1962.02.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24η

Παρασκευὴ 2 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσιν τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17741)26.1.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κερκύρας μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 1.500.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 296876)61)23.1.1962 ἀποφάσεώς του παρέτεινε τὴν ἰσχὺν ἐγγυήσεως Δημοσίου παρασχεθείσης πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν Α.Σ.Ο. πρὸς συγκέντρωσιν σταφίδος 1960. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Μικροπωλητῶν Πλατείας Ἱπποδαμείας Πειραιῶς «Ὁ Ἑρμῆς», αἰτουμένου ὅπως ἡμιαργία ἑβδομάδος καθιερωθῇ ἡ Τετάρτη καὶ ὄχι τὸ Σάββατον. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργοτεχνιτῶν Ὑπουργείου Γεωργίας αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τῆς τεχνικῆς των ἰδιότητος καὶ βαθμολογικῆς των ἢ μισθολογικῆς των ἐξελίξεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «ΦΟΙΝΙΞ», αἰτουμένης ὅπως χορηγηθῇ παράτασις διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 701)22.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 256 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Βαρδινογιάννη σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν κατεψυγμένων κρεάτων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ κρεάτων ἀνερχομένη εἰς 150.000 τόννους περίπου νωποῦ κρέατος δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως ἀνερχομένας εἰς 180.000 περίπου τόννους. Πρὸς συμπλήρωσιν, ὅθεν, τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς παρίσταται ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ περίπου 30.000 τόννων κρέατος. Ἐκ τῆς ποσότητος ταύτης εἰσάγονται 20.000 τόννοι κατεψυγμένων κρεάτων καὶ 10.000 τόννοι νωπῶν τοιούτων κατ’ ἔτος. Ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς κατεψυγμένων κρεάτων δὲν ἐνδείκνυται, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ εἴδους λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ διατροφῆς ἰδίᾳ τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων καὶ μισθοσυντηρήτων, πᾶσα δὲ μεταβολὴ τοῦ ρυθμοῦ τῶν εἰσαγωγῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου θὰ ἔχῃ ἄμεσον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ κρέατος καὶ τοῦ τιμαρίθμου γενικώτερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου κτηνοτροφίας πλὴν τοῦ ἰσχύοντος ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ηὐξημένου δασμοῦ, ἐπὶ τῶν νωπῶν κρεάτων, ἔχει ἀποφασισθῆ ὅπως κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης παραγωγῆς, περιορίζεται ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ αὐτῶν, ληφθείσης σχετικῆς μερίμνης κατὰ τὴν τελευταίαν, μετὰ τῆς Γιουγκοσλαβίας, συμφωνίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 550)18.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς θὰ καταβάλλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, ὥστε νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἐξαγωγὰς τῆς χώρας πρὸς πᾶσαν δυνατὴν κατεύθυνσιν. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς πολιτικῆς ταύτης, ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ λελογισμένον τρόπον τὸν Ν. 3982)59 Φ.Ε.Κ.Α. 197, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἡ εὐχέρεια νὰ χειρίζεται τὰς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους Νομ. Προσώπων Δημ. Δικαίου κλπ. εἰσαγωγὰς εἰδῶν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῶνται αἱ ἐπιδιώξεις τῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἀναφερομένου ἐγγράφου ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε τῷ ἐνδιαφερομένῳ, ὅτι: 1) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 513)1961 (Φ.Ε.Κ. 391 τεῦχος Βʹ) κοινὴ ἀπόφασις ἀφορᾷ τὸν ἐσωτερικὸν Κανονισμόν, ἤτοι ἐκθέται– ἐκθέματα–παραλαβὴ καὶ παράδοσις χώρων, διαφήμισις, ἐνοίκιον κλπ.) βάσει τοῦ ὁποίου θὰ διενεργῶνται αἱ λαμβάνουσαι χώραν εἰς τὸ Ζάππειον Μέγαρον Ἐκθέσεως, ἐξεδόθη δὲ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Α.Ν. 1920)39. 2) Τὸ Ζάππειον κληροδότημα ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, παρ’ οὗ καὶ ὑπεγράφη ἀρχικῶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 513)61 κοινὴ ἀπόφασις εἰσηγήσει τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων διαβιβασθεῖσα ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὑμᾶς, ὡς συμπράττοντος Ὑπουργείου, λόγῳ τῆς ἐπὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐκθέσεων ἁρμοδιότητος ἡμῶν. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1920) 1939 καὶ ἐπαναλαμβανομένην εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 513)61 κοινὴν ἀπόφασιν, τέλεσιν ἀνὰ τετραετίαν ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ Ἐκθέσεως τῶν προϊόντων τῆς Ἑλληνικῆς ἐν γένει παραγωγῆς, εὑρισκόμεθα εἰς συνεννοήσεις μετὰ τοῦ ἁρμοδίου, ὡς ἄνω ἐλέχθη, Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν (κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9282)1.12.61 ἐγγράφου τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης, ἵνα ἀποφασισθῇ, ἐὰν θὰ ἐπιτραπῇ νὰ πραγματοποιηθῇ τοιαύτη Πανελλήνιος ἐκδήλωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 533)339)18.1.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 179 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐλλείμματα πετρελαιοειδῶν τῆς παραγωγῆς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ὡς ταῦτα καθορίζονται κατ’ ἔτος παρὰ τῆς ἁρμοδίας Κρατικῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου τοῦ Διϋλιστηρίου, εἰσάγονται ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ἡ δὲ ἀξία των διακανονίζεται συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους πληρωμῆς τοὺς ἰσχύοντας μεθ’ ἑκάστης χώρας προελεύσεως, τοὐτέστιν ἐφ’ ὅσον ταῦτα εἰσάγονται ἐκ χωρῶν ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἐφ’ ὅσον δὲ εἰσάγονται ἐκ χωρῶν διμερῶν κλῆριγκ μέσῳ τῶν κλῆριγκ τῶν χωρῶν τούτων. Εἰς τὰ λοιπὰ σημεῖα τοῦ ἐρωτήματος ἁρμόδιον νὰ ἀπαντήσῃ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ κατὰ ποσότητα καὶ ποιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 147 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 504)18.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἁρμοδία καθ’ ὑμᾶς Ὑπηρεσία ἔχει καταρτίσει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959 νομοσχέδιον κυροῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1089)57 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον μετὰ τὰς ἀναγκαίας ἐπεξεργασίας ὑπὸ τῶν εἰδικῶς πρὸς τοῦτο συσταθεισῶν νομοτεχνικῶν καὶ νομοπαρασκευαστικῶν Ἐπιτροπῶν διεβιβάσθη ὡς τελικῶς διετυπώθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4734) 29.1.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὰ περαιτέρω πρὸς ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανομένην παρατήρησιν, ὅτι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 578)56 καὶ 1944)56 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκυρώθησαν προγενέστερον τῆς ἀνωτέρω ὁμοίας γνωρίζομεν, ὅτι, διὰ τὴν κύρωσιν τῶν πράξεων τούτων ἠκολουθήθη ἡ αὐτὴ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1089)57 πρᾶξιν διαδικασία, ἀπεστάλησαν δὲ καὶ αὗται πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4735)29.1.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἤτοι ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1089)57 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου χωρὶς καὶ αὗται νὰ ἔχουν κυρωθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς μέχρι σήμερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 27)23.1.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑφυπουργοῦ, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 260 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας ὑπὲρ τῶν βαλανιδοπαραγωγῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως παρεσχέθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3506)61 καὶ 1962, 102486)320)8.1.62 κοινοῦ ἐγγράφου τῶν Ὑφυπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

ΓΕΝ. Δ)ΣΙΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. Ὑπ. Γεωργίας 3506)61)1962 Ἀριθ. Πρωτ. Ὑπ. Ἐμπορίου 102386)320 Αὐθημερὸν ἐπὶ ἀποδείξει Ἀθῆναι τῇ 8.1.1962 «Συγκέντρωσις βαλανιδίων» Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11)27.12.1961 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 75 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Κύρκου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὑπὸ τῆς προκατόχου Πολιτικῆς Κυβερνήσεως εἶχε ληφθῆ κατ’ ἀρχὴν ἀπόφασις συγκεντρώσεως βαλανιδίων πρὸς προστασίαν τῶν βαλανιδοπαραγωγῶν τῆς χώρας, ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77)1961 πράξεως τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ ἐγκαίρως ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως διὰ διαφόρους τυπικοὺς λόγους. Μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐπανεξητάσθη τὸ θέμα ἐπὶ σκοπῷ πραγματοποιήσεως τῆς συγκεντρώσεως πλὴν ὅμως ἐξ ἐπισήμων στοιχείων διεπιστώθη, ὅτι αἱ διαθέσιμοι ποσότητες βαλανιδίων, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν τοιούτων τῆς περυσινῆς ἐσοδείας ἀνέρχονται συνολικῶς εἰς 3.500 τόννους περίπου, εἰς χεῖρας παραγωγῶν καὶ ἐμπόρων. Ἐκ τῆς ποσότητος ταύτης τὸ παραχθησόμενον ἐκχύλισμα θὰ εἶναι περίπου 1.400 τόννοι, ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως ἀνέρχονται εἰς 3.400 τόννους. Ἔναντι τῆς ποσότητος ταύτης ἀναγκαιοῦντος ἐκχυλίσματος ὑπάρχουν ἤδη διαθέσιμοι αἱ κάτωθι ποσότητες:

καὶ ἑπομένως διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως εἰς δεψικὸν ἐκχύλισμα ὑφίσταται ἀνάγκη ἑτέρων 650 τόννων ἐκχυλίσματος. Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω δὲν συντρέχει, νομίζομεν, περίπτωσις συγκεντρώσεως βαλανιδίων, διότι ἡ ὑπάρχουσα ποσότης θὰ ἀπορροφηθῇ φυσιολογικῶς. Ἐὰν δὲν ἤθελε καταστῆ ἐφικτὴ ἡ φυσιολογικὴ ἀπορρόφησις ὁλοκλήρου τῆς ὑπαρχούσης ποσότητος τοῦ βαλανιδοκάρπου θέλομεν προέλθει εἰς συγκέντρωσιν τῶν πλεονασμάτων, τὰ ὁποῖα τυχὸν ἤθελον παραμείνῃ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. 3. Δὲν ἐγένετο ἐξαγγελία χορηγήσεως δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ εἰς τοὺς βαλανιδοπαραγωγούς. Ἁπλῶς ὑπὸ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου ὑπεδείχθη ἁρμοδίως ἡ χορήγησις τοιούτων δανείων ἀντὶ τῆς μὴ πραγματοποιηθείσης συγκεντρώσεως τῶν βαλανιδίων, ἥτις τελικῶς δὲν ἐκρίθη ἀναγκαία. 4. Διὰ τὴν εἰς τὸ μέλλον προστασίαν τῶν βαλανιδοπαραγωγῶν ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ζήτημα καὶ θὰ καταλήξῃ εἰς ἀποφάσεις, αἵτινες θὰ τεθοῦν ἐγκαίρως εἰς ἐφαρμογὴν ἐφ’ ὅσον παραστῇ ἀνάγκη. Τέλος, πληροφοροῦμεν, ὅτι ἐξακολουθεῖ ἰσχύων ὁ περιορισμὸς τῆς εἰσαγωγῆς βυρσοδεψικῶν ἐκχυλισμάτων εἰς ποσοστὸν 75% τοῦ μέσου ὅρου τῶν εἰσαγωγῶν 1959, 1960 καὶ Αʹ ἑξαμήνου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου βουλευτοῦ, ἀφορῶσα εἰς τοὺς ἐπιβαλλομένους ὑπὲρ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων φόρους, τέλη καὶ δικαιώματα, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ ἀπὸ 26)7.12.1955 Β.Δ. «περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων», οἱ βεβαιωτικοὶ κατάλογοι τῶν ὑποχρέων εἰς τὴν καταβολὴν φόρου, τέλους, δικαιώματος ἀντιτίμου προσωπικῆς ἐργασίας ἢ εἰσφορᾶς, καταρτίζονται εἰς τὰς κοινότητας ὑπὸ τοῦ προέδρου καὶ τοῦ γραμματέως αὐτῆς, εἰς τοὺς δήμους, τοὺς ἔχοντας πληθυσμὸν κάτω τῶν 10.000, ὑπὸ τοῦ δημάρχου καὶ ἑνὸς ἢ δύο ὑπαλλήλων τοῦ δήμου, ὁριζομένων δι’ ἀποφάσεως τοῦ συμβουλίου καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ δήμου. Ἀπόσπασμα τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω συντασσομένων βεβαιωτικῶν καταλόγων κοινοποιεῖται ἐπὶ ἀποδείξει εἰς ἕνα ἕκαστον τῶν ἐν αὐτῷ περιληφθέντων, ὅστις δικαιοῦται νὰ προσφύγῃ ἐνώπιον τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Ν.Δ. 3033)1954 προβλεπομένων πρωτοβαθμίων καὶ δευτεροβαθμίων ἐπιτροπῶν ἐπιλύσεως φορολογικῶν διαφορῶν καὶ ἀμφισβητήσεων, ἐπὶ ἐν γένει φορολογιῶν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, αἵτινες εἶναι διοικητικὰ δικαστήρια (φορολογικὰ) καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν μείωσιν ἢ τὴν διαγραφὴν τοῦ εἰς βάρος του βεβαιωθέντος ποσοῦ. Συμφώνως πρὸς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 28.6–19.7.1955 Β.Δ. «περὶ τρόπου ἐπιλύσεως διαφορῶν κλπ.» ἡ προσφυγὴ ἐνώπιον τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς ἀσκεῖται ἐντὸς εἴκοσιν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἐπιδόσεως εἰς τὸν φορολογούμενον τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ βεβαιωτικοῦ καταλόγου. Εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ὁ φορολογούμενος κρίνει, ὅτι δὲν ἱκανοποιήθη ὑπὸ τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς, δικαιοῦται νὰ ἀσκήσῃ ἔφεσιν, ἐντὸς προθεσμίας δέκα πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως αὐτῷ τῆς ἀποφάσεως, ἐνώπιον τῆς δευτεροβαθμίου ἐπιτροπῆς, αἱ ἀποφάσεις τῆς ὁποίας ὑπόκεινται εἰς αἴτησιν ἀναιρέσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Συνεπῶς, ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας παρέχονται πλήρη τὰ ἔνδικα μέσα διὰ τὴν περιστολὴν τῶν τυχὸν δημιουργουμένων, κατὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν φόρων κλπ. ἀδικιῶν. Ἡ ἐκδίκασις τῶν προσφυγῶν ἢ ἐφέσεων τούτων ὑπὸ τῶν συσταθέντων φορολογικῶν δικαστηρίων δὲν ἐνδείκνυται, διότι, ὡς γνωστόν, κατόπιν τοῦ περιορισμοῦ τῆς φορολογικῆς δικαιοδοσίας τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας ἑκάστου ὑποχρέου εἶναι ἐξαιρετικῶς μειωμένον καὶ δὲν δικαιολογεῖται ἐπιβάρυνσις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 667)470 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατ’ ἀναφορὰν τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν, οὐδεμία κακοποίησις ἔλαβε χώραν κατὰ τὸ μήνυμα τῆς ἐκλογῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἐκρατήθησαν ὀνόματα κληρικῶν ἢ λαϊκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 708)511 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐφοδίου τροφοδοσίας τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας μελετᾶται μετὰ τῶν ἁρμοδίων κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 709)512 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς, εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐπιδόματος ὑπερωριῶν μελετᾶται μετὰ τῶν ἁρμοδίων κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 542)348)18.1.1962 Ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 188 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βομβοπλήκτων Ἑλλήνων πολιτῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς παθόντας Ἕλληνας ὑπηκόους ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς χώρας, συνεπείᾳ τῶν γεγονότων τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ἀναπτύσσεται διεξοδικῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34730)6.2.57 ἡμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἔκτοτε ὑμῖν καὶ οὗτινος συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον. Ἐπίσης ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τοὐτέστιν τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Ἑλλάδος ἔναντι κυρίως τῆς Γερμανίας τῶν πηγαζουσῶν ἐκ τῶν πολεμικῶν γεγονότων τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ἀνέπτυξεν ἡ Κυβέρνησις ἐκτενῶς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τοῦ ἔτους 1957, ὅτε διεξήχθη εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὁποίας δέον ὅπως παραπεμφθῇ ὁ ἐρωτῶν βουλευτής. Ἔκτοτε τὸ ζήτημα τῆς ἀπαιτήσεως τῆς χώρας μας παραμένει ἀνεικτὸν ἐν τῷ συνόλῳ του μὴ δυνάμενον νὰ λυθῇ πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συνθήκης εἰρήνης μετὰ τῆς Γερμανίας, δυνάμει ρητῆς ὑποχρεώσεως τῶν συμμάχων χωρῶν ἐν οἷς καὶ ἡ Ἑλλὰς πρὸς τὴν Γερμανίαν περιλαμβανομένης τόσον εἰς τὴν συμφωνίαν τῶν Παρισίων τὸ 1946 «περὶ γερμανικῶν ἐπανορθώσεων», ὅσον καὶ εἰς τὴν συμφωνίαν τοῦ Λονδίνου τὸ 1953 «περὶ ἐξωτερικοῦ γερμανικοῦ χρέους». Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 702)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἀμβύκων πρὸς παραγωγὴν στεμφυλοπνεύματος καταβάλλεται ἀναλόγως πρὸς τὸν χρόνον ἀποστάξεως, ἤτοι ἀναλόγως πρὸς τὴν παραγωγήν, δικαίωμα καταναλώσεως ἀνὰ διήμερον ἐργασίας (48ωρον) καὶ οὐχὶ ἀνὰ 24ωρον καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ὁρισθῆ εἰς ἀρκούντως χαμηλότερον ὕψος ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ καθαροῦ οἰνοπνεύματος φόρον. Μετάθεσις τῆς φορολογίας ταύτης εἰς ἐφ’ ἅπαξ κατ’ ἔτος φορολόγησιν τῶν ἀμβύκων δὲν εἶναι δυνατή, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἐργάζονται κατ’ ἔτος ὅλοι οἱ ἄμβυκες, ἀλλὰ περίπου τὰ ⅔ ἐξ αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ οἱ ἐργαζόμενοι ἐξ αὐτῶν δὲν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε παρὰ τῶν κατόχων, ἀλλὰ παρὰ διαφόρων ξένων ἀμπελοκτημόνων καὶ δὴ μὲ διάφορον χρόνον χρησιμοποιήσεως παρ’ ἑκάστου. Ὁ κατὰ τὸ παρελθὸν ἰσχύσας ἐπὶ πλέον τοῦ ὡς ἄνω φόρου, φόρος κατοχῆς, ὅστις κατηργήθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952, σκοπὸν εἶχε ἰδίως τὴν δήλωσιν τῶν μεταβιβάσεων καὶ οὐχὶ τὴν φορολόγησιν τοῦ παραγομένου στεμφυλοπνεύματος. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἰσχύουσα διάταξις ἀποβαίνει πρὸς τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν ὑπὲρ τῶν ὁποίων καὶ ἐτέθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 540)18.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 11.1. 1962 ἐρωτήσεως ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ εἰς ἡμᾶς, δι’ ἧς ἐρωτᾶται διὰ τίνα λόγον ἀναζητοῦνται ἀπὸ τοὺς οἰκονομικῶς ἐν ἀπαθλιώσει τελοῦντας ἐλαιοπαραγωγοὺς ὀφειλαί των παλαιαὶ ἐκ δακοκτονίας, περὶ τῶν ὁποίων ἐδηλώθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θὰ ἀναζητηθῶσιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, α) διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 964)1 Ἰουλίου 1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀκυρωθείσης διὰ τοῦ Ν.Δ. 3908) 58, ἀπεφασίσθη ὅπως αἱ ὀφειλαὶ ἐξ εἰσφορᾶς δακοκτονίας, ἐνεργηθείσης κατὰ τὰ ἐλαιοκομικὰ ἔτη 1950 μέχρι καὶ τοῦ 1957, βεβαιωμένα εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα καταβληθῶσιν ἄνευ τόκων καὶ προσαυξήσεων ἐκπροθέσμου καταβολῆς εἰς ὀκτὼ (8) ἴσας τριμηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης καταβλητέας μέχρι τῆς 10 Αὐγούστου 1958 καὶ β) αἱ παρόμοιαι ὀφειλαὶ αἱ βεβαιωθεῖσαι εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα μετὰ τὴν χρονολογίαν ἐκδόσεως τῆς ἐν λόγῳ πράξεως καταβληθῶσιν ὡσαύτως εἰς ὀκτὼ (8) τριμηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης καταβλητέας μέχρι τῆς δεκάτης τοῦ δευτέρου ἀπὸ τῆς βεβαιώσεως μηνός. Διὰ τῆς διευκολύνσεως ταύτης ἐγένετο ἐξαιρετικὴ μεταχείρισις εἰς τοὺς ὀφειλέτας ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας τινὲς τῶν ὁποίων ἐτέλουν οὐχὶ εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἐσκοπήθη δι’ αὐτῆς ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀνώδυνον τρόπον εἴσπραξις τῶν χρημάτων, ἅτινα τὸ Δημόσιον διέθεσε διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Καὶ πολλοὶ τῶν ὀφειλετῶν συμμορφωθέντες πρὸς τὴν χορηγηθεῖσαν ὡς ἄνω διευκόλυνσιν κατέβαλον τὴν βεβαιωθεῖσαν εἰς βάρος των εἰσφοράν. Παρέμεινον ὅμως καί τινες ὀφειλέται, οἵτινες, κατὰ τεκμήριον, εὑρίσκοντο εἰς δυσχερεστέραν τῶν καταβαλόντων οἰκονομικὴν κατάστασιν. Πρὸς διευκόλυνσιν καὶ τούτων ἐξεδόθη καὶ νέα ὑπ’ ἀριθ. 113)8.8.1961 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἀπεφασίσθη ὅπως, αἱ μὴ ἐξοφληθεῖσαι ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας ὀφειλαὶ καταβληθῶσιν ἄνευ τόκων καὶ προσαυξήσεων ἐκπροθέσμου καταβολῆς εἰς τρεῖς (3) ἴσας δόσεις τῆς πρώτης ἐκ τούτων καταβλητέας τὴν 1 Δεκεμβρίου 1961, τῆς δευτέρας τὴν 1 Φεβρουαρίου 1962 καὶ τῆς τρίτης τὴν 1 Ἀπριλίου 1962. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι οἱ ὀφειλέται ἐξ εἰσφορᾶς δακοκτονίας ἔτυχον λίαν ἐπιεικοῦς μεταχειρίσεως διευκολυνθέντες εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποχρεώσεώς των ἐκ τῆς δακοκτονίας, ἡ δαπάνη ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν δύναται πάντως νὰ βαρύνῃ τὸ Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 445)276)17.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 150 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τούμπα ἐν σχέσει μὲ τὰ ληφθησόμενα ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν μέτρα πρὸς προστασίαν τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἐπαναπατριζομένων ὁμογενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν κομιζομένων εἰς Ἑλλάδα εἰδῶν τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ἐγκαταστάσεως τῶν ἐπαναπατριζομένων ὁμογενῶν, οὐδεὶς δασμὸς ἢ φόρος εἰσπράττεται ἐν τοῖς τελωνείοις ἐφ’ ὅσον οἱ ἀφικνούμενοι Ἕλληνες ἐξ Αἰγύπτου εἶναι ἐφωδιασμένοι διὰ τῶν ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένων εἰδικῶν πιστοποιητικῶν τῶν οἰκείων Προξενικῶν Ἀρχῶν. Πλέον τῶν ἀνωτέρω ἀπὸ μηνῶν ἐδόθησαν εἰς τὰς ἁρμοδίας Τελωνειακὰς Ἀρχὰς σχετικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον καὶ ταχεῖαν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἀφικνουμένων ὁμογενῶν αἵτινες καὶ ὡς διεπιστώσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν προσωπικῶς πλήρως ἐκτελοῦνται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 503 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πλημμυροπαθῶν τῆς 6ης Νοεμβρίου 1961, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς κειμένης φορολογικῆς νομοθεσίας, παρέχεται ἡ εὐχέρεια, ὅπως λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, ὑπὸ τῆς Φορολογούσης Ἀρχῆς αἱ ζημίαι τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων. Οὕτω, αἱ ζημίαι, κατὰ τὰς διακρίσεις τοῦ νόμου, ἢ ἐκπίπτονται ἢ λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν ἐπιμέτρησιν τοῦ προσήκοντος συντελεστοῦ καθαροῦ κέρδους. Τὰ ἀνωτέρω, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῆς 6ης Νοεμβρίου 1961, διὰ τὰς ἐκ τῶν πλημμυρῶν ζημίας των καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν συνέτρεχε περίπτωσις λήψεως εἰδικοῦ τινὸς μέτρου ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 153 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Μία τῶν θεμελιωδεστέρων ἀρχῶν, αἵτινες διέπουν τὸ παρ’ ἡμῖν ἰσχῦον σύστημα φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος τῶν φυσικῶν προσώπων, κατὰ τὸ ὁποῖον φορολογεῖται τὸ ἄθροισμα τῶν ἐκ πάσης πηγῆς προερχομένων ἐπὶ μέρους εἰσοδημάτων τοῦ ὑποχρέου, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς καθολικότητος τοῦ φόρου. Τῆς ἀρχῆς ταύτης δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποστῶμεν διὰ τῆς υἱοθετήσεως τοῦ προτεινομένου μέτρου τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν συντάξεων κλπ. ἐκ τοῦ φόρου εἰσοδήματος, ἄνευ κινδύνου δημιουργίας σοβαροῦ ρήγματος εἰς τὸ ὅλον φορολογικόν μας καθεστὼς καὶ περαιτέρω διευρύνσεως αὐτοῦ, διὰ τῆς προβολῆς ἀξιώσεων παρομοίας μεταχειρίσεως καὶ ἑτέρων εἰσοδηματικῶν τάξεων τῆς αὐτῆς περίπου οἰκονομικῆς δυναμικότητος. Ἡ ἐπιζητουμένη ἴση φορολογικὴ μεταχείρισις τῶν συντάξεων κλπ. πρὸς τοὺς τόκους ἐκ καταθέσεων παρὰ Ταμιευτηρίοις δὲν εὐσταθεῖ, τὸ μὲν διότι οἱ τόκοι τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἶναι ἀσήμαντοι, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ὕψος τῶν εἰσφορῶν τούτων καὶ συνεπῶς ἐλάχιστα συμβάλλουν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς ἀσφαλιστικῆς παροχῆς, τὸ δὲ διότι ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν τόκων ἐκ καταθέσεων παρὰ Ταμιευτηρίοις ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος καὶ ἐντεῦθεν εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔχει διάφορον δικαιολογητικὴν βάσιν. Ἄλλωστε, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἀναλογοῦντος ἐπὶ τῶν συντάξεων φόρου, ἀφαιροῦνται αἱ κατὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 8 τοῦ Ν. Δ)τος 3323)55 ἐκπτώσεις (πάγιον ποσοστὸν 30%, καὶ ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως τοῦ ὑποχρέου καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του), ἅπασαι αἱ ἥσσονος σημασίας συντάξεις καὶ ἀσφαλιστικαὶ ἐν γένει παροχαὶ δὲν φορολογοῦνται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 11.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 546)18.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Β. Δ. 556)14.8.1961 (Φ.Ε.Κ. 137 Αʹ) ὁ Οἶκος Ναύτου (Ο. Ν.) συνῆψε σύμβασιν μετὰ τοῦ ἐν Χίῳ λειτουργοῦντος Σκυλιτσείου Νοσοκομείου, διὰ τῆς ὁποίας, πλὴν τῆς παρεχομένης ἤδη ἐν αὐτῷ νοσοκομειακῆς προστασίας, προβλέπεται καὶ παροχὴ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς δικαιούχους ναυτικοὺς μέσῳ τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἐξωτερικῶν ἰατρείων του, ἤτοι χειρουργικοῦ, παθολογικοῦ, ὀφθαλμολογικοῦ, ἀκτινολογικοῦ, ἀκτινοθεραπευτικοῦ, μικροβιολογικοῦ καὶ βιοχημικοῦ. 2. Προσωρινῶς δὲν ἐκτελοῦνται ἀκτινογραφικαὶ ἐργασίαι εἰς τοὺς ναυτικοὺς μέσῳ τοῦ ἀκτινολογικοῦ ἐργαστηρίου τοῦ ἐν λόγῳ Νοσοκομείου λόγῳ προκυψάσης διαφωνίας ὡς πρὸς τὴν διάθεσιν τῶν ἀκτινογραφικῶν πλακῶν, καταβάλλονται ὅμως αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς ἄρσιν τῆς διαφωνίας ταύτης. 3. Διὰ τὰς νευρολογικὰς παθήσεις ἐλλείψει ἀντιστοίχου τμήματος εἰς τὸ Σκυλίτσειον Νοσοκομεῖον δὲν ἀντιμετωπίζεται πρὸς τὸ παρόν, ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ δὴ διὰ προσλήψεως ἰδιώτου ἰατροῦ νευρολόγου, παροχὴ προστασίας τυπικῶς μέν, διότι ἀντίκειται πρὸς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν ἡ πρόσληψις ἰδιωτῶν ἰατρῶν εἰδικοτήτων εἰς τὰς ἐπαρχίας, οὐσιαστικῶς δὲ διότι ἡ Ὑγειονομικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ο.Ν. εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ὠργανωμένη, ἵνα ἐνεργῇ τὸν ἐπιβαλλόμενον ἔλεγχον. 4. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χορηγουμένης κατὰ μῆνα πιστώσεως διὰ τὴν προμήθειαν φαρμάκων εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ναυτικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν, περιοχῆς Λαγκάδος ἀνερχομένους συμφώνως πρὸς διενεργηθεῖσαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀπογραφὴν εἰς 700 περίπου συνολικῶς παραθέτομεν κατωτέρω πίνακα τῆς μηνιαίας μέσης τιμῆς συνταγῆς εἰς τὸ ἐκεῖ λειτουργοῦν Παράρτημα.

Ἡ ὡς ἄνω μέση τιμὴ συνταγῆς ὑπερβαίνει πάντοτε τὴν ἀντίστοιχον τοῦ Ο.Ν. Κέντρου καὶ τοῦ ΙΚΑ συγκριτικῶς δὲ πρὸς ἕτερα Παραρτήματα Ο.Ν. εἶναι ἐπίσης ἀνωτέρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργός

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀποδιδομένας εἰς τὴν Ἑλλάδα εὐθύνας, διὰ τὴν ρύπανσιν τῆς θαλάσσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ προστασία τῆς θαλάσσης καὶ τῶν ἀκτῶν ἀπὸ τῆς ρυπάνσεως τῆς προκαλουμένης ἐκ τῶν ἀπορριπτομένων ὑπὸ τῶν πλοίων καταλοίπων πετρελαίων, ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ τὰ διάφορα ἐνδιαφερόμενα ναυτιλιακὰ καὶ παρόχθια κράτη. 2. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τούτου, κατεβλήθησαν κατὰ καιροὺς ἐπὶ διεθνοῦς ἐπιπέδου προσπάθειαι αἱ ὁποῖαι κατέληξαν εἰς τὴν ἐν ἔτει 1954 υἱοθέτησιν τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἀποφυγῆς ρυπάνσεως τῆς θαλάσσης διὰ πετρελαίου». 3. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει εἰσέτι ἐπικυρώσει τὴν ὡς ἄνω Διεθνῆ Σύμβασιν, διότι αἱ διατάξεις αὐτῆς, ὑφ’ ἣν μορφὴν νῦν ἔχουν, ἐνῷ οὐδόλως ἐξασφαλίζουν τὰς Ἑλληνικὰς ἀκτὰς ἀπὸ τῆς ρυπάνσεως προκαλοῦν ἀντιθέτως, σοβαρὰς οἰκονομικὰς καὶ ἄλλας ὑποχρεώσεις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν ἐμπορικὸν στόλον κινούμενον, ὡς γνωστόν, σχεδὸν κατὰ τὸ σύνολον εἰς ξένας θαλάσσας. 4. Ἡ ἀνεπάρκεια τῶν διατάξεων τῆς ἰσχυούσης συμβάσεως ἔχει ἤδη ἀναγνωρισθῆ διεθνῶς ὑπὸ τὴν πίεσιν δὲ τῶν πραγμάτων καὶ τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν τὴν ἀναθεώρησίν της ἐν αἷς καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔχει συγκληθῆ μερίμνῃ τοῦ Διακυβερνητικοῦ Ναυτιλιακοῦ Συμβουλευτικοῦ Ὀργανισμοῦ (Ι.Μ.Κ.Ο.), διὰ τὸν προσεχῆ Μάρτιον ἐ.ἔ. διεθνὴς διάσκεψις ἐν Λονδίνῳ πρὸς ἀναθεώρησιν τῆς Συμβάσεως. 5. Εἰς τὴν προπαρασκευὴν τῆς διασκέψεως ταύτης ἐνεργῶς μετέχει ἡ Ἑλλὰς ὑποβαλοῦσα, σὺν ἄλλαις ἐνεργείαις της, προτάσεις ἐπὶ τῶν ἐπενεκτέων εἰς τὴν σύμβασιν τροποποιήσεων καὶ συμπληρώσεων, διὰ νὰ εἶναι αὕτη ἀποδεκτὴ ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Μεταξὺ ἄλλων ἐπιδιώκεται ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅπως αὐξηθῇ τὸ εὖρος τῶν περιβρεχουσῶν τὰς Ἑλληνικὰς ἀκτὰς θαλασσῶν, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόρριψις τῶν καταλοίπων πετρελαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὅπως περιορισθοῦν εἰς εὔλογον βαθμὸν καὶ προσδιορισθοῦν σαφῶς αἱ προκαλούμεναι εἰς τὰ πλοῖα ὑποχρεώσεις. 6. Ἐὰν διὰ τοῦ προεκτεθέντος τρόπου, αἱ Ἑλληνικαὶ θάλασσαι κηρυχθοῦν ἀπηγορευμέναι καὶ παρασχεθοῦν συγχρόνως καὶ τὰ κατάλληλα μέσα εἰς τὰς Λιμενικὰς Ἀρχὰς πρὸς ἄσκησιν ἀποτελεσματικοῦ ἐλέγχου ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαγορεύσεως, θὰ καταστῇ μελλοντικῶς δυνατὴ ἡ ἀποτελεσματικὴ προστασία τῶν ἀκτῶν μας ἐκ τῆς ρυπάνσεως. 7. Ἡ διατύπωσις ἐξ ἄλλου παρὰ ξένων κύκλων ἐπικρίσεων κατὰ τῆς Ἑλλάδος ὡς συντελούσης εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῆς ρυπάνσεως διὰ τῆς μὴ συμμετοχῆς της εἰς τὴν Σύμβασιν ἀποβλέπουσα εἰς προστασίαν ἰδίων αὐτῶν συμφερόντων δὲν νομίζομεν, ὅτι ἀποτελεῖ σοβαρὸν λόγον ὑποχρεοῦντα ἡμᾶς εἰς μεταβολὴν τῆς ἀνωτέρω διαγραφείσης πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐνδιαφέρεται μεγάλως διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ὁμοίων ὅρων καὶ συνθηκῶν ἐργασίας, δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ναυτικούς, εἴτε οὗτοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν, εἴτε ἐπὶ τοιούτων ὑπὸ ξένας σημαίας. 2) Ὡς ἐκ τούτου παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ πλησίον τὸ ἀνακῦψαν θέμα, προσφέρον τὰς καλάς του ὑπηρεσίας διὰ τὴν ταχεῖαν καὶ σύμφωνον πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ ναυτιλιακὰ συμφέροντα ἐπίλυσίν του. Τὸ Ὑπουργεῖον φρονεῖ, ὅτι πρὸς τὸ παρόν, τοὐλάχιστον, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμος εὐρυτέρα συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 537)343)18.1.62 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 11.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ γραμμὴ Χίου–Μυτιλήνης, ἐξυπηρετεῖται διὰ μιᾶς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν πλὴν Κυριακῆς, ἀναχωρήσεως ἐκ Πειραιῶς, τῶν δρομολογίων τούτων ἐκτελουμένων ὑπὸ ἐπιβατηγῶν πλοίων ἐκ τῶν καταλληλοτέρων ἀκτοπλοϊκῶν τοιούτων. Σημειωτέον, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα ἀκινησίας τῶν ἀτμοπλοίων τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας, πρὸς ἐτησίαν ἐπιθεώρησιν ἀπὸ 9.1.1962 μέχρι 5.3.1962, ἐνεκρίναμεν, ὅπως τὰ κατὰ Τρίτην καὶ Σάββατον δρομολόγια τῶν πλοίων ταύτης, ἐκτελοῦνται ὑπὸ τοῦ α)π «ΜΑΡΙΛΕΝΑ» εἰς βάρος τῆς ἐξυπηρετήσεως ἑτέρων δρομολογιακῶν γραμμῶν. Πλέον τούτων, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἔτι περαιτέρω βελτιώσεως τῆς ἀκτοπλοϊκῆς συγκοινωνίας τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς προέβημεν εἰς σχετικὰς ἐνεργείας παρὰ τῇ Ἀκτοπλοϊκῇ Ἑνώσει καὶ τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ἐφοπλιστὰς συνιστῶντες, ὅπως ἐξετάσωσι τὴν δυνατότητα ἔτι περαιτέρω πυκνώσεως τῶν δρομολογίων καὶ τῆς διαθέσεως πλοίων μείζονος μεταφορικῆς ἱκανότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 528)18.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 174)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ἐρωτήσεως, καθ’ ὃ τὸ Ν. Δ. 4104)1960 περιέπλεξε τὸ ὅλον ἀσφαλιστικὸν μας σύστημα παρατηροῦμεν, ὅτι τὸ Ν. Δ. 4104)1960, ἀφορῶν βασικῶς τὸ Ι.Κ.Α., δὲν ἐπεκτείνεται εἰς θέματα τῆς ὀργανώσεως τοῦ καθ’ ὅλου ἀσφαλιστικοῦ μας συστήματος καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἦτο καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατὸν νὰ περιπλέξῃ τὸ ὅλον σύστημα τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἐξ ἄλλου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐθνικὸν ἀσφαλιστικὸν φορέα, τὸ Ι.Κ.Α., τὸ Ν. Δ. 4104)1960 καθιέρωσε σειρὰν ρυθμίσεων διὰ τῶν ὁποίων ἐπραγματοποιήθησαν σημαντικὰ βήματα πρὸς τὴν ἀσφαλιστικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ εἰδικώτερον: α) Ἐγένετο ἀποκάθαρσις τῶν διατάξεων περὶ προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως, ἀπὸ ὡρισμένων διατάξεων ἀπαραδέκτων ἀσφαλιστικῶς, κατὰ τὰς ἀπόψεις καὶ αὐτῆς τῆς ἡγεσίας τῆς ὠργανωμένης ἐργατικῆς τάξεως, ὡς π.χ. αἱ διατάξεις αἱ παρέχουσαι δικαίωμα εἰς σύνταξιν μὲ 500 ἡμέρας ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. β) Ἐθεσπίσθη ἡ δυνατότης συνταξιοδοτήσεως λόγῳ γήρατος μὲ πλήρη σύνταξιν, 3 ἔτη ἐνωρίτερον τοῦ βασικοῦ ὁρίου ἡλικίας. γ) Ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὰς ἐγγάμους ἢ ἐν χηρείᾳ ἠσφαλισμένας μητέρας μετ’ ἀνηλίκων τέκνων, εἰς τὰς ὁποίας παρεσχέθη δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 50οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των. δ) Καθιερώθη δικαιότερον σύστημα ὑπολογισμοῦ τῶν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. καταβαλλομένων συντάξεων εἰς τρόπον, ὥστε τὸ ὕψος τούτων νὰ ἀποτελῇ συνάρτησιν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ χρόνου ἀσφαλίσεως, μὲ σαφῆ ἀπόκλισιν ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων μικροῦ εἰσοδήματος. ε) Ἐξησφαλίσθη ἡ χορήγησις ἀνωτάτου ποσοῦ συντάξεως ὑψηλοτέρου τοῦ μέχρι τότε ἰσχύοντος διατηρουμένου ὡς προστατευτικοῦ μέτρου καὶ τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντάξεως. στ) Υἱοθετήθησαν μέτρα προλήψεως τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων καὶ ἐπαγγελματικῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐπεβλήθη εἰδικὴ εἰσφορὰ ἐπαγγελματικοῦ κινδύνου βαρύνουσα ἀποκλειστικῶς τὸν ἐργοδότην. ζ) Ηὐξήθη τὸ ἀνώτατον ὅριον τῶν ἐπιδομάτων ἀσθενείας καὶ μητρότητος, πρὸς τὸν σκοπὸν δικαιοτέρας προστασίας τῶν μισθωτῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς ὑψηλοτέρας ἀσφαλιστικὰς κλάσεις. η) Ἐλήφθη μέριμνα διευκολύνσεως τῶν νέων πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας, διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς ἀρχῆς τῆς ἐπιβολῆς προσθέτων βαρῶν εἰς τοὺς ἐργαζομένους συνταξιούχους (διπλασία εἰσφορά). θ) Ὑπήχθη εἰς τὴν ἀσφάλισιν τὸ οἰκιακὸν ἔμμισθον βοηθητικὸν προσωπικόν. Κρίνεται σκόπιμον νὰ σημειωθῇ ἐνταῦθα, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57)1961 Β. Διατάγματος, ἐχορηγήθη ἀπὸ 1.1.1961 αὔξησις τῶν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. καταβαλλομένων συντάξεων κατὰ ποσοστὸν 10% ἕως 12% ἐπὶ τῶν βασικῶν κατωτάτων τοιούτων. Ἐκ πάντων τῶν ἐκτεθέντων ἀνωτέρω ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ Ν. Δ. 4104)1960, οὐχὶ μόνον δὲν περιέπλεξε τὸ ὅλον ἀσφαλιστικόν μας σύστημα, ἀλλὰ ἀντιθέτως, συνέβαλλε μεγάλως εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ ἀσφαλιστικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Ι.Κ.Α. διαπιστωθεῖσαν, ἄλλως τε ἐκ τῆς σαφοῦς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ι.Κ.Α. κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. 2. Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ἐρωτήσεως, καθ’ ὃ εἶναι ἀνάγκη λήψεως γενναίων μέτρων πρὸς ἑνοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν μας ὀργανισμῶν, πρὸς ἀσφαλιστικὴν προστασίαν ὅλων τῶν ἐργαζομένων ἐποχιακῶς ἢ συνεχῶς, πρὸς ἐξίσωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν, σημειοῦμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐν Ἑλλάδι, ὑφίσταται, ἤδη ὡς γνωστόν, ἓν σύστημα κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἀσκουμένης διὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς βασικοῦ γενικοῦ φορέως, τῶν εἰδικῶν κλαδικῶν κατηγοριῶν τινων ἐργαζομένων (μισθωτῶν καὶ αὐτοτελῶς ἢ ἐλευθέρως ἐργαζομένων) καὶ τῶν Ἐπικουρικῶν Ταμείων. Ἕκαστος τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν διέπεται ἀπὸ ἰδίαν νομοθεσίαν, κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς ὁποίας σπουδαίως ἐπέδρασαν αἱ ἰδιομορφίαι τοῦ ἐφ’ ἑκάστου ὀργανισμοῦ ἐπαγγέλματος, λόγοι σχέσιν ἔχοντες πρὸς τὸ ὕψος τῶν δυναμένων νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν χρηματοδότησιν ἑκάστου ὀργανισμοῦ μέσων (ἀσφαλιστικαὶ εἰσφοραὶ καὶ λοιποὶ πόροι) κ.λ.π. Ἐκ τῆς ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω αὐτοῦ ὀργάνωσιν, ἔχει διαμορφωθῆ μία ἀσφαλιστικὴ πραγματικότης, ἡ ὁποία εἶναι προφανές, ὅτι θέτει σειρὰν ὅλην σοβαρῶν προβλημάτων, οἰκονομικῆς, τεχνικῆς καὶ ψυχολογικῆς ἀκόμη φύσεως εἰς τὴν ἄμεσον ἑνοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὑπὸ τὰς ἐκτεθείσας, ἐν πάσῃ δυνατῇ συντομίᾳ συνθήκας δέον καθ’ ἡμᾶς νὰ προταχθῇ τοῦ θέματος τῆς ἑνοποιήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ὑφισταμένων προβλημάτων βελτιώσεως τῆς ὀργανώσεως τῶν λειτουργούντων Ὀργανισμῶν καὶ τῆς ὑπὸ τούτων παρεχομένης προστασίας. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, ἀκριβῶς, ταύτην στρέφονται αἱ προσπάθειαι ἡμῶν, ἀφ’ ἧς ἀνελάβομεν τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι καὶ συνδυάζονται μὲ τὴν ἁπλοποίησιν τοῦ συστήματος ὀργανώσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διὰ τῆς συγχωνεύσεως ὁμοειδῶν Ταμείων, ὅπου καθίσταται τοῦτο δυνατὸν κλπ. Καταλήγοντες ἐπιθυμοῦμεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὴν ἡμετέραν ἄποψιν, καθ’ ἣν εἶναι ἀπαραίτητος μία συστηματικὴ προπαρασκευή, ἥτις θὰ προλειάνῃ τὸ ἔδαφος διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς προγράμματος, ἑνοποιήσεως τῆς ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Ν. Τσόχα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 501)18.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 144)1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου κλπ., περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας ἀντιμετωπίζει ἀπὸ ἐτῶν σοβαρὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἐκ τῆς τεχνικῆς προόδου δημιουργηθείσης ἀνεργίας εἰς τὴν κλωστοϋφαντουργίαν, τῆς κρίσεως γενικῶς, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ κλάδος οὗτος τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς συνεπείᾳ τούτου μειώσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου ἐξ ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, ἀφ’ ἑτέρου δέ, λόγῳ τῆς ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 14)1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, δι’ ἧς ἐξηρέθησαν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου πάντες οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἐπιχειρήσεις πλεκτικῆς καὶ βαφείων. Συνεπείᾳ τῶν δυσχερειῶν τούτων, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου προέβη ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1960 εἰς μείωσιν τῶν συντάξεων κατὰ ποσοστὸν 40% προσωρινῶς. Εὐθὺς ὡς ἀνελάβομεν τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἐστρέψαμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν λήψεως δραστικῶν μέτρων οἰκονομικῆς καὶ ἀσφαλιστικῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ Ταμείου. Οὕτω ἐπετεύχθη ἐντὸς βραχυτέρου χρονικοῦ διαστήματος, ἡ καθιέρωσις συστήματος διατάξεων περὶ προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ἐρειδομένων ἐπὶ ὑγιῶν ἀσφαλιστικῶν ἀρχῶν. Περαιτέρω τὸ Ταμεῖον δι’ εἰδικῆς διατάξεως θεσπισθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83722)Η.706)5.12.61 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἀνέλαβεν, ὅπως ἐπιστρέψῃ τὰ παρακρατηθέντα ἐκ τῶν συντάξεων ποσὰ εἰς 24, κατ’ ἀνώτατον ὅριον, μηνιαίας δόσεις τῆς πρώτης καταβλητέας τὸ βραδύτερον ἐντὸς τοῦ μεθεπομένου μηνὸς ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἀποφάσεως διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἤτοι ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου 1962, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐδημοσιεύθη τὴν 6.12. 1961. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. αʹ σημείου τῆς ἐρωτήσεως σημειοῦμεν ὅτι τὸ ΤΕΑΜΚ οὐδέποτε ἀντιμετώπισε τὸ θέμα τῆς καταλύσεως τοῦ θεσμοῦ τοῦ δώρου, εἰς τοὺς συνταξιούχους, παρὰ τὰς σοβαρωτάτας δυσχερείας αὐτοῦ καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπὸ τῶν οἰκείων κοινῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, προβλέπεται ἡ χορήγησις τοῦ δώρου, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ πρὸς τοῦτο οἰκονομικαὶ δυνατότητες. Οὕτω κατὰ τὰς παρελθούσας ἑορτάς, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΤΕΑΜΚ ἀπεφάσισεν, ὅπως καταβάλῃ τὸ δῶρον. Λόγῳ, ὅμως, τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν διὰ τὴν καταβολὴν ἀμέσως ὁλοκλήρου τοῦ δώρου, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀπεφάσισεν, ὅπως τοῦτο καταβληθῇ τμηματικῶς διὰ δόσεων, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῆς 4ης Ἰανουαρίου, καθ’ ἣν κατεβλήθησαν, διὰ λόγους οἰκονομικοὺς καὶ τεχνικούς, εἰς ἅπαντας τοὺς συνταξιούχους δραχμ. 250 ἔναντι τοῦ δώρου καὶ τῶν 14 δόσεων καθυστερουμένων 40% τῆς συντάξεως. Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ταμεῖον, ἡ διοίκησις αὐτοῦ πιστεύει, ὅτι θὰ ἔχῃ καταβάλῃ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δώρου δι’ ὅσους ὑπάρχει ὑπόλοιπον, μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1962, ἀνεξαρτήτως δὲ καὶ ἄνευ συμψηφισμοῦ μὲ τὰς δόσεις τοῦ 40%. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. βʹ σημείου σημειοῦμεν, ὅτι ἐξακολουθοῦν αἱ σοβαραὶ οἰκονομικαὶ δυσχέρειαι τοῦ Ταμείου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὁποίων τελεῖ ὑπὸ ἐξέτασιν ἡ περίπτωσις δανειοδοτήσεως τούτου διὰ ποσοῦ 6.000.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργ. Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 688)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 243 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 221431)19.9.61 ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ σύστασις νέας λεωφορειακῆς γραμμῆς μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Χολαργοῦ, ἥτις μετὰ τὴν ὁδὸν Μεσογείων θὰ ἀκολουθοῦσε τὰς ὁδοὺς Σαρανταπόρου, Ἐρατοῦς, Κεραμεικοῦ, Οὐρανίας (τ. Θήρας), μὲ τέρμα τὴν ἄνω πλατεῖαν Χολαργοῦ (Πλατεῖαν Παλαμᾶ). Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις ἀνεστάλη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 238466)2.11.61 τοιαύτης ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς εὐρυτέρας μελέτης τοῦ θέματος. 2) Διὰ τῆς ἐκδοθείσης ἐν συνεχείᾳ ὑπ’ ἀριθ. 244036)22. 11.1961 ἀποφάσεως, περιωρίσθη ἡ ἀρχικῶς καθορισθεῖσα διαδρομὴ τῆς ὑπ’ ὄψει γραμμῆς κατὰ 300 μέτρα περίπου, ἤτοι μέχρι τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Κεραμεικοῦ καὶ Περικλέους, ἀφ’ ἑνὸς μέν, διότι ἡ ὁδὸς Οὐρανίας εἶναι χωματόδρομος, ἀφ’ ἑτέρου δέ, διότι ἡ Πλατεῖα Παλαμᾶ, ἥτις εἶχεν ὁρισθῆ ἀρχικῶς ὡς τέρμα τῆς γραμμῆς, ἀπέχει μόνον 300 μέτρα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Χαλανδρίου, ἐξ ἧς διέρχονται τὰ λεωφορεῖα τῆς παλαιᾶς γραμμῆς Χολαργοῦ. Πάντως τὸ θέμα τῆς προεκτάσεως τῆς κεντρικῆς γραμμῆς Χολαργοῦ, μέχρι τῆς Πλατείας Παλαμᾶ, μελετᾶται εἰσέτι. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πύκνωσιν τῶν δρομολογίων ἀμφοτέρων τῶν γραμμῶν Χολαργοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι μετὰ τὴν προσθήκην δύο λεωφορείων τῆς ΑΣΠΑ ἐπὶ τῆς γραμμῆς Χολαργοῦ, συνετάγη νέος πίναξ δρομολογίων τῆς κεντρικῆς νέας γραμμῆς, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ ἐκτέλεσις 147 διαδρομῶν ἡμερησίων πέραν τῶν δρομολογίων, ἅτινα ἐκτελοῦνται εἰς τὴν παλαιὰν γραμμὴν Χολαργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 674 ἀπὸ 22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 229 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τοῦ συντονισμοῦ τῶν χερσαίων μεταφορῶν ἀντιμετωπίζεται διὰ νομοθετήματος, ὅπερ πρόκειται λίαν προσεχῶς νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σιδηροδρομικὴν σύνδεσιν τῆς Καλαμπάκας μετὰ τῆς Κοζάνης, ἀντιμετωπίζεται ἡ κατασκευὴ γραμμῆς κανονικοῦ πλάτους Λαρίσης–Καλαμπάκας–Κοζάνης. Ἡ κατασκευή, ὅμως, τῆς γραμμῆς ταύτης δὲν περιελήφθη εἰς τὸ ἐν ἐφαρμογῇ πενταετὲς πρόγραμμα τῶν σιδηροδρόμων, καθ’ ὅσον διὰ τοῦ ἐν λόγῳ προγράμματος προεβλέφθη ἡ ἀντιμετώπισις τῶν πλέον ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν τῶν σιδ)κῶν δικτύων καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμὸς αὐτῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἐξοπλισμοῦ. 3) Ἡ προσκαίρως σημειωθεῖσα μείωσις τοῦ βαθμοῦ ἀνέσεως τῶν Θεσσαλῶν ἐπιβατῶν τῆς γραμμῆς Βόλου–Καλαμπάκας, ὠφείλετο εἰς ἀκινησίαν μέρους τῶν αὐτοκινηταμαξῶν τοῦ δικτύου τῶν τέως σιδ)μων Θεσσαλίας ἐλλείψει ἀνταλλακτικῶν. Τὰ ἀνταλλακτικὰ ταῦτα ἀφικνοῦνται προσεχῶς καὶ ἑπομένως, λίαν συντόμως ὁ βαθμὸς ἀνέσεως τῶν ἐπιβατῶν θέλει βελτιωθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 155 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἐν σχέσει πρὸς τὸ οἰκογενειακὸν παρελθὸν καὶ τὰ φρονήματα τοῦ Λοχαγοῦ Πεζικοῦ Χριστόγλου Κωνσταντίνου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως προέκυψαν τὰ κάτωθι: α) Ὁ πατὴρ τοῦ ἐν λόγῳ Λοχαγοῦ, Γεώργιος Χριστόγλου, ἀπεβίωσε πρὸ διετίας. Κατήγετο ἐξ Ἀνατολικῆς Θρᾴκης καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὸ Σιδηρόκαστρον κατὰ τὸ ἔτος 1914. Ἀρχικῶς ἦτο διδάσκαλος καὶ κατόπιν ἐπηγγέλετο τὸν δικολάβον. Κατὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον, μετήχθη ὡς ὅμηρος εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ εἰργάζετο εἰς λατομεῖα. Ἐπανῆλθεν εἰς Σιδηρόκαστρον μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου. β) Ἅμα τῇ εἰσόδῳ τῶν Βουλγάρων εἰς Σιδηρόκαστρον τῷ 1941 καὶ προφανῶς κατόπιν διαβιβασθείσης εἰς τούτους πληροφορίας, ὅτι ὁ Γ. Χριστόγλου τυγχάνει ἐγγράμματος καὶ γνωρίζει τὴν βουλγαρικήν, ἐκλήθη ὑπὸ τούτων καὶ ὑπεχρεώθη νὰ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντα τοῦ Δημάρχου, ἅτινα εἶχον περιορισθῆ μόνον εἰς ἀντιγραφὴν ληξιαρχικῶν πράξεων καὶ ἅτινα οὗτος διετήρησε μόνον ἐπὶ 10ήμερον περίπου. Ἔκτοτε οὐδεμίαν ἐπαφὴν ἢ ἀνάμιξιν εἶχε μὲ τὰς Βουλγαρικὰς Ἀρχάς. Οὗτος μέχρι τέρματος τοῦ βίου του ἐπέδειξεν ἄκρως ἐθνικόφρονα διαγωγήν. γ) Διὰ τὸν υἱόν του, Λοχαγὸν Κ. Χριστόγλου, οὐδὲν τὸ ἐπιβαρυντικὸν διεπιστώθη. Ἀντιθέτως, ὁ ἐν λόγῳ Λοχαγὸς εἶναι πολὺ καλὸς ἀξιωματικός. Δὲν ἀποκλείεται αἱ πληροφορίαι, αἱ δοθεῖσαι εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Ἰντζέν, νὰ προέρχωνται ἐκ πολιτικῶν ἀντιζηλιῶν, δεδομένου, ὅτι ὁ ἀποθανὼν Γ. Χριστόγλου ἀρχικῶς ἦτο παράγων τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ ἔτος 1952 προσεχώρησεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ἔκτοτε δὲ ὑπεστήριζε τὴν Ἐθνικὴν Ριζοσπαστικὴν Ἕνωσιν. Ἐπίσης καὶ ἕτερος τῶν υἱῶν του, Ἰωάννης, εἶναι πολιτικὸν στέλεχος τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως, ὑποψήφιος βουλευτὴς κατὰ τὰς ἐκλογὰς 1958 καὶ 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 189 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οὐδεμία διάταξις τοῦ Ν. Δ)τος 3850)58 «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» ἢ ἑτέρων, σχετικῶν νόμων προβλέπει τὴν ἐξαγορὰν τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων ὑπὸ τῶν στρατευσίμων ἱκανῶν ὑποχρέων πλήρους θητείας καὶ ἀνυποτάκτων κλάσεων 1950 καὶ νεωτέρων. β) Κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τῶν Ν. Δ. 3850)58 καὶ 3851)58 ἐξητάσθη τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐξαγορᾶς τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων εἰς τοὺς στρατευσίμους μέχρι καὶ τῆς κλάσεως 1953, πλὴν ὅμως, δὲν ἐγένετο δεκτὸν ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι δὲν συντρέχουσιν οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπέβαλον τὴν παροχὴν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τοὺς στρατευσίμους τῶν κλάσεων 1949 καὶ παλαιοτέρων (εἰδικὴ κατάστασις τῆς χώρας κατὰ τὴν κατοχὴν κλπ.). γ) Ἐξ ἄλλου ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 3174)55, δι’ ἧς παρεσχέθη τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τοὺς στρατευσίμους τῆς κλάσεως 1960 τοὺς ὑπέχοντας ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως ἢ ὑπολοίπου τούτων καὶ εὑρισκομένους δεδικαιολογημένως ἐκτὸς στρατεύματος ἐκηρύχθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἀντισυνταγματική, ὡς ἀντιβαίνουσα πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος. Τελικῶς ἡ διάταξις αὕτη κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ)τος 3850)58 «περὶ ρυθμίσεως Στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». δ) Ἐφ’ ὅσον διὰ τοὺς νομίμως εὑρισκομένους ἐκτὸς στρατεύματος στρατευσίμους ἱκανοὺς ὑποχρέους θητείας κλάσεων 1950 καὶ νεωτέρων, τὸ ληφθὲν νομοθετικὸν μέτρον ἐκρίθη ἀντισυνταγματικὸν κατὰ μείζονα λόγον δὲν δύναται νὰ ληφθῇ τοιοῦτον διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους τῶν κλάσεων τούτων. ε) Οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνυποτάκτων τούτων εἰσὶ σπουδασταὶ οἵτινες παρὰ τὰ χορηγηθέντα αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Κράτους πλεῖστα εὐεργετήματα, ἀναβολὴ λόγῳ σπουδῶν, παράτασις ταύτης πρὸς εἰδίκευσιν ἢ ἀπόκτησιν διδακτορικοῦ διπλώματος προετίμησαν νὰ ἀποφύγωσι τὰς ὑποχρεώσεις των ἐν ἀναμονῇ, ἴσως, εὐκαιρίας διὰ τὴν ἀπαλλαγήν των διὰ νόμου. στ) Ἡ λῆψις τοιούτου νομοθετικοῦ μέτρου ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντιτίθεται πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἀντίκειται καὶ πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 154 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζὲ νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ λοχαγὸς Σιακαβάρας Εὐάγγελος ὑπηρετεῖ εἰς Φρουρὰν Σιδηροκάστρου ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν συνεχῶς, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπηρεσιακὴ ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλλει, ἀφ’ ἑτέρου δὲ οὐδεμία τοιαύτη πρὸς μετάθεσίν του παρουσιάσθη. β) Κατὰ τὰ λοιπὰ πρόκειται περὶ ἱκανωτάτου ἀξιωματικοῦ μὲ ἀρίστην πολεμικὴν δρᾶσιν καὶ οὐδέποτε ἀπασχολήσαντος τὴν ὑπηρεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Παππᾶ, Γ. Τσαρουχᾶ. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 142 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Παππᾶ καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ φερόμενος ὡς «Διμοιρίτης Τ.Ε.Α.» τοῦ χωρίου Μεγάλου Σειρηνίου, Σ. Μπαλντούμης, ἀπελύθη τῶν τάξεων τῶν Τ.Ε.Α. τὴν 23.9.61 ἐνῷ τὸ ἐπεισόδιον, διὰ τὸ ὁποῖον κατεδικάσθη, ἔλαβε χώραν τὴν 24.10.61. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐξεδόθη καὶ ἀνακοίνωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δημοσιευθεῖσα εἰς τὸν Τύπον τῆς 19. 1.1962. β) Οἱ φερόμενοι ὡς «ὁπλῖται Τ.Ε.Α.» Γ. Σιδηρόπουλος καὶ Κ. Τουσίδης, ἀπελύθησαν τῶν τάξεων τῶν Τ.Ε.Α. τὴν 6.7.61, ἐνῷ τὸ ἐπεισόδιον διὰ τὸ ὁποῖον κατεδικάσθησαν, ἔλαβε χώραν τὴν 14.10.61. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐξεδόθη καὶ ἀνακοίνωσις τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης, δημοσιευθεῖσα εἰς τὸν Τύπον τῆς 30.12.61. 2. Ἡ συσχέτισις, συνεπῶς, τῆς καταδίκης τῶν ἀνωτέρω ἰδιωτῶν μὲ ἀνάμιξιν τῶν Τ.Ε.Α. κατὰ τὴν προεκλογικὴν κίνησιν εἶναι ἀνυπόστατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 173 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τῶν ληφθησομένων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τυφῶνος ἐλαιοκαλλιεργητῶν Χαλκειοῦς–Χίου μέτρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ ὑμῶν καὶ τῶν ἐκ τοῦ τυφῶνος τῆς 25ης παρελθόντος Δεκεμβρίου ζημιῶν τῶν ἐλαιοδένδρων καὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς τῆς Κοινότητος Χαλκειοῦς, διετάξαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3314)27.12.1961 ἐπειγούσης διαταγῆς μας τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Χίου νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν. Ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Χίου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6783 καὶ 6784)28.12.61 ἀναφορῶν της ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι αἱ ζημίαι συνίσταντο εἰς τὴν ἐκρίζωσιν 221 ἐλαιοδένδρων καὶ τὴν ἀποκλάδωσιν κατὰ 50% ἑτέρων 351 ἐλαιοδένδρων. Ἐπὶ πλέον ἐξερριζώθησαν 73 ἀμυγδαλέαι. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 22)5.1.1962 ἔγγραφόν μας δι’ οὗ παρεκαλέσαμεν ὅπως χορηγήσῃ εἰς τοὺς πληγέντας ἐλαιοκαλλιεργητὰς τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις διὰ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς διαταραχθείσης οἰκονομίας των. Ἐκ παραλλήλου, ἐπειδὴ τὸ Κρατικὸν Φυτώριον Χίου δὲν διαθέτει ἐλαιοδενδρύλλια, ἵνα χορηγήσωμεν εἰς τοὺς πληγέντας, τῶν ὁποίων τὰ ἐλαιόδενδρα ἐξερριζώθησαν τὰ ἀναγκαιοῦντα αὐτοῖς πρὸς ἀποκατάστασίν των διετάξαμεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Χίου, ἵνα ἐξασφαλίσῃ τοιαῦτα εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας ν’ ἀντικαταστήσουν τὰ ἐκρριζωθέντα ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Προγράμματος Ὀρεινῆς Οἰκονομίας τοῦ Νομοῦ της ἐφ’ ὅσον φυσικὰ συντρέχουν αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κίνια καὶ Α. Πετραλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κίνια καὶ Α. Πετραλιᾶ, τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ἤδη ἰσχύοντα σχετικὰ μέτρα κρίνονται ὑφ’ ὑμῶν, ὡς λίαν εὐεργετικὰ καὶ ἐπαρκῆ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος κατ’ ἀκολουθουμένην παγίαν τακτικὴν καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους παρεχομένων ὁδηγιῶν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, παρέχει πλείστας ὅσας διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσωσιν τὰ χρέη των, παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐπανενισχύσεώς των, πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν, ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὀφειλέτου ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἐκ τῶν πραγμάτων ἐνδείκνυται, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν διὰ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις πληγέντων παραγωγῶν ὑπὸ θεομηνιῶν, κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς. Ἐκ παραλλήλου ἐλήφθη νομοθετικὴ μέριμνα (ἀριθ. 18 Ν.Δ. 4087)60), ἵνα εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς προκαλοῦνται σοβαραὶ ζημίαι εἰς τὴν παραγωγήν, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἡ καθυστέρησις τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν ὀφείλεται εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τούτων καὶ ἐφ’ ὅσον διεταράχθη σοβαρῶς ἡ ὅλη οἰκονομία αὐτῶν, νὰ μειώνεται καὶ ἀναδρομικῶς τὸ ἐπιτόκιον τῶν χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. τῆς Α.Τ.Ε. καὶ κατὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων προβλεπομένην διαδικασίαν. Ἀνεξαρτήτως πάντων τούτων ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ αὐτῆς παροχῆς περαιτέρω διευκολύνσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ἐμερίμνησε διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τόσον τοῦ τόκου τῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης παρεχομένων δανείων, ὅσον καὶ τοῦ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1186)27.1.1961 ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναφέρει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 178 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ τῷ ἐρωτῶντι βουλευτῇ τὰ ἀκόλουθα: Ὅτι οὐδεμία ὑπόσχεσις ἐδόθη προεκλογικὴ ὑπὸ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Πέραν τούτου ζήτημα γενικῆς ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν δὲν δύναται νὰ τεθῇ. Ἡ Α.Τ.Ε., ὅμως, κατ’ ἀκολουθουμένην ὑπὸ ταύτης παγίαν τακτικὴν καὶ συμφώνως πρὸς τὰς παρασχεθείσας ἐπὶ τοῦ θέματος ὑπὸ τοῦ Κράτους ὁδηγίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, παρέχει πλείστας ὅσας διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσωσι τὰ χρέη των, παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐπανενισχύσεώς των, πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὀφειλέτου, ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἐκ τῶν πραγμάτων ἐνδείκνυται, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν, διὰ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις πληγέντων παραγωγῶν ὑπὸ θεομηνίας κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς. Ἐκ παραλλήλου ἐλήφθη νομοθετικὴ μέριμνα (ἄρθρον 18 Ν.Δ. 4087)60), ἵνα εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς προκαλοῦνται σοβαραὶ ζημίαι εἰς τὴν παραγωγὴν συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἡ καθυστέρησις τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν, ὀφείλεται εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τούτων καὶ ἐφ’ ὅσον διεταράχθη σοβαρῶς ἡ ὅλη οἰκονομία αὐτῶν, νὰ μειώνεται καὶ ἀναδρομικῶς τὸ ἐπιτόκιον τῶν χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. τῆς Α.Τ.Ε. καὶ κατὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων προβλεπομένην διαδικασίαν. Ἀνεξαρτήτως πάντων τούτων ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ αὐτῆς, παροχῆς περαιτέρω διευκολύνσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ἐμερίμνησε διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τόσον τοῦ τόκου τῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παρεχομένων δανείων, ὅσον καὶ τοῦ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1186)27.1.61 ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναφέρει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§5Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§7Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο συζήτησις διὰ τὴν ταχυτέραν ἔκδοσιν τοῦ Δελτίου Τύπου, καὶ ἤκουσα ἀπὸ τὸ στόμα σας, ὅτι καταβάλλετε κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ ρυθμισθῇ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἔχω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἑξῆς πληροφορίαν καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἔχω τὴν διαβεβαίωσίν σας, ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἢ ὄχι ἡ πληροφορία αὕτη. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι λειτουργεῖ μαγνητόφωνον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἤθελον τὴν διαβεβαίωσίν σας ἐπ’ αὐτοῦ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πράγματι, ὑπάρχει μαγνητόφωνον, τὸ ὁποῖον δὲν λειτουργεῖ. Ἐξαιρετικῶς ἐτέθη εἰς λειτουργίαν χάριν δοκιμῆς, προκειμένου νὰ διαπιστώσωμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ χρῆσις τούτου κατὰ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Ἡ τελευταία δοκιμαστικὴ λῆψις ἐγένετο καὶ εἰς μίαν τῶν τελευταίων ἀγορεύσεων τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. κατόπιν παρακλήσεως τοῦ ἰδίου.

§9Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ὅταν ὑπάρχουν θέματα σοβαρά, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ κατὰ τὴν συζήτησίν των καὶ τὸ μαγνητόφωνον;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρουσιάζει μεγαλυτέρας δυσχερείας ἀπὸ τὴν ἀποστενογράφησιν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν διὰ νομοθετικῆς ὁδοῦ κατάργησιν τῆς ἀπαγορεύσεως ἐγγραφῆς εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ἑτεροδημοτῶν ἐγκατασταθέντων μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948.

§11Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Προσωπικῶς ὁ ὑποφαινόμενος κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἶχον ζητήσει τὴν κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχε δηλώσει ὅτι θὰ ἔφερε σχετικὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προεβλέπετο ἡ κατάργησις τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως. Παρὰ ταῦτα, οὐδὲν τοιοῦτον τι ἐγένετο. Ἀντιθέτως, ἐχρησιμοποιήθη ἡ διάταξις αὐτὴ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως δώσῃ συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§12Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω δηλώσει, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη θὰ καταργηθῇ. Εἰς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς ἐκλογικὰ θέματα, θὰ τεθῇ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ καταργῆται ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος διάταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος, ἂν καὶ ἡ διάταξις αὕτη εἶναι πλέον ἄνευ περιεχομένου, δεδομένου, ὅτι ἔλαβον ἐκλογικὰ βιβλιάρια τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ψηφοφόρων, ἀνεξαρτήτως χρόνου ἐγκαταστάσεώς των.

§13Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ τελευταία δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἀκριβής. Ἔλαβον ἐκλογικὰ βιβλιάρια ὄχι τὸ σύνολον, ἀλλὰ οἱ φίλα προσκείμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τσαρουχᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἐὰν ἐτηρήθη ἡ ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καθοριζομένη ὑποχρέωσις περὶ γνωστοποιήσεως τῆς ἐγγραφῆς ἑτεροδημοτῶν εἰς τοὺς καταλόγους ἑτέρων δήμων καὶ κοινοτήτων εἰς κοινότητας καὶ δήμους τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου ἐξ οὗ κατάγονται κλπ.

§15Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἐκλογικὸς νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 22, παράγραφος 2, ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως μέχρι τέλους Ἀπριλίου ἑκάστου ἔτους γνωστοποιῆται ἡ ἐγγραφὴ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους εἰς δήμους καὶ κοινότητας, ἀτόμων ἐγγεγραμμένων εἰς τοὺς καταλόγους δήμων καὶ κοινοτήτων ἄλλων περιφερειῶν, διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν διαγραφὴν των τὰ Πρωτοδικεῖα. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἂν ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ γνωστοποιήσεως τῆς ἐγγραφῆς ἔχει ἐφαρμοσθῆ διὰ τοὺς ἐγγραφέντας εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.

§16Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἔργον τῆς Διοικήσεως νὰ γνωστοποιῇ τὰς ἐγγραφάς, ἀλλὰ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης. Πέραν τούτου, ἡ προθεσμία δὲν ἔχει λήξει, δεδομένου, ὅτι λήγει τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1962.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατί δὲν γίνεται ἡ ἀνασύνταξις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων.

§18Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἷς τῶν βασικῶν λόγων ποὺ προεκάλεσε τὴν νοθείαν, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, εἶναι ἡ ὑπὸ τὴν σημερινὴν μορφὴν σύνταξις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Εἰς ἕκαστον ἐκλογικὸν τμῆμα ὑπάρχουν 10 ἐκλογικοὶ κατάλογοι, καὶ ἀνάλογα παραρτήματα. Εἰς τοὺς καταλόγους αὐτοὺς εὑρίσκονται καὶ ὀνόματα ἀκόμη θανόντων. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας, νὰ προβῇ εἰς ἀνασύνταξιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπειδὴ ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ προβῇ εἰς ἀνασύνταξιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ λεξικογράφησιν τούτων, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως.

§19Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ λεξικογράφησις ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ. Ἡ ἀνασύνταξις εἶναι θέμα πολὺ πλέον δυσχερές, διότι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου, πρῶτον μέν, νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐγγραφὴ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων. Δεύτερον, νὰ μὴ γίνῃ ἀφορμὴ ταλαιπωρίας τῶν πολιτῶν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ, ὡς ἀποτέλεσμα, τὴν μὴ ἐγγραφὴν πλείστων ἐξ αὐτῶν. Τὸ θέμα τὸ ἔχω ἀναθέσει εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν νὰ τὸ ἐξετάσῃ καὶ τοὺς ἔχω θέσει προθεσμίαν μέχρι 15 Ἀπριλίου. Ἐλπίζω, ὅτι, ὅταν ὑποβληθοῦν τὰ πορίσματα, νὰ καταθέσω νομοσχέδιον καὶ τότε ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφέρῃ τὰς ἀπόψεις της.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν καὶ κατὰ τὴν ἐνεργουμένην νέαν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, ἐφαρμόζωνται τὰ αὐτὰ συστήματα ἐκδόσεως ἐκλογικῶν βιβλιαρίων εἰς κατοίκους τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης οἷα εἰς τὸ παρελθὸν κλπ.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω μίαν διαβεβαίωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν θὰ ἀκολουθηθοῦν αἱ αὐταὶ μέθοδοι συντάξεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ ἐκδόσεως ἐκλογικῶν βιβλιαρίων κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἀναθεωρήσεως αὐτῶν, ὡς εἰς τὸ παρελθὸν ὅτε εἰς τὴν τέως Διοίκησιν Πρωτευούσης ἐνεγράφησαν πρόσωπα ἄνευ τῶν νομίμων προσόντων. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν δύναται νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγραφέντων κατὰ τὸν λήξαντα μῆνα Ἰανουάριον εἰς τὴν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν ἀριθμῶν, ἐὰν ἀκολουθῆται καὶ σήμερον ἡ αὐτὴ τακτικὴ τῆς ἐγγραφῆς, δηλονότι ἐν τοῖς καταλόγοις πολιτῶν στερουμένων τῶν νομίμων προϋποθέσεων.

§22Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν, διότι εἶναι καὶ ἀόριστος καὶ ἀσαφής. Ὅταν λήξῃ ἡ προθεσμία, ἐλευθέρως θὰ μπορέσῃ νὰ πληροφορηθῇ ὁ κ. συνάδελφος, πόσαι αἰτήσεις ὑπεβλήθησαν καὶ πόσαι ἄδειαι ἐδόθησαν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Κύριοι βουλευταί, συζητεῖται ἐνώπιον ἡμῶν πρότασις παραπομπῆς ὡρισμένων τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, διὰ δῆθεν νοθείας, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι κάθε Ἕλλην διερωτᾶται, πῶς συνέβη αὐτὴ ἡ νοθεία καὶ δὲν τὴν ἀντελήφθη κανεὶς τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, ἔσπευσεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου νὰ καταγγείλῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν, ὡς προϊὸν βίας καὶ νοθείας. Θὰ ἤθελα πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ ὅλον θέμα ὡρισμένα παρεμπίπτοντα ζητήματα νὰ ξεκαθαρίσω. Πρὸ ἡμερῶν, εἰς μίαν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Χούτα, ὁ συνάδελφος κ. Κοκκέβης ἠρώτησε, ποῖος ἦτο ὁ κύριος αὐτός, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεφέρετο. Ὁ κ. Χούτας ἀπήντησεν, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Διευθυντοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α. Ὁ κ. Κοκκέβης εἶπεν, ὅτι εἶναι αὐτός, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔφερε πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν εἰδικὴν Πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἀναφέρεται εἰς τὴν παράτασιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ ἐν λόγῳ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ ὁ κ. Πρόεδρος, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον ποῦ εἶδεν ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν πρὸς κύρωσιν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι γίνεται λόγος παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ νῦν Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.;

§25Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. Ὑπουργέ. Εἰς τὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προκειμένου νὰ συζητηθοῦν, ὑπάρχει καὶ μία κύρωσις πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας παρατείνεται ἡ θητεία τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι. Κ.Π.Α. Αὐτὸ ὅμως ἀναφέρεται, πράγματι, εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν. Ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς θητείας τοῦ κ. Μαντούδη, τοῦ ὁποίου, πράγματι, ἔχει λήξει ἡ θητεία. Ἐντεῦθεν συνέβη ἡ παρεξήγησις. Δὲν ἐγνώριζα, ὅτι εἶχεν ἀποχωρήσει. Ἡ κύρωσις Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔρχεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀφορᾷ παλαιὸν θέμα. Ὑπέβαλα ὅμως τὴν ἐρώτησιν καὶ εἶπον, αὐτὸς εἶναι, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προτείνει τὴν παράτασιν τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας; Καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Χούτας «ναί», διότι δὲν ἐγνώριζε καὶ ἐκεῖνος ἂν ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κ. Μαντούδη ἢ ὄχι. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἱστορία. Ὑπάρχει ἡ κύρωσις πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῆς ἡλικίας τοῦ κ. Μαντούδη. Αὐτὸ εἶναι ἕνα παλαιὸν θέμα. Εἶναι μία παρεξήγησις, διὰ τὴν ὁποίαν λυποῦμαι.

§26Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δι’ αὐτό, ἤθελα νὰ λύσω ὡρισμένα παρεμπίπτοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐδηλητηρίασαν ὀλίγον τὴν συζήτησιν καὶ ἐνεφανίσθησαν ὡς κἄτι τρομακτικὸν καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ ὑμεῖς, κ. Κοκκέβη, καὶ ὁ κ. Χούτας, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἔχετε διαβάσει κἂν τὸ νομοσχέδιον. Διότι πρόκειται διὰ μίαν τρίμηνον παράτασιν, τὸ 1958.

§27Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπιτρέπεται, κ. Ὑπουργέ;

§28Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Δὲν ἐπιτρέπεται.

§29Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐφ’ ὅσον μὲ ἀναφέρετε, πρέπει νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀπαντήσω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δοθῇ ὁ λόγος, κ. Χούτα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπιτρέπει τώρα διακοπάς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§31Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ἐπικαλοῦμαι τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς.

§32Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν αὐτό.

§33Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Συνεπῶς, ἀνακαλεῖτε αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§34Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ πρᾶξις ἔχει σημασίαν. Ἡ πρᾶξις, διὰ τὴν ὁποίαν τὸν κατηγορῶ, ἔχει σημασίαν.

§35Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ὑπομονή, κ. Χούτα. Μὴ βιάζεσθε. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω, ὁ κ. Χούτας δὲν εἶναι καινούργιος βουλευτὴς ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ ἀναγνώσει τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Ὑποτίθεται, ὅτι πρέπει νὰ τὸν γνωρίζῃ.

§36Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτά; Ὑπάρχει διαταγή; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§37Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ὄχι, δὲν ὑπάρχει.

§38Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ψεύδεσθε. Διότι ὑπάρχει διαταγὴ ἀνακλήσεως ἀπὸ τὸν κ. Χαραμῆν καὶ θὰ τὴν φέρω.

§39Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Αὐτὸ εἶναι κατάντημα βουλευτοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§40Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει διαταγὴ καὶ θὰ τὴν φέρω αὐτὴν τὴν διαταγήν. Θρασύτης ἀπροσμέτρητος!!! (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὔτε ὁ ρήτωρ, οὔτε ἐγὼ σᾶς ἐδώσαμεν τὸν λόγον. Ἀπὸ ποῖον ἐλάβατε τὴν ἄδειαν νὰ ὁμιλήσητε; Δέν ἐπιτρέπει ὁ ρήτωρ. Θὰ ὁμιλήσητε μετά. Δὲν δύνασθε νὰ λαμβάνητε τὸν λόγον αὐθαιρέτως, διακόπτων ἀνεπιτρέπτως τὸν ρήτορα.

§42Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Περαιτέρω ὁ κ. Χούτας συνεχίζων...

§43Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διαψεύδετε, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς παραιτήσεώς σας ὁ Διευθυντὴς τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α. εὑρίσκετο εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ ἀνεκλήθη ἀπὸ τὸν κ. Χαραμῆν; Ναὶ ἢ ὄχι; Ἀπαντήσατε εἰς αὐτό.

§44Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Κέντρου, θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ὑπάρχει, βεβαίως, κἄποια παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ... (Θόρυβος)...

§45Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, εἶναι ἡ τετάρτη φορὰ ποὺ λαμβάνετε τὸν λόγον ἄνευ ἀδείας τοῦ Προέδρου. Θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῆς ἁβρότητος, ἡ ὁποία διέπει τὰς σχέσεις τῶν συναδέλφων, ὅταν ὁ κ. Χούτας παρεκάλεσε νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀπευθύνῃ μίαν ἐρώτησιν, θὰ ἠδύνατο καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, ἐν ὀνόματι τῆς ἁβρότητος ποὺ ἐπικαλεῖται, νὰ δεχθῇ τὴν διακοπήν, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε προκαλέσει ἄλλην. Νομίζω, ὅτι ἡ διάκρισις αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐκάματε, κ. Ὑπουργέ, εὐλόγως ἐδημιούργησε μίαν ἀντίδρασιν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νομίζω, ὅτι ἡ ἁβρότης πρέπει νὰ εἶναι ἀμοιβαία. Καὶ τότε εἶμαι πρόθυμος καὶ ἐγὼ νὰ ἀσκήσω τὴν ἠθικήν μου ἐπιβολήν. Ἀλλὰ πρέπει ἑκατέρωθεν νὰ συντελῆται.

§48Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ὑπάρχουν δύο θέματα, κ. Πρόεδρε. Ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Κοκκέβη, ἡ ὁποία προῆλθεν, ὡς ἀποδεικνύεται, ἐκ παρεξηγήσεως καὶ περαιτέρω ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Χούτα περὶ νοθείας, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπαντήσω ἀμέσως. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ἀναμείνῃ τὴν ἀπάντησιν καὶ ὕστερα νὰ ὑποβάλῃ ἐρωτήσεις.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὴ δώσω διάρκειαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα ποὺ ἐπικαλεῖσθε περιέχει καὶ τὸν κ. Χούταν. Ἦτο τριμελὴς συνομιλία. Δὲν ἦτο διμελής. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους σας ἔλλειψις ἁβρότητος, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν ἐπέμβασιν.

§50Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Περαιτέρω ὁ κ. Χούτας λέγει, ὅτι ἀπεστάλη ἱματισμός, ὁ ὁποῖος προήρχετο ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον Ὀργάνωσιν Ἐκκλησιῶν. Εἶχε δοθῆ εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον καὶ εἶχε μεταβῆ ὁ νῦν Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α. πρὸς διανομήν. Γίνεται μία σύγχυσις ἄνευ προηγουμένου, λόγῳ ἀκριβῶς ἀγνοίας τοῦ κ. Χούτα τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Πράγματι εἶχον ἀπευθυνθῆ εἰς διαφόρους Ὀργανισμοὺς ζητῶν, πρὸ καιροῦ, ἱματισμὸν διὰ τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ἡ Βρετανοκαναδικὴ Ὀργάνωσις «Σώσατε τὸ Παιδί», ἐζήτησε νὰ δοθῇ ἱματισμὸς εἰς ὅλα τὰ παιδιὰ ἀπὸ ἡλικίας μηδὲν ἕως 14 χρόνων, 4 χωρίων τοῦ Βάλτου.

§51Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Διατί, κ. Ὑπουργέ, μόνον εἰς τὰ χωρία τοῦ Βάλτου;

§52Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Δικαίωμά μου δὲν εἶναι, κ. συνάδελφε;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ταλιαδούρη, εἶναι ἡ δευτέρα σας διακοπή. Εἰς τὴν τρίτην ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.

§54Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ἡ Βρετανοκαναδικὴ ὀργάνωσις, λοιπόν, «Σώσατε τὸ Παιδί», ἀνέλαβε νὰ διανείμῃ ἱματισμὸν εἰς 4 χωρία τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ἡ διανομὴ ἤρχισεν τὴν 6ην Ἰουνίου 1961. Διενεμήθησαν παρουσίᾳ τῆς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὀργανώσεως, εἰς ὅλα τὰ παιδιά. Καὶ ἐπειδὴ εὑρέθησαν μερικὰ μὴ ἐγγεγραμμένα εἰς τοὺς καταλόγους, ἔγινε μία συμπληρωματικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία ἀπεστάλη τελικῶς εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α., εὑρισκομένου ἐκεῖ ἐπ’ ἀδείᾳ πρὸ τῆς 20ῆς Σεπτεμβρίου. Δεύτερον, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος παρεχώρησεν ἱματισμὸν δι’ ὡρισμένα παιδιὰ ὡρισμένων ὀρεινῶν σχολείων τοῦ Βάλτου.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πάλιν τοῦ Βάλτου;

§56Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Περὶ Βάλτου ὡμίλησε, κ. συνάδελφε, ὁ κ. Χούτας. Δὲν ὡμίλησε διὰ ἄλλην ἐπαρχίαν. Ἐὰν ὁμιλοῦσε δι’ ἄλλην ἐπαρχίαν, θὰ ὁμιλοῦσα καὶ ἐγὼ διὰ ἄλλην ἐπαρχίαν. Τὰ ἐφόδια αὐτὰ ἀπεστάλησαν εἰς τὰς 26 Ἰουλίου 1961. Εἶχον διανεμηθῆ πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Τέλος, ἡ «Παγκόσμιος Ὀργάνωσις Ἐκκλησιῶν», ἐχορήγησε μίαν μικρὰν ποσότητα, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Χούτας ἔκανε τὴν ὅλην παρεξήγησιν. Ἡ ποσότης αὐτή, κύριοι, δὲν ἔχει διανεμηθῆ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἓν ἔγγραφον: «Ἀριθμὸς Πρωτοκόλλου 602. Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας: Ἀναφέρομεν, ὅτι ἀπεστάλησαν παρ’ ἡμῶν, μῆνα Σεπτέμβριον 1961, ἀπ’ εὐθείας εἰς παραλαβὴν Γραφείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἱματισμοί. Ὡς ἐγνώρισεν προϊστάμενος, ὡς εἴρηται, δὲν διενεμήθη εἰσέτι εὑρισκόμενος ἐναποθηκευμένος καὶ ἀναποσυσκεύαστος εἰς ἀποθήκας. Διευθυντὴς τοῦ Κέντρου Προνοίας». Συνεπῶς ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐσοφίσθη ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι διενέμοντο καὶ μάλιστα εἰς ἄτομα, εἶναι τελείως ἀνακριβῆ. Εἶναι αἱ συνήθεις αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν. Ἔχω συμμετάσχει ἕως τώρα εἰς 10 ἐκλογάς. Πάντοτε τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ὑπάρχουν αἰτιάσεις ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχασαν τὰς ἐκλογὰς περὶ νοθείας ἢ περὶ βίας, ἢ περὶ ἀσκήσεως ψυχολογικῆς βίας εἰς ψηφοφόρους. Ποῦ ἔχομεν, ὅμως, σήμερον καταλήξει, μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν καταγγελίαν τῆς νοθείας καὶ τῆς βίας; Εἰς ὅτι ἀριθμός τις ψηφοφόρων τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν κακῶς, παρανόμως, ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν. Εἰς ὅτι κακῶς ἢ παρανόμως ἀριθμός τις ψηφοφόρων ἔχει λάβει ἐκλογικὰ βιβλιάρια. Ἐρωτῶ: Βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, κάθε Ἕλλην ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσῃ; Ἐρωτῶ: Ἐὰν δὲν ψηφίσῃ, θὰ διωχθῇ ὑπὸ τοῦ νόμου; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατί, ἔστω καὶ ἐὰν κακῶς ἐνεγράφη, ὑπάρχει νοθεία; Μήπως ἐγένετο πουθενὰ καμμία καταγγελία περὶ διπλοψηφίας, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν διὰ τυχὸν ἀλλοίωσιν τοῦ ἀποτελέσματος. Καθένας θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ψηφίσῃ. Ἐὰν δὲν ἐψήφιζεν εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ ἐψήφιζεν ἀλλαχοῦ. Καὶ πάντως καθ’ ὃ μέρος ἐψήφισεν ἐδῶ, θὰ ἐψήφιζε καὶ ἀλλαχοῦ. Συνεπῶς ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς ψήφων θὰ ἦτο ὁπωσδήποτε εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι εἶναι δημοκρατικὴ ἡ θεωρία, ὅτι ὑπάρχει μία διάταξις νόμου, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς μέχρι σήμερον ἔχει ἐφαρμόσει; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἐπῆλθεν ἀλλοίωσις τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν ὁπωσδήποτε θὰ ἐψήφιζον, εἴτε ἐδῶ, εἴτε εἰς τὰς περιφερείας ἀπὸ τὰς ὁποίας κατήγοντο.

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον, κ. Ὑπουργέ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ!

§58Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Κύριε Ζαννῆ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Βουλὴν διαλογικὴ συζήτησις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κατὰ τί θὰ ἤλλαζε τὸ ἀποτέλεσμα. Θὰ ἔβγαινεν ἕνας παραπάνω εἰς μίαν περιφέρειαν καὶ θὰ ἔχανεν ἕνας εἰς ἄλλην περιφέρειαν. Ἐκτὸς ἐάν, κ. Ζαννῆ, ἔχετε ἀντιδημοκρατικὴν σκέψιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφίζουν οἱ Ἕλληνες, ὁπότε εὑρισκόμεθα ἐντελῶς ἀντίθετοι. Πάντως τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο τὸ αὐτό. Ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἐψήφιζαν, τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἔδιδε, διότι τοὺς αὐτοὺς ψηφοφόρους θὰ ἔπαιρναν τὰ Κόμματα. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει καμμία καταγγελία περὶ διπλοψηφίας, τότε τὶ συζητοῦμεν περὶ νοθείας. Ἐκτὸς πάλιν ἐὰν ἠθέλατε, ἀριθμός τις ψηφοφόρων νὰ μὴ ἐψήφιζε ποτέ. Αὐτὸ τότε νὰ τὸ εἴπητε ρητῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὑπάρχει ἕτερος ἰσχυρισμὸς περὶ ρεύματος, ἐνθυμοῦμαι τὸ 1958, ὅταν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἰσχυρίζετο, ὅτι ἔχει τοιοῦτον ρεῦμα, ὥστε τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν θὰ ἀνελάμβανε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ δὲν ἀντελαμβάνετο τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διέτρεχε καὶ ἦλθεν μετὰ κόπου τρίτον Κόμμα. Διατί, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κερδίσῃ ἡ Ἕνωσις Κέντρου τὰς ἐκλογάς; Αὐτὸ εἶναι ἓν ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον πολλοὶ Ἕλληνες τὸ ἔθεσαν εἰς τὸν ἑαυτόν των πρὶν πᾶνε νὰ ψηφίσουν.

§59Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τώρα μπαίνομεν εἰς τὴν μεταφυσικήν.

§60Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μὰ μεταφυσικὴ εἶναι καὶ ἡ νοθεία, τὴν ὁποίαν λέγετε, καθαρῶς μεταφυσική, ἀλλὰ διατὶ δὲν ἠμπόρεσε νὰ κερδίσῃ ἡ Ἕνωσις Κέντρου; Ποία ἦτο ἡ πολιτική της ἀπὸ τὸ 1956, εἴτε Κόμμα Φιλελευθέρων ἐλέγετο, εἴτε Ἕνωσις Κέντρου. Τὸ 1956 παρὰ τὰ ὅσα ἔχουν συμβῆ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἔκαμε λαϊκὸν μέτωπον μὲ Κόμμα τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὡς ἐχθρικὸν πρὸς τὸν τόπον αὐτόν, μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Τὸ 1958 προσπαθῶν νὰ ἔλθῃ πρῶτον Κόμμα ἔδωσε ὑποσχέσεις τοιαύτας, ὥστε πραγματικῶς ἔπεσεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μετὰ τὸ 1958, ἀντὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ κάμῃ μίαν ἐποικοδομητικὴν ἀντιπολίτευσιν, ἤρχισε μίαν ἀντίδρασιν ἄνευ προηγουμένου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ συνεχῶς δὲ διεσπᾶτο, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λησμονήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν διάσπασιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐνθυμῆται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἕνα τμῆμα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἐδανείσθη εἰς κἄποιον στρατηγὸν καὶ τὴν προηγουμένην τῶν ἐκλογῶν ἐπανῆλθε τὸ τμῆμα αὐτὸ τοῦ δανεισμοῦ πάλιν, διὰ νὰ σχηματίσῃ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν ἔκαμαν, τότε διάφοροι ἄνθρωποι, διὰ νὰ ἀνανεώσουν τὴν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ οὐδέποτε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονηθῇ ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον ἔκαμε ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὅταν συνεζητεῖτο ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκλογῶν, ὅταν ἠγωνίζετο ἡ Ἕνωσις Κέντρου, τὸ 17% νὰ κατέλθῃ εἰς τὸ 15%. Τόσον πολὺ ἐφοβεῖτο, τόσον πολὺ ἦτο βεβαία περὶ τῆς ἀποτυχίας της. Καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἐγένετο ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ἐὰν τυχὸν ἐνέπνευσε καὶ κἄποιαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἔφθασε εἰς τὸ ποσοστὸν εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε, εἶναι ἴσως, διότι κἄποιο ἄλλο Κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε τηρήσει τὴν ἰδίαν τακτικήν, εἶχε εἰσέλθει καὶ εἶχε ἐνισχύσει τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Πάντως φόβος συνεῖχε τὴν τάξιν τῶν ἐκλογέων, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου πάλιν θὰ διελύετο. Φόβος συνεῖχε τοὺς ἐκλογεῖς μὴ τυχὸν ξαναγίνῃ τὸ λαϊκὸν μέτωπον τοῦ 1956. Διατὶ ἦτο φυσικὸν νὰ κερδίσῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. Πάντοτε βλέπετε εἰς τὴν μεταφυσικὴν πηγαίνομεν. Εἶναι μία Κυβέρνησις, εἴτε τὸ θέλετε νὰ τὸ ἀναγνωρίσητε, εἴτε ὄχι, ἡ ὁποία ἔχει κάμει οὐκ ὀλίγα ἔργα, καὶ ἔργα μεγάλης σημασίας καὶ ἔργα μικροτέρας σημασίας, διότι εἰς κἄθε χωριὸ ὑπάρχει κἄποιο ἔργον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπιδεικνύεται καὶ νὰ λέγουν, ὅτι αὐτὸ ἐγένετο ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν ὑπάρχει μία σταθερότης οἰκονομική, ὑπάρχει καὶ μία σταθερότης πολιτικὴ ἄνευ προηγουμένου εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λησμονήσῃ εὐκόλως ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι δὲν εἶναι πολλὰ ἔτη ποὺ ἐπέρασαν, ὅταν ὑπῆρχε μία ἀνωμαλία καταπληκτικὴ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, μία ἔλλειψις ἀσφαλείας ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς, μία ἀνωμαλία καὶ μία ἀστάθεια οἰκονομική, ἡ ὁποία δὲν ἐπέτρεπε εἰς αὐτὸν νὰ σκεφθῇ διὰ τὸ μέλλον του καὶ διὰ νὰ ἐργασθῇ. Ὑπῆρχε βεβαιότης, ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ Ε.Ρ.Ε., δὲν θὰ ἐνέδιδε ποτὲ εἰς τὸν διεθνῆ κομμουνισμόν. Ἀσφάλεια ἐσωτερική, ἀσφάλεια ἐξωτερική, σταθερότης οἰκονομική, σταθερότης πολιτική, εἶναι ἐκεῖνα τὰ μεγάλα πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦσαν πραγματικὰ ἀνώτερα διὰ τὴν ληφθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ ἀπόφασιν. Τὸ νὰ λέγωμεν μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι προϊὸν νοθείας καὶ βίας, χωρὶς νὰ δυνάμεθα, οὔτε μίαν ἀπόδειξιν νὰ φέρωμεν, παρὰ μόνον, ὅτι ἐνεγράφησαν Ἕλληνες πολῖται, οὐχὶ εἰς τὸν τόπον οὐχὶ εἰς τὸν τόπον διαμονῆς των, δὲν εἶναι δημοκρατικόν, διὰ νὰ μὴ εἴπω δὲν εἶναι ἀνδρικόν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες κατὰ τὸ Σύνταγμα πρέπει νὰ ψηφίζουν καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτό, καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι εἶναι δημοκρατικὸν νὰ μὴ ἐγγράφωνται, ἀλλὰ ὅτι δὲν εἶναι δημοκρατικόν, ὅταν ψηφίζουν. Οἱ Ἕλληνες ἐσκέφθησαν ὀρθῶς, ὅταν ἐψήφιζαν τὴν Ε. Ρ.Ε., διότι ἐψήφισαν τὴν σταθερότητα, τὴν ὁποίαν εἶχον, ἐψήφισαν τὴν ὁμαλότητα, ἐψήφισαν τὴν ἀσφάλειαν, διὰ τὴν ὁποίαν τόσα πολλὰ κήδονται καὶ ἐψήφισαν δι’ ἕνα μέλλον ὡραιότερον, τὸ ὁποῖον σιγὰ–σιγά, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε ὄχι, συντελεῖται εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. (Χειροκροτήματα).

§61Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ὡμίλησα πρὸ 8 ἡμερῶν καὶ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἔθιξα καὶ ἓν ὡρισμένον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν περιοχήν μου καὶ εἰδικώτερα τὸν κ. Στρᾶτον. Ὁ κ. Στρᾶτος μετὰ σκέψιν 8 ἡμερῶν ἦλθεν ἀπόψε νὰ ἀνασκευάσῃ, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ ὅ,τι εἶχον εἴπει τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν. Νομίζω, ὅτι ἅπαντες ἀντελήφθητε, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἀνεσκεύασε τίποτε ἐξ ὅσων εἶπον, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐπεβεβαίωσε. Τὶ εἶχον εἴπει; Εἶπον, ὅτι: «Κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς προεκλογικῆς περιόδου, κατέφθασαν ἐξ Ἀθηνῶν εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας καὶ ἰδίως εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἀμφιλοχίας, πολλὰ αὐτοκίνητα τοῦ δημοσίου, πλήρη εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως, διὰ τὴν διανομὴν τούτων, ὡς ἔλεγον, εἰς τοὺς ἀπόρους. Ἐζήτησα πληροφορίας περὶ τίνος ἐπρόκειτο καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι προήρχοντο ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν Παγκοσμίων Ἐκκλησιῶν. Καὶ ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ τότε ἀρχιεπισκόπου, ἐχορηγήθησαν εἰς πολιτικὸν ἀντίπαλόν μου, διὰ νὰ τὰ διανείμῃ, ὡς ἔλεγον, εἰς τοὺς ἀπόρους τῆς περιφερείας μας». Ὅπως βλέπετε, κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Στρᾶτος ἁπλῶς ἐπεχείρησε νὰ μετατοπίσῃ τὰς ἡμερομηνίας, κατὰ τὰς ὁποίας ἔλαβον χώραν αἱ εὐτελεῖς καὶ ἀνήθικοι, ὅπως γράφω εἰς τὸ τηλεγράφημά μου πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον, ἐκεῖναι διανομαὶ εἰδῶν πρὸς ἐξαγορὰν συνειδήσεων. Τὸ τηλεγράφημά μου ἐγὼ τὸ ἀπηύθυνα τὴν 24ην, ὁ κ. Στρᾶτος λέγει εἰς τὰς 20 Σεπτεμβρίου, δηλαδή, διαφορὰ 4 ἡμερῶν, ὅτι ἐστάλη ὁ ἱματισμός. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. Στρᾶτος εἶπεν, ὅτι τὰ ροῦχα αὐτὰ δὲν προήρχοντο μόνον ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον Ὀργάνωσιν Ἐκκλησιῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλην φιλανθρωπικὴν ὀργάνωσιν. Αὐτὸ δι’ ἐμὲ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἡ κατηγορία μου ἦτο —καὶ εἰς αὐτὸ ἐπιμένω— ὅτι εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, περιῆλθον εἰς πολιτικόν μου ἀντίπαλον τῆς ἰδίας ἐκλογικῆς μου περιοχῆς ἐφόδια φιλανθρωπικῶν ὀργανώσεων καὶ τὰ ὁποῖα αὐτὸς τὰ διένειμε δι’ οἰκείων του προσώπων πρὸς ἰδικόν του πολιτικὸν ὄφελος. Ἐγώ, εἰς τὸ τηλεγράφημά μου πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον, ἐχαρακτήριζα τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ὡς εὐτελῆ καὶ ἀνήθικον καταρρακώνουσαν τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους, τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Παραμένει, συνεπῶς, κ.κ. βουλευταί, ὡς γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν ἐγένετο αὐτὴ ἡ εὐτελὴς πρᾶξις. Διὰ τίνα λόγον τὰ ἐφόδια αὐτὰ νὰ δοθοῦν πρὸς διανομὴν εἰς τὸν πληθυσμὸν μέσῳ πολιτικοῦ προσώπου; Καὶ εἰς τὸ παρελθόν, εἶχον διανεμηθῆ ἐφόδια, διετέλεσα καὶ ἐγὼ Ὑπουργὸς Προνοίας, κατηρτίζαμεν, ὅμως, πρὸς τοῦτο ἐπιτροπὰς εἰς τὰ χωρία ἀπὸ τὸν ἱερέα, ἀπὸ τὸν διδάσκαλον καὶ τὸ Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, πάντοτε ἀπροσώπως. Οὐδέποτε κατεδέχθην ἐγὼ νὰ διανείμω τὰ ἐφόδια αὐτὰ εἴτε ὁ ἴδιος, εἴτε δι’ οἰκείων μου προσώπων. Ἐὰν ὑπῆρξε παράλειψίς τις εἰς τὴν προχθεσινήν μου ἀγόρευσιν καὶ ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ λόγων λεπτότητος ἔναντι τοῦ κ. Στράτου, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς φάλαγγος τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁμάδος διανομῆς μὲ τὰ ἐφόδια, ἦτο πέραν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π. Α., ὁ ὁποῖος ἐπεδόθη εἰς τὴν εὐτελῆ αὐτὴν πρᾶξιν καὶ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Χαραμῆς ἀνεκάλεσε τηλεγραφικῶς εἰς Ἀθήνας, ὑπῆρξε συνεργάτης καὶ ἡ σύζυγος τοῦ κ. Στράτου. Μὴ δυνηθείς, λοιπόν, ὁ κ. Στρᾶτος νὰ ἀμφισβητήσῃ κανέν ἐξ αὐτῶν τῶν γεγονότων, εἰσῆλθεν εἰς λεπτομερείας, ἀσχέτους μὲ τὸ κύριον θέμα καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν παρετάθη τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α. Αὐτό, εἶναι ἀδιάφορον δι’ ἐμέ. Ἐμέ, μὲ ἐνδιαφέρει, ἐὰν ἔγιναν αἱ διανομαὶ αὐταί, καθ’ ὃν τρόπον ἐξέθεσα καὶ αὐτὸ ἐπεβεβαιώθη καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Στράτου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κέντρου).

§62Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὸ κατάντημα τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι κατάντημα διὰ τὸ Κοινοβούλιον, τὸ νὰ ὁμιλοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Διαψεύδω κατηγορηματικῶς, ὅτι ἡ σύζυγός μου διένειμεν ἐφόδια. Εἶναι ἐντροπὴ διὰ τὸν κ. συνάδελφον.....

§63Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶσθε ἀνάξιος καὶ νὰ μὲ ἀτενίσητε. Εἶσθε ἕνας κοινὸς ἀνθρωπᾶκος.

§64Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸν διαψεύδω κατηγορηματικῶς. Αἱ διανομαὶ ἐφοδίων, διενηργήθησαν τὴν 6ην Ἰουνίου ἡ πρώτη, τὴν 26ην Ἰουλίου ἡ δευτέρα, ἡ δὲ τρίτη, δὲν ἔγινε, τὰ δὲ ἐφόδια παραμένουν ἀκόμη εἰς Ἀμφιλοχίαν. Εἶναι ἐντροπή, τέτοιοι ἄνθρωποι νὰ παρευρίσκωνται εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Τὸν διαψεύδω κατηγορηματικῶς. Ἡ σύζυγός μου δὲν μετέσχεν εἰς διανομὴν ἐφοδίων, κατῆλθεν εἰς τὸν Βάλτον τὴν 5ην Ὀκτωβρίου.

§65Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἐντρέπεσθε;

§66Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Σεῖς νὰ ἐντρέπεσθε.

§67Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἐντρέπεσθε, διὰ τὸ ὅτι ὁ λαὸς τῆς περιοχῆς μας αὔριον, θὰ ἀναγνώσῃ τὴν διάψευσιν, ἑνὸς ἀναμφισβητήτου καὶ γνωστοῦ ἐκεῖ γεγονότος; Ἡ θρασύτης σας, εἶναι ἀπροσμέτρητος καὶ ἀποτελεῖ κατάντημα τοῦ Κοινοβουλίου ἡ παρουσία σας ἐδῶ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§69Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἂν καὶ παλαιὸς δικηγόρος, ἀπεδείχθη πολὺ κακὸς συνήγορος τῶν παραπεμπομένων Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Στερούμενος ἐπιχειρημάτων ἁπλούστευσε ἕνα κολοσσιαῖον θέμα. Ἡμεῖς τοὺς κατηγοροῦμεν διὰ νοθείαν, βίαν, τρομοκρατίαν καὶ δι’ ἄλλας βιαιοπραγίας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὡς εἶπον, ἁπλούστευσε τὸ θέμα, περιορισθεὶς εἰς τὸ ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ἐνεγράφησαν μὴ δικαιούμενοι χιλιάδες ψηφοφόρων καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ Κέντρον καὶ τὸ Π.Α.Μ.Ε. νὰ διαμαρτύρωνται καὶ νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ σημείου παραπομπῆς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ κ. Δόβα καὶ ὡρισμένων Ὑπουργῶν του. Οὔτε αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστηρίξῃ ὁ κ. Στρᾶτος, διότι ἡ ἀπάντησις ἡ ἰδική μας θὰ τὸν καθηλώσῃ. Ὁ κ. Στρᾶτος διὰ τῶν ὅσων εἶπεν ὑπεστήριξεν, ὅτι οἱ φίλοι τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶχον δικαίωμα νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους μὲ φυσικὴν συνέπειαν νὰ ψηφίσουν κατὰ τὰς ἐκλογὰς, ἐνῷ οἱ ἀντίθετοι πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα ἐγγραφῆς. Τοῦτο τὸ λέγω, διότι ὀπαδοὶ ἰδικοί μας, ἀκόμη καὶ τοῦ Κέντρου, ἐταλαιπωρήθησαν διὰ νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπέτυχον. Οἱ πάντες ἔχουν πιστεύσει, ὅτι τὴν 29ην Ὀκτωβρίου δὲν ἔγιναν ἐκλογαί, ἀλλὰ στρατιωτικὴ ἐκλογικὴ ἐπιχείρησις τοῦ κρατικοῦ καὶ παρακρατικοῦ μηχανισμοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐναντίον τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν ἀνέλαβεν ἐξ ὁλοκλήρου νὰ ἐκτελέσῃ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ στρατιωτικοῦ οἴκου τοῦ Βασιλέως κ. Δόβας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διώρισε πρῶτον ἐπιτελάρχην του τὸν Αὐλικὸν κ. Ποταμιάνον, Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὴν ἐκλογικὴν στρατιωτικὴν ἐπιχείρησιν ἀπὸ πλευρᾶς στρατεύματος καὶ τῶν Τ.Ε.Α. Ἠκούσαμεν τὶ ὄργιον ἔγινεν ἐντὸς τοῦ στρατεύματος καὶ εἰς τὰ Τ.Ε.Α., διὰ τὴν ἐκλογικὴν ἐπιτυχίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐπίσης ὁ κ. Δόβας διώρισε τὸν συνταξιοῦχον στρατηγὸν Καλογερόπουλον, Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὰς ἐκλογικὰς ἐπιχειρήσεις τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ δι’ αὐτῶν τὴν Ἀγροφυλακήν, τοὺς Κοινοτάρχας καὶ πάσης φύσεως δημοσίους λειτουργούς. Ἐπίσης τὸν συνταξιοῦχον ἀνώτατον δημόσιον ὑπάλληλον κ. Λιανόπουλον, τὸν ὁποῖον διώρισεν Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ ἀνέθεσε τὴν κάλυψιν τῆς νοθείας διὰ τοῦ Τάγματος τῶν ἐκλογομαγείρων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ὅλοι ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὸ ἔργον των, τῆς νοθείας καὶ τῆς βίας. Ἄξιος ὁ μισθὸς των καὶ τὰ παράσημά των. Ἀλλὰ ἂς μὴ χαίρωνται, ὅμως, ὁ λαὸς τοὺς καταδιώκει καὶ θὰ τοὺς καταδιώξῃ. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ ἐπεισόδια τῶν ἐκλογικῶν ἐπιχειρήσεων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν μίαν εἰκόνα πῶς ἔδρασαν τὰ κρατικὰ ὄργανα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς Ε.Ρ. Ε. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος. Εἰς τὴν βʹ περιφέρειαν Πειραιῶς ἀνήκει τὸ Πέραμα, εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι ἐγγεγραμμένοι 5.000 ψηφοφόροι. Ὁ ὑποψήφιος τοῦ ΠΑΜΕ κ. Χονδροματίδης, πρώην βουλευτὴς τῆς ΕΠΕΚ, ἠθέλησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ Πέραμα συνοδευόμενος ὑπὸ τοῦ υἱοῦ του, ἀλλὰ μόλις ἀφίχθη εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Περάματος, συνελήφθη ἀπὸ ὁμάδα χωροφυλάκων, οἱ ὁποῖοι τὸν προσήγαγον εἰς τὸ ἀστυνομικὸν τμῆμα. Ὁ Διοικητὴς τοῦ τμήματος κ. Δασκαλόπουλος, τοῦ εἶπεν, ὅτι ἀπαγορεύεται νὰ περιοδεύσῃ τὸ Πέραμα καὶ νὰ διανείμῃ ψηφοδέλτια. Ὁ κ. Χονδροματίδης διεμαρτυρήθη ἐντόνως. Ἀκριβῶς δέ, τὴν ὥραν ἐκείνην εἰσῆλθεν εἰς τὸ γραφεῖον Διοικητοῦ ὁ ἀξιωματικὸς Ἀσφαλείας Περάματος, κ. Φλῶρος, ὁ ὁποῖος ἐζήτησεν εἰς τὸ γραφεῖον του τὸν υἱὸν τοῦ κ. Χονδροματίδη, ὅπου καὶ τὸν ἐξυλοκόπησεν ἀγρίως. Ὁ κ. Χονδροματίδης, ἀντιληφθεὶς ἐν συνεχείᾳ τὸν ξυλοδαρμὸν τοῦ υἱοῦ του, ἀπεχώρησε, καὶ μεταβὰς εἰς Πειραιᾶ διεμαρτυρήθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα κ. Εὐγενικόν, ὁ ὁποῖος διέταξεν ἀνακρίσεις. Τὴν ἑπομένην, ἐγώ, ἡ κ. Μπενᾶ καὶ ὁ κ. Χονδροματίδης, ἐπεσκέφθημεν τὸ Πέραμα δι’ ἐκλογικὴν περιοδείαν, ἀλλὰ μόλις ἐφθάσαμεν, μᾶς ἐσταμάτησεν ὁμάδα ὀκτὼ χωροφυλάκων, ἡ ὁποία μᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Διοικητὴς ἀπαγορεύει νὰ περιοδεύσωμεν τὴν περιοχὴν καὶ νὰ διανείμωμεν ψηφοδέλτια. Συναντήσας τὸν κ. Διοικητὴν καὶ διαμαρτυρηθεὶς πρὸς τοῦτο, μοῦ εἶπε, δὲν ἐπιτρέπει τὸ νὰ περιοδεύσωμεν τὴν περιοχὴν καὶ νὰ διανείμωμεν ψηφοδέλτια μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ διανομὴ ψηφοδελτίων. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι ἡμεῖς θὰ περιοδεύσωμεν, διότι ἔχομεν δικαίωμα καὶ ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ τὰς ἐπεμβάσεις.

§70Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πότε κατηγγείλατε γεγονότα καὶ πότε ὑπεβάλατε μηνύσεις;

§71Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κατηγγέλθησαν τὰ γεγονότα τὴν αὐτὴν ἡμέραν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα κ. Εὐγενικόν, εἰς Πειραιᾶ. Κατόπιν τῆς διαμαρτυρίας μας, ὁ κ. Διοικητὴς ἄλλαξε τακτικὴ καὶ ἔστειλε δέκα χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔθεσαν ὑπὸ παρακολούθησιν. Βαδίζοντας ἐντὸς τῆς περιφερείας Περάματος, χαιρετούσαμεν ἕνα ἕνα τοὺς ὀπαδοὺς μας καὶ τοὺς ἐδίδαμε ψηφοδέλτια καὶ ἐπροχωρούσαμεν. Ἀλλὰ ἀμέσως, ὁ ὀπαδὸς συνελαμβάνετο ἀπὸ τοὺς παρακολουθοῦντας ἡμᾶς χωροφύλακας καὶ προκλητικῶς ἐσχίζοντο τὰ ψηφοδέλτια. Κατόπιν τῶν ὅσων ἐδημιουργήθησαν, μετέβημεν εἰς τὸν κ. Εὐγενικόν, Εἰσαγγελέα Πειραιῶς, καὶ διεμαρτυρήθημεν. Φυσικά, ἡ κατάστασις εἰς τὸ Πέραμα δὲν ἄλλαξε. Ἐξυλοκόπησαν καὶ ἐξετόπισαν διαφόρους φίλους τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἐξεβίασαν τοὺς ἐκλογικοὺς ἀντιπροσώπους μας. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν ἦτο τὸ ὅτι τὸ 1958 ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶχε λάβει 624 ψήφους εἰς τὸ Πέραμα, ἐνῷ τὸ 1961 ἔλαβεν 2.030. Ἔτσι ἔγιναν αἱ ἐκλογαὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Περάματος. Εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν ἡ βία, ἡ βιοπραγία καὶ διάφορα ἄλλα μέτρα πρὸς ἐκφοβισμὸν τῶν ψηφοφόρων, οἱ ὁποῖοι κατὰ κρίσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν

Ε.Ρ.Ε.

Τὸ Πέραμα κατοικεῖται ἀπὸ ἐργάτας καὶ μικροεπαγγελματίας. Ὑπάρχει ἐπίσης μεγάλη ἀνεργία. Στερεῖται ἠλεκτρικοῦ καὶ ὕδατος. Στερεῖται δρόμων. Ἐὰν τὰ κρατικὰ ὄργανα τὰ προσκολλημένα εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., δὲν ἐτηροῦσαν τὴν τακτικὴν τῆς βίας, ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν θὰ ἐλάμβανε τοὺς ψήφους, τοὺς ὁποίους ἔλαβε, διότι εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Περάματος, ὡς ἐτόνισα, ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀντιπροσωπεύεται μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀθλιότητα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς τοῦ Περάματος. Μὲ τὰς μεθόδους βίας, ὅμως, ἐψήφισαν

Ε.Ρ.Ε.

Διὰ τὰ ὄργανα ἀσφαλείας, τὸ Κράτος, ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε., συνιστοῦν τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον. Δι’ αὐτοὺς Ἑλλάς, εἶναι ἡ Ε.Ρ.Ε. Πέραν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἡ ἄβυσσος καὶ οἱ δαίμονες διὰ τοὺς ὁποίους χῶρος ἀναπαύσεως καὶ κινήσεως πρέπει νὰ εἶναι ἡ γέεννα τοῦ Πυρὸς ἡτοιμασμένη παρὰ τοῦ Διαβόλου καὶ τοῖς Ἀγγέλοις αὐτοῦ, ὅπως χαρακτηριστικῶς ἀναφέρουν οἱ Ἱερεῖς εἰς τοὺς ἀφορισμούς των. Αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία καὶ χρειάζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ παλαίψῃ σκληρά, διότι δὲν μεταβάλλεται εὔκολα. Νὰ ἕνα χαρακτηριστικὸ παράδειγμα. Ἐγένοντο εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς αἱ ἐκλογαὶ Δημοτικῶν ὀργάνων καὶ αἱ ψῆφοι διεμοιράσθησαν 15 μὲ 15. Ὁ κλῆρος ηὐνόησε τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου εἰς τὴν Δημαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὰ ἄλλα ὄργανα, ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς ἠκύρωσε τὴν ἐκλογήν, διότι ἀνέλαβεν ἀμέσως καθήκοντα ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου καὶ κατηύθυνε τὰς ἐργασίας, διὰ τὰς ἐκλογὰς τῶν ὀργάνων. Ἔγιναν παρόμοιαι ἐκλογαὶ εἰς τὸν Δῆμον Καβάλας. Τὰ Κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς καὶ Κέντρου, ἐκέρδισαν τὴν ἐκλογήν. Ὁ Νομάρχης Καβάλας ἠκύρωσε τὴν ἐκλογήν, διότι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἀνέλαβεν ἀμέσως τὰ καθήκοντά του καὶ ὁ μέν, ὅπως εἶπον, ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς, τὰς ἠκύρωσε, διότι ὁ Πρόεδρος ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του, ὁ δὲ Νομάρχης Καβάλας τὰς ἠκύρωσε, διότι ὁ Πρόεδρος δὲν ἀνέλαβεν ἀμέσως τὰ καθήκοντά του. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ πιστοὶ ὑπερασπισταὶ τῶν συμφερόντων τῆς Ε.Ρ.Ε., ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Θὰ ἀναφέρω, κ. συνάδελφοι, καὶ ἄλλα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς. Εἶναι εἰς ὅλους σας γνωστὸς ὁ τέως Δήμαρχος Πειραιῶς, συμπαθέστατος ἄνθρωπος, ὁ κ. Σαπουνάκης. Ὁ κ. Σαπουνάκης, ὑποψήφιος τοῦ Π.Α.Μ.Ε., μετέβη νὰ περιοδεύσῃ εἰς Ὕδραν. Μόλις ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ καράβι, 4 τραμποῦκοι τῆς Ε.Ρ.Ε. τὸν συνέλαβον καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν θὰ κινηθῇ, διότι ἂν περιοδεύσῃ θὰ τὸν ἐκτελέσουν. Ἐπερίμενεν ὁ κ. Σαπουνάκης ἐπὶ 6 ὥρας φρουρούμενος, διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ τὸ πλοῖον ἀπὸ τὶς Σπέτσες καὶ ἐπιβιβασθεὶς αὐτοῦ ἐπέστρεψεν εἰς Πειραιᾶ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κρατήσεώς του εἰς Ὕδραν κἄποιος γνωστός του, ἀντιληφθεὶς τὶ συνέβαινεν εἰδοποίησε τὸν Ἀνθυπασπιστὴν Χωροφυλακῆς. Ὁ κ. Ἀνθυπασπιστής. ὅμως, ἀπήντησεν, ὅτι «νὰ τοῦ πῆτε νὰ φύγῃ, διότι δὲν δύναμαι νὰ τὸν προστατεύσω». Ἔτσι ἡ περιοδεία ἐτελείωσε ἀδόξως. Ἄλλο ἐπεισόδιον. Εἰς τὴν Αἴγιναν τὴν 20.10.61, ἠθέλησε νὰ περιοδεύσῃ ὁλόκληρος ὁ συνδυασμός μας. Ἐκεῖ ἡ ἐπίθεσις ἐγένετο ἀπὸ ναῦτες καὶ τραμπούκους. Ὡς ἀποτέλεσμα εἶχεν ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ νὰ αὐξήσῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. τὰς δυνάμεις της, ἡ Ἀριστερὰ νὰ διατηρήσῃ τὰς δυνάμεις της καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ Κέντρου νὰ μειωθοῦν. Ἡ ἰδία ὁμὰς τῶν βουλευτῶν ἠθέλησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὰ Κύθηρα. Ἔφθασεν εἰς τὴν Νεάπολιν Σπάρτης, διὰ νὰ διαπεραιωθῇ εἰς τὰ Κύθηρα, ὅπου καὶ ἐνοικίασε καΐκι. Ὁ Λιμενάρχης, ὅμως, τοὺς εἰδοποίησεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ ταξιδεύσουν. Ἀνέμενεν ἡ ὁμὰς τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν ἐπὶ 5 ὥρας καὶ ἐπέστρεψε μέσῳ Τριπόλεως εἰς Πειραιᾶ. Εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Τριπόλεως τοὺς ἀνέμενον δυνάμεις Ἀσφαλείας καὶ τοὺς ὡδήγησαν εἰς τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας. Ἐκεῖ τοὺς παρέταξαν, τοὺς ἠρεύνησαν, τοὺς ἐξηυτέλισαν καὶ μετὰ 3 ὥρας τοὺς ἀφῆκαν ἐλευθέρους. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ περιοδεία εἰς Κύθηρα. Καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ χαρακτηριστικὸ ἐπεισόδιο, καταλαβαίνετε καὶ τὶ κατάστασις ἐπεκράτησε εἰς τὴν περιφέρειαν Τριπόλεως. Ἀλλά, κ. βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς καὶ Νήσων. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκλογικῆς περιόδου ἐντὸς τῆς πόλεως Πειραιῶς κατὰ ἑκατοντάδας ἐκαλοῦντο πολῖται εἰς τὰ τμήματα, ἠπειλοῦντο καὶ ἐκακοποιοῦντο. Σᾶς ἀναφέρω περιπτώσεις συλλήψεως πολιτῶν εἰς Ἅγιον Ἰωάννην Ρέντην, καθὼς καὶ εἰς ἄλλας συνοικίας. Στὸ Πέραμα, ὅπως σᾶς ἀνέφερα καὶ προηγουμένως, δὲν μᾶς ἐπετράπη νὰ ἀνοίξωμεν τὸ ἐκλογικὸν γραφεῖον. Τὸ ἐκλογικὸν ὑλικὸν τοῦ Π.Α. Μ.Ε. παρεμποδίζετο νὰ διανεμηθῇ. Συγχρόνως ὠργίαζεν ἡ διανομὴ ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὑπὸ κρατικῶν ὀργάνων εἰς ὅλην τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς. Ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, ἀποτελοῦν μίαν ἀμυδρὰν εἰκόνα τῶν ὅσων ἔλαβον χώραν εἰς Πειραιᾶ. Θὰ πρέπει νὰ διαλύσωμεν ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, τὸν μῦθον, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα κέντρα καὶ ἰδιαιτέρως στὴν Ἀθήνα δὲν ἠσκήθη βία. Ὁ κ. Μακρῆς ἐπέμεινε ἐπ’ αὐτοῦ καὶ εἶπεν «..... (ἀναγινώσκει).....». Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι καὶ εἰς τὰ μεγάλα κέντρα ἠσκήθη τρομοκρατία καὶ ψυχολογικὴ βία. Τὴν βίαν δὲν τὴν αἰσθάνεται ἐκεῖνος ποὺ τὴν ἀσκεῖ, ἀλλὰ τὴν αἰσθάνονται ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ὑφίστανται. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ αἰσθανθῇ τὴν βίαν ὁ κ. Μακρῆς, διότι εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προπαρεσκεύασαν τὴν βίαν. Ὑποψήφιοι τοῦ Π.Α.Μ.Ε. κατὰ τὴν προεκλογικὴν των περιοδείαν, συνελήφθησαν 85 φορὲς καὶ ἐκρατήθησαν εἰς τὰ τμήματα ἀσφαλείας. Καταλαβαίνετε, ὅτι ὅταν αὐτὸ γίνεται εἰς τοὺς ὑποψηφίους βουλευτάς, τὶ γίνεται μὲ τοὺς ὀπαδούς, τὶ γίνεται μὲ τὸν λαόν; Τὸ σύνολον τῶν συλλήψεων ἀνέρχεται εἰς πολλὰς ἑκατοντάδας. Εἴκοσι ἑπτὰ παρεπέμφθησαν μὲ τὸ Γʹ Ψήφισμα, διότι διένειμον ἐκλογικὸν ὑλικὸν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Ἐνενήκοντα ἄλλοι παρεπέμφθησαν εἰς τὸ Μονομελὲς καὶ Τριμελές. Ὁ κ. Εἰσαγγελεύς, ὅταν ἐπρόκειτο περὶ παραβάσεων αὐτοῦ τοῦ εἴδους, τοὺς ἄφηνεν ἐλευθέρους συνήθως. Ἀλλὰ ἡ τρομοκρατία ἠσκεῖτο καὶ ἡ ταλαιπωρία ἐπραγματοποιεῖτο. Ἡ διαδικασία ἦτο σύλληψις, ξυλοδαρμὸς καὶ παραπομπή. Πολλοὶ εἶναι οἱ ὀπαδοί μας ποὺ ἐδέχθησαν τὰ κλὸμπς καὶ τὰ χαστούκια τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Στὰ Μελίσσια: «Μᾶς ἐχαστούκισαν ἐπανειλημμένως», ἀναφέρουν οἱ κ.κ. Κουλούβαρδης καὶ Ἐγγλεζόπουλος, «μᾶς ἀπείλησαν μὲ τὸν βούρδουλα, μᾶς ἔβρισαν χυδαιότατα καὶ τέλος μᾶς συνέστησαν νὰ ἐξαφανιστοῦμε ἀπὸ τὰ Μελίσσια». Στὸ Χαλάνδρι: «Μὲ ὑποχρέωσε νὰ τὸν ἀκολουθήσω στὸ Τμῆμα», ἀναφέρει ὁ Γιαννακόπουλος Ἰωάν. «Ἐκεῖ μοῦ ἐπετέθησαν τόσο ὁ Ὑποδ. καὶ δύο ἄλλοι ποὺ δὲν γνωρίζω τὰ ὀνόματά τους καὶ μὲ κτυποῦσαν στὸ τράχηλο καὶ στὸ κεφάλι ἐπὶ πολλὴ ὥρα ὑβρίζοντάς με χυδαιότατα». Ἐξάρχεια: Νὰ τὶ ἀναφέρει ὁ Ἀθ. Σκαρλῖγκος: «..... Ἀφοῦ μὲ ἔρριξαν κάτω ἄρχισαν νὰ μὲ κλωτσοῦν καὶ νὰ μὲ χτυποῦν γροθιὲς στὸ κεφάλι. Ἔπειτα μὲ μιὰ στρεβλωτικὴ χειρολαβὴ μὲ πέταξαν κυριολεκτικὰ μέσα στὸ αὐτοκίνητο...... Ἄρχισαν νὰ μὲ κτυποῦν καὶ οἱ τρεῖς μαζί... Ἁρπάζουν ἕνα ἄγνωστο νεαρὸ καὶ τὸν πετᾶνε κι’ αὐτὸν μέσα στὸ αὐτοκίνητο. Μέχρι νὰ πᾶμε στὸ Εʹ Ἀστυνομικὸ Τμῆμα, οὔτε κι’ ἐγὼ θυμᾶμαι πόσες μοῦ δώσανε. Ὅταν πήγαμε στὸ Τμῆμα.... μὲ περιποιηθήκανε μὲ τὸν τρόπον τους (γροθιὲς στὸ στομάχι, χαστούκια καὶ πάτημα μὲ τὰ τακούνια στὰ νύχια τῶν ποδιῶν μου.... Τὶς σχετικὲς του εἰσέπραξε καὶ ὁ ἄγνωστός μου νέος, ποὺ ὅπως εἶδα ἐκεῖ, λέγεται Κοτσιᾶς Κων)νος......». Σὲ μήνυσή της ἡ οἰκογένεια Καραβίδα (Κενταύρου 23) Ζωγράφου, ἀναφέρει πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τὰ ἑξῆς: «Τὴν 23)10 ὑπὸ ὀργάνων τοῦ Τμήματος (ΚΑʹ) συνελήφθη καὶ ἐκακοποιήθη ἐντὸς τοῦ Τμήματος ὁ ἐκ τῆς οἰκογενείας μας Παν. Καραβίδας. Τὴν 31)10 ὑπὸ ὀργάνων τοῦ ἰδίου Τμήματος ὁ ἐκ τῆς οἰκογενείας μας Ἰωάν. Καραβίδας. Τὰ ἴδια ὄργανα ἀπειλοῦν νὰ ξεσκίσουν καὶ νὰ κάνουν κομμάτια τὴν Αἰκατερίνη Καραβίδα. Ἐπιπροσθέτως καταγγέλλομεν, ὅτι τὰ ἴδια ὄργανα ἀπειλοῦν, ὅτι θὰ ξεκληρίσουν τὴν οἰκογένεια Καραβίδα. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, προσφεύγομεν πρὸς ὑμᾶς, κ. Εἰσαγγελεῦ, κ.λ.π.». Σὲ μήνυσί του ὁ Βλάχος Λουκᾶς ἀναφέρει: «... Μόλις εἰσήλθομεν ἐντὸς αὐτοῦ (τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος), οὗτος μοὶ ἐπετέθη, μὲ ἔρριψε χαμαὶ καὶ μὲ ἐκτύπα διὰ τῶν γρόνθων του εἰς τὸ πρόσωπον καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ διὰ λακτισμάτων εἰς τὸ στῆθος καὶ τὰ πλευρά. Ἐξύβριζάν με διὰ τῶν πλέον δεινῶν λέξεων... Ἐκ τῶν κτυπημάτων αὐτῶν ἐλιποθύμησα καὶ μετεφέρθην εἰς Σταθμὸν Πρώτων Βοηθειῶν». Κανεὶς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθῇ, ὅτι στὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας ἀναβιοῦν μέθοδοι χιτλερικῶν ἐποχῶν. Νὰ τί ἀναφέρει ὁ Σταμούλης Νικ.: «... Στὸ Τμῆμα ὁ Διοικητὴς Ἀσφαλείας Καραθανάσης... μὲ διέταξε νὰ γδυθῶ. Ἀρνήθηκα. Τότε δύο ἀστυνομικοὶ μὲ τὸν Καραθανάση, μὲ ἔγδυσαν ὁλοκληρωτικὰ καὶ μὲ ἄφησαν γυμνόν, ὅπως μὲ γέννησε ἡ μάννα μου. Τότε ὁλόγυμνο μοῦ ἔκαναν ἔρευνα, ἐνῷ ταὐτόχρονα γελοῦσαν. Σὲ διαμαρτυρία μου, ὁ Καραθανάσης αἰσχρολόγησε...». Μετὰ ἀπὸ 4 ἡμέρας τὸν ξανασυνέλαβαν. «... Τόσο στὴ στάση, ὅσο καὶ στὸ δρόμο μὲ κτυποῦσαν. Ἰδιαίτερα σὲ σκοτεινὰ σημεῖα, ὅπου δὲν εἶχε κόσμο. Στὸ Τμῆμα ὁ Καραθανάσης διέταξε πάλι νὰ μὲ γδύσουν καὶ νὰ μὲ ἐρευνήσουν. Μὲ ἔγδυσαν πάλι ὁλοτσίτσιδο... Ἐκτὸς ἀπὸ μένα, ἔγδυσαν καὶ τὸν Ἀλέκο Μακρῆ». Καὶ δικαιολογημένα ὁ ἀναφέρων ρωτάει: «Τὸ Ἑλληνικὸ Σύνταγμα, οἱ νόμοι ἢ ἔστω καὶ οἱ ἀστυνομικὲς διατάξεις, ἐπιτρέπουν τὸ γδύσιμο, τὸν ἐξευτελισμὸ καὶ τὴν διαπόμπευσι τῶν πολιτῶν;». Τὸ Μπραχάμι ξεσηκώνεται στὸ πόδι ἀπὸ ὁλονύκτιους πυροβολισμοὺς στὶς 17.10.1961. Ἐπὶ πολλὲς ὧρες ἡ περιοχὴ τρομοκρατεῖται καὶ οἱ κάτοικοι ἀναρωτιῶνται μήπως οἱ Γερμανοὶ ξανάρθαν. Μὲ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας οἱ πυροβολισμοὶ σταματοῦν. Ἡ ἀστυνομία δὲν συνέλαβε κανένα ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς «ἀγνώστους» ταραξίες, οὔτε καὶ σκέφτηκε νὰ ἐνοχοποιήσῃ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Εἶναι γνωστὴ ἡ πρόκληση ποὺ ἀποπειράθηκαν νὰ στήσουν μὲ τὰ γνωστὰ γεγονότα τῆς Ἀνθουπόλεως, μὲ σκοπὸν τὴν ἐνοχοποίηση τῶν ἀριστερῶν καὶ τὴ δημιουργία κλίματος ἀναταραχῆς. Ὅμως ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια καὶ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ἐφανερώθη τὴν ἑπομένην εἰς τὸ αὐτόφωρον ὑπὸ τοὺς γέλωτες καὶ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ Εἰσαγγελέως. Ἐν τῷ μεταξὺ, ὁ κίτρινος καραμανλικὸς Τύπος («Ἀκρόπολις», «Ἀπογευματινή», «Βραδυνὴ» κλπ.), τὸ εἶχαν μετατρέψει σὲ μυθιστόρημα καὶ ἔβγαλαν ἔκτακτες ἐκδόσεις, ἐφαρμόζοντας τὸ ἀξίωμα τοῦ Γκαῖμπελς: «Συκοφάντει, συκοφάντει καὶ ἀπὸ τὴν συκοφαντίαν κάτι μένει». Καὶ εἰς τὴν Ἀθήνα ἑπομένως αἱ ἐκλογαὶ ἐγένοντο μὲ ἕνα προκαθωρισμένο σχέδιο βίας καὶ νοθείας. Στὴν Καλογρέζα ἡ περιοδεία τῶν ὑποψηφίων ἔγινε κατὰ τὸν ἑξῆς πρωτότυπον τρόπον: Προηγοῦντο οἱ ὑποψήφιοι περιστοιχιζόμενοι ὑπὸ ὁμάδος ἀστυνομικῶν, ἠκολούθουν οἱ ὀπαδοί, ἀπὸ πίσω ἠκολούθει ἄλλη ὁμὰς ἀστυνομικῶν καὶ εἰς τὸ τέλος τὸ αὐτοκίνητον ἀμέσου δράσεως. Εἰς τὴν Καισαριανὴν ὁ κ. Τασιγιῶργος, ἀστυν. Δ)ντής, εἶπεν εἰς τοὺς κατοίκους νὰ φύγουν καὶ τὸ ἴδιον εἰς τὴν Ριζούπολιν ἔκαμεν ὁ Διοικητὴς τοῦ Τμήματος. Εἰς τὸ Δουργοῦτι ἡ Ἀστυνομία ἀπηγόρευσεν εἰς τὸν κ. Ζάκκα νὰ συζητήσῃ μὲ τοὺς κατοίκους καὶ εἰς τοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους ὅταν οἱ ὑποψήφιοι ἐμπῆκαν στὸ καφενεῖον, τότε ὁ ὑπομοίραρχος Ἀνδρεόπουλος, ἐσκέφθη νὰ κάνῃ ἔρευνα διὰ ταὐτότητας. Τὰ ἴδια ἔκαμε καὶ ὁ γνωστὸς κ. Καραθανάσης εἰς τοῦ Ζωγράφου. Ἀλλὰ θὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα ἀντίστροφον ἐπεισόδιον. Εἰς τὴν Καλογρέζαν ὁ ἀνθυπομοίραρχος εἰσῆλθεν εἰς τὸ καφενεῖον καὶ εἶπεν εἰς τοὺς θαμῶνας νὰ σταματήσουν τὰ τάβλια καὶ τὴν συζήτησιν, διότι ἐπρόκειτο κάποιος ὑποψήφιος νὰ τοὺς μιλήσῃ. Ἀφοῦ ἐσταμάτησαν, ἐνεφανίσθη ὁ ὑποψήφιος τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἑκατοντάδες πολιτῶν ἐκαλοῦντο δι’ ἐξακρίβωσιν ταὐτότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐσήμαινε παραμονὴν πολλάκις ὁλόκληρον τὴν νύκτα εἰς τὸ ἀστυνομικὸν τμῆμα. Σχεδὸν εἰς καμμίαν Κοινότητα πλὴν δύο, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἐκλογικὸν κέντρον τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἡ Ἀστυνομία ἐφεῦρε ἀναρίθμητα ἐμπόδια. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἔδωσεν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. ἐξετάσεις ἀρίστης διαγωγῆς. Ἀκόμη καὶ οἱ δημοτικοὶ ἄρχοντες καὶ οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων ἐπεστρατεύθησαν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἰς τοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους ὁ Ἀντιπρόεδρος Κορρὲς ἐμάζεψε τὸ βράδυ τὸ ἐκλογικὸν ὑλικὸν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἐπὶ κεφαλῆς χωροφυλάκων ἤλεγχε ταὐτότητες.

§72Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε, κ. συνάδελφε;

§73Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ μᾶς τὰ πῆτε εἰς τὸ βῆμα, κ. συνάδελφε. Ὁ τέως Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤθελε τὴν αὐτοδιοίκησιν μακρὰν τῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ πάντοτε εὕρισκε ἀφορμὴν διὰ νὰ τιμωρῇ τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς Ἄρχοντας. Προκειμένου, ὅμως, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ πάντες ἐπεστρατεύθησαν, τὰ πάντα κατελύθησαν. Τὸ ἐκλογικὸν ὑλικὸν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. ἀπηγορεύετο καὶ οἱ ἀστυνομικοὶ ἔλεγον, ὅτι τοιαύτην διαταγὴν εἶχον τοῦ Ὑπουργείου. Αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Ὑφυπουργὸς Ἀσφαλείας κ. Καλογερόπουλος, ἱστάμενος συνεχῶς, ἐνεθάρρυνε τὰ Σώματα Ἀσφαλείας κατὰ τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τὸ πῶς ἐψήφισαν οἱ στρατιωτικοί. Ὁ νόμος εἰς τὴν περιφέρειαν πρωτευούσης κατεστρατηγήθη ἄνευ προσχήματος. Διότι οἱ στρατιῶται ὡδηγοῦντο συντεταγμένοι εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα καὶ ἐψήφιζον. Ὁ νόμος σκοπίμως καταστρατηγεῖται καὶ οἱ στρατιῶτες ὁδηγοῦνται συντεταγμένοι καὶ ὑπὸ συνοδείαν ἀνωτέρων των, ὑπαξιωματικῶν ἢ ἀξιωματικῶν, ἀκόμη δὲ καὶ ἀνδρῶν τῆς Ε.Σ.Α. Τοῦτο ἔγινε σ’ ὅλα σχεδὸν τὰ στρατιωτικὰ τμήματα Ἀθηνῶν. Ἀναφέρονται ἐνδεικτικὰ τὰ 378, 461, 69,227, 318, 446, 527, 526, 250, 251, 252, 272, 276, 277,141, 2ον καὶ 4ον Ζωγράφου, 287, 317, 95, 1ον καὶ 3ον Ἁγίας Παρασκευῆς, 467, 468, 469, 526, 527, 15)45 Βύρωνος, 133, 216, 476, 478, 479, 184 κλπ. Στὰ 527, 250, 251 δίπλα στὸ παραβὰν βρισκόταν ἕνας ἀξιωματικός. Στὸ 251 μπαίνουν μαζὶ ἀξιωματικοὶ μὲ βιβλιάρια καὶ στρατιῶτες. Ἕνας δεκανέας τῆς Ε.Σ.Α. (μὲ ἀριθ. 282) βρισκόταν κοντὰ στὴν κάλπη καὶ ὑπεδείκνυε στοὺς στρατιῶτες νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. Στὶς 11 π.μ. τὴν ὥρα ποὺ ἕνας στρατιώτης κρατοῦσε τὸ ψηφοδέλτιο γιὰ νὰ ψηφίσῃ, ὥρμησε ἕνας ἐπιλοχίας, τοῦ τὸ ἅρπαξε ἀπὸ τὰ χέρια, τὸ τσαλάκωσε καὶ τὸ πέταξε στὸ δάπεδο. Στὶς 12.20′ ὥρμησε ἕνας δεκανέας τῆς Ε.Σ.Α. (ἀριθ. 220) σ’ ἕνα στρατιώτη πιθανὸν «ἐπισημασμένο» καὶ τοῦ ψιθύρισε κἄτι σὲ ἀπειλητικὸ τόνο. Στὶς διαμαρτυρίες τοῦ στρατηγοῦ ἐ.ἀ. Καραχάλιου Γ., Ἐπόπτου τῆς Ε.Κ., ἀρνιόταν ν’ ἀποχωρήσῃ, ὑπὸ τὴν ἀνοιχτὴ παρότρυνση ἄλλων ὑπαξιωματικῶν. Στὸ 141 δύο φαντάροι ἔγραφαν τὶς καταστάσεις καὶ ἀριθμοῦσαν καὶ τοὺς φακέλλους. Ὁ Δικ. Ἀντιπρόσωπος δὲν μονογραφοῦσε τοὺς φακέλλους καὶ ἔδινε κανονικὰ ἀναφορὰ στὸν ἐπὶ κεφαλῆς λοχαγό. Στὸ 415. Ὁ Γεώργιος Ἀσημακόπουλος, δεκανέας ὑπηρετῶν στὸ Κ.Ε.Δ. Χαϊδαρίου, πῆρε ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. τὰ δίπλωσε μόνος του καὶ τὰ ἔδωσε σὲ τρεῖς στρατιῶτες νὰ ψηφίσουν. Στὸ 317. Ὁ Ὑπολοχαγὸς ποὺ εἶχεν ἀναλάβει τὴ μεταφορὰ τῶν στρατιωτικῶν, ἐμοίραζε καὶ ψηφοδέλτια στοὺς στρατιῶτες. Στὸ 306. Ὑπολοχαγὸς ἐξέσχισε παρουσίᾳ τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ψηφοδέλτια τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἀπείλησε τὸν ἀντιπρόσωπό μας, ὅτι θὰ τὸν κακοποιήσῃ. Ὀνομάζεται Καλαμιώτης. Στὸ 3ον Χαϊδαρίου. Οἱ στρατιῶτες προσήρχοντο κατὰ πεντάδας συνοδευόμενοι ὑπὸ βαθμοφόρου. Στὶς διαμαρτυρίες τοῦ ἀντιπροσώπου μας ὁ ἐπὶ κεφαλῆς λοχαγὸς ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: Ἐτοποθέτησε τὸ στρατιωτικὸ αὐτοκίνητο ἀκριβῶς ἕνα μέτρο ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ Κέντρου, ἀνέβηκε ἐπάνω καὶ μὲ τὰ πόδια ἀνοικτὰ κοίταζε προκλητικὰ μέσα στὸ Κέντρο. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦταν οἱ στρατιῶτες νὰ μὴ παίρνουν ἢ νὰ πετοῦν τὰ ψηφοδέλτια τῶν ἄλλων Κομμάτων καὶ ἀνοικτὰ νὰ διπλώνουν τὰ ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. Οἱ καταστάσεις στρατιωτικῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ποὺ ὑπεβλήθησαν στὸν Πρόεδρο Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ἀνέρχονται σὲ 861. Ἐνῷ, ὅμως, σύμφωνα μὲ τὸν νόμο, ἡ ὑποβολή τους ἔπρεπε νὰ γίνῃ μέχρι τῆς 29.9.61 μόνον 51 ἀπ’ αὐτὲς ὑπεβλήθησαν ἐμπροθέσμως. Οἱ ὑπόλοιπες 810 εἶναι ἐκπρόθεσμες καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κυρωθοῦν. Στὸ 239, τὴν 23ην μ.μ. ὥραν εἰσῆλθεν ἕνας ὑπομοίραρχος καὶ ἔδωσε σημείωμα, στὸν δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον, νὰ συνεχισθῇ ἡ ψηφοφορία. Συνεχίσθη ἡ ψηφοφορία μέχρι τῆς 24ης, ψήφιζαν συνεχῶς φαντάροι. Μ’ ἄλλα λόγια ἡ ἀστυνομία καθώριζε τὴν διάρκεια τῆς ψηφοφορίας τῶν στρατιωτικῶν. Στὰ 333, 341, 432 μετὰ 3ωρον παράταση παρ’ ὅ,τι δὲν ὑπῆρχαν ψηφοφόροι μὲ τὸ αἰτιολογικὸ ὅτι περίμεναν νὰ ἔλθουν καὶ ἄλλοι στρατιῶτες βάσει τῶν καταστάσεων ποὺ εἶχαν καὶ ποὺ κανεὶς δὲν τὶς ἐγνώριζε. Στοὺς ἀντιπροσώπους ἀρνήθηκαν νὰ δώσουν τὶς καταστάσεις γιὰ ἔλεγχο. Ἀφοῦ εἶχε κλείσει ἡ κάλπη καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς διαλογῆς κατέφθασε ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου, ποὺ ζητοῦσε νὰ παραταθῇ ἡ ψηφοφορία γιατὶ ὑπῆρχαν ψηφοφόροι μὲ καταστάσεις ποὺ δὲν εἶχαν ψηφίσει. Στὸ 526 (Ἑλληνορώσων). Λοχαγὸς ἐπίεζε τὸν δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον ν’ ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία χωρὶς καταστάσεις. Οἱ καταστάσεις ἔφθασαν σ’ αὐτὸ στὶς 3 μ.μ. περίπου. Ἡ ψηφοφορία παρατάθηκε πέραν τῆς 10ης μ.μ. Στὸ 425 (Μεταμόρφωση). Οἱ καταστάσεις τῶν στρατιωτικῶν δὲν ἦσαν ἐπικυρωμένες ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Πρωτοδικείου. Στὸ 1ον Ν. Ἑλβετίας, 125 Κολωνοῦ, Ἁγίου Νικολάου καὶ 5ον Γλυφάδος, 57ον Ἀθηνῶν, οἱ καταστάσεις στρατιωτικῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἦσαν θεωρημένες ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον. Στὸ 527 ἔφθασαν συμπληρωματικὲς καταστάσεις στρατιωτῶν στὶς 3 μ.μ. τὶς ἐπῆγε ἕνας στρατιώτης ὀνόματι Δαγρῆς Κωνσταντῖνος. Στὸ 476 Ἀθηνῶν, προσήχθησαν καταστάσεις στρατιωτικῶν μὲ ἡμερομηνίαν 12.10.62 καὶ ἄλλες μὲ 10.10.61. Στὸ 397ον (Ἐξάρχεια) ὁ ἀστυφύλαξ Τ. 34 μοίραζε ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. στὶς γυναῖκες. Στὸ 452 καὶ 453 Πετρουπόλεως, ὁ ὑπενωμοτάρχης Κουφὸς Γεώργιος καὶ ὁ χωροφύλαξ Καραβίδας Θεοφάνης ἐπίεζαν τὶς γυναῖκες ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὁ πρῶτος, μεταξὺ ἄλλων, ἔδωσε ψηφοδέλτια καὶ στὴν Ἄννα Χανούση. Στὸ 273 Καλογρέζας, ὁ χωροφύλαξ Κωνσταντακόπουλος Γεώργιος, διένειμε στὸ χῶρο τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος, ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. Στὰ 243, 238, 239 (Παγκρατίου) καὶ στὰ 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69 ἡ Ἀστυνομία ἦταν μέσα στὰ ἐκλογικὰ τμήματα καὶ δὲν βγῆκε παρὰ τὶς σχετικὲς διαμαρτυρίες. Στὸ 238 βρίσκονταν περὶ τοὺς 15 ἀστυνομικοί. Στὸ 439 Ν. Λιοσίων, ἡ τήρηση τῆς τάξεως εἶχεν ἀνατεθῆ σὲ χωροφύλακες. Ὁ χωροφύλαξ Φ.Α. 34 μοίραζε ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. Μὲ αὐτὰς τὰς ἀπαραδέκτους μεθόδους διενηργήθησαν αἱ ἐκλογαί. Ἠσκήθη βία καὶ τρομοκρατία. Δὲν ἔλαβε βεβαίως, χώραν, αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ἐγένοντο ἔνοπλοι παρελάσεις, ἀλλὰ ἠσκήθη βία καὶ περὶ αὐτοῦ ὁμιλοῦν τὰ γεγονότα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα, διὰ νὰ ὁλοκληρώσω αὐτὴν τὴν εἰκόνα τρομοκρατίας καὶ βίας, κατὰ τὰς ἐκλογάς, νὰ ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα καὶ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν. Ὅταν ἐπεσκέφθην τὴν Καλαμάτα ἐζήτησα νὰ ἐνοικιάσω ἕνα ταξὶ καὶ οὐδεὶς ἐδέχετο νὰ ἐξέλθῃ μετ’ ἐμοῦ τῶν Καλαμῶν, διότι ἐφοβεῖτο διὰ τὸ αὐτοκίνητόν του.

§74ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΙΣ. Τί ἠθέλατε σεῖς εἰς τὴν Καλαμάτα;

§75Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἰδική μου δουλειά. Ἐπῆγα εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Οὐδεὶς ταξιτζῆς εἰς ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἐδέχετο νὰ ἔλθῃ μαζί μας, ἐκτὸς τῶν μεγάλων πόλεων. Ἐφοβοῦντο διὰ τὰ αὐτοκίνητά των. Τόσον μεγάλη τρομοκρατία ὑπῆρχε. Ὅταν, διὰ νὰ μεταβῶ ἀπὸ τὴν Καβάλα εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, ἐπῆρα ἕνα ταξί, μόλις ἔφθασα εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ἀνέβηκα εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Ε.Δ.Α., ὁ ὁδηγὸς τοῦ αὐτοκινήτου συνελήφθη καὶ ἐζητήθη ἀπὸ αὐτὸν νὰ μὲ ἐγκαταλείψῃ καὶ νὰ ἀπέλθῃ. Ὁ ὁδηγὸς ἠρνήθη νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τῆς ἀστυνομίας, προβάλων τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν εἶχε πληρωθῆ. Ὁ ἀστυνόμος τοῦ εἶπε τότε, ὅτι ἐκεῖνος θὰ τοῦ πληρώσῃ τὸ ἀγῶγι του. Καὶ ὅταν ὁ ὁδηγὸς τοῦ ἀπήντησεν, ὅτι εἶχε συμφωνήσει 2.000 δραχμάς, ὅπερ σημειωθήτω δὲν ἦτο ἀληθές, διότι τὸ ἀγῶγι ἦτο 500 δραχμάς, μόνον τότε ἐδέχθη καὶ τὸν ἄφησε νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν του. Κανένα μέτρον καταπιέσεως δὲν ἄφησεν ἀχρησιμοποίητο ἡ Κυβέρνησις. Ὅταν μετὰ τῶν κ.κ. Μερκούρη καὶ Κιτσίκη μετέβημεν εἰς τὸ Ἄργος, συνηντήσαμεν μίαν πραγματικὴν ζούγκλαν. Ἦτο ὁμιλητὴς ὁ κ. Κιτσίκης καὶ ὁ λαὸς τοῦ Ἄργους ἦτο εἰς τὴν πλατεῖαν. Εἰς τὸ ἐκλογικόν μας κέντρον, ποὺ εἰς ἕνα στενὸ πλησίον τῆς πλατείας εἶχον τοποθετηθῆ 30 τραμποῦκοι τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ πίσω ἀπὸ αὐτοὺς ἦτο ἱκανὸς ἀριθμὸς ὀργάνων ἀσφαλείας ἐν πολιτικῇ περιβολῇ. Ὅταν ἤρχισεν ὁ κ. Κιτσίκης νὰ ὁμιλῇ οἱ τραμποῦκοι ἤρχισαν νὰ φωνάζουν καὶ νὰ πετοῦν πορτοκάλια καὶ λεμόνια. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ὁ φιλήσυχος κόσμος τοῦ Ἄργους δὲν ἠθέλησε νὰ πλησιάσῃ τὸ ἐκλογικόν μας κέντρον. Μόλις ἐμπήκαμε εἰς τὰ αὐτοκίνητα διὰ νὰ πᾶμε εἰς τὸ Ναύπλιον, οἱ τραμποῦκοι μᾶς ἐπέταξαν σωρείαν λεμονιῶν, πορτοκαλιῶν καὶ λοιπῶν ρυπαρῶν ἀντικειμένων. Ὁ ὑποψήφιός μας, κ. Δρούζας, ἐδέχθη ἕνα δοχεῖον μὲ φοῦμο καὶ ἐγένετο ἀπὸ ἄσπρος κατάμαυρος. Μόλις φτάσαμε, ἡ ἀστυνομία συνεκέντρωσε τοὺς τραμπούκους αὐτοὺς καὶ μὲ αὐτοκίνητα τοὺς μετέφερε εἰς τὸ Ναύπλιον. Ἐκεῖ, διὰ νὰ μεταβῇ τις εἰς τὴν πλατεῖαν, ὅπου θὰ ὡμιλούσαμεν, θὰ ἔπρεπε νὰ διέλθῃ ἀπὸ ὁλοκλήρους λόχους, χωροφυλάκων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν παραταχθῆ εἰς τοὺς στενοὺς δρόμους τοῦ Ναυπλίου τοὺς ἄγοντας εἰς τὴν πλατεῖαν. Μόνον οἱ μεταφερθέντες ἀπὸ τὸ Ἄργος τραμποῦκοι διῆλθον ἀφόβως καὶ ἐστάθησαν εἰς τὴν πλατεῖαν, ὅπου ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσωμεν. Ὅταν ἴδωμεν, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσωμεν πάλιν εἰς τοὺς ἰδίους τραμπούκους τῆς Ε.Ρ.Ε., ποὺ ὡμιλήσαμεν εἰς τὸ Ἄργος, παρῃτήθημεν τοῦ ἔργου μας, διότι ἀντελήφθημεν, ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ὁμιλήσωμεν. Τὰ ἕκτροπα αὐτὰ τὰ ἀντελήφθη ὅλος ὁ κόσμος τοῦ Ναυπλίου καὶ πολλοὶ μᾶς εἶπον, ὅτι ἐλυποῦντο διὰ τὰ ἕκτροπα αὐτά. Μόνον οἱ κ. Ὑπουργοὶ προσποιοῦνται σήμερα, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ γνωρίζουν καὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι δὲν ἔλαβε χώραν βία καὶ τρομοκρατία. Τὸ τί συνέβη, κ. βουλευταί, εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, θὰ τὰ ἐκθέσουν ἄλλοι συνάδελφοι. Ἐγὼ ἀνέφερον αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύεται πλήρως, ὅτι ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐξεβιάσθη, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ παραπεμφθοῦν οἱ ὑπὸ κατηγορίαν ὑπηρεσιακοὶ Ὑπουργοὶ εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον. Καὶ προσέθεσε, μάλιστα, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὅτι χάριν περιεργείας δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ συστήσωμεν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ σπιλώσωμεν τὰς ὑπολήψεις ἐντιμοτάτων Ἑλλήνων. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. βουλευταί, χάριν τῆς ἱκανοποιήσεως τῆς περιεργείας μας, ζητοῦμεν τὴν παραπομπὴν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον; Δὲν εἶναι σοβαραὶ παραβάσεις αὐταὶ ποὺ ἀνέφερα, δὲν συνιστοῦν τὸ ἀδίκημα τῆς ἐκβιάσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν παραπομπὴν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον; Μὲ τὸ τί συνέβαινεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κ. βουλευταί, δὲν ἠσχολήθη μόνον ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος, ὁ ὁποῖος καθημερινῶς κατήγγελε τοιαύτας παραβάσεις, ἀλλὰ καὶ ὁ Τύπος τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Ἡ ἐφημερὶς «Μὸντ» τῶν Παρισίων, γνωστὴ διὰ τὸ κῦρος της εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἀναφερομένη εἰς τὰ λαμβάνοντα χώραν παρέκτροπα πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἔγραφεν, ὅτι, ἐὰν ἡ Ε.Ρ.Ε. κερδήσῃ τὰς ἐκλογάς, τὸ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἡ Ε.Κ. ἀμφισβητήσουν τὸ κῦρος τῶν ἐκλογῶν, συνεπείᾳ τῶν μεθόδων τρομοκρατίας, τὰς ὁποίας ἐφαρμόζει ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ μέλλον προβλέπεται ἀνήσυχον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Αἱ ἐφημερίδες καθημερινῶς ἀνέγραφον ἐπεισόδια τῶν μπράβων τῆς ΕΡΕ ἐναντίον τῶν ὑποψηφίων τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Παρὰ ταῦτα, οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ἀρνοῦνται τὴν κατηγορίαν, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ των, νὰ προστατεύσουν τοὺς συνενόχους των Ὑπουργοὺς τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅμως, οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ὅτι ὑπῆρξαν κακοὶ συνήγοροι τῶν Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, καίτοι εἶναι ἔμπειροι δικηγόροι. Καὶ ὑπῆρξαν κακοὶ συνήγοροι, διότι στεροῦνται ἐπιχειρημάτων. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν, ἡμεῖς, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι πλήρως πειστικὰ περὶ τῆς λαβούσης χώραν νοθείας καὶ τρομοκρατίας καὶ ἀνατρέπουν τὰ πενιχρὰ ἐπιχειρήματα τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Θεοτόκης, ὅτι δὲν ἔχομεν νὰ προβάλωμεν διπλοψηφίας. Μά, κ. Θεοτόκη, ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν ποῖοι ἐψήφισαν μίαν φοράν, διότι δὲν μᾶς ἐδώσατε ἀκόμη τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ τὰς καταστάσεις τῶν στρατιωτικῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν πόσοι ἐδιπλοψήφισαν ἢ ἐτριπλοψήφισαν ἢ τετραψήφισαν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα; Καὶ ὅταν ἐρωτήσαμεν τὸν κ. Θεοτόκην, διατί δὲν μᾶς δίδουν τὰς καταστάσεις, ἡ ἀπάντησίς του ἦτο, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ περὶ τούτου ὅπως ἐκεῖνος θέλει καὶ ὅταν θέλῃ. Ἐν τῇ συνεχείᾳ, ὅμως, τοῦ λόγου του, οὐδὲν ἀνέφερεν περὶ αὐτοῦ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν, ὅτι τὸ δημιουργικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἔδωσεν τὴν νίκην εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ στεῖρον ἰδικόν μας ἔργον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἐχαντάκωσε. Ἐρωτῶ, ὅμως, ποῖον εἶναι τὸ δημιουργικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως; Τὸ ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν εἰς τὴν τσέπην των 10 δραχμὲς καὶ 50.000 ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θρᾴκην μέσα εἰς ἕνα μῆνα ἐγράφησαν διὰ νὰ μεταναστεύσουν, δείχνει εὐδαιμονίαν; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐψήφισαν τὴν Ε.Ρ.Ε.; Ἐὰν τὸ ἰδικόν μας ἔργον ἦτο στεῖρον, διατί δὲν μᾶς ἄφηναν νὰ πέσωμεν συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς μας ἐκείνης, ἀλλὰ ἐχρησιμοποίησαν τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν; Ὁ κ. Μακρῆς εἶπεν, ὅτι εἰς τὰς πόλεις δὲν ὡμολογήθηκε ἄσκησις βίας. Κύριε Μακρῆ, εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὰς πόλεις δὲν ἠσκήθη τρομοκρατία τοῦ τύπου τῆς παρελάσεως μὲ πολυβόλα ὅπως ἠσκήθη εἰς τὴν ὕπαιθρον. Βία, ὅμως, ἠσκήθη καὶ εἰς τὰς πόλεις. Καὶ ὅσα ἀνέφερον μόνον ἐγὼ εἶναι ἱκανὰ νὰ πείσουν τοὺς πάντας. Κύριοι Ὑπουργοί, μὴ αὐταπατᾶσθε. Ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς ὁ κ. Καραμανλῆς ἐξῆλθε μειωμένος. Τὸ κῦρος του μὲ τὸ ἀποκαλυφθὲν ἐκλογικὸν ὄργιον ποὺ διέπραξεν, ἔχει θανασίμως τραυματισθῆ. Ἐὰν ὁ κ. Καραμανλῆς εἶχε λαϊκὸν ἔρεισμα δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ στηριχθῇ εἰς τὴν τρομοκρατίαν καὶ τὴν νοθείαν. Ἂς εἶναι, ὅμως, βέβαιος, ὅτι αἱ δημοκρατικαὶ δυνάμεις εἶναι ἀνεξάντλητοι καὶ θὰ εὕρουν τὸν τρόπον νὰ τιμωρήσουν τοὺς βιαστὰς τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ τὸ γνωρίζει αὐτό, ὁ λαὸς αὐτὴν τὴν φορὰν εἶναι περισσότερον δέσμιος τῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι τὸν ἐξέθρεψαν, αἱ ὁποῖαι τὸν κατευθύνουν καὶ τὸν κρατοῦν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Εἶναι ἐκτεθειμένος εἰς τὴν διεθνῆ καὶ ἐσωτερικὴν κοινὴν γνώμην διὰ τὸν βιασμὸν τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι εἰς τὴν νέαν σύνθεσιν τῆς Κυβερνήσεώς του εἶναι πολλοὶ Ὑπουργοὶ ποὺ τὸ ἀξίωμά τους δὲν τὸ ὀφείλουν εἰς τὴν εὔνοιαν τοῦ κ. Καραμανλῆ. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἔχει Βασιλικὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ἀλλὰ Αὐλικὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας συντονιστὴς μόνον εἶναι ὁ κ. Καραμανλῆς. Ἔκαμε κατὰ τὸ παρελθὸν προσπάθειαν δημιουργίας στελεχῶν καὶ αὐτοδυναμίας, ἀλλὰ σήμερον δὲν ἐξουσιάζει, ἐξουσιάζεται. Θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ ἦτο προγραμματικὸς Ἀρχηγὸς Κόμματος, παρὰ ἐξουσιαζόμενος Πρωθυπουργός. Ὁ ἀγὼν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἱερὸς ἀγών, εἶναι ἀγὼν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Τὰ πάντα ἔχουν διαβρωθῆ καὶ Κράτος, Κόμμα Ε.Ρ.Ε. καὶ Ἔθνος ἔχουν ταυτισθῆ. Ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα προχωροῦμε καὶ περισσότερον στὴν φασιστικοποίησιν. Τὰ παραδείγματα ποὺ ἀνέφερα τοῦ Νομάρχου Καβάλας καὶ τοῦ Νομάρχου Πειραιῶς ποὺ ἠθέλησαν νὰ δώσουν τὴν πλειοψηφίαν τῶν δημοτικῶν ὀργάνων εἰς τὴν Ε. Ρ.Ε., ἐνῷ δὲν τὴν ἔδωσεν ὁ λαός, προδίδει τὴν καλλιεργουμένην καὶ τώρα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νοοτροπίαν εἰς τὰς κρατικὰς Ὑπηρεσίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ἐπὶ τόσην ὥραν δὲν σᾶς διέκοψα. Ἀλλὰ ἐξέρχεσθε ἀπὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι σαφῶς καθωρισμένον. Ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες πρὸ ὑμῶν ἀνέπτυξαν τὸ θέμα τῆς παραπομπῆς μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ νοοτροπίας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ παρακαλῶ ὅπως περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα τῆς παραπομπῆς.

§77Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶπα εἰς ποίαν νοοτροπίαν στηρίχθηκε ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις Δόβα καὶ συνέχισα, ὅτι ἡ νοοτροπία αὐτὴ συνεχίζεται μὲ ἀποτελέσματα τραγικὰ διὰ τὸν τόπον μας. Χθὲς τὸ βράδυ εἰς τὴν Καβάλαν ἐνεγράφη ἔξω ἀπὸ τὰ σπίτια ὀπαδῶν τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι εἶναι Βούλγαροι. Εἶναι μέθοδοι αὐταί, ὑπάρχει Κράτος; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§78Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Καὶ διατὶ νὰ μὴ τὸ ἔκαμαν ἄνθρωποί σας;

§79Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὲ αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν, ἐπειδὴ ὀπαδοί μας ἐκράτουν εἰς τὰ Χανιὰ ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Χιωτάκη ζητοῦν ἤδη τὴν παραπομπήν του εἰς τὸ στρατοδικεῖον αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει βγάλει τὰ συμπεράσματά του, ἔχει καταδικάσει, εἰς τὴν συνείδησίν του, τοὺς παρανομήσαντας. Ἡ Κυβέρνησις ποὺ προῆλθεν ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου εἶναι Κυβέρνησις βίας, νοθείας καὶ τρομοκρατίας. Ἐὰν ἦτο Κυβέρνησις πράγματι κοινοβουλευτικὴ θὰ ἔπρεπεν, ὡς πρώτην πρᾶξιν της, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα τοῦ Μανώλη Γλέζου, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη βουλευτὴς μὲ 70.000 σταυρούς. Εἶναι γεγονὸς ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀγνοήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχει βουλευτὴς κρατούμενος εἰς τὰς φυλακάς, πρέπει τὸ θέμα αὐτὸ νὰ συζητηθῇ, ὅπως ἔχει γίνει εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀκόμη καὶ ὅπου ἐδόθη ἡ πρέπουσα λύσις διὰ τῆς χορηγήσεως ἀμνηστίας.

§80Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα Συντάγματος.

§81Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι θέμα Συντάγματος. Μὲ ἀμνηστίαν ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει σεβασμὸς εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὑπάρχει νοοτροπία δικτατορική, καταστρεπτική. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει καταδικάσει τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα καὶ θὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τιμωρήσῃ τοὺς παρανομήσαντας, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅσα χρόνια καὶ ἂν περάσουν θὰ τιμωρηθοῦν καὶ ὑπενθύμισε τὰς ἀγχόνας τῆς Τουρκίας. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, καὶ οἱ παραπεμπόμενοι καὶ ὅσοι διεδέχθησαν τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, οἱ ἔνοχοι θὰ τιμωρηθοῦν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ συνεχισθῇ μὲ ὅλας τὰς δυνάμεις ὁ ἀγὼν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ λύσις τοῦ προβλήματος εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐκτενέστερον, Κυβέρνησις κοινῆς ἐμπιστοσύνης, ἀποφασιστικοποίησις καὶ ἐλεύθερες τίμιες ἐκλογές. Ἐὰν δὲν θελήσῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ ἴδῃ τὴν πραγματικότητα καὶ ἐξακολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ὑποτελείας καὶ τοῦ ἐκφασισμοῦ τῆς χώρας, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ φασισμὸν καὶ θὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὰς ἐλευθερίας του καὶ τὴν ζωήν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Φαρμάκης ἔχει τὸν λόγον.

§83Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις παραπομπῆς τῶν 4 μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν κατατεθεῖσαν καὶ ἀπορριφθεῖσαν πρότασιν μομφῆς ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, συνθέτει μίαν πτυχὴν τοῦ ὑποτιθεμένου πολιτικοῦ προβλήματος τῆς σήμερον. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κανεὶς νὰ ὁλοκληρώσῃ καὶ νὰ ἀπεικονίσῃ ἐπακριβῶς τὴν πολιτικὴν κατάστασιν τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων, θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἔρευναν αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι σήμερον εἰδικῶς, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ κάμῃ τοῦτο κατ’ ἀντίστροφον φοράν, νὰ ἀρχίσῃ δηλαδὴ ἀπὸ σήμερον καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν προηγουμένην περίοδον. Νομίζω δέ, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σήμερον εἰδικῶς, διότι ἔχομεν δύο περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ χρησιμεύσουν ὡς δύο πόλοι συγκεντρώσεως τῶν ἐπιχειρημάτων μας καὶ ἀντλήσεως τῶν συμπερασμάτων διὰ τὴν κριτικὴν καὶ ἔρευναν τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Ὁ ἕνας εἶναι, ὅτι προχθὲς εἴχομεν εἰς τὸ Ἡράκλειον τὴν πραγματικὴν καὶ ἀληθῆ ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν ἔχει δημιουργήσει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ προηγηθεῖσα πολιτικὴ ὑπὸ τῆς ἡγεσίας τοῦ Κέντρου, κατὰ δεύτερον λόγον ἡ ἡγεσία τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἔχει καταλήξει πλέον εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐπιχειρηματολογίας. Πρὸ διημέρου εἰς τὸ Ἡράκλειον, εἰς τὸ συλλαλητήριον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο μὲ θέμα, βεβαίως, τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν, διότι αὐτὰ περιέχει ἡ ἀρθρογραφία τῶν ἐφημερίδων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αὐτὰ περιέχουν οἱ λόγοι οἱ ἐκφωνηθέντες εἰς τὸ συλλαλητήριον καὶ αἱ προκηρύξεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον ληφθῆ διὰ νὰ καλέσουν τὸν λαὸν εἰς διαμαρτυρίαν. Ἡ πενιχρότης τῶν ὀπαδῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὸ συλλαλητήριον αὐτὸ μᾶς δίδει μίαν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λησμονήσωμεν ὡς ἄνθρωποι, ὡς βουλευταί, οἱ ὁποῖοι πρέπει εἰς πολιτικὰ θέματα, νομίζω, νὰ παρακολουθῶμεν τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ τὰς ἀγνοῶμεν.

§84Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εἰς τὸ θέμα ὁ ρήτωρ; Αὐτὰ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν κ. Δόβαν;

§85Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Βεβαίως, διότι ἐναντίον τοῦ κ. Δόβα διαμαρτύρεσθε, κ. συνάδελφε.

§86Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Καλὸν εἶναι νὰ πάρετε μερικὰ μαθήματα πρὶν ἀνεβαίνετε εἰς τὸ βῆμα.

§87Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὡραίαν ὑπόδειξιν κάνετε.

§88Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ παρθενικοῦ μου λόγου, ὅπως σεῖς οἱ παλαιότεροι συνάδελφοι τὸν ἔχετε ὀνομάσει, νὰ ἀκολουθῆτε τὸ ἔθιμον, τὸ ὁποῖον οἱ ἴδιοι σεῖς, κ. συνάδελφοι, ἔχετε καθιερώσει, εἰς τὸ νὰ μὴ διακόπτεται ἕνας βουλευτὴς νέος, ὁ ὁποῖος ἐκφωνεῖ τὸν παρθενικόν του λόγον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον, δίδει τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν ἔχει προξενήσει ἡ πολιτικὴ τῆς ἡγεσίας τοῦ Κέντρου εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς ὀπαδοὺς αὐτοῦ, ὅτι ἡ ἐπιλογὴ γεωγραφικῆς θέσεως διὰ τὸ συλλαλητήριον αὐτό, λόγῳ τῆς ὑπάρξεως μεγίστης λαϊκῆς βάσεως τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δίδει ἀκριβῶς τὸ μέτρον τῆς ἀπηχήσεως τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ ἡγεσία τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Νομίζω, ὅτι παρέλκει νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις, αὐτὸ τὸ συλλαλητήριον μὲ αὐτὸ τὸ περιεχόμενον, ἐγένετο εἰς ἕνα ἄλλον γεωγραφικὸν μέρος τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν βάσιν ποὺ ἔχει εἰς τὴν Κρήτην, παρέλκει νὰ εἴπω, πόσον χειροτέρα θὰ ἦτο ἡ ἐμφάνισις, καὶ πόσον εἰς βάρος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου θὰ ἦτο τὸ ὅλον θέμα, ἐφ’ ὅσον ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει αὐτὴ ἡ λαϊκὴ βάσις ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ πενιχρότης τῆς ἀποδόσεως. Συνεχίζων, ἐπιθυμῶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου σημείου νὰ τονίσω, ὅτι ἡ προθυμία τῆς Ε.Δ.Α. νὰ συμπληρώσῃ, νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ πριμοδοτήσῃ αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν, ἀποδεικνύει δι’ ἄλλην μίαν φοράν, τὸν θανάσιμον, κατὰ κἄποιον τρόπον, ἐναγκαλισμὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐκ μέρους της. Διότι ἀναμφισβητήτως, κ. συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι εἰς ἕνα συλλαλητήριον διαμαρτυρίας, τὸ ὁποῖον ὠργάνωσεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὑπῆρχον ἐκπρόσωποι τῆς Ε.Δ.Α., ἐκπρόσωποι τοῦ κομμουνισμοῦ, οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, ἠθέλησαν καὶ νὰ ὁμιλήσουν εἰς αὐτό. Καὶ τὴν ἑπομένην, ὅταν δὲν τοὺς ἐπετράπη — καὶ ὀρθῶς δὲν τοὺς ἐπετράπη — ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὠργάνωσαν τὸ συλλαλητήριον, ἡ «Αὐγή», τὸ ἐπίσημον ὄργανον τῆς Ε.Δ.Α., διεμαρτυρήθη διότι δὲν ἐπετράπη εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ κομμουνισμοῦ, τῆς Ε. Δ.Α., νὰ παραμείνουν εἰς μίαν καθαρῶς, ἔστω, κομματικὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Αὐτὸ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἕνα λεπτὸν σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. ἀρχίζει, ἢ μᾶλλον, συνεχίζει νὰ θεωρῇ τὰς ὑποθέσεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὡς ὑποθέσεις ἰδικάς της. Διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε μία κομματικὴ συγκέντρωσις τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐὰν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔκαμνε μίαν κομματικὴν συγκέντρωσιν, φαντάζομαι, ὅτι οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὸ ὅτι ἦτο ἀδύνατον κανεὶς ἐκπρόσωπος τοῦ κομμουνισμοῦ ἢ τῆς Ε.Δ.Α., νὰ θελήσῃ νὰ παρεμβληθῇ ἢ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσεχθῇ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον ἀποτελοῦν τὴν ὑπόθεσιν τῆς λαϊκῆς ἀντιδράσεως, εἰς τὴν ἀκολουθουμένην πολιτικὴν ἐκ μέρους τοῦ Κέντρου. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος πόλος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ συναγάγωμεν ὡρισμένα συμπεράσματα εἶναι, ὅτι ἔχομεν σήμερον πλέον τὴν κατάρριψιν τῆς ὅλης πολιτικῆς ἐπιχειρηματολογίας τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Οὐσιαστικῶς ἡ κατάληξις τῆς ἐπιχειρηματολογίας εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι μία μερὶς μεγάλη ἢ μικρὰ Ἑλλήνων ψηφοφόρων, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ ψηφίσουν βάσει τοῦ Συντάγματος, ὑπέπεσαν εἰς μίαν παρατυπίαν καὶ παρεβίασαν ἕνα νόμον, τὸν ὁποῖον τὰ ἐντεταλμένα ὄργανα τὸν ἡρμήνευσαν μὲ κάποιαν ἐλαστικότητα. Σημειωτέον — καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑποτιθεμένων παρανόμων βιβλιαρίων — ὅτι αὑτὴ ἡ ἐλαστικότης ὑπῆρξε δι’ ὅλους τοὺς κομματικοὺς φίλους τόσον τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅσον καὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπως ἀποδεικνύεται, ἄλλωστε, ἀπὸ ἐπίσημα στοιχεῖα, ἀπὸ φωτοτυπίας ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὑπευθύνως παρέθεσαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἰς τὴν Βουλὴν οἱ ἀξιότιμοι κ. Ὑπουργοί. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι βασικῶς αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἰς ὅλην τὴν ἐξαπολυθεῖσαν ἐκστρατείαν μὲ τὸ σημεῖον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας. Διότι τὰ ὑπόλοιπα ἐπιχειρήματα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νομίζω, ὅτι — τοὐλάχιστον ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν — ἐγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ κωμικοῦ, ὅπως αἱ διαταγαὶ χορηγήσεως ὡρισμένων μερίδων ὀσπρίων εἰς τὰ Τ.Ε.Α. ἢ καινουργοῦς ρουχισμοῦ. Ἄλλωστε, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκδόσεως τῶν βιβλιαρίων ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι αὐτὸ ἀποδεικνύει μίαν προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργόν, ὥστε νὰ ὑποκινηθοῦν οἱ ἀποδεδειγμένως ράθυμοι ἐθνικόφρονες ἐκλογεῖς νὰ ἀποκτήσουν βιβλιάρια, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπαινετὴ ἀπὸ ὅλους. Ἑπομένως, ἡ λαϊκὴ ἀντίδρασις ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ κατάρριψις τῶν πολιτικῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀφ’ ἑτέρου, μᾶς δίδουν τὴν σημερινὴν πραγματικότητα. Ὡς Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, νομίζω, ὅτι πρέπει εἰς τὰ πολιτικὰ θέματα νὰ παρακολουθῶμεν τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διότι ἂν ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἀποτελῇ ἕνα στεγανὸν διαμέρισμα, κατὰ κἄποιον τρόπον, τότε ὑπάρχει κίνδυνος ὁ λαὸς νὰ θελήσῃ νὰ παρακολουθήσῃ ἄλλα συνθήματα καὶ ἄλλους ἡγέτας, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὸ κίνητρον τῆς προτάσεως παραπομπῆς, διότι τόσον ἡ νομικὴ πλευρά, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ βασισθῇ ἐπὶ θέματος δόλου ἢ ἀμελείας, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος, ὅπως ἡ Ἕνωσις Κέντρου παρεδέχθη καὶ ἡ Ε.Δ.Α., ἢ μᾶλλον ὑπεστήριξεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου μετὰ φορτικότητος καὶ ἡ Ε.Δ.Α., ἐπίσης, ὅτι ὑπῆρχε σχέδιον προκαθωρισμένον καὶ προμελετημένον. Ἄν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπῆρξε σχέδιον ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, τὸ ὁποῖον εἶχε προετοιμασθῆ ἀπὸ μακροτάτου χρόνου, τότε δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, οὔτε δόλου, οὔτε ἀμελείας εἰς τὴν Κυβέρνησιν Δόβα, διότι εἶναι περίεργον ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται, ἔρχεται εἰς τὴν ἀρχὴν ἀπὸ ἐξωπολιτικὰ πρόσωπα, ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας, νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπαίτησιν νὰ ὑπῆρχε τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον σεῖς ὑποστηρίζετε, ἐντὸς 30 ἡμερῶν, νὰ ἀντελήφθησαν τὸ σχέδιον καὶ νὰ τὸ ἐξαρθρώσουν. Ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ σχέδιον, τότε εἶναι ἀδύνατον μία Κυβέρνησις ἐντὸς 30 ἡμερῶν, νὰ ἐδημιούργησε καὶ νὰ ἐξετέλεσε τοιαύτης ἐκτάσεως στρατηγικὸν σχέδιον. Ἑπομένως, δι’ αὐτὸ —εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὸ κίνητρον, τὸ μοτίβον, τὴν πρότασιν παραπομπῆς τῶν τεσσάρων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα— ποῖα ἦσαν τὰ βασικὰ προεκλογικὰ αἰτήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὸν στρατηγὸν Δόβαν; Βασικῶς, νομίζω, ὅτι ἦσαν τρία. Πρῶτον, ἀπομάκρυνσιν, συλλήβδην, ὅλων τῶν Νομαρχῶν τοῦ Κράτους. Δεύτερον, ὁ ἀφοπλισμὸς τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τρίτον, ἡ κατάργησις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ ἡ αἴθουσα, ὅτι ἡ συλλήβδην ἀπομάκρυνσις ὅλων τῶν Νομαρχῶν τοῦ Κράτους ἦτο, βασικῶς καὶ ἀναμφισβητήτως, μία πολιτικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία δὲν ἠμποροῦσε νὰ λάβῃ χώραν ἐκ μέρους μιᾶς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Τοὐναντίον, ἡ Κυβέρνησις Δόβα ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ δεχθῇ συγκεκριμένας κατηγορίας, ἀφορώσας συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένους Νομάρχας. Καὶ τοιαύτη κατηγορία ὑπεβλήθη μόνον μία, ἐναντίον ἑνὸς συγκεκριμένου Νομάρχου, καὶ αὐτὴν τὴν ἐξέτασιν ἡ Κυβέρνησις Δόβα ἀνέθεσεν εἰς ἀνώτατον δικαστήριον καὶ τὴν ἐξήτασε καὶ βάσει τοῦ πορίσματος τοῦ Δικαστηρίου, ἐπροχώρησεν. Τὸ δεύτερον αἴτημα ἦτο τὸ τοῦ ἀφοπλισμοῦ τῶν Τ.Ε.Α. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἡ πρώτη Ἑλληνικὴ ἐκλογή, ὅπου ὁ ἀφοπλισμὸς τῶν Τ.Ε.Α. ἐγένετο κατὰ καθολικὸν τρόπον. Ἑπομένως, βάσει τῶν διαταγῶν, τὰς ὁποίας ἀπέστειλεν ἡ Κυβέρνησις Δόβα καὶ τῶν ἀναφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν ὑποδιοίκησιν καὶ τὰ τάγματα τῶν Τ.Ε.Α., ὁ ἀφοπλισμὸς αὐτός, πράγματι, εἶχε διὰ πρώτην φορὰν καθολικὴν μορφήν. Τὸ τρίτον, βασικὸν αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἢ μᾶλλον τῶν Κομμάτων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἦτο, ἡ κατάργησις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν, τὴν κατάργησιν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, ἦτο μία πρᾶξις πολιτική, ἦτο ἀπαράδεκτον διὰ τὴν Κυβέρνησιν Δόβα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος. Τὸ Γʹ Ψήφισμα ἐψηφίσθη βάσει μιᾶς Κοινοβουλευτικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπηχεῖ τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἡ ἐπίθεσις τοῦ κομμουνισμοῦ ἐναντίον τοῦ Ἔθνους ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται. Ἑπομένως, μία Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔλαβε καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν μὲ μόνην τὴν ἐντολὴν τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν, ἦτο ἀδύνατον νὰ λάβῃ τοιαύτης μεγάλης πολιτικῆς μέτρον, ὡς ἡ κατάργησις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Ἀλλὰ λόγῳ τῆς, πράγματι, ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς βαρυτάτης κατηγορίας ποὺ ἐκτοξεύεται κατὰ τοῦ στρατηγοῦ Δόβα —διότι θὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ζητεῖται παραπομπὴ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ζητεῖται παραπομπὴ Πρωθυπουργοῦ διατελέσαντος μόνον 30 ἡμέρας Πρωθυπουργός, καὶ αὐτὸ προσδίδει μίαν ἰδιάζουσαν βαρύτητα εἰς τὴν πρότασιν παραπομπῆς— δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ μοτίβο καὶ τὸ κίνητρον τῆς προτάσεως παραπομπῆς καὶ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸ μοτίβο. Βεβαίως, ὑπάρχει διάφορον κίνητρον εἰς τὴν Ε.Δ.Α. καὶ διάφορον εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου προσέφερον εἰς τὴν αἴθουσαν μίαν σωρείαν στοιχείων, τὰ ὁποῖα, ὡς συνήθως, προερχόμενα ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην, εἶναι ἢ ψευδῆ, ὡλοκληρωμένα ψεύδη, ἢ παραμόρφωσις μικρῶν συνήθων ἐπεισοδίων. Ἑπομένως, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἀπόδειξιν, τὴν ὁποίαν προσφέρει ἡ Ε.Δ.Α. εἰς τὴν Βουλήν. Συγχρόνως εἶναι γνωστὸν τὸ κίνητρον τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ὑπάρχει ἕνα προηγούμενον μεταξὺ τοῦ στρατηγοῦ Δόβα καὶ τῆς Ε.Δ.Α. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ὅτι λόγῳ τοῦ στρατηγοῦ Δόβα, ἡ ἐπίθεσις τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπέστη τὴν πρώτην της ἧτταν. (Χειροκροτήματα). Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ στρατηγὸς Δόβας, ὑπερασπιζόμενος, ὅπως ὑπερησπίσθη τὴν Κόνιτσαν ἀπεσόβησε τὴν προσπάθειαν τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν Κόνιτσαν καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃ Κυβέρνησιν ἐκεῖ. Καὶ γνωρίζομεν τὰς συνεπείας ποὺ θὰ εἶχεν ἡ κατάληψις μιᾶς τοιαύτης πόλεως, ἐκείνην τὴν ἐποχήν. Ἑπομένως, ἦτο φυσικὸν ἡ Ε.Δ.Α. νὰ ἔχῃ προηγούμενα μὲ τὸν στρατηγὸν Δόβαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι διάφορον διὰ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου, εἰς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρέθεσεν, βασικῶς, ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῶν στοιχείων αὐτῶν ὑπῆρξεν ἡ περίφημος διαταγὴ περὶ χορηγήσεως ηὐξημένων μερίδων ὀσπρίων καὶ καινουργοῦς ἱματισμοῦ εἰς τὰ Τ.Ε.Α. Δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ μὲ τοιαῦτα στοιχεῖα νὰ θεμελιωθῇ μία τοιαύτη βαρυτάτη κατηγορία ἐναντίον τοῦ στρατηγοῦ Δόβα. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι εἰς τὰ Τ.Ε.Α. ὑπηρετοῦν ὀπαδοί ὅλων τῶν Κομμάτων. Ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι τὰ Τ.Ε.Α. ἀσκοῦν τὰ δικαιώματά των εἰς τὴν περιοχήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχονται. Ἑπομένως, εἶναι γνωστοὶ μεταξύ των οἱ ἄνδρες τῶν Τ.Ε.Α.; Εἶναι γνωστοὶ εἰς τὰ χωρία, ὅπου ὑπηρετοῦν. Δὲν θὰ ἠμπορέσῃ, ἑπομένως, νὰ ὑπάρξῃ μία ὠργανωμένη ἀπὸ τὸ κέντρον ἐπιχείρησις. Ὑπῆρξαν, ἀσφαλῶς, μερικαὶ παρατυπίαι καὶ μερικαὶ ὑπερβάσεις, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, δὲν ἦσαν κατευθυνόμεναι, καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Ἀλλὰ ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἰς τὴν παράθεσιν τῶν στοιχείων, ἐπιτίθεται ἐναντίον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Διότι, ἐνῷ ἐπὶ ἕνα μῆνα μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐβάλλοντο ὅλαι αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις, ὅλα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἐπερρίπτετο συνολικῶς ἡ εὐθύνη διὰ τὸ ὑποτιθέμενον ἐκλογικὸν πραξικόπημα, ὅταν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀντελήφθη ποὺ τὴν ὡδήγει αὐτὴ ἡ πολιτική, τὴν ἤλλαξε καὶ συνεκέντρωσε τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς ἡγεσίας τοῦ Γ.Ε.Σ., διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν πολύπλοκον καὶ ἐπικίνδυνον θέσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε καταλάβει μόνη της. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς δὲν ἐπέφερεν, ὅμως, οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν ἀλλαγήν, διότι ἀπὸ τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ μέχρι τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ εὑρίσκονται ἔχοντες τὸν αὐτὸν βαθμὸν εὐθιξίας. Διέπονται ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἔννοιαν τοῦ καθήκοντος καὶ ἐπιδιώκουν τὴν αὐτὴν γενναιότητα. Εἷς ἐκ τῶν ἀγορητῶν ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου, ἐπετέθη κατὰ τοῦ Ὑποπτεράρχου κ. Ποταμιάνου, κατηγορήσας τοῦτον, ὅτι ὑπῆρξε φίλος καὶ ὑποστηρικτὴς τῆς Ε.Ρ.Ε. Πῶς, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, ὅταν ἡ ἡγεσία τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐγένοντο αἱ συζητήσεις διὰ τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν εἶχε ζητήσει ἐπιμόνως ὅπως ἡ Πρωθυπουργία τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως ἀνατεθῇ εἰς τὸν κ. Ποταμιᾶνον. Πῶς ἔρχεται τώρα ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου καὶ ζητεῖ τὴν παραπομπὴν τοῦ προσώπου ποὺ ἐζήτει ὡς Πρωθυπουργόν, εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Πότε, λοιπόν, εἶχε δίκαιον ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου; Πότε εἶχε κρίσιν ὀρθήν;

§89Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἔχετε στοιχεῖα;

§90Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ εἶναι γνωστὸν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των προτιμοῦν τὰ ἀκραῖα Κόμματα. Οἱ δὲ στρατιῶται διαπαιδαγωγοῦνται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας των. Δὲν μανθάνουν μόνον τὴν στρατιωτικὴν τέχνην, ἀλλὰ ζοῦν ἐντὸς μιᾶς ἐθνικῆς ἐξάρσεως. Ἐπίσης οἱ στρατιῶται περιερχόμενοι ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, φυσικὸν εἶναι, νὰ ἔχουν ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ ἐπιτελεσθέντος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, τεραστίου ἀνορθωτικοῦ ἔργου, καὶ νὰ ζητοῦν καὶ πάλιν διὰ τῆς ψήφου των τὴν ἰδίαν Κυβέρνησιν. Ἐρχόμεθα, συνεπῶς, νὰ κρίνωμεν τὸ κίνητρον, τὸ ὁποῖον ὡδήγησε τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου εἰς τὸ νὰ ζητήσῃ τὴν παραπομπὴν τῶν 4 μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου διεξάγει ἀνένδοτον ἀγῶνα, οὐχὶ ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας, ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Καραμανλῆ. Δι’ αὐτόν, λοιπόν, τὸν λόγον ἔρριψε τὸ σύνθημα τῆς δῆθεν βίας καὶ νοθείας ποὺ ἠσκήθη κατὰ τὰς ἐκλογάς, νομίζοντας, ὅτι θὰ συγκρατήσουν τοὺς διαρρέοντας ὀπαδούς των. Καὶ διὰ νὰ διατηρήσουν αὐτὸ τὸ σύνθημα, σπιλώνουν ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας πρὸς τὴν Πατρίδα, πρὸς τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον καὶ διὰ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ αἵματός των. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, ᾐσθάνθη πρὸ ἡμερῶν τὴν ἀνάγκην νὰ δώσῃ ἐξήγησιν τῆς ζητωκραυγῆς του ὑπὲρ τῆς λαοκρατίας. Θὰ ἔπρεπε, ὅμως, νὰ γνωρίζῃ, ὅτι δι’ ἡμᾶς τοὺς νέους, ὅταν πρὸ 16 ἐτῶν ἐζητωκραύγασεν ὑπὲρ τῆς λαοκρατίας, αὐτὸ ἦτο τὸ σύνθημα τῆς ἐνάρξεως ἑνὸς ἀγρίου ξυλοδαρμοῦ καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος, Ἐπίσης ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος σπιλώσεως καὶ κατασυκοφαντήσεως ὀνομάτων δημιουργεῖ τοὐλάχιστον, διὰ τοὺς νέους, αἰσθήματα ἀμφιβολίας, ἐὰν θὰ πρέπει οἱ νέοι νὰ ἀποφασίσουν νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὰ κοινά, εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν κρατικῶν λειτουργῶν, εἴτε ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων. Καὶ τοῦτο ἐγκυμονεῖ πραγματικὸν κίνδυνον διὰ τὴν δημοκρατίαν καὶ ἐξασθενεῖ τὴν βάσιν τοῦ μέλλοντος τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου, θεωρῶ καθῆκον μου νά μεταφέρω τὴν γνώμην μιᾶς μεγάλης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπῆρξε, πράγματι, μία ἀνωμαλία κατὰ τὰς ἐκλογάς. Καὶ ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ εἶναι, ὅτι ἐπετράπη εἰς ἕνα Κόμμα, τὸ ὁποῖον καθοδηγεῖται ἀπὸ ξένας δυνάμεις νὰ συμμεθέξῃ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος, ὅπως τὸ Κόμμα αὐτὸ παύσῃ νὰ μετέχῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πολιτικὴν ζωήν, διότι θὰ ὑφίσταται πάντοτε κίνδυνος ἀνωμαλιῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ μετέχῃ εἰς τὴν πολιτικὴν ζωήν μας τὸ Κόμμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ συμφέροντα ξένα καὶ ἐχθρικά, διὰ τὸν τόπον αὐτόν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§92Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δικαίωμα εἶναι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι διενεμήθησαν ὄσπρια εἰς τοὺς ὁπλίτας τῶν Τ.Ε.Α. Δι’ αὐτὸ καὶ κατετέθη ἡ πρότασις παραπομπῆς τοῦ Προέδρου τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως κ. Δόβα, εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἐπίσης, δικαίωμα εἶναι καὶ τῶν νεαρῶν συναδέλφων νὰ δίδουν πολιτικὰ μαθήματα, καὶ δή, μαθήματα εἰς ἐκείνους τοὺς πολιτικοὺς ἡγέτας, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν ὁλόκληρον τὴν ζωήν των διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν νομίζω, ὅτι μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ εἴπω περισσότερα, διότι τὰ περαιτέρω θὰ τὰ εἴπῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅταν ἀκούσῃ, ὅπως ἤκουσαν αὐτοὶ ποὺ ἦσαν ἐδῶ ἀπόψε, καὶ ὅταν διαβάσῃ αὐτὰ ποὺ ἀνέφερεν ὁ προηγούμενος συνάδελφος. Προσπαθεῖ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δώσῃ πολιτικὰ μαθήματα εἰς τὸν ἡγέτην ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐλευκάνθη ἐπὶ 40 ἔτη εἰς τὴν ζωὴν τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν ἔσωσε τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ὁ ὁποῖος, δὲν ξεύρω τὶ θὰ γίνῃ, ἐὰν λείψῃ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου.

§93Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ ὁποῖος, ἐὰν δὲν ἦτο εἰς ἐκεῖνο τὸ μπαλκόνι, δὲν θὰ ἐζοῦσε ὁ κ. συνάδελφος.

§94Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦτο ἡ παρθενική του ὁμιλία καὶ εἶναι δικαιολογημένος κατὰ κἄποιον τρόπον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἀνῆλθον διὰ νὰ σκιαγραφήσω μὲ ὀλίγας γραμμὰς αὐτὸ τὸ κομματικὸν ὄργιον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν χώραν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29.10.1961. Καὶ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς ἀπὸ τότε ποὺ πολιτευόμεθα, δὲν εἴδαμεν παρόμοιον γεγονός. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζομεν εἰς ὁλόκληρον τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου, δὲν διεπράχθη ποτὲ τοιοῦτον ἔγκλημα, ὡς τὸ ἔγκλημα τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961. Αἱ ἐκλογαὶ τοῦ περασμένου Ὀκτωβρίου, ἀναμφισβητήτως, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καταθέσει κἄτι τὸ ἐνεργητικὸν εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Ἀντιθέτως, τὴν ἔχουν δολοφονήσει, τὴν ἔχουν στιγματίσει, τὴν ἔχουν καταστρέψει κυριολεκτικῶς. Ἡ περιοχή, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ὁποίαν πολιτεύομαι, εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι ὁ Νομὸς Πέλλης. Ὁ Νομὸς Πέλλης, κ. συνάδελφοι, ὑπέστη, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, μίαν τρομακτικὴν πίεσιν, μίαν πίεσιν τοιαύτην, παρομοίαν τῆς ὁποίας δὲν ἐζήσαμεν εἰς τὰ χρόνια τὰ ἰδικά μας. Οἱ κάτοικοι, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ Νομοῦ ποὺ ἐκπροσωπῶ, ἐδέχθησαν ὅλον τὸ βάρος τῆς ὡργανωμένης πιέσεως, ὅλον τὸ βάρος τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ποὺ εἶναι ταὐτόσημος μὲ τὴν Ε.Ρ.Ε. μὲ προφανῆ συνέπειαν τὴν ἀλλοίωσιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος. Καὶ ἀλλοίωσιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος, ἰδίως εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, ποὺ ὑπάρχει ἡ μεγαλυτέρα φτώχεια, ἡ μεγαλυτέρα δυστυχία. Καὶ αὐταὶ αἱ περιοχαὶ εἶναι αἱ ὀρειναί, εἶναι τὰ ὀρεινὰ διαμερίσματα τοῦ τόπου, ὅπου, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ἐπιτυχία σας ἦτο ἀπὸ 95–99,67%. Εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς, λοιπόν, Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, Μ.Ε.Α., Τ.Ε. Α., ἡ χωροφυλακή, Κ.Υ.Π., ἀγροφύλακες, δασοφύλακες καὶ ὁ πολιτικὸς μηχανισμός, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν μηχανισμὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐδημιούργησαν ἕνα ὁδοστρωτῆρα, ποὺ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα, ὄχι μόνον νὰ ἀλλάξῃ ἄρδην τὰς πολιτικὰς δυνάμεις ἐκείνου τοῦ τόπου, ἀλλὰ νὰ ἀλλάξῃ καὶ τὸ περιεχόμενον, τὴν οὐσίαν πλέον τῆς Δημοκρατίας. Καὶ νὰ βλέπωμεν τώρα μὲ δέος καὶ μὲ φόβον, ὅτι δημιουργοῦνται κίνδυνοι, διὰ τὸ μέλλον, διὰ τὴν Δημοκρατίαν, καὶ διὰ τοὺς θεσμοὺς τοῦ τόπου αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1952, μὲ τὸ τρομακτικὸν ἐκεῖνον ρεῦμα ὑπὲρ τοῦ στρατηγοῦ Παπάγου, εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης ἐκέρδισεν τὰς ἐκλογὰς τὸ Κέντρον τότε μὲ πλειοψηφίαν 600 ψήφους. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τὰς τελευταίας, ποία ὑπῆρξεν ἡ διαφορά; Δέκα ὀκτὼ χιλιάδας ψήφους ἔλαβεν τὸ Κέντρον καὶ 49.500 ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958, 18.000 ἔλαβαν πάλιν τότε αἱ ἡνωμέναι δυνάμεις Κέντρου καὶ Π.Α.Δ.Ε. καὶ 28.000 εἶχεν λάβει τότε ἡ Ε.Ρ.Ε. Ἐπίσης 16.000 εἶχεν πάρει ἡ Ε.Δ.Α. Πῶς συμβαίνει, λοιπόν, τώρα εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 νὰ συγκεντρώσῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ 10.000 ψήφων ποὺ ἔχασε ἡ Ε.Δ.Α. Ἐπίσης τοὺς νεογραφέντας τοῦ Κέντρου καὶ παρὰ τὴν φθορὰν τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἀπὸ 29.000 θὰ φθάσῃ εἰς τὰς 50.000 περίπου ψήφους. Ὁ λόγος εἶναι πασιφανής. Αἱ περιοχαὶ αἱ ἰδικαί μας εἶχαν ὀργωθῆ κυριολεκτικῶς. Δὲν ὑπάρχει χωρίον, δὲν ὑπάρχει συνοικισμός, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ μὴ ἐγκατεστάθη ἀξιωματικὸς τοῦ στρατοῦ, ἐννοεῖται κατ’ ἐντολὴν τῶν ἀνωτέρων του. Εἰς ὅλους, λέγω, τοὺς συνοικισμοὺς τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ἕνας–δύο καὶ πολλὲς φορές, εἰς μεγάλα κεφαλοχώρια, καὶ τρεῖς ἀξιωματικοί, μὲ ὀχήματα τοῦ στρατοῦ, εἶχον ἐγκατασταθῆ εἰς ὅλα τὰ χωριὰ καὶ ἤρχισε πλέον ἡ προεργασία. Ἐδῶ εἶναι, ἀκριβῶς, τὸ σημεῖον, ὅπου ἡ Ε. Ρ.Ε. ἐπέτυχεν διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως κ. Δόβα, νὰ συγκεντρώσῃ, ἐπαναλαμβάνω, ὅλας τὰς δυνάμεις ποὺ ἔχει νὰ διαθέσῃ τὸ Ἔθνος, τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ, τὰ τάγματα ἀσφαλείας, τὴν Χωροφυλακήν, τὴν Ἀγροφυλακήν, νὰ τὰς χρησιμοποιήσῃ ὅλας, ὥστε εἰς μικρὸν χρονικὸν διάστημα νὰ ἀλλάξῃ ἄρδην ἡ κατάστασις εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης. Ἐκαλοῦντο οἱ ἀντιφρονοῦντες πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. κάτοικοι τῶν χωρίων εἰς τὰ καφενεῖα καὶ εἰς τὰ σχολεῖα, οἱ ἀξιωματικοὶ τοὺς ἔλεγον, ὅτι κατὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ πρέπει νὰ ψηφίσουν μόνον τὴν Ε.Ρ.Ε., διότι τὸ Κόμμα αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι τὰ ἄλλα Κόμματα εἶναι ἀντεθνικά. Ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ τοὺς εἴπουν, ὅτι ἂν ἐπιτύχῃ τὸ Κέντρον εἰς τὰς ἐκλογάς, θὰ παρεχωροῦντο ἐδάφη τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς Βουλγάρους.

§95Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἶσχος.

§96Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὶ πράγματα εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε; Δὲν πιστεύω Ἕλληνες ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα τους διὰ τὴν Πατρίδα, νὰ ἔλεγαν τοιούτου εἴδους πράγματα.

§97Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀποδείξω, κ. συνάδελφε, διὰ στοιχείων, ὅτι τὰ ὅσα λέγω, χαίρουν ἀληθείας. Τὰς τελευταίας ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν ἐγκατελείφθη ἡ διαπαιδαγώγησις τῶν κατοίκων εἰς τὰ σχολεῖα καὶ τὰ καφενεῖα καὶ ἤρχισε ἡ κατ’ οἶκον ἐπίσκεψις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ΤΕΑ. Περιφέροντο ἀπὸ σπίτι εἰς σπίτι καὶ τοὺς ἔλεγαν «ἐὰν δὲν ψηφίσετε ΕΡΕ, κινδυνεύετε σεῖς, κινδυνεύουν τὰ παιδιά σας», ἀκόμα δὲ τοὺς ἔλεγαν ὅτι ἐὰν μέλος τῆς οἰκογενείας σας ὑπηρετῇ εἰς κρατικὸν μηχανισμὸν θὰ ἀπολυθῇ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω λεπτομερῶς τί συνέβη εἰς διάφορα ἐκλογικὰ τμήματα τοῦ Νομοῦ μου. Καὶ πρῶτον τί συνέβη εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα Ἀξοῦ. Εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ ἐκακοποιήθη ὁ ὑποψήφιος τοῦ Κέντρου κ. Σιγανίδης. Ὁ κ. Σιγανίδης κατέθεσεν ἔνστασιν εἰς τὸ ἐκλογοδικεῖον, ἡ ὁποία ἐξεδικάσθη τὴν 25ην Ἰανουαρίου. Εἰς τὴν ἔνστασίν του κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς 25ης Ἰανουαρίου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». «Εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Μητρέλια ποῖοι ἦσαν συγκεκριμένως οἱ λόγοι τῆς ἀνωτέρας βίας, οἵτινες ἠνάγκασαν τὸν κ. Σιγανίδην νὰ μὴ προσέλθῃ ἐγκαίρως καὶ ὑποβάλῃ τὴν ἔνστασίν του, ὁ δικηγόρος αὐτοῦ ἀπήντησεν, ὅτι θὰ τοὺς ἀναπτύξῃ ὁ ἴδιος ὁ πελάτης του. Προσῆλθε τότε ὁ κ. Σιγανίδης καὶ ἤρχισε νὰ ἐκθέτῃ εἰς τὸ δικαστήριον τὰ διαδραματισθέντα πρὸ καὶ κατὰ τὰς ἐκλογάς, χρωματίζων μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα τὴν κρατοῦσαν εἰς τὴν περιοχὴν Πέλλης καὶ ἰδίως εἰς τὸ χωρίον Ἀξὸς–Γιαννιτσῶν, κατάστασιν. Ὁ κ. Μητρέλιας τὸν διέκοψε παρατηρήσας, ὅτι ἡ κρατοῦσα κατάστασις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς λόγους ἀνωτέρας βίας, οἵτινες ἠμπόδισαν τὸν ἴδιον νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔνστασίν του. — Μήπως εἶσθε, τότε, ἄρρωστος; Σήμερα, πάντως, σᾶς βλέπω πολὺ καλά, προσέθεσεν ὁ κ. Μητρέλιας. — Θὰ πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ μὲ ἀκούσετε, εἶπεν ὁ κ. Σιγανίδης, διότι ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται νὰ σᾶς ἐκθέσω, θὰ σᾶς πείσουν, ὅτι πράγματι, ἡ κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθην ἦτο τοιαύτη καὶ δὲν μοῦ ἐπέτρεπε νὰ προσέλθω καὶ νὰ ὑποβάλω ἐγκαίρως τὴν ἔνστασίν μου. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποί μου ἐξεδιώκοντο ἀπὸ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Τ.Ε.Α. ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ, κακοποιούμενοι. Ὅταν τοῦτο μοῦ κατηγγέλθη μετέβην ὁ ἴδιος εἰς τὸν Ἀξὸν διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ διαμαρτυρηθῶ εἰς τὸν δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον. Μόλις, ὅμως, ἔφθασα πρὸ τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος, ὁ ἐπὶ κεφαλῆς ἀξιωματικὸς μοῦ ἐπετέθη καὶ μοῦ ἐξέσχισε τὰ ροῦχα μου. Μ’ ἔπιασε ἀπὸ τὸν λαιμὸ γιὰ νὰ μὲ πνίξῃ, ἐπεχείρησε δὲ νὰ κάμῃ χρῆσιν καὶ τοῦ περιστρόφου του. Δὲν τὰ κατάφερεν, ὅμως, διότι ἐπέτυχα, ὑπερασπιζόμενος τὴν κινδυνεύουσαν ζωήν μου, ἀπὸ αὐτὰ τὰ κρατικὰ ὄργανα, νὰ τὸν ἐμποδίσω. Χολωθείς, ὅμως, ἐξ αὐτοῦ, διέταξε τοὺς στρατιώτας του νὰ μὲ πετάξουν, κυριολεκτικά, μὲ τὶς κλωτσιές. Εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν βρισκόμασταν ἐκεῖ ἐπάνω. Δὲν ξεύραμε ἂν τὴν ἄλλη στιγμὴ θὰ εἴμασταν ζωντανοί. Ἀκόμη, κύριοι, καὶ σήμερον ποὺ εὑρίσκομαι ἐδῶ, ἐνώπιόν σας, δὲν εἶμαι καλά. Ἔχω ὑποστῆ νευρικὸν κλονισμόν, μετὰ τὰ ὅσα ὑπέστην. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δὲν ἠδυνήθην νὰ ὑποβάλω ἐγκαίρως τὴν ἔνστασίν μου. Ἡ μὴ ἔγκαιρος ὑποβολή, ὅμως, δὲν καταρρίπτει, νομίζω, τὰ ὅσα σᾶς ἀνέφερα. Ἡ τρομοκρατία καὶ ἡ ἀλλοίωσις τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν, λόγῳ νοθεύσεως τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ, συνέβησαν. Εἶναι γεγονότα. Κι’ αὐτά, νομίζω, δὲν πρέπει νὰ μείνουν χωρὶς νὰ ἐρευνηθοῦν ἀπὸ τὸ δικαστήριόν σας. Τὰ γεγονότα ποὺ σᾶς ἀνέφερον μὲ συνεκλόνισαν τόσον, κ. δικασταί, ὥστε καὶ σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἔχω συνέλθει». Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Προέδρου τοῦ δικαστηρίου εἰς ὅσα ὁ κ. Σιγανίδης ἀνέφερεν, ἦτο ὅτι θὰ ἐξετασθοῦν οἱ προβληθέντες ὑπ’ αὐτοῦ λόγοι ἀνωτέρας βίας καὶ ἐὰν ἤθελον κριθῆ βάσιμοι, τότε θὰ διαταχθῇ, διὰ προδικαστικῆς ἀποφάσεως, ἡ ἀπόδειξις διὰ μαρτύρων τῶν ἀναφερθέντων περὶ βίας εἰς βάρος τῶν ἐκλογέων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ αὐτῶν τῶν ὑποψηφίων της. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων καὶ ἡ συνεδρίασις ἐλύθη».

§98Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἔχομεν λόγον καὶ ἀντίλογον, ἀλλὰ δὲν εἶδα κανένα ἀπὸ τὴν ἰδίαν περιφέρειαν νὰ διαψεύσῃ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, ὁ λόγος καὶ ἀντίλογος πρέπει νὰ γίνεται κατὰ τὴν σειρὰν ἐγγραφῆς. Ἐὰν θέλετε εἰς κάθε ἀγόρευσιν νὰ παρεμβαίνῃ ἀντιλέγων, τότε θὰ διαμαρτύρεσθε.

§100Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Πάντως οἱ συνάδελφοι, τῆς Πέλλης, δὲν δύνανται νὰ διαψεύσουν αὐτά, ποὺ λέγω, δι’ αὐτὸ καὶ δὲν εὑρίσκονται ἐδῶ. Ἄλλωστε, εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὁ συνάδελφος κ. Γρηγοριάδης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνεξάρτητος καὶ δύναται νὰ εἴπῃ, ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι. Εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα Κρώμνης, τὸ Σάββατον πρὸ τῶν ἐκλογῶν συνελήφθη ὁ ἀδελφὸς τοῦ κ. Παπαδημητρίου ὑποψηφίου τοῦ Κέντρου καὶ μετεφέρθη τρία χιλιόμετρα μακράν, καὶ ἀφοῦ τοῦ ἀφήρεσαν τὰ ψηφοδέλτια, τοῦ εἶπαν νὰ φύγῃ διὰ τὰ Γιαννιτσὰ καὶ νὰ μὴ ἐπιστρέψῃ, διότι θὰ πεθάνῃ. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα ἔλαβον ἡ Ε.Ρ.Ε. 291 ψήφους, ἡ Ἕνωσις Κέντρου 2, ἀνεξάρτητοι 1 καὶ Π.Α.Μ.Ε. 0.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι δημοκρατία.

§102Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα τὸ 1958 ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβεν 88 καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους ὑπολοίπους τὰ ἄλλα Κόμματα. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ μία ψῆφος ἐκ τῶν δύο τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἦτο τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Διατί δὲν κατηγγέλθησαν ὑπὸ τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου, ἀφοῦ, μάλιστα, οὗτος ἦτο φίλος τοῦ Κέντρου;

§104Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὑπεβλήθησαν μηνύσεις διὰ τὰς ἐπεμβάσεις αὐτάς, ἀλλὰ καλοῦνται οἱ ὑποβαλόντες τὰς μηνύσεις νὰ τὰς ἀποσύρουν.

§105Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν οἱ ἀριθμοὶ εἶναι δυνατὴ ἀντίρρησις; Καταδικάζει ἑαυτὸν ὁ ἔχων ἀντίρρησιν.

§106Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Οὕτω ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς αὐτὸ τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα ἔλαβεν ἄνω τῶν 90%. Εἰς ἄλλο ἐκλογικὸν τμῆμα εἷς ἀνθυπολοχαγὸς συνώδευσε τὸν δημοδιδάσκαλον Ξινὸν καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ψηφοφόρους, ὅτι δὲν ὑπάρχει Κέντρον, ὅτι τὸ Κέντρον εἶναι σαπίλα καὶ ὅτι ὁ Μαρκεζίνης μετέβη εἰς τὴν Μόσχαν καὶ εἶναι κομμούνα. Δι’ αὐτὸ πρέπει ὅλοι νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. Εἰς Παλαιόφυτον ἐπυροβολήθη ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Κέντρου Ξανθόπουλος καὶ ἐκλήθησαν εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον καὶ εἰς τὴν γραμμὴν ὅλοι οἱ ἀντιφρονοῦντες τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ μὲ τὸ πιστόλι εἰς τὸ τραπέζι τοὺς ἔλεγε ἕνας λοχαγός, ὅτι, ἐὰν δοθοῦν ψῆφοι εἰς ἄλλα Κόμματα ἐκτὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., τότε θὰ διωχθοῦν καὶ θὰ ὑποστοῦν πολλὰ τὴν ἄλλην ἡμέραν. Εἰς τὸν Προφήτην Ἠλίαν ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν μασκοφόροι εἰσῆλθον εἰς τὸ καφενεῖον τοῦ Ι. Μούρτζου, ὁ ὁποῖος ἦτο φίλος τοῦ Κέντρου καὶ ἐπεδίωξαν νὰ τὸν στραγγαλίσουν, διασωθεὶς ἀπὸ τὰς κραυγὰς τῆς συζύγου του. Οἱ δύο αὐτοὶ μασκοφόροι προήρχοντο ἀπὸ συνοικισμοὺς καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον Ἐδέσσης καὶ κατεδικάσθησαν ὁ μὲν ἕνας εἰς 2½ μηνῶν φυλάκισιν, ὁ δὲ ἄλλος εἰς 40 ἡμερῶν φυλάκισιν. Εἰς τὴν Σκύδραν μασκοφόροι καὶ ροπαλοφόροι εἰσῆλθον νύκτα εἰς οἰκίαν ὀπαδοῦ καὶ φίλου τοῦ κ. Μαρκεζίνη, ὀνομαζομένου Σ. Μαργαριτιάδη κατὰ τὴν 11ην νυκτερινήν, τὸν ἐκακοποίησαν καὶ ἐξηφανίσθησαν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ Μαργαριτιάδης εἶναι τύπος καχεκτικὸς καὶ καρδιακὸς καὶ αὐτὸν εὑρῆκαν νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν νυκτερινὴν ἐπίθεσιν οἱ ἄνανδροι διὰ νὰ τρομοκρατήσουν ὁλόκληρον τὸν συνοικισμὸν καὶ νὰ μετατρέψουν τὸ φρόνημά του. Εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα Λιθαριᾶς δὲν προσῆλθεν ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος καὶ τὴν ψηφοφορίαν διηύθυνεν Ἀνθυπολοχαγὸς τοῦ Στρατοῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας ὁ κ. Ἀνθυπολοχαγὸς ἐνόμισεν, ὅτι εὑρίσκετο εἰς τὸν στρατῶνα καὶ ἐξεδίωξεν ἀπὸ τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Κέντρου. Εἰς τὸ χωρίον Νέα Ζωή, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἀφοῦ ἐξέσχισε τὴν φωτογραφίαν τοῦ κ. Παπανδρέου, ὑπεχρέωσε τοὺς κατοίκους νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. Εἰς τὸ χωρίον Ἄψαλος καὶ εἰς τὸ καφενεῖον Χειροπούλου, ἀφοῦ ὡμίλησεν ὁ Ἀνθυπολοχαγὸς εἶπεν, ὅτι τὸ Κέντρον εἶναι σκυλολόϊ. Τὴν 17ην Ὀκτωβρίου, εἰς τὸν ἴδιον συνοικισμὸν χωροφύλαξ ἀνήρτησε φωτογραφίας τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ διένειμε ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε., ὁ δὲ σταθμάρχης τοῦ χωριοῦ προέτρεπε τοὺς κατοίκους νὰ ψηφίσουν πρῶτα Προκοπίδην καὶ κατόπιν Ε.Ρ.Ε. Ἑκατὸν πενῆντα ἐψήφισαν φανερὰ Ε. Ρ.Ε. Συνάδελφος τῆς Ε.Ρ.Ε., τόσον ἐξεμάνη ἐκ τῆς στάσεως αὐτῆς, ὥστε ἐτόνισεν, ὅτι ἐὰν δὲν φύγῃ ὁ σταθμάρχης ἀπὸ τὸ χωριὸ δὲν θὰ πατήσῃ ἐκεῖ. Ὁ ἴδιος Ἀνθυπολοχαγὸς καὶ ὁ σταθμάρχης ἔλεγον εἰς τοὺς κατοίκους, ὅτι ἐὰν δὲν ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε., τὴν ἑπομένην τὰ παιδιά τους δὲν θὰ εὕρουν ἐργασίαν, ἀλλὰ θὰ φύγουν καὶ ἀπὸ τὸ χωριό. Ὁ Ἀνθυπολοχαγὸς Καλαμπάκας ὕβριζε τοὺς πάντας καὶ ἠπείλει ἀντίποινα εἰς πάντα μὴ ψηφίζοντα τὴν Ε.Ρ.Ε. Εἷς νέος 20 ἐτῶν, διότι ἀπετόλμησε νὰ ἀναφωνήσῃ: «Ζήτω ὁ Παπανδρέου», ἐκλήθη τετράκις πρὸς ἀνάκρισιν ἀπὸ τὸν Ἀνθυπολοχαγὸν Καλαμπάκαν. Ὁ ἀξιωματικὸς Ἀγγελόπουλος, δράσας εἰς τὸ χωρίον Σαρακινῆ, ἐκαυχᾶτο κατόπιν, διότι κατώρθωσε νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. 320 ψήφους καὶ τὸ Κέντρον νὰ λάβῃ 6, ἐνῷ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 εἰς τὸ ἴδιον χωρίον Κέντρον καὶ Ε.Ρ.Ε. εἶχον μοιράσει τοὺς ψήφους.

§107Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόβατα ἦσαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ καὶ τοὺς κατηύθυναν, ὅπως ἤθελον;

§108Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ ὑπελείπετο. Νὰ ὑβρίζωνται καὶ τὰ θύματα.

§109Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Βολουδάκης τί ἔχει νὰ πῇ διὰ τὴν παρακολούθησίν μου εἰς τὰ Χανιά, βουλευτὴς ὤν, ἀπὸ τὴν μοτοσυκλέτταν τῆς Ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδειξα ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι του; Αὐτὴ ἦταν ἡ δίωξις.

§110Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χανίων, ἔκαμε μίαν παρατήρησιν. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐκτραπῇ ἕνα ὄργανον, λόγῳ πολιτικῶν πεποιθήσεων, ἔξω τῶν καθηκόντων του. Αὐτὸ τὸ ὄργανον, ἀσφαλῶς, θὰ ὑποστῇ τὰς κυρώσεις. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἕνας λαός, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ἱστορίαν καὶ ἀντιμετώπισε μίαν Γερμανικὴν κατοχήν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγῆται ἀπὸ ἕνα ἐνωμοτάρχην νὰ ψηφίσῃ Ε.Ρ.Ε. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ὕβριν διὰ τὸν λαὸν αὐτόν.

§111Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κατηγοροῦμεν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τοὺς μετέβαλαν εἰς ἀγέλην.

§112Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡμεῖς ἐλπίζομεν, ὅτι πολὺ συντόμως αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μετέβαλαν εἰς πρόβατα τὸν λαὸν συντόμως θὰ δώσουν λόγον τῶν πράξεών των. Ὁ Ἀνθυπολοχαγός, λοιπόν, αὐτὸς ἔλεγεν, ὅτι, ὅσοι δὲν ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε., θὰ φύγουν διὰ τὴν Βουλγαρίαν. Τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ὁ σταθμάρχης, ἐζήτει νὰ εὕρῃ ποῖοι εἶναι οἱ 6 ποὺ ἐψήφισαν τὸ Κέντρον. Τοὺς 3 τοὺς ἐγνώριζεν, ἤθελεν, ὅμως, νὰ εὕρῃ καὶ τοὺς ἄλλους 3.

§113Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ὁ ἀνθυπολοχαγὸς προσεπάθει νὰ μάθῃ, τί εἶναι οἱ 6. Φαίνεται, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ τοὺς παρασημοφορήσῃ, διότι ἦσαν ἀνδρεῖοι.

§114Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡ αὐτὴ κατάστασις ἐσυνεχίσθη καὶ εἰς ἄλλα χωρία. Εἰς τὸ χωρίον Πρόμαχη ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβεν 865 καὶ τὸ Κέντρον 22. Αὐτοὶ οἱ 22, ἀνῆκον εἰς θύματα τῆς Γερμανικῆς θηριωδίας, τὰ ὁποῖα συνεκράτησεν ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ. Εἰς τὸ χωρίον Λυκόσπορον, μασκοφόροι, τὴν 11ην νυκτερινήν, συνέλαβον τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κέντρου Κυριᾶκον Μωραΐτην καὶ τὸν ἐκακοποίησαν βαναύσως. Τὴν ἑπομένην, πρέσβεις τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. τοῦ εἶπον, ἢ θὰ πάῃ μὲ τὴν Ε.Ρ.Ε. ἢ ἄλλως θὰ καταστραφῇ. Τὸ ἀποτέλεσμα, εὑρίσκεται σήμερα εἰς τὰς γραμμὰς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ παρέσυρε καὶ 100 δημοκρατικοὺς ψηφοφόρους.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐχειροτονήθη.

§116Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁμοίως, εἰς τὸ χωρίον Πιπεριά, ἐκακοποιήθησαν ὁ Δαμιανὸς Ἰωσηφίδης, ὁ ὁποῖος, ὅμως, ἀπεκάλυψε τὴν προσωπίδα ἑνὸς ἐκ τῶν ἐπιτιθεμένων, ἦτο ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Τ.Ε.Α., ὀνόματι Φράγκος. Εἰς τὰ χωρία Ἴδα καὶ Θεοδωράκη, οἱ κάτοικοι ὑπετάγησαν παντελῶς. Εἰς ἄλλο χωρίον, ὁ χωροφύλαξ Παναγιώτης Δημητριάδης διένειμε ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ χωροφύλαξ Ἰωάννης Παπαδόπουλος συμμετέσχεν εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα. Χωροφύλαξ ἠπείλησε τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ κέντρου Φούντογλου καὶ εἰς τὸ χωρίον Ἀρχάγγελοι ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης εἶπεν εἰς τοὺς χωρικούς, ὅτι ὅσοι δὲν ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε., θὰ τοὺς ἀνακαλύψῃ ἀπὸ τὰ δακτυλικὰ ἀποτυπώματα τῆς ταὐτότητός των. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Τ.Ε.Α. Τόμας Γ., ὑπῆρξεν ἥρως τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος. Εἰς τὸ χωρίον Ἑξαπλάκα ἔλαβον χώραν δύο ἐπιθέσεις προσωπιδοφόρων. Εἷς ἐκ τῶν ἀναγνωρισθέντων εὑρίσκεται ἐν προφυλακίσει. Ἀξιωματικὸς τῶν Τ.Ε.Α. συνίστα νὰ μὴ ἀναγινώσκουν τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία», ἀλλὰ τὸν «Ἑλληνικὸ Βορρᾶ». Εἰς τὸ χωρίον Ξομινὴ Βοπαλοχώρι, ἐκακοποίησαν τὸν Καλιοντζῆ Ἀλέξανδρον. Ὑπέβαλε μήνυσιν. Ὁ ταγματάρχης Μαρινάκης, τὸν ἐκάλεσε καὶ τὸν ἠπείλησεν, ὅτι ἐὰν δὲν ἀποσύρῃ τὴν μήνυσιν θὰ ξεκληρισθῇ καὶ αὐτὸς καὶ ὁλόκληρος ἡ οἰκογένειά του. Οἱ κακοποιήσαντες, ἐδέχθησαν συγχαρητήρια ἀπὸ τὸν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Τ.Ε.Α. λοχαγὸν Δάφνην. Εἰς τὰ χωρία Βορεινόν, Ριζοχώρι καὶ Νεοχώρι, ὁ λοχαγὸς τῶν Τ.Ε.Α. Βαφειάδης, μαζὶ μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Τ.Ε.Α. καὶ ἄλλους ἀξιωματικούς, ἐγύριζε τὰ χωριὰ καὶ ἔλεγεν, ὅτι, ὅσοι δὲν θὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε., νὰ μὴ πᾶνε εἰς τὰς κάλπας. Ὁ ἀντιπρόσωπός μας εἰς τὸ Βορεινόν, τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, μοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Ἀνθυπολοχαγός, τὸ Σάββατο τὸ βράδυ ἐπέρασε τρεῖς φορὲς ἀπὸ τὸ σπίτι του, διὰ νὰ τὸν τρομοκρατήσῃ. Ἐπίσης, παρουσίᾳ τοῦ ἐν λόγῳ Ἀνθυπολοχαγοῦ, τρεῖς ἄνδρες, συνέλαβον τὸν Κουκαλίδην Ἀνέστην καὶ ἀφοῦ τὸν ἀπήγαγον ἔξω τοῦ χωρίου, τὸν ἐτρομοκράτησαν καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀντιπρόσωπόν μας καὶ ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, θὰ κακοποιηθοῦν 6, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αὐτὸς ἐὰν δὲν διακόψῃ τὴν ἐπαφήν του μὲ τὸν ἀντιπρόσωπόν μας. Εἰς τὸ χωρίον Ἄγρα, ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης, ἐπροπαγάνδιζε τὴν ὑπερψήφισιν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τοῦ κ. Προκοπίδη. Εἰς ἄλλο χωρίον, ἄλλος σταθμάρχης, ἔλεγεν εἰς τοὺς φανατικοὺς τῆς Ε.Ρ.Ε.: «Κτυπᾶτε, σκοτῶστε, ἀρκεῖ νὰ ψηφισθῇ ἡ Ε.Ρ.Ε.». Ὁ λοχαγὸς Α2 τοῦ Συντάγματος Γιαννιτσῶν, ἐκινήθη εἰς ὅλα τὰ χωρία τῆς περιοχῆς καὶ ἔλεγεν, ὅτι θὰ ψηφίσουν ὅλοι ἀνοικτὰ τὸ μόνον ἐθνικὸν Κόμμα ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα: τὴν Ε.Ρ.Ε. Ὁ ἴδιος ἔφερνε καταστάσεις ἀντιφρονούντων τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Τ.Ε.Α., οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐκαλοῦσαν κατ’ ἐντολὴν τοῦ Α2 καὶ τοὺς ἐρωτοῦσαν ἂν θὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. ἢ ὄχι, διότι πρέπει νὰ δώσουν ἀναφοράν. Καὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν Γιαννιτσῶν, ὑπῆρξε καθεστὼς τρομοκρατίας. Τὴν πρωΐαν, τῆς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν, μία ὁμὰς στρατιωτῶν μὲ ἐφ’ ὅπλου λόγχην, ἐγκατεστάθη ἔξω τοῦ καταστήματος, φίλου τοῦ Κέντρου, τοποθετήσασα τὴν φωτογραφίαν τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ὅταν ἠρωτήθησαν ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ καταστήματος κ. Δημητρίου Μητώση, ἐγέλασαν οἱ στρατιῶται καὶ ἔφυγαν. Εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ, ὅπου, λόγῳ τοῦ ἐπιμάχου θέματος τῶν καταρρακτῶν, δὲν ὑπεδέχθησαν τὸν κ. Καραμανλῆν περισσότεροι τῶν 50 Ἐδεσσαίων καὶ ὅμως, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ἐπετράπη τὴν νύκτα νὰ κυκλοφορήσῃ κανένας τοῦ Κέντρου, κατώρθωσεν ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ πάρῃ σχεδὸν παμψηφίαν. Εἰς τὸ χωρίον Κωνσταντία, ὅταν ἐπεχείρησε νὰ εἰσέλθῃ στρατιωτικὸν αὐτοκίνητον μὲ φωτογραφίας τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐνεφανίσθη ὁ κ. Εὐθυμιάδης, ὑποψήφιος, ἄλλοτε, τοῦ κ. Μαρκεζίνη, καὶ ἠμπόδισε τὴν εἴσοδόν του εἰς τὸ χωρίον. Ἐὰν εὑρίσκοντο Εὐθυμιάδηδες εἰς ὅλα τὰ χωρία, ἡ Ε.Ρ.Ε., δὲν θὰ ἔπαιρνε οὔτε 5.000 ψήφους εἰς ὅλον τὸν Νομὸν Πέλλης. Καὶ πρόκειται περὶ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἔχασε τὴν σύζυγόν του ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους, ἦτο βουλευτής, ἄλλοτε, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ εἶχε λόγους νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν δεξιάν, ἀλλὰ ἐσκέφθη ὅτι, ὁ στρατός, εἶναι στρατὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι στρατὸς ἑνὸς Κόμματος καὶ τοῦ Καραμανλῆ. Ἔχω, κ.κ. συνάδελφοι, ἀνὰ χεῖρας μου ἐπιστολὴν τοῦ τέως βουλευτοῦ κ. Παπαδημητρίου. Λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι μακροσκελής, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς κουράσω μὲ τὴν ἀνάγνωσίν της. Θὰ τὴν καταθέσω διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Θεωρῶ, ὅμως, χρέος μου, νὰ ἀναγνώσω δύο περικοπὰς αὐτῆς, λίαν χαρακτηριστικάς: Εἰς τὸ χωρίον Πέλλαν ἀξιωματικὸς ἐν στολῇ, λοχαγὸς Ματθαιεδάκης καὶ ὁ ταγματάρχης Τσιώρης, δέρνουν τὸν ἀνεψιόν μου Δημήτριον Παπαδημητρίου, τὸν ἐμποδίζουν νὰ δώσῃ τὰ ψηφοδέλτια τῆς παρατάξεώς μας καὶ τὸν ἐκδιώκουν τοῦ χωρίου ἔνοπλοι τραμποῦκοι. Τὸ Σάββατον εἰς τὸ χωρίον Κρώμνη Τ.Ε.Α. καὶ στρατὸς ἐμποδίζουν τὸν ἀδελφόν μου Παῦλον Παπαδημητρίου, νὰ μπῇ εἰς τὸ χωρίον, τὸν συλλαμβάνουν, τὸν ἐπιβιβάζουν στρατιωτικοῦ ὀχήματος καὶ τὸν ἐξεδίωξαν τοῦ χωρίου, ἀπειλοῦντες, ὅτι θὰ τὸν ἐφόνευον, ἐὰν δὲν ἔφευγε. Εἰς τὸ χωρίον Π. Μυλότοπον, τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν ἄλλον ἀνεψιόν μου, τὸν ἐκδιώκουν τραμποῦκοι τοῦ χωρίου καὶ τὸν ἐμποδίζουν νὰ παραδώσῃ ψηφοδέλτια. Εἰς τὴν Ἀραβυσσὸν καὶ Πλογιάρι, Ἀμπελᾶς, Ἀσβεσταριᾶν, καὶ Δαμιανὸ τὰ ἴδια. Εἰς τὴν Παραλίμνην ξυλοκοποῦνται καὶ ἀπειλοῦνται ὀπαδοί μας, εἰς τὸ Παλαιόφυτον, Τριφύλλι, Γυψοχώρι, Γαλατάδες, Καλλίπολη, Δροσερό, Λάκκα, ἐκδιώκονται καὶ δέρονται ἀντιπρόσωποί μας. Γενικῶς δημιουργεῖται τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν μία ἀτμόσφαιρα φοβίας, ἀπειλῶν καὶ τρόμου, ὥστε νὰ σκέπτεταί τις, ἂν θὰ ψηφίσῃ τὸ Κέντρον. Εἰς μάτην ἐνθαρρύνομεν τοὺς ὀπαδούς μας. Μία κατάστασις ἀπογοητεύσεως, ἀπελπισίας καὶ ἀπογνώσεως κατέλαβε τοὺς ὀπαδούς μας. Μᾶς ἐξελιπάρουν νὰ μὴ τοὺς πλησιάζωμε, ὡσὰν νὰ εἴμαστε χολεριασμένοι. Ὁ ταγματάρχης τῶν Τ.Ε.Α. Γιαννιτσῶν συνεχίζει τὸν τρόμον καὶ τὸν φόβον τῶν ἀντιπάλων τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἔχει κάμει τρομοκρατικὴν ὀργάνωσιν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἐπαρχίαν τῶν Γιαννιτσῶν καὶ ἐμβάλλει τὸν φόβον εἰς τοὺς πολίτας καὶ τοὺς χωρικούς. Μὲ τὸ κνοῦτον ἀνὰ χεῖρας καὶ τὸ περίστροφον εἰς τὴν μέσην, περιέρχεται τὰ χωρία καὶ ἐνσπείρει τὸν φόβον. Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν ἀντιμετωπίσῃ, ἂν δὲν θέλῃ νὰ βάλῃ τὸ κεφάλι του στὸν τορβᾶ. Εἰς τὰ χωρία τοῦ Δήμου Γιαννιτσῶν Ἀσβεσταριό, Δαμιανό, Λιτοβόϊ, Ἀρχοντικό, Μεστανό, Παραλίμνη, οἱ ὀπαδοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐδιπλοψήφησαν, δηλαδή, ἐψήφισαν εἰς τὰ χωριὰ των, ὅπου ὑπῆρχον ἐκλογικὰ τμήματα, καὶ ἀκολούθως ἐψήφισαν καὶ εἰς Γιαννιτσὰ ὅπου ἦσαν ἐγγεγραμμένοι. Τοῦτο ἀπεδείχθη. Καὶ ἂν φρονῇς νὰ μνημονευθοῦνε, ἀφοῦ κάμῃς τὴν σχετικὴν διαπίστωσιν, προσωπικῶς. Ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἀπὸ ἑτέραν ἐπιστολήν. (Ἀναγινώσκει). «Στὸ χωριὸ Καλλίπολις ὑπῆρχε ὁλόκληρος διμοιρία στρατοῦ ὅπου ἔλαβε μέρος στὶς ἐπιχειρήσεις. Ὅλες τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἠνάγκασαν τοὺς κατοίκους νὰ κλείνωνται στὰ σπίτια ἀπὸ τὶς 7 ἡ ὥρα καὶ νὰ μὴ βγαίνουν ἔξω. Ἐπὶ κεφαλῆς τῶν στρατιωτικῶν εὑρίσκετο εἷς δόκιμος καὶ εἷς λοχαγός. Οὗτοι συνοδευόμενοι ὑπ’ ἀνδρῶν τῶν Τ.Ε.Α. περιήρχοντο ὅλας τὰς οἰκίας, τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου καὶ τοὺς ἀπειλοῦσαν νὰ ψηφίσουν φανερὰ Ε.Ρ.Ε. Ἐγὼ μετέβην εἰς τὸ ὡς ἄνω χωρίον περὶ ὥραν 8ην μ.μ. μετ’ αὐτοκινήτου, ἀλλ’ ἀτυχῶς οἱ ἄνδρες τῶν Τ.Ε.Α., ἐπὶ τῶν ὁποίων προΐστατο ὁ λοχαγὸς τοῦ στρατοῦ, δὲν μὲ ἄφησαν νὰ μπῶ στὸ χωριό. Κάτω δὲ ἀπὸ τὰς ἀπειλὰς τοῦ «κυρίου» λοχαγοῦ καὶ τῆς ξιφολόγχης τῶν στρατιωτικῶν, ἠναγκάσθην νὰ ἀφήσω τὴν Καλλίπολιν καὶ νὰ πάω στὸν Σίνδελη. Ἡ ἰδία κατάστασις καὶ ἐκεῖ. Οἱ τρομοκράτες ἀπειλοῦσαν, ὅτι θὰ κάψουν καὶ θὰ ρημάξουν ὅλους ὅσοι θὰ ἀντισταθοῦν στὶς θελήσεις τους. Τὴν νύκτα δὲ καλοῦσαν τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κέντρου στὸ σχολεῖο καὶ τοὺς ἀπειλοῦσαν, ὅτι θὰ τοὺς σκοτώσουν, ἂν δὲν ψηφίσουν ἀνοικτὰ Ε.Ρ.Ε. Συγκεκριμένα ἐκάλεσαν καὶ τὸν Γεώργιον Μανουσαρίδην, κοινοτικὸν σύμβουλον καὶ γνωστὸν ἀγροτικὸν καὶ τὸν ἀπείλησαν νὰ ψηφίσῃ τὴν Ε.Ρ.Ε. Στὸ Παλαιόφυτο ὁλόκληρη τὴν Παρασκευή, μέρα καὶ νύκτα, λοχαγὸς τοῦ στρατοῦ ἔστελνε ὅλους τοὺς ἀντιφρονοῦντας πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. στὸ δημοτικὸ σχολεῖο καὶ τοὺς ἀπειλοῦσε, ὅτι θὰ τοὺς «φάῃ τὸ σκοτάδι», ἂν δὲν ψηφίσουν φανερὰ τὴν Ε.Ρ.Ε. Τὸ Σάββατο τὸ μεσημέρι βρισκόμουν στὸ Παλαιόφυτο. Ἔξω ἀπὸ τὸ σχολεῖο ὑπῆρχαν καμμιὰ πενηνταριὰ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ, σὰν νὰ εἶχαν ἐκλογὲς καὶ περίμεναν τὴν σειρά τους νὰ ψηφίσουν. Σέ ἐρώτησίν μου πρὸς τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπό μας τί θέλουν αὐτοὶ ἐδῶ, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι τοὺς ἐκάλεσε ὁ λοχαγὸς καὶ τοὺς παίρνει ἕνα–ἕνα μέσα στὸ σχολεῖο καὶ ἔχων τὸ πιστόλι ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἄλλους ἀπειλεῖ, ἄλλους ὑβρίζει καὶ ἐν γένει τοὺς τρομοκρατεῖ νὰ ψηφίσουν ἀνοικτὰ Ε.Ρ.Ε. Καὶ τὸν ἴδιο τὸν ἀντιπρόσωπό μας τὸν ἀπείλησεν, ὅτι θὰ τὸν κάψῃ καὶ ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει οὔτε Κέντρο, οὔτε Ἀνδρεάδη. Ὅλοι εἶναι Βούλγαροι καὶ μόνο ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι Κόμμα Ἑλληνικό». Πρόκειται περὶ ἐπιστολῆς τοῦ ἀδελφοῦ μου Γεωργίου Ἀνδρεάδη. Δὲν ἔχω, κ. βουλευταί, πολὺν χρόνον εἰς τὴν διάθεσίν μου διὰ νὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ ἄλλας ἐπιστολάς. Τὸ θλιβερὸν εἶναι, ὅτι ἡ ἰδία κατάστασις συνεχίζεται καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω σχετικὸν ἐπεισόδιον μὲ τὸν ἀξιωματικὸν κ. Μαρινάκην. Ὁ κ. Μαρινάκης μετέβη εἰς τὰ χωρία, διὰ κατοίκους, τῶν ὁποίων εἶπον ἐγώ, ὅτι ἐξεβιάσθησαν νὰ ἀντικαταστήσουν τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μὲ ἐφημερίδας τῆς Ε.Ρ.Ε., καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς κατοίκους αὐτοὺς νὰ ὑπογράψουν δηλώσεις, ὅτι πάντα ὅσα εἶπον ἐγὼ εἶναι ἀναληθῆ καί, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ διεξήχθησαν μὲ ἀπόλυτον τάξιν καὶ ἠρεμίαν. Πάντα ταῦτα τὰ κατήγγειλα διὰ τηλεγραφήματός μου πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης καὶ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ τηλεγράφημά μου αὐτὸ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία» τὴν 29.11.61 καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς ἡμέραν ὑπάρχει συγκεκαλυμμένη ἀπάντησις τοῦ κ. Μαρινάκη, ὡς προερχομένη δῆθεν ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία δημοσιεύεται εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βορρᾶς» καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐστάλησαν αἱ ἀναφερόμεναι δηλώσεις εἰς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου.

§117Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πράγματι ἔλαβον ἐπιστολὰς καὶ ὅπως εἶπον καὶ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν μὲ ἐξέπληξεν ἡ ὁμοιομορφία τῶν κειμένων.

§118Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς παραμένει εἰς τὴν θέσιν του ὁ κ. Μαρινάκης, ὁ ὁποῖος μάλιστα πρὸ 3 ἡμερῶν ἠπείλησε πολίτην, ὅτι θὰ τὸν ξεκληρίσῃ, ἐὰν δὲν ἀποσύρῃ μήνυσίν του ἐναντίον ἐκείνων ποὺ τὸν ἔδειραν. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι παρὰ ταῦτα, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀποδώσω πλήρη τὴν εἰκόνα ὡς διεμορφώθη εἰς τὴν ἐπαρχίαν κατὰ τὴν ἐκλογικὴν περίοδον. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ὁμιλίαν ἑνὸς δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου, ὁ ὁποῖος ἐξετέλεσε τὰ καθήκοντά του εἰς τὴν Κρώμνην τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ δικαστικὸς αὐτὸς ἀντιπρόσωπος ὁ κ. Δραγάτσης. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ ὥρα παρῆλθε, καταθέτω τὸ ἔντυπον τῆς ἐφημερίδος «Μακεδονία», ὅπου ἔχει δημοσιευθῆ ἡ ὁμιλία του. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον· ἄλλωστε εἶναι ἀξιοσημείωτος ἡ ἀπροθυμία τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε., τοὺς ὁποίους φαίνεται δὲν ἐνδιαφέρει καὶ δὲν ἀπασχολεῖ τὸ θέμα, διότι δὲν αἰσθάνονται, ὅτι εἶναι πραγματικοὶ βουλευταί, διότι γνωρίζουν, ὅτι εἶναι βουλευταὶ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§119Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφε, ἐζητήσατε ἐπιμόνως νὰ συμπεριληφθῆτε εἰς τὸν συνδυασμὸν τῆς Ε.Ρ.Ε.;

§120Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἀφῆστε αὐτὰ τὰ ψεύδη, κ. συνάδελφε. Γνωρίζετε καλῶς τί ἔγινε ἐκεῖ. Γνωρίζετε ἀκόμη, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ θέλουν νὰ εἰσπράξουν τὰ μισοχίλιαρα. Διότι, ἐκτὸς τῆς τρομοκρατίας, εἴχατε εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ ἄφθονον χρῆμα, τὸ ὁποῖον ἐσκορπίσατε κατὰ τὰς ἐκλογάς. Γνωρίζετε, ὅτι ἕνας ἐκ τῶν συνυποψηφίων διέθεσεν 800.000 διὰ τὴν ἐκλογήν του. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς οὐδένα ἐξ ἡμῶν θὰ ἔχῃ μείνει ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία περὶ τοῦ ὀργίου καὶ τῆς νοθείας καὶ τῶν πρωτοφανῶν παραβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καθ’ ὅλην τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Αἱ πρωτοφανεῖς αὐταὶ παραβάσεις θὰ πρέπει νὰ κολασθοῦν, ἄλλως θὰ δημιουργήσωμεν ἕνα τέτοιο καθεστώς, τοῦ ὁποίου αἱ συνέπειαι θὰ βαρύνουν καὶ τὰς ἐπερχομένας γενεάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Δόβαν, θὰ πρέπει νὰ ἐξακριβωθῇ, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην τοῦ ὅτι τὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐστράφησαν κατὰ τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πραγματικὴν δημοκρατίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔχει καταρρακώσει. Καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα μας αὐτὸν διὰ τὴν δημοκρατίαν, δὲν πρόκειται νὰ σταματήσωμεν. Θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ τὸ ὄργιον τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου καὶ νὰ μὴ μείνῃ εἰς τὴν ἱστορίαν ὡς κηλίς.

§121Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ὑπῆρχεν ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία περὶ τῆς ὁμαλῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου, ἡ ἀποψινὴ ὁμιλία τοῦ κ. Ἀνδρεάδη, περὶ τῶν δῆθεν ἀνωμαλιῶν, βίας καὶ τρομοκρατίας, ἀπέδειξεν, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀπεράντου μυθολογίας.

§122Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ μὲ διαψεύσητε. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§123Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόδειξιν τῶν ὅσων εἶπον ἀποτελεῖ ἡ βιαιοτάτη διακοπὴ τοῦ κ. Ἀνδρεάδη. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀνδρεάδης πολιτεύεται εἰς τὸν γειτονικὸν μὲ τὸν ἰδικόν μας Νομόν, εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης. Ἐὰν πράγματι ἠσκήθη τοιούτου εἴδους τρομοκρατία εἰς τὴν Πέλλην, διατί αὕτη δὲν ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ἠμαθίας. Οἱ κ.κ. Παπαπολίτης καὶ Γιαμᾶς ἀνεγνώρισαν, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ εἰς Ἠμαθίαν διεξήχθησαν κατὰ τρόπον ἄψογον καὶ δημοκρατικόν. Ἐρωτῶ, λοιπόν, πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν ἕνα Νομὸν αἱ ἐκλογαὶ νὰ διεξάγωνται κατὰ τρόπον ἄψογον...

§124Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὁ κ. Γιαμᾶς μοῦ εἶπε τοῦτο: Ὅτι ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν ἐτραυματίσθη ἕνας πολίτης καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καταρτίσῃ ὁμάδα, ἡ ὁποία θὰ ἀνελάμβανε τὴν προστασίαν τῶν πολιτῶν.

§125Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Παπαπολίτη, θὰ σᾶς διαψεύσω.

§126Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μὲ διαψεύσετε. Νὰ μάθετε νὰ μεταχειρίζεσθε τὰς λέξεις σας.

§127Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Παπαπολίτη, δὲν ἐνόμισα, ὅτι αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ σᾶς θίξῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης οὐδεὶς ἐτραυματίσθη. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἰσχυρίσθη, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Γιαννιτσῶν ὑπῆρξεν ἀφάνταστος τρομοκρατία. Ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις ἡ ἀνατρέπουσα τοὺς ἰσχυρισμούς του. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι αἱ ψῆφοι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἶναι ηὐξημέναι. Εἰς τὴν Κρύαν Βρύσην ἐπὶ 2.330 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβεν 1.350 ψήφους καὶ τὰς ὑπολοίπους τὰ ἄλλα Κόμματα. Εἰς τὸ Λιπαρὸν ἐπὶ 300 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβεν 140, ἡ Ε.Ρ.Ε. 94 καὶ τὰς ὑπολοίπους ἡ Ε.Δ.Α. Εἰς τὸν Ἐξαπλάτανον Ἀριδαίας ἐπὶ 1.200 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβεν 600. Εἰς τὴν ἀκριτικὴν Κωνσταντίαν ἐπὶ 600 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 375. Εἰς τὴν Ξιφικὴ ἐπὶ 350 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 242. Εἰς τὴν Μουσάνδρα ἐπὶ 350 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 243. Εἰς τὸν Ἀξιὸν ἐπὶ 900 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 426. Εἰς τὸν Ἅγιον Λουκᾶν ἐπὶ 480 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 241. Εἰς τὴν Φιλώκα ἐπὶ 300 ψηφισάντων ἡ Ε.Κ. ἔλαβεν 145.

§128Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εἰς τὸν Ἀξιὸν ἐπήγατε νὰ σκοτώσετε τὴν συνυποψηφίαν μας.

§129Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἰς τὴν Ἀρδαίαν «... (ἀναγινώσκει) ...». Μήπως ὁ συνυποψήφιός σας κ. Σιγανίδης εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὴν τρομοκρατίαν τὴν ἀσκηθεῖσαν ἐκ μέρους σας καὶ δι’ αὐτὸ εἰς πολλὰ ἐκλογικὰ τμήματα ἔλαβε μόνον μίαν ψῆφον ἢ καὶ μηδέν, ἐνῷ σεῖς ἐλάβατε τὸ σύνολον τῶν σταυρῶν; Ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν στοιχείων βεβαιοῦται, ὁ μῦθος, ποὺ ἔπλασε τὸ Κέντρον ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν διὰ νὰ συκοφαντήσῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. Μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς ἡγεσίας τοῦ Κέντρου ἐνισχύθη ὁ Ἑλληνικὸς κομμουνισμός. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ καλύτερον σύμμαχον ἡ Ε.Δ.Α. ἀπὸ τὴν συκοφαντικὴν ἐκστρατείαν, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσεν ἡ ἡγεσία τοῦ Κέντρου ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἐκστρατεία αὐτή, ἐνῷ προκαλεῖ ἀνωμαλίαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας, δυσφημεῖ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίοδον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Πρωτεύοντα ρόλον εἰς τὰς ὁμιλίας τοῦ Κέντρου καὶ εἰς τὴν κατασυκοφάντησιν τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου ἔπαιξε καὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης, κ. Μπακατσέλος. Ἀνέγνωσε μίαν ἐπιστολὴν τοῦ τέως Προέδρου τῆς Κοινότητος Νεοκάστρου κ. Ἀνδρέα Ἀραδούλη. Ἐν Νεοκάστρῳ τῇ 24 Ἰανουαρίου 1962 Πρὸς Τὸν κ. Δημήτριον Χατζηδημητρίου Βουλευτὴν Ἠμαθίας Ἀθήνας Πληροφορηθέντες ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες, ὅτι ὁ τέως Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νεοκάστρου κ. Ἀνδρέας Ἀραδούλης κατήγγειλεν, ὅτι δῆθεν κατὰ τὴν παραμονὴν τὸ βράδυ τῶν ἐκλογῶν ἠπειλήθησαν ἀπὸ τὸν Ἀνθυπολοχαγὸν κ. Παπαδημητρίου, τὸν Κοινοτικὸν Σύμβουλον κ. Νικόλαον Παπαχατζῆν, τὸν Δημοδιδάσκαλον, τὸν γραμματέα τῆς Κοινότητος κ. Νικόλαον Γιαννόπουλον, τὸν Γεώργιον Παρτάλη καὶ ἀπὸ τὸν Χρῆστον Γιαννάκην, διὰ νὰ ψηφίσωμεν Ε.Ρ.Ε. καὶ ὄχι τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, δηλοῦμεν, ὅτι ἀπορρίπτομεν τὴν πληροφορίαν τοῦ κ. Ἀραδούλη μετ’ ἀγανακτήσεως καὶ ὅτι οὐδέποτε οἱ ἀνωτέρω μᾶς ἠπείλησαν ἢ ἄλλως μᾶς ἐπίεσαν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961. Ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη ἔγινεν προφανῶς διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ πρὸς δημιουργίαν ἐσφαλμένων ἐντυπώσεων. Μετὰ τιμῆς Οἱ δηλοῦντες Χρῆστος Πίτσιος, Χρῆστος Ντόβας, Κων)νος Γκιγκόπουλος, Διονύσιος Γκιγκόπουλος, Δημήτριος Τσιομπανίκας καὶ Κωνσταντῖνος Κάγκας. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τοιαῦτα ἀβάσιμα στοιχεῖα προσεπάθησε τὸ Κέντρον νὰ δημιουργήσῃ πεπλανημένην ἐντύπωσιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Τὴν ἀπάντησιν τὴν ἔδωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ τῆς παγερῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν τηρεῖ ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων ὑπὸ τῆς ἡγεσίας τοῦ Κέντρου. Καὶ εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης, ὁ ἡρωϊκὸς κρητικὸς λαὸς ἔδωκε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ Κέντρου, διὰ τῆς ἀρνήσεώς του νὰ παρευρεθῇ εἰς τὸ καθορισθὲν ὑπὸ τοῦ Κέντρου συλλαλητήριον διαμαρτυρίας ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου Κεφαλογιάννη. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ τῆς παγερῆς στάσεώς του ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν εἰς αὐτοὺς ποὺ θίγουν τὴν ὑπόληψίν του καὶ τὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος πιστεύει εἰς τὰ δημοκρατικὰ ἰδεώδη. Παριστάμεθα μάρτυρες προσπαθείας τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία θέλει νὰ διαστρευλώσῃ τὰ γεγονότα. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου ἔμειναν ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὅτι πάσῃ θυσίᾳ ἡ ἡγεσία τοῦ Κέντρου θέλει νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀρχήν, εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ 1956 ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κέντρου ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ συμμαχήσῃ καὶ μὲ τὸν Σατανᾶν, διὰ νὰ ρίξῃ τὸν Καραμανλῆν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τοῦ ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν. Ἔδωσε τὴν νίκην εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. κατὰ τὸ 1956. Τὸ αὐτὸ ἔπραξε καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 καὶ ἐπεβεβαίωσε τὴν ἐμπιστοσύνην του καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961. Καὶ θέλει τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρηθῇ τὸ καθεστὼς τῆς γαλήνης καὶ τῆς σταθερότητος εἰς τὴν χώραν.

§130Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Καπετὰν Ὅμηρος ποῦ ἀνῆκε;

§131Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας δὲν ξεύρω κανένα. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν σας γνωρίζω πολλούς, οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχον εἰς τὰς σφαγὰς ἀθώων Ἑλλήνων.

§132Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος, ἤρχισε πρῶτον καὶ ὕβριζε τὸν κ. Βενιζέλον.

§133Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Δημοκρατίαν, κρίνομεν καὶ τοὺς Ἀρχηγούς. Ἐνῷ σεῖς εἶσθε λόχος.

§134Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ προσπάθεια τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ παραπέμψῃ τὸν στρατηγὸν Δόβαν καὶ ὡρισμένους ἐκ τῶν Ὑπουργῶν του, εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον, σήμερον ἐπληροφορήθην, ὅτι ἔχει ἄλλην ἔννοιαν ἡ πρότασις, δηλαδή, ἡ παραπομπὴ εἰς τὴν Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ διατηρήσῃ μίαν ψυχολογίαν μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν διαρροήν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν. Διότι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Κέντρου ἐπείσθησαν, ὅτι ἡ ἡγεσία τοῦ Κέντρου δὲν ἐννοεῖ νὰ διατηρήσῃ τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν τὴν ἔταξεν ἡ ψῆφος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδή, νὰ ἀσκήσῃ μίαν δημιουργικὴν Ἀντιπολίτευσιν. Πάντως, γνωρίζομεν τὰ κίνητρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξεκίνησαν ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου καὶ ἡ Ε.Δ.Α., δηλαδή, νὰ καταλάβουν τὴν ἐξουσίαν διὰ τῆς βίας. Ἄλλως τε, ἡ ἱστορία τοῦ Κέντρου, μᾶς ἐδίδαξεν, ὅτι ὁσάκις κατὰ τὸ παρελθόν, ὁ λαὸς δὲν ἔδωσε τὴν πλειοψηφίαν εἰς αὐτὸ ἔκαμαν κινήματα. Μᾶς ὡμίλησαν περὶ Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ περὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τῆς ἡγεσίας των. Πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομονώσουν τὸν στρατὸν καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν των. Ἡ προσπάθειά των, ὅμως, αὐτή, τοὺς ἐκθέτει εἰς τὰ ὄμματα τοῦ λαοῦ. Ὁ λαὸς θέλει τὸν στρατὸν καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καλῶς ὠργανωμένα μὲ ἀνυψωμένον τὸ ἠθικόν των διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ ὑπῆρξεν ἀνάλογος πρὸς τὰ αἰσθήματά του, τὴν ἐκπαίδευσίν του καὶ συνεπὴς πρὸς τὴν ἰδεολογικὴν τοποθέτησίν του. Κύριοι βουλευταί, τελευτῶν, δὲν ἔχω παρὰ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀνησυχίαν μιᾶς μερίδος τοῦ λαοῦ, δηλαδή, τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου, λόγῳ τῆς στραβῆς κατευθύνσεως ποὺ πῆρε ἡ ἡγεσία τοῦ Κέντρου, διότι δίδει τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Ε.Δ.Α. νὰ κατασπιλώνῃ τὴν τιμὴν καὶ ὑπόληψιν ἀνθρώπων ποὺ ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος.

§135Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Χατζηδημητρίου, εἶναι ἀλήθεια, ὅτι εἰς τὴν περιοχήν σας ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔπεσεν εἰς τὴν δύναμίν της κατὰ 18%; Εἶναι ἀλήθεια αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι δὲν ἠσκήθη βία καὶ νοθεία;

§136Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἄν ἀσκῆται βία εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ καὶ εἰς τὸν ἰδικόν μου Νομόν. Ἐπομένως, ἡ ἐρώτησίς σας ἀποδεικνύει τὸ δίκαιόν μου καὶ ὄχι τὸ ἰδικόν σας.

§137Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἂν δὲν ἠσκεῖτο βία καὶ νοθεία, ἡ Ε.Ρ.Ε. θὰ εἶχε πτῶσιν.

§138Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔχετε δεδομένα, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν αὐτὸν ἠσκήθη βία;

§139Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὁ κ. Γιαμᾶς ἀνέφερεν, ὅτι ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας ἐτραυματίσθη εἷς συμπολίτης του καὶ ἀμέσως τὸ ἀνέφερεν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, ἡ ὁποία ἔλαβε τὰ ἀνάλογα μέτρα.

§140Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δηλαδή, πέραν τοῦ ἐπεισοδίου τοῦ τραυματισμοῦ, τίποτε ἄλλο δὲν ἐπιβεβαιώνεται.

§141Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέγνωσεν ὁ κ. Χατζηδημητρίου, ἐπιστολὴν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν ἐπιστολὴν Ἀραδούλη. Τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν τοῦ Ἀραδούλη τὴν προσυπογράφει καὶ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος. Εἰς ἀνύποπτον χρόνον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, παρουσίᾳ τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου, εἶπον αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατήγγειλεν ἡ ἐπιστολή. Μοιραίως, ὕστερα ἀπὸ τόσον χρόνον καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἦτο φυσικὸν νὰ ἔχωμεν αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα.

§142Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν τὴν προσυπογράφει ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος. Τὴν ἔχω ἐδῶ. Δὲν ὑπογράφει ἄλλος κανείς.

§143Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἄλλην συνεδρίασιν θὰ προσκομίσω τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει, ὅτι ὁ κ. Ἀνδρέας Τσότας, προσυπογράφει, ὡς μάρτυς καὶ ἐπιβεβαιώνει ὅλα αὐτά.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ, ὅτι κατηρτίσθη ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, διὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον. Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Τακτικὰ Μέλη: 1) Ροδόπουλος Κων)νος, 2) Μίχας Ἀθανάσιος, 3) Βύζας Βασίλειος, 4) Καμβύσης Ἄγγελος, 5) Αὐγερινὸς Ἀθανάσιος, 6) Βιτούλιας Γεώργιος, 7) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 8) Γόντικας Δημήτριος, 9) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 10) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 11) Θανόπουλος Δημήτριος, 12) Θεμελῆς Γεώργιος, 13) Κακαρᾶς Ἀντώνιος, 14) Καλλίας Κωνσταντῖνος, 15) Καλαντζάκος Ἀριστείδης, 16) Κατσαφᾶδος Γεώργιος, 17) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 18) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 19) Λαμπρινάκος Νικόλαος, 20) Λαυρεντίδης, Ἰσαάκ, 21) Λύχνος Γεράσιμος, 22) Μακρόπουλος Στέφανος, 23) Μανιαδάκης Κωνσταντῖνος, 24) Μάρτης Νικόλαος, 25) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 26) Μπάλλας Γεώργιος, 27) Παπαηλιοῦ Ἠλίας, 28) Πλατῆς Γεώργιος, 29) Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, 30) Ράλλης Κων)νος, 31) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 32) Σταμάτης Γεώργιος, 33) Τσάτσος Κωνσταντῖνος, 34) Φρόντζος Κωνσταντῖνος, 35) Ψάρρης Ἀργύριος, 36) Ἀγγελούσης Ἄγγελος, 37) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος, 38) Ἀλλαμανῆς Στέλλιος, 39) Ἀντωνίου Ἀπόστολος, 40) Ἀρβανιτάκης Εὐάγγελος, 41) Βαρδινογιάννης Παῦλος, 42) Βασματζίδης Χρῆστος, 43) Βγενόπουλος Ἀναστάσιος, 44) Γαληνὸς Μίμης–Μιχαὴλ, 45) Γιαννόπουλος Ἰωάννης, 46) Γκλαβάνης Ἰωάννης–Τζών, 47) Γρηγορίου Γεώργιος, 48) Δεσύλλας Θεόδωρος, 49) Διαμαντόπουλος Ἰάκωβος, 50) Ἔξαρχος Νικόλαος, 51) Αὐγερόπουλος Γεράσιμος, 52) Ἠλιοῦ Ἠλίας, 53) Ἠλιόπουλος Σταῦρος, 54) Κιτσίκης Νικόλαος, 55) Ἀλαβᾶνος Νικόλαος, 56) Βασιλᾶτος Γεράσιμος, 57) Βοβολίνης Κωνσταντῖνος, 58) Γαρουφαλιᾶς Πέτρος, 59) Γρηγοριάδης Ἀπόστολος, 60) Γκελεστάθης Ἀθανάσιος. Ἀναπληρωματικὰ Μέλη: 1) Ἀνδρεάδης Γεώργιος, 2) Ἀποστολᾶκος Χρῆστος, 3) Βαρβιτσιώτης Ἰωάννης, 4) Καρατζένης Δημήτριος, 5) Κλῆς Παναγιώτης, 6) Μακρῆς Κωνσταντῖνος, 7) Μεσσήνης Ἀθανάσιος, 8) Μπουγᾶς Χρῆστος, 9) Ξενοδοχειάρης Περίανδρος, 10) Πάντος Ἀντώνιος, 11) Παπαπέτρου Ἰωάννης, 12) Παρθενιάδης Νικόλαος, 13) Περρωτῆς Ἀριστομένης, 14) Προκοπίδης Ἰωάννης, 15) Σακελλαρόπουλος Γεώργιος, 16) Σπύρου Ἰωάννης, 17) Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, 18) Σπεντζάρης Νικόλαος, 19) Ἀναγνωστόπουλος Γεώργιος, 20) Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, 21) Βλαχοθανάσης Ἀγγελῆς, 22) Γεωργίου Δημήτριος ἢ Τάκης, 23) Γιαμᾶς Ἰωάννης, 24) Δενδρινὸς Εὐάγγελος, 25) Δημόπουλος Κωνσταντῖνος, 26) Ζαπάρτας Ἐμμανουήλ, 27) Κύρκος Λεωνίδας, 28) Παπαδημητρίου Ἰωάννης, 29) Ζαννῆς Ἐμμανουήλ, 30) Δερδεμέζης Ἀνδρέας. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.20′ π.μ.)