1962.01.09
2,212 rows · 15,827 words · 61 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η
Τρίτη 9 Ἰανουαρίου 1962
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν καὶ δώσουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον οἱ μὴ εἰσέτι ὁρκισθέντες βουλευταί, ἐκλεγέντες κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961.
§2Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ διατυπώσω μίαν ἐπιφύλαξιν κατὰ τὴν δόσιν τοῦ ὅρκου: Οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὀμνύοντες ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα, ἐκφράζουν τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι τὸ Σύνταγμα τῆς Βασιλευομένης Δημοκρατίας ἔχει παραβιασθῆ. Ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία τῆς Ε.Ρ.Ε., κατὰ τὰς προσφάτους ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961, δὲν προῆλθεν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν βούλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄσκησιν βίας καὶ νοθείας. Συνεπεῖς πρὸς τὸν ὅρκον των οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δηλοῦν, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζουν, ὡς νόμιμον, τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ διακηρύττουν, ὅτι θ’ ἀγωνισθοῦν ἀνενδότως, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ Δημοκρατικοῦ ἡμῶν πολιτεύματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δήλωσις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ὑπογραφῇ ἀπὸ ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δεδομένου, ὅτι ἡ δόσις τοῦ ὅρκου εἶναι προσωποπαγής.
§4Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Βεβαίως.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ κ.κ. βουλευταί, οἱ μὴ εἰσέτι ὁρκισθέντες, ὅπως δώσωσι τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. (Ἐγερθέντες καὶ ἀνατείναντες τὴν χεῖρα, ἀναφωνοῦντος δὲ τοῦ κ. Προέδρου, οἱ βουλευταὶ κ. κ. Βενιζέλος Σοφοκλῆς, Κατσώτας Παυσανίας, Δεσύλλας Θεόδωρος, Ταλιαδούρης Κωνσταντῖνος, Παπαπολίτης Σάββας, Βαρδινογιάννης Παῦλος, Ἰντζὲς Νικόλαος, Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος, Ἀλλαμανῆς Στυλιανός, Ἀρβανιτάκις Εὐάγγελος, Βλαχοθανάσης Ἀγγελῆς, Βασματζίδης Χρῆστος, Γαληνὸς Μιχαὴλ–Μίμης, Γεωργίου Δημήτριος ἢ Τάκης, Γιαννόπουλος Ἰωάννης, Γκλαβάνης Ἰωάννης ἢ Τζών, Ἔξαρχος Νικόλαος, Κυρόζης Ἰωάννης, Κοκκέβης Ἀνδρέας, Καραγκιώζης Γεώργιος, Λυμπερίδης Θεόδωρος, Μαῦρος Φίλιππος, Μαλλιάκας Νικόλαος, Μελᾶς Ἰωάννης, Μητσοτάκης Κωνσταντῖνος, Μπακόπουλος Νικόλαος, Μπακλατζῆς Ἐμμανουήλ, Μπακατσέλος Γεώργιος, Παπαλαζάρου Ζήσης, Μπαλτατζῆς Ἀλέξανδρος, Παπασταύρου Χρῆστος, Πετραλιᾶς Ἀντώνιος, Παπαπαναγιώτου Θεοφύλακτος, Τούμπας Ἰωάννης, Χούτας Στυλιανός, Ζαπάρτας Ἐμμανουήλ, Γιαμᾶς Ἰωάννης, Δημόπουλος Κωνσταντῖνος, Στεφανίδης Μιχαὴλ, Παπαμιχαλόπουλος Δημήτριος, Ζίγδης Ἰωάννης, Ματζαπετάκης Ἐμμανουήλ, Ξυλούρης Μενέλαος, Ἀγγελούσης Ἄγγελος, Παπαδόπουλος Δημοσθένης, Χλουβεράκης Μιχαήλ, Τσουδερὸς Ἰωάννης, Βγενόπουλος Ἀναστάσιος, Δενδρινὸς Εὐάγγελος, Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, Λούλης Γεώργιος, Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, Ρουσσόπουλος Ἀθανάσιος, Παπανδρέου Γεώργιος, Στεφανόπουλος Στέφανος, Παπασπύρου Κωνσταντῖνος, Ντάγκας Δημήτριος, Γρηγορίου Γεώργιος, Παπασπύρου Δημήτριος, Λουλακάκης Ἐμμανουήλ, Ρουχωτᾶς Χαράλαμπος, Παπαδημητρίου Δημήτριος, Μαρῆς Κωνσταντῖνος, Ἀναγνωστόπουλος Γεώργιος, Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, Κίνιας Δημοσθένης, Θεοχαρίδης Δημοσθένης, Παπακωνσταντίνου Μιχαὴλ, Κωστόπουλος Σταῦρος, Διαμαντόπουλος Ἰάκωβος, Ἀντωνίου Ἀπόστολος, Μπαρότσης Ἀντώνιος, Μαλαμίδας Εὐστάθιος, Παπαδημητρίου Ἰωάννης, Τσάτσος Κωνσταντῖνος. Δίδουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαδημητρίου κατέθεσε τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, δίδων σήμερον τὸν ἐπιβαλλόμενον, ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὅρκον, ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἐπιφύλαξιν τὴν περιεχομένην εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ Προέδρου τῆς Ε.Δ.Α., τὴν ἀναγνωσθεῖσαν, κατὰ τὴν ὁρκωμοσίαν τῶν συναδέλφων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ε.Δ.Α., εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1962
Ὁ βουλευτὴς
Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§7Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Εὐταξίας καὶ Μ. Γαληνὸς ζητοῦν μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατηρτίσθησαν αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ κατ’ ἀναλογίαν τῆς δυνάμεως τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ θὰ λάβουν γνῶσιν τῶν εἰς ἃς μετέχουν Ἐπιτροπῶν, διὰ τῶν πρακτικῶν. Κύριοι βουλευταί, καταθέτω πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ἀνακοινῶ ἐπίσης ὅτι: Οἱ κ.κ. Π. Παπαληγούρας (ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καί τινων διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀποστολῆς Προγραμμάτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος «περὶ ἀποχωρήσεως τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀποστολῆς Προγραμμάτων Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παρ. Αʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν.Δ. 3966) 1959 καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. 10)16 Σεπτεμβρίου 1926 κλπ. καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ.Ν. 4952)1931 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου κλπ.». Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ δαπανῶν λειτουργίας Ἐπιτροπῆς Ἑλληνογιουγκοσλαυϊκῶν διαπραγματεύσεων καὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἀφορωσῶν εἰς δαπάνας βαρυνούσας τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν». Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Α. Πρωτοπαπαδάκης (ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατηγείου τῶν ἐν Εὐρώπῃ Συμμαχικῶν Δυνάμεων (SHAPE) διὰ τὴν φορολογικὴν καὶ δασμολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐν Ἑλλάδι Στρατηγείων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.). Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Κ. Ἀδαμόπουλος (ὑπουργὸς Γεωργίας) καὶ Π. Πιπινέλης (ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς Λισσαβῶνος, εἰς τὴν προστασίαν τῶν ὀνομασιῶν προελεύσεως καὶ τὴν διεθνῆ καταγραφὴν αὐτῶν μετὰ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς κανονισμοῦ». Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1962». Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος (ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὰς λεωφορειακὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3721)57». Οἱ κ.κ. Σ. Γκίκας (ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καὶ Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσιν σχέδιον νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 169) 1959 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀναθέσεως τῆς διαχειρίσεως, λειτουργίας, συντηρήσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἔργων ὑδρεύσεως ἐξ Ὑλίκης εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων, καὶ καθορισμοῦ τῶν ἐκτελέσεων ὑπὸ ταύτης ἔργων διὰ τὴν συμπλήρωσιν, βελτίωσιν καὶ συντήρησιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ περιχώρων» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τῶν συμφωνητικῶν συνεχίσεως κατασκευῆς ὑδραυλικῶν ἔργων Ἠπείρου καὶ Θεσσαλίας, φραγμάτων ἐκτροπῆς ποταμῶν Ἀξιοῦ, Ἀλιάκμονος καὶ Ἀχελώου, τῶν συμβάσεων μετὰ τῆς Ἑταιρείας KNAPPEN TI-PETTS ABBETT MC CARTHY διὰ τὴν παροχὴν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν κατὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἀνωτέρω φραγμάτων, καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 43037)21.12.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων «περὶ κανονισμοῦ τοῦ τρόπου συντηρήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Θεσσαλίας». Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Κλάδου Α3 Κτηνιατρικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (ὑπουργὸς Γεωργίας), Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Π. Παπαληγούρας (ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Π. Πιπινέλης (ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμφωνίας Σίτου 1959». Ὁ κ. Α. Στρᾶτος (ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν: α) εἰς παράτασιν προθεσμιῶν εὐεργετικῶν διατάξεων ὑπὲρ πολεμιστῶν — πτυχιούχων τῆς Ἰατρικῆς, β) εἰς κύρωσιν συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Παγκρητίου Ἑνώσεως τῶν Η.Π.Α., γ) εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Ζακύνθου, δ) εἰς ρύθμισιν θεμάτων τινῶν τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης, ε) εἰς παράτασιν χρόνου ἐπιτάξεως οἰκημάτων δι’ ὁμαδικὰς στεγάσεις προσώπων, στ) εἰς ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ ἐν Μακρακώμῃ, ζ) εἰς ἀποστολὴν παίδων εἰς Παιδικὰς Ἐξοχάς, η) εἰς παράτασιν ὁρίου ἡλικίας Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.». Οἱ κ.κ. Α. Στρᾶτος (ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως προσφύγων ἁρμοδιότητος Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν». Οἱ κ.κ. Α. Στρᾶτος (ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. Ράλλης (ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ τῶν Βρεφοκομείων». Οἱ κ.κ. Α. Στρᾶτος (ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Σ. Θεοτόκης (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Κ. Ἀδαμόπουλος (ὑπουργὸς Γεωργίας) καὶ Σ. Γκίκας (ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν: α) εἰς ἁρμοδιότητάς τινας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, β) εἰς ἀπόσπασιν παρ’ αὐτῷ ὑπαλλήλων ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, γ) εἰς πρόσληψιν προσωπικοῦ παρὰ τῷ Μαιευτηρίῳ «Ἀλεξάνδρα». Ὁ κ. Ι. Ψαρρέας (ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος» καὶ 2 «περὶ κυρώσεως συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας καὶ Ἱδρύματος τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν, ὡς καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 91)26.5.60, 44)29.3.61 καὶ 150)5.10. 1961 εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν τῆς Πειραματικῆς Ὑγειονομικῆς Μονάδος (Π.Υ.Μ.)». Ἀνακοινῶ, ἐπίσης τὴν ἑξῆς πρότασιν:
«ΠΡΟΣ
ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν παραπομπῆς ἐνώπιον τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος Εἰδικοῦ Δικαστηρίου, συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, τῶν: 1. Κωνσταντίνου Δόβα, τέως Πρωθυπουργοῦ. 2. Χαραλάμπους Ποταμιάνου, τέως Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 3. Νικολάου Λιανοπούλου, τέως Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. 4. Πάνου Καλογεροπούλου, τέως Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. Κατηγοροῦμεν τοὺς ἀνωτέρω, διότι «παρέβησαν καὶ διὰ πράξεων καὶ διὰ παραλείψεων διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, καὶ ἐκ τῶν παραβάσεων τούτων ἐπῆλθε βλάβη εἰς οὐσιώδη συμφέροντα τοῦ Κράτους». Τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχον ζητήσει ὅπως Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις ἐνεργήσῃ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961. Εἰς τὸ αἴτημα τοῦτο ἤχθησαν ἀπὸ τὴν πεῖραν τῶν τριῶν, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν Ὑπηρεσιακῶν Κυβερνήσεων (1950, 1952, 1958), αἱ ὁποῖαι ἐνήργησαν τὰς ἐκλογὰς κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ὀλίγας μόνον διαμαρτυρίας εἶχε προκαλέσει. Ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα, λόγῳ τῆς εἰδικῆς της προελεύσεως, εἶχεν ἐμπνεύσει τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἦτο κομματικῶς ἀμερόληπτος περισσότερον καὶ ἀπὸ τὰς προγενεστέρας Ὑπηρεσιακὰς Κυβερνήσεις καὶ ὅτι θὰ διησφάλιζε τὴν γνησίαν ἐκδήλωσιν τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δυστυχῶς, αἱ ἐλπίδες διεψεύσθησαν. Ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξε κομματικῶς ἀμερόληπτος, ἀλλὰ καὶ διὰ πράξεων καὶ διὰ παραλείψεων συνετέλεσεν ἢ ἠνέχθη ἀληθὲς ὄργιον βίας καὶ νοθείας πρὸς ἐπικράτησιν τῆς Ε.Ρ.Ε.
Ι
Ἠρνήθη νὰ δώσῃ εἰς τὰ Κόμματα τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ τὰς στρατιωτικὰς καταστάσεις. Ἐάν, συμφώνως πρὸς τὴν ἐπιταγὴν τοῦ νόμου, τοὺς εἶχε δώσει, θὰ εἶχεν ἐγκαίρως ἀποκαλυφθῆ καὶ κατὰ συνέπειαν προληφθῆ τὸ ὄργιον τῆς νοθείας, τὸ ὁποῖον συνετελέσθη καὶ διὰ τῆς ἐγγραφῆς ἀναριθμήτων ἀνυπάρκτων προσώπων καὶ διὰ τῆς πολλαπλῆς ἐγγραφῆς τοῦ αὐτοῦ προσώπου. Συνέβαλεν ἢ ἠνέχθη τὴν χρησιμοποίησιν καὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν ΤΕΑ, πρὸς ἄσκησιν καὶ ὑλικῆς καὶ ψυχολογικῆς βίας τῶν πολιτῶν πρὸς ὑπερψήφισιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐξέτρεψε τοιουτοτρόπως καὶ τὰ ΤΕΑ καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ προορισμοῦ των, νὰ ὑπερασπίζουν τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πατρίδος καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ, εἰς ὄργανα στραγγαλισμοῦ τῆς ἀληθοῦς θελήσεως τοῦ λαοῦ. Διέπραξε τὸ ἴδιον ἔγκλημα ἔναντι τοῦ συνόλου τῶν Ἑνόπλων Δυνάμεων. Καὶ ὑπάρχει περὶ τούτου ἐκ τῶν ὑστέρων πλήρης ἀπόδειξις. Εἶναι τὸ ποσοστὸν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. περίπου 100% τῆς ψήφου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τὸ ὁποῖον ἀπαντᾶται μόνον εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐνεφανίζετο ὡς τὸ μόνον ἐθνικὸν Κόμμα, κατὰ συνέπειαν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ὑπηγόρευσε τὴν ὑπερψήφισίν της. Καὶ ἐν ὀνόματι δῆθεν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος παρεβιάσθη ἡ ἀληθὴς θέλησις τοῦ κυριάρχου Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κατέλαβε τὴν Ἀρχὴν νόθος πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ παράνομος Κυβέρνησις. II Τὸ ὄργιον τῆς βίας ἐπανειλημμένως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προεκλογικῆς περιόδου, κατήγγειλεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Καθημεριναὶ ἦσαν αἱ διαμαρτυρίαι, εἰς τὸν Τύπον, τῶν ὑποψηφίων τοῦ Κέντρου, καὶ εἰς δεκάδας ἀριθμοῦνται τὰ ἔγγραφα τῶν καταγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι διεβιβάζοντο εἰς τὴν Προεδρίαν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἐπανειλημμένως, ἐπίσης, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, προέβη αὐτοπροσώπως εἰς διαβήματα πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν κ. Δόβαν. Ὁ Στρατηγὸς Δόβας ἐνεφανίζετο πάντοτε καλοπροαίρετος, ὑπέσχετο νὰ ἐκδώσῃ διαταγάς, ἀλλὰ σχεδὸν οὐδέποτε αἱ ὑποσχέσεις του ἐπραγματοποιοῦντο. Εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι τὰ ΤΕΑ θὰ ἀφωπλίζοντο καὶ συνέβη τὸ ἀντίθετον. Καὶ ὅπου τυχὸν ἔγινεν ἀνάκλησις παρεκτραπέντων ἀξιωματικῶν, ἀντικατεστάθησαν μὲ ἄλλους περισσότερον φανατικοὺς εἰς τὴν κομματικὴν των ἀποστολήν. Διετάσσοντο οἱ προϊστάμενοι νὰ ἐνεργήσουν ἀνακρίσεις ἐναντίον παρεκτρεπομένων ὀργάνων καὶ τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων σχεδὸν πάντοτε ἦτο, ὅτι αἱ κατηγορίαι ἦσαν ἀσύστατοι. Καὶ εὐλόγως, ἀφοῦ οἱ προϊστάμενοι, οἱ ὁποῖοι ἐνήργουν τὰς ἀνακρίσεις, εἶχον αὐτοὶ διατάξει τὰς ἀνομίας τῶν ὀργάνων. Ὑπῆρξε, καθ’ ὅλην τὴν προεκλογικὴν περίοδον, μία παρῳδία διαταγῶν καὶ ἀνακρίσεων..... Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐθεώρησε χρέος νὰ ἀπευθύνῃ ἐγκύκλιον, τὴν 20ὴν Ὀκτωβρίου, πρὸς ἅπαντας τοὺς ὑποψηφίους τοῦ Κέντρου, ὅπως ἀντιτάσσουν νόμιμον ἄμυναν ἐναντίον τῆς αὐθαιρεσίας. Ἔγραφεν εἰς τὴν ἐγκύκλιον: «Ἐπιβάλλεται ἄμεσος νόμιμος ἄμυνα ἐναντίον πάσης ἐκδηλώσεως βίας. Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Κέντρου καλοῦνται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν βίαν ὡς ὑπερήφανοι ἄνδρες καὶ ὡς ἀληθεῖς πολῖται τῆς Δημοκρατίας. Ὅταν αἱ Ἀρχαὶ δὲν δύνανται ἢ δὲν θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν τὴν νόμιμον τάξιν καὶ νὰ κατοχυρώσουν τὴν ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ, συντελεῖται παραβίασις τοῦ Συντάγματος. Καὶ τὸ Σύνταγμα ἔχει ἐμπιστευθῆ τὴν τήρησίν του εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων». Κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν προέβη καὶ εἰς τὰς ἀκολούθους δηλώσεις: «Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα εὑρίσκεται ἐνώπιον χρέους τιμῆς: ὀφείλει ἢ νὰ πατάξῃ ραγδαίως τὰς τρομοκρατικὰς ἐνεργείας καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἐκλογῶν ἢ νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν της καὶ νὰ ὑποβάλῃ παραίτησιν. Καὶ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ὀφείλει νὰ λάβῃ ἀμέσως, ἐπειδὴ μόλις μία ἑβδομὰς ὑπολείπεται μέχρι τῆς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν». Τὴν ἑπομένην, 21ην Ὀκτωβρίου, ζητήσας ἀκρόασιν ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὸν Βασιλέα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίσης κατήγγειλε τὰς ἐκνόμους ἐνεργείας τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν ΤΕΑ καθὼς καὶ τὴν προφανῆ ἀπροθυμίαν ἢ ἀδυναμίαν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, νὰ ἐπιβληθῇ. Τὸ μέγα ὄργιον τῆς βίας συνετελέσθη κατὰ τὰς τελευταίας πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἡμέρας καὶ ἰδίως κατὰ τὴν νύκτα τοῦ Σαββάτου πρὸς τὴν Κυριακὴν. Ὁ ὁμοιόμορφος τρόπος ἐνεργείας εἰς ὅλην τὴν Χώραν ἐπεβεβαίωσεν πλέον κατὰ τρόπον ἀνεπίδεκτον ἀμφισβητήσεως, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ γενικοῦ σχεδίου ἀπὸ μακροῦ κατηρτισμένου, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἰς ἀδίστακτον ἐφαρμογήν, εἴτε μὲ τὴν συμβολήν, εἴτε μὲ τὴν ἀνοχὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα. Καὶ τὸ σχέδιον ἀπέβλεπεν εἰς τὸν στραγγαλισμὸν τῆς ἀληθοῦς θελήσεως τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἐξασφάλισιν, διὰ παντὸς μέσου, πλειοψηφίας τῆς Ε.Ρ.Ε. III Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα, δὲν εἶναι ἡ μόνη ὑπεύθυνος διὰ τὸ συντελεσθὲν ἐκλογικὸν πραξικόπημα. Εἶναι, ὅμως, ὑπεύθυνος, διότι, ἦτο Κυβέρνησις. Καὶ ἂν ἠδυνάτει νὰ ἐπιβληθῇ, ὤφειλεν, ὅπως εἶχε δηλώσει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ παραιτηθῇ. 1. Εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν παραβίασιν τῆς οὐσίας τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος, τῆς Ἐλευθερίας. Τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Συντάγματος ἀναγράφει: «Ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία εἶναι ἀπαραβίαστος». Καὶ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν παρεβιάσθη κατὰ τὸν πλέον ἀδίστακτον τρόπον. 2. Εἶναι ἐπὶ πλέον ὑπεύθυνος, διότι ἐχρησιμοποίησεν ὡς ὄργανα παραβιάσεως τῆς ἐλευθερίας καὶ στραγγαλισμοῦ τῆς ἀληθοῦς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ Σώματα Ἀσφαλείας. 3. Εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν παραβίασιν καὶ τοῦ ἄρθρου 66 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον καθιερώνει τὴν «μυστικότητα» τῆς ψηφοφορίας. Εἰς πλείστας περιπτώσεις, ἡ ἀσκηθεῖσα βία κατέστησεν ἀναγκαίαν τὴν φανερὰν ψηφοφορίαν τῶν πολιτῶν, πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἀπειλουμένων διώξεων. 4. Καὶ εἶναι, ἐπίσης, ὑπεύθυνος, διότι, διὰ τῆς ἀρνήσεώς της νὰ παράσχῃ ἀντίγραφα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ τῶν στρατιωτικῶν καταστάσεων, συνεκάλυψε τὴν ὑφισταμένην νοθείαν καὶ κατέστησε δυνατὴν τὴν χρησιμοποίησιν τῶν πλαστῶν καταλόγων κατὰ τὰς ἐκλογάς. IV Διὰ τὰς παραβάσεις αὐτὰς ἐκ τῶν ὁποίων «ἐπῆλθε βλάβη εἰς οὐσιώδη συμφέροντα τοῦ Κράτους» κατηγοροῦμεν τοὺς ἀνωτέρω ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα. Τοὺς κατηγοροῦμεν καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῆς Ἱστορίας. Καὶ ζητοῦμεν τὴν παραπομπήν των εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1961 Γ. Παπανδρέου, Σ. Βενιζέλος, Σ. Στεφανόπουλος, Ι. Τούμπας, Σ. Παπαπολίτης, Μ. Γαληνός, Σ. Χούτας, Α. Κοκκέβης, Τ. Γεωργίου, Κ. Μητσοτάκης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Δενδρινός, Π. Κατσώτας, Δ. Παπασπύρου, Α. Μπαλτατζῆς, Ι. Γιαμᾶς, Θ. Λυμπερίδης, Δ. Παπαδόπουλος, Ε. Ματζαπετάκης, Μ. Ξυλούρης, Μ. Στεφανίδης, Γ. Καραγκιώζης, Ε. Μαλαμίδας, Ι. Τσουδερός, Α. Πετραλιᾶς, Μ. Παπακωνσταντίνου, Χ. Βασματζίδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Κ. Ταλιαδούρης, Κ. Δημόπουλος, Θ. Ἀνδρεάδης, Κ. Μαρῆς, Γ. Μπακατσέλος, Γ. Λούλης, Σ. Κωστόπουλος, Δ. Ντάγγας, Ν. Ἰντζές, Φ. Μαῦρος, Δ. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀθανασιάδης —Νόβας, Ν. Μαλλιάκας, Ε. Κοθρῆς, Ι. Γιαννόπουλος, Α. Ἀγγελούσης, Α. Μπαρότσης, Ε. Λουλακάκης, Ζ. Παπαλαζάρου, Α. Βλαχοθανάσης, Θ. Δεσύλλας, Α. Βγενόπουλος, Ν. Μπακόπουλος, Ε. Ζαπάρτας, Ι. Μελᾶς, Ν. Ἔξαρχος, Χ. Παπασταύρου, Δ. Θεοχαρίδης, Ι. Ζίγδης, Π. Πολυχρονίδης, Ι. Κυρόζης, Ε. Ἀρβανιτάκις, Α. Ἀντωνίου, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Γκλαβάνης, Ν. Ζορμπᾶς, Π. Βαρδινογιάννης. Κατετέθη ὡσαύτως ὁμοία ἔχουσα οὕτω:
ΠΡΟΤΑΣΙΣ
Περὶ καταδιώξεως ἐνώπιον τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος τῶν Προέδρου τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Δόβα, ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ. καὶ τῶν μελῶν αὐτῆς Χαραλάμπους Ποταμιάνου, ἀντιπτεράρχου ἐ.ἀ., τέως Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Νικολάου Λιανοπούλου, πολιτικοῦ συνταξιούχου, τέως Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Παναγιώτη Καλογεροπούλου, ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ., τέως Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς καὶ παντὸς συναιτίου. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 11 τοῦ Ν. ΦΠΣΤʹ τοῦ 1877 «περὶ τῆς εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν», προτείνομεν, ὅπως καταδιωχθῶσιν ἐνώπιον τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος Εἰδικοῦ Δικαστηρίου, περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, οἱ κάτωθι πρώην Ὑπουργοί, ὡς καὶ πᾶς συναίτιος, διὰ τὰς ἀκολούθους πράξεις καὶ παραλείψεις, συνιστώσας ἀδικήματα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 1 περίπτ. γʹ καὶ δʹ καὶ τοῦ ἄρθρου 2 περίπτ. βʹ. α) Ὁ Πρόεδρος τῆς διορισθείσης ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, ἀποκλειστικῶς καὶ οὐχὶ βάσει κοινῆς ἐμπιστοσύνης τῶν πολιτικῶν Κομμάτων, ὡς εἶχε ζητηθῆ, τὴν 20 Σεπτεμβρίου 1961 ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν σκοπὸν διενεργείας τῶν γενικῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., ἀντιστράτηγος ἐν ἀποστρατείᾳ Κωνσταντῖνος Δόβας, διότι 1) παρέλειψεν ἐκ προθέσεως νὰ ἐκτελέσῃ κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων του, τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου (Βασ. Διάταγμα ὑπ’ ἀριθ. 531)1961 «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν») καὶ ἄλλων κειμένων νόμων, δι’ ὧν προβλέπεται, ἐπιτάσσεται καὶ ἐξασφαλίζεται ἡ καθολική, ἐλευθέρα καὶ μυστικὴ ψηφοφορία, ὡς καὶ ἡ ἀνόθευτος ἐκδήλωσις τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Ηὐνόησε καὶ διηυκόλυνεν, οὐ μόνον τὴν διὰ παντὸς μέσου παρεμπόδισιν τῶν πολιτῶν ὑπὸ στρατιωτικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, διοικήσεων καὶ ἀνδρῶν τῶν Τ.Ε.Α., Νομαρχῶν καὶ ἄλλων πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους καὶ τῶν ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, παρακρατικῶν ὀργανώσεων καὶ ἀτομικῶς δρώντων τρομοκρατῶν, διὰ τῆς ἀσκήσεως βίας εἰς βάρος τῶν ἐκλογέων τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν ΕΡΕ Κομμάτων καὶ διὰ ποικίλων τρομοκρατικῶν ἐνεργειῶν, ἀπὸ τοῦ νὰ ψηφίσωσιν ἐλευθέρως καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν αὑτῶν θέλησιν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐξαναγκασμόν των, ὅπως ψηφίσωσιν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ δή, εἰς πλείστας περιπτώσεις διὰ φανερᾶς, ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, ψηφοφορίας. Ἡ ἄσκησις βίας ἔφθασε καὶ μέχρι δολοφονικῶν ἀποπειρῶν, κατὰ ὑποψηφίων ἢ ἐκλογέων ἢ καὶ δολοφονιῶν, ὅπως τοῦ μέλους τοῦ Συνασπισμοῦ τοῦ ΠΑΜΕ. Βελδελμίρη, τὸν δολοφόνον τοῦ ὁποίου, μολονότι γνωστὸν αὐτῷ, ἐπὶ ἡμέρας ἀπεσιώπα. 2) Διότι ἠνέχθη καὶ συνετέλεσεν, ὅπως αἱ ἐκλογαὶ τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961 ἐνεργηθῶσι μὲ ἐκλογικοὺς καταλόγους, καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων — ὅπου ἀπαιτοῦνται τοιαῦτα — ἅτινα ὑπῆρξαν προϊὸν ἀσυστόλου νοθείας, ἐπινοηθείσης καὶ πραγματοποιηθείσης ὑπὸ τοῦ πρὸ τοῦ διορισμοῦ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, εὑρισκομένου ἐν τῇ ἀρχῇ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. 3) Εἰδικώτερον, διότι παρέλειψε νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτύπωσιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν ἐγγραφέντων κατὰ τὰς, τακτικὴν καὶ ἔκτακτον, ἀναθεωρήσεις τοῦ ἔτους 1961 ἑκατοντάδων χιλιάδων νέων ἐκλογέων καὶ ἐπέτρεψεν ὅπως αἱ ἐκλογαὶ ἐνεργηθῶσιν μὲ ἐκλογικοὺς καταλόγους μὴ ἐκτυπωμένους, κατὰ παράβασιν τῶν ἄρθρων 25 καὶ 26 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. 4) Διότι ἐπέτρεψε τὴν χρησιμοποίησιν κρατικῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἄλλων κρατικῶν μέσων διὰ τὴν μεταφορὰν μελῶν τῶν τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων, ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὑβριστικοῦ καὶ δυσφημιστικοῦ διὰ τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐντύπου ὑλικοῦ. Καὶ ταῦτα πάντα, μολονότι εἶχεν ἐγκαίρως ἐνημερωθῆ περὶ τῶν παρασκευαζομένων εἰς βάρος τῆς λαϊκῆς θελήσεως ἀδικημάτων καὶ διὰ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν προλαβοῦσαν Βουλὴν ἀπὸ 16ης Σεπτεμβρίου 1961 ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τοῦ ἐκπονηθέντος ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ ἐπιτελείου τῆς Ε.Ρ.Ε. σχεδίου διενεργείας τῶν ἐκλογῶν καὶ διὰ τοῦ ἀπευθυνθέντος αὐτῷ, ἅμα τῷ διορισμῷ του, ἀπὸ 21ης Σεπτεμβρίου 1961 ἐγγράφου τοῦ Προέδρου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α. κ. Ι. Πασαλίδη καὶ ἐν συνεχείᾳ δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων, τηλεγραφημάτων, καταγγελιῶν καὶ προσωπικῶν διαβημάτων ἐκπροσώπων τοῦ Πολιτικοῦ Συνασπισμοῦ τοῦ ΠΑΜΕ καταγγελλόντων συγκεκριμένας ἑκάστοτε ὑπερβολὰς καὶ παρανόμους πράξεις κρατικῶν καὶ παρακρατικῶν ὀργάνων εἰς βάρος ὑποψηφίων, μελῶν καὶ ὀπαδῶν τοῦ Συνασπισμοῦ τούτου καὶ ἐν γένει πολιτῶν. β) Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως ἀντιπτέραρχος ἐ.ἀ. Χαράλαμπος Ποταμιᾶνος διὰ τὰς αὐτὰς ὡς ἄνω πράξεις καὶ παραλείψεις, ἀλλὰ καὶ διότι εἰδικώτερον 1) ὡς προϊστάμενος τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τῶν ΤΕΑ Ὑπουργὸς ηὐνόησε καὶ διηυκόλυνε τὴν παρὰ διοικήσεων τῶν δυνάμεων τούτων καὶ ἀνδρῶν αὐτῶν ἄσκησιν ἀντισυνταγματικῆς καὶ παρανόμου ἀναμίξεως εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε., διὰ κατατρομοκρατήσεως τῶν ὑποψηφίων, μελῶν καὶ ὀπαδῶν τῶν ἀντιπάλων ταύτης Κομμάτων, δι’ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσόδου εἰς τὰς ἐπιτηρουμένας ζώνας καὶ κινήσεις ἐν αὐταῖς τῶν ἐκλογικῶν ἀντιπροσώπων καὶ χιλιάδων ψηφοφόρων τοῦ Πολιτικοῦ Συνασπισμοῦ τοῦ ΠΑΜΕ καὶ 2) διότι, παρὰ τὸ ἄρθρ. 149 παρ. 7 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἐπέτρεψεν ἢ καὶ διέταξεν, ὅπως ὁπλῖται τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, προσέρχωνται συντεταγμένοι καὶ δὴ ὑπὸ συνοδείαν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν καὶ οὐχὶ ἀτομικῶς, εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀσκῆται ἐπ’ αὐτῶν ψυχολογικὴ βία, ὅπως ψηφίσωσιν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὡς κατέδειξαν ἄλλως τε καὶ τ’ ἀποτελέσματα τῆς ψηφοφορίας τῶν στρατιωτικῶν ἐκλογέων. γ) Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, Νικόλαος Λιανόπουλος, δι’ ἅς καὶ ὁ Πρόεδρος αὐτῆς, ἀνωτέρω πράξεις καὶ παραλείψεις καὶ ἐπὶ πλέον, διότι 1) μολονότι ἁρμόδιος Ὑπουργὸς, ἠρνήθη, παρὰ τὸν νόμον, ὑπομνησθέντα αὐτῷ καὶ διὰ τοῦ ἀπὸ 23ης Σεπτεμβρίου 1961 ἐγγράφου τοῦ Προέδρου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α. καὶ διὰ σειρᾶς προφορικῶν διαβημάτων ἐκπροσώπων τοῦ Πολιτικοῦ Συνασπισμοῦ τοῦ ΠΑΜΕ, νὰ διατάξῃ, ὅπως χορηγηθῶσιν εἰς τὰ πολιτικὰ Κόμματα ἀντίγραφα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ δὴ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν ἀναθεωρήσεων, τακτικῆς καὶ ἐκτάκτου, τοῦ ἔτους 1961 καὶ 2) ἠρνήθη, ὡσαύτως, παρὰ τὸ ἄρθρ. 149 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, νὰ διατάξῃ, ὅπως χορηγηθῶσιν εἰς τὰ πολιτικὰ Κόμματα ἀντίγραφα τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο καταστάσεων τῶν ἐκλογέων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν. Ταῦτα δ’ ἔπραξεν ἢ παρέλειψε πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως μὴ καταστῇ δυνατὸς ὁ ὑπὸ τῶν Κομμάτων τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν Ε.Ρ.Ε. ἔλεγχος τοῦ περιεχομένου τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, καὶ καταστάσεων τούτων, ὅτε θ’ ἀπεκαλύπτοντο ἐγκαίρως ἡ λίαν ἐκτεταμένη νοθεία, αἱ παράνομοι ἐγγραφαὶ κλπ., αἵτινες ἤδη ἀποκαλύπτονται καὶ δ) Ὁ Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, ἀντιστράτηγος ἐ.ἀ., Παναγιώτης Καλογερόπουλος, δι’ ἅς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ταύτης πράξεις καὶ παραλείψεις καὶ προσέτι, διότι 1) μολονότι ἁρμόδιος διὰ τὴν διοίκησιν καὶ ἐποπτείαν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας Ὑπουργός, ἔχων ὑποχρέωσιν καὶ ἐκ τῶν καθηκόντων του, ἀλλὰ καὶ προσκληθεὶς πρὸς τοῦτο διὰ τοῦ ἀπὸ 26ης Σεπτεμβρίου 1961 πρὸς αὐτὸν ἐγγράφου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α., οὐ μόνον οὐδὲν μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν πρόληψιν πάσης ἐκνόμου δραστηριότητος καὶ τοῦ κομματισμοῦ τῶν ὀργάνων τῶν Σωμάτων τούτων καὶ τῆς ἀνεπιτρέπτου ἀναμίξεως αὐτῶν εἰς τὴν ἐκλογικὴν διαμάχην καὶ δὴ ὑπὲρ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε., οὐδὲ διὰ τὴν παρεμπόδισιν τῆς ὑπὲρ τοῦ Κόμματος τούτου καὶ εἰς βάρος τῶν λοιπῶν Κομμάτων, δράσεως τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων καὶ τρομοκρατικῶν στοιχείων, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς στάσεώς του ἐνεθάρρυνε τὰς ἀνωτέρω παρανόμους δραστηριότητας, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ παρεμποδίζηται ἡ ἐλευθέρα κίνησις καὶ ἐπικοινωνία μὲ τὸν λαὸν τῶν ὑποψηφίων τοῦ Πολιτικοῦ Συνασπισμοῦ τοῦ ΠΑΜΕ, ἡ λειτουργία τῶν ἐκλογικῶν κέντρων του καὶ ἡ διεξαγωγὴ τῶν προεκλογικῶν συγκεντρώσεών του καὶ ἡ διανομὴ τοῦ προεκλογικοῦ διαφωτιστικοῦ ὑλικοῦ του, προεχόντως δὲ ἡ προώθησις πρὸς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τῶν ψηφοδελτίων του, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑποχρεωθῇ μέγας ἀριθμὸς μελῶν ἢ ὀπαδῶν τοῦ ἐν λόγῳ Συνασπισμοῦ, ὅπως, παρὰ τὴν θέλησίν του καὶ τὸ πολιτικόν του φρόνημα ψηφίσῃ ὑπὲρ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ 2) οὐδὲν διοικητικὸν ἢ πειθαρχικὸν μέτρον ἔλαβε πρὸς κολασμὸν τῶν παρεκτροπῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, αἵτινες ἐπωνύμως τῷ κατηγγέλλοντο, ἀλλὰ καὶ κατεμηνύοντο ὑπὸ τῶν θυμάτων εἰς τὰ δικαστήρια, ἅτινα μετεκλογικῶς κατεδίκασαν καὶ ποινικῶς παρεκτραπέντα ὄργανα, τινὰ τῶν ὁποίων εἶχον φθάσει καὶ μέχρι παρανόμων συλλήψεων, κατασχέσεων ψηφοδελτίων, δολοφονικῶν ἐπιθέσεων καὶ δολοφονιῶν ἀκόμη, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Βελδελμίρη ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1962 Οἱ Προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Λ. Κύρκος, Σ. Ἠλιόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Ι. Εὐαγγελίδης, Ε. Σακελλάρης, Θ. Παππᾶς, Μ. Σβώλου, Γ. Τσαρουχᾶς, Γρ. Λαμπράκης, Θ. Γιαννόπουλος, Α. Φωτήλας, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Κελτεμλίδης, Ν. Κιτσίκης, Κ. Χιωτάκης, Ν. Τσόχας, Η. Μπρεδήμας. Ἀνακοινῶ τὰ ὀνόματα τῶν μελῶν τῶν διαφόρων Ἐπιτροπῶν.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ
Κ. Καλλίας, Α. Καμβύσης, Σ. Μακρόπουλος, Γ. Πλατῆς, Κ. Τσάτσος, Γ. Μαῦρος, Η. Ἠλιοῦ.
ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
Γ. Λύχνος, Γ. Πλατῆς, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Γ. Βολουδάκης (Κοσμήτωρ), Ν. Ζαρντινίδης (Κοσμήτωρ).
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
1) Γραμματίδης Χρῆστος, 2) Τυρρῆς Ἰωάννης, 3) Πλυτᾶς Γεώργιος, 4) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 5) Ζησιάδης Χάρης, 6) Τσακιρίδης Παῦλος, 7) Ζαρντινίδης Νικόλαος, 8) Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, 9) Λύχνος Γεράσιμος, 10) Τσάτσος Κωνσταντῖνος, 11) Βογιατζῆς Ἀλέξανδρος, 12) Κεφαλογιάννης Ἰωάννης, 13) Πωλιουδάκης Ἰωάννης, 14) Ρώμας Διονύσιος, 15) Παπαλουκᾶς Ἀχιλλεύς, 16) Παπαδόπουλος Κωνσταντῖνος, 17) Τριανταφυλλάκος Τρύφων, 18) Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, 19) Βοβολίνης Κωνσταντῖνος, 20) Γρηγοριάδης Ἀπόστολος, 21) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 22) Κύρκος Λεωνίδας, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) .....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ
1) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 2) Βαρβιτσιώτης Ἰωάννης, 3) Κατσιάμπας Φώτιος, 4) Γυιόκας Παναγιώτης, 5) Καρδιτσᾶς Δημήτριος, 6) Φιλιππίδης Ἀθανάσιος, 7) Μπουγᾶς Χρῆστος, 8) Καραπιπέρης Χρυσόστομος, 9) Χατζηγάκης Δημήτριος, 10) Βολουδάκης Γεώργιος, 11) Λιδωρίκης Κωνσταντῖνος, 12) Σιανίδης Χρῆστος, 13) Τριανταφύλλου Ἀντώνιος, 14) Τσίμπας Νικόλαος, 15) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 16) Παρθενιάδης Νικόλαος, 17) Μπασιάκος Ἀριστείδης, 18) Παπαδάκης Στυλιανός, 19) Καψάλης Θᾶνος, 20) Ζαΐμης Φωκίων, 21) Κιτσίκης Νικόλαος, 22) Ἡλιόπουλος Σταῦρος, 23) ..... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ
1) Θεμελῆς Γεώργιος, 2) Δεληγιαννίδης Ἀλέξανδρος, 3) Ἰωάννου Δημήτριος, 4) Παπαδόπουλος Κωνσταντῖνος, 5) Μανιαδάκης Κωνσταντῖνος, 6) Κωστελίδης Εὐστάθιος, 7) Σκορδίλης Ἐμμανουήλ, 8) Παπαγεωργίου Κωνσταντῖνος, 9) Γρίβας Δημήτριος, 10) Λιδωρίκης Κωνσταντῖνος, 11) Ἀποστολάκος Χρῆστος, 12) Ἡλιόπουλος Ἰωάννης, 13) Καρατζένης Δημήτριος, 14) Βενέτης Κωνσταντῖνος, 15) Καρδιτσᾶς Δημ. 16) Μπρωκούμης Τιμολέων, 17) Γεροθανάσης Φώτιος, 18) Βολουδάκης Γεώργιος, 19) Παπαδόπουλος Ἀλέξανδρος, 20) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 21) Αὐγερόπουλος Γεράσιμος, 22) Χιωτάκης Κωνσταντῖνος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
1) Λύχνος Γεράσιμος, 2) Παληὸς Κωνσταντῖνος, 3) Ματθαιουδάκης Γεώργιος, 4) Πιπῖνος Εὐάγγελος, 5) Γόντικας Δημήτριος, 6) Νομικὸς Μᾶρκος, 7) Φαρμάκης Νικόλαος, 8) Βογιατζῆς Ἀλέξανδρος, 9) Καλαντζάκος Ἀριστείδης, 10) Πλυτᾶς Γεώργιος, 11) Οἰκονομόπουλος Γεώργιος, 12) Χατζηγάκης Δημήτριος, 13) Μεσσήνης Ἀθανάσιος, 14) Ψάρης Ἀργύριος, 15) Τρικούπης Κωνσταντῖνος, 16) Εὐταξίας Λάμπρος, 17) Ρώμας Διονύσιος, 18) Πατέρας Ἀδαμάντιος, 19) Ζαννῆς Ἐμμανουήλ, 20) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 21) Ἡλιοῦ Ἡλίας, 22) Αὐγερόπουλος, Γεράσιμος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
1) Καλλίας Κωνσταντῖνος, 2) Μάρτης Νικόλαος, 3) Ἀθανασιάδης Σταῦρος, 4) Ἀνδρεάδης Γεώργιος, 5) Καρατζένης Δημήτριος, 6) Λαμπρινάκος Νικόλαος, 7) Τσίμπας Νικόλαος, 8) Ψάρης Ἀργύριος, 9) Φιλιππίδης Ἀθανάσιος, 10) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 11) Σταμάτης Γεώργιος, 12) Πλατῆς Γεώργιος, 13) Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, 14) Ράλλης Κωνσταντῖνος, 15) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 16) Οἰκονομόπουλος Γεώργιος, 17) Καλαντζῆς Εὐάγγελος, 18) Κονίτσας Θεμιστοκλῆς, 19) Βασιλᾶτος Γεράσιμος, 20) Κοντογιαννόπουλος Νικόλαος, 21) Παππᾶς Θεόφραστος, 22) Τσαρουχᾶς Γεώργιος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ...
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
1) Θεολογίτης Αὔγουστος, 2) Φαρμάκης Νικόλαος, 3) Σκανδαλάκης Νικόλαος, 4) Παπαηλιοῦ Ἡλίας, 5) Ζησιάδης Χάρης, 6) Λύρας Ἰωάννης, 7) Ράλλης Κωνσταντῖνος, 8) Τσᾶτσος Κωνσταντῖνος, 9) Φράγκος Ἀναστάσιος, 10) Τσορλίνης Χριστόφ., 11) Ἀθανασίου Νικόλαος, 12) Μανιαδάκης Κωνσταντῖνος, 13) Χατζηδημητρίου Δημήτριος, 14) Μπασιάκος Ἀριστείδης, 15) Αὐγερινὸς Ἀθανάσιος, 16) Λαμπρινάκος Νικόλαος, 17) Μπάλλας Γεώργιος, 18) Καλαντζῆς Εὐάγγελος, 19) Λυκουρέζος Παυσανίας, 20) Γκελεστάθης Ἀθανάσιος, 21) Μπριλλάκης Ἀντώνιος, 22) Σακελλάρης Εὐάγγελος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
1) Παπαηλιοῦ Ἡλίας, 2) Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, 3) Πλατῆς Γεώργιος, 4) Βογιατζῆς Γεώργιος, 5) Σχινᾶς Ἀπόστολος, 6) Φρόντζος Κωνσταντῖνος, 7) Λιανουλόπουλος Δημήτριος, 8) Ἀνδρεάδης Γεώργιος, 9) Κωστελίδης Εὐστάθιος, 10) Ἀθανασιάδης Σταῦρος, 11) Κλῆς Παναγιώτης, 12) Σιῶζος Κωνσταντῖνος, 13) Σπεντζάρης Νικόλαος, 14) Καρασπήλιος Ἀπόστολος, 15) Δοδόπουλος Θεόδωρος, 16) Καραπιπέρης Χρυσόστομος, 17) Παπαχρήστου Ἀθανάσιος, 18) Χαλικιόπουλος Σπυρίδων, 19) Ἀλαβᾶνος Νικόλαος, 20) Βοβολίνης Κων)νος, 21) Λαμπράκης Γρηγόριος, 22) Σβώλου Μαρία, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
1) Βαρβιτσιώτης Ἰωάννης, 2) Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, 3) Προκοπίδης Ἰωάννης, 4) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 5) Γυιόκας Παναγιώτης, 6) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 7) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 8) Μπουγᾶς Χρῆστος, 9) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 10) Περρωτῆς Ἀριστομένης, 11) Κωνσταντινίδης Ἀθανάσιος, 12) Δούκας Θεόδωρος, 13) Γκίλλας Ἀρίσταρχος, 14) Περτσινίδης Σωφρόνιος, 15) Καλαντζάκος Ἀριστείδης, 16) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 17) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 18) Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, 19) Καψάλης Θᾶνος, 20) Γαρουφαλιᾶς Πέτρος, 21) Ἡλιοῦ Ἡλίας, 22) Εὐαγγελίδης Ἰωάννης, 23) ........ 24) .... 25) ... 26) .... 28) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
1) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 2) Πλυτᾶς Γεώργιος, 3) Γκαργκάνας Χρῆστος, 4) Φρόντζος Κωνσταντῖνος, 5) Λιάκος Ἀριστοτέλης, 6) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 7) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 8) Χατζηδῆμος Ἰωάννης, 9) Δούκας Θεόδωρος, 10) Καλαντζάκος Ἀριστείδης, 11) Ἑρμείδης Χάρης, 12) Δοδόπουλος Θεόδωρος, 13) Μπουγᾶς Χρῆστος, 14) Παπαγεωργίου Γεώργιος, 15) Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, 16) Παπαδάκης Στυλιανός, 17) Ζαρντινίδης Νικόλαος, 18) Νάτσινας Στέφανος, 19) Τσάκαλος Γεώργιος, 20) Καψάλης Θᾶνος, 21) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 22) Κελτεμλίδης Δημήτριος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
1) Κακαγιάννης Γεώργιος, 2) Κάβδας Περικλῆς, 3) Φαρμάκης Νικόλαος, 4) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 5) Γρίβας Δημήτριος, 6) Παπαδάκης Στυλιανός, 7) Χατζηδῆμος Ἰωάννης, 8) Κονίτσας Θεμιστοκλῆς, 9) Εὐστρατιάδης Σοφοκλῆς, 10) Περτσινίδης Σωφρόνιος, 11) Παρθενιάδης Νικόλαος, 12) Τζαμπάζης Ἰωάννης, 13) Μάρτης Νικόλαος, 14) Χατζηδημητρίου Δημήτριος, 15) Νάτσινας Στέφανος 16) Μακρῆς Κων)νος 17) Μπάλλας Γεώργιος, 18) Παπαγεωργίου Νικόλαος, 19) Λυκουρέζος Παυσανίας, 20) Χριστόπουλος Κων)νος, 21) Κιτσίκης Νικόλαος, 22) Ἡλιόπουλος Σταῦρος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ
1) Βογιατζῆς Γεώργιος, 2) Σχινᾶς Ἀπόστολος, 3) Μυριδάκης Μιχαὴλ, 4) Μεταξᾶς Γεράσιμος, 5) Ἀθανίτης Χρῆστος, 6) Σπύρου Ἰωάννης, 7) Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, 8) Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, 9) Ἰωάννου Δημήτριος, 10) Ἀθανασίου Νικόλαος, 11) Τριανταφυλλάκος Τρύφων, 12) Ξενοδοχειάρης Περίανδρος, 13) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 14) Τσορλίνης Χριστόφορος, 15) Σακελλαρόπουλος Γεώργιος, 16) Καραπιπέρης Χρυσόστομος, 17) Μακρόπουλος Στέφανος, 18) Κακαρᾶς Ἀντώνιος, 19) Βοβολίνης Κωνσταντῖνος, 20) Ζαΐμης Φωκίων, 21) Κιτσίκης Νικόλαος, 22) Παππᾶς Θεόφραστος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
1) Κάβδας Περικλῆς, 2) Καλλίας Κων)νος, 3) Παπαγεωργίου Κων)νος, 4) Τσακιρίδης Παῦλος, 5) Σιανίδης Χρῆστος, 6) Σταμάτης Γεώργιος, 7) Φράγκος Ἀναστάσιος, 8) Βρεττὸς Σπυρίδων, 9) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 10) Χαλκιόπουλος Σπυρίδων, 11) Βενέτης Κων)νος, 12) Βολουδάκης Γεώργιος, 13) Θανόπουλος Δημήτριος, 14) Λύρας Ἰωάννης, 15) Βαρβιτσιώτης Νικηταρᾶς, 16) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 17) Σπεντζάρης Νικόλαος, 18) Κανδηλιάρης Χρυσόστομος, 19) Μανωλόπουλος Θεόδωρος, 20) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 21) Κελτεμλίδης Δημήτριος, 22) Σακελλάρης Εὐάγγελος, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
1) Κακαρᾶς Ἀντώνιος, 2) Λιάκος Ἀριστοτέλης, 3) Βιτούλιας Γεώργιος, 4) Κατσαφᾶδος Γεώργιος, 5) Δεληγιαννίδης Ἀλέξανδρος, 6) Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, 7) Παυλόπουλος Ἀθανάσιος, 8) Κλῆς Παναγιώτης, 9) Παπαχρήστου Ἀθανάσιος, 10) Βρεττὸς Σπυρίδων, 11) Σπεντζάρης Νικόλαος, 12) Μεσσήνης Ἀθανάσιος, 13) Σπύρου Ἰωάννης, 14) Παληὸς Κων)νος, 15) Σκανδαλάκης Νικόλαος, 16) Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, 17) Κοτσώνης Μιχαήλ, 18) Παπαπέτρου Ἰωάννης, 19) Στειρόπουλος Νικόλαος, 20) Κοντογιαννόπουλος Νικόλαος, 21) Λαμπράκης Γρηγόριος, 22) Γιάννου Ἀσημίνα, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30)....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
1) Πωλιουδάκης Ἰωάννης, 2) Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, 3) Χαρίτος Γαβριὴλ, 4) Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, 5) Βογιατζῆς Γεώργιος, 6) Νομικὸς Μᾶρκος, 7) Γουλανδρῆς Ἰωάννης, 8) Μυριδάκης Μιχαὴλ, 9) Κατσαφᾶδος Γεώργιος, 10) Πατέρας Ἀδαμάντιος, 11) Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, 12) Ξενοδοχειάρης Περίανδρος, 13) Μεταξᾶς Γεράσιμος, 14) Σακελλαρόπουλος Γεώργιος, 15) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 16) Γκίλλας Ἀρίσταρχος, 17) Κοτσώνης Μιχαὴλ, 18) Αὐγερινὸς Ἀθανάσιος, 19) Ἀλαβᾶνος Νικόλαος, 20) Μπρεδήμας Ἠλίας, 21) Παπαδημητρίου Ἰωάννης, 22) Μπενᾶ Ἑλένη, 23) .... 24) .... 25).... 26).... 27).... 28).... 29).... 30)....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
1) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 2) Γκαργκάνας Χρῆστος, 3) Κατσιάμπας Φώτιος, 4) Εὐστρατιάδης Σοφοκλῆς, 5) Κακαγιάννης Γεώργιος, 6) Γεροθανάσης Φώτιος, 7) Παυλόπουλος Ἀθανάσιος, 8) Τριανταφύλλου Ἀντώνιος, 9) Ράλλης Κων)νος, 10) Ἀποστολάκος Χρῆστος, 11) Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, 12) Κωνσταντινίδης Ἀθανάσιος, 13) Βαρβιτσιώτης Νικηταρᾶς, 14) Θανόπουλος Δημήτριος, 15) Κεφαλογιάννης Ἰωάννης, 16) Τυρρῆς Ἰωάννης, 17) Γραμματίδης Χρῆστος ἢ Τάκης, 18) Κανδηλιάρης Χρυσόστομος, 19) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 20) Χατίπογλου Χασάν, 21) Παπαδημητρίου Ἰωάννης, 22) Σβώλου Μαρία, 23) .... 24) .... 25) .... 26) .... 27) .... 28) .... 29) .... 30) ....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
1) Παπαγεωργίου Γεώργιος, 2) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 3) Ζαρντινίδης Νικόλαος, 4) Κονίτσας Θεμιστοκλῆς, 5) Ἀθανίτης Χρῆστος, 6) Παπαπέτρου Ἰωάννης, 7) Περρωτῆς Ἀριστομένης, 8) Παπαχρήστου Ἀθανάσιος, 9) Πάντος Ἀντώνιος, 10) Πιπῖνος Εὐάγγελος, 11) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 12) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 13) Σκορδίλης Ἐμμανουήλ, 14) Τρικούπης Κωνσταντῖνος, 15) Προκοπίδης Ἰωάννης, 16) Καρασπήλιος Ἀπόστολος, 17) Γόντικας Δημήτριος, 18) Θεολογίτης Αὔγουστος, 19) Βασιλᾶτος Γεράσιμος, 20) Χριστόπουλος Κωνσταντῖνος, 21) Τσόχας Νικόλαος, 22) Τσαρουχᾶς Γεώργιος, 23) .... 24).... 25).... 26).... 27).... 28).... 29) .... 30)....
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΥ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
1) Βαρβιτσιώτης Ἰωάννης, 2) Θανόπουλος Δημήτριος, 3) Γυιόκας Παναγιώτης, 4) Χαρίτος Γαβριὴλ, 5) Εὐταξίας Λάμπρος, 6) Φετᾶ Ὀγλοῦ Ὀσμὰν Νουρῆ, 7) Ἡλιόπουλος Ἰω., 8) Βιτούλιας Γεώργιος, 9) Παπαγεωργίου Νικόλαος, 10) Παπαλουκᾶς Ἀχιλλεύς, 11) Μακρῆς Κωνσταντῖνος, 12) Μπρωκούμης Τιμολέων, 13) Ἐρμείδης Χάρης, 14) Ματθαιουδάκης Γεώργιος, 15) Τζαμπάζης Ἰωάννης, 16) Λιανουλόπουλος Δημήτριος, 17) Πάντος Ἀντώνιος, 18) Σιῶζος Κωνσταντῖνος, 19) Καψάλης Θᾶνος, 20) Μπρεδήμας Ἠλίας, 21) Ἡλιοῦ Ἠλίας, 22) Εὐαγγελίδης Ἰωάννης, 23).... 24).... 25).... 26).... 27) .... 28).... 29).... 30)...
Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν διανομὴν πιτύρων εἰς τοὺς κτηνοτρόφους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀποχωροῦν τῆς αἰθούσης ἅπαντες οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).
§11Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ κανονικοῦ ἐφοδιασμοῦ τῶν κτηνοτρόφων μὲ πίτυρα, διότι μὲ τὸ ἐφαρμοζόμενον σύστημα, τὰ πίτυρα γίνονται ἀντικείμενον μαύρης ἀγορᾶς καὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται αἱ ἀνάγκαι τῶν κτηνοτρόφων.
§12Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δυνάμει ἀγορανομικῆς διατάξεως τὰ πίτυρα τῶν μύλων τῶν ἐργαζομένων ἐπὶ ἐμπορίᾳ, ἐδεσμεύθησαν εἰς μὲν τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης εἰς ποσοστὸν 30 ἕως 40%, εἰς δὲ τὰς ἐπαρχίας κατὰ ποσοστὸν 10 ἕως 30. Εἰς μερικοὺς δὲ Νομοὺς ἐδόθη τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Νομάρχας νὰ προβαίνουν εἰς δέσμευσιν μέχρις 80% ὡς ἐγένετο εἰς τὸν Νομὸν Κερκύρας. Εἰς τοὺς κυλινδρομύλους εὑρίσκεται καὶ παρακολουθεῖ τὴν παραγομένην ποσότητα πιτύρων ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος κατατοπίζει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας περὶ τῶν παραχθεισῶν ποσοτήτων πιτύρων, τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ τὰς διαθέτει διὰ διατακτικῶν εἰς μεμονωμένους κτηνοτρόφους ἢ εἰς συνεταιρισμούς. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ διατίμησις διὰ τὰ διατιθέμενα ἐλευθέρως ὑπὸ τῶν κυλινδρομύλων πίτυρα, ἀσκεῖται δὲ αὐστηρὸς ἀγορανομικὸς ἔλεγχος ὥστε νὰ διατίθενται ταῦτα, τὰ δεσμευμένα, βάσει τῆς διατιμήσεως. Λόγῳ τῆς τελειοποιήσεως τῶν μηχανημάτων τῶν κυλινδρομύλων, ἐλαχίστη ὠφέλιμος καὶ θρεπτικὴ οὐσία παραμένει πλέον ἐπὶ τῶν πιτύρων. Μελετῶ καὶ τὴν ὁλοκληρωτικὴν δέσμευσιν αὐτῶν, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα παρουσιάζει δυσχερείας καὶ διότι θὰ πλήξῃ τοὺς κυλινδρομύλους καὶ διότι δὲν ὑπάρχει ὄργανον, φορεὺς ὅστις θὰ ἀναλάβῃ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν διατηρήσεως, διαθέσεως κλπ. Πάντως, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, μὲ τὴν προσήκουσαν προσοχὴν καὶ αὐστηρότητα, παρακολουθεῖ τὸ ὅλον θέμα τῶν πιτύρων καὶ θὰ ἐπιβάλῃ αὐστηρὰς κυρώσεις, κατὰ παντὸς παραβάτου, σύμφωνα μὲ τὰς αὐστηρὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἔχω δώσει εἰς τὰ ἀγορανομικὰ ὄργανα, ὥστε νὰ προστατευθῇ ἡ κτηνοτροφία μας καὶ ἡ πτηνοτροφία.
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Ἠ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀφορώσης τὸν τρόπον διενεργείας τῶν ἐκλογῶν.
§14Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, σπανιώτατα εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρηκολούθησεν ἐπερώτησιν μὲ τόσην προσοχήν, ἐνδιαφέρον καὶ πάθος, ὅσον τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ παρακολουθήσῃ τὰς συζητήσεις ἐπὶ τῶν προτάσεων περὶ παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον ὡρισμένων μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις τούτων ἀναφερομένας εἰς τὸν τρόπον διενεργείας τῶν ἐκλογῶν. Κατὰ τὰς διενεργηθείσας ἐσχάτως ἐκλογάς, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρημποδίσθη σκαιῶς νὰ ἀσκήσῃ τὸ κυριαρχικόν του δικαίωμα καὶ κατ’ ἀκολουθίαν νὰ ἀντιπροσωπευθῇ συμφώνως πρὸς τὴν θέλησίν του. Εἶδεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ νοθεύεται ἡ ψῆφος του μὲ 500.000 ἀνυπάρκτους ἢ πλασματικὰς ψήφους καὶ εἶδε νὰ ρίπτωνται εἰς τὴν πλάστιγγα ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ 150.000 ψῆφοι τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, συμφώνως πρὸς τὴν θέλησιν καὶ τὰ σχέδια τῶν δυναμένων νὰ ἐκβιάζουν τὴν στρατευμένην νεολαίαν, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τοποθέτησιν οὐσιαστικὰ διαφορετικὴν ἀπὸ ἐκείνην τῶν πατέρων καὶ τῶν ἀδελφῶν των, συμφώνως πρὸς τὴν θέλησιν τῶν ὀργανωτῶν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὑποστὰς τὸν πλέον ταπεινωτικόν, τὸν πλέον ἐξευτελιστικὸν καταναγκασμὸν διὰ νὰ ψηφίσῃ παρὰ τὴν θέλησίν του εἰς μίαν ζούγκλαν, εἰς ἕνα ὄργιον βίας καὶ αἵματος καὶ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τοῦ ροπάλου τοῦ τραμπούκου, τοῦ ὁπλίτου καὶ τοῦ ὁμαδάρχου τῶν ΤΕΑ, ὡδηγήθη δορυάλωτος εἰς τὰς κάλπας καὶ εἴτε ἐψήφισεν ἀνοικτά, χωρὶς νὰ δέχεται νὰ καλύψῃ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματός του ὑπὸ τὰς ἐγγυήσεις τῆς μυστικότητος, εἴτε ἐχρησιμοποίησε τὰ χειρόγραφα ψηφοδέλτια, μὲ τὰ διάφορα συνθηματικὰ σημεῖα καὶ πολυχρώμους ἐγγραφάς, ὥστε νὰ παράσχῃ ἀπόδειξιν ὑποταγῆς εἰς ἐκείνους ποὺ θὰ ἔπρεπεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καὶ μόνον νὰ ἕλκουν τὴν ἐξουσίαν των. Ἔτσι ἐψήφισεν ὁ «κυρίαρχος Λαός», εἰς μίαν χώραν ὅπου καλλιεργεῖται μέχρις ἀηδίας τὸ ἀπατηλὸν σύνθημα, ὅτι ἀνήκει εἰς τὸν ἐλεύθερον κόσμον. Δι’ αὐτό, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς βλέπει τὴν συζήτησιν περὶ τῆς παρωδίας τῶν ἐκλογῶν, ὑπὸ μορφὴν μάχης διὰ τὴν ἀποκατάστασίν του εἰς τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοκρατίας εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ ἐπερωτήσεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ ὅτι εἶναι ἐπίσης πέραν τοῦ ὀρθοῦ καὶ εὔστοχον, ὅτι εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου τῆς παρούσης περιόδου τῆς Βουλῆς πρώτη ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησις περὶ τοῦ τρόπου διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας προῆλθεν ἡ παροῦσα Βουλή. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπακολουθήσουν, ἀφοροῦν εἰς τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Σώματος, ἤτοι εἰς τὸ ἄν, ὡς εἶναι συντεθειμένη ἡ Βουλή, πράγματι ἀντιπροσωπεύει τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἂν ἡ Κυβερνητικὴ εἰς τὴν Βουλὴν πλειοψηφία ὑπάρχῃ ἐντολῇ τοῦ λαοῦ ἢ μὲ στυγνὰ μέσα βίας καὶ ἀναίσχυντον νοθείαν, ἐμφανίζεται ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ἐνῷ ἁπλῶς ἐσφετερίσθη τὴν ἐξουσίαν. Τοιαύτη εἶναι ἡ σημασία τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Ἀναφέρεται εἰς αὐτὴν τὴν τύχην τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν τῆς Χώρας, εἰς τὸ μέλλον τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως θὰ μᾶς ἀντιταχθῇ μία ἀντίστροφος δικονομικῆς τάξεως ἀντίρρησις, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὕτη στρέφεται κατὰ ἄλλης Κυβερνήσεως καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία διενήργησε τὰς ἐκλογάς. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐπιτρέπει τοιούτου εἴδους ἀντιρρήσεις. Ἡ συζήτησις εἶναι πολιτικὴ καὶ τὸ θέμα εἶναι πολιτικόν. Ἡ ἄσκησις τῆς ἐξουσίας εἶναι συνεχὴς ὑπὸ τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ὅταν δι’ ὀλίγων ἑβδομάδων διακόπτεται ἡ διακυβέρνησις τῆς Χώρας ὑπὸ μιᾶς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἔρχεται διὰ 3–4 ἑβδομάδας εἰς τὴν ἐξουσίαν μία Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις μὲ κρατικὸν ὀργανισμὸν ἕτοιμον, μὲ διαταγὰς ἑτοίμους μὲ ἐκλογικοὺς καταλόγους ἑτοίμους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ σοβαρᾶς διακοπῆς ἀσκήσεως τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ. Ἀλλὰ ἐπίσης, δὲν ἔχει σημασίαν, ἐὰν μετέχουν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν οἱ αὐτοὶ Ὑπουργοὶ ἢ ὡρισμένοι Ὑπουργοί, ἤλλαξαν Ὑπουργεῖα. Διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ὁ καρπός, τὸ γέννημα τῶν παρανόμων ἐνεργειῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., αἱ ὁποῖαι κατέληξαν εἰς τὸ νὰ ὁδηγήσουν τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι τετράκις ἐσχημάτισεν, ὁ ἐκ Σερρῶν βουλευτὴς κ. Καραμανλῆς, Κυβέρνησιν. Τὴν πρώτην φορὰ ἐσχημάτισε Κυβέρνησιν ὡς εὐνοούμενος χρισθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, χωρὶς νὰ ἔχῃ πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλὴν ἢ Κόμμα. Τὰς ἄλλας δύο φορὰς ἐσχημάτισε Κυβέρνησιν ἐπιτυχὼν πραγματικὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία προῆλθε συνεπεία δολίων, ἀνίσων καὶ ἀντιδημοκρατικῶν ἐκλογικῶν νόμων. Ἀλλὰ σχηματίζει τὴν παροῦσαν τετάρτην Κυβέρνησίν του ὡς σφετεριστὴς τῆς ἐξουσίας. Διότι δὲν προῆλθεν ἡ πλειοψηφία του ἀπὸ ἐκλογικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι τὸν ηὐνόησαν, ἀλλὰ διὰ τῆς βίας καὶ νοθείας, ἀλλοιώσεως τῆς θελήσεως τῶν Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ἀντικατεστάθη διὰ τῆς θελήσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τῶν ΤΕΑ καὶ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ φθάσῃ ἐκεῖ ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. Ὑπάρχει μία διαλεκτικὴ εἰς τὴν ἐξουσίαν τῶν Λαῶν παρὰ τὴν θέλησίν των. Ὑπάρχει μία ἀναγκαστικὴ διαδικασία ποὺ ὑποχρεώνει ὅσους ὡς στόχον θέτουν, νὰ ἐξουσιάζουν τὸν λαόν, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει. Τοὺς ὑποχρεώνει τελικὰ νὰ προσφύγουν εἰς τὴν πλέον ἀνενδοίαστον καὶ ὠμὴν βίαν. Ἠμπορεῖ διὰ μίαν φορὰν ἕνας μὴ δοκιμασθεὶς καὶ φθαρεὶς πολιτικὸς νὰ γίνῃ ἀνεκτός. Ἠμπορεῖ πανοῦργοι ἐκλογικοὶ νόμοι, συντασσόμενοι μὲ τὴν προμελέτην νὰ φέρουν πλειοψηφίαν βουλευτῶν εἰς τὴν μειοψηφίαν τῶν ψηφοφόρων, νὰ δώσουν μίαν παράτασιν. Ἔρχεται, ὅμως, ἡ ὥρα, ὅπου ἕνας ἄνισος νόμος εἶναι δυνατὸν νὰ στραφῇ ἐναντίον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὸν ἐπενόησε. Τότε χρειάζεται ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ μεγάλα μέσα· ὁ βιασμὸς τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958, ἔγινε φανερόν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐδημιουργήθησαν αἱ προϋποθέσεις, ὥστε, διὰ τῆς ὁμαλῆς δημοκρατικῆς ἐξελίξεως διὰ τῆς κανονικῆς λειτουργίας τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ συστήματος νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ ἄνοιγμα τοῦ νόμου πρὸς μίαν ριζικὴν ἐθνικὴν δημοκρατικὴν ἀλλαγήν, πρὸς μίαν δημοκρατικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνάπλασιν, πρὸς μίαν χειραφέτησιν τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ὑποτελείας καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως, πρὸς μίαν ἀποδέσμευσιν τοῦ ἐμψύχου καὶ ἀψύχου παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας, ὥστε νὰ ἐπιδοθῇ μὲ ἐπιτυχίαν ὁ λαὸς εἰς τὴν οἰκοδόμησιν τῆς ὑλικῆς εὐημερίας του, τῆς πολιτικῆς του προκοπῆς, τῆς γνησίας πολιτικῆς ἐλευθερίας, πότε νὰ ἀσκήσῃ ἐμπράκτως τὰς πολιτικὰς ἐλευθερίας, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ εἰς τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ ἀνισότης καὶ ἐκμετάλλευσις καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἄσκησίν των. Ὅταν, ὅμως, ἔγινε μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 τοῦτο φανερόν, ὅτι ἠμπορεῖ εἰρηνικὰ νὰ ἀνοίξῃ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ὁ δρόμος πρὸς μίαν δημοκρατικὴν οἰκοδόμησιν τῆς ἐθνικῆς ζωῆς του, αἱ δυνάμεις τῆς ὑποτελείας, τῆς ἐκμεταλλεύσεως, τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας καὶ ὀπισθοδρομήσεως κατελήφθησαν ἀπὸ πανικὸν καὶ ἤρχισαν νὰ προπαρασκευάζουν τὰς προϋποθέσεις παραβιάσεως τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐξεπονήθησαν δύο σχέδια. Τὸ πρῶτον, ὑπῆρξε μακρόπνοον καὶ ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή του ἀμέσως ἀπὸ τοῦ 1958. Τὸ δεύτερον, ἀφεώρα τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα καὶ ἐφαρμοσθέν, ὑπερηκόντισε καὶ αὐτὰς τὰς προδιαγραφὰς τοῦ συντάκτου του. Τὸ πρῶτον σχέδιον, ὑπῆρξεν ἕνα σχέδιον καταπιέσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἠσκήθη ἐπὶ ὁλόκληρον τετραετίαν μία ἐκστρατεία πολιτικοῦ ἐξανδραποδισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ἓν τέταρτον τοῦ ὁποίου ἐθεωρήθη, μόνον καὶ μόνον διὰ τὰς ἰδέας του καὶ πολιτικήν του τοποθέτησιν, ὡς ἀνῆκον εἰς τὸ περιθώριον τῆς προστασίας του ὑπὸ τῶν νόμων. Ἤρχισε νὰ ἐμφυσῆται εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τὸ ὅτι κατὰ τῶν Ἀριστερῶν κἄθε τι εἶναι ἐπιτετραμμένον καὶ κἄθε αὐθαιρεσία των ἐναντίον των, ἀποδίδει καὶ προαγωγὰς καὶ ἐπαίνους καὶ ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς αὐτά, ὅπως ὑπεστηρίχθη καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὑπὸ τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Ἐφθάσαμεν οὕτω, κατὰ τὸ διάστημα τῆς τετραετίας ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ 1958, εἰς τὴν ἄσκησιν διοικήσεως διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἀξιοποίνων πράξεων, αὐθαιρέτων συλλήψεων καὶ κακοποιήσεων, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦν ἑκατοντάδες καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων, κατ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐφθάσαμεν εἰς πράξεις προβοκατόρων, ὅπως οἱ ἐμπρησμοὶ γραφείων τῆς Ε.Δ.Α., διὰ νὰ κατηγορηθοῦν ἐν συνεχείᾳ τὰ στελέχη μας, ὅτι προέβησαν εἰς ἐμπρησμούς, εἰς τοποθέτησιν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, διὰ νὰ κατηγορηθοῦν ἐν συνεχείᾳ ὡς συγκεντρώνοντες ἐκρηκτικὰς ὕλας. Ἐφθάσαμεν εἰς πράξεις προμελετημένης σκαιᾶς περιϋβρίσεως τοῦ Κοινοβουλίου ἐν τῷ προσώπῳ βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α., διὰ τῆς κακοποιήσεώς των καὶ χυδαίας καὶ ἀπρεποῦς πρὸς αὐτὰ συμπεριφορᾶς ἐκ μέρους καὶ κατωτάτων ἀκόμη ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ δώδεκα ἐτῶν ζῶμεν ὑπὸ συνθήκας πλήρους ὁμαλότητος, ἀρχίζουν ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ 1958 νὰ συγκεντροῦνται νέφη καὶ νὰ ἀκούωνται βρονταί. Παρουσιάζεται ὑποτροπὴ εἰς τὰ ἔκτακτα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν κατάλοιπα τῆς ἀνωμάλου περιόδου. Ἐκτοπίσεις, παραπομπαὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα στρατοδικείων διὰ τὴν ἔκδοσιν ἐντύπων πολιτικοῦ περιεχομένου, διώξεις τοῦ τύπου καὶ τοῦ βιβλίου καὶ πλήρης κατάργησις τοῦ θεμελιώδους θεσμοῦ τῆς ἐλευθεροτυπίας. Ὑποτροπὴ καὶ ἔντασις τῶν διώξεων διὰ τῆς παραπομπῆς εἰς στρατοδικεῖα κατὰ τὸν Τεταρτοαυγουστιανὸν νόμον 375, μὲ σκοπόν, ὄχι τὴν δίωξιν τοῦ ἐγκλήματος, ἀλλὰ διαβολὴν τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων. Ἐπεμβάσεις εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, οἱ Νομάρχαι καταργοῦν Διοικητικὰ Συμβούλια Σωματείων καὶ συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων παντὸς βαθμοῦ καὶ τοποθετοῦν ἄλλους παρὰ τὸν νόμον καὶ ἔχομεν ἀπὸ τοῦ 1957 μέχρι σήμερον ἑκατοντάδας ἀκυρωτικὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, μὲ τὴν παγίαν αἰτιολογίαν, ὅτι δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Νομαρχῶν ἡ καθαίρεσις μελῶν τῶν διοικητικῶν συμβουλίων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Καὶ παρὰ ταῦτα, ἐν γνώσει τῆς παρανομίας συνεχίζεται ἡ ἐπέμβασις. Πέραν τούτου. Κατὰ τὰς ἀρχαιρεσίας διὰ τὴν ἀνάδειξιν διοικητικῶν συμβουλίων τῶν ἐργατικῶν κέντρων καὶ λοιπῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, ἔχομεν τὴν γνωστὴν ἐπέμβασιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεως τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας, νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸ πῶς θὰ ἐπηρεάσῃ τὰς ἐκλογὰς τῶν συνδικάτων διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἐκλογῆς ἐκείνων ποὺ εἶναι ἀρεστοὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας. Εἰς τὰς γεωργικάς, ἀκόμη, συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, αἵτινες, ὅπως εἶναι γνωστόν, εἶναι οἰκονομικαὶ ἑνώσεις, εἰς τὰς ὁποίας μετέχουν οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἴδιοι, εἶναι οἱ ἁρμοδιώτεροι νὰ γνωρίζουν ποῖοι εἶναι οἱ τιμιώτεροι, ἱκανώτεροι καὶ χρηστότεροι διὰ νὰ τοὺς ἐκλέξουν ὡς μέλη διοικητικῶν συμβουλίων, κατὰ χιλιάδας καθαιροῦνται μέλη τῶν διοικητικῶν συμβουλίων. Ἔχομεν περαιτέρω τὰς ἐπεμβάσεις εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν τοῦ τόπου μας, καὶ τὴν ἀστυνόμευσιν τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς Χώρας, μετὰ τὰς γνωστὰς ἐγκυκλίους τῆς Α.Σ. Δ.Α.Ν., περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ἀναγνώσεως ὡρισμένων βιβλίων. Πέραν ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕνα πάγιον καθεστὼς ἀπὸ τοῦ 1958 καὶ ἐντεῦθεν, ἔχομεν μίαν βαθεῖαν ἀλλοίωσιν τοῦ πολιτεύματος, διὰ τῆς φασιστικοποιήσεως ἐκ τῶν ἔσω τοῦ καθεστῶτος, ἥτις μεταπολεμικῶς δὲν ἐκδηλοῦται διὰ μιᾶς παλαιοῦ τύπου πορείας, πρὸς τὴν Ρώμην ἢ ἐμπρησμοῦ τοῦ Ράϊχσταγ, ἀλλὰ ὑποσκάπτεται ἐκ τῶν ἔσω τὸ πολίτευμα, μὲ προσπάθειαν διατηρήσεως τῶν ἐξωτερικῶν τυπικῶν γνωρισμάτων τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ἀπομένει οὐσιαστικῶς τίποτε, οὔτε ἀντιπροσωπευτικότης τοῦ κοινοβουλίου, οὔτε οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς δημοκρατίας. Ἔχομεν αὐτὴν τὴν βαθμιαίαν ἀλλοίωσιν τοῦ πολιτεύματος. Ἔχομεν, ὅμως, καὶ φανερὰς πολιτικὰς πράξεις ἀπείρως ἀνησυχηστικάς. Ἔπειτα ἀπὸ τόσα ἔτη ὁμαλότητος, ἔχομεν μίαν προσπάθειαν ἀναζωπυρώσεως τῶν παθῶν, ἀναζωπυρώσεως τοῦ διχασμοῦ, τοῦ φανατισμοῦ, τῆς μισαλλοδοξίας. Φυσικά, ὅταν κινδυνεύουν τὰ προνόμια τῶν ὀλίγων ἐπιστρατεύεται ἡ ἐθνοκαπηλεία καὶ ἡ πατριδοκαπηλεία, ὅπως καὶ πάντοτε συνέβη κατὰ τὴν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Πάντοτε γίνεται ἐπίκλησις τοῦ ἐπιχειρήματος τῆς προδοσίας καὶ αὐτὸ ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὸ ἔπακρον, καθ’ ἣν στιγμὴν οὐδὲν γεγονὸς ἐδικαιολόγει τοῦτο. Καὶ μάλιστα ἀκριβῶς, κατὰ τὴν προηγουμένην νομοθετικὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ μέρους τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐγένετο ἀπαλλοτρίωσις κατὰ μεγάλην ἔκτασιν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου καὶ διάφοροι προνομιακαὶ παραχωρήσεις ἀποικιακοῦ τύπου πρὸς τὸ ἁρπακτικὸν ξένον κεφάλαιον, ὅπως ἐπίσης καὶ παραχωρήσεις, βάσει ὀλέθρου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν στρατηγικῶν σκοπῶν τῶν ξένων πατρώνων των, τῶν ὁποίων ἀντλοῦν τὴν ἐξουσίαν μὲ ἀπεριόριστον ἀδιαφορίαν διὰ τὴν εἰρήνην, τὴν ἀνεξαρτησίαν, τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας καὶ ἀκόμη διὰ τοὺς κινδύνους ἀφανισμοῦ τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐνῷ αὐτοὶ θέτουν εἰς κίνδυνον τὴν Χώραν καὶ τὸν λαόν, δὲν ἐδίστασαν νὰ ἐπιστρατεύσουν ἐναντίον τῆς Ε.Δ.Α. τὸ ὅπλον τῶν ἐξωτερικῶν κινδύνων. Εἰς ἐπικουρίαν δὲ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ ὠργάνωσαν καὶ ποικίλας νεοφασιστικὰς ὀργανώσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ γνωστὴ ΕΚΟΦ καὶ ἡ ἑτέρα ὀργάνωσις ποὺ ἀπέστειλε, καλυπτομένη ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν, τὰς γνωστὰς ἀπειλητικὰς ἐπιστολὰς πρὸς τοὺς πολιτικοὺς ἡγέτας τῆς χώρας. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἰς τὰς πόλεις ἀνετέθη εἰς τὰς νεοφασιστικὰς ὀργανώσεις, εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀνετέθη εἰς τοὺς τραμπούκους καὶ τὰ Τ.Ε.Α., ἐκ τῆς δράσεως τῶν ὁποίων ἐσημειώθησαν γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἠλλοίωσαν τὴν μορφὴν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Τὸ κυριώτερον, ὅμως, μέσον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίχθη τὸ μακρόπνοον σχέδιον τῆς 4ετίας εἶναι τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, οἱοσδήποτε μὴ φιλικὰ διακείμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον νὰ ἀναλάβῃ ἐργασίαν εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας ἢ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ἢ Συνεταιρισμοὺς ἢ ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ εἰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ ζητοῦν πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, προκειμένου νὰ ἀναλάβῃ παρ’ αὐταῖς κἄποιος ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ὅπως γνωρίζετε, μὲ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ παρεμβατισμοῦ, κἄθε ὑπόθεσις πολίτου εἰς οἱονδήποτε τομέα, ἐξαρτᾶται ἀπὸ κἄποιο ἢ ἀπὸ περισσότερα τοῦ ἑνὸς κρατικὰ ὄργανα. Τοιουτοτρόπως παρέχεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐχέρεια νὰ ἐξαναγκάζῃ τοὺς πολίτας νὰ προβοῦν εἰς πράξεις, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ προβοῦν καὶ νὰ προέλθουν εἰς πολιτικοὺς συμβιβασμούς, εἰς τοὺς ὁποίους κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν θὰ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ προέλθουν. Ἰδίᾳ πίεσις ἠσκήθη εἰς τοὺς πολίτας καὶ διὰ τοῦ συστήματος τῶν ἀνοικτῶν φακέλλων, δηλαδή, διὰ τῆς μεθόδου τῆς προσκλήσεως τῶν πολιτῶν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν κλπ. Ἐὰν ὁ πολίτης δὲν φαίνεται διατεθειμένος νὰ προέλθῃ εἰς τὸν ἐπιθυμούμενον πολιτικὸν συμβιβασμόν, θὰ ὑποστῇ μυρίους ἐξευτελισμούς, σωματικὰς ἐρεύνας, παντὸς εἴδους ταπεινώσεις, ὥστε τελικὰ νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὴν ἐπιθυμουμένην ἐνέργειαν. Ἔφθασεν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις νὰ διανέμῃ τοὺς ἀγροτικοὺς κλήρους βάσει πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ ἀκόμη διὰ τῆς αὐτῆς μεθόδου νὰ διανέμῃ τὰς ἐργατικὰς κατοικίας, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, ὡς γνωστὸν γίνονται διὰ κρατήσεων, ἐπιβαλλομένων ἐφ’ ὅλων τῶν ἐργαζομένων. Ἀκόμη αἱ πιστώσεις τῆς Α.Τ.Ε. παρέχονται μόνον εἰς τοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ ἄδειαι τῶν πλανοδίων μικροπωλητῶν διὰ νὰ δοθοῦν ἀπαιτεῖται νὰ προϋπάρχῃ λευκὸν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνεπαισθήτου τινὸς ζητήματος, ἡ παροχὴ τῶν ἀδειῶν εἰς τοὺς πλανοδίους μικροεπαγγελματίας. Εἰς τὴν πόλιν μόνον τῆς Θεσ)νίκης ὑπάρχουν 5.000 πλανόδιοι μικροεπαγγελματίαι. Σκεφθῆτε πόσοι ὑπάρχουν εἰς τὰς ἄλλας πόλεις καὶ πόσοι περιμένουν νὰ ζήσουν ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πλανοδίου μικροπωλητοῦ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ μεθοδεύματος καταδικάζονται εἰς τὸν διὰ πείνης θάνατον, ὅσοι δὲν θελήσουν νὰ ὑποκύψουν εἰς τὰς ὀρέξεις τῆς Κυβερνήσεως. Τελευταίως, μάλιστα, ἡ αὐτὴ πίεσις ἐστράφη καὶ πρὸς μονίμως ἐγκατεστημένους ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι εἶδον τὴν πελατείαν των νὰ ἀπομακρύνεται ἀπὸ αὐτούς, τῇ συστάσει τῆς ἀστυνομίας, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ συμβαίνει νὰ ἔχουν πολιτικὸν φρόνημα διάφορον τῆς Κυβερνήσεως. Τέλος καὶ διὰ νὰ μεταναστεύσῃ κανείς, ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι φίλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα, ὄχι μόνον ὁ μεταναστεύων, ἀλλὰ καὶ οἱ συγγενεῖς του οἱ παραμένοντες εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἄδεια τοῦ ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων, ἡ ἄδεια θήρας, ἡ ἄδεια ξυλεύσεως, δίνονται μόνον εἰς ὅσους ἔχουν λευκὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἀκόμη ἐμποδίζεται ὁ λαὸς νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α. Ὁσάκις βουλευτὴς τῆς Ε.Δ. Α. ἔφθανε εἰς τὴν ἐπαρχίαν, παρηκολουθῆτο ἀπὸ πεντάδα καὶ πλέον χωροφυλάκων, ὥστε οὐδεὶς πολίτης νὰ δυνηθῇ νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ αὐτόν, χωρὶς νὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας τῶν ἀνωτέρω διωγμῶν, ποὺ ἀνέφερον. Ἀκόμη καὶ ἡ ἀνάγνωσις ἐφημερίδος φιλικὰ κειμένης πρὸς τὴν Ε.Δ.Α. εἶναι πρᾶγμα ἀπηγορευμένον καὶ ἀποτελεῖ, πράγματι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀληθῆ ἡρωϊσμὸν δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτολμήσῃ ἐμφανῶς τοιαύτην πρᾶξιν. Δυστυχῶς, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σατανικοῦ αὐτοῦ προγράμματος ἐχρειάσθη καὶ ἡ ἀνοχὴ καὶ ἄλλων πολιτικῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἐπίστευσαν, ὅτι ἐκ τῆς ἀσκουμένης εἰς βάρος τῆς Ε.Δ.Α. πιέσεως, θὰ ὠφεληθοῦν ἐκεῖναι πολιτικῶς. Καὶ συνέβη, ὅταν κατειγγέλλοντο χαρακτηριστικαὶ πιέσεις τῶν δημοκρατικῶν πολιτῶν, αἱ ἄλλαι πολιτικαὶ δυνάμεις νὰ παρακολουθοῦν ἀφ’ ὑψηλοῦ τὰς καταγγελίας καὶ ὁ φιλικὸς πρὸς αὐτὰς τύπος νὰ ἀποφεύγῃ νὰ ἐνημερώσῃ περὶ αὐτῶν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὡς νὰ μὴ συνέβη οὐδέν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκαλλιεργήθη ἡ συνείδησις εἰς τὴν πλειονότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἡ νοθεία καὶ ἡ βία, ὅταν στρέφεται κατὰ τῶν ὀπαδῶν τῆς Ε. Δ.Α. εἶναι κάτι τι τὸ ἐπιτρεπτὸν καὶ νόμιμον. Τὰ δυσάρεστα, ὅμως, ἀποτελέσματα δὲν ἤργησαν νὰ ἀναφανοῦν. Διότι ἡ δημοκρατία εἶναι ἀδιαίρετος καὶ ὅταν οἱ κανόνες της παραβιάζονται πρὸς μίαν κατεύθυνσιν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ παραβιασθῇ ἐντὸς ὀλίγου καὶ πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις. Ἡ βία δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ γενικευθῇ. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν καὶ αἱ ἄλλαι πολιτικαὶ μερίδες εἰς τὸ τέλος ἐπλήρωσαν τὴν ἀνοχήν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς βίας εἰς βάρος τῶν ὀπαδῶν τῆς
Ε.Δ.Α.
Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπανεπαύθη εἰς τὸ μακρόπνοον 4ετὲς σχέδιόν της. Καὶ πρὶν φθάσῃ εἰς τὰς ἐκλογὰς δὲν παρέλειψεν νὰ λάβῃ κάθε λογῆς ἐγγύησιν, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ κάθε αἰφνιδιασμόν, διότι ἐγνώριζεν, ὅτι ὁ λαὸς διάκειται ἐχθρικῶς ἀπέναντί της. Κατ’ ἀρχὴν ἀπέφυγε νὰ βασισθῇ εἰς τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1961 καὶ ἔθεσεν ὡς βάσιν ἐν μέρει τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 καὶ ἐν μέρει τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, δίδουν σημαντικῶς ἠλλοιωμένην τὴν εἰκόνα τοῦ πληθυσμοῦ τῶν διαφόρων ἐκλογικῶν διαμερισμάτων, τόσον ἠλλοιωμένην, ὥστε εἰς πολλὰ διαμερίσματα μὲ τοὺς ψήφους ποὺ εἰς τὴν δευτέραν ἐκλογικὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν ἐκλέγεται εἷς βουλευτής, νὰ ἐκλέγωνται ἐκεῖ 4 καὶ 5 βουλευταί. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐπέμεινεν εἰς τὸ γνωστὸν καθεστὼς τῶν ἑτεροδημοτῶν, καὶ τέλος διὰ τῆς διοικήσεως ἐπέτυχε τὴν μεγάλην νοθείαν τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων κατὰ τὸ ἔτος 1961. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους καὶ βάσει ἐπισήμων στατιστικῶν στοιχείων, ὅτι εἰς ἑκάστην ἐτησίαν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, ἐγγράφονται εἰς τὰς Ἀθήνας 25 ἕως 28 χιλιάδες νέοι ἐκλογεῖς. Κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐνεγράφησαν 150 χιλιάδες μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ φυσικὰ ἀντιστοίχως καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὁ ἀριθμὸς ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσοστὸν τῶν 50.000 νεοεγγραφέντων νέων ἐκλογέων ἔναντι 10–12 κανονικῶν. Πράγματα καταπληκτικά, δηλαδή. Κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν 5.600 ἑκατομμύρια ἐκλογέων, ἐπὶ συνόλου πληθυσμοῦ 8 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπερβάντων τὸ 21ον ἔτος πολιτῶν, φθάνει μόλις εἰς τὰ 5 ἑκατομμύρια. Εἶναι, ὅμως, τἄχα ὅλοι αὐτοὶ ἐγγεγραμμένοι; Δὲν ὑπάρχουν νέοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀπολυθῆ ἀκόμη ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ, δὲν ἔχομεν ἀκόμη τὸ γεγονὸς τῆς ἀθρόας ἐξόδου 160.000 νέων μεταναστῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 3ης Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας εἰς τὰ Γερμανικὰ καὶ ἄλλα ξένα ὀρυχεῖα; Καὶ ἐν τούτοις, παρὰ τὰ ὑπάρχοντα αὐτὰ στοιχεῖα ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς καταπληκτικοὺς ἀριθμοὺς τῶν 5.600.000 ἐκλογέων. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὸ Σῶμα, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω τοὺς ἐπισήμους αὐτοὺς ἀριθμοὺς τῆς στατιστικῆς εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ ἀναγραφοῦν λεπτομερῶς, διότι ἔχουν μεγίστην σημασίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀναλογιῶν, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἐγγραφῆ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους 5.090.000, παραδόξως καὶ ἀναιτιολογήτως ἐνεγράφησαν 5.600.000. Καὶ ὅμως, ἡμεῖς εἴχομεν προσέξει τὴν λαθροχειρίαν αὐτὴν καὶ ὅταν κατηγγείλαμεν τὰ πράγματα αὐτὰ διὰ τῆς ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1961 ἐπερωτήσεώς μας, ἐθεωρήθησαν ὡς τερατώδη καὶ ἀπίστευτα. Τώρα τὰ διαπιστώνουν, ἐκ τῶν ὑστέρων ὅμως, οἱ ἀδιαφοροῦντες χθὲς εἰς τὰς καταγγελίας μας. Τὰ βλέπουν νὰ ὑλοποιοῦνται. Εἶναι οἱ γνωστοὶ ἀνύπαρκτοι ἐκλογεῖς τῆς Ν. Φιλαδελφείας, τῆς Δάφνης, τοῦ Χολαργοῦ, τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν, οἱ 200 Χωροφύλακες τῆς Πλατ. Ρηγίλλης, οἱ 500 Χωροφύλακες Θεσσαλονίκης, ὁ ἴδιος ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Εἶναι γνωστὸν κατὰ ποῖον τρόπον ἐνεγράφησαν αἱ ἐπὶ πλέον 600.000 νέων ἐκλογέων, ἀνυπάρκτων δύναμαι νὰ εἴπω προσώπων, διὰ τῆς ψήφου τῶν ὁποίων σήμερον παρακάθηνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρόσωπα ὑπαρκτά, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ὑπῆρχον, ἴσως, ἐδῶ, ἐὰν δὲν ἐγένετο τὸ τερατούργημα τῆς ἐγγραφῆς 600.000 ἀνυπάρκτων ἐκλογέων. Πέραν, ὅμως, τοῦ προγραμματισμοῦ τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε καὶ μέτρα ὀργανώσεως μηχανισμοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπετάχθη εἰς τὸ Κόμμα αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ ἐν γένει τοὺς Ὀργανισμούς, ὅσοι ἐκ τῶν ἐντίμων ὑπαλλήλων δὲν ἐδέχθησαν νὰ ὑποτάξουν τὸ καθῆκον των πρὸς τὸ Κόμμα. Συνέπεια τοῦ κομματοποιηθέντος κρατικοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ ἦτο νὰ φθάσωμεν κατὰ τὸ 1961 εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε κἄθε Ἀστυνομικὸν Τμῆμα νὰ ἔχῃ μεταβληθῆ καὶ εἰς ἐκλογικὸν κέντρον τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς ἕνα Κέντρον ποὺ πέραν τῆς κομματικῆς ὀργανώσεως διέθετεν ἄσκησιν ἐξουσίας, οἰκονομικὰ μέσα καὶ ἀσυδοσίαν καὶ ὅταν ἀκόμη ἐγίνοντο αἱ μεγαλύτεραι αὐθαιρεσίαι καὶ παρανομίαι. Εἰς τὸ ἴδιον κατάντημα εἶχον φθάσει καὶ οἱ Νομάρχαι. Ἐπὶ κεφαλῆς ἐδημιουργήθη σύνθετος μυστικὴ ὑπηρεσία Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, ΚΥΠ καὶ δὲν γνωρίζω τὶ ἄλλο μὲ ἔλεγχον τοῦ ραδιοφώνου καὶ μὲ τὰ μυστικὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα διοχετεύοντο ἀφειδῶς πρὸς ἀγνώστους καὶ γνωστὰς κατευθύνσεις μέχρι καὶ τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ τοῦ ἐπαρχιακοῦ ἰδίως τύπου. Μετὰ τὸν μηχανισμὸν φθάνομεν καὶ εἰς τὸ σχέδιον τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, τὸ κείμενον τοῦ ὁποίου περιῆλθεν εἰς χεῖρας μας καὶ πρῶτοι ἡμεῖς ἀνεκοινώσαμεν εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ τοὺς κατεστήσαμεν ἐνημέρους. Ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, εἶναι ἡ ἄσκησις βίας καὶ τρομοκρατίας κατὰ τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία τὰς τελευταίας ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν ἔφθασεν εἰς βαθμὸν ἀπογιγαντώσεως καὶ ἐξεπέρασε καὶ αὐτὰς ταύτας τὰς προβλέψεις τοῦ συντάκτου τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, πραξικοπήματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐδῶ μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὸ Αἰγάλεω, ἐκτυπήθη βαναύσως ἕνας ἄριστος Ἕλλην, ἕνας σεβαστὸς πρεσβύτης, ἕνας διεθνοῦς κύρους διπλωμάτης, ὁ Ἀργυρόπουλος, ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Καὶ ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὰ γεγονότα αὐτά, τοῦ Αἰγάλεω, μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐκλήθη ὡς ὑπασπιστὴς τοῦ κ. Δαβάκη, τοῦ Ὑφυπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως. Φαντασθῆτε, κ. συνάδελφοι, ποίου εἴδους ἀσφάλειαν μᾶς ὑπόσχεται ὁ κ. Τσολάκης. Ἔχομεν ἀκόμη δύο θύματα νεκρούς, τὸν Βελτεμλίδην καὶ τὸν Κερπικίδη καὶ χιλιάδας τραυματισμῶν καὶ διώξεων εἰς βάρος ὀπαδῶν τοῦ ΠΑΜΕ. Οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι ἐδάρησαν, ἐκακοποιήθησαν εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ τμήματα, κατεμηνύθησαν καὶ τραβιοῦνται ἀκόμη εἰς τὰ Δικαστήρια, 60 ἑπομένως, τοῦ ΠΑΜΕ τραυματίαι, 500 συλλήψεις ὑποψηφίων. Διὰ τὸ ὄργιον αὐτό, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀναπτυχθοῦν πολὺ περισσότερα, βάσει ἀδιαψεύστων ἐπισήμων στοιχείων ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κατατεθείσης προτάσεώς μας περὶ παραπομπῆς τοῦ κ. Δόβα καὶ ὡρισμένων ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅλο αὐτὸ τὸ ὄργιον αἵματος καὶ ἡ στυγνὴ τρομοκρατία, ὁλόκληρος ἡ ἀγχώδης αὐτὴ κατάστασις, ἡ ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἐγένετο χάριν παιδιᾶς. Θὰ εἴμεθα πολὺ ἀφελεῖς, ἐὰν ἐπιστεύωμεν, ὅτι τὸ ὄργιον αὐτὸ ἐγένετο ἁπλῶς καὶ μόνον, χάριν ἐπικρατήσεως μιᾶς πολιτικῆς μερίδος τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὄχι, κ. βουλευταί, ἡ κατάστασις αὐτὴ προεκλήθη ἀπὸ πανίσχυρα συμφέροντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ ἐσωτερικόν, ὑπῆρξεν ἐπιθυμία τῶν πατρώνων τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, νὰ παραμείνῃ αὕτη εἰς τὴν ἐξουσίαν, διὰ νὰ μετατραπῇ ἡ Ἑλλὰς εἰς ἕνα ἐπίκεντρον ψυχροῦ πολέμου. Ὑπῆρξεν ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη παρὰ τὰς χλιαρὰς διαψεύσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκαταστάσεως βάσεως ὀλέθρου εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ αὐτὸ ἐξεβιάσθη ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ μεταβληθῇ ἡ χώρα μας εἰς βάσιν ὀλέθρου. Διὰ νὰ ἐνταθῇ ἡ ἀναταραχὴ εἰς τὴν Βαλκανικήν, ποὺ ἠμποροῦσε, πρὸς τὸ συμφέρον ἰδίως τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ λαοῦ της νὰ ἀποβῇ ζώνη εἰρήνης, ἀνεξαρτησίας, ἀσφαλοῦς φιλίας καὶ προκοπῆς. Ἐπιθυμία τῶν πανισχύρων πατρώνων τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ ἦτο νὰ ἐμφανίζεται ἡ Χώρα μας ὡς ἕνα πιόνι ὀξύνσεως τῆς καταστάσεως. Ἐπὶ πλέον ἡ Ἑλλὰς ὡρίσθη χῶρος οἰκονομικῶς ἐκμεταλλεύσιμος καὶ ἔπρεπε νὰ κρατηθῇ εἰς ὑποταγὴν διὰ τὴν προώθησιν συμφερόντων ξένων μονοπωλητῶν ποὺ ἐπιβάλλουν χεῖρα ἐπὶ τοῦ ἐδαφικοῦ πλούτου τῆς Χώρας μας. Εἶναι συμφέρον των νὰ ἔχουν μίαν Κυβέρνησιν τοῦ χεριοῦ των καὶ ὄχι ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, οἱ ὁποῖοι ὑπερασπίζουν σπιθαμὴν πρὸς σπιθαμὴν τὸ πάτριον ἔδαφος διὰ νὰ μὴ καταστῇ ἀποικία τῶν διαφόρων Πεσσινέδων καὶ Κρούπ. Τέλος, μετὰ τοὺς ξένους κατακτητὰς ἔχομεν καὶ τὴν ἐσωτερικὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν, ἡ ὁποία δὲν διστάζει νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν ἑαυτόν της ὡς ἐμπορομεσίτην διὰ νὰ ξεπουλήσῃ τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον τῆς χώρας καὶ νὰ ἀποκομίσῃ παράνομα κέρδη. Καὶ φέρω ὡς παράδειγμα τὴν περίπτωσιν τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἀλουμινίου εἰς τὴν χώραν μας μὲ κόστος 75 ἑκατομμ. δολλάρια καὶ τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἀλουμινίου διπλασίας ἀποδόσεως εἰς τὴν Σαρδηνίαν μὲ 50 ἑκατομμ. δολλάρια κόστος.
§15Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μοῦ ἐπιτρέπετε, ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ ἤθελα ἁπλῶς νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνητε τὰ ἀσύγκριτα, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὴν Σαρδινίαν εἶναι ἐργοστάσιον ἀλουμινίου, ἐδῶ εἶναι ἐργοστάσιον ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου καὶ αἱ συνθῆκαι αἱ γενικώτεραι, αἱ οἰκονομικαί, εἶναι ἐντελῶς διάφοροι εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην. Φαντάζομαι, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἐπανειλημμένως νὰ ἀσχοληθῇ μὲ οἰκονομικὰ θέματα καὶ δι’ αὐτὸ μὴ ἐπιθυμῶν νὰ διακόψω περισσότερον τὸν ρήτορα, τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος, δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω. Ἐθεώρησα μόνον, ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ προβῶ εἰς αὐτὴν τὴν παρεμπίπτουσαν διευκρίνισιν.
§16Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐκφύγωμεν ἀπὸ τὸ κύριον θέμα. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, εἶναι ὀρθόν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συγκρίνωμεν τὰ ἀσύγκριτα, καὶ νὰ συγκρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ μὲ ὁποιαδήποτε ἄλλην Κυβέρνησιν προασπίζουσαν τὰ συμφέροντα τῆς Χώρας της. Ὡς πρὸς τὸ ἀλουμίνιον, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι προϋπόθεσις εἶναι ἡ ὕπαρξις τῆς ἀλουμίνας καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι αὐτονόητον, ὅτι καὶ ἡ παραγωγή της προϋποτίθεται.
§17Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀγοράζομεν τὴν ἀλουμίναν καὶ τὴν φέρομεν. Δὲν χρειάζεται καμμία εἰδικὴ ἐξήγησις. Ὑπάρχουν πλήθη ἐργοστασίων ἀλουμινίου, τὰ ὁποῖα δὲν παράγουν ἀλουμίνα καὶ ἀντιστρόφως, πλήθη ἐργοστασίων ἀλουμίνας, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν δίπλα τους τὸ συμπλήρωμα τοῦ ἀλουμινίου. Ἠμπορῶ αὔριον, ἂν θέλετε, νὰ σᾶς ἀναφέρω 20 παραδείγματα. Δὲν εἶναι κανὲν μυστήριον.
§18Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ παρατείνω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει καὶ μεθαύριον εἰς τὴν συζήτησιν περὶ ἀλουμινίου, θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ἔχω νὰ ἀντιμετωπίσω τὸν κ. Ράλλην καὶ τὸν κ. Μακρῆν, ἐκτρέποντας τὴν συζήτησιν εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκλογικῶν ἐκτρόπων. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, εἶναι τὰ μεγάλα συμφέροντα τῶν ξένων, εἶναι ἡ πρόσδεσις τῆς Χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἶναι ἡ προσπάθεια τῶν ξένων συμφερόντων νὰ ἀποκόψουν τὴν ἐπικοινωνίαν τῆς Χώρας μὲ τὰς ἀνατολικὰς ἀγοράς, πρὸς μεγίστην ζημίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ τὸν ὁποῖον ἐν τούτοις, ἀδιαφορεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἀδιαφορεῖ καὶ διὰ τὴν ἔλλειψιν ἀπασχολήσεως εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως εἰς τὴν χώραν μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τραγικὰ περιστατικά, ὅπως τὸ γραφόμενον σήμερον, ὅτι ἡ Νομαρχία Λαρίσης κατελήφθη ὑπὸ 4.000 νέων ἐπιδιωκόντων νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς καταλόγους μεταναστεύσεως, διὰ νὰ φάγουν ψωμί, ψωμί, τὸ ὁποῖον ἔλλειψεν ἀπὸ τὴν χώραν, καὶ μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν πρὸς τὸν διευθύνοντα τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω, ἂν οἱ νέοι αὐτοὶ εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπηύξησαν τὰς ψήφους του καὶ τὰς ψήφους τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν Λάρισαν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ μεγάλα συμφέροντα εὑρίσκονται ὄπισθεν τοῦ ὀργίου αὐτοῦ. Μία ἀπόδειξις τούτου εἶναι καὶ ἡ σύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, καταρτισθείσης κατὰ τὸ ἥμισυ ἀπὸ αὐλικοὺς καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν μεγάλων τραπεζιτικῶν, βιομηχανικῶν καὶ δημοσιογραφικῶν συγκροτημάτων τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα συνέβησαν, ἡ Χώρα εἰσῆλθεν εἰς μίαν κατάστασιν πολιτειακῆς κρίσεως. Κρίσεως ἐπικινδύνου εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπικινδύνου διὰ τὴν γαλήνην καὶ τὴν εἰρήνην τῆς χώρας. Ἀπὸ ἀπόψεως λαϊκῆς κυριαρχίας, δημοκρατικῶν δικαιωμάτων, τὰ γενόμενα, ὀφείλομεν τὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι περιώρισαν εἰς τὸ ἔπακρον τὴν δυνατότητα ὁμαλῶν ἐξελίξεων διὰ τὸ μέλλον. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τοῦτο συνειδητῶς, δηλαδὴ τὴν κατάλυσιν καὶ τῶν τυπικῶν γνωρισμάτων τῆς Δημοκρατίας, ἐπιδιώκοντες σκοτίους σκοπούς. Ἄν συνειδητῶς τὸ ἐπιδιώκουν, πρόκειται περὶ πωρώσεως. Ἀλλὰ μήπως δὲν ἀπεδείκνυε τάχα τοιαύτην πώρωσιν καὶ τοιαύτας ἐπιδιώξεις ἡ ἀποστροφὴ τοῦ κ. Καλαντζῆ, ὅταν ὡς Ὑφυπουργὸς Ἀσφαλείας ἠλέγχετο, εἰπόντος πρὸς ἡμᾶς ἐνώπιον τοῦ Σώματος: Κύριοι νὰ φύγετε, νὰ πᾶτε στὸ βουνό, ἐμεῖς δὲν σᾶς θέλομεν ἐδῶ μέσα, ἐδῶ εἶσθε περισσότερον ἐπικίνδυνοι. Ὁ ἴδιος ὁ Ὑφυπουργὸς Ἀσφαλείας ηὔχετο τὴν κατάλυσιν τῆς ὁμαλότητος. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησε τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα, τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 πολιτικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, πρὸς ἐξεύρεσιν καὶ ἐπιβολὴν ὀρθῆς λύσεως εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς Δημοκρατίας, ἡ ἐπαναφορὰ τῆς ὁμαλότητος, καὶ ἡ ἀποκατάστασις τοῦ λαοῦ εἰς τὴν κυρίαρχον θέσιν του. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ἐδοκιμάσαμεν ὅλοι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ καὶ τὴν ἐπληρώσαμεν ὅλοι. Προσέξατε, ὅτι τὸ 1956 καὶ τὸ 1958, μὲ μικρότερον ἀριθμὸν ψήφων, οἱ ὀπαδοὶ τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος ἐπανηγύρισαν τὴν ἐκλογικὴν νίκην. Καὶ τώρα συλλογισμένοι καὶ περιφρόντιδες διερωτῶνται ποῦ ὁδηγούμεθα. Ἡ Ε.Δ.Α. μαζὶ μὲ ὁλόκληρον τὸν λαὸν εἶναι ἀποφασισμένη νὰ πράξῃ τὸ πᾶν διὰ νὰ φράξῃ τὸν δρόμον πρὸς τὴν ἀνωμαλίαν. Τὸ πολίτευμα, τὸ ὁποῖον κατελύθη καὶ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ ἐπιβάλλουν νὰ δοθῇ πολιτικὴ λύσις εἰς τὴν ὀξυτάτην κρίσιν τοῦ πολιτεύματος. Ἐπιβάλλουν τὴν ἐπάνοδον τοῦ τόπου εἰς τὴν δημοκρατικὴν ζωήν. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ σφετεριστὴς τῆς ἐξουσίας, ὀφείλει νὰ ἀπομακρυνθῇ τῆς ἐξουσίας. Τὸ ἔργον τῆς διακυβερνήσεως πρέπει νὰ ἀνατεθῇ εἰς Κυβέρνησιν κοινῆς ἐμπιστοσύνης περιωρισμένης χρονικῆς διαρκείας καὶ ἀποστολῆς, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ διενεργηθοῦν ἐλεύθεροι καὶ ἔντιμοι ἐκλογαὶ ὑπὸ συνθήκας καὶ μὲ σύστημα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅπου κατελύθη ἡ δημοκρατία, νὰ ἀποκατασταθῇ ὁ λαὸς εἰς τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιταγὴ τῆς ἐποχῆς μας, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ οἱ μαῦροι τῆς Ἀφρικῆς ἀποτινάσσουν τὰ δεσμά, αὐτὴ εἶναι ἐπιταγὴ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ ποτὲ δὲν ἠνέχθη ἐπὶ μακρὸν δυνάστας εἰς τὸν τράχηλόν του, αὐτὴ εἶναι μία ἱστορικὴ ἀνάγκη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κατισχύσῃ καὶ θὰ κατισχύσῃ.
§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐκτιμῶ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν, ἀδιάφορον, ἂν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι θεμιτὴ ἢ ἀθέμιτος, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α., δηλαδή, ὁ κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ὄπισθέν της, κόπτεται ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας, ὅσον καὶ ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου. Ἔχω ἀνάγκην, διὰ λόγους μεθοδολογικούς, νὰ ὁρμηθῶ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἑπομένως, θὰ χρησιμοποιήσω ἐκκινῶν ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, δημοκρατικὰ ἐπιχειρήματα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω τὴν Ε.Δ.Α., διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω, δι’ ὀλίγον, ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. Ἄλλως τε, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, ἀκόμη καὶ ἂν ἤθελον, νὰ ἐφεύρω ἄλλα ἐπιχειρήματα, πλὴν τῶν δημοκρατικῶν, διότι ἡ σκέψις μου, μόνον εἰς τὴν Δημοκρατίαν εἶναι προσηλωμένη καὶ ἡ πίστις μου εἰς τὴν Δημοκρατίαν, εἶναι βαθυτάτη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Δ.Α., νὰ διατυπώσω μίαν ἀπορίαν, ἀπορίαν ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ τὴν Ε.Δ.Α. Ἡ ἀπορία μου θὰ ἀποτελέσῃ παρένθεσιν, μικράν, ἄλλως τε, εἰς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ δώσω εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Ἡ ἐπερώτησις τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ὄχι, μάλιστα, ἡ μία αὐτὴ ἐπερώτησις, ἀλλὰ καὶ ἡ δευτέρα, ἡ ὁποία κατετέθη, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, σήμερον ἢ χθές, καὶ ἐνεγράφη ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἡ ἐπερώτησις τῆς Ε.Δ.Α. ἀπὸ ἀπόψεως τοὐλάχιστον οὐσίας, ἀπὸ ἀπόψεως πνεύματος, συμπίπτει μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἀπὸ μακροῦ χρόνου, δηλαδὴ ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἔλαβεν ἀπέναντι τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου εἶχεν ἀπὸ μηνὸς μάλιστα διαφημίσει τὴν ἡμέραν αὐτήν, τὴν 9ην δηλονότι Ἰανουαρίου, ὡς ἡμέραν ἡ ὁποία θὰ ἦτο κατ’ ἐξοχὴν ἡ μεγάλη της ἡμέρα. Βέβαια, διὰ λόγους ἀντικειμενικοὺς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου, ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κ. Παπανδρέου, ὅτι διὰ λόγους ἀντικειμενικοὺς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ σημερινὴ ἡμέρα, ἡ μεγάλη ἡμέρα τοῦ Κέντρου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ αὐτὴ ἡ χιουμοριστικὴ παρατήρησις— διότι διανύομεν τὴν περίοδον τῶν μικροτέρων ἡμερῶν τοῦ ἔτους καὶ ἑπομένως, αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐζήτει ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀντιφάσκει πρὸς τοὺς φυσικοὺς νόμους, ἀφ’ ἑτέρου, ὅμως, καὶ διότι εἶχε τὸ προβάδισμα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἡ Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία εἶχε καταθέσει τὴν ἐπερώτησίν της, ἡ ὁποία Ε.Δ.Α., εἶχεν ἔλθει ἤδη κατὰ τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου, ὡρκίσθη καὶ ἤρχισεν ἐκπληροῦσα τὰ καθήκοντά της, τὰ Κοινοβουλευτικὰ δηλαδή, ἐπερωτῶσα τὴν Κυβέρνησιν. Ἑπομένως, ἐγνώριζεν ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου, ὅτι θὰ προηγῆτο ἡ Ε.Δ.Α. Διερωτῶμαι, λοιπόν, πῶς ἕως χθὲς ἐχαρακτήριζον οἱ ἀπαρτίζοντες τὴν Ἕνωσιν Κέντρου τὴν σημερινὴν ἡμέραν ὡς μεγάλην των ἡμέραν; Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ἤθελον νὰ συνδυάσουν ἐπερώτησιν ἰδικήν των μὲ τὴν ἐπερώτησιν τῆς Ε.Δ.Α., θὰ ἦτο δυνατόν, ὅπως προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ζητήσουν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Ε.Δ.Α., ἢ καὶ χωρὶς νὰ ζητήσουν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, θὰ ἦτο δυνατόν, βάσει τῶν παραδεδεγμένων κανόνων, παραδεδεγμένων ὑπὸ πάντων, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ἄνευ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Ε.Δ.Α. Διατὶ δὲν τὸ ἔπραξεν; Ἡμεῖς ἀνεμένομεν, ὅτι θὰ τὸ ἔπραττεν. Ἀνεμένομεν κατὰ τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Δεκεμβρίου, διότι ὡς ἐνθυμεῖσθε, Πέμπτη ἦτο ἡ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ψῆφον ἐμπιστοσύνης καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ Ἡμερησία Διάταξις, χωρὶς δηλαδή, νὰ εἶναι τυπικῶς ὀρθόν, ἄρα καὶ οὐσιαστικῶς, διότι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς πρέπει νὰ βασίζεται ἐπὶ ὡρισμένων κανόνων, χωρὶς νὰ εἶναι τυπικῶς καὶ οὐσιαστικῶς ὀρθόν, ὅλοι συνεφωνήσαμεν νὰ γίνῃ συνεδρίασις διὰ νὰ ἔλθουν οἱ κύριοι νὰ ὁρκισθοῦν καὶ νὰ μᾶς ἐπιτεθοῦν. Διατὶ δὲν ἦλθον; Τοὺς ἀνεμένομεν καὶ τότε εἰς μάτην, τοὺς ἀνεμένομεν καὶ ἀπόψε καὶ πάλιν εἰς μάτην. Ἦλθον, ὡρκίσθησαν καὶ ἀπῆλθον. Εὔχομαι εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀπῆλθον, καλὴν ἀντάμωσιν τὸ ταχύτερον. Ἀλλὰ διερωτῶμαι: Τὶ συμβαίνει καὶ διαρκῶς ἀναβάλλουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπειλοῦν, ὅτι θὰ πράξουν; Τὶ συμβαίνει καὶ ἀναβάλλουν τὴν ἀναμέτρησιν ἐπὶ τῇ βάσει ἐπιχειρημάτων μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν; Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι κατ’ ἐξοχὴν εἶναι κοινοβουλευτικοί, διατὶ ἀποφεύγουν τὸ Κοινοβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅλα τὰ μέλη τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὡρισμένα Κόμματα, ὄχι μόνον τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν καὶ οἱ ἀνεξάρτητοι, ἀλλὰ καὶ ἡ προφανῶς κοινοβουλευτικωτάτη Ε.Δ.Α. προσέρχωνται; Τὶ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς φοβίζει;
§20Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Πάντως, περισσότερον Κοινοβουλευτικοὶ εἴμεθα καὶ ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε.
§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως, καὶ εἶμαι βέβαιος, ἀγαπητὲ κ. Πρόεδρε τῆς Ε. Δ.Α., ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπικρατούσατε, θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς ἀντικρούσω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. (Χειροκροτήματα). Ἀμφιβάλλω, ὅμως, ἂν θὰ τὸ εἴχετε καὶ σεῖς τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ Κόμματός σας! Λοιπόν, κύριοι, ἂς μείνωμεν εἰς τὸν φιλικὸν διαξιφισμὸν καὶ ἂς μὴ προχωρήσωμεν περαιτέρω. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἀφήνω τὸ ἐρώτημα ἀναπάντητον. Ὅταν ἔλθουν οἱ κύριοι καὶ λάβουν τὸν λόγον καὶ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον μας, τότε θὰ ἀντιληφθῶμεν, ἴσως, διατὶ ἀπέφυγον νὰ τὸ πράξουν καὶ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ Δεκεμβρίου, δημιουργήσαντες ὁλόκληρον ζήτημα, διότι ἤθελον νὰ ἔλθουν Δευτέραν καὶ οὐχὶ Παρασκευήν, καὶ διατὶ ἐπίσης, δὲν ἐπωφελήθησαν τῆς εὐκαιρίας ἀπόψε νὰ ὁμιλήσουν ἔστω καὶ μετὰ τὸν κ. Ἠλιοῦ; Καὶ ἐὰν ἀκόμα ἐπέμενεν ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐμοῦ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν μετὰ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ μετ’ ἐμὲ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. Παπανδρέου καὶ νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, εἴτε πάσης ἀφηρημένης ἢ συγκεκριμένης παρελθούσης ἢ μελλοντικῆς Κυβερνήσεως ἐν Ἑλλάδι. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι ἤδη —διότι αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ χρέος μου— νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ συγκεκριμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον, βεβαίως, ἰδιαιτέρας καὶ προετοιμασίας ἰδιαιτέρως, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ κανείς. Εἶπε γενικότητας, εἶπε τὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται συνεχῶς εἰς τὰς στήλας τῆς «Αὐγῆς», εἰς τοὺς τίτλους μάλιστα τῶν στηλῶν τῆς «Αὐγῆς». Ὡμίλησε κατὰ τρόπον κοινωνιολογικὸν καὶ μάλιστα φιλοσοφικὸν καὶ διαλεκτικὸν εἰς ὡρισμένην στιγμὴν —θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς διαλεκτικῆς του.— Ἐχρησιμοποίησε— καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιτρέψουν εἰς τὸν ἑαυτόν τους νὰ ἐκδηλώσουν οἱανδήποτε ἀγανάκτησιν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. ἐὰν κάπως ἀνταποδώσω αὐτὸν τὸν τόνον— ἐχρησιμοποίησεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως βαρυτάτας ἐκφράσεις καὶ τὰς ἠνέχθημεν. Ὡμίλησε περὶ ἀσυνειδήτου Κυβερνήσεως! Καὶ τὶ δὲν εἶπεν! Δὲν θὰ χρησιμοποιήσω τὰς αὐτὰς, οὔτε κἂν ἀναλόγους ἐκφράσεις, ἀλλὰ θὰ χρησιμοποιήσω αὐστηροτάτους λόγους καὶ ὅταν θὰ τοὺς χρησιμοποιήσω, δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπήν.
§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί;
§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διότι, ἀφοῦ ἡμεῖς δὲν διεκόψαμεν ὅταν ἐχρησιμοποίει τὰς ἀνοικείους ἐκφράσεις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Ἡλιοῦ, καὶ κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἤρεμον τὸν ἀφήσαμεν νὰ ἐκτοξεύῃ τὰς κατηγορίας του, θὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν ἀξίωσιν, ἀξίωσιν θεμιτήν —δὲν ζητῶ κάτι τὸ παράλογον— ἀξίωσιν βασιζομένην ἐπὶ τῆς δημοκρατικῆς ἀμοιβαιότητος, καὶ θέλω νὰ εἴμεθα δημοκρατικῶς ἀλληλέγγυοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἀμοιβαιότης εἰς τὰς σχέσεις μας, νὰ τύχω τοῦ αὐτοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς αὐτῆς προσοχῆς, μὲ τὴν ὁποίαν ἤκουσεν τὸν κ. Ἡλιοῦ ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριοι, δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω πολλὰ διὰ ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἡλιοῦ. Θὰ ἤθελα κυρίως νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἐπερώτησις τῆς Ε.Δ.Α. καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀναγνώσητε μετὰ προσοχῆς διὰ νὰ ἴδητε πόσον ἔχω δίκαιον εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζομαι, ἀποτελεῖ κατὰ βάθος μίαν ὑβριστικὴν πρόκλησιν ἐναντίον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς χώρας, ἐναντίον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν δημοσίων, γενικότερον, ὑπηρεσιῶν. Ἡ πρόκλησις αὐτὴ ἔχει, βεβαίως, τὸν λόγον της, ἡ πρόκλησις αὐτὴ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς πεποιθήσεις τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς πεποιθήσεις της, ἀλλὰ εἶναι ἐντεταγμένη εἰς ὡρισμένον σχέδιον ἐνεργείας. Ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐνόμισεν, ὅτι δικαιοῦται ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, συμπληρῶν αὐτὴν τὴν ὑβριστικὴν πρόκλησιν, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῆς Ε.Δ.Α., νὰ ὁμιλήσῃ περὶ ὀργίου, βίας καὶ αἵματος. Ἐν Ἑλλάδι κυκλοφοροῦμεν ὅλοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα ζῶμεν, ἐν Ἑλλάδι κυκλοφοροῦν ἑκατοντάδες χιλιάδων ξένων, εὐτυχῶς, αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν τουριστῶν ἐτησίως, πρὸς ὄφελος τοῦ τόπου καὶ πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ποῦ εἶναι αὐτὸ τὸ ὄργιον τοῦ αἵματος, ποῦ εἶναι αὐτὸ τὸ ὄργιον τῆς βίας;
§24ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Εἰς τὰ χωριὰ τῆς Ἑλλάδος.....
§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγὼ κινοῦμαι καὶ εἰς τὰ χωριὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παντοῦ καὶ γνωρίζω, ὅτι ὄργιον δὲν ὑπάρχει καὶ ἀποτελεῖ ψεῦδος ἡ ἐκτόξευσις τοιαύτης κατηγορίας. Παρακαλῶ, δὲν δέχομαι διακοπάς. Ψεύδεσθε συκοφαντοῦντες τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ παντοῦ. Αὐτὸ τὸ ψεῦδος τὸ πληρώνεται μειουμένης συνεχῶς τῆς δυνάμεως τῶν ψήφων σας.
§26Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Μὲ τὰς πράξεις σας τὴν ὑβρίζετε.
§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Ἐξετόξευσε μίαν φράσιν ὁ νεοσύστατος βουλευτής.....
§28Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν εἶμαι νεοσύστατος.
§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τότε, ὁ ἀσύστατος εἰς τὰς σκέψεις βουλευτής......
§30Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ν’ ἀνακαλέσετε......
§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀνακαλῶ εὐχαρίστως......
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε νέος βουλευτής. Τὴν ἀνάκλησιν νὰ τὴν ζητῆτε μόνον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον.
§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ τοῦ λοιποῦ, ἀγαπητέ κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ μάθουν νὰ ζητοῦν οἱ βουλευταὶ ἀνακλήσεις δι’ ὑβριστικὰς φράσεις, ὄχι διὰ χαρακτηρισμοὺς λογικούς. Ὅταν λέγω, ὅτι κἄποιος εἶναι ἀσύστατος εἰς τὰς σκέψεις του καὶ ὄχι εἰς τὸ ἦθος του, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ζητῇ ἀνάκλησιν. Τοῦ τὴν ἔδωσα τοῦ τὴν ἐχάρισα, διὰ νὰ μὴ ἐπιμένῃ καὶ στενοχωρεῖτε. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐχρησιμοποίησεν αὐτὰς τὰς βαρυτάτας φράσεις, αἱ ὁποῖαι οὐδόλως ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, εἰς τὴν πραγματικότητα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ζῶμεν, ἐντὸς τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος ζεῖ, ἐντὸς τῆς ὁποίας ζοῦν ὅλοι οἱ κύριοι καὶ αἱ δύο–τρεῖς κυρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀπαρτίζουν τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ἐντὸς τῆς ὁποίας ζεῖ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Αἱ φράσεις, τὰς ὁποίας ἐνόμισεν, ὅτι δικαιοῦται νὰ χρησιμοποιήσῃ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀφοροῦν, ἐνδεχομένως, ἄλλας χώρας καὶ ὄχι τὴν Ἑλλάδα. Ἀφοροῦν ἄλλας χώρας, ὅπου δὲν ὑπάρχει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ὁμιλῇ, ἀφορᾷ ἄλλας χώρας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἀντίπους τοῦ κ. Ἠλιοῦ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ κατηγορήσῃ, καθ’ ὃν τρόπον κατηγόρησεν οὗτος τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ἢ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα, ἀφορᾷ ἄλλας Κυβερνήσεις καὶ ἄλλας χώρας καὶ οὐχὶ τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὴν ὁποίαν, ὄχι ἁπλῶς ἐλευθερίαν, ἀλλὰ ἀσυδοσίαν λόγου καὶ κινήσεως διαθέτουν οἱ κύριοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. (Χειροκροτήματα). Καὶ τὶ δὲν εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Θὰ ἀνοίξω μίαν ἤρεμον παρένθεσιν. Ἤρεμον καὶ θεωρητικὴν ἂν ἐπανήρχετο εἰς τὴν ζωήν, ἂν δηλαδή, ὁ Θεὸς ἀπεφάσιζε νὰ ἀναστήσῃ τὸν Κάρολον Μάρξ, θὰ ἔτριβε τὰ ὦτα του, ὅταν θὰ ἤκουε τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, περὶ διαλεκτικῆς ἐξελίξεως τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, περὶ τῶν τριῶν φράσεων τῆς ζωῆς της. Δὲν θὰ ἀναπτύξω, κύριοι, διότι ἔπαυσα ἀπὸ 25ετίας νὰ εἶμαι καθηγητής, τοῦ Πανεπιστημίου —εἰς πεῖσμα τοῦ Προέδρου τῆς Ε.Δ.Α., ὁ ὁποῖος διαρκῶς ἐνθυμεῖτε αὐτὴν τὴν παλαιὰν ἐποχὴν— δὲν θὰ ἀναπτύξω τὴν διαλεκτικὴν τοῦ ἱστορικοῦ ὑλισμοῦ.
§34Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶπε αὐτό, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ἠλιοῦ.
§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν διέκοψα καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀπαντήσω, ἄλλως τε ἠμπορεῖτε μετ’ ἐμὲ νὰ εἴπητε αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλετε καὶ νὰ σώσητε τὴν θεωρητικὴν κατάρτισιν καὶ τὴν θεωρητικὴν ἀξίαν τοῦ συναδέλφου σας κ. Ἠλιοῦ. Πάντως, ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶπε καταλήγων καὶ θὰ τὸ ἰδοῦμε εἰς τὰ πρακτικά, ἂν δὲν τὰ διορθώσῃ εἶπεν, ὅτι ἡ ἐξέλιξις τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ τῶν τριῶν Κυβερνήσεών του κατὰ τὸ διάστημα τῶν 6 τελευταίων ἐτῶν, παρουσιάζει κάποιαν διαλεκτικήν.....
§36Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἶπεν «κάποιαν». Αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν.
§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ διαλεκτικὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἐμφανίζῃ, κατὰ τὴν πρώτην φάσιν, τὴν θέσιν, κατὰ τὴν δευτέραν τὴν ἀντίθεσιν καὶ κατὰ τὴν τρίτην τὴν σύνθεσιν. Καὶ κατὰ τὴν πρώτην φάσιν εἶπεν, ἐγένετο ἀνεκτὸς ὁ κ. Καραμανλῆς ἀπὸ τοῦ λαοῦ, ὡς νέον πρόσωπον. Κατὰ τὴν δευτέραν φάσιν ἐχρειάσθη ἡ βοήθεια ἑνὸς ἀνίσου, ἀδίκου, δημοκρατικῶς ἀτόπου μὲ ἄλλας λέξεις, ἐκλογικὸν νόμον, καὶ κατὰ τὴν τρίτην φάσιν, δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ πρᾶγμα νὰ γίνῃ ἄλλως, ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ ἡ ὠμὴ βία. Βεβαίως, ὁ Κάρολος Μάρξ θὰ διέγραφε ἀπὸ τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον θὰ διείπετο ἀπὸ τὸν ἱστορικὸν ὑλισμόν, τὸν κ. Ἠλιοῦ λέγοντα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ παραβιάζοντα τὴν θεωρίαν αὐτήν, περιέχουσαν μεγάλην σοβαρότητα, ἀδιαφόρως ἂν δὲν συμφωνῶ πρὸς αὐτήν, τὴν θεωρίαν τῆς διαλεκτικῆς ἐξελίξεως, τῆς ἱστορίας, ὅπως τὴν ἐδίδαξεν ὁ Κάρολος Μάρξ, παραβιάζοντα, κατ’ αὐτὸν τὸν ὠμὸν τρόπον τὴν θεωρίαν του, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμὲ βέβαια, κακῶς —καὶ τοῦτο τὸ λέγω, ὄχι μόνον διὰ τὴν θεωρίαν αὐτήν, ἀλλὰ διὰ πᾶσαν μονοσήμαντον θεωρίαν— ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἱερὰ καὶ ἀπαραβίαστος. Οὐδεμία μονόπλευρος θεωρία εἶναι ὀρθή. Περιέχει καὶ αὐτὴ ἀληθείας, ἀλλὰ ἀληθείας περιέχουν καὶ ἄλλαι θεωρίαι, ὁρμώμενος ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν ἢ ὑπερτίμησιν ἄλλων παραγόντων καὶ συντελεστῶν τῆς ζωῆς. Κλείω ἤδη τὴν θεωρητικὴν παρένθεσιν καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ κύριον θέμα. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐνόμισεν, ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ ἀποδώσῃ τὸ «ὄργιον τῆς βίας», τὸ ὁποῖον δῆθεν ἐσημειώθη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ὁποῖον τὸ συνέδεσε καὶ μὲ μίαν προϊστορίαν, ὁμιλήσας περὶ τοῦ μακροῦ, τοῦ μακροχρονίου σχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογήν, ἐνόμισεν, ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ τὸ ἀποδώσῃ εἰς μυστηριώδη καὶ σκοτεινὰ συμφέροντα. Εἶναι ἡ συνήθεια πάντοτε τῶν κομμουνιστῶν, ἡ παλαιὰ συνήθεια, νὰ ὁμιλοῦν περὶ μυστηριωδῶν συμφερόντων. Καὶ ὡμίλησεν, εἰδικώτερον, περὶ τῆς ὑποταγῆς ἡμῶν, τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐμοῦ ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς τὰ συμφέροντα τῶν «πατρώνων» μας. Τὸν ἀφήσαμεν νὰ χρησιμοποιῇ τὴν λέξιν, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, εἶναι βαρυτάτη. Θὰ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ συγκρίνῃ εἰς τὴν σκέψιν του τὰς σχέσεις ἡμῶν μὲ τὸν ἐλεύθερον κόσμον, νὰ τὰς συγκρίνῃ τὰς σχέσεις μας αὐτὰς πρὸς τὴν σχέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἴδιος, πρὸς τὴν σχέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Κόμμα του, τὸ Κ.Κ.Ε., ἡ Ε.Δ.Α., πρὸς —δὲν λέγω τοὺς ἰδικούς των πάτρωνας, ἀλλὰ πρὸς τὰ Κράτη ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα συνδέονται. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω, πόθεν λαμβάνονται αἱ ἐντολαὶ διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ Α ἢ Β προσώπου εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Ε.Δ.Α., καὶ πόθεν λαμβάνεται ἡ ἐντολὴ εἰς τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας. Εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν των λαμβάνεται ἔξωθεν, εἰς δὲ τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν μας, ἡ ἐντολὴ δίδεται μόνον καὶ μόνον ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἡ ἐντολή, ἡ διδομένη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εὑρίσκεται, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσίν της, ὑπὸ τὸν διαρκῆ ἔλεγχον ἀκόμη καὶ ὑμῶν, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τὸν ἰδικόν σας, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. Καὶ αὐτὸ εἶναι ὀρθόν, διότι καὶ σεῖς δικαιοῦσθε νὰ ἀσκήσητε ἔλεγχον. Καὶ μόνον ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν Ἑλλήνων, τῶν βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας, τῶν βουλευτῶν τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ε.Δ.Α. τελεῖ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον κανενὸς ἄλλου. Σεῖς δικαιοῦσθε —καὶ αὐτὸ δὲν τὸ λέγει μόνον τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ τὸ ἐπιβάλλει καὶ ἡ συνείδησίς μας— νὰ μᾶς κρίνετε καὶ νὰ μᾶς κατακρίνετε.
§38Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἀλλὰ θυμώνετε.
§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν θυμώνω· ἁπλούστατα ἐνθουσιάζομαι, διότι μὲ κυριεύει ὁ ἐνθουσιασμὸς ὁ δημοκρατικός, ὁ ὁποῖος χωρίζει ἡμᾶς ἀπὸ ὑμᾶς, ἡμᾶς μὲν ἐλεγχομένους ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους του, ὑμᾶς δὲ ἐλεγχομένους ἔξωθεν.
§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).
§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἐφραιμίδη, μὲ συγχωρεῖτε. Ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐχρησιμοποίησε βαρυτάτας ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας ἀποκρούω, χωρὶς κἂν νὰ τὰς χρησιμοποιῶ καὶ ἐγὼ εἰς βάρος σας, ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν. Ὅπως εἴδατε, ἐμείωσα τὴν αἰχμὴν τῶν φράσεων, ὁμιλήσας περὶ ὑμῶν. Δὲν ὡμίλησα περὶ πατρώνων. Ἀλλά, κύριοι, ἐπροχώρησεν, ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ ὡμίλησεν — αὐτὴ αὕτη ἡ λέξις ἀποτελεῖ ἀγοραίαν λέξιν— διὰ τὸ «ξεπούλημα» τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς ξένους. Ποῦ τὸ εἶδε τὸ ξεπούλημα αὐτό, ὁ κ. Ἡλιοῦ; Τί ἐξεπούλησεν ὁ κ. Καραμανλῆς; Τὶ ἐξεπούλησεν ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε., τὶ ἐξεπουλήσαμεν ἡμεῖς; Ἡ Βουλὴ ἡ ἰδία, ἡ ὁποία ἐψήφισε τόσους νόμους, τινὲς τῶν ὁποίων ἔτυχον τῆς ψήφου καὶ Κομμάτων ἢ προσώπων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὶ ἐξεπούλησεν εἰς τοὺς ξένους;
§42Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὴν Κύπρον, π.χ.
§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ εἶναι ἡ τελευταία διακοπή, ἄλλως θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.
§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πρῶτον, κ. Ἐφραιμίδη, δὲν ἐννοοῦσεν αὐτὸ ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ὡμίλησε περὶ οἰκονομικοῦ ξεπουλήματος τῆς Ἑλλάδος, ὡμίλησε περὶ τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς Χώρας. Μὴ μεταθέτετε, λοιπόν, τὸ ζήτημα ἀλλοῦ. Ἀλλ’ ἀφοῦ θέλετε νὰ τὸ μεταθέσητε, σᾶς ἐρωτῶ, τὶ εἰσέπραξεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ καὶ ἡ Ἑλλὰς ξεπουλήσασα, κατὰ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, τὴν Κύπρον; Ἐξησφάλισεν, ἁπλούστατα, εἰς τὴν Κύπρον τὸ μέγα προνόμιον νὰ ἀποτελῇ σήμερον φορέα αὐτοβούλου ἱστορικῆς ὑπάρξεως καὶ ἐνεργείας.
§45Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὴν ὑποστήριξιν τῆς ὑποτελείας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μὲ αὐτὰς τὰς χονδροειδεῖς φράσεις προσπαθοῦν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, προσπαθοῦν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς ὑφηγητὴς καὶ ἔπειτα ὡς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ἀντιμετώπιζα τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, δηλαδή, πρὸ 30 ἐτῶν, μὲ τοιαύτας φράσεις προσπαθοῦν νὰ παρασύρουν τὴν νεολαίαν καὶ τὸν λαόν. Καὶ δι’ αὐτὸ τὴν παθαίνουν. Διότι ἁπλούστατα, δὲν περνοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα αὐταὶ αἱ μονοκόμματοι, αἱ σχηματικαί, αἱ ἀνόητοι δημαγωγικαὶ φρασεολογίαι. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἔλθω εἰς τὸ συμπέρασμα. Εἰσῆλθον μάλιστα ἤδη εἰς τὸ συμπέρασμα λέγων διατὶ πίπτει ἡ Ε.Δ.Α. Δὲν πίπτει διὰ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὸν κ. Ἠλιοῦ ἀπόψε νὰ μαίνεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, δηλαδή, ἐναντίον τῆς Δημοκρατίας. Οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἔπεσεν ἡ Ε.Δ.Α. καὶ ὑπέστη συντριπτικὴν ἧτταν........
§47Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Καθόλου.
§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). .....εἶναι οἱ ἀκόλουθοι. Πρῶτον, εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, οἱ κύριοι τῆς Ε.Δ.Α. ἦσαν ἄνω τῶν ἑβδομήκοντα. Τοὺς ἐνθυμεῖσθε οἱ περισσότεροι, καὶ ἔχομεν πράγματι λυπηθῆ, διότι δὲν ἐπανοβλέπομεν ὅλα τὰ συμπαθῆ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὴν πτέρυγα ἐκείνην μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1961. Τὶ ἔπραττον αὐτοὶ οἱ ἄνω τῶν 70 ἐκπρόσωποι τῆς Ε.Δ.Α. κατὰ τὸ διάστημα 3½ ἐτῶν; Δὲν ἔπραττον τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ λέγουν, ὅσα εἶπε καὶ ἀπόψε ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ἐκωλυσιέργουν, ἐδημιούργουν πράγματα, ἠγόρευον ἐπὶ ὥρας, καθυστεροῦντες τὴν ἐπιψήφισιν νομοσχεδίων συνδεομένων μὲ τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπεβράδυνον συνεχῶς διὰ τῆς τακτικῆς των τὴν ἐφαρμογὴν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἦσαν ὠφέλιμα διὰ τὸν λαόν. Καί, ἐξ ἄλλου, προέβαινον εἰς τὴν διακήρυξιν καὶ ὑποστήριξιν ἀδυνάτων δῆθεν, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ αἰτημάτων, δηλαδή, μέτρων, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ἐφηρμόζοντο θὰ ἀνέτρεπον τὴν νομισματικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν, ἄρα τὰς προϋποθέσεις τῆς προόδου τῆς χώρας. Ἐζήτουν τὰ πάντα. Δὲν εὑρέθη μία περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ συμφωνήσουν μὲ κἄποιο μέτρον τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς νὰ πιστεύσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι εἶσαι εἰλικρινής, ὅτι εἶσαι ἄξιος νὰ τὸν ἐκπροσωπήσῃς, ὅταν εἶσαι τόσον δογματικὰ ἀρνητικός, ὅταν δὲν ἀφήνῃς ἐλευθέραν τὴν συνείδησίν σου, ὅταν δὲν τὴν ἀφήνῃς ἐλευθέραν νὰ κρίνῃ καὶ εἰς συγκεκριμένην τινὰ περίπτωσιν νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι τὸ μέτρον εἶναι καλόν; Ὅταν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις λέγῃς ὄχι, ὅταν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἀντιδρᾷς, κωλυσιεργῇς ἢ ζητῇς τὰ ἀδύνατα, τὰ ὁποῖα θὰ ὡδήγουν εἰς τὴν διάλυσιν τῆς οἰκονομίας, πῶς θέλεις νὰ σὲ ψηφίσῃ ὁ λαός; Μέχρι τοῦ 1958 εἶχον ἀκολουθήσει οἱ κύριοι τῆς Ε.Δ.Α. ἄλλην τακτικὴν καὶ ἦσαν προσεκτικοί. Καὶ αὐτὸ ἔπιασε, τοὺς ὠφέλησε. Τώρα τοὺς δίδω συνταγήν, ἡ ὁποία, ἐὰν τὴν ἀκολουθήσουν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς βγῇ σὲ καλό. Ἀλλὰ δὲν θὰ τὴν ἀκολουθήσουν, διότι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς τῶν μεθόδων ἐνεργείας των. Δι’ αὐτὸ καὶ εἶχον ἀποτυχίας. Τὸ 1958 αἱ αὐταὶ Ἔνοπλοι Δυνάμεις ἦσαν, τὰ αὐτὰ Σώματα Ἀσφαλείας, οἱ ἴδιοι Ἀστυνομικοὶ Σταθμάρχαι, ὅλοι διεπόμενοι, ὅπως πρέπει νὰ διέπωνται, ἀπὸ ἐθνικὸν φρόνημα καὶ ἐν τούτοις ἀνῆλθε τὸ ποσοστὸν τῆς Ε.Δ.Α. εἰς 24 τοῖς ἑκατόν. Εἰς τὰ 1961 ὑπέστησαν οἱ κομμουνισταὶ φοβερὰν πτῶσιν καὶ ἔπεσαν εἰς τὰ 15%. Ἡ πτῶσις αὐτὴ ἀποτελεῖ, κατὰ πρῶτον λόγον, συνάρτησιν αὐτῆς τῆς τακτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠκολούθει ἡ Ε.Δ.Α. καὶ ἡ ὁποία ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν περνοῦν αὐταὶ αἱ χονδροειδεῖς μέθοδοι, ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπρόσφορος διὰ τὰ συμφέροντά του, τὰ ἠθικὰ καὶ τὰ οἰκονομικά. Δεύτερον, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἀδιόρθωτοι ὅπως εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κομμουνισμοῦ, ἂς εἴπωμεν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ε.Δ.Α., μὴ διδασκόμενοι, δηλαδή, ἀπὸ τὰ ἴδια των παθήματα καὶ φυσικά, οὔτε ἀπὸ τὰ παθήματα τὰ φοβερά, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ὑπέστη ἐξ αἰτίας των ὁ Ἑλληνικὸς λαός, προκαλοῦν καὶ σήμερον διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς των τοὺς ὑπηρετοῦντας τὸ Ἔθνος καὶ τοὺς προθύμους καὶ ἑτοίμους, ἐν περιπτώσει ἀνάγκης, νὰ θυσιασθοῦν ὑπὲρ τῆς Πατρίδος. Αὐτό, ἀκριβῶς, ἔπραττε καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἡ Ε.Δ.Α. καὶ δι’ αὐτό, ἐπίσης, προεκάλεσε τὴν δυσπιστίαν, τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ψυχικήν, ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν σημασίαν εἰς τὴν ἄμυναν τῆς χώρας καὶ εἰς τὴν προάσπισιν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Τρίτον, οἱ ἀξιότιμοι κύριοι τῆς Ε.Δ.Α., οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται, διαμαρτύρονται καὶ ἀποδίδουν τὰ πάντα εἰς τὴν δῆθεν βίαν καὶ εἰς τὴν τρομοκρατίαν καὶ εἰς τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἐχύθη εἰς τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὅλων τῶν πόλεων καὶ χωρίων τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς εἶδε καὶ ἀντελήφθη, αὐτοὶ οἱ κύριοι τῆς Ε.Δ.Α. ἐκτύπησαν πάντοτε τὰς συμμαχίας μας, δηλαδὴ τὸν ἀμυντικὸν θώρακα τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους. Πῶς ἐφαντάζοντο, ὅτι ὁ λαὸς θὰ συνεγχώρει τὴν τακτικὴν αὐτήν; Κατὰ τὸ 1958, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχον ἐπὶ ἔτη ἐπιδείξει μίαν κἄποιαν συντηρητικότητα καὶ προσοχήν, ὑπῆρξαν Ἕλληνες δυσηρεστημένοι ἀπέναντι ἡμῶν ἢ οἱουδήποτε ἄλλου Κόμματος, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔδωσαν τὴν ψῆφον των. Ὅταν οἱ Ἕλληνες αὐτοί, Ἕλληνες πραγματικοί, παρασυρθέντες πρὸς στιγμήν, εἶδον, ὅτι δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἀμφισβητήσῃ ἡ Ε.Δ.Α. τὴν ὀρθότητα τῶν συμμαχιῶν μας, νὰ μὴ ἀμφισβητήσῃ τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἐμπνευσμένη ἀπὸ καθαρῶς ἀμυντικὰ ἐλατήρια, ὅταν εἶδον οἱ ψηφίσαντες τότε τὴν Ε.Δ.Α., ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ τακτική των, ὅτι δὲν ἀφήνουν εὐκαιρίαν, χωρὶς νὰ προβαίνουν εἰς αὐτὴν τὴν ἐκδήλωσιν, τὴν ἐθνικῶς βλαβεράν, ἀπεφάσισαν νὰ τοὺς καταψηφίσουν. Ἔτσι τὴν ἔπαθαν οἱ κύριοι καὶ πρέπει νὰ μέμφωνται τὸν ἑαυτόν των, πρέπει νὰ ἐλέγξουν τὸν ἑαυτόν των καὶ θὰ τοὺς ἐλέγξῃ, μάλιστα, ἴσως, ὄχι ὁ ἑαυτός των ὁ ἴδιος, ἀλλὰ κἄποιος ἄλλος θὰ τοὺς τραβήξῃ τὸ αὐτὶ διὰ τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα ἔπραξαν.
§49Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐξ ἰδίων κρίνετε τὰ ἀλλότρια.
§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτὴν τοῦ κ. Ἠλιοῦ. Κύριοι, τέλος, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶδεν, ὅτι οἱ κύριοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὄχι μόνον δὲν ἐξηγέρθησαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέμενον ἀπὸ πάντα Ἕλληνα, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκει, ὄχι μόνον δὲν ἐξηγέρθησαν, ὁσάκις διετυποῦντο ἐκ μέρους ὡρισμένων Κρατῶν ἀπειλαὶ κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά, μὴ ἀρκούμενοι εἰς σιωπήν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους ἀποτελεῖ χρυσόν, ἔδιδον συνεχῶς, διὰ τῶν λόγων των εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κυρίως διὰ τοῦ τύπου των, ἐπιχειρήματα καὶ ὅπλα εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐσφαλμένως — ἀλλὰ ἦτο δικαίωμά των νὰ κρίνουν ἐσφαλμένως τὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ δὲν εἶναι δικαίωμα τῶν Ἑλλήνων νὰ κρίνουν ἐσφαλμένως τὴν Ἑλλάδα— ἔδιδον ὅπλα καὶ ἐπιχειρήματα εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διετύπωσαν ἀπειλὰς ἐναντίον τῆς Πατρίδος των. Πῶς ἤθελον νὰ ἐνθουσιασθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν τακτικὴν των αὐτήν; Πῶς εἶχον λικνισθῆ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἢ μᾶλλον νὰ μὴ μειωθῇ τὸ ποσοστὸν τῶν ψήφων, τὸ ὁποῖον εἶχον εἰς τὰ 1958; Ἀπόψε τοὺς κάμνω μάθημα, διὰ νὰ ἀλλάξουν τακτικὴν καὶ νὰ ἔχουν καλλίτερον μέλλον. Δὲν θὰ εἰσακουσθῶ, διότι, ἁπλούστατα, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέγουν τὰς μεθόδους ἐνεργείας των καὶ τὴν τακτικὴν των. Εἶναι δέσμιοι τοῦ δογματισμοῦ των. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἦτο φυσικὸν κατόπιν τῶν ὅσων εἶπον νὰ συμβοῦν ὅσα συνέβησαν καὶ νὰ πέσῃ ἡ Ε.Δ.Α., καθ’ ὃν τρόπον ἔπεσε. Καὶ ἐφ’ ὅσον τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ τακτικὴ καὶ ἡ διαγωγὴ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ε.Δ.Α., εἰς αὐτὸ τὸ λεπτότατον κυρίως σημεῖον, τὸ ὁποῖον τελευταῖον ἔθιξα, ἄξιος ὁ μισθός των, εἰσέπραξαν, ὅπως ἦτο φυσικόν, μισθὸν πολὺ μικρότερον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον εἰσέπραξαν κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1958. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἔχουν ἀγανακτήσει, ἔχουν ἐξοργισθῆ, μαίνονται οἱ κύριοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, διότι τὴν ἔπαθαν. Ἡμεῖς δὲν ὀργιζόμεθα, οὔτε μαινόμεθα, ἀλλὰ χαιρόμεθα, διότι διὰ τῆς μειώσεως τῆς δυνάμεως τῆς Ε.Δ.Α. ἐμειώθησαν καὶ σχεδὸν ἐμηδενίσθησαν οἱ ἐκ τῶν ἔσω κίνδυνοι ἀνατροπῆς τῆς Δημοκρατίας, τῆς ὁποίας Δημοκρατίας καὶ οἱ ἴδιοι Κύριοι τῆς Ε.Δ.Α. ἐπωφελοῦνται, ὁμιλοῦντες ἐλευθέρως ὑπὸ τὸν Ἑλληνικὸν οὐρανόν. (Χειροκροτήματα).
§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).
§52Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μετὰ τὸ πραγματοποιηθὲν ἐκλογικὸν πραξικόπημα, διὰ τῆς δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ σεβαστός μας Πρόεδρος, διηυκρινίσαμεν, ὅτι θεωροῦντες τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς προϊὸν ὀργίου, βίας καὶ νοθείας καί, μὴ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ πλειοψηφία αὐτὴ δύναται νὰ στηρίξῃ νόμιμον Κυβέρνησιν, δὲν παραιτούμεθα τοῦ δικαιώματος νὰ ἀσκήσωμεν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς τὰ συνταγματικὰ καὶ δημοκρατικά μας δικαιώματα. Δηλαδή, νὰ προασπίζωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους, ἕως ὅτου ἀνατραπῇ τὸ συντελεσθὲν ἐκλογικὸν πραξικόπημα. Εἰς τὰ πλαίσια αὐτῆς τῆς τακτικῆς ἐντάσσεται καὶ ἡ συζητουμένη ἐπερώτησίς μας. Τὸ θέμα δὲν ἀφορᾷ τὴν Ε.Δ.Α. καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τὴν τεραστίαν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὠργάνωσαν τὸν βιασμὸν τῆς θελήσεώς του καὶ συνεχίζουν νὰ τὸν καταδυναστεύουν. Σήμερον δίδομεν ὡρισμένα μόνον στοιχεῖα τοῦ ὅλου θέματος. Θίγομεν ὡρισμένας μόνον πλευράς του. Ἀλλὰ, ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ συνέχεια ἕπεται ἐντονωτέρα καὶ δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ συνεχῆ σφυροκοπήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἀλλ’ ὡμιλήσαμεν μὲ γενικότητας. Ἂς ἔχῃ ὑπομονὴν καὶ θὰ ἀκούσῃ συντριπτικὰ στοιχεῖα, καίτοι θὰ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ μέγα μέρος αὐτῶν ἐκ τῶν συνεντεύξεων τῶν διαφόρων Κομμάτων μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ ξένου τύπου. Φυσικά, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχει ἀναλάβει ἕνα ἄχαρι ἔργον: Νὰ γίνεται κατὰ τὰς διαφόρους φάσεις τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς χώρας, ὁ ἀπολογητὴς τῆς βίας. Πολλὰ εἶναι τὰ σχετικὰ περιστατικά. Ἡ Μακρόνησος ἦτο ἕνα ἐξ αὐτῶν. Τὴν Μακρόνησον, ὁ κ. Κανελλόπουλος ὠνόμασεν Παρθενῶνα, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι συνετελέσθη ἐκεῖ ἐγκληματικὸν ὄργιον βίας καὶ ἐξανδροποδισμοῦ τῶν ἀνθρώπων. Ἀπόψε, λοιπόν, συνεχίζων τὴν παράδοσιν αὐτήν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡμίλησεν καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησεν. Πάντως, ἂς μὴ βιάζεται. Ἡ παράταξίς μας ἔχει τὸ «προνόμιον» νὰ ἔχῃ ὑποστῆ τὸ μέγιστον ποσοστὸν τοῦ ὀργίου τῆς βίας καὶ τρομοκρατίας καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της καὶ τὰ περισσότερα στοιχεῖα. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ τὰ παρουσιάσωμεν εἰς τὸ Σῶμα κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κατατεθείσης προτάσεώς μας περὶ παραπομπῆς τῆς Αὐλικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἀπόψε θὰ ἀρκεσθοῦμε νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠρώτησε ποῦ συνετελέσθη τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ νοθείας. Ἀπαντῶμεν, συνετελέσθη ἀπὸ τῆς βορειοτάτης γωνίας τῆς Ἑλλάδος, μέχρι τῆς Κρήτης. Δὲν ὑπάρχει χωρίον καὶ συνοικισμὸς ποὺ νὰ μὴ ἔλαβε χώραν τὸ ὄργιον αὐτό. Πῶς τολμᾷ νὰ ἀμφισβητῇ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι ἐπὶ μίαν τριετίαν ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας, ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ψυχολογικὴν καὶ ὑλικὴν καταπίεσιν τοῦ λαοῦ. Ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι κατεδικάσθησαν ἑκατοντάδες ὄργανα τῆς ἀσφαλείας διὰ κακοποιήσεις πολιτῶν. Πῶς τολμᾷ νὰ ἀμφισβητῇ τὸ ὄργιον, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέφυγε πέραν ὅλων αὐτῶν, καὶ εἰς ἐγκληματικὸν πραξικόπημα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπιμελῶς προπαρασκευάσει. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὄργιον αὐτό, ἐστράφη κυρίως ἐναντίον μας καὶ ὄχι μόνον ἐναντίον μας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς τὴν παράταξιν αὐτῆς τῆς δεξιᾶς, πέραν τῶν ἀπουσιαζόντων τέως βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχαν ἐξ αἰτίας τῆς ἀποχαλινώσεως τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ἕκαστος θὰ γνωρίζῃ τὸ κύριον ἔργον αὐτοῦ τοῦ μηχανισμοῦ, ὅπως γνωρίζῃ καὶ ποίας ἐκτάσεως ἦτο τὸ ὄργιον τῆς βίας. Ἀκόμη καὶ ὑποψήφιοι τῆς Ε.Ρ.Ε., μὴ ἐμπνέοντες ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ΚΥΠ καὶ τὴν ὑποτέλειαν, κατεπολεμήθησαν. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὴν ἔπαθεν ἡ ΕΔΑ καὶ ὅτι ἡ μείωσις τῆς δυνάμεώς της ὀφείλεται, εἰς τὸ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συνεχῶς τὴν ἐγκαταλείπει. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ὑπὸ στοιχειωδῶς ἐλευθέρας συνθήκας διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν καὶ δὲν ἔχομεν αὐταπάτας, ὅτι θὰ ὑπάρξουν, ὑπὸ τὸ καθεστὼς ποὺ ζῶμεν, πραγματικὰ ἐλεύθεραι ἐκλογαί, προέκυψε τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο, διὰ τὴν Ε.Δ.Α. Ἔκτοτε, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ηὐξήθη ἐξ αἰτίας τοῦ θετικοῦ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἔργου τῆς Ε. Δ.Α. ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησε περὶ ἀρνητικοῦ ἔργου μας καὶ περὶ κωλυσιεργείας τῆς Ε.Δ.Α. κατὰ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Σᾶς προκαλῶ, νὰ ἀναγνώσητε τὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὰ πιὸ «μεγάλα ἢ τὰ πιὸ μικρὰ» θέματα ποὺ ἦρθαν στὴ Βουλή, στὸ ὁποῖον ἡ Ε.Δ.Α. νὰ μὴ ἔλαβε μέρος εἰς τὰς συζητήσεις καὶ ἀκόμη προέτεινε τὰς λύσεις ποὺ ἐξυπηρετοῦντο ὁ λαὸς καὶ ὁ τόπος. Ὑπάρχει σωρεία περιπτώσεων ποὺ οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος ἀνεγνώρισεν, ὅτι αἱ προτάσεις τῆς Ε.Δ.Α. εὐνοοῦν διὰ τὰ διάφορα κοινωνικά, οἰκονομικὰ (φορολογικὰ κλπ.). Αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε τὴν πρότασιν τῆς Ε.Δ.Α. διὰ κατάργησιν τοῦ 5% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐντεῦθεν ηὐξήθη· ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν καὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἔτσι πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἐπίστευεν ἡ Ε.Ρ.Ε., ὅτι ηὔξησε τὴν δύναμίν της κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, διατὶ νὰ καταφύγῃ εἰς μέσα ἀπαράδεκτα; Ἐὰν εἶχε συντελεσθῇ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἐποικοδομητικὸν κυβερνητικὸν ἔργον καὶ ἂν ἡμεῖς ἐκωλυσιεργήσαμεν, ὄχι μόνον χάσαμε τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ, διατὶ κατεφύγατε εἰς πρωτοφανῆ μέσα βίας καὶ νοθείας; Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὰ ἴδια κρατικὰ ὄργανα ἦσαν καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 καὶ ὅμως, δὲν διεμαρτυρήθημεν, ὅτι ἔλαβε χώραν βία καὶ νοθεία. Μάλιστα. Τὰ ἴδια ὄργανα ἦσαν τὸ 1958, δὲν ἔγινε ὅ,τι τὸ 1961, ἀλλὰ τὸ 1961 τὰ ὄργανα αὐτὰ εἶχαν τὴν ἐντολὴν νὰ κτυπήσουν ἀδίστακτα τὴν παράταξίν μας καὶ κἄθε ἀντιφρονοῦντα. Καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος «πάντες» καὶ ὁ ἔσχατος κρατικὸς ὑπάλληλος εἶχεν ἐντολὰς ἀνοικτὰ νὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Κύριοι τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ οἱ ξένοι καὶ οἱ ἐντόπιοι ποὺ σᾶς διορίζουν: αὐταπατᾶσθε, ὅτι μὲ τὰ μέσα αὐτὰ μπορεῖτε νὰ μείνετε εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ ἀσκῆτε πολιτικὴν ἐναντίον τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος. Ὁ λαὸς θὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν του. Διερωτᾶται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξωργισμένος μάλιστα τὶ εἰσπράττει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νὰ ἐφαρμόζῃ πολιτικὴν ὑποτελείας καὶ ξεπουλήματος τοῦ πλούτου τῆς Χώρας. Ὅταν ὑπηρετῇ ξένας δυνάμεις ἐξασφαλίζει τὴν πολιτικὴν καὶ δυναμικὴν ὑποστήριξίν των. Ὅταν ὑπηρετῇ ξένα κεφάλαια γνωρίζει, ὅτι θὰ εἰσπράξῃ τὴν οἰκονομικὴν καὶ πολιτικὴν ὑποστήριξίν των. Αὐτὰ τὰ δείγματα αὐτῆς τῆς ὑποστηρίξεως εἴχαμε καὶ εἰς τὰς προσφάτους ἐκλογάς.
§53Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. ξεπουλάει τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους εἰς τοὺς ξένους, διὰ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἔχομεν τὸ θέμα τῆς Κύπρου. Ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἔλαβε τότε θέσιν κατὰ τῆς Ἀγγλίας. Σεῖς, ὅταν ἡ Βουλγαρία θέτει θέμα Μακεδονίας, λαμβάνετε θέσιν ὑπὲρ τῆς Βουλγαρίας.
§54Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐρώτησίς σας εἶναι, τοὐλάχιστον, ἀτυχής, ἰδίως, μὲ ὅσα συμβαίνουν τὰς τελευταίας ἡμέρας εἰς τὴν περιοχήν μας. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεώς σας, ἡ πολιτική της, δυστυχῶς, οἱ σύμμαχοι καὶ οἱ φίλοι σας καὶ ὄχι ἡ Λ. Δημοκρατία τῆς Βουλγαρίας, θέτει θέμα Μακεδονίας καὶ ἀκεραιότητος τῆς χώρας. Γιὰ τὴν χώρα κι’ ὅλο τὸ σοσιαλιστικὸ στρατόπεδο εἶναι σεβαστὴ καὶ ἀπαραβίαστη ἡ ἀκεραιότης τῆς χώρας μας. Γνωρίζετε τὶ θέσεις παίρνουν οἱ φίλοι καὶ σύμμαχοι γενικώτερα. Γνωρίζετε ποῖοι ἐκτυπώνουν τοὺς χάρτες ποὺ θίγουν τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ἑλλάδος. Ἡ πολιτική σας θέτει σὲ κίνδυνο τὴν Ἑλλάδα, ἀντίθετα, ἡ πολιτικὴ τῆς εἰρήνης καὶ τῶν καλῶν σχέσεων μὲ τὶς χῶρες τοῦ σοσιαλισμοῦ ἡ πολιτικὴ τῆς ἀνεξαρτησίας κατοχυρώνει τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θέτει ἡ ἐπερώτησίς μας, ὅπως ἐδηλώθη, εἶναι τεράστιον. Ἀπόψε μόνον μέρος τοῦ ὅλου θέματος ἀναπτύσσομεν. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι συνυφασμένον μὲ τὰ καθολικὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Μία Κυβέρνησις ποὺ στηρίχθηκε καὶ στηρίζετε σὲ δυνάμεις καὶ μηχανισμοὺς ποὺ ἐπιβάλλουν πολιτικὴν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, μία Κυβέρνησις ποὺ θέλει νὰ συνεχίσῃ καὶ νὰ ὁλοκληρώσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ ποὺ γνωρίζει, ὅτι συναντᾷ τὴν ἀντίθεσιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ, θὰ καταφεύγῃ συνεχῶς καὶ περισσότερον στὰ πιὸ ἀπαράδεκτα μέσα βίας. Ὑπάρχει, πράγματι κίνδυνος διὰ τὴν Δημοκρατίαν, κίνδυνος φασιστικοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος. Κι’ αὐτὸς προέρχεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν ἐξουσίαν εὑρίσκεται Κυβέρνησις, εὑρίσκονται δυνάμεις, οὐχὶ μὲ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ μὲ τὸν πιὸ ὠμὸ βιασμό της, μὲ σκοπὸ νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν πολιτείαν τῆς ὑποτελείας, τοῦ πολέμου καὶ τῶν μονοπωλίων. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ ἰδικαί μας ἀπόψεις καὶ ἀντιλήψεις συνεχῶς χάνουν ἔδαφος καὶ μᾶς ὑπενθύμισεν, ὅτι ἀπὸ 35ετίας ἀσχολεῖται μὲ τὴν καταπολέμησή τους. Πράγματι, ἀπὸ τότε, διαρκῶς, ὁ κ. Κανελλόπουλος φαντάζεται, ὅτι τὸ ἔργον του ἀποδίδει. Διαρκῶς προσδοκᾷ τὸ χαντάκωμα τῶν δυνάμεων τῆς προόδου. Ἀλλὰ ἂς ἀναλογισθῇ τὶ συνετελέσθη στὰ 35 αὐτὰ χρόνια, ποιὲς μεταβολὲς ὑπέστη ὁ κόσμος ὁλόκληρος καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ τότε θὰ δῇ ποίων τὰ κηρύγματα ἀκολουθοῦν οἱ λαοὶ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τὰ ἰδικά του τὰ κηρύγματα τῆς ἀντιδράσεως καὶ τῆς ὑποτελείας ἢ τὰ κηρύγματα τῆς προόδου, τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς χειραφετήσεως. Ἂς παύσῃ, λοιπόν, νὰ καυχᾶται, ὅτι οἱ ἰδέες, τὶς ὁποῖες ἐκεῖνος κηρύσσει, κερδίζουν ἔδαφος. Ἂς διδαχθῇ ἀπ’ ὅσα συνετελέσθησαν καὶ συντελοῦνται γύρω του. Πολλάκις ἐξηγγέλθη ἡ συντριβὴ τῆς Προοδευτικῆς παρατάξεως τῆς χώρας μας, καὶ ὅμως, σ’ ὅλες τὶς περιπτώσεις δὲν παρῆλθε πολὺς χρόνος ποὺ ἡ ἐξαγγελία αὐτὴ διεψεύσθη πικρά. Ἡ Ἱστορία διδάσκει, ὅτι τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, προσωρινῶς ἀποδίδουν. Παρῆλθεν ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ λαοὶ ὑπετάσσοντο εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς βίας. Ὅταν χειραφετοῦνται σήμερα καὶ οἱ θεωρούμενοι ὡς καθυστερημένοι λαοί, ὅταν ἀγωνίζωνται καὶ ἀποκτοῦν τὴν ἐλευθερίαν των οἱ ὑπόδουλοι λαοί, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπερήφανος Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀνεχθῇ τὴν βίαν, νὰ ἀφήνῃ νὰ παραβιάζονται σκαιῶς οἱ ἐλευθερίες του. Τὸ θέμα, ὅπως ἐτονίσαμεν, εἶναι μέγα. Ἐθεωρήσαμεν χρέος νὰ διαγράψουμε ἀπόψε στὶς γενικὲς γραμμὲς του κι’ ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἀναλύσωμεν ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ δράματος ποὺ πέρασε καὶ περνᾶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κατὰ τὰς συζητήσεις τῶν προτάσεων περὶ παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα σὲ εἰδικὸ δικαστήριο.
§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§56Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν.........
§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, φρονῶ, ὅτι δυνάμεθα νὰ συνεχίσωμεν. Καὶ ἀπαρτίαν ἔχομεν, καὶ ἡ ὥρα δὲν εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις προτείνῃ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.
§58ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Μάλιστα, μάλιστα.
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.)