1961.06.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 132α

Κυριακὴ 18 Ἰουνίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 11.10′ π.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν». Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Κ. Ἀδαμόπουλος.

§2Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ θέμα τῆς προτάσεως δυσπιστίας, τὸ ἀφορῶν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σίτου, ἠσχολήθησαν ἤδη ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ ἠσχολήθησαν τόσον ἐπαρκῶς καὶ ἐπιτυχῶς, ὥστε πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι μὲ ἀπήλλαξαν τῆς ἀνάγκης νὰ καταβάλω ἰδιαιτέραν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἄλλωστε τὰ ἐπιχειρήματα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὅπως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων θεμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀσθενῆ εἶναι, τινὰ δὲ τούτων στηρίζονται καὶ ἐπὶ ἐσφαλμένων δεδομένων, ὥστε καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ ἀνασκευή των δὲν εἶναι δυσχερής. Εἰδικώτερον, κ. συνάδελφοι, κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καθυστέρησεν εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων τῆς προστασίας τοῦ σίτου κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν. Ἐλέχθη, κ. συνάδελφοι, ἤδη, ὅτι κατὰ παγίαν τακτικήν, τὰ μέτρα προστασίας τοῦ σίτου καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἐξαγγέλλονται κατὰ τὸ δεύτερον 15θήμερον Ἰουνίου καὶ τοῦτο, διότι κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα συντελεῖται ἡ συγκομιδὴ τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῆς ἐσοδείας τοῦ σίτου. Ἄλλωστε, διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν μέτρων τοῦ σίτου, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐκτίμησις τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς, διότι ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς, γίνεται ἡ ἐκτίμησις τῶν στρεμματικῶν ἀποδόσεων, ἀπαραίτητος καὶ αὐτή, ἀφοῦ ἡ προστασία τοῦ σίτου ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν σιτοπαραγωγῶν. Καὶ ἡ ἐκτίμησις τοῦ ὕψους τῆς ἐσοδείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου δεκαημέρου τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Ἄλλως τε, ὡς εἶναι γνωστόν, καθ’ ἕκαστον ἔτος ἡ συγκέντρωσις ἀρχίζει εἰς τὰ τέλη Ἰουνίου ἢ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου ἑκάστου ἔτους. Ἐλέχθη ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τῆς ΚΕΑ, βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Κωστοπούλου, ὅτι ἔχομεν ἤδη τὴν ἐκτίμησιν τοῦ Ἱδρύματος Κανελλοπούλου, τὸ ὁποῖον καταβιβάζει ἔναντι τῆς περυσυνῆς, τὴν παραγωγὴν κατὰ 25.000 τόννους. Ἡ ἐκτίμησις αὕτη, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἐντελῶς ἀνεύθυνος. Τὸ Ἵδρυμα δὲν ἔχει ὑπηρεσίας περιφερειακάς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τοιούτων ἐκτιμήσεων. Αἱ ἐκτιμήσεις γίνονται ἀπὸ τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας καὶ κατὰ τὸν χρόνον τὸν κρίσιμον διὰ τὴν παραγωγήν, ἤτοι, ὡς εἶπον, τὸ δεύτερον 10ήμερον τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Ἄλλως τε, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προστατεύσῃ καὶ νὰ διευκολύνῃ τοὺς παραγωγοὺς ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ εἶναι πρώϊμος καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀμέσους ἀνάγκας, καθιέρωσε τὴν προσυγκέντρωσιν καὶ οὕτω, δύνανται οἱ παραγωγοὶ οὗτοι, νὰ εἰσκομίζουν τὸν σῖτον, εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, λαμβάνοντες σημαντικὴν προκαταβολήν, περίπου 2 ἕως 2,30, κατὰ κιλὸν σίτου. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα ταῦτα ἦσαν γνωστὰ εἰς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν δυσπιστίας, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι περιέλαβον ὡς θέμα καὶ τὸ θέμα τὸ σιτικόν. Καὶ ἐὰν ταῦτα δὲν ἦσαν γνωστά, ἦτο εὔκολον νὰ τὰ πληροφορηθοῦν παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Τὸ νὰ περιληφθῇ ὅθεν εἰς τὴν πρότασιν δυσπιστίας καὶ τὸ θέμα τοῦτο τῆς μὴ ἐγκαίρου ἐξαγγελίας τῶν μέτρων ἐπὶ τοῦ σίτου, εἶναι εἷς ἐκ τῶν λόγων ποὺ γεννοῦν τὴν εὔλογον ὑποψίαν, ὅτι ἡ ὑποβολὴ προτάσεως δυσπιστίας δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς ἄλλους σκοπούς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ ἀποκρύπτῃ τὰς σκέψεις της, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου. Ταῦτα θὰ εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤδη ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1958 ἐξήγγειλε σαφῶς ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἔκτοτε. Κατηγορήθημεν καὶ ἄλλοτε, ὅτι ἐκηρύξαμεν πόλεμον κατὰ τοῦ προϊόντος. Εἶπον καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα ὅτι τοῦτο εἶναι ἀναληθές. Τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν δὲν τὴν χαρακτηρίζει δυσμένεια ἔναντι τοῦ προϊόντος. Τὴν χαρακτηρίζει ὅμως ἀποφυγὴ καθιερώσεως μέτρων ἐνθαρρύνσεως τῆς ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου. Ἀντιθέτως ἐφαρμόζομεν μέτρα, τείνοντα εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργουμένης ἐκτάσεως. Εἶπον καὶ ἄλλοτε ὅτι, μετὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς σιταρκείας, ἡ πολιτική μας εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δημιουργήσωμεν συμπληρωματικὸν εἰσόδημα εἰς τοὺς καλλιεργητάς, ἀφ’ ἑτέρου καὶ νὰ περιορίσωμεν τὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ νὰ διατηρήσωμεν τὴν παραγωγὴν εἰς τὸ ὕψος τῶν ἀναγκῶν μας ἐκ σίτου. Ἐπιτυγχάνομεν δὲ τοῦτο διὰ τῆς ἐντατικοποιήσεως τῆς καλλιεργείας, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ἔτι βελτιωμένων γεωργικῶν μεθόδων, βελτιωμένων σπόρων, ἐπεκτάσεως τῆς λιπάνσεως κλπ. Ἄρα ἡ πολιτική μας εἶναι νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος παραγωγῆς ἰδίως διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν λιπασμάτων, εἶναι γνωστὴ ἤδη ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, καθὼς καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν προμήθειαν εὐθηνοῦ λιπάσματος. Ἀπεφασίσθη ἤδη ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίου παραγωγῆς φωσφορικῆς ἀμμωνίας, δηλαδὴ τοῦ κυριωτέρου τῶν λιπασμάτων, τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς ὅλας τὰς καλλιεργείας καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο, θὰ προμηθεύῃ τὴν φωσφορικὴν ἀμμωνίαν εἰς τιμὴν σημαντικῶς κατωτέραν τῆς τιμῆς εἰς ἣν προσφέρεται τὸ λίπασμα τοῦτο σήμερον. Ἔπειτα, ἀπὸ τριετίας ἤδη, κατεβάλαμεν προσπαθείας, καὶ τὸ ἐπετύχομεν, νὰ συμπιέσωμεν καὶ τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων, τῶν προσφερομένων καὶ διοχετευομένων εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν ὑπὸ τῆς ἤδη λειτουργούσης ἑταιρείας λιπασμάτων. Πληροφορῶ δὲ τὴν Βουλήν, ὅτι δι’ ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας ἔλαβον ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, περιώρισα τὸ κόστος τῶν λιπασμάτων, τῶν παραδιδομένων ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας λιπασμάτων εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν κατὰ ποσά, τὰ ὁποῖα, διὰ δύο μόνον ἔτη, ἀποφέρουν ὠφέλειαν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου κατὰ 70 καὶ πλέον ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὰ μέτρα τῶν παρελθόντων ἐτῶν, σχετικῶς μὲ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου, εἶχον καὶ τὸ χαρακτηριστικόν, ὅτι ἰδιαιτέρα προστασία προεβλέπετο διὰ τοὺς μικροὺς καὶ μέσους καλλιεργητάς, ὁριζομένης, διὰ μέρος τῆς παραγωγῆς αὐτῶν, τιμῆς συγκεντρώσεως, μεγαλυτέρας τῆς βασικῆς τιμῆς. Ἡ καθιέρωσις τῶν προνομιακῶν τούτων τιμῶν, διὰ τὰς ὁποίας κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1960 διετέθησαν περὶ τὰ 300 ἑκατομμ. δραχμῶν, διότι ἐκ τούτου τοῦ λόγου, εἶχε καὶ μίαν δυσάρεστον συνέπειαν, ὅτι ἐδημιούργει ἴσως καὶ ἐπέτεινε τὴν λαθράλεσιν, ἡ βασικὴ τιμὴ ἦτο μικροτέρα καὶ τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μεγάλην διαφορὰν μεταξὺ τῆς βασικῆς τιμῆς καὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου μὲ τὴν λαθράλεσιν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι καταβάλομεν προσπαθείας διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν νὰ εὕρωμεν τρόπον, ὥστε καὶ τὴν ἰδιαιτέραν προστασίαν τῶν μικρῶν παραγωγῶν νὰ διατηρήσωμεν, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν καταστολὴν τῆς λαθραλέσεως. Εἶπον προηγουμένως, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως δὲν χαρακτηρίζονται ἀπὸ δυσμένειαν κατὰ τοῦ προϊόντος. Τοῦτο δύναται νὰ ἀποδειχθῇ εὐχερῶς, ὅταν συγκρίνωμεν τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας δίδουν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου, πρὸς τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι δίδονται διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο εἰς ἄλλας Χώρας. Ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ, βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Κωστόπουλος, ἐπεκαλέσθη ἕνα πίνακα τοῦ Φ.Α.Ο., εἰς ὃν ἀναφέρονται αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου, τοῦ ἔτους 1959–1960, εἰς διαφόρους Εὐρωπαϊκὰς Χώρας. Μονοπλεύρως ὅμως ἐχρησιμοποίησεν, ὁ κ. Κωστόπουλος, τὸν πίνακα τοῦτον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ — δὲν εἶναι παρὼν — θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ πίνακος τούτου. Ἀφορᾷ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1959–1960 καὶ ἀναγράφει, ὅτι ἡ βασικὴ τιμὴ τοῦ σίτου κατὰ τόννον, κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, εἰς δολλάρια, ἀνῆλθεν εἰς 102 ἐν Ἑλλάδι. Ἂς συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν αὐτὴν πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου εἰς ἄλλας Χώρας, σύμφωνα μὲ τὸν πίνακα: Αὐστρία δολλάρια 96,2, Βέλγιον δολλάρια 94, Δανία δολλάρια 71, Γαλλία δολλάρια 77, Δυτικὴ Γερμανία δολλάρια 103,3, Ὁλλανδία δολλάρια 81,5, Ἰταλία δολλάρια 104,4, Πορτογαλία δολλάρια 105,7 κλπ. Ἀλλά, διὰ τῆς προβολῆς μόνον τῶν τιμῶν τοῦ σίτου, δὲν δίδεται ἡ πραγματικὴ εἰκών. Δίδει ὅμως ὁ πίναξ τὴν πραγματικὴν εἰκόνα, διὰ τῆς συγκρίσεως τῶν τιμῶν τοῦ σίτου πρὸς τὸ κατ’ ἄτομον εἰσόδημα τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, εἰς τὰς αὐτὰς Χώρας. Καὶ ὑπὸ τῆς συγκρίσεως ταύτης ἐξάγεται, ὅτι ἐν Ἑλλάδι, ἓν ἡμερομίσθιον ἀνειδικεύτου ἐργάτου ἀντιστοιχεῖ πρὸς 16,5 χλγρ. σίτου, ἐνῷ εἰς τὴν Αὐστρίαν ἀντιστοιχεῖ πρὸς 20 χλγρ., Βέλγιον πρὸς 43 χλγρ., Δανία πρὸς 42 χλγρ., Δυτικὴ Γερμανία 32,5 χλγρ., Ἰταλία 21 χλγρ., Ὁλλανδία 51 χλγρ., Νορβηγία 32 χλγρ. Ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ πίνακος τούτου προκύπτει, ὅτι μόνον εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, εἶναι κατά τι μεγαλυτέρα τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ στοιχείου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι, εἶναι πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὰς Χώρας, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσε. Δὲν θὰ παραλείψω ὅμως νὰ μνημονεύσω καὶ νὰ ἐπαναλάβω...

§3Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε, κ. Ὑπουργέ;

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαπαναγιώτου, σεῖς εἶσθε σεμνὸς βουλευτής. Δὲν μᾶς ἔχετε συνηθίσει νὰ κάμνετε διακοπάς. Κύριε Παπαπαναγιώτου, διακοπαὶ πρὸς Ὑπουργοὺς καὶ ἀπὸ καθημένους μάλιστα βουλευτὰς καὶ ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ Προέδρου, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνωνται, ἵνα μὴ εἴπω ἄλλο τι.

§5Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ἄσεμνοι βουλευταὶ καὶ κάμνετε τὴν διάκρισιν αὐτήν;

§6Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Διατί διακόπτετε τὸν ρήτορα; Ὀφείλετε νὰ τὸν ἀκούσετε.

§7Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διατί θυμώνετε, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀπευθύνεσθε εἰς ἐμὲ δι’ ὅλα αὐτά; Ἐγὼ εἶμαι ὑπόλογος; Ἐγὼ ἠρώτησα διατί αὐτὴ ἡ διάκρισις μεταξὺ σεμνῶν καὶ μὴ σεμνῶν βουλευτῶν. Τί πταίω ἐγὼ κύριε Πρόεδρε;

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Ὑπεβάλατε πρότασιν δυσπιστίας. Ὀφείλετε νὰ ἦσθε παρόντες καὶ νὰ τὴν ὑποστηρίξητε. Παρὰ ταῦτα τὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι κενά.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, καθήσατε, σᾶς παρακαλῶ.

§10Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, κύριε Πρόεδρε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν οὐδέποτε διακόπτεται ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτωρ διὰ νὰ συζητηθῇ προσωπικὸν ἢ ἄλλο τι θέμα. Μετὰ τὴν κάθοδον τοῦ ἀγορητοῦ δύναται νὰ ζητηθῇ ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πᾶσα ἄλλη ἐκδοχὴ θὰ ἦτο καὶ ἄτοπος καὶ παραλογία, διότι πᾶσα ἀγόρευσις θὰ ὑπέκειτο εἰς αἰφνιδιασμὸν διακοπῆς, ἴσως καὶ ἐσκεμμένως.

§12Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.)....Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὰς τιμὰς τοῦ σίτου εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ Ἀνατολικὰς χώρας. Εἰς τὴν Τουρκίαν, ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως ἀντιστοιχεῖ πρὸς δρχ. 1,23 κατὰ κιλόν. Εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν πρὸς 1,41, εἰς τὴν Βουλγαρίαν 0,92 λεπτὰ κατὰ χλγρ., ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο παράλειψις ἂν δὲν ἠσχολούμην καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς της καὶ ἐπὶ τοῦ σίτου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς προστασίας τοῦ σίτου ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 1928.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριε Ὑπουργέ, τὰ στοιχεῖα, δὲν τὰ ἔδωσα ἐγὼ λεπτομερῶς. Ἑπομένως, παρακαλῶ, νὰ ἀναγνώσητε ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ἀφορῶντα τὴν τιμὴν προστασίας τοῦ σίτου εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Τουρκία 1,23, Γιουγκοσλαυΐα 1,41, Βουλγαρία 0,92 λεπτὰ κατὰ χλγρ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ κύριοι στενογράφοι, νὰ γράφουν τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας ἀναγινώσκει ὁ κ. Ὑπουργός.

§15Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὴν Τουρκίαν, ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ἀντιστοιχεῖ πρὸς δρχ. 1,23 κατὰ κιλόν, εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν πρὸς δρχ. 1,41 καὶ εἰς τὴν Βουλγαρίαν πρὸς δρχ. 0,92. Ἐπαναλαμβάνω, ἡ πολιτικὴ τῆς προστασίας τοῦ σίτου, κ.κ. συνάδελφοι, ὡς εἶναι γνωστόν, ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὸ 1928 καὶ κυρίως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1931. Ἦτο συνέχεια τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἤρξατο μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν μεγάλων κτημάτων καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν γηγενῶν καὶ προσφύγων ἀκτημόνων. Σκοπὸς δὲ τῆς πολιτικῆς ἐκείνης, ἦτο ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς σιτοκαλλιεργείας εἰς τὰς μὴ ἀξιοποιουμένας μέχρι τότε ἐκτάσεις. Ἔπειτα ἄλλος σκοπὸς τῆς πολιτικῆς ἐκείνης, ἰδίως ἀπὸ τοῦ 1931 καὶ ἐντεῦθεν, τῆς προστασίας τοῦ σίτου ἦτο ἡ ἀνεξαρτοποίησις τῆς χώρας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ὅσον ἀφορᾷ τὸ προϊὸν τοῦτο, διὰ τῆς ἐπιτεύξεως τῆς σιταρκείας. Καὶ ἀκόμη συναφὴς σκοπὸς ἦτο ἡ ἐξοικονόμησις μεγάλου ποσοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιεῖτο διὰ τὴν προμήθειαν σίτου. Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος εἶναι ἀνάγκη συνεχής. Προκειμένου, δὲ διὰ τὴν χώραν μας, ἡ αὔξησις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἐπιτακτική. Διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων καλλιεργητῶν, λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις μέτρα στηριζόμενα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐντατικοποιήσεως τῆς καλλιεργείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐδαφικὰ περιθώρια ὑπολογίσιμα πρὸς περαιτέρω ἐπέκτασιν τῶν καλλιεργειῶν. Κατ’ ἀνάγκην λοιπόν, προχωροῦμεν εἰς τὴν ἐπέκτασιν κατὰ βάθος. Ἡ ἐπέκτασις κατὰ βάθος, ἐκφράζεται διὰ τοῦ ὅρου «ἐντατικοποίησις» τῶν καλλιεργειῶν. Ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἰδίᾳ ἀρδευτικῶν ἔργων προγραμματίζομεν, ἐξετελέσαμεν καὶ ἐκτελοῦμεν τοιαῦτα ἔργα διὰ νὰ μετατρέψωμεν τὰς καλλιεργουμένας γαίας εἰς ποτιστικὰς αἵτινες θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ καλλιεργείας κατὰ πολὺ ἀποδοτικωτέρας τῆς τοῦ σίτου, ὡς αἱ καλλιέργειαι τοῦ βάμβακος, τῶν τεύτλων, τῆς μηδικῆς, τῶν κηπευτικῶν, τῶν ὀπωροφόρων δένδρων. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε ἀνέφερον ἐν λεπτομερείᾳ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα. Τώρα, δι’ ὀλίγων θὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας τὰ γενικὰ στοιχεῖα τοῦ προγράμματος. Ὁ ὁλικὸς προϋπολογισμὸς τῶν δαπανῶν τῶν ἐν ἐκτελέσει ἔργων κατὰ τὰ ἔτη 1959–1961, ἀνέρχεται εἰς 8,730.000.000. Ἡ προβλεπομένη δὲ τελικὴ ὠφέλεια ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ὅλων τῶν ἐν λόγῳ ἔργων, εἶναι ἡ ἄρδευσις 4.675.000 στρεμμάτων, ἡ ἀπόδοσις εἰς τὴν καλλιέργειαν 570.000 στρεμμάτων νέων γαιῶν, ἡ στράγγισις ἢ βελτίωσις στραγγίσεως ἐπὶ 2.030.000 στρεμμάτων καὶ προστασία ἐκ πλημμυρῶν 1.350.000 στρεμμάτων. Τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα ἐντὸς τῆς πρώτης 5ετίας, εἶναι τὰ ἑξῆς: Κατασκευὴ ἀρδευτικῶν δικτύων διὰ 2.570.000 στρέμματα, ἀπόδοσις νέων γαιῶν 320.000 στρέμματα, στράγγισις 1.725 χιλιάδων στρεμμάτων καὶ προστασία 1.430.000 στρεμμάτων. Ἐν συνεχείᾳ δέ, διὰ τὴν ἑπομένην 5ετίαν, κατασκευὴ δικτύων 1.500.000 στρεμμάτων, νέαι γαῖαι 200.000 στρεμμάτων, στράγγισις 305.000 στρεμμάτων. Ἡ ἐπέκτασις τῶν ἀρδεύσεων, κ. συνάδελφοι, ὡς εἶναι γνωστόν, θὰ ἐπιφέρῃ σημαντικὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου. Κυρίως μὲν διότι ἡ ἄρδευσις αὐξάνει τὴν γονιμότητα τῶν ἐδαφῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντός, διότι διὰ τῆς ἀρδεύσεως καθίσταται δυνατὸν νὰ κάμωμεν χρῆσιν καλλιεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποφέρουν μεγαλύτερον ἀκαθάριστον εἰσόδημα, ὡς ἀπορροφῶσαι μεγάλο ἀγροτικὸν δυναμικόν, τὸ ὁποῖον, ὡς εἶναι γνωστόν, ὑπερπλεονάζει εἰς τὴν χώραν μας. Ἐκεῖ ὅμως, κ. συνάδελφοι, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τοιούτων ἔργων διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος σχετικῶς τῶν σιτοκαλλιεργειῶν μέχρι τοῦ 1958 κατεβάλλετο προσπάθεια αὐξήσεως τῶν ἀποδόσεων διὰ χρησιμοποιήσεως ὅσον ἔνεστι βελτιωμένων μεθόδων καλλιεργείας, ἢ καὶ ὅπου ἦτο δυνατὸν ἐπεξετείνετο ἡ σιτοκαλλιέργεια, αἱ προσπάθειαι δὲ αὗται ἦσαν ἀξιόλογοι καὶ ἀποτελεσματικαί. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1957 ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου ἀνῆλθεν εἰς 1.700.000 τόννους, καλύψασα πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, ἀνάλογον δὲ ἦτο τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς κατὰ τὸ 1958 καὶ ἑπόμενα ἔτη. Τότε τὸ πρόβλημα τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, ἀνέκυψεν ὑπὸ ἄλλην μορφήν. Ἡ προσπάθεια τῆς περαιτέρω αὐξήσεως τῶν ἀποδόσεων, ἐκ τῆς κατὰ τὰ ἔτη ἐκεῖνα καλλιεργουμένης ἐκτάσεως ἢ καὶ ἡ ἐπέκτασις τῆς σιτοκαλλιεργείας (ὅπου ἦτο αὕτη δυνατή), δὲν προῆγε σοβαρῶς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοπαραγωγῶν, λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ σῖτος εἶναι πτωχὴ καλλιέργεια καὶ ἡ προσπάθεια αὐτή, ὄχι μόνον δὲν ἔλυε τὸ πρόβλημα, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐδημιούργει σοβαροὺς κινδύνους, διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἦτο καὶ εἶναι τιμὴ προστασίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ Κράτος παραλαμβάνει διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς ὕψος ἀνώτερον ἐν τῷ διεθνεῖ ἐμπορίῳ. Ἐκ τῆς προστασίας ταύτης ἐπιβαρύνεται τὸ κοινωνικὸν σύνολον ὅπως καὶ ὁ προϋπολογισμός. Ἀναφέρω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ σίτου ἀνῆλθε κατὰ τὴν ἐσοδείαν 1957 εἰς 650 ἑκατομμύρια, κατὰ τὴν ἐσοδείαν 1958 εἰς 770 ἑκατομμύρια, κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1959 εἰς 600 ἑκατομμύρια, καὶ κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1960 εἰς 580 ἑκατομμύρια, μὴ ὑπολογιζομένης εἰς τὰ ποσὰ ταῦτα τῆς ζημίας τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν πλεονασμάτων τῶν ἐσοδειῶν 1957 καὶ 1958. Ἐὰν δὲ ἠθέλαμεν καὶ δι’ αὐτὰ νὰ διατηρήσωμεν ἀντιστοίχους τιμὰς σίτου πρὸς ἐκείνας τῆς προστασίας, τὰς ὁποίας ἐδίδομεν πρὸς τὸν σῖτον τὸν ἀπαραίτητον διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ εἴχομεν περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἢ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν πλεονασμάτων αὐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ μᾶς ἐπέφερε ζημίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς σῖτος ὑστερεῖ ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος τοῦ σίτου τοῦ διεθνῶς προσφερομένου, τοῦ Ἀμερικανικοῦ, καὶ ἡ τιμὴ αὐτοῦ ἔναντι τοῦ σίτου τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου εἶναι πολὺ μικροτέρα.

§16Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δυσφημοῦμεν καὶ τὸ προϊόν μας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχομεν δικαίωμα πρὸς τοῦτο.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαπαναγιώτου, τί ἐπάθατε σήμερον; Θέλετε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν; Λαμβάνετε τὸν λόγον χωρὶς νὰ ζητῆτε τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸν ρήτορα, χωρὶς νὰ ἀναγνωρίζητε, ὅτι ὑπάρχει Προεδρεῖον. Φέρεσθε σὰν νὰ εὑρίσκεσθε εἰς συγκέντρωσιν ἄλλου τύπου.

§18Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς ἀντεγκλήσεις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, σεῖς ὁ ὁποῖος εἶσθε ὑπεύθυνος διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ κοσμίαν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως, νὰ λάβετε τὰ μέτρα σας. Πρέπει ὁ διαταράσσων τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως νὰ ἀνακαλῆται εἰς τὴν τάξιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεξαρτήτως παρατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ διακόπτων, ἄνευ ἀδείας. Σήμερον ἔχομεν τὸν κ. Παπαπαναγιώτου, ὁ ὁποῖος δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τὶ ἔπαθεν. Ὑπάρχει Προεδρεῖον, ὑπάρχει ρήτωρ εἰς τὸ βῆμα, ὑπάρχει Κανονισμὸς καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἀγνοεῖ ὁ κ. Παπαπαναγιώτου. Σᾶς παρακαλῶ, ἑπομένως, νὰ προσέχητε. Ποτὲ δὲν διακόπτεται ὁ ρήτωρ. Συνεχίσατε, κ. Ὑπουργέ.

§20Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε.....

§21Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Θόρυβος).

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ πάλιν, διότι ἀνέχεσθε αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Οἱ κύριοι, ἐὰν ἀμφισβητοῦν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ ρήτωρ, ἢ ἐὰν ἐνοχλοῦνται ἀπὸ αὐτά, νὰ ζητήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ ἐὰν δύνανται καὶ νὰ τὰ ἀνατρέψουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται ἡ κατάστασις αὐτή.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἄνευ διακοπῶν.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι κατὰ τὰς ἐσοδείας 1959 καὶ 1960 προέκυψαν πλεονάσματα, ἡ διάθεσις δὲ τούτων θὰ ἀφήσῃ ἀνοίγματα ἄνω τῶν 80 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Εἶναι, λοιπόν, φανερόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ περαιτέρω αὔξησις τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου δὲν θὰ ἔλυε τὸ πρόβλημα τῆς αὐξήσεως τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου εἶναι καθ’ ἑαυτὴν πτωχὴ καλλιέργεια. Προσθέτω μάλιστα, ὅτι καμμία αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, καὶ ἐκείνη ποὺ ζητεῖται συνήθως, δὲν λύει τὸ πρόβλημα τοῦ εἰσοδήματος τῶν μικρῶν σιτοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν πλειονότητα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἄς πάρωμεν ἕνα καλλιεργητὴν μὲ 300 στρέμματα. Οἱ καλλιεργηταὶ τόσης ἐκτάσεως ἀποτελοῦν τὴν πλειονότητα. Εἶναι γνωστὸν πόσον εἶναι μικρὸς ὁ κλῆρος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ παραγωγὴ κατὰ μέσον ὅρον εἶναι 150 κιλὰ κατὰ στρέμμα. Ἄρα εἰς τὰ 30 στρέμματα ἔχομεν 4.500 κιλά. Ἐὰν ἐξ αὐτῶν ἀφαιρέσωμεν τὸν σῖτον, τὸν ἀπαιτούμενον διὰ τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας καὶ διὰ τὴν σποράν, τὰ 1.000 κιλά, ἀπομένει ἐξ αὐτῶν εἰσόδημα πρὸς ἐκχρηματισμὸν 3.500 κιλῶν. Ἐὰν ὑποτεθῇ, λοιπόν, ὅτι αὐξάνομεν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου κατὰ 0,50, τὶ θὰ δώσωμεν εἰς αὐτόν; Θὰ δώσωμεν μόλις 1.750 δραχμάς. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι οὔτε ἡ προσπάθεια πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου ἔλυε τὸ πρόβλημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, οὔτε ἡ κατά τι ἔστω αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι διακηρύσσουν, ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν τὴν μεγάλην τῆς τιμῆς τοῦ σίτου θὰ ἐπέλθῃ ἡ λύσις τοῦ προβλήματος, ὅτι δὲν ἐκτιμοῦν δεόντως τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα. Διότι ἡ μεγάλη αὔξησις θὰ ἐπέφερε τεραστίας ἐπιβαρύνσεις τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Χωρὶς νὰ λύεται τὸ πρόβλημα τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐδημιουργοῦντο σοβαρώτατοι κίνδυνοι διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Συνεπῶς, ὄχι μόνον ἀνάγκην, ἀλλὰ καὶ ἐπιτακτικὸν καθῆκον ἐπέβαλεν εἰς ἡμᾶς νὰ ἐφαρμόσωμεν νέαν πολιτικήν, σκοποῦσαν ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὴν ἀποτροπὴν τῶν κινδύνων διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν μὲ ὑγιᾶ οἰκονομικὰ μέσα. Οὕτω ἤχθημεν εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἐφαρμοζομένη ἀπὸ τοῦ 1959, ὅτε καὶ διεπιστώθη ἡ σταθεροποίησις τῆς σιτοπαραγωγῆς εἰς τὸ ὕψος τῆς σιταρκείας. Ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν ἀποτελεῖ ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τῆς ἐντατικοποιήσεως τῆς γεωργίας μας. Εἶναι δηλαδή, ἐκεῖνο ποὺ εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν καλλιέργειάν μας κατὰ πλάτος, πρέπει νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καθέτως. Εἰς τὴν ἐντατικοποίησιν, λοιπόν, τῆς γεωργίας μας στηρίζεται ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Ἤρχισεν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ἐφαρμοζομένη ἀπὸ τοῦ 1959, συνίσταται δὲ αὕτη εἰς τὴν προοδευτικὴν μείωσιν τῶν σιτοκαλλιεργουμένων ἐκτάσεων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀντικαταστάσεως τῆς σιτοκαλλιεργείας δι’ ἄλλων ἀποδοτικωτέρων καλλιεργειῶν, τὴν καλλιέργειαν βάμβακος, τὴν καλλιέργειαν κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν καὶ τὴν τελευταίαν ταύτην κυρίως, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἐκεῖ δὲ ὅπου ἦτο δυνατὴ ἡ ἄρδευσις, διὰ τῆς καλλιεργείας μηδικῆς, τεύτλων, ὀπωροκηπευτικῶν. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ πολιτικὴ αὕτη ἀπέβλεπε κυρίως εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομίας τῶν γεωργῶν, ἑπόμενον ἦτο νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχή, ἵνα διὰ τῶν λαμβανομένων μέτρων μὴ ἐπέλθῃ μείωσις τοῦ εἰσοδήματος αὐτῶν. Πράγματι δέ, ἡ παρασχεθεῖσα εἰς τοὺς ἀνωτέρω κλάδους οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἶναι σημαντικωτάτη. Εἰδικώτερον τὰ ληφθέντα κατὰ τὸ 1959–1960 μέτρα διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ἦσαν τὰ ἑξῆς: Ἐδόθη ἐπιδότησις διὰ τὴν καλλιέργειαν, ἐτησίως κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν πρὸς δραχμ. 50 κατὰ στρέμμα νέων καλλιεργειῶν καὶ διὰ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν πρὸς δραχμ. 50 καὶ 80 κατὰ στρέμμα. Ξηρικῆς καὶ ποτιστικῆς καλλιεργείας διατεθέντα ποσὰ 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπεδοτήθησαν διάφορα μέτρα βελτιώσεως τῆς κτηνοτροφίας ὡς ἐπίσης ἐπεδοτήθη ἡ ἀναπαραγωγὴ βελτιωμένων σπόρων, κυρίως κτηνοτροφικῶν φυτῶν, διατεθέντων 22 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν, ὅπου, ὡς γνωστόν, ἐπικρατεῖ ἡ σιτοκαλλιέργεια, διετέθησαν δι’ ἐπιδοτήσεις 94 περίπου ἑκατομμύρια δραχμῶν. Διετέθησαν οὕτω κατὰ τὸ 1960 δι’ ἐπιδοτήσεις 267 ἑκατομμ. δραχμ. Ἐπὶ πλέον, κ. συνάδελφοι, διετέθησαν σημαντικὰ ποσὰ μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν προμήθειαν ζώων παραγωγῆς βελτιωμένων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀρδευτικῶν ἔργων μὲ τόκον 2% καὶ μὲ χρονικὴν διάρκειαν ἐξοφλήσεως 8 ἔτη. Κατὰ τὸ 1960 διετέθησαν 360 ἑκατομμ. δραχμ. μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, καὶ κατὰ τὸ 1961 ηὐξήθησαν τὰ ποσὰ εἰς 460 ἑκατομμ. δραχμ. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν διαφορὰν τοῦ τόκου, πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ μέσα τὰ παρεχόμενα διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν ηὐξημένα κατὰ 20 ἑκατομμ. δραχμ. Τὰ ποσὰ τὰ διατεθησόμενα δι’ ἐπιδοτήσεις κατὰ τὸ 1961 (συνυπολογιζομένης καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ τόκου) προβλέπεται ν’ ἀνέλθουν εἰς 330 δραχμ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σημειώσωμεν τοῦτο τὸ ἰδιαίτερον, ὅτι διὰ τῶν παρεχομένων ἐπιδοτήσεων, ἐνισχύονται οἱ κλάδοι τῆς παραγωγῆς, οἱ ὁποῖοι προϋποθέτουν μεγαλυτέραν ἀπασχόλησιν καὶ ἀξιοποίησιν περισσοτέρων ἡμερομισθίων. Ὡς ἐκ τούτου δὲ προσιδιάζουν πρὸς τὴν μικρὰν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐκ τῶν ἐπιδοτήσεων, συνεπῶς, ἐνισχύονται πρὸ παντὸς οἱ μικροὶ καλλιεργηταί. Ἐάν, λοιπόν, ἐπῆλθε μετατόπισις τῆς προστασίας ἡ προστασία αὐτὴ πραγματικῶς εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν μικρῶν σιτοκαλλιεργειῶν. Καὶ αὐτὰ μὲν εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως Κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος, πρέπει, ὅμως, κ. συνάδελφοι, θὰ σᾶς σημειώσω καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς. Κατὰ τὸ 1960 ἐμειώθη ἡ σιτοκαλλιέργεια κατὰ 400 χιλιάδες στρέμματα καὶ ηὔξησεν ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος κατὰ 300 χιλ. στρέμματα καὶ τῶν ψυχανθῶν κατὰ 400 χιλ. στρέμματα, ἐπίσης ηὔξησε σημαντικῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν βελτιουμένων ζώων καὶ ἡ διατροφὴ αὐτῶν λόγῳ τῆς παραγωγῆς ζωοτροφῶν. Κατὰ τὸ 1961 ἐμειώθη ἔτι περαιτέρω ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου κατὰ 800 χιλ. στρέμματα, δηλαδή, κατὰ τὰ 2 ἔτη ἐπετύχομεν μείωσιν τῆς σιτοκαλλιεργείας κατὰ 10% περίπου, ηὐξήθη ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος ἀκόμη κατὰ 250 χιλ. στρέμματα, θὰ φθάσωμεν δηλαδὴ ἐφέτος εἰς 1.900.000 περίπου στρέμματα καλλιεργείας βάμβακος ἔναντι 1.300.000 τοῦ 1959. Ἐπίσης ἡ καλλιέργεια τῶν ψυχανθῶν ηὐξήθη κατὰ 500 –600 χιλιάδας στρέμματα, εἰσήλθομεν δὲ εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν τεύτλων, διὰ τῆς ὁποίας καλλιεργείας θὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰ ἐργοστάσια σακχάρεως, τόσον τὸ ἤδη ὑπὸ ἀποπεράτωσιν ἐν Θεσσαλίᾳ, ὅσον καὶ τὰ μέλλοντα νὰ ἀνεγερθοῦν εἰς τὴν πεδιάδα Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὰς Σέρρας. Ἐφέτος δοκιμαστικῶς ἡ καλλιέργεια τῶν τεύτλων ἀνῆλθεν εἰς 20 χιλιάδες στρέμματα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι εὐνόητον, ὅτι αἱ ἀνωτέρω μεταβολαὶ θὰ ἐπιφέρουν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ συνεπῶς, μεγαλυτέραν, θετικωτέραν καὶ μονιμωτέραν βελτίωσιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέγνωσα σήμερον εἰς ἐφημερίδα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κυβερνητική, χαρακτηριστικὸν τηλεγράφημα ἐκ Ρόδου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι ἀξιόλογον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ σιτοπαραγωγὴ εἶναι ἱκανοποιητική, παρ’ ὅλον ὅτι ἐτριπλασιάσθησαν ἐφέτος αἱ καλλιέργειαι διὰ κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν, καὶ τελειώνει τὸ τηλεγράφημα: «Οὕτω καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν οἱ Δωδεκανήσιοι ἐξετέλεσαν ἔργον χάρις εἰς τὰς ὁδηγίας καὶ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὴν Δωδεκάνησον καὶ τὸ ὁποῖον ἀπεικονίζει τὸ ὅλον τηλεγράφημα, γίνεται εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τοῦ Κράτους. Χάρις εἰς τὴν συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως, χάρις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν μεγάλων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, χάρις εἰς τὴν τεραστίαν αὔξησιν τῆς πιστοδοτήσεως τὴν παρεχομένην ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, χάρις εἰς τὴν οἰκονομικὴν διὰ χαριστικῶν μέσων ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ χάρις κυρίως εἰς τὸν μόχθον καὶ τὰς προσπαθείας τούτων, τῶν ἀγροτῶν, ἐπέρχεται βαθμιαίως ἡ ἐπιδιωκομένη μεταβολὴ εἰς τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν, μεταβολὴ διὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἔχει ἀντίρρησιν. Ἀλλά, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις πραγματικὴ δι’ αὐτήν, ἀκούονται λόγοι, οἱ ὁποῖοι σκοποῦν νὰ ἀποκαρδιώσουν καὶ νὰ ἀποθαρρύνουν τοὺς παραγωγούς. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, κ. συνάδελφοι, ἔχει πίστιν εἰς τὸ ἐφαρμοζόμενον πρόγραμμα, διότι πραγματικῶς, τὸ ἐφαρμοζόμενον πρόγραμμα ἀποβλέπει εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματός του καὶ μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν προχωρεῖ ἀποδεχόμενος τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτοῦ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§25Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ζαννῆ.

§27Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁ συνάδελφος κ. Παπαπαναγιώτου, διέκοψε τὸν ρήτορα Ὑπουργόν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Σεῖς εἶσθε ἕνας σεμνὸς βουλευτὴς καὶ ἐκπλήττομαι πῶς σήμερον δὲν εἶσθε σεμνός». Δηλαδή, διακρίνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τοὺς βουλευτὰς εἰς δύο κατηγορίας, εἰς σεμνοὺς καὶ ἀσέμνους, δὲν γνωρίζω ποῖον εἶναι τὸ κριτήριον. (Θυμηδία). Διεμαρτυρήθην ἐντόνως, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι Πρόεδρός μας ἀπὸ μιᾶς 10ετίας περίπου, εἶπεν αὐτὴν τὴν φράσιν. Κατάπληκτος, κ. Πρόεδρε, εἶδον τὴν βιαίαν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ, εἰς ὕφος ὀργίλον, μὲ ἐπετίμησε, διότι δῆθεν ἀπουσιάζουν οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Πληροφορῶ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ἐμὲ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Εἶμαι ἐκ τῶν βουλευτῶν ἐκείνων, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀπουσίασα ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οὐδέποτε ἠνώχλησα τοὺς Ὑπουργοὺς εἰς τὰ Ὑπουργεῖα των, ὁ ὁποῖος μόνον γνωρίζει τὸ σπίτι του καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τίποτε περισσότερον, καὶ δὲν ἠμπορεῖ σήμερον νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ἐμὲ μὲ τὸ ὕφος τὸ ἐπιτιμητικόν. Νὰ ἀπευθύνεται μὲ τὸ ὕφος αὐτὸ εἰς τὸν λόχον του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§28Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).... ἡ παράταξις ἐκείνη εἶναι ἀγέλη ποὺ μεταφέρεται ἀπὸ στάβλου εἰς στάβλον καὶ κατηγορούμεθα ἡμεῖς ὡς λέγει, διότι πειθαρχῶμεν εἰς τὸ Κόμμα μας.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, νομίζω, ὅτι ἡ ἔκφρασίς σας, ὅτι δύναται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπευθύνεται εἰς τὸν λόχον του, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγεται ἀπὸ οἱονδήποτε βουλευτὴν καὶ ἰδίως ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἄχρι τοῦδε δὲν μᾶς ἔχετε συνηθίσει εἰς τοιαύτην συμπεριφοράν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀνακαλέσητε.

§30Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀνακαλέσω μολονότι λόχος σημαίνει στρατιωτικὴ μονὰς καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι τι τὸ ταπεινωτικόν. Ἀνακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ ἔτσι εἰς ἕνα βουλευτήν, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀπουσίασεν ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὅρος λόχος εἶναι στρατιωτικός, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀνακληθῇ.

§32Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὴν ἀνεκάλεσα, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐλπίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἐγὼ δὲν ἀπουσιάζω τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ὁ κ. Ζαννῆς εἶναι εἷς τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις ἀνελλιπῶς καὶ οὐδέποτε παραφέρεται. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω αὐτὴν τὴν ἀναγνώρισιν. Ὁ κ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§34Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις προσυπέγραψε μετὰ τῆς ΚΕΑ καὶ τῶν ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν τὴν πρότασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ καθῆκον της καὶ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐπιστεύσαμεν, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ κλείσῃ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀπέλθωμεν εἰς ἀνάπαυσιν, οἱ δὲ ἀξιότιμοι κ. Ὑπουργοὶ εἰς λουτροθεραπείαν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ὑπὸ κατηγορίαν τόσον δεινήν, ὅπως εἶναι ἡ κατ’ αὐτῆς ἐκτοξευθεῖσα παρὰ τοῦ ἐν Βόννῃ Ἕλληνος Πρεσβευτοῦ. Πέραν τούτου, ὑπάρχουν πλεῖστα φλέγοντα ζητήματα ἀναπτυχθέντα ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὰ ὁποῖα χρήζουν ἐρεύνης καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ λογοδοτήσῃ πρὸ τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς, ὥστε εἴχομεν ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν νὰ προκαλέσωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Τούτων οὕτως ἐχόντων, θεωροῦμεν μὴ σοβαρὰν τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν, καθ’ ἣν ἐπιδιώκομεν δῆθεν διὰ τῆς προτάσεως δυσπιστίας νὰ παρακωλύσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἐπανάληψιν ἔσχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσωμεν πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν ὁ ἐκλογικὸς νόμος δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ποσῶς, διότι ἔχει λάβει ἀπόφασιν περὶ τοῦ τὶ θὰ πράξῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκλογικῶν τεχνασμάτων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐάν, ὅμως, καταπολεμοῦμεν τὸν ἐκλογικὸν νόμον, τὸ κάμωμεν, διότι πιστεύομεν, ὅτι δι’ αὐτοῦ θὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι εἰς τὸν τόπον. Καὶ ἔρχομαι ἤδη εἰς τὴν πρότασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν στηρίζομεν εἰς τρία κυρίως φλέγοντα προβλήματα ἀπασχολοῦντα τόν τε Ἑλληνικὸν καὶ διεθνῆ τύπον, τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν λυθοῦν, κινδυνεύουν νὰ καταστοῦν καρκινώματα ἀθεράπευτα. Πρῶτον ἐκ τῶν θεμάτων αὐτῶν εἶναι τὸ σιτικόν. Δεύτερον, ἡ ἔνταξις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Τρίτον, ἡ περίφημος καταστᾶσα παραίτησις τοῦ ἐν Βόννῃ Ἕλληνος Πρεσβευτοῦ καὶ αἱ κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι ἐκτοξεύονται καὶ ἀπὸ τὰς δύο πλευράς, τοὐτέστιν τοῦ τε Πρεσβευτοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον ἀλλήλων, ἐν σχέσει πρὸς τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἤγαγον τὸν Πρεσβευτὴν εἰς παραίτησιν. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα, ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τόσον τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ τοὺς κ.κ. ἀξιοτίμους Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Γεωργίας. Ὁμολογῶ, ὅτι καταπλήσσομαι ὑπὸ τὸ βάθος τῆς ἀγνοίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ, ἰσχυριζομένου, ὅτι ὁ ἀγροτικός μας κόσμος εὐημερεῖ καὶ ἄνοδος σημειοῦται εἰς τὸ βιοτικόν του ἐπίπεδον. Χθὲς μόλις ἐλάβομεν τηλεγραφήματα ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ λάβει ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἐκφράζοντα διαμαρτυρίας κατὰ τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὴν ἐξαθλίωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει οἱ ἀγρόται, λόγῳ καὶ τῆς μὴ εἰσέτι ἐξαγγελίας τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν σῖτον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀνέγνωσε καταστάσεις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ μάλιστα σύγκρισιν αὐτῶν πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Ὅταν ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς λέγῃ ποῖαι εἶναι αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου εἰς τὴν Βουλγαρίαν, ὀφείλει νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ ποῖα ἄλλα ἀγαθὰ ὁ Βούλγαρος ἀγρότης δύναται νὰ ἀγοράσῃ μὲ τὰ 95 αὐτὰ λεπτά, εἰς τὰ ὁποῖα πωλεῖται ὁ σῖτος. Ἑπομένως, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχουν ἀξίαν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἐὰν δὲν γνωρίζωμεν τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν τῶν τιμῶν αὐτῶν ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἄλλα ἀγαθά, καθὼς καὶ τὸ κόστος τῆς ζωῆς εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ ὅλους, ὅτι ὅλα σχεδὸν τὰ Κράτη προστατεύουν τὸν σῖτον. Ἑπομένως, ὅλαι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται ὡς διεθνεῖς, δὲν εἶναι διεθνεῖς, εἶναι ντάμπιγκ. Ἡ Ἀμερικὴ στέλνει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πλεονάζει. Ὅταν θέλωμεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀκριβολογήσωμεν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ στηριζώμεθα εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, διότι τότε θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐπώλησε τὸ ἑλληνικὸν σιτάρι εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦνγκε πρὸς 1 δραχμήν. Τότε ἐδημιουργήθη διεθνὴς τιμὴ πρὸς 1 δραχμήν. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὸ λάδι τὸ ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἐνῷ ἐπωλήθη ἀπὸ τὴν Μποῦνγκε εἰς μίαν τιμὴν ἐξευτελιστικὴν τῶν 11 δραχμῶν, ἀγοράσαμε ἀπὸ τὴν Ἱσπανία πρὸς 15–16 δραχμάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμε περὶ διεθνοῦς τιμῆς εἰς χώραν ὅπου ἐπιδοτοῦνται τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ αἱ τιμαὶ διαμορφοῦνται βάσει τῆς ἐπιδοτήσεως. Νομίζω, ὅτι ὅταν θέλωμεν νὰ συζητήσωμεν περὶ γεωργικῆς πολιτικῆς, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας κυρίως τὸ κόστος τῆς ζωῆς καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος. Τί ἔχει συμβῆ μὲ τὸν σῖτον; Ἔχει συμβῆ ὅ,τι συνέβη περίπου μὲ τὸ λάδι καὶ μὲ τὰ ἄλλα προϊόντα. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει ὅτι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ὅτι εἶναι κατάχρεοι, γνωρίζει ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου ἐμειώθη καὶ ὅτι δὲν ἐπαρκεῖ νὰ καλύψῃ τὰ χρέη καὶ δὲν ἐξήγγειλε τιμὴν συγκεντρώσεως, ὥστε νὰ διαμορφωθῇ τιμὴ ἐγχωρίου ἀγορᾶς, ἀλλὰ λέγει παραδώσατε εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ πάρετε ἔναντι. Τί σημαίνει αὐτό; Παραδίδουν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς τὴν παραγωγήν, δεσμεύουν τὸ προϊὸν διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θέλουν νὰ ἀποφύγουν καὶ νὰ μείνῃ ἕνα ποσοστὸν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συντηρηθοῦν εἰς τὴν ζωήν, διότι ἐὰν ἐξαναγκασθοῦν σήμερον νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ζήσουν, δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ προβλέψῃ, ὥστε νὰ δοθῇ μία εὐνοϊκὴ λύσις εἰς τὸ πρόβλημα τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ νὰ μεταβληθοῦν εἰς μακροπρόθεσμα καὶ νὰ πληρωθοῦν εἰς δόσεις, ὥστε καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία νὰ μὴ ζημιωθῇ, καὶ οἱ ἀγρόται νὰ μὴ καταστραφοῦν. Ὅταν, λοιπόν, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ὁ γεωργὸς νὰ ἀπολαύσῃ μίαν τιμήν, νὰ πάρῃ χρήματα ἀπὸ τὰ προϊόντα του, ὀφείλομεν στοιχειωδῶς νὰ τοῦ εἴπωμεν τὴν τιμὴν ἢ ἕνα MINIMUM τιμῆς συγκεντρώσεως. Ἡ κατάστασις διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι λίαν δυσάρεστος, διότι δὲν ἔχει ἐξαγγελθῆ ἀκόμη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι ὅτι ἐκμεταλλεύεται τὸν ἀγρότην ὁ σιτέμπορος, ὁ ὁποῖος ἀγοράζει τὸ σιτάρι πρὸς 1,80 δρχ. καὶ 1,60 δρχ. κατὰ κιλόν. Δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἔχουν καμμίαν ἀξίαν οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἀνεγνώσθησαν καὶ κατετέθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι μετὰ προσοχῆς, τῇ φροντίδι τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς ἐγράφησαν εἰς τὰ πρακτικά. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν ἀποτελοῦν μέτρον συγκρίσεως. Ἄς ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὰ δῆθεν περὶ προστασίας τῶν γεωργῶν, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα οὐδεμία προστασία παρέχεται. Δὲν εἶναι, αἴφνης, δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ οἰκονομία, ὅταν παρέχωνται εἰς τὸν γεωργὸν λιπάσματα μὲ τὸν γνωστὸν τρόπον δανειοδοτήσεως, μὲ τόκους καὶ τόκους ὑπερημερίας πρὸς 9%. Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς δανειοδοτήσεως, σπρώχνομεν τοὺς γεωργοὺς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐπιτηδείων. Ἑπομένως, ἡ πρότασις τῆς δυσπιστίας, τὴν ὁποίαν ὑποβάλαμεν εὐσταθεῖ ἀπολύτως ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα της, ὡς ἔχουσα ἀκλόνητα ἐρείσματα.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ἐπὶ μιᾶς ἀνακριβείας, τὴν ὁποίαν εἴπατε. Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ὁ τόκος τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δανείων εἶναι 9%, ἐνῷ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές.

§36Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶπον ὑπερημερίας.

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε τόκος 9% καὶ ἐπὶ πλέον...

§38Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ διευκρινίζω, διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν διόρθωσιν. Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ τόκου ὑπερημερίας, θέλω νὰ σημειώσω τοῦτο, ὅτι ὁ τόκος ὑπερημερίας καταλογίζεται ὄχι ἁπλῶς ἐπὶ τῇ λέξει τοῦ δανείου, ἀλλ’ ὅταν ἡ καθυστέρησις ἢ καὶ μὴ πληρωμὴ ὀφείλεται εἰς κακοπιστίαν τοῦ ὀφειλέτου. Ἐὰν δὲν ὀφείλεται εἰς κακοπιστίαν, δὲν καταλογίζεται τόκος ὑπερημερίας. Καὶ αὐτὸ τὸ ξεύρετε, κύριε συνάδελφε.

§40Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μὲ παρηκολουθήσατε φαίνεται καὶ δὲν ἀντελήφθητε τὶ ἀκριβῶς εἶπον. Τὸ διευκρινίζω, διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὁ τόκος ὑπερημερίας τῶν καλλιεργητικῶν δανείων φθάνει εἰς τὸ ὕψος τοῦ 9%.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀπευθύνομαι εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον, διότι ἡ ἀνακρίβεια αὐτῶν ποὺ λέγει εἶναι καταφανὴς καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ κάμῃ τὴν διαστροφὴν αὐτήν, καταλογίζων εἰς ἐμὲ ἄγνοιαν. Θὰ σᾶς δώσω μερικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα τοῦ κ. συναδέλφου. Ἡ καθυστέρησις τῆς πληρωμῆς καλλιεργητικῶν δανείων εἰς τὴν Μυτιλήνην κατὰ τὰ ἔτη 1944 –1958 ἀνέρχεται εἰς 25 ἑκατομμ. δρχ. καὶ σχεδὸν εἶναι πάγιον τὸ ποσὸν αὐτό. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν καταδιώκεται κανείς, διότι ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὅτι ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπορίαν, ἡ ὁποία κατὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἐτῶν αὐτῶν ἔγινε εἰς τὴν Λέσβον. Λοιπόν, αἱ ἀναλήθειαι αὐταί, τὰς ὁποίας λέγει ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἔκδηλοι.

§42Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ πάλιν δὲν θὰ ἀμφισβητήσω τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπῃ πόσον εἶναι τὸ κεφάλαιον καὶ πόσον ὁ τόκος καὶ ποῖοι ἐκ τούτων εἶναι οἱ τόκοι ὑπερημερίας.

§43Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Παγίως ἀπὸ τοῦ 1958 ὑπάρχει ἡ καθυστέρησις αὐτὴ εἰς τὸ ὑποκατάστημα Λέσβου. Τοῦτο δὲ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία πίεσις εἰς τὴν ἐξόφλησιν, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κατόπιν ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀναγνωρίζουσα, ὅτι ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς ἀντικειμενικοὺς λόγους, εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τῶν ὀφειλετῶν, εἰς τὴν ἀπορίαν, ἡ ὁποία πράγματι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Λέσβον, δὲν πιέζει κανένα.

§44Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐλπίζω, ὅτι συνεννοούμεθα μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, δεδομένου ὅτι καὶ πάλιν δὲν ἀνέφερεν καὶ τὸ ποσὸν ποὺ εἶναι τόκοι καὶ πόσοι εἶναι οἱ τόκοι ὑπερημερίας ἐκ τῶν ὀφειλομένων ποσῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσα αὐτήν, ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ ἀγνοῇ τὴν πραγματικότητα ὡς πρὸς τὴν χρηματοδότησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσω μομφὴν πρὸς τὴν Τράπεζαν, ἐπειδὴ ἐφαρμόζει νόμον καὶ διαταγή. Μέμφομαι τὸν τρόπον τῆς χρηματοδοτήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι Κυβερνητικὴ εὐθύνη. Καὶ ὅταν λέγω μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ χρηματοδότησις, ἐννοῶ ὅτι τὴν λῆψιν τῆς προθεσμίας τοῦ τριμήνου, μόλις προφθάνει ὁ παραγωγὸς νὰ συγκεντρώσῃ τὸ προϊὸν καὶ ἀμέσως καλεῖται νὰ πληρώσῃ, διότι τότε λήγει τὸ δάνειόν του.

§45Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οὔτε αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Διατὶ ἔχετε τὴν μανίαν σήμερον νὰ λέγεται ἀναληθείας. Τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, λήγουν μὲ τὴν λῆξιν τῆς περιόδου τῆς καλλιεργείας καὶ ἐπὶ πλέον τῆς περιόδου αὐτῆς παρέρχεται καὶ ἕνα τρίμηνον, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν παραγωγὸν νὰ ἐκπονήσῃ τὸ προϊὸν του διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν Τράπεζαν.

§46Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ διαφωνία μας εἶναι εἰς τὰς λέξεις. Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ δάνειον λήγει μὲ τὴν λῆξιν τῆς συγκομιδῆς, μόλις προφθάσῃ νὰ συλλέξῃ τὸ προϊὸν του. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι τὸ δάνειον λήγει μετὰ τρίμηνον ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς καλλιεργείας. Δηλαδὴ τὸν ἴδιον χρόνον ποὺ εἶπον ἐγώ. Διότι, ἡ ἐποχὴ τῆς συγκομιδῆς εἶναι περίπου ἕνα τρίμηνον μετὰ τὴν λῆξιν τῆς καλλιεργείας. Ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου λήγει τὸν Φεβρουάριον ἢ μέσα Μαρτίου, καὶ τὰ δάνεια λήγουν τὸν Ἰούνιον. Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιθυμεῖ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν λέγων τὸ τρίμηνον. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένω περισσότερον εἰς τὸ πρῶτον θέμα τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅλοι εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκετε, ἔχετε τὰς ἀπείρους διαμαρτυρίας, ὅλων τῶν ἀγροτῶν ὅλων τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν. Δὲν ὑπάρχει περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος ποὺ νὰ μὴ εὑρίσκονται οἱ ἀγρόται εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Τὸ θέμα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, διὰ στόματος τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρῃ θέσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὰ πλήρη κείμενα τῆς συνδέσεως, ἀλλὰ καὶ τὰ παρακείμενα καὶ τὰ μυστικὰ πρωτόκολλα μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ Κυβέρνησις. Δι’ ἐμὲ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν ἐλευθέρως τὴν γνώμην μας, θὰ ἠθέλαμε νὰ ξεύρωμε, ἐὰν ὑπάρχουν καὶ μνημόνια, διότι ἐσυνηθίσαμε ἤδη εἰς τὰς ἐπιτυχίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὰς εὐτυχεστέρας ἡμέρας τῆς ζωῆς καὶ βλέπομεν πάντοτε τραγικὰς συνεπείας διὰ τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Τὸ θέμα τὸ ἀντιμετωπίζομεν ἐὰν συμφέρῃ διὰ τὸν τόπον. Θὰ ἐξαρτηθῇ ἐὰν θὰ εἶναι καλὴ ἢ πολὺ κακὴ ἀπὸ τὸν τρόπον καὶ ἀπὸ τοὺς ὅρους μὲ τοὺς ὁποίους θὰ γίνῃ ἡ σύνδεσις. Ἐφ’ ὅσον γνωρίζω αὐτά, τὰ διαψεύδει ἢ δὲν τὰ διαψεύδει ἢ τὰ μισοδιαψεύδει ἡ Κυβέρνησις, διότι λέγει ὅτι τὰ δημοσιευθέντα κείμενα δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ, χωρὶς νὰ μᾶς λέγῃ ποῦ εἶναι καὶ ποῦ δὲν εἶναι ἀκριβῆ, νομίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς οὐδὲν ὄφελος ἔχει ἐκ τῆς συνδέσεως, ἀλλὰ πλεῖστα κακὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς ἀκούοντες συζήτησιν διεθνῆ εἰς ἐπίπεδον Κυβερνητικὸν μόνον δυσπιστοῦμεν πλήρως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι μόνον δυσπιστοῦμεν, ἀλλὰ διπλοκουμπωνόμεθα διὰ τὰς ἐπιτυχίας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶμεν διατί ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει σώνει καὶ καλὰ μόνη της ἐρήμην τῆς Βουλῆς, ἐρήμην καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, ἐρήμην καὶ ἀρχηγῶν, ἐρήμην μιᾶς ἐπιτροπῆς, νὰ συζητήσῃ αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι σοβαρώτατα καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι θέματα μιᾶς ἡμέρας διὰ τὸν τόπον. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ζημιωθῇ κατὰ τίποτε ἡ ὑπόθεσις τῆς συνδέσεως, ἐὰν ἡ Βουλὴ γνωρίζῃ καὶ διαπραγματεύσεις καὶ τοὺς ὅρους τῶν διαπραγματεύσεων. Διατί γίνονται μυστικὰ αὐτὰ τὰ πράγματα. Αὐτὴ δὲ ἡ μυστικότης καὶ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα μὲ τὰ ὁποῖα καλύπτεται ἡ μυστικότης εἶναι ἐκείνη ποὺ μᾶς κάμνει νὰ ἀνησυχοῦμεν περισσότερον ὅταν ἔχωμεν ἰδίως ὑπ’ ὄψιν μας τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ἕλληνος Πρεσβευτοῦ καὶ τῶν καταγγελιῶν του. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι μὲ τὴν σύνδεσίν μας κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται, καὶ ἰδίως δὲν ἐπιτρέπομεν, δὲν δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ χειρισθῇ μόνη της κατὰ τὸ δοκοῦν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν μας τὰ προηγούμενα εἰς τὸ Κυπριακὸν κλπ. καὶ δηλοῦμεν, ὅτι ἐπιφυλάσσομεν εἰς τὸν ἑαυτόν μας κάθε δικαίωμα νὰ κρίνωμεν τὰς συμβάσεις αὐτὰς ὅταν θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν, ἔστω καὶ ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ τὰς ἀνατρέψωμεν μετὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Κύριοι βουλευταί, ἀνησυχοῦμεν πολὺ περισσότερον διὰ τὰς Κυβερνητικὰς ἐπιτυχίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ τρίτον θέμα, ἤτοι τὸ θέμα τῆς παραιτήσεως τοῦ ἐν Βόννῃ Πρεσβευτοῦ κ. Ὑψηλάντη. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς γεγονότος συνήθους, περὶ μιᾶς παραιτήσεως δηλαδὴ ἢ μιᾶς ἀποπομπῆς ἑνὸς οἱουδήποτε ὑπαλλήλου, ἔστω καὶ ἀνωτάτου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς γεγονότος, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι καταπληκτικόν, πρωτοφανὲς εἰς τὴν ἱστορίαν ὄχι τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τοῦ κόσμου. Πρεσβευτὴς ἐμπεπιστευμένος εἰς ξένην χώραν παραιτεῖται πομπωδῶς καταγγέλλων τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι διὰ πολιτικὰς πράξεις, ἀλλὰ διὰ πράξεις θαπτομένας τοῦ ποινικοῦ νόμου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὁ κ. Ὑψηλάντης ἔλεγεν ἀκολουθεῖτε κακὴν πολιτικήν, διαφωνῶ καὶ παραιτοῦμαι, οὐδεὶς ψόγος. Πράγματι, ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος λέγει, ἐγὼ κάμνω πολιτικὴν ὄχι ὁ Πρεσβευτής μου καὶ τὸν ἀπολύω. Δὲν συνέβη αὐτό. Ὁ Πρεσβευτὴς παραιτεῖται, καταγγέλλων ὅτι προτάσσονται ἰδιωτικὰ συμφέροντα τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἐθνικῶν, ὅτι καταρακώνονται ἐθνικὰ συμφέροντα διὰ νὰ ἀπολαύσουν ἰδιωτικὰ συμφέροντα οἱ Ὑπουργοί.

§47Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ποῖα εἶναι;

§48Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ ἐρωτήσετε τὸν Πρεσβευτήν σας καὶ τὴν Κυβέρνησίν σας, ὄχι ἐμέ. Δὲν εἶμαι ἐγὼ διὰ νὰ γνωρίζω τὶ ἔγινεν ἐκεῖ μέσα, ἐγὼ διαβάζω τὰ κείμενα καὶ μένω κατάπληκτος, ὅτι καταγγέλλονται πράξεις, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ποινικοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ποινικὰ ἀδικήματα βαρύτατα καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τὰ περιφρονήσωμεν, νὰ περιφρονήσωμεν τὰς καταγγελίας, διότι εἶναι πρωτοφανὴς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον τὰ καταγγέλλει ὁ Πρεσβευτής. Ὄχι κύριοι, δὲν εἶναι αὐτὸ καὶ διότι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν δὲν εἶναι κἄτι τὸ ἄγνωστον οὔτε τὸ πρωτοφανές, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἔχει καὶ ἱστορίαν καὶ προϊστορίαν. Πέραν αὐτοῦ ἔχω ἐδῶ ἕνα κείμενον, τὸ ὁποῖον δημοσιεύεται εἰς τὸ περιοδικὸν «Βαλκάνια», τὸ ὁποῖον ἐπιδοτεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ἀρκετὰ σοβαρά. Τὸ κείμενον αὐτὸ μᾶλλον ὑποστηρίζει τὸν πρεσβευτὴν καὶ λέγει τὰ ἑξῆς, θὰ σᾶς τὸ διαβάσω καὶ θὰ τὸ καταθέσω εἰς τὰ πρακτικά. Ὁ τίτλος του εἶναι «ἀσάφεια ὡς πρὸς τὰς νέας ἑλληνογερμανικὰς διαπραγματεύσεις» καὶ ἀφοῦ λέγει πρῶτον τὶ ἔγινεν, ὅτι ἔφυγε ὁ κ. Τριανταφύλλης καὶ ἐτηρήθη ἡ προθεσμία κλπ., λέγει ἐν τέλει: «Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ κατάστασις οὐδέποτε ἄλλοτε ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὅσον τώρα ἀσαφὴς ... (ἀναγινώσκει) ......». Ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, λέγουν τὰ «Βαλκάνια», περιοδικόν, τὸ ὁποῖον νομίζω, ἀρκετὰ μυστικὰ κονδύλια ἀπολαμβάνει, ἂν ὄχι φανερά...

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Δὲν γράφει ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος αὐτοῦ τοῦ περιοδικοῦ;

§50Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν γράφει πόσα παίρνει ὅλα τὰ ἄλλα τὰ γράφει.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπεύθυνος εἶναι κἄποιος Α. Λοράνδος.

§52Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ εἶναι καταπληκτικὸν ἐὰν δὲν γνωρίζετε τὸν ὑπ’ ἀριθ. 1 ὑποστηρικτὴν τῆς ΕΡΕ διὰ διαφόρων ἐντύπων, ἔστω καὶ εἰς τὴν γερμανικὴν γλῶσσαν ἐκδιδομένων. Κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ κατηγορίαι τοῦ ἐν Βόννῃ πρεσβευτοῦ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως διὰ θέματα ἠθικῆς τάξεως καὶ ἐθνικῆς ὑπερηφανείας δὲν εἶναι τυχαῖα, οὔτε τὸ πρῶτον ἐμφανίζεται, ὅτι ἔχουν ἱστορίαν καὶ προϊστορίαν. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ τὰς ἀντιπαρέλθῃ ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη ἐν σιγῇ, διότι ὑπάρχουν γεγονότα, τὰ ὁποῖα πιθανολογοῦν, διότι ἐγὼ δὲν θέλω, μακρὰν ἀπὸ ἐμὲ ἡ ἄποψις τοῦ νὰ υἱοθετήσω τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Ὑψηλάντη, οὔτε τὸν εἶδα ποτέ μου, οὔτε τὸν γνωρίζω, οὔτε εἰς τὴν παράταξίν μας ἀνήκει. Ἄλλωστε, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ πρίγκηπες νὰ κάνουν παρέα μὲ τοὺς κοινοὺς θνητούς. Ἠμπορεῖ νὰ κάνουν παρέα οἱ πρίγκηπες μὲ τοὺς βαρώνους, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν οἱ βαρῶνοι καὶ οἱ πρίγκηπες νὰ πᾶνε μὲ τὸν λαόν. Ἑπομένως, ἡ ἄποψις, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιπαρέλθωμεν ἐν σιγῇ καὶ νὰ τὸ περιφρονήσωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη, τὸ ὁποῖον ἔπεσεν εἰς τὰ χέρια μου προχθές. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε εἰς τὴν συζήτησιν περὶ Μέρτεν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἡ Κυβέρνησις ἀντέκρουσε καὶ ἐθεώρησε ψευδεῖς τοὺς ἰσχυρισμοὺς Μέρτεν μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὡς πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Καραμανλῆς οὐδέποτε οὔτε ἐπὶ ὥραν, οὔτε ἐπὶ στιγμὴν εὑρέθη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ταῦτα μνημονεύουν τὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς 12.10. 1960 καὶ ἂν θέλετε νὰ σᾶς τὰ ἀναγνώσω, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὰ ἐνθυμῆσθε. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ ἐδημοσιεύθη δαπάναις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἠξιώθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἀπορρίψῃ τὴν κατηγορίαν τοῦ βδελυροῦ ἐγκληματίου πολέμου Μέρτεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι δὲν πῆγε ποτὲ ὁ κ. Καραμανλῆς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, ἕνα Ἑλληνογερμανικὸν Ἰνστιτοῦτον ἑδρεῦον ἐν Ἀθήναις καὶ ἕνα Ἑλληνοαμερικανικὸν Ἰνστιτοῦτον ἐκδίδει ἕνα ἡμερολόγιον ἔτους 1960–61, προφανῶς δαπάναις τοῦ Ἑλληνοαμερικανικοῦ Ἰνστιτούτου, ἔτσι μοῦ εἶπον οἱ ἴδιοι καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχε χρήματα τὸ Ἑλληνοαμερικανικὸν Ἰνστιτοῦτον, ἔχει πάρει ἕνα δάνειον ἀπὸ τὸ Κράτος.

§53Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δὲν ἔχει πάρει κανένα δάνειον.

§54Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ τὸ ἡμερολόγιον αὐτὸ ἔχει εἰς τὴν πρώτην σελίδα βιογραφίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως, δεύτερον τῆς Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης καὶ τρίτον τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν βιογραφίαν τοῦ ὁποίου τὸ Γερμανικὸν ἡμερολόγιον λέγει κατὰ Ἑλληνικὴν μετάφρασιν τὰ ἑξῆς: «Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ..... (ἀναγινώσκει) .....». (Φωναί, θόρυβος).

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Γαληνέ, μοῦ ἐπιτρέπετε; Ἠθελήσατε νὰ μοῦ προσφέρετε τὸ ἄρθρον. Δὲν ἔχω ἀνάγκην αὐτοῦ. Ἴσως νὰ τὸ ἔχω καὶ ἐγώ.

§56Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ τὸ βιβλίον νὰ σᾶς δώσω.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διότι ἀνεγνώσατε ἕνα κείμενον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνακριβές, δύνανται νὰ ὑπάρχουν πολλὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνακριβῆ, αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Ἀνεζητήσατε καὶ μάθατε τὴν ἀλήθειαν; Ἐρωτήσατε κανέναν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ πληροφορηθῆτε ἂν ὁ κ. Καραμανλῆς ἦτο κατὰ τὴν κατοχὴν ἐκεῖ; Τί ἀποδεικνύει τὸ ἔντυπον, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσατε; Οὐδέν, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ πραγματικότης. Καὶ ἡ πραγματικότης εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔζων εἰς Ἀθήνας κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ συνήντουν τὸν κ. Καραμανλῆν, καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔζων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ δὲν εἶδον οὐδὲ ἅπαξ τὸν κ. Καραμανλῆν ἐκεῖ. Ὅταν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ πράγματα, πῶς λαμβάνετε αὐτὴν τὴν στάσιν καὶ μοῦ προσφέρετε αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον βασίζεται ἐπὶ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν; Ὁ συντάξας αὐτὴν τὴν βιογραφίαν, ὅταν τὴν συνέτασσε, περιέπεσεν εἰς ἕνα σφάλμα. Θὰ ἐπιμείνετε εἰς τὸ σφάλμα αὐτὸ διὰ νὰ ἀντικρούσετε τὴν πραγματικότητα; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό. Τὸ πολὺ πολὺ νὰ κρούσετε τὴν κεφαλήν σας ἐπὶ τῆς πραγματικότητος, ἡ ὁποία εἶναι ἀνίκητος καὶ ὅτι καὶ ἂν κάνετε θὰ εἶναι ἀνίκητος.

§58Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐπεζήτησα νὰ μάθω πόθεν ἡ πληροφορία καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ὑπάρχει σημείωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ προχωρῶ καὶ λέγω τὰ ἑξῆς: Ὅταν, κύριοι, τὸ κείμενον εἶναι Γερμανικόν, ὅταν ἔρχεται μετὰ τόσον σάλον, τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησε τὸ ζήτημα Μέρτεν καὶ δημοσιεύεται αὐτό, ἐρωτῶ: Ποῖαι εἶναι αἱ Ἑλληνογερμανικαὶ σχέσεις; Ἰδοὺ τίνος κεφάλι χρειάζεται σπάσιμο. Διότι, ὅταν ἐδῶ πέρα, τόσον πομπωδῶς ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ὑπάρχουν ἄρισται Ἑλληνογερμανικαὶ σχέσεις, βλέπομεν τὸ ἀνακριβὲς αὐτὸ κείμενον. Δὲν ἀνεμείνατε, ὅμως, νὰ μὲ ἀκούσητε. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἴπητε, ποῖος εἶναι ὁ ἐμπνευστὴς αὐτοῦ; Καὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἕνας Ἕλλην νὰ εἴπῃ κἄτι παρόμοιον πῶς ὁ ἐν Ἑλλάδι Γερμανὸς ὁ ἀπολαμβάνων τῆς προστασίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, πῶς τολμᾷ νὰ βγάζῃ αὐτὸ καὶ νὰ ἐπιδοτῆται ἴσως ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν; Αὐτὰ ἤθελα νὰ πῶ.

§59Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ χωρίσωμεν τὸ ζήτημα εἰς δύο. Τὸ πρῶτον εἶναι, ἐὰν εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, ποὺ περιέχει τὸ κείμενον καὶ ὕστερα ποιὸς ἔχει εὐθύνας διὰ τὸ ψευδὲς κείμενον;

§60Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἐδέχθην.

§61Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον, εἶναι ξεκάθαρον, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνακρίβεια εἰς τὸ κείμενον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, ἀπορῶ πῶς σεῖς, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε κατὰ πόσον ἀνεύθυνον τρόπον δημοσιεύονται εἰς διάφορα ἀνεπίσημα κείμενα ἀνακρίβειαι, τὰ ἐπικαλεῖσθε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ προκαλέσητε ἐντυπώσεις καὶ νὰ ἀναπληρώσητε ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνάμει δικαστικῆς κρίσεως νεκρόν.

§62Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ διαψεύσῃ κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐγράφη εἰς ἀνύποπτον χρόνον, πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1956 εἰς Ἑλληνικὸν κείμενον, εἰς ἕνα φυλλάδιον τῶν Σερρῶν μὲ τὸν τίτλον: «Ὁ ἀετὸς τῆς Ἑλλάδος». Εἰς τὸ κείμενον αὐτὸ περιλαμβάνεται ὁλόκληρος ἡ ζωὴ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὡς μαθητοῦ, ὡς στρατιώτου κλπ. καὶ ἀναφέρει, κατὰ λέξιν, τὰ ὅσα ἀναφέρει τὸ Γερμανικὸν κείμενον. Ἡ πληροφορία μου εἶναι, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθη τὸ θέμα αὐτό, τὸ ἐν λόγῳ φυλλάδιον ἀπεσύρθη.

§63Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν υἱοθετῶ τὸ κείμενον, οὔτε ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Μπριλλάκης.

§64Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ὁ κ. Μπριλλάκης τὸ υἱοθετεῖ, ναὶ ἢ ὄχι;

§65Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι ἀνευθύνως ἕνα ξένον μυστικὸν ἀνέγραψε τὰ ὅσα ἀνέγραψε, ἀνέφερα ἁπλῶς, ὅτι αὐτὰ ἐγράφησαν ἀπὸ συμπολίτην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὁποῖον παρεδόθησαν καὶ ὡρισμέναι φωτογραφίαι ὡς μαθητοῦ καὶ στρατιώτου. Δὲν συνεζήτησα τὸ θέμα. Τὸ θέμα, ἀτυχῶς, προβάλλεται ὡς ὑπεράσπισις ἑνὸς ἐπιχειρήματος. Τὸ θεωρῶ ἀτυχές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ὑπάρχει τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐγράφη εἰς ἀνύποπτον χρόνον. Δὲν θίγει τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Τὸν λέγει ἀετὸν τῆς Ἑλλάδος. Ἔχει φωτογραφίας ἀπὸ ἕνα Σερραῖο δημοσιογράφο. Δὲν νομίζω, ὅτι οὗτος εἶχε τότε λόγον νὰ γράψῃ ἀνακριβείας, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἦτο εἰς Θεσσαλονίκην, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπιβεβαίωσιν τῶν λεχθέντων.

§66Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ὁ ὑποφαινόμενος, ὁ κ. Μαῦρος, ὁ κ. Α. Ἀγγελόπουλος καὶ ἄλλοι ἀπετέλουν ὁμάδα, συνερχομένην καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς εἰς τὸ σπίτι τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου καὶ τὸ ἰδικόν μου. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς συνηργάσθην συνεχῶς ὡς μέλος τῆς ὁμάδος μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως μέλους τῆς ἐν λόγῳ ὁμάδος, διακοπείσης τῆς συνεργασίας μας ὅταν, ὁ μὲν κ. Ἀγγελόπουλος ἔφυγε διὰ τὸ βουνό, ἡμεῖς δὲ ἐφύγαμε διὰ τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ἑπομένως, ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος νὰ εἴπω, ὅτι γνωρίζω τὴν παρουσίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ἐδῶ ἐν Ἀθήναις. Ἡ πολεμική σας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, βάσει ἀνευθύνων στοιχείων, ὁποθενδήποτε προερχομένη καὶ ὁπουδήποτε στηριζομένη, εἶναι κατωτέρα τῆς αἰθούσης αὐτῆς (Χειροκροτήματα).

§67Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δι’ ἐμὲ εἶναι περισσότερον πιστευτοὶ οἱ κυβερνητικοὶ ἰσχυρισμοί. Ἀλλὰ μοῦ προκαλεῖ κατάπληξιν, πῶς ὑπάρχει Γερμανικὸν κείμενον, ἐκδοθὲν ἀπὸ Γερμανόν, εὑρισκόμενον ἐν Ἑλλάδι, ἀπολαύοντα εἰδικῆς προστασίας, ἰσχυριζόμενον, ὅτι ἐλήφθη σημείωμα ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἐν Ἑλλάδι Γερμανὸς νὰ ἀνατρέπῃ, διὰ δημοσιεύματος, τὸν πανηγυρικὸν ἰσχυρισμὸν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν ἀγαθωτάτας καὶ ἀδιαταράκτους Ἑλληνογερμανικὰς σχέσεις; Ἐγὼ ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ, πῶς ἐγένοντο ὅλα αὐτά, ἐὰν εἶναι ὑποβολιμιαῖα καὶ ποῖοι τὰ ἔθεσαν εἰς κυκλοφορίαν, καθὼς καὶ ἂν ἀνεδημοσιεύθησαν εἰς τὸν ξένον Τύπον. Δὲν νομίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπηρεσίας προσφέρομεν, ὅταν φέρωμεν ἐδῶ τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον ἔχει προέλευσιν ἐκ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ δὲ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι εἶναι ψευδέστατον;

§68Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Πάντως, τὰ κείμενα δὲν ἔχουν κυβερνητικὴν προέλευσιν. Ἴσως προέρχωνται ἀπὸ ὑπηρεσιακὰ κατώτερα ὄργανα, ἀπὸ στοιχεῖα διατεθέντα πρὸ ἐτῶν. Οὔτε ἠξεύρω. Τὸ ἕνα εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἄλλου, ὅμως ὅλα τὰ κείμενα δὲν ἔχουν κυβερνητικὴν πηγήν. Ἀπορῶ δὲ πῶς συσχετίζετε τὴν διατάραξιν τῶν Ἑλληνογερμανικῶν σχέσεων ἀπὸ τὸ δημοσίευμα ἑνὸς ἀσημάντου τοιούτου φυλλαδίου, τελείως ἀσχέτου πρὸς τὰ Ἑλληνογερμανικὰ θέματα.

§69Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διατυποῦνται, καθ’ ὃν τρόπον διατυποῦνται κατηγορίαι ἐκ μέρους παραιτηθέντος Πρέσβεως. Καὶ αἱ τόσαι συγκεκριμέναι κατηγορίαι ὄχι μόνον δὲν ἀνακαλοῦνται, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνονται. Ἐν τούτοις δὲ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀσκεῖ ἐναντίον τοῦ κατηγόρου, οὔτε διοικητικήν, οὔτε δικαστικὴν δίωξιν. Ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις δίδει ἕνα συγχωροχάρτι ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μέρτεν, τὸ ὁποῖον μεταγενεστέρως ἀνακαλεῖ καὶ ἐν Ἑλλάδι ἐκδίδεται ἕνα βούλευμα ἀπαλλακτικόν. Εἴχομεν τονίσει τότε, ὅτι ἔπρεπεν ἡ δίκη νὰ γίνῃ εἰς τὴν Γερμανίαν. Τί νὰ εἴπουν τώρα οἱ ξένοι δι’ ἕνα βούλευμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη, χωρὶς νὰ παραστῇ ὁ κατηγορούμενος; Ποῖος τὸ πιστεύει; Ἐὰν ἡμεῖς, ὡς Ἕλληνες, λόγῳ ἐθνικῆς ὑπερηφανείας, τὸ πιστεύομεν, οἱ ξένοι δὲν τὸ πιστεύουν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Α. Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖτε διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγετε, τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην, ποῖος τὴν πιστεύει.

§71Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ μονοπώλησις τοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν δικαιοσύνην. Ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη ἀπεφάνθη, βάσει τῶν παρασχεθέντων εἰς αὐτὴν στοιχείων μονομερῶς καὶ εἶναι δικαιοτάτη ἡ κρίσις της ἐλλείψει στοιχείων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀπόδειξις καὶ πλήρης κρίσις, χωρὶς νὰ παρίσταται καὶ ὁ ἀντίδικος. Ἡ ἄποψίς μου εἶναι, ὅτι ὁ μεγάλος αὐτὸς ἐγκληματίας πολέμου ἔχει μίαν δικαιολογίαν νὰ μὴ προσέρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅτι τοῦ ἀπηγορεύθη. Καὶ ὅτι ἔφυγεν ἀπ’ ἐδῶ ὡς κατάδικος. Ἑπομένως, τὸ λεγόμενον, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ παραστῇ δὲν ἔχει βάσιν. Δὲν ἐξέφρασα, ἑπομένως, δυσπιστίαν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην, διότι αὕτη ὀρθῶς ἔκρινε καὶ ἀπεφάνθη. Τοῦτο, ὅμως, γίνεται δεκτὸν ἐν Ἑλλάδι. Γίνεται, ἆραγε, δεκτὸν καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος, εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ τὰς ξένας χώρας; Εἰς ἐπίρρωσιν τῶν λεγομένων, ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ κ. Ὑψηλάντου. Ἐγὼ πιστεύω τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑψηλάντης δὲν τὴν πιστεύει.

§72Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ποῖος πιστεύει τὸ βούλευμα τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης καὶ σᾶς ἀπαντῶ: Ὁλόκληρος ὁ κόσμος γνωρίζει τὸ ὑψηλὸν ἐπίπεδον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης καὶ πιστεύει ἀπολύτως ὅ,τι ἀποφασίζει αὕτη. Εἴπατε δεύτερον, ὅτι ὑπῆρξε μονομερὴς ἡ κρίσις τῆς Δικαιοσύνης μας. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβές. Δὲν ὑπῆρξε μονομερής, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἄκρως ἐξαντλητικὴ διαδικασία, τόσον ἐν Ἑλλάδι, ὅσον καὶ ἐν Γερμανίᾳ. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου θέματος, θὰ σᾶς δώσω πληρεστέρας πληροφορίας, ὅταν κατέλθετε ἐκ τοῦ βήματος. Τρίτον, δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν ἡ ἀνακοίνωσις Ὑψηλάντη, πρὸς τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῆς ἀνακρίσεως.

§73Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, διότι βλέπω......

§74Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ μετὰ τὸν ρήτορα νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§75Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μου εἶναι, ὅτι τὸ θέμα Ὑψηλάντη καὶ τῶν Ἑλληνογερμανικῶν σχέσεων καὶ ὅλα τὰ συμπαρομαρτοῦντα, ἐπειδή, ἀκριβῶς, ἔχει αὐτὴν τὴν προϊστορίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιπαρέλθῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐν σιγῇ καὶ περιφρονήσει. Ἐὰν συνέβαινε κἄτι εἰς οἱοδήποτε ἄλλο σημεῖον τῆς γῆς, ὅπου δὲν ὑπῆρχε προϊστορία, θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἐγὼ πρῶτος νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἄποψιν. Ὑπαρχούσης, ὅμως, αὐτῆς τῆς προϊστορίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ, ὅτι ἠμποροῦν νὰ γίνουν δεκτοὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ἀντιπαρέλθωμεν ἐν σιγῇ, χωρὶς λογοδοσίαν, χωρὶς νὰ ἴδωμεν τὰ κείμενα, νὰ ἴδωμεν τὶ συμβαίνει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, χωρὶς νὰ ἴδωμεν μίαν ἀπόφασιν τῆς ἐντίμου Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν τοῦ Ὑψηλάντη. Διότι, κύριοι, ἐὰν ἐβγάλατε ἕνα βούλευμα διὰ τὸν Μέρτεν, διατὶ δὲν θέλετε νὰ βγάλετε καὶ διὰ τὸν Ὑψηλάντην ποὺ λέγει τὰ βαρύτατα αὐτὰ πράγματα; Εἶναι εὔλογον τὸ ἐρώτημα.

§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Γαληνέ, μοῦ ἐπιτρέπετε; Πῶς λέγετε, ὅτι ἐπιβεβαιώνει τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Μέρτεν; Πῶς συνελάβατε εἰς τὸν νοῦν σας τοιαύτας σκέψεις καὶ τὰς λέγετε ὑπευθύνως ἀπὸ τοῦ βήματος; Ὑπάρχει φράσις τοῦ πρεσβευτοῦ Ὑψηλάντη ἐπιβεβαιώνουσα τὰ ὅσα λέγει ὁ Μέρτεν; Πῶς ἔρχεσθε καὶ λέγετε τοιαύτας φράσεις ἀλογίστως καὶ ἀμελετήτως; Μὴ λέγετε πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι τελείως ἀβάσιμα.

§77Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, ἡ ἑρμηνεία τοῦ κἄθε κειμένου, εἶναι ὑποκειμενικὸν θέμα. Δηλαδή, κἄθε ἄνθρωπος ἑρμηνεύει τὸ κείμενον ὅπως θέλει. Ὑπάρχουν, ὅμως, κείμενα, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ διάφορος ἀντίληψις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ μεγάλην διαφοράν. Καὶ τὸ κείμενον εἶναι ἡ συνέντευξις τοῦ πρεσβευτοῦ πρὸς τὸν ἀνταποκριτὴν τῆς ἐφημερίδος «Ἐλευθερία». Ὁ κ. Πρεσβευτής, λέγει: Πρῶτον, ὁλόκληρον τὸ περιεχόμενον τοῦ κειμένου εἶναι ψευδέστατον —διὰ τὴν Κυβέρνησιν τὰ λέγει αὐτὰ ὁ πρεσβευτὴς—.......

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ μᾶς εἴπητε μίαν φράσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ὑψηλάντης ἐπιβεβαιώνει τὰ ὅσα λέγει ὁ Μέρτεν. Ἀποδείξατε τὰ ὅσα λέγετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβαίνετε εἰς τοιούτου εἴδους καταγγελίας, χωρὶς στοιχειώδεις ἀποδείξεις. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀσυδοσία εἰς τὸ βῆμα. Πολιτικὴ ἀσυδοσία ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ, ἠθική, ὅμως, ὄχι.

§79Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀσυδοσίας ἀπολαμβάνετε σεῖς καὶ ὄχι ἐγώ, ὁ ὁποῖος μὲ τόσην ἄνεσιν ἐπιτρέπω κἄθε διακοπὴν καὶ διευκρινίζω κἄθε μου φράσιν. Ἀσυδοσία εἶναι ἡ ἰδική σας, διότι δὲν τολμᾶτε νὰ δεχθῆτε καμμίαν διακοπήν. Καὶ σᾶς λέγω τώρα ποῦ εἶναι ἡ φράσις, ἀφοῦ τὸ θέλετε. Πρῶτον, «ἡ ὑπόθεσις δὲν ἔκλεισεν ἀκόμη»......

§80Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§81Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. «Ἑπομένως, ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω». Εἴπατέ μου, κύριοι, τὶ ἀντιλαμβάνεσθε ἀπὸ αὐτά.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Γαληνόν, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τώρα διακοπήν.

§83Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ τὴν ἑρμηνεύσω ἐγώ.

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὄχι νὰ ἑρμηνεύσητε. Σᾶς ἐζήτησα νὰ θεμελιώσητε τὴν κατηγορίαν.

§85Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μοῦ ἀφαιρεῖται ὁ λόγος, κ. Πρόεδρε. Θὰ τὰ ἐγκαταλείψω καὶ θὰ φύγω.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Γαληνέ. Σᾶς παρεκάλεσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος.

§87Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν γίνεται.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν λέγῃ, ὅτι ὁ κ. Ὑψηλάντης ἐπιβεβαιώνει ὅσα εἶπε ὁ Μέρτεν, νὰ τὸ ἀποδείξῃ. Ἐὰν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ ἀποδείξῃ, πρέπει νὰ αἰσθανθῇ μετάνοιαν καὶ νὰ κατέλθῃ. (Χειροκροτήματα).

§89Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρῶτον, νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξουν καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπουν, ὅτι «φωνάζει ὁ κλέφτης γιὰ νὰ φοβηθῇ ὁ νοικοκύρης», εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. (Φωναὶ ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§90Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτυρόμεθα δι’ ὅσα λέγει ὁ ρήτωρ...... (Κωδωνοκρουσίαι).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφράζεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Ὑψηλάντης εἰς τὸ ἔγγραφον ἢ τὴν συνέντευξίν του, ἐπιβεβαιώνει ὅσα εἶπεν ὁ Μέρτεν. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀποδείξετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν δὲν εὕρῃ ὁ κ. Γαληνὸς φράσιν τοῦ κ. Ὑψηλάντη, ἡ ὁποία νὰ δικαιολογῇ τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ἐκ τοῦ βήματος διετύπωσεν, ὅτι ὁ Ὑψηλάντης ἐπιβεβαιώνει τὰ τοῦ Μέρτεν, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἠθικῶς νὰ συνεχίσῃ ὁμιλῶν: Προσέξατε, κύριοι, τὰ λόγια σας ἀπὸ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἑξῆς. Φθάνουν πιὰ αἱ συκοφαντίαι καὶ αἱ διαβολαί.

§93Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐκφράζω τὴν κατάπληξίν μου διὰ τὴν στάσιν ὑμῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀντὶ νὰ προστατεύετε τὸν ρήτορα, ὁμιλοῦντα καὶ ἐκθέτοντα τὰς ἀπόψεις του...... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐκφράζω τὴν κατάπληξίν μου διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον προεδρεύετε. Ἀντὶ νὰ μεριμνᾶτε νὰ προστατεύετε τὸν ρήτορα, ἐκτελοῦντα τὸ καθῆκόν του καὶ λέγοντα τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις καὶ πεποιθήσεις, ἐνισχύετε τὴν ὀχλαγωγίαν, ἐνισχύετε τὴν ἀνωμαλίαν καὶ προσπαθεῖτε νὰ εὕρητε τρόπον νὰ μὲ κατεβάσετε ἀπὸ τὸ βῆμα. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ αὐτό. Καὶ προχωρῶ, κ. βουλευταί......

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, εἴπατε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἀντὶ νὰ σᾶς προστατεύῃ, δημιουργεῖ ὅλον αὐτὸν τὸν θόρυβον διὰ νὰ σᾶς ἀναγκάσῃ νὰ κατεβῆτε ἀπὸ τὸ βῆμα. Πρὸ ὀλίγου, ὅμως, σεῖς παρεδέχθητε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον σᾶς προστατεύει. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Προεδρεῖον νὰ σᾶς προστατεύῃ, ὅταν λέγετε, ὅτι ὁ κ. Ὑψηλάντης εἰς τὸ ἔγγραφόν του παραδέχεται ὅσα εἶπεν ὁ Μέρτεν. Τὶ εἴδους προστασίαν ζητεῖτε τότε ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον;

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἢ θὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Γαληνός, ὅτι ἔσφαλε καὶ περιέπεσεν εἰς βαρὺ λογικὸν καὶ ἠθικὸν σφάλμα εἰπὼν ὅσα εἶπεν, ἢ ἄλλως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§96Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος.

§97Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις, ἂν δὲν δηλωθῇ σαφῶς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται αἱ διακοπαί. Κύριε Γαληνέ, εἶσθε ὑπεύθυνος, ὅτι δὲν τὸ ἐδηλώσατε.

§98Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἐδήλωσα κατ’ ἐπανάληψιν.

§99Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἕκαστος ρήτωρ ἔχει τὴν εὐθύνην τῶν λόγων του. Καὶ ὁ κ. Γαληνός, ἐὰν λέγῃ ἀνακριβείας, τὸ κοινὸν θὰ τὸν κρίνῃ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, μὲ τὰς διακοπὰς νὰ ἐμποδισθῇ ὁ ρήτωρ νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις του.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως, ὀρθῶς ἔθεσε τὸ ζήτημα ὁ Πρόεδρος κ. Βενιζέλος, ἀλλ’ ὁ κ. Γαληνός, ὁ ἴδιος ἐδήλωσεν ἐπανειλημμένως, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὰς διακοπὰς καὶ ἐπεφυλάχθη νὰ δεχθῇ διακοπὰς ἀπὸ τὸν κ. Πλατῆν καὶ ἄλλους συναδέλφους. Δι’ αὐτὸ δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ τὸν ὑπαινιγμόν, σχετικῶς πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ δέχομαι συνήθως διακοπάς. Ἀλλ’ ὅταν ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως προβαίνω εἰς ἀντίκρουσιν ἐπιχειρημάτων, ἐκτεθέντων ἀπὸ Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ ἐπιτρέψω διακοπὰς διὰ νὰ μὴ συμβῇ καὶ ξεφύγῃ ἡ ὁμιλία ἀπὸ τὴν γραμμήν, ἡ ὁποία εἶναι γραμμὴ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶμαι ἄτομον ὑπεύθυνον μόνον ἀπέναντι τοῦ ἑαυτοῦ μου καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν κ. Γαληνόν, νὰ δεχθῶ εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν διακοπάς. Δέχομαι, ὅμως, πάντοτε ἐκ μέρους τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ζητήσῃ νὰ μὲ διακόψῃ οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κυρίων Ἀρχηγῶν καὶ νὰ μὴ τὸ δεχθῶ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, πράγματι ὁ κ. Γαληνὸς ἐδήλωσεν ὅτι δέχεται διακοπάς. Ἄρα, ὡς εἶπεν ὁ κ. Βενιζέλος, εἶναι ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος διὰ τὴν τροπήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις. Ἀλλά, δὲν εἶναι ὑπεύθυνος μόνον, διότι ἐδέχθη τὰς διακοπάς. Εἶναι ὑπεύθυνος, διότι δημιουργηθείσης, λόγῳ τῶν διακοπῶν, μιᾶς ἐντόνου συγχύσεως καὶ ταραχῆς, ταραχῆς πνευμάτων εἰς ὅλους μας, εἶπε μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν δὲν ἐδέχετο διακοπὰς καὶ δὲν εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ταραχὴ αὐτή, δὲν θὰ ἔλεγεν. Εἶναι λοιπὸν τόσον εὔκολον εἰς τὸν ἴδιον τὸν κ. Γαληνόν, διὰ νὰ ξεφύγωμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀτμοσφαῖραν καὶ διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν βάσει τοῦ ρητοῦ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς εἰς τὴν σοβαρὰν πρωϊνὴν Συνεδρίασιν, διότι αἱ πρωϊναὶ Συνεδριάσεις πρέπει νὰ εἶναι σοβαραί, αἱ βραδυναὶ δυνατὸν καὶ νὰ μὴ εἶναι, κατὰ τὴν φράσιν, ἡ ὁποία ἐλέχθη, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμοσφαῖραν, καλὸν εἶναι ὁ κ. Γαληνὸς νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι μέσα εἰς τὴν ταραχήν, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ τοῦ ἐξέφυγεν ἡ φράσις, ὅτι: Ὁ Ὑψηλάντης ἐπιβεβαιώνει ὅσα εἶχεν εἴπει ὁ Μέρτεν. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εὕρῃ εἰς οὐδὲν ἐκ τῶν κειμένων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἐνώπιόν του. Ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εὕρῃ, ἂς εἴπῃ ὅτι τοῦ ἐξέφυγεν ἡ φράσις, χωρὶς νὰ ἤθελε νὰ τὴν διατυπώσῃ ἔτσι καὶ νὰ θεωρηθῇ —ἂς εἴπωμεν — τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, ὡς τερματισθέν, διότι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν.

§101Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐλπίζω, ὅτι ἔχω σειράν, κύριε Πρόεδρε. Ἀναγιγνώσκω, κύριοι συνάδελφοι καὶ παρακαλῶ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν νὰ δώσῃ εἰς τὸ κείμενον τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος θέλει. Δι’ ἐμὲ ἡ θέσις Ὑψηλάντη εἶναι θέσις — ἐπαναλαμβάνω — δεινὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θέσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀνεξέλεγκτος, τί λέγει; Λέγει, πρῶτον, ὅτι ὅσα λέγει ἡ Κυβέρνησις εἶναι ψευδέστατα καὶ δεύτερον ἡ ὑπόθεσις Μέρτεν δὲν ἔκλεισεν ἀκόμη.

§102Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διαβάσατε τὴν ἐρώτησιν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§104Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω. Λέγει ὁ κ. Πρεσβευτής. Πρῶτον, ψευδέστατα τὰ ὅσα λέγει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ ὑπόθεσις Μέρτεν δὲν ἔκλεισεν ἀκόμη, ἑπομένως ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, ὑπαρχούσης τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως ὁ Πρεσβευτής σας ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ὑπόθεσις, παρὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου δὲν ἔκλεισε, τί λέγει;

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὶ λέγει; Ἐπιβεβαιώνει; Ὁμιλήσατε.

§106Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Περιμένετε, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Τέλος πάντων, αὐτὴ ἡ βία σας εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μὲ κάμνει νὰ γίνωμαι ἀκόμη χειρότερος. Καὶ τελειώνει ὁ κ. Πρεσβευτής, λέγων, ὅτι αἰσθάνεται παστρικώτερα, παραιτηθείς!! Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω, ἐὰν εἰς τὴν φρασεολογίαν αὐτὴν εἰς τὸ κείμενον αὐτὸ θελήσετε νὰ δώσετε οἱανδήποτε ἑρμηνείαν διὰ πᾶν θέμα, ἓν τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὸ θέμα Μέρτεν, ὅτι ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ τὴν ἀπόφασιν τὴν δικαστικὴν καὶ νὰ θεωρήσῃ τὸ θέμα λῆξαν, ὅτι ἀρνεῖται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ περιμένει ἐν καιρῷ καὶ ὅτι αἰσθάνεται παστρικώτερα παραιτηθείς, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, βγάλετε συμπεράσματα. Τὶ λέγει; Κατ’ ἐμὲ αὐτὰ λέγει. Ἐὰν ἐγὼ ἤμην ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον αὐτὰ λέγει, ὄχι θὰ τὸν εἶχον ἀνακαλέσει ἀμέσως, ἀλλὰ καὶ ἐγὼ δὲν ἠξεύρω τὶ ἄλλον θὰ ἔκαμον. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, τώρα, εἰς αὐτὸ τὸ κείμενον, εἰς αὐτὴν τὴν πρόκλησιν, τὴν ἰταμήν, ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾶ, ὅτι περιφρονῶ, δὲν δίδω χαρτιά, χάριν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά. Μὲ ποῖον δικαίωμα σεῖς ἀρνεῖσθε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ δικαίωμα, νὰ γνωρίζῃ τί ἐκάματε; Μὲ ποῖον δικαίωμα δὲν ὁμιλεῖτε εἰς τὴν Βουλήν; Ὑπάρχουν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Κάμετε μίαν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴν ἐκ τριῶν βουλευτῶν, νὰ διαβάσουν τὰ κείμενα, νὰ ἴδουν τί ἔχετε συμφωνήσει, νὰ ἴδουν τί ἔχετε κάμει, νὰ ἴδουν τί λέγει αὐτὸς ὁ Πρεσβευτής, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσῃ.

§107Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ποῖος τὸν ἐμποδίζει, κύριε συνάδελφε νὰ ὁμιλήσῃ;

§108Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσῃ.

§109Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ὁμιλήσῃ.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε, κύριε Κεφαλογιάννη. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§111Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀλλά, αἰσθάνεται ψύχραιμος νὰ ὁμιλήσῃ μόνον ἐρωτώμενος. Οὐδεὶς δὲν ἀπαντᾶ, μὴ ἐρωτώμενος. Ἐρωτήσατέ τον, νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, διατί δὲν ὁμιλεῖ, ἀφοῦ δὲν ἐρωτᾶτε. Ἐρωτήσατε τώρα σεῖς, οἱ ὁποῖοι θίγεσθε, σεῖς ἐναντίον τῶν ὁποίων στρέφεται, σεῖς, τοὺς ὁποίους κατηγορεῖ, ἐρωτήσατέ τον νὰ σᾶς εἴπῃ καὶ εἰπῆτε μας. Ἐγώ, ὡς Ἕλλην, θίγομαι διὰ τὸ κατάντημα αὐτοῦ τοῦ ἐκλεκτοῦ σας καὶ τὰ μεταξύ σας διαμειφθέντα. Διότι, δὲν εἶναι μόνον αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Ὑψηλάντης διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ Κυβέρνησις τὶ εἶπε περὶ Ζῆμενς, συμβάσεις καὶ ἄλλα. Ἡ Κυβέρνησις, ἀπαντῶσα εἰς κύριον Ὑψηλάντην, δὲν τὸν ἀνακαλεῖ, ὡς ὤφειλε, δὲν τὸν λέγει ψεύτην, παληάνθρωπον, ἀλλὰ λέγει δὲν ὁμιλῶ ἐγώ. Ἀλλά, τί ἔκαμε, κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, τί ἔκαμε, κύριε Ὑπουργέ, ὁ Ὑψηλάντης εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα τὸν κατηγορεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν του; Περὶ Ζῆμενς, τί εἶναι αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις; Ἡ Ἑλλὰς θέλει νὰ μάθῃ. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς πρέπει νὰ μάθῃ ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια, τί ἔχει συμβῆ εἰς βάρος του, ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ μυστικά, τὰ ἐθνικά. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν παρόμοια θέματα ἠθικῆς τάξεως, παρόμοια θέματα ἐθνικῆς ὑπερηφανείας, θίγοντα καὶ τὸν τελευταῖον, τὸν πλέον ἀγράμματον καὶ ἀστοιχείωτον Ἕλληνα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἔτσι, ἀναπάντητα. Εἶναι ἕνα μεγάλον ἐρωτηματικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσετε. Ὑπεβάλαμεν πρότασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ζητοῦμεν καὶ ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴν καὶ ἐὰν νομίζετε, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι ὅπως τὰ λέγετε, κάμετε τὴν ἐπιτροπὴν νὰ τὰ ἴδωμεν. Ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Τὰ κείμενα ἰδού, μένουν, τὰ λόγια φεύγουν. Φέρατε τὰ κείμενα.

§112Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἤθελον νὰ θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος. Ὡμίλησε περὶ κατηγοριῶν δεινῶν, ἀπευθυνομένων κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Τὰς κατηγορίας αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις τὰς ἀντιπαρῆλθε μετὰ περιφρονήσεως καὶ εὐλόγως. Ὁ ὁμιλήσας, ὅμως, ἐπὶ τοῦ θέματος συνάδελφος τὰς θεωρεῖ τόσον σημαντικάς, ὥστε τὰς ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν. Αἱ κατηγορίαι αὐταὶ εἶναι ὅμως τοιαύτης φύσεως, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἐπ’ αὐτῶν οἱαδήποτε κατηγορία. Τὰς μεταφέρει δι’ αὐτὸ ἁπλῶς καὶ ἐκφράζει τὴν ἀπορίαν, διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν δίδει συνέχειαν εἰς τὸ θέμα. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ὅμως, ἀντιθέτως καὶ παρὰ ταῦτα θεωρῇ ὅτι εἶναι ἄξιαι προσοχῆς αὐταὶ αἱ κατηγορίαι, — ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα — ἂς ἐπιδιώξῃ νὰ πληροφορηθῇ ἀπὸ τὸν Πρεσβευτὴν καὶ νὰ θεμελιώσῃ τὸν ἔλεγχόν του. Ἐφ’ ὅσον σεῖς ἀποδίδετε σημασίαν εἰς τὰς κατηγορίας αὐτάς, εἰς σᾶς ἀνήκει νὰ ἀναζητήσετε τοὺς τρόπους θεμελιώσεώς των.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§114Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐνόμισα, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔστω καὶ μὲ κάποιαν καθυστέρησιν θὰ ἐπρυτάνευεν ἓν ποσοστὸν αὐτοσεβασμοῦ εἰς ὅλας ἀδιακρίτως τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀνεμίχθησαν εἰς μίαν ὑπόθεσιν βρωμερὰν ὑπὸ μορφὴν ἐκμεταλλεύσεώς της. Ἐξεπλήρωσα κατὰ τὴν ἐμὴν συνείδησιν, τὸ καθῆκόν μου, ὑποβάλων τὴν ἰδίαν ἑσπέραν μήνυσιν ἐναντίον τῶν περιοδικῶν ἢ μᾶλλον τῶν ἐντύπων, τὰ ὁποῖα ἐδημοσίευσαν τὴν συκοφαντικὴν σκευωρίαν καὶ ἐναντίον ἑνὸς ἐγκληματίου πολέμου, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο μεταδώσας τὰς πληροφορίας αὐτάς. Καὶ ἐπὶ τῆς μηνύσεως αὐτῆς ἐπελήφθη, ὡς ὤφειλεν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη. Ἡ μωρὰ ὑπόδειξις, ἡ ὁποία ἀπό τινας πλευρὰς ἦτο ὑποβολιμαία, περὶ προσφυγῆς εἰς ξένα δικαστήρια, οὔτε ὡς ἁπλῆ σκέψις ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Πρῶτον, διότι οἱ ἑλληνικοὶ νόμοι διαγράφουν ἁρμοδιότητα ἀποκλειστικὴν τῶν ἑλληνικῶν δικαστηρίων καὶ μάλιστα οὐσιαστικὴν καὶ δικονομικὴν καὶ δεύτερον, διότι διὰ τὴν σκευωρίαν ὑπῆρχον ἤδη ὑπόνοιαι καὶ ὑπάρχουν σήμερον αἱ ἀποδείξεις, ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἦτο ἔργον τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ καὶ ὡς ἀποτέλεσμα ἀνὰ ἑβδομάδα νὰ περιφέρωμαι ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, ἀνὰ τὸν κόσμον παρακολουθῶν τὰ συκοφαντικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐχρησιμοποίει ἡ παράταξις ἐκείνη, χαλκεύουσα συκοφαντίας εἰς βάρος μου πότε εἰς τὸ Τόκιο καὶ πότε εἰς τὴν Ἀλάσκαν. Ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης μηνύσεώς μου ἐπηκολούθησεν ἀνάκρισις ἐξονυχιστική, ἐξετασθέντων 50 περίπου μαρτύρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων πλεῖστοι ἀνώτατοι δικαστικοί, καθηγηταὶ Πανεπιστημίου, ἀνώτατοι στρατιωτικοὶ καὶ ἄλλοι εὐϋπόληπτοι πολῖται, οἱ ὁποῖοι μετ’ ἀγανακτήσεως, ἀλλὰ καὶ μετὰ λόγου γνώσεως διέψευσαν τὰς συκοφαντίας. Καὶ πέραν ὅμως τῆς διεξαχθείσης ἀπὸ μέρους τοῦ Ἕλληνος ἀνακριτοῦ ἀνακρίσεως, προσεφέρθη καὶ πρὸς τοὺς ζηλωτὰς τῶν ξένων δικαστηρίων ἡ ἱκανοποίησις διὰ τῆς αἰτήσεως δικαστικῆς ἀρωγῆς ἐν Γερμανίᾳ, ὅπου ἐν πλήρει ἀσφαλείᾳ ἐκαλοῦντο νὰ ἀπολογηθοῦν οἱ κατηγορούμενοι ἐνώπιον Γερμανῶν ἀνακριτῶν, προτείνοντες οἱαδήποτε ἀποδεικτικὰ ἔγγραφα, μάρτυρας καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζετο ὁ ἐγκληματίας, ὅτι κατέχει. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἀφοῦ ἐξητάσθησαν 50 περίπου μάρτυρες ἐν Ἑλλάδι, μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν ἀπετόλμησε νὰ ἐμφανισθῇ καὶ ἕνα ἔστω ὄργανον τῆς παρατάξεως ἐκείνης, παρ’ ὅλον ὅτι εἰδικὴ κατεβλήθη πρὸς τοῦτο προσπάθεια ἐκ μέρους βουλευτῶν της παρισταμένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ...

§115Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ποίων;

§116Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.)..... ἡ ὁποία προσέκρουσεν εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς ἀριστερᾶς παρατάξεως τῆς Μακεδονικῆς πρωτευούσης, ἡ ὅλη δικογραφία διεβιβάσθη ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἐκλήθησαν οἱ κατηγορούμενοι ὅπως ἀπολογηθοῦν, προτείνοντες τοὺς μάρτυρας καὶ τὰ ἀποδεικτικά των στοιχεῖα. Καὶ ἐκλήθη 8κις πρὸς ἀπολογίαν ὁ ἐγκληματίας Μέρτεν καὶ ἤσκησεν ἀλλεπάλληλα ἔνδικα μέσα διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀπολογίαν αὐτήν. Καὶ τέλος, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἐφετείου τοῦ Βερολίνου, ἐξαναγκασθεὶς πρὸς ἀπολογίαν ὑπέβαλεν αἴτησιν ἐξαιρέσεως τοῦ Γερμανοῦ ἀνακριτοῦ, καὶ πρὶν εἰσαχθῇ ἡ αἴτησίς του ἐνώπιον τοῦ δικαστικοῦ Συμβουλίου, ὑπέβαλε καὶ αἴτησιν ἐξαιρέσεως ὁλοκλήρου τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Βερολίνου. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε προτείνει καὶ 6 μάρτυρας Γερμανούς, οἱ ὁποῖοι ἐξετασθέντες παρὰ Γερμανῶν ἀνακριτῶν, τὸν διέψευσαν κατὰ τρόπον αὐτόχρημα ἀτιμωτικὸν διὰ τὸν συκοφάντην. Περιττὸν νὰ τονίσω, ὅτι ἀφοῦ ἐπὶ 4μηνον περίπου καὶ ἐν πλήρει ἀσφαλείᾳ παρεσχέθη εἰς τοὺς συκοφάντας ἡ εὐχέρεια, ὅπως ἐν Γερμανίᾳ εἴπουν ὅ,τι δήποτε θὰ ἐνόμιζον ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὴν συκοφαντίαν των καὶ ἔληξεν ὁ χρόνος τῆς δικαστικῆς ἀρωγῆς, πληροφορηθεὶς ἀπὸ δημοσιεύματα τοῦ τύπου, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας ὁ κατηγορούμενος ἰσχυρίζετο, ὅτι προτίθεται νὰ ἀπολογηθῇ, ἐζήτησα καὶ δι’ αἰτήσεώς μου ἀκόμη πρὸς τὸν κ. ἀνακριτήν, ὅπως παρατείνῃ τὸν χρόνον τῆς δικαστικῆς ἀρωγῆς, διὰ νὰ προσέλθῃ καὶ ἀπολογηθῇ ὁ κατηγορούμενος. Καὶ ἀντὶ ἀπολογίας ὑπέβαλε τὴν προαναφερθεῖσαν αἴτησιν ἐξαιρέσεως. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ συνόλου τῶν στοιχείων αὐτῶν, ἤτοι τῶν καταθέσεων μιᾶς 5δος Ἑλλήνων μαρτύρων τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν καὶ τῶν καταθέσεων τῶν ὑπὸ τοῦ Μέρτεν προταθέντων Γερμανῶν μαρτύρων, ἐπελήφθη μετὰ πρότασιν τοῦ Εἰσαγγελέως τὸ Δικαστικὸν Συμβούλιον τῆς πατρίδος μου, τὸ ὁποῖον ἔκρινε τὴν ὑπόθεσιν διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ κατὰ ἕνα τρόπον, ὁμολογῶ πρωτοφανῆ, τὴν ὅλην σκευωρίαν μέχρι καὶ τῆς ἐσχάτης αὐτῆς λεπτομερείας. Ἀφοῦ προηγουμένως καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐφετῶν τοῦ Βερολίνου ἐστιγμάτισε τὸν καὶ ἄλλοτε καταδικασθέντα ἐπὶ συκοφαντίᾳ ἐγκληματίαν ἐκεῖνον, ὅτι ἀποφεύγει νὰ ἀπολογηθῇ, ὑποκρινόμενος, ὅτι ἐπιζητεῖ δῆθεν εὐκαιρίαν νὰ ἀποδείξῃ τοὺς συκοφαντικούς του ὑπαινιγμούς. Τί ἄλλο πέραν αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον κάμει, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω μίαν βδελυρὰν συκοφαντίαν, ἡ ὁποία ὠργανώθη κατὰ τρόπον ἐγκληματικὸν ἐναντίον μου, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς συζύγου μου ἀκόμη, ἡ ὁποία ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν μετέχει τῆς πολιτικῆς καὶ δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μετέχῃ καὶ εἰς κακοήθεις μεθόδους πολιτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ; Σήμερον, ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ Βήματος ὁ κ. Γαληνὸς διὰ νὰ ἀμφισβητήσῃ καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἀπόψεις τοῦ Γερμανοῦ Εἰσαγγελέως τῆς Βόννης καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι δι’ ἀνακοινώσεών των ἐπισήμων ἐβεβαίωσαν ὅσα εἰς ὁλόκληρον τὸν τύπον πρὸ ἡμερῶν ἐδημοσιεύθησαν καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ ὅλη ὑπόθεσις Μέρτεν ὑπῆρξε βαρείας μορφῆς σκευωρία ὀργανωθεῖσα ἀπὸ πράκτορας τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν γνωστὸν κομμουνιστὴν τοῦ Ἀνατολικοῦ Βερολίνου δικηγόρον Κάουλ. Πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ κ. συναδέλφου, καταθέτω τὰ κείμενα τῶν ἀνακοινώσεων, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ περίεργον, ὅτι δὲν ἀνέγνωσεν, ἐνῷ ἀνέγνωσε τὸ σύνολον τῶν ξένων καὶ Ἑλληνικῶν ἡμερολογίων.......

§117Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγνωστοποιήθησαν αὐτά, κ. Ὑπουργέ;

§118Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐδημοσιεύθησαν εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας. Αὐτὸ μόνον φαίνεται, ὅτι δὲν ἐδιαβάσατε καὶ τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἐπὶ λέξει: Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ντρίγκ τονίζει χαρακτηριστικῶς, ὅτι ὄχι μόνον αἱ καταγγελίαι τοῦ Μέρτεν εἶναι ἀναξιόπιστοι, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ ἑκάστοτε δηλώσεις του σχετικῶς μὲ τὴν δρᾶσιν του εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ γενικῶς τὴν ἰδιωτικὴν καὶ δημοσίαν ζωήν του, ὑπῆρξαν ἀποτέλεσμα τῆς φυσικῆς ροπῆς του πρὸς διαστρέβλωσιν τῆς πραγματικότητος. Κατόπιν τούτου, ὁ Εἰσαγγελεὺς τῆς Βόννης θὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν κατὰ τοῦ Μέρτεν ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Ὁ δόκτωρ Χὰνς Κέρκεν ἀποκαλύπτει ἐν συνεχείᾳ: Ἡ ἐκστρατεία Μέρτεν κατευθύνεται ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς κομμουνιστικῆς προπαγάνδας μέσῳ τοῦ κομμουνιστοῦ δικηγόρου Δρος Κάουλ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Καὶ μετὰ τὴν ἀπὸ πλευρᾶς Γερμανικῆς δικαιοσύνης πλήρη ἀποκάλυψιν τῆς ἐγκληματικῆς ὑποθέσεως, ἐπηκολούθησε τὸ βούλευμα τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον, ὅπως προανέφερον, ἐξήτασε καὶ ἐξετίμησεν ὄχι μόνον στοιχεῖα ἐν Ἑλλάδι συγκεντρωθέντα, ἀλλὰ καὶ ἐν Γερμανίᾳ ἀκόμη, κατὰ πρότασιν καὶ ὑπόδειξιν τοῦ ἰδίου τοῦ Μέρτεν, διὰ νὰ ἀπολήξῃ εἰς πλήρη ἀποκάλυψιν ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν κεφαλαίων τῆς σκευωρίας καὶ συκοφαντίας. Καὶ Ἕλλην βουλευτής, ὁ κ. Γαληνός, ἀνέρχεται ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ διερωτηθῇ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ποῖον πρόκειται νὰ πείσῃ ἄραγε τὸ βούλευμα τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης; Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἐφθάσαμεν εἰς τὴν κατάπτωσιν αὐτήν, Ἕλληνες κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες, ἀσχέτως παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν καὶ στάθμης, ἡ ὁποία τοὺς χαρακτηρίζει, νὰ ἀνέρχωνται ἐπὶ τοῦ βήματος αὐτοῦ διὰ νὰ διερωτηθοῦν ποῖον πρόκειται νὰ πείσουν αἱ κρίσεις καὶ αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπουν τοὐλάχιστον ποία ἐξουσία θὰ ἦτο ἐν τῇ Χώρᾳ ἁρμοδιωτέρα, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ καὶ στιγματίσῃ τὴν βδελυρὰν καὶ ἀνέντιμον προσπάθειαν τῆς κατασπιλώσεως τῶν ὑπολήψεων; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀποχωρεῖ τῆς αἰθούσης ὁ κ. Μ. Γαληνός).

§119ΦΩΝΑΙ. (Ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.). Κάθησε, μὴ φεύγῃς, κάθησε νὰ ἀκούσῃς.

§120Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ παραμείνῃ ἐν τῇ αἰθούσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Γαληνός, διὰ νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ στοιχειώδους αὐτοῦ ἐρωτήματος. Καὶ ἀφίνω τὸ ὅλον θέμα τῆς σκευωρίας, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας σᾶς βεβαιῶ, ὅτι αἰσθάνομαι ἀηδίαν κάθε φορὰν ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ τὴν ἐνθυμοῦμαι, ἀλλὰ καὶ ἐντροπὴν βαθεῖαν δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀνεμίχθησαν εἰς αὐτήν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ Πρεσβευτοῦ κ. Ὑψηλάντη, ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ὁποίας δὲν πρόκειται νὰ ἐνδιατρίψω ἰδιαιτέρως, παρὰ καθ’ ὃ μέρος ἀφορᾷ τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπαντῶ. Βεβαίως ἀποδοκιμάζω τὸν τρόπον καὶ τὴν μέθοδον τῆς παραιτήσεως τοῦ Πρεσβευτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε δικαίωμα νὰ διαφωνήσῃ ὁπουδήποτε καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ παραιτηθῇ σιωπῶν. Ἀφ’ ἧς ὅμως στιγμῆς ἐπροχώρησεν εἰς βαρυτάτους χαρακτηρισμούς, διερωτῶμαι τίνα λόγον ἔχει νὰ σιωπᾷ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους κεφαλαίων τῶν αἰτιάσεών του; Θὰ ἦτο φρονῶ ἐπιβεβλημένον νὰ τὰς ἀναφέρῃ πλέον δημοσίᾳ διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν δικαιολογοῦν τοὺς χαρακτηρισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμε διὰ τοῦ ἐγγράφου τῆς παραιτήσεώς του. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐπὶ τοῦ θέματος εἰδικώτερον τοῦ Μέρτεν πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ὁ κ. Γαληνὸς ὑπῆρξεν ἰδιαιτέρως κακότυχος, διότι ὁ πρεσβευτὴς κ. Ὑψηλάντης ἀπεσαφήνισε διὰ δημοσίας δηλώσεώς του, τὴν βασικὴν διαφωνίαν, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν γνώμην του ἐδικαιοῦτο νὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μέρτεν. Καὶ ἡ δήλωσίς του αὕτη ἐδημοσιεύθη τὴν 7ην Ἰουνίου εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία». Κατόπιν δὲ καὶ τῆς κακοτυχίας του αὐτῆς ὀρθῶς ἔπραξεν ὁ κ. Γαληνὸς καὶ ἐτράπη εἰς φυγὴν ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἀπαντήσεώς μου. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως–κωδωνοκρουσίαι).

§121Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐτράπη εἰς φυγήν, λόγῳ τῆς φράσεως, τὴν ὁποίαν εἴπατε. Εἴπατε περὶ τῆς στάθμης τῆς παρατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν ἦτο σωστόν.

§122Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶπον, ἀδιακρίτως στάθμης τοῦ ἰδίου ἢ παρατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς ἀξίας, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε μετὰ τὴν δικαστικὴν ἐκκαθάρισιν τῆς ὑποθέσεως ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἐν Ἑλλάδι ἡ γνώμη τοῦ πρεσβευτοῦ κ. Ὑψηλάντη, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως προανέφερον, ὁ τελευταῖος ἀποσαφηνίζων διὰ δημοσίας δηλώσεώς του τὴν διαφωνίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μέρτεν, εἶπεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑπόθεσιν Μέρτεν, ἐθεώρουν ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦτο ἦτο ἀνάξιον νὰ ἀπασχολῇ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν τύπον καὶ ὅτι ἡ κατὰ τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν ἀντίδρασις οἱουδήποτε θὰ ἔδει νὰ εἶναι ἰδιωτική». Συνεπῶς, ὁ κ. Ὑψηλάντης, διεφώνει, ὡς ἰσχυρίζεται μὲ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐθεώρει ἤδη συκοφάντην καὶ ὑποκείμενον κατωτάτης ὑποστάθμης τὸν Μέρτεν, καὶ ἐνόμιζεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὴν προσοχήν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὰς συκοφαντίας αὐτοῦ. Αὐτὴν τὴν γνώμην δηλοῖ ὅτι ἔχει ὁ κ. Ὑψηλάντης περὶ Μέρτεν. Δὲν ἐγνώριζεν, ὅμως, ὅτι ἐδῶ ὑπῆρχε στρατιὰ συνεργῶν τοῦ Μέρτεν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας ἀπειργάζοντο τὴν ἐγκληματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς συκοφαντίας καὶ συνεπῶς ὅτι οἱ συκοφαντηθέντες ἀπαντῶντες, εἴτε διὰ μηνύσεως, εἴτε δι’ οἱουδήποτε ἄλλου μέσου, δὲν ἀπήντων πρὸς τὸν ἐγκληματίαν, ἀλλὰ πρὸς ἀπαθλιωθέντας πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου ἦτο δυνατὸν νὰ πλήξουν ἐντίμους καὶ λευκοὺς πολιτικούς των ἀντιπάλους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος). Διὰ νὰ καταλήξω, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἀντιλαμβάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ κ. Γαληνοῦ νὰ ἀπολογηθῇ δι’ ἐγκληματικὰς πράξεις καὶ συκοφαντίας τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ, δοθέντος ὅτι ἡ ἐκλογή του, ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὰς διαθέσεις τῆς ἀριστερᾶς ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ του ἐκλογικῇ περιφερείᾳ, ὑπὸ τὸν συνδυασμὸν τῆς ὁποίας καὶ ἐξελέγη. Καὶ τοῦ ἀναγνωρίζω ἐπίσης τὰ προσόντα νὰ ἀναμιχθῇ εἰς ὑπόθεσιν συκοφαντικῆς ὑφῆς, δοθέντος ὅτι ἔχει τὸ στίγμα τοῦ συκοφάντου, δυνάμει καταδικαστικῆς ἀποφάσεως ἀνωτέρου δικαστηρίου. Ἀσχέτως, ὅμως, τῆς ἀθλιότητος, τὴν ὁποίαν διέπραξεν, ἀποτολμήσας καὶ νὰ ἀναφέρῃ ἀκόμη τὸ ὄνομα τῆς ἐγκληματικῆς καὶ συκοφαντικῆς αὐτῆς ὑποθέσεως, ἔστω κατ’ ἐντολήν, ἡ ὁποία τοῦ ἐδόθη, εἶχεν ὑποχρέωσιν, ἀνερχόμενος εἰς τὸ ἱερὸν αὐτὸ βῆμα, νὰ ἐκφράζεται μὲ τὸν ἐπιβαλλόμενον σεβασμὸν διὰ τὴν δικαιοσύνην τῆς πατρίδος του, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ποτὲ ἀπετόλμησε νὰ θίξῃ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§123Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα, ὁ λόγος εἶναι ἐλεύθερος ὑπὸ ἕνα περιορισμόν, ὅτι οἱ ρήτορες χρώμενοι τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς, δὲν προχωροῦν εἰς κατάχρησιν τῆς ἐλευθερίας, ὥστε νὰ ἀπευθύνουν ὑβριστικὰς φράσεις κατὰ συναδέλφων ἄλλων παρατάξεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, χρώμενος τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς, ἐπροχώρησεν εἰς κατάχρησιν. Εἶπε διὰ τὴν βρωμερὰν ὑπόθεσιν Μέρτεν 1) ὅτι τὴν πατρωνάρησεν ἡ Ἀριστερὰ καὶ 2) ὅτι καθ’ ὃ διάστημα συνεζητεῖτο αὕτη, ἡ Κυβέρνησις ἀπαντῶσα, δὲν ἀπήντα εἰς τὸν Μέρτεν, ἀλλὰ εἰς ἀπαθλιωθέντας πολιτικούς. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ὅλαι αἱ παρατάξεις καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ἔλαβον θέσιν καὶ διετύπωσαν τὰς ἀπόψεις των, τῶν ὁποίων τὸ συμπέρασμα ἦτο: δὲν υἱοθετοῦμεν τὰ ὅσα λέγει ὁ Μέρτεν, εὐχόμεθα νὰ εἶναι ἀνακριβῆ, ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὸ θέμα ἔλαβε τὰς διαστάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν, εἶναι ἀνάγκη ἐθνική, ἀλλὰ καὶ θέμα προσωπικῆς ἐντιμότητος διὰ τοὺς θιγομένους ἀπὸ τὰς κατηγορίας τοῦ ἐγκληματίου, ὅπως ἐκκαθαρισθῇ κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικόν. Καὶ ὑπεδείκνυον ὡς τοιοῦτον τρόπον, ὅπως ὁ συκοφάντης καταδιωχθῇ καὶ ἐξοντωθῇ εἰς τὸ ἄνδρον του διὰ προσφυγῆς τῶν θιγομένων εἰς τὰ Γερμανικὰ Δικαστήρια. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἄποψις ὅλων τῶν παρατάξεων. Ἑπομένως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρισθεὶς ὅτι τὴν ὑπόθεσιν τὴν πατρωνάρησεν ἡ Ἀριστερὰ ὑπερέβη τὰ ὅρια καὶ κατεχράσθη τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου. Ἐπίσης ἰσχυριζόμενος ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπήντα εἰς ἀπαθλιωθέντας πολιτικούς, ὑπέπεσε πάλιν εἰς κατάχρησιν καὶ ὀφείλομεν νὰ ἀπαντήσωμεν, ὅτι ἡ ἀπαθλίωσις δὲν εὑρίσκεται εἰς ἐκείνους, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀποδίδεται, ἀλλὰ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἀποδίδουν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§124Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἓν θέμα προσωπικὸν καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ἀπεχώρησα τῆς αἰθούσης, ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἔχει χρησιμοποιήσει φράσεις ἀντικοινοβουλευτικὰς «περὶ τῆς στάθμης τῆς παρατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω κλπ.». Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω ἀντιδικίαν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἀντιπαρέρχομαι ὅσα εἶπεν. Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπροχώρησε καὶ μοῦ προσῆψε τὸ στῖγμα τοῦ συκοφάντου. Διακηρύσσω, ὅτι θεωρῶ τιμήν μου καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι διεξήγαγα τὴν δίκην, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη καὶ διότι ἐπλήρωσα διὰ τὴν δίκην ἐκείνην. Πρόκειται περὶ τῆς δίκης διὰ τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα Μυτιλήνης, τὰ ὁποῖα τὰ τρωκτικὰ ἐλυμαίνοντο ἀσυστόλως. Ἐδικάσθην ὄχι διὰ συκοφαντικὴν δυσφήμησιν, ἀλλὰ διότι τὸ δικαστήριον ἀπεδέχθη ἀνάμιξίν μου, εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον τοῦ Μητροπολίτου. Καὶ εὑρισκόμενος εἰς τὰς φυλακάς, ἐξέθεσα ὑποψηφιότητα Δημάρχου, ὁ δὲ Λαὸς τῆς Μυτιλήνης μὲ ἐξέλεξε μὲ πλειοψηφίαν 60%. Δηλῶ, ὅτι δὲν πρόκειται τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ δώσω συνέχειαν καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς προσωπικὰς ἐπιθέσεις, τὰς ὁποίας συνηθίζει ὁ κ. Ὑπουργός. Οὔτε ἐπερωτώμενος Ὑπουργὸς εἶμαι, οὔτε ἐλεγχομένην κυβέρνησιν ἐκπροσωπῶ. Ἂν ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ συζητήσῃ οἱοδήποτε θέμα, ἁπτόμενον τοῦ δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ βίου μου, ἀποδέχομαι εὐχαρίστως τὴν συζήτησιν δι’ οἱανδήποτε τῶν προσεχῶν συνεδριάσεων. Ἀλλά, τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἐνδιαφέρει ἡ πρότασις δυσπιστίας, ἐνδιαφέρει ὁ Μέρτεν, ἐνδιαφέρουν αἱ εὐθῦναι τῆς κρινομένης Κυβερνήσεως. Καὶ ἀπὸ τῶν θεμάτων τούτων δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐκτρέψω τὴν συζήτησιν.

§125Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ μὲ ἀπασχολήσουν τά ὅσα καταπληκτικὰ εἶπεν ὁ κ. Γαληνὸς καὶ αἱ συνεχεῖς διαφωνίαι του μὲ τὴν ἑλληνικὴν δικαιοσύνην, διαφωνίαι καθ’ ἃς ἐνώπιον ἑνὸς βουλεύματος δηλοῖ ὅτι προτιμᾷ τὸν ὑπαινιγμὸν ἑνὸς παραιτηθέντος ὑπαλλήλου, ἐνώπιον μιᾶς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης ἀφορώσης αὐτόν, δηλοῖ ὅτι εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην. Δὲν πρόκειται νὰ μὲ ἀπασχολήσουν αἱ θλιβεραὶ αὐταὶ διαφωνίαι, ἀλλ’ ἕνα πολὺ θλιβερώτερον φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ γενικωτέραν σημασίαν. Δὲν δύναμαι νὰ μὴν ἐπισημάνω, ὅτι ἡ ὑπόθεσις Μέρτεν, ἡ τρομερὰ αὐτὴ ὑπόθεσις, δὲν συζητεῖται πουθενὰ ἀλλοῦ, παρὰ μόνον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πρωτοβουλίᾳ ὡρισμένων βουλευτῶν. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν συζητεῖται. Ἡ ὑπόθεσις κατεδικάσθη ἐν Γερμανίᾳ. Κατεδικάσθη ἐν Γερμανίᾳ ὅπου ὁ ἐγκληματίας αὐτὸς πολέμου ἐχαρακτηρίσθη συκοφάντης καὶ βυσσοδόμος, ἐστιγματίσθη ὡς ἀποφεύγων τὴν δικαιοσύνην μὲ χρησιμοποίησιν πάσης κωλυσιεργείας καὶ δῆθεν ἀπεκαλύφθη ὡς ὄργανον τῆς διεθνοῦς ἀριστερᾶς, τοῦτο δὲ δι’ ἐπισημοτάτων ἀνακοινώσεων.

§126Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πότε κατεδικάσθη ὡς συκοφάντης. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§127Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐνοχλοῦν τὸν κ. Κύρκον τὰ ὅσα λέγω, καὶ εἶναι φυσικόν. Ἀφῆστε τον νὰ ξεθυμάνῃ εἰς τὴν ἐνόχλησίν του.

§128Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἐνοχλοῦμαι καθόλου ἀπὸ ὅσα λέγετε καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ ὁμιλήσω. Ἀλλ’ εἶναι ψεύδη αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§129Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἐὰν εἶναι ψεύδη, τὰ ψεύδη αὐτὰ δὲν τὰ κατεσκευάσαμεν ἡμεῖς. Ἀπρόκλητος ἀπέδειξεν ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις, ὅτι ὑπῆρξεν ὄργανον κομμουνιστῶν τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας καὶ προέβη εἰς ἐπισήμους ἀνακοινώσεις. Παρατηρῶ δὲ καὶ εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὅτι αὐτὴ προφανῶς ἦτο ἡ ἔννοια τῶν φράσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὅταν ἔλεγεν «ὄργανον τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἐχαλκεύθη ὑπὸ τῆς ἀριστερᾶς». Προφανῶς δὲν ἠννόει τῆς Ἑλληνικῆς ἀριστερᾶς, ἀλλὰ τῆς διεθνοῦς περὶ τῆς ὁποίας ὑπάρχουν ἀδιάσειστα στοιχεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ἐγκληματίας Μέρτεν ἐστιγματίσθη ἐπισήμως ἀπὸ τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν καὶ κατηγγέλθη ἐπισήμως ὅτι...

§130Μ. ΚΥΡΚΟΣ. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι).

§131Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἀφῆστε ἐπὶ τέλους τὸν τρόπον αὐτόν! Σᾶς γνωρίζομεν! Μὴν ἐπιμένετε εἰς τὴν δολιοφθορὰν τῶν συνεχῶν διακοπῶν... (Θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§132Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν ὅλους νὰ ἐπικρατήσῃ κἄποια ἠρεμία. Ὁ κ. Κύρκος διαμαρτύρεται. Ἐπανειλημμένως δὲ ἐχρησιμοποίησε καὶ βαρείας φράσεις, ὡς ὅτι ψεύδεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐνῷ προχθές, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ὁ κ. Κωστόπουλος ἐθίγη, καὶ μάλιστα ἐδευτερολόγησεν ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, διότι εἶπον, ὅτι περιέχει ὁ λόγος του ἀνακριβείας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι φυσικόν. Εἶναι αὐτονόητον νὰ θεωρῇ ὁ εἷς τὰ ὑπὸ τοῦ ἄλλου λεγόμενα ὡς ἀνακριβῆ. Καὶ δὲν ἀποτελεῖ βεβαίως φράσιν βαρεῖαν ἡ λέξις «ἀνακρίβεια», ἐνῷ ἀποτελεῖ βαρεῖαν φράσιν ἡ λέξις «ψεῦδος»! Ὁ κ. Ὑπουργὸς μετὰ ταῦτα εἶπεν: «ὅτι σᾶς γνωρίζομεν». Εἶναι αὐτονόητον. Ἅπαντες ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν γνωρίζομεν ὁ εἷς τὸν ἄλλον (γέλωτες). Ἂς τὸ πάρωμεν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὅτι ὅλοι γνωριζόμεθα.

§133Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Συνεχίζων, κ. βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἐπισημάνω δι’ ἐλαχίστων τὴν πορείαν τῆς βρωμερᾶς αὐτῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ καταλήξω εἰς ἕνα συμπέρασμα. Ἐστιγματίσθη τὸ πρόσωπον αὐτὸ κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ ἀπὸ τὴν ἐπίσημον Γερμανίαν, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἀποδειχθῇ, ποίας ἐπαφὰς εἶχε μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ὄχι μὲ τὴν οἱονεὶ ἐπίσημον Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἀλλὰ μὲ ὡρισμένους φανατικοὺς ἀριστεροὺς αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐβοήθησαν καὶ τὸν ὑπεκίνησαν. Ἀπεκαλύφθη τὸ πρόσωπον ὄχι μόνον εἰς τὴν δίκην ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοδικείου, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δίκην τοῦ Ἄϊχμαν, ὅπου ἀπεδείχθη ποίας βρωμερᾶς ὑποστάσεως πρόσωπον εἶναι. Ἀπεκαλύφθη ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ βούλευμα τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, τῆς ὁποίας τὴν ἐντιμότητα καὶ σοβαρότητα οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη διὰ τοῦ βουλεύματός της ἐκονιορτοποίησε κυριολεκτικῶς πᾶσαν κατηγορίαν. Εἶμαι βέβαιος, γνωρίζω ὅτι διαφωνεῖ ἡ πτέρυξ ἐκείνη, ὅτι ἡ ὑπόθεσις κατεδικάσθη καὶ ἐκονιορτοποιήθη καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τί συνέβη ἐν τῷ μεταξὺ; Συνέβη ὅτι παρῃτήθη ἕνας πρεσβευτής, ὁ ὁποῖος τὴν 7ην Μαρτίου εἶπεν: «Ἦτο ἀνάξιον πρόσωπον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔπρεπε νὰ τύχῃ ἀπαντήσεως». Καὶ τὴν 14ην Μαρτίου εἶπε: «Δὲν ἔκλεισεν ἡ ὑπόθεσις» χωρὶς νὰ εἴπῃ τίποτε περισσότερον. Καὶ μόνον κατόπιν αὐτοῦ ἦλθε πρώην Ἀρχηγὸς Κόμματος καὶ πρώην Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν ὅτι παρῃτήθη, τὸ συνάγω ἀπὸ διάφορα τμήματα τοῦ ἐγγράφου τῆς παραιτήσεώς του καὶ ἀπὸ μίαν δήλωσιν τοῦ παραιτηθέντος, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ ὑποστῇ τὸ ἄγχος, τὸ ὁποῖον τοῦ προεκάλει τὸ ὅτι ἐγένετο ὄργανον τῆς ταπεινώσεως τῆς χώρας του. Καὶ ἀπήντησα χθὲς ὅτι ὁ παραιτηθεὶς Πρέσβυς δὲν ἐδήλωσε μέχρι τῆς στιγμῆς τοῦτο. Ἀλλ’ ἐὰν τὸ δηλώνῃ ἢ καὶ ἐὰν τὸ πιστεύῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀπήντησα χθές, ὅτι τοῦτο σημαίνει, ὅτι πρὸ 7–9 μηνῶν ἔγινεν ὄργανον τῆς ταπεινώσεως τῆς χώρας του, ἐξετέλει τὰς ἐντολάς, αἱ ὁποῖαι ἐταπείνωνον τὴν χώραν του καὶ δὲν ᾐσθάνθη οὐδὲν ἄγχος, καὶ παρέμεινεν ἐπὶ ἄλλους 7 μῆνας εἰς τὴν θέσιν του. Καὶ ᾐσθάνθη σήμερον μόνον, μετὰ 7 μῆνας, τὸ ἄγχος ἐκεῖνο, σήμερον ὅταν ἐπληροφορήθη ἢ ἀντελήφθη ὅτι ἐπρόκειτο κἄτι τὸ δυσάρεστον νὰ τοῦ συμβῇ. Τὶ ἄλλην ἀπόδειξιν θέλομεν — ἐὰν ὑποστηρίζεται ἡ ἄποψις τῆς παραιτήσεως λόγῳ ἄγχους ταπεινώσεως ἐκ τῆς βρωμερᾶς ὑποθέσεως — ὅτι ἄγχος δὲν ὑπάρχει; Οὐδὲν ἄλλο συνέβη ἐν τῷ μεταξύ. Ἰδοὺ ἡ πορεία τῆς ὑποθέσεως. Καὶ παρὰ αὐτὴν τὴν συντριπτικὴν διὰ τὴν βρωμερὰν αὐτὴν ὑπόθεσιν πορείαν, τὸ θέμα συζητεῖται μόνον, τονίζω μόνον, μόνον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, θλίβομαι δι’ αὐτὸ καὶ αἰσθάνομαι, ὅτι ἀποτελεῖ στίγμα καὶ ἐντροπὴν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὅτι δέχεται, παρὰ αὐτοὺς τοὺς ὀγκολίθους, οἱ ὁποῖοι συνετάραξαν τὴν ὑπόθεσιν, νὰ συζητῇ ἐπὶ ταύτης, μόνον αὐτή. Ὡς ἐξήγησις ὑπάρχει, καὶ εἶναι καὶ αὐτὴ θλιβερά! Δὲν ἀνευρίσκονται πρόσφορα θέματα ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ὑπάρχουν ἄλλα θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ δύναται νὰ στηριχθῇ κἄπως ἀποτελεσματικὴ ἀντιπολίτευσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δι’ αὐτό, βλέπομεν τὸν κ. Γαληνόν, τὸν περιφρονοῦντα τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, ν’ ἀγορεύῃ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ τέσσαρα πέμπτα τῆς ὁμιλίας του νὰ τὰ ἀφιερώνῃ εἰς τὴν ἀναταραχὴν τοῦ συκοφαντικοῦ βορβόρου καὶ νὰ προσπαθῇ νὰ στηρίξῃ ἐπικρίσεις ἐπ’ αὐτῆς τῆς βρωμερᾶς ὑποθέσεως, τῆς ὁποίας, ἐπαναλαμβάνω, ἡ συζήτησις ἀποτελεῖ ἐντροπὴν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα καὶ ἐπιδοκιμασίαι). Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ΡΑʹ τῆς 16ης Ἰουνίου.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πυρομάγλου ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ι. Γιαλώφας ἔχει τὸν λόγον.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως) Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. (Πολλοὶ βουλευταὶ ἀποχωροῦν).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ ἀποχωρῆτε, διότι ἡ συνεδρίασις δὲν ἐτελείωσε. Παρακαλῶ νὰ παραμείνετε διὰ νὰ συνεχίσωμεν.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, διότι ἀρκετοὶ συνάδελφοι ἀπεχώρησαν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνετε, διὰ νὰ συνεχίσωμεν.

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι. Ὄχι. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Ὥρα 2.05′ μ.μ.).