1961.05.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 102α

Πέμπτη 4 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Καλεῖται ὁ καταλαβὼν τὴν θέσιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Κοζάνης Χρήστου Γουλοπούλου, ἀναπληρωματικὸς βουλευτὴς τῆς ἰδίας ἐκλογικῆς περιφερείας κ. Δημοσθένης Δόκος, ὅπως προσέλθῃ καὶ δώσῃ τὸν νενομισμένον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δόκος καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιος, ἄξιος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Μεσολογγίου, αἰτουμένου χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους Ἀστακοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀνδρέου Τζίμα, ἐκπροσώπου αἰγοτρόφων Παγγαίου Καβάλας, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐκτελέσεως διαταγῆς δασάρχου περὶ ἀπομακρύνσεως τῶν ποιμνίων ἐκ τῆς περιοχῆς Παγγαίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐθελουσίως Ἐξελθόντων Ἀσθενῶν Ὑπαλλήλων Α.Τ.Ε., αἰτουμένου τὴν ἀναγνώρισιν μιᾶς πενταετίας ἐπὶ πλέον ὡς συνταξίμου χρόνου διὰ τὰ μέλη του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας καὶ Α. Χονδρονάσιος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Σαρακίνα Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἀπὸ 15ετίας πολιτικοῦ κρατουμένου συγχωριανοῦ των Νικολάου Νάτσιου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Μ. Χριστογεῶργος διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Ἰωαννίνων φρούρησιν οἰκίας, γραφείου του κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Καλαμίου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων κλπ. Ἀθηνῶν–Περιχώρων, αἰτουμένης ἐφαρμογὴν 8ώρου ἐργασίας, ὑπαγωγὴν εἰς τὸν Ν. 2112, μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ὁρίου ἡλικίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτης, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ε. Μπενᾶ καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Διοικήσεων τῶν Συνταξιουχικῶν Ὀργανώσεων Ε.Ο.Σ.

Ι.Κ.Α., Α.Σ.Σ.Ε., Ε.Α.Σ.Φ.Α., Σ.Ε.Ε.Α.Π., Π.Ι.Κ.Α.,

Π.Ε.Σ.Ι.Κ.Α. Μυλεργατῶν–Μακαρονοποιῶν Πειραιῶς, Οἰκοδόμων Ἀθηνῶν, Φυματικῶν Ἀναπήρων Πειραιῶς κλπ. αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30%–10%, μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων ἀναπηρίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάντος, Ι. Σιαφλέκης καὶ Ε. Σκούρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, αἰτουμένου ματαίωσιν ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ἐμπορίου, δι’ εἰσαγωγὴν ἐλαιῶν ξένων χωρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτης, Κ. Κωνσταντάρας, Ν. Καθαροσπόρης, Θ. Κεραμιτσιόγλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Πλανοδίων καὶ Ὑπαλλήλων Λιανοπωλητῶν Ἰχθυοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένου τὴν ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Γιαχνῆς, Μ. Σβώλου, Ι. Δραγονέτης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν νοσηλευομένων εἰς τὸ Θεραπευτήριον «Σωτηρία» ἀσθενῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν κρατικῶν κονδυλίων διὰ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, αὔξησιν τοῦ πρὸς διατροφὴν τῶν νοσηλευομένων φυματικῶν διατιθεμένου ποσοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Χονδρονάσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἀπὸ 16ετίας πολιτικοῦ κρατουμένου συγχωριανοῦ των Κοσμᾶ Παπαρρίζου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Συνταξιούχων Ὑπαλλήλων Ο.Τ.Ε., προερχομένων ἐκ τοῦ Δημοσίου, διαμαρτυρομένου δι’ ἄρνησιν τοῦ Ο.Τ.Ε., ὅπως καταβάλῃ ὡρισμένα ἐπιδόματα, ἀποτελοῦντα συμπλήρωμα τῆς καταβληθείσης εἰς τὰ μέλη του ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆς καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Πλανοδίων Ἰχθυοπωλῶν Πειραιῶς καὶ τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Πλανοδίων καὶ Ὑπαλλήλων Λιανοπωλητῶν Ἰχθυοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένων ἐπίλυσιν τοῦ ζωτικωτέρου ἐκ τῶν προβλημάτων τοῦ κλάδου των, ἤτοι τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Δραγονέτης, Δ. Γιαχνῆς καὶ Γ. Ἀράπης, διαμαρτύρονται διὰ τὰς παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων διενεργηθείσας συλλήψεις ἐργατῶν, προσελθόντων εἰς τὸ θέατρον Σαμαρτζῆ, δι’ ἑορτασμὸν Πρωτομαγιᾶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης αἰτουμένου τὴν ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐγκατάστασιν κλιμακίου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου διὰ τὸν κανονισμὸν τῶν συντάξεων τῶν κατοίκων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, διαμαρτύρονται διὰ συλλήψεις ἀγροτῶν κατοίκων χωρίου Ἀπαλαιοχωρίου, λόγῳ ὀφειλῶν συνεπείᾳ κατασκευῆς ἀρδευτικῶν ἔργων. Ἡ Ἕνωσις Τεχνιτῶν Χειριστῶν Μηχανημάτων παντὸς τύπου Νομοῦ Λαρίσης αἰτεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου Προνοίας χειριστῶν.

§7Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς τὴν 7.30′ μ.μ. ἀπηύθυνα πρὸς ὑμᾶς μίαν ἐπιστολὴν ἐπὶ κατ’ ἐξοχὴν θεμελιώδους ζητήματος, ἀφορῶντος εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ἀναγνωσθῇ αὕτη εἰς τὸ Σῶμα. Ἡ ἐπιστολὴ οὔτε ἀνεγνώσθη, οὔτε κἂν ἀνεκοινώθη.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κύριε συνάδελφε, παρέπεμψε τὴν ἐπιστολήν σας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Αὐτὸ ἔχω νὰ σᾶς ἀνακοινώσω.

§9Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι θέμα Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς αὐτό. Πρῶτον, ἡ ἐπιστολή μου ἔπρεπε νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ δὲν ἀνεγνώσθη. Τὰ περαιτέρω εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Λοιπόν, παρακαλῶ νὰ μὲ πληροφορήσητε: θὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολή μου ἢ δὲν θὰ ἀναγνωσθῇ;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ διαβιβάσω τὴν παράκλησίν σας εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Ροδόπουλον καὶ δὲν ἔχῃ καμμίαν ἀντίρρησιν, φαντάζομαι, διὰ νὰ ἀναγνωσθῇ, χωρὶς βέβαια, νὰ προεξοφλῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ ἐγὼ τί ἄλλο νὰ εἴπω;

§11Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὔριον, τὴν Δευτέραν καὶ τὴν Τρίτην θὰ ἀπουσιάσω, κατ’ ἀνάγκην, ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις, διότι θὰ εὑρίσκωμαι εἰς περιοδείαν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἡ ἐπιστολή μου, νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Τετάρτης. Τοῦτο θὰ παρεκάλουν νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὸν κ. Πρόεδρον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, κ. Μερκούρη, δὲν δίδεται ὁ λόγος, καὶ τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά, διότι εἶσθε παλαιὸς κοινοβουλευτικός, παρὰ μόνον εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, καὶ κατόπιν προσυνεννοήσεως μὲ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Διατί φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον προσπαθεῖ πάντοτε νὰ τηρῇ τὸν Κανονισμόν;

§15Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι σεῖς, ἐπειδὴ εἶσθε τηρητὴς τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ μοῦ ἀποδώσητε δίκαιον. Κύριε Πρόεδρε, τὴν 22.3.61 ὑπεβάλαμεν ἐγὼ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ τὴν Βαλκανικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως κλπ. Αὐτὸ ὅμως, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω: Μετὰ ἕνα μῆνα, παρὰ τὸν Κανονισμὸν ποὺ λέγει, ὅτι ἐντὸς 6 ἡμερῶν ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ ἐγγράφως, ἐλάβομεν μίαν ἀπάντησιν, δηλαδὴ ἀκριβῶς τὴν 6.4.61, μὲ ὑπογραφήν: Ὁ Ὑφυπουργὸς Σκέφερης. Ἐρωτῶ, διότι εἶναι ἔθιμον, φαίνεται, καὶ ἐκ τοῦ Συντάγματος, ὅτι πᾶσα κυβερνητικὴ μεταβολὴ ἀναγγέλλεται εἰς τὴν Βουλήν, ἐρωτῶ, λέγω, διότι γνωρίζω, ὅτι ὁ κ. Σκέφερης παρῃτήθη πρὸ ἑξαμήνου ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑφυπουργοῦ, ἐρωτῶ ὑμᾶς: Ἔχετε γνῶσιν ἐὰν ὁ κ. Σκέφερης ἀνέλαβε καὶ πάλιν τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑφυπουργοῦ; Διότι ἄλλως εἶναι μία παράλειψις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ διαβιβάζῃ πρὸς 8 βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπογράψει αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν, μίαν ἀπάντησιν μὲ ὑπογραφὴν ἀνυπάρκτου Ὑπουργοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι, πρῶτον, δὲν εἶναι θέμα Προεδρείου, νὰ ξέρῃ, ἐὰν ὁ κ. Σκέφερης ἐξακολουθῇ νὰ εἶναι Ὑφυπουργός...

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι πράγματα αὐτά;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐκπλήττεσθε, ἠμπορεῖτε νὰ ἐκπλήττεσθε, κύριε συνάδελφε. Ἐγώ, ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐμμένω εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον. Πάντως, λογικῶς, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Σκέφερης ὑπογράφει τὸ ἔγγραφον, θὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι Ὑφυπουργός.

§19Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι μία ὑπηρεσιακὴ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ὑπογράψῃ. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι). Ὁρίστε, κ. Πρίφτη, ἔχετε τὸν λόγον.

§21Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, κάμνετε κατάχρησιν, νομίζω.

§23Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Σεῖς ὁ ἴδιος, κ. Πρόεδρε, εἴπατε, ὅτι εἶμαι ἐκ τῶν παλαιοτέρων βουλευτῶν. Ὅποτε γίνεται κυβερνητικὴ μεταβολή, ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Βουλήν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ κάμετε ἐπερώτησιν, κύριε Μερκούρη. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§25Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι μία ἀπόδειξις τῆς περιφρονήσεως τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βουλήν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ἐπερώτησιν. (Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ζαννῆς, Μ. Γαληνὸς καὶ Φ. Πιτούλης, διαμαρτύρονται ὄρθιοι. Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν. Ἴσως πρόκειται περὶ λάθους ἢ παραδρομῆς, ἀλλὰ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς περιφρόνησις πρὸς τὴν Βουλήν.

§28Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακοινοῦται πρὸς τὴν Βουλὴν ἔγγραφον, ὑπογεγραμμένον ἀπὸ ἀνύπαρκτον Ὑπουργόν.

§29Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μένω κατάπληκτος ἀπὸ τὴν στάσιν τοῦ Προεδρείου, ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Μερκούρης. Εὐτυχῶς, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐβελτίωσε κάπως τὰ πράγματα. Καὶ ἐρωτᾶται καὶ πάλιν, εἶναι ἢ ὄχι Ὑπουργός, ὁ ὑπογράψας τὸ ἔγγραφον πρὸς τὴν Βουλήν;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶπον, ὅτι θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας». Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§31Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν διεξοδικὴν εἰσήγησιν τοῦ συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου καὶ τὰς ἀγορεύσεις τῶν συναδέλφων κ.κ. Ζορμπᾶ καὶ Μαύρου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας», δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ περαιτέρω εὐρεῖα κριτική. Ὑπάρχουν, ὅμως, μερικὰ θέματα ποὺ συνθέτουν τὸ νομοσχέδιον, τὰ ὁποῖα δὲν ἐθίγησαν ἐπαρκῶς καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτυχθοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρὶν αὕτη ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Οἱ σκοποί, οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ δημιουργία κινήτρων καὶ εὐνοϊκῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν διευκόλυνσιν ἀξιολόγων ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων διὰ τὴν διευκόλυνσιν ἀξιολόγων ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων καὶ ἐπιτάχυνσιν τοῦ ρυθμοῦ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως κλπ. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, τονίζεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως εἰδικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγκριθοῦν τελικῶς διὰ τῆς ἀναχρονιστικῆς διαδικασίας, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, κυρώσεως τοὐτέστιν διὰ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν συμβάσεων εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν, δῆθεν, ἀπὸ τὰς καθυστερήσεις τὰ ἔργα αὐτὰ ποὺ δημιουργοῦν αἱ συζητήσεις διὰ τὴν κύρωσιν τῶν συμβάσεων. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἀναφέρεται, ὅτι τὸ Ν. Δ. 2687)1953 ὑπῆρξε σταθμὸς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι παράλληλος μὲ τοὺς σκοποὺς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, νομοθεσία ὑφίσταται ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ν. Δ. 2687 τοῦ 53. Καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ Ν. Δ. αὐτὸ παρέχει διευκολύνσεις εἰς εὐρυτάτην κλίμακα, διὰ τὴν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων. Καὶ εἶναι γεγονός, ἐπίσης, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ εὐρύταται διευκολύνσεις ἐξυπηρετοῦνται περαιτέρω διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ νόμου 2687)53, μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ρήτρας «περὶ μᾶλλον εὐνοουμένης ἐπιχειρήσεως». Ἐπειδὴ ἀναφέρεται, ὅμως, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι τὸ Ν. Δ. 2687)53 ὑπῆρξε σταθμὸς εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, νομίζω, ὅτι πρὶν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ ποῖα χαρακτηριστικὰ συμπεράσματα προκύπτουν ἐκ τῆς μέχρι σήμερον ἐφαρμογῆς τοῦ νομοθ. τούτου διατάγματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία γενικὴ διαπίστωσις, ὅτι εἰσροὴ κεφαλαίων πρὸς μακροπρόθεσμον ἐπένδυσιν, βάσει τοῦ νόμου 2687, ὑπῆρξε πενιχροτάτη εἰς ἀποτελέσματα καὶ βαίνει ἀκόμη μειουμένη. Καὶ ὄντως, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰ 7 χρόνια ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 2687, τὸ σύνολον τῶν ἐγκριθεισῶν πρὸς εἰσαγωγὴν ξένων κεφαλαίων μαζὶ μὲ τὰ 60 ἑκατ. δολλάρια ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὴν ἐπένδυσιν τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμινίου, ἀνέρχονται εἰς 143,5 ἑκατ. δολλάρια, δηλαδὴ εἰς 20 ἑκατ. δολλάρια ἐτησίως. Ἐνῷ τὸ πραγματικῶς εἰσαχθὲν ξένον κεφάλαιον δὲν ὑπερβαίνει τὰ 40 ἑκατ. δολλάρια, δηλαδὴ 6 ἑκατ. δολλάρια περίπου κατ’ ἔτος. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταὶ μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνας τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκ τοῦ ὑπολοίπου, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν 60 ἑκατ. δολλαρίων διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου, 83½ ἑκ. δολλ. ἔχουν ἐγκεκριμένας ἐπενδύσεις 31 ἑκ. δολλαρίων καὶ ἐξ αὐτῶν ἐπραγματοποίησαν εἰσαγωγὰς πλέον τῶν 21 ἑκατ. δολλαρίων. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπολογισθῇ, ὅπως καὶ ἔγκριτα οἰκονομικὰ περιοδικὰ ἔχουν γράψει, ὅτι καὶ αἱ ἑλβετικαὶ ἐπενδύσεις εἶναι πλασματικαί, διότι οὐσιαστικὰ ἀντιπροσωπεύουν ἑλληνικὰ κεφάλαια, βλέπομεν ὅτι πλέον τοῦ 50% τῶν εἰσαχθέντων κεφαλαίων ἐπενδύσεων ἐγένοντο ἀπὸ Ἑλληνικοὺς ὁμίλους. Τὸ συμπέρασμα, λοιπόν, εἶναι, ὅτι ὑπῆρξαν οὕτω πενιχρὰ τὰ ἀποτελέσματα εἰς ἀπόδοσιν τοῦ νόμου 2687)53. Καὶ νομίζω, ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη σκοπιμότης πολιτικῆς διαφημίσεως ἐκλογικῆς καὶ ἂν ὑπάρχῃ, ἡ δημοσιευθεῖσα χθὲς εἴδησις, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπιδιώκει τὴν σύναψιν δανείου 500 ἑκατ. δολλαρίων ἐκ τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης καὶ ἄλλων Ἀμερικακῶν Τραπεζῶν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐάν, λέγω, δὲν ἐνέχῃ ἡ εἴδησις πολιτικὴν διαφημιστικὴν σκοπιμότητα, εἶναι καὶ αὐτὸ χαρακτηριστικόν, διότι μᾶς δείχνει τὸν ὄγκον τῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας δι’ ἐπενδύσεις. Εἶναι ἐπίσης γεγονός, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι κρίνουν τὰ πενιχρὰ ἀποτελέσματα τοῦ Ν. Δ. 2687) 53, συμφωνοῦν ἐπὶ τῶν ἑξῆς τριῶν στοιχείων. 1) Ὅτι αὐτὰ ὀφείλονται εἰς τὴν ἔλλειψιν μελετῶν, 2) εἰς τὴν ἔλλειψιν σαφοῦς προγραμματισμοῦ καὶ 3) εἰς τὴν ἠλαττωμένην ἀπορροφητικότητα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλωτικῆς ἀγορᾶς. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς παράγοντες εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔπαιξαν ἀνασταλτικὸν ρόλον καὶ ἐπέδρασαν διὰ τὰ πενιχρὰ ἀποτελέσματα τοῦ Ν. Δ. 2687)1953. Ἡ ἐπαλήθευσις, κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἀπόψεων αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς τὴν μόλις κυκλοφορήσασαν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Ζολώτα. Εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν διαπιστοῦται ἡ κάμψις τῆς ἐπενδυτικῆς δραστηριότητος εἰς παραγωγικοὺς σκοποὺς καὶ ὑποδεικνύει τὴν ἀνάγκην στροφῆς πρὸς δημοσίας ἐπενδύσεις, μὲ ἀποκλειστικὸν κριτήριον τὴν σημασίαν των εἰς τὴν γενικωτέραν παραγωγικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας καὶ τονίζει, ὅτι πρὸς τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ ἀπόλυτος προτεραιότης εἰς τὰ ἔργα ηὐξημένης συμβολῆς εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ νὰ περιοριστοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον αἱ ἐπενδύσεις ἠλαττωμένου παραγωγικοῦ χαρακτῆρος. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ σημεῖα αὐτὰ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀποδεικνύουν τὴν ὕπαρξιν διαφωνίας μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημασίαν καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν κυριωτέρων ἔργων καὶ ὅτι ὑπάρχει κάμψις εἰς τὰς ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ ὕψος τῶν ἀναγκῶν ποὺ ἔχει ἡ Χώρα, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὰς θριαμβολογίας περὶ ὄγκου παραγωγικῶν ἔργων. Ἐπίσης, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει τὰ μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα, ὁ κ. Διοικητὴς διαπιστώνει ἐπενδύσεις ἠλαττωμένου παραγωγικοῦ χαρακτῆρος. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν ποὺ ἀνάγονται εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Ν. Δ. 2687, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θέλει νὰ δημιουργήσῃ περισσότερα κίνητρα εἰσδοχῆς ξένων κεφαλαίων καὶ ἰδιωτικῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Θὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ εἰς χαρακτηριστικὰ ποὺ δημιουργοῦν διὰ τὸ ἐσωτερικὸν κεφάλαιον, ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποτελέσματα. Ὡς γνωστόν, εὐρυτέρα τοποθέτησις τῶν ἐσωτερικῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων εἶναι ἡ οἰκοδομική, ἡ ὁποία, μάλιστα, ἀποδίδει 9–12%. Πέραν τούτου, θὰ ἐνθυμῆσθε τὸ πρῶτον δάνειον τῆς Δ.Ε.Η. μὲ ρήτραν δολλαρίου καὶ ρεύματος καὶ τόκον 8%, ἀφορολόγητον, καὶ τὸ δεύτερον δάνειον τῆς ΔΕΗ μὲ 7%. Ἐπίσης, συνεπείᾳ τῶν γνωστῶν λόγων τοῦ Δεκεμβρίου, εἶχεν ἀρχίσει ἡ ἀποθησαύρισις χρυσῶν λιρῶν, ἥτις ἔφθασε τὸ ὕψος 1½ ἑκατ. λιρῶν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, πῶς εἶναι δυνατόν, ὑπὸ οἱαδήποτε κίνητρα, νὰ παρορμηθῇ τὸ ἰδιωτικὸν ἐσωτερικὸν κεφάλαιον εἰς τοποθετήσεις, ὅταν, ἐπιπροσθέτως, ὑφίσταται ἡ φοβία ἀπὸ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ τῶν συνεπείᾳ αὐτῆς κινδύνων τῶν ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν; Ὅταν, ἀκόμη, αἱ Ἑλληνογερμανικαὶ συμφωνίαι θὰ πλήξουν ἀσφαλῶς, τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας; Ὅταν τὸ ξένον κεφάλαιον ἀπολαμβάνῃ τῶν προνομίων τοῦ Ν. Δ. 2687)53; Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὑφίστανται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀνασχετικοὶ παράγοντες, εἶναι ἀδύνατον νὰ κινηθῇ τὸ ἐσωτερικὸν ἰδιωτικὸν κεφάλαιον πρὸς ἐπενδύσεις, παρὰ τὴν δῆθεν γενικότητα τῶν κινήτρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα πολὺ περισσότερον περιωρισμένον ἀπ’ ὅ,τι μέχρι τοῦδε ὑπεστηρίχθη. Δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ ἴδωμεν ὑπὸ ποίους ὅρους καὶ συνθήκας ἐπεδιώχθη ἡ εἰσροὴ εἰς τὴν Χώραν μας ξένων κεφαλαίων. Ἡ Ἐπιθεώρησις «Βιομηχανικὴ Ἀναγέννησις» ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἑξῆς: «Τὸ ξένον κεφάλαιον ἐπενδυόμενον ἐν Ἑλλάδι, πρέπει νὰ τονώσῃ τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς καταβαλλομένης προσπαθείας καὶ ὄχι νὰ δημιουργήσῃ ἀποθάρρυνσιν καὶ ἀβεβαιότητα. Διότι, δυστυχῶς, συμβαίνει ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον μὲ τὰς παρεχομένας διευκολύνσεις ἐπενδύσεων ξένων κεφαλαίων, πέραν τῶν περιθωρίων ποὺ εἶναι ἀνεκτὰ καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἐθνικῶς. Πέραν ἀκόμη τοῦ ἰσχύοντος νόμου περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων». Καὶ ἔτι περαιτέρω, ἡ ἰδία ἐπιθεώρησις, ἀναφέρει ὅτι: «Ἡ ἄλλη προϋπόθεσις εἶναι, ὅτι ἐνῷ προσπαθοῦμεν νὰ μειώσωμεν τοὺς κινδύνους συντριβῆς μας ἀπὸ τὴν ἐπιβαλλομένην πλέον σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, τὰς ἐπαυξάνομεν μὲ τὴν παροχὴν προνομίων εἰς τὸ ἐπενδυόμενον ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἐγκαθίσταται διὰ τῆς μεθόδου τοῦ Δουρείου Ἵππου, ὁ ὁποῖος εἰσάγεται ὑπὸ τὰ ἀφελῆ βλέμματα τῶν Ἑλλήνων, χωρὶς νὰ παρίσταται ἀνάγκη γκρεμίσματος τῶν τειχῶν τῆς Τροίας». Διὰ νὰ καταλήξῃ, τέλος, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσέχωμεν νὰ μὴ γίνουν βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ πλήξουν τὰς ἰδικάς μας, τὴν στιγμὴν μάλιστα ποὺ ὁμιλοῦμεν συνεχῶς περὶ ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγικῶν μας προσπαθειῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, πέραν τούτου καὶ ὡς πρὸς τὸ κόστος τῶν εἰσαγομένων κεφαλαίων καὶ τῆς παρεχομένης ἐργασίας, ὑφίσταται ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῶν ἑλληνικῶν οἰκονομικῶν παραγόντων. Διότι μὲ τὰ ποσοστὰ κέρδους, μὲ τοὺς μεγάλους τόκους καὶ ὅλας τὰς ἄλλας εὐκολίας, τὸ ξένον κεφάλαιον εἶναι πολὺ ἀκριβό. Θὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικόν. Εἰς ἄρθρον, δημοσιευόμενον ὑπὸ Καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, τοῦ κ. Κατράκη, ἀναφέρεται, ὅτι γεώτρησις ἐνεργηθεῖσα ὑπὸ ξένης Ἑταιρείας ἐστοίχισε πρὸς 5.000 δραχ. κατὰ μέτρον, ἐνῷ γεώτρησις ἐνεργηθεῖσα μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ἀπὸ Ἕλληνας τεχνικοὺς ἐκόστισε 1.000 δραχμὰς κατὰ μέτρον. Ἠθέλησε μὲ αὐτὸ νὰ ἐπισημάνῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ προσέλκυσις ξένων κεφαλαίων νὰ μὴ γίνεται κατὰ τρόπον ποὺ ἀνεβάζει τὸ κόστος τῆς ἐπενδύσεως καὶ ἐπιτρέπει διὰ τῆς μεθόδου τῶν ὑψηλῶν ἀποσβέσεων καὶ ὑπηρετήσεως τῶν δανείων των, τὴν ταχεῖαν ἐπαναφορὰν τῶν κεφαλαίων εἰς τὴν Χώρα τους. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐρρίχνατε μίαν ματιὰν εἰς τὰς συμβάσεις ποὺ ἦλθον πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογήν, θὰ ἴδητε διὰ τὸ σύνολον αὐτῶν, ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ἀντίκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Ἰδοὺ μερικὰ παραδείγματα. Ὡς πρὸς τὴν σύμβασιν ἀμιάντου, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ἐνῷ ὁ εἰσαγόμενος ἀμίαντος διὰ τσιμεντοσωλῆνες ἐπεβαρύνετο μὲ 3%, ἤδη ἐπιβαρύνεται μὲ 30%. Τὸ ἀποτέλεσμα δηλαδὴ τῆς συμβάσεως ἦτο νὰ αὐξηθῇ τὸ κόστος καὶ νὰ δυσχεραίνεται ἑλληνικὴ ἐπένδυσις ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων εἰς Χαλκίδα διὰ τσιμεντοσωλῆνες. Ὡς πρὸς τὴν σύμβασιν διὰ τὰ ὀρυχεῖα λευκολίθου Βάβδου, τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης ἠρνεῖτο νὰ θεωρήσῃ τὰ τιμολόγια τῆς Ἑταιρείας, διότι ἐθεώρει ὅτι αἱ ἀναφερόμεναι εἰς αὐτὰ τιμαὶ ἦσαν χαρακτηριστικῶς χαμηλότεραι τῶν διεθνῶν τιμῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὸ ἔκαμεν ἡ Ἑταιρεία πρὸς ἀπόκρυψιν συναλλάγματος εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἐχρειάσθη ἡ παρέμβασις τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, χωρὶς νὰ γνωρίζω πῶς ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα τελικῶς. Ἡ ξένη βιομηχανία ἀχυροκυτταρίνης διέθεσε μόνον ἕνα ἑκατομμύριον καὶ ἔκαμε δάνειον 4.700.000 δολλαρίων καὶ τῆς δίδονται προνόμια δι’ ἐγκατάστασιν ἐργοστασίου χαρτομάζης. Ἀκόμη, προσφάτως, ἐδόθη ἔγκρισις εἰσαγωγῆς κεφαλαίου 170.000 δολλαρίων καὶ δάνειον 230.000 δολλαρίων, διὰ νὰ συσταθῇ ἐπιχείρησις διαλύσεως πλοίων, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑφίστανται δύο ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις. Τὰ ἴδια συνέβησαν μὲ τὴν σύμβασιν τῶν σπίρτων, ναυπηγείων, διϋλιστηρίου, ἀλουμινίου, Λίπτολ, Λάρυμναν κλπ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντὶ νά λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τόσον τὸ Ν. Δ. 2687)1953, ὅσον καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελοῦν σταθμόν, τὸ καλύτερον ἐπιχείρημά του πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἦτο νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ζητήσει ἀπὸ τὸ 1959, ὡς πρὸς τὴν ἀπόδοσιν τῆς νομοθεσίας περὶ προσελκύσεως ξένου κεφαλαίου. Μόνον ἔτσι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἕνα ἰσοζύγιον, ὡς πρὸς τὰς ζημίας καὶ τὰ κέρδη ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 2687 καὶ ὅλων τῶν ἄλλων νομοθετημάτων, περὶ συμβάσεων. Θὰ ἴδωμεν τότε, τί κέρδη εἶχε τὸ Δημόσιον ἀπὸ φόρους, ἀπὸ ἀπασχόλησιν ἐργατικῶν χειρῶν, ἀπὸ τὴν αὔξησιν καταναλώσεως ἐγχωρίων πρώτων ὑλῶν κλπ. προϊόντων καὶ ἀφ’ ἑτέρου τί πληρώνομεν διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν καὶ διὰ τόκους δανείων, κέρδη κλπ., ὥστε ἐκ τῆς συγκρίσεως νὰ ἔχωμεν τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἡ κρίσις μας περὶ ἀποδόσεως τῆς νομοθεσίας αὐτῆς. Φυσικά, γίνεται ἀντιληπτόν, διατὶ δὲν μᾶς ἐδόθη ἡ ἀπάντησις. Τὸ γενικὸν χαρακτηριστικόν, λοιπόν, τῶν μέχρι σήμερον ὑπογραφεισῶν συμβάσεων εἶναι μόνον, ὅτι δημιουργεῖ προϋποθέσεις ἀπασχολήσεως ἑνὸς μικροῦ ἀριθμοῦ ἐκ τῶν μὴ ἀπασχολουμένων ἢ ὑποαπασχολουμένων χειρῶν. Ἐξ ἄλλου αἱ Ἑταιρεῖαι ἔναντι αὐτοῦ ἔχουν ἐπιτύχει τὴν ἐξασφάλισιν ἐξαγωγῆς τῶν κερδῶν των, σχεδὸν ἀφορολογήτων. Παντοειδεῖς φορολογικὰς καὶ δασμολογικὰς προνομίας. Ἐπονειδίστως, ὡς ἀνέφερεν καὶ ὁ κ. Βαμβέτσος, ὑψηλὸν ἀσφάλιστρον, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κεφαλαίου. Καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν καταλήγουν εἰς τὴν πραγματοποίησιν συσσωρεύσεως, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν, τὴν τόσον ἀναγκαίαν διὰ τὴν Χώραν μας, ἀλλ’ ἀντιθέτως δημιουργοῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πάλιν τὸ ταχύτερον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέσουν ἐνδεχομένως κίνδυνον καὶ εἰς τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα καὶ τὰ προσδοκόμενα, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀποτελέσματα, καθιστοῦν ἀπολύτως βάσιμον τὴν διατυπωθεῖσαν ὑπὸ μερίδος τύπου ὑπόνοιαν, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος εἶναι ἡ ἀναδρομικὴ κάλυψις τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν. Τοῦτο, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου 2687) 1953, τὰ τόσον πενιχρά, μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπολύτως δικαιολογημένη ἡ ἐπιμονὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἐζήτει ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐνημερωθῇ τόσον ἐπὶ τοῦ πρωτοκόλλου τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὅσον καὶ μὲ τὸ περιεχόμενον τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμβάσεων, πρὸ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν 27ην Μαρτίου ὑπογράφονται αἱ Ἑλληνογερμανικαὶ συμφωνίαι καὶ τὴν 29ην τοῦ ἰδίου μηνὸς μονογραφεῖται τὸ πρωτόκολλον τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Δέκα μόλις ἡμέρας ἐνωρίτερον κατατίθεται εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἀνακύπτει δεδικαιολογημένως ἡ ἀπορία τί πέραν τῶν συμφωνιῶν συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν εἶναι δυνατὸν νὰ περιλαμβάνουν αἱ Ἑλληνογερμανικαὶ συμφωνίαι; Εἶναι ἕνα ἐρώτημα, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐὰν σήμερον δὲν ἀπαντᾷ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ὑποχρεωθῇ, ἐν τούτοις, κἄποτε νὰ ἀπαντήσῃ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, ἐκτὸς ἂν ἐγκαιρότερον τὰ γεγονότα δώσουν τὴν ἀπάντησιν. Ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποβάλωμεν καὶ ἓν ἄλλο ἐρώτημα. Ὅτε ἀνηγγέλθη ἡ ὑπογραφὴ τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν καὶ ὅτι ἐμονογραφήθη τὸ πρωτόκολλον διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνήγγειλεν, ὅτι τὰ περιεχόμενα αὐτῶν θὰ γνωστοποιηθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐν καιρῷ. Ἔκτοτε, ὅμως, παρῆλθον 40 ἡμέραι. Δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς; Γιὰ ποιὸ λόγο αὐτὴ ἡ μακρὰ καθυστέρησις; Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἀντιρρήσεις μας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου στηρίζεται ἐπὶ τῶν ἰδίων ἐπιχειρημάτων, διὰ τῶν ὁποίων ἠσκήσαμεν κριτικὴν εἰς τὰς παλαιότερον ψηφισθείσας συμβάσεις. Ὅταν ἔργα βασικῆς σημασίας διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, μὲ τεράστιον ἀντίκτυπον καὶ πολλαπλᾶς ἐπιπτώσεις παραδίδωνται εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, μὲ προνόμια ὑπερμέτρως σκληρά, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσέρχεται εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῶν συμβάσεων αὐτῶν, ὄχι μόνον μὲ ἠλαττωμένην διαπραγματευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ καὶ μὲ αἴσθημα ἀδικαιολογήτου μειονεκτικότητος. Ὅταν ἀπελευθεροῦνται ὁλοὲν καὶ περισσότερα κράτη ἀπὸ τὴν ἀποικιακὴν ἐκμετάλλευσιν, εἶναι ἀκατανόητον, μὲ τὴν παροχὴν προνομίων, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς τὴν συντριβὴν τοῦ βιομηχανικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας, νὰ ἐπιτρέπωμεν τὴν εὐχερῆ ἐπιθετικὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ξένου κεφαλαίου εἰς τὴν χώραν ταύτην. Δὲν ἀρνούμεθα, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας ἔχει ἀνάγκην καὶ ξένου κεφαλαίου. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἐθνικῶν καὶ οἰκονομικῶν μας δικαιωμάτων διὰ τὴν προσέλκυσίν των. Ἡ ἀντίληψις αὐτὴ καταλήγει εἰς ἕνα δίλημμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἢ προδίδει τεχνικὴν καὶ πολιτικὴν ἀνεπάρκειαν ἢ εἶναι ἠθικῶς διαβλητή. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ὅπως ἐπεχειρήθη νὰ ἐμφανισθῇ ἁπλοῦν, οὔτε δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ «σταθμοῦ» τοῦ νόμου 2687, οὔτε καὶ εὑρισκόμεθα ἐκτὸς θέματος, ὅπως μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁσάκις τονίζομεν ἐν συσχετισμῷ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀθρόως ὑπογραφεισῶν συμβάσεων κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν. Ἐπειδὴ ὑφίσταται ὑπερευνοϊκὴ νομοθεσία περὶ κινήτρων καὶ προνομίων, τὴν ὁποίαν πολλάκις ἐπεκρίναμεν καὶ ἐπειδὴ δὲν παραδεχόμεθα τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐπειδὴ τὰ ἤδη διὰ προγενεστέρων νόμων παρεχόμενα προνόμια εὐρύνονται ἔτι περαιτέρω καὶ ἐπειδὴ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ γενικὴ ὠφέλεια εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἀλλὰ ἐπιχειρεῖται ἡ ἐξυπηρέτησις ὡρισμένων περιπτώσεων μόνον, ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ ὑφισταμένου βιομηχανικοῦ δυναμισμοῦ, προβαίνομεν εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι κηρυσσόμεθα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ παρόντος νομοθετήματος καὶ θὰ τὸ καταψηφίσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§33Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, ἀποβλέπει, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ταχυτέρας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν κατάστασιν οἰκονομικῶς ὑποανάπτυκτον, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ, διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ πρέπει πράγματι νὰ μὴ προκαλέσῃ οὐδεμίαν ἀντίδρασιν, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν καὶ νὰ γίνῃ ἀμέσως, ὁμοφώνως δεκτόν, εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μας, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους, διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ἐμφανίζει ὅτι ἐπιδιώκει καὶ τοὺς ὁποίους ἐπιθυμοῦμεν. Καὶ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν διαπίστωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πράγματι ἀποβλέπει εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας, εἶναι ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὰ κίνητρα ποὺ καθιερώνει δὲν εἶναι κίνητρα, τὰ ὁποῖα ν’ ἀποβλέπουν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἤδη ἐν ἰσχύϊ τὸν νόμον περὶ ξένων κεφαλαίων, νόμον, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἐπὶ Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ὁ νόμος περὶ ξένων κεφαλαίων πράγματι ἔχει μίαν ἐπηξηυμένην τυπικὴν δύναμιν, ἔχει μίαν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν, ἡ ὁποία πράγματι ἦτο ἀναγκαία διὰ τὴν διασφάλισιν τῶν ξένων κεφαλαίων. Καὶ ὅπως ὅλοι γνωρίζουν, περιέχει διατάξεις αἱ ὁποῖαι διασφαλίζουν τὴν εἰσαγωγὴν ξένων κεφαλαίων, ἐὰν πράγματι τὸ ξένον κεφάλαιον ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐν τούτοις, ὅπως ἀνεπτύχθη ἀπὸ συνάδελφον, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἐλάχιστα συνέβαλλεν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, αἱ ἀφορῶσαι τὰ μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα, ὅλαι αὐταὶ περιεῖχον καὶ νέας προσθέτους διατάξεις παροχῆς νέων προσθέτων διευκολύνσεων, τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ὑπογραφή των καὶ ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἔργου εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπον. Κατ’ ἀκολουθίαν, τί σημαίνει αὐτό, κύριοι συνάδελφοι; Ὅτι ὅλα τὰ ἔργα, ἰδίως τὰ μεγάλα ἔργα, καὶ ἰδίως τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν κεφάλαια τόσον μεγάλα, ὅπως ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ προκείμενος νόμος, κεφάλαια ἄνω τῶν 5 ἑκατομ. δραχμῶν, εἶναι ἔργα τὰ ὁποῖα χρειάζονται μελέτην καὶ εἰδικὴν ἐπεξεργασίαν. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν τὸ νὰ θέσωμεν κίνητρα ἐκ τῶν προτέρων καὶ νὰ κατοχυρώσωμεν ἐκ τῶν προτέρων νομοθετικῶς ὡρισμένας ἀπαλλαγὰς καὶ ὡρισμένας φορολογικὰς διευκολύνσεις, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἔργων αὐτῶν. Κάθε τοιαύτη σύμβασις ἀπαιτεῖ εἰδικὴν ἐπεξεργασίαν. Ἀπαιτεῖ εἰδικὰς συνεννοήσεις, εἰδικὰς διαπραγματεύσεις καὶ ἀναμφιβόλως θέλει καὶ εἰδικὸν ἔλεγχον. Εἰς μίαν χώραν δημοκρατικήν, ὅπως ἡ ἰδική μας, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει ὑποχρέωσιν δι’ ἔργα τοιαύτης σημασίας, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ καθυποτάξουν τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ τὰ ἐλέγξῃ, ἔχει καθῆκον νὰ τὰ μελετήσῃ, ἔχει καθῆκον νὰ τὰ ἐπεξεργασθῇ καὶ νὰ καταγγείλῃ κάθε προσπάθεια, ὥστε τὸ κοινὸν συμφέρον νὰ κατοχυρωθῇ. Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ μᾶς λέγει, ὅτι διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶμεν τάχιστα εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας, πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν ἐξουσιοδότησιν νὰ ὑπογράφῃ συμβάσεις μεγάλης σημασίας, ὅπως εἶναι τὰ ἔργα μὲ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ἄνευ τῆς γνώμης τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι ἄλλως θὰ εἶναι καθυστέρησις διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ἕνα ἔργον τοιαύτης σημασίας, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ κεφάλαιον τόσον μεγάλον, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται χρονικὸν διάστημα μηνῶν διὰ νὰ καταλήξῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ συμφωνήσουν αἱ ἁρμόδιοι ὑπηρεσίαι εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, δι’ ἕνα τοιοῦτον ἔργον εἶναι καθυστέρησις ἐὰν θὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα, ἐπὶ 10 ἡμέρας, διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ διὰ νὰ εἴπῃ τὴν ἄποψίν της ἐπὶ τῶν σημείων ἐκείνων ποὺ νομίζει, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ διαφωτισθῇ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος; Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ψηφίσῃ ἕνα ὁλόκληρον νομοσχέδιον ὅπως ἐκείνη τὸ θέλει. Κατ’ ἀκολουθίαν, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς κίνδυνος νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις. Ἑπομένως τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ δὲν εἶναι σοβαρά. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴμεθα ὑποχωρητικώτεροι, νὰ κάμωμεν μίαν ἀβαρίαν εἰς τὴν σκέψιν μας καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχει δίκαιον ἡ Κυβέρνησις ἐὰν γενικῶς τὰ ἄλλα συνηγόρουν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Καὶ ποῖοι εἶναι οἱ γενικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην μας, δὲν συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς Κυβερνήσεως; Εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον ἔχει ἀποτύχει εἰς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ἔχει πολιτικὴν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω ἐγώ, διότι δὲν εἶναι ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς συζητήσεως, εἰς τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω μόνον, ὅτι εἰς μίαν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ μιᾶς Κυβερνήσεως, ἀντὶ νὰ ὁδηγῇ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ὁδηγεῖ εἰς τὴν κάμψιν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν κάμψιν τῶν εἰσαγωγῶν, ἀντὶ νὰ ὁδηγῇ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως, ὁδηγεῖ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας, ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ πολιτική, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ἀπέτυχε καὶ ἡ ὁποία πράγματι ἐγκυμονεῖ πραγματικοὺς κινδύνους, Αὐτὸ ἄλλωστε δὲν τὸ λέγομεν ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ὡς Ἀντιπολίτευσις, τὸ εἶπεν αὐτὸς οὗτος ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἐνθυμοῦμαι καὶ ὅπως ἀνεφέρθη καὶ ἀπὸ ἄλλους ρήτορας, ὡμίλησε περὶ ἀποτυχίας τοῦ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Τί θὰ εἰπῇ, κύριοι, ἀποτυχία τοῦ γενικοῦ προγραμματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως; Αὐτὸ σημαίνει ἀποτυχία τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Κατ’ ἀκολουθίαν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὄψει μάλιστα ἄλλων σημαντικῶν παραγόντων, ὡς εἶναι ἡ ἔνταξις τῆς Χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὅπως ἐδήλωσεν ὅτι ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τοιούτων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ προκαλέσουν οὐδεμίαν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ ἐκκολάψῃ τὴν ὑπογραφὴν μεμονωμένων συμβάσεων, τῶν ὁποίων τὴν κύρωσιν καὶ τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θέλει νὰ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἔλαβε τὰ ἀπαραίτητα μέτρα, ὥστε ἡ ἔνταξις νὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ὄχι νὰ μᾶς ἀφήνῃ μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑφίστανται καὶ περιπτώσεις δυσμενῶν ἐξελίξεων καὶ ἐπιπτώσεων εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Ἐξαγγέλλει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐπιτύχῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Δὲν δυνάμεθα νὰ κατανοήσωμεν πῶς θὰ τὸ ἐπιτύχῃ, μὲ τὸ νὰ παρέχῃ ἀπαλλαγὰς καὶ διευκολύνσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ξένων κεφαλαίων δευτερευούσης σημασίας. Ἀποδεικνύεται, συνεπῶς, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα θέματα ἐξακολουθεῖ νὰ προχειρολογῇ, ὅτι δὲν ἔχει σαφῆ καὶ καθωρισμένην οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι ὁδηγεῖ τὴν χώραν πρὸς μίαν μοιραίαν ἐξέλιξιν, μὲ ἀγνώστους, ἀλλὰ πάντως ὀδυνηράς, συνεπείας διὰ τὸ οἰκονομικόν της μέλλον. Ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης ὑπάρχει σήμερον ταχεῖα οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις, ἡ ὁποία συνετέλεσεν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ εἰς τὴν δικαίαν ἀνακατανομὴν τούτου εἰς τὰς χώρας αὐτάς, μόνον ἡ χώρα μας εὑρίσκεται εἰς τὸ θλιβερὸν σημεῖον νὰ παρουσιάζῃ μείωσιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, κάμψιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ὑποαπασχόλησιν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ εἰδικώτερα θέματα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει συγκεκριμένην πολιτικήν. Ἀπόδειξις τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα. Ἡ περυσινὴ παραγωγὴ σουλτανίνας παρ’ ὅ,τι ἦτο μειωμένη κατὰ τὰ ¾, λόγῳ τῶν ἀντιξόων καιρικῶν συνθηκῶν, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ εἰσέτι ἐξ ὁλοκλήρου ὡς ἐγένετο τὰ παλαιότερα ἔτη καὶ ἤδη ἐν ὄψει τῆς νέας παραγωγῆς παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἡ Κυβέρνησις ἀδυνατεῖ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν τοῦτο πρόβλημα καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐπαρχίας, ἐτονίσαμεν τὴν δραματικὴν κατάστασιν τῶν παραγωγῶν καὶ ἐτονίσαμεν ἀκόμη, ὅτι ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ παίζῃ μὲ τὴν δυστυχίαν τοῦ λαοῦ, ἀντιμετωπίζουσα τὰ μεγάλα προβλήματα προχείρως καὶ ἐπιπολαίως. Διαπιστώνομεν καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχεν εἰς τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν, διότι, στερουμένη τοῦ λαϊκοῦ παράγοντος ἔχει θεσπίσει τὸ κομματικὸν Κράτος. Καὶ καμμία πολιτικὴ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ, ἐὰν δὲν ἔχῃ συμπαραστάτην της τὸν λαϊκὸν παράγοντα. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§35Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπερίττευε νὰ λάβω τὸν λόγον, δεδομένου, ὅτι τὰς ἀπόψεις τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τὴν ἀντίθεσίν της πρὸς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου διετύπωσεν ὁ συνάδελφος κ. Καλλιδόπουλος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀνάγλυφα ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω, κατὰ πρῶτον, νὰ ἐπισημάνω, ἰδιαιτέρως, τὴν νοοτροπίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται πάντοτε διὰ τῆς προσπαθείας της νὰ προστατεύσῃ μὲ ὅλα τὰ μέσα τὸ ξένον κεφάλαιον μὲ ζημίαν καὶ καταδίωξιν τοῦ ἐθνικοῦ κεφαλαίου. Καὶ ὡς παράδειγμα, περὶ τούτου, φέρω τὴν διαφωνίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ μετὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἰσχυρισθέντος τοῦ πρώτου, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν πρόκειται νὰ θιγοῦν ἐπιχειρήσεις λειτουργοῦσαι ἐν Ἑλλάδι. Ἐν τούτοις, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2, τῶν προνομίων ποὺ παρέχονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου δύνανται νὰ τύχουν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ παράγουσαι προϊόντα παραγόμενα καὶ ὑπὸ τῶν ἤδη ἐν λειτουργίᾳ ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων. Αὐτὸ δεικνύει, ὅτι βαδίζομεν εἰς τὴν δημιουργίαν μονοπωλιακῶν συγκροτημάτων, συγκροτημάτων ὑπὸ ξένην καθοδήγησιν, τὰ ὁποῖα θὰ νέμωνται τὸν ἑλληνικὸν πλοῦτον. Δευτέρα ἀπόδειξις, κ. Πρόεδρε, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τονισθῇ διὰ νὰ γίνῃ γνωστοτάτη ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ὁποία ἐθίγη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Πρίφτην, εἶναι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Κράτους, ἔναντι τοῦ ξένου κεφαλαίου καὶ ἔναντι τοῦ ἑλληνικοῦ τοιούτου. Κύριε Πρόεδρε, ὁ εἰσάγων κεφάλαιον 150 ἑκατ. εἰς τὴν Χώραν μας, ἀπολαύει τοιούτων προνομίων, τὰ ὁποῖα εἰς οὐδὲν κράτος παραχωροῦνται μὲ τοιαύτην εὐκολίαν. Ἀντιθέτως, διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ μία ἑλληνικὴ ἐπιχείρησις, ἀντιμετωπίζει ὅλας τὰς δυσχερείας καὶ τὰ ἐμπόδια, εἰς τὰ ὁποῖα προστίθεται καὶ ἡ βαρυτάτη φορολογία, τὴν ὁποίαν δυσκόλως δύναται νὰ ὑποστῇ. Καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας ὅτι ὁ Ἕλλην ἐπιχειρηματίας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ξένον κεφαλαιοῦχον, ἐπιβαρύνεται μὲ παντοειδεῖς καὶ ποικίλας φορολογίας καὶ ἐπιβαρύνσεις. Καὶ δεύτερον, μὲ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν χρηματοδοτήσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, παρὰ τὴν πληθώραν τῶν ὑπαρχουσῶν καταθέσεων Τραπεζῶν καὶ ἰδιωτῶν, φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε αἱ Τράπεζαι νὰ μὴ γνωρίζουν τί θὰ κάμουν τὰ ἀποθέματά των καὶ τὰς καταθέσεις. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν καὶ αἱ ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ τὸ ἐγχώριον κεφάλαιον ἀπελάμβανε τῶν προνομίων αὐτῶν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις; Καὶ ἐνῷ τοιαῦτα ἐμπόδια παρεμβάλλονται εἰς τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον, ἀντιθέτως εἰς τὸ ξένον παρέχεται πᾶσα διευκόλυνσις καὶ οἰκονομικὴ καὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὕπαρξιν χρημάτων εἰς τὴν χώραν μας, ἔχω νὰ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα ἁπλῶς καὶ μόνον τὴν περίπτωσιν τῶν δύο δανείων τῆς Δ.Ε.Η., τὰ ὁποῖα καὶ ὑπερεκαλύφθησαν. Καὶ διερωτῶμαι: Ὑπάρχει τοιαύτη τεραστία ἔλλειψις ἑλληνικῶν κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας, ὥστε νὰ ἀπεμπολήσωμεν τὸ ἰδικόν μας κεφάλαιον, καταφεύγοντες εἰς τὸ ξένον, εἰς τὸ ὁποῖον παραδίδομεν ἄνευ ὅρων τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸ βιομηχανικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας; Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ σαφεστάτην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τούτου διὰ νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ θέμα, ὥστε νὰ μὴ ἔρχωνται οἱ ξένοι κεφαλαιοῦχοι διὰ νὰ νέμωνται τὸν ἑλληνικὸν πλοῦτον. Κύριε Πρόεδρε, πεποίθησίς μου εἶναι, ὅτι ἐὰν τὸ παρὸν σχέδιον νόμου καταστῇ τελικῶς νόμος τοῦ Κράτους, θὰ εἶναι μία ἀκόμη πληγὴ διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἐπιχείρησιν καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, διότι εἶναι ἀπολύτως βέβαιον καὶ ἐκ τῶν προτέρων ἐξησφαλισμένον τὸ κλείσιμον πολλῶν ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων ἐκτὸς τῆς στερήσεως τῶν πόρων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῶν παρεχομένων φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, ὡς καὶ χθὲς κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐδήλωσεν ὁ συνάδελφος κ. Καλλιδόπουλος καὶ ἐπίσης ἀπόψε δηλῶ καὶ ἐγώ, δὲν ἔχει καμμίαν διάθεσιν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς παραδόσεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας ἄνευ ὅρων εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ διὰ τοῦτο θὰ καταψηφίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θεωρεῖ, ὅτι δι’ αὐτοῦ ἀπεμπολεῖται τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον ἐνῷ ἀντιθέτως ἐπιχειρεῖται δῆθεν ἡ προσέλκυσις ξένου κεφαλαίου μὲ τὰ γνωστὰ προνόμια καὶ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις ἐπιφυλάσσεται εἰς πρώτην εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἀνατρέψῃ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§37Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ παθήματα εἰς τοὺς σώφρονας, γίνονται, ὡς γνωστόν, μαθήματα. Ὄχι ὅμως ἀτυχῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ τὸ πάθημα, τὸ ὁποῖον ὑπέστη κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου, ἀντί, ὡς ὤφειλεν, νὰ διδαχθῇ καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας συμβάσεις καλῶς μελετημένας καὶ ἐξυπηρετούσας τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα, ἐσκέφθη, ὅτι καλλίτερον, δι’ αὐτήν, εἶναι νὰ ἀποφύγῃ εἰς τὸ μέλλον παντελῶς τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν συναπτομένων παρ’ αὐτῆς συμβάσεων. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν αὐτῶν ἐγκαίρως, ἀλλὰ νὰ εὑρίσκεται πάντοτε πρὸ τετελεσμένου γεγονότος. Αὐτὸ εἶναι ὅλον τὸ περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ τίποτε περισσότερον. Ἀτυχῶς, ὅμως, διὰ τὴν τόσον πατριωτικὴν καὶ κοινοβουλευτικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, εἶναι ἀπολύτως ἀντισυνταγματική, ὡς παραβιάζουσα καταφώρως τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ καταστατικοῦ χάρτου τῆς χώρας. Διότι, κ. βουλευταί, παρ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος ἀπαγορεύει τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν διὰ φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, ἐξαιρέσεις καὶ τὰ τοιαῦτα. Καὶ διὰ νὰ ἀνανεώσω ἐπὶ τούτου τὴν μνήμην σας, θὰ ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59 (ἀναγινώσκει). Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θεσπίζει νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς καὶ οὐδὲν ἄλλο. Θεσπίζει δὲ τὴν ἐξουσιοδότησιν αὐτήν, ὄχι μόνον διὰ τῆς διατάξεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1 ὡς ὑπεστηρίχθη χθές, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλων, ὅπως ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τὸ ἐδάφ. 2 τοῦ ἄρθρου 4, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰς διατάξεις αὐτὰς διὰ νὰ σχηματίσητε σαφῆ γνώμην καὶ ἵνα ἀρθῇ πᾶσα τυχὸν ἀμφιβολία ἐπὶ τοῦ θέματος. (Ἀναγινώσκει τὰς σχετικὰς διατάξεις). Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα, εἶναι ἡ τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται αὐτουσία καὶ εἰς τὸ ἐδάφ. 2 τοῦ ἄρθρου 4. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς πράγματι παρέχεται ἐξουσιοδότησις εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ὅπως «ἐντὸς τῶν πλαισίων» τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ διὰ τὴν κειμένην διάταξιν παρέχουν φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς εἰς μεσαίας ἐπιχειρήσεις. Ὁ Ὑπουργὸς δηλαδὴ ἀποκτᾷ τὸ δικαίωμα «ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διατάξεων» εἰς τὸν Αʹ ἐπιχειρηματίαν νὰ παρέχῃ ὅλας τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς εἰς δὲ τὸν Βʹ ἐπιχειρηματίαν μέρος ἢ καὶ καμμίαν τῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν. Αὐτό, κ. βουλευταί, εἶναι παροχὴ διακριτικῆς ἐξουσίας εἰς τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ φορολογικῶν θεμάτων, ἀπαγορευομένη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Παρομοία ἐξουσιοδότησις παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ διὰ τὴν ἐπὶ ὡρισμένου χρόνου παγιοποίησιν τῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν. Εἰς τὸν Αʹ ἐπιχειρηματίαν ὁ Ὑπουργὸς ἔχει δικαίωμα νὰ παρέχῃ παγιοποίησιν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν διὰ 15 ἔτη, εἰς δὲ τὸν ἄλλον διὰ 5 ἢ καὶ καθόλου. Σαφεστέρα παραβίασις τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπει τοιούτου εἴδους ἐξουσιοδότησιν καὶ συνεπῶς ὁλόκληρος ἡ ἀρχὴ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι ἀντισυνταγματική. Οἱ ὁμιλήσαντες συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου, ἐστήριξαν τὰ ἐπιχειρήματά των ἐπὶ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπαντῶν εἶπεν ὅτι: «ἡ παρ. 3 δὲν τοῦ παρέχει ἐξουσιοδότησιν, ἀλλὰ ἁπλῶς θεσπίζει, ὅτι διὰ τῆς ἰδικῆς μου παρεμβάσεως, θὰ συντελῆται ἡ διαπίστωσις τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν κατὰ τὸ νομοσχέδιον παροχὴν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν». Εἶπεν δὲ ἀκόμη, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ ἐν προκειμένῳ ἀπόφασίς του, εἶναι προσβλητέα ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀλλά, τὸ ἐὰν μία ἐπιχείρησις εἶναι συμφέρουσα ἢ ὄχι εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀποτελεῖ ἔννοιαν τόσον γενικήν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς βασάνου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οὕτως, ἐάν, κ. συνάδελφοι, καταφύγῃ τις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τοῦτο θὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι τὸ θέμα εἶναι γενικὸν καὶ ἀνάγεται εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα. Ἄρα, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εὐσταθεῖ. Ἀλλὰ δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὑπάρχει θέμα συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον τοῦ νομοσχεδίου, λόγῳ τῶν διατάξεων τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τοῦ ἐδαφ. 2 τοῦ ἄρθρου 4. Βεβαίως, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς συζητήσεως δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι πλέον πρόθυμος νὰ δεχθῇ μεγαλυτέραν ἀνάλυσιν τῶν σκέψεων, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν εἰς ἐπίκρισιν τῶν συγκεκριμένων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦτο, δὲν θὰ ἐπιδοθῶ εἰς μίαν συστηματικὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεών μου. Ἄλλωστε, ἡ εἰκὼν τῆς αἰθούσης αὐτῆς κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας δίδει τὴν βεβαιότητα, ὅτι αἱ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι διεξάγονται, δὲν ἔχουν καμμίαν πρακτικὴν ἀξίαν. Εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὸν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῶν, λόγῳ τῆς στάσεως τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Ἡ Βουλὴ αὕτη, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ μόνη της διακηρύττει, ὅτι ζεῖ ἐπὶ δανεισθέντος χρόνου καὶ δὲν τῆς ὑπολείπεται νὰ κάνῃ τίποτε ἄλλο, εἰμὴ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ ταχύτερον τὸν θάνατόν της, ὥστε νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ Ἔθνος ἀπὸ τὴν παρουσίαν της. Ὅταν, πράγματι, νομοθετήματα τοιαύτης καὶ τοσαύτης σημασίας παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὡς παρακολουθοῦνται τελευταίως παρ’ αὐτῆς, διερωτᾶται κανεὶς ἂν αὕτη ἔχει κανένα σύνδεσμον μὲ τὰ μεγάλα θέματα τῆς χώρας. Δὲν θὰ προχωρήσω, ἑπομένως, εἰς συστηματικὴν ἀνάλυσιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν διατύπωσιν ὀλίγων παρατηρήσεων γενικωτέρου χαρακτῆρος καὶ τοῦτο πρὸς ἐπιτέλεσιν καθήκοντος συνειδήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ γίνῃ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις, πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν μεγάλαι ἐπενδύσεις. Διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν, χρειάζεται ἀφ’ ἑνὸς ἡ προσέλκυσις ξένων κεφαλαίων, ἀφ’ ἑτέρου ἡ κινητοποίησις τῆς ἀποταμιεύσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἡ προσέλκυσις ξένων κεφαλαίων ἀπέτυχε καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις ὁμιλεῖ περὶ σταθμοῦ εἰς τὴν οἰκονομικήν μας ἱστορίαν, ἀναφερομένη εἰς τὸ Ν.Δ. 2687)1953. Μετὰ ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχὴν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις —καὶ ἡ σημερινὴ εἶναι βεβαίως συνέχεια τοῦ Συναγερμοῦ— καὶ μετὰ μίαν ἑπταετίαν ἀπὸ τῆς θεσπίσεως τοῦ Ν.Δ. 2687, ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα 39,5 μόνον ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, τί ἔγινε μὲ τὴν κινητοποίησιν τῆς ἐθνικῆς ἀποταμιεύσεως; Γνωρίζετε τὸ κωμικοτραγικὸν τῆς τρομακτικῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας καὶ τὸ ἀσήμαντον τῶν πραγματοποιουμένων ἐπενδύσεων εἰς παραγωγικοὺς κλάδους. Καὶ ὅτι ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν ἀποταμίευσιν, ἐστράφη πρὸς μονίμους ἐπενδύσεις, ἐτοποθετήθη εἰς οἰκοδομὰς ἢ ἄλλους στείρους παραγωγικῶς τομεῖς. Ὁ ἀμφιβάλλων, ἂς ἀναγνώσῃ τὴν προχθεσινὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μετόχων. Ἐπιδιώξαμεν, ὅθεν, τὴν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων καὶ ἀπετύχαμεν. Ἀπετύχαμεν ἐπίσης καὶ εἰς τὴν κινητοποίησιν τῶν κεφαλαίων τοῦ ἐσωτερικοῦ διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς κάμῃ νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι κἄτι πρέπει νὰ κάμωμεν. Θὰ ἔπρεπε νὰ διερωτηθῶμεν, ποῦ προσκρούει τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων καὶ νὰ λάβωμεν τὰ προσήκοντα μέτρα. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ διερωτηθῶμεν, ποῦ σκοντάφτει τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων, δηλαδὴ τῆς προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων καὶ τῆς διοχετεύσεως τῶν ἐσωτερικῶν κεφαλαίων εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις καὶ νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται. Καὶ βέβαια, κύριοι, τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων δὲν εἶναι θέμα μόνον κινήτρων, εἶναι θέμα πολύπλοκον. Εἶναι θέμα καὶ γραφειοκρατικόν, καὶ πολιτικοῦ κλίματος καὶ γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, εἶναι καὶ θέμα κινήτρων. Ἐδῶ πέρα, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν, πρῶτον, ἀριθμοῦ κινήτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς προσπαθείας τῆς προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, ἐν τῇ οὐσίᾳ. Τὸ δεύτερον μέρος, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται εἰς τὸ γενικὸν θέμα τῶν ἐπενδύσεων, εἶναι τόσον πτωχόν, ὥστε δὲν ἀξίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τύχῃ τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως μὲ τὸ πρῶτον. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκει, ὅτι ὑστεροῦμεν μόνον εἰς τὴν ἐπένδυσιν μεγάλων κεφαλαίων καὶ μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ διὰ τοῦτο ἔφερεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχονται διευκολύνσεις καὶ ἀπαλλαγαί, φορολογικαί, κυρίως, μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐπιχειρήσεων, ὅταν αὗται ἔχουν τὸ μέγεθος τῶν 5 ἑκατ. δολλαρίων καὶ ἄνω. Καὶ διερωτῶμαι: Διατὶ τὰ 5 ἑκατομμύρια; Δηλαδὴ ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην ἐπιχειρήσεων μόνον τῶν 5 ἑκατ. καὶ ἄνω, διὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ληφθοῦν αὐτὰ τὰ εἰδικὰ μέτρα; Αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν 2 ἑκατ. δολλαρίων, τοῦ 1 ἑκατ. δολλαρίων, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ τῶν 500.000 δολλαρίων, εἶναι ἥσσονος σημασίας διὰ τὴν Ἑλλάδα; Βεβαίως ὄχι. Ἀλλὰ αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν 5 ἑκατ. καὶ ἄνω εἶναι βέβαιον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι εἶναι ἐπιχειρήσεις ξένων κεφαλαίων καὶ εἶναι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ ὡρισμένα κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς διευκολύνσεις. Ἑπομένως, τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀντιμετωπίζει μόνον μίαν κατηγορίαν μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ οὐχὶ τὸ θέμα ὅλης τῆς ἐπιχειρηματικῆς δράσεως καὶ ὅτι δὲν προσδιορίζει ἕνα λογικὸν ὁρισμὸν μεγάλης ἐπιχειρήσεως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Δὲν δύναται νὰ μᾶς συγκινήσῃ ὡς νομοσχέδιον γενικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ δίδει ὅλην τὴν δικαιολογίαν διὰ τὰς σκέψεις καὶ τὴν κριτικὴν ποὺ ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, κατὰ τὴν χθεσινὴν ἑσπέραν. Δεύτερον θέμα, διὰ τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων, εἶναι τὸ τραγικὸν θέμα ἐπαρχίας καὶ Πρωτευούσης. Κάθε νομοσχέδιον περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐπενδύσεων, πρέπει νὰ χαράσσῃ ἁδρὰ τὴν γραμμήν. Πηγαίνομεν, διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἐνισχύοντες δῆθεν τὴν ἐπένδυσιν, νὰ αὐξήσωμεν τὸν ὑδροκέφαλον τῶν Ἀθηνῶν, ἢ θὰ τὰς κατευθύνωμεν πρὸς τὴν ἐπαρχίαν; Ἐὰν ἕνα νομοθέτημα δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν σκέψιν αὐτήν, ἀπὸ συγκεκριμένας διατάξεις, δὲν εἶναι νομοθέτημα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔχει ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Κύριοι, πρὸ ὀλίγου συνεζητήσαμεν τὸ θέμα, ἢ ἀκόμη συζητοῦμεν τὸ θέμα τῆς ἐπαρχίας. Καὶ ὅταν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁμίλει καὶ τότε, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἀναφέρῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς διογκώσεως, ἡ ὁποία παρετηρήθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὑδροκέφαλον τῶν Ἀθηνῶν, εἰς βάρος τῆς ἐπαρχίας, διότι δὲν εἴχομεν ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπίσημα στοιχεῖα, ἐπεριμέναμεν νὰ τὰ ἀνακοινώσῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ προεκάλεσα τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς εἶπα: Ἀφ’ ἧς εἶσθε εἰς τὴν ἐξουσίαν μέχρι σήμερον, ποία αὔξησις πληθυσμοῦ ἐγένετο, καὶ ποία αὔξησις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος; Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντησεν. Διὰ δὲ τοῦ κ. Τσάτσου ἦλθεν ἐδῶ καὶ μᾶς εἶπεν: Κύριε Ζίγδη καὶ κύριοι ἐπικρίνοντες τὴν Κυβέρνησιν, αὐτὰ συμβαίνουν καὶ εἰς Παρισίους. Καὶ τὸ Παρίσι εἶναι ὑδροκέφαλος. Καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν ἐπίσης. Καὶ ὅταν τὸν ἠρωτήσαμεν διὰ τὴν Ἰταλίαν, ἐὰν ἡ Ρώμη εἶναι πράγματι ὑδροκέφαλος, ἤλλαξε, βεβαίως, τὴν θέσιν του, καὶ μᾶς ὁμιλοῦσε περὶ Βορρᾶ καὶ Νότου. Κύριοι, ἀφ’ ἧς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ ἐννοῶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ε.Ρ.Ε., ξεύρετε, τί ἔγινε μεταξὺ ἐπαρχίας καὶ Πρωτευούσης; Ἀπὸ τὰ πρῶτα δημοσιευόμενα στοιχεῖα τῆς ἀπογραφῆς φαίνεται, ὅτι ὁ πληθυσμός, ὁ συνολικός, τῆς Ἑλλάδος, μεταξὺ τοῦ 1951 καὶ τοῦ 1961, ηὐξήθη κατὰ 9,15%, τῆς δὲ Πρωτευούσης κατὰ 34,5%. Ἐπὶ 700.000, δηλαδὴ ὁλικῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, οἱ 500.000 ἦλθον καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Ἀθήνα. Δηλαδὴ τὰ 5)7 τοῦ πληθυσμοῦ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν Πρωτευούσης. Νὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῆς ἄλλης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ καιρίου θέματος ἐπαρχίας καὶ Πρωτευούσης. Ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξαμεν κατὰ τὴν ἐπερώτησιν περιττεύουν, καὶ ἐνῷ ἀκόμη δὲν ἐστέγνωσε τὸ μελάνι εἰς τὰ στοιχεῖα τῆς ἀπογραφῆς, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις μὲ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀγνοεῖ τὸ θέμα Ἐπαρχίας–Πρωτευούσης καὶ μάλιστα διὰ θετικῶν διατάξεων ἐξασθενίζει τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, διότι καθιστᾷ τὴν ἐγκατάστασιν εἰς Ἀθήνας συμφερωτέραν, διὰ νὰ ἐπαυξήσῃ αὐτὸν τὸν ὑδροκέφαλον, διὰ νὰ καταστήσῃ τὴν Ἑλλάδα, ἐντὸς τῆς προσεχοῦς δεκαετίας, ἕνα ἀνάπηρον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ στηρίξῃ τὴν κεφαλὴν κἄν, διότι οἱ πόδες καὶ τὸ ὑπόλοιπον σῶμα, θὰ ἔχουν ἐντελῶς ἀτροφήσει. Βεβαίως, κάμνω σοβαρὰν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἀρκοῦμαι εἰς λεπτομερεῖς διατάξεις, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον προσβάλλεται μὲ ἕναν τόσον ἐντυπωσιακὸν τρόπον, «περὶ γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας»!. Ὑπάρχει τρίτον θέμα, τὸ θέμα τῆς σχέσεως ξένων κεφαλαίων καὶ ἑλληνικῶν. Κύριοι, θέλομεν νὰ ἔλθουν τὰ ξένα κεφάλαια εἰς τὸν τόπον μας. Βεβαίως καὶ ἡ παράταξίς μου καὶ ἐγὼ δὲν θὰ χάσωμεν εὐκαιρίαν νὰ διατρανώνωμεν τὴν πεποίθησίν μας, ὅτι ἡ ἀνασυγκρότησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ χωρὶς ξένα κεφάλαια. Ἀλλὰ πῶς τὰ θέλετε πρῶτα–πρῶτα νὰ ἔρχωνται ὑπὸ ὅρους εὐνοϊκοὺς καὶ δι’ ἐκείνους καὶ δι’ ἡμᾶς. Καὶ δεύτερον, ἐρχόμενα, νὰ μὴ καταστρέφουν τὰ ἑλληνικὰ κεφάλαια. Νὰ μὴ γίνεται δηλαδὴ ἀθέμιτος συναγωνισμὸς ἔναντι τῶν ἐντοπίων κεφαλαίων. Διότι, ἐὰν γίνῃ ἀθέμιτος συναγωνισμὸς τότε, βεβαίως, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, θὰ τεθοῦν ἐμπόδια εἰς τὰ ἑλληνικὰ κεφάλαια καὶ αὔριον ἡ Ἑλλὰς θὰ ξενοκρατῆται ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον καὶ θὰ μεταβληθῇ εἰς ἀποικίαν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι ἐπιχειρήσεις μὲ κεφάλαια 5 ἑκατ. δολλαρίων καὶ ἄνω αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἑλληνικαί, δίδον εὐνοϊκὰς διευκολύνσεις καὶ εὐνοϊκὰς ἀπαλλαγὰς εἰς τὰ ξένα κεφάλαια, καθιστᾷ πράγματι τὴν θέσιν των εἰς τὴν χώραν προνομιακὴν καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα τεράστιον ἐμπόδιον διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ἀποτελεῖ δὲ πραγματικῶς ἀπειλὴν καὶ τῆς κυριαρχίας τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς ἀπὸ τὰ ξένα κεφάλαια. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ νὰ καταπολεμήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Ἄλλωστε θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Περιορίζομαι μόνον, ὡς εἶπον, εἰς ὀλίγας γενικὰς παρατηρήσεις. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ προαναφερθέντα τρία βασικὰ μειονεκτήματα, μὴ λησμονουμένου πάντοτε καὶ τοῦ συνταγματικοῦ τοιούτου, εἶναι συντεταγμένον κατὰ τρόπον πλέον ἢ πρόχειρον. Θὰ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς ἕνα χαρακτηριστικὸν παράδειγμα διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο συνετάγη μὲ πρωτοφανῆ ἐπιπολαιότητα, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐλαφρότητα. Καὶ ὅμως εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τόσον πολὺ θὰ ἐπηρεάσῃ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας! Ἐὰν ἀναγνώσῃ τις τὸ ἄρθρον 6, θὰ ἴδῃ, ὅτι ἐκεῖ δίδονται ὡρισμέναι ἀπαλλαγαὶ εἰς ὡρισμένους κλάδους ἐπιχειρήσεων. Λησμονεῖται ὅμως εἷς βασικὸς κλάδος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καταβάλλει κἄποιαν προσπάθειαν ἀναπτύξεως. Πρόκειται περὶ τῶν τουριστικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ὑπάγωνται εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἡ Κυβέρνησις δηλαδὴ ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν της ὡρισμένας συμβάσεις, τὰς ὁποίας δὲν τολμᾷ νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἔφερε τὸ σχέδιον τοῦτο διὰ νὰ καλύψῃ μόνον τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ λησμονεῖ ἐντελῶς ἕνα ὁλόκληρον βασικὸν κλάδον τῆς οἰκονομίας, τὸν τουριστικόν. Εἶχε πράγματι δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, λέγων, ὅτι τὸ παρὸν σχέδιον δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν κ. Θεοδωρακόπουλον. Ὑπάρχουν καὶ 3–4 περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καλυφθοῦν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Περιμένετε, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν κ. Θεοδωρακόπουλον.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σᾶς διακόπτω, μόνον διότι δὲν εἴπατε ὀρθῶς, ἐκεῖνα ποὺ εἶπον ἐγώ. Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι μόνον διὰ τὸν κ. Θεοδωρακόπουλον. Εἶπον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι γενικὸν καὶ θὰ ὑπάρξῃ ταχέως καὶ ἡ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸν κ. Θεοδωρακόπουλον.

§39Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγὼ κ. Ὑπουργέ. Μόνον ποὺ δὲν ἐπανέλαβον ἀκριβῶς τοὺς λόγους σας. Κύριοι βουλευταί, ἡ σύντομος αὐτὴ ὁμιλία μου ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται παντελῶς πολιτικῆς ἐπενδύσεων. Καὶ ἐνῷ τοῦτο συμβαίνει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπεστήριξε κατὰ κόρον, ὅτι ἔχομεν προγραμματισμένην οἰκονομίαν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, πρόγραμμα σημαίνει ἁπλῶς ἀπαρίθμισιν ὡρισμένων ἔργων; Ἐὰν τοῦτο εἶναι πρόγραμμα, τότε ἡ Κυβέρνησις ἔχει δίκαιον. Ἀλλὰ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει, ὅτι οἰκονομικὸν πρόγραμμα εἶναι πάντοτε κἄτι διαφορετικόν. Καὶ ἰδίᾳ λέγει, ὅτι τοιοῦτον πρόγραμμα ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960. Ἀλλ’ ὅμως καὶ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη ἐνεφάνιζεν ἡ Κυβέρνησις προγράμματα καὶ ὑπερηφανεύετο μάλιστα δι’ αὐτά, ἐνεφάνιζεν ὡς προγράμματα τὴν ἀπαρίθμησιν ὡρισμένων ἔργων. Σήμερον ἔρχεται ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀφήνουσα ἔκθετα τὰ ἰδικά της ἀκριβῶς ἔργα, μᾶς λέγει, ὅτι αὐτὰ δὲν ἦσαν οἰκονομικὰ προγράμματα καὶ ὅτι οἰκονομικὸν πρόγραμμα εἶναι τὸ ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ τοῦ 1960. Ἀλλά, κ. βουλευταί, καὶ τὸ κυβερνητικὸν πρόγραμμα, τὸ ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ τοῦ 1960, δὲν ἔχει τίποτε πλέον ἀπὸ τὰ προγράμματα τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Καὶ αὐτὸ εἶναι μία ἀπαρίθμισις ἔργων ὅπως τὰ προηγούμενα. Δὲν στηρίζεται ἐπὶ μιᾶς συνεποῦς πολιτικῆς ἐπενδύσεων. Ἐὰν ὑπῆρχε πολιτικὴ ἐπενδύσεων, θὰ ἀπετέλει αὐτὴ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην, τὸν τυφλοσούρτην, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ καθωδηγοῦντο αἱ ἐπενδύσεις. Τοιοῦτος Καταστατικὸς Χάρτης δὲν ὑπάρχει, καὶ παρὰ ταῦτα ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλεῖ περὶ προγραμματισμένης οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως! Πρὶν τελειώσω, κ. βουλευταί, ὀφείλω νὰ κάμω καὶ μερικὰ σχόλια περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς προοδεύει μὲ ταχύτατον ρυθμὸν καὶ ὅτι ὅλοι οἱ συντελεσταὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς εὐημερίας καὶ προσέθεσεν, ὅτι ὅσοι δὲν βλέπουν αὐτὸ ἢ εἶναι κακῆς πίστεως ἢ εἶναι μύωπες.

§40Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς. Ἐγὼ δὲν ἀπεκάλεσα οὐδένα, οὔτε κακῆς πίστεως, οὔτε μύωπα. Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς.

§41Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἐχρησιμοποιήσατε τὰς λέξεις αὐτάς, πλὴν ὅμως αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων σας. Ἄλλος Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι «καλπάζομεν πρὸς εὐημερίαν». Ἀλλ’ εἶναι αὐτά, κ. βουλευταί, ἀκριβῆ, ὅταν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα αὐξάνει μὲ ρυθμὸν πολὺ κατώτερον καὶ ἀπὸ τὸ ἐλάχιστον ὅριον, τὸ ὁποῖον προέβλεψεν αὐτὸ τοῦτο τὸ κυβερνητικὸν πρόγραμμα; Κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος ἀνῆλθε μόνον κατὰ 3,8%, ἐνῷ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα προβλέπει ρυθμὸν τοὐλάχιστον 6%. Ἡ κατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος συνεχῶς χειροτερεύει. Μὲ τοιαῦτα, λοιπόν, δεδομένα, εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς μίαν Κυβέρνησιν νὰ ὁμιλῇ περὶ προόδου καὶ εὐημερίας; Δὲν εἶναι ἀπόδειξις αὐτό, τῆς πλήρους ἀδιαφορίας τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς πραγματικότητος καὶ τῆς νοημοσύνης τῶν μαζῶν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ; Ὀλίγοι τινές, δύνανται ἀσφαλῶς, νὰ ὁμιλοῦν περὶ εὐημερίας. Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται περὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνδέσει τὰ συμφέροντά των μὲ αὐτήν. Ἕτερος συντελεστὴς «εὐημερίας», τὸν ὁποῖον παραβλέπει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ συνεχὴς μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν μας. Καὶ ὅταν, κ. βουλευταί, ὑπενθυμίσαμεν εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, τὴν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐκεῖνος ἀπήντησεν, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἀδήλων πόρων. Ἐλᾶτε, λοιπόν, νὰ συζητήσητε μὲ Ὑπουργὸν τοιαύτης νοοτροπίας. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν προέβαλε τοιοῦτον ἐπιχείρημα. Ὁμιλεῖ μόνον ἀορίστως, περὶ εὐημερίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ λησμονεῖ, ὅτι αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις, κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη, εὑρίσκονται σχεδὸν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Αὐτὸ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην δὲν τὸν ἀνησυχεῖ. Βεβαίως, κ. βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ οἰκονομία νὰ ἀναπτύσσεται. Αὐτὸ ὅμως δὲν ὀφείλεται εἰς τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Ὁμοιάζει μὲ τὴν περίπτωσιν ἑνὸς καμμένου ἀγροῦ, τοῦ ὁποίου οἱ θάμνοι μετὰ 4–5 ἔτη θὰ ἀρχίζουν νὰ βγάζουν βλαστάρια, μόνοι, καὶ ὁ ὁποῖος ὑποχρεωτικὰ θὰ πρασινίσῃ, ἔστω καὶ ἂν οὐδεὶς ἀσχοληθῇ μὲ τὴν καλλιέργειάν του. Οὕτω πως καὶ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, μετὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ πολέμου, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ πάῃ μπροστά. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 μέχρι σήμερον, κ. βουλευταί, ἡ ἀνθρωπότης εἶδε μίαν πρωτοφανῆ εὐημερίαν. Φυσικὸν εἶναι ἡ εὐημερία αὐτή, νὰ εἶχε καὶ κἄποιαν ἀπήχησιν εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἡ πρόοδος τῆς οἰκονομίας μας δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν κυβερνητικὴν προσπάθειαν, οὔτε εἶναι ἀνάλογος τῶν περιστάσεων. Τοὐναντίον, ἡ κυβερνητικὴ προσπάθεια ὑπῆρξεν, εἰς πλείστας περιπτώσεις, ἀνασχετικὴ τῆς φυσικῆς ἀναπτύξεως καὶ προόδου. Ἀντὶ νὰ ὁδηγηθοῦν αἱ δυνάμεις τοῦ Ἔθνους εἰς τοὺς δημιουργικοὺς τομεῖς, ὡδηγήθησαν εἰς κατευθύνσεις κατὰ κανόνα στείρας. Ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰ ἄλλα Κράτη ἔχομεν πρωτοφανῆ εὐημερίαν, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς κυβερνητικῆς δραστηριότητος, ἔχομεν τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε ἐὰν ὑπῆρχε τρόπος, ὅλοι σχεδὸν οἱ Ἕλληνες θὰ ἐγκατέλιπον τὴν Χώραν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὰ ξένα ἐργοστάσια καὶ μεταλλεῖα ἕνα κομμάτι ψωμί. Καί, ὅμως, ἡ ὑπεύθυνη Κυβέρνησις, ὁμιλεῖ περὶ πρωτοφανοῦς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ καλπαζούσης εὐημερίας! Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον τοῦτο βῆμα νὰ ἀφήνεται νὰ διατυποῦνται χονδροειδεῖς ἀνακρίβειαι, χωρὶς νὰ ἀνασκευασθοῦν. Χθὲς ἡ σύμβασις τοῦ Πεσινὲ ἐπεσκίασε καὶ πάλιν τὴν συζήτησιν. Ἡ σκιὰ τῆς συμβάσεως ταύτης πράγματι θὰ παρακολουθῇ τὴν Κυβέρνησιν μέχρις ὅτου παραδώσει τὸ πνεῦμα εἰς τὰς χεῖρας τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος! Προλαλήσας συνάδελφος ἐπέκρινε τὴν Κυβέρνησιν, διότι διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου ἐδεσμεύθη ἡ χώρα νὰ παρέχῃ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα εἰς τὴν ἑταιρείαν Πεσινὲ εἰς δολλάρια, χωρὶς καμμίαν κατοχύρωσιν ἐναντίον ἐνδεχομένης ὑποτιμήσεως τοῦ δολλαρίου. Καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οὐδὲν τὸ ἀνώμαλον συνέβη, διότι ναὶ μὲν θὰ πωλοῦμεν εἰς δολλάρια τὸ ρεῦμα, ἀλλὰ καὶ τὰ δάνεια ποὺ θὰ συνάψωμεν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἠλεκτρικῶν ἐργοστασίων θὰ εἶναι εἰς δολλάρια. Ἐπομένως ἡ ὑποτίμησις τοῦ δολλαρίου δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ζημιώσῃ. Εἶναι πράγματι καταπληκτικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι τὰ θερμικὰ καὶ ὑδροηλεκτρικὰ ἐργοστάσια τοῦ Ἀχελώου γίνονται μὲ δάνεια εἰς δολλάρια. Τί μὲ αὐτό; Διὰ τὴν λειτουργίαν των δὲν θὰ χρειασθοῦν καύσιμα, δὲν θὰ χρειασθῇ προσωπικόν, συντήρησις καὶ μετά τινα ἔτη ἀνανέωσις τῶν ἐγκαταστάσεων; Ἐὰν ὑποτιμηθῇ τὸ δολλάριον, ἡ τιμὴ αὐτῶν εἰς δολλάρια θὰ ἀνέλθῃ καὶ θὰ πρέπει νὰ πληρώνωμεν εἰς ηὐξημένας τιμάς, ἐνῷ ἡ σταθερῶς καθοριζομένη εἰς δολλάρια τιμὴ τοῦ ρεύματος δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν, οὕτως ὥστε θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ παρέχῃ δωρεὰν τὸ ρεῦμα εἰς τὴν Πεσινέ, καὶ αὐτὴ θὰ ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλλῃ εἰς ὑγιὲς νόμισμα τὰς δαπάνας παραγωγῆς του. Ἀλλ’ ὁποία σκέψις Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, κηδομένου τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους! Ἂς ὑποθέσωμεν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μᾶς ἐχάρισαν αὐτὰ τὰ κεφάλαια. Νομίζετε, ὅτι διὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν δωρεὰν τὸ ρεῦμα εἰς τὴν Πεσινέ; Αὐτὸ φαίνεται νὰ πιστεύῃ ὁ κύριος Ὑπουργός. Ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀνασκευὴν αὐτὴν τῶν θεωριῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε χθές, διότι δὲν ἔπρεπε νὰ μείνω ἄνευ ἀντικρούσεως διὰ τὸ κῦρος τοῦ Σώματος. Ἐλέχθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ πρέπει νὰ ὑπογραμμισθοῦν, διότι, τέλος πάντων, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνεύθυνον (;) καὶ δὲν εἶναι μόνον διὰ νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις εἰς ἕνα χῶρον ὅπου παρίστανται 25 βουλευταί. Κύριοι, ὑπάρχει θέμα τεράστιον, θεσμοθέτησις κανόνων γενικῶν καὶ ἀδιαβλήτων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ πεισθοῦν καὶ τὰ ἐσωτερικὰ καὶ τὰ ἐξωτερικὰ κεφάλαια νὰ ἐπενδυθοῦν εἰς τὴν χώραν μας. Αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ἐπείγοντα καὶ τὰ πλέον βασικὰ καθήκοντα μιᾶς Κυβερνήσεως, ποὺ ἔχει στοιχειώδη συναίσθησιν τῆς εὐθύνης της ἀπέναντι τοῦ τόπου. Εἴμεθα καθυστερημένοι 10 ὁλόκληρα χρόνια ἔναντι ὄχι μόνον τῶν γειτόνων μας τοῦ Βορρᾶ, ἀλλὰ τῶν γειτόνων μας τῆς Δύσεως, μὲ τοὺς ὁποίους συνεδυάσαμεν τὴν τύχην μας διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὴν Ε.Κ.Α. Ἐὰν συνεχίσωμεν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον διακυβερνήσεως τῆς χώρας, πορευόμενοι δηλαδὴ μὲ τὸ γαϊδουράκι καὶ ὄχι μὲ τὸ ἀεριωθούμενον, τότε βεβαίως ἡ τύχη τῆς Χώρας αὐτῆς θὰ εἶναι πολὺ χειροτέρα ἀπὸ ὅ,τι τὴν περιέγραψαν οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετοι μὲ τὴν σύνδεσίν μας εἰς τὴν Ε.Κ.Α. Διὰ τοῦτο μὲ θλῖψιν πραγματικῶς παρατηρῶ, ὅτι ἀντὶ νὰ θέσωμεν νέα θεμέλια εἰς τὴν ἀνέγερσιν αὐτοῦ τοῦ οἰκοδομήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, βλέπω, ὅτι θέτομεν παγίδας, δημιουργοῦμεν καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον δὲν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ δημιουργοῦν κινδύνους καὶ καθυστερήσεις οἰκονομικὰς ἀπαραδέκτους, ἀλλὰ καὶ ὑποταγῆς τῆς οἰκονομικῆς της ἀνεξαρτησίας εἰς ἀνεύθυνα καὶ τυχοδιωκτικὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφάλαια. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψει τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Μερκούρης, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀνέφερεν ὅσα ἀνέφερε, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποστολὴν ἐγγράφου ἀπαντήσεως εἰς ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβάλλει ὡρισμένοι κύριοι βουλευταὶ καὶ ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔφερε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Σκέφερη. Ἐπρόκειτο περὶ λάθους καθαροῦ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ πρωτότυπον τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ὑπογράφεται ὑπὸ τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ἀντιγραφήν, ἐπειδὴ προφανῶς δὲν ἔβγαζε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἡ ὁποία εἶναι ἰδιόχειρος καὶ δὲν εἶναι διὰ τῆς γραφομηχανῆς τὸ ὄνομά του, ἔβαλε τὸ ὄνομα τοῦ κ. Σκέφερη. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται καὶ ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Μερκούρης, ὅτι ὅσα ἀνέφερεν ἔχουν καμμίαν θέσιν καὶ πρέπει νὰ ἀναφερθοῦν, εἶναι δικαίωμά του.

§43Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πρῶτον, δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀπάντησις πρὸς τοὺς 7 βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, μὲ ὑπογραφὴν Σκέφερη. Εἶναι μία σειρὰ ἀπαντήσεων μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Σκέφερη. Δεύτερον. Ἐδημοσιεύθη ἀπάντησις μὲ ὑπογραφὴν τοῦ κ. Σκέφερη, εἰς τὰς 24.4.61, δηλαδὴ πρὸ 10 ἡμερῶν. Οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, οὔτε ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς εὗρον ὅλον αὐτὸν τὸν καιρὸν μέσα εἰς τὸ 10ήμερον διὰ νὰ διορθώσουν αὐτὸ τὸ ἀτόπημα; Καὶ τρίτον, τὸ βασικώτερον, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κειμένου τὸ ὁποῖον ἔχετε, διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ ἐδῶ σᾶς ἔδωσαν κακὴν πληροφορίαν, δὲν εἶναι ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Ἀβέρωφ, εἶναι ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Τσάτσου. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν, κ. Πρόεδρε, μίαν ἀναρχίαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ μίαν ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Προεδρεῖον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, σᾶς ἀπαντῶ, οὔτε ἀναρχία ὑπηρεσιακὴ ὑπάρχει, οὔτε καμμίαν σχέσιν ἔχει ἡ Κυβέρνησις μὲ ἕνα θέμα καθαρῶς ὑπηρεσιακόν. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, διότι εἶσθε βουλευτὴς μὲ μακρὰν Κοινοβουλευτικὴν πεῖραν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτή, εἰδικῶς αὐτὸ τὸ τμῆμα, εἶναι βεβαρυμένον πάρα πολύ, ἔχει ἑκατοντάδας, διὰ νὰ μὴ εἴπω χιλιάδας, ἐρωτήσεων, καὶ δὲν εἶναι, τέλος πάντων, κἄτι τι τὸ σοβαρὸν ἂν διαφύγῃ αὐτὸ ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἔχω, δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἀλλὰ φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Τσάτσου, σᾶς λέγω, ὅτι κάμετε λάθος. Τὸ ἔγγραφον φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ἀβέρωφ καὶ ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἰδῆτε.

§45Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐμένα μὲ ἀπησχόλησεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἶναι ἡ ἄγνοια τοῦ κ. Προέδρου, τοῦ ἐπὶ τῆς ἕδρας, τοῦ ποῖοι εἶναι οἱ Ἕλληνες Ὑπουργοί. Αὐτὸ μὲ ἐνδιαφέρει, τὸ ἄλλο δέχομαι ὅτι εἶναι λάθος, ἀλλὰ νὰ μὴ γνωρίζετε ποῖοι εἶναι οἱ Ὑπουργοί, αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν Πρόεδρον, τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ κάθεται ἐπὶ τῆς ἕδρας, τὸν γνωρίζητε καὶ τὸν γνωρίζητε πολὺ καλά, ἂν ὅμως ὄχι, θὰ τὸν γνωρίσητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσω ἐγὼ μίαν πληροφορίαν, ἐὰν δὲν ἔκαμα ἕνα ἐμπεριστατωμένον ἔλεγχον. Τὸν ἔκανα καὶ σᾶς ἀπήντησα. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου.

§47Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ ἀρχίσω τὴν ὁμιλίαν μου μὲ τὸ λεχθὲν εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ζίγδη ἐρώτημα, ἢ μᾶλλον τὸν διατυπωθέντα φόβον, τὸν φόβον ὅτι ἡ Πατρίς μας, μὲ τὰς προνομίας, τὰς ὁποίας αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις χορηγοῦν διὰ τὴν εἰσροὴν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας, ὑφίσταται κίνδυνος διαφόρων ἐπιρροῶν. Εἶχα τὴν τιμήν, τὴν σκέψιν αὐτὴν νὰ τὴν ἀναπτύξω καὶ πρὸ μερικῶν μηνῶν, ὁμιλῶν ἐπὶ νομοσχεδίου ἐπίσης οἰκονομικῆς φύσεως, ἀφορῶντος τὴν βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν τῆς πατρίδος μας. Ἀνέφερα καὶ τότε ὡρισμένα ἱστορικὰ γεγονότα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐθνική μας οἰκονομία ἤρχισε τὴν ἄνοδόν της καὶ ἀνέφερα τότε, καὶ θὰ ἀπασχολήσω καὶ σήμερον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὰς πολιτικὰς ἐπιρροὰς τὰς ὁποίας λόγῳ τῶν δανεισμῶν αὐτῶν, ὑπέστη ὁ τόπος αὐτός. Κύριοι, ἀπὸ τοῦ 1953, αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, προσπαθοῦν διὰ διαφόρων τρόπων νὰ ἑλκύσουν ξένα κεφάλαια εἰς τὸν τόπον μας. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς εἰσροῆς τῶν κεφαλαίων αὐτῶν ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοὺς προηγουμένους ὁμιλητὰς καὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι αἱ τότε βασισθεῖσαι εἰς τὰ διάφορα νομοθετήματα ἐλπίδες δὲν ἱκανοποιήθησαν, δὲν ἐπηλήθευσαν. Ἤδη, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ χορηγήσῃ καὶ ἄλλας εὐκολίας διὰ τὴν εἰσροὴν κεφαλαίων εἰς τὸν τόπον καὶ τὰς χορηγεῖ μὲ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος καὶ συνταγματικῶς ἴσως δὲν στέκει, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μου εἰδικότητος ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Συνταγματικοῦ θέματος. Ἐγὼ ἐκφράζω ὡρισμένους φόβους καὶ διατυπώνω ὡρισμένας ἀμφιβολίας διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν προσπαθειῶν τῶν κυβερνητικῶν. Οὐδεὶς ἀρνεῖται καλὴν πρόθεσιν εἰς τοὺς ἔχοντας τὸ δικαίωμα ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων αὐτῶν, οὐδεὶς ἀρνεῖται ἀρίστην μόρφωσιν τῶν εἰδικῶν συμβούλων τῶν εὑρισκομένων παρ’ αὐτοῖς, πλήν, ὅμως, φοβοῦμαι, ὅτι αἱ εἰσηγήσεις τῶν συμβούλων αὐτῶν ὑφίστανται ἀλλοιώσεις, λόγῳ πολλαπλῶν πολιτικῶν ἐπιρροῶν. Μοῦ ἔχει δοθῆ πλειστάκις ἡ εὐκαιρία νὰ διατυπώσω ὡρισμένα βασικὰ παράπονα διὰ τὴν μεταχείρισιν τῆς νέας Γερμανίας, τῆς Δυτικῆς κυρίως Γερμανίας, ἀπέναντι τῆς Χώρας μας. Ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἀνήκει σήμερον εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Ἐθνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατευθύνουν οἰκονομικῶς τὸν κόσμον. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς περαιτέρω διεισδύσεως καὶ ἀποκτήσεως νέων τόπων τοποθετήσεως τῶν προϊόντων της καὶ τῶν κεφαλαίων της, ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις πράττει τὸ πᾶν, καὶ καλῶς πράττει, διότι κάθε Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προσπαθῇ τὸ καλλίτερον διὰ τὸν τόπον της. Προσπαθεῖ εἰδικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία καὶ λόγῳ τῆς γεωφυσικῆς της θέσεως καὶ λόγῳ τῆς γεωστρατιωτικῆς της θέσεως ἀποτελοῦσε, ἀποτελεῖ καὶ θὰ ἀποτελῇ πολύτιμον κόμβον διὰ τὰς ἐπιδιώξεις τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν τῆς Γῆς, προσπαθεῖ νὰ καταλάβῃ ἡμέραν μὲ τὴν ἡμέραν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς καὶ διὰ τῆς Ἑλλάδος, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἀνέφερα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὅπως μοῦ ὡμολόγησεν ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Γερμανίας παρουσίᾳ Ἕλληνος δημοσιογράφου, διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ φράσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπαναλάβω, λέγω καὶ διὰ τῆς Ἑλλάδος νὰ καταλάβῃ τὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου, προλαμβάνουσα τὴν ἐπανεγκατάστασιν τῶν Βρεττανικῶν συμφερόντων. Καὶ ἐρωτᾶται, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ ἀξιοποιήσῃ ὡς ὤφειλε καὶ ὡς ὀφείλει τὰς βλέψεις αὐτὰς τῆς Γερμανίας ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου; Φοβοῦμαι, ὅτι ὄχι. Καὶ ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἀπὸ ἐτῶν παρακολουθῶ ἐργαζομένας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Οἱ Γερμανοὶ προσπαθοῦν νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ ἰδικά των συμφέροντα, προσπαθοῦντες ἀπολαμβάνουν ἀπὸ πλευρᾶς ἑλληνικῆς πάσης διευκολύνσεως. Τὸ ἀντίβαρον, τὸ ἀντίδωρον τῶν ἑκάστοτε πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς χορηγουμένων εὐκολύνσεων, θὰ ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζω. Ἀνεφέρθησαν εἰδικῶς ὡρισμέναι συμβάσεις. Αἱ συμβάσεις αὐταὶ βεβαίως ἔν τινι μέτρῳ ὑποβοηθοῦν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας. Ἐρωτᾶται, ὅμως, ἡ ἀνάπτυξις αὐτή, ἡ ἄνοδος τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, συγκρινομένη μὲ τὰ χορηγούμενα πρὸς τοὺς ξένους κεφαλαιούχους ὀφέλη, τὰς διευκολύνσεις, εἶναι ἀνάλογος; Ἡ μέχρι σήμερον μακρὰ ἱστορία μετὰ ἀπὸ τὰς διαφόρους συμβάσεις, νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογεῖ τὰ ὅσα ἐχορηγήθησαν. Ἡ ἄνοδος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας ἀκολουθεῖ, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ ὅρος, τὴν ἀριθμητικὴν πρόοδον, αἱ ἑκάστοτε δὲ διὰ διαφόρων νομοθετημάτων χορηγούμεναι πρὸς τοὺς ξένους κεφαλαιούχους εὐκολίαι, διευκολύνσεις καὶ χορηγίαι, νομίζω, ὅτι ἀκολουθοῦν τὴν γεωμετρικὴν πρόοδον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις μας μὲ τοὺς ξένους. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅμως, σήμερον ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ λάβῃ θέσιν τοιαύτην, ἡ ὁποία νὰ δίδῃ εἰς τὴν Χώραν δυνατότητας συναγωνισμοῦ μὲ τὰς ξένας ὁμοειδεῖς μὲ τὰς ἐν Ἑλλάδι ὑφισταμένας ἐπιχειρήσεις. Καὶ ἐρωτᾶται, τὰ κεφάλαια τὰ ξένα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, θὰ δημιουργήσουν νέους παραγωγικοὺς κλάδους εἰς τὴν Χώραν ἤ, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον φοβοῦμαι, δὲν πρόκειται νὰ εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ὑποκαταστήματα μεγάλων οἴκων ξένων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ τὰς εὐκολίας, τὰς ὁποίας τοὺς χορηγεῖ, τοῦ ἀφορολογήτου, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ τὸ μικρὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν ποσοστὸν ἐπιβαρύνσεως δυναμικὸν τῆς Χώρας. Τὰ μέχρι σήμερον γεγονότα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ ἐθνική μας οἰκονομία, παρὰ τὰ ἑκάστοτε ἐξαγγελλόμενα καὶ παρὰ τὰ ὅσα παρεχωρήθησαν εἰς διαφόρους εὐφυεῖς κυρίους, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλευόμενοι τὴν καλὴν διάθεσιν, τὴν ἀρίστην διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ προωθήσῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν καλὴν αὐτὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, συσσωρεύουν κέρδη ἤδη χωρὶς τὸ σύνολον νὰ ἀναλαμβάνῃ παραλλήλως ἢ σχετικῶς. Γνωρίζομεν ὅλοι τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Δὲν θέλετε νὰ χρησιμοποιήσω τὸν ὅρον δρᾶμα, διότι πιθανῶς νὰ ἐνοχλῇ ἡ γυμνὴ ἀλήθεια, ἐπενδύω τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν καὶ ὀνομάζομεν τὴν κάμψιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ ἐκτὸς τῆς ὑδροκεφάλου περιφερείας τῆς Πρωτευούσης ἑλληνικὸς πληθυσμός. Γνωρίζετε οἱ ἐξ ἐπαρχιῶν καταγόμενοι, ὅτι παρὰ τὴν προσπάθειαν διευκολύνσεως τῶν ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν, διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ ὕπαιθρος ἐξακολουθεῖ στενάζουσα. Καὶ ἐρωτᾶται, ἀναλαμβάνετε καὶ μάλιστα μὲ τὸν ἀήθη αὐτὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θὰ θέλῃ νὰ ἐγκρίνῃ τὰς συμβάσεις αὐτάς, ἀναλαμβάνετε καμμίαν ὑποχρέωσιν, ὥστε, τοὐλάχιστον, αἱ νέαι αὐταὶ μετὰ ὑπὸ τόσον εὐνοϊκοὺς ὅρους, ὅπως φαντάζομαι νὰ συμβῇ, προτιθέμεναι νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπιχειρήσεις, νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον; Εἶναι ἓν ἐρώτημα, τοῦ ὁποίου ἐὰν εἶχα τὴν ἀπάντησιν, θὰ διηυκόλυνε πάρα πολὺ τὴν συζήτησιν. Ὑπάρχει ἐπὶ πλέον ἓν ἄλλο ἐρώτημα. Γνωρίζομεν ἀπὸ πληροφορίας, ἢ μᾶλλον δὲν γνωρίζομεν, διότι δὲν θέλω νὰ εἶμαι ἀπόλυτος, ἀλλὰ ὑπάρχουν πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι λέγουν, ὅτι ἡ ἐπίσπευσις ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προῆλθεν ἀπὸ ὡρισμένας πιέσεις τοῦ γερμανικοῦ κεφαλαίου. Ἀναφέρεται καὶ εἷς Ἕλλην μεγαλο– ἐπιχειρηματίας, τὸν ὁποῖον δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι τόσον συμπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ὁποῖος, ἐπίσης, πιέζει τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Καὶ διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, ἂς ἀφήσωμεν τὸν Ἕλληνα ἐπιχειρηματίαν, διὰ τὸν ὁποῖον αἱ πληροφορίαι δὲν εἶναι τόσον σαφεῖς. Ἐρωτᾶται: Τὸ ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον προτίθεται νὰ εἰσρεύσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ποίων ἀνταλλαγμάτων θὰ ἀπολαύῃ; Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁλόκληρος ὁ τόπος, ὁσονδήποτε σεβασμὸν καὶ ἐὰν τρέφω πρὸς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται ὑπευθύνως τὰ οἰκονομικὰ τοῦ τόπου, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πεισθῇ ὅτι —βεβαίως μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις— θὰ γίνουν πράξεις ἐνσυνειδήτως ἐπιπόλαιαι ἢ κακαὶ —ἀλλὰ ἄνθρωποι εἴμεθα, ὅλοι σφάλλομεν καὶ ἀλάνθαστος εἶναι μόνον ὁ Θεὸς— πῶς εἶναι δυνατὸν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πεισθῇ, ὅτι ὡρισμένοι θαυμάσιοι οἰκονομικοὶ σύμβουλοι καὶ ὡρισμένοι ἐξ ἴσου ἔντιμοι καὶ θαυμάσιοι Ὑπουργοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὸ βέτο διὰ τὴν δέσμευσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐσαεί; Κύριοι, τὸ μέγα προσὸν τῆς Δημοκρατίας εἶναι τὸ ὅτι ὅλαι αἱ πράξεις ἐλέγχονται καὶ αἱ πλέον καλαὶ πράξεις, αἱ προερχόμεναι ἀπὸ τοὺς ἀρίστους τῶν ἀνδρῶν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, εἰς δημοκρατικὸν καθεστὼς νὰ ζητῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον αὐτὸν καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν δημιουργίαν δεσμεύσεων διὰ τὸν τόπον, δεσμεύσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ διαρκέσουν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν; Δὲν ἀρνοῦμαι καλὴν θέλησιν. Ἀρνοῦμαι τὸ ἀπόλυτον εἰς ὅλους μας καὶ φυσικὰ καὶ εἰς τοὺς ἐκπροσωποῦντας τὴν Κυβέρνησιν, ἀξιότιμοι, κύριοι Ὑπουργοί, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς πράξεις των. Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον διατυπώνεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, αἱ ἁρμοδιότητες, τὰς ὁποίας θέλουν νὰ λάβουν εἰς χεῖρας των οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοὶ καὶ λογικῶς δὲν εἶναι δίκαιον νὰ τοὺς χορηγηθοῦν καὶ συνταγματικῶς ὑπάρχει μέγα ἐρωτηματικόν, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ ἀπόψεως δημοκρατικῆς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μελετήσῃ καλὰ ἡ Βουλή, κατὰ πόσον πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἐκχωρήσῃ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους Ὑπουργοὺς δικαιώματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ποικίλης μορφῆς προβλήματα καὶ προβλήματα μακροετῆ. Οἱ προλαλήσαντες ἀνέφερον ὡρισμένα γεγονότα, ἀφορῶντα προηγηθείσας συμβάσεις ἢ διετύπωσαν σκέψεις διὰ τὰς προηγηθείσας συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκρίθησαν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ πράγματι, δι’ ἕνα ἀντικειμενικὸν ὁμιλητὴν αἱ συμβάσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἐπέρασαν καὶ ἀπὸ τὴν κριτικὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δημιουργοῦν ὡρισμένας ἀμφιβολίας ἐπιτυχίας ἢ ἀποτυχίας των. Ἐρωτᾶται, ἐὰν αὔριον τὸ πρωΐ ἐμφανισθῇ μία σύμβασις, τὴν ὁποίαν, σᾶς εἶπον, ἀξιόλογοι καθ’ ὅλα ἄνθρωποι, θὰ ὑπογράψουν, ἀπὸ πλευρᾶς ἑλληνικῆς, θὰ ἔχῃ τὸ αὐτὸ κῦρος ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἄνευ τοῦ ἐλέγχου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας; Καὶ ἐρωτᾶται, ἐὰν ὁ πονηρότατος αʹ ἢ βʹ ξένος κατορθώσῃ καὶ δημιουργήσῃ μίαν ἀτμοσφαίραν εἰς τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι, ἀπὸ πλευρᾶς ἑλληνικῆς, πρέπει νὰ ὑπογράψουν τὰς συμβάσεις καὶ τοὺς πείσῃ περὶ τῆς ἐντιμότητος καὶ τῶν καλῶν προθέσεων καὶ ἐὰν ἐμφανισθῇ αὐτὸς ὁ κύριος ὁ τελευταῖος τῶν ἀπατεώνων καὶ δημιουργηθῇ διὰ τὸν τόπον αὐτὸν μία μεγάλη οἰκονομικὴ καταστροφή, ποῖος θὰ ἔχῃ τὰς εὐθύνας; Τὰς εὐθύνας βεβαίως θὰ τὰς ἔχουν οἱ τρεῖς κύριοι, ἀλλὰ ποῖος θὰ ὑποστῇ τὰς ζημίας; Τὰς ζημίας θὰ τὰς ὑποστῇ ὁ τόπος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ σκέψις διευκολύνσεως τοῦ μηχανισμοῦ ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων ἕπεται τῆς σκέψεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ διαφυλάξῃ καὶ τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπογράψουν τὰς μελλούσας συμβάσεις καὶ τὸν τόπον αὐτόν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν κάμωμεν ὅλοι, ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἡ ἐπίσπευσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς παρέμβασιν καὶ πάλιν τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, ἔχω νὰ τονίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αἰσθηματικοὶ λόγοι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις τῶν Κρατῶν. Ὑπάρχουν μόνον συμφέροντα. Σέβομαι καὶ τιμῶ ἐξ ἴσου μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὴν Γερμανίαν. Πλήν, ὅμως, πιστεύω, ὅτι εἰς τὰς διεθνεῖς σχέσεις ἰσχύει τὸ ἄμεσον ἀντάλλαγμα. Ἄνευ ἀμέσου ἀνταλλάγματος δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἐκχωροῦνται δικαιώματα εἰς ξένους. Ὑπενθυμίζω κἄτι, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς ἕνα περίφημον Ἕλληνα, τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. Τὸ 1930, πιστεύων εἰς τὴν Ἑλληνοτουρκικὴν φιλίαν, ἐξεχώρησε δικαιώματα ἀπὸ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν μας πρὸς τοὺς Τούρκους, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 100 ἑκατ. χρυσῶν λιρῶν. Μετὰ ἀπὸ τὴν παρέλευσιν μιᾶς 25ετίας, εἴδομεν τὴν ἀνταπόδοσιν ἀπὸ τῆς Τουρκικῆς πλευρᾶς. Κύριοι, δὲν ὑπάρχουν αἰσθήματα εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ὑπάρχουν συμφέροντα. Τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα ἐπιβάλλουν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὰς μετὰ τῆς Γερμανίας σχέσεις μας, τὴν ἀπαίτησιν ἀμέσων ἀνταλλαγμάτων. Ἤδη, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἔχει ζητήσει καὶ ἔχει λάβει δάνειον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξιοποιήθη εἰσέτι καὶ ἴσως αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν συντομωτέραν ἀξιοποίησιν τοῦ δανείου αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν. Καὶ παρουσιάζεται, κύριοι, τὸ ἀστεῖον φαινόμενον, ὁ δανειστής, ὁ ἔχων λαμβάνειν νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὸν ὀφείλοντα καὶ νὰ ζητῇ δάνειον. Ἐγὼ προσωπικῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ καταλάβω. Δὲν ἠξεύρω, κύριοι, ἐὰν πρὸ ἡμερῶν, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω εἰς ἰδικάς μου προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ὅλους σας γνωσταί, προσπαθείας ἐτῶν καὶ διὰ τὰς ὁποίας μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ τὰς ἀναγνωρίσῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω —λέγω — εἰς ἰδικάς μου προσπαθείας, ἀφορώσας σχέσεις μὲ τὴν Γερμανίαν, ἐρωτῶ, ἐὰν τινὲς ἐξ ὑμῶν παρηκολούθησαν αὐτὸ τὸ ἀνάγνωσμα τῆς «Ἐλευθερίας» ὑπὸ τὸν τίτλον «Λιμὸς Κατοχῆς», τοῦ ὁποίου συντάκτης εἶναι ὁ εἰς Βόννην μόνιμος ἀνταποκριτὴς τῆς «Ἐλευθερίας» κ. Μαθιόπουλος, θὰ εἶδον ἐκεῖ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀπὸ ἐτῶν ἐχρησιμοποίησα, νὰ ἀναφέρωνται καὶ νὰ ἐμφανίζεται ἡ Γερμανία ὀφείλουσα ἐπισήμως εἰς τὴν Ἑλλάδα τεράστια ποσὰ καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις μὲ τὴν αʹ ἢ βʹ δικαιολογίαν, ὄχι μόνον νὰ μὴ ζητοῦν νὰ εἰσπράξουν ἀπὸ τὴν πάμπλουτον Γερμανίαν τὰ ὀφειλόμενα, ἀλλὰ νὰ ὑφίστανται ἐκβιασμοὺς ἀπὸ τῆς γερμανικῆς πλευρᾶς καὶ νὰ ἐκχωροῦν δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν ἡμεῖς ὡς δάνειον, τὸ πᾶν εἰς τὸν τόπον. Κύριοι, ἐγὼ δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Νομίζω, διὰ νὰ μὴ μακρυγορῶ, διότι οἱ προλαλήσαντες ἐμοῦ ἀνέπτυξαν ἐν πλάτει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅτι εἶναι ἀντιδημοκρατικὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκτᾶ δικαιώματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἀποστεροῦν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ οὐσιαστικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν ἢ νὰ ἀναβιώσουν ἢ νὰ καταστρέψουν τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις μας τὰς οἰκονομικὰς μὲ τὴν Γερμανίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναφέρω ἀπόψε, διότι σᾶς εἶπον, πιστεύω, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία τῆς ἀναβολῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ νόμου καὶ τῆς ἐπισπεύσεως ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ τῆς ἀναβλητικότητος, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ὀφείλονται εἰς προσπαθείας τῆς Δυτικῆς Γερμανίας νὰ καταλάβῃ οἰκονομικῶς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ καταλάβῃ, ὡς μοῦ ὡμολόγησεν ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν παρουσίᾳ μάρτυρος, νὰ καταλάβῃ καὶ νὰ προλάβῃ τὴν Μ. Βρεταννίαν εἰς τὴν κατάληψιν τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου. Κύριοι, δὲν ἰσχύουν αἰσθήματα εἰς τὰς διεθνεῖς μας οἰκονομικὰς σχέσεις. Ἰσχύουν συμφέροντα. Ἐλπίζω, ὅτι ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, πράττουσα τὸ καθῆκον της, νὰ ἀντιληφθῇ ποῖα εἶναι τὰ καθήκοντά της, ποῖα εἶναι τὰ συμφέροντα τῆς χώρας καὶ ποῖα ἀνταλλάγματα πρέπει νὰ πάρῃ ἀπὸ πλευρᾶς ἑλληνικῆς.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§49Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἀπόψεις μου ἐξέθεσα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ὡς εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας. Αἱ ἀπόψεις τῆς πτέρυγός μου ἐξετέθησαν ἐπίσης σαφῶς ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων. Προσωπικῶς αἰσθάνομαι, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπαντῶν εἰς ἐμέ. «Δὲν θὰ ἔπρεπε ὁ συνάδελφος...... (ἀναγινώσκει)......». Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισεν, ὅτι τὸ θέμα τακτοποιεῖται. Ἀλλὰ ἐπηκολούθησε χθὲς ὁμιλία συναδέλφων ἀνηκόντων εἰς ἄλλας πτέρυγας, αἱ ὁποῖαι ὁμοίως ἐπεσήμαναν τοὺς κινδύνους τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος καὶ κατὰ τὸν ἴδιον ἀκριβῶς τρόπον. Πρὸς αὐτοὺς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἶπεν, ὅτι διαπνέονται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐνόμισεν, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ θέμα τακτοποιεῖται. Κύριε Πρόεδρε, διερωτῶμαι ποία εἶναι ἡ κοσμοθεωρία τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἂν ἐκφράζεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὁ σκοπός της εἶναι ἡ συντριβὴ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ ἡ παρεμπόδισις ἱδρύσεως εἰς τὸ μέλλον οἱασδήποτε Ἑλληνικῆς ἐπιχειρήσεως. Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατηγγείλαμεν καὶ ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Εἴπομεν δηλαδή, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ ὑπονομεύσῃ καὶ θὰ συντρίψῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Κύριε Πρόεδρε, ἔστω καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρῇ ἡμᾶς ὡς ἀφελῶς μαχομένους διὰ τὸ ὑφιστάμενον οἰκονομικὸν καθεστὼς θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐπισημάνω τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἐγκυμονεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Λέγεται, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται σειρὰ διευκολύνσεων εἰς ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ κάμουν ἐπενδύσεις τοὐλάχιστον 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὑπεστήριξα, ὅτι ἡ παροχὴ τῶν διευκολύνσεων αὐτῶν θὰ φέρῃ εἰς δυσμενῆ θέσιν ἀπὸ ἀπόψεως συναγωνισμοῦ τὰς ἤδη λειτουργούσας Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτόνισεν, ὅτι ἡ παροχὴ διευκολύνσεων ἀφορᾷ εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ ὄχι εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν ἐπιχειρήσεων. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἔκαμαν νέας ἐπενδύσεις καὶ δὲν ἀπεσβέσθησαν. Ὑπάρχουν νέαι ἐπενδύσεις καὶ νέαι ἐπιχειρήσεις. Αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ ἑπόμενον εἶναι, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσουν ἄνισον καταστρεπτικὸν συναγωνισμόν. Ἀλλὰ ἀνεφέρθη, κ. Πρόεδρε, τὸ παράδειγμα τῶν δύο ἐπιχειρήσεων χαλυβδουργίας. Ἡ δευτέρα ἐπιχείρησις ὁπλιζομένη μὲ τὰς διευκολύνσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου θὰ εὑρεθῇ ἐκτὸς συναγωνισμοῦ μὲ τὴν πρώτην ἐπιχείρησιν. Ἐὰν μὲ τὰς διευκολύνσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἱδρυθῇ ἐν Ἑλλάδι μία οἱαδήποτε ἐπιχείρησις, δὲν θὰ καταστῇ ποτὲ δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ ἄλλη ὁμοία Ἑλληνικὴ ἐπιχείρησις ἐὰν δὲν διαθέτῃ κεφάλαια 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Αὐτὸ δημιουργεῖ ἕνα ἄμεσον συναγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ξένων καὶ Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων, μεταξὺ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν ἤδη καὶ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν. Ἀλλὰ τὸ φαινόμενον αὐτὸ θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ λειτουργοῦσαι ἤδη ἐπιχειρήσεις θὰ προβοῦν εἰς ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεών των καὶ ἀνανέωσιν τῶν μηχανημάτων των, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ στοιχειώδη ἀρχὴν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Αἱ μὲν ὑπαγόμεναι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα νέαι ἐπιχειρήσεις θὰ ἀπολαύσουν εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς βελτιώσεως τῶν ἐγκαταστάσεών των τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα τοὺς παρέχει τὸ παρὸν νομοθέτημα, αἱ δὲ ἤδη λειτουργοῦσαι ἐπιχειρήσεις, ὄχι. Πῶς δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις καὶ προχωρεῖ μὲ τόσην ἐλαφρότητα εἰς τὴν ἀνατίναξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας διὰ νὰ καταστήσῃ εὐνοϊκὴν τὴν ἵδρυσιν ὡρισμένων μονοπωλιακῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι, λοιπόν, ἀναμφισβητήτως βλαβερόν τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν βιομηχανίαν τὴν Ἑλληνικήν, τὴν ὑφισταμένην καὶ ἐκείνην, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ὀργανωθῇ εἰς τὸ μέλλον. Δι’ αὐτὸ κατεκρίναμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐτονίσαμεν, ὅτι ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ τὸ φέρῃ πρὸς ψήφισιν προτοῦ μελετήσῃ τὸ σύνολον τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν, βάσει τῶν δεδομένων τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν καὶ τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ὅταν, λοιπόν, αὐτὰ θέτωμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν θέλωμεν κἄποτε νὰ σοβαρευθῶμεν, νὰ δεχώμεθα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὰ λέγομεν αὐτὰ εἴτε λόγῳ τῆς κοσμοθεωρίας τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν οἱ μέν, εἴτε λόγῳ τῆς ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως τῶν δέ. Πρέπει κάπως σοβαρώτερον νὰ ἀντιμετωπίζωνται τὰ θέματα αὐτά, διότι πρόκειται περὶ τῆς ζωῆς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἂν βάσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κατορθωθῇ νὰ προσελκυσθοῦν κεφάλαια, ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία θὰ ὁδηγηθῇ εἰς συντριβήν. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως, διότι ἐὰν δὲν δοθῇ ἡ ἄδεια ἱδρύσεως τῆς ἐπιχειρήσεως, δύναται ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἀλλά, τί πρόκειται νὰ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας; Ἐὰν ἡ ἵδρυσις τῆς ἐπιχειρήσεως εἶναι ἐπωφελής; Θὰ κρίνῃ δηλαδὴ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως; Κύριε Πρόεδρε, οὔτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, οὔτε ἄλλος τις θὰ κρίνῃ τὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν. Οἱ ἴδιοι θὰ ἀποφασίσουν εἰς ποῖον θὰ δώσουν τὴν ἄδειαν. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ θὰ κρίνουν ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι ἐπωφελὴς ἡ ἵδρυσις τῆς ἐπιχειρήσεως, καὶ ἐν προκειμένῳ ὀφείλω νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βασισθῶμεν εἰς τὴν κρίσιν ἑνὸς Ὑπουργοῦ, προκειμένου περὶ τόσον σοβαρῶν θεμάτων. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, κ. βουλευταί, ὀφείλει νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας του, διότι πρόκειται περὶ ζωῆς ἢ συντριβῆς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας.

§50Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι, νομίζω, ἡ τρίτη συνεδρίασις κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ἴσως ἡ συζήτησις ἐπὶ τρεῖς συνεδριάσεις νὰ διήρκεσε 10–12 ὥρας καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν ἀπὸ τὰς 10–12 ὥρας αἱ δύο τὸ πολὺ νὰ ἠναλώθησαν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τούτου. Καὶ ἀπόψε ὡμιλήσαμεν καὶ περὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὡμιλήσαμεν καὶ περὶ τῆς σταφίδας καὶ περὶ τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ περὶ πολλῶν ἄλλων, περὶ τῆς ἀνυπάρκτου ἐπεμβάσεως τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως καὶ περὶ μυρίων ἄλλων. Εἶπον καὶ χθές, ὅτι τὸ γεγονὸς ἀκριβῶς, ὅτι οἱ ἐπικριταὶ τοῦ νομοσχεδίου ἀσχολοῦνται μὲ θέματα ἄσχετα μὲ τὸ νομοσχέδιον, αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν καλυτέραν ἀπόδειξιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν παρέχει ἐπιχειρήματα διὰ τὴν ἐπίκρισίν του. Ἔγινε λόγος καὶ πάλιν διὰ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου καὶ μὲ τὸν συνήθη στόμφον ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν περὶ αὐτοῦ, εἶπεν, ὅτι εἶναι μία σκιά, ὡμίλησε περὶ τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ἔναντι δικαιωμάτων εἰς δολλάρια ἀνελήφθησαν καὶ ὑποχρεώσεις εἰς δολλάρια. Ἐπίσης ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὸ ὑδροηλεκτρικὸν ρεῦμα ἢ ἡ ὑδροηλεκτρικὴ ἐνέργεια ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὸ ἀλουμίνιον, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀτμοηλεκτρικὴ ἐνέργεια καὶ διάφορα ἄλλα. Εἶχεν ἀποσαφηνισθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου, ὅτι εἰς τὸ ἀλουμίνιον θὰ παρέχεται ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια προερχομένη ἀπὸ ὑδροηλεκτρικὸν σταθμὸν καὶ ὅτι μόνον διὰ τὴν ἐξισορρόπησιν τῆς μεταβολῆς τῆς ὑδραυλικότητος τοῦ ποταμοῦ θὰ χρησιμοποιῆται ἑκάστοτε ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια δανεική, ὡς δάνειον, καὶ ἀπὸ ἀτμοηλεκτρικὸν σταθμόν. Καὶ ἀπεσαφηνίσθη, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχει σημασίαν πόσον στοιχίζει τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ἡ ὁποία θὰ παράγεται ἀπὸ τὸν ἀτμοηλεκτρικὸν σταθμὸν ἐφ’ ὅσον εἰς τὰ ἔτη τῆς μεγάλης ὑδραυλικότητος θὰ ἐπιστρέφεται αὐτὴ ἡ ἐνέργεια ὀπίσω πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δίκτυον τῆς χώρας. Κύριε Πρόεδρε, ἠμπορεῖ ὡρισμένοι συνάδελφοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλ’ ὄχι ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου, ἕνα ὅμως εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου καὶ μὲ τὰς ἄλλας συμβάσεις ποὺ ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν μεγάλων αὐτῶν βιομηχανικῶν ἔργων, ἡ Κυβέρνησις ἔχει πιστωθῆ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἔχει πιστωθῆ διότι ἔγιναν κατὰ τὰ τελευταῖα ὀλίγα ἔτη ἔργα τὰ ὁποῖα μέχρι πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἐτῶν ἐθεωροῦντο ὡς ὄνειρα ἀπραγματοποίητα. Ἐνδιαφέρουσα ἦτο ἡ παρατήρησις συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ἀπόψε περὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀποσαφηνίσω, ὅτι ἡ φράσις «ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου» ἔχει περισσότερον τὴν ἔννοιαν «βάσει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου» καὶ εἶμαι πρόθυμος κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου νὰ προσέξωμεν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμιᾶς μορφῆς ἐξουσιοδότησις, ἀντικειμένη εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος. Γενικῶς, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ, ὅτι πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως, ἢ μᾶλλον, ὅτι πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως ἄλλης μορφῆς, διαφόρου ἀπὸ τὴν ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν ἔχει κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ὁ τελώνης, ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος, τὸ Συμβούλιον Βιομηχανίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἄλλοι ἁρμόδιοι. Ἐξήγησα κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, τί θὰ συμβῇ, ἐὰν ἀντὶ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ ἑνιαῖον ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ ἀποφαίνεται ἐὰν ἡ Α ἢ Β ἐπιχείρησις ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν αὐτὴν ἐξέφερεν πότε ὁ τελώνης, πότε ὁ ἔφορος, ὁπότε δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο ἑνιαία κατεύθυνσις καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐνδεχομένως καὶ χάος. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἑλληνικὰ κεφάλαια νὰ προχωρήσουν εἰς ἐπένδυσιν τοιούτου μεγέθους, 150.000.000 δραχμῶν. Ἀλλὰ ὑπενθυμίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι χθὲς ἔγινε λόγος ἀκριβῶς καὶ σήμερον τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, περὶ βιομηχανίας Ἑλληνικῆς μὲ ἐπένδυσιν πολὺ μεγαλυτέραν τῶν 5.000.000 δολλαρίων, ἔγινε λόγος δὲ περὶ βιομηχανίας ἡ ὁποία ἱδρύεται εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἡ ὁποία θὰ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν τὸν συναγωνισμὸν μιᾶς ἄλλης ὁμοίας φύσεως βιομηχανίας, ἡ ὁποία θὰ ἱδρύετο εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ θὰ εἶχε τὰ πλεονεκτήματα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἀλλὰ εἶπον πρὸ τῆς συζητήσεως, ὅτι θὰ ἤμην πολὺ εὐτυχὴς ἐὰν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὑπάρξῃ συνεργασία καλυτέρα μεταξὺ πλειοψηφίας καὶ Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἄρθρων καὶ εἰς τὸν καθορισμὸν καὶ τοῦ ποσοῦ. Δὲν εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὰ 150 ἑκατομμύρια καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀκούσω προτάσεις τὰς ὁποίας προθύμως θὰ συζητήσω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἐξετέθη καὶ ἀπὸ τοὺς εἰσηγητάς, ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο μέρη. Τὸ πρῶτον μέρος περιλαμβάνει εἰδικὰς διατάξεις. Τὸ δεύτερον μέρος περιλαμβάνει γενικὰς διατάξεις. Καὶ αἱ μὲν καὶ αἱ δὲ εἶναι γενικῆς ἐφαρμογῆς. Αἱ διατάξεις, αἱ περιλαμβανόμεναι εἰς τὸ μέρος τὸ ὀνομαζόμενον «εἰδικαὶ διατάξεις» εἶναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν, κυρίως, ὅπως ἀνεγνωρίσθη, τὴν διευκόλυνσιν ἱδρύσεως βιομηχανιῶν. Αἱ δὲ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸ δεύτερον μέρος —καὶ αὐτό, ἐπίσης, ἀνεγνωρίσθη— εἶναι διατάξεις γενικῆς ἐφαρμογῆς διὰ μικρὰς καὶ μεγάλας βιομηχανίας ἐξ ἴσου. Ἐρωτᾶται, ἐφ’ ὅσον αἱ διευκολύνσεις αὐταὶ παρέχονται εἰς νεοϊδρυομένας βιομηχανίας, ποῖος θὰ ἦτο ὁ πρακτικὸς τρόπος τῆς παροχῆς τῶν αὐτῶν διευκολύνσεων εἰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη ἱδρυθῆ παλαιότερον; Δὲν ὑπάρχει ὁ πρακτικὸς τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς. Ἂν ὑπάρχῃ ἡ ἄποψις, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία οἱονεὶ ἀναδρομικὴ ἰσχὺς τοῦ νόμου, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ συζητήσῃ σχετικὴν πρότασιν, ἂν ὑποβληθῇ. Εἶναι σαφές, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀφορᾷ μόνον βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἀφορᾷ καὶ τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις, μόνον δὲ εἰδικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἀφοροῦν εἰδικωτέρας βιομηχανίας καὶ μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἔγινε κατὰ κόρον χρῆσις τῆς φράσεως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εὐνοεῖ τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ ἐξήγησα πρὸ ὀλίγων λεπτῶν τῆς ὥρας, ὅτι καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα ἔχομεν περιπτώσεις καὶ ἐγχωρίου ἑλληνικοῦ κεφαλαίου. Εἶπον, ὅτι δὲν ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἀναπτύξεως ἀντιπολιτευτικῆς ἐκδηλώσεως καὶ λυποῦμαι διότι ἡ συζήτησις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἔλαβε τὴν οἵαν ἔλαβε μορφήν. Ἐπρόσεξα, λοιπόν, σήμερον, τοὐλάχιστον, νὰ μὴ διακόψω κανένα ἐκ τῶν συναδέλφων ποὺ ὡμίλησαν καὶ ἴσως καὶ αὐτὸ νὰ συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ διεξαχθῇ, σήμερον τοὐλάχιστον, ἡ συζήτησις ἐν ἠρεμίᾳ. Ἐλπίζω, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ ἠρεμία, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν καλυτέρευσιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδή, ὅμως, ἐλέχθησαν καὶ διάφορα περὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, δὲν θεωρῶ ἄσκοπον, νὰ ἀναφέρω, κ. Πρόεδρε, ὅτι σήμερον μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ κυττάξω ἕνα βιβλιαράκι, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀνατύπωσιν ἀπὸ τὸ Δελτίον Οἰκονομικῶν Πληροφοριῶν, ἐκ τοῦ 220οῦ τεύχους αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἔχει γράψει ὁ κ. Γεροδημάκης, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, εἶναι Διευθυντὴς Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις καὶ ἰδιωτικὴ κατανάλωσις. Δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ βιβλίον, ἀλλὰ ἔχει μερικοὺς πίνακας, οἱ ὁποῖοι εἶναι λίαν ἐνδιαφέροντες. Δὲν θὰ τοὺς ἀνέφερον, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν θὰ ἀπησχόλουν τὴν Βουλὴν μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, ἄν, κατὰ σύμπτωσιν, δὲν ἐτύγχανε νὰ ἀναγνώσω αὐτὸ τὸ βιβλιαράκι σήμερον, ἀκριβῶς, καὶ νὰ τὸ ἔχω καὶ εἰς τὴν τσάνταν μου. Ἔχει, λοιπόν, εἰς τὴν σελίδα 5 τῆς ἀνατυπώσεως ἕνα πίνακα ὑπ’ ἀριθ. 1. «Εἰσόδημα καὶ κατανάλωσις κατὰ κεφαλήν», ἀναπτύσσει δὲ εἰς τὸ βιβλιαράκι αὐτὸ ὁ κ. Γεροδημάκης, ὅτι ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς κατὰ κεφαλὴν καταναλώσεως ἐξαρτᾶται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ. Ἡ ἰδιωτικὴ κατανάλωσις, λοιπόν, παρουσιάζει τὰ ἑξῆς, κ. βουλευταί, μὲ βάσιν 100 διὰ τὸ ἔτος 1950. Ἔχομεν βελτίωσιν τῆς ἰδιωτικῆς καταναλώσεως διὰ τὸ 1951 εἰς δείκτην 106. Ἔχομεν πτῶσιν τῆς ἰδιωτικῆς καταναλώσεως καί, συνεπῶς, πτῶσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1952, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ δείκτης αὐτὸς 106 τοῦ 1951 κατέρχεται εἰς τὸ 102, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν πτῶσιν περίπου 4%. Ἀπὸ τοῦ 1953, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἰδιωτικὴ κατανάλωσις παρουσιάζει δείκτην 113, φθάνομεν εἰς τὸ ἔτος 1955 μὲ δείκτην 136 καὶ εἰς τὸ ἔτος 1959 εἰς δείκτην 160. Τοῦτο δὲ σημαίνει —δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸν δείκτην τοῦ 1960— ἀλλὰ τοῦτο σημαίνει ὄχι μόνον οἰκονομικὴν πρόοδον, σημαίνει καὶ βελτίωσιν οὐσιώδη τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ηὐξήθη δηλαδὴ ἡ ἰδιωτικὴ κατὰ κεφαλὴν κατανάλωσις ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι τοῦ 1959 κατὰ 52% κατὰ κεφαλήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι χαρακτηριστικὸς αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς καὶ εἷς ἐκ τῶν πολλῶν ἀνερχομένων δεικτῶν τῆς οἰκονομίας μας. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι ἐνῷ ἡ ἰδιωτικὴ κατανάλωσις ηὐξήθη κατὰ τὰ ἔτη αὐτά, ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐφεξῆς κατὰ 58%, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, εἰς σταθεράς, ὄχι εἰς τρεχούσας τιμὰς διότι εἰς τρεχούσας τιμὰς εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, εἰς σταθερὰς τιμάς, λέγω, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, φθάνει εἰς 168 τὸ ἔτος 1959, μὲ ἀποτέλεσμα, ποῖον; Ἐνῷ ἔχομεν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἔχομεν συγχρόνως καὶ αὔξησιν τῶν ἐπενδύσεων διότι, ἐνῷ τὸ 1950 ἡ ἰδιωτικὴ κατανάλωσις ἀπερρόφα τὸ 85% τοῦ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὸ 1959 ἀπορροφᾷ τὸ 82% μόνον. Ἐνῷ, λοιπόν, ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἰδιωτικῆς καταναλώσεως καὶ βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἔχομεν, συγχρόνως, καὶ οἰκονομικὴν πρόοδον. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐλέχθη, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ ποῖον συνάδελφον, ὅτι ἡ βελτίωσις αὐτὴ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ἦτο ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν πλουσιωτέρων. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἀριθμόν, γνωστὸν κατὰ τὰ λοιπά, τὸν ὁποῖον μοῦ ὑπενθύμισεν αὐτὸ τὸ βιβλιαράκι ἀκριβῶς καὶ ὁ ὁποῖος νομίζω, ὅτι δίδει τὴν ἀπάντησιν, ἐν προκειμένῳ. Ἡ συνολικὴ κατανάλωσις κρέατος, γνωρίζετε δέ, ὅτι διὰ τὴν κατανάλωσιν κρέατος ὑπάρχουν διὰ κἄθε στόμαχον ὅρια, καὶ διὰ τὸν στόμαχον τοῦ πλουσιωτέρου καὶ διὰ τὸν στόμαχον τοῦ πτωχοτέρου, ἡ κατανάλωσις, λοιπόν, κρέατος παρουσιάζει μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1950 καὶ 1959 αὔξησιν 94%. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἔφαγαν μόνον οἱ πλουσιώτεροι. Εἶναι χαρακτηριστικός, λοιπόν, ὁ ἀριθμὸς αὐτός. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ τοῦτο, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἀνέφερα, ὅπως εἶναι τὸ ραδιόφωνον καὶ ὅπως εἶναι καὶ τὰ αὐτοκίνητα. Κατὰ τὸ 1950 εἴχομεν 9.000 ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα, κατὰ τὸ 1959 εἴχομεν 35.000 ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα. Καὶ ἐρωτῶ: Ὑπάρχουν 35.000 πλούσιοι εἰς τὴν Ἑλλάδα; Λάβετε, διὰ νὰ ἰδῆτε, τὰς δηλώσεις τοῦ φόρου εἰσοδήματος καὶ τὰς κατατάξεις κατὰ εἰσόδημα καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι διὰ νὰ φθάσωμεν μέχρις ἐκεῖ, μέχρι τὶς 35.000 φορολογουμένων, ποῖον εἰσόδημα ἔχουν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλους ἀριθμούς, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἀνεφέρθην μόνον εἰς τὸν ἄνω ἀριθμόν. Ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας, ἓν εἶναι βέβαιον, ὅτι πρόοδος οἰκονομικὴ δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ, ἐφ’ ὅσον θὰ γίνωνται συνεχῶς μεγαλύτεραι καὶ περισσότεραι ἐπενδύσεις. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ παρέχει σημαντικὰς διευκολύνσεις πρὸς τὰς νεοϊδρυομένας ἐπιχειρήσεις, ἀδιακρίτως, φυσικά, ἂν αὗται ἱδρύωνται μὲ ξένα ἢ μὲ ἑλληνικὰ κεφάλαια. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπολύτως διατεθειμένη νὰ συζητήσῃ τὰς διατάξεις τὰς εἰδικωτέρας κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὁπότε, βεβαίως, εἶναι δυνατόν, καὶ φυσικὸν ἄλλωστε εἶναι, ἐφ’ ὅσον θὰ συνεργασθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Βουλὴ μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ ἐξέλθῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Βουλὴν καλύτερον ἀπὸ ὅ,τι εἰσῆλθε. Κατόπιν τούτου, παρακαλῶ νὰ μὴ παρατείνωμεν περισσότερον τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἤθελα, μάλιστα, νὰ παρακαλέσω καὶ τοῦτο, ἡ παράκλησίς μου δὲ αὐτὴ διατυπώνεται πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συζητήσεως καὶ τοῦ ἑτέρου νομοσχεδίου, τῆς ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τῶν Ναζιστῶν, ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅπως γίνῃ ἀπόψε δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν δὲ οὐσιαστικὴν συζήτησιν νὰ τὴν κάμωμεν εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἔχετε δὲ τὸν λόγον μου, ὅτι δὲν πρόκειται τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ προσπαθήσω νὰ τὴν περιορίσω, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ τὴν διεξαγάγωμεν ἀνέτως καί, ἐπαναλαμβάνω, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν ὡς ἄνω πρότασίν μου.

§51Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἤθελα δύο λέξεις νὰ εἴπω μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε ἕνα ἀσυνήθως ἤπιον τόνον καὶ προσεπάθησε νὰ κατευνάσῃ τὴν Βουλήν, βλέπω δέ, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ζητεῖ τὴν συνεργασίαν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, διὰ τὴν καλυτέραν ἐπεξεργασίαν αὐτοῦ. Δὲν θὰ ἀρνηθῶμεν, ὅπως ποτὲ δὲν ἠρνήθημεν, ὅταν μᾶς ζητεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ συνεργασία. Θὰ πρέπει νὰ σημειώσω, ἐν τούτοις, δύο ἢ τρία πράγματα τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμεύσουν διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Εἰς τὸ συνταγματικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσα, βεβαίως προσεπάθησε νὰ δώσῃ μίαν λύσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀναφερόμενος εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τοῦ ἐδαφίου βʹ τοῦ ἄρθρου 4. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ συμφωνία μὲ τὴν Κυβέρνησιν, καίτοι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία καλυτέρα διατύπωσις. Νομίζω, ὅτι ἠδίκησε τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅταν εἶπεν, ὅτι ἠσχολήθη μὲ πολλὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτι παρεμπιπτόντως οἱ ἐπικριταὶ ἠσχολήθησαν μὲ τὸ κείμενον. Νομίζω, ὅτι εἰς μὲν τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐλέχθησαν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχήν. Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ ἐλέχθησαν σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἦτο ἀπαραίτητα νὰ λεχθοῦν, διότι ἔδωσαν τὸ ὑπόβαθρον τῆς κριτικῆς ἡ ὁποία ἠσκήθη. Χαίρω διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεδέχθη, ὅτι ἠδίκησε ἑαυτὸν μὲ ὅσα εἶπε περὶ τιμῆς τοῦ ρεύματος μὲ τὴν ὁποίαν τοῦτο δίδεται εἰς τὸν Πεσινέ, κατόπιν τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου. Διότι πράγματι σήμερον παρεδέχθη, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς χαριστικῆς πράξεως.

§52Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποτὲ δὲν τὸ παρεδέχθην αὐτό. Ἔχω μάρτυρας τοὺς παρόντας συναδέλφους.

§53Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν λέγω, ὅτι τὸ παρεδέχθητε εὐθέως καὶ τόσον ἁπλῶς. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν ἀπάντησίν σας διὰ πάντα, ὁ ὁποῖος ἔχει στοιχειώδη γνῶσιν τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν. Τὸ τελευταῖον ὅμως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντείπωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν εἶναι ἡ ἀπαράδεκτος χρησιμοποίησις τῶν ἀριθμῶν. Κύριοι, συμβαίνει νὰ λέγεται, ὅτι διὰ τῆς στατιστικῆς λέγονται τὰ μεγαλύτερα ψέμματα. Ἡ χρησιμοποίησις τῆς στατιστικῆς εἶναι ἀμφίστομος μάχαιρα. Ἐξαρτᾶται τί ἀριθμοὺς θὰ παρουσιάσουν καὶ πῶς θὰ τοὺς χρησιμοποιήσουν διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ μᾶς δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν περὶ καλπαζούσης εὐημερίας. Καὶ ἔδωσε ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐκαλπάζαμεν εἰς εὐημερίαν πολὺ περισσότερον μεταξὺ 1948 καὶ 1954. Ἐὰν δὲ πάρωμεν ὡς ἀφετηρίαν τὸ 1945 ἀκόμη ὁ καλπασμὸς ἦτο μεγαλύτερος. Διότι τὸ 1945 ἀρχίσαμεν ἀπὸ τὸ μηδέν. Βεβαίως ὁ βαθμὸς τῆς ἀναπτύξεως εἶναι τεράστιος. Ἀλλὰ τί συνέβη ἀπὸ τὸ 1954 καὶ ὕστερα; Ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα ἀνεκτὸν ἐπίπεδον ὁ ρυθμὸς εἶναι βραδύς, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀνεπαρκής, σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας τῆς συγχρόνου ζωῆς, περὶ τῶν ὁποίων ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὡς Εὐρωπαϊκὸς λαὸς ἔχει ἔντονον συνείδησιν. Καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, κ. Ὑπουργέ, παίρνω ἀπὸ τὸν κ. Γεροδημάκην, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς: Μὲ βάσιν 100 τὸ 1954, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 1948 ἦτο 65. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1948 ἕως τὸ 1954 ηὐξήθη τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 35%.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Λάθος ἔχετε, κ. συνάδελφε.

§55ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε συνάδελφε, ἡ αὔξησις εἶναι 50%.

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μάλιστα, εἶναι πολὺ περισσότερον Περίπου 50%. Ἀντιθέτως ἀπὸ τὸ 1954 —ἔχω τοὺς ἀριθμοὺς μέχρι τοῦ 1959, τοῦ 1960 δὲν τοὺς ἔχω εἰς τὸν πίνακά μου— τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη κατὰ 39%. Ἑπομένως ἐνῷ ἀπὸ τὸ 1948–1954 ἔχομεν μίαν αὔξησιν 50%, κατὰ τὴν ἑπομένην πενταετίαν ἔχομεν μόνον μίαν αὔξησιν περίπου 34%. Ἄρα, κ. Ὑπουργέ, μὴ ὁμιλεῖτε περὶ καλπαζούσης εὐημερίας. Προχωροῦμε μὲ τὸ γαϊδουράκι. Πρῶτα–πρῶτα, διότι τὰ χωράφια μας...... (δὲν ἠκούσθη)...... Καί, δεύτερον, διότι ὑπάρχει μία ἀντανάκλασις τῆς πρωτοφανοῦς παγκοσμίου εὐημερίας. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ δύο θνησιγενῆ γεγονότα δὲν ἠμποροῦν νὰ δικαιολογήσουν οὔτε τὴν ἀνεπαρκῆ οἰκονομικήν σας πολιτικήν, οὔτε νὰ πείσουν τὸν πεινῶντα καὶ ἄνεργον, κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν, ἐργάτην καὶ ἀγρότην, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς κατάστασιν ποὺ νὰ μᾶς ἐμπνέῃ ἱκανοποίησιν διὰ τὸ παρὸν καὶ νὰ μᾶς δίδῃ τὴν ἐλαχίστην ἐμπιστοσύνην διὰ τὸ μέλλον. Σήμερον ἐνῷ ἐσεῖς κηρύττετε καλοπίστως, —εἶμαι βέβαιος δι’ αὐτό, δὲν θέλω νὰ τὸ ἀρνηθῶ— τὰ κηρύγματα τῆς εὐημερίας ὑπάρχει μία τραγικὴ διάστασις, μεταξὺ τῶν κηρυγμάτων αὐτῶν καὶ τῆς πεποιθήσεως τοῦ λαοῦ. Καὶ ὅταν αἱ Κυβερνήσεις εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην διάστασιν ἀπὸ τὸ λαϊκὸν αἴσθημα, τότε ὁ κίνδυνος τραγικῶν συνεπειῶν εἶναι ἄμεσος. Εἰς ὅλας τὰς κοινωνίας ποὺ κατέρρευσαν ἐδημιουργήθη ἡ ἱστορία τῆς Ἀντουανὲτ ποὺ τῆς ἔλεγαν, ὅτι ὁ κόσμος πεινᾶ καὶ αὐτὴ ἔλεγεν, ὅτι ἔχει ἄφθονον παντεσπάνι εἰς τὸ παλάτι.

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Οὐδέποτε ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι γενικῶς ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις, εἰδικῶς τῶν πτωχοτέρων στρωμάτων τοῦ Λαοῦ, εἶναι ἱκανοποιητική. Εἰς τοῦτο ὅμως ἐπιμένει ἀπολύτως, καὶ τὴν βοηθοῦν ἐν προκειμένῳ τὰ πράγματα, ἐπιμένει ὑποστηρίζουσα, ὅτι ἡ κατάστασις ἡ οἰκονομικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, σήμερον εἶναι οὐσιωδῶς καλυτέρα ἀπ’ ὅ,τι ἦτο τὸ 1955. Ἐπειδὴ ὡμίλησε καὶ περὶ τῆς διαφορᾶς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὸ 1948 ἕως τὸ 1954 ὁ κ. Ζίγδης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ χρησιμοποιήσω ἀκριβῶς τὴν φράσιν ποὺ εἶπεν ὁ ἴδιος. Διότι εἶπεν ὁ ἴδιος, ὅτι «ἔσβυσε ἡ πυρκαϊὰ καὶ ἐφύτρωσε τὸ χωράφι». Ἀκριβῶς τὴν κατάστασιν αὐτὴν παρέλαβον αἱ Κυβερνήσεις τοῦ 1950–52. Παρέλαβον μίαν κατάστασιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν χωρὶς καμμίαν προσπάθειαν, χωρὶς καμμίαν ἐνέργειαν, ἦτο εὔλογον νὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον καὶ καθ’ ὅσον αὐξάνεται τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ὁ ρυθμὸς τῆς ἀνόδου δὲν εἶναι πλέον ὁ ἴδιος. Ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, ὅπως μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω, δὲν εἶναι μία οἰκονομία κλειστή. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία συνδέεται μὲ τὸν ἔξω κόσμον, καὶ εἶναι ἑπόμενον νὰ ὑφίσταται καὶ τὰς εὐμενεῖς καὶ τὰς δυσμενεῖς ἐπιδράσεις ἀπὸ τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν. Καὶ μία τοιαύτη περίπτωσις δυσμενοῦς καὶ ὄχι εὐμενοῦς ἐπιδράσεως, ἐπὶ τῆς ὅλης οἰκονομίας, ὑπῆρξεν ἡ περίπτωσις τῶν ἐτῶν 1958 καὶ 1959. Ἀλλὰ νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν θεμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐξαντληθῆ πλέον ἀπὸ τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου: Νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐὰν ὁμοφώνως τὸ δέχεται ἡ Βουλή, νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔγινε δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν, νὰ συζητηθῇ δὲ ἀνέτως κατ’ ἄρθρον κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§58Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν σύντομον ὁμιλίαν μου εἶχον θέσει ἕνα ἐρώτημα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπως γίνῃ δεκτὸν ἀπόψε τὸ σχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ ἐμονογραφήθη ἡ συμφωνία τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκον. Κοινότητα, ποῖοι λόγοι, λέγω, ἐπέβαλον τὴν ὑπογραφὴν δύο ἡμέρας πρωτύτερα τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν καὶ τί περισσότερον δίδουν αἱ Γερμανοελληνικαὶ αὐταὶ συμβάσεις ἀπὸ ὅ,τι δίδει ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ἐπίσης, ὅτι ὑπεχρεώθημεν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ θεμάτων ξένων πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Ὅταν ἀνεφέρθημεν εἰς τὸν τρόπον κυρώσεως καὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν ὑπογραφεισῶν συμβάσεων. Τοῦτο ὅμως ἐθεμελίωνε τὰς ἐπικρίσεις μας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν ὡρισμένους ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν «εὐημερίαν» θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ αὔξησις καταναλώσεως κρέατος μεταξὺ τῶν ἐτῶν 50–59, ἐὰν συγκρίνῃ ὅμως τὰς καταναλωθείσας ποσότητας τὸ ἔτος 1958 καὶ τὸ 1959 θὰ ἴδῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία αὔξησις. Καὶ ἑπομένως εἰς οὐδὲν ὠφέλησεν ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἐπιχειρήματος.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§60Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόθεσίς μας εἶναι νὰ μὴ κωλυσιεργοῦμεν εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς δεχόμεθα τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ εἴμεθα σύμφωνοι νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ γίνῃ διεξοδικὴ συζήτησις κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τοὺς ὑποβαλλόντας τὴν πρότασιν, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῆς διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Χθὲς ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας, διότι πράγματι ὑπῆρχε, κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, ἐλάχιστος ἀριθμὸς βουλευτῶν. Σήμερον, ὅμως, δὲν δικαιολογεῖται τοιαύτη πρότασις, δεδομένου, ὅτι τὸ Σῶμα εὑρίσκεται ἐν πλήρῃ ἀπαρτίᾳ. Ἡ ἐπιμονὴ εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν δὲν θὰ ἔχῃ κανένα ἄλλον λόγον, παρὰ τὴν κωλυσιεργίαν.

§62Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑποβολὴ τῆς προτάσεως δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς διαπιστώσεως ἐλλείψεως ἀπαρτίας, δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία αὐτὴν τὴν στιγμήν. Οὔτε ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς παρακωλύσεως τοῦ ἔργου τοῦ Σώματος. Ἡ πτέρυξ ἄλλωστε αὐτή, οὐδέποτε ἠθέλησε νὰ χρησιμοποιήσῃ μέσα παρεμποδίζοντα τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος. Σκοπὸς τῆς προτάσεώς μας εἶναι, νὰ ἀναλάβῃ ἕκαστος τῶν συναδέλφων τὰς εὐθύνας του ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δοθέντος, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐξ ὁλοκλήρου, ἔχει ταχθῆ κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, δεχόμεθα νὰ ἀποσύρωμεν τὴν πρότασίν μας, ὑπὸ τὸν ὅρον, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μόνον κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ διεξαχθῇ συζήτησις εἰς τὴν αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, Αὐτό, νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀντικανονικόν. Καλύτερον εἶναι ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὁπότε ἴσως ἡ βʹ συζήτησις θὰ εἶναι τυπική.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀναβαλλομένης τῆς κατ’ ἄρθρον αʹ συζητήσεως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)