1961.05.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 101η

Τετάρτη 3 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως 99ης)1.5.61 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100)2.5.61.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99)1.5.61 συνεδριάσεως, ὡς καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100)2.5.61 τοιαύτης, ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Σ. Ἠλιοπούλου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Μπάρμπας, Π. Τσακιρίδης, Κ. Βενέτης, Λ. Σαραφιανός, Ι. Σπαθάρης, Μ. Μυριδάκης, Γ. Ἀνδρεάδης, Χ. Τσορλίνης, Σ. Κούνδουρος, Ι. Λύρας, Ι. Παπαρτεμίου, Α. Λιάκος, Σ. Περτσινίδης, Ι. Τζαμπάζης, Ε. Κωστελίδης καὶ Α. Ζούγκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης Νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64067)28.4.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἄρτης, μέχρι τοῦ ποσοῦ δραχ. 5.750.000. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Δ. Κόπανος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Δυτ. Φραγκίστης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Εὐρυτανίας κατάργησιν τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξακριβώσεως τῆς ἀπορίας τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του καὶ αἰτουμένου τὴν ἀνάκλησιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Πειραιεῖ καὶ Ἀθήναις Σαλαμινίων, αἰτουμένων, ὅπως ἡ νῆσος των ὑπαχθῇ, διοικητικῶς καὶ ἐκλογικῶς, εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Παγώνης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ὀργάνων Χωροφυλακῆς Ἐλασσόνος παρακολούθησίν του. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Μ. Κανιάρης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Θηβῶν συνεχιζομένην τρομοκρατίαν κατ’ ἀντιφρονούντων πολιτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, αἰτοῦσιν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως διὰ τὴν ἀρτίαν ὀργάνωσιν Δημοτικῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ. κ. Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐκ μέρους ταραξιῶν ἐκ διαφόρων χωρίων ἐπαρχίας Ἐλασσόνος τρομοκρατικὴν κατ’ αὐτῶν ἐπίθεσιν. Ἡ Ἕνωσις Ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν Στυλίδος αἰτεῖ ἀνάκλησιν ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ἐμπορίου περὶ εἰσαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μαυροκκλησίου–Νομοῦ Ἔβρου διαμαρτύρεται διὰ τὸ δῆθεν ἐνδιαφέρον τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. διὰ τῶν ἑκάστοτε ἀποστελλομένων ἐγγράφων εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Ὁ κ. Χρ. Χρηστάκης κρατούμενος φυλακῶν Αἰγίνης αἰτεῖ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας καὶ κατάργησιν τῶν νόμων 509, 375 κλπ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἁγίου Κηρύκου Ἰκαρίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ναυαγήσασαν συμφωνίαν μεταξὺ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας ἀναπήρων πολέμου καὶ τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος πρὸς ἵδρυσιν Λουτροθεραπευτηρίου πρὸς θεραπείαν τῶν θυμάτων μελῶν του κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4733)31.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1812 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Ἀρβανιτάκι, σχετικῶς μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ταμείου Συντάξεως καὶ Αὐτασφαλίσεως Ὑγειονομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Κατὰ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Ν. Δ. 3348)55 ἐν περιπτώσει παραβάσεώς τινὸς ἐκ τῶν σημειουμένων ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, δύναται τὸ Ταμεῖον διὰ τῆς παρ’ αὐτῷ λειτουργούσης Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἐπιβάλῃ ἀνεξαρτήτως τῶν ποινικῶν εὐθυνῶν καὶ χρηματικὴν διοικητικὴν ποινὴν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 3.000 ἐν ὑποτροπῇ δὲ μέχρι τοῦ πενταπλασίου τοῦ ποσοῦ τούτου. Κατὰ τῆς πράξεως τῆς Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως ταύτης ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου. 2) Κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος πᾶς ὅστις παραβαίνει τὰς ἑκάστοτε ἰσχυούσας περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν πόρων τοῦ Ταμείου διατάξεις τιμωρεῖται διὰ τῆς ποινῆς τῆς ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 1373)44. 3) Κατὰ τὰς ἰσχυούσας περὶ ἰατροσήμου διατάξεις καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 40 ἐδ. 14 στοιχ. αʹ τοῦ Κ. Ν. 5945)34 ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 παράγρ. 9 τοῦ Ν. Δ. 3358)55 προβλέπεται μεταξὺ ἄλλων ὡς πόρος τοῦ Ταμείου καὶ ἰατρόσημον ἐπικολλώμενον ἐφ’ ἑκάστης συνταγῆς παρὰ τῶν ἐκδιδόντων ταύτας ἰατρῶν. Κατὰ συνέπειαν πᾶς ἰατρὸς παραβαίνων τὰς ὡς ἄνω διατάξεις, ἤτοι παραβαίνων τὴν ὑποχρέωσίν του περὶ ἐπικολλήσεως ἰατροσήμου εἰς τὰς συνταγάς του, ὑπόκειται εἰς τὰς κυρώσεις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. Δ. 3348)55. 4) Ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ εἶναι πενταμελής, ἤτοι ἀποτελεῖται ἐκ τριῶν (3) μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου. Τὰ μέλη ταῦτα δὲν δικαιοῦνται ἀποδοχῶν εἰ μὴ ἐξόδων κινήσεως. 5) Κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐπεβλήθησαν ἐπὶ παραβάσει τῶν ὡς ἄνω διατάξεων πρόστιμα εἰς 228 ἰατρούς. Ταῦτα κυμαίνονται ἀπὸ δραχ. 50–200 καὶ εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις ὑπερέβησαν τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1807 τοῦ βιβλίου Ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῶν διατάξεων τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος» ἀπέβλεψε βασικῶς εἰς τὴν καθιέρωσιν περιορισμῶν τόσον διὰ τὴν κατάληψιν ἰατρικῶν θέσεων εἰς τὰς περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ὑπὸ τῶν ἐξερχομένων ἐφεξῆς ἐκ τῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν ὅσον καὶ εἰς τὴν ἐκ μέρους τούτων ἄσκησιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὰς αὐτὰς ὡς ἄνω περιφερείας ἐπὶ τῷ σκοπῷ προωθήσεως αὐτῶν εἰς τὴν περιφέρειαν. Οἱ νέοι οὗτοι ἰατροὶ διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ καταλάβουν ἰατρικὴν θέσιν εἰς τὰς περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ Θεσσαλονίκης ἢ νὰ δικαιωθοῦν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς ταύτας ὑποχρεοῦνται νὰ ἔχωσι προηγουμένως ἀσκηθῆ ἐπὶ ἓν ἔτος τοὐλάχιστον εἰς περιφερειακὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπηρετήσει ἐπὶ διετίαν τοὐλάχιστον εἰς τὴν ὕπαιθρον εἴτε ἀσκοῦντες ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα, εἴτε ὑφ’ οἱανδήποτε ὑπαλληλικὴν σχέσιν. Συνεπῶς οἱ ἀνωτέρω περιορισμοὶ καὶ ὑποχρεώσεις ἀφοροῦν τοὺς ἰατροὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν νέων ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπιδοθοῦν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν μελέτην διὰ τὴν ἔρευναν τῶν προόδων καὶ τῶν ἐξελίξεων τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος πρὸς βιοπορισμόν, δὲν ὑπόκεινται εἰς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν περιφέρειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3349)3.3.61 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἰατρὸς Γεώργιος Λειβαδίτης, μόνιμος ὑπάλληλος ἐπὶ 4ῳ βαθμῷ (Τμηματάρχης αʹ) τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὑπηρετῶν παρὰ τῷ Ὑγειονομικῷ Κέντρῳ Ἀττικῆς, κατέχει καὶ τὴν παρὰ τοῖς Σ.Ε.Κ. θέσιν, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)17.2.1961 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2049) 52 (ἀντίγραφον ἐπισυνάπτεται), τηρηθείσης ἐν προκειμένῳ τῆς προβλεπομένης διαδικασίας. Αἱ σχετικαὶ διατάξεις, αἱ προβλέπουσαι τὴν κατοχὴν ἑτέρας θέσεως παρὰ ἰατροῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, εἶναι τοῦ Ν. 2276)52 ἄρθρον 3 παρ. 2 (Φ.Ε.Κ. 300)Αʹ)52), τοῦ Ν. 3319)55 ἄρθρον μόνον παρ. 3 (Φ.Ε.Κ. 207)Αʹ)55) καὶ τοῦ Ν. 3796)57 ἄρθρον 17 παρ. 7 (Φ.Ε.Κ. 261)Αʹ)57). Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν. 2049)52

Συνεδρίασις τῆς 17.2.1961 Ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 23 Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 17ην τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου 1961, ἡμέραν Παρασκευὴν καὶ ὥραν 14.40′ εἰς τὸ Κατάστημα τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς (Λεωφόρος Ἀλεξάνδρας 196) συνῆλθεν ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Νόμου 1845)51 ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως διὰ τοῦ νόμου 2049)52 προβλεπομένη ἐπιτροπὴ καὶ ἀποτελουμένη ἐκ τῶν κ. κ. 1) Ι. Καλλιμοπούλου, Προέδρου Πρωτοδικῶν, ὡς Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, 2) Σταθακοπούλου Νικολάου, ἐκπροσώπου τοῦ Ι.Σ.Α., 3) Χατζηϊωάννου Δημ., ἐκπροσώπου τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ 4) Θωμᾶ Κατσάκου, Νομιάτρου Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς, ὡς Εἰσηγητοῦ, ἄνευ ψήφου, καθὼς ὁ νόμος ὁρίζει. Ὡς Γραμματεὺς παρίσταται ὁ κ. Κούκιος Κωνσταντῖνος, ὑπάλληλος τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς, ὁρισθεὶς ὑπὸ τοῦ κ. Διευθυντοῦ τοῦ ὡς ἄνω Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 164)29.10.1956 Ἡμερησίας Διαταγῆς αὐτοῦ. Θέμα: «Διατήρησις καὶ δευτέρας ἰατρικῆς θέσεως ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ Λειβαδίτη Γεωργίου». Ἀρχομένης τῆς συνεδριάσεως, τὸν λόγον λαμβάνει ὁ ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Εἰσηγητὴς Νομίατρος κ. Κατσάκος, ὅστις εἰσηγεῖται τὰ κατὰ νόμον. Σκεφθεῖσα κατὰ νόμον Ἐπειδὴ νομίμως φέρεται πρὸς συζήτησιν ἡ ὑπὸ κρίσιν αἴτησις τοῦ ἰατροῦ Λειβαδίτη Γεωργίου μετὰ καταβολὴν τοῦ νομίμου παραβόλου ὡς δείκνυται ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ....... γραμματίου εἰσπράξεως τοῦ Ι.Σ.Α. Ἐπειδὴ ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως τῆς ὑποθέσεως προέκυψεν, ὅτι ὁ αἰτῶν ἰατρὸς κατέχει μίαν ἰατρικὴν θέσιν, ἣν θεωρεῖ κυρίαν παρὰ τῷ Ὑγειονομικῷ Κέντρῳ Ἀττικῆς καὶ ἑτέραν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Ι. Σ. Πειραιῶς παρὰ τοῖς Σ.Ε.Κ. (ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα), ἐπίσης ἐκ τῆς αὐτῆς διαδικασίας προέκυψεν, ὅτι ἐν τῇ περιφερείᾳ Ι. Σ. Πειραιῶς δὲν ὑφίσταται ἄλλος ἰατρὸς τῆς αὐτῆς εἰδικότητος (Παθολόγος) ἐπιθυμῶν νὰ καταλάβῃ τὴν ὡς ἄνω θέσιν. Ἑτέρωθεν, κατὰ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. 3796)57 ἐπιτρέπεται ἡ κατοχὴ πλειόνων μιᾶς θέσεως ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν περιφέρειαν ἔνθα ἡ θέσις δὲν ὑφίσταται ἄλλος ἰατρὸς τῆς αὐτῆς εἰδικότητος κλπ. Μετὰ ταῦτα, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ ἀνωτέρω ἰατρὸς ἀπὸ μακροῦ κατέχει τὴν ἐν λόγῳ θέσιν καὶ παρὰ ταῦτα ὁ Ι. Σ. Πειραιῶς δὲν διεφιλονίκησε ταύτην τοῦθ’ ὅπερ τεκμηριοῖ τὴν ἀνυπαρξίαν ἄλλου ἰατροῦ τῆς περιφερείας Πειραιῶς ἐπιθυμοῦντος νὰ καταλάβῃ ταύτην δέον νὰ κριθῇ, ὅτι ὁ αἰτῶν νομίμως κατέχει καὶ δύναται νὰ κατέχῃ τὴν ἐν λόγῳ θέσιν. Διὰ ταῦτα Ἀποφαίνεται, ὅτι ὁ αἰτῶν ἰατρὸς Γεώργ. Λειβαδίτης δύναται νὰ κατέχῃ πρὸς τῇ ἣν κατέχει θέσει ἰατροῦ Παθολόγου παρὰ τῷ Ὑγειονομικῷ Κέντρῳ Ἀττικῆς καὶ τὴν τοιαύτην παρὰ τῷ Πολυϊατρείῳ τῶν Σ.Ε.Κ. Πειραιῶς. Ἐκρίθη καὶ ἀπεφασίσθη καὶ ἐξεδόθη αὐθημερόν. Μεθ’ ὃ λύεται ἡ συνεδρίασις περὶ ὥραν 15.30′.

Ὁ Πρόεδρος

Ι. ΚΑΛΛΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Ι.Σ.Α.

Μ. ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ Εἰσηγητὴς

Θ. ΚΑΤΣΑΚΟΣ

Ὁ Ἐκπρόσωπος τῶν Σ.Ε.Κ.

Δ. ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ

Ὁ Γραμματεὺς

Κ. ΚΟΥΚΙΟΣ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἀθῆναι τῇ 22.7.61

Ὁ Γραμματεὺς

Κ. ΚΟΥΚΙΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπὸ τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου σχετικῶς μὲ τὴν σύναψιν συμβάσεως τῶν ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης ἰδιωτικῶν Κλινικῶν καὶ τοῦ Ι.Κ.Α. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ σύναψις ἢ μὴ συμβάσεων τῶν ἰδιωτικῶν Κλινικῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ἢ ἑτέρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἶναι θέμα ἀναγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτῶν τούτων τῶν Ὀργανισμῶν καὶ τῶν περὶ ὧν θὰ πρόκειται ἰδιωτικῶν Κλινικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3361)3.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1597 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Τ.Σ.Α. Μαγνησίας κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 21.7.1959 ἔκρινεν, ὅτι ἡ ὑπὸ τῆς Κοινότητος Κατηχωρίου αἰτηθεῖσα προέκτασις τῆς ἀστικῆς γραμμῆς Βόλου–Προφήτου Ἠλία κατὰ 3,5 εἰσέτι χιλιόμετρα θὰ ἦτο ἀσύμφορος διὰ τὴν Κοινότητα. Διότι διὰ τῶν 4 ἡμερησίως ἀστικῶν δρομολογίων τὰ ὁποῖα ἐζήτησε ὁ παραστὰς κατὰ τὴν συνεδρίασιν Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἡ συγκοινωνιακὴ ἐξυπηρέτησις ταύτης θὰ καθίστατο λίαν πλημμελὴς ἀφοῦ ἀπαγορευομένης πλέον ἐφεξῆς τῆς προσλήψεως ἐπιβατῶν ὑπὸ τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων, ἡ Κοινότης θὰ ἀπεστερεῖτο τῶν 13 ἡμερησίως, ἐκεῖθεν διερχομένων δρομολογίων τῶν γραμμῶν Βόλου–Πορταριᾶς–Ζαγορᾶς, ἔτι δὲ καὶ τῶν 4 τοπικῶν τοιούτων, τὰ ὁποῖα προθύμως ἀπεδέχθη νὰ καθιερωθῇ ὁ παραστὰς ἐπίσης εἰς τὴν συνεδρίασιν Πρόεδρος τοῦ 29ου ΚΤΕΛ. Ἡ Κοινότης δὲν ἀπεδέχθη αὐτὴν τὴν λύσιν. Καθίσταται ὅθεν προφανές, ὅτι τὸ θέμα ἐντοπίζεται εἰς τὸ οἰκονομικὸν μέρος. Ὑποθέτει δηλαδὴ ἡ Κοινότης, ὅτι προεκτεινομένης μέχρις ἐκεῖ τῆς ὑπ’ ὄψιν ἀστικῆς γραμμῆς θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου τῆς ἀστικῆς νὰ εἶναι σημαντικῶς κατωτέρα τῆς τιμῆς τῶν 4,10 δραχ., ἡ ὁποία ἰσχύει σήμερον διὰ τὰ λεωφορεῖα τῆς ὑπεραστικῆς. Τοιαύτη ὅμως ἐλπὶς δὲν ὑφίσταται διότι: α) Χάριν τῶν οἰκονομικῶς ἀδυνάτων κατοίκων Κατηχωρίου, Πορταριᾶς, Σταγιαστῶν καὶ τῶν παρὰ τὴν ὁδικὴν ἀρτηρίαν Βόλου– Πορταριᾶς οἰκισμῶν ἐπεξετάθη ἀπὸ τοῦ 1952 ἡ γραμμὴ Βόλου–Ἄνω Βόλου κατὰ 4,1 χιλιόμ. ἤτοι τοῦ νῦν τέρματος Προφήτου Ἠλία, εἰς ἀπόστασιν 7,5 χιλιομ. ἀπὸ τοῦ Βόλου. β) Ὅτε κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 144885)16.5.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου αἱ τιμαὶ τῶν εἰσιτηρίων λόγῳ ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς ηὐξήθησαν, τὸ Γραφεῖον Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν Βόλου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1189)21.1.55 ἀναφορᾶς του ἐπρότεινε τὴν μείωσιν τῶν εἰσιτηρίων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς, οὕτω δὲ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 145348)4.6.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου, πλὴν ἄλλων ὑπεβιβάσθη καὶ ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου Βόλου–Προφ. Ἠλία ἀπὸ 3 δραχ. εἰς 2 μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ καλύπτωνται τὰ ἔξοδα τῆς τότε γενομένης προεκτάσεως. Καθίσταται ὅθεν προφανές, ὅτι ἡ κάλυψις τῶν δαπανῶν κυκλοφορίας μιᾶς εἰσέτι κατὰ 3,5 χιλμ. προεκτάσεως τῆς περὶ ἧς πρόκειται γραμμῆς μὲ κίνησιν μονόπλευρον καὶ ὑπὸ τῆς Κοινότητος προβλεπομένης λίαν χαμηλῆς οὐδαμῶς δὲ ὑπερτέραν τῆς σημερινῆς, θ’ ἀπαιτήσῃ τιμὴν εἰσιτηρίου ἐπουσιωδῶς διαφέρουσαν τῶν 4 δραχ. οὕτω δὲ πάλιν οἱ κάτοικοι τοῦ Κατηχωρίου ὄντες, καθ’ ὁμολογίαν, ἐκ Κοινότητος οὐχὶ εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν θὰ ἐξακολουθήσουν ὁδεύοντες πεζῇ πρὸς τὸ τέρμα Προφ. Ἠλία χάριν οἰκονομίας. Τέλος ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου θὰ συνεπήγετο ἀσφαλῶς καὶ ἄλλας παρομοίας φύσεως ἀξιώσεις, ὁπότε (ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν δύναται νὰ καταστῇ νοητὴ ὡς ἀστικὴ συγκοινωνία, τοιαύτη διεξαγομένη μὲ 4 δρομολόγια ἡμερησίως) ἡ ἀντιμετώπισις αἰχμῶν ζητήσεως ταὐτοχρόνως παρουσιαζομένων ὄχι μόνον εἰς τὰς ἐσωτερικὰς γραμμὰς τῆς πόλεως ἀλλὰ καὶ εἰς πληθώραν μεμακρυσμένων καὶ ἀγόνων τοποθεσιῶν θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα ἢ τὴν πλημμελῆ ἐξυπηρέτησιν τῶν οὐσιαστικῶν ἀναγκῶν τῆς πόλεως ἢ τὴν προσθήκην καὶ ἄλλων λεωφορείων μὲ βεβαίαν πλέον τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων (ἐκκρεμεῖ ἤδη ἀπὸ μακροῦ σχετικὴ αἴτησις τοῦ ΚΤΕΛ) τὴν ὁποίαν ἡ πόλις δὲν θὰ δεχθῇ πρὸς κάλυψιν ἐλλειμμάτων ἀγόνων γραμμῶν, ἢ τέλος ἐν περιπτώσει προσθήκης καὶ ἄλλων λεωφορείων ἄνευ αὐξήσεως τῶν τιμῶν, τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πόλεως εὑρισκομένων σήμερον εἰς ἀρίστην ἀπὸ πάσης πλευρᾶς κατάστασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3742)11.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1648 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διαπλάτυνσις καὶ ριζικὴ ἀνακαίνισις τῆς ὁδοῦ Μεσογείων εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης λόγῳ τῶν πολλῶν προβλημάτων, μὲ τὰ ὁποῖα συνδέεται ἡ ριζικὴ ἀνακατασκευή της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11325)27.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 642 π. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ βασικὸν ὁδικὸν δίκτυον Πελοποννήσου τοῦ πενταετοῦς προγράμματος προβλέπει τὴν κατὰ τὸν συντομώτερον τρόπον σύνδεσιν τοῦ Πύργου μετὰ Κυπαρισσίας καὶ ἐκεῖθεν διὰ ἀρτηρίαν Τριπόλεως–Καλαμῶν (ἥτις εἶναι ἤδη κατασκευασμένη) πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς κυκλοφορίας τόσον πρὸς Καλάμας ὅσον καὶ πρὸς Τρίπολιν. Ἡ σύνδεσις τῆς Κυπαρισσίας διὰ Λευτεκάδος–Ραφτοπούλου–Λυπουδασίου–Τριπύλης–Κεφαλοβρύσου– Πλατανοβρύσης–Ἀριστομένους–Στρεφίου κλπ. Μεσσήνης–Καλαμάτας δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ βασικὸν δίκτυον διότι ἐπιμηκύνει τὸ ἐν λόγῳ δίκτυον χωρὶς νὰ συντρέχουν πρὸς τοῦτο οἱ λόγοι οἱ καθορίζοντες τὰς χαράξεις τῶν ὁδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1681 ἐ. ἔ. ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1340 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη περὶ ἀνάγκης κατασκευῆς παραλιακῆς ἀποβάθρας καὶ ἐπεκτάσεως ὑφισταμένης προβλῆτος εἰς λιμένα Κύμης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ ἔσοδα τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου ἐκ τοῦ προϊόντος τῶν εἰσπράξεων τέλους ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων βάσει Ν. Δ. 3878) 58 πρὸς ἐξυπηρέτησιν δανείου 1.300.000 καλύπτουν τὸ ἀπαιτούμενον ποσόν, ὅπερ μετὰ τῶν διατιθεμένων ἰδίων πόρων ἐξ 900.000 δραχ. δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἐξ ὁλοκλήρου ἐκτέλεσις κατασκευῆς ἔργων προϋπολογισμοῦ δραχ. 2.200.000. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1166)21.12.60 ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου ἐνεκρίθη δάνειον δραχ. 1.300.000. Ἤδη ἔχει συνταχθῆ μελέτη κατασκευῆς ἐπὶ τοῦ παρόντος τοῦ ἀναγκαίου κρηπιδώματος πλευρίσεως τῶν πλοίων, ἥτις τελεῖ ὑπὸ ἔγκρισιν, μετὰ τὴν ὁποίαν κατόπιν δημοπρατήσεως τῶν ἔργων, θὰ ἐξασφαλισθῇ μετ’ ἀσφαλείας, ἡ περαίωσις τοῦ ἔργου μέχρι τέλους τοῦ ἔτους. Ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν ἐξ ὀγκολίθων τῶν ἐξωτερικῶν ἔργων τεχνικῶς ἐπὶ τοῦ παρόντος δύναται ν’ ἀναβληθῇ προκειμένου νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ μέλλοντι καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ἡ ἀνάγκη κατασκευῆς συντηρήσεως τῶν ἔργων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4813)3.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1814 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ὁδοὺς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων δὲν εἶναι ἁρμόδιον. 2) Διὰ τὰς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου ἀνηκούσας ὁδούς, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1959 ἐπρότεινα καὶ ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς εἰδικὴ διάταξις περιεχομένη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3990) 59 Νομοθετικὸν Διάταγμα, δι’ ἧς προβλέπονται ποινικαὶ κυρώσεις ἔχουσαι οὕτω: «Ἄρθρον 13ον. Πᾶσα τομὴ ἢ ἐκσκαφὴ ὁδοστρώματος, ἐρείσματος ἢ πεζοδρομίου ἐθνικῆς, ἐπαρχιακῆς, δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ὁδοῦ ἀπαραίτητος διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργου παρ’ οἱασδήποτε Ἐπιχειρήσεως Κοινῆς Ὠφελείας, Ὀργανισμοῦ ἢ Νομικοῦ ἢ Φυσικοῦ Προσώπου (Ο.Τ.Ε., Δ.Ε.Η., Ἑταιρείας Ὑδάτων, Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτροπαραγωγῆς, Δημοτικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Ἀεριόφωτος, Ο.Α.Π. κλπ.) ἐνεργεῖται μόνον κατόπιν ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων ἢ τοῦ ἁρμοδίου Δήμου ἢ Κοινότητος κατὰ περίπτωσιν, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὁ χρόνος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐνεργῆται πλήρης ἀποκατάστασις τῆς φθορᾶς τοῦ ὁδοστρώματος ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ἢ τοῦ προσώπου, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὁποίου ἐκτελεῖται τὸ ἔργον. Ἐν περιπτώσει παραβάσεως τῆς ὡς ἄνω διατάξεως οἵ τε ἁρμόδιοι διευθυνταὶ τῶν ὡς ἄνω Ἐπιχειρήσεων ἢ Νομικῶν Προσώπων καὶ οἱ ἐργολῆπται οἱ ἐκτελοῦντες τὰ ἔργα ἐκ τῆς κατασκευῆς τῶν ὁποίων προεκλήθη φθορά, τιμωροῦνται διὰ τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 458 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος προβλεπομένων ποινῶν. Αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων ἢ Δῆμοι καὶ Κοινότητες, δύνανται, μετὰ παρέλευσιν τῆς ἐν τῇ ἀδείᾳ ὁρισθείσης προθεσμίας, νὰ ἀποκαθιστῶσι τὰς προσγενομένας ἑκάστοτε φθοράς, τῆς σχετικῆς δαπάνης καταλογιζομένης εἰς βάρος τοῦ ὑποχρέου ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Νομομηχανικοῦ ἢ τεχνικοῦ ὑπαλλήλου τῆς ΤΥΔΚ κατὰ περίπτωσιν». Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3941)15.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1687 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Κομοτινῆς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8024)12)61 ἀναφορᾶς τοῦ κ. Νομάρχου Ροδόπης, πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 20 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΓΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΡΟΔΟΠΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 8024. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος Εἰς Θεσσαλονίκην Θέμα: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2100)23.3.61 διαταγῆς. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν διὰ τῆς ἐν θέματι Ὑμετέρας ἐρώτησιν βουλευτῶν πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς κλπ. «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Κομοτινῆς», μετ’ ἀντιγράφου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)31.3.61 πράξεως τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου καὶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπεκτάσεως τοῦ ὡς ἀνωτέρω Διδακτηρίου, τὸ ὅλον θέμα ὅμως ἐκαλύφθη προσωρινῶς διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς αἰθούσης τελετῶν, ἀλλὰ κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε αὕτη νὰ χρησιμοποιῆται, κατὰ περιστάσεις, ὡς αἴθουσα τελετῶν ἢ ὡς τρεῖς αἴθουσαι διδασκαλίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπεκτάσεως δι’ ἀνεγέρσεως νέας πτέρυγος ἐκ 4 αἰθουσῶν κλπ., ἔχει ἐγκριθῆ ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου τοῦ Νομοῦ Ροδόπης τὸ ποσὸν τῶν 900 χιλιάδων δραχμῶν, συντόμως δὲ θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς ὡς ἀνωτέρω νέας πτέρυγος. Ἐν Κομοτινῇ τῇ 12 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Νομάρχης

ΚΩΝΣΤ. ΚΟΥΤΟΥΡΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4437)23.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1770 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα καὶ λοιπῶν περὶ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγίας Παρασκευῆς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 10412)20.4.1961 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Χαλκιδικῆς πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ἀριθ. 10412 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2282)28.3.1961 διαταγῆς Ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 ἐρωτήσεως βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. κ. κ. Ε. Ρήγα καὶ λοιπῶν περὶ τῶν ζημιῶν καὶ προστατευτικῶν μέτρων τοῦ ἀνεγερθέντος Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγ. Παρασκευῆς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Νομοῦ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ προστατευτικοῦ τοίχου τοῦ προαυλίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγ. Παρασκευῆς θέλει ἐπιληφθῇ τὸ καθ’ ἡμᾶς Νομαρχιακὸν Ταμεῖον κατὰ τὸ διανυόμενον ἔτος 1961 καὶ ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῆς χορηγουμένης πιστώσεως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Νομαρχῶν Χαλκιδικῆς

Σ. ΤΕΤΟΥΛΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 145642)4863)12.4.61 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1717 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀποφασισθεῖσαι ἐνισχύσεις εἰς τρόφιμα καὶ δάνεια συντηρήσεως διὰ τοὺς ἐκ περονοσπόρου πληγέντας ἀμπελοκαλλιεργητὰς Κρήτης, χορηγοῦνται εἰς ἅπαντας τοὺς ἀμπελοκαλλιεργητὰς τοὺς πληροῦντας τὰς καθορισθείσας διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἐνισχύσεων τούτων προϋποθέσεις καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν οὗτοι εἶναι συνεταιρισμένοι ἢ μή. Ἐὰν ὅμως ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου ἐνήργησε, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, εἰς ἐνίας περιπτώσεις καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ἡμετέρων διαταγῶν, παρακαλοῦμεν, ὅπως τεθῶσιν ὑπ’ ὄψει ἡμῶν αἱ περιπτώσεις αὗται (ὀνοματεπώνυμον καὶ κατοικία κακῶς περιληφθέντων εἰς τοὺς πίνακας τῶν ἐνισχυτέων ἢ κακῶς μὴ περιληφθέντων) ἵνα ἐνεργήσωμεν ὅ,τι δεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1684)11.3.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Παπαδοπούλου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3938)15.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ἤδη λάβει καὶ συνεχῶς λαμβάνει μέτρα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς ἀγροτικῆς περιοχῆς Κ. Νευροκοπίου τοῦ Νομοῦ Δράμας ὡς τοῦτο πράττει δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐπικράτειαν ἄνευ διακρίσεως, οὐδόλως δὲ εὐσταθοῦν τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, ὅτι ἐλλείπει τὸ Κρατικὸν ἐνδιαφέρον καὶ ἡ ὀργάνωσις. Πρὸς ἐνίσχυσιν δὲ τούτου γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 1) Δάση. Ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν δασῶν τῆς περιφερείας Κ. Νευροκοπίου γίνεται κατὰ πρῶτον λόγον ὑπὸ τῶν Συνεταιρισμῶν ὑλοτόμων καὶ ἐν ἀδυναμίᾳ τούτων ὑπὸ Δασεμπόρων. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς εἰς ξυλείαν ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν ὡς μᾶς ἀνέφερον αἱ ὑπηρεσίαι μας αὗται καλύπτονται ἀπολύτως. 2) Κτηνοτροφία. Ἡ κτηνοτροφία τῆς περιοχῆς Κ. Νευροκοπίου κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη παρουσιάζει συνεχῆ βελτιωτικὴν ἄνοδον κατόπιν τῶν χορηγουμένων ἐπαρκῶν πιστώσεων ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὰς ὑπηρεσίας ὡς καὶ ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε. ὑπὸ μορφὴν δανείου πρὸς τοὺς παραγωγούς. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν τῶν ἀγελάδων τῆς περιοχῆς διετέθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἕνδεκα (11) ταῦροι φυλῆς Ζέρσεϋ δωρεὰν εἰς διαφόρους Κοινότητας. Οἱ ταῦροι οὗτοι ἐπιδοτοῦνται κατ’ ἔτος διὰ δραχ. 1.500 ἕκαστος. Ἡ τεχνητὴ γονιμοποίησις ἐφηρμόσθη τὸ πρῶτον εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην κατὰ τὸ ἔτος 1960 καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐργασιῶν τοῦ προγράμματος ἵνα κατὰ τὸ δυνατὸν περιλάβῃ περισσοτέρους συνοικισμοὺς καὶ ἐξυπηρετήσῃ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀγελάδων. Ὁμοίως μερίμνῃ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας καὶ διὰ δανείου τῆς Α.Τ.Ε. διετέθησαν κριοὶ φυλῆς Μυτιλήνης διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑπαρχόντων ποιμνίων τῆς περιοχῆς. Ἐπίσης διὰ τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων τῆς Ὀρεινῆς Οἰκονομίας καὶ διὰ δανείων τῆς Α.Τ.Ε. κατεσκευάσθησαν καὶ ἐβελτιώθησαν διάφορα κτηνοτροφικὰ κτίσματα ὡς ἀποθῆκαι, σταῦλοι, ὑπόστεγα, σκέπαστρα, ποτίστραι κλπ. Ὁμοίως προχωρεῖ ἡ καλλιέργεια κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν. Γενικῶς τὸ κτηνοτροφικὸν κεφάλαιον ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος παρουσιάζει μίαν αἰσθητὴν καὶ σταθερὰν πρόοδον εἰς τὴν περιοχὴν κάτω Νευροκοπίου βάσει τοῦ ἐφαρμοζομένου κυβερνητικοῦ προγράμματος. 3) Ἐγγειοβελτιωτικὰ Ἔργα. Διὰ τοῦ προγράμματος παραμεθορίων περιοχῶν μικρῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων κλπ. ἐξετελέσθη πλῆθος ἔργων ἀρδευτικῶν, ἐκχερσώσεων, ἐκθαμνώσεων, ὁδοποιΐας ἐξυγιαντικῶν κλπ. Ὁ χείμαρρος Κ. Νευροκοπίου ὅστις μέχρι τοῦ 1957 ἐπροξένει σημαντικὰς ζημίας διηυθετήθη ἤδη. Ἐπὶ πλέον δὲ κατεσκευάσθη καὶ περιφερειακὴ συλλεκτήριος τάφρος χειμάρρου Βαθυτόπου μήκους 3,5 χιλιομέτρων καὶ οὕτω ὁλόκληρον σχεδὸν τὸ λεκανοπέδιον ἐπροστατεύθη ἐκ τῶν πλημμυρῶν. Μὲ τὸ μελετώμενον δὲ ἔργον κατασκευῆς σήραγγος ὑπογείου δοθέντος, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνοικτὴ δίοδος πρὸς ταχυτέραν ἀποχέτευσιν τῶν ὑδάτων θὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ θέμα τῶν πλημμυρῶν. Ἐπὶ πλέον γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει ἀνατεθῆ εἰς ἑταιρείαν ἡ ὁριστικὴ μελέτη ἀξιοποιήσεως ἀρδευτικῶς τοῦ Λεκανοπεδίου Κ. Νευροκοπίου. Τὸ ὑδροαρδευτικὸν ἔργον χωρίου Νευροκοπίου ἤρχισεν ἤδη ἀπὸ τριμήνου καὶ προχωρεῖ ἐνταχθὲν εἰς τὸ πρόγραμμα μεγαλυτέρων ἔργων τῆς Νομαρχίας Δράμας. Εἰς τὸ αὐτὸ πρόγραμμα περιλαμβάνεται καὶ ἤρχισεν τὸ ἔργον ἀξιοποιήσεως βοσκοτόπων Ὀχυροῦ διὰ κατασκευῆς ὀμβροδεξαμενῆς 600 περίπου κυβικῶν μέτρων πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. 4) Διανομὴ Γαιῶν. Ὡς μᾶς ἀνεφέρθη δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι ἐκτάσεις δι’ ἐκχέρσωσιν καὶ διανομὴν πρὸς γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι τὰ κάτωθι: α) Αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Διοικητοῦ καὶ Ὑποδιοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καθωρίσθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39) 11.1.1949 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8)1949 Φ.Ε.Κ. (τεῦχος Αʹ). Διὰ τῆς ἐν λόγῳ πράξεως αἱ ἀποδοχαὶ αὐτῶν ἐξωμοιώθησαν ἀντιστοίχως πρὸς τὰς πάσης φύσεως ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ καὶ Ὑποδιοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος αὗται δὲ ἔχουν καθορισθῆ διὰ τῆς ἀπὸ 10.7.1946 ἀποφάσεως τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τῆς τελευταίας ταύτης ἀποφάσεως αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Διοικητοῦ καὶ Ὑποδιοικητοῦ καθωρίσθησαν ἴσαι πρὸς τὰς ἀποδοχὰς Ὑπουργοῦ ἔχοντος τὴν ἰδιότητα βουλευτοῦ, προσαυξανόμεναι διὰ τοῦ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος καὶ δι’ ἐπιδόματος γάμου 10%, ἐπιδόματος δι’ ἕκαστον τέκνον 5% μέχρις ἀναλήψεως παρ’ αὐτῶν ἐργασίας ἢ μέχρις ἐνηλικιώσεως διὰ τὰ ἄρρενα καὶ ἀποκαταστάσεως διὰ τὰ θήλεα, ὡς καὶ δι’ ἐπιδόματος πολυετοῦς ὑπηρεσίας. Πλέον τούτων προβλέπει αὕτη ἴσον ποσὸν πρὸς τὸ σύνολον τῶς ὡς ἄνω ἀποδοχῶν ὡς ἔξοδα παραστάσεως. Μέχρι 31.7.1957 ἐνηργεῖτο ἔκπτωσις ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω κατὰ 25% ἥτις ἔκτοτε ἔπαυσε νὰ ἐνεργῆται. β) Βάσει τῶν ἀνωτέρω αἱ μηνιαῖαι ἀποδοχαὶ τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συμπεριλαμβανομένων εἰς ταύτας τῶν πάσης φύσεως ἐπιδομάτων καὶ τῶν ἐξόδων παραστάσεως ἀνέρχονται:

γ) Ἡ κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐπιβάρυνσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐκ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ κ. Διοικητοῦ ἀνῆλθεν ἀναλυτικῶς ὡς κάτωθι: 1) Ἐκ μισθῶν 13,5 Χ 42.154 == 569.079 δραχ. 2) Ἐκ συμβουλίων (Ἐπιτροπὴ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Ἐπιτροπὴ Πιστώσεων Α.Τ.Ε.) 38.500 δραχ. 3) Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἀποδοχῶν καὶ μετ’ ἔκπτωσιν τῶν ὑπὲρ Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων κρατήσεων δραχ. 51.337) τοῦ χαρτοσήμου (δραχ. 3.038) ἐλογίσθη καὶ κατεβλήθη ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. φόρος μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν δυνάμει διατάξεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Α.Τ.Ε. δραχ. 457.292. 4) Ἡμερήσιαι ἀποζημιώσεις ἐκτὸς ἕδρας ἐν τῷ ἐσωτερικῷ δραχ. (400 ἡμερησίως) 10.000. 5) Ἡμερήσιαι ἀποζημιώσεις κλπ. ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. δ) Ἡ ἀξία τῶν καυσίμων τοῦ αὐτοκινήτου Διοικήσεως διὰ τὸ ἔτος 1960 ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 23.000. Ἐπίσης διὰ φορολογίαν τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ κ. Διοικητοῦ κατεβλήθησαν δραχμαὶ 39.600 καὶ δι’ ἀσφάλιστρα 12.194. Ὁ μισθὸς τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ κ. Διοικητοῦ ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 3.288 μηνιαίως, πλέον 2.300 δραχμῶν μηνιαίως διὰ παγίαν ὑπερωριακὴν ἀποζημίωσιν, ἤτοι σύνολον 5.588 μηνιαίως. Ὁ ὁδηγὸς εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης. Εἰς τοῦτον, ἐξερχόμενον τῆς ἕδρας δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, καταβάλλεται ἡμερησία ἀποζημίωσις δραχ. 112 δι’ ἑκάστην διανυκτέρευσιν. ε) Αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Ὑποδιοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε. εἶναι ἴσαι πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ ταύτης. Διὰ τὸ 1960, δεδομένου, ὅτι οὗτος ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἔτους τούτου (12.3.60), τὰ ποσὰ τὰ καταβληθέντα διὰ μισθὸν αὐτοῦ καὶ ἐν γένει ἀποδοχὰς καὶ φορολογίαν ὑπὸ τῆς Τραπέζης, ἐλαττοῦνται ἀναλόγως. Ἐπίσης, τὰ ποσὰ ταῦτα, εἶναι μειωμένα ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι κατὰ τὸ 1960 οὔτε ἐπίδομα πολυετίας, οὔτε γάμου καὶ τέκνων ἐλάμβανεν οὗτος. Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Ὑποδιοικητοῦ ὑπάρχει ἐπίσης αὐτοκίνητον. Ἡ ἀξία τῶν ἀναλωθέντων καυσίμων ἀνῆλθεν διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν ἔτος εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 30.000, τὰ καταβληθέντα διὰ φορολογίαν εἰς δραχ. 12.480 καὶ δι’ ἀσφάλιστρα εἰς 9.403. Ὁ ὁδηγὸς τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ κ. Ὑποδιοικητοῦ εἶναι ἐπίσης μόνιμος ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης λαμβάνων μισθὸν κατὰ μῆνα 5.839 δραχ. πλέον δὲ τούτου παγίαν ὑπερωριακὴν ἀποζημίωσιν δραχ. 2.300. Εἰς τοῦτον ἐξερχόμενον τῆς ἕδρας του καταβάλλεται ἀποζημίωσις δραχ. 120 δι’ ἑκάστην διανυκτέρευσιν. στ) Σημειοῦμεν, ὅτι ὁ κ. Διοικητὴς λαμβάνει μηνιαίως ὡς τακτικὸς καθηγητὴς τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν τὸ ⅓ τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 5.230, αἵτινες ἀντιπροσωπεύουν τὰς μηνιαίας ἀποδοχὰς τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ, ἤτοι

Ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τούτου, ἐνεργοῦνται ποικίλαι κρατήσεις ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 418 μηνιαίως. Ὁ κ. Ὑποδιοικητὴς λαμβάνει μηνιαίως τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.000 διὰ τὴν συμμετοχήν του εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς ΑΓΡΕΞ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Ρήγα καὶ Ι. Ζαΐμη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου διαβιβασθεῖσαν καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1703 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Ρήγα, Ι. Ζαΐμη καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῶν ἐν παρ. βʹ, γʹ καὶ δʹ ταύτης διατυπουμένων ἐρωτημάτων, σχετικῶς τὰ ἀκόλουθα: 1. Αἱ ὑπὸ τῆς Ἡμετέρας Ὑπηρεσίας ἐκτελούμεναι ἐργασίαι συστάσεως δενδρώνων ἐπὶ ἀγόνων βραχωδῶν ἐκτάσεων, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως εἰδικῶν ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ πλαίσιον τῆς συμφωνίας καταβολῆς ἐπανορθώσεων ὑπὸ τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως. 2. Ἡ ὅλη ὡς ἄνω ἐργασία ἀφορᾷ: α) Τὴν σύνταξιν μελέτης, ἥτις ἐκτελεῖται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας. β) Τὴν διάνοιξιν τῶν ὀπῶν τοποθετήσεως τῶν ἐκρηκτικῶν ἥτις, ὡσαύτως, ἐκτελεῖται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας. γ) Τὴν δι’ ἐκρηκτικῶν γόμωσιν καὶ πυροδότησιν πρὸς δημιουργίαν τῶν λάκκων καὶ ρωγμῶν εἰς τὸ βραχῶδες ἔδαφος, ἥτις ἐκτελεῖται ὑπὸ ἐργολάβου, εἰδικευμένου περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων ἐργασιῶν, ἀναδειχθέντος ὡς τοιούτου, κατόπιν δημοσίου μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔτους 1960, τοῦ Τεχνικοῦ Γραφείου Ἀναστασίου Παπάζογλου ἀντιπροσωπεύοντος τὸν Ἰταλικὸν Οἶκον «VULCANIA». δ) Τὴν προμήθειαν τῶν δενδρυλλίων, ἐκτελουμένην ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας. ε) Τὴν λίπανσιν τοῦ ἐδάφους, τὴν φύτευσιν καὶ περιποίησιν τῶν δενδρυλλίων, ὡς καὶ τὴν περίφραξιν τῶν δενδρώνων, αἵτινες ἐκτελοῦνται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἰδιοκτητῶν τῶν ἐκτάσεων. 3. Αἱ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἐκτελούμεναι ἐν προκειμένῳ ἐργασίαι ἀποσκοποῦν: α) Εἰς τὴν μελέτην τῆς μεθόδου ὑπὸ διαφόρους τοπικὰς συνθήκας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν συμπερασμάτων διὰ τὴν περαιτέρω χρησιμοποίησιν αὐτῆς. β) Εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν προσωπικοῦ τῆς Υ.Ε.Β. εἰς τὴν χρῆσιν μηχανικῶν μέσων διὰ τὴν διάνοιξιν τῶν ὀπῶν. γ) Εἰς τὴν διάδοσιν τῆς μεθόδου παρ’ ἡμῖν διὰ τῆς ἀναπτύξεως ἐνδιαφέροντος τῶν κατόχων ἀγόνων βραχωδῶν ἐκτάσεων. δ) Εἰς τὴν ἐν συνεχείᾳ δημιουργίαν ἐν τῇ χώρᾳ ἐργολάβων, δυναμένων νὰ ἀναλάβωσιν τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων ἐργασιῶν διὰ παραχθησομένων ἐντοπίων καταλλήλων ἐκρηκτικῶν ὑλῶν καὶ διὰ τοῦ ἀναπτυχθησομένου συναγωνισμοῦ μείωσιν τοῦ κόστους ἐκτελέσεως τούτων. 4. Εἰς τὴν μεταξὺ τῆς Ὑπηρεσίας καὶ τοῦ ἀναδόχου διανοίξεως τῶν λάκκων ὑπογραφεῖσαν σχετικὴν σύμβασιν περιλαμβάνονται ἐν τῷ ἄρθρῳ 1ῳ ταύτης, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ ἀκόλουθα: «Ὡσαύτως, ὁ ἀνάδοχος, ὑποχρεοῦται ὅπως λάβῃ πρὸ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν, τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα ἀσφαλείας, καὶ προφυλάξεως, πρὸς ἀποφυγὴν προκλήσεως ἀτυχημάτων εἰς βάρος τοῦ χρησιμοποιουμένου προσωπικοῦ καὶ τῶν ἐν τῇ περιοχῇ περιοίκων καὶ ζημιῶν εἰς τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα αὐτῶν, εὐθυνόμενος ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὰ ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας τυχὸν προκληθησόμενα ἀτυχήματα, βλάβας καὶ ζημίας καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν δικαιούχων, οὐδὲν δυνάμενος νὰ ἔχῃ δικαίωμα δι’ ἀνάληψιν τῶν ὑποχρεώσεων τούτων παρὰ τοῦ Δημοσίου. Κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπὸ τοῦ συνεργείου τοῦ ἀναδόχου τῶν ἐν ἄρθρῳ 1 παρ. αʹ τῆς παρούσης καθοριζομένων ἐργασιῶν ἀφορωσῶν τὴν γόμωσιν καὶ πυροδότησιν, δὲν θὰ παρίστανται ὑπάλληλοι τῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ ἀνωτέρω ὅρος τῆς μὴ κατὰ τὴν γόμωσιν καὶ πυροδότησιν παρουσίας τῶν ὑπαλλήλων ἐτέθη πρὸς ἀποφυγὴν τυχὸν δυστυχημάτων, διὰ τὴν πρόληψιν τῶν ὁποίων ἔδει νὰ εἶναι ὑπεύθυνος μόνον ὁ ἐργολάβος. Ἄλλωστε τὴν Ὑπηρεσίαν δὲν ἐνδιέφερεν ἡ τεχνικὴ τῶν ἐπὶ μέρους τούτων ἐργασιῶν (ἥτις εἶναι κοινὴ τεχνική). Ὡς ἐκ τούτου, ἐπερίττευεν ἡ παρουσία προσωπικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἡ ἔκθεσις τούτου εἰς κίνδυνον. Ἡ μνεία τοῦ ὅρου τούτου ἐν τῇ συμβάσει ἐγένετο πρὸς ἐξασφάλισιν καὶ τοῦ ἀναδόχου, ὅστις διὰ τῆς συμβάσεως, ὡς ἀνωτέρω ἐμφαίνεται, ἀνελάμβανεν ἁπάσας τὰς εὐθύνας ἔναντι τυχὸν ἀτυχημάτων. 5. Ἁπάσας τὰς λοιπὰς ἐπὶ μέρους ἐργασίας παρηκολούθησαν τεχνικοὶ (γεωπόνοι καὶ εἰδικευμένος εἰς τὰς ἐκρηκτικὰς ὕλας χημικὸς–μηχανικὸς) τῆς Ὑπηρεσίας, ὁ δὲ ἐργολάβος ὑπέδειξεν εἰς τούτους ἅπαντα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἐν λόγῳ ἐργασίαν τεχνικὰ στοιχεῖα, ἤτοι τὴν διάμετρον καὶ τὸ βάθος τῶν ὀπῶν γομώσεως, τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν ποσότητα τῆς ἐκρηκτικῆς ὕλης καὶ τῶν μέσων ἐναύσεως, τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως ἀφλογιστιῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1890 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Α. Χονδρονασίου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ ἀνεγερθὲν ἐν Δεσκάτῃ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον θέλει τοποθετηθῇ Κτηνίατρος εὐθὺς ὡς πραγματοποιηθῇ ἡ πρόσληψις κτηνιατρικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ὑπ’ ἀριθ. 1533 ἐρώτησις, περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικοῦ δανείου ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε. ἐδόθησαν ἤδη ὑπὸ ταύτης ὁδηγίαι εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματά της διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς ἀνωτέρω συστηματικοὺς καλλιεργητάς, συμπληρωματικῆς ἐνισχύσεως μέχρι δραχμῶν 25 κατὰ στρέμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1705 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη κλπ. (ὑπ’ ἀριθ. 21630)18.3.61) καὶ καθ’ ὃ μέρος ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου–Κρήτης καὶ τῆς λήψεως μέτρων πρὸς καταστολὴν αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει πάντοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς οἰκονομικῆς της δυνατότητος διὰ τὴν ἀπασχόλησιν ἀνέργων εἰς τὴν χώραν μας. Οὕτω, ἐκ τοῦ διατεθέντος παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας ποσοῦ εἰς 150 περίπου πόλεις καὶ κωμοπόλεις τῆς χώρας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων ποσὸν δραχμῶν 2.000.000 διετέθη εἰς τὴν περιφέρειαν Ἡρακλείου–Κρήτης. Ὡσαύτως, ἐγένετο ἔκτακτος ἐπιδότησις τῶν σταφιδεργατῶν Ἡρακλείου εἰς τρόπον ὥστε μεγάλος ἀριθμὸς ἐργατῶν νὰ τύχῃ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Πέραν ὅμως τούτου, διὰ τῶν γενικωτέρων οἰκονομικῶν μέτρων καὶ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐκτελουμένου πενταετοῦς προγράμματος, αὐξάνεται συνεχῶς ἡ παραγωγικότης διὰ τῆς ἱδρύσεως βασικῶν βιομηχανιῶν καὶ ἐκτελέσεως μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων, δημιουργουμένων οὕτω συνεχῶς δυνατοτήτων ἀπασχολήσεως. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανικῆς μονάδος εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, πρὸς ὃ ἀπευθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16416) 2267)16.3.1961 ἔγγραφόν μας, τὸ ὁποῖον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 16416)2257. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ Θέμα: Περὶ ἱδρύσεως βιομηχανικῆς μονάδος εἰς Ἡράκλειον Κρήτης. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1871)2.3.61 ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, περὶ ἱδρύσεως βιομηχανικῆς μονάδος εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐξετάσητε μετ’ ἐνδιαφέροντος τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐν αὐτῇ θιγομένου αἰτήματος, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τοῦ ἀνέργου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς περιφερείας ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1961 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4298)22.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 16.3. 61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ αἴτημα τῶν οἰκοδόμων περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησίν των παρὰ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, θὰ ἐξετασθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς κατὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἀπασχολουμένων ἐπὶ μακρὸν εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Τὸ αἴτημα τοῦτο συνδυάζεται μὲ τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἡ ἀποδοχή του διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὡς ἐκ τούτου, ὁ σχετικὸς Κανονισμὸς θὰ ἐκδοθῇ προηγουμένως, ἀφοῦ ἐξασφαλισθοῦν αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὸ Ἵδρυμα. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἀναγραφῆς 200.000.000 δραχμῶν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο θ’ ἀντιμετωπισθῇ ἐν καιρῷ καὶ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ προγράμματος τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μαύρου, Ι. Τούμπα, Κ. Μητσοτάκη, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Τ. Κωστῆ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν ὑμέτερον ἔγγραφον περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν, θεωροῦσα τοὺς ἐθελουσίως ἐξελθόντας ὑπαλλήλους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὡς μισθωτούς, περιέλαβεν ἀπὸ ἐτῶν εἰς τὰς σχετικὰς περὶ δώρων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ἀποφάσεις, διάταξιν περὶ καταβολῆς τῶν ἐν λόγῳ δώρων καὶ εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται μισθωτούς. Ἐν συνεχείᾳ κατ’ ἐπανάληψιν συνέστησεν ἐγγράφως εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὴν εἰς τούτους καταβολὴν τῶν δώρων. Ἡ διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν ἐφήρμοσε τὴν ἀνωτέρω διάταξιν τῶν περὶ δώρων Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων προβάλλουσα λόγους ἀκυρότητος ταύτης, ἀπορρέοντας ἐκ τῆς ἀμφισβητήσεως τῆς ἰδιότητος τοῦ μισθωτοῦ παρὰ τοῖς ἐν λόγῳ προσώποις. Εἰς τὰ δικαστήρια ἐναπόκειται νὰ κρίνωσιν καὶ ἀποφασίσωσιν σχετικῶς εἰς ἃ δύνανται νὰ προσφύγωσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4308)22.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 16.3.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος καὶ ἐν συνεχείᾳ ταὐταρίθμου ἀπὸ 29.3. 61 ἡμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, αἱ συμβεβλημέναι ἐν Ἡρακλείῳ Κλινικαὶ ἔχουσιν ἐπιλεγῆ ὑπὸ Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, μεταβάσεως ἐκεῖσε, μεταξὺ τῶν καλυτέρων, τῶν ἀρτιωτέρων καὶ τῶν διαθετουσῶν πλείονα τοῦ ἑνὸς τμήματα εἰδικοτήτων. Κατὰ συνέπειαν, οἱ ἠσφαλισμένοι ἔχουσιν τὴν δυνατότητα ἐπιλογῆς, δεδομένου, ὅτι αἱ ὡς ἄνω Κλινικαὶ πληροῦν, λαμβανομένων πάντοτε ὑπ’ ὄψει τῶν τοπικῶν συνθηκῶν, ἁπάσας τὰς προϋποθέσεις ἀρτίας νοσηλείας, γεγονός, ὅπερ ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι οὐδὲν παράπονον ὑπεβλήθη ποτὲ εἰς τὸ Ἵδρυμα. Τυχὸν σύναψις νέων συμβάσεων θὰ συνεπήγετο δυσχέρειαν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς παρεχομένης κλινικῆς νοσηλείας, λόγῳ τῆς διασπορᾶς τῶν νοσηλευομένων εἰς πολλὰς κλινικὰς καὶ κατ’ ἀκολουθίαν θὰ προέκυπτεν κίνδυνος ἀδικαιολογήτου αὐξήσεως τῶν ἡμερῶν νοσηλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4419)23.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 18.3.61 ἐρωτήσεως τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως, εἰς ἣν περιῆλθε τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἐκ τῆς τεχνικῆς περιόδου δημοσιευθείσης ἀνεργίας εἰς τὴν Κλωστοϋφαντουργίαν, τῆς κρίσεως γενικῶς, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ κλάδος οὗτος τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς συνεπείᾳ τούτου μειώσεως τῆς καταβολῆς τῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου εἰσφορῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῆς ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 14) 1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, δι’ ἧς ἐξῃρέθησαν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου πάντες οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἐπιχειρήσεις πλεκτικῆς καὶ βαφείων, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἁρμοδιοτήτων αὐτοῦ περὶ διοικήσεως τοῦ Ταμείου, προέβη ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1959 εἰς μείωσιν τῶν συντάξεων κατὰ ποσοστὸν 40%. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μεγάλος ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων ἐξῆλθεν τῆς ἀσφαλίσεως μὲ μικρὸν ἢ ἐλάχιστον ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ταμείου, ἀλλὰ τοῦτο εἶχεν ἀρχικῶς καθιερωθῆ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων ἠσφαλισμένων ἐν ὄψει καὶ τῆς τότε ἀνθηρᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου. Ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἀπρόβλεπτοι συνθῆκαι καὶ οἰκονομικοὶ παράγοντες ἐδημιούργησαν τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Ταμείου. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, καὶ κατόπιν προτάσεως τοῦ Ταμείου, διὰ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ παροχῶν αὐτοῦ, υἱοθετήσαμεν τὴν καθιέρωσιν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ἐπὶ ὑγιῶν ἀσφαλιστικῶν βάσεων, ἀπερρίψαμεν ὅμως τὴν πρότασιν τοῦ Ταμείου, περὶ μειώσεως τῶν καταβαλλομένων συντάξεων τῶν συνταξιούχων εἰς ἐπίπεδα φθάνοντα μέχρις ἐκμηδενισμοῦ αὐτῶν. Διὰ τὰς ἤδη καταβαλλομένας συντάξεις παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου καὶ δι’ ὅσον χρόνον τοῦτο ἀντιμετωπίζει οἰκονομικὴν δυσχέρειαν, νὰ μειώσῃ ταύτας μέχρι ποσοστοῦ 30% ἐκείνων μόνον τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνταξιοδοτηθῆ ἐπὶ τῇ βάσει μικροῦ ἀριθμοῦ ἡμερῶν ἐργασίας. Οὕτω, δὲν θὰ μειωθοῦν αἱ συντάξεις: α) Τῶν ἐχόντων πραγματοποιήσει ἄνω τῶν 2.500 ἡμερῶν ἐργασίας, προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ γήρατος. β) Ἄνω τῶν 1.500 ἡμερῶν ἐργασίας προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ ἀναπηρίας, καὶ 3) Προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος, ἀνεξαρτήτως ἡμερῶν ἐργασίας. Παραλλήλως, καταβάλλεται προσπάθεια αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου διὰ τῆς συνεχίσεως καταβολῆς εἰς τὸ Ταμεῖον εἰσφορᾶς καὶ παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων πλεκτικῆς. Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἐλπίζεται, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξυγίανσις τοῦ Ταμείου. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν καθυστερουμένων πρὸς τὸ Ταμεῖον ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κύριος λόγος τῆς δημιουργίας τούτων ὑπῆρξεν ἡ ἐν ἀρχῇ ἀναφερομένη κρίσις τῆς Κλωστοϋφαντουργίας. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξοφλήσεως τῶν μέχρι 31.12.59 ὀφειλομένων εἰσφορῶν πρὸς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, παρεσχέθη διὰ τοῦ νόμου 4052)60 ἡ εὐχέρεια ἐξοφλήσεως τούτων εἰς 36 μηνιαίας δόσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 1873 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ Λιμενάρχης Χίου κατόπιν ὁδηγιῶν συνεκέντρωσε διὰ ἐνόρκου προανακρίσεως τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐφονεύθη ὁ Ἕλλην ἁλιεὺς Μουρμούρης ἢ Μουζάκης Βασίλειος καὶ τῆς συλλήψεως ὑπὸ τῆς τουρκικῆς ἀκτοφυλακίδος τῶν ἁλιευτικῶν λέμβων Ἅγιος Νικόλαος καὶ Ἅγιος Γεώργιος. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα ὑπεβλήθησαν ἤδη ἡμῖν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον, λόγῳ ἁρμοδιότητος, ἀνέλαβε τὸν περαιτέρω χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ εἰς χρυσὸν καὶ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα σύνθεσις αὐτοῦ εἶχεν ὡς ἑξῆς κατὰ τὸ τέλος τῶν τελευταίων ἐτῶν:

α) Ἄνευ δανείου Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ εἰς χρυσὸν μεριδίου παρὰ τῷ Δ.Ν.Τ. ($ 15 ἑκατ.). Ἡ προοδευτικὴ αὔξησις τοῦ εἰς χρυσὸν τμήματος τοῦ ἀποθέματος μέχρι ποσοστοῦ 34% κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1960 ἀπετέλεσεν ἐκδήλωσιν συνειδητῆς πολιτικῆς τῶν νομισματικῶν ἀρχῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ εἰς χρυσὸν ἀποθέματος εἰς τὰς Κεντρικὰς Τραπέζας τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν χωρῶν κυμαίνεται εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα καὶ τοῦ 70% ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας ὡς εἶναι π.χ. ἡ Σουηδία, ἡ Αὐστρία καὶ ἡ Γαλλία ἀνέρχεται εἰς 35– 45%. Σημειωτέον πρὸς τούτοις, ὅτι εἰς τὸ ὡς ἄνω ποσοστὸν χρυσοῦ ἐκ $ 76,2 ἑκατ. δὲν περιλαμβάνεται τὸ εἰς χρυσὸν κατατεθειμένον τμῆμα τοῦ μεριδίου τῆς Ἑλλάδος παρὰ τῷ Διεθνεῖ Νομισματικῷ Ταμείῳ (GOLD TRANCHE), τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς ἕτερα $ 15 ἑκατ. Ἡ σύνθεσις τόσον τοῦ εἰς χρυσὸν ὅσον καὶ τοῦ εἰς ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα ἀποθέματος, ὑφίσταται συχνὰς μεταβολάς, καθοριζομένη ἑκάστοτε ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν καὶ ἐν συσχετίσει πρὸς τὰς διεθνεῖς συνθήκας καὶ ἐξελίξεις. Ἡ ἐκ τοῦ εἰς ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα ἀποθέματος ὠφέλεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑπῆρξεν ἡ ἑξῆς εἰς ἑκατ. δραχμῶν:

Διὰ τὸ 1960, ἐπὶ τῇ βάσει προσωρινῶν στοιχείων, ἡ ὠφέλεια θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 180–190 ἑκατ. δραχμῶν περίπου. Διὰ τὸ 1961, λόγῳ τῆς οὐσιώδους αὐξήσεως τοῦ εἰς χρυσὸν τμήματος τοῦ ἀποθέματος προβλέπεται μείωσις τῆς ὠφελείας κατὰ 50–70 ἑκατ. δραχμῶν. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος παρακολουθοῦν συνεχῶς ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰς ἐξελίξεις ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἰσοτιμίαν τῶν ἀλλοδαπῶν νομισμάτων, αἱ δὲ ἀποφάσεις ὡς πρὸς τὸ ὕψος καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος λαμβάνονται ἐν συσχετίσει πρὸς τὰς τελευταίας ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων πληροφορίας καὶ ἐνδείξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4020)17.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1690 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου περὶ ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ἁγίας Βαρβάρας Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων 1961 τῆς κοινότητος καὶ θὰ ἐκτελεσθῇ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13620)13.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1029 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ ἐντάξεως εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. τοῦ ἔργου ἐπισκευῆς γεφυριδίου, μεταξὺ τῶν χωρίων Φαλατάδου καὶ Βλασάδου Τήνου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Δι’ ἀποφάσεώς του, τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Φαλατάδου, ἐζήτησε τὴν ἐκτέλεσιν, διὰ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., διαφόρων ἔργων, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ διοίκησις ἐπέλεξε καὶ ἐνέκρινε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν σπουδαιοτέρων, ὡς εἶναι αἱ ὑδρεύσεις χωρίων, τὰ ἀρδευτικὰ κλπ., δι’ ὧν ἐκαλύφθη ἡ ἀναλογοῦσα διὰ τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα πίστωσις. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κυκλάδων, ἐπιφυλάσσεται νὰ συμπεριλάβῃ εἰς πρώτην εὐκαιρίαν καὶ τὰ λοιπὰ ἔργα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀναφερόμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12041)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 760 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, περὶ ὑδρεύσεως τῆς περιοχῆς Λειβαδίου Σερίφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 532821)382)60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς ὑμᾶς, τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον ἔχει ἐνταχθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων τοῦ ἔτους 1960, ἐχορηγήθησαν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος καὶ τὸ ἔργον ἐκτελεῖται ἤδη.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 68252)2604)20.3.1961 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Γραφεῖον Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης, ἀφορῶντος τὴν ὑποβληθεῖσαν ἀπὸ 27.2.1961 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τῆς ὑποθέσεως οἰκοπέδων τοῦ συνοικισμοῦ Συκεῶν Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1591, 1592 τῆς 3.3.1961 ἀναφορᾶς τοῦ Γραφείου Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος, ἀφορώσης τὴν αὐτὴν ἐρώτησιν καὶ δι’ ἧς ἀναφορᾶς παρέχονται σχετικαὶ πληροφορίαι περὶ τῆς ὑποθέσεως, ἐφ’ ἧς ἡ ἐρώτησις τῶν ἄνω βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 1591, 1592. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 3 Μαρτίου 1961 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1115)27.2.1961 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τοῦ διὰ ταύτης διαβιβασθέντος ὑπ’ ἀριθ. Ε)380)16.1.1961 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μετὰ τῆς προσηρτημένης ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων εἰς ἀστέγους κατοίκους Δήμου Συκεῶν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι τοῦ θέματος τούτου ἐπελήφθη ἤδη ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης, εἰς ἣν παρεπέμφθη ἡ ἐπανεκδίκασις ἐνστάσεων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9)1957 ἀποφάσεώς της καὶ κατόπιν τῆς ἀκυρώσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79)Α)1958 ὁμοίας τοιαύτης, ἥτις εἰς 15 περίπου δικασίμους ἐξετάζει τὰς ἐνστάσεις καὶ θέλει ἐκδόσει ἐν καιρῷ τὴν σχετικὴν ἀπόφασίν της. Ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ἐκλήθημεν καὶ ἡμεῖς, διότι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79 Α)1958 ἀποφάσεως παρεχωρήθησαν καὶ εἰς τὸ Γραφεῖον μας ὡρισμένα τεμάχια οἰκοπέδων τοῦ Συν)σμοῦ Συκεῶν διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας πρὸς τοὺς κατόχους των ἐκποίησιν. Ἡ ἔκτασις αὕτη, εἰς ἣν ἐμπίπτουν τὰ ἀνωτέρω τεμάχια οἰκοπέδων, παρεχωρήθη εἰς τὴν προκάτοχον Ε.Τ.Ε. ὡς διαχειρίστριαν τῶν ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν κτημάτων ὑπὸ τῆς τέως Γενικῆς Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας–Θράκης, συνταγέντος πρὸς τοῦτο τοῦ ἀπὸ 23 Φεβρουαρίου 1929 πρακτικοῦ διαχωρισμοῦ μεταξὺ ἐκπροσώπων τῆς ἀνωτέρω Διευθύνσεως καὶ προκατόχου Ε.Τ.Ε. Εὐπειθέστατος

Ὁ Προϊστάμενος Γραφ. Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης

ΚΩΝΣΤ. ΓΚΙΝΑΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5696)1961 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ μονοπωλίου παραλαβὴν πυρείων ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐργοστασίου μὲ ἠλαττωμένην κατὰ κυτίον περιεκτικότητα καὶ ἄνευ τοῦ ἐπὶ τοῦ στομίου τῶν κυτίων εἰδικοῦ ἐνσήμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ σχετικὸς μὲ τὴν παραλαβὴν τῶν πυρείων, τῆς πρώτης παραγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐργοστασίου, φάκελλος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, κατετέθη παρ’ ἡμῶν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 20.4.1961, χωρὶς τοῦτο νὰ ζητηθῇ παρά τινος τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ἐκ τῶν ἐν αὐτῷ ἐγγράφων στοιχείων καὶ τῶν δημοσιευθέντων εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» (φύλλα τῆς 16, 18, 19, 20 καὶ 21)4)61) προβάλλεται ἡ ἀκριβὴς θέσις τοῦ ὅλου θέματος καὶ καθίσταται ἀμέσως εὐχερὴς ὁ πλήρης κατατοπισμὸς ποὺ ἀποδεικνύεται δι’ ἀριθμητικῶν πραγματικῶν δεδομένων, ὅτι οὐδὲν ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου ἐργοστασίου ὄφελος παρεσχέθη καὶ ὅτι ἐπεβλήθη ἁρμοδίως ἡ ἐκ τῆς συμβάσεως προβλεπομένη κύρωσις. Συνεπῶς, νῦν θέμα κατατοπισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν ὑφίσταται, ἐφ’ ὅσον 4 ἡμέρας πρὸ πάσης ἐρωτήσεως ἢ αἰτήσεως κ.κ. βουλευτῶν, κατετέθη παρ’ ἡμῶν ὁ σχετικὸς φάκελλος, ὡς ἤδη καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 24.4.1961 ἀνηγγέλθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Νομίζομεν, κατ’ ἀκολουθίαν, ὅτι ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰ ἐν προκειμένῳ ἀφορῶντα τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν θέματα, δὲν εἶχεν ἀντικείμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4439)23.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1772 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὸν καθορισμὸν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 27580)7396)31.10.1960 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως (Φ.Ε.Κ. 169)1960 τ. Δʹ) ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἔκτασιν 621 στρεμμάτων περίπου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ χωρίου Παληουρίου Χαλκιδικῆς, πρὸς ἀνέγερσιν τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ καταβαλλομένη εἰς τοὺς ἐξ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων θιγομένους ἰδιοκτήτας ἀποζημίωσις τυγχάνει, κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος καὶ τὰς διατάξεις τοῦ διέποντος τὰς ἀναγκαστικὰς ἀπαλλοτριώσεις Α. Ν. 1731)39, ὡς οὗτος τροποποιηθεὶς ἰσχύει, πλήρης, ἤτοι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τῶν ἀπαλλοτριουμένων κτημάτων. Ὁ καθορισμὸς δὲ ταύτης γίνεται ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, ἅτινα παρέχουν τὰ ἐχέγγυα δικαίας καὶ ἀμερολήπτου κρίσεως, ὡς πρὸς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀκινήτων. Κατὰ συνέπειαν καὶ ὁ καθορισμὸς τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ἣν ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις ἀπαλλοτρίωσις, θέλει γίνει, ἐπίσης, ὑπὸ τῶν δικαστηρίων καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 3979)1959 προβλεπομένην σύντομον καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων διαδικασίαν, ἥτις δὲν ἀποκλείει καὶ τὸν συμβιβαστικὸν διακανονισμὸν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἡ ὑπὸ τῆς Ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Α. Ν. 1731)1939 γενομένη ἐκτίμησις τῶν κατὰ τὰ ἄνω ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων, ἀποτελεῖ ἁπλῶς συμβουλευτικὸν στοιχεῖον διὰ τὸ ἐπιλαμβανόμενον τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως δικαστήριον, ὅπερ προσδιορίζει τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἐπὶ τῇ βάσει παντὸς ἀποδεικτικοῦ μέσου. Σημειωτέον, ὅτι ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ προαναφερθέντος ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 3979)59 προβλέπεται καὶ ἡ δυνατότης καταβολῆς τοῦ ἡμίσεος ἢ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τῆς καθοριζομένης ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικῶν προσωρινῆς ἀποζημιώσεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ συντέλεσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ἡ κατάληψις τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν προγραμματισθέντων ἔργων καὶ πρὸ τοῦ τελεσιδίκου προσδιορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως, ἐν περιπτώσει συνεχίσεως τοῦ δικαστικοῦ ἀγῶνος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Διατάγματος 3828)58 προβλεπομένην διαδικασίαν καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως καὶ ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων ἐξ ἀπαλλοτριώσεων, αὕτη θεσπισθεῖσα ἐξαιρετικῶς δι’ εἰδικοὺς λόγους ἔχει ἐφαρμογὴν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπὶ ἀπαλλοτριώσεων ἐνεργουμένων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Ταυρωποῦ (Μέγδοβα) καὶ δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ ἑτέρων κατηγοριῶν ἀπαλλοτριώσεων. Τέλος γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐπίσπευσις τῶν διαδικασιῶν τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων γίνεται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ ὁποίου ἐκηρύχθη ἡ ἐν λόγῳ ἀπαλλοτρίωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3684)10.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.3.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη, ἐν σχέσει μὲ τὴν στέγασιν τοῦ Ἐφετείου καὶ τῆς Εἰσαγγελίας Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως κεκυρωμένον ἀντίγραφον τῆς πρὸς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 24180)28.3.61 ἀναφορᾶς τοῦ κ. Νομάρχου Ἰωαννίνων, πρὸς πληροφορίαν τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν καὶ τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 24180 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γενικὴν Δ)νσιν Φορολογίας Δ)νσιν 15ην–Τμῆμα Αʹ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν περιλήψει ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 217 π. ἔ. ἐγγράφου ὁ Πρόεδρος τῶν ἐν Ἰωαννίνοις Ἐφετῶν διεβίβασεν εἰς τὸν ἐνταῦθα Οἰκον. Ἔφορον τὴν ἀπὸ 17.10.1960 ἔκθεσιν ἀκαταλληλότητος τοῦ οἰκήματος εἰς ὃ ἤδη στεγάζεται ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ἐφετείου καὶ Εἰσαγγελίας Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, συνταγείσης ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἰωαννίνων, ἧς ἀντίγραφον διαβιβάζομεν, διὰ τὴν περαιτέρω ἐνέργειαν. Ἡ ἀνωτέρω ἔκθεσις ἀκαταλληλότητος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216)20.10.1960 ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῶν ἐν Ἰωαννίνοις Ἐφετῶν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης μὲ τὴν παράκλησιν διὰ τὰ περαιτέρω. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο διεβίβασε τὴν ἀνωτέρω ἀναφορὰν μετὰ τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως πρὸς Ὑμᾶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114934)22.11.1960 ἐγγράφου του μὲ τὴν παράκλησιν ἵνα γίνωσιν αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι καταλλήλου στεγάσεως τοῦ Ἐφετείου, διὰ δὲ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 7705)4997 τῆς 26.11.1960 ἐγγράφου σας διεβιβάσατε πάντα τὰ σχετικὰ πρὸς ἡμᾶς διὰ τὴν περαιτέρω ἐνέργειαν ἅτινα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71854 π. ἔ. ἐντολῆς διεβιβάσαμεν εἰς τὸν ἐνταῦθα Οἰκον. Ἔφορον. Κατόπιν σχετικοῦ πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 27 Ν. 1540)38 ἧς ὡς μέλος συμπαρίστατο καὶ Ἐφέτης τῆς ὑπὸ στέγασιν ὑπηρεσίας, ἐνεκρίθη ὑφ’ ἡμῶν ἡ διενέργεια σχετικῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας μὲ ἀνώτατον μηνιαῖον μίσθωμα δραχ. 12.000 ὑποδειχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῶν ἐν Ἰωαννίνοις Ἐφετῶν. Βάσει τῆς ἐγκριθείσης διακηρύξεως διενηργήθησαν δύο δημοπρασίαι, προεκρίθησαν δὲ ὡς κατάλληλοι δύο οἰκοδομαὶ καὶ κατὰ τὴν διενεργηθεῖσαν ἐν συνεχείᾳ Βʹ δημοπρασίαν, κατόπιν ἐντόνου συναγωνισμοῦ κατεκυρώθη ἡ μίσθωσις διὰ τὸ ἀκίνητον τοῦ Δημητρίου Τσόγκα ἀντὶ δραχμῶν 8.500 ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅπως ἐπιφέρῃ οὗτος εἰς τὸν ἡμιτελῆ εἰσέτι ἰσόγειον ὄροφον τὰς ὑπὸ στέγασιν ὑπηρεσίας ὑποδειχθησομένας τροποποιήσεις καὶ συμπληρώσεις καὶ δὴ τὴν κατασκευὴν τῆς αἰθούσης συνεδριάσεων καὶ τὴν ἐγκατάστασιν κεντρικῆς θερμάνσεως. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας κατόπιν ὁμοφώνου γνωματεύσεως τῆς παρ’ ἡμῖν Ἐπιτροπῆς Δημοσίων Κτημάτων ἐνεκρίθη παρ’ ἡμῶν. Αἱ ὑπὸ μεταστέγασιν ὑπηρεσίαι ἐστεγάζοντο μὲ ἐνοικιοστασιακὸν μίσθωμα δραχμῶν 4.000 μηνιαίως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1943 κατόπιν ἐπιτάξεως, δὲν ἦτο ἐφικτὴ ἡ μεταστέγασις τούτων εἰς ἕτερον οἴκημα ἐκ τῶν ὑπὸ μεταστέγασιν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ Διοικητήριον, διότι οὐδὲν ἐκ τῶν ἐκκενωθέντων οἰκημάτων τυγχάνει κατάλληλον 1) λόγῳ ἀνεπαρκείας χώρου, 2) λόγῳ διαρρυθμίσεως, 3) λόγῳ παλαιότητος τῶν οἰκοδομῶν καὶ 4) διότι οὐδὲν τούτων παρέχει ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν διὰ τὴν στέγασιν τῆς ἀνωτάτης ταύτης Δικαστικῆς Ἀρχῆς, δύο οἰκήματα ἅτινα τυγχάνουσιν μὲν καινουργῆ ταῦτα μετὰ δυσκολίας θὰ ἐστέγαζον τὴν μίαν ἐκ τῶν δύο τούτων ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὸ μέχρι τοῦδε ὑπάρχον οἴκημα δὲν ὑπάρχει αἴθουσα συνεδριάσεων τοῦ Δικαστηρίου, αἱ δὲ συνεδριάσεις τοῦ Ἐφετείου ἐγένοντο εἰς σχετικῶς εὐρύχωρον χώλ, πέριξ τοῦ ὁποίου εὑρίσκονται τὰ Γραφεῖα, ὁσάκις δὲ διεξήγοντο συνεδριάσεις μετὰ κόπου καὶ ὀχλήσεως τῆς διεξαγομένης διαδικασίας διήρχοντο διὰ μέσου αὐτοῦ οἱ ἔχοντες συναλλαγὰς μετὰ τῶν γραφείων, μὲ ἐπισκευὰς δὲ τοῦ κτιρίου ἢ ἀναλόγους διαρρυθμίσεις, κατὰ τὴν γνώμην μας καὶ ἐὰν διετίθετο τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 100.000 καὶ πλέον, καὶ πάλιν δὲν θὰ καθίστατο κατάλληλον λόγῳ τῆς διὰ τῆς διαιρέσεως μειώσεως τοῦ ὠφελίμου χώρου τοῦ καταλαμβανομένου ὑπὸ τῶν γραφείων. Πιθανὸν τὸ ἐμβαδὸν τοῦ νέου κτιρίου νὰ μὴ εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερον τοῦ ἐμβαδοῦ τοῦ παλαιοῦ ἀδιαρρυθμήτου περιλαμβανομένου καὶ τοῦ χὼλ τούτου δὲν εἶναι ὠφέλιμος χῶρος, ἀλλὰ προθάλαμος, χρησιμοποιούμενος ἀναγκαστικῶς ὡς αἴθουσα συνεδριάσεων οἰκήματος, πλὴν ὅμως ἡ διαρρύθμισις τοῦ νέου οἰκήματος εἶναι τοιαύτη ὥστε καὶ ἀνάλογα νὰ εἶναι τὰ γραφεῖα διὰ τὴν στέγασιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἡ αἴθουσα συνεδριάσεων νὰ εἶναι ἀρκετὰ εὐρύχωρος καὶ τελείως ἀνεξάρτητος τῶν γραφείων. Αἱ ὑπηρεσίαι αὗται θὰ ἔδει πρὸ πολλοῦ καιροῦ νὰ μεταστεγασθῶσιν, πλὴν ὅμως δὲν ὑπῆρχον κατάλληλοι οἰκοδομαί, διότι τελευταίως κατεσκευάσθησαν ἀνάλογα εἰς χῶρον καὶ ἀξιοπρεπῆ οἰκήματα τὰ μισθώματα τῶν ὁποίων, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως κατοικιῶν καὶ τῆς μεγάλης ζητήσεως τούτων, κυμαίνονται ἀναλόγως τοῦ χώρου καὶ ἐν προκειμένῳ τοσούτῳ χώρου ὃν ἀπαιτοῦσιν αἱ ὑπὸ μεταστέγασιν ὑπηρεσίαι, εἰς τὰ ὅρια τοῦ ἐπιτευχθέντος μισθώματος διὰ τὴν στέγασιν ὑπηρεσιῶν, ὅπερ μίσθωμα, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ἐπικρατοῦσαν ἐνταῦθα στεγαστικὴν κατάστασιν, εὑρίσκομεν συμφέρον τῷ Δημοσίῳ. Ἐν τέλει θέτομεν ὑπ’ ὄψιν Ὑμῶν, ὅτι συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως τὸ Δημόσιον ἄνευ ἀποζημιώσεώς τινὸς πρὸς τὸν ἰδιοκτήτην δύναται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ μίσθιον ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελεν ὀψέποτε στεγασθῇ εἰς ἴδιον οἴκημα. Ἐν Ἰωαννίνοις τῇ 28 Μαρτίου 1961

Ὁ Νομάρχης

Κ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργ. Πρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Δ. Παινέζη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Δ. Παινέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι τὰς ἐπὶ τοῦ θιγομένου ὑπ’ αὐτῶν ζητήματος τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ἀπόψεις τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, εἴχομεν ἐκθέσει παλαιότερον ἐξ ἀφορμῆς ταὐτοσήμου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 173)10.2.59. Αἱ ἀπόψεις αὗται, ἐκφράζουσαι τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος χαραχθεῖσαν γραμμήν, δὲν μετεβλήθησαν, συνίστανται δ’ αὗται ἐν συνόψει εἰς τὰ ἀκόλουθα: Αἱ πόλεις τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ ἡ πέριξ αὐτῶν ζώνη μετὰ τῶν ἀκτῶν τοῦ Σαρωνικοῦ, ἐξετάζονται ὡς ἑνιαία ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως περιοχή, ἧς τὰ καθ’ ἕκαστα σημεῖα ἀξιολογοῦνται βάσει τῆς σημασίας ἣν κέκτηνται διὰ τὴν προσέλκυσιν καὶ διαμονὴν περιηγητῶν. Ἡ προτεραιότης δὲ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως δίδεται εἰς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα δι’ ἃ ἐκδηλοῦται ἰδιαιτέρως τὸ ἐνδιαφέρον καὶ αἱ προτιμήσεις τῶν ξένων ἐπισκεπτῶν. Ἡ σημασία τοῦ Πειραιῶς δὲν παραγνωρίζεται, δι’ ὃ καὶ ἐπρογραμματίσθη ἡ διαρρύθμισις τοῦ λιμένος Ζέας εἰς ἀγκυροβόλιον προσεγγίσεως καὶ διαχειμάσεως θαλαμηγῶν (ἔργον τουριστικὸν σημαντικώτατον, ἐκτελούμενον ἤδη), προεβλέφθη δὲ διὰ τῆς συνταγείσης προμελέτης χωροταξικῆς διαρρυθμίσεως τῶν ἀκτῶν τοῦ Σαρωνικοῦ ἡ δημιουργία συνεχοῦς παραλιακῆς ζώνης περιπάτου κατὰ μῆκος τῆς Πειραϊκῆς χερσονήσου ἀπὸ τῆς Σχολῆς Ναυτικῶν Δοκίμων πρὸς τοὺς λιμένας Ζέας καὶ Μουνιχίας μέχρι Ν. Φαλήρου, ὡς καὶ ἡ δημιουργία κατὰ μῆκος αὐτῆς διαφόρων ἔργων ἀναψυχῆς, ἀθλητισμοῦ, ξενοδοχείου κλπ. Ἡ ἔνταξις ὅμως τῶν τελευταίων τούτων ἔργων εἰς τὸ πρόγραμμα θὰ γίνῃ κατὰ σειρὰν προτεραιότητος, καθοριζομένη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω κριτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

XI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1275 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κωνστ. Μαρῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1444)27.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀναφορᾶς καπνοπαραγωγῶν Κοινοτήτων Πύργου, Χάρακα καὶ Ἐθιᾶς, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1124)127)28.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ προσφερομένας ὑπὸ καπνεμπόρων τιμάς, διὰ καπνὰ περιοχῆς Νομοῦ Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ συνολικῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσοδείας 1960 τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς ἐκ 333 τόννων, εἶχον ἀγορασθῆ ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου μέχρι τῆς 20.3.1961, τόννοι 303 εἰς τιμὰς κυμαινομένας ἀπὸ δραχ. 9,5–15 κατὰ χιλιόγραμμον, ἔναντι πραγματοποιηθείσης μέσης τιμῆς πωλήσεως καπνῶν τῆς αὐτῆς περιοχῆς ἐσοδείας 1959 ἐκ δραχ. 11,2 κατὰ χιλιόγραμμον, ἀναμένεται δέ, ὅτι συντόμως θὰ ἀπορροφηθῇ καὶ ἡ ὑπόλοιπος ποσότης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4038)17.3.1961 καὶ 3887) 14.3.1961 ἐγγράφων ὑμῶν δι’ ὧν διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντιστοίχως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1711 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ τὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωστοπούλου, Ε. Κοθρῆ κλπ. κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἀναφορὰν τῶν Π. Μυστακίδη καὶ Κ. Ἀθυρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν ὀρύζης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰσαγωγὴ ὀρύζης ἐν γένει ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχει ἀνασταλῆ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Κατ’ ἐξαίρεσιν κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ Κράτους ποσότης 6.000 τόννων ὀρύζης πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς δεδομένου, ὅτι αὕτη ὑπελείφθη τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως κατὰ 10.000 τόννους περίπου ἀπεφασίσθη δὲ συμπληρωματικὴ εἰσαγωγὴ καὶ ἑτέρας ποσότητος ἐκ 3.000–5.000 τόννων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη, Α. Κολαμπᾶ, Α. Τσιάντου, Π. Γλιγλῆ καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἐρώτησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 189 ἐρώτησιν καὶ αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν σημείων τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος: Οἱ λόγοι οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6528 ἐ. ἔ. ἀποφάσεως δι’ ἧς ἐπετράπη ἡ ἐπανεξαγωγὴ ἐλαιῶν ξένης προελεύσεως κατόπιν σχετικῆς ἐπεξεργασίας εἶναι οἱ ἑξῆς: 1) Ἡ μειωμένη παραγωγὴ τοῦ 1960 ἥτις ἀνῆλθεν περίπου εἰς 23.000 τόννους ἔναντι 49.000 τοῦ προηγουμένου ἔτους καὶ μέσης ἐτησίας παραγωγῆς 40.000 τόννων περίπου. Ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς δικαιολογεῖ τὴν αὔξησιν τῆς χωρικῆς τιμῆς τῶν ἐλαιῶν ἵνα διὰ ταύτης ἐπέλθῃ ἡ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀπόληψις ἐκ μέρους τοῦ παραγωγοῦ ηὐξημένου κατὰ μονάδα προϊόντος εἰσοδήματος πρὸς μερικὴν ἀποζημίωσιν τούτου προελθοῦσαν ἐκ τῆς μειώσεως τοῦ ὄγκου τῆς παραγωγῆς του. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ πρὸς ἐπιβοήθησιν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ὅπως ἀπολαύσῃ τὴν δυνατὴν ἀνωτέραν τιμὴν ἡ ἔκδοσις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6528)61 ἀποφάσεως ἐγένετο παρ’ ἡμῶν μετὰ τὴν χρονικὴν περίοδον καθ’ ἣν αἱ ἐλαῖαι εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ διαμορφωθεῖσα τιμὴ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐξαγωγῆς ἦτο ὑπερβολικὴ δημιουργοῦσα ἀφ’ ἑνὸς ἀδικαιολογήτως ὑψηλὰ κέρδη διὰ μεσολαβήσεων καὶ ἀφ’ ἑτέρου προκαλοῦσα γενικωτέρας ζημίας τόσον εἰς τὴν ἰδιωτικὴν κατανάλωσιν ὅσον καὶ εἰς τὴν οἰκονομίαν ἀπὸ ἀπόψεως μακροπροθέσμου. 2) Ἡ ἀποφυγὴ τῆς ἐκ τοῦ ἀνωτέρω λόγου περαιτέρω αὐξήσεως τῶν τιμῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν θὰ ὠφελοῦντο κἂν ἐκ ταύτης οἱ παραγωγοὶ δεδομένου, ὅτι τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα εὑρίσκοντο ἤδη κυρίως εἰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου ὀλίγων μεγαλοπαραγωγῶν καὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν. 3) Ἡ μὴ διακοπὴ τῆς ἐπαφῆς μετὰ τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἥτις θὰ ἐπήρχετο μοιραίως ἐκ τῆς μειώσεως τῶν ἐξαγωγῶν λόγῳ ὑψηλῶν τιμῶν καὶ ἐλλείψεως ἐπαρκῶν ἀποθεμάτων. Ἐπιβεβαίωσις τῶν ἀνωτέρω εἶναι, ὅτι ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῶν τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως ἐν τῇ ἀγορᾷ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τῶν τιμῶν ἐξαγωγῆς προκύπτει, ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1961 ἐπῆλθεν αὔξησις εἰς μὲν τὰς τιμὰς λιανικῆς πωλήσεως ἀπὸ 10–20% εἰς δὲ τὰς τιμὰς ἐξαγωγῆς ἀπὸ 30–40% ἔναντι τῶν τιμῶν τοῦ ἔτους 1960. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φόβους ἐμφανίσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος προϊόντος ὡς ἑλληνικοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱονδήποτε προϊὸν ὑφιστάμενον ἐπεξεργασίαν καὶ αὔξησιν τῆς ἀξίας του κατὰ 25% ἀποκτᾷ τὴν ἰθαγένειαν τῆς χώρας εἰς ἣν ἐγένετο ἡ ἐπεξεργασία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀσκούμενος κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ποιοτικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος ἀποκλείει τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιῶν δυναμένων νὰ δυσφημίσουν τὴν ἑλληνικὴν παραγωγήν. Ἐπίσης γνωστοῦ ὄντως, ὅτι τὸ μειονέκτημα τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ πλεῖστον τὰ ἐγχώρια προϊόντα ἐξάγονται ὡς πρώτη ὕλη ὑφιστάμενα τὴν σχετικὴν ἐπεξεργασίαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ ἀντίστοιχον ἀπώλειαν καὶ ἐργασίας καὶ συναλλάγματος δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἡ ἐπικρινομένη ἀπόφασις ἐπιτυγχάνει ἀντιθέτως καὶ ἐργασίαν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ νὰ δημιουργήσῃ καὶ συνάλλαγμα πρόσθετον νὰ προσκομίσῃ. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6528)61 ἀπόφασιν τῆς ὁποίας ἡ ἐφαρμογὴ πρὸς τὸ παρὸν ἀνεστάλη καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφ’ ὅσον τὰ ἐκδηλωθέντα ὡς ἄνω δυσμενῆ φαινόμενα ἐπιταθοῦν. Μέχρι τοῦδε οὐδεμία ἄδεια εἰσαγωγῆς πρὸς ἐπανεξαγωγὴν βρωσίμων ἐλαιῶν ἐξεδόθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 6528

Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1961

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Θέμα: Περὶ ἐπανεξαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν ξένης προελεύσεως. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: α) Τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 480)1947 «περὶ συστάσεως διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ β) Τὰς ἰσχυούσας διατάξεις «περὶ ἐπεξεργασίας διαλογῆς καὶ συσκευασίας κλπ., καὶ ἐξαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς». Λαβόντες ὑπ’ ὄψει: α) Ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν αἴτησιν περὶ εἰσαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς πρὸς ἐπεξεργασίαν συσκευασίαν κλπ. καὶ ἐπανεξαγωγήν. β) Τὴν μειωμένην παραγωγὴν τοῦ προϊόντος τούτου κατὰ τὴν ἐλαιοκομικὴν περίοδον 1960–1961 καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς διατηρήσεως κατὰ τὴν περίοδον ταύτην τῆς ἐπαφῆς μετὰ τῶν ξένων ἀγοραστῶν βρωσίμων ἐλαιῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς. γ) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15038)880)160)31.1.1961 σχετικὸν ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ δ) Ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς βρωσίμων ἐλαιῶν τυγχάνει κατὰ τὰς ἰσχυούσας ἤδη περὶ εἰσαγωγῶν διατάξεις ἐλευθέρα, ἀποφασίζομεν: Ἐξουσιοδοτεῖται ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅπως χορηγῇ ἀδείας ἐπανεξαγωγῆς εἰς χώρας μόνον ἐλευθέρου συναλλάγματος ἢ χώρας μετεχούσας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Νομισματικὴν Συμφωνίαν βρωσίμων ἐλαιῶν ξένης προελεύσεως ἐπὶ διακανονισμῷ τῆς ἀξίας των κατὰ τὰ ἰσχύοντα ὡς πρὸς τὸν τρόπον διενεργείας τῶν συναλλαγῶν μας μεθ’ ἑκάστης τῶν χωρῶν τούτων (δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος κλπ.) ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους: 1) Αἱ ὡς ἄνω ἐλαῖαι ὧν ἡ εἰσαγωγὴ θὰ ἐνεργῆται βάσει τῶν ἰσχυουσῶν περὶ εἰσαγωγῶν τούτων διατάξεων θὰ ἐπανεξάγωνται δυνάμει τῆς παρούσης ἀφοῦ προηγουμένως ὑφίστανται ἐν Ἑλλάδι τὴν δέουσαν διαλογὴν ἐπεξεργασίαν κλπ. καὶ συσκευάζονται ἐνταῦθα εἰς δοχεῖα κατὰ τὰς περὶ συσκευασίας ἐν δοχείοις καὶ ἐξαγωγὴν βρωσίμων ἐλαιῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς συσκευαζομένων ἐν δοχείοις ἰσχυούσας σχετικὰς διατάξεις. 2) Ἡ ἐπανεξαγωγὴ (φόρτωσις) τῶν ἐν λόγῳ βρωσίμων ἐλαιῶν ἐπιτρέπεται μέχρι καὶ τῆς τριακοστῆς (30) Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. ἐφ’ ὅσον ὁ τελωνισμὸς τούτων κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν των ἐνεργηθῇ τὸ βραδύτερον μέχρι καὶ τῆς τριακοστῆς πρώτης (31) Ἰουλίου ἐ. ἔτους. 3) Ἡ κατὰ περίπτωσιν εἰσαγομένη εἰς συνάλλαγμα ἀξία FOB ἐκ τῶν ἐνεργουμένων δυνάμει τῆς παρούσης ἐπανεξαγωγῶν βρωσίμων ἐλαιῶν δέον ὅπως εἶναι ἀνωτέρα τῆς ἀξίας CIF τῶν εἰσαγομένων ἐλαιῶν τοὐλάχιστον κατὰ δέκα ἐπὶ τοῖς ἑκατόν. 4) Ἐπὶ τῶν ἐν προκειμένῳ ἐπανεξαγωγῶν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν ἅπασαι αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι ἐξαγωγὰς βρωσίμων ἐλαιῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀπὸ ἀπόψεως διαλογῆς ποιότητος ἐπεξεργασίας ἐλέγχου συσκευασίας ἐν δοχείοις κλπ. ὡς καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3999)1959 «περὶ ἐλέγχου τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ παροῦσα ἰσχύουσα ἀπὸ σήμερον δημοσιευθήτω διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 3 καὶ 4 ἐρωτήσεις τῶν κ. κ. Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου ἀναβάλλονται, δεδομένου, ὅτι τὰ ἀντικείμενα τούτων δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μερίμνης διὰ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς βοηθείας εἰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας, ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§6Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀποτελεῖ ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μερίμνης διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν ἀστέγων ἀγροτῶν. Εἰς τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ βεβαίως ἡ πρόθεσις τῆς ἐξασφαλίσεως στέγης εἰς τοὺς πενομένους ἀγρότας, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι ἔχουν καταστραφῆ συνεπεία τοῦ πολέμου καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐμφυλίου. Διὰ τὴν παροχὴν ὅμως κρατικῆς βοηθείας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἀστέγου ἀγρότου βάσει τῶν κρατούντων θὰ πρέπει νὰ συμβάλῃ καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀγρότης. Δεδομένου ὅμως, ὅτι οἱ ἀγρόται μας καὶ μάλιστα οἱ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν πένονται κυριολεκτικῶς καὶ δὲν δύνανται παντάπασι νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς στέγης των, ἀπευθύνομεν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν στέγασίν των μὴ ἀπαιτοῦσα καὶ τὴν συμβολὴν καὶ αὐτῶν τούτων τῶν ἀγροτῶν. Ὑπάρχουν 105.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι στερούμεναι στέγης. Ὑπάρχουν ἐπίσης 109.000 αἱ ὁποῖαι διαβιοῦν ὑπὸ οἰκτρὰς στεγαστικὰς συνθήκας. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ μεριμνήσῃ πρῶτον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν στέγης εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτὰς καὶ ὕστερα νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραγωγῆς των. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ ἔκκλησίς μας. Νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ ἄστεγοι καὶ πενόμενοι ἀγρόται μας τῆς ἀπαιτουμένης συμβολῆς των διὰ τὴν ἐξασφάλισιν στοιχειώδους στεγάσεώς των.

§7Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν παθόντων συνεπεία τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐλήφθησαν μέτρα ἐξασφαλίσεως στέγης, ὡς καὶ ἐφοδιασμοῦ τούτων μὲ γεωργικὰ ἐργαλεῖα κλπ. Τὸ θέμα τῆς ἐξασφαλίσεως στέγης εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα. Ἡ Κυβέρνησις συγκεντρώσασα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ἐξήγγειλε πρὸ διμήνου εὐρύτατον πρόγραμμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ στέγη τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ μάλιστα ἀνεξαρτήτως τῆς καταστροφῆς ἐκ πολεμικῶν γεγονότων. Οὕτω διὰ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται ἡ διάθεσις 150.000.000 δραχμῶν. Τὸ πρόγραμμα εἶναι μακρᾶς διαρκείας προκειμένου νὰ καμφθῶσι ἐν τῷ συνόλῳ των αἱ ἐν λόγῳ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι. Τὰ χορηγούμενα δάνεια θὰ εἶναι 20ετοῦς διαρκείας καὶ μὲ τόκον 2%. Δηλαδὴ ὅρους εὐνοϊκωτέρους καὶ ἀπὸ τοὺς ὅρους τῶν χορηγηθέντων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους δανείων. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν κ. συναδέλφων πρόκειται νὰ εὕρῃ λύσιν ἱκανοποιητικήν.

§8Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐμέμφθημεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλά, ὅπως ἐτόνισα, ἔκκλησιν ἐκάμαμεν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα ἐκ νέου ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἀπαλλαγοῦν τῆς ὑποχρεώσεως οἱ πενόμενοι ἄστεγοι ἀγρόται νὰ συμβάλλουν. Ἂν διὰ τῆς νέας ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως ἡ στέγασις τῶν ἀγροτῶν δὲν ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν συνδρομὴν αὐτῶν, εὔχομαι, ὅπως ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ἐπιτύχῃ πλήρως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Τσιάρα ἀναφερομένης εἰς τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γόννων Λαρίσης, ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Γόννων Λαρίσης ὑπέβαλεν πρὸ καιροῦ ἕνα ὑπόμνημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Α.Τ.Ε., διὰ τοῦ ὁποίου αἰτεῖται τὴν ἱκανοποίησιν ὡρισμένων αἰτημάτων του. Ὁ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει περὶ τὰ 850 μέλη καλλιεργητὰς καπνοῦ, παράγει 400.000 κιλὰ ἐτησίως καπνὰ τοῦ μικτοῦ λεγομένου τύπου. Κατὰ τὸ 1958 ὁ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμὸς κατώρθωσε λόγῳ ἐγκαίρου χρηματοδοτήσεως τόσον τῶν ἐξαγωγέων καπνοῦ, ὅσον καὶ τῶν ἐμπόρων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, νὰ πωλήσῃ ὁλόκληρον τὴν παραχθεῖσαν ποσότητα τῶν 400 χιλιάδων κιλῶν. Διὰ τὸ ἔτος ὅμως 1959, λόγῳ μὴ χρηματοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγέων καπνοῦ οὔτε καὶ τῶν ἐμπόρων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δι’ αὐτὸν τὸν μικτὸν τύπον παραγωγῆς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πωληθῇ τίποτε ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1959 ποὺ ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 400.000 κιλῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, τὴν δυσχερῆ θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον εὑρίσκονται οἱ παραγωγοὶ αὐτοῦ τοῦ συνεταιρισμοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν τόκους ὑπερημερίας πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν οἰκονομικήν, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των αὐτό. Ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, τί μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ὥστε νὰ χρηματοδοτηθοῦν οἱ ἐξαγωγεῖς καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ οἱ ἔμποροι καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τοῦ προϊόντος τὸ ταχύτερον δυνατόν, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ προχωρήσουν εἰς τὰς νέας καλλιεργείας.

§11Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διάθεσις τοῦ καπνοῦ, κ. συνάδελφε, εἶναι θέμα ὑπαγόμενον εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ καὶ ἑπομένως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, τὰ καπνὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεσθε, εἶναι μικτοῦ τύπου. Τὸ θέμα δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν περιφέρειαν Λαρίσης, ἀλλὰ εἶναι γενικὸν δι’ ὅλα τὰ καπνὰ μικτοῦ τύπου. Πληροφορῶ δέ, ὅτι τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν ἐξαγορὰν καπνῶν μελετᾶται.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις τῶν κ.κ. Μπρακατσούλα, Φιλίππου, Τσιπώρη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς ἀναβάλλεται, λόγῳ μὴ ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν συνδρομὴν τῶν παραγωγῶν ἑσπεριδοειδῶν Χίου πρὸς καλλιέργειαν ποικιλιῶν τούτων, ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§13Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως θὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μία πηγὴ τοῦ ὅλου πτωχοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τῆς νήσου Χίου εἶναι τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὰ ὁποῖα καλλιεργοῦνται εἰς ὡρισμένην περιοχὴν τῆς νήσου, εἰς τὸν «Κάμπον», ὅπου αἱ συνθῆκαι βελτιώσεως τῆς καλλιεργείας εἶναι εὐκολώτεραι. Τὰ ἑσπεριδοειδῆ Χίου εἶναι καλά. Οὐχ’ ἧττον ὅμως πρέπει —καὶ εἶναι θέλησις τοῦτο τῶν καλλιεργητῶν— νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν ποικιλιῶν μεγαλυτέρας ζητήσεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἐμβολιασμὸς τῶν δένδρων εἰς εὐρεῖαν κλίμακα. Λαμβανομένου ὅμως ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὰ ἐμβολιαζόμενα δένδρα δὲν ἀποδίδουν εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸν ἐμβολιασμόν, ἀλλὰ μετὰ παρέλευσιν ἱκανοῦ χρονικοῦ διαστήματος, καθ’ ὃ διάστημα οἱ παραγωγοὶ δὲν θὰ ἔχουν εἰσόδημα, παρίσταται ἀνάγκη ἐνισχύσεως τούτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ χορηγήσεως μεσοπροθέσμων ἢ μακροπροθέσμων δανείων, ἄνευ, εἰ δυνατόν, τόκου. Ἡ πρόνοια αὐτὴ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, δὲν ἔχει ληφθῆ καὶ εἰς τοῦτο ἀκριβῶς ἀποβλέπει ἡ ἐρώτησίς μας. Σκέπτεται ἆραγε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν; Πέραν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα σχετικὰ μὲ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Εἶναι τὰ θέματα τῆς διαλογῆς καὶ τυποποιήσεως διὰ τὰ ὁποῖα ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τί μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ, δοθέντος, ὅτι ἡ καλυτέρα συσκευασία καὶ ἐμφάνισις τῶν καρπῶν διευκολύνει τὰ μέγιστα τὴν διάθεσίν των, ἰδίως εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§14Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀνάγκη προσαρμογῆς τῶν δενδρωδῶν καλλιεργειῶν πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἀγορᾶς κυρίως τῆς ἐξωτερικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐσωτερικῆς, ἔφερεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ ψηφίσῃ εἰδικὸν νόμον, τὸν 4035, ὁ ὁποῖος ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενος ἀμέσως μετὰ τὴν ψήφισίν του. Ἤδη καταβάλλομεν σύντονον προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν μοσχευμάτων καὶ δενδρυλλίων, ὥστε νὰ μετατρέψωμεν τὰ δένδρα τῆς χώρας εἰς τὰς καλυτέρας ποικιλίας. Ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ πάντα νὰ μεταβληθοῦν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην καὶ νὰ ἐξεύρωμεν ἀμέσως ὅσα μοσχεύματα καὶ δενδρύλλια, ὅσα ἀπαιτοῦνται διὰ τὰς ἀνάγκας ὅλης τῆς χώρας. Πράγματι, αἱ ἤδη παραγόμεναι ποικιλίαι ἑσπεριδοειδῶν, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς. Δι’ αὐτό, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καταβάλλει προσπάθειαν διὰ νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτὴν καὶ πρὸς τοῦτο ἐκτὸς τῶν ἄλλων χορηγοῦμεν καὶ δάνεια μὲ χαμηλὸν τόκον, ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦν οἱ καλλιεργηταὶ καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς καλλιεργείας καὶ εἰς τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαλογὴν καὶ τυποποίησιν, γνωρίζω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατέληξα εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ καταστήσωμεν τὴν τυποποίησιν ὑποχρεωτικὴν προπάντων διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα καὶ δὴ διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Εἰδικώτερον εἰς τὴν Χίον προσεφέραμεν ἓν συσκευαστήριον τὸ ὁποῖον ὅμως ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν δὲν ἀπεδέχθη. Ἤδη μελετῶμεν τὸ θέμα πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον ἡ συσκευασία τῶν προϊόντων.

§15Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐξασφαλίσωμεν συντόμως μοσχεύματα καὶ δενδρύλλια, ὀρθὸν εἶναι ἡ ἀνάγκη αὐτὴ νὰ λάβῃ κἄποιαν ἱεραρχίαν καὶ νὰ προτιμηθοῦν αἱ πτωχότεραι περιφέρειαι ἔναντι ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εἶναι πλουσιώτεραι. Εἰδικῶς, ἡ περιφέρεια τοῦ Κάμπου, τῆς Χίου, ὅπου καλλιεργοῦνται τὰ ἑσπεριδοειδῆ, εἶναι μία ἐκ τῶν πτωχοτέρων περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ στρέψητε, κ. Ὑπουργέ, κατὰ πρῶτον λόγον τὴν προσοχήν σας πρὸς τὰ ἐκεῖ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τὸν τέως Δῆμον Τριταίων Ἀχαΐας.

§17Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία περιφέρεια τοῦ νομοῦ Ἀχαΐας, ἡ πλέον μεμονωμένη, ἡ ὁποία ἔχει περὶ τὰ 30 χωρία. Εἰς ὅλους τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Βουλῆς ποὺ ἐπισκεπτόμεθα τὴν περιφέρειαν αὐτὴν ἔχει τεθῆ τὸ αἴτημα νὰ γίνῃ ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε., διότι ὑπὸ τὰς ὑπαρχούσας συνθήκας δὲν ἐξυπηρετοῦνται οἱ κάτοικοι. Ἡ συγκοινωνία εἶναι ἀτελεστάτη, πολλὲς φορὲς δὲν ἠμποροῦν νὰ πᾶνε, διότι ὑπάρχουν ἕνα ἢ δύο λεωφορεῖα τὴν ἡμέραν, τὰ εἰσιτήρια εἶναι πανάκριβα ἡ δὲ περιφέρεια αὐτὴ εἶναι ἀπὸ τὰς πτωχοτέρας. Ὅπως ἔχουν φθάσει τὰ πράγματα αἱ δοσοληψίαι τῶν ἀγροτῶν μὲ τὴν Α.Τ.Ε. ἀσκοῦνται καθ’ ὅλην τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς, ἐπειδὴ ἡ περιφέρεια αὐτὴ εἶναι κτηνοτροφική. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἔχῃ μελετήσει τὸ ζήτημα αὐτό, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν τί σκέπτεται νὰ κάμῃ, διότι ὄντως τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπάρχει καὶ θὰ ἦτο πολὺ ἐξυπηρετικὴ μία ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν περιφέρειαν, διὰ νὰ ἱδρυθῇ ἕνα ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τὴν Ἐρυμάνθειαν, ὅπου ἤδη ὑπάρχουν ὅλαι αἱ ἀρχαί, ἤτοι δασαρχεῖον, εἰρηνοδικεῖον κλπ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, τὰ λειτουργοῦντα ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. ἀνέρχονται εἰς 150 περίπου. Τὸ αἴτημα δὲ περὶ ἱδρύσεως νέων ὑποκαταστημάτων εἶναι ἔντονον ἀπὸ πολλὰς περιφερείας. Ἡ ἵδρυσις νέων ὑποκαταστημάτων ἀναμφισβητήτως αὐξάνει τὰς γενικὰς δαπάνας καὶ τὸ κόστος τοῦ χρήματος τοῦ χορηγουμένου εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἰδικῶς περὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς, αἱ οἰκογένειαι αἱ ἀγροτικαί, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν, εἶναι περίπου 1.600, ἐκ τῶν ὁποίων ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς δυστυχῶς εἶναι συνεταιρισμένος καὶ οἱ ἄλλοι εἶναι μεμονωμένοι. Ἀλλὰ ἀκριβῶς, διότι ἀπέχει περὶ τὰ 35 χιλιόμετρα ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὸ ὑποκατάστημα Πατρῶν, ἔδωσα ἐντολὴν καὶ ἤδη ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα τῆς μεταβάσεως δύο ἕως τρεῖς φορὰς τὸν μῆνα συνεργείου εἰδικοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Ἀλλὰ ἀπευθύνω καὶ ἐγὼ ἔκκλησιν νὰ συνεταιρισθοῦν οἱ παραγωγοὶ τῆς περιφερείας, διὰ νὰ καθίσταται δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετοῦνται μέσῳ τοῦ συνεταιρισμοῦ, διότι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἐπιθυμούντων νὰ δανεισθοῦν ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, εἶναι εὐκολωτάτη, διότι ὁ Πρόεδρος τοῦ συνεταιρισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ λαμβάνῃ ἀπὸ τὰ ὑποκαταστήματα ὅλα, καὶ τὰ ἐφόδια καὶ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τοὺς συνεταίρους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι συνεργεῖον ἤδη μεταβαίνει εἰς τὴν Ἐρυμάνθειαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν αὐτῶν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν καλλιέργειαν λυκίσκου εἰς τὴν Κοινότητα Πρωτοκκλησίου Ἕβρου.

§21Θ. ΚΕΡΑΜΙΤΣΙΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Πρωτοκκλησίου τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἐπιθυμοῦντες νὰ καλλιεργήσουν τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὴν ζυθοποιΐαν λυκίσκον, δι’ ὑπομνήματός των, ἀπευθύνονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, Διεύθυνσιν Γενικῶν Ἐρευνῶν, καὶ ζητοῦν σχετικὰς πληροφορίας. Τὸ ὑπόμνημα ὑπεβλήθη εἰς τὰς ἀρχὰς Ἰανουαρίου 1960. Ἔκτοτε, ἂν καὶ παρῆλθεν ὁλόκληρον δεκαεξάμηνον, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως. Νομίζομεν, πὼς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἢ καταφατικῶς ἢ ἀρνητικῶς θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ δώσῃ μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἐξήγγειλεν, ὅτι καταβάλλει προσπάθειαν διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Ἤδη, οἱ κάτοικοι ὑποστηρίζουν, ὅτι τὰ ἐδάφη των προσφέρονται διὰ τὴν τοιαύτην καλλιέργειαν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, πρῶτον, ποῦ ὀφείλεται ἡ τοιαύτη καθυστέρησις εἰς τὸ νὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὴν κοινότητα αὐτὴν καί, δεύτερον, ἐὰν πράγματι τὰ ἐδάφη προσφέρωνται διὰ τὴν τοιαύτην καλλιέργειαν, ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ, ὥστε νὰ βοηθηθῇ ἡ Κοινότης.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου ἔχει τὸν λόγον.

§23Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§25Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὄντως ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καθυστέρησεν εἰς τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ ἑνὸς ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη νομίζω, ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν «Κάρολος Φίξ», ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐδόθη ἀπάντησις εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ δὴ εἰς ἕνα ἐκ τῶν δημοσιογραφούντων, διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν περιοχήν. Πληροφορῶ δὲ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, σύμφωνα, ἄλλωστε, μὲ τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ λυκίσκου εἶναι ἀπὸ τὰς πλέον δαπανηρὰς καλλιεργείας καὶ ἀπὸ τὰς καλλιεργείας ἐκείνας ποὺ ἀπαιτοῦν ὄχι μόνον ἡμερομίσθια, ἀλλὰ καὶ ἄλλας δαπάνας, λιπάνσεως, κατασκευῆς κρεββατινῶν κλπ. Καὶ ἡ μὲν ἑταιρεία «Φίξ», ἡ ὁποία, ὅπως ξεύρετε, ἔχει τὸ μονοπώλιον τῆς κατασκευῆς τοῦ ζύθου, ἔχει ἰδικούς της ἀγροὺς καὶ καλύπτει ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀνάγκας της. Τίθεται, λοιπόν, τὸ ζήτημα, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἡ καλλιέργεια, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ λυκίσκου, ναὶ ἢ ὄχι; Αὐτὸ τὸ θέμα μελετᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δι’ αὐτὸ συνιστῶμεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μὴ προβοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ λυκίσκου προτοῦ νὰ λύσωμεν, κατ’ ἀρχήν, τὸ θέμα, τί θὰ γίνῃ ἡ παραγωγὴ ἐπεκτεινομένη.

§26Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τώρα ἔπαυσε νὰ εἶναι μονοπώλιον.

§27Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ναί, ἀλλὰ δὲν εἶναι μεγάλη ἡ κατανάλωσις λυκίσκου ἀπὸ τὴν νέαν μονάδα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐπρόκειτο, κύριοι βουλευταί, νὰ συζητηθοῦν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, αἱ δύο προτάσεις νόμου, αἱ ἀφορῶσαι τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν.Δ. τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματός του, δὲν ἠδυνήθη νὰ προσέλθῃ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, παρακαλῶ πολὺ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν τῶν προτάσεων αὐτῶν διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἐν συνεχείᾳ θέματα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§29Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἡμέρα ἡ σημερινὴ ἐπὶ τῇ βάσει ρητῆς ἐπιταγῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, εἶναι κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα διατιθεμένη εἰς τὴν ψήφισιν προτάσεων νόμων περὶ ἀκυρώσεως, καταργήσεως ἢ τροποποιήσεως νομοθετικῶν Διαταγμάτων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Παρὰ τὸ γεγονός, αὐτό, καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ περὶ ἄλλων νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἐκκρεμοῦν ἀντίστοιχοι προτάσεις, ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Φεβρουαρίου ἀπὸ τεσσάρων ἢ πέντε συνεδριάσεων Τετάρτης, τὸ δικαίωμα αὐτὸ καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ ἡ Συνταγματικὴ κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον καὶ ὑπὸ τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο πρόσχημα παραμερίζονται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας πάντοτε τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐπικαλεῖται, ὅτι εἶναι ἄρρωστος ἢ ὅτι κάτι τοῦ συμβαίνει. Ἐπιτέλους χθὲς παρευρίσκετο καὶ τὸν ἠρώτησα, ἐὰν εἶναι διατεθειμένος καὶ ἐὰν εἶναι ἕτοιμος διὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς προτάσεως νόμου, καὶ ἐβεβαίωσεν, ὅτι οὐδὲν τὸν κωλύει νὰ ἔλθῃ σήμερον. Βέβαια βιαία προσαγωγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ δὲν γίνεται, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἦτο σύμφωνα πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν τὴν δεσμευτικὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν τὸ πολὺ–πολὺ ἀντὶ τῆς σημερινῆς δὲν ὁρισθῇ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα διὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς τῆς ὡρίμου ἐπιτέλους προτάσεως νόμου. Ἐν τῷ μεταξύ, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῆς τῆς προτάσεως νόμου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, προέκυψαν θέματα σοβαρῶν ἀτασθαλιῶν οἰκονομικῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχομένους ὀργανισμούς, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἑνάμισυ μηνός, ἀπὸ τὰς 22 Μαρτίου, ὑπηγόρευσαν τὴν ὑποβολὴν ἐκ μέρους 25 βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως αἰτήσεως περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἡ πρότασις αὐτὴ δὲν ἀνεκοινώθη ἀκόμη. Εἰς τὸ τέλος ἐπεννοήθη, ὅτι κάπου ἔχει ἀπωλεσθῆ καὶ ἐζητήθη ἀντίγραφον τῆς προτάσεως. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνακοινωθῇ καὶ νὰ ὁρισθῇ ἡ συζήτησις καὶ αὐτῆς τῆς αἰτήσεως.

§30Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντονώτατα, διὰ τὴν καταπάτησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν συζητήσεων τῶν Ν. Διαταγμάτων, τῶν ὁποίων τὴν ἐπανασυζήτησιν ἢ τροποποίησιν ζητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ὅλα τὰ Διατάγματα, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἐπανασυζήτησις, συζητοῦνται κατὰ συνέχειαν, χωρὶς διακοπήν, δηλαδή, δὲν παρεμβάλλεται οὐδεμία ἡμέρα. Κανονικά, θὰ ἔπρεπε κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς νέας Συνόδου τῆς Βουλῆς νὰ συζητήσωμεν, πρῶτα, ὅλα τὰ νομοθετικὰ Διατάγματα, τῶν ὁποίων ἐζητήθη ἡ τροποποίησις ἢ ἡ ἀκύρωσις καὶ μετὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς νέα νομοσχέδια. Ἐδέχθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ πάρῃ μίαν μόνον ἡμέραν, κάθε Τετάρτην, καὶ ἐδώσαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 35, τὰς ἄλλας τρεῖς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας. Καὶ βλέπω, ὅτι μὲ διάφορα τεχνάσματα καὶ ἡ μία μόνον ἡμέρα γίνεται ἀπόπειρα νὰ μὴ ὑπάρχῃ. Κύριε Πρόεδρε, παρατηρῶ τὰ ἑξῆς: Ὅτι μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ τὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐνέκρινεν ὡς νόμους, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ ἀκυρώσῃ, θέλει νὰ ἐπανασυζητήσῃ, γίνονται νόμοι μὲ τὰς νέας διακοπάς, διότι δὲν συζητοῦνται ποτέ. Ἑπομένως, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἡλιοῦ, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ συζητήσωμεν μὲν ἀπόψε ἄλλο νομοσχέδιον, αὔριον ὅμως νὰ ἀφιερωθῇ ἡ ἡμέρα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Διατί κωλύεται ὁ κ. Ὑπουργός; Ἡ δουλειά του εἶναι νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ συζητήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως, παρακαλῶ, ὅπως ἡ αὐριανὴ ἡμέρα ἀφιερωθῇ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν διαφόρων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἐπεσήμανεν ἀπὸ ἡμερῶν διὰ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, τῆς ἰδικῆς μας, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἐπανέρχονται, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἀπὸ σοβαρᾶς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐκφράζονται ἀντιρρήσεις, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Διότι, ἀπόφασις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναβολήν, πρέπει νὰ ληφθῇ ὁμοφώνως, διότι εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ μόνον μία ὁμοφωνία ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ἐκάλυπτεν ἀντίστοιχον ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς συνηγοροῦμεν καὶ διατυπώνομεν τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν ἄλλην πλευρὰν ποὺ διετήρησεν ἐπιφυλάξεις, νὰ δεχθοῦν νὰ συζητηθοῦν αὐτὰ τὰ νομοσχέδια. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μία πρότασις ποὺ κακῶς ἔχει, παραμένει ἐκκρεμὴς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, μπορεῖ νὰ παραμείνῃ ἐκκρεμὴς διὰ μίαν ἢ δύο ἡμέρας ἀκόμη.

§33Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν Βουλὴν καὶ τὸν πρὸ ὀλίγου ἀπευθύναντα ἔκκλησιν, νὰ ἀποσύρωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας, ἐκπρόσωπον τῆς Κ.Ε.Α., ὅτι αὐτὴ ἡ πρότασις μένει ἐκκρεμής, διότι καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐκφράσει τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως ἐπῆρε τὸν ἴδιον δρόμον τοῦ Ν.Δ. καί, περιέργως, πολλὰ λέγονται περὶ ἀποσύρσεώς του καὶ ἀπὸ τὴν Μπόν, ὅπου δὲν πρόκειται νὰ ψηφισθῇ, ἐνῷ ἦτο ἀκριβῶς πρὸς ψήφισιν καὶ περὶ ὑπαγορεύσεως τῆς ἀναβολῆς αὐτῆς τῆς σιωπηρᾶς καὶ τῆς ἐρεύνης προσχημάτων μὴ συζητήσεώς του, ἀκριβῶς ἐξ αἰτίας τῆς γερμανικῆς στάσεως. Δεδομένου δέ, ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ φεύγει τὴν Δευτέραν διὰ τὴν σύνοδον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἰς Ὄσλο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἔχει ἕνα πρόγραμμα διαλέξεων εἰς διαφόρους πόλεις τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ ἔλεγα, ὅτι ὑπάρχει ἕνας λόγος πάρα πάνω, μετὰ τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον, τὸ συναφὲς καὶ μὲ αἴτησιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ συζητηθῇ, τοὐλάχιστον, αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον χιλιάδας προσώπων καὶ ὄχι ὡρισμένα τρὰστς νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, ἢ νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸ Σῶμα ἡ βεβαίωσις, ὅτι ἀκόμη καὶ ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ δυνηθῇ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ψήφισίς του. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν συζήτησιν ἢ καὶ ἐπιψήφισιν, ἤ, ἂν γίνουν δεκταὶ αἱ ἀπόψεις μας, τὴν τροποποίησιν ἢ ἀπόρριψιν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν λῆψιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν νομοσχεδίων, διὰ νὰ ὑλοποιηθῇ ἡ κάθε ἡμέραν παρελκυομένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως περὶ καταθέσεως ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν παθόντων ἀπὸ τὸν Ναζισμὸν παρέστη ἀνάγκη νὰ ὑποστῇ μίαν τροποποίησιν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ σήμερον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον περὶ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον ἔπρεπε κανονικῶς νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι γραμμένον πρῶτον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν σήμερον, δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, κἄποιο κώλυμα τοῦ ἔτυχε, διὰ νὰ συζητηθῇ. Ἐγὼ παρέστην ἐδῶ, διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπιμείνουν ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ ὁ κ. Γαληνὸς εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Θὰ φροντίσωμεν, εἰς τρόπον ὥστε, τὸ ταχύτερον, νὰ συζητηθοῦν καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο.

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Αὔριον δὲν θὰ μπορέσῃ ὁ κ. Δημητρᾶτος νὰ ἔλθῃ; Ἄλλωστε εἶναι ζήτημα μιᾶς ὥρας ἡ συζήτησις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος, ἔχει ἐκφρασθῆ ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητηθοῦν αὐτὰ τὰ δύο νομοσχέδια, πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ ἔχομεν ἀρχίσει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, νὰ προχωρήσωμεν καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ἡ ἐπιθυμία, ἡ ἰδική σας, διότι εὐθὺς μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, θὰ συζητηθῇ τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον.

§37Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασίς μου ἦτο σαφής. Θέλομεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς δώσῃ ἄλλην ἡμέραν, διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ νομοθετικὸν Διάταγμα. Ἕνα αὐτό. Δεύτερον, μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ παρέστη ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἀνεγράφατε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, τὴν σημερινήν, πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον, αὐτό, δὲν ξέρατε, ὅτι εἶχεν ἀποσυρθῆ;

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι, ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ πρόκειται νὰ καταθέσῃ μίαν τροπολογίαν, βελτιωτικὴν τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα καὶ δι’ αὐτὸ δὲν συζητεῖται σήμερον.

§39Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μία τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἀρκετή, νομίζω, διὰ νὰ ἀναβάλῃ, νὰ ματαιώσῃ, συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Μποροῦσε νὰ τὴν διανείμῃ τὴν τροπολογίαν τυπωμένην. Ἀλλ’ ὅπως ἀντελήφθην ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ νομοσχέδιον παρέστη ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ ριζικῶς.

§40Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Κακῶς ἀντελήφθητε.

§41Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅταν ἀνεγράφετο τὸ νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν, κ. Πρόεδρε, δὲν ἐγνωρίζατε, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ τροποποιηθῇ; Διατί τὸ ἐφέρατε;

§42Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πρόκειται περὶ μιᾶς τροπολογίας, πρὸς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ προσαρμοσθοῦν καὶ ἄλλαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, πρὸς βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ὅταν θὰ ἤρχετο ἡ σειρὰ τῆς συζητήσεως θὰ ἀνακοινοῦτο, ὅτι ἐγένετο τροποποίησις καὶ θὰ ἐζητεῖτο ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως.

§44Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι μὲ ἀνησυχεῖ σοβαρῶς ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑμῶν, διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν συνδυασθῇ μὲ τὸ πρὸ ὀλίγου λεχθέν, ὅτι καὶ εἰς τὴν Βόννην τὸ νομοσχέδιον ἀπεσύρθη καὶ βαδίζει εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλλένδας. Ἐπαναλαμβάνω: Ζητῶ νὰ γίνῃ δήλωσις εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ, ἢ ἐὰν θὰ ἀποσυρθῇ ὁριστικῶς. Νὰ γίνῃ σαφὴς δήλωσις. Ἡ δὲ ἀπουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι εἶναι κώλυμα, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει καθυστερήσει.

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ ἀπουσία πράγματι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἀποτελεῖ κώλυμα. Θὰ ὑπάρξῃ ἀναπληρωτής. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν, ἐγένετο προχθές. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως: Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ψηφισθοῦν τὰ τρία αὐτὰ νομοσχέδια, πρὶν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ἐκλογικὸν νομοσχέδιον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸ Σῶμα, ὅπως αἱ προτάσεις τοῦ ἄρθρου 35 ἀναγραφοῦν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς προσεχοῦς Τετάρτης καὶ νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἀπὸ τώρα νὰ συζητηθοῦν. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία λύσις, ἡ ὁποία τέλος πάντων θὰ ἱκανοποιήσῃ κατὰ ἕνα τρόπον καὶ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς προτάσεως, περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἀνακοινωθῇ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, δηλαδὴ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, καί, τὴν Τετάρτην, θὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐὰν θὰ συζητηθῇ ἢ θ’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι.

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον μέρος τῆς

ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων».

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 2, ὅπου ἀναφέρεται: «Ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Β.Δ. καταργεῖται τὸ ἄρθρον 8», ἔχει γίνει λάθος. Ἀντὶ τοῦ ἄρθρου 8 εἶναι τὸ ἄρθρον 7. Νὰ διορθωθῇ τοῦτο.

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον.

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» ὡς φραστικῶς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀναγινώσκων τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καταλαμβάνεται ἐκ πρώτης ὄψεως ὑπὸ ἑνὸς αἰσθήματος εὐφορίας καὶ αἰσιοδοξίας, διότι νομίζει, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας ἔφθασεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ εἶναι ἐπιδεκτικὴ εὐρυτάτης ἀναπτύξεως καὶ νὰ μὴ περιορίζεται εἰς τὰς μικρὰς οἰκογενειακὰς ἐπιχειρήσεις, ἀλλὰ ἀνοίγεται δι’ αὐτὴν ὁ δρόμος πρὸς μίαν εὐρυτάτην οἰκονομικὴν δραστηριότητα, ὅταν ἀπαιτῆται ὡς πρῶτον κεφάλαιον ἱδρύσεως μιᾶς παραγωγικῆς μονάδος τὸ ποσὸν 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἢ 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἢ 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἢ 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Νομίζει, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς στάδιον ἀκμῆς καὶ περιωπῆς τῆς οἰκονομίας μας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάπτυξις μεγάλων ἐπιχειρήσεων. Αὐτὸ αἰσθάνεται τὸ πρῶτον ὁ ἀναγινώσκων ἐπιπολαίως τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ὅμως τοῦτο μελετηθῇ βαθύτερον καὶ συγκριθοῦν αἱ διατάξεις του μὲ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, ὁ μελετητὴς θὰ καταληφθῇ ὑπὸ καταθλίψεως καὶ ἀπογοητεύσεως καὶ θὰ ἀναζητήσῃ ἀμέσως τὴν σημασίαν τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὴν 1ην παράγραφον τῆς Εἰσηγητικῆς Ἐκθέσεως, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι «δὲν εἶναι νοητὸν εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν διὰ μίαν ἑκάστην σοβαρὰν ἐπένδυσιν νὰ ἀπαιτῆται ἡ ψήφισις ἑνὸς εἰδικοῦ νόμου». Ἡ οὐσία, λοιπόν, τοῦ νομοσχεδίου, συγκεντροῦται εἰς τὴν παράγραφον αὐτήν. Ἐνοχλεῖται ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων καὶ τῶν συμβάσεων καὶ θέλει μίαν γενικὴν ἐξουσιοδότησιν, ὥστε ἢ διὰ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἢ διὰ Διαταγμάτων νὰ δύναται νὰ συνάπτῃ πάσης φύσεως συμβάσεις. Τὸ νομοσχέδιον διαιρεῖται εἰς δύο κεφάλαια. Τὸ πρῶτον κεφάλαιον περιέχει εἰδικὰς διατάξεις ἐν ἄρθροις 1–4 καὶ τὸ δεύτερον ἀφορᾷ εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις ἄρθρα 5–8. Αἱ γενικαὶ διατάξεις, διὰ τῶν ἄρθρων 5–7 ἔρχονται νὰ διευρύνουν καὶ νὰ τονώσουν τὰς διευκολύνσεις, αἱ ὁποῖαι παρεχωρήθησαν διὰ τῶν νόμων 2861)54 καὶ 3315)55, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν τῆς χώρας. Ἐὰν παρακολουθήσῃ τις τὴν στατιστικὴν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων αὐτῶν θὰ ἀπογοητευθῇ, διότι αἱ ἐξαγωγαί, τὰς ὁποίας ἐπεδίωκον νὰ τονώσουν οἱ νόμοι αὐτοὶ ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, πηγαίνουν εἰς τὸ χειρότερον καὶ καθημερινῶς ἐκτείνεται τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλλίδος μεταξὺ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Κατὰ τὸ πρῶτον δίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους αἱ ἐξαγωγαὶ καλύπτουν μόλις τὸ 35% τῶν εἰσαγωγῶν. Τὰ ἀναφέρω αὐτὰ διὰ νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ λῆψις νομοθετικῶν ἢ διοικητικῶν μέτρων, ἀλλὰ χρειάζεται δραστηριοποίησις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ ἀλλαγὴ τῆς νοοτροπίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ τῶν παραγωγικῶν μας δυνάμεων. Καὶ οἱ νόμοι αὐτοί, τοὺς ὁποίους προανέφερα, δὲν κατέστησαν δυνατὴν τὴν ἀλλαγὴν τῆς νοοτροπίας αὐτῆς. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι αἱ γενικαὶ διατάξεις τῶν ἄρθρων 5–7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὐδὲν θὰ εἰσφέρουν διὰ τὴν τόνωσιν τῆς ἐξαγωγικῆς μας δραστηριότητος. Καὶ θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι χρειάζεται κἄτι ἄλλο δραστικώτερον, τὸ ὁποῖον δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ ἔτη νὰ συλλάβῃ. Δὲν θὰ ἀρνηθῶ ψῆφον εἰς τὰς διατάξεις αὐτάς, τῶν ἄρθρων 5–7, ἀλλὰ ἐκφράζω τὴν δυσπιστίαν μου περὶ τῆς ἀποδόσεώς των. Ἀλλὰ πέραν τῶν γενικῶν αὐτῶν διατάξεων, ὑπάρχουν καὶ αἱ εἰδικαὶ τῶν ἄρθρων 1, 2, 3, 4 καὶ 8 καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐφιστῶ ζωηρῶς τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–4 ὁρίζουν, ὅτι ἐπιχειρήσεις διαθέτουσαι ἱδρυτικὸν κεφάλαιον 150 ἑκατ. ἢ 300 ἑκατ. δραχμῶν θὰ ἀπολαμβάνουν ὡρισμένων φορολογικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν ἢ ἄλλων πάσης φύσεως προνομίων καὶ διευκολύνσεων, τὸ δὲ ἄρθρον 8 ἐπιτρέπει τὴν ὑπὸ προνομιακὴν ἐγκατάστασιν ἀλλοδαπῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν χώραν μας. Ἐὰν ἡ πραγματικότης, ἡ σημερινή, τῆς οἰκονομίας μας, ἐπιτρέπῃ τὴν ἀνάπτυξιν καθαρῶς ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς ὑπαγωγήν των εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–4, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς, διότι θὰ ἦτο μέτρον ὀργανώσεως τῆς οἰκονομίας μας ἐπὶ ὑψηλοτέρου ἐπιπέδου. Ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης μᾶς λέγει, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας ἀπέτυχεν ἐν Ἑλλάδι. Ἐν Ἑλλάδι αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι ἔλαβον τὴν μορφὴν τῆς προσωπικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ αὐτὸ ἀπεδείχθη κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν, ὅτε αἱ μετοχαὶ πλειοψηφίας ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων εὑρέθησαν εἰς χεῖρας ἑνὸς προσώπου ἢ ἑνὸς ὁμοειδοῦς οἰκονομικοῦ ὁμίλου. Αἱ πλέον χαρακτηριστικαὶ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι ἐν τῇ χώρᾳ μας εἶναι αἱ Τράπεζαι, αἱ ὁποῖαι σὺν τῷ χρόνῳ ὡδηγήθησαν εἰς τὸν προσωπικὸν χαρακτῆρα. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἶναι κατ’ οὐσίαν Τράπεζα τοῦ Δημοσίου καὶ ἡ Ἐμπορική, Ἰωνικὴ καὶ Λαϊκὴ Τράπεζα ἀνήκουν κατ’ οὐσίαν εἰς τὸν περὶ τὸν διοικητήν των ὅμιλον. Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀναμείνωμεν, ὅτι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν χώραν ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι, διαθέτουσαι τὰ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀπαιτούμενα ἱδρυτικὰ κεφάλαια πρὸς συγκρότησιν νέων παραγωγικῶν μονάδων. Ἑπομένως, αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–4 δὲν θὰ δημιουργήσουν κίνητρον πρὸς ἐπένδυσιν ἑλληνικῶν ἑταιρικῶν κεφαλαίων καὶ προσέτι περαιτέρω δραστηριοποίησιν τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Περιπτώσεις ἰδιωτῶν, διαθετόντων τὰ τεράστια κεφάλαια τῶν 150 ἢ 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δὲν εἶναι γνωσταὶ ἐν Ἑλλάδι. Ὅλοι γνωριζόμεθα εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ γνωρίζομεν, ὅτι τοιοῦτοι κεφαλαιοῦχοι κρυφοὶ καὶ ἀδρανεῖς, ποὺ θὰ δραστηριοποιηθοῦν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας. Οὔτε λοιπὸν τὸ ἑταιρικόν, οὔτε τὸ ἰδιωτικὸν ἑλληνικὸν κεφάλαιον θὰ ἐπωφεληθοῦν ἐκ τῆς θεσπίσεως τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 1–4 τοῦ νομοσχεδίου, πρὸς δραστηριοποίησιν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις κατὰ τὸ παρελθὸν ποὺ ἐγένοντο ἐπενδύσεις ἰδιωτικῶν κεφαλαίων ἐξωτερικοῦ, εἰς τὴν χώραν μας ὑπὸ Ἑλλήνων, ὡς τοῦ κ. Ὠνάση εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἑταιρείαν καὶ τοῦ κ. Νιάρχου εἰς τὰ Ναυπηγεῖα καὶ τὰ Διϋλιστήρια. Ἀλλ’ αὐταὶ εἶναι αἱ μοναδικαὶ ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι, μάλιστα, δὲν προεκλήθησαν ἀπὸ τὰ κίνητρα τοῦ νόμου 2687 τοῦ 1953. Αἱ ἐπενδύσεις αὗται προσηλκύθησαν ἀπὸ τὸ εἶδος μονοπωλίου τῶν ἐπιχειρήσεων ποὺ ἐξησφάλισαν, πάντως, ὅμως, τὰ ἱδρυτικά των κεφάλαια ἦσαν κατώτερα τῶν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπομένων. Οἱαδήποτε κίνητρα καὶ ἂν νομοθετηθοῦν πρὸς συμπλήρωσιν τῶν διὰ τοῦ νόμου 2687)53 καὶ μεταγενεστέρων θεσπισθέντων, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξουν Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἵτινες θὰ θελήσουν νὰ κάμουν ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν μας. Ὡς πρὸς τὴν ὑπαγωγὴν ὑπὸ τὴν κυανόλευκον μεγάλου ἀριθμοῦ πλοίων Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν δὲν θὰ εἶναι κανεὶς ἐντὸς τῆς πραγματικότητος, ἐὰν εἴπῃ, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰ κίνητρα τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νόμου τούτου. Διότι, ἀναμφισβητήτως τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς διεθνεῖς συνθήκας, εἰς τὰς παγκοσμίους συνθήκας. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς προκειμένου νὰ ἀποφασίσῃ τὴν λῆψιν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν νὰ συντηρηθῇ ἔτι περαιτέρω ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πλοιοκτητῶν πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Εἰσέρρευσαν μεγάλα ποσὰ εἰς τὴν χώραν μας ἰδίως λόγῳ μετακινήσεως μεγάλου ἀριθμοῦ Ἑλλήνων ἐξ Ἀφρικῆς, ἀλλὰ τὰ κεφάλαια αὐτὰ δὲν ἐδραστηριοποιήθησαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, διὰ δημιουργίαν νέων παραγωγικῶν μονάδων, ἀλλὰ ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἰδίως εἰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην. Συνεπῶς, ὅλα αὐτὰ τὰ κίνητρα προσελκύσεως κεφαλαίων δὲν ἐνεθάρρυναν καὶ δὲν ἐβοήθησαν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ σταθερὰ καὶ μόνιμος τοποθέτησις τῶν εἰσρεόντων κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ μετριάσω τὴν αἰσιοδοξίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ κρίνῃ τὸ νομοσχέδιον βάσει τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν πρόκειται νὰ προσελκυσθοῦν ἑλληνικὰ κεφάλαια πρὸς ἐπένδυσιν, πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ λογικὸν συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀναμένει τὴν τοποθέτησιν ἄλλων μὴ ἑλληνικῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ προσέξωμεν πολύ. Ξέναι Ἑταιρεῖαι, ἄλλων χωρῶν, εἰς τὰς ὁποίας εὐδοκιμεῖ ὁ θεσμὸς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας, ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ τοποθετήσουν τὰ κεφάλαιά των εἰς ἄλλας χώρας, μετακινοῦντα κατὰ τὸ συμφέρον των ταῦτα. Ἡ Κυβέρνησις θέλει ἴσως νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐδημιούργησεν εὐνοϊκοὺς ὅρους, ὥστε νὰ ἔλθῃ τὸ μεγάλον ξένον κεφάλαιον εἰς τὴν χώραν μας. Αἱ διατάξεις αὐταὶ ἐπιδιώκουν νὰ δημιουργήσουν τὰς καταλλήλους προϋποθέσεις διὰ τὴν τοποθέτησιν ἐν Ἑλλάδι ξένων κεφαλαίων πρὸς ἵδρυσιν μεγάλων ἐπιχειρήσεων. Ἐὰν περιελαμβάνετο εἰς τὸ νομοσχέδιον γενικὴ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐπενδύσεις τῆς κατηγορίας αὐτῆς θὰ ἐγένοντο εἰς παραγωγικοὺς τομεῖς ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἑλληνικὴ δραστηριότης, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ παρείχετο ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ξένους διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν τομέων αὐτῶν καὶ ἐὰν δὲν ἐκερδίζαμεν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς, θὰ εἴχομεν τοὐλάχιστον τὸ κέρδος τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατικῶν χειρῶν. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἀφήνει ἀνοικτὰς τὰς πύλας νὰ εἰσρεύσῃ τὸ ξένον κεφάλαιον εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὑπὸ τὰς παρεχομένας εὐκολίας νὰ δραστηριοποιηθῇ, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς παραγωγικῆς μας δραστηριότητος. Οὕτω, ὅμως, θὰ εἶναι δυνατὸν μία ξένη Ἑταιρεία νὰ ἱδρύσῃ μίαν οἱανδήποτε βιομηχανίαν, ὁπότε, μὲ τὰς τελειοτάτας ἐγκαταστάσεις ποὺ θὰ ἔχῃ, μὲ τὴν ἀρίστην ὀργάνωσιν, μὲ τὰ τεράστια κεφάλαια καὶ μὲ τὰς εὐκολίας, τὰς παρεχομένας ὑπὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ τὰ προνόμια, αὐτομάτως θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ κλείσιμον πάσης ἑλληνικῆς ὁμοειδοῦς βιομηχανίας, ἡ ὁποία δὲν θὰ δύναται νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸν ἀνταγωνισμόν. Ὅλοι οἱ βιομηχανικοὶ κλάδοι, ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας, θὰ κινδυνεύσουν νὰ ὑποστοῦν τὴν ἰδίαν μοῖραν. Θὰ δύνανται νὰ ἱδρύσουν αἱ ξέναι Ἑταιρεῖαι καὶ πιστωτικὰ ἀκόμη ἱδρύματα, διότι δὲν ὑπάρχει κανένας περιορισμός, διὰ νὰ κλείσουν καὶ τὰς Τραπέζας μας ἀκόμη. Ἄν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου παρασύρεται ἀπὸ τὴν ἰδέαν, ὅτι λόγῳ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., θὰ πρέπει νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ εἰς τὴν χώραν μας μεγάλαι ξέναι παραγωγικαὶ μονάδες, εἶναι μία ἄποψις πολιτική, ἀλλ’ εὑρίσκεται αὕτη εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Διότι θὰ ἐγκατασταθοῦν ἐδῶ ξέναι Ἑταιρεῖαι, αἵτινες θὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς πόρους τῆς χώρας, θὰ κινήσουν ἀριθμόν τινα ἐργατικῶν χειρῶν, ἐνῷ παραλλήλως θὰ ἀκινητήσουν ἄλλας ἐργατικὰς χεῖρας ὁμοειδῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ κλείσουν, θὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ τὸν μεταβάλουν εἰς προλεταριᾶτον ἐργαζόμενον πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ξένων. Ἐὰν φιλοδοξία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν χώραν μας τῶν μεγάλων ξένων βιομηχανιῶν καὶ νὰ κλείσῃ τὰς ἑλληνικὰς βιομηχανίας καὶ νὰ μεταβάλῃ τοὺς Ἕλληνας εἰς προλεταρίους, θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἀκολουθεῖ μίαν πολιτικήν. Ἡμεῖς ὅμως πιστεύομεν, εἰς τὰς ἱκανότητας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὸ ἐπιχειρηματικόν του δαιμόνιον, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε μὲ τόσην ἐπιτυχίαν ἐξεδήλωσεν εἰς τὸν τομέα τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας καὶ νομίζομεν, ὅτι ἡ χώρα μας θὰ κατορθώσῃ νὰ ἀναπτυχθῇ διὰ τῶν ἰδίων της δυνάμεων καὶ νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν, δι’ ἰδίων μέσων, τὴν παραγωγικήν της μηχανήν, ἐὰν καλῶς ὁδηγηθῇ καὶ ἐνισχυθῇ. Δὲν παραδεχόμεθα, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι κατάλληλος μόνον διὰ τὴν γεωργίαν καὶ τὴν κτηνοτροφίαν, ὅπως εἶπεν ὁ Χίτλερ, ὅταν κατέλαβε τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ εἰς ὅλους τοὺς παραγωγικοὺς τομεῖς, καὶ ὀφείλομεν νὰ καταβάλωμεν κᾶθε προσπάθειαν, οὕτως ὥστε νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ βοηθήσωμεν τὰς παραγωγικὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους. Μόνον ἐὰν διὰ τῶν ἰδίων δυνάμεων ἀναδειχθῇ ἡ οἰκονομία μας θὰ εὑρεθῶμεν εἰς θέσιν νὰ συζητήσωμεν ὡς ἰσότιμοι ἑταῖροι μὲ τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς πλήρους καὶ ἀνεξελέγκτου ἐλευθερίας τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ξένων κεφαλαίων θὰ παραδώσωμεν τὸν ἑλληνικὸν πλοῦτον εἰς τὰς ξένας ἐκμεταλλεύσεις καὶ θὰ καταστήσωμεν τὴν χώραν μας πράγματι ὑποανάπτυκτον καὶ ὑπόδουλον εἰς τὰ ξένα συμφέροντα. Μὲ τὰς σκέψεις αὐτὰς εὑρισκόμεθα ἐν πλήρῃ ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν ὅπως ξέναι ἑταιρεῖαι ἀναλάβουν τὴν ἐκμετάλλευσιν ἀδρανουσῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, τὰς ὁποίας ἡ ἑλληνικὴ δραστηριότης δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀξιοποιήσῃ. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ ἀπετέλει μίαν ἢ δύο περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο ἐλευθέρως νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ὅπως ἀποφασίζῃ μόνη της καὶ διὰ πᾶσαν ἐπένδυσιν, ὡς ἐὰν νὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς πράγματος ἄνευ συνεπειῶν καὶ ἄνευ σημασίας. Ἡ τελευταία σύμβασις περὶ ἀλουμινίου ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται διαπραγματευτικῆς ἱκανότητος καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δικαιοῦται νὰ ζητῇ νὰ συνάπτῃ πάσης φύσεως συμβάσεις, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μεταβάλῃ τὴν χώραν εἰς πραγματικὴν ἀποικίαν, εἰς ἐποχήν, μάλιστα, ὅπου ἀπὸ τὰς ἄλλας ἄλλοτε ὑποδούλους χώρας οἱ ζυγοὶ ἀποτινάσσονται. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ καὶ τὸ τυπικὸν μέρος τοῦ νομοσχεδίου πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολῇ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Συντάγματος, ἀπαιτεῖται ἡ ἔκδοσις εἰδικοῦ νόμου, προκειμένου περὶ συνάψεως πάσης συμβάσεως ἐμπορίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 32, ὁμιλεῖ περὶ συνθηκῶν.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς παλαιοτέραν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Βουλήν, ἐγένετο δεκτόν, ὅτι εἰς τοὺς περιορισμοὺς τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Συντάγματος περιλαμβάνονται καὶ αἱ συμβάσεις ἐμπορίας. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δυσανασχετεῖ ὁσάκις μία παρομοία σύμβασις ἔρχεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν, καὶ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις, περὶ τῶν ὁποίων τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προβλέπει, δὲν ἀφοροῦν μόνον τοὺς τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἔχει ἀναπτυχθῆ ἡ Ἑλληνικὴ δραστηριότης, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, ἀλλὰ ἐπιθυμεῖ μόνον νὰ διευκολύνῃ πρὸς ἐπένδυσιν τὸ ξένον κεφάλαιον. Ὅπως προδίδεται ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, φοβοῦμαι, ὅτι μία νέα σύμβασις τύπου συμβάσεως ἀλουμινίου κυοφορεῖται, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποφύγῃ τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιζητεῖ τὴν γενικὴν ἐξουσιοδότησιν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου ἀνοίγεται ὁ δρόμος διὰ τὴν σύναψιν παντὸς εἴδους συμβάσεως, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ δικαιοῦται νὰ συνάπτῃ οἱανδήποτε σύμβασιν ἀποικιακῆς μορφῆς καὶ νὰ παραδίδῃ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξένου κεφαλαίου. Παρεπιμπτόντως ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ὑπάρχουν αἱ προσφιλεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν παρεκκλίσεις ἀπὸ τὰς κειμένας διατάξεις, ὅπως π.χ. ἡ κατὰ παρέκκλισιν τῶν συνήθων διατάξεων ἐκτέλεσις τῆς διαιτησίας, ἢ αἱ ὑπερωρίαι κατὰ παράβασιν τοῦ ἐργατικοῦ νόμου, δηλαδὴ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν προνόμιον εἰς ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων οὔτε τοὺς σκοποὺς οὔτε τὴν ἔκτασιν γνωρίζομεν, συζητοῦντες τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ ἀπορρίψῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πλὴν τῶν ἄρθρων 5,6 καὶ 7 καὶ τοῦτο (διὰ τὴν τελευταίαν περίπτωσιν), διὰ νὰ μὴ παραπονῆται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τῆς παρεμβάλλομεν ἐμπόδια εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς της. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μᾶς εἴπῃ εὐθέως τοὺς πραγματικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει καὶ νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ διὰ πειστικῶν ἐπιχειρημάτων ποῦ στηρίζει τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν διαγράφει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἐπειδὴ φοβοῦμαι τὴν εὐρύτητα τῆς παρεχομένης εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς σύναψιν συμβάσεων, ἐπειδὴ γνωρίζω τὰς προηγουμένας συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπέδειξαν τὴν ἀνικανότητα τῆς Κυβερνήσεως πρὸς διαπραγμάτευσιν καὶ ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς παραγωγικῆς μας μηχανῆς δι’ ἰδίων μέσων θὰ καταψηφίσω τὰ ἄρθρα 1 ἕως 4 καὶ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ πιστεύω, ὅτι οὕτω πράττων, προλαμβάνω διὰ τὴν χώραν μας μεγάλους κινδύνους οἰκονομικούς, πολιτικοὺς καὶ ἐθνικούς, ἐὰν θέλετε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλλιδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§58Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐπιτρέπει μίαν ἐπανατοποθέτησιν τῶν κομμάτων ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Θὰ προσπαθήσω, ἐν συντομίᾳ, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις δὲν εἶναι ζήτημα ἑνὸς νομοσχεδίου, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα μιᾶς γενικωτέρας κατευθύνσεως διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Δι’ αὐτό, εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας, τὸ θέμα θεωρεῖται καὶ εἶναι πολιτικόν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ κατάλληλοι πολιτικοὶ φορεῖς, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Δι’ αὐτὸ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως δὲν εἶναι θέμα ἑνὸς προγράμματος, ἀλλὰ μιᾶς γενικωτέρας κατευθύνσεως καὶ πνοῆς. Κατὰ τὸ παρελθόν, δὲν ἔλλειψεν ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων. Σήμερον διαθέτομεν καὶ ἕνα πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ, ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ ὁ πολιτικὸς φορεύς. Ἡ πολιτικὴ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἐκινήθη μὲ βάσιν τὴν εἰσροὴν ξένων κεφαλαίων καὶ τῶν κρατικῶν παρεμβατισμῶν, ὑπὲρ ὡρισμένων ἐντοπίων κύκλων. Διὰ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν, τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀνήκει εἰς τὰς πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς Δυνάμεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὄφελος, ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἐὰν ἡ χώρα μας δὲν δυνηθῇ νὰ ὑποτάξῃ τὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα εἰς τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ τέλμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς θὰ χειροτερεύῃ, ἐν σχέσει μὲ τὰς ξένας ἀνεπτυγμένας χώρας. Κύριοι βουλευταί, κατεύθυνσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅπως τὸ βάρος τῆς ἀναπτύξεως ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων, τὸ εἰσόδημα τῶν ὁποίων ἔχει συμπιεσθῆ εἰς ὅρια ἀθλιότητος. Μετὰ τὰς γενικὰς αὐτὰς παρατηρήσεις, θὰ προβῶ εἰς τὴν κριτικὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ συμπλήρωσιν τῆς ἰδίας πάντοτε κατευθύνσεως καὶ συνέχειαν τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς τῶν ἀπαλλαγῶν τοῦ νόμου 2687, συμπλήρωσις τοῦ ὁποίου εἶναι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ πρώτη ἀντίρρησις, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι τοῦτο ὁδηγεῖ εἰς περαιτέρω ἀλλοίωσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Διότι ἡ Βουλή, διὰ μεγάλης σημασίας νομοσχέδια, παραιτεῖται τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου. Ἀναφέρεται, βεβαίως, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν κάθε νομοσχέδιον οἰκονομικῆς συμβάσεως. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ σημαντικῶν συμβάσεων ὕψους 5 ἑκατ. δολλαρίων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαρνηθῶμεν τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου τῆς Βουλῆς καὶ νὰ μεταθέσωμεν αὐτὸν εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν δημιουργηθῆ ἄλλα ὄργανα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποφασίζουν ἐπὶ τῆς σημασίας τοιούτων νομοσχεδίων, ὅπως εἶναι αἱ ὠργανωμέναι τάξεις. Κατὰ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδειξε τὴν διάθεσίν της πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν τῶν συγχρόνων Κοινοβουλίων, ὅταν δὲν ἐδέχθη πρότασιν περὶ ἐξετάσεως τῆς ὑποθέσεως ὑπὸ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἡ ἄποψις τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως εἶναι, ὅτι δὲν δύναται νὰ παραιτηθῶμεν τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοιαύτης σημασίας θεμάτων. Ὀρθῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι πρόκειται περὶ θεωρητικῶς ἀντιθέτων ἀπόψεων. Ἡ διαφωνία μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι πλήρης, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις δὲν δέχεται τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, ἀλλὰ διότι θεωρεῖ ἀπαραίτητον ὅπως ἡ ἰδιωτικὴ αὐτὴ πρωτοβουλία εἶναι ἐντὸς ἑνὸς σχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῆς πολιτικῆς της, ἀφίνει τοὺς κινδύνους τοῦ μεγάλου ἐπιχειρηματικοῦ εἰσοδήματος νὰ ἐπιπίπτουν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ οὕτως, αἱ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις δὲν ἔχουν κινδύνους, ἀλλὰ μόνον κέρδη. Ἔχομεν τοιουτοτρόπως ἐπέμβασιν ὑπὲρ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ εἰς βάρος τῶν μικρῶν. Ἡ κατεύθυνσις, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις, εἶναι σήμερον φυσική, ἀλλὰ ὅπου δημιουργεῖται μονοπωλιακὴ κατάστασις πρέπει νὰ ἐπέρχεται δημοσιοποίησις τῆς ἐπιχειρήσεως. Παρὰ τὰ κίνητρα καὶ τὰς διευκολύνσεις, κύριοι βουλευταί, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς τὰ ξένα κεφάλαια, ἐν τούτοις βάσει τῶν στοιχείων, ἐπὶ συνόλου ἐγκριθέντων 143 ἑκατ. δολλαρίων, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν 60 ἑκατ. δολλαρίων τῆς ΠΕΣΣΙΝΕ, τελικῶς εἰσήχθησαν μόνον 39 ἑκατ. Δηλαδή, ἔχομεν εἰσαγωγὴν ξένου κεφαλαίου ἀπὸ τοῦ 1953–1960, 6 ἑκατ. δολλάρια ἐτησίως. Καὶ αὐτὸ παρὰ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Καὶ τοῦτο εἶναι συνέπεια τῆς παρανόμου φοροδιαφυγῆς, ὥστε τὸ κεφάλαιον νὰ μὴ καταφεύγῃ εἰς παραχωρήσεις, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν δι’ ἄλλης ὁδοῦ, νὰ ἐπιτυγχάνῃ περισσότερα. Ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις προσπαθοῦν, κύριοι βουλευταί, νὰ συνδυασθοῦν σήμερα μὲ ξένα κεφάλαια, ἐν ὄψει τῆς ἐντάξεως τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Τοῦτο τονίζεται καὶ εἰς τὴν πρόσφατον ἔκθεσιν τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος συνιστᾶ τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, προσθέτων, ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ μὲ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν συμμετοχὴν Ἑλληνικῶν κεφαλαίων. Τοῦτο, βεβαίως, εἶναι πρακτικῶς ἀδύνατον, διότι οὐσιαστικῶς θὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ ξένου κεφαλαίου. Ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, νὰ συστήσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐν ὄψει τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπιφυλασσόμεθα νὰ κρίνωμεν καὶ ὡς συμφωνίαν καὶ ὡς πρὸς τοὺς ὅρους, εὐθὺς ὡς ἀνακοινωθῇ, καὶ δεδομένου ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι δεδομένη διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ μόνος τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν μεγάλων ἐπιχειρηματικῶν μονάδων τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, θὰ ἦτο ἡ ἀντιμετώπισις ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μεγαλυτέρας δημοσιοποιήσεως τομέων τῆς οἰκονομίας. Προσθέτως θὰ εἶχον νὰ συστήσω, ὅπως ἡ Κυβέρνησις προχωρήσῃ εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μὲ ταχύτερον ρυθμὸν ἄρσιν τῆς ἐκκρεμότητος ὡς πρὸς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διότι μέχρι τῆς ἐπικυρώσεως τῶν ὅρων ὑπὸ τῶν Κοινοβουλίων, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος δυσμενοῦς ἐπηρεασμοῦ τῆς οἰκονομίας μας. Ἐκ τῆς μὴ ἐπικυρώσεως ἑνὸς οἱουδήποτε ὅρου, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἀνατροπῆς τῶν βάσεων τῆς συνδέσεως. Ἀλλὰ τὸ ἄτοπον, κύριοι βουλευταί, τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, συνίσταται περαιτέρω καὶ εἰς τὸ ὅτι, ὡς προανέφερον, αἱ προβλεπόμεναι ἐπενδύσεις εἶναι ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχονται φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ δασμούς, φόρους δι’ εἴδη παραγόμενα ἢ μὴ παραγόμενα ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποία εἶναι ἡ ἀξία τῶν δασμολογικῶν τειχῶν, τὰ ὁποῖα θὰ διατηρήσουν εἰς τὸ μεταβατικὸν διάστημα ἔναντι τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Αἱ ἀντιφάσεις, κύριοι βουλευταί, τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, δὲν ἔχουν τὸ προηγούμενόν τους, τὰ πάντα δὲ τείνουν εἰς μίαν ἄνευ ὅρων παράδοσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε δημιουργεῖ καὶ συντηρεῖ τὴν ὑφισταμένην εἰς τὸν τόπον μας πολιτικὴν κατάστασιν. Πέραν τῆς οἰκονομικῆς σημασίας τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀντιβαίνει πρὸς τοὺς ὀρθοὺς σκοποὺς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, δι’ ἐλαχίστων θὰ ἐξετάσω τὶς κοινωνικὲς συνέπειές του ἀπὸ τῆς πλευρᾶς διαμορφώσεως μιᾶς περαιτέρω ἀδίκου καὶ ἀνίσου φορολογικῆς πολιτικῆς. Τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ, κύριοι βουλευταί, καλύπτονται κατὰ 90% ἀπὸ τοὺς φόρους, δεδομένου ὅτι ἐθνικοποιημένος τομέας τῆς οἰκονομίας εἶναι ἀνύπαρκτος. Κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1960, ἡ φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὑπολογίζεται εἰς 13.362 δισεκατομμύρια δραχμῶν, τῶν ὁποίων οἱ ἔμμεσοι φόροι εἶναι 10.196.500.000 δραχμῶν, δηλαδὴ τὸ 83% τοῦ συνόλου, ἐνῷ οἱ ἄμεσοι φόροι καλύπτουν μόλις τὸ 16,2%. Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ διὰ τὰς ἄλλας χώρας, ἔχει ὡς ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Σημειωτέον, ὅτι καὶ ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων, οἱ περισσότεροι βαρύνουν τὰ εἴδη εὐρυτάτης λαϊκῆς καταναλώσεως, ὅπως, ἐπὶ παραδείγματι, ὁ φόρος καταναλώσεως καπνοῦ 1.750.000.000 δραχ., ὁ εἰδικὸς φόρος καταναλώσεως ζακχάρεως 750 ἑκατ. δρχ., ἡ βενζίνη–νάφθη 1.573.000.000, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄμεσος φορολογία, κύριοι βουλευταί, χαρακτηρίζεται ὡς κοινωνικῶς ἄνισος, δεδομένου ὅτι ἐπιδιώκεται κατ’ ἐξοχὴν ἡ σύλληψις τοῦ μικροῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι ἡ καθ’ ὕψος σύλληψις τοῦ μεγάλου εἰσοδήματος. Ἐπὶ πλέον δέ, αἱ διάφοροι εἰσφοραὶ ἔμμεσον οὐσιαστικῶς φορολογίαν ἀποτελοῦν καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ καθημερινῶς πληθύνονται. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, εἶναι φυσικόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ δημιουργηθεῖσα φορολογικὴ ἀνισότης, ὥστε τελικῶς διὰ τῆς μεθόδου, εἴτε τῆς νομίμου φοροδιαφυγῆς, εἴτε τῆς παρανόμου, οὐδεὶς φόρος νὰ καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ μεγάλου ἐπιχειρηματικοῦ παράγοντος, σύμφωνα ἄλλωστε μὲ τὴν τελικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εὑρίσκει τὴν ἔκφρασίν της εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἔτους 1959. Λέγει εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἔκθεσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς τὰς ὑπὸ ἀνάπτυξιν χώρας, οἱ πόροι τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ἀντλοῦνται κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων καὶ τοῦτο, ἵνα μὴ ἐξασθενίσῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία κλπ. Κύριοι βουλευταί, ὡς μίαν τοιαύτην πολιτικήν, βασιζομένην εἰς τὴν ἐπιδίωξιν τῆς ἀναπτύξεως εἰς βάρος τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων, ἐξεφράσαμεν ἤδη τὴν πλήρη ἀντίθεσίν μας καὶ διότι τελικὰ δὲν ἐπιτυγχάνεται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς καὶ ἐπεκτείνεται ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀνισότης. Ἀντιθέτως, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ δημόσιος ἐπιχειρηματικὸς τομεὺς τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι ἐξαιρετικὰ περιωρισμένος, ἔχομεν ἔσοδα προϋπολογιζόμενα διὰ τὸ 1960 εἰς 700 ἑκατομμύρια δραχμῶν, δηλαδὴ τὸ ⅓ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ τομέως τῶν ἐθνικοποιημένων ἐπιχειρήσεων εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἀπέφερε σοβαρὰν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὥστε καὶ ἡ ἐπιδίωξις τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως νὰ εἶναι δυνατή, ἀλλὰ καὶ πόροι νὰ προκύψουν χάριν τῶν κοινωνικῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς δὲν πρόκειται νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἐπιμόνως προτείνουν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως αἱ προοδευτικαὶ δυνάμεις τοῦ τόπου, εἶναι βέβαιον, ὅτι καθημερινῶς ἡ Χώρα μας θὰ χάνῃ εἰς τὴν μάχην τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ συνέχισιν τῆς ἰδίας νοοτροπίας, παραγνωρίζει τὰς οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς συνθήκας τοῦ τόπου, καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις κατηγορηματικῶς θὰ καταψηφίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§60Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας σχέδιον νόμου ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ χώρα δὲν ἀπέκτησεν ἀκόμη τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῆς οἰκονομικῆς της ἀναπτύξεως. Ὅλα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν προβλήματα, ἀντιμετωπίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, σπασμωδικῶς, ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων εἰς τὴν Διοίκησιν περιπτώσεων, καὶ εἴτε λύονται δι’ εἰδικῶν συμβάσεων, εἴτε διὰ συμβάσεων μεταξὺ ἀναδόχων καὶ Κυβερνήσεως κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1953, εἴτε διὰ συμβάσεων, τὰς ὁποίας κυρώνει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ συμβάσεως νόμου. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὸ Ν. Δ. τοῦ 1953 περὶ προστασίας τῶν ξένων ἐπενδύσεων, δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἀνεμένοντο, αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1953, ἀπέτυχε παταγωδῶς. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν διόρθωσιν εἰς τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ὁ κ. Καλλιδόπουλος, ὅτι βάσει αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος ἐγένετο ἐπενδύσεις 160 ἑκατομμυρίων δολλαρίων.

§61Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγκρίσεις.

§62Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἰς τὰς ἐπενδύσεις αὐτὰς τοῦ Διατάγματος τοῦ 1953, πρέπει νὰ περιληφθοῦν μόνον ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο χωρὶς τὴν κύρωσιν τῶν σχετικῶν συμβάσεων ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι πολλαὶ συμβάσεις ἔχουν κυρωθῆ δι’ εἰδικοῦ νόμου. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦ 1953, δὲν ἦτο ἱκανὸν νὰ καλύψῃ τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως, καὶ οἱ ἀνάδοχοι ἐζήτησαν τὴν κατοχύρωσίν των καὶ δι’ εἰδικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἡ Βουλὴ ἔχει ὑπ’ ὄψιν τὰς συμβάσεις διὰ τὰ σπίρτα, διὰ τὴν ἀεροπορίαν, διὰ τὰ ναυπηγεῖα, διὰ τὰ διϋλιστήρια πετρελαίου καὶ ἀκόμη ἐσχάτως τὴν περίφημον σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου, ἡ ὁποία δὲν τιμᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, οὔτε ὡς πολιτικὸν ἄνδρα, οὔτε ὡς τεχνικόν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχῃ ἤδη μετανοήσει, ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἦλθεν ἀκόμη ἡ στιγμή, θὰ ἔλθῃ λίαν προσεχῶς. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καταστρώνει γενικοὺς κανόνας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, εἰς τοὺς ὁποίους, μετ’ ἀπόφασιν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, θὰ ὑπόκεινται αἱ μείζονες ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν καὶ ὡς τοιαῦται εἶναι αἱ ἐπενδύσεις ἄνω τῶν 150 ἑκατ. δραχμῶν. Αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις εἶναι ἀπατηλή, διότι καὶ μετὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον προηγουμένως, πρὸ τῆς ψηφίσεώς του, θὰ ἔλθουν πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν νέαι συνθῆκαι πρὸς κύρωσιν, διότι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀποτελεῖ καταστατικὸν χάρτην τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Τὸ θέμα, ὑπὸ ποίους ὅρους καὶ μὲ ποίας μεθόδους θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν, προσέλαβεν ἰδιαιτέραν ὀξύτητα, ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθησαν καὶ λειτουργοῦν εἰς τὴν Εὐρώπην εὐρύτεροι οἰκονομικοὶ χῶροι. Ἐννοῶ, κύριοι βουλευταί, τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν τῶν Ἕξ καὶ τὴν Ζώνην Ἐλευθέρων Συναλλαγῶν τῶν ἑπτά. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν μία χώρα μετέχῃ ἢ ὄχι εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ὁμάδα, αὐτὴ καὶ μόνη ἡ ὕπαρξις τῶν δύο αὐτῶν εὐρυτέρων οἰκονομικῶν χώρων, ἐπιβάλλει ἀναδιάρθρωσιν τῶν οἰκονομιῶν εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Βεβαίως, τὸ θέμα εἶναι ὀξύτατον δι’ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ μετάσχουν ἢ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ συνδεθοῦν μὲ μίαν ἐκ τῶν δύο κοινοτήτων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔχει μετάσχει ἐπιπόνων διαπραγματεύσεων μὲ ἄλλας Εὐρωπαϊκὰς χώρας, ἀρχικῶς μὲν διὰ τὴν συμμετοχὴν τῆς χώρας εἰς τὴν λεγομένην Ζώνην Ἐλευθέρων Συναλλαγῶν περὶ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, δηλαδὴ εἰς τὴν Ζώνην, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν ὅσα Κράτη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας δὲν ἦσαν ἱδρυτικὰ μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς τῶν Ἕξ. Ὅταν αὐτὴ ἡ ἰδέα ἔπεσεν εἰς τὸ κενόν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις συνέχισε διαπραγματεύσεις ἀπ’ εὐθείας πλέον μὲ τοὺς Ἕξ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἀλλὰ ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τετραετίας, δηλαδὴ εὐθὺς μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν Συνθηκῶν τῆς Ρώμης, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, οὐδὲν ἀπολύτως ἔχει πράξει διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν διὰ τὸν ἀγῶνα ἀναπτύξεως, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἀποδυθῇ, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐπιβιώσῃ μέσα εἰς τὸν εὐρύτερον οἰκονομικὸν χῶρον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστοὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι παρασκευάζει τὴν χώραν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὅτι ἡ οἰκονομία προχωρεῖ, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἄλλοτε μικράν, ἄλλοτε κἄπως μεγαλυτέραν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ πλήρης ἀποσαφήνισις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ πράγματι, ὅτι ἡ οἰκονομία ἔχει προσλάβει τὸν ρυθμὸν ἐκεῖνον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὁ ὁποῖος θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπιβιώσῃ μέσα εἰς τὸν μεγάλον οἰκονομικὸν χῶρον τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ ἐνδεχομένως τῆς Εὐρώπης ὁλοκλήρου ἡνωμένης βραδύτερον εἰς μίαν Κοινότητα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ ὅτι πράγματι εὑρίσκεται ἡ χώρα εἰς τὸν δρόμον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ ἀκολουθεῖ τὸν προσήκοντα ρυθμόν, τότε, κύριοι βουλευταί, τὸ μέλλον τῆς χώρας διαγράφεται λίαν σκοτεινόν. Διότι δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερον ἐμπόδιον εἰς τὴν πραγματοποίησιν κἄποιου σκοποῦ, ἀπὸ τὸ νὰ πιστεύσῃ κανεὶς ὅτι τὸν ἔχει ἤδη πραγματοποιήσει, ἐνῷ τοῦτο δὲν συμβαίνει. Ἡ χώρα μας εὑρίσκεται, κύριοι βουλευταί, εἰς ἐπικίνδυνον οἰκονομικὴν στασιμότητα, ἡ ὁποία ἐὰν συνεχισθῇ θὰ καταλήξῃ εἰς ἐθνικὴν συμφοράν. Τὰ ἐπικαλούμενα ἑκάστοτε στοιχεῖα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχουν ἀξίαν ὄχι μόνον ὅταν συγκρίνωνται μὲ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν προηγουμένων ἐτῶν, ἀλλὰ ὅταν συγκρίνωνται μὲ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν ἄλλων χωρῶν. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ πολέμου, λόγῳ τῶν πυρηνικῶν ἐξοπλισμῶν τῶν δύο στρατοπέδων, διεξάγεται ἕνας ἄλλος πόλεμος πολὺ ἐπικίνδυνος καὶ ὁ πόλεμος αὐτὸς εἶναι οἰκονομικός. Ὅταν δὲ μία χώρα παρασκευάζεται πρὸς ἀπόκρουσιν ἐνδεχομένου πολέμου, δὲν ἐξετάζει ἁπλῶς, φερ’ εἰπεῖν, πόσας Μεραρχίας ἔχει ἐφέτος καὶ πόσας εἶχε πέρυσι, διὰ νὰ ἴδῃ τὴν πρόοδον, κυρίως ἐξετάζει ποῖος εἶναι ὁ ἐξοπλισμὸς τῶν ἐνδεχομένων πολεμικῶν της ἀντιπάλων. Περίπου μὲ αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἰδικῶν μας οἰκονομικῶν δεδομένων. Κύριοι βουλευταί, εἶπον, ὅτι ἡ χώρα εὑρίσκεται εἰς ἐπικίνδυνον οἰκονομικὴν στασιμότητα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Καλλιδόπουλος πρὸ ὀλίγου. Ἡ ἀπόστασις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης θὰ αὐξάνεται κατ’ ἔτος, ἀντὶ νὰ μειοῦται, δηλαδὴ κατ’ ἔτος ἡ χώρα θὰ γίνεται πτωχοτέρα, γίνεται ἤδη, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Ἀνέγνωσα χθὲς εἰς τὸν Τύπον τὸν ἀπολογισμὸν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τῆς ἐνεργείας. Δίδει, κύριοι βουλευταί, ἕνα στοιχεῖον διὰ τὴν παραγωγὴν κιλοβατωρῶν κατὰ τὸ 1960. Τὸ στοιχεῖον ἦτο, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς 2,1 δισεκατ. κιλοβατώρας, ἐν συγκρίσει πρὸς 1,8 δισεκατ. τοῦ 1959. Δηλαδὴ σημειοῦται μία αὔξησις 214 ἑκατ. κιλοβατωρῶν μεταξὺ 1959 καὶ 1960. Καὶ αὐτὸ ἐδόθη εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην ὡς μία ἀπόδειξις τῆς προόδου, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ οἰκονομία τῆς χώρας. Αὐτοὶ οἱ δύο ἀριθμοὶ τοῦ 1959 καὶ 1960, συγκρινόμενοι, δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως ἀξίαν. Πραγματικὴν εἰκόνα τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ἐνεργειακὴ οἰκονομία, θὰ λάβετε μόνον ἐὰν συγκρίνητε τὴν πρόοδον εἰς τὸν τομέα τοῦ ἠλεκτρισμοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν. Τὰ σχετικὰ στοιχεῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ Δελτίον τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Εὐρώπης, τὸ ὁποῖον ἐκδίδεται κἄθε μῆνα καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον προκύπτουν τὰ ἑξῆς πράγματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια εἰς τὴν Βουλγαρίαν εἶναι διπλασία τῆς Ἑλληνικῆς. Εἰς τὴν Ρουμανίαν εἶναι 3,5 φορὰς μεγαλυτέρα τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ παραγομένη εἰς τὴν χώραν ἐνέργεια καταναλίσκεται κατὰ μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, εἰς συσκευὰς οἰκιακάς, ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας μεγαλύτερον ποσοστὸν χρησιμοποιεῖται εἰς τὴν γεωργίαν καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας, ἀντιλαμβάνεσθε ἐνώπιον ποίας ἐκπλήξεως εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἡ χώρα μετὰ 5 ἢ 10 ἔτη. Νὰ ἴδῃ δηλαδὴ γιγαντουμένην τὴν βιομηχανίαν καὶ τὴν γεωργίαν γειτονικῶν χωρῶν, ἐνῷ ἡμεῖς θὰ ἀρκούμεθα εἰς τὰς διαβεβαιώσεις περὶ εὐημερίας, τὰς ὁποίας ἐκτοξεύουν ἑκάστοτε τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ἡ σύγκρισις τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἐπενδύσεων καὶ τοῦ ποσοστοῦ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰς ἄλλας χώρας, εἶναι ἀπολύτως δυσμενὴς δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι θέμα τῆς ἀποψινῆς συνεδρίας αὐτό, ὥστε νὰ ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ ἀριθμούς. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι εἰς τὸν τομέα τὸν ἐξαγωγικὸν παρουσιάζεται κατ’ ἔτος μία ἐπικίνδυνος πτῶσις. Μεταξὺ 1950 καὶ 1960 αἱ ἐξαγωγαὶ ὑπεχώρησαν κατὰ 10%, αἱ δὲ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὴν Δύσιν ἠλαττώθησαν κατὰ 20–25% περίπου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἶχε γράψει εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὅτι ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη, ἡ Δύσις, ἀτυχῶς, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, εἶναι φθίνουσα ἀγορὰ διὰ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα. Τὸ πρᾶγμα, κύριοι βουλευταί, τῆς μειώσεως τῶν ἐξαγωγῶν ἔχει ἰδιαιτέρως ἀνησυχητικὴν δι’ ἡμᾶς σημασίαν, διότι εἶναι φαινόμενον ἀποκλειστικῶς ἑλληνικόν. Εἰς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ σημειοῦται ἄνοδος τῶν ἐξαγωγῶν. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ συμβουλευθοῦν τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, εἰλημμένα καὶ αὐτὰ ἀπὸ τὸ Δελτίον τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Εὐρώπης, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν πρακτικὸν τῆς 22.2.1961, σελ. 12, εἰς τὸ ἀνατυπωθέν, διότι εἰς τὸ ἀρχικὸν δὲν ἐδημοσιεύθησαν. Ἀπὸ ἐκεῖ προκύπτει, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1958–60 αἱ ἄλλαι Εὐρωπαϊκαὶ χῶραι σημειώνουν συνεχῆ αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς σημειώνει μίαν πτῶσιν, ὡς μόνη χώρα διεκδικοῦσα αὐτὸ τὸ προνόμιον. Βεβαίως, θὰ ἰσχυρισθῇ περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐκτελεῖ ἕνα μεγάλο πρόγραμμα ἔργων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ καὶ ἡ σημασία τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον γίνονται ἄνευ σχεδίου, χωρὶς ἔνταξιν εἰς ἕνα γενικώτερον προγραμματισμόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαγάγῃ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῶν ἔργων τὴν οἰκονομίαν ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐπικινδύνου στασιμότητος, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι γίνονται καὶ δρόμοι καὶ ξενοδοχεῖα εἰς τὴν Πάρνηθα καὶ ἀρδευτικὰ ἔργα, ἀλλὰ αὐτὰ γίνονται εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἄνευ προγραμματισμοῦ. Τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα δὲν ἀρδεύουν τὰς γαίας, ἀλλὰ τὸ νερὸ πάει εἰς τὴν θάλασσαν. Συνεπῶς ἔγιναν καὶ αὐτὰ ἄνευ μελέτης. Ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐργοστάσιον φωσφορικῶν λιπασμάτων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ λιπάσματα αὐτὰ προσφέρονται εἰς τὸν γεωργὸν εἰς τιμὰς λίαν ὑψηλάς. Προεκηρύχθη διαγωνισμός, ἐγένοντο διάφοροι προτάσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν γνωρίζει, ποῦ νὰ καταλήξῃ. Μία πρότασις εἶναι διὰ τὴν κατασκευὴν μεγάλης μονάδος, ἄλλη εἶναι διὰ τὴν κατασκευὴν μικρᾶς μονάδος. Ἡ Κυβέρνησις δέχεται προσφοράς, ἡ ἰδία ὅμως δὲν γνωρίζει τί ἀκριβῶς ἐπιθυμεῖ, τί συμφέρει εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, διότι δὲν ἔχει πρόγραμμα οἰκονομικόν, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ κινηθῇ. Καὶ ὅταν λέγω πρόγραμμα, δὲν ἐννοῶ ἀπαρίθμησιν ἔργων, ἀλλὰ ἐννοῶ τὸ πρόγραμμα ὡς ἐφαρμόζεται σήμερον εἰς τὰς ἀναπτυσσομένας χώρας τῆς Εὐρώπης. Ἀπόδειξις τῆς ἀνυπαρξίας γενικωτέρου οἰκονομικοῦ σχεδίου εἶναι ἡ ἀγροτικὴ πολιτική. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε, ὅτι τὸ βασικὸν θέμα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι βεβαίως ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς κατὰ τρόπον συναγωνιστικόν, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ ἐξασφάλισις ἀγορῶν διὰ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα. Εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ἐσημείωσε παταγώδη ἀποτυχίαν. Διερωτῶμαι, ἐὰν εἴμεθα χώρα ἐξαγωγικὴ ἢ εἰσαγωγικὴ ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἔχομεν σιτάρκειαν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀνακύπτει λόγῳ τῆς μεγάλης προσφορᾶς ἕνα θέμα προστασίας τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὰς πολὺ χαμηλὰς τιμὰς καὶ εἰσάγομεν σῖτον καὶ ἐξάγομεν τὸν ἑλληνικὸν εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς, μὲ ζημίαν τὸ 1958 360 ἑκατ. δραχ. εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Εἰσάγομεν πατάτες, ρύζι, βαμβάκι, ἐληές, λάδι. Τί ὑπολείπεται νὰ εἰσαχθῇ; Νομίζω καπνός. Ἐὰν ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ τῶν ἀγροτικῶν εἰσαγωγῶν νὰ περιλάβῃ καὶ τὸν καπνόν, θὰ ἔχῃ ὁλοκληρώσει ἓν ἀντιαγροτικὸν ἔργον. Βεβαίως, θὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν περίπτωσιν, νὰ ὑπάρξῃ μία κακὴ ἐσοδεία καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τελευταία περιπέτεια τοῦ ἐλαίου μὲ τὴν ἱσπανικὴν μούργαν ἀποδεικνύει, ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ κατάλληλος πολιτική, εἶναι δυνατὸν τὰ πάντα νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ ἡ χώρα νὰ καταναλίσκῃ τὰ ἰδικά της προϊόντα καὶ ὄχι νὰ εἰσάγῃ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἵδρυσις καὶ ἡ λειτουργία αὐτῶν τῶν μεγάλων Εὐρωπαϊκῶν χώρων ἐπιβάλλει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄμεσον κινητοποίησιν. Πρῶτον μὲν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι ὀρθοῦνται ἐνώπιόν της μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν χώρων καί, δεύτερον, διὰ νὰ προπαρασκευασθῇ διὰ τὸν ἀγῶνα ποὺ θὰ κάμῃ, ἅπαξ ἀπεφάσισε νὰ ἐνταχθῇ εἰς αὐτούς. Ἡ ἵδρυσις τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἀποτελεῖ τὸ σπουδαιότερον πολιτικὸν γεγονὸς τῆς τελευταίας δεκαετίας. Διότι ἡ Εὐρώπη, ἡ ὁποία τελικῶς θὰ ἑνωθῇ ὁλόκληρος εἰς μίαν ἑνότητα οἰκονομικήν, θὰ διαθέτῃ κοινὸν ἐσωτερικὸν καταναλωτικὸν 300 ἑκατ. κατοίκων. Θὰ εἶναι περίπου διπλάσιον τοῦ ἀμερικανικοῦ καὶ κατὰ 50% ἀνώτερον τοῦ σοβιετικοῦ. Θὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς οἰκονομικοῦ γίγαντος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποδοθῇ εἰς τόσον ραγδαίαν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, ὥστε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν θὰ ἀναπτυχθῇ τάχιστα, μέχρι τοῦ σημείου νὰ προσεγγίσῃ ἐντὸς 10 ἢ 20 ἐτῶν τὸ ἀμερικανικόν. Μέσα εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν τῶν 300 ἑκατομμυρίων κατοίκων, ἡ Ἑλλὰς ἔχει τεραστίας δυνατότητας. Διὰ τοῦτο ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν λαμβάνει τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον εἶναι ὑπὲρ τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ συμφωνεῖ μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, μολονότι εἴπομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ σύνδεσις αὐτὴ νὰ ἀποβῇ σωτηρία διὰ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ ἐξ ἴσου εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εἰς ἐθνικὴν συμφοράν. Θὰ εἶναι σωτηρία, ἐὰν ἡ χώρα παρασκευασθῇ διὰ τὴν ἔνταξίν της εἰς τὸν μεγάλον αὐτὸν χῶρον. Θὰ καταλήξῃ εἰς ἐθνικὴν συμφοράν, ἐὰν τὸ 1972, ὅτε θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐκ τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης ὑποχρεώσεων τῆς Ἑλλάδος, μᾶς εὕρῃ ὡς εἴμεθα σήμερον. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία θὰ καταρρεύσῃ αὐθημερόν, ὡς χάρτινος πύργος. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι, μὲ τὸν ρυθμόν, ποὺ πηγαίνει ἡ οἰκονομία μας σήμερον, τὸ 1972 θὰ μᾶς εὕρῃ εἰς τὴν σημερινὴν περίπου κατάστασιν. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, διαφωνοῦμεν ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν μὲ ὅσα ὑπεστήριξεν ἡ ἄκρα ἀριστερά, τῆς ὁποίας ἡ ἐπιχειρηματολογία ὑποστηρίζεται ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα μέρη τῆς Εὐρώπης, διότι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ κάμνει μίαν διάκρισιν οἰκονομικῶν χωρῶν καὶ τελικὰ ἐμποδίζει τὴν συνεργασίαν τῶν λαῶν καὶ βλάπτει τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον. Εἰς πρόσφατον διάσκεψιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁ σοβιετικὸς ἀντιπρόσωπος εἶπεν, ὅτι ἤρκεσαν τὰ δύο ἔτη ἐφαρμογῆς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ πόσον καταστρεπτικὴ ὑπῆρξε διὰ τὸ διεθνὲς ἐμπόριον. Συνέβη νὰ μετέχω αὐτοῦ τοῦ Συμβουλίου εἰς τὴν Γενεύην, πρὸ 15–20 ἡμερῶν, καὶ ἐπειδὴ ἡ Ἑλλὰς εἶχε προσφάτως ἐνταχθῆ εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, ἐνόμισα, ὅτι εἶχον καθῆκον νὰ παρέμβω καὶ νὰ ζητήσω τὸν λόγον μετὰ τὸν σοβιετικὸν ἀντιπρόσωπον ἀμέσως, τὸν ὁποῖον παρεκάλεσα νὰ μοῦ εἴπῃ ποῖος τοῦ τὰ εἶπεν αὐτά, πόθεν εἶχε τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ δύο χρόνια τῆς λειτουργίας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἀπέδειξαν, ὅτι εἶναι καταστρεπτικὴ εἰς τὸ διεθνὲς ἐμπόριον. Παρίστατο ἀντιπρόσωπος τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς ΓΚΑΤ, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι ἔχουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀντιπροσώπων ἐπίσημα στοιχεῖα. Παρεκάλεσα τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς ΓΚΑΤ νὰ βεβαιώσουν περὶ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Ἐκ τῶν στοιχείων, ὅμως, προέκυψεν, ὅτι συνέβη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Δηλαδή, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν δύο ἐτῶν λειτουργίας, ηὐξήθη, μόνον κατὰ τρόπον θεαματικόν, τὸ ἐμπόριον μεταξὺ τῶν ἓξ χωρῶν κατὰ 30%. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, κατὰ τρόπον περίεργον, ηὐξήθη κατὰ τὸ ἴδιον περίπου ποσοστόν, τὸ ἐμπόριον, μεταξὺ τῶν ἓξ χωρῶν καὶ τοῦ ἔξω κόσμου, ὅπερ ἀποδεικνύει ὅτι, ὅταν ἡ Εὐρώπη ἔγινε πληρεστέρα ἐχρειάσθη περισσοτέρας πρώτας ὕλας καὶ ἔκαμε καὶ εἰσαγωγὰς καὶ ἐξαγωγὰς περισσοτέρας. Ἄρα, αὐταὶ αἱ ἑνώσεις, δὲν βλάπτουν τὸ διεθνὲς ἐμπόριον. Ἐκτὸς αὐτοῦ εἶναι καὶ ἓν ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρω ἐν παρόδῳ, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἔχει Κοινὴν Ἀγοράν. Ὅλα τὰ Σοσιαλιστικὰ Κράτη εἶναι μία Κοινότης. Συνεπῶς, δὲν βλέπω διατὶ ἐνοχλεῖται, ἐπειδὴ ἡ Εὐρώπη ἐργάζεται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Ἄλλωστε, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις προκειμένου περὶ τῆς συνδέσεως τῆς Φινλανδίας μετὰ τῶν Ἑπτά, δὲν ἐθεώρησε τὴν σύνδεσιν τῆς Φινλανδίας ταύτην, τόσον καταστρεπτικὴν καὶ εἶπεν, ὅτι καλῶς συνεδέθη. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Σοβ. Ἑνώσεως, διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς Φινλανδίας, διερωτῶμαι, ἐὰν θὰ εἶχε τολμήσει νὰ συνδεθῇ αὕτη καὶ νὰ διακυβεύσῃ τὰ συμφέροντά της, πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Κύριοι βουλευταί, οἱ κίνδυνοι τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζομεν, εἶναι τῆς ἑξῆς μορφῆς: Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, γεωργικὴ ἢ βιομηχανική, ποῦ στηρίζεται; Στηρίζεται, εἰς τὴν ὕπαρξιν δασμῶν καὶ εἰς τὰ χαμηλὰ ἡμερομίσθια. Τί θὰ συμβῇ μὲ τὰς εὐρυτέρας, οἰκονομικῶς, χώρας; Πρῶτον, θὰ πέσουν οἰκονομικῶς, οἱ δασμοί. Αὐτό, εἶναι ἀρκετόν, νὰ προκαλέσῃ κατάρρευσιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλά, μήπως, θὰ διατηρηθοῦν τὰ χαμηλὰ ἡμερομίσθια; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶναι ἀδύνατον, εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ διατηρήσῃ καὶ διὰ μίαν ἐντασσομένην, εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὸ σημερινὸν καθεστώς, χαμηλῶν ἡμερομισθίων. Ἤδη ἡ ὁμαδικὴ πρὸς Γερμανίαν ἔξοδος ἀποδεικνύει τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἡ μέση ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἐπιβαρύνσεων, κυμαίνεται εἰς τὰς διαφόρους χώρας, μεταξὺ 18–18,80 δραχ. καθ’ ὥραν. Εἰς τὰς Η.Π.Α., ἡ μέση ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας, συμπεριλαμβανομένων τῶν κοινωνικῶν ἐπιβαρύνσεων, εἶναι 80 δραχ. καθ’ ὥραν καὶ διὰ τὴν ἀκρίβειαν 78 δραχ. Εἰς τὴν Εὐρώπην, ἡ χαμηλοτέρα ἀμοιβὴ ἐργασίας, εἶναι 20 δραχ. τὴν ὥραν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ εἴμεθα πολὺ κάτω τοῦ ἡμίσεος. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, θὰ κληθῇ νὰ προσαρμόσῃ τὸ ἐπίπεδον μισθῶν, περίπου πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκόν, διότι ἄλλως, δὲν θὰ μείνῃ, οὐδεὶς εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Θὰ σημειωθῇ ὁμαδικὴ ἔξοδος πληθυσμοῦ καὶ θὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς μίαν ἀπογραφὴν μὲ ἐντελῶς διάφορα ἀποτελέσματα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἡ τελευταία. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Μὲ ὑψηλὸν ἡμερομίσθιον καὶ χωρὶς δασμούς, ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν θὰ κληθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐξοντωτικὸν συναγωνισμὸν τῶν Εὐρωπαϊκῶν οἰκονομιῶν, διότι αὗται ἐξελίσσονται. Εἰς πρόσφατον ταξίδιόν μου εἰς Γερμανίαν, μοὶ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἐκεῖ Οἰκονομικὸν Σύμβουλον τῆς εἰς Μπὸν Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον Φὸλξ–Βάγκεν, τὸ ὁποῖον πωλεῖται εἰς Γερμανίαν 5.000 –6.000 μάρκα, εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθῇ μὲ 2.000 μάρκα σήμερον καὶ μὲ κέρδος τῆς ἐπιχειρήσεως. Σκεφθῆτε, ἡ τελειοτέρα ὀργάνωσις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομίας καὶ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγικότητος αὐτῆς, εἰς ποῖον κίνδυνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκθέσῃ, ὄχι μόνον τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ τὰς πλέον προηγμένας Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Ἤδη ἡ Ἀγγλία εὑρίσκεται εἰς μεγίστην ἀνησυχίαν, διὰ τὴν τύχην τῆς βιομηχανίας της, ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ διεξάγονται ἐκεῖ μεγάλαι ἔρευναι. Μία ἐξ αὐτῶν, ἡ ἀξιολογωτέρα, εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἔκαμε ἡ ἐφημερὶς «Ἐκόνομιστ» μὲ ἐπιτελεῖον εἰδικῶν, καὶ ἥτις ἐδημοσιεύθη πρὸ ἔτους, εἰς ἕνα τόμον, ὑπὸ τὸν τίτλον «Βρεταννία καὶ Εὐρώπη». Ἡ μελέτη αὕτη, ἀσχολεῖται μὲ τὴν θέσιν τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας, κατὰ κλάδον, ἔναντι τῆς Εὐρωπαϊκῆς τοιαύτης, κατὰ τὸ ἔτος 1975. Δηλαδή, οἱ συντάκται, ἔλαβον ἐντολὴν νὰ φαντασθοῦν, εἰς ποῖον σημεῖον θὰ εὑρίσκεται ἡ βρεταννικὴ οἰκονομία κατὰ τὸ 1975 καὶ τί πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προσαρμόσῃ τὴν βρεταννικὴν βιομηχανίαν οὕτως, ὥστε νὰ μὴ ἐξαφανισθῇ, ἀπὸ τὸν μηχανισμὸν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Τί πρέπει νὰ γίνῃ, εἰς τὴν χώραν αὐτήν; Τὸ βασικὸν πρόβλημα εἶναι —καὶ ἡ παρατήρησίς μου, ἔχει ἄμεσον σχέσιν, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν κριτικὴν εἰσέρχομαι— ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ ἴδῃ πρῶτον, τί ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ τί εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβιώσῃ, μετὰ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν μικραί, μεσαῖαι καὶ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις. Εἶναι δυνατὸν αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ μικραὶ νὰ ζήσουν, ὡς μικραί, ἢ χρειάζεται νὰ ἑνωθοῦν, μὲ πρωτοβουλίαν κρατικήν, εἰς μεγαλύτερα συγκροτήματα καὶ νὰ ἐνισχυθοῦν, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους καὶ νὰ καθοδηγηθοῦν, καθὼς καὶ διὰ νὰ ἀποκτήσουν σύγχρονον ἐξοπλισμόν; Ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ καθοδηγηθοῦν, διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ, ἐνώπιον ποίου κινδύνου εὑρίσκεται. Εἶχον, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, συζήτησιν, μὲ ἕνα γνωστὸν Ἕλληνα βιομήχανον, πολὺ προοδευτικὸν ἄνθρωπον, καὶ τὸν ἠρώτησα νὰ μοῦ εἴπῃ, πῶς ἀντιμετωπίζει, τὸ πρόβλημα τῆς βιομηχανίας του, μὲ τὴν δημιουργίαν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι «ἐμένα αὐτὸ δὲν μὲ ἀνησυχεῖ καθόλου. Ἐγὼ θὰ ἐπιβιώσω». Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ πολὺ γνωστῆς βιομηχανίας, τῆς ὁποίας τὸ κλείσιμον, θὰ ἐπέλθῃ, ἐκ τῶν πρώτων, καί, ὅμως, αὐτό, δὲν τὸ ὑποπτεύεται, καθόλου, ὁ βιομήχανος αὐτός. Εἶναι ἀνάγκη, κ. βουλευταί, νὰ ὑπάρξῃ καθοδήγησις τῶν βιομηχάνων, διότι οὗτοι δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχουν καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβουν οἱ ἴδιοι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται, διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν οἰκονομικῶν των μονάδων. Κύριοι βουλευταί, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἐλέχθη, ὅτι εἰσάγεται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὡρισμένης ἐπενδύσεως, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γίνῃ, εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἐλέχθη, ὅτι ἀφορᾷ συγκεκριμένην πρότασιν, ὡρισμένου ἐπιχειρηματίου, διὰ τὴν ὁποίαν, ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ φέρῃ σύμβασιν, μεταξὺ αὐτῆς καὶ ἐκείνου, πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ἐπροτίμησε νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ δικαίωμα, νὰ ὑπαγάγῃ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, χωρὶς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ καταστατικοῦ χάρτου τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, νὰ ψηφίσωμεν ἓν παρόμοιον νομοσχέδιον, διότι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχολῆται κάθε μῆνα, μὲ ἓν ἔργον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν ταῦτα εἰς καταστατικοὺς κανόνας τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἐποπτεύῃ ἡ διοίκησις. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον καλύπτει μίαν περίπτωσιν καὶ εἶναι, ἑπομένως, προτιμότερον, νὰ ἔλθῃ εἰδικὴ σύμβασις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς συζήτησιν. Ἡ συζήτησις δὲν νομίζω, ὅτι βλάπτει. Ὠφελεῖ καὶ τὸν τόπον καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, ἐὰν λόγοι γοήτρου ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιμείνῃ —καὶ ἡ πλειοψηφία σας ψηφίζει πᾶν ὅ,τι παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὴν— καὶ ὅταν αὐτὸ συμβαίνῃ, ἡ δημοσία συζήτησις ἔχει τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις καθίσταται, τοὐλάχιστον, προσεκτικωτέρα διὰ τὸ μέλλον. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως, ἡ σύμβασις ἀλουμινίου συνεζητήθη, ἀλλὰ ἄφησεν ὡρισμένα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔκαμον τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, περισσότερον σκεπτικόν, ὅταν θὰ πρόκειται νὰ δεσμεύσῃ τὴν χώραν, εἰς τὸ μέλλον, ἄνευ κυρώσεως τῆς συμβάσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπισημαίνω μόνον ἕνα σημεῖον ἀπὸ τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου. Τὸ σημεῖον, ὅτι εἴμεθα ἡ μόνη χώρα εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία ἔχει δεσμευθῆ μέχρι τὸ 2015. Καμμία σύμβασις τοιαύτης ἐκτάσεως, οὔτε ἀποικιακή, δὲν ὑπάρχει. Σύμβασις, δηλαδή, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ ὑποχρέωσιν τῆς χώρας, νὰ πωλῇ εἰς τὸν ἀνάδοχον ἓν ὡρισμένον ποσὸν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, σημαντικόν, 1.000.000 κιλοβατώρων ἐτησίως, εἰς τιμὴν σταθερὰν χωρὶς ἀναπροσαρμογήν, ἡ ὁποία καθωρίσθη πέρυσι καὶ ἰσχύει καὶ διὰ τὸ 2015. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν Βουλγαρικῶν ἐπανορθώσεων, τὰς ὁποίας δὲν καταβάλλει ἡ Βουλγαρικὴ Κυβέρνησις, λέγομεν, ὅτι πρόκειται περὶ 80.000.000 δολλαρίων. Ἐὰν διαβάσετε τὴν σύμβασιν τῶν Παρισίων θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ σύμβασις ὁμιλεῖ περὶ 45.000.000 δολλαρίων. Πῶς ἔγιναν τὰ 45.000.000, 80.000.000; Ἁπλούστατα, ἡ σύμβασις τῶν Παρισίων, οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπέγραψαν, εἶχον ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι τὸ δολλάριον εἶναι νόμισμα, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται καὶ αὐτὸ τὴν συνεχῆ ὑποτίμησιν ἀπὸ ἕνα ἕρποντα πληθωρισμὸν προγραμματισμένον, τὸν ὁποῖον ἀκολουθεῖ ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σταθοῦν εἰς τὸ δολλάριον καὶ εἶπαν, ὅτι 45.000.000 ὀφείλει νὰ πληρώσῃ ἡ Βουλγαρία, ἀλλὰ ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ 1945. Αὐτὰ τὰ δολλάρια εἶναι σήμερον 80.000.000, διότι μεταξὺ 1945 καὶ 1960 ἔχει χάσει τὸ δολλάριον περίπου τὰ 40% τῆς ἀξίας του. Μεταξύ, κ. βουλευταί, τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ σήμερον ἔχει ἐπίσης μίαν μικρὰν μείωσιν ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τοῦ δολλαρίου. Καὶ διερωτῶμαι, ἐὰν ἐπρόκειτο οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ νὰ διαχειρισθοῦν ἀτομικά των συμφέροντα, ἐὰν ἐπρόκειτο, φέρ’ εἰπεῖν, νὰ ἐνοικιάσουν ἕνα σπίτι των διὰ πενῆντα χρόνια, θὰ ἐδέχοντο καθορισμὸν σταθεροῦ ἐνοικίου σήμερον; Αὐτό, ἐν τούτοις, διεπράχθη μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου. Τονίζω τοῦτο διὰ νὰ δείξω πόσον ἐπικίνδυνος εἶναι ἡ ἐξουσιοδότησις, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ νὰ ὑπαγάγουν εἰς τὰ προνόμια αὐτοῦ τοῦ νόμου τὰς βιομηχανίας ἐκείνας, τὰς ὁποίας οἱ ἴδιοι θὰ κρίνουν, ὅτι βοηθοῦν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τῶν ὁποίων αἱ ἐπενδύσεις θὰ εἶναι ἀνώτεραι τῶν 150.000.000 δραχμῶν χωρὶς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον θέτει ὡς ὅριον ἀπολαύσεως τῶν προνομίων ἀπὸ τὰς νέας ἐπενδύσεις ἕνα μίνιμουμ ὕψους 5.000.000 δολλαρίων, δηλαδή, 150.000.000 δραχμῶν καὶ δι’ ὡρισμένας προϋποθέσεις μειζόνων προνομίων ὅταν ἡ ἐπένδυσις εἶναι 300.000.000 δραχμῶν, 10.000.000 δολλαρίων. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ ἐπελέγη ὡς βάσις τὸ ποσὸν τῶν 150.000.000 δραχμῶν; Ἔφθασεν, ἆραγε, ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία εἰς καθεστὼς τοιαύτης οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὥστε νὰ περιφρονήσῃ μίαν ἐπένδυσιν 4.000.000 δολλαρίων; Θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἐπὶ τῶν προνομίων ἀργότερον, ἀλλὰ κατ’ ἀρχὴν κρίνω μίαν μίαν ἀπὸ τὰς βάσεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ἕνα ἐργοστάσιον εἶναι 4.000.000 πρέπει νὰ τὸ ἀποκλείσωμεν; Περαιτέρω, ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα χορηγεῖ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι δυνατὸν δυνάμει τοῦ διατάγματος τοῦ 1953, τὸ ὁποῖον ὡς γνωστὸν ἐκδοθὲν κατ’ εἰδικὴν Συνταγματικὴν ἐπιταγὴν ἐφ’ ἅπαξ ἔχει ἐπηυξημένην ἰσχύν, εἶναι δυνατὸν τὰ προνόμια αὐτὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν δυνάμει τῆς ρήτρας τῆς μᾶλλον εὐνοουμένης ἐπιχειρήσεως εἰς πᾶσαν προηγουμένην ἐπένδυσιν προνομιακὴν βάσει τοῦ νόμου τοῦ 1953; Βεβαίως, ἴσως εἴπει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ρήτρα αὐτὴ δὲν θὰ ἰσχύσῃ, διότι τὸ εἰδικὸν προνόμιον ἀφορᾷ ἐπένδυσιν 150.000.000 καὶ ἄνω καὶ τὸ πολὺ πολὺ νὰ διεκδικήσουν τὰ προνόμια αὐτὰ αἱ προηγούμεναι ἐπενδύσεις αὐτῆς τῆς τάξεως. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, ἐὰν τὰ δικαστήρια θὰ ἐδέχοντο αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι τὰ προνόμια ποὺ χορηγοῦνται εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγοῦνται αὐτομάτως εἰς ὅλας τὰς ξένας ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν μετὰ τὸ 1953. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι προσωπικῶς ἐναντίον τῆς παροχῆς κινήτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα ὑπανάπτυκτος καὶ διὰ νὰ γίνῃ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις χρειάζονται κίνητρα. Ὅσοι μάχονται γενικῶς ἐναντίον παντὸς κινήτρου, μάχονται πρὸ παντὸς ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἀλλὰ τὰ κίνητρα αὐτὰ πρέπει νὰ δίδωνται μὲ τὸ προσῆκον μέτρον καὶ πρὸ παντὸς νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ καταστάσεις τῶν ὑφισταμένων ἐγχωρίων βιομηχανιῶν. Διότι θὰ συμβῇ τοῦτο. Ὑποθέσατε, ὅτι τρεῖς Ὑπουργοὶ κρίνουν, ὅτι συμβάλλει εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὰ προνόμια τοῦ νόμου μία ἐπένδυσις 5.000.000 δολλαρίων ξένη, δι’ ἔργον διὰ τὸ ὁποῖον ἀντιστοίχως λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν μεγάλαι ἢ μικραὶ ἐπιχειρήσεις. Διηρωτήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τί θὰ γίνῃ μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς; Κάμνω μίαν ὑπόθεσιν, κ. βουλευταί. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὡρισμέναι κλωστοϋφαντουργικαὶ ἐπιχειρήσεις ἔχουν μεγάλας ἐπενδύσεις καὶ πολλαὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἐκσυγχρονισθῆ καὶ ἴσως ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβιώσουν καὶ νὰ εὐδοκιμήσουν μέσα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τί θὰ ἐγίνετο ἐὰν βάσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἤρχετο μία ξένη ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἐγκαθίστα μίαν βιομηχανίαν τῆς τάξεως τῶν 5.000.000 δολλαρίων, ἡ ὁποία θὰ ἐλειτούργει ὑπὸ ὅρους εὐνοϊκωτέρους ἀπὸ τὰς ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις; Αὐτὸ δὲν βλέπω νὰ τὸ ἀντιμετωπίζῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι δημιουργεῖται εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καθεστὼς προνομιακὸν ὑπὲρ τῶν νέων μόνον ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν θὰ εἶναι ὅλαι ξέναι ἢ δύνανται νὰ εἶναι ξέναι.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι μία νέα ἐπιχείρησις ἔχει εἰδικὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουσαι συγχρονισμέναι ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν ἔχουν; Τίθενται, ἑπομένως, ὑπὸ διωγμὸν καὶ ὑπὸ ἐξόντωσιν αἱ ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις χάριν τῶν νέων ξένων ἐπιχειρήσεων; Εἶναι δυνατόν;

§64Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ νομοσχέδιον κ. Πρόεδρε.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν αὐτὸ λέγῃ τὸ νομοσχέδιον, αὐτὸ δὲν εἶναι οἰκονομικὴ πολιτική, εἶναι δίωξις τῶν Ἑλλήνων ἐν ὀνόματι τῶν ξένων καὶ εἶναι ἀκατανόητον.

§66Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπωφελὴς διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μία ἐπιχείρησις, ἡ ἵδρυσις μιᾶς νέας ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν καταστροφὴν τῶν ὑπαρχουσῶν; Προφανῶς ὄχι. Καὶ συνεπῶς, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, οἱ φόβοι τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου καὶ τοῦ κ. Μαύρου εἶναι τελείως ἀβάσιμοι.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς βασίζεται εἰς τὴν καλὴν πίστιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ, δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν σημερινῶν καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἄλλοι.

§68Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τί ἐννοεῖτε;

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Περὶ τοῦ μέλλοντος ὁμιλῶ.

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν συνεχείᾳ εἴπατε, ὅτι δὲν ὁμιλεῖτε περὶ ἡμῶν.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐλπίζω, ὅτι οἱ μέλλοντες Ὑπουργοὶ θὰ εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς σημερινούς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ λόγου μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν ἀπάντησίν του ἀποδέχεται, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου. Ἐάν, δηλαδή, ἐνεκρίνετο ἡ ἐγκατάστασις μιᾶς ξένης ἐπιχειρήσεως, αὐτῆς τῆς κατηγορίας, θὰ εἶχεν αὐτὰ τὰ προνόμια, ἔστω καὶ ἄγοντα εἰς τὴν ἐξόντωσιν ὑφισταμένων ἀντιστοίχων ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων. Αὐτὸ θεωρῶ ἀπαράδεκτον. Δὲν δέχομαι παρόμοιον προνόμιον. Μοῦ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχῃ νόμος, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον νὰ προνοῆται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν προνόμια εἰς ξένας ἐπιχειρήσεις, τὰ ὁποῖα προνόμια νὰ εἶναι εἰς βάρος ὑφισταμένων, συγχρονισμένων ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων. Αἱ ἐγγυήσεις τῆς ἰσότητος τῶν προνομίων, τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, θὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν νόμον. Ἂν δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν νόμον, αὐτὸ ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἐναντίον τῶν ὑφισταμένων ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εὔλογον, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου νὰ μὴ εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, διὰ νὰ μελετήσῃ ἐπαρκῶς τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀποσαφηνισθῇ —καὶ θὰ τὸ ἔπραττα, ἀφοῦ ἐτελείωνε τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Μαῦρος— ποῖα εἶναι τὰ προνόμια καὶ ἂν ὑπάρχουν. Ποῖα εἶναι; Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ παρατείνω τὴν διακοπὴν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀποσαφηνίσωμεν ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ προνόμια καὶ ἂν ὅμοια προνόμια δὲν ὑπάρχουν ἤδη. Ἀλλὰ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καλὴν διάθεσιν τῶν Ὑπουργῶν ἡ κρίσις περὶ τοῦ ἐὰν μία ἐπιχείρησις ἐξυπηρετῇ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἢ ὄχι. Διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ Ὑπουργοὶ αὐτοὶ οἱ τρεῖς δὲν θὰ ἐκδώσουν τὴν τριμερῆ ἀπόφασιν ποὺ προβλέπεται, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντίθετον περίπτωσιν ὑπάρχει πάντοτε ἡ εὐχέρεια τῆς προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Δηλαδή, τοῦτο τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι ὁ νόμος θέτει τὰς προϋποθέσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας παρέχονται αἱ οὕτως εἰπεῖν διευκολύνσεις, αἱ ὁποῖαι παρέχονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὄχι ἡ ἀπόφασις. Ἡ ἀπόφασις, ἁπλῶς, διαπιστώνει ἂν μία ἐπιχείρησις ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἢ ὄχι. Καὶ αὐτὸ ἐλέχθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 27ης Ἀπριλίου, ὅταν ἐπέμενα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν περιλαμβάνει ἐξουσιοδότησιν. Δὲν ἐξουσιοδοτοῦνται οἱ Ὑπουργοὶ νὰ χορηγήσουν ἢ νὰ μὴ χορηγήσουν τὴν ἀπόφασιν ἢ νὰ συνάψουν ἢ νὰ μὴ συνάψουν σύμβασιν. Οἱ Ὑπουργοί, οἱ τρεῖς, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δώσουν τὴν ἄδειαν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ τοὺς σκοποὺς τοῦ νόμου. Καὶ δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν δώσουν, ἂν ἡ ἐπιχείρησις δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἂν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ διάταξις καθόλου, ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ νὰ ἐκδώσουν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, τί θὰ συνέβαινε; Εἶναι καὶ αὐτὸ μία λύσις, ἂς τὴν ἐξετάσωμεν δι’ ὀλίγων. Θὰ ἔπρεπεν, εἰσαγομένου π.χ. ἑνὸς μηχανήματος, νὰ ἀποφανθῇ ὁ τελώνης ἂν τὸ μηχάνημα προορίζεται διὰ ἐπιχείρησιν ἐπωφελῆ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν κλπ., ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος. Θὰ ἔπρεπε ὁ ἔφορος νὰ κρίνῃ, κατόπιν, πῶς τὸ συμβόλαιον τῆς συστάσεως τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας θὰ ἔπρεπε νὰ χαρτοσημανθῇ καὶ ἂν ἡ ἐπιχείρησις ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Καὶ εἶναι αὐτονόητον ποῦ θὰ καταλήξωμεν, ἂν ἕκαστος ἁρμόδιος ἀπεφαίνετο ὁτὲ μὲν οὕτω, ὁ δὲ ἄλλος κατὰ τρόπον διάφορον περὶ τοῦ ἂν ἡ ἐπιχείρησις ἡ Ἄλφα ἢ ἡ Βῆτα ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἢ ὄχι. Ἡ ἀνάγκη ἐπιβάλλει νὰ ὑπάρξῃ ἓν ὄργανον, καὶ αὐτὸ εἶναι οἱ τρεῖς Ὑπουργοί, ποὺ νὰ ἀποφαίνεται, ὅτι ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, ὁπότε ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου εἶναι αὐτόματος.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν εἶχα τὸν καιρὸν νὰ διαβάσω τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ καὶ ἂν τοῦτο εἶχε συμβῆ, ἐπροτίμησα πρῶτα νὰ ἐρωτήσω τὸν ἴδιον καὶ κατόπιν νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου. Καὶ τὴν ἐξέφερα ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν σεῖς ἐδώσατε καὶ ἡ ὁποία ἐπεβεβαίωσε τὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν ἤσκησα.

§74Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. Παπανδρέου νὰ συναγάγῃ συμπεράσματα αὐτῆς τῆς μορφῆς ἀπὸ τὴν στιχομυθίαν ποὺ ἔλαβε χώραν.

§75Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν εἶναι νομικός, ἐὰν ἦτο δὲν θὰ ἔλεγε ὅσα εἶπεν πρὸ ὀλίγου. Διότι τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ; Εἶπεν, ὅτι οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ δὲν χορηγοῦν προνόμια, τὰ προνόμια τὰ χορηγεῖ ὁ νόμος. Οἱ Ὑπουργοὶ καθορίζουν ἁπλῶς ποία ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις λαμβάνει τὰ προνόμια, ποῖος δικαιοῦται τῶν προνομίων. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ εἰπῇ, ὅτι οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ κάμνουν οἱ ἴδιοι τὴν παραχώρησιν τῶν προνομίων, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ θὰ εἴπουν ἡ ἐπιχείρησις Α ὑπάγεται εἰς τὸν νόμον, ἡ δὲ Β δὲν ὑπάγεται. Κατ’ οὐσίαν αὐτοὶ χορηγοῦν τὰ προνόμια. Ἐὰν μία ἐπιχείρησις κριθῇ ἀπὸ τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα —καὶ ἐπὶ τῆς κρίσεως αὐτῆς τοῦ ποία ἐπιχείρησις ἐξυπηρετεῖ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν τὰς ἰδικάς μας ἐπιφυλάξεις— αὐτὸ καθιεροῖ τὸ δικαίωμα αὐτῶν τῶν Ὑπουργῶν νὰ χορηγοῦν αὐτοὶ τὰ προνόμια. Ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς πείσω, πῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δημιουργεῖ μίαν τοιαύτην κατάστασιν καὶ πόσον δίκαιον εἶχε εἰς τὰς παρατηρήσεις του ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, θὰ ἀναφέρω ἕνα πρόσφατον παράδειγμα διὰ νὰ ἰδῆτε τὸ βάσιμον τῶν παρατηρήσεών του. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰσήχθη κυρίως διὰ νὰ προωθήσῃ μίαν ἐπιχείρησιν χάλυβος, αὐτὴ τοὐλάχιστον λέγεται, ὅτι θὰ εἶναι ἡ πρώτη. Ἀλλὰ πρὸ δύο μηνῶν ἐχορηγήθη ἄδεια εἰς ἑλληνικὴν ἐπιχείρησιν διὰ νὰ κάμῃ ἀνάλογον μονάδαν. Αὐτὴ ποὺ θὰ γίνῃ, διὰ τῆς χορηγήσεως τῶν προνομίων τοῦ νομοσχεδίου θὰ εἶναι ἡ δευτέρα. Καὶ αἱ δύο αὐταὶ μονάδες θὰ ὑπερβοῦν τὰ 5.000.000 δολλάρια. Αὐτὴ ποὺ ἔλαβε τὴν ἄδειαν πρὸ δύο μηνῶν δὲν ὑπάγεται εἰς τὸν νόμον, σημειωτέον, ὅτι καὶ αἱ δύο ἐπιχειρήσεις θὰ ἀρχίσουν τὴν κατασκευὴν τῶν ἐγκαταστάσεών των συγχρόνως, θὰ παραγάγουν τὸν χάλυβα συγχρόνως καὶ θὰ κληθοῦν αἱ δύο αὐταὶ ἐπιχειρήσεις ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς νὰ προσφέρουν τὰ προϊόντα των συγχρόνως. Τὸ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὄχι μόνον τὴν ὑφισταμένην βιομηχανίαν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδοθῇ ἡ ἄδεια.

§76Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐννοεῖτε τὴν βιομηχανίαν Ἀγγελοπούλου;

§77Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μάλιστα, τί θέλετε νὰ εἴπητε;

§78Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θέλω νὰ ἐντοπίσω τὸ θέμα.

§79Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἰς μίαν οἱανδήποτε βιομηχανίαν δίδεται ἄδεια μετὰ προνομίου καὶ εἰς μίαν ἄλλην χωρὶς προνόμια. Μήπως ὁ ὑπαινιγμός σας ἔχει τὸ νόημα, ὅτι ἐνδιαφέρομαι διὰ μίαν ὡρισμένην ἐπιχείρησιν; Νὰ τὸ ξεκαθαρίσετε, κ. Ὑπουργέ.

§80Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Οὐδένα ὑπαινιγμόν. Σεῖς ἐκάματε ὑπαινιγμὸν καὶ εἴπατε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ σκοπὸν ἔχει νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν βιομηχανίαν. Σεῖς τὸ εἴπατε.

§81Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Μὲ ἀδικεῖτε.

§82Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὑπηνέχθητε ὡρισμένα πρόσωπα. Σεῖς μὲ ἀδικεῖτε μὲ τοὺς ὑπαινιγμοὺς καὶ συνεχίζετε τὸ σύστημα τῶν ὑπαινιγμῶν, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζετε ἀπ’ ἀρχῆς αὐτῆς τῆς συνόδου.

§83Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρόκειται νὰ διευκολύνῃ τὴν προώθησιν ὡρισμένης βιομηχανίας, τῆς ὁποίας ἔχει ἀνάγκην ἡ χώρα. Καὶ εἶπον, ὅτι δὲν εἶμαι ἐναντίον τῶν κινήτρων, διότι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐκβιομηχανίσεως, ἀλλὰ εἶπα πῶς εἶναι δυνατόν, τὸ Κράτος νὰ χορηγῇ ἀδείας εἰς δύο, εἰς τὸ διάστημα τοῦ ἰδίου μηνὸς καὶ ὁ ἕνας νὰ παράγῃ ὑπὸ ὅρους προνομιακοὺς καὶ ὁ ἄλλος ὄχι; Αὐτὸ ἐθεώρησα, ὅτι εἶναι ἄτοπον, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ τὸ θεωρήσητε καὶ ἐσεῖς. Δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ οὐδεμίαν ἀπολύτως ἐπένδυσιν καὶ διὰ οὐδένα ἀπολύτως ἐπιχειρηματίαν, διότι θὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἅπαξ εἰσήχθη, ἐπισημαίνω τοὺς κινδύνους τῆς διαφόρου μεταχειρίσεως διαφόρων οἰκονομικῶν μονάδων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁδηγήσουν εἰς βλάβην τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὕψος τῶν 5.000.000 δολλαρίων, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν ὡς προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν προνομίων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι θὰ βλάψῃ καὶ ἀπ’ ἄλλης ἀπόψεως, πολιτικῆς καὶ ψυχολογικῆς. Θὰ δημιουργήσῃ, κακῶς ἴσως, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παρέχομεν κατ’ ἐπιλογὴν διευκολύνσεις μόνον εἰς μεγάλας ἐπιχειρηματικὰς μονάδας καὶ ἀγνοοῦμεν τὰς μεσαίας, τῆς τάξεως 1, 2 ἢ καὶ 3 ἑκατ. δολλαρίων. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔφθασεν εἰς τοιαύτην ἀκμὴν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὥστε νὰ τῆς εἶναι ἀδιάφορος μία ἐπένδυσις 1 ἢ 2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Θεωροῦμεν ἀσφαλέστερον νὰ συνεχίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν μέχρι τοῦδε ἔχει ἀκολουθήσει, δηλαδὴ νὰ προσκομίζῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰς συμβάσεις τὰς εἰδικὰς πρὸς κύρωσιν, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορῆται καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τί ἀκριβῶς συμβαίνει, καὶ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ἀπόψεων τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων θεμάτων. Κύριοι βουλευταί, εἶπα ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὑπῆρξε πρᾶξις ἐπιβεβλημένη, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ αὐτὸν τὸν τεράστιον οἰκονομικὸν χῶρον τῆς Δύσεως, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκονται τὰ πάγιά της συμφέροντα τὰ οἰκονομικά. Ἀλλ’ εἶπα ἐπίσης, ὅτι ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ καὶ σωτήριον καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς ἐθνικὴν συμφοράν. Ἐὰν μὲ ἐρωτήσετε ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν τῶν πιθανοτήτων ἑκάστου ἐνδεχομένου θὰ εἴπω ἀδιστάκτως, ὅτι ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα αἱ πιθανότητες εἶναι πολὺ περισσότεραι νὰ καταρρεύσῃ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε —ὅπως βλέπω τὸν φίλον μου κ. Σαμαρᾶν νὰ ἀπορῇ— τότε διατὶ τάσσεσθε ὑπὲρ τῆς ἐντάξεως τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Εἶναι ἕνα εὔλογον ἐρώτημα. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποστηρίζομεν τὴν ἔνταξιν διότι ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἀπομακρύνῃ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κατεδίκασε τὴν χώραν εἰς καθεστὼς ἀποτελματώσεως, καὶ ὅτι θὰ ἔλθουν ἄνδρες εἰς τὴν ἐξουσίαν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνοίξουν τὸν δρόμον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§84Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, χρειάζεται πράγματι καὶ ὀλίγη καλὴ διάθεσις, διότι ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, σπανίως παρουσιάζεται ἡ περίπτωσις νὰ προκαλῆται ἡ θυμηδία τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ τελευταία φράσις τοῦ κ. Μαύρου. Εὐχάριστον, λοιπόν, ὅτι μᾶς ἔδωσεν ἀφορμὴν διὰ νὰ γελάσωμεν ὀλίγον. Ὁ κ. Μαῦρος ἐνόμισεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἦτο περίστασις κατάλληλος διὰ νὰ ἀσκήσῃ κατ’ οὐσίαν ἔλεγχον καὶ διεξῆλθεν ὅλα τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα συνήθως ἀρέσκεται νὰ ἐνδιατρίβῃ ὅταν ἀσκῇ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Ὀλίγον ἀλουμίνιον, ὀλίγη οἰκονομικὴ στασιμότης, ὀλίγον διάφορα ἄλλα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπ’ ὅλα αὐτά. Τώρα τὸ πῶς κατέληξε καὶ πῶς ἐπίστευσεν ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι μὲ ὅλους τοὺς δείκτας καὶ ὅλα τὰ μεγέθη τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος ἀνερχόμενα, νὰ ἐμφανίζῃ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία στασιμότητα, αὐτὸ εἶναι ὑπόθεσις ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἐξηγηθῇ ἐκ τοῦ ὅτι ἴσως τὰ κύτταρα τοῦ ἰδικοῦ του ἐγκεφάλου λειτουργοῦν κατὰ τρόπον διάφορον τοῦ ἰδικοῦ μας......

§85Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀσφαλῶς. Ἀλλοίμονον ἐὰν εἴχομεν τὴν ἰδίαν λειτουργίαν ἐγκεφάλου.

§86Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐπίσης κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ λειτουργοῦν οἱ ἐγκέφαλοι τοῦ πλείστου κόσμου, διότι ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ὅταν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα αὐξάνῃ, ὅταν αἱ ἐπενδύσεις αὐξάνουν, ὅταν.... ὅταν.... ὅταν.... τότε ὑπάρχει οἰκονομικὴ πρόοδος. Μόνον ὁ κ. Μαῦρος ἐπιμένει νὰ πιστεύῃ, ὅτι ἐνῷ ὅλοι οἱ δεῖκται ἐξελίσσονται εὐνοϊκῶς ἡ οἰκονομία μένει στάσιμος. Ἀνέφερεν ὡς παράδειγμα τὴν ἀνάπτυξιν τῆς καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ Ρουμανίαν καὶ εἶπεν, ὅτι ἐκεῖ εἶναι διπλασία ἀπὸ ὅ,τι εἶναι εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§87Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶναι στοιχεῖα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.

§88Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν προτίθεμαι νὰ τὸ ἀμφισβητήσω τὴν στιγμὴν αὐτήν. Τοῦτο ἤθελα νὰ εἴπω: Βεβαίως τὰ καθεστῶτα τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Ρουμανίας τὰ ὁποῖα εἶναι ὁλοκληρωτικὰ καὶ δικτατορικά, αὐτὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ περιορίσουν τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ κάμουν μεγαλυτέρας ἐπενδύσεις. Εἰς ἕνα καθεστὼς δημοκρατικόν, ὅπως τὸ ἰδικόν μας, ὅπου καλεῖται ὁ κόσμος μόνος του νὰ κάμῃ αὐτοπεριορισμὸν τῆς καταναλώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς καταναλώσεως μέχρι τοῦ σημείου τῆς ἀθλιότητος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν φθάσει τὰ καθεστῶτα αὐτὰ διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς.

§89Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον τὰ Κράτη αὐτά, εἶναι καὶ εἰς τὴν Δύσιν.

§90Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σᾶς διέκοψα διότι παρενέβη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ μὲ διακόψετε καὶ σεῖς. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι, ἐὰν εἰς κἄθε μου λέξιν λέγετε τὴν γνώμην σας, δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ τελειώσω. Ὡμίλησε κατόπιν ὁ κ. Μαῦρος περὶ κατασκευῆς ἔργων χωρὶς κανένα γενικὸν προγραμματισμόν. Μὰ ποῦ ζῇ ὁ κ. Μαῦρος; Εἶχε ποτὲ ἄλλοτε ἡ χώρα πρόγραμμα, ὅπως ἔχει σήμερον; Καὶ γίνονται ἔργα τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι ἐκτὸς προγράμματος; Καὶ πότε ἄλλοτε ὑπῆρξε περίπτωσις νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα ἐντὸς ἑνὸς γενικωτέρου πλαισίου, ὅπως εἶναι τὸ πενταετὲς πρόγραμμα; Χαίρω διότι ὁ κ. Μαῦρος διέστειλε τὴν θέσιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου ἀπὸ τὴν θέσιν τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὸ θέμα τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἐπρόσεξα δὲ ἰδιαιτέρως ἕνα συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξε. Ὅτι ἐκ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν μία συνέπεια θὰ εἶναι καὶ ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι, βεβαίως, ἡ μόνη συνέπεια, ἀλλ’ εἶναι οὐσιῶδες, ὅτι ὁ κ. Μαῦρος διαπιστώνει, ὅτι μία ἀπὸ τὰς συνεπείας τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν θὰ εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων. Ἔχει ἀξίαν αὐτὴ ἡ διαπίστωσις ὅταν προέρχεται ἀπὸ τὸν κ. Μαῦρον. Ἦλθεν καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἀνέφερε τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ σίτου ποὺ εἶχον γίνει τότε, ἀνέφερεν εἰσαγωγὰς πατάτας, σίτου, ἐλαίου, βάμβακος. Δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα αὐτά, διότι ἔχουν δοθῆ κατὰ καιροὺς πλήρεις καὶ ἱκανοποιητικαὶ ἀπαντήσεις. Οὔτε ἡ περίπτωσις τοῦ ἐξαχθέντος σίτου εἶναι περίπτωσις ἐξαγωγῆς μὲ ζημίαν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ζημία εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, ἡ ζημία δὲν ὀφείλεται εἰς τὰς τιμὰς ποὺ ἐπετεύχθησαν κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ προῆλθεν ἀπὸ τὰς ὑψηλὰς τιμὰς ποὺ κατεβλήθησαν εἰς τὸν Ἕλληνα παραγωγόν. Διότι ἐπωλήθη ὁ σῖτος εἰς διεθνεῖς τιμάς, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις εἶχε καταβάλει τιμὰς πολὺ ὑψηλοτέρας, ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἡ ζημία συνεπῶς ὀφείλεται εἰς τὰς ὑψηλὰς τιμὰς ποὺ κατεβλήθησαν τότε καὶ ὄχι εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ σῖτος ἐπωλήθη εἰς χαμηλάς, τὰς διεθνεῖς, τιμάς. Εἰσήχθησαν —λέγει— πατάτες. Εἰσήχθησαν, βεβαίως, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι 1.000–1.500 τόννοι, διότι ἦτο ἀνάγκη νὰ εἰσαχθοῦν. Τί ποσοστὸν ὅμως εἶναι οἱ 1.000– 1.500 τόνοι, εἰς τὰς 400.000 τόννους ποὺ καταναλίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα; Εἶναι ἕνα ποσοστὸν 2–3%. Εἶναι ἀστεῖον πρᾶγμα. Λέγουν, εἰσάγεται σῖτος. Εἰσάγεται σῖτος, σκληρός, ὁ ὁποῖος δὲν παράγεται εἰς τὸν τόπον μας. Διὰ τὸ ἔλαιον εἶχε διευκρινισθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν τὸ θέμα κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει, διὰ νὰ μὴ προκαλέσω ἀνία, νὰ ἐπανέλθω. Εἰσάγομεν καὶ βάμβακα. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἀκριβῶς τὰς ποσότητας, ἀλλά, ἐὰν εἰσάγεται, εἰσάγεται εἰδικὴ κατηγορία, ἀπαραίτητος διὰ τὰς ἐργασίας τῶν κλωστοϋφαντουργικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀποτελεῖ ἀδυναμίαν κ. βουλευταί, διὰ τὴν ἐπίκρισιν ποὺ ἐπεδίωξεν ὁ κ. Μαῦρος, νὰ κάμῃ κατὰ τοῦ Νομοσχεδίου, ὅτι ἐπεξετάθη τόσον πολὺ εἰς θέματα, κατ’ οὐσίαν ἄσχετα πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἐπέμεινεν ἰδιαιτέρως τονίσας σχετικῶς μὲ τὸ ἀλουμίνιον, ὅτι δὲν θὰ παράσχωμεν τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν εἰς τιμὴν σταθεράν, ἀναγομένην εἰς δολλάρια, δὲν ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τοῦ δολλαρίου νὰ πέσῃ. Ἀλλὰ ὅπως μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ εἴπω καὶ ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ἐπικύρωσις τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου, καὶ αἱ ὑποχρεώσεις, διὰ τὴν χορήγησιν αὐτοῦ τοῦ ρεύματος, θὰ εἶναι, εἰς νόμισμα, σταθεραί. Διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ κόστος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τὸ προερχόμενον ἀπὸ ὑδροηλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις, ὡς κύριον συστατικὸν ἔχει τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κεφαλαίου καὶ ὄχι τὰς δαπάνας προσωπικοῦ, καυσίμων κλπ. Καὶ συνεπῶς, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὅσον θὰ πέσουν τὰ δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράττωμεν, τὸ ἴδιον θὰ πέσουν καὶ τὰ δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ πληρωθοῦν.

§91Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπάρχει ταὐτότης ποσῶν;

§92Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Σᾶς εἶπον, ὅτι κατ’ ἀνάγκην, τὸ κύριον συστατικὸν τοῦ κόστους ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀπὸ ὑδροηλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις κεφαλαίου, διότι εἶναι ἐλάχιστον τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς προσωπικόν, εἰς καύσιμα δὲ οὐδὲν προκειμένου περὶ ὑδροηλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων. Καὶ ἕτερος συνάδελφος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, καὶ ἐκεῖνος ἔφερεν ἄλλα θέματα, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ Νομοσχεδίου. Καὶ ἀνέφερε τὰς ἐπενδύσεις, τὸ ἄζωτον, τὴν Πτολεμαΐδα, τὸ ἀλουμίνιον κλπ. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀδυναμίαν ἐπικρίσεων τοῦ Νομοσχεδίου. Καὶ διὰ τοῦτο ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκ προθέσεως ἔρχονται νὰ ἐπικρίνουν τὸ νομοσχέδιον, ἀναγκάζονται νὰ καταφύγουν εἰς ἄλλα θέματα, διότι τὸ θέμα τοῦ Νομοσχεδίου, τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦτο, δὲν τοὺς προσφέρει τὰ ἐπιχειρήματα διὰ τῶν ἐπικρίσεών του. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἔγινε λόγος, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον προορίζεται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν ὡρισμένην περίπτωσιν, δύναμαι, ἀπὸ σήμερον, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ταχύτατα, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, θὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἀπόδειξις, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν γίνεται δι’ ὡρισμένην περίπτωσιν, ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου, ὡς ἔχουν, ἀποδεικνύουν ἀφ’ ἑαυτῶν, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεων γενικῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν οὐδεμίαν μεμονωμένην περίπτωσιν. Δὲν ἔπρεπε δὲ ὁ κ. Μαῦρος νὰ ἐνοχληθῇ, ὅταν τοῦ εἶπον, ὅτι ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει, εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς βιομηχανίας Ἀγγελοπούλου. Φυσικὸν εἶναι, εἰς ἕνα μικρὸν τόπον, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, αἱ περιπτώσεις νὰ παρουσιάζωνται κατὰ μονάδας. Καὶ εὔλογον θὰ ἦτο νὰ ἐνδιαφερθῇ, ὄχι μόνον ὁ κ. Μαῦρος, ἀλλὰ καὶ οἱοσδήποτε ἕτερος βουλευτής, διὰ μίαν συγκεκριμένην βιομηχανίαν. Διατί αὐτὸ σημαίνει ὑπαινιγμὸν οἱασδήποτε μορφῆς; Οὐδόλως σημαίνει ὑπαινιγμὸν οἱασδήποτε μορφῆς. Θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐλπίζω νὰ τὸ πράξῃ ὁ κ. Μαῦρος, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ, ποῖα εἶναι τὰ προνόμια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην του, χορηγοῦνται εἰς τὰς νέας βιομηχανίας καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ χορηγηθοῦν καὶ εἰς τὰς ὑφισταμένας, διότι κατὰ βάσιν, αἱ διευκολύνσεις, αἱ ὁποῖαι χορηγοῦνται διὰ τοῦ Νομοσχεδίου, εἶναι διευκολύνσεις ἱδρύσεως. Δὲν εἶναι διευκολύνσεις λειτουργίας. Αἱ δὲ ὑφιστάμεναι βιομηχανίαι, δὲν εἶναι δυνατὸν πρακτικῶς–ἀντικειμενικῶς, νὰ ἐπωφεληθοῦν διευκολύνσεων, αἱ ὁποῖαι χορηγοῦνται διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ ὄχι διὰ τὴν λειτουργίαν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέγεθος, τὸ ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι 5 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἢ 4, ἢ 3 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐδήλωσα, καὶ προχθές, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 27ης Ἀπριλίου, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ καὶ θὰ ἀκούσω μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον, ποίαν γνώμην ἔχει ἐπὶ τοῦ ποσοῦ ὁ κ. Μαῦρος καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἔπρεπε αὐτὸ τὸ Νομοσχέδιον, νὰ δώσῃ εὐκαιρίαν, οὔτε εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, προχθές, οὔτε εἰς τὸν κ. Μαῦρον ἀπόψε, διὰ νὰ ἀσκήσουν ἀντιπολίτευσιν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ νὰ προοδεύσῃ ὁ τόπος, χρειάζονται συνεχῶς περισσότεραι καὶ μεγαλύτεραι ἐπενδύσεις. Καὶ πρέπει αὐτὰς τὰς ἐπενδύσεις νὰ τὰς διευκολύνωμεν. Τί θέλετε νὰ εἴπω διὰ τὸ ἐργοστάσιον τῶν λιπασμάτων; Διότι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὴν ὑπόθεσιν, ἔπεται, ὅτι δὲν εἶναι ἑτοίμη; Διότι, ἐνδεχομένως, ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ διαλευκάνῃ μερικὰ σημεῖα τῶν προσφορῶν καὶ τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὥριμος διὰ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν, ἀλλὰ ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ὥριμον διὰ νὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις. Εὑρίσκω, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὑπῆρξαν συνεπέστεροι πρὸς τὴν κοσμοθεωρίαν των ὑποστηρίζοντες ὅσα ὑπεστήριξαν, ὁ δὲ κ. Κανελλόπουλος, μᾶς εἶπεν, μάλιστα, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κοσμοθεωρία μας καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν τὰ πράγματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Αὐτοὶ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξαν συνεπέστεροι ἀπὸ τὸν κ. Μαῦρον, τοῦ ὁποίου ἡ κοσμοθεωρία εἶναι διάφορος καὶ ὁ ὁποῖος κατέληξεν εἰς τὸ ἴδιον συμπέρασμα, εἰς τὸν ὁποῖον κατέληξαν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν τόσον πολύ, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει καὶ ἄλλων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμβάλω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν συντόμευσιν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Τερματίζων τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπ’ αὐτοῦ μὲ ὅσα εἶχον ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ εἴπω.

§93Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δύο λέξεις, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι προσωπικὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δευτερολογήσετε. Ἠμπορεῖτε νὰ ἐγγραφῆτε καὶ νὰ ὁμιλήσετε ἀργότερον.

§95Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μὲ διέκοψε. Δὲν ἐδέχθη διακοπάς.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν νὰ ἐγγραφῆτε καὶ νὰ ὁμιλήσητε ἀργότερον.

§97Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὅταν ἡ ἀπάντησις δίδεται μετὰ δύο μῆνας, δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ λέγει ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε συχνά.

§99Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκράτησε τοῦτο: ὅτι ἐκ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν θὰ γίνῃ σημαντικὴ αὔξησις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, προφανῶς, διότι ἠθέλησε μὲ τοῦτο νὰ προλάβῃ μίαν φιλεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§100Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι γνώμη ἰδική σας. Ἐγὼ ἠρκέσθην νὰ εἴπω, κἄτι, τὸ ὁποῖον εἴπατε σεῖς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε γνώμας, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν ἐξέφρασα καὶ εἶναι ἰδικαί σας καὶ δὲν εἶναι ἰδικαί μου.

§101Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, τὸ ἑξῆς: Ὅτι μὲ τὴν ἔνταξιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ σημερινὸν καθεστὼς μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, διότι θὰ γίνῃ ὁμαδικὴ ἔξοδος τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, δείγματα τῆς ὁποίας ἔχομεν ἤδη ἀπὸ τὴν πορείαν τοῦ ἄρρενος πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου πρὸς τὴν Γερμανίαν. Ἐπίσης ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἂν δὲν ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ τὰ μεγάλα ἡμερομίσθια καὶ συνεπῶς θὰ κλείσῃ. Εἶπον τὸ ἀντίθετον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς, διότι, ἂν σήμερον ζοῦν αἱ ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι μὲ μικρὰ ἡμερομίσθια, ὅταν ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τὰ ὑψηλὰ ἡμερομίσθια, θὰ ὑποστοῦν ἀφαίμαξιν τῶν ἰδικῶν των στελεχῶν, τὰ ὁποῖα θὰ μεταναστεύσουν εἰς τὰς ξένας βιομηχανίας. Αὐτὸ τὸ ἐπεσήμανα ὡς κίνδυνον καὶ ὄχι ὡς εὐχάριστον γεγονός.

§102Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Εἴπατε, ναὶ ἢ ὄχι, ὅτι μία τῶν συνεπειῶν τῆς εἰσόδου τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων;

§103Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, εἶπεν, ὅτι οὐδὲν ἀπολύτως προνόμιον χορηγεῖται μὲ τὸν νόμον αὐτὸν εἰς τὰς ξένας βιομηχανίας. Ἂν εἶναι πιθανὸν αὐτό, μήπως ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ λάβετε ἁπλῶς τὴν ἐξουσιοδότησιν, ὥστε νὰ συνάπτετε συμβάσεις τύπου Πεσινέ, χωρὶς νὰ παρέχητε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὰς κρίνῃ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ τὴν περίπτωσιν τῶν λιπασμάτων, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ὥριμον καὶ ὅτι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δέν ἔχει καταλήξει εἰς ἀπόφασιν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ὥριμον, ἀλλὰ ἔχει ὑποστῆ σῆψιν. Τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα πωλοῦνται εἰς τιμὴν διπλασίαν τῆς διεθνοῦς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ὑποχρέωσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν διατήρησιν ὑψηλῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, εἶναι θέμα παλαιότερον. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι θέμα πολὺ ὥριμον καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ λυθῆ πρὶν ἀκόμη γίνῃ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, πρὶν γίνῃ τὸ τελέφερικ καὶ ἄλλα πολλὰ ἔργα πολυτελείας.

§104Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τί ἐννοεῖτε διὰ τὰ λιπάσματα, διὰ τὸ νέον ἐργοστάσιον ἢ διὰ τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων.

§105Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐννοῶ τὸ θέμα τῶν νέων βιομηχανιῶν λιπασμάτων, αἱ ὁποῖαι θὰ πωλοῦν τὰ λιπάσματα εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ὁμιλῶν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀνέφερα, μίαν περίπτωσιν, ποὺ εἶναι καταπέλτης, ὅτι δηλαδὴ ἐντὸς τοῦ ἰδίου μηνὸς θὰ χορηγηθοῦν δύο ἄδειαι ἱδρύσεως βιομηχανιῶν, ἡ μία εἰς τὸν Ἀγγελόπουλον καὶ ἡ ἄλλη εἰς τὸν Θεοδωρακόπουλον καὶ ὁ ἕνας θὰ ἔχῃ προνόμια καὶ ὁ ἄλλος ὄχι. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπεκαλέσθην διὰ νὰ ἀποδείξω τὸν παραλογισμὸν τοῦ νομοσχεδίου, διότι πρόκειται περὶ δύο βιομηχανιῶν, τῶν ὁποίων αἱ ἐγκαταστάσεις θὰ γίνουν συγχρόνως καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἀρχίσουν νὰ παράγουν ἡ μία ὑπὸ προνομιακοὺς ὅρους καὶ ἡ ἄλλη ὄχι. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι τόσον στενὸς ὁ κύκλος καὶ ἐπειδὴ τὰ πράγματα καὶ τὰ πρόσωπα εἶναι τόσον ὀλίγα, ἕνας οἱοσδήποτε βουλευτὴς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ μίαν ἐπιχείρησιν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ ὁμιλῶν, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ κανένα ἀπολύτως πρόσωπον, οὐδέποτε ἔδειξεν ἐνδιαφέρον δι’ οὐδεμίαν συγκεκριμένην ἐπένδυσιν ἢ ὑπόθεσιν, ἁπλῶς ἔθιξα ἕνα θέμα ἀρχῆς, ἐὰν ἔχετε διαφωνίαν νὰ τὸ εἴπητε, ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγοῦνται ἐντὸς τῆς ἰδίας ἡμέρας κατὰ τρόπον διάφορον, ἄδειαι εἰς δύο ὁμοειδεῖς βιομηχανίας καὶ πρέπει νὰ ἀναλάβετε τὰς εὐθύνας σας διὰ τοῦτο. Ἐγὼ δὲν ἐνδιαφέρομαι δι’ οὐδεμίαν ἐπένδυσιν, ἁπλῶς ἐπεσήμανα τὴν ἀνάγκην τῆς εὐθυγραμμίσεως, τὴν ἔλλειψιν προστασίας τῶν παλαιῶν ἐπενδύσεων καὶ εἶπα τί θὰ γίνῃ; Πῶς θὰ ὑπάρξουν ἴσοι ὅροι τοῦ συναγωνισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠθέλησε νὰ ἀμφισβητήσῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθην διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν οἰκονομικὴν ἀποτελμάτωσιν τῆς χώρας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκ τῶν ἐκδόσεων τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένων Ὀργανισμῶν, ὅπως ἡ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Εὐρώπης. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ὁ Ἕλλην Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν γνωρίζῃ τὰ κείμενα αὐτά. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὴν σελίδα 12 τῶν πρακτικῶν τῆς 22.2.1961, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν στοιχεῖα περὶ τῆς πορείας τῶν ἐξαγωγῶν 15 χωρῶν διὰ τὰ ἔτη 1958–60. Εἶναι ἡ Ἑλλάς, τὸ Ἰράν, ἡ Γιουγκοσλαβία...(Ἀναγινώσκει). Εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς χώρας σημειοῦται συνεχὴς ἄνοδος τῶν ἐξαγωγῶν καὶ μόνον ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸ προνόμιον τὸ θλιβερόν, νὰ βλέπῃ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν προϊόντων της μειουμένας εἰς τὰς χώρας τῆς Δύσεως κατὰ 25% κατὰ τὰ ἔτη 1958–60, ἐνῷ τῶν ἄλλων χωρῶν σημειοῦν αὔξησιν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον κατὰ 10%. Εἶναι δυνατόν, ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς καταστάσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὅταν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα αὐξάνῃ μεταξὺ 2–3%, ὅταν ἡ ἀπόστασις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, τῆς Δύσεως, ἀντὶ νὰ ἐλαττοῦται, αὐξάνει καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠξεύρω τί λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Φρονεῖ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμὸν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἡ ἀπόστασις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Ἰταλίας, τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Γαλλίας θὰ εἶναι τοῦ χρόνου μεγαλυτέρα ἢ μικροτέρα; Πιστεύει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῶν χωρῶν αὐτῶν, ἡ ὑφισταμένη τὸ 1958, τὸ 1959 ηὐξήθη σήμερον καὶ εἴμεθα ἰσχυρότεροι ἐν συγκρίσει μὲ αὐτούς, ἀπὸ τὸ προηγούμενον ἔτος; ναὶ ἢ ὄχι; Ὅταν, κ. βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς δεινῆς ἀποτελματώσεως τῆς οἰκονομίας μας, ἀποτελεῖ κίνδυνον ἐθνικὸν ἡ παρουσία εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι ἡ χώρα εὐημερεῖ καὶ ὅτι πράττουν πᾶν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν.

§106Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέλαβε πάλιν ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ δυνηθῶμεν νὰ ὑπογράψωμεν συμβάσεις τύπου Πεσινέ. Τί τύπου συμβάσεις δυνάμεθα νὰ ὑπογράψωμεν μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καθορίζεται ἀπὸ αὐτὰς ταύτας τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ὅρων εἰς μίαν οἱανδήποτε τοιαύτην σύμβασιν ἢ εἰς μίαν οἱανδήποτε ἀπόφασιν τριμερῆ, ὅπως αὐταὶ ποὺ προβλέπονται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, αἱ ὁποῖαι νὰ περιέχουν ὅρους διαφόρους ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι διατυποῦνται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὡμίλησα περὶ τῶν περιπτώσεων Ἀγγελοπούλου καὶ Θεοδωρακοπούλου καὶ εὑρῆκε, προφανῶς, ὅτι ἀδικεῖται ἡ περίπτωσις Ἀγγελοπούλου καὶ ὅτι γίνεται εὐνοϊκὴ μεταχείρισις τῆς περιπτώσεως Θεοδωρακοπούλου. Ἀπήντησα καὶ εἰς αὐτὸ προηγουμένως καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔχει γίνει διὰ καμμίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἄλλωστε τοῦτο εἶναι προφανὲς καὶ ἀπὸ τὰς διατάξεις αὐτὰς ταύτας τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ἐξωργίσθη ὁ κ. Μαῦρος ἐνῷ συνήθως εἶναι ἤρεμος, ἐξωργίσθη καὶ ἔκαμε μερικὰ λάθη. Ἀνέφερε, π.χ., ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὰ τελευταῖα ἔτη ηὐξήθη κατὰ 2–3%. Εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀριθμοὶ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ τοὺς ἀγνοῇ ὁ κ. Μαῦρος. Ὅλα αὐτά, ὅμως, ποὺ εἶπεν εἰς τὴν δευτερολογίαν του, ἀποδεικνύουν τοῦτο: ὅτι ἀναγκάζεται καὶ αὐτὸς νὰ καταφεύγῃ εἰς ἄλλα θέματα, διότι δὲν εὑρίσκει θέματα ἐκ τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ τὸ ἐπικρίνῃ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. (Ἀναγινώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἔνστασιν).

§108Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖος κατάλογος;

§110Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἤθελον νὰ εἴπω, τοῦτο. Πρῶτον, ὑποθέτω, ὅτι θὰ προχωρήσητε σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ θὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως τῆς σημερινῆς, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε καὶ ἐπέμεινεν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις καὶ τῶν ἄλλων νομοσχεδίων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἀποζημιώσεων τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Πῶς ἀναμένει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, ὅταν τηρῇ αὐτὴν τὴν τακτικήν;

§111Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον διεπίστωσεν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. Διὰ τὸ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Εἶμαι ἐγὼ ὑπεύθυνος τῆς ὑποβληθείσης ἐνστάσεως ἀπαρτίας, διότι θέλω, διὰ πολλοστὴν φοράν, νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ κυβερνητικοὶ συνάδελφοι, πρέπει νὰ φροντίζουν νὰ εἶναι παρόντες, ἐὰν θέλουν νὰ ψηφισθοῦν νομοσχέδια τοιαύτης σημασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νομοσχέδια τοιαύτης σοβαρότητος καὶ μὲ τοιαύτας ἀντιθέσεις, νὰ γίνωνται δεκτὰ παρουσίᾳ 10 βουλευτῶν. Ἡμεῖς διετυπώσαμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ καταψηφίσωμεν, διότι τὸ θεωροῦμεν ὀλέθριον διὰ τὴν Χώρα. Ἀλλὰ οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὀφείλουν ἐὰν θέλουν νὰ ψηφισθῇ, νὰ εἶναι παρόντες.

§112Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§114Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νομίζω, ὅτι ἐκφράζω καὶ τὴν γνώμην τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, δι’ ὅσα θὰ εἴπω. Ζητοῦμεν, ἀκριβῶς, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τὴν μὴ ὕπαρξιν ἀπαρτίας διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ἀπουσία τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία τοὺς ὤθησεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως, ἀλλὰ ἡ συστηματικὴ κωλυσιεργία τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ πᾶν σοβαρὸν κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀναγνώσητε τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ποῖοι πράγματι κωλυσιεργοῦν τὸ νομοθετικὸν ἔργον τοῦ Σώματος.

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν τάξιν καὶ τὴν ὀρθὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ σήμερον καὶ εἰς τὸ μέλλον, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τί ἐπιτάσσει ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος, προκειμένου νὰ διαπιστωθῇ ἡ μὴ ὕπαρξις ἀπαρτίας. Τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14 λέγει ρητῶς τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅπως βλέπετε, εὑρίσκονται παρόντες μόνον 32 βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ δύο Ὑπουργοί, 5 δὲ ἢ 6 ἀκόμη βουλευταὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι εἶναι ἐμφανές, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ συνεπῶς ἔχετε ὑποχρέωσιν ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἐλησμονήσατε, ὅτι ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει ἐπίσης, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρξει ἀμφισβήτησις διὰ τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ ἀπαρτίας, δέον νὰ ἐπακολουθήσῃ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου, διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀμφισβητήσεως.

§117Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἐσκεμμένη ἡ πρόθεσις τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐκθέτουν πάντοτε τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι δῆθεν οὗτοι διὰ τῆς ἀπουσίας των γίνονται πρόξενοι λύσεως τῆς συνεδριάσεως. Καὶ ἀποτολμᾶται αὐτὸ ποτέ, κύριε Πρόεδρε; Ὅταν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπάρχῃ σημαντικὸς ἀριθμὸς κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ 10 μόλις βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πρέπει ἡ ἱστορία αὐτὴ νὰ λήξῃ ἅπαξ διὰ παντός.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκω τὴν ὑποβληθεῖσαν ἔνστασιν. «Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, διαπιστοῦντες ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου περὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, ὑποβάλλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας». Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Γαληνός, Ι. Εὐαγγελίδης, Κ. Ἀθανασιάδης, Ι. Σιαφλέκης, Α. Καλλιδόπουλος, Κ. Ταλιαδούρης, Γ. Μπακατσέλος, Α. Λασκαρίδης, Ε. Ρήγας, Ο. Ἀντώνογλου, Γ. Πρίφτης, Η. Μπρεδήμας, Ι. Χιωτάκης, Δ. Σπυρίδης καὶ Σ. Ἀλλαμανῆς. Προχωροῦμεν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς καὶ Κ. Τσιγάρας. (Προσελθόντων τῶν ἀνωτέρω, ἄρχεται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου διεπιστώθη ἔλλειψις ἀπαρτίας. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)