1961.04.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 94η

Δευτέρα 24 Ἀπριλίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκις καταθέτει τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «Ἀθῆναι 24.4.1961 Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ σήμερον θὰ ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Παπανδρέου Δημοκρατικὸν Κέντρον.

Μετὰ τιμῆς

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Ι. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

Βουλευτὴς Εὐβοίας» Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Αὐγερινός, Κ. Ταλιαδούρης καὶ Ν. Καθαροσπόρης ζητοῦν 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαδημητρίου ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως, οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Σ. Καρασάββας καὶ Ε. Σκούρας, ζητοῦν μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Χατζηδημητρίου καὶ Μ. Κοτσώνης, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Βρεφοκομείου». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει τὸν φάκελλον, τὸν σχετικὸν μὲ τὴν παραλαβὴν τῆς πρώτης παραγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐργοστασίου πυρείων, πρὸς ἐνημέρωσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70526)31.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον, διὰ τὴν χορήγησιν δανείου εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Παίδων μέχρι ποσοῦ δραχ. 6.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70400)17.4.1961 ἀποφάσεώς του, παρέτεινε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ δάνεια Α.Τ.Ε. πρὸς σεισμοπλήκτους ἁλιεῖς Βόλου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 92778)17.4.1961 ἀποφάσεώς του, παρέτεινε τὴν κρατικὴν ἐγγύησιν πρὸς Ε.Τ.Ε. διὰ χρηματοδότησιν ΕΛΒΥΝ μέχρις 24 Ἀπριλίου 1961 κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 81580)17.4.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως πρὸς τὸν Ἑλβετικὸν Οἶκον BROWN BOERT AND Co LTD, διὰ τὴν ἀνεπιφύλακτον ἐξόφλησιν τῶν ἐκδοθησομένων συναλλαγματικῶν ἀποδοχῆς ΔΕΗ, συνολικοῦ ποσοῦ Ἑλβετικῶν Φράγκων 1.177.713,40. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 81804)31.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν χορήγησιν δανείου δραχμῶν 1.500.000 πρὸς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Γ. Παπανδρέου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ε. Λιάπη, Σ. Καββαδία, Κ. Περδίκη κλπ., κατοίκων Ἐλευσῖνος Ἀττικῆς, αἰτουμένων ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου κ. Γεωργίου Πηρουνάκη. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα Προέδρου Κοινότητος Καλυβίων–Ὀλυμπίας, αἰτουμένου ὅπως ἐπεκταθῇ ἡ ἠλεκτρικὴ γραμμὴ τοῦ ὑδρευτικοῦ ἀντλιοστασίου Κοινότητος Μοιράκας μέχρι περιοχῆς Σκάμπος Κοινότητος Καλυβακίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διαμαρτυρομένων διὰ προσγενομένην ἀδικίαν εἰς μέλη (πολεμιστὰς) αὐτοῦ ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. Δ. 2610) 1953 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Διοικήσεως Ὀργανώσεων Συνταξιούχων Δημοσίων Ὑπαλλήλων, αἰτουμένης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν παρεχομένων μερισμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ξενοδόχων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῶν τιμολογίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐκτάκτων εἰσπρακτόρων Δήμου Ἀθηναίων, αἰτουμένου ὅπως τὰ μέλη του καλύψωσι τὰς κενὰς ὀργανικὰς θέσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Νέας Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυρωρῶν, αἰτουμένης ὅπως τὰ μέλη της ἀναγνωρισθῶσι διὰ νόμου ὡς ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ἐξασφαλισθῶσιν ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς κατοικίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Παπαδοπούλου, πολιτικοῦ συνταξιούχου καὶ κατοίκου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ὅπως τύχουν καὶ οἱ συνταξιοῦχοι δημόσιοι ὑπάλληλοι τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων μετὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ τοιούτων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ στεγαστικὰ δάνεια. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Γιαβάσογλου, Προέδρου Βιομηχανικῶν Κλάδων Πλεκτικῆς–Φανελλοποιΐας καὶ Καλτσοποιΐας, αἰτουμένου μὴ τροποποίησιν Ν. Δ. 2238) 1943. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρόκου, Ἀλωνακίου, Ρυακίου κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰς ξένας ἑταιρείας ἀνάθεσιν ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου φωσφορικῶν λιπασμάτων καὶ αἰτουμένων τὴν εἰς αὐτοὺς ἀνάθεσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σπάρτης, αἰτουμένου τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 3239) 55, τὴν μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ὁρίου ἡλικίας, τὸν ἔλεγχον τῶν ἀπολύσεων διὰ τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2222) 51, τὴν δημιουργίαν νέων εὐκαιριῶν ἀμέσου ἀπασχολήσεως, τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, τὴν κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν νόμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Δωδεκανήσου, αἰτουμένου ὅπως τῷ χορηγηθῇ παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων δάνειον ἐξ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν ἐξοφλητέον εἰς 20 ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν Ἐπιμελητηριακοῦ Μεγάρου πρὸς στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ Πειραιῶς καταγομένων πολιτικῶν κρατουμένων τῶν φυλακῶν Κερκύρας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν διὰ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου, αἰτοῦσι τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς στερηθέντας τῆς ἰδιοκτησίας των συνεπεία ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ προστατευτικοῦ ἀντιπλημμυρικοῦ ἀναχώματος τῆς πόλεως Διδυμοτείχου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Α. Κολαμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Γαστούνης, αἰτουμένης ὅπως τὸ Ἐργοστάσιον Φωσφορικῶν Λιπασμάτων παραχωρηθῇ εἰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Ὁ Σύνδεσμος συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας ΣΕΚ τμῆμα Βόλου, αἰτεῖ ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν δικτύων, τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Σιδηροδρόμου κλπ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν αἰτεῖ συμπληρωματικὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ τῶν ἐξελθόντων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953–1958 κλπ. Αἱ οἰκοδομικαὶ ὀργανώσεις Ἀγρινίου, αἰτοῦσι τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων οἰκοδόμων, μείωσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Α. Τσιάντου, Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3562)7.3.61 ἡμέτερον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν μείωσιν τῆς δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων πρὸς τὸν σκοπὸν μειώσεως τοῦ κόστους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχήν, ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει, δὲν καθορίζονται εἰδικῶς τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, ἅτινα οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, ἔχουσιν ὑπ’ ὄψιν των. Ὡς ἐκ τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίσωμεν περὶ ποίων ἀκριβῶς μηχανημάτων πρόκειται, ὥστε νὰ καθορίσωμεν καὶ τὴν ἀκριβῆ δασμολογικὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτῶν. Γενικῶς, ὅμως, τὰ παντὸς εἴδους γεωργικὰ μηχανήματα καὶ ἐργαλεῖα οἷον, ἄροτρα, σβάρναι, σπορεῖς, διανομεῖς λιπασμάτων, μηχαναὶ καὶ συσκευαὶ δεματοποιήσεως χόρτων καὶ ἀχύρων καὶ συλλογῆς αὐτῶν, μηχαναὶ κουρευτικαὶ τῆς πόας, συσκευαὶ βλαστήσεως σπόρων, μηχανήματα καὶ συσκευαὶ διὰ τὴν μελισσοκομίαν, γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες κλπ., κατονομάζονται εἰς τὰς κλάσεις 84.24–83.29 τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς καὶ ἐπιβαρύνονται δι’ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας των. Ἐξαιρετικῶς πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας τὰ ἐν τῇ Χώρᾳ παραγόμενα γεωργικὰ μηχανήματα, διὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων μάλιστα ἰσχύει καὶ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς ἐπιβαρύνονται δι’ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ 20% ἐπὶ τῆς ἀξίας των. Καὶ τὸ ποσοστόν, ὅμως, τοῦτο, προκειμένου περὶ προστατευτικοῦ δασμοῦ καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς λοιποὺς ἰσχύοντας τοιούτους, εἶναι ἰδιαιτέρως μικρόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3265)2.3.61 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 24.2.1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1562, ἀφορῶσα τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν Κατόχων Ἀνταλλ. Κτημάτων κειμένων ἐν τῇ Κοινότητι Καρίτσης Ἰωαννίνων ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς μισθωμάτων χρήσεως ὡς καὶ πάσης ἄλλης ὀφειλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τῶν κατόχων Ἀνταλλ. Κτημάτων εἰς τὴν καταβολὴν μισθωμάτων χρήσεως ἀπορρέει ἐκ τοῦ νόμου, (ἄρθρον 7 τοῦ ἀπὸ 24.10.40 Β. Δ)τος) μὴ καθισταμένης ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐφικτῆς τῆς ἀπαλλαγῆς τούτων. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀνωτέρω ἀπὸ πάσης ὀφειλῆς, προφανῶς καὶ τῆς τοιαύτης ἐκ τιμήματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τοῦτο καθίσταται νόμῳ ἀνέφικτον ὡς μὴ συγχωρουμένων τῶν ἄνευ τιμήματος παραχωρήσεων Ἀνταλλ. Κτημάτων εἰς τοὺς κατέχοντας ταῦτα, ἀδιακρίτως, οὐδὲ αὐτοῦ τούτου τοῦ Δημοσίου ἐξαιρουμένου. Οἱ ἀνωτέρω θέλουσι καταβάλλει, ὡς ἀκτήμονες, τὸ ⅓ τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων ἐνσωματουμένης εἰς ταύτην καὶ τῆς ὀφειλῆς ἐκ μισθωμάτων χρήσεως. Ἐν τέλει γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ οὕτω διαμορφουμένη ὀφειλὴ δύναται νὰ καταβληθῇ εἰς 15 ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις. Δοθέντος δέ, ὅτι πρόκειται περὶ κτημάτων ἀσημάντου ἀξίας, κυμαινομένης ἀπὸ δραχμὰς 350 ἕως 600 κατὰ στρέμμα, ἐκ τῆς ὁποίας θέλει καταβληθῆ, ὡς ἀνεφέρθη, τὸ ⅓, ἡ ἐπιβάρυνσις ἑκάστου καλλιεργητοῦ δὲν θὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν ἐτησίως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Γιαρένη, Γ. Ἀράπη καὶ Δ, Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 4032 ἐ.ἔ. Διεκ. 3203 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη κλπ., ἀφορώσης τὴν κατάργησιν τῆς προεισπράξεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ἀφορολογήτων ὁρίων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ θέμα τῆς προεισπράξεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος ἀντιμετωπίσθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 3846)58, δι’ οὗ ἐτροποποιήθησαν καὶ συνεπληρώθησαν αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3323) 1955 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος». Κατόπιν τοῦ Ν. Δ. τούτου ὁ φορολογούμενος καταβάλλει κατ’ ἔτος διὰ δέκα ἴσων μηνιαίων δόσεων τὰ 5% τοῦ φόρου, τοῦ ἀναλογοῦντος εἰς τὸ πραγματοποιούμενον κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο εἰσόδημα (δυναμένου τοῦ ποσοῦ τούτου τοῦ φόρου νὰ μειωθῇ ἢ νὰ διαγραφῇ ἐπὶ περιπτώσεως μειώσεως τοῦ πραγματοποιουμένου εἰσοδήματος ἢ παύσεως κτήσεως εἰσοδήματος) καὶ τὰ 50% τοῦ φόρου τοῦ ἀναλογοῦντος εἰς τὸ προκῦψαν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος εἰσόδημα. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου καταβολῆς τοῦ φόρου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰσπράττεται τὸ φορολογούμενον ποσὸν φόρου μεῖζον τοῦ ἀναλογοῦντος τοιούτου εἰς τὸ εἰσόδημα ἑνὸς οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διευκολύνεται ὁ φορολογούμενος καταβάλλων ποσοστὸν τοῦ φόρου κατὰ τὸν χρόνον τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ εἰσοδήματος. 2. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν δεδομένων τῆς στατιστικῆς τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος, κατόπιν τῶν Ν. Δ. 3765)57 καὶ 3846)58, δι’ ὧν ἐκτὸς τῆς αὐξήσεως τῶν ἀφορολογήτων ὁρίων κλπ. καθιερώθησαν καὶ νέαι ἐκπτώσεις μὴ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἀρχικοῦ Ν. Δ)τος 3323)55, τὸ σύνολον τῶν ἐκπιπτομένων ἐκ τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος ὡς ἀφορολογήτων ποσῶν ἀνέρχεται εἰς τὰ 50% περίπου κατὰ γενικὸν μέσον ὅρον τοῦ δηλωμένου καθαροῦ εἰσοδήματος, καλύπτει δὲ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ μέγιστον μέρος τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων ἐκ τοῦ φόρου ἢ τὴν ἐλαχίστην ἐπιβάρυνσιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

II) Τοῦ Ὑπουργ. Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3553)2820)7.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Εἰρηνοδίκης Ἁλμυροῦ διωρίσθη ἡ δικηγόρος Θεσσαλονίκης Ἀναστασία Σφονδύλη, ἥτις θέλει ἀναλάβει τὰ καθήκοντά της μετὰ τὴν λῆξιν τῆς κατὰ νόμον ἑξαμήνου ἀσκήσεώς της παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ. Ὁμοίως ἡ θέσις τοῦ Εἰρηνοδίκου Ἀχιλλείου συνεπληρώθη διὰ τῆς μεταθέσεως τοῦ Εἰρηνοδίκου Σαμοθράκης Ἀπ. Ἀργυροπούλου, ὅστις θέλει συντόμως ἀναλάβει τὰ καθήκοντά του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

III) Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1600 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδέποτε ἐτέθη ζήτημα διαθέσεως πόρων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Στρατοῦ Ξηρᾶς ἀφαιρουμένων ἐκ τοῦ τοιούτου Ἀλληλοβοηθείας Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις 31 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1749 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Οὐδεμία διάταξις τοῦ Ν. Δ. 3850)58 «περὶ στρατολογίας τῶν ἐνόπλων δυνάμεων» ἢ ἑτέρων σχετικῶν νόμων προβλέπει τὴν ἐξαγορὰν τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων ὑπὸ τῶν στρατευσίμων ὑποχρέων θητείας καὶ ἀνυποτάκτων κλάσεων 1950 καὶ νεωτέρων. 2. Κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τῶν Ν. Δ. 3850)58 καὶ 3851)58, ἐξητάσθη τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐξαγορᾶς τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων εἰς τοὺς στρατευσίμους, μέχρι καὶ τῆς κλάσεως 1953, πλὴν δὲν ἐγένετο δεκτόν, ὡς μὴ συντρεχόντων τῶν λόγων, δι’ οὓς παρεσχέθη τὸ εὐεργέτημα τοῦτο εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰς κλάσεις 1949 καὶ παλαιοτέρας (εἰδικὴ κατάστασις τῆς χώρας κατὰ τὴν κατοχὴν κλπ.). 3. Ἐξ ἄλλου, δυνάμει τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 3174)55 παρεσχέθη τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τοὺς στρατευσίμους τῆς κλάσεως 1950, τοὺς ὑπέχοντας ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως, ἢ ὑπολοίπου τούτων καὶ εὑρισκομένους δεδικαιολογημένως ἐκτὸς τοῦ Στρατεύματος, πλὴν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐκήρυξεν ἀντισυνταγματικὴν τὴν διάταξιν ταύτην ὡς ἀντιβαίνουσαν πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος. Τελικῶς ἡ διάταξις αὕτη κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 3851)58 «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». 4. Ἐφ’ ὅσον διὰ τοὺς νομίμως εὑρισκομένους ἐκτὸς στρατεύματος τὸ ληφθὲν νομοθετικὸν μέτρον ἐκρίθη ἀντισυνταγματικόν, κατὰ μείζονα λόγον δὲν δύναται νὰ ληφθῇ τοιοῦτον διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὁποίων ἀνήκουσι πλεῖστοι τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. 5. Εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους πλεῖστα εὐεργετήματα (ἀναβολὴ λόγῳ σπουδῶν, παράτασις ταύτης πρὸς εἰδίκευσιν ἢ ἀπόκτησιν διδακτορικοῦ διπλώματος, χορήγησιν συναλλάγματος κλπ.), πλὴν οὗτοι ἐπροτίμησαν νὰ ἀποφύγωσι τὰς ὑποχρεώσεις των ἐν ἀναμονῇ, ἴσως, εὐκαιρίας διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν των διὰ νόμου. 6. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον φρονεῖ, ὅτι ἡ λῆψις τοιούτου νομοθετικοῦ μέτρου, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντιτίθεται πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἀντίκειται καὶ πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4530)28.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ 1777 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, διατὶ ἐπελέγη ἡ καισαρικὴ τομὴ κατὰ τὴν λαβοῦσαν χώραν κατὰ τὴν 9.3.61 ἐπίδειξιν τηλεοράσεως εἰς τὸ κινηματοθέατρον «Ἠλύσια» διὰ τοῦ EIDIPHORE τῆς Φαρμακευτικῆς Ἑταιρείας CIBA καὶ ὄχι ἄλλη τις ἐγχείρησις καὶ ἐὰν ἐζητήθη ἡ ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας διὰ τὴν ἐπίδειξιν ταύτην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι εἶχε προγραμματισθῆ κατὰ τὴν ἐπίδειξιν ταύτην ἐνώπιον τῶν ἰατρῶν Καισαρικὴ τομή. Τοῦτο δὲ καταφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ κυκλοφορήσαντος τότε σχετικοῦ προγράμματος εἰς ὃ ἀναφέρεται «ἐπίδειξις ἐγχειρήσεως» καὶ ἐπιφύλαξις τροποποιήσεως αὐτοῦ. Ὡς πρὸς τὸ βʹ μέρος τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐὰν ἐζητήθη ἡ ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας διὰ μίαν τοιαύτην ἐπίδειξιν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα» διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2343)2.3.61 ἐγγράφου του, ἀνέφερεν ἡμῖν τὴν ἐγκριτικὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐν συνεχείᾳ ᾐτήσατο τὴν ἔγκρισιν ἡμῶν, ἥτις καὶ παρεσχέθη. Τὴν ἐπίδειξιν ταύτην παρηκολούθησε καὶ ὁ κ. Γεν. Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4024)3195)17.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας Σφαγείου εἰς τὴν περιοχὴν Βριλησσίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως σφαγείων εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὑποχρέωσις καὶ δικαίωμα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι, βεβαίως, ἁρμόδιον διὰ τὴν ὑγιεινὴν τῶν σφαγείων βάσει τοῦ Ν. 2520) 1940 τοῦ Ὑγειον. Κανονισμοῦ ἄρθρου 43 καὶ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει ὁ Δῆμος Χαλανδρίου λόγῳ τῆς ἀθλίας ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καταστάσεως εἰς ἣν εὑρίσκονται τὰ παλαιὰ σφαγεῖα τούτου, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν στίγμα διὰ τὸν πολιτισμόν μας καὶ τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν νέων σφαγείων εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν Χαλανδρίου καὶ εἰς θέσιν Πάτημα. Διὰ τὴν καταλληλότητα τοῦ χώρου, τὴν ἐν γένει συγκρότησιν τῶν σφαγείων, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μελλοντικῶς τῆς καλῆς αὐτῶν λειτουργίας κλπ., ἠσχολήθη εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἐξ ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων Νομοκτηνιάτρου, Νομομηχανικοῦ, Νομιάτρου — Προϊσταμένου ΤΥΔΚ Νομαρχίας Ἀττικῆς, ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ ἀφοῦ ἐξήτασε τὴν τοποθεσίαν, τὰ σχέδια καὶ τὰς προβλεπομένας συνθήκας λειτουργίας ἀπεφάνθη, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεγερθῶσι τοιαῦτα εἰς τὸν ὑποδεικνυόμενον ὑπὸ τοῦ Δήμου Χαλανδρίου χῶρον (Πάτημα), χωρὶς νὰ δημιουργοῦνται θέματα Δημοσίας Ὑγείας κλπ. Κατόπιν τῆς ἐρεύνης καὶ τῆς γνωματεύσεως ταύτης τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60 ἀπόφασις τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, δι’ ἧς ἀπεφασίσθη ἡ ἀνέγερσις τῶν νέων τούτων σφαγείων εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχὴν Χαλανδρίου (Πάτημα) ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν τήρησιν τῶν ἀπαραιτήτων κανόνων τῆς καλῆς κατασκευῆς καὶ λειτουργίας αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3263 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1560 ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη, ὅτι ἡ περὶ ἧς ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις ὀργάνωσις οὐδεμίαν ὑπηρεσιακὴν σχέσιν ἔχει μετὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ συνεπῶς, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν πληροφορίαν τινὰ περὶ ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3809 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως, ἀφορώσης τὸ Κοινοτικὸν ἰατρεῖον Ζαγορᾶς Νομοῦ Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1717 ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου παρεσχέθη ἡμετέρα ἔγκρισις προσλήψεως ἐν αὐτῷ καὶ νοσοκόμου ἐκτὸς τῶν ὑπηρετούντων ἰατροῦ καὶ μαίας. Τὴν τοποθέτησιν καὶ δευτέρου ἰατροῦ εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἰατρεῖον δὲν θεωροῦμεν ἀναγκαίαν, καθ’ ὅσον ἡ περιοχὴ αὕτη ἐξυπηρετεῖται ἰατρικῶς ἐπαρκῶς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4023)3194)17.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὸν δημιουργούμενον κίνδυνον διὰ τὴν Δημοσίαν Ὑγείαν ἐκ τῆς ἀποχετεύσεως τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων τοῦ Ἐργοστασίου Μαλτσινιώτη εἰς τὸ ρέμμα Καλογήρου, περιοχῆς Δήμου Δάφνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Α. Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῶν κινδύνων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν διοχετευομένων βιομηχανικῶν ὑδάτων τοῦ ἐργοστασίου Μαλτσινιώτη καὶ ἀκαθάρτων τοιούτων τῶν πέριξ οἰκιῶν εἰς τὸ ρέμμα «Καλογήρου» αἱ Ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι ἡμῶν ἀπὸ μακροῦ καταβάλλουν προσπαθείας πρὸς ἀντιμετώπισιν τούτου καὶ συγκεκριμένως διὰ τὰς ἀποχετεύσεις τῶν βιομηχανικῶν ὑδάτων τοῦ ἐργοστασίου τούτου εἰς τὸ ἐν λόγῳ ρέμμα τὸ Ὑγειον. Κέντρον Ἀττικῆς 1) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11883)30.7.57 ἐγγράφου του ὑπέδειξεν εἰς τὴν Διεύθυνσιν τοῦ ἐργοστασίου τὴν κατασκευὴν ἀγωγοῦ πρὸς διοχέτευσιν τῶν ἀποβλήτων εἰς τὴν ὑπόνομον τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης, 2) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4187)25.2.61 πρὸς τὴν Δ)νσιν τοῦ ἐργοστασίου γίνεται ὑπόμνησις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34212)21.12.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, προτεινομένων ἔργων καθαρισμοῦ καὶ ἐπεξεργασίας τῶν ἀποβαλλομένων ὑδάτων. Β. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν πρὸς τὸ ἐργοστάσιον Μαλτσινιώτη, τὸ Ὑγειον. Κέντρον Ἀττικῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1) 2822)6.5.55 ἐγγράφου του πρὸς τὸν Δῆμον Δάφνης συνιστᾷ τὴν διαμόρφωσιν καὶ συντήρησιν τοῦ χάνδακος εἰς τὴν κοίτην τοῦ ρέμματος, ὥστε τὰ ὕδατα νὰ ρέουν συνεχῶς, χωρὶς νὰ λιμνάζουν, ἐκ παραλλήλου δὲ νὰ ἐνεργῆται ψεκασμὸς διὰ πετρελαίου καὶ 2) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14582) 12011)10.9.59 ἐγγράφου πρὸς τὸν ἐν λόγῳ Δῆμον, προτείνει, ὅπως διὰ συνεργείου τῆς Τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου κλεισθῇ πᾶσα παράνομος σύνδεσις οἰκιακῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων εἰς τὸ ρέμμα Καλογήρου, ἔκτοτε δὲ παρακολουθεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑποδείξεων. Ὡς γνωστόν, ὅμως, τὸ ἀποχετευτικὸν θέμα τῆς τέως Δ)σεως Πρωτευούσης ἀποτελεῖ ἁρμοδιότητα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης (Ο.Α.Π.), ὅστις προχωρεῖ πρὸς τὴν λύσιν του μεθοδικῶς καὶ συστηματικῶς, διότι ἀπαιτεῖται καὶ χρόνος καὶ οἰκονομικὰ μέσα ἐπαρκῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου, Ε. Σκούρα, Π. Γλιγλῆ καὶ Χ. Παγώνη. Κατόπιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3559)2826)7.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως βουλευτῶν περὶ θεσπίσεως διατάξεως καταργούσης τροποποιητικὰς τοιαύτας τοῦ νόμου 1910)44 «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ πολυτέκνων νομοθεσίας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπάγονται ἐν γένει τὰ ἀφορῶντα τοὺς πολυτέκνους ζητήματα, πλὴν, ὅμως, θέματά τινα, ὡς τὰ ἐν τῷ Βʹ ἐδαφίῳ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως θιγόμενα (ὡς τὸ περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς μαθητικῆς εἰσφορᾶς καὶ τὸ περὶ ἐλευθέρας κυκλοφορίας εἰς ὀχήματα τῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας) ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἑτέρων Ὑπουργείων, ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲ τῶν Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἀπασχολοῦντα τοὺς πολυτέκνους θέματα ἐν γένει μελετῶνται ὑφ’ ἡμῶν πάντοτε μετὰ συμπαθείας καὶ μετὰ προσήκοντος ἐνδιαφέροντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4531)28.3.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίον ἐρωτήσεων 1778, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῆς ἐρεύνης εἰς ἣν προέβημεν ἐπὶ τοῦ καταγγελλομένου διὰ τῆς ἐρωτήσεως περιστατικοῦ, εἰς βάρος τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν, προέκυψαν τὰ ἀκόλουθα: Ὄντως τὴν 13.3. 61 καὶ περὶ ὥραν 10ην π.μ. προσῆλθεν εἰς τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν καὶ ἐξητάσθη παρὰ τοῦ Γυναικολογικοῦ Ἰατρείου αὐτοῦ ἡ κ. Ἀνδρομάχη Ἀναστασοπούλου ἢ Δημητρακάκη. Ἐκ τῆς ἐξετάσεως διεπιστώθη, ὅτι αὕτη εἶχεν ἀνάγκην εἰσαγωγῆς εἰς Νοσοκομεῖον, ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο σχετικῆς ἐνδείξεως ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ἰατρείου. Ἡ ἔνδειξις αὕτη, ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν, ὅστις προκειμένου νὰ εἰσαγάγῃ ταύτην εἰς τὴν Γυναικολογικὴν Κλινικὴν τοῦ Νοσοκομείου, ἐζήτησε παρὰ τῆς ἀσθενοῦς τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ πιστοποιητικοῦ ἀπορίας καὶ τὸ σχετικὸν εἰσιτήριον ἐκ τοῦ Γραφείου Εἰσαγωγῆς Ἀσθενῶν καὶ τοῦτο, διότι τὸ Νοσοκομεῖον κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ταύτην, δὲν ἐφημέρευε καὶ ἔδει ν’ ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία τῆς τακτικῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν. Ἡ ἀσθενὴς ὡς καὶ ὁ συνοδεύων αὐτήν, ἐδήλωσαν, ὅτι στεροῦνται πιστοποιητικοῦ ἀπορίας, πρᾶγμα, ὅπερ καθίστα καὶ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ εἰσιτηρίου ἐκ τοῦ Γραφείου Ἀσθενῶν, ἀνέφικτον. Πρὸ τῆς δηλώσεως ταύτης εὑρεθεὶς ὁ Διοικητικὸς Διευθυντὴς τοῦ Νοσοκομείου, συνέστησεν εἰς τὴν ἀσθενῆ, ὅπως μεταβῇ καὶ εἰσαχθῇ εἰς τὸ ἐφημερεῦον Νοσοκομεῖον, εἰς ὃ δὲν ἀπῃτεῖτο ἡ διαδικασία τῆς τακτικῆς εἰσαγωγῆς. Εἰς τὴν ὑπόδειξιν ταύτην τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ, συνεφώνησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἄνευ ἀντιρρήσεως καὶ ἀπεχώρησαν τοῦ Νοσοκομείου. Δέον νὰ μνημονευθῇ, ὅτι ὁ Διοικητὴς Διευθυντὴς ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του ὅπως ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἀσθενῆ διὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς περιπτώσεώς της, ὡς ἐπειγούσης, παρέπεμψε τὴν ἀσθενῆ καὶ εἰς τὸ Παθολογικὸν Ἰατρεῖον, ἵνα ἐκ τῆς γενικῆς της καταστάσεως, διαπιστωθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀμέσου εἰσαγωγῆς της, καθ’ ὅσον ἐκ μόνης τῆς γυναικολογικῆς περιπτώσεως, δὲν προέκυπτε τοιαύτη ἄμεσος ἀνάγκη, ἀλλ’ ἁπλῶς ἡ εἰσαγωγή της εἰς Νοσοκομεῖον. Ὁ Διοικητικὸς Διευθυντής, δὲν διετύπωσεν ἀντίρρησιν καὶ ὅταν ἐκ τοῦ Παθολογικοῦ Ἰατρείου, δὲν διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἀμέσου εἰσαγωγῆς τῆς ἐν λόγῳ ἀσθενοῦς νὰ εἰσαχθῇ αὕτη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, πλὴν ὅμως, ὡς προαναφέρεται, ἡ ἀσθενὴς ἐπροτίμησεν, ὡς κατ’ ἀρχὴν τῆς ὑπεδείχθη, νὰ μεταβῇ καὶ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Μαιευτήριον Μ. Ἡλιάδη. Εἰς ἀπόδειξιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπισυνάπτομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. Γ.Ε.Α. 119)4.4.61 ἔγγραφον τοῦ Γραφείου Εἰσαγωγῆς Ἀσθενῶν, ἐξ οὗ ἐμφαίνεται, ὅτι δὲν ἐχορηγήθη εἰς τὴν ἀνωτέρω ἀσθενῆ εἰσιτήριον εἰσαγωγῆς διὰ τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, καθὼς καὶ βεβαίωσιν τοῦ Μαιευτηρίου «Μαρ. Ἡλιάδη», εἰς ὃ εἰσήχθη καὶ ἐνοσηλεύθη αὕτη, ἐξ ἧς προκύπτει, ὅτι ἡ ἀσθενὴς ἔπασχεν ἐξ ἐξαρτιματίτιδος, πάθησις, ἡ ὁποία, ὡς ἐκ τῆς χρονικότητός της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέτῃ εἰς κίνδυνον τὴν ζωὴν τῆς ἀσθενοῦς, ὥστε ν’ ἀπαιτῇ ἄμεσον εἰσαγωγὴν εἰς Νοσοκομεῖον. Συνεπῶς, οὐδεμία εὐθύνη δύναται νὰ καταλογισθῇ εἰς τὸν ἀνωτέρω Διοικητικὸν Διευθυντὴν, διὰ τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος περίπτωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὔρυθμον καὶ ἀπρόσκοπτον εἰσαγωγὴν τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν, καταβάλλονται συνεχῶς συντονισμέναι καὶ ἐπίμονοι προσπάθειαι, αἵτινες, δυστυχῶς, προσκόπτουν εἰς τὴν ψυχολογίαν καὶ τὴν τάσιν τῶν ἐξ ἐπαρχιῶν ἀσθενῶν, νὰ προσέρχωνται ὅλως ἀδικαιολογήτως καὶ νὰ ζητοῦν ἐπιμόνως τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὰ Νοσοκομεῖα ταῦτα διὰ περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι, οὐ μόνον εὐχερέστερον, ἀλλὰ καὶ ἀποτελεσματικώτερον δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῆς περιφερείας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3554)2821)7.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1623, πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὸ καταβλητέον τίμημα, πρὸς λῆψιν τῶν τίτλων κυριότητος (παραχωρητηρίων) ὑπὸ τῶν δικαιούχων ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα ρυθμίζεται διὰ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3799)3082)13.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1657 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀνεγέρσεως Προσφυγικῶν Πολυκατοικιῶν εἰς τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀρξαμένων ἤδη ἔργων ἐξελίσσεται κανονικῶς καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ στέγασις τῶν περιληφθέντων εἰς τὸ πρόγραμμα παραπηγματούχων προσφύγων θέλει ὁλοκληρωθῆ ἐντὸς τῶν ταχθέντων χρονικῶν ὁρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3939)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1685 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη, περὶ προσλήψεως καὶ δευτέρου ἰατροῦ εἰς τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Ἀχαρνῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸν ἀναπρογραμματισμὸν τῶν Ἰατρείων τῆς χώρας θὰ μελετηθῇ καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ διορισμοῦ Ἰατροῦ εἰς τὸ ἀνωτέρω Ἰατρεῖον. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι τὸ ἀνωτέρω Ἰατρεῖον λειτουργεῖ μὲ ἰατρὸν μαῖαν καὶ νοσοκόμον μὲ λίαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4042 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1689 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν Κρητῶν φοιτητῶν ἐκ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς εἰς Ἀνωτάτας Σχολὰς χειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4424)Διεκ. 3506)61 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1757)61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἐκ περονοσπόρου ἀγροτῶν Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰσηγήσει τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῶν ἐκ περονοσπόρου καταστροφῶν εἰς Κρήτην ἀπεστάλησαν τὸ θέρος τοῦ 1960 εἰς τὰς κάτωθι Νομαρχίας Κρήτης τὰ ἑξῆς ἐφόδια προελεύσεως CARE, ἵνα διανεμηθῶσιν ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν οἰκείων Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τοὺς πληγέντας. Εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἡρακλείου 80 τόννοι ἀλεύρου καὶ 8.000 δέματα τροφίμων. Εἰς τὴν Νομαρχίαν Λασηθίου 10 τόννοι ἀλεύρου καὶ 1.000 δέματα τροφίμων καὶ εἰς τὴν Νομαρχίαν Ρεθύμνης 10 τόννοι ἀλεύρου καὶ 1.000 δέματα τροφίμων. Ὡσαύτως ἀπεστάλησαν διὰ τοὺς ἐμμέσως πληγέντας ἐκ τοῦ περονοσπόρου κατοίκους τῶν ἀνωτέρω Νομῶν 40.000 δέματα τροφίμων. Ἐν συνεχείᾳ τῶν ἀνωτέρω κατὰ τὸν διαρρεύσαντα χειμῶνα ἡ Παγκόσμιος Ἐκκλησιαστικὴ Ὑπηρεσία καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἀπέστειλαν διὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐν Κρήτῃ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως πληγέντων ἐκ τοῦ περονοσπόρου διάφορα ἐφόδια ὄρυζαν, ζυμαρικὰ κλπ. ὡς καὶ 85.000 δέματα τροφίμων. Τὰ εἴδη ταῦτα διενεμήθησαν βάσει καταστάσεων συνταχθεισῶν μερίμνῃ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἁρμόδιον δὲ διὰ τὴν παροχὴν σχετικῶν λεπτομερῶν πληροφοριῶν περὶ τούτων τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο. Ὡς πρὸς τὸ χρεωστάσιον τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Ὑπουργ Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3349)3.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1581 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 23)1961 καὶ 27)1961 ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2049)52, ἐκρίθη, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν Σ.Ε.Κ. Γ. Λειβαδίτης καὶ Δημ. Νικολάου, δικαιοῦνται εἰς κατοχὴν καὶ δευτέρας θέσεως καὶ δὴ ὁ μὲν πρῶτος, πλέον τῆς ἣν κατέχει θέσεως τοῦ ἰατροῦ παθολόγου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς καὶ τὴν τοιαύτην παρὰ τῷ ἐν Πειραιεῖ Πολυϊατρείῳ τῶν Σ.Ε.Κ., ὁ δὲ δεύτερος, πλὴν τῆς ἣν κατέχει θέσεως τοῦ ὀφθαλμιάτρου τοῦ ἐν Ἀθήναις Δημοτικοῦ Νοσοκομείου «Ἐλπὶς» καὶ τὴν τοιαύτην παρὰ τῷ ἐν Πειραιεῖ Πολυϊατρεῖον τῶν Σ.Ε.Κ. Δυνάμει ἑτέρας ἀποφάσεως τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς, ἐκρίθη ἀπολυτέος ἐκ τῆς παρὰ τοῖς Σ.Ε.Κ. θέσεώς του ὁ ἰατρὸς Μιχαλόπουλος. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁ εἰρημένος παρεπέμφθη μὲ τὸ ἐρώτημα τῆς ἀπολύσεως εἰς τὸ Συμβούλιον Προσωπικοῦ τοῦ Ν. 5613)32, ὅπερ, συγκαλεῖται κατ’ αὐτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2983)25.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1475 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Παγώνη, ἐν σχέσει μὲ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν τοῦ Ταχ. Γραφείου Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταχυδρομεῖον Λαρίσης εἶχε κενὰ μόνον εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἤδη, ὅμως, ἐπιτευχθέντος προσφάτως τοῦ διορισμοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ νέων Ταχ. ὑπαλλήλων ἐκ τῶν ἀποφοίτων τῆς Ταχ. Σχολῆς, ἐλήφθη μέριμνα τοποθετήσεως δύο ἐκ τούτων εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ταχυδρομεῖον καὶ συνεπῶς, ἐπετεύχθη αἰσθητὴ ἐνίσχυσις τοῦ Ταχυδρομείου τούτου. Κατ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς λοιπὰς κατηγορίας προσωπικοῦ «Ταξινόμους καὶ διανομεῖς» τὸ ἐν λόγῳ Ταχυδρομεῖον δὲν ἐμφανίζει κενά, δεδομένου, ὅτι νῦν ὑπηρετοῦσι εἰς αὐτὸ 4 ταξινόμοι καὶ 12 ἀστικοὶ διανομεῖς, οἵτινες, ἐν ὄψει τῆς γενικῆς καταστάσεως ἀριθμοῦ προσωπικοῦ, θεωροῦνται ἐπαρκεῖς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2957)2242)24.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.2.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατασκευὴ τῶν κρηπιδωμάτων εἰς τὴν ἀκτὴν Ξαβερίου ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς συνεχῶς αὐξανομένης ἐμπορικῆς ναυτιλιακῆς καὶ ἐπιβατικῆς κινήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ἡ διάθεσις ὅμως τῶν κρηπιδωμάτων τούτων εἰς τὴν δημοσίαν χρῆσιν ἀπαιτεῖ τὴν ὕπαρξιν καὶ ἀναλόγου χώρου χερσαίας ζώνης. Διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοιούτου χώρου ἀπηλλοτριώθη ὁ παρὰ τὰ κρηπιδώματα ταῦτα ὑπάρχων, ὅστις ἀνήκει κατὰ κυριότητα εἰς τὸν ΟΔΕΠ καὶ ἐν μέρει εἰς τὴν βιομηχανίαν Ποντοῦ. Τὰς παντὸς εἴδους ἀποζημιώσεις τῶν ἐκ τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος χώρου ἀπομακρυνθησομένων θὰ καταβάλῃ ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς. Τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα φορολογικὰ στοιχεῖα Βιομηχανίας Ποντοῦ ἀφ’ ἑνὸς μὲν παρουσιάζονται ὑπερβολικά, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ταῦτα ἀντιπροσωπεύουν ἐργασίας διενεργηθείσας εἰς τὰς μονίμους δεξαμενὰς τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ ἐπὶ πρυμνοδετημένων πλοίων καὶ οὐχὶ μόνον ἐργασίας ἐκτελεσθείσης ἐν τῷ ἐργοστασίῳ. Ἡ διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ἔχει ἀποφασίσῃ νὰ κατασκευάσῃ εἰς Πέραμα τὰ ἀναγκαῖα ἔργα διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν πλοίων. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ κατασκευὴ τῶν ἔργων τούτων θὰ ἀπαιτήσῃ ἱκανὸν χρόνον (πενταετία περίπου) καὶ λόγῳ τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης τῆς ἀποσυμφορήσεως τοῦ λιμένος ἀπεφασίσθη νὰ χρησιμοποιηθῶσι προσωρινῶς διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν πλοίων τὰ εἰς τὸν προλιμένα προσεχῶς κατασκευασθησόμενα λιμενικὰ ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3003)61 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1500 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Ἁγ. Δημητρίου Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ ΟΕΑΣ διετάξαμεν τὴν διενέργειαν ἐλέγχου πρὸς διαπίστωσιν τοῦ βαθμοῦ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ καὶ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν προτάσεως διὰ τὴν καθιέρωσιν τακτῶν τοπικῶν δρομολογίων τῆς γραμμῆς Ὑπαπαντῆς ἐκ καὶ μέχρι τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3445)3.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1577 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐκ τοῦ ἐλέγχου τὸν ὁποῖον ἐνήργησεν ὁ Ο.Ε.Α.Σ. ἐπὶ τοῦ βαθμοῦ συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Καλογρέζης διεπιστώθη, ὅτι πέραν τῶν διατεταγμένων ὑποχρεωτικῶν δρομολογίων ἐκτελοῦνται καὶ προαιρετικὰ τοιαῦτα. Ἀνεπαρκὴς ἐξυπηρέτησις παρατηρεῖται κατὰ τὰς πρωϊνὰς καὶ ἀπογευματινὰς ὥρας, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν μεταβαίνει ὁμαδικῶς εἰς τὰς ἐργασίας του ἢ ἐπιστρέφει ἐκ ταύτης. Ἡ ἀνωμαλία αὕτη δὲν παρατηρεῖται μόνον εἰς τὴν ἐν λόγῳ γραμμήν, ἀλλὰ εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς γραμμὰς τῆς ἀστικῆς περιοχῆς μὴ ἐξαιρουμένων καὶ τῶν ἐστρωμμένων τοιούτων, αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, ἐξυπηρετοῦνται καὶ ὑπὸ τῶν ἠλεκτροκινήτων λεωφορείων τῆς ΗΕΜ. Περαιτέρω πύκνωσις τῶν δρομολογίων εἰς τὴν γραμμὴν Καλογρέζης δὲν εἶναι δυνατὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Τὸ θέμα θὰ ἐπανεξετασθῇ εὐθὺς ὡς τοποθετηθῶσι τὰ νέα λεωφορεῖα τῆς Α.Ε. «Ἀστικαὶ Συγκοινωνίαι Περιοχῆς Ἀθηνῶν». 2) Ὡς πρὸς τὴν αἰτουμένην μείωσιν τῆς ἐκ δραχ. 2,40 τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου τῆς ὡς ἄνω λεωφορειακῆς γραμμῆς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν ἀναπροσαρμογὴν τῶν εἰσιτηρίων ἐν τῇ ἀστικῇ περιοχῇ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ἅπαντες οἱ σχετικοὶ παράγοντες, οἱ συγκροτοῦντες τὸ κόμιστρον, ὡς καὶ ὁ συντελεστὴς ἐκμεταλλεύσεως ἑκάστης γραμμῆς, ὡς προκύπτει δὲ ἐκ τῶν στοιχείων ἐκμεταλλεύσεως τῶν γραμμῶν τοῦ ΚΤΕΛ δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ αἰτουμένη μείωσις, διότι ὁ συντελεστὴς ἐκμεταλλεύσεως (εἴσπραξις ἀνὰ χιλιόμετρον) τῆς ὑπ’ ὄψιν λεωφορειακῆς γραμμῆς εἶναι πολὺ χαμηλὸς ἐν συγκρίσει μὲ τὰς λοιπὰς γραμμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12860)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 926 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ 65ον ΚΤΕΛ Κεφαλληνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ΚΤΕΛ συνεστήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου καὶ ἐξελέγη ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένη Διοίκησις αὐτοῦ. Εἰς τὸ ΚΤΕΛ ἐνετάχθησαν λεωφορεῖα καὶ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, ἅτινα ἐξετέλουν ἐπιβατικὴν συγκοινωνίαν εἰς τὴν νῆσον. Τὰ ἐν λόγῳ αὐτοκίνητα δὲν ἀντικατεστάθησαν μέχρι σήμερον, λόγῳ τῆς καταστάσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Συντόμως ἀποπερατοῦται ἡ πλήρης ἀνακαίνισις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας θέλει πραγματοποιηθῆ ἡ ἀντικατάστασις τῶν αὐτοκινήτων τοῦ ΚΤΕΛ διὰ καινουργῶν λεωφορείων, ὁπότε καὶ θὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ ΚΤΕΛ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3011)25.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1512 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὰ οἰκεῖα ὀνοματολόγια τῶν Δήμων, Κοινοτήτων καὶ Συνοικισμῶν τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀναγράφεται συνοικισμὸς ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Μπερτσιά». Πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε. ἔχει ὑποβληθῆ αἴτησις ὑπὸ τοῦ Δημητρίου Κακογιάννη, περὶ συστάσεως νέου Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου εἰς τὴν τοποθεσίαν «Μπερτσιὰ» τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου Γορτυνίας, ἔνθα ὁ ὡς ἄνω ἐνδιαφερόμενος διατηρεῖ ἐξοχικὸν κέντρον. Ἐπειδὴ ἡ σύστασις Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου εἰς τὴν τοποθεσίαν ταύτην ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσῃ διερχομένους ἐπιβάτας καὶ τουρίστας, περιελήφθη αὕτη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4309)22.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1733 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἐπανασυστάσεως τῆς καταργηθείσης λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἱπποκράτους–Κολοκυνθοῦς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνωτέρω γραμμὴ κατηργήθη ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀποσυμφορήσεως τῶν κεντρικῶν ἀρτηριῶν, τῆς Πρωτευούσης καὶ ὅτι διὰ λόγους κυκλοφοριακοὺς δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἐπαναλειτουργία αὐτῆς. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἀφ’ ἧς κατηργήθη ἡ γραμμὴ Ἱπποκράτους–Κολοκυνθοῦς, διετάχθη ἡ ἐνίσχυσις τῆς εἰς λεωφορεῖα δυνάμεως τῶν γραμμῶν Ἱπποκράτους–Βοτανικοῦ καὶ Θὼν–Θησείου, αἵτινες ὑποκαθιστοῦν ἐν μέρει τὴν καταργηθεῖσαν συγκοινωνιακὴν ὑπηρεσίαν, ἐν ταὐτῷ συνεστήθη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως νέα λεωφορειακὴ γραμμὴ μεταξὺ τοῦ τέρματος Ἱπποκράτους καὶ τῆς πλατείας Κάνιγγος, διὰ τῆς λεωφόρου Πανεπιστημίου καὶ μὲ στάσιν ἐπ’ αὐτῆς πρὸς βελτίωσιν τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς. Ἡ λειτουργία τῆς γραμμῆς ταύτης θὰ ἀρχίσῃ μετὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν νέων λεωφορείων ὑπὸ τῆς Α.Ε. «Ἀστικαὶ Συγκοινωνίαι Περιοχῆς Πρωτευούσης». Πέραν τῶν ἀνωτέρω, δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Συντονιστικὴν Ἐπιτροπὴν Κυκλοφορίας Νομοῦ Ἀττικῆς, συνεστήσαμεν, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἀλλαγῆς τῆς διαδρομῆς ἀνόδου τῆς ὡς ἄνω νέας γραμμῆς, εἰς τρόπον ὥστε ταῦτα νὰ διέρχωνται διὰ τῶν ὁδῶν Σίνα, Δαφνομήλη κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VI) Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Ρήγα, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Γαβριηλίδη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1716 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Ρήγα, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Γαβριηλίδη, περὶ τοῦ ἐκτελουμένου ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἔργου τοῦ «Γκὸλφ Γλυφάδας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, τ’ ἀκόλουθα ἐφ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἐπὶ μέρους ἐρωτημάτων: Ι. α) Ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκόλφ εἰς Γλυφάδα, ἐλήφθη, ἐν ὄψει δύο διαπιστώσεων, ἀφ’ ἑνὸς τῆς ὑπάρξεως σημαντικωτάτου ἀριθμοῦ θιασωτῶν τοῦ ἀθλήματος τούτου μεταξὺ τῶν ξένων ἐπισκεπτῶν τῆς χώρας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς δυνατότητος τοῦ γηπέδου καὶ κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, καθ’ ἣν τὰ ὅμοια γήπεδα ἐν τῇ Κεντρικῇ καὶ Βορείῳ Εὐρώπῃ νεκροῦνται ἐξ αἰτίας τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Τὸ τελευταῖον τοῦτο γεγονός, καθιστᾷ εὐκόλως ἀντιληπτὴν τὴν ἰδιάζουσαν σημασίαν, ἣν ἀποκτᾷ διὰ τὴν τουριστικὴν κίνησιν ἐν τῇ Χώρᾳ, ἡ ὕπαρξις καὶ λειτουργία τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἔργου, δοθέντος προσέτι καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι οἱ ἐπιδιδόμενοι εἰς τὸ γκὸλφ εἶναι πρόσωπα συνήθως εὔπορα, ἡ δὲ προσέλκυσις καὶ παραμονή των ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον ἐνταῦθα, θ’ ἀποβῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ τόπου ἀμέσως καὶ ἐμμέσως. Ἡ ἐκλογὴ τῆς Γλυφάδας διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ γκόλφ ἐγένετο λόγῳ τῆς ἀμέσου γειτνιάσεως αὐτῆς πρὸς τὰς μεγάλας τουριστικὰς ἐγκαταστάσεις τῶν ἀκτῶν τοῦ Σαρωνικοῦ. β) Ἡ οἰκονομικὴ ὅθεν πλευρὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ἔργου, ἐξεταζομένη καὶ μὲ τὰ στενά, ἀκόμη, κριτήρια αὐτοτελοῦς κερδοσκοπικῆς ἐπιχειρήσεως, ἐμφανίζεται παρέχουσα εὐοιώνους προοπτικὰς συντόμου ἀποσβέσεως τῶν διατεθησομένων κεφαλαίων, καίτοι τὰ κριτήρια ταῦτα δὲν δύνανται νὰ χρησιμοποιοῦνται, προκειμένου περὶ ἔργων μακρᾶς πνοῆς καὶ εὐρέος σκοποῦ, ὡς τὰ τουριστικῆς σημασίας τοιαῦτα. ΙΙ. α) Διὰ τὸ ἔργον τῆς διαμορφώσεως τοῦ γηπέδου 18 ὀπῶν, ὑφίσταται ὁριστικὴ μελέτη, ἐκπονηθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τούτῳ μετακληθέντος εἰδικοῦ ἀρχιτέκτονος κ. DONALD HARANDINE, ἥτις ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην εἰς δραχμὰς 10.000.000. β) Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου ὑπολείπεται ἡ μελέτη τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς κτιρίου (λέσχης), χώρου σταθμεύσεως τροχοφόρων (PARKING), ἐνδεχομένως δὲ καὶ κολυμβητικῆς δεξαμενῆς, ἐὰν τελικῶς ἀποφασισθῇ τοῦτο. Ἡ μελέτη τῶν ἐργασιῶν τῆς λέσχης πρόκειται ν’ ἀνατεθῇ κατόπιν ληφθείσης ἤδη ἀποφάσεως, εἰς τὸν ἀρχιτέκτονα κ. Κίμωνα Λάσκαρην, τῆς δαπάνης ὑπολογιζομένης ἁδρομερῶς εἰς δραχμὰς 3.000.000 περίπου. γ) Τὰ προβλεπόμενα ἐπὶ μέρους ἔργα τῆς μελετηθείσης διαμορφώσεως τοῦ γηπέδου, εἶναι τ’ ἀκόλουθα: 1) Χωματουργικαὶ ἐργασίαι διαμορφώσεως. 2) Κατασκευὴ καὶ μόρφωσις διαδρόμων. 3) Προμήθειαι καὶ διάστρωσις κηπαίου χώματος καὶ κόπρου. 4) Φυτεύσεις γενικαὶ καὶ δημιουργία χλοοτάπητος. 5) Ἀρδευτικὸν δίκτυον. 6) Προμήθειαι σπόρων καὶ μηχανημάτων. 7) Περίφραξις τοῦ γηπέδου. δ) Ὁ προϋπολογισμὸς δαπάνης τῆς μελέτης διὰ τὰς ἐπὶ μέρους ἐργασίας ἐμφαίνεται κατωτέρω. Ἀρχικῶς ἀπεφασίσθη ἡ τμηματικὴ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου δι’ ἐφαρμογῆς τῆς μελέτης διὰ γήπεδον ἐννέα ὀπῶν, δι’ ὃ καὶ μόνον ἔγινε πρόβλεψις πιστώσεως εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1960. Ἅμα ὅμως τῇ ἐνάρξει τοῦ ἔτους 1961, καταδειχθείσης τῆς ἀνάγκης κατασκευῆς γηπέδου ἐφαμίλλου τῶν ἐν Εὐρώπῃ λειτουργούντων, ἀπεφασίσθη ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐργασιῶν καὶ ἐτροποποιήθησαν αἱ ληφθεῖσαι ἀποφάσεις. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ἐχώρησεν ὡς ἀκολούθως: 1) Βάσει τῆς μελέτης, ἐδημοπρατήθησαν αἱ ἐργασίαι, αἵτινες δύνανται ν’ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐργολαβίας, ὡς συνιστῶσαι αὐτοτελὲς ἔργον, ἤτοι αἱ χωματουργικαὶ ἐργασίαι — διαμορφώσεις — ἀρδευτικὸν δίκτυον, προμήθεια κηπευτικοῦ χώματος καὶ κόπρου κατακυρωθέντος τοῦ διαγωνισμοῦ εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην διὰ ποσὸν δρχ. 2.073.575. 2) Ἀνετέθησαν αἱ προμήθειαι τῶν σπόρων, τῶν χλοοκοπτικῶν μηχανῶν καὶ τῶν μηχανημάτων ἀρδεύσεως τοῦ πρασίνου εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν εἰδικῶν οἴκων τοῦ ἐξωτερικοῦ, οὓς ὑπέδειξεν ὁ μελετητὴς ἀρχιτέκτων ἔναντι δαπάνης δρχ. 530.805. Θ’ ἀνατεθοῦν προσεχῶς αἱ προμήθειαι τῶν λοιπῶν ἀναγκαίων μηχανημάτων προϋπολογισμοῦ δαπάνης δρχ. 200.000. 3) Θὰ διακηρυχθῇ προσεχῶς διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς περιφράξεως, προϋπολογισμοῦ δαπάνης δραχμ. 470.000. 4) Θὰ ἐκτελεσθοῦν δι’ αὐτεπιστασίας ἅπασαι αἱ ἐργασίαι, αἱ μὴ δυνάμεναι ὡς ἐκ τῆς φύσεώς των, ν’ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον δημοπρασίας, οἷον: προμήθειαι φυτῶν, ἐργασίαι φυτεύσεως, διάστρωσις χωμάτων καὶ ἀνάμιξις μετὰ κόπρου κλπ. προϋπολογισμοῦ δαπάνης δρχ. 1.000.000. 5) Διακηρύσσεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν δημοπρασία διὰ τὴν κατασκευὴν δεξαμενῆς ὕδατος ἐντὸς τοῦ γηπέδου, προϋπολογισμοῦ δραχμῶν 325.000. ΙΙΙ. Ἡ δημιουργία καὶ ἡ συντήρησις τοῦ χλοοτάπητος δὲν παρουσιάζει, κατὰ τὸν εἰδικὸν μελετητήν, ἰδιαίτερα προβλήματα, ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλισθῇ ἡ πρέπουσα ποιότης τῶν χωμάτων καὶ ἡ τακτικὴ ἄρδευσις. Ἤδη δὲ ἐξησφαλίσθη ἡ ἀναγκαία διὰ τὴν ἄρδευσιν ὑδροπαροχή. Ὅθεν δὲν τίθεται ζήτημα πειραματικῆς ἐργασίας δημιουργίας χλοοτάπητος. IV. α) Ἐκτελοῦνται νῦν αἱ ἐργασίαι διαμορφώσεων καὶ τὸ ἀρδευτικὸν δίκτυον, εὑρισκόμεναι εἰς τὸ στάδιον τῆς περαιώσεώς των. Μέχρι δὲ σήμερον κατεβλήθη εἰς τὸν ἐργολήπτην, βάσει πιστοποιήσεως ἐκτελέσεως ἔργου, ποσὸν δρχ. 616.025. β) Ἐξετελέσθησαν αἱ προμήθειαι τῶν σπόρων καὶ χλοοκοπτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν μηχανημάτων καὶ κατεβλήθη εἰς τοὺς προμηθευτὰς ποσὸν δρχ. 244.040. Αἱ λοιπαὶ ἐργασίαι δὲν ἤρχισαν ἀκόμη. γ) Μετὰ τὴν ἀπόφασιν περὶ ὁλοκληρώσεως τοῦ γηπέδου διὰ 18 ὀπάς, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀπεφάσισε τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀνωτέρω ἐργασιῶν κατὰ τοὺς ὅρους τῆς ἀρχικῆς ἀποφάσεως ἐκτὸς τῆς προμηθείας κηπευτικοῦ χώματος καὶ κόπρου, οὐδόλως πραγματοποιηθείσης, δι’ ἣν προεκηρύχθη νέος διαγωνισμός, (προϋπολογισμοῦ δρχ. 4.300.000) κριθεὶς ἀπαραίτητος τὸ μὲν λόγῳ τῆς σημαντικῆς αὐξήσεως τῶν ποσοτήτων, τὸ δὲ λόγῳ νέου καθορισμοῦ τῆς ποιότητος τοῦ χώματος καὶ τῆς περιοχῆς χωματοληψίας, γενομένου κατόπιν ἐργαστηριακοῦ ἐλέγχου. δ) Τροποποιήσεις τῶν ἀρχικῶν προβλέψεων τῆς μελέτης δὲν ἐγένοντο μέχρι τοῦδε, πλὴν τῆς προσθήκης τῆς δεξαμενῆς ἀποθηκεύσεως, ὕδατος, γενομένης ἀφ’ ἑνὸς διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἐπαρκείας κατὰ τὰς αἰχμὰς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν ἐπίτευξιν ἐπαρκοῦς πιέσεως. Πέραν τούτου, ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς μέχρι τοῦ χώρου τοῦ γηπέδου, συνεπαγομένην δαπάνην δρχ. 600.000, διὰ συμβολὴν τοῦ Ε.Ο.Τ. εἰς τὰς δαπάνας τῶν ἐκτελεσθησομένων ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων ἐργασιῶν, δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς προσθήκη εἰς τὸ μελετηθὲν ἔργον καίτοι, ἡ δαπάνη αὕτη περιείχετο εἰς τὰς ἀρχικὰς προβλέψεις. V. α) Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, τὸ πλεῖστον τῶν ἐργασιῶν ἐκτελοῦνται διὰ δημοσίων διαγωνισμῶν καὶ ἀναδείξεως ἐργολάβων. β) Ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἐργασιῶν τοῦ γηπέδου θὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τοῦ 1961. VI. α) Ἡ δαπάνη συντηρήσεως τοῦ χλοοτάπητος, ὑπολογίζεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 290.000 ἐτησίως, ἀναλυομένη ὡς ἀκολούθως:

β) Ἡ διαχείρισις καὶ ἐκμετάλλευσις τοῦ γηπέδου θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. μέχρις ἀποσβέσεως τῶν διατεθησομένων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου κεφαλαίων. Μετὰ ταῦτα, θὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας κατὰ κυριότητα. Ἔσοδα προβλέπονται νὰ πραγματοποιοῦνται ἐκ συνδρομῶν μελῶν καὶ ἐξ εἰσιτηρίων τῶν ποιουμένων χρῆσιν τοῦ γκὸλφ καὶ ἐπισκεπτῶν τούτου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐφ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν θιγομένων ζητημάτων, τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ συμπλήρωσις διὰ κατασκευῆς ἢ ἀνακατασκευῆς καὶ ἐπισκευῶν τοῦ δικτύου τοῦ Πηλίου ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου προγράμματος ὁδοποιΐας ἐν τῇ χώρᾳ καὶ τῶν οἰκονομικῶν περιθωρίων τούτου. β) Οὐδαμοῦ ἐν τῷ Πηλίῳ ἀνηγέρθη Ξενοδοχεῖον πολυτελείας. Τὸ ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀνεγερθὲν Ξενοδοχεῖον Τσαγκαράδας, ὡς καὶ τὸ ἀνεγειρόμενον τοιοῦτον τῆς Πορταριᾶς, εἶναι δευτέρας τάξεως. γ) Τὰ θέματα τῆς δημιουργίας περιοχῶν κατασκηνώσεων εἰς τὸ Πήλιον καὶ ξενώνων εἰς τὰς οἰκίας τῶν χωρίων τοῦ Πηλίου, ὡς καὶ σύνδεσις τούτου μὲ τὰς Βορείους Σποράδας διὰ πορθμείου, εἶναι μὲν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ οὐχὶ κατὰ τὸ παρὸν στάδιον τῆς προσπαθείας τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως. δ) Διὰ τὴν δημιουργίαν λουτρικῶν ἐγκαταστάσεων εἰς τὴν ἀκτὴν τῶν ἁλυκῶν Βόλου ἐπελήφθη ἤδη ὁ Ε.Ο.Τ., δοθείσης ἐντολῆς τοπογραφήσεως πρὸς ἐκπόνησιν τῆς οἰκείας μελέτης. ε) Τὸ ζήτημα τῆς ἀναστηλώσεως τοῦ ἀρχαίου θεάτρου Δημητριάδος, μελετᾶται ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεως. Πλὴν δέον νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψει, ὅτι πρόκειται περὶ ἔργου δυσχεροῦς ἀπαιτοῦντος προσοχὴν καὶ ἐπιμέλειαν καὶ σημαντικὰς δαπάνας δεδομένου ὅτι ἐκ τοῦ κοίλου τοῦ θεάτρου ἐλάχιστα μέλη σώζονται. Πρόκειται δηλαδὴ εἰς τὴν πραγματικότητα περὶ ἀνιδρύσεως τοῦ θεάτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν εἰς ὕδωρ κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν μελλουσῶν νὰ ἱδρυθοῦν τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Καλλιθέας Χαλκιδικῆς (Κασσάνδρας) αὕτη θέλει ἀντιμετωπισθῇ ὡς αὐτοτελὲς ζήτημα, ἀνεξάρτητον τῆς ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων, ἥτις κατὰ τὸ παρὸν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μερίμνης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκείων προγραμμάτων αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1772 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, περὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κυρίων ἀπαλλοτριωθέντων εἰς περιοχὴν Παληουρίου Χαλκιδικῆς κτημάτων πρὸς ἵδρυσιν ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι ἡ διὰ προσωρινῆς προεδρικῆς ἀποφάσεως καθορισθεῖσα ἀποζημίωσις διὰ τ’ ἀπαλλοτριωθέντα παρακατετέθη κατὰ τὸν νόμον ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ εἰς τὸ ἐκεῖσε Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, συντελεσθείσης τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τῆς ἀναγγελίας τῆς παρακαταθέσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν ἡ προσωρινῶς καθορισθεῖσα ἀποζημίωσις αὕτη δὲν ἱκανοποιῇ τοὺς δικαιούχους, οὗτοι ἔχουσιν ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως ἁπάντων τῶν τακτικῶν ἐνδίκων μέσων, ἡ κρίσις δὲ τοῦ δικαστηρίου ἐπὶ τῶν ἀσκηθεισῶν ἤδη προσφυγῶν δὲν δύναται νὰ προεξοφληθῇ. Ὁπωσδήποτε παρέμβασις τῆς διοικήσεως δὲν χωρεῖ, ἐν προκειμένῳ. Ἡ ἀνάληψις τῆς ἐπιδικασθείσης ἀποζημιώσεως ὑπὸ τῶν δικαιούχων δύναται νὰ χωρήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου δι’ ἀναγνωριστικῆς τῶν δικαιωμάτων των δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν εἰδικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3828) 1958 «περὶ ἀποκαταστάσεως θιγομένων ἐκ τῶν ἔργων Μέγδοβα κλπ.», δὲν εἶναι δυνατὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ρυθμιζομένων ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Κωδ. Νόμου 1731)1939 «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων», ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 3979)1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63)42)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 12.12.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τῆς ἐν θέματι ἀξιοποιήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι λαμβάνεται πρόνοια ἀναπτύξεως τῆς Σαλαμῖνος, ὡς τόπου προκαλοῦντος τὸ ἐνδιαφέρον ἰδίᾳ ἡμεδαπῶν, οἵτινες μεταβαίνουν ἐκεῖ πρὸς παραθερισμόν. Δεδομένων, ὅμως, τῶν ἐκεῖ ὑφισταμένων ναυτικῶν ἐγκαταστάσεων (Ναύσταθμος κλπ.), ὁ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμὸς ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν δύναται νὰ ἀναπτύξῃ πρόγραμμα εὐρείας καὶ ὁλοκληρωτικῆς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς νήσου δι’ ἀνεγέρσεως ἐκεῖ ξενοδοχείου κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀκτὰς τῆς Σαλαμῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἤδη λαμβάνονται τὰ δέοντα μέτρα, διὰ τὴν ἀποκάθαρσιν τοῦ συνόλου τῶν ἀκτῶν Σαρωνικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1473 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη, ἀφορώντων ἀποβολὴν οἰκιστῶν τοῦ Δημοσίου χώρου τῶν Τειχῶν Ἡρακλείου Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ἐκτελῶν ἔργα ἐξωραϊσμοῦ μέρους τῶν ἐν λόγῳ Τειχῶν, ἀντιμετώπισε θέμα ἀπομακρύνσεως εἴκοσι δύο μόνον παραπηγμάτων παρεμποδιζόντων τὰς ἐργασίας. Εἰς τοὺς ἐν τοῖς παραπήγμασι οἰκοῦντας ἐνεκρίθη ἡ καταβολὴ βοηθήματος πρὸς ἐγκατάστασίν των ἀλλαχοῦ, βάσει τῶν ὑποδείξεων συσταθείσης ἐπὶ τούτῳ Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἡρακλείου. Τὸ βοήθημα τοῦτο συμποσοῦται εἰς δραχ. 153.000 συνολικῶς. Ὅθεν, δὲν ὑφίσταται ζήτημα διὰ 300 οἰκογενείας, ὡς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Μ. Κανιάρη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Μ. Κανιάρη ὑπ’ ἀριθ. 1190 ἐπὶ τοῦ θέματος ἐρώτησις τῆς ἱδρύσεως δύο εἰσέτι Ὑποκαταστημάτων τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς, διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε., ἡ δανειοδότησις τῶν παραγωγῶν δικαιοδοσίας τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἀττικῆς ἀντιμετωπίζεται μέσῳ τῶν καλῶς λειτουργουσῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων εἰς ἅπαντα σχεδὸν τὰ χωρία τῆς περιφερείας καὶ οὕτω ἡ ἐξυπηρέτησις αὐτῶν τυγχάνει ἔγκαιρος καὶ ὁμαλὴ ἄνευ προσθέτου ἐπιβαρύνσεως αὐτῶν. Ἐπίσης ἀναλόγως τῶν εἰδικῶν εἰς ἕκαστον χωρίον συνθηκῶν, ἀποστέλλονται συνεργεῖα ἐπὶ τόπου ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποκαταστήματος, ἅτινα προβαίνουν εἰς ἐνίσχυσιν τῶν παραγωῶν εἰς εἶδος ἢ εἰς χρῆμα, ὡς καὶ εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν. Διὰ τὴν ἔτι καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν, συνεστήθησαν ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ 15 ἀποθηκευτικὰ κέντρα. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους, ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς σημαντικῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς Τραπέζης ἐκ τῶν ἐξόδων λειτουργίας νέων Ὑποκαταστημάτων φρονοῦμεν, ὅτι καλῶς ἐξυπηρετεῖται ἡ περιφέρεια ὑπὸ τοῦ Ὑποκαταστήματος καὶ δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις ἑτέρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ μειωμένη διάθεσις τῆς παραγωγῆς πορτοκαλίων Ἄρτης εἰς τὰς ἀγορὰς ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καλλιεργουμένη ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ ποικιλία δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν καταναλωτῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνῷ παραλλήλως παρατηρεῖται καὶ στροφὴ τῶν καταναλωτῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ πρὸς ἐκλεκτοτέρας ποικιλίας. Διὰ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τούτου καὶ εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 4035)1960, εὑρίσκεται ἐν ἀνελίξει προσπάθεια ἀντικαταστάσεως τῆς ποικιλίας ταύτης δι’ ἄλλων ἐξαγωγίμων μὲ παράλληλον παροχὴν οἰκονομικῶν διευκολύνσεων καὶ ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτουμένων ἐμβολίων. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, ἡ κατάστασις τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς πορτοκαλίων ἐν Ἄρτῃ δὲν εἶναι, εἰς οἷον βαθμὸν ἐνεφανίσθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἀράπη ἀνησυχαστική, δοθέντος ὅτι κατὰ ἐξηκριβωμένας πληροφορίας τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Ἄρτης, ἡ ἠρτημένη παραγωγὴ ἀνήρχετο τὴν 24.2.1961 εἰς 40.500 τόννους καὶ οὐχὶ 60.000, ἡ ἀπορροφηθεῖσα ὑπὲρ τῶν βιομηχανιῶν παραγωγῆς χυμοῦ μέχρι τῆς ἰδίας ἐποχῆς ποσότης ἀνήρχετο εἰς 7.000 τόννους. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου τῶν 40.500 τόννων, σημαντικὸν ποσοστὸν ἀπορροφᾶται ὑπὸ τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ἰδίᾳ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἕτερον σημαντικὸν ποσοστὸν ἐπίσης ἀπορροφᾶται ὑπὸ τῶν τοπικῶν βιομηχανιῶν, τέλος δὲ μικρὸν ποσοστὸν ἐξακολουθεῖ νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ ἀπομένον δὲ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον κυρίως περιλαμβάνει πορτοκάλια οὐδόλως ἢ ἐλάχιστα προσβληθέντων ὑπὸ τῶν παγετῶν, διατηρεῖται ἐπὶ τῶν δένδρων καὶ εἶναι προωρισμένον νὰ διατεθῇ ἀργὰ τὴν ἄνοιξιν εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἀγορὰς ὅτε καὶ ἀπολαμβάνει συνήθως καλῶν τιμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Α. Τσιάντου, σχετικῶς μὲ τὴν δασμολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων γεωργικῶν μηχανημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ δασμοὶ τῶν ἐν λόγῳ μηχανημάτων ἀνέρχονται εἰς 8% περίπου ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν καὶ φρονοῦμεν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦτο δὲν ἐμποδίζει τὴν εἰσαγωγὴν συγχρονισμένων μηχανημάτων, πολλῷ μᾶλλον δὲν διπλασιάζει τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν τῶν μηχανημάτων. Ζήτημα καταργήσεως ἢ μειώσεως τῶν ἄνω δασμῶν δὲν ἀντιμετωπίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ ὑπ’ ἀριθ. 1809 ἐρώτησις, ἀπευθυνομένη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ ἡμῖν, σχετικῶς μὲ τὰς ἀποδοχὰς ἅτινας θὰ λαμβάνῃ ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» ὁρίζεται, ὅπως αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Διοικητοῦ καθορίζωνται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν καὶ οὐδὲν ἕτερον ἐπ’ αὐτοῦ διαλαμβάνει τὸ ἄρθρον τοῦτο διὰ τὴν μισθολογικὴν ἐξομοίωσιν τοῦ ἀνωτέρω Διοικητοῦ μετὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., ὡς ἀντιθέτως ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει. Σημειοῦμεν ὡσαύτως, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ τελευταίου τούτου ἀνέρχονται σήμερον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 21.077 δραχμῶν, σὺν τῇ καταβολῇ ἴσου ποσοῦ ὡς ἐξόδων παραστάσεως εἰς αὐτόν. Πλέον τούτου, βάσει διατάξεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, καταβάλλονται ὑπὸ τῆς Τραπέζης οἱ βαρύνοντες τὰς ἀποδοχὰς φόροι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Καβασίλων Ἠλείας διὰ φωτισμὸν καὶ κίνησιν τῶν ὑπαρχόντων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων, ἔχει ἤδη συμπεριληφθῆ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1961 κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἐκτελεσθέντος τοιούτου κατὰ τὸ 1960. Σχετικῶς, οἱ ἐνδιαφερόμενοι γεωργοὶ εἰδοποιήθησαν παρὰ τῆς ΔΕΗ, ὅπως συνάψωσι μετὰ τῆς ΑΤΕ τὰ σχετικὰ δάνεια διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν φρεάτων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ζαΐμη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδὲν σκάφος ναυπηγεῖται σήμερον εἰς τὰ Ναυπηγεῖα Ἀμβούργου, προοριζομένου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς συγκοινωνίας τῶν Κυκλάδων καὶ οὐδεμίαν χρηματοδότησιν ἢ ἄλλου εἴδους οἰκονομικὴν διευκόλυνσιν διὰ τοιοῦτον σκάφος ἔχει ἐγκρίνει ὁ ΟΧΟΑ. Προσέτι, καθ’ ἃ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίσωμεν, ὁ ΟΧΟΑ πρὸ τῆς χρηματοδοτήσεως ἐφοπλιστοῦ τινος διὰ ναυπήγησιν ἢ μετασκευὴν πλοίου, ἐνεργεῖ πάντοτε τὴν κεκανονισμένην ἐκτίμησιν δι’ ἐμπειρογνωμόνων, πρὸς διαπίστωσιν τοῦ ὕψους τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ὑμέτερον 4417)499)23.3.1961, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 17.3.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν δύνανται νὰ παρασχεθῶσιν αὐξήσεις πέραν τῶν ἤδη χορηγηθεισῶν εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΝΑΤ, ἐὰν δὲν προηγηθῇ εἰδικὴ ἀναλογιστικὴ μελέτη πρὸς διαπίστωσιν τῶν δημιουργηθησομένων διὰ τὸ Ἵδρυμα ἐπιπτώσεων καὶ ἐν γένει οἰκονομικῶν συνεπειῶν. Ἡ μελέτη αὕτη διενεργεῖται, ἵνα βάσει τῶν ἐξ αὐτῆς ἐξαχθησομένων πορισμάτων προέλθωμεν σταδιακῶς εἰς ἔτι περαιτέρω βελτιώσεις τῶν συντάξεων τοῦ ΝΑΤ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὴν 23ην Μαρτίου, κατὰ τὸν κατάπλουν τοῦ Υ)Κ «Βασίλισσα Φρειδερίκη» εἰς τὸν λιμένα τῆς Νεαπόλεως, αἱ Ἰταλικαὶ Τελωνειακαὶ Ἀρχαὶ ἀνῆλθον ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν πλοίαρχον, ὅπως διενεργήσουν ἔλεγχον τῆς ἀκριβείας τῶν δηλώσεων τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων τελωνισίμων εἰδῶν τῶν ἐπιβαινόντων τοῦ πλοίου, καθ’ ὅσον ὑπῆρχον βάσιμοι ὑπόνοιαι, ὅτι μέλη τινὰ τοῦ πληρώματός του κατεῖχον ἐπὶ σκοπῷ λαθρεμπορίας ἐξαγωγῆς εἰς Ἰταλίαν ποσότητα ἀμερικανικῶν σιγαρέττων. 2. Κατὰ τὸν διενεργηθέντα ἔλεγχον ἀνεκαλύφθησαν εἰς τὸ ἐνδιαίτημα θαλαμηπόλου ἰταλικῆς ὑπηκοότητος, 550 χαρτοκιβώτια (κοῦται) ἀμερικανικῶν σιγαρέττων. Ἡ ὡς ἄνω ποσότης μὴ συμπεριληφθεῖσα, ὡς ἔδει, εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ θαλαμηπόλου τούτου κατατεθεῖσαν δήλωσιν, κατεσχέθη ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν ἀρχῶν. 3. Ὡς γνωστόν, εἰς τὰ δηλωτικὰ τὰ κατατιθέμενα παρ’ ἑκάστου πλοίου, εἰς ὅλους τοὺς λιμένας τοῦ κόσμου, περιλαμβάνονται καὶ αἱ δηλώσεις τῶν μελῶν τοῦ πληρώματός των, περὶ τῶν ὑπ’ αὐτῶν μεταφερομένων τελωνισίμων εἰδῶν εἴτε πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸν λιμένα προσεγγίσεως εἴτε διακομιζομένων τράνζιτο. 4. Ὁ διενεργηθεὶς τελωνειακὸς ἔλεγχος περιωρίσθη, ὡς ἀνεκοίνωσεν ἡμῖν ἡ Α. Ε. «Ἐθνικὴ Ἑλληνικὴ Γραμμὴ Ἀμερικῆς», εἰς ἣν ἀνήκει τὸ ἐν λόγῳ Υ)Κ, εἰς τὸν συνήθη ἁπλοῦν ἔλεγχον ἐξακριβώσεως τοῦ ἀληθοῦς τῶν ὑπὸ τοῦ πλοίου κατατεθέντων εἰς τὸν λιμένα προσεγγίσεως δηλωτικῶν. Καίτοι κατὰ τὸν ἔλεγχον τοῦτον, ὄντα καθαρῶς τελωνειακόν, δὲν ἦτο ἀναγκαία ἡ παρουσία ἡ τοῦ Ἕλληνος Προξένου, ἐν τούτοις αἱ Ἰταλικαὶ Ἀρχαὶ ἐξ ἁβρότητος ἐζήτησαν τὴν συμπαράστασίν του. 5. Ἡ ἰδία Ἑταιρεία ἀνεκοίνωσεν ἡμῖν, ὅτι αἱ Ἰταλικαὶ Ἀρχαὶ ἐπέδειξαν λεπτότητα κατὰ τὴν διενέργειαν τοῦ ἐλέγχου καὶ ὅτι ὁ Ἕλλην Πρόξενος παρέσχεν ἄμεσον βοήθειαν εἰς τὸν Κυβερνήτην τοῦ Υ)Κ «Βασίλισσα Φρειδερίκη». 6. Ὡς πρὸς τὸ μέρος τῆς ὑποθέσεως ἀπὸ πλευρᾶς διεθνοῦς δικαίου, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ἡμῖν ΒΤΛ 41–24)3.4.61 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, πρὸς ὃ καὶ συμφωνοῦμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1463)27.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 1294 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου καὶ λοιπῶν, περὶ τῆς ὁδοῦ Νιγρίτης–Μαυροθαλάσσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7091)28.2.1961 σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Σερρῶν, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 7091 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 772)8.2.1961 ὑμετέρας διαταγῆς, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὁδὸν Νιγρίτης–Μαυροθαλάσσης–Κερδυλλίων, τὰ κάτωθι: α) Πρόκειται περὶ τμήματος τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2 καὶ 17 ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, ὡς οὗτοι ἔχουσιν ἐπισήμως νομοθετηθῆ. β) Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο ἀνακαίνισις ὡρισμένου τμήματος μέχρι τοῦ χωρίου Λευκότοπος, ἤτοι παραλλαγαί, χαράξεις, κατασκευὴ τεχνικῶν ἔργων, ὁδόστρωμα ἐξ ἀμμοχαλίκου. γ) Τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα μέχρι γεφύρας Ἀμφιπόλεως ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος, λόγῳ ἀνεπαρκείας πόρων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, συνετηρήθη στοιχειωδῶς, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζῃ σχετικὴν βατότητα. δ) Ἤδη, διὰ τοῦ καταρτισθέντος προγράμματος τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Σερρῶν, προβλέπεται ἡ ἀνακαίνισις τμήματος 10 χλμ. ἀπὸ Θερμῶν ἕως περίπου Ἁγίου Δημητρίου καὶ ἀσφαλτόστρωσις αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἤθελε χορηγηθῆ ἐπιδιωκόμενον ὑπὸ τοῦ Ν. Τ. Βʹ δάνειον παρὰ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου ἐκ δραχ. 10.000.000. ε) Λόγῳ τῶν λίαν περιωρισμένων πόρων τὸ Ν. Τ. ἀδυνατεῖ νὰ συμβάλῃ διὰ τὴν ἀνωτέρω ὁδόν, εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν ἤθελε συναφθῆ τὸ προαναφερθὲν δάνειον. Ἐν Σέρραις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1961.

Ὁ Νομάρχης

Β. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11979)11.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 773 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη καὶ λοιπῶν, σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων τοῦ Δήμου Συκεῶν εἰς πρόσωπα ξένα πρὸς αὐτόν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν σχετικῶν ὑπ’ ἀριθ. 445)14.3.61 καὶ 1591)6.3.61 ἀναφορῶν Νομαρχίας Θεσσαλονίκης καὶ Ὑπηρεσίας Δ.Α.Μ.Κ. πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 28 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1115)27.2.1961 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τοῦ διὰ ταύτης διαβιβασθέντος ὑπ’ ἀριθ. Ε)380)16.1.1961 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μετὰ τῆς προσηρτημένης ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων εἰς ἀστέγους κατοίκους Δήμου Συκεῶν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι τοῦ θέματος τούτου ἐπελήφθη ἤδη ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως Θεσσαλονίκης, εἰς ἣν παρεπέμφθη ἡ ἐπανεκδίκασις ἐνστάσεων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9)1957 ἀποφάσεώς της καὶ κατόπιν τῆς ἀκυρώσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79Α)1958 ὁμοίας τοιαύτης, ἥτις εἰς 15 περίπου δικασίμους ἐξετάζει τὰς ἐνστάσεις καὶ θέλει ἐκδώσει ἐν καιρῷ τὴν σχετικὴν ἀπόφασίν της. Ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ἐκλήθημεν καὶ ἡμεῖς, διότι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 79Α)1958 ἀποφάσεως παρεχωρήθησαν καὶ εἰς τὸ Γραφεῖον μας ὡρισμένα τεμάχια οἰκοπέδων τοῦ Συν)σμοῦ Συκεῶν, διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας πρὸς τοὺς κατόχους των ἐκποίησιν. Ἡ ἔκτασις αὕτη εἰς ἣν ἐμπίπτουν τ’ ἀνωτέρω τεμάχια οἰκοπέδων, παρεχωρήθη εἰς τὴν προκάτοχον Ε.Τ.Ε. ὡς διαχειρίστριαν τῶν Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων ὑπὸ τῆς τέως Γενικῆς Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας–Θράκης, συνταγέντος πρὸς τοῦτο τοῦ ἀπὸ 23 Φεβρουαρίου 1929 πρακτικοῦ διαχωρισμοῦ μεταξὺ ἐκπροσώπων τῆς ἀνωτέρω Διευθύνσεως καὶ προκατόχου ΕΤΕ. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 3 Μαρτίου 1961. Εὐπειθέστατος

Ὁ Προϊστάμενος Γραφείου Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης

ΚΩΝ. ΓΚΙΝΑΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 445. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Περίληψις: Σχετικῶς πρὸς τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδου τοῦ Δήμου Συκεῶν, εἰς πρόσωπα ξένα πρὸς τὸν Δῆμον τοῦτον. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21157)22.11.1960 ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἀπὸ 5.11.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη κλπ., λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4468)1961 ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Συκεῶν καὶ τοῦ παρ’ ἡμῖν τηρουμένου σχετικοῦ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως φακέλλου προκύπτουσι τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)28193)30.7.1957 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Ν. 3194)1955, παρεχωρήθη ἔκτασις ἐκ 243710 μ2 ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Ροδοχωρίου τοῦ Δήμου Συκεῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας διὰ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Πολεπομαθῶν Πυροπαθῶν καὶ Ἀστέγων Ἀνατολικῆς Μακεδονίας–Θράκης, ὡς καὶ τῶν μελῶν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Θεσσαλονίκης. Κατόπιν τούτου, ὁ Δῆμος Συκεῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2940) 21.8.1957 πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾶς του, ᾐτήσατο τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δι’ ὃ θέμα ἡ Νομαρχία, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25888)22.8.1957 ἀναφορᾶς της ἐξηνέχθη πρὸς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Γεωργίας, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, κατόπιν τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)43249)3.9.1957 διαταγῆς του πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ᾐτήσατο συμπληρωματικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐν συνεχείᾳ παρεπέμφθη παρ’ αὐτοῦ τὸ θέμα εἰς τὴν παρὰ τῇ Διευθύνσει Γεωργίας Ν.Θ. ἐπιτροπὴν (συσταθεῖσαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)6985)1956 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας), πρὸς μελέτην καὶ σύνταξιν παρ’ αὐτῆς σχετικῆς ἐκθέσεως. Κατόπιν νέας ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Συκεῶν πρὸς ἡμᾶς, διετάχθη ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Ν. Θ., διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30494)20.11.1957 διαταγῆς μας, ὅπως ἡ οἰκεία ἔκθεσις τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς ὑποβληθῇ τῇ Νομαρχίᾳ τὸ ταχύτερον. Ἔκτοτε, ὅμως, οὐδεμία σχετικὴ ἀναφορὰ ὑπεβλήθη ἡμῖν ἐκ μέρους τοῦ ἐνδιαφερομένου Δήμου, δι’ ὃ καὶ δὲν ἐπανήλθομεν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30494)20.11.1957 διαταγῆς μας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅμως, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν (τεθέντων στοιχείων παρὰ τοῦ Δήμου Συκεῶν διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς του) διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)11228)24.3.1958 ἀποφάσεώς του ἀπέρριψε τὸ αἴτημα τοῦ Δήμου Συκεῶν περὶ ἀνακλήσεως τῆς παραχωρήσεως τοῦ ἀγροκτήματος Ροδοχωρίου Συκεῶν εἰς τὰς ρηθείσας Ὀργανώσεις, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τῶν ἀστέγων κατοίκων τοῦ Δήμου Συκεῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἐκ τῶν ὑπολοίπων ἐκτάσεων τῆς αὐτῆς περιοχῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρεμπόδισιν ἀνοικοδομήσεως ἐπὶ τῶν παραχωρηθεισῶν ἀναρμοδίως κατὰ τὸ ἔτος 1952 παρὰ τῆς τέως Κοινότητος Συκεῶν οἰκοπέδων, γνωρίζομεν, ὅτι οἱ κατέχοντες ταῦτα οὐδὲν δικαίωμα ἀπέκτησαν ἐπὶ τούτων, διότι τὰ οἰκόπεδα ταῦτα ἀνήκουσι κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις εἰς τοὺς κατόχους τούτων ἀδειῶν ἀνοικοδομήσεως, ὡς κειμένης τῆς ἐκτάσεως ἐκτὸς τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου. Συνημμένως ὑποβάλλομεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4468)2.1.1961 πρὸς ὑμᾶς ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Συκεῶν, μετὰ τοιούτου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)11228)1958 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ σχετικῶν ὑπομνήσεων τοῦ Δήμου τούτου. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 14 Μαρτίου 1961.

Ὁ Νομάρχης

ΑΘΑΝ. ΜΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Ι. Εὐαγγελίδη, Ε. Κοθρῆ, Ε. Ζαννῆ, Μ. Στεφανίδη, Δ. Μερλοπούλου, Ν. Ἰντζὲ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4312 ἀπὸ 22.3.1961 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις περὶ τῆς Βαλκανικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς βαθύτατα φιλειρηνικῆς πολιτικῆς της, ἡ Ἑλλὰς ἐπιδιώκει τὴν καλλιέργειαν φιλικῶν σχέσεων μὲ ὅλας τὰς Χώρας, ἰδιαιτέρως δὲ βεβαίως μὲ τὰς γειτονικὰς Βαλκανικὰς Χώρας. Μίαν βασικὴν προϋπόθεσιν θέτει πρὸς τοῦτο ἡ Κυβέρνησις: Ὅπως ἑκάστη ξένη Χώρα ἀφ’ ἑνὸς σέβηται ἔναντι τῆς Ἑλλάδος τόσον τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ὅσον καὶ τὰς ἀνειλημμένας συμβατικὰς ὑποχρεώσεις της, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπέχῃ πάσης ἀναμίξεως εἰς τὰς ἐσωτερικάς μας ὑποθέσεις. Ἡ παροῦσα κατάστασις τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ μίαν ἑκάστην Βαλκανικὴν Χώραν, ἀποδεικνύει τὴν ἐκ μέρους ἡμῶν εἰλικρίνειαν εἰς τὴν ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογὴν τῆς ἀνωτέρω ἐποικοδομητικῆς γραμμῆς, ὡς καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτῆς ἀποτελέσματα, ὁσάκις ὑπάρχει καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς πραγματικὴ καὶ ὄχι μόνον φραστική, καλὴ θέλησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4685)30.3.1961 ἐγγράφου τῆς ὑφ’ ὑμᾶς Διευθύνσεως Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν, Τμήματος Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἐρώτησιν ἀπὸ 27.3.1961 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διακοπεῖσαν τελευταίως σύνταξιν Ἑλλήνων Μεταναστῶν ἐν Ἀμερικῇ παρὰ τῶν Ἀμερικανικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων (SO CIAL SECOURITY), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐξ ἀφορμῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἀναφορᾶς συνταξιούχων ἐκ Κρήτης τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος, ὧν αἱ συντάξεις διεκόπησαν λόγῳ ἀσυμφωνίας τῆς δηλωθείσης ἡλικίας πρὸς τὴν ἐν τοῖς στρατολογικοῖς καταλόγοις ἀναφερομένην τοιαύτην, προέβημεν εἰς διάβημα παρὰ τῇ ἐνταῦθα Πρεσβείᾳ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἥτις μᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι διὰ τὴν ἐπανεξέτασιν τοῦ ζητήματος ὑπὸ τῆς μόνης ἁρμοδίας ἐν Ἀμερικῇ ὑπηρεσίας «SOCIAL SECOURITY», ὀφείλουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἀπευθυνθοῦν ἀπ’ εὐθείας πρὸς αὐτήν, ὑποβάλλοντες πᾶν χρήσιμον δικαιολογητικὸν διὰ τὴν βεβαίωσιν τῆς πραγματικῆς ἡλικίας. Σχετικῶς δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον ὅπως ὑποβληθῶσι καὶ ἔνορκοι καταθέσεις προσώπων μεγαλυτέρας ἡλικίας τῶν ἐνδιαφερομένων, αἵτινες θὰ ἐβεβαίουν τὰ περιστατικὰ καὶ τὸ ἔτος γεννήσεως. Ἡ ἡμετέρα ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβεία ἐτηρήθη ἀμέσως ἐνήμερος ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ περιπτώσεων καὶ ἐδόθησαν αὐτῇ ὁδηγίαι, ὅπως προβῇ εἰς κατάλληλα διαβήματα πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐνεργειῶν τῶν συνταξιούχων. Παρακαλεῖται, συνεπῶς, ὁ ἐκ Χίου κ. Βουλευτής, ὅπως ἐὰν αἱ περιπτώσεις ἃς ἀναφέρει ἐν τῇ ἐρωτήσει του εἶναι διάφοροι τῶν ἐκ Κρήτης δέκα περιπτώσεων, εὐαρεστηθῇ νὰ ὑποδείξῃ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἀνωτέρω διαδικασίαν. Ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Διοικητικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Β. Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, θὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ, διὰ νὰ προωθήσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν ἀναθεώρησιν τῶν περιπτώσεων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἀπὸ 28.3.1961 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4729)31.3.1961 ἐγγράφου τοῦ ὑφ’ ὑμᾶς Τμήματος Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Τὴν ἔκθεσιν τῶν πραγματικῶν γεγονότων περὶ τὴν ἐπὶ τοῦ Υ)Κ «Βασίλισσα Φρειδερίκη» γενομένην ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν Νεαπόλεως ἔρευναν, θὰ ἀποστείλῃ ὑμῖν ὁ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ὑπουργός. Ὡς πρὸς τὸ τιθέμενον ζήτημα ἀρχῆς, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Τμήματα τοῦ ἐθνικοῦ ἐδάφους μιᾶς χώρας, ὑπαγόμενα συνεπῶς εἰς τοὺς νόμους καὶ τὴν δικαιοδοσίαν τῆς χώρας ταύτης, θεωροῦνται κατὰ πλάσμα δικαίου μόνον τὰ πολεμικὰ σκάφη τῆς χώρα ταύτης, εἴτε εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνοικτὴν θάλασσαν, εἴτε ἐντὸς τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης ἢ λιμένος ξένης χώρας. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν ἐμπορικῶν σκαφῶν, ταῦτα εἰς μὲν τὴν ἀνοικτὴν θάλασσαν ὑπάγονται ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τῆς σημαίας των ἐντὸς ὅμως τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης ἢ λιμένος ξένης χώρας ὑπάγονται εἰς τὴν πλήρη ἀστυνομικήν, δικαστικὴν κλπ. δικαιοδοσίαν τῆς ξένης ταύτης χώρας, ἀναγνωριζομένου καὶ τοῦ δικαιώματος νηοψίας καὶ δὴ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὑπόνοια, ὡς ἐν προκειμένῳ, παραβιάσεως κανόνων δημοσίας τάξεως τῆς χώρας ταύτης. Ἑπομένως, ἡ ἐπὶ τοῦ Υ)Κ «Βασίλισσα Φρειδερίκη» γενομένη ἔρευνα, παρουσίᾳ μάλιστα, διὰ λόγους διεθνοῦς ἁβροφροσύνης, τοῦ ἐν Νεαπόλει ἡμετέρου Γενικοῦ Προξένου, τυγχάνει σύμφωνος πρὸς τὰ διεθνῆ νόμιμα καὶ οὐδὲ πόρρωθεν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς παραβίασις τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας. Ἀντιθέτως, παραβίασιν τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν κυριαρχίας θὰ ἀπετέλει ἡ κατ’ ἐπέκτασιν τῶν ὅσων λέγει ὁ ἐκ Χίου κ. Βουλευτὴς ἀπαλλαγὴ τῶν ξένων ἐμπορικῶν σκαφῶν τῶν προσεγγιζόντων εἰς ἡμετέρους λιμένας ἀπὸ παντὸς ἐλέγχου ἐκ μέρους τῶν ἡμετέρων δικαστικῶν, λιμενικῶν, ἀστυνομικῶν κλπ. ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1781 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Τὰ ἀνακριβῶς ἀποδιδόμενα εἰς τὸν ἐν Λευκωσίᾳ Πρέσβυν τῆς Ἑλλάδος, ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς προφανῶς ἤντλησεν ἐκ δημοσιευθέντος τὴν 19ην Μαρτίου 1961 ἄρθρου εἰς τὴν ἐν Κύπρῳ ἐκδιδομένην κομμουνιστικὴν ἐφημερίδα «Χαραυγή». Ἡ σχετικὴ περικοπὴ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ὁ ἡμέτερος ἐν Λευκωσίᾳ Πρέσβυς ἐξεφώνησεν εἰς τὸ παρατεθὲν ὑπὸ τοῦ Συλλόγου τῶν Ἐμπόρων καὶ Βιομηχάνων πρόγευμα, ἔχει ἐπὶ λέξει ὡς ἑξῆς: «Ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος μᾶς ἐδίδαξεν, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε ἐπιτυχὴς ἡ μέθοδος τοῦ διὰ τεχνητῶν μέσων καὶ διὰ συνεχῶν καθορισμῶν ἐξαναγκασμοῦ τοῦ ἐμπορίου, ὅπως ἀκολουθήσῃ διάφορον ὁδὸν ἀπὸ τὴν φυσικήν. Ἡ φυσικὴ ὁδὸς εἶναι ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν προϊόντων ἀπὸ τὰς χώρας ἐκείνας, ὅπου εἶναι φθηνότερα ὡς πρὸς τὴν τιμήν. Παρέκκλισις ἀπὸ τὴν ὁδὸν αὐτήν, ὁδηγεῖ τελικῶς εἰς ὕψωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς ἐντὸς τῆς χώρας, εἰς αὔξησιν τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν τῶν προϊόντων της καὶ συνεπῶς εἰς μεγαλυτέρας ἀκόμη δυσχερείας διὰ τὴν ἐν γένει ἐξαγωγήν των. Ἡ ὑπερβολικὴ μάλιστα χρησιμοποίησις τοιούτων μεθόδων, δύναται νὰ φέρῃ σοβαρὰς κρίσεις οἰκονομικάς, ἀκόμη καὶ κοινωνικὰς μὲ τὴν ἀνεργίαν καὶ ἐνίοτε, δύναται νὰ προκαλέσῃ ἢ νὰ ἐπαυξήσῃ. Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν ἕνα οὐσιαστικὸν ποσοστὸν τοῦ ἐμπορίου μας μὲ διμερεῖς συμφωνίας καὶ ἰδίως μὲ τὰς χώρας τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, προσπαθοῦμεν ὅμως νὰ εὑρισκώμεθα πάντοτε ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἐλευθέρας προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ποὺ εἶναι καὶ ἡ μόνη ἐγγύησις τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἐμπορίου ἐπὶ φυσικῶν καὶ ὑγιῶν βάσεων». Εἶναι πασιφανές, ὅτι αἱ ἀνωτέρω φράσεις, δι’ ὧν ὁ Πρέσβυς κ. Κ. Τρανὸς ὑπερημύνθη τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, παρ’ οὐδενὸς καλοπίστου δύνανται νὰ ἐκληφθοῦν ὡς δυνάμεναι νὰ θίξουν τρίτην χώραν, μεθ’ ἧς ἡ Ἑλλὰς διατηρεῖ φιλικὰς σχέσεις. Ὀλιγώτερον σαφῆ, ὅμως, εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ἐλατήρια, ἅτινα ὤθησαν τὴν «Χαραυγὴν» εἰς τὴν διαστρεύλωσιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ Ἕλληνος Πρέσβεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ λόγοι, δι’ οὓς ἀβασανίστως ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς ἔσπευσε νὰ υἱοθετήσῃ τὰ γραφέντα ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ κομμουνιστικῆς ἐφημερίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1660 ἀπὸ 9ης τρέχοντος μηνὸς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3802)3805 ἀπὸ 13ης τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Β. Ὑπουργεῖον προέβη ἤδη ἀπὸ τῆς 6ης τρέχοντος μηνὸς εἰς τὰς δεούσας εἰσηγήσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διὰ τὴν ἔγκαιρον καὶ κατάλληλον νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ δικαιώματος ἐργασίας ξένων ἐν Ἑλλάδι κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὴν ἀρχὴν τῆς ἀμοιβαιότητος διὰ τοὺς ὑπηκόους τῆς Η.Α.Δ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη. Περιελθούσης ἡμῖν σήμερον τῆς ἀπὸ 17ης Μαρτίου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ ἐπὶ πλοίου ἐλλιμενισμένος εἰς Ρόδον Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς «Φωνὴ τῆς Ἀμερικῆς», λειτουργεῖ ἀπὸ ἀρκετῶν ἐτῶν καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ 1952. Αἱ σχετικαὶ μὲ τὸ θέμα ἐπιστολαί, αἵτινες ἀντηλλάγησαν μεταξὺ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Σ. Βενιζέλου καὶ τοῦ τότε Πρεσβευτοῦ τῶν Η.Π.Α. κ. S. PURIFOY, κατ’ οὐσίαν ἐνεπνέοντο ἀπὸ ἀνάλογον συμφωνίαν συναφθεῖσαν ἐπὶ Κυβερνήσεως Διομήδη τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1949. Ὁ Σταθμὸς Ρόδου οὐδέποτε ἐδημιούργησε ζητήματα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἢ τὸ ἐξωτερικὸν καί κατὰ συνέπειαν, δὲν ἀντιλαμβανόμεθα διατὶ τόσον ὀψίμως δημιουργοῦνται ἀνησυχίαι. Τὸ ὅτι διὰ λόγους εὐκολίας ἐγκαθίσταται εἰς τὴν ξηράν, δὲν ἀποτελεῖ δικαιολογίαν τῶν ἀνησυχιῶν τούτων, δεδομένου ὅτι, ὡς ἐβεβαιώθη διὰ τῶν προσφάτων ἀνταλλαγεισῶν σχετικῶν ἐπιστολῶν, θέλει λειτουργήσει μὲ τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς ἰσχύν. Ἀπαντῶντες εἰς ἄλλας παρατηρήσεις τῆς ἐρωτήσεως, σημειοῦμεν ὅτι τὸ περιεχόμενον τῶν ραδιοφωνικῶν ἐκπομπῶν τῆς «Φωνῆς τῆς Ἀμερικῆς» δὲν ἀσκεῖ «ψυχροπολεμικὴν προπαγάνδαν, κατασυκοφάντησιν καὶ δυσφήμησιν τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν» καὶ ὅτι ἐκπλήσσει τὸ τοιοῦτον ἐνδιαφέρον διὰ τὰς ἐν λόγῳ ἐκπομπάς, ἰδίως ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι περὶ τοὺς 20 ξένοι ραδιοφωνικοὶ σταθμοὶ ἀσκοῦν εἰς Ἑλληνικὴν καὶ εἰς ἄλλας γλώσσας ψυχροπολεμικὴν προπαγάνδαν, κατασυκοφάντησιν καὶ δυσφήμησιν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

XI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων, ἅτινα διὰ τῆς ἀπὸ 4.4.1961 αἰτήσεως καὶ ἐρωτήσεώς των αἰτοῦσιν οἱ ἐρωτῶντες βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Γ. Πρίφτης, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τασσομένης προθεσμίας, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ πολλῶν ἐγγράφων, κατὰ τὸ πλεῖστον ξενογλώσσων, εὑρισκομένων εἰς διαφόρους φακέλλους, τόσον παρ’ ἡμῖν, ὅσον καὶ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, ὧν τόσον ἡ συγκέντρωσις, ὅσον καὶ ἡ ἀντιγραφὴ ἢ ἡ ἔκδοσις φωτοτυπιῶν θέλει ἀπαιτήσει ἱκανὸν χρονικὸν διάστημα. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ σχετικὸν ἔγγραφόν σας διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτουμένων ὑπὸ τῶν ὡς εἴρηται βουλευτῶν ἐγγράφων, ἐλήφθη τὴν μεσημβρίαν τῆς Μεγάλης Πέμπτης, λόγῳ δὲ τῶν μεσολαβησασῶν ἀργιῶν καὶ ἡμιαργιῶν καὶ τῆς ἐντεῦθεν ἀπουσίας τῶν ὑπαλλήλων, οὐδεμία μέχρι σήμερον ἐνέργεια ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ κατάθεσις τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων θέλει πραγματοποιηθῆ τὸ πολὺ μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης 19.4.1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4407)23.3.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1740)17.3.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη, περὶ ἐργοστασίου ἀμιαντοσιμέντου Ν. Λάμψακος Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῶν ξένων οἴκων ἀπὸ τὰς παραγγελίας τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον τὰ παραγόμενα ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας προϊόντα ἀπὸ ποιοτικῆς πλευρᾶς δὲν ὑστεροῦν τῶν ἀλλοδαπῶν, ἀπὸ πλευρᾶς δὲ τιμῶν ὑπολογιζομένων βεβαίως καὶ τῶν ποσοστῶν προστασίας τοῦ νόμου 3215 «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων ἐγχωρίου κατασκευῆς», δὲν εἶναι ἀκριβώτερα, προτιμῶνται ταῦτα κατὰ τοὺς διενεργουμένους διαγωνισμούς. Σχετικῶς μὲ τὸ ἐν τῇ εἰρημένῃ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα δασμῶν, ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Τέλος, ἡ ἀνάθεσις παραγγελιῶν εἰς ξένους οἴκους λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀγορὰ ἀμιαντοσιμεντοσωλήνων ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, εἶναι θέματα ἀφορῶντα τὸ τελευταῖον τοῦτο Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4294)3295)22.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1717 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ ἀποκλεισμὸν ἐκ τῶν διενεργουμένων διανομῶν τροφίμων τῶν μὴ συνεταιρισμένων ἀπόρων τῆς περιφερείας Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀντίγραφον τῆς ὡς εἴρηται ἐρωτήσεως διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 145642)4863)12.4.1961 ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ ν’ ἀπαντήσῃ ὡς συντάξαν τὰς ὀνομαστικὰς καταστάσεις τῶν πληγέντων, βάσει τῶν ὁποίων τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον κατήρτισε τὰς σχετικὰς καταστάσεις διανομῆς τροφίμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3269) 1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη παρ’ ἡμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 1570 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατασκευὴ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν τῶν Κοινοτήτων Οἰχαλίας καὶ Διαβολιτσίου εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως, ἐνετάλη δὲ ἡ ἁρμοδία ἐπὶ τῶν κατασκευῶν ὑπηρεσία τῆς Δ.Ε.Η. ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπίσπευσιν τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Κοινότητας Σκάλα, Βαλύρα, Ζευγολατιό, Ἅγιος Φλῶρος, Τσουκαλέϊκα καὶ Κατσαρός, αἱ σχετικαὶ μελέται εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως, ὑπολογίζεται δέ, ὅτι αὗται θὰ ὁλοκληρωθῶσι συντόμως, ὥστε ἐν συνεχείᾳ νὰ προωθηθῶσι τὰ ἀναγκαιοῦντα διὰ τὴν ἠλεκτροδότησίν των δίκτυα διανομῆς πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἡ κατασκευὴ τῶν ἀνωτέρω ἔργων, ἥτις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ μέχρι σήμερον, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τοῦ ηὐξημένου προγράμματος τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῶν σημειουμένων καθυστερήσεων εἰς τὰς παραδόσεις ὑλικῶν παρὰ τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν, ὑπολογίζεται ὅτι θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῇ μέχρι τέλους τοῦ προσεχοῦς θέρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Σ. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3021) 1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν παρ’ ἡμῖν, κατατεθεῖσα καὶ ἀνακοινωθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1532 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ τὴν ἔλλειψιν γνωμονοκιβωτίων, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μόνη σοβαρὰ διακοπὴ ρεύματος εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης ἔλαβε χώραν τὴν 31.12.1960 ὁπότε, περὶ ὥραν 17.35 τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ κέντρου τῆς πόλεως ἔμεινεν ἄνευ ρεύματος, λόγῳ βλάβης εἰς ὑπόγειον καλώδιον ὑψηλῆς τάσεως. Τὰ συνεργεῖα τῆς Δ.Ε.Η. κινηθέντα πάραυτα κατώρθωσαν νὰ ἐντοπίσουν τὴν βλάβην ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου καὶ ἤρχισαν νὰ περιορίζουν τὰ ἀποτελέσματά της ἠλεκτροδοτοῦντες σταδιακῶς τὰς διακοπείσας περιοχὰς περὶ ὥραν δὲ 18.10′ μέγα μέρος τῶν διακοπέντων πελατῶν εἶχεν ἐπανατροφοδοτηθῆ. Πλὴν τῆς ἀνωτέρω περιπτώσεως, οὐδεμία ἄλλη σημαντικὴ ἀνωμαλία συνέβη κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας εἰς τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν Θεσσαλονίκης. Διακοπαὶ ρεύματος λαμβάνουν, βεβαίως, χώραν, λόγῳ τήξεως ἀσφαλειῶν, ἀλλὰ εἶναι ἀναπόφευκτοι, ἀφοροῦν δὲ μεμονωμένους πελάτας ἢ οἰκοδομικὰ τετράγωνα. Ἄλλωστε αἱ μικροδιακοπαὶ αὗται ἀποκαθιστῶνται ταχέως, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ χρόνος δι’ οὐδεμίαν ἄξιαν λόγου ζημίαν ψυγείων ἢ ἄλλων μηχανημάτων. Σημειωτέον, ὅτι τὰ συμβόλαια παροχῆς ρεύματος τῆς Δ.Ε.Η., ὅπως καὶ ὅλων τῶν ξένων παρεμφερῶν ἐπιχειρήσεων, ἀναφέρουν ρητῶς, ὅτι οὐδεμίαν εὐθύνην ἀποζημιώσεως ἔχει ἡ ἐπιχείρησις διὰ ζημίας τῶν πελατῶν της, λόγῳ διακοπῶν ὀφειλομένων εἰς ἀναποφεύκτους ἀνωμαλίας. Ὡς πρὸς τὴν ἔλλειψιν γνωμονοκιβωτίων, αὕτη προῆλθεν ἐκ τῆς καθυστερήσεως παραδόσεως τούτων ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν ἐλλείψει πρώτης ὕλης κατασκευῆς αὐτῶν. Ἤδη ἀποκατεστάθη ὁ ρυθμὸς τῆς κανονικῆς παραλαβῆς περίπου γνωμονοκιβώτια εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, διὰ δὲ τὸν τρέχοντα μῆνα προβλέπεται ἡ ἀποστολὴ ἑτέρων 3.000 εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπερκαλυφθοῦν πλέον ὅλαι αἱ ἐπείγουσαι τοπικαὶ ἀνάγκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Παπαδοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κοινοποιηθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3938)3145)1.5.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐμφάνισιν καὶ ἀξιοποίησιν μεταλλευμάτων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Δράμας. Τὰ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νευροκοπίου Δράμας εὑρισκόμενα κοιτάσματα μαγγανίου ὑφίστανται ἐντατικὴν ἐκμετάλλευσιν ὑπὸ σοβαρᾶς ἑταιρείας, ἥτις ἔχει ἀναπτύξει τὰς ἐργασίας της εἰς ἱκανοποιητικὸν βαθμὸν καὶ ἀπασχολεῖ ὡς καὶ εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν ἀναφέρεται, ἄνω τῶν 800 ἐργαζομένων, ἐνῷ κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἀπησχολοῦντο περὶ τοὺς 450 ἐργάτας. Ἡ μεταλλευτικὴ αὕτη Ἑταιρεία συγχρόνως πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κοιτασμάτων, ἐκτελεῖ καὶ ἐρευνητικὰς ἐργασίας διὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ ἐντοπισμὸν νέων κοιτασμάτων. Ἐξ ἄλλου διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν πτωχῶν μεταλλευμάτων ἔχει ἐγκατασταθῆ ἐργοστάσιον ἐμπλουτισμοῦ. Ἡ ἀνάπτυξις καὶ συστηματοποίησις τῶν ὡς ἄνω ἐργασιῶν ἔχει ἐπιτευχθῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, προβλεπομένης περαιτέρω αὐξήσεως τῆς δραστηριότητος τῶν ἐργασιῶν εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Ἀπὸ κρατικῆς πλευρᾶς τὸ ἔργον αὐτὸ ὑποβοηθεῖται, ἐντὸς τῶν νομίμων πλαισίων, δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων, ὥστε ἡ ἀνάπτυξίς του νὰ συντελῆται κατὰ τὸν ταχύτερον τρόπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1679)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου καὶ Δ. Μερλοπούλου, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1338 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως καταναλωτῶν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος προβαλλόμενα ἐπιχειρήματα κεῖνται ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος στηριζόμενα εἰς αὐθαιρέτους συλλογισμοὺς καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον καλοπίστου συζητήσεως καὶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν. Ἡ ἐξαγορὰ τῆς Η.Ε.Α.Π. ὑπὸ τοῦ Δημοσίου συμφώνως πρὸς τὴν ἐπιταγὴν τοῦ Ν. Δ. 3523)1956 ἠκολούθησε τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 9 καὶ 11 τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως Δημοσίου καὶ Η.Ε.Α.Π. τοῦ ἔτους 1925. Τὸ τίμημα τῆς ἐξαγορᾶς ἔδει συμφώνως πρὸς τὴν ἀνωτέρω σύμβασιν νὰ περιλαμβάνῃ τὴν ἀξίαν τῶν πάσης φύσεως ἐγκαταστάσεων μετ’ ἔκπτωσιν τῶν ἀποσβέσεων, τὴν ἀξίαν τῶν ἐν ἀποθήκαις ὑλικῶν καὶ τὴν ἀποζημίωσιν λόγῳ ἐξαγορᾶς πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως, ἥτις θὰ ἐξέπνεε τὸ 1985. Κατὰ ταῦτα τὸ τίμημα καθωρίσθη βάσει τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως Δημοσίου Η.Ε.Α.Π. εἰς 20.000.000 λιρῶν Στερλινῶν, ἐξ ὧν 16.300.000 νὰ παριστοῦν τὴν ἀξίαν τῶν ἐγκαταστάσεων μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν ἀποσβέσεων, 2.300.000 τὴν ἀξίαν τῶν ὑλικῶν καὶ 1.400.000 τὴν ἀποζημίωσιν λόγῳ ἐξαγορᾶς (ἥτις βάσει τῆς αὐτῆς συμβάσεως ὑπολογίζεται ὡς ποσὸν ἴσον πρὸς τοὺς τόκους πενταετίας πρὸς 10% ἐτησίως ἐπὶ τοῦ καταβεβλημένου ἐκ 2.800.000 κεφαλαίου τῆς Η.Ε.Α.Π.). Εἰς τὸ ποσὸν τῶν 20.000.000 προσετέθησαν 1.610.000 ὡς ἀξία μεταβιβαζομένων περιουσιακῶν στοιχείων, ἀμέσως ρευστοποιήσιμων (λογαριασμοὶ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας μηνὸς Δεκεμβρίου 1960) καὶ ἀφῃρέθησαν αἱ ἔναντι τρίτων ὑποχρεώσεις ἐκ πιστώσεων τῆς Η.Ε.Α.Π. ἅς ἀνέλαβεν ἡ Δ.Ε.Η. καὶ αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς 6.050.000, ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπον δὲ ἐκ 15.560.000 ἀφῃρέθη ἐπίσης ἡ συμμετοχὴ τοῦ Δημοσίου εἰς τὰ κέρδη τῆς Η.Ε.Α.Π. ὑπολογισθεῖσα εἰς 4.452.000. Οὕτω προέκυψε τὸ καταβλητέον εἰς τὴν Η.Ε.Α.Π. ὑπόλοιπον ἐξ 11.108.000, τὸ ὁποῖον κατεβλήθη εἰς ταύτην κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ θὰ ἐξοφληθῇ εἰς ἑπτὰ ἴσας ἐτησίας δόσεις ἐπὶ τόκῳ 4%. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς τέως Η. Ε.Α.Π. συμφώνως πρὸς πρόσφατον ἐκτίμησιν γενομένην ὑπὸ καθηγητῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἠλεκτρισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἀνέρχεται εἰς 19.600.000 ἔναντι τῆς ὑπολογισθείσης διὰ τὴν εὕρεσιν τοῦ τιμήματος ἐξαγορᾶς ἀξίας ἐγκαταστάσεων ἐκ 16.300.000. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συμμετοχῆς τοῦ Δημοσίου εἰς τὰ κέρδη τῆς Η.Ε.Α.Π. διευκρινίζεται, ὅτι βάσει τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως τὸ Δημόσιον δικαιοῦται εἰς συμμετοχὴν εἰς τὰ κέρδη τῆς Η.Ε.Α.Π. κατ’ ἀναλογίαν ἓν πρὸς δύο, ἀφοῦ ἀφαιρεθοῦν ἐκ τῶν κερδῶν αἱ ἀποσβέσεις, αἱ καταβολαὶ εἰς τὰ διάφορα ἀποθεματικὰ καὶ αἱ πληρωμαὶ μερισμάτων. Ἡ ὡς ἄνω συμμετοχὴ τοῦ Δημοσίου ἀνῆλθε μεταπολεμικῶς εἰς 129.000 (51.000 διὰ τὸ 1958 καὶ 78.000 διὰ τὸ 1959). Περαιτέρω, ὅμως, καὶ κατὰ τὰς γενομένας διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς Η.Ε.Α.Π., διεπιστώθη, ὅτι αὕτη εἶχε προβῆ κατὰ διαφόρους μεταπολεμικὰς χρήσεις, εἰς σχηματισμὸν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων, εἴτε δι’ ἀπόσβεσιν δανείων συνομολογηθέντων μεταπολεμικῶς διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεών της, εἴτε δι’ ἀποζημιώσεις ἀπολυσομένου προσωπικοῦ, εἴτε καὶ πρὸς ἀπόσβεσιν διαφόρων ἀπαιτήσεών της κατὰ τῆς ἐλλειμματικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν (Η.Ε.Μ.) ὡς ἐπίσης δὲν εἶχε περιλάβει εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ 1959 πιστωτικὸν ὑπόλοιπον ἐκ συναλλαγματικῆς διαφορᾶς ἀνερχομένης εἰς 43.320. Ἡ ὀφειλομένη εἰς τὸ Δημόσιον ἐκ τῶν ἀνωτέρω παρακρατήσεων συμμετοχὴ ἀνέρχεται εἰς 1.768.000 εἰς ἣν προσετέθησαν καὶ ἐνδιάμεσοι τόκοι ἀνερχόμενοι εἰς 288.000, ἤτοι συνολικῶς 2.056.000. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλέσθη τὸ ἄρθρον 26 τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι πᾶν καθαρὸν κέρδος πέραν ποσοστοῦ 20% τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου (ἐξ οὗ ποσοστὸν 2% ἀφορᾷ κράτησιν ὑπὲρ τοῦ ἀποθεματικοῦ), διατίθεται ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ἐπέτυχε δὲ παρὰ τὴν ἔντονον ἀντίδρασιν τῶν ἐκπροσώπων τῆς Η.Ε.Α.Π. τὴν τοιαύτην ἔκπτωσιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, συμποσουμένην εἰς 1.845.000. Ἐὰν εἰς τὰ ἀνωτέρω ποσά, ἅτινα ἀντιπροσωπεύουν τὴν συμμετοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, προστεθῇ καὶ ἡ συμμετοχὴ τούτου ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῆς Η.Ε.Α.Π. μέχρι 31. 12.1960 καὶ ἐπὶ τῆς ἐκπτώσεως τοῦ ἐπιτοκίου τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου τῆς Η.Ε.Α.Π. παρὰ τῇ Ἀγγλικῇ χρηματαγορᾷ (ἀντιστοίχως 162.000 καὶ 260.000) καταλήγομεν εἰς τὴν συνολικῶς ὑπολογισθεῖσαν συμμετοχήν, ἥτις ἀνῆλθεν εἰς 4.452.000 ἐλαττώσασα ἰσοπόσως τὸ τίμημα ἐξαγορᾶς τῆς

Η.Ε.Α.Π.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 3.3.1961 ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας των εἰς τὰ μεταλλεῖα Ἐρετρίας (Τσαγκλῆ) Φαρσάλων ἐργαζομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ὑποβληθείσης ἡμῖν ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Ἐρετρίας, διετάχθη ὁ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων, ὅπως διενεργήσῃ ἔλεγχον εἰς τὰ ὡς εἴρηται μεταλλεῖα καὶ διατάξῃ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων διὰ τὴν ἀσφαλῆ διεξαγωγὴν τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ἀναφέρῃ δὲ ἡμῖν σχετικῶς περὶ τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καταγγελλομένων. Ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἐκθέσεως τοῦ ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων προκύπτει, ὅτι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν εἰς τὰ μεταλλεῖα χρωμίτου Ἐρετρίας λαμβάνονται τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἀσφαλείας καὶ ὑγιεινῆς τῶν ἐργαζομένων, διευθύνει δὲ ἐπιτοπίως καὶ παρακολουθεῖ τὰς ἐργασίας ταύτας διπλωματοῦχος μηχανικὸς μεταλλείων, συνεπικουρούμενος ὑπὸ πεπειραμένου ἐργοδηγοῦ καὶ ἀριθμοῦ τινος ἐπιστατῶν. Εἰς τὰς ἐν γένει ἐργασίας ἐκμεταλλεύσεως καὶ διαλογῆς τοῦ μεταλλεύματος χρησιμοποιεῖται ὁ ἀπαραίτητος ἀριθμὸς ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν, ἐν οὐδεμιᾷ δὲ περιπτώσει ἄτομα ἡλικίας μικροτέρας τῆς ὑπὸ τῶν ἄρθρων 27 καὶ 29 τοῦ Κανονισμοῦ Μεταλλευτικῶν Ἐργασιῶν προβλεπομένης. Τέλος ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ἐντολαὶ καὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν μετὰ σχολαστικότητος ἐφαρμογὴν τῶν κανονισμῶν ἀσφαλείας καὶ τὸν ἐφοδιασμὸν δι’ εἰδικῶν ἀδειῶν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν γόμωσιν τῶν διατρημάτων καὶ τὴν ἀποκόλλησιν ἐπισφαλῶν ὄγκων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 26 τοῦ Ν. Δ. 4029)59 «περὶ ἀργούντων μεταλλείων κλπ.». Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου, Δ. Παινέζη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3930,3037, 4030 καὶ 4362 ἐ.ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διαβιβάζετε ἡμῖν τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1676 καὶ 1700 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου, Δ. Παινέζη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 361 ἐ.ἔ. ὑπομνήματος τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Ἀνελκυστήρων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ὅτι καταστρατηγεῖται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ ἀπὸ 17.11.1931 Β. Διατάγματος «περὶ κατασκευῆς καὶ λειτουργίας τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐν γένει ἠλεκτροκινήτων ἀνελκυστήρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μᾶς ἐπροξένησε κατάπληξιν τὸ ὑπόμνημα τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου, ὡς πρὸς τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, καθ’ ὅσον ὁ διαμαρτυρόμενος Σύλλογος σαφῶς γνωρίζει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον παρακολουθεῖ, διὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, τὴν συμμόρφωσιν τῶν διαχειριστῶν τῶν ἀκινήτων πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις καὶ ὅτι οἱ ἀνελκυστῆρες μόνον τῶν μεγάλων ἐμπορικῶν καταστημάτων, ξενοδοχείων καὶ κοινοχρήστων χώρων, δέον νὰ συνοδεύωνται ὑπὸ ὁδηγοῦ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ χορήγησις ἀδείας ὁδηγοῦ ἀνελκυστῆρος εἶναι τελείως τυπικὴ καὶ χορηγεῖται εἰς οἱονδήποτε μὲ ὑποτυπώδεις γνώσεις, ἡλικίας 16 ἐτῶν καὶ ἄνω, ἐπὶ τῇ ἁπλῇ προσκομίσει βεβαιώσεως διαχειριστοῦ ἀκινήτου τινός, ὅτι ὁ ὑποψήφιος ἐχρημάτισε βοηθὸς ὁδηγοῦ ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ καθ’ ἡμᾶς δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπαγγελματικὸς κλάδος μαστιζόμενος ὑπὸ ἀνεργίας καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ Συνδέσμου, ὅτι ὑφίσταται ἀνεργία τῶν ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων δὲν εὐσταθεῖ. Τέλος γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἡ ἐπιβολὴ τῆς μόνης δυνατῆς κυρώσεως πρὸς ἐξαναγκασμὸν προσλήψεως ὁδηγοῦ ἀνελκυστῆρος, τῆς διακοπῆς δηλονότι τῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, δὲν εἶναι ἐφικτή, διότι, καθ’ ἃ μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Δ.Ε.Η. περιφερείας Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, δὲν εἶναι δυνατὴ διὰ τεχνικοὺς λόγους ἡ διακοπὴ μόνον τοῦ ρεύματος κινήσεως τῶν ἀνελκυστήρων. Διὰ τὸν λόγον ἄλλωστε τοῦτον μελετᾶται ἡ κατάργησις τῆς χορηγήσεως ἀδειῶν ὁδηγοῦ ἀνελκυστῆρος, καθ’ ὅσον οὐδένα σκοπὸν ἀσφαλείας ἢ ἄλλον τινὰ σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ, πλὴν τῆς δημιουργίας κλειστοῦ ἐπαγγέλματος, πρᾶγμα ὅπερ δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τοῦ εἴδους τῆς ἐργασίας ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, σχετικῶς μὲ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ ἐν Βόλῳ ἐργοστασίου Οἰνοπνευματοποιΐας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῶν οἰνοπνευματοποιείων ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸ πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῶν Γεωργικῶν Βιομηχανιῶν ἔχει ὡς κάτωθι: Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας ἐξεπόνησε τὸ πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῶν Γεωργικῶν Βιομηχανιῶν, τὸ ὁποῖον πέραν τῶν προβλεπομένων ἐπενδύσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν Γεωργικῶν Βιομηχανικῶν μονάδων προτείνει τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκωτέρων συνθηκῶν λειτουργίας βιομηχανικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς Γεωργικῆς παραγωγῆς. Οὕτω εἰς τὸ περὶ οἴνου κεφάλαιον προτείνονται διάφοροι ἐναλλακτικαὶ λύσεις διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἐγχωρίων οἴνων. Αἱ λύσεις αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς: 1) Πριμοδότησις τῶν οἴνων δι’ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ δημιουργηθησομένου ἐκ τῶν δασμῶν τοῦ εἰσαχθησομένου οἰνοπνεύματος τοῦ ὁποίου πράγματι ἡ παραγωγὴ ἐκ σταφίδος ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων ἐργοστασίων προτείνει νὰ διακοπῇ ὡς ἀσύμφορος. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ὁ αὐτὸς εἰδικὸς λογαριασμὸς θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἀγορὰν τῆς ἄχρι τοῦδε βιομηχανοποιουμένης σταφίδος, τῶν ἐργατοτεχνικῶν ἀποζημιώσεων κλπ. Ἐπίσης προβλέπεται ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων τῶν ὑφισταμένων οἰνοπνευματοποιείων καὶ τῆς ἐν γένει ὑφισταμένης ἐμπορικῆς ὀργανώσεως τούτων διὰ τὴν διάθεσιν καὶ διανομὴν τοῦ κατὰ τὰ ἀνωτέρω εἰσαχθησομένου οἰνοπνεύματος. Ὑπὲρ τῆς προτάσεως ταύτης συνηγοροῦν ἡ ὑψηλὴ τιμὴ τῆς πρώτης ὕλης, τὰ ὑψηλὰ ἐν Ἑλλάδι ἔξοδα βιομηχανοποιήσεως καὶ ἡ ἐκ τῶν δύο τούτων δεδομένων ὑψηλὴ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ὑφιστάμενα σήμερον ἐργοστάσια οἰνοπνευματοποιΐας λειτουργοῦν μὲ τὸ 30% περίπου μόνον τῆς δυναμικότητός των, ἤτοι ἐπὶ δεκαήμερον καθ’ ἕκαστον μῆνα. 2) Ὡς δευτέρα λύσις προτείνεται ἡ βιομηχανοποίησις οἰνοπνεύματος ἐν Ἑλλάδι μὲ πρώτην ὕλην μέλασσαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁπότε ὁ κατὰ τὰ ἀνωτέρω λογαριασμὸς πριμοδοτήσεως θὰ εἶναι μικρότερος καὶ συνεπῶς αἱ ἐξαχθησόμεναι ποσότητες οἴνων μικρότεραι, καὶ 3) Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν ἤθελεν υἱοθετηθῆ μία ἐκ τῶν ὡς ἄνω δύο λύσεων, προτείνεται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ξηροσταφιδίτου οἴνου πρὸς τὰς χώρας, αἵτινες ἐπιτρέπουν τὴν χρῆσιν τούτου (π.χ. Ἀγγλία, Ὁλλανδία). Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ ἤδη τὰς προτάσεις τοῦ προμνησθέντος προγράμματος καὶ δὲν ἔχει καταλήξει εἰσέτι εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις, δεδομένου, ὅτι μοιραίως τὸ ὅλον θέμα θὰ συσχετισθῇ καὶ μὲ τὴν παραγωγὴν ἐγχωρίου μελάσσης ἐκ τῶν ἱδρυομένων ἐργοστασίων σακχάρεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Καπνίση. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3976) 1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 170 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ παράτασις τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἁπλῆς ἀδείας ἐγένετο κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἀναδόχων ἠλεκτροφωτισμοῦ Πετρουπόλεως διὰ τοὺς ἐν τῇ αἰτήσει των ἀναφερομένους λόγους καὶ ἰδίᾳ διὰ τὴν συνέχισιν καὶ ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως, μέχρις ἐξαγορᾶς της ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., ἡ δὲ παράτασις αὕτη οὐδεμίαν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἀνασταλτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ χρόνου ἐξαγορᾶς της ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., ἥτις εἶναι ἡ καὶ μόνη ἁρμοδία νὰ καθορίσῃ τὸν χρόνον ἐξαγορᾶς μιᾶς ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως ἀνεξαρτήτως τοῦ χρόνου λήψεως ἢ παρατάσεως τῆς ἀδείας λειτουργίας αὐτῆς, βάσει τῶν ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξευρισκομένων οἰκονομικῶν πόρων. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ ἀναφέροντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 170)61 αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρωτήσεώς των, ὅτι θὰ ἔδει τὴν 31.12.60 νὰ ἔχουν ἐξαγορασθῆ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἅπασαι αἱ ἰδιωτικαὶ ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, προφανῶς ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. Δ. 3523)56 ἀναφερομένην περίπτωσιν ἐξαγορᾶς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῆς 31.12.60, ἥτις ὅμως, ἀφορᾷ τὴν ἐξαγορὰν μόνον τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ οὐχὶ καὶ τῶν ἐκ τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῆς τροφοδοτουμένων ἀνεξαρτήτων ἰδιωτικῶν Ἠλεκτρικῶν Ἐπιχειρήσεων τῆς περιοχῆς τοῦ προνομίου της. Δοθέντος, ὅτι ἡ ἄδεια ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως δὲν κληρονομεῖται, κατὰ δὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2979)22 «περὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων» ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας δύναται νὰ χορηγήσῃ ἄδειαν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως εἰς οἱονδήποτε αἰτοῦντα, ὡς καὶ νὰ ἀνακαλέσῃ ταύτην, αὐτονόητον τυγχάνει, ὅτι ἡ Διοίκησις οὐδόλως ὑπεχρεοῦτο πρὸς διενέργειαν ἐλέγχου ἀφορῶντος τοὺς κληρονόμους ἐμπίπτοντος ἄλλωστε εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Συνημμένως ἀποστέλλομεν τὴν αἰτηθεῖσαν πρὸς κατάθεσιν ὑπ’ ἀριθ. ἐρωτ. Ὑπουργείου Βιομηχανίας 42258)22.5. 1958 αἴτησιν τῶν νῦν ἀναδόχων ἠλεκτροφωτισμοῦ Πετρουπόλεως, μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐπιστρέψητε ἡμῖν ταύτην ἐν καιρῷ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐγγράφων ἀποσταλέντων ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15688)27.2.61 ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΑΝΑΔΟΧΟΙ

ΣΤΑΜ. ΚΑΤΣΑΡΟΥ ΚΑΙ

ΛΟΥΚΑ ΒΑΓΕΝΑ

Ἐν Πετρουπόλει τῇ 21 Μαΐου 1958 Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Διεύθυνσις Ἠλεκτρολογικὴ Ἀθήνας Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι τὴν 31ην Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. λήγει ἡ χορηγηθεῖσα ἡμῖν 5ετὴς ἁπλῆ ἄδεια ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς ἐνταῦθα Κοινότητος, ἡ δυνάμει τοῦ ἀπὸ 31.7.1954 Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 194 τεῦχος πρῶτον τῆς 23.8.1954 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33300 τῆς 29.5.56 ἀποφάσεως ὑμῶν δι’ ἧς ἡ ἐν λόγῳ ἄδεια μετεβιβάσθη ἡμῖν λόγῳ θανάτου τῆς ἀρχικῆς ἀναδόχου Χριστίνας Χατζοπούλου. Ἐπειδὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐκτελέσωμεν διάφορα ἔργα, ἤτοι διαφόρους ἐπεκτάσεις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν κατοίκων τῶν ἀκραίων σημείων τοῦ Προαστείου καὶ παραλλήλως ἕτερα ἔργα διὰ τὰ ὁποῖα θὰ δαπανήσωμεν σεβαστὰ χρηματικὰ ποσά, παρακαλοῦμεν ὅπως εὐαρεστούμενοι μᾶς γνωρίσητε ἐὰν θέλετε μᾶς παρατείνηται τὴν ἐν λόγῳ ἄδειαν διὰ μίαν εἰσέτι 5ετίαν, ἵνα προβῶμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀνωτέρω ἔργων.

Μεθ’ ὑπολήψεως

ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2269)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 1425 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σύνδεσις τῆς Νήσου Κερκύρας μετὰ τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου ἐξετάζεται ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δ.Ε.Η. ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Νησιωτικῆς Ἑλλάδος. Μέχρι τῆς συνδέσεως δὲ τῆς Νήσου μετὰ τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ ἔργου καὶ τῶν παρουσιασθησομένων δυσχερειῶν, τόσον κατὰ τὸ στάδιον τῆς μελέτης, ὅσον καὶ τῆς κατασκευῆς, θὰ ἀπαιτήσῃ σοβαρὸν χρονικὸν διάστημα, ἡ Νῆσος θὰ ἐξυπηρετῆται ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος σήμερον ἐν Κερκύρᾳ Σταθμοῦ τοπικῆς παραγωγῆς, ἐνισχυομένου καταλλήλως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3013)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ ἀνακοινωθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1514 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν Κοινοτήτων Σκηλλουντίας, Καλυβακίων, Φρίξη καὶ Πλουτοχωρίου Νομοῦ Ἠλείας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ὁ χρόνος, ὅμως, ἠλεκτροδοτήσεως τῶν εἰρημένων Κοινοτήτων θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τῶν καθ’ ἑκάστην χρῆσιν, ἐξευρισκομένων πιστώσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν προσδοκωμένην ἀποδοτικότητα ἐκ τῶν ἐπεκτάσεων τούτων. Ἐν προκειμένῳ ὁ δείκτης ἀποδοτικότητος Κοινοτήτων εἶναι λίαν ἀσύμφορος καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν προβλέπεται ἠλεκτροδότησις τούτων εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, δοθέντος, ὅτι προηγοῦνται ἕτεραι κοινότητες μὲ εὐνοϊκωτέρους δείκτας ἀποδοτικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1155)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν παρ’ ἡμῖν κατατεθεῖσα καὶ ἀνακοινωθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1212 ἐρώτησις νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν χωρίων τῆς περιοχῆς Πηνείας Νομοῦ Ἠλείας περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Εὐνόητον, ὅμως, τυγχάνει, ὅτι ἡ ἠλεκτροδότησις ὁλοκλήρου τῆς χώρας, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως ἕνεκεν οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν. Πάντως κατὰ τὸ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐφαρμοζόμενον πρόγραμμα κατασκευῆς δικτύων διανομῆς δι’ ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ δείκτης ἀποδοτικότητος ἐν σχέσει πρὸς τὴν δαπάνην κατασκευῆς τῶν ἐπεκτάσεων καὶ προκειμένου περὶ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς ἡ δαπάνη κατασκευῆς εἶναι λίαν ὑψηλὴ καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν προβλέπεται, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ ἐντὸς τῆς τρεχούσης οἰκονομικῆς χρήσεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀρδεύσεων τῆς περιοχῆς ἐνετάλη ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Δ.Ε.Η., ὅπως ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεως τοῦ ὅλου θέματος ἐν καιρῷ δὲ θέλουσιν ἐνημερωθῆ σχετικῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1441)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη παρ’ ἡμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1272 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν Κοινοτήτων Νομοῦ Ἕβρου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀντιμετώπισις τῶν μὴ ἐξυπηρετουμένων Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Συγκεκριμένως μέχρι τέλους τοῦ ἔτους προβλέπεται ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν Κοινοτήτων Νέα Βύσσα, Μικρὸν Δέρειον, Μέγα Δέρειον, Σιδέρη, Κυτρωνιᾶ, Λάβαρα, Καλύβη, Θούριον, Νέον Κώστιον, Ἀσημένιον καὶ Ἀμόριον Νομοῦ Ἕβρου. Εὐνόητον τυγχάνει, ὅτι ἡ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἠλεκτροδότησις ὅλων τῶν Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως ἕνεκεν οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην αὕτη θὰ κλιμακωθῇ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀνάληψιν τῶν ἠλεκτροφωτισμῶν τῶν παραμεθορίων χωρίων τοῦ Τριγώνου Ἕβρου, δι’ ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου διανομῆς ἀνακοινοῦμεν, ὅτι τὸ ὅλον θέμα μελετᾶται ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 13.3.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς χορηγηθείσας δύο ἀδείας μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν ἐπὶ ἐκτάσεως κειμένης ἐπὶ τῆς Βορειοδυτικῆς πλευρᾶς τῆς Πάρνηθος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ὁμοφώνου γνώμης τοῦ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Ἀττικῆς Συμβουλίου Μεταλλείων, εἰς ὃ συμμετέχει καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου αἱ ὑπ’ ἀριθ. 35259)1960 καὶ 35260)1960 ἄδειαι μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν εἰς τὴν «Α. Ε. Βωξῖται Ἐλευσῖνος» ἐπὶ ἐκτάσεως κειμένης εἰς τὴν βορειοδυτικὴν πλευρὰν τῆς Πάρνηθος, ἥτις δὲν εἶναι ὁρατὴ ἐκ τῆς πόλεως Ἀθηνῶν καὶ τῶν περιχώρων, τηρηθείσης δὲ αὐστηρῶς τῆς ὑπὸ τῆς Μεταλλευτικῆς Νομοθεσίας προβλεπομένης διαδικασίας, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀκριβῶς ἐκτάσεως εἶχον χορηγηθῆ καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 7591)1956 καὶ 7594)1956 ἄδειαι μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν, αἵτινες κατέστησαν ἐν τῷ μεταξὺ ἄκυροι, λόγῳ μὴ συμμορφώσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. Ἡ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία Μεταλλείων εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τὸ πρῶτον, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Πάρνηθος πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ Ἐθνικὸς Δρυμὸς (ἔγγραφον Ὑπουργείου Γεωργίας 17173)24.1.61), ᾐτήσατο παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅπως προσδιορίσῃ ἀκριβῶς τὴν περιοχὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Δρυμοῦ καὶ γνωρίσῃ ἡμῖν ἐὰν ὑφίστανται λόγοι Δημοσίου συμφέροντος διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῶν ἐν λόγῳ ἀδειῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐνετείλατο τὸν Δασάρχην Πάρνηθος ὅπως συνεννοούμενος μετὰ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων, προσδιορίσῃ ἐπακριβῶς τὴν περιοχὴν τῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν καὶ λάβῃ πᾶν προληπτικὸν μέτρον, πρὸς ἀποφυγὴν ζημιῶν εἰς τὸ δάσος καὶ τὸ τοπίον, οὐδεμία δὲ μεταλλευτικὴ ἐργασία ἐπιτραπῇ ἄνευ προηγουμένης ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων, ἀφοῦ διενεργήσῃ αὐτοψίαν μετὰ τοῦ ὡς ἄνω Δασάρχου, θέλει ἐπαναφέρει τὸ θέμα εἰς τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, ὅπερ θέλει γνωματεύσει περὶ τῆς ἀνακλήσεως ἢ μὴ (ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τῆς ἀνακλήσεως) τῶν ἐν λόγῳ ἀδειῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ λαβὼν ἄδειαν μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν, ὀφείλει ὅπως συμμορφοῦται ἑκάστοτε πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρῆσιν τῆς ἐπιφανείας τοῦ ἐδάφους. Ἑπομένως καὶ ἡ λαβοῦσα τὰς ὡς ἄνω ἀδείας Ἑταιρεία δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε ἀποψίλωσιν περιοχῆς ἄνευ ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις, διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας. Κύριοι βουλευταί, ἐλπίζω, ὅτι κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν θὰ ἐξαντληθῇ πλέον ἡ γνωστὴ ἐπερώτησις περὶ ἐπαρχίας. Βλέπω πολλοὺς ἐγγεγραμμένους. Εἴχομεν ὅμως συμφωνήσει νὰ λάβουν τὸν λόγον 3–4 καὶ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Πρῶτος εἶναι ἐγγεγραμμένος ὁ κ. Νόβας. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω ποῖοι εἶναι οἱ ἐγγεγραμμένοι;

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θέλομεν νὰ εἴπητε ποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Βεβαίως σήμερα θὰ πρέπει νὰ τελειώσωμεν. Ἡ παράταξίς μας θεωρεῖ ἐξηντλημένον τὸ θέμα καὶ δὲν πρόκειται νὰ μετάσχῃ δι’ ἰδικοῦ της ὁμιλητοῦ.

§11Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἠθέλαμεν καὶ ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς νὰ γίνῃ ἡ σύστασις νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε. Ἂς περιορισθοῦν συνεπῶς οἱ ὁμιληταὶ τῶν κομμάτων καὶ ἂς καθιερωθῇ ὁ χρονικὸς περιορισμὸς τοῦ τετάρτου διὰ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς Κ.Ε.Α. κάμνετε πρότασιν διὰ νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὸ τέταρτον;

§13Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ καθιερωθῇ τὸ τέταρτον;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἰσχύσῃ τὸ τέταρτον καὶ διὰ τοὺς ἐπερωτῶντας;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστόπουλε, ὁ κ. Μέρος, ἐπειδὴ εἶναι ἐπερωτῶν, θέλει νὰ ὁμιλήσῃ περισσότερον. Τί θέλετε νὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον;

§19Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς ἐπαρχίας εἶναι σημαντικὸν καὶ δικαίως ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν. Ἠκούσθησαν λόγοι στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ παραμένουν λόγοι, ἀλλὰ νὰ τοὺς διαδεχθοῦν τὰ ἔργα. Δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἡ ἐπαρχία καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ κατηγορήσῃ ἀποκλειστικῶς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, διότι δὲν εὐθύνεται μόνον αὐτή, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔδειξαν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ δείξουν. Ἡ καθυστέρησις τῶν ἐπαρχιῶν ἔχει εἰδικὴν μορφήν. Ἔχει τὴν μορφὴν τῆς καθυστερήσεως τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων καὶ τὴν μορφὴν τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν χωρίων. Ὁ μαρασμὸς τῶν πόλεων προῆλθεν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν ὅλης τῆς βιομηχανίας καὶ ἐν γένει τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος εἰς τὸ Κέντρον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν παρακμὴν τῶν ἐπαρχιακῶν κέντρων. Ὑστερεῖ βεβαίως καὶ ἡ πρόοδος εἰς τὰς πόλεις, διότι τὰ εἰσοδήματα ἔχουν περιορισθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε δὲν δύνανται πράγματι αἱ πόλεις νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισμόν των. Λοιπόν, ὑπάρχει ἕνας οἰκονομικὸς μαρασμὸς εἰς τὰς πόλεις. Καὶ ἐὰν θέλετε τὸ παράδειγμα, θὰ τὸ λάβω ἐκ τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἰδιαιτέρα μου περιφέρεια καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ γνωρίζω τὰς ἐκεῖ ἐπικρατούσας συνθήκας. Τὸ Πήλιον, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε εὑρίσκετο εἰς μίαν οἰκονομικὴν ἀκμήν, σήμερον περιῆλθεν εἰς τὴν ἀνάγκην, ὥστε νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Κράτος τὴν ἀποστολὴν βοηθημάτων εἰς σῖτον καὶ πράγματι ἐστάλη σῖτος, ὁ ὁποῖος παρεχωρήθη εἰς ἕνα μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὸν πληθυσμόν. Βεβαίως διὰ τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν κατάπτωσιν τοῦ Πηλίου συνετέλεσαν καὶ εἰδικοὶ λόγοι, ἀλλὰ γεγονὸς εἶναι, ὅτι καὶ ἄνευ τῶν εἰδικῶν αὐτῶν λόγων, ἡ κατάστασις εἰς τὸ Πήλιον δὲν θὰ ἦτο πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὴν κρατοῦσαν σήμερον. Εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο ὡς ἕνα ἐξέχον βιομηχανικὸν κέντρον τῆς Ἑλλάδος ἔχομεν τὸ κλείσιμον τῶν βιομηχανιῶν. Κλείνουν τὰ ἐργοστάσια τὸ ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου. Ἀσφαλῶς δέ, θὰ εἶχε κλείσει καὶ ἡ καπνοβιομηχανία Ματσάγγου, ἡ ἀπασχολοῦσα σήμερον περὶ τοὺς 1.000 ἐργάτας, ἐὰν δὲν παρενέβαινεν ἡ Σ.Ε.Κ.Ε., ἡ ὁποία προσέφερε μίαν μεγάλην ἐκδούλευσιν εἰς τοὺς ἐργάτας τοῦ Βόλου καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν, γενικῶς, τῆς πόλεως αὐτῆς. Χθὲς ἀκόμη εἴχομεν μίαν ὀδυνηρὰν περιπέτειαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου. Οἱ ἐργάται τῆς κλωστοϋφαντουργίας Παπαγεωργίου, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν κατεβλήθησαν εἰς αὐτοὺς τὰ ἡμερομίσθια τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἐκήρυξαν ἀπεργίαν πείνης καὶ παρέμειναν ἔγκλειστοι εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἐπὶ 24 ὥρας καὶ εἶχον ἀπόφασιν νὰ συνεχίσουν τὴν ἀπεργίαν. Εἶναι μία ἀπεργία, ἡ ὁποία συνεκίνησεν ὅλον τὸν πληθυσμὸν τοῦ Βόλου. Πρὸ τῆς δραματικῆς αὐτῆς ἐκδηλώσεως ἐκινήθη τὸ ἐνδιαφέρον τῆς ἀποκαλουμένης Ἐπιτροπῆς τῆς πόλεως, τὸ ζωηρὸν ἐπίσης ἐνδιαφέρον τῶν Ἀρχῶν καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων ἐξευρέθη τὸ ποσὸν τῶν 50.000 δρχ. καὶ ἐδόθη εἰς τοὺς ἀπεργοὺς ἕνα βοήθημα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐλύθη ἡ ἀπεργία, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ Κράτος θὰ δείξῃ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν βιομηχανίαν Παπαγεωργίου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ συνεχίσῃ, ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαυξήσῃ ἀκόμη τὰς ἐργασίας της, διὰ νὰ μὴ προστεθοῦν εἰς τοὺς 8.000 ἀνέργους τοῦ Βόλου καὶ πολλαὶ ἄλλαι ἀκόμη ἑκατοντάδες. Γενικῶς, ὁ Βόλος, ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς εὑρίσκεται εἰς μίαν πρωτοφανῆ κάμψην. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν 8.000 ἀνέργων τοῦ Βόλου καὶ μὲ τὴν ζωογόνησιν τῶν ὑπαρχουσῶν βιομηχανιῶν καὶ μὲ τὴν ἐγκαθίδρυσιν μιᾶς Κρατικῆς μεγάλης βιομηχανίας εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, ἀφοῦ ὑπάρχουν ὅλαι αἱ προϋποθέσεις διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ προαχθῇ ἡ τοιαύτη βιομηχανία. Τὸ Πήλιον, λοιπόν, σήμερον τροφοδοτεῖται μὲ βοηθήματα. Ἡ πόλις τοῦ Βόλου εὑρίσκεται εἰς ἀγωνίαν. Καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ, εἰς τὴν περιοχὴν Βελεστίνου καὶ πέραν, ἡ ὁποία κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχεν ὁπωσδήποτε μίαν καλὴν ἐσοδείαν καὶ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι δὲν θὰ ὑφίστατο ζήτημα ψωμιοῦ. Καὶ ὅμως καὶ ἐκεῖ ὑπῆρξε ζήτημα ψωμιοῦ καὶ λαδιοῦ. Εἰς αὐτὸ τὸ πεδινὸν διαμέρισμα, εἰς τὰ χωριὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον πληγῆ ἀπὸ καμμίαν θεομηνίαν, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βόλου, νὰ συνάψῃ εἰδικὸν δάνειον διὰ νὰ δώσῃ εἰς πολλοὺς χωρικοὺς τοῦ κάμπου, νὰ δώσῃ ἄλευρον, νὰ δώσῃ λάδι μὲ τὴν ἀναμενομένην ἐκεῖ ἐσοδείαν. Αὐτὸ τὸ διαμέρισμα, λοιπόν, τόσον πλούσιον ἄλλοτε, μᾶς μαρτυρεῖ, ὅτι ἡ ἐπαρχία εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ ὀφείλῃ, ὄχι μόνον νὰ συζητήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀκούσῃ μετὰ τῆς μεγαλυτέρας προσοχῆς ὅσα λέγονται ἀντικειμενικῶς καὶ εὐθαρσῶς διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Διότι ἐὰν ἀφίσωμεν τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὸν μαρασμὸν αὐτὸν καὶ τὸν οἰκονομικὸν αὐτὸν κατήφορον, ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ καὶ τὴν ψυχικὴν ἀκόμη ἀποσύνθεσιν, τότε ἡ Ἑλλὰς θὰ ὑποστῇ μίαν μεγάλην ἀπώλειαν ἐν τῷ συνόλῳ της. Δὲν ἀρκεῖ νὰ περιοδεύωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι χρέος ὅλων μας, εἶναι νὰ ἐνδιαφερθῶμεν πραγματικῶς διὰ νὰ ἐξοπλίσωμεν τὸ χωριό, νὰ ἐξοπλίσωμεν τὴν ἐπαρχίαν, τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις καὶ νὰ μὴ ὠθοῦμεν ὅλους τοὺς κατοίκους νὰ συρρεύσουν βαθμηδὸν εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Λίαν ἐπικαίρως ἦλθεν ἡ ἀπογραφὴ καὶ ἐξ αὐτῆς θὰ πληροφορηθῶμεν πολλὰ θλιβερὰ καὶ πολλὰ ὀδυνηρὰ πράγματα. Θὰ ἴδωμεν τὴν ἀπογύμνωσιν τῶν χωρίων ἀπὸ τὸν πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος συρρέει εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ καταφθάνει εἰς τὴν πρωτεύουσαν ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν βέβαια νὰ ἐξεύρῃ ἐργασίαν. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα εἶναι τεράστιον καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ διαχειριζομένη τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ ὁλόκληρον 8ετίαν δὲν ἀντιμετώπισε τὸ πρόβλημα. Ἐὰν ἤθελε κανεὶς νὰ προχωρήσῃ εἰς παρομοίας ἐρεύνας εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας, ἐὰν ἤθελε νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὴν ζωὴν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, τότε θὰ ᾐσθάνετο ὀδύνην. Ἴσως–ἴσως καὶ κάτι βαρύτερον, ἐντροπήν. Διότι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, ὁ ἑλληνικὸς πολιτικὸς κόσμος, δὲν κατώρθωσεν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους νὰ δώσουν τὰ στοιχειώδη μέσα τῆς ζωῆς. Ὑπάρχουν ἀκόμη πληθυσμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἡ ἐξοικονόμησις τοῦ ἄρτου ἀποτελεῖ μίαν φοβερὰν ἀγωνίαν. Τὸ λάδι ἀποτελεῖ πολυτέλειαν διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, τὸ δὲ κρέας μόνον τὰ Χριστούγεννα ἢ κατὰ τὸ Πάσχα εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δοκιμάσουν. Δὲν ἠμποροῦμεν λοιπόν, νὰ ὑπερηφανευώμεθα διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ἐνδιαφέρον, τότε ἀσφαλῶς εἴμεθα ὄχι ἄξιοι τῶν πολιτευομένων, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ἡ βελτίωσις τῆς θέσεως τῶν πτωχῶν στρωμάτων. Ἀλλὰ διότι ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου διὰ τὰς ὁμιλίας, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀφοῦ συντομώτατα ἀναφερθῶ εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον στεγάζεται ὁ χωρικός, εἰς τὰ μέσα τῆς ἐπικοινωνίας μεταξὺ τῶν χωρίων, οἱ δρόμοι τῶν χωρίων εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτοι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ βυθίζωνται οἱ χωρικοὶ μέχρι τοῦ γόνατος ἐν καιρῷ χειμῶνος εἰς τὴν λάσπην, κατὰ δὲ τὸ θέρος νὰ πνίγωνται εἰς τὴν σκόνιν. Καὶ ἀφοῦ ἀναφερθῶ ἀκόμη εἰς τὴν ἔλλειψιν ἀνθρωπίνης κατοικίας, θὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἠλεκτροφωτισμοῦ. Διότι ἔγινεν ἐπέκτασις τῆς ΔΕΗ, εἰς ὡρισμένα χωρία, ἀλλὰ τὰ χωρία αὐτὰ ἀνέρχονται εἰς 1000, ἐνῷ τὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος εἶναι 10.000 καὶ θὰ ἀπαιτηθῇ μία 10ετία διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου τὴν χαρὰν τοῦ φωτισμοῦ καὶ τὸ μέσον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ καὶ διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς. Ἀνάγκη νὰ αἰσθανθοῦν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον καὶ οἱ κάτοικοι ὅλων τῶν χωρίων τὴν χαράν, ποὺ λέγεται ἠλεκτρικὸν φῶς καὶ ν’ ἀποκτήσουν, διὰ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, καὶ εὐθηνὸν μέσον πρὸς ἄντλησιν νεροῦ, ἀπαραιτήτου διὰ νὰ γίνουν τὰ κτήματα, ἡ γῆ, παραγωγικώτερα. Τὸ χωριό, ὑγεία, μόρφωσις. Εἶναι ἀνάγκη ἐθνική. Καὶ κατὰ τρόπον ὑπέροχον —καὶ ὀρθῶς— διεκηρύχθη πρό τινος ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, ὡς νέον ἰδανικὸν τοῦ Ἔθνους, ὡς νέα Μεγάλη Ἰδέα, ἀπὸ τὸν ἐπίλεκτον ἡγέτην τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου κ. Γ. Παπανδρέου, ἡ ἐξύψωσις τοῦ χωριοῦ, ὁ πολιτισμός του καὶ ἡ εὐημερία του. Ἑλλὰς πρωτίστως εἶναι ἡ ὕπαιθρος, ὁ κόσμος τῆς παραγωγῆς, τῆς κυρίας παραγωγῆς, ὁ κόσμος τῶν βουνῶν καὶ τῶν κάμπων, ὁ τόσον παραγκωνισμένος. Χρέος ὅλων μας νὰ τύχῃ, ἔστω καὶ ἀργά, νὰ τύχῃ στοργῆς καὶ εἰλικρινοῦς ἐνδιαφέροντος. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐγχωρίου σίτου, ποὺ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τὸ φλέγον ζήτημα διὰ τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὰ ἄλλα σιτοπαραγωγικὰ διαμερίσματα. Καθολικὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας καὶ ἱκανοποιητικὴ ἡ βασικὴ τιμή. Ζητεῖται ὡς τοιαύτη αἱ 4 δραχμαὶ κατὰ κιλόν. Ἐγὼ λέγω 3 δραχμαὶ τὸ ἐλάχιστον. Ἄλλως θὰ ἔχωμεν μὲ ὑπερτίμησιν πολλὴν τοῦ σίτου μεγάλην αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἐκτὸς ἐὰν ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς ἀναλάβῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν. Τρεῖς, λοιπόν, κατ’ ἐλάχιστον ὅριον, δραχμαὶ διὰ νὰ ἀναπνεύσῃ κάπως καὶ ὁ σιτοπαραγωγὸς καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταπεξέλθῃ μέχρις ἑνὸς σημείου, εἰς τὰς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν ὑποχρεώσεις του καὶ τὰ ἄλλα πρὸς ἰδιώτας χρέη του. Καὶ σιτοπαραγωγοὶ εἶναι 500 σχεδὸν χιλιάδες ὄχι ἄτομα, ἀλλὰ οἰκογένειαι. Ἀνάγκη νὰ τύχουν δικαιώσεως. Διότι ἄλλως, ὑποχρεωμένοι, ὅπως εἶναι, θὰ ἀξιώσουν χρεοστάσια καὶ διὰ νὰ διατραφοῦν, πέραν τοῦ φθινοπώρου, θὰ ζητήσουν δωρεὰν ἢ ἐπὶ πιστώσει, ψωμὶ καὶ λάδι. Ταχέως ν’ ἀναγγελθοῦν τὰ μέτρα καὶ αἱ τιμαὶ διὰ τὴν ἀναμενομένην ἐσοδείαν τοῦ σίτου, διὰ νὰ ἡσυχάσουν οἱ ἀδημονοῦντες σιτοκαλλιεργηταί. Δικαιοσύνην οἱ Ἕλληνες αὐτοὶ ζητοῦν καὶ τὸ Κράτος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τοὺς τὴν ἀρνηθῇ. Γενικῶς, οἱ καλλιεργηταὶ τῆς γῆς, τὸ στήριγμα τοῦ Ἔθνους, πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν. Σήμερον ὑπάρχουν ἐκδηλώσεις ἰδίως κρατικαί, ποὺ μαρτυροῦν παραγκωνισμὸν καὶ συνεχιζομένην ἀδικίαν εἰς βάρος των. Θέλετε πρόσφατον ἀπόδειξιν; Ἰδοὺ τὸ μέτρον περὶ ἀδείας εἰσαγωγῆς ἀπὸ τὸ Ἀλέγριον, τὸ Μαρόκον, ἀπὸ ξένας χώρας γενικά, ἐλαιῶν, πρὸς ἐπεξεργασίαν ἐδῶ καὶ ἐξαγωγὴν των ἀκολούθως εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ὡς βρωσίμων Ἑλληνικῶν ἐλαιῶν. Εἶναι ἀσυγχώρητον τὸ μέτρον καὶ ἐὰν ἐφαρμοσθῇ θὰ δυσφημήσῃ τὴν ἀπαράμιλλον ἑλληνικὴν ἐλαίαν καὶ θὰ καταφέρῃ νέον πλῆγμα εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐλαιοπαραγωγούς, διότι θὰ πέσουν αἱ τιμαὶ διὰ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα ἐγχωρίων ἐλαιῶν καὶ θὰ ἐξευτελισθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ διὰ τὴν ἀναμενομένην, ἀπὸ τοῦ φθινοπώρου, νέαν ἐσοδείαν τῶν ἐλαιῶν μας. Μὰ ἐπιτρέπεται νὰ διανοῆται κανεὶς μέτρα, ποὺ θανασίμως πλήττουν τὴν παραγωγήν μας; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐξηντλήθη τὸ τέταρτον. Καὶ ἤδη ὁμιλεῖτε πλέον τῆς ἡμισείας ὥρας. Σᾶς παρακαλῶ πολύ, νὰ τελειώνετε.

§21Α. ΜΕΡΟΣ. Θὰ τερματίσω, κύριε Πρόεδρε, ἀλλ’ ἔπρεπε ν’ ἀναφερθῇ τὸ ἀσυγχώρητον μέτρον περὶ εἰσαγωγῆς ξένων ἐλαιῶν, ἐνῷ ὑπάρχουν ἑλληνικαὶ ἐλαῖαι (ἀποθέματα ἀπὸ 6 ἑκατομμύρια κιλά). Καὶ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ δηλωθῇ ἡ ἀναταραχή, ἡ ἐπικρατοῦσα εἰς τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον, ἐξ αἰτίας τῶν φόβων του νὰ ἀδικηθῇ πάλιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου περὶ συγκεντρώσεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου καὶ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς του, ἡ ὁποία κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑπῆρξεν ἀπαραδέκτως χαμηλὴ καὶ ἄδικος καὶ ἔφερεν εἰς ἀδιέξοδον τοὺς σιτοκαλλιεργητάς. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, νὰ γνωρίζουν ὅλοι, ὅτι τίποτε σοβαρώτερον ἀπὸ τὴν τύχην τῶν χωρικῶν μας καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην νὰ προσέξουν αἱ Κυβερνήσεις τὴν ἐπαρχίαν, τὸ χωριό, τὴν ὕπαιθρον. Ἡ τόνωσις τῶν χωρικῶν θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν καὶ τὴν τόνωσιν τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἡ ἐπαρχία δίδει ζωὴν καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Ἂς τονώσωμεν τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ἔχῃ ζωὴν καὶ πρόοδον καὶ ἡ Ἀθήνα. Μὲ καχεκτικὴν οἰκονομικῶς ὕπαιθρον, καὶ αἱ Ἀθῆναι θὰ πληγοῦν καὶ θὰ καταρρεύσουν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τελειώνω. Ἡ ὑπόμνησις τοῦ τετάρτου ποὺ ἀσφαλῶς ἀποτελεῖ ὑπερβολὴν ἀκριβείας...

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μέρο, δὲν σᾶς ἐζήτησα τίποτε. Μάλιστα, θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ μίαν ὥραν, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος.

§23Α. ΜΕΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ συμμορφῶμαι, ἀλλὰ τονίζω ἐκ νέου, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ Ἀθήνα, ὑπάρχει διότι ὑπάρχει ἐπαρχία. Ἐὰν καταρρεύσῃ ἡ ἐπαρχία, θὰ καταρρεύσῃ καὶ ἡ Ἀθήνα. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§25Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἐκ τῶν ἐπερωτώντων εἰς τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, συνεπῶς, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ τέταρτον τῆς ὁμιλίας, τὸ ὁποῖον καθιέρωσε δι’ ἀποφάσεώς της πρὸ ὀλίγου ἡ Βουλή. Θὰ προσπαθήσω, ἐν τούτοις, νὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος, διὰ νὰ συμμορφωθῶ πρὸς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ Σώματος. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας, τὸ ὁποῖον ἦλθε πρὸς συζήτησιν διὰ τῶν γνωστῶν ἐπερωτήσεών μας, εἶναι ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν θέσιν τῆς μεγίστης καὶ ψυχικῶς καὶ ἐθνικῶς ὑγιεστέρας μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι, παρὰ τὰς ἐμπεριστατωμένας ἀγορεύσεις ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξαντληθέν. Τοὐναντίον, μάλιστα, ἔχω τὴν γνώμην, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἄποψιν ἄλλων συναδέλφων καὶ τοῦ Προεδρείου, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, ὡς δι’ ὀλίγων τὸ περιέγραψαν, ἔπρεπε νὰ παραταθῇ ἐπὶ μακρὸν χρόνον τόσον, ὅσος θὰ ἀπῃτεῖτο προκειμένου νὰ ληφθοῦν ὡρισμέναι καὶ συγκεκριμέναι ἀποφάσεις ὑπέρ, ἐπαναλαμβάνω, τῆς μεγίστης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ συζητούμενον. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ἄλλον ὁμιλητήν, νομίζω τὸν πρῶτον εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ τῶν ἐπαρχιῶν, τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος, εἶναι κατώτερον καὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν λαῶν τῶν πλέον ὑποαναπτύκτων χωρῶν τοῦ κόσμου. Ἀνέφερε μάλιστα ὁ κ. Μαῦρος χαρακτηριστικῶς, ὅτι εἶναι κατώτερον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ τῶν λαῶν τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας. Ἡ γνώμη αὐτὴ τοῦ συναδέλφου δὲν στηρίζεται μόνον εἰς τὰς ἰδικάς του διαπιστώσεις, ἀλλά, ὡς ἀνεφέρθη, στηρίζεται καὶ εἰς διαπιστώσεις ξένων, ὅπως ὁ ἀνταποκριτὴς τῶν «TIMES» τῆς Νέας Ὑόρκης, ὁ ὁποῖος περιέγραψε μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα τὴν ὄντως δραματικὴν θέσιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ξένων διαπιστώσεων δι’ ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον ζῶμεν ὅλοι ἡμεῖς οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας. Πράγματι, ἡ ὕπαιθρος διέρχεται ἡμέρας τραγικὰς ἀπὸ ἀπόψεως διαβιώσεως. Κλασσικὸν παράδειγμα, κύριοι βουλευταί, τῆς πλήρους ἐγκαταλείψεως ἐκ μέρους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τῆς ὑπαίθρου ἀποτελεῖ ἡ ἰδιαιτέρα μου περιοχὴ Αἰτωλοακαρνανία, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον ἡ ἐπαρχία Βάλτου. Ἡ Ἐπαρχία Βάλτου, λέγω τοῦτο δι’ ὅσους ἐξ ὑμῶν δὲν ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των ποῦ κἂν εὑρίσκεται, εἶναι ἡ ἐπαρχία αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀκούουν καὶ εἰς τὸ γνωστὸν δημοτικὸν τραγούδι, τό: «Κάτου στοῦ Βάλτου τὰ χωριὰ ἐκεῖ εἶν’ οἱ κλέφτες οἱ πολλοί...». Εἶναι μία περιοχή, ἡ ὁποία πράγματι ἔχει προσφέρει ἰδιαιτέρως σημαντικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος ἀπὸ τῶν πρὸ τῆς ἐπαναστάσεως ἀκόμη χρόνων καὶ μέχρι τελευταίως. Προσέφερε σημαντικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ 21 καὶ ἀπετέλεσεν, ὅπως γνωρίζετε, τὴν κεντρικὴν ἑστίαν τῆς ἐνόπλου ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους τελευταίως κατὰ τὴν ἐχθρικὴν κατοχὴν τοῦ 1941 –1944. Ὑπέστη, ὡς ἐκ τούτου, τελευταίως καὶ σημαντικὰς θυσίας εἰς ἔμψυχον ὑλικὸν καὶ καταστροφάς. Παρὰ ταῦτα, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν τὸ Κράτος δὲν ἔδωσε τὸ παρὼν οὔτε μὲ ἓν ἔργον καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν ἀπὸ τῆς νεωτέρας ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας μέχρι σήμερον. Ὁδικὸν δίκτυον ἡ περιοχὴ αὐτὴ δὲν εἶχε ποτέ, ἀπὸ πλάσεως κόσμου. Ἐσωτερικὸν ὁδικὸν δίκτυον δὲν ἔχει. Μόνον κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1950–1952 ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου διηνοίχθη ἓν ὁδικὸν δίκτυον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς ἐπαρχίας, ἐκτάσεως 100–120 περίπου χιλιομέτρων. Ἀνῳκοδομήθησαν τότε ὡρισμένα χωρία, τὰ ὁποῖα εἶχον καταστραφῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς χώρας καὶ ἠσκήθη καὶ κάποια κοινωνικὴ πρόνοια ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἔκτοτε, καὶ δὴ ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, τὸ Κράτος δὲν ἔστρεψεν, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, οὔτε μίαν στιγμὴν τὸ βλέμμα του πρὸς τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ὁδικὸν δίκτυον, τὸ διανοιχθὲν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἐλλείψει συντηρήσεως κατέρρευσεν. Οἱ κάτοικοι, προκειμένου νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὰς πόλεις Ἀμφιλοχίαν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ πρωτεύουσα, καὶ τὸ Ἀγρίνιον, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὁδοιπορήσουν ἐπὶ 12 ἢ 14 ὥρας. Ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις δὲν ὑπάρχει. Ἔχουν ἱδρυθῆ ἐκεῖ μερικὰ ἀγροτικὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα. Μένει ὅμως ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, καὶ δικαίως, ὅτι ἱδρύθησαν μόνον διὰ νὰ ἐξοικονομήσουν τὰς θέσεις ὑπὲρ ὡρισμένων ἰατρῶν φίλων των οἱ κυβερνῶντες, παρὰ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ πληθυσμοῦ.

§26Β. ΚΡΙΚΟΣ. Δὲν πηγαίνουν ἰατροί.

§27Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Βιάζεσθε, κύριε συνάδελφε, διότι ἂν ἐπεριμένατε θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ἡ διακοπή σας ἦτο ἀτυχής. Διωρίσθησαν μερικοὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι φέρονται ὡς ἔχοντες ἕδραν εἰς τὸν ὀρεινὸν Βάλτον, πληρώνονται παχυλῶς μὲ 5–6.000 δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἔχοντες ὅμως τὰ μέσα τῶν προστατῶν των, τῶν σημερινῶν κυβερνώντων, δὲν ἐμφανίζονται ἐκεῖ, ἀλλὰ διαμένουν εἰς τὰς πόλεις ἢ τὰ προάστια τῆς πόλεως Ἀμφιλοχίας ἢ Ἀγρινίου. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν καθημερινῶς διαμαρτυρίας τῶν κατοίκων, ὅτι ἀποθνήσκουν ἄνθρωποι, ἐλλείψει στοιχειώδους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Μέσα συγκοινωνιακὰ διὰ τὴν μεταφορὰν ἀσθενῶν πρὸς τὰς πόλεις δὲν ὑπάρχουν. Ἰατρὸς δὲν ὑπάρχει καὶ οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο πρὸ 100 ἐτῶν, ἵνα μὴ εἴπω καὶ περισσότερον. Ἡ δημοτικὴ ἐκπαίδευσις. Ἐπὶ 36 δημοτικῶν σχολείων τῆς περιοχῆς, ὑπάρχουν κενὰ 18. Ἱδρύθησαν τελευταίως, κατόπιν ἐπιμόνων προσπαθειῶν μας καὶ ἄλλης ἐπερωτήσεώς μου, δύο–τρία σχολεῖα, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ μένουν ὡς ἁπλῶς ἱδρυθέντα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανδρωθοῦν ἀπὸ ἀπόψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν παλαιὰ σχολεῖα 18, ἐκ τῶν 36, κενά. Κέντρα διδακτικὰ δὲν ὑπάρχουν. Ἂν ἐξαιρέσωμεν μερικὰ κτίρια, τὰ ὁποῖα εἶχον γίνει ἄλλοτε ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὑπουργοῦντος τοῦ ἀξιοτίμου φίλου μου καὶ σεβαστοῦ φίλου κ. Παπανδρέου, νεώτερα σχολικὰ κτίρια εἰς τὴν ἐπαρχίαν δὲν ἔχουν γίνει. Μερικαὶ ἐπισκευαὶ ἔχουν γίνει. Οἱ μαθηταὶ εἰς τὰ ἄλλα χωρία διδάσκονται ἐντὸς ἰδιωτικῶν οἰκιῶν ἢ καὶ καλυβῶν, εἰς μερικοὺς συνοικισμούς. Τὸ γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας ἐστερήθη γυμνασιάρχου. Ἔχει τοποθετηθῆ ἐκεῖ κἄποιος γυμνασιάρχης, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1960–1961 δὲν ἐνεφανίσθη εἰς τὴν ἕδραν του. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀσθενὴς ἢ ὄχι, ἀλλὰ διαδίδεται, ὅτι εἶναι στενὸς φίλος τῶν κυβερνώντων καὶ εὑρίσκει καλλίτερον νὰ ἀμείβεται, χωρὶς νὰ ἐργάζεται. Φιλόλογος δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ μοναδικὸν γυμνάσιον, τῆς Ἀμφιλοχίας. Καθηγητὴς ξένων γλωσσῶν οὔτε ὑπῆρξεν, οὔτε ὑπάρχει. Δὲν χρειάζεται, φαίνεται, νὰ γνωρίζουν ξένες γλῶσσες οἱ συμπολῖται μου Βαλτινοί, κατὰ τὴν γνώμην τῶν κυβερνώντων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κ. βουλευταί, νὰ σᾶς διαβάσω μίαν τελευταίαν ἐπιστολήν, ποὺ ἔχω, ἀπὸ τὰς πολλάς, ἀπογοητευμένων κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Προέρχεται ἀπὸ ἕνα σημαντικὸν πολίτην Ἕλληνα, ἐθνικὸν ἀγωνιστήν, ὁπλαρχηγόν μου εἰς τὸν ἀγῶνα. Γράφει: «Σᾶς ἐμάθαμε ...... (ἀναγινώσκει)......». Εἶχε καὶ ἄλλοτε παρατηρηθῆ ἔλλειψις ψωμιοῦ, ἀλλὰ ἐφέτος, λόγῳ τῆς μεγάλης ἀνωμαλίας, ὑπάρχει μεγάλη ἔλλειψις ψωμιοῦ, καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ εὐημερίας. «Μήπως θὰ μπορέσῃ ἡ συγκοινωνία ...... (ἀναγινώσκει)......».

§28Β. ΚΡΙΚΟΣ. Καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἤλθαμε, κ. συνάδελφε.

§29Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἴσως ἡ ἰδική σας ἐπαρχία εὑρίσκεται εἰς καλυτέραν κατάστασιν. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ὁ συνάδελφος τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶπεν, ὅτι ἡ ἐπαρχία του εὐημερεῖ. Ὁμιλεῖ ἡ ἐπιστολή, περαιτέρω, περὶ τῆς ἀνάγκης ἱδρύσεως πρατηρίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν προώθησιν τῶν ζωοτροφῶν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, διὰ νὰ κάμουν χρῆσιν καὶ οἱ κάτοικοι, διὰ νὰ μπορέσουν νὰ ζήσουν. Καὶ συνεχίζει: «...... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ καταλήγει ὁ ἀγαπητός, ὄχι φίλος, ἀλλὰ συμπολεμιστής, ὅτι —δὲν ξεύρω τί ζητεῖ— νὰ βιαιοπραγήσωμεν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, πάντως κἄτι τέτοιο θέλει νὰ εἴπῃ ὁ ἄνθρωπος ἐν τῇ ἀπελπισίᾳ του. «Πρέπει νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ὅλης, ἔστω κι’ ἐὰν εἶναι φωνὴ ἐν τῇ ἐρήμῳ». Καὶ λέγει πρὸς ἐμέ: «Δὲν φαντάζομαι νὰ καμφθῇς καὶ ἐσὺ μὴ σοῦ καταργήσουν τὴν ἀσυλίαν. Μὴ λησμονῇς, ὅτι εἶναι ὁ Χούτας ποὺ ἔβαλε τὰ στήθη του εἰς τοὺς Γερμανούς, τοὺς Ἰταλούς, τοὺς κομμουνιστάς, καὶ δὲν πρέπει νὰ δειλιάσῃς». Ἀλλὰ τί νὰ κάμω εἰς τὸν ἀγαπητόν μου φίλον καὶ συμπολίτην. Πέραν τοῦ νὰ βοῶ ἐν τῇ ἐρήμῳ δὲν δύναμαι νὰ πράξω τι. Ἄλλος, πρό τινος καὶ αὐτός, ἐπίσης ἀξιόλογος Ἕλλην, γράφει: «Ἐὰν ἐρωτήσῃς ἐδῶ ἐπάνω πῶς ζῇ ὁ Λαός, ζῇ σὰν αἰχμάλωτος εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν». Παραστατικώτερος αὐτός. «Μὲ σημείωμα τοῦ κ. Στράτου —πρόκειται περὶ τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, καταγομένου ἐκ τῆς ἐπαρχίας Βάλτου— μόνον ἠμποροῦν νὰ πᾶνε νὰ σκάψουν ὅπου ὑπάρχουν ἔργα». Καὶ συνεχίζει καὶ αὐτὸς κλαίοντας τὴν μοῖραν τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ τὴν ἰδικήν του. Δημοδιδάσκαλοι τῶν χωρίων Βάλτου ἀπελπισθέντες καὶ αὐτοί, καὶ μὴ τολμῶντες νὰ ὁμιλήσουν περὶ δυστυχίας τῆς ἐπαρχίας, διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι μᾶλλον νὰ ὁμιλοῦν, ὅτι εὐημερεῖ ἡ ἐπαρχία κατὰ τὸ κυβερνητικὸν πρόσταγμα, ἀναφέρονται εἰς μίαν χριστιανικὴν ὀργάνωσιν οἱ δημοδιδάσκαλοι ἐξ ὧν ὁ ἕνας γράφει —αὐτὸ εἶναι μεγάλο χωριὸ τῆς περιοχῆς, κεντρικόν, πρώην πρωτεύουσα Δήμου. Γράφει λοιπὸν ὁ δημοδιδάσκαλος Βάλτου: «Ἡ κατάστασις τῶν μαθητῶν τυγχάνει τραγικὴ ἀπὸ ἐπισιτιστικῆς πλευρᾶς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ρουχισμοῦ καὶ ὑποδήσεως. Ὁ κοινοτικὸς ἰατρὸς τῆς ἐπαρχίας εὗρεν πάσχοντας τὰ 90% ἀπὸ ἀδυναμίαν, ἀδενίτιδα, καὶ ἀδενοπάθειαν, ἅπαντα ἀπόρροια τοῦ ὑποσιτισμοῦ». Ἕτερος, δημοδιδάσκαλος καὶ αὐτός, πρὸς μίαν φιλανθρωπικὴν ὀργάνωσιν ἀπευθυνόμενος, γράφει: Εἰς ἕνα χωρίον τοῦ ὀρεινοῦ Βάλτου, —ὅπου ἡ φτώχεια εἶναι τόσον μεγάλη ὥστε νὰ προκαλῇ κατάπληξιν τὸ γεγονὸς πῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἠμποροῦν νὰ συντηροῦνται εἰς τὴν ζωὴν— κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μεσημβρινοῦ διαλείμματος —λέγει ὁ δημοδιδάσκαλος— βλέπει κανεὶς εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ σχολείου τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Ὡρισμένοι μαθηταὶ ἔχουν μαζύ των κομμάτια ἀπὸ ἓν εἶδος κατάμαυρο ψωμὶ ἀπὸ καλαμπόκι. Πτωχότεροι τούτων μαθηταὶ τοὺς ἀκολουθοῦν καὶ τοὺς ζητοῦν ἐπιμόνως καὶ παρακλητικὰ νὰ τοὺς δώσουν κἄτι. «Παιδιὰ πτωχὰ —συνεχίζει ὁ δημοδιδάσκαλος— ἀδύναμα, σκελετωμένα, κουρελιάρικα, μισόγυμνα, ἀνυπόδητα. Ὁμολογουμένως τὰ πονεῖ ἡ ψυχή μου». Καὶ μόνον ἡ ψυχὴ τῶν Κυβερνώντων παραμένει φυσικὰ ἀσυγκίνητος. Καὶ συνεχίζει: «Κατὰ βάθος δὲν πταίουν αὐτὰ διὰ τὴν κατάντια των. Εἶναι μαθηταὶ ἔξυπνοι, ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ βιβλία εἶναι ἄγνωστα διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά». Πέραν τοῦ θέματος τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου τῆς ἐπαρχίας, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ κατέρρευσεν καὶ τὸ ὑπάρχον, καὶ τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ ἀπόψεως ἰατροφαρμακευτικῆς, πέραν τοῦ καταντήματος τῆς ἐννοίας τῆς παιδείας εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις ἐσημείωσεν τὴν παρουσίαν της εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς προνοίας κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ἐχορήγησε μερικὰ στεγαστικὰ δάνεια, ἔβγαλε μίαν ἀπόφασιν ὁ ἀγαπητὸς καὶ συμπολίτης Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις ὅσοι ἔχουν ἀνάγκην στεγαστικῶν δανείων. Ὅπως γνωρίζετε, τὰ στεγαστικὰ δάνεια χορηγοῦνται μὲ τόκον, νομίζω, 4%. Ἰσχυρίσθη ὁ ἐν λόγῳ Ὑπουργὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι σεισμόπληκτος ἡ περιοχὴ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας —ἐγενίκευσε τὸ θέμα, ὄχι φυσικὰ διὰ τὸν λαόν, θὰ εἴπω τὸν λόγον κατωτέρω— διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ κονδύλιον τῶν σεισμοπλήκτων —ἂς τὸ ἀκούσουν καὶ οἱ βουλευταὶ τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν— ἕνα ποσὸν διὰ νὰ τὸ διανείμῃ εἰς σεισμοπλήκτους Αἰτωλοακαρνανίας. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι σεισμόπληκτοι εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ εἰς μικρὰν κλίμακα ὑπῆρξαν εἰς μίαν μόνον περιοχὴν τῆς ἐπαρχίας Μεσολογγίου. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὴν ἰδικήν μας, εἰς τὸν Βάλτον, δὲν συνέβη αὐτό. Δὲν συνέβη οὐδεὶς σεισμός. Παρὰ ταῦτα ἐπῆρεν ἕνα ποσὸν ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ κατὰ παράβασιν ὅλων τῶν κειμένων περὶ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων νόμων, ἐχορήγησεν τὰ δάνεια αὐτὰ ὄχι εἰς τοὺς πτωχούς, ὁπότε ἐγὼ τοὐλάχιστον οὔτε κἂν δὲν θὰ ἀνέφερον τὸ θέμα, ἀλλὰ τὰ ἐχορήγησεν εἰς 17 κομματικούς του φίλους καὶ συγγενεῖς ἅπαντας, τῆς πόλεως Ἀμφιλοχίας. Ἐὰν ἦτο ὁ ἴδιος παρών, καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι, θὰ ἠμποροῦσα νὰ τοῦ δώσω καὶ τὰ ὀνόματα. Ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς —καὶ ἐὰν ὁ συνάδελφος κ. Θανόπουλος τὸν πληροφορήσῃ σχετικῶς καὶ νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ, ἐδῶ εἶμαι νὰ τοῦ δώσω πληρέστερα στοιχεῖα. Ἐχορήγησεν πάντως εἰς 17 ἀνθρώπους φίλους κομματικούς......

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὴν ἐπαρχίαν ὁμιλοῦμεν.

§31Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μάλιστα καὶ εἶναι σχετικὰ αὐτὰ ποὺ λέγω......

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδέποτε ὑπῆρξεν κυριολεκτικωτέρα ἀπασχόλησις διὰ τὴν ἐπαρχίαν.

§33Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον ἢ νὰ σιωπήσῃ ἢ μόλις κατέλθω τοῦ βήματος ἐὰν ἔχῃ νὰ εἴπῃ τὶ σχετικὸν μὲ ἐκεῖνα ποὺ λέγω νὰ τὸ εἴπῃ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα.

§35Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐκ τῶν 17 περιπτώσεων τῶν δανείων ἀναφέρω μίαν, διότι καὶ αἱ ἄλλαι εἶναι συναφεῖς. Εἴς τινα οἰκογένειαν, Πυκνιᾶ ὀνόματι, ἐχορηγήθη δάνειον 18 χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὴν μητέρα, 18 χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὴν κόρην καὶ 18 χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὸν υἱὸν, πρέπει δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι ἔχουν διώροφον οἰκίαν καὶ ἀποθήκας, ὁ δὲ υἱὸς εἶναι διωρισμένος ὡς διαχειριστὴς μονοπωλίου εἰς τὴν γειτονικὴν, νομίζω, κωμόπολιν Κατούνης, ἐνῶ μένουν ἀνικανοποίητοι πολλαὶ ἑκατοντάδες αἰτήσεων ἐντελῶς πτωχῶν καὶ ἀστέγων οἰκογενειῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐκδήλωσις τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, πόσον ὑπῆρξα πάντοτε εὐπρεπὴς ἔναντι συναδέλφων τόσον ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ὅσον καὶ ἐκτὸς αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν ἀκόμη. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν πράγματι ἐξανίσταται ἡ συνείδησίς μου ἔναντι τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Εἶναι πολιτικὴ ἥτις μὲ ἐξυπηρετεῖ μὲν κομματικῶς, ἀλλὰ μὲ τραυματίζει ψυχικῶς ὡς ἄνθρωπον, διότι εἶναι πολιτικὴ ἀπάνθρωπος. Ἐκλέγεται, ὡς γνωρίζετε, ὑστερῶν ἐμοῦ κατὰ χιλιάδας ψήφων καὶ τοῦτο θὰ συμβῇ καὶ εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἐκλεγόμενος ἕνας βουλευτής, καθ’ ὃν τρόπον ἐκλέγεται οὗτος, θὰ πρέπει νὰ παύσῃ νὰ σκέπτεται ὡς ἄνθρωπος ἔναντι τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας του. Λυποῦμαι διότι εἶναι ἀπὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας ἐνῷ ὤφειλε νὰ εἶναι ἐδῶ.

§36Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα, κ. συνάδελφε, νὰ διευκρινίσητε ποῦ βασίζετε τὸν ἰσχυρισμόν σας, ὅτι ἐχορηγήθησαν τὰ δάνεια ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Προνοίας ὡς δάνεια σεισμοπλήκτων, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ δάνεια τῶν σεισμοπλήκτων δὲν δίδονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ πάντως χορηγοῦνται βάσει αὐστηρῶν κριτηρίων. Ἐπειδὴ μὲ ἐπεφορτίσατε νὰ μεταφέρω τοὺς ἰσχυρισμούς σας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προνοίας, θὰ πρέπει νὰ παράσχητε αὐτὰς τὰς διευκρινίσεις.

§37Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς γνωρίζω καλῶς καὶ σᾶς ἐκτιμῶ προσωπικῶς. Ἐὰν δὲν σᾶς ἐγνώριζα, θὰ σᾶς ἀπέδιδα πονηρίαν ἀπροσμέτρητον, διότι πράγματι εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ἀστεῖον τὸ νὰ συζητῆτε, ὅτι τὰ δάνεια δὲν τὰ δίδει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἰς τὴν περιοχήν του, ἀλλὰ τὸ Κέντρον Προνοίας Μεσολογγίου ἀφ’ ἑαυτοῦ κρῖνον. Ὁ νόμιμος μηχανισμὸς βεβαίως αὐτὸς εἶναι, ἀλλὰ σήμερον ὁ νόμιμος μηχανισμὸς ἔχει ἀτονίσει καὶ μόνον κατόπιν τηλεφωνικῆς ἐντολῆς τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, χορηγοῦνται τὰ δάνεια εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἄλλως ἐγένοντο, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ κληθοῦν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα οἱ ἐκδώσαντες τὰς ἀποφάσεις ὑπάλληλοι, διότι αὗται ἐξεδόθησαν κατὰ παράβασιν ὅλων τῶν κειμένων νόμων. Διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικοῦ δανείου, ἀπαιτεῖται πρῶτον νὰ εἶναι σεισμόπληκτος, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ καταστραφεῖσαν οἰκίαν ἢ ὑποστᾶσαν τοιαύτην βλάβην, ὥστε νὰ εἶναι ἀκατοίκητος. Δεύτερον, νὰ εἶναι ἄπορος τόσον, ὥστε νὰ μὴ δύναται οὔτε ἐνοίκιον νὰ πληρώσῃ. Καὶ πλεῖστα ὅσα ἄλλα κριτήρια ὁρίζουν οἱ κείμενοι νόμοι προκειμένου νὰ χορηγηθοῦν στεγαστικὰ δάνεια εἰς πολίτας. Ἐδῶ ὅμως σᾶς εἶπον, ὅτι ἐχορηγήθησαν δάνεια εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγνώρισαν σεισμόν. Καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἐδῶ ὁ κ. Στρᾶτος καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἔγινε σεισμὸς εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, διότι, ἐὰν εἴπῃ τέτοιο πρᾶγμα, θὰ γίνῃ σεισμὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι εἰς τὴν αἴθουσαν. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν πταίει ἡ αἴθουσα.

§39Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πρῶτον δὲν ὑπῆρξαν σεισμόπληκτοι. Δεύτερον, δὲν ὑπῆρξαν ἄποροι. Διότι σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι κατέχουν οἰκίας πολυτελεῖς, διωρόφους.

§40Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Γνωρίζετε, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὴν ἰδιότητα αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὡμολογήσατε, τῶν συμπολεμιστῶν, ὅτι εἶναι ἀπεριόριστος ἡ ἐκτίμησίς μου πρὸς τὸ πρόσωπόν σας καὶ δὲν θέλω νὰ διολισθαίνετε. Ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς νόμους τοὺς ἀφορῶντας τοὺς σεισμοπλήκτους καὶ λέγετε, ὅτι ἀπαιτεῖται τὸ στοιχεῖον τῆς ἀπορίας. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ περιφέρειά μου ὑπέστη τοὺς σεισμοὺς καὶ τοὐλάχιστον, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων αὐτῶν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, γνωρίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον στοιχεῖον ἡ ἀπορία. Ἀρκεῖ νὰ ὑπέστη τις ὁλοκληρωτικὴν ἢ βαρεῖαν ζημίαν. Ἐὰν εἶναι βαρέως βεβλαμένη ἡ οἰκία του, τότε καθίσταται δικαιοῦχος δανείου λόγῳ σεισμοπληξίας. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀκριβολογῆτε, διότι διετελέσατε καὶ Ὑπουργὸς καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ σοβαρότης σας καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λέγετε πράγματα μὴ ἀνταποκρινόμενα εἰς τὴν πραγματικότητα. Δι’ αὐτό, μήπως εἶναι τῆς κατηγορίας τῶν πολεμοπαθῶν; Μήπως αὐταὶ αἱ οἰκογένειαι ὑπέστησαν καταστροφὰς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, μήπως ἐκάησαν αἱ οἰκίαι των, ὁπότε εἶναι δικαιοῦχοι ἑτέρου δανείου, τῶν πολεμοπαθῶν, τὰ δάνεια δὲ αὐτὰ χορηγεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας; Ἰδού, διατὶ ἡ παρατήρησίς μου καὶ ἡ διακοπή μου.

§41Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐκτιμῶ ἀπολύτως, κ. Ὑπουργέ, τὴν πείσμονα ἀλληλεγγύην σας πρὸς τὸν συνάδελφόν σας, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ὑπῆρχε καὶ πρὸς οἱονδήποτε ἄλλον συνάδελφόν σας ἐν τῇ Κυβερνήσει. Ἐδῶ ὅμως συνεχίζετε νὰ ἀτυχῆτε, διότι, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ μὲ ἀναγκάζετε νὰ ἐπαναλάβω, εἶναι ὁ Ν. 3488)1955 ἄρθρον 5 παράγρ. 6, ὁ Α. Ν. 1667)1951, ὁ Ν. 2063)52, καθὼς καὶ τὸ Ν. Δ. 3090)1954. Βάσει τῶν νόμων αὐτῶν καὶ τῶν Ν. Δ)μάτων ἔχουν καθορισθῆ τὰ κριτήρια, ὅπως ἀκριβῶς ἐγὼ εἶπον προηγουμένως. Πρέπει νὰ εἶναι ἄπορος. Ἀλλὰ πρῶτα– πρῶτα πρέπει νὰ εἶναι σεισμόπληκτος καὶ ἀπορῶ, πῶς ἐπιμένετε νὰ συζητῆτε, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐλλείπει τὸ βασικὸν αὐτὸ στοιχεῖον. Σεισμοὶ δὲ δὲν ὑπῆρξαν εἰς τὴν Ἀμφιλοχίαν.

§42Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Εἴπετε, ὅτι ἐδόθησαν τὰ δάνεια αὐτὰ κατόπιν τηλεφωνημάτων τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας πρὸς τὸ Γραφεῖον τῆς Προνοίας. Τὰ δάνεια ὅμως τῶν σεισμοπλήκτων δὲν παρέχονται ἀπὸ τὰ γραφεῖα Προνοίας, οὔτε τὰ κεντρικά, οὔτε τὰ περιφερειακά, παρέχονται μόνον τὰ δάνεια διὰ πολεμοπαθεῖς. Μήπως πρόκειται περὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς;

§43Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κακὴν ὑπηρεσίαν προσφέρετε εἰς τὸν συνάδελφόν σας.

§44Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν ἀνέλαβον τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ συναδέλφου μου, διότι ὁ καθείς, ὅσον ἀφορᾷ τὰς πράξεις τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν ἰδικῶν του καθηκόντων ἔχει τὴν εὐθύνην καὶ δὲν δύναμαι νὰ τεθῶ ἀλληλέγγυος ποτέ, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται διὰ πράξεις γενικωτέρας Κυβερνητικάς, ὁπότε θὰ εἶχον τὸ θάρρος νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην. Θέλω νὰ σᾶς ὑπερασπίσω διότι γνωρίζω, ὅτι εἶσθε σοβαρὸς καὶ δὲν θέλω νὰ διολισθαίνετε.

§45Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σεῖς νὰ ὑπερασπισθῆτε ἐμὲ ἢ νὰ ὑπερασπισθῆτε τὸν ἔνοχον συνάδελφόν σας; Αὐτὸ τοὐλάχιστον ἀπὸ σᾶς δὲν τὸ ἐπερίμενα. Σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἔγινε σεισμὸς εἰς τὴν Ἀμφιλοχίαν, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν πολεμοπαθεῖς οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διότι οὔτε κἂν μετέσχον τοῦ ἀγῶνος καὶ ὅτι οἱ νόμοι ὁρίζουν σαφῶς ποῖα πρέπει νὰ εἶναι τὰ κριτήρια προκειμένου νὰ χορηγηθοῦν στεγαστικὰ δάνεια. Ἀφήσατε νὰ μελετήσητε πρῶτα τοὺς νόμους αὐτούς.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ περιορισμὸς τοῦ χρόνου.

§47Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὁ χρόνος κατηναλώθη εἰς τὰς διακοπάς. Ἀνακεφαλαιώνων, λέγω, ὅτι ἀνάγκην ὑπερασπίσεως ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἐὰν εὑρεθῇ ὑπερασπιστής, διότι νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ. Διότι ὑπῆρξα πάντοτε —καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτὸς αὐτῆς— ὑπῆρξα πάντοτε ἄνθρωπος σεβόμενος ἑαυτόν, σεβόμενος τὸ βῆμα καὶ συνεπῶς ἔχων πλήρη ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας ἔχω ὅταν ἀπευθύνω μίαν κατηγορίαν καὶ τὴν βασίζω καὶ ἀπήντησα σαφῶς, δὲν ὑπάρχουν σεισμόπληκτοι, δὲν ὑπάρχουν ἄποροι, ὑπάρχουν συγγενεῖς, ὑπάρχουν οἱ φίλοι του καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι ὑπῆρξε καὶ ἕνας φίλος ἰδικός μου. Ἀλλὰ πρὸς αὐτὸν δὲν ἐδόθη διὰ νὰ μείνῃ φίλος μου, ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν πάρῃ ἀπὸ φίλον μου.

§48Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διατὶ δὲν κατέθεσε τὸν σχετικὸν φάκελλον μέχρι σήμερον;

§49Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον μὲ τὸ θέμα τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας. Νομίζω, ὅτι εἰς παρεμφερῆ, ἂν μὴ εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν, ἀλλὰ ὄχι καλυτέραν, εὑρίσκεται ὁ λαὸς καὶ τῶν ἄλλων περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐγὼ ὡς δίκαιος ἄνθρωπος, δὲν θὰ ἐμεμφόμην τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν ἠμποροῦσα νὰ πεισθῶ, ὅτι ἡ τρομερὰ αὐτὴ δυστυχία, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν ὁποίαν δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε, οἱ καλόπιστοι τοὐλάχιστον ἐξ ὑμῶν, τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὠφείλετο εἰς αἴτια ἀντικειμενικὰ καὶ ὅτι εἶναι γενικὴ ἡ πτώχεια καὶ ἡ δυσπραγία εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως διεκήρυξε κατὰ κόρον καὶ εἶναι καὶ σωστόν, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται συνεχῶς. Παρὰ ταῦτα τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ τῶν ἐπαρχιῶν, τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος τῆς μεγίστης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συνεχῶς πίπτει. Κάτι, λοιπόν, πταίει εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ὀφείλεται ἀναμφισβητήτως ἡ συνεχὴς πτῶσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου εἰς αἴτια ἀντικειμενικά. Πέραν αὐτοῦ δὲν θέλω νὰ ἔλθω νὰ συγκρίνω καὶ ἐγὼ τὴν κατάστασιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου μὲ τὸν λαὸν τῆς Πρωτευούσης, διότι ἄλλοι συνάδελφοι ἔχουν ἀναλύσει τὸ θέμα αὐτό. Πάντως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω, διὰ νὰ μὴ λησμονηθῇ ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος, ὅτι τὸ 67% τοῦ ὅλου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὅπως ἀνεφέρθη, περιέρχεται εἰς τὸ κέντρον, δηλαδὴ εἰς τὸ ⅙ τοῦ Λαοῦ, καὶ τὸ ὑπόλοιπον μέρος, εἰς τὴν ὕπαιθρον, δηλαδή, εἰς τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§50Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἔχει ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν καταβολὴν τοῦ ἑνιαίου φόρου, καὶ ὅτι, ἐπίσης, ἀπολαμβάνει καὶ πολλῶν ἄλλων ἀπαλλαγῶν; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σεῖς τὴν ἐμφανίζετε μὲ μειωμένα ἔσοδα.

§51Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι αὐτὰ τὰ ἐξανεμίσατε μὲ τὴν ἀγρίαν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματός των.

§52Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Γεωργίας). Ἀκόμη δὲν ἐφηρμόσθη. Πρόκειται περὶ τοῦ 2%. Ἀλλὰ ἀφοῦ δὲν ἐφηρμόσθη, πῶς ἐξηνεμίσθησαν;

§53Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐντὸς ὀλίγου.

§54Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ἀλλά, πόσα πράγματα θὰ προσφέρωνται εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας;

§55Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶπον, ὅτι ἐνῷ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, συνεχῶς κατέρχεται. Αὐτὸ μὲ πείθει, ὅτι κἄτι πταίει εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεώς σας.

§56Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Τὶ ἐννοεῖτε, κ. συνάδελφε, ὅτι κατέρχεται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον; Προέρχομαι ἀπὸ ἐπαρχίαν, ἑπομένως, γνωρίζω καλῶς τὴν ὕπαιθρον, γνωρίζω τὰς ἀνάγκας της καὶ τὰς ἐλλείψεις της, ἀλλὰ γνωρίζω καὶ τὶ ἐπετεύχθη ἀπὸ 5ετίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σύγκρισις μὲ τὴν ὑπάρχουσαν πρὸ 4ετίας κατάστασιν, διότι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπραγματοποιήθησαν πολλὰ ἔργα καὶ κατοικίαι ἐγένοντο καὶ βρῦσες καὶ δρόμοι καὶ κτίσματα πολλὰ ἄλλα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι δὲν κατέρχεται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλά, ὅτι ἀνέρχεται.

§57Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Παρακαλῶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ εὐημερούσης ὑπαίθρου νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Συνεφώνησαν οἱ κάτοικοι τῆς Καρδιτσομαγούλας μὲ ὅσα σήμερα λέγετε;

§59Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ἀπόλυτα. Καὶ λυποῦμαι πολύ, διότι δὲν ὑπῆρχε μαγνητόφωνον διὰ νὰ σᾶς διαψεύσῃ. Μόνον εἷς ἐγκάθετος τῆς Ε.Δ.Α. διεμαρτύρετο ἐκ συστήματος καὶ θὰ ἐλυντσάρετο, ἐὰν δὲν εἶχε τὴν ἰδικήν μου προστασίαν. Εὔχομαι νὰ στηρίζεσθε πάντοτε εἰς τοιούτου εἴδους πληροφορίας, διότι τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἀποτύχητε εἰς τὰ σχέδιά σας. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ ἠλεγμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος καὶ τὰ ὁποῖα παρ’ οὐδενὸς σοβαροῦ ἐρευνητοῦ ἠμφισβητήθησαν, προκύπτει, ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα διὰ μὲν τὸ ἔτος 1955 ἦτο 17 δισεκατομμύρια, σήμερον δὲ ἔφθασεν εἰς 25 δισεκατομμύρια. Ἑπομένως, δικαιοῦμαι νὰ ἀπορῶ κατὰ ποῖον τρόπον ἔπεσε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§60Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τὴν ἡμέραν τῶν Βαΐων εἰς ἕνα μεγαλοχῶρι τῆς Κοζάνης, ὁ δίσκος τῆς ἐκκλησίας συνεκέντρωσε τρεῖς δεκάρες. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶχον φωτογραφικὴν μηχανήν.

§61Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐπιμένετε εἰς μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους εἶναι καὶ ἀντιπολιτική. Θέλετε σώνει καὶ καλὰ νὰ πείσητε τὸν δυστυχοῦντα λαὸν τῆς ὑπαίθρου, ὅτι εὐημερεῖ. Ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, προκαλεῖτε τὴν ἀγανάκτησίν του. Ἀπορεῖτε διατὶ ἰσχυρίζομαι, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Λαοῦ τῆς ὑπαίθρου ἔχει πέσει. Σᾶς εἶπον, ὅμως, καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ ἐπίπεδον ζωῆς τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου εὑρίσκεται εἰς ἀνθρωπίνως ἀπαράδεκτον σημεῖον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζητοῦν νὰ χρησιμοποιήσουν ζωοτροφάς, διότι δὲν ἔχουν ψωμὶ καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ εὐημερίας.

§62Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν ὡμίλησα περὶ εὐημερίας, κ. συνάδελφε. Ἀπέκρουσα τὰς ὑπερβολάς σας καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἰσχυρισμόν σας, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ ἔπεσεν. Εἶπον, ἐπὶ πλέον, ὅτι ἐσημειώθη αἰσθητὴ βελτίωσις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλήρης ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῆς ζωῆς τῆς ὑπαίθρου καὶ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ τὰς ἱκανοποιήσῃ πλήρως. Αὐτὸ δὲν δικαιοῦσθε νὰ τὸ ἀμφισβητήσητε. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὡμίλησα περὶ εὐημερίας, οὔτε περὶ εὐημερίας ὡμίλησεν καὶ ἄλλος ἐν τῇ Κυβερνήσει συνάδελφός μου, οὔτε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀντιθέτως, τονίζει, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη περαιτέρω προσπαθειῶν διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς θέσεως τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§63Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Χαίρω πολύ, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐπὶ τέλους ἠναγκάσθητε νὰ ὑπαναχωρήσητε ἀπὸ τὸν ἰσχυρισμὸν σας, περὶ τῆς εὐημερίας τῆς ὑπαίθρου.

§64Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν ὑπανεχώρησα. Ἐσεῖς δὲν ἀντελήφθητε τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων μου. Ἐξέθεσα ἀντικειμενικῶς τὰς ἀπόψεις μου. Ἁπλῶς, σεῖς ὁμιλεῖτε πεισμόνως μὲ ἀπαραδέκτους ὑπερβολάς, τὰς ὁποίας ὑποχρέωσιν εἶχον νὰ ἀποκρούσω.

§65Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω, ἐὰν μέχρι τοῦ 1952 ὑπῆρχεν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐζήτει ζωοτροφὰς διὰ νὰ διαθρέψῃ τὴν οἰκογένειάν του. Σήμερον, ὅμως, τὰς ζητεῖ. Ὡμιλήσατε περὶ ἔργων. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν περιοχήν μου. Τὸ 1954 ἤρχισεν ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου τοῦ Ἀχελώου. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1961 καὶ τὸ ἔργον δὲν ἔχει τεθῆ ἐν λειτουργίᾳ. Ἔχομεν δὲ ὑπέρβασιν, ἀλλὰ κατήντησε κανὼν πλέον, ὥστε νὰ μὴ συγκινούμεθα, ὑπέρβασιν 73%. Ἄλλα ἔργα τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἐξ ὅσων ἀνέφερα ἐγὼ δὲν γνωρίζω, διότι δὲν ὑπάρχουν.

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ξεχάσατε τὰ ἐγκαίνια τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ἄνευ μελέτης.

§67Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, διότι θὰ ἦτο ἄκαιρος οἱαδήποτε κρίσις μου. Θὰ ἀναμείνωμεν ἐπ’ ἀρκετὸν ἀκόμη χρόνον καὶ τότε θὰ ὁμιλήσωμεν. Πολὺ φοβοῦμαι πάντως, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, πάλιν θὰ ἀτυχήσητε, ἐὰν εἶσθε ἡ Κυβέρνησις. Τοὐλάχιστον ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὅτι ἔγιναν μέχρι σήμερον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ὑπεραμυνόμενος τῆς θέσεως τῆς Κυβερνήσεώς του ὁμιλεῖ περὶ εὐημερίας, καὶ κατὰ ἕνα τρόπον περὶ βελτιώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μας, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἠθέλησε νὰ ἀνεφερθῇ εἰς τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως, καὶ μάλιστα ἐκεῖνος ἐτόλμησε νὰ συγκρίνῃ τὴν περίπτωσιν τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, μὲ τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν μας, δηλαδή, τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας κατὰ τὸ 1950–52. Βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις, καὶ αὐτὴ εἶναι καὶ μία πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, ἀπάντησις, τῆς μιᾶς περιόδου πρὸς τὴν ἄλλην, δηλαδή, ἦτο μία περίοδος πρῶτα–πρῶτα, ἀφισταμένη ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατὰ μίαν δεκαετίαν, ἔπρεπε κάποια βελτίωσις νὰ ἐπέλθῃ καὶ εἰς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ εἰς ἄλλα Κράτη τοῦ κόσμου, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαῶν ἔχει ἀνέλθει εἰς δυσθεώρητα ὕψη. Ἀλλὰ ἡ σύγκρισις μὲ τὴν περίοδον ἐκείνην δὲν δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, διότι ὑπῆρξε μία περίοδος μετὰ ἀπὸ μίαν καταστροφήν. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁλικὴν σχεδὸν καταστροφὴν ὅλων τῶν συγκοινωνιακῶν, λιμενικῶν καὶ λοιπῶν ἔργων τῆς χώρας, καταστροφάς, χωρίων, ἕνα πληθυσμὸν συμμοριόπληκτον ἀνερχόμενον εἰς 800.000 περίπου, ἄστεγον καὶ πεινῶντα, καὶ ἐν τούτοις κατώρθωσε κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην καὶ ἔργα σημαντικώτατα νὰ κάνῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ὅπως καὶ τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, τοῦ Λούρου, Λάδωνος, Ἀλιβερίου, τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον τῆς χώρας νὰ ἀποκαταστήσῃ, τοὺς συμμοριοπλήκτους, οἱ ὁποῖοι ἀνήρχοντο εἰς 850.000 ψυχάς, νὰ στεγάσῃ καὶ νὰ τοὺς διαθρέψῃ καὶ νὰ τοὺς δώσῃ ὅλα τὰ μέσα, ὥστε νὰ δημιουργήσουν τὴν νέαν οἰκονομίαν των, καὶ πρὸ παντὸς κατώρθωσεν εἰς ἐκείνην τὴν περίοδον, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ζητῇ, ὡς ἐλεημοσύνην, ψωμὶ νὰ ζήσῃ τὰ παιδιά του.

§68Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀνεξαρτήτως τῆς συγκρίσεως ἡ ὁποία γίνεται μεταξὺ τῆς σημερινῆς καὶ τῆς περιόδου τῶν πρὸ 10ετίας Κυβερνήσεων, ὑπάρχει ἕνα θέμα συγκρίσεως τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπῆρξε τὸ 1958 καὶ σήμερον. Μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1958 καὶ 1960, ἔχομεν μίαν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 40 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ποῖαι τάξεις κυρίως ὑφίστανται τὸν ἀντίκτυπον αὐτῆς τῆς μειώσεως.

§69Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐφθάσαμεν, κ. συνάδελφοι, καί, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἐπὶ τῆς περιόδου αὐτῆς τῆς εὐημερίας —σεῖς τὴν ἀπηρνήθητε τὴν λέξιν, δὲν τὴν ἀπαρνήθηκεν, ὅμως, ὁ συνάδελφός σας— ἐφθάσαμεν, ἡ ἀπεργία, ἡ ὑποαπασχόλησις —πεινῶντας τοὐτέστιν σημαίνει διὰ τὴν ἐπαρχίαν— νὰ ἀνέρχεται σήμερον κατὰ τὴν στατιστικὴν εἰς 850.000. Καὶ τὸ σημαντικώτερον, ἐφθάσαμεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κυρίως οἱ νέοι, τὸ ἄνθος τοῦ ἐργατικοῦ μας δυναμικοῦ, ἐκεῖνοι ἀπὸ τοὺς ὁποίους περιμένει τὸ Ἔθνος αὔριον, ὄχι νὰ ἐργασθοῦν διὰ νὰ ζήσῃ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ περιμένει νὰ πολεμήσουν διὰ νὰ ζήσῃ τὸ Ἔθνος, ἂν παραστῇ ἀνάγκη, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ συνωθοῦνται εἰς τὰ γραφεῖα μεταναστεύσεως διὰ νὰ φύγουν πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι εἰς τελευταίαν περιοδείαν μου εἰς τὴν περιοχήν μου, ἐθλίβην, ὡς Ἕλλην, διότι πρώτη φορὰ μοῦ παρουσιάσθη —δι’ αὐτὸ εἶναι ἀσύγκριτος ἡ περίοδος τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ μὲ οἱανδήποτε ἄλλην προηγουμένην περίοδον— ἐθλίβην, λέγω, ὅταν εἶδα ἀνθρώπους, τοὺς νέους, τοὺς καλλιτέρους νὰ ἔρχωνται καὶ νὰ μοῦ ζητοῦν τί; Νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, νὰ τοὺς χάσῃ ἡ Ἑλλάς, δηλαδή, νὰ χαθῇ ἡ Ἑλλάς. Οὐδέποτε ἄλλοτε παρετηρήθη εἰς τόσον βαθμὸν ἡ ἐπικίνδυνος αὐτὴ ἀφαίμαξις τοῦ ἐθνικοῦ δυναμικοῦ, ὄχι μόνον τοῦ ἐργατικοῦ, οἷα παρατηρεῖται σήμερον μὲ τὴν ἀθρόαν μετανάστευσιν πρὸς τὴν ξένην.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὑπάρχει καὶ τὸ 15λεπτον, τὸ ὁποῖον ἐγὼ κάνω ὑπομονὴν καὶ γίνεται μισὴ ὥρα, μία ὥρα. Ὁ κ. Κοινοβουλευτικὸς Ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. μὲ παρεκάλεσε νὰ συντομεύσωμεν καὶ νὰ τελειώσῃ ἀπόψε εἰ δυνατὸν ἡ ἐπερώτησις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώσῃ ἀπόψε, οὔτε αὔριον, οὔτε τὴν Παρασκευήν.

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ εὐχαὶ τῆς Κυβερνήσεως εὐοδοῦνται. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ τὴν διαιώνισιν, καὶ ἑπομένως, τὴν διαιωνίζομεν καὶ ἡμεῖς.

§72Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τεράστιον εἶναι τὸ θέμα, καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ παρετείνετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τόσον χρόνον —ἐπαναλαμβάνω τὴν ἰδίαν φρᾶσιν— ὅσος θὰ ἐχρειάζετο διὰ νὰ ἀνανήψῃ ἡ Κυβέρνησις, οὕτως ὥστε κατὰ τὸ ὑπολειπόμενον εἰς αὐτὴν ἐλάχιστον τυχὸν χρονικὸν διάστημα, κἄτι νὰ πράξῃ ὑπὲρ τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος καὶ ἐν προκειμένῳ ὑπὲρ τῆς ἰδιαιτέρας μου περιοχῆς. Νομίζομεν, ὅτι ἐὰν συνεχίσητε τὴν ἰδίαν πολιτικήν, ἐὰν συνεχίσητε ἐμμένοντες εἰς τὰς ἀπόψεις σας, ὅτι οὕτω πῶς πολιτευόμενοι ἔναντι τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, πράττετε τὸ καθῆκον σας, συμφορὰς θὰ ἐπιφέρετε εἰς τὸ Ἔθνος, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν αὐτὴ ἡ τάξις, ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν καὶ μικροεπαγγελματιῶν γενικῶς, ἡ μερὶς αὐτὴ ἡ μεγίστη τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ζεῖ μακρὰν τῆς Πρωτευούσης, ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ἔχει πικραθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος ἐξ αἰτίας τῆς Κυβερνήσεώς σας, ἂν φθάσῃ νὰ μισήσῃ τὸ Κράτος, λόγῳ τῆς ἐγκαταλείψεώς της καὶ τῆς δυστυχίας της, τότε θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ καὶ Κράτος. Ἐὰν θέλετε, κ. Ὑπουργέ, κατὰ τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ βίου σας ἐν τῇ Κυβερνήσει, ποὺ σᾶς ὑπολείπεται, ἀναθεωρήσατε τὴν ἀπόφασίν σας, δείξατε μίαν στοργὴν πρὸς τὴν ὕπαιθρον, προσέξατε τὸν λαὸν αὐτὸν τῆς ὑπαίθρου, πρὸς τὸν ὁποῖον ὀφείλει ἡ Ἑλλὰς τὸ ὅ,τι εἶναι καὶ τὸ ὅ,τι θὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον. Καὶ μόνον οὕτω πράττοντες, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐξιλεώθητε ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματά σας τῆς 5ετίας, ἔναντι τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας. (Χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βολουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§74Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τέλους κατώρθωσα νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος. Καὶ λέγω κατώρθωσα, διότι τελευταίως ἀποτελεῖ κατόρθωμα διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἀνέρχωνται ἐπὶ τοῦ βήματος.

§75Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπὶ ἐπερωτήσεων.

§76Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἔστω καὶ ἐπὶ ἐπερωτήσεων. Πρίν, ὅμως, εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναπτύξω, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εὐχαριστήσω τὸν συνάδελφον, κ. Πολυχρονίδην, ὁ ὁποῖος μὲ τόσας ἀνακριβείας, τὰς ὁποίας εἶπεν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του........

§77Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι ἀπὼν ὁ κ. Πολυχρονίδης.

§78Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους εἰδοποιήθη ὁ κ. Πολυχρονίδης καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ παρίσταται, ἐὰν ἤθελε νὰ ἀπαντήσῃ. Μὴ τὸ ἐπικαλῆσθε, λοιπόν, διότι θὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ ἐγὼ φυγομαχίαν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ τὰς ἀνακριβείας, τὰς ὁποίας εἶπεν μοῦ ἔδωσε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νὰ ἀσκῇ κανεὶς κριτικήν, ἐπὶ τῶν ὅσων συνέβησαν εἰς μίαν συγκεκριμένην χρονικὴν περίοδον, δύναται νὰ ἀκολουθήσῃ δύο μεθόδους. Μὲ τὴν μίαν μέθοδον ἐξάγει τὰ συμπεράσματά του, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ὅσα συνέβησαν εἰς μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον καὶ μὲ ὅσα ὑπολείπονται ἀκόμη νὰ γίνουν. Μὲ τὴν δευτέραν μέθοδον, τὰ συμπεράσματά του στηρίζονται ἐπὶ τῶν ὅσων συνέβησαν μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς ἐνάρξεως τῆς δευτέρας χρονικῆς αὐτῆς περιόδου. Ἐγὼ θὰ ἀκολουθήσω τὴν δευτέραν, ὄχι διότι μὲ διευκολύνει, ἀλλά, διότι πιστεύω, ὅτι πᾶσα σύγκρισις θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ μεγεθῶν συγκεκριμένων. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ μέγεθος τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπολείπονται νὰ ἱκανοποιηθοῦν, εἶναι τόσον τεράστιον, ὥστε κινδυνεύει, στηριζόμενος ἐπὶ τῆς μεθόδου αὐτῆς νὰ ἐξαγάγῃ κανεὶς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ὁπωσδήποτε εὑρίσκονται ἐκτὸς πάσης πραγματικότητος. Διὰ νὰ ἀποκτήσουν, λοιπόν, τὸ φυσικόν τους μέγεθος, ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ ὅσα θὰ εἴπω ἐγώ, θὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ εἶναι εὐχερὴς καὶ ἡ σύγκρισις. Διὰ νὰ μὴ μοῦ εἴπουν, ὅμως, ὅτι ἐξάγω ἰδικά μου συμπεράσματα καὶ ἀναφέρομαι εἰς προσωπικάς μου κρίσεις, θὰ ἀναφερθῶ εἰς γνώμας καὶ εἰς κρίσεις Κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ Κυβερνητικῶν ἐφημερίδων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐνώπιόν μου ἔχω μίαν ἐφημερίδα, τὸν «Κήρυκα», ἰδιοκτησίας τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Μητσοτάκη. Ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἔχει ἡμερομηνίαν 12 Δεκεμβρίου 1951. Καὶ γράφει ὁ κ. Μητσοτάκης, μὲ πηχυαίους τίτλους: «Ἡ Κυβέρνησις ...... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ εἰς τὴν αὐτὴν σελίδα μὲ ἄλλους πηχυαίους τίτλους: «Ἡ ἀποκέντρωσις ..... (ἀναγινώσκει) .....». Καὶ διὰ νὰ μὴν ὑποτεθῇ, ὅτι ἁπλῶς δημοσιογραφικῶς τὰ ἀναφέρει, θὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα μικρὸ ἀπόσπασμα: «Ἐν συνεχείᾳ αὐτῶν ..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἀλλά, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐγκαταλείψεως τῆς ἐπαρχίας καὶ ἐπειδὴ καὶ ἡ Κρήτη ἀποτελεῖ ἐπαρχίαν, ἡ αὐτὴ ἐφημερὶς εἰς τὰς 13 Δεκεμβρίου 1951, ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ, μὲ τίτλον. «Ἡ ἐγκατάλειψις τῆς Κρήτης», γράφει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§79Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δηλαδή, θέλετε νὰ δικαιολογήσητε τὴν σημερινὴν κατάστασιν μὲ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης;

§80Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ δικαιοῦται νὰ κάμῃ κανεὶς κριτικήν, θὰ πρέπει, τοὐλάχιστον, κατὰ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν διακυβερνᾶ, ἢ νὰ εὑρεθῇ εἰς ἀδυναμίαν πλήρη καὶ ἀποδεδειγμένην ἀδυναμίαν νὰ ἐκτελέσῃ συγκεκριμένον ἔργον, ἢ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπιδείξει κἄποιο ἔργον, ποὺ νὰ τὸ συγκρίνῃ μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν.

§81Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἦτο πτωχή, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἡ Ἑλλάς, κ. συνάδελφε.

§82Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ διὰ τὸ πτωχή. Ἀλλά, ἀκριβῶς, αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἐτοποθέτει τὴν Κρήτην εἰς προνομιοῦχον θέσιν καὶ ἦτο ἡ μοναδικὴ περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς ὁποίας ἠδύνατο νὰ γίνῃ κἄτι. Ἡ δικαιολογία ἡ ὁποία ὑπῆρχε διὰ ὅλη τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπῆρχε διὰ τὴν Κρήτην. Ἐγὼ ἀναφέρω κρίσεις Κυβερνητικῶν τότε βουλευτῶν καὶ κυβερνητικῶν ἐφημερίδων. Ἐάν, λοιπόν, τοιαῦτα συνέβαινον εἰς τὴν Κρήτην, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεσθε σεῖς, διατὶ ἡ Κυβερνητικὴ ἐφημερὶς καὶ ὁ κυβερνητικὸς βουλευτὴς νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ γράφῃ αὐτὰ διὰ τὴν Κυβέρνησίν του;

§83Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὸ δικαιολογεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ ἀφίσει τὴν Κρήτην εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν;

§84Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐκφέρω οὐδεμίαν προσωπικήν μου γνώμην διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἀναφέρω γνώμας καὶ κρίσεις κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ κυβερνητικῶν ἐφημερίδων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ ἴδητε εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκοντο καὶ ἄλλοι τομεῖς τῆς Κρήτης. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς δημοσίευμα κυβερνητικῆς ἐφημερίδος «Παρατηρητής», τοῦ τότε ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, κ. Μπακλατζῆ, ἡ ὁποία ἔγραφε τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὸ ψυχιατρεῖον Σούδας χορηγεῖται ἄρτος ἀθλίας ποιότητος, ἀκατάλληλος πρὸς βρῶσιν. Ὁμοιάζει μὲ κόπρον Βοῶν». Αὐτὰ συνέβαινον τὴν 22.1.52. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν ἡ κυβερνητικὴ τότε ἐφημερὶς «ΚΗΡΥΞ» εἰς τὰς 4.1.1952 σχολιάζουσα ἐπιστολὴν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου ΑΣΗ ΓΩΝΙΑ ἔγραφε: «Ἐλάβομεν καὶ εὐχαρίστως δημοσιεύομεν τὴν κατωτέρω ἐπιστολὴν ἐξ Ἀσῆ Γωνιᾶς, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια εἰς τὰ ὀρεινὰ πρὸ πάντων, χωριὰ τῆς ὑπαίθρου. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀναφέρω σωρείαν ἄρθρων τῶν τότε Κυβερνητικῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἀνῆκον εἰς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς. Νομίζω, ὅμως, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀρκετά διὰ νὰ σχηματίσῃ κανεὶς ἐντύπωσιν τῆς εὐτυχοῦς τότε καταστάσεως εἰς τὴν Κρήτην, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ. Δὲν ἀντέχω, ὅμως, εἰς τὸν πειρασμόν, νὰ μὴ διαβάσω ἕνα τηλεγράφημα πρὸς τὸν Γενικὸν Διοικητὴν Κρήτης, τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, ἔχον ὡς ἑξῆς: ...... (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ὅτι ἐπὶ αὐτοῦ πᾶν σχόλιον περιττεύει. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ δικαιοῦται κανεὶς νὰ κάμῃ κριτικήν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἀποδείξεις δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων τῆς ἰδικῆς του Κυβερνήσεως. Τότε μάλιστα θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ κάμῃ ἔλεγχον. Ὁ κ. συνάδελφος, κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν ἀγόρευσίν του, ἀνεφέρθη κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν μὴ ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἰς τὴν Κρήτην. Ἔκαμε μάλιστα καὶ μίαν μακρὰν ἱστορίαν διὰ τὰ ἔργα αὐτά. Θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν ἄλλην ἱστορίαν μακροτέραν. Ἀνεφέρθη εἰς τὸ ἔργον τῆς Ἁγίας Μαρίνης καὶ κατηγόρησε τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν ἔχει προγραμματίσει τὸ ἔργον αὐτό. Τὸ ἔργον τῆς Ἁγίας Μαρίνης εἶχε ἀρχίσει τὸ ἔτος 1948 καὶ ἐσταμάτησε τὸ 1950 ἀφοῦ εἶχε κατασκευασθῆ προσαγωγὸς διῶρυξ 3 χιλιομέτρων. Ἡ σύνταξις τῆς νέας μελέτης διὰ τὴν ὁποίαν κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὁ κ. Πολυχρονίδης καὶ εἶπεν, ὅτι παρὰ τὰς διαμαρτυρίας δὲν κατωρθώσαμεν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐκτέλεσις, ἡ σύμβασις αὐτή, ἔγινε κατὰ τὸ 1950 κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἰδικῆς του Κυβερνήσεως καὶ ὄχι τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τὴν ὁποίαν ἐλέγχει διὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Καὶ ἀνετέθη εἰς τὴν ἑταιρείαν «ΝΑΠΕΝ». Καὶ ἐρωτᾶται, τὸ ἔργον ἄρχισε τὸ 1948 καὶ ἐσταμάτησε τὸ 1950, τί ἔπραξε ὁ κ. συνάδελφος ποὺ διετέλεσε καὶ Ὑπουργὸς καὶ Γενικὸς Διοικητὴς Κρήτης, τῶν Κυβερνήσεων, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1950–1952; Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸν πληροφορῶ, ὅτι ἡ μελέτη αὐτὴ ἤδη ἐκπονεῖται ἀπὸ τὸν ἄριστον μηχανικὸν κ. Χατζηδάκην προβλέπουσα τὴν ἄρδευσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν 8.000 στρεμμάτων μὲ ἀρχικὸν προϋπολογισμὸν 12.000.000 δραχμῶν. Ἀλλὰ διὰ τὸ χωρίον τῆς Ἁγίας Μαρίνης ἤθελα νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν. Τὸ χωριὸ αὐτὸ εὑρίσκεται ὀλίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὰ Χανιὰ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁλόκληρος ὁ συνδυασμὸς τῶν Χανίων συνήθιζεν νὰ τὸ ἐπισκέπτεται καὶ τὸ ἐπισκεπτόμην καὶ ἐγὼ ἀκολουθῶν ὡς μαθητευόμενος τὸν συνδυασμόν. Μοναδικὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Ἁγ. Μαρίνης ἦτο νὰ πιοῦν νερὸ καὶ νὰ μὴ ἀποθάνουν ἀπὸ δίψα, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ τοῦ ἐγγειοβελτιωτικοῦ ἔργου καὶ κἄθε φορὰ ποὺ ἐπεσκέπτοντο οἱ πολιτευόμενοι τὸ χωριὸ αὐτὸ ὑπέσχοντο διὰ τὴν ὕδρευσιν, καὶ νερὸ δὲν ἔβλεπον ποτέ. Ἡ ὕδρευσις ἔγινε τὸ 1960. Ἤρχισεν καὶ ἀποπερατώθη τὸ 1960 καὶ ἤδη οἱ κάτοικοι τῆς Ἁγ. Μαρίνης πίνουν νερό, ἦτο δὲ ἡ πίστωσις 100.000 δραχ. καὶ 30.000 τὸ ἐσωτερικὸν δίκτυον. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ δαπάνης, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸ παρελθόν. Διὰ τὸ δεύτερον ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη εἶναι τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον τῆς Λίμνης Κουρνᾶ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ἀρδευτικὸν αὐτὸ ἔργον, εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀρδευτικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Νομὸς Χανίων. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι παρὰ τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας κατεβάλαμε διὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ, δὲν κατωρθώσαμεν ἀπολύτως τίποτε καὶ δὲν κατωρθώσαμε νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία μόλις πρό τινος ἐδέησε νὰ δώσῃ ὡρισμένα χρήματα διὰ τὸ ἔργο αὐτό. Ἀκούσατε, λοιπόν, τὸ ἱστορικὸν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ὁ Ἐγγειοβελτιωτικὸς Συνεταιρισμὸς Κουρνᾶ, διὰ τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον, συνεστήθη τὸ 1948 μὲ ἀπόφασιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Γεωργίας, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16903)9962, διεδέχθη δὲ προϋπάρχοντα ἐγγειοβελτιωτικὸν συνεταιρισμὸν προπολεμικόν, ἐπικεφαλῆς τοῦ ὁποίου ἦτο ὁ ἱερεὺς τῆς Κοινότητος Κουρνᾶ, τὸν ὁποῖον εἶχον τοποθετήσει μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι λόγῳ τῆς ἰδιότητός του ἴσως νὰ ἦτο δυνατὸν τὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ νὰ ἐπιφοιτήσῃ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν ἁρμοδίων, διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον αὐτό. Ὕστερα ἀπὸ τόσα ἔτη τὸ ἔργον αὐτὸ ἤρχισεν ἐκτελούμενον τὸ 1960. Διετέθησαν διὰ τὸ 1960 2 ἑκατομμύρια δραχ. καὶ διὰ τὸ 1961 1,5 ἑκατ. δραχ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ἀπὸ πλευρᾶς ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Χανίων. Ἠρωτήθη τότε ὁ κ. συνάδελφος ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, μήπως ἐξέχασε τίποτε διὰ τὸν Νομὸν Χανίων, ἀλλὰ ὁ κ. Πολυχρονίδης δὲν ἐνεθυμήθη. Εἰς τὸν Νομὸν Χανίων ἐξετελέσθησαν τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα: «Τὸ ἀρδευτικὸν Δελιανῶν... (βλ. Πρακτικὰ σελ. 23). Αὐτὰ τὰ ὀλίγα διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Νομοῦ Χανίων ἀπὸ πλευρᾶς ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία σύγκρισις, ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἐφημερίδα «Νέα Ἐποχὴ» τῆς 3.12.51. Ἦτο ἐφημερὶς ἡ ὁποία ἀνῆκε τότε κατὰ ἀποκλειστικότητα εἰς τὸν κ. Πολυχρονίδη.

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδὴ ἐκεῖ ποὺ ἀνήκατε καὶ σεῖς.

§86Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Μοῦ εἶχεν ἀμφισβητήσει ὁ κ. Πολυχρονίδης, ὅτι ἀνῆκον ἐκεῖ. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εὑρισκόμην εἰς ἡλικίαν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχω εὐθύνας. Ὁ κ. Πολυχρονίδης ἦτο ἀρκετὰ ὥριμος διὰ νὰ ἔχῃ εὐθύνας καὶ εἶχε καὶ ἀξιώματα. Κατόπιν, ἡ «Νέα Ἐποχὴ» λέγει: «Οἱ Κρητικοὶ Ὑπουργοὶ...... (ἀναγινώσκει)......». Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη καὶ εἰς πλήρη ἐγκατάλειψιν τῆς Κρήτης καὶ εἰδικώτερα τοῦ Νομοῦ μας φυσικά, ἀπὸ πλευρᾶς ὁδοποιΐας. Δίδω, λοιπόν, τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. συνάδελφον καὶ εἰς ὑμᾶς, ὅτι κατὰ τὴν 2ετίαν 58–60 ἔχουν κατασκευασθῆ εἰς τὸν Νομὸν Χανίων κοινοτικοὶ ὁδοὶ δαπάνης ἄνω τῶν 22 ἑκατ., ἐπαρχιακοὶ ὁδοὶ ἄνω τῶν 17 ἑκατ., ἐθνικοὶ ὁδοὶ ἄνω τῶν 5.470 χιλιάδων καὶ ἀπὸ τὸ πρόγραμμα ΜΟΜΑ 9 ἑκατ. Αὐτὰ ἐξετελέσθησαν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, ὑπάρχει πρόγραμμα 34 ἑκατ. δραχ. ΜΟΜΑ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὰ 897 χιλιόμετρα τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, διὰ τὴν ὁποίαν εἶπεν, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἶναι ἀδιάβατον καὶ ἐπειδὴ ταυτοχρόνως ἐξύμνησεν καὶ τὸν Διευθυντὴν τῆς Νομαρχίας καὶ ἑπομένως θὰ συμφωνῇ μαζύ μας, ὅτι ὅσα λέγει εἶναι ἀκριβῆ, ἀναφέρομαι εἰς ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ ἀφοροῦν μόνον τὸ ἔτος 1960. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος πικραμένος ἴσως διότι ὡρισμένοι δρόμοι τῆς ἐπαρχίας Σελινίου, τῆς πλέον παραγωγικῆς ἐπαρχίας τοῦ Νομοῦ Χανίων, ἀλλὰ καὶ τῆς πλέον ἐγκαταλελειμμένης κατὰ τὸ παρελθόν, διηνοίχθησαν κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον, ἠθέλησεν νὰ μειώσῃ τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς ἔχουν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς δρόμους αὐτοὺς μὲ τὸ νὰ ἀφήσῃ τὸν ὑπαινιγμόν, ὅτι ὑπάρχει πολιτικὴ παρέμβασις διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Μὲ θλίβει ἰδιαιτέρως ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν ἀπεπειράθη νὰ κάμῃ ἐπὶ τοῦ θέματος ὁ κ. συνάδελφος. Καὶ τοῦτο διότι γνωρίζει καλῶς, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς 4.8.59, ἤρχισεν νὰ ἐκτελῆται μετὰ ἕνα μῆνα καὶ ἑπομένως δὲν ἐδόθη οὔτε εἰς ἐμὲ οὔτε εἰς κανένα ἄλλον ἡ εὐχέρεια διὰ μεταβολὴν τοῦ προγράμματος, ὡς ἦτο συντεταγμένον καὶ ἐγκεκριμένον ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ νὰ μὴ κάμουν οἱ ἀγορεύοντες συνάδελφοι κυβερνητικοὶ λάθη εἰς τοὺς ἀριθμούς, ἐφρόντιζον νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀριθμοὶ καὶ ἔτσι ἡ ἐφημερὶς «Παρατηρητής», κυβερνητικὴ ἐφημερὶς τότε, εἰς τὰς 8.1.52 ἐδημοσίευσε τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικὸν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. «........ (ἀναγινώσκει) ............». Σημειώσατε, ὅτι τὸ χωρίον Φουρνὲς εἶναι τὸ πλέον τουριστικὸν χωρίον τῆς ἐπαρχίας Κυδωνίας, ὁ δὲ δρόμος του σήμερον εἶναι ἀσφαλτοστρωμένος.

§87Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Πότε ἀσφαλτοστρώθη;

§88Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Πρὸ τριετίας.

§89Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς διαφεύγει ἕνα πρᾶγμα, ὅτι τότε ἦτο ἐσκαμμένη ἡ Ἑλλὰς καὶ εἴχομεν τὸν συμμοριτοπόλεμον. Τί ἠθέλατε νὰ κάμωμεν τότε;

§90Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διατί στενοχωρεῖσθε. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀναφέρω δὲν ἀποτελοῦν ἰδικάς μου γνώμας, οὔτε κἂν γνώμας τῶν τότε ἀντιπολιτευομένων βουλευτῶν. Εἶναι δικοί σας βουλευταί.

§91Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Συγκρίνετε ἀνόμοια πράγματα.

§92Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐνῷ ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλὰς ἐσφάδαζε ἀπὸ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, εἰς τὴν Κρήτην δὲν συνέβαινε τίποτε καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ὡρισμένα ἔργα.

§93Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ ποῦ θὰ εὑρίσκοντο τὰ χρήματα. 7,5 δισεκατομμύρια προϋπολογισμὸν εἴχομεν, ἐνῷ τώρα ἔχομεν 22.

§94Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Μήπως ἐνθυμῆσθε τὸ ὕψος τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας;

§95Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἴχομεν μόνον 7,5 δισεκατομμύρια προϋπολογισμὸν καὶ εἴχομεν τὴν συντήρησιν καὶ διατροφὴν 70.000 συμμοριοπλήκτων.

§96Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐξ ἀμερικανικῆς βοηθείας διενεμήθησαν εἰς τὸν νομὸν Χανίων, κατὰ τὸ 1951, ὑλικὰ οἰκοδομῶν διὰ τὴν οἰκοδόμησιν καταστραφέντων χωρίων καὶ εἶναι γνωστὸν πῶς διενεμήθησαν καὶ ἐὰν ἀνηγέρθησαν ὅσα σπίτια ἔπρεπε νὰ ἀνεγερθοῦν. Μὴ ὁμιλῆτε περὶ συμμοριτοπολέμου, διότι καὶ εἰς τὴν Κρήτην ἔφθασεν ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια ὑπὸ διαφόρους τύπους, διὰ νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ χρῆμα ἐδόθη διὰ ἔργα μὴ ἀφορῶντα τὸν συμμοριτοπόλεμον. Εἶναι μία περίοδος, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει συμφέρον καὶ ἀπὸ πλευρᾶς σας νὰ τὴν ἀναφέρωμεν. Ἐπειδὴ ὡμίλησεν περὶ ἀνυπαρξίας τουριστικῶν ἔργων θὰ ἀναφέρω περιληπτικῶς τὰ τουριστικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα κατεσκευάσθησαν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐδαπανήθησαν 110.000.000 δραχμ. Αὐτὰ εἶναι: «Τουριστικὸν περίπτερον ........ (ἀναγινώσκει) ............». Αὐτὰ εἶναι τὰ τουριστικὰ ἔργα εἰς τὸν νομὸν Χανίων. Ὁ κ. συνάδελφος οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ἐνεθυμήθη. Διὰ τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα θὰ ἀναφέρω ὡρισμένους συγκριτικοὺς ἀριθμούς: Τὸ 1954 εἰς τὸν νομὸν Χανίων ἐδαπανήθησαν διὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα 1.035.000 δραχμ. κατὰ τὸ 1960 ἐδαπανήθησαν 25 ἑκατομμύρια δι’ ἕκαστον νομὸν τῆς Κρήτης.

§97Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν, κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Ἐξ ἄλλου εἶναι ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν. Τὸ ζήτημα ὅμως δὲν ἔγκειται ἐκεῖ. Ἔγκειται εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον: Δύνασθε σεῖς, ὡς βουλευτὴς τῆς Κρήτης, νὰ βεβαιώσητε τὴν Βουλήν, ὅτι ἔχετε διαπιστώσει ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου εἰς τὴν Κρήτην; Ἐγὼ ἦλθον τώρα τελευταῖα ἀπὸ τὴν Κρήτην καὶ δύναμαι νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἡ Κρήτη ὑποφέρει τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀπὸ ἀφάνταστον οἰκονομικὴν δυσπραγίαν.

§98Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, χαίρομαι ἰδιαιτέρως, διότι κατορθώνετε νὰ ἁπλοποιῆτε τόσον πολὺ τὰ πράγματα. Ἀλλὰ λησμονεῖτε, φαίνεται, τοῦτο: ὅτι παραλλήλως μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται εἰς τὴν Κρήτην, ὑπάρχει καὶ μία τεραστία αὔξησις τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποτέλεσμα ἀκριβῶς τοῦ πολιτισμοῦ, τὸν ὁποῖον δημιουργοῦν τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν νῆσον. Τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, ἡ ὁδοποιΐα καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ὁ ἐξηλεκτρισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει προχωρήσει εἰς μέγιστον βαθμὸν εἰς τὴν Κρήτην, μοιραίως μεταβάλλουν πολλὰς ἀνυπάρκτους ἀνάγκας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς πολυτελεῖς ἀνάγκας. Καὶ βεβαίως αἱ ἀπαιτήσεις τοῦ λαοῦ εἶναι ἑπόμενον νὰ αὐξηθοῦν καὶ νὰ αὐξηθοῦν μαζὶ μὲ τὸ εἰσόδημά των. Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι τὰς ἀπαιτήσεις, τὰς δικαιολογημένας ἀπαιτήσεις, διὰ μίαν ζωὴν περισσότερον πολυτελῆ, τὰς ἐκλαμβάνετε ὡς δυσφορίαν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ τὸ θέμα εἶναι τοῦτο: Ἡμεῖς, ὡς ἀνεφέραμεν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν Κρήτην καὶ γενικώτερον εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δὲν λέγομεν, ὅτι εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ἡ ὕπαιθρος νὰ πλέῃ εἰς πελάγη εὐτυχίας. Οὔτε λέγομεν, ὅτι ἐλύθη τὸ σύνολον τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν ὕπαιθρον. Λέγομεν κάτι ἄλλο ὅμως: ὅτι τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν λαὸν νὰ πιστεύῃ καὶ νὰ πιστεύῃ ἀπολύτως, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσουν τὴν βεβαίαν ἐλπίδα, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα προβλήματα, τὰ ὁποῖα τὸν ἀπασχολοῦν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν εἰς ποσοστόν, νὰ εἶναι πολὺ περισσότερα ἀπὸ τὰ προβλήματα ποὺ ἔχουν λυθῆ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸν λαὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι, ἐὰν ἔχουν λυθῆ τὸ σύνολον τῶν προβλημάτων, ἀλλὰ ἐὰν ὁ ρυθμὸς ἐπιλύσεως τῶν προβλημάτων εἶναι τέτοιος, ὥστε νὰ δημιουργῇ τὴν ἐλπίδα ἐπιλύσεως καὶ τῶν ὑπολοίπων προβλημάτων. Ἄλλωστε, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχήν, σεῖς ἀκολουθεῖτε μίαν πολὺ συμπαθῆ δι’ ὑμᾶς μέθοδον κριτικῆς. Καὶ ἡ μέθοδος κριτικῆς σας εἶναι, ὅτι ἀρέσκεσθε νὰ συγκρίνετε αὐτὸ ποὺ σήμερον γίνεται μὲ αὐτὸ ποὺ εἰς τὸ μέλλον πρέπει νὰ γίνῃ. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἁπλῆν πραγματικότητα. Διότι γνωστὸν πρέπει νὰ εἶναι εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς πάντα συνάδελφον, ὅτι ὁ ρυθμὸς ἐπιλύσεως τῶν προβλημάτων καὶ ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν, εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν δημιουργίαν νέων προβλημάτων καὶ νέων ἀναγκῶν. Ἐὰν κάμετε, λοιπόν, συνεχῶς τὴν σύγκρισιν τοῦ τώρα μὲ τὸ μέλλον, τότε δὲν θὰ καταλήξετε εἰς κανὲν ἀποτέλεσμα. Ἐκτὸς ἐὰν ἐσκεμμένως τὴν κάμνετε αὐτὴν τὴν σύγκρισιν, διὰ νὰ εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀνήκετε, εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, διὰ νὰ κάμνετε τὴν κριτικὴν αὐτήν. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ὡρισμένους ἀριθμούς, πλὴν τῶν ἔργων τῶν μικρῶν, τῶν κοινωφελῶν, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ὑπὸ τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων, καὶ τῶν διαφόρων ἄλλων ἐπαρχιακῶν ταμείων, θὰ σᾶς ἀναφέρω συνοπτικῶς νούμερα. Ἔχω δὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει εἰς τὴν Κρήτην, εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς ἐνδιαφερομένου συναδέλφου. Εἰς τὸν νομὸν Ἡρακλείου ἐδαπανήθησαν 182.000.000 δρχ.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὰ ἐδημοσιεύθησαν.

§100Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Σᾶς κουράζει ποὺ τὰ ἐπαναλαμβάνω; Ἐγὼ ἐπὶ 2 μῆνες ἀκούω συνεχῶς τὰ ἴδια, ἂς ἀκούσητε καὶ σεῖς ἄλλην μίαν φορὰν αὐτὰ τὰ πράγματα. Εἰς τὸν Νομὸν Χανίων ἐδαπανήθησαν 176.000.000 δραχμαί. Εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου 170.000.000 δραχμαί. Βλέπω μάλιστα, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν δαπανηθέντων εἰς τὸ Λασῆθι, μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου, κατ’ ἀναλογίαν ἔχει δαπανηθῆ ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον. Καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ρεθύμνου 136 ἑκατ. Ἀλλὰ θὰ ἀναφέρω καὶ ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὸν Νομὸν Χανίων κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν, διότι καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐλησμόνησεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀναφέρῃ τι. Ἔγινε πρῶτα–πρῶτα, ὁ παιδικὸς σταθμὸς Χανίων ὅπου ἐδαπανήθησαν 925.000 δραχμ. Τὸ Κρατικὸν Χημεῖον 1.650.000 δραχμ. τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον 14.000.000, ἤδη ἔχουν δαπανηθῆ ἄλλα 2.500.000 δραχμ. διὰ τὸν ἐξοπλισμόν. Τὸ Ἱστορικὸν Ἀρχεῖον τῆς Κρήτης «... (ἀναγινώσκει)....», ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ χώρου πέριξ τῆς οἰκίας ὅπου ἐγεννήθη ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Τὸ ἀναφέρω αὐτὸ τὸ κονδύλιον, διότι διετέθη ἀπὸ Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν χαρακτηρίζουν ὡς ἀντιβενιζελικήν. Καὶ μόνον διὰ νὰ ἐμφανισθῇ περισσότερον ἡ οἰκία, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγεννήθη ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ἤδη ἔχει ἀνατεθῆ ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ψυχιατρικοῦ νοσοκομείου Χανίων.

§101Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Αὐτὸ χρειάζεται!!!...

§102Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἀλλά, κύριε συνάδελφε, γνωρίζω καλῶς, ὅτι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε —ἀναφέρομαι καὶ εἰς τοὺς ὑπολοίπους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως — διὰ τὴν Κυβέρνησιν, βεβαίως δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Διότι, δι’ ὅσα μὲν δὲν γίνονται πταίει ἡ Κυβέρνησις παγίως, ὅσα δὲ γίνονται, ὀφείλονται πάντοτε εἰς τὴν δραστηριότητα τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι... πιέζουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ αὐτὰ τὰ ἔργα. Ἐγὼ δέ, ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα συμβαίνει κατὰ κόρον εἰς τὸν νομόν μου, δι’ ὅσα δηλαδὴ δὲν γίνονται, πταίω ἐγώ, καὶ ὅσα γίνονται ὀφείλονται εἰς ἐκείνους, θὰ τοὺς εὐχηθῶ νὰ παραμείνουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ κάμνουν τὰ ἔργα των. Καὶ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ πόσον ἀδικημένος εἶναι ὁ νομὸς ἀπὸ τήν... παντελῆ ἐγκατάλειψιν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ χωρίον Ροδοποῦ. Εἶναι τὸ χωρίον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατάγεται ὁ κ. Πολυχρονίδης καὶ εἰς τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸ 95–98% τῶν ψήφων. Εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ δὲν εἶχε γίνει οὔτε ἕνα ἔργον, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ θείου τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Ἀλλά, διὰ νὰ ἴδητε τώρα καὶ τὴν συνέχειαν, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα τηλεγράφημα 100 κατοίκων τῆς κοινότητος Ροδοποῦ, τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Διὰ τοῦ τηλεγραφήματός των αὐτοῦ, λέγουν οἱ κάτοικοι Ροδοποῦ τὰ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει).....». Αὐτὸ πρὸς ἀπόδειξιν τῆς δυσαρεσκείας. Ἐὰν προήρχετο ἀπὸ ἰδικόν μου χωρίον θὰ ἦτο δικαιολογημένον, ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ χωρίον, εἰς τὸ ὁποῖον οὔτε τολμᾷ νὰ πατήσῃ τὸ πόδι του ἄλλος βουλευτής. Ἐγὼ μίαν φορὰν ἐπλησίασα ἐκεῖ καὶ ἴσως ὁ κ. Μητσοτάκης ἄλλην μίαν. Οὔτε γεωγραφικῶς δὲν τὸ γνωρίζομεν. Καὶ τώρα, θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἀγωνιᾷ τόσον πολὺ ὁ κ. Κοθρῆς καὶ εὑρέθη ἐδῶ, ἐκπροσωπῶν τὰ συμφέροντα τοῦ ἀπουσιάζοντος συναδέλφου του. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ ἐξήντλησε τὴν ἀγόρευσίν του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνυπαρξίαν ἔργων εἰς τὸν νομὸν Χανίων, ἠθέλησε νὰ ἀναφερθῇ καὶ εἰς τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου. Θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπ’ ὀλίγον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ τοῦτο διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διότι τὸ λάδι μὲ τὴν περιοχὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχομαι, εἶναι τόσον συνδεδεμένον, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν — καὶ ὀρθῶς καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὴν ἐπαρχίαν, ἀνεφέρθη εἰς τὸ λάδι — νὰ μὴ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ. Πρὶν ἢ ἀναφέρω τὰς προσωπικάς μου ἀπόψεις δι’ ὀλίγων, θὰ ἤθελον νὰ ἐξετάσω, ἐὰν νομιμοποιῆται εἰδικῶς ὁ κ. Πολυχρονίδης νὰ ἀσκῇ οἱανδήποτε κριτικὴν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς, τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ λάδι.

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κάθε βουλευτής.

§104Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν ἐν τῇ ἐξελίξει. Μὴ κουράζεσθε, λοιπόν. Καὶ θὰ ἴδωμεν, ἐὰν νομιμοποιῆται ἢ ὄχι. Τὸ 1951, ἐπὶ Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων, μὲ Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὸν κ. Βενιζέλον — καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρω, εἶναι πρὸς τιμήν του καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης — ἐλήφθη ἀπόφασις συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου 40.000 τόννων. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη δὲν ἐπρόλαβε νὰ ἀρχίσῃ κἂν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης, διότι ἔπεσε καὶ ἀνῆλθεν ἡ συμμαχικὴ Κυβέρνησις Πλαστήρα– Βενιζέλου, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας καὶ ἤρχισεν ἐφαρμοζομένη ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡ ὁποία ἐλήφθη ὑπὸ τῆς προγενεστέρας Κυβερνήσεως. Κατὰ τὸ 1951, λοιπόν, ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου ἦτο 185.000 τόννοι καὶ ὡς γνωστόν, ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ἀνέρχεται εἰς τοὺς 110.000 τόννους. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, βέβαια, ἴσως νὰ ἦτο μικροτέρα. Πράγματι, ἡ Κυβέρνησις τότε διὰ τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Πολυχρονίδη, ἀνέθεσε τὴν συγκέντρωσιν τῶν 40.000 τόννων ἐλαίου εἰς τὴν «Ἐλαιουργικήν». Ἐδῶ ἔχω κάποιαν ἐφημερίδα...

§105Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἱστορίαν τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος μᾶς κάμνετε;

§106Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ μορφωθῆτε καὶ ἐγκυκλοπαιδικῶς. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ σκανδάλων, θὰ πρέπει νὰ μὴ τὰ ἔχωμεν διαπράξει τοὐλάχιστον οἱ ἴδιοι.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πολυχρονίδης ὁμιλῶν, ἀνεφέρθη διὰ μακρῶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Συνεπῶς ὁ κ. συνάδελφος ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§108Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πολυχρονίδης ἠνάλωσε τὸ 80% τῆς ὁμιλίας του μὲ τὸ λάδι. Καὶ μιὰ καὶ ἀνῆλθον ἐδῶ, ἠμπορῶ νὰ λέγω ὅ,τι θέλω. Ἡ συγκέντρωσις, λοιπόν, ἀνετέθη εἰς τὴν «Ἐλαιουργικὴν» μὲ τιμὴν συγκεντρώσεως 11 δρχ. σὺν 2 δρχ. κατ’ ὀκᾶν μεταφορικὰ καὶ ἤρχισεν εἰς τὰς 7 Δεκεμβρίου 1951. Ἡ συγκέντρωσις ἔβαινεν ὁμαλῶς μέχρι τῆς 31ης Ἰανουαρίου 1952, εἶχε δὲ ἕως τότε συγκεντρωθῆ τὸ ⅓ περίπου τῆς προβλεπομένης ποσότητος. Ἡ παρέμβασις αὐτὴ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» εἶχε πράγματι μίαν ἀγαθωτάτην ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἀγοράν. Πρὸ τῆς συγκεντρώσεως τὸ λάδι εἶχεν κατέλθει εἰς τὰς 10 δρχ. καὶ εἰς ὡρισμένας περιοχὰς 9,70 καὶ 9,80. Μὲ τὴν παρέμβασιν τῆς «Ἐλαιουργικῆς» ἀνῆλθεν εἰς τὰς 10,30 καὶ 10,70. Ἡ ἐπίδρασις συνεπῶς τῆς παρεμβάσεως ἦτο πολλαπλῶς ὠφέλιμος διὰ τοὺς παραγωγούς. Καὶ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀνεξηγήτως πῶς καὶ περιέργως — θὰ ἐξηγήσω διατί περιέργως — ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀποφασίζει τὴν ἀνάθεσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τοὺς ἐμπόρους. Ἀλλά, ἐπειδὴ δὲν ἠμποροῦσαν οἱ ἔμποροι εἷς ἕκαστος χωριστὰ νὰ ἀναλάβῃ συγκέντρωσιν ἐλαίου, ἐσκέφθησαν νὰ κάμουν ἕνα συνεταιρισμόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασαν «Ἐλαιουργικὴν» καὶ μάλιστα μὲ ἀστραπιαίαν ταχύτητα, ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσιακῆς διαδικασίας. Συνεστήθη, λοιπόν, ἡ «Ἐλαιουργική», εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ συγκέντρωσις 15.000 τόννων ἐλαίου. Εἶπον περιέργως καὶ θὰ τὸ δικαιολογήσω. Σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο 185.000 τόννους καὶ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις κάτω τῶν 110.000 τόννων, διότι, ὡς θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ἡ κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη κατανάλωσις, ἦτο μειωμένη ἔναντι τῆς σημερινῆς καταναλώσεως. Κατὰ συνέπειαν, ὁλόκληρος ἡ ποσότης, τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ συγκεντρώσῃ ἡ «Ἐλαιουργικὴ» δὲν ἐπρόκειτο νὰ συμπιέσῃ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν τὴν προσφοράν, ὥστε νὰ δημιουργήσῃ πρόβλημα μὴ ὑπάρξεως ἀντικειμένου ἐμπορίας εἰς τοὺς ἐλαιεμπόρους. Δὲν γνωρίζω, λοιπόν, τί ἦτο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπίεσε τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ πάρῃ τὸ λάδι ἀπὸ τοὺς φυσιολογικούς του φορεῖς, τὴν «Ἐλαιουργικὴν» καὶ νὰ τὸ δώσῃ εἰς τοὺς ἐμπόρους. Ἐφοβεῖτο μήπως οἱ ἔμποροι χάσουν τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐμπορίας των; Δεύτερον, διατί, προκειμένου νὰ κάμῃ τὴν σύστασιν τῆς «Ἐλαιουργικῆς» καὶ νὰ δώσῃ ἀπὸ τὸ Κρατικὸν χρηματοκιβώτιον χρήματα ἄτοκα καὶ ἄνευ ἐγγυήσεως, ὡς θὰ ἴδωμεν, δὲν ἐπροτίμησεν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πλέον ὀρθὴν καὶ ἀδιάβλητον ὁδὸν τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐλαιεμπόρων, ἐὰν ἐστεροῦντο χρημάτων, διὰ νὰ ἀσκήσουν τὴν ἐμπορίαν ἐλαίου;

§109Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μήπως ἐνθυμῆσθε, πόσον ἔλαιον συνεκέντρωσεν ἡ «Ἐλαιουργικὴ» καὶ πόσον ἡ «Ἐλαιεμπορική»;

§110Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Βεβαίως. Ἡ «Ἐλαιουργικὴ» συνεκέντρωσε 22.684 τόννους καὶ ἡ «Ἐλαιεμπορικὴ» 1.000 τόννους.

§111Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τότε — διότι ἦτο καὶ ὁ θεῖος σας μεταξὺ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθημεν τὸ θέμα — ἠσκεῖτο ἰσχυρὰ πίεσις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τοῦ ἐλαιεμπορικοῦ κόσμου διὰ νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους ἡ συγκέντρωσις ἑνὸς μέρους ἐκ τῆς ποσότητος τοῦ λαδιοῦ. Κατ’ ἀκολουθίαν, τὸ θέμα τῆς ἀναθέσεως συγκεντρώσεως ἐλαίου καὶ εἰς τὴν ἐμπορικὴν τάξιν, δὲν τὸ ἐχειρίσθη μονομερῶς ὁ κ. Πολυχρονίδης ὡς ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τότε, καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ διαχειρισθῇ, ἀλλὰ τὰ θέματα αὐτὰ ὅπως γνωρίζετε, ρυθμίζονται δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἀείμνηστον Καρτάλην. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε νέος καὶ ἁγνὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνάδελφος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀφήνετε ὑπαινιγμοὺς δι’ ἕνα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος διεχειρίσθη ἀπὸ ἀπόψεως ἁρμοδιότητος τότε τὸ θέμα. Βέβαιον εἶναι, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ ἐλαιεμπορικὴ τάξις ἤσκησε πίεσιν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζήτησε νὰ τῆς ἀνατεθῇ μέρος τῆς συγκεντρωθησομένης ποσότητος. Καὶ ὀρθότατα ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν καὶ εἰς τοὺς ἐμπόρους τὴν συγκέντρωσιν, διότι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἐπιχειρηματίαι φορολογούμενοι καὶ χρήσιμοι διὰ τὴν Κοινωνίαν καὶ τὸ Κράτος.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐάν, δέ, ἔκαμε τὸ ἴδιον καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, δὲν θὰ ἤρχετο ἡ μοῦργα.

§113Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τόσον ἡ διακοπὴ τοῦ κ. Κοθρῆ, ὅσον καὶ τοῦ κ. Ζορμπᾶ, δὲν ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὰς ἀπορίας μου, διότι ἐγὼ δὲν εἶπον, δὲν ἰσχυρίσθην, ὅτι τὸ ἐλαιεμπόριον θὰ ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἄνευ ἐλαίου. Εἶπον, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς παραχθέντος ἐλαίου, τὸ παραχθὲν ἔλαιον, ἦτο τόσον πολύ, ὥστε αἱ τιμαὶ εἰς τὰ καταναλωτικὰ κέντρα, ἦσαν πολὺ χαμηλότεραι ἐκείνων τῆς συγκεντρωθείσης. Διὰ τὸ μόνον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἔλλειψις, ἦτο διὰ τὸ θέμα τῆς ταμειακῆς εὐχερείας εἰς τοὺς ἐμπόρους, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀσκήσουν οὗτοι τὸ ἐλαιεμπόριον. Συνεπῶς, δὲν ὑπῆρχεν ἔλλειψις ἀντικειμένου, ἀλλὰ ἔλλειψις χρημάτων. Καὶ ἐρωτῶ, λοιπόν, διατί ἐπροτιμήσατε τὴν δημιουργίαν συνεταιρισμοῦ καὶ τὴν χρηματοδότησιν αὐτοῦ δι’ ἀτόκων χρημάτων Κρατικῶν καὶ δὲν ἠκολουθήσατε τὴν χρηματοδότησιν, διὰ τῶν ἰδίων χρημάτων, μέσῳ τῶν Τραπεζῶν, τῶν ἐλαιεμπόρων;

§114Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Οἱ ἔμποροι ἐζήτησαν ὅπως χρηματοδοτηθοῦν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους μὲ τὴν ἐλαιουργικήν.

§115Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Εἰς βάρος τίνος ἀπέβη ἡ τοιαύτη διαχείρισις τοῦ θέματος;

§116Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§117Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Οἱ παραγωγοὶ θὰ ὠφελοῦντο ὅταν ὑπῆρχον δύο ὀργανισμοὶ συγκεντρώσεως.

§118Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον θὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν ἤρχισεν ἡ συγκέντρωσις, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἦτο 10 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, ἔφθασε δὲ μὲ τὴν συγκέντρωσιν ὑπὸ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» τὰς 10,70 δραχ. καὶ κατόπιν τὰς 10,80 δραχ., ὅταν προσετέθησαν οἱ ἐλαιέμποροι καὶ ἔκτοτε ἐκόλλησε ἡ τιμὴ του εἰς τὰς 10,80 δραχ. Ἐπειδὴ δὲ σᾶς παρεπονοῦντο οἱ ἐλαιέμποροι, ὅτι θὰ ἐτίθεντο εἰς δυσμενεστέραν θέσιν, ἔναντι τῶν συνεταιρισμῶν, δι’ αὐτὸ ὑπεγράψατε τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ἔθετεν εἰς πολὺ δυσμενεστέραν θέσιν τοὺς συνεταιρισμούς, ἔναντι τῶν ἐμπόρων.

§119Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ποῖοι ἦσαν εἰς τὴν «Ἐλαιεμπορικήν»;

§120Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Ἀλλά, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐπίπτωσιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ τηλεγραφήματα ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως «.... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὰ δέ, δὲν γράφονται ἀπὸ συνεταιριστὰς ἀντιπολιτευομένους τότε, ἀλλὰ εἶναι συμπολιτευόμενοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

§121Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ πᾶμε καὶ εἰς τὸ 1953.

§122Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ φθάσωμεν καὶ ἐκεῖ, ὑπομονή. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, θὰ ἀποφύγω νὰ σᾶς διαβάσω, ἁπλῶς θὰ τὰς καταθέσω καὶ δύο ἀνακοινώσεις τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐλαιοπαραγωγῶν Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως ἐκείνης. Καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔγινε διὰ νὰ μὴ εἶναι οἱ ἐλαιέμποροι εἰς δυσμενεστέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ἀκούσατε, λοιπόν, τί προέβλεπε ἡ σύμβασις ἐκείνη. Προέβλεπε, πρῶτον, τὸ ἄνοιγμα ἑνὸς λογαριασμοῦ ὕψους 160.000.000 παρὰ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τὰ 160 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἐχορηγοῦντο πρὸς τοὺς ἐλαιεμπόρους ἀτόκως, ἄνευ οὐδεμιᾶς δαπάνης ἀπολύτως, πρὸς συγκέντρωσιν τῶν 15.000 τόννων τοῦ ἐλαιολάδου. Ποῖαι ἐγγυήσεις τώρα εἶχαν δοθῆ δι’ αὐτὰ τὰ 160.000.000. Πρῶτον, μία ἐγγυητικὴ ἐπιστολὴ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης 4.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως καὶ ὀκτὼ μετοχὲς τῶν 3.000.000 δραχμῶν ἀπὸ τοὺς συμμετέχοντας εἰς τὸν συνεταιρισμὸν καὶ αἱ ὁποῖαι μετοχαὶ ἐκαλύπτοντο μὲ τὸ εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων εὑρισκόμενον ἐμπόρευμα. Θὰ ἠδύνασθο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐγνωρίζατε ἐὰν οἱ ἐλαιέμποροι, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐπωλοῦσαν τὸ ἐμπόρευμα, τὸ εἰς χεῖρας τους εὑρισκόμενον, τὸ Κράτος ἀπὸ ποῦ θὰ εἰσέπραττε τὰ 160.000.000 πλὴν τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς τῶν 4. 000.000;

§123Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐξετελέσθη ἡ σύμβασις, ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον;

§124Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ἐξετελέσθη ἡ σύμβασις. Ἐὰν ἐγὼ δώσω εἰς ἕνα οἱονδήποτε τρίτον 1.000.000 δραχμὰς χωρὶς ἐγγύησιν καὶ χωρὶς ἀποδείξεις, αὐτὸς δὲ ὁ τρίτος δὲν τὸ φάει τὸ 1.000.000, ἀλλὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ καὶ μοῦ τὸ ἐπιστρέψῃ, αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι αὐτὸς ὁ τρίτος εἶναι τίμιος ἄνθρωπος, ἀλλὰ δὲν μὲ ἀπαλλάσσει ἐμὲ ἀπὸ τὴν εὐθύνην, ὅτι ἔδωσα τὸ 1.000.000 χωρὶς καμμίαν ἐξασφάλισιν. Τὸ ἐὰν οἱ ἐλαιέμποροι, μὴ χρησιμοποιήσαντες τὸ σύνολον τῶν 160.000.000 ἐφάνησαν τίμιοι ἄνθρωποι καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν εὐχέρειαν, ποὺ τοὺς ἔδωσεν ὁ τότε ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ δὲν ἔκαμαν καμμίαν κατάχρησιν, δὲν ἕπεται, ἐκ τούτου, ὅτι ἀπαλλάσσεται ὁ ὑπουργὸς Ἐμπορίου, διότι δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἔναντι ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ἴσως, θὰ ἤθελον νὰ δολιευθοῦν τὸ Δημόσιον καὶ νὰ φᾶνε τὰ 160.000.000.

§125Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ 160 ἑκατομμύρια τὰ ἐπῆραν εἰς χεῖρας των οἱ ἐλαιέμποροι, τὰ διεχειρίσθησαν δι’ ἄλλην χρῆσιν ἢ μήπως τὸ κλῖμα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐπέβαλεν αὐτὴν τὴν πίστιν πρὸς τὸ ἐλαιεμπόριον διὰ νὰ κρατηθοῦν αἱ τιμαί; Διότι, μὲ ὅσα εἴπατε, ἀφίνετε ὑπαινιγμοὺς ἀπαραδέκτους καὶ διὰ τὸν ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ διὰ τὴν τότε Κυβέρνησιν. Λοιπόν, νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα.

§126Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι μόνον διὰ τὸν Ὑφυπουργόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς Ὑπηρεσίας.

§127Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπέκρινε τότε τὰς πράξεις αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις ἢ εἶσθε σύμφωνος;

§128Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διαχειρίσεως δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν εὐθύνην ἑνὸς ὑπουργοῦ, μὲ τὴν ἔκτασιν ἁπλῶς τῆς εὐθύνης τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ἔχει καὶ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἐὰν ἕνας ὑπουργὸς ἀπὸ μίαν σύμβασιν ἀφίσῃ μίαν εὐχέρειαν εἰς τὸν τρίτον, τὸν συμβαλλόμενον, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως καὶ αὐτὸς δὲν τοὺς ἐκμεταλλευθῇ, ἔχει μίαν πολιτικὴν εὐθύνην, διὰ τὴν ὁποίαν ἐλέγχω τὸν κ. Ὑφυπουργόν. Ἐὰν ὅμως φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον ὁ τρίτος νὰ κλέψῃ, τότε φθάνομεν εἰς τὸν περὶ εἰδικῆς εὐθύνης ὑπουργῶν νόμον καὶ τὸν καθίζω εἰς τὸ σκαμνί. Δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐὰν ἡ καλὴ ἢ ἡ κακὴ διαχείρισις ὑπῆρξε καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχει εὐθύνη, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς εὐθύνης δι’ ἕνα πολιτικὸν πρόσωπον. Ἐγὼ κάμω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν: Τὰ 160 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἠδύναντο οἱ ἐλαιέμποροι νὰ τὰ πάρουν; Βεβαίως ἠδύναντο καὶ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Προσεκόμιζον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν οἱ ἴδιοι καταστάσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέροντο τὰ ὀνόματα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ βάσει τῶν καταστάσεων αὐτῶν ἔπαιρναν τὰ χρήματα.

§129Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Προῆλθε καμμία ζημία εἰς τὸ δημόσιον;

§130Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Οἱ ἐλαιέμποροι ἐκέρδισαν τίποτε;

§131Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Τὸ θέμα μας δὲν εἶναι αὐτό, τὸ θέμα μας εἶναι: ὑπῆρξε χαριστικὴ ἡ σύμβασις ἐκείνη διὰ τοὺς ἐλαιεμπόρους, ἐὰν ἤθελαν νὰ κλέψουν ἢ ὄχι; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§132Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδώσαμεν ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη προηδρεύετο ἀπὸ τὸν μεγάλον Ἕλληνα καὶ δὲν πρέπει μετὰ 10ετίαν νὰ κηλιδώνεται ἡ τιμή της. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι ἡ τότε Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος.

§133Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι καθολικὰ συνυπεύθυνος μία Κυβέρνησις, διότι ἕνας ὑπουργὸς ἔκαμεν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν. Ἔχομεν διαφορὰν ἀπόψεων, κύριε συνάδελφε.

§134Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴπατε, ὅτι οἱ ἐλαιέμποροι διὰ νὰ πάρουν τὴν πίστωσιν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ καταθέσουν καταλόγους ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι παρέδιδον τὸ εἶδος. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ Κράτος εἶχε διπλῆν ἐγγύησιν καὶ τῶν ἐλαιεμπόρων καὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τὸ ἐμπόρευμα εὑρίσκετο ἐνυπόθηκον εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων.

§135Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Αἱ ἐγγυήσεις τῶν παραγωγῶν ἦσαν ἀνύπαρκτοι, διότι οὐδαμοῦ ἡ σύμβασις ἔλεγε πῶς ἠλέγχοντο ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κράτους, ἐὰν τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ ἐλαιέμποροι εἰς τὰς καταστάσεις αὐτάς, ἦσαν πραγματικὰ ὀνόματα ἢ ὅτι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, ἦσαν πραγματικὰ καὶ δὲν ἀπετέλει μέρος ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον οἱ ἴδιοι εἶχον ἀγοράσει εἰς τιμὰς μικροτέρας ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως. Ἀλλά, διὰ νὰ ἴδητε καὶ τὴν διάφορον μεταχείρισιν εἰς βάρος τῶν συνεταιρισμῶν, θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον δύο σημεῖα τῆς συμβάσεως χαρακτηριστικά: Πρῶτον, διὰ νὰ εἰσπράξουν τὰ χρήματα, χωρὶς νὰ κρατοῦνται τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Ἤδη, τὸ λάδι ποὺ παραδίδεται εἰς τὴν «Ἐλαιουργικήν», ὁ παραγωγὸς ἔπαιρνε μίαν ἀπόδειξιν, τὴν ὁποίαν προσεκόμιζεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοῦ ἐκρατοῦσε τὰ χρέη τοῦ ἀγρότη εἰς τὰ 100%, καὶ τὸ σημειῶ τὸ 100%, διότι θὰ ἴδωμεν τί συμβαίνει καὶ πολλάκις δὲν εἰσέπραττε τίποτε. Καὶ τὸ ὑπόλοιπον, ἂν ὑπῆρχε, τὸ ἔπαιρνεν εἰς χεῖρας του ὁ ἐλαιοπαραγωγός. Εἰς τὴν «Ἐλαιοεμπορικὴν» ἐπήγαιναν τὶς καταστάσεις εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ εἰσέπραττον τὰ χρήματα, ἄγνωστον πῶς παρέμεναν τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς χεῖρας τοῦ ἐλαιοεμπόρου καὶ ἄγνωστον ἂν τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν κατάστασιν νούμερα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποσότητα τοῦ παραδιδομένου λαδιοῦ, ἦσαν ἀκριβῆ. Δευτέρα διαφορὰ εἶναι, ὅτι, ἐνῷ ἡ μὲν Ἐλαιουργικὴ ἐκρατοῦσε τὸ 100% τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς Α.Τ.Ε., ἡ Ἐλαιοεμπορικὴ ἐκρατοῦσε τὸ 25% καὶ ὑπέβαλε κατάστασιν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία θὰ τῆς ἐγνώριζε ποῖοι ἦσαν οἱ χρεῶσται.

§136Ε. ΚΟΘΡΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§137Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἤμην ἕτοιμος νὰ σᾶς ὑποβάλω ἐγὼ καὶ μὲ ἐπρολάβατε. Κύριε συνάδελφε, ἀκούσατε: Ὁ μὲν παραγωγὸς ἐνῷ ἐπήγαινεν εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν τοῦ ἐκρατοῦσαν 10% τῶν χρεῶν του. Ἐνῷ ὅταν ἐπήγαινεν εἰς τὴν Ἐλαιοεμπορικὴν τοῦ ἐκρατοῦσαν 25%. Αὐτὴ δὲν εἶναι εὐνοϊκὴ μεταχείρισις; Φυσικὸν ἦτο ὁ παραγωγὸς νὰ προτιμᾷ τὴν Ἐλαιοεμπορικήν. Ἀλλά, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα, αἰφνιδίως καὶ ἀπροσδοκήτως — ἀπόδειξις τῆς ὀργανωτικότητος τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ τῆς προβλέψεως τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης — διεκόπη ἡ συγκέντρωσις τὴν 1ην Ἀπριλίου 1952, ἄνευ οὐδεμιᾶς προειδοποιήσεως, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργηθῇ ἕνας τεράστιος πανικὸς εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ πέσουν αἱ τιμαὶ ἀπὸ 10,80 εἰς τὰς 9,20 τὸν Μάϊον καὶ νὰ κατέβουν εἰς τὰς 9 τὸν Ἰούνιον καὶ νὰ ἐμφανίζουν συνεχῆ πτῶσιν. Καὶ παρὰ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν αὐτῶν, τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐπέμενε νὰ κρατᾷ τὰς τιμὰς εἰς τὰς 14 δραχμὰς εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ἐρωτῶ, ὅταν ἀπὸ τὰς 14 δραχμὰς δὲν ὠφελοῦνται οἱ παραγωγοί, δὲν ὠφελοῦνται οἱ καταναλωταί, ποῖος ὠφελεῖτο, διὰ νὰ ἐπιμένῃ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ κρατᾷ τὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ εἰς τὰς 14 δραχμάς; Ἀλλά, διὰ νὰ τελειώνωμεν. Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά, διὰ νὰ κλείσω τὴν ἀγόρευσίν μου, θὰ ἤθελα νὰ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων τὰς προσωπικάς μου ἀπόψεις γενικῶς ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι σήμερον. Διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἐγὼ διαφωνῶ. Διαφωνῶ διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ἐπὶ 15 ἔτη ἐλαϊκὴν πολιτικήν, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Διότι, ἐν τῷ συνόλῳ ἡ ἐλαϊκὴ πολιτικὴ ἐστηρίχθη ἐπὶ δύο ἐσφαλμένων βάσεων. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ἀντίληψις, ὅτι τὸ λάδι ἀποτελεῖ ἐξαγώγιμον προϊὸν καὶ ἡ δευτέρα, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς συντελεστὰς τοῦ τιμαρίθμου, ἀλλὰ ὅτι ἀποτελεῖ ρυθμιστικὸν συντελεστὴν τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι 1960 παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου ἔφθασεν εἰς 1.743 χιλιάδας τόννους, δηλαδή, κατὰ μέσην ἐτησίαν παραγωγὴν 116 χιλιάδας τόννους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ λάδι τείνει νὰ γίνῃ ἐξαγώγιμον προϊόν, δὲν εἶναι ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξαγώγιμον. Θὰ ἠδύνατο, ἑπομένως, μὲ μίαν ἄσκησιν πολιτικῆς ἀποθεματοποιήσεως τοῦ λαδιοῦ, διὰ τὰ ἔτη τῆς μεγάλης παραγωγῆς, ποὺ διαδέχονται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, νὰ συγκρατηθῇ μία ἑνιαία τιμὴ ἐλαίου εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, δι’ ὅλα τὰ ἔτη.

§138Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν σας ἐποχὴν τί κάμνετε;

§139Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ κάμω ὀλίγην ἱστορίαν καὶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ ἐλαίου, διὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἀπὸ 11 δραχμὰς ἐκατέβηκεν εἰς τὰς 9 δραχμάς. Ἦτο ἡ ὀρθὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσατε. Καὶ ὅτι ἡ σημερινὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἂν εἶναι ἐσφαλμένη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλαϊκὴν πολιτικήν, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἔχει τὴν κληρονομίαν καὶ θὰ σᾶς τὴν ἀποδείξω τὴν κληρονομίαν εἰς μίαν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν κατεθέσατε. Ἡ δευτέρα βάσις ἦτο ἡ ἐντύπωσις, ὅτι, ὡς εἶπον, ἐπιστεύθη, ὅτι τὸ λάδι ρυθμίζει ὁλόκληρον τὸν τιμάριθμον καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς τὸ λάδι ἐθεωρεῖτο ἀνταλλακτικὸν μέσον καὶ ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις αὐτὴ καὶ μετὰ τὴν κατοχήν, μὲ ἀποτέλεσμα αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις καὶ οἱ διάφοροι ὑπουργοί, οἱ ἀσκοῦντες τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, νὰ τρομοκρατοῦνται πρὸ τῆς σκέψεως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πάῃ πρὸς τὰ ἐπάνω ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου, φοβούμενοι, ὅτι θὰ συμπαρασύρῃ ὁλόκληρον τὸν τιμάριθμον. Εἶναι, ἑπομένως, μοιραῖον καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ μίαν κληρονομίαν καὶ μίαν φοβίαν, τὴν ὁποίαν ἐκληρονόμησεν ἀπὸ τὰς παλαιοτέρας Κυβερνήσεις. Καὶ ἀπόδειξις αὐτῶν ποὺ λέγω εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι, βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Πολυχρονίδης καὶ ἄλλοι τινές, προερχόμενοι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιοχάς, καταθέτουν ἐπερώτησιν εἰς τὴν ὁποίαν, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, λέγουν τὰ ἑξῆς: «Ἐπερωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν... ............. (ἀναγινώσκει).............». Δηλαδή, οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐλέγχουν τὴν Κυβέρνησιν διότι ἄφησε τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου νὰ ἀνέβῃ καὶ νὰ ἔχῃ τοῦτο ὅσο ἔχει, καὶ νὰ παρασυρθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι καὶ αὐτοὶ ἀκόμα οἱ εὑρισκόμενοι ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει ἔχουν ἀκόμα τὴν κληρονομίαν καὶ τὸ βάρος τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς.

§140Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε.

§141Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἐπιτρέψω ἐφ’ ὅσον δὲν μὲ προσέχετε. Συνεχίσατε τὴν κατ’ ἰδίαν συζήτησίν σας.

§142Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σᾶς προσέχω, κ. συνάδελφε.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ δέχεσθε διακοπάς, κ. Βολουδάκη.

§144Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Οἱ συνάδελφοι, λοιπὸν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιοχῶν διέπονται καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν φοβίαν, ὅτι τὸ λάδι παρασύρει τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων προϊόντων. Ἀλλὰ ἐδῶ συλλαμβάνονται μὴ γνωρίζοντες καὶ πότε τὸ λάδι εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Διότι τὴν ἐποχὴν ποὺ κατέθετον τὴν ἐπερώτησιν τὸ λάδι εὑρίσκετο εἰς τὰ χέρια τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελεν ὁ κ. Κοθρῆς νὰ μοῦ εἴπῃ τὸ ἑξῆς, καὶ τὸν προλαμβάνω διὰ νὰ τὸν ἀπαλλάξω ἀπὸ τὸν κόπον νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, θὰ ἤθελε νὰ μοῦ εἴπῃ ἴσως, ὅτι αὐτὰ ἀναφέρονται εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὰς Ἀθήνας. Τοῦ δίδω λοιπὸν τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὰ Χανιά, εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ εἰς τὸ Ρέθυμνον, ὅπου εἶναι τὰ κυριώτερα ἐλαιοπαραγωγικὰ κέντρα, τὸ λάδι, ὅταν κατέθετον τὴν ἐπερώτησιν, εἶχεν ἀνέβει εἰς τὰς 19,70, εἰς δὲ τὰς Ἀθήνας εἶχε 23,50. Δρχ. 19,70 ἦτο τὸ πεντάρι καὶ 25 δραχ. τὸ ραφινέ. Κατὰ συνέπειαν ἡ διαφορὰ τιμῆς ἦταν 70 λεπτά. Ὅταν λοιπὸν διαμαρτύρεσθε διὰ τὴν ἄνοδον τοῦ λαδιοῦ εἰς τὰς Ἀθήνας, κάτω εἰς τὴν Κρήτην ἔχει πάρει ἐπάνω καὶ ἔχει ἀνέβει εἰς 19,70.

§145Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ποίαν ἐποχὴν εἶχεν ἀνέβει τὸ λάδι;

§146Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Τὸν Δεκέμβριον ποὺ καταθέσατε τὴν ἐπερώτησιν.

§147Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπῆρχε λάδι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην;

§148Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Θέλετε ἀπόδειξιν; Τὴν ἔχω. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: «Ὑπὸ τῶν Συνεργαζομένων Ἑνώσεων Συνεταιριστικῶν.......... ..... (ἀναγινώσκει)....................». Αὐτὸ εἶναι τὸ λάδι ποὺ θὰ ἦτο εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ διαμαρτύρεσθε. Καὶ δεύτερον τηλεγράφημα: «Πρωτοφανὴς ... (ἀναγινώσκει) .».

§149Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διεψεύσθησαν τὰ τηλεγραφήματα αὐτά.

§150Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Σᾶς διαψεύδω ἐπισήμως καὶ σᾶς δίδω τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν θὰ φέρω τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ταχυδρομείου βάσει τῶν ὁποίων διεβιβάσθησαν τὰ τηλεγραφήματα εἰς τὰς Ἀθήνας. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ φέρω τὰ τηλεγραφήματα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς πρωτοκόλλου τῶν Συνεργαζομένων Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν Χανίων βάσει τῶν ὁποίων διεβιβάσθησαν τὰ τηλεγραφήματα. Ἄλλωστε θὰ φέρω καὶ τὴν ἐφημερίδα, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πολυχρονίδης τὰ ἀναφέρει καὶ μάλιστα ἀπαντᾷ. Πιστεύω λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποβάλωμεν ὅλοι μας τὴν φοβίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ εἰς ἀντιπολιτευομένους καὶ εἰς συμπολιτευομένους, ὅσον ἀφορᾷ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ λάδι δύναται νὰ παρασύρῃ τὰς τιμὰς καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων καὶ νὰ ἀσκήσωμεν μίαν πολιτικὴν ἐριζομένην ἐπὶ τῆς πραγματικότητος ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάδι. Τελειώνοντας, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ συμπεράνω: Ἐπὶ τόσας ἡμέρας ἀκούομεν τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁμιλοῦντας περὶ τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς ἐπαρχίας καὶ εἰς ἄλλας συνεδριάσεις καὶ σήμερον. Ἀπὸ ὅσα εἶπον ἐλπίζω νὰ ἐπείσθησαν, ὅτι ἡ ἐπαρχία πλέον ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν, καὶ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἤρχισε νὰ τοὺς ἀκολουθῇ εἰς ποσοστὸν τοιοῦτον, ὥστε μᾶς προειδοποιοῦν μάλιστα διὰ τὴν σύντομον πτῶσιν μας. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐπείσθησαν ἐπὶ τέλους καὶ θὰ βοηθήσουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν θελήσῃ νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον περὶ πλειοψηφικοῦ, δεδομένου, ὅτι ἡ δύναμίς των λόγῳ τῆς καταρρεύσεώς μας θὰ εἶναι τόσον τεραστία, ὥστε δὲν ἔχουν οὐδένα λόγον νὰ ἀνησυχοῦν καὶ νὰ ζητοῦν καθιέρωσιν ἀναλογικοῦ συστήματος.

§151Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἂς τὸ καταθέσῃ.

§152Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Νὰ τὸ προτείνετε καὶ σεῖς καὶ νὰ ζητήσητε πλειοψηφικὸν σύστημα, ἀφοῦ πιστεύετε, ὅτι μᾶς ἔχει ἐγκαταλείψει ὁ λαὸς καὶ εἶναι μὲ τὸ μέρος σας.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.00′ μ.μ.)