1961.03.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 92α

Πέμπτη 30 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει: 1) Πρότασιν νόμου «περὶ συστάσεως Ταμείου Προνοίας Παγοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης–Πατρῶν καὶ Περιχώρων» καὶ 2) τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἀπάλειψιν διατάξεων θιγουσῶν τὸν περὶ δικηγόρων κώδικα ἐκ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς. Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Δ. Ἰατρίδης καὶ Ν. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Βόλου, αἰτουμένου τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημάρχου Καλαβρύτων, Δικηγορικοῦ Συλλόγου κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν λειτουργίας τοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν ἐγκατασταθέντος Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ καὶ αἰτουμένων, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ λειτουργία του. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συν)σμῶν Γαστούνης, Κρεσταίνων, Λεχαινῶν κλπ., αἰτουμένων ὅπως τὸ ἐργοστάσιον λιπασμάτων ἀνατεθῇ εἰς ἀγροτικὰς ὀργανώσεις καὶ Ἀγροτράπεζαν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Βιοτεχνῶν Ἁλιπάστων Νομοῦ Καβάλας, αἰτουμένης τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἁλιπάστων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς βιοτέχνας ἁλιπάστων χαμηλοτόκων μακροπροθέσμων δανείων. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Συνεταιρισμοῦ Γραμμίτης καὶ Γεωργουσιῶν Ἄρτης, αἰτουμένου ὅπως ἡ βιομηχανία φωσφορικῶν λιπασμάτων ἀνατεθῇ εἰς Α.Τ.Ε. καὶ συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Τετραλόφου, Βατεροῦ, Ξηρολίμνης, Καισαριᾶς, Μελισσίων κλπ., διαμαρτυρομένων δι’ ἀνάθεσιν κατασκευῆς ἐργοστασίου φωσφορικῶν λιπασμάτων εἰς Ο.Β.Α. καὶ ξένας ἑταιρείας, αἰτουμένων ὅπως ἡ κατασκευὴ ἐργοστασίου ἀνατεθῇ εἰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις καὶ Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ παραμεθορίου χωρίου Ρηγίου Διδυμοτείχου, αἰτουμένων τὴν κατασκευὴν ἀποστραγγιστικοῦ ἔργου εἰς θέσιν «ΣΕΙΜΕΝΤΕΡΕ» πρὸς ἀποφυγὴν τῶν κατ’ ἔτος σημειουμένων καταστροφῶν ἐκ τοῦ χειμάρρου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.2.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κηρυχθεῖσα τὴν 17.2.61 ἀπεργία τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔληξε τὴν πρωΐαν τῆς 25.2.1961, κατόπιν προσωπικῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις ἔδωσεν ἐντολὴν δι’ εὐνοϊκὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργῶν. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ μισθολογικῆς ἐξισώσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τὸ τοιοῦτον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ἤθελε ρυθμισθῆ διὰ τῶν ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν, οἱ μισθωτοὶ δύνανται νὰ προσφύγουν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 3239)55 διαγραφομένην διαιτητικὴν διαδικασίαν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῶσι καὶ ρυθμισθῶσι προσηκόντως μισθολογικὰ αἰτήματα τῶν μισθωτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3947)15.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 11.3.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐζητήσαμεν ὅπως προβῇ εἰς ἔλεγχον διὰ τὴν ἐπικόλλησιν ἐνσήμων εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια τῶν ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3930)15.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 10.3.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Δ. Παινέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐζητήσαμεν, ὅπως προβῇ εἰς ἔλεγχον διὰ τὴν ἐπικόλλησιν ἐνσήμων εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια τῶν ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 402)61 ὑμετέρου ἐγγράφου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα; Πέραν τῆς κατὰ 10% γενικῆς αὐξήσεως τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τῆς χορηγηθείσης διὰ τῶν Ἐθνικῶν Γενικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων τῆς 30.8. 1960, συνεχίζεται κατὰ κλάδους ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν, οὕτω ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1960 ὑπεγράφησαν 40 Συλλογικαὶ Συμβάσεις ἐργασίας καὶ ἐξεδόθησαν 29 διαιτητικαὶ ἀποφάσεις, δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν αὐξήσεις ἐκ 10% περίπου εἰς διαφόρους κατηγορίας μισθωτῶν. Ἐξ αὐτῶν αἱ σπουδαιότεραι ἀφοροῦν τὸ προσωπικὸν τῶν Ἑταιρειῶν Πετρελαιοειδῶν (αὔξησις 8%, ἐργατοτεχνίτας Σαπωνοποιείων, σπορελαιουργείων κλπ., αὔξησις 10%, τοὺς λογιστὰς βοηθοὺς λογιστάς, 20–80%, προσωπικὸν Ἑταιρείας Ὑδάτων, αὔξησις 4–8%, τοὺς ἐργάτας Ἐλαστικοῦ, αὔξησις 4–10%, τοὺς ἐργάτας ἀγγειοπλάστας, αὔξησις 10–25%, τοὺς πρακτικοὺς μηχανικούς, μηχανοδηγούς, ἀρχιθερμαστὰς καὶ θερμαστὰς αὔξησις 10% κλπ. Ἐξ ἄλλου, ἐνώπιον τῶν Διαιτητικῶν Δικαστηρίων, ἔχουσι παραπεμφθῆ καὶ ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως ἐπ’ αὐτῶν, συλλογικαὶ διαφοραὶ ἐργασίας, ἀφορῶσαι εἰς τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, παντοπωλοϋπαλλήλων, ὑπαλλήλους Τραπεζῶν, προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε., Η.Ε.Ν., Ε.Η.Σ. κλπ. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καταρτισθὲν διεβιβάσθη πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων νομοσχέδιον, προβλέπον περὶ τῶν ἐνδεδειγμένων εἰς τὸν Ν. 2239)55 τροποποιήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3018)23 ὑμετέρου ἐγγράφου τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως καπναποθήκης εἰς τὴν πόλιν τοῦ Κιλκὶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι σχετικῶς προήλθομεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 78964)13357)20.12.60 ἐγγράφου μας, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. 78964)13357. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου Ἀναφερόμενοι εἰς ὑποβληθείσας ὑμῖν τε καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 10309)6.11.60 ἀναφορὰς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος καὶ τοῦ Σωματείου καπνεργατῶν Κιλκίς, δι’ ὧν αἰτοῦνται ὅπως ἀνεγερθῶσιν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Κιλκὶς καπναποθῆκαι πρὸς ἐπεξεργασίαν καπνῶν διὰ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ὡς ἁρμόδιοι ἐξετάσητε μετ’ ἐνδιαφέροντος τὸ αἴτημά των, γνωρίσητε δὲ τοῖς ἐνδιαφερομένοις καὶ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3004)2300)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 15. 2.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν λεμβούχων καὶ ἁλιέων περιοχῆς Σαρωνικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Οἱ ἁλιεῖς ὑπάγονται, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ μισθωτοὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐφ’ ὅσον ἀπασχολοῦνται ἐντὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ Ἱδρύματος καὶ δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου. Οἱ λεμβοῦχοι ἔστω καὶ ἂν δὲν παρέχουν ἐξηρτημένην ἐργασίαν, ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐφ’ ὅσον ἀπασχολοῦνται ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀσφαλιζόμενοι εἰς τὸ Ἵδρυμα ἐντὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 22.2.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ κλπ., σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας τὰς κρατούσας εἰς τὴν βιομηχανίαν χημικῶν προϊόντων «ΚΛΙΝΕΞ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εὐθὺς ὡς ἐλάβομεν γνῶσιν παραπόνων τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρείας ἀπορρυπαντικῶν «ΚΛΙΝΕΞ» διετάξαμεν τὸν παρ’ ἡμῖν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν ἐργασίας, ὅπως μεταβῇ ἀμέσως εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο, μετὰ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν, πρὸς διαπίστωσιν τοῦ βασίμου τῶν καταγγελλομένων. Εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο ἐγένοντο δύο ἐπιθεωρήσεις ὑπὸ ὁμάδος τεχνικῶν καὶ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἐργασίας, οἵτινες καὶ ὑπέδειξαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα προστασίας τῆς ὑγείας καὶ σωματικῆς ἀκεραιότητος τῶν ἐργαζομένων, ἐπειδὴ δὲ τὸ κτιριακὸν συγκρότημα τοῦ ἐργοστασίου τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῇ λόγῳ τῆς ἀκαταλληλότητός του πρὸς τὰς ἐπιβαλλομένας συνθήκας διετάχθη ἡ μέχρι τέλους Μαΐου τρέχοντος ἔτους μεταφορὰ ἐνίων τμημάτων τοῦ ἐργοστασίου εἰς ἕτερον κατάλληλον οἴκημα. Κατὰ τὸν ἔλεγχον τοῦτον δὲν διεπιστώθη καταβολὴ μειωμένων ἡμερομισθίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο βάσει τῶν κειμένων διατάξεων δὲν καταβάλλεται εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν ἐργοστασίων ἀπορρυπαντικῶν, διότι ἡ ἐργασία αὕτη δὲν κρίνεται ἁρμοδίως ὡς ἀνθυγιεινή. Γενικῶς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο, ὅπως καὶ τὰ ὑπόλοιπα λειτουργοῦν, τὰ ἐργοστάσια ἀπορρυπαντικῶν λεπτομερῶς ἐπεθεωρήθησαν ἐκ μέρους τῶν τεχνικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἵτινες ὑπέδειξαν ἅπαντα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλίσεως, βάσει δὲν τῶν συμπερασμάτων ἐκ τῶν ἐπιθεωρήσεων τούτων καταρτίζεται ἤδη κανονισμὸς ἀσφαλείας τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐργοστασίων ἀπορρυπαντικῶν, ὅστις θέλει ἐγκριθῆ παρ’ ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3454)2711 ὑμετέρου ἐγγράφου, τῆς ἀπὸ 2.3.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ τοῦ μετὰ ταύτης διαβιβασθέντος ἡμῖν Ψηφίσματος τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Κλωστοϋφαντουργίας Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57)1961 Β. Δ)τος ηὐξήθησαν ἀπὸ 1.1.61 αἱ ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καταβαλλόμεναι συντάξεις κατὰ ποσοστὸν 10% ἕως 12% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων συντάξεων. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος, τοῦ ἀφορῶντος τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δυσμενοῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς ἣν περιῆλθε τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἐκ τῆς τεχνικῆς προόδου δημιουργηθείσης ἀνεργίας εἰς τὴν Κλωστοϋφαντουργίαν καὶ τῆς συνεπεία τούτου μειώσεως τῆς ἐκ μέρους τούτων καταβολῆς εἰσφορῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῆς ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 14)1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, δι’ ἧς ἐξῃρέθησαν τῆς ἀσφαλίσεως πάντες οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἐπιχειρήσεις πλεκτικῶν, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας σειρὰν προτάσεων τροποποιήσεων τοῦ Κανονισμοῦ Παροχῶν ἐπὶ τῷ σκοπῷ, ἀφ’ ἑνὸς τῆς καθιερώσεως αὐστηροτέρων διατάξεων περὶ τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεων, ἀφ’ ἑτέρου δέ σημαντικῆς μειώσεως τῶν ἤδη καταβαλλομένων συντάξεων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μεγάλος ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων ἐξῆλθε τῆς ἀσφαλίσεως μὲ μικρὸν ἢ ἐλάχιστον ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ταμείου, ἀλλὰ τοῦτο εἶχεν ἀρχικῶς καθιερωθῆ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων ἠσφαλισμένων ἐν ὄψει καὶ τῆς τότε ἀνθηρᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου. Βεβαίως ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἀπρόβλεπτοι συνθῆκαι καὶ οἰκονομικοὶ παράγοντες ἐδημιούργησαν τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Ταμείου καὶ ἔδει νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ρύθμισιν ταύτης, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἔπρεπε νὰ μὴ παροραθῇ καὶ ὁ οἰκονομικὸς παράγων —ἄνθρωπος. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω υἱοθετήσαμεν τὴν καθιέρωσιν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ἐπὶ ὑγιῶν ἀσφαλιστικῶν βάσεων, ἀπερρίψαμεν, ὅμως, τὴν πρότασιν τοῦ Ταμείου περὶ μειώσεως τῶν ἤδη καταβαλλομένων συντάξεων τῶν συνταξιούχων εἰς ἐπίπεδα φθάνοντα μέχρις ἐκμηδενισμοῦ αὐτῶν, διὰ τῆς ὑπογραφείσης ἀποφάσεως παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου, καὶ δι’ ὃν χρόνον τοῦτο ἀντιμετωπίζει οἰκονομικὴν δυσχέρειαν, νὰ μειώσῃ τὰς συντάξεις μέχρι ποσοστοῦ 30% ὡρισμένης κατηγορίας συνταξιούχων. Οὕτω, δὲν θὰ μειωθοῦν αἱ συντάξεις: α) τῶν ἐχόντων πραγματοποιήσει ἄνω τῶν 2.500 ἡμερῶν ἐργασίας, προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ γήρατος, β) ἄνω τῶν 1.500 ἡμερῶν ἐργασίας, προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ ἀναπηρίας καὶ γ) προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος, ἀνεξαρτήτως ἀριθμοῦ ἡμερῶν ἐργασίας. Διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων, ἐλπίζομεν, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ ἐξυγίανσις τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ θὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ παράσχουν τὴν δυνατότητα τῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐξόδων καὶ Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια ἐξυγιάνσεως τῶν οἰκονομικῶν του. Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεστήθη διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν, ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τῶν δύο Ὑπουργείων καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας, θέλει εἰσηγηθῆ τὴν ἐξεύρεσιν πόρων χρηματοδοτήσεως τοῦ Ταμείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3928)15.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 10. 3.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀναγνωρίζοντες τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν ἐργατοτεχνιτῶν Τσιμέντων, ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ Ὑπαλληλικοῦ καὶ Ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Τσιμέντων, κατηρτίσαμεν καὶ ἀπεστείλαμεν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας» διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ρύθμισις τοῦ περὶ οὗ ἀνωτέρω αἰτήματος. Διὰ νεωτέρου ἀπὸ 20.12.60 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρεκαλέσαμεν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν διαδικασίαν ἐπεξεργασίας τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον κατάθεσιν τούτου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 654)371 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Περὶ τῆς ἐκτάσεως ἰσχύος τῶν ὑπ’ ἀριθ. 59626)50 καὶ 26467)51 ἀποφάσεων ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, δι’ ὧν ἐχορηγήθη ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας βαφείων, πλυντηρίων κλπ. ἠγέρθησαν ἀμφισβητήσεις καὶ εἰδικώτερον ἂν αὗται δύνανται νὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν μηχανικῶν πλυντηρίων. Κατόπιν τῶν ἀπὸ 9.8.56 καὶ 22.10.1956 γνωμοτεύσεων Τεχνικῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας βάσει τῶν ὁποίων οἱ εἰς αὐτόματα μηχανικὰ κλειστὰ πλυντήρια ἐργαζόμενοι δὲν δικαιοῦνται ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ)τος 3755)57, δι’ ἧς ἐξηρέθησαν οἱ ἀνωτέρω μισθωτοὶ τοῦ διὰ τῶν προμνησθεισῶν ἀποφάσεων προβλεπομένου ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ἡ διαδικασία τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας, οὔτε παρελκυστικὴ εἶναι, οὔτε εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων ἀπολήγει. Τὸ ἀβάσιμον τῶν ἰσχυρισμῶν τούτων ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς πληθώρας τῶν κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Ν. 3239)55 ὑπογραφεισῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ ἐκδοθεισῶν διαιτητικῶν ἀποφάσεων, δι’ ὧν κατ’ ἐπανάληψιν ηὐξήθησαν αἱ ἀποδοχαὶ ὅλων τῶν κατηγοριῶν μισθωτῶν καὶ ἐρρυθμίσθησαν ἐν γένει οἱ ὅροι ἀμοιβῆς τούτων. Εἰδικώτερον διὰ πλείστων ἐκ τῶν ἀνωτέρω πράξεων παρεσχέθη ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς ὅσας κατηγορίας μισθωτῶν συνεφωνήθη ἢ διεπιστώθη, ὅτι ἐργάζονται ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας. Ἐνδεικτικῶς περὶ τούτου μνημονεύομεν τὰ θεσπισθέντα ἐπιδόματα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας α) εἰς ἐργατοτεχνίτας μεταλλείων καὶ λιγνιτωρυχείων, β) εἰς ἐργατοτεχνικὸν προσωπικὸν τέως Η.Ε.Α.Π., γ) εἰς ἐργατοτεχνίτας καθαριότητος διαφόρων Δήμων, δ) εἰς πρακτικοὺς μηχανικοὺς κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2276)1710)13.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1433)8.2.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν πολεμοπαθῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946–1951, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ὑποστάντων ἐν γένει ζημίας εἰς τὰς οἰκίας των συνεπείᾳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων κατοίκων πλὴν τῆς εἰς μέγα ἀριθμὸν δικαιούχων πολεμοπαθῶν 206.000 περίπου χορηγηθείσης στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς ὑλικὰ καὶ μετρητὰ ἀνηγέρθησαν ὑπὸ τῆς τέως ὑπηρεσίας ἀνοικοδομήσεως καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν 60.000 περίπου πυρῆνες εἰς Ἀγροτικοὺς Οἰκισμοὺς καὶ 2.000 περίπου πυρῆνες καὶ διαμερίσματα εἰς ἀστικοὺς τοιούτους. Ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τοῦ ἔτος 1953 καὶ ἐντεῦθεν διετέθη ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων ἐπενδύσεων ποσὸν 98.550.000 περίπου δραχμῶν. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ ποσοῦ ἀντιμετωπίσθησαν 12.700 περίπου περιπτώσεις πολεμοπαθῶν. Ἡ συνέχισις τῆς σταδιακῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν τυχὸν ὑπολοιπομένων περιπτώσεων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς διαθέσεως νέων πιστώσεων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν προγράμματος Λαϊκῆς Κατοικίας εἰς ὃ περιλαμβάνεται καὶ ἡ κατηγορία τῶν πολεμοπαθῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἢ μᾶλλον ἐπὶ τῆς κανονισθείσης σειρᾶς τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἑξῆς: Πρὸ ἡμερῶν, ἀνεκοινώσατε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ προχωρήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ταχίστην ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Εἰς ἐκπλήρωσιν αὐτῆς τῆς ἐπιθυμίας, ἡ Ἀντιπολίτευσις συνεφώνησε νὰ παραχωρήσῃ τὴν ἀνήκουσαν εἰς αὐτὴν ἡμέραν τῆς Τετάρτης, ἡμέραν ἐπανεξετάσεως τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ αὐτὸ ἔγινεν τὴν προηγουμένην Τετάρτην. Ἐν τῷ μεταξύ, βεβαίως, κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐξεφράσατε ἐπικειμένων τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα, τὴν παράκλησιν, ὑπαρχουσῶν πολλῶν ἐκκρεμοτήτων ἐνώπιον τοῦ Σώματος, νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων καὶ παρεμερίσθη ἀπὸ τὴν χθεσινὴν Τετάρτην τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Ἐπειδή, ὅμως, εἰς τὸν τύπον δημοσιεύονται πληροφορίαι, σύμφωνα μὲ τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ τῆς Βόννης ἀνέβαλε καὶ ἐκείνη ἐπίσης, τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου μέχρις ὅτου ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα συνδυάζεται μὲ τὰς ὑπογραφείσας τρεῖς Ἑλληνογερμανικὰς συμβάσεις, τῶν ὁποίων μόνον ἡ μία ἀνεκοινώθη, περὶ δὲ τῶν ἄλλων λέγονται ἀνησυχητικὰ πράγματα, ἐρωτῶ τὸ Προεδρεῖον καὶ δι’ αὐτοῦ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ Προεδρεῖον μέν, ἐὰν ἡ μεταβολὴ τακτικῆς ἢ ἀνατροπὴ τῆς συμφωνίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις παρεχώρησε τὴν ἡμέραν της, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπευσθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Γερμανικῆς Δημοκρατίας, ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεως πρῶτον καί, δεύτερον, ἐὰν αἱ μὴ ἀνακοινωθεῖσαι δύο ἐκ τῶν 3 συμβάσεων μὲ τὴν Γερμανίαν, περὶ τῶν ὁποίων ὑπεγράφησαν ἀνησυχητικὰ πράγματα, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀνακοινωθοῦν τὸ ταχύτερον καὶ δὴ ἐντὸς τῆς αὔριον. Τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καταθέτω καὶ γραπτῶς διὰ τὰ πρακτικά. «Κύριε Πρόεδρε, Πρὸ ἡμερῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀνεκοίνωσε πρὸς τὸ Σῶμα τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις παρεχώρησε τὴν ἀνήκουσαν εἰς αὐτὴν ἡμέραν συζητήσεως τῶν ἐπαναφερομένων Ν.Δ. πρὸς συζήτησιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Οὕτω, τὴν προηγουμένην Τετάρτην ἤρχισεν ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις. Κατὰ τὴν χθεσινὴν ὅμως ἡμέραν, ἐνῷ εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως, τὸ Προεδρεῖον, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διερμηνεῦον ἐν προκειμένῳ γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἐπροχώρησεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Τὴν 23.3.61 ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος», ἀνέγραψε τὴν εἴδησιν, ὅτι ἡ Γερμανικὴ Βουλὴ ἀνέβαλε τὴν κύρωσιν τῆς συμφωνίας διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων μέχρι ψηφίσεώς της ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἄλλα κείμενα συμφωνιῶν μετὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, ὡς αἱ ὑπογραφεῖσαι προσφάτως ἐν Ἑλλάδι συμφωνίαι διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐπενδυομένων εἰς τὴν χώραν μας γερμανικῶν κεφαλαίων καὶ τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐποπτείαν τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ δανείου τῶν 200 ἑκατ. μάρκων, δὲν ἔχουν ἀνακοινωθῆ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω παρακαλεῖται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅπως, συνεννοούμενος καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καταστήσῃ γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα πρὸ τῆς λήψεως ἀποφάσεως διὰ τὰς διακοπάς, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα: Πρῶτον: Ἐὰν ἡ ἀναβολὴ τῆς κυρώσεως τῆς συμφωνίας περὶ ἀποζημιώσεως ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῆς Μπὸν ἐπηρέασε καὶ διατὶ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, παρὰ τὴν ἐκ μέρους καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς ἀνεφέρθη ἀνωτέρω, ἐκδηλωθεῖσαν κατὰ τὴν προηγουμένην ἑβδομάδα ἔντονον διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς κυρώσεως, ἵνα, ὡς διηυκρίνισαν τότε οὗτοι, τὰ ἐν Ἑλλάδι θύματα τοῦ Ναζισμοῦ τύχουν τὸ ταχύτερον ἱκανοποιήσεως. Δεύτερον: Ἐὰν ἡ ἐκτεθεῖσα ἀναβολὴ τῆς ἀμοιβαίας κυρώσεως τῆς συμβάσεως παρὰ τῶν Βουλῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Βόννης ἔχῃ σχέσιν καὶ ποίαν μὲ τὰς διεξαχθείσας κατὰ τὸ τελευταῖον 15θήμερον ἐν Ἀθήναις συνομιλίας μεταξὺ τῆς ὑπὸ τὸν κ. Ράϊνχαρτ ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς συμφωνίας εἰς τὰς ὁποίας κατέληξε, καὶ Τρίτον: Ἐὰν πρόκειται αἱ ἐν λόγῳ συμφωνίαι, διὰ τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων ἐκφράζονται ἤδη ζωηρόταται ἀνησυχίαι, νὰ ἀνακοινωθοῦν ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ συγκεκριμένως, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀνακοινωθοῦν ἐντὸς τῆς αὔριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1961 Μετὰ τιμῆς «Διὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Λέσβου, θὰ σᾶς ἀπαντήσω πρῶτον ἐγὼ καὶ κατόπιν φυσικά, ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, οὐσιαστικώτερον, ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ νομοσχεδίου. Σᾶς συνήντησα, νομίζω, τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην τὸ ἑσπέρας καὶ σᾶς παρεκάλεσα, ὅτι σκόπιμον θὰ ἦτο νὰ προωθήσωμεν ἓν ἐκ τῶν δύο ἐκκρεμῶν νομοσχεδίων, διότι ἄλλως θὰ ἔμεναν καὶ τὰ δύο νομοσχέδια ἐκκρεμῆ, κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα. Ἐσκέφθην ποῖον ἐκ τῶν δύο θὰ εἶχε περισσοτέρας πιθανότητας νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα καὶ κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων εἶχεν ἤδη ἀρκετὰ προχωρήσει, τὰ δὲ ἀπομένοντα ἄρθρα δὲν ἦσαν ἐκ τῶν σοβαρωτέρων, ἐνῷ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἴκοσι τέσσαρες καὶ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε ἦτο ἀδύνατον νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν συνεδρίασιν, καὶ δὴ ἐμβόλιμον. Συνεπῶς, ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος ὄντως εἶπον, ὅτι ἔχομεν ἐκκρεμῆ ἐπερώτησιν περὶ ἐπαρχίας, ἐκκρεμῆ ἐπερώτησιν διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, ἐκκρεμὲς τὸ νομοσχέδιον τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, ἐκκρεμὲς τὸ νομοσχέδιον περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἠθέλησα, οὕτως εἰπεῖν, νὰ θέσω κἄποιαν τάξιν ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ ἐπιτευχθῇ τοὐλάχιστον ἡ ἐπιψήφισις ἑνὸς ἐκ τῶν δύο ἐκκρεμῶν νομοσχεδίων καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὴν γνώμην σας καὶ συνωμολογήσατε καὶ σεῖς, ὅτι εὑρίσκετε τὰ ἐπιχειρήματά μου ὀρθά. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον περὶ γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἔχῃ ἄλλην τινὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δυσχέρειαν ἐξωτερικήν, ὡς ὑπαινίσεσθε, οὔτε ἐγνώριζον, οὔτε γνωρίζω. Ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν κατέβαλα, ἦτο πορσπάθεια καθαρῶς τεχνική, Προέδρου Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐπείγετο νὰ ψηφισθῇ ἓν ἐκ τῶν δύο νομοσχεδίων διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ ἐκκρεμότης αὐτή. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα θέματα, ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶναι, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ συνδέεται μὲ τὴν γενομένην ἐν Βόννῃ ἀναβολὴν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ἀντιστοίχου νομοσχεδίου. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεμία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο ἐνεργειῶν ἢ παραλείψεων καὶ προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν κατὰ τρόπον ἀπολύτως ὑπεύθυνον καὶ κατηγορηματικόν. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι, ἐὰν ἦτο σκόπιμον ἢ ὄχι νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, χθές, τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ. Θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ἐνθυμῆται καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι συνήντησα ἀμφοτέρους συζητοῦντας εἰς τὸν διάδρομον τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην. Ἡ Κυβέρνησις ἠγνόει, ὅτι τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς συνεζήτει μετὰ τοῦ κ. Ἠλιοῦ τὴν ὀρθοτέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν νομοσχεδίων καὶ ἐσταμάτησα καὶ συνεφώνησα πλήρως πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον. Διεπίστωσα, ὅτι καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ συνεφώνει εἰς τὸ ὅτι θὰ πρέπει ἓν ἀπὸ τὰ νομοσχέδια νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος καὶ δὴ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ἔχει ἐξαντλήσει καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Ἐγὼ μάλιστα θὰ προετίμων χθὲς νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ, διότι χρεωστῶ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν φίλον κ. Ζίγδην, ἐπειδὴ δὲν παριστάμην εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς προπαρελθούσης Τετάρτης. Ὁ κ. Ζίγδης διετύπωσεν ὡρισμένας σκέψεις, εἰς τὰς ὁποίας καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀπαντήσω μετὰ τὰς ἑορτάς, σκέψεις, ἀναφερομένας εἰς τὸ πρόσωπόν μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, προεκρίθη καὶ ὀρθῶς προεκρίθη ἡ συζήτησις διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Λέγω ὀρθῶς προεκρίθη, διότι ὑπῆρχεν ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν χθὲς καὶ σήμερον νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δυστυχῶς, χθές, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἄρθρον μόνον 16, ἐψηφίσαμεν τὸ ἄρθρον τοῦτο καὶ δὲν ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17. Ὑπολείπονται ἀρκετὰ ἄρθρα, 8 ἢ 9 ἄρθρα καὶ μάλιστα ἓν ἐξ αὐτῶν, τὸ ἄρθρον 23, ἔχει καὶ κἄποιον ἐπίμαχον χαρακτῆρα. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, καὶ θὰ τὸ ἔχετε ἴσως καὶ σεῖς διαπιστώσει, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν παρακολουθεῖ μὲ ἱκανοποίησιν τὴν βραδύτητα, ἡ ὁποία σημειοῦται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν νομοσχεδίων. Ἕνα νομοσχέδιον ἢ ψηφίζεται ἢ ἀπορρίπτεται. Τὸ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα νομοσχέδιον ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ συζητῆται ἐπὶ τέσσαρας ὁλοκλήρους μῆνας, αὐτὸ εἶναι, νομίζω τοὐλάχιστον, πρωτοφανὲς εἰς τὰ τελευταῖα 15 ἀκριβῶς χρόνια. Πότε κατετέθη; Κατετέθη τὴν 19ην Νοεμβρίου 1960 καὶ εὑρισκόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ τέλος Μαρτίου 1961. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω αὐτὴν τὴν παρέλκυσιν, ἡ ὁποία σημειοῦται. Θὰ εἴπῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐνδεχομένως, ὅτι ἀπουσιάζουν συχνὰ οἱ βουλευταὶ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Κύριοι, κακῶς ἀπουσιάζουν, ἀλλὰ ψυχολογικῶς εἶναι καὶ αὐτοὶ δεδικαιολογημένοι, διότι ὅταν ἐπαναλαμβάνουν οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διαρκῶς τὰ αὐτὰ πράγματα, διότι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς τὰ εἶπον καὶ ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου λέγουν τὰ ἴδια καὶ ὅταν ὁ ἕνας λέγῃ ὅσα εἶπε καὶ ὁ προηγούμενος μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς ψηφοφορίαν καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα 11η ἢ 12η τὸ βράδυ ζητεῖται, πρᾶγμα ἄηθες καὶ αὐτὸ διότι οὔτε καὶ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ γίνεται, ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, πῶς θέλετε νὰ περάσῃ ἕνα νομοσχέδιον καὶ πῶς ἀπαιτεῖτε ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ εἶναι ἥρωες ἀκοῆς, διότι εἶναι καταδικασμένοι νὰ ἀκούουν καὶ τὰ ἀκούουν τὰ αὐτὰ πράγματα. Κύριοι, δὲν προέβην εἰς τὴν διατύπωσιν παρατηρήσεως, προέβην εἰς τὴν διατύπωσιν παραπόνου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ Πολίτευμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ἡ Βουλή, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ τακτική. Δὲν ἠμπορεῖ ἐπὶ 4 μῆνας νὰ συζητῶμεν τὸ αὐτὸ νομοσχέδιον. Κύριοι, πιστεύετε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι κακόν; Καταψηφίσατέ το. Πιστεύετε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον χρήζει ὡρισμένων μεταβολῶν; Προτείνατε τὰς μεταβολὰς νὰ γίνῃ ψηφοφορία. Ἀλλὰ τὸ νὰ παρατείνεται ἐπ’ ἄπειρον ἡ συζήτησις αὐτή, εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως θλιβερόν, θλιβερὸν καὶ διὰ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν θὰ ἀποδώσῃ εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε τὸ καθῆκον της καταθέτουσα τὸ νομοσχέδιον. Καὶ πιστεύει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι μεγίστης σημασίας ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία βαθύτατα θὰ ἀνακουφισθῇ, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, δι’ ὁλόκληρον τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους. Θὰ ἀρχίσῃ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ διερωτᾶται: Ἂν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ 4 μῆνας ἐμποδίζῃ τὴν ἐπιψήφισιν, ποῖος εἶναι ὁ σκοπός της; Ἐὰν εἶναι τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἰσχυρίζεται, τόσον βλαβερόν, δὲν εἶναι φυσικώτερον ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀφίσῃ νὰ ὑποστῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν βλάβην ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου; Μήπως, θὰ διερωτᾶται ἡ κοινὴ γνώμη, εἶναι τόσον ὠφέλιμον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὥστε προσπαθεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐπιψήφισίν του διὰ νὰ μὴ ὑποφέρῃ πολιτικὰ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως κέρδη ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων; Βεβαιωθῆτε, ὅτι ἀρχίζει ἡ κοινὴ γνώμη νὰ διερωτᾶται, μήπως αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός, ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ κωλυσιεργῇ. Προβαίνω, λοιπόν, εἰς μίαν ἔκκλησιν: Ἐφθάσαμεν πλέον εἰς τὸ τέρμα —ἔχομεν φθάσει πρὸ πολλοῦ— ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα ἔχουν λεχθῆ καὶ ἔχουν ἐξαντληθῆ, ἀλλὰ καὶ τύποις ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέρμα. Ἂς καθήσωμεν σήμερον ὅσην ὥραν εἶναι ἀναγκαῖον διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἢ νὰ καταψηφισθῇ, ἐὰν πείσετε ἡμᾶς καὶ τὴν Συμπολίτευσιν, τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, ὅτι ἔχει κακῶς. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει καλῶς. Ἡμεῖς προέβημεν, ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν βεβαίως τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα σεῖς ἀνεπτύξατε καὶ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν κ.κ. ὁμιλητῶν, προέβημεν καὶ εἰς ὡρισμένας μεταβολάς, εἰς ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐθεωρήσαμεν συμβιβαζομένας μὲ τὴν σταθερότητα τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ θεσμός. Καὶ βεβαίως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὑπῆρξεν ὠφέλιμος ἡ συζήτησις. Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ὠφέλιμος ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ 2–3 ἑβδομάδας, ἡ ὁποία ἔγινεν ἔστω μέχρι τῆς 15)1, ἡ ὁποία ἐσήμανε τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνδεικτικῶς λέγω τὴν ἡμερομηνίαν 15)1, περίπου τότε ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Αὐτὴ ἡ συζήτησις ἦτο πράγματι ὠφέλιμος καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ μᾶς ὡδήγησε καὶ εἰς τὴν διαμόρφωσιν ὡρισμένων ἄρθρων, ἰδίως τοῦ ἄρθρου 10, κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον περισσότερον εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁ μεγάλος αὐτὸς θεσμός. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, τὶ νόημα ἔχει ἡ περαιτέρω συζήτησις; Κύριε Πρόεδρε, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον, ὅπως ἀπόψε καταλήξωμεν. Δὲν θὰ εἶναι σωστὸν καὶ δὲν θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τοῦ Κοινοβουλίου, ἐὰν τερματισθοῦν αὔριον αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν, χωρὶς νὰ ἔχῃ τερματισθῆ τοὐλάχιστον ἡ πρώτη κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου.

§9Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δεχόμεθα τὴν μετάθεσιν τῆς εὐθύνης. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Διὰ δεκάτην φοράν, ἐπανέρχομαι εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπευθύνομεν, συνεχῶς, ἔκκλησιν νὰ ψηφισθῇ ὁ νέος Κανονισμός. Καὶ ἂν δημιουργοῦνται δυσχέρειαι τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, δημιουργοῦνται διότι δὲν ἔχετε τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ νέος Κανονισμός. Καὶ ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην καταλογίζομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, μὲ τὴν πλειοψηφίαν της καὶ μὲ τὴν μεγάλη μερίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία δέχεται νὰ τὴν βοηθήσῃ, δὲν ἀπεφάσισε τὴν ψήφισιν τοῦ Κανονισμοῦ. Δεύτερον. Ὅταν ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 7.30′, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ἀποφασιστικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς. Ὅταν ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 7.30′, σημαίνει, ὅτι δὲν ἀποδίδομεν σοβαρότητα εἰς τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Τρίτον. Εὐθύνην, ἐπίσης, ἀποτελεῖ, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐμφανίζεται σπανίως εἰς τὴν Βουλήν. Ὄχι βεβαίως διότι δὲν ὑπάρχει ἐπάρκεια τῶν συναδέλφων του, ἀλλὰ διότι καὶ ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας ὀφείλει μὲ τὴν παρουσίαν του νὰ δίδῃ τὸν τόνον εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς. Συμβαίνει διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ αὐτὴ ἡ σχεδὸν πλήρης ἀπουσία. Καὶ αὐτὸ ἐξηγεῖ διατὶ εἰς τὰς σπανιωτάτας περιπτώσεις τῆς παρουσίας του χαιρετίζεται διὰ χειροκροτημάτων τῆς Συμπολιτεύσεως, τὸ πανηγυρικὸν γεγονός. Ἔγινε λόγος περὶ κωλυσιεργίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κωλυσιεργία εἶναι παράδοσις παλαιὰ κοινοβουλευτική. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καθ’ ὃν τρόπον ἡ κωλυσιεργία ἠσκεῖτο εἰς τὸ παρελθόν, δὲν ἀσκεῖται εἰς αὐτὴν τὴν Βουλήν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὑπάρχει ἐξύψωσις τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἤθους. Ἀνέρχονται οἱ βουλευταὶ εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ εἴπουν τὴν γνώμην των, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ κωλυσιεργήσουν. Ἡ καλὴ πίστις ἐπιβάλλει αὐτὴν τὴν ἀναγνώρισιν. Ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς παραμονῆς τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, παλαιὰ παράδοσις τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι νὰ διανυκτερεύῃ ἡ Βουλή, ὅταν ὑπάρχουν ἐνδιαφέροντα θέματα. Ἀλλὰ αὐτὸ σήμερον δὲν συμβαίνει. Ἐὰν ἡ πλειοψηφία μὲ ὅσην πειθαρχίαν ψηφίζῃ, παρέμεινεν ἐπίσης εἰς τὴν Βουλήν, τὸ νομοσχέδιον θὰ εἶχεν ἀπὸ πολλοῦ ψηφισθῆ. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπεκαλέσθη καὶ ἄλλο πρωτότυπον αἰσθητικὸν ἐπιχείρημα. Ἐπεκαλέσθη τὴν ἀκουστικὴν αἰσθητικὴν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως. Εἶπεν, ὅτι εἶναι τόση ἡ εὐαισθησία τῆς εὐηκοΐας των, ὥστε δὲν ἀντέχουν εἰς τὴν μονοτονίαν τῶν ἐπαναλήψεων. (Γέλωτες). Τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω, εἶναι, ὅτι, ἡ ἀπόπειρα τῆς μεταθέσεως τῶν εὐθυνῶν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι ἀπαράδεκτος. Ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅσα ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἐπέσυρον καὶ μίαν εὔστοχον καὶ εὔλογον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἀπάντησιν, ἀποτελοῦν μετατόπισιν τοῦ ἐρωτήματος ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθεσα δι’ ἡμῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δικαίωμά της εἶναι νὰ μὴ ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ διαπιστώνω, ὅτι δὲν ἀπήντησε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, κύριε Ἡλιοῦ, ὅτι ἀπήντησεν.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος ἀπήντησε καὶ τὴν ἀπάντησιν τὴν σημειοῦμεν. Σημειοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις βεβαιώνει, ὅτι ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν θυμάτων τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ δὲν σχετίζεται μὲ τὰ ἐν Βόννῃ συμβαίνοντα ἢ μὲ τὰς ἐν Γερμανίᾳ συμφωνίας ἢ διαπραγματεύσεις, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία συνεφωνήθη καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὀρθῶς, ὅπως εἴπατε, συνεζητήσαμεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προκριθῇ καὶ νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Αὐτὸ τὸ σημειῶ. Πέραν τούτου, ἐζητήσαμε νὰ δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν προτίθεται νὰ ἀνακοινώσῃ τὸ ταχύτερον τὰς δύο μὴ ἀνακοινωθείσας συμφωνίας, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν εὐλόγους ἀνησυχίας. Ἀντὶ τούτου, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξηγεῖ διατὶ προετιμήθη ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεφωνήσαμεν νὰ προτιμηθῇ, ἀλλ’ ὀψιγενῶς ἐγεννήθη ἡ ἀμφιβολία, μήπως ἡ ἀναβολὴ τοῦ ἄλλου ὠφείλετο εἰς ἐμπλοκὴν τῶν Ἑλληνο– Γερμανικῶν διαπραγματεύσεων ἢ τῆς διαδικασίας τῆς ψηφίσεως τῆς αὐτῆς Συμβάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῆς Βόννης. Κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπιχειρηματολογίας του, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔθεσεν ὡρισμένα πράγματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἴμεθα κατηγορηματικῶς ἀντίθετοι καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν ἀκολούθων σημείων. Πρῶτον, ὅτι μετὰ τὴν συζήτησιν ἐριστῶν νομοσχεδίων, περὶ τῶν ὁποίων κατ’ ἀρχὴν ὑπάρχει ἀπόλυτος διαφωνία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι ἄηθες τὸ νὰ προκαλῆται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ὥστε ἕκαστος νὰ ἀναλάβῃ ἔναντι τοῦ λαοῦ τὰς εὐθύνας του, διότι ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, κύριε Πρόεδρε, δὲν κατατείνει μόνον εἰς τὴν βεβαίωσιν, ὅτι ὑπάρχει ἡ πλειοψηφία ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς. Αὐτὸ εἶναι δεδομένον, μὲ τὴν τακτικὴν τοὐλάχιστον τῆς σημερινῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία θεωρεῖ ὡς ζήτημα κομματικῆς πειθαρχίας πᾶσαν ἐπὶ νομοθετικοῦ περιεχομένου συζήτησιν. Ὁ ἀποκλειστικὸς σκοπὸς τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, εἶναι ἡ ἀνάληψις τῆς πολιτικῆς εὐθύνης παρ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ψηφιζόντων καὶ ἑπομένως δὲν δεχόμεθα ὅτι εἶναι ἄηθες τὸ νὰ προτείνηται ἐπὶ καιρίων θεμάτων ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Δεύτερον, ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐνοχλοῦνται ἀκούοντες ἀναπτυσσομένας τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις καὶ ἀπομακρύνονται τῆς Βουλῆς. Αὐτό, ἐν συνδυασμῷ μὲ τρίτην ἀρχὴν ἐξενεχθεῖσαν, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι συγγνωστή, ὅτι ἀφοῦ εἶναι τόσον κακὸν τὸ νομοσχέδιον, διατὶ δὲν ἀφίνετε νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ, διὰ νὰ ζημιωθῇ ὁ λαός, διὰ νὰ ζημιωθῇ τὸ Ἔθνος καὶ συνεπείᾳ τούτου νὰ χάσῃ δημοτικότητα ἡ Κυβέρνησις; Ἀποδίδει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὰς χειρίστας τῶν προθέσεων καὶ νομίζει, ὅτι ρόλος μας καὶ ἀποστολή μας εἶναι νὰ βοηθῶμεν τὴν ἐπιψήφισιν κακῶν μέτρων διὰ νὰ φθαρῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ ἀγωνιζώμεθα διὰ νὰ πείσωμεν καὶ τὴν Συμπολίτευσιν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι βλαπτικὸν καὶ πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ. Ὡς πρὸς τὴν τελευταίαν ἔκκλησιν, νὰ τελειώσῃ ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν ἡ συζήτησις, νομίζω, ὅτι ἀνομιμοποιήτως ἀπευθύνεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἀπουσίασεν. Ἐὰν ἀπαρτία δὲν ὑπάρχῃ καὶ δὲν προχωροῦν αἱ ἐργασίαι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὰ περισσότερα ἄρθρα συνεζητήθησαν καὶ ἐψηφίσθησαν ἐνώπιον 2, 3 ἢ 10 τὸ πολὺ κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Ἑπομένως, πρὸς τὴν Συμπολίτευσιν νὰ ἀπευθυνθῇ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§14Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας τοὐλάχιστον, δὲν κατεβλήθη καμμία προσπάθεια, ὑποθέτω, κωλυσιεργίας. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι οἱ ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας, περιωρίσθησαν εἰς τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν μεγάλην σπουδαιότητα καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλουν προσπάθειαν βελτιώσεως. Νομίζω, ἐπὶ πλέον, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ προσπάθεια μεταθέσεως τῆς εὐθύνης τῆς βραδύτητος μὲ τὴν ὁποίαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ψηφίζεται, εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐν πρώτοις, ὅπως διεπιστώθη, εἰς ὅλους τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ὑπάρχει διάθεσις κωλυσιεργίας. Δὲν ἔχουν ἄλλως τε κανένα λόγον νὰ κωλυσιεργοῦν ἐπὶ ἑνὸς νομοθετήματος, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὁποίου εὑρέθησαν σύμφωνοι. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐπιβολῆς τοῦ θεσμοῦ, καταβάλλουν κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ βελτιώσουν τὸ νομοθέτημα. Βεβαίως, ὑπάρχει μία μακρολογία, ἡ ὁποία δικαιολογεῖται, ὅμως, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ θέμα συγκινεῖ τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν ἐπαρχίαν γενικῶς καὶ εἶναι φυσικόν, οἱ βουλευταὶ νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον καὶ νὰ ἀναπτύσσουν τὰς ἀπόψεις των. Ἐὰν βέβαια ἡ μακρολογία ἐπιτρέπεται, αὐτὸ εἶναι ἕτερον θέμα καὶ ἀφορᾷ τὸν Κανονισμὸν τοῦ Σώματος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἐπιχείρημα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δῆθεν διὰ τῆς κωλυσιεργίας αὐτῆς προσπαθοῦμεν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ, εἶναι ὅλως ἀστήρικτον καὶ ἀπαράδεκτον. Ποῖον θεσμὸν νὰ ἀναβάλωμεν, κύριε Πρόεδρε; Ἡ μὲν κοινωνικὴ φορολογία, ἤρχισεν εἰσπραττομένη ἤδη. Ἡ ἄλλη, ἡ ἀσφαλιστική, τὸ 3%, αὕτη θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς 1.1.1962. Αἱ συντάξεις θὰ ἀρχίσουν καταβαλλόμεναι ἀπὸ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1962. Περὶ ποίας, λοιπόν, ἀναβολῆς ἢ ματαιώσεως ἐφαρμογῆς θεσμοῦ ὁμιλεῖ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Εἶναι προφανές, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συναισθάνεται τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἔχει διὰ τὴν συνεχῆ κριτικὴν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Τοῦτο ὀφείλεται, ἐν πρώτοις, εἰς μίαν μακρολογίαν, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Δεύτερον, θὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ ἔναρξις τῶν Συνεδριάσεων εἰς τὰς 7½ εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν ὑπάρχει καμμία Βουλή, ἡ ὁποία νὰ ἀρχίζῃ συνεδριάζουσα εἰς τὴν ὥραν αὐτήν. Ἀρχίζουν αἱ περισσότεραι εἰς τὰς 3. Βέβαια δὲν δικαιολογεῖται ἡ ὥρα αὐτὴ εἰς ἡμᾶς, λόγῳ τοῦ κλίματος, ἀλλὰ τοὐλάχιστον δυνάμεθα νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 5½ ἢ 6. Διότι, ὅταν ἐρχώμεθα εἰς τὰ 8, ἡ κόπωσις εὔκολα ἔρχεται καὶ εἰς τὰς 12 κουρασμένοι πρέπει νὰ ἀποχωρήσωμεν. Τὸ ἕτερον θέμα εἶναι, ὅτι ἡ Συμπολίτευσις, ὅπως ἐπιδεικνύει μίαν πειθαρχικὴν ὡς πρὸς τὴν ψήφισιν ἀμεταβλήτων τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδεικνύῃ τὴν αὐτὴν πειθαρχίαν καὶ εἰς τὴν παραμονὴν εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ παρακολούθησιν τῶν Συνεδριάσεων τοῦ Σώματος. Ἐὰν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ τὴν πειθαρχίαν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ εἰς τὴν ψήφισιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι θὰ εἴχωμεν προχωρήσει πολὺ περισσότερον. Ὁπωσδήποτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεμβάλλονται μὲ διάθεσιν κωλυσιεργίας, ἐμπόδια, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος τῶν Ἀγροτικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ. Πράγματι, παρέλειψα νὰ συμπληρώσω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησεν ἀναγκαίαν ἀπόψε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπον, βεβαίως, ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει ἡ ἀναβολή, ἡ ὁποία ἐγένετο τὴν Τετάρτην, χθές, διὰ τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Γερμανίαν ἢ μὲ τὰ σημειούμενα ἐν Βόννῃ. Παρέλειψα νὰ εἴπω, ὅτι αἱ συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν δὲν περιέχουν τίποτε τὸ παράδοξον, τίποτε τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ οἱανδήποτε κριτικὴν καὶ ἀντίθεσιν, ἀλλ’ ἁπλούστατα ἐν καιρῷ θὰ δημοσιευθοῦν καὶ θὰ γίνουν γνωσταί. Δὲν εἶναι τρεῖς. Εἶναι δύο. Εἶναι ἡ ἐμπορικὴ συμφωνία καὶ εἶναι, ἀφ’ ἑτέρου, ἡ σύμβασις περὶ ἐπενδύσεων. Ἡ τρίτη δὲν εἶναι σύμβασις. Εἶναι ἡ πλήρης συμφωνία τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τοῦ δευτέρου ἡμίσεος τοῦ δανείου. Δὲν πρόκειται περὶ συμβάσεως νέας, ἀλλὰ περὶ πλήρους συγκαταθέσεως, ἡ ὁποία ἀναμένετο. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ προβῶ ἀπόψε εἰς ἀνακοίνωσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενον τῶν δύο συμβάσεων. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο θέμα, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι εἰς μάτην θὰ ἐπιχειρούσαμε καὶ ἐὰν παρετείνετο ἡ συζήτησις, νὰ πείσωμεν οἱ μὲν τοὺς δέ, δηλαδὴ ἡ Συμπολίτευσις τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν Συμπολίτευσιν, ὅτι ὁ ἕνας ἔχει δίκαιον καὶ ὁ ἄλλος ἔχει ἄδικον. Ἐγὼ ἐπέρριψα τὴν εὐθύνην εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἠγέρθησαν καὶ εἶπον, ὅτι πταίομεν ἡμεῖς. Ὅποιοι καὶ ἂν εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ πταίουν, τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μία καθυστέρησις, ἡ ὁποία εἶναι ἀκατανόητος. Καὶ ὅλοι ἐὰν πταίομεν, καὶ αὐτὸ εἶναι ἐπίσης μία διαπίστωσις ὀδυνηρά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠμπορεῖ νὰ πταίῃ καὶ τόσον πολὺ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ παράταξις αὐτή, ἡ ὁποία δὲν λαμβάνει, παρὰ σπανίως τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κἄποιοι ἄλλοι θὰ πταίουν, κατὰ κύριον λόγον. Ἄς μὴ τὸ ἐξετάσωμεν, ὅμως, αὐτό. Ἄς μὴ ἐπιμείνω εἰς τὸν καταμερισμὸν τῶν εὐθυνῶν. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον, ὅμως, ἐπιμένω, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς παρακλήσεως καὶ τῆς ἐκκλήσεως, εἶναι νὰ τελειώνωμεν ἀπόψε. Ἰδού, ἡ Συμπολίτευσις ὁλόσωμος παρίσταται καὶ θὰ μείνῃ ὡς ἀργὰ τὸ βράδυ. Θὰ παρεκάλουν νὰ τελειώσῃ ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις μὲ τὸν τερματισμὸν τῆς πρώτης συζητήσεως τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ὡς ἄηθες τὸ ὅτι ζητεῖται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἔχει οὐσιώδη διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν σημασίαν. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦν τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, εἶναι διὰ νὰ ξεχωρίσουν τὰς εὐθύνας καὶ νὰ ὑπάρχουν ἀναγεγραμμένα τὰ ὀνόματα τῶν ψηφιζόντων ναὶ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ψηφιζόντων ὄχι. Θὰ ἦτο ὀρθὸν αὐτὸ ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπεκύρωνε τὴν ἀκρίβειαν τοῦ συλλογισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι θὰ ἐγίνετο ψηφοφορία ἐπὶ τῶν ἄρθρων κατὰ τὰς πρώτας ὥρας τῆς βραδυᾶς, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀναμένει νὰ φθάσουν τὰ μεσάνυχτα διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Αὐτό, κ. Ἠλιοῦ, σημαίνει κωλυσιεργία.

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὸ σημαίνει, ἁπλούστατα, ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπει πρῶτον συζήτησιν καὶ ὕστερα ψηφοφορίαν. Ἐὰν εἴχομεν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλεγεν ὅτι πρῶτον γίνεται ψηφοφορία καὶ ὕστερα συζήτησις, τότε διέφερε τὸ πρᾶγμα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πράγματι ἐκ τῶν ἀγορεύσεων τῶν κυρίων συναδέλφων ἐθίγη κἄπως τὸ Προεδρεῖον. Ἐγὼ δὲν θὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ μὴ παραταθῇ. Θὰ κάμω, ὅμως, μίαν πρότασιν ἐποικοδομητικήν. Ἐπειδή, ἐὰν ὁ Κανονισμὸς εἶχε ψηφισθῆ, θὰ περιεῖχεν ὡρισμένας διατάξεις, προτείνω νὰ τὰς ἐφαρμόσωμεν ἀπόψε. Οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ ἑκάστου Κόμματος, νὰ ὁρίσουν ἀπὸ ἕνα ἀγορητὴν καὶ νὰ τελειώνωμεν. Δὲν βλέπω συμφωνία, ἄρα δὲν εἶναι μόνον ὁ Κανονισμός, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἡ διάθεσις. Εἶπε καὶ κἄτι ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι θὰ δώσουν λόγον οἱ κύριοι βουλευταὶ εἰς τοὺς ἐκλογεῖς των καὶ πρέπει νὰ εἴπουν τὰς σκέψεις των. Ἐγώ, νομίζω, κύριε Στεφανόπουλε, ὅτι δίδουν λόγον τὰ Κόμματα κυρίως, διότι ἡ εὐθύνη εἶναι τῶν Κομμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν βλέπω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωσι καὶ δι’ αὐτὸ θὰ προβῶ εἰς τὴν ἐκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων.

Κύριοι βουλευταί, προχωροῦμεν εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνον συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 22)1961 καὶ 1)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη φραστικῶς ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς διωρθώθη φραστικῶς ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 22)1961 καὶ 1)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν». Συνέχισις συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17, ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§22Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου, προβλέποντες τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ταμειακῆς, λογιστικῆς καὶ διαχειριστικῆς ὑπηρεσίας τούτου εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ἀφαιρεῖται τὸ μέγιστον μέρος τῆς ἐργασίας τῆς ἀνατεθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. 3570)56 εἰς τοὺς Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς Εἰσπράκτορας. Πρὸς θεραπείαν καὶ τακτοποίησιν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων, προτείνω, ὅπως γίνῃ συγκερασμὸς τῆς σημερινῆς ἐργασίας των μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου καθοριζομένην εἴσπραξιν καὶ βεβαίωσιν τοῦ 3% ἐκ τῆς τεκμαρτῆς παραγωγῆς καθοριζομένου ἐπιμισθίου ὑπὸ τοῦ Ο. Γ.Α. εἰς τοὺς διατηρητέους σημερινοὺς Κοινοτικοὺς Εἰσπράκτορας εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐμφανὴς καὶ σοβαρὰ οἰκονομικὴ δαπάνη, οὔτε καὶ νὰ παραβιασθῇ ὁ καθορισθεὶς ἀριθμὸς τῶν 200 ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Γ.Α. μὴ θεωρουμένων τούτων ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Γ.Α., ἀλλὰ δεχομένων μόνον ἓν μικρὸν ἐπιμίσθιον, ἀρκετὸν νὰ διατηρηθοῦν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν περιωρισμένην πλέον ἀμοιβὴν των ἐκ τῶν Κοινοτικῶν δασμῶν εἰς πλήρη ἀπασχόλησιν, ἀλλὰ καὶ μὲ κἄποιαν ἀμοιβὴν σχετικὴν μὲ τὴν σημερινὴν ποὺ ἀπασχολοῦνται μὲ τὴν βεβαίωσιν τῶν διακινουμένων κλπ. Ὅπως δήποτε δὲν πρέπει νὰ ἀγνοηθῇ ἡ ἀνάγκη, ὅτι ἐπιφορτισμένη ἡ Α.Τ.Ε. μὲ τὴν νέαν ταμειακήν, λογιστικὴν καὶ διαχειριστικὴν ὑπηρεσίαν ἐκτὸς τῶν συνεταιρισμένων καὶ ἐπὶ πλέον τῶν μὴ συνεταιρισμένων, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀδήρητον ἀνάγκην νὰ αὐξήσῃ τὸ προσωπικόν της μὲ τὴν πρόσληψιν νέων ὑπαλλήλων, ὠφέλιμον θεωρῶ νὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες Κοινοτικοὶ Εἰσπράκτορες καθ’ ὅλα ἔμπειροι καὶ γνῶσται τῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτῶν, συνεταιρισμένων καὶ μή, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ δυσκολία εἰς τὸ αʹ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ παρόντος νόμου. Προτείνω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν παριστάμενον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ὑπάγονται σήμερον οἱ Κοινοτικοὶ Εἰσπράκτορες, νὰ κάμουν δεκτὴν τὴν κάτωθι τροπολογίαν τὴν ὁποίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἔχω ὑπογράψει, ὡς δικαίαν λύσιν καὶ ὠφέλιμον διὰ τὴν αʹ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου, τροποποιεῖται ὡς ἀκολούθως: Μετὰ τὴν φράσιν «ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως εἰς αὐτούς», προστίθενται τὰ ἀκόλουθα, ἀπαλειφομένων τῶν ὑπολοίπων τῆς ὡς ἄνω παραγράφου: «Ἡ εἴσπραξις τῶν μὴ ἐχόντων ἐκ τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν συναλλαγὰς μὲ τὴν Α.Τ.Ε., ἡ παρακολούθησις διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἐκδόσεως τῶν τιμολογίων ἀγορᾶς ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων τῆς οἰκείας περιφερείας. Διὰ τῆς ὡς ἄνω Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, καθορίζεται εἰς βάρος τοῦ κονδυλίου ἐξόδων διοικήσεως ἡ ἀποζημίωσις τῆς Α.Τ.Ε., διὰ τὰς ὑπηρεσίας της πρὸς τὸν Ο.Γ.Α. ὡς καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τοῦ Ο.Γ.Α. πρὸς τὸν παρὰ τῷ Ταμείῳ Παπαρακαταθηκῶν καὶ Δανείων εἰδικὸν λογαριασμὸν μισθοδοσίας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων διὰ τὰς πρὸς αὐτοὺς παρεχομένας ὑπηρεσίας».

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 17 διαλαμβάνει περὶ τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως καὶ τοῦ τρόπου τοῦ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὡς καὶ εἰς τὰ προηγούμενα ἄρθρα καὶ τὸ παρὸν ἄρθρον δὲν περιέχει τίποτε τὸ συγκεκριμένον, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως, τὰ πάντα παραμένουν ἐν ἐκκρεμότητι καὶ τὰ πάντα θὰ τακτοποιηθοῦν μὲ τοὺς ψηφισθησομένους κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι τελικὰ θὰ ἐγκριθοῦν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ θὰ ἐφαρμόζωνται μόνον καὶ ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὸν παντοδύναμον Διοικητήν. Λέγει, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 17, ὅτι ἐπιτρέπεται παρέκκλισις ἐκ τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, προκειμένου περὶ δαπανῶν καὶ τῶν διατάξεων περὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεων ἔργων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς δημιουργεῖται μία Διοικητικὴ καὶ Οἰκονομικὴ ἀσυδοσία εἰς τὸν Ὀργανισμόν, νὰ μὴ δέχεται τοὺς κανονισμοὺς ποὺ ἐθέσπισεν ὁ Α. Ν. 281)1936 διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν καὶ καλὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν του. Καὶ ἐνῷ διὰ τὰς δαπάνας δὲν θέλει ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ δημόσιον λογιστικὸν καὶ ἀντιθέτως, ὅταν πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ ὁ Ο.Γ.Α. ἐκ τῶν ἀγροτῶν τὰς εἰσφοράς, τότε ζητεῖται ὡς προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 18 ἡ συνδρομὴ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου «περὶ δημοσίων ἐσόδων». Διὰ τὴν τρίτην παράγραφον, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἐὰν διὰ τὸν αʹ ἢ βʹ λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τὰ χρήματα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν πληρωμῶν διὰ τοὺς τρεῖς κλάδους γήρατος, ἀσθενείας καὶ ἀσφαλίσεως παραγωγῆς καὶ ὅταν ἐξαντληθοῦν τὰ ἀποθεματικά, θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ μὴ δώσῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅσα ἐκ τοῦ νόμου ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ Ὀργανισμὸς νὰ καταβάλλῃ, οὔτε ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν, οὔτε ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσθένειαν, οὔτε τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς. Δηλαδή, δύναται νὰ μειώσῃ τὰς συντάξεις τῶν 180 δραχμῶν. Τὸ παράδοξον εἶναι, ὅτι διὰ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου 23 παρ. 3, τὸ Δημόσιον, προκειμένου περὶ τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, ἀπαιτεῖ νὰ εἰσπράττῃ κατ’ ἔτος ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. τὰ 100 ἑκατομμύρια. Ἐὰν τώρα ὁ Ο.Γ.Α. δὲν ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ πληρώσῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους, τὸ Δημόσιον ἀδιαφορῶντας διὰ τὴν μείωσιν τῶν παροχῶν, θὰ εἰσπράξῃ τὰ 100 ἑκατομμύρια. Ὁ Ὀργανισμὸς δικαιοῦται νὰ ἐπιβάλῃ διὰ τοὺς ἀγρότας τὸ διανεμητὸν σύστημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ εἰσπράττῃ τὰ 100 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν ποὺ μέχρι σήμερον κατέβαλεν ὁ Προϋπολογισμός, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, θὰ τὰ πληρώνῃ ὁ Ο.Γ.Α. ἀπὸ τὴν εἰσφοράν του. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ μὴ καταβάλλεται ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α., ὅταν αἱ εἰσπράξεις δὲν καλύπτουν τὰς παροχάς. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ πρέπει ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι τὸ διανεμητὸν σύστημα ἀφήνει τοὺς ἀγρότας ἐκτεθειμένους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιμένομεν, ὅπως ἐν ᾗ περιπτώσει καὶ προκύψῃ ἔλλειμμα «..... (ἀναγινώσκει).....» νὰ μὴ καταβάλλωνται τὰ 100 ἑκατομμύρια εἰς τὸ Κράτος, αἱ δὲ παροχαὶ πρὸς τοὺς ἀγρότας θὰ πρέπει νὰ εἶναι, κ. συνάδελφοι, δεδομέναι καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ πρέπει νὰ μειωθοῦν, διότι εἶναι ἐπὶ τέλους καὶ μηδαμιναί. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17. Ἀφορᾷ τὴν παρ. 5. Λέγει ἡ παρ. 5 «ἡ ταμειακὴ λογιστικὴ κλπ.» «.... (ἀναγινώσκει).....». Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει πλήρης ἀσάφεια εἰς τὴν διατύπωσίν του.

§25Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πράγματι, ἐδῶ ἔχει γίνει μία παράλειψις κατὰ τὴν ἐκτύπωσιν. Θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ «ὑπὸ ὅρους διὰ συμβάσεως μεταξὺ Ο.Γ.Α. καὶ Α.Τ.Ε., ἐγκρινομένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ».

§26Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τελευταίαν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, ἀφορᾷ εἰς τὴν παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 17. Λέγει ἡ παρ. «ἡ διαχείρισις κλπ.» «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἕως ἐδῶ ὀρθῶς. Περαιτέρω, λέγει «ἡ ἔκθεσις τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν ὑποβάλλεται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅστις ἀποφαίνεται ἐντὸς τριμήνου». Δὲν βλέπω, κ. Ὑπουργέ, τὶ ἔχει νὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν. Κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ πρέπει τῆς ἐκθέσεως νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν περιουσίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ μετὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ πρέπει, ἐπὶ τέλους, αὐτὸ νὰ διεκπεραιώνῃ ὅλας τὰς ὑποθέσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ, καὶ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εὐθύνεται πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὡς ἐποπτεύουσα ἀρχὴ θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ πέραν τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐπομένως τὴν ἔκθεσιν τῶν λογιστῶν θὰ πρέπει νὰ τὴν ἐλέγχῃ πρῶτα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ τὴν ἐγκρίνῃ, καὶ τὰς παρατηρήσεις του νὰ θέτῃ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§27Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε. Τὴν ἔγκρισιν τοῦ ἰσολογισμοῦ καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσῃ πρὸς τοῦτο τὴν ἔκθεσιν τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν. Ὁ Ὑπουργὸς θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ἐντὸς τριῶν μηνῶν νὰ ἀποφανθῇ.

§28Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν ἰσολογισμόν, ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ὀργανισμοῦ ὑπὸ τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν.

§29Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἔγκρισις τοῦ ἰσολογισμοῦ δὲν εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου;

§30Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μόνον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τακτοποιήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς λεπτομερείας. Ἐδῶ, ἐπαναλαμβάνω, πρόκειται περὶ τοῦ ἐλέγχου τῶν πεπραγμένων καὶ θὰ πρέπει ἐπ’ αὐτοῦ νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν καὶ ν’ ἀποφασίζῃ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ τὰ ἐλέγχῃ ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ ὅλην τὴν καλὴν μου διάθεσιν, θὰ προσπαθήσω νὰ διεξέλθω τὸ ἄρθρον 17 τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι διὰ τὴν ἐπιβράδυνσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν πταίει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ ἡ κακὴ διατύπωσις αὐτοῦ. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Εἰς τὸ ἄρθρον 17 παρ. 1, τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει. «Διὰ κανονισμοῦ θέλει καθορισθῆ ὁ τρόπος οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὸ ἐν γένει λογιστικὸν σύστημα αὐτοῦ». Ἐὰν ἡ διάταξις παρέμενεν ἕως ἐδῶ, οὐδεὶς θὰ ἀντέτεινεν εἰς αὐτὴν καὶ ὅλοι θὰ συνεφωνούσαμεν. Ἀλλὰ περαιτέρω, εἰς τὴν διάταξιν ταύτην προστίθεται: «Ἐπιτρεπομένης τῆς παρεκκλίσεως ἐκ τῶν περὶ δημοσίου λογιστικοῦ διατάξεων καὶ τῶν διατάξεων περὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεων ἔργων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ.». Κύριοι βουλευταί, μεταπολεμικῶς ἐπεκράτησεν ἡ συνήθει εἰς τὴν χώραν μας, νὰ μὴ τηροῦμεν τὰς βασικὰς καταστατικὰς διατάξεις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ εἶχεν ὁπλισθῆ, ὄχι μόνον μὲ ταμειακὰς ἁρμοδιότητας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἁρμοδιότητας ἐλεγκτοῦ τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, χρόνον μὲ χρόνον καὶ νόμον μὲ νόμον, ἀπηλλάγη τῶν ἁρμοδιοτήτων του αὐτῶν καὶ μεταβάλλεται πλέον εἰς ἕνα ἁπλοῦν καταστιχογράφον τῶν δημοσίων λογαριασμῶν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπηλλάγη τῶν ἁρμοδιοτήτων του αὐτῶν, ἡ λειτουργία τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν δὲν βαίνει καλῶς. Ὁρίζει ἡ κρινομένη διάταξις, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. δύναται νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Ἀλλὰ οἱ νόμοι 281)36, 787)43 καὶ 1552)44 ἐπιβάλλουν τὸν ἔλεγχον τῶν διαχειρίσεων τῶν Ν.Π.Δ.Δ. εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον, ὅπου λειτουργεῖ καὶ Εἰδικὴ Ἐποπτικὴ τῶν Ν.Π. Δ.Δ. Δ)νσις. Οἱ νόμοι οὗτοι, ὑποχρεώνουν τὰ Ν.Π.Δ.Δ. νὰ ὑποβάλουν τὸν προϋπολογισμὸν των πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, εἰς δὲ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ ἀπολογισμούς των πρὸς ἔλεγχον. Ἐπιβάλλουν ἀκόμη διὰ τὰ Ν.Π.Δ.Δ. τὸν προληπτικὸν ἔλεγχον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Διὰ τῆς κρινομένης διατάξεως, ὁρίζεται, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. δὲν θὰ ὑπόκειται εἰς κανένα ἔλεγχον καὶ δὲν θὰ ἐφαρμοσθοῦν δι’ αὐτὸν αἱ διατάξεις περὶ προμηθειῶν καὶ περὶ ἐκτελέσεως τῶν Δημ. Ἔργων. Κύριοι βουλευταί, σταθερῶς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ποὺ εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ τῆς περιφερείας μου, εὑρίσκομαι ἀντίθετος πρὸς παρομοίας διατάξεις ποὺ παρεμβάλλονται εἰς διαφόρους νόμους καὶ ἐπέστησα κάποτε τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ἐπὶ τῶν παρεκκλίσεων αὐτῶν, ἐκ τῶν βασικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τόσα ἔτη ἐφαρμόζονται εἰς τὸ Κράτος μας. Αἱ δηλώσεις τοῦ τέως προέδρου τοῦ ΕΟΤ, πείθουν, ὅτι ἐὰν ἐφηρμόζοντο αἱ διατάξεις περὶ δημοσίου λογιστικοῦ διὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦτον, δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἀποδόσεως δημοσίᾳ κατηγοριῶν, ὅτι εἰς τὸν ΕΟΤ σπαταλῶνται τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου. Τὸ παράδειγμα αὐτὸ τοῦ ΕΟΤ, θὰ πρέπει, κ. βουλευταί, νὰ μᾶς καταστήσῃ προσεκτικοὺς καὶ νὰ ἀποφύγωμεν νὰ καταστήσωμεν τὸν Ο.Γ.Α. ἀνεξέλεγκτον. Καὶ θὰ πρέπει ὑπεράνω τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἔλεγχος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῶν νόμων ποὺ ἐπιβάλλουν ἔλεγχον εἰς τὰς προμηθείας καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Δημοσίων Ἔργων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 17, ἐὰν ἐκ τῆς πρώτης παραγράφου αὐτοῦ δὲν διαγραφῇ ὁλόκληρος ἡ φράσις περὶ παρεκκλίσεων. Κατὰ τὸ Σύνταγμα, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει εὐθύνας, ἀλλὰ καὶ ἐξουσίας καὶ δὲν εἶναι ἁπλοῦς καταγραφεὺς τῶν δημοσίων ἐξόδων καὶ ἐσόδων, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐλέγχῃ καὶ τὸν τρόπον διαθέσεως τῶν δημοσίων χρημάτων. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ζητήσῃ καὶ αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως αὐτῆς. Προχωροῦμεν εἰς ἄλλας παρατηρήσεις. Διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 17, ὁρίζεται, ὅτι θὰ συντάσσωνται τρεῖς λογαριασμοὶ τῶν Κλάδων ἀσφαλίσεως γήρατος, ἀσθενείας καὶ παραγωγῆς. Παραλείπει, ὅμως, ἡ διάταξις αὐτὴ τὸν τέταρτον λογαριασμὸν τῶν ἐξόδων Διοικήσεως, ὁ ὁποῖος κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει νὰ συντάσσεται, διότι εἶναι βασικὸν ἔξοδον περιλαμβανόμενον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ο.Γ.Α. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2. Διὰ τῆς παραγρ. 3 θεσπίζεται τὸ διανεμητικὸν σύστημα εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν λογαριασμῶν τοῦ Ο.Γ.Α. Κατὰ τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦον σύστημα, ὁ προϋπολογισμὸς ἐσόδων καὶ ἐξόδων εἰς Ὀργανισμούς, συντάσσεται κατ’ ἄρθρον καὶ κεφάλαιον μὲ ἕνα μέτρον ἀκριβείας, καὶ ἂν παρουσιασθῇ ὑπέρβασις καλύπτεται ἀπὸ τὸ ἀποθεματικόν. Διὰ τῆς εἰσαγομένης νέας διατάξεως, ἐφαρμόζεται ἕνα νέον σύστημα στεγανότητος τῶν λογαριασμῶν κατὰ κλάδους μεταξύ των. Δηλαδή, ἐὰν ἐξαντληθοῦν ἢ περισσεύσουν τὰ προβλεπόμενα κεφάλαια, καλῶς, ἂν ὅμως ὑπερβοῦν τὴν πρόβλεψιν, τότε θὰ περικόπτωνται αἱ παροχαὶ τοῦ οἰκείου κλάδου, ὥστε νὰ ἐπαρκέσῃ ὁ λογαριασμός. Ὁ λογαριασμὸς τῶς ἐξόδων Διοικήσεως, δύναται νὰ εἶναι ἀκριβὴς καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ παρουσιάζῃ ὑπερβάσεις. Ὁ λογαριασμὸς συντάξεως γήρατος μετά τινα ἔτη, εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάσῃ ἀκρίβειαν, διότι θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν Ο.Γ.Α. νὰ γνωρίζῃ πόσοι θὰ εἰσέλθουν εἰς σύνταξιν διὰ νὰ προβλέπῃ τὰς δι’ αὐτὴν δαπάνας. Ἀλλὰ οἱ λογαριασμοὶ ἀσφαλίσεως ἀσθενείας καὶ παραγωγῆς, ἐπηρεάζονται ἀπὸ ἀπρόβλεπτα γεγονότα. Εἶναι δυνατὸν κατὰ ἕνα ἔτος νὰ μὴ ὑπάρξουν ἐπιδημίαι καὶ συνεπῶς, νὰ μὴ ὑπάρξουν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ νὰ μὴ ὑποστοῦν ζημίαν τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ὁπότε ὁ προϋπολογισμὸς τῶν πιστώσεων τῶν κλάδων τούτων νὰ ἐκτελεσθῇ χωρὶς διαταραχήν. Θὰ ὑπάρξουν, ὅμως, καὶ ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα θὰ σημειωθῇ ἔναρξις ἐπιδημιῶν καὶ καταστροφαὶ εἰς τὴν παραγωγήν. Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ ἡ προβλεπομένη δαπάνη καὶ ἀντὶ ἐν τῷ νόμῳ νὰ ὁρισθῇ, ὅτι πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἀνεπαρκοῦς καὶ ἀποδειχθείσης πιστώσεως ἔρχεται τὸ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον, ὁρίζεται, ὅτι ἐφαρμόζεται τὸ λεγόμενον διανεμητικὸν σύστημα, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς περικοπὴν τῶν παροχῶν. Αὐτὸ μᾶς εὑρίσκει τελείως ἀντιθέτους. Νομίζομεν, ὅτι ἡ παράγραφος 3 θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ καὶ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐνισχύσεως ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ εἰς τὰς περιπτώσεις ὑπερβάσεως τῶν προβλεπομένων δαπανῶν, ἄνευ περικοπῆς τῶν παροχῶν, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κλασσικοῦ συστήματος τῶν προϋπολογισμῶν τοῦ Κράτους καὶ τῶν Ν.

Π.Δ.Δ.

Ἐπὶ τῆς παραγράφου 5, ἐπεσημάνθη ἤδη ἡ περίπτωσις ὅπου πλεῖστοι τῶν ἀγροτῶν δὲν συναλλάσσονται μὲ τὴν Α.Τ. Ε. καὶ εἶναι ἐκτὸς τῶν Συνεταιρισμῶν. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ προκύψουν μεταξὺ τῶν ἠσφαλισμένων τῆς κατηγορίας αὐτῆς καὶ τῆς Α.Τ.Ε. ζητήματα καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦτο διὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ἔρχομαι ἤδη εἰς τὴν παράγραφον 6, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ Ἱδρύματος ὑπόκειται εἰς μόνον τὸν ἔλεγχον τῶν Ὁρκωτῶν Λογιστῶν. Οἱ ὁρκωτοὶ λογισταὶ ἔχουν ὡς ἀποστολήν, κατὰ τὸν νόμον, νὰ ἐνεργοῦν ἔλεγχον τῶν λογαριασμῶν. Λογιστικόν. Δὲν κάμνουν ἔλεγχον οὐσιαστικόν, ἔλεγχον διοικητικὸν ἢ διαχειριστικὸν καὶ δικαστικόν, ὥστε νὰ εἴπουν, ὅτι ὅσα ἐγένοντο, ἐγένοντο καὶ νομίμως καὶ σκοπίμως. Ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἐλλείπει, παρὰ τὸ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος. Ὁ ἔλεγχος τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν χρειάζεται διὰ νὰ πεισθοῦν καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ καλῶς ἔχουν καὶ ὅτι τὰ βιβλία ἐτηρήθησαν καλῶς. Ὁ ἠσφαλισμένος, ὅμως, δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ αὐτὴν τὴν μέθοδον. Θὰ ἱκανοποιηθῇ, ὅταν τοῦ εἴπουν, ὅτι ἡ διαχείρισις ἔχει καλῶς, ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, συμφώνως πρὸς τὴν σκοπιμότητα καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὰς παρατηρήσεις διὰ νὰ τροποποιήσῃ ἀναλόγως τὸ ἄρθρον 17. Ἐὰν ἐμμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει, ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματά του ὁ Ο.Γ.Α. θὰ θεωρήσῃ ἑαυτὸν ὡς Κράτος ἐν Κράτει καὶ ἀσύδοτοι οἱ ὑπάλληλοί του ἀποκτῶντες τὴν συναίσθησιν, ὅτι εἶναι ἀνεξέλεγκτοι, θὰ γίνουν ἀντὶ προστάται, τύραννοι τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει, τότε θὰ βλάψῃ τὸν Ὀργανισμόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δεχθῇ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς παρατηρήσεις μας θὰ προσφέρῃ καλὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ θὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς δὲν θὰ εἶναι ἀσύδοτος, ἀλλὰ θὰ ὑπάγεται εἰς τοὺς κειμένους νόμους.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§34Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τοὺς τρεῖς λογαριασμοὺς καὶ κυρίως τὸν λογαριασμὸν βʹ. Ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις ἐν γένει ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἑπομένως διερωτῶμαι ἐὰν χρειάζεται ἡ διάταξις τοῦ Βʹ λογαριασμοῦ, δηλαδή, τοῦ κλάδου ἀσθενείας.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς ἔχει τυπικὴν σημασίαν καὶ λογιστικήν. Δὲν ἔχει οὐσιαστικήν. Λογιστικῶς χρειάζεται διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης τῆς μεταφορᾶς τῶν δαπανῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας.

§36Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Πῶς θὰ καθορίζωνται ἀφοῦ δὲν θὰ εἶναι γνωσταί;

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ τὸ ὁρίσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 23.

§38Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς χρειάζεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ πέραν αὐτῶν, κ. Πρόεδρε, ἡ κυρία παρατήρησίς μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17 εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑποδηλοῖ, ὅτι τὸ θέμα ἔχει πράγματι προκαλέσει εὔλογον τὴν ἀνησυχίαν μεγάλης μερίδος τῆς Βουλῆς. Ὁ νόμος περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἡ νομοθεσία περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων, ἔχουν καθορίσει μίαν σειρὰν διατυπώσεων. Παρέκκλισις ἀπὸ τῶν διατάξεων αὐτῶν συγχωρεῖται εἰς σπανίας περιπτώσεις καὶ μόνον ἐὰν αἱ δαπάναι ἔχουν ἐπείγοντα χαρακτῆρα ἢ ἐὰν τὸ ἐπιβάλῃ ἡ ἰδιομορφία τῆς ὑποθέσεως. Ὁ καθορισμὸς εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 17 καὶ ἐκ προοιμίων τῆς τοιαύτης παρεκκλίσεως εἶναι πολὺ τολμηρός. Μετὰ τὰς τελευταίας ἀποκαλύψεις περὶ ἀνωμαλιῶν καὶ ὑπερβασιῶν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ μετὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀνωμάλου προμηθείας ἐξ Ἱσπανίας κλπ. τοῦ ἐλαίου, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἐπιδείξῃ μεγαλυτέραν εὐθιξίαν ἀπέναντι τῆς Βουλῆς καὶ τῶν ἀντιδράσεων τῆς κοινῆς γνώμης, ἐκδηλουμένων δι’ ἐντόνων δημοσιευμάτων τοῦ τύπου καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ὁρίσῃ παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς διατάξεις τῶν κειμένων νόμων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ ἐκτελέσεως τῶν δημοσίων ἔργων ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν παράγραφον αὐτήν, σημαίνει, ὅτι οὐδὲν ἐδιδάχθη ἀπὸ ὅσα βοῶνται διὰ τὰς ἀνωμαλίας καὶ τὰ σκάνδαλα καὶ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὰς συνεπείας τῶν διατάξεων περὶ παρεκκλίσεως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀπὸ τῶν παγίων κειμένων νόμων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν διὰ ποῖον λόγον θεσπίζει τὸ ἀνέλεγκτον τῆς διαθέσεως τῶν κονδυλίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ προμηθειῶν ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ ἱερὸν ὑστέρημα τοῦ σκληρὰ ἐργαζομένου καὶ ἐν τούτοις ἀπαθλιωμένου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν φθάνουν τὰ τόσα μυστικὰ κονδύλια καὶ αἱ ἄλλαι δαπάναι αἱ ἀδικαιολόγητοι καὶ ἀντιπαραγωγικαί, δὲν φθάνει ἡ ὑπερφορολόγησις τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ζητοῦμεν καὶ τὴν παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων ἔργων. Τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ ὕποπτον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ διετίας, ὅτε ἐζητήθη κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων νόμων περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων ἔργων, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, ἡ διαχείρισις τῶν δαπανῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους καὶ ὅτε δὲν εἶναι δυνατὸν παρόμοιαι διατάξεις νὰ τίθενται μὲ τόσην ἐλαφρότητα, εἶχεν εἴπει, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα διὰ νὰ περιορισθῇ τὸ φαινόμενον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ περιορισμοῦ ζητεῖ νὰ παγιώσῃ τὸ σύστημα καὶ μάλιστα δι’ ἕνα Ὀργανισμὸν ποὺ ἀφορᾷ τὴν καταδυναστευομένην ποικιλοτρόπως μερίδα τοῦ λαοῦ, τοὺς ἀγρότας. Πέραν αὐτοῦ εἰς τὴν παράγραφον 4 καθορίζεται «δὲν δύνανται νὰ ὑπερβαίνουν «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν νομίζομεν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ καθ’ ἣν τὰ πάσης φύσεως ἔξοδα τῆς Διοικήσεως δὲν δύνανται νὰ ὑπερβαίνουν τὸ 3% τῶν ἐσόδων, εἶναι ἐπαρκής, ἐφ’ ὅσον δὲν προβλέπει κυρώσεις, ὅταν μάλιστα κυρώσεις προβλέπωνται εἰς τὸ ἄρθρον 21 διὰ πολὺ μικροτέρας σημασίας παραπτώματα. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ ὑπερβληθῇ τὸ 3% καὶ ἀποκαλυφθῇ εἰς τὸ τέλος καὶ τὸ κακὸν πλέον θὰ ἔχῃ γίνει. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία κύρωσις εἰς τὴν ὑπέρβασιν τοῦ 3% ἐναντίον τῶν προσώπων ἐκείνων τὰ ὁποῖα, ἐνετείλαντο τὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ὑπερέβησαν τὸ 3%. Ἐπίσης, πέραν αὐτοῦ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ προληπτικὸς ἔλεγχος ἀπὸ Πάρεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὅπως ὑφίσταται καὶ διὰ τὸ Δημόσιον καὶ διὰ τὰ λοιπὰ νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, διότι ὁ κατασταλτικὸς ἔλεγχος, καὶ μάλιστα ἀπὸ μόνους τοὺς Ὁρκωτοὺς Λογιστὰς δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν πρέπει ὁμοίως νὰ ὑποβάλλεται εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ποὺ πρέπει ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει νὰ κάμῃ τὸν ὁριστικὸν ἔλεγχον. Ἰδιαιτέρως, ὅμως, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 καὶ νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ διαγραφὴ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία προβλέπει παρέκκλισιν ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ τὴν νομοθεσίαν περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον.

§40Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διότι φρονῶ, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 ἀποτελοῦν σαφῆ πρόκλησιν πρὸς τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἀπαθλίωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν διάταξις διὰ τῆς ὁποίας τὰ μὲν ἔξοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ διατίθενται ἄνευ ἐλέγχου, τὰ δὲ ἔσοδα νὰ εἰσπράττωνται δυνάμει τοῦ Κώδικος περὶ Δημοσίων ἐσόδων, δηλαδὴ διὰ προσωποκρατήσεως τοῦ ὀφειλέτου ἠσφαλισμένου ἀγρότου, πέραν τῶν δρακοντείων κυρώσεων αἱ ὁποῖαι προβλέπονται εἰς τὸ ἄρθρον 21 καὶ περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ οἰκείου ἄρθρου. Ἀξίωσις τοῦ Σώματος εἶναι ὁ στοιχειώδης σεβασμὸς πρὸς τὸ ἱερὸν χρῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσρέῃ εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ Δημόσιον χρῆμα. Καὶ ὁ σεβασμὸς οὗτος θὰ ὑπῆρχε μόνον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐσέβετο τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Πρόκειται περὶ τοῦ νόμου 281)36 καὶ τῶν διατάξεων περὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεως ἔργων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ἀπὸ τῶν ὁποίων καθιεροῦται διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 17 δυνατότης παρεκκλίσεως καὶ συνεπῶς μὴ ἰσχύος των, προκειμένου περὶ προμηθειῶν ἢ ἔργων ἐκτελουμένων ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἄρθρου 12 ἰσχυρίζεται, ὅτι ἱδρύῃ Ὀργανισμὸν Δημοσίου Δικαίου, εἰς τὴν πραγματικότητα ἀπὸ οὐδεμίαν ἄλλην περίπτωσιν συνάγεται, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου. Χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 16 εἶχον καταγγείλει τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐνῷ ψηφίζει Ὀργανισμὸν Δημοσίου Δικαίου, ἀντιθέτως χαρακτηρίζει τὴν σχέσιν τῶν ὑπαλλήλων πρὸς τὸν Ο.Γ.Α., ὡς σχέσιν ἰδιωτικοῦ δικαίου. Καὶ κατήγγειλα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πράττει τοῦτο διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀσυδοσίας νὰ προσλαμβάνῃ καὶ νὰ ἀπολύῃ τὸ προσωπικὸν κατ’ οἰκείαν βούλησιν. Τὸ ἄρθρον 17 ἐπαναλαμβάνει τὸ αὐτό. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἑδραιώνεται ἡ πεποίθησίς μου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς τακτικῆς τῆς αὐτῆς μεταβάλλει τὸν Ὀργανισμὸν εἰς φέουδόν της. Διότι, ἐνῷ εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον δὲν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις περὶ παρεκκλίσεως ἐκ τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, προκειμένου περὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεως ἔργων, ἡ διάταξις αὕτη περιελήφθη μεταγενέστερον. Καὶ δὲν πρόκειται μόνον περὶ παρεκκλίσεως ἡ ὁποία θὰ ἀποφασισθῇ κατόπιν διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ περιληφθῇ εἰς τὸν κανονισμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 18 παράγραφος 2 προβλέπεται ρητῶς, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. ἀπαλλάσσεται τῆς ὑποχρεώσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 281. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ τὸν Ο.Γ.Α. οὐσιαστικῶς ὑποχείριον εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, ὥστε ἀνεξελέγκτως νὰ δαπανᾷ τὰ ἔσοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου. Ὁ νόμος 281)36 εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὁ Ὀργανισμὸς ἐξαιρεῖται αὐτοῦ τοῦ ἰσχύοντος ἐλέγχου.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω περαιτέρω κόπου, θὰ προτείνω τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 18.

§42Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, δὲν λύει τὸ θέμα, διότι παρέχεται ἡ εὐχέρεια διὰ τοῦ κανονισμοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης τῆς ἀποκκλίσεως ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 281 εἰς τὸ ἄρθρον 17 παράγραφος 1. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τῆς ἀπαλείψεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 18 ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ ὁ ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως. Ἀλλὰ τότε θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ τύχη τῆς παραγράφου 6 ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς:... .... (ἀναγινώσκει) .....». Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ μετὰ τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 3 δὲν ἔχει θέσιν, διότι ὁ ἔλεγχος θὰ εἶναι κατασταλτικὸς, ἀλλὰ καὶ προληπτικός.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, παραμένει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 17 παράγραφος 1 ἡ παρέχουσα δυνατότητα ἀποκκλίσεως ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 281 «περὶ προμηθείας καὶ ἐκτελέσεως ἔργων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ Ν.Π.Δ. Δ.». Θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμὴν νὰ διαγράψῃ καὶ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἵνα καταστῇ ὁ Ὀργανισμὸς ἀδιάβλητος διαχειριστικῶς ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§45Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰ ὅσα ἐξετέθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ.κ. Ζορμπᾶν καὶ Σιαφλέκην, δὲν ἔχω νὰ κάμω πολλὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ὑπογραμμισθῇ, ὅτι ἕνας νέος Ὀργανισμός, ὡς ὁ συνιστώμενος Ο.Γ.Α., θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ πολλὰς δυσχερείας μὲ τὸν τρόπον ποὺ συνίσταται. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ δώσητε αἴσθημα, ὅτι δὲν θὰ ὑφίσταται κανένα ἔλεγχον. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ διευθύνουν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν θὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης. Εἶναι γεγονός, ὅμως, ὅτι ὅπου ὑπάρχει ἔλεγχος εἶναι ηὐξημένον τὸ αἴσθημα τοῦτο. Θὰ ἤθελα διὰ τοῦτο νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διατήρησιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17, διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται ἡ δυνατότης παρεκκλίσεως ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ τοῦ τρόπου ἐκτελέσεως ἔργων καὶ προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου καὶ Ν. Π.Δ.Δ. Ἄς μὴ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργήσῃ ἀτμόσφαιραν δυσπιστίας πρὸς τὸν νεοϊδρυόμενον Ὀργανισμόν, διότι ὅσον καὶ ἂν εἶναι προσφιλεῖς διὰ τὴν Κυβέρνησιν αἱ παρεκκλίσεις ἀπὸ τοὺς ἰσχύοντας ὅρους διαχειρίσεως δυνατὸν νὰ φθάσῃ καὶ ὁ νεοϊδρυόμενος Ὀργανισμὸς εἰς ὑπερβάσεις καὶ νὰ ἀκολουθήσουν καταγγελίαι καὶ πρὲς– κόμφερενς καὶ αἰτήσεις συστάσεως Ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν, ὅπως διὰ τόσας ἄλλας περιπτώσεις. Ἄς ἀπαλλάξῃ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις τὸν Ο.Γ.Α. ἀπὸ παρόμοια ζητήματα εὐθὺς ἅμα τῇ γενέσει των. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι λέγων ταῦτα, δὲν θέλω νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ κληθοῦν εἰς τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου δὲν θὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὅπου ὑπάρχει ὁ ἔλεγχος, τὸ αἴσθημα αὐτὸ τῆς εὐθύνης εἶναι ηὐξημένον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 3 διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται τὸ διανεμητικὸν σύστημα, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὑπενθυμίζω ἁπλῶς ὅσα ἐξετέθησαν κατὰ τὰς προηγηθείσας συζητήσεις, ὅτι διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ συστήματος αὐτοῦ, ἀναγνωρίζεται ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τῶν διαφόρων κλάδων ἀσφαλίσεως. Ἐπὶ τῆς παρ. 4 ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη εἶναι συντεταγμένη εἰς ὕφος στρατιωτικόν, ἀπαγορεύουσα ὅπως τὰ ἔξοδα διοικήσεως ὑπερβοῦν τὸ 3% τῶν ἐσόδων αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ στρατιωτικῆς μορφῆς ἀπαγόρευσις δὲν θὰ ἐπιτύχῃ νὰ τὰ συγκρατήσῃ ποτὲ εἰς τὸ ἐπίπεδον αὐτό. Ἔχομεν τὸ παράδειγμα τοῦ Ι.Κ.Α., ὅπου τὰ ἔξοδα διοικήσεως διὰ τὸ ἐννεάμηνον Ἰανουαρίου–Σεπτεμβρίου 1960 ἀνῆλθον εἰς 7,54% τῶν ἐσόδων καὶ ἄλλων Ὀργανισμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ περιοριστικὰς διατάξεις νὰ ἐπιτευχθῇ, ὥστε τὰ ἔξοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ σταθοῦν εἰς τὸ 3%. Καὶ ἐὰν τὰ ἔξοδα παρὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν αὐξηθοῦν, τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ μεταφερθοῦν ὑπόλοιπα ἐξ ἄλλων κονδυλίων ἢ θὰ ἐπιβληθοῦν νέοι πόροι; Νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι ἑτοίμη νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ θέμα τοῦτο. Τερματίζων, ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ πρέπει πρῶτον νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται ἡ δυνατότης παρεκκλίσεως ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ περὶ ἐκτελέσεως ἔργων καὶ προμηθειῶν. Ἔτσι παρέχεται στερεώτερον ἔδαφος διὰ τὸν ἀσθενῆ αὐτὸν Ὀργανισμόν, προστατεύεται τὸ κῦρος του καὶ διὰ τὴν διοίκησίν του ἐπιτείνεται τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης. Καὶ νὰ διευκρινισθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ζήτημα τοῦ ὕψους τῶν ἐξόδων, ποὺ ὁπωσδήποτε ὁ Ο.Γ.Α. θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας του.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγα θὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17, διότι μὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀπησχολήθησαν καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων. Εἰδικῶς, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ παρέκκλισις ἀπὸ τὰς διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Δὲν θέλω νὰ πιστεύπω, οὔτε νὰ ἀποδώσω πονηρὰν πρόθεσιν εἰς τοὺς συντάξαντας τὸ νομοσχέδιον. Θεωρῶ, ὅμως, ἀπαράδεκτον τὴν παρέκκλισιν αὐτὴν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, πολὺ περισσότερον δὲ ὑπὸ τὸ σημερινὸν κλῖμα. Λαμβάνων ἀφορμὴν ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, κ. Πρίφτης, ὅτι τὰ ἔξοδα διοικήσεως τοῦ Ι.Κ.Α. ἀνέρχονται εἰς 8% καὶ πλέον, λέγω, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. εἶναι πολύπλοκος ὡς πρὸς τὰς παροχὰς Ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμός, ἐνῷ ὁ δημιουργούμενος νέος Ὀργανισμὸς τῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων, εἶναι ἁπλοῦς καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τόσα ἔξοδα. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, ἀναφέρεται τὸ σύστημα λειτουργίας τῶν λογαριασμῶν. Θὰ ἤθελα μερικὰς πληροφορίας ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ἢ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: Τὶ ἐννοεῖ, λέγων, ὅτι τὸ σύστημα εἶναι διανεμητικόν; Ὅταν καταρτίζωμεν ἀσφαλιστικὰ νομοσχέδια μὲ εἰσφοράς, δύο εἶναι τὰ συστήματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας προκειμένου περὶ Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Πρῶτον, τοῦ μέσου ἀσφαλίστρου καὶ δεύτερον, τὸ διανεμητικόν. Τὸ διανεμητικὸν σύστημα ἔχει κἄποιαν ἀξίαν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν μεγάλων κινδύνων, ἔχει ὅμως, καὶ τὰ ἐλαττώματά του, δι’ αὐτὸ ἔχει καὶ πολλοὺς ἐπικριτάς. Καὶ συνίσταται εἰς τὸ νὰ καθορίζωνται καὶ νὰ ἀρχίσουν καταβαλλόμεναι αἱ παροχαὶ εἰσπραττομένων εἰς κἄθε ἑπόμενον ἔτος τῶν ὅσων ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος. Ἐδῶ, εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀναφέρονται τὰ ἀκόλουθα: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἂς μᾶς εἴπῃ, τὶ ἐννοεῖ ὁ κ. Ὑπουργός;

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ διαγράφει σαφῶς ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ τῶν παροχῶν.

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπομένως, σκοπὸς σας εἶναι νὰ ἐλαττωθοῦν, ἐνδεχομένως, αἱ παροχαί.

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὡς ἀρχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρόβλεψις καὶ τῶν πλέον ἀπιθάνων περιπτώσεων.

§51Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅλα δύνασθε νὰ τὰ προβλέπετε, κ. Ὑπουργέ, ἕνα δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ κάμετε: νὰ δίδετε τὴν βάσιμον ὑπόνοιαν, ὅτι ἐπιχειρεῖτε νὰ δημιουργήσητε ἕνα κωμικὸν κατασκεύασμα. Διότι, κωμικὴ θὰ εἶναι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, ἂν πρόκειται νὰ ἐλαττωθοῦν αἱ ἀσήμαντοι συντάξεις τῶν 300, τῶν 220 καὶ τῶν 180 δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι φοβερόν, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς τὸ εἴπω, παρ’ ὅλην τὴν φιλικὴν ἐκτίμησιν ποὺ ἔχω δι’ ὑμᾶς. Καὶ τώρα, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν παράγραφον 6. Ἀπορίας ἄξιον εἶναι, πῶς παρεσύρθητε καὶ δὲν προβλέπετε προληπτικὸν ἔλεγχον, πῶς προχωρεῖτε εἰς τὸ ἀβέβαιον μὲ ὁρκωτοὺς λογιστὰς κλπ. ὡς νὰ πρόκειται περὶ ἱδρύσεως Ἀνωνύμου Ἑταιρείας καὶ ὄχι Ὀργανισμοῦ Δημοσίου Δικαίου. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι διαπιστώνων, ὅτι δὲν κάμομεν σοβαρὰν ἐργασίαν. Κομματικὸς θόρυβος κυρίως γίνεται μὲ ὡρισμένας μικροκομματικὰς ἐπιδιώξεις. Καὶ εἰς τὸ τέλος, ἐπικρινόμεθα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κωλυσιεργοῦμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν ἡ κατάστασις τούτου εἶναι τόσο πολὺ πρόχειρος καὶ ἀμελέτητος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§53Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν ἄκραν ἀντίθεσίν μου ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17 διὰ τῆς ὁποίας ὁ Ο.Γ.Α. δὲν θὰ ὑπόκειται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν τῶν πόρων του. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω, ἂν ἀκόμη ζῆτε μὲ τὴν αὐταπάτην μὲ τὴν ὁποίαν ζῇ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις νομίζει, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πιστεύει ὅτι κἄτι σοβαρὸν συντελεῖται ὑπὲρ αὐτοῦ διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπιβάλῃ τὴν ἐπαχθεστάτην φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματός του, φορολογία τοὐτέστιν ἐπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ψωμιοῦ τῶν παιδιῶν του, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ καταβάλῃ ἐπὶ 40 ἔτη διὰ νὰ λάβῃ εἰς τὰ 65 του χρόνια τὴν πενιχρὰν σύνταξιν τῶν 180 καὶ 300 δραχμῶν, ὅταν μάλιστα ὁ μέσος ὅρος ζωῆς τοῦ ἀγρότου δὲν φθάνει εἰς τὰ 70 χρόνια καὶ κατὰ συνέπειαν, θὰ συνταξιοδοτῆται ἐπὶ πέντε μόλις ἔτη. Κατόπιν αὐτοῦ καὶ μόνον πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὄχι μόνον ἔπαυσε νὰ πιστεύῃ εἰς τὴν ὠφελιμότητα τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸν θεωρεῖ ὡς πραγματικὴν συμφοράν. Μόνον μερικοί, ἐλάχιστοι κομματικοί σας φίλοι ὁμιλοῦν ἀκόμη περὶ ὠφελιμότητος τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ μέτρου τῆς Κυβερνήσεώς σας. Τώρα ὡς νὰ μὴ ἔφθαναν ὅλα αὐτά, ἔρχεσθε διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ διαβάλλεται καὶ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἅμα τῇ γενέσει του. Διότι τὶ ἄλλο θὰ πιστεύῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅταν αὔριον τοῦ ζητήσωμεν νὰ πληρώνῃ ἐπὶ 40 χρόνια καὶ ἂν δυστροπήσῃ εἰς τὴν πληρωμὴν θὰ φυλακίζεται. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων, θὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ ὡς τοῦτο ὁρίζει ἡ διάταξις ὑπ’ ἀριθ. 2 τοῦ ἄρθρου 18. Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, τὸ ἄλλο σκέλος, δηλαδὴ τῶν ἐξόδων, ὅτι δὲν θὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 281)36 καὶ αἱ διατάξεις «περὶ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου». Δηλαδή, θὰ ἀντιληφθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι τὸ χρῆμα του, θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑκάστοτε κομματικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω ἐκ προοιμίου τὴν ἐντιμότητα τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἐκ προοιμίου νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν διαβολὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὅλοι οἱ Ὀργανισμοί, κ. συνάδελφοι, Δημοσίου Δικαίου, οἱ ὁποῖοι ἐξαιροῦνται τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 281 τοῦ 1936 εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν ἔχουν καταστῆ ὕποπτοι. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὶ λέγεται διὰ τὸν Ε.Ο.Τ., ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα. Διατὶ θέλετε, λοιπόν, νὰ τραυματίσετε τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν ἐπιμένοντες εἰς τὴν θέσπισιν αὐτῆς τῆς διατάξεως; Θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ἂν κ. Ὑπουργέ, μᾶς πείσητε, ὅτι ὑπάρχει σοβαρὸς λόγος, νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ τὴν ψηφίσωμεν. Ἀλλὰ ἐπειδή, γνωρίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπάντησις, τὴν δίδω ἐγὼ τώρα. Ἐγὼ πιστεύω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἀδιαφορεῖτε καὶ διὰ τὸ ἠθικὸν κῦρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀδιαφορεῖτε καὶ διὰ τὴν τύχην τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ δὲν ἐνδιαφέρεσθε, παρὰ μόνον, πῶς θὰ τὸν καταστήσετε κομματικόν σας φέουδον καὶ πῶς θὰ ἐξασφαλίσετε μόνον καὶ μόνον τὰ συμφέροντα τοῦ κόμματος. Πῶς θὰ δύνασθε κατὰ τρόπον ἀνεξέλεγκτον νὰ διορίζετε καὶ νὰ ἀμείβητε πλουσιοπαρόχως τοὺς κομματικοὺς σας φίλους μὲ τὸ χρῆμα τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3570) 1956, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Μακρῆς, ἔλαβε μέριμναν καὶ ἔθεσε τὰ θεμέλια τῆς ἐντάξεως καὶ προέβη εἰς μισθολογικὴν τακτοποίησιν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων. Οὗτοι προηγουμένως καὶ μεταγενεστέρως, εἰργάσθησαν ἀόκνως καὶ μὲ μεγάλον ζῆλον, ὥστε διὰ τῆς εἰσπράξεως τοῦ 3% νὰ συντελέσουν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διότι ἐπέτυχον νὰ περιορίσουν σημαντικῶς τὴν φοροδιαφυγὴν καὶ νὰ τονωθῶσιν οἰκονομικῶς αἱ Κοινότητες. Ἤδη, ὅμως, διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου τῶν ἀσφαλίσεων, δὲν λαμβάνεται μέριμνα ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ εὑρεθῶσιν ἐκτὸς ἐργασίας, οἱ Κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες, ἐκεῖνοι, οἵτινες συμβάλλουν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῶν Κοινοτήτων. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ Α.Τ.Ε., δὲν θὰ δυνηθῇ ν’ ἀνταποκριθῇ πλήρως εἰς τὸν τομέα τῆς εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν τῶν μὴ μετ’ αὐτῆς συναλλασσομένων ἀγροτῶν, ὡς καὶ εἰς τὸν ἔλεγχον καὶ παρακολούθησιν τῆς παραγωγῆς καὶ διακινήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐλλείψει καταλλήλου προσωπικοῦ, δέον νὰ ληφθῇ μέριμνα ὑπὲρ αὐτῶν καὶ χρησιμοποιηθοῦν παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς εἴσπραξιν τῶν μὴ μετὰ τῆς Τραπέζης συναλλασσομένων καὶ ἔλεγχον τὴν ἔκδοσιν τιμολογίων της κλπ. Καὶ προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν συναδέλφων κ.κ. Οἰκονομίδη, Θεοδοσιάδη κλπ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Φιλίππου, ἔχει τὸν λόγον.

§57Χ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 17 καὶ κατόπιν ἀποφάσεως διοικητικοῦ συμβουλίου, τὰ ἔσοδα τοῦ Ο.Γ.Α. κατανέμονται εἰς τρεῖς λογαριασμούς. Εἰς τὸν λογαριασμὸν τοῦ κλάδου συντάξεως, τοῦ κλάδου ἀσθενείας καὶ τοῦ κλάδου ἀσφαλίσεως κατὰ τοῦ παγετοῦ, χαλάζης κλπ. Τὰ ἔξοδα τοῦ κάθε κλάδου θὰ καλύπτωνται ἀπὸ τὰ ἔσοδα τοῦ ἰδίου κλάδου. Εἰς τὸ τέλος, ὅμως, ἑκάστου ἔτους θὰ γίνεται ἔλεγχος τῶν ἀποθεματικῶν ἑκάστου κλάδου. Εἰς περίπτωσιν, ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ἕνα κλάδον ὑπάρξει ἔλλειμμα, καὶ τοιούτου εἴδους ἐλλείμματα ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχουν εἰς πολλοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ὅπως εἰς τὸ Ι.Κ.Α., εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν κλπ., ἡ κάλυψις τοῦ ἐλλείμματος αὐτοῦ θὰ γίνεται διὰ τῆς μεταφορᾶς ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ ἄλλου κλάδου. Ἐάν, ὅμως, ὑπάρξῃ ἔλλειμμα εἰς τὸν κλάδον τῆς συντάξεως καὶ δὲν ὑπάρχει ἀποθεματικὸν εἰς τοὺς δύο ἄλλους κλάδους θὰ γίνῃ περικοπὴ τῶν παροχῶν. Δηλαδή, εἶναι δυνατὸν ἡ σύνταξις ἀπὸ 180 δραχμ. νὰ μειωθῇ εἰς 100 δραχμ., ἢ καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον. Φαντασθῆτε ποῖος σάλος καὶ ποία ἀγανάκτησις θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐὰν ἡ σύνταξίς του μειωθῇ ἀπὸ 180 δραχμὰς εἰς 100. Καλεῖται, ἑπομένως, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς νέας θυσίας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστὴ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Θὰ εἶναι δὲ καὶ μία πρόκλησις πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὴν στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ λαμβάνῃ 50.000 καὶ 60.000, ὁ νομικὸς σύμβουλος θὰ λαμβάνῃ ἐπίσης παχυλοὺς μισθοὺς καὶ τὴν στιγμὴν ἐκείνην νὰ ἀποφασίζεται ἡ διακοπὴ τῶν παροχῶν. Θεωρῶ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἀντιαγροτικὴν καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν διαγραφὴν αὐτῆς.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§59Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῶν προβλεπομένων τριῶν λογαριασμῶν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον, οἱ δύο λογαριασμοὶ θὰ κινοῦνται καὶ ὁ τρίτος λογαριασμός, ποὺ ἀφορᾷ τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας, θὰ εἶναι τυπικός, δὲν θὰ κινῆται, θὰ εἶναι ἀκίνητος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἰσχύει τὸ διανεμητικὸν σύστημα εἰς τὸν κλάδον τῶν συντάξεων, θὰ ἰσχύσῃ ἀπολύτως. Εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς θὰ ἰσχύσῃ τὸ σύστημα τῆς ἀποθεματοποιήσεως. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἐφ’ ὅσον ἰσχύει τὸ διανεμητικὸν σύστημα, ἡ Κυβέρνησις δέχεται καὶ καθορίζει τὸ ὕψος τῶν συντάξεων, δέχεται ἐπίσης, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἔσοδα τοῦ κλάδου αὐτοῦ, νὰ μειωθοῦν αἱ συντάξεις, δὲν δέχεται, ὅμως, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ περίσσευμα, νὰ ἀνέλθῃ καὶ πρὸς τὰ ἐπάνω ἡ σύνταξις. Ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς θὰ ἔχῃ πάντοτε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀποθέματα, θὰ φέρεται πάντοτε τὸ πλεόνασμα εἰς τὰ ἀποθέματα τοῦ λογαριασμοῦ. Διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις ἀπὸ θεομηνίαν, χάλαζαν ἢ παγετὸν θὰ εἶναι δυνατή, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ποὺ ψηφίζομεν, μόνον εἰς ζημίας ἄνω τοῦ 20%. Τὸ 20% ἰσχύει κατὰ 80% εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς παγοπληξίας καὶ τῆς χαλαζοπληξίας, κυρίως, ὅμως, εἰς τὴν πρώτην, διότι ἡ ἐξέλιξις τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνικῆς κατὰ μεγάλο ποσοστὸν ἀποφεύγει τὰς ζημίας καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἀποφεύγῃ ὁλότελα, ἴσως, τὰς ζημίας τοῦ παγετοῦ. Εἰς τὰς ζημίας τῆς χαλάζης συνήθως τὸ ποσοστὸν εἶναι πάντοτε μικρότερον τοῦ 20%, σπανίως εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῇ μεγαλύτερον. Ἑπομένως, δὲν θὰ παρέχεται καμμία ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους. Συνεπῶς, τὰ ἔσοδα αὐτὰ θὰ κατατίθενται ὡς ἀποθεματικὸν εἰς τὸν λογαριασμὸν τοῦ κλάδου αὐτοῦ. Καὶ τὸ τελικὸν ἐρώτημα, κ. Πρόεδρε, φοβοῦμαι καὶ ἐρωτῶ, τὸ ἀποθεματικὸν αὐτὸ τὶ θὰ γίνῃ; Ποῦ θὰ πάῃ; Καὶ ὅπως ἐτόνισαν πολλοὶ συνάδελφοι, τὸ ἀποθεματικὸν αὐτό, ἀσφαλῶς, θὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὴν ἀνεξέλεγκτον διαχείρισιν τῶν ἐξόδων τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τῶν ἔργων καὶ τῶν προμηθειῶν, ποὺ ἀνεφέρθησαν τόσα καὶ τόσα παραδείγματα. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἀπεδείξαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοὺς τρόπους νὰ ἀποφευχθοῦν ὅλαι αἱ ἀδυναμίαι αὐταὶ διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα Ὀργανισμὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ πράγματι τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν μας. Δὲν ἠθέλησεν, ὅμως, νὰ μᾶς ἀκούσῃ ἡ Κυβέρνησις. Τώρα δὲν ὑπάρχει τίποτε, τώρα ὑπάρχει μόνον ἕνα, τοὐλάχιστον νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ ἔλεγχος τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ νὰ μὴ διαλυθῇ ἔστω καὶ μὲ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ποὺ ψηφίζομεν μέχρι σήμερον. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ λογαριασμοῦ, τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως, εἰς τὸν ἔλεγχον αὐτὸν περιέχεται καὶ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τοῦ 3% ἐπὶ τῶν ἐσόδων, ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ ἔξοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐγὼ δὲν βλέπω κανένα ἔλεγχον εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἔξοδα αὐτὰ θὰ ὑπερβοῦν τὸ 3%. Ὁ ἔλεγχος, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διατίθεται εἰς τοὺς ὁρκωτοὺς λογιστάς. Κατ’ ἐμὲ ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἀφορᾷ τὴν ἀκρίβειαν τῶν λογαριασμῶν καὶ ὄχι τὴν σκοπιμότητα καὶ τὴν ὠφελιμότητα αὐτῶν καὶ δὲν ἀφορᾷ, ἴσως, καὶ ἄλλας περιπτώσεις, ποὺ πρέπει ἀπολύτως νὰ καθορισθοῦν, ὥστε νὰ μὴ ὑπερβῇ τὸ 3%, ἀσχέτως ἐὰν αὐτὸ ἐπαρκῇ ἢ ὄχι, πού, κατ’ ἐμέ, θὰ τὸ ὑπερβῇ εἰς τὸ διπλάσιον καὶ τὸ τριπλάσιον. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ τελειώνω, θὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς ἐν γένει ταμειακῆς λογιστικῆς καὶ ἐν γένει διαχειρίσεως τῶν λογαριασμῶν τοῦ Ο.Γ.Α., ποὺ ἀνατίθεται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην αὐτὴν μὲ πολλοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅτι ἕνα ποσοστὸν τῶν ἀγροτικῶν ἐκμεταλλεύσεων, ἕνας ἀριθμὸς περὶ τὰς 700.000 οἰκογενειῶν, ποὺ συναλλάσσονται μὲ τὴν Α.Τ.Ε. θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν δι’ αὐτῆς. Ἕνας, ὅμως, ἀριθμὸς γεωργικῶν ἐκμεταλλεύσεων κλειστῶν, ποὺ δὲν ἐκχρηματίζουν τὴν γεωργικὴν των παραγωγήν, πῶς θὰ συναλλάσσωνται καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ εἰσπράξῃ ἡ Α.Τ.Ε.; Θὰ ἀναθέσετε εἰς τοὺς Χωροφύλακες; Ἐγὼ δὲν βλέπω καμμίαν λύσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ἀπολύτως ἡ Κυβέρνησις. Αἱ λύσεις αἱ δικαί μας ἐδόθησαν προηγουμένως, νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ 3% ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐξέθεσα καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων τὰς ἀντιλήψεις μου καὶ παρατηρήσεις μου. Προσέθεσα, ὅτι, διὰ πρώτην φορὰν τότε, ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 17 πρέπει νὰ τροποποιηθῇ καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων αὐτῶν καὶ ὡρισμένων ἄλλων πραγμάτων νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς κοινοτικοὺς λεγομένους εἰσπράκτορας. Ὑπάρχει μία τάξις ἀνθρώπων, 200 περίπου εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνετέθησαν αἱ ὑπηρεσίαι εἰσπράξεως ἀπὸ πενταετίας περίπου καὶ πλέον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποφέρουν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Ἐὰν παραλείψωμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐὰν τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων αὐτῶν ἀναλάβουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, φρονῶ, ὅτι θὰ εἶναι καλλιτέρα καὶ ὠφελιμοτέρα ἡ εἴσπραξις. Πρὸς τοῦτο, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἔλεγα, ὅτι εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς θὰ πρέπει νὰ ἀνατεθῇ καὶ μία ἄλλη ὑπηρεσία, ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεων εἰς τοὺς γέροντας χωρικούς, ὥστε νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται νὰ κατέρχωνται ἀπὸ τὰ ὀρεινότερα σημεῖα τῶν χωριῶν των εἰς τὰς πόλεις διὰ νὰ πάρουν τὰς 120 ἢ τὰς 180 ἢ τὰς 300 δραχμὰς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν. Θὰ ἤθελα νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς κοινοτικοὺς αὐτοὺς ὑπαλλήλους ἡ ἐντολὴ νὰ πληρώνουν κατὰ μῆνα εἰς τοὺς γέροντας ὅ,τι δικαιοῦνται νὰ λάβουν. Τοῦτο εἶχα μόνον νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ ταχθῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων διὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἔχει ἤδη διατυπώσει καὶ ἄλλοτε ὁ κ. Γόντικας, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, βεβαίως, ἔχει μίαν οὐσιώδη ἠθικὴν βάσιν καὶ εὑρίσκει ἀπήχησιν εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι, ὅμως, δύσκολον νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον αὐτομάτως νὰ ἐξασφαλίζῃ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι, πράγματι, ἄξιοι ἰδιαιτέρας στοργῆς καὶ εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προέβη ἤδη εἰς δηλώσεις, ὅτι εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς θὰ προτιμῶνται ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων. Θὰ γίνῃ πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ ἀπορροφηθοῦν. Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις συναντήσεώς μου καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἶχε συνάντησιν μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τῆς κατηγορίας αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων —εἰς συνάντησίν μου μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ἐδήλωσα, ὅτι θὰ κάμωμεν τὸ πᾶν, διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν. Εἶναι καθῆκον μας καὶ θὰ τὸ πράξωμεν. Ἡ ἄλλη διατύπωσις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Γόντικας, ὅπως ἀνατεθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ πληρωμὴ τῆς συντάξεως, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν Κανονισμὸν ἐργασίας καὶ λειτουργίας τοῦ Ο.Γ.Α. καί, βεβαίως, θὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν ἡ πρότασις αὐτή.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§64Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς παραδοχῆς τοῦ ἄρθρου 10, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατέστη λίαν ἐπιβαρυντικόν, ἐγὼ δὲ τὸ θεωρῶ ἀντιοικονομικὸν καὶ ἀντιαγροτικὸν καὶ πρὸ παντός, ὅτι θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, τοὺς ὁποίους ὑποτίθεται, ὅτι θὰ ὠφελήσῃ. Τὸ ἐνδιαφέρον μου, συνεπῶς, διὰ τὸ νομοσχέδιον ἔπαυσε ὑφιστάμενον. Ἐν τούτοις, ἤθελα νὰ ζητήσω μερικὰς διασαφήσεις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὶ σημαίνει αὐτὸ τὸ διανεμητικὸν σύστημα, δηλαδή, θὰ καθορισθοῦν πόροι ἐκ τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἡ τάδε φορολογία θὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως χαλάζης, ἡ τάδε ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος, ἢ ποσοστὸν θὰ διασφαλισθῇ δι’ ἕκαστον κλάδον;

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ δίδετε ἀφορμὴν νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὰς παρατηρήσεις, τὰς γενικάς, ποὺ ἔγιναν ἐπὶ τοῦ ἀναγραφομένου εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι τὸ σύστημα θὰ εἶναι διανεμητικὸν σύστημα, εἶναι ἀναπόφευκτον, συνεπείᾳ δύο γεγονότων. Πρῶτον μέν, τοῦ ὅτι δὲν ἔχομεν πλήρη πληθυσμιακὰ στοιχεῖα, ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαιουμένων ἤδη συντάξεως, τῶν συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐξελίξεως τοῦ πληθυσμοῦ. Διότι, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ ἐξέλιξις, ἡ πιθανή, δηλαδή, καὶ ἡ ἐνδεχομένη, διότι τὴν ἀσφάλισιν ἐξελίξεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἔχῃ κανείς, ἀσφαλῶς, ἐκ τῶν προτέρων, ἡ ἐξέλιξις θὰ παρακολουθῆται συστηματικῶς, ὥστε νὰ διαγραφοῦν τὰ ἀσφαλῆ ἐνδεχόμενα. Καὶ δεύτερον, τοῦ ὅτι δὲν προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ παροχὴ τῆς συντάξεως, τῆς περιθάλψεως, ἀσθενείας καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τοῦ ἀσφαλίστρου. Ἐκ τῶν δύο, λοιπόν, αὐτῶν γεγονότων καθίσταται ἀναπόφευκτον τὸ διανεμητικὸν σύστημα. Πῶς θὰ λειτουργήσῃ, τώρα, τὸ διανεμητικὸν σύστημα; Ἔρχομαι εἰς τὴν ἐρώτησίν σας. Δὲν θὰ καθορίζωνται εἰδικοὶ πόροι δι’ ἕκαστον λογαριασμὸν τοῦ συστήματος, ἀλλὰ ποσά. Μὲ ἀναγκάζει ἡ παρατήρησίς σας νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς μίαν ἄλλην παρατήρησιν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους δύο ἢ τριῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν καὶ λογαριασμὸν δαπανῶν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς ἕκαστον λογαριασμὸν δὲν θὰ ἀναγράφωνται μόνον τὰ ποσά, τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὰς δαπάνας τῶν παροχῶν. Θὰ ἀναγράφωνται καὶ τὰ ποσὰ τῶν δαπανῶν, τῶν ἀντιστοιχουσῶν εἰς ἕκαστον κλάδον. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθὸν νὰ ὑπάρχῃ ἕνας γενικὸς λογαριασμὸς δαπανῶν διότι αἱ δαπάναι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιπίπτουν ἀναλόγως ἐπὶ ἑκάστου κλάδου. Διότι, πιθανόν, ἕνας κλάδος—καὶ φέρω παράδειγμα τὸν κλάδον τῆς περιθάλψεως, ἀσθενείας— νὰ μὴ ἔχῃ οὐδεμίαν δαπάνην. Εἰς ἐκεῖνον δὲν θὰ ἀναγραφοῦν δαπάναι διοικήσεως, ἐνῷ, ἀντιστοίχως ὁ κλάδος γήρατος ἢ ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς νὰ ἔχῃ μεγαλυτέρας δαπάνας. Αὐτὰ θὰ γίνωνται κατὰ ἐκτίμησιν ἐκ μέρους τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα, ὅπως ἀναγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τῆς κατανομῆς, τόσον τῶν ποσῶν, τῶν ἀντιστοιχούντων εἰς ἕκαστον λογαριασμόν, ὅσον καὶ τῶν δαπανῶν, περιλαμβανομένων εἰς τὰς δαπάνας καὶ τῶν ἐξόδων διοικήσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον —ἀπαντῶ εἰδικώτερον εἰς τὸν εἰδικώτατον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ κ. Ζάκκαν— δὲν χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ λογαριασμὸς δαπανῶν δι’ αὐτούς.

§66Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει ὅμως. Πῶς τὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα;

§67Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ μίαν ἄλλην διασάφησιν ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου, τὸ ὁποῖον ἐθίγη ἤδη. Ἀναφέρεται καὶ πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ἕνας συνάδελφος, ὅτι κατὰ τρόπον στρατιωτικὸν ἀπαγορεύεται ἡ αὔξησις τῶν ἐξόδων διοικήσεως πέραν τοῦ 3%. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἑξῆς ἀπορίαν: Ἄν συμβῇ νὰ γίνῃ αὔξησις πέραν τοῦ 3%, ποῖαι εἶναι αἱ συνέπειαι; Ἀκύρωσιν τῶν πράξεων ποὺ αὐξάνουν τὰ ἔξοδά του πέραν τοῦ 3% ἢ ὑποχρέωσις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ πληρώνῃ τὰς δαπάνας; Διότι εἰς τὸν νόμον δίδεται μία ἀπαγόρευσις. Καὶ εἰς ποίας πράξεις θὰ ἀναφέρωνται; Εἰς τὰς προηγουμένας ἢ εἰς τὰς μεταγενεστέρας.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αἱ δαπάναι διοικήσεως θὰ ἀναγράφωνται εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τὸν προϋπολογισμὸν θὰ τὸν ἐγκρίνῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, θὰ τὸν ἐγκρίνῃ ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ μετὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 18, καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ εἰς ἡμᾶς θὰ ἀρκῇ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῆς Βουλῆς καὶ ἀπέναντι τῶν ἐλεγχόντων τὰς δαπάνας, τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν, ὅπως ἐπίσης ἡ εὐθύνη τῶν Ὑπουργῶν διὰ τὴν παράβασιν ρητῆς διατάξεως νόμου, ἡ ὁποία δημιουργεῖ, ὄχι μόνον κοινοβουλευτικὴν εὐθύνην, ἀλλὰ καὶ κοινωνικὴν εὐθύνην τῶν Ὑπουργῶν. Ἀφοῦ, λοιπόν, προκαταβολικῶς πρέπει νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αἱ δαπάναι, αὐτομάτως ἔχετε τὴν κύρωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς μόνον ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Πῶς θὰ διαπιστωθῇ τώρα ἡ παράβασις; Θὰ διαπιστωθῇ ἐκ μέρους τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνεργοῦν τὸν ἔλεγχον. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν δημιουργεῖται θέμα.

§69Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν συμβῇ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἕνα ποσὸν τοῦ ὁποίου δὲν πραγματοποιεῖται ἡ εἴσπραξις;

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διάταξις ἀναφέρεται, ὄχι εἰς τὰ πραγματοποιούμενα, ἀλλὰ εἰς τὰ προϋπολογιζόμενα ἔσοδα.

§71Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ εὐθύνη τῶν Ὑπουργῶν.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ὑπάρχῃ, ἐὰν ἐκ προθέσεως ἐγερθοῦν ἔσοδα, τῶν ὁποίων, ἡ πραγματοποίησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις μου, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17 ἀναφέρονται εἰς τὰς παραγράφους 1 καὶ 3. Ὡς πρὸς τὴν παράγρ. 1 αὐτῆς καθορίζεται τρόπος διαχειρίσεως τῶν χρημάτων τοῦ Ὀργανισμοῦ κατὰ τρόπον ἀντιτιθέμενον εἰς τὰς παγίας διατάξεις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὰ τοῦ τρόπου διαχειρίσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος. Καὶ ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ Δημοσίου χρήματος. Διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ χρήματος αὐτοῦ ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἣν αἱ εἰσπράξεις τῶν ἐσόδων γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κωδικοποιουμένου νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων. Δηλαδή, ὁ ἀγρότης ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἰσφέρῃ τὸ 3% ὑπόκειται εἰς κατάσχεσιν τῆς περιουσίας του καὶ εἰς προσωπικὴν κράτησιν. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν κοινωνικῶν πόρων, διότι αὐτὰ ἀποτελοῦν ἐπ’ αὔξησιν τῶν ἐμμέσων φόρων καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων, διότι ὅπως θὰ εἰσπραχθῇ ὁ κύριος φόρος θὰ εἰσπραχθῇ καὶ ὁ καθοριζόμενος ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ 3%, ὅμως, θὰ εἰσπράττεται βάσει τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων. Πῶς θὰ γίνῃ ἡ διάθεσις τῶν ἐσόδων, θίγει τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1, θὰ τὸ ρυθμίζῃ ὁ μέλλων νὰ ἐκδοθῇ Κανονισμὸς καὶ δίδομεν εἰς τὸν Κανονισμὸν τὸ δικαίωμα νὰ μὴ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος, καί, κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων αὐτοῦ, θὰ δύναται τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ καθορίζῃ πῶς θὰ διαχειρίζεται τὸ Δημόσιον χρῆμα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητον. Δὲν γνωρίζω τὶ θὰ κάμῃ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς. Καὶ ἡμεῖς καὶ διὰ πάντα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἀγαπᾷ τὸ Κράτος, τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἡ παράγραφος 1 προχωρεῖ καὶ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ μὴ τηρῇ τὰ διατάξεις περὶ προμηθείας καὶ ἐκτελέσεως ἔργων καὶ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. Αὐτὰ εἶναι πρωτάκουστα πράγματα καὶ μάλιστα ὅταν ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας εἶναι μολυσμένη ἀπὸ διάφορα ἀνακαλυπτόμενα πράγματα —δὲν θέλω νὰ εἴπω σκάνδαλα— τὰ ὁποῖα ἀντίκεινται εἰς τὸ κοινὸν περὶ ἠθικῶν αἴσθημα. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικὴ καὶ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ψηφίσῃ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς ἕνα Νομικὸν Πρόσωπον νὰ διαχειρίζεται ἀνεξελέγκτως τὸ χρηματικὸν ποσὸν τοῦ 1.500.000.000 Δημοσίου χρήματος κατ’ ἔτος. Ἀνεξελέγκτως, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἔλεγχος, ἀλλὰ χωρὶς νὰ τηροῦνται αἱ διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Καὶ θὰ δύναται ἐπίσης, νὰ ἐκτελῇ ἔργα, χωρὶς νὰ τηροῦνται αἱ ἰσχύουσαι, διὰ πᾶν ἐκτελούμενον Δημόσιον ἔργον, διατάξεις. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ βουλευτὴς, ὁ ὁποῖος νὰ τὸ ψηφίσῃ καὶ ἐλπίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ θελήσῃ νὰ τὸ διαγράψῃ. Μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προκληθεὶς νὰ εἴπῃ τὴν ἰδικήν του γνώμην ὡς κυρίως ὑπεύθυνος ἐν προκειμένῳ, ὡς ὑπεύθυνος ἐπόπτης τῆς διαχειρίσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος, ἀπῆλθεν καὶ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσε. Αὐτὸ μοῦ δίδει τὴν ἀφορμὴν νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε: «Τί εἶναι αὐτά. Τελειώνετε, ἑπτὰ ἄρθρα εἶναι». Ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ παρονυχίδος. Θὰ ἤθελα νὰ εἶναι παρὼν διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν δέχεται εἰς τὴν συνείδησίν του, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. θὰ ἠμπορεῖ νὰ διαχειρίζεται 1.500 ἑκατ. δραχ. τὸν χρόνον, ἄνευ τηρήσεως τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, καὶ θὰ ἠμπορῇ νὰ προμηθεύεται πράγματα καὶ νὰ ἐκτελῇ ἔργα, ἄνευ τηρήσεως τῶν παγίων διατάξεων περὶ προμηθειῶν καὶ περὶ ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων. Αὐτὰ εἶναι πράγματα ἀκατανόητα. Εἶπεν συνάδελφός τις, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ διασπάθισις, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν διαχείρισιν, θὰ εἶναι τίμιοι ἄνθρωποι καὶ διότι θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν εὐθύνην τῶν Ὑπουργῶν. Τὸ δέχομαι καὶ δὲν προσβάλω τὴν ἐντιμότητα οὐδενός, οὔτε ἀρνοῦμαι τὴν καλὴν ἐπόπτευσιν τῶν Ὑπουργῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, διὰ ποῖον ἔργον δὲν ἀνατίθεται ἡ ἐποπτεία εἰς Ὑπουργούς; Διὰ ποῖον ἔργον δὲν ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἡ προμήθεια εἰς τιμίους ἀνθρώπους; Εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι, μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς ἀνετέθη ἡ προμήθεια, ἡ ἐκτέλεσις ἔργων, ἡ διαχείρισις τοῦ Δημοσίου χρήματος, ἦσαν γνωστοὶ ὡς τίμιοι ἄνθρωποι; Καὶ ποῖα περιστατικὰ δὲν ἔχομεν κατὰ τὰ ὁποῖα ἐσημειώθη παράβασις καθήκοντος, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὶ βαρύτερον. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου ὁ νόμος ὑπάρχει διὰ νὰ προλαμβάνῃ, ἀκριβῶς, κακοπιστίας. Μὲ τὴν λογικὴν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, νὰ καταργήσωμεν τὸν νόμον περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, νὰ καταργήσωμεν τὸν νόμον περὶ προμηθειῶν, νὰ καταργήσωμεν τὸν νόμον περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων ἔργων, διότι μὲ τὴν θεωρίαν αὐτὴν τὴν σήμερον ἐμφανιζομένην, θὰ εἶναι τίμιοι ἄνθρωποι, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ διαχειρίζωνται τὰ πράγματα αὐτά. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν ἀντίληψιν, τόσον τῶν βουλευτῶν καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἀντίληψιν τῆς κοινῆς γνώμης τὰ πράγματα αὐτὰ εἶναι ἀνεπίτρεπτα. Καὶ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν παράγραφον 3. Καὶ μετὰ τὰς διευκρινίσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τί κρύπτεται ὑπὸ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου αὐτῆς. Τὸ τί κρύπτεται, δὲν τὸ λέγω ὑπὸ τὴν κακὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν κρύπτει τίποτε ἡ διατύπωσις, κύριε συνάδελφε.

§76Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσητε παρακαλῶ εἰς τὴν οὐσίαν. Τὸ εἶπον μόνος μου, ἄλλωστε δὲν δέχομαι, ὅτι κρύπτεται τίποτε τὸ κακόν, ἀλλὰ κἄτι κρύπτεται. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου...

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μᾶς λείπει τὸ πληθυσμιακὸν στοιχεῖον τὸ ἀσφαλὲς καὶ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς ἐξελίξεως τοῦ πληθυσμοῦ, πρῶτον, καί, δεύτερον, διότι δὲν στηρίζεται ὁ θεσμὸς παρὰ μόνον κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τὸ ἀσφαλέστερον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιβάλλεται τὸ διανεμητικὸν σύστημα.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ θεσμός, κ. Ὑπουργέ, στηρίζεται ἀπολύτως ἐπὶ τὸ ἀσφαλέστερον. Τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10 λέγουν, ὅτι πόροι τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου καὶ οἱ κοινωνικοὶ πόροι. Οἱ δύο αὐτοὶ πόροι ἀποτελοῦν τὸ ἀσφαλέστερον. Ἀναφέρει, βεβαίως, τὸ ἄρθρον 9 καὶ ἄλλους πόρους, ὅπως τόκους ἢ ἐνδεχομένας δωρεάς. Ἀλλ’ εἰς τὸ ἀσφάλιστρον στηρίζεται ὁ Ὀργανισμός. Καὶ περαιτέρω ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς θὰ συντάσσῃ ἐτησίως ἕνα προϋπολογισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο μακρὰ συζήτησις, ἐὰν θὰ συντάσσεται ἀπὸ τὸ Διοικ. Συμβούλιον ἢ ἀπὸ τὸν Διοικητήν. Εἰς αὐτὸν τὸν προϋπολογισμὸν στοιχειωδῶς, ὅπως εἰς κάθε προϋπολογισμόν, θὰ ἀναγραφοῦν δύο κονδύλια, ἐνεργητικὸν καὶ παθητικόν. Ἐνεργητικὸν εἶναι τὸ ἀσφάλιστρον καὶ ἐνδεχομένως ἄλλοι τινὲς πόροι. Παθητικὸν θὰ εἶναι αἱ δαπάναι ἡγεσίας, συντάξεως καὶ ἀσφαλίσεως τῶν προϊόντων. Ὅλοι οἱ προϋπολογισμοὶ γίνονται μὲ μίαν πρόβλεψιν καὶ ἀσφαλῆ στοιχεῖα, στοιχεῖα 100%, δὲν ὑπάρχουν πουθενά. Κατ’ ἀνάγκην, λοιπόν, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αὐτὸν θὰ ἀναγραφῇ πρόβλεψις διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς καὶ διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ ὅτι ἐντὸς ἑνὸς ἔτους θὰ ὑπάρξῃ τόση διαφορά, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ πρόβλεψις.

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια, κύριε συνάδελφε.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μᾶς τὴν εἴπητε, κ. Ὑπουργέ, διότι ὅσα μᾶς εἴπατε δὲν λύουν τὸ θέμα, δὲν φωτίζουν κανένα.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἡ πρόβλεψις, τὴν ὁποίαν εἴχομεν, δὲν ἐπαληθεύσῃ, ἐρωτῶ καὶ ἐγώ, τί θὰ γίνῃ τότε;

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γίνῃ ὅ,τι γίνεται καὶ μὲ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, θὰ γίνῃ μεταφορὰ πιστώσεων.

§83Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δηλαδή, τί ἐννοεῖτε;

§84Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μεταφορὰ πιστώσεων ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἢ ἀπὸ τὸ ἕνα κεφάλαιον εἰς τὸ ἄλλο.

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ προβλέπει ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφε.

§86Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἀκριβῶς, ἡ διάταξις αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει.

§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί προβλέπει, κ. συνάδελφε, ἡ διάταξις; Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ.

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, διευκρινίζομεν τί εἶναι τὸ διανεμητικὸν σύστημα. Καὶ αὐτὸ τὸ λέγει ἀναλυτικῶς τὸ νομοσχέδιον. Μᾶς λέγει, δηλαδή, ὅτι μεταφέρονται πιστώσεις ἀπὸ τὸν ἕνα κλάδον εἰς τὸν ἄλλον.

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς λέγετε, δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ μεταφέρετε πιστώσεις. Δὲν μᾶς λέγετε, ὅμως, ἀπὸ ποῦ θὰ τὰς μεταφέρετε καὶ πῶς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἢ ἡ διάταξις εἶναι περιττὴ καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ, ἢ θὰ γίνῃ προϋπολογισμός.

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ναί, θὰ γίνῃ προϋπολογισμός.

§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, τί χρειάζεται χρειάζεται τὸ ἄρθρον;

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Χρειάζεται, διότι ἐὰν ὑπάρξῃ ἕνα ἔλλειμμα, τί θὰ γίνῃ;

§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν χρειάζεται τὸ ἄρθρον, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ προϋπολογισμός, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἐγγράφωνται τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, τὰ ἔσοδα τοῦ Ο.Γ.Α. κατανέμονται κατὰ κλάδους. Ἐάν, λοιπόν, αἱ προβλέψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ο.Γ. Α. ἑνὸς κλάδου δὲν ἀποδώσουν, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα τί θὰ γίνῃ τότε. Θὰ γίνῃ μεταφορὰ πιστώσεων ἀπὸ τὸν ἕνα κλάδον εἰς τὸν ἄλλον. Ἐὰν ἀναγνώσητε τὸ ἄρθρον, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι σαφές.

§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ τὸ ἔχωμεν διαβάσει; Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον σαφὴς διατύπωσις τὶ θὰ χρειασθῇ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν τριῶν κλάδων.

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν συζητοῦμεν διὰ σήμερον. Τὸ νομοσχέδιον δὲν προορίζεται διὰ σήμερον ἢ διὰ αὔριον. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι μία προοπτικὴ συνεχοῦς ἰσχύος.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὶ λέγει τὸ ἄρθρον;

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ ἄρθρον λέγει σαφῶς, ὅτι θὰ μεταφερθοῦν πιστώσεις ἀπὸ τὸν ἕνα κλάδον εἰς τὸν ἄλλον. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε ἀντιρρήσεις, ὅτι ἡ διάταξις δὲν εἶναι σαφής.

§99Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔχωμεν ἕνα προϋπολογισμὸν ἐσόδων καὶ ἐξόδων. Καὶ ἐρωτῶ, εἰς τὶ θὰ μᾶς χρησιμεύσῃ τὸ ἄρθρον, διότι βάσει τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἔχωμεν ἀλληλοσυμπλήρωσιν κονδυλίων. Ἐδῶ θὰ ὑπάρξῃ περικοπή. Καὶ πρὸς τὴν περικοπὴν αὐτήν, εἴμεθα ἀντίθετοι.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγει τὸ ἄρθρον.

§101Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διατὶ δὲν μᾶς τὸ λέγετε τόσην ὥραν, κ. Ὑπουργέ;

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ εἶπα καὶ τὸ λέγει σαφῶς τὸ νομοσχέδιον.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς αὐτό, καὶ δὲν τὸ δεχόμεθα. Διότι τορπιλλίζει τὰς παροχάς. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ἐξεμαιεύθη ἡ σημασία τοῦ ἄρθρου.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἐξεμαιεύθη τίποτε, κ. συνάδελφε. Ἡ διάταξις εἶναι σαφής, ἀλλὰ δὲν ἠθελήσατε νὰ τὴν ἀντιληφθῆτε ἀπὸ τὴν ἀρχήν.

§105Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν ἦτο σαφής, ἀπεσαφηνίσθη τώρα καὶ πρέπει ἡ ἀποσαφήνισις αὐτὴ νὰ κατανοηθῇ καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον ἀγρότην ὡς κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται, περικοπὴν τῆς ἀσφαλίσεώς του. Δι’ ἡμᾶς, κ. Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ποτέ. Πρῶτον μὲν διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τοῦ 3% καὶ δεύτερον, διότι πιστεύομεν, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ τὸν ρίξῃ ὡς ἀντισυνταγματικόν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σχινᾶς.

§107Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω παρὰ νὰ συναινέσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας διὰ τοὺς κοινοτικοὺς εἰσπράκτορας, οἱ ὁποῖοι θὰ προσφέρουν πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν νέον Ὀργανισμόν.

§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρέλειψα νὰ εἴπω τὴν προσωπικήν μου γνώμην ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἐπιζητεῖτε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α. οἱ κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες. Δὲν ἔχω κατ’ ἀρχὴν ἀντίρρησιν.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴχατε χθὲς ὅμως.

§110Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀντιθέτως, χθὲς δὲν εἶχον ἀντίρρησιν. Σήμερα ἔχω. Διότι χθὲς ἐπρόκειτο περὶ τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ σήμερον πρόκειται ἐκτὸς διαγωνισμοῦ νὰ τοὺς ἀναθέσητε καὶ τὴν εἴσπραξιν. Εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα, κ. Ὑπουργέ, πῶς τὸ θέλετε; Τὶ ἐπιζητεῖται, λοιπόν, σήμερον διὰ τῆς τροπολογίας; Ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον λέγει, ὅτι ἡ τεχνικὴ ὑπηρεσία καὶ ἡ λογιστικὴ ὑπηρεσία γίνεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν...

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ τὶ ἐπιζητεῖται διὰ τῆς τροπολογίας τὸ ἀντιλαμβάνομαι, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἐξηγήσετε.

§112Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἐμποδίζετε νὰ εἴπω πῶς τὸ ἀντιλαμβάνομαι; Ἠμπορεῖτε νὰ ὑπαγορεύετε τὰς ἀντιλήψεις σας εἰς ἄλλους, ὄχι, ὅμως, καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Καὶ διατὶ θὰ τὸ ἐξηγήσετε καὶ σεῖς, ἐπίσης τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν εὐφυΐαν σας ἀποκαλύπτομαι, τί ἄλλο θέλετε νὰ σᾶς εἴπω; Μολονότι χθὲς εἴπετε, ὅτι εἶσθε ἀντίθετος τῆς ἀναγνωρίσεως εὐσήμου, ἐγὼ τὸ εὔσημον εἰς τὴν εὐφυΐαν σας τὸ ἀναγνωρίζω.

§115Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν τὸ δέχομαι.

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐπιζητεῖται; Ἐνῷ τὸ ἄρθρον λέγει, ὅτι ἡ τεχνικὴ καὶ διαχειριστικὴ ἐν γένει...

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς εἶπεν, διὰ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ προβλεφθῇ αὐτό. Ποῖος ὁ λόγος; Ἐρωτῶ.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι ὁ μὴ εἰδὼς ἀκούειν, κακῶς βουλευταί, καὶ σεῖς δὲν θέλετε νὰ ἀκούσητε, ἄρα κακῶς βουλεύεσθε. Εἶπεν ὄντως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ὅτι θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἡ τροπολογία τῶν κυρίων συναδέλφων ζητεῖ νὰ τεθῇ διάταξις τοῦ νόμου, καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν συζητῶ καὶ λέγω, ὅτι χθὲς ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ προσωπικὸν τὸ διοικητικὸν τοῦ Ο.Γ.Α., ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ ὑπερβῇ τοὺς 200. Ἐρωτῶ, λοιπόν: Εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τοῦ ὁρίου τῶν 200 νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί; Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, βάλετέ τους, ἀλλὰ ποῦ θὰ τοὺς βάλετε; Ἐὰν ὅμως πρόκειται, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς τῆς τροπολογίας νὰ ἐπαυξήσωμεν τὸ προσωπικὸν τῶν 200 χάριν συμπαθῶν πράγματι προσώπων, φεύγομε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἄρα ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὅπως διατυποῦται, δὲν εἶμαι σύμφωνος, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ὑπερβαίνει τὸν ἀριθμὸν τῶν 200.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§120Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐταὶ αἱ διατάξεις θὰ καταρτισθοῦν ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ τὰς ὑποβάλῃ πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἢ τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαίωμα νὰ εἴπουν μόνον ναὶ ἢ ὄχι ἢ νὰ ἀποπέμψουν τὸν κανονισμὸν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὁπότε, ἐὰν ἐπιμείνῃ, τὸ μόνον ποὺ δύναται νὰ πράξουν οἱ Ὑπουργοί, εἶναι ἢ νὰ ἐγκρίνουν ἢ νὰ ἀπορρίψουν. Εἰς περίπτωσιν μὴ ἀπαντήσεως, ἔρχεται ὁ Διοικητὴς καὶ δημοσιεύει τὸν Κανονισμόν. Τὰ λέγω αὐτά, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐτόνισεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἀρνῆται κάθε εὐθύνην καὶ θὰ τὴν ἐπιρρίπτῃ εἰς τὸν Διοικητήν. Ποῦ εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ ἄρθρον 19 λέγει, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Ὑπουργὸς ἢ ὁ συναρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ἐγκρίνῃ τὸν Κανονισμὸν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Ἐὰν ἀφήσῃ νὰ παρέλθῃ ἄπρακτος ἡ προθεσμία αὐτὴ ὑπέχει εὐθύνην, διότι δὲν ἠσχολήθη εἰς τὴν ἔγκρισιν ἢ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ Κανονισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ.

§122Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ ἄρθρον 19 λέγει, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Ὑπουργὸς ἢ ὁ συναρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ἐγκρίνῃ τὸν Κανονισμὸν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Ἐὰν ἀφήσῃ νὰ παρέλθῃ ἄπρακτος ἡ προθεσμία αὐτὴ ὑπέχει εὐθύνην, διότι δὲν ἠσχολήθη εἰς τὴν ἔγκρισιν ἢ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ Κανονισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§124Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐὰν πράγματι, κ. Πρόεδρε, ἰσχύσῃ πράγματι ἡ προσωποκράτησις διὰ τὴν μὴ καταβολὴν ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν τοῦ φόρου 3% θὰ πρέπει τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε συγκεντρώσει μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, νὰ τὰ διαθέσητε ἀμέσως διὰ τὴν ἀνέγερσιν φυλακῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ πολλαπλασιαζόμεναι δὲν θὰ ἐπαρκέσουν διὰ νὰ περιλάβουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀδυναμίαν νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν. Εἶναι ἀδύνατον ἰδίως εἰς τοὺς ὀρεινοὺς ἀγρότας νὰ ἐξοικονομήσουν τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι ἀποφασισμένοι ἀπὸ σήμερον, ὅτι θὰ διέλθουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς των εἰς τὰς φυλακάς. Ἐπίσης ἡ περίπτωσις, ἡ ὁποία θὰ ἰσχύσῃ, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἐκτελῇ ἔργα καὶ θὰ κάμῃ προμηθείας, χωρὶς νὰ τηρῇ τὰς παγίας διατάξεις τοῦ δημοσίου λογιστικοῦ, διαχειριζόμενος διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ 1½ δισ. εἶναι ἀπαράδεκτον, διότι ἡ τήρησις τῶν παγίων διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ εἶναι καὶ ἀσπὶς προστασίας τῶν διαχειριζομένων τὰ κοινά. Δὲν ἀρκεῖ δὲ μόνον ἡ ἐντιμότης τῶν ἐπικεφαλῆς. Διότι εἶναι ἔντιμος, εἶναι ἄνευ ἀντιρρήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Τουρισμοῦ, καίτοι καὶ ἐκεῖ ἐτηρήθησαν αἱ πάγιαι διατάξεις περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, συνέβησαν αἱ ἀτασθαλίαι καὶ αἱ ὑπέρογκοι ὑπερβάσεις εἰς τὸ ἔργον τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Πρὸ ἡμερῶν εὑρέθημεν εἰς τὸ ἄνευ προηγουμένου σκάνδαλον τοῦ ἐλαίου καὶ πρὸ μηνῶν εἰς τὸ ἴδιον σκάνδαλον τοῦ σίτου. Νομίζω, ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ἴδιον σκάνδαλον καὶ διὰ τὸν οἶνον. Μᾶς πῆραν τὸ σιτάρι, μᾶς πῆραν τὸ λάδι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ μᾶς πάρουν καὶ τὸ κρασί, ὥστε τὰ τρία ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ηὐλόγησεν ὁ Χριστός, σῖτον, οἶνον καὶ ἔλαιον, νὰ ὑποστοῦν αὐτὴν τὴν συμφορὰν ἀπὸ τὴν Μποῦγκε. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον περιλαμβάνει, ὅτι ἐὰν διὰ τὸν αʹ ἢ βʹ λόγον δὲν ἐπαρκέσουν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράττῃ ὁ ὀργανισμός, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα δι’ ἀποφάσεώς της ἡ Διοίκησις, νὰ μειώνῃ τὰς συντάξεις, τὰς παρεχομένας πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δηλαδὴ τὰς 180 δραχμὰς νὰ μειώνῃ εἰς 120 ἢ 100, νὰ καταργῇ ἐν ἀνάγκῃ καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Οὐδεμίαν δὲ μείωσιν προβλέπει τῶν μισθῶν τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων καὶ ἰδίως τοῦ Διοικητοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἴσος πρὸς τὸν μισθὸν τῶν Διοικητῶν τῶν Τραπεζῶν, διὰ τοὺς ὁποίους, ὡς πληροφοροῦμαι, ὁ μισθὸς ὑπερβαίνει τὰς 80.000 μηνιαίως καὶ διὰ τὸ ὁποῖον καταθέτω ἐρώτησιν αὔριον διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν πράγματι ἀληθεύῃ ἢ ὄχι. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ εἶναι εὐεργεσία πρὸς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ συμφορὰ ἄνευ προηγουμένου καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐντρέπομαι δι’ αὐτὸ καὶ ὡς Ἕλλην καὶ ὡς βουλευτής.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δούκας ἔχει τὸν λόγον.

§126Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπακόπουλος, κατὰ τὴν διατύπωσιν τῶν παρατηρήσεών του, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ ἐπικρίνῃ τὸ νομοσχέδιον, ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ σκανδαλώδους διατάξεως. Εἶπεν ὅτι, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ 3% τῶν ἀγροτῶν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ὑπομνήσας ἐμφαντικῶς τὰς εὐθύνας ἡμῶν ποὺ ψηφίζομεν τὰς διατάξεις, προσέθεσεν, ὅτι ἐξ ἀντιθέτου, τὸ νομοσχέδιον δὲν καθορίζει τὸν αὐτὸν τρόπον διαθέσεως καὶ τῶν ἐξόδων, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνεται ὁ Ο.Γ.Α. καὶ ὅτι τοῦτο ὁδηγεῖ εἰς τὴν διασπάθισιν τῶν χρημάτων τοῦ ὀργανισμοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι δημόσιον χρῆμα. Ἀπαντῶν ὁ κ. Μπακόπουλος εἰς διακοπήν μου ἀφῆκε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διαβάζω. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι πολὺ καλῶς ἀντιλαμβάνομαι ὅ,τι διαβάζω. Καλλίτερον ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον σκοπὸν προέβη εἰς τὴν ἐπίκρισίν του. Τὸ ἄρθρον 17 προβλέπει, ὅτι διὰ κανονισμοῦ, θέλει καθορισθῇ ὁ τρόπος τῆς διαθέσεως τῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Εἶναι προφανές, ὅτι ὁ κανονισμὸς θὰ καθορίσῃ τὸν τρόπον διαθέσεως τῶν δαπανῶν, συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. Τὸ σύνολον τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῆς Χώρας, εἰσπράττει τὰ ἔσοδά του κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον προβλέπεται ἡ εἴσπραξις καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 17 καὶ μάλιστα διὰ τῆς πλασματικῆς δημιουργίας ἀδικήματος. Καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τὸ σύνολον τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῆς χώρας ὑφίστανται αὐταὶ αἱ δρακόντιοι διατάξεις, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον, ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐθεώρησε τόσον σοβαρὸν καὶ τόσον τραγικὸν τὸ γεγονός, ὅτι καθιεροῦνται αἱ αὐταὶ διατάξεις καὶ διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων τοῦ ὑπὸ ἵδρυσιν ὀργανισμοῦ. Δὲν νομίζω, κατὰ συνέπειαν, ὅτι εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ὁ κ. Μπακόπουλος.

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος παρακαλῶ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε. Πρῶτον, ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἀντιλαμβάνεται, ὅ,τι διαβάζει. Ὅταν ἀνέπτυξα τὴν γνώμην μου ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17 καὶ ἔλεγα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν παρέκκλισιν ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων, ἀντέτεινεν ὁ κύριος συνάδελφος καὶ εἶπον εἰς αὐτόν: Διαβάσατε παρακάτω. Πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος καὶ κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, προηγουμένως, παρέλειψε, διότι δὲν ἐπροχώρησεν εἰς τὰς διατάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι, προκειμένου περὶ διαθέσεως τῶν ἐσόδων, καθορίζουν παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς κειμένας διατάξεις. Αὐτὰ εἶπον εἰς τὸν κ. συνάδελφον καὶ λυποῦμαι πολύ, διότι παρεξήγησε τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ, θὰ τὸν παρακαλέσω δὲ νὰ μὴ ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν γνώμην. Δεύτερον, μοὶ ἀπέδωσεν, ὅτι ἐμέμφθην τὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζονται αἱ εἰσπράξεις τοῦ ὀργανισμοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό. Ἐγὼ ἁπλῶς ἀντιπαραβολὴν τῶν διατάξεων, τῶν ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων ἔκαμα, μὲ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν δαπανῶν. Καὶ εἶπον ἐπὶ πλέον, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν νὰ ἔχωσιν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις τῶν κειμένων νόμων, εἰς δὲ τὴν δευτέραν νὰ γίνεται ἐξαίρεσις ἀπὸ τῶν διατάξεων αὐτῶν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§129Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μὲ ὑπομονὴν καὶ μὲ καλὴν πίστιν τὴν διεξαχθεῖσαν σήμερον συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17. Ὀφείλομεν πάντες νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι αἱ παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων προήγαγον τὴν συζήτησιν. Ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἐχούσης στρατιωτικὸν ὕφος τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 4 καὶ αἱ παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου κ. Γιαννοπούλου, ἠνάγκασαν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ παραδεχθῇ, ὅτι εἶναι πράγματι δυνατὸν νὰ σημειωθῇ ὑπέρβασις εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ὁ οἱοσδήποτε μελετητὴς τῆς διατάξεως, θὰ κατέληγεν ἀδιστάκτως εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, τὸ ὁποῖον καὶ τελικῶς ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἶπον αὐτὰ τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε.

§131Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία πρόβλεψις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ δὲν πραγματοποιηθοῦν τὰ ἔσοδα, θὰ ὑπάρξῃ ἔλλειμμα.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ παραβίασιν τῆς διατάξεως.

§133Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ ἔμμεσον τρόπον.

§134Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Οὔτε κατὰ ἔμμεσον τρόπον.

§135Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προξενεῖ, ἐπίσης, ζωηροτάτην ἐντύπωσιν, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ εἴσπραξις τῶν ἐσόδων θὰ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νομοθεσίας περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν καὶ τὴν προσωπικὴν κράτησιν, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι τραγικόν, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Δούκας, ἀλλὰ ἐκ παραλλήλου, προκειμένου περὶ τῆς διαθέσεως τῶν ἐξόδων, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπέμεινεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17...

§136Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐγὼ δὲν ἀπήντησα ἀκόμη. Πῶς λοιπὸν ἐπιμένετε, κ. συνάδελφε;

§137Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι τῆς στιγμῆς, τοὐλάχιστον, ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ὑποστηρίζουσα, διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17, ὅτι προκειμένου περὶ ἐξόδων ἐπιθυμεῖ τὴν ὕπαρξιν παρεκκλίσεως, ἀπὸ τὰς κειμένας διατάξεις. Δὲν εἶχον διαβάσει, κύριοι βουλευταί, τὸν νόμον 281. Ὁρίζει τὸ ἄρθρον 2 «εἰς τὴν Γ.Δ.Δ.Λ....». (Ἀναγινώσκει). Ἡ δὲ παράγραφος 2 λέγει: «διὰ Β.Δ., προτάσει...», (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ὁ νόμος καθιεροῖ ὑποχρεωτικὴν τὴν ὑπαγωγὴν τῆς διαχειρίσεως εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἐπιτρέπει τὴν παρέκκλισιν μόνον, ὁσάκις ἔχῃ δημιουργηθῆ ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Δημοσίου Δικαίου, ὁσάκις συντρέχουν εἰδικαὶ συνθῆκαι καὶ μὲ πρότασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριε Πρόεδρε, μὲ καλὴν πίστιν παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν καὶ ἐκφράζω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἐκ μέρους τοῦ Σώματος.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§139Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, καὶ πιστεύω, ὅτι πρέπει ἄνευ ἐξαιρέσεως, νὰ τηρῆται ὁ νόμος περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, τόσον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ὄχι μόνον διὰ τὴν περιφρούρησιν τοῦ δημοσίου πλούτου, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν προφύλαξιν τῶν φυσικῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα τὸν διαχειρίζονται. Θὰ ὑποβάλω παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸν ὁποῖον ἰδιάζουσα εὐαισθησία, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου διέπει, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως ταύτης διὰ τῆς ὁποίας καθιεροῦται παρέκκλισις ἀπὸ τοὺς κειμένους νόμους. Εἶναι πράγματι τὸ ὀλιγώτερον περίεργον, τὸ φαινόμενον, κατὰ τὸ ὁποῖον, τὰ μὲν ἔσοδα θὰ εἰσπράττωνται συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων, αἱ δὲ δαπάναι θὰ διενεργοῦνται κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων νόμων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τροποποιήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία μάλιστα, νομίζω, ὅτι δὲν περιελαμβάνετο εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τοῦ σχεδίου, ἀλλὰ προσετέθη ἀργότερον κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν βουλευτῶν, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ διενεργείας ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ ἔχουσα οὕτω. (Ἀναγινώσκει τὴν πρότασιν).

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις πρὸς τὴν Βουλήν, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἀρθῇ ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως ἐδήλωσα, ὅτι διαγράφεται ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 18. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Μετὰ τὴν διαγραφὴν ταύτην, αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 281)36, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως, ἰσχύουν καὶ ἐπὶ τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐπομένως, ἡ σχετικὴ περίοδος τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 17 περιττεύει, διότι, βάσει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 281, εἶναι δυνατὴ ὑφ’ ὡρισμένας περιπτώσεις ἡ παρέκκλισις ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ κλπ. Πρέπει νὰ λεχθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὴν λύσιν αὐτὴν μᾶς τὴν ὑπέδειξεν ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Κοντογιαννοπούλου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν γενομένην τροποποίησιν καὶ τὴν διαγραφὴν τῆς σχετικῆς διατάξεως, ἐρωτῶ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν, ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας;

§143Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς διαγραφῆς τῆς σχετικῆς διατάξεως, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔπαυσε νὰ ἔχῃ περιεχόμενον ἡ πρότασις.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει νόημα ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§145Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως, εἶχε παρατηρήσει, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συντομευθοῦν αἱ ἀγορεύσεις διὰ νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Δύο ὥρας, ὅμως, συζητῶμεν διὰ τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως περὶ παρεκκλίσεως ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ σχετικῶς μὲ τὴν ἐνέργειαν τῶν προμηθειῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ ἐδέησεν ὕστερα ἀπὸ δύο ὥρας συζήτησιν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ποῖος, λοιπόν, παρατείνει τὴν συζήτησιν;

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ: δέχεται τὸ ἄρθρον 17, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§149Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 6 τοῦ ψηφισθέντος ἄρθρου, γίνεται χρῆσις τῆς λέξεως «Ἱδρύματος». Δὲν πρόκειται περὶ Ἱδρύματος, ἀλλὰ περὶ Ὀργανισμοῦ. Ὀρθότερον, συνεπῶς, θὰ εἶναι νὰ τεθῇ ἡ λέξις ἡ διαχείρισις τοῦ «Ὀργανισμοῦ».

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 18. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 18, πέραν τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 3, διαγράφεται ἐπίσης καὶ ἡ παράγραφος 4.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§153Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι ἡ ἔντονος κριτική, ἡ ὁποία ἠσκήθη ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17 θὰ κάμῃ προσεκτικὴν τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ μὴ κάμῃ χρῆσιν τῆς διατάξεως περὶ παρεκκλίσεως ἐκ τῶν παγίων διατάξεων τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἐπίσης φρονῶ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κάμῃ προσεκτικὴν τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου καὶ περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 18. Πέραν αὐτῶν, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 18. Λέγει ἡ παράγραφος 1, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. ἀπαλλάσσεται παντὸς δημοσίου κλπ. φόρου καὶ τῶν ὑπὲρ Μ.Τ.Π. Υ. κρατήσεων. Κατὰ τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἄρθρου 16 κατὰ τὴν πρώτην λειτουργίαν τοῦ Ο.Γ.Α. παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἀποσπάσεως εἰς τὸν Ο.Γ.Α. δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ ὑπάλληλοι, ὅμως, αὐτοί, ἔχουν συμφέροντα, συνδεόμενα μὲ τὸ Μ.Τ.Π.Υ. Φοβοῦμαι μήπως ἡ διάταξις αὐτὴ δημιουργήσει ζητήματα εἰς τοὺς ἀποσπασθησομένους εἰς τὸν Ο.Γ.Α. δημοσίους ὑπαλλήλους.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀπαλλαγή, κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει διὰ τὸν Ο.Γ.Α., ὄχι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 18, εἰς τὸ τέλος τῆς 1ης περιόδου, προστίθενται τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Διὰ τῆς προσθήκης αὐτῆς διευκολύνεται ἡ εἴσπραξις τῶν εἰσφορῶν καὶ ἀπομακρύνονται οἱ κίνδυνοι διώξεως τῶν ὀφειλετῶν.

§155Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συγχωρῆτε. Μήπως ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 18, ὅτι θὰ εἰσπράττωνται ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε., βάσει τῆς νομοθεσίας περὶ εἰσπράξεως ὀφειλῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν προηγουμένην διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17, ὅτι ἡ εἴσπραξις γίνεται βάσει τοῦ νόμου «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων»;

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Θὰ ἐφαρμόζωνται καὶ αἱ δύο διαδικασίαι.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον.

§158Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ διατύπωσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω, ὅτι κάπως διευκολύνει τὰ πράγματα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ διευκρινίσῃ, ἂν διαγράφεται τὸ «κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ κωδικοποιημένου νόμου «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων».

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ὅσες περισσότερες εὐχέρειες ὑπάρχουν διὰ τὴν εἴσπραξιν, τόσον περισσοτέρα εἶναι ἡ ἴση μεταχείρισις.

§160Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἱκανοποιεῖ — καί, μάλιστα, ἔτσι θεωρητικῶς γενομένη, ὅτι μὲ ὅσον περισσότερα μέσα ἐξοπλίζομεν τὰς Ὑπηρεσίας, τόσον καλλίτερον διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅταν ἔχωμεν παραδείγματα τῶν διώξεων, τὰς ὁποίας ἐνεργεῖ ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρεῶν της, αἱ ὁποῖαι φθάνουν μέχρι καὶ θλιβερῶν ἀποτελεσμάτων, οἷον συνέβη εἰς τὴν Κῶ πρὸ ὀλίγων μηνῶν. Πρέπει, λοιπόν, ἢ νὰ ἀφήσωμεν τὴν νομοθεσίαν περὶ Α.Τ.Ε. νὰ ἰσχύσῃ, δηλαδὴ συμψηφισμὸν τῶν δικαιωμάτων ἐκ τῆς εἰσφορᾶς ὑπὸ τῆς Α. Τ.Ε. πρὸς τὰ τυχὸν δάνεια, ἢ παροχὰς ἐκ συγκεντρώσεων κλπ., ἢ νὰ ἔχωμεν μόνον τὸν νόμον «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων», ὁ ὁποῖος, μάλιστα, ὁρίζει, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἐπιλογὴ οἱουδήποτε μέσου ὑπὸ τοῦ ἐπισπεύδοντος. Πρέπει, ἐν ᾗ περιπτώσει ἰσχύσῃ ἡ τροποποίησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ διαγραφῇ ἡ περαιτέρω φράσις «κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ κωδικοποιημένου νόμου «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων».

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§162Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου κ. Εὐαγγελίδη, παρὰ τὴν μερικὴν βελτίωσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 18 διὰ τῆς πρώτης τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, διότι εἰς ἕνα σοβαρὸν ἀριθμὸν ἀσφαλιζομένων νοικοκυραίων δὲν ἔχομεν ἐκχρηματιζόμενον εἰσόδημα. Δὲν εἶναι, λοιπόν, σωστὸν ἀτέγκτως νὰ λειτουργήσῃ ὁ νόμος εἰς βάρος των, διότι θὰ φθάσωμεν εἰς πιεστικὰ μέτρα. Ἄλλωστε, ἀφοῦ ἰσχύει καὶ ὁ συμψηφισμὸς τῶν παροχῶν πρὸς ὀφειλὰς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ προηγουμένου ἄρθρου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ ἐλαστικότης, νὰ καταλήξωμεν δηλαδὴ νὰ ἰσχύῃ ἢ ἡ νομοθεσία περὶ Α.Τ.Ε. ἢ ἡ περὶ δημοσίων ἐσόδων διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ὁμιλητοῦ, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 18;

§164Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δι’ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, κύριε συνάδελφε;

§166Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Ἡ τροπολογία εἶναι ἐν τάξει καὶ θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλους μας. Ἕν ἄλλο ζήτημα ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν ἐπὶ ἑτέρου ἄρθρου, σᾶς ἀνέφερα τὸ ἑξῆς γεγονός: Ἐδῶ εἰς τὴν Ἀττικήν, ὑπάρχει ὁ γνωστὸς Συνεταιρισμὸς τῶν Ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι μετατρέπουν τὸ σταφύλι εἰς κρασὶ κλπ. Ἀπὸ αὐτοὺς γίνεται ἕνα παρακράτημα 4%, ἐξαιροῦνται ὅμως ἀπὸ τὸ παρακράτημα αὐτὸ τὰ ἐπιτραπέζια κρασιὰ καὶ σταφύλια. Ἐν τούτοις, ὁ Συνεταιρισμὸς καί, ἐν συνεχείᾳ, ἡ ΑΤΕ, ζητεῖ ἀπὸ τοὺς μὴ ὑποχρέους εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ παρακρατήματος τοῦ 4% τὸ παρακράτημα αὐτὸ μετρητοῖς.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, ἔχουν καμμίαν σχέσιν αὐτὰ μὲ τὸ ἄρθρον 18; Σεῖς ἀναπτύσσετε ἐρώτησιν τώρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς τὸ ἐπιτρέψω. (Κωδωνοκρουσίαι).

§168Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἔφερα ὡς παράδειγμα, διότι...

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνετε κατάχρησιν. Περὶ ἀμπελουργῶν ἔχομεν συζήτησιν;

§170Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σχετικὸν τὸ θέμα. Διότι ὁ κ. Ὑπουργός, τροποποιῶν ὡρισμένας διατάξεις περὶ τοῦ τρόπου εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν, εἶπεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὰς εἰσφορὰς αὐτὰς νὰ τὰς εἰσπράξῃ ἡ Α.Τ.Ε. Καὶ ἀνέφερα τὸ γεγονὸς αὐτό, διὰ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι προχθὲς τὸν ἐπλησίασα καὶ τοῦ παρέδωσα ἐξοφλητικὰς ἀποδείξεις τῆς Α.Τ.Ε., ἐκ τῶν ὁποίων φαίνεται, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἔγινε βεβαίωσις ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ διὰ ποσὸν 175 δραχμῶν, ἡ Α.Τ.Ε. προσέθεσεν ἄλλας 175 διὰ δικαιώματα, τόκους κλπ. Δι’ αὐτὸ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν δικαιώματος εἰς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 18, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 19. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§174Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 19, προστίθεται: «ὁ περὶ οὗ τὸ ἄρθρον 16 παρ. 4 Κανονισμὸς καὶ αἱ περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 17 παρ. 1, 2 καὶ 3 ...... (ἀναγινώσκει) ........». Καί, δεύτερον, διαγράφεται ἡ παράγραφος 4 διότι δὲν ἔχει κανένα λόγον πλέον, κατόπιν τῆς τροπολογίας, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις παραμένει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§176Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁλόκληρος ἡ παράγραφος 4 διαγράφεται;

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§178Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, διέπεται ὑπὸ τὸ αὐτὸ νοσηρὸν πνεῦμα ἐξάρσεως τῶν δικαιωμάτων ποὺ δίδονται εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 5 ὁρίζεται, ὅτι ἂν ἐντὸς 60 ἡμερῶν ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας δὲν ἐπιστρέψῃ ἐγκεκριμένον Κανονισμόν τινα, ὁ Ο.Γ.Α. δύναται τὴν 61ην ἡμέραν νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν δημοσίευσιν τοῦ Κανονισμοῦ τούτου διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν, μειώνονται τὰ δικαιώματα τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐμφαίνεται, ὅτι παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Διοικητὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὸν Κανονισμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου.

§179Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ζορμπᾶ, εὐλόγως ἐτέθη ἡ προθεσμία τῶν 60 ἡμερῶν, διὰ νὰ διεξάγεται ταχέως ἡ σχετικὴ διαδικασία.

§180Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ τελευταία φράσις τῆς παραγράφου 5, ἀναφέρει τὰ ἀκόλουθα: «Παρερχομένης ἀπράκτου προθεσμίας ἑξήκοντα (60) ἡμερῶν, ὁ Διοικητὴς δύναται νὰ παραγγείλῃ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως».

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς, αὐτὴ ἡ διάταξις καταδεικνύει τὴν αὐτονομίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὰς ἁρμοδιότητας τὰς μεγάλας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἀκριβῶς, αὐτὸ ἀποδεικνύει πόσον ἕωλος ἦτο ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε κατὰ τὴν προηγουμένην Συνεδρίασιν, ὅτι δηλαδὴ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον στερεῖται οἱασδήποτε ἀποφασιστικῆς ἁρμοδιότητος. Ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ καταρτίσῃ τοὺς Κανονισμοὺς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει μόνον τὸ δικαίωμα νὰ διαφωνήσῃ καὶ νὰ ἀποστείλῃ πρὸς ἐπανεξέτασιν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Δὲν ἔχει κἂν τὸ δικαίωμα τῆς τροποποιήσεως. Ἦτο εὐτύχημα, διότι ἀνεκινήσατε τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων πόσον ἕωλος ὑπῆρξε καὶ ἡ ἰδική σας πολεμικὴ κατὰ τῶν διατάξεων τῶν προηγουμένων ἄρθρων.

§182Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελον νὰ μᾶς ἀπαντήσητε ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τοῦ προηγουμένου ἄρθρου. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τούτου, ποὺ ἀπηντήσατε, σφάλλετε. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ μίαν φορὰν ἢ ὡρισμένον χρόνον. Εἶναι αἰώνιος νόμος.

§183Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τίποτε δὲν εἶναι ζήτημα αἰώνιον. Οὔτε ὁ Συνταγματικὸς Χάρτης, μὲ τὴν ηὐξημένην τυπικὴν δύναμιν, δὲν εἶναι ζήτημα αἰῶνος, πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι ζήτημα αἰῶνος ὁ νόμος, ὁ σημερινός. Λοιπόν, νὰ μὴ χρησιμοποιοῦμεν μεγάλας καὶ ἠχηρὰς φράσεις. Νόμος εἶναι καὶ θὰ ὑποστῇ καὶ αὐτὸς τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις, ὅταν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς θὰ διαπιστωθῇ, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη προσαρμογῆς. Δὲν χρειάζονται μεγάλα λόγια.

§184Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ἀγωνίζομαι διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἑπομένης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ σᾶς διαδεχθῇ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 6, ὁρίζονται ὡρισμένα καθήκοντα εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, τὰ ὁποῖα ἂν παραβοῦν, συνιστᾶται ἀδίκημα.

§185Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶσθε ἐναντίον τῶν μέτρων αὐτῶν;

§186Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, εἶμαι ὑπὲρ τῶν μέτρων. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ τονίσω, ἔχων ὑπ’ ὄψει τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 21, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν πολὺ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως ταύτης, καθ’ ἣν οἱ μὴ παρέχοντες «πᾶσαν δυνατὴν συνδρομὴν εἰς τὸν ΟΓΑ» ὑπόκεινται εἰς βαρὺν πειθαρχικὸν ἔλεγχον. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀόριστος. Ποῖος θὰ κρίνῃ τὴν «δυνατὴν» καὶ ποία εἶναι αὐτὴ ἡ «δυνατὴ συνδρομή»; Μὲ ἀόριστον ἀδίκημα δύναται νὰ τιμωρηθῇ τις, ἔστω καὶ πειθαρχικῶς; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ πλήρως ἡ φράσις αὕτη ἢ νὰ μὴ χαρακτηρισθῇ ὡς ἀδίκημα διὰ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 21. Τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ εἶναι ἱκανὸν νὰ προκαλέσῃ ζητήματα καὶ ἀναταραχήν, δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς.

§187Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ζορμπᾶ, ἐξεδηλώσατε κατὰ τρόπον ἔντονον τὴν ἀντίθεσίν σας διὰ τὴν προσπάθειαν, νὰ σᾶς διακόψω. Θὰ εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν Ἀνησυχήσατε, ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 6 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀφορμὴν ποινικῶν διώξεων ἐναντίον προσώπων, αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ὁποίων δὲν διαγράφονται σαφῶς εἰς τὴν παράγραφον 6. Ὅπως θὰ διεπιστώσατε ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἄρθρου 21, ἡ παράβασις τῆς παραγράφου 6 δὲν θεμελιώνει ποινικὸν ἀδίκημα καὶ δὲν συνεπάγεται ποινικὴν δίωξιν, ἀλλὰ μόνον πειθαρχικὴν δίωξιν. Ἑπομένως, ἀσκόπως καὶ ἀδίκως ἀνησυχήσατε καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, διὰ νὰ μὴ στενοχωρηθῆτε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§189Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 19 καθιερώνει μίαν περίεργον διαδικασίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐγκρίσεις τῶν κανονισμῶν. Ὅπως ἐτονίσθη εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι πλαίσιον νόμου καὶ ὅτι οὐσιώδη θέματα θὰ ρυθμισθοῦν διὰ κανονισμῶν. Ἐδῶ τὸ πλαίσιον τὸ καθορίζει ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Οὐσιώδη, ὅμως, σημασίας θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφοροῦν τὰς ἀσφαλίσεις, θὰ κανονισθοῦν εἰς τοὺς κανονισμούς, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκδώσῃ ὁ Ὀργανισμός. Οἱ κανονισμοί, ὅμως, αὐτοὶ θὰ ἐκδοθοῦν μὲ μικρὰν ἐπέμβασιν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Διότι τοὺς κανονισμούς, ὅπως ὁρίζει τὸ ἄρθρον 19, θὰ συντάξῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ θὰ τοὺς ὑποβάλῃ πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ θὰ τοὺς ἐγκρίνει ἢ θὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον πρὸς ἐπανεξέτασιν. Ἐάν, ὅμως, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐπιμείνῃ, ἐπαναφέρονται καὶ πάλιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν πρὸς ἔγκρισιν.

§190Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἴσως, νὰ μὴ εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις. Καὶ εἰς τὴν παραπομπὴν ὁ Ὑπουργὸς ἔχει δικαίωμα ἢ νὰ ἐγκρίνῃ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ. Μόνον, ὅταν δὲν ἐκδηλώσῃ, εἴτε θετικήν, εἴτε ἀρνητικὴν ἐνέργειαν καὶ παρέλθῃ τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν 60 ἡμερῶν, ἠμπορεῖ ὁ κανονισμὸς νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν. Ἄρα θὰ εἶναι παράλειψις τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ μὴ ἀσχοληθῇ καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μείνῃ ἐπ’ ἄπειρον ἐκκρεμὲς τὸ θέμα.

§191Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅπως διεσαφήνισεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ Ὑπουργὸς ἔχει μίαν θετικὴν καὶ μίαν ἀρνητικὴν ἁρμοδιότητα, δηλαδή, νὰ ἀπορρίψῃ τὸν κανονισμὸν ἢ νὰ τὸν ἐγκρίνῃ ἢ νὰ σιωπήσῃ, ὁπότε ὁ κανονισμὸς δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου δημοσιεύεται. Εἶναι, ὅμως, ἀρκεταὶ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ὑπουργοῦ; Ποῦ θὰ εὕρωμεν τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ;

§192Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὴν παράλειψιν ἢ εἰς τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ἐγκρίνῃ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ τὸν κανονισμόν.

§193Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἔχομεν πράξεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ δὲν εὐθύνονται. Καὶ θὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, διότι δὲν θὰ ἀπαντήσῃ; Ἐδῶ ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι μὲ τὴν διατύπωσιν ἀκριβῶς τῆς διατάξεως αὐτῆς, δηλαδὴ νὰ περιορίσῃ τὰ δικαιώματα τῶν Ὑπουργῶν, ἀποδεικνύει τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ αὐτονομίαν εἰς τὸν Ὀργανισμόν. Τὸ ἐὰν δίδεται αὐτονομία εἰς τὸν Ὀργανισμὸν καὶ ἐὰν ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπιρροὴν ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ τὸ ἀντιληφθῇ ἕκαστος, ὅταν ἀναγνώσῃ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἡ Κυβέρνησις καταρτίζει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐκπληρῇ τοῦτο τὰς ἐπιθυμίας της, ἀφ’ ἑτέρου δέ, νὰ εἶναι κεκαλυμμένη ἐναντίον ἐπικρίσεων. Τώρα, ποίας ἀνωμαλίας θὰ φέρῃ ἡ σύνθεσις αὐτοῦ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἰς μίαν διάδοχον Κυβέρνησιν, εἶναι ἄλλο θέμα. Θὰ συμβῇ, ὅτι συνέβη μὲ τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ τὸ Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. κατ’ ἀρχὰς εἶχε καταρτισθῆ κατὰ τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν διάδοχον Κυβέρνησιν καὶ οὕτω διὰ νόμων ἐπανειλημμένων ἤλλαξεν ἡ σύνθεσις αὐτοῦ. Ἐπὶ πλέον, πῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ πρῶτον Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α., ὥστε, ὅτι κανονισμὸς συντάξῃ αὐτό, νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς βελτιώσῃ. Ἐδῶ ἔγινε τὸ Ι.Κ.Α., τὸ Διοικητικόν του Συμβούλιον ἀπηρτίσθη ἀπὸ τέσσαρας ἐκπροσώπους τῶν ἠσφαλισμένων, ἀπὸ τέσσαρας ἐκπροσώπους τῶν ἐργοδοτῶν ἀρχικῶς καὶ ἀπὸ τρεῖς ἐπιστήμονας εἰδικούς. Ὁ ἕνας ἦτο ὁ νῦν Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, οἱ ἄλλοι ἦσαν δύο καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἀνωτάτων σχολῶν, ἔχοντες σχέσιν μὲ τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστήμην. Καὶ πάλιν ὁ πρῶτος νομοθέτης προέβλεψε καὶ εἶπεν, ὅτι ἐπεξεργάζεται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. τοὺς Κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολλοὶ καὶ ποικίλοι, πολὺ περισσότερον ποικίλοι ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἐδῶ, διότι ἐδῶ εἶναι πολλοὶ οἱ ἀσφαλιστικοὶ κίνδυνοι τοῦ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιφέρῃ τροποποιήσεις προκαλῶν γνωμοδότησιν εἰδικοῦ συμβουλίου τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, συντεθειμένου, ὄχι μὲ τὴν ἰσομερῆ ἐκπροσώπησιν μισθωτῶν καὶ ἠσφαλισμένων, ἀλλὰ μὲ δύο μισθωτούς, μὲ δύο ἐργοδότας καὶ μὲ περισσοτέρους εἰδικούς, οὕτως ὥστε νὰ περνοῦν οἱ κανονισμοὶ ἀπὸ δύο ἐλέγχους καὶ ὁ Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ οἱανδήποτε τροποποίησιν θέλει, δημοσιεύων τοὺς κανονισμούς, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην προσωπικῶς αὐτός, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν αἱ διατάξεις, τὰς ὁποίας θὰ θέτῃ μέσα εἰς τοὺς κανονισμοὺς αὐτοὺς δὲν θὰ εἶναι σύμφωνοι, οὔτε μὲ τὴν πρότασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οὔτε μὲ τὴν πρότασιν τοῦ εἰδικοῦ σώματος τοῦ Συμβουλίου τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ ἡ εὐθύνη εἶναι εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι εἰς τὸν Ὑπουργόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἔργον σωστόν, ὅπως ἔχει τὸ ἄρθρον 19, διότι θὰ ἔχετε 60 ἢ 90 ἄρθρα καὶ κατόπιν θὰ βγαίνῃ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν θὰ ἐκφράζῃ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔτσι ἐξεμαιεύθη ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι φίλα φρονῶν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἄλλως θὰ ὑπάρχῃ μία ἐχθρότης μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὴν τότε, ἀλλὰ τὸ ἔργον δὲν θὰ προχωρῇ ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας. Λοιπόν, φροντίσατε νὰ λάβετε ὅλας ἐκείνας τὰς ἐξασφαλίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ σᾶς ἐπιτρέψουν νὰ παρουσιάσετε κανονισμοὺς ὅσον τὸ δυνατὸν ὀρθότερον κατηρτισμένους. Βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ κανεὶς τὸ τέλειον, ἰδίως μάλιστα εἰς τὴν ἀρχὴν ἐφαρμογῆς ἑνὸς θεσμοῦ, ὅπως ὁ θεσμὸς αὐτός, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἔχετε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον προσεγγίσει πρὸς τὸν ὀρθὸν προσανατολισμὸν καὶ πάντοτε τὸ Σῶμα τοῦτο θὰ ἔχῃ ὑπεύθυνον τὴν Κυβέρνησιν διὰ κάθε κακὴν πρᾶξιν καὶ κακὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὄχι νὰ ψάχνῃ νὰ εὕρῃ 10–12 ἀνθρώπους καὶ τότε οὐδεὶς νὰ εὑρίσκῃ ποτὲ τὸν ὑπεύθυνον. Λοιπόν, νὰ κάμωμεν κἄτι τὸ σωστὸν καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσωμεν ἐνδεχομένας ἀντιζηλίας ἐν τῇ Κυβερνήσει καὶ μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§195Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου 19 ὁρίζεται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ οἱ μετ’ αὐτοῦ συναρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐκδίδουν τὴν περὶ ἐγκρίσεως τοῦ παρόντος κανονισμοῦ ἀπόφασιν ἐντὸς 30 ἡμερῶν κλπ. Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου ὁρίζει, ὅτι προκειμένου περὶ σοβαρωτέρων πράξεων καὶ κανονισμῶν καὶ ἰδίως ἐκείνων ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν, ἁρμόδιοι εἶναι οἱ Ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ χορήγησις μόνον εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τοῦ δικαιώματος νὰ ζητῇ τὴν ἐπανεξέτασιν τοῦ ὑποβληθέντος εἰς αὐτὸν κανονισμοῦ ἢ ἀποφάσεως ἀντίκειται εἰς τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὴν σύμπραξιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς πράξεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ ἐπενδύσεως κεφαλαίων τοῦ ΟΓΑ καί, δεύτερον, περὶ κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν μισθοδοσίαν κλπ., θέματα τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ οἰκονομικὰ θέματα τοῦ ΟΓΑ. Νομίζω, ὅτι ἡ σύμπραξις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς θεωρητική, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὴ τὴν σημασίαν της καὶ συνεπῶς νὰ προστεθῇ ἐκεῖ, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ οἱ συναρμόδιοι ὑπουργοὶ δικαιοῦνται νὰ ζητήσουν ἐπανεξέτασιν τοῦ ὑποβληθέντος εἰς αὐτὸν κανονισμοῦ ἢ ἀποφάσεως ἕκαστος κατὰ τὴν ἁρμοδιότητά του.

§196Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ λέγει αὐτὸ ἡ παράγραφος 5.

§197Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ παράγραφος 5 λέγει, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δικαιοῦται.....

§198Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ παράγραφος 5 λέγει, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ οἱ μετ’ αὐτοῦ συναρμόδιοι ὑπουργοί.

§199Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁμιλοῦμεν καὶ λέγομεν διατί δικαιοῦται καὶ ὄχι ὑποχρεοῦται.

§200Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, ἔχει παραλειφθῆ, καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ συναρμόδιοι ὑπουργοί.

§201Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ μία παρατήρησις εἶναι αὐτή. Ἡ ἄλλη παρατήρησις ἔχει σχέσιν μὲ τὴν παράγραφον 6. Ἐκεῖ ὁρίζεται, ὅτι οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι τῶν Νομῶν κλπ. Οὕτω διατυπωμένη ἡ παράγραφος αὐτὴ δὲν θὰ εἶχε σημασίαν ἐὰν δὲν συνωδεύετο μὲ κυρώσεις, ὅπερ προβλέπει τὸ ἄρθρον 21. Τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ παρετήρησεν ἰδίᾳ ὁ κ. Ζορμπᾶς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς ἄμβλυνσιν τῆς παρατηρήσεως αὐτῆς εἶπεν, ὅτι τὸ ἀδίκημα δὲν εἶναι ποινικόν, ἀλλὰ πειθαρχικῆς φύσεως. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἐλαφρύνει τὴν ἀξίαν τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Ζορμπᾶ καὶ γενικώτερον τῆς παρατηρήσεως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώνωμεν ἀδικήματα, ὅταν δὲν καθορίζωνται λεπτομερῶς αἱ ὑποχρεώσεις, τῶν ὁποίων τὴν παράβασιν θέλει νὰ κυρώσῃ ἡ ποινὴ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλομεν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐνδιαφέρει, βεβαίως, καὶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχουν ἕνα πειθαρχικὸν δίκαιον ἀρκετὰ λεπτομερῶς καθωρισμένον καὶ συνεπῶς θὰ τύχουν τῆς σχετικῆς προστασίας. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν αἱρετῶν ἀρχόντων τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων, τὸ πειθαρχικὸν δίκαιον, ὄχι μόνον εἶναι ἀτελέστατον, ἀλλὰ οἱ Νομάρχαι, δὲν νομίζω, ὅτι δύνανται νὰ κρίνουν ἀκριβοδικαίως ἕνα Δήμαρχον ἢ ἕνα Πρόεδρον Κοινότητος, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς τὸ παράπτωμα τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Δηλαδή, ὅταν δὲν εἶναι καθωρισμένη ἡ συνδρομὴ, τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχῃ ὁ Δῆμος ἢ ἡ Κοινότης εἰς τὸν Ο.Γ.Α., πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίζωμεν βαρὺ πειθαρχικὸν παράπτωμα, τὸ ὁποῖον σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ Δήμων κολάζεται μέχρι προσωρινῆς παύσεως 3 μηνῶν ἀπὸ τοῦ Νομάρχου καὶ χωρὶς μίαν καθωρισμένην λεπτομερῶς πειθαρχικὴν δικονομίαν. Δὲν πρέπει νὰ παραλείψω νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ μέχρι τώρα ἐφαρμογὴ ἀπὸ τοὺς Νομάρχας τοῦ κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δὲν μᾶς ἐξασφαλίζει, ὅτι κρίνουν οὗτοι ἀκριβοδικαίως. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ παραδώσωμεν τοὺς αἱρετοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας, τοὺς Δημάρχους καὶ Προέδρους Κοινοτήτων εἰς τὴν αὐθαιρεσίαν τῶν Νομαρχῶν, θεσπίζοντες μίαν τόσον ἀσαφῆ ὑποχρέωσιν, δηλαδή, τῆς παροχῆς πάσης δυνατῆς συνδρομῆς. Ποία εἶναι ἡ συνδρομὴ αὐτή, ἐξικνεῖται ἀπὸ τὸ ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἢ ὁ Δήμαρχος, θὰ τρέχῃ καὶ θὰ φροντίζῃ προσωπικῶς διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τοῦ ἔργου, μέχρι τῆς ἁπλῆς συστάσεως πρὸς τοὺς δημότας ἢ οἱουσδήποτε ἄλλους, ἀλλὰ ἀνευθύνως. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγράψωμεν ὁλοσχερῶς τὴν περίπτωσιν τοῦ πειθαρχικοῦ παραπτώματος, διὰ τοὺς δημάρχους καὶ τοὺς Προέδρους Κοινοτήτων ἢ θὰ πρέπει νὰ ἀποσαφηνίσωμεν τὴν διάταξιν.

§202Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ σπεύδετε εἰς ἄλλο ἄρθρον. Δὲν ἔχει θέσιν ἐδῶ πέρα αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§203Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐδῶ πέρα δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἀδικήματος τοῦ πειθαρχικοῦ καὶ δὲν ἔχει θέσιν ἐδῶ; Σεῖς ἐδώσατε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν καὶ προετρέξατε εἰς τὸν δρόμον αὐτὸν τῆς ταχύτητος, ἑπομένως, ἠμπορῶ καὶ ἐγὼ νὰ σᾶς παρακολουθήσω. Καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχε κανεὶς φόβος ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὡς εἶναι διατυπωμένη, πάντως ἐδῶ δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραβάσεως καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «πᾶσα δυνατὴ συνδρομὴ».

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§205Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, μόνον μίαν παρατήρησιν, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατάρτισιν τῶν κανονισμῶν. Οἱ κανονισμοὶ κατ’ ἀρχὴν γίνονται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τὸ σχέδιον ὑποβάλλεται εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς πρὸς ἔγκρισιν. Ἐὰν οἱ Ὑπουργοὶ ἔχουν ἀντίρρησιν, ἀναπέμπουν τὸν Κανονισμὸν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. μὲ τὰς παρατηρήσεις των ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Αἱ προθεσμίαι ὀρθῶς ἔχουν τεθῆ, ὥστε νὰ μὴ διαιωνίζωνται τὰ θέματα. Ἐν συνεχεία, ἐὰν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. δὲν δεχθῇ τὰς ἀπόψεις τῶν Ὑπουργῶν, ἀποστέλλει πάλιν τὸν Κανονισμὸν πρὸς ἔγκρισιν ὁπότε παρερχομένης ἀπράκτου τῆς ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ προθεσμίας, ὁ Διοικητὴς μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου δύναται νὰ παραγγείλῃ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν θὰ σταθῇ εἰς τὰ Δικαστήρια, διότι παρέχει εὐρυτάτην νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.

§206Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχει σημασίαν, κ. συνάδελφε, πρὸς ποῖον δίδεται ἡ ἐξουσιοδότησις. Ἐὰν ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι δυνατὴ λόγῳ τοῦ περιεχομένου της, εἴτε πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δοθῇ, εἴτε πρὸς τὸν Ὑπουργόν, θὰ εἶναι ἔγκυρος.

§207Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑποστηρίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν δύναται νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις. Ὅπως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐθεώρησε θεμιτὴν τὴν εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν περὶ ρυθμίσεως τῶν θεμάτων τοῦ ἐνοικιοστασίου, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δύναται νὰ θεωρήσῃ θεμιτὴν καὶ τὴν διδομένην διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἐξουσιοδότησιν. Ὑποστηρίζω μόνον, ὅτι ἐξουσιοδότησις πρὸς ἰδιώτας καὶ μάλιστα μὲ τοιοῦτον εὐρὺ περιεχόμενον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἀκυρωθῇ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§208Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θέμα μέχρι σήμερον ἐτέθη, κ. Μπακόπουλε, μόνον ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἐὰν δηλαδή, εἶναι εἰδικὴ καὶ ἐπιτρεπομένη ἢ εὐρεῖα γενικὴ καὶ ἀνεπίτρεπτος. Πρὸς ποῖον δίδεται ἐξουσιοδότησις μέχρι σήμερον, δὲν ἐτέθη θέμα. Εἴτε πρὸς τὸν Ὑπουργὸν δίδεται, εἴτε πρὸς τὸν ἀστυνόμον, διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀστυνομικῶν διατάξεων, εἴτε πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, εἴτε πρὸς τὸ ἀγρονομικὸν συμβούλιον, ἐὰν ἐκ τοῦ περιεχομένου της εἶναι ἐπιτρεπομένη, καλῶς δίδεται.

§209Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, διαφωνῶ καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐξουσιοδότησις εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ πρὸς τὸν Ἀστυνόμον ἢ τὰ Ἀγρονομικὰ Συμβούλια, διότι συνδέονται μὲ τὴν κρατικὴν ἐξουσίαν. Δὲν δύναται, ὅμως, νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις εἰς Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, κατὰ τὴν γνώμην μου. Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον καὶ καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§211Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Διὰ τῆς παραγράφου 6, κ. Πρόεδρε, καθιεροῦνται αἱ προϋποθέσεις ἀδικήματος προβλεπομένου καὶ τιμωρουμένου ὑπὸ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 21. Αἱ προϋποθέσεις, ὅμως, αὐταί, ὡς προβλέπονται, εἶναι λίαν ἀσαφεῖς καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δώσωμεν εὐκαιρίαν ποινικοποιήσεως πράξεων ἀγνώστων εἰς ἡμᾶς. Ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 6 πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν σαφηνείας καὶ καθωρισμένου περιεχομένου. Εἶναι παντελῶς ἀόριστος καὶ ὡς ἔχει, δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ βάσει πειθαρχικῆς κρίσεως. Προτείνω, λοιπόν, ἢ νὰ καταργήσωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν ἢ νὰ διαγράψωμεν τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 21. Ἐξ ἄλλου, κατὰ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 3, καθορίζονται σαφῶς ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῶν Δημάρχων καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Καὶ βεβαίως, ἐφ’ ὅσον καθορίζονται σαφῶς αἱ ὑποχρεώσεις τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἔναντι τοῦ Ο.Γ.Α., ὑπάρχει μία σαφὴς προειδοποίησις διὰ τὰς τυχὸν παραβάσεις τῶν ὑποχρεώσεών των ἔναντι τοῦ Ὀργανισμοῦ. Φρονῶ, ὅθεν, ὅτι ἡ παράγραφος 6 πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐάν, παρ’ ἐλπίδα, παραμείνῃ, τότε θὰ δημιουργήσῃ προϋποθέσεις, αὐθαιρέτου διώξεως, κυρίως, κατὰ τῶν Κοινοταρχῶν. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ, λοιπόν, μία πρόσθετος ἀνωμαλία εἰς τὰς σχέσεις τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τῶν Δημοτικῶν ἀρχόντων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 6. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κυρώσεις, τὰς ἐπὶ πλέον ἐπὶ τῶν παραβάσεων αὐτῶν, θὰ ἐπανέλθω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 21.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καρασάββας, ἔχει τὸν λόγον.

§213Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 19 μὲ ἐκπλήσσει, διότι δὲν ἐπερίμενα ἡ Κυβέρνησις, πέραν τῆς γνωστῆς ἀστοργίας της πρὸς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας, νὰ θεσπίσῃ ὑποχρεώσεις καὶ νέους διωγμοὺς ἐναντίον των μὲ ἕνα νομοσχέδιον, σᾶν αὐτὸ τῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Πιστεύω, ἐν πρώτοις, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ διάταξις αὐτὴ διὰ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἄλλως τε, καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ κακὴ διάθεσις ἐκ μέρους τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν Ὀργανισμόν, νομίζω, ὅτι διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα. Περαιτέρω, ὅμως, ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἀλλὰ καὶ αὐτό, νομίζω, ὅτι ἠδύνατο νὰ λυθῇ, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ παράδοσις τῆς ἐξυπηρετήσεως ποὺ κρατεῖ εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι χρειάζεται εἰδικὴ διάταξις διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία, σὺν τοῖς ἄλλοις, θὰ δημιουργήσῃ διενέξεις καὶ προστριβὰς μεταξὺ Ο.Γ.Α. καὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, ὄχι μόνον δὲν ἔδειξε μέχρι σήμερον καμμίαν στοργὴν πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐμπαίζει κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον, ἀφοῦ ἐπὶ ἓν ἔτος τώρα ὑπόσχεται τὴν περίφημον ἐνίσχυσιν τῶν 100–200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, χωρὶς νὰ τὴν δίδῃ, ἔρχεται σήμερον, μὲ μίαν νεφελώδη καὶ ἀόριστον διάταξιν, νὰ φορτώσῃ προσθέτους ὑποχρεώσεις εἰς αὐτὰς καὶ θέλει νὰ τοὺς ἐμπλέξῃ εἰς προστριβὰς μὲ τὸν Ο.Γ.Α. καὶ εἰς πειθαρχικὰς διώξεις. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις καὶ τὸ θέμα νὰ ρυθμισθῇ δι’ ἐγκυκλίων.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19 μὲ τὴν διαγραφὴν τοῦ κ. Εὐαγγελίδη εἰς τὴν παρ. 5;

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐφαίνετο δεκτόν. Ἄρθρον 20. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§217Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρώτη προσθήκη ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα τῆς κατασχέσεως τῆς διὰ νόμου διατροφῆς. Ἡ δευτέρα προσθήκη ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν διαφόρων πράξεων καὶ τελῶν χαρτοσήμου. Σᾶς τὴν ἀναγινώσκω ἐξ ὁλοκλήρου τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία προστίθεται ὡς παράγραφος 3. «Αἱ πρὸς τὸν Ο.Γ.Α....... (ἀναγινώσκει)......». Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον μὲ τὴν συμπλήρωσιν αὐτήν.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται τὸ ἄρθρον 20 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 21. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Τσιγάρας.

§221Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 21, ἀποτελεῖ ὁμολογουμένως μίαν ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου εἶχε τὴν συναίσθησιν, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιτελεσθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου κἄτι τὸ εὐεργετικὸν διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Εἶχε τὴν συναίσθησιν ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι κἄποιο βαρὺ φορτίον ἐπέβαλλεν ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐφρόντισε νὰ ἐλαφρύνῃ μὲ τὸ ἄρθρον 21 τὰς ἀντιδράσεις τῶν ἀγροτῶν. Διὰ νὰ ἐμποδίσῃ, λοιπόν, τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ἐκδήλωσιν ἀγανακτήσεως ἐκ μέρους τῶν πενομένων ἰδίᾳ ἀγροτῶν, ἐθέσπισε βαρείας κυρώσεις διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου ἐναντίον τῶν παραβατῶν τῶν ὑποχρεώσεων ἔναντι τοῦ Ο.Γ.Α. Ἡ πρόθεσις καὶ οἱ φόβοι τοῦ συντάκτου εἶχον ἐκδηλωθῆ σαφῶς εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου εἰς τὸ πρὸ τῆς τροποποιήσεως σχέδιον, διὰ τῆς ὁποίας παραγράφου ἐθεσπίζοντο ποιναὶ ἐναντίον παντός, ὅστις μὲ τὴν συμπεριφοράν του εἰς τὰ Γραφεῖα, ἢ εἰς τὰ ἰατρεῖα τοῦ Ο. Γ.Α., ἢ ἐνώπιον τῶν ὀργάνων τούτου θὰ ἐδυσχέραινε τὸ παρ’ αὐτῶν ἐκτελούμενον ἔργον. Κατόπιν, ὅμως, τῆς ἀντιδράσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠναγκάσθη νὰ ἀπαλείψῃ τὴν παράγραφον αὐτήν. Ὅμως, εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ νομοθέτου δὲν ἐξέλιπε, διότι διὰ τῶν παραγράφων τοῦ ἄρθρου 21 θεσπίζονται κυρώσεις, παρεπόμεναι μέν, ἀλλὰ βαρύταται διὰ τοὺς ἀγρότας. Πράγματι, ἡ παράγραφος 1 μὲ τὴν ἀοριστίαν της ὁδηγεῖ εἰς τὸν ἴδιον σκοπόν. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, δὲν θεσπίζει, βεβαίως, ποινὴν πρωτοβούλως, ὅπως ἡ διαγραφεῖσα παράγραφος 2, ἀλλὰ παρεπομένην χρηματικὴν ποινήν, δηλαδή, στέρησιν τῆς συντάξεως εἰς περιπτώσεις καταδίκης τοῦ ἠσφαλισμένου δι’ ἀδικήματα ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι σὰν ἐκεῖνα ποὺ περιεῖχεν ἡ παράγραφος 2. Τὶ ἀδίκημα εἶναι δυνατὸν νὰ διαπράξῃ ὁ ἠσφαλισμένος ἢ συνταξιοῦχος ἀπέναντι τοῦ Ο.Γ.Α.; Τὸ πολὺ–πολὺ νὰ μὴ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις.

§222Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ τὸ ἀδίκημα δὲν εἶναι ἀδίκημα ποινικόν. Ἀδίκημα ποινικὸν εἶναι ἡ χρῆσις ἑνὸς πλαστοῦ πιστοποιητικοῦ, ὁπότε ὀρθὸν εἶναι καὶ ἂν καταδικασθῇ νὰ στερηθῇ τῆς συντάξεως.

§223Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐὰν ἕνας συνταξιοῦχος κάνῃ μίαν πλαστογραφίαν, ἔχει ποινικὰς εὐθύνας καὶ θὰ τιμωρηθῇ ποινικῶς, ἐνῷ ἐδῶ καθορίζεται ἀορίστως τὸ ἀδίκημα. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα περιείχοντο εἰς τὴν διαγραφεῖσαν παράγραφον. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 1. Τέλος, κ. Πρόεδρε, οἱ ἀγρόται, οἵτινες γνωρίζουν ἀνέκαθεν τὸν μόχθον καὶ συμβιοῦν μὲ τὴν πενίαν, διότι οὐδεμία Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν μόχθον των, μαζὺ μὲ ἄλλα προτερήματα ἔχουν καὶ τὸ προνόμιον νὰ εἶναι κατὰ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν διὰ νὰ μὴ εἴπω εἰς τὴν ὁλότητά των, συνεπεῖς πρὸς τὰς οἰκονομικάς των ὑποχρεώσεις. Μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν ἀνωτέρας βίας, πραγματικῆς οἰκονομικῆς ἀδυναμίας των, δὲν σπεύδουν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Δὲν θὰ ἦτο, λοιπόν, ἐπιτρεπτὸν εἰς τὸ οἰκονομικὸν καὶ οἰκογενειακὸν δρᾶμα τῶν νὰ προσθέσωμεν καὶ τὸ δρᾶμα τῆς ἀπειλῆς βαρυτάτων κυρώσεων μὲ φυλακίσεις καὶ πρόστιμα. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ διαγράψῃ καὶ τὰς δύο αὐτὰς διατάξεις τῶν παραγράφων 1 καὶ 2, ἐὰν πράγματι διαπνέεται ἀπὸ αἰσθήματα στοργῆς πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§225Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 21 περιλαμβάνει κυρώσεις δρακοντείους. Διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς, ἀπειλεῖ τὸν ὀφειλέτην ἀγρότην μὲ ἐφαρμογὴν τοῦ κωδικοποιουμένου νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων. Θὰ ἔπρεπε ὁ νομοθέτης νὰ ἀρκεσθῇ εἰς αὐτό. Ἀλλὰ προχωρεῖ περαιτέρω καὶ καθιερώνει κατὰ τὴν παρ. 2 προσθέτους κυρώσεις. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ἢ νὰ εἶναι πολὺ τρομοκρατημένη ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ δὲν εὑρίσκει ἀσφαλῆ τὸν τρόπον εἰσπράξεως μὲ τὰς κατασχέσεις καὶ τὴν προσωπικὴν κράτησιν ἢ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θέλει νὰ δημιουργήσῃ τρόμον καὶ φόβον εἰς τοὺς ἀγρότας, ὥστε νὰ σπεύσουν νὰ ἐκτελέσουν αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσίν των. Νομίζω, ὅτι ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 18, καθ’ ἣν τὰ ἔσοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰσπράττονται μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων, εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν εἰσπράξεων τῶν εἰσφορῶν. Ἡ κύρωσις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 21 εἶναι περιττὴ καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Πέραν τούτου, ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐξοργιστικὴ διάταξις εἰς τὴν παράγρ. 1. Ἐὰν ὁ ἠσφαλισμένος ἢ συνταξιοῦχος καταδικασθῇ ὑπὸ Ποινικοῦ Δικαστηρίου διὰ πρᾶξιν, σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ο.Γ.Α. δύναται νὰ στερῆται τῆς συντάξεώς του ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἐπὶ τρεῖς μῆνες δι’ ἀποφάσεως ὀργάνου συσταθησομένου ὑπὸ κανονισμοῦ. Ἀξίζουν, πράγματι συγχαρητήρια διὰ τὴν πρωτοτυπίαν εἰς τοὺς συντάκτας τῆς διατάξεως αὐτῆς. Εἰς ὅλην τὴν ποινικήν μας νομοθεσίαν, δὲν ὑπάρχει παρομοία διάταξις. Κατὰ τὴν λογικὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς, οἱοσδήποτε Ἕλλην διαπράττων ἕνα ἀδίκημα, σχέσιν ἔχον μὲ Ὀργανισμὸν τοῦ ἐπαγγέλματός του, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑφίσταται καὶ τὴν φαλκίδευσιν τῆς ἰδιωτικῆς του περιουσίας. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἐξωφρενική. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, γνωρίζει, ὅτι ἐνῷ θὰ πληρώνῃ ἐπὶ ἔτη γενναίαν καὶ καταθλιπτικὴν εἰσφοράν, θὰ λάβῃ μίαν πενιχρὰν σύνταξιν. Ἀλλὰ δὲν ἔχει πληροφορηθῆ τὰς διατάξεις αὐτάς. Τοιούτου εἴδους διατάξεις δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν, ἐὰν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἦτο ὠργανωμένος, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐφρόντισε νὰ τὸν ἀποδιοργανώσῃ διὰ τῆς τρομοκρατίας καὶ τῆς αὐθαιρεσίας, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ἐπίθεσιν ποὺ γίνεται ἐναντίον του.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§227Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, ὅτι, ἐὰν ὁ συνταξιοῦχος τιμωρηθῇ δι’ ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, θὰ στερῆται τῆς συντάξεώς του ἐπὶ τρίμηνον. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ προδίδει ἕνα μὴ ἐπιτρεπόμενον πνεῦμα κακίας. Δὲν γνωρίζω εἰς τί ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ὁ ΟΓΑ, διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης τοιαύτης διπλῆς ποινῆς. Ἐὰν ἡ σύνταξις τοὐλάχιστον περιεκόπτετο ἐπὶ ὅσον χρόνον ὁ τιμωρούμενος παρέμενεν εἰς τὰς φυλακάς, θὰ ὑπῆρχε κἄποια δικαιολογία. Τώρα εἶναι ὅλως διόλου αὐθαίρετος ἡ διάταξις καὶ τὴν θεωρῶ ὅλως περιττὴν καὶ ἄδικον καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἡ δευτέρα ἐπίσης παράγραφος εἶναι περιττή. Ἐφ’ ὅσον τὰ ἔσοδα τοῦ ΟΓΑ πρόκειται νὰ εἰσπράττωνται βάσει τοῦ νόμου «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων», ἑπόμενον εἶναι, ὅτι εἰς περίπτωσιν μὴ πληρωμῆς θὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος οὗτος. Οὐδεὶς λόγος ἑπομένως συντρέχει νὰ ποινικοποιήσωμεν τὴν ὑπόθεσιν τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων τοῦ ΟΓΑ. Τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δὲν ἔχει παρομοίαν διάταξιν. Πιστεύω, ὅτι χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ νόμου ἡ διάταξις αὕτη πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 3, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 3 καθορίζονται αἱ συγκεκριμέναι ὑποχρεώσεις τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων καὶ τῶν Δημάρχων, εἶμαι σύμφωνος ὅπως ἡ παράλειψις τοῦ συγκεκριμένου τούτου καθήκοντος ἀποτελέσῃ ποινικὸν ἀδίκημα. Ὡς πρὸς τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἄρθρου 19 παρ. 6, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεως σκληρᾶς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι θὰ προκαλέσῃ τὴν ἄδικον τιμωρίαν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν ἀρχόντων ποὺ θὰ πλήξῃ τὸν θεσμὸν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§228Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι ἡ παράγραφος 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου διαπνέεται ὑπὸ πνεύματος κακίας καὶ ὅτι πρόκειται περὶ πρωτοφανοῦς καὶ πρωτοτύπου διατάξεως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω τὸ ἄρθρον 53 τοῦ Ν. 1846 «περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». «Ὁ ἠσφαλισμένος......... ...... (ἀναγινώσκει).......................».

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§230Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 21 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλονται πρόσθετοι καὶ σκληραὶ κυρώσεις ἀποκαλύπτει τὴν ταραχήν, τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν σύγχυσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῶν πράξεών της, διὰ τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν διὰ τῆς φορολογίας 2,3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Γνωρίζει, ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφαρμόζει θὰ συναντήσῃ τὴν πραγματικὴν ἀδυναμίαν καταβολῆς τῶν ὑποχρεώσεων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἠσφαλισμένων, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των ἐξαθλιώσεως, ἀκόμη, ὅτι θὰ συναντήσῃ καὶ τοὺς φορολογουμένους ἐκείνους τοὺς ὁποίους φορολογεῖ βαρύτατα, χωρὶς νὰ τοὺς δίδῃ καμμίαν ἀντιπαροχήν. Αἱ ἀντιδράσεις αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν ἐξ αἰτίας τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις τὴν φορολογίαν τοῦ 3% θὰ ἀναταράξουν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Αἱ δὲ ἐπιβαλλόμεναι ποινικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ κυρώσεις θὰ αὐξήσουν τὴν ἀνάγκην τῶν ἠσφαλισμένων εἰς ἀντίδρασιν ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ νόμου. Αἱ διατάξεις αὐταὶ οὐδένα ἄλλον σκοπὸν ἔχουν εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐνσπείρουν εἰς τοὺς ἀγρότας τὴν τρομοκρατίαν διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ αὐτῶν τῶν μεθόδων ἡ εἴσπραξις φορολογίας. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 21 πρέπει νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου αὐτῆς. Τὴν ἀντίληψίν μου αὐτὴν περὶ τοῦ φόβου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀντίδρασιν τὴν ὁποίαν θὰ συναντήσῃ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μὲ τὴν ἐπιβολὴν αὐτῆς τῆς φορολογίας, ἐπιβεβαιοῖ καὶ παλαιοτέρα διάταξις ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 μὲ τὴν παρ. 2 διὰ τῆς ὁποίας εἶχεν τεθῆ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας οἱ καταδικαζόμενοι ποινικῶς διὰ περιύβρισιν ἢ ἀντίθεσιν καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ο.Γ.Α. ἀπὸ τρεῖς ἕως ἓξ μῆνας φυλάκισιν. Πέραν αὐτῶν ἀκόμη τὸ ἐδάφιον 2 λέγει: ὅτι ποινικοποιεῖται ἡ καθυστέρησις τῆς εἰσφορᾶς καὶ τιμωρεῖται ὁ ἠσφαλισμένος μὲ κράτησιν καὶ πρόστιμον, ἐν ὑποτροπῇ ταὐτοχρόνως. Δηλαδὴ ὁ ἀγρότης ἀντιμετωπίζει τὰς ἑξῆς κυρώσεις: α) Ἐὰν τιμωρηθῇ ποινικῶς δι’ ἀντίδρασίν του κατὰ τοῦ Ο.Γ.Α., θὰ τιμωρηθῇ καὶ οἰκονομικῶς ὑπὸ εἰδικὸν ὄργανον τὸ ὁποῖον συνιστᾷ ὁ Ὀργανισμὸς ποὺ θὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν μὲ στέρησιν τῆς συντάξεώς του ἀπὸ ἕνα μῆνα μέχρι καὶ τριῶν μηνῶν. β) Ἐὰν καθυστερήσῃ τὴν εἰσφοράν του τιμωρεῖται μὲ κράτησιν καὶ ἐν ὑποτροπῇ τιμωρεῖται καὶ μὲ πρόστιμον ταὐτοχρόνως. γ) Ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν, εἰσπράττεται ὡς δημόσιον ἔσοδον, καὶ ἑπομένως δύναται νὰ φυλακισθῇ δι’ ἐντάλματος, ἀλλὰ καὶ ἡ περιουσία του νὰ κατασχεθῇ. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ αἱ προηγουμένως θεσπισθεῖσαι κυρώσεις διὰ τῶν ἄρθρων 4 καὶ 10 καὶ γενικὰ ἀποδεικνύεται δι’ ὅλων αὐτῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέχεται ἀπὸ πανικόν. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὑπάρξῃ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καθυστέρησις πληρωμῆς τῆς εἰσφορᾶς, τότε ἡ καθυστέρησις δὲν θὰ ὀφείλεται εἰς κακὴν πρόθεσίν των, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικήν των ἀδυναμίαν νὰ τὴν καταβάλουν. Ἔχετε, κ. Πρόεδρε, μίαν φορολογίαν 8 δισεκατομμυρίων τῶν ἀγροτῶν μὴ ἐκχρηματιζομένων ἐσόδων, εἶναι μοιραῖον, ὅτι τὰ ἄτομα αὐτὰ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Οἱ ἀγρόται ἔχουν ἐλλειμματικὴν οἰκονομίαν καὶ θὰ εὑρεθῆτε ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐπιβάλετε τὴν εἴσπραξιν αὐτὴν τοῦ 3%. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πιστεύω, ὅτι ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 21 πρέπει νὰ διαγραφῇ. Εἶναι ἀρκετὸν τὸ γεγονός, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ θὰ εἰσπραχθῶσιν ὡς ἔσοδα τοῦ Δημοσίου. Τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν ποῖοι ἐκ τῶν ἀγροτῶν εἶναι κακόπιστοι καὶ ποῖοι ἐξ αὐτῶν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλλουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων εἶναι ἀρκεταὶ διὰ νὰ ὑποχρεώσουν τὸν ὀφειλέτην νὰ καταβάλῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη ποινικοποιήσεως τῶν καθυστερήσεών των. Ἄν μείνῃ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς ἔχει εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχῃ σὰν ἀποτέλεσμα τὸ ὅτι θὰ ἐξαγριώσῃ ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν νὰ καταβάλουν τὰς ὑποχρεώσεις τῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὸ διαγράψῃ. Ἄν δὲν διαγραφῇ, δηλοῦμεν, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ καταψηφίσωμεν.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§232Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀγρόται ἔχουν πλήρη εἰκόνα τῶν ποινικῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν κυρώσεις εἰς περίπτωσιν μὴ ἐξοφλήσεως τῶν διαφόρων χρεῶν των. Ὁ νόμος περὶ Τ.Ε.Β.Ε. περὶ Ι.Κ.Α., τοῦ Ταμείου Ἐμπόρων περιέχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν κυρώσεις εἰς περίπτωσιν καθυστερήσεως τῶν εἰσφορῶν των. Εἶναι γνωστόν, εἰς ποίαν κατάστασιν καὶ εἰς ποίαν δυσχερῆ θέσιν εὑρίσκεται ὁ παραγωγός, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ρευστὸν χρῆμα διὰ νὰ πληρώσῃ τὰς ὀφειλάς του. Θὰ σύρεται, λοιπόν, εἰς τὰς φυλακάς. Οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἰδίᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἔχουν λάβει γνῶσιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὰ διάφορα τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας, δεδομένου, ὅτι διὰ χρέος 200 δραχμῶν ὁδηγεῖται ὁ ὀφειλέτης εἰς τὸ κέντρον ἀπέχον δύο ἡμέρας πορείας ἀπὸ τὸ χωρίον του καὶ περιμένει νὰ δικασθῇ. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐὰν δὲν εὕρῃ χρήματα νὰ πληρώσῃ θὰ δικασθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως διαγράψῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἄρθρον 21, ἄλλως θὰ μᾶς εὕρῃ ἄντικρυς ἀντιθέτους εἰς τοῦτο.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος, ἔχει τὸν λόγον.

§234Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 21, διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται, ὅτι ἐὰν ὁ ἠσφαλισμένος ἢ ὁ συνταξιοῦχος ἔχῃ καταδικασθῇ δι’ ἀδίκημα σχέσιν ἔχον μὲ τὴν κοινὴν ἀσφάλισιν θὰ στερῆται τῆς συντάξεως ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα. Ἐφ’ ὅσον διαπράξῃ ὁ ἠσφαλισμένος ἀδίκημα καὶ καταδικασθῇ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω ποίαν ἔννοιαν θὰ ἔχῃ νὰ εἰσπράξῃ ὡς κύρωσιν καὶ ὁ Ο.Γ.Α. ὡρισμένα ἑκατοντάδραχμα. Συντάσσομαι, ἑπομένως, καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἄποψιν τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 21. Ἐπίσης εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε δικηγόροι, θὰ ἔχετε ἀσφαλῶς πικρὰν πεῖραν ἐκ τῶν ὑποθέσεων τοῦ Τ.Ε. Β.Ε., τοῦ Ι.Κ.Α., τοῦ Ταμείου Ἐμπόρων κλπ., αἱ ὁποῖαι εἶναι συχναὶ καὶ αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὴν δυσφορίαν καὶ εἰς αὐτὰ τὰ δικαστήρια, διότι καταντοῦν νὰ μεταβάλλωνται εἰς εἰσπράκτορας τῶν διαφόρων Ταμείων. Τὰ πινάκια τῶν δικαστηρίων εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ τοιαύτας παραβάσεις. Αἱ συνέπειαι εἶναι βαρύταται, διότι συνηθέστατα τιμωροῦνται οἱ μὴ ἐγκαίρως καταβάλλοντες καὶ ἀντιλαμβάνεσθε πόσον σκληρὸν εἶναι, διότι ἐνῷ δὲν ἔχει ὁ ὀφειλέτης νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφοράν του, ὑποχρεώνεται νὰ πληρώσῃ καὶ τὴν ποινήν. Μὲ τὴν θεσπιζομένην διάταξιν τὰ πινάκια τῶν εἰρηνοδικείων θὰ γεμίζουν ἀπὸ ὑποθέσεις καθυστερήσεως εἰσφορῶν τῶν ἀγροτῶν. Πέραν τούτου, ἐνῷ κατὰ τὴν διάταξιν περὶ εἰσπράξεως τῶν Δημοσίων ἐσόδων δὲν δύναται ὁ ὑπερβὰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας νὰ προσωποκρατηθῇ, εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς ποινικοποιήσεως τοῦ ἀδικήματος, ὡς γίνεται ἐν προκειμένῳ νὰ κρατῆται ὁ ὀφειλέτης διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τοῦ χρέους του. Προτείνω, ἑπομένως τὴν διαγραφὴν τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 καὶ τῆς παραγράφου 3, ἡ ὁποία καθιεροῖ πειθαρχικὸν παράπτωμα τὴν μὴ ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τῶν θεσπιζομένων ὑπὸ τῶν ἄρθρων 3 παράγραφος 3 καὶ ἄρθρου 19 παράγραφος 6, χωρὶς νὰ καθορίζεται ποῖον εἶναι τὸ συγκεκριμένον ἀδίκημα. Ἡ παράγραφος αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον, διότι ἂν καὶ συνιστᾷ ἀδίκημα δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης.

§236Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου ἐπιβάλλονται εἰς τοὺς ἀσφαλιζομένους δι’ αὐτοῦ εἰς περίπτωσιν μὴ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των αἱ ἑξῆς κυρώσεις: Πρῶτον, διὰ τοῦ ἄρθρου 4 παράγραφος 1 ἐδάφιον γʹ εἰς περίπτωσιν μὴ καταβολῆς τῶν εἰσφορῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 παράγραφος 4 προβλέπεται ἡ ἀπώλεια τῆς ἀποζημιώσεως ἐπὶ ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς εἰς περίπτωσιν καθυστερήσεως τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἠσφαλισμένου. Περαιτέρω διὰ τοῦ ἄρθρου 10 παράγραφος 10 προβλέπεται, ὅτι διὰ Κανονισμοῦ θὰ καθορισθοῦν αἱ ἐπιζήμιαι διὰ τὸν ἠσφαλισμένον ἀπαιτητῶν εἰσφορῶν. Διὰ τῆς παραγράφου 11 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προβλέπεται ἡ ἐπιβολὴ προσαυξήσεως μέχρις 1% κατὰ μῆνα ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν. Ἔχομεν ἐπίσης τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 18 διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζεται, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰσπράττονται κατὰ τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων καὶ κατὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν νομοθεσίαν τῆς Α.Τ.Ε. Ἐρωτῶ, ποῖος ἐφοπλιστὴς ἢ ποῖος βιομήχανος ἔχει πολλοστημόριον τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν; Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ πολὺ πρὶν ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις αὐτάς. Νομίζομεν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν ἀντίληψιν τῶν ἐπιβαλλομένων βαρέων κυρώσεων. Ὅταν θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, τότε θὰ τὸ ἀντιληφθοῦν. Ἐν ὄψει ὅλων αὐτῶν τῶν κυρώσεων, νομίζω, ὅτι ἡ προσθήκη τῶν κυρώσεων τοῦ ἄρθρου 21 εἶναι ἐξοντωτικὴ διὰ τοὺς ἀγρότας. Τὸ παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἰσχύει ὁμοία διάταξις εἰς τὸ Ι.Κ.Α., δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ προκειμένης τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης, πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 2, ἡ ὁποία δὲν ἴσχυσε διὰ κανένα ἄλλον ὀφειλέτην. Καὶ ἐνῷ εἰς ἄλλους ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου ἐδόθησαν παντὸς εἴδους διευκολύνσεις διὰ νὰ καταβάλουν τὰ χρέη των εἰς μακροχρονίους δόσεις, διὰ τοῦ παρόντος, προκειμένου διὰ τοὺς ἀγρότας, ἐπιβάλλονται τοιούτου εἴδους σκληρὰ μέτρα. Ὡς πρὸς τὴν παρ. 3, εἶπον πόσον ἀδικαιολόγητος εἶναι ἡ θέσπισις αὐτῶν τῶν κυρώσεων καὶ δεδομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ προσυπογραφὴ τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Διότι, οὔτε δίκαιον, οὔτε ὀρθὸν εἶναι, ἐφ’ ὅσον τοιούτου εἴδους μέτρα δὲν λαμβάνονται διὰ τοὺς φοροφυγάδας καὶ μεγαλοφειλέτας τοῦ Δημοσίου, νὰ λαμβάνωνται διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας.

§237Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράταξίς μας —καὶ νομίζω ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις— εἶναι ἀντίθετος μὲ τὰς προβλεπομένας διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου κυρώσεις. Καὶ εἴμεθα ἀντίθετοι, διότι δὲν ἔχομεν ἀντιληφθῆ εἰς τὶ ἀποβλέπουν αἱ κυρώσεις αὐταί. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πιστεύει εἰς τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλει τὰς κυρώσεις αὐτάς. Ἐὰν οἱ ἀγρόται ἦσαν βέβαιοι, ὅτι θὰ ὠφελοῦντο ἐκ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος ἐπιβολῆς κυρώσεων, διότι κανεὶς ἢ μᾶλλον ἐλάχιστοι θὰ ἐδυστρόπουν εἰς τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἐπείσθησαν εἰς τὴν ὠφελιμότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ σπεύδει εἰς τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχει ἐδῶ θανάσιμον ψυχολογικὸν σφάλμα. Ἱδρύεται ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ νὰ περιβληθῇ μὲ ἀγάπην, στοργὴν καὶ ἐνθουσιασμὸν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, ἐπιβάλλει μέτρα ἐξαναγκασμοῦ, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν ἐξ ὑπαρχῆς ἀντιπαθῆ τὸν θεσμόν. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει ἡ ἰδία, ὅτι δὲν ἐκπληρώνει τὰς ὑποχρεώσεις της ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν καὶ φοβεῖται, ὅτι ἴσως τὸ παράδειγμα αὐτὸ δυνατὸν νὰ τὸ μιμηθῇ ἓν μέρος τῶν ἀγροτῶν καὶ οὕτω ἐξαναγκάζεται νὰ ἐπιβάλῃ μέτρα τρομοκρατικά. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπιβολῆς κυρώσεων. Ἐπίσης, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν 8ετίαν τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας εἶχε λάβει μέτρα διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν, οἱ ἀγρόται θὰ ἐπίστευαν καὶ εἰς τὸν θεσμὸν καὶ δὲν εἶχεν ἀνάγκην ἐπιβολῆς τοιούτων μέτρων. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ συναντήσῃ τὴν ἀντίδρασιν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπ’ ὄψει των, ὅτι θὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν τὰ σπασμένα, διὰ νὰ καρπωθῇ μία μερὶς ὀλίγων εὐνοουμένων. Πέραν τούτου, ἡ χώρα ἐνετάχθη εἰς τὸ ἅρμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς —τὸ ἀνήγγειλεν ἀπόψε ἡ Κυβέρνησις— οἱ ἀγρόται μας γνωρίζουν τὶ σημαίνει ἔνταξις εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ ὅτι ἂν θελήσουν νὰ ἐπιβιώσουν, θὰ χρειασθῇ νέα ἔντασις τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ποτίζουν μὲ αἷμα καὶ ἱδρῶτα.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καρασάββας, ἔχει τὸν λόγον.

§239Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, βάσις διὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἑνὸς θεσμοῦ, ὅπως αὐτός, εἶναι ἡ ἐνσυνείδητος ἀγάπη καὶ ἐθελουσία συμμόρφωσις τῶν ἐνδιαφερομένων πρὸς τὰς θεσπιζομένας ὑποχρεώσεις των. Ἐὰν λείψῃ ἡ προϋπόθεσις αὐτή, τότε μὲ καταναγκασμὸν καὶ τὴν βίαν δὲν μπορεῖ νὰ εὐδοκιμήσῃ ὁ θεσμός. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλω νὰ τονίσω, ὅτι τὸ ψυχολογικὸν στοιχεῖον εἶναι σοβαρώτατον τοὐλάχιστον, ὅταν πρόκειται νὰ δοκιμασθῇ ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ περιβληθῇ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων μὲ ἀγάπην καὶ στοργήν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον θεσπίζονται τόσον σκληραὶ κυρώσεις διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς. Ὑπάρχουν ἤδη κυρώσεις σκληραὶ ἐπιτρέπουσαι τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν, τὶ χρειάζεται, λοιπόν, ὁ μπαμπούλας τῆς φυλακῆς; Δέν μᾶς ἤρκεσε καὶ δὲν μᾶς ἐδίδαξε ἡ ὀδυνηρὰ πεῖρα ἀπὸ παρομοίου εἴδους ἀδικήματα τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ τοῦ Ι.Κ.Α., ποὺ μαστίζουν τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὰς πτωχὰς τάξεις; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀντιτιθέμεθα πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου καὶ ζητοῦμεν νὰ ἀπαλειφθῇ τοῦτο. Αἱ διατάξεις αὐταί, θεσπιζόμεναι τελικῶς θὰ καταλήξουν εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ καταλήξουν εἰς ἕνα ἀπέραντον βόγγον καὶ ἀγανάκτησιν τῶν ἀγροτῶν, τοὺς ὁποίους ἀθρόως αἱ ἀστυνομικαὶ αὐταὶ διατάξεις θὰ τοὺς ὁδηγήσουν εἰς τὰς φυλακὰς καὶ θὰ εἶναι εἰρωνία καὶ σαρκασμὸς τάχα ἡ προστασία, ποὺ τοὺς παρέχεται διὰ τὸ γῆρας καὶ τὰς ἀσθενείας των.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§241Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθησαν τόσα πολλὰ ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κ. συναδέλφων ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, ὥστε, νομίζω, ὅτι δὲν ἔμεινεν κανὲν σημεῖον νὰ θίξω. Ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 εἶχον πεισθῆ διὰ τὴν ἐχθρότητα τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Διὰ τῶν θεσπιζομένων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 4 δὲν ἐπιτρέπεται λῆψις ἄλλης συντάξεως πλὴν τῶν πολεμικῶν. Δεύτερον κροῦσμα ἐχθρότητος τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εὑρίσκω εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν τῆς παραγράφου 2. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ὑπάρχουν ὀφειλέται μεγάλων ποσῶν, εἴτε εἶναι ἔμποροι, εἴτε εἶναι βιομήχανοι. Εἰς αὐτοὺς ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ ἐφαρμόζει τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων. Περὶ τούτων δὲν ὑπάρχει ἡ συνέπεια τῆς ἐγκλήσεως. Ἐδῶ, ὅμως, μὲ τὰς ὀλίγας δραχμὰς ποὺ ὀφείλει ὁ ἀγρότης, ὄχι μόνον ἐφαρμόζομεν τὸν νόμον περὶ δημοσίων ἐσόδων, ἀλλὰ τιμωροῦνται καὶ κατ’ ἔγκλησιν τοῦ Διοικητοῦ καὶ θὰ τοῦ ἐπιβληθοῦν καὶ ποινικαὶ κυρώσεις, διότι λέγει ἡ παράγραφος 3, ὅτι ἡ μὴ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεων, συνιστᾷ ποινικὸν ἀδίκημα. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀπόδειξις κακῆς μεταχειρίσεως τῶν ἀγροτῶν ἔναντι τῶν ἄλλων τάξεων. Ἀλλὰ ἐκ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἔρχεται καὶ μία ἄλλη τάξις, ἡ ὁποία θὰ τύχῃ τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως. Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ καταβάλουν εἰσφορὰν ἐκ τοῦ φόρου εἰσοδήματος καὶ δι’ αὐτοὺς θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον τῆς ἐγκλήσεως. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ποὺ λαμβάνεται τόσον διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅσον καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ καταβάλλουν εἰσφορὰν ἐκ τοῦ εἰσοδήματος, εἶναι ἄδικον καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 21.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.30′ π.μ.)