1961.03.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 90ὴ

Τρίτη 28 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Διβάρης ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἀνακοινῶ τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: Ἐξοχώτατον Πρόεδρον Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων κ. Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον–Ἀθήνας. Ἑλληνικὴ Κοινοτικὴ Βουλὴ Κύπρου συγχαίρει ὁλοψύχως Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ μεγάλῃ ἐθνικῇ ἐπετείῳ παλιγγενεσίας καὶ εὔχεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πλήρη πραγμάτωσιν ἐθνικῶν ἰδεωδῶν. Δόκτωρ Σπυριδάκης Πρόεδρος Ἑλληνικῆς Κοινοτικῆς Συνελεύσεως Κύπρου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως «περὶ παροχῆς ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως» καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κόπανος, Μ. Στεφανίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Π. Τσακιρίδης καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως «περὶ παροχῆς ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως» καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μακρῆς, Π. Κλῆς, Μ. Κοτσώνης, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Καλαντζάκος, Ν. Ἀθανασίου, Δ. Ἰωάννου, Γ. Μεταξᾶς, Χ. Πιπιλῆς, Ε. Ἀθανασάκος, Ν. Πινιατῶρος, Β. Πανούσης, Γ. Λαζανᾶς, Α. Αὐγερινὸς καὶ Κ. Ράλλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1518 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Κ. Γιαννούσης. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κόπανος, Π. Τσακιρίδης καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Βιομηχανικῶν κλάδων πλεκτικῆς, Φανελλοποιΐας καὶ Καλτσοποιΐας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2238)1943 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σπ. Ἡλιοπούλου, Ν. Σκούφη, Α. Παυλοπούλου, Κονιρίζα, Ἀποστολοπούλου, Μιχαλοπούλου, κατηγορουμένων ἐνώπιον τοῦ Μονομελοῦς Εὔας, ἐπὶ παρανόμῳ Φυτείᾳ Σταφιδαμπέλων, αἰτουμένων τὴν παῦσιν τῆς διώξεως καὶ παραγραφὴν τοῦ ἀδικήματος, λόγῳ τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζουν οἱ ἀγρόται καὶ ἰδιαιτέρως, ὡς τυφωνόπληκτοι. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν 111 ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐποπτῶν καταπολεμήσεως Κωνωποειδῶν καὶ Ἑλονοσίας, αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Κοζάνης, αἰτεῖ ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς, συμπεριληφθῇ διάταξις, δι’ ἧς θὰ θεωροῦνται ἄκυροι ἅπασαι αἱ συναφθεῖσαι συμφωνίαι πρὸ τῆς καταθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου ὑπὸ Δικηγόρων ἀνηκόντων εἰς συλλόγους ξένης περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου τῆς κατοικίας τοῦ δικαιούχου. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, αἰτεῖ τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρ. 11 τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀγροτικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων κλπ. Οἱ Α. Σπανόπουλος καὶ Ε. Κυρίτσης, κάτοικοι Τρικάλων, αἰτοῦσιν ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς καὶ τὰ θύματα τῶν βομβαρδισμῶν τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Φαρμακοποιῶν, αἰτεῖ χορήγησιν ἐπιστημονικοῦ ἐπιδόματος προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Ν. Διατάγματος 411)60 κλπ. Τὸ Σωματεῖον Ἀνθοπωλῶν καὶ Ἀνθοπαραγωγῶν Θεσσαλονίκης, αἰτεῖ ὅπως ἐξαιρεθῶσι τὰ μέλη του οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεως διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Ἀσφάλισιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι. Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἀπόρριψιν τῶν αἰτημάτων του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς Ἐλευσῖνος, διαμαρτυρομένης διὰ παρανόμους ἐνεργείας ὑπευθύνων ὑπηρεσιῶν Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν ταξὶ Α. Π., αἰτουμένου τὴν διὰ νόμου κατοχύρωσιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος τῶν μελῶν του, τὴν ὑπογραφὴν τῆς Συλλογικῆς Συμβάσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, καταθέτει ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21 «Ἀναγκαστικῆς Παραιτήσεως» τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἀραχώβης Ναυπακτίας, λόγῳ ἀδυναμίας του νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀναληφθείσας ὑποχρεώσεις τῆς Κοινότητος κ.λ.π. Ἀνακοινοῦται τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν:

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1961 Διεκ. 243 Ἀριθ. Πρωτ. 1303 Πρὸς τὸν Ἐξοχώτατον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ὡς πληροφορούμεθα, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, κατὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κυρωτικοῦ τῆς Ἑλληνογερμανικῆς Συμβάσεως, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων διώξεως τοῦ Ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, προσέθεσεν εἰς τὸ ἄρθρον 12, τὸ ἀφορῶν τὰς ἀμοιβὰς τῶν δικηγόρων, διάταξιν, δι’ ἧς κηρύσσονται ἄκυροι συμφωνίαι μετὰ δικηγόρων, συναφθεῖσαι ἢ συναπτόμεναι πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου. Ἡ διάταξις αὕτη, φρονοῦμεν, ὅτι ἀποτελεῖ πλῆγμα κατὰ τῆς δικηγορικῆς τάξεως, δι’ ἣν ἀποτελεῖ ζήτημα Ἀρχῆς ὁ σεβασμὸς συμφωνιῶν καταρτισθεισῶν συμφώνως πρὸς τὸν Κώδικα περὶ δικηγόρων, παρίσταται δὲ ἐπὶ μᾶλλον ἀδικαιολόγητος, καθ’ ὅσον τὸ αὐτὸ νομοθέτημα καθορίζει ἐπιτρεπόμενον ὅριον ἀμοιβῆς, διὰ τὰς αὐτὰς ὑποθέσεις μὴ ὑπερβαῖνον τὸ 5%. Ὁ περιορισμὸς οὗτος ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀποτελῶν καθ’ ἑαυτὸν αὐστηρὸν μέτρον κατὰ τῶν δικηγόρων, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποτελεῖ ἐπαρκῆ προστασίαν τῶν δικαιούχων, οἵτινες πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν δι’ ἀμοιβῆς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ νόμου ἀναγνωριζομένης ὡς μὴ ἐπαχθοῦς. Πέραν τούτου ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀκύρωσις καθ’ ὅλα νομίμων συμφωνιῶν θ’ ἀποτελῇ μέτρον ἐμφανῶς ἄδικον, καθ’ ὃ πλῆττον ἁπλῶς δικηγόρους ἐργασθέντας ἀπὸ ἐτῶν εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, προβάντας δὲ καὶ εἰς σχετικὰς δαπάνας. Ἐπὶ πλέον, φρονοῦμεν, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο στερούμενον οἱασδήποτε δικαιολογητικῆς βάσεως προσβάλλει ἀνεπιτρέπτως τὴν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθιερωμένην ἐλευθερίαν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, βάλλει δὲ καὶ κατὰ τῆς ἀσφαλείας τῶν συναλλαγῶν ἐν γένει, εἰδικῶς δὲ τῶν περὶ δικηγορικῆς ἀμοιβῆς νομίμων συμφωνιῶν. Μετὰ τιμῆς

Ὁ Πρόεδρος

Σ. ΠΑΛΛΗΣ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Γ. ΤΣΑΓΚΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1709 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μπακατσέλου Γ. καὶ Ἰντζὲ Ν., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Βάσει γενικῆς διαταγῆς, καθοριζούσης τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τῶν στρατιωτικῶν λεσχῶν, ἔχει συστηθῆ εἰς τὰς ὑφ’ ἡμᾶς Μονάδας, ὅπως ἀποφεύγωσι, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ παραγωγὴν τῶν σχέσεών των, πρόσκλησιν εἰς τὰς στρατιωτικὰς λέσχας προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀσχέτως θέσεως καὶ πολιτικῆς τοποθετήσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωσι πρόξενα συζητήσεων καὶ δυσαρεσκειῶν ἐντὸς τῶν στρατιωτικῶν λεσχῶν. 2. Ἡ γενικὴ ὡς ἄνω διαταγὴ στηρίζεται εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὑπηρεσίας, ἥτις ἀπορρέει ἐκ τῶν ἐν ἰσχύϊ κανονισμῶν, ὅπως προλαμβάνῃ πᾶσαν περίπτωσιν δυναμένην νὰ προκαλέσῃ σχόλια ἢ δυσμενεῖς ἐντυπώσεις, τόσον εἰς τὴν κοινωνίαν, ὅσον καὶ μεταξὺ τῶν Ἀξ)κῶν. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ Δ)τὴς τῆς Μεραρχίας Ὑποστράτηγος κ. Δημόπουλος ἐνήργησε ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων διαταγῶν καὶ οὐδόλως ἐκομματίσθη. 4. Ὁ Δ)τὴς τῆς Χ Μεραρχίας, σέβεται καὶ ὑπολήπτεται πλήρως τὴν κοινωνίαν τῶν Σερρῶν, ἀλλὰ ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι ἀδύνατος, ὡς ἀσφαλῶς γνωρίζουν οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί, ἡ πρόσκλησις 40.000 κατοίκων ἐν τῇ Λέσχῃ. Τέλος καθίσταται γνωστὸν εἰς τοὺς κ.κ. ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι ὁ Δ)τὴς τῆς Χ Μεραρχίας εἶναι ὑπερήφανος ὑπηρετῶν ὑπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερρῶν, τῆς ὁποίας τὴν κοινωνίαν καλῶς γνωρίζει καὶ σέβεται καὶ μόνον οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, διὰ τῆς ἐπιδιωκομένης δημιουργίας θορύβου, προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν ζητήματα μεταξὺ τῶν Δ)τοῦ τῆς Μεραρχίας καὶ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1598 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὴν χρησιμοποίησιν ἐργατῶν τοῦ Ο.Λ.Π. ἐν Ὠρωπῷ ᾐτήσατο τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον καὶ οὐχὶ ὁ Ο.Λ.Π., ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἀναφέρεται, λόγῳ ἀδυναμίας τῶν ἐργατῶν Ὠρωποῦ ν’ ἀναλάβωσι τὰς φορτοεκφορτώσεις. β) Μέχρι τοῦδε ἐχρησιμοποιήθησαν, οὐχὶ μόνον οἱ ἀνεγνωρισμένοι ἐργάται Ὠρωποῦ, ἀλλὰ καὶ διπλάσιος εἰσέτι ἀριθμὸς ἐλευθέρων τοιούτων τῆς περιοχῆς Ὠρωποῦ. γ) Ἐπιδίωξις ἡμῶν, διὰ λόγους ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐντοπίων ἐργατῶν καὶ διὰ λόγους οἰκονομίας, εἶναι ἡ ἐξ ὁλοκλήρου ἀνάθεσις τῶν φορτοεκφορτώσεων εἰς τοὺς ἐργάτας Ὠρωποῦ. δ) Ἡ ἐργασία θὰ ἐκτελῆται κατὰ 80%–90% δι’ ἐντοπίων ἐργατῶν καὶ κατὰ 10%–20% δι’ εἰδικευμένων ἐργατῶν τοῦ Ο.Λ.Π. ε) Ἡ χρησιμοποίησις καὶ ἐργατῶν τοῦ Ο.Λ.Π. εἶναι προσωρινή, θ’ ἀπομακρυνθῶσι δὲ οὗτοι εὐθὺς ὡς ἐκπαιδευθῶσι πλήρως οἱ ἐργάται τοῦ Ὠρωποῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, καὶ Ι. Ἀθητάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ παντοιοτρόπῳ ἐκδηλουμένῃ μερίμνῃ αὐτῆς ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, ἤρξατο τῆς ἐφαρμογῆς προγράμματος στεγάσεως τῶν ἀγροτῶν. Πρὸς τοῦτο ἤδη ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις ποσοῦ δραχμῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (ἀριθ. 150.000. 000) διὰ τὸ ἔτος 1961 πρὸς χορήγησιν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δανείων, δι’ αὐτοστέγασιν ἐπὶ ἐπιτοκίῳ 2%. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα παροχῆς πιστωτικῶν διευκολύνσεων γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. κατ’ ἀκολουθουμένην ὑπὸ ταύτης παγίαν τακτικὴν καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε παρεχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους ὁδηγιῶν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, παρέχει πλείστας ὅσας διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τὰς μὴ δυναμένας ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσωσι τὰ χρέη των, παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐπανενισχύσεώς των, πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὀφειλέτου ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἡ παραγωγὴ τῶν ὀφειλετῶν τῆς Α.Τ.Ε. ὑπέστη πράγματι σημαντικὴν καταστροφήν, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν διὰ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις πληγέντων παραγωγῶν ὑπὸ θεομηνιῶν κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωστοπούλου, Μ. Στεφανίδη, Π. Πολυχρονίδη, Ν. Κοντογιαννοπούλου, Ε. Κοθρῆ καὶ Ε. Λουλακάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ καταθέσωμεν ὑμῖν τὸ ἀπὸ 20 Μαρτίου 1961 ὑποβληθὲν ἡμῖν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (Διεύθυνσις Ἀγροτικῆς Πίστεως, Γραφεῖον Δ)σεως) σημείωμα εἰς ὃ περιλαμβάνονται ἅπαντα τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα. Ἐν συνεχείᾳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς Σ. Κωστόπουλον, Μ. Στεφανίδη, Π. Παλυχρονίδη, Ν. Κοντογιαννόπουλον, Ε. Κοθρῆν, καὶ Ε. Λουλακάκην, ὅτι τὸ ζήτημα γενικῆς ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν δὲν δύναται νὰ τεθῇ. Ἡ Α. Τ.Ε., ὅμως, κατ’ ἀκολουθουμένην ὑπὸ ταύτης παγίαν τακτικὴν καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους παρεχομένων ὁδηγιῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, παρέχει πλείστας ὅσας διευκολύνσεις, ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσωσι τὰ χρέη των, παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐκμεταλλεύσεώς των, πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἐκ πραγμάτων ἐνδείκνυται, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν διὰ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις πληγέντων παραγωγῶν ὑπὸ θεομηνιῶν κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς. Ἀνεξαρτήτως πάντων τούτων, ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ προσπαθείᾳ αὐτῆς παροχῆς περαιτέρω διευκολύνσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ἐμερίμνησε διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τόσον τοῦ τόκου τῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παρεχομένων δανείων, ὅσον καὶ τοῦ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1186)27.1.1961 ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1679 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου εἰς Ἀριστομένην Μεσσηνίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς Μεσσηνίαν, κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐπρογραμματίσθη ἡ ἀνέγερσις ὀκτὼ (8) Ἀγροτικῶν Κτηνιατρείων, ἤτοι: Εἰς Γαργαλιάνους, Κοπανάκι, Μελιγαλᾶ, Μεσσήνην καὶ Χανδρινοῦ διὰ τοῦ Β. Δ. ἀπὸ 17.5.59 ΦΕΚ 112)11. 6.59 καὶ εἰς Ἀριστομένην, Λογκᾶ καὶ Καλάμας, διὰ τοῦ ἀπὸ 16.8.59 Β.Δ. ΦΕΚ 185 ἀπὸ 7.9.59. Ἐκ τοῦ Προγράμματος Δ. Ε. 1960 διετέθησαν αἱ ἀναγκαιοῦσαι πιστώσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν κάτωθι Κτηνιατρείων:

Ἐξ ἄλλου εἰς τὸ πρόγραμμα Δ.Ε. 1961 ἔχει περιληφθῆ ἡ ἀναγκαιοῦσα πίστωσις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου Γαργαλιάνων. Ἡ ἀνέγερσις τῶν ὑπολειπομένων τριῶν Ἀγροτικῶν Κτηνιατρείων Καλαμῶν, Ἀριστομένης καὶ Μεσσήνης, θὰ πραγματοποιηθῇ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, διὰ πιστώσεων ἐκ τοῦ προγράμματος Δ.Ε. 1962. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ καὶ ἡ πρόσληψις νέου ἀριθμοῦ Κτηνιάτρων, ὡς ἀπεφασίσθη ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὕτω θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπάνδρωσίς των δι’ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ καὶ ἡ ἄμεσος ἔναρξις τῆς λειτουργίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.2.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πεδιάδος Πέτα–Κομποτίου Νομοῦ Ἄρτης. 1. Τὰ ἔργα ἀξιοποιήσεως τῆς ἐν λόγῳ πεδιάδος μελετῶνται ἤδη μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐκ τούτων, τὸ ἀντιπλημμυρικὸν ἔργον εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ὁριστικῆς μελέτης, ἥτις προβλέπεται νὰ περατωθῇ συντόμως, ὁπότε καὶ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἑπομένου ἔτους. 2) Τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς προμελέτης, εἶναι δὲ συνδεδεμένον μὲ τὴν κατασκευὴν φράγματος καὶ δεξαμενῆς ἀποθηκεύσεως ἐπὶ τοῦ Ἀράχθου καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀκόμη πρόωρος οἱαδήποτε πρόβλεψις διὰ τὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 512)30.1.61 ἐγγράφου ἡμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18587)14.3.1961 ἐγγράφου της οὐδεμία παρακράτησις ἐγένετο ἐκ τῶν ἀποζημιώσεων ἀσφαλείας κατὰ παγετοῦ καὶ χαλάζης πρὸς πίστωσιν καθυστερουμένων ὀφειλῶν τῶν ἐνδιαφερομένων σταφιδοπαραγωγῶν Νέου Ἐρινεοῦ. Ἐπίσης γνωρίζομεν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νέου Ἐρινεοῦ ἐπεβεβαίωσεν ἡμῖν τὰ ἀνωτέρω διὰ τοῦ ἀπὸ 9.2.1961 τηλεγραφήματός του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1442)990)27.1.61 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων Μέγδοβα καὶ Κακάρας. 1. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3881)58 ἀρδευτικὰ καὶ στραγγιστικὰ ἔργα ἐπιδοτοῦνται μέχρι 50% τῆς ἀξίας των, τὰ δὲ ἀντιπλημμυρικά, ἀποχετευτικὰ κλπ. τοιαῦτα μέχρις 70%. Ἡ κρατικὴ ἐπιδότησις δύναται νὰ ἀνέλθῃ μέχρι ποσοστοῦ 100% εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις μεγάλων τεχνικῶν ἔργων ὡς εἶναι τὰ φράγματα καὶ αἱ ἐξ αὐτῶν κύριαι διώρυγες καὶ ὑδροληψίαι, αἱ σήραγγες κλπ. ἔργων προστασίας ἐκτεταμένων περιοχῶν, ἔργων ἐξυπηρετούντων γενικωτέρας φύσεως σκοποὺς πλὴν τῶν γεωργικῶν κλπ. (Ἄρθρα 5 καὶ 8 τοῦ Ν.Δ. 4881)58). 2. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Μέγδοβα οὐδεμία ἐπιβάρυνσις τῶν γεωργῶν θὰ προκύψῃ διὰ τὴν δαπάνην κατασκευῆς τοῦ φράγματος Ταυρωποῦ ἐξ οὗ θὰ ὑδροδοτηθῇ τὸ ἔργον δεδομένου, ὅτι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ βασικῶς καὶ ἄλλης φύσεως σκοπούς, ἀλλ’ οὗτοι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μόνον μὲ τὰ 50% τῆς δαπάνης τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου. Ἤτοι οὐσιαστικῶς τὸ ἔργον ἀρδεύσεως ἐπιδοτεῖται λίαν σημαντικῶς θὰ πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι εἰς ἄλλας περιοχὰς οἱ γεωργοὶ ἔχουν χρεωθῆ καὶ μὲ τὸ ἥμισυ τῆς δαπάνης κατασκευῆς τῶν φραγμάτων ὑδροληψίας. Οὕτω ἔχει καθορισθῆ, ὅτι ἐκ τῆς προϋπολογιζομένης συνολικῶς δαπάνης τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Μέγδοβα ἐκ 201.500.000 δραχ. ποσὸν 100.750.000 δρχ. θὰ βαρύνῃ τοὺς ἐκ τοῦ ἔργου ὠφελουμένους. Ἡ προκύπτουσα στρεμματικὴ ἐπιβάρυνσις ὑπολογίζεται εἰς 852 περίπου δραχ. κατὰ στρέμμα, ἡ δὲ ἀποπληρωμὴ ταύτης θὰ γίνῃ δι’ ἐτησίων δόσεων κλιμακουμένων ἐντὸς περιόδου 16ετίας ἀρχομένης μετὰ τὴν πλήρη ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. Διὰ τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω χρέωσιν τῶν γεωργῶν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄφει αἱ ἀναμενόμεναι ἐκ τῆς ἀρδεύσεως ὠφέλειαι καὶ ἡ ἱκανότης τῶν γεωργῶν πρὸς ἀποπληρωμήν, οὕτως ὥστε ἡ ἐπιβάρυνσις τούτων νὰ εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν οἰκονομικῶν των. 3. Διὰ τὸ ἀποστραγγιστικὸν ἔργον Θεσσαλιώτιδος (Κακάρας) δὲν ἔχει εἰσέτι καθορισθῆ τὸ ὁλικὸν ποσὸν ἐπιβαρύνσεως τῶν ὠφελουμένων γεωργῶν. Δεδομένου ὅμως, ὅτι σημαντικὸν μέρος τοῦ ἔργου ἀφορᾷ ἀντιπλημμυρικὴν προστασίαν καὶ κατὰ συνέπειαν δύναται νὰ ἐπιδοτηθῇ μέχρι ποσοστοῦ 70% καὶ ὅτι ἡ ἐξυπηρετουμένη ἔκτασις εἶναι λίαν ἐκτεταμένη, ἡ ἐκ τοῦ ἔργου τούτου στρεμματικὴ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι ἐλαχίστη. 4. Ἄλλωστε ὑπενθυμίζομεν, ὅτι ἀρχικῶς τὸ ὅλον ἔργον ἀνέλαβεν ὁ Σύνδεσμος Κοινοτήτων Κακάρας, ἐξ ἰδίας αὑτοῦ πρωτοβουλίας καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποχρεώσεως συμμετοχῆς τοῦ Κράτους εἰς τὰς δαπάνας, κατόπιν συσκέψεως ἐν Καρδίτσῃ καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπενέβη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸ ἐνέταξεν εἰς τὸ Πρόγραμμα Κρατικῶν Ἐπενδύσεων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἐπροξενήθησαν ζημίαι ἐκ θεομηνιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν τινῶν Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λέσβου διετάξαμεν, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 445)27.1.61, 455)27.1.61, 606)10.2.61 καὶ 25788)1867) 10.2.61 διαταγῶν ἡμῶν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Λέσβου ὅπως προβῇ: α) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ παγετοῦ εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ τῆς Κοινότητος Παρακοίλων καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς τὸ ταχύτερον. β) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ τῶν συνεχῶν βροχῶν καὶ παγετοῦ εἰς τὴν πατατοπαραγωγὴν τῆς Κοινότητος Καλλονῆς καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς τὸ ταχύτερον. γ) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης ζημιῶν εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τῆς περιφερείας της καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν περὶ αὐτῶν καὶ τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς κλονισθείσης οἰκονομίας τῶν πληγέντων καλλιεργητῶν. δ) Εἰς τὴν κινητοποίησιν τοῦ Γεωπονικοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς πρὸς καθοδήγησιν τῶν καλλιεργητῶν διὰ τὴν ἐπαναφύτευσιν τῶν καταλλήλων δι’ ἀναφύτευσιν ἐκριζωθέντων ἐλαιοδένδρων. Ἐπίσης διετάξαμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ἐκδώσῃ τὰς ἀναγκαίας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας πρὸς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα αὐτῆς ὅπως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν χορηγήσουν δάνεια, ἀνεξαρτήτως παλαιῶν ὀφειλῶν, εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης ἐλαιοκαλλιεργητὰς διὰ τὰς ἐργασίας ἐπαναφυτεύσεως τῶν ἐκριζωθέντων δένδρων, ἀφ’ ἑτέρου δέ, παράσχουν εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ἐκ θεομηνιῶν παραγωγοὺς τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις, πρὸς συνέχισιν παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ὡσαύτως, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1030)15.3.61 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἐνεκρίναμεν τὴν ἐνίσχυσιν διὰ σίτου κρατικῆς συγκεντρώσεως, ὑπὸ τύπον καλλιεργητικῶν δανείων, 15.000 περίπου καλλιεργητῶν Λέσβου, οἱ ὁποῖοι, συνεπείᾳ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἀφοριῶν καὶ τῶν ἐσχάτως προξενηθεισῶν εἰς τὴν παραγωγὴν ζημιῶν ἐκ θεομηνιῶν, εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐξασφαλίσουν δι’ ἰδίων μέσων τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας σίτου, πρὸς διατροφὴν τῶν οἰκογενειῶν των. Ἐν τέλει, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51159) 15.3.61 διαταγῆς ἡμῶν, διετάξαμεν τὰς ἁρμοδίας καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας, ὅπως ἐντείνουν καὶ ἐπισπεύσουν τὰς ἐνεργείας των, ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἐφαρμοζομένου γενικοῦ προγράμματος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας, πρὸς ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ διεξαγωγὴν συναφῶν ἐργασιῶν ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Νήσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3019)2315)25.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1530 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ηʹ Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ, σχετικῶς μὲ τὸ Εʹ δημοτικὸν σχολεῖον Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν αὐτοστέγασιν τῶν ἀναποκαταστάτων προσφύγων Μυτιλήνης, μὴ ὑπάρχοντος καταλληλοτέρου χώρου, διετέθη ἡμῖν παρὰ τοῦ Δήμου τῆς ὡς ἄνω πόλεως, ἡ παρὰ τὸ μνημονευόμενον σχολεῖον ἔκτασις, ἥτις καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὸν ἐν λόγῳ σκοπόν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐκ τῆς γειτνιάσεως οἰκισμοῦ καὶ τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου γεννῶνται ζητήματα ἀφορῶντα εἰς τὴν ἀνεμπόδιστον λειτουργίαν τούτου. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3621)22.2.1961 ἀποφάσεώς του, ἐνέκρινε τὴν ἐπιχορήγησιν τοῦ προαναφερομένου σχολείου διὰ ποσοῦ 75.000 δραχμῶν διὰ τὴν περίφραξιν τοῦ προαυλίου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3351)3.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὴν παραλαβὴν ἀκαταλλήλου πρὸς βρῶσιν ἐλαιολάδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν καταλληλότητα τῶν εἰς τὴν κατανάλωσιν διατιθεμένων ἐλαιολάδων, προερχομένων εἴτε τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, τυγχάνει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, παρ’ οὗ ἐζητήθησαν αἱ σχετικαὶ ἀναλύσεις ἃς ἐνήργησε καὶ τὰς ὁποίας εὐθὺς ὡς λάβωμεν, θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3451) 2708 ἀπὸ 4.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, οὐδέποτε ἀνέκυψε θέμα μεταφορᾶς πόρων τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Στρατοῦ Ξηρᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2648)17. 2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι τὰ περὶ κακοποιήσεως ὑπ’ ἀγνώστων τοῦ Κωνσταντίνου Ἀλεξιάδου ἐν τῷ συνοικισμῷ «Περισσὸς» Ἀττικῆς, στεροῦνται βασιμότητος. Ἀναφορικῶς δὲ πρὸς τὴν περίπτωσιν τὴν ἀφορῶσαν εἰς τὸν Ν. Κουτσικάρην κάτοικον Καβάλας ἐδόθη ὑφ’ ἡμῶν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16)6277)37)2γ ἀπὸ 22.3.1951 ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3555 ἀπὸ 7.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοί των, περὶ κακοποιήσεως ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Παλαιοῦ Φαλήρου πολιτῶν, στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 16 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐγγράφως ἐζήτησε βελτιωμένας προσφορὰς παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀτμοπλοϊκῶν ἑταιρειῶν «Ἀρκαδικὴ Ἀτμοπλοΐα Διαμαντῆ» καὶ «Ἀτμοπλοΐα Καβουνίδου» ἡ δὲ Ἑταιρεία «Ἀρκαδικὴ Ἀτμοπλοΐα Διαμαντῆ» ἀπέστειλε τοιαύτην μετὰ 48 ὥρας ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ταχθείσης προθεσμίας καὶ ἀφοῦ ἐπληροφορήθη τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου πρὸς τὴν Ἑταιρείαν «Ἀτμοπλοΐα Καβουνίδου». Συνημμένως διαβιβάζομεν καὶ ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ἀπαντήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ

«Κύριε Ὑπουργέ, Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10677)374)28.2.61 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως σημείωμα τῆς ὑπηρεσίας, ἐν τῷ ὁποίῳ ἐκτίθεται σαφῶς ἡ ὑπόθεσις τῆς πωλήσεως τοῦ πλοίου «ΑΔΡΙΑΣ», εἰς ἣν ἀφορᾷ ἡ ὑποβληθεῖσα ἐν τῇ Βουλῇ ἐρώτησις βουλευτῶν. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ παρατιθέμενον θέμα τῆς ἐκτιμήσεως τῶν πλοίων τῆς Ἑταιρείας Διαμαντῆ, ἅτινα αὕτη προσέφερε πρὸς ὑποθήκην εἰς τὴν Τράπεζαν εἶναι ἐντελῶς δευτερεῦον καὶ δὲν ἤσκησε καμμίαν ἐπίδρασιν εἰς τὴν λῆψιν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ἀποφάσεως διὰ τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου «ΑΔΡΙΑΣ» εἰς τὴν Ἀτμοπλοΐαν Καβουνίδου. Διὰ τὴν περίπτωσιν ὅμως, καθ’ ἣν ἤθελεν ἐπεκταθῆ ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐπισυνάπτομεν εἰδικώτερον ἐπ’ αὐτοῦ συμπληρωματικὸν σημείωμα. Μετὰ τιμῆς

Ὁ Διοικητὴς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ».

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ὑπόθεσις πωλήσεως Δ)Π «ΑΔΡΙΑΣ» Τὸ θέμα τῆς ἐκτιμήσεως τῶν πλοίων τῆς Ἀτμοπλοΐας Διαμαντῆ, ἅτινα αὕτη προσέφερεν εἰς πρόσθετον ἀσφάλειαν τῆς Τραπέζης ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ Τράπεζα δὲν δύναται νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν δηλουμένην ὑπὸ τῶν πελατῶν ἀξίαν τῶν προσφερομένων εἰς ἐγγύησιν περιουσιακῶν στοιχείων (κινητῶν, ἀκινήτων καὶ πλοίων), οὐδὲ ἄλλας τυχὸν ἐκτιμήσεις, ἔστω καὶ γενομένας ὑπὸ Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Βασίζεται ἡ Τράπεζα πάντοτε εἰς ἐκτιμήσεις ἁρμοδίων κατὰ περίπτωσιν προσώπων, εἰδικώτερον δὲ προκειμένου περὶ πλοίων εἰς τὴν ἐκτίμησιν ναυπηγοῦ παγκοίνως ἱκανότητος, ἐντιμότητος καὶ πείρας. Ἐκ τῶν προσφερθέντων τῇ Τραπέζῃ ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Κ. Διαμαντῆ πρὸς ὑποθήκευσιν 14 σκαφῶν, μόνον τὰ 9 ἐξ αὐτῶν ἐξετιμήθησαν καὶ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ὡς πρόσθετος ἐξασφάλισις, τῶν ὑπολοίπων ἐξαιρεθέντων διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: α) Τὰ δεξαμενόπλοια «Νάουσα» καὶ «Θεσσαλονίκη» δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν, καθ’ ὅσον ἐπρόκειτο ν’ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἀσφαλείας τῆς Τραπέζης δι’ ἐγκριθεῖσαν ὑπ’ αὐτῆς χρηματοδότησιν τῆς Ἑταιρείας Διαμαντῆ δραχ. 3 ἑκατ. διὰ τὴν ἀγορὰν μιᾶς πλωτῆς δεξαμενῆς. β) Τὰ νεοαγορασθέντα δύο σλέπια καθὼς καὶ ἓν σκάφος μετασκευαζόμενον εἰς ἁλιευτικόν, λόγῳ ἐλλείψεως μηχανῶν καὶ μὴ θεωρούμενα συνεπῶς ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ὡς αὐτοδύναμα σκάφη, δὲν ἠδύναντο νὰ ὑποθηκευθῶσιν. Ἡ ἀξία τῶν ἀπομεινάντων 9 σκαφῶν ἐξετιμήθη ὑπὸ τοῦ ναυπηγοῦ ἐκτιμητοῦ τῆς Τραπέζης εἰς £ 416.650 ἢ δραχ. 3,5 ἑκατ. εἰς τιμὴν διαλύσεως (SCRAH). Ὁ ἐκτιμητὴς ἐδήλωσεν ἀδυναμίαν καθορισμοῦ τῆς τρεχούσης ἀξίας τῶν πλοίων αὐτῶν, καθ’ ὅσον ὡς ἐκ τῆς φύσεως καὶ τῆς χρησιμοποιήσεώς των (μικρὰ κυρίως πετρελαιοφόρα) ἡ ἀξία των εἶναι ἀπολύτως ἐξηρτημένη ἐκ τῆς ἱκανότητος τοῦ ἐπιχειρηματίου καὶ τῆς δυνατότητος ἐπωφελοῦς ἐκμεταλλεύσεώς των. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν Ἀτμοπλοΐαν Καβουνίδου, αὕτη προσέφερεν εἰς πρόσθετον ἀσφάλειαν τὸ γνωστὸν πλοῖον της «Φίλιππος’ μεγαλύτερον τοῦ πωλουμένου σκάφους, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία, ἐκτιμηθεῖσα εἰς δρχ. 18,5 ἑκατ. ἐξησφάλιζε κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Τραπέζης πλήρως αὐτήν, παρὰ τὸ ὑφιστάμενον ἐπ’ αὐτοῦ προηγούμενον βάρος δραχ. 4 ἑκατ. ὑπὲρ τοῦ ΝΑΤ, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς ἐν γένει φερεγγυότητος τῆς Ἑταιρείας Καβουνίδου.

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

(Π. Κοτοπούλης–Κ. Σγουρδέλης)

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ὑπόθεσις πωλήσεως Δ)Π «ΑΔΡΙΑΣ» Διὰ τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου «Ἀδρίας», ἡ Διοίκησις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀπεφάσισε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν ἀπό τινος χρόνου παγίως ἀκολουθεῖ προκειμένου περὶ πωλήσεως ἀκινήτων ἰδιοκτησίας τῆς Τραπέζης, δηλαδὴ εὐρείας δημοσιότητος καὶ λήψεως ἐγγράφων προσφορῶν, μολονότι οὐδεμίαν πρὸς τοῦτο ἔχει νομικὴν ὑποχρέωσιν, δυναμένη κατ’ ἐλευθέραν ἐκτίμησιν τοῦ συμφέροντος τῆς Τραπέζης νὰ ἐνεργήσῃ τὴν πώλησιν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, ὅστις κατὰ τὴν κρίσιν της θὰ ἐξυπηρέτει πληρέστερον τὰ συμφέροντα τῆς Τραπέζης. Ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν ἓξ προσφορῶν, ἀπεκλείσθησαν αἱ τρεῖς, ὡς τελείως ἀσύμφοροι διὰ τὴν Τράπεζαν καὶ ἔμειναν συζητήσιμοι τρεῖς, ἐπὶ τῶν ὁποίων, ὅμως, παρίστατο ἀνάγκη περαιτέρω διευκρινίσεως ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὴν παρεχομένην ἀσφάλειαν διὰ τὸ μὴ καταβληθησόμενον τοῖς μετρητοῖς μέρος τοῦ τιμήματος. Ἐξ αὐτῶν δὲ ἡ πρώτη μὲ προσφερόμενον τίμημα 12 ἑκατ., ἡ δευτέρα τῆς Ἀρκαδικῆς Ἀτμοπλοΐας Διαμαντῆ διὰ δραχμ. 11.100.000 καὶ ἡ τρίτη τῆς Ἀτμοπλοΐας Καβουνίδου διὰ δραχ. 10.510.000. Ἐπειδὴ ὁ δώσας τὴν πρώτην προσφορὰν δραχ. 12 ἑκατ. δὲν ἐδέχθη νὰ παράσχῃ ἐπαρκεῖς προσθέτους ἐξασφαλίσεις — πέραν τῆς ὑποθήκης ἐπὶ τοῦ πωλουμένου σκάφους— ἀπεκλείσθη καὶ ἑπομένως κατ’ οὐσίαν παρέμειναν μόνοι πρὸς διαπραγμάτευσιν ἀγορασταὶ ἡ Ἑταιρεία Διαμαντῆ καὶ ἡ Ἑταιρεία Καβουνίδου. Τὸ Συμβούλιον Διοικήσεως τῆς Τραπέζης, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἤχθη ἡ ὑπόθεσις πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως, ἔχον ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπῆρχεν, ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐλέχθη, μείζων προσφορὰ τρίτου διὰ δραχ. 12 ἑκατ., ἔστω καὶ ἂν δὲν ἐγένετο αὕτη δεκτὴ δι’ ἄλλον λόγον, δηλαδὴ λόγῳ τῆς ἀρνήσεως τοῦ πλειοδότου νὰ προσφέρῃ πλείονας ἀσφαλείας, ἔκρινεν ὅτι ἔδει νὰ ἐπιδιωχθῇ, εἰ δυνατόν, βελτίωσις τοῦ τιμήματος καὶ ἀπεφάσισε νὰ δηλωθῇ, ἐγγράφως εἰς ὅλους τοὺς ὑποβαλόντας προσφοράς, ὅτι δὲν ἐκρίθησαν συμφέρουσαι αὗται, νὰ κληθοῦν δὲ οἱ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐπιλεγέντες κ.κ. Διαμαντῆς καὶ Καβουνίδης νὰ ὑποβάλουν βελτιωμένας προσφορὰς μέχρι τῆς 2ας μ.μ. τῆς 10ης Ἰανουαρίου. Ὁ κ. Καβουνίδης ἀπήντησεν ἐμπροθέσμως, αὐξήσας τὴν προσφοράν του ἀπὸ δραχ. 10.510.000 εἰς δραχ. 11.300.000, ἐνῷ ὁ κ. Διαμαντῆς ἐζήτησε τηλεφωνικῶς νὰ δοθῇ προθεσμία μέχρι τῆς ἑσπέρας τῆς 10ης Ἰανουαρίου. Παρὰ ταῦτα, οὔτε μέχρι τῆς ἑσπέρας τῆς ἡμέρας ταύτης, οὔτε καὶ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἑπομένης ἡμέρας ἐνεφανίσθη διὰ νὰ δώσῃ συμπληρωματικὴν προσφοράν. Κατόπιν τούτου, ἐγένετο δεκτὴ ἡ μόνη ὑποβληθεῖσα ἐμπροθέσμως συμπληρωματικὴ προσφορὰ τοῦ κ. Καβουνίδου, τοῦτο δὲ τὴν ἑσπέραν τῆς 11ης Ἰανουαρίου, ἤτοι πολὺ μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς ταχθείσης προθεσμίας διὰ τὴν ὑποβολὴν συμπληρωματικῶν προσφορῶν. Ὁ κ. Διαμαντῆς μόνον τὴν μεσημβρίαν τῆς 12ης Ἰανουαρίου, ἤτοι τὴν ἑπομένην τῆς πωλήσεως τοῦ πλοίου καὶ δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς ταχθείσης προθεσμίας καὶ ἀφοῦ ἐπληροφορήθην τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου, κατέθεσε διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος προσφορὰν δραχ. 11.700.000, ἤτοι δραχ. 500.000 πλέον τῆς ἐμπροθέσμου προσφορᾶς Καβουνίδου. Ἡ Ἑταιρεία Διαμαντῆ δὲν ἀμφισβητεῖ τὴν ἀμέλειάν της, ὡς πρὸς τὴν ἐμπρόθεσμον ὑποβολὴν τῆς συμπληρωματικῆς προσφορᾶς της, ἀλλὰ ἐπιμένει ὅτι ἡ Τράπεζα ἔπρεπε νὰ τὴν ἀναμένῃ, ἐπὶ περισσότερον χρόνον καὶ νὰ μὴ κλείσῃ τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου εἰς ἐκεῖνον, ὅστις ἐμπροθέσμως εἶχεν ἀπαντήσει εἰς τὴν πρόσκλησιν. Ἡ ἀξίωσις, ὅμως, αὕτη τῆς Ἀρκαδικῆς Ἀτμοπλοΐας εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι οὐδεὶς συναλλασσόμενος μὲ τὴν Τράπεζαν δύναται νὰ ὑποδείξῃ τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας ὑπὸ τῶν ὀργάνων αὐτῆς, ἅτινα ὑπέχουν καὶ τὰς εὐθύνας. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Τράπεζα ἐπείγετο κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῶν διαπραγματεύσεων νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν πώλησιν τοῦ πλοίου ὁπωσδήποτε, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Ἀφ’ ἑνός: Τὸ πρὸς πώλησιν πλοῖον, ἄλλοτε τοῦ κ. Τόγια, κατακυρωθὲν εἰς τὴν Τράπεζαν, εἶχε πωληθῆ παρ’ αὐτῆς εἰς τὴν Ἰονικὴν Ἀτμοπλοΐαν (Πέτρου Ποταμιάνου) πρὸ 2½ ἐτῶν. Αὕτη δέ, κάμνουσα χρῆσιν δικαιώματός της ἐκ τῆς σχετικῆς συμβάσεως, ἐζήτησε κατὰ τὰ τέλη Νοεμβρίου 1960 ἀναστροφὴν τῆς ἀγοραπωλησίας, ἥτις θὰ ἐπραγματοποιεῖτο μετὰ πλήρη ἐπιθεώρησιν τοῦ πλοίου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑποδειχθησομένων παρ’ αὐτῆς ἐπισκευῶν. Κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Ἰανουαρίου 1961, ἐδηλώθη εἰς τὴν Τράπεζαν ὑπὸ τῆς Ἰονικῆς Ἀτμοπλοΐας, ὅτι ἐπρόκειτο ἡ λῆψις τῆς ἐπιθεωρήσεως τοῦ πλοίου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐπισκευῶν, καὶ ὅτι ἡ Τράπεζα ὤφειλε νὰ παραλάβῃ ἀμέσως τὸ πλοῖον, ἐπιστρέφουσα τὸ τίμημα. Ἡ Τράπεζα ἔκρινεν ὅτι ἔδει νὰ γίνῃ ταὐτοχρόνως ἡ παράδοσις τοῦ πλοίου εἰς τὸν οἱονδήποτε νέον ἀγοραστήν, χωρὶς τὴν παρεμβολὴν αὐτῆς ἔστω καὶ δι’ ὀλίγας ἡμέρας, ἥτις θὰ συνεπήγετο τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκπαιδεύσεως αὐτοῦ μερίμνῃ τῆς Τραπέζης, καὶ ἄλλας διατυπώσεις διὰ τὴν ἐκ νέου παράδοσιν τοῦ πλοίου εἰς τὸν νέον ἀγοραστήν. Ἀφ’ ἑτέρου, ἡ Τράπεζα ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐπιβεβαιωθείσας κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας πληροφορίας περὶ ἀγορᾶς νέων καὶ ταχυτέρων πλοίων ἀκτοπλοϊκῶν παρ’ ἄλλων ἐφοπλιστῶν (Τυπάλδος, Νομικός, Χανδρῆς, Ποταμιάνος κλπ.), ἐφοβεῖτο ἐνδεχομένην ἀπώλειαν εὐκαιρίας διὰ τὴν Τράπεζαν μεταβιβάσεως τοῦ πλοίου, διὰ τὸ ὁποῖον σημειωτέον οὐδεὶς ἄλλος ἐκ τῶν ἀξιολογωτέρων ἐφοπλιστῶν, εἶχεν ἐπιδείξει ἐνδιαφέρον. Τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει θέμα τῆς ἐκτιμήσεως τῶν προσφερομένων εἰς ὑποθήκην ὑπὸ τῆς Ἀτμοπλοΐας Διαμαντῆ πλοίων ἦτο δευτερεῦον καὶ ἐξητάσθη ὑπὸ τῆς Τραπέζης κατὰ τὸ στάδιον τῶν συνεννοήσεων, αἵτινες ἐπηκολούθησαν τὸ ἄνοιγμα τῶν πρώτων προσφορῶν, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς Τραπέζης νὰ ἔχῃ πλήρη ἐξασφάλισιν διὰ τὸ πιστούμενον τμῆμα τοῦ τιμήματος. Μετὰ τὴν ἀπόρριψιν ἁπασῶν τῶν ἀρχικῶν προσφορῶν, ἐφ’ ὅσον ἐπηκολούθησεν ἡ πρόσκλησις μόνον τῶν δύο πλειοδοτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Ἀτμοπλοΐα Διαμαντῆ, νὰ ὑποβάλουν συμπληρωματικὰς προσφοράς, ἕπεται ὅτι παρὰ τὰς ἀρχικὰς ἀντιρρήσεις τῆς Τραπέζης περὶ πωλήσεως τοῦ πλοίου εἰς τὸν κ. Καβουνίδην, ἥτις ἀπόφασις ἐλήφθη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, ὡς ἐλέχθη, λόγῳ τῆς μὴ ἐγκαίρου ἀνταποκρίσεως τοῦ Διαμαντῆ εἰς τὴν γενομένην πρόσκλησιν πρὸς ὑποβολὴν συμπληρωματικῆς προσφορᾶς. Οὐδέν, λοιπόν, τὸ μεμπτὸν ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Σημειωτέον δέ, ὅτι ἡ ἀπόφασις πωλήσεως τοῦ πλοίου ἐλήφθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης ὁμοφώνως, μετεχόντων τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως καὶ ὅλων τῶν ἁρμοδίων Διευθυντῶν τῆς Τραπέζης. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐγγύησιν, ὅτι τὰ συμφέροντα τῆς Τραπέζης ἐπροστατεύθησαν πλήρως. Ὅσον ἀφορᾷ δημοσίευμά τι, γενόμενον εἰς δημοσιογραφικὸν ὄργανον τοῦ Συλλόγου τῶν Ὑπαλλήλων, ὀφειλόμενον εἰς ἀνακριβεῖς πληροφορίας, δοθείσας ὑπὸ τοῦ κ. Διαμαντῆ εἰς τὸν Σύλλογον, οὗτος, κατόπιν τῶν δοθεισῶν ἐξηγήσεων ὡς ἀνωτέρω, ἐπείσθη ἀπολύτως περὶ ὀρθότητος ἐνεργείας τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης.

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

(Π. Κοτοπούλης–Κ. Σγουρδέλης) VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3977)16.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ὑπὸ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 171 ἐρωτήσεως καὶ αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφου ἀναφερομένου εἰς θέματα τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Κεραμοποιῶν ἀναγόμενα εἰς τὸ ἀπὸ 8.1.1961 ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Κεραμοποιῶν, Πλινθοποιῶν, Ἀγγειοπλαστῶν Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐξ ἀρχῆς εἶναι ἀναγκαῖον νὰ τονισθῇ, ὅτι τὸ ὑπὲρ τοῦ ρηθέντος Ταμείου ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ἡμῶν ἐξεδηλώθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55810)Ε.1665)1958, προέβημεν εἰς τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐξ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ταμείου καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, πρὸς μελέτην ὡρισμένων βασικῶν θεμάτων, ἀφορώντων τὸ Ταμεῖον καὶ εἰδικώτερον τὸ τῆς καλύψεως ἀτυχήματος, τὸ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου καὶ τὸ τῆς καταργήσεως τοῦ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου κοιν. πόρου μὲ παράληλον εὐθυγράμμισιν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, πρὸς τὰς ἀντιστοίχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ἀτυχῶς, ἐπὶ οὐδενὸς ἐκ τῶν ἀνωτέρω θεμάτων ἐπῆλθε πλήρης σύμπτωσις ἀπόψεων τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ συνημμένως διαβιβαζομένου πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς, οὗτινος τὴν κατάθεσιν διαλαμβάνει ἡ ἐρώτησις — αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω εἰσαγωγικῶς ἐκτεθέντων, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν σημείων τῆς ἐρωτήσεως: 1. Ἐπέκτασις ἁρμοδιότητος Ταμείου, εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἀποτελεῖ παγίαν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἡ ἐπέκτασις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστέων προσώπων, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καλυπτέων κινδύνων. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ ἡ πλέον πρόσφατος περίπτωσις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ οἰκιακοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ ἐπέκτασις, ὅμως, τῶν τοπικῶν ὁρίων τῆς ἀσφαλίσεως, προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν ὡρισμένων προϋποθέσεων ὁμαλῆς διεξαγωγῆς τῆς ἀσφαλίσεως, ἄνευ ἐξασφαλίσεως τῶν ὁποίων ἡ ἐπέκτασις δύναται νὰ ἀποβῇ ἐπὶ κινδύνῳ τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων τοῦ κυρίου ὄγκου τῶν ἠσφαλισμένων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ Ι.Κ.Α., παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι διαθέτει ἀρτίως ὡργανωμένον καὶ εἰς ὅλα τὰ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν μεγάλα Κέντρα, λειτουργοῦντα μηχανισμόν, προβαίνει εἰς ἐπεκτάσεις τῆς ἀσφαλίσεως μετὰ μεγίστης περισκέψεως. Πέραν τῶν ἀνωτέρω, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης προέκυψεν, ὅτι ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει, διὰ μιᾶς ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου εἰς ἅπασαν τὴν Χώραν ἢ ἔστω εἰς ἅπασαν τὴν περιοχὴν τῶν Νομῶν, ὅπου ὑπάρχουν Ὑποκαταστήματα τοῦ Ταμείου, θὰ ἐπλήττετο μέγας ἀριθμὸς μικρῶν οἰκιακῶν χειροτεχνιῶν καθ’ ὃν χρόνον σύντονοι καταβάλλονται προσπάθειαι ἐνισχύσεως τῆς βιοτεχνίας καὶ οἰκοτεχνίας. 2. Ἀναπροσαρμογὴ πόρων Ταμείου, δι’ αὐξήσεως ἐργοδοτικῆς ἀπὸ 4% εἰς 8%, διατηρήσεως τῆς ἐργατικῆς εἰς 4% καὶ διατηρήσεως τοῦ κοιν. πόρου. Τὸ θέμα τοῦτο διηρευνήθη ὑπὸ τῆς συγκροτηθείσης ὑφ’ ἡμῶν Ἐπιτροπῆς, ἧς τὸ πόρισμα διαβιβάζεται συνημμένως καὶ εἰς τὸ ὁποῖον παραπέμπομεν ὡς πρὸς τὰς ὑφισταμένας σοβαρὰς ἀποφάσεις ὅλων τῶν πλευρῶν. Ἐκ τούτων καταφαίνονται αἱ σοβαρώταται δυσκολίαι, αἵτινες δὲν κατέστησαν δυνατὴν μίαν διαρρύθμισιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου, ἥτις πάντοτε ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. 3. Ὑπαγωγὴ ἀτυχήματος εἰς Ταμεῖον. Τὸ θέμα τοῦτο εἶναι στενῶς συνδεδεμένον μὲ τὸ θέμα τῆς ἐφευρέσεως νέων πόρων τοῦ Ταμείου καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ρύθμισίς του θὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος τῶν πόρων τοῦ Ταμείου. Καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦτο, παραπέμπομεν εἰς τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς. 4. Ἐπιτροπὴ Ἐφέσεων. Δυσχέρειαι ὀφειλόμεναι εἰς ὀξείας ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν οἰκείων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῶν ἠσφαλισμένων, προεκάλεσαν καθυστέρησιν τῆς συγκροτήσεως τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς. Ἤδη, ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ὑπογραφεῖσα, προωθήθη διὰ τὰ περαιτέρω. 5. Ἐκπροσώπησις ἠσφαλισμένων εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου. Ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἠσφαλισμένων ἐγένετο βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν δύναται νὰ ἔχουν οἱανδήποτε σοβαρότητα τὰ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐκτιθέμενα εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας, τοσούτῳ μᾶλλον, ὅταν συμβαίνῃ ὁ καθ’ οὗ βάλλει νὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος ἑτέρας ὁμοιοεπαγγελματικῆς ὀργανώσεως. 6. Ἐπαναφορὰ ἐν ἰσχύϊ τοῦ διὰ τυπικοὺς καὶ μόνον λόγους ἀκυρωθέντος Κανονισμοῦ συντάξεων. Τὸ σχετικὸν Β. Διάταγμα, περὶ κανονισμοῦ παροχῶν, μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν του ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐστάλη πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τὰ Ἀνάκτορα. 7. Μέτρα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου. Ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται, ὅτι κατὰ Δεκέμβριον 1958, τὰ εἰς τὴν Τράπεζαν κατατεθειμένα ἀποθεματικὰ τοῦ Ταμείου ἀνήρχοντο εἰς 5.000.000, αἱ δὲ ὀφειλαὶ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς 9.000.000 καὶ ὅτι σήμερον τὰ μὲν ἀποθεματικὰ κατῆλθον εἰς 1.200.000, αἱ δὲ ὀφειλαὶ τῶν ἐργοδοτῶν ἀνῆλθον εἰς 15.000.000. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἀριθμῶν, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι κατὰ τεθέντα ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν ὑπὸ τοῦ Ταμείου ἐπίσημα στοιχεῖα, κατὰ μὲν τὴν 31 Δεκεμβρίου 1958, τὰ διαθέσιμα τοῦ Ταμείου παρὰ Τραπέζαις ἀνήρχοντο εἰς 3.802.200 καὶ αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς 8.512.000, κατὰ δὲ τὴν 31 Δεκεμβρίου 1960, τὰ παρὰ Τραπέζαις διαθέσιμα ἀνήρχοντο εἰς 1.367.970 καὶ αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς 10.304.000. Περαιτέρω, ἀναφέρεται ὑπὸ τοῦ Ταμείου, ὅτι ἡ ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰ τῶν ἀποθεματικῶν, ἤτοι ἡ πτῶσις ἀπὸ 3.802.220 (31.12.58) εἰς 1.367.970 (31.12.60) ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν διάστημα συνετελέσθη ἡ ἀγορὰ ἀκινήτου ἐν Θεσσαλονίκῃ ἀξίας 350.000, ὡς καὶ ἡ ἀποστολὴ διὰ πρώτην φορὰν τέκνων ἠσφαλισμένων εἰς παιδικὰς κατασκηνώσεις ἐτῶν 1959 καὶ 1960 διατεθέντος ποσοῦ 450.000. Περαιτέρω, τὸ Ταμεῖον ἀναφέρει, ὅτι κατὰ τὸ ἄνω διετὲς διάστημα ἐσημειώθη ἀνάσχεσις τῶν ἐσόδων λόγῳ τῆς ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν ἀναμονῆς τῆς ρυθμίσεως διὰ νόμου τῶν καθυστερουμένων. Τέλος, σημειοῦμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον παρακολουθεῖ ἀδιαλείπτως τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ὅλων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, χωροῦν εἰς παντοειδεῖς ἐνεργείας καὶ παροχὰς ὁδηγιῶν πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτῶν διὰ μέτρων τεινόντων εἴτε εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων, εἴτε εἰς τὴν μείωσιν τῶν πάσης φύσεως δαπανῶν διοικήσεως. Εἰδικώτερον, τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον προῆλθεν ἤδη, ὡς ἀνέφερεν, εἰς τὴν συχνοτέραν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου εἰσπράξεως Δημοσίων Ἐσόδων, περιώρισεν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν παροχὴν διευκολύνσεων καὶ ἐχώρησεν εἰς μέτρα ἐλαττώσεως τῶν δαπανῶν διοικήσεως, ὡς π.χ. ἡ μείωσις ἀριθμοῦ. Ἐπὶ τούτοις, πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἔκθεσιν τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55810)Ε.1665)1958 ἀποφάσεως ἡμῶν συγκροτηθείσης Ἐπιτροπῆς, ἧς τὴν κατάθεσιν ἀφορᾷ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 171 ἐρώτησις–αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3978)16.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 172 ἐρωτήσεως καὶ αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐπὶ θεμάτων θιγομένων εἰς ψήφισμα τῆς ἀπὸ 1.3.1961 Πανασφαλιστικῆς Συγκεντρώσεως τῶν εἰς τὸ Τ.Α.Τ.Μ.Γ.Τ. ἠσφαλισμένων τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα, ἀντιστοίχως πρὸς ἕκαστον τῶν θιγομένων θεμάτων: α) Ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ ἐκτεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκινήσαμεν τὴν ἀπὸ τοῦ Ν. 5376)1932 προβλεπομένην διαδικασίαν, παραπέμψαντες εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινων. Ἀσφαλίσεων τὰ σχετικὰ θέματα, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως διαπιστωθῇ ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τούτων, ἤτοι παράβασις καταστατικῶν διατάξεων καὶ κατ’ ἀκολουθίαν περίπτωσις διαλύσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Περαιτέρω δέ, ἐὰν προκύπτῃ περίπτωσις καταλογισμοῦ εὐθυνῶν εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἢ μελῶν αὐτοῦ, δι’ ἐπελθούσας ζημίας κλπ., ὡς καὶ περίπτωσις ἐπιβολῆς καὶ ἑτέρων τινῶν κυρώσεων. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος, θὰ χωρήσωμεν πάραυτα εἰς τὴν διενέργειαν τῶν δεόντων, διὰ τὴν ἐπιβολὴν ὅλων τῶν πάσης φύσεως κυρώσεων. α) Τὸ θέμα ἐκποιήσεως περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Ταμείου ἀφορᾷ κατ’ ἀρχὴν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὅπερ εἶναι κατὰ νόμον τὸ ἀμέσως ὑπεύθυνον καὶ ἁρμόδιον διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας αὐτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν σχετικὴν πρότασιν διαβιβάζομεν εἰς τὸ Ταμεῖον, ἵνα ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεώς της τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτοῦ. γ) Τὸ θέμα τῶν «παγωμένων» ὀφειλῶν εἶναι, ὡς γνωστόν, γενικώτερον, ἡ δὲ ρύθμισίς του ἐγένετο ἤδη διὰ τοῦ προσφάτου Ν. 4052, ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου προβλέπεται ὁ τρόπος καὶ ὁ χρόνος ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν ἐκ τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν τῶν ἐμπιπτουσῶν εἰς τὰς διατάξεις ταύτας. Τυχὸν παραβάσεις τῶν διατάξεων τούτων ἐπισύρουν, ὡς εἰκός, τὰς κατὰ νόμον κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων. δ) Τὸ εἰδικὸν ἀσφάλιστρον τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων ἔχει καθορισθῆ δι’ εἰδικῶν διατάξεων νόμου καὶ ἡ ἐκ νέου ἀντιμετώπισίς του δὲν εἶναι δυνατὸν εἰμὴ διὰ νόμου καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων τῶν σχετιζομένων πρὸς τὴν γνωστὴν ἀνάγκην προστασίας τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου. ε) Τὸ ἀναφερόμενον ποσοστὸν διαφυγῆς δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Ταμείου, κατὰ τοὺς ὁποίους τὰ ἔσοδα τούτου ἀνερχόμενα κατὰ τὸ 1952 εἰς 10 ἑκατομμύρια περίπου ἐτησίως, ἔφθασαν τῷ 1960 τὰ 35 ἑκατομμύρια, μὲ πρόβλεψιν ὅτι κατὰ τὸ 1961 θὰ σημειώσουν περαιτέρω ἄνοδον. Σημειωτέον, ὅτι ἡ μεσολαβήσασα αὔξησις τῶν πόρων τοῦ Ταμείου κατὰ 1%, ἀποδίδει περὶ τὸ 1,5 ἑκατομμύριον καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ αὔξησις τῶν ἐσόδων εἶναι πραγματική. Πάντως θὰ ἔδει νὰ σημειωθῇ ἐνταῦθα, ὅτι ἡ φύσις τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ τυπογράφου διευκολύνει ἐν μέρει τὴν διαφυγὴν ποσοστῶν τῶν ἐσόδων Ταμείου. Δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι κατόπιν σχετικῶν διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, κατεβλήθη ἐντατικωτάτη προσπάθεια διὰ τὴν κανονικὴν παρακολούθησιν καὶ εἴσπραξιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου. Ἀρκεῖ νὰ λεχθῇ, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν, ὑπεβλήθησαν περίπου 3000 μηνύσεις καὶ ὅτι ἐκινήθη εἰς 400 περιπτώσεις ἡ διαδικασία εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων, πλεῖσται τῶν ὁποίων ἔφθασαν μέχρι κατασχέσεως. Τέλος, σημειοῦμεν, ὅτι μέχρι πραγματοποιήσεως τῆς μελετωμένης διαρρυθμίσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ταμείου, ἔχει ἐνισχυθῆ ἡ ὑπηρεσία ἐσόδων δι’ ἀποσπάσεως ὑπαλλήλων ἐξ ἑτέρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ταμείου, ἐπὶ τῷ τέλει ἐφαρμογῆς ἀδιαλείπτου ἐλέγχου τῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς ἀποτροπὴν ἀποκρύψεως μισθωτῶν, ἡμερομισθίων, παραγωγῆς κλπ. στ) Τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ Ταμείου ἀπὸ τὰς παντὸς εἴδους ὑπὲρ τρίτων ἐπιβαρύνσεις, εἶναι συνδεδεμένον πρὸς τὸ ὑπὸ μελέτην γενικώτερον θέμα τῶν ὑπὲρ τρίτων πόρων. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ἐὰν ἤθελε συντελεσθῆ γενικῶς ἡ κατάργησις τῶν ὑπὲρ τρίτων φορέων, τοῦτο θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν κατάργησιν καὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου ὑφισταμένου κοινωνικοῦ πόρου. ζ) Διατήρησις τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν εἰς τὸ 55ον καὶ τῶν προϋποθέσεων καταβολῶν εἰς 3.250. Κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως, λαμβάνεται πρόνοια προσαρμογῆς τούτων, πρὸς τὰς ὑγιεῖς ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐργασίας ὡρισμένων ἐπαγγελμάτων, ἐν συσχετισμῷ δὲ πάντοτε πρὸς τὰς ὑφισταμένας οἰκονομικὰς δυνατότητας. η) Ἀπόδοσις εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ περικοπέντος 500δράχμου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ γενικὴ βελτίωσις τῶν συντάξεων. Τὸ 500δραχμον, δὲν ἀποτελεῖ τακτικὴν μηνιαίαν παροχήν, ὥστε οὐχὶ ὀρθῶς γίνεται λόγος περὶ περικοπῆς. Πρόκειται περὶ ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἥτις δύναται νὰ δίδεται εἰς τοὺς συνταξιούχους εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὑφίστανται οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ οἰκείου Ὀργανισμοῦ. Διὰ τὸ ἔτος 1960 δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ χορήγησις τῆς τοιαύτης ἐκτάκτου παροχῆς, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ταμείου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν γενικὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων εἶναι προφανές, ὅτι αὕτη προϋποθέτει ἀσφαλιστικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Ταμείου, ἥτις ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν συμβιβάζεται, οὔτε μὲ τὰς ὑφισταμένας ἀσφαλιστικὰς προϋποθέσεις, οὔτε πολλῷ μᾶλλον, μὲ τὰς ὡς ἄνω προτεινομένας τοιαύτας. Ἐπὶ τούτοις πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως τὴν πορισματικὴν ἔκθεσιν τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων κ.κ. Λ. Παπανδρέου Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν καὶ Σπυρ. Σαραντοπούλου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ Ταμείου κτήματος εἰς θέσιν Παλιάγιαννη κλπ., ἡ ὁποία παρεπέφθη εἰς αὐτοὺς πρὸς ἐξέτασιν ὑπὸ τοῦ ΣΚΑ κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1960.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπαρότση καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7116)4.3.61 ἐγγράφου τῆς Πρυτανείας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12820)30.1.61 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΓΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

Πρὸς Τὸ Σ)τὸν Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας Ἀθήνας Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12820)30.1.1961 ἐγγράφου ἡμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθησαν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 651)16.1.1961 καὶ 485)12.1.61 ἔγγραφα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μετὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1137 καὶ 1162 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπαρότση καὶ Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν τῇ περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατ’ ἀπόφασιν τῆς Συγκλήτου, ληφθεῖσαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 1.3.61, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Γʹ Πανσπουδαστικὸν Συνέδριον συνεκλήθη πρωτοβουλίᾳ τῶν Φοιτητικῶν Ὀργανώσεων τῆς Ἑλλάδος, τὸ δὲ Πανεπιστήμιον οὐδεμίαν εἶχεν εἰς τοῦτο ἀνάμιξιν, πλὴν τῆς, κατόπιν προσκλήσεως τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρουσίας τοῦ ὑποφαινομένου καὶ καθηγητῶν τινων κατὰ τὴν ἐπίσημον ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν αὐτοῦ, ὡς καὶ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ἐπίσης, προσκληθεὶς ὁ ὑποφαινόμενος καὶ ἄλλοι καθηγηταί, παρέστησαν κατὰ τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, δεξίωσιν εἰς τὸ Κυβερνεῖον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ συνεδρίου. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 4 Μαρτίου 1961 Μετὰ τιμῆς

Ὁ Πρύτανις

Γ. Α. ΒΑΡΒΟΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 13 Μαρτίου 1961 Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2261)13.2.61 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 1417 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη καὶ λοιπῶν, περὶ τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ἱδρύματος (Ἄσυλον Γερόντων ἐν Σταυρουπόλει), ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ἐπὶ τοῦτο ὑπ’ ἀριθ. Δι)760 ἀναφορᾶς τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Θεσσαλονίκης, πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 7 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΓΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

«Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1187)27.2.61 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπανυποβολῇ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2261)13.2.61 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς μετὰ τῆς προσηρτημένης αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 1417 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη καὶ λοιπῶν, περὶ τοῦ Ἀσύλου Γερόντων καὶ Ἀνικάνων τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Θεσσαλονίκης, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστόν, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1931 λειτουργεῖ εἰς τὴν Κοινότητα Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης τὸ Ἄσυλον Γερόντων καὶ Ἀνικάνων (τέως Φιλανθρωπικὴ Ἑταιρεία Θεσσαλονίκης), ὅπερ συνεχωνεύθη εἰς τὸ Κέντρον ἡμῶν κατὰ τὸ ἔτος 1945 δυνάμει τοῦ Ν. 388)45 «περὶ συστάσεως Κέντρων Προνοίας». Ἐν αὐτῷ περιθάλπτονται σήμερον 224 γέροντες, τὸ πλεῖστον ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, ἀπόκληροι τῆς τύχης καὶ πάσχοντες ἐκ διαφόρων νοσημάτων (παράλυτοι, ἀόματοι κλπ.). Εἰς τὴν δύναμιν ταύτην συμπεριλαμβάνονται καὶ περὶ τοὺς 45 ψυχοπαθεῖς ἐξελθόντες ὡς κλινικῶς ἰαθέντες ἐκ διαφόρων ψυχιατρείων καὶ περισυλλεγέντες κατὰ διαφόρους καιροὺς ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Τμημάτων Θεσσαλονίκης ὡς περιφερόμενοι εἰς τὴν πόλιν ἐπαιτοῦντες καὶ ἀλητεύοντες. Ἡ σημερινὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον τὸ Ἄσυλον, εἶναι λίαν ἱκανοποιητικὴ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ μέχρι πρὸ τινος συμμαχικοὶ θάλαμοι, εἰς οὕς ἐστεγάζοντο οἱ τρόφιμοι αὐτοῦ, κατεδαφίσθησαν, πλὴν δύο καὶ ἀνηγέρθησαν ἐπ’ αὐτῶν δύο νέαι πτέρυγες (κτίρια) δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας, ἤδη δὲ ἐθεμελιώθη καὶ νέα πτέρυξ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος, αἱ ἐργασίαι τῆς ὁποίας ἤρχισαν, ἵνα καὶ οἱ ὑπόλοιποι τρόφιμοι οἱ διαμένοντες εἰσέτι εἰς τοὺς ὡς ἄνω δύο θαλάμους διαβιῶσιν ὑπὸ εὐνοϊκωτέρας συνθήκας. Ὡς πρὸς τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς τροφίμους συσσίτιον ἀναφέρομεν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἐπαρκὲς καὶ λίαν βελτιωμένον, δοθέντος, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐπάρκεια τροφίμων ἐν τῇ ἀποθήκῃ τοῦ Ἱδρύματος. Ἀπόδειξις αὐτοῦ ἀποτελεῖ, τὸ ἐφαρμοζόμενον διαιτολόγιον, ὅπερ εὑρίσκεται ἀνηρτημένον ἐν τῷ Ἱδρύματι. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν, ὅτι παρέχεται δύο φορὰς τὴν ἑβδομάδα κρέας, 1 ψάρι, δύο φορὰς ὄσπρια καὶ δύο ζυμαρικὰ ἢ λαχανικά, φροῦτα, γλυκίσματα καὶ ἄρτος κατὰ βούλησιν. Λόγῳ τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς τροφίμους ἐπαρκοῦς ποσότητος, δὲν καταναλίσκεται ὁλόκληρος ἡ παρεχομένη μερὶς παρ’ αὐτῶν. Ἡ ἐν τῷ ἱδρύματι νοσηλευτικὴ περίθαλψις παρέχεται δι’ ἁπλᾶς μόνον περιπτώσεις, καθ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα, διὰ τὰς σοβαρωτέρας, ὅμως, περιπτώσεις ἐξυπηρετεῖται τοῦτο ὑπὸ τῶν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἡ περίθαλψις τῶν ὁποίων παρέχεται δωρεάν. Ὅτι τὸ ἤδη ὑπηρετοῦν προσωπικὸν δὲν εἶναι ἐπαρκὲς, εἶναι γεγονός, δι’ αὐτὸν ἄλλως τε, τὸν λόγον, ὡς καὶ διὰ γενικωτέρους τοιούτους, ἐπροτάθη παρ’ ὑμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἵνα τὸ Ἵδρυμα τοῦτο λειτουργήσῃ ὡς Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου. Ἤδη ὡς πληροφορούμεθα, τὸ κατατεθὲν εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὸν νομοσχέδιον ἐψηφίσθη πρὸ ἑβδομάδος. Τέλος ἀναφέρομεν, ὅτι παραλλήλως καὶ διὰ τὴν ὁριστικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος, συμπεριελήφθη τοῦτο κατ’ ἀρχὴν εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων». VIII) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Βαλούρδου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3739)11.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1645 ἀπὸ 7.3.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου κλπ. ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου διεκδίκησιν δικαιωμάτων ἐπὶ τῶν ἐν περιλήψει ἀκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τοῦ ἀπὸ 11.3.55 Β. Δ)τος (ΦΕΚ 78)55 τ. Αʹ) ἐκηρύχθη ὑπὲρ καὶ δαπάναις τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις 874 περίπου στρεμμάτων εἰς θέσιν Καλογρέζα, περιφερείας Ἀμαρουσίου Ἀττικῆς πρὸς ἵδρυσιν Πανελληνίου Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου. Ἀπὸ τῆς ἐνεργηθείσης κατὰ τὰς διατάξεις περὶ ἀναγκ. ἀπαλλοτριώσεως παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἐρεύνης, ἐξ ἀπόψεως δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, σχετικὴ τυγχάνει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 153)27.5.60 κοινὴ ἔκθεσις τῶν α) κ. Γεωργίου Κονίδη, Ἐπιθεωρητοῦ Μονοπωλίων παρ’ ἡμῖν καὶ β) Δημ. Παπαμιχαλοπούλου, Νομομηχανικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐν λόγῳ ἐκθέσεως, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐξέδοτο κατὰ καιροὺς παραχωρητήρια ἐκτάσεων εἰς τὴν καθ’ ὅλον περιοχήν, ἔνθα νῦν ἡ ἀπαλλοτριουμένη ἔκτασις, ἐξ ὧν παραχωρητηρίων, ἄλλα μὲν ἀνεκλήθησαν μεταγενεστέρως διὰ Πράξεως τοῦ Προέδρου τῆς τότε Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης, ἐνίων δὲ παρητήθησαν οἱ παραχωρησιοῦχοι σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι ὑφίστανται ἐκκρεμεῖς αἰτήσεις ἐξαγορᾶς. Κατὰ τὴν ἰδίαν ἔκθεσιν τὸ Δημόσιον δὲν προβάλλει δικαιώματα μόνον ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ σημειουμένων τριῶν τεμαχίων, ἐφ’ ὧν κατὰ τοὺς προσκομισθέντας τίτλους μὲ ἀπώτερον δικαιοπάροχον τὸ Δημόσιον, φέρονται νομιμοποιούμενοι ἔναντι αὐτοῦ οἱ εἰκαζόμενοι ἰδιοκτῆται, δοθέντος, ὅτι ὑπὸ τῶν ὑπολοίπων δὲν προσεκομίσθησαν τίτλοι ἢ ἕτερα στοιχεῖα νομιμοποιήσεως. Οὐχ ἧττον, ὅμως, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία διὰ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τῆς προκειμένης ἀπαλλοτριωτικῆς ὑποθέσεως ἐγγράφου πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 2000)52 παρὰ τὴν πιθανολογουμένην ὕπαρξιν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου προέτεινεν τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἔναντι τοῦ Δημοσίου νομιμοποιηθησομένων, βάσει τῶν προσκομισθέντων τίτλων καὶ λοιπῶν στοιχείων, ὡς δικαιούχων ἀποζημιώσεως. Ἡ ἐν λόγῳ ἐπιτροπὴ δι’ ἀποφάσεώς της εἰς τὰς μέχρι τοῦδε κριθείσας ὑποθέσεις προέβη εἰς τὴν ἀναγνώρισιν ἔναντι τοῦ Δημοσίου τῶν φερομένων ἰδιοκτητῶν ὡς δικαιούχων ἀποζημιώσεως. Μετὰ τὴν οὕτω γενομένην ἀναγνώρισιν τῶν τρίτων ὡς δικαιούχων ἀποζημιώσεως καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν διευκολύνσεως τούτων εἰς τὴν λῆψιν τῆς ὀφειλομένης αὐτοῖς οἰκείας ἀποζημιώσεως, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἀπηύθυνε τὸ ὑπ’ ἀριθ. Π. 2570)1436)22.2.61 ἔγγραφον πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2000)52, δι’ οὗ γνωρίζει αὐτῷ, ὅτι οὐδὲν ἕτερον στοιχεῖον κατέχει, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατο νὰ προβάλλῃ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν ἀποφάσεών της. Παραλλήλως, ὅμως, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς πληρεστέρας διερευνήσεως τῆς προκειμένης ὑποθέσεως ἐξ ἀπόψεως δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, ὡς πρὸς ἐνίους ἐκ τῶν εἰκαζομένων ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι τυχὸν λόγῳ μὴ δυνατότητος προσκομίσεως τῶν νομιμοποιητικῶν ἐγγράφων διὰ τὰς ἀπὸ μακροῦ κατεχομένας ἀποζημιώσεις, ἀνετέθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 1329)1242)15.2.61 ἡμετέρου ἐγγράφου συμπληρωματικὴ ἔρευνα εἰς τὸν παρ’ ἡμῖν Ἐπιθεωρητὴν Δημοσίων Κτημάτων κ. Ἰωάν. Δημάκην. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε στοιχείων πιθανολογεῖται, ὅτι καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἰδιοκτῆται θὰ νομιμοποιηθῶσιν. Ἡ ἐν λόγῳ ἔρευνα περατοῦται ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Ζαΐμη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 7.3.1961 ἐρωτήσεως πρὸς τὴν Βουλὴν, τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Ζαΐμη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν 1) ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ πρὸς προίκισιν δύο νεανίδων ἐκ Διακοφτοῦ κληρ)τος τοῦ Ἰακώβου Βάϊλα, θὰ ἐνεργηθῇ κατὰ ρητὴν διαβεβαίωσιν τῶν ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης κατὰ τὰς προσεχεῖς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα, ἐπιφυλασσομένων νὰ μεταβῶσιν εἰς Διακοφτὸ διὰ τὴν ἐνέργειαν σχετικῆς κληρώσεως. Τὸ ἀνάλογον ποσὸν διὰ τὴν προίκισιν εὕρηται κατατιθεμένον εἰς ἔντοκον λογαριασμὸν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν ἐκκαθάρισιν τοῦ Κληρ)τος κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ ἔτους 1960 καὶ 2) ὅτι τὸ ὑπὲρ τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Τρύφωνος Διακοφτοῦ καταλειφθὲν κληροδότημα ἀνελθὸν μετὰ τὴν ἐκκαθάρισίν του εἰς δραχμὰς εἴκοσιν ὀκτὼ χιλιάδας διακοσίας (28.200), κατετέθη ἐπ’ ὀνόματι τοῦ δικαιούχου ναοῦ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εἰς ἔντοκον λογαριασμὸν παρὰ τῇ αὐτῇ Τραπέζῃ. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὑπὸ τῆς διαθήκης τασσομένου σκοποῦ τῆς ἀγορᾶς στασιδίων καὶ καθισμάτων τοῦ Ναοῦ τούτου, ἀπόκειται πλέον εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3812)13.3.1961 ἐγγράφου μας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀπαλ)σιν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πάντες οἱ δικαιοῦχοι ἔλαβον ἀποζημίωσιν ἐκ τῆς ἄνω αἰτίας τινές μὲν ὁλόκληρον, τινὲς δὲ εἰσέπραξαν τὸ ἥμισυ τοῦ παρακατατεθέντος ποσοῦ. Οἱ τελευταῖοι ὑπέβαλον αἰτήσεις πληρωμῆς τοῦ ὑπολοίπου, αἵτινες καὶ εἶναι ἐκκρεμεῖς ἐνώπιον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὑφισταμένου βασικοῦ θέματος παραγραφῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4025)17.3.1961 ὑμέτερον ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1695)13.3.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ζητοῦντος ὅπως πληροφορηθῇ περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ ἐμμίσθων ὑπαλλήλων, τακτικῶν καὶ ἐπὶ συμβάσει καὶ περὶ τῆς δαπάνης διὰ τὴν καταβολὴν εἰς αὐτοὺς τῶν ἀποδοχῶν των καὶ ἐξόδων κινήσεώς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸν ΕΟΤ ὑπαλλήλων ἔχει ὡς ἀκολούθως:

Πλὴν τοῦ ἐν παραγράφῳ Δʹ Τεχνικοῦ προσωπικοῦ προσλαμβάνεται κατ’ ἔτος καὶ τεχνικὸν προσωπικὸν ἐπὶ τῇ βάσει εἰδικῆς τριμεροῦς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ὁ ἀριθμὸς τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας ταύτης καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν των καθορίζονται διὰ τῆς Ὑπουργικῆς ταύτης ἀποφάσεως, ἡ σχετικὴ δὲ δαπάνη βαρύνει τὰς εἰδικὰς πιστώσεις τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Οἱ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς εἰδικῆς ταύτης ἀποφάσεως ὑπηρετοῦντες σήμερον ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ἀνέρχονται εἰς 65, ἡ δὲ δαπάνη μισθοδοσίας αὐτῶν ἀνέρχεται μηνιαίως εἰς δραχμ. 295.000 διὰ μισθοὺς καὶ εἰς δραχμ. 158.950 διὰ πρόσθετον ἀμοιβήν. Τέλος, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐπὶ προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ 308 θέσεων, τακτικῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, εἶναι συμπεπληρωμέναι σήμερον μόνον αἱ 211. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Γιαρένης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τῆς Ἁλιευτικῆς Σχολῆς ἐν Ν. Μηχανιῶνι Θεσσαλονίκης.

§8Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ 1954 ἤρχισεν ἡ ἀνοικοδόμησις κτιρίου εἰς Νέαν Μηχανιῶνα Θεσσαλονίκης διὰ τὴν στέγασιν Ἁλιευτικῆς Σχολῆς. Τὸ κτίριον αὐτὸ παρὰ τὰ δαπανηθέντα ποσὰ καὶ παρὰ τὰ μεγαλοπρεπῆ ἐγκαίνια, ἀκόμη δὲν ἀπεπερατώθη διὰ νὰ στεγάσῃ τὴν Ἁλιευτικὴν Σχολήν. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, πότε θὰ περατωθῇ τὸ ἔργον αὐτὸ διὰ νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὴν στέγασιν τῆς Ἁλλιευτικῆς Σχολῆς καὶ ποῖα ποσὰ ἐδαπανήθησαν διὰ τὸ κτίριον αὐτό.

§9Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§10Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ κτίριον αὐτὸ ἀνεγείρεται ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Ἵδρυμα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει, οὔτε εὐθύνεται, οὔτε γνωρίζει ποῖα ποσὰ ἐδαπανήθησαν. Μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῆς Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ Ὑπουργεῖον συνέστησε νὰ βοηθηθῇ καὶ ἡ Ἁλιευτικὴ Σχολὴ Θεσσαλονίκης. Πρόθεσίς μας εἶναι νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Σχολῆς αὐτῆς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰς προτάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας «Χαλυβουργικὴ» περὶ ἱδρύσεως σιδηροβιομηχανίας κλπ.

§12Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεως ἐξέλιπεν, διότι ἤδη ὑπεβλήθησαν αἱ προτάσεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ποσότητα τοῦ κατεργασθέντος εἰς τὰ Ἑλληνικὰ διϋλιστήρια ἀργοῦ πετρελαίου κλπ.

§14Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεώς μας εἶναι νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ τὶ πράγματι ἔργον γίνεται εἰς τὸ διϋλιστήριον. Τὸ θέμα εἶναι γενικόν, διότι ἐνδιαφέρει τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ τὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Διὰ τῆς ἐρωτήσεως ὑπεβάλαμεν σειρὰν ἐρωτημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔδωκεν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν τὴν εἰκόνα τοῦ διϋλιστηρίου. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἔστω καὶ ἐγγράφως νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§15Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε ἔδωσα ὅλας τὰς αἰτουμένας πληροφορίας. Κατετέθησαν αἱ πληροφορίαι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω, ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι θὰ ἔλαβον γνῶσιν αὐτῶν. Ἐὰν θέλουν συμπληρωματικὰ στοιχεῖα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὰ δώσω, ἀρκεῖ μόνον νὰ γνωρίζω, τὶ ἀκριβῶς θέλουν. Μέχρι τέλους τοῦ 1960 εἰσήχθησαν 3.368.433 τόννοι ἀργοῦ πετρελαίου. Εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν, ἀναφέρω ποῖον ποσὸν εἰσήγαγεν ἡ Ἑταιρεία καὶ ποῖον τὸ δημόσιον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν λατόμων, ἀσβεστοποιῶν Ἀθηνῶν κλπ.

§17Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλὴν κατεθέσαμεν ἕνα ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν ἐργατῶν λατόμων ἀσβεστοποιῶν Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων εἰς τὸ ὁποῖον περιελαμβάνοντο τὰ αἰτήματα τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ παρεκαλέσαμεν διὰ τὴν ἐπίλυσιν αὐτῶν. Τὰ κυριώτερα τῶν αἰτημάτων εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας, προκειμένου περὶ συνταξιοδοτήσεως τούτων εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Δεύτερον, ἡ ἐργασία αὐτῶν νὰ θεωρηθῇ ὡς βαρεῖα, τρίτον, νὰ τροποποιηθῇ ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, εἰς τὴν ὁποίαν προβλέπονται προϋποθέσεις ἐκδόσεως ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος λατόμου ἀσβεστοποιοῦ. Τέταρτον, νὰ καταργηθῇ ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, διότι ἐπιβαρύνει τὴν ἐργατικὴν τάξιν, χωρὶς κανένα θετικὸν ἀποτέλεσμα. Πέμπτον, νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος 339)1935 καὶ νὰ καταργηθοῦν τὰ πιστοποιητικὰ Κοινωνικῶν Φρονημάτων διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τὶ σκέπτεται νὰ πράξῃ σχετικῶς μὲ τὰ αἰτήματα ταῦτα.

§18Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν λατόμων ἀσβεστοποιῶν μελετῶνται παρὰ μιᾶς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν κατέληξεν εἰσέτι εἰς συμπεράσματα. Εὐθύς, ὡς θὰ ἔχωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μελέτης τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πιστοποιητικὸν τῶν Κοινωνικῶν φρονημάτων φρονῶ, ὅτι δὲν δύναται τοῦτο νὰ καταργηθῇ, διότι οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται χρησιμοποιοῦν ἐκρηκτικὰς ὕλας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της σχετικῶς μὲ τὴν ἔρευναν τοῦ ὑπεδάφους τῆς νήσου Μήλου κλπ.

§20Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ὡς γνωστόν, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν νῆσον Μῆλον ὑπάρχουν ἐνδείξεις, ὅτι ὑφίστανται μεταλλεύματα. Εἰδικοὶ διατείνονται αὐτό, ἀλλὰ καὶ πᾶς τις δύναται νὰ τὸ διαπιστώσῃ ἐκ τῶν ἀναδυομένων ἐκ τοῦ ἐδάφους ἀτμῶν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Γεωλογικὴ ὑπηρεσία θὰ πρέπει νὰ κάμῃ συστηματικὴν ἔρευναν τοῦ ἐδάφους τῆς νήσου Μήλου διὰ τὴν ἀνεύρεσιν τῶν τυχὸν ὑπαρχόντων ἐκεῖ μεταλλευμάτων. Περὶ τούτου διετυπώσαμεν δύο ἐρωτήσεις, πλὴν ὅμως, οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως ἐτύχομεν.

§21Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὸ θέμα αὐτὸ μελετᾶται. Οὐδόλως ἔχει ἐγκαταλειφθῆ. Εἰδικῶς μόνον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θεῖον, ἀντιμετωπίζονται δυσχέρειαι διαθέσεως τούτου, διότι ἔχουν ἀνευρεθῆ τεράστια κοιτάσματα εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν βιομηχανίαν χαρτομάζης.

§23Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καίτοι, κ. Πρόεδρε, ἔχει ἤδη συντελεσθῆ ἡ παραχώρησις τῆς βιομηχανίας χαρτομάζης, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴπω δύο λέξεις δι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Πρῶτον, ἡ βιομηχανία χαρτομάζης εἶχε παραχωρηθῆ εἰς μίαν Ἑλληνικὴν ἑταιρείαν ἐπὶ τοῦτο συσταθεῖσαν. Ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία διέθεσε κεφάλαιον δραχμ. 2.500.000 καὶ ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ 700.000. Μὲ αὐτὰ εἶχε περατώσει τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις καὶ εἶχε φέρει τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν βιομηχανίαν ταύτην μηχανήματα, ἅπαντα δὲ εὑρίσκονται ἔκτοτε ἐκεῖ Τῆς ὑπελείπετο ἕνα ποσὸν ἐκ 200.000 δολλαρίων διὰ νὰ θέση εἰς κίνησιν τὸ ἐργοστάσιον. Παραδόξως, ὅμως, ἀντὶ νὰ δοθῇ τὸ αἰτούμενον δάνειον εἰς τὴν ἑταιρείαν ταύτην ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ ΟΧΟΑ ἡ πτώχευσίς της καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐργοστάσιον καὶ τὰ μηχανήματα ἐκπλειστηριασθέντα κατεκυρώθησαν εἰς τὸν ΟΧΟΑ. Μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου τὸ πρᾶγμα ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, ἐδόθησαν ὑποσχέσεις καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ προσωπικῶς ἀπὸ αὐτὸν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν Ἕνωσιν Συν)σμῶν Λαρίσης, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία καθαρῶς γεωργικὴ βιομηχανία, θὰ παρεχωρεῖτο εἰς ταύτην διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ τὸ ἄχυρον τῆς θεσσαλικῆς πεδιάδος. Παρὰ ταῦτα, τελευταίως ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανικὴ μονὰς παρεχωρήθη εἰς τὸν ἀμερικανικὸν οἶκον ΠΑΡΣΟΝ ἄνευ διαγωνισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον μάλιστα ἐδόθη δάνειον 3½ ἑκατομμ. δολλαρίων καὶ ἐπὶ πλέον ὁ οἶκος οὗτος ἐπιστώθη μὲ τὴν ἀξίαν τῶν μηχανημάτων καὶ τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων, ἀνερχομένην εἰς 800.000 δολλάρια. Ὁ Ἀμερικανικὸς οἶκος δὲν διέθεσεν ἐξ ἰδίων, παρὰ μόνον 1 ἑκατομμ. δολλάρια. Τὰ ἄλλα τοῦ τὰ ἐδώσαμεν ἡμεῖς. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, διατὶ ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία δὲν ἐδόθη εἰς τὴν Ἕνωσιν Συν)σμῶν Λαρίσης, διὰ νὰ κινήσῃ αὕτη τὸ ἐργοστάσιον, λαμβάνουσα τὸ δάνειον τῶν 200.000. Καὶ διατὶ ἐπροτιμήθη ὁ ξένος οἶκος, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἐχρηματοδοτήσαμεν; Διότι ἠγνοήθησαν ἄλλαι προσφοραὶ καὶ μάλιστα γερμανικὸν κεφάλαιον 2.000.000 δολλ. εἰς διπλασίαν δυναμικότητα.

§24Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία ἔχει ἀρχίσει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία ἦτο ἑτοίμη νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν τὸ ἐργοστάσιον καὶ δὲν τῆς ἐδόθη ἕνα μικρὸν ἀπαιτούμενον πρὸς τοῦτο δάνειον. Οὔτε τὰ κτίρια εἶχον τελειώσει, ἀλλὰ καὶ τὰ μηχανήματα εὑρίσκοντο εἰσέτι εἰς τὰ κιβώτια. Εἰς τὴν κατάστασιν ταύτην εὑρισκομένου τοῦ ἐργοστασίου, κατεκυρώθη τοῦτο εἰς τὸν ΟΧΟΑ. Μετὰ ταῦτα ἐκλήθησαν πάντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ὑποβάλουν προτάσεις, προκειμένου νὰ ἀναλάβουν τὴν βιομηχανίαν ταύτην. Ὁ Οἶκος ΠΑΡΣΟΝ εἶναι διεθνοῦς φήμης καὶ ὑπέβαλε τὰς συμφερωτέρας προτάσεις καὶ δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, τοῦ παρεχωρήθη τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον.

§25Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπῃτοῦντο, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς ἑταιρείας μόνον 200.000 δολλάρια καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δοθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Παρὰ ταῦτα ὁ ξένος Οἶκος ἐπιστοδοτήθη μὲ τρία καὶ ἥμισυ ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τὰ μηχανήματα καὶ τὸ κτίριον. Εἶπον, ὅμως, προηγουμένως, ἡμᾶς ἐνδιαφέρει κυρίως τὸ ὅτι ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία δὲν παρεχωρήθη εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Λαρίσης, ἡ ὁποία εἶχε ζητήσει νὰ τῆς παραχωρηθῇ ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Θὰ παρακαλέσω, κ. βουλευταί, νὰ τελειώσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα ἀπόψε, διότι εἶναι πολλὰ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, παρουσιάζει τρεῖς πλευράς. Πρῶτον, τὴν πλευρὰν τῆς πωλήσεως τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων ἐλαίου, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὁποίας προεκλήθη τεχνητὴ ἢ φυσιολογικὴ ἔλλειψις ἐλαιολάδου καὶ ἀνατίμησις τοῦ ἐλαίου. Δεύτερον, ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τρίτον, ἡ πλευρά, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, χώραν ἐλαιοπαραγωγόν, χώραν εἰς τὴν ὁποίαν θάλλει ἡ ἐλαία, εἰσήχθη λάδι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ἔλαιον ποὺ παράγεται εἰς αὐτήν, μὲ τὸ λάδι ποὺ γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Παρηκολούθησα, κ. συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Τρίτης μετὰ προσοχῆς, τόσον τὰς δύο μακρὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅσον καὶ τὰς ἀγορεύσεις καὶ παρεμβάσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἀντιληφθῶ ποῦ ἀκριβῶς τοποθετεῖ τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις, ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δέχεται τὴν ὕπαρξιν τοῦ ζητήματος καὶ ποῦ αὕτη τὸ τοποθετεῖ. Ἀνέγνωσα, ἐπίσης, τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἐξαγάγω συμπεράσματα ἐπὶ τῶν σκέψεων καὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς μίαν παρέμβασίν του, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἄλλο τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου καὶ ἄλλο ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν ὑπῆρξαν σφάλματα εἰς τὰς προβλέψεις μας, δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις ποὺ νὰ μὴ διέπραξε σφάλμα εἰς τὰς προβλέψεις της». Καὶ ἐν συνεχείᾳ λέγει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως: «... (ἀναγινώσκει) .......». Ἐξ ἄλλου, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, κατηγορηματικώτερος καὶ ἐπὶ τῶν δύο θεμάτων, τῆς πολιτικῆς δηλαδὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ τρόπου τοῦ χειρισμοῦ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου εἶπεν, «ὅτι ἡ ὅλη συζήτησις στηρίζεται ἐπὶ στοιχείων ἢ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν πρότασιν, τὰ ὁποῖα εἴτε παρηρμηνεύθησαν, εἴτε διεστρεβλώθησαν καὶ ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἐγίνετο ἡ συζήτησις». Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, σελὶς 25 πρακτικῶν, λέγει ὁ κ. Ὑφυπουργός: «Ἡ συζήτησις ὅλη στηρίζεται καὶ γίνεται ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων στοιχείων, γεγονότων καὶ ἀριθμῶν παρεποιήθησαν ἢ διεστρεβλώθησαν ἐκ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως. Ἄνευ αὐτῶν, οὐδὲν θὰ ὑπῆρχε διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις». Καὶ περαιτέρω εἰς τὴν αὐτὴν σελίδα 25, λέγει: «Ὑπῆρξαν ἅπασαι αἱ ἐνέργειαι τόσον σαφεῖς, ἀντικειμενικαὶ καὶ καθαραί, ὥστε νὰ μὴ μοῦ χρειάζεται νὰ γαντζωθῶ ἀπὸ πουθενά. Ἐπίσης, δὲν παρέλειψα μέτρον καὶ ἐνέργειαν, ποὺ νὰ μὴ κάμω, διὰ νὰ διασφαλίσω τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς καταναλώσεως». Καὶ περαιτέρω: «Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀντιπαραβάλετε τὴν πρότασιν πρὸς τὰ ὅσα ἐξέθεσα καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν μένει τίποτε ἄλλο (εἰς αὐτὴν) ἀπὸ τὰς ὑπογραφάς». Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὑπερηκόντισε καὶ αὐτὸν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν δέχεται οὔτε σφάλμα πολιτικὸν ἐγένετο, ἀλλ’ οὔτε κἂν ὑπάρχει σφάλμα εἰς τὴν ὅλην διαχείρισιν εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κἄτι εἶναι ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ ἡ διαστρέβλωσις τῶν γεγονότων καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἀπομένει εἶναι αἱ ὑπογραφαὶ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§28Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναγινώσκω ἀπὸ τὰ πρακτικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζω.

§30Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ βεβαίως, μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως, ὅτι αὐτὰ ποὺ ἀνεγνώσατε εἶναι μερικαὶ μόνον μεμονωμέναι περικοπαί, τῶν ὅσων εἶπον, ἀποσιωπῶντες ἄλλας ποὺ περιορίζουν αὐτὰ ποὺ ἀναγινώσκετε εἰς ὡρισμένον μόνον σημεῖον τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεώς σας. Ἐν ἀρχῇ τῆς προχθεσινῆς ὁμιλίας μου εἶχον τονίσει, ὅτι ἡ ὁμιλία μου θὰ περιορισθῇ ἐπὶ τῶν ὅσων στοιχείων ἐπικαλεῖται ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων ἢ ἐπεκαλέσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος οἱ ὁμιληταί, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς διαγωνισμοὺς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐλαιολάδου καὶ τὴν διαχείρισιν τούτων καὶ ὅτι τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν οἱ συνάδελφοι εἰς τὴν πρότασίν των καὶ τὰς ὁμιλίας ἐστηρίζετο εἰς πλήρη παραποίησιν, ἀπόκρυψιν κλπ. περιστατικῶν καὶ ἀριθμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλαιολάδου, εἶπον, ὅτι δὲν θὰ εἰσέλθω, διότι ἐπ’ αὐτῆς ἔχουν γίνει συζητήσεις εἰς τὸ παρελθόν, καθ’ ἃς ἐξέφρασα καὶ ἐγὼ σχετικὰς ἀπόψεις μὲ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δὲν συντρέχει λόγος νὰ τὰς ἐπαναλάβω δι’ ὃ καὶ δὲν εἰσῆλθον. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίφασις μὲ τὰ ὅσα ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε σχετικῶς μὲ τὴν ἀκολουθηθεῖσαν ἐν τῷ συνόλῳ πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τὴν ὁποίαν ἠθελήσατε νὰ ἐμφανίσητε, διὰ τῆς ἀναγνώσεως, ἐπαναλαμβάνω, μεμονωμένων περικοπῶν ἐκ τῆς ὁμιλίας μου.

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ σᾶς ἀρνηθῶ διακοπάς, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀποσαφήνισιν τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει αἱ διακοπαὶ νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτεραι καὶ περιωρισμέναι. Ἐγὼ ἀνέγνωσα περικοπάς σας ἀπὸ τὰ πρακτικά, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν ὁποίων ὑποστηρίζητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν παρέλειψε διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ τῶν καταναλωτῶν καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν Κυβέρνησιν ζήτημα ἐλαίου. Αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, προκύπτει ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις σας. Ἐὰν ὑπάρχουν σήμερον διαμαρτυρίαι τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν νοικοκυρῶν, αὗται εὑρίσκονται, καθ’ ὑμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν φαντασίαν των. Αὐτὴν τὴν τοποθέτησιν ἐλάβατε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, λοιπόν, νὰ διαφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ νὰ παρουσιάσω μὲ τὴν σειράν μου τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ διαφωτισθῇ τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ἐν πρώτοις θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν σχετικῶς μὲ τὸ τυπικὸν μέρος τῆς δραστηριότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, δηλαδὴ μὲ τὴν νομιμότητα γενικῶς τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργείου τούτου ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν διαφόρων ἐφοδίων. Ὡς πρὸς τὰς πωλήσεις ἐλαιολάδου κατὰ τὸν νόμον 3786 πᾶσα πώλησις ἐλαιολάδου μὴ συσκευασμένου εἰς δοχεῖα πρέπει νὰ γίνῃ μὲ ἔκδοσιν κοινῆς ἀδείας τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας. Εἰς τὴν πώλησιν ἐλαιολάδου ἀναφερόμεναι ἀποφάσεις τῶν τριῶν αὐτῶν ὑπουργῶν εἶναι μία ἀπόφασις τοῦ Νοεμβρίου 1957 καὶ ἑτέρα ἀπόφασις ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1958. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου διὰ τὴν πώλησιν ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν δὲν καλύπτουν καὶ τὰς τυπικὰς προϋποθέσεις, τότε δημιουργεῖται καὶ ἄλλο ζήτημα. Δεύτερον θέμα εἶναι, τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὰς προμηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπεριόριστος δικαιοδοσία τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τὴν προμήθειαν ἐφοδίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, στηρίζεται εἰς ἕνα νομικὸν καθεστὼς σαθρόν, τὸ ὁποῖον εἰσήχθη τὸ πρῶτον ἐν ἔτει 1955 λόγῳ τῶν γεγονότων τοῦ Σουέζ, καὶ τοῦ ὁποίου ἡ ἰσχὺς προεβλέπετο δι’ ἓξ μῆνας. Παρετάθη μεταγενεστέρως διὰ δύο εἰσέτι μῆνας καὶ διὰ μιᾶς ἀποφάσεως μετὰ ταῦτα τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρατείνεται τὸ καθεστὼς αὐτὸ κατὰ παρέκκλισιν τοῦ βασικοῦ νόμου περὶ κρατικῶν προμηθειῶν, καὶ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ προμηθεύεται πᾶν εἶδος, ἐφ’ ὅσον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἐξωτερικὴν βοήθειαν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποίαν σχέσιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἡ προμήθεια ἐφοδίων μὲ τὸ θέμα τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας. Συνεπῶς, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐξακολουθεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου μὲ μίαν πρᾶξιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μὴ κυρωθεῖσαν, νὰ ἀσκῇ μίαν ἀπεριόριστον δικαιοδοσίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προμηθείας ἐφοδίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ καὶ προκειμένου περὶ εἰσαγωγῆς σπορελαίων, ὁ Ν. 3786 προβλέπει ταύτην μὲ κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας. Ἐν προκειμένῳ, ἡ ἀπόφασις ποὺ ὑπάρχει δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Καὶ ἐρωτᾶται διατί; Τί ἔγινε; Τί ἐμεσολάβησε; Πῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐγένοντο αἱ πωλήσεις τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, ἀνεπτύχθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συζήτησιν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Ἐγένοντο, ὡς ἀπεδείχθη, παρὰ τὴν γνώμην τῆς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς ἐλαίου, ἡ ὁποία ἔκαμεν ὡρισμένας προτάσεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς λέγει, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν καταλαβαίνει τίποτε καὶ ὅτι τὴν ἀποκηρύσσει. Ἐν τούτοις ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸν κοινὸν νοῦν ἔχουν κἄποιαν βάσιν αἱ προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐκτιμᾷ πρῶτον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὕψος τῶν ἀποθεμάτων. Εἰς ἀπάντησιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ἡ κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου προτείνει νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ ἔλαια αὐτὰ ἀντὶ τῶν σπορελαίων ποὺ εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἡ ἐντολὴ ἐδόθη καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπὸ τὸν παρελθόντα Μάρτιον οἱ Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου κατηγορηματικῶς ἐδήλουν, ὅτι οὐσιαστικῶς κατηργήθη ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ δὲν θὰ διατεθῇ οὐδὲ ἕνα δολλάριον δι’ εἰσαγωγὰς σπορελαίου. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατὶ ζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὴν εἰσαγωγὴν 15.000 τόννων σπορελαίου καὶ μάλιστα ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον; Διατὶ δὲν ἔκαμε χρῆσιν τῶν ἀποθεμάτων; Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπίσης ἀναφέρει εἰς ἕνα πρακτικόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἡ αἴτησις ἐξαγωγῆς ἑνὸς ποσοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ πρότασις οὐδέποτε συνεζητήθη. Δὲν προεβλέφθησαν ἐπίσης αἱ ἀνάγκαι ἐκ τῶν ἀποθεμάτων ἐλαιολάδου διὰ τὸν στρατόν, ἔτσι ἐπροτίμησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ πληρώσῃ 6 δραχμὰς ἀκριβώτερον καὶ ὀξύτητος τριῶν βαθμῶν ἀπὸ ὅσον ἐπώλησε τὸ Ἑλληνικὸν λάδι μὲ ὀξύτητα 1–2 βαθμῶν. Ἄλλη πρότασις τῆς κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου εἶναι νὰ πωληθῇ τὸ ἐλαιόλαδον τὸν Μάϊον τοῦ 1959 καὶ τὸ Ὑπουργεῖον μόλις τὸν Αὔγουστον ἀπεφάσισε τὴν πώλησιν. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα διατὶ ἤρχισε τότε νὰ πωλῇ τὰ ἐλαιόλαδα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει κοινὴ ἀπόφασις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἀπὸ τὸ 1957. Καὶ ἀφοῦ ἐπρόκειτο νὰ τὸ πωλήσῃ διατὶ δὲν τὸ ἐπώλησεν ἐνωρίτερον ὅπου αἱ τιμαὶ ἦσαν μεγαλύτεραι καὶ ἀφοῦ ἀπεφάσισε τὴν πώλησιν, διατὶ δὲν συνεδύασε τὸ θέμα μὲ τὴν συγκέντρωσιν ἀπὸ τὴν νέαν παραγωγὴν διὰ νὰ ἔχῃ ρυθμιστικὰ ἀποτελέσματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Τρίτης λέγει: «Ἡ ἐκποίησις τοῦ ἐλαιολάδου ἔγινεν ὄχι πρὸς ὠφέλειάν τινα τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ ἵνα μεταξὺ ἄλλων παύσῃ καὶ αὐτῶν ἡ πίεσις ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, κατὰ τὴν ὑπερπλουσίαν ἐσοδείαν τοῦ 1959–1960». Ἐὰν αὐτὸ δὲν εἶναι ὑποκρισία, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τί σκέψις εἶναι αὐτή. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ φυσιολογικῶς νὰ διαμορφωθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ ὄχι νὰ στραγγαλίζωνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοί.

§32Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀρκετὰ ἀποθέματα ἐλαίου, τὰ ὁποῖα δὲν μποροῦν νὰ διαθέσουν. Μερικοὶ παραγωγοὶ ποὺ δὲν εἶχαν ἀνάγκην χρημάτων ἐκράτησαν τὸ λάδι των ποὺ εἶναι ἡ περιουσία των. Ἀλλὰ τώρα δὲν δύνανται νὰ τὸ διαθέσουν.

§33Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Διατί δὲν τὸ παραδίδουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν πρὸς 16.50 δραχμ. τὸ πεντάρι; Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον ἔχει ἐκδοθῆ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ ἐξαγορὰ ὅλων τῶν προσφερομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ποσοτήτων εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας κατὰ μίαν δραχμὴν ἀπὸ ἐκείνας ποὺ πωλοῦνται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τὰ ἐλαιόλαδα ἤτοι πρὸς 15,50 δραχμ. τὸ πεντάρι. Διατί δὲν τὸ παραδίδουν;

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κρίσις εἰς τὸ λάδι δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀδυναμίαν συγκεντρώσεως τοῦ Ἰανουαρίου 1961. Ἡ κρίσις προέκυψεν ἀπὸ τοῦ 1959–60 ὁπότε ὑπῆρξε μεγάλη παραγωγὴ καὶ ἡ αἰτία διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς συγκεντρώσεως εἶναι τὸ ὅτι καθωρίσθη τιμὴ χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν προσέφερον τὸ λάδι των καὶ ὀρθῶς ἔπραξαν. Τί συνέβη τὸ 1959–60, ὥστε νὰ καθορισθῇ τόσον χαμηλὴ τιμὴ παρὰ τὸ ὅτι ὁ τιμάριθμος εἶχεν ἀνέλθει καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα ἦσαν ἀκριβά; Τί ἦτο ἐκεῖνο ποὺ ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ὁρίσῃ τόσον χαμηλὴν τιμήν, πρᾶγμα ποὺ ἠνάγκασε τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ προσφέρουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ὑπάρξουν ρυθμιστικὰ ἀποθέματα; Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Περαιτέρω ἐπωλήθησαν τὰ ἔλαια. Ἐγένετο ἔλεγχος ἐὰν αὐτὰ τὰ πωληθέντα ἔλαια ἐξήχθησαν πράγματι εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Αἱ ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀνεπαρκεῖς, διότι ὡμίλησεν ἀφηρημένα, ὡμίλησε περὶ ἐλέγχου καὶ διαφόρων ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶπε κατηγορηματικῶς, ὅτι ἐξήχθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ πωληθὲν λάδι. Αὐτὸ ἐδημιούργησεν ἤδη ψιθύρους εἰς τὴν ἀγοράν, ὅπου ἀκούεται λεγόμενον, ὅτι τὰ καλὰ λάδια δὲν ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐξήχθησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν καλὰ καὶ τὰ καλὰ διετέθησαν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ ἐκ τῆς πωλήσεως αὐτῆς οἱ ἀγορασταὶ ἐκάλυψαν ὅλην τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαίου ποὺ ἠγόρασαν ἀπὸ τὰ ἀποθέματα, διότι τὸ ἐπώλησαν πρὸς 30 δραχ. τὸ κιλόν. Δὲν ἀναλαμβάνομεν τὴν εὐθύνην ὅλων αὐτῶν, ἀλλὰ πάντως αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα βασικὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐζητήσαμεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ ἐλεγχθῇ ἐὰν ἐξήχθησαν πράγματι τὰ πωληθέντα ἐλαιόλαδα καὶ ὄχι ἄλλα. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθοῦν τὰ συμβόλαια τῶν ἐξαγωγέων μὲ τοὺς ἐμπόρους τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§35Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν σᾶς δίδω μόνον πληροφορίας μὲ ὅσα λέγω διὰ νὰ δύνασθε νὰ τὰς δεχθῆτε ἢ νὰ μὴ τὰς δεχθῆτε, κατὰ τὴν θέλησίν σας. Σᾶς δίδω στοιχεῖα καὶ ἀποδεικτικὰ τὰ ὁποῖα ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐπιθυμῆτε νὰ τὰ ἀμφισβητήσητε δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχητε.

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν εἴχατε στοιχεῖα, ἔπρεπε νὰ τὰ εἴχατε καταθέσει μὲ τὰ ἄλλα ἔγγραφα.

§37Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κατέθεσα ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μὲ τὴν αἴτησίν σας, ἐζητήσατε. Ἐὰν χρειάζεσθε καὶ ἄλλα ζητήσατέ τα καὶ θὰ τὰ ἔχετε πάλιν ἐντὸς ἡμερῶν μόνον καὶ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Ὅσα στοιχεῖα ἐζητήσατε σᾶς τὰ ἀπαριθμῶ εἰς τὸ ἔγγραφον ποὺ τὸ καταθέτω. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέτετε ἀπόψε, εἶναι νέον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω καὶ εἰς αὐτὸ τὴν ἀπάντησιν καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι μία καὶ κατηγορηματική. Ὅσες ποσότητες ἐπωλήθησαν μὲ οἵαν ὀξύτητα ἐπωλήθησαν, εἰς τὴν αὐτὴν ποσότητα καὶ μὲ τὴν αὐτὴν ὀξύτητα ἐξήχθησαν ἐὰν διὰ τῆς σχετικῆς συμβάσεως δὲν προεβλέπετο ἐξ ἀρχῆς ἐξευγενισμὸς καὶ ἐπεξεργασία, ὁπότε ἐξήχθη ἡ διὰ τῆς συμβάσεως καθωρισμένη ποσότης, ἀντίστοιχος πάντοτε πρὸς τὴν παραληφθεῖσαν ποσότητα. Καὶ αὐτὸ προκύπτει ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ Γενικοῦ Χημείου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ Τελωνείου καὶ περαιτέρω ἀπὸ τὰς βεβαιώσεις ἑκάστης μεσολαβησάσης Τραπέζης, ἢ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὁ ἐξαγωγεὺς εἰσήγαγε τὸ ἀντίστοιχον πρὸς τὴν ποσότητα καὶ τὴν ποιότητα συνάλλαγμα. Ἔχω νὰ σᾶς ἐπιδείξω ἂν θέλετε καὶ ἀριθμοὺς πρωτοκόλλων κλπ. ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται, ὅτι πράγματι ἐκεῖνα ποὺ παρελήφθησαν ἐξήχθησαν. Οὕτω ἔχω μίαν ἐξαγωγήν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὴν Ἐλευσῖνα εἰς τὰς 7.1.60. Ἔγινεν ἡ δειγματοληψία τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ προσδιωρίσθη ἡ ὀξύτης της. Ἔχω καὶ τὴν διασάφησιν τῆς ἐξαγωγῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπίσης προκύπτει, ὅτι εἶναι τῆς αὐτῆς ὀξύτητος. Ἐπίσης ἔχω ἄλλην ἐξαγωγὴν ἐξ Ἐλευσῖνος μὲ τὴν βεβαίωσιν τῆς δειγματοληψίας καὶ τὴν διασάφησιν τοῦ Τελωνείου ποὺ προκύπτει, ὅτι ἡ ὀξύτης εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν ὁποίαν τὸ παρέλαβον. Ἔχω καὶ ἄλλων περιοχῶν ὅμοια στοιχεῖα μαζί μου.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐλεγχθοῦν εἰς τὴν Βουλήν.

§39Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς. Ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν ἀποτελοῦν διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ, οὔτε ὡς Ὑπουργὸς ἔχω ἐκδώσει καμμίαν ἀπόφασιν τροποποιητικὴν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν διαχείρισιν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὑπευθύνων ὀργάνων αἱ ὁποῖαι καὶ τὰ ὁποῖα ἐλέγχονται καὶ παρακολουθοῦνται ἁρμοδίως μὲ τελικὸν ἔλεγχον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Αὐτὴ ἦτο καὶ εἶναι ἡ καθιερωμένη διαδικασία καὶ βάσει αὐτῆς ἔχουν γίνει οἱ ἔλεγχοι καὶ ἔχει πιστοποιηθῆ, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ ἀνταποκρίνονται ἀπολύτως πρὸς τὰς παραληφθείσας ποσότητας καὶ ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὸ λάδι δὲν ὑπερέβησαν τὰς συμβάσεις των.

§40Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε τὰ ὀνόματα τῶν πλοίων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφορτώθησαν;

§41Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Βεβαίως. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχουν. Ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν εἰς κάθε πίστωσιν χωριστά.

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ κακὴν ἄσκησιν πολιτικῆς ἢ διὰ τοὺς ἀνακριβεῖς ἰσχυρισμοὺς τοὺς ὁποίους προβάλλει, δὲν ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὅλα τὰ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς μὲ τὰ χέρια του. Εἶναι βεβαίως ἔργον τῶν ὑπηρεσιῶν. Τὴν εὐθύνην ὅμως φέρει ὁ κ. Ὑφυπουργὸς καὶ ἂν ὑπάρχουν πράξεις ἢ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ὀρθαί, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα, προληπτικὰ ἢ κατασταλτικά. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν καλήν μας πίστιν ὅτε ἰσχυρίσθην, ὅτι αἱ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι τὸ ἔλαιον δὲν ἐξήχθη, σᾶς ἀναγινώσκω τί εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργός: «Ὅ,τι ἐπῆρε ἕκαστος, ὤφειλε νὰ τὸ ἐξαγάγῃ. Ἐὰν δὲν τὸ ἐξήγαγε βαρύνεται μὲ τὰς συνεπείας τῆς παραβάσεως. Γίνεται ἀνάλυσις τοῦ Τελωνείου ἐὰν ἐτηρήθησαν οἱ ὅροι τῆς ἐξαγωγῆς. Ἦτο καὶ δυνατὸν καὶ εὐχερὲς νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ νὰ ἐξακριβώσωμεν πῶς ἔγινεν ἡ ἐξαγωγή. Δὲν μᾶς δίδει ἑπομένως σήμερον σαφῆ ἀπάντησιν. Τί ἔλεγχον θὰ κάμῃ τὸ Τελωνεῖον; Τοὺς βαθμοὺς τῆς ὀξύτητος; Δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός του. Ὁ κόσμος τῶν ἐμπόρων ἰσχυρίζεται, ὅτι τὰ ἔλαια δὲν ἐξήχθησαν αὐτούσια. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν τί προηγήθη. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1959 ἔλαβε χώραν ὁ πρῶτος διαγωνισμὸς πωλήσεως καὶ ὑπῆρξε προσφορὰ μὲ ἀνταλλαγὴν οἰνοπνεύματος. Δὲν ἐξητάσθη. Εἰς τὰς 17 Ὀκτωβρίου ἀποφασίζεται ἐλευθέρως ἡ πώλησις εἰς πάντα αἰτοῦντα. Καὶ δὲν διαπραγματεύεται τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν ἀνταλλαγήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καθορίζεται ὅριον τιμῆς 12,50 δραχμῶν διὰ τὸ ἔλαιον εἰς τὰ μπετόνια καὶ 13 δραχμῶν διὰ τὸ ἔλαιον εἰς βαρέλια. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὅμως δὲν ἀνέφερε τὴν ἄλλην ἀπόφασιν τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 1959 διὰ τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ ἐξέτασις πάσης προσφορᾶς εἰς οἱανδήποτε τιμήν.

§43Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὴν ἔχω καταθέσει καὶ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου ποὺ κατέθεσα καὶ τὸν ὁποῖον ἔχετε εἰς τὰ χέρια σας καὶ ἐλέγχετε. Συνεπῶς, τί εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὅτι δὲν κατέθεσα; Περὶ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἔχετε εἰς τὰς χεῖρας σας ἀπὸ ἑβδομάδα;

§44Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνῷ εἴχατε καθορίσει 13 δραχμὰς διὰ τὸ πεντάρι, εἰς τὸ τέλος Ὀκτωβρίου τὸ κατηργήσατε, αὐτὸ δὲν τὸ εἴπατε. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ὑπῆρξε καὶ ἄλλη ἀπόφασις, τῆς 28ης Νοεμβρίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ πώλησις τῶν ἀποθεμάτων τῆς Ἐλευσῖνος καὶ Θεσσαλονίκης ποὺ εἶχον ἐξαιρεθῆ προηγουμένως. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει ποίων δεδομένων ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν; Τὴν 28)11, ὅτε ἀπεφασίζετο ἡ πώλησις αὐτὴ εἶχον ἤδη πωληθῆ 4.200 τόννοι. Διατὶ δὲν ἐσταματήσατε ἕως ἐκεῖ κ. Ὑπουργέ; Ἀλλὰ περαιτέρω ἀπὸ τῆς 28ης Νοεμβρίου μέχρι καὶ τῆς 28ης Δεκεμβρίου πωλοῦνται ἄλλοι 3.300 τόννοι, ὥστε τὸ σύνολον τῆς ἐξαχθείσης ποσότητος νὰ ἀνέλθῃ εἰς 7.500 τόννους; Ἀπέμενον λοιπὸν εἰς τὰς ἀποθήκας ἀποθέματα 3.000 τόννων. Καὶ ἡ ποσότης αὐτὴ τῶν 3.000 τόννων, κ. βουλευταί, ἦτο τὸ ἐκλεκτότερον λάδι τῆς Ἐλευσῖνος, τῆς Ζακύνθου καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, βαθμῶν ἀπὸ 0 ἕως 4 ὀξύτητος. Τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ τὸ πωλεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς 28ης Δεκεμβρίου μέχρι τῆς 5ης Ἰανουαρίου. Διὰ ποῖον λόγον; Καὶ μάλιστα τὸ πωλεῖ εἰς τιμὴν 11,50 ἕως 12,30, μὲ βάσιν τὸ πεντάρι 11 δραχμάς. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω εἰς ποίους 2 ἢ 3 ἐμπόρους τὸ ἐπώλησεν. Ἡ Ἑταιρεία «Ἐμπορικὸς Φύλαξ» ἠγόρασε 3.545 τόννους ἐλαιολάδου 1, 2, 3 καὶ 4 βαθμῶν ὀξύτητος, ὡς ἀκολούθως: Τοῦ 1 βαθμοῦ πρὸς 12,67, τῶν 2 βαθμῶν πρὸς 12,28, τῶν 3 βαθμῶν πρὸς 12,16 ἕως 11,75 καὶ τῶν 4 βαθμῶν πρὸς 11,60. Ποῖος εἶναι ὁ «Ἐμπορικὸς Φύλαξ»; Εἶναι ἡ Ἑταιρεία ἐκείνη, ἡ ὁποία μετὰ δίμηνον πωλεῖ εἰς τὸ Δημόσιον καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Στρατοῦ Ἱσπανικὸν λάδι 3 βαθμῶν ὀξύτητος πρὸς 18.60. Ἡ ἄλλη Ἑταιρία εἶναι ἡ Ἑταιρία «ΒΕΣΟ», ἡ ὁποία ἠγόρασε 1.474 τόννους ἀπὸ 0 ἕως 4 βαθμῶν ὀξύτητος καὶ εἰς τὰς κάτωθι τιμάς. 0 βαθμῶν ὀξύτητος πρὸς 13,80–14, 1–2 πρὸς 12,50, 2–3 πρὸς 12,16 καὶ 3–4 πρὸς 11,70. Πάντα ταῦτα ἐγένοντο εἰς τὸ τέλος Δεκεμβρίου τοῦ 1960, ὅταν αἱ ἀποθῆκαι ἦσαν πλέον κεναὶ καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἦτο βεβαία, ὅτι μὲ τὴν χαμηλὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, οὐδεὶς παραγωγὸς θὰ ἐδέχετο ποτὲ νὰ παραδώσῃ τὸ ἔλαιόν του. Ἦταν ἑπομένως βέβαιον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅτι αἱ ἀποθῆκαι θὰ παρέμενον κεναί.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου ἦτο ἤδη βέβαιον.

§46Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Καὶ ὑπάρχει ἐν συνεχείᾳ τὸ δρᾶμα τῆς προμηθείας τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ὑφίσταται διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ὁποίαν τὰ πάντα ἐγένοντο καλῶς. Προεκλήθη ἡ ἔλλειψις —τεχνητὴ νομίζω. Διὰ τὸ 1959–60 ὅμως προεβλέπετο περίσσευμα 40–50 χιλιάδων τόννων, λόγῳ τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς. Παρὰ ταῦτα τὸν Νοέμβριον τοῦ 1960 σημειοῦται ἀνατίμησις τοῦ ἐλαίου, γίνονται ὅσα ἔγιναν. Ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πανικοβάλλεται καὶ ἀποφασίζει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Πῶς ἔγινεν ἡ προμήθεια; Ἡ ὅλη ἐξέλιξις τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐλαίου ἐξ Ἱσπανίας καὶ Τύνιδος παρουσιάζει ἀνωμαλίας καὶ ὡς πρὸς τὸν χρόνον προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ ὡς πρὸς τὴν κατακύρωσιν καὶ τὰς τιμὰς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων σχετικῶς πρὸς τὰς προθεσμίας, τὸν ἔλεγχον τῆς ποιότητος καὶ ὡς πρὸς τὴν κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν καταναλωτῶν. Ἡ πρώτη προκήρυξις διαγωνισμοῦ ἔγινε στὶς 24 Νοεμβρίου 1960 καὶ ὁρίζει προθεσμίαν 7 ἡμερῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν προσφορῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς μίαν ἀπάντησίν του πρὸς τὸν κ. Κοθρῆν, ὅτι ἡ ἀπάντησις πρέπει νὰ δίδεται εἰς τόνον ὀξύν, ὅταν ἀνασκευάζωνται ἀνακρίβειαι. Ἔχομεν σειρὰν ἀνακριβειῶν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τὰς ὁποίας θὰ ἐπισημάνωμεν, χωρὶς αἱ κρίσεις μας ἐπ’ αὐτῶν νὰ εἶναι ὀξεῖαι. Ἡ πρώτη ἀνακρίβεια εἶναι τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ὅτι λόγω τῆς ἀνησυχίας ἐκ τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν ἐκάλεσε τὴν 19 Νοεμβρίου τοὺς ἐλαιεμπόρους Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπληροφόρησαν, ὡς λέγει, τὸ πρῶτον, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ 1960–61 θὰ εἶναι μειωμένη. Εἶναι περίεργον, ὅτι τὸ Κράτος, ἡ Α.Τ.Ε. καὶ ἄλλοι ἁρμόδιοι ὀργανισμοὶ ἐπερίμεναν ἀπὸ τοὺς ἐλαιεμπόρους νὰ πληροφορηθοῦν, ὅτι θὰ εἴχομεν μειωμένην παραγωγήν. Ἰσχυρίσθη περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τοῦ ὑπεδείχθη ὅπως τὸ ἔλλειμμα ἐξ 20 χιλιάδων τόννων περίπου θὰ ἔπρεπε νὰ καλυφθῇ μὲ σπορέλαιον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐνεδείκνυετο διότι θὰ ἐζημιοῦντο οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ διότι ἡ κατανάλωσις δὲν ἦτο συνηθισμένη εἰς τὴν χρῆσιν σπορελαίου. (Ἀναγινώσκει ἐκ τῶν Ἐπισήμων Πρακτικῶν περικοπὰς ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, καθ’ ἃς ἐξουσιοδοτήθη, ἵνα κάμῃ διαγωνισμὸν διὰ 2.000 τόννους σπορελαίου τὴν 21.11.60). Ἀνακριβῶς ὅμως λέγει ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι μόνον τὴν 21ην Νοεμβρίου 1960 ἠσχολήθη ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνάγκην προμηθείας λιπαρῶν καὶ ἀπεφάσισε τὴν εἰσαγωγὴν 2.000 τόννων σπορελαίου. Διότι τὴν 15 Νοεμβρίου εἶχε προκηρύξει διαγωνισμὸν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 16 χιλιάδων τόννων σογιελαίου. Ἐπικαλεῖται δὲ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ διὰ νὰ ἀντικρούσῃ πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ καὶ ὁ ΑΣΣΕΟ εἶχον ἤδη πληροφορηθῆ, ὅτι θὰ γίνῃ προμήθεια ἐλαίου καὶ εἶχον προετοιμασθῆ διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν προσφορῶν των ἰσχυριζόμενος, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ὁ σχετικὸς χρόνος προειδοποιήσεως, ἀφοῦ μόλις τὴν 21 Νοεμβρίου ἀπησχολήθη, τάχα μὲ τὸ θέμα καὶ τὴν 23 Νοεμβρίου ἔκαμε τὸν διαγωνισμόν. Ὅλοι οἱ ἔμποροι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ ἐγίνετο προμήθεια καὶ εἶχεν ἤδη κλείσει τὸ λάδι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, προκειμένου νὰ ὑποβάλουν προσφοράς, τοὺς ἐδόθη ἀπάντησις «μὴ εἶσθε ἀφελεῖς τὸ λάδι εἶναι κλεισμένον». Ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ ὑπέβαλε προσφορὰν δι’ ὅλην τὴν ποσότητα καὶ κατεκυρώθησαν ἐπ’ ὀνόματί της 3½ χιλιάδες τόννοι μὲ φόρτωσιν ἄμεσον, ἤτοι μὲ φόρτωσιν 15 ἡμέρας μετὰ τὴν κατακύρωσιν». Ἡ κατακύρωσις ἔγινε τὴν 4 Δεκεμβρίου καὶ ἑπομένως ὤφειλε νὰ φορτώσῃ τὴν 17 Δεκεμβρίου. Ἦτο ἀδύνατον ὅμως νὰ γίνῃ αὐτὸ ἐὰν δὲν εἶχε προετοιμασθῆ.

§47Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπιχείρημά σας ἀποδεικνύει ἢ ὅτι ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ πράγματι προειδοποιήθη ἢ ὅτι εἶχεν ἐξασφαλίσει ἐκ τῶν προτέρων τὴν συγκατάθεσιν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν, ὅτι θὰ τῆς ἐδίδοντο παρατάσεις;

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως καὶ αὐτό, ἀλλὰ θὰ ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τῶν παρατάσεων. Τώρα ἀναφέρω τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν βαρείας ὑποψίας εἰς τὴν ἀγοράν. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους ἔγινεν ἡ προκήρυξις· ἔπρεπε νὰ εἶναι τόσον ἀόριστος; Οὐδὲν ἀναφέρει περὶ ποιότητος τοῦ ἐλαίου, περὶ ἐλέγχου, περὶ τρόπου πληρωμῆς, παρὰ μὲ 10 γραμμὰς «ἐλᾶτε νὰ πάρετε πληροφορίας». Εἶναι νὰ θαυμάζῃ κανεὶς πῶς κινεῖται καὶ σκέπτεται τὸ Κράτος, ὅταν ὁ ἁρμόδιος ὑφυπουργὸς ὑποστηρίζῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ ἀπόλυτος ἐλευθερία ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑποβολὴν τῶν προσφορῶν, διὰ τῶν ὁποίων καὶ βιομηχανέλαιον ἀκόμη θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσεφέρετο. Ἀκόμη, ὅμως, πῶς καταλήγει εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ ἀοριστία τῆς διακηρύξεως διηυκόλυνε τὴν ὑποβολὴν πολλῶν προσφορῶν; Ἀντιθέτως, ἐὰν ἦτο σαφὴς ἡ διακήρυξις αἱ προσφοραὶ θὰ ἦσαν περισσότεραι, διότι οὐδεὶς σοβαρὸς ἔμπορος λαμβάνει μέρος εἰς διαγωνισμὸν ὅταν δὲν γνωρίζῃ τὶ θέλει τὸ Δημόσιον. Ἡ ἀοριστία τῆς διακηρύξεως εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρξῃ ἐκ τῶν προτέρων ἀδυναμία κρίσεως περὶ τοῦ ποία προσφορὰ εἶναι ἡ συμφερωτέρα. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑφυπουργός, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἔγινεν αὐτό. Εἶναι ἀτυχὴς ἡ ἐπίκλησις. Ἡ πρώτη βασικὴ διάταξις τοῦ νόμου περὶ κρατικῶν προμηθειῶν εἶναι ὅτι οἱ ὅροι τῆς διακηρύξεως δέον νὰ εἶναι σαφεῖς καὶ πλήρεις. Τὸ ἀγνοεῖ μήπως τὸ Ὑπουργεῖον; Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τοῦ παρείχετο ἐλευθερία νὰ τὸ ἔκαμε καὶ ὅτι ἡ μεταβολὴ τῶν ὅρων τοῦ διαγωνισμοῦ δὲν ἐπετρέπετο. Παρὰ ταῦτα, ἐπροχώρησε μὲ αὐτὴν τὴν ἀτελεστάτην διακήρυξιν εἰς τὸν διαγωνισμόν. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις ἐντὸς 15θημέρου, διότι ἄλλως ὑπῆρχε φόβος ἀνατροπῆς τῶν πάντων. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι ὑπῆρχε περιθώριον 2 μηνῶν, ἄρα καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἀντίφασις. Ἰδοὺ τὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Κατὰ συνέπειαν, ὅταν ἐγὼ ὁ προσφέρων γνωρίζω, ὅτι μοῦ ζητεῖτε ἄμεσον φόρτωσιν, δύο πράγματα ἔχω νὰ κάμω, ἢ νὰ ἀποσυρθῶ καὶ νὰ μὴ ἀναλάβω τὴν παραγγελίαν ἢ νὰ μετάσχω καὶ νὰ καταδολιευθῶ τὴν κατάστασιν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ βία αὐτὴ τῆς ταχυτάτης φορτώσεως, δὲν εἶναι οὔτε ἡ ὀρθὴ οὔτε ἡ ἐνδεδειγμένη διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἐκθέτει τὸ Κράτος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὄχι τὴν Κυβέρνησιν. Διότι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν γνωρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τὸ Κράτος. Ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἄλλα παραδείγματα ἀμέσου φορτώσεως. Ἀνεφέρθη, μήπως, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς σακχάρεως; Ἡ περίπτωσις, ὅμως, ἐκείνη τοῦ διαγωνισμοῦ ἡ παλαιά, συνεδέετο, ὡς γνωστόν, μὲ συγκεκριμένην προσφορὰν καὶ εἶναι γνωστὸν ἐπίσης, ὑπὸ ποίας συνθήκας διέφυγε τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργός, ὅστις εἶναι καὶ ὑπουργὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀλλὰ τὸ βιομηχανικὸν ἔλαιον δὲν εἶναι ἁγνὸν καὶ κατάλληλον πρὸς βρῶσιν. Εἶναι ὅμως ἀληθές, ὅτι δὲν προσεφέρθη βιομηχανικὸν ἔλαιον; Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν παρακάτω. Οὐδεὶς ἄλλωστε λέγει, ὅτι δὲν προσεφέρθη βιομηχανικὸν λάδι. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχει μία διεθνὴς σύμβασις ἐλαιολάδου, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψε καὶ ἡ Ἑλλάς, εἰς τὰς διατάξεις, τῆς ὁποίας καθορίζονται αἱ ποιότητες τοῦ ἐλαίου. Ἰδοὺ τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 8 τῆς συμβάσεως: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὴν τὴν περιγραφὴν ἐχρησιμοποίησεν ἡ προσφορά. Ἐπίσης, διὰ τοῦ ἄρθρου 9, ὁρίζονται τ’ ἀκόλουθα: Συνεπῶς, ὑποχρέωσιν διὰ τοὺς ξένους καὶ δέσμευσιν ἀποτελεῖ αὐτὴ ἡ διάταξις: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ αὐτὴ χαρακτηρίζει ὡς παρθένον ἔλαιον τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ ὁποῖον πάλιν τὸ χωρίζει εἰς τέσσαρας ποιότητας. Ἑπομένως, καὶ τὰ βιομηχανικὰ ἔλαια δὲν ἀποκλείονται βάσει τῆς περιγραφῆς τῶν συμβάσεων. Περιλαμβάνονται καὶ αὐτά. Διεθνῶς, λοιπόν, ἀπὸ καμμίαν διάταξιν τῆς συμβάσεως δὲν ἀποκλείεται, ὅτι μὲ αὐτὰς τὰς συμβάσεις δύναται νὰ προσφερθῇ καὶ βιομηχανικὸν ἔλαιον. Ἄλλο ἂν εἰς τὸν τόπον μας δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς βρώσιμον καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Πάντως, εἰς τὰς προσφορὰς δὲν ἀποκλείεται τὸ βιομηχανικὸν ἔλαιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Α.Σ.Σ.Ε.Ο. λέγει, ὅτι δὲν περιλαμβάνεται βιομηχανικὸν ἔλαιον. Ἀφήνει, ὅμως, νὰ ἐννοηθῇ ὅτι ἠμποροῦσε νὰ περιληφθῇ καὶ βιομηχανικὸν ἔλαιον. Παρθένον ἔλαιον εἶναι, τὸ χαρακτηριζόμενον εἰς τὸ προσηρτημένον παράρτημα τῆς συμβάσεως «.......... (ἀναγινώσκει) ..........». Συνεπῶς, μὲ τοὺς χαρακτηρισμοὺς τῶν ποιοτήτων, ὡς διατυποῦνται εἰς τὰς προσφοράς, καὶ μὲ συνεπικουρίαν τῆς διακηρύξεως, ὁμιλούσης περὶ «ἐλαιολάδου» ἁπλῶς, ἄνευ ἄλλου προσδιορισμοῦ, οἱ προσφέροντες, εἶχον ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ προμηθεύσωσιν οἱανδήποτε ποιότητα, ἐφ’ ὅσον ἀναφέρει ἡ διεθνὴς Σύμβασις ἐλαιολάδου, ἀκόμη καὶ ἔλαιον βιομηχανικόν. Πᾶσα ποιότης ἐλαίου καὶ δυσαρέστου ἀκόμη ὀσμῆς καὶ γεύσεως, ἦτο δυνατὸν κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως νὰ προμηθευθῇ, διότι καλύπτεται ἀπὸ τὴν ἐπικρατοῦσαν διεθνῆ σύμβασιν. Εἶπεν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν: «Ἐπελέγησαν αἱ προσφοραί, αἱ ὁποῖαι ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ὑπολοίπους, προσέφερον τὴν μικροτέραν τιμὴν διὰ τὰ τῆς αὐτῆς ποιότητος ἔλαια». Ὑπάρχει κραυγαλέα ἀνακρίβεια, διότι ἡ περιγραφὴ τοῦ προσφερομένου ἐλαίου εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ παρέχεται βάσις ποιοτικῆς συγκρίσεως. Ἀπόδειξις ὅτι, αἱ προσφοραὶ κυμαίνονται ἀπὸ 506 δολλάρια κατὰ τόννον, μέχρι 550 δολλάρια κατὰ τόννον, καὶ τοῦτο, διότι ὁ προμηθευτὴς δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τί λάδι νὰ προσφέρῃ. Πῶς, λοιπόν, ἰσχυρίζεσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι κάμνετε σύγκρισιν ποιοτήτων; Ἐλήφθη μόνον ὑπ’ ὄψιν ἡ ὀξύτης, ἀλλὰ ἡ ὀξύτης δὲν χαρακτηρίζει μόνον τὴν ποιότητα. Κατεκυρώθη, συνεπῶς, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν ὑπολογισμῶν ποσότης 3.500 τόννων ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε, 3.000 τόννων ὑπὲρ τοῦ Ἀσσέο, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ὑπῆρξε Διευθυντὴς τῆς Μποῦγκε, καὶ μικραί τινες ποσότητες ὑπὲρ δύο ἄλλων προμηθευτῶν. Ἀλλὰ ποῖα στοιχεῖα ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν διὰ τὴν προτίμησιν αὐτῶν; Ὡς πρὸς τὸν χρόνον φορτώσεως, λέγει ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ἡ Μποῦγκε προσέφερε μὲ φόρτωσιν τοῦ ½ τὸν Δεκέμβριον καὶ τοῦ ἄλλου τὸν Ἰανουάριον. Δὲν εἶναι ἀληθές, οὔτε αὐτό, διότι ἡ Μποῦγκε προσέφερε διὰ φόρτωσιν μετὰ 15 ἡμέρας ἀπὸ τῆς κατακυρώσεως διὰ τὸ ἥμισυ, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐντὸς πάντως τοῦ Δεκεμβρίου. Διατὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς μετέφερεν αὐτὴν τὴν ἀνακρίβειαν εἰς τὴν Βουλήν; Ἐν τούτοις, ἐνῷ βάσει τῆς προσφορᾶς ὑπογράφεται ἡ σύμβασις εἰς τὰς 10 Δεκεμβρίου, εἰς τὰς 12 Δεκεμβρίου ἀρχίζουν αἱ εὔνοιαι ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε. Πρῶτον, ἀνοίγεται πίστωσις τὴν 12ην Δεκεμβρίου, ἤτοι δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ γράφεται, ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος θὰ φορτωθῇ ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ μέχρι 15 Ἰανουαρίου. Τί συνετέλεσεν, κ. Ὑπουργέ, ὥστε νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἕνας οὐσιώδης ὅρος τῆς συμβάσεως ἐντὸς 24 ὡρῶν; Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα συνεχίζονται αἱ εὔνοιαι ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε, μὲ ἀποτέλεσμα καθ’ ὅλον τὸν Δεκέμβριον νὰ μὴ γίνῃ καμμία φόρτωσις. Ἀνάλογος μεταχείρισις γίνεται καὶ τοῦ Ἀσσέο. Ὡς πρὸς τὰς τιμάς, εἶπεν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ὅτι ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ εὐθηνότεραι, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προθεσμίαν φορτώσεως καὶ προσέθεσεν: «Ἡ τιμὴ Ἀσσέο ἦτο μικροτέρα τῆς τοιαύτης τῆς Μποῦγκε, ἀλλὰ διὰ κατωτέρας ποιότητος ἔλαια. Πράγματι, ὅμως, ὁ Ἀσσέο προσέφερε τιμὴν 506 δολλάρια μὲ ὀξύτητα 2–3 βαθμῶν, ἔναντι 618 τῆς Μποῦγκε μὲ ὀξύτητα 1–2, ἀλλὰ καὶ μὲ 516 δολλάρια δι’ ὀξύτητα 2–3 βαθμῶν». Αὐτὸ τὸ λάδι, συνεπῶς, τῆς αὐτῆς ποιότητος (2–3 βαθμῶν), τὸ ὁποῖον προσέφερεν ὁ Ἀσσέο πρὸς 506 δολλάρια τὸν τόννον, ἡ Μποῦγκε τὸ προσέφερε πρὸς 516. Εἶναι, συνεπῶς, ἢ δὲν εἶναι καλλιτέρα ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀσσέο ἀπὸ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε κατὰ δέκα δολλάρια τὸν τόννον;

§49Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Συγκρίνατε, κύριε συνάδελφε, προσφοράς, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ συγκριθοῦν. Εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ Ἀσσέο, εἴχομεν δύο τιμάς. Μίαν τιμὴν μὲ 511,86 δολλάρια κατὰ τόννον, μὲ φόρτωσιν Δεκεμβρίου, καὶ ἑτέραν μὲ 506,20 δολλάρια, μὲ φόρτωσιν Ἰανουαρίου. Ὑπάρχει καὶ τρίτη προσφορὰ μὲ 505,8 μὲ ὀψιὸν τοῦ πωλητοῦ μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1961. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ προμηθευτὴς νὰ φορτώσῃ τὸ ἐλαιόλαδον τρεῖς μῆνας μετὰ τὸν διαγωνισμὸν καὶ ἡμεῖς θὰ εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναμένωμεν, ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι μας ἦσαν ἐπιτακτικαὶ καὶ ἄμεσοι.

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ προσφορὰ τῶν 506 δολλαρίων κατὰ τόννον, ἦτο τοῦ Ἰανουαρίου καὶ ἡ προσφορὰ τῶν 511 δολλαρίων κατὰ τόννον, ἦτο μὲ φόρτωσιν τὸν Δεκέμβριον. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, δὲν ἐφορτώθη τὸ ἐλαιόλαδον τὸν Δεκέμβριον, ἀλλὰ τὸν Ἰανουάριον, πήρατε πίσω τὴν διαφορὰν τῶν 5 δραχμῶν κατὰ τόννον; Ἄρα ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον καὶ ἀπὸ τὸν Ἀσσέο. Ἀλλὰ ἡ Μποῦγκε διὰ τοὺς 1750 τόννους, συνεφωνήσατε, ἐπίσης, νὰ παραδώσῃ τὸν Ἰανουάριον μὲ τὰς τιμὰς 518 ἢ 516. Ἄρα ἡ διαφορὰ ὑφίσταται.

§51Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ὑπαίτιος τῆς μὴ ἐγκαίρου φορτώσεως ἦτο ὁ Οἶκος τὸν ὁποῖον ἀντιπροσώπευεν ὁ Ἀσσέο, τότε, βεβαίως, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐπιστροφὴν τῆς διαφορᾶς. Ὅταν, ὅμως, ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς λόγους ἀνωτέρας βίας, οἱ ὁποῖοι ἀνεγνωρίσθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν, πῶς δυνάμεθα νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐπιστροφὴν τῆς διαφορᾶς καὶ ποῦ θὰ ἐβασίζαμεν αὐτήν μας τὴν ἀπαίτησιν;

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σοβαρῶς ὑποστηρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι συντρέχουν λόγοι ἀνωτέρας βίας καὶ διὰ τοὺς δύο προμηθευτάς; Θέλετε σοβαρῶς νὰ μᾶς πείσητε, ὅτι ὑπῆρχον λόγοι ἀνωτέρας βίας; Δὲν τὸ παραδεχόμεθα, κ. Ὑπουργέ. Φρονοῦμεν ἁπλούστατα, ἢ δὲν εἶχεν ὁ προμηθευτὴς ἕτοιμον τὸ ἔλαιον διὰ νὰ τὸ φορτώσῃ, ἢ ἀνέμενεν εὐνοϊκωτέρας τιμάς, ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας, ἢ τέλος θὰ διέθεσε τὸ ἔλαιον εἰς ἄλλην συναλλαγὴν συμφερωτέραν δι’ αὐτὸν καὶ καθυστέρησε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἰδικῆς μας συμβάσεως. Καὶ ἀντὶ σεῖς νὰ σπεύσητε νὰ τὸν ἐξαναγκάσητε νὰ σᾶς καταβάλῃ τὴν διαφορὰν διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον φόρτωσιν, ἔρχεσθε νὰ τοὺς δικαιολογήσητε, ὅτι διὰ λόγους ἀνωτέρας βίας δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των.

§53Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπου εἰσήχθη ἡ αἴτησις τοῦ Ἀσσέο εἰς τὰς 12 Ἰανουαρίου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει) .......». Συνεπῶς, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο εἰς τὸ τηλέτυπον, ὅτι τὸ καράβι, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ φορτώσῃ τὸ ἔλαιον, λόγῳ ἀπεργίας τοῦ προσωπικοῦ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀναχωρήσῃ.

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἀνεγνώσατε τὴν περικοπὴν αὐτὴν τοῦ πρακτικοῦ, ἐκ τοῦ πρακτικοῦ ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι ἡ Μποῦγκε δὲν σᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι τὸ λάδι αὐτὸ τὸ ἐπώλησεν εἰς ἄλλην χώραν ἢ ὅτι ἀνέμενε καλυτέρας τιμάς, ἀλλὰ σᾶς εἶπεν, ὅτι ἐκ λόγων ἀνωτέρας βίας δὲν ἠδυνήθη νὰ καταπλεύσῃ τὸ βαπόρι εἰς Μαλάγαν διὰ νὰ φορτώσῃ. Ἐπεριμένατε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπῃ ἡ Μποῦγκε τὴν ἀλήθειαν; Πάντως, γεγονὸς εἶναι, ὅτι διὰ μιᾶς ἁπλῆς δηλώσεως τῆς Μποῦγκε, ὅτι δὲν δύναται νὰ φορτώσῃ τὸ πλοῖον, τῆς παρετείνατε τὴν προθεσμίαν παραδόσεως τοῦ ἐλαίου ἐπὶ 45 εἰσέτι ἡμέρας. Ἀλλὰ ἐπανέρχομαι εἰς τὰς τιμάς. Ἡ Μποῦγκε, τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1960 προσφέρει 516 δολλάρια. Ὁ Ἀσσέο διὰ Δεκέμβριον 511. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Μποῦγκε, μὲ παράδοσιν Ἰανουαρίου, προσφέρει τὸ λάδι μὲ 516 δολλάρια κατὰ τόννον, ὁ ΑΣΣΕΟ 506. Ἔχομεν δηλαδὴ διαφορὰν τιμῆς 10 δολλάρια. Διατί;

§55Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Συζητούσαμεν διὰ τὸν ΑΣΣΕΟ καὶ μετεπηδήσατε εἰς τὴν Μποῦγκε. Ἡ προσφορὰ 516 τῆς Μποῦγκε, δὲν εἶναι διὰ παράδοσιν Ἰανουαρίου, ἀλλὰ δι’ ἐλαιόλαδον οὐχὶ 1–2% ὀξύτητος, ἀλλὰ τοιαύτης 2–3% καὶ συνεπῶς ἡ τιμὴ τῶν 518 ἀναφέρεται εἰς καλυτέρας ποιότητος ἐλαιόλαδον. Ἡ προσφορὰ τοῦ ΑΣΣΕΟ εἶναι 511,86 διὰ φόρτωσιν Δεκεμβρίου καὶ 506,20 διὰ φόρτωσιν Ἰανουαρίου καὶ 505,8 διὰ φόρτωσιν μέχρι τέλους Φεβρουαρίου.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ λέγω, ὅτι κατεκυρώσατε κατὰ 10 δολλάρια ἀκριβότερον λάδι ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε.

§57Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὄχι. Ἀπὸ τὰς διὰ Δεκέμβριον φορτώσεις, ἀπὸ μὲν τὸν ΑΣΣΕΟ μὲ ἔλαιον 2–3%, ἔχομεν διαφορὰν ἐπὶ πλέον 6,16 ἀπὸ δὲ τὸν Κοπιτόπουλον 506 καὶ 516, διαφορὰν εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν 9 δολλάρια καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν 2 δολλάρια. Ἐπὶ τῆς προσφορᾶς Κοπιτοπούλου, μὲ τρεῖς διαφόρους τιμὰς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ποιότητος ἐλαιολάδου 1,50%, 1,45% καὶ 1–2% ὀξύτητος, ἡ κατὰ τὸν ἰδικόν σας τρόπον σύγκρισις σᾶς δίδει περισσότερα. Διατὶ δὲν τὸ κάνετε; Ἀλλὰ τί σημαίνει αὐτό, χωρὶς ἰδιαιτέραν προσπάθειαν; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐπήραμεν ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν προσφορῶν τὰς εὐθηνοτέρας καὶ ταχυτέρας παραδόσεις καὶ αὐτὰς κατεκυρώσαμεν.

§58Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἄποψίς μας, ἐὰν ἀντιμετωπίζατε θέμα ἀναβολῆς τῆς φορτώσεως διὰ τὸν Ἰανουάριον δι’ ὅλους τοὺς προμηθευτάς, αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ ἠμπορούσατε νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν προμήθειαν τῶν 1000 τόννων τοῦ ΑΣΣΕΟ, Δεκεμβρίου μὲ 511, ὁπότε θὰ εἴχατε μίαν διαφορὰν τιμῆς ἀπέχουσαν 5 δολλάρια, παρ’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἔχετε ἔλαιον ἐντὸς 15 ἡμερῶν, ποὺ τελικὰ τὰ ἐγκατελείψατε.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ ἐκάματε μνείαν μιᾶς παρατηρήσεώς μου ὀφείλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι τὴν παρατήρησιν αὐτὴν τὴν συνεδύασα μὲ τὰς ἀκολούθους περίπου λέξεις: Δὲν ἀπομνημονεύω ποτὲ τὰ ἰδικά του λόγια, ἀπομνημονεύω μόνον καμμιὰ φορὰ τὰ λόγια τῶν ἄλλων. Εἶπον, ὅτι ἂν ἦτο δυνατὸν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσουν μερικαὶ ἑκατοντάδες τόννων ταχέως, ἐκεῖνο, ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπεδίδομεν σημασίαν ἦτο νὰ γίνῃ παραγγελία, διότι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ ἡ πρᾶξις τῆς παραγγελίας θὰ εἶχε ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν οὐσιώδη. Ὑπῆρχον λάδια εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑπῆρχον καὶ ἐκρατοῦντο ὑπὸ τῶν ἐμπόρων. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ὅμως, ἐσπεύσαμεν, καὶ ἔπρεπε νὰ σπεύσωμεν, νὰ κάμωμεν τὴν παραγγελίαν ἀμέσως ἐπῆλθον ἔστω, ὄχι τὰ ἀποτελέσματα, τὰ τελικά, τὰ ὁποῖα ἐπεδιώκομεν, ἀλλὰ ἐπῆλθον τὰ ἀποτελέσματα βαθμιαίως. Αὐτὸ εἶχεν οὐσιώδη σημασίαν. Καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω παρὰ τὴν ἔντονον ἀντιπολιτευτικήν σας διάθεσιν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι θέτετε ἐκ τῶν προτέρων τὴν κρίσιν σας εἰς περιορισμὸν καὶ δὲν τῆς ἐπιτρέπετε νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς κατακρίσεως καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔστω καὶ ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον, παρὰ ταῦτα θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συνομολογήσητε, ὅτι ἡ πρᾶξις ἐκείνη τῆς ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως διὰ τῆς παραγγελίας, ἀδιάφορον ἂν ἦλθαν ταχέως τὰ λάδια ἢ ὄχι, εἶχε τὸ ἀποτέλεσμά της. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμά της ἦτο σωτήριον. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως ἡ μεγάλη, ἡ ὁποία, λυποῦμαι, διότι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὸ ἐπαναλάβω, ἠνώχλησε κἄπως τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Βεβαίως, προσεθέσατε, ὅτι αὐταὶ αἱ ἀναβολαὶ ἦσαν ἀδικαιολόγητοι. Αὐτὸ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ κρίνητε, ἐὰν δὲν θελήσητε νὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὴν πλήρη ἀντιπολιτευτικήν σας διάθεσιν. Καὶ μάλιστα ὁ φίλος μου κ. Μητσοτάκης, ἐκδηλῶν δι’ ἄλλην μίαν φορὰν τὴν πολὺ ἀγαθὴν πρόθεσίν του ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, ἐψιθύρισε τὴν φράσιν, ὅτι, πιθανῶς, ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ προεξώφλει τὴν παράτασιν. Προεξώφλει τὸ γεγονός, ὅτι θὰ ὑπῆρχεν ἀπεργία εἰς ἕνα λιμάνι, ἢ ὅτι θὰ ἐπεκράτει μία μεγάλη θαλασσοταραχή. Καὶ τὶ ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπή; Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ παρατείνω τὴν διακοπὴν καὶ σᾶς εὐχαριστῶ, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητον. Ὅταν ὁ ἐνδιαφερόμενος ἐζήτησεν ἀναβολὴν ἡ Ἐπιτροπὴ εἶπε: Τὴν παρέχω καὶ ἐπιφυλάσσω εἰς τὸ Δημόσιον πᾶν δικαίωμα νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ἡ ἐπίκλησις τῆς ἀνωτέρας βίας ἦτο ἢ ὄχι δικαιολογημένη. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, λοιπόν, θὰ κρίνετε. Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ κρίνετε, αὐτὴν ταύτην τὴν τοιαύτης φύσεως καὶ καλῆς πίστεως ἀντίδρασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Προμηθειῶν. Αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξῃ κακίαν ἐκείνην τὴν στιγμὴν καὶ νὰ εἴπῃ, δὲν δέχομαι νὰ ἐξετάσω ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνωτέρα βία ἢ ὄχι; Εἶπεν, ὅτι τὸ δέχεται ὑπ’ εὐθύνη τοῦ ἐνδιαφερομένου, ἐπιφυλάσσουσα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τὰ δικαιώματά του. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, λοιπόν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συνεχίσητε καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Μέχρις ἐδῶ, ὅμως, ποὺ ἔφθασε, δὲν νομίζω, ὅτι εἴχατε τὸ δικαίωμα αὐτῆς τῆς ἐντόνου ἐπιθέσεως. Προχωρήσατε, ἐὰν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ γίνῃ.

§60Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν ἐζητήθησαν τὰ στοιχεῖα τῆς ἀνωτέρας βίας τότε;

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διότι, ἐκείνην τὴν στιγμὴν —τὸ εἰκάζω, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς λεπτομερείας ὅλας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἔχω ὑπ’ ὄψει μου— ἐκείνην τὴν στιγμὴν ποὺ ἔλαβε τὸ τηλεγράφημα ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑταιρείας ἦλθε καὶ εἶπεν, ὅτι βάσει αὐτοῦ ζητεῖ μίαν ἀναβολήν. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ διαπνεομένη ἀπὸ καλὴν πίστιν εἶπε: Σοῦ δίδω τὴν ἀναβολήν, ἀλλ’ ἐπιφυλάσσω ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τὰ δικαιώματα αὐτοῦ ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀνωτέρα βία. Τὶ ἔπρεπε νὰ πράξῃ; Ἔπρεπε νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον τὴν εἴσοδόν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἢ ν’ ἀρνηθῇ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα; Νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς, ἐὰν ἦσθο εἰς τὴν θέσιν τοῦ κ. Χρυσανθοπούλου, καὶ σεῖς ἐὰν ἦσθο Ὑπουργὸς τὸ ἴδιον θὰ ἐκάμνατε, ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ὅπως καὶ ἐὰν ἦσθο Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ἴδιον θὰ ἐκάμνατε, ποὺ ἔκαμε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς.

§62Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦλθαν τὰ στοιχεῖα;

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἠθέλησα, μεθοδολογικῶς νὰ παρέμβω καὶ εἶπον, ὅτι ἕως ἐδῶ τὸ πρᾶγμα δὲν περιέχει καμμίαν ἐνέργειαν ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ τόσην βιαιότητα ἐπιθέσεως. Ἂς προχωρήσῃ ὁ ρήτωρ πέραν τοῦ σημείου αὐτοῦ διὰ νὰ ἐρωτήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν ἦλθον τὰ στοιχεῖα, ἐὰν ἐξητάσθησαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιῶδες ζήτημα καὶ ὄχι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιμένει ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἐλπίζω νὰ μὴ τοῦ κακοφανῇ διὰ τὴν παρατεταμένην αὐτὴν διακοπήν.

§64Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πρακτικὸν αὐτό, εἶναι πρὸ τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως;

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ 24 ὥρας.

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως παραμένει κενὸν τὸ θέμα, διατὶ μεταξὺ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως ἔγιναν οὐσιώδεις ἀλλαγαὶ τῆς συμβάσεως, χωρὶς κανένα πρακτικὸν καὶ ἐξουσιοδότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ἀπουσίαζε καὶ καλὸν θὰ εἶναι νὰ λεχθῇ τώρα.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὀρθὸν εἶναι νὰ δοθῇ ἀπάντησις ἀμέσως. Νομίζω, ὅτι κοινοβουλευτικὸν εἶναι, εἰς τοιούτου εἴδους ἐρωτήματα νὰ ἐπιθυμῇ ὁ ρήτωρ, ὁ τόσον δριμέως ἐπιτεθέμενος, τὴν ἄμεσον ἐξήγησιν, χωρίς, βεβαίως, τοῦτο νὰ ἀνατρέπῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§68Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ σύμβασις κατηρτίσθη βάσει τῶν ὅρων τῆς προσφορᾶς καὶ τῶν ὅσων τελικῶς ἐπετεύχθησαν κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις. Ὅταν ὑπεγράφησαν αἱ συμβάσεις, ἀμέσως ὑπεβλήθη αἴτησις. Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν δύναται νὰ ἐκτελέσῃ σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, ποὺ ὑπεγράφη εἰς τὰς 10 Δεκεμβρίου, τὰς παραγγελίας, δεδομένου, ὅτι δὲν εἶχεν ἀνοιγῆ ἡ πίστωσις. Ἡ Ἐπιτροπή, βάσει τῶν πραγματικῶν στοιχείων εἰς τὸ Πρακτικὸν τῆς 12 Δεκεμβρίου 1960 ἀποφαίνεται ὁμοφώνως, ὅτι συνεπεία τοῦ χρόνου ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ ἀνοίγματος καὶ ἐπιβεβαιώσεως τῆς πιστώσεως, ὅτι δέχεται τὴν παράτασιν ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως ἐπὶ 15θήμερον ἀπὸ τὸν χρόνον τῆς συμβάσεως, ἤτοι μέχρι 30.12.60 καὶ 15.1.61. Ἰδοὺ τὸ πρακτικόν, τὸ ὁποῖον ὑπογράφεται ἀπὸ «...... (ἀναγινώσκει) .....».

§69Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ πρόσωπα τὰ μετέχοντα τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀξιότιμα. Αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν. Σημασίαν ἔχει, ὅτι σεῖς τὰ ἐκαλύψατε διὰ τῆς ἐκθέσεώς σας. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω —καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος θὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν μὲ ἐμὲ γνώμην— ὅτι τὸ νὰ ἐπικαλῆσθε τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ νὰ μὴν ἀναγνωρίζετε τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν, σεῖς ὡς Ὑπουργὸς ἔχετε, ἐν προκειμένῳ, εἶναι κἄτι τὸ ἀντικοινοβουλευτικόν.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπειδή, κ. Κωστόπουλε, ἐπεκαλέσθητε καὶ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, δι’ ὅσα εἴπατε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, μίαν μικρὰν διακοπήν. Ἡ συγκρότησις τῆς Πολιτείας δὲν εἶναι ὅπως αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ὁρίζετε, τόσον γενικῶς αὐθαιρέτως. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρει, βεβαίως, ὁ Ὑπουργὸς καὶ τὴν φέρομεν ὅλοι ἡμεῖς, ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, ἔχει σημασίαν νὰ τηρηθοῦν, ὄχι μόνον οἱ τύποι, ἀλλὰ καὶ ἡ διαδικασία ἡ οὐσιαστική. Ὅταν δέκα ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν διαταγὰς ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ἅπαντες συμφωνοῦν εἰς κἄτι, κατόπιν ἐκτιμήσεως ὡρισμένων περιστατικῶν, νομίζω, ὅτι τοῦτο ἔχει κἄποιαν σημασίαν καὶ λυποῦμαι, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν γελᾶτε. Εἶναι τόση εἰς τὴν σκέψιν σας ἡ ὑποτίμησις τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν τὴν διοίκησιν ἐν Ἑλλάδι; Καὶ τόσον ὑποτιμᾶται τὸ ἦθος τῶν Ἑλλήνων διοικητικῶν λειτουργῶν;

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, λυποῦμαι, διότι διαλέξατε νὰ ἀντλήσετε ἓν ἐπιχείρημα ἀπὸ τὴν προσπάθειάν μου νὰ ἀπαλλάξω ἀξιότιμα πρόσωπα εὐθυνῶν. Ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι ὑπεύθυνος μόνον ὁ κοινοβουλευτικὸς Ὑπουργός, οἱ δὲ ὑπάλληλοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι, ἀλλὰ εἶναι ἀξιότιμα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὡς ἐλέγχοντες τὴν Κυβέρνησιν, τὰ ἀγνοοῦμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κοινοβουλευτικὴ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος καὶ ἀπορῶ, πῶς σεῖς, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ εἰδήμων, προσπαθεῖτε νὰ ὑποστηρίξετε, ὅτι δὲν ἐκτιμῶμεν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν κυρίως εὐθύνην.

§72Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Μερλόπουλε, εἶπον, ὅτι τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ὁ Ὑπουργός, τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλά, ὅτι δὲν εἶναι διόλου ἀντικοινοβουλευτικὸν νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὸ γεγονός, δηλαδή, ὅτι ἐτηρήθησαν ἅπασαι αἱ διαδικασίαι καὶ ὅτι τὸ τονίζομεν, δὲν εἶναι διόλου ἀντικοινοβουλευτικόν. Δὲν εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὸν νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν. Σεῖς, ὅμως, ἐπιθυμεῖτε νὰ ἀποκρυβῇ ἀπὸ τὸν λαόν, ὅτι δέκα ἀξιότιμοι διοικητικοὶ λειτουργοὶ προέβησαν εἰς τὴν λῆψιν μιᾶς ἀποφάσεως καὶ ἐπιθυμεῖτε νὰ δημιουργῆτε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἷς μόνον Ὑπουργός, ποῖος ἠξεύρει, καὶ διὰ ποῖον λόγον, προέβη εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς του ταύτης καὶ εἰς τὴν ἐκδήλωσιν μιᾶς ὑπόπτου δῆθεν εὐνοίας. Ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἐτηρήθησαν ἅπασαι αἱ διαδικασίαι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤδη, κ. βουλευταί, ἀπὸ ἡμισείας ὥρας εὑρισκόμενος εἰς τὸ βῆμα, δὲν εἶπον οὔτε λέξιν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλὴ ἔχομεν κουρασθῆ, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς νὰ μὴ κάνουν συνεχεῖς διακοπὰς, ὅπως μέχρι τοῦδε ἔπραξαν. Θὰ εἴπω τώρα δύο λέξεις, εἰς ἀπάντησιν ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπε τελευταῖα ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πράγματι, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος «μᾶς ἐνδιέφερε νὰ ἔχωμεν τὸ ἔλαιον ἐντὸς 15 ἡμερῶν, διότι ἄλλως ἠμπορεῖ νὰ ἀνετρέπετο ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν εἰς 15 ἡμέρας καὶ καταλαβαίνετε τὶ θὰ ἐσήμαινεν αὐτὸ ἀπὸ ἀπόψεως τιμαρίθμου». Δηλαδή, κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, πέραν τοῦ ψυχολογικοῦ παράγοντος ἐκ τῆς παραγγελίας, θὰ ἀπῃτοῦντο καὶ ὡρισμέναι ποσότητες νὰ ἔλθουν τὸν Δεκέμβριον διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Τὸ στοιχεῖον, ὁ ὅρος τῆς ἐμμέσου φορτώσεως τονίζεται καὶ ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς κρίσεως τῶν προσφορῶν, ὡς πρωταρχικός. Συνεπῶς, σπουδαιότατον ρόλον καὶ βασικὴν σημασίαν ἔχει ὁ χρόνος παραδόσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Εἰδικῶς ἡ Μποῦγκε ἀνέλαβε διὰ τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς συμβάσεως, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παραδώσῃ ἔλαιον τὸν μῆνα Δεκέμβριον καὶ μετὰ δύο ἀκριβῶς ἡμέρας ὁ οὐσιώδης αὐτὸς ὅρος, ὁ χρόνος παραδόσεως τοῦ ἐλαιολάδου ἐγκαταλείπεται. Διατὶ τὴν ἀνάγκην αὐτὴν τὴν ἀνεκάλυψεν ἡ Μποῦγκε μετὰ 24 ὥρας; Παρὰ ταῦτα, πληρώνομεν τιμὰς, αἱ ὁποῖαι προσδιωρίσθησαν, βάσει τοῦ οὐσιώδους αὐτοῦ παράγοντος, τοῦ συντόμου χρόνου, δηλαδή, τῆς παραδόσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐκ τούτων προκύπτει, ὅτι δὲν λέγομεν ὅσα λέγομεν ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ὡς ὑποστηρίζει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ΜΠΟΥΓΚΕ ἰσχυρίσθη, ὅτι λόγοι ἀνωτέρας βίας τὴν ἠνάγκασαν νὰ καθυστερήσῃ τὴν φόρτωσιν. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ἦσαν λόγοι ἀνωτέρας βίας, ἀλλ’ ἄλλοι λόγοι, λόγοι π.χ. ἀναμονῆς πτώσεως τῶν τιμῶν, ὅπερ συνέβη μὲ τὴν νέαν ἐσοδείαν, θὰ τὸ ἔλεγε αὐτὸ ἡ ΜΠΟΥΓ-ΚΕ; Ἠρευνήθη, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς ΜΠΟΥΓΚΕ ἦτο ἀληθής; Καὶ εἰς περίπτωσιν ποὺ δὲν ἦτο ἀληθής, τοὐλάχιστον εἰσεπράχθη διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς ὡς αὕτη προσδιορίζεται εἰς αὐτὰς ταύτας τὰς προσφορὰς τῶν μειοδοτῶν; Διότι, κ. βουλευταί, ἐνῷ ἐπληρώσαμεν τὸ ἔλαιον εἰς ἀνωτέρας τιμὰς διὰ νὰ ἔλθῃ τὸν μῆνα Δεκέμβριον, ἐξακολουθοῦμεν νὰ καταβάλλωμεν τὰς ἰδίας τιμάς, καίτοι τὸ ἔλαιον ἐφορτώθη ἕνα μῆνα ἀργότερον, ἐνῷ ἐξ ἄλλου εἶχον ἀπορριφθῆ εὐνοϊκώτεραι προσφοραί, διότι ἐζήτουν προθεσμίαν φορτώσεως Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν μᾶς ἔδωσε κανένα στοιχεῖον, ὥστε νὰ πεισθῶμεν, ὅτι πράγματι, λόγοι ἀνωτέρας βίας ἠνάγκασαν τοὺς μειοδότας νὰ μὴ φορτώσουν τὸ ἔλαιον ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου, ὡς ἀνέλαβον ὑποχρέωσιν, οὐδὲ ἂν ἤλεγξε τοῦτο, οὐδὲ ἂν ἀνεζήτησε τὰς διαφορὰς τῶν τιμῶν.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς θὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν μὴ φόρτωσιν τοῦ ἐλαίου ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου. Δύναται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν μὴ φόρτωσιν τοῦ ἐλαίου ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας;

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔθεσα, κ. συνάδελφε, τὸ ἐρώτημα αὐτὸ καὶ ἀσφαλῶς ὁ κ. Ὑφυπουργὸς θὰ μᾶς δώσῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησιν, ἐάν, βεβαίως, ἔχῃ κἄτι νὰ ἀπαντήσῃ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸν δεύτερον διαγωνισμὸν τῆς 28ης Δεκεμβρίου καὶ εἰς τὸν τρίτον, τῆς 16ης Ἰανουαρίου, κατὰ τοὺς ὁποίους αἱ τιμαὶ εἶναι πολὺ χαμηλότεραι, διότι ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν. Κατὰ τοὺς διαγωνισμοὺς αὐτοὺς οἱ ἴδιοι οἱ μειοδόται προσφέρουν ἔλαια μὲ τιμὰς πολὺ μικροτέρας ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας προσέφεραν διὰ νὰ φορτώσουν ἔλαια ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου. Εἰδικῶς ὁ Α.Σ.Σ.Ε.Ο. ἔχει μίαν διαφορὰν τιμῆς ἀπὸ 10 δολλάρια. Ὁ Μορένο εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦ Ἰανουαρίου ἔχει μίαν διαφορὰν τιμῆς ἀπὸ 19,75 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἡ ἰδία ἡ Μποῦγκε ἔχει μίαν διαφορὰν 15 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἡ «Προκοπὴ» ἔχει ἐπίσης διαφορὰν 16 δολλάρια κατὰ τόννον κλπ. Αὐτό, κ. βουλευταί, σημαίνει, ὅτι ὁ χρόνος τῆς φορτώσεως ἔπαιζε μίαν οὐσιώδη σημασίαν διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς. Παρὰ ταῦτα οἱ εὐνοούμενοι προμηθευταὶ ἐπωφελοῦνται τῶν ηὐξημένων τιμῶν διὰ φόρτωσιν ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἐφόρτωσαν τὸν Ἰανουάριον καὶ τὸν Φεβρουάριον, ὅτε αἱ τιμαὶ ἦσαν χαμηλότεραι, ὡς εἶπον. Ἂς σταθῶμεν τώρα εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 28ης Δεκεμβρίου. Κατὰ τὸν διαγωνισμὸν τοῦτον κατακυροῦνται 1.800 τόννοι εἰς τὸν Κοπιτόπουλον μὲ τιμὴν 511 ἕως 514 δολλάρια καὶ πλήρως καθωρισμένην τὴν ποιότητα. Κατὰ τὸν ἴδιον διαγωνισμὸν ἡ Μποῦγκε προσφέρει ἔλαιον μὲ 545 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ μὲ προσδιορισμόν, φυσικά, τῆς ποιότητος, ὡς διαγράφεται αὕτη εἰς τὴν προκήρυξιν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε εἰς τὸν πρῶτον διαγωνισμὸν ἀφορᾷ ἔλαια κατωτέρας ποιότητος, ἔλαια εἰς τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰθισμένος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τώρα, τὶ μᾶς παρέδωσεν ὁ Κοπιτόπουλος, παρὰ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἀνέλαβεν, εἶναι ἄλλο ζήτημα, θὰ τὸ ἴδωμεν ἐν συνεχείᾳ. Καὶ φθάνομεν, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν τελευταῖον διαγωνισμὸν τῆς 18ης Ἰανουαρίου 1961. Λέγει ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης συνεδριάσεως «ἡ προτιμηθεῖσα προσφορὰ Κοπιτοπούλου πρὸς δολλάρια 498.90 ἦτο εὐθηνοτέρα τῆς MORENO κατὰ δολλ. 0,60, ἤτοι 499,50». Αὐτὴ ἡ διαβεβαίωσις ποὺ ἐδόθη εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι ἀνακριβής, ἐπίσης, κ. συνάδελφοι. Διότι ὁ Οἶκος MORENO προσέφερεν ἔλαιον ὀξύτητος μέχρι 2 βαθμῶν πρὸς 498,25 μὲ προθεσμίαν φορτώσεως τὸν Ἰανουάριον καὶ τὸν Φεβρουάριον. Ἐνῷ ὁ κ. Κοπιτόπουλος προσφέρει ἔλαιον ὀξύτητος 1 ἕως 2 βαθμῶν μὲ 498,90. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν διαφορὰν εἰς βάρος τοῦ Κοπιτοπούλου 0,65 κατὰ τόννον. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἐν προκειμένῳ ἐγένετο κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἕνα Κράτος ἔντιμον ποὺ ἀπευθύνεται πρὸς ξένους ἐμπόρους. Ὀφείλει τὸ Κράτος αὐτὸ ποὺ καλεῖ ξένους, νὰ ἐπιδεικνύῃ κἄποιαν μεγαλυτέραν εὐθύτητα. Τὶ ἔγινεν, κ. συνάδελφοι; Τὸ Κράτος καλεῖ πρῶτον τὸν MORENO καὶ δεύτερον τὸν Κοπιτόπουλον, νὰ ὑποβάλουν τὰς διασαφηνίσεις ποιοτικὰς τῶν προσφορῶν των. Ὁ MORENO διὰ τοῦ ἐνταῦθα ἐκπροσώπου του Καράσου προσεκόμισεν ἕνα τηλ)μα, ὅτι τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον προσφέρει θὰ εἶναι ἔλαιον αὐστηρῶς σύμφωνον μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς διακηρύξεως, ἤτοι παρθένον, γεύσεως καὶ ὀσμῆς εὐχαρίστου, διαυγές, χωρὶς μηχανικὴν ἐπεξεργασίαν. Ὁ Κοπιτόπουλος ἔχει εἰς τὴν προσφοράν του τὸ ἴδιον περιεχόμενον, δηλαδή, ἔλαιον σύμφωνον πρὸς τὴν διακήρυξιν. Καὶ προσκομίζει ἐν συνεχείᾳ ὁ Κοπιτόπουλος ἕνα τηλ)μα ἑνὸς Ἱσπανικοῦ Οἴκου. Οὗτος ἀντιπροσωπεύει 6 ξένους Οἴκους, ποὺ ἔκαμε διὰ λογαριασμόν των προσφοράς. Παρουσιάζει, ὅμως, ἓν τηλ) μα 7ου Οἴκου, ποὺ οὔτε προσέφερεν, οὔτε, ποτὲ συνεβλήθη, καὶ λέγει, ὅτι προσφέρει ἔλαιον φιλτρέ, τὸ ὁποῖον, ὅμως, κ. συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει οὐδαμοῦ εἰς τὴν διακήρυξιν. Συνεπῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτὸν σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως. Ἀλλὰ λέγει περαιτέρω τὸ τηλ)μα τοῦ ἀγνώστου αὐτοῦ Οἴκου, ὅτι τὸ ἔλαιον ὀξύτητος 1 ἕως 2 βαθμῶν ποὺ περιέχει ἡ προσφορά, τὸ κάμνω 1½ βαθμῶν ὀξύτητος καὶ τὸ προσφέρω εἰς τὴν τιμὴν ποὺ προσφέρω τὸ λάδι ὀξύτητος 2 βαθμῶν, δηλαδή, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 498,90. Πρόκειται προφανῶς περὶ μιᾶς σαφοῦς ἀντιπροσφορᾶς, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεπίτρεπτος εἰς διαγωνισμὸν μεταξὺ μάλιστα ξένων οἴκων. Τὸν ἴδιον τὸν Κοπιτόπουλον τὸ Ὑπουργεῖον τὸν ἀπέκλεισεν εἰς ἄλλον διαγωνισμὸν τῆς 1.12.60, διότι εἰς νέαν προσφορὰν του ὡμιλοῦσε περὶ μεταβολῆς τοῦ ραφινὲ εἰς φυσικὸν ἔλαιον. Ἐδῶ, λοιπόν, ἀποκλείει ἀπὸ ἕνα διαγωνισμὸν τὴν ἀντιπροσφοράν, ἔρχεται καὶ τὸν ἴδιον αὐτὸν τὸν Κοπιτόπουλον μετὰ τὸν διαγωνισμὸν τὸν δέχεται, δέχεται τὴν ἀντιπροσφορὰν διὰ ἔλαιον φιλτρέ, τὸ ὁποῖον δὲν περιλαμβάνεται εἰς τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως. Τώρα τὸ τὶ εἶναι τὰ φιλτρὲ λάδια θὰ τὸ ἀκούσητε περαιτέρω. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον εἶναι, ὅτι ἡ ἀντιπροσφορὰ προέρχεται, ὄχι ἀπὸ τοὺς μειοδότας, ἀλλὰ ἀπὸ ἕβδομον ἄγνωστον. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι οἱ τρεῖς ἀπὸ τοὺς 6 μειοδότας δὲν ἀποδέχονται τὴν μεταβολὴν καὶ παρὰ ταῦτο, τὸ Ὑπουργεῖον ὑπογράφει τὴν σύμβασιν μὲ τὸν Κοπιτόπουλον διὰ λογαριασμὸν τῶν τριῶν μόνον, δι’ ὅλον τὸ ποσόν, παρὰ τὰς προσφοράς, παρὰ τὸν διαγωνισμόν. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν φανερὰν σκανδαλώδη προτίμησιν πρὸς τὸν Κοπιτόπουλον, μὲ ἀποκλεισμὸν τῆς εὐνοϊκωτέρας προσφορᾶς MORENO. Καὶ φθάνομεν, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ τελευταῖον θέμα τῆς ἐκτελέσεως τῶν συμβάσεων, τὸ καὶ σπουδαιότερον.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν περὶ τῶν συμβάσεων, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία, ὅτι εἰς τὴν Ἱσπανίαν ὑπάρχει Κρατικὸν μονοπώλιον ἐλαίου καὶ δὲν δύναται ὁ ἐξαγωγεὺς νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ πουθενὰ ἀλλοῦ, παρὰ μόνον ἀπὸ τὰ Κρατικὰ ἀποθέματα, ἢ ὅπως λέγεται, ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Συνδικᾶτον ἐλαίου. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ἐρωτῶ, τότε διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμνε μίαν διαπραγμάτευσιν μὲ τὸ Ἱσπανικὸν Κρατικὸν Συνδικᾶτον Ἐλαίου καὶ νὰ ἀγοράσῃ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου, καὶ ἐνδεχομένως, κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις νὰ ἐπιτύχῃ καὶ ἄλλας ἀντιπαροχάς; Δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς ἐρωτήσεως;

§78Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, αἱ ἱσπανικαὶ ἐξαγωγαὶ ἐλαιολάδου γίνονται ἀπὸ τοὺς ἀνεγνωρισμένους ὑπὸ τῆς Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως ἐμπόρους–ἐξαγωγεῖς. Ἀλλὰ οἱ ἔμποροι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὡρισμένοι καὶ ὄχι ὅλοι οἱ ἔμποροι, παραλαμβάνουν τὸ ἔλαιον κατὰ καθωρισμένον, ἐπίσης, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σύστημα. Ἀπὸ ὅσα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, δὲν προσφέρει τὸ Κράτος ἢ Ὀργανισμός τις ἐλαιόλαδον πρὸς ἐξαγωγήν.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδή, θέλετε νὰ εἴπητε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ Κρατικὸν Συνδικᾶτον δὲν κάμνει ἀπ’ εὐθείας ἐξαγωγάς;

§80Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, τὸ Κρατικὸν Συνδικᾶτον ἔχει ὡρισμένα καθήκοντα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν ἐξαγομένων ἐλαιολάδων καὶ τῶν ἐμπόρων–ἐξαγωγέων, κατὰ περίπτωσιν ἐξαγωγῆς.

§81Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ἱσπανικὸν Συνδικᾶτον πωλεῖ Κρατικὸν ἐλαιόλαδον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Βάσις δὲ τῆς ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου διὰ τῶν ἐξαγωγέων εἶναι, ὅτι ὁ Ἱσπανὸς ἐξαγωγεὺς διὰ νὰ ἐξαγάγῃ χρειάζεται τὴν ἄδειαν τοῦ Ἱσπανικοῦ Κράτους. Καὶ ἐρωτῶ κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὅταν εὑρέθη αἰφνιδίως εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως καὶ τὴν διατήρησιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, δὲν ἐσκέφθη νὰ ἀποτανθῇ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Κρατικὸν Ἱσπανικὸν Συνδικᾶτον καὶ νὰ ἀγοράσῃ ἀμέσως τὸ λάδι καὶ ὁπότε δὲν θὰ εἶχον συμβῆ ὅλα αὐτὰ τὰ ἀτυχήματα; Ἐρωτῶ, πῶς ἀντιμετώπισεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις;

§82Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, τὸ Κρατικὸν Συνδικᾶτον τῆς Ἱσπανίας ἐποπτεύει καὶ ἐλέγχει τοὺς ἐξαγωγεῖς.

§83Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διαβεβαιώνετε, δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν πωλεῖ λάδι εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§84Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι ἐγὼ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν εἶναι, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ γίνονται μέσῳ προσδιορισμένων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Ἱσπανικῶν Οἴκων, τῇ ἐποπτείᾳ τοῦ Κρατικοῦ Ἱσπανικοῦ Συνδικάτου.

§85Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τὸ Κρατικὸν Ἱσπανικὸν ἐλαιόλαδον ἐξάγεται καὶ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Συνδικᾶτον, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἐγνώριζε καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἐλέγξητε, διότι εἶναι δυνατὸν εἰς διάστημα ἡμισείας ὥρας νὰ τὸ διαπιστώσητε.

§86Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν τελευταίαν συνάντησιν ποὺ εἶχον μὲ τὸν Ἐμπορικὸν Ἀκόλουθον τῆς Ἱσπανίας, συνεπείᾳ τῆς διαφορᾶς ἐπὶ τῆς ποιότητος τῶν ἀγορασθεισῶν ποσοτήτων δὲν μοῦ εἶπε κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς τὴν Ἱσπανίαν γίνονται ἀπὸ τὸ Ἱσπανικὸν Κρατικὸν Συνδικᾶτον καὶ ὄχι ἀπὸ ἐξαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι ὁρίζονται ἀπὸ τὴν Ἱσπανικὴν Κυβέρνησιν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, διαπιστώνω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν τελειώνετε ἀπόψε.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔρχομαι, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ τελευταῖον στάδιον, τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως τῶν συμβάσεων. Πῶς αὗται ἐξετελέσθησαν καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἐλαίου πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Εἶπεν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ὅτι τὸ λάδι τῆς ΜΠΟΥΝ-ΓΚΕ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι βιομηχανικόν. Ἀπέδειξα, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀναληθές, διότι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συμβάσεως μὲ τὴν ΜΠΟΥΝΓΚΕ ἦτο δυνατὸν νὰ χορηγήσῃ αὕτη λάδι βιομηχανικόν. Λέγει περαιτέρω ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι δὲν εἰσήχθησαν βιομηχανικὰ λάδια καὶ ὅτι ὅσα εἰσήχθησαν ἦσαν βρώσιμα. Προσθέτει δὲ ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι τὰ βιομηχανικὰ ἔλαια δὲν ἔχουν μοῦργαν. Δὲν ἔχει, ὅμως, δίκαιον, διότι καὶ αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν μοῦργαν, πάντως δὲ αἱ ἀπόψεις αὗται παρουσιάζουν μίαν πλήρη σύγχυσιν, ποὺ ἐπιτρέπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λέγῃ ἄλλοτε, ὅτι καὶ τὰ βιομηχανικὰ λάδια εἶναι βρώσιμα —δὲν τὰ πετοῦν— ἄλλοτε, ὅτι τὰ βρώσιμα δὲν εἶναι βιομηχανικὰ καὶ ἄλλοτε ἄλλα. Τέλος, λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, σελ. 25: «Εἰς τὴν γλῶσσαν τῶν χημικῶν, τῶν εἰδικῶν, τὸ φυσικόν, ἁγνὸν ἐλαιόλαδον σημαίνει βρώσιμον καὶ ὄχι βιομηχανικόν». «Ἡ ποιοτικὴ περιγραφὴ τῆς συμβάσεως ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν ἀνάλυσιν τοῦ Γενικοῦ Χημείου καὶ βάσει αὐτῆς σημειοῦται τὸ συμβατικῶς σύμφωνον». Ἐδῶ πάλιν ἀντιτίθεται εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα εἰσαγωγῆς μὴ βρωσίμου ἐλαίου καὶ πάντως διΐσταται πλήρως πρὸς τὴν ποιοτικὴν περιγραφὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ σύμβασιν, ἥτις καὶ μόνη ἰσχύει. Ἐξ ἄλλου, ὅσα λέγει περὶ τῶν ἀναλύσεων τοῦ Χημείου, μᾶς εἰσάγουν εἰς αὐτὸ μυστήριον, πράγματι, τοῦ ποιοτικοῦ ἐλέγχου τοῦ παραληφθέντος ἐλαίου. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν διὰ τοὺς 700 τόννους, δὲν ὑπάρχει περιγραφὴ ποίου εἴδους ἔλαιον ὑποχρεοῦται νὰ εἰσαγάγῃ ἡ ΜΠΟΥΝΓΚΕ καὶ ὁ ASSEO. Συνεπῶς, εἶναι ἀδύνατος καὶ ὁ ἔλεγχος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν σύμβασιν, Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἀγορασθέντος ἐλαίου; Εἰς τὴν διακήρυξιν δὲν προβλέπεται τίποτε. Εἰς τὰς προσφορὰς ὑπάρχουν διάφοροι ὅροι. Σχετικοὶ ὅροι περὶ ἐλέγχου περιελήφθησαν εἰς τὰς συμβάσεις καὶ εἰς τὰ ἔγγραφα ἀνοίγματος πιστώσεων. Οὕτω διὰ τὴν ΜΠΟΥΝΓΚΕ προβλέπονται τὰ ἑξῆς: 1) Εἰς κοινὴν συνεδρίασιν τῶν δύο Ἐπιτροπῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (Γνωμοδοτικῆς καὶ Τεχνικῆς) τῆς 7. 12.1960 ἀναφέρεται, ὅτι ὁ Κωνσταντινίδης, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΜΠΟΥΝΓΚΕ, ἐδέχθη ὅπως διὰ τὸν ποιοτικὸν ἔλεγχον, ἀντὶ πιστοποιητικοῦ Χημείου τοῦ τόπου φορτώσεως (Τύνιδος) προσαγάγῃ τοιοῦτον τῆς Γιουγκοϊνσπέκτ. 2) Εἰς τὰς ἐπακολουθησάσας ὅμως δύο συμβάσεις τῆς 10.12.1960 ἀναγράφεται εἰς μὲν τὴν μίαν ποιοτικὸς ἔλεγχος ὑπὸ τῆς Γιουγκοϊνσπέκτ, εἰς τὴν ἄλλην ὅμως ὑπὸ Χημείου τοῦ τόπου φορτώσεως καὶ ἔλεγχος βάρους ὑπὸ τῆς SURVEILLANCE. Αἱ δύο αὐταὶ συμβάσεις περιλαμβάνονται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς 21 Μαρτίου 1961, κατατεθεῖσαι πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ. Τί μυστήριον κρύβουν αὐταὶ αἱ μεταμορφώσεις εἰς τὰς συμβάσεις; Ποῖος θὰ μᾶς τὸ εἴπῃ; 3) Περαιτέρω, ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς διαιτησίας. Προβλέπεται ἡ διαιτησία τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἐλαίου Τυνησίας, ποὺ ἑδρεύει εἰς τὸ Σφάγξ. Συνεπῶς, ἀκούονται ἐπικρίσεις ἐδῶ διὰ τὰς ξένας διαιτησίας, ποὺ ἀποδέχεται τὸ Κράτος διὰ τὰς μετὰ τῶν ξένων συμβάσεις, ἀλλὰ τοῦτο ἦτο ἀδύνατον νὰ φαντασθῇ κανείς, ὅτι καὶ διὰ τὸ λάδι θὰ ἐδεχόμεθα νὰ ἐξαρτηθῶμεν εἰς τὸ ἔλεος τῆς ξένης διαιτησίας. Ἀλλὰ τί θὰ ἀποφανθῇ τὸ Τυνησιακὸν Ἐπιμελητήριον ἐπὶ διαφορᾶς εἰς πωλήσεις Τυνησιακῆς ἑταιρείας καὶ μετὰ γνωμάτευσιν Τυνησιακοῦ Χημείου, περὶ καλῆς ποιοτικῆς ἐκτελέσεως; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ δικαίωσιν ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν διαιτησίαν τοῦ Τυνησιακοῦ Ἐπιμελητηρίου, ὅταν καὶ τὸ ἰδικόν μας Χημεῖον δίδει βεβαιώσεις περὶ καλῆς ποιοτικῶς ἐκτελέσεως τῶν συμβάσεων δι’ ἕνα λάδι τόσον ἄθλιον, ὅπως ἐν συνεχεία θὰ ἐκθέσω; Ἂν αὐτὸ σημαίνῃ προστασίαν τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ τοῦ συμφέροντος τῆς καταναλώσεως, ὡς λέγει ὁ κ. ὑφυπουργός, ὁμολογῶ, ὅτι ἀδυνατῶ νὰ τὸ ἀντιληφθῶ. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὸ ἔλεος τῶν ξένων τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς καταναλώσεως. Ἀναλόγους ἐλέγχους προβλέπουν αἱ συμβάσεις μὲ τὸν ASSEO: Ποιότης καὶ ζύγιον τελικὰ εἰς τὸν λιμένα φορτώσεως, βάσει ἐπισήμων πιστοποιητικῶν Χημείων τοῦ τόπου φορτώσεως (Ἱσπανίας) καὶ ζυγολόγιον ἀνεγνωρισμένου ζυγιστοῦ. Διαιτησίαν διεθνοῦς Ἐπιμελητηρίου Ἐλαιολάδου. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ ASSEO, ὁ κ. ὑφυπουργὸς εἶπεν, ὅτι οὗτος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Μποῦνγκε, δὲν εἰσήγαγε καλὸ λάδι. Γι’ αὐτό, λέγει, ἐκρατήσαμεν ἀπὸ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαίου 200.000 δολλάρια καὶ μᾶς κατέθεσε καὶ ἐγγύησιν. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἀκατανόητα. Ὑπὲρ τοῦ ASSEO ἠνοίξαμεν πίστωσιν ἀμετάκλητον, τὴν ὁποίαν εἰσέπραξεν ἐπὶ τῇ παραδόσει τῶν πιστοποιητικῶν. Ποῦ εὑρήκαμεν ἡμεῖς τὰς 200.000 δολλάρια; Αὐτὰ εἶναι πράγματα μυστηριώδη. Τέλος, ὡς πρὸς τὸν ἐδῶ ἔλεγχον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον παραδίδεται εἰς τὴν Χώραν μας, θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ τηρηθῇ μία ἐπιφύλαξις, ὥστε νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος καὶ ἐδῶ. Δὲν ὑπῆρξεν, ὅμως, τοιαύτη πρόβλεψις, ἀλλὰ ἀφέθη ὁ ἔλεγχος ἂν εἶναι καλό, εἰς τὸ Χημεῖον τῆς Τύνιδος. Καὶ γίνεται τώρα ὁ ἔλεγχος κατόπιν ἑορτῆς, ἀφοῦ ἐπληρώσαμεν τὴν ἀξίαν τῶν ἐλαιολάδων. Τί ἀπέδειξεν αὐτὸς ὁ ἔλεγχος; Ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον διὰ τὰ βαρέλια τῆς Μποῦνγκε, ἡ ἔκθεσις τοῦ Χημείου λέγει, ὅτι εἶναι φυσικὸν ἀμιγές, βρώσιμον, πληροῦν τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Ὀσμὴ — γεῦσις εὐχάριστος. Ἀλλὰ προσθέτει: Ὄψις ἐλαφρῶς θολή. Καὶ ἀκόμη, ὅτι εἰς τὰ βαρέλια μὲ μπλὲ χρῶμα, περιλαμβάνεται ἔλαιον ρευστόν, κανονικόν, εἰς τὰ χρωματισμένα πράσινα περιλαμβάνεται ἔλαιον πεπηγμένον, χωρὶς νὰ προσθέσῃ κανονικόν. Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Τί εἶναι αὐτὸ τὸ πεπηγμένον; Θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις, διατὶ τὸ μὲν εἶναι ρευστόν κανονικὸν καὶ τὸ ἄλλο πεπηγμένον; Αὐτά, ὡς πρὸς τὸ ἔλαιον ποὺ εἰσήγαγεν ἡ Μποῦνγκε. Ὡς πρὸς τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου ΑΣΕΟ, τὸ Γενικὸν Χημεῖον λέγει τὰ αὐτὰ καὶ προσθέτει: Μικροσκοπικῶς εἰς καλὴν κατάστασιν. Ὡς πρὸς τὰς ὀξύτητας, διαπιστώνει βαθμοὺς 1.04–1.15–1.13–1.18–1.07 καὶ 2.08, δηλαδὴ καλλίτερα καὶ ἀπὸ τὴν Μποῦνγκε, εἰς τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις, χάριν τῆς δῆθεν μικροτέρας ὀξύτητος, ἐπληρώσαμεν 12 δολλάρια τὸν τόννον ἐπὶ πλέον. Ἀλλὰ τί συμβαίνει μὲ τὸν ΑΣΣΕΟ; Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὅλα τὰ βαρέλια τοῦ ΑΣΣΕΟ περιεῖχον ἔλαιον ἀκατάλληλον. Ὁ ἔλεγχος τοῦ Χημείου τὰ βγάζει κανονικά. Εἰς τὸ τέλος, ὅταν ἐκυκλοφόρησαν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἀποδεικνύωνται ἄχρηστα καὶ ἀκατάλληλα πρὸς βρῶσιν. Κατὰ ποῖον τρόπον, λοιπόν, κατησφαλίσθησαν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς καταναλώσεως, ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι ἀκατάλληλα τὰ εἰσαχθέντα ὑπὸ τοῦ ΑΣΣΕΟ. Πῶς θὰ ζητήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὴν διαιτησίαν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἐλαίου μὲ αὐτὰς τὰς ἀναλύσεις τοῦ Γενικοῦ Χημείου, ποὺ λέγουν ὅτι εἶναι κανονικόν;

§89Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σᾶς πληροφορῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἀπὸ τὰ μεταφερθέντα 12.000–13.000 βαρέλια εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, μόνον τὰ 1.700 εὑρέθησαν βρώσιμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία ἔρευνα διὰ νὰ καταλογισθοῦν εὐθῦναι.

§90Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι ἀντελήφθη ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ σημασίαν. Σημασίαν φαίνεται νὰ ἔχουν τὰ ἔγγραφα, ἡ ποιοτικὴ ἐξέτασις τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία εὑρίσκει, ὅτι τὸ λάδι εἶναι ἐν τάξει καὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ὅτι τὸ λάδι εἶναι ἐν τάξει. Διὰ τὸν κ. ὑφυπουργόν, αὐτὰ καὶ μόνον φαίνεται ὅτι ἔχουν σημασίαν. Ἑπομένως, τὸ λάδι πρέπει, ὀφείλει νὰ εἶναι καλό. Φθάνομεν τώρα εἰς τὸν Κοπιτόπουλον. Προσέφερε 1200 τόννους ἀπὸ 6 προμηθευτάς. Λέγει ἡ ἐξέτασις τοῦ Χημείου, ὄψις διαυγής, ὀσμή, γεῦσις κανονική, ἀλλὰ καὶ μοῦργα σὲ 51 βαρέλια. Τώρα πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τὴ μοῦργα εἰς τὰ βαρέλια ἡ ὄψις νὰ εἶναι καλὴ καὶ ἡ γεῦσις καὶ ἡ ὀσμὴ εὐάρεστος, αὐτὸ ἀποτελεῖ μυστήριον. Τώρα, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ 2.000 βαρέλια, τὰ ὁποῖα περιελάμβανον μοῦργαν, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος ἤδη, δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ 45.000 βαρέλια...

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ ὁποῖα εἶναι 18.000...

§92Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ἀπὸ 18.000, τότε φθάνομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ 11% περιέχει μούργαν. Ἀλλὰ πόσα εἶναι τὰ βαρέλια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐβγῆκαν εἰς τὴν κυκλοφορίαν; Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπε προχθές, ὅτι θὰ ραφινάρῃ τὰ λάδια αὐτά. Ἀλλὰ αὐτό, ἀπαιτεῖ δαπάνην. Ποῖος θὰ πληρώσῃ τὰ ἔξοδα; Καὶ τί εἴδους ἀπόφασιν περιμένετε νὰ βγάλῃ τὸ Ἐπιμελητήριον τῆς Τύνιδος ἢ τῆς Ἱσπανίας; Ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ αὐταπατᾶται, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαπατήσῃ κανένα, μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ ὁτιδήποτε, ὅταν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ κρατικὰ εὔσημα τῆς καλῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, δὲν ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις κἂν νὰ προσκομισθοῦν εὔοσμα λάδια, τὴν στιγμὴν ποὺ τοιοῦτος ὅρος δὲν περιελαμβάνετο εἰς τὴν σύμβασιν. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις κατώρθωνε νὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποζημιώσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ὑπεχρεώθη νὰ καταναλώσῃ λάδι, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἔφαγεν; Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς ἠρώτησεν, ἐὰν δυνάμεθα νὰ ἀνεύρωμεν, ἔστω καὶ ἕνα στοιχεῖον εὐνοίας πρὸς ἕνα τῶν προμηθευτῶν. Ἀπαντῶ: Ναί. Εὔνοιαν ἀποτελεῖ ἡ παράβασις τῶν προθεσμιῶν ὑπὲρ τῆς Μποῦνγκε, εἰς τὴν παράδοσιν καὶ ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς ὑπὲρ αὐτῆς. Ἐπὶ τέλους, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο, ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας, νὰ ἐπιτύχῃ ἀναμφισβητήτως εὐθηνοτέρας τιμάς, ἀναβάλλουσα τὴν προμήθειαν. Δὲν τὸ ἔπραξε, χάριν τῆς Μποῦνγκε καὶ πρὸς ὄφελος τῆς ἰδίας ἑταιρείας ἐγκατέλειψε τὸν ποιοτικὸν ἔλεγχον. Καὶ τέλος ἡ διαιτησία. Ποῦ ἀκούσθηκε νὰ προσφύγωμεν εἰς ξένα Ἐπιμελητήρια διὰ διαιτησίαν ἐπὶ ἐμπορεύματος ὡς τὸ λάδι; Καὶ τέλος, διατὶ εἰς ὅλους τοὺς ἑπομένους διαγωνισμούς, ὅπου δὲν ὑπάρχει Μποῦνγκε–Ἄσσεο, ὁρίζει διαιτητὴν τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια, ἀπορρίψασα προσφορὰς ζητούσας ξένην διαιτησίαν, δι’ αὐτὸ καὶ μόνον; Καὶ ποίους πρόκειται νὰ κυνηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁμιλῶν ὑπὲρ τῶν καλῶν τάχα λαδιῶν τῆς Μποῦνγκε, ὤφειλε νὰ εἶναι περισσότερον ἐπιφυλακτικός. Ἐκυκλοφόρησαν χιλιάδες ὀκάδες βρώμικα λάδια εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ δώσῃ εὔσημον εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις προκειμένου περὶ τῆς Μποῦνγκε, ὤφειλε νὰ εἶναι ἐπιφυλακτική, προσεκτική, διότι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν πλέον ἁμαρτωλὴν συναλλαγὴν ποὺ ἔγινε ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν τοῦ σίτου. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Μποῦγκε εἶναι ὁ ἐπίσημος προμηθευτής, ὁ ἔμπορος τοῦ Δημοσίου καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ διερευνηθῇ διὰ ποῖον λόγον προσεφέρθησαν αἱ εὔνοιαι αὗται εἰς τὴν Ἑταιρείαν ταύτην. Ὡς πρὸς τὸν ΑΣΣΕΟ, τοῦ χαρίζομε τὰ 511 δολλάρια τιμὴν ἀντὶ πρὸς 506. Δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν, ἂν ληφθοῦν, διὰ τὴν διαφορὰν αὐτήν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ παραδοθὲν ἄθλιον ἔλαιον τῆς Ἑταιρείας ταύτης, ὑπάρχει ἐπίσης μία ἀσυνήθης εὔνοια. Ἐπίσης ἀνεγνωρίσαμεν ἔλεγχον καὶ διαιτησίαν ξένους. Καὶ εἶναι ὁ ΑΣΣΕΟ ἄλλοτε Διευθυντὴς τῆς Μποῦνγκε. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν Κοπιτόπουλον. Οὗτος προτιμᾶται ἀπὸ τὸν Μορένο. Ἐδῶ πρόκειται πλέον περὶ σκανδαλώδους εὐνοίας, ἡ ὁποία ἐκθέτει τὴν χώραν μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι δὲν ὑπάρχει ἐντιμότης ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, προτιμῶντος δυσμενεστέραν προσφοράν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ μᾶς παραδώσῃ λάδι μὲ μούργα, ἀντὶ τῶν φιλτρὲ λαδιῶν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν κατακύρωσιν, οὗτος ζητεῖ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ προμήθεια ὑπὸ 3 ἀντὶ τῶν 6 προμηθευτῶν. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλοῦς, κύριοι βουλευταί, καὶ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι οἱ ἄλλοι τρεῖς δὲν ἐδέχθησαν τὴν τροποποίησιν–φιλτρὲ καὶ 1½. Μὲ τὸν Κοπιτόπουλον ὑπάρχει καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξάγεται ἀπὸ τὰ ἔγγραφα τοῦ κατατεθέντος φακέλλου, τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὴν περίοδον μόνον μέχρι τῆς 1ης Φεβρουαρίου. Δὲν γνωρίζω, διατὶ δὲν κατετέθησαν τὰ ὑπόλοιπα ἐν συνεχείᾳ ἔγγραφα. Ὑπάρχει ἡ κατακύρωσις 4.000 τόννων ἐλαίου εἰς νέον διαγωνισμόν, τὴν ὁποίαν, ὅμως, οὗτος ἐγκατέλειψεν, ἀρνηθεὶς ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, διότι δὲν τὸν συνέφερε πλέον μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ ἀπολέσῃ τὴν ἐγγύησιν. Ἐρωτῶ, διατὶ αὐτὴ ἡ ἀνοχή, ἡ προστασία; Ὤφειλεν, ἐν τούτοις, καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν Κοπιτοπούλου, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδείξῃ μεγαλυτέραν προσοχήν, διότι ὁ κ. Κοπιτόπουλος εἶναι κουμπάρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν σκανδαλοθηρῶ, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον μεταξὺ κουμπαριᾶς καὶ Μποῦνγκε νὰ γίνωνται αὐταὶ αἱ συναλλαγαί, διὰ τὰς ὁποίας βοᾶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐκτιθέμεθα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἔγγραφον, προερχόμενον ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν, διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω τὴν ἄδειαν, ἀλλὰ διὰ τὴν ὕπαρξιν καὶ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὁποίου ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην. Λέγουν, λοιπόν, εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, οἱ Ἱσπανοὶ ἔμποροι: «Σᾶς εὐχαριστοῦμεν δι’ ἐπιστολάς σας, ποὺ ἐπιβεβαιοῦν τὰ νέα (THE NEWS), τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἤδη ἐγνωρίζαμεν, περὶ τῶν παραπόνων διὰ τὸ κακὸν Ἱσπανικὸν ἐλαιόλαδον, ποὺ ἐξήχθη εἰς τὴν Ἑλλάδα... Κατὰ τὸ παρὸν θὰ ἦτο καλὸν αἱ Ἀρχαί σας νὰ μὴ ἐπέτρεπον τὴν πώλησιν ἐλαιολάδου εἰς Ἑλλάδα ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς Ἱσπανοὺς ἐξαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι τόσον ἀνεντίμως ἀπέστειλαν τόσον φρικτὸν ἐλαιόλαδον». Αὐτὰ λέγουν οἱ Ἱσπανοί, διὰ τὸ λάδι ποὺ μᾶς ἔστειλαν εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§93Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἔχει ἀξίαν ἡ ἐπιστολὴ αὐτή, ἀφοῦ εἶναι ἀνώνυμος.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνώνυμος, ἀλλ’ ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν ἔχω ἐξουσιοδότησιν νὰ τὴν καταθέσω. Πάντως ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ὕπαρξίν της.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ νὰ διευκολύνω καὶ τὸν κ. Μπουρνιᾶν, θὰ τὴν καταθέσω ἐγὼ ἐν φωτοτυπίᾳ, παραλείπων τὸ ὄνομα τοῦ παραλήπτου, διὰ νὰ μὴ γίνῃ στόχος τῆς Κυβερνήσεως.

§96Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὅλον ζήτημα εἶναι νὰ προσδιορισθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι κακὸς χειρισμὸς εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου καὶ διὰ νὰ γίνῃ ὁ προσδιορισμὸς αὐτός, διὰ νὰ διερευνηθῇ τὸ θέμα εἰς ὅλας του τὰς πτυχὰς εἶναι ἀνάγκη νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Μέχρι πρό τινος εἶχε γεμίσει ἡ ἀγορὰ τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸ βρώμικον αὐτὸ λάδι καὶ τώρα ἐπλημμύρισαν οἱ ἀγορὲς τῶν ἐπαρχιῶν. Ἔχω πληροφορηθῇ, ἔγραψεν ἤδη ὁ τύπος, ὅτι ἀπὸ τὶς 13 χιλιάδες βαρέλια ποὺ ἐστάλησαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, τὰ 11 χιλιάδες καὶ πλέον εἶναι ἀκατάλληλα λάδια. Οἱοσδήποτε ἐπίσημος ἢ ἀνεπίσημος ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἂν εἴπῃ, ὅτι τὸ λάδι εἶναι καλόν, δὲν θὰ ἀναγκάσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ φάῃ βρώμικον λάδι, διότι βρώμικον πράγματι λάδι βρίσκεται στὰ μπακάλικα ποὺ πουλιέται. Ἀλλὰ κυρίως εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ σταματήσῃ ὁ γενικευθεὶς ψίθυρος καὶ νὰ διαλυθοῦν αἱ φῆμαι ποὺ κυκλοφοροῦν εἰς τὴν ἀγοράν. Κατ’ οὐδένα λόγον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία εὐθύνη, ἐὰν αὐτὸ δὲν διαπιστωθῇ ἀπὸ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν δύναται νὰ ἀποσεισθῇ ἡ εὐθύνη, ὅτι ἐπωλήσαμεν τὸ ἁγνόν, τὸ παρθένον, τὸ ἐκλεκτὸν λάδι, τὸ Ἑλληνικόν, μὲ 11 δραχμὰς τὸ κιλόν, καὶ μετὰ 8 μῆνας εἰσηγάγομεν λάδι βρώμικον εἰς πολὺ ἀκριβωτέραν τιμὴν καὶ εἰσηγάγομεν σπορέλαιον ποὺ πωλεῖται σήμερον τρεῖς καὶ τέσσαρας δραχμὰς ἀκριβώτερα ἀπὸ τὴν τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπωλήθη τὸ λάδι μας. Αὐτὰ εἶναι ἐρωτήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ὅ,τι καὶ ἂν εἴπουν οἱ ἁρμόδιοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν κοινὴν γνώμην. Τὴν ἀπάντησιν θὰ δώσῃ μόνον ἡ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Δὲν εἶναι θέμα ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως, συνάπτεται μὲ τὴν ἐντιμότητα τοῦ Κράτους, εἶναι συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ βίου νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις ἀπὸ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐκείνη θὰ εἴπῃ ἐὰν ὑπῆρξεν ἁπλῶς κακὸς χειρισμὸς ἢ ἐὰν ὑπάρχουν καὶ θέματα ἐντιμότητος καὶ ἠθικῆς τάξεως. Καὶ ἐὰν ὑπάρξουν ὑπεύθυνοι, ἀποτελεῖ ὕψιστον συμφέρον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβληθοῦν αὐστηραὶ κυρώσεις κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠσέλγησαν εἰς τὰ ἱερώτερα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὰ μέσα διατροφῆς του καὶ ἐπούλησαν λάδι μὲ 11 καὶ 12 δραχμές, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ Ἑλληνόπουλα εἰς τὰ χωριὰ ἀρρωσταίνουν ἀπὸ ἀβιταμίνωσιν. Δὲν ἐφθάνατε τοὐλάχιστον εἰς τὴν κοινωνικὴν σκέψιν νὰ μοιράσετε τὸ λάδι αὐτὸ εἰς τὸν κόσμον ποὺ ὑποφέρει, ἀντὶ νὰ τὸ χαρίσετε εἰς τοὺς ξένους, διὰ νὰ τὸ ἀντικαταστήσετε ἔπειτα μὲ τὸ ἀκριβότερον, ἀλλὰ κακὸ λάδι; Λέγω, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει σοβαρώτατον θέμα καὶ πέραν οἱασδήποτε κομματικῆς σκέψεως, εἶναι συμφέρον, διὰ νὰ σταματήσῃ ὁ ψίθυρος, ὁ ὁποῖος τείνει νὰ μεταβληθῇ εἰς βοήν, νὰ ὑπάρξῃ ἀποσαφήνισις τοῦ θέματος. Καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ, μόνον ὅταν πάρωμεν τὴν ἀπόφασιν νὰ συστήσωμεν τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐὰν δὲν ὑπάρχουν εὐθῦναι ἠθικαὶ θὰ ἀπαλλάξῃ τοῦ ἐφιάλτου τὴν δημοσίαν ζωήν, ἐὰν ὑπάρχουν θὰ καταλογίσῃ τὰς εὐθύνας, ὥστε νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις, νὰ ὑπάρξῃ κάθαρσις. (Χειροκροτήματα).

§97Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Διὰ νὰ εἶμαι σύντομος, θὰ περιορίσω τὴν ἀπάντησίν μου μόνον εἰς ὡρισμένα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἡλιοπούλου καὶ κυρίως εἰς ἐκεῖνα, ἅτινα ἀφοροῦν εἰς ἐπανόρθωσιν τῶν ἀνακριβειῶν τὰς ὁποίας παρέθεσε καὶ ἐπεκαλέσθη, νὰ δημιουργήσῃ, ὡς νομίζει, δι’ αὐτῶν ἀμφιβολίας τῶν ὅσων προχθὲς εἶπον καὶ κατεχωρήθησαν εἰς τὰ πρακτικά. Ἀκόμη, ἀκολουθῶν τὸ ἴδιον σύστημα, τὸ ὁποῖον ἠκολουθήθη καὶ κατὰ τὴν διατύπωσιν, ἐὰν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ τὴν διετύπωσε τὴν συζητουμένην πρότασιν, ἀκολουθῶν, λέγω, τὸ ἴδιον σύστημα ποὺ ἠκολούθησεν ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις τῶν 28 βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαιολάδου, δὲν ὀπισθοδρόμησεν εἰς οὐδέν, οὔτε καὶ δισταγμόν τινα ᾐσθάνθη εἰς τὴν ἀλλοίωσιν τῶν πάντων. Θὰ παραλείψω τὰ τυπικά, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομικὸν περιθώριον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τῶν ἰσχυουσῶν διὰ τὰς διὰ τακτικῶν μειοδοτικῶν διαγωνισμῶν προμηθείας ποὺ ἐνεργεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ Κρατικῶν Προμηθειῶν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μὲ τὸν νόμον 1033 παρέχονται αὐταὶ αἱ ἐξουσιοδοτήσεις εἰς τὸν ὑπουργὸν Ἐμπορίου, πρὸς κάλυψιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν. Διότι, ὅπου τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐνεργεῖ συνήθως τακτικὰς προμηθείας, ἐνεργεῖ ταύτας κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς Ἐπιτροπῆς Κρατικῶν Προμηθειῶν, ὅπου, ὅμως, γίνονται προμήθειαι ὑπὸ τὸ κράτος ἐκτάκτων περιστάσεων καὶ διὰ τὴν κάλυψιν ἀμέσων καὶ ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν, αὗται ὑφίσταται εὐχέρεια νὰ γίνωνται κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου 1033. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, μόνον ἔχει τὸ Δημόσιον τὴν εὐχέρειαν τῆς προμηθείας διὰ προχείρων, συντόμου προθεσμίας καὶ διαδικασίας, μειοδοτικῶν διαγωνισμῶν καὶ ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἄνευ οὐδενὸς διαγωνισμοῦ δι’ ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεως. Ἡ σχετικὴ νομοθεσία τῆς Ἐπιτροπῆς Κρατικῶν Προμηθειῶν ἀναφέρεται εἰς ὁμαλὴν καὶ προβλεπομένην προμήθειαν καὶ συνεπῶς εἰς τακτικοὺς διαγωνισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ γίνουν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς προμηθείας τοῦ ἐλαίου, δὲν συνέτρεχεν ἡ ἄμεσος, ἐπιτακτικὴ καὶ ἔκτακτος ἀνάγκη. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι κατὰ τὸν Ἰούνιον ἢ Μάϊον, ἐζήτησα νὰ εἰσαχθῇ σπορέλαιον. Κύριοι, πρέπει νὰ διακρίνωμεν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σπορελαίου, τὴν προταθεῖσαν κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1960, ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἰσηγήθην εἰς τὰς 21 Νοεμβρίου 1960 εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸν Μάϊον τοῦ 1960 εἰσηγήθην τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, διότι τὰ ἀποθέματα τοῦ Δημοσίου εἰς σπορέλαιον εἶχον σχεδὸν ἐξαντληθῆ καὶ ἡ ἀπομένουσα ποσότης δὲν ἐπήρκει διὰ ρυθμιστικὴν παρέμβασιν καὶ ἐκ τούτου αἱ τιμαὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ ἐμπόριον ἀπὸ δραχ. 13,30, νομίζω, εἰς δραχ. 14,50 περίπου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν μαγειρικῶν λιπῶν, εἴδους εὐρείας καταναλώσεως. Ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς ἀνατιμήσεως, εἰσηγήθην τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ἀποφασισθείσης τῆς εἰσαγωγῆς μέσῳ Αἰγυπτιακοῦ κλῆριγκ. Δὲν ἐχρειάζετο εἰδικὴ ἀπόφασις τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἥτις καὶ ἀπεφάσισε, μετεῖχον καὶ οὗτοι. Πλὴν καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ἡ εἰσαγωγὴ δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ διότι δὲν ἐγένοντο ἐξαγωγαὶ ἐλαιολάδου ἐκ τῶν ἀποθεμάτων πρὸς ἣν εἶχε συνδεθῆ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν σπορελαίων. Ἐπίσης, διὰ τὴν μέσῳ Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰσαγωγὴν δὲν ἀπαιτεῖται κοινὴ ἀπόφασις, διότι ἡ πρότασις ἐγένετο πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὅπερ καὶ χειρίζεται τὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι ἀνακριβῶς ἰσχυρίσθην εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, τῆς παρελθούσης συνεδριάσεως, ὅτι εἰσηγήθην τὸ πρῶτον εἰς τὰς 21 Νοεμβρίου τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀνακριβείας ἔκαμεν ὅλους του τοὺς ὑπαινιγμοὺς καὶ κατέληξεν εἰς τὰ αὐθαίρετα συμπεράσματα περὶ εὐνοίας, καὶ προμηθευτῶν. Διὰ τὸ πόσην ἀνακρίβειαν καὶ παραποίησιν πρὸς παραπλάνησιν ἀποτελεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος τοῦ κ. Ἠλιοπούλου καὶ πόσον σκόπιμος εἶναι, δὲν ἔχω παρὰ νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς Οἰκονομ. Ἐπιτροπῆς τῆς 21 Ν)βρίου κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφασίσθη ἡ ἐσπευσμένη ἐξ Εὐρωπαϊκῶν λιμένων καὶ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα εἰσαγωγὴ τῶν 2.000 τόννων σπορελαίου. Διότι ἐζήτησα τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 2.000 τόννων σπορελαίου, ἐνῷ εἶχον προκηρύξει διαγωνισμὸν διὰ τὰς 25 Νοεμβρίου πρὸς εἰσαγωγὴν 15.000 τόννων σπορελαίου. Οἱ 15.000 τόν. σπορελαίου ἦσαν φορτώσεις εἰς λιμένα Η.Π. Ἀμερικῆς καὶ προϋπέθετον χρόνον παραδόσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα τοὐλάχιστον 1½ μῆνα. Αἱ ἐπιτακτικαὶ ἔκτακτοι ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν ἀπὸ τῆς 19ης Νοεμβρίου, ὅπως ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῶν ἐφημερίδων καὶ ἀπὸ τοὺς πηχυαίους αὐτῶν τίτλους, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν κατὰ τὰς αὐτὰς ἡμέρας τοῦ Νοεμβρίου 1960 τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου, ἦσαν ὀξύταται καὶ ἄμεσοι καὶ δὲν ἀπέμενεν ὡς μέσον ἀντιμετωπίσεως, παρὰ ἡ ἄμεσος, δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ ἐκ τοῦ πλησιεστέρου Εὐρωπαϊκοῦ λιμένος εἰσαγωγὴ τῆς ποσότητος ταύτης τοῦ σπορελαίου.

§98Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτά.

§99Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Αὐτὰ ἀκριβῶς εἴπατε. Ὅτι δηλαδή, εἶναι ἀνακριβές, ὅτι τὸ πρῶτον τὴν 21 Ν)βρίου εἰσηγήθην τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ἐνῷ εἶχον προκηρύξει διαγωνισμὸν διὰ σπορέλαιον. Εἶπον, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰς 21 Νοεμβρίου εἰσηγήθην τὴν ἀνάγκην τῆς ἀμέσου εἰσαγωγῆς 2.000 τόννων σπορελαίου ἐξ Εὐρωπαϊκῶν λιμένων, μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, διότι ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας θὰ καθυστέρει ἡ παράδοσις, λόγῳ τῆς ἀποστάσεως κλπ. Ἐζήτησα δὲ τοῦτο, διὰ νὰ καλύψω ἀμέσους καὶ ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, καὶ πρὸς τοῦτο σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἀπόφασιν τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Λυποῦμαι πάντως, διότι ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἐφρόντισε νὰ μὴ εἶναι παρὼν καὶ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἀνακρίβειαν ἣν ἐπεκαλέσθη καὶ ἐτόνισεν.

§100Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας, ἑπομένως εἴμεθα οἱ ὑπόλοιποι νὰ ἀκούσωμεν.

§101Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι παρὼν ὁ ἴδιος, διὰ νὰ ἀκούσῃ, πόσας ἀκριβῶς εἶπεν ἀνακριβείας καὶ πόσα ἐν συνόλῳ ἀσύστατα εἶπε, διὰ νὰ δυνηθῇ, ὡς νομίζει, νὰ θεμελιώσῃ τὰ ὅσα εἰς τὸ τέλος κατέληξε. «.......... (ἀναγινώσκει)..........». Καταθέτω τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ὑπ’ ἀριθ. 40)21.11.60, καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ ἐν συνεχείᾳ τῶν ἀνωτέρω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ἀριθ. 40.

«Η ΕΞ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, καθ’ ἣν συντρέχει ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς σπορελαίων πέραν τῆς εἰσαχθησομένης ποσότητος, τῆς προερχομένης ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἔτους 1960–61, μέχρι ποσότητος 2.000 τόννων εἰς βραχὺ κατὰ τὸ δυνατὸν χρονικὸν διάστημα, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ὑφισταμένου εἰς χεῖρας τοῦ Δημοσίου ἀποθέματος πρὸς ἄμεσον παρέμβασιν εἰς τὴν ἀγοράν, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τῆς σταθεροποιήσεως τούτων εἰς λογικὰ ἐπίπεδα διά τε τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς καταναλωτάς, Ἀποφασίζει τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προμήθειαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου σπορελαίου καὶ μέχρι ποσότητος 2.000 Μ.Τ., πρὸς ἐπαύξησιν τοῦ ὑφισταμένου εἰς χεῖρας τοῦ Δημοσίου ρυθμιστικοῦ ἀποθέματος. Ὁ διακανονισμὸς τῆς ἀξίας τοῦ σπορελαίου γενήσεται κατὰ τὰς «περὶ εἰσαγωγῶν» κειμένας διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1960. Ὁ Πρόεδρος Τὰ Μέλη». Πέραν αὐτῶν, ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας τῆς 19 Νοεμβρίου σχετικὴ ἀνακοίνωσίς μου, ἡ ὁποία ἐν τέλει καταλήγει εἰς τὰ ἑξῆς: «Βάσει τῶν ἀνωτέρω, αἱ σημειωθεῖσαι ἀπὸ 11 Νοεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ὑπέρμετροι διακυμάνσεις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου δὲν εἶναι φυσιολογικαί, οὔτε καὶ δικαιολογοῦνται ἐκ τυχὸν προβλέψεων ἀνεπαρκοῦς καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὰ μέτρα ἅτινα λαμβάνονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου πρὸς ἐπαναφορὰν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τῶν παραγώγων αὐτοῦ εἰς τὰ φυσιολογικά των ἐπίπεδα, εἶναι ὁ αὐστηρὸς ἀγορανομικὸς ἔλεγχος ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ ἐξασφάλισις ἐπαρκῶν ποσοτήτων λιπαρῶν ἀφ’ ἑτέρου καὶ μέχρι τοῦ σημείου μόνον ἐκείνου, καθ’ ὃ ἡ διαταραχὴ τῶν τιμῶν δὲν θὰ ἀποβῇ εἰς βλάβην τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν». Τὴν ἡμέραν ἐκείνην ποὺ ἐδημοσιεύθησαν αἱ ἀνακοινώσεις μου εἰς μίαν τῶν πρωϊνῶν ἐφημερίδων, ἣν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω πρὸ ὀφθαλμῶν, ἀνεγράφετο ἐν ἐπικεφαλίδι καὶ μὲ μεγάλους τίτλους, ὅτι «ἀνῆλθεν εἰς 29 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐσημείωσαν αὔξησιν αἱ τιμαὶ ὀρύζης, τυροῦ κλπ. Ἐπισπεύδεται ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων». Καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ στοιχεῖον, τῆς ἀντιπολιτευομένης μάλιστα ἐφημερίδος, ἀποδεικνύεται, χωρὶς δυνατότητας πλέον ἀμφισβητήσεως, ὅτι τὴν 19ην Νοεμβρίου, καλῶς ἢ κακῶς, ἐφρόνουν ὅτι αἱ ἄμεσοι ἐπιτακτικαὶ ἔκτακτοι ἀνάγκαι τῆς ἀγορᾶς ἠδύναντο νὰ καλυφθοῦν διὰ τῆς ταχυτέρας εἰσαγωγῆς σπορελαίου ἣν καὶ εἰσηγήθην εἰς τὰς 21 Νοεμβρίου εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνεκρίθη. Ἀνέφερον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τὸ πρῶτον ἐπληροφορήθην μετὰ τὴν ἀνωτέρω ἀνακοίνωσίν μου, ἀπὸ τὸ ἐμπόριον τὴν 19.11.60, ὅτι δηλαδὴ ἄνευ τῆς εἰσαγωγῆς ἐλαιολάδου καὶ ἡ πειθάρχησις τούτου, διότι τὴν πρότασιν τῆς εἰσαγωγῆς ἐλαιολάδου μοῦ τὴν ἔκαμεν ἔμπορος, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἦτο ἐξουσιοδοτημένος ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἐκπροσωπεῖ νὰ κάμῃ τοιαύτην πρότασιν, πλὴν δι’ αὐτῆς ἐκφέρει προσωπικὴν του γνώμην, καθ’ ἣν ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ κρατήσωμεν τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν ἐν καιρῷ εἰσαγωγὴν ἐλαιολάδου. Αὐτὰ περίπου εἶπον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, πλὴν ὁ πρὸ ἐμοῦ ὁμιλητής, ἐν γνώσει τῶν ἀνακριβειῶν, ἃς ἐπικαλεῖται, τὰ ἰσχυρίσθη διὰ νὰ κατορθώσῃ, ἐὰν βεβαίως ἦτο δυνατόν, νὰ μὴ διαψευσθῇ ἀμέσως καὶ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ νὰ θεμελιώσῃ τὰ ὅσα ἠθέλησε δι’ ὑπονοουμένων νὰ κατηγορήσῃ. Ἡ δευτέρα ἀνακρίβεια τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, ἔγκειται εἰς τὸν τρόπον τοῦ ἐλέγχου τοῦ παραδιδομένου πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι δὲν εἴχομεν πάρει κανὲν μέτρον καὶ δὲν ἠλέγξαμεν τοὺς ἐξαγωγεῖς, ἐὰν πράγματι τὴν ποιότητα καὶ ποσότητα ἐλαιολάδου, ἣν παρέλαβον ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου τὸ ἐξήγαγον ἢ ὄχι. Εἰς ὅλας τὰς συμβάσεις ὑπάρχει ρήτρα, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀγορασταὶ δὲν ἐξαγάγουν τὸ ἔλαιον, θὰ καταβάλουν τὸ διπλάσιον τῆς διαφορᾶς τὴν ὁποίαν ὠφελοῦνται μεταξὺ τιμῆς κτήσεως καὶ τιμῆς, ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ ἐκ τούτου οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἠδύνατο νὰ ἐπιχειρήσῃ τοιαύτην παράβασιν, διότι ἡ ρήτρα ἦτο ἐξοντωτική. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον ποὺ εἶχε πάρει τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὁ Ὑπουργός. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖα ἄλλα μέτρα ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἀγοραστῶν καὶ τὸν ἐνδελεχῆ ἔλεγχόν των. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2907 Ε. Π.)30. 10.1959 Διαταγῆς μας πρὸς τὴν Γενικὴν Ἐποπτείαν Ἀγορανομίας, τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, δίδεται ἐντολὴ νὰ ἐνεργῆται παρακολούθησις καὶ ἔλεγχος. Ἡ διαταγὴ ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

ΓΕΝΙΚΗ Δ)ΝΣΙΣ ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΑΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

ΤΜΗΜΑ Γʹ.

Γραφεῖον 2ον Πληροφ. Ἐμμ. Λεοντσίνης Ἀριθ. Πρωτ. Ε.Π. 2907. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1959 Ἔλεγχος περὶ τὴν ἐξαγωγὴν πωληθέντος Κρατ. ἐλ)δου. Πρὸς Τὴν Γενικὴν Ἐποπτείαν Ἀγ)μίας α) Ἀστυνομίας Πόλεων β) Χωροφυλακῆς (2) ἰδίου Ὑπουργείου Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δυνάμει σχετικῶν ἀποφάσεων ἡμῶν, ὡς καὶ καταρτισθεισῶν συμβάσεων, ἐπωλήθησαν κατὰ τοὺς μῆνας Αὔγουστον, Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον ἐ.ἔ. ποσότητες Κρατικοῦ βιομηχανικοῦ ἐλαιολάδου εἰς τοὺς κάτωθι Συν)σμοὺς καὶ Ἑταιρείας, ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον τῆς ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας ἐξαγωγῆς τούτων εἰς ὡρισμένας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, μετὰ προηγουμένην βιομηχανοποίησιν (ἐξευγενισμοῦ) καὶ τυποποίησίν των. Ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον ποσότητές τινες τοῦ οὕτω πωληθέντος πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου νὰ διατίθενται ὑπὸ τῶν ἀγοραστῶν των εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν (σημειωτέον, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς ἣν ἐπωλήθη τοῦτο ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἶναι μικροτέρα τῆς τρεχούσης τοιαύτης τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς) καὶ οὕτω, ἀφ’ ἑνὸς νὰ καταστρατηγοῦνται αἱ ἀποφάσεις καὶ τὰ συμφωνηθέντα καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ζημιοῦνται τὸ Δημόσιον, παρακαλοῦμεν, ὅπως, διὰ τῶν κατὰ τόπους ὀργάνων σας ἐνεργήσητε ἐπείγοντα ἔλεγχον εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἀγοραστὰς καὶ γνωρίσητε ἡμῖν ἐάν, αἱ ὡς κάτωθι παραληφθεῖσαι ὑπὸ τούτων ἐκ τῶν ἀποθηκευτικῶν Κέντρων τοῦ Δημοσίου, εἰς ἐκτέλεσιν τῶν συμφωνηθέντων, ποσότητες ἐλαιολάδου, διετέθησαν δι’ ὃν σκοπὸν ἠγοράσθησαν, ἤτοι τὴν ἐξαγωγήν των. Ἐν ἀρνητικῇ περιπτώσει ποῖαι συγκεκριμένως ποσότητες ἐξήχθησαν, καὶ ποῖαι ποσότητες ὑφίστανται εἰσέτι εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐν λόγῳ ἀγοραστῶν καὶ ἐὰν τυχὸν διετέθη ποσότης τις καὶ ποία εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Αἱ κατ’ ἀγοραστὴν παραδόσεις ἐλαιολάδου ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως: 1) Εἰς τὴν Α.Ε. Βιομηχανίαν Ἐλαιουργίας Κερκύρας. Ἐκ τοῦ ἐκεῖ ἀποθηκευτικοῦ Κέντρου. α) Παρεδόθησαν Μ.Τ. 100 ἐλαϊκῆς ὀξύτητος 7,3% καὶ Μ.Τ. 100 ὀξύτητος 7,85%, ἤτοι ἐν συνόλῳ Μ.Τ. 200 πρὸς ἐξαγωγὴν μετὰ προηγουμένην βιομηχανοποίησιν καὶ τυποποίησιν μέχρι τῆς 30.11.59 Μ.Τ. 150 καὶ μέχρι τῆς 31.12.59 Μ.Τ. 50. β) Παρεδόθησαν Μ.Τ. 36.828 ὀθύτητος 7,3% καὶ Μ.Τ. 63.172 ὀξύτητος 5,05%, ἤτοι ἐν συνόλῳ Μ.Τ. 100 πρὸς ἐξαγωγὴν ὡς ἄνω μέχρι τῆς 30.11.59. 2) Εἰς τὴν Κεντρικὴν Συνετ)κὴν Ἕνωσιν ἐλαιοπαραγωγῶν Ἑλλάδος Συν. Π.Ε. «ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗ». Παρεδόθησαν ἐξ ἀποθηκευτικῶν Κέντρων. α) Κερκύρας Μ.Τ. 56 ὀξύτητος 7,7%. β) Ἡρακλείου Μ.Τ. 94.950 ὀξύτητος 7,33%. γ) Σητείας χ)μα 14986,2 ὀξύτητος 7,48%. Ἤτοι ἐν συνόλῳ Μ.Τ. 165,9292 πρὸς ἐξαγωγὴν ὡς ἀνωτέρω μέχρι τῆς 30.11.59 καὶ ἐξ ἀποθηκ. Κέντρων α) Χανίων χ)μα 114,115 ὀξύτητος 7,75%, β) Ρεθύμνου χ)μα 131,291,4 ὀξύτητος ἀπὸ 5–8% καὶ γ) Μυλοποτάμου χ)μα 53.874 ὀξύτητος ἀπὸ 3–5% καὶ χ)μα 24.440 ὀθύτητος ἀπὸ 5–8%. Ἤτοι ἐν συνόλῳ χ)μα 323.715,515 πρὸς ἐξαγωγὴν ὡς ἀνωτέρω μέχρι τῆς 30.11.59. 3) Εἰς τὴν Ο.Ε. Ἑταιρείαν ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ ΚΑΙ ΣΑΧ-

ΠΑΛΟΓΛΟΥ (ΜΙΝΕΡΒΑ).

Παρεδόθησαν ἐξ ἀποθηκευτικῶν Κέντρων, α) Γυθείου χ)μα 19.468,2 ὀξύτητος 4,709% καὶ χ)μα 22.863,5 ὀξύτητος 4,99% καὶ β) Σπάρτης χ)μα 7.778,3 ὀξύτητος 4,93%. Ἤτοι ἐν συνόλῳ Μ.Τ. 50,1 πρὸς ἐξαγωγὴν ἐντὸς ἐπωνύμων λιθογραφημένων δοχείων μέχρι 5 χιλ)μων ἕως τὴν 31.10.59. 4) Εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν Ἑταιρείαν Ἐλαιολάδου Μυτιλήνης Α. Π. ΚΑΤΣΑΚΟΥΛΗΣ Ε.Π.Ε. Παρεδόθησαν ἐκ τοῦ ἐκεῖ ἀποθηκευτικοῦ Κέντρου 24,950 Μ.Τ. Βιομηχανικοῦ ἐλαιολάδου ὀξύτητος 4,30% καὶ 24.950 Μ.Τ. βρωσίμου τοιούτου ὀξύτητος 2,35% πρὸς ἐξαγωγὴν ἐντὸς ἐπωνύμων λιθογραφημένων δοχείων βάρους μέχρι 5 χιλ)μων ἕως τὴν 31.10.59. 5) Εἰς τὴν Ἄν. Ἑταιρείαν (ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΦΥΛΑΞ». Βάσει τῆς ἀπὸ 29.10.59 σχετικῆς συμβάσεως, ἐπωλήθη καὶ τελεῖ ὑπὸ παράδοσιν ἐκ τοῦ ἀποθηκευτικοῦ Κέντρου Σπάρτης ποσότης 20 Μ.Τ. ὀξύτητος ἀπὸ 4,5% καὶ ἄνω πρὸς ἐξαγωγὴν ἐντὸς ἐπωνύμων λιθογραφημένων δοχείων βάρους μέχρις 5 χιλ)μων ἕως τὴν 28.1.60. Συναφῶς παρακαλοῦμεν, ὅπως καὶ εἰς τὸ μέλλον βάσει τῶν κοινοποιουμένων ὑμῖν ἑκάστοτε σχετικῶν ἀποφάσεών μας πωλήσεως ἐλαιολάδου ὡς ἄνω, προβαίνητε εἰς ὅμοιον κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἔλεγχον καὶ γνωστοποιῆτε ἡμῖν τ’ ἀποτελέσματα.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Πέραν τῆς διαταγῆς αὐτῆς πρὸς τὰ ἀγορανομικὰ ὄργανα νὰ παρακολουθοῦν τοὺς ἀγοραστὰς πρὸς ἐξαγωγὴν τοῦ ἀγορασθέντος ἐλαίου καὶ τὴν μὴ διάθεσιν τούτου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ληφθείσης ρήτρας εἰς τὴν σύμβασιν, δι’ ἧς προεβλέπετο, ὡς εἶπον, ἡ καταβολὴ τοῦ διπλασίου τῆς διαφορᾶς, τὴν ὁποίαν ὀφελοῦνται μεταξὺ τιμῆς κτήσεως καὶ τρεχούσης τιμῆς τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ὑπάρχουν καὶ αἱ Τραπεζιτικαὶ βεβαιώσεις καὶ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τοῦ διακανονισμοῦ τῆς πιστώσεως. Ἅπασαι αἱ γενόμεναι ἐξαγωγαὶ ὡς πρὸς τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐξαγωγέων, εἶναι ὑπηρεσιακῶς καὶ οἰκονομικῶς τακτοποιημέναι, πλὴν τῶν ἐξαγωγῶν τῆς Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως τῆς Ἐλαιουργικῆς διὰ 700 περίπου τόννους καὶ δύο ἢ τριῶν ἄλλων ἐξαγωγέων διὰ 100 περίπου τόννους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτακτοποιήθησαν μέχρι στιγμῆς, διότι τὰ πιστοποιητικά των δὲν εἶναι πλήρη καὶ δὲν ἀποδεικνύουν μέχρις ὥρας ἀνενδοιάστως, ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον ποὺ ἐπῆραν, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐξήγαγον. Δι’ ὅλας, λοιπόν, τὰς πιστώσεις, ὑπάρχουν βεβαιώσεις τῶν μεσολαβητῶν Τραπεζῶν ἢ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, καὶ τῶν ὀργάνων ποὺ ἐνήργησαν τὸν ἔλεγχον, ὅτι ἐξήχθησαν, ἀκριβῶς, τὰ ἔλαια, τὰ ὁποῖα παρελήφθησαν. Πέραν αὐτοῦ, τὸ λάδι ὑπῆρχε εἰς τὰς ἀποθήκας μας καὶ ἐκεῖνο ἐπωλήσαμεν καὶ ἐκεῖνο, ἐπλήρωσαν οἱ ἀγορασταὶ ἐξαγωγεῖς. Πῶς προκύπτει; Μὲ τὴν ποιότητα τοῦ λαδιοῦ, ἡ ὁποία ὑπῆρχε εἰς τὰς ἀποθήκας ἦτο χρεωμένη, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ μὲ τὰ πρωτόκολλα παραδόσεως ποὺ ἔγιναν, ξεχρεώθηκε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔναντι τοῦ Δημοσίου. Τὶ θέλει νὰ εἴπῃ, λοιπόν, ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος κύριος; Ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, αἱ Τελωνειακαὶ Ἀρχαί, δηλαδή, σωρεία προσώπων καὶ ὅλαι αἱ ἀρχαί, συνήργησαν διὰ νὰ ἐξαπατήσουν τὸ Δημόσιον; Πρὸς ποῖον ὄφελος; Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν καὶ μὲ ποῖον τρόπον συνεννοήθησαν, ἀφοῦ αἱ παραδόσεις καὶ παραλαβαὶ δὲν ἦσαν εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πόλιν ἢ λιμένα; Συνέχισεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ εἶπε καὶ μίαν ἄλλην ἀκόμη μεγαλυτέραν ἀνακρίβειαν, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν Ἐλευσῖνα, ὅταν ἀπεφασίσαμεν εἰς τὰς 28 Νοεμβρίου νὰ πωλήσωμεν τὰ λάδια, τὰ λάδια ἦσαν μικρόβαθμα. Σᾶς εἶπον καὶ προχθές, ὅτι ὅταν ἐκάμαμεν τὴν συγκέντρωσιν 55–56– 57 τὸ 50% ἦσαν ἄνω τῶν 3 βαθμῶν καὶ μέχρις 8 βαθμῶν καὶ τὸ 50% περίπου κάτω τῶν τριῶν βαθμῶν, δηλαδὴ ἀπὸ 0,1 ἕως 3. Συνεκροτήσαμεν, δηλαδή, ἐν συνόλῳ καὶ ἀπὸ τὶς 2 συγκεντρώσεις 5.800 τόννους περίπου μικρόβαθμα ἐκ τοῦ ὑπολοίπου των μόνον 2.750 τόννοι περίπου ὡς μικρόβαθμα, ἤτοι 0,1–3% ὀξύτητος. Ὅλα τὰ ἄλλα, λόγῳ τῆς μακροχρονίου ἀποθηκεύσεως, εἶχον ἐκτραπῆ εἰς λάδια ἄνω τῶν τριῶν βαθμῶν. Οἱ τεχνικοὶ καὶ οἱ ἔμποροι, βεβαιώνουν καὶ νομίζω, ὅτι πάντες γνωρίζουν ἐκ τῶν ἐχόντων ἰδέαν ἐπ’ αὐτῶν, ὅτι λάδια ποὺ ἔχουν μείνει δυόμιση χρόνια εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ ὑπέστησαν ἀλλοίωσιν καὶ ἔγιναν ἀπὸ μικρόβαθμα τριάρια, δὲν τρώγονται, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἐξευγενισθοῦν. Εἶπε ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι τὰ λάδια ποὺ ἐπωλήσαμεν εἰς τὴν Ἐλευσῖνα καὶ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ὑπῆρχαν 4.800 τόννοι περίπου, ἦσαν ὅλα μικρόβαθμα. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Τὰ ἐλαιόλαδα ταῦτα κατὰ τὸ μέγιστον ἦσαν μεγαλόβαθμα, διότι ἦσαν παλαιῶν ἐσοδειῶν, 55–56, δηλαδὴ ἦσαν τῆς πρώτης συγκεντρώσεως καὶ ἐκ τούτου, εἶχον ὑποστῆ τὴν ἐκ τῆς ἀποθηκεύσεως ἀλλοίωσιν. Τὸ εἶπον πάλιν, ὅταν ἐγνωμάτευσε ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ πωλήσωμεν τὰ παλαιότερα, χωρὶς νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ἐγνωμάτευσε νὰ πωληθοῦν τῆς Ἐλευσῖνος καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, διότι αὐτὰ ἦσαν τῆς παλαιοτέρας ἐσοδείας. Εἶπον καὶ προχθές, καὶ ἂν ἦτο χρήσιμον καὶ δὲν ἦτο τόσον καταπεπονημένον τὸ Σῶμα μὲ αὐτὴν τὴν συζήτησιν θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀπαριθμήσω λεπτομερῶς καὶ κατὰ ποσότητα εἰς ποίας ἐλαιοδεξαμενὰς τῶν παραγωγικῶν κέντρων ἦσαν ἀποθηκευμένα τὰ ἐλαιόλαδα τῆς νεωτέρας ἐσοδείας, τὰ ὁποῖα, ἐὰν μεταφέροντο εἰς περίπτωσιν πωλήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως τῶν εἰς Ἐλευσῖνα καὶ Θεσσαλονίκην εὑρισκομένων, τὸ Δημόσιον θὰ ὑπεβάλλετο εἰς προσθέτους δαπάνας συσκευασίας, μεταφορᾶς κλπ., διὰ νὰ μὴ ὑποστῇ, λοιπόν, τὸ Δημόσιον ἄσκοπα ἔξοδα μεταφορᾶς, ἐπωλήθησαν πρό τινος τῶν παραγωγικῶν κέντρων πρὸς ἐξαγωγήν. Ἐκ τῶν ἀποθηκῶν Ἐλευσῖνος καὶ Θεσσαλονίκης, ἐπωλήσαμεν τὰς ἑξῆς ποιότητας λαδιῶν, τὰ ὁποῖα εἶχον πλέον τῆς 3ετίας ἀποθηκευμένα. Ἀπὸ ὀξύτητα 0,1–0,9 ἀπὸ 1,1–2,9% χιλιόγραμμα 1.617.042 καὶ ἀπὸ 3–7,9% χιλιόγραμμα 3.161.933. Δὲν ἐπωλήσαμεν, συνεπῶς, μικρόβαθμα καὶ κατὰ τοῦτο ἡ ἀνακρίβεια καὶ ἡ χρησιμοποίησις ἀνακριβειῶν ἔγκειται ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς συνηθείας καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου καὶ οὐχὶ εἰς τὰς ἰδικάς μου καὶ ἐμέ. Περαιτέρω, ἔφθασεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, χωρὶς νὰ διστάσῃ καὶ εἰς τὸν μῦθον καὶ δι’ αὐτοῦ ὑπονοούμενα, ὅτι ἐφροντίσαμε νὰ πωλήσωμεν τὸ λάδι τὸν Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον τοῦ 1959, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν τεχνητὴν ἔλλειψιν κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1960. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἐχρειάζετο μεγάλη προφητικὴ ἱκανότης διὰ νὰ μαντεύσωμεν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1959 τὰ μετὰ ἕνα ἔτος συμβησόμενα ἐκ τῶν οὐχὶ συνήθων καιρικῶν συνθηκῶν ἐξ ὧν κυρίως ἐπηρεάσθη τὸ ὕψος τῆς νέας ἐσοδείας καὶ ὅτι αὕτη θὰ εἶναι τόσον μικρὰ ὅση ἦτο ἡ ἐφετεινή. Μὲ αὐτὰς τὰς ἠθελημένας καὶ σκοπίμους καὶ αὐθαιρέτους ὑποθέσεις συλλογισμοὺς καὶ ὑπονοούμενα ὁ κ. Ἡλιόπουλος προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ τὸν εἰς τὰ 1960 νὰ διακηρύξωμεν τὴν προμήθειαν εἰσαγωγῆς νέον σημερινὸν μῦθον, ὅτι ἐδημιουργήσαμεν συνθήκας τεχνητῆς ἐλλείψεως ἀπὸ τὸ 1959 διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν ἐλαιολάδου καὶ νὰ εὐνοήσωμεν τὸν οἱονδήποτε εἰσαγωγέα καὶ κυρίως τὴν ΜΠΟΥΓΚΕ, ἥτις, ὡς εἶπε, προσεφέρθη νὰ ἀγοράσῃ πρὸς ἐξαγωγὴν ἀρκετὴν ποσότητα, ἥτις δὲν τῆς ἐδόθη διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ μετὰ 14 περίπου μῆνας τὴν εἰσαγωγήν. Ἀλλὰ καὶ ὁ μῦθος καὶ ἡ ἀφήγησις δὲν σταματᾶ ἐδῶ, πάει καὶ στοὺς ἄλλους, εἴτε ΑΣΣΕΟ ἐλέγετο, εἴτε Κοπιτόπουλος, διὰ τὸν ὁποῖον μᾶς ἐπληροφόρησεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἀπόψε, ὅτι εἶναι καὶ κουμπάρος μας. Τίνος, ὅμως, κουμπάρος εἶναι, δὲν μᾶς εἶπε καὶ δὲν γνωρίζομεν, πάντως ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω, καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι ἰδικός μου κουμπάρος ἢ συγγενής μου. Ἀσφαλῶς, θὰ γνωρίζῃ τοῦτο ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὁ ὁποῖος, ὅμως, τὸ ἐκράτησεν μυστικόν, ὡς ὅπλον διὰ τὸ μέλλον, ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὴν γνωστὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν, ἀλλὰ δὲν κατέθεσε καὶ τὴν ὁποίαν ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καταθέσῃ ὁ κ. Μητσοτάκης. Καὶ δύνασθε μέν, κ. Μητσοτάκη, νὰ διατυπώσητε μὲ ὑπαινιγμοὺς ὅ,τι δήποτε θέλετε, ἀλλὰ ἕνα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάματε καὶ νὰ ἀρνηθῆτε εἰς τὸν ἄλλον, τὸ δικαίωμα νὰ προβάλῃ τὰ στοιχεῖα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς μὲ τὰ ὁποῖα θεμελιώνει τὰς ἀπόψεις του. Εἶναι δυνατόν, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔδωσε τὸ γράμμα νὰ εἶναι συναγωνιστὴς τῶν μειοδοτησάντων καὶ νὰ προεκάλεσε τοῦτο. Καὶ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν συμβαίνει τοῦτο, πρέπει νὰ εἴπητε, ὄχι μόνον τὸν ἀποστολέα του, ἀλλὰ καὶ τὸν παραλήπτην. Τὸ γράμμα αὐτὸ δὲν ἔχει μείζονα σημασίαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχουν αὐτῆς τῆς μορφῆς τὰ γράμματα μεταξὺ ἐμπόρων ἢ ἀντιπροσώπων αὐτῶν, δηλαδὴ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων ἐκ συναγωνιστικῶν λόγων. Καὶ ἐγὼ ἐγενόμην ἀντικείμενον μιᾶς τοιαύτης ἀνακριβοῦς καταγγελίας καὶ εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κινητοποιήσω τὴν Πρεσβείαν τῆς Ἱσπανίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔλαβα τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἡ φίρμα ἔχει τὴν ἀξίαν της. Ἀλλά, ἐάν, κ. Ὑπουργέ, θέλετε νὰ σᾶς εἴπωμεν καὶ τὸ ἄλλο, δυνάμεθα νὰ σᾶς τὸ εἴπωμεν.

§103Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ δώσητε καὶ αὐτὸ τὸ στοιχεῖον. Ἔλαβον, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τὴν Πρεσβείαν τῆς Ἱσπανίας τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν καὶ σᾶς ἀναγινώσκω καὶ καταθέτω. «.... (ἀναγινώσκει) ....».

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΟΙΚΟΝ. ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ Ι

Ἀριθ. Πρωτ. Φ.1023)5ΣΠ-7 Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1961 «Προμήθεια ἐλαιολάδου ἐξ Ἱσπανίας» Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου Γενικὴν Δ)νσιν Ἐφοδιασμοῦ Δ)νσιν Κρατικῶν Ἀγορῶν (ὑπ’ ὄψει κ. Παπαθεοδώρου) Ὑμέτερον ἔγγραφον 729)7)23.2.1961 Εἰς βεβαίωσιν σχετικῆς τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας μεθ’ ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ἐν Μαδρίτῃ Β. Πρεσβεία, ὁ Ἀρχειοφύλαξ τῆς Πρεσβείας καὶ ἀσκῶν καθήκοντα Ἐμπορικοῦ Ἀκολούθου, μετέβη ἐπὶ τούτῳ εἰς Μαλάγαν καὶ ἐν στενῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἐκεῖ τελωνειακῶν ἀρχῶν ἠρεύνησε λεπτομερῶς τὰ οἰκεῖα στοιχεῖα καὶ φορτωτικάς, πλήν ὅμως, οὐδὲν εὗρε καθιστῶν βάσιμον τὴν καταγγελίαν περὶ ἧς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον. Ἐξ ἄλλου, συμφώνως τῇ Ἱσπανικῇ νομοθεσίᾳ, ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου ἐπιτρέπεται μόνον εἰς καινουργῆ βαρέλια.

Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ι. Α. ΤΖΟΥΝΗΣ

Σύμβουλος Πρεσβείας Βʹ Πέραν αὐτῶν, ὑπῆρξε καὶ ἄλλη καταγγελία καὶ ἔκαμα τὰς σχετικὰς ἐνεργείας εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος προκειμένου νὰ ἐπιτύχω ἐκεῖνο ποὺ εἶπα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἐξόφλησιν τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως. Βάσει τῆς πληροφορίας αὐτῆς καὶ στηριζομένης εἰς τυπικὰς ἐλλείψεις τῶν φορτωτικῶν ἐγγράφων ἔκαμα ἓν ἔγγραφον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐζήτησα νὰ μὴ καταβληθῇ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως. Βάσει τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ δὲν κατεβλήθη τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐγγυήσεως τῶν 37.000 δολλαρίων. Κατόπιν αὐτοῦ, ὁ Οἶκος τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὸν ὁποῖον ὑπῆρχον ἐνδείξεις ὑπάρξεως μεγαλυτέρων τῶν συνήθων παρεκκλίσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποιότητα, τὴν ὁποίαν παρέδωσεν, ἀπέστειλεν ἐδῶ ἀντιπρόσωπόν του, ὁ ὁποῖος ἀπεδέχθη νεωτέραν σύμβασιν, τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὁποίας ἠγγυήθη μὲ 40.000 δολλάρια. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ὁ προμηθευτὴς Οἶκος τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπεδέχθη νὰ ἀποκαταστήσῃ κάθε ζημίαν, ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν ἐκ τυχὸν ὑπάρξεως ξένων ὑλῶν ἢ μούργας, εἰς ποσοστὸν μεῖζον τοῦ συμβατικοῦ, ἤτοι πλέον τοῦ ἡμίσεος τοῖς ἑκατόν, μετὰ ἔλεγχον βαρέλιον πρὸς βαρέλιον καὶ ἐπὶ τὰς 2.000 βαρέλια, ἅτινα καὶ ἐξ ἐνδείξεων ἔχουν καταστῆ ὕποπτα τοιαύτης παρεκκλίσεως, καίτοι δὲ δὲν ὑπῆρχε σχετικὴ ὑποχρέωσίς του ἐκ τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως διὰ τὸν βαρέλιον πρὸς βαρέλιον ἔλεγχον. Ἐπίσης, ἀπεδέχθη ἡ πιστοποίησις τῆς ποιότητος νὰ γίνῃ οὐχὶ διὰ διαιτησίας τοῦ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν διαιτητοῦ, ἀλλὰ μὲ ἀπόφασιν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἣν διὰ προοιμίου ἀπεδέχθη ὑποχρεωτικὴν δι’ αὐτόν. Ἐπίσης, ἀνέλαβε καὶ ἠγγυήθη τὴν πληρωμὴν κάθε δαπάνης εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑπεβάλλετο, ἐνδεχομένως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ τὸν ἐξευγενισμὸν τοῦ παραδοθέντος ἀντισυμβατικοῦ ἐλαιολάδου καὶ τὸ ὁποῖον θὰ παρουσίαζεν ὀξύτητα μεγαλυτέραν τοῦ 3% ἢ θὰ εἶχε κακοσμίαν. Ἐζήτησε δὲ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἤθελε νὰ πληρώσῃ τὰς δαπάνας αὐτὰς νὰ παραλάβῃ τὸ ἐμπόρευμα αὐτὸ καὶ ἢ νὰ ἐπιστρέψῃ τὸ τίμημα ἢ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ μὲ ἄλλο συμβατικοῦ προσδιορισμοῦ. Ποῦ ὑπάρχει, συνεπῶς, ζημία τοῦ Δημοσίου; Καὶ ποῦ εἶναι ἡ ὠφέλεια τοῦ προμηθευτοῦ; Περαιτέρω ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἐπεκαλέσθη τὴν διεθνῆ σύμβασιν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποιότητα τῶν ἐλαιολάδων. Πλήν, ὅμως, τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους τῆς 22.11.53, ἡ ὁποία καθορίζει τὰς ποιότητας ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Αὐτὰ λέγει τὸ ἀνώτατον εἰδικὸν κρατικὸν ὄργανον τὸ 1953 καὶ δὲν νομίζω, ὅτι καὶ οἱ μετέχοντες αὐτοῦ θὰ κατηγορηθοῦν κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, ὅτι μὲ τὴν ἀπόφασίν των αὐτὴν ἠθέλησαν νὰ ἔλθουν εἰς ἐπικουρίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ, διὰ τὴν γενομένην προμήθειαν ποὺ ἐγένετο κατὰ τὸ 1959–61. Κύριοι, ὅταν εἶπον βιομηχανικὰ ἔλαια, ᾐννόουν καὶ τὸ διηυκρίνησα εἰς συζήτησιν μὲ τὸν κ. Γαληνόν, φυσικὰ βιομηχανικά, ἔτσι ἄλλως ἐννοοῦν καὶ οἱ εἰδικοὶ καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου τὰ μὴ ἐδώδιμα φυσικὰ ἐλαιόλαδα καὶ δὲν ᾐννόουν ὡς βιομηχανικὰ τὰ προερχόμενα ἐκ τῆς ἐκχυλίσεως τοῦ ἐλαιοπυρῆνος, διότι τούτων ρητῶς ἀπαγορεύεται ἡ βρῶσις καὶ ἐλέγχεται ἡ κυκλοφορία των. Διότι τὰ πυρηνέλαια δὲν εἶναι βρώσιμα. Τὰ φυσικὰ βιομηχανικὰ δύνανται, ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας καὶ κατεργασίαν, νὰ καταστοῦν βρώσιμα. Ταῦτα δύνανται νὰ ἐξευγενισθοῦν καὶ νὰ γίνουν βρώσιμα καὶ ἐξ αὐτῶν μάλιστα κυρίως προέρχονται τὰ μὲ μικρὰν ὀξύτητα δέκατα πάντοτε βρώσιμα, ἤτοι τὰ ραφινέ. Ὅλα τὰ ραφινὲ ἐλαιόλαδα, κατὰ κύριον λόγον, προέρχονται ἀπὸ μεγαλόβαθμα, μὴ ἐδώδιμα ἐλαιόλαδα καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά. Ὅπως λέγει τὸ 1953 τὸ Ἀνώτατον Χημικὸν Συμβούλιον, δύνανται νὰ τεθοῦν ὑπὸ διοικητικὸν ἔλεγχον εἰς τὰ εἰδικὰ ἐργοστάσια πρὸς ἐξουδετέρωσιν ἢ πλήρη ἐξευγενισμόν. Ἡ σύμβασις ἡ διεθνὴς δὲν ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν ὁρολογίαν, τὴν παρακολουθεῖ, ὅμως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀξύτητα καὶ τὴν διάκρισιν τῶν ποιοτήτων. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, παρθένα ἐλαιόλαδα ληφθέντα διὰ μηχανικῶν μέσων. Αὐτὰ διακρίνονται εἰς ἔξτρα, ἄριστον, σύνηθες καὶ μειονεκτικόν. Ἐνῷ ἡ διεθνὴς σύμβασις λέγει, ὅτι ἔξτρα εἶναι ἐλαιόλαδον ἀνεπιλήπτου γεύσεως, τοῦ ὁποίου ἡ ὀξύτης, ἐκπεφρασμένη εἰς ἐλαϊκὸν ὀξύ, δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 1%. Ἄριστον ἐλαιόλαδον εἶναι ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου ἡ ὀξύτης «... (ἀναγινώσκει) ...». Αὐτά, βεβαίως, θὰ τὰ καταθέσω ἀμέσως, διὰ νὰ καταχωρηθῇ, τόσον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 809)1953 ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου, ὅσον καὶ τὸ Αʹ παράρτημα τῆς διεθνοῦς συμβάσεως, ὡς ἐν τῷ συνόλῳ ἔχουν. Ἀριθ. 809)1953. Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐλαιολάδου διατάξεων.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΧΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΧΗΜΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6735, 9686 ἐ. ἔ. ἔγγραφον τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 185429) 849)1953 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου περὶ καθορισμοῦ ἀνωτάτου ὁρίου βαθμοῦ ὀξύτητος τῶν βρωσίμων ἐλαιολάδων, τὸ ἐδάφ. γʹ τῆς παρ. 8 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 4328)29 «περὶ συστάσεως Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Διατάγματος τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1929 «περὶ κανονισμοῦ τῆς λειτουργίας καὶ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου, τὸ Κεφάλαιον 10 «Ἔλαιον Ἐλαίας» τοῦ Κώδικος τῶν Τροφίμων, ποτῶν κλπ. τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1234)52 ἀπόφασιν ἡμῶν «περὶ καθορισμοῦ ἑπτὰ ποιοτήτων ἐλαιολάδου, βάσει τῆς ὀξύτητος αὐτῶν, εἰς ἐλαϊκὸν ὀξύ, τροποποιοῦμεν καὶ συμπληροῦμεν τὰς ὡς ἄνω περὶ ἐλαιολάδου διατάξεις, ὡς ἀκολούθως. 1) Καθορίζονται πέντε (5) ποιότητες βρωσίμου ἐλαιολάδου, βάσει τῆς ὀξύτητος αὐτῶν, εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ ἐκπεφρασμένου ὡς ἀκολούθως: Πρώτη Ποιότης Ὀξύτης εἰς Ἐλαϊκὸν ὀξὺ 0–1% Δευτέρα Ποιότης Ὀξύτης εἰς Ἐλαϊκὸν ὀξὺ 1,1–2% Τρίτη Ποιότης Ὀξύτης εἰς Ἐλαϊκὸν ὀξὺ 2,1–3% Τετάρτη Ποιότης Ὀξύτης εἰς Ἐλαϊκὸν ὀξὺ 3,1–4% Πέμπτη Ποιότης Ὀξύτης εἰς Ἐλαϊκὸν ὀξὺ 4,1–5% Ἐλαιόλαδα ἔχοντα ὀξύτητα ἀνωτέραν τῶν 5% εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ χαρακτηρίζονται ὡς μὴ ἐδώδιμα. 2) Καταργεῖται ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Κώδικος ἡ καθορίζουσα τὴν μετουσίωσιν τοῦ ἐλαιολάδου ἀκαταλλήλου πρὸς βρῶσιν διὰ προσθήκης πίσσης. Τὰ τοιαῦτα ἔλαια δύνανται νὰ παραδίδωνται ὑπὸ διοικητικὸν ἔλεγχον εἰς τὰ εἰδικὰ ἐργοστάσια πρὸς ἐξουδετέρωσιν ἢ πλήρη ἐξευγενισμό.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1953

Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Τὰ Μέλη Γ. Πανόπουλος, Σ. Χόρς, Α. Ζέρβας, Π. Χριστόπουλος, Ε. Σακελλάριος, Π. Μπαρτσακούλιας, Φ. Κοπανάρης, Α. Παυλίνης, Ι. Λουκέρης, Ε. Συνοδινός.

Ὁ Γραμματεὺς

Α. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Αʹ.

Ὀνομασίαι καὶ ὁρισμοὶ τῶν ἐλαιολάδων διὰ τὸ Διεθνὲς Ἐμπόριον. 1. Παρθένα ἐλαιόλαδα: Ἐλαιόλαδα ληφθέντα διὰ μηχανικῶν μέσων, ἀποκλειομένης πάσης ἀναμίξεως μὲ ἄλλης φύσεως ἔλαια, ἢ ἔλαια ληφθέντα κατ’ ἄλλον τρόπον. Τὰ παρθένα ἐλαιόλαδα κατατάσσονται ὡς ἀκολούθως: α) «Ἔξτρα» ἐλαιόλαδον ἀνεπιλήπτου γεύσεως, τοῦ ὁποίου ἡ ὀξύτης, ἐκπεφρασμένη εἰς ἐλαϊκὸν ὀξύ, δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 1%. β) «Ἄριστον» (FINE»: ἐλαιόλαδον μὲ τὰς ἰδιότητας τοῦ «ἔξτρα», τοῦ ὁποίου, ὅμως, ἡ ὀξύτης ἐκπεφρασμένη εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 1,5%. γ) «Σύνηθες» (COURANTE): ἐλαιόλαδον μὲ γεῦσιν ἐλαφρῶς ἐλαττωματικὴν τοῦ ὁποίου ἡ ὀξύτης ἐκπεφρασμένη εἰς ἐλαϊκὸν ὀξύ, δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 3% μὲ ἀνοχὴν ἐπ’ αὐτῆς 10%. δ) «Μειονεκτικὸν» (LAMPANTE) ἐλαιόλαδον μὲ ἐλαττωματικὴν γεῦσιν. 2. Ἀνακαθαρισμένα (Ραφιναρισμένα) ἐλαιόλαδα: α) Γνήσιον ἐλαιόλαδον «ραφινὲ» λαμβανόμενον δι’ ἀνακαθαρισμοῦ (ραφιναρίσματος) τῶν παρθένων ἐλαιολάδων. β) Ἐλαιόλαδον 2ας κατηγορίας «ραφιναρισμένον» (ἀνακαθαρισμένον) λαμβανόμενον δι’ ἀνακαθαρισμοῦ ἐλαίου ληφθέντος δι’ ἐκχυλίσματος τῇ βοηθείᾳ διαλυτικῶν μέσων. 3. Μίγματα ἐλαιολάδου: α) Γνήσιον ἐλαιόλαδον ἀποτελούμενον ἐκ μίγματος παρθένου ἐλαιολάδου καὶ «ραφιναρισμένου» τοιούτου. β) Ἐλαιόλαδον ἀναμίξεως, ἀποτελούμενον ἐκ μίγματος παρθένου ἐλαιολάδου καὶ «ραφιναρισμένου» 2ας κατηγορίας. 4. Βιομηχανικὰ ἔλαια λαμβανόμενα κατόπιν ἐπεξεργασίας τῶν ἐλαιοπυρήνων μὲ διαλυτικὰ μέσα. 5. Τύποι: Τὰ μίγματα δύνανται, ἐπίσης, νὰ ἀποτελέσουν τύπους, τῶν ὁποίων αἱ ἰδιαίτεραι ἰδιότητες δύνανται νὰ καθορίζωνται ἀπὸ Συμφώνου μεταξὺ ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν. Τὸ ἐπίθετον «παρθένον» δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιῆται διὰ τὰ μίγματα παρθένων καὶ ἀνακαθαρισμένων (ραφιναρισμένων) ἐλαιολάδων». Θὰ εἰσέλθω τώρα εἰς ἕνα ἄλλον ἰσχυρισμόν των, διὰ νὰ καθορισθῇ σαφῶς καὶ χωρὶς σύγχυσιν ἡ ποιότης τῶν εἰσαχθέντων ἐλαιολάδων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔνδειξιν μούργας καὶ ἐὰν ταῦτα ἐπλήρουν τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως καὶ οἱ ὅροι οὗτοι τῶν συμβάσεων ἦσαν οἱ ἐνδεικνυόμενοι, ἤτοι νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν προμήθειαν βρωσίμων ἐλαιολάδων, χωρὶς ταῦτα νὰ περιέχουν ὑπερβολικὸν ποσοστὸν ξένων ὑλῶν, καὶ ἐὰν τὸ μισὸ τὰ ἑκατὸ ποὺ καθωρίσθη εἶναι ἢ ὄχι ὑπερβολικόν. Πρέπει ἐξ ἀρχῆς νὰ τονισθῇ, ὅτι τὴν ἐπ’ αὐτοῦ κρίσιν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς συμβάσεις ὑπάρχει ὁ ὅρος προσφάτου ἐσοδείας. Τὸ Ἀνώτατον Χημικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ἀπὸ 24 Φεβρουαρίου 1959 ἀποφάσεώς του, ἤτοι πολὺ πρὸ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀποθεμάτων καὶ διετίαν σχεδὸν πρὸ τῆς ἀγορᾶς τῶν εἰσαχθέντων, εἶχεν εἴπει: «... (ἀναγινώσκει) ...». Καταθέτω καὶ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν διὰ νὰ καταχωρηθῇ ὡς ἔχει. Ἀριθ. 212)1959.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Περίληψις. «Περὶ ἀπωλείας (φύρας) ἐπεξεργασίας ἐλαιολάδου ὑπὸ τῶν Ἐλαιοεμπόρων.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΧΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΧΗΜΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν 1) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7745)782)1959 ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, δι’ οὗ διαβιβάζεται τὸ ὑπ’ ἀριθ. 239650)3516)20.10.58 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ ἀναγνώρισιν φύρας φιλτραρίσματος ἐλαιολάδου ὑπὸ τῶν ἐμπόρων ἐλαίου κατὰ τοὺς χειμερινοὺς ἰδίως μῆνας. 2) Τὰ ἐδάφια β καὶ δ τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. 4328)1929 «περὶ συστάσεως τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους καὶ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Διατάγματος τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1929 «περὶ κανονισμοῦ τῆς λειτουργίας καὶ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου καθορίζομεν, ὅτι τὸ μέγιστον τῆς δυναμένης νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ φύρας ἐπεξεργασίας τοῦ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου μέχρι τέλους Μαρτίου ἑκάστου ἔτους, παραλαμβανομένου ὑπὸ τῶν ἐλαιεμπόρων ἐκ τῶν παραγωγῶν ἐλαιολάδου (ἐξ ἀμόργης, διϊθήσεως καὶ μεταγγίσεως) εἶναι 0,75% κατὰ βάρος ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης εἰς τὰ καταστήματα τῶν ἐμπόρων ἐλαιολάδου, ποσότητος ἐλαιολάδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

Τὰ Μέλη Σ. Γαλανός, Ε. Συνοδινός, Ε. Σακελλάριος, Δ. Μαγγιῶρος, Π. Χριστόπουλος, Γ. Πανόπουλος, Φ. Κοπανάρης, Κ. Μιχαλόπουλος, Δ. Ἰωαννίδης.

Ὁ Γραμματεὺς

Α. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ

Ἐγκρίνομεν τὴν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως δημοσίευσιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου καὶ καθορίζομεν χρόνον ἰσχύος αὐτῆς ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ........... 1959

Ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑφυπουργὸς

Φ.Ε.Κ. Βʹ 195)9.6.1959

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μήπως δὲν πρέπει νὰ ἐπικαλούμεθα τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ τοῦ Συμβουλίου; Μήπως πρέπει νὰ ἐμφανιζώμεθα ὡς ὑπεύθυνοι, χωρὶς τὰς γνώμας τῶν Συμβουλίων, χωρὶς τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι ὁρίζονται ὑπὸ τῶν νόμων; Μήπως εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὸν νὰ ἐπικαλούμεθα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα;

§105Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Καὶ νὰ ἐπικαλοῦνται ἐκεῖνα ποὺ λέγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τοὺς διαδρόμους.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ θεωρῆται κοινοβουλευτικόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἀποδεικνύεται διὰ στοιχείων... (Δὲν ἠκούσθη).

§107ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ νὰ ἀναφέρωνται τὰ ὀνόματα.........

§108Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἀναφέρονται τὰ ὀνόματα, ἀκριβῶς, διὰ νὰ κρίνῃ τὸ Σῶμα πόσοι ἄνθρωποι συνήργησαν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, διὰ παροχὴν εὐνοιῶν ἢ διὰ τὴν δημιουργίαν ἀνεντίμου μεταχειρίσεως πρὸς τὸ ἐμπόριον. Ὄχι διὰ τὴν ἐνέργειαν ἀνεντίμων πράξεων, ἀλλὰ ἀνεντίμου μεταχειρίσεως τοῦ ἐμπορίου. Χρειάζονται συνεπῶς, τὰ ὀνόματα. Διότι καὶ αὐτὰ θὰ εἶναι συνυπεύθυνα καὶ θὰ συνήργησαν εἰς ὅ,τι ἔγινε, ἂν γίνουν ἀποδεκτὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ὁμιλητῶν. Εἶναι ἀποφάσεις συλλογικῶν ὀργάνων ἐξουσιοδοτημένων διὰ τὴν ἔκδοσίν των καὶ ὡς τοιαῦτα δεσμεύουν τὴν διοίκησιν.

§109Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κάθε ὄνομα ἔχει μίαν βαρύτητα καὶ ὀρθῶς τὰ ἀναφέρετε.

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπου τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν δὲν συνεφώνησαν μὲ τὰς ἰδικάς σας ἀπόψεις, τοὺς ἀποκηρύξατε καὶ εἴπατε, ὅτι δὲν ξεύρουν τὶ λέγουν.

§111Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι ἔτσι ποὺ τὰ λέτε. Ἀκριβῶς, εἶπον, αὐτά. Εἶπον: ἐγνωμάτευσεν ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπὲρ τῆς πωλήσεως 5.000 τόννων ἐκ τῶν παλαιᾶς ἐσοδείας ἀποθεμάτων, ἅτινα κατὰ τὸν κύριον ὄγκον των ἦσαν ἀποθηκευμένα εἰς Ἐλευσῖνα καὶ Θεσσαλονίκην καὶ ταὐτοχρόνως ἔλεγε, προκειμένου νὰ ἀδιάσουνε αἱ ἀποθῆκαι τῶν παραγωγικῶν κέντρων, νὰ γίνῃ ἡ εἰσδοχὴ τοῦ ἐλαιολάδου τῆς νέας συγκεντρώσεως 1959–60. Εἶπον, ὅτι δὲν εἶχε προσέξει καὶ αὐτὸ ποὺ ἀπετέλει τὴν αἰτιολογίαν τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γνωματεύσεώς της, δὲν εἶναι ἀκριβές. Διότι τὸ προσφάτου ἐσοδείας ἦτο κυρίως ἀποθηκευμένον εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν παραγωγικῶν κέντρων. Αὐτό, εἶπον, σημαίνει, ὅτι ὅταν ἔδωσε τὴν γνώμην της ἡ Ἐπιτροπή, τὴν ἔδωσε οὐχὶ μὲ προσοχήν, ἀλλὰ μὲ κἄποιαν προχειρότητα, διότι δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψιν της ποῦ ἦτο ἀποθηκευμένον τὸ λάδι. Δὲν τοὺς ἀπεκήρυξα, ἀλλὰ συνεφώνησα εἰς ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι περὶ πολλῶν ἠσχολήθησαν κλπ. Ἐπανέρχομαι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ξένας ὕλας. Τὶ γίνεται μὲ τὸ ἐμπόριον εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν εἰς τὰς περιπτώσεις διακινήσεως ἐλαιολάδου προσφάτου ἐσοδείας, ἀπὸ Νοεμβρίου ἕως τέλους Μαρτίου καὶ τὶ διὰ τῶν συμβάσεων προσδιωρίσθη, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μὲ τὸ εἰσαγόμενον ἐλαιόλαδον ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Διὰ τὸ ἐμπόριον τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ὅπερ διακινεῖ ἔλαιον προσφάτου ἐσοδείας ἀπὸ τὸν Νοέμβριον μέχρι τοῦ Μαρτίου, πλὴν τοῦ νομίμου κέρδους, τὸ ὁποῖον ἔχει, πλὴν τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα τοῦ ἀναγνωρίζονται διὰ τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τὰ παραγωγικὰ κέντρα εἰς τὰ καταναλωτικὰ καὶ τὰς λοιπὰς δαπάνας του, τοῦ ἀναγνωρίζεται καὶ μία φύρα ἐκ 0,7% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς μέσῳ αὐτοῦ διακινουμένης ποσότητος ἐλαίου, ἀνεξαρτήτως ἂν τὸ διακινούμενον ἔλαιον εἶναι 0,1 ἢ 5% ὀξύτητος ποὺ εἶναι τὸ τελευταῖον ὅριον ὀξύτητος βρωσίμου ἐλαιολάδου. Δηλαδὴ ἐδέχθη ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου, ὅτι εἰς τὰ ἐλαιόλαδα προσφάτου παραγωγῆς ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι καὶ τοῦ τέλους Μαρτίου, διότι ἀκριβῶς, δὲν ἔχει γίνει ἡ φυσιολογικὴ διήθησις καὶ διύλισις, ὑπάρχει ἕνα ὑπόλειμμα ξένης ὕλης, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀποβληθῆ καὶ αὐτὸ τὸ προσδιώρισεν εἰς ποσοστὸν 0,75% τοῦ συνολικοῦ βάρους τῆς διακινηθείσης ποσότητος. Ἐπίσης, ὅτι τὸ ἐδώδιμον ἐλαιόλαδον εἶναι τὸ προερχόμενον ἐκ τῆς σαρκὸς τῆς ἐλαίας. Τοῦτο τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ κῶδιξ τῶν τροφίμων, πολὺ πρὶν τὸ εἴπῃ ἡ διεθνὴς Σύμβασις. Ὁ κῶδιξ οὗτος ὡς κωδικοποίησις εἶναι τυπωμένος τὸ 1941. Λέγει, λοιπόν, «ἐδώδιμον ἔλαιον ἐλαίας εἶναι τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ σαρκώδους μέρους τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἐλαίας...... (ἀναγινώσκει)....................». Μαγειρικὰ λίπη. Διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῶν βιομηχανικῶν λαδιῶν, ἀναφέρω, ὅτι ὁ Κῶδιξ περιλαμβάνει διάταξιν καθ’ ἥν: «Ὑπὸ τὸ ὄνομα μαγειρικὰ λίπη νοοῦνται μίγματα ὑδρογονουμένου...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἕνα μέρος μόνον ἐξ αὐτοῦ, κατὰ κανόνα μικρόν, εἶναι ἐλαιόλαδον μικρᾶς ὀξύτητος καὶ καλῆς ποιότητος. Τὸ ὑπόλοιπον εἶναι ἐλαιόλαδον ἐπεξηργασμένον. Ἐπειδὴ εἶμαι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον τῶν ποιοτικῶν περιγραφῶν τῶν Συμβάσεων, θὰ μνημονεύσω κἄτι ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ τὸ ὁποῖον καίτοι εἶναι ἀνακριβές, ἐν τούτοις ἔχει μίαν δικαιολογίαν, διότι πιθανὸν τὸ ἀντίγραφον τὸ ὁποῖον συνεβουλεύθη καὶ βάσει τοῦ ὁποίου τὸ ἀνέφερε νὰ μὴ εἶναι ἀκριβὲς καὶ νὰ μὴ περιέχῃ τὸν ὅρον ὅπως οὗτος περιλαμβάνεται καὶ ὑπάρχει εἰς τὸ πρωτότυπον τῆς Συμβάσεως. Λέγω, ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ διότι καὶ προχθὲς τὸ ἴδιο συνέβη ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὅρου «βρώσιμον», ὅστις ἐνῷ περιελαμβάνετο εἰς τὸ πρωτότυπον τῆς Συμβάσεως δὲν περιείχετο εἰς τὸ ἀντίγραφον. Πράγματι εἰς τὸ ἀντίγραφον ποὺ κατετέθη τῆς Συμβάσεως διὰ τὰς 2.000 τόννους ὁ ὅρος «βρώσιμον» δὲν περιείχετο, ἐνῷ εἰς τὴν ἑτέραν τῶν 1.500 τόννων περιείχετο. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, εἰς μὲν τὴν μίαν σύμβασιν ὑπάρχει ὁ ὅρος ποὺ ἀπεφάσισεν ἡ Γνωμοδοτικὴ Ἐπιτροπὴ Προμηθειῶν ἐλέγχου ὑπὸ τῆς Γιουγκοεσπὲκ καὶ εἰς ἄλλην δὲν ὑπάρχει. Κατηγορηματικῶς δηλῶ καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλὴν, ὅτι εἰς ἀμφοτέρας τὰς Συμβάσεις μετὰ τῆς Μποῦγκε καὶ τῶν 2.000 τόννων καὶ τῶν 1.500 τόννων ὑπάρχει ὁ ὅρος καὶ τοῦ βρωσίμου καὶ τοῦ ἐλέγχου ποιοτικοῦ καὶ ποσοτικοῦ ἀπὸ τὴν Γιουγκοεσπέκ. Εἶναι ἡ παράγραφος 3, ἡ ὁποία λέγει: «Ποιοτικὸς ἔλεγχος τελικῶς κατὰ τὴν φόρτωσιν...... (ἀναγινώσκει)..................». Τὸ αὐτὸ περιλαμβάνεται καὶ εἰς τὰς ἄλλας Συμβάσεις. Εἶναι πιθανὸν εἰς τὸ ἕνα ἀντίγραφον νὰ μὴ ὑπῆρχεν, ὅπως δὲν ὑπῆρχε καὶ ὁ ὅρος «βρώσιμον» προχθές, ἐνῷ πράγματι ὑπάρχει εἰς τὴν Σύμβασιν.

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἀντίγραφον τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδιαβάσατε εἶναι τελείως διαφορετικόν.

§113Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι φαίνεται, ὅτι συμβαίνει αὐτὸ ποὺ ὑπῆρχε καὶ προχθὲς καὶ μὲ τὸν ὅρον «βρώσιμον», δηλαδὴ δὲν ἔγινε πρὸ τῆς καταθέσεως τοῦ ἀντιγράφου παραβολή.

§114Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἕνα εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδιαβάσατε, εἰς τὸ ἄλλο εἶναι διαφορετικὸς ὁ ὅρος.

§115Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀμφότεραι αἱ συμβάσεις περιλαμβάνουν τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑφίστανται διαφοραί. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ εὐθύνη μου ἐξικνεῖται μέχρι τῆς ἀκριβείας τῆς ἀντιγραφῆς καὶ τῆς παραβολῆς τῶν ἀντιγράφων. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἡ πολιτικὴ εὐθύνη φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου τοῦ νὰ κατεβαίνω νὰ παραλλάβω τὰ ἔγγραφα μὲ τὸ πρωτότυπον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ. Εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν καλὴν προαίρεσιν διὰ τὰς Κυβερνητικὰς πράξεις νὰ φθάσωμεν καὶ ἐκεῖ, ἀλλὰ φυσικὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν πλὴν ὑμῶν εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ φθάναμεν νὰ τὸ ἀπεδέχετο καὶ ἕτερός τις. Πάντως θὰ ἐξετάσω τί συνέβη καὶ πῶς ἐγένετο τοῦτο καὶ θὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης μου.

§116Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι διαφορετικὴ ἡ διατύπωσις τῶν ὅρων.

§117Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Ἡλιόπουλε, δὲν εἶναι διαφορετική, εἶναι ταὐτόσημος. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα, ὅτι ἔχετε μίαν δικαιολογίαν, διότι πιθανὸν εἰς τὸ ἀντίγραφον νὰ μὴ εἶναι. Ἐπειδή, ὅμως, ἀπὸ μέρους τῆς ἰδικῆς σας πλευρᾶς...

§118Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἰς αὐτὸ ποὺ κατεθέσατε προχθές;

§119Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρίφτη, σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ θεωρήσητε ὑπεύθυνον, ἐὰν ἡ γενομένη παραβολὴ τῶν ἀντιγράφων δὲν ἐγένετο κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον. Τί ἠθέλατε, νὰ κατέβω ἐγὼ νὰ κάμω τὴν παραβολὴν τῶν ἐγγράφων, διὰ νὰ εἶμαι βέβαιος;

§120Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἰς αὐτὸ ποὺ κατεθέσατε, εἰς ἀντίκρουσιν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὑπάρχει διαφορά.

§121Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρίφτη, καὶ ἐγὼ εἶμαι θῦμα τῆς παραβολῆς, ὄχι μόνον σεῖς. Τί τελικῶς ἐνδιαφέρει, κύριοι βουλευταί; Ἐνδιαφέρει μήπως εἰς τὸ ἀντίγραφον κατὰ τὴν παραβολήν του ἔγινε λάθος ἢ ἐνδιαφέρει ἐὰν εἰς τὴν κυρίαν Σύμβασιν ὑπάρχουν ἢ ὄχι οἱ ἀποφασισθέντες ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ὅροι; Ἀναμφισβητήτως ἐνδιαφέρει ἡ ὕπαρξις τῶν ὅρων καὶ αὐτὸ βεβαιοῦται ἀνενδοιάστως ἀπὸ τὰ πρωτότυπα τῶν Συμβάσεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπειδὴ ἀμφισβητεῖτε, ὡς πρὸς τὴν Μποῦνγκε, τὴν ὕπαρξιν τῶν ὅρων, καταθέτω φωτοτυπίαν τοῦ πρωτοτύπου τῆς συμβάσεως, ὅπου δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ὑπάρχῃ ἀλλοίωσις.

§122Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι φωτομοντάζ.

§123Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι εἰς τὰ φωτομοντὰζ καταφεύγουν μόνον οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην διὰ νὰ θεμελιώσουν ἀνύπαρκτα καὶ ἀνακριβῆ πράγματα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐξυπηρετοῦν εἰς ἑτέρους σκοπούς των. Δὲν γίνονται τὰ φωτομοντὰζ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λογοδοτοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἔχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα νὰ θεμελιώσουν τὴν ὀρθότητα ὅσων ἐπικαλοῦνται. Δύνασθε, ἐὰν θέλετε, νὰ παραβάλλετε τὰ πρωτότυπα τῶν συμβάσεων καὶ οἱοσδήποτε ἐξ ὑμῶν δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ παραβάλλῃ ὄχι μόνον τὰ πρωτότυπα, ἀλλὰ καὶ κάθε στοιχεῖον ποὺ βεβαιοῖ αὐτὸ ποὺ λέγω. Τὰ φωτομοντὰζ χρειάζονται, ἐὰν πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν μίαν φούσκαν καὶ γιὰ ὅσον θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τὴν κρατήσωμεν, ὄχι διὰ νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Καταθέτω, λοιπόν, τὰς Συμβάσεις, διὰ νὰ τὰς παραβάλλετε.

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔκαμε μίαν παρέμβασιν, ἐὰν ἀπατῶμαι, καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἡ ὁποία ἤλπιζα βεβαίως, ὅτι δὲν ἐγίνετο ποτὲ ἐν τῇ Αἰθούσῃ ταύτῃ. Εἶμαι ἠναγκασμένος καὶ πάλιν νὰ διαπράξω κἄτι τὸ «ἀντικοινοβουλευτικὸν» —ἐγὼ τὸ θεωρῶ λίαν κοινοβουλευτικὸν— καὶ νὰ εἴπω, ὅτι τὰ κατατιθέμενα πρωτότυπα, δηλαδὴ ἡ φωτογραφικὴ ἀποτύπωσις τῶν πρωτοτύπων, φέρει τὰς ὑπογραφὰς τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ Τμηματάρχου καὶ τοῦ Εἰσηγητοῦ. Φαντάζεσθε, ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων συνεννοήθη ὁ ὑπουργὸς μὲ 4 δημοσίους λειτουργοὺς καὶ ὅτι οἱ δημόσιοι αὐτοὶ λειτουργοὶ ἐδέχθησαν τοιοῦτόν τι;

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀπίστευτον πρᾶγμα. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἀπίστευτον 4 Διευθυνταὶ καὶ εἷς Γενικὸς Διευθυντὴς νὰ συνεννοηθοῦν.

§126Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀδύνατον, ὄχι ἀπίστευτον. Ἐπερίμενα νὰ εἴπητε ἀδύνατον.

§127Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ ἀπίστευτον, δὲν εἶναι ἰσοδύναμον μὲ τὸ ἀδύνατον;

§128Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἀδύνατον εἶναι ἀντικειμενικῶς ἀδύνατον. Τὸ ἀπίστευτον περιέχει καὶ κἄποιαν ἐπιφύλαξιν. Εἶναι ἀδύνατον καὶ μάλιστα ὅταν εἶναι ἀδύνατον. Καταθέτομεν τὰ πρωτότυπα, δηλαδὴ τὴν φωτογραφικὴν ἀποτύπωσιν, αἱ δὲ ὑπογραφαὶ ὅλων ὑπάρχουν εἰς ὅλας τὰς σελίδας. Ὡς καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης ἀνεγνώρισεν ἀμέσως, παρὰ τὴν βεβαιότητα τῆς ἀντιθέσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι τὴν βιαιότητα τῶν λόγων, διότι ὁμιλεῖ πολὺ ἤρεμα, αὐτὴ ἦτο μία λεπτομέρεια, ἔκαμε δηλαδὴ ἡ δακτυλογράφος ἕνα λάθος. Εἰς τὸ πρωτότυπον ὑπῆρχεν ἡ λέξις, τὴν ὁποίαν δὲν ἀντέγραψεν ὀρθῶς ἡ δακτυλογράφος. Τὶ ἐκάματε ἐπὶ 20 λεπτὰ ποὺ ἠγέρθητε καὶ διεμαρτυρήθητε ἐντόνως; Ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει τὴν ἀλήθειαν, σᾶς λέγει ὅτι καταθέτω τὰ δύο πρωτότυπα —δὲν τὰ ἐδιάβασα ὁμολογῶ—, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἡ ἔκβασις καὶ αὐτὴ ἡ διατύπωσις. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θεωροῦνται λήγοντα αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα, ἄλλως τε, εἶναι θέματα λεπτομερείας.

§129Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἀνέγνωσεν ὡρισμένας ἀναλύσεις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους καὶ εἶπεν, ὅτι τὰ ἐλαιόλαδα, τὰ ὁποῖα ἦλθον, ἐνῷ ἐχαρακτηρίζοντο ὡς βρώσιμα, οἱ νοικοκυρὲς δὲν τὰ θεωροῦν βρώσιμα, ἀντιθέτως καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν γεῦσιν καὶ ὄσφρησιν βρωμοῦν κλπ. Εἶπον, κύριοι, καὶ προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε, ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν, οὔτε ἔχω τὴν ἁρμοδιότητα, οὔτε εἶναι πρέπον μὲ τὴν ἰδικήν μου ὄσφρησιν καὶ γεῦσιν νὰ ἀναλάβω τήν εὐθύνην τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν εἰσαχθέντων ἐλαιολάδων καὶ νὰ ἐκδώσω ἢ νὰ μὴ ἐκδώσω πιστοποιητικὸν ποιοτικῆς καταστάσεως αὐτῶν καὶ νὰ εἴπω ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι καλὰ τὰ λάδια. Ὑπάρχουν αἱ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι νὰ κρίνουν τὴν ποιότητα τῶν εἰδῶν καὶ τροφίμων καὶ αὐταὶ ἐχρησιμοποιήθησαν ὡς καὶ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλέπεται, ἄνευ ἰδικῆς μου παρεμβολῆς. Τὰ ἀγορανομικὰ ὄργανα ἐλέγχουν τὴν ἐσωτερικὴν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν κλπ. καὶ τὸ Γενικὸν Χημεῖον, ἐλέγχει τὴν ποιότητα καὶ πρὸς τοῦτο ἐνεργεῖ σχετικὰς δειγματοληψίας ἀπ’ εὐθείας ἢ συνεργαζόμενον μετὰ τῶν ἀγορανομικῶν ὀργάνων, ἐκδίδων μετὰ ταῦτα τὰς γνωματεύσεις ἀναλύσεων. Ἐν προκειμένῳ, διὰ τὰ εἰσαχθέντα ἐλαιόλαδα, ἐνηργήθησαν δειγματοληψίαι κατὰ τὰ κεκανονισμένα καὶ ἐπηκολούθησαν αἱ ἀναλύσεις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, βάσει ἀντιπροσωπευτικῆς δειγματοληψίας ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ φορτίου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ ἐξωτερικὰ γνωρίσματα τῶν βαρελίων ἐν συνεχείᾳ. Τὰ εἶπον καὶ προχθές, πλὴν τὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, διότι ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἐφρόντισε νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις, ὅτι παρ’ ὅλους τοὺς ἐλέγχους καὶ τὶς ἀναλύσεις, ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπε, τὸ Γενικὸν Χημεῖον, οἱ χημικοί, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων καὶ ἡ τελευταίως συσταθεῖσα Ἐπιτροπή, εἶναι ἀνακριβῆ καὶ ἀκριβὲς εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ᾐσθάνθη ἐκεῖνος γευστικῶς, ὅτι δηλαδὴ τὰ εἰσαχθέντα λάδια δὲν εἶναι καλά, ἀλλὰ βρωμοῦν καὶ αὐτὰ βάσει μόνον τῆς δοκιμῆς, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἴδιος, ἐάν, ὅμως, τὴν ἔκαμε καὶ πῶς τὴν ἔκαμε καὶ πῶς τὸ ἀποδεικνύει δὲν λέγει τίποτα.

§130Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ λέγετε σεῖς. Δὲν τὰ εἶπον ἐγώ.

§131Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἴπατε, ὅτι σεῖς ποὺ τὰ ἐδοκιμάσατε καὶ οἱ νοικοκυρὲς ποὺ τὰ μαγειρεύουν, δὲν τὰ εὑρήκατε καλά.

§132Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Ἐγὼ εἶπον τί λέγει τὸ Χημεῖον καὶ τί λέγετε σεῖς.

§133Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐγὼ ἀνέγνωσα προχθὲς ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περιείχοντο εἰς τὰς ἀναλύσεις τοῦ Γενικοῦ Χημείου. Καὶ ἐν συνεχείᾳ εἶπον, ὅτι ἐπειδὴ ὑπῆρξαν αἰτιάσεις δικαιολογημέναι ἢ μή, συνέστησα μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸν κ. Ἐλευθέριον Συνοδινόν, Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὸν κ. Παναγιώτην Κατσούλην, Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀπὸ τὸν κ. Α. Κώνσταν, Χημικόν, ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Χημικῶν, ἀπὸ τὸν κ. Νικόλαον Μπούραν, Χημικὸν Μηχανικὸν καὶ ἀντιπρόσωπον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸν κ. Παναγιώτην Σχινᾶν, Πρόεδρον τοῦ Συλλόγου Ἐμπόρων ἐλαίου Ἀθηνῶν, ἀπὸ τὸν κ. Ἐμμανουὴλ Δημητρόπουλον, Πρόεδρον τοῦ Συλλόγου ἐμπόρων ἐλαίου Πειραιῶς, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Παυσανίαν Λεβέντην, Πρόεδρον τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἡρακλῆν Ἐπιτροπάκην, χημικόν, ὡς Γραμματέα, διὰ τὸν ἐπανέλεγχον τῆς ποιότητος καὶ τῶν ἀναλύσεων τοῦ Χημείου. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς συστάσεώς της, ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐξήτασε τὰ ἐλαιόλαδα, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ἢ διῆλθον ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πόσα βαρέλια εἶναι αὐτά;

§135Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). 18.592 καὶ ὑπολείπονται ἄλλα 6.500 βαρέλια, τὰ ὁποῖα ἐκόμισε πρὸ ἡμερῶν τὸ «Κόστικος» καὶ τὰ ὁποῖα, νομίζω, παραλαμβάνονται ἀκόμη. Εἶναι δηλαδὴ ἐν συνόλῳ 25.000 βαρέλια. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἡ ὡς ἄνω ἐπιτροπὴ γνωματεύει, ὡς ἀκολούθως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ πρακτικὸν τῆς συσταθείσης ὑπ’ ἐμοῦ Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν σᾶς προανέφερον καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἐν συνεχείᾳ καταχωρεῖται.

«ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ

Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 24 Μαρτίου τοῦ ἔτους 1961 καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., συνῆλθεν ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 134001)3761)1961 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ ἐξετάσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων σπορελαίων καὶ ἐλαιολάδων, εἰς ἣν παρέστησαν: 1) Ἐλευθέριος Συνοδινός, Γενικὸς Διευθυντὴς Γ.Χ.Κ., Πρόεδρος. 2) Παναγ. Κατσούλης, Γενικὸς Διευθυντὴς Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 3) Ἀν. Κώνστας, Χημικός, ἀντιπρόσωπος Ἑνώσεως Ἑλλήνων Χημικῶν. 4) Νικ. Μπούρας, Χημικὸς–Μηχανικός, ἀντιπρόσωπος Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος. 5) Παναγ. Σχοινᾶς, Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Ἐμπόρων Ἐλαίου Ἀθηνῶν. 6) Ἐμμ. Δημητρόπουλος, Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Ἐμπόρων Ἐλαίου Πειραιῶς. 7) Παυσ. Λεβέντης, Πρόεδρος τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς. 8) Ἡρακλ. Ἐπιτροπάκης, Χημικός, ὡς Γραμματεύς. Ἀρχομένης τῆς συνεδριάσεως τίθενται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς. 1) Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 26, 27, 38, 37, 40, 44, 47, 48, 45, 46. Πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς δειγματοληψιῶν. 2) Γνωματεύσεις Γ.Χ.Κ. 3) Τὰς 2836)60, 2855–2860)61 Συμβάσεις πιστώσεων. 4) Πρακτικὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συλλόγων Ἐμπόρων Ἐλαίου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ἡ Ἐπιτροπὴ λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω: ἤτοι πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς δειγματοληψιῶν, τὰς γνωματεύσεις τοῦ Γ.Χ.Κ. τὰς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν προμηθευτῶν ὑπογραφείσας Συμβάσεις, τὰ πρακτικὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συλλόγων Ἐμπόρων Ἐλαίου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, τὴν ἐνεργηθεῖσαν ἐπιτόπιον ἐξέτασιν καὶ ἔρευναν εἰς τὰς ἀποθήκας Πειραιῶς τὴν 17ην, 18ην, 20ήν, 21ην, 22αν, 23ην καὶ 24ην Μαρτίου 1961 καὶ εἰς τὰς ἀποθήκας Ἐλευσῖνος τὴν 17ην, 18ην, 20ήν, 21ην καὶ 22αν ἐπὶ τῶν βαρελίων ἐλαιολάδου προελεύσεως Ἱσπανίας κομισθέντων διὰ τῶν ἀ)π «Δανάη». «Ἅγιος Γεράσιμος» καὶ «Ἅγιος Νικόλαος» καὶ κατόπιν τῆς γενομένης ὑπὸ ταύτης ὀργανοληπτικῆς ἐξετάσεως, χαρακτηρίζει τὰ ἐλαιόλαδα, ὅτι ἐμφανίζουν ὄψιν θολεράν, χροιὰν χρυσοκιτρίνην, ὀσμὴν κανονικὴν τὴν τοῦ φυσικοῦ ἐλαιολάδου, γεῦσιν κανονικὴν οὐδὲν τὸ μεμπτὸν παρουσιάζουν, ὀξύτητα δὲ κυμαινομένην μεταξὺ 1–1,8. Ἀποφαίνεται καὶ Γνωματεύει. Ὁμοφώνως, ὅτι τὸ εἰσαχθὲν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐλαιόλαδον ἐξ Ἱσπανίας διὰ τῶν ἀ)π «Δανάη», «Ἅγιος Γεράσιμος» καὶ «Ἅγιος Νικόλαος» εἶναι ἐλαιόλαδον φυσικόν, ἀμιγές, βρώσιμον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχον πρὸς τὰ Βιομηχανικὰ ἐλαιόλαδα. Ἡ ἐμφαινομένη θολερότης κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον τοῦτο εἶναι προσφάτου ἐσοδείας ἐκ τοῦ συνήθους βρωσίμου ἁγνοῦ καὶ φυσικοῦ Ἱσπανικοῦ ἐλαιολάδου. Γίνεται μνεία, ὅτι ἐκ τοῦ συνόλου τῶν μικροσκοπικῶς ἐξετασθέντων βαρελίων ἐλαιολάδου, τῶν ὡς ἄνω φορτίων, ἀνερχομένων εἰς 18.592 βαρέλια διεχωρίσθησαν 1953 βαρέλια ὡς ἐνέχοντα ἔνδειξιν ἀμόργης καὶ 108 βαρέλια ὡς ἐνέχοντα ὀξύτητα ἄνω τῶν 3 βαθμῶν ὡς ἀκολούθως: Ὀξύτης 3–4 βαθμῶν βαρέλια 67. Ὀξύτης 4–5 βαθμῶν βαρέλια 41. Διὰ τὸ ἀνωτέρω ἐλαιόλαδον ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὁμοφώνως, ὅπως τὰ μὲν ἐμφανίζοντα ἀμόργην διαυγασθῶσι, τὰ δὲ ἐμφανίζοντα ὀξύτητα ἐξευγενισθῶσι. Ἐφ’ ᾧ συνετάγη τὸ παρὸν καὶ ὑπογράφεται ὡς ἕπεται. Ὁ Πρόεδρος (Ὑπογραφὴ) Τὰ Μέλη (Ὑπογραφαὶ) Ὁ Γραμματεὺς (Ὑπογραφὴ)

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδή, ἔχομεν ἕνα ποσοστὸν 11% ἐλαίου μὲ περιεκτικότητα μούργας.

§137Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Θὰ προσδιορισθῇ ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν μόνον, ἀφ’ ὅτου ἀποδειχθῇ, ὅτι περιέχουν ποσοστὰ πλέον τοῦ συμβατικοῦ, ἤτοι τοῦ 0,5% ξένων ὑλῶν. Τὰ 1953 βαρέλια, τὰ ὁποῖα ἀτομικῶς ἕκαστον ἐκρίθη, ὅτι περιέχει ἁπλῆν ἔνδειξιν ἀμόργης, χωρὶς νὰ προσδιορισθῇ καὶ τὸ ποσοστὸν ποὺ περιέχουν δὲν εἶναι ἐκ προοιμίου καὶ βάσει τῆς γνωματεύσεως ταύτης ἀντισυμβατικὰ μόνον, ὅσα ἐξ αὐτῶν περιέχουν ξένας ὕλας πλέον τοῦ 0,5% θὰ εἶναι ἀντισυμβατικά, λόγῳ μούργας. Πόσα θὰ εὑρεθοῦν νὰ εἶναι ἀπὸ τὰ 1953 βαρέλια μὲ ἀνώτερον τοῦ 0,5% ποσοστὸν ξένων ὑλῶν δὲν εἶναι γνωστὸν ἀκόμη, εἰς οὐδένα, οὔτε καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μόνον μετὰ τὸν ἀτομικὸν ἑκάστου βαρελίου ἔλεγχον ὑπὸ τοῦ Χημείου θὰ προσδιορισθῇ.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὅτι περιεῖχον μούργα, σημαίνει, κατὰ τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ὑπερέβαινον, πιθανῶς, νομίζω, εἰς περιεκτικότητα ξένων ὑλῶν τὸ ποσοστὸν 0,5%. Δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, τὰ ἔβαλαν κατὰ μέρος.

§139Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὄχι, κ. Μητσοτάκη, δὲν συνέβη οὕτω, ἡ ἁπλῆ ἔνδειξις (ὕπαρξις καὶ ἰχνῶν ἀκόμη) τὰ κατέστησεν ὕποπτα καὶ ἀπεχωρίσθησαν διὰ νὰ μὴ διατεθοῦν.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σεῖς ὁ ἴδιος εἴπατε κατὰ προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι 2.000 βαρέλια εὑρέθησαν μὲ περιεκτικότητα μούργας μεγαλυτέραν τῆς συμβατικῆς καὶ κατὰ συνέπειαν ἐτέθησαν ἐκτὸς καταναλώσεως ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Σήμερον διευκρινίζεται, ὅτι τὰ 2.000 βαρέλια μὲ περιεκτικότητα μούργας δὲν ἦσαν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς εἰσαχθείσης ποσότητος 55.000 βαρελίων, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς εἰσαχθείσης ποσότητος 18.500 βαρελίων. Κατὰ συνέπειαν, ἔχομεν βεβαιωμένον, ὅτι 2.000 βαρέλια περιέχουν μούργα περισσοτέραν τῆς κανονικῆς. Κάμνω, δηλαδή, τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐξετασθέντων 18.500 βαρελίων ἕνα ποσοστὸν 11% αὐτῶν περιεῖχε ξένας ὕλας παρὰ τὴν σύμβασιν καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ἐπαινῶ, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τῶν βαρελίων δὲν τὸ διέθεσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§141Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ διατύπωσις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ὅτι δηλαδὴ ἐγὼ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶπον, ὅτι τὰ 2.000 βαρέλια περιέχουν εἰς μεγαλυτέραν τοῦ συμβατικοῦ ποσοστὸν ξένων ὑλῶν, δηλαδή, μούργα, δὲν εἶναι ἀκριβής. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀναγνώσητε τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ πεισθῆτε. Πρὸς διευκόλυνσιν, ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν εἶπον. Δηλαδή, ὅτι τὰ 2.000 βαρέλια περιέχουν ἐνδείξεις ἀμόργης, ἀλλὰ εἰς ποῖον ποσοστὸν κατὰ βαρέλιον θὰ ἀνέλθῃ αὕτη δὲν τὸ γνωρίζω, οὔτε ἐγώ, οὔτε κανείς. Θὰ τὸ μάθω καὶ ἐγὼ καὶ θὰ τὸ μάθετε, συνεπῶς καὶ σεῖς, διότι θὰ ἀνακοινώσω, ὅταν περατωθῇ ἡ ἀνάλυσις τὴν ὁποίαν κάμνει διὰ κἄθε βαρέλιον τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ὁπότε μόνον θὰ πιστοποιηθῇ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἕκαστον περιέχει. Οὐδέποτε εἶπον ἐδῶ, ἢ εἰς τὸν τύπον τὸ ἀντίθετον. Μάλιστα εἶπον τοῦτο, ὅτι ἐφρόντισα καὶ ἐδόθη ἐγγύησις 40.000 δολλαρίων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου εἰς περίπτωσιν ὑπάρξεως μούργας. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν, ὅμως, δὲν ἐπικαλοῦμαι, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν βαρελίων, τὰ ὁποῖα περιέχουν μούργαν πλέον τοῦ 0,5% θὰ εἶναι περιωρισμένος. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἄλλην εἴδησιν, εἰς τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον μεταφέρατε ἐδῶ ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην. Εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι 11.000 βαρέλια ὑπάρχουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μὲ ἀκατάλληλον λάδι καὶ ὅτι βρωμάει ὁ τόπος καὶ δὲν κυκλοφορεῖ καὶ ὅτι δὲν τὸ παίρνει κανείς. Παρέχω ὑπευθύνως τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ βαρέλια, τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 4.000 ἐν τῷ συνόλῳ των.

§142Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἔχουν πάει εἰς τοὺς μπακάληδες.

§143Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀνακριβές, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε. Ἔχετε τὰ πρακτικά, κ. Ἠλιόπουλε, καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε, χωρὶς νὰ μὲ διορθώνετε. Τὰ πρακτικά, ἐννοῶ ὅσον ἀφορᾷ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε σεῖς διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Ἠμπορεῖτε ἀσφαλῶς, ἐὰν θέλετε, νὰ τὰ ἀλλάξετε. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ βαρέλια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 4.000.

§144Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Πόσα ἦσαν;

§145Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ἤτοι ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον μέχρι τώρα, δὲν ἔφθασαν τὰς 11.000. Τὰ πόσα ἀκριβῶς ἦσαν δὲν ἐνδιαφέρει τώρα. Πάντως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Θεσαλονίκην δὲν εὑρίσκονται πέραν τῶν 4.000 βαρελίων. Καὶ τὰ ὁποῖα ἀναλυτικῶς εἶναι βαρέλια μὲ ὀξύτητα 2,15 ἕως 2,20, ἤτοι μὲ ὀξύτητα ἐντὸς τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ μὲ πληρωμὴν εἰς ἡμᾶς διαφορᾶς 1708. Μὲ ὀξύτητα δὲ 1–2 βαθμοὺς 1621. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν 600 περίπου βαρέλια μὲ ἔνδειξιν μούργας ἢ ἄλλας ἐξωσυμβατικὰς παρεκκλίσεις, χωρὶς εἰς αὐτὰ νὰ ἔχῃ προσδιορισθῇ ἐὰν τὸ ποσοστὸν ξένων ὑλῶν ὑπερβαίνῃ τὸ 0,5%. Ἐνεργεῖται ἔλεγχος καὶ θὰ μᾶς ὑποβληθῇ τὸ πόρισμά του. Μὲ τοῦτο θὰ καθορίζεται ἐπακριβῶς πόσα βαρέλια περιέχουν πλέον τοῦ 0,5% ποσοστὸν ξένων ὑλῶν. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος εἶπεν, ὅτι ἀπὸ τὰς παραγγελθείσας ποσότητας οὐδεμία ποσότης παρεδόθη ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου. Εἰς τὰς 30)12 παρεδόθησαν ὑπὸ τῆς Μποῦνγκε 950 τόννοι καὶ εἰς τὰς 5 Ἰανουαρίου ὑπὸ τῆς ἰδίας ἕτεροι 1283, ἅπαντες φορτωθέντες ἐντὸς Δεκεμβρίου, ὡς ὡρίζετο.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ τελευταία ποσότης πότε παρεδόθη;

§147Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Προχθὲς ἔφερε τὴν ποσότητα τοῦ διαγωνισμοῦ τῆς 18ης Ἰανουαρίου 1961. Καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, σᾶς ἀνεκοίνωσα τοὺς λόγους, οἵτινες ἐπέβαλον τὴν χορήγησιν τῶν παρατάσεων καὶ ὅπως οὗτοι ἀναφέρονται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς γνωμοδοτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ δικαιολογοῦν τὰς ὁμοφώνους ἀποφάσεις της, βάσει τῶν ὁποίων ἐδόθησαν αἱ παρατάσεις δι’ ἀποφάσεων ὑπογραφεισῶν ἀπὸ ἐξουσιοδοτημένον ἀνώτατον ὑπάλληλον. Ἑκάστη παράτασις δικαιολογεῖται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 12.12.1960, 16.12.1960, 4.1.1961 καὶ τῆς 17.1.1961, ὡς πρὸς τὴν Μποῦνγκε, καὶ τῆς 28.12.1960 καὶ 12.1.1961 ὡς πρὸς τὸν ΑΣΣΕΟ. Εἰς τὰ πρακτικὰ αὐτὰ ἐκτίθενται οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν παράτασιν τῶν συμβάσεων, ὅπως ἐπίσης κρατεῖται ἐπιφύλαξις ὡς πρὸς δύο περιπτώσεις μέχρι προσαγωγῆς τῶν πιστοποιητικῶν, διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν ὑπῆρξεν ἢ ὄχι δικαιολογημένη ἐξ ἀνωτέρας βίας ἡ βραδύτης τῆς φορτώσεως. Ἐκ τῶν στοιχείων ποὺ ἡ ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει της καὶ τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ κρίνω, θεωρῶ ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ὁ ὑπογράψας τὰς παρατάσεις ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργὸς ἐνήργησαν καλῶς καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς νομιμότητος καὶ τῆς καλῆς πίστεως, ἡ ὁποία εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κρατεῖ εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τοῦ δικαιολογημένου τῶν παρατάσεων, ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο, τί θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐὰν δὲν ἐδίδοντο αἱ παρατάσεις; Διότι ἐὰν δὲν ἐδίδοντο αἱ παρατάσεις, παρὰ τοὺς προβαλλομένους λόγους ἀνωτέρας βίας, πῶς θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ ἀπαίτησίς μας πρὸς ἀποζημίωσιν, ἀφοῦ οὐδένα στοιχεῖον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προσκομίσωμεν ἀναιροῦν τὴν πιστοποιουμένην ἀνωτέραν βίαν; Πλέον, ὅμως, τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τοὺς αἰτιολογεῖ ἐπαρκῶς, ἐὰν δὲν ἐδίδαμεν τὰς παρατάσεις καὶ ἐματαιώναμε τὴν παράδοσιν τοῦ λαδιοῦ ποὺ εἶχε παραγγελθῆ μέσῳ τῶν Ἑταιρειῶν Μποῦνγκε καὶ ΑΣΣΕΟ, τί θὰ εἶχε συμβῆ; Ἀσφαλῶς θὰ εἶχε ἀνατραπῆ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη ἀπὸ τὰς 19 Νοεμβρίου ἕως τὰς 12 Δεκεμβρίου, δηλαδὴ ἡ μέσα εἰς τὸ διάστημα 23 ἡμερῶν συμπίεσις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου ἀπὸ 29 δραχμὰς ποὺ ἀνέφερον μὲ μεγάλους τίτλους αἱ ἐφημερίδες τῆς 19.11.60, εἰς τὰς τιμὰς ποὺ ἴσχυον ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1960, δηλαδὴ εἰς τὰς 19,80 διὰ τὸ ἔλαιον 1 βαθμοῦ. Τὸν Ἰανουάριον θὰ ἐσημειοῦτο λόγῳ ἐλλείψεως ρυθμιστικῶν ἀποθεμάτων νέα ἀνατίμησις, ὁπότε δὲν θὰ εἴχομεν κάμει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ζημιώσωμεν καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Διατὶ θὰ ἐζημιώναμεν τὴν κατανάλωσιν; Διότι θὰ τὴν ἀφήναμε νὰ πληρώσῃ τὸ λάδι 10 δραχμὰς τοὐλάχιστον ἀκριβότερον ἀπὸ τὶς τιμὲς ποὺ τὸ ἀγόραζε ἀπὸ τὶς 12.12. 1960. Διατὶ θὰ ἐζημιώναμε τὴν οἰκονομίαν; Διότι ἐκ τῆς ἀναταραχῆς αὐτῆς καὶ τοῦ ψυχολογικοῦ κλίματος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, γνωρίζετε ὅλοι τί θὰ συνέβαινεν, ἀφοῦ εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους ἡ ψυχολογία τῆς ἀγορᾶς γύρω ἀπὸ τὰ τρόφιμα καὶ τὴν λίραν, μὲ τὰς γνωστὰς ἐπίσης ἐπιπτώσεις εἰς τὸ νόμισμα. Θὰ ἦτο πρᾶξις ἀφροσύνης τῆς ἐπιτροπῆς καὶ στενόκαρδος γραφειοκρατικὴ ἀντίληψις, ἐὰν ἐν ὄψει τῆς ἀνωτέρας βίας καὶ τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν, δὲν ἐνήργει μὲ θέλησιν καὶ μὲ ὑπευθυνότητα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ εὐρυτέρου συμφέροντος τοῦ δημοσίου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι δὲν μᾶς παρέδωσαν τὸν Δεκέμβριον. Μᾶς παρέδωσαν καὶ τὸν Δεκέμβριον καὶ ἀρχὰς Ἰανουαρίου καὶ μὲ τὰς διατεθείσας ἀμέσως ποσότητας ἐκρατήθη ἡ ἀγορά. Ἀποτελεῖ κακοποίησιν τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικότητος τὸ λεχθέν, ὅτι εἴς τινα διαγωνισμὸν παρελείφθη ἄλλος μὲ εὐθηνοτέραν προσφοράν. Τὰ στοιχεῖα τῶν διαγωνισμῶν εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ οἱονδήποτε, ὅστις δὲν θὰ ἤθελε νὰ παραδεχθῇ τὴν κατηγορηματικὴν αὐτὴν διαβεβαίωσίν μου, νὰ ἐλέγξῃ τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ διαλυθῇ ἡ ἀμφιβολία, ἡ δημιουργηθεῖσα ἐκ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἀνακριβειῶν καὶ ὑπονοουμένων, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ βγάλῃ ἕκαστος τὸ συμπέρασμα τὸ ἰδικόν του. Ἐγὼ δημοσίᾳ καὶ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατηγορηματικῶς καὶ μὲ στοιχεῖα διέψευσα καὶ διαψεύδω αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία καὶ πράγματι δὲν ὑπάρχει. Συνεπῶς, τὰ περὶ σκανδάλου καὶ κουμπάρων ἔχουν τὴν αὐτὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα καὶ εἰς τὴν σχετικὴν πρότασιν ἐγράφησαν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐλέχθησαν. Διὰ νὰ ἴδητε δὲ μὲ πόσην συνέπειαν ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἐχειρίσθη τὸ θέμα, ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν παράτασιν τοῦ ΑΣΣΕΟ καὶ εἶπον, ὅτι ἔμεινε τὸ πλοῖον εἰς τὸ Ἀλγέρι καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Μαλάγαν καθυστερημένα, ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἔκαμε πὼς δὲν ἀντιλαμβάνεται καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ Μποῦνγκε ἐφόρτωσεν εἰς τὴν Μαλάγαν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Μποῦνγκε ἐφόρτωσε μόνον Τυνησιακὸν λάδι. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, ἡ Μαλάγα ἔχει σχέσιν μὲ τὴν σύμβασιν ΑΣΣΕΟ. Ἐν τούτοις, ὁ κ. Ἡλιόπουλος προσεποιήθη ὅτι δὲν ἀντελήφθη. Ἠθελημένην σύγχυσιν ἠμπορεῖ νὰ ἔκαμε, πραγματικὴν σύγχυσιν δὲν ἔκαμεν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐγὼ δὲν ἠσχολήθην μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις, πρὶν νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γίνω μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἡ δημοσιοϋπαλληλική μου ἰδιότης δὲν μοῦ τὸ ἀπῄτει, ἄλλοι εἶχον αὐτὴν τὴν ἀνάγκην καὶ ἠσχολήθησαν καὶ δι’ αὐτὸ ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὰς σχέσεις, οὔτε τὶς κουμπαριὲς ποὺ ὑπάρχουν, ἐνῷ αὐτοὶ τὰς γνωρίζουν, τὰς ἐπισημαίνουν καὶ τὰς ἀξιοποιοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην. Δὲν εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος σήμερον, ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός μου νὰ μάθω τοὺς διαφόρους ἐπιχειρηματίας, τὰς συγγενείας των καὶ τὴν κουμπαριάν των. Εἶπον δέ προχθές, ὅτι εἶναι εὐχερὲς εἰς τὸ ἐμπόριον, ὅταν μετέχῃ εἰς ἕνα διαγωνισμὸν διὰ συμπαιγνίας νὰ προσφέρῃ ὁτιδήποτε θέλει. Ἄλλο, ὅμως, εἶναι τί γίνεται δεκτὸν ἢ δὲν γίνεται.

§148Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τί συγγένεια ὑπάρχει μεταξὺ Μποῦγκε καὶ ΑΣΣΕΟ;

§149Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἴσως τὴν γνωρίζετε καλύτερον. Πάντως, ἐὰν ἐγκαταλείψετε αὐτὸν τὸν μῦθον τῆς συγγενείας Μποῦνγκε καὶ ΑΣ-ΣΕΟ, θὰ εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἕνας ποὺ ἐδιώχθη ἀπὸ μίαν ἐπιχείρησιν δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ἔχῃ στενοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν ἐπιχείρησιν ποὺ τὸν ἔδιωξεν. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, αὐτοῦ, εἶπον προχθές, ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε, ὅτι ὁ ΑΣΣΕΟ ἐξεπροσώπει τὴν Φρὰνς Ὄϊλ τῆς Μασσαλίας καὶ ἡ Μποῦνγκε τὴν ΖΗΤΤΕΞ τῆς Τυνησίας. Καὶ ἡ Μποῦγκε καὶ ὁ ΑΣΣΕΟ ἐνήργησαν ὡς ἀντιπρόσωποι. Καὶ προμήθειαν ἔλαβαν, διὰ τὴν μεσολάβησίν των καὶ διὰ τὰς προσφερθείσας ὑπηρεσίας. Κύριοι, νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα ἀνέφερον ἀπόψε καὶ μὲ ὅσα ἐξέθεσα προχθές, δὲν ἔμεινε κανένα σημεῖον ἄνευ ἀπαντήσεως ἀπὸ τὰς αἰτιάσεις τῶν ὁμιλητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Παρ’ ὅλα ταῦτα καὶ οἱ ὁμιληταί της προχθὲς καὶ σήμερον ὁ κ. Ἡλιόπουλος, δὲν ἔπαυσαν παραποιοῦντες καὶ διαστρέφοντες νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι ἔγιναν εὔνοιαι καὶ χαριστικαὶ πράξεις. Δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται εἰς αὐτὸ νὰ δώσω εἰδικωτέραν ἀπάντησιν. Ἡ ἀπαρίθμησις τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν καὶ στοιχείων καὶ τῶν ὅσων συγκεκριμένων ἐγένοντο, εἶναι ἐκείνη ποὺ δίδει τὴν καλυτέραν ἀπάντησιν εἰς ὅλον αὐτὸν τὸν ὁρμαθὸν τῶν ἀοριστιῶν, τῶν ὑπονοουμένων καὶ τῶν ἀνακριβειῶν, ὡς πρὸς δῆθεν χαριστικὰς ἐνεργείας κλπ. Προσποιοῦνται, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνονται τὰ σαφῆ καὶ ἀκαταμάχητα στοιχεῖα, διὰ νὰ διευκολυνθοῦν εἰς τὴν διατύπωσιν ὑπαινιγμῶν ἐναντίον τῶν διαχειριζομένων μὲ εὐθύνην καὶ ὑποχρέωσιν τὰ θέματα τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Βεβαίως, οἱ ἀντιλέγοντες χρησιμοποιοῦν εὐρύτατα τὸ δόγμα τῶν Ἰησουϊτῶν, ὅτι ὁ σκοπὸς ἐξαγιάζει τὰ μέσα καὶ ἀκόμη, ὅτι δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐκφράζεταί τις μὲ ὑπονοούμενα ὅπου χρειάζεται. Πιθανόν, εἰς τοὺς κυρίους, ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς νὰ εἶναι ἰσχυρὸς καὶ νὰ μὴ διστάζουν, διὰ νὰ τὸν ἐπιτύχουν, νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ οἱαδήποτε μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς εἶναι χρήσιμα πρὸς ἐξυπηρέτησίν του, ἀνεξαρτήτως τῆς ποιότητός των. Εἶναι ἀσφαλῶς ἱκανοί, διὰ νὰ πλήξουν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μὴ διστάσουν νὰ εἴπουν πᾶν ὅτι τοὺς χρειάζεται καὶ νὰ ἐκφρασθοῦν μὲ οἱουσδήποτε ὑπαινιγμούς, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀληθείας των ἢ μή. Αὐτά, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε πρόκειται νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουν εἰς οὐδέν.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατετέθησαν πρὸ ὀλίγου τὰ φωτοτυπημένα ἐπίσημα ἀντίγραφα τῶν συμβάσεων. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω εἰς τοὺς κυρίους Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου, ὅτι κατὰ τὴν περασμένην συνεδρίασιν, ἐγένετο συζήτησις, ἂν περιλαμβάνεται εἰς τὰ πρωτότυπα ὁ ὅρος βρώσιμον. Εἰς τὸ ἀντίγραφον, τὸ ὁποῖον μᾶς εἶχε κατατεθῆ ἐντὸς τοῦ φακέλλου, εἰς τὸ ἓν ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπῆρχε καθόλου ἡ λέξις, ἐνῷ εἰς τὸ ἄλλο ὑπῆρχε παραπομπὴ μὲ τὴν προσθήκην τοῦ βρωσίμου. Ὄντως καὶ ἀπὸ τὸ φωτοτυπημένον καὶ ἀπὸ τὰ πρωτότυπα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐλέγξω —ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν καὶ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὰ ἴδω— ἀποδεικνύεται, ὅτι εἰς τὸ πρωτότυπον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὑπάρχει ὅρος βρώσιμον καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανείς, ὅτι μία λέξις παρελείφθη εἰς τὴν ἀντιγραφήν. Ὡς πρὸς αὐτό, ἀναμφισβητήτως δὲν ὑπάρχει καμμία δυσκολία διὰ νὰ ἀποδεχθῇ κανεὶς λογικῶς αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργός, διορθώνων τὸ πρῶτον τυπογραφικὸν λάθος, κατέθεσε δύο συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι περιελήφθησαν εἰς τὰ πρακτικά. Σήμερον ἀποδεικνύεται, ὅτι οὐχὶ εἰς τὰ πρῶτα ἀντίγραφα, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν εἰς τὸ φάκελλον, ἀλλὰ εἰς τὰ δεύτερα, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν πρὸς διόρθωσιν, ὑπάρχει δεύτερον τυπογραφικὸν λάθος.

§151Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἶπον καὶ ἀνωτέρω καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, τὸ ἀντίγραφον ποὺ εἴχατε σεῖς καὶ ὅμοιον τοῦ ὁποίου εἶχον καὶ ἐγώ, εἶναι κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἐλλιπές.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἀντίγραφον τὸ ἰδικόν σας τὸ εἶχε. Τὸ ἀντίγραφον ποὺ εἶχον ἐγώ, δὲν εἶχε τὴν λέξιν «βρώσιμον». Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ τὸ ἴδιον ἀντίγραφον. Τώρα κυτάξετε, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ κ. Ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ἔγινε τυπογραφικὸν λάθος; Δὲν εἶναι πλέον μία λέξις. Ἐὰν ἦτο μία λέξις, θὰ ἔλεγον, ὅτι τὴν παρέλειψεν ἡ δακτυλογράφος. Ἐδῶ ἡ διατύπωσις τοῦ κειμένου εἶναι ἐπὶ λέξει ἡ ἑξῆς: «Ποιοτικὸς ἔλεγχος ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἡ διατύπωσις, ἡ ὁποία ἔχει μπῆ εἰς τὸ διωρθωμένον κείμενον, τὸ ὁποῖον κατεθέσατε, εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ποιοτικὸς ἔλεγχος ........ (ἀναγινώσκει) ........». Πρόκειται, κύριε Ἀντιπρόεδρε, περὶ ἑνὸς ὅλως διόλου διαφορετικοῦ κειμένου καὶ οὐχὶ παραλόγου κειμένου. Εἶναι κείμενον τὸ ὁποῖον, προφανῶς, συνέταξε ἄνθρωπος κατηρτισμένος ἐπὶ διεθνῶν συμβάσεων. Τί θέλετε νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ δακτυλογράφος, ἡ ὁποία ἀντέγραψε τὸ δεύτερον διωρθωμένον κείμενον, εἶχε γνῶσιν συντάξεως συμβάσεως διεθνῶν κειμένων; Ὡς οὐσίαν τὸ λέγω, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸν ἑαυτόν μου οἱαδήποτε ὑπόνοιαν πρὸς τὸ ἐπίσημον κείμενον, ἀλλὰ θὰ ἔλεγον, ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ ἀπανωτὰ αὐτὰ ἀτυχήματα ἀντιγραφῆς καὶ τὰ λάθη αὐτὰ ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποτελοῦν ἀντιγραφικὰ λάθη, ἀποτελοῦν μίαν σοβαρὰν αἰτίαν διὰ νὰ ἐρευνηθῇ ἡ ὑπόθεσις. Διότι ἐδῶ ντέντεκτιβ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ γίνωμεν. Πᾶμε νὰ χάσωμεν τὸ μυαλό μας. Ἔρχεται ἡ διόρθωσις τῆς διορθώσεως, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἰδικήν μου λογικὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τυπογραφικὸν λάθος.

§153Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐρευνήσω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Πάντως, ἐπειδὴ ἐγεννήθησαν τόσαι ἀμφιβολίαι δι’ αὐτὸ ἔκαμα τὶς φωτοτυπίες καὶ δὲν ἔφερον νεώτερον παραβεβλημένον μὲ προσοχὴν καὶ κεκυρωμένον ἀντίγραφον. Εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, ἠξεύρετε πῶς γίνεται μὲ τὴν διεκπεραίωσιν τῶν ἐγγράφων καὶ τὰ ἀντίγραφα. Οἱ ὑπουργοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν ἐλέγχουν τὰ κείμενα, ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ. Αὐτὸ εἶναι ἔργον τῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ αὐταὶ βεβαιοῦν τὴν ἀκρίβειαν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, σᾶς εἶπον, ὅτι θὰ ἐρευνήσω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Διατυπῶ μίαν ὑποψίαν μου, δηλαδὴ ὅτι ἔγινε κἄποιον ἀρχικὸν σχέδιον, ἐγράφη εἰς τὴν μηχανὴν διὰ νὰ τὸ ἴδουν καλύτερον καὶ ὅταν ἐζητήθη ἡ κατάθεσις ἐπῆραν αὐτὰ τὰ ἀντίγραφα, χωρὶς νὰ τὰ παραβάλλουν πρὸς τὰς ὑπογεγραμμένας συμβάσεις καὶ τὰ περιέλαβον εἰς τὸν κατατεθέντα φάκελλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ οὐσία εἶναι ὅτι οἱ ὅροι ἔχουν ὡς ἐν τῷ φωτοτυπημένῳ ἀντιτύπῳ τῆς συμβάσεως διατυποῦνται. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§155Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς 7 Ἰουνίου 1960 κατέθεσα ἐπερώτησιν, ἐλέγχων τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πολιτικήν της, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχεν ἀναστάτωσις καὶ εἰς ἐλαιοπαραγωγικὰ κέντρα διὰ τὸ ἔλαιον. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει νὰ ἀγοράσῃ σπορέλαια πρᾶγμα ποὺ θὰ ἐζημίωνε τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ ἐξηρέθιζε τοὺς παραγωγούς. Τότε ἦτο γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐκποιήσει τὰ ἀποθέματα ἐλαίου τῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰς ἀποθήκας της καὶ ὑπῆρχε μία ἀβεβαιότης, ὡς πρὸς τὴν πορείαν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, διότι ἡ ἀνθοφορία ἡ περυσινὴ εἶχεν ἐπισημάνει τὴν μικρὰν παραγωγήν. Ὅλοι ἐγνώριζον ἀπὸ τότε, ὅτι κατὰ τὴν παραγωγικὴν περίοδον τοῦ 1960, ἡ παραγωγὴ ἐλαιολάδου ὁπωσδήποτε θὰ ἦτο μειωμένη. Γενικὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐπίκρισις διὰ τὴν σπουδὴν πρὸς πώλησιν τῶν ἀποθεμάτων ἐλαίου καὶ μάλιστα εἰς μικρὰς τιμάς. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι προέβη εἰς τὴν ἐκποίησιν, διότι ἐφοβήθη μήπως ἐκ τῆς μακρᾶς ἀποθηκεύσεως ταγκίσει τὸ λάδι καὶ καταστῇ μὴ βρώσιμον. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἔχουν βαρείας εὐθύνας, διότι δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον ποὺ ἐκτελοῦν συνήθως οἱ οἰκογενειάρχαι τῶν χωρίων μας. Γνωρίζουν οἱ ἀγρόται, ὅτι ὅταν δὲν συντηρηθῇ καλῶς τὸ λάδι, ταγκίζει καὶ γίνεται μὴ βρώσιμον καὶ δι’ αὐτὸ φροντίζουν νὰ πωλοῦν ἢ νὰ καταναλίσκουν τὸ παλαιᾶς ἐσοδείας ἔλαιον, ἀντικαθιστῶντες, ὅμως, τοῦτο ἀπὸ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Ἐάν, ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της νὰ πωλήσῃ τὰ ἀποθέματα, ὤφειλε νὰ κάμῃ τὸ στοιχειῶδες αὐτὸ ποὺ κάμνουν οἱ ἀγρόται καὶ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ πωλούμενον παλαιὸν ἔλαιον μὲ ἔλαιον νέας παραγωγῆς, ὥστε πάντοτε νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της ἕνα ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα. Δὲν ἔκαμεν ὅμως αὐτὸ καὶ ἔσπευσε νὰ πωλήσῃ ὅλα τὰ ἀποθέματα καὶ ἄφησεν οὕτω τὴν Χώραν ἀκάλυπτον. Ἡ ἀνησυχία ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἀγοράν, ἀλλὰ δὲν ἔφθασεν εἰς τὰ ὦτα τοῦ ὑπευθύνου ὑπουργοῦ, διὰ νὰ τὴν κάμῃ νὰ ἀνησυχήσῃ καὶ αὐτός. Καὶ ἦρθε τὸ φθινόπωρον, ὁπότε διεπιστώθη ὅτι ἦτο μειωμένη ἡ παραγωγὴ ἐλαίου, ὅπως καὶ προεβλέπετο. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξηκολούθει νὰ τελῇ ἐν μακαριότητι καὶ νὰ μὴ ἀνησυχῇ διὰ τὴν ἔλλειψιν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν περίπτωσιν δημιουργίας κρίσεως εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἀνατιμήσεως τοῦ ἐλαίου, ὅταν μάλιστα εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ τιμάριθμος εἶναι εὐαίσθητος καὶ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Ἡ Κυβέρνησις ἔζη ἐν μακαριότητι καὶ δὲν ἔλαβε μέτρα ἀνανεώσεως τῶν ἀποθεμάτων ἐγκαίρως. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι μόλις εἰς τὰς 19.11.1960 εἰς μίαν σύσκεψιν μὲ ἐκπροσώπους τῶν ἐμπόρων ἐλαίου τῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἐπληροφορήθη ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐλαίου τοῦ 1960 εἶναι μικρὰ καὶ ἔσπευσε νὰ εἰσηγηθῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέτρα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀποθεμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, μόνον αὐτὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, προκαλεῖ βαρείας εὐθύνας τόσον δι’ αὐτόν, ὅσον καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Διερωτῶμαι, ἐὰν ἐσοβαρολόγει, ὅταν ἐδήλωνεν αὐτὰ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ κ. ὑφυπουργὸς καὶ ἐὰν ἔχωμεν Κράτος ὠργανωμένον καὶ ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, αἵτινες παρακολουθοῦν τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως καὶ ἂν ἔχωμεν ἐπίσης γεωργικὰς ὑπηρεσίας, αἵτινες παρακολουθοῦν τὴν παραγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ γνωρίζουν ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια ἢ ὄχι τοῦ κἄθε προϊόντος. Ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐπληροφορήθη μόλις τὴν 19ην Νοεμβρίου τοῦ 1960, ὅ,τι ὁ κοινὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου ἤδη εἶχεν ἀντιληφθῆ, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀνθοφορίας καὶ ὅτι αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι δὲν τὸν ἐπληροφόρησαν, τότε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων διὰ τὴν διάλυσιν αὐτῶν τῶν ἀνικάνων Ὑπηρεσιῶν. Παρέλειψαν νὰ πράξουν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἕνα στοιχειῶδες καθῆκον, ὁπότε διερωτῶμαι πλέον εἰς τί χρειάζονται. Ἐὰν πάλιν αἱ Ὑπηρεσίαι εἶχον ἐπιστήσει ἐγκαίρως τοὺς ὑφισταμένους κινδύνους εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως ἐγὼ πιστεύω, καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὸ γενικὸν πνεῦμα τῆς εὐημερίας καὶ τῆς μακαριότητος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατέχεται ἡ Κυβέρνησις, ἠδιαφόρησεν, τότε προκύπτει βαρυτάτη εὐθύνη διὰ τὸν κ. ὑφυπουργὸν καὶ πρέπει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν κυρώσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυβερνώμεθα ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀντιλήψεως, ὅτι τίποτε δὲν λειτουργεῖ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιμένει νὰ λάβῃ πληροφορίας ἀπὸ τὸν πρῶτον τυχόντα, διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὑπάρχει κίνδυνος πλήρους διαλύσεως τοῦ Κράτους. Πρέπει ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των ἢ ἐὰν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐπληροφορήθη τὸ πρῶτον τὴν 19ην Νοεμβρίου ὅτι πρόκειται νὰ σημειωθῇ ἔλλειψις ἐλαίου. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀφῆκε τὰς ἀποθήκας κενὰς καὶ κατελήφθη ὑπὸ πανικοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συμβοῦν ὅσα συνέβησαν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν κρίνω σκόπιμον νὰ ἐπαναλάβω. Ἡ πολιτικὴ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι, ἀφοῦ ἐξεποίησε τὰ ἀποθέματα, παρέμεινεν ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος ἀσυγκίνητος καὶ ἄφησε τὴν ἀγορὰν ἐκτεθειμένην. Τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἐξάγωμεν ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν συμβάσεων εἶναι, ὅτι περιλαμβάνουν κακοὺς καὶ ἀσαφεῖς ὅρους, ὅτι ἐξετελέσθησαν κακῶς, ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου καὶ ὅτι προέβλεψαν τιμάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦσαν χαμηλότεραι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπανικοβάλλετο καὶ δὲν ἔσπευδε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάρτισίν των. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ πιστεύῃ ὅτι ὅσα ἐγένοντο καλῶς ἔγιναν, ὅτι τὸ ἀγορασθὲν ἔλαιον εἶναι καλῆς ποιότητος, τότε ἀδικεῖ καὶ τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν νοημοσύνην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀσκεῖ πολιτικὴν στρουθοκαμήλου. Δυστυχῶς, ἐκ τῆς γενομένης συζητήσεως ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπῆρξε κακὴ διαχείρισις εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτουν πολιτικαὶ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰς προκληθείσας ζημίας εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου: «Τί θέλετε νὰ ἔχωμεν προφητικὰς ἱκανότητας ἐν ἔτει 1959, διὰ νὰ προΐδωμεν τί θὰ συμβῇ τὸ 1960;». Ὄχι, ἀλλὰ εἴχατε τὴν ὑποχρέωσιν, κ. Ὑφυπουργέ, νὰ εἴχατε τὴν στοιχειώδη σύνεσιν τοῦ τελευταίου Ἕλληνος οἰκογενειάρχου, ὅπως τὴν εἴχομεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ παρακολουθῆτε ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ τὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας εἰς ἔλαιον καὶ ἐγκαίρως νὰ τὰς καλύψητε. Ἡ Κυβέρνησις διεχειρίσθη κακῶς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου. Αἱ λεπτομέρειαι τῆς ἐκτελέσεως τῶν συμβάσεων συνθέτουν βαρυτάτας εὐθύνας διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον ὑφυπουργόν, ἐπιβάλλουν δὲ τὴν διερεύνησιν, οὕτως ὥστε καὶ ἡ ὑπόθεσις νὰ διαλευκανθῇ καὶ ἡ πεποίθησις νὰ ἑδραιωθῇ, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν ἠμπορεῖ ὁ καθένας νὰ κάμνῃ ὅ,τι θέλει. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, καλὸν θὰ εἶναι νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν περίπτυξιν τῆς Μποῦνγκε. Μᾶς ἐπῆρεν ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ σιτάρι, ἐνῷ ἐπεινοῦσαν αἱ ὀρειναί μας περιοχαί. Ἀνεμίχθη ἤδη εἰς τὴν ἐξαγωγὴν καὶ εἰσαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Φοβοῦμαι, ὅτι κατήντησεν ὁ μοιραῖος ἄνθρωπος, ἡ μοιραία Ἑταιρεία, ἡ ὁποία θὰ παρασύρῃ τὸ Κράτος εἰς κατολισθήσεις ἐπικινδύνους καὶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου εἰς συμφοράν. Ἀλλὰ πέραν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθησαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ εὐαισθησία, ἡ πολιτικὴ εὐαισθησία, ἥτις πρέπει νὰ ἐπηρεάζῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς παρομοίας περιστάσεις. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς ἐποχὰς κατὰ τὰς ὁποίας ἐλειτούργει ἀψόγως ὁ Κοινοβουλευτικὸς βίος καὶ αἱ Κοινοβουλευτικαὶ παραδόσεις ἦσαν ἰσχυραί, τόσον εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅσον καὶ εἰς τὴν χώραν μας, ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Γαλλίας Μιλλεράν, ὑπέβαλε πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας τὴν παραίτησίν του, διότι Διευθυντὴς τῶν φυλακῶν, ἐξαπατηθείς, ἀπεφυλάκισε κατάδικον ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἡ μὲν Κυβέρνησις ἀνεσχηματίσθη ἀμέσως τότε ἀπὸ τὸν Μιλλεράν, ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν συμμετέσχεν εἰς ταύτην, θυσιασθείς, ἀκριβῶς χάριν τῆς πολιτικῆς εὐθιξίας, χωρὶς νὰ πταίῃ, μόνον καὶ μόνον, διότι τὸ ὄνομά του ἀνεφέρθη εἰς τὸ περιστατικὸν τῆς ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδίκου. Δὲν θὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τῶν κ. συναδέλφων, ὅτι Ἕλλην πολιτικὸς ἐδολοφονήθη πολιτικῶς, διότι κἄποιος συγγενής του ἀνέλαβε κρατικήν τινα ὑπεργολαβίαν. Ἐφ’ ὅσον ἐδημιουργήθη ζήτημα συζητούμενον εὐρέως εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, τὸ ὁποῖον θίγει τὴν Κυβέρνησιν, πρέπει τοῦτο νὰ ἐκκαθαρισθῇ. Ἀγαπῶμεν τὴν Δημοκρατίαν, ἀγαπῶμεν τὸν θεσμὸν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος καὶ θέλομεν νὰ συντηρηθῇ καὶ νὰ ἀνανεώνεται τοῦτο συνεχῶς, πάντοτε εὔρωστον καὶ ἱκανόν, νὰ κατευθύνῃ τὸν λαὸν εἰς τὰ πεπρωμένα αὐτοῦ. Ἐνομίσαμεν, συζητουμένης τῆς προκειμένης ὑποθέσεως, νὰ ἀναμνησθῶμεν τῶν ἀνωτέρω περιστατικῶν, διὰ νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς ὑποθέσεως ταύτης ριζικῶς, πρὸς ὄφελος τοῦ καθεστῶτος, πρὸς ὄφελος τῆς Δημοκρατίας. Ὁ νοῶν νοήτω. (Χειροκροτήματα).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.45′ μ.μ.)