1961.03.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 85η

Δευτέρα 20 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ζούγκας, Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Ἰατρίδης, Β. Πανούσης, Ι. Χατζηδῆμος, Μ. Μυριδάκης, Θ. Μπάρμπας καὶ Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τοῦ τρόπου εἰσόδου εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τῆς Β. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Β. Ἀεροπορίᾳ Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ζίγδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κούνδουρος καὶ Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1618 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Λαντζούνης, Α. Σχινᾶς, Π. Οἰκονομίδης, Κ. Καλκάνης, Β. Κρῖκος, Μ. Μυριδάκης, Α. Παυλόπουλος, Π. Κάβδας, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Χ. Τσορλίνης καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1518 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48652)13.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν λιρῶν Αἰγύπτου 110.000 πρὸς κάλυψιν τοῦ συνόλου τῶν ὑποχρεώσεων τῶν σχολείων τῶν Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Ι. Γαβριηλίδης, αἰτεῖ τὴν ἀπόλυσιν τῶν συλληφθέντων Γ. Γαβουχίδη καὶ Σ. Ἀλματίδη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δ. Σ. τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Χρήστου Τσεσμενλῆ συμβούλου τοῦ Σωματείου Ἀμμοκονιαστῶν Ἀθηνῶν καὶ αἰτουμένου τὴν ἀπόλυσίν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνεταιριστικῶν ὑπαλλήλων ἐπαρχιῶν Τριχωνίδος–Βάλτου– Ξηρομέρου, αἰτουμένου ὅπως συμπεριληφθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐπιφορτισμένου μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Πυργούσων Ἀττικῆς «Τὸ Πυργὶ» Χίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπισημαίνεται ὁ κίνδυνος τῆς ἐρημώσεως τῆς Νήσου Χίου ἐκ τῆς συνεχοῦς φυγῆς τῶν κατοίκων καὶ αἰτεῖται τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης ὀδυνηρᾶς καταστάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ Προσωπικοῦ Βιομηχανιῶν πλαστικῶν ὑλῶν καὶ συναφῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Προαστίων, αἰτουμένου προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν καὶ κατάργησιν τῶν ἀντιεργατικῶν νομοθετημάτων, κατάργησιν τοῦ νόμου 3239 καὶ ἐφαρμογὴν ἐλευθέρων Συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συν)κῶν ὑπαλλήλων Ἐπαρχιῶν Τριχωνίδος–Βάλτου–Ξηρομέρου, αἰτουμένου, ὅπως αἱ διὰ νομοσχεδίου Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων προβλεπόμεναι ὑπηρεσίαι προσφερθοῦν διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ οὐχὶ διὰ τῆς δημιουργίας νέων ὑπηρεσιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι. Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένων τὴν ἀνάκλησιν καὶ μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως, δι’ ἧς καθωρίσθησαν αἱ συντάξεις τῶν κλωστοϋφαντουργῶν εἰς ποσὸν κατώτερον τῶν 120 δραχμῶν καὶ ἐπάνοδον αὐτῶν εἰς τὸ ἀρχικὸν ὕψος κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Ἡλιουπόλεως τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐγκρίσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου τοῦ συνοικισμοῦ των, ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δ. Ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὁμήρων καὶ Ἀγνοουμένων Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτουμένου, ὅπως διὰ τοὺς διατελέσαντας ὁμήρους εἰς τὰ ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἄλλα ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος στρατόπεδα, καθορισθῇ τὸ ποσὸν τῶν 1.500 δραχμῶν κατὰ μῆνα ὁμηρίας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τοὺς ἀπολυθέντας καὶ ἔχοντας συμπληρώσει 20ετῆ ὑπηρεσίαν κατὰ τὴν ἀπόλυσίν των, ἐπανασυνταξιοδότησιν τῶν στερηθέντων τῆς συντάξεώς των βάσει τοῦ Α. Ν. 617)48 κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν 18 ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν, κατόχων καὶ ἐκμεταλλευτῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Ι. Χ., αἰτουμένων τὴν χορήγησιν αὐτοῖς ἀδειῶν κυκλοφορίας Δ. Χ. διὰ τὴν πόλιν τῆς Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ι. Κ. Καραμάνου, κατοίκου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἀνατολικῆς Κυψέλης– Ἀθηνῶν ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φυλάκων Ἐργοστασίων καὶ Ἐπιχειρήσεων «Ο ΑΡΓΟΣ», αἰτουμένου κατάθεσιν καὶ ψήφισιν νομοσχεδίου ρυθμίζοντος ζητήματα τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὁμήρων Ἰστραηλιτῶν, διαμαρτυρομένης κατὰ τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 6 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως ὁμήρων κλπ., αἰτουμένης, ὅπως τὸ δικαίωμα ἀποζημιώσεως τῶν ὁμήρων εἰς περίπτωσιν θανάτου αὐτῶν μεταβιβάζεται εἰς τοὺς οἰκείους των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος, Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν Ἀμαλιάδος, ἀξιούντων, ὅπως ἡ Λέσχη Ἀξιωματικῶν τοῦ Ἀεροδρομίου Ἀνδραβίδας ἐγκατασταθῇ εἰς Ἀμαλιάδα, ὁρισθῇ δὲ ἐν ταὐτῷ ἡ Ἀμαλιὰς καὶ ὡς ἔξοδος τῶν ὁπλιτῶν, διότι εἶναι κατὰ 20 χιλιόμετρα πλησιέστερον τοῦ Πύργου. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτουμένου, ὅπως ἐνισχυθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία καὶ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν τῆς σταφιδοβιομηχανίας, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις της. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων Κοινότητος Παχυκαλάμου Ἄρτης, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. λόγῳ καταστροφῆς ἐκ τῶν παγετῶν τῆς ἐξ ἑσπεριδοειδῶν παραγωγῆς των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου σαπωνοποιῶν Ρεθύμνης, αἰτουμένου, ὅπως ἀντιμετωπισθῇ ἀποτελεσματικῶς τὸ θέμα τοῦ ἐφοδιασμοῦ των μὲ τὸ ἀπαραίτητον πυρηνέλαιον, διότι κινδυνεύουν νὰ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ρεθύμνης, διὰ τὴν ἄμεσον συμπλήρωσιν τῶν ὑπαρχόντων κενῶν εἰς τὰ δικαστήρια Ρεθύμνης, διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σαπωνοποιῶν Ρεθύμνης, αἰτουμένου, ὅπως ἀντιμετωπισθῇ ἀποτελεσματικῶς τὸ θέμα τοῦ ἐφοδιασμοῦ των μὲ τὸ ἀπαραίτητον πυρηνέλαιον, διότι κινδυνεύουν νὰ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἐλευθέρνης Μυλοποτάμου Ρεθύμνης, αἰτουμένου, ὅπως συμπεριληφθοῦν ὡς δικαιοῦχοι εἰς τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν περονοσποροπλήκτων. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης, διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκήματος εἰς τὴν πόλιν Ρεθύμνης διὰ τὴν στέγασίν του. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Τυπογράφων καὶ Συναφῶν Ἐπαγγελμάτων Καλαμάτας, αἰτούντων τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Ταμείου των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων Ἑλληνοαμερικανῶν οἱ ὁποῖοι αἰτοῦν τὴν συμπαράστασιν τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μισσιρίων Ρεθύμνης, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῆς γενομένης ἀδικίας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐποικισμοῦ διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τεμαχίων γῆς, τὰ ὁποῖα ἐκαλλιέργουν ἀπὸ 20 καὶ πλέον ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀθλητικοῦ Ὁμίλου «Κεραυνός», αἰτουμένου τὴν ἐνίσχυσίν του ἀπὸ τὴν Γ. Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ διὰ τὴν δημιουργίαν ἀθλητικοῦ γηπέδου. Οἱ Ἀξιωματικοὶ Π. Σ. καὶ Ὑπαξιωματικοὶ Β. Ν. τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου, δυνάμει τῶν Α. Ν. 542 καὶ 543)45, αἰτοῦσι τὴν διὰ Νομοθετικοῦ μέτρου ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύει τῶν διατάξεων τῶν Α. Ν. 542 καὶ 543)51 κλπ.

§5Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, εἴχομεν ὑποβάλει μετ’ ἄλλων συναδέλφων πρότασιν ἀναφερομένην εἰς τὸ Ο.Β.Α. Ἡ πρότασις αὕτη, οὔτε ἀνεκοινώθη, οὔτε ἐξετυπώθη.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀνακοινωθῇ αὔριον, κ. συνάδελφε.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παππαφείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μελιτεὺς κλπ.».

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παππαφείου Ὀρφανοτροφείου κλπ.». Συνεχίζεται ἡ αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 10. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἔχει περατωθῆ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Πρὶν ἔλθωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον αἱ ἑξῆς δηλώσεις:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΕΝΩΣΙΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ

«Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐξ ὀνόματος τῆς Ἀγροτικῆς Φιλελευθέρας Ἑνώσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, δηλῶ, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, διότι ἐπιβάλλει ἐπαχθεστάτην φορολογίαν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἐν καιρῷ θὰ ζητήσωμεν τὴν δύναμιν ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διὰ νὰ τὸ καταργήσωμεν.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ»

«ΔΗΛΩΣΙΣ

Τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας Φωκίωνος Ζαΐμη ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἐν τῇ πεποιθήσει, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἄδικος, δαπανηρὰ καὶ δυσεφάρμοστος, ὡς καὶ ἀντιοικονομική, ἐπὶ πλέον δὲ καὶ ἀψυχολόγητος, δηλῶ, ὅτι θέλω καταψηφίσει τὸ ἄρθρον τοῦτο.

ΦΩΚΙΩΝ ΖΑΪΜΗΣ»

(Ἀκολούθως ἐκφωνοῦνται τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως καὶ εὑρίσκονται παρόντες ὀλιγώτεροι τῶν 15, ὅσων, δηλαδή, ἡ παρουσία κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως). Μὴ ὄντων παρόντων δέκα πέντε βουλευτῶν ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, αὕτη θεωρεῖται μὴ γενομένη καὶ συνεπῶς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου τούτου δι’ ἀναστάσεως. Παρακαλῶ, οἱ παραδεχόμενοι τὰ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πολλοὶ βουλευταί).

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁπωσδήποτε, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι, ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀμφισβητεῖται τοῦτο, ὀφείλει νὰ γίνῃ ἐπαλήθευσις, καὶ πρὸς τοῦτο, τὸ Κόμμα ἡμῶν διὰ τοῦ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, ζητεῖ τὴν δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας βεβαίωσιν τοῦ ἀποτελέσματος.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Διαμαρτύρονται).

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ θεωρηθῇ οἱονδήποτε ἄρθρον τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ νομοσχεδίου ὡς ψηφισθὲν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν καὶ ὡς ἐκ τούτου, παρὰ τὸ γεγονὸς, ὅτι δὲν ἤμην παρὼν εἰς τὴν αἴθουσαν διὰ νὰ βεβαιωθῶ, ὄντως, ὅτι οἱ περισσότεροι ἠγέρθησαν, παρὰ τὸ γεγονὸς λέγω τοῦτο, ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἀλλὰ τὸ ἐπιθυμεῖ διὰ νὰ ἐπιβεβαιωθῇ ἡ βούλησις τῆς Βουλῆς ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσωμεν, ὅθεν, εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, λέγουσι Ναί, οἱ δὲ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν, ὡς ψηφολέκται, ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Ο. Ἀντώνογλου. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:) Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 207. Εἶπον ΝΑΙ 120 καὶ ὄχι 87. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς τοῦ ἄρθρου 10, θὰ πρέπει κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11 νὰ περιορισθῶμεν εἰς παρατηρήσεις τινὰς διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν διατάξεών του, διότι νομίζομεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ἐπιβάλλεται ἡ εἰσφορὰ τῆς ὁποίας τὸ ἔσοδον θὰ ὑπερβῇ τὰ 500 ἑκατ. δραχ. εἰσπραττόμενα ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου διὰ τῶν 680 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων ποὺ ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ἄρθρου 11, εἶναι ἀρκετὴ ὑπὸ τὰς παρούσας οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἰς παρατηρήσεις μόνον, ἵνα ἡ Κυβέρνησις πεισθῇ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 11 πρὸς βελτίωσίν του. Ἡ πρώτη παρατήρησίς μου εἶναι, ὅτι ἕνας ἐκ τῶν συντελεστῶν τῆς ἐνδημούσης ἐν τῇ χώρᾳ μας νόσου τῆς φοροδιαφυγῆς, εἶναι ἡ ἑκάστοτε αὔξησις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Ὅσον μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τόσον μεγαλυτέρα εἶναι ἡ φοροδιαφυγή. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 αὐξάνεται ὁ συντελεστὴς φορολογίας κατὰ 10% διὰ νὰ τροφοδοτηθῇ ὁ Ο.Γ.Α. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τῶν ἀμέσων φόρων θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων, ἐνῷ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα δὲν θὰ ἐπιβαρυνθοῦν λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς φοροδιαφυγῆς ἐκ τούτων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ ἄρθρου 11 θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἀπαλλάξῃ τὰ μικρὰ εἰσοδήματα μέχρι τῶν 100 χιλ. δραχμῶν καὶ νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ μεγαλύτερα τοιαῦτα διὰ μιᾶς αὐξήσεως τοῦ συντελεστοῦ φορολογίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη παρατήρησίς μου. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου εἶναι, ὅτι ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως καφέ, κακάου, σιγαρέττων κλπ. θὰ εἰσπραχθῇ κατὰ τὸ μέγιστον αὐτῆς ποσοστὸν ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἥτις καὶ τὰ καταναλίσκει. Ἑπομένως ἡ ἀστικὴ τάξις δὲν θὰ συνεισφέρῃ ὅσα συνεισφέρουν οἱ ἀγρόται εἰς τὰ ποικιλώνυμα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῆς ἀστικῆς τάξεως. Περαιτέρω ἀφήνονται ἀφορολόγητα πολλὰ εἴδη πολυτελείας καὶ ἡ ἀπόδοσις ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τῶν εἰδῶν πολυτελείας περιορίζεται εἰς 34 ἑκατομμύρια. Δηλαδὴ αἱ εὐπορώτεραι τάξεις θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν μόνον μὲ 34 ἑκατομμύρια ἔναντι 1.100.000.000 ποὺ θὰ ἀνέλθῃ ἡ ὅλη δαπάνη τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν.

§14Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ καταλήξητε εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ θέσητε ὡς βάσιν τοῦ συλλογισμοῦ σας, ὅτι ὅσοι καταναλίσκουν εἴδη περιλαμβανόμενα εἰς τὸν πίνακα φόρου πολυτελείας δὲν καταναλίσκουν τίποτε ἄλλο. Δὲν ἔχουν εἰσόδημα καὶ δὲν φορολογοῦνται μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος. Δὲν πίνουν καφέ, δὲν καπνίζουν, δὲν συναλλάσσονται καὶ δὲν καταβάλλουν χαρτόσημα. Ἄλλως ὁ συλλογισμός σας δὲν εὐσταθεῖ.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ συλλογισμός μου βασίζεται εἰς τὸ ὅτι, ἐκτὸς τῶν εἰδῶν αὐτῶν πολυτελείας ποὺ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα εἴδη πολυτελείας ποὺ δὲν φορολογοῦνται. Καὶ θὰ ἔπρεπε ἢ καὶ αὐτὰ νὰ φορολογηθοῦν ἢ νὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἐπιβάρυνσις εἰς ἐκεῖνα ποὺ ἐπιβαρύνονται, ὥστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξοδεύουν μεγάλα ποσὰ εἰς διασκεδάσεις κλπ. νὰ συμβάλλουν μὲ ἕνα μεγαλύτερον ποσὸν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν.

§16Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ὑποδείξητε ποῖα εἴδη συγκεκριμένως πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθοῦν.

§17Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τώρα κάμνω γενικὰς παρατηρήσεις. Θὰ ἀπαντήσω κατωτέρω εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἐρώτησίν σας. Περαιτέρω ἔχω νὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ἐνῷ εἰσάγομεν πολλὰ γεωργικὰ εἴδη καὶ βιομηχανικὰ προϊόντα, ἀπὸ τὸν ἐξωτερικόν, ταῦτα δὲν φορολογοῦνται ὑπὲρ τοῦ Ὀργαν. Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ὅλα τὰ εἰσαγόμενα γεωργικὰ προϊόντα καὶ τὰ βιομηχανικὰ τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ πρώτην ὕλην γεωργικῶν προϊόντων, νὰ ἐφορολογοῦντο κατά τι διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ

Ο.Γ.Α.

§18Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποδόσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ γεωργικῶν προϊόντων εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐπὶ βιομηχανικῶν εἰδῶν ἐπίσης εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ παραγομένων ἀπὸ πρώτην ὕλην παραγομένην εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὰ εἰσαγόμενα, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ καταλάβῃ εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος καὶ τὰ παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι βάσει τῶν δεσμεύσεων, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀναλάβει μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ ΓΚΑΤ.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀφήνει περιθώρια συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διότι νομίζω, ὅτι μία εἰδικὴ συμβολὴ καὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν θὰ ἠμποροῦσε νὰ τεθῇ διὰ νὰ βοηθηθῇ ὁ Ο.Γ.Α.

§20Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθοῦν κατὰ τὸ αὐτὸ ποσοστὸν καὶ τὰ παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πέραν τούτων δὲν εἴδομεν μίαν, ἔστω, συμβολικὴν εἰσφορὰν τῆς Α.Τ.Ε., ἥτις συναλλάσσεται ἐργαζομένη μεταξὺ τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν καὶ κερδίζει. Θὰ ἔπρεπε ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ της ἢ ἀπὸ περιορισμὸν τῶν δαπανῶν της νὰ ἐξεύρῃ ἔστω καὶ ἕνα συμβολικὸν ποσὸν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ο.Γ.Α. Αὐτὴ ἡ συμβολικὴ εἰσφορὰ θὰ ἐδημιούργει καὶ ἕνα ψυχικὸν σύνδεσμον μεταξὺ Α.Τ.Ε. καὶ Ο.Γ.Α.

§22Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ σύνδεσις, κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ἡ ΑΤΕ θὰ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν εἶναι ἐπιχείρησις ἡ ὁποία διανέμει μέρισμα εἰς τοὺς ἀνυπάρκτους μετόχους. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι κοινωφελὴς Ὀργανισμός, οὐσιαστικὰ κρατικός, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ τὴν ἀσκῇ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν ΑΤΕ πρὸς τὸ συμφέρον τὸ γενικώτερον τῆς Γεωργίας νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μειώσῃ τὰ ἐπιτόκια. Ἐὰν ἡ ΑΤΕ συνεισφέρῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν μέρος τοῦ τόκου της, ὄχι μόνον δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μειώσῃ τὰ ἐπιτόκια, ἀλλὰ θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ τὰ αὐξήσῃ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς ἀγροτικῆς πίστεως.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶπον νὰ περιορίσῃ τὰ ἔξοδά της καὶ νὰ ἐξοικονομήσῃ ἔστω ἕνα συμβολικὸν ποσὸν διὰ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ συνδεθῇ μὲ τὸν ΟΓΑ, πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ προσφέρῃ πράγματι τὰς ὑπηρεσίας της, ἀλλὰ εἰς ἀντιπαροχὴν θὰ ἔχῃ εἰσπράξεις ἐκ 35 ἑκ. δραχμῶν. Πρὶν φθάσω εἰς τὸ τέλος τῶν παρατηρήσεών μου, θὰ ἤθελα, ἀπαντῶν εἰς τὴν εἰδικὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, νὰ τονίσω, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ διευρυνθῇ περαιτέρω ὁ κύκλος τῶν φορολογουμένων εἰδῶν πολυτελείας καὶ νὰ τεθῇ πρόσθετος φορολογία ἐπὶ τῶν εἰδῶν τούτων. Ὡς εἴδη φορολογίας ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ χαβιάρι, τὸ οὐΐσκι, τὰ καλλυντικά, ὑφάσματα καὶ δέρματα εἰδικά, ἐσώρρουχα μεταξωτά, τὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως, παίγνια συντροφιᾶς, ἀναπτῆρες. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα εἴδη πολυτελείας ποὺ ἔμειναν ἔξω τῆς εἰδικῆς φορολογίας. Ἔχω μίαν ἀκόμη παρατήρησιν νὰ κάμω διὰ νὰ δικαιολογήσω, διὰ ποῖον λόγον θὰ συνταχθῶ μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν καὶ ὑποβάλλουν οἱ συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως κ.κ. Ι. Κεφαλογιάννης καὶ λοιποί, καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἑλληνικῆς κατασκευῆς ἠλεκτρικῶν συσκευῶν ἀξίας μέχρι 5.500 δραχμῶν ἀπὸ τὴν εἰδικὴν φορολογίαν τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι πρόκειται περὶ ἠλεκτρικῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὰς μεσαίας καὶ λαϊκὰς τάξεις. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι τὰ εἴδη αὐτά, λαϊκῆς καταναλώσεως, πρέπει νὰ διαδοθοῦν καὶ νὰ ἐπεκταθοῦν ὅπου ἐπεκτείνεται καὶ ἡ ΔΕΗ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ βοηθήσωμεν καὶ τὸν λαὸν καὶ τὴν ΔΕΗ, ἀλλὰ καὶ τὰς Ἑλληνικὰς Βιομηχανίας τὰς παραγούσας ἠλεκτρικὰ εἴδη καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἐργάζονται χιλιάδες Ἑλλήνων ἐργατῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι τὰ εἴδη ταῦτα ἀξίας μέχρι 5.500 δραχμῶν, θὰ πρέπει νὰ παραμένουν ἀδέσμευτα ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτήν. Θὰ ζημιωθῇ κατά τι ἀπὸ τὰ ἔσοδά του ὁ ΟΓΑ, θὰ βοηθήσωμεν ὅμως τὴν ἐξάπλωσιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω εὐθέως, ὅτι αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζουν αὐτὰ τὰ ἠλεκτρικὰ εἴδη (ψυγεῖα, κουζίνες κλπ.), ἐδημιουργήθησαν καὶ ἐξειλίχθησαν μόναι των χωρὶς καμμίαν καθοδήγησιν ἢ εἰδικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους καὶ κατέστησαν ἐφάμιλλοι τῶν Εὐρωπαϊκῶν. Εἰδικῶς, θέλω νὰ τονίσω διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἑταιρείαν ΙΖΟΛΑ, τῆς ὁποίας οἱ ἱδρυταὶ καὶ ἰδιοκτῆται δὲν ἀποβλέπουν εἰς κέρδη. Διακόσιοι, ἤδη, ἐκ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων της κατέστησαν συνεταῖροι τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης καὶ λαμβάνουν μέρισμα ἐκ τῶν κερδῶν της. Ὑπάρχει δὲ τάσις ὅπως ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης καταστῇ συνεταῖρος εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ταύτην. Βαδίζομεν δηλαδή, εἰς ἓν εἶδος σοσιαλιστικῆς ἐπιχειρήσεως, ὀργανουμένης καὶ ἐξελισσομένης κατὰ πρωτότυπον τρόπον. Εἶναι ἕνα πείραμα ἄξιον προσοχῆς καὶ ἐνισχύσεως. Ἐπειδὴ γίνεται πείραμα τοιαύτης ὀρθῆς καὶ συγχρονισμένης διὰ τὴν χώραν μας βάσεως, ἐγὼ θὰ ψηφίσω τὴν τροπολογίαν ταύτην διὰ νὰ συμβάλω εἰς τὴν πρόοδον τοιούτων ἐπιχειρήσεων καὶ διὰ νὰ γίνουν τὰ εἴδη ποὺ παράγουν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ προσιτὰ εἰς τὴν λαϊκὴν κατανάλωσιν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: Ἡ διάταξις τῆς γʹ περιπτώσεως τοῦ ἐδαφίου βʹ τῆς παραγράφου ΙΖʹ τοῦ ἄρθρου 11 ἀντικαθίσταται διὰ τῶν κατωτέρω: «Ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα καὶ λοιπαὶ συσκευαὶ ἠλεκτρικαί, βάρους μέχρι 250 χιλιογράμμων ἐφ’ ὅσον ἡ φορολογητέα ἀξία αὐτῶν δὲν ὑπερβαίνει τὰς 5.500 δραχμάς». Μετὰ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, καὶ περαίνων τὸν λόγον μου θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπληροφόρει τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται ἢ ὄχι τὴν τροπολογίαν εἰς ἣν ἀνεφέρθην. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπίκρισίς μας ἐπὶ τοῦ ἤδη ψηφισθέντος ἄρθρου 10, συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη εἰσφορὰ ἐκ 2% ἐπιβαρύνει κατὰ τρόπον σημαντικὸν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Χώρας, ὅστις ἀποτελεῖ τὴν κατηγορίαν τοῦ πληθυσμοῦ τὴν ἔχουσαν τὸ μικρότερον εἰσόδημα. Καὶ εἰδικῶς μικρὸν ποσοστὸν ἐκχρηματιζομένου εἰσοδήματος, ὅπως ἀπέδειξεν ἡ συνεχιζομένη συζήτησις περὶ ἐγκαταλείψεως τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, ὅπου ἀπεδείχθη πόσοι παράγοντες φαλκιδεύουν τὸ πενιχρὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Βεβαίως ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας δὲν αἴρει τὰς ἀντιρρήσεις μας. Καὶ ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δ.Κ.Α.Φ.Ε. δὲν ἀποτελεῖ παρὰ ἐκδήλωσιν τῆς ὁμοθύμου στάσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁλοκλήρου, ἐναντιωθείσης κατὰ τῆς τοιαύτης φορολογήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ φυσικά, ἡ ἐπίκρισίς μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνασταλῇ ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τῶν προηγουμένων ἄρθρων ἀφοῦ καὶ τὸ ἄρθρον τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ εἰμὴ συνέχειαν ἐπιβαρύνσεων τῶν μεσαίων στρωμάτων καὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ γενικὴ δομὴ τοῦ ἄρθρου 11 εἶναι ἡ αὔξησις τῶν συντελεστῶν τῶν φόρων εἰσοδήματος ἀποδίδουσα συνολικῶς 150 ἑκατομ. δραχμ., ἐξ αὐξήσεως τιμῆς σιγαρέττων 175 καὶ αὔξησις τελῶν χαρτοσήμου 150 ἑκατομ., δασμὸς ἐπὶ καφέ, κακάο κλπ., 90 ἑκατομ., φόρος ζύθου 40 ἑκατ. καὶ εἰδῶν πολυτελείας 34 ἑκατομ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν πολλοὶ βουλευταὶ καὶ ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐχαρακτήρισαν τὴν ἐπιβαλλομένην εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ὅσον καὶ τοὺς «κοινωνικοὺς τούτους πόρους» ὡς φόρους, ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου ἐλέχθη, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς δὲν ἀποτελεῖ ἄλλο τι παρὰ συκοφαντίαν. Ἐν τούτοις καὶ μόνον ἡ ἀναφορὰ τῶν πόρων τούτων ἀποδεικνύει τὸ βάσιμον τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν καὶ πάλιν ἀπόψε νὰ ἐπιχειρηθῇ νὰ ὀνομασθοῦν «κοινωνικαὶ εἰσφοραὶ» ὑπενθυμίζω, ὅτι ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ συντελεῖ εἰς τὴν δικαιοτέραν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν πτωχοτέρων τάξεων. Καὶ εἶναι ἀκριβές, ὅτι αὐτοὶ οἱ φόροι πλήττουν καιρίως τὰ μεσαῖα καὶ κατώτερα στρώματα, δηλαδὴ τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, ἀφοῦ κυρίως εἶναι ἔμμεσοι φόροι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰσόδημα, ἡ αὔξησις τοῦ συντελεστοῦ εἶναι κατὰ βάσιν ἀπαράδεκτος. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς Στατιστικῆς ἐπετηρίδος 1958 προκύπτει: «Διὰ τὸ ἔτος 1958 ἐπὶ 208.290 δηλώσεων φόρου εἰσοδήματος αἱ 192.345 ἀφοροῦν εἰσόδημα 14–100 δρχ. καὶ μόνον 15.845 εἰσόδημα 100 χιλιάδων καὶ ἄνω». Ἀπὸ ὅ,τι δὲ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἡ σύνθεσις δὲν εἶναι οὐσιωδῶς διάφορος διὰ τὸ ἔτος 1960. Ἡ φορολόγησις αὐτὴ ἔχει δημιουργήσει καὶ ἀντιρρήσεις καὶ διαμαρτυρίες ὄχι βέβαια κατὰ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ἀλλὰ κατὰ τοῦ τρόπου ἐξευρέσεως τῶν πόρων. Ὑπόμνημα τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας λέγει τὰ ἑξῆς εἰς σχετικὴν διαμαρτυρίαν του: «Ἡ συνηγορία αὐτὴ τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν τάξεων διὰ τὴν παροχὴν πλήρους κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἀγρότας δὲν σημαίνει καὶ ἀποδοχὴν τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιχειρεῖται ἡ κάλυψις τῶν σχετικῶν δαπανῶν, τρόπου ὁ ὁποῖος μᾶς εὑρίσκει ἐκ διαμέτρου ἀντιθέτους καὶ τυγχάνει τῆς ζωηρᾶς ἀποδοκιμασίας μας». Ἐν συνεχεία δὲ εἰς τὸ ἴδιον ὑπόμνημα ἀναφέρεται: «Διότι ἐνῷ εἶναι γνωστὴ ἡ δυσπραγία μικρᾶς ἐπιχειρήσεως τοποθετεῖται αὕτη ἐντὸς τοῦ ἰδίου σάκκου μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις εἰσοδήματος 240 χιλ. δραχ. καὶ ἄνω, ζυγίζεται μὲ τὰ ἴδια μέτρα καὶ σταθμὰ καὶ ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ ἴδιον ποσοστὸν νέων φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων». Ὅπως χαρακτηριστικὰ βεβαιοῦται ἐκ τούτων, ἡ ἀντίθεσις προέρχεται ἀπὸ ἐπιχειρήσεις τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων, τὰ ὁποῖα καθορίζονται κατόπιν συμβιβασμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὁδηγεῖ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μεθόδου ὑπερφορολογήσεως ἐκ μέρους φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων.

§26Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ εἶναι προοδευτική, ὄχι βεβαίως διότι προβλέπονται, ἀλλὰ εἶναι προοδευτική, διότι συνδυάζεται μὲ τὸν δημόσιον φόρον, ὁ ὁποῖος εἶναι προοδευτικὸς καὶ τὸ ποσοστόν, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ καὶ ἐὰν ἀνήρχετο εἰς 10% γενικῶς μέχρι τῆς ἀνωτάτης κλίμακος καὶ πάλιν θὰ ἦτο προοδευτική, διότι τὴν προοδευτικότητα τὴν προσδιορίζει ὁ φόρος, βασικὸν ποσὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὑπολογίζεται ἡ εἰσφορά. Ἐπὶ καθαροῦ εἰσοδήματος —ὅταν λέγω καθαρὸν εἰσόδημα ἐννοῶ τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα μεῖον τῶν δαπανῶν καὶ τῶν ἐξόδων κτήσεως τοῦ εἰσοδήματος— ἐπὶ καθαροῦ εἰσοδήματος 30.000 ἡ εἰσφορὰ ἀνέρχεται εἰς 68 δραχμ., εἶναι δηλαδὴ 0,22%, τοῦ εἰσοδήματος, ἤτοι τὸ ⅕ τοῦ ἑκατοστοῦ. Ἐπὶ καθαροῦ εἰσοδήματος 50.000 ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι 268 δραχ. ἐτησίως. Ἤτοι 0,33%. Ἐπὶ καθαροῦ εἰσοδήματος 100.000 δραχ. ἡ ἐπιβάρυνσις φθάνει εἰς τὰ 1,08% ἕνα καὶ κἄτι τοῖς ἑκατόν. Ἐπὶ εἰσοδήματος 240.000 ἔχομεν ἐπιβάρυνσιν 2,05% καὶ ἐπὶ εἰσοδήματος 800.000 ἡ ἐπιβάρυνσις ἀνέρχεται εἰς 6%, ἐπὶ δὲ εἰσοδήματος ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν ἡ ἐπιβάρυνσις φθάνει εἰς τὰ 6,6%. Καὶ εἶπον, ὅτι διὰ τὰ χαμηλὰ εἰσοδήματα ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι ἀσήμαντος, ἐπὶ 30 χιλ. δραχμῶν εἰσοδήματος θὰ ἀνέλθῃ εἰς 76 δραχ.

§27Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ὅτι ἡ διαβάθμισις εἶναι προοδευτική, διότι καὶ ὁ βασικὸς φόρος εἶναι προοδευτικός.

§28Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁ μικρὸς αὐτὸς συντελεστής, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὰ εἰσοδήματα μέχρι 50.000 θὰ ἀφορᾷ περίπου 150.000 φορολογουμένους καὶ διὰ τὰ εἰσοδήματα ἀπὸ 50.000–100.000 δραχ. θὰ ἀφορᾷ 42.000 φορολογουμένους. Ἐάν, λοιπόν, ὅπως καὶ διὰ τροπολογίας μας ὑποστηρίζομεν, τὰ ἄνω τῆς κλίμακος τῶν 100.000 δραχμ. εἰσοδήματα φορολογούμενα ἀντὶ 10% μὲ τὴν προοδευτικὴν κλίμακα διὰ 15% θὰ ἦτο ὀλιγωτέρα σκοτοῦρα διὰ τὸν ὀργανισμόν, καὶ δικαιοτέρα κατανομὴ τῆς φορολογίας.

§29Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν δημιουργεῖται οὐδεμία δυσχέρεια εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διότι τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν ἐπιμελεῖται τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, καὶ τὰ ἀποδίδει συνολικῶς κᾶθε τρίμηνον. Ἐπομένως, ὁ ΟΓΑ δὲν ἐνοχλεῖται, οὔτε ἀπασχολεῖται μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν φορολογουμένων, οὔτε μὲ τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν.

§30Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὅταν συμβατικῶς ἀνέφερα τὸν Ὀργανισμὸν ἠννόουν τὴν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐμπλακοῦν Ἐφορίαι καὶ Ταμεῖα διὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὑπόλοιποι πόροι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι, εἴτε εἰς σιγαρέττα ἀνάγονται, εἴτε εἰς τὰ χαρτόσημα, εἴτε εἰς τὸν δασμὸν τοῦ καφὲ κλπ., πλήττουν εὐρύτατες λαϊκὲς μᾶζες, πλήττουν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότες, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν καὶ ἐκ τῆς πενιχρᾶς συντάξεως ποὺ θὰ πάρουν μερικὰ ποσά, ἐφ’ ὅσον οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ φόρων καταναλώσεως. Ἡ φορολογία αὐτή, κατὰ ἕνα CROSSO MODO ὑπολογισμόν, ἐπὶ συνόλου 630 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἀφαιρουμένου τοῦ φόρου εἰσοδήματος, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐπαναλάβωμεν μίαν παλαιοτέραν παρατήρησιν, ὅτι τὸ ⅓ τοῦ ὑπολοίπου θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀγρότας. Καὶ περαιτέρω διὰ τοῦ χώρου αὐτοῦ ἡ γνωστὴ ψαλὶς μεταξὺ τῶν ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φόρων, ἡ ὁποία ἀπὸ 1 πρὸς 3,42 ποὺ ἦτο τὸ 1957 ἀνέβηκεν εἰς τὰ 1 πρὸς 4,35 τοῦ 1960, ἀναμφισβητήτως θὰ μεγαλώσῃ κατὰ κἄποιο ποσοστόν.

§31Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπολογίζετε τὰς ἐπιβαρύνσεις εἰς τὸ ⅓ τοῦ ὅλου ποσοῦ δηλαδὴ εἰς 210 ἑκατ. περίπου.

§32Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἀνέφερα χαρακτηριστικῶς τὴν διαφοράν.

§33Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὰ 150 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ φόρον εἰσοδήματος δὲν βαρύνουν τοὺς ἀγρότας. Ἀπομένει ὑπόλοιπον ἐσόδων 480.000.000. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ εἶδος τῆς ἐπιβαρύνσεως καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ κατανάλωσις εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖ ἕκαστος εἰσοδηματίας ἐτησίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ ἥμισυ περίπου τῶν 480 ἑκατομμυρίων θὰ καταναλωθῇ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Εἶναι δεδομένον, ὅτι τὰ πλεῖστα τῶν ἐπιβαρυνομένων εἰδῶν δὲν καταναλίσκονται εὐρέως εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§34Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὄχι, μᾶλλον τὸ ⅓.

§35Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπομένως, περιορίζεται καθ’ ὑμᾶς εἰς τὸ ⅓ τῶν 480 ἑκατομμυρίων. Τότε φθάνομεν εἰς τὰ 160 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ τὸ ὕψος αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνάλογον κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν σχέσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ γεωργικοῦ πρὸς τὸ ἐθνικόν. Ἐὰν λάβωμεν ὡς βάσιν τὸ ἔτος 1959, ἐπὶ συνολικοῦ εἰσοδήματος 73 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα περιωρίσθη εἰς 27 δισεκατ. Καὶ εἶναι κατανεμημένη κατὰ τοιοῦτον τρόπον μεταξὺ μεγάλου ἀριθμοῦ πολιτῶν εἰσοδηματιῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν περιθώρια καταναλώσεως. Ὁ καφὲς ἔχει ἀρχίσει νὰ χρησιμοποιῆται εἰς τὰ χωριά, δὲν ὑπάρχει ὅμως εὐρεῖα κατανάλωσις εἰς τὴν ὕπαιθρον τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς εἴδη πολυτελείας. Καὶ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου θὰ εἶναι ἐπίσης περιωρισμένη, διότι τὸ ὕψος τῶν συναλλαγῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι χαμηλόν. Δὲν συναλλάσσονται τὰ χωριὰ ὅπως αἱ πόλεις μὲ γραμμάτια, συναλλαγματικὰς καὶ τιμολόγια. Διὰ τὰ σιγαρέττα, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ κατανάλωσις θὰ ἦτο ἀνάλογος πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν πολιτῶν, πρᾶγμα ἀδύνατον, διότι εἰς τὰς πόλεις καπνίζουν καὶ αἱ γυναῖκες, ἐνῷ εἰς τὰ χωριὰ οὐδεμία γυναίκα καπνίζει καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν καπνιστῶν ἀνδρῶν εἶναι περιωρισμένον, πάλιν ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι δυσανάλογος μὲ τὸν πληθυσμόν, διότι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἡ προτίμησις στρέφεται εἰς τὰ εὐθηνότερα σιγαρέττα. Ποία θὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν συνολικὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν δὲν δύναται νὰ προσδιορισθῇ ἐπακριβῶς. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος τὴν ἐξετίμησεν εἰς τὸ τρίτον τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τῶν ἐμμέσων φόρων, ἤτοι εἰς 160 περίπου ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἀπήντησα καὶ πρέπει νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι θεωρῶ τὴν ἐκτίμησίν του ὑπερβολικὴν καὶ δυσανάλογον πρὸς τὸ ὕψος τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, κατακερματισμένου μεταξὺ ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, κατὰ τρόπον μὴ παρέχοντα τὴν εὐχέρειαν εὐρείας καταναλώσεως ἐπιβαρυνομένων εἰδῶν. Ἀκόμη δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τὰ γνωστὰ δεδομένα τῶν συνηθειῶν καὶ τῶν προτιμήσεων τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§36Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἐξηγήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν βεβαίως ἀποτελοῦν ἀντικείμενον συζητήσεως, διότι δὲν ὑπάρχουν στατιστικῶς δεδομένοι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἠμποροῦν νὰ βεβαιωθοῦν ἀπόψε. Ἐν τούτοις, δὲν ἀνατρέπει τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα. Περαιτέρω, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς δύο ἀκόμη στοιχεῖα, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν ραδιοφώνων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τῆς ἐπαρχίας, ὑπέμνησεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ραδιοφώνων εἰς τὴν χώραν μας θεωρεῖται, κατ’ αὐτόν, ὡς στοιχεῖον εὐημερίας τῶν εὐρυτέρων λαϊκῶν τάξεων. Ἀλλὰ τοῦτο ἀνατρέπει τὸ ἐπιχείρημα διὰ νὰ φορολογηθῇ τὸ ραδιόφωνον ὡς εἶδος πολυτελείας. Ὡς πρὸς τὰ ψυγεῖα, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Ἐκ προοιμίων κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θεωρῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν κατὰ βάσιν δικαίαν. Ὑπενθυμίζω ὅμως, ὅτι ὅτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχε ζητηθῆ ἡ ἐξαίρεσις τῆς φορολογίας τῶν ψυγείων, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. περὶ πολυτελοῦς διαβιώσεως ἡ τροπολογία μας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχε καταψηφισθῆ ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως ἐνῷ τώρα βλέπω εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν ὑπογραφὰς τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ φέρει εἰς ἀπορίαν διὰ τὴν συνέπειαν μὲ τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζεται ἡ ἐγχώριος βιομηχανία καὶ καθορίζονται τὰ κατὰ τὴν κρίσιν των εἴδη πολυτελείας, ἀναλόγως τῆς ἑκάστοτε περιστάσεως. Συνεχίζων λέγω, ὅτι τόσον ἡ εἴσπραξις τῆς εἰσφορᾶς 2% τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ὁ τρόπος εἰσπράξεως τῶν πόρων τοῦ ἄρθρου 11, κατὰ ἕνα σοβαρώτατον ποσοστὸν θὰ φαλκιδεύσῃ τὴν ἐπιδότησιν, τὴν ἀσφάλειαν τοῦ γήρατος, ἡ ὁποία ἔχει κλιμακωθῆ εἰς 180, 220 καὶ 300 δραχμάς. Ἐπειδὴ ἦτο ἔντονος ἡ ἀντίθεσίς μας πρὸς τὸ ἄρθρον 10, ὅπως καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 11, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ὑπομνήσω τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ ΕΔΑ, ἡ ΝΑΚ καὶ ἡ Δημ. Ἕνωσις ταὐτοχρόνως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου, διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος καὶ ἀνικανότητος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὅταν εἰσηγούμεθα διὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, ἐννοούσαμεν οὐσιαστικῶς ἐπιδότησιν, δι’ αὐτὸ ὅταν συνεζητοῦντο τὰ ἄρθρα 5, 7 καὶ 8, ἐζητήσαμεν ἐπιμόνως τὸν διαχωρισμὸν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος ἀπὸ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς παραγωγῆς ἀπὸ παγετοὺς καὶ χαλάζας. Διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν εἰσηγούμεθα διὰ τῆς προτάσεως, θὰ ηὐξάνετο ἡ κατανάλωσις ὑπὸ τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν καὶ θὰ ἐβοήθουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ὑποτονωτικὴν ἀγορὰν τῆς ἐπαρχίας καὶ ἐπὶ πλέον ἕνα μέρος τῆς ἐπιδοτήσεως αὐτῆς θὰ ἐπανήρχετο πάλιν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Διὰ τοῦτο καὶ ἐπεμείναμεν ὅπως, ἡ μὲν ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις παραμείνῃ ὡς εἶχε, μελετηθῇ δὲ σοβαρῶς ἡ ἀσφάλισις παραγωγῆς πρὸ τῆς εἰσαγωγῆς της. Σκοπὸς τῆς προτάσεώς μας ἐκείνης ἦτο ὅπως γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀρχικὴ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς ἐπιδοτήσεως, μὲ ὅλας τὰς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἐπεζητήσαμεν νὰ ἀνεύρωμεν πόρους ὄχι εἰς βάρος τῶν πτωχῶν τάξεων. Εἴχομεν προτείνει φορολογίαν 15% ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος ἐπὶ εἰσοδημάτων ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν. Εἴχομεν προτείνει φορολογίαν τῶν εἰσαγομένων ὁμοιοειδῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δεσμευόμεθα ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ ΓΚΑΤ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρακάμψωμεν τὴν φορολογίαν αὐτήν. Εἴχομεν ὑποδείξει εἰσφορὰν 1% ἐπὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι μετατρέπουν ἑλληνικὰ προϊόντα, ὅπως εἶναι ὁ καπνός, ὁ ζῦθος κλπ. Τὸ 1% τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, νὰ πάῃ ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος. Ἐπίσης ὑπεδείξαμεν ὡς πόρον, τὰ δύο σιγαρέττα τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὲρ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας καὶ τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν 75 ἑκατομμύρια καὶ τὸ 10% ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν Δημοσίων θεαμάτων τὸ ὁποῖον διατίθεται ὑπὲρ τοῦ ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν. Καὶ ἐτονίσαμεν ἐπανειλημμένως, ὅπως παρετήρησε καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπουσιάζῃ καὶ ἡ συμβολὴ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἐπιβάλλεται ὅμως ἔμμεσος φορολογία κατὰ μέγιστον ποσοστόν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ λαϊκὰ στρώματα, τελικῶς καὶ αὐτοὺς τούτους τοὺς ἀγρότας. Ἦτο φυσικὸν μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων 10 καὶ 8 διὰ τῶν ὁποίων προβλέπεται ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς ἐκ παγετοῦ καὶ χαλάζης καὶ τοῦ τρόπου τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 11, νὰ ἐπαναφέρωμεν τὰ θέματα αὐτὰ καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τοῦ παρευρισκομένου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ δυσανασχέτησιν ἄλλων κατηγοριῶν φορολογουμένων, ἔστω καὶ διὰ τὸν τρόπον ἐξευρέσεως τῶν πόρων. Βεβαίως ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς ἀρχῆς οὐδεὶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις. Ἀλλά, ἔστω καὶ ἂν διὰ τοῦ παρόντος, ὑποτυπωδῶς γίνεται ἔναρξις ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ, τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μὲ ἐπιβαρύνσεις. Διότι τοῦτο τελικῶς ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ σπουδὴ καθολικῆς, δῆθεν, ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ ἀποβλέπει καὶ μόνον εἰς ταμειακοὺς σκοποὺς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀντιθέτως ἔπρεπε νὰ συνεισφέρῃ ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τούτου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§38Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι πέραν τῆς ἀμέσου φορολογήσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ τοῦ ψηφισθέντος ἄρθρου 10, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ κατόπιν τῶν ἀγώνων μας ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου τοῦ 1962, ἐφηρμόσθη καὶ μία ἔμμεσος φορολογία ὑπὸ τύπον εἰσφορᾶς διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τῆς ὁποίας τὸ ὕψος εἶναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν 625 ἑκατομ. δραχμῶν. Ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβάλλεται εἰς τὸ ἑλληνικὸν λαὸν δι’ ἐμμέσου τρόπου ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς ἐμμέσου φορολογίας τὸ ⅓ πλήττει καὶ πάλιν τοὺς βαρύτατα φορολογουμένους ἀγρότας μὲ τὸ ἄρθρον 10. Τὸ ὕψος τῆς φορολογίας διὰ τοὺς ἀγρότας εἶναι 536 ἑκατομμύρια διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ ἕτερα 200 ἑκατομμύρια διὰ τῆς ἐμμέσου ἢ τὸ σύνολον τοῦ βάρους ἀνέρχεται εἰς 736 ἑκατομμύρια. Πέραν ὅμως τοῦ ὅτι πλήττονται διὰ τῆς ἀμέσου καὶ τῆς ἐμμέσου αὐτῆς φορολογίας οἱ ἀγρόται πλήττονται βαρύτατα καὶ τὰ μεσαῖα στρώματα τῶν πόλεων καὶ τοῦ χωριοῦ, οἱ μικροὶ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιοτέχναι, διότι θὰ πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσουμε καὶ τὰ στρώματα αὐτὰ εὑρίσκονται εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11, κύριοι βουλευταί, χειροτερεύομεν ἔτι περισσότερον τὴν θέσιν καὶ τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ βαρύτατα πλήττομεν καὶ τὰ μεσαῖα στρώματα. Τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐγκαίρως ὑπέδειξε τὰς πηγὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας δυνάμεθα νὰ ἀντλήσωμεν τοὺς πόρους δι’ ἐμμέσων τρόπων διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ χρηματικὰ ποσὰ ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι βουλευταί, ἠγωνίσθημεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ διαχωρίσωμεν τὸ τμῆμα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν συνταξιοδότησιν τῶν γερόντων. Ἀτυχῶς ὅμως ὅλαι αἱ ὑποδείξεις μας δὲν συνεκίνησαν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κατέστη ἀδύνατον νὰ ἀντιληφθῇ ποίαν ἐπιβάρυνσιν ἐπιβάλλει εἰς τοὺς ἐργαζομένους τῶν πόλεων καὶ τοὺς ἀγρότας διότι δὲν δύναται νὰ ἐκτιμήσῃ εἰς ποῖον οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον εὑρίσκονται καὶ ὅλοι αὐτοὶ καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ βαστάσουν καὶ τὴν νέαν αὐτὴν φορολογία. Πάντως ἡμεῖς δηλοῦμεν καὶ πάλιν, ὅτι δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὰς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβαλλομένας βαρυτάτας φορολογίας τοῦ ἄρθρου 10 καὶ 11. Ζητοῦμεν νὰ μὴ εἰσπραχθοῦν οἱ ἔμμεσοι φόροι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1960 ὡς ἀτυχῶς γίνεται, ἀλλὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ εἴσπραξις αὐτῶν ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου τοῦ 1962. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνακουφίζομεν καὶ αὐτοὺς τοὺς φορολογουμένους ὅπως καὶ τοὺς ἀγρότας κατόπιν τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις κατόπιν τῶν ἀγώνων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν δὲν δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν μεταφορὰν αὐτῆς τῆς χρονολογίας διὰ τὴν 1ην Ἰουλίου τοῦ 1962 καὶ ἐφαρμόζουσα ἡ Κυβέρνησις τὸ διανεμητὸν σύστημα διὰ τὰς παροχὰς πρὸς τοὺς ἀγρότας θὰ ἔχῃ εἰσπράξει ἐν τῷ μεταξὺ ἐκ τῶν φορολογιῶν 1.425.000.000, ἐνῷ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ἀπαιτοῦνται μόνον 625 ἑκατομμύρια. Θὰ πρέπει λοιπὸν ὅλοι μας νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὸ βάρος τῶν εἰσπράξεων αὐτῶν τοῦ 1.425.000.000 θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἰδίας ἀγροτικῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων. Διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ ποσοῦ τῶν 625 ἑκατομμυρίων, ἡμεῖς προτείνομεν ἄλλας πηγὰς καὶ ὄχι ἐκείνας τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ὑποδεικνύει. Προτείνομεν λοιπὸν ὅπως διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ 10% τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐπιρρίψῃ ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν 30.000, αὐτὸ νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰ εἰσοδήματα τὰ ἄνω τῶν 100.000 δρχ. καὶ μόνον ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων αὐτῶν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ πρόσθετος αὐτὴ φορολογία τοῦ 10%. Ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ μεγάλα εἰσοδήματα διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις καὶ νὰ ἀνακουφίσωμεν τὰ μικρὰ εἰσοδήματα θὰ πρέπει ν’ ἀπαλλαγοῦν αὐτοῦ τοῦ βάρους τὰ εἰσοδήματα τῶν 30.000 μέχρι καὶ τῶν 100.000. Προτείνομεν ἀκόμη ὅπως ἐπιβληθῇ φορολογία 10% ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀγροτικῶν προϊόντων αὐτουσίων ἢ ἡμικατηργασμένων, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ βοηθήσωμεν τὰ ἰδικά μας ἀγροτικὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ἐν ἐπαρκείᾳ ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας καὶ θὰ προστατεύσωμεν καὶ τὴν βιομηχανίαν ποὺ ἐπεξεργάζεται αὐτὰ τὰ προϊόντα. Προτείνομεν ἐπίσης ὅπως φορολογηθοῦν μὲ 2% τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα ποὺ εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τῶν ὁποίων ἡ πρώτη ὕλη ἐπαρκῶς παράγεται εἰς τὴν χώραν μας. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ προστατεύομεν καὶ τὴν ἐγχωρίαν βιομηχανίαν. Προτείνω ἀκόμη ὅπως τὸ 5% τῶν τόκων, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν δανειοδότησίν της πρὸς τὴν ΑΤΕ νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν ΟΓΑ, διότι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει μυρίους ἄλλους πόρους διὰ νὰ συντηρηθῇ. Πέραν αὐτῶν εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ ΟΓΑ νὰ περιέλθῃ ἡ εἰσφορὰ τῆς Β. Προνοίας ἐπὶ τῶν σιγαρέττων καὶ ὁ φόρος τῶν δημοσίων θεαμάτων τὸν ὁποῖον λαμβάνει ἤδη ἡ Β. Πρόνοια. Τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι καιρὸς νομίζομεν νὰ περάσουν εἰς τοὺς πόρους τοῦ ΟΓΑ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν πράγματι τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀποκλήρων αὐτῶν. Πέραν αὐτῶν, κ. βουλευταί, πολὺς λόγος γίνεται συνεχῶς διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ συζητήσωμεν κἄποτε διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν κονδυλίων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Πιστεύω, κ. βουλευταί, ὅτι μία τοιαύτη ἀναδιάρθρωσις εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐξοικονομήσῃ ἀρκετὰ σεβαστὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Θὰ πρέπει ἀκόμη τὸ 1% τῆς ἀγροφυλακῆς νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν ΟΓΑ, διότι εἶναι δίκαιον τὸ κονδύλιον τῶν 70 ἕως 80 ἑκατομμυρίων, τόσον πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐτησίως, νὰ περιέλθῃ καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ νὰ ἀποτελέσῃ καὶ αὐτὸ πόρον ποὺ ἐνισχύει τὸ Ταμεῖον τοῦ Ο.Γ.Α. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ἐκπροσωπῶν τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Κόμματος τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, εἴχομεν προτείνει τὴν ἐπιβολὴν ἑνὸς 10λέπτου ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν παραγομένων ἀλεύρων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τῶν ἀγροτῶν, διότι οἱ ἀγρόται εἶναι οἱ παραγωγοὶ τῆς πρώτης ὕλης. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν καὶ πρέπει νὰ γίνῃ χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ἄρτος ἔχει ὑπερτιμηθῆ κατὰ 0,27 λεπτά, χωρὶς αὐτὸ ἐξ οὐδενὸς στοιχείου νὰ δικαιολογῆται. Κύριοι βουλευταί, αὐταὶ εἶναι αἱ πηγαί, τὰς ὁποίας εἴχομεν ὑποδείξει διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ο.Γ.Α. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις καὶ ἡ μεσαία τάξις τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ πληρώσουν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη δεχθῶμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν αἱ πηγαὶ αὐταὶ καὶ διὰ νὰ μᾶς φέρουν τὰς εἰσπράξεις τῶν 625 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα χρειάζεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, τότε νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ ἐμφανισθῇ, ἐπὶ τέλους, καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀρωγὸς διὰ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, διὰ νὰ συνεισφέρῃ καὶ τὸ Κράτος ὡς ἐργοδότης τῶν ἀγροτῶν μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος εἰς μίαν τοιαύτην προσπάθειαν, νὰ μὴ δίδῃ τίποτε διὰ τὸ Ταμεῖον. Χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐπιβαρύνωνται αἱ ἀσθενέστεραι τάξεις καὶ διὰ τῶν πηγῶν, τὰς ὁποίας ὑποδεικνύομεν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ πόροι τῶν 625 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα χρειάζεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν γερόντων ἀγροτῶν. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν κυβερνητικὴν νοοτροπίαν, τῆς ἐπιβολῆς ἐμμέσου φορολογίας 625 ἑκατομμυρίων, ποὺ θὰ ἐπιπέσουν καὶ πάλιν κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας, διότι ὑπάρχουν πηγαί, τὰς ὁποίας ὑπεδείξαμεν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν ἔμμεσοι φόροι, οἱ ὁποῖοι θὰ καλύψουν τὸ ποσὸν τῶν 625 ἑκατομμυρίων, διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθοῦν ἰδίως οἱ φορολογούμενοι μὲ ἄλλα 536 ἑκατομμύρια, οἱ ἀγρόται καὶ ἡ μεσαία τάξις τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν διέρχεται οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ ἀδιέξοδον, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ ἀγρόται. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει καὶ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 11, ὅπως ἔκαμε καὶ διὰ τὸ ἄρθρον 10, τότε ὄχι μόνον δὲν δίδει σοβαρὰς συντάξεις, ἀναλόγως τῶν εἰσπράξεων, ἀλλὰ ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσπραχθοῦν μεγάλα ποσά, δυσανάλογα τῶν παρεχομένων παροχῶν, διὰ λόγους καθαρῶς ταμειακούς. Ἡ Κυβέρνησις ψηφίσασα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἔχει, ἐξυπηρετεῖ καὶ ἀνακουφίζει τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν κατὰ 300–400 ἑκατομμύρια, ὅσα ἀκριβῶς δαπανᾶ διὰ τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων ἀγροτῶν, διότι, ὡς ἔχει ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος, οὐδεὶς τοῦ λοιποῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ πιστοποιητικοῦ ἀπορίας, δηλαδὴ εἰσπράξεων μηνιαίως δραχ. 240 καὶ κάτω. Ἐκτὸς ἂν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἄρθρου 10 καταργῇ — καὶ θὰ καταργήσῃ δι’ ἐμὲ— τὰ πιστοποιητικὰ τῆς ἀπορίας, ὁπότε ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς θὰ ἀνακουφισθῇ κατὰ 200 ἢ 300 ἑκατομμύρια, ὡς τελευταίως ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς διεβεβαίωσεν, ὅτι ἀνέρχονται τὰ νοσοκομειακὰ βάρη τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, κανεὶς Πρόεδρος Κοινότητος, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀπογραφὴν ποὺ θὰ κάμουν τῶν περιουσιακῶν των στοιχείων καὶ τῶν ποσῶν ποὺ θέλει νὰ εἰσπράξῃ ὁ Ο.Γ.Α., δὲν θὰ λέγῃ ὅτι ἔχει ἕνας ἔσοδα κάτω τῶν 240 δραχ. μηνιαίως καί, κατὰ συνέπειαν, οὐσιαστικὰ καταργεῖται ἡ ἀπορία. Ἐάν, λοιπόν, ὁ προϋπολογισμὸς θέλῃ πράγματι νὰ συνεχίσῃ τὴν χρηματοδότησιν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, μὲ τὰ χρήματα ποὺ εἰσπράττει ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα προτείνομεν ἡμεῖς, χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ οἰκονομικῶς ἀσθενέστεροι κλάδοι, εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξασφαλίζεται πλήρως ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν. Θεωροῦμεν, ὅτι τὸ ἄρθρον 11 θὰ κτυπήσῃ τὰ μεσαῖα στρώματα τῆς πόλεως καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας. Ὑποδεικνύομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ὁ χειρότερος τρόπος φορολογήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι βεβαρημένος καταθλιπτικὰ καὶ ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλαι φορολογίαι εἰς τοιαύτην ἔκτασιν. Νομίζομεν δέ, ὅτι προσφέρομεν καὶ πάλιν ὑπηρεσίαν ὑποστηρίζοντες, ὅτι πρέπει εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί, προκειμένου νὰ ἐπιβαρύνωμεν περαιτέρω τοὺς ἤδη ἀρκετὰ βεβαρημένους. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 καὶ πιστεύομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συνέλθῃ, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν. Θὰ ἤθελα, ὅμως, πρὶν τελειώσω, νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων διὰ τὸν ἠλεκτρισμὸν καὶ τὰ ἠλεκτρικὰ σκεύη. Κύριοι βουλευταί, πολὺς λόγος γίνεται διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τὸ χωριό. Ἀλλά, δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου, τοῦ νὰ ἐπιβαρύνωμεν διαρκῶς τὰ ἠλεκτρικὰ εἴδη, μοῦ φαίνεται, ὅτι πράγματι θὰ τὰ κάμωμεν εἴδη πολυτελείας, ἐνῷ εἶναι εἴδη μεγάλης οἰκιακῆς χρησιμότητος καὶ ἀνάγκης δι’ ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀντί, λοιπόν, νὰ γίνῃ προσπάθεια νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ κόστος τῶν συσκευῶν αὐτῶν, ἀντιθέτως γίνεται προσπάθεια ἐπιβαρύνσεώς των καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπομακρύνομεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν χρησιμοποίησιν αὐτοῦ τοῦ ἀγαθοῦ, ποὺ λέγεται ἠλεκτρισμός. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαλείψῃ τὴν φορολογίαν ποὺ ἐπιβαρύνει τὰ ἠλεκτρικὰ εἴδη καὶ τὶς ἠλεκτρικὲς συσκευές, εἴτε ὅ,τιδήποτε, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὸν ἠλεκτρισμόν. Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ καταλάβωμεν, ὅτι ὁ ἠλεκτρισμὸς καὶ φθηνὸς πρέπει νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ τὰ οἰκιακὰ ἠλεκτρικὰ ἐργαλεῖα καὶ συσκευὲς πρέπει, ἐπίσης, νὰ εἶναι φθηνές, διὰ νὰ μπορέσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κἄποτε νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ εἰς τὴν ὁλότητά του. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11. (Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας, ἔχει τὸν λόγον.

§40Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 11 εἶναι σοβαρόν, ὅπως σοβαρὸν ἦτο καὶ τὸ ἄρθρον 10. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπιβάλλονται κοινωνικοὶ πόροι ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ ἄρθρον 10, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλονται φόροι εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ἐκτιμήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἐπιβάλλονται οἱ ἑξῆς κοινωνικοὶ πόροι: 10% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος θὰ εἰσπραχθῇ ποσὸν 135 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, 15% ἐπὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων, ἔχομεν ποσὸν 35 ἑκατομμυρίων, τρίτον φόρον ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου 150 ἑκατομμύρια, τέταρτον, εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν σιγαρέττων 175 ἑκατομμύρια, πέμπτον, εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ καφέ καὶ κακάο 90 ἑκατομμύρια, ἕκτον, εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ ζύθου 40 ἑκατομμύρια καὶ ἕβδομον, εἰσφορὰ ἐπὶ εἰδῶν τινων πολυτελείας 34 ἑκατομμύρια, ἤτοι ἐν συνόλῳ θὰ εἰσπραχθῇ ποσὸν 639 ἑκατομμυρίων. Ἐξ αὐτῶν ἀγόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρόκειται περὶ σημαντικοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εὐρέα στρώματα τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ πρέπει αἱ ἐκτιμήσεις μας νὰ εἶναι ἀνάλογοι. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 639 ἑκατομμυρίων, τὰ 150 ἑκατομμύρια εἶναι φορολογία ἄμεσος, διότι προέρχεται ἐκ τοῦ εἰσοδήματος, τῶν φυσικῶν προσώπων καὶ τῶν νομικῶν προσώπων. Ὅλα τὰ ἄλλα προέρχονται ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν γνωστὴν γραμμὴν διογκώσεως τῶν ἐμμέσων φόρων. Καὶ μόνον μία σύγκρισις μᾶς ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ 80% τῶν πόρων θὰ παρέλθουν ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν 150 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ τὰ 34 τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας τῶν εἰδῶν πολυτελείας, ὅλα τὰ λοιπὰ προέρχονται ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως ἐκ τῆς φορολογίας τῶν εὐρέων λαϊκῶν στρωμάτων. Ἐξ αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως προκύπτουν ὡρισμένα συμπεράσματα. Πρῶτον, ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν θὰ βαρύνῃ τοὺς ἀγρότας. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν οἱ ἀγρόται καταναλίσκουν περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον καφέ, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν χρησιμοποιοῦν σιγαρέττα κατωτέρας ποιότητος. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν δὲν χρησιμοποιοῦν χαρτόσημον διὰ γραμμάτια, ἂν καὶ τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ οἱ ἀγρόται χρησιμοποιοῦν εἰς μεγάλην κλίμακα τὰ γραμμάτια. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὰ 60% τοῦ πληθυσμοῦ, καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐμμέσων φόρων θὰ τὸν καταβάλῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Δεύτερον. Δὲν πρόκειται περὶ μεταφορᾶς τοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα εἰς τὰ ἀγροτικὰ κέντρα, ἀφοῦ καὶ οἱ ἀγρόται θὰ πληρώσουν διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας. Τρίτον. Ἡ ἐπίδρασις τοῦ ἄρθρου 11 θὰ εἶναι ὀδυνηρὰ καὶ ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, ἔχει λεχθῆ ἀπὸ τοὺς οἰκονομολόγους μας, ὅτι τὸ τσιγάρο, ὁ καφὲς καὶ οἱ ἐφημερίδες καθορίζουν τὸ κόστος τῆς ζωῆς τοῦ Ἕλληνος. Ἄλλο συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται εἶναι, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ποσοῦ μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνονται οἱ ἀγρόται, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπιβαρύνονται καὶ τὰ εὐρέα λαϊκὰ στρώματα τῶν ὁποίων τὰ εἰσοδήματα δὲν εἶναι εἰς ὑψηλὸν βαθμόν. Εἰδικῶς ἐπὶ τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11 ὑπάρχει μία ἀδικία. Πρόκειται διὰ μίαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία θὰ κληθῇ νὰ φορολογηθῇ. Πρόκειται περὶ τῶν ἐχόντων ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα. Δὲν πρόκειται νὰ γίνω συνήγορος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Εἶναι, ὅμως, γεγονός, ὅτι γίνεται μία ἀδικία, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ φορολογοῦνται καὶ κατὰ τὸν ἑνιαῖον φόρον ὡς εἰσοδηματίαι, φορολογοῦνται καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 10 ὡς μετέχοντες εἰς τὴν ἀσφάλισιν, καὶ τρίτον καταβάλλουν 3% καὶ ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων καίτοι δὲν εἶναι ἀγρόται. Ἐλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, ὅτι εἶναι πολὺ ὑψηλὸν τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραγωγὴν τοῦ σίτου. Δηλαδή, καθορίζει εἴσπραξιν 165 χιλ. δραχμ. ἀνὰ ἕκαστον συγκρότημα, ὅπερ σημαίνει εἴσπραξιν 80 χιλ. κιλῶν ἁλωνιστικοῦ δικαιώματος. Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ μέσον ποσὸν εἰσπραττομένου δικαιώματος, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 40 χιλ. κιλά. Ἂς σημειωθῇ δέ, κ. βουλευταί, ἐπὶ πλέον, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κεφαλαιούχων, ἀλλὰ περὶ βιοπαλαιστῶν τεχνητῶν οἱ ὁποῖοι διακινδυνεύουν ὑψηλὰ ποσὰ διὰ νὰ ζήσουν τὰς οἰκογενείας των καὶ δὲν δύνανται νὰ ὀρθοποδήσουν λόγῳ τῶν ποικίλων καὶ ὑψηλῶν φορολογιῶν. Θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἑνοποιήσῃ τὴν φορολογίαν τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ἐπιχειρηματιῶν εἰς μίαν φορολογίαν διὰ νὰ ὑπάρξῃ φορολογικὴ δικαιοσύνη καὶ διὰ νὰ γνωρίζῃ ἕκαστος τὶ καὶ πόσον ὀφείλει ἐτησίως. Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς ἐπαφῆς μας μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς συζητεῖ πάρα πολὺ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ ἔχει πλήρως κατανοήσει καὶ τὰς «ὠφελείας», τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ πρὸ πάντων καὶ τὰς ἐπιβαρύνσεις τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ὑποστῇ. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις μάλιστα, ἐγένοντο καὶ στατιστικαὶ ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν χωρικῶν καὶ ἐξ αὐτῶν ἀπεδείχθη, ὅτι οἱ χωρικοὶ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν περισσότερα ἐν συγκρίσει μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράξουν. Οἱ λαβόντες πρὸ ἐμοῦ τὸν λόγον κ.κ. συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν ποίους πόρους προτείνει ἡ παράταξίς μας καὶ κατόπιν τούτου, νομίζω, ὅτι ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλάβω τὰ αὐτά. Συμπληρώνω μόνον τοῦτο. Ὅτι αἱ πανταχόθεν διατυπούμεναι διαμαρτυρίαι τῶν ἀγροτῶν, εἴτε μεμονωμέναι εἶναι, εἴτε ὠργανωμέναι ὡς αὐτὴ τῆς περιφερείας μου, εἶναι ἰσχυραί, ἐπίμονοι καὶ δέον νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της ταύτας ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταί, αἱ ἀγροτικαὶ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις νὰ στηριχθοῦν εἰς πόρους προερχομένους μόνον ἀπὸ τοὺς ἀγρότας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§42Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, κ. βουλευταί, πολλοὶ συνάδελφοι ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ἐτόνισαν τὸ ἐπαχθὲς τῆς ἀγροτικῆς εἰσφορᾶς διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἄρθρον 11 ἐπιβαρύνει τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ μάλιστα περισσότερον ἀπὸ τὸ ἄρθρον 10. Ὅλα σχεδὸν τὰ βάρη ποὺ προβλέπει τὸ ἄρθρον 11 τελικὰ θὰ ἐπιπέσουν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ τὰ εἴδη πολυτελείας, ὡς χαρακτηρίζει ταῦτα τὸ ἄρθρον τοῦτο, δὲν εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ, πολλὰ ἐξ αὐτῶν εἴδη πολυτελείας, ἀλλ’ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἀγρότης νὰ ἀγοράσῃ. Συνεπῶς καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῶν εἰδῶν αὐτῶν κυρίως ἐπὶ τοῦ ἀγρότου θὰ ἐπιπέσῃ. Ἀντιθέτως, ἂν ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἠδύνατο νὰ ἀγοράζῃ ταῦτα εὐχερῶς, τότε ὡς εἶναι προφανὲς ἀσφαλῶς θὰ συντελοῦσαν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, διότι ὁ ἀγρότης θὰ ἀπαιτοῦσε μεγαλυτέραν ἱκανότητα καὶ εὐχέρειαν εἰς τὴν ἔντασιν τῆς ἐργασίας καὶ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς του. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ φορολογοῦνται τὰ μικρὰ εἰσοδήματα. Ἀλλὰ οἱ μικροὶ εἰσοδηματίαι ζοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν πλησίον τοῦ ἀγρότου. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἦσθε βέβαιοι, θὰ εὕρουν τὸν τρόπον νὰ ἐπιρρίψουν τὸ βάρος ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ συνεπῶς καὶ πάλιν οἱ ἀγρόται θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τελικὰ θὰ ὑποστοῦν τὸ βάρος αὐτό. Ἡ φορολογία αὐτὴ εὑρίσκει τὸν τρόπον νὰ ἐπιρρίψῃ αὐτὴν τὴν πρόσθετον φορολογίαν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ φυσικὰ εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ φορολογία γενικώτερον ἐπὶ τῶν εἰδῶν καταναλώσεως, ὅπως εἶναι τὰ σιγαρέττα, ὅπως εἶναι ὁ καφές, αὐτὰ τὰ εἴδη πολυτελείας ὅπως τὰ ἀποκαλεῖ τὸ ἄρθρον 11, τὰ ραδιόφωνα, ξυριστικαὶ μηχαναὶ κλπ.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κυρίως.

§44Ε. ΡΗΓΑΣ. Αὐτὰ ἀποτελοῦν εἴδη καταναλώσεως κυρίως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι εἶναι λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὁ ἀγρότης, ὅταν δουλεύῃ συγκεκριμένως λέγει: «Δουλεύω χωρὶς τσιγάρο». Καὶ τὸ ἔχει μεγάλο παράπονο αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Λέγει ἀκόμη καὶ τοῦτο, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ στερηθῇ τὸ ψωμί, δὲν ἠμπορεῖ νὰ στερηθῇ τὸ τσιγάρο. Εἶναι δὲ γεγονός, ποὺ κατ’ εὐφημισμὸν ὁ κ. συνάδελφος ἀπήντησεν, ὅτι εἶναι κυρίως εἶδος καταναλώσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ὅτι δηλαδὴ τὰ εἴδη αὐτὰ συμβάλλουν, ὅταν εἶναι εὐθηνὰ καὶ τὰ προμηθεύεται ἡ ἀγροτικὴ τάξις, εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ὅταν ὁ ἀγρότης ἐξυπηρετῆται ἀπὸ τὰ εἴδη αὐτὰ τῆς καταναλώσεως, τότε ἀποκτᾷ καὶ μεγαλυτέραν ἱκανότητα, ἀποκτᾷ καὶ μεγαλυτέραν εὐστροφίαν, ἀποκτᾷ καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ προσόντα νὰ αὐξήσῃ πράγματι τὴν παραγωγήν. Ὅταν τὰ στερῆται αὐτά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀγρόται ἀποτελοῦν πράγματι τὴν μεγαλυτέραν τάξιν τῶν καταναλωτῶν καὶ ὅσον ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ, ὅτι μᾶλλον περισσότερον ἐπιβαρύνεται ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς ποὺ καὶ αὐτός, ἀσφαλῶς, θὰ ἐπιρρίψῃ τὸ βάρος ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν, εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἀγρόται ὑφίστανται τὸ βάρος καὶ ὄχι ἄλλος, τοῦτο δὲ ἀπολήγει πραγματικῶς εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ πτωχοῦ, τοῦ παθητικοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 11 δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατονομάζῃ τὴν φορολογίαν αὐτὴν ὡς κοινωνικὴν εἰσφοράν, εἶναι πράγματι καθαρὰ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπιπίπτει καθὼς εἶπον πολλοί, εἰς τὸ πενιχρὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ἡμεῖς δι’ ὅλα αὐτὰ κατεθέσαμεν τὴν τροπολογίαν τὴν γνωστήν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ ἤθελα δύο λόγια μόνον νὰ εἴπω διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ 50% τῶν εἰσπράξεων καὶ τῶν τόκων ποὺ λαμβάνει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Αὐτὸ εἶναι καὶ δικαίωμα καὶ ἀνήκει, πράγματι, εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Τὸ ποσοστὸν τῶν 50% καὶ τῶν τόκων ποὺ λαμβάνει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, νὰ δοθῇ ὡς εἰσφορὰ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τὴν ἀγροτικήν, εἰς τὸ Ο.Γ.Α. Τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ καὶ μία ἔμμεσον πράγματι ἐλάφρυνσιν — ἂς τὴν εἴπωμεν ἔτσι— τῶν μεγάλων ἐπιτοκίων τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, εἶναι δὲ καὶ δίκαιον, διότι προέρχεται ἀπὸ τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον τῶν ἀγροτῶν. Τὸ Κράτος τὸ ἴδιον ποὺ δίδει τὰ κεφάλαια αὐτὰ θὰ ἔπρεπε εὐθὺς ἀμέσως νὰ τὸ δεχθῇ. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ κεφάλαια ἀκόμη τὰ ὁποῖα δανείζεται ἡ ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ ἄλλους μεγάλους Τραπεζικοὺς Ὀργανισμούς. Θὰ ἔπρεπε καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, τὸ 50% νὰ δοθῇ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ τροπολογοῦν τὸ ἄρθρον 11 καὶ βελτιώνουν κάπως τὴν ὅλην κατάστασιν ποὺ ἐπιβάλλεται εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ σκεφθῆτε κάπως περισσότερον τὸ θέμα αὐτό, ποὺ πέραν τῆς πειθαρχίας διὰ νὰ ψηφίσετε τὴν ἄνισον φορολογίαν ἐκ τῆς καθαρᾶς προσόδου, θὰ ἔπρεπε ἰδιαιτέρως νὰ προσέξετε τὴν ἔμμεσον αὐτὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι περισσότερον ἐπαχθὴς διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἡμεῖς ἐπιτελοῦμεν τὸ καθῆκόν μας καὶ κάμνομεν αὐτὴν τὴν ἐπίκλησιν, αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν, ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς ὅλους τοὺς συναδέλφους, νὰ συμβάλλουν πραγματικῶς εἰς τὴν καλλιτέρευσιν τῆς ἀγροτικῆς μας τάξεως, ἔχει καὶ αὐτὴ δικαιώματα καὶ θέλει κἄπως νὰ ζήσῃ πολιτισμένα. Ὅταν φορολογοῦμεν αὐτὰ τὰ λεγόμενα εἴδη πολυτελείας, ἀποκλείομεν τὴν ἀγροτικήν μας τάξιν καὶ διὰ τὴν πρόοδον καὶ διὰ τὴν ἀπόλαυσιν, πράγματι τοῦ πολιτισμοῦ ποὺ κατὰ πρῶτον ἀνήκει εἰς αὐτόν, διότι αὐτοὶ πράγματι συντελοῦν εἰς τὴν παραγωγήν, αὐτοὶ παράγουν, αὐτοὶ αὐξάνουν τὰ ὑλικὰ οἰκονομικὰ ἀγαθά.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλοῦντες ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἐτονίσαμεν τὸ καταστρεπτικὸν τῆς ἐμμέσου εἰσφορᾶς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθοῦν οἱ ἀγρόται, προκειμένου νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Περιοδεύοντες μάλιστα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἔχομεν καὶ ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ τὶ λέγουν οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται, ὅταν κατατοπίζωνται καὶ ἐνημερώνωνται ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου καὶ κυρίως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφορὰν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθοῦν, προκειμένου νὰ πάρουν τὶς 180 ἢ 220 ἢ 300 δραχμές. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρω, ὅτι ἀκόμη καὶ τὶς 20 δραχμὲς ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς, καὶ αὐτὲς ἀκόμη δὲν τὶς ἔχουν. Συνεπῶς, κατ’ ἐπέκτασιν τὸ ἄρθρον 11 ἔρχεται νὰ δυσχεράνῃ τὴν θέσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μειώσῃ τὴν οἰκονομικήν τους κατάστασιν. Πέραν δὲ τῶν ὅσων ἔχουν τονισθῇ ἀπὸ τοὺς προηγουμένους ὁμιλητάς, ὅσον ἀφορᾷ τὶς λεπτομέρειες τοῦ ἄρθρου 11, ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω μόνον τὸ ἑξῆς: Ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ εἰς εἴδη πολυτελείας, ὅπως τὰ χαρακτηρίζει τὸ ἄρθρον 11. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν δέ εἶναι, μόνον ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς εἰς ὡρισμένα εἴδη καταναλώσεως, ὅσον καὶ κυρίως ἡ τοιούτου εἴδους ἀντιμετώπισις τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἀγροτῶν, ἔστω, ἂν αὐξάνῃ τὸ γεωργικὸν καὶ ἀγροτικὸν γενικώτερον εἰσόδημα, ὅταν ἔχωμεν τὴν περίπτωσιν τῆς ἀφορολογήτου ἐντελῶς εἰσαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ ἐδῶ, καὶ ὄχι μόνον παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ, ἀλλὰ φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ τὰ πετᾶμε, προκειμένου νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἀνάγκας μεγαλεμπόρων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ὅταν ἀφήνωμεν αὐτὸν ἀκάλυπτον, ὅταν ἐπιτρέπωμεν τὴν εἰσαγωγὴν προϊόντων τὰ ὁποῖα πωλοῦνται εἰς τιμὰς μικροτέρας ἀπὸ ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέρχεται τὸ κόστος τῶν αὐτῶν προϊόντων διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην; Δι’ αὐτό, τὸ σημεῖον τῆς τροπολογίας μας, ποὺ ἀφορᾷ εἰς τὴν φορολογίαν ὁμοειδῶν γεωργικῶν προϊόντων ποὺ παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν μας, θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι 7.000 ὀκάδας φασιόλους, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, ἕνας παραγωγὸς τοὺς ἐχρησιμοποίησε διὰ τροφὴν τῶν ζώων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ φορολογηθοῦν εἰσαγόμενα, ἀκριβῶς, αὐτὰ τὰ προϊόντα, διὰ νὰ ἐξοικονομηθοῦν πόροι διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μὴ φορολογοῦνται καταναλωτικὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐπιβαρύνουν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ δυσχεραίνουν τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Γιαλώφας.

§48Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 11, ὅπως καὶ τὸ προηγούμενον ἄρθρον 10, ἔχει καθαρῶς φορολογικὸν χαρακτῆρα καὶ ἐπιβαρύνει τὰς λαϊκὰς καὶ ἀγροτικὰς τάξεις εἰς μεγάλον ποσοστόν. Ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ὅτι τὸ ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν εἰσόδημα θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ. Ἐν συνεχείᾳ ἐπιβαρύνονται καὶ εἴδη πολυτελείας, ἀλλὰ μεταξὺ αὐτῶν ἐπιβαρύνονται καὶ εἴδη χρήσιμα εἰς τὸν ἀγρότην, διότι εἶναι ἡ μόνη ψυχαγωγία εἰς τὸν λαόν. Ἐπίσης, τὸ ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον, ποὺ τὸ θεωροῦμεν ὡς εἶδος πολυτελείας. Σήμερα, μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τὸ ψυγεῖον δὲν εἶναι πολυτέλεια. Εἶναι ἀνάγκη ποὺ πρέπει νὰ φθάσῃ στὸ ἀγροτικὸ σπίτι, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ διατηρήσῃ ὡρισμένα ἀπὸ τὰ εἴδη καὶ προϊόντα ποὺ ἔχει ἀνάγκη καὶ διὰ τὴν κατανάλωσίν των καὶ διὰ τὴν πώλησίν των. Διὰ τὸ φθηνὸν ρεῦμα καὶ τὸ ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον, θὰ πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα ἡ Κυβέρνησις. Ὁ χαρακτήρ, λοιπόν, τοῦ νομοσχεδίου εἶναι φορολογικὸς καὶ σαφῶς καθωρισμένος. Ἐνῷ αἱ παροχαὶ πρὸς τοὺς ἀγρότας εἶναι πενιχραὶ καὶ δυσαναλόγως καθωρισμέναι. Νομίζω, ὅτι ἡ νοοτροπία αὐτὴ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ. Πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Κράτος τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ ἰδιαίτερα τοὺς ἀγρότας, νὰ καταργηθοῦν οἱ ἄμεσοι φόροι καὶ τὸ εἰσόδημα κάτω τῶν 100.000 δραχμῶν νὰ μὴ φορολογηθῇ, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν ἀγροτικῶν γεωργικῶν μηχανῶν ποὺ ἐπιβάλλεται τριπλῆ φορολογία, διότι αὐτὸ θὰ ἔχῃ ἄμεσον ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν κ. συναδέλφων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Λασκαρίδης.

§50Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀντίθεσίν μου πρὸς τὸ ἄρθρον 11, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ συνέχειαν καὶ ἔχει τὰς αὐτὰς βάσεις μὲ τὸ ἄρθρον 10. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἀπὸ τὴν ἁπλῆν ἀνάλυσιν τῶν ἀριθμῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, καταφαίνεται, ὅτι ἕνα ποσὸν ὕψους 415 ἑκατ. ἐπιπίπτει κατ’ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν. Περὶ αὐτοῦ δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀμφισβήτησις, διότι καὶ χαρτόσημα καταναλίσκει ὁ ἀγρότης καὶ καπνίζει καὶ καφὲ πίνει. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον, ἐὰν δὲν εἶχα μίαν ἄμεσον καὶ πρόσφατον ἀντίληψιν ἀπὸ τὸν κόσμον τῆς περιοχῆς μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸν φορολογικὸν χαρακτῆρα τοῦ νομοσχεδίου. Ἤκουσα τοὺς ἀγρότας νὰ λέγουσι: «Καλλίτερα νὰ μᾶς ἔλειπεν αὐτὴ ἡ σύνταξις τῶν 300 ἢ τῶν 180 δραχμῶν, διότι θὰ ἐπιβαρυνθῶμεν μὲ πολὺ περισσότερα». Πέραν αὐτοῦ, ἔχω νὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ὅταν, κ. Πρόεδρε, ἐξευρίσκωμεν εἴδη ποὺ καταναλίσκονται ἀπὸ τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ τοὺς ἀγρότας διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν νέους φόρους, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, διατὶ δὲν φορολογοῦμεν ἄλλα εἴδη καὶ μάλιστα ἐπαχθῶς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ὅπως εἶναι τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄνθη, ὡς αἱ τουλίπαι Ὁλλανδίας καὶ τὰ ὀρχεοειδῆ καὶ οἱ εἰσαγόμενοι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κῦνες τοῦ τύπου σέλτερ, λουλοῦ καὶ πεκινουά, ποὺ ἀποτελοῦν πρόκλησιν διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας καὶ ἐπίδειξιν πλούτου μερικῶν ζαπλούτων, συντηρούντων καὶ εἰδικὰς κλινικὰς ἐν Ἀθήναις. Αὐτά, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ἐπιμένομεν, ὅμως, ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν κατέθεσε τὸ Κόμμα μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει ἕνα συμβιβασμόν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα διέρχονται κρίσιν, λόγῳ εἰσαγωγῆς ὁμοειδῶν προϊόντων ποὺ συμπιέζουν τὰς παραγωγικὰς τιμάς. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου π.χ. καὶ εἰς ἕνα μόνον χωρίον, τὸ Ἁγίασμα, ὑπάρχουν σήμερον 50.000 κιλὰ φασόλια καὶ πωλοῦνται εἰς τὴν Χρυσούπολιν πρὸς 3.50 δραχμὰς τὸ κιλόν. Εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου, ἐπίσης, καὶ ἡ Κυβέρνησις κάμνει εἰσαγωγὰς ἀπὸ τὴν Ἀβησσυνίαν. Διὰ τῆς τροπολογίας μας ζητοῦμεν νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία 10%, ἐφ’ ὅλων τῶν εἰσαγομένων ὁμοειδῶν προϊόντων. Ἐπίσης εἰσφορὰ 50% ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ποὺ προέρχονται ἀπὸ τόκους τῆς Α.Τ.Ε. Ἐπίσης θὰ πρέπει τὸ ἔσοδον ἐκ τῶν σιγαρέττων ὑπὲρ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας νὰ δοθῇ εἰς τὸν Ο.Γ.Α., διότι ὁ σκοπὸς εἶναι ὕψιστος καὶ οἱαδήποτε θυσία πρέπει νὰ γίνῃ ὑπὲρ τῆς ἀνακουφίσεως τῶν λαϊκῶν τάξεων. Ἐπίσης καὶ τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ ἐράνου Β. Ἐπαρχιῶν καὶ ὁ φόρος δημοσίων θεαμάτων πρέπει νὰ ἀποδοθοῦν ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὡς προερχόμενος ἐκ περιφερείας κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικῆς, ὅτι τὸ ἄρθρον 11 ἀποτελεῖ περίτεχνον συνέχειαν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμφότερα εἰμὴ μόνον ταμειακοὺς σκοπούς, δοθέντος, ὅτι σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν θεσπιζομένων φορολογιῶν θὰ πολλαπλασιάζωνται, ἐνῷ ἡ σύνταξις θὰ παραμένῃ ἡ ἰδία. Ἐὰν δὲν γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας προτείνομεν, δὲν θὰ ἐκπληρωθῇ ὁ σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει, ἀλλὰ θὰ ἀποτελέσῃ ἐφαρμοζόμενον ὡς ἔχει τὸ σχέδιον νόμου, τὴν θρυαλλίδα ἀνατινάξεως μιᾶς ἰδέας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐνστερνισθῆ σύμπας ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§52Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἐπιβαλλόμενοι διὰ τοῦ ἄρθρου 11 φόροι ἔχουν δύο πλευράς. Ἡ πρώτη πλευρὰ ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ δευτέρα εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν. Διὰ τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11 οἱ ἀγρόται ἐπιβαρύνονται μὲ 750.000.000 καὶ ὅπως εἰς προγενεστέραν ὁμιλίαν μου ἐτόνισα, εἶναι ἀδύνατον ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία νὰ βαστάξῃ τὸ βάρος αὐτό, δεδομένου, ὅτι εὑρίσκεται εἰς κρισιμώτατον σημεῖον. Τὸ 1959 ἀπερροφήθησαν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ὀλιγώτερα ἐφόδια ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1958, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαθέσουν τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια διὰ νὰ κινήσουν τὸν παραγωγικὸν μηχανισμόν. Οὔτε εὐσταθεῖ τὸ λεχθέν, ὅτι δὲν ἀφαιροῦνται κεφάλαια ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, διότι δῆθεν τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ δοθοῦν πάλιν εἰς τοὺς ἀγρότας ὑπὸ μορφὴν συντάξεων καὶ συνεπῶς, δὲν θὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὸν παραγωγικὸν μηχανισμόν. Διότι ἀναμφισβητήτως τὸ μικρὸν ποσὸν τῆς συντάξεως θὰ διατεθῇ διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά, συντήρησιν, τσιγάρο, καφέ, μικροέξοδα, μικροδῶρα, ἐνῷ τὰ ἔσοδα τοῦ Ο.Γ.Α. ποὺ θὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας εἶναι κεφάλαια ποὺ θὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν, θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ἀναφέρω τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας τοῦ Συλλόγου Ἐμπορικοῦ καὶ Εἰσαγωγικοῦ Πατρῶν καὶ ἑπτὰ ἄλλων Συλλόγων τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος καὶ Πελοποννήσου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀρκετὰ εὔγλωττοι καὶ θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψει διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν καὶ ἡ οἰκονομία τῶν πόλεων ἀντέχει εἰς τὴν νέαν αὐτὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ὅτι κατὰ τὸ 1959 αἱ εἰσαγωγαὶ εἰς τὰς Πάτρας ἐμειώθησαν κατὰ 50%, ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1958, γεγονὸς ποὺ ὁμιλεῖ ἀφ’ ἑαυτοῦ διὰ τὸ ποῦ πηγαίνει ἡ οἰκονομία τῶν Πατρῶν, τὴν ὁποίαν ἐπιβαρύνομεν ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου μὲ νέας φορολογίας. Εἰς τὰ οἰκονομικὰ φαινόμενα δὲν ἠμποροῦμε πολλάκις νὰ γίνωμεν προφῆται, ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ ἀπὸ μίαν ἐπιβάρυνσιν τῆς οἰκονομίας ποὺ στέκεται στὴν κόψιν τοῦ ξυραφιοῦ. Δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἁλυσιδωτὰς ἀντιδράσεις καταστρεπτικάς. Ὡς πρὸς τὴν ἄμεσον φορολόγησιν ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, αἱ κατώτεραι βαθμίδες τῶν φορολογουμένων, πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν, θὰ πρέπει, ὡς ἀναφέρει τροπολογία τοῦ Κόμματός μας, νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ εἰσοδήματα μέχρι 100.000 δραχμῶν καὶ νὰ φορολογηθοῦν μὲ πρόσθετον 15% τὰ εἰσοδήματα ἀπὸ 100.000 καὶ ἄνω, νὰ εἰσπράττεται δὲ ὁ φόρος ἀπὸ 1.6.1962 ὡς ἐγένετο δεκτὸν καὶ διὰ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν, νὰ εἰσπράττεται ἀπὸ τὸ 1962, διότι συντρέχουν οἱ αὐτοὶ λόγοι. Ἤδη, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν θὰ ἠμπορέσουν αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι νὰ βαστάξουν τὸ βάρος τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ἐλέχθησαν ἤδη πολλά, ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, π.χ. πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνεργος ἢ ὁ ἐργάτης τοῦ ἡμερομισθίου τῶν 40 δραχμῶν νὰ πληρώνῃ 10–15 δραχμὲς τὸν μῆνα διὰ τὸ τσιγάρο του ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Δηλαδή, καλοῦνται οἱ ἐξαθλιωμένοι πληθυσμοὶ τῶν πόλεων νὰ ἐνισχύσουν τοὺς ἐξαθλιωμένους ἀγρότας.

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ λαϊκὸ σιγαρέττον ἐπιβαρύνεται μὲ 0,20 κατὰ κυτίον. Κατὰ συνέπειαν, ὁ καπνιστὴς ἑνὸς πακέττου ἡμερησίως, θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ 6 δραχμ. τὸν μῆνα.

§54Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παίρνω μέσον ὅρον τὰ 0,30 διὰ τὰς κατωτέρας ποιότητας, διότι δὲν καπνίζουν ὅλοι συρταρωτὰ τσιγάρα. Ἔγινε λόγος διὰ τὰ εἴδη ἠλεκτρισμοῦ, τὰ ὁποῖα συντείνουν εἰς τὸν ἐκπολιτισμὸν καὶ γίνονται διαφημίσεις ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η., διὰ τῶν ὁποίων καλεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ καταναλίσκῃ περισσότερον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντινομίαν μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τὴν νέαν ἐπὶ τῶν ἠλεκτρικῶν εἰδῶν.

§55Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ εἶμαι ἀπὸ χωριὸ μικρὸ καὶ παρακολουθῶ τὶ γίνεται εἰς τὰ χωριά, δύναμαι νὰ γνωρίζω, ὅτι τὸ ψυγεῖον τὸ ἠλεκτρικόν, δὲν ἔλαβε τόσην διάδοσιν.

§56Κ. ΜΑΡΗΣ. Νὰ βοηθήσωμεν νὰ πάρουν ψυγεῖον οἱ ἀγρόται.

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶμαι σύμφωνος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι κινδυνεύει ἡ ἀνάπτυξις τοῦ πολιτισμοῦ ἐκ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων, τῶν ὁποίων γίνεται ἅπαξ προμήθεια, καὶ μάλιστα μὲ δόσεις.

§58Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει καὶ ἄλλα ἠλεκτρικὰ εἴδη, ὅπως π.χ. ἠλεκτρικὰ σάρωθρα, παρκετέζες καὶ λοιπὰς ἠλεκτρικὰς συσκευάς, ἠλεκτρικὰς συσκευὰς ἀλέσεως ὀπωρῶν, τροφίμων κλπ. ἠλεκτρικὰς ξυριστικὰς μηχανάς. Ὅσον διὰ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα, ὑπάρχει ἤδη καὶ τροπολογία γιὰ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα κάτω τῶν 5.500 δραχμ., βουλευτῶν τῆς παρατάξεώς σας.

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ἡ παρκετέζα δὲν ἀποδεικνύῃ κἄποιαν ἄνεσιν εἰσοδήματος, τότε πρὸς ποῖον εἶδος πρέπει νὰ στραφῶμεν;

§60Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ ἀντιδικήσωμεν ἐπὶ τῶν λέξεων. Ἡ οὐσία ἐνδιαφέρει. Ἀνέφερα τὰς παρκετέζας, διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν σειρὰν ὅπως ἀνέγνωσα, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἠλεκτρικὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνονται. Μία ἠλεκτρικὴ σκοῦπα π.χ. διὰ μίαν ἐργαζομένην ὑπάλληλον ὡς καὶ ἄλλαι ἠλεκτρικαὶ οἰκιακαὶ μηχαναί, οἰκονομοῦν πολύτιμον χρόνον δι’ αὐτήν. Δὲν θὰ ἀναπτύξω τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Κόμματός μας τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς προτεινομένους πόρους, καὶ θὰ περιορισθῶ νὰ ἐπισημάνω δύο μόνον σημεῖα. Πρῶτον, τὴν φορολόγησιν τῶν εἰσαγομένων ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὁμοειδῆ ἐν ἐπαρκείᾳ ἐγχώρια, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, ἐκτὸς τῶν πόρων θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ τὴν ἐλάφρυνσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία δέχεται τὴν πίεσιν τῶν εἰσαγομένων ὁμοειδῶν προϊόντων. Προκύπτει πόρος τῆς τάξεως τῶν 115 ἑκατ., ποσὸν οὐχὶ ἀσήμαντον. Ἐπὶ πλέον, θὰ πρέπει τὸ 50% ἐκ τῶν τόκων ποὺ πληρώνει ἡ Α.Τ.Ε. πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα δανείζεται, νὰ ἀποδοθῇ ὑπὲρ τοῦ Ο. Γ.Α., πρᾶγμα ποὺ προτείνει καὶ ὁ Γερμανὸς σοφός, τὸν ὁποῖον μετεκάλεσε καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀκριβοπλήρωσε, χωρὶς τώρα νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰς ὑποδείξεις του. Ἐκ τῶν δύο αὐτῶν κονδυλίων θὰ προκύψῃ ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. ποσὸν περίπου 315.000.000 δραχμῶν ἐτησίως. Συνολικῶς δὲ ἀπὸ τοὺς πόρους ποὺ προτείνομεν, 600 ἑκατομμύρια ἀρκοῦν διὰ τὰς συντάξεις. Θέλω νὰ τελειώσω μὲ τὴν γενικὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, τόσον ἡ ἀγροτική, ὅσον καὶ ἡ ἀστικὴ δὲν ἀντέχει πλέον εἰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις καὶ φορολογίας καὶ ὅτι δύο τινὰ θὰ συμβοῦν περαιτέρω, περιορισμὸς τοῦ κύκλου ἐργασιῶν καὶ περαιτέρω ἐπιδείνωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τελευταῖον ἢ προτελευταῖον εἰς τὴν Εὐρώπην.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§62Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἐὰν ἔλαβα τὸν λόγον, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς παλαιοτέραν παρατήρησίν μου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον, ὅπου εὑρίσκομαι ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὰς συζητήσεις διαφόρων νομοσχεδίων εἶχα διατυπώσει τὴν ἀπορίαν μου, πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα τόπον, ὅπου 6 μῆνας ἔχομεν καλοκαῖρι, ὅπου ἔχομεν χιλιάδας δηλητηριάσεων, νὰ ἔχωμεν ὑψηλοὺς δασμοὺς ἐπὶ τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων καὶ νὰ μὴ καταργοῦμεν ἐντελῶς τὸν δασμόν, χάριν τῆς προφυλάξεως τῆς ὑγείας καὶ οἰκονομίας τῶν Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. Ἐὰν τὸ χωριὸ δὲν ἔχῃ ἠλεκτρικὸ ψυγεῖο δὲν εἶναι πρὸς τιμήν μας καὶ δὲν πρέπει ποτέ τὸ ἠλεκτρικὸ ψυγεῖον νὰ θεωρῆται ὡς τεκμήριον πλούτου. Ὄχι διὰ τὸν πολιτισμόν, ἀλλὰ χάριν τῆς ὑγείας θὰ πρέπει τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα νὰ ἀπαλλαγοῦν παντὸς δασμοῦ. Ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἰσχυρίσθη, ὅτι θέλει τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, καταπολεμεῖ τὸ νομοσχέδιον ἄρθρον πρὸς ἄρθρον καὶ διάταξιν πρὸς διάταξιν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ἡ πολεμική των εἶχε κἄποιαν ἔννοιαν, διότι αὕτη βαρύνει τὸν ἀγρότην. Ἀλλὰ ἡ πολεμική της ἐναντίον τῶν ἄλλων διατάξεων, αἵτινες ἐπιβαρύνουν ἄλλας τάξεις χάριν τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἀδικαιολόγητος. Δὲν θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ χαβιάρι, οὔτε τὰ ἄλλα εἴδη πολυτελείας, τὰ ὁποῖα καὶ ἀποφεύγουν ἀπὸ σκοποῦ νὰ ἀναφέρουν, ἀλλὰ τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ πόροι; Τὸ ἄρθρον 11 προβλέπει τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου εἰσοδήματος τῶν φυσικῶν καὶ νομικῶν προσώπων καὶ περαιτέρω ἐπιβαρύνει μεταξὺ τῶν ἄλλων τὰ σιγαρέττα. Ἐλέχθη, ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ σιγαρέττα. Βεβαίως, ἡ ἐπιβάρυνσις πλήττει ὅλον τὸν κόσμον, καὶ πλήττει περισσότερον τοὺς ἀστούς, οἵτινες καπνίζουν περισσότερον, ἀλλὰ δὲν θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς τὰ καθαρῶς εἴδη πολυτελείας. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπισθοῦν αἱ γεωργικαὶ ἀσφαλίσεις χωρὶς πόρους; Νομίζω, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντιρρήσεις ἀποδεικνύουν, ὅτι παρὰ τὴν δήλωσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι θέλει νὰ γίνῃ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν θέλει νὰ πάρουν σύνταξιν οἱ ἀγρόται καὶ μὲ τὰς συνεχεῖς ἀντιρρήσεις προσπαθεῖ νὰ ματαιώσῃ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀτέλειαι, δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐλλείψεις, ἀλλά, ἕνα εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι θεσπίζει ἕνα θεσμόν, ποὺ μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν εἰδῶν πολυτελείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω, ὅτι δὲν ζητεῖται ἡ ἀπαλλαγὴ ὅλων τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων, ἀλλὰ τῶν μικροτέρων, τῶν ὁποίων ἡ φορολογητέα ἀξία δὲν ὑπερβαίνει τὰς 5.500 δραχμάς.

§65Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὰ μέχρι 5.300 δραχμ. φορολογητέας ἀξίας φθάνουν τὴν τιμὴν τῶν 6.640, διότι ἡ φορολογία ὑπολογίζεται ἐπὶ τιμῆς μειωμένης. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ψυγείων, τῶν παραγομένων εἰς τὴν χώραν, τῆς κατηγορίας ταύτης, ἀνέρχεται εἰς 4.000 περίπου ἐτησίως.

§66Α. ΜΙΧΑΣ. Ἡ διαφορὰ δὲν θὰ εἶναι οὐσιώδης, ἐνῷ ἀντιθέτως, οὐσιώδης θὰ εἶναι διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις ἡ ἐξυπηρέτησίς των, διότι θὰ δύνανται καὶ μὲ δόσεις νὰ προμηθευθοῦν ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 δὲν ἔχομεν βασικὰς ἀντιρρήσεις κατ’ ἀρχήν. Αἱ ἀντιρρήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι τάχα πᾶσα φορολογία πλήττει τοὺς ἀστοὺς καὶ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ, δὲν εἶναι σκόπιμοι, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ πολιτικῶς ὀρθαί, διότι ἡ ἄποψίς μας εἶναι, ὅτι χρειάζεται ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν διὰ νὰ ἔχωμεν πάντοτε μαζί μας εὐχαριστημένους τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ μὴ εἶναι ἐπιρρεπεῖς εἰς τὰς ἀνατρεπτικὰς προσπαθείας. Καὶ θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ ἀστοὶ νὰ ἔχουν ἀντιληφθῇ, ὅτι ἡ εἰσφορά των αὐτὴ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ καὶ δι’ αὐτοὺς ἀσφάλισιν τῆς πολιτειακῆς τάξεως καὶ διατήρησιν τῆς ὑπολοίπου περιουσίας των. Συνεπῶς, βασικὴν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς δὲν ἔχομεν. Ἄλλο θέμα αἱ λεπτομερεῖς διατάξεις. Δὲν θεωρῶ, ἐπίσης, ὡς βάσιμον τὴν ἄποψιν, ὅτι τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα, εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας. Διότι, ἂν κρίνωμεν οὕτω, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἀντικείμενα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθοῦν. Εἶμαι, ὅμως, καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον κυρίως βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ ἐχαιρέτησα τὴν πρωτοβουλίαν αὐτὴν ὅλων τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εἶναι σύμφωνοι ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀπὸ τῆς ἄκρας δεξιᾶς μέχρι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἔλαβον σήμερον ἓν ἔντυπον τῆς ΙΖΟΛΑ, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται ὀνομαστικῶς εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν καὶ παρετήρησα, ὅτι ἡ ἑταιρεία ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς βουλευτάς, ὡς νὰ ἀπευθύνεται εἰς ἀνθρώπους ποὺ ἔπεσαν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ μᾶς λέγει, ὅτι δὲν τὴν ἀπασχολοῦν τάχα τὰ ἰδικά της συμφέροντα καὶ ὅτι σκοπός της εἶναι ἡ προστασία τοῦ δραχμοβιώτου πολίτου. Νομίζω, ὅτι τὸ θάρρος αὐτῆς τῆς φράσεως, πρέπει νὰ σημειωθῇ ἰδιαιτέρως. Ὅταν ἀπευθύνεται κἄποιος πρὸς τὴν Βουλήν, πρέπει νὰ λέγῃ εὐθέως τί ζητεῖ. Καὶ περαιτέρω, ἡ ἑταιρεία ΙΖΟΛΑ λέγει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀποταμίευσιν καὶ λέγει: «Ἐγὼ πωλῶ μὲ δόσεις, ἄρα συντελῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἀποταμίευσιν». Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι κατὰ τοῦ ἀνοικείου τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται ἡ βιομηχανία αὐτὴ πρὸς τοὺς βουλευτάς. Κύριε Πρόεδρε, πέραν, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία ἄποψις χρῄζουσα προσοχῆς καὶ ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἡ παροχὴ προστασίας εἰς τὰς μικρὰς βιομηχανίας. Τουλάχιστον, ἐὰν δὲν τύχουν προστασίας, νὰ μὴ τύχουν διώξεως. Αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ ἀπασχολοῦν ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν καὶ ἐὰν ἀνδρωθοῦν, θὰ παρεμποδίσουν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Βεβαίως, σήμερον δὲν γίνεται μεγάλη οἰκονομία συναλλάγματος, διότι τὰ μηχανήματα καὶ διάφοροι ὗλαι εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐδῶ συναρμολογοῦνται. Κατὰ συνέπειαν, ἡ οἰκονομία συναλλάγματος δὲν εἶναι ἀξιοσημείωτος, ὅση θὰ εἶναι μελλοντικῶς. Ἐκτὸς τῆς ΙΖΟΛΑ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι δύο βιομηχανίαι ἠλεκτρικῶν ψυγείων. Νομίζω, ὅτι ὀρθὸν θὰ εἶναι, νὰ μὴ θέσωμεν φραγμὸν εἰς τὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν τῶν βιομηχανιῶν. Ἐξ ὅσων ἤκουσα, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἔσοδον ποὺ θὰ περικοπῇ, δὲν εἶναι τόσον μεγάλο ποσόν, ὥστε νὰ κινδυνεύῃ ὁ Ο.Γ.Α. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τόσον ὁ καταναλωτής, ὅσον ἡ βιομηχανία, διότι κινδυνεύει ἡ παραγωγὴ της. Ταῦτα, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, νὰ δώσητε μίαν διευκρίνισιν ἐπὶ τῆς παραγράφου Αʹ, αʹ μικρόν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἔναρξιν τοῦ καταβαλλομένου φόρου εἰσοδήματος. Ἡ διάταξις δὲν εἶναι σαφής. Ὁ φόρος αὐτὸς ἔχει παρακρατηθῆ. Θὰ πληρώνουν καὶ ἄλλον; Θὰ παρεκάλουν νὰ διασαφηνισθῇ τὸ θέμα, οὕτως ὥστε νὰ δοθῇ ἑρμηνεία εἰς τὴν διάταξιν καὶ νὰ γίνῃ γνωστόν, ὅτι οἱ δραχμοδίαιτοι δὲν θὰ πληρώσουν διπλὸν φόρον.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ἀναβολῆς τῆς περαιτέρω συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, ἐξ ἧς ζητεῖται ὅπως ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν, δεδομένου ὅτι ἀπομένουν δύο μόνον ἀκόμη ἀγορηταί.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιμείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§71Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλοὺς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ὑπεστηρίχθη ἡ σοβαρότης καὶ ἡ σημασία τοῦ ἄρθρου 11. Ἡ πρότασίς μας ἀπεσκόπει εἰς τὸ νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια καὶ εἰς τοὺς ἀπόντας συναδέλφους νὰ δυνηθοῦν νὰ μορφώσουν σαφῆ γνώμην ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ συζήτησις ἑνὸς τοσοῦτον σοβαροῦ θέματος, παρουσίᾳ ἐλαχίστων βουλευτῶν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὰς προηγουμένας συζητήσεις ὑπῆρχον ποτὲ τόσοι πολλοὶ βουλευταί, ὅσοι παρίστανται σήμερον ἐν τῇ αἰθούσῃ.

§73Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ὑπεβλήθη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους. Τὸ ἄρθρον 11 συζητεῖται καθ’ ὅλην τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ἔδωσε δὲ ἀφορμὴν παρατηρήσεως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη καὶ ἡ συζήτησις διεξάγεται ὁμαλῶς. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι, ἑπομένως, ποῖον σκοπὸν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ διακοπὴ τῆς συζητήσεως. Καὶ παρακαλῶ τοὺς ὑπογράψαντας νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν πρότασίν των.

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ ἐνόμιζον, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑπολείπονται δύο ἀκόμη συνάδελφοι, νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις καὶ ν’ ἀναβληθῇ ἐνδεχομένως ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τοῦ ἄρθρου, εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα Προέδρου, κύριε συνάδελφε. Εἶναι ζήτημα ὑπογραψάντων. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπογράψαντες συναινοῦν εἰς τὸ νὰ ἀποσύρουν τὴν πρότασιν, δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§76Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διετυπώσαμεν τὰς ἀπόψεις μας, καὶ ὑπεστηρίξαμεν τότε, ὅτι ἢ πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 10 ἢ ἄλλως νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῆς φορολογίας, τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει τὸ ἄρθρον 11. Παρατηρεῖται, κ. Πρόεδρε, τὸ πρωτοφανὲς φαινόμενον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἠσφαλισμένος νὰ πληρώνῃ δύο φοράς, τὸ ἀσφάλιστρον καὶ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους. Ἡ ἀρχὴ εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ πράγματα εἶναι, ὅτι βάσιν ἀποτελεῖ ἡ καταβολὴ τοῦ ἀσφαλίστρου καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ἀπολαμβάνει ὁ ἠσφαλισμένος. Δὲν εἶναι, λοιπὸν, νοητὴ ἡ διάφορος καὶ πλέον δυσμενὴς μεταχείρισις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς περιπτώσεως 5 τοῦ ἐδαφίου βʹ τῆς παραγράφου 12 τοῦ ἄρθρου 11, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα καὶ νὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτή.

§77Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφε, ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὴν τροπολογίαν αὐτὴν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§79Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐζήτησα νὰ ἐγγραφῶ διὰ νὰ λάβω τὸν λόγον, ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ εἶπε: Γιατὶ θέλετε νὰ ἐγγραφῆτε, ἀφοῦ θὰ ἐπαναλάβητε τὰ ἴδια. Βέβαια, ὁ κ. Πρόεδρος δὲν διενοήθη νὰ μὲ ἐμποδίσῃ. Ὅμως θέλω νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον ἐπίσημον ἀπάντησιν. Καὶ ἂν ἀκόμη ἐπρόκειτο νὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπαν οἱ προηγούμενοι, δὲν θὰ ἠμποδιζόμην....

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἠμπόδισα, κ. συνάδελφε. Καὶ οὔτε αὐτὰ εἶπα.

§81Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Τὸ ἐτόνισα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι δὲν μὲ ἠμποδίσατε, κ. Πρόεδρε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήσω, διότι ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν, δὲν πρέπει νὰ μείνουν ἄνευ ἀπαντήσεως. Εἷς ἐκ τῶν κυβερνητικῶν καὶ ἀγαπητῶν συναδέλφων εἶπεν, ὅτι τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἐπιδιώκει νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν. Λυποῦμαι, διότι ὁ συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ. Πέρυσι καὶ τὸ Κόμμα τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου καὶ ἡ ΕΔΑ. ὑπέβαλον προτάσεις νόμου, διὰ νὰ χορηγηθῇ σύνταξις 300 δραχμῶν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ ἀκούωνται αὐτὰ ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Ἀλλ’ ἂς ἔλθω εἰς τὸ ἄρθρον 11. Μὲ τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐπιβάλλονται πολυποίκιλαι φορολογίαι 700 περίπου ἑκατομμυρίων καὶ αἱ φορολογίαι αὗται παρουσιάζονται ὡς κοινωνικὴ εἰσφορά. Μὰ τί ἐννοοῦμεν, ὅταν λέγωμεν «κοινωνικὴ εἰσφορά»; Πρέπει, μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὅλοι μας δηλαδὴ νὰ συνεισφέρωμεν διὰ νὰ πάρουν σύνταξιν οἱ ἀγρόται. Αὐτὸ τονίζει, ἀπαιτεῖ τὸ συναίσθημα τῆς δικαιοσύνης. Βάζετε, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, φορολογίες, οἱ ὁποῖες καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας ἐπιβαρύνουν καὶ τὰς λαϊκὰς τάξεις συνθλίβουν, χωρὶς κἂν νὰ λογαριάζετε, ἂν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν. Ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ συνεισφέρουν μόνον αἱ εὐπορώτεραι κοινωνικαὶ τάξεις. Δὲν πρόκειται, ἑπομένως, περὶ δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ζητῆτε ἀπὸ τὸν ἐργάτην καὶ τὸν πτωχὸν ὑπάλληλον νὰ πληρώσῃ. Καὶ προσετέθη καὶ ἡ ἀκόλουθος δικαιολογία: Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπεν, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ εἰσοδήματος εἶναι προοδευτικὴ καὶ ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν 30.000 δραχμῶν ἐπιβαρύνεται μὲ κοινωνικὴν εἰσφορὰν 68 δραχμάς. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἐὰν εἶναι πολὺ τὸ ποσὸν ἢ λίγο. Ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ συνεισφέρουν μόνον ὅσοι μποροῦν. Ἤδη, οἱ συνθλιβόμενες λαϊκὲς τάξεις πληρώνουν ἀνυπολόγιστα ποσὰ διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ἐκεῖνος, λοιπόν, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ συνεισφέρῃ 100 δραχμὰς διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν δὲν τὰς ἔχει καὶ ἑπομένως θὰ τὰς στερηθῇ, θὰ τὰς κόψῃ ἀπὸ τὸ λιγοστὸ ψωμί του. Ἐκεῖνος, ὅμως, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ συνεισφέρῃ 2.000 δραχμάς, τὰς ἔχει καὶ δὲν θὰ τὰς στερηθῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Τὸ συναίσθημα τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης ἐπιβάλλει νὰ ἀπαλλαγοῦν αἱ πτωχαὶ τάξεις καὶ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ πλουσιώτεροι. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ βάσις καὶ ἡ ἀφετηρία τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν διὰ τὸ ἄρθρον 11. Ἐρωτᾶται ποῦ θὰ εὑρεθοῦν τὰ χρήματα; Ἡ τροπολογία μας τὸ λέγει καθαρά: Ἐμεῖς ζητοῦμεν νὰ καταβάλουν ὄχι 10% ἀλλὰ 15% ἐπὶ τοῦ φόρου, οἱ ἔχοντες εἰσόδημα ἄνω τῶν 100 χιλιάδων δραχμῶν. Μᾶς εἶπαν, ὅμως, ὅτι δὲν εἴμεθα ρεαλισταί. Διότι ἂν περικοποῦν ὡρισμέναι φορολογίαι τοῦ ἄρθρου 11, δὲν θεμελιώνεται ἡ ἀγροτικὴ σύνταξις. Δὲν ἀντιλαμβανόμεθα ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις. Εἶναι, ὅμως, ρεαλιστικὴ ἡ ἀντίληψις ἡ ἰδική σας, κ. Ὑπουργέ, ὅταν ὑποστηρίζετε, ὅτι θὰ πάρουμε ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν καὶ ἀπὸ τὶς κοινωνικὲς τάξεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ πληρώσουν, ἢ ἡ ἰδική μας, ὅταν λέγωμεν, ἐνισχύσατε τοὺς ἀγρότας, αὐξήσατε τὰ εἰσοδήματά τους καὶ μὴ τοὺς φορολογῆτε; Ρεαλιστικὴ εἶναι ἡ ἰδική σας ἀντίληψις, ἡ στατική, ἡ ὁποία χειροτερεύει τὴν ἀθλίαν κατάστασιν ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερον; Μίλησα καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, διὰ τὸν ἀληθινόν, τὸν «δυναμικὸν» ρεαλισμόν. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ σήμερα εἰς κοινωνιολογικὰς ἀναλύσεις. Τοῦτο μόνον τονίζω, ὅτι ἀληθινὰ ρεαλισταὶ εἴμεθα, ὄχι ὅταν διαιωνίζωμεν τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ὅταν ἀνοίγωμεν τὸν δρόμον τῆς προόδου, τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς οἰκονομικῆς τονώσεως τῶν ἀπόρων τάξεων καὶ ἰδιαίτερα τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐργατῶν. Ὁ ἀληθινὸς ρεαλισμὸς ἐπιβάλλει ἡ σημερινὴ κατάστασις νὰ μεταβληθῇ καὶ δὲν μεταβάλλεται, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἐπιβάλλετε νέους φόρους. Ἔχω πρόσφατα παραδείγματα ἀπὸ τὰ χωρία τῆς περιφερείας μου, ὅπου οἱ χωρικοὶ μοῦ ἔλεγον: Ἕνα μᾶς δίνουν καὶ δύο μᾶς παίρνουν. Ἐμέναμε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ πάρουμε 300 δραχμές, ἀλλὰ θὰ πάρουμε 180 καὶ 220. Θὰ πάρουμε λιγώτερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ πληρώσουμε. Καὶ ἔχουν δίκαιον οἱ ἀγρόται. Θὰ πληρώσουν πολὺ περισσότερα, ἀπ’ ὅσα θὰ πάρουν μὲ τὴν πενιχρὰν σύνταξιν. Ἠκούσατε τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ εἰς τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι θὰ παλαίσῃ διὰ τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%. Τοῦτ’ αὐτὸ θὰ πράξωμεν καὶ ἡμεῖς. Καὶ ἐλπίζω, ὅτι μέχρι τὸ 1962 ὁπότε θὰ ἀρχίσουν νὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν θὰ εἶναι ἄλλαι αἱ συνθῆκαι, ἀκόμη καὶ ἂν παραμείνῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ποὺ δὲν πιστεύω, θὰ ἀναγκασθῇ νὰ καταργήσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν. Μὲ αὐτὰς τὰς φορολογίας μὲ τὴν ἄμεσον καὶ τὴν ἔμμεσον, αὐξάνεται ὁ τιμάριθμος μὲ τὰς γνωστὰς συνεπείας, μὲ τὴν ἀκόμη, δηλαδή, μεγαλυτέραν καὶ ἀποπνικτικὴν σύνθλιψιν τῶν πτωχῶν λαϊκῶν τάξεων. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὸ 50%, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως. Καὶ εἶναι τὸ αἴτημα τοῦτο ἀπολύτως δίκαιον.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πληρώνει μόνον 1% εἰς τὴν Τάπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅσον περίπου στοιχίζει ἡ ἔκδοσις τοῦ χρήματος. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει κέρδος ἐξ αὐτοῦ. Βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα κεφάλαια τῶν καταθέσεων κλπ., τὰ ὁποῖα ἔχουν μεγαλύτερον κόστος.

§83Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ γίνῃ Κρατικὴ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡμικρατικὴ καὶ μετέχει καὶ τὸ Κράτος εἰς τὰ κέρδη.

§85Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Τότε βγάλτε τὸ «ἡμι» καὶ κάνετέ την ὁλοκληρωτικὰ Κρατικήν. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Μίχας.....

§86Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ συζήτησις πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Μίχα, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασεν ἰδικάς του ἀπόψεις. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ εἶναι περισσότερον ἀποδοτικὴ ἡ συζήτησις.

§87Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἐπειδὴ ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ πληρώνουν φόρον τὸ ραδιόφωνον καὶ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα καὶ δὲν ἀνεφέραμεν τὰ ἄλλα εἴδη πολυτελείας τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται ἄρα, ὅτι δὲν θέλομεν νὰ φορολογηθοῦν τὰ εἴδη πολυτελείας. Κἄποια παρεξήγησις γίνεται. Διότι ἐμεῖς ἴσα–ἴσα θέλομεν νὰ πληρώνουν φόρον τὰ εἴδη πολυτελείας. Ἡ διαφωνία μας εἶναι στὸ ποῖα εἶναι τὰ εἴδη πολυτελείας; Εἶναι ὁ καφές, τὸ ραδιόφωνον καὶ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα. Καὶ ζεῖ ὁ ἀγρότης μας μέσα εἰς τὴν πολυτέλειαν, ὅπως εἶπε σὲ κἄποιο λόγο του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἐάν, βεβαίως, ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἐνσαρκώνει τὴν ἀρετὴν τῆς λιτότητος, τότε οὔτε ραδιόφωνον, οὔτε ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον πρέπει νὰ ἔχῃ. Μὰ λησμονοῦμεν, ὅτι ὁ σημερινὸς πολιτισμὸς ἐδημιούργησε νέας ἀνάγκας ἐπιτακτικάς. Εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ κρατήσωμεν τὰ ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ, χωρὶς καμμίαν ἱκανοποίησιν τῶν συγχρόνων ἀναγκῶν του. Ἀλλὰ ἡ πρόοδος εἶναι τοιαύτη, ὥστε θὰ πρέπει καὶ οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται νὰ ἱκανοποιοῦν τὰς ἀνάγκας των. Ἄλλως θὰ ζοῦνε, χωρὶς νὰ διαφέρουν πολὺ ἀπὸ τὸν πρωτόγονον ἄνθρωπον, ἢ πιὸ ἁπλᾶ ἀκόμη, ἀπὸ τὰ κτήνη. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε ἄλλα κράτη, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἀκόμη καὶ ἡ παραδουλεύτρα ἔχει αὐτοκίνητον. Τὸ ραδιόφωνον, τὸ ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον, τὸ ἠλεκτρικὸν εἶναι βασικαὶ ἀνάγκαι καὶ ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωνται, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ μειωθῇ ἡ φορολογία, γιὰ νὰ ὑψωθῇ τὸ ὑλικὸν καὶ πνευματικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς ὑπεδείξαμεν πόρους ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ δύο σιγαρέττα τὰ ὁποῖα διατίθενται ὑπὲρ τῶν Βορ. Ἐπαρχιῶν καὶ τὸ 10% τῶν δημοσίων θεαμάτων διὰ τὸν ἔρανον Βορείων Ἐπαρχιῶν, νὰ δοθοῦν εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις.

§88Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ εἰσπράττει ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει κοινωνικὴν ἀποστολήν.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἐλέγχεται;

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕτοιμος νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι οἱ φόροι εἰσπράττονται ἀπὸ ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος καλύπτει μεγάλον τομέα τῆς κοινωνικῆς ἀποστολῆς, λειτουργεῖ δὲ ὑπὸ αὐστηρὸν ἔλεγχον καὶ κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὴν εὐόδωσιν τῶν ἐξυπηρετουμένων σκοπῶν.

§91Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω δύο ἀντιρρήσεις: ἡ πρώτη, ὅτι δὲν εἶναι ἀπόψε ἡ κατάλληλος στιγμὴ διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὐτό. Ἡ δευτέρα: νομίζω, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἡ τόσον βαρεῖα, ἐγένετο δι’ ὡρισμένον σκοπὸν καὶ ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἐπραγματοποιήθη. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ ἔχετε μίαν ἱεράρχησιν τῶν δαπανῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἐξυπηρετεῖται ὡρισμένος κοινωνικὸς σκοπός, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ ἐπιβάλλεται βαρυτάτη φορολογία εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία ριζικὴ διαφωνία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ τῆς παρατάξεώς μας. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος διαθέτει τόσα μικρὰ ποσά, τὰ μικρότερα ἀπὸ ὅλα τὰ πολιτισμένα κράτη, διὰ τὴν παιδείαν, τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ, αὐτὸς ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ περιορίσῃ τὰς ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας καὶ νὰ ξεκαθαρίσῃ ὡρισμένα κονδύλια καὶ σὰν τέτοιο εἶναι ὁ ἔρανος Βορείων Ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ αὐξήσῃ τὰ κονδύλια τῶν πιστώσεων διὰ τὴν παιδείαν, τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, κ. Πρόεδρε, τῆς ἀληθινῆς ἰσότητος, τῆς δικαίας δικαιοσύνης καὶ τοῦ δυναμικοῦ ρεαλισμοῦ καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν τῆς ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἔναντι τοῦ λαοῦ ἐξεκίνησεν ἡ Ε.Δ.Α. διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν Συμπολίτευσις καὶ Κυβέρνησις, ὅταν τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν, θὰ τὴν κάνουν ἀποδεκτήν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ θερίσητε τελικῶς ὅ,τι σήμερον σπέρνετε.

§92Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπανειλλημένως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀκόμη καὶ σήμερον ἐγένετο λόγος περὶ τῶν δύο σιγαρέττων καὶ τοῦ ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν εἶχεν ὑποβληθῆ παρὰ συναδέλφου σχετικὴ ἐπερώτησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος εἶχον μελετήσει τὰ πράγματα εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι ἡ διαχείρισις τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων γίνεται κατὰ τρόπον ἀνεπίληπτον, ἀσκεῖται ἔλεγχος καὶ ὅτι τὰ εἰσπραττόμενα ποσὰ διατίθενται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν διὰ τοὺς ὁποίους ἐνομοθετήθησαν. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ τὸ συντομώτερον, ἐὰν θεωρῇ σκόπιμον, τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ ξεκαθαρισθῇ, ὥστε νὰ παύσουν πλέον καὶ αἱ αἰτιάσεις καὶ αἱ ἐπικρίσεις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Μπακόπουλε, θὰ παρεκάλουν νὰ θεωρήσητε δι’ ἀπόψε, τοὐλάχιστον, τερματισθεῖσαν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι πιθανὸν νὰ δημιουργηθοῦν συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀποβοῦν ἀσφαλῶς εἰς βάρος τοῦ συζητουμένου ἄρθρου.

§94Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν λέγω νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα ἀπόψε, ἁπλῶς τὸ θέτω ὡς σκέψιν, ὥστε ἡ Κυβέρνησις ὁποτεδήποτε θελήσῃ νὰ φέρῃ τὸ θέμα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§95Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπακόπουλος, θέτει ἕνα θέμα ἀπόψε, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς ἐπανειλημμένως εἴχομεν ὑποβάλει ἐρωτήσεις καὶ διὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἀπόψεις μας εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς ἰδικάς του. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ σύστασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ περιορισθῶμεν, δηλαδή, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11 καὶ ἔχομεν καιρὸν νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν κλπ., τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Μπακόπουλος εἰς ἄλλην περίστασιν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§97Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγὼ ἐπωνύμως ὡμίλησα ἀπόψε περὶ τῆς ΙΖΟΛΑ καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ δι’ ὅσων ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι ἦλθον ἀπαρασκεύαστος εἰς τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Πιθανὸν ὁ κ. Μπακόπουλος νὰ μὴ ἔλαβε τὴν πρὸ ἡμερῶν διανεμηθεῖσαν ἐπιστολὴν τῆς ΙΖΟΛΑ, ἡ ὁποία εἰς τὸ κείμενόν της ἀνέπτυσσε τὰ κατ’ αὐτήν, τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἀπόδοσίν της. Ἡ σήμερον διανεμηθεῖσα ἐπιστολή, ἐν συνεχείᾳ τῆς προηγουμένης, ἀνεφέρετο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπὶ τοῦ προϊόντος καὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ὑποστηριχθείσης τροπολογίας. Διὰ τοῦτο εἶχε τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ἐξένισε τὸν κ. Μπακόπουλον, ἥτις ἐὰν συνδυασθῇ μὲ τὴν προηγουμένην ἐπιστολὴν δὲν παρουσιάζει τὴν διοίκησιν τῆς ΙΖΟΛΑ ὡς ἀσεβοῦσα πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πέραν αὐτοῦ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδήλωσεν, ὅτι κατὰ τὸ 1960 τὰ πωληθέντα ἐγχώρια ψυγεῖα ἀξίας μέχρι 5.500 δραχμῶν ἀνῆλθον εἰς 4.000. Ὁ μικρὸς αὐτὸς ἀριθμὸς συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς τροπολογίας ἀφ’ ἑνὸς μέν, διότι ἡ περικοπτομένη εἰσφορὰ πρὸς τὸν Ο.Γ.Α. εἶναι μικρά, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι αἱ σχετικαὶ βιομηχανίαι πρέπει νὰ τύχουν ἐνισχύσεως καὶ ἐνθαρρύνσεως.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§99Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ δύο λόγια ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 11 καὶ τοῦτο διὰ νὰ τονίσω τὸ πλῆγμα τὸ ὁποῖον δέχονται τὰ μεσαῖα στρώματα οἱ ἐπαγγελματίαι, βιοτέχναι κλπ. στρώματα τῆς χώρας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πέρυσιν ἡ Κρήτη καὶ ὁ Νομὸς Ἡρακλείου ἰδιαίτερα, ἐσαρώθη κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὸν περονόσπορον ὑποστὰς ζημίαν 500.000.000 δραχμῶν. Ὁ Νομὸς Χανίων ὑπέστη ζημίαν 350.000.000 δραχμῶν. Ἔρχεται τώρα ἡ Κυβέρνησις μολονότι τελεῖ ἐν γνώσει τῆς καταστροφῆς αὐτῆς καὶ ἐπιβάλλει εἰσφορὰν 10%, ἥτις προσαυξάνεται ἀκόμη μὲ ἕτερα 5% σὲ εἰσοδήματα μὲ φόρον ἄνω τῶν 60.000. Θίγω ἁπλῶς τὸ ζήτημα διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις εὐρέων στρωμάτων τῶν ἐργαζομένων ἀγροτῶν, ἐργατῶν, ὑπαλλήλων κλπ. ἔχει περιορισθῆ εἰς μεγάλον ἀριθμόν. Πρωτοφανὴς οἰκονομικὴ κρίσις ἐξ αἰτίας τῆς μειώσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ λαοῦ πλήττει τοὺς ἐπαγγελματοβιοτέχνας τῆς χώρας. Καὶ ἐνῷ εἶναι γνωστὰ ὅλα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις δὲν διστάζει νὰ ἐπιβάλῃ καὶ ἐπ’ αὐτῶν τὴν φορολογίαν τοῦ 10%. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι μέχρι τοῦδε ἡ Κρήτη ἐθεωρεῖτο ὡς μία εὔφορος περιοχή. Τὴν στιγμήν, ὅμως, αὐτὴν πένεται κυριολεκτικῶς καὶ ἡ πτῶσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου εἶναι τραγική. Ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ ἡ διὰ πρώτην φορὰν μετανάστευσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀνεύρεσιν ἐργασίας χιλίων καὶ πλέον κατοίκων. Πέραν, ὅμως, αὐτοῦ, ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ ἄλλων στοιχείων, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τοῦ ὑπομνήματος τοῦ Δημάρχου Ἀνωγείων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι 100 καὶ πλέον ἄνθρωποι τοῦ χωριοῦ του πάσχουν ἀπὸ ἀποβιταμίνωσιν. Ἀποδεικνύεται, ἐπίσης, ἐκ τῆς πρωτοφανοῦς ἀπεργίας τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου τῆς 14ης Μαρτίου. Καὶ ἐνῷ οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου δι’ ὑπομνημάτων ζητοῦν τὴν ἀπαλλαγὴν των κατὰ 50% τῆς φορολογίας διὰ τὸ ἔτος 1961 ἡ Κυβέρνησις παραγνωρίζουσα ὅλην αὐτὴν τὴν δυστυχίαν, δὲν διστάζει νὰ ἐπιβάλῃ διὰ τοῦ ἄρθρου 11 νέαν βαρυτάτην φορολογίαν. Ἐν ὄψει ὅλων τούτων, ζητοῦμεν νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ προσθέτου τοῦ φόρου εἰσοδήματος τὰ μεσαῖα στρώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰσόδημα μέχρις 100.000 δραχμῶν καὶ νὰ φορολογηθοῦν τὰ ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν εἰσοδήματα μὲ 15% ἀντὶ τοῦ προτεινομένου 10%. Αὐτὸ εἶναι μία ἀνάγκη ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν, τότε ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ πολιτική της αὐτὴ ἔχει ταμειακοὺς σκοποὺς μὲ φορολογίες ἐπὶ τῶν ἀπορωτέρων στρωμάτων. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ δοθοῦν συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ προτείνομεν καὶ οἱ κοινωνικοὶ πόροι νὰ κατανεμηθοῦν κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν αἱ εὐρύτεραι λαϊκαὶ τάξεις, ἀλλὰ αἱ εὐπορώτεραι.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 εἶναι δυνατὸν νὰ περατωθῇ μὲ μίαν παρεξήγησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἐξεθέσαμεν ἐκ μέρους τοῦ κόμματός μου. Ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ὅτι κατόπιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 10 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 11, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ τοῦ νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξαν ἀρκετὰ σαφεῖς αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὥστε νὰ μὴ χωρῇ καμμία παρεξήγησις. Ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν εἰσφορὰν τοῦ 2% τοῦ ἄρθρου 10 καὶ εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς λεγομένης κοινωνικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 11, διότι ἐπιβαρύνει τὰ εὐρύτερα καὶ πτωχότερα στρώματα τοῦ λαοῦ. Δὲν εἴπομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποκλεισθοῦν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς αἱ ἄλλαι τάξεις. Μάλιστα, ἐτονίσαμεν εἰδικῶς, ὅτι ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζονται ὡς κοινωνικὴ εἰσφορὰ οἱ πόροι τοῦ ἄρθρου 11, ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ κατὰ θεμελιώδη ἀρχὴν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ τῶν εὐρυτέρων καὶ πτωχοτέρων στρωμάτων καὶ ἑπομένως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐκάναμε τὰς παρατηρήσεις μας. Καὶ δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, ἡ ἀντίθεσίς μας ὑπῆρξε συνολικὴ καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11. Νομίζω, ὅτι ἦτο ἀναγκαία ἡ ἐξήγησις αὐτή, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἦτο σωστόν, ἠθελημένως ἢ ἀθελήτως νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 11 μὲ ἐσφαλμένας ἀντιλήψεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματός μας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν σαφεῖς καὶ συγκεκριμέναι.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπέφυγα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διακόψω τοὺς ὁμιλήσαντας, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἄνεσις τῆς ὁμαλῆς διεξαγωγῆς συζητήσεως καὶ διὰ νὰ λείψουν τὰ παράπονα, ὅτι ἡ παρεμβολὴ τῶν Ὑπουργῶν καὶ αἱ διακοπαὶ δὲν παρέχουν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅπως ἀναπτύξουν τὰς ἀντιλήψεις των. Νομίζω, ὅτι, ἐξ ὅλων τῶν λεχθέντων, ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἕκαστος ὁμιλητής, διηυκρινίσθη τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ σήμερον τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω καὶ ἐγὼ καὶ νὰ κουράσω περισσότερον τὸ Σῶμα. Εἶναι δεδομένον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 11, ἐπιβάλλονται ὡρισμέναι εἰσφοραὶ ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς γεωργικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ ἀπόδοσις ἔχει ἐκτιμηθῆ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πραγματικὴ ἀπόδοσις νὰ ἀποστῇ οὐσιωδῶς τῶν ἐκτιμήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Αἱ ἐκτιμήσεις ἐγένοντο βάσει τῶν τότε δεδομένων, εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ἀνταποκρίνονται, καὶ ὅπως εἶπον εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, εἶναι πιθανὸν ἡ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ εἰσφορὰ νὰ ὑπερβῇ τὰς προβλέψεις, πρὸς τὸ συμφέρον πάντοτε τοῦ συνιστωμένου Ὀργανισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον περιέρχονται ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ἔσοδα τῶν καθιερουμένων πόρων. Εἶναι φυσικὸν ἡ ἀπόδοσις νὰ ἐπηρεάζεται ἐφεξῆς ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ τὴν ἐν γένει ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν εἰσφορὰν ὅλαι αἱ ἐκδηλώσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι παρέχουν τὴν εἰκόνα μιᾶς ἀνωτέρας εἰσοδηματικῆς θέσεως. Ἡ πρότασις τῆς Ε. Δ.Α. ἢ ἄλλων βουλευτῶν περὶ ἐπιβολῆς ἄλλων πόρων, δὲν ἀντιμετωπίζει οὐσιαστικῶς τὸ θέμα. Πρῶτον, διότι ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν παραγομένων γεωργικῶν προϊόντων ἢ τῶν εἰσαγομένων βιομηχανικῶν μὲ βάσιν, ἐπίσης, γεωργικὰ προϊόντα παραγόμενα εἰς τὴν Χώραν, συνεπάγεται ὑποχρεωτικῶς τὴν ἀνάγκην ἐπιβαρύνσεως καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διερωτᾶται τις, πῶς θὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ἐγχώριος βιομηχανικὴ ἢ γεωργικὴ παραγωγὴ ἐὰν πρόκειται καὶ ἡ ἰδία νὰ ἐπιβαρυνθῇ καθ’ ὃ ποσοστὸν καὶ ὕψος θὰ ἐπιβαρυνθοῦν καὶ τὰ εἰσαγόμενα εἴδη;

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὰ γεωργικά, κ. Ὑπουργέ;

§105Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ τὰ γεωργικά. Πρέπει δὲ νὰ προστεθῇ, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀπόδοσις θὰ ἦτο πάρα πολὺ περιωρισμένη, μὲ πρόσθετον συνέπειαν τὴν ἐπιβάρυνσιν καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Θὰ δώσω εἰς τὰ Πρακτικὰ τὸν πίνακα ἐκ τοῦ ὁποίου καταφαίνεται πόσον εἶναι περιωρισμένον τὸ ὕψος τῶν εἰσαγωγῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν, ἅτινα θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπιβαρυνθοῦν συμφώνως πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν. Οὕτω ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, προκύπτει, ὅτι ἡ ἀξία τῶν εἰσαχθέντων καὶ τελωνισθέντων γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων ἅτινα παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν ἀνῆλθε κατὰ τὸ ἔτος 1959 εἰς δραχμὰς 538 ἑκατομμύρια περίπου, ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ὁποίων κατὰ 10% θὰ ἀπέδιδε 53 ἑκατομμύρια περίπου. Τὰ εἴδη ταῦτα εἶναι τυρί, ὠά, σῖτος, ἀραβόσιτος, ὄσπρια, βαμβακόσπορος, λίπη, βούτυρο κλπ. καὶ ἡ τυχὸν ἐπιβάρυνσίς των θὰ εἶχεν, ὡς προεῖπον, τὴν συνέπειαν τῆς ἀντιστοίχου ἐπιβαρύνσεως καὶ τῶν ἐγχωρίων παραγομένων ὁμοίων εἰδῶν. Εἰσάγονται ἐπίσης καὶ ἄλλα γεωργικὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, ἅτινα δὲν παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν, ὡς τὰ κρέατα καὶ ζῶντα ζῷα, ἰχθύες, γάλα κλπ. Ταῦτα ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῶσι περαιτέρω. Εἰδικῶς μάλιστα διὰ τὰ κρέατα ἐλήφθη πρόνοια διὰ τοῦ εἰσαγωγικοῦ νόμου τοῦ νέου δασμολογίου, ὅπως μὴ ἰσχύσωσι μέχρι τοῦ ἔτους 1962 οἱ δι’ αὐτὰ προβλεπόμενοι ηὐξημένοι δασμοί, οἱ ἐπιβληθέντες πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου κτηνοτροφίας, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ εἶδος διατροφῆς καὶ εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως. Ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ ἀξία τῶν εἰσαχθέντων βιομηχανικῶν προϊόντων, ἅτινα παράγονται ἐκ πρώτων ὑλῶν, εὑρισκομένων ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν, ἀνῆλθεν εἰς 300 ἑκατ. περίπου, ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ὁποίων πρὸς 2% θὰ ἐπέφερεν 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν περίπου. Τὰ εἴδη ταῦτα εἶναι νήματα καὶ κλωσταὶ βαμβακεραί, ὑφάσματα βαμβακερά, ἀλεύκαστα, τυπωτὰ ἢ νηματοβαφῆ, βαμβακερὰ πλεκτὰ κλπ. Τὰ εἴδη ὅμως ταῦτα, ἐπιβαρυνόμενα ἤδη δι’ ὑψηλῶν δασμῶν, δὲν ἐπιδέχονται περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν, διότι τὰ πλεῖστα τούτων εἶναι εὐρείας καὶ λαϊκῆς καταναλώσεως πλὴν τοῦ ὅτι ἡ δι’ εἰσφορᾶς ἐπιβάρυνσίς των θὰ ἔπληττε καὶ τὰ ἐγχωρίως παραγόμενα. Ὁ φόρος πολυτελείας, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, ἐπιβάλλεται ἐπὶ εἰδῶν ἅτινα καταναλίσκονται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὑπὸ ἀνωτέρων εἰσοδηματικῶν τάξεων, εἴτε τὰ εἴδη ταῦτα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε παράγονται ἐγχωρίως. Δύναμαι νὰ προσθέσω, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια ὥστε ἡ περὶ ἧς πρόκειται εἰσφορά, μὴ ἐπιβληθῇ ἐπὶ εἰδῶν εὐρείας καταναλώσεως. Ὁ φόρος πολυτελείας ἐπιβάλλεται εἰς μεγάλην κατηγορίαν εἰδῶν, πλέον ὅμως τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἐσόδου τούτου, προέρχεται ἐκ τῶν εἰδῶν τεχνητῆς μετάξης (νημάτων καὶ ὑφασμάτων) ἐκ τῶν εἰσαγομένων ὡρολογίων, καὶ τὸ ὑπόλοιπον ἐξ εἰδῶν, τὸ πλεῖστον τῶν ὁποίων ὑπόκεινται εἰς εἰσφορὰν διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἀπὸ ὁμιλήσαντα συνάδελφον ὑπεμνήσθη ὁ κατάλογος τῶν ἐπιβαρυνομένων εἰδῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ καὶ αὖθις, ὅτι πρὸ τῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου ἀνεζητήθησαν μὲ ἐπιμέλειαν τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρυνθοῦν χάριν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ὁ συνταχθεὶς κατάλογος περιέλαβεν εἴδη ἀφ’ ἑνὸς μὲν οὐχὶ συνήθη εἰς τὴν λαϊκὴν κατανάλωσιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δυνάμενα νὰ ἀποδώσουν. Ἀντιθέτως, δὲν περιελήφθησαν εἴδη, ὑπαγόμενα εἰς τὸν φόρον πολυτελείας, τὰ ὁποῖα ὅμως σήμερον ἀπέβησαν εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως, ὅπως τὰ εἴδη ἐκ τεχνητῆς μετάξης. Ὁμοίως δὲν περιελήφθησαν εἴδη, τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνθησαν οὐσιωδῶς διὰ τοῦ Ν. Δ. 3829 τοῦ ἔτους 1958 μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπέβλεπον εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς καταναλώσεως εἰδῶν ἐξερχομένων τῆς ἐννοίας τῆς συνήθους διαβιώσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταί, νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπιτυχία ἑνὸς τόσον θεμελιώδους σκοποῦ, ὡς ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς θυσίας καὶ ἐπιβαρύνσεις. Πρὸς τοῦτο, ἐπιβάλλεται ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῆς ἀμέσου φορολογίας, διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος καὶ τῶν φυσικῶν καὶ τῶν νομικῶν προσώπων. Εἶπον καὶ κατὰ τὴν εὐκαιρίαν τὴν ὁποίαν μοῦ παρέσχε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἢ κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἑπομένου κ. συναδέλφου, ἴσως τοῦ κ. Πρίφτη, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι ὁπωσδήποτε προοδευτική, διότι ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπολογίζεται ἡ εἰσφορὰ αὕτη εἶναι προοδευτική. Καὶ δὲν χρειάζεται, ὡς εἶπεν καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος, μείζονα ἐξήγησιν τὸ θέμα τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἡ κλῖμαξ τῆς φορολογίας τοῦ ἑνιαίου φόρου εἶναι προοδευτική, κατ’ ἀνάγκην καὶ τὸ 10% πολὺ δὲ περισσότερον τὸ 55%. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, κ. συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι ἔναντι τῆς προτάσεως ἀπαλλαγῆς ὡρισμένων εἰδῶν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἔχω ἐκθέσει εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, θὰ ἦτο δυνατὸν —καὶ αὐτὸ τὸ παρέχω εὐχαρίστως κατόπιν ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως— θὰ ἦτο, ἐπαναλαμβάνω, δυνατόν, ὅπως ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ἀμέσου φορολογίας τῶν φυσικῶν προσώπων ἀρχίσῃ ἀπὸ καθαροῦ εἰσοδήματος 40.000 δραχμῶν ἐτησίως, ἀντὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν 30.000. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ προβῶ εἰς διευκρίνησιν ἐπὶ τοῦ στοιχείου γʹ τῆς παραγράφου 1. Πρόκειται περὶ τοῦ προσθέτου ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν τελῶν χαρτοσήμου. Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθησαν ἀμφιβολίαι ἐὰν τὰ πρόσθετα ἔνσημα ἢ πρόσθετοι εἰσφοραὶ ὑπὲρ τρίτων, ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου, θὰ ὑπολογίζωνται τοῦ λοιποῦ ἐπὶ τοῦ ηὐξημένου χαρτοσήμου, ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω τὴν ἐξήγησιν καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ περιληφθῇ καὶ σχετικὴ διευκρίνησις εἰς τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου, ὅτι αἱ ὑπὲρ τρίτων εἰσφοραὶ ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου θὰ ἐξακολουθήσουν ὑπολογιζόμεναι ὡς μέχρι σήμερον.

§106Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν ὑπαλλήλων, κ. Ὑπουργέ;

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ δημιουργουμένη ὑποχρέωσις ὡς πρὸς αὐτοὺς εἶναι δεδομένη. Δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν διπλῆν φορολογίαν.

§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ δὲν θὰ ἐπιβληθῇ μελλοντικῶς νέος φόρος πέραν ἐκείνου ποὺ ἔχουν καταβάλει διὰ τῆς παρακρατήσεως ἐκ τοῦ μισθοῦ των.

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ πληρώσουν μόνον τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἔτους 1961 καὶ ὄχι τοῦ ἔτους 1960. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν ἀπέμειναν ἀδιευκρίνιστα σημεῖα, σκοτεινά, εἰς τὸ ἄρθρον 11......

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὰ ψυγεῖα, κ. Ὑπουργέ;

§111Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπήντησα, ὅτι ἀντὶ τῆς προτάσεως ἀπαλλαγῆς ὡρισμένων εἰδῶν, νομίζω, ὅτι εἶναι γενναιοτέρα ἡ προσφορὰ ἀπαλλαγῆς ὅλων τῶν φορολογουμένων μὲ καθαρὸν εἰσόδημα κάτω τῶν 40.000 ἐτησίως ἔναντι τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐπιβαρύνσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ὁ ἀγοραστὴς τοῦ ψυγείου, εἴτε οἱασδήποτε ἄλλης ἠλεκτρικῆς συσκευῆς, ἢ ἀντικειμένων, ἐκ τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὰ ἐπιβαρυνόμενα εἴδη.

§112Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§113Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι ἐπὶ τοῦ δηλουμένου εἰσοδήματος.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου καὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτοῦ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἥτις θέλει διεξαχθῆ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15′ π. μ.)