1961.03.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Παρασκευὴ 17 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Εὐαγγελίδης ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Ν. Μάρτης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς Οἰκονομίας τῆς Χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως «περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως «περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως «περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Λαζάρου Ἀηδονοπούλου, ἐκπροσώπου πολυαρίθμων κατοίκων διαμενόντων ἐπὶ τῶν ὁδῶν Χαρ. Τρικούπη, Ἱπποκράτους, Βουλγαροκτόνου κλπ., αἰτουμένου, ὅπως ἐπαναλειτουργήσῃ ἡ γραμμὴ Ἱπποκράτους–Κολοκυνθοῦς. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Δ. Κόπανος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων τέως Δήμου Κτημενίων καὶ Δολόπων Εὐρυτανίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Φουρνᾶς καὶ τὴν μὴ ἀντίστοιχον ἵδρυσιν Γυμνασίου Εʹ βαθμίδος, δεδομένου, ὅτι ἀνέκαθεν ἐν Φουρνᾷ Εὐρυτανίας, ἐλειτούργει κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δουλείας ἡ Σχολὴ Ἀγράφων μετὰ ταύτην δὲ Σχολαρχεῖον. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, ἐκφράζει τὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εὐχαριστίας του διὰ τὸ νομοσχέδιον Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, αἰτεῖ ὅπως ἀντικατασταθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2 ἐδαφίου Α ἄρθρ. 11 ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν κτωμένων εἰσοδημάτων ἄρχεται ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961. Οἱ ὅμηροι καὶ τὰ θύματα Ναζισμοῦ Νομῶν Ἡρακλείου καὶ Λασηθίου Κρήτης, διαμαρτύρονται κατὰ διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς, ὡς μὴ ἱκανοποιοῦντος πλήρως τὰς ἀπαιτήσεις των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γαβαλοῦς, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς προσφερομένας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καπνῶν καὶ αἰτουμένων τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους διὰ τὸν καθορισμὸν αὐτῶν εἰς ἱκανοποιητικὰ ἐπίπεδα. Οἱ βουλευταὶ Ἕβρου κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου, αἰτοῦν 1) τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν Νομοῦ Ἕβρου καὶ 2) ἐπιβολὴν τιμωρίας εἰς Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Λεπτῆς–Ὀρεστιάδος κατὰ πολιτῶν ἀσκουμένας πολιτικὰς πιέσεις. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Κάτω Πατησίων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παντελῆ στέρησιν ὑπονόμων καὶ ὁδικοῦ δικτύου τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Ι. Γιαλώφας, διαμαρτύρονται διὰ ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν πολιτικῇ περιβολῇ παρακολούθησιν τῶν προσερχομένων γυναικῶν εἰς συγκέντρωσιν γενομένην εἰς Γραφεῖα Ε.Δ.Α. Θεσσαλονίκης ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς Διεθνοῦς Ἡμέρας Γυναικός. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Χίου, ἐκθέτοντος τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐμπορίας τῶν πιτύρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Κολυμπιώτη, αἰτουμένου ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1061)21.1.1961 ἀποφάσεως κ. Νομάρχου Καστοριᾶς καὶ ἀπόδοσιν αὐτῷ τῶν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3845) 12.10.1960 γνωματεύσεως τοῦ Δασάρχου παραχωρηθέντων δασοτεμαχίων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ Δ.Ε.Η. περιοχῆς Μεσολογγίου, αἰτουμένου τὴν ἑνιαίαν ἀσφάλισίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς ὁ «Φοῖνιξ», διαμαρτυρομένης κατὰ διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς, ὡς μὴ ἱκανοποιουσῶν πλήρως τὰ αἰτήματά των. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I) Ὑπουργ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 155922 τῆς 29.12.1960 ὑμέτερον ἔγγραφον ληφθὲν παρὰ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας τῇ 31.1.61 διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζεται ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12065 τῆς 11.11.60 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μετ’ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ θέματα τῶν ἐξεταζομένων μαθημάτων κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις λαμβάνονται ἐκ τῆς ἐν ταῖς Σχολαῖς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διδασκομένης ὕλης, ἡ βαθμολογία δὲ τῶν κ.κ. Καθηγητῶν τίθεται πάντοτε μετὰ δικαίαν κρίσιν τῶν γραπτῶν τῶν διαγωνιζομένων. Ἑπομένως, τὸ παρουσιαζόμενον ἑκάστοτε φαινόμενον, ὅτι δὲν συμπληροῦται πάντοτε ὁ ἀριθμὸς εἰσακτέων εἰς τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου, δέον, πιθανῶς, νὰ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι αἱ κτώμεναι εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν γνώσεις τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν δὲν ἀνταποκρίνονται πάντοτε εἰς τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια διὰ τὴν εἴσοδον εἰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1961 Μετὰ πάσης τιμῆς

Ὁ Πρύτανις

Β. ΒΕΛΛΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑπ’ ἀριθ. 1368 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ τὸν ἐλλιμενισμὸν τοῦ πορθμείου Ἑλλάδος–Ἰταλίας εἰς Πάτρας, ἔχουσιν ἐκτελεσθῆ ὑπὸ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Πατρῶν τ’ ἀναγκαῖα ἔργα («Ράμπα» μετὰ προσκρουστήρων). Τὸ θέμα τῆς κατασκευῆς κτιρίων διὰ τὴν στέγασιν τῶν οἰκείων ἀρχῶν ἐλέγχου τῶν ἀποβιβαζομένων καὶ ἐπιβιβαζομένων ταξιδιωτῶν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων διὰ τὸν ἐλλιμενισμὸν ὑπερωκεανείων πλοίων, σημειοῦμεν, ὅτι τοιαῦτα ἔργα ἔχουσιν ἐκτελεσθῆ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀποπερατώσεως. Πλειότερα ἐπ’ αὐτοῦ θέλει γνωστοποιήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κ. συνάδελφος, ὡς ἁρμόδιος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Ι. Κοντουδάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Ι. Κοντουδάκη καὶ Ι. Ἀθητάκη, καὶ ἐν σχέσει πρὸς τ’ ἀναφερόμενα εἰς ζητήματα τουριστικῆς ἀναπτύξεως περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Λασηθίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ τουριστικὸν περίπτερον τοῦ Δικταίου Ἄνδρου, περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων τοῦ 1961 τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, εἰς ὃ περιελήφθη ἐπίσης καὶ ἐνίσχυσις τοῦ Δήμου Ἁγίου Νικολάου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν λουτρικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τοῦ τουριστικοῦ περιπτέρου τῆς πόλεως ταύτης. Ἡ ἐκτέλεσις ἑτέρων τουριστικῶν ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου δὲν εἶναι πρὸς τὸ παρὸν δυνατή, λόγῳ ἀδυναμίας διαθέσεως περισσοτέρων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Α. Κακογιάννη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.2.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Α. Κακογιάννη καὶ Ν. Σκοπούλη, σχετικῶς μὲ τὰς ἀπαλ)σεις κτημάτων πρὸς ἀνακατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Ἀντιρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ)τος 3979)59, προκειμένου περὶ ἀπαλ)σεως πρὸς ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων ἐν οἷς καὶ τὰ συγκοινωνιακά, ἐφαρμόζεται ἁπλουστάτη διαδικασία, τόσον διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀποζημιώσεως, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ὕπαρξις ἢ προσκόμισις τίτλων διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κυριότητος δυναμένου τοῦ δικάζοντος νὰ προβῇ εἰς ταύτην καὶ βάσει ἄλλων στοιχείων (μαρτύρων κλπ.) ἐξ ἄλλου βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 16 ἐπὶ ἀπαλλοτριώσεων κηρυχθεισῶν μετὰ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1952 αἱ διαδικασίαι ἐνεργοῦνται ἤ, τυχὸν ἀρξάμεναι, συνεχίζονται κατὰ τὴν ἁπλουστευομένην διαδικασίαν τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ)τος εἰς τρόπον, ὥστε ἡ ἀναδρομικὴ ταύτης ἰσχὺς νὰ καλύψῃ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται θέμα ἁπλουστεύσεως τῆς ἀπαλλοτριωτικῆς διαδικασίας, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νεαροῦ Ν. Δ. 3979)59 ἐκρίθη καὶ ἐν τῇ πράξει ἐπιτυχής. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα τῆς ταχείας καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως παρίσταται ἀνάγκη, ὅπως οἱ κ.κ. ἐρωτῶντες βουλευταὶ ἀναφερθοῦν εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις, διότι διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ διερχομένης διὰ τεσσάρων Νομῶν καὶ πλείστων Πρωτοδικειακῶν περιφερειῶν ἔχουν ἐνεργηθῆ πολλαὶ ἀπαλλοτριώσεις μὲ ἑκατοντάδας ἐνδιαφερομένους δικαιούχους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2287)13.2.1961 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία Τροπαίων, τυγχάνει γʹ τάξεως καὶ ἡ ὀργανικὴ αὐτῆς σύνθεσις ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου ἐπὶ βαθμῷ Εἰσηγητοῦ, ἑνὸς Γραμματέως καὶ τοῦ Κλητῆρος. Ἡ θέσις τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων ἐξεκενώθη ἀπὸ τῆς 25.6.1960. Διὰ σχετικῆς ἡμῶν ἀποφάσεως δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47 ΦΕΚ τοποθετεῖται εἰς τὴν ἀνωτέρω Οἰκον. Ἐφορίαν ἕτερος Οἰκονομικὸς Ἔφορος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12620)10613)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 860) 17.11.60 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ κλπ., σχετικῶς μὲ τοὺς παραπηγματούχους πρόσφυγας τοῦ Συν)σμοῦ Ἄσπρων Χωμάτων Νικαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα τελεῖ ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἥτις θέλει ἐπιλύσῃ τοῦτο ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2842)23.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.2.61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλ)νίας κ. Ι. Ἰντζέ, περὶ ἐπιατρώσεως τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων Ρηγανίου, Ἐλατόβρυσης καὶ Παλαιοπύργου τῆς Ἐπαρχίας Ναυπάκτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐλάχιστοι ἰατροὶ ἐκ τῶν νέων ἀποφοίτων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς προσῆλθον διὰ νὰ διορισθῶσιν εἰς τὰ Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα βάσει τοῦ Ν. 4052)60, καθ’ ὅσον ἤδη οἱ περισσότεροι ἐκπληροῦσι τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. 2) Τὰ ὡς ἄνω Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα εἶναι ὀρεινά, δυσπρόσιτα καὶ λίαν ἀπομεμακρυσμένα καὶ καταβάλλονται προσπάθειαι αὐξήσεως τῆς ἀντιμισθίας τῶν ἰατρῶν καὶ ἰατρείων τούτων, ἐλπίζομεν δὲ συντόμως, ὅτι θὰ ἐπιατρωθῶσι ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Π. Γλιγλῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Π. Γλιγλῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη, καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1242 βιβλίον ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Κῶ, προβλέπονται καὶ λειτουργοῦσιν αἱ Κλινικαὶ Παθολογικὴ καὶ Χειρουργικὴ–Μαιευτικὴ μὲ συνολικὴν δύναμιν 30 κλινῶν. Τὸ ἐν λόγῳ Νοσοκομεῖον, πλαισιοῦται διὰ τῶν ἀπαραιτήτων ἰατρῶν, καθ’ ὅσον ἐν αὐτῷ ὑπηρετοῦσιν ἀνὰ εἷς ἰατρὸς Παθολόγος χειρουργός, ἐσωτερικὸς βοηθός, ἀκτινολόγος καὶ μικροβιολόγος. Ὁ ἀριθμὸς τῶν νοσηλευτικῶν κλινῶν αὐτῶν καλύπτει πλήρως τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τῆς νήσου Κῶ, ὡς καὶ τῶν πέριξ αὐτῇ νήσων, διότι ὡς ἐκ τῶν τηρουμένων ἡμῖν στατιστικῶν στοιχείων ἐμφαίνηται ἡ ποσοστιαία κάλυψις τῶν κλινῶν τούτων, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀνῆλθεν εἰς 78%. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀκτινολογικὸν μηχάνημα τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο ἤδη ἐγκατεστάθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2261 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1417 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ὅτι διὰ κατατεθέντος καὶ τελοῦντος ὑπὸ ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου, προβλέπεται ἡ ἀναδιοργάνωσις τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ ἀσύλου ἀλητοεπαιτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1983)1560)8.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1370 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν περιπτώσεων εἰς ἃς ἀναφέρεται ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις, ἤτοι προκειμένου οἱ πρόσφυγες νὰ τύχωσι τοῦ σχετικοῦ παραχωρητηρίου, δέον ὅπως καταβάλωσιν ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως ἑνὸς ἑκάστου ποσὸν ὁριζόμενον ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 73200)52 ἡμετέρᾳ ἐγκυκλίῳ. Ἤδη διὰ κατατεθέντος ἐν τῇ Βουλῇ νομοσχεδίου, τὰ ἐν λόγῳ ποσὰ μειοῦνται εἰς ἐπίπεδα ἀναμφισβητήτως προσιτὰ δι’ ὅλους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 470)287)12.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1120 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συνοικισμὸς Ἁγ. Δημητρίου, δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Ἡρακλείου. Ὑπάρχει συνοικισμὸς Δημητρίου εἰς μνήμην τοῦ ἐκτελεσθέντος εἰς Κύπρον ἀγωνιστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ εὑρίσκονται παραπήγματα, ἐντὸς τῶν ὁποίων κατοικοῦν 80 οἰκογένειαι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1937. Διὰ τὰ ἐν λόγῳ παραπήγματα, δὲν ὑφίσταται θέμα κατεδαφίσεώς των, οὔτε καὶ ἠνοχλήθη οὐδεὶς ἐκ τῶν διαμενόντων ἐντὸς αὐτῶν. Ἡ κατεδάφισις τῶν παραπηγμάτων αὐτῶν θὰ συντελεσθῇ, ὅταν ἀποκατασταθοῦν αἱ ἐντὸς αὐτῶν διαμένουσαι οἰκογένειαι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς σχετικοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ 3257)2.3.1961 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1539)22.2.61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς ἅπαντας τοὺς ναυτικοὺς τοὺς διαμένοντας ἐν τῇ περιοχῇ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, παρέχεται ὑπὸ τοῦ ἐν Πειραιεῖ Οἴκου Ναύτου ἢ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένη προστασία, συνισταμένη: α) Εἰς δωρεὰν ἰατρικὴν ἐξέτασιν, παρεχομένην, εἴτε μέσῳ τῶν ἐξωτερικῶν ἰατρείων τοῦ ἐν Πειραιεῖ Οἴκου Ναύτου, εἴτε δι’ ἐπισκέψεως οἴκοι ἐκ μέρους ἰατρῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. β) Εἰς χορήγησιν φαρμάκων βάσει συνταγῶν τῶν ἰατρῶν, κυρίως ἀπὸ τὸ Φαρμακεῖον τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐν Πειραιεῖ, ἀλλὰ ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἀπὸ ἰδιωτικὰ τοιαῦτα. γ) Εἰς τὴν ἐνέργειαν διαφόρων παρακλινικῶν ἐξετάσεων (ἀκτινογραφικῶν, μικροβιολογικῶν ἐξετάσεων, διαθερμιῶν κλπ.) μέσῳ τοῦ Ἀκτινολογικοῦ Ἐργαστηρίου τοῦ Ο.Ν., ἢ τῶν ἀναλόγων ἐργαστηρίων τῶν συμβεβλημένων μετὰ τοῦ Ο.Ν. ἰατρῶν καὶ κλινικῶν κατὰ περίπτωσιν. δ) Εἰς τὴν παροχὴν νοσηλευτικῆς προστασίας μέσῳ τῶν Κρατικῶν Νοσοκομείων καὶ Εὐαγῶν Ἱδρυμάτων ἢ τῶν συμβεβλημένων μετὰ τοῦ Ο.Ν. ἰδιωτικῶν κλινικῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. 2) Χάρις εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἐν Πειραιεῖ Οἴκου Ναύτου καὶ τὴν συνεχῆ παρακολούθησιν τῆς λειτουργίας αὐτῶν, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν εἰς αὐτὸν προσερχομένων ναυτικῶν εἶναι ταχεῖα καὶ πλήρης, οὐδὲν δὲ παράπονον ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ καθυστέρησιν ἢ πλημμελῆ ἐξυπηρέτησίν των. 3) Ἡ προτεινομένη ἵδρυσις Παραρτήματος Ο.Ν. ἐν Ἀθήναις δὲν ἐνδείκνυται καὶ ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τῶν ἐργαζομένων εἰς Ἀθήνας ἰατρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3004)25.2.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τὸ παρελθὸν, οἱ λεμβοῦχοι καὶ ἁλιεῖς Βουλιαγμένης, ἐχρησιμοποίουν ὡς ἀγκυροβόλιον τὸ εἰς τὴν βορείαν πλευρὰν τοῦ ὅρμου καὶ πλησίον τοῦ Ναυτικοῦ Ὁμίλου Λαιμὸς Βουλιαγμένης εὑρισκόμενον προβλῆτα. 2) Λόγῳ τῶν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐκτελεσθέντων ἔργων Τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς Βουλιαγμένης, ἡ ἀνωτέρω προβλὴς συμπεριελήφθη ἐντὸς τῶν λουτρικῶν ἐγκαταστάσεων «Ἡ Ἀκτὴ» καὶ οὕτω ἡ προσπέλασις τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐγένετο κατ’ ἀρχὰς διὰ μέσου τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἐπὶ τῇ καταβολῇ εἰσιτηρίου. Κατόπιν, ὅμως, προτάσεώς μας κατεσκευάσθη ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἰδιατέρα εἴσοδος διὰ τῆς ὁποίας δύνανται οἱ ἁλιεῖς ὡς καὶ πάντες οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ μεταβῶσιν εἰς τὸν προβλῆτα διὰ τὴν ἐνοικίασιν λέμβου ἢ διὰ τὴν ἐπιβίβασίν των ἐπὶ τῶν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ὅρμου Βουλιαγμένης ἀγκυροβολημένων σκαφῶν. 3) Περαιτέρω, ὡς πληροφορούμεθα, ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. μελετᾶται ἡ κατασκευὴ καὶ ἑτέρας προβλῆτος ἐκτὸς τῶν λουτρικῶν ἐγκαταστάσεων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκαφῶν τῶν εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην ἐργαζομένων λεμβούχων καὶ ἁλιέων. Ἐπίσης προβλέπεται ἡ μεταστάθμευσις τῶν σκαφῶν τῶν ἁλιέων καὶ τῶν λεμβούχων, ἅτινα ἐχρησιμοποίουν ὡς ἀγκυροβόλιον τὸν πλησίον τοῦ Ναυτικοῦ Ὁμίλου παραλιακὸν χῶρον εἰς τὸν κατασκευαζόμενον νέον λιμενίσκον θαλαμηγῶν Βουλιαγμένης. 4) Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἁλιέων καὶ λεμβούχων, συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις, οὗτοι δύνανται νὰ ἀσφαλισθῶσιν ὡς μεμονωμένοι ἐργάται, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11345)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, ὑπ’ ἀριθ. 666, περὶ τῶν διατεθεισῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων, τῶν ἀγροκτημάτων Μεγάλου Παζαρακίου καὶ Γραμματικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 12995 π.ἔ. 14.2.1961 ἀναφορὰν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Καρδίτσης καὶ νὰ γνωρίσωμεν ἐπιπροσθέτως τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)50756)1955 ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ παρ’ ἡμῖν Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ διετέθησαν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, κατοίκων Μεγ. Παζαρακίου καὶ Γραμματικοῦ, καθὼς καὶ καθιζησοπλήκτων κατοίκων τῆς Κοινότητος Βλασίου Καρδίτσης ἐκ μὲν τοῦ ἀγροκτήματος Μεγ. Παζαρακίου 779.750 στρέμματα ἐκ δὲ τοῦ ἀγροκτήματος Γραμματικοῦ 948 στρέμματα κοινοχρήστου ἐκτάσεως. Ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις ἐξεδόθη, κατόπιν προτάσεως τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Καρδίτσης, ἥτις ἠρεύνησεν ἐπιτοπίως τὸ ὅλον θέμα, περὶ τοῦ ὅτι διὰ τῆς ἐν λόγῳ διαθέσεως δὲν παραβλάπτονται αἱ ἀνάγκαι τῆς χωρικῆς κτηνοτροφίας, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἑτέρας ἐρεύνης, ἣν ἐνήργησεν ὁ Ἐπιθεωρητὴς Γεωργίας κ. Κουτρούλης, διεπιστώθη πλήρως, ὅτι ἐξετιμήθησαν δεόντως αἱ ἀνάγκαι τῆς χωρικῆς κτηνοτροφίας. Ἐπίσης, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀπόδοσις εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων δὲν ἀφορᾷ μόνον εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν καθιζησοπλήκτων κατοίκων Βλασίου, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν ὡς ἄνω βουλευτῶν διαλαμβάνεται, ἀλλὰ κατὰ πρῶτον λόγον τῶν ἀκτημόνων κατοίκων τῶν Συνοικισμῶν Μεγ. Παζαρακίου καὶ Γραμματικοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν καθιζησοπλήκτων. Κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων, ὀρθῶς ἐχώρησεν ἡ διάθεσις τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται καὶ δὲν συντρέχει ἐν προκειμένῳ περίπτωσις ἀπὸ τυπικῆς καὶ οὐσιαστικῆς πλευρᾶς διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 12995 π. ἔ. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν Ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, σχετικῶς μὲ τὰς διατεθείσας κοινοχρήστους ἐκτάσεις τῶν ἀγροκτημάτων Γραμματικοῦ καὶ Μεγ. Παζαρακίου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Μετὰ γενομένην ἐπιτόπιον ἐξέτασιν, τόσον ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν, ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν κ.κ. 1) Σπυρ. Κουτρούλου, Ἐπιθεωρητοῦ ΣΤʹ Ἐπιθεωρήσεως Γεωργίας καὶ 2) Παναγ. Καραντώνη, Τμηματάρχου–Προϊσταμένου τοῦ Εʹ Τμήματος Ἐποικισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δι’ ἧς, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν κατοίκων Μεγ. Παζαρακίου καὶ Γραμματικοῦ καὶ καθιζησοπλήκτων κατοίκων τῆς Κοινότητος Βλασίου, διετέθησαν αἱ κάτωθι κοινόχρηστοι ἐκτάσεις: 1) Ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Μεγάλου Παζαρακίου στρέμματα 779,750, καὶ 2) Ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Γραμματικοῦ στρέμμ. 984. Ἡ διάθεσις τῶν ὡς ἄνω ἐκτάσεων ἀπεφασίσθη, διότι ἐκ τῆς γενομένης ὡς ἄνω ἐπιτοπίου ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι αἱ ἀπομείνασαι ὑπόλοιποι κοινόχρηστοι ἐκτάσεις εἰς ἕκαστον ἀγρόκτημα, εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας ἑκάστου τῶν ὁμωνύμων χωρίων. Ἡ τοιαύτη διαπίστωσις διαλαμβάνεται καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε)12066)24.9.1956 ὑμετέραν διαταγὴν ἀπαντητικὴν εἰς ὑποβληθεῖσαν σχετικὴν αἴτησιν παραπόνων τῆς Κοινότητος Μεγάλου Παζαρακίου. Ἡ διάθεσις τῶν ὡς εἴρηται ἐκτάσεων ἐξεδικάσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Καρδίτσης κατὰ τὸ ἔτος 1958, πλὴν ὅμως, λόγῳ μεταθέσεως ἐντεῦθεν τοῦ Προέδρου τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς (Πρόεδρος Πρωτοδικῶν) δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐκδοθοῦν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης. Κατόπιν τούτου, αἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑποθέσεις συνεζητήθησαν ἐνώπιον τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς τὴν 27ην (τὸ Μεγ. Παζαράκι) καὶ 28ην (τὸ Γραμματικὸν) Σεπτεμβρίου 1960. Αἰτήσεις πρὸς ἀποκατάστασιν εἰς τὰς ἐν λόγῳ γαίας ὑπέβαλον οἵ τε ἀκτήμονες καὶ ἀνεπαρκῶς ἀποκατεστημένοι καλλιεργηταὶ κάτοικοι τῶν ἀντιστοίχων συνοικισμῶν καὶ οἱ καθιζησόπληκτοι ἀγρόται τῆς Κοινότητος Βλασίου. Κατὰ συνέπειαν ἀποκαταστατέοι ἐν προκειμένῳ θὰ καθορισθῶσιν, ὅσοι ἐκ τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις ἔχουσιν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος καὶ προσόντα πρὸς γεωργικὴν ἀποκατάστασιν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς κατοίκους Βλασίου, ἀναφέρομεν, ὅτι καὶ οὗτοι δύνανται νὰ τύχωσιν ἀποκαταστάσεως, ἀναλόγως τῆς ἐπαρκείας τῶν ὑπὸ διάθεσιν γαιῶν, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4830)1930 καὶ τοῦ ἄρθρου 26 παρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 2185)1952, διότι, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ Νοέμβριον 1953 ἐκθέσεως τοῦ Γεωλόγου κ. Ἐλισαίου Καραγεωργίου, Προϊσταμένου Ἰνστιτούτου Γεωλογικῶν Ἐρευνῶν Ὑπεδάφους, τυγχάνουσι πληγέντες ἐκ τῆς καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους. Πρὸς τούτοις ἀναφέρομεν Ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Καρδίτσης, ἐπεράτωσεν ἤδη τὴν ἐργασίαν ἐλέγχου κλπ. τῶν ὡς ἄνω ὑποβληθεισῶν αὐτῇ αἰτήσεων δι’ ἀποκατάστασιν εἰς τὰ ὡς εἴρηται ἀγροκτήματα Μεγ. Παζαρακίου καὶ Γραμματικοῦ καὶ κατ’ αὐτὰς θέλει προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεών της. Ἐν Καρδίτσῃ τῇ 14 Φεβρουαρίου 1961

(Ὑπογραφὴ)

Κ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου, Ε. Ρήγα καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου, Ε. Ρήγα καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῶν ζημιῶν ἐκ πλημμυρῶν καὶ χαλάζης εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου διετάξαμεν τὴν μὲν Δ)νσιν Γεωργίας νὰ προβῇ εἰς τὴν διαπίστωσιν αὐτῶν καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς, τὴν δὲ Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1162)5.7.1960 ἐγγράφου ἡμῶν, ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀναστείλῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν τῶν πληγέντων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ χορήγησιν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἔβρου δάνεια εἰς τοὺς προτιθεμένους νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐπανασπορὰν δι’ ἐαρινῶν ὀψίμων καλλιεργειῶν τῶν ἀγρῶν των τῶν ὁποίων αἱ προηγούμεναι καλλιέργειαι κατεστράφησαν ἐκ τῆς θεομηνίας. Ἐν συνεχείᾳ καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς διαταραχθείσης οἰκονομίας τῶν ἐκ θεομηνιῶν πληγέντων παραγωγῶν καὶ συνεχίσεως τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος, διετάξαμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1277) 7.7.1960, 1824)22.8.60 καὶ 2298)15.10.1960 ἐγγράφων μας, ὅπως ἐκδώσῃ πρὸς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα αὐτῆς τὰς δεούσας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας διὰ τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὴν εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ μὲ εὐρύτητα πνεύματος δανειοδότησιν τῶν ἀγροτῶν πρὸς ἀγορὰν ζώων πρὸς πάχυνσιν καὶ ζώων ἀναπαραγωγῆς καὶ γενικῶς πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας των. β) Διὰ τὴν χορήγησιν ἐπὶ πιστώσει τῶν ἀναγκαίων γεωργικῶν ἐφοδίων καὶ μέσων καλλιεργείας διὰ τὴν σπορὰν τῶν ἀγρῶν των ἀνεξαρτήτως προηγουμένων των ὀφειλῶν. γ) Διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν των ἄνευ τόκων ὑπερημερίας τῶν σοβαρῶς πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν παραγωγῶν. δ) Διὰ τὴν χορήγησιν ηὐξημένων καλλιεργητικῶν δανείων εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοὺς εὑρισκομένους εἰς ἀδυναμίαν ν’ ἀντιμετωπίσουν δι’ ἰδίων μέσων τὰς ἀνάγκας συντηρήσεως τῶν οἰκογενειῶν των. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῶν θεομηνιῶν δημιουργηθέντων προβλημάτων εἰς τοὺς παραγωγοὺς Ἕβρου. Ἐν τέλει γνωρίζομεν, ὅτι ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7698)6.10.60 ἀναφορᾶς τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Νομοῦ Ἕβρου, προκύπτει, ὅτι οὐδεὶς παραγωγὸς ὑπέστη ἐκ θεομηνίας μείωσιν τοῦ εἰσοδήματός του, ἀνωτέραν τοῦ 40%, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη χορηγήσεως σίτου διατροφῆς καὶ δανείων συντηρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Παγώνη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)5341)23.2.1961 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως, ἐπὶ ἐπιστροφῇ, ἀντίγραφον τοῦ αἰτηθέντος ὑπ’ ἀριθ. 11093)1958 ἐγγράφου τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Λαρίσης πρὸς τὴν Κοινότητα Καλοχωρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1961

Ὁ Διευθυντὴς

ΝΙΚ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 11093. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 21 Νοεμβρίου 1961 Πρὸς Τὴν Κοινότητα Καλοχωρίου Εἰς Καλοχώριον Ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)48787)π.ἔ., 4.11.58 διαταγῆς Ὑπουργείου Γεωργίας κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν περὶ ἀπαλλοτριώσεως 750 περίπου στρεμμάτων τῆς Κοινότητος παρακαλοῦμεν ὅπως εἰδοποιήσητε τοὺς ἀκτήμονας τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των, ὅπως ἀναθέσωσι πρὸς τὸ Π. Δ)γμα τῆς 20.8.1932 ὅπερ νὰ προσκομίσωσιν ὑμῖν, ἵνα ἐν συνεχείᾳ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων τὴν διανομὴν τῆς ἐκτάσεως ταύτης.

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

Γ. ΛΟΥΚΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1434)61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῆς τομάτας, παραγωγῆς τῆς περιοχῆς Ἱεραπέτρας καὶ Σητείας Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ παραγωγὴ τῆς τομάτας Ἱεραπέτρας, λόγῳ τῆς πρωϊμότητός της ἀπορροφᾶται ὑπὸ τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ ἀπολαμβάνει ὑψηλῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν διευκολύνουν τὴν τοποθέτησιν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Περὶ τὸ τέλος τῆς περιόδου παραγωγῆς της, εἶναι γεγονός, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καλύπτονται καὶ ὑπὸ τομάτας ἑτέρων περιοχῶν τῆς χώρας. Ἀκριβῶς, κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην παρατηρεῖται τὸ πλεόνασμα τῆς τομάτας Ἱεραπέτρας. Ἐπανειλημμέναι δοκιμαστικαὶ ἐξαγωγαὶ τοῦ πλεονάσματος τούτου κατὰ τὰ 4 τελευταῖα ἔτη, κατέληξαν, ἀτυχῶς, εἰς οὐχὶ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Καὶ εἶναι μὲν ἡ τιμὴ ἀγορᾶς τῆς τομάτας κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πλεονάσματος χαμηλὴ εἰς τὸν τόπον παραγωγῆς της, παραλλήλως, ὅμως, καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν αἱ τιμαὶ ἔχουν σημειώσει τοιαύτην κάμψιν, ὥστε ἡ ἐξ Ἱεραπέτρας ἐξαγωγὴ νὰ κρίνεται ὑπὸ τῶν ἐμπόρων, οἰκονομικῶς παρακεκινδυνευμένη. Ἡ ἐξαγωγὴ αὕτη θὰ εἶχεν ηὐξημένον οἰκονομικὸν ἐνδιαφέρον, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τομάτας περισσότερον ἀνταποκρινομένης εἰς τὰς προτιμήσεις τῶν ξένων ἀγορῶν, ὅτε θὰ ἀπελάμβανεν ὑψηλοτέραν τιμήν. Ὡς τοιαύτη δὲ θεωρεῖται ἡ μικρόκαρπος σφαιρικὴ λεία καὶ ἀνθεκτικὴ εἰς τὰς μεταφοράς. Ἀκόμη δὲ πρέπει νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη καὶ τῶν μικροτέρων κακώσεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, δὲν ἐπιτυγχάνουν εἰς εὐρεῖαν κλίμακα οἱ τοματοπαραγωγοὶ Ἱεραπέτρας, οἵτινες δὲν ἀπεφάσισαν ἀκόμη νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ἐπιμόνους συστάσεις τῶν γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, ὅπως ἐγκαταλείψουν τὴν ἕρπουσαν καλλιέργειαν καὶ κάμνουν ὑποστηλωμένην τοιαύτην. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰσήγαγεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σπόρους τοιούτων ποικιλιῶν, τοὺς ὁποίους διέθεσεν εἰς τὴν ἐν θέματι περιοχήν, προπαγανδίζον διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν διάδοσίν των. Παραλλήλως δὲ συνιστᾷ τὴν υἱοθέτησιν, ὑπὸ τῶν παραγωγῶν βελτιωμένων μεθόδων παραγωγῆς καὶ κυρίως τῆς ὑποστηλωμένης καλλιεργείας, ὥστε τὸ παραγόμενον προϊὸν νὰ εἶναι περισσότερον ὁμοιόμορφον καὶ ὑγιὲς καὶ καταλληλότερον δι’ ἐξαγωγήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ συστάσεως Νομαρχίας Γρεβενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχήν, ὡς ἐδηλώθη καὶ παρ’ ἡμῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 28ης Μαρτίου 1957, ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ ἐκδηλούμενον συνεχὲς ἐνδιαφέρον αὐτῆς ὑπὲρ τῆς ἐξυψώσεως τῆς περιφερειακῆς διοικήσεως, ὄχι μόνον δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα ἱδρύσεως νέων Νομαρχιῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον μελετᾶται ἐνδεχομένη συγχώνευσις ἐνίων ἐξ αὐτῶν, αἵτινες συνεστήθησαν εἰς ἀνωμάλους περιόδους καὶ δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ὡς βιώσιμοι διοικητικαὶ μονάδες, ἐν σχέσει πρὸς τὸν πληθυσμόν, τὰ προβλήματα καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς περιφερείας αὐτῶν. Παρὰ ταῦτα ὅμως, κατόπιν καὶ τῶν νέων στοιχείων, ἅτινα ὑπεβλήθησαν ἡμῖν προσφάτως ὑπὸ Ἐπιτροπῆς τῶν κατοίκων τῆς Ἐπαρχίας Γρεβενῶν, τὸ ὅλον θέμα μελετᾶται ἐπισταμένως. Ἐκ τῆς τοιαύτης μελέτης καὶ τῶν συναχθησομένων ἐξ αὐτῆς συμπερασμάτων, λόγῳ δὲ καὶ τῆς ἰδιαζούσης θέσεως τῆς ὡς εἴρηται Ἐπαρχίας, ἐνδέχεται νὰ ἀναθεωρηθῶσιν αἱ ἐν ἀρχῇ ἐκτεθεῖσαι ἀπόψεις ἡμῶν. Ἤδη αἱ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων τῆς Ἐπαρχίας Γρεβενῶν ἐξυπηρετοῦνται καὶ σήμερον ἐπαρκῶς, ὑπὸ τῆς ὑφισταμένης ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν διοικητικῆς μονάδος τοῦ Ἐπαρχείου. Ὁ Νομάρχης Κοζάνης περιοδεύει καὶ ἐξετάζει τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν περιοχὴν ταύτην ζητήματα, παρέσχε δὲ καὶ εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν Ἔπαρχον Γρεβενῶν ἐπὶ θεμάτων τῆς ἀποφασιστικῆς αὐτοῦ (Νομάρχου) ἁρμοδιότητος καὶ συνεπῶς δὲν ἐνδείκνυται ἡ λῆψις βεβιασμένων ἀποφάσεων ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, αἵτινες δύνανται νὰ ἔχωσιν ἀνάλογον ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ὅλου διοικητικοῦ συστήματος τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2976) 2272 ἀπὸ 25.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα καὶ Ε. Γιαρένη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ πρὸς τὸν Σταθμὸν Χωροφυλακῆς Πύργου, τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Σίνδου προσφορὰ ἐπίπλων παρὰ τοῦ Αʹ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πύργου, ὑπῆρξεν ἀπόρροια ὅλως αὐτοβούλου ἐνεργείας τῶν μελῶν αὐτοῦ, ἀπηλλαγμένης οἱασδήποτε παρεμβάσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1472) 1020 ἀπὸ 27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν περὶ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, ἀποτελοῦντος ἴδιον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, οἱ εἰς τὴν πολεμικὴν διαθεσιμότητα μετατασσόμενοι ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς διαγράφονται τῆς δυνάμεως τῶν μετόχων τοῦ Ταμείου τούτου μετὰ 15θήμερον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ κατατάξεώς των εἰς Π. Δ. σχετικοῦ Β. Δ. εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, δικαιούμενοι τοῦ κατὰ τὴν χρονολογίαν τῆς διαγραφῆς των προβλεπομένου ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος. Τοῦτο δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐξαναγκασμὸς εἰς ἀποχώρησιν τῶν ἑκάστοτε εἰς τὴν κατάστασιν ταύτην καὶ δι’ ἀπροβλέπτους λόγους μετατασσομένων Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, μετόχων τοῦ εἰρημένου Ταμείου. Κατὰ συνέπειαν τὸ παράπονον αὐτῶν εἶναι ἀβάσιμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκι καὶ Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3543)2810 καὶ 3544)2811 ἐ. ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφοις ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκι καὶ Μ. Γαληνοῦ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπόκτησιν οἰκοπέδου παρὰ τοῦ πρώην Ὑφυπουργοῦ κ. Ἐμμ. Κεφαλογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οὐδεμία παραχώρησις ἔλαβε χώραν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν συνεταιρισμὸν ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων «Ἡ Ἕνωσις» δημοσίου κτήματος εἰς θέσιν «Ἰλίσσια» ἐν Ἀθήναις ἢ εἰς ἄλλην τοποθεσίαν. Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου τηρουμένου παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀπαλλοτριώσεων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἐξεδόθη Β. Διάταγμα ὑπὸ χρονολογίαν 20 Δεκεμβρίου 1951, δημοσιευθὲν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 326 (τεῦχος Αʹ) τῆς 24 Δεκεμβρίου 1951 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, δι’ οὗ ἀπηλλοτριώθη ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ ἀνωτέρω Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ γήπεδον, συνολικῆς ἐπιφανείας 1.411 τ. μέτρων συνορεῦον δυτικῶς μὲ κτίσματα τοῦ 401ου Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου ἐν Ἀθήναις. Τὸ Βασιλικὸν τοῦτο Διάταγμα ἐκυρώθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2025)1952 νόμου «περὶ διευκολύνσεως ἀστικῆς στεγάσεως καὶ χαρακτηρισμοῦ αὐτῆς ὡς δημοσίας ὠφελείας». Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἱππ. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3016)2312)25. 2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἱππ. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν προμήθειαν εἰς τιμὴν τράνζιτο τῶν πετρελαιοειδῶν ὑπὸ τῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν τῆς νήσου Φοῦρνοι–Κορσεοὶ Ἰκαρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων (ἄρθρον 7 Ν. Δ. 3092)1954, ὡς συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἄρθρου 38 παρ. 3 τοῦ νόμου 3686)1957) προβλέπεται δασμολογικὴ ἀτέλεια διὰ τὰ καύσιμα καὶ λιπαντικὰ πάντων τῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν, ἀνεξαρτήτως χωρητικότητος. Ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν ἁλιευτικῶν διὰ καυσίμων δυνάμει τῶν ὡς εἴρηται διατάξεων ἐνεργεῖται ἐπὶ τῇ τηρήσει τῶν διατυπώσεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 30)1959 ἀποφάσεως ἡμῶν, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10)1959 Φ.Ε.Κ. (Τεῦχος Βʹ). Συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν ταύτην παραδίδονται ἑκάστοτε ποσότητες καυσίμων καὶ λιπαντικῶν μὴ ὑπερβαίνουσαι τὰς μηνιαίας ἀνάγκας τοῦ ἐφοδιαζομένου σκάφους. Εἰδικῶς ὅμως διὰ τὰ ἁλιευτικὰ χωρητικότητος κάτω τῶν δέκα κόρων, πρὸς μείζονα διευκόλυνσιν τῶν μικρῶν τούτων σκαφῶν, προβλέπεται δυνατότης παραδόσεως ποσοτήτων δυναμένων νὰ καλύψωσι καὶ τὰς τριμηνιαίας ἀνάγκας, παρεχομένης περαιτέρω τῆς εὐχερείας τῆς ἀποθηκεύσεως τῶν προμηθευομένων καυσίμων εἰς οἱονδήποτε ἰδιωτικὸν χῶρον ἢ καὶ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ἑταιρείας πετρελαιοειδῶν καὶ τῆς τμηματικῆς παραλαβῆς αὐτῶν ἐντὸς τοῦ τριμήνου, ὅπερ προορίζονται νὰ καλύψωσι. Καὶ ναὶ μὲν δὲν λειτουργοῦν ἀποθῆκαι, ὑποκειμένων καυσίμων εἰς τὴν νῆσον Φοῦρνοι–Κορσεοί, δεδομένου, ὅτι εἰς ταύτην, ἐλλείψει ἀξιολόγου τελωνειακῆς κινήσεως, ἑδρεύει ὑποδεεστέρα Τελωνειακὴ Ἀρχὴ (Τελωνοσταθμαρχεῖον) ἧς προτείνεται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Τελωνείων ὁ ὑποβιβασμὸς εἰς Τελωνοφυλακεῖον, πλὴν ὅμως, οἱ ἁλιεῖς τῆς νήσου ταύτης δύνανται νὰ προμηθεύωνται τὰ καύσιμά των ἀπὸ τὸν λιμένα Ἁγίου Κηρύκου, ἀπέχοντα περὶ τὰ 10 μίλια, ὅπου ἥδρευε Τελωνεῖον Βʹ τάξεως καὶ εἶναι δυνατὴ ἡ ἵδρυσις ἀποθήκης καυσίμων τράνζιτο. Κατὰ συνέπειαν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἁλιεῖς δέον, ὅπως ἀπευθυνθῶσιν εἰς τὸ Τελωνεῖον Ἁγίου Κηρύκου πρὸς ρύθμισιν τοῦ ἀνωτέρω ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2998)2294)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ὑπεβλήθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ μονιμοποίησιν τῶν ἀπὸ τοῦ 1955–56 ὑπηρετούντων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἐπὶ συμβάσει Διοικητικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ μονιμοποίησις καὶ ἔνταξις τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τοὺς λοιποὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑπαλλήλων, ἀφ’ ἑνὸς ἐξυπηρετεῖ τὰς ὑπαρχούσας ἐξ ἀντικειμένου ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι αὕτη ἐτερμάτιζε τὸ καθεστὼς τῆς ἀβεβαιότητος ὑπὸ τὸ ὁποῖον τελεῖ ἡ κατηγορία τῶν ἐργαζομένων τούτων προσώπων, περιέλαβε εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων τινῶν ὀργανικῶν καὶ διοικητικῶν διατάξεων» (ὅπερ, ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἔλαβε τὸν ἀριθμὸν 4104) σχετικὴν διάταξιν, δι’ ἧς ἐρρυθμίζετο τὸ θέμα τῆς μονιμοποιήσεως καὶ ἐντάξεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται προσωπικοῦ. Κατὰ τὴν συζήτησιν ὅμως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως (ἄρθρον 13) λόγῳ τῶν γενομένων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως χαρακτηρισμῶν, εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποσύρωμεν τὸ σχετικὸν ἄρθρον, καταστήσαντες τὴν ἀντιπολίτευσιν ὑπεύθυνον τῆς μὴ ψηφίσεως τούτου. Ἤδη, ὑπὸ τὸ βάρος τῆς καλύψεως τῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων παραπόνων τῶν ἐνδιαφερομένων, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον θέλει ἐνεργήσει τὰ δέοντα διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2999)2295)25.2.1961 ὑμετέρου ἐγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1495 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Σαββοπούλου, περὶ ὀφειλῆς τοῦ Δημοσίου πρὸς τοὺς Ἐξαγωγεῖς Υἱοὺς Κ. Λαγομιτζῆ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 562)19.1.1961 ἡμετέρου ἐγγράφου διεβιβάσθη πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου σχέδιον νόμου μετ’ εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 864)10.10.1949 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ καθορισμοῦ βασικῆς τιμῆς σταφυλῶν τύπου σουλτανίνας». Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

XI) Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Χονδρονασίου, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3689)10.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1617 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Χονδρονασίου, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, διὰ καταρτιζομένου σχεδίου νόμου, ὅπερ συντόμως θέλει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, προβλέπεται ἡ αὔξησις τῶν ἤδη ὑφισταμένων γραφείων ἐλέγχου συγκοινωνιῶν καὶ ἡ ἐπάνδρωσις τόσον τῶν νέων, ὅσον καὶ τῶν παλαιῶν δι’ ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ ὥστε τὰ οὕτω ηὐξημένα πλέον γραφεῖα διὰ τῆς σμικρύνσεως τῆς περιοχῆς ἁρμοδιότητος ἑκάστου ἐξ αὐτῶν (καὶ τοῦ Βόλου ἐν προκειμένῳ) νὰ δύνανται εὐχερέστερον ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κλπ.

§8Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὑπὸ ποίας συνθήκας διωρίσθη καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εἰς τὴν ἕδραν τῆς Χριστιανικῆς Ἠθικῆς, πρόσωπον διὰ τὸ ὁποῖον πολλὰ λέγονται καὶ γράφονται καὶ τὸ ὁποῖον παρεπέμφθη διὰ βουλεύματος ἐπὶ πλαστογραφίᾳ. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πῶς διωρίσθη καὶ ποία ἡ δρᾶσις του κατὰ τὴν κατοχήν, καὶ ἂν ὁ βίος καὶ ἡ πολιτεία του συμβιβάζωνται μὲ τὴν ἕδραν εἰς τὴν ὁποίαν διωρίσθη.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησιν τῶν κυρίων συναδέλφων διεβίβασα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀπέστειλε τὸ ἑξῆς ἔγγραφον: «Ἐν σχέσει πρὸς τὸ...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον διορισμοῦ τοῦ κ. Καθηγητοῦ. Πέραν αὐτῶν δὲν ὑπάρχουν ἄλλα στοιχεῖα οὔτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, οὔτε εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Δὲν ἠξεύρω ποῖα ἄλλα στοιχεῖα ζητοῦν οἱ κ. συνάδελφοι. Ὡς πρὸς τὸ τελευταίως ἐγγραφὲν εἰς τὸν Τύπον εἶναι θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται ἤδη ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ τῆς Δικαιοσύνης.

§11Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι πρέπον νὰ κατέχῃ εἷς Πανεπιστημιακὴν θέσιν καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκκρεμοῦν κατηγορίαι εἰς βάρος του.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 6. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν κατοχὴν ὑπὸ τῶν Καθηγητῶν τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων δύο ἑδρῶν κλπ.

§13Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς ἐρώτησιν εἶχον καταθέσει καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν. Ἐρωτῶ συγκεκριμένως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Παιδείας. Πρῶτον, πῶς ἐπιτρέπεται ἕνας καθηγητὴς ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον νὰ κατέχῃ πλέον τῆς μιᾶς θέσεως, δύο ἢ τρεῖς, ἐνῷ νομίζω, ὅτι τοῦτο καὶ νόμῳ ἀπαγορεύεται, δεύτερον, ἐὰν ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις αἱ ὁποῖαι νὰ μὴ συμπληροῦνται καὶ νὰ διαδίδεται, ὅτι παραμένουν κεναὶ διὰ νὰ τὰς καταλάβῃ ὁ Α ἢ ὁ Β ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀφιχθησόμενος ὁ ὁποῖος μόλις πρὸ τριῶν ἐτῶν ἐπεράτωσε τὰς σπουδάς του καὶ παρέμεινεν ἡ ἕδρα κενή, διὰ νὰ τὴν καταλάβῃ ὁ τέως ὑποψήφιος. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη εἰς μίαν ἕδραν τῆς Χημείας. Ἦλθεν ἀπὸ ἔξω φοιτητὴς —νομίζω— μὴ ἐκπληρώσας κἂν τὰς στρατιωτικάς του ὑποχρεώσεις καὶ διωρίσθη ἀμέσως καθηγητής. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ἔχει γνῶσιν τῶν θεμάτων τούτων καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα;

§14Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Εἰς ποῖον Ἵδρυμα συνέβη αὐτό;

§15Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τῆς Χημείας τοῦ Πολυτεχνείου. Εἶχον τὴν τιμήν, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑποβάλω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ σχετικὸν πρακτικὸν τῆς κρίσεως τῶν καθηγητῶν τῶν ὑποβαλόντων ὑποψηφιότητα. Ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, πῶς ἐπελέγη ὁ εἷς, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ χειρότερος ἐξ ὅλων καὶ ἐνόμισα καθῆκον μου νὰ ὑποβάλω τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ σχετικῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα τί ἀκριβῶς συμβαίνει εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Γαληνοῦ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν. Ἐδῶ ἡ ἐρώτησις λέγει: «Πόσοι καὶ ποῖοι καθηγηταὶ...... (ἀναγινώσκει)......». Διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, παρακαλῶ, ἐὰν ἔχετε στοιχεῖα, νὰ μοῦ τὰ δώσητε διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα, διότι δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Διὰ τὴν γενικὴν ἐρώτησιν ἀπηυθύνθην εἰς τὰ Ἱδρύματα τῆς Ἀνωτ. Ἐκπαιδεύσεως ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶχον ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας, ἐὰν θέλετε, ἠμπορεῖτε νὰ ἀναγνώσητε. Αἱ σύγκλητοι τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν λέγουν, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις, καθ’ ἃς καθηγηταὶ κατέχουν καὶ ἕδρας προσωρινῶς εἰς τὸ αὐτὸ Ἵδρυμα ἢ πιθανῶς καὶ ἕδρας εἰς ἕτερον Ἵδρυμα. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι βάσει νόμου. Ἠμπορεῖτε νὰ ἀναγνώσητε τὰς ἀπαντήσεις καὶ ἐὰν ἔχετε εἰδικὰς παρατηρήσεις εὐχαρίστως νὰ τὰς ἐξετάσω.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς Τεχνικῆς Σχολῆς Ξάνθης.

§19Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ λύπην ἐπληροφορήθην, ὅτι πρόκειται νὰ κλείσῃ ἡ Τεχνικὴ Σχολὴ Ξάνθης διότι δὲν ὑπάρχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ ὅτι ὡρισμένα μηχανήματα ἀπαραίτητα δὲν προωθοῦνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τί γίνεται μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δεδομένου, ὅτι ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν νομοσχεδίων ὑπεστήριξε τὴν τεχνικὴν παιδείαν ὡς δεύτερον σκέλος τῆς παιδείας, καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ παράσχωμεν ὅλα τὰ μέσα διὰ τὴν τεχνικὴν παιδείαν.

§20Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Τεχνικὴ Σχολὴ Ξάνθης ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ κλείσῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐνισχύθη μὲ τὰ ἀπαραίτητα μηχανήματα καὶ μὲ 100.000 δραχμὰς διὰ νὰ λειτουργήσῃ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι πολλαὶ ἀπὸ τὰς Τεχνικὰς Σχολὰς λειτουργοῦν τῇ βοηθείᾳ τῶν ἐπιμελητηρίων, μερικὰ τῶν ὁποίων κάμπτονται ἀπὸ ἀπόψεως διαθέσεως πόρων. Τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾶ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὥστε ὅπου ὑπάρχουν τοιαῦται κάμψεις τῶν ἐπιμελητηρίων, νὰ κάμῃ τὰς σχολὰς αὐτὰς δημοσίας, χωρὶς βέβαια νὰ ἀποκλείσῃ καὶ τὴν ἀνάμιξιν τῶν ἐπιμελητηρίων. Ἴσως καὶ ἡ Τεχνικὴ Σχολὴ Ξάνθης γίνῃ δημοσία.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰς κενὰς θέσεις τῶν δημοτικῶν σχολείων κλπ.

§22Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ χθὲς ἀκόμη μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ θίξω τὸ πρόβλημα τῆς κακῆς λειτουργίας τῶν δημοτικῶν σχολείων ἀπὸ ἔλλειψιν προσωπικοῦ. Εἰς τὴν Ἐλευσῖνα, εἰς τὰ τρία δημοτικὰ σχολεῖα ποὺ ὑπάρχουν, ἔλειπαν, δὲν ξεύρω ἐὰν μέχρις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐξακολουθοῦν νὰ λείπουν, περίπου 5 ἢ 6 δημοδιδάσκαλοι. Θέλω νὰ ἐπιστήσω ἄλλην μίαν φορὰν τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, νὰ μὴ μείνουν τὰ σχολεῖα χωρὶς τὸ ἀντίστοιχον διδακτικὸν προσωπικόν, διότι ἡ Παιδεία εἶναι δικαίωμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐπάνω εἰς τὴν Παιδείαν τὴν πεφωτισμένην, τὴν ἐπιστημονικήν, τὴν τεχνικήν, πρέπει νὰ στηριχθῇ ἡ ὅλη ἀνασυγκρότησις καὶ ἡ πρόοδος τῆς χώρας μας. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν θὰ τονίσω ἄλλην μίαν φοράν, ἐκεῖνο ποὺ εἶπα χθές, κύριε Ὑπουργέ. Ἀνοίξατε καὶ ἄλλες Παιδαγωγικὲς Ἀκαδημίες, αὐτὲς ποὺ ὑπάρχουν σήμερον δὲν ἐπαρκοῦν. Δὲν θὰ μπῶ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, τοῦτο προσθέτω, ὅτι τὰ παιδιὰ ποὺ φοιτοῦν εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα, δὲν διδάσκονται ἀπὸ διδασκάλους ποὺ βγαίνουν ἀπὸ ἰδιωτικὲς Παιδαγωγικὲς Ἀκαδημίες καί, δεύτερον, ἐὰν λογαριάσητε 40 παιδιὰ μάξιμουμ ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ κάθε διδάσκαλος, τότε χρειαζόμεθα 30.000 δημοδιδασκάλους. Σήμερον ποὺ ἔχετε ὅριον τὰ 60, ἐπαρκοῦν οἱ 20.000. Ἀλλὰ διὰ 60 παιδιὰ μὲ ἕνα διδάσκαλον, μὴ περιμένετε καλὴν ποιότητα εἰς τὴν δημοτικὴν Παιδείαν.

§23Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, χαίρω πολύ, διότι ἐκ τῆς ἐρωτήσεώς του ὁ κ. συνάδελφος, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὰ σχολεῖα τῆς Ἐλευσῖνος εἶναι πλήρη ἀπὸ ἀπόψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω σχετικῶς, εἰς τὸ πρῶτον δημοτικὸν σχολεῖον Ἐλευσῖνος ἑξαθέσιον, μὲ μαθητὰς 237, ὑπηρετοῦν ἓξ δημοδιδάσκαλοι, εἰς τὸ δεύτερον Ἐλευσῖνος, ἑξαθέσιον ἐπίσης, ὑπηρετοῦν ἓξ δημοδιδάσκαλοι, εἰς τὸ τρίτον ἑξαθέσιον ὑπηρετοῦν ἓξ δημοδιδάσκαλοι, εἰς τὸ τέταρτον Ἐλευσῖνος, τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἔχει συγχωνευθῆ μὲ τὸ τρίτον Ἐλευσῖνος, ὑπηρετοῦν ὅλοι οἱ δημοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι προβλέπονται ἀπὸ τὸν νόμον. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε σήμερον, σᾶς πληροφορῶ ὅτι, ναὶ μὲν διὰ τῶν διορισμῶν ποὺ ἐκάμαμεν ἐκανονίσαμεν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν σχολεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἀντιστοιχοῦν περισσότεροι τῶν 60 μαθητῶν, ἀλλὰ ὑπὲρ τὰ 6.000 σχολεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχουν δημοδιδασκάλους ἀπὸ 15 μέχρι 30 μαθητὰς ἕκαστον, διότι εἶναι τὰ μονοθέσια εἰς τὰ ὁποῖα δὲν γίνεται ἄλλως, αἱ δὲ Παιδαγωγικαὶ Ἀκαδημίαι εἶναι ἱκαναὶ νὰ μᾶς δώσουν τὸ προσωπικὸν ποὺ χρειαζόμεθα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐρωτήσεων, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, τὸν λόγον ἔχει ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ε. Κεφαλογιάννης.

§25Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὅλοι σας ἔχετε λάβει γνῶσιν καὶ μέχρι ποίου σημείου, μιᾶς ἐπιθέσεως πρωτοφανοῦς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μέσων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μεθόδων καὶ σκοπῶν, τὴν ὁποίαν τελευταίως ὡρισμένοι συνάδελφοι ἐξαπέλυσαν ἐναντίον μου. Ὅπως ἐδήλωσα ἤδη καὶ διὰ τοῦ τύπου, ἔνιοι τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων μου δὲν ἐννοοῦν, δὲν θέλουν νὰ μοῦ συγχωρήσουν τὴν δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ὑπουργὸς διὰ τὴν ἐπίλυσιν βασικῶν προβλημάτων τῆς Κρήτης, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν ἀνέμενον τὴν λύσιν των, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ χειμαζομένου Κρητικοῦ λαοῦ. Ἐσκέφθησαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσουν κατὰ τῆς ὁσημέραι περισσότερον αὐξανομένης δημοτικότητός μου, ὄχι μόνον μεταξὺ τοῦ λαοῦ, τῆς ἰδιαιτέρας ἐκλογικῆς μου περιφερείας, τοῦ Ἡρακλείου, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κρήτης. Δὲν ἐχρησιμοποίησαν ὅμως τὰ γνωστὰ καὶ ἠθικῶς παραδεδεγμένα μέσα διὰ τοὺς ἀγῶνας πρὸς ἐπικράτησιν μεταξὺ τῶν δημοσίων ἀνδρῶν. Ἐχρησιμοποίησαν μέσα καὶ μεθόδους ἐπαισχύντους, μεθόδους καὶ μέσα παντελῶς ἀπαραδέκτους, μέσα καὶ μεθόδους αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς μετέρχονται. Συνεκρότησαν ἕνα ἐπιτελεῖον χαλκεύσεως ψευδῶν καὶ συκοφαντιῶν, ἐξέδωσαν ἕν δημοσιογραφικὸν ὄργανον, τοῦ ὁποίου σκοπὸν ἀποκλειστικόν, μοναδικόν, ἔθεσαν τὴν διὰ παντὸς ρύπου διεξαγωγὴν ἐπιθέσεως ἐναντίον μου. Οἱοσδήποτε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἔχῃ καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀναδιφήσῃ ὅλα τὰ φύλλα τῆς ἐφημερίδος ἐκείνης, ἀπὸ τοῦ πρώτου μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου, καὶ θὰ διαπιστώσῃ τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὅσων λέγω. Ἀπὸ τὰς στήλας τοῦ θλιβεροῦ αὐτοῦ δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἕνα πανάθλιον συκοφαντικὸν ρυπαρογράφημα. Ἠσχολήθη διὰ μακρῶν καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Τύπος καὶ ἡ Δικαιοσύνη μὲ τοῦτο. Ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, διὰ τοῦ ρυπαρογραφήματος ἐκείνου ἐκατηγοροῦντο οἱ ἀδελφοί μου, ὅτι ὑπὸ τὴν ἰδικήν μου σκέπην καὶ καθοδήγησιν ἐκαλλιέργουν δῆθεν καὶ ἐμπορεύοντο εἰς τὸ Ἡράκλειον ἰνδικὴν κάναβιν (χασίς), καὶ ὅτι ἐκ τῆς εὐφυοῦς αὐτῆς ἐπιχειρήσεως, ὡς αὕτη ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ἄνευ τῆς ἐλαχίστης συνειδήσεως εὐθύνης ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὰ ὑπεστήριξαν, ἀπεκέρδιζον τεράστια ποσὰ πολλῶν ἑκατομμυρίων, ἠλέγχετο δὲ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν ἐκινητοποίει τὰ φοροτεχνικά του ὄργανα, ὥστε νὰ συλλάβουν τοὐλάχιστον τὴν φορολογητέαν ὕλην. Κατηγοροῦντο, ἐπίσης, ὅτι παρεκώλυον τὴν κανονικὴν διεξαγωγὴν δημοπρασιῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, νὰ ἀποκτήσουν οἰκόπεδον τοῦ Δημοσίου εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν. Ἐπὶ πάντων τούτων, κύριοι συνάδελφοι, ἐπελήφθη ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ εἴτε αὐτεπαγγέλτως, εἴτε κατόπιν ὑποβληθεισῶν μηνύσεών μου ἐναντίον τῶν μὴ καλυπτομένων ὄπισθεν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας ὑπευθύνων. Εὑρισκόμενος ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἀθλίας, τῆς χονδροειδοῦς καὶ πρωτοφανοῦς ἐπιθέσεως, ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδυθῶ εἰς ἐντόνους δικαστικοὺς ἀγῶνας, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψίν μου, ἤχθην τότε εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑποβάλω τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ μέλους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω αὐτῶν κατηγοριῶν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς καλλιεργείας ἰνδικῆς κανάβεως καὶ τῆς παρακωλύσεως τῆς διεξαγωγῆς τῶν δημοπρασιῶν, ἐξεδόθη, ὡς γνωστόν, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 546 βούλευμα, κατόπιν αὐτεπαγγέλτου διώξεως ἐκ μέρους τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς, τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦ βουλεύματος αὐτοῦ αἱ κατηγορίαι καταπίπτουν ὡς ψευδεῖς καὶ συκοφαντικαί. Ἡ εἰσαγγελικὴ πρότασις, κ. συνάδελφοι, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Φρονοῦμεν τὴν δώσασαν ἀφορμὴν διώξεως εἴδησιν τῆς ἐφημερίδος «Κρητικὸν Φῶς», ὡς γενομένην κατὰ παράβασιν τῆς ἀληθείας ἐκ προθέσεως ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει λίαν ἀβασανίστως καὶ κατὰ τρόπον προδίδοντα βαρεῖαν ἄγνοιαν». Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἀντιπάλων μου ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν ἤσκησεν ἔφεσιν ὑπὲρ τοῦ νόμου κατὰ τοῦ πρωτοδίκου βουλεύματος, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ἔχομεν μίαν κρίσιν δικαστικὴν εἰς πρῶτον βαθμόν. Ἐξ ἄλλου ἔχω τὴν πληροφορίαν —πρόκειται περὶ δημοσίου ἐγγράφου καὶ δύναμαι νὰ τὸ ἀναφέρω— ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν ὑπέβαλε τὴν πρότασίν του ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν, ἔνθα ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δέχεται τὸ πρωτόδικον βούλευμα ὡς ἔχει. Θὰ ἐνόμιζε κανείς, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὕστερα ἀπὸ τὸ ἄδοξον τέλος αὐτῆς τῆς ἐπιθέσεως, οἱ ἐπιτιθέμενοι θὰ μετέβαλον σκέψεις καὶ μέσα πρὸς ἐπιδίωξιν τῆς μειώσεως τῆς ὁσημέραι, ὡς σᾶς εἶπον, αὐξανομένης δημοτικότητός μου εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, καὶ δοθέντος, ὅτι ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἐκείνη ἐπίθεσις ἐπέφερε τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ὑπ’ αὐτῶν προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Ἀδίστακτοι, ὅμως, ὅπως εἶναι, ἀπολέσαντες καὶ τὸ τελευταῖον ἴχνος συνειδήσεως καὶ ἠθικῆς εὐθύνης, ἐσκηνοθέτησαν καὶ ἐξετέλεσαν νέαν συκοφαντικὴν ἐκστρατείαν ἐναντίον μου χρησιμοποιήσαντες τὰ ἴδια μέσα, τὰς αὐτὰς μεθόδους πρὸς τοὺς αὐτοὺς σκοποὺς ἀποβλέποντες. Θὰ ἀντιληφθῆτε, κ. συνάδελφοι, εὐθὺς ἀμέσως καὶ τὸ χονδροειδὲς τοῦ σχεδίου των καὶ τὴν δολιότητα τῶν προθέσεων καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς συκοφαντίας. Εἰς τὰς 26 Φεβρουαρίου κυκλοφορεῖ τὸ δημοσιογραφικόν των ὄργανον «Τὸ Κρητικὸν Φῶς» μὲ ἓν ἄρθρον «Γράμματα ἀπ’ τὴν Ἀθήνα. Ἀπορίαι καὶ Ἐρωτήσεις», εἰς τὸ ὁποῖον λέγει: «Ὁ πολιτευτὴς τοῦ Νομοῦ μας κ. Ε. Κεφαλογιάννης, κατάγεται ἀπὸ μίαν ἀγροκτηνοτροφικὴν οἰκογένειαν μεσαίας οἰκονομικῆς καταστάσεως. Τόσα παίρνει, ὡς βουλευτής, τόσα ἔπαιρνε ὡς Ὑπουργός, ἴσα–ἴσα ποὺ τὸν ἐξήρκουν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας τῆς ζωῆς του». Καὶ ὅμως, περιέργως, ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς ἀναντιρρήτου πραγματικῆς καταστάσεως, συνεχίζει, δικαιολογημένως γεννῶνται ἐκπλήξεις καὶ ἀπορίαι εἰς πάντα ἄνθρωπον ἀναγιγνώσκοντα τὸν παρατιθέμενον πίνακα ἐξηγμένον ἐκ τῶν ἐπισήμων βιβλίων τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν καὶ καταδεικνύοντα τὴν συναλλακτικὴν δραστηριότητα τοῦ κ. Ε. Κεφαλογιάννη ἐπὶ ἀκινήτων ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὑπουργίας του καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1959 μέχρι τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1960. Ἰδοὺ ὁ πίναξ καὶ καταχωρεῖται ἡ μερὶς τοῦ κ. Ε. Κεφαλογιάννη —δηλαδὴ ἡ ἰδική μου— τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν. Καὶ γράφει: «Ἀγορὰ ποσοστοῦ ἐξ ἀδιαιρέτου οἰκοπέδου 33.500 δραχμῶν, σύστασις ὁριζοντίου ἰδιοκτησίας. Ἀγορὰ ποσοστοῦ οἰκοπέδου 5.000 δραχμῶν, πώλησις ἐξ ἀδιαιρέτου ποσοστοῦ ἀκινήτου 285.000 δραχμάς. Πώλησις ἐξ ἀδιαιρέτου ποσοστοῦ οἰκοπέδου 11.500 δραχμάς. Κανονισμὸς πολυκατοικίας. Πώλησις ἐξ ἀδιαιρέτου διαμερίσματος 175.000 δραχμάς. Πώλησις ἐξ ἀδιαιρέτου διαμερίσματος 260.000». Δὲν εἶναι εὐχερὲς εἰς ἡμᾶς, συνεχίζει ἡ ἐφημερίς: «Ἡ ἐξήγησις τῆς συναλλακτικῆς αὑτῆς δραστηριότητος κατὰ τὸν λεπτὸν χρόνον τοῦ 1959– 1960». Καὶ ἁπλῆ ἀναδίφησις τῶν συμβολαίων καὶ τῶν ἐγγραφῶν αὐτῶν εἰς τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον, κ. συνάδελφοι, καταδεικνύει, ὅτι ἡ συμμετοχή μου εἰς τὰς πωλήσεις αὐτὰς εἶναι καθαρῶς τυπική, ὡς συνιδιοκτήτου οἰκοπέδου ἐπὶ πολυκατοικίας. Καὶ ἔρχεται μετὰ 8 ἡμέρας, τὴν ἑπομένην Κυριακὴν ἡ αὐτὴ ἐφημερίς, ἡ ὁποία, ὅπως σᾶς εἶπον, ἔχει ἀναλάβει τὸν ρόλον τῆς διὰ παντὸς ρύπου διεξαγωγῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον ἐμοῦ, μὲ πηχυαίους τίτλους καὶ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡμεῖς εἴμεθα καλῆς πίστεως ἄνθρωποι. Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Προχθὲς ἐγράφαμε, ὅτι ὑπῆρχον ἐγγραφαὶ ἀδικαιολόγητοι εἰς τὴν μερίδα τοῦ κ. Κεφαλογιάννη εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν. Ἠρευνήσαμεν, ὅμως, καὶ διεπιστώσαμεν τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐν συνεχείᾳ, εἶναι τὸ κείμενον τῆς ἐφημερίδος, καὶ σἂν καλῆς πίστεως ἄνθρωποι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν». Ἐπηκολούθησαν παρὰ τῆς ἐργοληπτρίας ἑταιρείας μεταβιβάσεις εἰς τρίτους, εἰς τὰ σχετικὰ δὲ συμβόλαια ὑπ’ ἀριθ. τάδε καὶ τάδε, ἀναφέρει τὰ ἴδια συμβόλαια. Φαίνεται, τυπικῶς συμπράττων καὶ ὡς συνιδιοκτήτης ὁ κ. Ε. Κεφαλογιάννης: Δι’ αὐτὸ καὶ καταγράφονται τὰ συμβόλαια εἰς τὴν μερίδα του ὡς εἰς τὸν δημοσιευόμενον εἰς τὸ προηγούμενον φυλλάδιον πίνακα δείκνυται, τοῦ ἀντιτίμου, ὅμως, τῶν δραχμῶν 285.000, 33.500, 175.000, 260.000, ἀντιπροσωπευόντων τῶν πωλουμένων διαμερισμάτων, ἀνηκόντων καὶ περιερχομένων εἰς τὴν ἐργολήπτριαν ἑταιρείαν. Καὶ ἀφοῦ ἀπεδείξαμεν τὴν καλήν μας πίστιν, πληροφορηθῆτε τώρα τὸ μεγάλο, τὸ φοβερὸν σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον διέπραξεν ὁ κ. Ε. Κεφαλογιάννης. Ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Οἰκισμοῦ μὲ τὰς ἐπαφὰς τὰς ὁποίας εἶχε μὲ τοὺς διαφόρους οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμοὺς ἀνεκάλυψεν —αὐτὰ λέγει ἡ ἐφημερὶς— ἓν οἰκόπεδον εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἠλυσίων ἕνα καλὸ ψαχνό. Ἐκάλεσε, λοιπόν, δύο ὑφισταμένους του ἀνωτάτους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δύο ἀνωτάτους δικαστικούς, μίαν καθηγήτριαν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐσκέφθησαν πῶς θὰ φᾶνε τὸ οἰκόπεδον εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν εἶχε τὰ προσόντα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ἔσπευσε, ἐν ἔτει 1959 καὶ ἐνέγραψεν εἰς τὸν συνεταιρισμὸν τὸν γαμβρόν του Λαζόπουλον, καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ Λαζόπουλος ἐπώλησε εἰς αὐτὸν τὸν μερίδιόν του. Καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ, τὸ ὁποῖον θὰ μποροῦσε νὰ στεγάσῃ 40 ὁλοκλήρους οἰκογενείας δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐφώναξε καὶ ἕνα ἐργολάβον δημοσίων ἔργων, τοῦ ἀνέθεσαν τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς πολυκατοικίας καὶ ἔλαβε ἐξ αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως ὁ κ. Κεφαλογιάννης, δύο διαμερίσματα ἀξίας 4.000 λιρῶν, ἀντὶ 450 λιρῶν καὶ ἂν τὰ κατέβαλε καὶ αὐτά, διότι ἔχει ἓν ἐρωτηματικόν. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μιᾶς χονδροειδοῦς, περὶ μιᾶς ἀηδοῦς καὶ ἀήθους καὶ πρωτοφανοῦς εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, πιστεύω, ἐπιθέσεως. Εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οἱουδήποτε κόμματος καὶ οἱασδήποτε παρατάξεως, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ διανοηθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἄνθρωπος ποὺ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας κατ’ αὐτὸν τὸν ἄτιμον καὶ χονδροειδῆ τρόπον τοποθετοῦν εἰς ἐμέ; Θὰ σᾶς ἐκθέσω πὼς ἔχουν τὰ πραγματικὰ γεγονότα καὶ τὰ περιστατικά. Διότι, πράγματι, μοῦ γεννᾶται μία ἀπορία. Ὄχι δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχον συλλάβει τὴν ἰδέαν τῆς διεξαγωγῆς αὐτῆς τῆς ἀχαρακτηρίστου ἐπιθέσεως ἐναντίον μου, ἀλλὰ διὰ τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐντελῶς ἀβασανίστως καὶ μὲ προχειρότητα, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ χαρακτηρίζῃ τοὺς δημοσίους ἄνδρας ἔσπευσαν ἐντὸς ἐλαχίστων ὡρῶν καὶ χωρὶς νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸν ἐλάχιστον κόπον νὰ ἀνατρέξουν καὶ νὰ ἀναζητήσουν ἐὰν πράγματι αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλονται ἔχουν καὶ κόκκον ἀληθείας καὶ υἱοθέτησαν τὰς κατηγορίας τῆς Ἐφημερίδος. Ὡς προκύπτει, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ καὶ τὸ ἀρχεῖον τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ αὐτοῦ τὸ 1956, καὶ ὄχι τὸ 1959, κατέστη μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ τὸ 1956 εἰς ἀντικατάστασιν ἀποχωροῦντος μέλους, τὸ ὁποῖον μέλος, ἦτο ἐκ τῶν 10 ἱδρυτικῶν μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἱδρύθη τὸ 1950. Κατὰ τὸ 1951–52 ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα τότε, ὀρθῶς πράττουσα, ἔλαβε μέτρα ἐνθαρρύνσεως τῆς συστάσεως πολλῶν οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν. Καὶ συνεστήθησαν, πράγματι ἔκτοτε, συνεταιρισμοὶ οἰκοδομικοὶ δημοσίων ὑπαλλήλων διαφόρων κλάδων, ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, στρατιωτικῶν, συνταξιούχων, τῶν βουλευτῶν, ἀναπήρων, θυμάτων πολέμου καὶ ἄλλων. Οἱ συνεταιρισμοὶ αὐτοὶ ἄλλοι μὲν ἐπεδίωξαν τὴν ἐξεύρεσιν οἰκοπέδων πρὸς στέγασιν τῶν μελῶν των, δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐπαφῆς καὶ δι’ ἀπ’ εὐθείας ἀγορᾶς ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ἄλλοι ἀπέκτησαν τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ τῇ παρεμβάσει τοῦ Κράτους δι’ ἀπαλλοτριώσεως. Εἰς τὰς 20 Μαρτίου 1961 ἐξεδόθη Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 80 Φ.Ε.Κ. διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηλλοτριοῦντο διάφορα οἰκόπεδα ὑπὲρ τῶν οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν «Πρόνοια», «Ἀλληλεγγύη» καὶ «Ἕνωσις». Εἰς τὸ αὐτὸ Διάταγμα ἀναφέρεται καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται οἰκοπέδου. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, καθωρίσθη προσωρινὴ τιμὴ μονάδος, ἡ ὁποία καὶ κατεβλήθη καὶ τὸ 1952 ἐγένετο ἡ μεταγραφὴ εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον. Ἐπηκολούθησεν ἐν συνεχείᾳ διὰ νομίμου ὁδοῦ, κατόπιν δικαστικοῦ συμβιβασμοῦ, ὁ καθορισμὸς τῆς ὁριστικῆς τιμῆς ἀποζημιώσεως, ἡ ὁποία καὶ κατεβλήθη ἐν ἔτει 1955. Ὡς γνωστόν, οὔτε Ὑπουργός, οὔτε βουλευτὴς ἤμην κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κ. συνάδελφοι. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἐν ἔτει 1951 ἐκλήρωσε ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ καὶ τὰς θέσεις τὰς ὁποίας ἕκαστον τῶν μελῶν του θὰ ἐλάμβανεν ἐπὶ τῆς πολυκατοικίας, ἡ ὁποία θὰ ἀνηγείρετο. Ἡ κλήρωσις αὐτὴ ἔκτοτε οὐδέποτε ἀνετράπη εἰς τὴν βάσιν της. Τὸ 1956, λοιπόν, ὡς προκύπτει ἀπὸ πλεῖστα ἔγγραφα καὶ ἀπὸ τὸν φάκελλον ὁ ὁποῖος εἶναι κατατεθειμένος εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 53)15.7.1956 πράξεως τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἐνεγράφη μέλος ὁ κ. Λαζόπουλος εἰς ἀντικατάστασιν ἀποχωρήσαντος μέλους, εἰς τὸ ὁποῖον κατέβαλε τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα τὸ ἀποχωρῆσαν αὐτὸ μέλος εἶχε καταβάλει διὰ τὴν ἀναλογίαν του εἰς τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος οἰκοπέδου. Ἀναγινώσκω, κ. συνάδελφοι, τὸ ἀπόσπασμα τοῦ Πρακτικοῦ. «..... (ἀναγινώσκει)......». Ἀκολουθεῖ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60)15.3.1957 Πρᾶξις τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει)......». Ἀλλ’ ἐκ πολλῶν ἄλλων ἐγγράφων, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται ἡ συμμετοχὴ τοῦ κ. Λαζοπούλου εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν «Ἕνωσις» ἀπὸ τοῦ 1956, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα κατὰ νόμον ὁ Συνεταιρισμὸς ἔστελλεν κατ’ ἔτος εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον. (Ὀνομαστικὴ κατάστασις τῶν μελῶν). Ἐπακολουθεῖ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18)29.1.1958 πρᾶξις τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Πάντα ταῦτα, κ. συνάδελφοι, ἔλαβον χώραν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἢ δὲν ἤμην βουλευτής, ἢ ἐὰν ἤμην βουλευτής, ἀναλόγως τοῦ χρόνου, ὁπωσδήποτε δὲν ἤμην Ὑπουργός. Ὁ Λαζόπουλος, λοιπόν, ἐνεγράφη μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἔχων τὰ κατὰ νόμον καὶ τὸ Καταστατικὸν προσόντα, τὸ 1956 εἰς ὑποκατάστασιν ἀποχωρήσαντος μέλους, ἀπὸ τὸ 1950, εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ ὁποίου ἤδη ὑπεισῆλθε. Καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ κ. Λαζοπούλου ἀνατρέχει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, ὅπου ἐγεννήθησαν τὰ δικαιώματα μέλους ποὺ ὑποκατέστησε. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1958 ἔχομεν τὴν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα προηγουμένως, διὰ τῆς ὁποίας ἀποφασίζεται ἡ μεταβίβασις εἰς τὰ μέλη τοῦ δικαιώματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἔκτοτε, ἀπὸ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος οἰκοπέδου εἶχον καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπόφασιν ἀναφέρονται καὶ τὰ ὀνόματα τῶν δικαιουμένων μελῶν. Τὸ 1959, κ. συνάδελφοι, ἔγινεν ἁπλῶς ἡ τυπικὴ πρᾶξις τῆς μεταβιβάσεως, ἀπὸ μακροῦ κεκτημένου δικαιώματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὸν συνεταιρισμὸν τῶν βουλευτῶν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔγινεν ἡ τυπικὴ μεταβίβασις τῆς κυριότητος τοῦ ἰδανικοῦ μεριδίου του εἰς τὸν Λαζόπουλον εἶχε τὴν ἀπόλυτον καὶ ἐλευθέραν διάθεσίν του, διότι σύμφωνα καὶ μὲ ἄρθρον τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ σκοπὸς τοῦ Συνεταιρισμοῦ θεωρεῖται συντελεσθεὶς ἅμα τῇ μεταβιβάσει τῆς κυριότητος τοῦ οἰκοπέδου εἰς τὰ μέλη του καὶ ἐνεργοῦν ἐν συνεχείᾳ ὡς ἰδιῶται πλέον καὶ οὐχὶ συνεταιρισμός. Ὁ Λαζόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει μέλος, ὅπως σᾶς εἶπον, ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε ἀρχίσει μὲ τὴν συνεχῆ ζήτησιν ἐκ μέρους τοῦ συνεταιρισμοῦ νὰ καταβάλῃ νέα ποσὰ καὶ θὰ σᾶς ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποδείξεων τὶ χρήματα εἶχε καταβάλει εἰς τὸν συνεταιρισμόν, εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἀπογοητεύεται, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα μέλη, τὰ ὁποῖα ἀπεχώρουν τοῦ συνεταιρισμοῦ, διότι ἔβλεπον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ στεγασθῶσι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀνθέξουν εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ βάρη. Ἐζήτησε, λοιπόν, ἀπὸ τὸν συνεταιρισμὸν νὰ τοῦ πληρώσῃ τὴν μερίδα του καὶ νὰ φύγῃ. Ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα μέλη δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ἢ δὲν προσεφέροντο νὰ τοῦ πληρώσουν τὴν μερίδα του. Ἀνεζήτησε μέλος νὰ τὸν ὑποκαταστήσῃ, ἀλλὰ δὲν τὸ ἀνεῦρεν. Εἶχε κάμει ἐν τῷ μεταξὺ διαφόρους οἰκονομικοὺς συνδυασμούς. Ἤθελε νὰ στεγασθῇ εἰς τὸ Ἡράκλειον ἐπὶ οἰκοπέδου τῆς συζύγου του καὶ εἶχεν ὄντως ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1959 στείλει ἕνα πληρεξούσιον εἰς τὸν ἐν Ἀθήναις δικηγόρον Δήμου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸν ἐξουσιοδότει νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ μεριδίου οἰκοπέδου του ἐκ τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἐὰν εὑρίσκετο ἀγοραστὴς νὰ τὸ ἐπώλει. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀνεζήτουν καὶ ἐγὼ νὰ ἀνεύρω διαμέρισμα ἐν Ἀθήναις, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ στεγασθῶ μετὰ τῆς συζύγου μου καὶ τῶν γονέων της. Καὶ πράγματι ἐπεσκέφθημεν πολλὰς οἰκοδομάς, ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ ἐπιλέξωμεν κατάλληλον διαμέρισμα, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς ἐξυπηρέτει εἰς τὰς ἀνάγκας μας. Ἐπώλει ὁ Λαζόπουλος τὸ ἰδικόν του μερίδιον. Δίπλα ἀπὸ τὸ διαμέρισμα τοῦ Λαζοπούλου ὑπῆρχε διαμέρισμα ἐξ ἀντιπαροχῆς πρὸς τὸν ἐργολάβον, ἐλεύθερον πρὸς διάθεσιν. Ἐξήτασα ἐὰν θὰ ἠδυνάμην νὰ τὸ ἀγοράσω καὶ ἐξήτασα ἐὰν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ Λαζόπουλος νὰ πωλήσῃ τὸ μερίδιόν του ἐλευθέρως εἰς οἱονδήποτε. Καὶ ὅταν ἐβεβαιώθην, ὅτι νομίμως ὁ Λαζόπουλος πωλεῖ καὶ ὅτι νομίμως ἐγὼ ἠδυνάμην νὰ ἀγοράσω παρ’ αὐτοῦ, προῆλθον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀγορᾶς τοῦ τμήματος αὐτοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἑτέρου τμήματος, τοῦ ἐξ ἀντιπαροχῆς πρὸς τὸν ἐργολάβον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὁ Λαζόπουλος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπώλει τὴν μερίδα του. Εὐρυτάτην πρακτικὴν ἐφαρμογὴν ἔχουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ μεταβιβάσεις. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς παραπλησίους συνεταιρισμούς, τοὺς παραπλησίους ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνηγέρθη ἡ πολυκατοικία, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικῶ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου, ἄλλα μέλη συνεταιρισμῶν μετεβίβασαν τὰ δικαιώματά των, ἐπώλησαν τὰς μερίδας των. Ὑπάλληλοι μέλη συνεταιρισμῶν, ἀνώτατοι καὶ κατώτατοι ὅλων τῶν κλάδων τῆς διοικήσεως, ἔχουν κάμει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς μεταβιβάσεις, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διάταξις νόμου, ἡ ὁποία νὰ τὸ ἀπαγορεύῃ καὶ διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς περιῆλθε τὸ οἰκόπεδον εἰς τὴν κυριότητά των ἔχουν ἐλευθέραν τὴν διάθεσίν του. Ἐάν, δηλαδή, ὁ Λαζόπουλος δὲν τὸ ἐπώλει εἰς ἐμέ, ἀλλὰ εἰς ἄλλον, θὰ ἐδημιουργεῖτο θέμα; Ἐὰν ἐγὼ δὲν ἠγόραζον ἀπὸ τὸν Λαζόπουλον, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα ἀνώτατον δημόσιον ὑπάλληλον τοῦ παρακειμένου συνεταιρισμοῦ θὰ ἔκαμον πρᾶξιν ἐπίμομφον; Κύριοι συνάδελφοι, ἠγόρασα καλῇ τῇ πίστει καὶ νομίμως. Δὲν τὸ ἀπέκρυψα ἀπὸ πουθενά. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ὑπῆρχε τρόπος, ἐὰν κανεὶς εἶχε δολίαν τὴν προαίρεσιν νὰ τὸ ἀποκρύψῃ. Δὲν τὸ ἀπέκρυψα ἀπὸ κανένα, οὔτε ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου μου, τὰς τεχνικὰς συμβουλὰς τῶν ὁποίων καὶ ἐζήτησα. Τὸ οἰκόπεδον αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐστεγάζοντο 40 οἰκογένειαι, κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀρθρογράφου, εἶναι ἓν οἰκόπεδον ἐκτάσεως 493 τ.μ., τὸ ὁποῖον, μὲ τὴν πλήρη ἐξάντλησιν τοῦ δικαιώματος ποὺ παρέχουν οἱ οἰκοδομικοὶ κανονισμοί, δύναται νὰ στεγάσῃ 11 οἰκογενείας. Ἤδη στεγάζει 10, διότι δύο διαμερίσματα ποὺ ἠγόρασα ἐγὼ τὰ συνήνωσα εἰς ἕν. Οὐδὲν μέλος δὲ τοῦ συνεταιρισμοῦ ἐκ τῶν ἑκατοντάδων μελῶν, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔμειναν ἀνικανοποίητα, οὐδὲν μέλος ἔμεινεν ἀνικανοποίητον, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπῆρχεν ἔστω καὶ ἕνας ἀνικανοποίητος, ἕνας τοῦ ὁποίου τὰ δικαιώματα νὰ ἔχουν καταπατηθῇ καὶ νὰ ἀνέμενε μέχρι σήμερον ἄνευ διαμαρτυρίας, νὰ ἀνέμενε νὰ ἔλθῃ ἡ κατάρα αὐτὴ ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον Κρήτης, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι κἄποιο μέλος ἔμεινεν ἀνικανοποίητον. Συνοψίζων, κ. συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὔτε ὑπουργὸς ἤμην, οὔτε ὑφιστάμενοί μου ἦσαν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, κατὰ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀπέκτησε ὁ συν)σμὸς τὸ οἰκόπεδον καὶ κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ἔγινε μέλος τοῦ συν)σμοῦ ὁ Λαζόπουλος. Οὔτε ὑπῆρξαν ὑφιστάμενοί μου οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἤμην Ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ. Διότι ἐκ τῶν δύο ὑπαλλήλων, ὁ μὲν εἷς ἦτο ἤδη καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὁ ἕτερος εἶναι συνταξιοῦχος. Ἀμφότεροι ἦσαν ὑπάλληλοι τῆς Ὑπηρεσίας Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν, μετὰ τῆς ὁποίας δὲν ἔχει σχέσιν τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ κόστος τῆς κατοικίας αὐτῆς. Ἐν πρώτοις, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ἡ Τεχνικὴ Ἑταιρεία Ε. Παπαθανασίου καὶ Σία, τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν ὡς ἐργολήπτριαν ἑταιρείαν Δημοσίων Ἔργων, καὶ ἡ ὁποία δῆθεν ἐξετέλεσε διάφορα δημόσια ἔργα, τὰ ὁποῖα τῆς ἀνέθεσα ἐγώ, μοῦ ἔδωσεν ὡς ἀντάλλαγμα τὰ δύο διαμερίσματα τῶν 4.000 λιρῶν. Ἔχω βεβαίωσιν τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Δηλαδὴ δὲν φέρεται ἐγγεγραμμένη ἡ ἑταιρεία εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐργολάβων δημοσίων ἔργων. Ἄλλως τε ἡ ἑταιρεία αὐτὴ εἶχε συμβληθῆ μὲ τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῆς συνιδιοκτησίας ὀλίγον χρόνον πρὶν ἐγὼ γίνω συνιδιοκτήτης. Τὸ κόστος τῶν δύο αὐτῶν διαμερισμάτων, τῶν συντεθέντων εἰς ἕν, ἀνέρχεται, ὡς ἐν συνεχείᾳ θὰ σᾶς ἀναλύσω, ἐπὶ τῇ βάσει ἀναμφισβητήτων ἀποδείξεων, εἰς 715.259 δραχμάς, εἰς τὰς ὁποίας δὲν συμπεριλαμβάνονται καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς. Ἀναλυτικώτερον αἱ δαπάναι αὗται τῶν 715.259 δραχμῶν, ἔχουν ὡς ἑξῆς: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1960 συμβολαίου τῆς συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Θωμαΐδος Μάνη, ἠγόρασα τὸ οἰκόπεδον ἀντὶ 35.500 δραχμῶν. Ἑκατὸν τριάκοντα δύο πεντακοσίας πενῆντα ἐννέα ἔδωσα εἰς τὸν Λαζόπουλον, τὰς ὁποίας εἶχεν οὗτος καταβάλει εἰς τὸν συνεταιρισμὸν ἀπὸ τῆς εἰσόδου μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ ἐπώλησε τὸ μερίδιόν του εἰς ἐμέ. Αἱ ἀποδείξεις εἶναι τοῦ συν)σμοῦ πρὸς τὸν Λαζόπουλον, διὰ τὰς καταβολὰς τὰς ὁποίας ἔκαμε. Μερικαὶ μάλιστα ἀποδεικνύονται καὶ διὰ τραπεζιτικῶν ἐπιταγῶν. Ἀκολουθεῖ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1896 τοῦ Ἰουνίου 1959 ἐργολαβικὸν τῆς συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν ἐπίσης Θωμαΐδος Μάνη, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι ἡ μερίς, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ εἰς ἐμέ, εἶναι 129.326 δραχμαὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔχω ἕνα ἰδιωτικὸν συμφωνητικὸν μετὰ τῆς ἐργοληπτρίας ἑταιρείας, τὸ ὁποῖον φέρει βεβαίαν χρονολογίαν, διότι ἐχαρτοσημάνθη εἰς τὴν Ἐφορίαν καὶ τοῦ ὁποίου ἀντίγραφον ἔκτοτε εἶναι κατατεθειμένον εἰς τὴν Ἐφορίαν. Διὰ τοῦ συμφωνητικοῦ τούτου συνεφωνήθη νὰ δώσω 165 χιλιάδας εἰς τὴν ἐργολήπτριαν ἑταιρείαν ὡς ἐργολαβικὸν ἀντάλλαγμα τοῦ διπλανοῦ διαμερίσματος, ἐξοφλητέον εἰς 11 ἴσας μηνιαίας δόσεις πρὸς 15.000 ἑκάστη. Ἔχω, ἐπίσης, εἰς χεῖρας μου καὶ τὰς ἀποδείξεις τῆς ἑταιρείας, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύονται αἱ καταβολαί. Τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἐκάμαμε καὶ ἕνα δεύτερον συμφωνητικὸν διὰ συμπληρωματικὰς ἐργασίας μετὰ τῆς ἑταιρείας διὰ τοὺς τοίχους, δάπεδα κλπ., δραχμῶν 249.000. Ἀλλὰ καὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ αὐτοῦ συμφωνητικοῦ ἔχομεν ἀναμφισβητήτους ἀποδείξεις, διότι ἡ ἑταιρεία μὲ πιστώνει εἰς τὸ συμφωνητικὸν αὐτὸ μὲ 90.000, ἐξοφλητέας εἰς 24 μηνιαίας δόσεις, ἅμα τῇ ἀποπερατώσει τῆς οἰκοδομῆς πρὸς δραχμὰς 3.750 ἑκάστης μηνιαίας καταβολῆς. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τινὰς ἀπὸ τὰς συναλλαγματικάς, τὰς ὁποίας ἐξώφλησα ἤδη. Δυστυχῶς, δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι θὰ ἔμπαιναν μέσα καὶ εἰς τὴν κρεββατοκάμαράν μου ἀκόμη, διὰ νὰ κρατῶ καὶ τὰς μέχρι σήμερον ἐξοφληθείσας. Ἔχω, ὅμως, ἀναγγελίας τῆς Τραπέζης, ὅτι ὑπάρχει συναλλαγματικὴ εἰς βάρος μου, λήξεως 1ης Ἀπριλίου 3.750, ἐκδόσεως τῆς ἑταιρείας Παπαθανασίου καὶ ἀποδοχῆς ἰδικῆς μου. Νομίζω, ὅτι πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν ἀναμφισβητήτους ἀποδείξεις καὶ διὰ τὰ ποσὰ καὶ διὰ τὴν καταβολὴν αὐτῶν. Ἀπὸ τὰς 715.000, ὡς σᾶς ἀνέφερα, ἐπιστώθην ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν μὲ 129.000 μὲ τὸ πρῶτον ἐργολαβικὸν καὶ 90 ἄλλας χιλιάδας, ὡς σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως. Διὰ τὰς 129.000 ἔχω τὰς ἀποδείξεις, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ἐξ ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν καὶ ἐκ τῆς παραθέσεως τῶν πραγματικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, πόσον χονδροειδής, πόσον ἀήθης, πόσον ἄτιμος εἶναι ἡ ἐπίθεσις, ἡ ὁποία ἀνελήφθη καὶ ἡ ὁποία διεξάγεται ἐναντίον μου. Πρόκειται, κ. συνάδελφοι, περὶ αἰσχρᾶς καὶ ἀτίμου συκοφαντίας, μικροί, ταπεινοί, φθονεροί, δόλιοι, εἶναι οἱ ὑποκινηταί της. Πολιτικὴ ἀντιζηλία τὰ ἐλατήριά της. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀδιαφορήσω καὶ νὰ σιωπήσω, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸν δημόσιον βίον. Εἶναι μία ὑπόθεσις καθαρῶς ἰδιωτική, εἶναι μία ὑπόθεσις ἰδιωτικῆς σχέσεως, κατὰ πάντα νόμιμος καὶ κατὰ πάντα ἀδιάβλητος. Κάθε ἄνθρωπος ποὺ πολιτεύεται, κ. συνάδελφοι, γνωρίζει τὴν πάλην εἰς τὴν ὁποίαν, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναμιχθῇ, ὅλα ὅμως, ἔχουν τὰ ὅριά των, καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅλοι ὑμεῖς θὰ πεισθῆτε, ὅτι οἱ ὑποβαλόντες τὴν ἐρώτησιν συνάδελφοι, ὄχι μόνον ὑπερέβησαν τὰ θεμιτὰ ὅρια, ἀλλὰ ὑπέπεσαν καὶ εἰς σφάλμα βαρύτατον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ μόνον ἐμέ, ἀφορᾷ ὅλους σας, ἀφορᾷ αὐτὸ τοῦτο τὸ κοινοβουλευτικὸν σύστημα. Θὰ κρίνητε εὐθὺς ἀμέσως, ἂν ἔχω δίκαιον ἢ ὄχι καὶ θὰ κρίνητε ὡς τίμιοι ἄνθρωποι, πιστεύω, εἶμαι βέβαιος, εἴτε ἀνήκετε εἰς τὸ ἴδιον μὲ ἐμὲ κόμμα, εἴτε εἰς τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θέλω νὰ κρίνετε αὐστηρῶς μέν, ἀλλὰ δικαίως, καὶ θὰ κρίνητε πρῶτον, ἐὰν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πράττουν οἱ ἐπιτιθέμενοι εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἢ ὄχι, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅλα, δι’ ὅσα μὲ κατηγοροῦν, δὲν ἀνάγονται εἰς τὸν δημόσιον βίον, δηλαδή, εἰς τὰς πράξεις ἢ παραλείψεις μου ὡς Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ εἰς τὸν ἰδιωτικόν. Εἰσάγονται, δηλαδή, εἰς τὸ Κοινοβούλιον ἤθη καὶ ἔθιμα, νέαι ἀρχαί, ἀρχαὶ ἄκρως ἐπικίνδυνοι καὶ ἄκρως ἀντίθετοι πρὸς τὰ μέχρι σήμερον κρατοῦντα. Καὶ ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον σήμερον, τὸ ἔπραξα διὰ δύο λόγους. Ὁ πρῶτος, διότι μὲ ἀφορᾷ, ἀφορᾷ ἐμέ, ἀφορᾷ τὴν ὑπόληψίν μου, τὴν ὁποίαν καθῆκον ἔχω νὰ ὑπερασπίζωμαι, ὁ δεύτερος, ἀφορᾷ ὅλους μας, ἀφορᾷ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κοινοβουλευτικὸν καθεστώς, ἂν δηλαδή, ἡ Βουλὴ θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ θὰ καθιερώσῃ τὴν ἀρχήν, ὅτι ἀντικείμενον κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου εἶναι ὁ ἰδιωτικὸς βίος, διότι περὶ αὐτοῦ, ἀκριβῶς, πρόκειται σήμερον. Ὅλοι γνωρίζομεν, κ. συνάδελφοι, ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐθίμων, ὅτι ἀντικείμενον κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου εἶναι καὶ δύνανται νὰ εἶναι αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ ὡς Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι τὸ τὶ ἔκαμεν οὗτος μὲ τοὺς ἀδελφούς του καὶ τοὺς συγγενεῖς του ὡς ἰδιώτης, ὅταν μάλιστα αἱ ἰδιωτικαὶ των αὐταὶ πράξεις οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ λειτούργημα, ὡς καθαρώτατα ἐν προκειμένῳ συμβαίνει. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, οἱ διεξάγοντες τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον μου, ἀφοῦ ἐξηντλήθησαν εἰς ἐρεύνας τῆς δημοσίας μου ζωῆς, χωρὶς νὰ ἀνεύρουν τίποτε τὸ μεμπτόν, ἔστρεψαν τὰς προσπαθείας των καὶ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ζωὴν καὶ ὅλως ἀναισχύντως προβάλλουν τὰς συκοφαντίας των, ἀφοῦ ἐπρόφθασαν νὰ καλυφθοῦν διὰ τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας. Εἶναι προφανές, ὅτι δὲν ἀποβλέπουν εἰς τὸν ἔλεγχον, διότι ἐὰν ἀπέβλεπον εἰς τὸν ἔλεγχον, δὲν θὰ ἔσπευδον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, οὐχὶ εὐθέως καὶ τιμίως, νὰ τροφοδοτήσουν διὰ τῶν ἐρωτήσεων τὸν τύπον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐπιδιώξουν τὴν δημιουργίαν ψευδῶν καὶ συκοφαντικῶν ἐντυπώσεων διὰ τοῦ τύπου, ἀκινδύνως, ὅμως, ἔναντι τῆς δικαιοσύνης, πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ ἠδυνάμην νὰ καταφύγω διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς τιμῆς μου. Αὐτὸ καὶ μόνον, νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ὅλην προσπάθειαν. Ἐὰν οἱ κ. συνάδελφοι, ἀπέβλεπον ὄντως εἰς τὸν ἔλεγχον, δὲν εἶχον παρὰ νὰ ὑποβάλουν τὰς ἐρωτήσεις των ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναμείνουν τὴν ἀπάντησιν ἐνώπιον αὐτῆς. Δὲν ἔπραξαν, ὅμως, τοῦτο, δὲν ἔπραξαν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ πράξῃ πᾶς τίμιος ἄνθρωπος, ἔπραξαν ὅ,τι οἱ κατ’ ἐπάγγελμα συκοφάνται πράττουν. Ἔσπευσαν εἰς τὴν δημιουργίαν συκοφαντικῶν ἐντυπώσεων, διότι ἐφ’ ὅσον ἀπετάνθησαν εἰς τὸ Σῶμα, ὑποχρέωσίς των ἦτο, καὶ παραμένει, νὰ ἀναμείνουν τὰς ἐξηγήσεις εἰς τὸ Σῶμα, νὰ ἀκούσουν καὶ ἐμὲ καὶ κατόπιν νὰ κάμουν ὅ,τι θέλουν. Ἰδοὺ ποῖον εἶναι τὸ ἀπαράδεκτον, κ. συνάδελφοι, τὸ νὰ μεταχειριζώμεθα τὴν ἀσυλίαν, οὐχὶ διὰ τὴν ἀλήθειαν τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν φοβοῦμαι, ἀλλὰ διὰ τὴν συκοφαντίαν. Ἡ τοιαύτη, ὅμως, μέθοδος, εἶναι ὄχι μόνον ὅλως διόλου ἀπαράδεκτος διὰ πάντα ἔντιμον ἄνθρωπον, ἀλλὰ καὶ βλαβερὰ καὶ ἐπικίνδυνος, ὄχι μόνον δι’ ἐμέ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ Κοινοβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ βήματος ἐλέγχου τείνοντος εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἀληθείας, ἐπιδιώκουν νὰ τὸ μεταβάλουν εἰς μέσον συκοφαντίας. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ μέθοδοι, κ. συνάδελφοι, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἀναπάντητοι, ὄχι πλέον ἐκ μέρους μου, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους παντὸς ἐντίμου μέλους τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι θέμα ἀρχῆς, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ δύο πλευράς. Πρῶτον, ἐὰν θὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ γίνῃ κατάχρησις τῆς ἀσυλίας καὶ δεύτερον, ἐὰν θὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἐλέγχου ὁ ἰδιωτικός μας βίος. Τὸ Σῶμα, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς ὀφείλει νὰ ἀποφασίσῃ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι φυσικὸν νὰ συζητηθοῦν αἱ ὑποβληθεῖσαι σχετικαὶ ἐρωτήσεις, κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ὑποβολῆς των. Προηγεῖται τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι, ἕπεται τοῦ κ. Γαληνοῦ καὶ τελευταία τοῦ κ. Πιτούλη. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, θὰ ὁμιλήσῃ;

§27Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μάλιστα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιτελῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν θλιβερὸν καθῆκον, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἐνεργείας συναδέλφου καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ μὴ μοῦ συνέβαινεν. Οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι εἴμεθα συκοφάνται καὶ ὅτι δὲν προσέξαμε αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν καὶ ὅτι ἐπιπολαίως κατεθέσαμεν τὴν ἐρώτησίν μας, δὲν εὐσταθεῖ. Θὰ ηὐχόμην, σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, νὰ εὐσταθοῦσαν καὶ ὁ κ. συνάδελφος νὰ προσεκόμιζε ἐδῶ στοιχεῖα τοιαῦτα ποὺ νὰ ξεκαθάριζαν πλήρως τὴν κατηγορίαν. Δὲν στηριχθήκαμε στὴν ἐφημερίδα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν κ. συναδέλφων θὰ ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν. Ἔτυχε καὶ τὴν ὑπέβαλον ἐγὼ πρῶτος. Μοῦ ἔκαμε ἔκπληξιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ποὺ ἐδημοσιεύθη καὶ ὅταν ἐζήτησα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα, ἐνόμισα, ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ τὸ φέρω αὐτὸ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐπίστευα, ὅτι αὐτὸ ἀντανακλᾶ εἰς ὅλους τοὺς πολιτικοὺς καὶ ἐπίστευα, ὅτι ἀντανακλᾶ καὶ εἰς τὸ πρόσωπόν μου. Πιστεύω, ὅτι ὁ λαὸς δὲν μᾶς στέλνει ἐδῶ, δὲν μᾶς κάμνει ἡγέτας του, δὲν μᾶς προαγάγει, δὲν μᾶς κάμνει γκεσέμια του διὰ νὰ ρυθμίζωμεν τὰ οἰκονομικά μας ζητήματα, ἀλλὰ μᾶς στέλνει ἐδῶ διὰ νὰ θυσιάζωμεν τὸν ἑαυτόν μας, τὴν ὑγείαν μας, τὴν ἐργασίαν μας, τὰ πάντα, χάριν αὐτοῦ. Αὐτὸ ἐπίστευον, ὅταν κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν, διότι ἐπίστευα, ὅτι ἀντανακλᾶ καὶ εἰς τὸ πρόσωπόν μου ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἡ ὄχι ἄψογος καὶ ἔφερα τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ ξεκαθαρισθῇ. Ἐδήλωσα εἰς τὸν τύπον, ὅτι θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος προσεκόμιζε στοιχεῖα. Ὄπισθεν ἡμῶν κρύπτονται ποῖοι, κ. συνάδελφοι; Ἠξεύρετε σεῖς τὴν πολιτείαν μου μέχρι σήμερον. Ἔχουν τὴν ἀνάγκην ἄλλοι νὰ κρύπτωνται ὄπισθέν μου; Μοῦ ἔλειψε τὸ θάρρος ποτέ; Μοῦ ἔλειψεν ἡ γεναιότης; Μοῦ ἔλειψεν ἡ συνέπεια; Ἴσως, νὰ κατηγορήθην διὰ περισσότερον θάρρος καὶ ὄχι δι’ ἔλλειψιν θάρρους καὶ νὰ κρύπτωνται ἄλλοι ὄπισθέν μου. Πιστέψατε, ὅτι ἐπερίμενα νὰ πεισθῶ ἀπόψε, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι σωστά, δυστυχῶς, ὅμως, εἶναι σωστά. Τώρα θὰ ἴδωμεν τὶ γράφει ἡ ἐφημερὶς καὶ τὶ ἐγράψαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν ἐρώτησίν μας, διὰ νὰ ἴδητε πόσον σεμνοὶ εἴμεθα καὶ ἐπερίμενα, ὅτι θὰ ἦτο σεμνότερος ὁ κ. συνάδελφος, ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ καὶ δὲν θὰ παρουσιαζόταν σὰν κατήγορος. Ἔπρεπε νὰ ἦτο σεμνότερος, διότι δὲν εἶναι ἐν τάξει. Ἐπίστευα, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι ἁπλῶς μία ἐπιπολαιότης καὶ δὲν ἀντελήφθη τὸ ζήτημα ὅπως ἀκριβῶς εἶχε. Καὶ ἐνῷ ἐπερίμενα δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ἀντελήφθη τὸ μέγεθος τοῦ σφάλματος ποὺ ἔπραξε καὶ νὰ ζητήσῃ συγγνώμην καὶ μᾶς εἶπε συκοφάντας καὶ ἂς μὴ προχωρήσω, διότι ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει λίγο δίκαιον, διότι εὑρίσκεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, διότι εἶναι κατηγορούμενος. Ἄς ἴδωμεν τὶ γράφει ἡ ἐφημερὶς ὡς ἐπικεφαλίδα: «ἐν ἀμέσῳ ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§30Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἀποφασίσει νὰ ὑποβάλω μήνυσιν, ἀλλά, διότι ἐν τῷ μεταξύ, εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσω, ὅπως γνωρίζετε, δύο ἄλλας δίκας, αἱ ὁποῖαι ἀνεμένοντο νὰ ἐκδικασθοῦν εἰς τὰς 16 καὶ 18 αὐτοῦ τοῦ μηνός, προκειμένου νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτῆς τῆς νέας ἐξαπολύσεως ἐπιθέσεως ἠσχολήθην μὲ θέματα περισσότερον ἐπείγοντα καὶ ἀπόψε ἢ, ἐὰν δὲν προφθάσῃ ὁ δικηγόρος μου ἀπόψε, αὔριον τὸ πρωΐ, θὰ καταθέσω τὴν μήνυσιν.

§31Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε τώρα νὰ σᾶς κουράσω ὀλίγον καὶ νὰ σᾶς διαβάσω τὴν ἐρώτησίν μου, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν δὲν ἦτο σεμνή, ἐν συγκρίσει μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα καὶ ἐὰν ποῖος συνάδελφος ἐξ ὑμῶν δὲν θὰ ἔπραττε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἐγώ. Ἀσφαλῶς καὶ σεῖς θὰ ἐκάμνατε αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν, δὲν τὴν ἐκάματε δέ, διότι τὴν ὑπέβαλον ἐγὼ πρῶτος. Καὶ ἰδοὺ ἡ διαφορά. (ἀναγινώσκει τὴν ἐρώτησιν).

§32Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§33Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ποτὲ δὲν ἀνέβηκες ἐδῶ νὰ πῇς δύο λέξεις καὶ πάντα θέλεις ἀπὸ αὐτοῦ νὰ κάμνῃς τὸν ἔξυπνο καὶ νὰ παίρνῃς τὸν μισθὸ τσάμπα. Ἔχε τὸ σθένος νὰ μιλήσῃς, μίλησε καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ὄχι νὰ πετᾶς κάθε τόσο μπαροῦφες ἀπὸ ἐκεῖ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. συνάδελφος ἤρχισε τὴν ἀγόρευσίν του μὲ προηγουμένας ὑποθέσεις καὶ εἶπεν, ὅτι εἶχεν τὴν ἀπόφασιν νὰ παραιτηθῇ, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν τιμὴν καὶ ὑπόληψίν του. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε καὶ ἐγὼ νὰ ἔλθω εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ μᾶς εἶπε, ὅτι καλυπτόμεθα ὄπισθεν τῆς ἀσυλίας, τοῦ λέγω, ὅτι δὲν παρῃτήθη δι’ αὐτό, ἀλλὰ παρῃτήθη, διότι ψευδῶς εἶχε δηλώσει, ὅτι ἦτο δικηγόρος καὶ αὐτὸ δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του, διότι ἀπεδείχθη ἐπισήμως, ὅτι τὴν ἰδιότητα αὐτὴν τὴν εἶχε δηλώσει ἐνόρκως καὶ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς ἀβλεψίας. Ἔχει ὁρκισθῆ ἐνώπιον Δικαστηρίου, ὄχι τώρα, τὸ 1952.

§34Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὴν συζητουμένην ὑπόθεσιν;

§35Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐδῶ μᾶς εἶπεν συκοφάντας.

§36Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. .... (Θόρυβος, δὲν ἠκούσθη).

§37Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὑπάρχει ἀλληλεγγύη, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀλληλεγγύη, θὰ προχωρήσω πάρα κάτω.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, θὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας.

§39Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀπήντησε δικηγόρος, ἐνῷ δὲν ἦτο. (Καταθέτει ἀντίγραφον). Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἦτο σεμνότερος καὶ συνεσταλμένος καὶ ὄχι νὰ παρουσιασθῇ τιμητὴς συναδέλφων του. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Κεφαλογιάννης εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν Συνεταιρισμῶν ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα καὶ ἐπὶ τῆς Πρωθυπουργίας του. Ὁ ἀείμνηστος, ὅμως, Πλαστήρας, γνωρίζων τὴν πενίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀποκτήσουν στέγην, ἀπεφάσισεν ὁ τίμιος αὐτὸς πολιτικὸς ἀνὴρ νὰ νομοθετήσῃ τὴν σύστασιν τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐκτάσεων, τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων, διὰ νὰ ἀποκτήσουν οἱ πένητες αὐτοὶ ὑπάλληλοι μίαν στέγην δι’ ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των. Αὐτὸν τὸν προορισμὸν εἶχεν ἡ σύστασις τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ὄχι νὰ ἐγκατασταθοῦν ὑπάλληλοι εἰς πολυτελῆ διαμερίσματα τῶν 10 δωματίων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ὁ Λαζόπουλος ἔλαβε τὸ οἰκόπεδον, χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαίωμα καὶ διέπραξε μίαν ἀπάτην, εἴτε κατὰ τὸ 1957, εἴτε κατὰ τὸ 1959, ἔλαβε τοῦτο, ὡς ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, διότι τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ τοῦ παρεχωρήθη δι’ ἐπισήμου συμβολαιογραφικῆς πράξεως, κατὰ τὸ ἔτος 1959 κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω πρὸς ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ὅτι ὁ Λαζόπουλος ἐνεγράφη εἰς τὸν Συνεταιρισμόν, εἴτε κατὰ τὸ 1956, εἴτε κατὰ τὸ ἔτος 1957. Ὅταν τὸ συμβόλαιον τὸ ἐπίσημον ἔγινε τὸν Ἰούνιον τοῦ 1959 καὶ ἡ ἐπίσημος ἀπόφασις ἐλήφθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἐπίσης, τὸ 1959. Δὲν προκύπτει ἐξ αὐτῶν, ὅτι τὰ ὑποστηριχθέντα, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου εἰς προηγουμένην ἡμερομηνίαν εἶναι ἀληθῆ ἢ ἦσαν, ὄχι τελειωτικά. Τελειωτικὴ ὑπῆρξεν ἡ παραχώρησις τὸ 1959 (2.6.59) ἐπίσημον συμβόλαιον ποὺ ἔχω ἐμπρός μου τὴν στιγμὴν αὐτήν. Τώρα ἂς ἴδωμεν τὶ ἦτο ὁ Λαζόπουλος. Ὁ Λαζόπουλος ἦτο ἰδιοκτήτης ἐπισήμως ἀπὸ τὸ 1957–58, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ἢ ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Συμβουλαίου τοῦ 1959; Διότι ὅταν ὑπέγραψεν ἐπισήμως τὸ συμβόλαιον τὸ 1959 δὲν ἦτο ἄστεγος. Ὤφειλε νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἔχει οἰκίαν ἐν Ἡρακλείῳ, τὴν ὁποίαν ἔκτισε μὲ δάνειον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἀπὸ τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια τὸ 1958, δι’ ἀνέγερσιν οἰκίας 60.000 καὶ συνέχισιν 30.000 τὸ 1959 καὶ ἄλλες 30.000 τὸ 1960. Ἰδού, κ. συνάδελφε, τὶ λέγει τὸ ἐπίσημον πιστοποιητικὸν τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἡρακλείου «..... (ἀναγινώσκει).....». Ἄρα ἔλαβε δάνειον καὶ ἀνήγειρεν οἰκίαν τὸ 1958. Ὁ νόμος λέγει, ὅτι ἐὰν ὁ σύζυγος ἢ σύζυγος ἔχουν οἰκίαν εἰς πόλιν ἄνω τῶν 10.000 κατοίκων, δὲν δικαιοῦται νὰ λάβῃ οἰκόπεδον ἀπὸ Συνεταιρισμόν. Ἀφοῦ, λοιπόν, εἶχε λάβει δάνειον καὶ εἶχε καὶ οἰκόπεδον καὶ ἀνήγειρε οἰκίαν, πῶς ὑπέγραψε τὸ 1959 συμβόλαιον καὶ ἔλαβεν οἰκόπεδον δι’ ἀνέγερσιν ἄλλης οἰκίας καὶ ἐστέρησε συνάδελφόν του ἔχοντα τὰ προσόντα;

§40Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πότε ἐνεγράφη ἡ ὑποθήκη, κ. συνάδελφε;

§41Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὴν 19ην Δεκεμβρίου 1958.

§42Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἄρα ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου.

§43Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὶ σημασίαν ἔχει, κ. συνάδελφε, ἐὰν ἦτο οἰκοδομὴ ἢ οἰκόπεδον; Σημασίαν ἔχει, ὅτι ὁ κ. Λαζόπουλος, ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ὡς πτωχὸς ὑπάλληλος. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐφ’ ὅσον ἔλαβε δάνειον ἀποκαταστάσεως ὡς ἄστεγος, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ὑπογράψῃ τὸ 1959 ἄλλο συμβόλαιον καὶ νὰ λάβῃ οἰκόπεδον ὡς ἄστεγος; Ἰδοὺ καὶ περαιτέρω ἀκόμη, κ. συνάδελφε. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν χιλιάδες πτωχοὶ ὑπάλληλοι μὲ μισθὸν 1.200–1.500 δραχμῶν, ὅπως εἶναι οἱ δημοδιδάσκαλοι, δὲν δύνανται νὰ λάβουν, οὔτε μίαν δραχμὴν ὡς δάνειον. Ἐδῶ ἔχομεν 3 ὑποθήκας, λόγῳ δανείου, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ἀπὸ τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια. Ἡ πρώτη ὑποθήκη ἦτο διὰ 60.000 δραχμάς, ἡ ἑτέρα διὰ 30.000 δραχμὰς καὶ ἡ ἄλλη διὰ 30.000 δραχμὰς ἐπίσης.

§44Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, κ. συνάδελφε, ὅτι κατὰ τὴν 21.9.1960 ὁ κ. Λαζόπουλος ἐξηκολούθει νὰ εἶναι ἄστεγος καὶ δι’ αὐτὸ ἐλάμβανε συμπληρωματικὰ δάνεια διὰ νὰ τελειώσῃ τὴν οἰκοδομήν του καὶ νὰ στεγασθῇ μετὰ τῆς συζύγου του. Ἄλλως τε, ὅταν ἐνεγράφη ὡς μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ τὸ 1956 δὲν εἶχεν οἰκόπεδον. Τὸ δὲ καταστατικὸν τοῦ Συνεταιρισμοῦ λέγει, ὅτι δὲν δύναται νὰ λάβουν οἰκόπεδον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐλευθέραν οἰκίαν.

§45Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὑπάρχουν, κ. συνάδελφε, ἄστεγοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποβάλει ἀπὸ πολλὰ ἔτη αἴτησιν διὰ νὰ λάβουν δάνεια στεγάσεως καὶ ὅμως, ἀκόμη δὲν κατώρθωσαν νὰ πάρουν. Τὸ 1958, λοιπόν, ὁ Λαζόπουλος, ἔλαβε δάνειον δι’ ἀνέγερσιν κατοικίας ἐν Ἡρακλείῳ. Ἐπετρέπετο τὸ 1959 νὰ ὑπογράψῃ συμβόλαιον διὰ νὰ πάρῃ οἰκόπεδον ὡς ἄστεγος;

§46Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν ἐγὼ μὲ αὐτά, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ ἐλέγχετε διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις, οἱουδήποτε τρίτου. Σᾶς πληροφορῶ δέ, ὅτι ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι μέλη οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον οἰκόπεδον καὶ δάνειον διὰ νὰ στεγασθοῦν.

§47Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ Λαζόπουλος, ἔλαβε δάνειον διὰ νὰ στεγασθῇ ἀπὸ τοῦ 1958 καὶ τὸ 1959 ὑπέγραψε συμβόλαιον καὶ ἔλαβεν οἰκόπεδον ὡς ἄστεγος. Ἰδοὺ ἐν προκειμένῳ τὶ λέγει ὁ νόμος. «.... (ἀναγινώσκει)....». Λέγει ἐπὶ πλέον, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι κάτοικος ἐδῶ. Ἐρωτῶ, ὁ Λαζόπουλος εἶναι ἐν τάξει ποὺ ἔλαβεν ὡς ἄστεγος οἰκόπεδον τὸ 1959; Καὶ ἀσφαλῶς τὸ οἰκόπεδον ποὺ ἐπῆρεν αὐτὸς θὰ τὸ ἐστέρησεν ἀπὸ κἄποιον ἄλλον πτωχὸν ὑπάλληλον. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν ὁ τότε Ὑφυπουργὸς νὰ ἠγνόει, ὅτι ὁ γαμβρός του ἔκτιζεν εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης σπίτι καὶ ἐδῶ ἐλάμβανε οἰκόπεδον ὡς ἄστεγος, μὲ ὅλα τὰ προνόμια τῆς ἀπαλλαγῆς φόρου μεταβιβάσεως; Κύριε Πρόεδρε, καὶ κ. βουλευταί, ὑπεβάλαμεν μίαν ἐρώτησιν καὶ ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς καταθέσῃ ὁ συνεταιρισμὸς αὐτὸς ἐπίσημα ἔγγραφα, τὸ καταστατικόν του καὶ τὰ συμβόλαια τῶν μελῶν του, τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἰκόπεδον. Ὁ συνεταιρισμός, ὅμως, ἠγνόησε τὴν αἴτησιν τοῦ Ὑπουργείου, τῆς Βουλῆς καὶ τῶν πάντων καὶ μᾶς ἔστειλε δύο τρία χαρτιὰ εἰς τὰ ὁποῖα λέγει περίπου «ὅτι δὲν εὕρισκαν ἀστέγους ὑπαλλήλους νὰ τοὺς χαρίσουν τὰ οἰκόπεδα». Διότι χάρισμα εἶναι, ὅταν μὲ 24.000 δραχμὰς παίρνουν οἰκόπεδον εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως καὶ ἄλλες πολλὲς εὐκολίες καὶ ἀπαλλαγαὶ φόρου μεταβιβάσεως, ἐπὶ 25ετίαν ἀφορολόγητος ἡ οἰκία.

§48Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διότι συμβαίνει νὰ εἶναι μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἀνώτατοι Δικαστικοὶ καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν κακαὶ ἐντυπώσεις, σᾶς λέγω, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου, τὴν ὁποίαν ἐπλήρωσαν μὲ τιμὴν τοῦ 1951 κατὰ μέτρον 371 δραχμ. ἕκαστον μέλος εἶχεν ἐπιβαρυνθῆ μὲ 152.000 δραχμὰς ἀκόμη.

§49Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔδωσαν 132.000 δραχμὰς διὰ τὸ οἰκόπεδον καὶ σεῖς ἐπληρώσατε εἰς τὸν Λαζόπουλον 33.000 δραχμὰς δι’ αὐτό;

§50Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. 33.000 δραχμαὶ ἦτο ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου, τὰ ὑπόλοιπα ἦσαν ἔξοδα διὰ σχέδια, διὰ μελέτας, δι’ ἀδείας, δι’ ἐκσκαφὰς θεμελίων κλπ.

§51Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔπρεπε νὰ φέρετε ἐδῶ τὸ καταστατικὸν διὰ νὰ ἴδωμεν καὶ ἡμεῖς τὶ λέγει, καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔγγραφα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀπεδεικνύετο ἡ καταβολὴ τῶν 132.000 δραχμῶν. Δὲν φαίνεται ὑπογεγραμμένον τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τὰ ἐπίσημα συμβόλαια, διότι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀξία του ἦτο 132.000 δραχμὰς καὶ ἀγόρασε τόσον, πληρώσατε τὸν ἀνάλογον φόρον; Ἄρα δὲν ἀποδεικνύεται τίποτε καὶ μένει τὸ ἐπίσημον συμβόλαιον ποὺ ὁρίζει τὴν τιμήν.

§52Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ καταστατικόν, κ. συνάδελφε, εὑρίσκεται εἰς τὸν φάκελλον, ὁ ὁποῖος ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν.

§53Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, δὲν ὑπάρχει.

§54Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν εἶναι. Ἐγὼ πιστεύω τὰ ἐπίσημα τὶ λένε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ δὲν ψάχνω νὰ βρῶ πόσον ὠφεληθήκατε, κ. Κεφαλογιάννη. Ἂν λίγο ἢ πολύ, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει αὐτό. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει, ὅτι ἐνῷ ἐγνωρίζατε, ὅτι ὁ γαμβρός σας ἀνήγειρεν οἰκίαν ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης μὲ δάνειον ἀπὸ τὸ Κράτος, ταυτοχρόνως, μετὰ τὸ δάνειον αὐτό, ἔκαμνε συμβόλαια ἐδῶ καὶ ἔπαιρνε χαριστικῶς οἰκόπεδον ἀπὸ τὸν Συν)σμὸν ὡς «ἄστεγος» ὑπάλληλος, σεῖς δὲ ἐδεχθήκατε νὰ ἀγοράσητε ἀπὸ τὸν γαμβρόν σας τὸ οἰκόπεδον αὐτό, ποὺ ἐγνωρίζατε κατὰ ποῖον τρόπον τὸ εἶχε πάρει. Ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη σας, ὄχι ἡ ἰδιωτική σας ζωή. Εἴπατε, ὅτι ἐμπήκαμεν εἰς τὴν ἰδιωτικήν σας ζωήν. Ἀλλὰ σεῖς τότε εἶσθε Ὑπουργὸς ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς σας ἔπρεπε νὰ τὰ ξεύρετε αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι εἴχατε ὑφισταμένους ποὺ ἀνεκατεύοντο εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Οὔτε νὰ λέτε, ὅτι ἡμεῖς ἠρχίσαμεν χειρῶν ἀδίκων. Ὅταν, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐπιτεθήκατε ἐναντίον τοῦ γίγαντος Καρτάλη, ποὺ ἔπρεπε νὰ παραμερίζετε ὅταν περνοῦσε, διὰ πρᾶξιν ἀπολύτως ἀθώαν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡμεῖς ἀρχίζομεν προσωπικὰ ζητήματα. Ἂν ἀποδείξητε, ὅτι ὁ Λαζόπουλος δὲν ἦτο κάτοχος τοῦ οἰκοπέδου καὶ δὲν εἶχε λάβει τὸ δάνειον καὶ ἔκτιζε, ταὐτοχρόνως δὲ ἠγόραζε καὶ ἄλλο οἰκόπεδον, ἤτοι ἀξιωματικὸς ὢν ἐν ἐνεργείᾳ διέπραττεν ἀπάτην, ἂν ἀποδείξητε, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι σωστά, τότε ἡμεῖς θὰ ζητήσωμεν συγγνώμην. Ἀλλὰ ξαναγυρίζω εἰς τὸ θέμα. Ἀπὸ ὅσα μπόρεσα νὰ ἀνακαλύψω, ἐφ’ ὅσον δὲν μᾶς ἔδωσαν τὸ καταστατικόν, ὁ Συν) σμὸς ἔδωσε τὸ δικαίωμα, λέγει, εἰς τὰ μέλη του νὰ πωλοῦν, παρανόμως μὲν, τὰ οἰκόπεδα εἰς τὶς ἑταιρεῖες ποὺ κτίζουν διὰ νὰ παίρνουν ὡς ἀντάλλαγμα τὸ ἀνάλογο διαμέρισμα. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει, ὅμως, ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ πωλήσουν εἰς ἰδιώτην, διότι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα αὐτό. Διότι τὸ οἰκόπεδον τὸ ἐπῆρε ὁ συνεταῖρος καὶ δὲν ἐπλήρωσε οὔτε φόρον μεταβιβάσεως. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἓν τρωτὸν σημεῖον τῆς ὑποθέσεως, ὅτι ἐπωλήθη τὸ οἰκόπεδον τοῦ κ. Λαζοπούλου εἰς τὸν κ. Κεφαλογιάννην, χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ τὸ πουλήσῃ. Δικαίωμα εἶχεν, ἐὰν τὸ εἶχε ἀποκτήσει νομίμως, νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία θὰ ἔκτιζε τὴν οἰκοδομὴν καὶ θὰ τοῦ ἔδιδεν ὡς ἀντάλλαγμα ἓν ἢ δύο διαμερίσματα, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τοῦ οἰκοπέδου. Ὥστε, πρῶτον, ἔχομεν τὸ γεγονός, ὅτι ἐξεκίνησε παρανόμως καὶ παραπλανήσας τὶς Ἀρχὲς —ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος διευθύνει Τμήματα καὶ Ἀσφάλειες— ἐπῆρε οἰκόπεδον, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα πρὸς τοῦτο. Καί, δεύτερον, ὅτι ἐπώλησε τὸ οἰκόπεδον εἰς ἰδιώτην, χωρὶς πάλιν νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα. Ἀλλ’ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ πρὸς κάθε ἄλλον ἁρμόδιον, διότι, ἐνῷ ἐζητήσαμεν τὰ στοιχεῖα, δὲν μᾶς ἔφερεν ὁ Συν)σμὸς, οὔτε τὸ Καταστατικόν του. Διότι, κ. Κεφαλογιάννη, σᾶς παρεκαλέσαμεν νὰ φέρετε ὅλα τὰ συμβόλαια ἐδῶ καὶ δὲν τὰ ἐφέρατε.

§55Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὅ,τι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ προσκομίσω τὸ προσεκόμισα.

§56Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔπρεπε νὰ μᾶς δώσετε κι’ ἐμᾶς στοιχεῖα.

§57Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ βρήκατε μόνοι σας.

§58Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἄν τὰ βρήκαμε, τὰ βρήκαμε, ἀλλὰ γιατὶ νὰ παιδευτοῦμε! (Ἱλαρότης) Κι’ ἀφοῦ μᾶς ὑβρίσατε ποὺ τὰ βρήκαμε, φαντασθῆτε τὶ θὰ τραβούσαμε ἂν δὲν τὰ εἴχαμε! Ἔρχομαι, λοιπόν, εἰς τὰ στοιχεῖα αὐτά. «Ἄστεγοι δημόσιοι ὑπάλληλοι μὴ κεκτημένοι οἰκίαν.... ..... (ἀναγινώσκει) .....», λέγει ὁ 3783)57 καὶ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Καταστατικοῦ. Δεύτερον, πρόσωπα εἰς ἅ μετεβιβάσθη οἰκόπεδον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1939)2.6.59 συμβολαίου —ἐπὶ ὑπουργίας, δηλαδὴ τοῦ κ. Κεφαλογιάννη— Ν. Χωραφᾶς, ὑφιστάμενος τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, ..... κουμπάρος τοῦ κ. Κεφαλογιάννη ... «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ οἰκογενειακῆς ὑποθέσεως, διότι πράγματι οἰκογένειαν ἀποτελοῦν ὅλοι αὐτοὶ ἐδῶ. «Συμβόλαιον 1939: Προγενεστέρως εἶχε καταρτισθῆ πίναξ τῶν δικαιούχων τοῦ οἰκοπέδου τούτου μεταβαλλόμενος συνεχῶς ..... (ἀναγινώσκει) .....».

§59Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ πρᾶξις 77, ποὺ ἀνεφέρατε, ἐπαναλαμβάνει τὴν πρᾶξιν 18 τοῦ Ἰανουαρίου 1958 διὰ τῆς ὁποίας ἀπεφασίσθη ἡ μεταβίβασις τῶν οἰκοπέδων εἰς τὰ δικαιοῦχα μέλη. Διατὶ παραποιεῖτε τὰ πράγματα καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκόμη;

§60Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὶ παραποιῶ, κ. συνάδελφε; Ὁ κ. Λαζόπουλος ἦτο κάτοχος οἰκοπέδου καὶ δανείου δι’ ἀνέγερσιν οἰκίας —κατὰ τὰς πληροφορίας μου ἦτο κτισμένο τὸ σπίτι, ἀλλὰ δὲν ἔχω στοιχεῖα— καὶ ἔρχεται καὶ ὑπογράφει τὸ συμβόλαιον τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου. Δέχεσθε σεῖς, ὡς βουλευταί, κ. συνάδελφοι, ἂν κανονικῶς ἐνήργησε; Δὲν διέπραξεν ἀπάτην; Ἔπρεπε, ἁπλούστατα, ἔχω τὸ οἰκόπεδον, ἐπῆρα καὶ τὸ δάνειόν μου καὶ κτίζω. Δῶστε μου ὅ,τι σᾶς ἔχω καταβάλει μὲ τοὺς τόκους κλπ., ὅ,τι βγαίνει, γιὰ νὰ συμπληρώσω τὸ σπίτι μου». Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ δηλώσῃ. Ἀντὶ τούτου «ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου περὶ ψευδοῦς δηλώσεως κλπ.», δηλώνει, ὅτι δὲν κατέχει οἰκόπεδον ἢ οἰκίαν! Ἀμφισβητεῖτε τὰ ἐπίσημα συμβόλαια ποὺ ἔγιναν τότε; Ἡ πώλησις τοῦ οἰκοπέδου ἀπαγορεύεται ἐκ τοῦ νόμου, ἐκ τοῦ καταστατικοῦ, ἐκ τοῦ σκοποῦ, δι’ ὃν ἐδόθη. Πρακτικὸν Διοικητικοῦ Συμβουλίου 6974)59.

§61Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῦ τὰ εὑρήκατε αὐτά;

§62Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σεῖς ἐφέρατε ἐδῶ τόσα χαρτιά. Δὲν σᾶς ἠρώτησα, ποῦ τὰ εὑρήκατε. Δηλαδὴ εἶναι ἀνακριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναφέρω; Σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι Πρακτικὰ μὲ τὴν τάδε ἡμερομηνίαν.

§63Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῖα;

§64Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ὁ νόμος ὁρίζει σαφῶς. Διατὶ μᾶς ἀπεκρύψατε τὸ καταστατικόν; Ἐφέρατε τὸ καταστατικὸν, νὰ τὸ ξεκαθαρίσωμεν;

§65Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κατ’ ἐπανάληψιν ὡμιλήσατε περὶ καταστατικοῦ. Εἰς τὴν ἐρώτησίν σας, ὅμως, δὲν ἐζητήσατε τὸ καταστατικόν. Ἐζητήσατε τὸν φάκελλον τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως καὶ τὰ στοιχεῖα διὰ τὴν συγκεκριμένην ὑπόθεσιν διεβιβάσθησαν. Ἐὰν μοῦ εἴχατε ζητήσει τὸ καταστατικὸν θὰ σᾶς ἀπέστελον ἕνα σωρόν. Διότι τὰ καταστατικὰ καὶ εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον εὑρίσκονται καὶ χρησιμοποιοῦνται εἰς δημοσίας συζητήσεις.

§66Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐζητήσαμεν καὶ ξαναζητήσαμεν. Ποῦ εἶναι τὰ συμβόλαια, κ. Ὑπουργέ; Τὶ καταστατικὸν συζητεῖται;

§67Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον 4 τοῦ καταστατικοῦ λέγει: «Μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ δύνανται νὰ γίνουν... (ἀναγινώσκει)........., ἄνω τῶν 10 χιλιάδων κατοίκων». Ἐπίσης, λέγει τὸ καταστατικόν: «Ὁ σκοπὸς τοῦ ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§68Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Μὲ αὐτὰ τί θέλετε νὰ εἴπητε; Θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι δικαίως τὸ ἐπῆρεν; Ἔ, θὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν; Δὲν ἐπῆρε δικαίως τὸ οἰκόπεδον. Τὸ ἐπῆρε παρανόμως, ἐξαπατήσας τὸν Συνεταιρισμόν. Ἐπίσης δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ τὸ πωλήσῃ καὶ ἐὰν ἀκόμη τὸ εἶχε πάρει δικαίως. Ἀλλὰ τὸ ἐπώλησεν ἀλλοῦ. Αὐτὰ ἔγιναν, ἐνῷ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν. Διὰ τοῦ Τύπου, κ. Κεφαλογιάννη, μᾶς ἀπηντήσατε, ὅτι ἕνα οἰκόπεδον ἐπήρατε καὶ θὰ μᾶς μηνύσητε, διότι εἴπαμεν ὅτι ἐπήρατε δύο.

§69Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διαμερίσματα.

§70Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἕνα ἢ δύο;

§71Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἕνα διαμέρισμα ἔχω.

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἄλλον εἶναι νὰ θέλωμεν νὰ λέγωμεν: «ἕνα διαμέρισμα ἔχω». Ἐπήρατε, κύριε συνάδελφε, περίπου 267 ἢ 270 τμ., ποὺ ἐκάθηντο 5 οἰκογένειαι, δύο οἰκόπεδα, τὸ γ7 καὶ τὸ γ8. Μήπως κάμω λάθος;

§73Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργῶμεν πάλιν πεπλανημένας ἐντυπώσεις, ἐπῆρα ποσοστὸν συνιδιοκτησίας, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 84 τ.μ. Ἥνωσα δύο μικρὰ διαμερίσματα καὶ ἔκαμα ἕνα καὶ μόνον διαμέρισμα. Ὑπάρχει, δόξα τῷ Θεῷ, ἐλᾶτε εἰς τὸ σπίτι μου, φιλόξενος εἶμαι, θὰ σᾶς περιποιηθῶ.

§74Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Διακόσια ἑβδομήντα τετραγωνικὰ μέτρα δὲν εἶναι δύο μικρὰ διαμερίσματα. Εἶναι δύο τεράστια διαμερίσματα. Διότι 270 τ.μ. εἶναι τεράστιον χῶρος. Εἰς αὐτὸν τὸν χῶρον, πρέπει νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 12 δωμάτια.

§75Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς λύσω καὶ τὴν ἀπορίαν αὐτήν. Εἶναι ἕνα διαμέρισμα 6 κυρίων δωματίων. Καὶ σᾶς εἶπον, ὅταν ὡμίλησα ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἐπεδίωκα μετὰ τῶν γονέων τῆς συζύγου μου νὰ ἀνεύρωμεν ἕνα σπίτι, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ κατοικήσωμεν μαζί, διότι οἱ γονεῖς τῆς συζύγου μου δὲν ἔχουν ἄλλο παιδί, παρὰ μόνον τὴν σύζυγόν μου καὶ ὑπῆρχε πράγματι μία δυσχέρεια νὰ ἀποχωρισθῇ καὶ ἐκείνη τοὺς γονεῖς της καὶ ἐκεῖνοι αὐτήν. Ὡς γνωστὸν δὲ τοῖς πᾶσι —τὸ ἐδήλωσα ἄλλως τε διὰ τοῦ Τύπου— ἡ οἰκογένεια τῆς συζύγου μου εὐπορεῖ ἀρκετά.

§76Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἰς τὰ συμβόλαια αὐτὰ φαίνεται ὅτι, διὰ μὲν τὸ πρῶτον διαμέρισμα ἐδόθη ὡς ἀντίκρυσμα ἕνα ποσὸν Αʹ, διὰ δὲ τὸ γ8 διαμέρισμα τοῦ ἰδίου περίπου μεγέθους δὲν φαίνεται νὰ ἐδόθη τίποτε. Ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ ἀποδείξεις; Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ὀρθαί. Πάντως ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν θέσιν μας, βάσει τῶν συμβολαίων, τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσαμεν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα συκοφάνται καὶ σεῖς ἀνατρέψετε μὲ ἰδιωτικὰ χαρτιὰ τὴν ἀποδεικτικὴν ἰσχὺν τῶν ἐπισήμων συμβολαίων, τότε ἔχετε δίκαιον. Ἡμεῖς βασιζόμεθα εἰς ἐπίσημα συμβόλαια. Ὅ,τι εἶπον, εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς αὐτά. Καὶ προέβημεν εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, διότι ἐνομίσαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ξεκαθαρισθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Καὶ ἐδῶ, εἰς τὰ συμβόλαια, δὲν φαίνεται ὅτι σεῖς ἐπληρώσατε τὸ δεύτερον διαμέρισμα. Θὰ παρακαλέσω τώρα νὰ τὸ διευκρινήσωμεν αὐτό. Ἀπεδείχθη, ναὶ ἢ ὄχι; Ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν ἀπεδείχθη, ὅτι διὰ τρόπου ἀνωμάλου καὶ ὄχι ἁπλοϊκὸν διὰ ὑπουργόν, ἀπεκτήθη ἕνα οἰκόπεδον καὶ ἐστερήθησαν πολλαὶ οἰκογένειαι ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τῆς ἐνεργείας καὶ τῆς πράξεως αὐτῆς; Παρακαλῶ, νὰ ξεκαθαρισθῇ. Νὰ μὴ ἔλθωμεν αὔριον καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ Ἀρβανιτάκης ἦτο συκοφάντης ἢ δὲν ἦτο. Πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ αὐτό. Διότι, ἐὰν δὲν ξεκαθαρισθῇ, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Λοιπὸν νὰ τὸ ξεκαθαρίσωμεν αὐτό. (Γέλωτες). Δὲν διεμαρτυρήθη κανείς. Ἄρα ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ Λαζόπουλος ἔκαμε μίαν πρᾶξιν, ὄχι ἔντιμον δι’ ἀξιωματικὸν καὶ πρέπει νὰ λογοδοτήσῃ. Ἐδῶ λογοδοτεῖ καὶ τιμωρεῖται διὰ διώξεως ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Χωροφυλακῆς, ἕνας χωροφύλαξ, διότι ὑπανδρεύθη καὶ ἐπῆρε προῖκα. Δεύτερον, τί θὰ γίνῃ τὸ οἰκόπεδον, τώρα ποὺ στερήθηκαν 5–10 οἰκογένειαι, θὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει; Ἐὰν παραμείνῃ ὡς ἔχει, τότε οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον Ἑλλάδα καὶ τὰ πάντα. Ἢ εἶναι νόμιμος ἡ κατοικία, ἢ δὲν εἶναι καὶ τότε νὰ ἐπανέλθῃ ἐκεῖ ποὺ πρέπει καὶ νὰ κληθοῦν ὕστερα οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ποὺ δὲν ἔχουν κατοικίαν καὶ νὰ τὴν μοιράσουν εἰς 10 διαμερίσματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξία τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ μάθῃ καὶ ὁ λαὸς ὅτι ἐπιβάλλονται κυρώσεις εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν θυσιάζονται εἰς τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ κυττάζουν νὰ βολέψουν τὰ οἰκονομικὰ τῆς οἰκογενείας των. Καὶ θὰ συστήσω εἰς τὸν συνάδελφον, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι καθαρός, δὲν ἠξεύρω διατί, ἠμπορεῖ καὶ ἡμεῖς νὰ ἀτυχήσωμεν καὶ εὑρεθοῦμε εἰς τὴν ἰδίαν μοῖραν, νὰ εἶναι σεμνότερος ὅταν ἀγορεύῃ καὶ νὰ μὴ μᾶς παρουσιάζῃ ὡς κοινοὺς καὶ ποταποὺς συκοφάντας, ὅταν ὅλα τὰ ἔγγραφα εἶναι ὑπὲρ ἡμῶν. Τί θὰ εἴπουν οἱ ὑπάλληλοι, ποὺ θὰ ἀκούσουν αὐτὰ τὰ πράγματα; Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κτυπήσωμεν τὸν κομμουνισμόν; Ἔτσι θὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς τὰ βουτᾶμε καὶ σεῖς μὴ κάμετε ἀπεργίαν δημοδιδάσκαλοι, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει εὐχέρειαν καὶ θὰ πάθουμε τοῦτο καὶ ἐκεῖνο καὶ ἑπομένως δὲν ἠμποροῦμε νὰ σᾶς βολέψωμεν. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πένονται καὶ ὁ μισθὸς τῶν 3–4 βαθμῶν, μέχρι τοῦ Εἰσηγητοῦ φθάνει τὰς 1400 δραχμὰς σὺν 100 ἐπίδομα βιβλιοθήκης καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται κατοικίας καὶ πληρώνουν τὸ ἥμισυ τοῦ μισθοῦ των εἰς ἐνοίκιον. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶπαν, ὅτι θὰ κάμωμεν ὑπομονήν, ἡ Πατρίς μας ὑποφέρει καὶ ἂς ἀναβάλωμεν νὰ μὴ πειράξωμεν τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Καὶ τὸ Κράτος πῶς νὰ πολιτευθῇ ὅμως; Ἐδιάβασα τώρα τελευταῖα καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖος τὸ ἔγραφε, ὅτι ποτὲ δὲν θὰ γίνουν ἴσοι οἱ ἄνθρωποι. Θὰ ὑπάρχουν πάντοτε ἄρχοντες καὶ δοῦλοι, ὁποιοδήποτε σύστημα καὶ ἂν ἔλθῃ. Καὶ εἰς τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα θὰ ὑπάρχουν ἄρχοντες καὶ δοῦλοι, ἀλλὰ οἱ ἄρχοντες θὰ ἔχουν γίνει ἀπὸ στόφα ἄρχοντες, δηλαδὴ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ γίνωνται, καὶ οἱ ἄλλοι θὰ γίνωνται δοῦλοι, διότι θὰ εἶναι ἀπὸ στόφα δοῦλοι. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἔχουμε ὡς παράδειγμα.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον. Προηγουμένως, ὅμως, θέλει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§78Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἐπανάληψιν ἐγένετο λόγος ἐπὶ τῆς διατυπωθείσης ἐρωτήσεως, ἀναφορικῶς μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔστειλε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι τὸ σύνολον τῶν στοιχείων, τῶν σχετιζομένων μὲ τὴν ὑπὸ συζήτησιν ὑπόθεσιν, διεβιβάσθη ἐγκαίρως εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ὑποθέτω ὅτι ἔλαβον οἱ ἐνδιαφερόμενοι γνῶσιν. Καταστατικὸν δὲν ἐζητήθη, διότι ὑποτίθεται ὅτι τὸ καταστατικὸν καὶ εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον εἶναι καὶ πᾶς ἐνδιαφερόμενος ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ ἀντίτυπον, ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ εἶχεν ἀνάγκην. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὅμως, τοῦ ὅλου θέματος, θὰ πρέπει, διὰ νὰ ἔχετε καθαρὰν ἐντύπωσιν, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε τὰ ἑξῆς:

§79Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀγόρευσιν θὰ κάμῃ ὁ κ. ὑπουργός, κύριε Πρόεδρε;

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, λησμονεῖτε ὅτι ἡ συζήτησις διεξάγεται μετὰ τοῦ ἐρωτωμένου ὑπουργοῦ καὶ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν.

§81Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητῶμεν θέμα προσωπικόν, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ὄχι ἐρώτησιν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν ἔχετε ὑπογράψει καὶ ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας.

§83Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Παρακαλῶ, μὴ ἐκνευρίζεσθε. Συζητεῖται θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὸν Συνεταιρισμὸν τῶν ἀστέγων ὑπαλλήλων «Ἡ Ἕνωσις». Στοιχεῖα σχετικὰ μοῦ ἐζητήσατε καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας. Ἐὰν θέλετε νὰ προηγηθῆτε καὶ νὰ διατυπώσητε γνώμας, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Παρακαλῶ, ἀνεβῆτε εἰς τὸ βῆμα, διότι ἐγὼ δὲν βιάζομαι νὰ διαφωτίσω τὸ Σῶμα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι σᾶς, θὰ διευκολύνῃ ἡ διαφώτισις.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπεκρίθη, διότι δὲν κατέθεσεν ὅλα τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα καὶ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ.

§85Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐδῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἔγινεν ἡ ἔναρξις τῆς συζητήσεως καὶ ἀγνοεῖτε, ὅτι δὲν συζητῶμεν ἐρώτησιν, ἀλλὰ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§86Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν εἶχα κανένα λόγον νὰ σᾶς ἀναμένω νὰ ἐπιστρέψητε ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην καὶ ἐπὶ τόσας ἡμέρας νὰ παραμένῃ ἀπληροφόρητος ἡ κοινὴ γνώμη.

§87Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως, κύριε συνάδελφε. Πρῶτον, ἐὰν μὲ ἐκαλούσατε τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἢ τὴν μεθεπομένην ἢ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος ποὺ ἐδημιουργήθη τὸ θέμα, ἴσως, θὰ εἴχατε κάποιο δίκαιον, ἀλλὰ τὸ θέμα ἐδημιουργήθη τὸ περασμένο Σάββατον καὶ ἐπέρασαν 15 ἡμέρες καὶ ὡρίσατε μίαν Τρίτην, χωρὶς νὰ μᾶς ἐρωτήσετε ἐὰν εὐκαιροῦμε, διότι ἐγὼ εἶχα εἰδικὸν λόγον Δικαστηρίου, νὰ ἀπουσιάσω.

§88Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν καθορίζω ἐγὼ τὶς ἐργασίες τοῦ Σώματος.

§89Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σεῖς θὰ καθορίσετε. Ἠμπορούσατε νὰ πᾶτε μίαν ἄλλην ἡμέραν. Ἐπὶ τοῦ θέματος θὰ εἶναι εὐκολώτερον νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας καὶ θὰ ἀγνοήσω ὅλας τὰς ὕβρεις καὶ ὅλην τὴν ὀργὴν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, διότι νομίζω, ὅτι ἴσως νὰ δικαιολογῆται κάπως ἐκ λόγων συνηθείας καὶ λόγῳ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, εἰς τὴν ὁποίαν, ὅμως, μόνος του περιήγαγε τὸν ἑαυτόν του. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω καὶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργόν, θὰ τοῦ εἴπω ὅτι κατετέθη πράγματι εἰς τὴν Βουλὴν ἕνας φάκελλος μὲ ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἀλλὰ θὰ τοῦ εἴπω συγχρόνως, ὅτι ἐὰν τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου του, ἐπὶ τῆς συζητουμένης ὑποθέσεως εἶναι μόνον αὐτά, εἰλικρινῶς λυποῦμαι καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον του, διότι εἶναι τόσον ἐλλιπῆ, ὥστε οὐδὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγάγῃ τις, ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν κειμένων τούτων. Ἐφ’ ὅσον θὰ μείνουν εἰς τὴν Βουλήν, ἐγὼ θὰ προτιμοῦσα νὰ μποῦν εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ τὰ ἀναγνώσετε ὅλοι σας καὶ ἐὰν μπορέσετε νὰ συναγάγητέ τι ἀπὸ ὅλα αὐτά, νὰ μοῦ τὸ εἴπητε. Πρόκειται περὶ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα οὐδὲν λέγουν καὶ ἀλλοπρόσαλλα εἶναι, τὰ ὁποῖα προσπαθοῦν νὰ δώσουν λύσεις ἀνευθύνως, μὲ τὸ «ἔχομεν τὴν γνώμην» καὶ ὄχι μὲ τὸ «ἀποφασίζομεν» τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι; Τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν. Ἀπὸ τοῦ 1923, τὸ Κράτος ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς εἰς αὐτὸ ἐργαζομένους, ἐψήφισεν ἕνα νόμον, δυνάμει τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, διὰ νὰ ἀποκτήσουν εὐθηνὴν στέγην. Βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, μὴ τροποποιηθέντος μέχρι σήμερον, τὸ ἔτος 1951 ἀπηλλοτριώθη τὸ οἰκόπεδον περὶ οὗ ὁ λόγος. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ 1923, ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον τοῦ 1957, τὸν ὁποῖον ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, τὸ προνόμιον αὐτὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐξυπακούεται, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ γράμματος τοῦ νόμου ἐξάγεται, ὅτι δύναται νὰ ἀσκηθῇ μία φορά. Δὲν δύναται ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, βάσει τῶν νόμων αὐτῶν, νὰ λαμβάνῃ συνεχῶς οἰκόπεδα, ὡς ἄστεγος. Μόνον μίαν φορὰν θὰ λάβῃ οἰκόπεδον καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν ἔχει αὐτὸς ἢ ἡ σύζυγός του. Διότι ἀλλοίμονον, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἕνας ὑπάλληλος εἶναι μέλος πλείστων Συνεταιρισμῶν καὶ παίρνει ἀνὰ ἕνα οἰκόπεδον, δῆθεν, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κατοικίαν καὶ τὰ πωλεῖ διὰ νὰ γίνῃ πάμπλουτος. Καὶ εἰλικρινὰ μελετήσας τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Κεφαλογιάννη, ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῶν οἰκοπέδων κατήντησε σκάνδαλον. Ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ἐτράβηξε τὴν αὐλαίαν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησα νὰ κατατεθοῦν ἔγγραφα ὅλων τῶν ἀπαλλοτριωθέντων οἰκοπέδων καὶ ὑπὲρ τίνος ἀπηλλοτριώθησαν, διότι, πληροφοροῦμαι, εἰς τὰ κεντρικώτερα σημεῖα τῆς πόλεως, τὸ Δημόσιον ληστεύεται μὲ τὴν στέγασιν 4–5 ἀτόμων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀμαλίας ἢ εἰς τὴν Λεωφόρον Βασιλέως Γεωργίου γίνονται ἀπαλλοτριώσεις διὰ τὴν στέγασιν 4–5 ἀτόμων εἰς πολυτελῆ διαμερίσματα, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοσιοϋπαλληλικῆς των ἰδιότητος.

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πάντως, κ. συνάδελφε, ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἔγινε τὸ 1951.

§91Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ εἶπα καὶ ἐγὼ αὐτό. Εἶπα, ὅτι βάσει τοῦ Διατάγματος τοῦ 1923 ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἔγινε τὸ 1951. Εἶπα, ὅτι τὸ 1951 ἔγινε μία ἀπαλλοτρίωσις εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μονῆς Πετράκη, ὑπὲρ τοῦ Συνεταιρισμοῦ, καὶ μάλιστα δὲν ἀναφέρεται ὁ Συνεταιρισμὸς ὡς Συνεταιρισμὸς «Ἕνωσις» καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφιβάλῃ κανείς. Πιθανῶς, ὅμως, νὰ προσετέθη ἀργότερον. Ἀλλὰ τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, τίθεται ὡς ἑξῆς: Ὅταν γίνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις μιᾶς ἐκτάσεως, γίνεται, εἴτε διὰ τὴν στέγασιν εἰς μονοκατοικίαν, εἴτε διὰ τὴν στέγασιν εἰς πολυκατοικίαν ποίων; Ὑπὲρ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε καὶ νὰ τὸ παραδεχθῶ, ὅτι γίνεται ἀπαλλοτρίωσις ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως Ζαππείου διὰ νὰ κατοικήσω ἐγὼ μόνος ἢ 4–5 ἄτομα; Ὁ νόμος τοῦ 1957 εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγει, ὅτι τὸ ἀπαλλοτριούμενον δι’ ἕκαστον ὑπάλληλον οἰκόπεδον δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπιφάνειαν ἄνω τῶν 120 τετραγ. μέτρων. Ὁ νόμος, δηλαδή, θέτει ἕνα φραγμόν, τὸν φραγμὸν τῶν 120 τετρ. μέτρων. Ὡς, ὅμως, ἤκουσα εἰς τὴν συζητουμένην ὑπόθεσιν, ἔχομεν ἐπιφάνειαν 300 τετρ. μέτρων, ἀπαλλοτριωθείσης, ὅμως, ὑπὲρ 23 οἰκογενειῶν καὶ ὄχι ὑπὲρ 6.

§92Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπὲρ 11 οἰκογενειῶν, κ. συνάδελφε.

§93Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μάλιστα, ὑπὲρ 11, ἀλλά, ὄχι ὑπὲρ 6. Μάλιστα δὲ ἐγώ, θὰ ἐζητοῦσα νὰ γίνῃ ἔλεγχος καὶ διὰ τοὺς 11. Ἑπομένως, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ Σῶμα, πρέπει νὰ τὸ ἀπασχολήσουν τὰ ἑξῆς ζητήματα: Πρῶτον, ἐὰν νομίμως ὁ κ. Λαζόπουλος ἀπέκτησε τὸ οἰκόπεδον, δεύτερον, ἐὰν νομίμως ὁ κ. Κεφαλογιάννης ἠγόρασεν ἀπὸ τὸν κ. Λαζόπουλον καὶ τρίτον, τὰ ὅσα ἀπέκτησε εἶναι περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα τῶν ὅσων ἐδικαιοῦντο. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν σημείων, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ σαφεστάτη ἀπάντησις τοῦ κ. συναδέλφου. Καὶ θὰ ἤμουν πρόθυμος νὰ ἀναγνωρίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πλάνην καὶ ὄχι δολίαν προαίρεσιν. Ἀλλά, λυποῦμαι, διότι μὲ τὰς δηλώσεις του ὁ κ. συνάδελφος, ὄχι μόνον δὲν μᾶς ἔπεισε διὰ τὸ ὀρθόν, ἀλλά, τοὐναντίον, μᾶς ἔπεισε διὰ τὸ ἀντίθετον. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, ἐξέθεσεν ἐν ἐκτάσει τὴν ὑπόθεσιν. Ὁ κ. Λαζόπουλος, δηλαδή, παρὰ τὸν νόμον, ἔπαιζεν «εἰς δύο πάγκους». Πρῶτον, ἦτο μέλος ἀπὸ τοῦ 1956 τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Δὲν μοῦ κατετέθη τὸ Πρακτικὸν τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς τὸ ἀποδεικνύῃ. Πιστεύω, ὅμως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ὅτι ἦτο μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἀπὸ τὸ 1956. Ὁ κ. Λαζόπουλος, λοιπόν, ἦτο μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἕνωσις» καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἐγένετο ἡ πώλησις, εἶχε μεταβῆ εἰς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον καὶ πῆρε ὡς ἄστεγος δάνειον τρεῖς φορὲς ἐπὶ ἄλλου οἰκοπέδου του. Κατὰ τὸν ποινικὸν νόμον, κατὰ τὰς ἰδικάς μου γνώσεις, πρόκειται περὶ ἀπάτης ὑπαγομένης ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν σφαῖραν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Δεύτερον, ὁ νόμος ρητῶς λέγει, ὅτι τὸ οὕτω χαριστικῶς παραχωρούμενον οἰκόπεδον χρησιμοποιεῖται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἰδίου τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Βεβαίως, εἶπα, ὅτι ἤνοιξεν αὐλαίαν ὁ κ. Κεφαλογιάννης μὲ ὅσα μᾶς εἶπε προηγουμένως. Βεβαίως, θὰ ὑπάρχουν μεταβιβάσεις ἄλλων συνεταιρισμῶν, ναί, κύριοι, συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι δι’ ἐλευθέρας ἀγοραπωλησίας ἀγοράζουν οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα ρυμοτομοῦν, ὅπως εἶναι ὁ συνεταιρισμὸς τῶν Λεσβίων ἢ ἄλλοι συνεταιρισμοί. Αὐτοὶ δὲν εἶναι συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν χαριστικῶς ἐξ ἀπαλλοτριώσεως οἰκόπεδα ἢ ἐκ τῆς δημοσίας περιουσίας οἰκόπεδα καὶ αὐτοὶ ἠμποροῦν νὰ πωλοῦν. Αὐτοὶ ποὺ παίρνουν χαριστικῶς δὲν δικαιοῦνται νὰ πωλοῦν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κάνουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος λέγει, διότι ἄλλως, ἐφ’ ὅσον ὁ δημόσιος ὑπάλληλος δὲν κτίζει κατοικίαν νὰ κατοικήσῃ, ἡ ἀπαλλοτρίωσις εἶναι ἄκυρος κατὰ τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεως. Νομίζω, ὅτι ἐδῶ εἶσθε ἀρκετοὶ νομικοὶ καὶ θὰ γνωρίζετε, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεως λέγει, ὅτι ἐὰν ὁ σκοπὸς δι’ ὃν ἀπηλλοτριώθη τὸ κτῆμα δὲν ὁλοκληρωθῇ ἐντὸς τριῶν ἐτῶν, ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἀκυροῦται καὶ ἐπιστρέφονται εἰς τὸν ὑπὲρ οὗ τὰ ὅσα κατέβαλεν. Ἐάν, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, οἰκόπεδον ἀπαλλοτριωθὲν διὰ τὴν στέγασιν δημοσίων ὑπαλλήλων, πωληθῇ ἀπὸ τὸν δημόσιον ὑπάλληλον καὶ δὲν κτισθῇ κατοικία δημοσίου ὑπαλλήλου, εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ τὸ οἰκόπεδον πρέπει νὰ ἐπιστραφῇ. Ἑπομένως, ἀκύρως, παρανόμως ὁ κ. Κεφαλογιάννης ἠγόρασεν ἀπὸ τὸν γαμβρόν του κ. Λαζόπουλον, τὸ οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον ἠγόρασεν. Ἀλλά, ἤκουσα, ὅτι ἔδωσεν εἰς τὸν κ. Λαζόπουλον 150.000 δραχμάς, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι. Ὥστε ἐκάματε ἀπάτην εἰς βάρος τοῦ δημοσίου διὰ τὸν φόρον μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐγράψατε ὀλιγώτερα;

§94Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸν Λαζόπουλον ἐπλήρωσα 33.500 δραχμὰς διὰ τὸ οἰκόπεδον. Αἱ 132.000 δραχμαὶ εἶναι ἔξοδα εἰς τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑποβληθῇ ὁ Λαζόπουλος, ὅπως καὶ πᾶν ἄλλο μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἀπὸ τὴν περίοδον τοῦ 1951 ποὺ ἐνεγράφη τὸ μέλος, τὸ ὁποῖον ὑποκατέστησεν ὁ Λαζόπουλος μέχρι τοῦ 1959 διὰ μελέτας, διὰ σχέδια καὶ διὰ ἄλλας δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται εἰς τὰς ἀποδείξεις.

§95Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πᾶσα δαπάνη, ἡ ὁποία γίνεται πρὸς βελτίωσιν τοῦ ἀκινήτου αὐξάνει τὴν ἀξίαν του, συνυπολογίζεται ὡς ἀξία του καὶ φορολογεῖται κατὰ τὴν μεταβίβασιν.

§96Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ αἱ μελέται καὶ τὰ σχέδια, κ. συνάδελφε, καὶ τὸ Ι.Κ.Α.;

§97Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως, τὸ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον εἰσεπράξατε σεῖς.

§98Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἐσεῖς ἔχετε ἕνα οἰκόπεδον καὶ σκέπτεσθε νὰ τὸ κτίσητε καὶ κάνετε ὅλας αὐτὰς τὰς προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας καὶ ἐκπονεῖτε τὴν μελέτην, τὰ σχέδια καὶ πληρώνετε διὰ νὰ βγάλετε τὴν ἄδειαν καὶ ἐν συνεχεία μετανοεῖτε, θὰ πληρώσητε φόρον ἐπὶ πλέον τῆς ἀξίας ποὺ ἔχει τὸ οἰκόπεδον, διότι ἐκάματε ὡρισμένας προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας;

§99Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς, δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ συμφωνήσω, οὔτε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον.

§100Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δικαίωμά σας.

§101Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πρῶτον, ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι 140.000 δραχμές. Νομίζω, ὅτι ὅλοι ζῶμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ γνωρίζομεν περίπου ποία ἡ ἀξία τῶν ἀκινήτων, ἰδίως εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τὴν λαμπροτέραν τῶν Ἀθηνῶν, τὴν περιοχὴν τοῦ Χίλτον. Ἠρώτησα φίλους, μηχανικούς, πλείστους, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι πέντε, καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ἐὰν εὕρισκον σήμερον νὰ ἀγοράσουν ἐκεῖ οἰκόπεδον μὲ 12 λίρες τὸν πῆχυν μετρητοῖς, θὰ ἦσαν εὐτυχεῖς, τὸν πῆχυν, ὄχι τὸ μέτρον. Ἠρώτησα, ἐὰν τοὺς ἐδίδετο πρὸς ἀνοικοδόμησιν, καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ἐὰν εὕρισκον ἰδιοκτήτην νὰ τοὺς ἔδιδε τὸ οἰκόπεδον μὲ 30% ἀντιπαροχήν, θὰ ἦσαν πανευτυχεῖς. Νομίζω, ὅτι πᾶς τις ἐξ ὑμῶν καὶ σεῖς ὁ ἴδιος, ἠμπορεῖτε νὰ ἐρωτήσετε ἐπ’ αὐτοῦ.

§102Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ὅμως, ὁ συνεταιρισμὸς «Ἀλληλεγγύη», ἔδωσεν ἀντιπαροχὴν 53% καὶ δὲν ἔχει κτισθῆ ἡ πολυκατοικία αὐτὴ μέχρι σήμερον. Ἔχω εἰς χεῖράς μου τὸ ἐργολαβικὸν συμβόλαιον τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς. Ἐπίσης, κ. συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὰ ὅσα ἀναφέρει τὸ «Κρητικὸν Φῶς», τὸ ὁποῖον λέγει τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ ἐπωλήθη οἰκόπεδον καὶ μάλιστα εἰς ἀδελφὸν συναδέλφου 37 τετραγωνικῶν μέτρων, ἀντὶ 11.500 δραχμῶν, ὅτι ἐπωλήθησαν διαμερίσματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ ἥμισυ τοῦ διαμερίσματος ποὺ ἔχω ἐγώ, ἀντὶ 175.000 δραχμῶν, ἀντὶ 260.000 δραχμῶν καὶ τὸ ἀκριβότερον ἐξ ὅλων ἀντὶ 285.000.

§103Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως, δὲν περιμένετε νὰ ἱκανοποιηθῶ ἀπὸ τὸ τὶ ἔκαμεν ὁ συνεταιρισμὸς ὁ ἰδικός σας, ἢ ὁ συνεταιρισμὸς «Ἀλληλεγγύη». Φρονῶ, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κατασκευάσματα εἶναι μία αὐλαία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀπέξῃ καὶ νὰ φανῇ.....

§104Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ τῆς πραγματικότητος. Ἐγὼ δὲν εἶχα συνεταιρισμόν. Ἐγὼ ὡς ἰδιώτης μετ’ ἰδιωτῶν συνέπραξα εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ σπιτιοῦ αὐτοῦ.

§105Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅταν ὁμιλῶ περὶ ἰδικοῦ σας συνεταιρισμοῦ, ἐννοῶ τὸν συνεταιρισμὸν διὰ τὸν ὁποῖον ὁμιλοῦμεν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἶμαι ἀρκετὰ σαφὴς εἰς τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία ὡς πρὸς τὴν σημερινὴν τρέχουσαν ἀξίαν τοῦ ἐν λόγῳ οἰκοπέδου. Ἐφ’ ὅσον τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ μεταβιβάζεται διὰ 33.000 δραχμ., δι’ ἐμὲ τὸν ὄχι εἰδικόν, ἀλλὰ τὸν ζῶντα ἐν Ἀθήναις, πρόκειται περὶ καθαρᾶς ληστεύσεως τοῦ δημοσίου ὡς πρὸς τὸν φόρον μεταβιβάσεως καὶ αὐτὸ τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ὁ ἴδιος ὁ συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος εἰς σημείωμά του, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται ἐδῶ, ὑπὸ τύπου δικαιολογιῶν, ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ τὸ πωλήσῃ ἀκριβότερον ἀπὸ τὴν τιμὴν κτήσεως, δι’ ὃ καὶ τὸ ἔδωσε τόσον φθηνά. Δηλαδή, ἀναγνωρίζει καὶ αὐτὸς, ὅτι κἄτι γίνεται ἐκεῖ μέσα, ἀλλὰ ἐπειδὴ κατὰ τὸν νόμον δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὸ μεταβιβάσωμεν εἰς τοὺς συνεταίρους ἀκριβότερον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ δώσωμεν εἰς εὐθηνοτέραν τιμήν. Ἀφ’ ἧς, ὅμως, ἡ μεταβίβασις παύει νὰ γίνεται πρὸς συνεταῖρον ἀπὸ συνεταιρισμόν, ἀλλὰ γίνεται πρὸς τρίτον τινα ἔξω τοῦ συνεταιρισμοῦ, εἰς τὰ συμβόλαια πρέπει νὰ τεθῇ ἡ πραγματικὴ τιμή. Ἡ δὲ πραγματικὴ τιμὴ εἶναι 12 λίρες ὁ πῆχυς, τὰ 80 μέτρα εἶναι 150 πήχεις, ὑπολογίσατε τώρα πόσον κάμνουν.

§106Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐταὶ αἱ ἀγοραπωλησίαι ἐλέγχονται ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν.

§107Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δι’ αὐτὸ μνημονεύω καὶ ἐδῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§108Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Ἐφορία, δὲν τὸ ξεύρει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§109Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δι’ αὐτὸ τὸ μνημονεύω. Μὴ μὲ διακόπτετε, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Δι’ αὐτὸ τὸ μνημονεύω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχει 10 χρόνια νὰ γίνῃ ἔλεγχος οἰκοδομῶν, ἐξ αἰτίας ἐλλείψεως ὑπαλλήλων. Τοῦτο τὸ κατέθεσα καὶ δι’ ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἀνέφερα καὶ τὸν Δεκέμβριον, ὅταν συνεζητοῦντο τὰ δωδεκατημόρια. Σᾶς λέγω, ὅτι αἱ Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι Ἀθηνῶν δὲν ἔχουν ἐλέγξει τοὺς φόρους οἰκοδομῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε τὶ φοροδιαφυγὴ γίνεται. Τὸ ἔχω καταθέσει δι’ ἐρωτήσεως. Ἐπομένως, ἡ παραπομπὴ εἰς τὸν κ. Ἔφορον εἶναι μὲν ὡραῖον, εἰς τὴν πρᾶξιν, ὅμως, δὲν ἔχει ἀξίαν, διότι ὁ κ. Ἔφορος θὰ ἀργήσῃ πολὺ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶχεν ἐπιληφθῆ συντομώτερον. Ἐπομένως, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα, σᾶς ἔδωσα ἤδη τὰς ἐξηγήσεις. Ὁ κ. Λαζόπουλος, κακῶς ἀπέκτησε, κατ’ ἐμέ. Δεύτερος, ὁ κ. Κεφαλογιάννης παρανόμως ἀπέκτησεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν εἶναι, ἂν ὁ κ. Κεφαλογιάννης εἶναι ἐν γνώσει. Μόνον αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσωμεν. Καὶ ἐνῷ ἀνέμενα καὶ τὴν δικαίωσιν — σᾶς τὸ ὁμολογῶ — ἀνέμενα σήμερον τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου, διὰ νὰ μοῦ ἀποδείξῃ, ὄχι ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι παράνομα, ὄχι ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι κανονικά, ἀλλ’ ὅτι δὲν εἶναι ἀνήθικα, δηλαδή, ὅτι δὲν ἔγινεν ἐν γνώσει του. Καὶ θὰ ἦτο μεγάλο κέρδος ἂν τοῦτο ἀπεδεικνύετο. Τὸ ὅτι, δηλαδή, ὅλα αὐτὰ ὅσα ἔγιναν, ἐγὼ δὲν τὰ ξεύρω. Ἐπλανήθην. Θὰ ἦτο κέρδος, ἐπαναλαμβάνω, καὶ διὰ τὸν ἴδιον καὶ διὰ τὸ Σῶμα, ἂν ἐπρόκειτο περὶ πλάνης. Πῶς ὅμως; Πῶς; Κύριοι συνάδελφοι, ἀπαντῶ διὰ τὸ οἰκόπεδον. Γίνεται σχέδιον, προβλέπεται ἐγκατάστασις διὰ 11, γίνονται 11 διαμερίσματα, παραχωρεῖται, ὅμως εἰς 5 ἢ 6. Τὶ θὰ εἴπῃ αὐτό; Ὅτι ἐχαρίσαμεν εἰς τὸ ἕνα ἄλλο ἕνα. Ἐφ’ ὅσον ἀπηλλοτριώσαμεν ἓν οἰκόπεδον, τὸ ἐπρογραμματίσαμεν, ὅτι τὸ ἀπηλλοτριώσαμεν διὰ 11 οἰκογένειες ὑπαλλήλων, τὸ παραχωροῦμεν εἰς 5. Ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον δικαιολογεῖται αὐτὴ ἡ παραχώρησις εἰς ἐκεῖνο τὸ περίφημον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσω, εἶναι, πράγματι, χαριτωμένος.

§110Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, δοθείσης ἀπὸ τοῦ 1956, ἐδόθη ἀντιπαροχὴ ἐκ μέρους τῶν μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ εἰς τὸν ἐργολάβον, ὅπως καὶ ὅλας τὰς ἄλλας πολυκατοικίας, αἱ ὁποῖαι ἀνεγείρονται ἀπὸ ἄλλους συνεταιρισμοὺς Δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τοὺς ὁποίους ἀπηλλοτριώθησαν γήπεδα διὰ τὴν στέγασιν ἐπὶ τῶν πολυκατοικιῶν.

§111Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτό, ἀκριβῶς, κ. συνάδελφοι. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν ἀρχίζει ἡ ἀπόδειξις τοῦ ἀνηθίκου. Χαίρω, ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι ἀπὸ τὸ 1956. Διότι, ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐνέκρινε τὴν ἀντιπαροχήν, προφανῶς, δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν μερίδα, δηλαδή, νὰ παραβῇ τὸν νόμον, διότι οὐδεὶς Ὑπουργὸς καὶ οὐδὲν Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ κανεὶς βουλευτὴς δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀλλάξῃ τὸν νόμον. Εἰς τὴν Βουλὴν ἔρχεται ὁ νόμος καὶ ἀλλάζει καὶ ἡ Βουλὴ λέγει 12 τετραγωνικά. Ὁ Ὑπουργός, λοιπόν, εἶπε, ἅμα δὲν μπορεῖτε νὰ κτίσετε στὰ 120 τετραγωνικά, πάρε 80 καὶ δῶσε 40 διὰ ἀντιπαροχήν. Δὲν σοῦ εἶπε πάρε 500 διὰ νὰ δώσῃς 250 ἀντιπαροχήν. Δηλαδή, μὲ μίαν ἀπόφασιν ποὺ τὴν ἐξεμαιεύσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐφάγαμεν τὸ μισὸ οἰκόπεδον. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι χαίρω, ἂν εἶναι ἀπὸ τὸ 1956. Ἡ πραγμάτωσις εἶναι ἀπὸ τὸ 1959, ἡ σύλληψις εἶναι ἀπὸ τὸ 1956. Κυοφορία 3–4 ἐτῶν, εἶναι ἀρκετή. Ἀλλά, πάντως, εἶναι σαφές. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον εἶπεν, ὅτι τέλος πάντων, ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρετε λεπτὰ νὰ κτίσετε, ἀφοῦ δὲν ἔχετε ἔγκρισιν, νὰ μοῦ δώσετε τὰ οἰκόπεδα ἐπὶ ἀντιπαροχῇ. Τὶ θὰ εἴπῃ αὐτό; Καταργῶ τὸν νόμον καὶ ἐνῷ λέγει ὁ νόμος 120 τετραγωνικά, πάρε 500, πάρε 1.000 νὰ ἀδειάσωμεν τὴν Ἀθήνα; Ὄχι. Ἀφοῦ δὲν μπορεῖτε νὰ ἔχετε 4 δωμάτια, νὰ ἔχετε δύο. Αὐτὸ θὰ πῇ ἀντιπαροχή. Ἡ ἑρμηνεία, ὅμως, αὐτῆς τῆς γνωματεύσεως τοῦ Ὑπουργείου εἶναι τελείως διάφορος. Λέγουν, ἀφοῦ δὲν μπορεῖ νὰ δοθῇ ἀπὸ τὰ 11 μέλη, κορόϊδο εἴμαστε; Ἂς γίνουν 6, ἢ γίνῃ ἡ ἀντιπαροχὴ ἀπὸ τὰ 6. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἀναδιφῶντας αὐτὰ τὰ ὀλίγα χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἔφερα ἐδῶ, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν μέμφομαι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διότι πιθανώτατα, ἡ ἐρώτησίς μας ἦτο ἀτελής, διότι δὲν ἐφανταζόμην ποτέ, ὅτι ὁ φάκελλος τοῦ Ὑπουργείου θὰ ἦτο αὐτός, καὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἕνα σημείωμα, αὐτό, εἶναι σημείωμα τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἂν εἶναι αὐτὸς ὁ φάκελλος, ἰδού, δὲν ἐπερίμενα, ὅτι ὁ φάκελλος θὰ εἶναι αὐτός, ὁμολογῶ, πλάνη μου, βέβαια, τὸ πλανᾶσθαι ἀνθρώπινον, κ. συνάδελφοι, ἐπλανήθην καὶ ἐγὼ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἤκουσα, ὅτι ὁ κ. Λαζόπουλος ἀντικατέστησε ἀποχωρῶν μέλος. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἰς ἀπόσπασμα περιέργων εὑρίσκεται, διότι μπορεῖ νὰ μὴ εὑρίσκετο, λέγει: «Γίνεται, κατ’ ἀρχήν, δεκτὴ ... (ἀναγινώσκει) .....». «Παραμένοντας ὡς μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ». Δὲν ἀπεχώρησε, παρέμενε. Δὲν ἐπῆρεν ὁ κ. Λαζόπουλος μερίδα ἀποχωροῦντος ἑταίρου. Προσετέθη. Ἡ δὲ κυρία, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, ἐπῆρεν ἄλλο ἀντάλλαγμα οἰκόπεδον. Καὶ θὰ προτείνω τὴν ἄποψίν μου ἐν συνεχείᾳ. Δὲν εἶναι τόσον ὀφθαλμοφανῶς ἁγνὴ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, ὥστε ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα μὲ αὐτὸ τὸ ὕφος τοῦ τιμητοῦ νὰ ὁμιλῇ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διότι, νομίζω, ὅτι οὐδόλως κατώρθωσε νὰ μᾶς πείσῃ τοὐλάχιστον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐκεῖνος ἐτέλει ἐν καλῇ πίστει. Θὰ ἤθελα καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. συνάδελφος δευτερολογῶν νὰ μᾶς ἀποδείξῃ τοῦτο καὶ νὰ δεχθῇ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δεχθῇ, διότι αὐτὰ ποὺ εἶπον, δὲν εἶναι ἰδική μου γνώμη, σᾶς ἀνέφερα τὸν νόμον, ὅλα παράνομα ἐγένοντο, ἐὰν ἐκεῖνος καλῇ πίστει ἐνήργησε ἢ ἐν πλάνῃ. Τοῦτο θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸν ἴδιον. Ἀλλά, κύριοι, δὲν τερματίζεται ἐδῶ ἡ ὑπόθεσις. Ὑπεισῆλθεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἰς τὴν μερίδα τοῦ γαμβροῦ του, γράφουν εἰς τὸ συμβόλαιον 33.000, τοῦ κατέβαλλεν 1500, ὑπεχρεώθη νὰ συμβληθῇ μὲ τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἦτο πρὶν συμβεβλημένη μὲ τοὺς ἄλλους συνεταίρους, ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπεισῆλθεν εἰς ὅσα δικαιώματα εἶχεν ὁ γαμβρός του. Ἀναδιφῶντας τὰ συμβόλαια —τὰ ὁποῖα δὲν ἔφερον ἐγώ, ἄλλος τὰ ἔφερε— τὰ ὁποῖα, ὅμως, ἐδιάβασα κι’ ἐγώ, βλέπω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἀπέκτησεν δύο διαμερίσματα, ὄχι, ἐὰν καλῶς μνημονεύεται ἐδῶ, τῶν ἓξ δωματίων. Νομίζω, ὅτι ἓξ δωμάτια εἶναι ἡ μία καὶ ἄλλα 3–4 εἶναι ἡ ἄλλη. Νομίζω. Διότι εἰς τὸ συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον διαβάζω ἐδῶ, τὸ ἐργολαβικόν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐδιάβασα ἓξ δωμάτια, ἤτοι σάλα, τραπεζαρία κλπ. Καὶ εἰς τὸ ἄλλο, νομίζω, τρία. Πάντως εἶναι εὔκολον νὰ τὸ εὕρωμεν.

§112Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχω σχεδιάγραμμα, κ. συνάδελφε. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κουράζεσθε.

§113Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐὰν ἄλλα ἐγράψατε κι’ ἄλλα κάνετε, δὲν πταίω ἐγώ. Τὸ ἔφερον τὸ ἀντίγραφον αὐτὸ ἀπὸ τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν. Εἶναι ἐδῶ τὸ χαρτὶ καὶ γράφει, τόσα δωμάτια. Ἐὰν ἄλλα ἐγράψατε σεῖς διὰ νὰ πληρώσητε πάρα πάνω, σᾶς εὐχαριστῶ ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου. Βλέπω, λοιπόν, τὸ ἑξῆς: Γίνεται ἡ πρώτη σύμβασις, δυνάμει τῆς ὁποίας ὁ κ. συνάδελφος παίρνει τὸ ἕνα διαμέρισμα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, εἶναι ἕνα διαμέρισμα ἀνάλογον πρὸς τὴν θέσιν καὶ πρὸς τὴν κατάστασίν του. Βλέπω ἕνα δεύτερον συμβόλαιον, δυνάμει τοῦ ὁποίου οἱ ἕτεροι πέντε συνιδιοκτῆται τοῦ μεταβιβάζουν καὶ ἀντὶ εὐτελοῦς τιμήματος 5.000–9.000 δραχμ. ποσοστὸν ἐπὶ τῆς μερίδος των. Πρόκειται περὶ 9,6 τετραγωνικῶν μέτρων.

§114Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, 9,67 μέτρα, ἀλλὰ 9,67 χιλιοστὰ ἐπὶ τῆς ὅλης ἐκτάσεως τοῦ οἰκοπέδου, τὸ ὁποῖον ἰσοδυναμεῖ μὲ 4 μέτρα καὶ τὰ ὁποῖα τυπικῶς μοῦ τὰ ἐπώλησαν ἐκεῖνοι, διότι ἀνῆκον εἰς τὸν ἐργολάβον.

§115Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δέχομαι, ὅτι 4 καὶ κἄτι μέτρα κάνουν 5.000 δραχμ. Ἐγὼ διαβάζω 9,67, δηλαδὴ 10 πόντους ἀξίας 5.000 δραχμ. τοὺς ὁποίους μεταβιβάζουν οἱ πέντε ἄλλοι συνεταῖροι εἰς τὸν πρῶτον συνεταῖρον. Νομίζω, ὅτι οἱαδήποτε ἐξήγησις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὲ ἱκανοποιήσῃ. Δὲν βλέπω τὸ διατὶ οἱ χαριστικῶς λαμβάνοντες συνεταῖροι κάνουν δωρεάν. Διατί;

§116Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2322 συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς μίαν πρᾶξιν ἀγοραπωλησίας ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολυκατοικίας. Ὄχι ἐγώ, ἀλλὰ ἡ συνιδιοκτησία καθ’ ὃ εἶχεν ὑποχρέωσιν τοῦ ἐργολάβου, ἐπώλησεν εἰς κἄποιον κύριον ὁ ὁποῖος ἠγόρασε δυνάμει τοῦ συμβολαίου αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ἐργολήπτριαν ἑταιρείαν. Καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ εἶναι 37 τετραγωνικὰ μέτρα.

§117Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ θέλετε νὰ χειροκροτήσω τοῦτο, κ. συνάδελφε;

§118Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐδῶ πωλεῖ ἡ ἑταιρεία εἰς ἕνα ἰδιώτην. Ποίαν σχέσιν ἔχω ἐγὼ μὲ τὴν πώλησιν αὐτήν;

§119Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐσεῖς τὸ ἐμνημονεύσατε, κ. συνάδελφε, ὡς παράδειγμα. Καὶ λέγω ἐγώ, πιστεύετε εἰλικρινῶς, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, εἰς τὸ σπίτι σας, ἐπωλήθη διαμέρισμα μὲ 11.500 δραχμ.;

§120Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πιστεύετε εἰλικρινῶς, κ. συνάδελφε, ὅτι 4 μέτρα καὶ κἄτι, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσα ἀντὶ 5.000 δραχμ., τὰ ἐπλήρωσα μὲ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ἐκεῖ ἔχει ἡ γῆ. Καὶ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ὁπουδήποτε τῶν Ἀθηνῶν, θὰ ἠδυνάμην μὲ τὰ χρήματα ποὺ ἐδιέθεσα ἐκεῖ, νὰ ἀποκτήσω ἀνάλογον διαμέρισμα καὶ καλλίτερον.

§121Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, εἰλικρινῶς, θὰ σᾶς ἐσυμβούλευα νὰ ζητήσητε τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ βουλευτῶν νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα κατὰ τὰς ἀπόψεις σας. Ὁμολογῶ, ὅτι θὰ ἤμην δριμύτερος. Θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Διότι, νομίζω, ὅτι ἡ ἰδιότης τῶν Ὑπουργῶν, ὅσον κι’ ἐὰν θέλωμεν νὰ τὴν παραμερίσωμεν, καθ’ ἣν στιγμὴν γίνονται αὐτὰ καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν γίνονται ὁμοῦ μετὰ συγγενῶν καὶ φίλων τοῦ Ὑπουργοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρισθῇ. Μὴ λησμονῆτε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἕνας εἶναι ὁ Ὑπουργός, οἱ δύο ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου, ὁ τρίτος κουμπάρος, ὁ ἄλλος εἶναι γαμβρός του. Καὶ ἔχομεν ἀνωμάλους πράξεις. Μακάρι νὰ ὑπάρχῃ καλὴ πίστις. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ κανεὶς ἔτσι, ἀσυζητητί, χωρὶς ἀποδείξεις, ὅτι ὅλα τὰ πράγματα καλῶς γίνονται. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἐζητοῦσα νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Διότι, νομίζω, ὅτι αὐτὸς πρέπει νὰ κινηθῇ. Ἀλλὰ θὰ συνταχθῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, ἐὰν ὁ ἴδιος ζητήσῃ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§122Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν κατέθετον τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, δὲν εἶχον ποσῶς τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ λάβω τὸν λόγον τόσον συντόμως. Τοῦτο, διότι ἡ ἐρώτησίς μου, ἡ ὁποία, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀναφέρω, δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ὑπόθεσιν τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, ἀλλὰ ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτονται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας νὰ λάβουν διὰ τὴν προστασίαν τῶν μελῶν συνεταιρισμῶν, ὑπὲρ ὧν γίνονται ἀπαλλοτριώσεις. Ἐπὶ λέξει ἔλεγον: «Εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον ἀνεγράφη πληροφορία κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ συνεταιρισμὸς «Ἕνωσις» διέθεσεν ἀνωμάλως τὸ ὑπὲρ τῶν μελῶν του ἀπαλλοτριωθὲν οἰκόπεδον πρὸς τὸν ὑπομοίραρχον Λαζόπουλον, ὅστις καὶ τὸ μετεβίβασε εἰς τὸν κ. Κεφαλογιάννην. Καὶ ἐρωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ποῖα μέτρα προτίθενται νὰ λάβωσι διὰ τὴν σύντομον διάθεσιν τῶν οἰκοπέδων». Ἐὰν αὐτά, βεβαίως, ἀνέφερα εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, ἢ μᾶλλον ἐὰν ἐμνημόνευσα ὀνομαστικῶς τὴν περίπτωσιν Λαζοπούλου καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν μεταβίβασιν πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Κεφαλογιάννην, τὸ ἔπραξα, κ. συνάδελφοι, διότι ἀτυχῶς, εἰς ἐσχάτην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τόσον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐκ μέρους τοῦ σεβαστοῦ Προεδρίου ἐνεκαινιάσθη ἡ τακτικὴ νὰ ζητοῦνται, ὅπως αἱ ἐρωτήσεις ἀναφέρωνται εἰς συγκεκριμένα πράγματα. Πλεῖσται ὅσαι ἐρωτήσεις, ὡς γνωρίζετε, δὲν ἔτυχον ἀπαντήσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως περιφρονήσεως, διότι δὲν ἐκρίθησαν συγκεκριμέναι καὶ ἀπερρίφθησαν ὡς ἀόρισται. Τοῦτ’ αὐτὸ ἔπραξε καὶ τὸ σεβαστὸν Προεδρεῖον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἵνα ἀποφύγω τὸν κίνδυνον νὰ ἀπορριφθῇ ὡς ἀόριστος ἡ ἐρώτησίς μου, ἀνέφερον, ὅτι ἡ πληροφορία ἡ ἀναγραφεῖσα εἰς τὸν τύπον εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσα. Καὶ ἐνῷ οὕτως εἶχεν ἡ ἐρώτησίς μου, ὁ κ. Πρόεδρος ἔκρινεν, ὅτι αὕτη στρέφεται κατὰ τοῦ κ. Κεφαλογιάννη καὶ τὴν συνεσχέτισε μὲ τὰς ἄλλας. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἂν δὲν συνέβαινε, πάλιν θὰ ἐζήτουν τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Διότι ὁ κ. Κεφαλογιάννης ἀνεφέρθη εἰς ἡμᾶς καὶ μᾶς ἐχαρακτήρισεν ὡς.....

§123Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐγνώριζα, ὅτι ὑπεβάλατε καὶ σεῖς ἐρώτησιν. Μόλις πρὸ ὀλίγου ἐπληροφορήθην, ὅτι εἶσθε καὶ σεῖς μεταξὺ τῶν ἐρωτησάντων.

§124Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Τοῦτο ἀφορᾷ ὑμᾶς, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ τοῦτο ἐξ ἀντικειμένου, δὲν αἴρει τὸ προσωπικόν μου θέμα.

§125Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀπόψε μόλις ἐπληροφορήθην, ὅτι θὰ ἀκολουθήσετε καὶ σεῖς εἰς τὸ βῆμα τοὺς λοιπούς κ. συναδέλφους.

§126Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, ὅτι τοῦτο ἐξ ἀντικειμένου, δὲν αἴρει τὸ προσωπικόν μου θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, διότι οὔτε ἐρωτῶν βουλευτὴς εἶμαι. Ἄν θὰ ἀσχοληθῶ, θὰ τὸ κάμω διὰ νὰ ὑπερασπίσω ἐμαυτόν, διότι δὲν εἶμαι συκοφάντης. Κύριοι συνάδελφοι, πάντα τὰ κατατεθέντα στοιχεῖα πείθουν, ὅτι ἐπῆλθε μία ἀνωμαλία. Εἶπεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης «μὰ εἰσέρχεσθε, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον ἑνὸς βουλευτοῦ καὶ Ὑπουργοῦ». Εἰλικρινῶς, κ. συνάδελφοι, δὲν δύναμαι νὰ διαχωρίσω τὴν διάκρισιν Ὑπουργοῦ ἐνεργοῦντος εἰς ἰδιωτικὴν ὑπόθεσιν. Εἶναι ἰδιωτικὸς βίος, ὅταν ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργὸς συντάσσῃ συμβόλαια ἐνώπιον συμβολαιογράφου καὶ νὰ μὴ ἀναγράφῃ εἰς αὐτὰ τὴν πραγματικὴν τιμήν, καὶ ὅταν ὁ κ. συνάδελφος ἠγόρασε παρ’ ἰδιοκτήτου, κτήσαντος δι’ ἀπάτης; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω σκοπὸν δι’ ὅσων θὰ εἴπω, νὰ ἀδικήσω, οὔτε τὸν κ. Κεφαλογιάννην, οὔτε τὸν κ. Λαζόπουλον. Λέγω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, τοῦτο: Ἦτο δυνατὸν εἰς ὑπόθεσιν τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ δι’ ἀκίνητον τόσης ἀξίας νὰ ἐπισωρεύωνται τόσαι ἀνωμαλίαι ἐπὶ μίαν 5ετίαν καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τοῦτο ἐγένετο ἄνευ ὑπόπτου τινὸς παρεμβάσεως; Δι’ ἀπάτης ἐνεγράφη μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ὁ Λαζόπουλος, παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ νόμου ἔγινεν ἡ μεταβίβασις καὶ παρὰ τὴν ὄντως πολὺ μεγαλυτέραν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου, ἐδηλώθη ἀξία 33.000. Καὶ ἤδη διερωτῶμαι, διατὶ ἡ ἐν λόγῳ ὑπόθεσις ἄγεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; Πιστεύω, ὅπερ ἄλλωστε ἐπεκράτει ἕως τώρα, ὅτι οἱ βουλευταί, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι Ὑπουργοί, λογοδοτοῦν ἐνώπιον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος. Ἐφανταζόμην, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ κ. Κεφαλογιάννης, θὰ διηρεύνα τὴν ὑπόθεσιν καὶ θὰ τὴν ἀντιμετώπιζεν. Ἀτυχῶς τοῦτο δὲν συνέβη οὔτε διὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν οὔτε δι’ ἄλλας προηγηθείσας, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πιστεύει, ὅτι εἰς τὰ καθήκοντά του δὲν ἐμπίπτει ὁ ἔλεγχος αὐτὸς καὶ δι’ αὐτὸ εὑρέθημεν ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποβάλωμεν τὴν ἐρώτησιν. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς λεπτομερείας, διότι ἀνεπτύχθησαν αὗται ὑπὸ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Ἔχω νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Κεφαλογιάννη, ὁ ὁποῖος ἐπανέφερεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γνωστὰς καὶ ἀπὸ ἄλλας συζητήσεις ἀπόψεις. Ἤτοι ἐπὶ παραδείγματι, ἐὰν αὐτὴν τὴν ὁδὸν ἀκολουθήσωμεν, κ. συνάδελφοι, διατρέχουν κίνδυνον οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καὶ αἱ ὑπολήψεις τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Δὲν θέλω νὰ ὑπομνήσω ποῖος ἄλλος εἶπεν αὐτά. Λέγω ὅμως, ὅτι οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καὶ αἱ ὑπολήψεις πάντων τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν δὲν κινδυνεύουν οὔτε κατασπιλοῦνται ὅταν ὑπάρχουν τυχὸν ἀνωμαλίαι εἰς τὸν βίον τῶν δημοσίων ἀνδρῶν. Ἀλλὰ δυστυχῶς κινδυνεύουν καὶ οἱ θεσμοὶ καὶ ἡ τιμιότης τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, διότι παρουσιάζονται κρούσματα πολιτικῶν ἀνδρῶν τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὴν ἀνάγκην νὰ ὁδηγήσουν τὴν Βουλὴν εἰς τοιαύτας συζητήσεις. Περαιτέρω εἶπεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ὅτι ἡμεῖς ἀπεβλέψαμεν νὰ ἐρευνήσωμεν τὸν ἰδιωτικόν του βίον. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω τὴν ἀντίστροφον ἐρώτησιν, ὄχι πρὸς τὸν κ. Κεφαλογιάννην, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι σοβαρὸν νὰ ἐρωτώμεθα ἡμεῖς, ὅτι ἐλέγχομεν δῆθεν ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα τὸν δῆθεν ἰδιωτικὸν βίον τῆς Κυβερνήσεως ἢ τῶν Ὑπουργῶν ἢ τῶν βουλευτῶν; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτώμεθα ἡμεῖς διὰ τοιοῦτόν τι καὶ νὰ μὴ ἐρωτῶμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν γενικώτερον ἐὰν δύναται καὶ ὑπὸ συνθήκας τοιαύτας καὶ ἐπὶ πολὺ χρόνον νὰ ταυτίζῃ τὴν ἐξουσίαν μὲ τὴν ἄσκησιν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων; Θὰ ἀναφέρω δὲ περὶ τούτου δύο παραδείγματα. Ἐκ τῶν κ. Ὑπουργῶν ἄλλος ἐγκατέστησεν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν γραφεῖον τὸν ἀδελφόν του, ἄλλος τὴν σύζυγόν του, ἄλλος τὴν ἀνεψιάν του, ἄλλος τὴν ἀδελφήν του καὶ παριστάμεθα μάρτυρες νὰ συγκρουώμεθα εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς μὲ τὰ συγγενικὰ πρόσωπα τῶν Ὑπουργῶν. Δεύτερον, ὅλα τὰ κρατικὰ αὐτοκίνητα τῶν Ὑπουργῶν μετεβλήθησαν εἰς Ι.Χ. ὡσὰν νὰ ἐντρέπωνται οἱ Ὑπουργοὶ νὰ ἐπιβαίνουν τῶν κρατικῶν αὐτοκινήτων. Αὐτὸ δὲν εἶναι μεταβολὴ τῆς ἐξουσίας εἰς ὑπόθεσιν ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως;

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ ἐὰν θέλετε νὰ θίξετε τὰ θέματα αὐτὰ δικαίωμά σας εἶναι νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐπανέλθετε εἰς τὸ θέμα.

§128Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς ὅλα τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἔθεσεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης καὶ ἀναμφισβητήτως εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος. Πάντως, κ. συνάδελφοι, ἡ ὑπόθεσις ἐντοπιζομένη μεταξὺ τοῦ συναδέλφου κ. Κεφαλογιάννη καὶ τοῦ διαμερίσματος εἰς τὴν πολυκατοικίαν, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει τόσην σημασίαν, ὅσην ἡ γενικωτέρα ἀπήχησις περὶ τῶν πολιτικῶν μας ἠθῶν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ πρὸ ἡμερῶν ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγοῦμαι ἐκ μέρους τῆς Κ.Ε.Α. πρότασιν νόμου περὶ τοῦ «πόθεν ἔσχες» ἔλεγα, ὅτι κρούσματα νοσηρᾶς νοοτροπίας τὰ ὁποῖα ἐπικρατοῦν, ὁδηγοῦν εἰς ἐπικινδύνους κοινωνικὰς καὶ ἐθνικὰς ἐξελίξεις. Καὶ δυστυχῶς οἱ ἐντεταλμένοι νὰ ἐπιβάλλουν τὰς κυρώσεις κωφεύουν ὅταν ταῦτα καταγγέλωνται καὶ δὲν ἐπιλαμβάνονται τῆς ὑποθέσεως ὥστε διὰ θερμοκαυτῆρος τὰ σεσηπότα μέλη νὰ καταστρέφωνται. Ὁ κ. Κεφαλογιάννης, ἠθέλησε νὰ δώσῃ καὶ ἕνα μάθημα ἠθικῆς πρὸς τὸ Σῶμα, εἰπών, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸν ἰδιωτικόν του βίον. Δὲν θὰ ἀμφισβητήσω καὶ εἰς τὸν κ. Κεφαλογιάννην τὸ δικαίωμα νὰ δίδῃ μαθήματα ἠθικῆς. Δὲν θὰ ἀδικήσω τὸν κ. Κεφαλογιάννην ἀκούων νὰ λέγῃ, ὅτι εἶναι ἀθῶος καὶ ἀμέτοχος μέχρι τῆς ἐρευνήσεως τῆς ἀληθείας εἴτε κατὰ τρόπον δικαστικὸν εἴτε διὰ ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ὁ κ. Κεφαλογιάννης, δὲν ἔπρεπε ἀπόψε νὰ διαπράξῃ ἦτο, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρήσῃ τοὐλάχιστον ὡς ἀκατάλληλον τὴν στιγμὴν αὐτήν, νὰ κάμῃ μαθήματα ἠθικῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ στιγμὴ ἦτο τελείως ἀκατάλληλος διὰ τὸν κ. Κεφαλογιάννην νὰ μᾶς δώσῃ μαθήματα ἠθικῆς.

§129Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ διάθεσις πρὸς ἀντιπολίτευσιν κἄποτε ὁδηγεῖ εἰς ἀδίκους ἐπικρίσεις. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω διότι ἐνῷ ἡ διατυπωθεῖσα ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατάθεσιν στοιχείων ἀφορώντων τὸν Συνεταιρισμὸν Ἀστέγων Δημοσίων Ὑπαλλήλων «Ἡ Ἕνωσις» ἐγκαίρως κατετέθησαν καὶ ἔλαβον γνῶσιν τούτων οἱ ἐρωτῶντες, κατὰ τὴν ὁμιλίαν των δὲν παρέλειψαν νὰ ἐπικρίνουν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ τοῦ Συνεταιρισμοῦ δύναται νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι δὲν διεπίστωσε καμμίαν ἀνωμαλίαν. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων, «Ἡ Ἕνωσις», συνεστήθη τὸ 1950 καὶ ἔκτοτε ὄχι μόνον ἐλειτούργησε βάσει τῶν νόμων, ἀλλὰ καὶ δὲν παρέλειψε εὐκαιρίαν ἀκόμη καὶ διὰ τὰς τυπικὰς περιπτώσεις νὰ συμμορφωθῇ. Εἶναι μεταξὺ τῶν συνεταιρισμῶν ἐκείνων ὅπου ἀπέκτησαν οἰκόπεδον ἐξ ἀπαλλοτριώσεως. Τὸ σύνολον τῶν μελῶν του, μεταξὺ τῶν ὁποίων γνωστοὶ παράγοντες τῆς ἐν γένει δημοσιοϋπαλληλικῆς μας ζωῆς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος διὰ νὰ ἀποκτήσουν στέγην ἔναντι 24 συνολικῶς διαμερισμάτων, διότι εἶχε τρία κτήματα ὁ συνεταιρισμός, εἶχεν ἀνέλθει εἰς 78. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ 78 μέλη, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 8ετίαν ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ συνεταιρισμοῦ μέχρι τῆς προσπαθείας τοῦ συνεταιρισμοῦ νὰ πραγματοποιήσῃ τοὺς σκοπούς του, εἶχε διαθέσει πλέον τῶν 50 μελῶν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, ἐνῷ ἄλλα μέλη ἔφευγον εἴτε διὰ λόγους εἰδικοὺς εἴτε οἰκονομικοὺς εἴτε διότι δὲν εἶχον τὴν βεβαιότητα, ὅτι κἄποτε θὰ ἐπραγματοποιεῖτο ὁ σκοπὸς τοῦ συνεταιρισμοῦ, εἴτε καὶ διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἀπέκτησαν κἄποιαν ἄλλην τρόπον τινὰ στέγασιν, ἐνῷ λέγω ἄλλα ἔφευγον, ἄλλα μέλη ὑπεισήρχοντο εἰς δικαιώματα παλαιοτέρων μετόχων. Ἔτσι ὁ Λ. Λαζόπουλος, ὑπέβαλεν αἴτησιν σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα τὸ καταστατικὸν τοῦ συνεταιρισμοῦ ὥριζεν καὶ ἐγγράφεται μέλος καὶ γίνεται ἰδανικὸς συνεταῖρος ὑποκαταστήσας τὴν δεσποινίδα Σερεμέτη. Αὐτὸ συμβαίνει κατὰ τὸ 1956 καὶ διαπιστοῦται ἀπὸ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 53 πρακτικὸν τοῦ συνεταιρισμοῦ. Ἔκτοτε ἡ μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπόκτησιν δικαιώματος συνεταῖρος, παρακολουθεῖ τὴν ζωὴν τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἐμφανίζεται εἰς μετέπειτα πρακτικὰ τοῦ 1957. Πρακτικὸν ὑπ’ ἀριθ. 60, διὰ τοῦ ὁποίου ἀποκτᾶ ἐξ ὁλοκλήρου τὰ δικαιώματα τοῦ ἰδανικοῦ μεριδίου, δεδομένου, ὅτι διὰ τοῦ πρακτικοῦ αὐτοῦ διαπιστοῦται ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ ὁριζομένων ὑποχρεώσεων, τῇ ἀδείᾳ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου γενομένη ἔναντι τῆς ἀποσυρθείσης συνεταίρου. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 53 πρακτικὸν τοῦ 1956, διότι εἶπον, ὅτι διαπιστοῦται, ἀναφέρει σχετικῶς: «Γίνεται κατ’ ἀρχὴν δεκτὴ ἡ αἴτησις τῆς Μαρίας Σερεμέτη «...... (ἀναγινώσκει)......». Συνεπῶς, ἔχομεν ἕνα δεύτερον στοιχεῖον ἐκ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα ἀκόπως νὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ ὑπομοίραρχος Λαζόπουλος κανονικῶς, τηρηθεισῶν ὅλων τῶν προϋποθέσεων, εἶχε γίνει μέτοχος τοῦ συνεταιρισμοῦ, καὶ εἶχεν ἀποκτήσει πλέον τὸ μερίδιον τὸ ἰδανικόν. Ἐν συνεχεία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60 πρακτικοῦ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐπικυροῦνται τὰ γενόμενα, διότι σχετικῶς ἀναφέρεται, ὅτι: «Ἐγκριθεῖσα κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐγκατάστασις τῆς Μαρίας Σερεμέτη «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἀλλὰ δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τις, ὅτι αὐτὴ ἡ μεταβίβασις εἰς τὸν Λαζόπουλον δὲν εἶχε νομιμότητα καὶ δὲν θὰ εἶχε νομιμότητα ἀσφαλῶς ἐὰν τυχὸν ἡ Σερεμέτη δὲν ἦτο μέλος τοῦ συνεταιρισμοῦ, ἀλλὰ ἡ Σερεμέτη εἶναι μέλος τοῦ συνεταιρισμοῦ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του, δηλαδὴ ἐκ καταγωγῆς, δικαίωμα συνεπῶς τῆς Σερεμέτη ἦτο ἡ ἔξοδος, ὅπως καὶ ἡ διατήρησις τοῦ μεριδίου της καὶ ἑπομένως εἴτε ὑπὸ τὴν μίαν μορφήν, εἴτε ὑπὸ τὴν ἄλλην μορφήν, ἐφ’ ὅσον εἶχε τὴν συγκατάθεσιν ἐν προκειμένῳ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἐνέργειά της τὸ νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὸν Λαζόπουλον τὴν θέσιν της, ἦτο νόμιμος.

§130Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ Σερεμέτη ἐπῆρε σὲ ἄλλη πολυκατοικία.

§131Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπῆγε εἰς ἀντικατάστασιν ἄλλου συνεταίρου.

§132Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅλο μπερδεψοδουλειὲς γίνονται ἐκεῖ μέσα;

§133Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν μίαν ἀπάντησιν. Ἐπιθυμία μου εἶναι νὰ διαφωτίσω τοὺς κ. συναδέλφους, διότι διὰ νὰ ὑποβάλουν ἐρώτησιν σημαίνει, ὅτι ἔχουν τοὐλάχιστον κἄποιαν ἀμφιβολίαν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβοηθήσουν εἰς τὴν διάλυσιν τῶν ἀμφιβολιῶν.

§134Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σεῖς δὲν ἐπείσθητε; Ἐπείσθη ὅλος ὁ κόσμος.

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ πιστεύω, ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐπίσημα καὶ ὅπου ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐπίσημα καὶ ὅπου ὑπάρχουν πρακτικά, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν διαπιστώσεις. Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μὲ πείθουν. Ἡμπορεῖ ἡ ἀτμόσφαιρα νὰ ἠλεκτρίζεται, νὰ δημιουργῆται μία πλήρης σύγχυσις. Αὐτό, ὅμως, δὲν μὲ ἐμποδίζει καὶ ἐν μέσῳ αὐτῆς τῆς συγχύσεως νὰ ὑπερασπίσω μίαν ὑπόθεσιν τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὅτι τὸ Διοικητικόν του Συμβούλιον νομίμως ἐνήργησε καὶ εἰς ὅλην τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν Λαζόπουλον καὶ νὰ διαπιστώσω ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία ἐκ μέρους τοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου παρανομία. Διὰ νὰ διαπιστωθῇ δὲ ἀκόμη, ὅτι ὅλα αὐτὰ συνέβησαν εἰς ἀνύποπτον χρόνον, ὅτι ἡ ἐν γένει συμμετοχὴ τοῦ Λαζοπούλου ὑπῆρξε νόμιμος καὶ ἐγένετο εἰς ἀνύποπτον χρόνον, ὁ Συνεταιρισμός, μεταξὺ τῶν ἄλλων στοιχείων, μοῦ ἔστειλεν ἀπόψε μάλιστα ἢ χθές, μίαν βεβαίωσιν, ἐκ τῆς ὁποίας καταφαίνεται ὅτι τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1958 εἶχε καταχωρηθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Λαζοπούλου εἰς τοὺς πίνακας ποὺ εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀθηνῶν μὲ ἀριθμὸν 253 καὶ εἰς τὸ τμῆμα οἰκοδομῶν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐπὶ πλέον στοιχεῖον, μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, ἐκ τῶν ὁποίων καταφαίνεται ὅτι ὅλα μέχρι τῆς στιγμῆς, ἔχουν γίνει μὲ πλήρη νομιμότητα. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Συνεταιρισμὸς κατένειμεν εἰς τοὺς συνεταίρους τὰ διαμερίσματα, τὰ ἰδανικὰ μερίδια, τὰ ὁριστικοποιεῖ καὶ ἀναφέρει ὁριστικὴν ἔνταξιν τῶν μελῶν καὶ ἀναφέρει τὰ ὀνόματα διὰ τὴν πρώτην πολυκατοικίαν. Ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸ πρακτικὸν τῆς κατανομῆς, τὸ ὁποῖον προηγεῖται τῆς ὁριστικῆς μεταβιβάσεως, ἀναφέρεται τὸ ὄνομα τοῦ Λαζοπούλου. Καὶ τέλος, ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸ πρακτικὸν 57 τοῦ Μαΐου 1959, ἀναφέρεται εἰς τὰ εἰδικὰ θέματα, ὅτι κατέστη μέλος ὁ τάδε, τάδε κλπ., ἀπεχώρησαν ὁ τάδε, τάδε καὶ τάδε. Οὕτω τὰ δικαιοῦχα μέλη τῆς πρώτης πολυκατοικίας εἶναι τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Ὅλα αὐτὰ γίνονται ἐπὶ μίαν σειρὰν ἐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἀνύποπτον χρόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο κἂν ὑπουργός. Δὲν ἀφοροῦν οὔτε κἂν εἰς τὴν βουλευτικὴν περίοδον. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων «Ἡ Ἕνωσις», δὲν ἔκαμε καμμίαν παρέκκλισιν εἰς τὴν εἴσοδον καὶ τὴν ἔξοδον τῶν μελῶν, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, 50 καὶ πλέον μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ, διὰ λόγους εἰδικούς, εἶχον ἀποχωρήσει. Ἐζητοῦσε τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ ἡ εὐκαιρία τοῦ ἐδόθη, πότε; Ὅταν ὡλοκλήρωσε τὴν κατανομὴν τοῦ μεριδίου. Ἀπὸ τῆς ὥρας ὅπου ὁ Συνεταιρισμὸς κατωνόμασε τὰ μερίδια ἑνὸς ἑκάστου τῶν συνεταίρων, ἔπαυσεν οὐσιαστικῶς νὰ ὑπάρχῃ. Ἡ λειτουργία τοῦ Συνεταιρισμοῦ εἶναι πλέον τυπική, διότι ἕνας ἕκαστος τῶν συνεταίρων ἀπέκτησεν ἰδίαν περιουσίαν, ἰδίαν ἰδιοκτησίαν. Εἶναι πλέον κύριος τῆς ἰδιοκτησίας του ἕνας ἕκαστος καὶ κατὰ συνέπειαν ὡς κύριος ἠμπορεῖ ἐλευθέρως νὰ τὴν διαχειρισθῇ. Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα. Ἐὰν περαιτέρω ἐξηκολούθησε νὰ ὑπάρχῃ ὁ Συνεταιρισμός, ἡ ὕπαρξίς του εἶναι καθαρῶς θεωρητική, εἶναι τυπικὴ πλέον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ὁ χρόνος ἢ διὰ μιᾶς γενικῆς συνελεύσεως νὰ αὐτοδιαλυθῇ ἢ διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως νὰ διαλυθῇ ἢ νὰ ἔλθῃ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὁποίου θὰ ὑποβληθῇ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁπότε αὐτομάτως ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὸν διαλύῃ. Ἔχομεν, κατὰ συνέπειαν, ἕναν Συνεταιρισμόν, ὅστις ἐξεπλήρωσε πλήρως τὸν σκοπόν του, οἱ δὲ συνεταῖροι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔγιναν κύριοι τῆς ἰδιοκτησίας, εἶναι ἐλεύθεροι νὰ τὴν διαχειρίζωνται κατὰ τὴν ἰδίαν των βούλησιν καὶ ὄχι πλέον κατὰ τὴν βούλησιν τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου ποὺ λέγεται «Συνεταιρισμὸς ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων «Ἡ Ἕνωσις». Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτὸς ἐπετέλεσε τὸ καθῆκον του, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν συγκεκριμένον σκοπὸν καὶ τὴν ἐπιδίωξίν του. Καὶ ἐπὶ πλέον μία ἁπλῆ παρέμβασις εἰς θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσω. Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι περιοχὴ Χίλτον, τρόπον τινά, ἡ Κυβέρνησις ἐφρόντισε νὰ στεγάσῃ 5–6 οἰκογένειες δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι τὸ οἰκόπεδον ἦτο μεγαλύτερον καὶ μετὰ τὴν ρυμοτόμησιν ἔγινε μικρότερον καὶ οἱ κατοικίες περιωρίσθησαν εἰς ἕξ, ἁπλῶς ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὰ μέλη τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ ἀπηλλοτριώθη τὸ 1951 καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ κτῆμα αὐτὸ ἀνῆκεν ἀπὸ τότε εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν καί, κατὰ συνέπειαν, δὲν ἔχει σχέσιν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ μὲ τὴν ἐν λόγῳ ἀπαλλοτρίωσιν. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἤθελον νὰ σᾶς δώσω.

§136Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀντελήφθην τί εἴπατε. Εἴπατε, ὅτι νομίμως ἐπῆρε τὸ οἰκόπεδον ὁ Λαζόπουλος;

§137Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶπον, ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ Συνεταιρισμοῦ καταφαίνεται, ὅτι ὁ κ. Λαζόπουλος ὑπῆρξε μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐν συνεχείᾳ ἠκολούθησε τὴν τύχην ὅλων ἐκείνων τῶν συνεταίρων, οἱ ὁποῖοι ἀπέμειναν ὁριστικὰ μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§138Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ δὲν σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν τὸ γεγονός, ὅτι τὸ 1958 ἔλαβε στεγαστικὸν δάνειον ἀπὸ τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον καὶ ἀνήγειρεν οἰκίαν εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης καὶ ὅτι, ἐνῷ ἔλαβε στεγαστικὸν δάνειον καὶ ἀνήγειρεν ἐπὶ οἰκοπέδου τῆς συζύγου του, τὸ 1958, ἐν Ἡρακλείῳ οἰκίαν, ἦλθε ταὐτοχρόνως ἐδῶ καὶ ἔκαμε τὰ συμβόλαια τὰ ἐπίσημα καὶ ἐλήφθη ἡ ἐπίσημος ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1959 καὶ ἔλαβε δεύτερον οἰκόπεδον μὲ ὅλας τὰς προνομίας νὰ μὴ πληρώσῃ φόρον μετεγγραφῆς κτλ. Νομίμως τὸ ἐπῆρε; Δὲν ἐξηπάτησε τὸν Συνεταιρισμόν, ὅταν ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἔχει οἰκίαν ἀλλοῦ; Δὲν ζητεῖ ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτὸς τέτοια πράγματα; Ἡ ἐρώτησις εἶναι: εἶχε πάρει ἄλλο δάνειον; Στέκουν τὰ πράγματα αὐτά; Δὲν στέκουν, οὔτε εἰς τὸν νόμον, οὔτε εἰς τὴν λογικήν. Ἡμεῖς δὲν ἐπετέθημεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ ἠμπορούσαμεν, οὔτε ἐναντίον τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι Συνεταιρισμὸς αὐτός, εἶναι κάτι ἄλλο. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἕνα μόνον θὰ θίξω, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω τί βρωμιὰ εἶναι ἐκεῖ μέσα καὶ ὄχι νὰ σηκώνεσθε νὰ τοὺς ὑπερασπίζεσθε, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ πᾶτε νὰ τοὺς χαστουκίσητε. Ἀκούσατε τώρα, ποῖοι ἀποτελοῦν τὸν Συνεταιρισμὸν καὶ τί βρωμιὲς κάμουν. Δὲν ἤθελα νὰ ἀναφέρω ὀνόματα, ἀλλὰ θὰ τὸ κάμω. «Ὁ Σπυρίδων Θ. Ξανθόπουλος ........ (ἀναγινώσκει) ........». Ἰδοὺ ποῖοι ἔχουν πάρει τὰ οἰκόπεδα μὲ τὰ προνόμια. Λυποῦμαι καὶ ἐντρέπομαι, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπερασπίσητε μίαν ὑπόθεσιν τόσον βρωμεράν. Ἡμεῖς κατὰ τὰ ἐπήγαμε, καλὰ παρουσιάσατε καὶ σεῖς ὅτι ὁ Λαζόπουλος νομίμως τὰ ἔκαμε αὐτά, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι στεροῦνται τῶν στοιχειωδῶν μέσων συντηρήσεως καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ σεῖς ἐσηκώθητε νὰ τὸν ὑπερασπίσητε;

§139Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠξεύρετε ἀπὸ ποῖον ἐπῆρε τὸ οἰκόπεδον ὁ Ξανθόπουλος;

§140Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Μὲ εἶπαν συκοφάντην καὶ θὰ ἀποδείξω τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ μᾶς εἴπητε αὐτά. Ἡ μόνη δικαιολογία θὰ ἦτο, ὁ κ. Κεφαλογιάννης νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἀντελήφθην τὴν μπερδεψοδουλειὰ καὶ ἁπλῶς ἐνόμισα ὅτι ἠμποροῦσα νὰ ἀγοράσω ἕνα οἰκόπεδον. Ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερασπίσητε μίαν τόσον βρωμερὰν ὑπόθεσιν;

§141Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θίγετε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ἀδάμαντες εἰς τὴν Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὁ Ξανθόπουλος τὸ ἐπῆρε τὸ οἰκόπεδον ἀπὸ ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τὸ μερίδιόν του.

§142Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μὴ σηκωθῇ νὰ εἴπῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν στέκουν. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὁ Ξανθόπουλος δὲν ἦτο μέλος.

§143Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ἀπάντησις εἶναι μία, ὅτι ὅλα ὅσα ἀναφέρατε, εἶναι ἄσχετα μὲ τὴν νομιμότητα τῶν πράξεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ μὲ τὴν χρηστὴν Διοίκησιν, ἡ ὁποία διεπιστώθη κατὰ τὴν πορείαν τῆς 10ετίας εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν αὐτόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν δίδω, διότι ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτὸς ἐλειτούργησε νομίμως καὶ ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπετέλεσε τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη.

§144Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ δευτερολογήσητε.

§146Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἶναι προσωπικὸν ζήτημα καὶ πρέπει νὰ ὁμιλήσω. Ἐὰν πράγματι ὁ Ξανθόπουλος εἶχε πολυκατοικίαν, καλῶς ἐτοποθετήθη ἐκεῖ;

§147Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε, θὰ εἶχον μίαν ἀναμφισβήτητον βασιμότητα, ἐὰν ἀποτελοῦσαν κἄτι εἰς βάρος τῶν καταστατικῶν διατάξεων τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἐὰν δηλαδὴ ὅ,τι συνετελέσθη, συνετελέσθη κατὰ παράβασιν τῶν καταστατικῶν διατάξεων. Μέχρι τῆς στιγμῆς, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω ἐγὼ εἰς χεῖρας μου, δὲν ἔχει διαπιστωθῆ παράβασις καταστατικῆς διατάξεως.

§148Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ λύσωμεν ὡρισμένα θέματα. Νομίζω, ὅτι κάμετε διαχωρισμὸν εὐθύνης Συνεταιρισμοῦ ἀπὸ προσωπικὴν εὐθύνην Λαζοπούλου. Ἐρωτῶ συγκεκριμένως διὰ τὸν Συνεταιρισμὸν καὶ θέλω τὴν ἀπάντησίν σας, ὅταν ὁ Συνεταιρισμὸς καὶ ἡ Διοίκησις δέχεται νὰ μεταβιβάσῃ τὸ οἰκόπεδον εἰς τὸν Λαζόπουλον, γνωρίζων ἐκ τῶν προτέρων ὅτι πρόκειται νὰ τὸ πωλήσῃ, νομίμως ἐνεργεῖ;

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ Λαζόπουλος γίνεται μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ τὸ 1956. Κατὰ συνέπειαν, ὅτι ἔχει συντελεσθῆ εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν εἶναι νόμιμον.

§150Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε. Ἡ ἐρώτησις καὶ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν θέλω, πρέπει νὰ εἶναι σαφής. Συγκεκριμένως εἶπε, νομίμως ὁ κ. Λαζόπουλος ἐγένετο δεκτὸς εἰς τὸν Συνεταιρισμόν, χωρὶς νὰ ἐλεγχθῇ ἐὰν αὐτὸς ἦτο μόνιμος κάτοικος Ἀθηνῶν, ὡς προβλέπει ὁ νόμος.

§151Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῦ προβλέπεται αὐτό; Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ στρατιωτικὸς δὲν ἔχει μόνιμον κατοικίαν. Τὸ καταστατικὸν δὲν λέγει τοιοῦτόν τι.

§152Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ ἀρχίσω νὰ πιστεύω, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ, ὄχι ὅμως δεδικαιολογημένην, διότι ἐπιμένετε. Οὐδὲν καταστατικὸν δύναται νὰ παραβαίνῃ τὸν νόμον. Ὁ νόμος τοῦ 1957 σαφῶς ὁρίζει εἰς τὸ ἄρθρον 3 τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........».

§153Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ νόμος 602)29 διέπει τὰ τῶν Συνεταιρισμῶν.

§154Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἡ διάταξις τοῦ νόμου, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ καταστατικόν.

§155Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐρωτῶ, ἐν συνεχείᾳ: Εἶναι ἐκ τοῦ νόμου ἐπιβεβλημένον νὰ τύχῃ κανεὶς τοῦ προνομίου τῆς στεγάσεως ἅπαξ ἢ δύναται νὰ λάβῃ δεύτερον καὶ ἀπὸ 10 Συνεταιρισμούς; Ἐὰν ὁ κ. Λαζόπουλος ἐδικαιοῦτο ἅπαξ, ἔλαβε δὶς ἢ τρίς. Ἐὰν τὸ 1956 ἐνεγράφη εἰς τὸν Συνεταιρισμόν, τὸ 1958 ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὸ Ταμιευτήριον καὶ συνεπῶς κακῶς τὸ 1959 πῆρε τὸ οἰκόπεδον. Ἐὰν τὸ 1956 πῆρε τὸ οἰκόπεδον, κακῶς πῆρε τὸ δάνειον τὸ 1958. Συνεπῶς, μίαν ἀπάτην διέπραξεν.

§156Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔλαβε σύμφωνα μὲ τὰ δικαιώματα ποὺ δίδει ὁ Συνεταιρισμός.

§157Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καλοπίστως ὁ Συνεταιρισμὸς ἔδωσε τὸ οἰκόπεδον;

§158Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, ἀπεδείχθη ὅτι, ὅταν ἔλαβε δάνειον ὁ Λαζόπουλος ἦτο ἄστεγος, διότι εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν δὲν εἶχε γίνει ἀνοικοδόμησις. Καὶ ἀπεδείχθη ἐπίσης, ὅτι τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1960 ἔλαβε συμπληρωματικὸν δάνειον 30.000 δραχμῶν, διὰ νὰ ἀποπερατώσῃ τὴν οἰκοδομήν, τὴν ὁποίαν ἤρχισεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959.

§159Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὸ 1959 ἔλαβε τὸ δάνειον.

§160Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εὐτυχῶς δὲν εὑρισκόμεθα ἐνώπιον Εἰρηνοδικείου χωρίου τινός. Ἐδῶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβάλωνται παρόμοιαι δικαιολογίαι. Ἀλλὰ καὶ ὁ Εἰρηνοδίκης ἐὰν ἐγνώριζε καλὰ τὸν νόμον, αὐτὰ δὲν θὰ τὰ ἔκαμεν ἀποδεκτά. Δηλαδὴ ὁ κ. συνάδελφος πιστεύει, ὅτι ὁ δημόσιος ὑπάλληλος δύναται νὰ ἐγγραφῇ εἰς 50 Συνεταιρισμοὺς καὶ νὰ λάβῃ 50 οἰκόπεδα; Λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὁ Λαζόπουλος πῆρε οἰκόπεδον τὸ 1956, πῆρε δάνειον τὸ 1958 καὶ τὸ 1960 πῆρε ἄλλο οἰκόπεδον.

§161Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ τὸν Συνεταιρισμὸν «Ἕνωσις» ἐπέρασαν 70 ἄτομα καὶ ἀπεχώρησαν συντόμως, διότι δὲν ἐπίστευον ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν, λόγῳ τῆς μακρᾶς παρατάσεως τῆς ἐκκρεμότητος αὐτῆς. Οἱ ἄνθρωποι, συνεπῶς, αὐτοί, ἐφ’ ὅσον διεπίστωσαν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ στεγασθοῦν, δὲν ἠδύναντο νὰ σκεφθοῦν πῶς θὰ στεγασθοῦν κατ’ ἄλλον τρόπον;

§162Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἢ δὲν ἀντιλαμβάνεσθε, ἢ δὲν θέλετε νὰ ἀντιληφθῆτε. Ὁ ἰδικός σας δὲν ἔκαμε ὅ,τι ἔκαμον οἱ 70, ἀλλὰ πῆρε καὶ ἀπὸ τὸν ἕνα καὶ ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ὁ κ. Λαζόπουλος ἐδικαιοῦτο ὡς ὑπάλληλος ἑνὸς εὐεργετήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ ἀσκήσῃ δύο φορές.

§163Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ δεύτερος Συνεταιρισμὸς περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, ποῖος εἶναι; Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω, ἕνα Συνεταιρισμὸν βλέπω. Ποῖος εἶναι ὁ ἄλλος Συνεταιρισμός;

§164Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διὰ νὰ λάβῃ τὸ δάνειον ἀπὸ τὸ Ταμιευτήριον, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σχέδιον ἐπὶ ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου του, ἢ τῆς συζύγου του. Νὰ ὑπάρχῃ προϋπολογισμὸς καὶ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ θὰ τὰ διαθέσῃ δι’ ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ αὐτοῦ. Ἀφ’ ἧς ἐκτελεῖ τὰς ἐργασίας ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς, ἀποκτᾷ στέγην. Ἐὰν κάμῃ λάθος εἰς τὸν προϋπολογισμόν, δικαιοῦται συμπληρωματικοῦ δανείου, ἂν καὶ αὐτὸ εἶναι δύσκολον νὰ τὸ λάβῃ. Τρίτον συμπληρωματικὸν δάνειον πάντως, δὲν δύναται νὰ λάβῃ. Πάντως, ἀφ’ ἧς ἐξήντλησε τὸ προνόμιόν του, διὰ τῆς λήψεως δανείου, δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ οἰκόπεδον ἀπὸ τὸν Συνεταιρισμόν. Ἐὰν ἔλαβεν οἰκόπεδον τὸ 1956, δὲν ἐδικαιοῦτο δανείου.

§165Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Οὔτε τὸ 1956 ἔλαβεν οἰκόπεδον, οὔτε σήμερον εἶναι κύριος οἰκοπέδου ἢ οἰκίας. Τὸ οἰκόπεδον καὶ ἡ οἰκία εἶναι τῆς συζύγου του.

§166Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ νόμος: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Ὅταν ὁ Συνεταιρισμὸς μετέβη εἰς τὸ Συμβολαιογραφεῖον διὰ νὰ συντάξῃ τὸ συμβόλαιον (ἀναγινώσκει εἰς τὸ πληρεξούσιον τὰ ἑξῆς: «Σοῦ δίδω τὸ δικαίωμα νὰ ἀγοράσῃς καὶ νὰ τὸ μεταβιβάσῃς ἀμέσως»). Θὰ τὸ δεχθῶ, ὅτι ἠγνόει αὐτὸ ὁ Συνεταιρισμός, ἂν δὲν εὕρω εἰς τὰ ὑπόλοιπα μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἄλλας ἀνωμαλίας. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσω, εἶναι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Πάντως, ἡ αὐλαία ἐσηκώθηκε καὶ θὰ ἰδοῦμε τί θὰ γίνῃ.

§167Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξετέθησαν ἐν πλάτει ὅλα τὰ περιστατικὰ καὶ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἤκουσε καὶ ἐμὲ καὶ τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ κρίνῃ μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα καὶ ἐπαφίεμαι, συνεπῶς, εἰς τὴν τιμίαν συνείδησιν τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ κρίνουν.

§168Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ θίγωμεν ὑπολήψεις καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐτίμησαν τὸν δημόσιον βίον καὶ ἐστάθησαν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των. Ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὕβρεις κατὰ πρώην ἀνωτάτου ὑπαλλήλου, τοῦ κ. Ξανθοπούλου. Ὁ κ. Ξανθόπουλος οὐδέποτε ὑπῆρξε μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἡ Ἕνωσις». Τὸ οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον ἠγόρασε, τοῦ μετεβιβάσθη ὑπὸ μέλους τοῦ Συνεταιρισμοῦ, χωρὶς νὰ εἶναι ὁ ἴδιος μέλος αὐτοῦ.

§169Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τὸ προσωπικὸν ζήτημα τοῦ κ. Κεφαλογιάννη. Μὲ ἀπασχολεῖ τοῦτο τὸ ζήτημα. Συζητοῦνται ἀπόψε ἐρωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ, ἢ θὰ συζητηθοῦν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεζητήθησαν.

§171Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι προσωπικὸν θέμα καὶ δικαιοῦμαι νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἕν ἀπὸ τὰ δύο ἐκλέξατε. Ἢ πρόκειται νὰ συζητηθοῦν...

§172Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶσθε ἐπερωτῶν;

§173Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὰ νομικά σας, κύριε συνάδελφε, τὰ ἠκούσαμεν ἀπόψε. Ἀφήσατε τὰς διακοπάς. Κύριε Πρόεδρε, ἢ αἱ ἐρωτήσεις συζητοῦνται καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ λάβω τὸν λόγον, ὅπως ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. ὑπουργός, ἢ δὲν συζητοῦνται.

§174Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠρωτήθην καὶ ἀπήντησα. Ἄλλως, δὲν εἶχον διάθεσιν νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν.

§175Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μὲ ἀπασχολήσῃ τὸ προσωπικὸν θέμα τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, ὅταν μοῦ εἰπῆτε ὅτι ἠμπορῶ νὰ λάβω τὸν λόγον. Πάντως, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ ὁ Κανονισμὸς νὰ ἑρμηνεύεται κατὰ τὴν ἰδικήν σας διάθεσιν.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Κεφαλογιάννης ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Συνεπῶς εἶναι σύμμικτον τὸ θέμα.

§177Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Συνεπῶς, δικαιοῦμαι νὰ λάβω τὸν λόγον.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐξετάζεται τὸ θέμα, ἐὰν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν τὸν λόγον εἰς τὰς ἐρωτήσεις, διὰ τὰς ὁποίας ρητῶς ὁ Κανονισμὸς λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅτι αἱ ἐρωτήσεις ἢ ἐπερωτήσεις γίνονται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἦτο ἐρωτώμενος. Συνεπῶς, ΙΨΟ ΓΙΟΥΡΕ, ἠδύνατο νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§179Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κατὰ τὴν γνώμη μου, τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἐπιτρέπει νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον, οὔτε οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἐπὶ ἐπερωτήσεων. Ἀλλὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων περιόδων ἐπεκράτησε τὸ ἔθιμον νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων. Ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖ νὰ στασιασθῇ ἀπόψε. Σᾶς εἶπον τὴν γνώμην μου καὶ νομίζω, κατὰ τὸν ἑπόμενον Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν ἀναμφισβητήτως, θὰ δοθῇ ἑρμηνεία, ὅτι πράγματι δὲν δικαιοῦνται νὰ λάβουν τὸν λόγον. Διότι, πράγματι, κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν δικαιοῦνται. Μοῦ κάμνει, ὅμως, ἐντύπωσιν, ὅτι ἀπόψε λέγετε ὅτι στασιάζεται, ὅταν ἔχῃ προηγηθῆ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν Ἀρχηγὸς Κόμματος, ὁ ὁποῖος τώρα δὲν εἶναι Ἀρχηγός, ἦτο ψηφισμένος καὶ ἔξω τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἔστω καὶ μία ἐρώτησις κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐλάμβανε τὸν λόγον. Ἄς μὴ σταθῶμεν, λοιπόν, ἀπόψε εἰς τὸν στασιασμόν. Ἐρωτῶ, νὰ συνεχίσω, κύριε Πρόεδρε;

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§181Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τὸ ζήτημα τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, μὲ ἀπασχολεῖ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἤθελον πρῶτον νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἡ ἄνεσις μὲ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἀπόψε, ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ δικαίωμα τῆς μεταβιβάσεως ὑπὸ τῶν συνεταίρων τοῦ οἰκοπέδου προκειμένου δὲ περὶ συνεταιρισμοῦ περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν, ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν συνεταίρων του καὶ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους γνωρίζω καὶ ἐκτιμῶ, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἐντιμότης τῶν προσώπων, μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἄνεσις μὲ τὴν ὁποίαν ἐλέχθησαν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν. Ἡ ἄνεσις αὐτὴ μοῦ δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παρεξηγήθη ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ἀπολύτως ἡ ἀνάγκη εἰς τὴν ὁποίαν ὑπήκουσεν ὁ νομοθέτης θέλων νὰ στεγάσῃ ἀστέγους ὑπαλλήλους. Ὡς παραδείγματα λοιπὸν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἐὰν δὲν εἶναι προσωπικὴ περίπτωσις εἶναι εὐάρεστα, διότι ἐνισχύουν τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι κακόν. Θὰ ἐπιστήσω ὅμως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς παραβάσεις καὶ τοῦ παρελθόντος καὶ τοῦ μέλλοντος τοῦ νόμου προκειμένου περὶ στεγάσεως ἀστέγων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον σημεῖον. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ἐὰν ὁ κ. Κεφαλογιάννης ἦτο ἁπλῶς βουλευτὴς καὶ ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐνεργείας ἑνὸς ἁπλοῦ βουλευτοῦ, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ φθάσωμεν μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου. Θέλω νὰ μάθω—καὶ ὄχι ἀπόψε ἐνδεχομένως—ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας ἦτο μέλος χθὲς ὁ κ. Κεφαλογιάννης, δὲν φρονεῖ, ὅτι ἐπὶ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀτελέστατα στοιχεῖα προσήγαγεν ἡ ἰδία ἐρωτωμένη, εἴτε διότι αἱ ἐρωτήσεις δὲν ἦσαν ὀρθαί, εἴτε ὄχι καὶ δεδομένου, ὅτι ὑπάρχουν θέματα τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν ὄχι μόνον μὲ τὴν ἰδιωτικὴν συναλλαγὴν τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, μὲ τὸν γαμβρόν του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν συναλλαγὴν μὲ τὴν ἐργολήπτριαν ἑταιρείαν τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ, δὲν αἰσθάνεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπρεπεν ἡ ἰδία νὰ συστήσῃ χάριν τῆς ἰδίας αὐτῆς, τῆς ὁποίας μέλος ἦτο ἕως χθὲς ὁ κ. Κεφαλογιάννης καὶ χάριν τοῦ προσώπου τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιθυμῇ τὴν ἐν ψυχρῷ ἐξέτασιν ὅλων τῶν στοιχείων ἀκριβῶς διὰ νὰ εὑρεθῇ πλήρης ἡ ἀλήθεια, δὲν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ προκειμένου περὶ πρώην μέλους της, προκειμένου περὶ τοιούτου θέματος, θὰ ἦτο ἴσως χρήσιμος καὶ δι’ ἑαυτὴν καὶ διὰ τὸν θιγέντα συνάδελφον; Τὸ λέγω δὲ αὐτό, κ. Πρόεδρε, διὰ τοῦτο: Δὲν ὠφελεῖ καθόλου διὰ κραυγῶν, ὅτι συκοφαντούμεθα, νὰ ἀπαντῶμεν ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς προσκομίζονται ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα, ἂν μὴ τί ἄλλο, εἶναι ἄξια ἐξετάσεως ἐκ μέρους τῆς κοινῆς γνώμης. Ὠφελεῖ περισσότερον ἐὰν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν τὴν βεβαιότητα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι πράγματι ἐν προκειμένῳ τίποτε τὸ ἀνώμαλον δὲν ἔγινεν ἐκ μέρους τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τοῦ Οἰκισμοῦ.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.25′ μ.μ.)