1961.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83η

Πέμπτη 16 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ χθεσινὸν νομοσχέδιον «περὶ Παππαφείου Ὀρφανοτροφείου» ἐγένετο δεκτὸν μὲ ὡρισμένας τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἠκούσθη, φαίνεται, εἰς τὴν αἴθουσαν τὸ «ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν» καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν σήμερον εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ καταχωρῆται τὸ νομοσχέδιον ὡς εἶχε κατατεθῆ ἄνευ τροπολογιῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, θὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας, διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ ἐδέχθη καὶ τὶ δὲν ἐδέχθη, διότι καὶ ἄλλοι βουλευταὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι τροπολογίαι. Ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ εἶναι ἡ Βουλὴ ἐν ἀπολύτῳ γνώσει τοῦ κειμένου αὐτοῦ. Συνεπῶς, ἀναβάλλομεν τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν καὶ θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἔλθῃ ἐν τῷ μεταξύ, διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν. Δὲν ἔχω, πάντως, ἀντίρρησιν κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν νὰ προστεθῇ, ὅ,τι θέλετε, ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργός, βέβαια, καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Πάντως, καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἐψηφίζετο χθές, οὐδεμία τροπολογία ὑπεστηρίχθη. Ἀναβάλλεται, συνεπῶς, ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν μέχρι τῆς ἀφίξεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46848)8.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τῆς ὑπ’ αὐτῆς χορήγησιν δανείου 5.000.000 δραχμῶν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουριστικῆς πίστεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4201)8.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέτεινε μέχρι 31. 10.1961 τὴν ἰσχὺν τῆς παρεσχημένης πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικὴν ἐγγυήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ἐξόφλησιν δανείων πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν παραγωγῶν ὡρισμένων περιοχῶν τῆς Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἀρτεργατῶν, Τύπου καὶ Τυπογράφων Πατρῶν, αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Τεχνικῶν, Ραδιοφωνίας Ἑλλάδος, αἰτουμένου τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 713)18.3.59 καὶ 733)246)15.9.1959 ἀποφάσεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐπέκτασιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1031)58 καὶ 180)60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συλλόγου καὶ εἰς τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πωλητῶν καυσίμων εἰδῶν «Ἡ Ἕνωσις» αἰτουμένου ἀπαγόρευσιν τῆς παρὰ τῶν προνομιούχων Ἑταιρειῶν πετρελαίων λιανικῆς καὶ κατ’ οἶκον διανομῆς πετρελαίου χορήγησιν ἐπαγγελματικῶν δανείων καὶ εἰς τὰ μέλη του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, αἰτεῖ τὴν ἄμεσον χορήγησιν πιστώσεως ἐκ 10.000.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ὑπηνέμου μώλου Ρεθύμνης. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑλληνικῶν Μεσογειακῶν Γραμμῶν Α. Ε. διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀνατροπὴν προγραμματισθέντων δρομολογίων. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου συνταξιούχων ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένων μονιμοποίησιν τῶν συνταξιούχων ἀναπηρίας ἐπὶ τῇ βάσει λογικῶν προϋποθέσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Νεοχωρίου Ὀλυμπίας, αἰτουμένου ὅπως διαταχθῇ ἡ ΣΠΑΠ καὶ σταθμεύουν εἰς Νεοχώριον Ὀλυμπίας αἱ αὐτοκινητάμαξαι ΑΑ73, ΑΑ78, ΤΑ71, ΤΑ76, ΤΝ1 καὶ ΤΝ2 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως Συνδρομῶν Ε. Ι.Ρ., αἰτουμένου ὅπως τὰ μέλη του ἐνταχθοῦν εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Δ.Ε.Η. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, Δ. Μπαμπάκος, Α. Γεροκωστόπουλος καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τοῦ τρόπου εἰσόδου εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τῆς Β. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰατρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν. 3221)1931 «περὶ Κτηματικῶν Τραπεζῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος, Κ. Ἀποσκίτης καὶ Γ. Κατσαφᾶδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ο.Λ.Π. καὶ Λιμενικῶν Ταμείων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Μπάρμπας, Μ. Μυριδάκης, Χ. Πιπιλῆς, Ν. Λαμπρινάκος, Α. Δεληγιαννίδης, Α. Λιάκος, Γ. Βιτούλιας, Ι. Τζαμπάζης καὶ Ν. Σπεντζάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1210 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Αἴγιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι δὲν ἐπρογραμματίσθη εἰσέτι τὸ ξενοδοχεῖον τοῦτο, ἐπειδὴ αἱ κρατοῦσαι συνθῆκαι κινήσεως ξένων ἐπέβαλον τὴν προτίμησιν ἑτέρων περιοχῶν, ὅπου ὑφίστανται ἀνάγκαι περισσότερον ἐπείγουσαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1369 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου Πατρῶν εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι, πρόκειται δὲ τὸ ἔργον νὰ δημοπρατηθῇ ἐντὸς τοῦ Μαρτίου ἐ.ἔ. καὶ κατὰ πᾶσαν δυνατὴν πρόβλεψιν ν’ ἀποπερατωθῇ κατὰ τὸν Ἀπρίλιον 1962. Ἡ ἀναβολὴ τῆς ἐνάρξεως ἐκτελέσεώς του ὀφείλεται εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ οἰκοπέδου καὶ τῆς ἐκεῖθεν ἐξώσεως τῶν μισθωτῶν, τῆς τελευταίας ταύτης εὑρισκομένης εἰς τὸ δικαστικὸν στάδιον. Ζήτημα ἀνεγέρσεως δευτέρου ξενοδοχείου εἰς Πάτρας δὲν δύναται νὰ τεθῇ, πρὸ τῆς θέσεως εἰς λειτουργίαν τοῦ πρώτου καὶ τῆς μελέτης τῆς ἐκ ταύτης διαμορφωθησομένης καταστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3750 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὕπερθεν ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ κ. Κουράφαλου, ἐδόθη διὰ τοῦ Τύπου ἐπίσημος καὶ πλήρης ἀπάντησις τὴν Κυριακὴν 12ην τρέχοντος μηνὸς ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. 2) Εἰς ἀνταπόκρισιν ὁμοίας αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Μπρεδήμα κλπ., θέλομεν καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν πάντας τοὺς ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω κ.κ. βουλευτῶν αἰτουμένους. 3) Ἀσχέτως τούτου, αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Γενικῆς Γραμματείας τοῦ ΕΟΤ ἔχουν ἐντολὴν ὅπως εἰς τοὺς ὑποβαλόντας ἐρωτήσεις ἐπὶ θεμάτων σχετιζομένων μὲ τὴν ὡς ἄνω καταγγελίαν παράσχουν πᾶσαν δυνατὴν πληροφορίαν ὡς καὶ πᾶσαν διευκόλυνσιν πρὸς ἀνεύρεσιν στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1412 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Δυνάμει τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 20 Ν. Δ. 3850) 1958 «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» ἀναβολὴ λόγῳ σπουδῶν χορηγεῖται κατ’ ἀρχὴν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ἔτους καθ’ ὃ λήγουσιν αἱ νενομισμέναι σπουδαὶ ἑκάστου δικαιουμένου (νενομισμένα ἔτη ἢ ἑξάμηνα φοιτήσεως). 2. Συμφώνως τῇ παραγράφῳ 2 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω χρονικὴ διάρκεια τῆς ἀναβολῆς παρατείνεται κατὰ τὰς ἀκολούθους διακρίσεις: α) Ἐὰν οἱ λαβόντες τὴν ἀναβολὴν ἀπώλεσαν ἓν ἔτος σπουδῶν λόγῳ ἀποτυχίας εἰς τὰς ἐξετάσεις ἢ λόγῳ ἀνωτέρας βίας, ἐκτιμωμένης παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τούτων ἡ ἀναβολὴ παρατείνεται ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος. Ἡ ἀπώλεια καὶ ἑτέρου ἔτους σπουδῶν δὲν ἀναγνωρίζεται διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω παράτασιν τῆς ἀναβολῆς. β) Ἐὰν οἱ τυχόντες τῆς ἀναβολῆς δὲν ἔλαβον τὸ πτυχίον κατὰ τὴν διάρκειαν ταύτης, ἡ ἀναβολὴ τούτων δύναται νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος. Εἰς τὴν διάταξιν ταύτην ὑπάγονται μόνον οἱ διανύοντες τὸ τελευταῖον ἔτος τῶν σπουδῶν των ἢ ὀφείλοντες μαθήματα τοῦ προτελευταίου ἔτους. 3. Εἰς τοὺς περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις σπουδαστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ, τυχόντας ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν 31.12.1958, ἐχορηγήθη παράτασις ἑνὸς εἰσέτι ἔτους, συμφώνως τῇ ἀνωτέρω διατάξει (παρ. 2 β), ἤτοι μέχρι 31.12.59. 4. Ἡ Διοίκησις ἀποβλέπουσα εἰς τὴν διευκόλυνσιν ἐν γένει τῶν σπουδαστῶν δίχως νὰ προβλέπηται ἐκ τοῦ νόμου, ἐχορήγησε παρὰ ταῦτα εἰς τοὺς μὴ λαβόντας τὸ πτυχίον των, μέχρι 31.12.1959 καὶ ὀφείλοντας μόνον τὰς ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις καὶ ἑτέραν παράτασιν συνολικῶς ἑνὸς εἰσέτι ἔτους, ἤτοι μέχρι 31.12.1960 (ἀρχικῶς μέχρι 31.3.1960), ἐν συνεχείᾳ μέχρι 30.6.60 καὶ τελικῶς μέχρι 31.12.1960) διὰ διαταγῶν τοῦ ὑποφαινομένου. 5. Ἤδη, οἱ ἐκ τούτων μὴ καταταγέντες εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ τυγχάνουσιν ἀνυπότακτοι τῆς 57 ΕΣΣΟ, ἤτοι ἀπὸ 15.1.1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὕπερθεν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τοῦ 5ετοῦς οἰκονομικοῦ προγράμματος, τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὁποίου ἤδη ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή, προβλέπεται ἡ δημιουργία εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως μεγάλου ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἀδρανοῦντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. 2) Κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ τρέχον ἔτος, ὡς ἕνα τῶν πολλῶν ὑπὲρ τῶν ἀνέργων κυβερνητικῶν μέτρων, ὑπῆρξε, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ ΟΑΑΑ διατεθεῖσα πίστωσις ἐκ δραχμῶν 100.000.000 δι’ ἕκαστον ἔτος διὰ τὴν ἐκτέλεσιν εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς Χώρας, πρὸς ἀπασχόλησιν τοῦ κατὰ τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἀνέργων, ἰδίᾳ κατὰ τὴν περίοδον τῆς μειώσεως τῶν ἐργασιῶν (χειμῶνα). Εἰδικώτερον εἰς τὴν περιοχὴν Χανίων, διετέθη διὰ τὴν περίοδον 1959–60 ποσὸν 900.000 δραχμῶν καὶ διὰ τὸ τρέχον ἔτος ποσὸν 1.000.000 διὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Παραλλήλως πρὸς ταῦτα καὶ τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προγραμματιζόμενα κοινωφελῆ καὶ τὰ ἄλλα ἔργα, συντείνουν εἰς τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τῶν ἐπαρχιωτῶν ἐργατῶν. 3) Ἡ διακίνησις εἰς τὸν χῶρον τῆς Εὐρώπης Ἑλλήνων ἐργατῶν, δὲν δύναται κατ’ ἀρχὴν νὰ θεωρηθῇ ὡς μετανάστευσις, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ συντελεῖται σήμερον. 4) Διὰ τῆς τακτικῆς ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων καὶ εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις τῆς ἐκτάκτου τοιαύτης, ἀντιμετωπίσθη τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης, ἐνῷ διὰ τῆς καταβαλλομένης προσπαθείας ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ τῶν ἐκτὸς καὶ διὰ διαφόρους λόγους ἐπαγγέλματος, περιεχομένων ἐργατῶν ἐπιδιώκεται ἡ ἐξασφάλισις, ἐν ὄψει τῶν συνθηκῶν ἀγορᾶς ἐργασίας καὶ τῶν ὑπαρχουσῶν προοπτικῶν, τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξελίξεως, μετεκπαιδεύσεως, ἄλλης ἀπασχολήσεως κλπ. 5) Ἡ διὰ τῶν Σχολῶν Μαθητείας δημιουργία φυτωρίων ἐπαγγελματικῶς κατηρτισμένων προσώπων εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, ἀποτελεῖ στοιχεῖον ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεργίας διὰ τῆς τεχνικῆς προπαιδεύσεως ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ἀνειδικεύτου κατὰ κλάδους, ἐντὸς βραχέος διαστήματος καὶ μὲ ἄριστα ἀποτελέσματα εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐξειδίκευσίν των καὶ οὗ αἱ συνέπειαι εἶναι λίαν ἐμφανεῖς ὡς ἐκ τῆς ἀπορροφήσεώς των ὑπὸ τῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ προτεραιότητα ἔναντι τῶν λοιπῶν συναδέλφων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1458)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ ἀνακοινωθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1289 ἐρώτησις ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν μὲν Κοινοτήτων Ἄρτας καὶ Φωσταίνης προβλέπεται διὰ τὸ τρέχον ἔτος, τῆς δὲ Κοινότητος Ἐλαιοχωρίου διὰ τὸ ἔτος 1962. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπολοίπους ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας Κοινότητας τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, ἡ ἠλεκτροδότησις τούτων θέλει ἐπανεξετασθῇ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς τοῦ ἔτους 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1984)8.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1371 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰς ἅλας παραγωγὴ τῆς ἁλυκῆς Μέσης Κομοτηνῆς ἀνέρχεται σήμερον εἰς 5.000 τόννους περίπου, ἥτις μάλιστα θὰ ἠδύνατο νὰ ἦτο καὶ ἀνωτέρα ὑπὸ καιρικὰς συνθήκας μᾶλλον εὐνοϊκάς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπὸ ταύτης καταλαμβανομένης ἐκτάσεως. Διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν 5.000 τόννων ἀπαιτοῦνται 4.000 περίπου ἡμερομίσθια ἐτησίως. Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς εἰς 8.000 τόννους, εἶναι κατ’ ἀρχὴν δυνατή, ἡ δὲ ἀντίστοιχος αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 2.000 ἐτησίως, πάντως ἡ ὑπηρεσία ἁλυκῶν ἔχει τὴν γνώμην ὅτι ἡ παραγωγὴ τῶν 8.000 τόννων δὲν θὰ ἐπετυγχάνετο παρὰ δι’ ἐλάχιστα ἐκ τῶν καλλιεργησίμων ἐτῶν, λόγῳ τῶν ἐπικρατουσῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν εἰς τὸ διαμέρισμα τοῦτο τῆς Χώρας. Τὰ παρεχόμενα ὑπὸ τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ροδόπης στοιχεῖα περὶ ἀπασχολήσεως 150–200 περίπου ἐργατῶν κατὰ τὴν περίοδον τῆς καλλιεργείας, διὰ παραγωγὴν 5.000 τόννων ἅλατος, ἐνῷ διὰ παραγωγὴν 8000 τόννων ἅλατος θὰ ἐπετυγχάνετο ἀντιστοίχως ἀπασχόλησις 1.000 ἐργατῶν, δὲν εἶναι σύμφωνα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὁμοίως τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 7)1118)5.8.60 ἔγγραφόν του, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, πρὸς ὃ ἀναφέρεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 66919 ἀπὸ 12.9.60 ἀπάντησις τῆς Ὑπηρεσίας Ἁλυκῶν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπισυνάπτομεν, ἐν ἀντιγράφῳ, ὁμιλεῖ περὶ ἀπασχολήσεως 1.000 ἐργατῶν κλπ. διὰ παραγωγὴν 80.000 τόννων ἅλατος κλπ., ἐξ ὧν συνάγεται ὅτι ὁ παρέχων τὰ στοιχεῖα εἶναι ἀπολύτως ξένος πρὸς τὰ ζητήματα τῶν ἁλυκῶν καὶ ἁλάτων. Ἡ ἐξαγωγὴ ἅλατος εἰς Βουλγαρίαν ἢ καὶ ἑτέραν χώραν, ἐπιτρέπεται καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ τοιαύτη, ἐὰν ὑπάρξῃ ἐνδιαφέρον ἐκ τῆς παραγομένης σήμερον εἰς τὰς ἁλυκὰς Κομοτηνῆς καὶ Ξάνθης ποσότητος. Ἐξ ὅσων, ὅμως, γνωρίζομεν, τόσον παλαιότερον, ὅσον καὶ πρὸ τετραετίας, ὁπότε ἐπραγματοποιήθη ἐξαγωγὴ ἅλατος εἰς Βουλγαρίαν, αὕτη ἐγένετο ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τῆς ἁλυκῆς Πολυχνίτου–Μυτιλήνης, ὧν ἡ ποσότης εἶναι κατὰ πολὺ ἀνωτέρα ἐκείνης τῶν ἐν λόγῳ ἁλυκῶν. Ἡ ποιότης καὶ ποσότης τοῦ παραγομένου ἔν τινι ἁλυκῇ ἅλατος, εἶναι συνάρτησις τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, καθ’ ὅσον αἱ εἰς μεγάλον βαθμὸν βροχοπτώσεις ἀφ’ ἑνὸς ρυπαίνουσι τὸ ἅλας, λόγῳ συμπαρασυρομένου κονιορτοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐμποδίζουσι τὴν ἔτι περαιτέρω ρύπανσιν κατὰ τὴν συγκομιδήν, ἥτις μάλιστα εἶναι ἀντιστρόφως ἀνάλογος τοῦ πάχους. Οὕτω κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος, ἡ παραγωγὴ τῆς ἁλυκῆς Μέσης Κομοτηνῆς, παραγωγικότητος 5.000 τόννων, ἀνῆλθε, συνεπεία δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, εἰς 1.500 τόννους περίπου. Τὸ παραχθὲν τοῦτο ἅλας εἶναι οὐχὶ πολὺ καλῆς ποιότητος τὸ δὲ κόστος του ἀνῆλθεν εἰς 160 δραχμὰς κατὰ τόννον, ἐνῶ ἀντιστοίχως τὸ κόστος τῶν ἁλάτων τῆς ἁλυκῆς Πολυχνίτου Λέσβου, ἀρίστης ποιότητος ἀνῆλθεν εἰς 46 δρχ. κατὰ τόννον. Οἱ ἀνωτέρω λόγοι ὑποχρεώνουν ἡμᾶς νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι δὲν συμφέρει ἐθνικῶς ἅλατα τοιαύτης ποιότητος νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πέραν τοῦ ὅτι καὶ τὸ κόστος τῶν ἁλάτων τούτων δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

V) Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1260)25.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1262)20.1.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διατήρησις τοῦ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 3155 (Φ.Ε.Κ. 63)65 τεῦχος Αʹ) ἐπιβαλλομένου τέλους 10% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων ὑπεραστικῶν λεωφορείων τῶν ἐκδιδομένων ἐν τῇ περιοχῇ ἑκάστου Νομοῦ καὶ ἀποτελοῦντος πόρον τῶν οἰκείων ἐπαρχιακῶν Ταμείων συμφώνως ταῖς διατάξεσι τοῦ ἄρθρ. 3 παρ. 1 περίπτωσις βʹ τοῦ Ν. Δ. 3620)56 (Φ.Ε.Κ. 279)56 τεῦχος Αʹ) εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Ταμείων τούτων ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπαρχιακῶν ὁδῶν καὶ καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν καὶ μεταφορικῶν ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργ. Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Κοντουδάκη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2989)26.2.1960 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1481 ἀπὸ 14.2.1961 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Κοντουδάκη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ὕψος τῶν εἰσπραττομένων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τόκων διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν οἴνων τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συν)σμῶν Σάμου, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὡς παράδειγμα ἡ ἐρώτησις πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ὑψηλοῦ κόστους τῶν οἴνων μας ἐξ ὑψηλῶν τραπεζικῶν ἐπιβαρύνσεων, δὲν ἀνέρχεται εἰς 2.500.000–3.000.000, ἀλλὰ κυμαίνεται περὶ τὰς 2.000.000 δραχμ. ἐτησίως καὶ δὴ α) 500.000 δραχμ. περίπου ἐξ ἐπιβαρύνσεως τῆς Ὀργανώσεως διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν οἴνων καὶ β) 1.500.000 περίπου ἐξ ἐπιβαρύνσεως τῶν παραγωγῶν, λόγῳ προεξοφλήσεως ἓν ἔτος ἐνωρίτερον τοῦ εἰσοδήματός των ὑπὸ τύπον δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ, ἥτις προεξόφλησις εἶναι προαιρετικὴ. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν ἐρώτησιν ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν οἴνων δὲν ἀνέρχεται εἰς τὸ ἀναφερόμενον ποσὸν τῶν 1½ δολλ. κατὰ ἑκατόλιτρον, ἀλλὰ εἰς τὸ ⅙ τοῦ ποσοῦ τούτου. Πάντως ἐσχάτως διὰ τῆς ληφθείσης Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως ἐμειώθησαν ὅλα γενικῶς τὰ ἐπιτόκια τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τὸ ἐπιτόκιον τῶν χρηματοδοτήσεων ἐπ’ ἐνεχύρῳ πρὸς τὰς Ἑνώσεις Συν)σμῶν ἀπὸ 7% εἰς 6% καθὼς καὶ ὁ τόκος ὑπερημερίας ἀπὸ 12% εἰς 9% καὶ συνεπῶς ἐκ τῆς μειώσεως ταύτης θὰ προκύψουν ἀνάλογοι ὠφέλειαι ὑπὲρ τῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς Οἰνοποιήσεως. Πέραν τούτου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μελετᾶται ἡ λῆψις νομοθετικῶν μέτρων μὲ τὸν σκοπὸν τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῶν οἴνων μας καὶ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς τούτων, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ εὐχερεστέρα ἐξαγωγή των εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Σιαφλέκη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1364)2.2.1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Σιαφλέκη, περὶ ἀξιοποιήσεως τῶν εἰς Κερὶ Ζακύνθου ἀναβλυζόντων ὑδάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ πρόσφατον μετάβασιν γεωλόγου τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, ἐλήφθη δεῖγμα ὕδατος ὅπερ ἐξετασθὲν ὑπὸ τοῦ ἐδαφολογικοῦ ἐργαστηρίου Ὑπουργείου Γεωργίας εὑρέθη ἀκατάλληλον δι’ ἀρδευτικοὺς σκοπούς, λόγῳ τῆς ὑψηλῆς περιεκτικότητος εἰς ἅλατα. Πρὸς τούτοις ἐξητάσθη καὶ ἡ δυνατότης ἀξιοποιήσεως τῶν ὑπογείων ὑδροφόρων ὁριζόντων τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῆς συνταχθείσης ὑδρογεωλογικῆς μελέτης, ἣν συνημμένως διαβιβάζομεν ὑμῖν πρὸς πληρεστέραν ἐνημέρωσιν ὑμῶν, δὲν ἀποκλείεται ἡ ὕπαρξις ὑπογείων ὑδροφόρων ὁριζόντων, πλὴν ὅμως, καὶ τὸ ὕδωρ τούτων προβλέπεται, ὅτι θὰ εἶναι ἀκατάλληλον δι’ ἀρδευτικοὺς καὶ ὑδρευτικοὺς σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2566)2019)16.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Κ. Χιωτάκη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Κοκκέβη, σχετικῶς μὲ τὴν σύγκλησιν τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου πρὸς κρίσιν τῶν ἰατρῶν ὑποψηφίων διὰ τὴν κατάληψιν θέσεων Διευθυντῶν Ἐπιμελητῶν καὶ βοηθῶν Κλινικῶν, Ἰατρείων καὶ Ἐργαστηρίων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 682)3.10.60 Β. Δ. «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας», προβλεπόμενον Εἰδικὸν Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον Ἰατρικοῦ Προσωπικοῦ, συνεστήθη δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε4 18431)30.11.60 καὶ Ε46 19113)1385)5.12.60 ἀποφάσεων ἡμῶν. Τὸ Εἰδικὸν τοῦτο Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἐπελήφθη εἰς ἀλλεπαλλήλους συνεδριάσεις αὐτοῦ τῆς προωθήσεως τῶν διαβιβασθέντων αὐτῷ δικαιολογητικῶν καὶ προέβη ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν διενέργειαν τῶν ἐξετάσεων, γραπτῶν τε καὶ προφορικῶν, τῶν ὑποψηφίων ἰατρῶν καὶ ὀδοντιάτρων πρὸς κατάληψιν θέσεων ἐπιμελητῶν καὶ βοηθῶν ἀφ’ ἑτέρου δέ, εἰς τὴν κρίσιν τῶν ὑποψηφίων πρὸς κατάληψιν θέσεων Διευθυντῶν Κλινικῶν, Ἰατρείων, Ἐργαστηρίων καὶ Ὀδοντιατρείων. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχουσιν ὑποβληθῆ εἰς ἐξέτασιν μὲν ὑπὲρ ἑκατὸν (100) ὑποψήφιοι Ἐπιμεληταὶ καὶ Βοηθοί, εἰς κρίσιν δὲ ὑπὲρ ἑκατὸν εἴκοσιν (120) ὑποψήφιοι Διευθυνταί, ἀριθμὸς ὅστις δέον νὰ θεωρῆται ἱκανοποιητικός. Συνεπῶς, αἱ ἐργασίαι τοῦ Συμβουλίου βαίνουσιν κανονικῶς, ἐὰν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ κρίσις τῶν Διευθυντῶν ἀπαιτεῖ σημαντικὸν χρόνον πρὸς ἔρευναν καὶ μελέτην τῶν ὑποβαλλομένων δικαιολογητικῶν καὶ Ἐπιστημονικῶν τίτλων καὶ μελετῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐνεργεῖται ἡ ἐκλογὴ τοῦ καταλληλοτέρου δι’ ἑκάστην θέσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1476)1024)27.1.1961 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1308)24.1.1961 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ διὰ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων αἰτημάτων τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν Ἁγ. Δημητρίου, Ὑπαπαντῆς Κοπῆς καὶ Ἁγ. Διονυσίου Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως φαρμακείου εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν σχετικῶς διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε66 1404)9.11.1960 καὶ Ε66)2551)17.2.1961 ἐγγράφων. β) Τὸ θέμα τῆς ἐπικαλύψεως τοῦ παρὰ τὴν στάσιν Παναγιωτάκου καὶ Παπακωνσταντίνου ἀνοικτοῦ ὀρύγματος τυγχάνει ἁρμοδιότητος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, ὅστις ἐποπτεύεται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. γ) Ἐκ τῶν λοιπῶν θεμάτων οὐδὲν τυγχάνει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη. Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 406)257)11.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1152 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου περὶ τῆς δημιουργουμένης ἀνθυγιεινῆς καταστάσεως ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ Ἐργοστασίου χρωμολιθογραφίας καὶ κυτιοποιΐας Λαμπρινάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον λειτουργεῖ νομίμως, βάσει ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἔχουσι ληφθῆ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς πρόληψιν τῶν ὀχλήσεων εἰς τοὺς περιοίκους ἐκ τῶν καυσαερίων, δυσοσμιῶν κλπ., ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται θέμα Δημοσίας Ὑγείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη, Σ. Καρασάββα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 478)299)1961 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1129)1961 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη, Σ. Καρασάββα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, περὶ τῶν δανείων εἰς τὸν Δῆμον Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸν Δῆμον Σερρῶν ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1960 δάνεια ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Σερρῶν δραχμ. πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως, κατασκευὴν ἀποχετευτικῶν ἀγωγῶν καὶ ὑπονόμων. Ἐκ τούτων, κατεβλήθησαν εἰς τὸν Δῆμον δραχμαὶ διακόσιαι τεσσαράκοντα πέντε χιλιάδες (245.000), τὸ δὲ ὑπόλοιπον ποσὸν θὰ καταβληθῇ ἐκ τῶν μεταβιβαζομένων πιστώσεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Διὰ τὸ ἔτος 1961, ὁ Δῆμος Σερρῶν ἐνεγράφη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν μεγαλυτέρων ἔργων τοῦ αὐτοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου διὰ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν, 1.000.000 πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποχετεύσεως. Τὸ ἐκ δραχμῶν 2.000.000 δάνειον πρὸς κατασκευὴν Σφαγείων ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἡ δὲ χορήγησις αὐτοῦ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ταμείου Δανείων καὶ Παρακαταθηκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1564)1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδη, περὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν 100 δραχμῶν, ὅπερ χορηγεῖται εἰς τοὺς ὁπλίτας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας μόνον τῶν πόλεων Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, οὐχὶ δὲ καὶ τοὺς ὁπλίτας τῆς πόλεως Πατρῶν, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 244525 ἀπὸ 27.10.1960 πρὸς ὑμᾶς ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, περὶ τοῦ ὁποίου αἱ ὑπ’ ἀριθ. 264)26.8.60 καὶ 1078)14.12.1960 ἐρωτήσεις τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ μὲ τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς περιεχόμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17977)14.2.60 ἔγγραφον ἡμῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 28.11.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη κλπ. (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 954), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει ἀποφασισθῇ ἡ τοποθέτησις Ἀγρονόμου εἰς τὴν κενὴν θέσιν τοῦ Ἀγρονομείου Βονίτσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2977) 2273 ἀπὸ 25.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη, περὶ τῆς Δημοτικῆς Πυρ. Ὑπηρεσίας Ἀλεξανδρουπόλεως νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς περὶ Πυρ. Ὑπηρεσίας διατάξεις ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν Δημοτικῶν Πυροσβεστικῶν Ὑπηρεσιῶν, οὔτε καὶ πιστώσεις τοιαύτας ἔχει διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργ. Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2244 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως πίνακα ἐμφαίνοντα τὰ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου κατὰ μῆνα καταβαλλόμενα μισθώματα διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν Λαρίσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Πίναξ καταβαλλομένων μισθωμάτων διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν Λαρίσης.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2986)2282 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Εἰρηνοδίκου Ἰωαννίνων ὑπεβλήθη ἤδη ἐρώτημα πρὸς τὸ Ἀνώτατον Δικ. Συμβούλιον, ὅπως πληρώσῃ ταύτην διὰ μεταθέσεως ἑνὸς Εἰρηνοδίκου ἐξ ἄλλου Εἰρηνοδικείου τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Ρήγα καὶ Α. Τσιάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 1451)999, 1767)1354 καὶ 2740)2126 ἐ.ἔ. ὑμέτερα ἔγγραφα, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα, Δ. Κελτεμλίδη κλπ. κατατεθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν τρεῖς ἐρωτήσεις ὑπ’ ἀριθ. 121, 142 καὶ 1282, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Λόγοι τάξεως καὶ πειθαρχίας ἐν ταῖς φυλακαῖς ἐπέβαλον τὴν λῆψιν περιοριστικῶν μέτρων ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐν τῇ ἀποστολῇ ἐμβασμάτων καὶ δεμάτων πρὸς κρατουμένους ἐπετράπη δὲ αὕτη μόνον εἰς συγγενεῖς τοῦ παραλήπτου, ἀποκλεισθέντων τρίτων προσώπων, καθόσον πολλάκις ἀπεστέλλοντο ἐμβάσματα καὶ δέματα ἐκ μέρους προσώπων ἢ ὀργανώσεων τελείως ξένων πρὸς τοὺς κρατουμένους διὰ λόγους καθαρῶς προπαγανδιστικούς. Διὰ τῆς ἀπὸ 31.3.1954 ἐγκυκλίου ἐπετράπη ἡ ἀποστολὴ ἐμβασμάτων καὶ δεμάτων προερχομένων ἐκ τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ συζύγων, γονέων, τέκνων καὶ ἀδελφῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι τὰ ἀποστελλόμενα εἴδη ἢ ποσὰ θὰ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰς ἀτομικὰς ἀνάγκας τῶν κρατουμένων. Διὰ τῆς ἀπὸ 15.5.1958 ἐγκυκλίου συνεπληρώθη ἡ προηγουμένη ἐγκύκλιος καὶ ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ ἐν ταῖς φυλακαῖς ἐμβασμάτων ἢ δεμάτων προερχομένων ἐκ τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ συγγενῶν τῶν κρατουμένων μέχρι καὶ τοῦ πέμπτου βαθμοῦ συγγενείας αὐτῶν. Διὰ σχετικῶν ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου ἀπὸ 1.9.1959 καὶ 12.2.60, διηυκρινίσθη, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἀπὸ 31.3.1954 ἐγκυκλίῳ διαλαμβανόμενα ἰσχύουν, προκειμένου, περὶ δεμάτων ἢ ἐμβασμάτων πρὸς κρατουμένους προερχομένων καὶ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Τέλος κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ προσφάτου Ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου, ἐπετράπη ἡ ἀποστολὴ μικροαντικειμένων ἐξυπηρετούντων ἀποκλειστικῶς τὰς ἀτομικὰς ἀνάγκας τῶν κρατουμένων, ἔστω καὶ ἂν αὗται δὲν προέρχωνται ἐκ συγγενῶν αὐτῶν. Ἐπίσης διὰ τῆς αὐτῆς ἐγκυκλίου ἐπανελήφθη τὸ περιεχόμενον τῶν ἐγγράφων ἀπὸ 1.9.1959 καὶ 13.2.1960. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1333 ἀπὸ 25.1.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1550)1146)30.1.1951 ἐγγράφου ἡμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ διαφορισμὸς τῶν παγίων ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν ποινικῶν κλητήρων καὶ τῶν ἐμμίσθων δικ. κλητήρων ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οἱ πρῶτοι ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν ἐπίδοσιν τῶν ποινικῶν δικογράφων ὑπηρετοῦντος δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον (116 ἐπὶ συνόλου 131) εἰς Ἀθήνας– Πειραιᾶ–Θεσσαλονίκην καὶ Πάτρας εἶναι βεβαρημένοι μὲ τὴν ἐπίδοσιν μεγάλου ἀριθμοῦ τοιούτων δικογράφων (πλέον τῶν 50 ἡμερησίως ἕκαστος), μεταβαίνοντες εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τῶν πόλεων τούτων καὶ τῶν προαστίων αὐτῶν καὶ καταναλίσκοντες τὰ παρεχόμενα ἔξοδα διὰ τὴν ἀνωτέρω διακίνησίν των. Οἱ ἔμμισθοι δικ. κλητῆρες ὑπηρετοῦντες εἰς ἐπαρχιακὰ κέντρα δὲν βαρύνονται μὲ τοιαύτην κίνησιν, πέραν δὲ τούτου ἐκτὸς τῆς ἀπασχολήσεώς των εἰς τὴν ἐπίδοσιν τῶν ποινικῶν δικογράφων ἀσχολοῦνται ὡς ἔμμισθοι δικαστικοὶ κλητῆρες μὲ τὴν ἐπίδοσιν πολιτικῶν δικογράφων καὶ τὴν ἐνέργειαν πράξεων ἐκτελέσεως τῆς πολιτικῆς διαδικασίας εἰσπράττοντες διὰ τὰς ἀπασχολήσεις των ταύτας, ἴδια δικαιώματα καὶ ὁδοιπορικὰ ἐν τῇ πράξει δὲ συνδυάζουν τὰς ἀνωτέρω ἐνεργείας ἐπιδόσεως ποινικῶν καὶ πολιτικῶν δικογράφων. Κατ’ ἀκολουθίαν φρονοῦμεν, ὅτι ἐκ τοῦ διαφορισμοῦ τῶν ἀνωτέρω ὁδοιπορικῶν ἐξόδων δὲν βλάπτονται οἱ ἔμμισθοι δικ. κλητῆρες, οἵτινες κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπασχολοῦνται πέραν τῶν κυρίων καθηκόντων των καὶ μὲ ἐνεργείας πολιτικῆς διαδικασίας εἰδικῶς ἀμοιβομένας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2242)61 ὑμετέρου διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζεται ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἀπὸ μακροῦ ἔχει προβῆ εἰς αὐτοψίας, συνεννοήσεις, προγραμματισμοὺς καὶ τέλος ἐκπόνησιν προμελέτης τοῦ Νέου Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς πόλεως ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου τῆς κεντρικῆς πλατείας Θέμιδος ἐπὶ τῆς ὁποίας εὑρίσκοντο τὰ κατακρημνισθέντα παλαιὰ Δικαστήρια. Ἐν τῷ μεταξὺ προέκυψε τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ἐκεῖ Διοικητηρίου προβαλλόμενον ὡς ἀπαίτησις ἀμεσωτέρας προτεραιότητος. Ἔκτοτε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔκρινεν ὡς ἐνδεδειγμένην θέσιν ἀνεγέρσεως τοῦ Διοικητηρίου τούτου τὸ οἰκόπεδον τῶν παλαιῶν Δικαστηρίων. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, λόγῳ τῆς ἀναφερομένης Κρατικῆς ἀνάγκης ἐξήτασε τελευταίως καὶ τὴν ἄποψιν τῆς ἐπὶ τοῦ ἰδίου οἰκοπέδου ἀνεγέρσεως κοινοῦ Διοικητικοῦ καὶ Δικαστικοῦ Μεγάρου, κατὰ τὸ δυνατὸν μάλιστα ὀλίγον διευρυνόμενον. Ἡ ἐξέτασις ἀπέδειξε τὸ ἀδύνατον τῆς λύσεως ταύτης, λόγῳ ἀνεπαρκείας τοῦ οἰκοπέδου ἐν ὄψει τῶν ἐκεῖ προγραμματιζομένων στεγαστικῶν ἀναγκῶν. Οὕτως ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἐξεπόνησε μελέτας ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου τούτου διὰ τὴν ἀνέγερσιν μόνον τοῦ Διοικητηρίου, τὸ ὁποῖον παρ’ ὅλην τὴν σεισμοπάθειαν τῆς περιοχῆς καταλαμβάνει ἀναγκαστικῶς τέσσαρας ὀρόφους καὶ ὑπόγειον. Κατόπιν τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης τελευταίως κατευθύνει τὰς ἐνεργείας του πρὸς ἐξασφάλισιν ἑτέρου καταλλήλου οἰκοπέδου. Ἐγένετο σχετικὴ ἔρευνα, αὐτοψία, συνεννοήσεις, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκριθῇ κατ’ ἀρχὴν ὡς κατάλληλος περιοχὴ ἐπὶ τῆς πλατείας πρώην Ταχυδρομείου. Τὸ ἐκεῖ οἰκόπεδον κατὰ τὰς κτηματογραφήσεις καὶ ἐκτιμήσεις τοῦ οἰκείου Νομομηχανικοῦ θὰ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην ἀπαλλοτριώσεως. Λόγῳ τῆς δυσχερείας διαθέσεως τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὴν παραχώρησιν τοῦ ἐν Λαρίσῃ ἀκινήτου τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῶν ὁδῶν Παπακυριαζῆ καὶ 28ης Ὀκτωβρίου (ἔνθα παλαιότερον ἡ Ι Μεραρχία) ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἐὰν δὲν οἰκοδομηθῇ ἐπ’ αὐτοῦ, ἰδίως λόγῳ σχετικῆς ἀνεπαρκείας Δικαστικὸν Μέγαρον, νὰ ἀνταλλαγῇ καὶ ἐκποιηθῇ διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ καλυτέρου διὰ τὰ Δικαστήρια τῆς πόλεως γηπέδου. Ὅθεν τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Λαρίσης, λόγῳ τῶν ὡς ἄνω μεσολαβησάντων περιστατικῶν εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον τῆς ὑποθέσεως τοῦ καταλλήλου οἰκοπέδου, καταβάλλεται δὲ παρ’ ἡμῶν πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν ταχυτέραν λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπὸ ἡμερομηνίας 15.11. 60 ἐρωτήσεως (ἀριθ. 837) τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τῶν μέτρων τακτοποιήσεως τοῦ θέματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ ἔχει προβῆ ἤδη εἰς τὰς ἀκολούθους ἐνεργείας: 1) Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (πρᾶξις ὑπ’ ἀριθ. 1177)1957) ἐνεκρίθη ἡ παραχώρησις τοῦ ΒΚ) 648 ἀκινήτου τοῦ Δημοσίου (κειμένου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Βασιλ. Κωνσταντίνου καὶ Λεωσθένους ἐν Πειραιεῖ) ἐκτάσεως περίπου 3.400 μ2 πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Πειραιῶς. 2) Κατόπιν τούτου, ἐπειδὴ ἡ ὡς ἄνω ἔκτασις τοῦ οἰκοπέδου ἐκρίθη μικρὰ διὰ τὸν ὃν προώρισται σκοπόν, ἐζητήθη ἡ ἀπαλλοτρίωσις γειτονικῶν ἰδιοκτησιῶν ἐκτάσεως 800 περίπου μ2, διὰ τῆς συμπληρώσεως τῶν ὁποίων καὶ τὸ οἰκόπεδον φθάνει μέχρι τῆς γωνίας καὶ αἱ προσόψεις αὐξάνονται, δυνατοῦ τυγχάνοντος οὕτω νὰ ἀφεθῇ ὁδὸς καὶ ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ὥστε τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον νὰ εἶναι ἐλεύθερον πανταχόθεν ὡς καὶ ἐπιβάλλεται. 3) Διὰ τοῦ ἀπὸ 24.9.1958 Β. Διατάγματος ἐκηρύχθη ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέα ἡ ἔκτασις αὕτη. 4) Ἤδη ἐκλήθησαν οἱ εἰκαζόμενοι ἰδιοκτῆται ὅπως προσκομίσωσι τοὺς τίτλους ἰδιοκτησιῶν των πρὸς ἔλεγχον, λόγῳ ὅμως τῆς μὴ εἰσέτι ὑποβολῆς τούτων καθυστερεῖ ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς διαδικασίας τῆς ἀπαλλοτριώσεως. 5) Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐπειδὴ θ’ ἀπαιτηθῇ εὔλογος χρόνος μέχρι τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος καὶ ἀνεγέρσεως τοῦ Μεγάρου καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς καλυτέρας λειτουργίας καὶ ἐμφανίσεως τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν Πειραιῶς, ἐζήτησε, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀπεφάσισε καὶ συνωμολογήθη μισθωτικὴ σύμβασις, καθ’ ἣν εἰς τὸ παρακείμενον πρὸς τὸ σημερινὸν κτίριον τοῦ Πρωτοδικείου Πειραιῶς ἀνεγειρόμενον Μέγαρον ἐξησφαλίσθη ἡ ἐγκατάστασις 32 περίπου νέων γραφείων, εἰδικῶς μελετηθέντων εἰς διαρρύθμισιν ἑνιαίας ἐπικοινωνίας μετὰ τῶν παραπλεύρως χρησιμοποιουμένων, κατὰ τρόπον, ὥστε προσεχῶς ἡ λειτουργία καὶ ἐμφάνισις τῶν Δικαστηρίων τῆς πόλεως αἰσθητῶς νὰ βελτιωθῇ μέχρις οὗ ἀνοικοδομηθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2253)1687 ἀπὸ 13ης παρελθόντος μηνὸς ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1409 ἐρώτησις, ἐν σχέσει πρὸς τὴν μεταχείρισιν τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς Πειραιῶς κρατουμένων ὑποδίκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μεταχείρισις τῶν κρατουμένων εἶναι προσηρμοσμένη πρὸς τὴν κατηγορίαν, εἰς ἣν ἕκαστος ἀνήκει συνάδουσα πρὸς τὸν χαρακτῆρα, τὴν διαγωγὴν καὶ τὸ ποινικὸν παρελθὸν αὐτῶν. Οἱ ὑπόδικοι δέον νὰ ὑπόκεινται κατ’ ἀρχὴν μόνον εἰς τοὺς ἀναγκαίους περιορισμοὺς πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ κινδύνου ἀποδράσεως καὶ παρακωλύσεως τοῦ ἔργου τῆς ἀνακρίσεως καὶ πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως καὶ πειθαρχίας ἐν τῷ Καταστήματι. Μάλιστα ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ καταρτισθέντος σχεδίου κώδικος ἐκτελέσεως ποινῶν διασφαλίζονται εἰς τοὺς ὑποδίκους συνθῆκαι διαβιώσεως ἀνάλογοι πρὸς τὸν προηγούμενον ἐν ἐλευθερίᾳ βίον αὐτῶν. Κατὰ συνέπειαν οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑπόδικοι κρατοῦνται ἐν ταῖς φυλακαῖς κατὰ τρόπον συνάδοντα πρὸς τὰ ὡς ἄνω κριτήρια δοθέντος, ὅτι ἡ μεταχείρισις κρατουμένων εἶναι περισσότερον αὐστηρὰ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν κατ’ ἐπάγγελμα ἐγκληματιῶν, τῶν φυγοπόνων ἀλητῶν, τῶν τοξικομανῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν ἐπικινδύνων ἐγκληματιῶν. Ἡ προαιρετικὴ ἀπασχόλησις ὑποδίκων εἰς ἐργασίαν δὲν ἀντιτίθεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ· τοὐναντίον εἶναι ἐνδεδειγμένη. Ἐκ τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ὑποδίκων, οἱ δύο ἐργάζονται κεχωρισμένως εἰς ἀντιγραφικὴν ἐργασίαν ὡς συμβαίνει συχνότατα εἰς ἁπάσας τὰς φυλακάς, ὁ δὲ τρίτος ἔτυχεν ἐγκρίσεως, ὅπως θερμαίνῃ τὸ κελλίον του διὰ θερμάνσεως πετρελαίου ἰδίαις αὐτοῦ δαπάναις, λόγῳ βαρείας παθήσεως, διαπιστωθείσης ὑπὸ τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τῶν φυλακῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου παρὰ ταῦτα παρηγγείλαμεν καὶ διοικητικὴν ἐξέτασιν ἐπὶ δὲ τῆς ὑποθέσεως ἐξεδόθη παραπεμπτικὸν βούλευμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2260 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Σ. Καρασάββα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Καβάλας μετετέθη ὁ Εἰρηνοδίκης Ἀργοστολίου Ἰωάννης Τζουρμανᾶς, ὅστις παρηγγέλθη τηλεγραφικῶς, ὅπως ἀναχωρήσῃ ἀμέσως διὰ τὴν νέαν του ἕδραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1491)1039)27.1.1961 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν πληρωμάτων τῶν ἀ)π «Ἰωνία», «Κορινθία» καὶ «Κορυτσὰ» τῶν κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον παρακρατηθέντων ποσῶν δι’ ἀναγκαστικὴν ἀποταμίευσιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 691)13.7.1960 ἐγγράφου μας, τὸ θέμα τοῦτο ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἔκρινεν, ὅτι τὸ ὅλον θέμα ἔδει ν’ ἀναπεμφθῇ εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους. Κατόπιν τούτου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 205884)5.8.1960 ἐγγράφου μας ἐθέσαμεν τὸ ἀνωτέρω θέμα ὑπ’ ὄψιν τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, προκειμένου νὰ προκαλέσῃ γνωμοδότησιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Ἡ ὡς ἄνω γνωμοδότησις δὲν ἐξεδόθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Παπαθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1187)Γ Λ)14.1.61 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διαβιβασθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 161)7.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς προσηρτημένης τούτῳ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Παπαθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 289)22.12.1960 ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κομοτινῆς ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 294639)18.11.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἐγνωρίσαμεν ταύτῃ, ὅτι δι’ ὁμαδικὴν ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν των, δύνανται νὰ προσφύγουν δι’ αἰτήσεώς των εἰς τὸν ἁρμόδιον Δ)ντὴν τοῦ Ταμείου ὁ ὁποῖος ἐν ἑκάστῃ συγκεκριμένῃ περιπτώσει καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ὀφειλέτου θὰ παράσχῃ τὴν προσήκουσαν εὐκολίαν πληρωμῆς. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν περὶ ἀπειλῶν τοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Ταμείου Κομοτινῆς κατὰ τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου, θέτομεν ὑπ’ ὄψει ὑμῶν τὰ κάτωθι: Οἱ Δ)νταὶ τῶν Δημοσίων Ταμείων ἅμα τῇ βεβαιώσει χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεοῦνται νὰ ἐκδώσωσι καὶ ἀποστείλωσι πρὸς τοὺς ὀφειλέτας ἀτομικὰς εἰδοποιήσεις, δι’ ὧν οὗτοι λαμβάνουσι γνῶσιν περὶ τῶν εἰς βάρος των ὑφισταμένων χρεῶν. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας εἴτε ἐντύπως, εἴτε διὰ σφραγίδος ἀναγράφονται ὁδηγίαι πρὸς τοὺς φορολογουμένους καὶ ἐφιστᾶται ἡ προσοχή των ἐπὶ τῶν συνεπειῶν αἵτινες, κατὰ νόμον, ἐπακολουθοῦν ἐν περιπτώσει μὴ ἐμπροθέσμου καταβολῆς τοῦ χρέους των. Αἱ ἀναγραφόμεναι ὡς ἄνω ὁδηγίαι κλπ. ἐπὶ τῶν ἀτομικῶν εἰδοποιήσεων προφανῶς ἐξελήφθησαν ὑπὸ τῶν ὀφειλετῶν ὡς ἀπειλαὶ τοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Ταμείου ἐὰν περὶ τοιούτων ἀπειλῶν πρόκειται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τὴν κάτωθι ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. «Κύριε Πρόεδρε, Εὑρισκόμενος χθὲς εἰς Σῦρον, ἀπέστειλα ἐκεῖθεν τηλεγράφημα πρὸς Ἀθηναϊκὴν ἐφημερίδα. Τὸ τηλεγράφημα ἔφθασε πράγματι εἰς τὸν προορισμόν του, ἀλλὰ εἶναι λογοκριμένον ἢ ὑπὸ τοῦ Τηλεγραφείου Σύρου ἢ ὑπὸ τοῦ Τηλεγραφείου Ἀθηνῶν. Ἔχω ἀνὰ χεῖρας μου τὸ τηλεγράφημα ποὺ ἐπεδόθη εἰς τὴν ἐφημερίδα. Ὅμως, ἐκ τῆς γενομένης ἀντιπαραβολῆς τούτου πρὸς τὸ κείμενον τοῦ τηλεγραφήματος ποὺ κατέθεσα εἰς τὸ Τηλεγραφεῖον Σύρου, διαπιστοῦται, ὅτι ἔχουν περικοπῆ ὑπὲρ τὰς 18 λέξεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέροντο εἰς τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλου δημοσίαν καταγγελίαν, ὅτι λειτουργοῦν εἰδικὰ γραφεῖα διεκπεραιώσεως κρατικῶν ὑποθέσεων ἐπ’ ἀμοιβῇ καὶ συμμετοχῇ εἰς τὰ κέρδη. Νομίζω, ὅτι συμμερίζομαι τὸ καθολικὸν αἴσθημα τοῦ Σώματος, ἐὰν διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως, διὰ τὸ πρωτάκουστον αὐτὸ γεγονὸς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ τῆς χώρας καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐὰν ζητήσω τὴν διενέργειαν σχετικῶν ἀνακρίσεων διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν αὐστηροτέρων κυρώσεων ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλουν τοὺς ἐτσιθελισμούς των, καταπατῶντες αὐθαδέστατα τὰ στοιχειωδέστερα συνταγματικὰ δικαιώματα τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους.

13.3.1961 Μετὰ τιμῆς

Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν».

§9Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμέσως, κ. βουλευταί, προέβην εἰς ἀνακρίσεις. Ἐκάλεσα τὸν Γεν. Διευθυντὴν τοῦ Ο.Τ.Ε., ὁ ὁποῖος μοῦ ἀπήντησε δι’ ἐγγράφου τὰ ἑξῆς: «Ἀθῆναι τῇ 15ῃ Μαρτίου 1961 Πρὸς τὸν Ἐξοχώτατον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Κ. Ροδόπουλον Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Εἰς ἀπάντησιν τῆς τεθείσης ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν ἐπιστολῆς τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπρεδήμα διὰ τὴν διενέργειαν ἐρεύνης ἐπὶ τῆς ἐσφαλμένης μεταβιβάσεως τηλεγραφήματός του ἐκ Σύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὴν 20 καὶ 10′ ὥραν τῆς 12 τρέχοντος ὁ βουλευτὴς κ. Μπρεδήμας κατέθεσεν εἰς τὸ Τηλεγραφεῖον Σύρου τηλεγράφημα ἐκ 339 λέξεων ἀπευθυνόμενον πρὸς τὰς ἐφημερίδας «Ἀθηναϊκή», «Νέα», «Ἔθνος» καὶ «Ἀνεξάρτητος Τύπος», τὸ ὁποῖον διεβιβάσθη κανονικῶς εἰς τὸ Τηλεγραφεῖον Ἀθηνῶν καὶ παρελήφθη παρ’ αὐτοῦ ἄνευ λάθους τινός. Ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ τηλεγραφήματος μὲ 4 ἀποδέκτας, ὁ ὑπάλληλος τοῦ Τηλεγραφείου Ἀθηνῶν ὑπεχρεώθη νὰ δακτυλογραφήσῃ εἰς ἀνάλογα ἀντίτυπα τὸ ληφθὲν τηλετυπικῶς τηλεγράφημα. Κατὰ τὴν δακτυλογράφησιν, λόγῳ μικρᾶς διακοπῆς, οὗτος ὑπέπεσεν εἰς σφάλμα τῆς ὑπερπηδήσεως δύο σειρῶν, παρασυρθεὶς ἐκ τῆς ἐπαναλήψεως κατωτέρω τῆς αὐτῆς φράσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε σταματήσει πρὸς στιγμήν. Διὰ τὸ σφάλμα τοῦτο τοῦ ὑπαλλήλου του, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐλεγχθῇ κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὁ Ο.Τ.Ε. ἐκφράζει δι’ ἐμοῦ τὴν λύπην του πρὸς τὸν κ. Μπρεδήμαν. Ἀλλὰ παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι δι’ ἕνα σφάλμα συμβαῖνον εἰς τὰ τηλεγραφεῖα ὅλου τοῦ κόσμου, ὁ βουλευτὴς κ. Μπρεδήμας, ὅλως ἀβασανίστως, ἀπέδωσε τὴν κατηγορίαν εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ ΟΤΕ τῆς λογοκρισίας τῶν τηλεγραφημάτων, δηλαδὴ τῆς παραβάσεως τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν διεπόντων τὰς τηλεπικοινωνίας νόμων. Ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, οὐδεμία λογοκρισία ἐνεργεῖται εἰς τὴν τηλεγραφικὴν ἀνταπόκρισιν καὶ προφανῶς ὁ βουλευτὴς κ. Μπρεδήμας μόνον ἐκ πλάνης, ὀφειλομένης εἰς ἐκνευρισμόν, λόγῳ τῆς κακῆς μεταδόσεως τοῦ τηλεγραφήματός του, ἰσχυρίζεται πράγματα μὴ ἀνταποκρινόμενα εἰς τὴν ἀλήθειαν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ προσθέτω, ὅτι ὁ ΟΤΕ, ὡς ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας, ἐξυπηρετεῖ ὅλους τοὺς πολίτας ἀδιακρίτως φρονημάτων, τηρῶν ἀπαρεγκλίτως τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις, ἀσκοῦσα ρυθμιστικὴν ἐξουσίαν μόνον ἐπὶ τοῦ ΟΤΕ κατὰ τὸν νόμον, οὐδεμίαν ἐπέμβασιν εἶχε ποτὲ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν λειτουργίαν του, πλέον τῆς ἀξιώσεως τοῦ Προέδρου της ὅπως ὁ Ὀργανισμὸς λειτουργήσῃ πράγματι, ὅπως καὶ λειτουργεῖ, ὡς ἀφατρίαστος ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας. Κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων, πιστεύομεν ὅτι ὁ κ. Μπρεδήμας θὰ ἀποσύρῃ τὴν κατηγορίαν τῆς λογοκρισίας καὶ θὰ δεχθῇ τὴν ἔκφρασιν τῆς λύπης μας διὰ τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον, ἂν ἐρευνήσῃ, θὰ πεισθῇ ἀκόμη καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν φήμην τοῦ Τηλεγραφείου Ἀθηνῶν ὡς συγκρινομένου μὲ τὰ καλύτερον λειτουργοῦντα τηλεγραφεῖα τοῦ κόσμου.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

ΕΠ. ΤΣΕΛΛΟΣ

Γενικὸς Διευθυντὴς ΟΤΕ». Ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος, καθὼς ἠκούσατε, ἐτιμωρήθη αὐστηρῶς. Ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ἐδόθη εἰς τὸν κ. Μπρεδήμαν, ὁ ὁποῖος καὶ ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίησίν του.

§11Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§13Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διεξῆλθον ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τὸν Κανονισμόν, ἀναζητῶν νὰ ἀνεύρω τὸ ἄρθρον, δυνάμει τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ διακρίνωνται οἱ βουλευταὶ εἰς Πατρικίους καὶ Πληβείους καὶ εἰς μὲν τοὺς Πατρικίους νὰ χορηγῆται ὑπηρεσιακὸν διαβατήριον, ὁποτεδήποτε θελήσουν, εἰς δὲ τοὺς Πληβείους οὐχί. Θὰ παρακαλέσω νὰ πληροφορήσητε τὸ Σῶμα, πῶς συμβαίνει ἡ διάκρισις αὐτή, ὥστε εἰς ἄλλους μὲν νὰ ἐχορηγήθησαν ἐπανειλημμένως ὑπηρεσιακὰ διαβατήρια, εἰς δὲ τὸν ὁμιλοῦντα, ὅταν ἐζήτησε νὰ τοῦ χορηγηθῇ, δὲν τοῦ ἐχορηγήθη, ἄγνωστον διά τινα λόγον. Ἤθελον νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα τὴν διάκρισιν αὐτήν, διότι διατελῶ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν τὸ ὅτι ἐπεξετάθη τὸ κομματικὸν Κράτος εἰς πᾶν σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ ἦτο ἀπαραίτητον νὰ φθάσῃ καὶ εἰς τοὺς βουλευτάς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐπειδὴ ἰσχυρίσθητε, ὅτι οἱ βουλευταὶ διακρίνονται εἰς Πατρικίους καὶ Πληβείους, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κατονομάσετε τοὺς Πατρικίους καὶ ἔπειτα θὰ εὑρεθοῦν οἱ Πληβεῖοι. Διότι, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὁποίας ἐλάβατε γνῶσιν εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως, ὡς ἐπίσης ἐλάβατε γνῶσιν καὶ ὅτι καταβάλλονται προσπάθειαι, ὅπως ἡ ἀπόφασις αὐτὴ —διότι μοῦ ἐγένοντο ἀνάλογα διαβήματα καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Παπαδημητρίου καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Κωστοπούλου— ἵνα ἀκυρωθῇ ἢ τροποποιηθῇ ἢ ἀτονίσῃ. Πάντως, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ στηρίζεται εἰς νόμον καὶ βεβαίως δὲν ἔχω τὸν τρόπον ἐγὼ νὰ κάμω ἄλλο τι, παρὰ διαβήματα φιλικὰ καὶ νὰ διαβιβάσω, βεβαίως, καὶ τὴν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ τῶν Κομμάτων ἐπιθυμίαν, ὅπως ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τροποποιηθῇ. Σᾶς εἰδοποίησα, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ μὴ φέρετε εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ θέμα αὐτό. Ἔπρεπε νὰ ἐπεριμένατε νὰ τελειώσουν αἱ διαπραγματεύσεις. Δὲν μὲ ἠκούσατε. Δικαίωμά σας εἶναι. Τὸ ἐφέρατε εἰς τὴν δημοσιότητα. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἐφέρατε καὶ κατὰ τρόπον, μὴ ἁρμόζοντα. Εἴπατε, ὅτι οἱ βουλευταὶ διαιροῦνται εἰς Πατρικίους καὶ Πληβείους. Σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖοι εἶναι οἱ Πατρίκιοι; Εἷς βουλευτής, σεβόμενος ἑαυτόν, ὅταν προβαίνῃ εἰς τοιαύτην κατηγορίαν, πρέπει νὰ εἴπῃ, ὁ τάδε ἔλαβε διαβατήριον ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐγὼ δὲν ἔλαβα. Ἄλλως, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει, δὲν εἶναι ἀκριβές.

§15Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Πατρίκιοι εἶναι, κατ’ ἐμέ, οἱ λαβόντες μέχρι σήμερον σωρηδὸν τὰ ὑπηρεσιακὰ διαβατήρια, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν ἕως τὶς παραδουλεῦτρες τοῦ Καλαμακίου. Καὶ θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου μειωμένον, διότι μοῦ ἀρνήθητε ὑπηρεσιακὸν διαβατήριον. Δὲν τὸ χρειάζομαι. Ἀλλὰ ἡ διάκρισις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κάμνει νὰ ἐπαναστατῶ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐδίδοντο τὰ ὑπηρεσιακὰ διαβατήρια, ἐδίδοντο πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτὰς ἀδιακρίτως. Τώρα δὲν δίδονται, γενικῶς εἰς κανένα. Συνεπῶς, μὴ ἀναφέρετε τὴν φράσιν, ὅτι οἱ βουλευταὶ διαιροῦνται εἰς Πατρικίους καὶ Πληβείους. Ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ μέτρου ἔλαβε ὑπηρεσιακὸν διαβατήριον. Κατὰ τὰ λοιπὰ δύνασθε νὰ διαμαρτυρηθῆτε.

§17Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἡ διάκρισις αὐτή, ἐὰν σᾶς ἐνοχλῇ, δὲν ἀφίσταται τῆς πραγματικότητος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐν δικαίῳ.

§19Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Διότι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς συνέπεσεν, ἀκριβῶς, ὅταν ἐγώ, εὑρισκόμενος εἰς τὸ Κοινοβούλιον ἀπὸ τὸ 1923, διὰ πρώτην φορὰν ἐζήτησα διαβατήριον καὶ παρεπέμφθην εἰς τὰς θύρας τῆς Νομαρχίας διὰ τὰ κοινὰ διαβατήρια.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ προεκφώνησις τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει θεμάτων. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 13ην Δεκεμβρίου 1957 Εὐρωπαϊκῆς συμβάσεως ἐκδόσεως». Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§21Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εἶχον παρακαλέσει νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν διὰ νὰ μελετήσω δύο τροπολογίας τοῦ κ. Δεσποτοπούλου.

§22Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι μία ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δεσποτοπούλου.

§23Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἐγὼ ἔχω δύο ἀνὰ χεῖρας. Πρόκειται περὶ συμβάσεως τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει χειρισθῆ τὸ Ὑπουργεῖον μου, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεμίχθησαν μόνον ἐκ λόγων τυπικῶν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἤμην εἰς θέσιν χθὲς νὰ ἐκφρασθῶ διὰ τὰς τροπολογίας αὐτάς. Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι καὶ σήμερον κατὰ τρόπον ἀτελῆ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτάς, διότι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων ἐργασιῶν, νὰ μελετήσῃ ὁλόκληρον τὴν σύμβασιν. Βεβαίως, ὡς μία σύμβασις ἡ ὁποία πρόκειται νὰ κυρωθῇ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ διατυπώσωμεν ἐπιφυλάξεις, θὰ δεχθῶ τὴν πρώτην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ διατυπώσω ὡς ἐπιφύλαξιν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἔκδοσις ἀλλοδαπῶν..... (ἀναγινώσκει)....». Δεκτὴ αὐτὴ ἡ ἐπιφύλαξις. Τὴν ἄλλην δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῶ καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησίν της.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δεσποτοπούλου.

§25Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη τροπολογία, ὄχι τοῦ κ. Δεσποτοπούλου, ἀλλὰ ἄλλων συναδέλφων. Τὴν ἐλάβατε χθές. Εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ ἄλλων συναδέλφων.

§26Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Περὶ τῶν ὑπηρεσιακῶν διαβατηρίων. Δὲν εἶναι δι’ αὐτὸν τὸν νόμον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς νόμον κυρωτικὸν συμβάσεως μὲ ἄλλας χώρας νὰ θέσω τοιαύτην διάταξιν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ νόμος τὸν ὁποῖον προτείνετε θὰ τὸν συζητήσωμεν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κατὰ ταῦτα, ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1957 Εὐρωπαϊκῆς συμβάσεως ἐκδόσεως». Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν συνέχισιν τῆς αʹ κατ’ ἄρθρον συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 10. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§30Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἔχουν ἐκτεθῆ πάρα πολλὰ ἐπιχειρήματα ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κ. συναδέλφων καὶ Ὑπουργῶν, τόσον ὑπὲρ, ὅσον καὶ κατὰ, τῆς ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς, διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Τὸ ἄρθρον 10 εἶναι ἓν ἐκ τῶν βασικωτέρων ἄρθρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσω τὰς σκέψεις μου ἐπ’ αὐτοῦ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, τόσον κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν γενομένην ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀπόψε θὰ ἐκθέσω συνοπτικῶς τὰς ἀπόψεις μου ἐν ὄψει καὶ τῶν διεξαχθεισῶν συζητήσεων διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ἀρνητικὴν ψῆφον τὴν ὁποίαν θὰ δώσω, ὅταν ἔλθῃ ὁ χρόνος ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 10. Διατί κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, κ. συνάδελφοι, ἐπιβάλλεται ἡ διαγραφὴ τοῦ ἄρθρου 10. Πρῶτον, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν νοεῖται σύνταξις χωρὶς ἀνάλογον εἰσφορὰν τῶν ἐνδιαφερομένων, δὲν εὐσταθεῖ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἡ προβλεπομένη ἐνίσχυσις τῶν 6 δραχμῶν ἡμερησίως εἰς τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν δικαιουθησομένων γερόντων, δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι σύνταξις. Ἐξ ἄλλου τὸ ἀσήμαντον αὐτὸ ἐπίδομα εἶναι πάγιον καὶ δὲν συναρτᾶται μὲ τὸ ὕψος τῆς καταβαλλομένης εἰσφορᾶς. Ἐπανέλαβε, ἐξ ἄλλου πολλάκις ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν εἰς τὴν χώραν τὴν ἰδικήν μας ἐξαιρετικῶς νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς νὰ θεσπίσωμεν εἰσφοράν, διότι εἰσφορὰ τοιαύτη, προβλέπεται εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς ἐν μέρει, ἀλλὰ εἶναι ἀκριβὲς ἐπίσης, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μόνον εἰς τὴν ἰδικήν μας χώραν συμβαίνει νὰ ὑπάρχῃ τόσον ἄνισος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὥστε ἡ ἀγροτικὴ τάξις τῆς χώρας μας, ἐνῷ ἀποτελεῖ τὰ δύο τρίτα τοῦ πληθυσμοῦ, νὰ ἀποκομίζῃ μόνον τὸ ἓν τρίτον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν συμβαίνουν εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου, ὅπου ὑποχρεοῦνται οἱ ἀσφαλιζόμενοι εἰς μικρὰν ἢ μεγαλυτέραν εἰσφοράν. Τρίτος λόγος δικαιολογῶν τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι, ὅτι οἱ ἀγρόται βαστάζουν τὸ μεγαλύτερον βάρος τῆς διαρκῶς διογκουμένης ἐμμέσου φορολογίας, καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν γνωρίζῃ καμμίαν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἔμμεσοι φόροι νὰ καλύπτουν τὸ 82% τῆς ὅλης φορολογίας καὶ οἱ ἄμεσοι φόροι τὸ 18% ὅπερ παρατηρεῖται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι 26% ποὺ ἦσαν τὸ 1952. Τέλος, ἕνα σημαντικὸν ποσὸν ἄνω τῶν 500 ἑκατομμυρίων ποὺ ἀποτελεῖ τοὺς πόρους τοὺς κοινωνικοὺς τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἄλλων τάξεων βαρύνει τοὺς ἀγρότας. Ἀκόμη οἱ ἀγρόται πληρώνουν ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν ἐκ τῶν φόρων τῶν ἐπιβαλλομένων διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου, ὑπολογιζόμενον εἰς 200 ἑκατομμύρια δραχμάς. Θὰ εἶχα ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι παρὰ τὴν γενομένην τροποποίησιν τῆς διαδικασίας βεβαιώσεως καὶ καθορισμοῦ τῆς τεκμαρτῆς προσόδου, δὲν θὰ λείψουν αἱ ἀδικίαι, αἱ ψυχολογικαὶ ἀντιδράσεις καὶ τεχνικαὶ δυσχέρειαι. Ἤδη ἐπεσημάνθησαν ἀπὸ προλαλήσαντας τὰ ἀδύνατα σημεῖα τῆς νέας διατυπώσεως. Καὶ πράγματι, θὰ εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐνημεροῦνται κατ’ ἔτος 1 ἑκατομμύριον φάκελλοι διότι ἡ περιουσία τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι ἀμετάβλητος, διότι γίνεται ἐναλλαγὴ καλλιεργειῶν καὶ ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ἡ εἰκὼν τῆς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως εἶναι διάφορος. Καὶ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν ἐμπιστευθῇ εἰς 200 ὑπαλλήλους ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ οἱ ὁποῖοι συγχρόνως θὰ ἀσχολοῦνται καὶ μὲ τὴν βεβαίωσιν τῆς συνδρομῆς τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως. Προσθέτως θὰ ὑπάρξουν καὶ ψυχολογικαὶ ἀντιδράσεις, ἐφ’ ὅσον οὐδὲν ἔνδικον μέτρον ἐπιτρέπεται κατὰ τῶν ἀποφάσεων ποὺ θὰ καθορίζουν τὴν τεκμαρτὴν πρόσοδον. Ἐφιστῶ ἐξ ἄλλου τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τῆς παραγράφου διὰ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσει εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὰς τοπικὰς ἐπιτροπὰς τὴν ἁρμοδιότητα νὰ καθορίζουν εἰς πρῶτον βαθμὸν τὴν τεκμαρτὴν πρόσοδον καὶ νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξεν εἰς τόνον πανηγυρικόν, ὡς μέγα ἐπίτευγμα, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐπέλθῃ σημαντικὴ καὶ δικαιοτέρα ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὅτι δηλαδὴ ἐκ τῶν πόλεων καὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων θὰ μετακομισθῇ ἕνα μέρος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος πρὸς τὴν ὕπαιθρον. Τὰ στοιχεῖα καὶ οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατὰ τὴν συζήτησιν, μαρτυροῦν περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Ὅταν ὡμίλουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐτόνισα, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἁρμοδιότης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑγείαν νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τὸν νεοϊδρυόμενον ὀργανισμὸν καὶ ἐξέφρασα τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἡ σχετικὴ διάταξις ὑπέκρυπτε ἀνομολογήτους φορολογικοὺς σκοπούς. Ὑπὸ τὴν πίεσιν ἡ ὁποία ἠσκήθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἀπό τινας βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἀνακρούσῃ πρύμναν. Ἐνῷ, ὅμως, ἐδέχθη αὐτὴν τὴν ἄποψιν, πάλιν παρέμεινεν φορεύς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, δὲν ἀπεμάκρυνεν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὰς φορολογικὰς διατάξεις ποὺ συνδέονται μὲ τὸ θέμα τῆς ὑγείας. Εἰς περίοδον, κ. συνάδελφοι, ποὺ ἀνακύπτει πρόβλημα ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται εἰς θέσιν πλήρους ἐξαθλιώσεως, εἶναι ἀδιανόητον νὰ ἐπιχειρῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ μεταφέρῃ βάρη ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν. Ἀκόμη, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ περίθαλψις προσφέρεται δωρεὰν εἰς τοὺς ἀστοὺς ἀπόρους, εἶναι πρωτοφανὲς καὶ ἐπιβάλλεται εἰδικὴ φορολογία διὰ νὰ τύχουν τῆς περιθάλψεως αὐτῆς οἱ ἄποροι ἀγρόται. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε ἐξ ἄλλου νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ υἱοθετήσῃ τὰς προτάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ ἀποχωρήσῃ τὸ θέμα αὐτὸ ὅπερ νὰ ἀντιμετωπίσῃ δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ καθιερωθῇ ἓν ἑνιαῖον ἀσφάλιστρον διὰ προϊόντα τελείως διάφορα. Ἔτσι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς ἀντιμετώπισιν διὰ τοῦ νομοσχεδίου μόνον τῆς συνταξιοδοτήσεως τοῦ γήρατος καὶ τότε θὰ ἀπεδεικνύετο, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι ἐντελῶς περιττή. Ἐκ τῆς προχείρου ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἴς τινα χωρία τῆς περιφερείας μου, ἤχθην εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ποὺ δίδει ἡ διενεργηθεῖσα δειγματοληψία, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δικαιοθησομένους συντάξεως, εἶναι μεγαλύτερος τοῦ πραγματικοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἂν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἀριθμός, πέραν τῶν 535 ἑκατομμυρίων ποὺ θὰ εἰσπραχθοῦν ὡς ἔσοδα ἐκ τῶν θεσπιζομένων διὰ τοῦ ἄρθρου 11 φόρων, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς θὰ ἀντλήσῃ καὶ ἕτερα 200 ἑκατομμύρια ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων ποὺ βαρύνουν τὰ εἴδη ποὺ θὰ καταναλώσουν αἱ 300.000 συνταξιοῦχοι καὶ τοῦ προσθέτου φόρου εἰσοδήματος ποὺ θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν συναλλαγῶν κατὰ 800.000.000 δραχμ. τῶν συντάξεων. Ἀλλὰ ἐὰν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενεν, ἡ δὲ πλειοψηφία ἤθελεν ἀκολουθήσει τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἐπιμονήν της διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, τότε οἱ ἀγρόται θὰ πληρώσουν 535.000.000, τὰ ὁποῖα ἀναλογοῦν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἐπιβαλλομένης διὰ τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ἕτερα 200.000.000 ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ ἄρθρου 11. Συνεπῶς, τὸ σύνολον τῶν βαρῶν ἀνέρχεται εἰς 735 ἑκατομμύρια, ὅσον περίπου καὶ τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων. Ἐρωτᾶται ποῦ εἶναι ἡ διακηρυχθεῖσα μεταφορὰ εἰσοδήματος τῶν πόλεων πρὸς τὴν ὕπαιθρον; Οἱ ἀριθμοὶ ἀποκαλύπτουν, ὅτι πρόκειται περὶ φενάκης. Ματαίως, κ. βουλευταί, θὰ ἀνεζήτει κανεὶς οἱονδήποτε ἔρεισμα αὐτῆς τῆς φορολογίας. Δὲν ὑπάρχει, οὔτε πολιτικόν, οὔτε κοινωνικόν, οὔτε ἠθικὸν ἔρεισμα, οὔτε ἔρεισμα στοιχειώδους δικαιοσύνης. Ἐὰν ἡ πλειοψηφία βοηθήσῃ διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ προκαλέσῃ μίαν περαιτέρω ἀναταραχὴν εἰς μίαν τάξιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἤδη εἰς κατάστασιν ἀπογνώσεως Ἐπιχειροῦντες ἓν παρόμοιον ὀλίσθημα, παίζομεν ἐν οὐ παικτοῖς καὶ ἀναμφιβόλως θὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν διακινδύνευσιν τῆς κοινωνικῆς εὐσταθείας τῆς Χώρας. Οἱ ἰδικοί μας ὦμοι εἶναι ἀσθενεῖς διὰ νὰ φέρουν τὸ βάρος μιᾶς τοιαύτης εὐθύνης. Ἡ Κυβέρνησις ἂς ἐπωμισθῇ καὶ αὐτὴν τὴν εὐθύνην. Ταχέως ὁ κυρίαρχος λαὸς θὰ κληθῇ νὰ τὴν κρίνῃ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσίμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 10 προβλέπει διὰ τὴν εἰσφυρὰν τῶν ἀγροτῶν, 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος. Ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 5 ἀποτελεῖ τὴν βάσιν καὶ τὸν κορμὸν τοῦ νομοθετήματος. Διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν ρυθμίζεται τὸ τὶ πρόκειται νὰ δώσῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ τὶ πρόκειται νὰ λάβῃ ὡς σύνταξιν. Διετυμπανίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι συζητεῖται νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ καταβολὴ συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας 300 δραχμῶν μηνιαίως. Ἡ σύνταξις, ὅμως, εἶναι κλιμακωτὴ καὶ κατέρχεται εἰς 220 καὶ 180 δραχμὰς καὶ διέψευσε τὰς ἐλπίδας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐγένοντο πολλαὶ ψηφοφορίαι καὶ ἀσφαλῶς προβλέπονται καὶ ἄλλαι, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐζήτησε νὰ συντομευθῇ ἡ συζήτησις. Ἀλλά, χάρις εἰς τὴν ἐπιμονήν μας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐβελτιώθη σημαντικῶς, αἱ δὲ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν κατόπιν πιέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐρρύθμισαν τὸ ζήτημα τῶν ἐν πολέμῳ παθόντων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν καὶ τὴν ἀναπηρικὴν σύνταξιν, ἐμείωσαν τὴν μηνιαίαν φορολογημένην πρόσοδον ἀπὸ 8.000 εἰς 5.000 καὶ ἐθεσπίσθη ἡ ταὐτόχρονος καταβολὴ τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς καταβολῆς τῆς συντάξεως. Ἐὰν ἐπιμένωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10 τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι γνωρίζομεν καλῶς τὶ σημαίνει πενία εἰς τὴν ἐπαρχίαν, πολὺ περισσότερον μάλιστα ἀπὸ τὸν κ. Κρόουν, ὁ ὁποῖος ἐπεσκέφθη ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Χώρας μας. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου τοῦ Βόλου εἰς ὑπόμνημά του περιέγραψε τὴν κατάστασιν ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον «ἀπόδειξις... (ἀναγινώσκει)...».

§33Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναφέρεσθε εἰς ἓν τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον 10 τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀφορᾷ τὸν Βόλον, τοὺς ἐργάτας, βιοτέχνας καὶ λοιπὰς ἀστικὰς τάξεις. Εἰς τὸ αὐτὸ τηλεγράφημα ἀνεφέρθη καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Γίνεται χρῆσις ἑνὸς τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἄλλον σκοπὸν εἶχεν καὶ τοῦ ὁποίου ὁ τόνος εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν νοοτροπίαν τοῦ ἀποστέλλοντος. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν συσσίτια εἰς τὸν Βόλον δι’ ἀπόρους, δὲν ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν, διότι εἰς πλείστας πόλεις λειτουργοῦν τοιαῦτα.

§34Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Ἐὰν δὲν θεωρῆτε τὴν περιφέρειαν ἀγροτικήν, ὑπάρχουν στοιχεῖα καὶ δι’ ἄλλας πολλὰς καθαρῶς ἀγροτικὰς περιφερείας. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας, ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὑπῆρξαν περισσότερον θεωρεῖαι καὶ ὀλιγώτερον πράξεις. Ἀγρόται ἐκ τῆς ἐκλογικῆς του περιφερείας εἶχον κατακλύσει τὸν παρελθόντα χειμῶνα τὴν Ἄμφισσαν καὶ διέμενον εἰς δημοτικὰ κτίρια χωρὶς νὰ ἔχουν οὔτε ἕνα κομάτι ψωμὶ διὰ τὰ Χριστούγεννα. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι εἰς τὴν Εὐρυτανίαν ὁ κόσμος τρώγει τὰς ζωοτροφάς. Ἀπὸ τὴν Ἤπειρον μᾶς ἦλθε τὸ θλιβερὸν ἄγγελμα θανάτου ἐξ ἀσιτίας μικρῶν παιδιῶν, ἐνῷ τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως αὐξάνει εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν μὲ κατεύθυνσιν πρὸς οἱονδήποτε μέρος τῆς Ὑφηλίου. Ἀσφαλῶς, κ. συνάδελφοι, ὁ ἐκπατρισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ, ὅτι ὑποκινεῖται ἀπὸ καμμίαν εὐημερίαν ἢ κανένα δάκτυλον. Πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Λύχνος ἀπέδωκε τὸν ἐκπατρισμὸν εἰς τὴν πατροπαράδοτον φιλοαποδημίαν τοῦ Ἕλληνος, καὶ ἐπεκαλέσθη μάλιστα τὴν ἀποδημίαν τῶν Ἄγγλων εἰς μεγάλον βαθμόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὁ παραλληλισμὸς μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Ἄγγλων ἀποδήμων δὲν δύναται νὰ γίνῃ, διότι οἱ Ἄγγλοι ἐξεπατρίζοντο μέν, ἀλλὰ ὅπου ἐπήγαιναν, ἐπήγαιναν ὡς ἐκμεταλλευταὶ καὶ κατακτηταί. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπικαλεσθῶ ὀλίγα τινὰ ἐκ τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας διὰ νὰ καταδειχθῇ ἡ δυστυχία καὶ ἡ ἀθλιότης, ἡ ὁποία μαστίζει τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν ἰδίᾳ περιοχῶν. Πέραν τοῦ ἐλαιῶνος τῆς Ἀμφίσσης, ὅπου οἱ κάτοικοι ἠδυνήθησαν κάπως νὰ σταθοῦν λόγῳ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ὑποφερτῆς τιμῆς τῶν ἐλαιῶν, ὁ ἄλλος πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου διατελεῖ ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας στερούμενος καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν μελετωμένην εἰσφορὰν τοῦ 3%. Τὰ 130 χωριὰ τῆς Δωρίδος καὶ Παρνασσίδος εὑρισκόμενα εἰς τὰ ὑψηλότερα ὀρεινὰ συγκροτήματα εἶναι δημιουργήματα τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας, ὅταν οἱ δυστυχεῖς ἀδούλωτοι σκλάβοι διωκόμενοι ἀπὸ τὸν κατακτητὴν ἠναγκάζοντο νὰ καταφύγουν εἰς τὰ ὑψηλὰ βουνὰ διὰ νὰ ζήσουν ἐλεύθεροι μὲ τοὺς ἀετοὺς καὶ τοὺς πετρίτας, διὰ νὰ ἀναπνέουν τὸν ἐλεύθερον καθαρὸν ἀέρα. Καὶ σήμερον ζοῦν, ἐπίσης, μὲ καθαρὸν ἀέρα, ἀλλὰ καὶ ἄδειο στομάχι, διότι οὐδένα εἰσόδημα ἔχουν. Ὅλοι εἶναι ἐξηθλιωμένοι ἀπὸ τὰς κακουχίας καὶ τὰς στερήσεις. Αὐτὸς ὁ κόσμος οὐδέποτε κατώρθωσε νὰ συγκεντρώσῃ τὸ ψωμὶ τῆς χρονιᾶς. Τὸ 90% τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ παράγει σιτάρι σὲ τέτοια ποσότητα, ὅμως, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ τοῦ ἐπαρκέσῃ δι’ ὁλόκληρον τὸν χρόνον. Ἔχουν, ἐπίσης, μικρὰν παραγωγὴν ἀπὸ φασόλια καὶ φακὲς καὶ εἶναι ζήτημα ἂν κατορθώνουν νὰ πουλήσουν μόνον ὀλίγες ὀκάδες ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ νὰ προμηθευθοῦν πάλιν ἀπαραίτητα εἴδη ρουχισμοῦ καὶ ὑποδήσεως. Ἐπίσης, παράγουν ἐλάχιστον καλαμπόκι καὶ τριφύλλι. Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐκχρημάτιζαν ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν των δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συγκεντρώσουν τὰ χρήματα τῆς μελετωμένης εἰσφορᾶς διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Ἡ κτηνοτροφία παλαιότερον εὑρίσκετο εἰς καλὸν στάδιον, δεδομένου, ὅτι ἐπετρέπετο ἡ κατοχὴ γιδιῶν. Σήμερον, ὅμως, ὡς γνωστόν, ἀπαγορεύεται ἡ διατήρησίς των μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνύπαρκτον πλέον κτηνοτροφίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ περιουσιακὴ κατάστασις τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς καὶ εἰσοδήματος. Ὑπάρχουν, ἐπίσης, εἰς τὴν περιοχὴν τὰ δάση τὰ ὁποῖα προσπορίζουν εἰς μερικοὺς τῶν κατοίκων ἡμερομίσθιον 50 δραχμῶν ἐπὶ 1½ μῆνα καὶ μόνον κατὰ τὸ Φθινόπωρον. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἀνέφερεν, ὅτι 63% τῶν δασῶν εἶναι κρατικὰ καὶ παραχωροῦνται πρὸς ὑλοτόμησιν κατὰ τὰς αἰτουμένας ποσότητας εἰς τοὺς κατοίκους. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι ἀκριβές.

§35Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, καὶ προηγουμένως ἀνεφέρθητε εἰς τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν μου καὶ ἐχαρακτηρίσατε αὐτὴν ὡς θεωρητικήν. Ἔχετε μήπως τὴν γνώμην, ὅτι ὅταν ἔλεγον, ὅτι διὰ τὴν παραμεθόριον περιοχὴν ἐδαπανήθησαν 250 ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ ἐκτίσθησαν σπίτια, σταῦλοι καὶ ἔγιναν δρόμοι, ὅτι ἐξεχερσώθησαν ἐκτάσεις διὰ νὰ παραδοθοῦν εἰς τοὺς κατοίκους πρὸς καλλιέργειαν, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν πραγματικότητα, ἀλλὰ θεωρίαν; Ὅταν, ἐπίσης ἀνέφερον, ὅτι διὰ τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς διετέθη ποσὸν 110 ἑκατομμυρίων τὸ 1960 καὶ κατὰ τὸ 1961 ἐπρογραμματίσθη ποσὸν ἑτέρων 100 ἑκατομμυρίων μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιδοτεῖται δωρεὰν σοβαρῶς ἡ ἐκτέλεσις ἀτομικῶν ἔργων καὶ βελτιοῦται οὕτω τὸ οἰκογενειακὸν εἰσόδημα τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ πραγματικότητα, ἀλλὰ εἶναι θεωρία κατὰ τὴν γνώμην σας; Εἶναι θεωρία καὶ ὄχι πραγματικότης ὅσα ἀνέφερον διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ὑπὸ τοῦ Κράτους σήμερον ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν δημοσίων δασῶν, ὅταν ἀπέδειξα μὲ γεγονότα καὶ ἀριθμούς, ὅτι ὅλαι αἱ ἐργασίαι γίνονται ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τοὺς κατοίκους, ὅτι ὅλα τὰ λήμματα δίδονται εἰς τοὺς συνεταιρισμένους δασεργάτας καὶ ηὐξήθη τὸ εἰσόδημα 50.000 οἰκογενειῶν κατὰ μέσον ὅρον κατὰ 5.000 ἐτησίως; Τὸ γεγονὸς εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθητε, ὅτι μία δεκὰς ξυλοκόπων τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας εἰς τὴν περίοδον τοῦ χειμῶνος ἦλθον εἰς τὴν Ἄμφισσαν διὰ νὰ ἐργασθοῦν, δὲν ἀποτελεῖ φαινόμενον ἀπελπιστικόν. Πάντοτε αὐτὸ ἐγένετο καὶ θὰ γίνεται καὶ ὅταν ἀκόμη θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὴν ὁποίαν στρέφεται ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐτόνισα προχθές, ὅτι ἔχομεν περιωρισμένον παραγωγικὸν χῶρον καὶ ἑπομένως θέμα ὑπερπληθυσμοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπικαλῆσθε μεμονωμένα περιστατικὰ ὡς ἐπιχείρημα διὰ νὰ χαρακτηρίσητε τὴν μέχρι τοῦδε ἐπιτυχῆ κυβερνητικὴν πολιτικήν, ὡς θεωρίαν.

§36Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἤκουσα μὲ προσοχήν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονός, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου ἀφήνουν τὸν τόπον τους καὶ τὸ γαλάζιον οὐρανὸν διὰ νὰ ἐκπατρισθοῦν καὶ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ βάθη τῆς γῆς καὶ εἰς ἄλλας ἐργασίας ὡς δοῦλοι.

§37Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὅσον θὰ ἀναπτύσσεται ἡ οἰκονομία μας θὰ ἀναπτύσσεται καὶ ἕνα κῦμα, ὄχι φυγῆς ὡς εἴπατε σεῖς, ἀλλὰ κῦμα φυσιολογικῆς μεταναστεύσεως πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα διὰ νὰ ἐργασθῇ εἰς τὴν βιομηχανίαν. Αὐτό, ὅμως, δὲν ἀποτελεῖ, βεβαίως, ὀπισθοδρόμησιν, ἀλλὰ πρόοδον λόγῳ τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας.

§38Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν καὶ δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψει μου νὰ ἀναγνώσω ἐπισήμους δημοσιεύσεις τοῦ τύπου, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν μιᾶς ἐπιστολῆς ἑνὸς κατοίκου τοῦ χωρίου Μουσουνίτσα τῆς Παρνασίδος, δημοσιευθείσης εἰς τὸν τύπον μὲ τὴν χαρακτηριστικὴν ἐπιγραφὴν «Φωνὴ ἀπογνώσεως τῶν κατοίκων Μουσουνίτσας». Ἡ Μουσουνίτσα ἔγινε γνωστὴν ἀνὰ τὸ Πανελλήνιον ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958. Ὁ ραδιοσταθμὸς ἐπανειλημμένως μετέδωσε: «Ε.Ρ.Ε. 120, Ε.Δ.Α. μηδέν». Ἐπίσης ἐγράφησαν εἰς τὰς ξένας ἐφημερίδας εἰς τοὺς «Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης» καὶ τοῦ Λονδίνου, ὅτι ὄχι μόνον οἱ μαθηταί «...... (ἀναγινώσκει)......». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γραφεῖον τύπου θὰ γίνωμεν;

§40Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Αὐτὸς ὁ κόσμος μὲ αὐτὰς τὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις καλεῖται νὰ προσφέρῃ τὸ 3% διὰ τὴν συνταξιοδότησιν. Εἶναι, κ. συνάδελφοι, τόσον ὑψηλὸν τὸ εἰσόδημα, ὥστε νὰ δυνηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ δώσῃ 400 ἢ 500 δραχμάς; Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 εὑρισκόμην εἰς τὸ τηλεγραφεῖον τοῦ Λιδωρικίου, τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας. Ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπερνοῦσαν ἀπ’ ἔξω γυναῖκες μὲ καυσόξυλα φορτωμένα εἰς τὰ γαϊδουράκια των. Ὑπάλληλος ἠρώτησε: «Πόσο ἔχουν τὰ ξύλα;». Ἡ ἀπάντησις ἦτο, 12 δραχμάς. Ὁ ὑπάλληλος εἶπεν: «Ἐὰν θέλετε 11 νὰ τὰ πᾶτε εἰς τὸ σπίτι». Πόσα ξύλα, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ φέρῃ μία γυναίκα διὰ νὰ πάρῃ τὰς 400 ἢ 500 δραχμὰς διὰ νὰ τὰς καταβάλῃ ὡς εἰσφοράν; Ἡ κατάστασις, ὅπως βλέπετε, εἶναι τραγική. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι μεγαλυτέρα μάστιγξ εἰς τὰ χωρία ὑπῆρξεν ὁ χωροφύλαξ καὶ ὁ εἰσπράκτωρ. Θὰ ἐνθυμούμεθα ὅλοι, ὅτι ὅταν ἐπήγαιναν οἱ χωροφύλακες ἢ οἱ εἰσπράκτορες εἰς τὰ χωριὰ ὅλοι οἱ κάτοικοι ἔφευγον, διότι δὲν εἶχον νὰ καταβάλουν τὸ χρέος των. Ἐὰν σήμερα μὲ τὴν φορολογίαν αὐτὴν καταβάλῃ ἕνα χωρίον 50.000 δραχμὰς τὸ ἔτος, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ θὰ συμβῇ; Θὰ ξεσηκωθοῦν, δηλαδή, ὅλοι οἱ κάτοικοι εἰς τὸ πόδι. Ἐὰν θελήσῃ τις νὰ ἐρευνήσῃ εἰς ποίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου, θὰ ἴδῃ, ὅτι μέσα εἰς τὸ χωριὸ δὲν ὑπάρχουν, οὔτε 500 δραχμές. Συνεπῶς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς κατοίκους χωρίου δι’ αὐτῆς τῆς βαρυτάτης φορολογίας νὰ καταβάλουν 300, 400 ἢ 500 δραχμάς; Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον οἱ ἀγρόται ἐξακολουθοῦν νὰ πιστεύουν ἐν τῇ ἀφελείᾳ των, ὅτι στέλνουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον ἀντιπροσώπους, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰ συμφέροντά των, ἀναμφισβητήτως θὰ εὑρίσκωνται εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν ποὺ εἶναι σήμερον καὶ χειρότερον ἀκόμη. Βεβαίως, δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσω νὰ εὐχαριστηθῶ καὶ νὰ αἰσθανθῶ ἐκδίκησιν δι’ ὅσα ὑφίσταται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Διότι τοῦτο θὰ μὲ ὑπεβίβαζε εἰς τὴν συνείδησιν τῶν συνανθρώπων μου. Ὁ κόσμος αὐτὸς κἄποτε θὰ καταλάβῃ, ὅτι πρέπει νὰ στείλῃ ἀντιπροσώπους του εἰς τὴν Βουλήν, οἱ ὁποῖοι νὰ φροντίζουν διὰ τὰ ζητήματά του. Ἡμεῖς ἂν καὶ προερχώμεθα ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον αἰσθανόμεθα δέος ἐνώπιον τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα φέρει ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς φοροφυγάδες, ὡς καὶ διὰ τὰς ἁμαρτωλὰς συμβάσεις. Ἐὰν διετίθεντο τὰ 400 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τόκους ἐκ τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ὅπως ὑπέδειξεν ὁ κ. Κρόουν καὶ ἐὰν αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι περιωρίζοντο κατὰ 400 ἑκατομμύρια θὰ ἐξησφαλίζαμεν ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐχρειάζετο διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Βεβαίως οἱ ἀγρόται μας δὲν θὰ στεριώσουν ὁδοφράγματα, ὅπως οἱ Γάλλοι ἀγρόται, οὔτε θὰ ἐξουσιοδοτήσουν καὶ ἄλλους συναδέλφους, ὅπως τὸν κ. Δρούλιαν διὰ νὰ παραιτηθοῦν τῶν ἀγροτικῶν συντάξεών των. Γιατὶ τἄσκιαζε καὶ τὰ σκιάζει ἡ φοβέρα καὶ τὰ πλακώνει ἡ σκλαβιά. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 διὰ τῆς ὁποίας ὑποδεικνύομεν τοὺς πόρους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξασφαλίζουν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει γεγονὸς εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν φτωχολογιὰ ἀπὸ τὴν φθορὰν αὐτήν. Ἐκτὸς ἐὰν πιστέψωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι συμφέρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὁ ἀγροτικός μας κόσμος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως ἀνεβλήθη ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν, διότι προεβλήθη ἀντίρρησις ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Γιαρένη, διὰ τὸ ψηφισθὲν χθὲς νομοσχέδιον «περὶ Ἐθνικοῦ Παππαφείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μελιτεύς», ὅτι δὲν περιελήφθησαν εἰς αὐτὸ ὡρισμέναι τροπολογίαι τὰς ὁποίας εἶχεν ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§42Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἐψηφίσθη τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἐν ἀπουσίᾳ μου. Εἶχον, ὅμως, δηλώσει εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι θὰ κάμω δεκτὰς ὡρισμένας τροπολογίας. Ὁ συνάδελφος κ. Γιαρένης μὲ εἶχε παρακαλέσει δι’ ὡρισμένην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πράγματι ἀπεδέχθην. Αἱ τροπολογίαι αὐταὶ 4 τὸν ἀριθμὸν δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν λόγῳ ἀπουσίας μου. Συνεπῆς πρὸς τὴν δήλωσίν μου καὶ διότι αἱ τροπολογίαι αὐταὶ εἶναι ἀπαραίτητοι, πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ νομοθέτημα καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὰς κάμῃ ἀποδεκτὰς καὶ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν ἀπόψε μὲ τὰς περὶ ὧν πρόκειται τροπολογίας, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον θεωρεῖται ὡς μὴ ψηφισθὲν χθὲς καὶ γίνεται δεκτὸν σήμερον εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ νομοσχέδιον «περὶ Γεωργικῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων». Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις, ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ καθιερώσεως τοῦ ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων ἀγορητῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω:

Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς

ΠΡΟΤΑΣΙΣ

Ἐπειδὴ τὸ θέμα περὶ οὗ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 10 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» εἶναι καθ’ ἡμᾶς τελείως ἐξηντλημένον, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους συνεδριάσεις τριακοντάδος περίπου βουλευτῶν καὶ ἀξιολόγου ἀριθμοῦ ἐκπροσώπων Κομμάτων καὶ μετὰ μάλιστα τὰς δοθείσας λεπτομερεῖς καὶ σαφεῖς ἐξηγήσεις ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων κ. κ. Ὑπουργῶν, προτείνομεν οἱ κάτωθι ὑπογραφόμενοι βουλευταί, ὅπως εἰσηγηθῆτε τὴν λῆψιν ἀποφάσεως περὶ περιορισμοῦ τῶν ἐφεξῆς ἀγορεύσεων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 εἰς ἓν τέταρτον τῆς ὥρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Παυλόπουλος, Σ. Εὐστρατιάδης, Ι. Ἰντζές, Σ. Ἀλιπράντης, Γ. Σταμάτης, Γ. Οἰκονομίδης, Χ. Γουλόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Κ. Καλτεζιώτης, Γ. Σαμαρᾶς, Β. Βασιλικός, Α. Βογιατζῆς, Ν. Σπεντζάρης, Χ. Πιπιλῆς, Σ. Περτσινίδης, Κ. Παπαγεωργίου, Α. Ψάρης, Π. Καλιγκάτσης, Ι. Τζαμπάζης, Α. Ζούγκας, Δ. Παπαδημητρίου, Ε. Ἀθανασάκος, Ν. Λαμπρινάκος, Γ. Κακαγιάννης, Α. Δεληγιαννίδης, Γ. Βιτούλιας, Κ. Τζιτζικώστας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ καθιερώσεως τοῦ τετάρτου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Ἐπομένως καθιεροῦται τὸ τέταρτον. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ἐν πολλοῖς ὅσα περίπου ἀνέπτυξα καὶ ἀνέπτυξαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τούτοις θὰ ἐπιμείνωμεν ἕως ὅτου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πεισθῇ καὶ ἀντιληφθῇ ποία εἶναι ἡ πραγματικότης εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι διαπιστωμένον καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπικρατεῖ ἕνα δέος λόγῳ τῆς πτώχειας καὶ τῆς κακοδαιμονίας καὶ δὲν γνωρίζω ποῦ θὰ πάῃ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἕνα ἀδυσώπητον ἀστυνομικὸν κράτος μὲ τὴν φοβίαν καὶ τρομοκρατίαν τοῦ κλείνει τὸ στόμα καὶ δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ὑποδείξῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ βελτιώσουν τὴν θέσιν του. Ἡ Κυβέρνησις μᾶς λέγει, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι διάφορον τοῦ γεωργικοῦ, διότι εἰς τὸ ἀγροτικὸν περιλαμβάνονται τὰ ἐμβάσματα ἐξ 150 ἑκατ. δολλαρίων. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, κ. συνάδελφοι, εἶναι ταὐτόσημον πρὸς τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν ἔννοιαν, ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι τὸ κέρδος τοῦ ἐπιχειρηματίου σὺν τοὺς τόκους τοῦ ἰδίου κεφαλαίου καὶ τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας αὐτοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ ὄχι ἐκεῖνο ποὺ λέγει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ φαίνεται ηὐξημένον ἀπὸ τὰ ἐμβάσματα. Ἤδη μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου δὲν θὰ ἐπέλθῃ συμπίεσις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ ἀπαλλοτρίωσις αὐτοῦ. Πράγματι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν στατιστικῶν, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἰς τὰς 85% τῶν περιπτώσεων εἶναι ἐλλειμματικόν, ἀπὸ 20–75% καὶ μόνον 15% ἐκ τῶν ἀγροτικῶν ἐκμεταλλεύσεων καλύπτουν τὰς ἀνάγκας των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. βουλευταί, οἱ ἀγρόται παίρνουν τὰ δάνεια ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των καὶ τὰ χρησιμοποιοῦν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των. Ἔρχεται ὕστερα ἡ ἐξόφλησις τῶν δανείων καὶ οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν νὰ δώσουν οὔτε δραχμὴν καὶ διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ὑποχρέωσίν των αὐτὴν καὶ νὰ ζήσουν, ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν τὰ κτήματά των. Τὰ κτήματα αὐτά, τὰ ἀγοράζουν ὡρισμένοι ἐπιτήδειοι, εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ἐπιτήδειοι ποὺ λαμβάνουν καὶ τὰ ηὐξημένα δάνεια, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν οὕτω πως καὶ πάλιν τὰ μεγάλα τσιφλίκια. Οἱ ἀγρόται, κ. βουλευταί, εἶναι καταχρεωμένοι εἰς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ εἰς τοὺς διαφόρους τοκογλύφους. Θέμα ποὺ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως νὰ τὸ ρυθμίσῃ μὲ τὴν ἀναστολὴν ἐπὶ 5ετίαν ὅλων αὐτῶν τῶν χρεῶν καὶ ὄχι νὰ ἐπιβάλῃ φόρους ποὺ ἐξοντώνουν τὴν ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Μὲ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ἡ Κυβέρνησις τίποτε δὲν ἐπέτυχε, διότι δὲν ὑπῆρχον αἱ ἀντικειμενικαὶ συνθῆκαι, ὁ προγραμματισμός. Ἔτσι οἱ ἀγρόται, πωλοῦν τὰ παραγωγικά τους ζῶα, διὰ νὰ πληρώσουν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Τὸ δάνειον ποὺ τοὺς ἐχορήγησαν καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ξεχρεωθοῦν. Ἔκτοτε ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία ὀπισθοχώρησεν καὶ ὡς πρὸς τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν αὐτῆς.

§49Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱ ἀγρόται, πωλοῦν τὰ κτήματά των. Τὸ δυσάρεστον ὅμως εἶναι, ὅτι δὲν εὑρίσκονται ἀγορασταὶ νὰ ἀγοράσουν αὐτὰ τὰ κτήματα. Ἐκεῖ ἔχει καταντήσει ἡ ἐπαρχία.

§50Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ λέγετε. Εἰς πολλὰς ὅμως περιπτώσεις, ὑπάρχουν οἱ ἐπιτήδειοι, οἱ κομματικοὶ φίλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν δάνεια ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. καὶ ἀγοράζουν τὰ κτήματα ἀντὶ πινακίου φακῆς. Ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀπόψεών του, ἔκαμεν σύγκρισιν τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν μὲ τοὺς ἀγρότας ἄλλων κρατῶν. Ἀλλά, κ. βουλευταί, τοιαύτη σύγκρισις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ὁ κ. Ὑπουργός, φαίνεται ἀγνοεῖ τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα ἢ ἐν τῇ ἰσχυρογνωμοσύνῃ του θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ πράγματα μὲ τὰ ὁποῖα ὑποβιβάζει τὴν νοημοσύνην ὅλων μας καὶ τὴν νοημοσύνην ἰδιαιτέρως τῶν ἀγροτῶν μας, τοὺς ὁποίους ὑποβιβάζει εἰς τὴν τάξιν τῶν δουλοπαροίκων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ ξένοι ἀγρόται συνεισφέρουν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Ἐκεῖ ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει καθαρὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ οἱ ἀγρόται ρυθμίζουν οἱ ἴδιοι τὴν τύχην τῆς παραγωγῆς των. Ἐδῶ τὰ ἀγροτικὰ εἰσοδήματα, εἶναι ἐλλειμματικὰ καὶ τὴν τύχην τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς τὴν ρυθμίζουν οἱ μεσάζοντες ἐκμεταλλευταὶ καὶ τὸ Κράτος μὲ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ποὺ ὁρίζει κάτω τοῦ κόστους καὶ δὲν ἐξαγοράζουν οὔτε καὶ αὐτὰ τὰ μεροκάματα ποὺ δουλεύουν στὰ χωράφια τους. Ἡ τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἐθεωρήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς μεγάλη ἐπιτυχία, διότι θὰ ὑπάρχῃ εἰς ἑκάστην κοινότητα μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ καθορίζῃ τὴν ἀκαθάριστον πρόσοδον μὲ βάσιν τὸν μέσον ὅρον τῆς προσόδου τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν ἢ τῶν τεσσάρων, προκειμένου περὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Κύριοι βουλευταί, οἱ γεωπόνοι, διὰ νὰ ἐξεύρουν τὴν πρόσοδον μιᾶς περιοχῆς, κάμνουν ὁλοκλήρους μελέτας καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις, συμβαίνει νὰ πέσουν εἰς λάθη. Πῶς εἶναι δυνατὸν τώρα, μία ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῇ βάσει συντελεστῶν νὰ ὑπολογίσῃ τὴν πρόσοδον χωρὶς νὰ δημιουργηθοῦν σοβαρώταται ἀδικίαι, ἀφοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ φυσικοῦ παράγοντος στὴν ἀγροτικὴ οἰκονομία μεταβάλλει κάθε πρόβλεψιν; Ποῦ θὰ εὑρεθοῦν ἄλλωστε, τόσοι γεωπόνοι διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸ ἔργον αὐτό; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συμβοῦν τόσαι ἀδικίαι ἕνεκα τῶν ἀπροσδιορίστων καὶ ἀπαραδέκτων αὐτῶν ὅρων, ὥστε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ σηκωθῇ στὸ πόδι καὶ θὰ ἀνατρέψῃ καὶ Κυβέρνησιν καὶ νομοσχέδιον. Ὡρισμένοι κλάδοι θὰ φορολογηθοῦν δύο φορές, ὅπως οἱ μελισσοκόμοι. Εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ἡ Κυβέρνησις, παίρνει τοὺς ἠσφαλισμένους ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὸ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ τοὺς ρίχνει εἰς τὸν Ο.Γ.Α. μὲ σκοπὸν νὰ εἰσπράξῃ τὴν εἰσφοράν. Ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον προκύπτει, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι φορολογικός. Εὐτυχῶς, ὅμως, κ. βουλευταί, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐπληροφορήθη τὴν ἀλήθειαν. Ἀπεδοκίμασε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ θὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογήν του. Τὴν ἀντίδρασίν του αὐτήν, πολὺ σύντομα θὰ τὴν ἐπιδείξῃ καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον. Καὶ θὰ μετανοήσῃ ἡ Κυβέρνησις σκληρά. Τὴν πληροφορῶ ὅμως, ὅτι θὰ εἶναι ἀργά.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§52Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον εἶναι τὸ σημαντικώτερον τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ πρέπει δὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ ἐξετασθῇ ἐν συσχετίσει μὲ τὰ ἄρθρα τὰ ὁποῖα προβλέπουν τὰς παροχάς. Ἐὰν ἐξετάσωμεν, λοιπόν, τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐν συσχετίσει μὲ τὰ ἄρθρα τὰ διαλαμβάνοντα τὰς παροχάς, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου καταβάλλεται προσπάθεια νὰ γίνουν παράδοξα πράγματα. Ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ θεσπίσῃ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας κατὰ τῆς ἀσθενείας διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἐπὶ τούτου δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τίποτα τὸ σημαντικόν. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α., κ. βουλευταί, διὰ τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν χρηματικῶν παροχῶν, ἐξοδεύονται 600 ἑκατομμύρια δραχμαὶ δι’ 1.400.000 προστατευομένων ἀτόμων. Τὸ νομοσχέδιον, προκειμένου διὰ τὴν ὑγείαν 4.300.000 ἀτόμων θὰ διαθέσῃ 225.000.000 δραχμάς. Καὶ ἰσχυρίζεται, ὅτι μὲ ἓν τόσον χαμηλὸν ποσὸν ἐτησίως θὰ ὑπάρχῃ πραγματικὴ ἀσφάλισις!!! Ἴσως τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ ὀνομασθῇ νεοτυπῶδες καὶ χωρὶς σύστημα φροντὶς διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὄχι ἀσφάλισις ἀσθενείας. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ρέπουσα εἰς ὑπερβολὰς καὶ πρὸς τὰς δαπάνας τῶν ἐκτελουμένων ἔργων ρέπει καὶ εἰς ὑπερβολὰς προκειμένου περὶ λέξεων. Ἐπίσης οὐδὲν τὸ σοβαρὸν πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, ὅπως ἔχει ἀποδείξει τὸ παρελθόν. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν κλάδον τῶν συντάξεων. Καὶ ἐδῶ πολὺ παράδοξα πράγματα ὑποστηρίζονται καὶ ἐπιδιώκονται. Ἡ σύνταξις, κ. βουλευταί, δίδεται ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ λαμβάνει τὴν σύνταξιν ἢ θὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὸ ἐνεργὸν ἐπάγγελμα ἢ ὅτι τὸ πολὺ θὰ πραγματοποιῇ εἰσοδήματα ὀλιγώτερα τοῦ ἡμίσεως ἐν συγκρίσει μὲ τὸν ἐνεργῶς ἀσκοῦντα τὸ ἐπάγγελμα. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ σύνταξις θὰ καταβάλλεται εἰς τὸν ἀγρότην καὶ αὐτὸς θὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὸ κτῆμα του καὶ νὰ τὸ καλλιεργῇ. Ἡ σύνταξις βεβαίως εἶναι ἐλαχίστη. Εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ λαμβάνων σύνταξιν ὑποχρεοῦται νὰ παραδώσῃ τὸ κτῆμα του εἰς ἕτερον πρόσωπον τῆς οἰκογενείας του. Ἂς ἴδωμεν ὅμως τὰ χρηματικὰ μέσα ποὺ ζητεῖ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει. Ἐγώ, κ. βουλευταί, ἀμφισβητῶ κατ’ ἀρχὴν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὑπελόγισε καλῶς τοὺς δικαιουμένους συντάξεως καὶ συνεπῶς τὰς σχετικὰς δαπάνας. Ἐκ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 προκύπτει, ὅτι οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των εἶναι τὰ 6,73 τοῦ πληθυσμοῦ. Συνεπῶς, λογικὸν εἶναι νὰ δεχθῶμεν, ὅτι εἰς τοὺς 4.300.000 ἀγρότας οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των θὰ εἶναι 285.000. Κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν 90.000 θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καίτοι ὑπερέβησαν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των δὲν θὰ δικαιοῦνται συντάξεως, διότι θὰ εἶναι σύζυγοι συνταξιούχων. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ 285.000 ἀγροτῶν ὁ ἐν λόγῳ ἀριθμὸς 90.000 εἶναι κάτω τοῦ πολὺ πιθανοῦ. Καὶ ἑπομένως ἀρκετὰ περισσότεροι δὲν θὰ δικαιοῦνται συντάξεως. Ποῖοι καὶ πόσοι θὰ πάρουν ὄχι 300 ἀλλὰ 220 καὶ 180 δραχμὰς σύνταξιν, αὐτὸ μόνον διὰ τῶν κύβων εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εὕρωμεν, διότι καὶ εἰς τὴν δειγματοληψίαν ἡ ὁποία ἔγινε, παρετήρησα, ὅτι οὐδαμοῦ ὑπάρχει κἄτι τὸ σοβαρὸν, πολλὴ χρῆσις τῶν κύβων ὑπάρχει καὶ πρόκειται περὶ μιᾶς ἐργασίας, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ὁ χαρακτηρισμός, βιαστικῆς καὶ ἐπιπολαίας. Ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὅταν ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις, διότι τὰς ἤθελε, ἔκαμε μίαν ἐνδελεχῆ προπαρασκευήν. Ἐπιστήμονες εἰδικοὶ ἠσχολήθησαν, μελέται ἔγιναν, προσχέδια συνετάχθησαν, ἀπογραφὴ εἰδικὴ ἔγινε καθ’ ὑπόδειξιν διαπρεποῦς ξένου ἐπιστήμονος, ὅλα αὐτὰ ἐδημιουργήθησαν διὰ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου καὶ ἦσαν εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς, καὶ κατόπιν ἠκολούθησεν ἡ σύνταξις τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε, ἔγινε βιαστικὰ καὶ ἐστηρίχθη εἰς ἀριθμοὺς ἑνὸς δακτυλογραφημένου κειμένου, τὸ ὁποῖον οὔτε ὑπογραφὰς ἔφερε διὰ νὰ γνωρίζωμεν ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος καὶ ὁ δικαιούμενος νὰ ἐπικρίνεται ἢ νὰ ἐπαινῆται. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ συνέβησαν, ἔχει τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς ψηφίσωμεν ποσὸν 1.200.000.000 δραχμῶν διὰ νὰ τὸ διαθέσῃ διὰ μίαν παρωδίαν συντάξεως ἀγροτῶν καὶ δι’ ἕνα ὁμοίωμα ἰατρικῆς περιθάλψεως αὐτῶν. Αὐτὰ δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα. Δὲν ἐκδηλοῦται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ στοργὴ τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δὲν γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ προστασία τῶν ἀγροτῶν καὶ ἔχει εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις, διότι ὁδηγεῖ μίαν συγκροτημένην κοινωνίαν εἰς κωμικὰ μέτρα ποὺ ἠμποροῦν νὰ ἔχουν σοβαρωτάτους κοινωνικοὺς ἀντικτύπους. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ μίαν εἰσφορὰν 3% ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐνῷ γνωρίζει, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὴν πληρώσῃ τὸ πλεῖστον τῶν ἀγροτῶν. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὸ σύνολόν του δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, διότι ἕνα μεγάλο μέρος δὲν δύναται πραγματικὰ νὰ τὴν πληρώσῃ καὶ τὸ ἄλλο μέρος δὲν θὰ θέλῃ νὰ τὴν πληρώσῃ δι’ ἄλλους, διὰ κωμικὰ ἀσφαλιστικὰ ἀνταλλάγματα. Καὶ εἶναι μέγιστον κακὸν δι’ ἕνα σύστημα ἀσφαλίσεως νὰ δημιουργῆται ἡ τοιαύτη ψυχολογία. Ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λέγῃ μὲ ἐνθουσιασμόν, ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης θὰ εἶναι ὑπερήφανος διότι θὰ εἰσφέρῃ. Καὶ ἐρωτῶ: Αὐτὸς ὁ ἀγρότης ὁ ὁποῖος θὰ πάρῃ σύνταξιν ἀμέσως ἢ μετὰ 1 ἢ 2 ἢ 3 ἔτη δὲν θὰ ἔχῃ εἰσφέρει παρὰ κἄτι ἀσήμαντον, αὐτὸς δὲν θὰ θεωρήσῃ τὴν τοιαύτην σύνταξιν ὡς ταπείνωσιν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα δι’ ἕνα πληθυσμὸν ὁ ὁποῖος ὑποφέρει, ἀλλὰ καὶ διὰ κἄθε πολίτην βοηθούμενον ἀπὸ τὸ Κράτος, εἰς ἀντάλλαγμα τοῦ μόχθου του τοῦ παραγωγικοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐὰν θέλῃ, δύναται νὰ προχωρήσῃ μὲ τοὺς ἄλλους πόρους τοῦ ἄρθρου 11 καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Καὶ ἀργότερον καὶ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν διὰ μεταγενεστέρου μέτρου νὰ βάλῃ μίαν μικρὰν εἰσφορὰν ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς τῆς 19ης Μαρτίου.

§53Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ 1970 θὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς.

§54Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁρίσῃ εἰδικὰ συνεργεῖα, ἠμποροῦμεν ἐντὸς δύο μηνῶν νὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς. Ἀλλὰ κατ’ ἐμέ, τὸ προτιμότερον εἶναι νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπα, μὲ τοὺς ἄλλους πόρους καὶ νὰ τοὺς συμπληρώνῃ ἀπὸ τὰ ἄλλα κεφάλαια τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται καὶ διατίθενται ἀνεξελέγκτως δι’ ἄλλους σκοπούς, παρὰ τὸ Σύνταγμα καὶ χωρὶς ἔλεγχον καὶ ὑπευθύνους. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ καλύτερον ἔργον ποὺ ἔχει νὰ πράξῃ καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ διὰ τὴν στήριξιν τοῦ καθεστῶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μ. Κανιάρης.

§56Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπεσημάνθη ἡ σοβαρότης τοῦ ἄρθρου 10 καὶ διεδηλώθη, ὅτι πράγματι τὸ συζητούμενον ἄρθρον 10 εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον κρίσιμα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, διεδήλωσε δι’ ὅλων τῶν ὁμιλητῶν του, ὅτι εἶναι ριζικῶς ἀντίθετον μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10, διότι ἡ ἐπιβαλλομένη δι’ αὐτοῦ εἰσφορὰ εἶναι ἐπαχθεστάτη καὶ προορίζεται νὰ δώσῃ χαριστικὴν βολὴν εἰς τὴν ἤδη ἰσχνὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις, διαφωτισθεῖσα ἐπαρκῶς ἀπὸ τὰς ἐν τῇ Βουλῇ γενομένας συζητήσεις καὶ ἡ γενικωτέρα δυσαρέσκεια, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν, ἐπίεσαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἠναγκάσθη αὕτη νὰ ἐπιφέρῃ ὡρισμένας τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αἱ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐπέφερεν, ἱκανοποιοῦν τοὺς ἀγρότας. Ἀπεδείχθη, ὅμως, ὅτι οὐδεμία βελτίωσις ἐπῆλθε, διότι παραμένει, πρῶτον, ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3% καί, δεύτερον, ὡς τρόπος τῆς βεβαιώσεως λαμβάνεται καὶ πάλιν τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα. Κύριοι βουλευταί, τελευταίως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ περισσότερον, εἶναι τὰ προβλήματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὄχι ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα προβλήματα, ἀλλὰ ὅτι τὰ προβλήματα αὐτὰ ἔχουν φθάσει εἰς ὀξύτατον σημεῖον καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν, προεβλήθη ἡ κατάστασις τῆς ἐπαρχίας μὲ τὰ πλέον μελανὰ στοιχεῖα. Δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται νὰ σταματήσωμεν ἐδῶ, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν. Πάντως πρέπει νὰ τονισθῇ ἅπαξ ἔτι, ὅτι ἕνα εἶναι τὸ θέμα, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ζῇ ὑπὸ δραματικὰς συνθήκας ἐξαθλιώσεως. Παρὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προέταξεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀμφισβητήσῃ ἕνα καὶ μοναδικὸν γεγονός, ὅτι ἡ ὕπαιθρος στενάζει ὑπὸ συνθήκας δυστυχίας καὶ πείνας ποὺ ἐνθυμίζουν κατοχήν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, οὕτω καὶ σήμερον θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένα στοιχεῖα, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Βοιωτίαν, διὰ νὰ ἀποδείξω κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσφέρουν οἱ ἀγρόται. Ὡς γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ἡ Βοιωτία θεωρεῖται μία ἀπὸ τὰς πλέον προνομιούχους περιοχὰς τῆς Χώρας ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῆς ἀποδόσεως. Αὐτή, λοιπόν, ἡ προνομιοῦχος περιοχὴ ζῇ σήμερον ὑπὸ συνθήκας πολὺ δυσκόλους. Χαρακτηριστικὴ περίπτωσις εἶναι, ὅτι παρὰ τὰς πιέσεις καὶ τὰ αὐστηρὰ μέτρα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τοὺς ἀγρότας διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των, δὲν δύναται αὕτη νὰ ρευστοποιήσῃ ταῦτα, παρὰ μόνον 40–45%. Ἄλλο χαρακτηριστικὸν σημεῖον τῆς δυσχεροῦς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἑκατοντάδες πλειστηριασμοὶ ἀγροτικῶν ἀκινήτων γίνονται δι’ ἀσήμαντα χρέη. Ἀκόμη θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω ὅτι τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως κατακλύζει τὴν Βοιωτίαν. Οὕτω οἱ ἐγγεγραμμένοι πρὸς μετανάστευσιν νέοι ἀνέρχονται εἰς 620 καὶ καθημερινῶς αὐξάνουν. Ἀκόμη κῦμα φυγῆς, ἔχει καταλάβει τοὺς πλείστους τῶν κατοίκων πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Οὕτω, νοικοκυριὰ ποὺ ἄλλοτε ἀνθοῦσαν, σήμερον πωλοῦνται ἀντὶ πινακίου φακῆς, διὰ νὰ ἐξοικονομηθοῦν τὰ ἔξοδα ταξιδίων διὰ τὴν μετανάστευσιν ἢ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς τὰς Ἀθήνας. Κύριοι συνάδελφοι, κάτω ἀπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, ἐρωτᾶται, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%. Ἐρωτᾶται, εἶναι ἐν γνώσει τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐν γνώσει αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ θέλει νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἀντιλαϊκὴν καὶ ἀντιαγροτικὴν πολιτικήν της. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀρχὴ τοῦ εἰσφέρειν ὁ ἠσφαλισμένος διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ ἀρχὴ «οὐκ ἂν λάβῃς παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος». Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, λέγεται ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτὰς καὶ κυρίως τοὺς κυβερνητικούς, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν θέλουν τὰς συντάξεις ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους. Καὶ ἡ κυβερνητικὴ προπαγάνδα, ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως, ὑποστηρίζει ὅτι «ἡ ΕΔΑ λέγει νὰ μὴ πληρώσετε, ἀλλὰ ὑποστηρίζει τὴν μείωσιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν», δηλαδὴ διὰ νὰ δώσῃ συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας θέλει νὰ διαλύσῃ τὸν στρατόν. Βάζει, λοιπόν, τοὺς ἀγρότας εἰς τὸ δίλημμα τί θέλουν, νὰ πληρώσουν τὸ 3% ἢ νὰ διαλυθῇ ὁ στρατός. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὰ φαιδρὰ ἐπιχειρήματα δὲν ἀντιμετωπίζονται τὰ προβλήματα. Διότι οἱ ἀγρόται γνωρίζουν ὅτι ἡ Ε.Δ.Α., ὅπως καὶ ἄλλα Κόμματα, ὑποστηρίζουν ὅτι πρέπει νὰ περιορισθοῦν αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι καὶ ὄχι νὰ διαλυθῇ ὁ στρατός. Ἄλλο θέμα, εἶναι ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως. Ἐλέχθη, ὅτι ἐβελτιώθη. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐξακολουθεῖ νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱουσδήποτε παράγοντας καὶ ἂν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν (ὑψόμετρον, κλῖμα, ποιότητα κλπ.), δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλησιάσῃ τὴν πραγματικὴν παραγωγήν. Π.χ. ἡ Κωπαῒς μὲ τὸ ἴδιον ὑψόμετρον καὶ ἄλλα κοινὰ χαρακτηριστικά, ἔχει διαιρεθῆ εἰς 4 παραγωγικὰς ζώνας. Ὑπεστηρίχθη πρὸς μείωσιν τῆς σημασίας τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ ἡ ὁμοιότης τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ εἰς τὴν Βοιωτίαν ἔχομεν ποικιλίαν παραγωγῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῆς φορολογίας. Ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰσηγούμενος τὰς τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 εἶπεν, ὅτι ὡς ἦτο διατετυπωμένον ἀρχικῶς τὸ ἄρθρον ἐδημιουργοῦσε ὡρισμένας ἀδικίας. Αἱ ἀδικίαι συνεχίζονται. Ἀλλὰ ἀκόμα διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 4 δύνανται οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας νὰ ἀκυρώσουν τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ ὁρίζει τὴν μέσην ἀπόδοσιν. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν τῆς βεβαιώσεως καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Δηλαδή, ὅταν ἡ Κυβέρνησις διαπιστώσῃ, ὅτι διὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν πρωτοβαθμίων ἐπιτροπῶν, δὲν συγκεντρώνει τὰ 800 ἑκατομμ., τὰς ἀκυρώνει καὶ αὐξάνει τοὺς συντελεστὰς τῆς παραγωγῆς, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὸ ἐπιδιωκόμενον ποσοστόν. Δι’ αὐτὸ τὸ ἄρθρον 10 ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει, θὰ προκαλέσῃ σάλον καὶ ἀναταραχήν. Σχετικῶς θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ εἰς σχετικὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν κ. Μαρκεζίνη, προσφάτως μετέβη εἰς τὸν Ὀρχομενὸν τῆς Βοιωτίας, πόλις ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν καρδιὰν τῆς περιοχῆς Κωπαΐδος καὶ ὡμίλησεν. Ὁ κ. Μαρκεζίνης, ὁμιλῶν εἰς συγκέντρωσιν ἀγροτῶν μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν του εἰς τὰς Ἀθήνας, εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 3%, θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀναταραχὴν καὶ τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τὸν ἀγῶνα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀγροτῶν, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τελικῶς ἡ Κυβέρνησις δεσμία τῆς ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς της, θὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον 10. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δώσῃ τὴν χαριστικὴν βολὴν κατὰ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ θὰ μεταβάλῃ τὸ ὡραιότερον ὄνειρον τῶν ἀγροτῶν, τὰς συντάξεις, εἰς κατάραν διὰ τοὺς ἀγρότας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μερικὰ συμπληρωματικὰ στοιχεῖα ἤθελον νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν ἐξ ἀφορμῆς τῶν παρατηρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐκ μέρους τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἂς ἀρχίσω ἀπὸ τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα. Ὅταν ἐτέθη ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, πληθυσμιακὰ στοιχεῖα ὑπάρχουν μόνον τὰ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν στοιχείων αὐτῶν καὶ διὰ τῆς μεθόδου τῆς μαθηματικῆς προβολῆς ὑπελογίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγόντων ἄνω τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας ἀγροτῶν. Εἴπομεν τότε καὶ ἐκάμαμεν τὴν σκέψιν, ὅτι λόγῳ τοῦ διαρρεύσαντος μακροῦ χρόνου ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινεν ἡ ἀπογραφὴ καὶ ἄλλα γεγονότα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πορισμάτων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 καὶ τῆς μεθόδου τῆς μαθηματικῆς προβολῆς. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, προέβη εἰς τὴν δοκιμαστικὴν ἀπογραφήν. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ δοκιμαστικὴ ἀπογραφὴ ἔγινε καθ’ ὅλους τοὺς ἐπιστημονικοὺς κανόνας. Ἐπελέγησαν 150 οἰκισμοὶ καὶ συνεπληρώθησαν περίπου 45.000 δελτία. Ἡ δοκιμαστικὴ ἀπογραφὴ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστήμην τῆς στατιστικῆς καὶ ὅπως ἔγινεν ἐν Ἑλλάδι, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἕνα λάθος σὺν ἢ πλὴν περίπου 10% ἢ 12%. Συνεπῶς, ὅλα τὰ δεδομένα μᾶς πείθουν, ὅτι πρέπει νὰ στηριχθῶμεν ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι πλησιάζουν πολὺ πρὸς τὰ ἀποτελέσματα τῆς μαθηματικῆς προβολῆς τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951. Καὶ θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ζάκκαν, τὴν ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν ὁ κ. Μαῦρος, ἴσως δὲν ἠκούσθη, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ περιμένωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς, ἡ ὁποία διενεργεῖται τώρα, διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς θὰ ἐξαχθοῦν μετ’ ἀρκετὰ ἔτη. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὅπου τὸ ποσοστὸν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι μεγάλο, ἓν ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει: Ἢ δὲν γίνεται ἀσφάλισις τοῦ ἀγρότου, ἢ ὅταν γίνεται, ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἰδίᾳ τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος, εἶναι πολὺ μεγάλη. Ἂς πάρωμε τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας. Εἶπον ἄλλοτε, ὅτι μία μεγάλη γεωργικὴ χώρα, ὡς ἡ Γιουγκοσλαβία, δὲν ἔχει ἀσφάλισιν γήρατος. Τὰ 73% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Γιουγκοσλαβίας εἶναι ἀγροτικὸς πληθυσμός. Ἐνῷ ἔχει τόσον μεγάλον ποσοστὸν ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἡ Γιουγκοσλαβία, δὲν ἔχει ἀσφάλισιν γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἄλλαι χῶραι, ἐκτὸς τῆς Εὐρώπης, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μεγάλον ποσοστόν, ἐπαναλαμβάνω, ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ των, δὲν ἔχουν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος.

§59Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε. Δὲν βγάζω τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ τὸ μυαλό μου. Ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων ὁμιλῶ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὑποτίθεται, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἀκριβές. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς χώρας ὅπου ἐφηρμόσθη ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις, καίτοι ἦτο μεγάλον ποσοστὸν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τὸ ἀσφάλιστρον εἶναι ἀρκετὰ σημαντικόν. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ μέγεθος τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τῆς ἰσχυούσης εἰς τὴν Βουλγαρίαν. Ἡ Βουλγαρία ἔχει ποσοστὸν ἀγροτικοῦ κόσμου 55%, ἡμεῖς ἔχομεν 51%. Εἴμεθα, δηλαδή, περίπου εἰς ἰδίαν μοῖραν. Ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰς 2% ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, περιλαμβάνει δὲ ἡ ἀσφάλισις τὸ γῆρας, τὴν ἀσθένειαν καὶ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Εἰς τὴν Βουλγαρίαν, κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος μόνον, καταβάλλεται εἰσφορὰ ἴση πρὸς τὸ 5% ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος.

§63Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ τεκμαρτοῦ;

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ὁμιλοῦμεν ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, εἶναι ἄσχετος ὁ τρόπος τῆς ἐξακριβώσεως, ὅταν δηλαδή, γίνεται καὶ διὰ τεκμαρτῶν ἢ διὰ ἐξακριβώσεως τοῦ πραγματικοῦ. Ἐπὶ τοῦ συνόλου, λοιπόν, τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς δι’ ἀσφάλισιν γήρατος εἰς Βουλγαρίαν, καταβάλλεται ἡ εἰσφορὰ τὸ 5%.

§65Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει δάνειον;

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὶ σημασίαν ἔχει τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει δάνειον; ἀφ’ οὗ καὶ εἰς τὴν Βουλγαρίαν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα εἰς τὸ ὁποῖον ἐνσωματοῦνται τὰ ἡμερομίσθια τῆς καλλιεργείας, οἱ σπόροι, τὰ λιπάσματα.

§67Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ παρέχει τὸ κολχόζ, ὅπως παρέχει ὅλα τὰ ἔξοδα.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ εἰσόδημα ἐνσωματώνει ὅλα ὅσα ἐμνημόνευσα, ἡμερομίσθια κλπ. Ἄρα ἐπιμένετε εἰς μίαν ἄποψιν ἡ ὁποία δὲν ἔχει θέσιν καὶ βάσιν. Ἐλέχθη ἐκ μέρους τῶν κ. συναδέλφων, ὅτι ναὶ μὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, ἀσθενείας, γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου διὰ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ὡς κοινωνικὸς πόρος διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανειλημμένως, ἔχω ἀπασχολήσει τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις κατά τινα τρόπον, κατὰ ἕνα ποσοστὸν ὑποβάλλεται καὶ αὐτὴ εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν τὴν καθιερουμένην διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. Στοιχεῖα, ὅπως εἶπον καὶ προχθές, δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ ὅταν κανεὶς κάνῃ ἕνα χονδρικὸν λογαριασμὸν καὶ ὑπολογίσῃ, ὅτι αὐτὴ ἡ ἔμμεσος φορολογία εἶναι ἐπὶ πραγμάτων τὰ ὁποῖα περισσότερον καταναλίσκονται ἀπὸ τὸν ἀστικὸν κόσμον καὶ ἡ φορολογία προκειμένου περὶ τοῦ καπνοῦ εἶναι πολὺ μικροτέρα εἰς τὰς κατωτέρας ποιότητας δύναται νὰ ἀχθῇ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐπιβαρύνεται ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας μὲ τὸ ποσὸν τῶν 100 ἢ 120 ἑκατομμυρίων, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα, ὁπωσδήποτε ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ ἀπέναντι τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης, ὅπως ἀπέδειξα προηγουμένως διὰ τῆς συγκρίσεως μὲ τὴν Βουλγαρίαν, εἶναι ἐλαχίστη. Ἄλλωστε πρέπει νὰ συνομολογηθῇ, ἰδίως ἐκ μέρους ἐκείνων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἀσφαλιστικά, ὅτι ἡ εἰσφορά, τὸ ἀσφάλιστρον πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς ἄμεσον καὶ ἐμφανῆ σχέσιν πρὸς τὴν παροχήν. Δὲν ἠμπορεῖ, συνεπῶς, νὰ λέγηται, ὅτι ὑπάρχει ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀσφαλιζομένου, διότι θὰ συμμετέχῃ κατὰ ἕνα ποσοστὸν εἰς τοὺς πόρους ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ πόρου. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἀναπολήσητε καὶ τὰ ὅσα ἐπανειλημμένως ἐλέχθησαν ἐκ μέρους ἐμοῦ, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου μου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 10, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἀπομένει τίποτε τὸ κενόν. Ἠναγκάσθην ἀπόψε νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ εἴπω, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, διότι ἠμφισβητήθησαν κατά τινα τρόπον, κυρίως τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα καὶ διότι παρενεβλήθη ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη εἰσφορά, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰσφορὰν ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ, ὅτι εἶναι βαρεῖα. Ἀπέδειξα, νομίζω, ὅτι, ὄχι μόνον δὲν εἶναι βαρεῖα, ἀλλὰ εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πολλάκις εἶπον περὶ τῆς ἀναγκαιότητος τῆς εἰσφορᾶς.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σκοπούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§70Ν. ΣΚΟΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν προτεινομένων τροπολογιῶν μας ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 10, τὰς ὁποίας εὑρίσκω ἀναγκαίας καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἔχουν ἀναπτύξει τὰς ἀπόψεις των οἱ ὁμιλήσαντες πρὸ ἐμοῦ κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ περιορίσω τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τῆς παραγράφου 1. Κατὰ τὴν παράγραφον 1 ἡ εἰσφορὰ τοῦ ⅓ τῆς προβλεπομένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου 3%, ἡ προοριζομένη διὰ τὴν ἀγροφυλακήν, μεταφέρεται εἰς τὰ κονδύλια, τὰ προοριζόμενα ὡς ἔσοδον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, τῶν ἐξόδων τῆς ἀγροφυλακῆς ἀναλαμβανομένων ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Οὕτω, δι’ αὐτῆς τῆς μεταφορᾶς τοῦ κονδυλίου, ἀντικαθίστανται τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 ἔσοδα ἀπὸ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς προσόδου. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ ἀγρόται μας τοῦ φορολογικοῦ βάρους τοῦ 3%. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἶναι τὸ μικρότερον εἰσόδημα παντὸς ἄλλου εἰσοδηματίου. Εἶναι, ἐπίσης γνωστοὶ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἔχει τὸ χαμηλότερον ποσοστὸν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἡ γεωργικὴ μικροϊδιοκτησία ἔχει κατατεμαχισθῆ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων, ἰδιαιτέρως λόγῳ προικοδοτήσεως τῶν θυγατέρων τῶν ἀγροτῶν. Δυστυχῶς, ὁ θεσμὸς τῆς προίκας ὑφίσταται ἀκόμη, πρᾶγμα ποὺ βασανίζει καὶ κρατεῖ σὲ ἀγωνία χιλιάδας πτωχῶν γονέων ἀγροτῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε διὰ νόμου νὰ ἔχῃ καταργηθῇ. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τοῦ μεγαλυτέρου τμήματος τοῦ πληθυσμοῦ, γεννᾶται ζήτημα ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν ἀντὶ τῆς φορολογίας των ποὺ θέλει νὰ ἐπιβάλῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὡς πρὸς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ὑφίσταται, βεβαίως, αὕτη ὑπὲρ τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων τῶν μισθωτῶν καὶ ἐργατῶν, ἀλλὰ ἡ εἰσφορὰ εἶναι ἐπὶ συγκεκριμένου μισθοῦ. Λογικῶς καὶ κοινωνικῶς δὲν εἶναι παραδεκτὸν ὁ ἀγρότης νὰ καλῆται νὰ εἰσφέρῃ ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του, νὰ κόβῃ ἀπὸ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν του, διὰ νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφοράν του. Ἀπὸ μελέτην ποὺ διεξήχθη εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε., τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα, ἰδίως εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς Ἠπείρου, δὲν εἶναι ἀνώτερον τῶν 1.000 δραχμῶν.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κᾶθε ἔντυπον ἀποτελεῖ θέσφατον. Αὐτὸ μοῦ ἐνθυμίζει περίπτωσιν δικαστηρίου: Ὁ εἰσηγητής, προκειμένου νὰ ἐκδοθῇ ἀπόφασις ἐπὶ μιᾶς περιπτώσεως ἀπεφάνθη, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν ὑπῆρχε νομολογία. Καὶ γνωρίζετε ποία ἦτο ἡ νομολογία αὐτή; Μία ἀπόφασις Εἰρηνοδίκου, ἡ ὁποία εἶχεν ἐκτυπωθῆ. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ ἐν προκειμένῳ.

§72Ν. ΣΚΟΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀνοικτὴν ἐπιστολὴν ἐμπόρου τῆς πόλεως Ἰωαννίνων, ἀνήκοντος εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διεκτραγῳδεῖ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Ἠπείρου; «.... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπικρατοῦσα κατάστασις εἰς τὴν περιοχὴν Ἠπείρου. Ἐξ ἄλλου, κ. Ὑπουργέ, ἀποβαίνει ἀδιανόητος ἡ προβαλλομένη ἐπιχειρηματολογία, τόσον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ἐτόνισαν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀποτελέσῃ μίαν δικαιοτέραν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡμεῖς, ἀντιθέτως, πιστεύωμεν, ὅτι ὁ γεωργὸς θὰ καταστῇ πτωχότερος καὶ περισσότερον ἀδικούμενος, ἐφ’ ὅσον ἐπιβληθῆ ἡ εἰσφορὰ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Ἐὰν τοὐλάχιστον δὲν ἐφορολογοῦντο τὰ ὀλίγα προϊόντα ποὺ παράγει ὁ ἀγρότης διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας του, ὅπως εἶναι τὸ ψωμί, τὸ κρασὶ κλπ., τότε θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ συζήτησις. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνομεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τὴν ταυτόχρονον κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Τελειώνων, κ. Ὑπουργέ, ποιοῦμαι ὑστάτην ἔκκλησιν διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 10, διότι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων αὐτοῦ θὰ ἐπιφέρῃ μεγάλας ζημίας εἰς τὸ ἐλάχιστον ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ θὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τοὺς θεσμοὺς φεουδαρχικοῦ καθεστῶτος, ὅπως τὸ γεώμορον καὶ ἡ δεκάτη.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§74Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀθρόα συμμετοχὴ ὁμιλητῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ἄρθρου 10 εἶναι δικαιολογημένη καὶ ὀφείλεται εἰς τὴν ἄκαμπτον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντιτάσσει μὲ ἐπιμονὴν τὴν καλόπιστον κριτικήν της μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις νὰ καμφθῇ καὶ θὰ ἐπιφέρῃ μεταβολὰς εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Δυστυχῶς, ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε τακτικῆς της, ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔπεισεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ μεταβολὰς πλὴν ἐλαχίστων, ἄνευ ἰδιαιτέρας σημασίας. Ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐκ τῶν ἐνδελεχῶν παρατηρήσεων ποὺ ἐκάμαμεν ἐπείσθημεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατηρτίσθη κατὰ τρόπον πρόχειρον μὲ διατάξεις καθαρῶς ἀντιαγροτικάς, ἔρχεται δὲ εἰς ὀξυτάτην ἀντίθεσιν μὲ τὰς κυβερνητικὰς ἐπαγγελίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πρὸ ἔτους εἶχε κατατεθῆ πρότασις νόμου ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α., Ν.Α.Κ., Δ.Ε. καὶ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Παπανδρέου, ἡ ὁποία ἔδιδε μίαν ρεαλιστικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τὴν μελέτην τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἡ Κυβέρνησις μετεκάλεσε καὶ τὸν Γερμανὸν εἰδικόν, κ. Κρόουν. Παρὰ ταῦτα διαπιστοῦνται κεφαλαιώδεις ἀτέλειαι, αἱ δὲ διατάξεις του εἶναι καταθλιπτικαὶ διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἡ ἐμμονὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν κριτικὴν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔφερεν ἀποτελέσματά τινα. Μερικαὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ ὀφείλονται εἰς τὴν ἐμμονὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ θέσῃ μπροστὰ στὶς εὐθύνες τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι καί τινες συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, συνέβαλον εἰς τοῦτο, διότι ἀντελήφθησαν καὶ αὐτοί, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνουν βελτιώσεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ μετάθεσις τῆς χρονολογίας εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς ἀπὸ 1.1.61 τὴν 1.1.62 εἶναι οὐσιώδης, διότι ἀνακουφίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κατὰ ἕνα δισεκατομμύριον καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ δείξῃ ὀλίγην καλὴν διάθεσιν, δύνανται νὰ ἐπιτευχθοῦν καὶ ἄλλαι βελτιώσεις. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ δείξῃ τὴν καλὴν αὐτὴν διάθεσιν, διότι ἐνῷ ἐνέδωσεν εἰς τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῶν Ἐπιτροπῶν, ἀμέσως κατόπιν καταργεῖ οὐσιαστικῶς τὰς Ἐπιτροπὰς καὶ δίδει τὸ δικαίωμα τῆς διατυπώσεως τελικῶς τῶν πινάκων εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου εἶναι ἀπαράδεκτος, ὅταν πρόκειται νὰ τὴν ἐπωμισθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι τελοῦν ὑπὸ πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Καθημερινῶς ἀπὸ κᾶθε γωνίαν τῆς Ἑλλάδος φθάνουν μηνύματα ἀπελπισίας, διὰ τῶν ὁποίων διεκτραγῳδεῖται ἡ τραγικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον, καὶ τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον διέρχεται. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρατάσσει ἀριθμὸν ποσῶν ποὺ ἐδαπάνησε, καὶ δημιουργεῖ τὴν ψευδαίσθησιν τῆς εὐημερίας. Λησμονεῖ τὰς τεραστίας ὑπερβάσεις τῶν ἐκτελουμένων ἔργων, καὶ θέλει νὰ ἀγνοῇ τὴν ἀνησυχίαν, τὴν δυσφορίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ 3%, διότι ὁδηγεῖ εὐθέως τὴν χώραν εἰς μίαν ἀναταραχὴν καὶ τείνει νὰ δημιουργήσῃ στρατιὰν ἐνταλματιῶν καὶ φυλακισμένων. Ἐπιβάλλεται ἡ ἰδία νὰ ζητήσῃ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 10, διότι ἄλλως γρήγορα θὰ αἰσθανθῇ τὰ ἐπίχειρα τῆς πολιτικῆς της.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Φιλίππου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Χ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, ὅτι τὸ ἄρθρον 10 εἶναι πλέον βασικὸν ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, ἀποτελεῖ τὸν κορμὸν του καὶ εὐλόγως, ὡς τὸ πλέον ἐπίμαχον σημεῖον ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐπικρίσεως σφυροκοπούμενον ἐπὶ δύο ἑβδομάδας. Τοῦτο σημαίνει, ἀναμφισβητήτως, ὅτι κἄτι τὸ ἀντιαγροτικὸν περιέχει καὶ ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει θὰ ἐπιδεινώσῃ τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 10 ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ 2% ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., ἥτις μὲ τὸ 1% ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς φθάνει τὰ 3%. Καὶ θὰ πληρώσῃ ὁ παραγωγὸς τοῦ σίτου τὸ 3% καὶ διὰ τὸν σῖτον ποὺ θὰ πουλήσῃ καὶ διὰ τὸν σῖτον ποὺ θὰ κρατήσῃ διὰ σπόρον καὶ διὰ τὸν σῖτον ποὺ θὰ καταναλώσῃ διὰ τὰς ἀτομικάς του ἀνάγκας. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα. Πρόκειται περὶ βαρυτάτης εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀγρόται εἶναι καταχρεωμένοι εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἔχομεν καὶ μείωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ 3% τὸ παρακολουθεῖ ὁ ἀγρότης μὲ ἀγωνίαν, ἔγινε θέμα τῆς ἡμέρας καὶ ἐπαναφέρει εἰς τὴν μνήμην τῶν ἀγροτῶν ἡ συζήτησίς του τὴν κατηραμένην δεκάτην ποὺ μὲ φρίκην καὶ δέος ἐνθυμεῖται. Ἀπὸ παντοῦ ἔρχονται φωναὶ ἀπογνώσεως καὶ ἀπελπισίας καὶ ἔλαβα, ἀκριβῶς, τὸν λόγον διὰ νὰ μεταφέρω τὴν εἰκόνα αὐτὴν ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου, κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικὴν, περιφέρειαν τὴν Καρδίτσαν. Ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὁ ἀγροτικὸς Σύλλογος, ἀλλὰ καὶ ἡ Παναγροτικὴ συγκέντρωσις τῆς 26ης Φεβρουαρίου, ὑψώνουν φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ἐξίσωσιν τιμῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ κατάργησιν τῆς ἐπαχθοῦς αὐτῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%. Πλήν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἀδιαφορεῖ καὶ δὲν δίδει σημασίαν εἰς τὰς ἐκδηλώσεις αὐτάς. Καλεῖται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς νὰ πληρώσῃ 750 ἑκατομμύρια, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν μείωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καθ’ ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι καθηλωμέναι εἰς ἐξευτελιστικὰ ἐπίπεδα. Τὸ Κόμμα μας (Ε.Δ.Α.) ὑπέβαλε τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ, πρῶτον, τὴν ἀπάλειψιν τῶν παραγράφων 1– 10 τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ἀντ’ αὐτῶν τὴν προσθήκην 5 νέων παραγράφων, αἵτινες ἔχουσιν ὡς ἑξῆς: 1) Ἀπαγορεύεται εἰς ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τὸ ⅓ τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων τὸ διατιθέμενον μέχρι τοῦδε ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς. 2) Ὁ ἐπὶ πλέον φόρος 2,8% ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Καπνοῦ. 3) Τὸ ἀντίτιμον ἐπὶ τοῦ πωλουμένου σιγαροχάρτου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. 4) Τὸ πρόστιμον ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν ἀδικημάτων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ κώδικος ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. 5) Οἱ ἐργοδόται γεωργικῶν ἐκμεταλλεύσεων ὑποχρεοῦνται νὰ εἰσφέρουν 7% ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀγροτῶν ποὺ χρησιμοποιοῦν. Ἀλλά, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλαι κατηγορίαι ἠσφαλισμένων αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἄρθρον 10. Διὰ τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 10 ὑπόκεινται εἰς εἰσφορὰν 2% οἱ κάτοχοι ἢ ἐκμεταλλευταὶ γεωργικῶν ἑλκυστήρων καὶ ἁλωνιστικῶν μηχανημάτων καὶ καθορίζεται διὰ μὲν τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα ἐτησία τεκμαρτὴ ἀκαθάριστος πρόσοδος 100 χιλιάδες διὰ δὲ τοὺς κατόχους γεωργικῶν ἑλκυστήρων 65.000. Τὸ ὕψος τοῦ καθορισμοῦ εἶναι μεγάλο καὶ ὁ ὑπολογισμὸς εἶναι ἄδικος καὶ ἄνισος. Εἰς τὸν νομὸν Καρδίτσης ὑπάρχουν 130 ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι εἰς μίαν σχετικῶς καλὴν ἐσοδείαν ἡ παραγωγὴ σίτου δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 70.000 τόννους, θὰ ἴδωμεν, ὅτι εἰς ἕκαστον ἁλωνιστικὸν συγκρότημα ἀναλογοῦν 550 τόννοι. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ ἄγριος ἀνταγωνισμός, τὸ δικαίωμα ἁλωνισμοῦ δὲν ὑπερβαίνει τὸ 7%, ἤτοι 35 τόννοι. Ἐὰν ἀφαιρεθοῦν τὰ καύσιμα καὶ ἄλλα ἔξοδα καὶ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὅλα τὰ μηχανήματα εἶναι καταχρεωμένα, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἕνα πολὺ μικρὸ κέρδος μένει διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας. Διὰ τοῦτο ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον εἶναι, νὰ ἐλαττωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ ἐτησία τεκμαρτὴ ἀκαθάριστος πρόσοδος, ἤτοι μὲ 50 χιλιάδας διὰ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα καὶ εἰς 30 χιλιάδας διὰ τοὺς γεωργικοὺς ἑλκυστήρας. Ἐπίσης, ἡ παράγραφος 6 διαλαμβάνει καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ἠσφαλισμένων. Διὰ τῆς παραγράφου ταύτης ὑπόκεινται εἰς ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν οἱ μὴ ἔχοντες ἰδικὴν των περιουσίαν, ἀλλὰ ἀπασχολοῦνται ἐπὶ ἡμερομισθίῳ εἰς ἄλλας γεωργικὰς ἐκμεταλλεύσεις, δι’ αὐτοὺς καθορίζεται ἐτησία πρόσοδος 5.000. Ὁ καθορισμὸς εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ ἄδικος. Ἐὰν λάβωμεν, ἐπίσης, ὑπ’ ὄψιν μας τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης θὰ ἴδωμεν, ὅτι ὑπάρχει ἀθρόα προσφορὰ ἐργατικῶν χειρῶν καὶ δι’ ἐποχιακὴν ἐργασίαν, τὰ δὲ ἡμερομίσθια δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 30 ἕως 35 δραχμάς. Ἐπίσης εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν εἰς τὰ ἔργα «πρόνοια ἐργασία» τὸ ἡμερομίσθιον εἶναι 24 δραχμαὶ καὶ ἐὰν τοὺς ἐπιτρέψῃ ὁ ἐνωμοτάρχης νὰ ἐργασθοῦν, ἔχω συγκεκριμένα παραδείγματα ποὺ ἀπεκλείσθησαν ἐργάται, λόγῳ τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων. Ἑπομένως, ἡ ἐτησία πρόσοδος δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰς 2.000. Ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι ν’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς δυστυχισμένους αὐτοὺς ἀνθρώπους τῆς εἰσφορᾶς 2%. Περαίνων, κ. συνάδελφοι, τὴν σύντομον ὁμιλίαν μου, νομίζω, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῶν τροπολογιῶν μας θὰ καταστήσῃ ἱκανοὺς τοὺς ἀγρότας νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀσφαλιστικὰς ὑποχρεώσεις νὰ ἀγαπήσουν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ περισσότερον ζῆλον καὶ προθυμίαν μὲ τὰ ἀγροτικά των ζητήματα πρὸς ὄφελος καὶ τῆς ἰδικῆς των οἰκονομίας καὶ γενικῶς τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαλώφας, ἔχει τὸν λόγον.

§78Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἐγένετο εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτῶν, ἰδιαίτερα δὲ ἐτονίσθη, ὅτι τὸ 3% εἶναι ἓν πολὺ μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Τὸ ἄρθρον 10 παρὰ τὰς τροποποιήσεις ποὺ ὑπέστη δὲν μετέβαλε τὴν ὄψιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι φορολογικόν. Εἰς τὴν οὐσίαν ὁ ἀγρότης πληρώνει πλέον τοῦ 15%, διότι ἐὰν ὑπολογίσωμεν ποία εἶναι ἡ καθαρὰ πρόσοδος τῶν βασικῶν προϊόντων θὰ ἴδωμεν, ὅτι δὲν τοῦ ἀπομένει περισσότερον ἀπὸ 20% καὶ εἰς τὰς πλέον εὐνοϊκὰς περιπτώσεις. Ἐπίσης, ἡ παράγραφος 2 ἀναφέρεται εἰς τὴν σύστασιν ἐπιτροπῶν. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μεταβάλλει τοὺς γεωπόνους εἰς βεβαιωτὰς πόρων καὶ καθιστᾷ αὐτοὺς ἀντὶ βοηθοὺς τοῦ ἀγρότου, πρόσωπα ἀντιπαθῆ. Δὲν παραλείπω νὰ τονίσω, ὅτι αἱ τριμελεῖς ἐπιτροπαί, ἀσφαλῶς, θὰ ἐπιβαρύνουν τὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ μὲ 200 μόνον ἄτομα. Διὰ τοῦ φόρου τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ ἐργαλείων, πλήττονται ἐμμέσως οἱ ἀγρόται. Ἀντὶ νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς βάζομεν προσθέτους φόρους μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλοῦμεν αὐξήσεις. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς φορολογικόν, ἀλλὰ εἶναι ἐπὶ πλέον καὶ κατὰ βάσιν ἀντιεργατικόν. Ἡ Κυβέρνησις ὡς πολιτικὴν ἔχει νὰ ρυθμίζῃ τὴν οἰκονομίαν τῶν ἀγροτῶν κατὰ τρόπον ποὺ τὸ οἰκονομικὸν των ἐπίπεδον νὰ εἶναι ἐπίπεδον κολλήγου καὶ οὐχὶ ἐλευθέρου Ἕλληνος. Ἐὰν θὰ ἔβαζεν εἰς ὅλα τὰ ἄλλα μηχανήματα τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν παραγωγὴν ὅπως τὰ ἐκκοκιστήρια βάμβακος κλπ. Δὲν πρέπει, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις θὰ θεσπίσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξοφλήσῃ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ὀφείλει εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸν μπακάλην καὶ ἀλλαχοῦ καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δανείζεται τοκογλυφικῶς διὰ νὰ πληρώνῃ τὴν εἰσφοράν. Ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐνστάσεως, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, τὸν λόγον θὰ ἔχῃ ὁ Ο. Γ.Α. καὶ ὄχι οἱ ἀπ’ εὐθείας ἐνδιαφερόμενοι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς ἕνα μέρος τῆς ὁμιλίας του μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι καταβάλλουν ὡς εἰσφορὰν 5%, οἱ δὲ ἐργοδόται των 12%. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐρχόμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν εἰσφορὰν καὶ ἀγνοοῦμεν τὸν μοναδικὸν ἐργοδότην τῶν ἀγροτῶν, τὸ κράτος, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει ὅλα τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν παραγωγὴν καὶ διάθεσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὡς βάσιν τὶ πληρώνουν σήμερον ὡς εἰσφορὰν οἱ ἐργαζόμενοι καὶ τὶ καλοῦνται νὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται ὡς εἰσφορὰν διὰ νὰ ἀσφαλισθοῦν, τότε θὰ ἀντιληφθῶμεν τὴν τεραστίαν διαφορὰν ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο εἰσφορῶν καὶ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ ἐργαζομένων. Τὸ Κράτος ἦτο δυνατὸν νὰ συνεισφέρῃ ἕνα ποσὸν 250 ἑκατομμυρίων, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ποσὸν μέχρι τῆς συμπληρώσεως τοῦ ποσοῦ τῶν 400 ἑκατομμυρίων, δηλαδὴ τὰ 150 ἑκατομμύρια, νὰ κληθοῦν νὰ καταβάλουν οἱ ἀγρόται μίαν μικρὰν εἰσέτι εἰσφορὰν 60 δραχμῶν, καὶ τοιουτοτρόπως θὰ συνταξιοδοτήσωμεν, πράγματι τοὺς ἀγρότας, χωρὶς νὰ ἐπιρρίπτωμεν ἐπὶ τῶν ὤμων των τὴν τεραστίαν ἐπιβάρυνσιν τῆς εἰσφορᾶς διὰ μίαν ἄδηλον συνταξιοδότησιν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ μίαν τελευταίαν περιοδείαν μου εἰς τὴν Μακεδονίαν διεπίστωσα, ἀπὸ τὰς συζητήσεις τὰς ὁποίας εἶχα μὲ τοὺς χωρικούς, ὅτι αὐτοὶ ἔχουν κάμει καλὰ τοὺς λογαριασμούς των καὶ γνωρίζουν τὶ πρόκειται νὰ καταβάλουν καὶ τὶ πρόκειται νὰ εἰσπράξουν. Καὶ ὅλοι μοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι προκειμένου νὰ καταβάλουν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, δὲν τὴν θέλουν τὴν σύνταξιν αὐτήν. Καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ γνωρίζει καλῶς ἡ Κυβέρνησις καὶ θέλει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, ὄχι ὅμως διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλὰ δι’ ἐκλογικῶν νόθων συστημάτων. Πλανᾶται, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἔχει κάμει τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχουν κάμει οἱ ἀγράμματοι χωρικοί. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος, ἔχει τὸν λόγον.

§80Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο παράλειψίς μου ἂν καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου δὲν ἐξέφραζα τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, προέρχονται ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τῶν Ἰωαννίνων, τῆς ὁποίας ἡ πενία ἔχει ξεπεράσει τὰ ὅρια τῆς Ἑλλάδος καὶ ἔχει φθάσει μέχρι τῶν στηλῶν τῆς ἐφημερίδος «Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης». Ὑποστηρίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3% εἶναι τόσον βαρεῖα, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν καταβάλουν οἱ ἀγρόται καὶ ἰδίᾳ οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς συγκεκριμένα παραδείγματα τῆς καταστάσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ μας διὰ νὰ καταδειχθῇ ἡ ἀδυναμία τῆς καταβολῆς τῆς ἐπιβαλλομένης εἰσφορᾶς τοῦ 3%. Ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειαν Πρεβέζης ἡ περιοχὴ τῆς Λάμαρης ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ 14 χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα κατοικοῦν 8.525 ψυχές. Καὶ ἡ περιφέρεια αὐτὴ θεωρεῖται κατ’ ἐξοχὴν εὔφορος καὶ παραγωγική. Οἱ κάτοικοί της καλλιεργοῦν 44.000 περίπου στρέμματα. Ἡ ἀκαθάριστος πρόσοδος τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἀνέρχεται εἰς 25 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὑπάρχει, ἐπίσης, καὶ ἐκμεταλλεύσιμος κτηνοτροφία. Καὶ τὸ μὲν γεωργικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται ὡς ἀνέφερον εἰς 25 περίπου ἑκατομμ. δραχμῶν, τὸ δὲ ἀκαθάριστον κτηνοτροφικὸν εἰσόδημα εἰς 21 περίπου ἑκατομμ. δραχμῶν. Ἤτοι σύνολον 46.380.830. Πρέπει νὰ σημειώσητε, ὅτι αἱ δαπάναι διὰ τὴν κτηνοτροφίαν ἀνέρχονται εἰς 22.283.852. Ἐνῷ ἡ πρόσοδος εἶναι 21.830.030, ἤτοι ἀποδίδει παθητικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὰ 46.380.830 γεωργικοῦ καὶ κτηνοτροφικοῦ εἰσοδήματος, ἀπομένει καθαρὰ πρόσοδος 3.096.978. Ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ θὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐκ δραχμῶν 1.291.424 ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., δηλαδὴ πάνω ἀπὸ 40% ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι τόσον ὑπερβολικὸν τὸ ποσὸν αὐτό, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀντίρρησις, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρώσῃ τόσον βαρεῖαν φορολογίαν. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ζώνην πειραματισμοῦ καὶ ἐπιδείξεως τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ περιοχὴ αὕτη ἐθεωρήθη ὡς ὑποανάπτυκτος καὶ ἐπρογραμματίσθη ὡς πειραματικὴ ζώνη πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀνυψώσεως τοῦ ἐπιπέδου της. Ἀπὸ μίαν μελέτην τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, προκύπτει, ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει μία ἀκαθάριστος πρόσοδος 142 ἑκατομμυρίων. Καὶ ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ 60% θεωρεῖται ὡς πρόσοδος τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 86 ἑκατομμύρια καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ οἱ κάτοικοι θὰ πρέπει νὰ πληρώσουν 2½ ἑκατομμυρίων δραχμῶν περίπου ὡς φορολογίαν. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ κατοικεῖται ἀπὸ 111 οἰκογενείας.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέτε, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν πόσαι οἰκογένειαι μετέχουν εἰς τὸ εἰσόδημα αὐτό. Ἐὰν λάβω ὡς βάσιν τοὺς ὑπολογισμούς σας, θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐτήσιον εἰσόδημα 25.000 δραχμῶν.

§82Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ μελέτη εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθην, λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Γνωρίζετε, ὅμως, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 9.339 ἐτησίως ὡς οἰκογενειακὸν εἰσόδημα εἶναι πολὺ χαμηλότερον τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντηρήσεως, ὑπολογιζόμενον εἰς δραχμὰς 11.000 περίπου.

§83Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ κάθε οἰκογένεια θὰ πληρώσῃ 180 δραχμάς.

§84Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Θὰ πληρώσῃ κάθε οἰκογένεια ἄνω τῶν 250 δραχμ. διὰ νὰ πάρῃ ὁ συνταξιοῦχος ἀγρότης εἰς ἡλικίαν 65 ἐτῶν 200 δραχμ. καὶ πόσα θὰ εἶναι αὐτά; Ἐγώ, νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν ζώνην πειραματισμοῦ καὶ ἐπιδείξεως νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία 2½ ἑκατομμ. δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, διότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία, ὅπως ἀπέδειξα διὰ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνθέξῃ εἰς ἄλλα βάρη. Θὰ ἀναφέρω παραδείγματα χωρίων τῆς πεδιάδος Ἄρτης, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων αὐτῶν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν, οὔτε τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὑπάρχει εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Ἄρτης τὸ χωρίον Κλόβιτος τοῦ ὁποίου οἱ 83 οἰκογένειες ὀφείλουν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. σήμερον ἄνω τῶν 2 ἑκατομμ. ἐκ τοῦ ὁποίου ποσοῦ τοῦ 1 ἑκατομμ. ἀντιστοιχεῖ εἰς τόκους ὑπερημερίας. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ πληρώσουν καὶ τὴν νέαν φορολογίαν 3%; Ἐπίσης, εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων, ὑπάρχει χωρίον Καρίτσα, οἱ κάτοικοι τοῦ ὁποίου ἐπανειλημμένως ἐπολέμησαν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ διὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν των καὶ ὅμως τὸ χωρίον αὐτὸ σήμερον θεωρεῖται ἀνταλλάξιμον καὶ ἡ περιουσία του ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος καὶ πρέπει νὰ πληρώσουν διὰ νὰ γίνουν κύριοι τῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα καλλιεργοῦν, ἐπὶ πλέον δέ, τοὺς ζητεῖται νὰ καταβάλῃ ἕκαστος διὰ μισθώματα ἀπὸ τοῦ 1944 μέχρι σήμερον κυμαινόμενα ἀπὸ 2–10 χιλ. δραχμάς. Πῶς θὰ πληρώσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ τὴν φορολογίαν 3%, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν, οὔτε τὰ μισθώματα καὶ ἀντιμετωπίζουν ἤδη ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως; Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιβαρυνθῇ περαιτέρω μὲ νέαν φορολογίαν. Ἐὰν γίνῃ τοῦτο, ὡς μόνον ἀποτέλεσμα θὰ ἔχωμεν νὰ ὁδηγηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς μεγαλυτέραν ἐξαθλίωσιν καὶ τελικῶς εἰς τὰς φυλακάς.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§86Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι τοῦδε εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸ ἄρθρον 10, ἔχουν ἐξαχθῆ ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ ὡρισμέναι διατυπώσεις, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νομίζω, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν, ἡ ὁποία δὲν ἐξέθεσε τὰς ἰδικάς της, ἐκτὸς τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, διότι θὰ εὑρίσκοντο εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐκθέσω τὴν κατάστασιν τὴν οἰκονομικήν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Κρήτη καὶ τὶ ἀποτελέσματα θὰ ἔχῃ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Κρήτης, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου μετέφερα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν ἀγροτῶν τῆς Κρήτης, διότι ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν κινδυνεύουν, ὑποχρεώνονται νὰ πληρώσουν εἰσφορὰν διὰ χάλαζαν καὶ διὰ παγετὸν καὶ πέραν αὐτοῦ τοὺς ὑποχρεώνομεν νὰ πληρώσουν καὶ εἰσφορὰν 3%. Ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ τῆς Κρήτης ἀνῆλθεν εἰς 1.700 ἑκατομμ. ἡ κτηνοτροφικὴ παραγωγὴ εἰς 450 ἑκατομμ. καὶ ἡ δασικὴ ἐσοδεία εἰς 80 ἑκατομμ. Δηλαδὴ ἕνα ἔσοδον διὰ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν τῆς Κρήτης ὑπὲρ τὰ 2 δισεκατομμύρια. Ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ Κρήτη μέσα εἰς ἕνα ἔτος ὑπέστη ζημίας χιλίων ἑκατομμυρίων. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, ἡ οἰκονομία τῆς Κρήτης ὑφίσταται ζημίαν χιλίων ἑκατομμ. εἰς ἓν ἔτος, πῶς θὰ δυνηθῇ νὰ πληρώσῃ καὶ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%; Ἡ Κρήτη δημιουργεῖ μίαν εἰκόνα αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἄλλο πνεῦμα. Ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν περίπου εἰς τὴν Κρήτην 15.000 οἰκογένειαι. Τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον θὰ λάβουν διὰ σύνταξιν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 40.000.000 δραχμάς, ἐὰν ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἔχει φθάσει πρὸς τὸ χειρότερον καὶ μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% θὰ πληρώσουν 65 ἑκατομμύρια. Μὲ τὴν προοπτικὴν μάλιστα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς μειώσεως τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἀγροτῶν ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς συνθέσεως τὰ εἰσπραττόμενα ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ 3% θὰ εἶναι πολλαπλασίως περισσότερα τῶν ἀποδιδομένων εἰς τοὺς ἀγρότας ὡς σύνταξις καὶ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Δὲν χρειάζεται ἄλλη ἀριθμητικὴ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀποβλέπει εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς 3%. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἡ εἰκὼν τῆς οἰκονομίας τῆς Κρήτης, μὲ τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Καθημερινῶς ἀγγέλλονται ἀπεργίαι, συγκεντρώσεις καὶ συλλαλητήρια εἰς ὅλους τοὺς Νομούς, τελευταίως δέ, ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Ρεθύμνης, οἱ ἀγρόται εὑρισκόμενοι εἰς ἀπόγνωσιν, ἔσπασαν τὰς ἀποθήκας καὶ διήρπασαν τρόφιμα προοριζόμενα διὰ τοὺς θεωρουμένους πλέον ἐνδεεῖς τῶν ἀγροτῶν. Τὰ ἀγροτικὰ χρέη, ὡς πολλοὶ συνάδελφοι ἀνέφερον, λόγῳ τῆς ἀπογνώσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξοφληθοῦν. Εἶναι γενικὴ ἀντίληψις, κ. συνάδελφοι, καὶ ὅσοι ἔχουν πλησιάσει τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ ἐπληροφορήθησαν ἀπ’ αὐτούς, ὅτι θὰ εἶναι ἀπολύτως εὐχαριστημένοι, ἐὰν δυνηθοῦν νὰ εἰσπράξουν τὰ χρέη τὰ μέχρι τοῦ 1956. Καὶ ὅμως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται καὶ νέα φορολογία. Ἐπίσης, οἱ ὀρεινοὶ καὶ ἡμιορεινοὶ πληθυσμοί, οἱ ἀπασχολούμενοι μὲ τὴν κτηνοτροφίαν, ὑπέστησαν τεραστίας ζημίας καὶ κατὰ τὸν ἐφετεινὸν χειμῶνα εἰς τὴν Κρήτην. Καὶ ἐνῷ ἀνέμενον, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ τὸ κτηνοτροφικὸν κεφάλαιον κατὰ 12 ἑκατομμύρια δραχμάς, ὅπως ὑπολογίζεται κατ’ ἔτος, ἀπὸ τὰς καταστροφάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, θὰ μειωθῇ σημαντικῶς μαζὶ μὲ τὸ ἐκ τῆς κτηνοτροφίας εἰσόδημα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις καὶ αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἔχουν συνηθίσει νὰ ἐπιβαρύνουν πάντοτε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ προπολεμικῶς θὰ ἐνθυμῆσθε πόσαι φορολογίαι εἶχον ἐπιβληθῆ ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, εἴτε ὡς παρακράτημα ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων, εἴτε ὡς εἰδικοὶ φόροι καὶ εἰσφοραὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. Εἰς 13 ἀνήρχοντο αἱ ἐπιβαρύνσεις κάποτε ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Καὶ διὰ τὴν Λυρικὴν Σκηνὴν ἐπλήρωνεν εἰδικὴν εἰσφορὰν τὸ προϊὸν τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἐξαπατήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ τὰς 200 δραχμὰς ποὺ θὰ λάβῃ ὡς σύνταξιν, τὸ 6% τῶν συνταξιοδοτουμένων, καὶ ὅτι μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἐνισχυθῇ δῆθεν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Δὲν θὰ ἐξαπατηθοῦν οἱ ἀγρόται αὐτὴν τὴν φοράν, μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις ἀπατᾶται. Κάθε νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Κυβέρνησις ἢ ἀπεπειράθη νὰ ψηφίσῃ, διὰ τὴν προστασίαν δῆθεν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, κατήντησεν εἰς τὴν καταστροφὴν αὐτοῦ. Ἐψήφισε τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς πατάτας καὶ ὡδήγησε τὴν πατατοπαραγωγὴν εἰς τὴν καταστροφήν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἰσάγωμεν τώρα πατάτας. Εἰσήγαγε καὶ ἐψήφισε τὸ νομοσχέδιον διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ κατεστράφησαν. Ἀπεπειράθη νὰ προστατευθῇ ἡ σουλτανίνα καὶ οἱ σουλτανινοπαραγωγοὶ καλοῦνται νὰ πληρώσουν 45 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ ζημίας, τὰς ὁποίας προεκάλεσεν ἡ κρατικὴ διαχείρισις τοῦ προϊόντος τους. Ὅταν, λοιπόν, ἡ οἰκονομία τῆς Κρήτης εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, δύνασθε, κ. βουλευταί, νὰ βγάλετε συμπεράσματα ποῦ θὰ φθάσωμεν, ὅταν ψηφισθῇ καὶ τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ ἡ οἰκονομία ἐπιβαρυνθῇ ἔτι περαιτέρω. Κατόπιν τούτων, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναμορφωθῇ ὅλο τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 10, οἱ δὲ ὅροι νὰ ἀντληθοῦν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ὑποδεικνύει τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§88Α. ΛΙΑΚΟΣ. Δύο λόγια, κ. βουλευταί, θὰ εἴπω διὰ νὰ ἐξηγήσω διατὶ εἶμαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 10. Κατ’ ἀρχήν, ὁ νόμος αὐτὸς ψηφιζόμενος, δὲν εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ μεταβάλωμεν, ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι εἴς τινα σημεῖα αὐτοῦ ἔχει ἀτελείας. Καὶ ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος διὰ τὸ Ι.Κ.Α., ἐγένοντο συσκέψεις ἐπὶ συσκέψεων καὶ κατηγορεῖτο τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο διὰ τὰς πολλάς του ἀτελείας. Ὁ νόμος, ὅμως, ἐψηφίσθη τότε καὶ ἔσωσε τὴν ἀγροτιὰ, παρὰ τὰς πολλὰς ἀτελείας ποὺ εἶχε. Ἤδη κατὰ καιροὺς διορθώνομεν ὅσας ἀτελείας ἐμφανίζονται καὶ ὁ σωστικὸς αὐτὸς διὰ τὴν ἀγροτιὰ νόμος, γίνεται τελειότερος. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, ἡ ἐπίθεσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ἡ Ἀντιπολίτευσις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ δὴ ἡ ἐπίθεσις τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, μὲ ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ δεχθῶ, ὅτι κἄτι πολὺ καλὸ πρόκειται νὰ συμβῇ διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἐάν, κ. βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἐπρόκειτο νὰ στραγγαλίσῃ καὶ ἐξανδραποδήσῃ τοὺς ἀγρότας, τότε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ καταπολεμήσουν, ἦσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀριστερᾶς. Θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀφίσουν, ὥστε νὰ καταστραφοῦν οἱ ἀγρόται καὶ νὰ καταψηφίσουν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ δυνηθοῦν αὐτοὶ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἀρχὴν, νὰ τακτοποιήσουν τὰ πράγματα. Κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Καραμανλῆς, προερχόμενος ἀπὸ τὰ σπλάχνα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, νὰ ἐπιθυμῇ τὸ κακὸν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ ἐνδιαφέρεται δῆθεν δι’ αὐτοὺς ὁ κ. Τσιριμῶκος ἢ ὁ κ. Ἠλιοῦ, δικηγόροι τῶν Ἀθηνῶν; Δυστυχῶς, ἄλλος εἶναι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἀντιπολιτευόμενοι τὴν Κυβέρνησιν βουλευταὶ ἐπικρίνουν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Τοὺς σκοποὺς αὐτοὺς ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐπιδιώκομεν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὁποίου θὰ ὑποβοηθῇ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς Χώρας. Μᾶς κατηγοροῦν οἱ ἀριστεροὶ βουλευταί, διότι ἔχομεν οἰκονομικὰς σχέσεις μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, τέως δηλαδή, ἐχθρικὸν Κράτος. Οἱ ἴδιοι, ὅμως, βουλευταί, μᾶς προτρέπουν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς οἰκονομικάς μας σχέσεις μὲ τὴν Α. Γερμανίαν, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐκεῖ κυρίως, ἤνθισεν ὁ Χιτλερικὸς μιλιταρισμός. Ἐθεώρησα, κ.κ. βουλευταί, χρέος μου, νὰ δικαιολογήσω διατὶ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς διατάξεως ταύτης. Ὀφείλω ἔτι νὰ σημειώσω, ὅτι εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ νὰ συμβάλω διὰ τῆς ψήφου μου νὰ δοκιμάσῃ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τὴν χαρὰν τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ φέρῃ εἰς τούτους τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ὀλίγα θὰ εἴπω, κ.κ. βουλευταί. Ἄλλως τε, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἐξ ὅσων εἶπον, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἐγὼ θὰ ἀσχοληθῶ μόνον μὲ δύο θέματα. Θὰ ἀσχοληθῶ κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν σταφίδα. Ὡς γνωρίζετε, ἡ σταφὶς, εἶναι ἐξαγώγιμον προϊόν καὶ συνεπῶς, τοῦτο ὑπόκειται εἰς καταβολὴν τοῦ 3%. Οἱ παραγωγοί, ὅμως, σουλτανίνας, πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν, διότι θὰ καταβάλουν εἰσφορὰν καὶ ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων ποὺ θὰ ἔχουν ἀπὸ τὸ λίγο λάδι ποὺ θὰ καταναλίσκουν ἀπὸ 3, 4, 5 ρίζες ἐληὲς ἐντὸς τῆς ἀμπέλου του, ἀπὸ τὶς λίγες κότες, ἀπὸ ἕνα λαχανόκηπο ποὺ θὰ ἔχουν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας των. Συνεπείᾳ τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς, θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἔτι περαιτέρω ἡ παραγωγὴ τοῦ σταφιδοκάρπου. Κατὰ τὴν ὀλιγοήμερον παραμονήν μου εἰς τὴν Κρήτην, ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ Προέδρους Συνεταιρισμῶν, ἀπὸ σταφιδοκαλλιεργητὰς καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἀδελφόν μου, ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖ μίαν σταφιδάμπελον. Ἐζήτησα πληροφορίαν διὰ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ ἔβγαλα τὰ ἑξῆς συμπεράσματα. Ἕκαστον στρέμμα, σουλτανίνας μὲ 250–280 κλήματα, παράγει κατ’ ἔτος 300 κιλὰ σουλτανίνας, ὑπὸ ὁμαλὰς, βεβαίως, καιρικὰς συνθήκας. Ἡ μέση τιμὴ τοῦ προϊόντος ἀνέρχεται εἰς 6 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Δηλαδή, ἔχομεν εἰσόδημα ἀπὸ ἕκαστον στρέμμα 1.800 δραχμ. Αἱ δαπάναι, ὅμως, καλλιεργείας ἀνέρχονται εἰς 1.600 δραχμὰς κατὰ στρέμμα.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐφ’ ὅσον ἡ καλλιέργεια σουλτανίνας, κ. συνάδελφε, δὲν ἀποδίδει, δύνασθε νὰ μοῦ ἐξηγήσητε διατὶ ἡ καλλιέργεια τοῦ εἴδους αὐτοῦ ἐπεκτείνεται κατ’ ἔτος καὶ δή, ὄχι μόνον ἀπὸ ἀγρότας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀστούς; Πῶς ἐξηγῆτε αὐτὸ τὸ φαινόμενον;

§92Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀστοί, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς σουλτανίνας, περιορίζονται εἰς ὀλίγα στρέμματα, κυρίως, διὰ νὰ ἔχουν τὴν θερινὴν των ἐξοχήν.

§93Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πληροφορήσητε πόσαι φυτεῖαι ἔγιναν ἐφέτος; Διότι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 6 καὶ 7 δραχμῶν, οὐδεὶς ἐτόλμησε νὰ φυτεύσῃ.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐφέτος ἡ παραγωγὴ τῆς σουλτανίνας εἰς τὸ Ἡράκλειον προβλέπεται εἰς 60.000 τόννους καὶ αὐτὸ σημαίνει διαρκῶς ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας. Ἡ κανονικὴ παραγωγὴ σουλτανίνας εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἦτο 55.000 τόννοι καὶ χάριν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας προβλέπεται ἐφέτος μόνον διὰ τὸ Ἡράκλειον παραγωγὴ 60.000 τόννων.

§95Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἔχομεν καλλιεργητικὰ ἔξοδα κατὰ στρέμμα 1.600 δραχμὰς καὶ ἔσοδα 1.800 δραχμάς. Ἀπομένει δηλαδὴ ἕνα κέρδος ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ 200 δραχμῶν. Ἡ εἰσφορὰ 3% ἐπὶ τῶν 1.800 δραχμῶν μᾶς δίδει 54 δραχμάς. Ἐπὶ τῶν 200, ὅμως, δραχμῶν, δηλαδὴ ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν, ἡ εἰσφορὰ ἀνέρχεται εἰς 27%. Καὶ αὐτὸ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ηὐξημένα ἔξοδα καταπολεμήσεως νόσων ἢ καὶ ἄλλαι ζημίαι ἐκ καιρικῶν συνθηκῶν. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ πληρώνουν εἰσφορὰν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ προϋπολογισμὸς πληρώνει ὄχι μόνον τὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ καὶ τοὺς φόρους ὡρισμένων μεγάλων εἰσοδηματιῶν. Παράδειγμα ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει τὸ Δημόσιον εἰς τὰ κέρδη κατὰ 50%. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀνωτάτους ὑπαλλήλους μὲ ἡγεμονικοὺς μισθοὺς καὶ τοὺς πληρώνει καὶ τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος, ἀκόμη καὶ τὸν φόρον τοῦ ἀκινήτου, ἐὰν ἔχουν τοιοῦτον ἢ καὶ τὸν φόρον τῶν εἰσοδημάτων τῆς συζύγου. Δηλαδή, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διὰ τοὺς ἀνωτάτους αὐτοὺς ὑπαλλήλους πληρώνει κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματός των τὸ Δημόσιον. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ διάφοροι μανδαρῖνοι εἰς τὰς διαφόρους ὀργανώσεις, οἱ ὁποῖοι εἰσπράττουν καταπληκτικὰ ποσὰ ὡς ἔξοδα παραστάσεως καὶ ἔξοδα κινήσεως καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀφορολόγητα. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ νὰ φορολογοῦνται οἱ ἀγρόται δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν; Θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο ἐπίκαιρον παράδειγμα. Εἰς τὴν Ἀττικὴν ὑπάρχει ἡ Ἕνωσις τῶν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν. Οἱ ἀμπελουργοὶ ὑποχρεοῦνται εἰς εἰσφορὰν καὶ ἐξαιροῦνται μόνον οἱ παράγοντες ἐπιτραπεζίους σταφυλὰς καὶ οἴνους. Καὶ ὅμως ἡ Ἕνωσις καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ζητεῖ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἰσφοράν. Ἐσχάτως εὑρέθην εἰς τὸν Κάλαμον καὶ ἐξεδικάσθησαν 80 τοιαῦται μηνύσεις. Βεβαίως τὸ δικαστήριον ἠθώωσε τοὺς ἀγρότας αὐτούς, ἀλλά, παρὰ ταῦτα, ἡ Τράπεζα καὶ ἡ Ἕνωσις ἐξακολουθοῦν νὰ ταλαιπωροῦν καὶ ἄλλους ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἴσως νὰ μὴ ἔχουν τὰ μέσα νὰ ἀμυνθοῦν. Διότι ὡρισμένοι ἐκ τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀποφύγουν ὅλον αὐτὸν τὸν σάλον, πηγαίνουν καὶ πληρώνουν. Τί συμβαίνει, ὅμως, κατὰ τὴν πληρωμήν;

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι ἐπεδιώχθη νὰ καταλογισθῇ φόρος. Δὲν κατελογίσθη ὅμως, διότι ἀπηλλάγη. Ἀφοῦ ἀπηλλάγη ὁ ἀγρότης, διατὶ τὸ ἀναφέρετε τότε; Τὸ ὅτι ἀπηλλάγησαν οἱ ἀγρόται, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους λειτουργοῦν καλῶς.

§97Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ὑποβάλλονται, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀγρόται εἰς ἔξοδα καὶ εἰς ταλαιπωρίας.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς θέλετε, κύριε συνάδελφε, νὰ γίνῃ; Πρέπει κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἀποδειχθῇ τὸ γεγονός. Τὸ ὅτι ἀπηλλάγησαν ἀποδεικνύει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι λειτουργοῦν καλῶς.

§99Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ ἀσκοῦν ἕνα λειτούργημα.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, κάμνετε λάθος. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ δὲν ἀσκοῦν λειτούργημα.

§101Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων τί εἶναι;

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, διατὶ κατηγορεῖτε τὴν Πολιτείαν ποὺ ἀποδίδει τὸ δίκαιον;

§103Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τί νὰ τὸ κάμω τὸ δίκαιον, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὑφίσταμαι αὐτὴν τὴν ταλαιπωρίαν καὶ τὰ ὑπέρογκα ἔξοδα. Πέραν αὐτοῦ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ διπλασιασμοῦ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ τοῦ παρακρατήματος. Καὶ ἀκόμη πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει ἡ ἀπόδειξις εἰς χεῖράς μου, ὅτι 175 δραχμὰς πληρώνει διὰ τὸν συνεταιρισμὸν καὶ 175 δραχμὰς διὰ τὴν Ἀγροτικὴν ὁ ἀγρότης, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὰς ταλαιπωρίας, δηλαδὴ ἐπιβάρυνσις 100%. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, θέλω νὰ εἴπω ὅτι, δι’ οὓς λόγους ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλοῦντες ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, διὰ τοὺς λόγους οὓς ἀνέφερον καὶ ἐγώ, θὰ καταψηφίσω τὸ ἄρθρον 10.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως τὸ Σῶμα ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Τὸ Προεδρεῖον, ὅμως, διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.).