1961.03.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75η

Δευτέρα 6 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐλήφθη τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: «Πρόεδρον Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω Ὑμῖν, ὅτι προσχωρῶ εἰς τὸ Κόμμα Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις καὶ ἀναγνωρίζω Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τούτου τὸν Πρόεδρον κ. Γεώργιον Παπανδρέου.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Βουλευτὴς Πέλλης». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Α. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «ὁ Μελιτεύς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Καραπιπέρης καὶ Δ. Κόπανος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Μυριδάκης, Α. Μίχας, Μ. Στεφανίδης, Ν. Ζορμπᾶς, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βύζας, Ν. Ρηγόπουλος καὶ Ν. Σιανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κόπανος, Ν. Ρηγόπουλος, Κ. Βενέτης καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ρηγόπουλος, Δ. Κόπανος καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πιπιλῆς, Ν. Ἀθανασίου Σ. Χούτας, Ε. Κοθρῆς, καὶ Δ. Κόπανος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ, ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης αἰτουμένου, ὅπως εἰς τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» προστεθῇ διάταξις δι’ ἧς νὰ καταργῶνται τὰ ἄρθρα 5 τοῦ Ν. Δ. 2626)53 καὶ 15 τοῦ Ν. Δ. 2510)53. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπὶ 7ῳ καὶ 6ῳ βαθμῷ τέως Ὑπαλλήλων Βʹ Κατηγορίας τοῦ Γεωπονικοῦ καὶ Δασικοῦ Κλάδου Ὑπουργείου Γεωργίας ἐξελθόντων τῆς Ὑπηρεσίας ἀπὸ 7ης Μαΐου 1952 ἕως 22 Δεκεμβρίου 1959, αἰτουμένων ἄρσιν τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 4 Ν. 4030)1959 προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ἑλλάδος, αἰτουμένης μονιμοποίησιν τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν Β. Καρρᾶ κατοίκου Σοφάδων καὶ αἰτοῦσι τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένου εἴσπραξιν τῶν παγωμένων πρὸς τὴν Τ.Ε.Α.Μ.Κ. ὀφειλῶν, τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως δι’ ἧς καθωρίσθησαν αἱ συντάξεις τῶν κλωστοϋφαντουργῶν εἰς ποσὸν κατώτερον τῶν 120 δραχ. καὶ τὴν ἐπάνοδον αὐτῶν εἰς τὸ ἀρχικὸν ὕψος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Κ. Σωτηρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν προώθησιν τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κακογιάννης, Ν. Κιτσίκης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν κατάργησιν τοῦ Γραφείου Ἐπαρχιακοῦ Μηχανικοῦ Τριχωνίδος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κακογιάννης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Τεχνικῶν–Ξυλουργῶν Ἀγρινίου καὶ Περιχώρων, αἰτουμένου τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 «περὶ τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μπούσιος, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων καὶ Ἀναπήρων Ι.Κ.Α. Νομοῦ Πιερίας, αἰτουμένου ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως νόμου ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 4104)60 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας» ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς αἱ σχετικῶς διατυπωθεῖσαι ἀπόψεις τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Συνταξιούχων Ἀθηνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Δραγονέτης καὶ Ν. Σκοπούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν Γεν. Συνελεύσεως τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Οἰκοδόμων καὶ Ὁδοποιΐας Ἀγρινίου, αἰτουμένης α) λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῆς τεχνολογικῆς προόδου πληγέντων καὶ πληττομένων ἐργατοτεχνιτῶν τοῦ κλάδου των καὶ β) τοποθέτησιν εἰς τὸ Παράρτημα Ι.Κ.Α. Ἀγρινίου ἑνὸς παιδιάτρου, ἑνὸς νευρολόγου καὶ ἑνὸς ὀδοντοτεχνίτου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἠσφαλισμένων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ὡς εἴθισται, θὰ προβῶμεν εἰς τὴν προεκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἀναφέρεται εἰς τὰς συμβάσεις διὰ τὴν ἐξερεύνησιν καὶ ἀναζήτησιν πετρελαίου. Ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅτι τὴν Τετάρτην θὰ συζητηθῇ, ἀφοῦ ἐξαντληθῇ, βεβαίως, τὸ τοῦ ἄρθρου 35. Τὸ λέγω αὐτό, διὰ νὰ μὴ λεχθῇ, ὅτι γίνεται ἡ συζήτησις ἐξ ἀπήνης ἢ αἰφνιδιαστικῶς. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4: Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «ὁ Μελιτεύς».

§6Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§7Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ παρεκάλουν, ἂν ὑπάρχουν τροπολογίαι, νὰ ἄρουν οἱ κύριοι συνάδελφοι τὰς ἀντιδράσεις των καὶ νὰ τὸ περάσωμεν εἰς πρώτην συζήτησιν. Εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ συζητηθοῦν αἱ τροπολογίαι.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «ὁ Μελιτεύς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας ἀφορώσης εἰς τὰ συστήματα Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας ἀφορώσης εἰς τὰ συστήματα Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας, ἀφορώσης τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλειαν, ἐξαιρουμένων τῶν τομέων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας ἀφορώσης τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλειαν, ἐξαιρουμένων τῶν τομέων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τῶν ἐπιζώντων καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ἐμπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου»

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Ἐμπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ρώμῃ τὴν 26ην Μαΐου 1956, μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, συμφωνίας περὶ ἀεροπορικῶν μεταφορῶν».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ρώμῃ τὴν 26ην Μαΐου 1956, μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, συμφωνίας περὶ ἀεροπορικῶν μεταφορῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν. 3222)31 «περὶ Κτηματικῶν Τραπεζῶν».

§18Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κρατεῖται.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, πρόκειται δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου νὰ πάρουν δάνεια οἱ μικροαστοί. Διατὶ τὸ κρατεῖτε;

§20Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι ἐντελῶς ἀθῶον, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ τὸ κρατῶ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συνέχειαν τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Θὰ εἰσέλθωμεν, συμφώνως μὲ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, 41 βουλευταί, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 37 ἀνήκουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ 4 εἰς τὴν Συμπολίτευσιν. Θὰ παρεκάλουν, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε νὰ παραιτηθοῦν, οὔτε νὰ διαγραφοῦν, οἱ ἐγγραφέντες νὰ ὁμιλήσουν, θὰ παρεκάλουν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ μίαν σύντομος ἀγόρευσις ὑπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἀντιλαμβάνεσθε, ἐὰν ἀρχίσουν μακραὶ ἀγορεύσεις, κινδυνεύει νὰ ἀποβῇ νέον νομοσχέδιον τὸ ἄρθρον 10 καὶ θὰ ἀπορροφήσῃ σειρὰν συνεδριάσεων. Ἕως τώρα εἶναι ἐγγεγραμμένοι 41 ἀγορηταί. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τοὺς ἀρχηγοὺς καὶ τοὺς Ὑπουργούς, θὰ φθάσωμεν εἰς τοὺς 50. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τοῦ νομοσχεδίου.

§22Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός μου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἡλιοῦ.

§24Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο ματαία ἆραγε ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ κατανοήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ πόροι οἱ βαπτισθέντες «ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά», οἱ πόροι οἱ προβλεπόμενοι ἀπὸ τὸ ἄρθρον 10, εἶναι πόροι οἱ ὁποῖοι καὶ ἄδικοι εἶναι καὶ ἐξοντωτικοὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, διὰ τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον δὲν θὰ ἀποδώσουν; Ἢ, ἂν κατεβάλλετο προσπάθεια νὰ ἀποδώσουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὸ σχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, προβλέπει, θὰ ἐχρειάζετο τοιαύτη κινητοποίησις δυνάμεων διοικητικῶν διὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ ἔπειτα διὰ τὴν εἴσπραξιν εἰσφορῶν, αἱ ὁποῖαι μία ἑκάστη εἶναι μικρᾶς οἰκονομικῆς σημασίας, ὥστε νὰ καθιστᾷ ἀσύμφορον τὴν διαδικασίαν αὐτῆς τῆς κινητοποιήσεως ἐκτεταμένου ἀριθμοῦ εἰσπρακτόρων, βεβαιωτῶν κλπ. καὶ ἑπομένως ἂν ἀποδώσῃ δὲν θὰ ἀποδώσῃ οἰκονομικῶς, διότι τὰ ἔξοδα θὰ καλύψουν καὶ θὰ ἰσοφαρίσουν περίπου τὰς εἰσπράξεις καὶ ἑπομένως πρέπει καὶ διὰ λόγους κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ἐπίσης ἀναφερομένους εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀπόδοσιν νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ θεμελιώσῃ ὀρθότερον τοὺς πόρους τοῦ Ο.Γ.Α. ἐπὶ ἄλλων προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἀπὸ τὰ Κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διατυπώσωμεν αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, ὅσον δήποτε μικρὰ καὶ ἂν εἶναι. Μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τοῦ ἄρθρου 10 καθὼς καὶ μὲ δύο ἄλλους τρόπους, τοὺς ὁποίους θὰ ἀπαριθμήσω ἐν συνεχείᾳ, ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον πολλαπλάσια τῶν ὅσων θὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν ὑπὸ μορφὴν συνταξιοδοτήσεως. Αἱ ἄλλαι μορφαὶ ὑπὸ τὰς ὁποίας καλεῖται νὰ συνεισφέρῃ βαρύτατα ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι, πρῶτον, ἡ συμμετοχή του εἰς τοὺς κοινωνικοὺς πόρους εἰς τὴν βαρεῖαν φορολογίαν, τὴν ἔμμεσον ἐπὶ εἰδῶν κυρίως λαϊκῆς καταναλώσεως, ποὺ ἀνέρχεται, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 11 καὶ τοὺς ὑπολογισμοὺς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἰς δραχμ. 680 ἑκατομμύρια καὶ ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ὀλιγώτερα τοῦ 30%, δηλαδὴ ἄλλα 200 ἢ 220 ἑκατομμύρια. Καὶ ἐπὶ πλέον θὰ ξαναπαίρνῃ πίσω, δεδομένου, ὅτι ἡ λεγομένη σύνταξις τῶν 180 ἢ τῶν 220 ἢ τῶν 300 δραχμῶν εἶναι ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀμέσως θὰ διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ἑπομένως, θὰ προσαυξήσῃ τὴν ἀπόδοσιν τῶν φόρων καταναλώσεως ἐπιβαρυνόντων τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης κατὰ 35% τοὐλάχιστον. Θὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὰ 35% τῶν 800 ἑκατομμυρίων, ποὺ προϋπολογίζεται, ὅτι θὰ εἶναι αἱ ἐπιδοτήσεις συντάξεως, δηλαδὴ ἄλλα 280 ἑκατ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ἀπαθλιωμένος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πεῖναν, ὅπως καὶ εἰς τὴν Κατοχήν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ἐφιαλτικὴν κατάστασιν, δραματικὴν κατάστασιν ἐκτεθεῖσαν ἤδη εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἀπὸ πολλοὺς ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπὶ τέλους συνομολογηθεῖσαν, πρέπει νὰ εἴπωμεν, ἐν μέρει καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν ἀπόγνωσίν του ἐγκαταλείπει τὴν ὕπαιθρον καὶ φεύγει, καλεῖται νὰ συνεισφέρῃ ὑπὸ τὸ πρόσχημα, ὅτι θὰ συνταξιοδοτηθῇ, νὰ συνεισφέρῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρόκειται διὰ τῆς συντάξεως νὰ πάρῃ. Αἱ βασικαί μας ἀντιρρήσεις, ἐναντίον τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11 τοῦ νομοσχεδίου, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι διετυπώθησαν κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ εἶναι ἡ ἔλλειψις ἐσωτερικῆς εἰλικρινείας τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα ἀνάγκην χρημάτων, ἔχουσα ἀνάγκην συσσωρεύσεως ἑνὸς ὑψηλοῦ χρηματικοῦ ποσοῦ διὰ νὰ τὸ δανεισθῇ ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐντόκων γραμματίων, ὥστε νὰ προσαυξήσῃ τὸ κυμαινόμενον χρέος, ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ πρόθεσιν εἶχε νὰ ἀρχίσῃ νὰ συνταξιοδοτῇ ἀπὸ 1.7.62 καὶ νὰ συνταξιοδοτῇ μὲ τὸ σύστημα τὸ διανεμητικόν, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ὁ σχηματισμὸς ἀποθεματικῶν καὶ ἀποθεματικῶν μεγάλων, ἐν τούτοις, ἐτοποθέτησε μὲν τὴν ἀφετηρίαν τῶν παροχῶν μετὰ ἑνάμισυ ἔτος, ἀλλ’ ἤρχισε τὴν εἴσπραξιν τῶν μὲν ἐμμέσων φόρων ποὺ ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα, ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς 19.11.60, ἐπεχείρησε δὲ νὰ εἶχεν ἀρχίσει τὴν εἴσπραξιν τῶν ὑπολοίπων ἐπιβαρύνσεων ἀπὸ 1.1.61, ἡ μὴ ψήφισις ὅμως εἰσέτι τοῦ νομοσχεδίου ἀπέτρεψε τοῦτο καὶ σήμερον ἐμμένουσα ἅμα ὡς τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ νὰ ἀρχίσῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀμέσων ἐπιβαρύνσεων τοῦ ἄρθρου 11, ὑποχωρεῖ δηλαδὴ κατὰ ἕνα βῆμα καὶ δέχεται ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τοῦ ἄρθρου 10 νὰ ἀρχίσῃ εἰσπραττομένη ἀπὸ 1.1.62 ἀντὶ τῆς 1.1.61. Ἡμεῖς, ἀκριβῶς, διότι ἐπεσημάναμεν τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν τῆς ἐσωτερικῆς εἰλικρινείας καὶ τὸν φορολογικὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸ σῶμα τῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας κατεθέσαμεν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἓν ἑνιαῖον σύνολον, εἰς τὴν σελίδα 5 εἰσηγάγαμεν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ᾐτιολογήσαμεν ὡς ἑξῆς: «Δοθέντος, ὅτι τὸ ἐφαρμοζόμενον σύστημα εἶναι τὸ διανεμητικόν, οὐδὲν δικαιολογεῖ τὴν εἴσπραξιν ἀπὸ σήμερον καὶ κατὰ τὸ 1961 τῶν ἀνωτέρω βαρῶν καὶ τὰ οὕτως εἰσπραχθησόμενα εἰσπράττονται ἀχρεωστήτως, ἄνευ αἰτίας. Διὰ τὴν ἄρσιν τοῦ ἀτόπου καὶ διὰ νὰ πρυτανεύσῃ ἡ εὐθύτης καὶ ἡ εἰλικρίνεια εἰς τὰ ἔργα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβάλλωνται φόροι δι’ ἄλλας ἀνάγκας τοῦ δημοσίου ὑπὸ τὸ πρόσχημα παροχῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐπιβάλλεται ὁ συγχρονισμὸς τῶν εἰσπράξεων καὶ τῶν παροχῶν». Ὅθεν, ὑπεβάλαμεν διαζευκτικῶς δύο τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22, ὥστε ἢ νὰ ἀρχίσῃ ἡ εἴσπραξις ἀπὸ 1.7.62 ἢ νὰ ἀρχίσῃ καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν ἀπὸ 1. 1.61, ἤ, τούτου μὴ ἐπιτευχθέντος λόγῳ τῆς μὴ ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀφ’ ἧς θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ κριτικὴ αὐτή, ἡ ἀποκάλυψις τῆς ἀνειλικρινείας τῶν προθέσεων, διότι ἐπρόκειτο περὶ νομοσχεδίου φορολογικοῦ χαρακτῆρος, ἀνεξαρτήτως τῆς νομοτεχνικῆς μορφῆς ἡ ὁποία τοῦ ἐδόθη, ἡ ἀποκάλυψις αὐτὴ συνετέλεσεν, ὥστε ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὄχι νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας εἰς τὸ σύνολον, νὰ κάμῃ κατὰ μέγα μέρος μίαν ὑποχώρησιν καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ δι’ ἓν ἔτος τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς ἐπαχθοῦς καὶ τῆς ἀδικαιολογήτου ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ αὐτὸ τὸ χαρακτηρίζομεν ὡς ἐνεργητικὸν τῆς ἐποικοδομητικῆς καὶ εὐστόχως ἀσκηθείσης κριτικῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας, ἡ ὁποία κριτικὴ ἄλλωστε ὑπῆρξε κριτικὴ γενομένη ἀπὸ ὅλας τὰς παρατάξεις ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ὑπῆρξε καὶ ἐκ μέρους τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν ἐπίκρισις τοῦ ἄρθρου 10. Ὁπωσδήποτε, ἐὰν δὲν ἀρχίσῃ ἡ εἴσπραξις ἀπὸ τῆς ψηφίσεως, ἀλλ’ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς 1.1.1962, δὲν παύει ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3%, δηλαδὴ τοῦ 2% τὸ ὁποῖον ὅμως ἔχει ὡς ἀπαραίτητον παρακολούθημα ἄλλο ἕνα τοῖς ἑκατόν, καὶ γίνεται 3%, δὲν παύει ἡ εἰσφορὰ νὰ εἶναι ἀπαραδέκτως ἐπαχθὴς καὶ ἄδικος. Ἡ ἰδέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, κ. συνάδελφοι, στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀντιλήψεως, ὅτι τὰ ἀσθενέστερα τμήματα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς ἀνάγκας, ἰδίως προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσουν δυσχερεῖς περιστάσεις τῆς ζωῆς, εἴτε μίαν στέρησιν τῆς πρὸς ἐργασίαν ἱκανότητος λόγῳ νόσου, λόγῳ ἀναπηρίας, εἴτε ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία εἰς τὴν ἐποχήν μας εἶναι ἐξόχως δαπανηρά, εἴτε περιέρχονται πλέον λόγῳ γήρατος εἰς ἀδυναμίαν, ἀπόμαχοι τῆς ζωῆς, νὰ μεριμνήσουν περὶ τοῦ ἑαυτοῦ των, ὅτι εἶναι κοινωνικῶς ἀπαράδεκτον καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον διὰ τὸν λόγον τοῦτον, νὰ ἀπομένουν ἐγκαταλελειμμένοι καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς φροντίδος καὶ μερίμνης τοῦ συνόλου εἰς ὄφελος τῶν ἀσθενεστέρων. Εἶναι ἕνα περιωρισμένον μέτρον ἀπελευθερώσεως ἀπὸ τὸν φόβον καὶ τὴν ἀνάγκην. Εἶναι μία ἀρχή, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη εὔγλωττα ἀπὸ τὸν Μπέβεριτς εἰς τὴν εἰσήγησιν τοῦ γνωστοῦ του σχεδίου, τοῦ σχεδίου αὐτοῦ τοῦ ἐμπνευσθέντος ἀπὸ τὸ Σοβιετικὸν Σύνταγμα καὶ ἀπὸ ἄλλα Σοσιαλιστικὰ πολιτεύματα, τὴν ἀρχὴν τῶν κοινωνικῶν δικαιωμάτων μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὸ δικαίωμα διὰ τὴν περίθαλψιν καὶ τὸ δικαίωμα διὰ τὴν ἀσφάλισιν καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἔκτοτε μίαν βάσιν τῆς ὀργανώσεως τῶν συγχρόνων Κρατῶν. Ὁ σκοπὸς αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον παρὰ διὰ μιᾶς πλέον προσφόρου ἀνακατανομῆς τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς ὄφελος τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων καὶ στρωμάτων. Ἑπομένως, ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ αὐτὸ δὲν γίνεται, ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ λέγομεν, ὅτι εἰσάγομεν ἀσφαλιστικὸν νομοσχέδιον, ὅτι εἰσάγομεν νομοσχέδιον συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν καὶ βασίζομεν τὰς παροχάς, ὄχι εἰς ἀνακατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς βάρος τῶν ἰσχυροτέρων οἰκονομικῶς στρωμάτων, ἀλλὰ εἰς εἰσφορὰς καὶ ἐπιβαρύνσεις αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα αἱ ἐπιβαρύνσεις αὐταὶ ὑπερβαίνουν ποσοστικῶς ὅσα πρόκειται νὰ εἰσπράξουν, ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην δὲν καθιερώνομεν μέτρον ἀσφαλίσεως κοινωνικῆς. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου, τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἀγροτικοῦ ἀκαθαρίστου προϊόντος, εἰσφορᾶς ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 3% μὲ τὴν προσθήκην, ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ Ἀγροφυλακῆς, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ποὺ φθάνει ἕως τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, ποὺ δὲν ἐκχρηματίζονται, ποὺ δὲν μετατρέπονται εἰς χρήματα, ὡς τὰ εἰσοδήματα τῶν δύο περίπου ἑκατομμυρίων ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ποὺ δὲν βλέπουν δραχμὴν εἰς τὰ μάτια των, ποὺ περιμένουν πότε θὰ γεννήσῃ ἡ κόττα τὸ αὐγὸ διὰ νὰ τὸ πᾶνε στὸ μπακάλη διὰ νὰ πάρουν λίγα γραμμάρια ζάχαρη ἢ φωτιστικὸ οἰνόπνευμα ἢ ἕνα κουτὶ σπίρτα, ἢ καὶ χῦμα σπίρτα, ὅπως ἔχουν φθάσει εἰς μερικὰς περιοχάς, αὐτὸ τὸ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκχρηματίζεται, τὰ 100 αὐγὰ ποὺ θὰ γεννήσῃ ἡ κόττα τὸν χρόνον ἢ οἱ 20 ὀκάδες γάλα ποὺ θὰ δώσῃ ἡ κατσίκα, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα τοῦ λαχανοκήπου τοῦ χωρικοῦ, τὰ προϊόντα ἐκεῖνα ποὺ θὰ καταναλωθοῦν κατὰ κύριον λόγον, ἀλλὰ καὶ κατὰ ἕνα μέρος θὰ πωληθοῦν ὄχι ἐπὶ τῷ σκοπῷ διεξαγωγῆς ἐμπορίας, ἀλλὰ ἐπὶ τῷ σκοπῷ πορισμοῦ ἄλλων εἰδῶν τὰ ὁποῖα δὲν παράγει ὁ χωρικός, καὶ αὐτὰ θὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων καὶ σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κρόν, λέγει συναφῶς, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι εἶναι ὑπερβολὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐξ ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως: «Χρειάζεται παρακολούθησις πολυαρίθμων γεωργικῶν προϊόντων πωλουμένων εἰς μικρὰς ποσότητας, ὡς τῶν αὐγῶν, τῶν πουλερικῶν, τῶν λαχανικῶν, τῶν ὀπωρῶν», τὰς μικρὰς ποσότητας, ποὺ πωλεῖ ὁ ἀγρότης διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ 2, 3, 5 δραχμές. Καὶ εἶναι γνωστὸν τὸ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν τύπον ὑπόμνημα τοῦ Ἐπισκόπου τῆς Κρήτης, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι εἰς ὁλόκληρον μεγάλο χωριὸ εἶναι ζήτημα ἐὰν ἐν τῷ συνόλῳ κυκλοφοροῦν 500 δραχμαί. Ἑπομένως ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, τῆς ἀδυναμίας ἐκχρηματισμοῦ ἑνὸς μεγάλου μέρους τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία εἴτε αὐτοκαταναλίσκεται εἴτε καὶ ἀνταλλάσσεται κατὰ ἕνα πρωτόγονον τρόπον τρόκ, ἀνταλλαγῆς εἰς εἶδος, ἡ προσπάθεια εἰσπράξεως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ καὶ ὅλα αὐτὰ εἰς ἄπειρες παρτίδες μικροῦ χρηματικοῦ ἐνδιαφέροντος ἡ κάθε μία, ἡ προσπάθεια εἰσπράξεως τοῦ 3% θὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν ἀγχώδη καὶ ἐφιαλτικήν, χωρὶς συγχρόνως νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποδώσῃ σπουδαῖα πράγματα. Ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπολοιπομένων ἀγροτῶν, τῶν 700.000 ἀγροτικῶν νοικοκυριῶν τῶν ὁποίων ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ παραγωγὴ εἶναι ἐν μέρει ἐμπορευματική, διότι μέσα εἰς αὐτοὺς φυσικὰ εἶναι καὶ οἱ σιτοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν σῖτον διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν καὶ σποράν, ἀλλὰ εἶναι καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ εἶναι ἐμπορευματική, ὅπως καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ εἶναι κατὰ μέρος ἐμπορευματική, ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὰς δυνατότητας τὰς χρηματικὰς διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ 3% διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ 750 ἑκατομμύρια κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐτησίως. Καὶ αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν αἱ πελώριαι καθυστερήσεις εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἐτησίων καλλιεργητικῶν δανείων πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὰ ὁποῖα ρευστοποιοῦνται μόνον γύρω εἰς τὰ 65% καὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀγχώδης ἔκκλησις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἀπαίτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ἀποτελεῖ καὶ ἐπιτακτικὸν χρέος ὅλων μας, ὑπάρχει ἡ ἀγχώδης ἔκκλησις νὰ ἀνασταλῇ ἡ πληρωμὴ τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ νὰ μετατραποῦν ταῦτα εἰς μακροπρόθεσμα διαγραφομένων τῶν τόκων καὶ τῶν διαφόρων ἄλλων ἐπιβαρύνσεων, ἐπὶ πλέον ὑπάρχει ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν γῆς. Καὶ εἰς αὐτούς, ἐθεωρεῖτο, ὅτι ἦτο σωστὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἐλάχιστον ὅριον ἐπιβαρύνσεως 160 δραχμῶν τὸν χρόνον, κριθέντος, ὅτι πραγματοποιοῦν εἰσόδημα 8.000 δραχμῶν ἐτησίως, ἀντιπροσωπεῦον 200 ἡμερομίσθια. Δὲν ὑπάρχει ὅμως περίπτωσις ἀγροτικῆς καλλιεργείας, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἔχουν ἔστω τὴν ἀνάγκην πολλῶν ἐργατικῶν χειρῶν, πολλῆς προσθέτου ἀπασχολήσεως, ἡ ὁποία νὰ ἀπασχολῇ ἐτησίως περισσότερα ἀπὸ 30, 40, 50 μεροκάματα ἀγροτῶν. Ἑπομένως καὶ ἐκεῖ ἐτίθετο ἕνα τεκμήριον ὑπέρογκον 8.000 δραχμῶν, ἴσον πρὸς 200 ἡμερομίσθια. Καὶ εἶναι αὐτὸ ἕνα θετικὸν σημεῖον, ἀποτέλεσμα τῆς κριτικῆς τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν, τὸ ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας του ὁ κ. Ὑπουργὸς περιώρισε τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα ἀπὸ 8 εἰς 5 χιλιάδας. Ὁπωσδήποτε τὰς 5 αὐτὰς χιλιάδας εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν τὰς πραγματοποιῇ ὁ ἀκτήμων δεδομένου, ὅτι 5.000 εἶναι ἴσον μὲ 200 –210 ἡμερομίσθια τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα πληρώνει τὸ Κράτος πρὸς τὸ ἥμισυ τοῦ κατωτάτου ὁρίου κατὰ τρόπον ἀπαραδέκτου ἐκμεταλλεύσεως, πληρώνει δηλαδὴ 24 δραχμὰς τὸ ἡμεροκάματον καὶ ἐν τούτοις ὑπάρχει τοιαύτη ἔλλειψις ἀπασχολήσεως εἰς τοὺς ἐργάτας γῆς, ὥστε συνωθοῦνται πατεῖς με πατῶ σε διὰ νὰ ἐργασθοῦν ὑπὸ σκληροτάτας συνθήκας ἐπὶ 8ωρον καὶ νὰ ἀμειφθοῦν μὲ 24 δραχμὰς ἡμερησίως. Καὶ χρειάζεται διὰ τὴν ἀποσυμφόρησίν των νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τοῦ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης καὶ τῆς κομματικῆς ἐντάξεως καὶ πάλιν νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τοὺς ἀποδεδειγμένως ἐθνικόφρονας νὰ πραγματοποιήσουν τὰ ἡμεροκάματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπέφερον 5.000 δραχμῶν ἐτησίως. Ἑπομένως, εἴτε διότι ἀναφέρεται τὸ 3% σὲ οἰκονομίαν μὴ ἐκχρηματιζομένην, εἴτε διότι ἐπιβαρύνονται οἱ ἀγρόται τῶν ὁποίων ἐν μέρει ἐκχρηματίζεται ἡ οἰκονομία καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐξαθλιωμένοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας των, εἴτε διότι πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἀκτήμονες ἀγρόται, εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν αὐτὰ τὰ 750 ἑκατ., ἐκ τῶν ὁποίων 500 ἑκατ. ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά. Πάλιν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν Γερμανὸν ἐμπειρογνώμονα τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τονίζει εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὅτι ἡ εἴσπραξις τοῦ ἀσφαλίστρου τῶν ἀγροτῶν θὰ εἶναι δυσχερής, δεδομένου, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα τῶν ἀγροτῶν θὰ εἶναι χαμηλά, ἡ εἴσπραξις αὐτῆς ἐν σχέσει πρὸς τὰ εἰσπραττόμενα ποσά, θὰ ἀπαιτῇ μεγάλα ἔξοδα διοικήσεως. Ἂς ἴδωμεν τώρα διατυπούμενον τὸ ἄρθρον 10 καὶ ἂς ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ δυσκολίαι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 10 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται αὐτὴ ἡ εἰσφορά. Ἡ ἐπιβολὴ τοῦ πόρου ἀπαιτεῖ δύο στάδια, ὅπως εἶναι γνωστόν. Τὸ πρῶτον στάδιον εἶναι, τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως, τὸ δεύτερον στάδιον εἶναι τὸ στάδιον τῆς εἰσπράξεως. Ἂς παρακολουθήσωμεν κἄθε ἕνα στάδιον χωριστά. Ὡς πρὸς τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως, ὅπως ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχομεν κατ’ ἀρχὴν μίαν κατὰ Δῆμον ἢ Κοινότητα ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συντάξῃ δύο πίνακας. Ἕνας πίναξ ἂς εἴπωμεν, κανονιστικῆς ἰσχύος, ἁπλῶς ἕνας πίναξ ὁ ὁποῖος θὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑψόμετρον, τὸ ἐὰν ἡ καλλιέργεια εἶναι ποτιστικὴ ἢ ξερικὴ καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλους πολυαρίθμους παράγοντας, τοὺς ὁποίους προσδιορίζουν τὰ ἐδάφια αʹ ἕως δʹ τῆς τρίτης παραγράφου καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θὰ καταρτίζεται ἕνας πίναξ εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀναγράφεται φερ’ εἰπεῖν, ὅτι τὸ ἀμπέλι, ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὸ τάδε ὑψόμετρον ἀποδίδει τόσον κατὰ στρέμμα, ὅτι τὸ βαμβάκι εἶναι ξερικὸν ἢ ποτιστικὸν καὶ ἀποδίδει τόσο κατὰ στρέμμα κλπ. Εἶναι ἕνας ἀπρόσκοπος πίναξ διατιμήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ εἰς τοῦτο εἰλικρινὴς ἡ Κυβέρνησις. Διότι περαιτέρω εἰς τὴν περίπτωσιν εʹ τοῦ ἐδαφίου 4 ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ σύστημα τὸ πρὸ τῆς τροπολογίας, διότι λέγει, ὅτι: «Διὰ Β. Διατάγματος, ἐκδιδομένου τῇ προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, μετὰ γνώμην τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ο.Γ.Α. δύναται νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοῦτο ἡ ἁρμοδιότης τῆς συντάξεως τοῦ περὶ οὗ τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς παρούσης παραγράφου πίνακος. Δηλαδὴ δύναται νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. ἡ ἁρμοδιότης τῆς συντάξεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται πίνακος διατιμήσεως. Ἑπομένως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ νὰ προσδιορίζεται ἡ διατίμησις ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α., πρὸς τὶ ἡ ἀρχὴ τῆς παρ. 4 ἡ ὁποία δίδει τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀνατεθῇ τάχα ἡ σύνταξις αὐτοῦ τοῦ πίνακος εἰς τὴν κατὰ Δῆμον καὶ Κοινότητα Ἐπιτροπήν; Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἀντὶ τούτου θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν καθιέρωσιν ἐκ τοῦ κέντρου, γραφειοκρατικῶς, ἀπὸ τὰ γραφεῖα τοῦ Ο.Γ.Α., μιᾶς διατιμήσεως, αὐθαιρέτου περὶ τοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Σημειωτέον, ὅτι ὁ πίναξ αὐτὸς ὁ κανονιστικός, ὁ πίναξ διατιμήσεως, εἶναι ἕνας πίναξ ἔναντι τοῦ ὁποίου ἠμπορεῖ ὁ Ο.Γ.Α. νὰ ἀσκήσῃ ἔνστασιν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἐνδιαφερόμενος, ὁ φορολογούμενος νὰ ἀσκήσῃ ἔνστασιν. Πέραν τοῦ πίνακος αὐτοῦ, ὁποῖος θὰ εἶναι ἀπρόσωπος καὶ θὰ διατιμᾷ καθ’ ὑπόθεσιν τὸ εἰσόδημα π.χ. ἑνὸς στρέμματος βάμβακος ποτιστικοῦ ἢ ξερικοῦ καὶ ὄχι ἑνιαίως καθ’ ὁλόκληρον τὴν ἐπικράτειαν, πέραν τοῦ πίνακος διατιμήσεως τὸν ὁποῖον προβλέπει ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 10 θὰ ἐρχώμεθα τώρα εἰς τὴν ἀτομικὴν ἐφαρμογὴν τῶν κανονιστικῶν διατιμήσεων, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν πίνακα, δι’ ἰδιαιτέρου πίνακος φορολογουμένων, ὁ ὁποῖος θὰ γίνεται κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς παρ. 1, θὰ γίνεται ἀπὸ μίαν τριμελῆ ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μετέχῃ εἷς γεωπόνος, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἢ οἱ προβλεπόμενοι ἀναπληρωταί των καὶ περὶ αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων. Σημειωτέον, ὅτι ὡς γνωστόν, καὶ ἐκτὸς ὡρισμένων σπανίων ἐξαιρέσεων οἱ καλλιεργηταὶ δὲν καλλιεργοῦν ἕνα μόνον εἶδος καλλιεργείας. Οἱ κλῆροι εἶναι τεμαχισμένοι καὶ αἱ ποιότητες εἶναι διαφορετικὲς ἀπὸ ἀμπέλι σὲ ἀμπέλι καὶ ἀπὸ χωράφι σὲ χωράφι τοῦ αὐτοῦ ὑψομέτρου. Λόγου χάριν θὰ ἔχουν τὸ πολύπλοκον ἔργον νὰ ἐκτιμήσουν, ἐὰν ὁ δεῖνα καλλιεργητὴς ἔχῃ τὸ μισὸ χωράφι ξερικὸ καὶ τὸ μισὸ ποτιστικό. Ἐὰν ἔχῃ 10 στρέμματα σιτάρι ἢ δὲν ἔχῃ ἢ ἂν ἔχῃ κόττες αἱ ὁποῖαι μετὰ 6 μῆνας μπορεῖ νὰ γίνουν 20 καὶ μετὰ 9 μῆνας νὰ μείνουν τρεῖς κ.ο.κ. Ἢ ὁ ἄλλος ἔχει 4 κατσίκια, ὁ ἄλλος τόσα κλήματα, τόσες ἐλιὲς καὶ τόσες πορτοκαλιὲς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸν πίνακα τῆς παρ. 4. Ἐὰν πρόκειται νὰ τηρηθῇ αὐτὴ ἡ διαδικασία θὰ μποῦμε εἰς ἕνα ὠκεανὸν γραφειοκρατείας, εἰς πολυπλόκους ὑπολογισμοὺς καὶ συστήματα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ χωρῇ κάθε αὐθαιρεσία. Ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν αὐθαιρεσιῶν θὰ χωρῇ καὶ κάθε καλῆς πίστεως μεμψιμοιρία τοῦ γεωργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ θεωρῇ τὸν ἑαυτόν του ἀδικούμενον. Διερωτῶμαι κατ’ αὐτὴν τὴν πολύπλοκον διαδικασίαν ποῦ θὰ εὑρεθῇ ἕνας γεωπόνος δι’ ἑκάστην Κοινότητα ἢ Δῆμον, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἔργου ἁπλουστάτου, τὸ ὁποῖον θὰ τελειώσῃ σὲ μιὰ ἑβδομάδα εἰς τὴν μίαν Κοινότητα, ὥστε ὁ ἴδιος ὁ γεωπόνος νὰ μπορῇ νὰ πηγαίνῃ σὲ πολλὲς Κοινότητες. Ἐὰν πάλιν δὲν πρόκειται νὰ τηρηθοῦν αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ νόμος, θὰ ὑπάρχῃ χάος καὶ αὐθαιρεσία. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ τίποτε τὸ στέρεον, ὥστε νὰ θεμελιωθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά. Δὲν πρόκειται, οὔτε κἂν νὰ ρυθμισθῇ ἐφ’ ἅπαξ. Ἀλλὰ θὰ χρειάζεται συνεχὴς ἐπανεξέτασις, διότι γίνονται μεταβιβάσεις καὶ ἐν ζωῇ καὶ αἰτίᾳ θανάτου, γίνονται ἀγραναπαύσεις καὶ μεταβολαὶ καλλιεργειῶν, ἀμειψισποραί, μεταβολαὶ τιμῶν καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα. Δὲν ἀποκλείεται ἐξ ἄλλου ὡρισμένοι πρόεδροι Κοινοτήτων ἔστω καὶ ἀπὸ ἐπαινετὴν πρόθεσιν, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ αὐξήσουν τοὺς πόρους τῆς Κοινότητος, ποὺ ὑπολογίζονται ὡς πρόσθετον 1% ἐπὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, νὰ ἔχουν τάσιν ἐπιβαρύνσεως τῶν χωρικῶν. Εἶναι δυνατὸν λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν μέτρων διὰ τῶν ὁποίων ὁ κομματικὸς μηχανισμὸς εἰσχωρεῖ εἰς τὰς ἐλευθέρας οἰκονομικὰς ἑνώσεις, τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ καταργεῖ τοὺς μὴ ἀρεστοὺς εἰς τὴν Κυβέρνησιν συνεταιριστάς, τὰς μορφὰς ὑπὸ τὰς ὁποίας εἰσχωρεῖ εἰς τὰς μικράς, ἰδίᾳ Κοινότητας, ὅπου αἱ ἐκλογαὶ διεξάγονται μὲ ἀστυνομικὴν βίαν, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ τὸν τρόπον, ὥστε νὰ προσεγγίζῃ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα πρὸς τὸ πραγματικόν, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ ἀποβῇ ὄργανον κομματικῶν πιέσεων καὶ ἐκβιασμῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἀκούσητε μόνον ἀπὸ ἐμέ. Ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1960, ἀναφέρει ἐπ’ αὐτοῦ τὰ ἑξῆς: «Θεμελιῶδες πρόβλημα γεννᾶται ὡς πρὸς τὴν τεχνικὴν δυνατότητα καθορισμοῦ τῆς τεκμαρτῆς ἀξίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ἀρτίως ὠργανωμένον μηχανισμόν, λεπτομερῆ ἐξειδίκευσιν τῆς διαδικασίας καὶ κινητοποίησιν τεραστίου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων πρὸς βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων. Ἡ μέθοδος αὐτὴ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν διαρκεῖς προστριβὰς καὶ διενέξεις ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς, διαμόρφωσιν δυσμενοῦς ψυχολογίας, σοβαρὰν διόγκωσιν τῶν δαπανῶν βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως, χωρὶς συγχρόνως νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη τῆς διαβλητικότητος καὶ τοῦ κινδύνου νὰ ἀποβῇ σοβαρὸν ἐκβιαστικὸν μέσον ἀπὸ μέρους ἀσυνειδήτων ὀργάνων». Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως. Ὕστερα θὰ περάσουμε εἰς τὸ στάδιον τῆς εἰσπράξεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὑποστηρίζων τὴν Κυβερνητικὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ μήπως δὲν ὑπεστήριξε καὶ μὴ τροπολογηθὲν κείμενον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται τώρα νὰ ἀναιρέσῃ;

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν εἶχα ὁμιλήσει ἐπ’ αὐτοῦ. Βεβαίως θὰ τὸ ὑπεστήριζα, ἀλλὰ δὲν ὡμίλησα.

§26Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως εἶναι ἑνιαία ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὑπεστήριξαν τοῦτο οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶχα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἴχατε λάβει μέρος εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁπωσδήποτε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, λέγει, ὅτι θὰ προεισπράττεται τὸ 3% κατὰ τὴν διακίνησιν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ διακινουμένων. Ἐκεῖ θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν διπλῆν ἐπιβάρυνσιν τοῦ γεωργοῦ καὶ τὴν μὴ πραγματοποίησιν τοῦ φόρου. Ὡς εἶναι γνωστὸν ἀπὸ 23–24 δισεκατομμ. τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, τὰ 17, ἴσως, 18, διακινοῦνται. Βγαίνουν ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Κοινότητος. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἁπλουστάτης πράξεως τῆς ἀριθμητικῆς τὸ 3%, τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται καὶ σήμερον διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τὸ 2% καὶ εἰς τὴν Ἀγροφυλακὴν τὸ 1%, νὰ ἀπέδιδε 510–540 ἑκατομμ., ἀλλ’ ἀποδίδει μόνον 250. Εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ ποσὸν τοῦτο τὸ προεισπράττουν οἱ ἔμποροι, ἀλλὰ δὲν τὸ ἀποδίδουν παρὰ μόνον, ὅταν εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἀποφύγουν. Ἔτσι καὶ οἱ γεωργοὶ τὸ πληρώνουν καὶ οἱ Δῆμοι καὶ Κοινότητες καὶ ἡ Ἀγροφυλακὴ δὲν πραγματοποιοῦν τὴν εἴσπραξιν. Πέραν αὐτοῦ λέγει, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς προεισπράξεως «αἱ ἐνεργούμενοι εἰσπράξεις ἀποδιδόμεναι εἰς τὸν Ο.Γ.Α. καὶ φερόμεναι εἰς πίστωσιν τοῦ κυρίου ἢ τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἐπιχειρήσεως ἐξ ἧς προῆλθον τὰ προϊόντα, ἐκπίπτονται ἐκ τοῦ ποσοῦ τῆς βεβαιωθείσης ἢ βεβαιωθησομένης εἰς βάρος αὐτοῦ, ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς». Κατὰ ποῖον σύστημα; Ἢ θὰ πρέπει διὰ κάθε ὀκᾶ ποὺ θὰ πωλῆται νὰ παίρνῃ ἀπόδειξιν, ἢ ἂν δὲν συμβαίνῃ αὐτό, τότε θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἕνα πλῆρες σύστημα λογιστικόν, καταστάσεων, καρτελλῶν κλπ. Δηλαδή, ὑπὸ ἄλλην μορφὴν γραφειοκρατικὸν σύστημα καὶ κατὰ συνέπειαν ἀπώλειαν χρηματικῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα κατεβλήθησαν ἀπὸ τοὺς γεωργούς. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέραν, λέγει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐὰν μὲν καθυστεροῦν οἱ δικαιοῦχοι συντάξεως, θὰ παρακρατῆται μέρος τῆς συντάξεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντιλαμβάνεσθε τὶ ἐπιπτώσεις θὰ ἔχῃ. Εἶναι γενικὴ ἀρχὴ εἰς τὸν κόσμον ὅλον περὶ τοῦ ἀκατασχέτου καὶ τοῦ ἀνεκχωρήτου τῶν συντάξεων. Ἐὰν λέγωμεν, δηλαδὴ ἐδῶ, ὅτι ἡ σύνταξις θὰ ἀποτελέσῃ τὸ μέσον τῆς συνταξιοδοτικῆς εἰσφορᾶς, φθάνομεν εἰς ἄρνησιν τῆς συντάξεως. Λέγει ἀκόμη, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους, τὰς 600–700 χιλιάδας ἀγροτῶν ποὺ συναλλάσσονται μὲ τὴν Α.Τ.Ε., θὰ κρατῇ ἡ Α.Τ.Ε. κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐν προκειμένῳ ἀναλύει καλῶς τὰ πράγματα. Οἱ 300.000 συνταξιοῦχοι, θὰ εἶναι ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν 600–700.000 ποὺ ἔχουν συναλλαγὰς μὲ τὴν Α.Τ.Ε. καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἔχουν συναλλαγὰς καὶ ζοῦν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Ἑπομένως, δὲν εἶναι 300.000 + 700.000, ἀλλὰ εἶναι, ἐνδεχομένως, 700.000 συναλλασσόμενοι μὲ τὴν Α.Τ.Ε. πλέον 120.000, ἕνα μέρος δηλαδὴ συνταξιούχων τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν συναλλαγὰς μὲ τὴν Α.Τ.Ε. δυσφοροῦν, διότι κατὰ τὴν συγκομιδὴν δὲν εἰσπράττουν τίποτε, διότι τοὺς παρακρατοῦν τὰς διαφόρους κρατήσεις, τὰς ὀφειλάς των, τοὺς τόκους, τὴν ἀξίαν λιπασμάτων καὶ ἕνα ποσοστὸν ὑψηλὸν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, λόγῳ χρεῶν πρὸς τὸν Ο.Γ.Α. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔτσι θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰς τυχὸν συγκεντρώσεις τῆς Α.Τ.Ε. διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς διαφόρους ἐπιβαρύνσεις καὶ κρατήσεις καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν των εἰς τὸ ἐμπόριον σὲ χαμηλοτέρας τιμάς. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα λέγει, ὅτι διὰ τοὺς ἐργάτας γῆς θὰ παρακρατῆται τὸ ἡμερομίσθιον, ὅταν ἐργάζωνται εἰς κοινωφελῆ ἔργα. Δηλαδὴ αὐτὸ τὸ αἰσχροκερδὲς ἡμερομίσθιον, τὸ ἡμερομίσθιον πείνας τῶν 23 δραχμῶν, θὰ παρακρατῆται διὰ τὰς εἰσφοράς. Αὐτό, κύριοι, εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ συλλάβῃ νοῦς. Ἀλλὰ τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰς 400.000 ἀγροτῶν ποὺ μένουν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συναλλαγὰς μὲ τὴν ΑΤΕ; Δι’ αὐτοὺς θὰ ἰσχύσῃ ἡ διαδικασία τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως. Τὸ ἔνταλμα καὶ ὁ χωροφύλαξ καὶ ἡ προσωπικὴ κράτησις καὶ ἐπὶ πλέον θὰ ἐπέρχωνται καὶ αἱ ποινικαὶ κυρώσεις, αἱ ἐκπτώσεις καὶ αἱ διάφοροι στερήσεις τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἡ περικοπὴ τῆς συντάξεως μέχρι 3 μῆνας καὶ μέχρι τοῦ ἡμίσεος ταύτης κλπ. Θὰ ἔχωμεν, δηλαδή, μίαν τραγικὴν κατάστασιν, ὡς πρὸς αὐτοὺς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὅτι ἀκριβῶς ἐκεῖ ποὺ θὰ ἔπρεπε κυρίως νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ γεωργοί, διότι ζοῦν εἰς καθεστὼς κλειστῆς οἰκονομίας, διότι καὶ τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα ἀνταλλάσσονται μὲ διάφορα προϊόντα, καὶ χρῆμα δὲν ὑπάρχει, αὐτοὶ οἱ πληθυσμοὶ ποὺ ἔχουν κατ’ ἐξοχὴν ἀνάγκην μερίμνης καὶ διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε κυρίως νὰ ἰσχύῃ ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις ὡς μέσον ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐξασφαλίσεως, ὅτι δὲν θὰ πεθαίνουν εἰς τὸν δρόμον ὕστερα ἀπὸ μακροχρόνιον προσφορὰν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, αὐτοὶ θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κηρύσσωνται ἔκπτωτοι τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν δικαιώματος, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πληρώσουν τὴν εἰσφοράν των ὄχι ἀπὸ κακοπιστίαν, ἀλλ’ ἀπὸ ἀδυναμίαν ἀπολύτως ἀντικειμενικήν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ ἐν ὄψει τῶν προτάσεων δημιουργίας ἄλλων πόρων, τὰς ὁποίας ὑπεβάλαμεν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὸ ἄρθρον 11, καὶ ἐν ὄψει ὡρισμένων ἄλλων προτάσεων ὑποβληθεισῶν ὑπὸ ἄλλων Κομμάτων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι παραδεκταὶ ὑπό τινα ἔννοιαν, καὶ τῆς ἐνδεχομένης βελτιώσεως ὡρισμένου τμήματος τοῦ ἄρθρου 11, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιδεκτικὸν βελτιώσεως καὶ ἰδίως μὲ οἰκονομίας εἰς τὸν τομέα τῶν ἀντιπαραγωγικῶν δαπανῶν, μὲ οἰκονομίαν τῶν δαπανῶν ἐκείνων, διὰ τῶν ὁποίων δὲν προάγεται ἡ ἐθνικὴ παραγωγὴ καὶ δὲν προασπίζεται ἡ διατήρησις εἰς τὴν ζωὴν τοῦ πληθυσμοῦ καὶ μὲ τὴν προσπάθειαν νὰ καταβληθῇ κἄθε φροντίδα νὰ καλύψωμεν ἄλλοθεν τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους προβλέπει νὰ δημιουργήσῃ τὸ ἄρθρον 10, κάμομεν τὴν ἔκκλησιν αὐτὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἄρθρον 10 καὶ ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μας αὕτη, θὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος αὐτοῦ τοῦ πενεστέρου τμήματος τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἐνδιαφέρον ὄχι μόνον εἰς τὰ λόγια, ἀλλὰ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§28Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ ἀρχίσω τὴν ὁμιλίαν μου μὲ τὴν διευκρίνησιν ἑνὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον προέκυψε κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, λαβὼν τὸν λόγον ἀνέλυε τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10, ὡς διεμορφώθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ τοπικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ καθορίζῃ τὴν τεκμαρτὴν πρόσοδον, συγχρόνως δὲ θὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως ἐκ μέρους τῶν ἠσφαλισμένων. Τότε παρενέβην καὶ εἶπον, ὅτι ἐσφαλμένως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἑρμηνεύει τὴν διάταξιν, διότι τὴν ἔνστασιν δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τὴν ὑποβάλῃ οἱοσδήποτε ἄλλος παρὰ μόνον ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ΟΓΑ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπήντησε τότε, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδω. Καὶ ἀτυχῶς, τόσον ἡ στάσις του, ὅσον καὶ ἡ θέσις ποὺ ἔλαβε τὸ Προεδρεῖον, δὲν ἐπέτρεψαν νὰ διευκρινισθῇ τὸ ζήτημα.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν διακοπήν, λέγων, ὅτι καὶ δίκαιον ἐὰν ἔχετε, νὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ τὸ διορθώσωμεν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι σαφὲς τὸ κείμενον. Ἡ ἔνστασις ἐπιτρέπεται. Ἀλλὰ εἶπον, καὶ ἂν ἀκόμη ἔχετε δίκαιον, νὰ τὸ ἴδωμεν καὶ νὰ τὸ διασαφηνίσωμεν.

§30Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως εἶναι, ὡς σεῖς τὸ καθωρίσατε, καὶ ἔχω τὸ παράπονον, ὅτι δὲν μοῦ ἐπιτρέψατε τὴν διακοπήν, οὔτε σεῖς, οὔτε τὸ Προεδρεῖον, διότι αἱ συζητήσεις κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας δὲν ἔχουν σκοπὸν νὰ ἐκφωνοῦμεν λόγους, ἀλλὰ νὰ διευκρινίζωμεν τὰ κείμενα τῶν νόμων καὶ νὰ διαφωτίζωμεν τὴν Βουλήν. Ἀκόμη, ἔχω παράπονον καὶ κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος καίτοι ἐτέλει ἐν γνώσει τοῦ περιεχομένου τῆς διατάξεως, δὲν παρενέβη διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παραδέχομαι, ὅτι ἡ διαλογικὴ συζήτησις εἶναι χρήσιμος, ἀλλὰ προχθὲς εἶχα μεταβληθῆ εἰς εἰσηγητὴν τοῦ νέου, τοῦ ἀνασχηματισθέντος ἄρθρου καὶ ἑπομένως, ὁ εἰσηγητὴς δὲν πρέπει νὰ ὑφίσταται πολλὰς διακοπάς, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα καὶ κατατοπίσῃ τὴν Βουλήν. Εἶχα τὴν ἐντύπωσιν, καὶ πράγματι κἄποτε πλάνη εἶναι, ὅτι ἐννοούσατε, ὅτι δὲν δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ὑπόχρεον νὰ ἀμφισβητήσῃ δι’ ἐνστάσεως τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τὴν περιουσιακήν του κατάστασιν. Αὐτό, νομίζω, καὶ τὸ τονίζω κατὰ τρόπον κατηγορηματικόν, ὅτι τὸ ἄρθρον εἰς τὰ ἐδάφια βʹ καὶ γʹ τῆς παραγράφου 2 προβλέπει τὴν ἔνστασιν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ἔνστασιν ἐννοούσατε. Τὴν ἔνστασιν δηλαδή, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν καθεστὼς τοῦ ὑποχρέου. Τὴν ἔνστασιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα τῆς ὅλης περιφερείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ τὴν πάρῃ ὁ μεμονωμένος ἐνδιαφερόμενος. Αὐτὸ δὲν εἶναι νοητόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς κἄθε ἐνδιαφερόμενον νὰ κάμῃ ἔνστασιν ἀφορῶσαν τὰ στοιχεῖα τῶν τελευταίων 3–4 ἐτῶν, καὶ ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως τοῦ προϊόντος, νὰ ἀμφισβητήσῃ ταῦτα, διότι τότε ὁ καθ’ ἕνας θὰ τὰ ἀμφισβητήσῃ. Δικαιοῦται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν περιουσιακήν του κατάστασιν, ἐὰν ἔχῃ τόσα στρέμματα, ἐὰν τὰ στρέμματα τὰ ὁποῖα ἔχῃ εἶναι ὀρεινά, ἢ ἡμιορεινά, ἢ πεδινά, ἐὰν ἡ περιουσία του ἔχῃ αὐτὴν τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν, ὥρισεν ἡ Ἐπιτροπή. Δηλαδή, πᾶν ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν προσωπικήν του κατάστασιν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν γενικὴν κατάστασιν τῆς περιφερείας, αὐτὸ δὲν ἐνόμισα ὅτι ἐννοούσατε, ὅτι καὶ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἀφήσωμεν νὰ ἠμπορῇ δι’ ἐνστάσεως νὰ ἀμφισβητήσῃ ὁ μεμονωμένος ἐνδιαφερόμενος.

§32Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἤθελα νὰ κατηγορήσω τὴν διάταξιν. Ἐζήτησα μίαν διευκρίνησιν, ἀλλ’ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἠρεθίσθη, ἤρχισαν αἱ θορυβώδεις κωδωνοκρουσίαι τοῦ Προεδρείου καὶ ἔμεινα μὲ τὴν μομφήν, ὅτι ἀπροσέκτως ἐδιάβασα τὴν τροπολογίαν.

§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγὼ δὲν ἤκουσα ὀρθῶς ὅσα εἴπατε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονόν σας διὰ τὸ Προεδρεῖον, γνωρίζετε καλῶς, ὅτι, ὅταν ὁ ρήτωρ δὲν δέχεται διακοπάς, τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ρήτορα.

§35Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἦτο μονολεκτικὴ παρέμβασις καὶ ὄχι διακοπή. Διότι, συνήθως, δὲν κάμνω διακοπάς.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ παρενέβην εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ κ. Γιαννοπούλου, διὰ νὰ ζητήσω τὴν αὐτὴν διασάφησιν καὶ δὲν μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος, κατόπιν τῆς διεξαχθείσης μεταξὺ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου καὶ τοῦ κ. Γιαννοπούλου συζητήσεως, ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ διασαφηνισθῇ, ἐὰν ἡ διάταξις τοῦ ἐδαφίου 4 τοῦ νέου ἄρθρου 10 παραμένῃ ὡς ἔχει, δηλαδὴ δικαίωμα ἐνστάσεως ἔχει μόνον ὁ ΟΓΑ.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ ἠσφαλισμένος θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἐνστάσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιουσιακήν του κατάστασιν. Ὁ ΟΓΑ θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἐνστάσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος μιᾶς ὡρισμένης περιφερείας.

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔλαβα τὸν λόγον, διότι οἱ βασικοὶ σκοποὶ τούτου ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν θέλησιν καὶ τὰ αἰσθήματα καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἀλλὰ θεωρῶ καθῆκον συνειδήσεως νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν διατάξεων ἐκείνων, αἵτινες κατὰ τὴν γνώμην μου ὄχι μόνον δὲν συμφωνοῦν, ἀλλὰ καὶ ἀνατρέπουν τοὺς σκοποὺς τοῦ θεσμοῦ. Καὶ οἱ κυρίως βασικοὶ σκοποί, εἶναι δύο. Ὁ πρῶτος ἀποβλέπει εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῆς ἰδιωτικῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Αὐτὸς ὁ σκοπὸς διαγράφεται κατὰ τρόπον ἔντονον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Οἱ ἀγρόται συμμετέχουν εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸν πληθυσμὸν ποὺ ἀντιπροσωπεύουν εἰς πολὺ μικρότερον ποσοστόν, ἐν σχέσει πρὸς ἄλλας κατηγορίας πολιτῶν. Καὶ καθίσταται ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ μεταφορὰ ὡρισμένου ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐξ ἄλλων περιοχῶν, εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιοχήν. Ὁ δεύτερος σκοπός, ὁ ὁποῖος δὲν διαφαίνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὑπάρχει ὅμως εἰς τὴν ψυχὴν ὅλων μας, εἶναι νὰ δημιουργήσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ Κράτος ὑπὸ τὴν σημερινὴν κοινωνικήν του σύνθεσιν μεριμνᾷ διὰ τὸν ἀγρότην καὶ νὰ ἄρωμεν τὸ παράπονον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅτι τελεῖ ὑπὸ ἐγκατάλειψιν. Οἱ δύο αὐτοὶ σκοποὶ ἱκανοποιοῦνται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 10 ἢ παρεμποδίζονται καὶ ἀνατρέπονται; Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 75 δισεκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 25 δὶς εἶναι τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι προφανῶς δυσανάλογον, διότι, ἐνῷ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καλύπτει τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μετέχει τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ ⅓. Πρέπει, λοιπόν, νὰ αὐξήσωμεν τὸ εἰσόδημα αὐτό, διὰ τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς 300.000 ἀγρότας, δηλαδὴ εἰς τὰ 30% τῶν ἀγροτῶν. Ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς ὡρισμένας Κοινότητας, ἔχω ἐπιφυλάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Τὸ 25% μοῦ φαίνεται καὶ πολύ, πάντως τὸ 30% εἶναι ἀδύνατον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν θὰ φθάσωμεν τὰς 300.000 οἰκογενείας, ἔναντι τοῦ 1 ἑκατομμυρίου ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ τὴν καλὴν συνεννόησιν παραδέχομαι αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζει ἡ ἔκθεσις, δηλαδή, ὅτι αἱ συνταξιοδοτούμεναι οἰκογένειαι θὰ φθάσουν τὰς 300 χιλ. καὶ θὰ πάρουν ἐν ὅλῳ περίπου 800 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Οὕτω, κατὰ 800 ἑκατ. δραχμῶν θὰ αὐξηθῇ ἡ οἰκονομικὴ δύναμις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, δηλαδὴ μεταφέρομεν ἀπὸ τὴν ἀστικὴν τάξιν 800 ἑκατ. καὶ τὰ δίδομεν εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἀντιστοίχως, ἂς ἴδωμεν τὶ ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ ὑποχρεωθῇ, ἀπὸ τὰ 25 δισεκατομμύρια ποὺ εἶναι τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα, νὰ πληρώσῃ εἰσφορὰν 3%, ἥτις ἐπὶ τῶν 25 δισεκατομμυρίων ἀνέρχεται εἰς 750 ἑκατ. Αὐτὰ ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν ὁριστικῶς. Τὶ ἄλλο τῆς ἀφαιροῦμεν; Τῆς ἀφαιροῦμεν αὐτοὺς τοὺς ἐμμέσους φόρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀναφέρονται εἰς τὴν πολυτέλειαν, οὔτε εἰς τὸ εἰσόδημα, ἀλλὰ εἰς τὸ χαρτόσημον, τὸν καφέ, τὴν μπύραν, τὰ σιγαρέττα κλπ., δηλαδή, εἰς φόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνουν ἐπίσης καὶ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 450 ἑκατ. Ποία θέλετε νὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ εἰς τοὺς φόρους αὐτοὺς τῆς ἀγροτικῆς τάξεως; Νὰ εἶναι τὸ ἥμισυ, τὸ ⅓ ἢ τὸ ¼; Ἐὰν εἶναι τὸ ¼, εἶναι περίπου 120 ἑκατομμύρια. Οὕτω, ἔχομεν 750 ἑκατ. ἐκ τοῦ 3% καὶ 120 ἑκατ. ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων, σύνολον 870 ἑκατ. Ἔχομεν, ἐπὶ πλέον, ἐπιβάρυνσιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως μὲ τὰ 27 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλομεν ὡς εἰσφορὰν εἰς τὰ διάφορα μηχανήματα τὰ ἀγροτικά, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται, ὁ ἐπιχειρηματίας δὲν πρόκειται νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὰ κέρδη του, θὰ πληρώσῃ εἰς βάρος ἐκείνων πρὸς τοὺς ὁποίους παρέχει τὴν ἐργασίαν, καὶ ἔχομεν καὶ 9 ἑκατ., τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσουν οἱ ἐργάται ἀγρόται, δηλαδὴ ἐν τῷ συνόλῳ 35 περίπου ἑκατ. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται: Εἰς τοὺς ἄλλους φόρους, τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος καὶ τὸν φόρον τῆς πολυτελείας, δὲν μετέχει ἡ ἀγροτικὴ τάξις; Μετέχει κατὰ ἕνα ποσοστόν, διότι, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ὁ φόρος ἐπιπίπτει εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν. Χωρὶς νὰ ὑπολογίσω αὐτὴν τὴν ἐπίπτωσιν, περιορίζομαι εἰς τὰ προηγούμενα, καὶ λέγω, ὅτι φθάνει ἡ ἐπιβάρυνσις εἰς τὰ 900 ἑκατ., ἔναντι τῶν 800 ἑκατ., τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ παράσχωμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Θὰ μοῦ ἀντείπῃ, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐξ αὐτῶν τινὰ θὰ περιέλθουν εἰς τὰς Κοινότητας. Ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ περὶ Κοινοτήτων ὡς Ὀργανισμῶν, ποὺ θὰ κάμνουν τὰ ἔργα, ὁμιλῶ περὶ τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας, τῆς ἰδιωτικῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία θὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν ἀφαίμαξιν. Τὸ τὶ θὰ δώσωμεν διὰ νὰ φτιάξουν κανένα γεφύρι, δὲν ἀποτελεῖ ἐνίσχυσιν τῆς ἀγροτικῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας, αὐτὸ εἶναι ξένον ἐντελῶς πρὸς τὴν ἀγροτικὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλὰ παρέλειψα, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς κάμω μίαν παρένθεσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ σᾶς τονίσω τὴν παράδοξον ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικήν της πολιτικήν. Ἐπιβάλλει τὸ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, ὅπερ σημαίνει ἐπιβάρυνσιν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα παρέχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, κατὰ 3%, διότι μέσα εἰς τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα περιλαμβάνεται καὶ τὸ δάνειον ποὺ λαμβάνει ὁ γεωργός. Πρὸ ἡμερῶν, εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐλαττώνει τὸν τόκον τῶν ἀγροτικῶν δανείων τὰ παρεχόμενα ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, κατὰ 1%, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, διὰ νὰ γίνουν συναγωνιστικά. Ὀρθότατον, φρονιμώτατον. Εἶναι γενικὴ ὑπόδειξις ὅλων τῶν οἰκονομολόγων καὶ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅτι πρέπει νὰ ἐλαττώσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τὸ ἐλαττώνει κατὰ 1%, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τὸ αὐξάνει κατὰ 3%. Δηλαδή, ἐνῷ ἀπαλλάσει τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν κατὰ 50 ἑκατ., μὲ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ τόκου κατὰ 1%, τὴν ἐπιβαρύνει κατὰ 160 ἑκατ., μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐπιβάρυνσις μὲ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα συνάπτονται ἀπὸ τὴν ΑΤΕ, εἶναι καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις μὲ τὰ δάνεια τὰ ἰδιωτικά. Διότι, ἐὰν ἔχωμεν δάνεια τῆς Τραπέζης 5 δισεκατ., ἔχομεν καὶ ἐκ μέρους τῶν ἰδιωτῶν δάνεια, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ἕνα μεγάλο ποσόν. Συνεπῶς, ἡ παραγωγὴ θὰ ἐπιβαρυνθῇ τώρα μὲ πλέον τῶν 200 ἑκατ., ἔναντι τῶν 50 ἑκατ., μὲ τὰ ὁποῖα τὴν διευκολύνει διὰ νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόστος παραγωγῆς. Καὶ ποῦ θὰ πέσῃ αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις, εἰς ποῖα προϊόντα; Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, εἰς τὰ διακινούμενα καὶ τὰ ἐξαγόμενα, ὄχι εἰς τὰ αὐτοκαταναλισκόμενα. Συνεπῶς, χειροτερεύομεν τὴν κατάστασιν τῆς συναγωνιστικότητος τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων ποὺ ἔρχονται εἰς τὴν ἐντοπίαν ἀγοράν. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι: Εἶναι σκέψις ὀρθῆς οἰκονομίας αὐτή, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος νὰ ἐλαττώνῃ κατὰ 1% καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο νὰ ἐπιβαρύνῃ κατὰ 3%; Ὅτι δὲ μέσα εἰς τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα περιλαμβάνονται καὶ τὰ δάνεια τῆς Τραπέζης καὶ τὰ ἰδιωτικά, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ὥστε ὁ πρῶτος σκοπὸς νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν οἰκονομικὴν δύναμιν τῶν ἀγροτῶν, ὄχι μόνον δὲν ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀνατρέπεται, γίνεται τὸ ἀντίθετον, περιορίζομεν τὴν οἰκονομικὴν δύναμιν τῶν ἀγροτῶν κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀξιόλογον. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν δευτέραν ἐπιδίωξιν, εἰς τὴν ὁποίαν σᾶς εἶπον, ἀποδίδω ἐθνικὴν σημασίαν, δηλαδή, νὰ ἐπιδείξωμεν τὸ στοργικὸν ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ νὰ ἄρωμεν τὸ παράπονόν της, ὅτι ἐγκατελείφθη. Ἐν πρώτοις, θὰ ἤθελον νὰ αἰσθανθῆτε, κύριοι βουλευταί, τὴν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν αὐτοῦ τοῦ φόρου, καὶ διὰ νὰ τὴν ἀντιληφθῆτε, θὰ σᾶς φέρω εἰς τὴν μνήμην σας τὴν ἀντίδρασιν ὄχι τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων ἐπαγγελματιῶν, ἔναντι τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, πόσην αἰσθάνονται ἀγανάκτησιν καὶ δυσφορίαν, οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Γενικὴ εἶναι ἡ ἀγανάκτησις τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Γνωρίζετε, ἐπίσης, ποία εἶναι ἡ ἀντίδρασις καὶ τὶ προσπάθεια καταβάλλεται διὰ τὴν ἐνοριακὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν πληρώνουν οἱ εὐπορώτερες τάξεις τῶν πόλεων. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὰ τέλη καθαριότητος. Ἐάν, λοιπόν, αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὰς εὐπορωτέρας τάξεις, τὰς ἀστικάς, φαντασθῆτε τὶ θὰ συμβῇ εἰς τὰς ἀγροτικὰς τάξεις, μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἐὰν εἴπω, ὅτι θὰ μεταβάλωμεν τὸ ἥμισυ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ εἰς ἐνταλματίας. Αὐτὸς ὁ καθορισμός, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, τὶ σημαίνει, κύριοι βουλευταί; Εἶπον, ὅτι τεκμαρτὸν εἰσόδημα θὰ πῇ καταβολὴ φόρου διὰ ἔσοδον, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσπράττεται. Ἀλλὰ μήπως εἶναι μόνον αὐτό; Τὶ ἄλλο δύναται νὰ συμβῇ; Ἕνας σταφιδοπαραγωγὸς θὰ συμβῇ νὰ ἔχῃ τεκμαρτὸν εἰσόδημα 300–500 κιλῶν κατὰ στρέμμα. Ἔρχεται, ὅμως, ἕνας περονόσπορος καὶ μειώνει τὴν ἐσοδείαν του εἰς τὸ ⅓, αὐτός, λοιπόν, θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ δι’ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσέπραξε. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ὡς γνωστόν, καλλιεργοῦνται τὰ καρπούζια. Ἡ καλλιέργεια τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ἐπιβαρύνεται μὲ τεράστια ἔξοδα. Ἐάν, λοιπόν, ὑποθέσωμεν, ὅτι τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα ἑνὸς παραγωγοῦ καρπουζιῶν εἶναι 50.000 δραχμές, τὸ ἥμισυ, δηλαδὴ αἱ 25.000 εἶναι ἔξοδα, ἐὰν δὲ συμβῇ νὰ προσβληθῇ ἀπὸ καμμίαν ἀσθένειαν, ἢ λόγῳ ὀψίμου παραγωγῆς, τὸ προϊὸν εἶναι ἀζήτητον καὶ προκύπτει ζημία σημαντική, τὸ δὲ καθαρὸν εἰσόδημά του εἶναι μικρότερον τῶν ἐξόδων, θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ φόρον διὰ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα, ποὺ θὰ εἶναι πολλαπλάσιον τοῦ πραγματικοῦ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὶ θὰ εἴπητε εἰς ἐκεῖνον τὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς παρουσιάσῃ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν; Διότι γνωρίζετε, ὅτι ὁ λίβας ποίας ζημίας ἐπιφέρει εἰς τὴν παραγωγήν. Εἶναι, ἐπίσης, γνωσταὶ αἱ ζημίαι ἀπὸ τὰς πλημμύρας. Καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ κέρδος, κύριοι βουλευταί; Τὸ κέρδος θὰ εἶναι, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ στρέφωνται κατὰ τοῦ Κράτους, διότι τοὺς ἐπέβαλεν αὐτὴν τὴν ἐπαχθῆ φορολογίαν. Ἀλλὰ διὰ νὰ συμπληρώσω τὴν εἰκόνα αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ σᾶς τονίσω καὶ τοῦτο. Ξέρετε, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἰς τὸ χωριὸ δημιουργεῖται ἀπὸ τοὺς κατέχοντας κἄποιαν θέσιν. Ἀπὸ τὸν ἱερέα, ἀπὸ τὸν δάσκαλον, ἀπὸ τὸν μπακάλην, τὸν δημόσιον ὑπάλληλον κλπ. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ δικαιοῦται συντάξεως καὶ ὅμως θὰ πληρώνῃ τὴν βαρεῖαν εἰσφοράν, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀνταπόδοσιν. Σκεφθῆτε, λοιπόν, πῶς οὗτοι θὰ ὑποθάλψουν καὶ θὰ τονώσουν τὴν ἀγανάκτησιν ἐναντίον τοῦ Κράτους, ἐναντίον ὅλων μας. Θὰ γίνῃ πεποίθησις, ὅτι τὸ Κράτος τοὺς καταδιώκει καὶ τοὺς ἐπιβαρύνει λῃστρικῶς. Ἀλλὰ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς ἕνα ἄλλο θέμα. Εἰς τὸ θέμα τῆς ἀναλογιστικῆς μεθόδου, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ σύνταξιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μὲ κἄποιαν δεξιοτεχνίαν μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ εἰσφορὰ εἶναι μηδαμινή, ἄποψις τὴν ὁποίαν υἱοθέτησε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ ποσὸν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς, δηλαδὴ τὸ 2%, τὸ 0,5%, θὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν συνταξιοδότησιν λόγῳ γήρατος, τὸ δὲ 1½% θὰ εἶναι δι’ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετῶνος. Καὶ ἐρωτῶ, κατὰ ποῖον τρόπον, κ. Ὑπουργέ, κάμετε αὐτὴν τὴν διανομήν; Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις παρείχετο μέχρι τοῦδε δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἡ δὲ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ παγετῶνος καὶ τῆς χαλάζης ἐγένετο ἀπὸ τὴν ΑΤΕ μὲ πολὺ ὀλιγώτερα κεφάλαια. Ἂς ἀφήσωμεν, λοιπόν, αὐτὰ καὶ ἂς ἀντιμετωπίσωμεν τὰ πράγματα κατ’ εὐθεῖαν. Ἑπομένως, ὁ ἀγρότης θὰ πληρώνῃ κατὰ μέσον ὅρον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν 250 δραχμῶν, 500 δραχμὰς μέσος ὅρος. Ἐπὶ πλέον, ὅμως, θὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰς 120. Ἄλλαι 120 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι ἀναλογοῦν, ἐπὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμα προηγουμένως, τῆς ἐμμέσου φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, γίνονται, λοιπόν, 620 αὐτὰ ποὺ θὰ πληρώνῃ ὁ ἀγρότης. Θέλετε νὰ δώσωμεν τὰς 220 δραχμὰς εἰς τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν; Μένουν 400 δραχμαί, ἢ ἔστω 300 δραχμαί, κ. Ὑπουργέ. Ὥστε 300 δραχμὰς πληρώνει ὁ ἀγρότης διὰ τὴν ἀσφάλισίν του. Κύριοι βουλευταί, δὲν χρειάζονται, νομίζω, οὔτε λογάριθμοι, οὔτε ἰδιαίτεροι λογαριασμοὶ τραπεζιτικοί, διὰ τὴν ἑξῆς ἁπλῆν σκέψιν. Ἐπὶ πόσον χρόνον θὰ τὰς πληρώνῃ; Ἀφ’ ἧς γίνῃ οἰκονομικὴ μονάς. Ἀλλά, πότε γίνεται οἰκονομικὴ μονάς; Ὅταν φύγῃ ἀπὸ τὸν πατέρα του καὶ κάμῃ οἰκογένειαν ἰδικήν του, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 20–25 ἐτῶν. Ἀπὸ τότε αὐτὸς ὁ ἀγρότης θὰ πληρώνῃ τὰς 620 δραχμάς, ἐκ τῶν ὁποίων ὑπολογίζουν μερικοὶ τὰς 300 διὰ τὴν σύνταξίν του. Ἐπὶ πόσα ἔτη; Μέχρις ὅτου φθάσῃ τὰ 65 ἔτη. Δηλαδή, ἐπὶ 40 ὁλόκληρα ἔτη. Ἐὰν τὰς 300 αὐτὰς δραχμάς, κύριοι βουλευταί, δὲν τὰς ἔδιδεν εἰς τὸν ΟΓΑ, δὲν ἔκαμνε καμμίαν ἐπένδυσιν, ἡ ὁποία ἀποδίδει πολλαπλάσια, μίαν κατσίκαν ἐὰν ἠγόραζε, μίαν ἐληὰ ἐὰν ἐφύτευε, θὰ τοῦ ἀπέδιδε περισσότερα. Δὲν ἔκαμνε τίποτε ἀπὸ αὐτά. Τὰ ἐξοικονομεῖ ἀπὸ τὸ δάνειον ποὺ παίρνει ἀπὸ τὴν ΑΤΕ. Δηλαδή, ἂν ἐξοικονόμει τὸν τόκον ποὺ πληρώνει εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ τὰς 300 αὐτὰς δραχ. Ἠξεύρετε τὶ θὰ ἀπέδιδεν αὐτὸ τὸ ποσόν, αὐταὶ αἱ κρατήσεις ἐπὶ 40 χρόνια; Διακοσίας φορὰς πάρα πάνω. Δηλαδή, θὰ ἀπέδιδαν 60 χιλ. δραχμάς, τῶν ὁποίων ὁ τόκος ὁ τραπεζιτικός, τῆς Α. ΤΕ., εἶναι 60.000 Χ 7 = 4.200, δηλαδὴ 4.200 δραχ. Θὰ εἶχε, λοιπόν, ἄνω τῶν 4.200 δραχ., μὲ τὸν πλέον μηδαμινὸν τόκον, ὅταν ἔφθανε τὰ 65 χρόνια καὶ ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ κεφάλαιον τῶν 60 χιλ. δραχ. εἰς τὴν ἄμεσον διάθεσίν του. Ἐνῷ τώρα θὰ ἀσφαλισθῇ εἰς τὸν ΟΓΑ, θὰ δίδῃ τὰς 620 δραχμὰς ἐτησίως καὶ θὰ περιμένῃ ὅταν φθάσῃ τὰ 65, ἐὰν ζήσῃ, νὰ πάρῃ 180 ἢ 220 δραχμάς. Ἐὰν ἀποθάνῃ ἐν τῷ μεταξύ, οὐδὲν ἔχουν νὰ λάβουν οἱ κληρονόμοι του. Τὸ ἀντιλαμβάνονται αὐτὸ οἱ ἀγρόται; Εἶναι ἀρκετὰ εὐφυεῖς οἱ ἀγρόται, ὥστε νὰ τὸ ἀντιλαμβάνωνται. Καὶ ἐὰν δὲν ἦσαν τόσον εὐφυεῖς ὥστε νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν, ὑπάρχουν οἱ καλοθεληταί, οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς τὸ ἐξηγήσουν, ὥστε νὰ ἀγανακτήσουν καὶ νὰ στρέψουν τὴν ὀργήν των ἐναντίον τοῦ Κράτους. Διότι ἡ στοιχειώδης αὐτὴ ἀναλογιστικὴ ἀνασκόπησις, μᾶς πείθει περὶ τῆς προφανοῦς ἀδικίας. Καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐκείνων ποὺ ἔχουν 500 δραχμὰς εἰσόδημα. Ἀλλά, κύριοι, πόσοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀκαθάριστον εἰσόδημα κατὰ πολὺ μεγαλύτερον; Καὶ μὴ νομίσητε, ὅτι οὗτοι εἶναι εὔποροι. Πολλοὶ καλλιεργηταὶ ὑποβάλλονται εἰς ἔξοδα καλλιεργητικὰ φοβερὰ καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι καὶ πτωχοί. Ἐκεῖνοι, ποὺ βάσει τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος θὰ ἔχουν ἀκαθάριστον εἰσόδημα πλέον τῶν 50 χιλ. δραχμῶν εἶναι, κυρίως, οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οἱ ὀρυζοπαραγωγοί, οἱ καρπουζοπαραγωγοί, οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Αὐτοί, χωρὶς νὰ ἔχουν καθαρὸν εἰσόδημα μεγάλον, διότι ὑποβάλλονται εἰς ἔξοδα φοβερά, θὰ πληρώνουν πολὺ πλέον τῶν 1.500 δραχ. ἐτησίως. Σκεφθῆτε νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ τοιαύτην δυσανάλογον εἰσφοράν, νὰ περιμένουν μετὰ 40 ἔτη νὰ πάρουν 220 δραχμάς!

§40Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὴν Αἰγιαλείαν περιώδευσα πρὸ μηνὸς καὶ ἐπεσκέφθην διάφορα χωριά. Ἐκεῖ μὲ ἐπληροφόρησαν οἱ χωρικοί, ὅτι ἐπλήρωναν παγίως δι’ ἰατρὸν 50 ὀκάδες σταφίδα τὸ ἔτος. Οἱ 50 ὀκάδες σταφίδα, μᾶς κάμνουν 400 δραχμάς, καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφορᾷ τὸ ⅓ τῶν τριῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν. Ἑπομένως, ὅταν πληρώνουν 400 μόνον δραχμὰς διὰ κοντότα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πολλαὶ αἱ 500 δραχμαὶ ποὺ θὰ δίδουν διὰ τρεῖς ἀσφαλιστικὰς παροχάς.

§41Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ παρηκολουθήσατε. Ἐγὼ εἶπον, σκοπὸς τοῦ νόμου ἦτο ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τὴν περιττὴν περίθαλψιν προνοεῖ τὸ Κράτος καὶ εἶναι ὑποχρέωσίς του νὰ προνοῇ. Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ αὐτοῦ. Λέγομεν, ἐὰν γίνεται οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν ἀγροτῶν, σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ Κράτος. Καὶ ἀποδεικνύω, ὅτι δὲν γίνεται οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν ἀγροτῶν. Μοῦ λέγετε, ὅτι πληρώνει τώρα 400 δραχμὰς διὰ τὸν ἰατρόν. Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα, ἴσως δὲν εἶναι ἀκριβής. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠξεύρω τὶ γίνεται εἰς τὰ εὔπορα χωριὰ τῆς Αἰγιαλείας, σᾶς βεβαιῶ, ὅμως, ὅτι εἰς τὰ πτωχὰ χωριὰ τοῦ κάμπου τῆς Ἠλείας, μὲ 50 δραχμὰς ἡ κἄθε οἰκογένεια, ἐξασφαλίζει τὸν ἰατρόν της ἄριστα. Ἀλλά, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ ἐὰν τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ τοὺς παρέχῃ ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως, ἡ ὁποία τοὺς γίνεται. Διότι ἐδῶ ἐκεῖνος ποὺ ἤθελε νὰ πληρώσῃ κοινοτικὸν ἰατρὸν θὰ ἐπλήρωνεν. Ἐκεῖνος ποὺ δὲν θὰ ἤθελε, δὲν θὰ ἐπλήρωνεν. Ἐδῶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ, θέλει δὲν θέλει. Καὶ προχωρῶν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος πράγματι εἶναι ἔγκριτος νομικός, ἀλλ’ ἐσχάτως ἐπεδόθη καὶ εἰς τὰ συνταξιοδοτικὰ καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ καὶ προχθὲς μᾶς ὡμίλησε περὶ ἑνὸς κανόνος, τοῦ ὁποίου τὴν σύνθεσιν δὲν πιστεύω νὰ ἐδυσκολεύθῃ πολὺ νὰ κάμῃ, ὅτι δὲν ἠμποροῦν οἱ ἠσφαλισμένοι νὰ εἶναι ἴσοι εἰς ἀριθμὸν μὲ τοὺς συνταξιοδοτουμένους. Τοῦτο εἶναι τόσον αὐτονόητον, ὥστε δὲν ἐχρειάζετο ὁ κανὼν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν τὸ εἶπα ἐγώ.

§43Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς τὸ εἴπατε.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄλλος τὸ εἶπε. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου.

§45Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου, εἶπε τοῦτο: Ὅτι θὰ πληρώνουν 700.000 καὶ θὰ συνταξιοδοτοῦνται 300.000. Ἐγὼ λέγω, θὰ πληρώνουν 1.000.000 οἰκογένειαι, διότι καὶ ὅταν παίρνουν τὴν σύνταξιν θὰ πληρώνουν. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ποῖον ἀσφαλιστικὸν κανόνα ἐφεῦρε, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται, ἐνῷ θὰ πληρώνουν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, θὰ λαμβάνῃ ὡς σύνταξιν τὸ ἴδιον ποσὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πληρώνει περισσότερα μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος πληρώνει πολὺ ὀλιγώτερα; Ἂς μᾶς εἴπῃ ἕνα παράδειγμα. Ἐδῶ ἔχομεν τὸ ΤΕΒΕ. Ἀναλόγως τῆς εἰσφορᾶς κανονίζεται καὶ ἡ σύνταξις. Ἔχομεν τὸ ΙΚΑ. Ἀναλόγως τοῦ ἡμερομισθίου κανονίζεται καὶ ἡ σύνταξις. Ἐδῶ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς παράδοξον διὰ τὸν παραγωγόν. Εἶναι, ἐνδεχόμενον, ἕνας νὰ πληρώνῃ 200 δραχμὰς τὸν χρόνον, ὁ ἔχων μικρὰ ἀκαθάριστα ἔσοδα, παραγωγός, καὶ νὰ λαμβάνῃ 300 δραχμὰς καὶ ὁ ἄλλος νὰ πληρώνῃ 1.000–2.000 δραχμὰς καὶ νὰ λαμβάνῃ μόνον 180 δραχμ. Αὐτὸ λέγεται ἀσφαλιστικὸς κανών; Κατὰ τὴν ἄποψίν μου, εἶναι ἐντελῶς παράδοξος ἡ ἀντίληψις αὐτή. Μὰ εἶναι κοινωνικὴ ἀλληλεγγύη. Ἀλλὰ τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην θὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν; Τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην ὀφείλομεν νὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας. Ὄχι εἰς βάρος τοῦ ἱερέως, νὰ τοῦ εἴπωμεν, χωρὶς ἀλληλεγγύην, «ἐσύ, διότι ἔχεις ἕνα ἀμπέλι, μία σταφιδοῦλα, εἰσπράττεις τὸν χρόνον 15.000 ἀκαθάριστον εἰσόδημα, ἐσὺ εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃς, χωρὶς νὰ πάρῃς τίποτε». Τὸ ἴδιον θὰ εἴπωμεν καὶ εἰς τὸν μπακάλην καὶ τὸν τσαγκάρην. Καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζομεν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην. Ἐάν, κύριοι βουλευταί —ἔχω τὴν ἀκράδαντον πεποίθησιν— ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ καλέσῃ τὸν κ. Κρόουν, τοῦ ὁποίου ἡ ἔκθεσις, εἴτε ἠδικήθη ἀπὸ τὴν μετάφρασιν, εἴτε ἐκακοποιήθη ἀπὸ τὸ τυπογραφεῖον, εἰς πολλὰ σημεῖα παρουσιάζεται ἀσυνάρτητος......

§46Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς πλείστας ὅσας εἰσηγήσεις δὲν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἔκθεσιν Κρόουν.

§47Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. .. Ἐκακοποιήθη εἰς τὴν μετάφρασιν τόσον, ὥστε εἶναι εἰς πολλὰ σημεῖα ἀκατανόητος, καὶ ἐπὶ πλέον δὲν εἶναι τόσον διαφωτιστική......

§48Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τῶν πόρων εἶναι διαφωτιστικώτατον.

§49Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. .. Φρονῶ, ὅτι ἀντ’ αὐτοῦ ἠμποροῦσε ἡ Κυβέρνησις νὰ στείλῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸν κ. Κρόουν, διὰ νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ τότε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Κρόουν, θὰ τὸ ἐπέστρεφε μὲ μίαν πλήρη διαγραφήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν σχετικὴν ἐμπειρίαν περὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ καὶ συνταξιοδοτικά. Αὐτό, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ παραλείψητε.

§50Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι εἰς καιρὸν νὰ τὸ στείλουν.

§51Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπον, κύριοι βουλευταί, ὅτι θεωρῶ δεδικαιολογημένην τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἀντελήφθησαν τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ, ὅτι λαμβάνω καθ’ ἑκάστην ἐπιστολὰς ἀπὸ διαφόρους, οἱ ὁποῖοι στρέφονται ἐναντίον τοῦ κ. Παπανδρέου, διότι λέγουν, ὅτι αὐτὸς ὑπῆρξεν ἀφορμὴ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ δεινὸν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Μοῦ λέγουν: «Τὶ μᾶς ἔκαμεν ὁ κ. Παπανδρέου». Καὶ τοῦτο, διότι εἶναι, ὄχι ὁ συντάξας τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ὁ ἐμπνευστὴς τῆς ἰδέας καὶ ἐὰν δὲν εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν, δὲν θὰ ἐφθάναμεν —πάντα κατὰ τοὺς ἀγρότας— εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη ἀδικία, τὴν ὁποίαν θὰ συναντήσω.

§53Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ἠρώτησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως: Τέλος πάντων, ἔχομεν ἀνάγκην πόρων, μᾶς λείπουν αὐτὰ τὰ λεπτά, πῶς θὰ ἐξοικονομηθοῦν; Κατέστη ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ συνταξιοδοτηθῇ τὸ ἀγροτικὸν γῆρας, πῶς θὰ ἐξοικονομηθοῦν αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ μέσα; Εὑρῆτε μου τοὺς πόρους. Ὑπῆρξαν τινὲς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, μεγαλόψυχοι, οἱ ὁποῖοι συνεκινήθησαν ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπροθυμοποιήθησαν νὰ ὑποδείξουν τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξοικονομηθοῦν αὐτὰ τὰ ποσά. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, δὲν εἶναι οὔτε λογικός, οὔτε γενναῖος ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον ἐξέλεξεν. Ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται τὴν ἐθνικὴν ἀνάγκην νὰ συνταξιοδοτήσῃ τοὺς ἀγρότας. Ἀλλά, ὅπως θέλει νὰ δρέψῃ τὴν εὐγνωμοσύνην ἀπὸ μέρους τῶν ἀγροτῶν καὶ τὰ χειροκροτήματα διὰ τὴν εὐεργεσίαν αὐτήν, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιβαρύνσεως ὡρισμένων τάξεων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιβαρύνσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τοὺς ἐπαίνους τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι τῆς ἔδωσε συντάξεις. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν ἄλλων τάξεων, διὰ νὰ εἶναι ὀλιγώτερον ὀδυνηρὰ ἡ φορολογία διὰ τὰ ἐθνικά μας προϊόντα καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ἀγρότας κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Κύριοι βουλευταί, ἐμακρηγόρησα. Δὲν τὸ ἔκαμα ὅμως, διότι θέλω νὰ ἀντιταχθῶ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὡς Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Σᾶς βεβαιώνω μὲ πᾶσαν εἰλικρίνειαν, ὅτι εἶναι πολὺ μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις, ὅτι ἠμπορῶ νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐμακρηγόρησα, διὰ νὰ σᾶς μεταδώσω μίαν πεποίθησιν, ἡ ὁποία εἶναι, ἐνδεχόμενον, νὰ εἶναι ἐσφαλμένη, ἀλλὰ εἶναι πεποίθησις, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησα, κατόπιν μιᾶς εὐσυνειδήτου παρακολουθήσεως καὶ ἐρεύνης τῶν πραγμάτων, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀντὶ νὰ γίνῃ τὸ μέσον τῆς ἄρσεως τοῦ παραπόνου τῶν ἀγροτῶν, ἀντιθέτως, θὰ μεταβληθῇ εἰς μέσον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι βάλλουν κατὰ τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος, διὰ νὰ καταστήσουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐχθρὸν τοῦ Κράτους. Ἡ εὐθύνη, ἡ ὁποία μᾶς βαρύνει, εἶναι μεγίστη. Σκεφθῆτε τὰς συνεπείας, σκεφθῆτε, ὅταν θὰ εὑρεθῆτε πρὸ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐκθέτῃ ὠμὰ τὰ παράπονα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔχετε δικαιολογίαν. Σκεφθῆτε τὴν εὐθύνην σας καὶ ἐπιμείνατε εἰς σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἄρῃ τὰς βαρείας αὐτὰς συνεπείας τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι τὸ μέγα δεινὸν διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ θὰ παράσχῃ ἀφορμὴν ὀξείας ἀγανακτήσεώς των κατὰ τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναμφισβητήτως τὸ ἄρθρον 10 εἶναι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Ὅταν διεξήγετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διετυπώσαμεν τὴν ἀντίθεσίν μας πρὸς αὐτὸ καὶ ἐζητήσαμεν τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 10. Ὑπεστηρίξαμεν καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπιβολὴ τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου προβλεπομένης εἰσφορᾶς εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων τὴν θέτει ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως, εἰς χείρονα μοῖραν ἔναντι τῶν ἄλλων τάξεων, τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἐνῷ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς ταχυτέρας ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου ἦτο τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ ὑφισταμένη ἐξαθλίωσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει βαρύτερον ἀσφάλιστρον εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Κατ’ οὐσίαν δὲν πρόκειται περὶ ἀσφαλίστρου, ἀλλὰ περὶ φορολογίας διὰ νὰ καλύψῃ τὸ Κράτος τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἥτις θὰ προκληθῇ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Τὸ ὀρθὸν εἶναι εἰς τὸ πρῶτον, τοὐλάχιστον, στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου, οὐδεμία εἰσφορὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ ν’ ἀρκεσθῇ τὸ Κράτος εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ ἀγρότης ἀπὸ τὴν συμμετοχήν του εἰς τοὺς κοινοτικοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται μὲ τὰς ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαλλομένας φορολογίας. Ἔχει διαπιστωθῆ καὶ βεβαιωθῆ καὶ ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰδικώτερα ἀπὸ τὸν Γερμανὸν ἐμπειρογνώμονα Κρόουν, ὁ ὁποῖος μετεκλήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι δυόμισυ φορὲς μικρότερον τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ὑπολοίπου πληθυσμοῦ. Ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων, ἀναφέρει εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἔκθεσίν του ἐπὶ τούτου τὰ ἑξῆς: «Γενικῶς τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι χαμηλόν. Ἐκ τοῦ γενικοῦ εἰσοδήματος ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ ἐξ 73,2 δισεκ. δραχμ. τοῦ ἔτους 1958 εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἀναλογοῦν 24 δισεκ. δραχμ. Τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ κατ’ ἀκολουθίαν ἀρκεῖται εἰς τὸ ⅓ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ κατὰ κεφάλαιον εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀνέρχεται εἰς τὰ 40% τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ». Καὶ περαιτέρω ἀναφέρω διαφόρους ἀριθμοὺς ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, προσθέτει τὰ ἑξῆς: «Οἱ ἀριθμοὶ καταδεικνύουν σαφῶς, ὅτι μεγάλα τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τελοῦν ἐν πίᾳ...». Περαιτέρω συνιστᾶ μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ὀλιγωτέραν τοῦ ἀγροτικοῦ. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ Κυβέρνησις ἐὰν πράγματι ἐκινήθη εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὤφειλε νὰ προβλέψῃ πόρους, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ καταστήσουν χείρονα τὴν θέσιν της ἔναντι τῶν ἄλλων παραγωγικῶν τάξεων καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἠσφαλισμένου μισθωτοῦ. Ὑπάρχει δὲ ἡ δυνατότης πρὸς τοῦτο καὶ προκύπτει ἐκ τῶν διατάξεων αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κ. βουλευταί, ἑνώνει τρεῖς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς κλάδους. Τὸν κλάδον τῆς ὑγείας, μὲ τὸν κλάδον τῆς συντάξεως γήρατος καὶ τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος προστατεύει τὸν ἀγρότην κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, καλυπτομένων τῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ ἀγρότης δι’ εἰδικῆς φορολογίας. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν μάλιστα τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, τονίζεται ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας ποὺ ἀποτελεῖ κοινωνικὸν καθῆκον καὶ τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καλύπτῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀναγκαίας πρὸς τοῦτο δαπάνας, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν, ὅμως, νομοσχεδίου, αἱ ἐν λόγῳ δαπάναι θὰ βαρύνουν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ ἑξῆς τοὺς ἀγρότας. Ὁ δεύτερος κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀσκεῖται, ὅπως γνωρίζομεν μέχρι τοῦδε, ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσφαλίσῃ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγὴν ὁλοκλήρου τῆς Χώρας καὶ τὴν ἀσφαλίζει κατὰ τρόπον μέχρι σήμερον ἱκανοποιητικόν. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅταν ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀνέπτυξεν ἐπαρκῶς τὸ θέμα καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει δυνατότητας νὰ ἀσφαλίσῃ ὁλόκληρον τὴν ἀγροτικὴν παραγωγὴν καὶ πέραν ταύτης. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις περιλαμβάνει καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, προφανῶς, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἐπιβαλλομένας εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν ἐπιβαρύνσεις ὑπὸ μορφὴν ἀσφαλίστρου καὶ ἄλλων φορολογιῶν. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τώρα τὶ ποσὰ προβλέπει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν κάλυψιν καὶ τῶν τριῶν αὐτῶν κλάδων ἀσφαλίσεως. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἀπαιτοῦνται 796 ἑκατομμύρια διὰ τὸν κλάδον τῆς συντάξεως γήρατος. 425 ἑκατομμύρια διὰ τὸν κλάδον τῆς ὑγείας καὶ 150 ἑκατομμύρια διὰ τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὰ ποσὰ ταῦτα καλύπτονται κατὰ 500 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν συνεισφορὰν τῶν παραγωγῶν μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς παραγωγῆς των ἐκ 2% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Τὰ ὑπόλοιπα θὰ προέρχωνται ἐκ τῶν ἐπιβαλλομένων κοινωνικῶν πόρων. Ἐάν, κ. βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον ἀπέβλεπεν ἀποκλειστικὰ εἰς τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, θὰ ἤρκουν τὰ ἐκ τῶν κοινωνικῶν πόρων ἔσοδα μὲ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὸν κλάδον τοῦτον τῆς συντάξεως τοῦ γήρατος. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀπέβλεπε πράγματι εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀγροτῶν θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ σήμερον, μόνον εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος καὶ νὰ ἐπιβάλῃ μόνον τοὺς κοινωνικοὺς πόρους. Οἱ ἄλλοι κλάδοι θὰ ἔπρεπε νὰ μείνουν καὶ αἱ δι’ αὐτοὺς δαπάναι νὰ ἀντιμετωπίζωνται, ὅπως ἀντιμετωπίζοντο μέχρι σήμερον. Δὲν γεννᾶται, βεβαίως, ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ὀρθόδοξος ἀσφαλιστικὴ ἄποψις ἐπιβάλλει καὶ τὴν καταβολὴν ἀσφαλίστρου ἐκ μέρους τῶν ἀσφαλιζομένων. Σήμερον, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὀρθόδοξον ἀσφαλιστικὴν ἄποψιν, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῆς Προνοίας, διότι οἱ ἀγρόται, ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ δὲν δικαιολογεῖται καὶ ἡ ἐλαχίστη ἐπιβάρυνσις τοῦ εἰσοδήματός των. Διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἀπόψεις του ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς ἔφερεν ὡς παράδειγμα τὴν Γερμανίαν καὶ τὴν Γαλλίαν καὶ μᾶς εἶπε, διατὶ διαμαρτυρόμεθα. Ἐκεῖ, μᾶς εἶπε, τὸ ἀσφάλιστρον εἶναι πολὺ μεγαλύτερον καὶ αἱ συντάξεις ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀσφάλιστρον ποὺ καταβάλλουν, πολὺ μικρότεραι. Παρέλειψεν, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἰς τὰς χώρας ταύτας καὶ ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκεῖ εἶναι πολὺ μικροτέρα ἐν συγκρίσει μὲ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀσφαλιζομένου ἀγρότου.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γερμανοῦ ἐμπειρογνώμονος, ἡ εἰσφορὰ τοῦ Γερμανοῦ ἀγρότου ἀνέρχεται εἰς τὸ 1,5 τοῦ καθαροῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἐνῷ ἐδῶ ἡ εἰσφορὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ 3% τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος.

§57Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ προλάβατε. Εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ἀναφέρω καὶ αὐτό. Πέραν ὅμως αὐτῶν, εἰς τὰς χώρας αὐτὰς ποὺ ἔφερεν ὡς παράδειγμα ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους παρέχονται καὶ πλεῖσται ἄλλαι κοινωνικαὶ προστασίαι, χωρὶς καμμίαν πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν. Ὑπάρχουν ὀργανισμοὶ χρηματοδοτούμενοι ὑπὸ τοῦ Κράτους οἱ ὁποῖοι παρέχουν χρηματικὰ βοηθήματα, ἐνοίκιον, τροφὴν κλπ. καὶ πλείστας ὅσα ἄλλας παροχάς, τὰς ὁποίας οἱ ἐν Ἑλλάδι ἠσφαλισμένοι δὲν ἀπολαμβάνουν. Ἀντὶ ὅλων αὐτῶν, ἡμεῖς καὶ τὴν δαπάνην ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας τὴν ἐπιβάλλομεν εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας. Ἀλλὰ περαιτέρω, ἐκεῖνο ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται πλήρως καὶ κατὰ τρόπον πλέον ἢ σαφῆ, σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἐπιβολὴ νέων φορολογιῶν, εἶναι τοῦτο: Κατὰ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὸν κλάδον τῆς συντάξεως γήρατος ἀπαιτοῦνται 796 ἑκατομμύρια δραχμαί. Ἐξ αὐτῶν 500 ἑκατομμύρια θὰ συνεισφέρουν οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται μὲ τὸ 2%. Ἕτερα δὲ 296 τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια θὰ συνεισφέρουν οἱ ἀγρόται ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ἐμμέσου φορολογίας, διὰ τῆς συμμετοχῆς των εἰς κοινωνικοὺς πόρους τοῦ νομοσχεδίου, ἤτοι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἠσφαλισμένοι ἀγρόται μὲ ἀσφάλιστρον συνολικῶς 3,2% καὶ θὰ λαμβάνουν μέσην μηνιαίαν σύνταξιν δραχμὰς 221. Ἐνῷ οἱ ἠσφαλισμένοι τοῦ Ι.Κ.Α. οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν σήμερα ἀσφάλιστρα 8%, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου καὶ λαμβάνουν μέσην μηνιαίαν σύνταξιν δραχμὰς 720 κατὰ μέσον ὅρον ἐπὶ 13 μῆνας ἢ 800 δραχμὰς κατὰ μῆνα ἐπὶ 12 μῆνας. Μὲ τὴν ἀναλογίαν αὐτὴν ἔδει νὰ χορηγηθῇ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας μέση μηνιαία σύνταξις δραχμῶν 320. Ἄρα οἱ ἀγρόται ἠσφαλισμένοι τίθενται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α., ἐπιβαρυνόμενοι μὲ μεγαλύτερον ἀσφάλιστρον καὶ μὲ κοινωνικοὺς πόρους ἐπὶ πλέον. Ἑπομένως, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν γίνεται ὑπὸ δυσμενεστέρους ὅρους ἀπ’ ὅ,τι εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τῶν λοιπῶν ἠσφαλισμένων μισθωτῶν, ἐνῷ ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀναγνωρίζεται πανταχόθεν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς μισθωτοὺς καὶ τὴν ἀστικὴν τάξιν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὑπεστηρίξαμεν καὶ ὑποστηρίζομεν τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς. Πέραν αὐτοῦ, ἐὰν δεχθῶμεν ὡς ἀκριβεῖς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, τοὺς διατυπουμένους ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε θεσπίσει εἰσφορὰν 1% καὶ ὄχι 2%. Τότε, θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς ὅσα ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο δέ, διότι ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν ἀσφάλειαν γήρατος εἶναι 796 ἑκατομμύρια, καλυπτομένη μὲ ἀσφάλιστρον 2% + 1,2% = 3,2%. Δὲν παρέχεται ἀνάλογος σύνταξις μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ περιορίζεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 221 δραχμῶν μηνιαίως. Ἀφ’ ἑτέρου, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων, ἀπὸ 268.000 μειοῦται μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν 40.000 ἠσφαλισμένων τοῦ Δημοσίου καὶ ἄλλων Ὀργανισμῶν εἰς 228.000, ὁπότε τὸ συνολικὸν βάρος θ’ ἀνέλθῃ εἰς 602 ἑκατομμύρια δραχμάς. Κατ’ ἀκολουθίαν, μὲ ἐπιβάρυνσιν ἀσφαλίστρου 1,10 καλύπτεται τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει, διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της καὶ νὰ δεχθῇ, τοὐλάχιστον τὴν μείωσιν τοῦ ἀσφαλίστρου, ἄλλως διὰ τῆς ἀρνήσεώς της ὁμολογεῖ, ὅτι τὰ ἐλατήρια τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς εἶναι κυρίως φορολογικά. Ἡ Κυβέρνησις, μὴ δυναμένη νὰ ἀντιστῇ εἰς τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τῶν ἀγροτῶν, λόγῳ προσκαίρου ὑποβολῆς τῶν προτάσεων νόμου ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐσύρθη εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἀλλὰ μὴ πιστεύουσα εἰς τὸν θεσμὸν καὶ μὴ ἐνδιαφερομένη διὰ τοὺς ἀγρότας, ἐμηχανεύθη αὐτὴν τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀνέμιξε τοὺς διαφόρους κλάδους ἀσφαλίσεως, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ μόνον τὸν κλάδον συνταξιοδοτήσεως, λόγῳ γήρατος, μὲ τὸν ἀπώτερον σκοπόν, ὄχι μόνον νὰ καλύψῃ τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ καὶ ἐλλείμματα τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτό.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πολεμικὴ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν κυρίως, ἐστράφη κατὰ τοῦ ἄρθρου 10, τοῦ προβλέποντος τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐπαναλαμβάνεται κατὰ τὸν ἴδιον τόνον καὶ μὲ τὶς ἴδιες λέξεις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀναφέρω καὶ ἐγὼ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον σγετικῶς κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπον τότε, ὅτι ἡ πολεμικὴ αὐτὴ ἀποσκοπεῖ νὰ διαβληθῇ τὸ μέτρον εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ τὴν διέγερσιν τῆς ἐπιθυμίας νὰ λαμβάνῃ παροχὰς χωρὶς νὰ εἰσφέρῃ καὶ ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν θὰ παραπλανηθῇ. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τὸν ὁποῖον πρὸ παντὸς χαρακτηρίζει ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ ὁποία δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ αἰτῆται βοήθειαν, ἐπιθυμεῖ, ὡς πιστεύω, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ συνεισφέρῃ διὰ νὰ ἔχῃ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα νὰ δύναται νὰ διεκδικήσῃ. Κύριοι, ἐπανειλημμένως εἶχον ἀφορμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον ὑμῶν τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά. Πρῶτον, εἶναι μέτρον δικαιοσύνης. Δὲν ἐπιτρέπεται καὶ δὲν τὸ θέλει, οὔτε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, νὰ ζητῆται ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις νὰ συνεισφέρουν διὰ νὰ ἀσφαλισθῇ τὸ γῆρας, νὰ ἀσφαλισθῇ ἡ ἀσθένεια τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μὴ συνεισφέρῃ ὁ ἴδιος διὰ τὴν ἀσφάλισιν ὅλων τῶν κινδύνων αὐτῶν. Εἶπον, ἐπίσης, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου ἀσφάλισις γήρατος, ἀσφάλισις παραγωγῆς, χωρὶς καταβολὴν ἀσφαλίστρων. Ἀκόμα καὶ εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος, τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος. Καὶ μάλιστα ἡ ἀσφάλισις γήρατος εἰς τὰς χώρας αὐτὰς τοῦ παραπετάσματος, γίνεται μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας τοὺς ἐργαζομένους ἢ εἰς τὰ κρατικὰ ἢ εἰς τὰ συνεταιριστικὰ κτήματα. Διὰ τοὺς ἀγρότας τοὺς διατηρήσαντας κατά τινα τρόπον ἰδιοκτησίαν, δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις γήρατος. Εἶπον, ἐπίσης, ὅτι ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ χρειάζεται καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον: Ψυχολογικόν. Μόνον, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά, οἱ ἀσφαλιζόμενοι θὰ ἀγαπήσουν καὶ θὰ στερεώσουν τὸν θεσμόν. Καὶ χρειάζεται ἡ συμπαράστασις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ νὰ στερεωθῇ ὁ θεσμὸς καὶ ἠθικῶς καὶ οἰκονομικῶς. Παρὰ ταῦτα, παρὰ τὰ ἐπιχειρήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα πᾶς καλῆς πίστεως, δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, παρὰ ταῦτα, ἐπαναλαμβάνεται τὸ τροπάριον «νὰ μὴ πληρώνουν οἱ ἀγρόται».

§59Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἴπατε καὶ σεῖς καὶ ὅλοι.

§61Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἴπαμε νὰ μὴ πληρώνουν εἰσφοράν.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπικαλοῦνται, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἔκθεσιν τοῦ Κρόουν. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Κρόουν, κύριοι συνάδελφοι, λέγει, ὅτι ὁ ψυχολογικὸς παράγων εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ὕπαρξιν εἰσφορᾶς ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Λέγει ὁ κ. Κρόουν, ὅτι ὁ ἀγρότης, δὲν ἔχει τὸ συναίσθημα τῆς ἀμέσου μετὰ τῆς ἀσφαλίσεώς του σχέσεως. Καὶ προτείνει ὁ κ. Κρόουν, ἡ εἰσφορὰ νὰ εἶναι 1% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς παραγωγῆς, μὲ τὴν διαφοράν, ὅμως, ὅτι προτείνων αὐτὸ τὸ 1% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς προτείνει σύνταξιν γήρατος 80 ἕως 120 δραχμῶν μηνιαίως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἄς ἴδωμεν, ποία εἶναι ἡ μεταβολὴ τῆς ἐπιβαρύνσεως; Ὑφίσταται ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, φορολογία τῆς ὁποίας οἱ πόροι χρησιμεύουν, εἶναι ἔσοδα τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Δήμων καὶ ἐξ αὐτῶν ἀντιμετωπίζεται μέρος τῆς δαπάνης τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ Κυβέρνησις προτείνει τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιβαρύνει τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ ἀντὶ αὐτῆς, προτείνει τὸ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι τὰ διακινούμενα προϊόντα εἶναι 18 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ τόσα εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἕνα ποσὸν 2–3 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, προϊόντα τὰ ὁποῖα διακινοῦνται ἐντὸς τῆς Κοινότητος καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸ 3%, μένουν πρὸς φορολόγησιν 15 δισεκατομμύρια δραχμ. Πληρώνει ἤδη ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, κύριοι συνάδελφοι, τὸ 3% ἐπὶ τῶν 15 δισεκατομμυρίων, ἀδιαφόρως, ἐὰν κατορθώνουν οἱ ἔμποροι, διατηροῦντες τὰ προϊόντα νὰ ἀποφύγουν τὴν πληρωμὴν τοῦ φόρου. Ὁπωσδήποτε ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία ὑφίσταται ἐπιβάρυνσιν μὲ 450 ἑκατομμύρια δραχμ. διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς σκοπούς. Δηλαδὴ διὰ τὴν συντήρησιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν μέρους τῆς δαπάνης τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἔρχεται ἤδη ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι ἀντικαθιστῶ αὐτὴν τὴν φορολογίαν δι’ εἰσφορᾶς 2% ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος, ἀσθενείας, γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὸ 1% διὰ τὰ ἔσοδα τῶν Κοινοτήτων καὶ Ἀγροφυλακῆς. Καὶ ἐξ αὐτῆς θὰ εἰσπράξῃ, εἶναι γνωστὸν ποῖον εἶναι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα, 750 ἑκατομμύρια. Ἄρα ἐπιβαρύνεται ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πέραν τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἤδη καταβάλλει μὲ 300 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἀντὶ δὲ αὐτῆς τῆς ἐπιβαρύνσεως ἔχει σύνταξιν γήρατος, ἡ ὁποία σύνταξις γήρατος ἀπαιτεῖ δαπάνας 800 ἑκατομμυρίων, ἔχει πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ ὁποία ναὶ μὲν ἔχει καθιερωθῆ διὰ τοῦ νόμου τοῦ γνωστοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ, λόγῳ ἐλλείψεως πόρων. Καὶ ἔχει ἀκόμη καὶ ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Καὶ τολμοῦν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ μᾶς λέγουν, ὅτι ἐπιβαρύνομεν ὑπερμέτρως τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, μὲ τὸ νομοσχέδιόν μας. Ἀλλὰ ἔρχεται καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ λέγει: «Πῶς θὰ πάρετε ἀπὸ τὰ δύο ἑκατομμύρια πληθυσμοῦ ἀγροτικοῦ, τὰ ὁποῖα κατοικοῦν εἰς τὸν ὀρεινὸν ὄγκον». Ὅλαι αἱ ὑπερβολαί, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιστρατεύονται διὰ νὰ συκοφαντήσουν αὐτὸ τὸ μέτρον. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν ὀρεινὸν ὄγκον, δὲν κατοικοῦν 2 ἑκατομμύρια. Κατοικοῦν 700–750 χιλιάδες ἀγρόται. Καὶ ἐπειδὴ μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία, σᾶς ὑπενθυμίζω: Γνωρίζετε ὅλοι σας, ποία προσπάθεια καταβάλλεται ἀπὸ διετίας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἰς ποίας θυσίας ὑποβάλλεται ὁ Προϋπολογισμὸς διὰ νὰ ἐπιδοτήσῃ τὸν πληθυσμὸν αὐτὸν εἰς διάφορα ἔργα, ἢ εἰς διαφόρους προμηθείας, τὰς ὁποίας κάμνει καὶ τὰ ὁποῖα ἔργα καὶ αἱ προμήθειαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ εἰσοδήματός των. Ποία εἶναι ἡ μεταβολὴ ἡ ἐπελθοῦσα διὰ τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐμοῦ, τῇ πρωτοβουλίᾳ καὶ τῇ ἐγκρίσει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωρίζετε, ὑπογράφει νομοσχέδιον; Πάντως ἡ μεταβολὴ ἡ ὁποία ἐπῆλθε, δὲν εἶναι ἀπόρροια τῶν ὑποδείξεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν λέγει τίποτε καὶ δὲν λέγει τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον: «Καταργήσατε τὴν εἰσφοράν». Αὐτὸ λέγει.

§63Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν δι’ ἡμᾶς.

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀλλά, ἐνῷ αὐτὸ λέγουν, ἔρχονται οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἰδίως τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, νὰ εἴπουν, ὅτι «χάρις εἰς τὴν πίεσιν τὴν ἰδικήν μας, ἠναγκάσθητε νὰ κάμετε τὴν μεταβολὴν αὐτήν».

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σωστό.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σωστὸ δὲν εἶναι τίποτε, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέγετε σεῖς, κ. συνάδελφε. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ μεταβολὴ δὲν ἔγκειται εἰς τὴν βάσιν. Ἡ βάσις μένει ἡ αὐτή. Δηλαδὴ ἐξακολουθεῖ νὰ φορολογῆται ἡ ἀκαθάριστος τεκμαρτὴ πρόσοδος. Θὰ εἴπω πάρα κάτω διατὶ αὐτὴ εἶναι δικαιοτέρα φορολογία.

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Προσέξατε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὰς λέξεις. Λέγετε «ἡ φορολογία φορολογεῖται».

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νὰ μὴ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν καθιεροῦται ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν παροχὴν τοῦ γήρατος, τῆς ἀσθενείας, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐπιβάλλεται ἐπιβάρυνσις 1% διὰ τὰ ἔσοδα τῶν Κοινοτήτων καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν μέρους τῶν δαπανῶν τῆς ἀγροφυλακῆς. Δὲν ἔχει, λοιπόν, ἀξίαν. Ἐὰν ἔχῃ ἀξίαν δι’ ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναπτύξῃ τὸ συνταγματικὸν θέμα τῆς ὑποθέσεως, ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον. Σᾶς ἀναμένω προετοιμαζόμενον ἐπὶ τόσας ἡμέρας νὰ ἐπιτεθῆτε τὴν Πέμπτην κατὰ τῆς συνταγματικότητος τοῦ νομοσχεδίου. Ἀκόμη ἠπειλήθη ἐκ μέρους τοῦ κόμματός σας μία ἐπίθεσις προσωπικὴ, ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ξεύρει τὶ λέγει οὗτος, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν ἐγένετο σήμερον.

§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπιφυλάσσεται.

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν μεταβάλλεται ἡ βάσις τοῦ ἄρθρου 10, ἀλλὰ μεταβάλλεται ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Καὶ μεταβάλλεται ἐπιτυχῶς, πρῶτον μέν, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ προσεγγίζομεν περισσότερον εἰς τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα καὶ δεύτερον, τὸ καὶ κυριώτερον, διότι ἡ μέση ἀκαθάριστος πρόσοδος, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς περιφερείας τῆς Κοινότητος, δὲν θὰ ἐνέχῃ τὴν ἀδικίαν τὴν ὁποίαν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνέχῃ, ὅταν ἡ μέση ἀκαθάριστος πρόσοδος καθωρίζετο δι’ ὅλην τὴν χώραν. Ἡ Κοινότης ἔχει τὴν αὐτὴν οἰκονομίαν, ἔχει περίπου τὰ αὐτὰ μέσα παραγωγῆς, ἔχει γαίας περίπου τῆς αὐτῆς ἀποδόσεως. Ἐν γένει δέ, αἱ συνθῆκαι καὶ οἱ ὅροι τῆς παραγωγῆς εἰς μίαν Κοινότητα, εἶναι περίπου αἱ αὐταὶ δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας, μέλη αὐτῆς, ἐνῷ προκειμένου περὶ τῆς μεγάλης περιφερείας καὶ δὴ τῆς περιφερείας ὁλοκλήρου τῆς ἐπικρατείας, ἦτο δυνατόν, πραγματικῶς, νὰ προκύψουν ἀδικίαι ἐκ τοῦ καθορισμοῦ τῆς μέσης τεκμαρτῆς προσόδου, κατὰ μονάδα στρέμματος, ζώου, δένδρων κλπ., διότι π.χ. ἡ παραγωγὴ τῆς ποτιστικῆς σταφιδαμπέλου τῆς περιοχῆς τῆς Ἠλείας, εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῆς ποτιστικῆς σταφιδαμπέλου Κορίνθου ἢ Αἰγιαλείας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ κυριώτερον ἐπίτευγμα ποὺ ἐγένετο διὰ τῆς μεταβολῆς εἶναι, ὅτι προσεγγίζομεν πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπάρχουν ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἀναπόφευκτοι λόγῳ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τεκμαρτῆς προσόδου δι’ ὅλην τὴν ἐπικράτειαν. Ἔπειτα δίδεται ἡ εὐχέρεια, ὅπως προκύπτει ἐκ τῆς σχετικῆς διατάξεως τῆς τροπολογίας, νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς ἕνεκα λόγων ἀπροβλέπτων, ἐνῷ, ὅταν ἐπρόκειτο περὶ ὅλης τῆς περιφερείας τοῦ Κράτους, ἐὰν π.χ. εἰς μίαν περιοχὴν ἐπεκράτει λίβας, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἢ ἀνεμοθύελλα, ὅπως μοῦ γράφουν ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου, δὲν ἦτο δυνατὸν αὐτὴ ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς νὰ ἐπιδράσῃ παρὰ κατ’ ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς μέσης ἐτησίας ἀκαθαρίστου προσόδου τῆς καλλιεργείας αὐτῆς, ἡ ὁποία ὑπέστη εἰς μίαν περιοχὴν τὴν ζημίαν. Διὰ τοῦ καθορισμοῦ, ὡς περιφερείας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ καθορίζεται ἡ τεκμαρτὴ πρόσοδος τῆς Κοινότητος, δίδεται ἡ εὐχέρεια μὲ τὴν συμπληρωματικὴν μάλιστα διάταξιν ν’ ἀναθεωρῆται ἡ καθωρισμένη τεκμαρτὴ πρόσοδος, ὅταν ἐπέρχεται ζημία εἰς τὴν παραγωγήν. Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ μεταβολὴ αὐτὴ ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν προῆλθεν ἀπὸ καμμίαν παρατήρησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ὅλαι αἱ παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἦσαν στεῖραι καὶ ἐντυπωσιακαί...... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε. Θὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα καὶ θὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διατὶ τώρα ἡ μέθοδος αὐτὴ τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς εἶναι δικαιοτέρα; Διὰ νὰ κριθῇ τοῦτο, πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖαι ἄλλαι μέθοδοι εἶναι δυναταί. Ἐπροτάθη ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸ πρώην Κ.Φ.Δ. καὶ δὴ Δ. Κ., ἡ διατήρησις τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἀπέδειξα ἐπανειλημμένως, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ἀδικώτερος τρόπος.

§73Α. ΖΑΚΚΑΣ. Διατί;

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ εἶπον, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπροσέξατε, φίλε κ. Ἀνδρέα Ζάκκα, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Διότι, ὅταν ἡ εἰσφορὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς Κοινότητος λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὁμοιομορφίας τῆς οἰκονομίας τῆς Κοινότητος (π.χ. εἶναι καπνοπαραγωγική, βαμβακοπαραγωγική, σιτοπαραγωγική), ἡ εἰσφορὰ εἶναι δικαία, διότι ἕκαστος πληρώνει ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του ἀντοχῆς. Λόγῳ τῆς ὁμοιομορφίας τῆς οἰκονομίας τῆς Κοινότητος, ἕκαστον τῶν μελῶν αὐτῆς, ἔχει προϊόντα πρὸς πώλησιν, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του καταστάσεως καὶ οὕτω ἀναλόγως ταύτης συνεισφέρει ὑπὲρ τῆς Κοινότητος. Ἐνῷ, ὅταν πρόκειται ἡ φορολογία, ἢ ἡ εἰσφορὰ νὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ συνόλου, εἶναι καταπληκτικὴ ἡ ἀδικία, διότι ἕκαστος δὲν καταβάλλει πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του ἀντοχῆς. Π.χ. οἱ ρητινοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πτωχότεροι παραγωγοί, θὰ πληρώνουν ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς, διότι ὁλόκληρον τὸ παραγόμενον εἰσόδημά των τὸ πωλοῦν. Καὶ αὐτό, ἐνῷ εἶναι οἱ πτωχότεροι τῶν καλλιεργητῶν, ἔναντι τῶν καλλιεργητῶν τῆς Θεσσαλίας ἢ τῆς Πελοποννήσου, οἱ ὁποῖοι δὲν πωλοῦν ὅλην τὴν παραγωγήν των. Ἔπειτα, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπόδοσιν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, ἔπρεπε, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς δαπάνας, νὰ τὸ τριπλασιάσωμεν. Αὐτὸ θὰ ἐπεδείνωνε τὴν ἀνισότητα τὴν ὁποίαν ἀπέδειξα προηγουμένως. Ἀλλὰ θὰ ἔκαμνε καὶ κἄτι χειρότερον. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ διακινούμενα προϊόντα εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ἐξαγώγιμα, θὰ ηὔξανε τὸ ἐξαγωγικὸν κόστος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δυσχέρειαν τῶν ἐξαγωγῶν. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη μέθοδος, ἡ ἐπιβολὴ ἀτομικῆς εἰσφορᾶς. Αὐτή, ἐκτὸς τῆς δυσκολίας τῆς εἰσπράξεως, θὰ ἔχῃ καὶ τοῦτο τὸ κακόν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἴση δι’ ὅλους. Ἀλλά, ὅταν θὰ ἦτο ἴση δι’ ὅλους, δὲν θὰ ἦτο ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν δυναμικότητα ἑκάστου τῶν ἀσφαλιζομένων ἢ τῶν φορολογουμένων ὑπέρ τῆς Κοινότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ προκειμένου περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Διότι, συνάδελφε κ. Γιαννόπουλε, ὁ προτεινόμενος τρόπος τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἀνακατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ. Οἱ πλουσιώτεροι τῶν ἀγροτῶν καλοῦνται νὰ εἰσφέρουν περισσότερα, εἰσφέροντες, οὕτως εἰπεῖν, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν πτωχοτέρων ἀγροτῶν. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὅτι ἅμα κάμετε λογαριασμὸν τὸ τὶ πληρώνουν καὶ τὶ θὰ πάρουν, θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ πληρώσουν πολλαπλάσια καὶ θὰ πάρουν ἐλάχιστα. Πρῶτον, κ. συνάδελφε, δὲν ὑπελογίσατε, ὅτι ἐκτὸς τῆς συντάξεως γήρατος, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι παροχαί, ὑπάρχει ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας καὶ ἡ ἀσφάλισις τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς. Δεύτερον, δὲν ἐλάβετε ὑπ’ ὄψιν εἰς τὸν ὑπολογισμόν σας ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον βαρύνει τὴν οἰκογενειακὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ὅτι ἀσφαλίζονται, ὄχι μόνον ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ καὶ τὰ μέλη αὐτῆς.

§75Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Δὲν δουλεύουν τὰ ἀνήλικα μέλη;

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ξεύρετε, ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγετε δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ θέμα, ἐν τούτοις τὸ λέγετε διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν, ἐπαναλαμβάνω, λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὴν εἰσφορὰν τὴν πληρώνει ἡ οἰκογενειακὴ ἐκμετάλλευσις καὶ ὅτι ἠσφαλισμένος δὲν εἶναι μόνον ὁ ἀρχηγός, ἀλλὰ καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. Γιαννοπούλου δὲν εἶναι ὀρθοί. Διὰ νὰ γίνω ἀντιληπτός, ἂς λάβω ἕνα παράδειγμα: Λαμβάνω μίαν 5μελῆ οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἔχει τρία ἄρρενα τέκνα. Ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀρρένων ἀπὸ τοῦ 21ου ἔτους τῆς ἡλικίας, ἐὰν θὰ ἔλθουν εἰς γάμον, ὁ ἕνας εἰς τὰ 35 χρόνια, ὁ ἄλλος εἰς τὰ 40 καὶ ὁ τρίτος εἰς τὰ 45 καὶ κάνουν ἰδίαν οἰκογένειαν καὶ ἀποκτήσουν ἰδίαν ἐκμετάλλευσιν ἕκαστος τῶν μελῶν τούτων τῆς ἀρχικῆς οἰκογενείας, δὲν θὰ πληρώσῃ εἰσφορὰν ἐπὶ 45 χρόνια, ἀλλὰ θὰ πληρώσῃ ἐπὶ τοῦ ὑπολοίπου ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας, διότι διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἀναγκαίου χρόνου ἀσφαλίσεως, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος καθ’ ὃν ἦτο ἠσφαλισμένος ἐν τῇ ἀρχικῇ οἰκογενείᾳ.

§77Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ θὰ πάῃ καὶ 65 χρόνων.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θέλετε, κ. συνάδελφε, νὰ δώσητε σύνταξιν εἰς ἔχοντας ἡλικίαν κάτω τῶν 65 ἐτῶν; Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἔλαβε ὑπ’ ὄψει του, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον ἀρχίζει ἤδη ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου τοῦ 1962 καταβαλλομένη ἡ σύνταξις γήρατος καὶ ὅλαι αἱ παροχαί. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ μὲ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς 25ετίας, προσαυξάνεται ἡ σύνταξις κατὰ 10 δραχμὰς ἀνὰ ἑκάστην 4ετίαν. Ὁ λογαριασμός, τὸν ὁποῖον κάνει περὶ τοκισμοῦ καὶ ἀνατοκισμοῦ, δὲν εἶναι ὀρθός, πολὺ περισσότερον, ὅταν κάνωμεν ὑπολογισμούς, προκειμένου περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων.

§79Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πάντως, εἶναι παράδοξος θεσμὸς αὐτός.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς διαρκῶς παράδοξα βλέπετε.

§81Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Οἱ ἰσχυρισμοί σας αὐτοὶ δὲν εὐσταθοῦν, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ἑκάστης οἰκογενείας, φορολογεῖται καὶ ὄχι τὰ ἄτομα, ὑποτίθεται, ὅτι τὰ τρία τέκνα τῆς οἰκογενείας, θὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγήν, ἄρα αὐξάνεται ἡ φορολογία των. Διατὶ δὲν δικαιοῦνται νὰ συνταξιοδοτηθοῦν;

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό. Δὲν παρηκολουθήσατε τὶ εἶπον.

§83Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Αὐξάνεται τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς τῆς οἰκογενείας, αὐξάνεται ἡ φορολογία, ἄρα ἔχουν δικαίωμα συντάξεως, ὅταν ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, δὲν ἐξηντλήθη σήμερον, ἔχει ἐξαντληθῆ ἀπὸ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις, ἐγὼ ἀναγκάζομαι μὲ δυσφορίαν νὰ ἐπαναλαμβάνω τὰ ἴδια, κατηντήσαμεν δὲ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ ἴδια καὶ μὲ τὰς ἰδίας λέξεις. Ἔγινε μία παρατήρησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ καθορίζῃ κατὰ Κοινότητα τὴν τεκμαρτὴν πρόσοδον. Ποῦ θὰ εὕρητε τοὺς γεωπόνους; Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἱ γεωπόνοι γεωργικῶν ἐφαρμογῶν, ἀνέρχονται ἤδη εἰς 380 ἢ 400 καὶ ὅτι προβλέπεται ὁ διορισμὸς ἄλλων 150 γεωπόνων, οἱ ὁποῖοι θὰ διατεθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ὑπαίθρου. Ἕνας γεωπόνος εἰς τὸν τομέα του νὰ ἔχῃ περίπου 10–12 Κοινότητας. Νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ 12 Κοινοτήτων εἶναι ἐπαρκὴς ὁ γεωπόνος νὰ μετέχῃ τῶν ἐπιτροπῶν διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς μέσης ἀκαθαρίστου παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος καθορισμὸς κατὰ κανόνα θὰ γίνεται ἐνωρίτερον. Δὲν νομίζω, ὅτι παρέλειψα νὰ ἀπαντήσω.

§85Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸ 3% τοῦ τόκου δὲν ἀπηντήσατε.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἀκαθαρίστου προσόδου, ποτὲ δὲν γίνεται σκέψις ἐκπτώσεως τῶν δαπανῶν τῆς προσόδου. Ἐὰν θέλετε, νὰ καθορίσωμεν τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου, τότε, κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν φορολογικοὺς φακέλλους, ὅσοι αἱ οἰκογένειαι. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀποφεύγομεν καὶ τὸν σάλον περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Κέντρου. Τώρα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, μᾶς λέγει καὶ ἀναπτύσσει τὴν θεωρίαν, ὅτι πρέπει νὰ καθιερώσωμεν τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου διὰ νὰ δημιουργήσωμεν 1.050.000 φορολογικοὺς φακέλλους. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν θέλωμεν νὰ εἴμεθα πρακτικοί, προκειμένου περὶ τῆς Κοινοτικῆς φορολογίας, φορολογίας ἡ ὁποία εἶναι ἀντίστοιχος πρὸς τὴν ἤδη ἰσχύουσαν, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἀπὸ πολλὰ ἔτη καθιερώθη, καθιερώθη φορολογία τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, διότι ἐὰν καθιεροῦτο ἡ φορολογία τῆς καθαρᾶς προσόδου —ὁπότε τὸ ποσοστὸν θὰ ἦτο πολὺ μεγαλύτερον, θὰ ἦτο τοὐλάχιστον 12% ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου— τότε τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπεβάρυνον τοὺς φορολογουμένους, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς καθαρᾶς προσόδου, ὄχι τὴν πρόσοδον τῆς φορολογίας, θὰ ἀπερρόφων, ἀλλὰ θὰ ἠθέλομεν πολὺ περισσότερα. Νομίζω, δὲν χρειάζεται εὐρυτέρα ἀνάπτυξις τοῦ ἄρθρου 3, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐλπίζω, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ περαιωθῇ, τὴν ἀναμένω καὶ θὰ τὴν ὑποστῶ. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§88Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εἰς τὰς 27 Φεβρουαρίου, πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, μᾶς διαβεβαίωνε περὶ τοῦ ἄρθρου 10, ὑποστηρίζων τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεώς του, εἴχομεν ὅλοι φύγει ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἐπεκράτησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑγιέστεραι ἀντιλήψεις, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, ἰδιαιτέρως δέ, περὶ τοῦ ἄρθρου 10. Ἐπιστεύσαμεν δηλαδή, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχε πεισθῆ, ὅτι ὁδηγεῖται εἰς ἀδιέξοδον ἡ προσπάθειά της καὶ ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτύχῃ τὴν εἴσπραξιν αὐτῶν τῶν δυσβαστάκτων νέων φόρων, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ πενομένου ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀτυχῶς, αἱ ἐλπίδες μας ἐκεῖναι διεψεύσθησαν παταγωδῶς. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει παραισθήσεις καὶ τρέφει ὄνειρα θερινῆς νυκτός. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι χάρις εἰς τὸν ἐπίμονον ἀγῶνα μας, εἰς τὸν ἀγῶνα ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις ὑπανεχώρησεν εἰς ὡρισμένα σημεῖα, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν ὑπεχώρησεν εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ὑφίστατο μεγαλυτέρα πρὸς τοῦτο ἀνάγκη, ὡς εἶναι οἱ ἐπιβαλλόμενοι πόροι τοῦ ἄρθρου 10. Ἡ Κυβέρνησις, εἴτε τὸ ὁμολογεῖ, εἴτε ὄχι, υἱοθέτησε τὰς ὑποδείξεις μας. Εἴχομεν τότε εἴπει, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν 2.000.000.000 δραχμῶν ἀπὸ τοῦ 1961, διὰ νὰ δοθοῦν ψιχία τινὰ εἰς ὡρισμένους γέροντας τὴν 1ην Ἰουλίου τοῦ 1962, δηλαδὴ μετὰ παρέλευσιν 18 μηνῶν ἀπὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὑπανεχώρησεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, υἱοθέτησε τὴν ἄποψίν μας καὶ ἐχάρισεν, ὡς εἶπεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, 600.000.000, ὅσα θὰ εἰσέπραττεν ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ἐπὶ ἓν ἔτος. Ἑπομένως καὶ μόνον ἐκ τοῦ ἀγῶνος μας ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ὠφελήθη ἤδη 600.000.000 δραχμὰς καὶ αὐτὸ εἶναι τίτλος τιμῆς διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖα εἶναι αὐτά;

§90Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἰσέπραττεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, τὴν εἴσπραξιν τῶν ὁποίων ἐματαιώσαμεν διὰ τῆς προσπαθείας μας. Καὶ ὁ τελευταῖος χωρικὸς εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν ἀπὸ αὐτὸν τὸν πενόμενον 2.000.000.000 διὰ νὰ δοθῇ σύνταξις 180 δραχμῶν, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν. Πέραν αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ συσταθοῦν ἐπιτροπαὶ ἐπὶ τόπου καὶ εἰς ἑκάστην Κοινότητα, διὰ νὰ καταρτίσουν ἐκεῖ ἕνα κατάλογον τῶν φορολογουμένων ἀγροτῶν. Παρ’ ὅλον ποὺ τοῦ στερεῖ τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως εἰς τὸν ἀγρότην ἡ Κυβέρνησις, ἐν τούτοις, ἡ Κυβέρνησις αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως τὸ δίδει εἰς τὸν Ο.Γ.Α., ὅταν ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν συγκεντρώνει τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον τῆς χρειάζεται ἀπὸ τὰς καταστάσεις τῶν φορολογουμένων, αὐτὴ καὶ μόνον διὰ τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ἡ ἰδία νὰ κάμῃ τὴν ἔνστασιν διὰ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς. Τρίτον, παρεδέχθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπείσθη τελικῶς, ἔπειτα ἀπὸ σκληροὺς ἀγῶνας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ δεχθῇ ὅπως αἱ ἐνστάσεις κατὰ Νομόν, συζητοῦνται, ἔστω καὶ μονοπλεύρως. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι δικαίωμα ἐνστάσεως πρέπει νὰ ἔχουν ἀμφότεραι αἱ πλευραί. Τέταρτον, περιώρισε τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν ἀπὸ 8.000 ποὺ τὰ ὑπελόγιζε εἰς 5.000 δραχμὰς καὶ ἔκαμε παραχώρησιν δῆθεν, ὡσὰν νὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια τῶν 5.000 εἰς τοὺς ἀγροτοεργάτας. Ἐγώ, πιστεύω, ὅτι οἱ ἐργάται τῆς ὑπαίθρου πένονται, ἔχουν ὑποαπασχόλησιν καὶ ὑποφέρουν οἰκονομικά. Δὲν εἶναι δυνατόν. ἑπομένως, νὰ φορολογηθοῦν.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἢ ἐπὶ τῶν ἐπιτευγμάτων του;

§92Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁμιλῶ, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ἀκριβῶς. Τοῦ ἄρθρου, δηλαδὴ ἐκείνου, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διεξάγει σκληροὺς ἀγῶνας ἐπὶ τόσον χρόνον, διὰ νὰ ὑποχωρήσητε εἰς τὰς παραλόγους ἀξιώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, μάλιστα καὶ πιστεύω, ὅτι καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ ἀναγκασθῆτε ἀπὸ τὰ πράγματα, νὰ μᾶς κάνετε μεγαλυτέραν ἔκπληξιν, διότι θὰ ὑποχωρήσητε ἔτι περισσότερον ἀπὸ τὰς θέσεις σας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἂν συμβουλευθῆτε τοὺς εἰδικούς σας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, θὰ σᾶς προφυλάξουν νὰ μὴ προχωρήσητε εἰς τὴν ἐπιβολὴν αὐτῆς τῆς βαρυτάτης νέας φορολογίας τοῦ τεκμαρτοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν πενομένων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀνεφάρμοστον, ὅσον δήποτε καὶ ἂν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐπιβάλῃ διὰ τῶν ἐνταλμάτων καὶ τῆς προσωπικῆς κρατήσεως. Ἐκτὸς, ὅμως, αὐτοῦ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι καὶ ἐξοντωτικὸν διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικήν της ἔκθεσιν, τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, μᾶς λέγει, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγροτῶν ἀνέρχεται εἰς 4.300.000. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μᾶς εἶπεν πρὸ καιροῦ, ὅτι ἀπὸ τὰ 4.300.000 τῶν ἀγροτῶν, τὰ 2 ἑκατομμύρια ἀγροτῶν, διάγουν κτηνώδη βίον. Αὐταὶ εἶναι ἰδικαί του φράσεις. Εἶναι, πράγματι, ἀξιοθρήνητος καὶ ἀθλία ἡ κατάστασις τῆς ἀγροτικῆς μας τάξεως, κ. συνάδελφοι, μέχρι τοῦ σημείου μάλιστα ποὺ παρατηρεῖται τὸ πρωτοφανὲς θέαμα, οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων νὰ ζητοῦν ὁμαδικῶς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰ νοικοκυριά των πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ σωθοῦν ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ τὴν ἀνεργίαν. Καὶ ὅμως, ἡ Κυβέρνησις, ὡς νὰ μὴ συμβαίνῃ τίποτε, ἐπιμένει διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ εἰσπράξῃ 996 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν ἐξαθλιωμένην αὐτὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς μάλιστα οἰκονομικὰς συνθήκας. Νὰ διατί, κ. Ὑπουργέ, εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ φθάσῃ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ὑποχωρήσῃ διὰ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὰς παρατηρήσεις μας καὶ τὰς ὑποδείξεις μας. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἦσθε βέβαιος, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας θὰ τύχῃ τῆς καταλλήλου ὑποδοχῆς ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Πρῶτον, ἀπὸ τοὺς ἔχοντας τὴν μεγαλυτέραν καλλιέργειαν ἀγρότας, διότι βεβαίως, αὐτοὶ θὰ κληθοῦν νὰ πληρώνουν ἐπὶ ἔτη καὶ τὰ μεγαλύτερα ποσὰ ἀπὸ 1.000 ἕως 3 καὶ 4.000 δραχμ. τὸ ἔτος χωρὶς μάλιστα καὶ νὰ εἶναι ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα. Δεύτερον ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι, ὅσον καὶ ἂν εἶναι ἀγράμματοι, ἐν τούτοις θὰ μετρήσουν μὲ τὰ δάκτυλα καὶ θὰ κάμουν τοὺς ἁπλοὺς καὶ καλοὺς λογαριασμούς, διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν τὶ πρόκειται νὰ πληρώσουν μὲ αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τὶ πρόκειται νὰ εἰσπράξουν καὶ τότε θὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐμπαίζει κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον. Τρίτον, θὰ ἀντιδράσουν εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας αὐτό, οἱ πάσης φύσεως συνταξιοδοτούμενοι ἀπὸ τὰ διάφορα ἄλλα Ταμεῖα, διότι αὐτοὶ ἔχουν, καίτοι κάθονται εἰς τὸ χωριό, ἀσφαλιστικὴν συνείδησιν, ἐγνώριζον, βεβαίως, ὅτι θὰ πληρώσουν, χωρὶς νὰ πάρουν εἰς τὸ τέλος καμμίαν ἀντιπροσφοράν. Θὰ ἀντιδράσουν ἀκόμη οἱ ἀγροτοεργάται, διότι αὐτοὶ μὲ τὴν ὑποαπασχόλησίν των στεροῦνται καὶ τοῦ ψωμιοῦ καὶ τέλος θὰ ἀντιδράσουν οἱ πένητες ἐκ τῶν ἀγροτῶν, αὐτοὶ ποὺ δὲν ἔχουν ἐκχρηματιζομένην οἰκονομίαν καὶ αὐτὴ ἡ μὴ ἐκχρηματιζομένη οἰκονομία, ἀνέρχεται κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως εἰς 8.400 ἑκατομμύρια. Κατὰ συνέπειαν, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ ποῦ θὰ πάρετε τὸ ποσὸν ποὺ ὑπολογίζετε καὶ πῶς θὰ εἰσπράξητε ἀπὸ τοὺς γυμνοὺς αὐτοὺς ἀγρότας, αὐτὸ τὸ ποσὸν ποὺ ζητεῖτε; Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πρέπει νὰ διερευνηθῇ ποῖος εἶναι πράγματι, ὁ ἀκριβὴς κατὰ τὸ δυνατὸν ἀριθμὸς τῶν ἀσφαλιζομένων. Ἐγώ, τοὐλάχιστον προσωπικῶς, κατ’ ἀρχὴν δὲν παραδέχομαι τὴν δειγματοληπτικὴν ἀπογραφὴν ποὺ ἔκαμε ἡ Κυβέρνησις, διότι ἔχομεν τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951. Κατὰ τὰ στοιχεῖα, λοιπόν, αὐτῆς τῆς ἀπογραφῆς, οἱ ἀσφαλιζόμενοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ λάβουν σύνταξιν καθ’ ἡμᾶς, εἶναι 298.336 ἄτομα ἄρρενες καὶ θήλεις. Ἀπ’ αὐτοὺς πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἕνα ποσοστὸν 55.000 ἄτομα, ὅσα ἀκριβῶς εἶναι ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν 40.000 ἠσφαλισμένων κατὰ τὴν Κυβέρνησιν, οἱ σύζυγοι τῶν ὁποίων εἶναι κάτω τῶν 65 ἐτῶν, ὅπως καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀσφαλιζομένων τῶν 70.000 τῶν ὁποίων ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος ἔχουν ἡλικίαν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν καὶ τοιουτοτρόπως μὲ τὴν μεγαλυτέραν παραχώρησιν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων δὲν πρόκειται νὰ ξεπεράσῃ τὰ 243.000 ἄτομα. Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ἀριθός, ἐὰν θέλωμεν, πράγματι, νὰ συνταξιοδοτήσωμεν τοὺς ἀγρότας ἄρρενας καὶ θήλεις. Πάντως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσφαλιζομένων ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἶναι, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, 300.000.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θέλω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1951 ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, δὲν ἔδωσε τὴν πραγματικότητα, διότι πλῆθος ἀγροτῶν χάριν τῶν κατορθωμάτων τῆς παρατάξεώς σας, εἶχον ἐκπατρισθῆ καὶ δὲν εὑρίσκοντο εἰς τὴν ὕπαιθρον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀπογραφῆς.

§94Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Σήμερον, μὲ τὴν πολιτικήν σας θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι πολλοὶ περισσότεροι ἐγκαταλείπουν τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ ὅσοι τὴν ἐγκατέλειψαν τότε, καίτοι ἡ παράταξίς μας, δὲν ὑπῆρξεν ὑπεύθυνος ἐκείνης τῆς ἀνωμαλίας, ὡς πάντοτε κατὰ κακὴν συνήθειαν ἐπικαλεῖσθε.

§95Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, ποὺ θὰ διαφωνήσω καὶ πάλιν μαζί σας. Εἰς ὅλους τοὺς λόγους καὶ εἰς ὅλα τὰ κείμενα ποὺ εἶναι καταχωρημένα εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, λέγετε, ὅτι τὸ Κράτος δαπανᾷ 200.000.000 διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Τώρα διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὴν πυραμίδα τῶν ἑκατομμυρίων ποὺ ἐπιδιώκετε νὰ εἰσπράξητε ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ποὺ ἐπιμηκύνετε εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 300, μᾶς εἴπατε καὶ ἄλλους ἀριθμούς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, π.χ., ὅτι διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος θὰ ἔδιδον οἱ ἀγρόται μόνον 125 ἑκατομμύρια καὶ ὅμως εἰς ἄλλην σας ὁμιλίαν τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τὸν ἀνεβιβάσατε εἰς τὰ 200 ἑκατομμύρια καὶ σήμερον τὰ ἀναβιβάζετε εἰς 300 ἑκατομμύρια.

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπα, ὅτι ἐκ τῆς φορολογίας 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων οἱ ἀγρόται καταβάλλουν 400 ἑκατομμύρια καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαρύνονται μὲ ἄλλα 300 διὰ νὰ ἔχουν ὡς ἀντιπαροχὴν τὴν σύνταξιν γήρατος, τὴν περίθαλψιν καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς.

§97Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀπὸ τοὺς ἀγρότας δὲν παίρνετε, οὔτε 125, οὔτε 200, οὔτε 400 ποὺ σήμερον ἰσχυρίζεσθε, ἀλλὰ 556 ἑκατομμύρια διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, ἐκτὸς τῶν 250 ἑκατομμυρίων ποὺ λαμβάνουν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, 200 ἑκατομμ. διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, τῶν κοινωνικῶν πόρων καὶ ἄλλα 200 ἑκατομμύρια ποὺ δίδουν οἱ ἀγρόται εἰς τὰ ἄλλα Ταμεῖα, ἤτοι σύνολον 956 ἑκατομμύρια. Τώρα ἂς δοῦμε ἀπὸ ποῖον ζητᾶτε αὐτὰ τὰ ποσά, κ. Ὑπουργέ; Ἀπὸ τοὺς πένητας ἀγρότας, αὐτοὺς ποὺ οἱ ἴδιοι χαρακτηρίζετε, ὅτι ζοῦν κτηνώδη βίον, οἱ ὁποῖοι τὴν τελευταίαν πενταετίαν ἀφ’ ἧς κυβερνᾶτε τὴν χώραν, ἔγιναν πτωχότατοι, λόγῳ τῆς ἀθλίας ἐμπορικῆς σας πολιτικῆς. Ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὸ εἰσόδημά των τὰ πέντε τελευταῖα χρόνια ἔπεσε κατὰ 8%, ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομία κατέρρευσε παρὰ τοὺς ἰσχυρισμούς σας, ὅτι ηὐξήθη τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα κατὰ 8.400 ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι δὲν θὰ παρέλθῃ καιρὸς ποὺ μπροστὰ σ’ αὐτὴν τὴν πραγματικότητα θὰ ὑπαναχωρήσητε καὶ πάλιν, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν μερικοὶ ἐγκάθετοι πρόεδροι Κοινοτήτων ἢ Συνεταιρισμῶν, σᾶς στέλλουν —καὶ γίνεται, ἀτυχῶς — μερικὰ εὐχαριστήρια τηλεγραφήματα. Πῶς τολμᾶτε, κ. Ὑπουργέ, νὰ φέρνετε πίσω τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Τουρκοκρατίας, τὰ μπεηλίκια, ὅταν οἱ κολλῆγοι ἐπλήρωναν τὴν κεφαλικὴν φορολογίαν; Σᾶς πληροφορῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὅσον καὶ ἂν τρομοκρατῆτε τοὺς ἀγρότας διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρωνται, αὐτοὶ θὰ βροῦν τὸν τρόπον ν’ ἀγωνισθοῦν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ νικήσουν καὶ θὰ σᾶς ἀνατρέψουν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Οἱ ἀγρόται, κ. συνάδελφοι, ἔχουν ἔνδοξον ἱστορίαν ἀγώνων καὶ πάλης. Ἄλλως τε, τὰ προμηνύματα ἤρχισαν ἤδη νὰ ἐκδηλώνωνται, παρὰ τὴν τρομοκρατίαν σας. Ἔρχονται ἀπὸ τὴν Κρήτην, ἀπὸ τὴν Καρδίτσαν καὶ ἀπὸ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, αὐθαιρέτως καὶ χωρὶς κανένα κριτήριον, ἰσχυρίζεται, ὅτι κάθε γεωργικὸς ἑλκυστὴρ πρέπει νὰ πληρώνῃ φόρον 1.300 δραχμὲς τὸ ἔτος, διότι κάμνει ὀργώματα σέ τρίτους. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ συντάκτης αὐτός, ὅτι ὑπάρχουν ἑλκυστῆρες μὲ 1, μέ 2, μὲ 3, μὲ 4 καὶ 5 ἄροτρα μὲ ἱπποδύναμιν ἀπὸ 5′–70′. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν ὅλοι αὐτοὶ τὰ ἴδια ποσά, καὶ ἐπικαλοῦμαι ἐπ’ αὐτῶν τὴν μαρτυρίαν τοῦ συναδέλφου κ. Χατζηδημητρίου.

§98Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἕως σήμερον οἱ ἀσκοῦντες κατ’ ἐπιχείρησιν μηχανικὴν καλλιέργειαν ἐπλήρωναν φόρον ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἀσκούντων κατ’ ἐπάγγελμα ἐπιχείρησιν, ὅπως ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶναι κάτοχος πολλῶν μηχανημάτων. Ἐπομένως, μὲ τὰ ὅσα λέγει καὶ θέλων νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἀριστερός, δὲν ὑποστηρίζει τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ τὰ ἰδικά του.

§99Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι καμμία ἐργασία δὲν εἶναι ἀνήθικος, ἀρκεῖ νὰ προσφέρεται τιμίως. Εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ἀσκῶ ἓν ἐπάγγελμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετῶ καὶ τοὺς ἀγρότας. Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε, ὅμως, εὐθέως εἰς τὸ ἐρώτημά μου, ἐὰν ὑπάρχουν ἑλκυστῆρες μὲ διάφορον ἀριθμὸν ἀρότρων καὶ μὲ διάφορον ἱπποδύναμιν καὶ μὲ διάφορα ἔσοδα, δὲν μοῦ ἀπαντήσατε, ἂν εἰς τὴν περιφέρειάν σας ὑπάρχουν χιλιάδες μικρᾶς ἱπποδυνάμεως ἑλκυστῆρες, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ δικά τους κτήματα καὶ βοηθοῦν καὶ τοὺς γείτονάς των. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσητε ἀπ’ αὐτοὺς φόρον 1.300 δραχμ. τὸ ἔτος, ὅταν οἱ ἴδιοι δὲν κερδίζουν αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ γραμμάτιά των εἶναι ἀπλήρωτα εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους μὲ τὸν κίνδυνον νὰ κατασχεθοῦν τὰ μηχανήματά των. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, τὸν ἰδιοκτήτην ἑνὸς ποσοστοῦ μηχανήματος, πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν ἐργάζομαι εἰς τρίτους καὶ δὲν μὲ ἀφορᾷ αὐτὸς ὁ φόρος τῶν ἑλκυστήρων.

§100Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι αἱ ἀπειλαί του δὲν μᾶς ἀπασχολοῦν.

§101Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ ἐπαναλάβω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, διὰ νὰ μὴ ἀνησυχῇ, ὅτι τὸ μηχάνημα εἰς τὸ ὁποῖον εἶμαι συνιδιοκτήτης κατὰ τὸ ⅓, δὲν ἔκαμε ποτὲ ὀργώματα καὶ δὲν ὑπάγομαι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν οὕτω πως φορολογουμένων ἑλκυστήρων. Ἄν θέλῃ τοῦτο δύναται νὰ τὸ πληροφορηθῇ καὶ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰς πληροφορίας του. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ σᾶς δώσῃ ἕνας ἑλκυστῆρας φόρον 1.300 δραχμές, θὰ πρέπει νὰ ὀργώσῃ 3.000 στρέμματα. Καὶ ἐρωτῶ, ὑπάρχει ἑλκυστὴρ ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖ 3.000 στρέμματα, ὅταν οὐδεὶς ἐργάζεται εἰς αὐτὰς τὰς διαστάσεις, ἐλλείψει ἐργασίας. Δὲν ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, ἡ πεῖρα καὶ ἡ γνῶσις μᾶς λέγουν αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζομαι. Ἐπίσης, ζητᾶτε, κ. Ὑπουργέ, 100.000 δραχμὲς ἀπὸ κάθε ἁλωνιστικὴν μηχανήν. Ὅσοι, κύριοι συνάδελφοι, κατάγεσθε ἀπὸ ἀγροτικὰς περιοχάς, γνωρίζετε, ὅτι εἶναι τόσον πολλαὶ αἱ ἁλωνιστικαὶ καὶ θεριζοαλωνιστικαὶ μηχαναί, ὥστε ὅλοι οἱ κάτοχοί των νὰ εἶναι χρεωμένοι εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τρίτους. Ἔτσι, λοιπόν, καὶ αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς δὲν στηρίζεται ἐπὶ ὀρθῆς ἐκτιμήσεως καὶ αἱ εἰσπράξεις αὐταὶ δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθοῦν. Ἀλλὰ διὰ νὰ πάρετε, κ. Ὑπουργέ, 100.000 δραχμὰς φόρον ἀπὸ μίαν ἁλωνιστικὴν μηχανήν, θὰ πρέπει νὰ ἁλωνίσῃ καὶ ἡ μηχανὴ αὐτὴ 700.000 μὲ 800.000 κιλά. Ἐπειδή, ὅμως, ἔχομεν 3.700 ἁλωνιστικὲς καὶ θεριζοαλωνιστικὲς μηχανές, θὰ χρειασθοῦν 3 ἑκατομμύρια τόννοι σιτηρῶν νὰ ἔχωμεν. Ἀλλὰ τοιοῦτον πρᾶγμα, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ, οὔτε καὶ συνέβη κατὰ τὸ παρελθόν, διότι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς μας εἶναι μόνον ἀπὸ 1.600.000 τόννους μέχρι 1.800.000 τόννους. Ἑπομένως, ἑκάστη μηχανή, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ ποὺ ζητᾶτε, ἐργάζεται. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κ. Ὑπουργέ, πῶς θὰ φορολογήσητε τοὺς ἀνθρώπους τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν, ὅταν πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν, εἶναι ἐπαγγελματίαι, ἀνήκουν εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ πληρώνουν φόρους εἰς τὴν Ἐφορίαν. Ἢ, λοιπόν, θὰ ἀναγνωρίσητε καὶ εἰς αὐτοὺς τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀγρότου διὰ νὰ ἀπολαμβάνουν οἱ ἀγρόται, ἢ θὰ πρέπει νὰ τοὺς διαγράψητε καὶ νὰ τοὺς χαρακτηρίσητε ὡς ἐπαγγελματίας. Ἡ ἐπιμονή σας, λοιπόν, νὰ φορολογήσητε τὸν οἱονδήποτε εἰς τοιοῦτον μάλιστα βαθμόν, νομίζω, ὅτι εἶναι ὑπόθεσις ἀποτυχημένη. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ἡ Ε.Δ.Α. καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, ἐζητήσαμεν ἐκ τῶν πρώτων εἰδικὸν νόμον καὶ ἐζητήσαμεν σύνταξιν τοῦ γήρατος μόνον καὶ ὑπεδείξαμεν καὶ τοὺς πόρους ποὺ θὰ ἐκάλυπτον αὐτὴν τὴν δαπάνην. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὴν ἔλευσιν τῶν ἐκλογῶν καὶ παρασυρθεῖσα ἀπὸ τὴν στάσιν τῶν γεωργῶν, οὕτως κάτω ἀπὸ τὴν τρομοκρατίαν, δὲν ἐκδηλώνουν τὴν ἀγανάκτησίν των. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐγκρίνουν τὴν πολιτικήν σας. Σᾶς πληροφορῶ, λοιπόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ζητοῦν μόνον σύνταξιν γήρατος, καὶ ἐὰν δὲν σᾶς παρέσυραν αἱ ἐκλογαὶ διὰ νὰ ὑπόσχεσθε πολλά, θὰ εὑρίσκαμεν τρόπον ἱκανοποιήσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς νὰ καταφέρωμεν αὐτὸ τὸ πλῆγμα ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν δι’ αὐτῶν τῶν φοβερῶν φορολογιῶν. Ὑπεσχέθητε, κ. Ὑπουργέ, σύνταξιν, εἰς τοὺς ἀγρότας, ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, καὶ ἀσφάλειαν τῶν προϊόντων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αὐτὰ τὰ 300 ἑκατομμύρια τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον εἶχεν ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός, προσπαθῆτε τώρα νὰ τὰ ρίξετε εἰς τὴν πλάτην των. Θὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀσφάλισις τῶν προϊόντων ποὺ τοὺς ὑπόσχεσθε τοὺς χειροτερεύει τὴν ὑπάρχουσαν θέσιν των, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ζημίαι ἀπὸ τὸν παγετὸν καὶ τὴν χάλαζαν ἀνέρχονται κατὰ μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὸ 20% καὶ ἐνῷ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔδιδε ἀποζημίωσιν διὰ ζημίας κάτω τοῦ 10%. Ὑμεῖς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τὸ ἀναβιβάζετε εἰς τὸ 20%. Ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ τοὺς δώσετε ποτὲ ἀποζημίωσιν. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀγρόται ἐζήτησαν ἐπανειλημμένως νὰ ἀσφαλισθοῦν, δι’ ὅλων τῶν συνεδρίων των καὶ τῶν συνελεύσεών των, κατὰ πάσης καταστρεπτικῆς ζημίας ἐπιζωοτιῶν κλπ. Διότι, ἐκτὸς τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης, ὑπάρχουν πολλοὶ κίνδυνοι ἐναντίον τῶν ὁποίων θέλουν νὰ ἀσφαλισθοῦν οἱ ἀγρόται. Ἔχει, λοιπόν, τὴν ἀξίωσιν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ ἀποσύρετε, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τὸ νομοσχέδιόν σας τὸ τμῆμα τὸ ἀφορῶν τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ κάμετε ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, ἕνα ὀργανισμὸν ποὺ νὰ ἀσφαλίζῃ ὅλους τοὺς κινδύνους, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ εἰσφέρουν ὅλοι, καὶ ὁ ἀγρότης χαμηλὸν ἀσφάλιστρον καὶ τὸ Κράτος. Ἔτσι θὰ προσφέρετε πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐπιμένομεν, ὅπως ἡ ἀσφάλισις περιορισθῇ, μόνον εἰς τὸ γῆρας, ὁπότε μὲ τοὺς πόρους ποὺ ὑποδεικνύει ἡ Ἀντιπολίτευσις, δηλαδὴ τὰ 625 ἑκατομμύρια τῶν κοινωνικῶν πόρων καὶ ἀπὸ τὸ δεκάλεπτον ποὺ ἐβάλατε μυστηριωδῶς ἐπάνω στὸ ψωμὶ τοῦ λαοῦ τελευταίως, ἀδικαιολογήτως, θὰ ἱκανοποιήσητε τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ γήρατος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν τὸ θέμα τοῦ ἄρτου μὲ τὸ συζητούμενον.

§103Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, ἔχει σχέσιν ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν μὲ τοὺς πόρους ποὺ ἰσχυρίζομαι.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κ. Τσιάρα. Ἐδῶ δὲν θὰ συζητήσωμεν τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Ἐδῶ συζητοῦμεν νομοσχέδιον διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις.

§105Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀκριβῶς, κ. Πρόεδρε, συζητοῦμεν διὰ τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δικαίωμα, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ κάμετε ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἄρτου.

§107Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὀφείλετε, κ. Πρόεδρε, νὰ μὲ ἀκούσετε πρῶτον, καὶ κατόπιν νὰ μὲ διακόπτετε.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἤκουσα, κ. Τσιάρα, καὶ μάλιστα ἠνέχθην, παρὰ τὸν Κανονισμόν, τὴν ἀναφοράν σας εἰς θέματα μὴ σχετιζόμενα μὲ τὸ συζητούμενον.

§109Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, δὲν εὑρισκόμεθα ἐνταῦθα διὰ νὰ μᾶς ἀνέχεσθε. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν φράσιν σας αὐτήν. Ἐδῶ ὅλοι ἐπιτελοῦμεν ἕνα καθῆκον, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς ἐνεπιστεύθη.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, ὅταν ὁμιλῆτε ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ὀφείλετε νὰ περιορίζεσθε ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα μὴ ἀναγκάζεται καὶ τὸ Προεδρεῖον νὰ ὑποδεικνύῃ τὴν ἐπάνοδον εἰς τὸ θέμα.

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀδίκως κουράζεσθε, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐκθέτετε τὴν θέσιν σας, διότι ἐγὼ εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος καὶ ἑπομένως, ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐγώ, πιστεύω, ὅτι ἐὰν τὸ ἀδικαιολογήτως ἐπιβληθὲν δεκάλεπτον ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου τὸ ἐπεκτείνατε εἰς ὅλην τὴν ἀλευροποίησιν —γνώμη προσωπική μου αὐτή— θὰ εἴχατε ἔσοδον 140 ἑκατομμ. δραχμῶν καὶ 625 ἑκατομμ. τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, θὰ ἐξασφαλίζατε πλήρως τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ γήρατος. Θὰ συνεκεντρώνατε ἕνα ποσὸν 795 ἑκατομμ. Αὐτὸ τὸ ποσὸν ἐξασφαλίζει τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος. Συνεπῶς, ἐὰν περιορίσετε τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὰς πραγματικάς της διαστάσεις, διότι τὰς ἄλλας δύο ἀσφαλίσεις τὰς ἔχει ἤδη κατὰ κἄποιον τρόπον ὁ ἀγρότης, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἕνα ἄρτιον νομοθέτημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς εὐγνωμονῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀντὶ νὰ μᾶς καταρᾶται. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα, θὰ ἤθελα νὰ δώσω ὡρισμένας ἀπαντήσεις εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις διεγείρει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον λέγουσα εἰς αὐτόν, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν χωρὶς νὰ εἰσφέρῃ. Κάμνει λάθος ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ὑποστηρίζῃ ταῦτα, διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ὑπεστήριξεν ποτέ, ὅτι οἱ ἀγρόται πρέπει νὰ λάβουν σύνταξιν ἄνευ οὐδεμιᾶς εἰσφορᾶς. Οἱ ἀγρόται, κ. συνάδελφοι, καταβάλλουν σημαντικὸν ποσὸν διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας καὶ ἑπομένως, εἶναι δίκαιον καὶ αὐτοὶ νὰ πάρουν μίαν πενιχρὰν σύνταξιν τῶν 300 δραχμῶν. Καὶ λέγει ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις, χωρὶς εἰσφορὰν τοῦ ἠσφαλισμένου. Εἶπον, ὅμως, προηγουμένως, ὅτι οἱ ἀγρόται πληρώνουν καθημερινῶς φόρους διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ὅπως γίνεται καὶ τώρα μὲ τὰς νέας φορολογίας τῶν 625 ἑκατομμυρίων. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἐπανέλαβε καὶ πάλιν, ὅτι καὶ εἰς τὸ Παραπέτασμα δὲν λαμβάνουν σύνταξιν οἱ ἔχοντες ἰδιοκτησίαν ἀγρόται. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ὅπου ὑπάρχει κομμουνιστικὸν καθεστώς, ὅλοι οἱ ἀγρόται ἔχουν συνεταιρισθῆ καὶ συμμετέχουν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἰδιοκτησίας καὶ κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἐργασίας. Καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔχουν τὴν ἰδιοκτησίαν των, ὅλοι οἱ ἀγρόται γενικῶς, λαμβάνουν σύνταξιν. Συνεπῶς, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν λαμβάνουν σύνταξιν ὅσοι ἔχουν ἰδιοκτησίαν, δὲν εἶναι ἀκριβής. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ζητεῖ νὰ καταργηθῇ ἡ ἀγροτικὴ εἰσφορά. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, ζητοῦμεν, πράγματι, τὴν κατάργησιν τῆς ἀγροτικῆς εἰσφορᾶς, ἀλλὰ ὑπεδείξαμεν ἄλλους πόρους διὰ τῶν προτάσεων νόμων, τὰς ὁποίας καταθέσαμεν πρὸ ἔτους.

§112Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον δὲν ὑποστηρίζομεν τὴν ὀρθότητα τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ λέγομεν, ὅτι ἐπειδὴ ἡ κυρία διάταξις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τὸ 3%, εἴμεθα ἐναντίον τοῦ 3%. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς προτάσεως Παπανδρέου. Ἄλλο τὸ ἕνα, ἄλλο τὸ ἄλλο. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθοῦν δύο ἀνόμοια πράγματα.

§113Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς ὑπεδείξαμεν τοὺς πόρους. Ὁ κ. Ὑπουργός, τελευτῶν εἶπε: «Τὶ θέλετε νὰ θέσωμεν εἰσφορὰν ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων;». Κύριοι συνάδελφοι, καθαρὰ κέρδη εἰς τὸν ἀγρότην δὲν ὑπάρχουν ποτέ, ὁσαδήποτε κτήματα καὶ ἂν ἔχῃ. Ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία πάντοτε εἶναι ἐλλειμματικὴ καὶ εἰς τὸν ἀγρότην ὑπάρχει μόνον φτώχεια καὶ κακομοιριά.

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖος εἶπεν, ὅτι θὰ φορολογήσωμεν τὰ καθαρὰ κέρδη; Ἀπευθυνθῆτε πρὸς τὸν κ. Μπακόπουλον.

§115Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δὲν εἶναι δυνατὴ καμμία συνεννόησις.

§116Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Πρὸ ὀλίγου ὑμεῖς, κ. Ὑπουργέ, εἴπατε αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, τόσον πιστεύομεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἐξαθλιωμένος, ὥστε ὅσα μέτρα καὶ μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα τῆς συνταξιοδοτήσεως, δὲν πιστεύομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συνέλθῃ ὁ ἀγρότης, ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄλλη πρότασίς μας, περὶ ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τὸ Δημόσιον. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν θέλωμεν, νὰ προσφέρωμεν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὸ νομοθέτημα αὐτό, μόνον εἰς τὴν χορήγησιν συντάξεως, λόγῳ γήρατος καὶ νὰ δώσωμεν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, νὰ χαρίσωμεν τοὺς τόκους καὶ ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αὐτὴ πρώτη θὰ εἰσπράξῃ τὰ κέρδη ἐξ ἑνὸς τοιούτου νομοθετήματος. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κωλυσιεργεῖ καὶ δὲν συμβάλλει εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισίν του καὶ κατὰ συνέπειαν μόνη ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσπράξῃ τὰ κέρδη. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εὔχομαι νὰ ἐξέλθῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ὡς ἔχει ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ αὐτὸ μόνον ζημίας, ὅπως ζημίαν ἔχει ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι πρὶν ἡ Βουλὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἡ Κυβέρνησις ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιφέρῃ οὐσιώδεις τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀνατρέπουν τὴν βάσιν τῆς φορολογίας, ἀνατρέπουν, ὅμως, πολλὰς ἄλλας βασικὰς ἀρχὰς τῆς προηγουμένης διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 10. Αὐτὸ τὸ γεγονός, ὡς καὶ τὸ γεγονὸς ἀκόμη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη νὰ δηλώσῃ, ὅτι τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962, ἐνῷ διὰ τοῦ βασικοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ προηγουμένων διακηρύξεών της εἶπεν, ὅτι ἡ ἐφαρμογή της θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1961, ἀπέδειξε τὴν ὠφελιμότητα τῶν συζητήσεων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπιβάλλεται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ σοβαρότητος, νὰ μελετήσωμεν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας, ὥστε νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ἀρτιωτέραν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ διάταξις αὕτη εἶναι βασικὴ καὶ ἐκ τῆς καλῆς ἢ κακῆς διατυπώσεώς της θὰ προκύψῃ ἡ καλὴ ἢ κακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τούτου. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσωμεν μερικὰς ἐννοίας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ἀφορᾷ κοινωνικὴν πρόνοιαν, ἀλλὰ κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ κοινωνικὴ ἀσφάλισις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ εἰσφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι οἱ ἀγρόται ἔρχονται νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, διὰ τοῦ ἄρθρου 10 καὶ παραλείπει νὰ ὑπολογίσῃ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία θεσπίζεται διὰ τοῦ ἄρθρου 11. Διὰ τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11 ἐπιβάλλονται φορολογίαι τοῦ ὕψους τοῦ 1.174.000.000 δραχμῶν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ἐπιβάλλονται αἱ ἑξῆς φορολογίαι εἰς τοὺς ἀγρότας, 500 ἑκατομμύρια ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ 2%, 19 ἑκατομμύρια ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ἑλκυστήρων, 8 ἑκατομμύρια ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ 8 ἑκατομμύρια ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐργατοαγροτῶν. Δηλαδή, συνεισφέρουν ἐν συνόλῳ οἱ ἀγρόται 535 ἑκατομμύρια εὐθέως εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἐπιβάλλονται αἱ ἑξῆς φορολογίαι: Ἐκ τοῦ χαρτοσήμου 150 ἑκατομμ. Ἐκ τῶν σιγαρέττων 175 ἑκατομμ., ἐκ τοῦ καφὲ καὶ τεΐου 90 ἑκατομμ. καὶ ἐκ τοῦ ζύθου 40 ἑκατομμ., ἤτοι σύνολον 455 ἑκατομμύρια. Ἐὰν ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς ἀποδώσωμεν τὸ 60% εἰς τοὺς ἀγρότας ἔχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν 273 ἑκατομμ. ὡς εὐθεῖαν εἰσφορὰν των πρὸς τὸν Ο.Γ.Α. Ἔναντι αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς πληρώνει τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος 115 ἑκατομμ., ἐκ τῶν εἰδῶν πολυτελείας 34 ἑκατομμ. καὶ 35 ἑκατομμ. ἐκ φορολογίας τῶν Ν.Π.Δ.Δ., ἤτοι 184 ἑκατομμύρια ἐν συνόλῳ. Ἐὰν εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ προσθέσωμεν καὶ τὸ 40% τῶν 455 ἑκατομμυρίων, ἤτοι 182 ἑκατομμύρια δραχμ., τότε φθάνομεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 366 ἑκατομμυρίων μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνεται ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς διὰ τοὺς ἀγρότας. Νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 11 πληροῦται ἀπολύτως ὁ ὅρος τῆς παροχῆς ἀσφαλίστρου ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν καὶ δὲν ἐχρειάζετο ἡ φορολογία τοῦ ἄρθρου 10. Διὰ τῆς εὐθείας ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 10 καὶ διὰ τῆς εἰσφορᾶς τῶν κοινωνικῶν πόρων τοῦ ἄρθρου 11, ἐπιβάλλεται διπλῆ φορολογία εἰς τοὺς ἀγρότας, ἥτις εἶναι ἄδικος καὶ ἀντισυνταγματική. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου γίνεται καὶ ἄλλη ἀδικία εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐνῷ οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς πληρώνουν ἀσφάλιστρα μόνον, ὅταν ἐργάζωνται, ὁ ἀγρότης θὰ πληρώνῃ πάντοτε, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν ἐργάζεται ἢ ὄχι, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν θὰ ἔχῃ ἐσοδείαν ἢ δὲν ἔχῃ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις καταθλίβει τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν εὐθεῖαν καταβολὴν τοῦ ἀσφαλίστρου ἀπὸ τοὺς ἀγρότας διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου, ἐπερίττευεν ἡ περαιτέρω ἐπιβάρυνσίς των διὰ τῆς φορολογίας τοῦ ἄρθρου 10. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ ἐπιμένει, διότι ἀπὸ τὸ ἔσοδον αὐτὸ θέλει νὰ ἐλαφρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν, κυρίως. Ὅλοι γνωρίζομεν τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν κρίσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, λόγῳ τῆς μὴ πωλήσεως τῶν προϊόντων, τῆς ἐσοδείας, τῆς ἀνεργίας, καὶ ἐξ ἄλλων αἰτίων. Αὐτὸ τὸ βλέπει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἔρχεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ πληγώσῃ τοὺς ἀγρότας, νὰ τοὺς ἐξαναγκάσῃ νὰ καταβάλλουν 535 ἑκατομμ. δραχμ. διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους ἀπὸ βάρη τῆς Κοιν. Προνοίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι δεχόμεθα ἐπισκέψεις ἀγροτῶν διὰ νὰ μεσολαβήσωμεν εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ἢ καὶ εἰς ἰδιώτας ἀκόμα, διὰ τὴν ἀναστολὴν χρεῶν των, ἢ καὶ δι’ ἄλλας διευκολύνσεις, ἐνῷ ὅλοι γνωρίζομεν πόσον ὑπερήφανοι εἶναι οἱ ἀγρόται καὶ δὲν θέλουν νὰ χρεωστοῦν. Παρὰ ταῦτα, λόγῳ τῆς μεγάλης των δυσπραγίας ἀναγκάζονται νὰ ζητοῦν τὴν μεσολάβησίν μας διὰ διευκολύνσεις, διότι εὑρίσκονται πρὸ φυσικῆς ἀδυναμίας νὰ ἐκπληρώσουν, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν των, τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ τοὺς ἀποσπάσῃ δι’ εὐθείας ἀμέσου φορολογίας 535 ἑκατομμ. δραχμῶν! Ἡ ἐπιμονή μας εἰς τὴν εὐρυτάτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 10, δὲν εἶναι ἐπιμονὴ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν ν’ ἀντιδράσουν κατὰ τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου. Εἶναι ἐπιμονὴ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βοηθήσουν, ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ ὠφέλιμον, διὰ νὰ καταστῇ ἀγαπητὸν εἰς τοὺς χωρικούς, νὰ συνταχθῇ καὶ ψηφισθῇ οὕτως, ὥστε οἱ χωρικοὶ νὰ τὸ ἀγκαλιάσουν καὶ νὰ πιστεύσουν εἰς αὐτό. Μὴ λησμονῆτε τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν προέβαλον οἱ ἐπαγγελματίαι, ὅταν ἐκλήθησαν νὰ δώσουν τὸ δίδραχμον τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Τ.Ε. Β.Ε. Τὸ ἀσφάλιστρον, τὸ ὁποῖον ζητεῖτε τώρα, εἶναι ὑπερβολικόν. Ἐάν, ἐπὶ τέλους, ἐπιμένετε εἰς τὴν ὕπαρξιν ἀσφαλίστρου διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ σύνδεσις τοῦ ἀγρότου πρὸς τὸν Ο. Γ.Α., καθορίσατε ἓν συμβολικὸν ἀσφάλιστρον μέχρις 100 δραχμῶν ἐτησίως, τὸ ὁποῖον ἀργότερον δύνασθε νὰ αὐξήσητε, ὅταν ὁ θεσμὸς ἀνδρωθῇ, ὅταν καταστῇ κτῆμα τοῦ ἀγρότου, ὅταν οἱ ἀγρόται πιστεύσουν εἰς τὸν θεσμὸν αὐτόν. Τώρα εἶναι ἀνάγκη νὰ διαγράψητε τὸ ἄρθρον 10 καὶ νὰ βασισθῆτε μόνον εἰς τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου 11, τοὺς ὁποίους μάλιστα ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ αὐξήσῃ κατά τι, ὥστε νὰ ἀρκέσουν διὰ τὸν κλάδον τῆς συντάξεως γήρατος. Ἄς ἐξακολουθήσῃ τὸ Κράτος νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὰ ποσά, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνετο μέχρι τοῦδε διὰ τὴν παροχὴν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, ἂς μελετηθῇ καλλίτερον τὸ πρόβλημα καὶ ἂς ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦτο εἰς χρόνον εὐθετώτερον, μὲ βάσιν πάντοτε τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, καθ’ ὅλων τῶν κινδύνων. Ἐὰν παραμείνῃ τὸ σχέδιον ὡς ἔχει, θὰ ἐπιφέρῃ ἀναστάτωσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ οἱ ἀγρόται θὰ καταρῶνται τὴν ὥραν ποὺ ἐψηφίσαμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 10 ὡς προτείνεται, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ μείνῃ ἡ σύνθεσις τῶν Ἐπιτροπῶν καθορισμοῦ τοῦ ἀσφαλίστρου τῶν ἀγροτῶν ὡς προτείνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ὅλοι γνωρίζομεν τὰ μίση καὶ τὰς κομματικὰς διαμάχας μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν. Μὴ δίδωμεν ἔτι μεγαλύτερα ὅπλα εἰς τοὺς κακοὺς Προέδρους Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν διὰ νὰ ἐξοντώσουν τοὺς ἀντιπάλους των. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ καθορισμοῦ τῶν γενικῶν κριτηρίων καὶ τῶν εἰδικῶν πινάκων εἰσφορῶν θὰ πρέπει νὰ συσταθῇ ἀπὸ τὸν γεωπόνον, τὸν εἰρηνοδίκην καὶ τὸν ἀγρονόμον ἑκάστης περιφερείας, οἱ ὁποῖοι ἐὰν θέλουν θὰ δύνανται νὰ ζητήσουν πληροφορίας ἀπὸ τὸν Πρόεδρον ἑκάστης Κοινότητος ἢ ἄλλα πρόσωπα, ὥστε οἱ πίνακες εἰσφορῶν νὰ εἶναι ἀκριβεῖς, νὰ εἶναι δίκαιοι καὶ νὰ μὴ προκαλέσουν ἀντιδράσεις. Μὲ τὸ ηὐξημένον αἴσθημα εὐθύνης ποὺ ἔχουν οἱ Κρατικοὶ αὐτοὶ λειτουργοί, θὰ ἐπιτελέσουν πληρέστερον τὸ καθῆκον αὐτό, μακρὰν τῶν παθῶν καὶ τῶν διαμαχῶν ἑκάστης Κοινότητος. Ταῦτα συνιστῶ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 10. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὀφείλει νὰ τὸ ἀποσύρῃ, διὰ νὰ στερεώσῃ τὸν θεσμόν. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§120Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, ἐπῆλθε σημαντικὴ βελτίωσις εἰς τὸν τρόπον τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ ἀκαθαρίστου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι καὶ παρὰ τὴν βελτίωσιν ταύτην, προκειμένου περὶ τοῦ καπνοῦ, τὸ θέμα χρήζει καὶ περαιτέρω βελτιώσεως. Διὰ τῆς ἐπενεχθείσης τροποποιήσεως, ἡ Πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ συντάσσει τὸν πίνακα, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ περιλαμβάνεται ἡ μέση στρεμματικὴ ἀπόδοσις καὶ ἡ μέση τιμή. Διὰ τὸν καπνόν, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βασισθῶμεν εἰς μόνον αὐτὸ τὸ κριτήριον. Ὁ καπνὸς παρουσιάζει μίαν ἰδιομορφίαν παραγωγῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ μὲ ἄλλας καλλιεργείας προϊόντων γεωργικῶν, ὅπως εἶναι ἡ σταφίς, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ὁ σῖτος κλπ. Διότι εἰς τὸν καπνόν, ἡ κατὰ στρέμμα ἀπόδοσις καὶ εἰς τὴν αὐτὴν περιοχὴν διαφέρει αἰσθητῶς καὶ διαφέρει ἀκόμη καὶ κατὰ παραγωγόν, ὅταν δηλαδὴ τὴν αὐτὴν ἔκτασιν στρεμματικὴν καλλιεργοῦν διάφοροι παραγωγοί. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς τροπολογίας τίθεται μία ἀρχή, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὸν κατὰ τὸ δυνατὸν ἀκριβέστερον προσδιορισμὸν τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου ἐκ τοῦ καπνοῦ καὶ ὑπάρχει, ὡς πρὸς αὐτόν, δυνατότης νὰ προσδιορισθῇ μὲ πλήρη ἀκρίβειαν, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προτιμηθῇ ὁ τρόπος αὐτός, ὡς δικαιότερος. Προτείνω, κατὰ συνέπειαν, ὅπως, ὡς πρὸς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος ἐκ τοῦ καπνοῦ, συμπεριληφθῇ ἡ κατωτέρω διάταξις: «Οἱ ἰδιοκτῆται ἢ ἐκμεταλλευταὶ καλλιεργειῶν καταβάλλουν εἰσφοράν, ἴσην πρὸς τὸ 3% τῆς ἀξίας τοῦ πωλουμένου καπνοῦ των, εἰσπραττομένην κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις εἰσπράξεως τοῦ ἐγγείου φόρου τοῦ καπνοῦ εἰς φύλλα». Τοῦτο θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι θὰ εἶναι εὔλογος ἡ πικρία τοῦ καπνοπαραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ καταβάλλῃ εἰσφοράν, βάσει τεκμαρτῆς προσόδου, μεγαλυτέραν ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τὴν ἀξίαν ποὺ εἰσέπραξεν ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ καπνοῦ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω καὶ μίαν δευτέραν παρατήρησίν μου, ἀφορῶσαν τὴν σύνθεσιν τῶν Ἐπιτροπῶν, τὰς ὁποίας προβλέπει ἡ τροπολογία τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ὑπουργῶν. Εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτὴν προβαίνω, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειάν μου. Κατὰ τὴν τροπολογίαν, καὶ εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον, προβλέπεται συμμετοχὴ ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ δὲν συμπαθοῦν τὴν ἰδέαν τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως. Ἀντιθέτως, καταβάλλω πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἰδέας αὐτῆς. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἰς τὴν πλειονότητα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐπικρατεῖ ἕνα αἴσθημα δυσπιστίας ἀπέναντι τῶν συνεταιρισμῶν, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὀφείλεται εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον διαχειρίζονται τὰ συμφέροντα τῶν συνεταιρισμῶν οἱ ἐκπροσωποῦντες αὐτούς. Συνέπεια τούτου εἶναι, καὶ τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου πλέον τοῦ 60% τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι συνεταιρισμένοι. Εὐλόγως, κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ βλέπῃ εὐχαρίστως, ὁ μὴ συνεταιρισμένος ἀγρότης νὰ μὴ ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, ἐκπρόσωποι ἰδικοί του. Καὶ πᾶσα ἀμφισβήτησις, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ προκύψῃ καὶ ἀπὸ τὸν προσδιορισμὸν τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου του, ἀπὸ τοιαύτης συνθέσεως Ἐπιτροπάς, θὰ γεννᾷ εἰς τὴν ψυχήν του τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, κατὰ ἕνα τρόπον ἠδικήθη. Ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἰδιοκτητῶν ἢ ἐκμεταλλευτῶν, ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων. Εἶχον ὁμιλήσει ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2. Ἔχω μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ὑπογράψει καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τὸ θέμα τοῦτο. Βεβαίως, διὰ τῆς τροπολογίας τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, ἐπῆλθε σημαντικὴ βελτίωσις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πλήρης καὶ ὅτι δύναται καὶ εἶναι δίκαιον νὰ ὁλοκληρωθῇ. Δέχεται ἡ τροπολογία τῶν κυρίων ὑπουργῶν, τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἑλκυστήρων, ἐφ’ ὅσον χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν κίνησιν τῶν θεριζοαλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον περιορίζεται ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν κατὰ ποσὸν ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος 65.000 δραχμῶν. Κατ’ ἀρχήν, ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω, ὅτι, ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις, ἀφίνει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα. Δι’ ὃ καὶ προτείνω, ὅπως ἡ σχετικὴ περίοδος συμπληρωθῇ προστιθεμένης, μετὰ τὴν λέξιν «τῶν θεριζοαλωνιστικῶν», «καὶ ἁλωνιστικῶν μηχανῶν». Πέραν τούτου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε, διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὸ ποσὸν τῶν 100.000 νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς 80.000, ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, διότι καὶ μετὰ τὸν περιορισμὸν διὰ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν ἑλκυστήρων, τὸ συνολικὸν ἀκαθάριστον εἰσόδημα τοῦ συνόλου τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων εἶναι πολὺ μεγαλύτερον τοῦ πραγματικοῦ. Γίνεται δεκτὸν ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων, ἀνέρχεται εἰς 4.000, μὲ βάσιν εἰσόδημα 100.000 καὶ μὲ τιμὴν σίτου 2 δραχ., προκύπτει ἐτησία παραγωγὴ σίτου, ἀντιστοιχοῦσα εἰς τοὺς 2 ἑκατ. τόννους. Εἶναι, ὅμως, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ παραγωγή μας δὲν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν αὐτό. Ἂν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ τμῆμα τούτου δὲν ἁλωνίζεται διὰ μηχανικῶν μέσων, ἡ συνολικὴ ποσότης, ἡ ἁλωνιζομένη ἀπὸ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα, εἶναι πολὺ μικροτέρα ἐκείνης ποὺ καθορίζεται διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι φανερόν, κατὰ συνέπειαν, ὅτι εἰς βάρος τῶν ἁλωνιστῶν, γίνεται μία ἀδικία, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καθῆκον καὶ νὰ τὴν ὑπογραμμίσωμεν, ἀλλὰ καὶ νὰ καταβάλωμεν προσπάθειαν νὰ ἀρθῇ, ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν. Ἄλλωστε, οἱ ἁλωνισταὶ εἶναι ἔμποροι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα καὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τὴν ἀγροτικήν, ἐκ λόγων καθαρῶς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Παρακαλῶ, ὅθεν, τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην ἐκτίμησιν τῶν ἀνωτέρω καὶ καταβάλλῃ προσπάθειαν βελτιώσεως, περαιτέρω, τῶν διατάξεων αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί, ἀλλὰ καὶ οἱ ἁλωνισταί, εἰσφέρουν διὰ τὸν μέγαν τοῦτον θεσμόν, ὅ,τι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθόν, χωρὶς νὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα καὶ τῆς ἐλαχίστης εἰς βάρος των ἀδικίας.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, διότι τὴν γραμμὴν τοῦ Κόμματος θὰ ἀναπτύξῃ ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Βεβαίως, ὁ γεωργὸς δὲν θέλει ἀσφάλισιν δίκην ἐπαίτου, θέλει νὰ συνεισφέρῃ καὶ αὐτὸς διὰ τὴν ἀσφάλισίν του. Συνεισφέρει, ὅμως; Πράγματι ἡ συνεισφορά του φθάνει εἰς τὸ 3%, διότι ἐκ τῶν 18 δισεκατομμυρίων διακινουμένων ἀγαθῶν, ἀναλογοῦν ὡς φορολογία καταβαλλομένη ὑπὸ τοῦ γεωργοῦ περὶ τὰ 450 ἑκατ., ὅπως παρεδέχθη καὶ ὁ κ. ὑπουργός.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὰ πληρώνουν οἱ παραγωγοί, δὲν τὰ εἰσπράττει ὅμως τὸ Κράτος.

§124Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν μετὰ συναδέλφων, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἀνήκουν καὶ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, καὶ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Διὰ τῆς τροπολογίας μας αὐτῆς προτείνομεν, ὅπως ἡ φορολογία παραμείνῃ ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγαθῶν καὶ ὄχι ὡς ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀνεστάτωσε κυριολεκτικῶς τοὺς γεωργούς. Πρέπει, ἐπίσης, νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὁ γεωργὸς εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἔχει χρήματα καὶ ἐνῷ ἐπλήρωσεν ἀγογγύστως τὴν συνεισφορὰν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων 2% ἐπὶ πολλὰ ἔτη, ἡ εἰς χρῆμα ἐπιβαλλομένη διὰ τοῦ παρόντος συνεισφορά, προεκάλεσεν ἀναστάτωσιν εἰς ὁλόκληρον τὴν γεωργικὴν τάξιν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ ἂς μᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν συνετελέσαμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ καθιερουμένη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου μεταχείρισις εἶναι ἄνισος, διότι ἐπιβάλλεται συνεισφορὰ 2% ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ καὶ 1% ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς. Καὶ ἐνῷ συνεισφέρει τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὁ χωρικὸς διὰ τὴν φύλαξιν τῶν ἀγαθῶν του, ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ ὁ ἴδιος τὰ φύλακτρα. Πέραν αὐτοῦ, εἰς τὸ ἄρθρον 10 καθιεροῦται εἰδικὴ εἰσφορὰ διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, θεριζοαλωνιστικὰς μηχανὰς καὶ ἑλκυστῆρας. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ 3777) 1957 ἐθεωρήθη ὑπὸ πολλῶν Πρωτοβαθμίων Δικαστηρίων ὡς ἀντισυνταγματική, διότι ἐνῷ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν θεωρεῖ τὰ ἔσοδα τῶν θεριζοαλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ ἑλκυστήρων ὡς κέρδη ἐξ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ἐρχόμεθα καὶ ἐπιβάλλομεν εἰσφορὰν 3%. Ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς τὸ Σύνταγμα. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις μου ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ἄρθρου 10 καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὴν τροπολογίαν μου τὴν ὁποίαν, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ὑπογράφουν καὶ κυβερνητικοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι περιῆλθον τὴν ὕπαιθρον καὶ διεπίστωσαν τὴν ἐπικρατοῦσαν ἐκεῖ κατάστασιν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)