1961.02.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 66η

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαρβιτσιώτης καὶ Ι. Τούμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας ὡς καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 778)48 «περὶ Φροντιστῶν Μονάδων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λεονάρδος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων τινῶν ὀργανωτικῶν καὶ διοικητικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θράκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν εἰς τὰ μέλη του τῆς διαφορᾶς τῆς συντάξεώς των ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1955 συμφώνως τῷ Ν. Δ. 3395)1955 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καλαμῶν, αἰτουμένου τὴν ταχεῖαν κατασκευὴν τοῦ τμήματος τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Κυπαρισσίας μέχρι Τσακώνας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένων μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων ἀναπηρίας βάσει τῶν λογικῶν προϋποθέσεων, ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμων τῶν ἡμερῶν ἐπιδοτήσεως λόγῳ ἀσθενείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγωνιστῶν Ξάνθης, διαμαρτυρομένης δι’ ἐπιβολὴν φορολογίας δι’ ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Σ. Καρασάββας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρ’ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων κακοποίησιν τοῦ Γ. Μακρίδη κατοίκου Ἀρετσοῦ–Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Ε. Σταθοπούλου, ἐθελοντοῦ αἱμοδότου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κελτεμλίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Σ. Καρασάββας, διαμαρτύρονται διὰ τὸν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Θεσσαλονίκης διωγμὸν ἀντιφρονούντων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀγροτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Μ. Στεφανίδης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ὁμοσπονδίας Μισθωτῶν Τύπου καὶ Βιομηχανίας Χάρτου, αἰτουμένης ἀντικατάστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ της ὀργανισμοῦ, ὡς καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τ.Α.Τ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Παναγιωτοπούλου κατοίκου Μουριατάδος —Κυπαρισσίας, αἰτουμένου ἀπόδοσιν δημευθείσης περιουσίας του λόγῳ καταδίκης του ἐπὶ παραβάσει τοῦ Ψηφίσματος Γ)1946. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Πτηνοτρόφων, αἰτουμένων ὅπως ἡ φορολογικὴ εἰσφορὰ καθορισθῇ πεντήκοντα λεπτὰ κατὰ ὄρνιθα καὶ δεκαπέντε κατὰ κοτόπουλον κρεατοπαραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ἀνδρέας Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Κοινότητος Διαβολιτσίου Μεσσηνίας, διαμαρτυρομένων διὰ καθυστέρησιν ἐπεκτάσεως δικτύου Δ.Ε.Η. εἰς τὴν Κοινότητά των. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα καὶ Φ. Περισσοράτη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1165)780)23.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1243)18.1. 1961 ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα καὶ Φ. Περισσοράτη σχετικῶς μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν περιοχὴν Ἀλμωπίας ἐργοστασίου ἀποξηράνσεως καὶ ἐπεξεργασίας ἐρυθρᾶς πιπεριᾶς πρὸς παραγωγὴν ἐρυθροῦ πιπέρεως δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ ἐξαγωγὴν ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ ζωηρῶς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος λόγῳ δὲ τῆς ἀνάγκης ταχείας ἀντιμετωπίσεως αὐτοῦ περιελήφθη τὸ ἔργον τοῦτο εἰς τὸ ὑπὸ ἐκτέλεσιν 5ετὲς πρόγραμμα. Διὰ τὴν ταχυτέραν καὶ ἐπωφελεστέραν μάλιστα διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῆς ὑπ’ ὄψει ἀκριτικῆς περιοχῆς πραγματοποίησιν τοῦ ἔργου ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν ἐπιδότησιν αὐτοῦ διὰ ποσοῦ 1.000.000 δραχμῶν ἐνῷ ἕτερον ποσὸν ἐκ δραχμῶν 1.500.000 πρόκειται νὰ ἐγκριθῇ καὶ χορηγηθῇ ὑπὸ μορφὴν δανείου. Κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ὡς ἄνω θέματος ὑπῆρξε καὶ εἶναι λίαν δυσχερὴς λόγῳ τοῦ εἰδικοῦ χαρακτῆρος καὶ τοῦ πολυπλόκου αὐτοῦ καὶ τῆς ἐλλείψεως παρ’ ἡμῖν σχετικῆς ἐμπορίας. Ἡ Α.Τ.Ε. προέβη εἰς τὴν προκήρυξιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ πρὸς συγκρότησιν πλήρους ἐργοστασίου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ ἀποξήρανσις καὶ ἐπεξεργασία τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῆς παραγωγῆς τῆς περιοχῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως τοῦ διαγωνισμοῦ δὲν ἦτο ἱκανοποιητικὸν καθ’ ὅσον αἱ προσφοραὶ προήρχοντο ἐξ Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν μὴ ἐχουσῶν ἐμπειρίαν εἰς θέματα ἐπεξεργασίας ἐρυθροῦ πιπέρεως αἱ δὲ προτεινόμεναι δι’ αὐτῶν λύσεις ἐπεξεργασίας οὐδόλως ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὴν τεχνικὴν ἥτις ἀκολουθεῖται εἰς τὰς κατ’ ἐξοχὴν πιπεροπαραγωγοὺς χώρας (Οὐγγαρίαν, Γιουγκοσλαυΐαν, Ἱσπανίαν) αἵτινες πλὴν τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ ταύτης διὰ περιωρισμένον μέρος μηχανημάτων, δὲν μετέσχον εἰς τὸν διαγωνισμόν. Κατόπιν τούτου καταβάλλονται σήμερον προσπάθειαι διὰ τὴν ὑποβολὴν προσφορῶν ἐκ μέρους τῶν πιπεροπαραγωγῶν χωρῶν καὶ ἰδίᾳ τῆς Οὐγγαρίας λόγῳ τῆς μεγάλης παραδόσεως τὴν ὁποίαν ἡ χώρα αὕτη ἔχει εἰς τὰ θέματα τῆς ἐπεξεργασίας καὶ παραγωγῆς ἐρυθροῦ πιπέρεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ. κ. βουλευτῶν μνημονευόμενον μικρὸν συγκρότημα ὅπερ ἐγκατεστάθη πρὸ 2ετίας περίπου παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ Γραφείου ἐρυθροῦ πιπέρεως Ἀλμωπίας, σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι ἀπεστάλησαν εἰς Δυτ. Γερμανίαν παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. δείγματα ἐρυθροῦ πιπέρεως παραχθέντος εἰς αὐτὸ πλὴν ὅμως παρὰ τὴν ἀναμφισβήτητον βελτίωσιν τῆς ποιότητος ἔναντι τῆς διὰ τῶν κοινῶν μεθόδων ἐπεξεργασίας τοῦ προϊόντος τὰ ἀποσταλέντα δείγματα δὲν ἐκρίθησαν ἀπολύτως ἱκανοποιητικά. Διὰ τὴν ἀπόκτησιν συνεπῶς προϊόντος ἐκλεκτῆς ποιότητος πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν καταναλωτῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπαιτεῖται ἡ ἐξασφάλισις τῶν προϋποθέσεων διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως καταλλήλων μηχανημάτων καὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐνδεικνυομένης μεθόδου ὅπερ καὶ ἐπιδιώκεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Α.Τ.Ε. καὶ οὐχὶ ἡ ἐσπευσμένη ἐγκατάστασις μηχανημάτων μὴ πληρούντων τὰς προϋποθέσεις παραγωγῆς ἐκλεκτοῦ προϊόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ. ὑπ’ ἀριθ. 1179 ἐρώτησις διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δέσμευσιν κεφαλαίων τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ξυλοκάστρου μὴ δυναμένης οὕτω νὰ καταβάλῃ τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων της κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἀνωτέρω Ἕνωσις λόγῳ κυρίως προσωπικῶν φιλοδοξιῶν ἐκδηλωθεισῶν ὑπὸ ἐνίων προσώπων ἀποβλεπόντων εἰς τὴν ἀνάληψιν τῆς διοικήσεώς της καὶ τῆς ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου προκληθείσης ἀλλεπαλλήλου μεταβολῆς τῆς διοικήσεως δὲν ἀνέπτυξεν τὴν ἀπαιτουμένην οἰκονομικὴν δραστηριότητα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀντιμετωπίζῃ αὕτη σήμερον σοβαρὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τόσον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πρὸς ταύτην χορηγηθέντων δανείων ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν γενικῶν της ἐξόδων. Τὰ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλόμενα ποσὰ ἀνέρχονται σήμερον εἰς 2.000.000 δραχμὰς ἐξ ὧν 1.450.000 δραχ. εἶναι ληξιπρόθεσμοι χωρὶς νὰ ἔχῃ προγραμματισθῆ ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως παρὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους συστάσεις τῆς Α.Τ.Ε. ὁ τρόπος ἐξοφλήσεώς των. Ὑποδείξεις γενόμεναι ὑπὸ τῆς Τραπέζης διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Γεν. Συνελεύσεως ἐπιβολὴν μικρᾶς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν μελῶν της πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπασχολούντων ταύτην οἰκονομικῶν θεμάτων ἀπερρίφθησαν. Ἐπίσης ἐγένοντο συστάσεις πρὸς τὴν Ἕνωσιν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε., ὅπως ἐν ὄψει τῶν ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ της προβλεπομένων ἐργασιῶν καταστρώσῃ πρόγραμμα ἐργασιῶν ἵνα διὰ τῆς ἀναπτύξεως αὐτῶν καὶ τῆς μετὰ τῶν παραγωγῶν καλυτέρας συνεργασίας ἐπιτευχθῇ ἡ βαθμιαία ἐξυγίανσις τῆς οἰκονομίας τῆς Ὀργανώσεως. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένην δέσμευσιν τῶν πόρων τῆς Ἑνώσεως σημειοῦμεν, ὅτι οἱ πόροι της ἐξεχωρήθησαν ὑπὸ τῆς ἰδίας πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δανείων της πλὴν ὅμως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Α.Τ.Ε. δὲν ἀσκεῖ ἅπαντα τὰ ἐκ τῆς δανειακῆς συμβάσεως ἀπορρέοντα δικαιώματά της καθόσον ἐκ προσφάτων στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ πίστωσις τοῦ σχετικοῦ λογαριασμοῦ τῆς Ἑνώσεως παρὰ τῷ Ὑποκ)τι Ξυλοκάστρου ἀνέρχεται ἐκ ρευστοποιήσεως ἀπαιτήσεων τῆς Ἑνώσεως εἰς τὸ ποσὸν τῶν 53.000 δραχ. ἔναντι ληξιπροθέσμων ὑποχρεώσεων ἐκ δραχμῶν 1.450.000. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀναφερομένην δέσμευσιν ποσοῦ δραχ. 20.000 χορηγηθέντος ὑπὸ τῆς Π.Σ.Ε.Γ.Σ. πρὸς τὴν Ἕνωσιν ἐκ διαχειρίσεως γεωργικῶν ἐφοδίων σημειοῦμεν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο παρελήφθη ὑπὸ τῆς Ὀργανώσεως χωρὶς νὰ προηγηθῇ δέσμευσις αὐτοῦ. Κατὰ συνέπειαν, δὲν δύναται νὰ γίνεται λόγος περὶ οὐσιαστικῆς δεσμεύσεως τῶν πόρων τῆς Ἑνώσεως. Τέλος παρατηροῦμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀνορθώσεως τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἑνώσεως ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς λήψεως ὡρισμένων ἀποφάσεων ὑπὸ ταύτης ἐν ὄψει τῶν ὡς ἄνω ἐκτιθεμένων καθόσον καθίσταται ἀνέφικτος ἡ διαρκὴς χρηματοδότησις τῆς Ὀργανώσεως ὑπὸ τῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τῶν γενικῶν της ἐξόδων ἐνῷ οὐδεμία διαφαίνεται προοπτικὴ διὰ τὴν καταβολὴν οἱασδήποτε ἐπ’ αὐτοῦ προσπαθείας ὑπὸ τῶν μελῶν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Ἐπὶ τῶν ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρων ἐγγράφων κλπ. δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ κατατεθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη ὑπ’ ἀριθ. 655 καὶ 1134 ἐρωτήσεις ἀπευθυνόμεναι εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, Κοιν. Προνοίας καὶ ἡμῖν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν αὐτῇ θέματα ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐνισχύσεως καὶ παροχῆς διαφόρων διευκολύνσεων τῶν πληγέντων ἐκ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελοκαλλιεργητῶν Ληλαντίου Πεδίου, ἡ Α.Τ.Ε. παρέσχε πολλαπλὰς ἐνισχύσεις καὶ διευκολύνσεις, ἤτοι ἄφησεν ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει τὰς ληξάσας ὀφειλὰς τῶν πληγέντων καὶ παρέσχεν τὴν εὐχέρειαν ἐξοφλήσεως αὐτῶν διὰ τμηματικῶν καταβολῶν βάσει τῆς ἑκάστοτε δυναμικότητός των ἐκ τῶν ἐν γένει ἐσόδων των. Ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν (1952–1960) ἐχορήγησεν εἰς αὐτοὺς σημαντικοῦ ὕψους μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν τῶν καταστραφέντων ἀμπελώνων των. Οὕτω ἐπὶ συνολικῆς ἐκτάσεως 12.000 περίπου στρεμμάτων ἀμπελώνων πρὸ τῆς φυλλοξήρας εἰς τὸ Ληλάντιον Πεδίον ἔχουν ἀναμπελωθῆ μέχρι τοῦ 1959–1960 ἔτους 10.200 περίπου στρέμματα ἐκ τῆς ἀναμπελωθείσης δὲ ἐκτάσεως ἤρχισαν ἀποδίδοντα πλήρως 5.500 στρέμματα, ἐντὸς δὲ τοῦ 1961 θὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ στάδιον τοῦτο ἕτερα 1.500 στρέμματα. Τὰ ἐν προκειμένῳ δάνεια ἐχορηγήθησαν τόσον εἰς τοὺς τακτοποιήσαντας τὰς πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλάς των, ὅσον καὶ εἰς τοὺς καθυστεροῦντας τὴν ἐξόφλησιν τῶν προηγουμένων δανείων των. Διὰ τῶν χορηγηθέντων δὲ μεσοπροθέσμων ὡς ἄνω δανείων, ἐκαλύφθη τόσον ἡ ἀξία ἀγορᾶς τῶν καταλλήλων μοσχευμάτων, ὅσον καὶ μέγα μέρος τῆς δαπάνης προετοιμασίας τοῦ ἐδάφους κλπ. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἔναρξις τῆς τοκοχρεωλυτικῆς ἐξοφλήσεως τῶν ἄνω δανείων καθωρίσθη ὅπως γίνῃ μετὰ τρία ἕως τέσσαρα ἔτη ἀπὸ τῆς χορηγήσεώς των, ἤτοι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν οἱ νέοι ἀμπελῶνες ἀρχίσουν νὰ ἀποδίδωσι. Ἐπίσης εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελοκαλλιεργητὰς τοὺς ἀσχολουμένους καὶ εἰς ἑτέρους τομεῖς τῆς γεωργίας ἐχορηγήθησαν δάνεια διὰ δημιουργίαν ὀπωρώνων, ἐλαιοφυτειῶν, πάχυνσιν ζώων κλπ. Ἐπιπροσθέτως ἐξετάζονται βάσει τῶν ἰσχυόντων παρὰ τῇ Α.Τ.Ε., καὶ περιπτώσεις ἀπαλλαγῆς τῶν ὀφειλετῶν ἐκ τόκων ὑπερημερίας. β) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξακριβώσεως τῶν φυτονόσων αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν τοὺς ἀμπελῶνας τοῦ Ληλαντίου Πεδίου ἐγένοντο ἔρευναι ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τόσον ἐπὶ ἀποσταλέντων ἐκ τῆς περιφερείας ταύτης δειγμάτων νοσούντων πρέμνων, ὅσον καὶ ἀπὸ ἐπιτροπὴν ἐκ Καθηγητοῦ τῆς ΑΓΣΑ καὶ εἰδικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Αἱ ἔρευναι αὗται αἱ ὁποῖαι ἀπέδειξαν, ὅτι αἱ ἄμπελοι τοῦ Ληλαντίου Πεδίου παρουσιάζουν δύο κυρίως ἀσθενείας, ἤτοι τὴν σηψηρριζίαν καὶ τὸν μολυσματικὸν ἐκφυλισμὸν συνεχίζονται διὰ τὴν γενικωτέραν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Διὰ τὸν μολυσματικὸν ἐκφυλισμὸν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, λαμβάνει πλὴν τῶν διὰ τῆς Α.Τ.Ε. δοθεισῶν οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων, διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν καὶ ἅπαντα τὰ ὑπὸ τῶν προηγμένων ἀμπελουργικῶν χωρῶν τῆς Εὐρώπης, λαμβανόμενα μέτρα προλήψεως τῆς διαδόσεως τῶν ἐν λόγῳ ἰώσεων. Οὐχ’ ἧττον ὅμως καθίσταται ἀνέφικτον νὰ προληφθῇ καὶ ἀποφευχθῇ ἡ διαφυγὴ μικροῦ ποσοστοῦ κλημάτων, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀσθενείας μὴ ἀκολουθούσης κανόνας δι’ ὃ καὶ τὰ θέματα ταῦτα θὰ ἀχθῶσιν εἰς προσεχὲς Φυτ)κὸν Συμβούλιον, διὰ τὴν λῆψιν σχετικῶν ἀποφάσεων ἐπὶ τῶν περαιτέρω ἐνεργειῶν μας. γ) Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὸ δάνειον ἀνασυγκροτήσεως εἰς δολλάρια (ΟΧΟΑ) τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συν)σμοῦ Ἀμπελώνων Χαλκίδος διὰ τὸ οἰνοποιεῖον του, ὁ ΟΧΟΑ παρέσχεν κατ’ ἐπανάληψιν σημαντικὰς διευκολύνσεις ἤτοι 1) ἀνέστειλεν κατ’ ἐπανάληψιν τὴν καταβολὴν τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων, 2) ἀπεμήκυνε τὴν διάρκειαν τοῦ δανείου ἐπὶ μίαν πενταετίαν, 3) ἐμείωσε τὸ ἐπιτόκιον ἀπὸ 5% εἰς 4%, 4) ἐκεφαλοποίησε τὰ μέχρι 1.7.59 χρεωλύσια, τόκους δόσεων κλπ. Ἐσχάτως ἀνέστειλεν πᾶσαν καταβολὴν ἔναντι τῶν ὀφειλῶν τοῦ Συν)σμοῦ, ἐκ τοῦ ὡς ἄνω εἰς δολλάρια δανείου του, μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1961, ὁπότε θὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον θέμα ἀναλόγως πρὸς τὰς τότε ἐξελίξεις.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72)4.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1067) 13.12.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἀφορώσης εἰς τὴν παραίτησιν τοῦ Δημάρχου Πτολεμαΐδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ Δήμου Πτολεμαΐδος χωλαίνει, καθ’ ὅσον πολλαὶ περιπτώσεις ἀφορῶσαι εἰς ζωτικὰ θέματα τῆς πόλεως οὐδόλως προωθοῦνται, ἐξ αἰτίας τῆς μὴ καλῆς συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Δημάρχου καὶ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πτολεμαΐδος τῆς 10.12.60 παρέστη καὶ ὁ Νομάρχης Κοζάνης πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ Δήμου. Κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν παρέστη καὶ ὁ συμπτωματικῶς παρευρισκόμενος εἰς Πτολεμαΐδα ἐπιθεωρητὴς κ. Ι. Βασιλειάδης, ὡς ἐκ τοῦ νόμου εἶχε δικαίωμα. Κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν παρέστη καὶ ὁ πλειοψηφίας τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἐδήλωσεν, ὅτι οὐδεμία πρόοδος δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ, ἂν δὲν παραιτηθῇ ὁ Δήμαρχος κ. Κανιατσάκης. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀκριβῶς καὶ πρὶν λάβῃ ἄλλος τὸν λόγον, ὁ ἀνωτέρω Δήμαρχος, ἐγερθεὶς ἐδήλωσεν ἀβιάστως, ὅτι δέχεται νὰ παραιτηθῇ μετὰ τὴν παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους, ὑπὸ ὅρον κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο θὰ εἶναι εἰλικρινὴς ἡ συνεργασία ὅλων. Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην, ἐπηκολούθησε συζήτησις μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ἥτις εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα ὁ μὲν Δήμαρχος νὰ ἀποδεχθῇ, ὅπως ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του τὴν 31 Μαΐου 1961, τὸ δὲ δημοτικὸν συμβούλιον νὰ ἐκλέξῃ ὡς Δήμαρχον τὸν κ. Χατζηευστρατίου. Τὸ ὅτι ἡ παραίτησις τοῦ εἰρημένου Δημάρχου ὑπεβλήθη οἰκειοθελῶς, μαρτυρεῖται καὶ ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5468)16.12.1960 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς αὐτοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος ἐχούσης οὕτω: «Παραίτησίς μου ὑπεβλήθη οἰκειοθελῶς κατόπιν ἀποφάσεως συμβουλίου συνεργασθῶμεν διὰ καλὸν τόπου». Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 485)12.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1136 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, «περὶ λήψεως μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μιλάνου», ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Λασηθίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα, ἐπὶ τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τούτου ζητημάτων. Ἡ Κοινότης Μιλάνου, πληθυσμοῦ 466 κατοίκων, εἶναι ἐκ τῶν πτωχοτέρων κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λασηθίου. Τοῦτο ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ἡ Νομαρχία, ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἐκτέλεσιν περισσοτέρων κοινωφελῶν ἔργων εἰς τὴν Κοινότητα ταύτην ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. Οὕτω κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐξετελέσθησαν ἔργα ἀξίας 150.000 δραχμῶν ἐξ ὧν ποσὸν 15.000 δραχμῶν ἐχορηγήθη ὡς δάνειον καὶ τὸ ὑπόλοιπον ἐκ δραχμῶν 135.000 ὡς χαριστικὴ ἐπιχορήγησις. Κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐνεκρίθησαν πιστώσεις 385.000 δραχμῶν ἐξ ὧν μόνον 5.000 δραχ. ὑπὸ τύπον δανείου καὶ τὸ ὑπόλοιπον ὡς χαριστικὴ ἐπιχορήγησις. Ἐκ τῶν πιστώσεων τούτων ποσὸν 80.000 δραχμῶν δὲν ἀπερροφήθη ἐντὸς τοῦ ἔτους 1960, λόγῳ ἀπασχολήσεως τῶν κατοίκων εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν λοιπῶν ἔργων, ἐδόθη ὅμως ἐντολή, ὅπως ἐκτελεσθῇ καὶ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τοῦτο μέχρι τῆς 30 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται νὰ προγραμματισθοῦν ἔργα τῆς αὐτῆς Κοινότητος προϋπολογισμοῦ δαπάνης 450.000 δραχμῶν ἐξ ὧν 420.000 θὰ χορηγηθοῦν ὡς δωρεὰ καὶ 30.000 δραχ. ὡς δάνειον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη καὶ Τ. Βουλόδημου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1327)27.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 24.1.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη καὶ Τ. Βουλόδημου, ἀφορῶσαν τὸ Δημοτικὸν Θέατρον Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἀσκηθείσης ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας αἰτήσεως ἀκυρώσεως ὑπὸ τοῦ Σωκράτους Βρατσάνου κλπ. κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66333)1960 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, δι’ ἧς ἠκυρώθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 349) 1960 ὁμοία τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς διὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1960–1961 εἰς τὸν θίασον τῆς «Νέας Πειραϊκῆς Σκηνῆς» ὁλόκληρος ὁ σχετικὸς πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην φάκελλος, διεβιβάσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10510)30.1.1961 ἐγγράφου αὐτοῦ. Συνεπείᾳ τούτου, δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατὴ ἡ ἀποστολὴ ὑμῖν τοῦ αἰτουμένου ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω κ. κ. βουλευτῶν φακέλλου. Πρὸς τούτοις σημειοῦμεν, ὅτι ἐκ τῶν ὑπαρχόντων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ ἀνωτέρω ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἀκολούθως: Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Πειραιῶς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 314)25.8.1960 ἀποφάσεώς του παρεχώρησε τὸ Δημοτικὸν Θέατρον Πειραιῶς διὰ τὴν θεατρικὴν περίοδον 1960 –1961 εἰς θίασον πρόζας καὶ ἐξουσιοδότησε τὸν Δήμαρχον, ὅπως ἐπιλέξῃ μεταξὺ τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις θιάσων τὸν πλέον κατάλληλον. Τὴν 13.9.1960 ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 62126)60 ἀποφάσεώς του, ἠκύρωσε τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς, ὡς ἀντικειμένην εἰς τὸν εἰδικὸν Κανονισμὸν τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου Πειραιῶς. Μετὰ ταῦτα τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 349)23.2.1960 πράξεώς του ἐνέκρινε τὴν παραχώρησιν τοῦ θεάτρου τούτου, διὰ τὴν χειμερινὴν θεατρικὴν περίοδον 1960–1961 εἰς τὸν Θίασον «Νέα Πειραϊκὴ Σκηνή». Ὁ Νομάρχης ὅμως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66333)1960 ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε τὴν πρᾶξιν ταύτην τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου διότι δὲν ἐτηρήθη ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Κανονισμοῦ λειτουργίας τοῦ θεάτρου προβλεπομένη, διαδικασία καὶ ἐπὶ πλέον, διότι ἡ πρᾶξις του ἦτο ἀναιτιολόγητος. Τὴν 17.10.1960 τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 384)1960 πράξεώς του, ἀπέρριψε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 177)13.10.1960 ὁμοίαν τῆς Δημαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ παραχωρήσεως τοῦ Θεάτρου εἰς τὸν Θίασον «Νέα Πειραϊκὴ Σκηνὴ» καὶ ἐνέκρινε τὴν παραχώρησιν τοῦ θεάτρου τούτου εἰς τὸν θίασον Σταυρίδη–Κύρου–Μιχαὴλ. Ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71701)12.10. 1960 ἀποφάσεώς του ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν ταύτην τοῦ Δημ. Συμβουλίου. Τὴν 27.10.1960 ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αἰτήσεις παρ’ Ἑλλήνων Καλλιτεχνῶν ἤτοι τοῦ Δ. Μυράτ, Δ. Χὸρν κλπ. δι’ ὧν παρεπονοῦντο διὰ τὴν μὴ ἔγκρισιν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς τῆς πράξεως τοῦ Δημ. Συμβουλίου, περὶ παραχωρήσεως τοῦ θεάτρου εἰς τὴν «Νέαν Πειραϊκὴν Σκηνήν». Τὰς αἰτήσεις ταύτας τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 8861)22.10.1960 ἐγγράφου του διεβίβασεν εἰς τὸν Νομάρχην Ἀττικῆς, ἵνα γνωρίσῃ σχετικῶς. Εἰς ἀπάντησιν ὁ Νομάρχης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73739)3. 11.1960 ἐγγράφου αὐτοῦ ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ἀκύρωσις τῆς περὶ ἧς πρόκειται πράξεως τοῦ Δημ. Συμβουλίου ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος Εἰδικοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου Πειραιῶς, βάσει τῶν ὁποίων (ἄρθρον 7) τὸ θέατρον τοῦτο διατίθεται εἰς ἀνεγνωρισμένους θιάσους κλπ. εἰσηγήσει τοῦ Δημάρχου ἢ τῆς Ἐπιτροπῆς θεάτρου, δι’ ἀποφάσεως τῆς Δημαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπικυρουμένης ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Τὴν 19.11.60 περιῆλθεν εἰς τὸν Νομάρχην Ἀττικῆς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14776)60 ἔγγραφον τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, δι’ οὗ καθίστα αὐτῷ γνωστόν, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ ὑπογράψῃ τὸ σχετικὸν συμφωνητικόν, περὶ παραχωρήσεως τοῦ θεάτρου εἰς τὸν θίασον Σταυρίδη–Κύρου–Μιχαὴλ ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ὁ Ν. Σταυρίδης, δὲν θὰ προσήρχετο, καθ’ ἃ ἐδήλωσεν, εἰς τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ, συνεπείᾳ σοβαρῶν οἰκογενειακῶν λόγων. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου ὁ ἐν λόγῳ Δήμαρχος ἐζήτει ὁδηγίας παρὰ τῆς Νομαρχίας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς περαιτέρω ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας του. Εἰς ἀπάντησιν ὁ Νομάρχης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 79959)30.11.60 ἐγγράφου του ὑπέδειξεν εἰς τὸν Δήμαρχον ἵνα ἐπισπεύσῃ τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου λῆψιν νέας ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραχωρήσεως τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου. Ἐπηκολούθησεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 385)29.12.60 πρᾶξις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς δὲν ἐνεκρίθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22) 19.12.60 ὁμοία τῆς Δημαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς περὶ παραχωρήσεως τοῦ θεάτρου εἰς τὸν θίασον Βίλμας Κύρου. Ἡ ἀπόφασις ὅμως αὕτη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἐλήφθη ὡς ἑξῆς: α) 15 Δημοτικοὶ Σύμβουλοι ἐψήφισαν ὑπὲρ τοῦ Ν. Χατζίσκου. β) 15 Δημοτικοὶ Σύμβουλοι, ὑπὲρ τῆς Βίλμας Κύρου, καὶ γ) 1 Δημοτικὸς Σύμβουλος ἔδωκε λευκὴν ψῆφον. Ὁ Νομάρχης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 89450)24.12.60 ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν ταύτην τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, καθ’ ὅσον οὔτε ἡ μία οὔτε ἡ ἑτέρα πρότασις, συνεκέντρωσε τὸν ἀπαιτούμενον κατὰ νόμον ἀριθμὸν ψήφων, ἤτοι 16. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ Νομάρχου ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ἀπὸ 28.12.60 προσφυγὴ τῆς Βίλμας Κύρου. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀποφανθὲν ἐπὶ τῆς προσφυγῆς, ἐδέχθη, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 384)60 ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἐγκριθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71701)21.10.60 ὁμοίας τοῦ Νομάρχου, περὶ παραχωρήσεως τοῦ θεάτρου εἰς τὸν θίασον Σταυρίδη–Κύρου–Μιχαὴλ ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα καὶ μὴ ἀνακληθεῖσα καὶ κατ’ ἀκολουθίαν αἱ μεταγενεστέρως ταύτης ληφθεῖσαι ἀποφάσεις ἀκύρως ἔχουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1487 ἀπὸ 27.1.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου καταβάλλονται προσπάθειαι ἐξευρέσεως καταλλήλου οἰκήματος πρὸς μίσθωσιν, διὰ τὴν στέγασιν τῆς ἐν λόγῳ Ὑπηρεσίας, αἵτινες ὅμως δὲν ἐτελεσφόρησαν μέχρι σήμερον. Παρὰ ταῦτα, ἐλπίζεται, ὅτι ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος, τὸ θέμα τοῦτο θὰ εὕρῃ τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1448 ἀπὸ 27.1.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ προκείμενον θέμα ἀντιμετωπίζεται, τὸ μὲν διὰ τῆς αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τῆς περὶ παιγνίων κειμένης νομοθεσίας, τὸ δὲ διὰ τῆς μελέτης καὶ καθιερώσεως καὶ ἄλλων μέτρων προστατευτικῶν, κατὰ πάσης φθοροποιοῦ ἐπιδράσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1443)991)27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ διὰ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 21.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἀπεστείλαμεν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸ καταρτισθὲν ἤδη σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως Νομοθεσίας», διὰ τοῦ ἄρθρου 3, τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ διάλυσις τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου. Διὰ νεωτέρου ἀπὸ 20.12.60 ταὐταρίθμου τῷ ἀνωτέρῳ ἐγγράφῳ μας πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρεκαλέσαμεν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν κατάθεσιν τούτου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Ἀράπη. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων ΗΕΜ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἁρμόδιον πρὸς τοῦτο καὶ τελευταίως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71724)11969)10.11.60 ἐγγράφου μας, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 71724)11969 Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑμῖν τε καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 265)11.10.60 ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ ΗΕΜ, αἰτουμένης τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἀναθέσεως τῶν ὑπὸ τῆς ΗΕΜ ἐγκαταλειφθεισῶν γραμμῶν εἰς τὸ 8ον ΚΤΕΛ καὶ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τούτων εἰς τὸν ΑΣΠΑ, ἡ ὀργάνωσις τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον δυνατὸν καὶ ἡ ἐπάνδρωσις τούτου ἐκ τῶν ἀπολυθέντων ὑπὸ τῆς ΗΕΜ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, ὡς ἁρμόδιοι ἐξετάσητε τὰ ἐν τῇ ἄνω ἀναφορᾷ διαλαμβανόμενα μετὰ πάσης εὐμενείας. Τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος ἀπόψεις καὶ ἀποφάσεις ὑμῶν, παρακαλοῦμεν ὅπως γνωρίσητε καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14434)982)27.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 19.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἀσθενείας ἀπαιτεῖται νὰ ὑπάρχουν ἐκεῖ τὰ ἀπαραίτητα μέσα (ἰατροὶ — φαρμακεῖον) διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν παροχῶν τοῦ κλάδου ἀσθενείας. Ἐξυπηρέτησις τῶν μισθωτῶν τῆς κωμοπόλεως ταύτης διὰ τῶν ἰατρῶν τοῦ ὑποκαταστήματος Χαλκίδος, καθίσταται ἐξαιρετικῶς δυσχερής. Ἀντιμετωπίζεται πάντως ἡ ἐπέκτασις τοῦ ΙΚΑ καὶ διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας εἰς ὅσας περιοχὰς ἐλειτούργει τὸ τέως Ταμεῖον Μεταλλευτῶν, ἐφ’ ὅσον ὅμως καθίσταται δυνατὴ ἐξυπηρέτησις τῶν ἠσφαλισμένων δι’ ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ ἢ δι’ ἰατρῶν Κοινοτικῶν ἢ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων. Πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔχομεν στρέψει τὰς προσπαθείας μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1468)1016)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 23.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῆς ἀναμορφώσεως τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως (ΤΕΑΠΟΚΑ), καθ’ ὅσον, τόσον ὁ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμὸς παροχῶν τοῦ Ταμείου, ὅσον καὶ τὸ Ν. Δ. 2953)54, ἐδημιούργησαν ὡρισμένα θέματα, ἅτινα χρήζουν νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Κατ’ αὐτὴν θὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ αἴτημα καταργήσεως τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2953)54, ἧς περιεκόπησαν τὰ ὑπὸ τοῦ ΤΕΑΠΟΚΑ καταβαλλόμενα βοηθήματα εἰς τοὺς ἐξελθόντας καὶ μὴ ἔχοντας πραγματοποιήσει 11 ἔτη πραγματικὴν ἐν ἀσφαλίσει ὑπηρεσίαν, κατὰ τρόπον λύοντα ἱκανοποιητικῶς τὸ ὅλον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1436)27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 19.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατηρτίσαμεν καὶ ἀπεστείλαμεν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας» διὰ τοῦ ἄρθρου 2, τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ρύθμισις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται θέματος. Διὰ νεωτέρου ἀπὸ 20.12.60 ταὐταρίθμου τῷ ἀνωτέρῳ ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρεκαλέσαμεν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν διαδικασίαν ἐπεξεργασίας τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν κατάθεσιν τούτου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 481)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 27.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον τοῦτο, καίτοι ἱδρύθη ἀπὸ τὸ ἔτος 1943 μόλις πρὸ ὀλίγου ἤρχισε λειτουργοῦν κανονικῶς (Ν. Δ. 1958), ὅτι καὶ ἤρχισεν ἡ ἀνόρθωσίς του. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ διότι διὰ τὴν ἐπέκτασιν αὐτοῦ εἰς Θεσσαλονίκην ἀπαιτεῖται ὅπως ἀκουσθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν ἐκρίθη σκόπιμον ὅπως ἡ τοιαύτη ἐπέκτασις προσεκτικῶς μελετηθῇ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 164)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 22.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν Καταστημάτων ὑποβληθὲν ἡμῖν σχέδιον Κανονισμοῦ παροχῶν αὐτοῦ, κατόπιν ἐπεξεργασίας παρ’ Ἐπιτροπῆς ἐκ μελῶν τοῦ Συμβουλίου κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ γνωμοδοτήσεως ἐπ’ αὐτοῦ τῆς ὁλομελείας τοῦ ΙΚΑ παρεπέμφθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ὁριστικοῦ Κανονισμοῦ παροχῶν. Κατὰ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ Κανονισμοῦ παροχῶν, ἐλήφθησαν ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν αἱ εἰδικαὶ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν γυναικῶν ἐμποροϋπαλλήλων καὶ καθωρίσθησαν εὐνοϊκώτεραι πρὸς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως τούτων. Ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Κανονισμοῦ παροχῶν αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Ταμείου, ὁρίζονται ὡς ἀκολούθως: α) Διὰ πλήρη σύνταξιν γήρατος. αα) Ἀνεξαρτήτως ὁρίου ἡλικίας μετὰ 25ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν. ββ) Διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ τὰς γυναῖκας τὸ 60ὸν ἔτος καὶ 2.500 ἡμέρας ἐργασίας. γγ) Διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 62ον ἔτος καὶ τὰς γυναῖκας τὸ 57ον καὶ 6.000 ἡμέρας ἐργασίας. δδ) Διὰ τὰς γυναῖκας ἐγγάμους ἢ ἐν χηρείᾳ ἢ ἐν διαζεύξει μετὰ ἢ ἄνευ τέκνων τὸ 50ὸν ἔτος καὶ 5.500 ἡμέραι ἐργασίας. β) Διὰ μειωμένην σύνταξιν: αα) Διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 60ὸν ἔτος καὶ τὰς γυναῖκας τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ 2.500 ἡμέρας ἐργασίας. ββ) Διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 60ὸν ἔτος καὶ 6.000 ἡμέρας ἐργασίας. γγ) Διὰ τὰς γυναῖκας τὸ 51ον ἔτος καὶ 6.500 ἡμέραι ἐργασίας. γ) Διὰ σύνταξιν λόγῳ ἀναπηρίας ἢ λόγῳ θανάτου. 1.500 ἡμέραι ἐργασίας, ἐξ ὧν 300 ἐντὸς τῆς τελευταίας πενταετίας. Τὸ ὕψος τῶν συντάξεων ὁρίζεται εἰς ἀνώτερα ἐπίπεδα, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς σήμερον καταβαλλομένας συντάξεις. Διὰ διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ προβλέπεται ἡ μετατροπὴ τῆς συντάξεως ἀναπηρίας εἰς τοιαύτην γήρατος ἅμα τὸ ἄθροισμα τῶν ἐτῶν ἡλικίας καὶ συνταξιοδοτήσεως ἀνέλθῃ εἰς 65 διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 60 διὰ τὰς γυναῖκας. Διὰ ἑτέρας διατάξεως προβλέπεται ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν συντάξεων τῶν ἤδη συνταξιούχων τοῦ Ταμείου, ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ νέου Κανονισμοῦ παροχῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 472)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 22.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, αἱ ἐπιχειρήσεις συσκευασίας σταφίδων καὶ ἑσπεριδοειδῶν τῆς περιοχῆς Κορινθίας μεταφέρουν τὴν ἕδραν αὐτῶν ἐκτὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ Ἵδρυμα ἐπεξέτεινε τὴν ἀσφαλιστικήν του περιοχήν, ὥστε νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τοιαύτας ἐπιχειρήσεις. Τινὲς ὅμως τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων μετέφερον καὶ αὖθις τὴν ἕδραν των ἐκτὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ Ἱδρύματος. Σημειωτέον, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις συσκευασίας σταφίδων καὶ ἑσπεριδοειδῶν δὲν διαθέτουν ἐργοστάσια ἐν τῇ κυριολεξίᾳ μὲ μηχανικὸν ἐξοπλισμόν, ὁπότε θὰ ἦτο δυσχερὴς ἡ μεταφορὰ τῆς ἕδρας των, ἀλλὰ πρόκειται κατ’ οὐσίαν περὶ ἀποθηκῶν. Οὕτω, εἶναι εὐχερὴς ἡ μεταφορὰ τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων. Πάντως, τὸ Ἵδρυμα καταβάλλει προσπάθειαν ἐπεκτάσεως τῶν ὁρίων τῆς ἀσφαλίσεώς του, λαμβάνον βεβαίως ὑπ’ ὄψει καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν μισθωτῶν, τὰ ὑπάρχοντα εἰς ἕκαστον μέρος ὑγειονομικὰ μέσα (ἰατροί, φαρμακεῖον) καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἠσφαλισμένων οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δύνανται νὰ τύχουν χρηματικῶν παροχῶν, ἐὰν δὲν πραγματοποιηθοῦν τοὐλάχιστον 100 ἡμέρας ἐργασίας κατ’ ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Κ. Σωτηρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ ὕπερθεν θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, καθ’ ἃ ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Νικαίας, κατέστη ἀδύνατος ἡ ἐπαναπρόσληψις τούτων, παρὰ τὰς καταβληθείσας προσπαθείας, καθ’ ὅσον, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀπήργησαν, ἐπέφεραν καὶ ζημίας εἰς τὴν ἐπιχείρησιν 500.000 δραχμῶν, ἤδη δὲ ἡ ὑπόθεσις ἤχθη ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς προσλήψεως Ἰταλῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1959, ἡ Ἑταιρεία Χαλυβδοφύλλων ὑπέβαλεν αἴτησιν διὰ τὴν μετάκλησιν ἐννέα εἰδικῶν ἐξ Ἰταλίας, προκειμένης τῆς ἐγκαταστάσεως, θέσεως εἰς λειτουργίαν καὶ παρακολουθήσεως τῆς λειτουργίας ἑνὸς νέου μεγάλου ἠλεκτροχειριζομένου ἐλάστρου, τὸ πρῶτον εἰσαχθησομένου ἐν Ἑλλάδι καὶ προοριζομένου διὰ τὸ ξεχόνδρισμα χαλυβδοφύλλων, παραγωγῆς σιδηροφύλλων μεγαλυτέρου πάχους καὶ διαστάσεων, μεγαλυτέρου τῆς ἡμέρας ἐκείνης παραγομένου βάρους 68 τόννων. Πρὸ τῆς παροχῆς τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου, ἐγένετο ἔρευνα ἐκ μέρους τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐνδείκνυται ἡ μετάκλησις τόσον μεγάλου ἀριθμοῦ ἀλλοδαπῶν. Ὁ Τεχνικὸς Ἐπιθεωρητής, πράγματι μελετήσας τὸ θέμα, ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς μετακλήσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀλλοδαπῶν καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα τριῶν μηνῶν, χρονικὸν διάστημα ἀρκετὸν διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν ἡμεδαπῶν τεχνικῶν καὶ μέχρι τῆς ἀφίξεως (11) ἕνδεκα τεχνικῶν της, τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀποστείλει εἰς τὴν Γερμανίαν ἡ ἐπιχείρησις πρὸς εἰδίκευσιν καὶ οἵτινες θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀντικαταστήσουν τοὺς ἀνωτέρω ἀλλοδαπούς. Κατὰ τὴν αὐτὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ἐπεσκέφθη τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐπιτροπὴ τριῶν ἐργατῶν, ὡς διετείνοντο, τῆς Ἑταιρείας Χαλυβδοφύλλων, ἥτις παρεπονέθη διὰ τὴν μελετωμένην μετάκλησιν τῶν Ἰταλῶν τεχνιτῶν, ἡ ὁποία ἐν κατακλεῖδι ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἐργασίας των. Ἐζητήθη ἀπὸ τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴν ἡ ὑποβολὴ ὑπομνήματος, εἰς ὃ νὰ ἀναφέρωνται τὰ ἀνωτέρω διεξοδικῶς, πλὴν τοῦτο οὐδέποτε ὑπεβλήθη. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ὑπηρεσία ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐξετάσῃ ἔστω καὶ τὴν προφορικὴν ταύτην καταγγελίαν, διέταξε τὴν ἐκ νέου ἔρευναν τοῦ θέματος παρὰ εἰδικοῦ πρὸς τοῦτο μηχανολόγου–ἠλεκτρολόγου, ὅστις διὰ τῆς ἀπὸ 20.8.60 ἐκθέσεώς του ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς μετακλήσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀλλοδαπῶν, ἣν μάλιστα μετάκλησιν ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀπαραίτητον. Κατόπιν καὶ μόνον τῆς ἀνωτέρω ἐκθέσεως, παρεσχέθη ἡ ἄδεια μετακλήσεως καὶ ἐργασίας τῶν ἐννέα (9) ἀλλοδαπῶν καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα τριῶν καὶ μόνον μηνῶν, ἐκ τούτων πληροφορούμεθα, ὅτι ἀφίχθησαν οἱ τέσσαρες (4). Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 665)382 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.1.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., ἀναφορικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ξυλίνων μασουρίων δι’ ὑφαντουργικοὺς ἱστοὺς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Βιομηχανίας, πρὸς ὃ καὶ ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 83949)14161)10.1.61 ἔγγραφόν μας, μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἀνακλήσεως τῆς χορηγηθείσης πρὸς τοῦτο ἀδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, ἡ ἀνανέωσις τῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν εἶναι δυνατὴ μόνον ἐπὶ τῇ τηρήσει τῆς ὑπὸ τοῦ Ν. 3239)55 διαγραφομένης διαδικασίας, ἤτοι δι’ ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων τῶν ἐργοδοτῶν καὶ μισθωτῶν διαπραγματεύσεων καὶ ἐν ἀποτυχίᾳ τούτων δι’ ἀποφάσεως ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας. Σημειοῦται, ὅτι ἡ τοιαύτη διαδικασία δὲν ἐκινήθη μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη, Τ. Βουλόδημου, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐμμαν. Πρωϊμάκη, Γ. Ἀράπη κλπ., περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ὑπερηλίκων λεμβούχων Ὕδρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παλαιότερον διὰ τοῦ Ν. 3685)28 «περὶ καταβολῆς πλευρίσματος τῶν ἀτμοπλοίων εἰς προκυμαίας τῶν λιμένων καὶ περὶ χορηγίας βοηθήματος ἀνεργίας εἰς τοὺς λεμβούχους», προεβλέπετο ἀποζημίωσις τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ἀνεργίας λεμβούχων συνεπείᾳ πλευρίσεως τῶν ἀτμοπλοίων εἰς τὰς προκυμαίας τῶν λιμένων οὐχὶ τῶν ὑπερηλίκων ἀλλὰ παντός, ὁ ὁποῖος ἐπλήττετο ἐκ τῆς ἀνεργίας συνεπείᾳ τοῦ ἄνω λόγου. Ἡ ἐν λόγῳ ἀποζημίωσις παρείχετο ἐκ τοῦ προϊόντος μικροῦ τέλους ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀποβιβαζομένων τῶν ἀτμοπλοίων ἐπιβατῶν εἰς τοὺς λιμένας ἐκείνους, εἰς οὓς εἶχεν ἐπεκταθῆ ἡ πλεύρισις τῶν ἀτμοπλοίων. Κατὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνω νόμος κατέστη ἐνεργὸς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945, ὅτε κατηργήθη τὸ τέλος πλευρίσματος ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἐπιβατῶν, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV. Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1490)27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὕπερθεν ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πλὴν τῆς συντελουμένης ἤδη ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, περὶ τῆς ὁποίας κατατίθεται κατ’ αὐτὰς σχετικὸν νομοσχέδιον προβλέπον τὴν αὔξησιν τοῦ φυλακτικοῦ ἰδίᾳ προσωπικοῦ, ἥτις θὰ συντελέσῃ τὰ μέγιστα εἰς τὴν πάταξιν τῆς ἀρχαιοκαπηλίας καὶ τὴν προστασίαν τῶν μνημείων ἐν γένει, προσελήφθη ἤδη εἰδικὸν προσωπικὸν ἐκπαιδευόμενον διὰ τὴν δίωξιν τῶν τυμβωρύχων καὶ λοιπῶν ἀρχαιοκαπήλων. Παραλλήλως, δι’ εἰδικοῦ συνεργείου ἐξ ἀρχαιοκαπήλων καὶ ἀστυνομικῶν ἤρχισεν ὁ ἔλεγχος τῶν ἐμπορευομένων ἀρχαῖα, ἀποσκοπῶν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐμπορίου, τούτου μόνον ὑπὸ τῶν νομίμως κατεχόντων σχετικὰς ἀδείας, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ ἐλέγχωνται κανονικῶς. Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία μεριμνᾷ ἤδη διὰ τὴν ταχεῖαν πληρωμὴν τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι καταθέτουν ἀρχαῖα εἰς τὰ Μουσεῖα τοῦ Κράτους, πράγματι δὲ ἐντὸς τῶν δύο τελευταίων μηνῶν καὶ μόνον ἐξεδόθησαν 20 περίπου τοιαῦται ἀποφάσεις πληρωμῆς καὶ κατεβλήθησαν εἰς δικαιούχους τὰ χρήματα. Κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ Ὑφυπουργείου Ἀσφαλείας, ἐξεδόθη ἐντολὴ ἀπαγορεύσεως ἀγορᾶς εἰκόνων καὶ ἄλλων ἱερῶν ἀντικειμένων ὑπὸ γυρολόγων. Ἤδη, ὀργανοῦνται συνεργεῖα μεταγραφῆς, ἰδίᾳ τῶν εἰκόνων καὶ ἱερῶν ἀντικειμένων τῆς χώρας ὑπὸ ἀρχαιολόγων. Εἰς τοῦτο ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀρωγὸν τὴν ἐκκλησίαν, ἥτις εἶναι ἀνάγκη νὰ μεριμνήσῃ καὶ διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν παλαιῶν εἰκόνων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς ἀπομεμακρυσμένα ἐκκλησίδια, μεταφέρουσα αὐτὰς εἰς μεγαλυτέρας ἐκκλησίας. Πρὸς διαφώτισιν καὶ καθοδήγησιν τῶν πολιτῶν ὀργανοῦνται ἤδη σχετικαὶ ὁμιλίαι ὑπὸ ἀρχαιολόγων ὑπαλλήλων, ἀπαρχὴν δὲ τοῦ μέτρου τούτου ἀπετέλεσεν ἡ γενομένη διάλεξις τοῦ προϊσταμένου τῆς Ὑπηρεσίας Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἑστίαν ἐνώπιον τῶν Κοινοταρχῶν τῆς Θεσσαλίας. Τὸ κυριώτερον ὅμως μέτρον πατάξεως τῆς ἀρχαιοκαπηλείας ἀποτελεῖ ἡ σύνταξις νομοσχεδίου μέλλοντος νὰ κατατεθῇ κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ὁ ἀρχαιολογικὸς νόμος καὶ μάλιστα αἱ διατάξεις αἱ σχετιζόμεναι καὶ ἀποτελεσματικώτεραι. Πιστεύομεν, ὅτι διὰ τῶν νομοθετικῶν τούτων μέτρων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ διοικητικά, θέλει καταστῆ δυνατὴ ἡ ἀποτελεσματικὴ πάταξις τοῦ ἐθνικοῦ τούτου ἐγκλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

V) Ὑπουργ. Κοινων. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1241 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς, μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ι.Κ.Α. συνεστήσαμεν ὅπως, ὅσα ἐκ τῶν ἀσθενοφόρων αὐτοκινήτων αὐτοῦ δὲν τυγχάνουν ἐφωδιασμένα διὰ κιβωτίων περιεχόντων ὑγειονομικὸν ὑλικὸν πρὸς παροχὴν πρώτων βοηθειῶν καὶ δὲν πλαισιοῦνται ὑπὸ συνοδῶν— νοσοκόμων, ληφθῇ παρ’ αὐτοῦ μέριμνα διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν αὐτῶν διὰ τῶν ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VI) Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 98)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1094 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν συνταξιοδότησιν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῶν τέως ἀναδόχων ἠλεκτροφωτισμοῦ νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Δ.Ε.Η., κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3523)56 τοῦ καθορίζοντος τὰ τῆς διαδικασίας ἐξαγορᾶς τῶν Ἰδιωτικῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων, κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν, ὅπως ἡ παρ’ αὐτῆς ἐξαγορὰ τῶν ἐπαρχιακῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐν αἷς καὶ ἡ ἐξαγορὰ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως Ἁγίου Νικολάου, πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τῶν παρεχομένων αὐτῇ δυνατοτήτων καὶ ὑπὸ ὅρους ἱκανοποιοῦντας τοὺς ἀναδόχους τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν. Οὕτω ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν διεξαχθεισῶν μετ’ αὐτῶν φιλικῶν διαπραγματεύσεων, ἡ Δ.Ε.Η. κατέβαλεν εἰς ἅπαντας τοὺς ἀναδόχους, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἀναδόχου ἠλεκτροφωτισμοῦ Ἁγίου Νικολάου, πρόσθετον ποσὸν ὡς προσαύξησιν πέραν τῆς κατὰ νόμον ἀποτιμηθείσης ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεών των. Ἐκ τῆς κειμένης περὶ Δ.Ε.Η. νομοθεσίας, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ, οὔτε δὲ εἶναι δυνατή, ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἐν λόγῳ ἀναδόχων, διότι εἰς αὐτοὺς κατεβλήθη λίαν ἱκανοποιητικὴ ἀποζημίωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VII) Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12658)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 899 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Κατσίμπα, ἐν σχέσει μὲ τὴν διακοπὴν τῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας Ναυπάκτου–Μακρυνοῦς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ τῶν τελευταίων ἀδιαλείπτων βροχοπτώσεων ἐπὶ τοῦ ὁδικοῦ ἐπαρχιακοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ἀποκατεστάθη πλήρως καὶ λειτουργεῖ κανονικῶς ἡ ἐν λόγῳ λεωφορειακὴ συγκοινωνία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VIII) Ὑπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1097 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τοὺς πρὸ τοῦ ἔτους 1951 ἐξελθόντας ἀξ)κοὺς καὶ ἀνθ)στὰς κατεβάλλετο ὡς βοήθημα τὸ ποσὸν τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς 24 μισθοὺς τοῦ βαθμοῦ μὲ τὸν ὁποῖον ἐξήρχοντο οὗτοι. β) Διὰ τοῦ Ν. Δ. 2190)52 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν Τ.Α.Α.Α.Σ. διατάξεων» ὡς καὶ τοῦ προηγηθέντος τούτου Α. Ν. 1840)51, ἀλλὰ καὶ τοῦ μετέπειτα ἐκδοθέντος Ν. 3634)57 τὸ ὑπὸ Τ.Α.Α.Α.Σ. καταβαλλόμενον εἰς τοὺς ἐξερχομένους βοήθημα καθωρίσθη ἀνάλογον πρὸς τὰ ἔτη συμμετοχῆς ἑκάστου εἰς τὸ Ταμεῖον. γ) Διὰ τῶν νόμων (1840)51, 2190)52 καὶ 3654)57), δι’ ὧν βοήθημα Τ.Α.Α.Α.Σ. ἐτέθη ἐπὶ δικαιοτέρων βάσεων εὐηργετήθησαν καὶ οἱ πρὸ τῆς ἰσχύος αὐτῶν ἐξελθόντες ἀξ)κοὶ διὰ τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς συμπληρωματικῶν βοηθημάτων, ὡς αἱ διατάξεις τῶν νόμων τούτων προέβλεπον καὶ καθώριζον. δ) Μάλιστα διὰ τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου 3654)57 θεσπισθὲν καὶ χορηγηθὲν πρόσθετον βοήθημα εἰς τοὺς προηγουμένως ἐξελθόντας, Ἐπιτροπὴ τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν δικαιούχων ἀξιωματικῶν παρουσιασθεῖσα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐξέφρασε τὴν ἄκραν ἱκανοποίησίν της. ε) Ἡ αἰτουμένη ὅθεν ὑπὸ τῶν ἀξ)κῶν τῶν ἐξελθόντων πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν ἀνωτέρω εὐεργετικῶν νόμων χορήγησιν αὐτοῖς καὶ ἑτέρου συμπληρωματικοῦ προσθέτου βοηθήματος, μελετᾶται ἤδη ἐν ὄψει καὶ τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δυσαναλόγου ἐξόδου ἀξ)κῶν καθ’ ἣν τὸ Τ.Α.Α.Α.Σ. διέθεσεν ἅπαντα τὰ «διαθέσιμα» αὐτοῦ ἀναγκασθὲν καὶ εἰς τὴν σύναψιν δανείου ἐξ 25.000.000 ἐξοφληθησομένου τοκοχρεωλυτικῶς ἐκ τῶν πόρων του ἐντὸς τῆς προσεχοῦς 15ετίας. στ) Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενα «ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι σήμερον ἀξ)κοὶ λαμβάνουσιν ἐκτὸς τῶν 24 μισθῶν καὶ ποσοστὸν μέχρι 50%» ταῦτα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρεται, τὸ βοήθημα καθωρίσθη ἔκτοτε ἀνάλογον πρὸς τὰ ἔτη συμμετοχῆς εἰς τὸ Τ.Α.Α.Α.Σ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

IX) Ὑπουργ. Βορείου Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72)4.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 1067 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, περὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ Δημάρχου Πτολεμαΐδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ἀντίγραφον συνημμένως τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 1828)27.1.1961 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Κοζάνης πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961 Ἀναπληρ. Ὑ. Β. Ἑλλάδος

Γενικὸς Γραμματεὺς

Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1828 Ἐν Κοζάνῃ τῇ 27.2.1961 Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Ἐπείγουσα Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1511)10.1.1961 ὑμετέρας διαταγῆς σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόσχεσιν παραιτήσεως τοῦ Δημάρχου Πτολεμαΐδος καὶ τῆς ἐπὶ ταύτης κατατεθείσης ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῆς ἀποδόσεως τοῦ Δήμου Πτολεμαΐδος, ἐσχημάτισα τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ ἐν γένει λειτουργία αὐτοῦ χωλαίνει, καθ’ ὅσον πολλαὶ περιπτώσεις ἀφορῶσαι ζωτικὰ θέματα τῆς πόλεως Πτολεμαΐδος, οὐδόλως προωθοῦνται πρὸς τὰς λύσεις των ἐξ αἰτίας τῆς μὴ καλῆς συνεργασίας μεταξὺ Δημάρχου καὶ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Τῷ λόγῳ τούτῳ, ἀκριβῶς, ἡ παρουσία μου εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Συμβουλίου τούτου, ἦτο κἄτι τὸ οὐχὶ σπάνιον καὶ προήρχετο ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν μου διασκεδάσεως τῆς ἀντιθέσεως, ἥτις παρετηρεῖτο μεταξὺ τῶν ἀντιτιθεμένων παρατάξεων καὶ τῆς ἐξευρέσεως λύσεως διὰ τὴν ὁμαλωτέραν καὶ λυσιτελεστέραν λειτουργίαν τοῦ Δήμου τῆς πόλεως ταύτης, ἥτις σημειωθήτω, πρόκειται περὶ πόλεως ραγδαίως ἐξελισσομένης, ὡς ἐκ τοῦ ὅτι αὕτη κατέστη τὸ ἀξιολογώτερον βιομηχανικὸν κέντρον τοῦ Νομοῦ. Οὕτω καὶ κατὰ τὴν 10.12.1960 εἰδοποίησα τὸ Δ. Σ. νὰ συνέλθῃ εἰς συνεδρίασιν διὰ μίαν καὶ αὖθις ἀπὸ κοινοῦ ἐξέτασιν τῶν ἀπασχολούντων τὴν πόλιν προβλημάτων εἰς ἣν ὅλως συμπτωματικῶς παρέστη καὶ ὁ παρευρισκόμενος εἰς τὴν περιφέρειαν, Ἐπιθεωρητὴς κ. Βασιλειάδης, καθ’ ὃ ἐκ τοῦ νόμου εἶχε δικαίωμα. Κατὰ τὴν σύσκεψιν ταύτην ὁ ἡγέτης τῆς πλειοψηφίας, ἥτις ἀνήκει εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἐδήλωσεν, ὅτι οὐδεμία πρόοδος δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ, ἂν δὲν παραιτηθῇ ὁ Δήμαρχος κ. Κανιτσάκης. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀκριβῶς, καὶ πρὶν ἢ λάβῃ τὸν λόγον ὁ Δήμαρχος ἐγερθείς, ἐδήλωσεν ἀβιάστως, ὅτι δέχεται νὰ παραιτηθῇ μετὰ τὴν παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους, ὑπὸ τὸν ὅρον, τῆς κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο εἰλικρινοῦς ὅλων συνεργασίας. Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην ἐπηκολούθησε συζήτησις μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ., τοῦ κ. Ἐπιθεωρητοῦ καὶ ἐμοῦ, παρισταμένων ὡς θεατῶν, ἥτις ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα ν’ ἀποδεχθῇ ὁ μὲν Δήμαρχος νὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του τὴν 31ην Μαΐου 1961, τὸ δὲ Δ. Σ. νὰ ἐκλέξῃ ὡς τοιοῦτον τὸν κ. Χατζηευστρατίου, ὅστις σημειωτέον ἀνήκει εἰς τὴν μειοψηφίαν καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἀνήκουσαν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. πλειοψηφίαν, τῆς ὁποίας μάλιστα, δύο σύμβουλοι, δὲν συνεφώνησαν μὲ τὴν λύσιν ταύτην, πρᾶγμα ὅπερ ἀπετέλεσε καὶ τὴν μόνην παραφωνίαν κατὰ τὴν σύσκεψιν ταύτην. Σημειῶ, ἰδιαιτέρως, ὅτι τὴν ἄποψιν ταύτην περὶ παραιτήσεως τοῦ νῦν Δημάρχου καὶ τῆς ἐκλογῆς ἀντ’ αὐτοῦ τοῦ κ. Χατζηευστρατίου, ὑπεστήριξεν ἐκθύμως καὶ ὁ Δημοτικὸς Σύμβουλος κ. Πιπιλιαγκόπουλος, ἐκδότης ἑβδομαδιαίας τοπικῆς ἐφημερίδος, δι’ ἧς σκοπόν του ἔθετε τὴν κατασυκοφάντησιν κἄθε Κυβερνητικῆς προσπαθείας, ἄνευ οὐδενὸς δισταγμοῦ καὶ φραγμοῦ, τοποθετήσας οὕτω τὸν ἑαυτόν του εἰς τάξιν ἀντίθετον πρὸς πᾶσαν Κυβερνητικὴν ἐκδήλωσιν. Ὅτι δὲ ἡ ἄνω παραίτησις ὑπεβλήθη οἰκειοθελῶς, μαρτυρεῖται καὶ ἐκ τῶν ἀνωτέρω, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5468)16.12.1960 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἰδίου τοῦ Δημάρχου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος, ἐχούσης οὕτω: «παραίτησίς μου ὑπεβλήθη οἰκειοθελῶς, κατόπιν ἀποφάσεως Συμβουλίου συνεργασθῶμεν διὰ τὸ καλὸν τόπου».

Ὁ Νομάρχης

Α. ΚΑΚΟΥΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρα, Ι. Δραγονέτη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου Γενικὴν Διεύθυνσιν Ἀγορανομίας Διεύθυνσιν Ἀγορανομίας Γʹ Ἀθήνας Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 162)7.2.1961 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβίβασεν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου κλπ. ἀπευθυνομένην πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Γεωργίας καὶ ἡμᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἐκφρασθέντων παραπόνων, ἡ Ἑταιρεία Ἐμπορίου Νομοῦ Ἠμαθίας, ἐπὶ σχετικοῦ ἐρωτήματος, τῆς ἐνταῦθα Ὑπηρεσίας Ἐμπορίου, ἐγνώρισε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1851)20.10.1959 ἐγγράφου της, ὅτι τὸ ἐν Βεροίᾳ ἐργοστάσιον ζυμαρικῶν Ἀθ. Κατσικαρώνη, παρασκευάζει ζυμαρικὰ ἐκ χωρικῶν ἀλεύρων, ἅτινα παραδίδουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ παραλαμβάνουν ζυμαρικὰ πρὸς ἰδίαν των χρῆσιν, ἔναντι ἀμοιβῆς δύο δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον περίπου, δι’ ἔξοδα παρασκευῆς. Ἡ ὑμετέρα Ὑπηρεσία, διὰ τῆς κοινοποιηθείσης καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 158163)8589)3.6.1960 διαταγῆς αὐτῆς, ἐγνώρισεν, ὅτι ἡ κυκλοφορία ζυμαρικῶν ἐξ ἀλεύρων μὴ προερχομένων ἐκ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἀλευρομύλων, δημιουργεῖ τοὺς κινδύνους καὶ προϋποθέσεις λαθραλέσεως, ἐπὶ μεγίστη ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου κλπ. καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ παραγωγὴ ζυμαρικῶν ἐξ ἀλεύρων, μὴ προερχομένων ἐκ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἐργαζομένων ἀλευρομύλων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9117)15.6.1960 ἡμετέρας πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Ἠμαθίας, ᾐτησάμεθα, ὅπως διαταχθῶσιν αἱ ἐν τῷ Νομῷ Ἀρχαί, ὅπως ἀπαγορεύσωσι τὴν παρὰ τῶν ἐργοστασίων παρασκευὴν ζυμαρικῶν ἐξ ἀλεύρων μὴ προερχομένων ἐκ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἀλευρομύλων. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Νομάρχης Ἠμαθίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16059)22.6.1960 διαταγῆς του πρὸς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Βεροίας, διέταξε τὴν ἀπαγόρευσιν παρασκευῆς ζυμαρικῶν ὑπὸ τὰς ὡς ἄνω προϋποθέσεις. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΑΥΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

Χ) Ὑπουργ. Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ ὑμετέρου 924)19.1.1961, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 16.1.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. πρωτ. 1231, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου, παρέχει ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ναυτικούς, τοὺς διαμένοντας εἰς ἐπαρχιακὰ ἐπιλιμένια κέντρα, μέσῳ τῶν Παραρτημάτων του. Τοιοῦτον Παράρτημα λειτουργεῖ εἰς Λαγκάδα (Χίου), μὲ ἀριθμὸν βιβλιαρίων προστασίας, περίπου 350 καὶ προστατευομένων περίπου 950. 2. Βάσει τῶν ἀπολογισμῶν τῶν δαπανῶν τῶν Παραρτημάτων, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προστατευομένων ναυτικῶν κατὰ Παράρτημα καὶ τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου προϋπελόγισε τὴν μηνιαίαν δαπάνην τοῦ Παραρτήματος Λαγκάδας εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμ. 4.500 περίπου. Τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν εἶναι περιοριστικόν, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ ἐγκριθεῖσα μηνιαία δαπάνη φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν προστατευομένων Λαγκάδας ὑπερέβη τὸ προϋπολογισθὲν ὅριον. Οὕτω τὸν Μάρτιον 1960 ἡ δαπάνη ἀνῆλθεν εἰς δραχμ. 5.803, τὸν Ἀπρίλιον 1960 εἰς δραχμ. 5.768, τὸν Μάϊον εἰς 5.487, τὸν Σεπτέμβριον 5.108. 3. Σημειοῦμεν, ἐπίσης, ὅτι τὸ μέσον κόστος συνταγῆς εἰς τὸ Παράρτημα Λαγκάδας ἀνῆλθε τὸν Νοέμβριον 1960 εἰς δραχ. 44.88 καὶ τὸν Δεκέμβριον 1960 εἰς δραχ. 40.67, ἐνῷ ἀντιστοίχως εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς εἰς τὸ μέσον κόστος συνταγῆς δὲν ὑπερέβη τὸ ποσὸν τῶν δραχμ. 25. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἀπόκρεω, μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ θὰ διακόψῃ μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν σεισμῶν κατοίκους τῆς Χαλκιδικῆς κλπ.

§10Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, σεισμὸς ἔπληξεν ὡρισμένα χωρία τῆς Χαλκιδικῆς εἰς τὰ ὁποῖα ἐπροξένησε μεγάλας ζημίας. Οἱ κάτοικοι τῶν πληγέντων χωρίων, δι’ ἐπανειλημμένων ἐκκλήσεων ἐζήτησαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν γενικῶς. Καίτοι παρῆλθον 8 μῆνες, ἐν τούτοις δὲν παρεσχέθη ἡ αἰτουμένη βοήθεια. Ἡ Κυβέρνησις ἐχορήγησε μόνον 150 σκηνὰς καὶ 75.000 δραχμάς, ἐνῷ τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν ἀνέρχεται εἰς 190 ὁλοσχερῶς καταστραφείσας οἰκίας, εἰς 192 μὲ σοβαρὰς ζημίας καὶ εἰς 244 μὲ ἐλαφρὰς ζημίας. Εἰς τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν βοηθείας τῶν πληγέντων ἐκ τῶν σεισμῶν, ὑπάρχει ὑπόλοιπον πλέον τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν ἀνέτως νὰ χορηγηθοῦν δάνεια δι’ αὐτοστέγασιν. Διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Χαλκιδικῆς ἀπαιτεῖται τὸ ποσὸν τῶν 16.110.000 δραχμῶν. Οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκιδικῆς, ἐζήτησαν καὶ 5ετῆ ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον ἔδωσεν ἀναστολὴν μόνον διὰ τὴν τρέχουσαν καλλιεργητικὴν περίοδον. Αὐτὸ δὲν σώζει τὴν κατάστασιν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, πότε θὰ παρασχεθοῦν τὰ δάνεια διὰ τὴν αὐτοστέγασιν καὶ ποῖον ποσὸν δι’ ἑκάστην κατηγορίαν. Ἐπίσης, τὶ σκέπτεται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τῶν χωρίων τῆς Χαλκιδικῆς, ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸν σεισμὸν τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1960 καὶ ὡρισμένα χωρία πλησίον τῆς Θεσσαλονίκης. Παρὰ τὰς ἐκκλήσεις τῶν πληγέντων, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐτήρησε τὰς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσε, διὰ τὴν βοήθειαν αὐτῶν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ σχολεῖον τοῦ Χωρίου Μελισουργοῦ εἶναι ἑτοιμόρροπον καὶ οἱ μαθηταὶ διδάσκονται εἰς ἕν ὑπόγειον. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ σχολείου, καὶ γενικῶς διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων κατοίκων.

§13Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ.

§14Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, συνήθως ἐρωτῶνται οἱ Ὑπουργοὶ δι’ ὅσα δὲν ἔπραξαν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐρωτᾶται ὁ Ὑπουργός, διότι ἔπραξεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦν οἱ κ. συνάδελφοι. Διότι τὰ στεγαστικὰ δάνεια ἐχορηγήθησαν εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν σεισμῶν κατοίκους τῆς Χαλκιδικῆς. Πράγματι ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1960 ἐπλήγησαν ὡρισμένα χωρία πλησίον τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἄλλα εἰς τὴν Χαλκιδικήν. Ἀφοῦ ἐδόθησαν αἱ πρῶται βοήθειαι καὶ ἐστάλη ἕνα ποσὸν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν, ἐγένετο ἐξακρίβωσις τῶν ζημιῶν, ἐπρογραμματίσθησαν αἱ ζημίαι καὶ ἐχορηγήθησαν τὰ στεγαστικὰ δάνεια. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ἐγένετο ἡ ἐρώτησις.

§15Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐν πρώτοις θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀόριστος. Θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς φέρῃ ὡρισμένα στοιχεῖα συγκεκριμένα καὶ ὄχι ἐδόθησαν αἱ πρῶται βοήθειαι, ἐδόθησαν στεγαστικὰ δάνεια. Αὐτὸ βέβαια εἶναι γενικὸν καὶ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ. Ἔπειτα, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα ἤδη καὶ ἄνευ τῶν σεισμῶν εἶναι τεράστιον, ἰδίως εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἐπανειλημμένως ἐντὸς τῆς Βουλῆς ἔχει ἀναφερθῆ, ὅτι πλεῖσται οἰκογένειαι μένουν εἰς οἰκήματα, τὰ ὁποῖα κατ’ εὐφημισμόν, ἠμπορεῖ νὰ λεχθοῦν κατοικίαι καὶ συνεπῶς, ὅταν συμβαίνουν γεγονότα, ὡς οἱ σεισμοί, τὸ πρόβλημα αὐτὸ καθίσταται ὀξύτατον. Θὰ ἤθελα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα, διότι δίδονται στεγαστικὰ δάνεια καὶ ὡρισμέναι ἐξ αὐτῶν τῶν κατοικιῶν ἔχουν ἐπιδιορθωθῆ καὶ αἱ ζημίαι ἔχουν κἄπως ἀντιμετωπισθῆ.

§16Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ διαμαρτύρομαι, δι’ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Νὰ μᾶς εἴπῃ συγκεκριμένως τὶ ἐδόθησαν, διότι μέχρι τὸν Ὀκτώβριον δὲν ἐδόθη τίποτε. Πέρασε τὸ καλοκαίρι, ὁπότε ἔπρεπε νὰ δοθοῦν τὰ δάνεια διὰ νὰ κτίσουν τὰ σπίτια των καὶ ἤδη οἱ κάτοικοι εὑρίσκονται μέσα εἰς τὸν χειμῶνα καὶ δὲν ἔκαμαν τίποτε. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὸν σεισμόν, οὔτε φάρμακα δὲν εἶχαν πάει. Ἐπῆγα ἐπὶ τόπου πέντε ἡμέρας μετὰ τοὺς σεισμοὺς καὶ δὲν εἶχαν πάει, οὔτε φάρμακα, οὔτε σκηνές, εὐτυχῶς, ὅμως, ἦτο καλοκαίρι τότε καὶ ὁ κόσμος ἔμενε κάτω ἀπὸ τὰ δένδρα. Αὐτά, τὰ ὁποῖα μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένα, εἶναι μᾶλλον ἀναληθῆ πράγματα. Νὰ μᾶς εἴπῃ συγκεκριμένως, ἐὰν ἐδόθησαν δάνεια αὐτοστεγάσεως.

§17Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν διαμαρτύρεται ὁ κ. συνάδελφος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν ἄγνοιαν, τὴν ὁποίαν ἔχει, διότι ἔχουν σταλῆ 9.000.000 εἰς τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς, ὅσα ἐζητήθησαν ἀπὸ τὰς οἰκείας Ὑπηρεσίας καὶ 3.000.000 εἰς τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης, ὅσα ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸν Νομάρχην Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ζημιῶν. Συνεπῶς, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν γνωρίζῃ τὶ ἔχει γίνει, δὲν πταίομεν ἡμεῖς. Πάντως οἱ κάτοικοι γνωρίζουν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ Λωβοκομεῖον Χίου.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ βῆμα, κ. βουλευταί, μὲ ὡδήγησεν ἡ ἱστορία 600 ἐτῶν κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ φιλανθρωπία ἠσκήθη εἰς τὴν περιφέρειάν μου συστηματικῶς ὑπὸ τῶν συμπολιτῶν μου. Ὅταν εἰς τὴν Εὐρώπην ὁλόκληρον ἦτο ἄγνωστος ἡ ὕπαρξις Νοσοκομείων, τὸ 1400 περίπου ἱδρύθησαν εἰς τὴν Χίον Νοσοκομεῖον καὶ Εἰδικὸν Θεραπευτήριον διὰ τοὺς λεπρούς, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν τότε Βυζαντινὴν φρασεολογίαν ὠνομάσθη Λωβοκομεῖον. Ἔκτοτε ὅλαι αἱ γενεαὶ τῶν Χίων συνετήρησαν τὰ ἱδρύματα αὐτά, καὶ μᾶς τὰ παρέδωσαν ἐν λειτουργίᾳ μέχρι σήμερον. Μετὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον οἱ συμπολῖται μου διέθεσαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν των πέραν τῶν 10.000 χρυσῶν λιρῶν, χωρὶς τὸ Κράτος νὰ εἰσφέρῃ, οὔτε δραχμήν. Πρὸ διετίας, ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις ὅλων τῶν Λεπροκομείων καὶ ἡ μεταφορὰ τῶν ἀσθενῶν εἰς τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων Ἁγίας Βαρβάρας. Κατηργήθη ἡ Σπιναλόγκα καὶ τὸ Λεπροκομεῖον τῆς Χίου. Ἄλλα, ὅμως Λεπροκομεῖα, ὅπως τὸ Λεπροκομεῖον τῆς Σάμου, δὲν κατηργήθησαν. Ἐσκέφθημεν, μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Λωβοκομείου, νὰ τὸ μετατρέψωμεν εἰς ἄσυλον ψυχοπαθῶν, ἀλλὰ παρὰ τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν ἐνέκρινε τὴν τοιαύτην μετατροπήν. Κατόπιν αὐτοῦ ἀπεφασίσαμεν ἐν Χίῳ, νὰ τὸ μετατρέψωμεν εἰς Ἄσυλον Ἀνιάτων. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ ἱδρύματος αὐτοσυντηρήτου, τὸ ὁποῖον ἔχει κινητὴν καὶ ἀκίνητον περιουσίαν καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος δὲν ἐζητήσαμεν οὔτε ἐπιχορήγησιν οὔτε ἐπιδότησιν, ἀλλὰ τὴν ἐξασφάλισιν μόνον 50 συμβατικῶν κλινῶν διὰ τοὺς ἀπόρους. Εἶναι περίεργον πῶς, ἐνῷ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀσκεῖ πολιτικὴν τείνουσαν εἰς τὴν δημιουργίαν νέων ἀσύλων ἀνιάτων, ἐπιμένει νὰ ἀρνῆται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Χίου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πληγώνῃ καὶ τὴν φιλοτιμίαν των καὶ τὴν παράδοσιν ἑνὸς λαοῦ, ὅστις εἶναι εὐαίσθητος εἰς τοιαύτας ἐκδηλώσεις. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν ἄρνησίν του νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημά μας τοῦτο, προφασίζεται ἔλλειψιν πιστώσεων. Ἐὰν εἰς τὸν ὁρμαθὸν τῶν ἑκατομμυρίων ποὺ διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθοῦν ὀλίγαι δεκάδες χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὴν συντήρησιν 50 συμβατικῶν κλινῶν εἰς τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων Χίου, τότε παραπονοῦμαι κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι περιφρονεῖ τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα τῶν Χίων καὶ δὲν ἐκτιμᾷ τὴν παράδοσιν τῆς νήσου μας, καὶ τὸν κατηγορῶ, ὅτι δὲν ἀσκεῖ ὀρθοφρόνως τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους.

§20Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς γνωρίζει πολὺ καλῶς, ὅτι τὰ φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα τῆς Χίου ὁσάκις εὑρέθησαν εἰς ἀδυναμίαν ἐνισχύθησαν παντοιοτρόπως ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὡς πρὸς τὸ συγκεκριμένον θέμα, τὸ λεπροκομεῖον, καὶ ὁ ἴδιος γνωρίζει, ὅτι ἡ ὕπαρξίς του ἀποτελεῖ προσβολὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησίς του. Ὅσον ἀφορᾷ νὰ γίνῃ Ἄσυλον Ἀνιάτων, εἶναι θέμα τοῦ ἰδίου τοῦ Ἱδρύματος, διότι πρόκειται περὶ μετατροπῆς, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Ἵδρυμα, διότι πρόκειται περὶ Νομικοῦ Προσώπου Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ὅταν μετατραπῇ καὶ ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία του, ἀσφαλῶς θὰ ἐνισχυθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἀριθμοῦ συμβατικῶν κλινῶν, ὅπως ὅλα τὰ Ἱδρύματα.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σημειώνω τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ἀναλάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὰς συμβατικὰς κλίνας τοῦ Νοσοκομείου Χίου, ὅταν γίνῃ τοῦτο Ἄσυλον Ἀνιάτων Χίου καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἀποστῇ αὐτῆς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων κλπ.

§23Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 4μήνου τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Χαλκιδέων, ἐζήτησε διὰ ψηφίσματος τὴν ἵδρυσιν εἰς Χαλκίδα νέου κρατικοῦ νοσοκομείου, διότι τὸ ὑπάρχον δυνάμεως 75 κλινῶν καὶ τὸ ἕτερον τῆς Καρύστου δυνάμεως 30 κλινῶν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας πληθυσμοῦ 180.000. Ἡ Ἱστιαία δὲν ἔχει νοσοκομεῖον καὶ ὁ πληθυσμὸς καὶ οἱ κάτοικοι ταλαιπωροῦνται καὶ ὑποβάλλονται εἰς δαπάνας νὰ ἔλθουν εἰς Ἀθήνας. Δὲν πρόκειται ὅμως μόνον περὶ τοῦ ἀνεπαρκοῦς ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν, ἀλλὰ καὶ περὶ ἀκαταλληλότητος τῶν χώρων, διότι τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ ἐχρησιμοποιεῖτο παλαιότερον ὑπὸ τοῦ στρατοῦ ὡς νοσοκομεῖον κτηνῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν διαθέτει καταλλήλους νοσηλευτικοὺς χώρους. Ἡ ἐπέκτασις καὶ ἡ ἀνακαίνισις ποὺ ἔγιναν δὲν λύουν τὸ πρόβλημα. Οἱ ἀσθενεῖς στοιβάζονται εἰς τοὺς διαδρόμους καὶ περιμένουν ἐπὶ ἡμέρας διὰ νὰ εἰσαχθοῦν. Ἡ Χαλκὶς ἔχει ἀνάγκην συγχρονισμένου νοσοκομείου δυνάμεως 250 κλινῶν, καθὼς καὶ ἡ ἐπαρχία Ἱστιαίας. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἱδρύσεως τῶν δύο αὐτῶν νοσοκομείων.

§24Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διὰ τὸ νοσοκομεῖον Χαλκίδος ἐζητήθησαν πιστώσεις μόνον διὰ τροποποίησιν καὶ βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεών του, ἐδόθησαν δὲ ἤδη πιστώσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν μιᾶς παθολογικῆς κλινικῆς καὶ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν ἐγκαταστάσεών του. Ἐὰν ἀνακύψῃ ζήτημα ἐπεκτάσεώς του, θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, παραλλήλως ὅμως πρέπει τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον νὰ μᾶς ὑποβάλῃ μίαν ἀπόφασιν μὲ τοιοῦτον αἴτημα, διὰ νὰ μᾶς ἀποδείξῃ, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἱδρύσεως νοσοκομείου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ «Ἐθνικὸν Οἰκοτροφεῖον Κερκύρας κλπ.».

§26Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. Πρόεδρε, διετυπώθη μὲ τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν πρόθεσιν τῆς παρακλήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Οἰκοτροφείου Κερκύρας. Τὸ Οἰκοτροφεῖον τοῦτο μέχρι τοῦδε στεγάζεται εἰς τὸ κτίριον, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ἑταιρείαν. Μέχρι τοῦδε τὰ πράγματα ἐπήγαιναν καλά, διότι δὲν εἶχε γίνει σκέψις ὑπὸ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας περὶ ἀνεγέρσεως Μουσείου, τὸ ὁποῖον φυσικὸν εἶναι νὰ κτισθῇ εἰς αὐτὸ τὸ οἰκόπεδον. Ἤδη, ὅμως, ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία ἀπεφάσισε νὰ ἀνεγείρῃ τὸ μουσεῖον καὶ γεννᾶται ζήτημα διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Οἰκοτροφείου. Ὑπάρχει μία σκέψις, ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ στεγασθῇ εἰς τὸ παλαιὸν νοσοκομεῖον, δεδομένου ὅτι πρόκειται νέον νοσοκομεῖον νὰ κτισθῇ ἐν Κερκύρᾳ, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως τὶ θὰ γίνῃ διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Οἰκοτροφείου; Ποῦ θὰ στεγάζωνται καὶ πῶς θὰ ἐκπαιδεύωνται τὰ παιδιὰ τοῦ Οἰκοτροφείου μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπάρξῃ τὸ νέον Κρατικὸν Νοσοκομεῖον; Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό, ὥστε τὸ Ἐθνικὸν Οἰκοτροφεῖον Κερκύρας νὰ μὴ μείνῃ ἄνευ στέγης καὶ νὰ μὴ διακόψῃ τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας του κατὰ τὸ διάστημα ποὺ θὰ χρειασθῇ διὰ νὰ μεταφερθῇ εἰς τὸ κτίριον τοῦ παλαιοῦ νοσοκομείου.

§27Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πράγματι, κ. Πρόεδρε, ἡ περίπτωσις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἄκρως συμπαθὴς καὶ ἀπησχόλησεν ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὑφίσταται ἕνα ζήτημα, τὸ ζήτημα τοῦ Οἰκοτροφείου Κερκύρας καὶ βεβαίως ἀντιμετωπίσθη ἡ στέγασίς του. Πρὸς τὸ παρὸν τὸ Μουσεῖον καταλαμβάνει εἰς τὸ κτίριον μόνον ἕνα μικρὸν χῶρον, τὴν κουζίναν τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Οἰκοτροφείου καὶ δὲν ὑπῆρχε ζήτημα. Θὰ γεννηθῇ ζήτημα εἰς τὸ μέλλον, ὅταν θὰ ἐπεκταθῇ τὸ Μουσεῖον. Τὸ Ὑπουργεῖον θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ τότε, διότι νομίζομεν, ὅτι εἰς τὸ κτίριον τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου καταλλήλως διαρρυθμιζόμενον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στεγασθῇ τὸ Ἐθνικὸν Οἰκοτροφεῖον Κερκύρας.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ ἀνεγερθέντα ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς οἰκήματα ἐν Ἀνατολικῇ Μακεδονίᾳ.

§29Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ δύο ἐτῶν καὶ πλέον ἐψηφίσθη τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 3841)58, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν οἰκημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνεγερθῆ εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς. Παρ’ ὅτι ἔκτοτε παρῆλθον δύο καὶ πλέον χρόνια καὶ τὸ νομοθέτημα εὑρίσκεται ἐν ἰσχύϊ, ἐν τούτοις μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε διάθεσις, πολὺ δὲ περισσότερον δὲν ἔγινεν ὁριστικὴ παραχώρησις. Εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα χωρία, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνεγερθῆ τοιαῦτα οἰκήματα καὶ παρὰ ταῦτα οἱ φτωχοὶ δικαιοῦχοι εὑρίσκονται ὑπὸ μίαν ἀβεβαιότητα καὶ τὸ θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του εὑρίσκεται ἐν ἐκκρεμότητι. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ὅπως πληροφορήσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πρῶτον, ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ ἐκκρεμότης καὶ δεύτερον, πότε θὰ γίνῃ ἡ ὁριστικὴ παραχώρησις τῶν οἰκημάτων διὰ νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀβεβαιότης αὐτὴ ὑπὸ τὴν ὁποίαν τελοῦν οἱ δικαιοῦχοι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§31Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ὁριστικῆς παραχωρήσεως τῶν ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν τῆς Κατοχῆς ἀνεγερθέντων οἰκημάτων, εἶναι σοβαρόν. Εἶναι ἐξοργιστικὸν τὸ γεγονός, ὅτι, ἐνῷ ἔχουν περάσει δύο ὁλόκληρα χρόνια δὲν ἔχουν συσταθῆ αἱ Ἐπιτροπαί, ὥστε οἱ δικαιοῦχοι νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ νὰ ξεύρουν, ὅτι τὸ σπίτι εἰς τὸ ὁποῖον κατοικοῦν εἶναι ἰδικόν τους, καὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ κάμνουν βελτιώσεις καὶ νὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχουν ἀποκτήσει ἓν ἰδικόν τους σπίτι. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ ρυθμίσουν τὸ θέμα, ὥστε νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἄγχος.

§32Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινων. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ καὶ πάλιν, ὅτι ἐκπλήσσομαι. Μόνον εὐχαριστίας ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκούσωμεν. Τὰ οἰκήματα αὐτὰ ἀνηγέρθησαν τὸ 1943 καὶ 1944 καὶ ὅμως ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ μόνον ἐψηφίσθη ὁ νόμος ὁ ρυθμίζων τὰ τῆς διαθέσεως τῶν οἰκημάτων αὐτῶν. Πράγματι, πρὸ δύο ἐτῶν ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ρύθμισιν ὅλων τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς παραχωρήσεως τῶν οἰκημάτων. Ἐξεδόθησαν ὅλαι αἱ προβλεπόμεναι ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις καὶ ὅλα τὰ Διατάγματα. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία μικρὰ προδικασία, ἄνευ τῆς ὁποίας εἶναι ἀδύνατος ἡ παραχώρησις. Κυρίως ἐγεννήθησαν ὡρισμέναι δυσχέρειαι εἰς τὸν Νομὸν Καβάλας ὅπου τὰ περισσότερα τῶν οἰκημάτων αὐτῶν κατοικοῦνται ὑπὸ δύο οἰκογενειῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχει κἄποια καθυστέρησις. Εἰς τοὺς ἄλλους Νομοὺς Σερρῶν καὶ Δράμας μὲ ὅσην δυνατὴν ταχύτητα ἐπιτρέπει ἡ κρατικὴ μηχανὴ ὁ νόμος ἐφαρμόζεται καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 15 ἔτη ἀνέμενον τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, θὰ πάρουν τὰ παραχωρητήριά των.

§33Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἔκπληξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δύο χρόνια ἔχουν περάσει ποὺ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Βουλὴν ἐψηφίσθη τὸ Νομ. Διάταγμα 3841. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, θέλετε νὰ ναρκισσεύεσθε τόσον πολὺ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, δικαίωμά σας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερηφανεύεσθε, διότι ἐψηφίσθη πρὸ δύο ὁλοκλήρων ἐτῶν ὁ νόμος αὐτὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν ὁριστικὰ παραχωρητήρια. Καὶ εἰς αὐτό, ἀκριβῶς, συνίσταται ἡ παράκλησίς μας, νὰ ἐπισπευθῇ ἡ διαδικασία. Μὲ τὴν ὁμιλίαν σας, κ. Ὑπουργέ, ἐπεβεβαιώσατε τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἔχετε τελειώσει τὴν διαδικασίαν ποὺ ἀπαιτεῖται, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πάρουν ὁριστικὰ παραχωρητήρια.

§34Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφε, διατὶ ἐξεπλάγην. Ἐξεπλάγην, διότι πράγματι, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ἐψήφισε τὸν νόμον αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἐπὶ ἔτη ἀνέμενον οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι. Πάντως ἡ διαδικασία, ἀναγκαστικῶς, εἶναι μακρά. Διότι ἑκάστη περίπτωσις ἐξετάζεται μία–μία ὑπὸ τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν. Ἐπίσης, ὑφίστανται ζητήματα ἀπαλλοτριώσεως εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας τὰ οἰκήματα ἔχουν κτισθῆ ἐπὶ οἰκοπέδων ἀνηκόντων εἰς ἰδιώτας καί, ἑπομένως, εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχῃ κἄποια καθυστέρησις καὶ νὰ ἀπαιτῆται ἕνα χρονικὸν διάστημα μέχρις ὅτου τακτοποιηθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας

εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, κατατεθεῖσαν πρότασιν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔχουσαν οὕτω: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, βάσει τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ, οἱ ὑπογεγραμμένοι ὑποβάλλομεν πρὸς ἄμεσον συζήτησιν τὴν κατωτέρω πρότασιν: «Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων διερμηνεύουσα τὰ αἰσθήματα ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν βδελυγμίαν της διὰ τὸ ἀποτροπιαστικὸν ἔγκλημα τὸ ὁποῖον διεπράχθη διὰ τῆς δολοφονίας τοῦ νομίμου πρωθυπουργοῦ τῆς δημοκρατίας τοῦ Κογκὸ καὶ πρωταγωνιστοῦ τῆς Ἐλευθερίας τοῦ Κογκολέζικου λαοῦ καὶ τῆς ἀπαλλαγῆς του ἀπὸ τὸν ἐπονείδιστον ζυγὸν τῆς ἀποικιοκρατίας. Αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας διεπράχθη τὸ ἀποτρόπαιον τοῦτο ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἐστιγμάτισε τὸν πολιτισμὸν τῆς ἀνθρωπότητος, συνετάραξαν τὴν παγκόσμιον κοινὴν γνώμην. Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, μετέχουσα τῶν παγκοσμίων αὐτῶν συναισθημάτων, ἐκφράζει πρὸς τὸν λαὸν τῆς Δημοκρατίας τοῦ Κογκό, τὴν εἰλικρινῆ συμπάθειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀξιοῖ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ, τὴν σκληρὰν τιμωρίαν τῶν φυσικῶν καὶ ἠθικῶν τοῦ ἐγκλήματος αὐτουργῶν, οἱοιδήποτε καὶ ἂν εἶναι οὗτοι». Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Φεβρουαρίου 1961 Οἱ βουλευταὶ Μ. Κύρκος, Γ. Βαλοῦρδος, Δ. Παινέζης, Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Καρασάββας Δ. Καρακολουξῆς, Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Α. Λασκαρίδης, Ε. Ρήγας, Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Δεσποτόπουλος, Γ. Κατσίμπας, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Σ. Ἡλιόπουλος. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐν λόγῳ πρότασις ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὑπὸ τοῦ κ. Κύρκου, μόλις ἤρχισεν ἡ συνεδρίασις. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτό, εἶναι σοβαρὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰδοποιηθῆ προηγουμένως ἡ Κυβέρνησις, διότι ἑπόμενον εἶναι, ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης νὰ διεξαχθῇ συζήτησις. Δι’ αὐτό, θὰ παρεκάλουν τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν κ.κ. βουλευτάς, νὰ τὴν ἀποσύρουν καὶ νὰ τὴν φέρουν κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν, ἀφοῦ συνεννοηθῶμεν προηγουμένως μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

§36Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§37Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἢ ἐπὶ τῆς οὐσίας;

§38Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ, τελευταία παράγραφος ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Πᾶσα ἄλλη πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου δύναται νὰ συζητηθῇ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της ὑπὸ 10 τοὐλάχιστον βουλευτῶν καὶ ἀφοῦ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ Προέδρου ἢ ἐντολῇ τούτου ὑπὸ τοῦ γραμματέως». Ὡς ἠκούσατε, τὸ ἄρθρον λέγει «ἅμα τῇ ὑποβολῇ της». Εἶναι συνεπῶς, καὶ νόμιμον καὶ σύμφωνον πρὸς τὸν Κανονισμὸν οἱαδήποτε πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου νὰ ὑποβληθῇ εἰς οἱονδήποτε στάδιον συζητήσεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐπειδή, ὅμως, οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν μετ’ ἐμοῦ τὴν πρότασιν, δὲν εἴχομεν τὴν πρόθεσιν νὰ προκαταλάβωμεν, οὔτε τὸ Προεδρεῖον, οὔτε τὴν Βουλήν, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν, ὑπεβάλομεν τὴν πρότασίν μας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἦσαν ὀρθαὶ καὶ ἔτι ὀλιγώτερον δεδικαιολογημέναι αἱ παρατηρήσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, πρὶν λάβω τὸν λόγον. Καὶ ἐπειδὴ τινὲς τῶν συναδέλφων ὑπολαμβάνουν τὸν ὁμιλοῦντα αὐτὴν τὴν στιγμήν, οὐ μήν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπογράψαντας συναδέλφους, ὡς ἀμαθεῖς, ὥστε νὰ μὴ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῶμεν τὶ σημαίνει τὸ «δύναται», σπεύδω ἐκ προοιμίου νὰ ἀπαντήσω, ὅτι τὸ «δύναται» σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Εἶναι ὅμως, δικαίωμα ἡμῶν τῶν ἐγγεγραμμένων, ἡμῶν τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν, νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν πρότασιν, νὰ ἀναπτύξωμεν τοὺς λόγους........ (Διαμαρτυρίαι).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία παρακαλῶ.

§40Μ. ΚΥΡΚΟΣ. .... διὰ τοὺς ὁποίους προσεφύγομεν εἰς τὸ ἀληθῶς ἐξαιρετικὸν μέτρον περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 35. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐκφράζω γνώμην προσωπικὴν καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ ὡς Ἕλλην......... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς: Ὄχι ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ).

§41Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μήπως εἶσθε σεῖς ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ;

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὀξύνετε τὴν συζήτησιν. Μὴ ἀπαντᾶτε παρακαλῶ.

§43Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν τοιούτου εἴδους ὑπαινιγμοὶ προβάλονται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὡρισμένων συναδέλφων, πρέπει νὰ πατάσσωνται ἐπὶ τόπου. Λέγω, λοιπόν, ὅτι καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ὡς Ἕλλην, μόριον ἕνα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τῶν ἡρώων καὶ τῶν μαρτύρων, συνεκινήθην καὶ ἐγὼ μετὰ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν συναδέλφων καὶ συνεμερίσθην καὶ ἐγὼ τὴν παγκόσμιον ἀγανάκτησιν διὰ τὸ ἔγκλημα.....

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§45Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι «ἀγανάκτησιν». Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ὁμιλήσητε.

§47Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὑπεβάλομεν μίαν πρότασιν. Θὰ δικαιολογήσωμεν, λοιπόν, τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Μὲ συγχωρῆτε, ἀλλὰ ἐδῶ διαφωνεῖ τὸ Προεδρεῖον, ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας ποὺ δίδετε εἰς τὸ «δύναται». Διότι τὸ «δύναται» σημαίνει, ὅτι δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ. Διότι, ἐὰν συζητηθῇ, τότε τὶ σημασίαν ἔχει τὸ «δύναται». Σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§49Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εὑρίσκομαι ἐντὸς τῶν στενωτάτων πλαισίων τοῦ Κανονισμοῦ. Ὀφείλω ἐξ ὀνόματος τῶν λοιπῶν συναδέλφων, ἵνα μὴ παρατείνεται ἡ συζήτησις, νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεβάλομεν τὴν πρότασιν αὐτήν. Εἶναι ὑποχρέωσίς μας νὰ τοὺς ἀναφέρωμεν, διὰ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Βουλὴ τοὺς λόγους καὶ νὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν θὰ συζητήσῃ, ἢ ὄχι.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνέγνωσα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πρότασίν σας καὶ εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ μορφώσῃ γνώμην καὶ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν. Δὲν θέλει καμμίαν περαιτέρω ἀνάπτυξιν.

§51Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κατὰ τὴν ἰδικήν σας ἄποψιν, ὄχι κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν ὀρθὴν ἄποψιν καὶ τὴν ἄποψιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει καὶ αὐτὸ ποὺ ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, εἶναι αὐτὸ ποὺ πράττω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Λέγω, λοιπόν, τοῦτο. Διεπράχθη ἓν ἀποτρόπαιον ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἐξήγειρε τὴν παγκόσμιον κοινὴν γνώμην........ (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ καθήσατε. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ ἡσυχία. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§55Μ. ΚΥΡΚΟΣ. .... ἔγινε ἓν ἀποτρόπαιον ἔγκλημα...

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Αὔριον εἰς ὅλον τὸν κόσμον θὰ γράφουν, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐξεδηλώθησαν μὲ ἰαχὰς καὶ μὲ ἀλλαλαγμοὺς πρὸς τοὺς δολοφόνους τῶν πατριωτῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Θὰ ἀκουσθῇ ὁ ρήτωρ.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ αὐτὸ τὸ στίγμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι αὔριον θὰ γράφεται εἰς τὸν παγκόσμιον τύπον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§59Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, συζήτησις βάσει τοῦ Κανονισμοῦ ἐπιτρέπεται διὰ τό, τοῦ Κανονισμοῦ, θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθέσατε.

§60Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὶ θὰ πῇ «ἐπιτρέπεται»; (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§61Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἄν θέλετε περιγράφοντας τὸ κείμενον τοῦ Κανονισμοῦ νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν οὐσίαν, θὰ κάμω ἀπὸ τοῦδε μίαν δήλωσιν. Δὲν εἶσθε συνήγορος οἱασδήποτε πανανθρωπίνης ἰδεολογίας. Εἶσθε συνήγορος πολιτικῶν— κομματικῶν ἀπόψεων καὶ μόνον. Ἀποκλείεται, λοιπόν, ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ λέγετε, ὅτι ὑποστηρίζετε πανανθρώπινα ἰδανικά. Νὰ ἀφήσετε τὰς νύξεις καὶ ὑποδείξεις περὶ στιγματισμοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς, κωδωνοκρουσίαι).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε κάτω, παρακαλῶ. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος). Εἶναι ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ. Δὲν θὰ ἐπιτρέψω, ὅμως, συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ καὶ ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ— εἶναι κυρίαρχον Σῶμα— θὰ συζητήσῃ. Ὄχι, ὅμως, παρὰ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς καὶ παρὰ τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ.

§63Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ὁ ἴδιος ὁμιλῇ, ὡς ὁμιλεῖ, ἐκφράζει ἀπόψεις του κομματικάς; Διότι μοῦ ἀπηύθυνε τὴν κατηγορίαν, τὴν δῆθεν κατηγορίαν, ὅτι δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ἐκφράσω ἀπόψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ἐκφράσω ἀπόψεις κομματικάς. Ἄν δὲν ἐπρόκειτο περὶ θέματος οἷον αὐτό, βεβαίως, θὰ ἐξέφραζον ἀπόψεις κομματικάς, τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, τὰς ἀπόψεις τῶν ἀνεξαρτήτων τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ προκαλέσῃ διαχωρισμὸν μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς κομματικῆς. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον κεῖται ἐκτὸς παντὸς κόμματος, ἐκτὸς πάσης κομματικῆς διαφορᾶς, ἐκτὸς πάσης ἀκόμη–ἀκόμη θὰ ἔλεγα καὶ ἐθνικοτοπικῆς ἀντιλήψεως, διότι εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον συνεκίνησε τὴν παγκόσμιον κοινὴν γνώμην. Περὶ τίνος, λοιπόν, κομματικοῦ σκοποῦ ὁμιλεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἀπευθύνεται πρὸς ἐμέ; Ἀλλ’ ἐὰν εἰς ἐμὲ ἀποδίδῃ αὐτὴν τὴν πρόθεσιν, διότι δὲν θὰ ἠδυνάμην ἐγὼ καὶ δὲν θὰ εἶχα τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος θέλει νὰ ἐκφράσῃ αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι ἀπόψεις καθαρῶς κομματικαί; Διατί;

§64Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν θέλουν νὰ προκαλέσουν διὰ τῆς αἰτήσεως αὐτῆς, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἀφορᾷ γεγονὸς λαβὸν χώραν εἰς ξένον τόπον. Πῶς ἔλαβε χώραν, ὑπὸ ποίας συνθήκας, ἀκριβῶς, ἔλαβε χώραν, ἀπὸ ποίους διεπράχθη τὸ ἔγκλημα, ἂν πρόκειται περὶ ἐγκλήματος, ἢ πρόκειται περὶ ἄλλου τινός, ὅλα αὐτὰ εἶναι ἄδηλα, ἀκόμη, καὶ ἀβέβαια. Ἑπομένως, πᾶσα κρίσις ὁριστικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος θὰ ἦτο ἐπιπολαία καὶ δὲν θὰ ἐστηρίζετο ἐπὶ ἀσφαλῶν δεδομένων. Ἐπὶ ἐπιπολαίων καὶ ἐπισφαλῶν δεδομένων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐκφράσῃ γνώμην ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Δεύτερον, εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔλαβε χώραν αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Κύρκος, ζοῦν περὶ τοὺς 8.000 Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον ἐκεῖ ἐγκατεσπαρμένοι εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς καὶ ἔχει ἡ Κυβέρνησις καθῆκον νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῶν τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ νὰ γίνωνται πολιτικὰ παιγνίδια εἰς βάρος αὐτῶν, ἀπὸ οἱανδήποτε παράταξιν. (Χειροκροτήματα).

§65Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὰς 8.000 Ἕλληνας. Ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν προπαγάνδαν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔτσι ἐπροστατεύσατε τοὺς Κυπρίους.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ὀξύνεται ἡ συζήτησις χωρὶς λόγον. Ἐνῷ τὸ ἁπλούστερον εἶναι νὰ τελειώσῃ ὁ κ. Κύρκος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. (Θόρυβος). Κυρίαρχον Σῶμα εἶσθε σεῖς, σεῖς θὰ ἀποφασίσητε.

§68Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀρνούμενος εἰς ἐμὲ τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὅπερ, ἄλλωστε, δὲν ἐπεχείρησα, εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν. Ὄχι μόνον εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλὰ καὶ ἀνέταμεν ὁλόκληρον τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἠγέρθη. Πῶς ἐξετελέσθη, παρὰ τίνων ἐξετελέσθη, ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦνες ἢ δὲν ὑπάρχουν.....

§69Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλεῖ ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§70Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Σιώπα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη, τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλῃ τὸν Κανονισμόν.

§72Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀνέταμεν τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ ἐπροχώρησεν καὶ περαιτέρω καί, ἀφ’ οὗ ἐξέφερε τὰς ἀπόψεις του περὶ τῆς οὐσίας, ἐδικαιολόγησεν καί, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὰς ἀπόψεις αὐτὰς καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔχει τὰς ἀπόψεις αὐτάς, διότι πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ 7.000 Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐκεῖ. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀκολουθήσω τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, ποσῶς δὲν πρόκειται νὰ τὸ κάμω. Γνωρίζω νὰ σέβωμαι τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ γνωρίζω νὰ διεκδικῶ τὰ δικαιώματά μου, τὰ ὁποῖα ἀπορρέουν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Οὐχ’ ἧττον θὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις εἰς τὴν τελευταίαν ἀποστροφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ Ἕλληνες τοῦ Κογκὸ, τότε καὶ μόνον ἀπολαμβάνουν ἀσφαλοῦς προστασίας, ὅταν ἔχουν εἰς τὸ πλευρόν των τὸν λαὸν τοῦ Κογκό. Μόνον τότε θὰ εἶναι προστατευμένοι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἡ προστασία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς αὐτούς, θὰ εἶναι προστασία ἀνάλογος πρὸς τὴν προστασίαν τῶν ἡρωϊκῶν Κυπρίων.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁμιλεῖτε τώρα κ. Κύρκο;

§74Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἰς ἀπάντησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰσηγοῦμαι, λοιπόν, τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσῃ ἐνώπιον ἡμῶν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία πρότασις, μὴ λαμβάνουσα θέσιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐκδηλώνει τὴν συμμετοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὰ αἰσθήματα, τὰ παγκόσμια, τὰ ὁποῖα ἐξεδηλώθησαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ πάσης γῆς διὰ τὸ φοβερὸν ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον διεπράχθη, τῆς σφαγῆς τοῦ νομίμου Πρωθυπουργοῦ τῆς Δημοκρατίας τοῦ Κογκό. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀρνηθῆ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως ἡμῶν, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀρνηθῆ τὴν ἔγκρισιν τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν, θὰ ἔλθῃ εἰς διάστασιν πρὸς τὸ παγκόσμιον αἴσθημα, τὸ ἤδη ἐκδηλωθέν, καὶ θὰ εὑρεθῇ, ἀναμφισβητήτως ἐν δυσαρμονίᾳ, πρὸς τὸ αἴσθημα, ὄχι τοῦ λαοῦ, τοῦ ἀποστείλαντος ἡμᾶς ἐδῶ, ἀλλ’ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι δὲν διερμηνεύω μόνον τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπέστειλεν ἐδῶ, πιστεύω, ὅτι διερμηνεύω τὰ αἰσθήματα τῆς παμψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἐγὼ πιστεύω, πράγματι, ὅτι καὶ ἂν ὑπῆρχεν οἱαδήποτε ἀμφιβολία, ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35, κακῶς ἐξελέγη τὸ θέμα, ὥστε διὰ διαδικαστικοῦ ἑλιγμοῦ νὰ παρακαμφθῇ μία ἀπόφασις τῆς γενικωτάτης ἀπηχήσεως, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ἤδη ὁ κ. Κύρκος. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ, προβλέπεται πῶς συζητοῦνται αἱ εἰσαγόμεναι προτάσεις, ὅπως ἄλλο κεφάλαιον προβλέπει, πῶς ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος. Αἱ προτάσεις εἶναι ἢ νομοθετικοῦ περιεχομένου, ἢ μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου καὶ μόνον τοῦ νομοθετικοῦ περιεχομένου ὁρίζει, ὅτι χρειάζεται νὰ προηγηθῇ μία ὡρισμένη διαδικασία, τὴν ὁποίαν διαγράφει εἰς πολλὰ ἐδάφια τὸ ἄρθρον 35. Ἡ πρότασις πρέπει νὰ κατατεθῇ, νὰ περάσῃ ἀπὸ Ἐπιτροπήν, νὰ εἶναι πρότασις ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως, ἢ καταργήσεως Ν. Δ., κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, νὰ ἀκολουθῇ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν ἢ ἐκείνην. Ἐὰν εἶναι ἡ πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, ἅμα τῇ ὑποβολῇ ὑπὸ δεκάδος βουλευτῶν, δύναται νὰ συζητηθῇ ἄνευ αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων. Ἐκεῖ ἀνάγεται τὸ «δύναται». Εἰς τὸ δύναται νὰ συζητηθῇ ἄνευ τῶν προϋποθέσεων ὑπὸ τῶν ὁποίων συζητοῦνται οἱ νόμοι, δηλαδὴ τῆς προδικασίας. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἀπεδίδομεν, τὸν μωρίαν καὶ τόσην ἀφέλειαν εἰς τοὺς οἱουσδήποτε, δὲν ξεύρω ἐὰν ἡ πτέρυξ τῶν Βενιζελικῶν ἢ Βενιζελογενῶν καὶ τῶν ἀντιβενιζελογενῶν, δὲν ἠξεύρω, ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐθέσπισαν τὸ ἄρθρον 35, ἀλλὰ θὰ ἦτο μωρὸν νὰ ἀπεδίδαμεν τοιαύτην ἀφέλειαν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, νὰ ἐξαρτήσῃ τὴν δυνατότητα συζητήσεως οἱασδήποτε προτάσεώς της ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ τὸ θελήσῃ ἡ πλειοψηφία. Εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον καὶ λογικῶς καὶ συνταγματικῶς καὶ ἑρμηνευτικῶς εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀνίσχυρον ὡς καθιέρωσις μιᾶς ἀνισότητος εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν βουλευτικῶν δικαιωμάτων. Διότι τότε, μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν πλειοψηφοῦσαν ἑκάστοτε πτέρυγα τῆς Βουλῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσουν πρότασιν μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου. Ἐπομένως, τὸ «δύναται» δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ ὅτι, ἐὰν ἔτσι θέλουμεν δυνάμεθα καὶ ἐὰν ἔτσι θέλουμε δὲν δυνάμεθα. Καὶ μάλιστα ὄχι κἂν ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, ἀλλά, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τελευταίως παίρνει μερικοὺς τρόπους ἐκφραστικοὺς ἁρμόζοντας εἰς ἄλλα καθεστῶτα Ναπολεόντεια, ὅτι σᾶς ἐπιτρέπω, ἢ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω. Σᾶς ἐπιτρέπω ἐγὼ ὁ κ. Κ. Τσάτσος καὶ ὄχι ἡ Βουλή, ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα, οὔτε τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως...

§76Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον τοιοῦτον τι.

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔτσι τὸ εἴπατε πρὸς τὸν κ. Κύρκον. Ἀλλὰ εἶναι ζήτημα στιγμῆς, ζήτημα ἐξάψεως, διότι πολὺ πράγματι ἐξεδηλώθη ζέσις καὶ φοβοῦμαι καὶ πολὺ ἀλληλεγγύη πρὸς ἔργα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ τύχουν, ὅπως καὶ ἔτυχον ἀλλαχοῦ τῆς γενικῆς ἀποδοκιμασίας. Ἄς μὴ θίξω τὸ ζήτημα. Κύριε Πρόεδρε, ἐπομένως καθιερώνει συζήτησιν τῶν προτάσεων μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου καὶ μάλιστα καθιερώνει τὴν μοναδικὴν διαδικασίαν, διότι δὲν ὑπάρχει παραπομπὴ εἰς ἄλλο ἄρθρον, τὸ ὁποῖον νὰ προνοῇ, ὅ,τι παραπέμπεται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἢ θέτει ἄλλη προδικασίαν καὶ ἐπιμήκυνσιν, ἀλλὰ εἶναι ἡ μόνη διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν συζήτησιν προτάσεων μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου. Ἐπομένως, τὸ «δύναται» ἀναφέρεται, ὅτι κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὰ προηγούμενα ἐδάφη εἰς τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἀμέσως, ἀλλὰ πρέπει νὰ περάσῃ ἀπὸ Ἐπιτροπήν, ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον νὰ γίνῃ νέα διανομὴ καὶ νὰ τυπωθῇ, τοῦτο δύναται νὰ συζητηθῇ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀβίαστος ἑρμηνεία καὶ πᾶσα ἄλλη ἑρμηνεία καταλήγει εἰς τὸ ὀξύμωρον τῆς ἀνισότητος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τῶν δικαιωμάτων τῶν βουλευτῶν ἀναλόγως τοῦ Ἐὰν ἀνήκουν εἰς τὴν πλειοψηφοῦσαν ἢ μειοψηφοῦσαν μερίδα καὶ τὸ δεύτερον ὀξύμωρον, ὅτι ἐξαφανίζει πᾶσαν δυνατότητα, συζητήσεως προτάσεως μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, δεδομένου ὅτι δὲν ὁρίζεται πουθενά, οὐδεμία ἄλλη παράλληλος ἢ ἐπικουρικὴ διαδικασία, πλὴν τῆς ἀμέσου συζητήσεως. Ἀνεξαρτήτως τούτου, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν οἱαδήποτε καλὰ αἰσθήματα, πάθους, μίσους ἢ πανικοῦ νὰ μᾶς κάμουν νὰ ἐκδηλωνώμεθα κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀποτελεῖ καὶ δημιουργεῖ κινδύνους δι’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνισμὸν ὄχι τοῦ Κογκό, ἀλλὰ τῆς Ἀφρικῆς, φλεγομένης σήμερον, ὕστερα ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, φλεγομένης σήμερον ἀπὸ τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν χειραφέτησιν καὶ ἡ ὁποία ἔβλεπε τὸν Ἕλληνα ὄχι ὡς ἀποικιοκράτην ἐπιδραμῶντα μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ὅπλων, ἀλλὰ ὡς ἕνα πτωχὸν μετανάστην, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν ἐκεῖ καὶ ὁ ὁποῖος, πλὴν ἐλαχίστης μειοψηφίας ποὺ συνεταυτίσθη μὲ τοὺς ἀποικιοκράτας, ἐτήρησεν εἰς τὰ ἐθνικὰ ζητήματα συμπάθειαν, ὅπως εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐχρησιμοποιήθησαν ὡς πιλότοι, ἐπῆγαν ἐκεῖ ὡς ἐθελονταὶ καὶ κατὰ κἄποιον τρόπον ἐπεκύρωσαν τὴν θέσιν τοῦ Ἑλληνισμοῦ, μὴ ἐξεγειρόμενοι, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν τὸν Λουμούμπα, ὑπεχρέωσαν εἰς ὑπερωρίαν καὶ τὸν ὀρθόδοξον ἀρχιερέα Κυπριανόν, ὁ ὁποῖος δὲν πιστεύω νὰ ἀσκῇ πολιτικήν, οἵαν ἠθέλησε νὰ ὑπαινιχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς βάρος τοῦ προλαλήσαντος καὶ ἡ ὁποία πολιτικὴ ἀναφερομένη εἰς τὴν προάσπισιν τοῦ δικαίου καὶ τῶν ἐλευθεριῶν καὶ εἰς τὴν προάσπισιν τοῦ κύματος τῆς χειραφετήσεως τῶν ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων ποὺ εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ τὴν διεθνῆ ληστείαν τῆς ἀποικιοκρατίας, εἶναι τιμητικὴ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν προασπίζουν.

§78Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ὅτι, σύμφωνα πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὀρθῶς ἄγεται πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἡ πρότασις τῶν 10 συναδέλφων. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ ἀπετέλει μίαν στενὴν ἑρμηνείαν ἀπὸ μέρους τοῦ Προεδρείου, ἡ ἀπαγόρευσις, ὅπως γίνῃ μία μικρὰ εἰσήγησις ἐκ μέρους ἑνὸς ἀπὸ τοὺς καταθέσαντας βουλευτὰς ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως. Διότι, πλὴν τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λέσβου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ καὶ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει: «Πᾶσα ἄλλη πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου δύναται νὰ συζητηθῇ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της». Ἑπομένως, τὸ «ἅμα τῇ ὑποβολῇ της...» καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν διαφώτισιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ μιᾶς τοιαύτης προτάσεως διὰ τῆς ἁπλῆς αὐτῆς ἀναγνώσεως καὶ μοιραίως εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ μία σύντομος εἰσήγησις ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἀλλ’ ἡ εἰσήγησις ἤδη ἔγινεν ἐν προκειμένῳ καὶ ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τῆς οὐσίας ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λόγια. Εἶναι γεγονός, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὰς τελευταίας πληροφορίας, ἔχει διαπραχθῆ ἕνα ἔγκλημα εἰδεχθές, τὸ ὁποῖον θεωρῶ καθῆκον, ὡς Ἕλλην, νὰ στιγματίσω. Ἀλλὰ τὸ ἔγκλημα αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸν ἔγκλημα τὸ ὁποῖον ἔχει διαπραχθῆ εἰς τὴν παγκόσμιον πολιτικὴν ἱστορίαν, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Εὐρώπης. Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν, τὰ στιγματίζομεν καὶ τὰ καταδικάζομεν. Δὲν νομίζομεν, ὅμως, ὅτι χρειάζεται νὰ μποῦμε εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὡς νόμιμον ἢ ὡς μὴ νόμιμον κυβερνήτην, τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ἀπὸ τὰς διαφόρους μερίδας, αἱ ὁποῖαι διεκδικοῦν τὴν ἐξουσίαν εἰς Κογκὸ καὶ ἔφεραν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ αὐτὸν τὸν ΟΗΕ, ὅπου παρουσιάσθησαν πολλαὶ ἀντιπροσωπεῖαι καὶ ἐχρειάσθη νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ αὐτῶν ὁ διεθνὴς οὗτος Ὀργανισμός. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ χρέος τῆς Βουλῆς νὰ προσδιορίσῃ ποία εἶναι ἡ νόμιμος Κυβέρνησις τοῦ Κογκό, καθ’ ὅσον αὐτὸ θὰ ἦτο μία ἀνάμιξις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ξένης χώρας, εἰς τὴν ὁποίαν διαμένουν περὶ τοὺς 10.000 ὁμογενεῖς, τῶν ὁποίων εἶναι ἀδύνατον, ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἀκριβῆ ἐπίγνωσιν τῶν πραγμάτων, νὰ κρίνωμεν τὴν τύχην καὶ νὰ διακυβεύσωμεν τὰ συμφέροντα δι’ ἑνὸς ψηφίσματος ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ὡς ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ὡς βουλευταί, καταδικάζομεν τὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Πέραν τούτου, τίποτε ἄλλο. (Χειροκροτήματα).

§79Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἔκαμε μίαν ἑρμηνείαν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λέσβου συνάδελφος καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι εἰς τὴν παράγραφον αὐτὴν ἡ διατύπωσις «δύναται νὰ συζητηθῇ» δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει ἐὰν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι συζήτησις, ἀλλὰ σημαίνει, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ γίνῃ συζήτησις, ὅτι δηλαδὴ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς δυνητικότητος ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, καίτοι γίνεται χρῆσις τῆς λέξεως «δύναται». Τὶ ἔννοιαν ἔχει αὐτὸ τὸ ἄρθρον; Εἶπεν, ὅτι, πᾶσα πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου —ἐδῶ κάνει χρῆσιν γραμματικῆς ἑρμηνείας ὁ κ. συνάδελφος, ἐνῷ τὸ δύναται τὸ ἑρμηνεύει ὄχι γραμματικῶς— ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ ἀμέσως. Τὶ ἦσαν αὐταὶ αἱ προτάσεις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, τὰς ὁποίας εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ συντάξας τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς νομοθέτης; Ἐπρόκειτο, κύριοι, περὶ ἀνωδύνων πολιτικῶν προτάσεων, ἕνα ψήφισμα δηλαδὴ διὰ νὰ συγχαρῶμεν τὸν νικηφόρον στρατὸν τῶν Ἑλλήνων, ἕνα ψήφισμα διὰ νὰ χαιρετίσωμεν ἕνα γεγονός, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε γενικὴ ὁμοφωνία. Ὑπεβάλλετο μία πρότασις καὶ ἐλύετο τὸ ζήτημα. Οὐδέποτε ἠδύνατο ὁ συντάκτης τοῦ Κανονισμοῦ νὰ φαντασθῇ, ὅτι πρότασις εἰσαγομένη ὑποχρεωτικῶς, ὅπως λέγει ὁ κ. Ἠλιοῦ, θὰ ἦτο πρότασις, ἡ ὁποία θὰ ἐδημιούργει οὐσιαστικὴν ἀντιδικίαν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Διότι, σκεφθῆτε, ποίας συνεπείας θὰ ἔχῃ ἡ ἑρμηνεία αὐτή. Ἐὰν κουράζω τὴν Βουλήν, τὸ κάμω, διότι δὲν θέλω νὰ μείνῃ οὔτε ἴχνος εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς ἐντυπώσεως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ ἄρθρον 35. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν δέκα βουλευταὶ ἠδύναντο ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ἀγνοοῦντες τὸν Κανονισμὸν καὶ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, νὰ ὑποβάλουν οἱανδήποτε πρότασιν μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, πολιτικοῦ περιεχομένου δηλαδή, πρότασιν ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ἀποφασιστικὴν σημασίαν πολιτικὴν καὶ νὰ πρέπει νὰ σταματᾷ ἡ Βουλὴ οἱανδήποτε ἐργασίαν της καὶ νὰ ὑποτάσσεται εἰς τὴν θέλησιν τῶν δέκα αὐτῶν οἱωνδήποτε βουλευτῶν καὶ νὰ συζητῇ τὴν πρότασίν των. Εἶναι δυνατόν, κύριοι, ποτὲ νὰ γίνῃ λογικὴ ἑρμηνεία τῆς διατάξεως αὐτῆς μὲ αὐτὴν τὴν ἔκτασιν; Τὸ «μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου» κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μία ἔννοια, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ἱστορικὰ γεγονότα. Ἀπέβλεπεν ὁ συντάκτης εἰς περιπτώσεις ἐκτάκτους, ὅπου δὲν ὑπάρχει —εἶναι ὁ μόνος ὁρισμὸς τὸν ὁποῖον δύναμαι νὰ δώσω— δὲν ὑπάρχει λέγω οὐσιαστικὴ ἀντιδικία, διότι ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἀντιδικία εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ μία τοιαύτη πρόχειρος συζήτησις καὶ νὰ αἴρωνται ὅλοι οἱ φραγμοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ πρέπει νὰ περάσῃ οἱαδήποτε πρότασις. Ἐὰν θέλῃ νὰ κάμῃ πολιτικὰς προτάσεις μὲ ἀντιδικίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἔχει τὸ ὅπλον της, ἔχει τὴν πρότασιν μομφῆς, ἔχει τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ μὲ τοὺς δέκα βουλευτὰς νὰ διακόπτῃ τὴν λειτουργίαν τῆς Βουλῆς ὁπόταν θέλῃ μὲ οἱανδήποτε πρότασιν μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου. (Χειροκροτήματα). Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ, ὅτι μία σύντομος εἰσήγησις χρειάζεται. Καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος, ὅτι κἄτι πρέπει νὰ εἴπουν οἱ δέκα, οἱ ὁποῖοι ὑποβάλλουν τὴν πρότασιν καὶ ἐὰν ἀκόμη πρόκειται νὰ διατυπώσῃ ἡ Βουλὴ ἕνα εὐχαριστήριον τηλεγράφημα. Νομίζω, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὅτι, ὅταν γίνεται γραπτὴ πρότασις, ἡ ὁποία περιέχει ὅλον τὸ θέμα, περιττεύει πᾶσα περαιτέρω συζήτησις. Νὰ ὑπάρξῃ καὶ συζήτησις ὀλίγων λέξεων μέσα εἰς ἕνα πλαίσιον εὐρείας ἑρμηνείας ὀφείλω νὰ δεχθῶ, ὅτι ἡ ἄποψις εἶναι ὀρθή. Αὐτὸ ἐγένετο ἤδη καὶ δὲν χρειάζεται περαιτέρω συζήτησις. Ἐπειδὴ ὅμως ἔθιξε καὶ ὡρισμένον ζήτημα οὐσίας ὁ κ. ἐκ Λέσβου συνάδελφος, θέλω νὰ τοῦ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι θέσις ἀλληλεγγύης μὲ κανένα. Εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ἡ Κυβέρνησις διατυπώνει σαφῶς τὴν βούλησίν της, νὰ μὴ ἀναμιχθῇ εἰς τὰ ἐσωτερικὰ μιᾶς οἱασδήποτε ἄλλης χώρας, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὔτε ὁ Θεὸς δὲν ξεύρει τὶ γίνεται μέσα εἰς αὐτὴν τὴν χώραν καὶ οὐδεὶς γνωρίζει οὔτε ποία εἶναι ἡ νόμιμος Κυβέρνησις, οὔτε ποία εἶναι ἡ παράνομος Κυβέρνησις, οὔτε τὶ ἐλέγχει ἡ νόμιμος, οὔτε τὶ ἐλέγχει ἡ παράνομος Κυβέρνησις. Καὶ θὰ ἀνακατευθῶμεν ἡμεῖς εἰς αὐτὸ τὸ χάος διὰ νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἰδικάς μας κρίσεις ἐπὶ κινδύνῳ νὰ ζημιώσωμεν τὸν ἐκεῖ ἀνθοῦντα Ἑλληνισμόν! (Χειροκροτήματα). Λέγει ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λέσβου, ὅτι διετυπώθη ἀπὸ πλευρᾶς ἰδικῆς μου μὲ κἄποιαν ζωηρότητα, μὲ κἄποιαν ὀργὴν ἡ ἀντίδρασις εἰς τὰ ὅσα ἐπρότεινεν ἡ πρόταξίς του. Λυποῦμαι, διότι δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ ὀργὴ εἰς καμμίαν περίπτωσιν. Καὶ ἐὰν ὑπῆρξεν ὀργή, ἀνακαλῶ τὴν ὀργήν, δὲν ἀνακαλῶ ὅμως τὸ περιεχόμενον τῶν σκέψεών μου, διότι δὲν ἀντέδρασα, δύναμαι νὰ τὸν βεβαιώσω περὶ αὐτοῦ, δὲν ἀντέδρασα ἐναντίον τοῦ περιεχομένου τῆς προτάσεως, ἀντέδρασα —καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκφράσω αὐτὴν τὴν προσωπικήν μου γνώμην— ὅτι ἡ γενομένη πρότασις διαπνέεται, ὅπως εἶπον, ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Κύρκον, διαπνέεται ἀπὸ κριτήρια ἄλλα, ὄχι ἀπὸ παγκόσμια, πανανθρώπινα καὶ ἀνθρωπιστικὰ κριτήρια. Ἀποτελεῖ σύνθημα, πολιτικὴν ἐνέργειαν ἡ πρᾶξις αὕτη. Καὶ ἤθελεν ἡ παράταξίς σας, αὐτὸ τὸ πολιτικὸν σύνθημα, ἤθελε νὰ τὸ ἐνστερνισθῇ ἡ Βουλή. Ἤθελε νὰ παρασύρῃ τὴν Βουλὴν νὰ διατυπώσῃ καὶ νὰ συμμερισθῇ αὐτὸ τὸ σύνθημα. Ἀντέδρασα, λοιπόν, διότι δὲν θέλω νὰ παρασύρῃ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν εἰς μίαν ἀσύνετον πρᾶξιν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§81Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἤλλαξε γνώμην καὶ ἐνῷ ἔναντι τοῦ συναδέλφου ἐκ Θεσσαλονίκης ἀντέταξεν ἕνα ἀπόλυτον βέτο, τώρα παρεδέχθη, ὅτι ἠμπορεῖ δι’ ὀλίγων νὰ εἰσέλθῃ τις εἰς τὴν οὐσίαν καὶ εἰσῆλθε διὰ πολλῶν εἰς τὴν οὐσίαν. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀπόψε καθόλου ἐριστικὴν διάθεσιν, δὲν ἔχω ποτὲ ἄλλωστε. Δὲν θὰ θελήσω νὰ προχωρήσω εἰς ἄλλα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔδιδον ἀφορμὴν εἰς εὐρεῖαν ἀντιδικίαν. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὀρθῶς χαρακτηρίζει τὴν ἑλληνικὴν στάσιν — καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς κάνει νὰ ἀνησυχοῦμεν— ὡς στάσιν μὴ ἐπεμβάσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ προέτρεψε καὶ παρώθησε καὶ ἐνέκρινε νὰ πᾶνε εἰς τοὺς μισθοφόρους τῶν ἀποικιοκρατῶν καὶ δολοφόνων τοῦ Λουμούμπα, Ἕλληνες ὡς ὀργανωταὶ ὑπηρεσιῶν, ὡς ὄργανα καταπιέσεως τῶν ἀποικιοκρατῶν, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔχῃ χειρίστην ἀπήχησιν διὰ τὴν ζωὴν τοῦ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον μέχρι τοῦ Κέϊπ Τάουν εἰς Νότιον Ἀφρικήν. (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς)... Ζητοῦν Ἕλληνας ἀστυνομικοὺς καὶ ὑπαλλήλους διὰ νὰ τοὺς θέσουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνθρώπων τῶν Τσομπέδων.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§83Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θέματα ὡς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι λίαν σοβαρὰ καὶ μὲ τοιοῦτον πρῖσμα πρέπει νὰ ἐξετάζωνται, διότι ἅπτονται πράγματι συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς θέσεως τῆς Ἑλλάδος. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φέρωνται καὶ νὰ λύωνται κατὰ ἕνα βεβιασμένον τρόπον. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν δυνάμεις τοῦ ΟΗΕ εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι δὲν γνωρίζει κανεὶς τὶ ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ποῖαι δυνάμεις ἐκπροσωποῦν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, ἐφ’ ὅσον, λέγω, ὑπάρχουν δυνάμεις ἑνὸς Ὀργανισμοῦ παγκοσμίου, εἰς τὸν ὁποῖον συμμετέχομεν καὶ ἡμεῖς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, ἐὰν δὲν ἔχωμεν πληροφορίας. Θὰ ἔλεγον δέ, ὅτι, εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐλάμβανε μίαν οἱανδήποτε ἀπόφασιν ὑπὲρ ἢ κατὰ οἱουδήποτε ἐκ τῶν Κομμάτων τοῦ Κογκό, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθῇ κατὰ τὸν δριμύτερον τρόπον, διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ἐξωτερικὴν πολιτικὴν κατὰ τόσον ἐπιπόλαιον τρόπον. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, εἰδικῶς διὰ τὸν Ἑλληνισμόν, ὅπως ἐζήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ, πρέπει νὰ εἴμεθα λίαν προσεκτικοί, δεδομένου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡμεῖς νὰ λαμβάνωμεν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ δύνανται νὰ ρυθμίσουν τὴν περιουσίαν καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων ποὺ εἶναι ἐκεῖ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις καὶ τόσον λεπτὴ ἡ θέσις τῶν Ἑλλήνων, ὥστε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἷς Ἕλλην ἱεράρχης, ὁ Ἐπίσκοπος Κυπριανός, ἐξωρίσθη ἀπὸ ἐκεῖ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι λίαν λεπτή, λίαν ρευστὴ καὶ λίαν ἐπικίνδυνος διὰ τὸν Ἑλληνισμόν. Καὶ ὑπὸ αὐτὸ τὸ πρῖσμα ὀφείλουν Βουλὴ καὶ Κυβέρνησις, νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα, δηλαδὴ μὲ ἀπόλυτον σοβαρότητα καὶ πρὸ παντὸς ἀφοῦ πληροφορηθοῦν τὶ συμβαίνει εἰς τὴν ἀχανῆ αὐτὴν χώραν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§85Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς ἔχει ρητὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἑρμηνεύουν τὰ πάντα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι οἱαδήποτε ἑρμηνεία καὶ ἐὰν θελήσετε νὰ δώσητε εἰς τὸ «δύναται», εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ πᾶτε εἰς τὸ ἄρθρον 51, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει, ὅτι πᾶσα πρότασις, οἱαδήποτε πρότασις, εἴτε νομοθετικοῦ περιεχομένου, εἴτε οἱουδήποτε ἄλλου, δίδεται ὁ λόγος εἰς ἕνα ἐκ τῶν προτεινόντων καὶ εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων, πρὸ πάσης ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ἑπομένως, κ. Πρόεδρε, ἦτο σφάλμα τὸ ὅτι ἠθελήσατε νὰ διακόψητε τὴν συζήτησιν. Ὑπεβλήθη πρότασις, θὰ γίνῃ συζήτησις. Εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς μόνον μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἐγγράφου. Αὐτὸ ὡς πρὸς τὸν Κανονισμόν, διότι νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις ἐπὶ ρητῆς διατάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἐκπροσωπῶν τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν, κατόπιν ἐπιστολῆς τοῦ κ. Τσιριμώκου, ἀποσταλείσης εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις ἀποδοκιμάζει τὸ ἔγκλημα μὲ ὅσην δύναμιν ἔχει, πρόκειται περὶ ἑνὸς τρομεροῦ καὶ ἀποτροπαίου ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον ἔγινε. Δέχομαι τὴν πρότασιν περὶ ἀναβολῆς, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι δὲν ἔχει γνῶσιν. Δέχομαι τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς, ἀλλὰ ἀφοῦ ἀπὸ σήμερον καταδικάσωμεν τὸ ἔγκλημα χωρὶς νὰ εἴπωμεν ποῖος τὸ ἔκαμε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι ποὺ θὰ διαφωνήσω, ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν. Τὸ ἄρθρον 51 ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§87Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Διατὶ ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς ἄλλους;

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Γαληνόν, ὡς ἐκπρόσωπον τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Τὸ ἄρθρον 51 ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐπερωτήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ «δύναται», ὑπάρχει μία παράδοσις ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν, ἡ ὁποία μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύωμεν τὴν γνώμην μας, ἑρμηνεύοντες δὲ τὴν γνώμην μας ἑρμηνεύομεν τὴν ἀκριβῆ τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ «δύναται» ἀναφέρεται εἰς τὴν συζήτησιν διότι δὲν εἶναι δυνατόν, τοῦτο τὸ ἀνέπτυξεν ἐκτενῶς καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κἄθε πρότασιν οἱουδήποτε πολιτικοῦ περιεχομένου νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ ἔχωμεν καθημερινῶς συζητήσεις, εἰς αὐτὸ ἀναφέρεται, δηλαδὴ εἰς τὸ ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ γίνῃ συζήτησις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ δύναται νὰ ἀσκήσῃ τοῦτον ἐλευθέρως. Συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ θέματος. Οἱ δεχόμενοι τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι βουλευταί). Συνεπῶς, ἡ πρότασις ἀπερρίφθη.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Δηλαδή, κηρύσσεται ἀπαράδεκτος ἡ συζήτησις.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§91Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν ἀπουσίᾳ τῶν διαφόρων ἀρχηγῶν νὰ δίδεται ὁ λόγος εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὡς ἐκπροσώπων Κομμάτων.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὁ κ. Κωστόπουλος εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὴν ΚΕΑ, συνεπῶς ὀρθῶς ὡμίλησεν ὡς ἐκπρόσωπος αὐτῆς. Διὰ τὸν κ. Γαληνόν, ἔχομεν δηλώσει, ὅτι ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Τσιριμώκου ἐκπροσωπεῖ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν. Τέλος, ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Τούμπαν, ὡς ἐκπρόσωπον τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου κλπ. Οὐδείς, λοιπόν, κ. συνάδελφε, ὡμίλησε χωρὶς νὰ δικαιοῦται.

§93Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ συνάδελφοι νὰ ὁμιλοῦν ἐξ ὀνόματος τῶν Κομμάτων των, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κάμνετε ἔλεγχον εἰς τὸ Προεδρεῖον;

§95Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Τότε καὶ ἐγὼ θὰ δύναμαι νὰ ὁμιλῶ ἐκπροσωπῶν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνετε λάθος, κ. Βολουδάκη. Ὁ κ. Βαλοῦρδος ἔχει ὑποβάλει πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν δύναται νὰ ἀναπτύξῃ ἐπὶ 10λεπτον. Θὰ παρεκάλουν ὅμως τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν ἀναβολὴν τοῦ θέματος τούτου διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην.

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.00′ μ.μ.)