1961.01.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

Δευτέρα, 30 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Περτσινίδης, Α. Γεροκωστόπουλος, Ε. Ἀλιπράντης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Λ. Μπίστης, Α. Παυλόπουλος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Π. Σταυρόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Παπαρτεμίου καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν βιοτεχνῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς Φ. Γαλάνη, Σ. Φιλιππακοπούλου, Σ. Δαζούνη κλπ., αἰτουμένων κατάργησιν τῆς χρυσοτυπώσεως ἐπὶ τῆς φόδρας ὑποδημάτων (πάτος) τοῦ ὀνόματος, διευθύνσεως κλπ. καὶ θέσπισιν διατάξεως ἐπιβαλλούσης βαρύτατον τελωνειακὸν δασμὸν ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης πάστας φύλλου χρυσοῦ καὶ τῶν σχετικῶν χρυσοτυπωτικῶν μηχανημάτων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τοῦ Νομοῦ Δράμας, ἐν σχέσει πρὸς ἄλλους, ἀπὸ ἀπόψεως κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ αἰτεῖ τὴν παραμονὴν τῶν Ὑπηρεσιῶν Υ.Ε.Β. καὶ Τοπογραφικῆς εἰς τὸν ἐν λόγῳ Νομόν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ Καλαμάτας–Μεσσηνίας ὁμήρων Στρατοῦ Κατοχῆς κρατηθέντων εἰς τὸ ἐν Ἑλλάδι στρατόπεδον, αἰτουμένων ὅπως, διὰ σχετικῆς τροπολογίας συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως καὶ οἱ κρατηθέντες κάτω τῶν ἓξ (6) μηνῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πτυχιούχων Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ προώθησιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμοῦντος καὶ ἀφορῶντος προσθήκας καὶ τροποποιήσεις τῶν διατάξεων τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν κειμένης Νομοθεσίας. Ἡ Γεωργοένωσις Σερρῶν, ὁ Πρόεδρος Λαχανοκαλλιεργητῶν Λαγκαδᾶ, ἡ Γεωργοένωσις Γιαννιτσῶν κλπ., αἰτοῦσι τὴν ἄμεσον ψήφισιν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ νόμου ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Σ. Διβάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Κεφαλληνίας, αἰτουμένου ἀνάλογον μὲ ἀποστολὴν ἐκπαιδευτικῶν, μισθολογικὴν μεταχείρισίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικίας Ἑλληνορώσων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προβλεπομένην συνδετικὴν ὁδὸν Κηφισσίας Μεσογείων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐγκλεισθέντων εἰς στρατόπεδον ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, τῶν συλληφθέντων εἰς Κρήτην ἀξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν, αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ἀποζημιώσεις τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρακολούθησίν του. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, αἰτεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὡς ἔχει, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ προστασία παραγωγῶν καὶ παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ε. Ρήγας, διαμαρτύρεται διὰ παρακολούθησίν του ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ τὴν μετάβασίν του εἰς Ν. Μουδανιὰ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Μ. Σβώλου, Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, διαμαρτύρονται δι’ ἔλλειψιν δημοδιδασκάλων ἐν τῇ 5ῃ τάξει τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Νέας Φωκαίας–Χαϊδαρίου καὶ αἰτοῦσι τὴν ἄμεσον τοποθέτησιν διδασκάλου εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχολεῖον. Οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες ὑποψηφίων φοιτητῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, αἰτοῦν τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων εἰσακτέων σπουδαστῶν εἰς τὰς ἐν λόγῳ Σχολὰς ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων.

§5Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπροόπτως ἐνσκήψασα χιονοθύελλα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν εἰς τὴν Κοζάνην, μὲ παρημπόδισε νὰ ἔλθω καὶ νὰ παρευρεθῶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς καί, παραδόξως, βλέπω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐπωφελούμενος τῆς ἀπουσίας μου, ἀνέπτυξε τὴν ἐπερώτησίν μου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1186 εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων τῆς Βουλῆς καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 673)390)16.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν πληττομένων ἐκ τῆς κατασκευῆς τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Ἀχελώου, θέλει ρυθμισθῇ διὰ νόμου, σχέδιον τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται ἐν ἐπεξεργασίᾳ μὲ τὴν σύμπραξιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΔΕΗ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Ἀράπη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11445)9285)41.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 685)22.10.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι: 1) Ἐξευρέθη κατάλληλον γήπεδον εἰς τὴν περιοχὴν Ἀμφιάλης, ἀπεστάλη ἡ σχετικὴ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου 6 αἰθουσῶν καὶ ἐχρηματοδοτήθη ἡ ἔναρξις τοῦ ἔργου διὰ πιστώσεως 200.000 δραχμῶν. Διὰ τὴν ἐξεύρεσιν οἰκημάτων πρὸς μίσθωσιν ἡ συσταθεῖσα ἐπιτροπὴ δὲν κατέληξεν εἰς ἀποφάσεις καθ’ ὅσον δὲν προσεφέρθησαν κατάλληλα κτίρια. Ἐν τῇ μελέτῃ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος τοῦ ὁποίου αἱ πιστώσεις θὰ εἶναι ηὐξημέναι, ἐλπίζεται νὰ λυθῇ τὸ διδακτηριακὸν θέμα τῆς περιοχῆς. 2) Ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς νέας ὀργανώσεως τῶν Σχολείων Μ.Ε. βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3971)59. 3) Ἁρμοδία διὰ τὴν ἵδρυσιν Γυμναστηρίου πρὸς ἄσκησιν τῶν νέων ἐν γένει τυγχάνει ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12058)9801)11.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεως 792 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι καταρτίζεται ἤδη Β. Διάταγμα ἱδρύσεως νηπιαγωγείων εἰς τοὺς ἔχοντας μεγαλυτέραν ἀνάγκην οἰκισμούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12047)9790)11.11. 1960 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεως 766 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἀετοχωρίου Ἀλεξανδρουπόλεως κατηργήθη, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶχε κατέλθει εἰς ἐννέα ἐνῷ κατὰ κειμένας διατάξεις διὰ νὰ λειτουργήσῃ σχολεῖον δέον, κατ’ ἐλάχιστον ὅριον, νὰ ἔχῃ 15 μαθητάς. Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δημοτικῶν Σχολείων Σουφλίου διετάχθη ὅπως ἐξακριβώσῃ, ἐὰν ἐδημιουργήθησαν αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις, διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν τοῦ σχολείου τούτου, προκαλέσῃ δὲ καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν, ἐν καταφατικῇ περιπτώσει πρότασιν τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11982)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐτῶν δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν τῶν σχολείων τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς πλεῖστα ἐξ αὐτῶν ἡ ἀναλογία τῶν μαθητῶν κυμαίνεται ἀπὸ 33 ἕως 51 εἰς ἐλάχιστα δὲ κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν λόγῳ τῆς συνήθους κινήσεως τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ 60 καὶ ἄνω, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ μέσου ὅρου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐξετασθέντων μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν εἰς τὰ ἐν λόγῳ σχολεῖα. Πρὸς τούτοις πληροφοροῦμεν, ὅτι διὰ Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος καὶ κοινοποιηθέντος ηὐξήθησαν κατὰ τέσσαρας αἱ θέσεις τῶν Δημοδιδασκάλων τῆς πόλεως ταύτης, λαμβάνεται δὲ πρόνοια διὰ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν διδασκάλων καὶ ἄλλων δημοτικῶν σχολείων, τῶν ἐχόντων πληθωρισμὸν μαθητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13414)10835)9.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 982)3.12.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92536 Α. π.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἡρακλείου, ὑπεδείξαμεν, ὅπως τοῦτο ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τὰς ἐργασίας ἐπεκτάσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἄνω Βιάνου, κατὰ τὴν προσεχῆ κατανομὴν τῶν εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ τεθησομένων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12653)10196)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 894) 22.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου 14ου Καβάλας (Προφήτου Ἠλιοῦ) ἔχει ἀποσταλῆ ἡ σχετικὴ μελέτη. Διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου ἐπιλαμβάνεται τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καβάλας, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου τίθενται αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Δι’ ἰδιαιτέρου ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ ὡς ἄνω Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ὑπεδείξαμεν ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ πιστώσεων τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τοῦ σχολείου τούτου ἐξετάζεται ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τῶν λοιπῶν σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12976)10535)1.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 938)28.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Χ. Παγώνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως διδακτηρίων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ ἀρξαμένου ἔτους περιλαμβάνεται καὶ ἡ χρηματοδότησις τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Κατερίνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11343)9248)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 664 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι μὲ τὴν μελετωμένην καὶ περαιτέρω αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων θέλει ἐξετασθῆ μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 12.12.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846) 1951 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς παραγράφου τοῦ Ν. Δ. 4104)60 προβλέπεται ἡ συνταξιοδότησις ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους διὰ τοὺς ἄρρενας ἠσφαλισμένους καὶ τοῦ 55ου διὰ τὰς γυναῖκας προκειμένου περὶ προσώπων ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ταῦτα ὡς καὶ ὁ χρόνος ἀπασχολήσεως εἰς αὐτὰ θὰ καθορισθοῦν δι’ ἐκδοθησομένου Κανονισμοῦ. Ἡ ἔκδοσις τοῦ Κανονισμοῦ τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος δοθέντος, ὅτι κατὰ 5 ἔτη ἐνωρίτερον συνταξιοδότησις μὲ πλήρη σύνταξιν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς βαρέα ἐπαγγέλματα θὰ ἔχῃ σοβαρὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτοῦ. Πάντως ἐκ τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας εἶναι δυνατὴ ἡ συνταξιοδότησις μὲ μειωμένην, ὅμως, σύνταξιν ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ καὶ 55ου ἔτους τῆς ἡλικίας καὶ τῶν λοιπῶν προϋποθέσεων ἀριθμοῦ ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. Ἐξ ἄλλου ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 62ου ἔτους τῆς ἡλικίας οἱ ἄνδρες καὶ τοῦ 57ου τοιούτου αἱ γυναῖκες δικαιοῦνται πλήρους συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ἔχουν πραγματοποιήσει 6.000 ἡμέρας ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 112)ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 19.12.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78371)Ε2457)3.12.1960 ἀποφάσεως ἡμῶν ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἡμερῶν ἐργασίας τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων. Διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὡρίσθη, ὅτι ἐργατοτεχνῖται οἰκοδομῶν καὶ συναφῶν τεχνικῶν ἐργασιῶν, ἔχοντες ἐγγραφῆ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ταύτην εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1954 καὶ ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀπὸ 1.1.1950 μέχρι 31.12.1954 διακοσίας πεντήκοντα (250) τοὐλάχιστον ἡμέρας ἐργασίας εἰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας ἢ 1.200 ἐν συνόλῳ τοιαύτας μέχρι 31.12.1959 ἐξ ὧν 150 ἀπὸ 1.1.1950 μέχρι 31. 12.1954 λογίζονται διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν προϋποθέσεων πρὸς ἀπονομὴν αὐτοῖς συντάξεως, ὡς ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀνὰ 150 ἡμέρας ἐργασίας καθ’ ἑκάστην τῶν ἀπὸ τοῦ ἑπομένου τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ἀσφάλισιν μέχρι καὶ τοῦ 1954 τελευταίων ἑπτὰ (7) κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἡμερολογιακῶν ἐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν στοιχείων τῆς ἀσφαλίσεως δὲν πρόκειται μείζων ἀριθμὸς πραγματοποιηθεισῶν ἡμερῶν ἐργασίας. Κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν οἱ ἐργατοτεχνῖται οἰκοδόμοι δύνανται νὰ ἀναγνωρίσωσιν ἀπὸ 500 μέχρι 1.000 περίπου ἡμερῶν ἐργασίας ἕκαστος διὰ τὴν περίοδον τῶν ἀνωτέρω ἑπτὰ ἡμερολογιακῶν ἐτῶν. Τὸ αἴτημα περὶ μειώσεως τῶν προϋποθέσεων ἀπονομῆς συντάξεως παρὰ τοῦ ΙΚΑ, εἰδικῶς διὰ τοὺς οἰκοδόμους, δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ ὑπὸ τὰς παρούσας οἰκονομικὰς ἀσφαλιστικὰς συνθήκας. Τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος σύνταξιν τούτων θὰ ἐξετασθῇ εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου. Τὸ αἴτημα περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς οἰκοδόμους τοῦ δώρου τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα παρὰ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων μολονότι ἐκφεύγει τῶν σκοπῶν διὰ τοὺς ὁποίους συνεστήθη τὸ Ἵδρυμα, ἤτοι τὴν χορήγησιν συντάξεως καὶ παροχῶν ἀσθενείας εἰς τοὺς παρ’ αὐτῷ ἠσφαλισμένους καὶ τὰ μέλη οἰκογενείας αὐτῶν, ἀνετέθη ἐν τούτοις εἰς τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Ι.Κ.Α. ἐξετάσουν τοῦτο καὶ εἰσηγηθοῦν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1020 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὑπὸ στοιχεῖον Βʹ αἴτημα, περὶ χαρακτηρισμοῦ ὡς ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων τῶν τεχνιτῶν ζαχαροπλαστῶν (πατισσερί, καραμελοποιΐας κλπ.) κατ’ ἀρχὴν καὶ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1234)1918, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ νόμου 2655)52 ὁ χαρακτηρισμὸς μισθωτοῦ τινος ὡς ὑπαλλήλου ἢ ἐργάτου, γίνεται βάσει τοῦ προέχοντος ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ἐργασίας στοιχείου σωματικοῦ ἢ μὴ καὶ ἐφ’ ὅσον μὲν προέχῃ τὸ σωματικόν, ὁ μισθωτὸς χαρακτηρίζεται ὡς ἐργάτης, ἐφ’ ὅσον δὲ τὸ μὴ σωματικόν, χαρακτηρίζεται ὡς ὑπάλληλος. Ὁ διὰ νόμου χαρακτηρισμὸς ὡς ὑπαλλήλων τῶν ἐν προκειμένῳ τεχνιτῶν, ὡς καὶ ἄλλων εἰδικευμένων ἐργατοτεχνιτῶν, ἀποτελεῖ θέμα, ὅπερ ἐξετάζεται μετὰ τῆς δεούσης περισκέψεως, δεδομένου, ὅτι πρὸς τοῦτο ὑφίσταται ζωηρὰ ἀντίθεσις τοῦ συνόλου τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων ἐργοδοτῶν. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος, περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Ἑστιατορίων, Ζυθεστιατορίων καὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν βιομηχανιῶν Ζαχαροπλαστικῆς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο θὰ ἐξετασθῇ μετὰ τὴν ψήφισιν καταργηθέντος ἤδη σχεδίου νόμου, περὶ τῆς λειτουργίας ἐπικουρικῶν τινων ταμείων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῶν περὶ οὗ ἀνωτέρω Ταμεῖον. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ ρύθμισις βασικῶν θεμάτων Ἐπικουρικῶν τινων Ταμείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν σχετικοῦ ἐγγράφου σας ἐπὶ τῆς ἀπὸ 10. 12.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ὑπαλλήλων καφενείων, ζαχαροπλαστείων, μπάρ, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846)51, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 4104)60, προβλέπεται ἡ συνταξιοδότησις ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους διὰ τοὺς ἄρρενας ἠσφαλισμένους καὶ τοῦ 55ου διὰ τὰς γυναῖκας, προκειμένου περὶ προσώπων ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Τὰ ἐπαγγέλματα ταῦτα ὡς καὶ ὁ χρόνος ἀπασχολήσεως εἰς αὐτὰ καθορισθοῦν δι’ ἐκδοθησομένου Κανονισμοῦ. Ἡ ἔκδοσις τοῦ Κανονισμοῦ τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος, δοθέντος, ὅτι ἡ κατὰ 5 ἔτη ἐνωρίτερον συνταξιοδότησις μὲ πλήρη σύνταξιν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς βαρέα ἐπαγγέλματα θὰ ἔχῃ σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν αὐτοῦ. Πάντως ἐκ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας εἶναι δυνατὴ ἡ συνταξιοδότησις μὲ μειωμένην, ὅμως, σύνταξιν ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ καὶ 55ου ἔτους τῆς ἡλικίας καὶ τῶν λοιπῶν προϋποθέσεων ἀριθμοῦ ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. Ἐξ ἄλλου ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 62ου ἔτους τῆς ἡλικίας των οἱ ἄνδρες καὶ τοῦ 57ου τοιούτου αἱ γυναῖκες, δικαιοῦνται πλήρους συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ἔχουν πραγματοποιήσει 6.000 ἡμέρας ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ἱδρύματος. Ἐπίσης, γνωρίζομεν ἡμῖν, ὅτι βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, τὸ προσωπικὸν τῶν ἐργαστηρίων τῶν ζαχαροπλαστείων, τυγχάνει ἀναπαύσεως ἀπὸ τῆς 1.30′ μ.μ. καθ’ ἑκάστην Κυριακὴν καὶ 12ώρου τοιαύτης ἀπὸ 1ης μ.μ. κατ’ ἄλλην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος. Τὸ θέμα τῆς καθιερώσεως ἀναπαύσεως τοῦ ὡς ἄνω προσωπικοῦ τῶν ζαχαροπλαστείων, καθ’ ὅλην τὴν Κυριακήν, χρῄζει νομοθετικῆς ρυθμίσεως, πρὸς τοῦτο δέ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 76263)14870)1.12.60 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν ζητήσει ἀπὸ τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ γνωρίσῃ ἡμῖν τὰς ἀπόψεις της ἐπ’ αὐτοῦ καὶ συγκεκριμένως ἐὰν ἡ καθιέρωσις ἀναπαύσεως τῶν τεχνιτῶν ζαχαροπλαστῶν καθ’ ὅλην τὴν Κυριακὴν πρόκειται νὰ προκαλέσῃ δυσχερείας εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν ἐν λόγῳ καταστημάτων καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ καὶ νὰ δημιουργήσῃ, ἐνδεχομένως, κίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἐκ πιθανῆς ἀλλοιώσεως τῶν ἀπὸ τῆς προτέρας παρασκευαζομένων γλυκισμάτων καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὸ θέρος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐν τῷ Νομῷ Πιερίας ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις, τόσον τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ. 2961)54 «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας», ὅσον καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)17.10.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὑπὸ τοῦ Ο.Α.Α.Α. διατιθέμεναι ἑκάστοτε πιστώσεις δι’ ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, δέον νὰ προορίζωνται δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων προσφορῶν διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς ἀνεργίας εἰς περιφερείας μαστιζομένας περισσότερον ὑπ’ αὐτῆς, ὡς ἐπίσης, τὸ ὕψος τῶν διατιθεμένων κεφαλαίων εἰς ἑκάστην περιφέρειαν νὰ εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὸ ποσόν, ὅπερ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων ἑκάστης ἐξ αὐτῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀνεργία εἰς τὸν Νομὸν Πιερίας οὐδέποτε ἦτο σημαντική, ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὴν κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Δημοσίων Ἔργων, Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐργασίας, περὶ χρηματοδοτήσεως κοινωφελῶν ἔργων ἐκ τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)60 Π.Υ.Σ. ἐγκριθέντος κονδυλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13631)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 10.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ συνεχίσεως καταβολῆς τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 73033)1.759)56 ἀποφάσεως ἡμῶν προβλεπομένου ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς εἰς ἀναπήρους ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τοῦτο ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)10.1.61 ἐγκυκλίου τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων πρὸς ἁπάσας τὰς ὑπηρεσίας τῆς Διοικήσεως καὶ ἅπαντα τὰ Ὑποκαταστήματα καὶ παραρτήματα αὐτοῦ. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου ταύτης τὸ Ἵδρυμα ἀποδέχεται ἄποψιν ἡμῶν καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ Νομικοῦ Συμβούλου, ὅτι εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ Νομοθέτου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4104)60 Ν. Διατάγματος δὲν περιείχετο ὁ ἀποκλεισμὸς ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ περὶ οὗ ἀνωτέρω ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν 1.10.60 ἡμέραν ἐνάρξεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 ἐλάμβανον τὸ ἐπίδομα ἀναπροσαρμογῆς κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρ. 28 παρ. 2 ἐδ. β τοῦ Α.Ν. 1846)51. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου ὁρίζεται περαιτέρω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12 παρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 4104)60 θεσπίζουσα τὴν συνέχισιν τῆς ἐπιδοτήσεως, βάσει τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως καταλαμβάνει γενικῶς τοὺς ἔχοντας μερικὴν ἀναπηρίαν (43,3– 66%) κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ἤτοι καὶ τοὺς διανύοντας τὴν διετίαν ἐπιδοτήσεως, βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 28 παρ. 2 ἐδαφ. Β τοῦ Α. Ν. 1846)51 κατὰ τὴν 1.10.1960. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Γιαρένη, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13629)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 10.12.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Γιαρένη, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ ἐπὶ τοῦ αἰτήματος διασφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων ὑπαλλήλων καὶ καταστηματαρχῶν κουρέων καὶ κομμωτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δι’ ἀποφάσεώς μας συνεκροτήσαμεν Ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐκπροσώπων τῶν ἐργαζομένων εἰς κουρεῖα καὶ κομμωτήρια ὡς καὶ τῶν καταστηματαρχῶν κουρέων καὶ κομμωτῶν. Ἀντικείμενον τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ὡρίσθη τὸ θέμα τῆς ἀποσυμφορήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, τόσον τῶν ὑπαλλήλων, ὅσον καὶ καταστηματαρχῶν τῶν ἐν λόγῳ ἐπαγγελμάτων, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐργασίας καὶ τῶν ἀσθενειῶν εἰς ἃς ἐκτίθενται οἱ εἰς αὐτὰ ἐργαζόμενοι. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξετάζει τὸ θέμα τοῦτο ὡς καὶ τὸν τρόπον ἐξευρέσεως τῶν ἀπαιτηθησομένων πρὸς τοῦτο πόρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Μερλοπούλου, Ι. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Μερλοπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τοὺς πιστούχους τοῦ Ὑποκαταστήματος Δερβενίων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, οἵτινες ζητοῦν ἐπιστροφὴν τῶν πρὸς τὸ ἀνωτέρω Ὑποκατάστημα καταβληθέντων ποσῶν πρὸς ἐξόφλησιν χρεῶν των, ἅτινα εἶχον καταβάλει προηγουμένως κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ὑποκαταστήματος εἰς τὸν ἔμπορον Σπ. Λαζανᾶν, πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ἰδίων χρεῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐτακτοποιήθη κατόπιν τῶν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. χορηγηθεισῶν ὁδηγιῶν πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Ὑποκατάστημα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4122)17.1.1961 ἐγγράφου της, ἵνα τοῦτο προβῇ εἰς ἐπιστροφὴν τῶν ἐπὶ πλέον καταβληθέντων ποσῶν, ἐφ’ ὅσον οἱ δικαιοῦχοι δὲν τυγχάνουσιν ὀφειλέται τῆς Τραπέζης, ἄλλως θὰ προβῇ εἰς συμψηφισμὸν πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ὀφειλόμενα ποσά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV) Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 716 ἀπὸ 26 Ὀκτωβρίου 1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ Ἰσαὰκ Μαυρίδης, συνελήφθη εἰς τὸ Τελωνεῖον KARAGATS τὴν 13.4.60, διότι εἰς εἰδικὰς τρύπας τῆς ταπετσαρίας τοῦ αὐτοκινήτου του εὑρέθησαν περιδέραια, ἁλυσσίδες, γυναικεῖα ἐσώρρουχα καὶ ἄλλα εἴδη. Κριθεὶς προφυλακιστέος διὰ λαθρεμπόριον ἐκρατεῖτο εἰς τὰς φυλακὰς Ἀνδριανουπόλεως. Τὴν 17ην τρέχοντος κατεδικάσθη εἰς φυλάκισιν ἑνὸς ἔτους, τριετῆ ἐξορίαν ἐν Τουρκίᾳ καὶ πρόστιμον. Κατέθεσεν ἔφεσιν. 2) Ὁ Χαράλαμπος Σταυρίδης προεφυλακίσθη τὴν 1.4. 1960 ὡς ὑπεύθυνος διὰ τὸν θάνατον προσώπου προκληθέντος ἐκ τῆς συγκρούσεως τοῦ ἰδιωτικοῦ του αὐτοκινήτου μετὰ τουρκικοῦ στρατιωτικοῦ ὀχήματος, θὰ παρεπέμπετο δὲ δι’ ἀνθρωποκτονίαν ἐξ ἀμελείας. Περιληφθείς, ὅμως, εἰς τὸ τελευταῖον γενικὸν μέτρον ἀμνηστεύσεως ἐν Τουρκίᾳ, ἀπεφυλακίσθη καὶ ἐπέστρεψεν οἴκαδε τὴν 2.11.1960. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 54)21 ἀπὸ 4ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1156)28.12.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ Ο.Λ.Π., λόγῳ τῆς σὺν τῷ χρόνῳ αὐξανομένης ἐμπορευματικῆς καὶ ἐπιβατικῆς κινήσεως καὶ κατὰ συνέπειαν τῆς συμφορήσεως τοῦ Κεντρικοῦ λιμένος, ἀναγκάζεται νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν κρηπίδωσιν τοῦ λιμένος, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ν’ ἀπομακρύνῃ ὡρισμένας λειτουργίας, εἰς παρακειμένους λιμενίσκους ἀφ’ ἑτέρου. 2) Αἱ λειτουργίαι αἱ ὁποῖαι θ’ ἀπομακρυνθοῦν εἶναι αἱ κάτωθι: α) Ἡ ἀφορῶσα τὴν φορτοεκφόρτωσιν τῶν Στρατ. Ἐφοδίων (Στρατ. Δ)νσις Λιμένος). β) Ἡ ἐκφόρτωσις τῶν στερεῶν καυσίμων. γ) Ἡ ἰχθυοσκάλα. δ) Αἱ ἐπισκευαὶ τῶν πλοίων. Διὰ τὰς τρεῖς πρώτας λειτουργίας κατασκευάζεται ὁ λιμὴν Κερατσινίου καὶ προσεχῶς θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ μεταφορά. Τὰ ὑπὸ ἐπισκευὴν πλοῖα προβλέπεται νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὸν Προλιμένα, ὅπου καὶ τὸ Συνεργεῖον Κανέλλου, εὐθὺς ὡς κατασκευασθῇ ἐκεῖ τὸ ὑπὸ δημοπράτησιν κρηπίδωμα. 3) Εἰς τὴν περιοχὴν Ξαβερίου, ὅπου καὶ τὸ Συνεργεῖον τοῦ Μπούτου καὶ ὅπου ἔχουσιν ἀγκυροβολήσει σήμερον καὶ τὰ ὑπὸ ἐπισκευὴν πλοῖα θὰ κατασκευασθοῦν κρηπιδώματα διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῆς ἐλευθέρας ζώνης καὶ πλεύρισιν τῶν πλοίων μεταφερόντων ἐμπορεύματα. Κατέστη, ἑπομένως, ἀναγκαῖον νὰ ἐπεκταθῇ ἡ λιμενικὴ ζώνη, νὰ διαμορφωθοῦν οἱ ἐν αὐτῇ χῶροι καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀποθήκευσις τῶν ἐμπορευμάτων εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Εἶναι ἀπαραίτητον, συνεπῶς, αἱ Σιδηροβιομηχανίαι (συνεργεῖα) αἱ εὑρισκόμεναι ἐντὸς τῆς περιοχῆς ταύτης ν’ ἀπομακρυνθοῦν, εὐθὺς ὡς ἀποπερατωθῇ ἡ προβλεπομένη διαδικασία διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ καταβολὴν τῆς κανονισθησομένης ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

§6Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον ἔχομεν Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. Τὶ ἔχετε νὰ εἴπητε;

§8Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, ἀπροόπτως ἐνέσκηψεν χιὼν καὶ ὡς ἐκ τούτου καθυστέρησα καὶ δὲν ἠδυνήθην νὰ παρευρεθῶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν, ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καθ’ ἣν ἀπροόπτως συνεζητήθη ἡ ἐπερώτησίς μου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει ὁ Κανονισμὸς μὲ αὐτά;

§10Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἠσθάνθην, ὅμως, καὶ μίαν ἔκπληξιν, τὸ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐπωφελούμενος τῆς ἀπουσίας μου, ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἀνέπτυξεν αὐτήν. Εἶναι κανονικὸν αὐτό;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἠμπορεῖτε νὰ φέρετε τὸ θέμα.

§12Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπωφελούμενος τῆς ἀπουσίας μου, ἔλαβε τὸν λόγον....

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔλαβε τὸν λόγον, τοῦ τὸν ἔδωσε τὸ Προεδρεῖον.

§14Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ προέβη εἰς ἀνακριβεῖς δηλώσεις πρὸς τὸ Σῶμα, τὴν ἀνακρίβειαν τὴν ὁποίαν θὰ ἀποδείξω μὲ τὴν ἀνακατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτό, εὑρέθη συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν υἱοθετεῖ τὸ λεξιλόγιόν μου. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω ποῖον εἶναι τὸ ἰδικόν του λεξιλόγιον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά; Δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ αὐτά.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς βαθμολογικῆς καταστάσεως ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ εἰς ἄλλα ὀργανωτικά τινα θέματα κ.λ.π.».

§16Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅπως γνωρίζετε, ἔχει ψηφισθῆ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν ὡρισμένοι βουλευταὶ τὸ ἐκράτησαν ἐπιθυμοῦντες νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Συνεπῶς, κάμνω τὴν δήλωσιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι διὰ τὰ κενὰ τὰ προκύψαντα κατὰ τοὺς εἰσιτηρίους διαγωνισμοὺς 1960–1961, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας θὰ ἀφορᾷ ἅπαντα τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα.

§17Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ ἡ δήλωσις αὐτή, ἀλλὰ νὰ μπῇ ὡς κείμενον εἰς τὸν νόμον. Ἐὰν ὄχι, κρατεῖται.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὸ κείμενον θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμένητε νὰ μπῇ, διότι πιστεύω, αὐτὴ εἶναι ἡ νομικὴ μου πεποίθησις, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν πρὸ τῆς διενεργείας τῶν ἐξετάσεων, τῶν διαγωνισμῶν, γνωρίζουν οἱ μέλλοντες ὑποψήφιοι, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις μεταξὺ τῶν σχολῶν, δὲν πρόκειται περὶ ἀνισότητος, ὅταν δὲν τὸ γνωρίζουν, ὅπως δὲν τὸ ἐγνώριζον πέρυσι, τότε προκύπτει, ἐνδεχομένως, θέμα Συνταγματικόν, θέμα ἀνισότητος. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι διὰ λόγους γενικωτέρους, πρέπει νὰ ἀφεθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐλευθέρα εἰς τὸ μέλλον νὰ κρίνῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἢ μᾶλλον, ἂν εἶναι σκόπιμον νὰ εἰσέρχωνται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νέας αὐτῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία θεσπίζεται, τῆς ἐξαντλήσεως τῶν θέσεων, εἰς ὅλας τὰς σχολὰς ἢ ὄχι. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶναι συνδεδεμένον μὲ εὐρυτάτην κοινωνικὴν σκοπιμότητα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὡς πρὸς τὸ περυσινὸν ἔτος, ἢ μᾶλλον, ὡς πρὸς τὸ ἔτος τὸ ὁποῖον διανύομεν σήμερον, δηλαδή, ὡς πρὸς τὰς ἐξετάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο τὸν Σεπτέμβριον, θὰ ἰσχύσῃ ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, δηλαδή, ἡ εἰσαγωγὴ θὰ γίνῃ εἰς ὅλας τὰς σχολάς.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἀποσύρεται.

§20Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον σαφῶς, ἄλλως κρατεῖται.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ ἐπιμένετε; Ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔχῃ ἀξίαν νομικὴν ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τότε διατὶ δὲν μπαίνει εἰς τὸν νόμον;

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιτρέψητε μόνον ἐπὶ πέντε λεπτά, νὰ γίνῃ μιὰ διευκρίνισις τῶν ἀπόψεων, νὰ ἴδωμεν, διατὶ ἐπιμένει ὁ κ. Μπακόπουλος εἰς τὸ νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον. Ἐὰν ἐπιμένῃ, διότι ἀμφισβητεῖ— πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν πράττει— τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία εἶναι δήλωσις ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, τότε δὲν ἔχω τὶ νὰ ἀπαντήσω. Ἀμφισβήτησις τῆς δηλώσεως δὲν εἶναι κατ’ ἐμὲ νοητή. Προέβη εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ τηρήσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπόσχεται διὰ τῆς δηλώσεως.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖον τὸ περιεχόμενον τῆς δηλώσεως;

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὅτι δι’ ὅλας τὰς σχολὰς θὰ ἰσχύσῃ. Θὰ ἐξαντληθῇ δι’ ἐφέτος ὁ ἀριθμὸς.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν μπαίνει εἰς τὸν νόμον;

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ νόμος περιέχει παγίαν διάταξιν. Θέλετε νὰ βάλωμεν εἰς τὸν νόμον, δι’ ἐφέτος;

§28Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Θὰ σᾶς κάμω τὸ χατῆρι, παρ’ ὅλον, ὅτι, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀμφισβητῆτε τὴν δήλωσίν μου.

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς βεβαιώνω, ὅτι δὲν ἔχω κανένα ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἐνδιαφέρομαι. Ἑπομένως, χατῆρι δὲν ζητῶ, ἀλλὰ ἰσότητα.

§30Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει τὴν σχετικὴν διάταξιν, ὑπάρχει μία φράσις μεταβατική, λέγει ἡ διάταξις αὐτὴ «...... (ἀναγινώσκει) ........». Εὐχαρίστως, ἠμπορῶ νὰ προσθέσω: «... διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἰσχύσῃ ἡ ἐξάντλησις τοῦ ἀριθμοῦ, δι’ ὅλας τὰς Σχολάς».

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ζητῶ ἐκεῖ ποὺ λέγει: «δι’ ὅλας τὰς Σχολὰς ἢ τινὰς ἐξ αὐτῶν», νὰ φύγῃ τὸ «...ἢ τινὰς ἐξ αὐτῶν».

§32Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Σᾶς ἐνδιαφέρει δι’ ἐφέτος ἢ διὰ τὸ μέλλον;

§33Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν ἰσότητα. Ἢ ὅλοι ἢ κανένας. Μακρὰν ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχήν σας. Ἡ ἰσότης εἶναι ἔννοια — καὶ τὸ γνωρίζετε καλλίτερον παντὸς ἄλλου— εἶναι ἔννοια, ἡ ὁποία ἔχει θετικὸν περιεχόμενον, καὶ μάλιστα πρακτικὸν θετικὸν περιεχόμενον. Τὶ σημαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἰσότης καὶ διατὶ δὲν γίνεται παραβίασις τῆς ἰσότητος, ἐὰν εἰς τὸ μέλλον ἀφήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐλευθέραν νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν διάταξιν εἰς ὅλας ἢ εἰς ὡρισμένας Σχολάς. Διατὶ δὲν παραβιάζομεν τὴν ἰσότητα, καθ’ ἣν στιγμὴν θεσπίζομεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ μέλλον; Δὲν τὴν παραβιάζομεν, διότι οἱ ὑποψήφιοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι θεωρητικῶς ὑποψήφιοι διὰ πᾶσαν Σχολήν, θὰ ἐπιλέξουν ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν καὶ ἐν γνώσει τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν προτέρων θὰ εἴπῃ, ὅταν θὰ γίνῃ προκήρυξις, ὅτι εἰς τὰς τάδε Σχολὰς θὰ μποῦν ὅλοι, εἰς τὰς ἄλλας ὄχι, θὰ γνωρίζουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ ἐπιλέξουν. Ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ γνωρίζουν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχουν ἐλευθέραν ἐπιλογήν, ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος, ἐνῷ θὰ παρεβιάζετο διὰ τοὺς δώσαντας πέρυσιν ἐξετάσεις, ἐὰν προεβαίναμεν εἰς διαφορισμὸν τῶν Σχολῶν σήμερον, δηλαδὴ ἐκ τῶν ὑστέρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πεποίθησίς μου, ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος περὶ ἰσότητος μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Νομίζω, λοιπόν, κ. Μπακόπουλε —βλέπετε, ἄλλωστε, ὅτι ἅπαντες οἱ συνάδελφοι πλέον συμφωνοῦν νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον ἔτσι— νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε. Διότι ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Δὲν τὸ ζητεῖ τὸ δικαίωμα διὰ νὰ ἰσχύσῃ αὔριον αὐθαιρεσίας. Πρῶτον, δὲν εἶναι αὐθαιρεσία, ὅταν οἱ ὑποψήφιοι θὰ γνωρίζουν ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη των, οἱ ὅροι μὲ τοὺς ὁποίους θὰ κριθοῦν εἰς τὴν αʹ ἢ βʹ Σχολήν. Ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς, ἂς ἐπιλέξουν. Οἱ νέοι θὰ ἐπιλέξουν ἐν γνώσει τῶν προϋποθέσεων. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται ὁπωσδήποτε. Διατὶ ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις; Διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ πρέπει εἰς μίαν Σχολὴν νὰ ἐνισχυθῇ ἡ προσέλευσις τῶν ὑποψηφίων, εἰς μίαν ἄλλην, νὰ μὴ ἐνισχυθῇ ἢ νὰ ἀνακοπῇ. Ἀρνεῖσθε αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν σκοπιμότητα, ἀρνεῖσθε αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως ἐκπροσωπούσης τὸ κοινωνικὸν σύνολον νὰ προβαίνῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἐκτίμησιν, εἰς αὐτὴν τὴν στάθμισιν τῆς κοινωνικῆς σκοπιμότητος; Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Μπακόπουλον νὰ μὴ τὸ ἀρνηθῇ αὐτό, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησιν νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἄλλωστε ἡ ἐπιμονή του θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ταλαιπωρηθοῦν οἱ ἀγωνιῶντες νέοι, οἱ ὁποῖοι περιμένουν ἐπὶ τέλους νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει. Ὅσοι ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε προαγγελθῆ τὸ δικαίωμα τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως τῶν Σχολῶν, θὰ μποῦν ὅλοι μέχρις ἐξαντλήσεως τοῦ ἀριθμοῦ, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τὰς ἐν τῷ νόμῳ ὁριζομένας. Τοῦ χρόνου, πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ δικαίωμα ἐκ τῶν προτέρων νὰ ὁρίζῃ εἰς ποίας Σχολὰς θὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς ποίας δὲν θὰ ἰσχύσῃ αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα.

§35Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις;

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Εἶπον, μέχρις ἐξαντλήσεως τοῦ ἀριθμοῦ καὶ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου, δηλαδὴ τῆς ὁριζομένης βαθμολογίας.

§37Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Βεβαίως.

§38Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Εἰς τὴν δήλωσιν περιλαμβάνονται καὶ τὸ Ε.Μ.Π., ὡς καὶ ἡ Πολυτεχνειακὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης;

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Βεβαίως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθμ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς βαθμολογικῆς καταστάσεως ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ εἰς ἄλλα ὀργανωτικά τινα θέματα κλπ.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)27.6.60 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ μετατασσομένων ὑπαλλήλων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων».

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)27.6.1960 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ μετατασσομένων ὑπαλλήλων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1949–50, 1951–52, 1952– 1953, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1957 καὶ 1958, ἁρμοδιότητος Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1961».

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1949–50, 1951 –1952, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1957 καὶ 1958, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1961». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944– 45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949– 1950, 1950–51, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955 –1956 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτηθησομένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955–56 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτηθησομένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Βενιζελείου Παγκρητίου Νοσοκομείου Φυματιώντων Ἡρακλείου».

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Βενιζελείου Παγκρητίου Νοσοκομείου Φυματιώντων Ἡρακλείου».

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὑπάρχει πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας τῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα καὶ Η. Σκυλλάκου καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα καὶ Η. Σκυλλάκου, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ζητοῦμεν ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961 Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ σχεδίου νόμου, ἀντικαθίσταται ὡς ἀκολούθως: «... (ἀναγινώσκει) ...».

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅπως ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ προσώπου τοῦ ἀναφερομένου ἐν τῇ τροπολογίᾳ συμπεριλαμβάνονται.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ ἁλιεῖς;

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν περιλαμβάνει τοὺς ἁλιεῖς ἡ τροπολογία. Εἶναι διάφορος τεχνικὴ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 2 καὶ τίποτε ἄλλο. Ἡ διαφορὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν κατὰ τὴν συζήτησιν ἂν περιλαμβάνωνται καὶ αἱ ἀγρότισσαι διευκρινίσθη καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἐπὶ τῆς ἐξηγήσεως τὴν ὁποίαν ἔδωσα θὰ ἐπείσθητε, ὅτι περιλαμβάνονται αἱ ἀγρότισσαι. Τὸ σχέδιον λέγει, ὅτι παύουν αἱ ἀγρότισσαι νὰ εἶναι ἀπ’ εὐθείας ἠσφαλισμέναι, ὅταν ἔλθουν εἰς γάμον μετ’ ἠσφαλισμένου. Ὅταν ἔλθουν εἰς γάμον μετὰ μὴ ἠσφαλισμένου ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἠσφαλισμέναι, Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορά, ἐκτὸς ἂν ἐπιμένουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι εἰς διάφορον διατύπωσιν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσε ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπιμένετε εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§56ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ δεχόμενοι λέγουσιν

ΟΧΙ.

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 191. Εἶπον ΝΑΙ 77 καὶ ΟΧΙ 114. Συνεπῶς, ἡ προταθεῖσα τροπολογία ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 2 ἔγινε δεκτὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 3 ἐπιδέχεται δύο παρατηρήσεις. Ὁρίζει πῶς θὰ συνταχθοῦν καὶ θὰ παραδοθοῦν τὰ βιβλιάρια ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸν ΟΓΑ. Τὰ βιβλιάρια αὐτὰ εἶναι τὰ σοβαρώτερα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐκδίδει ὁ Ὀργανισμός. Ἀποτελοῦν τὸ εἰσιτήριον διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Θὰ πρέπει δὲ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 νὰ συνδυασθῇ μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22, κατὰ τὰς ὁποίας ἀπὸ 1.7.62 θὰ ἀρχίσῃ ἡ συνταξιοδότησις. Δεδομένου, ὅτι, λόγῳ τῆς ἡλικίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ παίζῃ ρόλον καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως, θὰ ἤθελα νὰ κατοχυρωθῇ διὰ τοῦ νόμου ὁ τρόπος τῆς καταχωρήσεως τῆς ἀκριβοῦς ἡλικίας, π.χ. διὰ ληξιαρχικῆς πράξεως. Εἶναι βασικὸς ὅρος αὐτὸς διὰ τὴν ὀρθὴν διατύπωσιν καὶ σύνταξιν τῶν βιβλιαρίων συντάξεως. Γνωρίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ὥραν ὁ μεγαλύτερος ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εὑρίσκεται εἰς ἀναστάτωσιν, διότι Ἕλληνες ἠσφαλισμένοι εἰς αὐτὸν ἐδήλωσαν ψευδεῖς ἡλικίας καὶ ἀναγκάζεται νὰ τοὺς ἀφαιρῇ τὰς συντάξεις. Τὸ θέμα, λοιπόν, τῆς ἡλικίας παίζει σοβαρώτατον ρόλον, δεδομένου ὅτι μετὰ 1½ ἔτος θὰ ἀρχίσῃ ἡ συνταξιοδότησις.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 4 ρυθμίζει τὸ θέμα κατὰ τρόπον σαφῆ.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πέραν αὐτοῦ, ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 3 λέγει, ὅτι οἱ Δήμαρχοι καὶ Πρόεδροι Κοινότητος ἀναφέρουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν μονίμως εἰς τὰς πόλεις ἢ τὰ χωρία των καὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Εἶναι ὅμως δυνατὸν εἰς περιφέρειάν τινα Κοινότητος νὰ ἀσκῇ τις ἐπάγγελμα, ὑπαγόμενον εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος, ἀλλὰ νὰ μὴ κατοικῇ μονίμως ἐκεῖ.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι προϋπόθεσις τοῦ ἄρθρου 2.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Δήμαρχος ἀναφέρει μέχρι 31 Δεκεμβρίου ἐκείνους ποὺ κατοικοῦν μονίμως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁ ὅρος «κατοικοῦν μονίμως» νὰ εἶναι ἁπλῶς ἐνδεικτικός, ἀποφασιστικὸς δέ, νὰ εἶναι ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματός του.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§65Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, σχετικῶς μὲ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ πρὸ τῆς ἀσφαλίσεως διαδραμόντος χρόνου. Βεβαίως, τὸ θέμα ρυθμίζεται διὰ τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 22 καὶ τῶν διατάξεων τῆς παραγρ. 6 τοῦ ἄρθρου 4, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται σαφεστέρα διατύπωσις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3, ὡς περιέχεται εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τῆς τροπολογίας μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Δηλαδή, θεωρεῖται ὡς χρόνος διανυθεὶς ἐν ἀσφαλίσει «..... (ἀναγινώσκει) .....».

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπέβαλε τὸ Κόμμα μας, καὶ ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ κάμω μίαν πρόσθετον παρατήρησιν. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ μητρῷα. Τὸ ἄρθρον 4, διαλαμβάνει, ὅτι ἀπαιτεῖται 25ετὴς ὑπαγωγὴ εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι γενικῶς οἱ πολῖται δὲν παρακολουθοῦν τὴν νομοθεσίαν, πολὺ δὲ περισσότερον οἱ ἀγρόται καὶ ἐνδέχεται ἐξ ἀμελείας νὰ μὴ ὑποβάλουν τὴν σχετικὴν αἴτησιν. Καὶ ὁρίζει μὲν ἡ παράγραφος 3, ὅτι οἱ Δήμαρχοι καὶ οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων συντάσσουν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου καταστάσεις τῶν ἀποκτώντων τὰ προσόντα, ἀλλὰ τυχὸν ἀμέλεια τούτων, δὲν πρέπει νὰ ἐκσπάσῃ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ διατύπωσις, ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἀφ’ ἧς ἀπέκτησαν τὰ προσόντα. Ὑπάρχει βεβαίως ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 2, ἡ ὁποία μολονότι καθορίζει τὴν ὑποχρέωσιν τῶν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων, ὅπως ἀποστέλλουν καταστάσεις εἰς τὸν ΟΓΑ καὶ τὰ ὑποκαταστήματα αὐτοῦ, ἐν τούτοις, δὲν ὑπάρχουν κυρώσεις διὰ νὰ καταστήσουν ὑπευθύνους αὐτοὺς εἰς περίπτωσιν παραλείψεως ἑνὸς ἠσφαλισμένου, ὁ ὁποῖος εἶναι φυσικὴ συνέπεια νὰ χάσῃ ἀσφαλιστικὸν χρόνον. Πρέπει συνεπῶς νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, ὥστε νὰ φοβοῦνται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χάσουν τὴν θέσιν των εἰς περίπτωσιν μὴ ὑποβολῆς καταστάσεως. Περαιτέρω, ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις τῆς ἀπωλείας τοῦ βιβλιαρίου τοῦ ἠσφαλισμένου διὰ τὴν ὁποίαν περίπτωσιν πρέπει νομοθετικῶς νὰ προβλέψωμεν, ὥστε εἰς περίπτωσιν ἀπωλείας βιβλιαρίου νὰ μὴ ἀποκλείεται ὁ ἠσφαλισμένος καὶ νὰ χάνῃ τὴν σύνταξίν του. Τέλος, ἡ σύνταξις, θὰ πρέπει νὰ ἀνατρέχῃ ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ἀσφαλίσεώς του εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν Δήμαρχος ἢ Πρόεδρος Κοινότητος ἠμέλησε νὰ περιλάβῃ εἰς διαβιβασθεῖσαν πρὸς τὸν ΟΓΑ κατάστασιν ἕνα ἀγρότην. Λέγω τοῦτο, κ. Πρόεδρε, διότι καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ταμείου Νομικῶν ἐλήφθησαν νομοθετικῶς προληπτικὰ μέτρα, ὥστε ἐκ τυχὸν ἀμελείας νὰ μὴ χάνῃ τὴν σύνταξίν του ὁ ἠσφαλισμένος. Καὶ ἂν διὰ τοὺς νομικοὺς ἐλήφθησαν τοιαῦτα διασφαλιστικὰ μέτρα, πολλῷ μᾶλλον, θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τοὺς ἀγραμμάτους ἀγρότας.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§69Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις. Πρῶτον ἐκ τῆς παραγρ. 1 νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων» καὶ ἡ ἐγγραφὴ νὰ γίνεται αὐτεπαγγέλτως. Πρὸς πληρεστέραν δὲ ἀσφάλισιν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ νὰ προστεθῇ καὶ παρ. 4, ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, αὐτὴν τὴν προτεινομένην παράγραφον τὴν νοοῦμεν ὡς βοηθητικήν, χάριν τῶν ἀγραμμάτων χωρικῶν. Ἐπίσης, εἰς τὴν παρ. 2 ὑπάρχει ἕνας πλεονασμὸς καὶ τὸ ἀναφερόμενον θέμα εἶναι ἀνεξήγητον. Νομίζω, συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ λέξεις «ὅπερ ἐκδίδεται κλπ.». Εἰς τὸ ἴδιον ἄρθρον ἐπίσης δὲν ἔχει θέσιν ἡ φράσις «τὰ τῆς ἀναστολῆς κλπ.». Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ λησμονῶμεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀφελῶν χωρικῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, πρέπει νὰ δώσωμεν μεγίστην προσοχὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ προστατεύσωμεν αὐτούς. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, συμφωνῶν ἐπίσης μὲ τὴν πρότασιν τοῦ συναδέλφου κ. Πρίφτη, τὴν ὁποίαν διὰ μακρῶν ἀνέλυσε.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παγώνης, ἔχει τὸν λόγον.

§71Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ χρόνος ἀσφαλίσεως ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐγγραφῆς εἰς τοὺς καταλόγους συνταξιοδοτήσεως, εἰς τὴν παρ. 3 ἀναγράφεται ἡ ὑποχρέωσις τῶν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων, ὅπως μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου ὑποβάλουν εἰς τὸν ΟΓΑ σχετικὴν κατάστασιν. Ἐὰν ὅμως ἕνας Δήμαρχος ἢ Πρόεδρος Κοινότητος παρέλειψε νὰ ἐγγράψῃ ἕνα ἀγρότην δὲν θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν πρόνοιαν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐπανόρθωσις τοῦ λάθους αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντοτε πρὸς ὄφελος τοῦ ἠσφαλισμένου; Πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§73Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Πρίφτης μὲ ἐπρόλαβεν εἰς μίαν ὀρθοτάτην παρατήρησιν καὶ μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς ἀσφαλιστικῆς σχέσεως. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 τίθεται ἡ θεμελιώδης ἀρχή, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἐγγραφῆς τοῦ ὑπαγορευομένου εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ ἐξ αὐτοῦ προκύπτει, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ ἀναγνώρισις προϋπηρεσίας χρονικοῦ διαστήματος προγενεστέρου τοῦ μέλλοντος νὰ ἰσχύσῃ, ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ὡς συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν. Ἐπιβάλλεται συνεπῶς, πρὸς ἀποφυγὴν ἀντιφάσεως καὶ ἀμφισβητήσεως, ὡς πρὸς τὴν ἀναγνώρισιν ἢ μὴ προϋπηρεσίας ποὺ θεσπίζει ἡ μεταβατικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 22 νὰ γίνῃ εἰδικὴ μνεία εἰς τὴν γενικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου προγενεστέρου χρόνου γεωργικῆς ἀπασχολήσεως καὶ ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4 καὶ 22 ἢ εἰς τὸν συνταχθησόμενον Κανονισμόν. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι ἡ διαζευκτικὴ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 παράγρ. 1 περὶ ἐγγραφῆς τοῦ ἠσφαλισμένου, εἴτε αὐτεπαγγέλτως, εἴτε αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου, δημιουργεῖ προδήλως τὸν κίνδυνον νὰ μὴ γίνῃ αὐτεπαγγέλτως ἐγγραφὴ ἀπὸ κακοβουλίαν ἢ ἄλλην αἰτίαν καὶ νὰ μὴ ὑποβάλῃ αἴτησιν ἕνας ἀγράμματος ἀγρότης ἀπομεμακρυσμένης περιοχῆς, διότι δὲν ἔλαβε γνῶσιν τῆς ὑποχρεώσεώς του ταύτης. Ἐπίσης, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν μετὰ πάροδον ἑνὸς ἢ δύο κλπ. ἐτῶν, ὁπότε δὲν θὰ λογισθῇ ἠσφαλισμένος διὰ τὸν χρόνον τῆς παραλείψεως αὐτεπαγγέλτου ἐγγραφῆς ἢ ὑποβολῆς αἰτήσεως, ἀφοῦ ὡς ἔχει ἡ διάταξις ἡ ἐγγραφὴ συντελεῖται ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς αἰτήσεως. Ἐπιβάλλεται ὅθεν, ἡ διαγραφὴ τῆς φράσεως «εἴτε τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον, κατὰ τὸ ἤδη ψηφισθὲν ἄρθρον 2, ἡ ἀσφάλισις γίνεται αὐτοδικαίως καὶ ὑποχρεωτικῶς».

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§75Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰς πλείστας τῶν παρατηρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο παρὰ προλαλησάντων συναδέλφων, διότι εἶναι ἀπολύτως ὀρθαί. Καὶ ναὶ μὲν προβλέπεται, ὅτι ὡρισμένα θέματα θὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ, νομίζω, ὅμως, ὅτι προτιμότερον θὰ ἦτο νὰ νομοθετηθοῦν εἰς βασικὰς διατάξεις, διὰ νὰ μὴ γεννηθοῦν ἀμφισβητήσεις εἰς τὸ μέλλον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὰς μελετήσῃ καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀναγνώρισιν τὰς κάμῃ ἀποδεκτάς. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ τὴν προσθήκην 4ης παραγρ. εἰς τὸ ἄρθρον 3, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ στάθμη τῶν ἀρχῶν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως δὲν εἶναι ὑψηλή, διότι ὑπάρχουν καὶ καλοὶ Πρόεδροι Κοινοτήτων, ὅπως καὶ Δήμαρχοι καὶ ἀντιστρόφως. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, ἡ διάταξις τοῦ νόμου νὰ τροποποιηθῇ, ὥστε ἡ ὑποβαλλομένη παρ’ αὐτῶν κατάστασις νὰ ἀναρτᾶται πρὸ 15 ἡμερῶν εἰς ἐμφανὲς μέρος καὶ νὰ γίνωνται ἐγγραφαὶ παραλειφθέντων ἢ καὶ διαγραφαί.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ πρώτη παράγραφος τελευταία περίοδος τοῦ ἄρθρου 3, ὅπου ἡ φράσις «εἴτε αἰτήσει ἐνδιαφερομένων», διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 2 δὲν ἔθιξα τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δὲν διηυκρινίσθη, ὅτι ἡ ἀσφάλισις εἶναι ὑποχρεωτική. Τὸ ἄρθρον 2 λέγει, ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος ὑπάγονται αὐτοδικαίως... Νομίζω, ὅτι τὸ «αὐτοδικαίως» σημαίνει ὑποχρεωτικῶς. Οὕτως, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐξέλαβον τὴν ἔννοιαν τοῦ «αὐτοδικαίως». Ἀλλὰ καὶ εἰς ἀναλόγους νόμους, ἡ ἀσφάλισις εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ καὶ οὕτως ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ, δὲν νοεῖται ὑποχρέωσις τοῦ ἠσφαλισμένου νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς ὑποστηριχθείσης καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, ὅτι ὄχι μόνον εἶναι περιττὴ ἡ φράσις «εἴτε τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου», ἀλλὰ καὶ ἐνδέχεται νὰ δημιουργήσῃ καὶ ἀμφισβητήσεις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδίδῃ τὰ ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια, τὸ ὁρίζει ρητῶς ὁ νόμος, ὅτι θὰ τὰ ἐκδίδῃ ὁ ΟΓΑ. Θὰ πρόκειται, συνεπῶς, περὶ ἀβλεψίας, φρονῶ, ἡ διατύπωσις, ὅτι διὰ Κανονισμοῦ θέλει ὁρισθῇ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον.

§78Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Συμφωνῶ, κ. Πρόεδρε, μὲ τὰς διατυπωθείσας παρατηρήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπάλειψιν τῆς προϋποθέσεως τῆς μονίμου κατοικίας τοῦ ἠσφαλισμένου, διότι σήμερον, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συγκοινωνιῶν καὶ τῶν μέσων καλλιεργείας εἶναι δυνατόν τις νὰ κατοικῇ εἰς τὴν πόλιν, παρὰ ταῦτα, νὰ ἐκμεταλλεύεται αὐτοπροσώπως γεωργικὴν ἔκτασιν πλησίον τῆς πόλεως. Συμφωνῶ, ἐπίσης, μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ζαΐμη, ὡς πρὸς τὴν δημοσιότητα τῶν πινάκων, ὄχι βεβαίως διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὑπηνίχθη ὁ κ. Ζαΐμης, ἀλλὰ δι’ ἄλλους λόγους, οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν ἀναγκαίαν τὴν δημοσίευσιν τῶν πινάκων.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἡλικίας, ὑπάρχει πρόβλεψις εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4. Κατὰ τὴν παράγραφον αὐτήν, ἡ ἡλικία ἀποδεικνύεται, κατὰ πρῶτον λόγον, διὰ τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως καί, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ληξιαρχικὴ πρᾶξις, ἐκ τοῦ μητρώου τῶν Κοινοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις ἀποδεικνύεται, ἢ μᾶλλον ἄρχεται, ἀπὸ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἠσφαλισμένων, κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου αὐτῆς, ἡ ἐγγραφὴ συντελεῖται αὐτεπαγγέλτως ἢ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου. Αὐτὴ εἶναι μία ἐπὶ πλέον ἀσφάλεια, κύριοι, ἡ αἴτησις τοῦ ἐνδιαφερομένου. Δηλαδή, ἐὰν παραλείψῃ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον, ὁ ἁρμόδιος Ὀργανισμὸς αὐτεπαγγέλτως νὰ κάμῃ τὴν ἐγγραφήν, ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ καὶ αἴτησιν ὁ ἐνδιαφερόμενος διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἐγγραφήν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ στερήσωμεν τὸν ἐνδιαφερόμενον τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, ἀφοῦ μάλιστα εἶναι ὑποχρεωτικῶς ἠσφαλισμένος.

§81Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ διασαφηνισθῇ ὅμως, ὅτι, ἐὰν παραλείψῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ κάμῃ τὴν αἴτησιν αὐτήν, δὲν χάνει τὰ δικαιώματά του. Αὐτὸ πρέπει νὰ εἴπητε.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν λέγω αὐτό, κ. συνάδελφε, λέγω, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις, ἡ ἐγγραφὴ μᾶλλον εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἠσφαλισμένων συντελεῖται αὐτεπαγγέλτως. Τώρα, ἂς δοῦμε τὰ πράγματα πῶς εἶναι. Εὐθὺς ὡς ἀρχίσῃ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου, θὰ γίνῃ, κατὰ πρῶτον λόγον, ἀπογραφή, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον μέν, διὰ νὰ διαπιστώσωμεν τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ δεύτερον, κύριος λόγος καὶ αὐτός, διὰ νὰ διαπιστώσωμεν τοὺς ὀφειλέτας τῆς εἰσφορᾶς. Φαντάζεται κανένας ποτέ, ὅτι ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ κάνῃ τὰς δύο αὐτὰς ἐργασίας, ἀφοῦ διαπιστώσῃ, ὅτι εἰς τὰς Κοινότητας εἶναι ὁ ἄλφα ἀριθμὸς τῶν ὑποχρέων πρὸς καταβολὴν ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἀντιστοίχως δικαιουμένων ἀσφαλίσεως, ὅτι θὰ παραλείψῃ νὰ ἐγγράψῃ εἰς τὰ μητρῷα ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἀπέγραψεν ὡς ὑποχρέους τῆς εἰσφορᾶς; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ τὸ σκέπτεται κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§83Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ, ἐὰν εἶναι ἕνας παντοπώλης, θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰς εἰσφοράς, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους. Ὁ παντοπώλης τοῦ χωρίου εἶναι εἰς τὸ ΤΕΒΕ.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸς θὰ ἐξαιρεθῇ, δυνάμει ἄλλης διατάξεως.

§85Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα, θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις ποὺ θὰ εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ πληρώνουν τὴν εἰσφορὰν χωρὶς νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὁ παντοπώλης τοῦ χωρίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ ΤΕΒΕ, δὲν δικαιοῦται συντάξεως γήρατος, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἠσφαλισμένος διὰ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν ἢ τυχὸν θὰ εἶναι ἠσφαλισμένος διὰ τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως. Συνεπῶς, θὰ εἶναι ἠσφαλισμένος, δὲν θὰ δικαιοῦται εἰδικῆς συντάξεως γήρατος καὶ συνεπῶς θὰ εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὰ μητρῷα. Ἐδῶ δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν μητρώων τῶν δικαιουμένων συντάξεως γήρατος, ἀλλὰ ὁμιλοῦμεν γενικῶς περὶ τῶν ἠσφαλισμένων τῶν δικαιουμένων εἴτε τοῦ συνόλου τῶν παροχῶν, εἴτε τινῶν τῶν παροχῶν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διασκεδάσωμεν πάντα τυχὸν κίνδυνον, ὡς τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 3 θὰ διατυπωθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀντίγραφον τῶν μητρώων, ὄχι τῶν καταστάσεων ποὺ στέλνει ὁ Πρόεδρος, τῶν μητρώων, τὰ ὁποῖα θὰ κάμῃ ὁ ΟΓΑ κατὰ Κοινότητα, θὰ τοιχοκολλᾶται εἰς τὴν Κοινότητα, οὕτως ὥστε ἕκαστον μέλος, τὸ ὁποῖον θὰ βλέπῃ ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὸ μητρῷον τῶν ἠσφαλισμένων νὰ ἠμπορῇ δι’ αἰτήσεώς του νὰ ζητήσῃ τὴν ἐγγραφήν. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ ἀσφάλεια τοῦ ὅτι θὰ περιληφθοῦν οἱ πάντες, θὰ εἶναι περισσότερον ἀποτελεσματική. Λοιπόν, διὰ νὰ ἀσφαλίσωμεν τὴν ἐγγραφὴν τῶν πάντων εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἠσφαλισμένων, θὰ διατυπώσω ὡς τελευταίαν παράγραφον, ὅτι ἀποσπάσματα κατὰ Κοινότητας τῶν μητρῴων θὰ τοιχοκολληθοῦν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας εἰς τὴν Κοινότητα, οὕτως ὥστε, πᾶς μὴ ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ μητρῷον θὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ αἴτησιν ἐγγραφῆς.

§87Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἀσφάλεια, ὅτι θὰ γίνεται αὐτὴ ἡ τοιχοκόλλησις εἰς τὰ μικρὰ χωριά;

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς ἄλλως νὰ κάμωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν κατ’ ἄλλον τρόπον, διότι καὶ ἐὰν βάλωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ζαΐμης, δὲν εἶναι ἀποτελεσματικόν, διότι ἠμπορεῖ νὰ εἰπῇ κανείς, ὅτι ἐπῆρε μὲν τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐνέγραψε τὸ ἁρμόδιον ὄργανον εἰς τὰ μητρῷα, ἐνῷ ἐὰν τοιχοκολλήσωμεν ἀποσπάσματα τῶν μητρῴων εἰς ἑκάστην Κοινότητα, τότε ἠμπορεῖ πᾶς τις, ὁ ὁποῖος δὲν περιελήφθη εἰς τὰ μητρῷα τῆς ἀσφαλίσεως νὰ ζητήσῃ τὴν ἐγγραφὴν ἀποδεικνύων, ὅτι ὑφίστανται δι’ αὐτὸν αἱ προϋποθέσεις.

§89Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Αὐτὸ θὰ γίνεται κατ’ ἔτος, κ. Ὑπουργέ;

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν ἐγγράφεται.

§91Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἄρα, μόνον αὐτὸς θὰ κάνῃ αἴτησιν.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μήπως καὶ ἐὰν δικαιοῦται καὶ ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος κάνει τὴν αἴτησιν πρὸς τῆς ἐγγραφῆς, πρὸ τῆς καταρτίσεως τῶν μητρώων, βλάπτει τίποτε τὸ νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ κάνῃ αἴτησιν; Ἀλλοίμονον. Εἶναι ἕνα ἐπὶ πλέον μέσον διὰ νὰ περιληφθοῦν οἱ πάντες. Διετυπώθη ἡ ἄποψις, τόσον ἐκ μέρους τοῦ κ. Πρίφτη, ὅσον καὶ τοῦ κ. Στεφανίδη, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, δὲν εἶναι πλήρης, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μεταβατικῶς δικαιουμένους τῆς ἀσφαλίσεως δυνάμει τῆς μεταβατικῆς διατάξεως. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως νομοτεχνικῆς, ἐὰν δὲν γίνῃ πλήρης ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 22 νὰ τὴν συμπληρώσωμεν ἐκεῖ. Ἐδῶ περιλαμβάνονται οἱ γενικοὶ ὅροι, δὲν πρέπει νομοτεχνικῶς νὰ διατυπώσωμεν ἐδῶ τὰς τυχὸν ἐλλείψεις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 22 καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ τὸ ὑπομνήσητε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 22, οὕτως ὥστε, νὰ περιληφθῇ ἐκεῖ ἡ πλήρης διατύπωσις, ἐὰν ὑπάρχουν ἀσάφειαι. Κατηγορήθη ὁ διατυπώσας τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, ὅτι ἐνῷ ἁρμόδιος διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ βιβλιαρίου εἶναι ὁ ΟΓΑ, περαιτέρω ὁμιλεῖ, ὅτι διὰ τοῦ Κανονισμοῦ θέλει ὁρισθῇ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ ΟΓΑ.

§93Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ τὸ βάλωμεν.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ τὸ προσθέσωμεν, τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ ΟΓΑ, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδίδῃ τὸ ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον. Ὁ Κανονισμὸς θὰ ὁρίσῃ ποῖον εἶναι τὸ ἁρμόδιον ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδίδῃ τὸ ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον. Νομίζω, ὅτι συζητοῦμεν περὶ ἀνυπάρκτου θέματος. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου εἰς μὲν τὴν παράγραφον 3 ἐκτὸς τῶν Δημάρχων, καὶ οἱ Ληξίαρχοι νὰ ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὑποβολῆς καταστάσεως, διότι, ὡς γνωρίζετε, εἰς ὅλους τοὺς Δήμους ὑπάρχει ἰδιαιτέρα ληξιαρχικὴ ὑπηρεσία, καὶ ἔπειτα νὰ ὁρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος σχεδίου, ὅταν γίνῃ νόμος, αἱ καταστάσεις θὰ ὑποβληθοῦν μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1961 ἐκ μέρους τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἷς ἠσφαλισμένος νὰ κατοικῇ ἀλλοῦ καὶ ἀλλοῦ νὰ ἔχῃ τὴν γεωργικὴν του ἐκμετάλλευσιν, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τὸν νόμον θὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις νὰ μὴν ἐγγραφῇ εἰς τὰ μητρῷα, διατί; Διότι οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων καὶ κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτήν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ στείλουν τοὺς κατοικοῦντας ἐκεῖ, τοὺς ἔχοντας τὰς ἰδιότητας τὰς ἀναγραφομένας εἰς τὸ ἄρθρον 2. Ἄν, λοιπόν, ὁ ἄλφα κατοικῇ εἰς τὴν πόλιν καὶ ἔχει εἰς ἕνα παραπλήσιον χωρίον γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ὑπὸ τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 2, θὰ πρέπει κἄποιος νὰ τὸν στείλῃ, κἄποιος πρέπει νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὸν ὀργανισμόν, ὅτι ὑπάρχουν ἄτομα, τὰ ὁποῖα κατοικοῦν ἐν τῇ πόλει καὶ ἔχουν τὴν ἰδιότητα αὐτήν. Ποῖος εἶναι ἁρμοδιώτερος, παρὰ μόνον ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἢ ὁ Δήμαρχος ἢ ὁ Ληξίαρχος τῆς πόλεως, ὅπου κατοικεῖ; Διότι οἱ Κοινοτάρχαι τῶν περιοχῶν, ὅπου αὐτὸς κατοικεῖ, δὲν τὸν ξέρουν, ἴσως.

§95Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον οὗτοι κατοικοῦν μονίμως ἐντὸς τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, τότε ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν.

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν λέγει αὐτό. Λέγει, ὅτι ὁ Δήμαρχος ἢ ὁ Πρόεδρος Κοινότητος θὰ στείλῃ κατάστασιν τῶν προσώπων, τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν, τῶν κατοικούντων ἐντὸς τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου. Δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν τὴν ἀγροτικήν των ἐκμετάλλευσιν ἐντὸς τοῦ Δήμου. Κάμνω δήλωσιν, ἄλλως τε, ἑρμηνευτικήν. Νομίζω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ οὐσιωδεστέρα τῶν παρατηρήσεων εἶναι ἡ γενομένη ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Στεφανίδη καὶ Πρίφτη, τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω, ἀπὸ ἀπόψεως νομοτεχνικῆς, νὰ τὴν ἴδωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 22 καὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὅπως τὸ ἐτροποποιήσαμεν.

§97Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶπε τὸ ἑξῆς: Δι’ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν κτῆμα, ἀλλὰ κάθονται εἰς τὴν πόλιν, ὁ Ληξίαρχος νὰ δώσῃ βεβαίωσιν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἀντίθετον πρέπει νὰ γίνῃ. Ὁ Ληξίαρχος δὲν εἶναι ὁ ἁρμοδιώτερος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ξέρει.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον ὁ Ληξίαρχος.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, κ. Πρόεδρε, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου ἀδίκων καὶ μεροληπτικῶν παραλείψεων ἀγροτῶν ἠσφαλισμένων, ἐκ τῶν καταστάσεων καὶ μητρώων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τῆς προσθέτου ἀδικίας, λόγῳ μὴ ὑποβολῆς ἐγκαίρως αἰτήσεως, ἐπρότεινε νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγρ. 3 διάταξις περὶ εὐρείας δημοσιότητος καὶ τοιχοκολλήσεως τῶν πινάκων. Εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι δι’ αὐτό. Δὲν ἀρκεῖ, ὅμως, ἡ θέσπισις αὐτῆς τῆς διατάξεως, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ 1η παράγραφος ὑφίσταται ὁ κίνδυνος ἂν τυχὸν δὲν ἐγγραφῇ αὐτεπαγγέλτως ἕνας ἀγρότης, νὰ ζητήσῃ μετὰ 1 ἢ 2 ἢ 3 ἔτη τὴν ἐγγραφήν του καὶ νὰ θεωρηθῇ ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις ἀρχομένη ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως καὶ νὰ παραμείνῃ ἀνασφάλιστος διὰ μακρὸν χρόνον, καθ’ ὃν ἀποδεδειγμένως ἠσχολεῖτο μὲ τὴν γεωργίαν καὶ παρὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 περὶ αὐτοδικαίας καὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, περὶ τοιχοκολλήσεως τῶν πινάκων, δὲν λύει τὸ θέμα, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα ἤδη. Πρὸς ἀποτροπὴν αὐτοῦ τοῦ κινδύνου προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Νὰ διαγραφῇ ἡ τελευταία φράσις «εἴτε τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου» καὶ ἡ λέξις «εἴτε πρὸ τῆς λέξεως «αὐτεπαγγέλτως», ὥστε ἡ ἀσφαλιστικὴ σχέσις νὰ ἀρχίζῃ δι’ ὅλους ἀπὸ τῆς ἐξ ὑπαρχῆς ἐγγραφῆς τοῦ ἠσφαλισμένου, ἡ ὁποία θὰ συντελῆται αὐτεπαγγέλτως ἀφοῦ καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 ποὺ ἐψηφίσαμεν αὐτοδικαία καὶ ὑποχρεωτικὴ εἶναι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν. Προτείνω νὰ προστεθῇ ἐν συνεχείᾳ ἡ κάτωθι αὐτοτελὴς φράσις: «Ὁ ἠσφαλισμένος δύναται νὰ αἰτήσηται τὴν ἀναδρομικὴν ἐγγραφήν του εἰς περίπτωσιν τυχὸν παραλείψεως». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ χωρήσῃ ἀναδρομικὴ ἐγγραφὴ τῶν παραλειφθέντων ἐκ τῆς αὐτεπαγγέλτου ἐγγραφῆς ἀγροτῶν ἢ τῶν ἀμελησάντων καλοπίστως νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν ἅμα τῇ παραλείψει ἐγγραφῆς των.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τοῦ κ. Στεφανίδη.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, κ. Πρόεδρε, ἀναγράφονται αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν δίκαιον, ὡς ἔχει σήμερον, ἐπιτρέπει καὶ δευτέραν καὶ τρίτην ἀσφάλισιν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, πάντοτε δὲ κυρίαν καὶ ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν. Οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι π.χ. ἔχουν τὴν κυρίαν ἀσφάλισιν μὲ τὴν σύνταξιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ ἔχουν καὶ ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν ἀπὸ τὰ δύο ταμεῖα κυρίας ἀσφαλίσεως. Εἶναι τις π.χ., ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός του ἠσφαλισμένος εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ ἐξερχόμενος ἐκεῖθεν λαμβάνει μίαν σύνταξιν. Μετὰ ταῦτα, λόγῳ τοῦ νέου ἐπαγγέλματός του ἀσφαλίζεται εἰς ἄλλο ταμεῖον καὶ λαμβάνει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἄλλην σύνταξιν. Ὡς ἔχει τὸ ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν δίκαιον, ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνῃ τις καὶ τὰς δύο συντάξεις ἀπὸ τὰ κύρια ταμεῖα ἀσφαλίσεως καὶ ταὐτοχρόνως καὶ τὰς συντάξεις ἀπὸ τὰ τυχὸν ὑπάρχοντα ἐπικουρικὰ ταμεῖα. Ἐξαίρεσις τοῦ κανόνος τούτου ἐπιχειρεῖται νὰ γίνῃ μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου τούτου, οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὸν Ο.Γ.Α. ἀγρόται δὲν δύνανται νὰ λαμβάνουν ἄλλην σύνταξιν, ἀπὸ οἱονδήποτε ταμεῖον, ἔτι δὲ καὶ ἡ πολεμική των σύνταξις περιορίζεται εἰς τὸ ἥμισυ. Ἡ διάταξις αὐτή, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἄδικος, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἀσεβής, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν περικοπὴν τῆς πολεμικῆς συντάξεως. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περίπτωσιν ἡ πολεμικὴ σύνταξις περικόπτεται. Αὐτὸ συμβαίνει μόνον μὲ τὴν παροῦσαν διάταξιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, εἰς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξιώσεις ἐθνικοῦ ἔργου νὰ περιλάβωμεν τοιαύτην διάταξιν. Προτείνω, συνεπῶς, νὰ ἀπαλείψωμεν τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1 δ, διότι δὲν εἶναι δίκαιον διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ καθιερώσωμεν διατάξεις διαφόρους ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διὰ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς μὲ παρεκάλεσε νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν του, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ συνταξιοδότησις ἐκ τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ μὴ ἀποτελῇ λόγον περικοπῆς τῶν συντάξεων τῶν διδομένων, παρ’ ἄλλων ταμείων, λόγῳ ἀναπηρίας. Ἡ ἰδική μου τροπολογία εἶναι ἀπωτέρα ταύτης καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι γενομένης δεκτῆς τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας, δὲν χρειάζεται νὰ γίνῃ συζήτησις διὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4 ὁρίζεται ὁ τρόπος καθορισμοῦ τῆς ἡλικίας τῶν ἀσφαλιζομένων εἰς τὸν ΟΓΑ. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν ὅμως τῆς διατάξεως ταύτης, θὰ προκύψῃ ἡ ἑξῆς περίπτωσις ἰσχύος ἢ μὴ ἰσχύος τῶν Τουρκικῶν νοφούς, μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐφωδιασμένοι οἱ ἀγρόται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν εἰς τὴν Ἀνατολήν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἓν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ρυθμισθῇ πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δηλαδὴ τὸ κατὰ πόσον θὰ γίνουν ὡς ἀποδεικτικὰ τῆς πραγματικῆς ἡλικίας τῶν ἀγροτῶν τῆς κατηγορίας ταύτης τὰ νοφούς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι, κατὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὰς ἀθρόας πολιτογραφήσεις τῶν προσφύγων, πολλοὶ ἀγρόται ἐδήλωσαν ἡλικίας μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν των τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Κατὰ συνέπειαν, ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4 εἰδικὴν διάταξιν περὶ ἰσχύος ἢ μὴ ἰσχύος τῆς ἀποδεικτικῆς ἀξίας διὰ τὴν ἡλικίαν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ ἀγροτῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ ἀγροτῶν τῶν Τουρκικῶν νομούς. Πέραν αὐτοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ μίαν παρατήρησιν ἀφορῶσαν τὴν παράγρ. 4 διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ καταβολὴ συντάξεως ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους, τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως πρὸς συνταξιοδότησιν. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἰσχύοντος ἀσφαλιστικοῦ μας δικαίου. Εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἡ ἀπονομὴ τῆς συντάξεως ἄρχεται ἀπὸ τοῦ ἑπομένου μηνὸς ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως πρὸς συνταξιοδότησιν. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ συμφώνως πρὸς τὰ ἰσχύοντα πρέπει νὰ διατυπωθῇ καὶ ἡ διάταξις αὕτη τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχετε ἐκτιμήσει τὴν καλὴν πίστιν μὲ τὴν ὁποίαν ὑπεδέχθημεν καὶ ἀντιμετωπίζομεν κατὰ τὴν συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Καὶ ἑπομένως θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐξετάσητε μετὰ προσοχῆς τὰς παρατηρήσεις μας καὶ ἰδιαιτέρως τὴν ἀφορῶσαν τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου Ιδʹ τοῦ ἄρθρου 4, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἰδιαιτέρως ἐπιμένομεν καὶ τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ καταψηφίσω, ἐὰν παραμείνῃ ὡς ἔχει.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§107Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 περιλαμβάνει οὐσιώδεις διατάξεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προβῶμεν εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν ἀλλὰ καὶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ τὰς προσέξουν. Κατὰ πρῶτον λόγον, θεωροῦμεν μεγάλην τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν, ἡ ὁποία τίθεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ὡς ὅριον διὰ τὴν ἀπόληψιν συντάξεως. Πάντες γνωρίζομεν τὴν σκληρὰν καὶ βασανιστικὴν ἐργασίαν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, ἡ ὁποία ἐκτελεῖται ὑπὸ τὰς πλέον δυσχερεῖς καιρικὰς συνθήκας, μὲ πρωτόγονα, συνήθως, καλλιεργητικὰ μέσα, ἀλλὰ καὶ ἐν γένει ὑπὸ συνθήκας δυσχερεστάτας, λόγῳ τοῦ ἐγκατεσπαρμένου τοῦ γεωργικοῦ κλήρου καὶ τῶν μικροεκτάσεων, τὰς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καλλιεργῇ διανύων μακρὰς ἀποστάσεις. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὴν πενιχρὰν διατροφὴν καταβάλλουν τὸν ἀγρότην πολὺ ἐνωρίτερα καὶ τὸν ὁδηγοῦν συχνότερα εἰς τὸν θάνατον. Κατὰ συνέπειαν, κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς θεωροῦμεν ἐπιβεβλημένην τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου, διότι εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν, οἱ δὲ ἐπιζῶντες εἶναι ράκη καὶ εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν θὰ εἰσπράξουν τὴν πενιχρὰν αὐτὴν σύνταξιν ἐπὶ ἕνα ἢ δύο ἀκόμη ἔτη. Ἐλέχθη κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι ὁ προβλεπόμενος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς συνταξιοδότησιν ἀριθμὸς τῶν 300.000 εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ κατὰ συνέπειαν πιστεύομεν, ὅτι ὑπάρχει περιθώριον, ὥστε νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ προτείνωμεν τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς 62 διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 58 διὰ τὰς γυναῖκας. Καὶ ἂν ἀκόμη μετὰ τὴν μείωσιν ταύτην, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων ὑπερβῇ κατὰ 10 ἢ 20 χιλιάδας τὴν πρόβλεψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡμεῖς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ προτείνωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10 νέους πόρους διὰ τὴν κάλυψιν τῆς διαφορᾶς χωρὶς οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς οὔτε αἱ λαϊκαὶ τάξεις νὰ ἐπιβαρυνθῶσιν. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου, κ. Πρόεδρε, συμπίπτει μὲ ὅσα ὁ κ. Ζορμπᾶς παρετήρησε. Προκαλεῖ κατάπληξιν τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀσχολεῖται μὲ «ψιλικατζήδικους» —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις— ὑπολογισμούς. Ἕνας ἀγρότης ἠσφαλισμένος εἰς τὸ ΤΕΒΕ π.χ., ἐνῷ καλεῖται νὰ καταβάλῃ εἰσφορὰν πρὸς τὸν ΟΓΑ δὲν δικαιοῦνται συντάξεως. Καὶ τὸ τερατωδέστερον, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ μείωσις τῶν συντάξεων τῶν πολεμικῶν συνταξιούχων, ἐνῷ γνωρίζετε, ὅτι τὰ περισσότερα θύματα τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων τὰ ἔχει ἡ ὕπαιθρος καὶ ἔναντι αὐτῆς τῆς προσφορᾶς παρέχει ἡ πολιτεία ὀλίγα ἑκατοντάδραχμα, ὡς σύνταξιν καὶ αὐτὴν τὴν περικόπτει τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἐδάφιον δʹ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Συμπεραίνων, κ. Πρόεδρε, προτείνω, ὅπως τὸ ἐδάφιον βʹ τροποποιηθῇ, μειουμένου τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς 62 καὶ 58 ἀντιστοίχως καὶ νὰ διαγραφῇ τὸ ἐδάφιον δʹ τῆς πρώτης παραγράφου.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Λ. Π. Τσαλδάρη, ἔχει τὸν λόγον.

§109Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἐδαφίου βʹ τῆς πρώτης παραγράφου καθορίζεται ὡς ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν ἀπόληψιν συντάξεως τὸ 65ον, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει διάφορος πρόβλεψις διὰ τὴν ἡλικίαν τῆς γυναικός. Ἡ διάφορος μεταχείρισις τῆς γυναικός, κατὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ὁρίου ἡλικίας, εἶναι καθιερωμένη νομικῶς, ὅπως π.χ. διὰ τοῦ βασικοῦ νόμου 6298)34 τοῦ ΙΚΑ, διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3768, τοῦ ἀφορῶντος τὰς γυναῖκας δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ συντάξεων νομικῶν κλπ. Οἱ λόγοι τῆς ἰδιαιτέρας ταύτης μεταχειρίσεως εἶναι γνωστοί. Ἡ γυναῖκα κάμπτεται γρηγορώτερα, διότι πέραν τῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν ἐκτελεῖ, φέρει καὶ ὅλον τὸ βάρος τῶν οἰκιακῶν καὶ οἰκογενειακῶν φροντίδων, τῆς τεκνοποιΐας καὶ τῆς μητρότητος. Ὅλαι αὐταὶ αἱ φροντίδες, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἔτι βαρύτεραι διὰ τὴν ἀγρότιδα. Τὰ συνεργαζόμενα γυναικεῖα Σωματεῖα δι’ ὑπομνήματός των, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλήν, ἐξέφρασαν τὴν εὐγνωμοσύνην των διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διὰ τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν, καὶ προβαίνουν εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῆς μὴ καθιερώσεως τῆς διαφορᾶς τῆς ἡλικίας παρὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀναφέρονται δὲ ὡς τὰ καθιερωθέντα παρὰ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας μέτρα. Ἐπιθυμῶ ἰδιαιτέρως νὰ σημειώσω, ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ὅτι ἡ καθιέρωσις διαφόρου ἡλικίας διὰ τὴν γυναῖκα δὲν προέρχεται ἀπὸ διεθνῆ τινα σύμβασιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς ἐσωτερικὰς νομοθεσίας, ἀλλ’ αἵτινες δὲν εἶναι καὶ ὁμοιόμορφοι. Ἡ μεταχείρισις αὕτη ἔχει καθιερωθῆ νομοθετικῶς καὶ ἰσχύει εἰς πλείστας χώρας. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θέτει ἑνιαίως τὸ 65ον ἔτος ὡς ὅριον ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως, ἐπὶ τῇ βάσει ἀναλογιστικῶν μελετῶν. Ἀπευθύνομαι ὅμως εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα τῆς διαφοροποιήσεως τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας, διότι βοηθεῖται καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας διὰ τὴν ἀπόληψιν συντάξεως, ἐὰν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῆς γυναικὸς μειωθῇ. Θὰ ἐπεθύμουν, ἀκόμη, ἓν ἄλλο θέμα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶναι τὸ θέμα τῆς μεγαλυτέρας ἡλικίας τῆς συζύγου ἀπὸ τὸν σύζυγον. Ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ ἤθελα νὰ παραδώσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἓν ἐνυπόγραφον ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ἔχω ἀπὸ 4 ἀγρότιδας, ἐκ τοῦ χωρίου Πούλι Μανδρίου τῆς Εὐβοίας, αἱ ὁποῖαι ἐμπίπτουν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τοῦ γάμου μετὰ συζύγου πολὺ νεωτέρου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμβαίνει ἐνίοτε. Θὰ ἔπρεπεν, ἑπομένως, νὰ γίνῃ μία πρόβλεψις δι’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νὰ συνταξιοδοτηθῇ ἡ μεγαλυτέρα σύζυγος, ὅταν φθάσῃ εἰς τὰ 65 χρόνια. Νὰ ὑποκατασταθῇ δὲ αὕτη ὑπὸ τοῦ συζύγου ὅταν ἀποθάνῃ, ὅταν ὁ σύζυγος εἶναι νεώτερος. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἤθελα νὰ κάμω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὰς προσέξῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν σειρὰν παρατηρήσεων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, αἱ πλεῖσται τῶν ὁποίων ἔχουν διατυπωθῆ εἰς τροπολογίας τῆς παρατάξεώς μας. Ὡς πρὸς τὸν χρόνον καθορισμοῦ τῆς ἐνάρξεως ἀσφαλίσεως, καθορίζεται τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας τῶν ἀγροτῶν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀπασχόλησις ἄρχεται εὐθὺς μόλις τελειώσῃ τὸ ἀγροτόπαιδον τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον. Ἔχομεν, δηλαδή, χρόνον ἐνάρξεως ἀπασχολήσεως πολὺ ἐνωρίτερον ἀπὸ τὸν καθοριζόμενον ὡς χρόνον ἐνάρξεως ἀσφαλίσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι τοῦτο ἀντιβαίνει πρὸς τοὺς γενικοὺς ἀσφαλιστικοὺς κανόνας, διότι, προκειμένου διὰ τὸ Ι. Κ.Α., ἡ ἀσφάλισις ἄρχεται ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 17ου ἔτους. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω δημιουργεῖ ζήτημα, διότι οὐσιαστικῶς ὁ χρόνος ἐνάρξεως ἀσφαλίσεως μετατίθεται οὐσιαστικῶς κατὰ δύο ἔτη, διότι ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 21ου ἔτους ἐπακολουθεῖ ἡ στράτευσις καὶ οὕτω θὰ δημιουργηθῇ ζήτημα ἀναγνωρίσεως τοῦ στρατευσίμου χρόνου, ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς παρομοίας περιπτώσεις διὰ τὴν στράτευσιν. Συμφώνως πρὸς τοὺς γενικοὺς ἀσφαλιστικοὺς κανόνας, ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ὁ χρόνος ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν πρέπει νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τοῦ 18ου ἔτους. Περαιτέρω, εἰς τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 4 ὑπάρχει φράσις, καθ’ ἣν δὲν ἀρκεῖ ἡ 25ετὴς ἀπασχόλησις, ἀλλὰ ζητεῖται καὶ ἡ συνεχὴς ἀπασχόλησις εἰς ἀγροτικὰς ἐργασίας, κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως 10ετίαν. Ἐὰν παραμείνουν αἱ διατάξεις αὐταὶ ὡς ἔχουν, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ὁ ὅρος αὐτὸς νὰ ὁδηγῇ εἰς τὸν ἀποκλεισμὸν ἀπὸ τὴν σύνταξιν καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀπονομὴν συντάξεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ ἀπὸ τὸ 21ον ἔτος ἂν ἀρχίσῃ ἡ ἀσφάλισις, ἐπὶ 35 ἔτη νὰ ἀπασχολῆται ἐνδεχομένως εἰς ἀγροτικὰς ἐργασίας ὁ ἀγρότης. Εἶναι γνωστόν, ἀκόμη, ὅτι μεσολαβοῦν οἱ ἀστάθμητοι παράγοντες ἐπηρεάζοντες τὴν παραγωγήν, ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις συμπιέζει τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ οὕτω τρέπονται οἱ ἀγρόται εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα. Οὕτω, ὅσοι θὰ ἐκτραποῦν τῆς ἀγροτικῆς ἐργασίας ἔστω καὶ διὰ μικρὰ διαστήματα, παρ’ ὅτι θὰ ἔχουν 40 χρόνια καὶ πλέον εἰς τὴν ἀσφάλισιν δὲν θὰ τύχουν συντάξεως, διότι δὲν θὰ ἔχουν συνεχῆ ἀγροτικὴν ἀπασχόλησιν, μὲ συγγνωστὰς δύο μόνον διακοπὰς κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ περίπτωσις ἐποχιακῆς ἐργασίας, ἥτις εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ διακοπὰς ἀπασχολήσεως περισσοτέρας τῶν συγγνωστῶν καὶ οὕτω θὰ ὡδήγουν εἰς ἀποκλεισμόν. Διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν ὅλα αὐτὰ ἔχομεν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας προτείνομεν, ὅπως ἡ ἀσφάλισις τῶν 25 ἐτῶν θεμελιώνῃ δικαίωμα συντάξεως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἐκτραπῆ εἰς ἄλλο ἐπάγγελμα ὁριστικῶς καὶ μονίμως οἱ ἠσφαλισμένοι. Ἐὰν ἐπιμένῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ ὅρου τῆς συνεχοῦς δεκαετοῦς ἀπασχολήσεως, ἀναμφισβητήτως, περιορίζει τὸ δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως εἰς μέγα ἀριθμὸν ἀγροτῶν. Ὡς πρὸς τὴν ἡλικίαν, παράγραφος Ιβ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἀφιστάμεθα τῶν ἀρχῶν μας, ὡς αὗται διετυπώθησαν εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῆς παρατάξεώς μας πέρυσι πρότασιν νόμου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅρια ἡλικίας. Δι’ ἡμᾶς τὸ παραδεκτὸν καὶ ἐφαρμόσιμον εἶναι ἡ συνταξιοδότησις νὰ γίνεται, τῶν ἀνδρῶν εἰς τὸ 60ὸν ἔτος καὶ τῶν γυναικῶν εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται τὸ 65ον ἔτος ἑνιαίως δι’ ἄνδρας καὶ γυναῖκας. Ὡς πρὸς τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὰς γυναῖκας, μὲ προέλαβεν ἡ ἀξιότιμος κ. Τσαλδάρη καὶ δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπε. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν ὅλων τῶν ξένων χωρῶν ὑπάρχει ἡ διαφορὰ ἡλικίας μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ ἀπὸ πληροφορίας θετικὰς ποὺ ἔχω, μόνον εἰς τὴν Ἰαπωνίαν δὲν γίνεται αὐτὸς ὁ διαχωρισμός. Ὑπάρχουν κοινωνικοὶ καὶ βιολογικοὶ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξεν ἡ κ. Τσαλδάρη, ὡς καὶ ἡμεῖς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, οἵτινες ἐπιβάλλουν αὐτὸν τὸν διαχωρισμόν. Πάντως, ἀφιστάμεθα τῶν γενικῶς παραδεδεγμένων, ἂν παραμείνῃ τὸ 65ον ἔτος διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας. Ἀναμφισβητήτως ὅμως, καὶ ἐὰν δὲν μειωθῇ διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ ὅριον αὐτὸ ἡλικίας καὶ παραμείνει τὸ 65ον, πρέπει διὰ τὰς γυναῖκας νὰ ὁρισθῇ τὸ 60ὸν ἔτος. Περαιτέρω, ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 4 διάταξις, ἥτις πρὸς θεμελίωσιν τοῦ δικαιώματος ἀπολήψεως συντάξεως, δέον ὁ ἀγρότης νὰ ἔχῃ καταβάλει τὰς εἰς τὰ ἔτη ἀσφαλίσεως ἀναλογούσας ἀντιστοίχους εἰσφοράς. Καὶ τοῦτο ἀντιβαίνει πρὸς τοὺς παραδεδεγμένους καὶ ἐφαρμοζομένους κανόνας. Οὐδαμοῦ ἡ εἰσφορὰ συνδέεται μὲ τὴν παροχὴν συντάξεως. Εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὅπως π.χ. ΤΕΒΕ κ.ἄ. ἔχουν ληφθῆ μέτρα καὶ ἔχουν ἐκδοθῆ διατάγματα καὶ ἀποφάσεις, διὰ τῶν ὁποίων παρέχεται τὸ δικαίωμα τακτοποιήσεως τῶν εἰσφορῶν, πολλάκις δὲ καὶ μὲ κρατήσεις ἐκ τῆς συντάξεως. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ τὸ θέμα νὰ λυθῇ διὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Περαιτέρω, προβλέπεται ἡ μείωσις τῶν πολεμικῶν συντάξεων τῶν συνταξιοδοτηθησομένων ἀγροτῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ περικοπὴ ἄλλων, ἀποκλείουσα τὴν διπλῆν ἀσφάλισιν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ συνιστᾷ ἀκόμη μίαν περίπτωσιν ἀνίσου μεταχειρίσεως τῶν ἀγροτῶν. Διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀκόμη καὶ συνταξιοῦχοι τοῦ δημοσίου δικαιοῦνται διπλῆς συντάξεως καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ προκειμένου περὶ συνταξιούχων μὲ μεγάλας συντάξεις τοῦ Δημοσίου, ὅταν διορίζωνται εἰς ἕνα Ὀργανισμὸν δικαιοῦνται ἀσφαλίσεως καὶ συντάξεως ἐκ τούτου. Μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀντιστρέφεται ὅμως ὅ,τι γενικῶς ἐφαρμόζεται καὶ ὄχι μόνον περικόπτονται αἱ τιμητικαὶ πολεμικαὶ συντάξεις, ἀλλὰ καὶ ἀπαγορεύεται ἡ διπλῆ σύνταξις, ἔστω καὶ ἂν ὑπὸ μακροτάτην ἐργασίαν δικαιοῦται ταύτης ὁ ἀγρότης. Ἀκόμη καὶ ἡ παράγρ. 4 τοῦ ἰδίου ἄρθρου ἡ καθορίζουσα τὴν ἔναρξιν τῆς καταβολῆς τῆς συντάξεως ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους ἐκείνου, καθ’ ὃ συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος ἐπιμηκύνει τὸν χρόνον τῆς συνταξιοδοτήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀντιβαίνει εἰς ὅσα ἰσχύουν εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Πέραν τούτου, ὑπάρχει μία τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς φυματικοὺς ἀγρότας καὶ τὴν ὁποίαν ἐκθύμως ὑποστηρίζω. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτή, παρουσιάζει δυσκολίας καὶ ἡ ἀντιμετώπισίς της δὲν εἶναι τόσον εὔκολος. Πρέπει ὅμως νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν προσβαλλομένων ἀπὸ φυματίωσιν, προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ὀφείλομεν ὅθεν, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸ θέμα τοῦτο, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀντιρρήσεων τὰς ὁποίας ἔχει ὁ κ. ὑπουργός.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§113Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ εἰς τὴν χώραν μας κάμουν διάκρισιν καὶ διαφοροποίησιν ὡς πρὸς τὸ χρονικὸν ὅριον ἡλικίας μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος. Καὶ ἐν προκειμένῳ, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ πρέπει ἔτσι νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Ἰδιαιτέρως, ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν τῆς ἀγρότισσας, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς πολὺ μικρότερον τοῦ καθοριζομένου διὰ τοῦ παρόντος, ὅριον ἡλικίας. Αἱ ἀγρότισσαι πρέπει νὰ συνταξιοδοτοῦνται εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Αὐτὸ τὸ ὅριον εἴχομεν περιλάβει εἰς τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑποβάλει. Μόνον ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει διὰ τὸ 65ον ἔτος, δεχόμεθα διὰ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς ἐφαρμογῆς τὸ 60ὸν διὰ τὰς γυναῖκας. Ἀνεπτύξαμεν ἤδη καὶ ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἀγρότισσα ἀσκεῖ τριπλοῦν ἐπάγγελμα. Πρῶτον, ἐργάζεται εἰς τὴν παραγωγὴν σκληρῶς καὶ περισσότερον ἀπὸ τὸν ἄνδρα, διότι ἐργάζεται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκοσίτων ζώων. Δεύτερον, γιὰ νὰ στηρίξῃ καὶ συντηρήσῃ τὸ ἀγροτικὸν οἰκοκυριό, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ βαρύτερον τοῦ οἰκοκυριοῦ ἀστικῆς οἰκογενείας. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἡ ἀγρότισσα τεκνοποιεῖ πολὺ περισσοτέρας φορὰς ἀπὸ τὰς γυναῖκας τῶν πόλεων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλαὶ γυναῖκες στὴν ὕπαιθρον γεννοῦν 6 καὶ 7 καὶ 8 παιδιά. Τέλος, τρίτον, καὶ ἐπὶ πλέον πολλαὶ ἀγρότισσαι ἐργάζονται καὶ εἰς τὴν βιοτεχνίαν. Κατασκευάζουν ὑφαντὰ καὶ κουβέρτες διὰ τὴν οἰκογένειαν. Διὰ τοῦτο, ὑποστηρίζομεν, ὅτι τὸ ὅτι δὲν ἀσφαλίζεται αὐτοτελῶς, εἶναι δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτον. Ἐπίσης τὸ καθορισθὲν ὅριον ἡλικίας εἶναι μία ἀπὸ τὰς μεγάλας μειονεξίας τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολὺ μεγάλος ἀριθμὸς γυναικῶν ἀγροτισσῶν δὲν φθάνει εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω στατιστικὰ στοιχεῖα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν γυναικῶν 60–64 ἐτῶν εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα τοῦ 1959–60, 160.102. Ἐξ αὐτῶν, κατὰ χονδρικὸν ὑπολογισμόν, τὸ ἥμισυ εἶναι ἀγρότισσαι, ἤτοι περίπου 80 χιλιάδες, ἂν ὑπολογισθῇ μὲ βάσιν αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν ἡ ἐπὶ πλέον τῶν 180 δραχ. σύνταξις ποὺ θὰ λάβῃ ὁ ἀγρότης διὰ τὴν 60κοντούτιδα γυναῖκα του σὲ 120 δραχ., ἔχομεν 9.600.000 κατ’ ἔτος. Ἄλλωστε, πρέπει ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν 80 χιλ. γυναικῶν νὰ ἀφαιρεθῇ ποσοστὸν θανάτων 44% ποὺ βαρύνει τὰς ἡλικίας 60–64. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δῇ μὲ κἄποιαν συμπάθειαν αὐτὸ τὸ θέμα, διότι πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ ἀγρότισσα ἐργάζεται εἰς τὴν παραγωγὴν πολὺ ἀπὸ τὸ 14ον ἔτος τῆς ἡλικίας της καὶ πολὺ πρὶν ἀκόμη μὴ φοιτῶσα στὸ σχολεῖον. Δὲν ἀρκοῦν, λοιπόν, 44 χρόνια διαρκοῦς προσφορᾶς, ἂν ὑπολογίσωμεν τὴν ἀσφάλισιν ἀπὸ τὰ 21 ἔτη. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω. Ἡ προϋπόθεσις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀντικαθίσταται: «Βʹ. Νὰ ἔχῃ συμπληρωμένην ἡλικίαν, προκειμένου μὲν περὶ ἀρρένων ἑξήκοντα πέντε (65) ἐτῶν, προκειμένου δὲ περὶ θηλέων ἑξήκοντα ἐτῶν».

§114Δ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 εἶναι τὸ ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζονται αἱ προϋποθέσεις ἀσφαλίσεως καὶ συνταξιοδοτήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὁρίζονται τὰ ἔτη καὶ αἱ προϋποθέσεις ἀσφαλίσεως. Ἐάν, ὅπως ἀναφέρεται, εἰς τὸ σχετικὸν ἐδάφιον ὁ ἀγρότης δὲν ἔχῃ 10ετῆ συνεχῆ ἀπασχόλησιν πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους, δὲν τυγχάνει συντάξεως. Δηλαδή, ἐὰν διακοπῇ ἡ ἀσφάλισίς του, διότι οὗτος μετέβη καὶ παρέμεινε πλησίον τῆς θυγατρός του ἢ τοῦ υἱοῦ του κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν, κινδυνεύει νὰ μείνῃ χωρὶς σύνταξιν. Ἐπίσης, διὰ τοῦ ἰδίου ἐδαφίου καθορίζεται ὡς ἡλικία ἐνηλικιώσεως τὸ 21ον ἔτος, ἐνῷ δι’ ἄλλας κατηγορίας ἠσφαλισμένων ἔχει θεσπισθῇ τὸ 18ον. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ διάκρισις αὐτὴ διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην εἶναι ἄδικος. Τέλος, διὰ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου, ὁρίζεται καὶ διὰ τὰ δύο φῦλα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Εἶναι γεγονός, ὅτι λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας της, τόσον εἰς τὰς ἀγροτικάς, ὅσον καὶ εἰς τὰς οἰκιακὰς ἐργασίας, ἡ ἀγρότισσα γυναῖκα φθείρεται πολὺ ἐνωρίτερον τοῦ ἀνδρός. Δίκαιον εἶναι νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας, ὡς πρὸς τὴν γυναῖκα, εἰς τὸ 60όν. Ὡς πρὸς τὸ ἐδάφιον 4, δίκαιον εἶναι ὁ ἀσφαλιζόμενος καὶ εἰς ἕτερον ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, νὰ δύναται νὰ λάβῃ σύνταξιν, διότι ἡ ἀγροτικὴ σύνταξις θὰ εἶναι μικρά.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§116Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν εἶχα τονίσει, ὅτι εἰς τὰ Σανατόρια ὑπάρχουν νοσηλευόμενοι πολλοὶ ἀγρόται καὶ οἱ ὁποῖοι λόγω τῆς ἀναπηρίας των δὲν θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν θὰ συνταξιοδοτηθοῦν, ὅπως συμβαίνει μὲ ἄλλους ἐργαζομένους ἄλλων τάξεων. Αὐτοὶ ἔχουν χάσει καὶ ἐδῶ πλέον τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως, διότι θὰ ἔχουν ἀπολέσει, λόγω τῆς ἀναπηρίας των, τὴν τελευταίαν 10ετίαν ποὺ ὁρίζει τὸ νομοσχέδιόν σας, καὶ οὕτω, ἐνῷ λόγω φυματιώσεως κατήντησαν ἀνάπηροι καὶ λόγω τῆς ἀναπηρίας δὲν προβλέπει γιὰ τοὺς ἀγρότας σύνταξιν ἀναπηρίας, ἐρχόμεθα μὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ λόγω τῆς μὴ πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους λόγω τῆς παθήσεως νὰ τὸν στερήσουμε καὶ πάλιν. Ἐπισκεφθῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὰ Σανατόρια καὶ ἐξετάσετε πόσοι ἀγρόται νοσηλεύονται καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἀνάπηροι. Δι’ αὐτό, ἐτόνισα, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2, νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ οἱ ἀνάπηροι ἀγρόται. Ἀλλὰ σεῖς δὲν ἠθελήσατε νὰ μὲ προσέξετε. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, κ. Ὑπουργέ, εἶχα τονίσει, ὅτι πρέπει αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ τὸ προσέξητε ἰδιαιτέρως. Τὸ τονίζω καὶ σήμερον, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν ἐκτὸς τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἐπὶ πλέον, εἰς τὸ χωριὸ ἔχομεν, κ. Ὑπουργέ, τοὺς ἀγροτοεργάτες, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ θὰ πληρώνουν τὴν εἰσφοράν, δὲν θὰ συμπληρώνουν τὰ χρόνια ποὺ ὁρίζει τὸ νομοσχέδιόν σας, διότι ἡ ἐργασία των δὲν εἶναι συνεχής, ἀλλὰ ἐποχιακή. Δὲν θὰ ἔχουν συνεχῆ 10ετῆ ἐργασίαν, καθ’ ὅτι ἡ ἐργασία των εἶναι κατὰ τὴν φυτείαν τοῦ καπνοῦ, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ θέρους τῶν σιτηρῶν ἢ καὶ ἄλλων, συγκομιδὴ σταφίδος κλπ. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι δὲν θὰ συμπληρώσουν ἄνω τῶν 70–80 ἡμερομισθίων τὸν χρόνον, καὶ οὕτω θὰ ἀποκλεισθοῦν, ἐνῷ θὰ πληρώνουν. Ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τὴν συνάδελφον κ. Τσαλδάρη, ὅτι δὲν ἀναφέρεταί τι τὸ συγκεκριμένον διὰ τὴν ἡλικίαν τῆς γυναικός, προκειμένου νὰ δικαιωθῇ συντάξεως. Ἐξ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι καὶ αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της· εἶναι μεγάλη ἀδικία, προσέξατέ το. Ὅπως ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τὴν συνάδελφον, ἡ ἀγρότισσα γυναῖκα ἐργάζεται περισσότερον ἀπὸ κἄθε ἄλλην γυναῖκα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὴν γυναῖκα, λοιπόν, αὐτήν, τὴν Ἑλληνίδα ἀγρότισσαν, ποὺ ἐγέννησε καὶ ποὺ γεννᾷ ὅλους τοὺς ἥρωας, ἐμεῖς τὴν κακομεταχειριζόμεθα σὰν ἀπόπαιδο. Σὲ καμμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου δὲν συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν χώραν μας, εἰς καμμίαν ἄλλην τάξιν ἐργαζομένης γυναίκας δὲν παρατηρεῖται αὐτὴ ἡ διαφορὰ εἰς τὴν ἡλικίαν, εἰς ὅλας τὰς ἐργαζομένας Ἑλληνίδας μέχρι τὸ 55ον ἔτος. Βλέπετε, ὅτι ἔχω δίκαιον νὰ λέγω, ὅτι τὴν ἀγρότισσα τὴν μεταχειριζόμεθα σὰν ἀποπαίδι, καθ’ ὅτι αὐτὴ πρέπει νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν, ἐνῷ οἱ ἄλλες ἐργαζόμενες Ἑλληνίδες εἰς τὸ 55ον ἔτος. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ αὐτὰς τὰς δυσαρέστους διαπιστώσεις καὶ διαμαρτυρίας μου θὰ τὰς μεταφέρω καὶ εἰς τὸ τελευταῖον καλύβι τοῦ χωριοῦ, καταγγέλλοντας τὴν στάσιν σας καὶ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν παίρνετε, κ. Ὑπουργέ. Ἡ φωνὴ τὴν ὁποίαν ὑψώνω εἶναι ἡ φωνὴ τῆς ἀγρότισσας μητέρας, εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ χωριοῦ, σὰν πραγματικὸς χωρικὸς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου, διαμαρτυρόμενος διὰ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε. Εἰς τὸ ἐδάφιον δʹ λέγει τὸ νομοσχέδιόν σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι, ὅταν ἕνας ἀγρότης παίρνη μίαν αʹ σύνταξιν, εἴτε διότι ἔχασε τὸ παιδί του εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἐθνικούς, τοὺς ὁποίους διεξήγαγεν ἡ Πατρὶς κατὰ τοὺς πολέμους ποτίζοντας τὴν γῆν τῆς Πατρίδος μὲ τὸ τίμιον αἷμα του, εἴτε δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν, τότε θὰ πρέπει νὰ στερηθῇ τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως ἢ νὰ ἐπιλέξῃ. Ἀλλὰ τότε, κ. Ὑπουργέ, διατὶ εἰς τοὺς περισσοτέρους Ὀργανισμοὺς ἔχομεν τοποθετήσει εἰς τὰς Διευθύνσεις των συνταξιούχους, τῆς συντάξεως τῶν πέντε καὶ ἓξ χιλιάδων δραχμῶν καὶ μ’ ὅλα ταῦτα τοὺς πληρώνομεν καὶ μισθὸν περισσότερον ἀπὸ τὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν; Καὶ διατὶ ἐδῶ, ἐπειδὴ πρόκειται διὰ τὸν ἀγρότην, ποὺ ἔδωσε τὸ αἷμα τοῦ παιδιοῦ του διὰ τὴν Πατρίδα, θὰ τοῦ κόψωμεν τὴν σύνταξιν ἢ θὰ ἐπιλέξῃ; Εἰς τὴν παράγραφον 4, λέγει τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι ὁ δικαιοῦχος συντάξεως θὰ λαμβάνῃ τὴν σύνταξίν του τὸ ἑπόμενον ἔτος τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του, δηλαδὴ καὶ ἐδῶ τὸν χρόνον τὸν κάμνομεν 66 καὶ ὄχι 65. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι σωστόν, νὰ ἔχῃ γεννηθῆ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1896 καὶ ἀφοῦ συμπληρώσῃ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1961 τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν νὰ δικαιωθῇ συντάξεως τὸ 1962, δηλαδὴ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 66 ἐτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Λυμπερίδη, Μέρου, Πεταλωτῆ, Τριανταφυλλίδη ὑπεβάλαμεν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 4. Λέγει ἡ τροπολογία μας τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Παρακαλοῦμεν καὶ πάλιν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι εἶναι δικαία. Ἐπίσης, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως ποὺ ἀφορᾷ τὴν 10ετῆ συνεχῆ ἐργασίαν, ποὺ σᾶς ἐζήτησα, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ νοσηλευόμενοι εἰς τὰ σανατόρια ἀγρόται, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἕνα δυστύχημα συνέπεσε νὰ χάσουν τὸ πόδι των ἢ τὸ χέρι των, καταντοῦν πλέον ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν διὰ νὰ συμπληρώσουν τὴν τελευταίαν 10ετίαν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§118Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἡλικίας τῶν ἀγροτῶν, προκειμένου νὰ τύχουν συνταξιοδοτήσεως. Ἀλλά, προκειμένου νὰ καθορισθῇ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, εἶναι γενικῶς παραδεδεγμένον καὶ λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ συνθῆκαι ἐργασίας καὶ τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐργαζομένων. Ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἐτόνισαν τὰς σκληρὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ Ἕλληνες ἀγρόται. Προσωπικῶς καὶ ἐξ ἐπαγγέλματος, γνωρίζω, ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἐργάζεται ἀπὸ τότε ποὺ θὰ τελειώσῃ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον μέχρι βαθυτάτου γήρατος. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὴν Ἑλληνίδα ἀγρότισσαν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν ἀγροτῶν μας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν νὰ καθορισθῇ καὶ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ ἔχει προτείνει πολὺ χαμηλότερα χρονικὰ ὅρια συνταξιοδοτήσεως, διότι πιστεύει, ὅτι αὐτὰ ἀνταποκρίνονται περισσότερον εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡμεῖς προτείνομεν, ὅτι τὸ ὅριον αὐτὸ διὰ μὲν τὰς γυναῖκας πρέπει νὰ ὁρισθῇ τὸ 60όν, διὰ δὲ τοὺς ἄνδρας προσωρινῶς νὰ μείνῃ τὸ 65ον.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4, διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζονται αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, εἶναι ἀπὸ τὰ βασικώτερα τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦτο, ἡ παράταξίς μας ἐμελέτησε μετὰ προσοχῆς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ κατέθεσε τροπολογίας, ὥστε νὰ καταστῇ τοῦτο χρήσιμον καὶ ἐξυπηρετικὸν διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους. Θὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς προϋποθέσεως 10ετοῦς συνεχοῦς ἀσφαλίσεως πρὶν συμπληρωθῇ τὸ ὅριον συνταξιοδοτικῆς ἡλικίας 65 ἐτῶν, διότι νομίζω, ὅτι αὕτη θὰ δημιουργήσῃ τεραστίας ἀνωμαλίας καὶ ἀδικίας εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἠσφαλισμένος κινούμενος ἀπὸ λόγους οἰκονομικῆς δυσκολίας νὰ διακόψῃ προσωρινῶς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἀγροτικοῦ ἐπαγγέλματος, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς καστανάδες, ἐργάτες ὁδοποιΐας, κτίστες κλπ., οἱ ὁποῖοι ἐπανέρχονται μὲ διακοπὴν 5–6 μηνῶν καὶ πάλιν εἰς τὸ βασικὸν ἐπάγγελμα τοῦ ἀγρότου. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγὼ νὰ δεχθῆτε τὴν σχετικὴν τροπολογίαν μας καὶ νὰ ἀπαλείψητε τὴν προϋπόθεσιν τῆς 10ετοῦς συνεχοῦς ἀσφαλίσεως. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ἐργάζονται ἀπὸ τὸ 12ον ἢ 13ον ἔτος καὶ εἰς τὸ 18ον εὑρίσκονται εἰς τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ἀποδόσεώς των. Διατὶ νὰ μὴ ἀσφαλίζωνται εἰς τὸ 18ον ἔτος, ὅπως συμβαίνει εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς; Εἶναι, λοιπόν, ἐνδεχόμενον νὰ διακοπῇ ἡ ἀσφάλισις εἴτε διὰ λόγους ὑγείας, εἴτε δι’ ἄλλον λόγον καὶ ὁ ἀσφαλισθεὶς εἰς τὸ 21ον ἔτος νὰ μὴ ἔχῃ κατορθώσει νὰ συμπληρώσῃ τὰ 25 χρόνια, ὑπαγωγῆς τῆς ἀσφαλίσεως, ὁπότε θὰ στερηθῇ τοῦ δικαιώματος ἀσφαλίσεως, ἐνῷ θὰ ἔχῃ καταβάλει ὅλας τὰς εἰσφοράς. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του καὶ θὰ δεχθῇ ὡς χρόνον ἐνάρξεως τῆς ἀσφαλίσεως τὸ 18ον ἔτος.

§121Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Τὸ θέμα τῆς λήψεως ποσοστοῦ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν σύνταξιν τῶν ὅσων λαμβάνουν πολιτικὴν σύνταξιν, ἐθίγη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους. Ἐὰν τὸ ἄρθρον αὐτὸ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει, δημιουργοῦμεν ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὲ παρακολουθήσετε.

§122Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν πειράζει· τὰ λέμε, νὰ περνάῃ ἡ ὥρα.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ εἴπατε;

§124Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κάτι εἶπα εἰς τὸν ρήτορα.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ εἴπατε;

§126Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶπα, ὅτι μᾶς περνᾶτε γιὰ κορόϊδα καὶ γιὰ κωθώνια. Ἐμεῖς συζητοῦμεν ἐδῶ καὶ σεῖς δὲν ἀκοῦτε κανένα ρήτορα καὶ μὲ ἐρωτᾶτε τὶ εἶπα. Εἶναι ἐντροπή, αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πολλὰς φοράς, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐκδηλώνεσθε κατὰ τρόπον αὐθάδη.

§128Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Αὐθάδης εἶσθε σεῖς.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τρόπον αὐθαδέστατον.

§130Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην, διὰ τὸ κατάντημα τῆς Βουλῆς.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, σᾶς παρακαλῶ.

§132Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγώ, δὲν ἔθιξα κανένα, κύριε Πρόεδρε.

§133Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος, εἰς τὴν συνεδρίασιν αὐτήν, ἡ ὁποία διεξάγεται κατὰ τρόπον ὁμαλὸν καὶ ἥσυχον, νὰ δημιουργοῦνται ἐπεισόδια.

§134Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σᾶς ἔθιξα ἐγώ; Σᾶς εἶπα τίποτε, σᾶς; Ἐφ’ ὅσον διαβάζει συνεχῶς, ζητᾶτε καὶ ρέστα. Σᾶς παρακαλοῦν οἱ βουλευταί: Κύριε Ὑπουργέ, κ. Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλοῦμεν, προσέξατε.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ γίνῃ κἄποτε διὰ σᾶς καμμία συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ σᾶς θίξῃ βαρύτατα.

§136Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Γιὰ μένα;

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, γιὰ σᾶς.

§138Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ εἴπω 100 γιὰ σᾶς καὶ σεῖς, τίποτε.

§139Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ δίδετε ὀξύτητα εἰς τὴν συζήτησιν;

§140Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ ἔδωσα ὀξύτητα; Εἰς ἐμένα θὰ πῇ κουβέντα; Δὲν εἶσθε σεῖς ἐν τάξει, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Ἐπροδώσατε τὰ πάντα, διὰ νὰ εἶσθε ὑπουργός.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα.

§142Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Νὰ μὴ μὲ προκαλῇ.

§143Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἠγόρευε κυβερνητικὸς βουλευτής. Ὁ ἴδιος, δὲν διεμαρτυρήθη καὶ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ τήρησις τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν σας. Ὥστε, ἂν ἔπρεπε νὰ ἐξεγερθῇ κἄποιος, θὰ ἦτο, ἐνδεχομένως, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἠγόρευε. Γνωρίζω, βεβαίως, ὅτι παρασύρεται κανεὶς καμμιὰ φορὰ ἀπὸ παρορμήσεις καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀναμιχθῇ εἰς ἔργα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἰδικά του, ἀλλ’ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: Μήπως οἱ Ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὴν συζήτησιν, ἀσχολοῦνται εἰς ἔργα ξένα; Στοιχεῖα τοῦ ἰδίου θέματος, ἠμπορεῖ νὰ συμβουλεύωνται ἐκείνην τὴν στιγμήν, ὅταν ὁμιλῇ οἱοσδήποτε συνάδελφος. Βεβαίως, εἶναι χρέος τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ παρακολουθῇ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ρήτορος. Ἠμπορεῖ νὰ τοῦ ὑποδειχθῇ ἡ ἀνάγκη νὰ σταματήσῃ τὴν ἀναδίφησιν τοῦ φακέλλου, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι καὶ ἡ ἀναδίφησις αὐτή, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς συζητήσεως γίνεται. Πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ περιφρόνησιν πρὸς τὸν ρήτορα, τὸ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς συμβουλεύεται στοιχεῖα τοῦ φακέλλου τῆς συζητήσεως. Ἠμπορεῖ νὰ τὰ συμβουλεύεται, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν ρήτορα. Δὲν θὰ πρέπει, ἀπὸ αὐτό, νὰ βγάλετε τὸ συμπέρασμα, ὅτι περιφρονεῖ τὸν ρήτορα.

§144Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Διεμαρτυρήθη ὁ κ. Παπαπαναγιώτου, διεμαρτυρήθη ὁ κ. Κανιάρης, διεμαρτυρήθη καὶ ὁ κ. Ἰατρίδης καὶ ἐπάνω εἰς τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ κ. Ἰατρίλη, ὅτι «Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε», εἶπα ἐγὼ «Δὲν πειράζει, ἂν τὰ λέμε νὰ περνάῃ ἡ ὥρα». Ὁ κ. Ἰατρίδης διεμαρτυρήθη, ὁ κ. Παπαπαναγιώτου διεμαρτυρήθη τετράκις, ὁ κ. Κανιάρης τὸ ἴδιο διεμαρτυρήθη καὶ οὐδέποτε ἐστρέψατε τὸ πρόσωπόν σας νὰ τοὺς ἀντικρύσητε. Τὶ εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα; Ἐὰν ἐπιτελοῦμεν καθῆκον, νὰ συνεχίσωμεν, ἄλλως νὰ σηκωθοῦμε νὰ φύγωμεν.

§145Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ὀξύτης. Διότι, οὔτε μὲ ὀξύτητα ὡμίλησε, οὔτε σᾶς ἔθιξε κανείς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός σας ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχει Προεδρεῖον.

§146Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν προεκάλεσα, μὲ ἐπροκάλεσε. Μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ εἴπῃ κἄτι δι’ ἐμέ, ἐγὼ ἀπήντησα, ὅτι ἔχω νὰ εἴπω δι’ ἐκεῖνον πολλά.

§147Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν δίδετε ὀξύτητα εἰς τὴν συζήτησιν.

§148Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται Ὑπουργὸς νὰ λέγῃ τοιαῦτα πράγματα. Ἐγὼ τοῦ ἀπήντησα, ἐὰν εἴπῃ ἕνα, ἐγὼ ἔχω νὰ τοῦ εἴπω πάρα πολλά.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κ. Ἀρβανιτάκι, ὅτι ἐδώσατε μεγάλην ἔκτασιν εἰς ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον κατ’ οὐσίαν δὲν ὑπῆρχε. Ὁρίστε, κ. Ἰατρίδη, συνεχίσατε τὴν ἀγόρευσίν σας.

§150Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι θὰ θεσπίσωμεν ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτουμένων Ἑλλήνων. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τοῦ ποσοστοῦ τῆς συντάξεως τοῦ ἐδαφ. δʹ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου τούτου, δι’ ὅσους λαμβάνουν πολεμικὰς συντάξεις, ἐθίγη καὶ ὑπὸ ἄλλων ἀγορητῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω καταθέσει τροπολογίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν τελικὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ λαμβάνοντες πολεμικὴν σύνταξιν δικαιοῦνται μόνον τὸ 50% τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως θὰ νομοθετήσωμεν, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ἄλλοι οἱ λαμβάνοντες πολεμικήν τινα σύνταξιν νὰ λαμβάνουν ταὐτοχρόνως καὶ τὸν μισθόν των καὶ τὴν σύνταξίν των ὁλόκληρον καὶ μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ γίνεται ἐξαίρεσις; Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ἄλλοι λαμβάνοντες πολεμικὴν σύνταξιν νὰ δικαιοῦνται καὶ πλήρους μισθοῦ, ἢ συντάξεως τῆς κατηγορίας των, ἥτις πολλάκις ἀνέρχεται εἰς χιλιάδας δραχμῶν, εἴτε εἶναι τῶν θυμάτων, εἴτε ἄλλου Ὀργανισμοῦ καὶ οἱ ἀγρόται νὰ δικαιοῦνται τῶν 50% μόνον τῶν 300 ἢ 240 ἢ 180 δραχμῶν; Καὶ ὄχι μόνον θεσπίζεται ἄνισος μεταχείρισις, ἀλλὰ ἀδικοῦνται ταὐτοχρόνως, διότι θὰ καταβάλλουν εἰσφορὰν πλήρη. Ἡ ἄνισος μεταχείρισις καὶ ἡ ἀδικία εἶναι τόσον φανερά, ὥστε νὰ ξενίζῃ πῶς διέφυγε τῆς προσοχῆς τῶν συνταξάντων τὸν νόμον. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἀναθεωρήσωσι τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις των. Πιστεύω, ὅτι ἡ δαπάνη θὰ εἶναι πολὺ μικρά.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§152Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα διὰ μίαν εἰσέτι φορὰν ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα μᾶς ἀπησχόλησαν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπέφεραν ἐν μέρει κἄποιαν τροποποίησιν τῆς ἀρχικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὄχι ἐπαρκῆ, νὰ κάμω παρατηρήσεις τινὰς ἐπὶ τῆς περιπτώσεως Α τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4. Πρὶν ὅμως θίξω τὸ θέμα αὐτό, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς δώσῃ τὴν ἐξήγησιν ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν συνεζητήθη, τὸ ὁποῖον διέφυγε τῆς προσοχῆς ὅλων μας καὶ τὸ ὁποῖον μοῦ φαίνεται, ὅτι καὶ ξένον πρὸς τὴν ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν εἶναι καὶ ἀνεπίδεκτον ἐξηγήσεως. Διατί, κ. Ὑπουργέ, ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν λογίζεται ἀρχομένη μόνον ἀπὸ τῆς ἐνηλικιώσεως καὶ ὄχι ἀπὸ τότε ποὺ ἀσχολεῖται ὁ ἀγρότης μὲ τὴν καλλιέργειαν. Εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς κανένα ἄλλο ἐπάγγελμα. Εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα, εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους μισθώσεως ἐργασίας ἐξηρτημένης, ἢ καὶ μὴ ἐξηρτημένης, ὅπως τὸ Ἐμπόριον κλπ., ἀφ’ ἧς ἀρχίσῃ κανεὶς ν’ ἀσχολῆται, εἴτε ἐνηλικιώθη, εἴτε δὲν ἐνηλικιώθη, ἀσφαλίζεται. Ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν χώραν μας, λόγῳ τῆς πενίας τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προορίζονται διὰ νὰ συνεχίσουν τὴν καλλιέργειαν τοῦ οἰκογενειακοῦ μικροῦ, συνήθως, κλήρου, ἐκεῖνοι δὲν πηγαίνουν πέραν ἀπὸ τὸ Δημοτικόν, ὁσάκις δὲν ὑπάρχῃ καὶ καταστρατήγησις περὶ τῆς ὑποχρεωτικότητος τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως διατάξεως, δὲν πηγαίνουν πέραν ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν καὶ ἑπομένως, ἀπὸ τοῦ 14 ἔτους εἰσέρχονται εἰς τὴν ἐργασίαν τὴν ἀγροτικήν. Ἤδη, ὅταν καλοῦνται στρατιῶται ἔχουν 6–7 συμπληρωμένα ἀσφαλιστικὰ ἔτη. Διατὶ αὐτὰ τὰ ἔτη κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν δὲν θὰ ὑπολογισθοῦν. Τοὺς δίδομεν κάθε 4ετίαν ἕνα πενιχρότατον 10δραχμον, πέραν τῶν 25 ἐτῶν ἀσφαλίσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καμμία δικαιολογία νὰ τοὺς ἀφήσωμεν μὲ τὸ παράπονον, ὅτι τυγχάνουν μιᾶς μεταχειρίσεως λογικῶς ἀνεξηγήτου καὶ μὴ ἐχούσης προηγούμενον εἰς τὴν κοινὴν καὶ ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν. Τώρα ἐπὶ τῆς ἄλλης παρατηρήσεως, ἡ ὁποία ἀπησχόλησε τὴν Ἐπιτροπήν, θέλω νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. «Ἐὰν ἔχῃ 35ετῆ ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ἐξ ὧν 10 ἔτη συνεχῆ .... (ἀναγινώσκει) ....». Κατόπιν συζητήσεων τινῶν ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Ἐπιτροκὴν προσετέθη ἐν συνεχείᾳ τὸ «προσωριναὶ δικαιολογημέναι διακοπαὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν συνεπείᾳ ἀπομακρύνσεως ἐκ τῆς ἐνεργοῦ ἀσκήσεως.... (ἀναγινώσκει) ....». Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ ἀγροτικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὰ 55 χρόνια, δηλαδὴ εἰς τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως 10ετίαν, καταδήλως δὲν γίνεται ἀπὸ τὴν αἰφνιδίαν ἔμπνευσιν, ἀπὸ τὴν αἰφνιδίαν ἀνακάλυψιν, ὅτι ἀπέκτησέ τι νέον τάλαντον καὶ νέας ἱκανότητας δι’ ἄλλον ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμὸν καὶ ἀπὸ ἄλλον τινα λόγον, παρὰ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην εἰς τὴν ὁποίαν συχνότατα, εἴτε ἐπανειλημμέναι κακαὶ ἐσοδεῖαι, εἴτε ὑπερχρέωσις, εἴτε ἀζητησία τῶν προϊόντων τοῦ τόπου, εἴτε ἡ ἀνάγκη βελτιώσεως πραγματικῶς ἀφορήτων καὶ μὴ δυνάμενος νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας στοιχειώδους συντηρήσεως εἰσοδημάτων ἐκ τῆς καλλιεργείας ἢ τῆς παραγωγῆς, ἐξαναγκάζουν τοὺς χωρικοὺς νὰ εὕρουν ἔστω καὶ μίαν παρασιτικὴν ἀκόμη ἐργασίαν εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀντιμετωπίζουν τὰς δυσκολίας καὶ ὕστερα ἐπανέρχονται. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς δοκιμάζουν νὰ εὕρουν μίαν ἄλλην περισσότερον ἀμειβομένην ἀπασχόλησιν, ἀλλὰ ἀποτυγχάνουν καὶ ἐπανέρχονται εἰς τὸ χωράφι. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ, ὄχι μόνον δύο φορὰς τὴν τελευταίαν 10ετίαν, οὔτε διὰ χρόνον μὴ ὑπερβαίνοντα τὸ ἔτος, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ πολλὰς φοράς. Δὲν σημαίνει, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει πάντοτε ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν ἀπασχόλησιν μὲ τὴν γεωργίαν καὶ ὑπάρχει ὁ ἐξαναγκασμὸς λόγῳ κακῶν ἀποδόσεων, ἀζητησία κλπ. καὶ 2 καὶ 3 καὶ 5 φοράς, ὅτι διέκοψαν τὴν ἄσκησιν αὐτήν, ἡ ὁποία τοὺς καθιστᾶ περισσότερον συμπαθεῖς, περισσότερον ἐνδεεῖς καὶ περισσότερον ἀξίους βοηθείας. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν τὴν ἄκαμπτον, ἡ ὁποία εὗρεν, ὅτι θὰ εἶναι συγγνωστὴ διὰ δύο φορὰς ἡ δικαιολογημένη διακοπή, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι προσωρινή, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι δικαιολογημένη, δὲν θὰ εἶναι συγγνωστή, ἂν εἶναι διὰ τρίτην φοράν: Θὰ εἶναι συγγνωστή, ἐὰν φθάσῃ τοὺς 12 μῆνας; Ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι συγγνωστή, καίτοι εἶναι δικαιολογημένη, καίτοι εἶναι προσωρινή, ἐὰν φθάσῃ τοὺς 13 μῆνας. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δημιουργήσωμεν περιπτώσεις προστριβῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ στερήσωμεν πολλοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς περισσότερον ἐνδεεῖς, θὰ δημιουργήσωμεν ἰδίως περιπτώσεις προστριβῶν μὲ τὰ ὄργανα τῆς Α.Τ.Ε. ἢ ἄλλα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἐντεταγμένα μὲ τὸν ἔλεγχον τῶν δικαιολογητικῶν, δεδομένου, ὅτι αὐταὶ αἱ μετακινήσεις δὲν λαμβάνουν τὴν μορφὴν δημοσίας τινος πράξεως, ὥστε νὰ καταχωρίζωνται εἰς Ὑποθηκοφυλακεῖα. Θὰ χρειασθῇ μία βεβαίωσις, τὴν ὁποίαν θὰ δίδῃ ἢ δὲν θὰ δίδῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ἀναλόγως τῶν συμπαθειῶν ποὺ ἔχει. Εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν θὰ χρειασθῇ μία ἔνορκος ἐξέτασις μαρτύρων, ἡ ὁποία θὰ γίνεται δεκτὴ ἢ θὰ ἀπορρίπτεται. Θὰ γίνῃ, δηλαδή, ἡ διαδικασία τῆς προσκομίσεως τῶν δικαιολογητικῶν μὲ τὸ ἀρνητικὸν δικαιολογητικόν, ὅτι δὲν ἀπεμακρύνθη πλέον τῶν δύο φορῶν κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν καὶ οὐχὶ πλέον τῶν 12 μηνῶν. Κάθε φορὰ θὰ γίνεται προσκόμισις δικαιολογητικῶν, κἄτι τὸ γραφειοκρατικῶς ἀντίθετον, τὸ ὁποῖον θὰ δίδῃ ἀφορμὴν εἰς δυσκολίας ἀντικειμενικὰς καὶ καταπιέσεις. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ στέρξῃ εἰς τὸ νὰ κάμωμεν μίαν ἐλαστικωτέραν διατύπωσιν, τῆς ὁποίας τὸ νόημα θὰ εἶναι, ὅτι ἐφ’ ὅσον προσωρινῶς ἀπεμακρύνθη, ὅσας φορὰς καὶ ἐὰν ἔγινε, δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν τῆς μονίμου ἀποξενώσεως ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν ἰδιότητα, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἰδιότης καὶ καλύπτεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Ἀσφάλισιν ὁ ἐνδιαφερόμενος.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ποὺ θεσπίζονται μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν ἄρθρον ἀφίστανται τῶν ἀσφαλιστικῶν κανόνων ποὺ ἰσχύουν διὰ τοὺς ἄλλους ἠσφαλισμένους καὶ ἀποβαίνουν στερητικαὶ ἑνὸς μεγάλου ποσοστοῦ ἀγροτῶν. Ἡ προϋπόθεσις, ὅτι πρὸ τῶν 65 ἐτῶν πρέπει νὰ ἔχῃ συνεχῆ ἀπασχόλησιν ἐπὶ μίαν 10ετίαν δὲν ἰσχύει εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ὑπεδάφιον βʹ τοῦ ἐδαφ. δʹ. Θὰ εἶναι ἄπειροι αἱ περιπτώσεις, εἴτε ἀσθενῶν, εἴτε ἀγροτοεργατῶν, ἐποχιακῶς ἐργαζομένων ποὺ θὰ καταλήξουν νὰ μὴ λάβουν σύνταξιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ καλύψουν τὴν περίπτωσιν τῆς 10ετίας ἢ θὰ ἔχουν περισσοτέρας τῶν δύο διακοπάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν καὶ διὰ τὰς γυναῖκας καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας ἀποτελεῖ ἀπηνῆ διάταξιν γενικῶς, δεδομένης τῆς σκληρότητος τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἀγρότου, εἰδικώτερον, ὅμως, εἰς τὰς Νομοθεσίας ὅλων τῶν Χωρῶν θεσπίζεται διάφορος μεταχείρισις μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων. Ἡμεῖς, ἐλάβομεν θέσιν καὶ προετείναμεν ἡλικίαν 60 ἐτῶν διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 55 διὰ τὰς γυναῖκας, διὰ τῆς προτάσεως νόμου ποὺ κατεθέσαμεν. Ἐάν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, οὐδείς, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ διάφορος μεταχείρισις διὰ τοὺς ἀγρότας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἐδῶ θεσπίζονται διάφοροι διατάξεις, ἀπ’ ὅ,τι ἰσχύει εἰς τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Δὲν δύναμαι ν’ ἀντιληφθῶ διατί, ἐὰν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις νὰ μὴν τοὺς δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς κεφαλαιοποιήσεως. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ καίριον σημεῖον τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως ποὺ γίνεται εἰς τοὺς λαμβάνοντας σύνταξιν, εἴτε πολεμικήν, εἴτε ἐξ ἀσφαλίσεως εἰς ἄλλον ὀργανισμόν. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις, χιλιάδες ἄτομα λαμβάνουν δύο καὶ τρεῖς συντάξεις. Πῶς θὰ στερήσωμεν τὸν ἀγρότην τοῦ δικαιώματος νὰ λάβῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α., ἐνῷ συγχρόνως θὰ τὸν ὑποχρεώνωμεν νὰ καταβάλῃ; Δὲν εὐσταθεῖ δὲ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ καταβάλῃ διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, διότι ὅποιος εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς ἄλλον ὀργανισμόν, ἡ ἀσφάλισίς του ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Περαιτέρω διὰ τῆς παραγρ. 4 ἐξακολουθεῖ ἡ ἄνισος μεταχείρισις, δεδομένου, ὅτι προβλέπεται ἡ καταβολὴ τῆς συντάξεως ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους ἀφ’ ἧς συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος. Ἀπέδειξα, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὡς εἶναι ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 4, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους θεσπίζονται διατάξεις σκληρότεραι διὰ τοὺς ἀγρότας, καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνακρούσῃ πρύμναν μέχρι τέλους, καὶ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτήν, εἶναι βέβαιον, ὅτι μεταχειρίζεται τοὺς ἀγρότας κατὰ τρόπον σκληρόν, ἄδικον καὶ ἀντιβαίνοντα πρὸς τὸ Σύνταγμα περὶ ἴσης μεταχειρίσεως τῶν πολιτῶν, πρέπει ἀκόμη νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας καὶ οὐχὶ τοῦ 21ου, ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἀποπειραθῶ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ διατυπώσω τὰς ἀπόψεις μου, ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν, μὲ τὴν μικρὰν ἐλπίδα, ὅτι θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Διετυπώθησαν βασικαὶ παρατηρήσεις, ὅπως ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως, τόσον τῶν ἀνδρῶν, ὅσον καὶ τῶν γυναικῶν, ἡ παροχὴ συντάξεως γήρατος, ὁλοκλήρου, εἰς συνταξιούχους ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἢ πολεμικοὺς συνταξιούχους. Παραγνωρίζουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις αὐτάς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισα, ὅτι δηλαδὴ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου γίνεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἐφαρμογῆς, εἰς τὴν Χώραν μας, τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ὁ ὁποῖος στηρίζεται εἰς ὡρισμένα δεδομένα, πληθυσμιακὰ καὶ οἰκονομικά. Τὰ δεδομένα αὐτὰ εἶναι, ὅτι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν οἱ ἔχοντες συμπληρώσει ἡλικίαν 65 ἐτῶν, ὅτι οἱ ἀσφαλιζόμενοι δὲν τυγχάνουν ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλους Ὀργανισμούς, ὅτι οἱ λαμβάνοντες πολεμικὴν σύνταξιν θὰ λάβουν ἕνα μέρος μόνον τῆς συντάξεως γήρατος, ὄχι πάντως μικρότερον τοῦ ἡμίσεος αὐτῆς. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, λάβουν ὑπ’ ὄψει των, ὅτι διετυπώθη τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν καὶ πληθυσμιακῶν τοιούτων δεδομένων, ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν, ἐὰν θέλουν νὰ συζητήσωμεν σοβαρῶς, διότι ἄλλως, θὰ πρέπει οἱ ἀντίθετα ὑποστηρίζοντες νὰ ὑποδείξουν ἄλλους πόρους. Ἔγινε πολλὴ συζήτησις, κύριοι συνάδελφοι, σχετικῶς μὲ τὴν ἡλικίαν τῶν γυναικῶν. Ἀλλὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ γυναῖκες, κατὰ τὴν γενομένην δειγματοληπτικὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1960, ἀνέρχονται εἰς 240.000, ἔναντι 170.000 τῶν ἀνδρῶν; Τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ μέσος ὅρος ἡλικίας τῶν γυναικῶν εἶναι μικρότερος τοῦ μέσου ὅρου ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν, καὶ συνεπῶς, ἐὰν ἐλαττώσωμεν τὸν χρόνον συνταξιοδοτήσεως τῶν γυναικῶν, θὰ πρέπει νὰ αὐξηθοῦν σημαντικῶς αἱ δαπάναι. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σχεδίου, τοῦ προταχθέντος ὑπὸ τῆς Ἀριστερᾶς, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν, τῶν ἄνω τῶν 60 ἐτῶν, ἀνέρχεται εἰς 236.000, τῶν δὲ γυναικῶν εἰς 394.000. Ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὴν πρότασιν τῆς Ἀριστερᾶς, θὰ φθάσωμεν νὰ συνταξιοδοτήσωμεν 660.000 περίπου καὶ νὰ ὑπερδιπλασιάσωμεν τὰς προβλεπομένας δαπάνας. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα πρακτικοὶ καὶ ἐὰν ἀντιληφθῶμεν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα τοῦ νόμου ἔχουν γίνει ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληθυσμιακῶν δεδομένων, δὲν δυνάμεθα νὰ συνταξιοδοτήσωμεν περισσότερα τῶν 300.000 προσώπων. Ὑπεβλήθη ἀκόμη ἡ παρατήρησις σχετικῶς μὲ τὴν διάταξιν τῆς παρ. 1 διατὶ ἀρχίζει ἡ ἀσφάλισις ἀπὸ τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν ἐν προκειμένῳ εἶναι ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἠσφαλισμένος διὰ νὰ τύχῃ συντάξεως καὶ ὁ χρόνος αὐτὸς εἶναι ἡ 25ετία. Τὸ πότε θὰ ἀρχίσῃ ἡ 25ετία δὲν ἔχει ἀξίαν. Ἐπὶ τῆς προϋποθέσεως τῆς 25ετίας οὐδαμόθεν προεβλήθη ἀντίρρησις. Ἡ ἀναγραφὴ τοῦ 21ου ἔτους ἔχει λεπτομερειακὴν ἀξίαν. Ἀναγράφει τὸ νομοσχέδιον εἰς ἄλλην διάταξιν, ὅτι ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως ὡρισμένων 4ετιῶν θὰ δικαιοῦνται ὁ ἠσφαλισμένος κἄποιας αὐξήσεως. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν 4ετιῶν αὐτῶν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἀφετηρία καὶ ὡς τοιαύτη ἐτέθη τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας τοῦ ἠσφαλισμένου. Ἀξίαν πραγματικὴν ἔχει, ὅτι θὰ πρέπει ὁ ἠσφαλισμένος νὰ εὑρίσκεται εἰς ἐνεργὸν ἀσφάλισιν κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς συνταξιοδοτήσεώς του 10ετίαν. Ὁ λόγος τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι, ὅτι στερεῖται τῆς συντάξεως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὕστερα ἀπὸ ἕνα ὡρισμένον χρόνον διαρκοῦς ἀπασχολήσεώς του εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀπομακρύνεται διὰ νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν πόλιν. Αἱ συνήθεις τοιαῦται περιπτώσεις εἶναι εὐπόρων ἀγροτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς ἕνα ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα ἀπομακρυνόμενος τῶν γεωργικῶν του ἀπασχολιῶν καὶ ἐγκαθιστάμενος εἰς τὴν πόλιν νὰ τοῦ παράσχωμεν, λέγω τὴν εὐχέρειαν νὰ τύχῃ συντάξεως γήρατος. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε διὰ τὸν θεσμόν. Δὲν θὰ ἔπρεπε, κ. συνάδελφοι, νὰ εἴμεθα τόσον ἐλαστικοὶ εἰς τὴν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου καὶ νὰ δίδωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν τῆς ἐνεργοῦς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των νὰ τυγχάνουν συντάξεως. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὰς διατυπωθείσας ἀντιρρήσεις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἡλικίαν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἡ ἡλικία ὡς γνωστὸν τοῦ ἠσφαλισμένου προκύπτει κατὰ κύριον λόγον ἀπὸ τὴν ληξιαρχικὴν πρᾶξιν γεννήσεως ἢ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ληξιαρχικὴ πρᾶξις ἀπὸ τὰ μητρῷα ἀρρένων. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον πρὸ ὀλίγων μόνον ἐτῶν ἤρχισαν νὰ τηροῦνται ληξιαρχικὰ βιβλία. Ἡ ἡλικία δὲ μέχρι τότε ἀπεδεικνύετο κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὰ μητρῷα ἀρρένων, τὰ ὁποῖα, ὅμως, δὲν ἀναγράφουν ἡμερομηνίαν γεννήσεως, ἀλλὰ τὸ ἔτος. Δι’ αὐτὸ διετυπώθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅτι ἡ σύνταξις θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἑπομένου ἔτους τῆς συμπληρώσεως 65 ἐτῶν. Νεωτέρα, ὅμως, σκέψις τοῦ ζητήματος μὲ ἄγει εἰς τὴν πρότασιν τροποποιήσεως τῆς διατάξεως ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, ὥστε νὰ θεωρῆται, ὅτι συνεπλήρωσεν ὁ ἠσφαλισμένος 65 ἔτη τὴν 30ὴν Ἰουνίου τοῦ ἀντιστοίχου ἔτους τῆς γεννήσεώς του. Ὑπὸ τοῦτο τὸ πνεῦμα θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ διατυπώσω τὴν διάταξιν. Ἐλέχθη ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τοὺς ἄλλους ὀργανισμοὺς ὑπάρχει ἡ διπλῆ ἀσφάλισις καὶ συνταξιοδότησις. Ἐξήγησα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐξαιρεῖ τὴν διπλῆν ἀσφάλισιν ἐκτὸς δύο περιπτώσεων. Εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος ἔχω νὰ ἀντιπαρατηρήσω ἀκόμη, ὅτι ὁ ὀρθὸς ἀσφαλιστικὸς κανὼν εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ διπλῆ ἀσφάλισις καὶ συνταξιοδότησις καὶ διὰ τοῦτο σᾶς πληροφορῶ, ἀκριβῶς, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐπεξεργάζεται νομοσχέδιον διὰ νὰ περιορίσῃ τὴν διπλῆν αὐτὴν ἀσφάλισιν καὶ συνταξιοδότησιν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν παρέλειψα νὰ ἀπαντήσω εἰς καμμίαν ἐκ τῶν γενομένων παρατηρήσεων παρὰ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§156Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀπηντήσατε, ἐὰν θὰ ἔχουν ἀξίαν τὰ νεφούσια διὰ τὴν ἀναγνώρισιν καὶ διόρθωσιν ἡλικίας.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἀξίαν καὶ δὲν θὰ ἔχουν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, διότι ὅλοι αὐτοί, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰ τουρκοκρατούμενα μέρη ἔχουν ἐγγραφῆ εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἀρρένων, συνεπείᾳ τῆς ὁμαδικῆς πολιτογραφήσεως καὶ τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἔχουν κάμει οἱ ἴδιοι περὶ τῆς ἡλικίας των. Θὰ ὑπάρξῃ μεγάλη ἀναστάτωσις καὶ δημιουργία μεγάλων δυσχερειῶν, ὅταν ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀνατραπῇ ἡ ἤδη ὑφισταμένη κατάστασις.

§158Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἡ περίπτωσις τοῦ ἐδαφίου βʹ βʹ πῶς θὰ γίνῃ μὲ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ τίθενται τῆς τελευταίας δεκαετίας;

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἐδάφιον Α λέγει τὸ ἑξῆς: «Ἡ ἀπομάκρυνσις ἐκ τῆς ἐνεργοῦς... ...... (ἀναγινώσκει)......». Ἡ περίπτωσις ποὺ λέγετε δὲν εἶναι ἀπομάκρυνσις. Ἡ περίπτωσις βʹ. βʹ. λέγει πρὸς συμπλήρωσιν εἰσοδήματος.

§160Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Διευκρινίζεται, ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις.......

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν φύγῃ ὁλοκληρωτικῶς, παύει νὰ ἀσκῇ τὴν ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν.

§162Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ μία λέξις, ὥστε νὰ μὴ γίνεται καταστρατήγησις αὐτῶν τῶν περιορισμῶν.

§163Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι φεύγουν καὶ πᾶνε εἰς τὰς πόλεις, δι’ αὐτοὺς ἔχει δίκαιον. Ἀλλὰ δι’ ἄλλους ποὺ ἔπεσαν ἀπὸ τὸ ζῶον καὶ ἔχασαν τὸ πόδι τους, τὶ θὰ γίνῃ;

§164Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχετε δίκαιον, δὲν σᾶς ἀπήντησα. Διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους, οἱ ὁποῖοι, ἀνεξαρτήτως τῆς θελήσεώς των ἔπαυσαν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὴν ἰδιοκτησίαν των, ἔχω κάμει μίαν διατύπωσιν. «Ἡσφαλισμένοι.... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδή, αὐτὸ ἰσχύει διὰ τοὺς φυματικούς, διὰ τοὺς ἀναπήρους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται, εἴτε νὰ αὐτεπιστατήσουν εἰς τὴν ἀγροτικὴν των ἐκμετάλλευσιν, εἴτε νὰ παράσχουν τὴν προσωπικήν των ἐργασίαν. Ἐπίσης, προβλέπω διὰ μιᾶς τροπολογίας, ὅπως εἶχα ὑποσχεθῆ καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν συζήτησιν, καὶ τὴν παροῦσαν περίπτωσιν τῆς ἀποδημίας τοῦ συζύγου εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. «Ὁ χρόνος ἀπουσίας..... (ἀναγινώσκει) .....».

§165Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι θὰ διαψεύσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν καὶ δὲν θὰ παραιτηθῶ τοῦ λόγου, μετὰ τὴν ὁμιλίαν του. Καὶ εἰς τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε, διατὶ ἐπιμένετε εἰς τὸ νὰ ὁμιλῆτε; Ἡ πλειοψηφία θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§166Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον αὐτό, εἶπον, ἡ πλειοψηφία θὰ ἀποφασίσῃ. Ἤκουσα τὰς ἀπόψεις καὶ θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή.

§167Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Εἴπατε, ὅτι ἡ πλειοψηφία εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§168Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε. Θὰ ἀποφασίσῃ ἡ πλειοψηφία, ἐφ’ ὅσον ἠκούσθησαν αἱ ἀπόψεις καὶ ὡμίλησαν ἀρκετοὶ ρήτορες ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς παρατάξεώς σας. Τὶς ὁ λόγος νὰ ἐπαναλαμβάνωνται τὰ ἴδια; Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν;

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσουν, κ. Ὑπουργέ, ἀφοῦ εἶναι ἐγγεγραμμένη νὰ ὁμιλήσῃ ὅλη ἡ Ε.Δ.Α.

§170Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διατὶ χρειάζονται ἰδιαίτερα σχόλια, κ. Ὑπουργέ; Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει συνήθεια νὰ ἐρωτοῦν οἱ Ὑπουργοὶ ποῖος εἶναι ὁ λόγος ποὺ θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κάθε βουλευτής. Ἄλλως τε, οἱ κ.κ. συνάδελφοι προσπαθοῦν καὶ σύντομοι νὰ εἶναι καὶ ὅ,τι ἔχει κάθε ἕνας νὰ προσθέσῃ. Διατί, λοιπόν, αὐταὶ αἱ διαμαρτυρίαι; Ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὸ 1)20 τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως; Ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πλευρὰν παρίστανται ὅλοι. Ποῖος κωλυσιεργεῖ; Ἕν νομοσχέδιον αὐτῆς τῆς σημασίας πρέπει νὰ τὸ ψηφίσετε μὲ 20 βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως;

§171Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιθυμία νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι μόνον ἐπιθυμία τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Διετυπώθη καὶ διεδηλώθη ἡ ἱκανοποίησις, κατ’ ἀρχήν, διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ διότι ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας. Νομίζω, ὅτι κοινὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπιδίωξις καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ συμπληρωθῇ, τὸ ταχύτερον, καὶ κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον ἡ συζήτησις. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἠθέλησε νὰ παραβιάσῃ τὸν Κανονισμόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀνεπτύχθησαν αἱ ἀπόψεις ἀπὸ ἕνα, δύο, τρεῖς πέντε βουλευτάς, δὲν προάγεται ἡ συζήτησις ἀπὸ τὴν ἐπανάληψιν αὐτῶν τῶν ἐπιχειρημάτων. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀποστερήσωμεν τὸν λόγον ἀπὸ οἱονδήποτε συνάδελφον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐπαναλάβῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ οἱ προηγούμενοι. Ἄν ὅμως, ἐγκαταλείψωμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὴν καθαρῶς τυπικιστικήν, ὅτι κάθε ἕνας ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ, ὡς ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμός, ἂν τὸ ἀποκλείσωμεν αὐτὸ καὶ ἔχωμεν ὡς ὁδηγὸν τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν ἀνάγκην νὰ συζητηθῇ, κατὰ τὸν καλλίτερον καὶ ταχύτερον τρόπον τὸ νομοσχέδιον, δὲν νομίζετε, καὶ σεῖς, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ, ἕνας τρόπος διευκολύνσεως τῆς συζητήσεως; Ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου σεβασταὶ εἰς πάντα. Οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ τὴν προβολὴν οἱασδήποτε ἀντιρρήσεως. Ἂν αἱ ἀντιρρήσεις αὐταὶ ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, κατὰ τρόπον ἀξιόλογον, τὶ θὰ προσθέσουν νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους; Ἑπομένως, ἦτο λογικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος διευκολύνσεως τῆς συζητήσεως, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ παρεμπόδισιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου.

§172Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελα νὰ δημιουργήσω δυσμενῆ προδιάθεσιν εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργούς, λαμβάνων κι’ ἐγὼ τὸν λόγον μετὰ ἀπὸ τόσους συναδέλφους. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ τονίσω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον συνετάγη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως βάσει οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, ὡς ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργός. Εἶναι, ὅμως, ἐπίσης γεγονός, ὅτι βάσει ἰδικῶν μας δεδομένων, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 600.000 πρὸς συνταξιοδότησιν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι πολὺ κατώτερος, ὅπως ἐπίσης καὶ ἄλλα δεδομένα καὶ ὅτι τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα, ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῶν συνταξιοδοτηθησομένων, εἶναι πολύπλοκον. Τὸ ἄρθρον 4 προσδιορίζει τὰς προϋποθέσεις χορηγήσεως συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Κατὰ τὸ ἐδάφ. 1δ δὲν λαμβάνει σύνταξιν ἀγρότου ἐκεῖνος, ὅστις λαμβάνει σύνταξιν ἐκ πάσης οἱασδήποτε αἰτίας ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Λαμβάνουν δὲ μειωμένην σύνταξιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν πολεμικὴν τοιαύτην, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἡμερομίσθιοι ἐργάται ἔτυχον συντάξεως παρὰ φορέως κυρίας κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ διάταξις 1δ, κ. Πρόεδρε, τὸ πρῶτον, καθιεροῦται εἰς τὸ ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν δίκαιον, διότι εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν πᾶς τις δικαιοῦται διπλῆς συντάξεως, κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς, ἐφ’ ὅσον μάλιστα πληρώνει ἀσφάλιστρον. Ἰδιαιτέρως, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὴν περίπτωσιν τῶν λαμβανόντων τιμητικὴν στρατιωτικὴν σύνταξιν, τοὺς ὁποίους, ὅπως καὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐτόνισαν, δὲν δυνάμεθα νὰ μεταχειρισθῶμεν ὡς τὸ ἐδάφ. 1δ ὁρίζει. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιοχήν μου, ἐποχιακά, ἐργάζονται ἀρκετοὶ ἐργάται εἰς τὰ μεταλλεῖα βωξιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι μὲν ἀσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ, θὰ καταβάλουν ὅμως εἰσφορὰν ἀγροτικήν, χωρὶς νὰ λαμβάνουν σύνταξιν ἀγρότου. Ἐπίσης, ἐργάζονται ἐποχιακὰ ἐργάται τῆς περιοχῆς μου εἰς τοὺς σταφιδαμπελῶνας τῆς Πελοποννήσου, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν καταβάλλοντας τὴν εἰσφοράν των ἐφ’ ὁλοκλήρου ζωῆς νὰ μὴ τύχουν συντάξεως, διότι κατόπιν ἑρμηνείας τοῦ προβλεπομένου Κανονισμοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ κριθοῦν, ὅτι δὲν ἔχουν 10 ἔτη συνεχῆ ἐργασίαν, ὅπως ὁρίζει τὸ 1α ἐδάφ. τοῦ ἄρθρου 4.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§174Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Εἶχα νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, τὰς ὁποίας ὅμως οἱ ὁμιλήσαντες πρὸ ἐμοῦ, κ. Πρόεδρε, ἔχουν ἐκθέσει λεπτομερῶς σχετικὰ μὲ τὸν ἀποκλεισμὸν ἐκ τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως ἐκείνων ποὺ ἔχουν παροχὰς ἀπὸ ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἢ Ταμεῖα, διὰ τὴν περικοπὴν τῶν ἐχόντων πολεμικὴν σύνταξιν, διὰ τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἀγροτῶν ποὺ πρέπει νὰ εἶναι 60 ἐτῶν κλπ. Ἡ δοθεῖσα ὅμως ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἀπάντησις μὲ ἀναγκάζει νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν μας, διότι τὸ νομοσχέδιον ἔχει βασισθῆ ἐπὶ ὡρισμένων οἰκονομικῶν προϋποθέσεων, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν καὶ ὅτι συνεπῶς, ἡ ἐπιμονή μας ἀπὸ τοῦδε ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν μας δὲν ἀποτελεῖ σοβαρὰν συζήτησιν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀντιθέτως, δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ νομοσχέδιον μὲ τόσας παραλείψεις. Θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὰς παρατηρήσεις μας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν προκειμένου περὶ τῶν ἀγροτῶν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι τελείως ἀντίθεται μὲ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν διὰ τοὺς ἄλλους κλάδους ἀσφαλίσεως. Τὸ σφάλμα, συνεπῶς, δὲν ἔγκειται εἰς ἡμᾶς ποὺ ἐπιμένομεν, διότι πιστεύομεν, ὅτι αἱ παρατηρήσεις μας, αἱ τροπολογίαι μας εἶναι ὀρθαί, ἀλλὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπιμένει εἰς τὴν ἀπόφασίν της, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶχε μελετήσει τὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον νὰ ἔλθῃ ἓν νομοσχέδιον ἄρτιον καὶ σύμφωνον μὲ τὰ μέχρι σήμερον παραδεδεγμένα. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργός, ἀνέφερεν εἰς τὰ ἐπιχειρήματά του σκοπίμως καὶ ἐξογκωμένους τινὰς ἀριθμούς. Εἶπεν, ὅτι, κατὰ τὴν πρότασίν μας, οἱ συνταξιοδοτούμενοι θὰ ἀνήρχοντο εἰς 600.000. Εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ὅμως, περιελαμβάνοντο γέροντες ἄνδρες καὶ γυναῖκες ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ὄχι μόνον οἱ ἀγρόται. Αὐτά, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι πράγματα ὀρθά. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τροπολογιῶν μας, ὀφείλεται μόνον καὶ μόνον εἰς τὴν πίστιν μας ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἀναμορφώσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§176Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, ὡμολόγησεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου συνετάγη βάσει ὡρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ μεταβάλῃ, διὰ νὰ μεταβάλῃ καὶ τὸ νομοσχέδιον. Δι’ ἄλλους ὅμως σκοποὺς καὶ ὄχι τόσον ἀναγκαίους καὶ μάλιστα ἐθνικούς, ὅπως ἐχαρακτηρίσθη ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις ἐξευρίσκει καὶ μάλιστα ταχύτατα ὁσουσδήποτε πόρους θέλει, ὅπως π.χ. διὰ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας, χωρὶς μάλιστα λόγον. Διὰ τοὺς ἀγρότας, διὰ τὴν πρώτην δηλαδὴ ἀνάγκην τοῦ τόπου, ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐξεύρῃ ἄλλους πόρους καὶ κατόπιν τούτου ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ τὰς δικαίας τροπολογίας μας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατελήξαμεν νὰ κτυπῶμεν εἰς τὴν θύραν τοῦ μὴ ἀκούοντος. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀρνεῖται. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τὶ ἐζητήσαμεν, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ, διότι καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι θὰ αὐξηθοῦν καὶ τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν θὰ πολλαπλασιάζεται. Ἐζητήσαμεν νὰ ἀσφαλισθοῦν οἱ ἀνίκανοι καὶ οἱ ἀσθενεῖς, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις τῶν ἠσφαλισμένων Ἑλλήνων. Μάλιστα, ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων, εἶπεν, ὅτι εἶναι τόσον ἀναγκαία ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀναπήρων καὶ ἀνικάνων, ὥστε εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐνῷ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν καθιερώθη τὸ 1957, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀνικάνων καὶ ἀναπήρων ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ ὀγδοήκοντα ἐτῶν. Παρὰ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι πρόκειται μόνον περὶ 23.000 περιπτώσεων, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας. Ἐζητήσαμεν τὴν αὐτοτελῆ συνταξιοδότησιν τῆς γυναίκας, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα· εἶναι τοῦτο παράλογον; Παρὰ ταῦτα, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Προκειμένου περὶ συνταξιοδοτήσεως, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ἐὰν τὸ ἀσκούμενον ἐπάγγελμα εἶναι βαρὺ ἢ ὄχι καὶ πάντοτε γίνεται διάκρισις ὡς πρὸς τὸ ὅριον ἡλικίας, μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ποὺ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἀγρότου εἶναι ἓν ἐκ τῶν σκληροτέρων, ἐθέσαμεν ὡς ὅριον ἡλικίας τὸ ἀνώτατον καὶ οὐδεμίαν διάκρισιν κάμνομεν μεταξὺ ἀνδρὸς καὶ γυναικός. Δὲν εἶναι, λοιπόν, αὐτὰ πράγματα παράλογα καὶ ἀντίθετα πρὸς τὰ μέχρι σήμερον παραδεδεγμένα εἰς τὸ ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν δίκαιον; Ὅλας αὐτὰς τὰς δικαίας τροπολογίας μας ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ τὰς ἀπορρίψῃ καὶ τὰς ἀπέρριψε. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν καταβάλλει προσπάθειάν τινα ἐξευρέσεως τῶν ἀπαιτουμένων πόρων. Ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο διὰ στρατιωτικὴν τινα ἀνάγκην, οἱ πόροι θὰ ἐξευρίσκοντο ἀμέσως. Τώρα ποὺ πρόκειται διὰ τὸν ἀγρότην, τὰ πάντα εἶναι δύσκολα, τὰ πάντα εἶναι ἀκατόρθωτα. Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν ριζικῶς καὶ πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως καὶ εἰς τὴν αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐτονίσαμεν, ὅτι τὸ καθιστᾷ ἀντιαγροτικὸν καὶ ἀντικοινωνικόν.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βενέτης, ἔχει τὸν λόγον.

§178Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ παραιτηθῶ τοῦ λόγου, τὸ μὲν διότι θεωρῶ, ὅτι ἐπαναλαμβάνονται τὰ ἴδια πράγματα, τὸ δὲ διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔδωκε μίαν ἀπάντησιν. Παρὰ ταῦτα, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων, ἕνεκα πολεμικῶν γεγονότων καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν δίκαια παράπονα τῶν ἀγροτῶν, νὰ τὸ μελετήσῃ μετὰ προσοχῆς.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§180Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ συμπληρώσω δι’ ὀλίγων τὸ ἄρθρον 4, τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονός, καθορίζει τὰς προϋποθέσεις παροχῆς συντάξεως. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἔχει πολλὰ ἐπίμαχα σημεῖα, ὡς π.χ. τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν συνέχισιν τῆς ἐργασίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλοὶ ἀγρότες μὲ μικρὰ νοικοκυριά, διὰ νὰ συμπληρώσουν τὴν οἰκονομίαν τους, ἐργάζονται ἐποχιακῶς σὲ ἄλλες ἐργασίες. Ἐπίσης, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ διακόψουν τὴν ἐργασίαν των ἀπὸ ἕνα ἔκτακτον γεγονός, π.χ. ἀπὸ μίαν νόσον καὶ ἔτσι νὰ χαθῇ ἡ συνέχεια τῆς ἀγροτικῆς ἐργασίας. Ἡ ἄποψις, λοιπόν, τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὸ ἀπαραίτητον τῆς συνεχείας τῆς ἐργασίας τὰ τελευταῖα 10 ἔτη τῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι ἀντιαγροτική, διότι ἐπιτρέπει μόνον δύο διακοπάς, τὰς δὲ ἄλλας παραπέμπει εἰς τὸν καταρτισθησόμενον μελλοντικῶς Κανονισμόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔδωσεν ἐπ’ αὐτοῦ ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν. Ἱκανοποιητικὴ δὲ ἀπάντησις θὰ ἦτο ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) .....». Δημιουργεῖται, λοιπόν, τὸ εὔλογον ἐρώτημα, διατὶ δὲν γίνεται δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία; Εἷς καὶ μόνον λόγος, καθ’ ἡμᾶς, δικαιολογεῖ τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ περιορίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ δικαιοῦνται συντάξεως. Καὶ τὸ στοιχεῖον τοῦτο ἔρχεται νὰ ἐνισχύσῃ τὰς ἀπόψεις μας περὶ τάσεως περιορισμοῦ τῶν συνταξιοδοτηθησομένων. Ἀναμένομεν δὲ μίαν ἀπάντησιν, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε δὲν ἀνατρέπονται μὲ αὐτὸ τὰ οἰκονομικὰ βάθρα τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀγορεύων εἶπεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει μίαν ὡρισμένην οἰκονομικὴν διάρθρωσιν. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλ’ ἡμεῖς ὑπεδείξαμεν, μὲ τὸ ἰδικόν μας, ὅλους τοὺς πόρους. Τέτοιος θὰ ἦταν ἐπίσης καὶ τὰ 600 ἑκατ., τὰ ἀπωλεσθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἐκ τῆς λαθραλέσεως σίτου, ἐκ μέρους ὡρισμένων ἀλευροβιομηχάνων. Τὸ πότε ἀρχίζει ἡ σύνταξις εἶναι, ἐπίσης, ἕνα βασικὸν πρόβλημα. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4 πρέπει νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ νόμιμοι ἀποδείξεις, πρὸς τὶ ἡ μετάθεσις μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου τοῦ ἑπομένου ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους;

§181Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι αὐτό. Ἐντὸς τοῦ ἔτους, κατὰ τὸ ὁποῖον συμπληροῦται τὸ 65ον ἔτος, θὰ ἔχωμεν συμπλήρωσιν συνεχῆ. Ἐτέθη ὡς μέσος ὅρος ἡ 30ὴ Ἰουνίου. Καὶ τοῦτο διότι, ὅπως γνωρίζομεν, δὲν συντάσσονται ληξιαρχικὰ βιβλία εἰς τὰ χωρία καὶ δὲν ἔχομεν τὴν ἀκριβῆ νόμιμον ἡλικίαν. Ἐτέθη, λοιπόν, ὡς ὅριον τὸ ἔτος γεννήσεως, μὲ τὸ ὁποῖον φέρεται εἰς τὰ μητρῷα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἐγγεγραμμένος.

§182Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐκεῖ ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅπου ὑπάρχει συγκεκριμένη ἡμερομηνία καὶ εἶναι γνωστὸς ὁ ἀκριβὴς χρόνος τῆς γεννήσεως, διατὶ νὰ μὴ γίνῃ ἀμέσως ἡ συνταξιοδότησις; Διότι τὰ πράγματα εἶναι τόσον σαφῆ, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται ἄλλη ἑρμηνεία ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν συγκεκριμένη ἡμερομηνία γεννήσεως καὶ συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἐπίσης ὑποστηρίζεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μίαν ἄλλην σύνταξιν, ὅπως εἶναι ἡ πολεμικὴ σύνταξις. Αὐτὸ τοὐλάχιστον εἶναι πρωτάκουστον καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, διότι ἐὰν μὲν ἡ σύνταξις εἶναι μεγαλυτέρα, τότε παίρνει τὸ 50% τῆς συντάξεως, ἐὰν εἶναι μικροτέρα, τότε παίρνει τὸ ὑπόλοιπον.

§183Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας), Κύριε συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι δὲν διαβάσατε τὸ νομοσχέδιον, ὅπως διετυπώθη μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐὰν τὸ εἴχατε διαβάσει θὰ ἐβλέπατε, ὅτι δὲν θὰ παίρνῃ ποτὲ ὀλιγώτερον τοῦ ἡμίσεος.

§184Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως τοῦ 50% εἰς τοὺς πολεμικοὺς συνταξιούχους. Διατὶ νὰ μὴ δοθῇ ὁλόκληρος ἡ σύνταξις; Εἶναι γνωστὸν πόσον πενιχραὶ εἶναι αἱ συντάξεις αὐταὶ τῶν 200–300 δραχμῶν. Μὲ ὅσα εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, τὸ πρόβλημα καὶ πάλιν δὲν λύεται, χρειάζεται συμπλήρωσιν τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀγρότην ποὺ θὰ συνταξιοδοτηθῇ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν τῶν συντάξεων. Χρειάζεται συμπλήρωσιν, καὶ εἶναι εὐκαιρία εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ δεχθῆτε τὰς τροπολογίας καὶ ὡς πρὸς τὴν ἡλικίαν, καὶ ὡς πρὸς τὸ ὅριον τῆς συνεχοῦς ἐργασίας τοῦ ἀγρότου.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§186Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶναι γεγονός, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅλοι θὰ πρέπει νὰ συμβάλωμεν διὰ νὰ τελειώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον τὸ σοβαρὸν αὐτὸ νομοσχέδιον, καὶ ἡ πρόθεσίς μας εἶναι πράγματι αὐτή. Δυστυχῶς, παρ’ ὅλην τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν ποὺ παρακολουθεῖ αὐτὸ τὸ σοβαρὸν νομοσχέδιον δὲν εἶναι ὁ πρέπων, εἶναι πάρα πολὺ μικρός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὸ θέμα. Ἡ δεκαετία, τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ εἶναι συνεχῶς ἠσφαλισμένος ὁ ἀγρότης διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν, νομίζω, ὅτι θὰ βλάψῃ πολλοὺς ἀγρότας. Νὰ φέρω ἕνα–δύο παραδείγματα: Ἐὰν ἕνας ἀγρότης ἐργάζεται ἕως τὰ 40 του χρόνια καὶ μετὰ πάθῃ μίαν ἀναπηρίαν, εἰς τὰ 50 του χρόνια ἐπώλησε τὴν περιουσίαν του ποὺ εἶχε διὰ νὰ θεραπευθῇ, καὶ ἀπὸ τὰ 50 ἕως τὰ 65 δὲν ἔχει περιουσίαν, οὔτε κάνει τὸν ἀγρότην. Θὰ πάρῃ σύνταξιν ἢ ὄχι;

§187Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὶ θὰ ἀσχολῆται αὐτός; Πῶς θὰ ζῇ, ἀφοῦ θὰ ἔχῃ πωλήσει τὴν περιουσίαν του;

§188Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅπως ζοῦν ὅλοι οἱ ἀνάπηροι εἰς τὰ χωριὰ ζητιανεύοντας καὶ ἐκλιπαρῶντας, δὲν θὰ τοῦ δώσωμεν τότε;

§189Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ περίπτωσις ποὺ λέγετε δὲν εἶναι πιθανή, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἐὰν ἕνας ἀγρότης γίνῃ ἀνάπηρος, δὲν σημαίνει, ὅτι ἐστερήθη τῶν μέσων τῆς ζωῆς, διότι ἔχει τὴν περιουσίαν του, τὴν ὁποίαν βέβαια δὲν ἐργάζεται ὁ ἴδιος, ἀλλὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἡ γυναῖκα του καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας του. Βεβαίως, εἶναι κατά τι μειωμένη ἡ συμβολὴ αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὸ ἐὰν ἔπρεπε νὰ ἀσφαλίσωμεν τὴν ἀναπηρίαν ἢ ὄχι, ἐκφεύγει τῆς συζητήσεως, δὲν εἶναι πιθανὴ αὐτὴ ἡ περίπτωσις. Ἕνα πρᾶγμα ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνάπηρος δὲν ἠμπορεῖ οὔτε ὁ ἴδιος νὰ ἐργάζεται, οὔτε αὐτεπιστασίαν νὰ κάμνῃ. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἐθεραπεύσαμεν διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα, δηλαδή, ὅταν ἐκ λόγων ἀντικειμενικῶν δὲν δύναται ὁ ἴδιος νὰ πληροῖ τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι χρειάζονται διὰ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος, τότε τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι κάθεται εἰς τὸ χωριό του καὶ ἀποζῇ ἐκ τῆς περιουσίας τὴν ὁποίαν ἔχει, τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἠσφαλισμένος. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι ἐντελῶς ἀπίθανον, νὰ πωλήσῃ τὴν περιουσίαν του καὶ νὰ ζητιανεύῃ.

§190Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἕνας ἀγρότης μὲ μικρὰν ἀγροτικὴν περιουσίαν, ἐργάζεται αὐτοπροσώπως καὶ πένεται κυριολεκτικά —διότι οἱ ἔχοντες μικρὰν περιουσίαν πένονται— ὅταν γίνῃ ἀνάπηρος τελείως καὶ ἔχει ἀνάγκην καὶ φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοῦ τὰ δώσῃ οὔτε ἡ ἀσφάλισις οὔτε ἡ μικρὰ περιουσία του, τὶ θὰ γίνῃ τότε; Ἐπίσης ὑπάρχουν περιπτώσεις βαρειῶν ἀναπηριῶν, ποὺ οἱ ἀνάπηροι πρέπει νὰ συνοδεύωνται ἀπὸ κἄποιον. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι τοιαῦτα παραδείγματα ὑπάρχουν ἄπειρα ποὺ πωλοῦν τὴν περιουσίαν των, ὅταν ἡ ἀσθένεια εἶναι μακροχρόνιος. Π.χ. ἕνας φυματικός, ὁ ὁποῖος πιθανὸν νὰ καθίσῃ καὶ 10–15 χρόνια εἰς τὸ νοσοκομεῖον, δὲν θὰ πωλήσῃ τὰ 10–20 στρέμματα χωράφια ποὺ ἔχει διὰ νὰ γίνῃ καλά; Καὶ θὰ μείνῃ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος μετὰ χωρὶς χωράφια καὶ δὲν θὰ ἔχῃ κανένα δικαίωμα νὰ συνταξιοδοτηθῇ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι, ἐὰν ἔχῃ 20 χρόνια πληρώσει εἰσφορὰν καὶ πάθῃ ἀναπηρίαν, τότε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξαιρῆται αὐτοῦ τοῦ κανόνος;

§191Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔτσι ὅπως τὸ θέτετε τὸ ζήτημα, κ. συνάδελφε, εἶναι θέμα πλέον συνταξιοδοτήσεως ἀναπήρων. Αὐτὸ τὸ θέμα ἐλύθη, ἀπεφάνθη ἤδη ἡ Βουλὴ ἐπ’ αὐτοῦ.

§192Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη νὰ μὴ δώσωμεν σύνταξιν εἰς τοὺς ἤδη ἀναπήρους. Ὅταν ὅμως ἐπὶ 30 χρόνια πληρώσῃ εἰσφορὰν καὶ πάθῃ ἀναπηρίαν καὶ δι’ οἱονδήποτε λόγον εὑρεθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν νὰ πωλήσῃ τὴν περιουσίαν του διὰ νὰ θεραπευθῇ ἢ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκογένειάν του, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον θὰ τὸν πετάξωμεν εἰς τὸν δρόμον καὶ δὲν θὰ τοῦ δώσωμεν τίποτε ἀπολύτως; Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ τελευταία 10ετία νὰ μὴ ἰσχύῃ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τότε ἦσαν ἀγρόται καὶ πράγματι ἔπαθον ἀναπηρίαν καὶ δὲν ἔχουν ἀγροτικὴν περιουσίαν; Θὰ τὸ ἀφήσετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔτσι; Ἐὰν τὸ ἀφήσετε, τότε θλίβομαι ἰδιαιτέρως.

§193Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε, ὅτι ὁ φυματικὸς θὰ καθίσῃ 15 χρόνια εἰς τὸ σανατόριον. Μὲ τὰ νεώτερα μέσα, ἡ φυματίωσις καθίσταται ἀκίνδυνος καὶ δύναται ὁ ἀσθενὴς νὰ ἐργασθῇ ἐντὸς 1, 2, 3 ἐτῶν.

§194Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἰς πόσον μεγάλην πλάνην εὑρισκόμεθα! Ἐὰν ἐκάνατε ἕνα περίπατον μέχρι τῆς Σωτηρίας, τότε δὲν θὰ ἐλέγατε αὐτὰ ποὺ λέγετε. Διότι σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις φυματιώσεως, ποὺ κρατοῦν 5, 10, 15 χρόνια. Σήμερον, μὲ τὰς νέας θεραπείας, ἀποφεύγομεν κατὰ ἕνα τρόπον τὸν θάνατον. Ἐδῶ γίνονται τεράστιες ἐγχειρήσεις. Αὐτοὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐργασθοῦν; Αὐτοὶ ἔχουν ἐξαντλήσει ὅλην τους τὴν μικρὰν περιουσίαν. Ἐγὼ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐπιμένω καὶ ἐνόμιζον, ὅτι θὰ εὕρισκον συμπαραστάτην ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένοι αὐτοὶ καὶ τὴν τελευταίαν 10ετίαν, ἐφ’ ὅσον ἐπλήρωναν καὶ ἦσαν γεωργοί. Περαιτέρω, ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπεται ἡ διπλῆ ἀσφάλισις ὄχι κατὰ τὸν ἴδιον χρόνον εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν 5.000 δραχμῶν καὶ ἄνω τὸν μῆνα καὶ τοὺς ἐπιτρέπομεν νὰ πάρουν καὶ δευτέραν καὶ τρίτην σύνταξιν, νομίζω, ὅτι τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸν ἔχομεν θέσει σὲ μοῖρα χαμηλήν. 200 ἕως 180 δραχ. θὰ παίρνῃ καὶ θὰ τὸν ἐμποδίσωμεν νὰ πάρῃ ἄλλες 300 δραχ.; Ὁ καφετζῆς, ὁ μπακάλης, σ’ ἕνα μικρὸ χωριὸ τὶ μπορεῖ νὰ κερδίσῃ; Τὸ ΤΕΒΕ τὸν ἀσφάλισεν. Ἡ ἀγροτικὴ περιουσία θὰ πληρώνῃ τὸ 3%. Θὰ τοῦ ποῦμε: Ἐπειδὴ ἀνοίγεις μιὰ φορὰ κἄθε Κυριακὴ καὶ πουλᾶς 10 καφέδες, δὲν θὰ παίρνῃς ἄλλη σύνταξιν; Ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ δευτέρα σύνταξις, ὅπως ἐπιτρέπεται εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα. Διατὶ αὐτούς, μὲ τὰς 180 δραχ. θὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἔξω; Τρίτον, ἡ πολεμικὴ σύνταξις εἶναι χρέος τοῦ Ἔθνους, εἶναι ἱερὰ ὑπόθεσις τοῦ Ἔθνους, κατ’ ἐμέ. Ἀπορῶ, λοιπόν, πῶς μπῆκεν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὴ ἡ διάταξις. Σκοτώθηκε τὸ παιδί μου καὶ μοῦ δίδει ἡ Πατρὶς 300 δραχ. γι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Καὶ θὰ πῆτε τώρα, ἐπειδὴ παίρνεις 300 δραχ. γιὰ τὸν σκοτωμὸ τοῦ παιδιοῦ σου, δὲν θὰ παίρνῃς τὶς 180 δραχμές; Σὺ ποὺ ἔχασες τὸ παιδί σου, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ἦσαν ἐκεῖ ποὺ ἦσαν, δὲν θὰ πάρῃς τίποτε; Ἐγὼ θὰ ἐντρεπόμουν νὰ βάλω μιὰ τέτοια διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὸς δικαιοῦται τῆς τιμῆς νὰ παίρνῃ καὶ κἄτι παραπάνω, διατὶ ἀνακατεύομεν τὴν πολεμικὴν σύνταξιν μὲ τὴν ἀγροτικήν; Ὕστερα, εἶναι ἕνα ἄλλο ζήτημα, ποὺ ἔθιξεν ἡ κ. Τσαλδάρη. Ὅταν ὁ σύζυγος εἶναι μικρότερος ἀπὸ τὴν σύζυγον καὶ γίνῃ 65 ἐτῶν ἡ σύζυγος, δὲν θὰ πάρῃ αὐτὴ σύνταξιν ἐπειδὴ ὁ σύζυγός της εἶναι 60 ἐτῶν; Ἐκτὸς ἂν ὁ νομοθέτης προέβλεψεν ὅτι, γιὰ νὰ πάρῃ ὁ ἄνδρας πιὸ μεγάλη γυναῖκα, θὰ εἶχε περιουσία μεγάλη! Μόνον ἔτσι στέκεται τὸ πρᾶγμα. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι 65 χρονῶν ἡ γυναῖκα καὶ ὁ ἄνδρας 60 καὶ νὰ μὴ πάρῃ κανεὶς σύνταξιν; Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν ξεκαθαρίσει τὰ ζητήματα ἀντικειμενικά. Ἄλλωστε, οὔτε οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις εἶναι. Πόσες γυναῖκες θὰ εἶναι μεγαλύτερες ἀπὸ τοὺς ἄνδρες των; Ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἀπονομῆς τῆς συντάξεως, λέγομεν ὅτι, ἂν συνεπλήρωσε κἄποιος τὰ 65 χρόνια του, θὰ παίρνῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸν ἄλλον Ἰανουάριον; Δηλαδή, ἂν τὰ συνεπλήρωσεν εἰς τὰς 5 Ἰανουαρίου 1970, θὰ πάρῃ σύνταξιν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1971;

§195Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ πάρῃ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1970, ὅπως καὶ ἐκεῖνος, ποὺ τὰ συνεπλήρωσε τὸν Νοέμβριον, θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸν ἑπόμενον Ἰανουάριον. Εἰς τοὺς συμπληροῦντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των τὸ πρῶτον ἑξάμηνον, ἡ καταβολὴ τῆς συντάξεως θὰ ἀρχίζῃ τὸν Ἰούλιον, εἰς δὲ τοὺς συμπληροῦντας κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, ἡ ἔναρξις καταβολῆς θὰ γίνεται τὸν Ἰανουάριον. Ἐτέθη ἕνας μέσος ὅρος, διότι εἰς τὰ χωριὰ δὲν ὑπάρχουν ληξιαρχικαὶ πράξεις καὶ ἡ ἡλικία ἐξακριβοῦται ἐκ τοῦ μητρώου ἀρρένων, ὅπου ἀναγράφεται μόνον τὸ ἔτος γεννήσεως.

§196Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σύμφωνοι. Ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ μίαν πρόοδον, ἂν καὶ ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἡ καταβολὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τῆς ἑπομένης ποὺ συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε προηγουμένως, ὅτι «αὐτὰ εἶναι τὰ δεδομένα ποὺ εἴχαμεν διὰ νὰ κάμωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι περιπτώσεις, ποὺ ὅλοι ἀνεφέραμεν». Ἀλλ’ ἂν εἶναι πραγματικαὶ περιπτώσεις, ποὺ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ νὰ λυθοῦν, πρέπει νὰ λυθοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζωνται τὰ κοινωνικὰ προβλήματα μὲ προχειρότητα, οὔτε πρέπει νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὰ μέσα νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Τὰ μέσα ὑπάρχουν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μὲ τὰ διάφορα ἰατρόσημα, δικηγορόσημα κλπ. συνεισφέρει 350 ἑκατ. τὸν χρόνον διὰ νὰ παίρνουν συντάξεις ὅλαι αἱ ἄλλαι τάξεις τῶν Ἑλλήνων, κυρίως οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ βοηθοῦν τοὺς ἀγρότας καὶ ὄχι νὰ δέχωνται νὰ ἐνισχύωνται ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ στεροῦνται καὶ τῶν στοιχειωδῶν μέσων τῆς ζωῆς. Οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν, ἐνῷ δι’ ὅλην τὴν ἄλλην ἀσφάλειαν πληρώνει τὸ Κράτος. Οὔτε νὰ κρατᾶμε ἐμεῖς τὰ 750 ἑκατ. ἐκ τῆς καταναλώσεως καπνοῦ καὶ νὰ λέμε εἰς τοὺς ἀγρότας: Ἐνῷ τὰ 750 ἑκατ. αὐτὰ ἀνήκουν δικαιωματικῶς εἰς τὰς Κοινότητας καὶ τοὺς Δήμους, τὰ κρατᾶμε ἐμεῖς, σεῖς δὲ πληρῶστε 1% ἀπὸ τὴν παραγωγὴν σας διὰ νὰ συντηρήσετε τὴν Κοινότητά σας. Αὐτὰ εἶναι χρήματα, ποὺ ἀνήκουν 100% εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Τὸ σωστὸ θὰ ἦταν εὐθέως καὶ παλληκαρίσια νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ κοινωνικὰ προβλήματα καὶ νὰ πῇ: Καταργῶ τὰ δικηγορόσημα καὶ τὰ ἰατρόσημα καὶ αὐτὰ θὰ πᾶνε π.χ., γιὰ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀναπήρους. Ὑπῆρχεν ἱερωτέρα πρᾶξις ἀπὸ αὐτήν; Εἶναι πράγματα αὐτὰ ποὺ συζητοῦμεν; Ἀλλὰ λείπει τὸ θάρρος, ἡ πίστις καὶ τὸ ἐνδιαφέρον. Αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονός.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ, Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον.

§198Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι εἶχον θίξει τὸ θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ὁμιλήσω. Πρόκειται διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἐκτελοῦν εἰς ὡρισμένας Κοινότητας μερικοὶ ἀγράμματοι ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον νὰ λάβουν μίαν μικρὰν σύνταξιν, περίπου 120 δραχμῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπέβαλα καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, δι’ ἧς ζητεῖται, ὅπως μὴ ἀπωλέσουν τὸ δικαίωμα συντάξεως οἱ λαμβάνοντες σύνταξιν κατωτέραν τῶν 150 δραχμῶν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἔχει τὸν λόγον.

§200Θ. ΚΕΡΑΜΙΤΣΙΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ κ, ὑπουργοῦ δὲν ἔπεισε κανένα ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ὡρισμένας παρατηρήσεις, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος ἄρθρου. Βεβαίως, αἱ παρατηρήσεις αὐταί, ἐὰν πρόκειται νὰ γίνουν ἀποδεκταί, θὰ ἀνατρέψουν τὸ ὅλον νομοσχέδιον. Εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός μας ἀνέλυσε λεπτομερῶς τὸν τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθίστατο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ ἀπαιτούμενοι πόροι διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ κοινωνικοῦ θεσμοῦ, χωρὶς νὰ ἐπιβληθοῦν νέοι φόροι. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν ἰδιαιτέρως νὰ θίξω τὸ σημεῖον τὸ ἀφορῶν τὴν μὴ διακοπὴν τῆς ἐργασίας, κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς εὐπόρους, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὴν ἐργασίαν των διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν πόλιν. Ἐγὼ ἀντιθέτως πιστεύω, ὅτι οἱ ἄποροι ἐκ τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατέρχονται εἰς τὰς πόλεις διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸ ἐλλειμματικὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§202Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, πράγματι, διότι ἡ αἰσιοδοξία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, τὴν ὁποίαν διεδήλωσε κατὰ τὴν σύντομον παρέμβασίν του, ὑπῆρξε κἄπως ὑπερβολική. Οἱ συνάδελφοι, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπιμένουν, μετὰ τὴν ὁμιλίαν σας ταύτην.

§203Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐξεδήλωσα αἰσιοδοξίαν.

§204Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὡμιλήσατε, ἐλπίζοντες, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνουν οἱ ἐγγραφέντες νὰ σᾶς ἀκολουθήσουν εἰς τὸ βῆμα. Λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, πράγματι, νὰ θέσουν τέρμα αἱ παρατηρήσεις σας εἰς τὴν συζήτησιν, ἐὰν ἀντεκρούατε τὰ προβληθέντα ἐπιχειρήματα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς βασικὰς παρατηρήσεις ποὺ εἶχον διατυπώσει οἱ κύριοι συνάδελφοι. Διετήρησα ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν σας κυρίως ἕνα ἐπιχείρημα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα ποὺ ὑπεβλήθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, νὰ βελτιώσητε τὸ ἄρθρον εἰς δύο σημεῖα. Πρῶτον, εἰς τὸ σημεῖον τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν περικοπὴν ἢ τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως, ἐν ᾗ περιπτώσει αὕτη συμπορεύεται μὲ ἄλλην σύνταξιν καί, δεύτερον, εἰς τὸ σημεῖον τὸ ἀφορῶν τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ἀντετάξατε ἐπιχειρήματα πείθοντα, ὅτι τὰ αἰτήματα αὐτὰ στεροῦνται οἱασδήποτε βάσεως δικαίας. Καὶ ζητῶ τὴν ἄδειάν σας νὰ συναγάγω τὸ συμπέρασμα, ὅτι συνεφωνήσατε μὲ τὴν ἄποψιν τῶν συναδέλφων, ὅταν ἀντελέξατε μόνον μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ αὐτῶν τῶν ἀπόψεων θὰ ὡδήγει εἰς τὴν διατάραξιν τοῦ δημοσιονομικοῦ ἰσοζυγίου τοῦ νομοσχεδίου σας. Ἀλλὰ διερωτῶμαι. Ἐὰν πράγματι ἢ συμφωνῆτε μὲ τὴν βασιμότητα αὐτῶν τῶν αἰτημάτων ἢ πάντως δὲν ἔχετε ἐπιχειρήματα νὰ ἀντικρούσετε τὴν δικαίαν βάσιν αὐτῶν τῶν αἰτημάτων, τότε ἡ εὐθύνη εἶναι βαρεῖα, διότι θὰ ἠδύνασθο ὅταν ἐθεμελιώσατε τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ ἔχετε σκεφθῆ, ὅτι διαπράττετε ἀδικίας οὕτω πως διατυποῦντες τὸ ἄρθρον καὶ νὰ μὴ ἔχετε προβλέψει τὴν κάλυψιν τὴν δημοσιονομικὴν αὐτῶν τῶν περιπτώσεων. Ἀλλά, ἐρωτῶ: Ἐὰν καθιερωθῇ ὡς τρόπος ὑπερασπίσεως ἑνὸς νομοσχεδίου ἡ ἄποψις, ὅτι οἱαδήποτε τροπολογία καὶ δικαία καὶ λογικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἡ πρόβλεψις ἡ οἰκονομικὴ ὑφίσταται μίαν ἐλαφρὰν διαταραχήν, τότε διερωτῶμαι, τίνα σκοπιμότητα ὑπηρετοῦν αἱ συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀρτιωτέραν καὶ δικαιοτέραν κατάρτισιν ἑνὸς νομοσχεδίου; Θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν στέρησιν ἢ τὴν περικοπὴν τῆς συντάξεως, ὅταν λαμβάνεται καὶ δευτέρα σύνταξις καὶ αἱ ἐνδεχομένως ἀκόμη ἀντιρρήσεις δὲν εἶναι πλήρως δικαιολογημέναι. Πράγματι, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ ἀριθμὸς τῶν πολεμικῶν συντάξεων, φέρ’ εἰπεῖν, προσδιωρίσθη εἰς 25.000, τμῆμα δὲ μικρὸν θὰ συμπέσῃ νὰ εἶναι καὶ συνταξιοῦχοι, κατὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ὅθεν ἡ ἐντεῦθεν ἐπιβάρυνσις νὰ εἶναι ἀσήμαντος. Καθὼς ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, θὰ εἶναι τερατώδης ἀδικία, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπιβάλωμεν μίαν οἱονεὶ ποινήν, εἰς τοὺς πολεμικοὺς συνταξιούχους, διότι συνέβη νὰ ἔχουν προσφέρει αὐτὴν τὴν μεγάλην, τὴν πολύτιμον ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἐφ’ ἑξῆς θὰ συμμετέχουν εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν πόρων αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀγρότας, ποὺ δὲν προσέφερον αὐτὰς τὰς θυσίας εἰς τὸ σύνολον τὸ ἐθνικὸν καὶ τιμωροῦνται διότι συνέβη νὰ ἔχουν προσφέρει αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας, ἀποστερούμενοι μέρους τῆς συντάξεώς των. Πραγματικά, εἶναι ἀσύλληπτον καὶ ὡς σκέψις αὐτό, τὸ ὁποῖον ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ἐπεχείρησε νὰ θεσπίσῃ εἰς τὴν κρινομένην διάταξιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργός, χωρὶς οὐδεμίαν ἀνησυχίαν, ὅτι θὰ ὑποστῇ αἰφνιδιασμὸν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἢ ἡ αὐριανὴ ἀπὸ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν, νὰ χωρήσῃ, μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι καὶ δικαιοσύνην ἀπονέμει καὶ πρὸ παντὸς ἀπαλείψει ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον διατάξεις ποὺ προκαλοῦν τὸ αἴσθημα τῆς ὀργῆς, ὄχι μόνον τῆς ἀδικίας. Συμμερίζομαι τὴν ἐπιφύλαξιν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας. Πράγματι, ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὸ 60ὸν διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ εἰς τὸ 55ον διὰ τὰς θήλεις, εἶναι δυνατὸν καὶ θὰ προκύψῃ μία ἀνατροπὴ τῆς οἰκονομικῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ προσωπικῶς δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην νὰ εἰσηγηθῶ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, τῆς τροπολογίας. Ἔχω ὅμως τὴν πεποίθησιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, καὶ μὲ ὅσα ἤδη ἔχει ἐξαγγείλει ἡ Κυβέρνησις προσφάτως, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας τῆς ὑγειονομικῆς ἀσφαλίσεως, θὰ ὑπάρξουν μεγάλα οἰκονομικὰ περιθώρια, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ κατ’ ἀρχὴν τὴν σκέψιν περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ διὰ τὰς θήλεις. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἔχομεν στατιστικὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα νὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ κρίνωμεν, ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὴν τροπολογίαν, καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, μίαν μέσην λύσιν, νὰ ὑπάρξῃ διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις ἐπιτρέπουσα τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποδειχθοῦν αἱ προβλέψεις αἱ εἰσπρακτικαί, αἰσιόδοξοι καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς δαπάνας, θὰ ἀποδειχθοῦν ἐν τῇ πορείᾳ, ὅτι ἔχουν ὑπερτιμηθῆ. Δὲν τὸ ἐπιθυμῶ βεβαίως καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ στηρίξω τὴν σκέψιν μου μὲ ὡρισμένα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἔχω συγκεντρώσει ἀπὸ μίαν πρόχειρον ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, μέσῳ φίλων μου Κοινοταρχῶν, εἰς ὡρισμένα χωρία τοῦ Θεσσαλικοῦ κάμπου, μὲ ἐνέβαλον εἰς σκέψεις, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 300.000 εἶναι ὑπερβολικός. Ἀπὸ ὡρισμένα χωριά, πεδινά, εἰς τὰ ὁποῖα ἐζήτησα νὰ μοῦ εἴπουν προχείρως ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀρρένων καὶ θηλέων ποὺ ὑπερέβησαν τὸ 65ον ἔτος, δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν ὅτι εἶναι πέραν τοῦ 5% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ χωριοῦ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀπογραφήν, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ, δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὑτὸς εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ ἐντεῦθεν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπὸ τοῦδε πρόνοια διὰ σχετικὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς θεωρεῖ δικαιολογημένην, ἀφοῦ δὲν ἀντέχουν τὰ ἐπιχειρήματα τῶν συναδέλφων παρὰ μόνον μὲ τὰς δημοσιονομικάς του ἀντιρρήσεις καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τερματίσω τὴν ὁμιλίαν μου μὲ τὴν παρατήρησιν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν 10ετίαν ποὺ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ἀπαιτεῖ διὰ τὸ τέρμα τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἀγρότου μὲ τὴν γεωργικήν του ἐργασίαν. Βεβαίως, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν προεβλήθησαν σχετικαὶ ἀντιρρήσεις ἀπὸ τὰ μέλη αὐτῆς καὶ ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὰς εἰδικώτερον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντελήφθη, ὅτι ἡ γενικὴ διατύπωσις, ὡς εἶχε ἀρχικῶς τὸ ἄρθρον, ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀδικίας καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου προσέθεσε διάταξιν, κἄπως ἀπαλύνουσα τὴν κἄπως αὐστηρὰν διατύπωσιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐπαφίεμαι εἰς τὴν δικήν μου πρωτοβουλίαν, ὑπάρχει ἀκόμη τὸ στάδιον τῆς συζητήσεως εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν νὰ προβῇ εἰς ἀναμόρφωσιν αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἀπεμάκρυνεν τὸν κίνδυνον νὰ ματαιωθῇ συνταξιοδότησις εἰς περιπτώσεις, ὡς αὐτὰς ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκις κατὰ τὰς ὁποίας θὰ εἶναι ἄδικον, ὅταν ὁ ἀγρότης ἐπὶ μίαν 35ετίαν θὰ ἔχῃ εἰσφέρει, τελικῶς νὰ εὑρεθῇ ἐκτὸς συνταξιοδοτήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὡς πνεῦμα ἀντιδικίας, ἀπεναντίας θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ὅλοι διεπόμεθα ἀπὸ τὴν σκέψιν, τὴν σταθεράν, νὰ συμβάλωμεν, ὥστε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πράγματι νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ἕνα ἐντελῶς διακεκριμένον σκοπόν, τὸν ὁποῖον εὑρίσκομεν καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ εἰς τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰς τὸν σκοπὸν τῆς μεταφορᾶς εἰσοδημάτων ἐκ τῶν ἀστικῶν κέντρων εἰς τὰ ἀγροτικὰ κέντρα. Διατάξεις, ὡς αὐτὴ ποὺ περικόπτουν ἢ ἀποστεροῦν ἐντελῶς τὰς συντάξεις τῶν ἀγροτῶν, διότι συμπορεύονται μετ’ ἄλλης συντάξεως, διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεβάζουν τὸ ὅριον ἡλικίας, ἡ διάταξις τῆς 10ετοῦς ἀπασχολήσεως, εἶναι διατάξεις ποὺ κατατείνουν εἰς ματαίωσιν μερικῶν ἀπὸ τῶν σκοπῶν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις χρέος ἔχει, συνεπὴς πρὸς αὐτὰ τὰ ὁποῖα διεκήρυξε, νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ πνεῦμα εὐμενείας τὰς παρατηρήσεις καὶ τὰς σκέψεις ποὺ διετυπώσαμεν.

§205Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς εἶπεν, ἰδιαιτέρως δὲ νὰ παράσχω ἐξηγήσεις, διὰ ποῖον λόγον ἐμμένω εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ 65ου ἔτους, ὡς ὁρίου ἡλικίας. Κατ’ ἀρχὴν προκειμένου νὰ ὁρισθῇ ἓν ἔτος, ὡς ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως λόγῳ γήρατος, πρέπει νὰ λάβῃ τις ὑπ’ ὄψει καὶ τὶ συμβαίνει εἰς ἄλλα κράτη μὲ οἰκονομίαν καὶ διάρθρωσιν κοινωνικὴν οἵαν καὶ ἡ Ἑλλάς. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ θεσμὸς οὗτος μόλις ἐπὶ μίαν 10ετίαν ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενος εἰς ἄλλας χώρας. Ἡ Γερμανία, ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Γαλλία ἔχουν ὁρίσει τὸ 65ον ἔτος, ὡς ὅριον ἡλικίας. Τὸ αὐτὸ ὅριον ἡλικίας ἰσχύει ἐν Γερμανίᾳ καὶ διὰ τὰς γυναῖκας, ἐν Ἰταλίᾳ δὲ καὶ ἐν Γαλλίᾳ εἶναι κατά τι κατώτερον. Εἰς τὴν Σουηδίαν, νομίζω, ὅτι ἔχει ὁρισθῆ ὡς ὅριον τὸ 67ον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ κανόνα εἰς παρομοίας περιπτώσεις ἡ ὕπαρξις μιᾶς ἀναλογίας μεταξὺ ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιοδοτουμένων. Ἡ ἀναλογία αὐτὴ εἶναι 1 πρὸς 3. Ἀναλογία λογική. Δὲν εἶναι, λοιπόν, μόνον δημοσιονομικοὶ λόγοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἐμμονήν μου εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ 65ου ἔτους, ὡς ὁρίου ἡλικίας. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. συνάδελφος ἐπρότεινεν, ὅπως θεσπίσωμεν μίαν δυνητικὴν διάταξιν, βάσει τῆς ὁποίας νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ μείωσις τοῦ ὁρίου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, αἱ θεσπιζόμεναι διατάξεις ἀποτελοῦν ἕνα νέον θεσμόν, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει βασικοὺς ὅρους καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν καταστῇ δυνατὴ ἡ συγκέντρωσις ὅλων τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ ἀφοῦ ὁ θεσμὸς οὗτος εὐδοκιμήσῃ, εἶναι δυνατὸν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἐπενεχθοῦν καὶ τροπολογίαι. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον, διὰ τίνα λόγον, φερ’ εἰπεῖν, ἐπιθυμεῖ νὰ θεσπίσωμεν τὴν δυνητικὴν ταύτην διάταξιν, προκειμένου περὶ ὁρίου ἡλικίας καὶ νὰ μὴ τὴν θεσπίσωμεν καὶ διὰ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως;

§206Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ ἕνα δὲν ἀποκλείει τὸ ἄλλο.

§207Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν γνωρίζομεν ποῦ βαδίζομεν.

§208Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οὔτε καὶ τώρα γνωρίζομεν.

§209Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἀπετέλει πρᾶξιν σωφροσύνης πάντα ταῦτα νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀποτελεσματικῶς ἀπὸ τὴν νέαν Βουλήν. Ἐπίσης ἐπανελήφθη κατὰ κόρον: «Διατὶ στερεῖτε τῆς συντάξεως ἐκείνους οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν καὶ ἄλλην σύνταξιν». Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν διπλῆν ἀσφάλισιν.

§210Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ ἰσχύει μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας ἢ καὶ δι’ ἄλλας κατηγορίας ἀτόμων;

§211Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πιστεύω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ νομοσχέδιον ἐπεκτάσεως τῆς ἀπαγορεύσεως διὰ πάσας τὰς περιπτώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν σήμερον, δὲν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχομεν περιθώρια καὶ ἑπομένως ἂς δεχθῶμεν καὶ τὴν διπλῆν ἀσφάλισιν.

§212Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν πρόσφατον περιοδείαν μου, εὑρέθην εἰς συγκέντρωσιν χωρικῶν τῆς περιφερείας μου. Μὲ ἠρώτησαν, καὶ εὐλόγως, ἐὰν ἄλλο νόμοι ἰσχύουν διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ ἄλλοι διὰ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ λαμβάνουν καὶ δύο καὶ τριῶν εἰδῶν συντάξεις, καὶ μάλιστα συντάξεις ἀρκετῶν χιλιάδων δραχμῶν, ἐνῷ αἱ ἰδικαί των πρόκειται νὰ εἶναι ὀλίγων ἑκατονταδράχμων. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εὑρέθην εἰς δύσκολον θέσιν καὶ θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς νὰ μὲ νουθετήσετε, κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ τοὺς ἀπαντήσω.

§213Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν παρακολουθεῖτε, ἢ ὅτι δὲν θέλετε νὰ παρακολουθήσητε τὴν συζήτησιν, διότι, ἐὰν ἐπράττατε αὐτὸ θὰ ἦσθε εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσητε χωρὶς νουθεσίας. Τὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἕν καὶ μόνον. Ὁ θεσμὸς εἶναι νέος καὶ πρέπει νὰ θεμελιωθῇ οἰκονομικῶς. Ἐὰν δὲν θεμελιωθῇ θὰ ἀνατραπῇ ὁλοσχερῶς.

§214Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς θεμελιώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ὡμίλησε καὶ ἀνέπτυξε τὸ θέμα ὁ κ. Ἀρχηγός μου, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§215Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἔλθω ἐκ νέου εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὸν Ἀρχηγόν σας. Τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα τρανώτατα, ὅτι ἦτο ἀθεμελίωτον οἰκονομικῶς. Ἦτο τόσον ἀθεμελίωτον, οὐχὶ μόνον οἰκονομικῶς, ἀλλὰ καὶ κοινωνικῶς, ὥστε ἀρχῆθεν προέβλεπεν ἀσφάλισιν διὰ 100.000 πρόσωπα, ἀκολούθως διὰ 130 καὶ συζητήσεως γενομένης διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν γυναικῶν εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ περὶ ἑνὸς συμβολικοῦ ἀριθμοῦ. 13.000.

§216Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Παπανδρέου, οὐδὲν ἠδυνήθητε νὰ ἀνατρέψητε.

§217Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅλα.

§218Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι μόνον δὲν ἀνετρέψατε, κανένα, ἀλλ’ ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο προέβλεπε 600 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἐσεῖς ἐφορτώσατε εἰς τὴν πλάτην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ 1.700 ἑκατομμύρια. Πρὸ πολλῶν ἐτῶν εἶχε ψηφισθῆ ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεων, ὁ ὁποῖος ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα. Ὁ δικός σας νόμος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ καταστρέψῃ τὸ ἀστικὸν καθεστώς.

§219Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀστικὸν καθεστὼς ἠμπορεῖ νὰ τὸ καταστρέψουν δημαγωγικὰ συνθήματα, ὡς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ρίπτετε.

§220Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αἱ πράξεις σας.

§221Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι. Ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ ἡ πρόβλεψις τῆς 10ετίας, εἶναι ὅπως διατηρηθῇ ὁ ἠσφαλισμένος εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας του κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν θὰ ὑπάρξῃ καταστρατήγησις τοῦ νόμου συνισταμένη π.χ. εἰς τὸ νὰ μεταβῇ ὁ ἠσφαλισμένος εἰς ἀστικὸν κέντρον ἐγκαταλείπων τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ μὲ τὴν πρόσθετον ἐλπίδα, ὅτι θὰ λάβῃ καὶ τὴν σύνταξιν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ καὶ μόνον εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῶ διάφορον διατύπωσιν τῆς διατάξεως.

§222Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ, θέτει, ὡς προϋπόθεσιν τὴν δεδικαιολογημένην ἀποχήν. Ὁδηγούμεθα εἰς τὸ ἄτοπον κατὰ τὸ ὁποῖον ἕνας ἠσφαλισμένος ἐργαζόμενος ἐπὶ 40 ἔτη καὶ καταβάλλων τὰς εἰσφοράς του νὰ χάσῃ τὴν σύνταξιν, διότι δὲν ἠργάσθη μίαν 3ετίαν. Παράδειγμα σᾶς φέρω ἕνα γεωργόν, ὁ ὁποῖος καλεῖται καὶ φιλοξενεῖται ὑπὸ τοῦ υἱοῦ του μετανάστου ἐν Αὐστραλίᾳ ἐπὶ τρία ἔτη. Διὰ ποῖον λόγον θὰ ἀπολέσῃ τὴν σύνταξίν του;

§223Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προετείνατε, ἡ περίπτωσις αὐτὴ τακτοποιεῖται.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§225Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τόσον ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ἐν λεπτομερείᾳ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ὅπως, ἐπίσης, καὶ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. συναδέλφους, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μοῦ ἐνθυμίζει τὴν φοίτησίν μου εἰς τὸ σχολεῖον, ὅτε ἤμην ἀνεπίδεκτος μαθήσεως εἰς τὰ ἀνώμαλα ρήματα. Δὲν εἶναι δυνατόν, προσέχων ἐν λεπτομερείᾳ τὸ ἄρθρον 4 νὰ ἐννοήσω πῶς ἐσκέφθησαν οἱ ἐγκέφαλοι οἱ καταρτίσαντες τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔθεσαν αὐτὰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἔθιξαν ἐν λεπτομερείᾳ κάθε παράγραφον καὶ κάθε περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, γίνεται μία ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν διὰ τοὺς ὁποίους συζητοῦμεν καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν, τόσον ἀπὸ τὸ Δημόσιον, ὅσον καὶ ἀπὸ ἄλλα κλαδικὰ Ταμεῖα καὶ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Αὐτὸ εἶναι ἄκρως ἄντικρυς πρὸς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἡ Βουλὴ πρὸ μηνῶν ἠσχολήθη μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ Κώδικος τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸν Κώδικα αὐτὸν τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν, ὑπῆρχε διάταξις διὰ τῆς ὁποίας αἱ γυναῖκες συνταξιοδοτοῦνται μὲ ἔτη συντάξιμα 15, λόγῳ γάμου. Τὰ ἔτη αὐτὰ τὰ συντάξιμα, ἀφ’ ἧς ἐψηφίσθη ὁ Κῶδιξ ηὐξήθησαν εἰς 25 ἀντὶ 15, διότι δὲν ἤθελεν ὁ νομοθέτης νὰ θίξῃ κεκτημένα δικαιώματα. Αἱ γυναῖκες αὗται ἦσαν δικαστικοὶ ὑπάλληλοι, αἱ ὁποῖαι, λόγῳ γάμου, εἶχον λάβει σύνταξιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον 500 δραχμ., ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Νομικῶν 500, ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς 500 καὶ ἀπὸ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, ἄλλας τόσας περίπου. Συνεπλήρωσαν δηλαδή, μὲ μίαν ἀσφάλισιν 15 ἐτῶν καὶ εἰς νεωτάτην ἡλικίαν μίαν σύνταξιν 2.000 δραχμ. καὶ ἄνω. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, γενικῶς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν ἐργοδοτικὴν πρὸς τὸ Κράτος, ὅταν ἀποχωροῦν τῆς ὑπηρεσίας, εἶναι γνωστόν, ὅτι λαμβάνουν τὸ 80% τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ἔχουν Ταμεῖον Ἀρωγῆς, ἔχουν Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, λαμβάνουν σύνταξιν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, ὅσοι εἶναι δικηγόροι, ἀπὸ τὸ ΤΣΑΥ, ὅσοι εἶναι ἰατροὶ καὶ πέραν αὐτοῦ ὅσοι ὑπάλληλοι διοικητικοί, δηλαδὴ ἀνήκοντες εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, καθὼς καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Νομαρχιῶν, κατώρθωσαν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ὑπαλλήλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ μάλιστα κατώρθωσαν νὰ ἀναλάβουν τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου αὐτοῦ, λαμβάνουν σύνταξιν 2.000 δραχμ. Καὶ ἐρωτᾶται: Εἶναι ἄνισος ἡ μεταχείρισις αὐτὴ ἢ ὄχι; Τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ἀπὸ τὰ διάφορα Ταμεῖα, καλύπτουν 1½ φορὰ τὸν ὀργανικὸν μισθὸν καὶ ἐπιπροσθέτως λαμβάνουν καὶ ἐφ’ ἅπαξ ἕνα ποσὸν 400.000 δραχμ. Αὐτὴν τὴν ἄνισον μεταχείρισιν, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ χρόνια τῆς συνταξιοδοτήσεως, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ μεγάλοι ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ πάντοτε διὰ τὰς γυναῖκας προβλέπουν, ὅπως τὰ χρόνια εἶναι ὀλιγώτερα ἀπὸ τὰ τῶν ἀνδρῶν, προκειμένου νὰ λάβουν σύνταξιν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχομεν καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων καὶ ἐπιμένομεν διὰ μὲν τὰς ἀγρότισσας γυναῖκας νὰ περιορισθῇ ἡ ἡλικία συνταξιοδοτήσεως εἰς τὸ 60ὸν καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας νὰ παραμείνῃ τὸ 65ον. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκις ὡμίλησε καὶ εἶπε διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ πορείᾳ τῆς ἀσφαλίσεώς των ὑφίστανται ἀτύχημα ἢ νόσον καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ πωλήσουν τὴν περιουσίαν των διὰ νὰ θεραπευθοῦν. Πῶς, κ. Ὑπουργέ, θὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐὰν τοὺς συμβῇ ἕνα τοιοῦτον ἀτύχημα; Ἐπὶ πλέον ἔχομεν τὴν περίπτωσιν τῶν καφετζήδων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ καφενεῖα εἰς τὰ χωριά, ἀνοίγουν μόνον ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος, δηλαδή, κατὰ τὰς ἑορτὰς καὶ Κυριακὰς καὶ πωλοῦν τὸν καφὲ ἀντὶ 1 δραχμῆς. Εἶναι δυνατὸν νὰ στερήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ δικαιώματος τῆς συνταξιοδοτήσεως; Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ θίξω τὸ θέμα τῶν ληξιαρχικῶν πράξεων γεννήσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μὲ τὴν Μικρασιατικὴν συμφορὰν ἕνας πληθυσμὸς ἐξ 1½ ἑκατ. ἀνθρώπων ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ συνθήκη τῆς Λωζάννης τοὺς ἀνεγνώρισε τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα ὁμαδικῶς. Ἐπίσης, τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς τότε, ἵδρυσε κατὰ τόπους Γραφεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ προέβη εἰς τὴν γενικὴν ἀπογραφήν. Ἐπίσης, προέβη καὶ εἰς τὴν χορήγησιν οἰκογενειακῶν βιβλιαρίων. Βάσει δὲ αὐτῶν τῶν οἰκογενειακῶν βιβλιαρίων συνετάγησαν τὰ δημοτολόγια. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελον νὰ συνωστίζωνται, δὲν ἔλαβον τὰ βιβλιάρια αὐτά, καὶ οὕτω δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ δημοτολόγια.

§226Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Προβλέπει τὸ νομοσχέδιον δι’ αὐτούς.

§227Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 6 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ λέγετε, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ρυθμισθῇ διὰ Κανονισμοῦ.

§228Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς ἄλλως θέλετε νὰ γίνῃ;

§229Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω καλῶς, ὅτι ἕνα τμῆμα τοῦ Μικρασιατικοῦ πληθυσμοῦ, διότι στερεῖται ληξιαρχικῶν πράξεων καὶ γεννήσεων καὶ γάμων ὑποχρεοῦται νὰ καταφεύγῃ εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ δὲν περατοῦται ἡ διαδικασία διευθετήσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἰς μίαν δίκην, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται σειρὰ δικῶν καὶ πολλὲς φορὲς μάλιστα ἀπορρίπτεται ἡ αἴτησις, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν ἔχουν παραπεμφθῆ εἰς τὸ Τμῆμα Ἀλλοδαπῶν καὶ παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν αὐτήν.

§230Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ πολιτογράφησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἦτο ὁμαδική.

§231Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τὸ 1925 καθωρίσθη νὰ περνοῦν οἱ πρόσφυγες ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπὴν καθορισμοῦ τῆς ἡλικίας των καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς πολιτογραφήσεως καὶ ὅσοι μὲν ἦσαν ἀπὸ ἡλικίας 18 μέχρι 50 ἐτῶν ἐπολιτογραφοῦντο, ὅσοι ὅμως, ἦσαν κάτω τῶν 18 ἐτῶν καὶ ἄνω τῶν 50 δὲν συμπεριελήφθησαν εἰς τὴν πολιτογράφησιν καὶ συνεπῶς, δὲν φέρονται ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ Μητρῷα. Ἐπίσης, ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν γηγενῶν, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις γεννήσεως. Γνωρίζετε, ὅμως, ὅτι τὰ ληξιαρχεῖα συνεστήθησαν ἀπὸ τὸ 1925. Ὑπῆρχον παλαιότερα στοιχεῖα γεννήσεως, τὰ ὁποῖα ἐτηροῦντο εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν Ἐκκλησιῶν. Ἀλλὰ τὰ ἀρχεῖα αὐτὰ ἔχουν καταστραφῆ λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τῆς μερικῆς ἢ ὁλικῆς καταστροφῆς τῶν χωρίων. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα, ὥστε καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ δύνανται νὰ ἀποδείξουν τὴν ἡλικίαν των. Θέτω τὸ ζήτημα ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἵνα ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης καὶ ἀντιμετωπίσεώς του.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§233Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτονίσθη, κ. Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ τῆς πλειοψηφίας διὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ποῖον εἶναι τὸ πράγματι ἐνδιαφέρον τῆς πλειοψηφίας δύνασθε νὰ τὸ διαπιστώσητε παρατηροῦντες πρὸς τὴν πτέρυγα τῆς πλειοψηφίας. Ἓξ βουλευταί, τῆς πλειοψηφίας παρίστανται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ οἱ Ὑπουργοί. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας.

§234Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπουσία τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως ὀφείλεται εἰς τὴν κωλυσιεργίαν, ἡ ὁποία συστηματικῶς γίνεται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§235Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχομαι, κ. συνάδελφε, ὅτι δυνατὸν ν’ ἀντιπροσωπεύετε τοὺς βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ τοὺς 6 νὰ τοὺς κάνετε 7 δὲν ἠμπορεῖτε. Ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ Σώματος, ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος, ἡ τοιαύτη εἰκών, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Βουλή; Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐμποδίζει τὴν πρόοδον τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας τοῦ Σώματος. Ἰδοὺ ἡ εἰκών. Παρίστανται 6 Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ καὶ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι τάχα ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεδέχθησαν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει κατ’ ἀρχὴν καὶ ἑπομένως πρὸς τὶ ἡ περαιτέρω συζήτησις;

§236Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐλέχθη τοιοῦτόν τι.

§237Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλέχθη, ὅτι ἀφοῦ ὅλοι μας ἐδέχθημεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, διατὶ δὲν διευκολύνομεν τὴν ταχεῖαν πλέον ἐπιψήφισιν τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρθρων.

§238Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄλλο τὸ ἕνα, ἄλλο τὸ ἄλλο.

§239Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, κ. Ὑπουργέ, ἢ οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ἐκφράζονται σαφῶς, ἢ ἡμεῖς δὲν καταλαβαίνομεν.

§240Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ οἱ Ὑπουργοὶ ἐκφράζονται σαφέστατα καὶ σεῖς ἀντιλαμβάνεσθε σαφέστατα, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι μεταβάλλετε ἐκεῖνα ποὺ λέγουν οἱ Ὑπουργοί.

§241Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέχετε εἰς τὰς ἐκφράσεις σας, ἐὰν θέλετε ἤρεμον συζήτησιν. Ἐὰν θέλετε ἀπάντησιν εἰς αὐτὸ τὸ ὕφος, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑστερήσω εἰς τὴν δυνατότητα τῆς ἀπαντήσεως.

§242Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ξεύρετε πόσον σᾶς τιμῶ καὶ σᾶς ἐκτιμῶ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διορθώσητε αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, σχετικῶς μὲ τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τῶν κ. Ὑπουργῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ἐκ μέρους ὅλων τῶν πτερύγων ἐξεδηλώθη ἡ ἐπιθυμία, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, δι’ αὐτὸ δὲ παρεκάλεσα νὰ συντρέξωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν εἰς τὴν ταχεῖαν ταχυτέραν ψήφισίν του. Δὲν εἶπεν, ὅτι, ἐπειδὴ τὸ ἐδέχθημεν κατ’ ἀρχήν, πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς διατυποῦται.

§243Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα ἐγὼ τοιοῦτον πρᾶγμα;

§244Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἴπατε.

§245Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται τὰ ὅσα λέγομεν. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐτονίσθη, ὅτι ἀφοῦ ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων ἐξεδηλώθη ἡ ἐπιθυμία νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, πρὸς τὶ ἡ μακρὰ συζήτησις καὶ ἔρχεσθε σεῖς μετὰ μακρὰν ἀντιδικίαν τὴν ὁποίαν ἀσκόπως προεκαλέσατε, νὰ τὸ δεχθῆτε.

§246Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ξεύρω ποῖος ἐξ ἡμῶν τῶν δύο ἀπεδέχθη τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἄλλου. Σεῖς ἐπιμένετε, ὅτι ἐγὼ ἀπεδέχθην τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν, ἐνῷ ἐγὼ ἐπιμένω, ὅτι δὲν ἀπεδέχθην τὴν ἀντίληψίν σας.

§247Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πλειοψηφία εὑρίσκεται ἐν μεγίστῃ μειοψηφίᾳ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δὲν ἀποδέχεται τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἡ πλειοψηφία. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποδεχθῆτε τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου.

§248Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι σᾶς εἶναι εὐχάριστον ἡ παροῦσα πλειοψηφία νὰ ἀποδέχεται τὴν γνώμην σας.

§249Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ πάλιν ἀστοχεῖτε εἰς τὰς ἐκφράσεις σας, δὲν εἶπα αὐτό.

§250Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι μόνον εἴπατε αὐτό, ἀλλὰ ἐγελάσατε κι’ ὅλας, ᾐσθάνθητε χαρὰν δι’ αὐτό.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἢ εἰς τὰ ὅσα εἶχεν ἀναπτύξει ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§252Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνταυτιζόμεθα εἰς τὴν ἐπιθυμίαν, θὰ παρεκάλουν νὰ θέσετε τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν πρέπουσαν θέσιν.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἁπλῶς ἔκαμα μίαν παράκλησιν πρὸς ἀμφοτέρους.

§254Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλῃ ὑπαινιγμούς, θὰ λαμβάνῃ τὴν ἀπάντησιν, δὲν θὰ μείνῃ ἄνευ ἀπαντήσεως εἰς οἱονδήποτε ὑπαινιγμόν. Μὴ νομίζῃ, ὅτι ὑστεροῦμεν, εἰς τὴν δύναμιν τῆς ἀπαντήσεως. Ταῦτα, ἐν παρενθέσει. Κλείει ἡ παρένθεσις. Καὶ ἔρχομαι εἰς ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα τὸν λόγον. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθη, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες παρεδέχθησαν τὸ νομοσχέδιον. Ἡμεῖς, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μας θέσιν, οὐδέποτε ἀπεδέχθημεν τὸ νομοσχέδιον. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματός μας συνεχάρη, ὄντως τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ περιωρίσθη τὰ συγχαρητήριά του νὰ ἀφοροῦν μόνον τὴν ἐπιθυμίαν ὑπάρξεως νομοθεσίας περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ γενικώτερον περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Τὰ συγχαρητήρια ἐκεῖνα ἔμοιαζαν, ὡσὰν τὸ τόπι ποὺ παίζει τὸ παιδί, τὸ κτυπᾶ εἰς τὸν τοῖχον καὶ ἔρχεται εἰς τὸν ἑαυτόν του. Συνεχάρη τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τὰ συγχαρητήρια ἀφοροῦν τὸν ἑαυτὸν του, διότι ἐδήλωσεν εὐθὺς ἀμέσως, ὅτι εἴμεθα ἀπολύτως ἀντίθετοι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§255Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου συζητοῦμεν;

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐζήτησε τὸν λόγον, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς κἄποιαν ἀπάντησιν ποὺ ἐδώσατε εἰς τὸν κ. Ταλιαδούρην. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα.

§257Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ περιεχόμενον. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπαντῶντα εἰς τὸν κ. Ταλιαδούρην νὰ τοῦ λέγῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἐτόλμησε νὰ εἴπῃ παρόντος τοῦ κ. Παπανδρέου, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προκληθεὶς ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου ὡμολόγησεν, ὅτι τὸ δίκαιον ἦτο ὑπὲρ τοῦ κ. Παπανδρέου εἰς δύο κύρια σημεῖα. Πρῶτον, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἀσφαλιστέων, ὅπως περιλαμβάνονται εἰς τὸ σχέδιον Παπανδρέου, εἰς τὴν πρότασιν Παπανδρέου ἐπηλήθευσαν πλήρως καὶ ἀπὸ τὴν δοκιμαστικὴν ἀπογραφὴν καὶ ἀπὸ τὴν μελέτην τὴν ὁποίαν μετὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπανδρέου ἐνήργησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῶν πόρων τοὺς ὁποίους προτείνει τὸ σχέδιον Παπανδρέου διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς συντάξεως ἦτο πλήρως ἀκριβής. Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὰ τὰ δύο εἶναι πλήρως ὁμολογούμενα καὶ ἀπὸ τὰ γραπτὰ κείμενα καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους λόγους τῆς Κυβερνήσεως, ἐκπλήττομαι, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ πρότασις Παπανδρέου ἦτο πλήρως ἀθεμελίωτος. Δυνατὸν καὶ εὔλογον εἶναι νὰ διαφωνῇ τις πρὸς τὴν πρότασιν Παπανδρέου καὶ εἶπα, ἄλλο σχέδιον εἶναι ἐκεῖνο καὶ ἄλλο τὸ ἰδικόν μας, ἀλλὰ τὸ σχέδιον ἐκεῖνο ἦτο ὡλοκληρωμένον, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ὡς πρὸς τοὺς πόρους ἦτο πλήρως θεμελιωμένον, οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Ταῦτα εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος προσέθεσε καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον, ἐπίσης, ὁ ἴδιος εἶχεν ἀναιρέσει προηγουμένως, ὅτι τἄχα ἡ πρότασις Παπανδρέου ἦτο δημοκοπική. Οἱ κ. συνάδελφοι, θὰ ἐνθυμοῦνται, ἴσως, τὰς διεξαχθείσας συζητήσεις.

§258Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶπα ἐγὼ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἄλλο εἶπα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπροσέξατε, ὅτι τὰ συνθήματα τοῦ κ. Ταλιαδούρη, εἶναι δημοκοπικὰ καὶ ὄχι, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου ἦτο δημοκοπική. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου, ἦτο ἀθεμελίωτος οἰκονομικῶς, καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω καὶ πάλιν.

§259Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως τὸ ἀπεδείξατε τόσες φορές.

§260Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀπέδειξα 100 φορὲς καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Βουλή.

§261Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ὅλας τὰς ἀπαντήσεις, σᾶς ἀπεστόμωσεν ὁ κ. Παπανδρέου. Κύριε Ὑπουργέ, ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἰδική σας πρότασις. Δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς ἄλλος νὰ εἴπητε, ὅτι δὲν ἦτο θεμελιωμένη. Διότι τότε θὰ πρέπει νὰ ἀμφισβητήσητε δύο θεμελιώδεις βάσεις. Πρῶτον, τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσφαλιστέων, ὅτι εἶναι 300 χιλ. καί, δεύτερον, τὴν ἀπόδοσιν τῶν οἰκονομικῶν πόρων τοὺς ὁποίους προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Οὔτε τὸ ἕνα ἀμφισβητεῖται, οὔτε τὸ ἄλλο.

§262Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω.

§263Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀμφισβητήσητε, ὅτι ἕνα καὶ ἕνα κάνουν δύο.

§264Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀσφαλῶς. Μόνον ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου τὰ 30 ἑκατ. τὰ κάνει 100.

§265Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι 300 χιλ. οἱ ἀσφαλιστέοι, ναί ἢ ὄχι; Προβλέπει ὁ κ. Παπανδρέου 300 χιλ., ναὶ ἢ ὄχι;

§266Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐτελειώσατε, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν;

§267Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπόδοσις τῶν πόρων ἐπανειλημμένως ἐπὶ τῇ προκλήσει τοῦ κ. Παπανδρέου ἐβεβαιώθη ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι ἀληθής, κατόπιν τοῦ ἐλέγχου ποὺ ἔκανε τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Καὶ ἔρχεσθε τώρα σεῖς, κ. Ὑπουργέ, καὶ λέγετε, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐψεύσθη. Κύριε Πρόεδρε, ἀκολούθως ὁ κ. ὑπουργὸς διηρωτήθη, πρὸς τὶ ἡ περαιτέρω συζήτησις ἀφοῦ ὅλοι σχεδόν, ὡς εἶπε, λέγομεν τὰ ἴδια σχεδόν; Τοῦ ἀπαντῶ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις —δὲν ὁμιλῶ ἐκ μέρους ὅλης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— ἀλλὰ ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θεωρεῖ τόσον καταστρεπτικὸν διὰ τὸν ἀγρότην τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ὥστε θεωρεῖ καθῆκον της νὰ λάβῃ μέρος θετικὸν δι’ ὅλων τῶν βουλευτῶν της διὰ νὰ γνωρίζουν οἱ ἀγρόται ἐκλογεῖς τὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ὑπεστήριξεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις προκαλεῖ ἀλλεπαλλήλους ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας. Καὶ δὲν γνωρίζω πόσαι θὰ ἀκολουθήσουν.

§268Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Προσέξατε, κ. συνάδελφε, ποῖοι θὰ σᾶς χειροκροτήσουν.

§269Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλαι, καὶ διὰ νὰ μᾶς χειροκροτήσουν οἱ ἀγρόται καὶ διὰ νὰ μᾶς ψηφίσουν, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ.

§270Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅπως σᾶς ἐψήφισαν καὶ εἰς τὸ παρελθόν.

§271Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, διότι ἐπλανήθησαν καὶ ἐψήφισαν σᾶς, θέλομεν νὰ τοὺς διαφωτίσωμεν διὰ νὰ ψηφίσουν ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο ζητοῦμεν ἀλλεπαλλήλους ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας. Διὰ νὰ εἴπουν οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπευθύνως ποίαν ψῆφον δίδουν διὰ ἕκαστον θέμα διὰ τὸ ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν. Καὶ νὰ μὴ κρυπτώμεθα, ἐνδεχομένως εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν, ὄπισθεν τῆς ἀνωνυμίας. Ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Καὶ δι’ αὐτὸ γίνεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἔχει διατυπώσει τὸ ἄρθρον 4 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν δεδομένων. Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν πλήρως. Πρῶτον δεδομένον εἶναι, ὅτι, κατὰ τὴν γενικὴν κοινὴν ἀντίληψιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὀφείλεται πλήρης σεβασμὸς εἰς τοὺς πολεμιστάς. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τῶν νομίμων ἐκπροσώπων του, διὰ τῶν νομίμων ἀρχῶν ἐξεδήλωσε πάντοτε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ παρέχῃ πᾶσαν προστασίαν πρὸς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς μας. Συντάξεις ἔδωσε, περίπτερα καὶ ὅ,τι ἄλλο ἦτο δυνατόν, προτιμήσεις εἰς διορισμούς, ἐξαναγκασμὸν τοποθετήσεως παλαιῶν πολεμιστῶν εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις καθιέρωσε κλπ. Καὶ ἔρχεται τώρα τὸ νομοσχέδιον καὶ λέγει, «σοῦ ἀποστερῶ τὴν πολεμικὴν σύνταξιν». Ἐπιτρέπεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Εἰς τὴν συνείδησιν τὴν ἰδικήν μας, τὴν πατριωτικήν, προκαλεῖται μία ἀγανάκτησις καὶ ἐξανίσταται. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς. Καὶ τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν μας κηρύσσεται ἀλληλέγγυον πρὸς τὰ Κόμματα καὶ πρὸς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπίσης, νομίζομεν, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα τὸ γεγονός, ὅτι στὸ χωριό, εἰς κἄθε χωριό, καὶ εἰς τὸ πιὸ μικρὸ χωριό, ἕνας ἢ δύο χωρικοὶ βάζουν κρασὶ ἀπὸ τὸ ἀμπέλι τους, εἴτε ἀγοράζουν λίγο ρακὶ καὶ τὸ πωλοῦν ἢ πωλοῦν πετρέλαιον ἢ ἄλλα μικροπράγματα. Αὐτοὶ ὅλοι, τὴν ἡμέραν εἶναι στὸ χωράφι καὶ τὸ βράδυ ἔρχονται εἰς τὸ χωριὸ διὰ νὰ τὸ ἐξυπηρετήσουν, πωλῶντας αὐτὰ τὰ εἴδη διὰ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῶν χωρικῶν. Αὐτοὶ παίρνουν μίαν μικρὰν σύνταξιν ἀπὸ τὸ ΤΕΒΕ. Ἔρχεται, λοιπόν, τώρα τὸ νομοσχέδιον καὶ λέγει: «Ὄχι, σᾶς τὴν κόβω τὴν σύνταξιν. Θὰ πληρώνετε ὅλον τὸν καιρὸν τὴν εἰσφορὰν διὰ τὴν σύνταξιν, ἀλλὰ δὲν θὰ παίρνετε σύνταξιν. Νομίζομεν, ὅτι καὶ αὐτὸ ἀντίκειται εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Καὶ διὰ τοῦτο κηρυσσόμεθα καὶ ἡμεῖς ἀλληλέγγυοι πρὸς τοὺς ὑποστηρίζοντας τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 4. Ἐὰν δὲ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, καλουμένη διὰ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας τὴν ὁποίαν θὰ προκαλέσωμεν, εἴπῃ, ὅτι καὶ εἰς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς ἡ σύνταξις πρέπει νὰ κοπῇ κλπ., κλπ., τότε ἂς τὸ εἴπῃ. Ἡμεῖς θὰ εἴπωμεν ὄχι. Καὶ ἕκαστος ἂς ἔχῃ τὰς εὐθύνας του. Δὲν θέλω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ταλιαδούρης, περὶ τῆς κοινωνικῆς ἐπιδράσεως τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἔχει διατυπωθῆ. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἔχωμεν σαφεστέραν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ὁπότε θὰ ἴδωμεν πλέον ἐὰν ἐξυπηρετῇ τοὺς ἐπιδιωκτέους ὄχι τοὺς ἐπιδιωκομένους κοινωνικοὺς σκοπούς, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς τάξεως τῶν ἀγροτῶν ἢ τοὺς καταστρέφει καὶ ποῖαι θὰ εἶναι αἱ ἐνδεχόμεναι ἐπιπτώσεις. Καὶ ἐὰν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ταλιαδούρης εἶναι δημοκρατικὰ καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, πρὸς τὸν κ. Ταλιαδούρην, τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, εἴπομεν, θὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι δημοκοπικὰ ἢ ἐὰν δὲν εἶναι θεομηνία τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως.

§272Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, καμμίαν διάθεσιν δὲν εἶχον νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅστις ὡμίλησεν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος, πολὺ δὲ περισσότερον καὶ μὲ τὸ Κόμμα. Ἀλλὰ ἐλέχθησαν τόσαι ἀνακρίβειαι, ὥστε εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπαντῶν νὰ ἀνασκευάσω τὰς ἀνακριβείας αὐτάς. Καὶ ἡ πρώτη ἀνακρίβεια, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Μπακόπουλος εἶναι, ὅτι τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ἐπεβεβαίωσε πλήρως τὰ δεδομένα τῆς προτάσεως νόμου τοῦ κ. Παπανδρέου, τὴν ὁποίαν κατέθεσε πρὸ ἔτους εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσφαλιστέων καὶ τὸ ποσὸν τῶν πόρων.

§273Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ εἶπον, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη ὡς ὀρθὰς τὰς δύο θεμελιώδεις βάσεις τῆς προτάσεως νόμου, διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις τοῦ κ. Παπανδρέου. Τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσφαλιστέων εἰς 300.000 καὶ τὴν ἀπόδοσιν τῶν πόρων τοὺς ὁποίους ὑπεδείκνυε.

§274Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφε, θὰ ἀποδείξω τὰ ἀντίθετα. Τὶ ἔλεγεν ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου; Πρῶτον, ὁ κ. Παπανδρέου, κατὰ Μάϊον 1958 εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν, ὅταν ἐπηγγέλθη τὴν παροχὴν συντάξεων πρὸς τοὺς ἀγρότας ἀνεβίβαζε τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων εἰς 100.000. Τὴν 20ὴν Νοεμβρίου 1959 εἰς τὴν πρότασιν νόμου ἀνεβίβασε τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν εἰς 130.000. Τοῦ ἀντετάχθη τότε, ὅτι παραλείπει νὰ περιλάβῃ τὰς χήρας καὶ τὰς διαζευγμένας. Πρὸ δὲ τῆς παρατηρήσεως αὐτῆς παρέμεινε καὶ πάλιν εἰς τὸν ἀριθμὸν 130.000, ἀλλὰ προσέθεσε καὶ 13.000 γυναῖκας μὲ συμβολικὴν συμμετοχήν. Ἐνῷ μὲ τὴν δοκιμαστικῶς γενομένην ἀπογραφὴν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσφαλιστέων ἀνέρχεται εἰς 303 χιλ. Καταπληκτικὴ συνεπῶς διάψευσις τῶν προβλέψεων τοῦ κ. Παπανδρέου. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν πόρων. Ὁ πρῶτος πόρος, τὸν ὁποῖον ὑπεδείκνυεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἦτο 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, ἐκ τῶν ὁποίων ἤλπιζε τὴν συγκέντρωσιν ποσοῦ 105.000.000 δραχμῶν. Τοῦ ἐλέχθη καὶ τότε καὶ ἐπαναλαμβάνεται καὶ τώρα, ὅτι ἦσαν ἐσφαλμένοι οἱ ὑπολογισμοί του. Ὁ φόρος 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, τὰ ὁποῖα καθορίζονται ὑπὸ τῶν νόμων, ἀποδίδει περίπου 35 ἑκατ. Τὸ σφάλμα τοῦ σχεδίου Παπανδρέου ὀφείλεται, ὅτι ἐλάμβανεν ὡς εἴδη πολυτελείας ἐκεῖνα τὰ εἴδη, ἅτινα ἐχαρακτηρίζοντο εἰς ἕνα πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὡς εἴδη μὴ πρώτης ἀνάγκης. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὰ θέματα τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, «πῶς τολμᾶτε καὶ περικόπτετε τὴν σύνταξιν, ὅταν εἰς τὸν ἀγρότην συμβαίνῃ νὰ δίδεται μία πολεμικὴ σύνταξις»; Ἰδού, ὅμως, τὶ λέγει ἡ πρότασις τοῦ Ἀρχηγοῦ του, κ. Παπανδρέου. Οἱ ἐκ τῶν ἄνω λαμβάνοντες πολεμικὴν σύνταξιν ἄνω τῶν 300 δραχμῶν, κατ’ ἐξαίρεσιν, θὰ λαμβάνωσιν ἀγροτικὴν σύνταξιν δραχ. 150, δηλαδὴ τὸ ἥμισυ τῆς παρεχομένης ἀγροτικῆς συντάξεως. Καὶ εἶπεν περαιτέρω ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κ. Μπακόπουλος. «Πῶς τολμᾶτε καὶ περικόπτετε ἀπὸ τοὺς μικροεπαγγελματίας τὴν ἀγροτικὴν σύνταξιν, ὅταν αὐτοὶ θὰ λαμβάνουν σύνταξιν παρὰ τοῦ ΤΕΒΕ»; Ἰδού, ὅμως, τὶ λέγει ὁ κ. Παπανδρέου εἰς τὴν πρότασίν του. Οἱ δικαιούμενοι συντάξεως ἢ βοηθήματος παρ’ οἱουδήποτε Ταμείου ἄνω τῶν 300 δραχμῶν, δὲν θὰ λαμβάνουν τὴν ἀγροτικὴν σύνταξιν. Ἡ διδομένη ὅμως ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ εἰς τοὺς μικροεπαγγελματίας σύνταξις ὑπερβαίνει τὰς 300 δραχμὰς καὶ συνεπῶς, οἱ μικροεπαγγελματίαι κατὰ τὴν πρότασιν Παπανδρέου, δὲν θὰ λαμβάνουν σύνταξιν. Αὐτά, κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀποδεικνύουν, ὅτι εἴτε δὲν ἐδιαβάσατε τὴν πρότασιν τοῦ Ἀρχηγοῦ σας, εἴτε τὴν ἐλησμονήσατε.

§275Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ βάσις τῆς προτάσεως Παπανδρέου, εἶναι τελείως διάφορος τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον. Κατὰ τὴν πρότασιν Παπανδρέου, δὲν εἴχομεν σύνταξιν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν δίδεται αὕτη σήμερον. Ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς δώρου τοῦ συνόλου πρὸς τοὺς ἀγρότας ἄνευ εἰσφορᾶς ἐκ μέρους αὐτῶν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἔχομεν σύνταξιν διὰ τὴν ἀπόκτησιν δὲ τοῦ δικαιώματος ἀπολήψεως ταύτης, ὁ ἠσφαλισμένος καταβάλλει ἀσφάλιστρα ἐπὶ 40 καὶ πλέον ἔτη. Τὸ τὶ δὲ θὰ πληρώσῃ ὁ ἠσφαλισμένος διὰ νὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν, θὰ τὸ εἴπωμεν εἰς τὸ οἰκεῖον ἄρθρον. Ἄλλο, λοιπόν, εἶναι νὰ δώσωμεν ἕνα δῶρον εἰς τὸν ἀγρότην, ὁπότε δυνάμεθα νὰ τοῦ τὸ περικόψωμεν ὅταν λαμβάνῃ ἄλλην σύνταξιν καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ τοῦ δίδωμεν σύνταξιν ἐπὶ τῇ βάσει καταβολῆς ἀσφαλίστρου καὶ νὰ τοῦ περικόπτωμεν τὴν σύνταξιν ταύτην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι καταβάλλει ἀσφάλιστρα ἐπὶ 40 ἔτη. Ἐὰν κάνετε τοὺς λογαριασμούς σας, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι πάρα πολλὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δίδουν οἱ ἀγρόται εἰς ἀσφάλιστρα καὶ ἐπ’ αὐτῶν βασίζεται ἡ σύνταξις.

§276Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπανειλημμένως, κ. συνάδελφε, ἀνέπτυξα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τοὺς ὑπολογισμούς μου, φαίνεται, ὅμως, δὲν θέλετε νὰ μὲ παρακολουθήσητε.

§277Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλάβατέ τους διὰ μίαν φορὰν ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ.

§278Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἐὰν τοὺς ἐπαναλάβω διὰ πολλοστὴν δὲ φορὰν σήμερον, καὶ πάλιν δὲν θὰ θελήσητε νὰ τοὺς ἀκούσητε.

§279Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ γλῶσσα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κ. Πρόεδρε, μὲ ἀναγκάζει νὰ μὴ συνεχίσω ὁμιλῶν. Δὲν θὰ τοῦ ἀπαντήσω ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν μᾶς εἴπῃ. Αὐτὴν δὲν εἶναι κατάστασις. Εἰς ἐρώτησίν μας, ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως, ἀκούομεν τὰς ὕβρεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§280Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν τοὺς ὑπολογισμούς μου καὶ σεῖς, κ. Μπακόπουλε, δὲν θὰ ἀπαντήσητε ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχετε ἐπιχειρήματα νὰ ἀπαντήσητε.

§281Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ αὐτὴν τὴν συμπεριφοράν σας, κ. Ὑπουργέ, ἡμεῖς δὲν θὰ συνεχίσωμεν, θὰ σᾶς ἀφήσωμεν μόνον.

§282Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἔξαψις τοῦ κ. συναδέλφου, κύριοι βουλευταί, εἶναι δεδικαιολογημένη, μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τῶν περιεχομένων εἰς τὴν πρότασιν τοῦ Ἀρχηγοῦ του, τὰ ὁποῖα συμπίπτει νὰ εἶναι ὅμοια περίπου μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα περιέχονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον. Τὸ 2% τὸ ὁποῖον προσφέρουν οἱ ἀγρόται δίδεται διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος, διὰ τὴν περίθαλψιν τῆς ἀσθενείας καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προσφέρουν οἱ ἀγρόται ἀνέρχεται εἰς 125 ἑκατ. Ἐὰν τὸ ποσὸν τοῦτο τὸ διαιρέσωμεν μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὸ ἓν ἑκατομμύριον, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον, τὸ ὁποῖον καταβάλλει ἑκάστη ἀγροτικὴ οἰκογένεια, κατὰ μέσον ὅρον ἀνέρχεται εἰς 125 δραχμὰς ἐτησίως. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ γήρατος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε.

§283Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ὑπεροχὴ τῶν ἰδικῶν μας ἀπόψεων ἔναντι τῶν κυβερνητικῶν τοιούτων, ἀποδεικνύεται, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν νὰ παρουσιάσωμεν ἐπιχειρήματα, ἔναντι δὲ τούτων ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντιτάσσει ὕβρεις.

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποίαν ὕβριν εἶπον;

§285Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω κατωτέρω. Καὶ ὅπου ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀντιτάσσει ὕβρεις, μετατοπίζει τὸ θέμα ἐπὶ ἄλλου ἐπιπέδου.

§286Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν δύνασθε, κ. συνάδελφε, νὰ λέγετε ὅ,τι θέλετε.

§287Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ὀρθότης τῶν ἀπόψεών μας, κ. Πρόεδρε, στερεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπιχειρημάτων καὶ τὸν ἀναγκάζει νὰ καταφεύγῃ εἰς ὕβρεις. Δύο φορὰς διακόπτων τὸν ἐκπρόσωπον τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὡμίλησε περὶ πλειοψηφίας καὶ προσέθεσε μειδιῶν «ποῖος θὰ τὸν χειροκροτήσῃ», ἀναγορεύσας οὕτω ἑαυτὸν ὡς κριτὴν τῶν ἐν τῇ Βουλῇ παρεδρευόντων. Ἀλλοίμονον, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἀναμένωμεν νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν πατριωτισμόν μας οἱ πολιτικοί μας ἀντίπαλοι. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, ἔχω νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι γεγονότα τελείως πρόσφατα, συζητηθέντα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πρὸ 4 περίπου μηνῶν, δὲν δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς κατέχοντας τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια νὰ ἐκστομίζουν τοὺς χαρακτηρισμούς, τοὺς ὁποίους ἐτόλμησε νὰ ἐκστομίσῃ ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Καὶ τώρα, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑποστηριχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνόμισεν, κόσμου, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπετέλεσε τὸ ἱερὸν χρέος της. Ἐτάχθη μὲν κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, ἐπεσήμανεν, ὅμως, καὶ θὰ ἐπισημάνῃ τὰς ἀτελείας καὶ τὰς καταφώρους ἀδικίας εἰς βάρος των. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς ἑαυτὴν καὶ ὀφείλει νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις, ἀφοῦ μάλιστα, συζητουμένης τῆς ἀρχῆς, ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι αὕτη θὰ δεχθῇ πᾶσαν πρότασιν, τείνουσαν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ παρεμβολῆς δυσχερειῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ νομοσχεδίου, ὅπως εἶναι ἀστήρικτος ἡ αἰτίασις ἑνὸς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἑνὸς ἐκ τῶν δέκα παρόντων, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν μόνον δέκα, ἐπαναλαμβάνω, μόνον δέκα παρίστανται, ὅτι δῆθεν κωλυσιεργεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Εἶναι ἤδη γνωστόν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 διὰ τὸ σημαντικὸν θέμα τῆς συντάξεως ἀναπηρίας ἐγένετο ὀνομαστικὴ ψηφοφορία καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀμέσου ἀσφαλίσεως τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν ἐπὶ δύο τροπολογιῶν σχετικῶν ποὺ ἀπερρίφθησαν, ἀτυχῶς, ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 οὐδεμία ἐγένετο ψηφοφορία πέραν ὡρισμένων παρατηρήσεων. Τέλος, ἂν ἤθελεν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ κωλυσιεργήσῃ, θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ ἔνστασιν ἀπαρτίας, διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἀπόψε, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν παρίστανται 60 καὶ πλέον βουλευταί, ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν τῆς Ε.Ρ.Ε., διὰ τόσον μέγα ἐθνικὸν θέμα, εἶναι παρόντες μόνον 10 βουλευταὶ καὶ εἷς Ὑπουργός.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χονδρονάσιος, ἔχει τὸν λόγον.

§289Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξε κατὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν τροπολογιῶν, δὲν εὐσταθοῦν, τοὐναντίον, θεωρῶ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν κ. συναδέλφων ὑπὲρ τῶν τροπολογιῶν πολὺ ἰσχυρὰ καὶ ὀρθὰ καὶ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῶν τροπολογιῶν. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον τελικῶς παραμένῃ ὡς ἔχει, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν προσέξῃ. Εἰς τὸ ὑπεδάφιον β τοῦ ἐδαφίου Β τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 4 ἀναφέρονται μόνον οἱ ἠσφαλισμένοι κατὰ τὸ ἄρθρον 2 ἐδάφια Β καὶ Γ. Ἀποκλείονται, ὅμως, τῶν διατάξεων αὐτοῦ τοῦ ἐδαφίου Β τοῦ ἄρθρου 2 οἱ κάτοχοι γεωργικῶν μηχανημάτων. Θεωρῶ, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις εἶναι ἀδικαιολόγητος, διότι, πιστεύω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ κάτοχοι γεωργικῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπόκεινται εἰς φθοράν, νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἐργάζωνται ἐπὶ ἡμερομισθίου καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς κυρίαν ἀσφάλισιν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι τῆς κατηγορίας Δ τῆς παραγρ. 2. Περαιτέρω ἔχω νὰ κάμω μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ 100)δας χιλιάδας ἠσφαλισμένους. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὡρισμένας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως. Πρέπει αἱ προϋποθέσεις αὐταὶ νὰ καθορίζωνται σαφῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ καθορίζωνται σαφῶς, ὄχι μόνον αἱ ὑποχρεώσεις των, ἀλλὰ καὶ τὰ δικαιώματά των. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπὸ τῶν ὀργάνων ἀμφισβητηθῇ ἡ ἰδιότης ἑνὸς ἠσφαλισμένου, ποία διαδικασία θὰ ἀκολουθήσῃ ὁ θεωρῶν τὸν ἑαυτόν του ἀδικημένον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ δικαιώματός του; Θὰ καταφύγῃ εἰς δεύτερον βαθμόν, εἰς τὸν Ὀργανισμόν; Θὰ καταφύγῃ εἰς τὰ διοικητικὰ δικαστήρια, ἢ κατ’ ἐπέκτασιν εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ δικαστήρια; Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον διὰ ρητῆς διατάξεως.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀθητάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§291Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν μείνει μὲ τὴν ἐντύπωσιν, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅταν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅτι ἔχομεν ξεκαθαρίσει ὡρισμένα πράγματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπόψε τὰ παρουσίασε κάπως διαφορετικά. Καὶ συγκεκριμένως διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγροτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν προσωπικὴν ἐργασίαν, καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς ἀστικὰ κέντρα, αὐτοὶ θὰ δικαιωθοῦν συντάξεως; Τὸ ὀρθὸν εἶναι, ἐφ’ ὅσον πληρώνουν τὴν εἰσφορὰν αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των καὶ δὲν ἀσκοῦν ἄλλο ἐπάγγελμα, νὰ τύχουν συντάξεως. Περαιτέρω ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ εἰς τὰς περιπτώσεις ὅλων τῶν ἄλλων ἠσφαλισμένων ὅταν λαμβάνουν σύνταξιν παύει ἡ καταβολὴ ἀσφαλίστρων, διὰ τοὺς ἀγρότας, θὰ συνεχίζεται ἡ καταβολὴ καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς συνταξιοδοτήσεώς των.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§293Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνεπὴς πρὸς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀγωνισθῶμεν ἄρθρον πρὸς ἄρθρον διὰ τὴν βελτίωσίν του. Παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ ὥρα εἶναι 2 μετὰ μεσονύκτιον θὰ συνεχίσωμεν τὴν μάχην διὰ νὰ διαφωτίσωμεν τὸν λαὸν τὶ εἴδους προστασίαν ἔρχεται νὰ παράσχῃ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ πρὸς τοὺς ἀγρότας μας. Νὰ ἀποκαλύψωμεν, ὅτι ἐνῷ ὅλοι οἱ ἀγρόται θὰ συνεισφέρουν, οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν δὲν πρόκειται νὰ λάβουν ποτὲ σύνταξιν. Διότι τὸ ἄρθρον 4 περιορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων, ἐνῷ αἱ εἰσπράξεις εἶναι τρομακτικαί. Τὰ 25 ἔτη λαμβάνονται ὡς ἐλάχιστον ὅριον ἀσφαλίσεως, καὶ θεμελιώνουν δικαίωμα συντάξεως, παρὰ ταῦτα, διαγράφεται τοῦτο ἐξ ὁλοκλήρου, διότι προστίθεται ἡ φράσις «ἐξ ὧν 10ετῆ συνεχῆ ἀγροτικὴν ἀπασχόλησιν πρὸ τοῦ 65ου ἔτους». Δηλαδή, ὅταν ἕνας ἀγρότης γίνῃ 55 ἐτῶν, κατὰ τὰ 10 ἑπόμενα ἔτη πρέπει νὰ ἔχῃ συνεχῆ ἀπασχόλησιν, ἄλλως χάνει ὅλα τὰ δικαιώματα. Κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν, ἕνας ποὺ συμπληρώνει 15 χρόνια, θὰ πρέπει νὰ δικαιοῦται συντάξεως. Αἱ συνθῆκαι τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ὕπαιθρον, τῆς ἡλικίας μεταξὺ τῶν 55 ἕως 65 ἐτῶν, καθιστοῦν πολλοὺς ἀνικάνους ἢ ἀναγκάζουν πολλοὺς νὰ τραποῦν εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα. Ὅλοι αὐτοί, παρὰ τὸ ὅτι θὰ ἔχουν 35 χρόνια ἀσφάλισιν, δὲν θὰ δικαιωθοῦν συντάξεως. Δι’ αὐτό, εἰς ὅλα τὰ χωριὰ θεωροῦν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον σὰν κατάρα. Δευτέρα παρατήρησίς μου εἶναι ἡ παράγρ. δευτέρα ἡ ἀφορῶσα τὸν καθορισμὸν τῆς ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν. Ἐλέχθησαν πολλὰ διὰ τὴν παράγρ. αὐτήν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὴν μὴ τροποποίησιν, τοὐλάχιστον, διὰ τὰς ἀγρότισσας τὰς τόσον σκληρῶς ἐργαζομένας, νὰ τεθῇ τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, προτείνομεν σχετικὴν τροπολογίαν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων θὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἐπίσης, ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὴν καταβολὴν ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ, ὥστε ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχουν λαμβάνειν οἱ ἀγρόται, νὰ συμψηφίζωνται ἢ νὰ καταβάλλωνται αἱ καθυστερούμεναι εἰσφοραί. Συμφώνως πρὸς τὸ 4ον ἐδάφιον, δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν οὐδεμίαν ἄλλην σύνταξιν πλὴν τῆς μηδαμινῆς ἀγροτικῆς συντάξεως, καθ’ ὃν χρόνον ἄλλοι λαμβάνουν δύο καὶ τρεῖς συντάξεις. Ἐγὼ ἐπερίμενα, ὅτι θὰ παρείχετο εἰς τοὺς ἀγρότας τὸ δικαίωμα νὰ μετέχουν εἰς ἄλλα ταμεῖα διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐνισχύσουν τὴν πενιχράν των σύνταξιν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν ὁλοκλήρου τῆς παραγράφου, ἰδίως τοῦ σημείου εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ στέρησις καταβολῆς πολεμικῆς συντάξεως, ὅτι, πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ σχεδίου του θὰ ἀντλήσῃ ἐπιχειρήματα ἐκ τῆς προτάσεως τῆς ὑποβληθείσης ὑπὸ τῆς Ε. Δ.Α. καὶ τῶν δύο ἄλλων Κομμάτων. Καὶ ἐνῷ τότε, κ. Πρόεδρε, δὲν συνεζητούσαμεν κἂν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἠσφαλισμένων, ἀλλ’ ἁπλῶς ἡ συζήτησις ἀφεώρα τὴν δυνατότητα εἰσαγωγῆς πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ σχεδίου ἐκείνου ἄνευ προτάσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, εἶπον τὰ ἑξῆς: Τότε, κ. Πρόεδρε, ἀναπτύσσων τὸ θέμα ὑπεγράμμισα καὶ ἐτόνισα, ὅτι: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτά, κ. Πρόεδρε, εἶπα τότε. Τώρα πόθεν θὰ ἐξοικονομοῦσαν τὰ Κόμματα τοὺς πόρους, αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικόν των. Σεῖς ἐθέσατε ὡς βάσιν τὰ 65 καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς συζητοῦμεν. Τὴν βάσιν τῶν 60 ἐτῶν τὴν ἐζητήσαμεν, ὡς πρὸς τὰς γυναῖκας, κατὰ τὸ κρατοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ παρ’ ἡμῖν εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις ἀσφαλίσεως, διὰ γνωστοὺς λόγους. Ἀλλὰ ἐτονίσαμεν ἀκόμη, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἀπεδείξαμεν δι’ ἀριθμῶν, ὅτι εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαιουμένων συντάξεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τὸν ἀναβιβάζει εἰς 300.000, ἐγένετο μία ὑπερεκτίμησις. Ἀπέδειξα, ὅτι τὸ σύνολον ἀνέρχεται εἰς 274.000 ἄνδρας καὶ 34.000 γυναῖκας καὶ ὅτι τὸ ἥμισυ ἐξ αὐτῶν ἀνήκει εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Τελικὰ δέ, τὸ σύνολον τῶν δικαιουμένων συντάξεως ἀνέρχεται εἰς 198.000 μέσα εἰς τοὺς ὁποίους συγκαταλέγονται καὶ ὅλαι ἐκεῖναι αἱ κατηγορίαι προσώπων, τὰς ὁποίας ἐξαιρεῖ ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν καὶ ἐπικουρικῶν Ταμείων. Ὅτι ἡ ὑπερεκτίμησις αὐτή, ἡ ἀπόκρυψις καὶ ὑπερεκτίμησις τῶν ἐσόδων ἔχει φορολογικοὺς σκοπούς, δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀμφιβολία. Διότι, κ. Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὸν σύμβουλον τῆς Κυβερνήσεως κ. Πάτραν, οἱ δικαιούμενοι συντάξεως ἀνέρχονται εἰς 228.000. Εἶναι, λοιπόν, ὀρθὸν καὶ πρέπον νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αἱ γυναῖκες τῶν 60 καὶ 65 ἐτῶν, τὸ 30% ἐκ τῶν ὁποίων ἀνέρχεται εἰς 18.000 ἤ, ἐὰν θέλετε, εἰς τοὺς 228.000 τοῦ κ. Πάτρα προστεθοῦν οἱ 18.000 καὶ γίνουν 246.000, πάλιν οὐσιωδέστατα εὑρισκόμεθα κάτω τῶν 200.000 τοῦ κυβερνητικοῦ σχεδίου. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν εἶχα, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσω ἐπὶ τῶν συζητουμένων θεμάτων τῶν γεννηθέντων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ἀφίσῃ τοὺς χαρακτηρισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτοι. Θὰ τύχουν δὲ τῆς δεούσης ἀπαντήσεως, ἐὰν ἐπαναληφθοῦν θρασέως.

§294Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχα καμμίαν πρόθεσιν νὰ θίξω τὴν Ἀριστεράν, διότι εἶναι βουλευταί, ἐξελέγησαν ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ εὑρίσκονται ἐδῶ ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Πάντως, δὲν θὰ ᾐσθανόμην καμμίαν εὐχαρίστησιν, ἐὰν μὲ ἐχειροκρότουν. Τὸ ἴδιον ἐνόμισα, ὅτι θὰ αἰσθάνεται καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος. Ἐὰν τὸ ᾐσθάνετο, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν κατηγορήσω. Πάντως, ἐγὼ δὲν θὰ ᾐσθανόμην οὐδεμίαν εὐχαρίστησιν.

§295Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὶ μὲ ἀναμιγνύει ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν;

§296Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς ἀνέμιξα. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἔλαβεν ἀφορμὴν ἀπὸ μίαν στιχομυθίαν, τὴν ὁποίαν εἶχα μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον, διὰ νὰ ἐπαναλάβῃ τὰ ὅσα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἶπε. Δὲν προσέθεσε τίποτε νέον. Ἀπήντησα ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἄλλοτε καὶ πρὸ ὀλίγου. Συνεπῶς, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω. Αὐτὰ τὰ περὶ ὑπερεκτιμήσεως διὰ νὰ ὠφεληθῇ ὁ προϋπολογισμός, ἐλέχθησαν κατὰ κόρον καὶ ἐδόθησαν αἱ κατάλληλοι ἀπαντήσεις. Συνεπῶς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο.

§297Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπα καὶ πρὸ ὀλίγου, διατὶ μὲ ἀναμιγνύει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὰς σχέσεις του μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Οὔτε εἶδα νὰ μὲ χειροκροτήσουν οἱ τῆς Ἀριστερᾶς, οὔτε ἐπιδιώκω τὰ χειροκροτήματα, ἀλλ’ οὔτε καὶ δίδω τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ ἐξετάζῃ ἢ νὰ ἐλέγχῃ τὰς ἐσωτερικάς μου διαθέσεις. Ἔχω δὲ ἀρκετὰ σκληρυνθῆ, κ. Πρόεδρε, εἰς τοὺς ἀγῶνας, ὥστε νὰ μὴ μοῦ προξενοῦν οὔτε χαράν, οὔτε λύπην τὰ χειροκροτήματα ἀπ’ ὅπου καὶ ἂν προέρχωνται. Ἐκεῖνο ποὺ μοῦ προκαλεῖ τὴν εὐχαρίστησιν εἶναι, ὅταν αἰσθάνωμαι τὴν συνείδησίν μου, ὅτι ἔπραξε τὸ καθῆκον της. Ἑπομένως, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ ἐκφρασθῇ διὰ τὰ χειροκροτήματα, ἀλλ’ ὅταν ἐγὼ λέγω κἄτι ποὺ ἀρέσει καὶ χειροκροτεῖται αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, δὲν μὲ ἐπηρεάζει ποσῶς εἰς τὴν γραμμὴν τῆς πορείας μου.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§299Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος, ἐπιτελοῦσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔργον δημιουργικὸν καὶ γόνιμον, διετύπωσεν ὡρισμένας παρατηρήσεις καὶ δριμείας ἐπικρίσεις διὰ τὰς περιεχομένας εἰς αὐτὸ διατάξεις. Πράγματι, καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ γίνεται ἄδικος καὶ ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ πρόκειται ἐπὶ τέλους νὰ συνταξιοδοτηθοῦν λόγῳ γήρατος καὶ ὅλων τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ποὺ ἤδη ἀπὸ ἐτῶν συνταξιοδοτοῦνται. Εὐλόγως διατυποῦνται παράπονα πικρὰ καὶ ἔντονοι διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ἐπιβάλλεται καταθλιπτικὴ φορολογία εἰς βάρος τοῦ ἀκαθαρίστου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ καθίστανται δυσμενέστεραι αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως καὶ συγκεκριμένως, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 3 προσγίγνονται βαρύταται καὶ κτυπηταὶ ἀδικίαι, ἐπίσης εἰς βάρος του. Εἰδικώτερον, προβλέπεται ἀσφάλισις ἀπὸ τοῦ 21ου ἔτους συμπεπληρωμένου, ἐνῷ εἰς ἑτέρας ἀσφαλιστικὰς κατηγορίας τὸ ὅριον εἶναι μικρότερον, ἐπίσης ὁρίζεται ὡς ὅριον συνταξιοδοτήσεως τὸ 65ον ἔτος καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ διὰ τὰς γυναῖκας, ἐνῷ εἶναι πρόδηλον, ὅτι καὶ εἰς τὰς νομοθεσίας ξένων χωρῶν καὶ εἰς τὸ ἰδικόν μας ἰσχῦον ἔκπαλαι ἀσφαλιστικὸν δίκαιον, αἱ γυναῖκες συνταξιοδοτοῦνται ἐνωρίτερον τοὐλάχιστον κατὰ 5 ἔτη. Ἐπὶ πλέον, μὴ ἀρκούσης τῆς 35ετίας ἀσφαλίσεως θεσπίζεται καὶ ἐξ αὐτῆς μία συνεχὴς δεκαετία ἀγροτικῆς ἀπασχολήσεως. Τέλος, διὰ τῆς περιπτώσεως δʹ τίθεται ὡς προϋπόθεσις ἀπολήψεως συντάξεως ἐκ τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ ἡ μὴ λῆψις ἑτέρας συντάξεως ἐκ τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ ἡ μὴ λῆψις ἑτέρας συντάξεως ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀδικοῦνται καταφώρως οἱ ἀγρόται μας, διότι, ἐνῷ οἱ ὅλοι ἄλλοι συνταξιοῦχοι ἑτέρων κατηγοριῶν δικαιοῦνται νὰ λαμβάνουν μίαν ἑτέραν σύνταξιν ὡς πολεμισταὶ ἢ θύματα πολέμου ἢ ἀνάπηροι ἢ λαμβάνουν σύνταξιν ἢ βοήθημα ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. ὡς λ.χ. εἶναι οἱ μεταλλωρῦχοι ποὺ ἐργάζονται 8ωρον καὶ τὴν νύκτα εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς καὶ τὰς ἄλλας ὥρας εἰς ἀγροτικὰ ἔργα καὶ οἱ βοηθηματοῦχοι καὶ μερικῶς ἀνάπηροι, ἢ λαμβάνουν σύνταξιν ἀπὸ τὸ Τ.Ε.Β.Ε. ὡς εἶναι οἱ ἔχοντες εἰς τὰ χωρία μικροκαταστήματα ποὺ λειτουργοῦν συνήθως τὰς Κυριακὰς καὶ ἑορτάς, οἱ ἀγρόται μας στεροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος, τῆς λήψεως δύο μηδαμινῶν συντάξεων, καίτοι δι’ ἀμφοτέρας τὰς ἀσφαλιστικὰς περιπτώσεις ὑποχρεωτικῶς εἰσφέρουν. Ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου αὐτῆς τῆς ἐξ ἄλλης πηγῆς συνταξιοδοτήσεως, ἡ Ἀντιπολίτευσις ὑπέβαλεν ἤδη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασιν ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἵνα κληθοῦν ὅλοι οἱ συνάδελφοι νὰ ἀναλάβουν τὰς εὐθύνας των. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ εἰς τὸ βαρυσήμαντον αὐτὸ νομοσχέδιον, ποὺ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον τοῦ 65% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας, τοῦ ἀγροτικοῦ Κύριε Πρόεδρε, αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἄνισος μεταχείρισις προσβάλλει τοὺς ἀγρότας. Ἐπίσης, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῆς ἐνάρξεως καταβολῆς τῶν συντάξεων ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μεταχειρίζεται ἀνίσως τοὺς ἀγρότας καὶ ἀντὶ τοῦ ἑπομένου ἑξαμήνου νὰ ὁρισθῇ ὁ ἑπόμενος μήν.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§301Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις ἐκφράζω τὴν λύπην μου, ὅτι εἰς ἡμέραν Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡμέρα τῆς Συμπολιτεύσεως, παρίσταται ἡ Συμπολίτευσις μόνον διὰ 5 ἐκ τῶν μελῶν της, συμβολικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον ἄρθρον, ἔχω νὰ κάμω τρεῖς παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὴν συνεχῆ ἄσκησιν τοῦ ἀγροτικοῦ ἐπαγγέλματος κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν διὰ τὴν λῆψιν συντάξεως. Ἡ προϋπόθεσις αὐτὴ εἶναι πολὺ αὐστηρά. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ κἄθε περίπτωσις καθ’ ἣν θὰ προεβάλλοντο σοβαροὶ λόγοι δικαιολογοῦντες τὴν διακοπὴν τῆς ἐργασίας. Δεύτερον θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν διὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται ἡ παροχὴ συντάξεως κατὰ μῆνα, ἢ μακρότερον χρονικὸν διάστημα. Τὸ μακρότερον χρονικὸν διάστημα δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι πέραν ὡρισμένων μηνῶν, διότι ἄλλως ἀλλάζει ὁ σκοπὸς καὶ ἡ μορφὴ τῆς συνταξιοδοτήσεως. Θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἕν ὅριον, τὸ πολὺ τρίμηνον. Πέραν τούτου πρέπει νὰ ἀρχίζῃ ἡ κεφαλαιοποίησις καὶ ὁ τόκος τῶν χρημάτων. Ἐὰν εἶναι ἀδύνατον νὰ καταβάλλεται κατὰ μῆνα, ἡ καταβολὴ δέον νὰ γίνεται ἐντὸς 3μήνου. Νομίζω, ὅτι θὰ ἀλλάζῃ ὁ σκοπός, ἐὰν θὰ τὴν παρατείνωμεν πέραν τῶν 3 μηνῶν. Τὸ τρίτον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμμένω εἶναι, ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸν περιορισμὸν τῆς καταβολῆς τῆς συντάξεως πλήρους εἰς τοὺς λαμβάνοντας πολεμικὴν σύνταξιν ἀγρότας. Νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐνέπεσε εἰς ἕνα βαρὺ σφάλμα. Ἡ διάταξις δὲν ἔχει κανένα οἰκονομικὸν ἔρεισμα εἶναι μία διάταξις καθαρῶς ταμιευτικὴ καὶ εἶναι ἀντίθετος εἰς τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον. Δὲν ὑπάρχει ὁμοία περίπτωσις καὶ γίνεται μία κακὴ ἀρχὴ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ρυθμίσῃ μέχρι τῆς δευτέρας ἀναγνώσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ μᾶς θέτῃ πρὸ διλήμματος, ὅτι τόσα εἶναι τὰ χρήματα καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τροποποίησις τοῦ νομοσχεδίου. Ἄλλως τε, τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον προβλέπει τοὺς πόρους, δὲν ἔχει ψηφισθῆ καὶ νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου ἐκείνου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ πρὸς συζήτησιν. Διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καὶ τὰ περιθώρια ὑπάρχουν, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ περιωρισμένη, καὶ δεύτερον, διότι, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἀρχὴ ἐφαρμογῆς μιᾶς διατάξεως τοιαύτης ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι, δυστυχῶς, εἶναι καὶ οἱ ἔχοντες μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ἄν παρ’ ὅλα ταῦτα ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν θέσπισιν τῆς ἀδίκου διατάξεως, θὰ ἔχῃ ἐπιθέσει ἐπὶ τοῦ μετώπου της τὴν σφραγῖδα τῆς ἀντιαναπηρικῆς καὶ δυσμενοῦς διὰ τὴν λαμβάνουσαν ἐν γένει πολεμικὰς συντάξεις, τάξιν.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§303Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποστηρίξω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν μετ’ ἄλλων συναδέλφων καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας τοὺς φυματικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν εὐθὺς ἀμέσως, νὰ τὴν μελετήσῃ καὶ νὰ τὴν συζητήσωμεν κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Κύριε Πρόεδρε, εἰδικῶς, πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν κατηγορίαν τῶν φυματικῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἐξέλθουν ἐκ τοῦ Σανατορίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς σωματικὰς κοπώσεις, ἀπασχολούμενοι εἰς βαρείας ἀγροτικὰς ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν, οὔτε εἰς τὸ ἄροτρον, οὔτε εἰς τὸ τσαπί. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν κυρίων συναδέλφων, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῆς τροπολογίας μας αὐτῆς.

§304Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ὁμιλίαν μου ἀνεφέρθην εἰς τὴν σύνταξιν ληξιαρχικῶν πράξεων γεννήσεων καὶ γάμων, ἰδίως, διὰ τοὺς Μικρασιάτας, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων στεροῦνται ληξιαρχικῶν πράξεων. Ὑποχρεοῦνται νὰ καταφύγουν εἰς τὰ Δικαστήρια διὰ νὰ συντάξουν ληξιαρχικὴν πρᾶξιν. Ὁ κ. Μπακόπουλος, ὀρθῶς εἶπε, νὰ ὁρισθῇ ἀτελὴς ἡ διαδικασία τῆς συντάξεως ληξιαρχικῆς πράξεως καὶ ἄνευ δικηγόρου.

§305Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, οἱ ἐκ Μ. Ἀσίας ἐλθόντες, ἐπολιτογραφήθησαν ὁμαδικῶς καὶ ἐνεγράφησαν εἰς τὰ Δημοτολόγια, βάσει δηλώσεως. Ἐὰν τινές ἐξ αὐτῶν δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι, τότε θὰ προβλέψῃ ὁ Κανονισμὸς τὴν ἀπόδειξιν τοῦ χρόνου γεννήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, βεβαίως, δέχομαι τὸ ἀτελὲς τῆς διαδικασίας.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Ὑπεβλήθησαν τρεῖς προτάσεις περὶ διενεργείας ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν κάτωθι τροπολογιῶν. (Ἀναγινώσκει τὰς τρεῖς προτάσεις). Τὸ Προεδρεῖον διαπιστοῖ ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, λῆψιν ἀποφάσεων ἐπὶ αἰτήσεων διώξεως βουλευτῶν καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 2.30′ π.μ.)