1961.01.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 51η

Τετάρτη 25 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Ε. Γιαρένη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Χ. Γραμματίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσσης. 3) Ι. Ζαΐμη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου. 4) Χ. Ζησιάδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 5) Η. Μπρεδήμα, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 6) Δ. Παπαθανασοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν. 7) Ν. Σκοπούλη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων. 8) Κ. Χιωτάκη, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης. 9) Μ. Χριστογεώργου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστατικοῦ νόμου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος, Ι. Γιαλώφας καὶ Η. Σκυλλάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, Δ. Παπαθανασόπουλος, Δ. Γιαχνῆς, Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Ἡλιόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Τσιάντος καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Ζαΐμης, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Δρούλιας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ζαχάρως, διαμαρτυρομένων διὰ συχνὰς διακοπὰς ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ αἰτουμένων ὁριστικὴν τακτοποίησιν καὶ ἐπέκτασιν ἐθνικοῦ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Μ. Σιγαλάκη, Μ. Λούρδου, Ε. Σταματίου, Ι. Κοτσιμπᾶ, Ι. Κάβουρα κλπ. μελῶν τοῦ Σωματείου Παλαιοημερολογιτῶν (Γ.Ο.Χ.), αἰτουμένων ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45)1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπαναφορὰν τοῦ παλαιοῦ ἑορτολογίου καὶ ἐλευθέραν ἐξάσκησιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Κατσίμπας καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀποστολιᾶς Παρνασσίδος Νομοῦ Φωκίδος, αἰτουμένων ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συγχωριανοῦ των βαρέως ἀσθενοῦς Μιχ. Αὐστ. Κοτσιμποῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Γ. Λαζανᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν πληγέντων πατατοπαραγωγῶν ἐκ τῶν θεομηνιῶν Κοινότητος Καλλονῆς Λέσβου, αἰτουμένων ἀναστολὴν χρεῶν, χορήγησιν νέων δανείων μὲ χαμηλὸν ἐπιτόκιον καὶ κατάργησιν τόκων ὑπερημερίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γαβριηλίδης, διαμαρτύρεται διὰ παρανόμους ἐνεργείας Διοικητοῦ Ἀσφαλείας Κιλκίς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Πενταλόφου Ἀγρινίου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ Στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου τοῦ συγχωριανοῦ των Δημητρίου Κατσούλη κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῶν ἀνδρικῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ, αἰτουμένων τὴν μετ’ εὐρύτητος ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 2058)52 καὶ τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Γλιγλῆς, Μ. Σβώλου καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγ. Εὐστρατίου, αἰτουμένων χορήγησιν τῆς ἐγκριθείσης διδράχμου αὐξήσεως τοῦ ἐπιδόματός των, τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ ἐπισκεπτηρίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς, αἰτουμένων ὑπαγωγὴν των εἰς τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Ν. Δ. 1323)49. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐξαγορᾶς καπναγρῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἀποτροπὴν αὐξήσεως τῶν φορολογικῶν βαρῶν κατὰ τὴν θέσπισιν τῶν γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, διαμαρτύρονται δι’ ἀδικαιολόγητον σύλληψιν πρὸς ἐπανεκτόπισιν τοῦ Δ. Μαλάμη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται δι’ ἐξαναγκασμὸν κατοίκων Καρδίτσης ὑπὸ εἰσπρακτόρων πρὸς ἄμεσον ἐξόφλησιν ἐνοριακῆς των εἰσφορᾶς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαμαρτύρονται δι’ ὁμαδικὴν σύλληψιν στελεχῶν τῆς Ε.Δ.Α. Θεσαλονίκης καὶ αἰτοῦσιν ἄμεσον ἀπόλυσιν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, διὰ τηλεγραφήματός των ἐκφράζουσι διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων χωρίου Παλαμᾶ δι’ ἵδρυσιν κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ ἐντὸς ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως 1.000 στρεμμάτων κοινοχρήστου χώρου κατόπιν ἀποφάσεως ληφθείσης ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ.κ. Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, διαμαρτύρονται διὰ πολιορκίαν Γραφείων Ε.Δ.Α. Λαρίσσης καὶ Ἐλασσόνος ὑπὸ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Οἱ βουλευταὶ Ἔβρου κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, διαμαρτύρονται διὰ προκλητικὰς ἐνεργείας Ἀνθυπομοιράρχου Μυρογιάννη καὶ τῶν Χωροφυλάκων Μαλάτσου καὶ Ἀδὰμ Ὑποδιοικήσεως Χωρ)κῆς Σουφλίου καὶ αἰτοῦσι τὴν τιμωρίαν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, αἰτεῖ εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων φοιτητῶν θεωρητικῶν Σχολῶν. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν καὶ ἐπανεκτόπισιν εἰς Ἅγ. Εὐστράτιον τοῦ Θωμᾶ Ψαροπούλου. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Τσιπώρης, διαμαρτύρεται διὰ συνεχιζομένην καὶ ἐντεινομένην τρομοκρατίαν παρ’ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς πόλιν Τρικάλων καὶ ὕπαιθρον αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, διαμαρτύρονται διὰ τὸν τραυματισμὸν τῆς Κ. Σ. Δαγκλῆ ἀπὸ ἀδεσπότου σφαίρας προελθούσης ἐκ τοῦ πεδίου Βολῆς Σταυρακίου καὶ αἰτοῦσι τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Κ. Τσιγάρας, διαμαρτύρεται διὰ συνεχῆ παρακολούθησίν του ὑπὸ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν πολιτικῇ περιβολῇ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης, Δ. Κελτεμιλίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, αἰτοῦσιν ἐπιδότησιν ὅλων τῶν ἀνέργων πόλεως Θεσσαλονίκης, δημιουργίαν προϋποθέσεων μονίμου ἀπασχολήσεως αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπιστημόνων Γυναικῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων αὐτοτελῆ καὶ αὐτόνομον ἀσφάλισιν ἀγροτισσῶν γυναικῶν καὶ καθορισμὸν συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας τὸ 50ὸν ἔτος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Καπνίσης, Β. Θανασέκου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν Γενικῆς Ἀμνηστίας, τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν 2.000 πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων, τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τῶν ἀντισυνταγματικῶν νόμων 375 καὶ 509 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Διοικήσεως Ὀργανώσεων Συνταξιούχων Δημοσίων Ὑπαλλήλων, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ χορήγησιν ὡς δώρου διὰ τὰς ἑορτὰς μίαν πλήρη μηνιαίαν σύνταξιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς, Ι. Δραγονέτης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, Σωματείου Ἀρτεργατῶν Θεσσαλονίκης κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ μὴ ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑλληνικῆς Λέσχης Αὐτοκινήτου καὶ Περιηγήσεων, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν προβλεπομένην νὰ ἐπιβληθῇ μηνιαίαν εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Αὐτοκινητιστῶν ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως, βάσει τῶν ὑπὸ μέλλοντος νὰ συζητηθῇ ἐν τῇ Βουλῇ σχετικοῦ Νομοσχεδίου «περὶ Ταμείου Συντάξεως αὐτοκινητιστῶν». Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων τῶν Ἐργατοϋπαλλήλων Κέντρου Δωδεκανήσου, αἰτουμένων νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ καθιερωθέντος ἀπὸ τοῦ 1955 μειωμένου κατὰ 50% ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Μ. Κανιάρης, διαμαρτύρεται διὰ τὸν διωγμὸν τῶν ὀφειλετῶν Ἀγροτῶν Λεβαδείας παρὰ τοῦ Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Κ. Χιωτάκης, διαμαρτύρονται διὰ παρεμπόδισιν ὀπαδῶν των, ὅπως ἐπικοινωνήσουν μετὰ τῶν ἐν Ἡρακλείῳ γραφείων Ε.Δ.Α. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Φ. Καραγιώργου καὶ Κ. Γρηγορίου Προέδρων Συν)σμῶν Λογγακίου καὶ Τρικάλων, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ἐπιβληθείσης βαρείας εἰσφορᾶς ἐκ πέντε δραχμ. κατὰ στρέμμα ὑπὲρ Νεοσυστάτου ὀργανισμοῦ Ἐγγείων βελτιώσεων Θεσσαλίας καὶ αἰτοῦσιν ἄμεσον κατάργησιν ὀργανισμοῦ καὶ τῶν ὑπὲρ αὐτῶν εἰσφορῶν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀγροτικῶν Συλλόγων Σοφάδων–Περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν 5 δραχμ. κατὰ στρέμμα, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐκτελεσθέντων ἀποστραγγιστικῶν ἔργων εἰς Πεδιάδα Θεσσαλίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Παπαϊωάννου, τραυματίου Λοχαγοῦ τοῦ Πεζικοῦ ἐ.ἀ., αἰτουμένου ὅπως ὑπαχθῇ εἰς τὸν Ν. 4506. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Λ. Πουρῆ, αἰτουμένου ὁμοιομορφίαν τῶν κτιρίων τῶν ἀνεγειρομένων εἰς τὸ Σύνταγμα. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Νικηφοράκη, διαμαρτυρομένου διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν εὐτελοῦς ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς. Ὁ Ν. Πλεύρης, Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων Ἀνατολικῆς Κρήτης, αἰτεῖ ἀναγνώρισιν αὐτῶν. Ὁ Μ. Χατζησταυράκης, κάτοικος Χανίων Κρήτης, αἰτεῖ προικοδότησιν τῶν θυγατέρων πολιτικῶν ὑπαλλήλων παρὰ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων. Οἱ ἔκτακτοι Ἐφοριακοὶ Ὑπάλληλοι Ν. Δ. 2517)1953, αἰτοῦσι μισθολογικὴν ἐξομοίωσιν πρὸς τοὺς τακτικοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, συμφώνως τῇ παραγράφῳ 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3127)1955. Οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αἰτοῦσι μονιμοποίησίν των. Ὁ Θ. Παπαδόπουλος, ἀνάπηρος πολέμου 1949, κάτοικος χωρίου Ν. Νικομήδεια Ἡμαθείας, αἰτεῖ συνταξιοδότησίν του. Αἱ Εὐαγγελία, Ἀθανασία καὶ Κατίνα Ματσκᾶ, θύματα πολέμου, κάτοικοι Θεσσαλονίκης, αἰτοῦσι γεωργικὴν ἀποκατάστασιν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμάτων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11305)9210)27.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 621 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατόπιν ἐρωτήματός μας ἐπελήφθη τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως τοῦ θέματος τῆς κατατάξεως τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν εἰς βαθμίδα τῆς ἐκπαιδεύσεως, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐκδόσεως σχετικῆς ἀποφάσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11340)9245)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 658) 19.10.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησεν ἤδη ἀρωγὴν καὶ ἀπέστειλεν μελέτην διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ κτιρίου ἔνθα στεγάζεται τὸ 37ον Δημοτικὸν Σχολεῖον Πειραιῶς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀνέγερσιν νέου διδακτηρίου, τοῦτο ἐξετάζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου διδακτηριακοῦ θέματος τῆς Χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ ἐποπτικὰ ὄργανα, ἤρχισεν ἤδη ἡ κατασκευὴ καὶ προμήθεια ὀργάνων Φυσικῆς Πειραματικῆς διὰ τὴν δωρεὰν χορήγησίν των εἰς τὰ σχολεῖα βάσει τῶν διατεθειμένων ἤδη ηὐξημένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11316)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς τὰ κάτωθι: Τὰ Γυμνασιακὰ παραρτήματα ἱδρύθησαν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὴν μισθοδοσίαν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τὰς ἐν γένει δαπάνας λειτουργίας αὐτῶν θ’ ἀναλάβωσι οἱ οἰκεῖοι Δῆμοι, Κοινότητες ἢ αἱ Σχολικαὶ Ἐφορεῖαι. Εἰς τὰ Σχολεῖα ταῦτα τὸ Δημόσιον ἀποσπᾶ περιωρισμένον ἀριθμὸν μονίμων καθηγητῶν, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λειτουργουσῶν εἰς αὐτὰ τάξεων. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Δάφνης, ἱδρυθὲν τὸ ἔτος 1955 ἔχουσιν ἀποσπασθῆ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Γεν. Ἐπιθ)τοῦ τρεῖς μόνιμοι δημόσιοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, ὅσοι προβλέπονται κατ’ ἀνώτατον ὅριον διὰ τὰ ἑξατάξια Γυμνασιακὰ Παραρτήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11098)20.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 560) 7.10.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι: 1) Ἡ σημερινὴ στέγασις τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου εἶναι προσωρινὴ ἐπιβληθεῖσα κατόπιν τῆς ἐνταλθείσης ἐγκαταλείψεως τοῦ παλαιοῦ διδακτηρίου. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέου διδακτηρίου ἐζητήθη ἤδη ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους, ὅπως μεριμνήσουν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου γηπέδου καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν σχεδιαγράμματος, ἵνα προβῶμεν ἀμέσως εἰς τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης καὶ τὴν χρηματοδότησιν τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου. 2) Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου, διετάχθη ὁ οἰκεῖος Ἐπιθεωρητὴς νὰ συμπληρώσῃ τοῦτο καὶ διὰ δευτέρου διδ)λου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11317)9222)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 633 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, νὰ μᾶς παράσχουν τὴν πληροφορίαν διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἔχει ζητηθῆ ἐνοίκιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11450)9290)31.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 689)22.10.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἀνάγκη ἐπισκευῆς τοῦ διδακτηρίου Καρδιτσομαγούλας ἀνεφέρθη ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Καρδίτσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὅτι ὑπεδείξαμεν εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καρδίτσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 127327)31.10.60 ἐγγράφου ἡμῶν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ τεθησομένων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11310)9215)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 626 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Χονδρονασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ σχολεῖον Ρακώβου εἶναι μονοθέσιον καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ὑπηρετεῖ εἷς διδάσκαλος, ἱκανοποιοῦντο δὲ αἱ ἀνάγκαι αὐτοῦ μέχρι τοῦδε. Κατόπιν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς 80, ἡ ὁποία ἐσημειώθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, πρόκειται νὰ περιληφθῇ εἰς καταρτιζόμενον διάταγμα προαγωγῶν σχολείων, προαγόμενον εἰς διθέσιον. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ προαγωγαὶ σχολείων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4397)1929, ἐνεργοῦνται βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῶν ἐξεταζομένων μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν. Εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Κέδρου, εἰς ὃ φοιτοῦν 110 καὶ οὐχὶ 200 μαθηταί, ὑπηρετοῦν 3 διδάσκαλοι, εἰς δὲ τὸ σχολεῖον Μάρκου 4 διδάσκαλοι, ὅσαι αἱ ὀργανικαὶ θέσεις αὐτοῦ. Τέλος εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Βουναίνων διωρίσθη διὰ πιστώσεως τοῦ Ὑπουργείου προσωρινὸς διδάσκαλος πρὸς ἀναπλήρωσιν τοῦ μετεκπαιδευομένου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον διδασκάλου αὐτοῦ. Διὰ τὸ σχολεῖον Μάρκου ἀνηγέρθη ἤδη διδακτήριον τεσσάρων αἰθουσῶν, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ δύο ἀπεπερατώθησαν καὶ ὑπολείπονται ἐλάχισται ἐργασίαι διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν δύο ἑτέρων. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Γραμματικοῦ ἀπεστάλη μελέτη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Τὴν χρηματοδότησιν ἀμφοτέρων τῶν ὡς ἄνω διδακτηρίων θὰ ἐξετάσῃ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καρδίτσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 470 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Βριλησίων ὑπηρετοῦν δύο δημοδιδάσκαλοι, ὅσαι καὶ αἱ ὀργανικαὶ θέσεις αὐτοῦ. Κατὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1957–58, βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ὁποίου προήχθησαν 1000 περίπου δημοτικὰ σχολεῖα, τὸ σχολεῖον τοῦτο εἶχεν 102 μαθητὰς διὰ δύο διδασκάλους καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προτιμηθῇ ἄλλων, ἐχόντων ἀναλογίαν μαθητῶν κατὰ διδάσκαλον μεγαλυτέραν. Ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν τούτου εἰς 136 ἐσημειώθη κατὰ τὸ ἀρξάμενον σχολικὸν ἔτος. Κατόπιν δὲ τούτου πρόκειται νὰ περιληφθῇ εἰς τὰς προσεχεῖς προαγωγὰς σχολείων. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔχει διαταχθῆ ὁ οἰκεῖος Ἐπιθεωρητής, ὅπως τοποθετήσῃ εἰς αὐτὸ καὶ τρίτον διδάσκαλον δι’ ἀποσπάσεως ἐξ ἄλλου σχολείου, ἔχοντος μικροτέρας ἀνάγκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Παγώνη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11109)9084)20.10. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Κ. Τσιγάρα, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 573, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι 1) τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων διδασκάλων καὶ τῆς προαγωγῆς τῶν σχολείων, ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ὑφισταμένας δυνατότητας τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. 2) Αἱ χορηγηθεῖσαι πιστώσεις διὰ διδακτηριακὰς ἀνάγκας κατὰ τὰ τελευταῖα πέντε ἔτη εἶναι πολλαπλάσιαι τῶν διατεθεισῶν κατὰ τὸ παρελθόν. Αἱ πιστώσεις αὗται θέλουν αὐξηθῆ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζωνται ἀποτελεσματικῶς αἱ ὑπάρχουσαι ἀνάγκαι, καὶ 3) Αἱ μαθητικαὶ ἐξοχαὶ Πιερίας ἐλειτούργησαν εἰς μίαν περίοδον λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Τὰ μαθητικὰ συσσίτια καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ λειτουργήσουν εἰς τὴν περιφέρειαν Πιερίας διὰ τῆς συμμετοχῆς 5.000 μαθητῶν ἀποσταλέντων ἤδη τῶν σχετικῶν ἐφοδίων. Ὅσον ἀφορᾷ τέλος τῆς ὑγείαν τῶν μαθητῶν τοῦ Νομοῦ Πιερίας αὕτη εὑρίσκεται εἰς ἱκανοποιητικὸν σημεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 741)20.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 508 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι περὶ τῶν καθ’ ὧν ἡ ἐρώτησις καὶ διὰ τὴν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένην ὑπόθεσιν καθηγητοῦ Γ. Κονιδάρη καὶ Γραμματέως Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος Ν. Πασχαλίδη ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι διοικητικὰ μέτρα. Ὁ μὲν καθηγητὴς Γ. Κονιδάρης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 3694)2.1.1958 ἐγγράφου τοῦ Πρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, παρεπέμφθη ἐνώπιον τοῦ κατ’ ἄρθρον 327 τοῦ Ν. 5343)41 Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου ὅπερ δὲν ἀπεφάνθη εἰσέτι ἐπὶ τῆς περὶ ἧς πρόκειται ὑποθέσεως. Ὁ δὲ Γραμματεὺς τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος Ν. Πασχαλίδης παρεπέμφθη εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ὅπερ ἐπέβαλε αὐτῷ τὴν πειθαρχικὴν ποινὴν τῆς ὁριστικῆς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀπολύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11335)9240)27.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 653 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἐκκένωσις τῆς ὑπὸ τοῦ 606 στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου κατεχομένης πτέρυγος τοῦ διδακτηρίου τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων ἐζητήθη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 82201)10.8.1956, Ε.Π. 2450)7.8.1956 καὶ 2900) 9.1.1957 ἡμετέρων ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.). Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 40034)40450) 671122)14.3.57 ἐγγράφου του ἐνέκρινε τὴν μίσθωσιν τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις οἰκήματος τοῦ κληροδοτήματος Γ. Σταύρου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἀνωτέρω νοσοκομείου, πλὴν ὅμως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 40034)40450)672)684)23.5.1957 ὁμοίου ἀνέστειλε προσωρινῶς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω μισθώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12977)10536)1.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 940 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἐλπίζομεν νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ γυμνάσιον εἰς Νεάπολιν ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους, πληρουμένων ἐν τῷ μεταξὺ τῶν ἀπαιτουμένων προϋποθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12418)10051)21.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 825 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅτι μετὰ τοὺς ἐνεργηθέντας προσφάτους διορισμοὺς δημοδιδασκάλων, οὐδὲν ὀργανικὸν κενὸν ὑφίσταται εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ, αὗται εἶναι γνωσταὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ χορηγοῦνται κατ’ ἔτος ἀνάλογοι πιστώσεις, κατανεμόμεναι ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Κατὰ τὸ λῆγον ἔτος, ἐχορηγήθησαν πλέον τῶν 2.000.000 καὶ οὐχὶ 1.600.000. Ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ ὅλου διδακτηριακοῦ θέματος τῆς χώρας, θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ὥστε διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, τοῦ ὁποίου αἱ πιστώσεις θὰ εἶναι ηὐξημέναι, νὰ ἀντιμετωπισθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν αἱ διδακτηριακαὶ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ. Διὰ τὸ 1ον δημοτικὸν σχολεῖον τῆς πόλεως Σιδηροκάστρου, ἀνεφέρθη ἡμῖν, ὅτι τὸ διδακτήριον ἐξεκενώθη ὡς ἑτοιμόρροπον, πλήν, ὅμως, ἐπισκευάσιμον καὶ ὑπεδείχθη εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Σερρῶν, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως ἀρωγῆς, συμφώνως πρὸς συνταχθεῖσαν μελέτην τῆς Νομαρχιακῆς Ὑπηρεσίας, τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον δὲν ἐχρηματοδότησε τὴν ἐπισκευὴν ἐν ὄψει τῶν ἀρξαμένων προκαταρκτικῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου. Διὰ τὴν κατασκευὴν θρανίων εἰς τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω περιοχήν, ἐχορηγήθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὸ ποσὸν τῶν 95.000 δραχμῶν καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ χορηγηθῇ ἀνάλογον ποσόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11016)19.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 604) ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἐν Πειραιεῖ δὲν λειτουργοῦν φροντιστήρια ἄνευ ἀδείας, ἐκτὸς τῶν φροντιστηρίων Ναυτικῶν Σπουδῶν. Περὶ τῶν φροντιστηρίων τούτων, διετάχθη ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Μ. Ε. Πειραιῶς, ὅπως εἰδοποιήσῃ τοὺς διατηροῦντας φροντιστήρια Ναυτικῶν σπουδῶν ἄνευ ἀδείας, ἵνα συμμορφωθῶσι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 2545)1940 ἐντὸς μηνός, ἄλλως θὰ διαταχθῇ τὸ κλείσιμον τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9960)8102)16.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 332 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγὴν τὴν εὐθύνην διὰ τοὺς λόγους τῶν Α. Α. Μ. Μ. τῶν Βασιλέων φέρει ἡ Κυβέρνησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11347)92522)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 668 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ μὲν ἵδρυσις νέων Γυμνασίων μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς νέας ὀργανώσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3971)59 ἡ δὲ ἵδρυσις νέων Γυμνασιακῶν παραρτημάτων ἀπηγορεύθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ ὡς εἴρηται Ν. Δ. 3971)1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλόδημου καὶ Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11330)9235)27.10.60 καὶ 12435)10068)21.11.60 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 647 καὶ 842 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλόδημου καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίᾳ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11802)9526)9.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 735 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νέων γυμνασίων καὶ τῆς μετατροπῆς τῶν ἤδη λειτουργούντων γυμνασιακῶν παραρτημάτων εἰς αὐτοτελῆ Γυμνάσια πρώτης βαθμίδος ἢ πλήρη τοιαῦτα μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ὅλης ὀργανώσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3971)1959. Ἡ μετατροπὴ τῶν Γυμνασιακῶν τούτων παραρτημάτων εἰς αὐτοτελῆ σχολεῖα θὰ λάβῃ χώραν σταδιακῶς ἀρχῆς ἤδη γενομένης ἀπὸ τὰ πλέον πληθωρικὰ εἰς μαθητὰς ἑξατάξια τοιαῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11314)9219)27.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 630 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου εἶναι ἀμέριστον καὶ μελετᾶται ὑπ’ αὐτῆς τὸ ὅλον θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11457)31.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ἀθαν. Κακογιάννη, κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 695 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου Καρπενησίου μηνὸς Σεπτεμβρίου 1960, εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο ἀνήκει ὀργανικῶς τὸ κάτωθι διδακτικὸν προσωπικόν: 6 φιλόλογοι, 1 μαθηματικός, 1 φυσικός, 1 θεολόγος καὶ 1 γυμναστής. Ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τούτου εἷς φιλόλογος ἐκλήθη πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ Διδασκαλεῖον Μέσης Ἐκπ)σεως, εἰς τὴν θέσιν δὲ τοῦ ἀπουσιάζοντος τούτου καθηγητοῦ πρόκειται νὰ διορισθῇ προσωρινὸς ἀναπληρωτὴς τῆς αὐτῆς εἰδικότητος, εὐθὺς ὡς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν παράσχῃ τὴν πρὸς τοῦτο ζητηθεῖσαν σχετικὴν ἔγκρισιν. Εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον, κατὰ τοὺς ἐπὶ ἐσχάτων γενομένους διορισμοὺς ἐτοποθετήθησαν ἐπὶ πλέον 1 φιλόλογος καὶ 1 μαθηματικός, πρόκειται δὲ λίαν προσεχῶς νὰ τοποθετηθῇ καὶ 1 θεολόγος. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων διδασκάλων ξένων γλωσσῶν, Τεχνικῶν καὶ Ὠδικῆς πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἡ πλήρωσις αὐτῶν, διότι δὲν προσφέρονται ὑποψήφιοι τῶν εἰδικοτήτων τούτων πρὸς διορισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12424)21.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 830 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ τὸ Ναυτικὸν Γυμνάσιον Ἄνδρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι τὸ Ναυτικὸν Γυμνάσιον Ἄνδρου, ὅπερ ἱδρύθη διὰ τοῦ ἀπὸ 3.9.56 Β. Δ)τος, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ὑπὸ τὴν μορφὴν ταύτην μέχρι σήμερον, λόγῳ μὴ πληρώσεως εἰσέτι τῶν ἀναγκαίων οἰκονομικῶν προϋποθέσεων, ἐφ’ ὧν ἐβασίσθη ἡ ἵδρυσις αὐτοῦ. Αἱ προϋποθέσεις δὲ αὗται συνίστανται εἰς τὴν ἀνάληψιν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων τῶν ἐκ τῆς προσθήκης τῶν ναυτικῶν μαθημάτων προκαλουμένων ἐπὶ πλέον δαπανῶν, ὡς τοῦτο συνέβη καὶ διὰ τὰ ναυτικὰ Γυμνάσια Οἰνουσῶν καὶ Ἰθάκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12641)10184)24.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 882)1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀθ. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Φυτιῶν Ξηρομέρου ἀπεστάλη τὴν 17.11.1960 καὶ ὅτι ἡ θέσις τῆς μετεκπαιδευομένης ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν Οἰκονομοπούλου Μαρίας εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Κωνωπίνης ἐπληρώθη διὰ τοῦ διορισμοῦ ὡς προσωρινοῦ ἀναπληρωτοῦ τοῦ Μποζίνη Παναγιώτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν το ὑπ’ ἀριθ. 12243)9890)16.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 813)11.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατόπιν τῆς κατακυρώσεως τοῦ πρακτικοῦ τῆς ἐνεργηθείσης δημοπρασίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Δονούσης, ἐγκατεστάθη ὁ ἐργολάβος καὶ ἄρχονται αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως καὶ πλήρους ἀποπερατώσεως τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10850)8786)14.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 509 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι 1) ἡ παράγραφος 9 τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ Β.Δ. τῆς 20)6.8.1955 προβλέπει διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν μεταξὺ τῆς προφορικῆς καὶ γραπτῆς ἐξετάσεως ὑπάρχει διαφορὰ βαθμολογίας τριῶν μονάδων καὶ ἄνω, ὡρισμένην διαδικασίαν τόσον διὰ τὴν δικαιολόγησιν παρὰ τοῦ οἰκείου καθηγητοῦ τῆς διαφορᾶς ταύτης, ὅσον καὶ διὰ τὴν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Προϊσταμένου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων παρὰ τοῦ αὐτοῦ καθηγητοῦ· ὁσάκις οὗτος δὲν δύναται νὰ δικαιολογήσῃ ἐπαρκῶς τὴν παρουσιαζομένην ὡς ἄνω διαφορὰν εἰς τὴν ὑπ’ αὐτοῦ κατατεθεῖσαν βαθμολογίαν. Δεδομένου δέ, ὅτι πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ Γυμνασίου Ἄνδρου τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1957–58, δὲν ἐθεωρήθη ἀδικαιολόγητος ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ σχολείου ἡ παρουσιασθεῖσα τότε διαφορὰ εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ Γ. Ἀλεξίου βαθμολογίαν, οὗτος οὐδεμίαν εὐθύνην φέρει μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποτελεσμάτων. 2) Αἱ μεταθέσεις τῶν δύο ὑπεραρίθμων καθηγητῶν τῶν μαθηματικῶν τοῦ Γυμνασίου Ἄνδρου εἰς ἕτερα σχολεῖα τῆς αὐτῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας, ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου συμφώνως πρὸς τὰς περὶ μεταθέσεως ὑπεραρίθμων καθηγητῶν ἰσχυούσας διατάξεις. Τὸ ὡς ἄνω Συμβούλιον οὐδὲν ἐπιβαρυντικὸν στοιχεῖον εἶχε διὰ τὸν καθηγητὴν Ἀλεξίου Γεώργιον, ὥστε νὰ προτείνῃ τὴν μετάθεσιν τούτου ἐκ τοῦ Γυμνασίου Ἄνδρου. Σημειωτέον, ὅτι ὁ ὡς ἄνω καθηγητὴς εἶναι ὁ ἀρχαιότερος τῶν ὑπηρετούντων ἐκεῖσε καθηγητῶν τῶν μαθηματικῶν καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ μετατεθῇ ὡς ὑπεράριθμος, καθ’ ὅσον κατὰ νόμον ὑπεράριθμος θεωρεῖται ὁ τελευταῖος τοποθετηθεὶς καθηγητής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10826)2593, 9470)4.11. 60 καὶ 13398)10819)9.12.60 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. Π.Ν. 2593 ἀναφορὰ τῆς Ὁμοσπονδίας συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ ὑπ’ ἀριθ. 966 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Διατάγματος 283)47 ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν καταβολῆς τελῶν εἰς διαφόρους κατηγορίας φοιτητῶν, παρέχεται μόνον μετὰ σύμφωνον πρότασιν τῶν οἰκείων Συγκλήτων τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων. Δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μας, ἐζητήθη πρότασις τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διὰ τὴν παροχὴν τῆς αἰτουμένης ὡς ἀνωτέρω ἀπαλλαγῆς, πλὴν ὅμως ἡ Σύγκλητος τοῦ Ἱδρύματος τούτου, ἐγνωμοδότησεν ἀρνητικῶς, λόγῳ τῶν δυσχερῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν αὐτοῦ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, κρίνομεν σκόπιμον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ μερίμνῃ της, ὅπως ἡ Ἀνωτάτη Παιδεία καταστῇ κτῆμα εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον τμῆμα τῆς νεολαίας τῆς χώρας, ἐθέσπισε διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἅπαντες οἱ ἄποροι φοιτηταὶ πάντων τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, οἵτινες λαμβάνουν κατὰ τὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις σύνολον βαθμολογίας «λίαν καλῶς» ἤτοι 6½ καὶ ἄνω ἀπαλλάσσονται τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τελῶν ἐγγραφῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Γ. Σπυρίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Γ. Γαβριηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12422)10055)21. 60 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 829)15.11. 60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθαν. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Γ. Γαβριηλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ ὅλου διδακτηριακοῦ θέματος τῆς χώρας θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ὥστε διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, τοῦ ὁποίου αἱ πιστώσεις θὰ εἶναι ηὐξημέναι, νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ διδακτηριακαὶ ἀνάγκαι καὶ τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Λαυρεντίδη, Ν. Σπεντζάρη, Λ. Μπατρίνου, Π. Σταυροπούλου, Γ. Ἀνδρεάδη, Γ. Πλατῆ, Ε. Γαλενιανοῦ, Γ. Λύχνου, Α. Θεοδοσιάδη, Π. Κάβδα, Χ. Σιανίδη, Η. Παπαηλιοῦ, Ι. Λύρα, Α. Αὐγερινοῦ, Α. Μίχα, Κ. Καλτεζιώτη, Α. Ζούγκα, Χ. Τσορλίνη, Γ. Οἰκονομοπούλου, Σ. Πολυζωγοπούλου, Α. Παυλοπούλου, Κ. Ταλιαδούρου, Π. Λιαρούτσου, Ε. Κωστελίδη, Α. Παπαχρήστου, Α. Ταλιαδούρου, Δ. Κοπάνου, Δ. Καρατζένη, Α. Κοντογιάννη, Π. Τσακιρίδη, Μ. Κοτσώνη, Γ. Κακαγιάννη, Α. Λαδᾶ, Α. Κοκκέβη, Ε. Ἀθανασάκου, Ε. Ἀλιπράντη, Α. Βογιατζῆ, Ι. Κοντοβράκη, Σ. Κουνδούρου καὶ Π. Καλλιγκάτση. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12442)21.11.1960, 12585) 2957)13457)3227 καὶ 13642)3234)7.1.1961 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 849 ἐρώτησις καὶ 2957, 3227 καὶ 3234 ἀναφοραὶ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Κάβδα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως πίνακα εἰς ὃν ἐμφαίνονται αἱ Σχολαὶ τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, εἰς ἃς δὲν συνεπληρώθη ὁ ἀριθμὸς εἰσακτέων. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τούτου, θὰ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὴν διάταξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΠΙΝΑΞ

Καθορισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων ἐπιτυχόντων καὶ ἐμφανιζομένων κενῶν κατὰ τὸν εἰσιτήριον διαγωνισμὸν τοῦ Ἀκαδ. ἔτους 1960–61 εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὸ Ἐθν. Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον.

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12423)21.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 831 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς Δημ. Σχολείου Σάμου, οἱ διδάσκαλοι τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς ἀναφερομένης Κοινότητος κατὰ τὴν διδασκαλίαν των, δὲν ὑπέπεσαν εἰς πειθαρχικὸν παράπτωμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12638)10181 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 879 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν ὅπως παράσχητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους τὰς κάτωθι πληροφορίας: 1) Διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν μαθητικῶν συσσιτίων εἰς τὰ ὁποῖα μετέχουν 400.000 μαθηταί, διατίθεται κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ δαπάνη ἐκ δραχ. 6.500.000 ἐξ ὧν 2.200.000 πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων διακινήσεως τοῦ γάλακτος ἐκ τῶν ἀποθηκευτικῶν κέντρων Ἀθηνῶν μέχρι τῶν σχολείων, τὰ δὲ ὑπόλοιπα διὰ τὴν ἀγορὰν σακχάρεως πρὸς παρασκευὴν τοῦ ροφήματος. Ὡσαύτως διατίθενται 300.000 δραχ. περίπου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου δι’ ἔξοδα ἐκφορτώσεως καὶ ἀποθηκεύσεως. 2) Εἰς περίπτωσιν χρησιμοποιήσεως νωποῦ γάλακτος διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν μαθητικῶν συσσιτίων ἀντὶ τοῦ δωρεὰν παρεχομένου ἐκ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, θὰ ἀπητεῖτο ἐπὶ πλέον δαπάνη ἀνερχομένη εἰς 42 ἑκατ. δραχ. περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 990 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ἀποφασισθείσης ἱδρύσεως Θεάτρου Βορείου Ἑλλάδος προβλέπεται καὶ ἡ ὀργάνωσις εἰδικῶν παραστάσεων ἀρχαίου δράματος εἰς τὰ ἀρχαῖα θέατρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα, Χ. Παγώνη, Α. Κακογιάννη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Κατσίμπα καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12810)10353)28.11.60, 12988)10546)1.12.60 καὶ 13430)10851)9.12.1960 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 918, 952 καὶ 1001 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα, Χ. Παγώνη, Α. Κακογιάννη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Κατσίμπα καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ μετατροπὴ τῶν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς Γυμνάσια τῆς πρώτης βαθμίδος ἢ πλήρη τοιαῦτα μιᾶς τῶν νέων κατευθύνσεων μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς νέας ὀργανώσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Στεφανοπούλου καὶ Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12862)29.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 928 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Στεφανοπούλου καὶ Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους τὰ κάτωθι: Τὰ σχολεῖα τῆς ἀνωτέρω ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας εὑρίσκονται, ἀπὸ ἀπόψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ, εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ σχολεῖα ἑτέρων ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν. Τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν σχολείων τούτων λειτουργοῦσι κανονικῶς ἄνευ περικοπῆς διδασκομένων ὡρῶν, ὅπου δὲ παρατηρεῖται τοιαύτη περικοπὴ ὡρῶν ὁ ἀριθμὸς τούτων εἶναι λίαν περιωρισμένος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ παρεμποδίζεται ἡ ὁμαλὴ λειτουργία των. Ἡ πλήρωσις τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων τῶν καθηγητῶν Φυσικῶν καὶ ξένων γλωσσῶν εἴς τινα ἐξ αὐτῶν καθίσταται ἀνέφικτος ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, διότι δὲν ὑπάρχουσιν ὑποψήφιοι τῶν εἰδικοτήτων τούτων πρὸς διορισμόν. Κατὰ τοὺς ἐπ’ ἐσχάτων γενομένους διορισμοὺς ἐτοποθετήθησαν ἐπὶ πλέον 1 χημικὸς εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηλέων Πύργου καὶ ἀνὰ 1 Μαθηματικὸς εἰς τὰ Γυμνάσια Κρεσταίνων καὶ Ἀνδριτσαίνης. Κατὰ τοὺς ἐν ὄψει δὲ νέους διορισμοὺς θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν τοποθέτησιν καὶ ἑτέρων καθηγητῶν εἰς ὅσα ἐκ τῶν ἀνωτέρω σχολείων ἔχουσιν ἀνάγκην συμπληρώσεως διδακτικοῦ των προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12244)9891)16.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 814 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου ἀπὸ τῆς ἀποστολῆς τῶν ἐν λόγῳ σημειωμάτων, ἀπεμάκρυνα πάραυτα τὸν ἐν λόγῳ ὑπάλληλον τοῦ ἰδιαιτέρου Γραφείου καὶ ἐγγράφως καὶ προφορικῶς εἰδοποίησα τὸ Πανεπιστήμιον περὶ τῆς ἐν ἀγνοίᾳ μου ἀποστολῆς τῶν σημειωμάτων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12654)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 895 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τοῦ σχετικοῦ δελτίου τοῦ ἁρμοδίου Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ε., τὸ Γυμνάσιον Μυρίνης Λήμνου λειτουργεῖ κανονικῶς μὲ ἐπαρκὲς διδακτικὸν προσωπικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἀφορώσης τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Γραφείου Ἐργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἅμα τῇ κοινοποιήσει ἡμῖν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 466)60 σχετικοῦ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος καὶ μετὰ τὴν κατὰ νόμον συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων ἀπηυθύναμεν ἐρώτημα πρὸς τὸ οἰκεῖον Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου περὶ θέσεως εἰς ἀργίαν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπαλλήλων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ Ν. 1811)51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων». Βάσει σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ληφθείσης κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 27.7.60, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 51184)2.8.60 ἡμετέρα ἀπόφασις, δι’ ἧς ἐτέθησαν εἰς ἀργίαν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γ.Ε.Λ. Θεσσαλονίκης, 1) Ἰω. Ἀφεντούλης, Ἐπόπτης Ἐργατῶν ἐπὶ βαθμῷ 10ῳ, 2) Ἰω. Μιχαλέας, ὡσαύτως ἐπόπτης ἐργατῶν ἐπὶ βαθμῷ 8ῳ, 3) Γεώργιος Ἀντωνόπουλος, Γραμματεὺς Γ.Ε.Λ. ἐπὶ βαθμῷ 7ῳ καὶ 4) Νικ. Μαρκόπουλος, κλητὴρ Γ.Ε.Λ. ἐπὶ βαθμῷ 9ῳ. Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασίς μας ἐκοινοποιήθη εἰς τοὺς ἀνωτέρω ὑπαλλήλους πρὸ τῆς δημοσιεύσεώς της εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ Ν. 1811)51, λόγῳ τῆς σοβαρότητος ἣν ἀπεδώσαμεν εἰς τὸ δι’ ὃ ἐδιώκοντο οὗτοι παράπτωμα. Δὲν παραλείπομεν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι εἶχον τεθῆ ἤδη ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17608 ἐ.ἔ. διαταγῆς του πρὸ τῆς ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς ὡς ἀνωτέρω ἀποφάσεώς του. Ὡσαύτως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 466)60 παραπεμπτικὸν βούλευμα φέρει ἡμερομηνίαν δημοσιεύσεως 1.4.60, περιῆλθε δὲ εἰς τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν τὴν 9. 5.1960 πρωτοκολληθὲν ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. πρωτοκόλλου 31769. Ἡ πάροδος τοῦ ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως ὑμῖν τοῦ ἀνωτέρω βουλεύματος τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ πλημμελειοδικῶν καὶ μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἡμετέρας ἀποφάσεως περὶ θέσεως τῶν ἀνωτέρω εἰς ἀργίαν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία ἦτο ὑποχρεωμένη πρὸς πρόληψιν δημιουργίας ἀκυρότητος τῶν ὑπ’ αὐτῆς ληφθησομένων ἀποφάσεων νὰ συγκεντρώσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ σχετικὰς πληροφορίας παρὰ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Γραφείου Ἐργασίας Λιμένος πρὸς τήρησιν τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος ὁριζομένης διαδικασίας καὶ πλήρη ἐνημέρωσιν τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, μόνου ἁρμοδίου κατὰ νόμον, ὅπως, σχετικῶς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται εὐθύνη τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 28.7.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς Νομοθετικοῦ Διατάγματος 4104)1960 κατηργήθησαν ἀπὸ 1.10.1960 ἀπαλλαγαὶ ὑπὲρ ὡρισμένων κατηγοριῶν ἐργοδοτῶν (ὡς τῶν ἐξαγωγέων ἐγχωρίων προϊόντων, μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων κ. λ.π.) καὶ δημιουργοῦνται νέοι πόροι ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐπιτυγχάνεται αὔξησις τῶν ἐσόδων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ οἰκονομικὴ ἐξυγίανσις αὐτοῦ, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ οὐ μόνον νὰ ἀνταποκρίνεται τοῦτο εἰς τὰς ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων ὑποχρεώσεις αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ βελτιώσῃ περαιτέρω τὴν παρεχομένην ἀσφαλιστικὴν προστασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 2.12.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν τοποθέτησιν μαθητῶν Τεχνικῶν Σχολῶν εἰς μηχανουργεῖα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παράγρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 2656)53 ὁρίζεται, ὅτι οἱ πρὸς ἐργασίαν ἱκανοὶ ἄνεργοι καὶ οἱ ἐργασίαν ἀναζητοῦντες, ὑποχρεοῦνται νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας τῆς περιφερείας τῆς κατοικίας των. Περαιτέρω, διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ὁρίζεται, ὅτι τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας ὑποχρεοῦνται νὰ τοποθετῶσι παρὰ τῷ ἐργοδότη τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ ὑποδεικνυομένους ἐκ τῶν παρ’ αὐτοῖς ἐγγεγραμμένων ἀνέργων, τηρουμένης ὅμως τῆς κατὰ τὴν ἑπομένην παράγραφον καθοριζομένης σειρᾶς προτεραιότητος. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων σαφῶς συνάγεται, ὅτι τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας τοποθετῶσιν εἰς ἐργασίαν τοὺς εἰς τὰ μητρῷα των ἐγγεγραμμένους ἀνέργους, χωρὶς νὰ γίνεται ἰδιαιτέρα προτίμησις εἴς τινα ἐκ τούτων. Φυσικὰ εἰς τοὺς ἀνέργους αὐτοὺς περιλαμβάνονται καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου Τεχνικῶν Σχολῶν, οἵτινες καὶ τοποθετοῦνται ἄνευ ἰδιαιτέρας προτιμήσεως. Εἶναι δυνατὸν ἡ ὑπόδειξις τῶν ἀνωτέρω μαθητῶν νὰ προτιμᾶται ὑπὸ τῶν διαφόρων ἐργοδοτῶν, τοῦτο ὅμως ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι, δυνάμει τοῦ ἀπὸ 6.6.52 Β.Δ. οἱ μαθηταὶ οὗτοι λαμβάνουν μειωμένον ἡμερομίσθιον καὶ ἡ ἀσφαλιστικὴ αὐτῶν εἰσφορὰ εἶναι μειωμένη ἔναντι τῶν μαθητῶν τῶν λοιπῶν Τεχνικῶν Σχολῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13425)10846 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ θέματος μὴ παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας πρὸς τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Σαλαμῖνος ὁ «Φοῖνιξ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἐνίσχυε καὶ ἐνισχύει οἰκονομικῶς τὸ ἐν λόγῳ Κέντρον. Ἡ παρεχομένη ὑπ’ αὐτῆς οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τὰς ἐργατοϋπαλληλικὰς Ὀργανώσεις, εἶναι ἀνάλογος τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτῆς καὶ τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης Ὀργανώσεως. Τὸ ἐν λόγῳ Κέντρον ἐνισχύετο καὶ εἰς τὸ παρελθόν, κατὰ τὸ ἔτος δὲ 1960 ἔλαβε συνολικῶς τὸ ποσὸν τῶν 9.000 δραχμῶν ὡς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν λειτουργίας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12809)10352 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ διὰ τὸ ἐπισυμβὰν εἰς τὸ ὀβιδουργεῖον τῆς Α.Ε. Καλυκοποιεῖον Πυριτιδοποιεῖον θανατηφόρον ἀτύχημα εἰς βάρος τοῦ Ἰω. Βόλτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ σχετικὴ ἔκθεσις αὐτοψίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος, συνταχθεῖσα ὑπὸ τῶν παρ’ ἡμῖν Τεχνικῶν Ἐπιθεωρητῶν κ.κ. Χρ. Κοτζαμάνη καὶ Ἀγγ. Κυρίμη διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70627)5335)2.11.60 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ἐλευσῖνος διὰ τὰ περαιτέρω. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ταύτην ἀναφέρεται, ὅτι τὰ γενικὰ προστατευτικὰ μέτρα (θώρακες ἐκ μπετόν, ἀναχώματα, ἐλαφραὶ κατασκευαί, ἐπενδύσεις δαπέδου δι’ ἐλαστικοῦ, σύστημα πλύσεως καὶ ἀποχετεύσεως) εἶχον ληφθῆ, ὡς ἐπίσης καὶ ἀτομικὰ μέτρα προστασίας (ἐλαστικὰ ὑποδήματα καὶ χειρόκτια). Τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον εἶχον ἐπισκεφθῆ καὶ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη οἱ τεχνικοὶ ἐπιθεωρηταὶ Χρ. Κοτζαμάνης καὶ Παναγ. Γενεράλης καὶ εἶχον ὑποδείξει τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐργαζομένων, ἅτινα καὶ ἐξετελέσθησαν. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ λήγοντος ἔτους ἐγένετο αἰφνιδιαστικὴ ἐπιθεώρησις ὑπὸ τοῦ τεχνικοῦ ἐπιθεωρητοῦ κ. Χρ. Κοτζαμάνη καὶ δὲν διεπιστώθησαν ἐλλείψεις. Ἤδη, κατὰ ὑπεύθυνον δήλωσιν τῆς ἐπιχειρήσεως, εἰς τὴν σύζυγον τοῦ φονευθέντος Ἰωάν. Βόλτη χορηγοῦνται μηνιαίως 1.250 δραχ., αἵτινες θὰ ἐξακολουθήσουν χορηγούμεναι μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς συντάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13427)10848 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ θέματος κτιρίου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἀνεγερθὲν κτίριον ἐν Χίῳ ἀπεπερατώθη καὶ παρεδόθη ἤδη εἰς τὴν χρῆσιν, δι’ ἣν προωρίζετο, τῆς ἐγκαταστάσεως τοὐτέστιν ἐν αὐτῷ τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων τῆς πόλεως Χίου. Περὶ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου παρετηρήθη καθυστέρησίς τις μὴ ὀφειλομένη εἰς ὑπαιτιότητα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἀλλ’ εἰς ἀπρόβλεπτα γεγονότα ἀφορῶντα α) τροποποίησιν τοῦ πολεοδομικοῦ σχεδίου τῆς περιοχῆς λόγῳ παρεμβάσεως τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ β) θέμα θεμελιώσεως τοῦ κτιρίου, προκριθείσης τῆς διὰ πασσάλων θεμελιώσεως τούτου, λόγῳ διαπιστωθείσης ἀκαταλληλότητος τοῦ ἐδάφους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Λασκαρίδη, Β. Θανασέκου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Κακογιάννη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 3.12.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Λασκαρίδη, Β. Θανασέκου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Κακογιάννη, περὶ ἐπιδοτήσεως καπνεργατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον, ὅτι διὰ τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον, ἀπαιτεῖται ἡ ὕπαρξις 125 ἡμερῶν ἐργασίας, στερεῖται βάσεως, δοθέντος, ὅτι ἐν τῇ σχετικῇ ἀποφάσει δὲν ὑφίσταται τοιαύτη προϋπόθεσις. Ἐν τῇ ἀποφάσει ταύτῃ ἀναφέρεται, ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ ἄνεργοι καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τακτικῆς ἐπιδοτήσεως (ὅπου καὶ ἀπαιτεῖται ἡ ὕπαρξις 125 ἡμερῶν ἐργασίας, κατὰ τὸ τελευταῖον πρὸ τῆς ἀπολύσεώς των δεκατετράμηνον, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἡμερῶν ἐργασίας τῶν δύο τελευταίων μηνῶν), θὰ λάβουν τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2961)54. Περαιτέρω, διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας τὴν ἄνω προϋπόθεσιν. Δι’ αὐτοὺς ἀπαιτεῖται: α) Ὑπαγωγὴ εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὡς καπνεργάτου ἢ καπνεργατρίας, πρὸ τοῦ 1956. β) Πραγματοποίησις καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν τοὐλάχιστον 70 ἡμερῶν ἐργασίας εἰς τὴν καπνεργασίαν (καὶ οὐχὶ 125, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβάνεται). Ὡσαύτως, διὰ τῆς ἰδίας ἀποφάσεως, λαμβάνεται εἰδικὴ πρόνοια διὰ τὰς χήρας, τὰς προστατευούσας τέκνα, καθορίζουσα δι’ αὐτάς, ὅτι δικαιοῦνται ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως καὶ ἂν εἰσέτι ὑπήχθησαν εἰς τὴν ἀσφάλισιν μετὰ τὸ ἔτος 1956 καὶ κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη ἔχουν πραγματοποιήσει τοὐλάχιστον ἀνὰ 70 ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος εἰς τὴν καπνεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ, περὶ λατόμων Αἰγίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀνέργων λατόμων Αἰγίνης, εἶναι μέρος τοῦ ἀπασχολοῦντος ὑμᾶς θέματος τῶν ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ἀνεργίας πληγέντων μισθωτῶν καὶ ὡς τοιοῦτον ἀντιμετωπίζεται, μὲ βάσιν τὸν ἐπαγγελματικὸν προορισμὸν καὶ μὲ ἀνάλογον μετακίνησιν διὰ τὴν εὕρεσιν συναφοῦς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευασθεῖσαν προβλῆτα τοῦ λιμένος Λειβαδίου Σερίφου, ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον.

§4Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δαπάναις τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Σερίφου, ἀπὸ δεκαμήνου περίπου κατεσκευάσθη εἰς τὸν Λιμένα Λειβαδίου τῆς νήσου Σερίφου προβλὴς διὰ τὸ πλεύρισμα τῶν πλοίων. Μάλιστα ἐτοποθετήθη καὶ σκάλα, ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἐπιβίβασιν καὶ ἀποβίβασιν τῶν ἐπιβατῶν. Πλὴν ὅμως, παρ’ ὅλον ὅτι κατεσκευάσθη προβλής, ἐν τούτοις δὲν χρησιμοποιεῖται καὶ ἡ σκάλα παραμένει ἐκεῖ σκουριασμένη. Δύο πράγματα ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνουν, ἢ ἡ προβλὴς εἶναι ἄχρηστη, ὅπως λέγεται, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπέστη ρῆγμα, ἢ ἀδικαιολογήτως δὲν χρησιμοποιεῖται. Ἡ μὴ πλεύρισις τῶν πλοίων καὶ ἡ μὴ χρησιμοποίησις τῆς προβλῆτος ἔχει ἐπίδρασιν καὶ ἐπὶ τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς πτωχῆς αὐτῆς νήσου καὶ τῶν πτωχῶν κατοίκων. Οἱ κάτοικοι διαμαρτύρονται, διότι, παρ’ ὅλον ὅτι ἐξωδεύθησαν τόσα χρήματα διὰ τὴν προβλῆτα, ἐν τούτοις δὲν χρησιμοποιεῖται καὶ ἐὰν μὲν ὀφείλεται σὲ ἐλαττωματικὴν κατασκευήν, παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς γνωστοποιήσῃ ἐὰν ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἐὰν ἐζητήθησαν εὐθῦναι ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατεσκεύασαν τὴν προβλῆτα ἐλαττωματικήν. Ἐὰν ὅμως δὲν συμβαίνῃ πράγματι νὰ ἔχῃ ρῆγμα, τότε ποῦ ὀφείλεται ἡ ἐξακολουθητικῶς μὴ χρησιμοποίησις τῆς προβλῆτος καὶ μάλιστα τώρα τὸν Χειμῶνα, κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς θαλασσοταραχῆς, ποὺ κυριολεκτικῶς οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ κάτοικοι θαλασσοπνίγονται διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐπιβιβασθοῦν καὶ νὰ ἀποβιβασθοῦν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καθαροσπόρης, ἔχει τὸν λόγον.

§6Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ.

§9Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εἰς τὸν λιμένα Λειβαδίου τῆς νήσου Σερίφου ἐξετελέσθησαν ἔργα συγχρονισμένα διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ ἐπιβίβασις καὶ ἀποβίβασις τῶν ἐπιβατῶν ἀπ’ εὐθείας διὰ τῆς ἀποβάθρας καὶ ὄχι διὰ λέμβων. Δυστυχῶς, ὅμως, λόγῳ τοῦ Χειμῶνος καὶ τῆς κακοκαιρίας καὶ λόγῳ μιᾶς μικρᾶς προσχώσεως, ἴσως οἱ πλοίαρχοι τῶν ἐπιβατικῶν πλοίων φοβοῦνται νὰ προσεγγίσουν καὶ νὰ ἀποβιβάσουν τοὺς ἐπιβάτας πρὸς τὴν προβλῆτα, διότι ἀναμένουν νὰ κάμουν τὴν καταμέτρησιν εἰς τὸν δίαυλον ποὺ γίνεται ἡ ἐκβάθυνσις, διὰ νὰ εἶναι ἀσφαλεῖς καὶ διὰ τὰ πλοῖα καὶ διὰ τοὺς ἐπιβάτας. Ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν, διότι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἡ κατασκευὴ τῆς προβλῆτος, αὕτη ἐξετελέσθη σύμφωνα μὲ τοὺς τεχνικοὺς ὅρους καὶ πληροῖ τὰς ἀνάγκας τοῦ λιμένος καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι μὲ τὴν Ἄνοιξιν τὰ πλοῖα θὰ πλευρίζουν, διότι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως ποὺ κατασκευάζει προβλῆτας εἰς τὰς νήσους καὶ εἰς ἄλλους λιμένας εἶναι, νὰ γίνεται ἀπ’ εὐθείας ἡ ἐπιβίβασις καὶ ἀποβίβασις τῶν ἐπιβατῶν καὶ ἡ κατάργησις τῶν λέμβων. Δι’ αὐτὸ καὶ καταρτίζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μας, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰδικὸν νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν λεμβούχων. Συνεπῶς, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναμείνουν οἱ ἀγαπητοὶ κάτοικοι τῆς νήσου Σερίφου ἐπὶ ὀλίγας ἑβδομάδας, διότι μὲ τὴν Ἄνοιξιν ἀσφαλῶς τὰ πλοῖα θὰ πλευρίζουν καὶ ἡ ἀποβίβασις θὰ εἶναι τελεία.

§10Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται, ὅτι λόγῳ τοῦ Χειμῶνος ἢ λόγῳ τῆς κακοκαιρίας δὲν πλευρίζουν τὰ πλοῖα. Ἐγὼ ἐταξίδευσα τὸ καλοκαίρι εἰς τὴν Σέριφον εἰς πλήρη νηνεμίαν καὶ τὰ πλοῖα δὲν πλευρίζουν καὶ ταλαιπωρεῖται τὸ κοινὸν καὶ ἀργοπορεῖ εἰς τὴν ἀποβίβασιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει συνεπείας καὶ διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς νήσου. Ἐπομένως, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ μήπως ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν γίνεται αὐτό, μήπως ἄλλη παρέμβασις ὑπάρχει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δεδομένου ὅτι καὶ ἡ προβλὴς ἔχει ἀρκετὸν βάθος καὶ ἠμποροῦν ἀκινδύνως νὰ πλευρίζουν τὰ πλοῖα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων ἐργατῶν λιμένος καὶ παντοπωλῶν Κοινότητος Παλαίρου–Βονίτσης, αἰτουμένων προσέγγισιν τοῦ ἀτμοπλοίου «Ἄνδρος» εἰς τὸν λιμένα τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§12Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ περιοχὴ Ἀστακοῦ τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας ἐξυπηρετεῖτο μέχρι πρό τινος ἀτμοπλοϊκῶς, χαρακτηρισθείσης ἔκτοτε τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς ὡς ἀγόνου. Ἡ συγκοινωνία αὐτὴ ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον διεκόπη καὶ θεωρῶ δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων, ὅπως δρομολογηθῇ καὶ πάλιν πλοῖον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ περιφέρεια Ξηρομέρου στερεῖται παντὸς ὁδικοῦ δικτύου συγκοινωνιακοῦ. Συνεπῶς, τὰ δρομολόγια, τὰ ὁποῖα ἐξετελοῦντο μέχρι πρό τινος ἱκανοποιοῦσαν τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς περιφερείας αὐτῆς τοῦ Νομοῦ, τὸ ὁποῖον στερεῖται παντελῶς συγκοινωνιακοῦ δικτύου, μίαν μεγάλην ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἀνεκούφιζε τὸν πληθυσμὸν τῆς περιοχῆς. Ἤδη, πλὴν τῆς καταργήσεως τῆς γραμμῆς, ἡ ὁποία ἐξυπηρέτει τὴν Πάλαιρον, κωμόπολιν ἀρκετὰ μεγάλην, τοῦ Δήμου Ἀνακτορίου τῆς Ἐπαρχίας Ξηρομέρου, κατηργήθη ἡ προσέγγισις τοῦ ἀτμοπλοίου καὶ εἰς τὸν λιμένα τοῦ Ἀστακοῦ. Δηλαδή, ὁλόκληρος ἡ Ἐπαρχία Ξηρομέρου στερεῖται πλέον συγκοινωνίας μὲ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα, ἀλλὰ στερεῖται ἀκόμη καὶ τῶν ὁδῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα τοῦ Νομοῦ Μεσολογγίου καὶ Ἀγρινίου, διότι τὰ κοινὰ ταμεῖα τῶν λεωφορειούχων ἔχουν ἀπογυμνώσει τὰς περιοχὰς ἀπὸ τὰ λεωφορεῖα, διότι ὡς εἶναι σήμερον αἱ ὁδοὶ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ξηρομέρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιῆται συγκοινωνία. Ἐάν, λοιπόν, προσθέσωμεν εἰς τὴν ἀπομόνωσιν αὐτὴν ἀπὸ ἀπόψεως ὁδικοῦ δικτύου, συγκοινωνιακοῦ δικτύου, τὴν ἐπαρχίαν Ξηρομέρου, τῆς ἀπόψεως τοῦ νὰ φθάνῃ μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα ἀτμόπλοιον εἰς τὸν Ἀστακόν, τότε καταδικάζεται εἰς τελείαν ἀπομόνωσιν ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν χώραν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Συνιστῶ.

§17Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, καταβάλλομεν προσπαθείας, ὥστε αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις ποὺ ἔχουν αὐτὰς τὰς ἀτμοπλοϊκὰς γραμμάς, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσεγγίσουν καὶ εἰς τοὺς λιμένας Ἀστακοῦ καὶ Παλαίρου. Πρὸ διετίας, οἱ λιμένες εἶχον συμπεριληφθῆ εἰς τὰς ἀγόνους γραμμὰς καὶ ὑπῆρχε θαλασσία συγκοινωνία. Ἐπειδή, ὅμως, ἐξυπηρετοῦνται ἤδη ἐκ τῆς ξηρᾶς, ἐκρίθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς ἀγόνους γραμμάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τόσον διὰ τὸ πλοῖον «Ἄνδρος», ὅσον καὶ τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον τώρα θὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἄγονον αὐτὴν γραμμήν, θὰ παρακληθῇ ὁ πλοιοκτήτης, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ οἱ δύο αὐτοὶ λιμένες, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ διαμαρτυρία τῶν κατοίκων. Πάντως, ὅπου οἱ λιμένες ἐξυπηρετοῦνται διὰ ξηρᾶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωροῦνται, ὅτι εἶναι ἄγονοι γραμμαὶ καὶ νὰ ἐπιχορηγοῦνται τὰ πλοῖα, διὰ νὰ προσεγγίσουν εἰς τοὺς λιμένας αὐτούς. Εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, ἡ ὁποία συμπεριλαμβάνει καὶ τὰς ἀγόνους, θὰ προσπαθήσωμεν, ὥστε τὰ πλοῖα ποὺ θὰ ἀναλάβουν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσεγγίζουν καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς λιμένας.

§18Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ παλαιότερον ἐγένοντο προσπάθειαι πρὸς τοὺς πλοιοκτήτας, ὅπως ἐξυπηρετοῦν αὐτὴν τὴν ἐπαρχίαν, εἴτε μέσῳ Ἀστακοῦ, εἴτε μέσῳ Παλαίρου. Ὅμως, ὡμιλήσατε εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων. Πῶς θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα; Πάλιν μὲ τὰς παρακλήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας; Εὐσπλαχνισθῆτε τὴν περιφέρειαν καὶ δρομολογήσατε ἕνα δρομολόγιον; Πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα ριζικῶς μὲ τὴν ἐπέμβασίν σας καὶ μὲ τοὺς Κανονισμοὺς ποὺ προβλέπονται περὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἐνδιαφερομένων περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς ναυτικῆς ἐκπαιδεύσεως ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Διατάγματος περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ἐποπτεία τῶν Ναυτικῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν ὑπήχθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἀποσπασθείσης ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Προκειμένου περὶ τῆς γενικῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἥτις πρότερον ὑπήγετο εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τὸ ἁρμόδιον προσωπικὸν ἀπεσπάσθη ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, καὶ οὕτω ὑπῆρξε συνέχεια εἰς τὸ πνεῦμα διοικήσεως τοῦ κλάδου αὐτοῦ τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν ἐγένετο, ὅμως, τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, οὐδενὸς ἀποσπασθέντος ἐκ τοῦ ἁρμοδίου προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, αἱ ἀσκοῦντες σήμερον τὴν ἐποπτείαν, ἔχασαν τὸν εἱρμὸν τῆς διοικήσεως καὶ ἐποπτείας τῆς εἰδικῆς Ναυτικῆς Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ Ναυτικὴ Ἐκπαίδευσις αἰσθάνεται, ὅτι δὲν ἱκανοποιεῖται ἐπαρκῶς καὶ ζητεῖ νὰ ἐπανέλθῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Υ.Ε.Ν. Κατ’ εὐτυχῆ συγκυρίαν εἰς τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν παρίσταται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ θὰ παρεκάλουν οἱ δύο ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ συνεννοούμενοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ δώσουν τὴν δέουσαν καὶ ἀναγκαίαν λύσιν, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω προσωπικοῦ αἰτήματος. Ἐὰν θὰ παραμείνῃ ἡ ναυτικὴ ἐκπαίδευσις τελοῦσα ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, θὰ πρέπει νὰ ἐμπλουτισθῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δι’ εἰδικῶν προσώπων ἀποσπωμένων ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἵνα ὑπάρξῃ ἡ ἀναγκαία συνέχεια εἰς τὸ πνεῦμα διοικήσεως τοῦ εἰδικωτάτου κλάδου τῆς Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ νὰ παύσουν νὰ παραπονοῦνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§21Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐποπτεύει καὶ ἐλέγχει τὰς δημοσίας ναυτικὰς σχολάς. Διὰ τὰς σχολὰς ποὺ ἀναφέρεται ὁ κ. Ζορμπᾶς, αὗται ὑπάγονται καὶ ἐποπτεύονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἀπ’ εὐθείας καὶ εὑρισκόμεθα ἐν πλήρει συνεργασίᾳ καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπόδοσις εἶναι πλήρης, διότι ἐποπτεύεται ἐξ ἴσου, ὅπως καὶ πρότερον ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Εἰς τὸ Συμβούλιον ὑπάρχουν ἐκπαιδευτικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ μεταξὺ τῶν δύο Ὑπουργείων ὑπάρχει πλήρης συνεργασία διὰ τὴν καλλιτέραν μόρφωσιν καὶ ἐκπαίδευσιν τῶν ἰδιωτικῶν αὐτῶν σχολῶν. Συνεπῶς, οἱ φόβοι τοῦ κ. συναδέλφου, δὲν δικαιολογοῦνται, διότι τὰ ἀποτελέσματα καὶ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, εἶναι θαυμάσια ἀπὸ πάσης πλευρᾶς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα προνοίας ὑπὲρ τῶν λεμβούχων τῆς νήσου Ὕδρας, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς ἀνεργίαν, κατόπιν τῆς πλευρήσεως τῶν πλοίων εἰς τὸν λιμένα τῆς νήσου.

§23Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος κ. Σαββόπουλος, ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ παρεκάλουν νὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρώτησίς μου, ἡ ὁποία ἔχει, ὡς περιεχόμενον τὸ ἴδιον ἀντικείμενον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως.

§25Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἶχε τὴν καλωσύνην εἰς ἔγγραφον ἀπάντησίν του νὰ μὲ διαβεβαιώσῃ, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπολεσάντων τὸ ἐπάγγελμα λεμβούχων τῆς Ὕδρας, θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς καταθέσεως γενικοῦ νομοσχεδίου. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ ἡ ὁποία βεβαίως εἶναι καλοπροαίρετος, μεταθέτει τὸ θέμα εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας, διότι, ὅπως εἶναι συμπληρωμένον τὸ πρόγραμμα τῆς τρεχούσης συνόδου, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατατεθῇ καὶ νὰ ψηφισθῇ νομοσχέδιον, τὸ δέ μέλλον, ὅπως γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ, εἶναι πάρα πολὺ ἄδηλον. Ἑπομένως, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, σημαίνει μετάθεσιν συζητήσεως τοῦ θέματος διὰ τὰς ἑπομένας πλέον Βουλάς. Διὰ τοῦτο, θὰ τὸν παρακαλέσω, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ εὕρῃ ἕνα πρακτικώτερον τρόπον ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς προβλήματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τόσον μεγάλον. Ἀφορᾷ μίαν πολὺ συμπαθῆ τάξιν ἢ μᾶλλον ἐλαχίστους συμπαθεστάτους ἀντιπροσώπους μιᾶς τάξεως ἑνὸς ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ καὶ πλέον συμπαθῆ νησιὰ τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀφήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς διὰ νομοσχεδίου λύσεως καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν λύσιν ἄμεσον καὶ πρακτικήν.

§26Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβα καὶ ἐγὼ τὸ ὑπόμνημα τῶν λεμβούχων τῆς Ὕδρας καὶ εἰς τὴν ἀναφοράν, ἡ ὁποία συζητεῖται τώρα, ἐνεγράφην μετὰ τοῦ κ. Ζίγδη. Ἐπίσης, ὁμολογῶ, ὅτι ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπιφυλάσσεται νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα διὰ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον καταρτίζεται καὶ τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἤθελα νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ, ἀντὶ ἀναπτύξεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀναφοράν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ Σῶμα ὑπὸ τῶν 13 λεμβούχων Ὑδραίων. Εἶναι τόσον σοβαροῦ περιεχομένου, ἔχει τοιαύτην ἐθνικὴν ἔξαρσιν, ὥστε θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ τὸ ἀκούσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δώσατε τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν διαβάσητε.

§28Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀναγνώσω τὸ κείμενον αὐτό.

Ὕδρα 28 Ὀκτωβρίου 1960

ΠΡΟΣ

ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἡ Ὕδρα, τὸ μικρὸ νησάκι, ποὺ τὰ πάντα προσέφερε γιὰ τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐλευθερίας τῆς Μεγάλης Πατρίδος καὶ τοῦ Ἔθνους, ἀφοῦ γνώρισε ἄφθονα πλούτη καὶ μεγάλες δόξες, βρίσκεται σέ κατάστασι μαρασμοῦ καὶ ὁ ὀλιγάριθμος σήμερα πληθυσμὸς του διέρχεται σκληρὴ οἰκονομικὴ δοκιμασία. Τὰ καράβια του δὲν ὑπάρχουν. Ἡ σπογγαλιεία ποὺ ἦταν ἄλλοτε ὁ μοναδικὸς πόρος καὶ αὐτὴ σταμάτησε... καὶ μόνον ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξι τοῦ τουρισμοῦ περιμένει πειὰ τὴν ἀναδημιουργίαν της. Γιὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν κατασκευάσθηκε καὶ μία νέα προβλῆτα–προκυμαία στὸ λιμάνι γιὰ νὰ προσορμίζωνται τὰ σκάφη χωρὶς τὶς παληές ταλαιπωρίας τῶν ἐπιβατῶν. Αὐτὸ, ὅμως, εἶχε ὡς συνέπειαν νὰ χάσουν τὴν δουλειά τους λίγοι ἄνθρωποι... ἐμεῖς οἱ δεκατρεῖς ἐν ὅλῳ ἐπαγγελματίαι λεμβοῦχοι. Εἴμεθα ὅλοι μεγάλης ἡλικίας, χωρὶς καμμιὰ πρόσοδο, ἀνίκανοι πειὰ γιὰ κἄθε ἄλλη ἐργασία καὶ εἶναι νόμιμο καὶ δίκαιο νὰ τύχουμε κοινωνικῆς προστασίας. Ἔχουμε τὸ δικαίωμα τοῦ γέροντος νὰ πάρῃ μιὰ μικρὴ σύνταξι.... Ἔχουμε τὸ δικαίωμα, ὕστερα ἀπὸ τόσα καὶ τόσα χρόνια ἐργασίας, νὰ πάρουμε ἀποζημίωσι, ὅπως πῆραν καὶ πολλοὶ ἄλλοι λεμβοῦχοι ἄλλων λιμανιῶν. Γι’ αὐτὸ καταφεύγουμε σ’ ὅλους ἐσᾶς καὶ παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς βοηθήσητε, ὅσο καὶ ὅπως εἶναι δυνατόν. Πάρτε το ὡς καθῆκον σας γιὰ πάσχοντας συνανθρώπους, ὡς ὑποχρέωσι γιὰ τοὺς ἀπογόνους ἐκείνων ποὺ ἄλλοτε θυσίασαν τὰ πάντα γιὰ τοὺς ἄλλους. Ἐμεῖς θὰ σᾶς εὐγνωμονοῦμεν, καὶ σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἐκ τῶν προτέρων. Οἱ Λεμβοῦχοι Ὕδρας Πέτρος Κρητικός, Χαράλαμπος Τηλιακός, Βασίλειος Σαρρῆς, Κωνσταντῖνος Σαρρῆς, Παναγιώτης Σαρρῆς, Ἡρακλῆς Ἰορδανίδης, Γκίκας Δαρδανός, Ἰωάννης Ρετικάγκος, Νικόλαος Βολωνάκης, Γεώργιος Τζώρτζης, Γεώργιος Τηλιακός, Ἰωάννης Σουρέλης, Πέτρος Πανάγος. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδή, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης, ἐπεσήμανεν, δὲν εἶναι σήμερον δυνατὸν διὰ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον σκέπτεται νὰ καταθέσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα αὐτό, νὰ εὑρεθῇ ἕνας διαφορετικὸς τρόπος εἰς τρόπον ὥστε καὶ οἱ λεμβοῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ ἀποζημιώσεως.

§29Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βαλοῦρδος ἔκαμε τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσῃ ὁλόκληρον τὴν ἀναφορὰν, ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἡ βάσις τῆς ὑποβληθείσης ἐρωτήσεώς μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας τὸ τὶ ὑφίστανται ὡρισμένα ἐπαγγέλματα λόγῳ τῆς τεχνικῆς προόδου. Τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς λεμβούχους. Πλὴν, ὅμως, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν λεμβούχων ἔχουν ληφθῆ ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν μέτρα καὶ ἀπεζημιώθησαν οὗτοι εἰς διαφόρους ἄλλας περιφερείας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὅπως συνεννοούμενος μετὰ τῶν ἁρμοδίων συναδέλφων του, φροντίσῃ ὅπως ἐκεῖνο ποὺ ἔγινε διὰ τοὺς λεμβούχους ἄλλων περιφερειῶν νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς λεμβούχους τῆς Ὕδρας, οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι ἄξιοι ὑποστηρίξεως.

§30Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ταχυτάτη ἐκτέλεσις λιμενικῶν ἔργων εἰς διαφόρους νήσους καὶ λιμένας, ἐδημιούργησε πράγματι, τὸ πρόβλημα τῆς ἐργασίας τῶν λεμβούχων. Ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων λιμενικῶν ἔργων, ἔτσι καὶ σήμερον μὲ τὴν ἐπίσπευσιν διαφόρων ἔργων καὶ τὴν ἐκτέλεσιν προβλήτων, οἱ λεμβοῦχοι παραμένουν ἄνευ ἐργασίας. Ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων κατηρτίσαμεν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ἀποζημίωσις τῶν λεμβούχων ἐκ τοῦ ἐσόδου, τὸ ὁποῖον εἰσπράττουν αἱ Λιμενικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν εἰσιτηρίων. Διότι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη ἐνώπιον ἡμῶν ἦτο ἀπὸ ποίους πόρους θὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ λεμβοῦχοι. Ἐνομίσαμεν καὶ πιστεύομεν, ὅτι ἐπειδὴ διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων αὐτῶν ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἐπιβάται καὶ τουρίσται καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἕνεκα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐνομίσαμεν, ὅτι θὰ ἔδει ἐκ τῶν πόρων αὐτῶν νὰ δημιουργηθῇ ἕνα κεφάλαιον εἰδικὸν διὰ ν’ ἀποζημιωθοῦν οἱ βιοπαλαισταὶ λεμβοῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ μὲ τὸν μόχθον των ἐξυπηρέτησαν τὰς ἀνάγκας τῶν νήσων καὶ οἱ ὁποῖοι ἤδη μὲ τὸν συγχρονισμὸν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διαφόρων λιμενικῶν ἔργων παραμένουν ἄνευ ἐργασίας. Δηλῶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ κατηρτίσθη ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, εὑρίσκεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅπου μελετᾶται καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τάχιστα θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον ἡμῶν, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ δίκαιον αἴτημα μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία ἠγωνίσθη σκληρότατα εἰς τοὺς διαφόρους λιμένας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀγροτικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, θὰ γίνῃ μία προεκφώνησις τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων, καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς οἰκοπέδου τοῦ Τ.Ε.Θ.Α., κειμένου ἐν Πρεβέζῃ».

§32Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν ζητήσει, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ προσκομισθῇ μία ἔκθεσις ἐκτιμήσεως, ὥστε νὰ πληροφορηθῶμεν κατὰ πόσον ἡ ἀξία τῶν ἀνταλλαξίμων οἰκοπέδων εἶναι ἡ αὐτὴ περίπου, ὥστε νὰ ἄρωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας. Ἐπίσης, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ σχετικὸν σχεδιάγραμμα. Κατὰ τὰ ἄλλα, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§33Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀξία τοῦ ἀνταλλαξίμου οἰκοπέδου εἶναι ἀκριβῶς ἡ αὐτὴ μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀνταλλασσομένου. Τὸ σχετικὸν δὲ σχεδιάγραμμα τὸ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου;

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς οἰκοπέδου τοῦ Τ.Ε.Θ.Α., κειμένου ἐν Πρεβέζῃ». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1947–48, 1949–50, 1951–52, 1952– 1953, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1957 καὶ 1958 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1960».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1947–48, 1949–50, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955– 1956, 1957 καὶ 1958 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1960». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1945 –46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950 –51, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955–56 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτηθησομένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947– 1948, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955–56, δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτηθησομένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 282)14.2.1958, 1047)18.12.1958 καὶ 11)26. 1.1960 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ εἰσαγωγῆς Κυπρίων μαθητῶν εἰς τὰς Δημοσίας Σχολὰς Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Ἀσπροπύργου».

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 282)14.2.1958, 1047) 18.12.58 καὶ 11)26.1.1960 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ εἰσαγωγῆς Κυπρίων μαθητῶν εἰς τὰς δημοσίας σχολὰς Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Ἀσπροπύργου». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§43Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Συνέχεια τῆς αʹ κατ’ ἄρθρον συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτοῦ ἐτερματίσθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην εἶχον ὑποβληθῆ δύο τροπολογίαι καὶ συγχρόνως προτάσεις πρὸς ἐνέργειαν ψηφοφοριῶν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν. Αἱ σχετικαὶ τροπολογίαι καὶ προτάσεις καταχωροῦνται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς παρελθούσης Δευτέρας. Ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν θέλουσι διεξαχθῆ ψηφοφορίαι δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως σήμερον. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, τοὺς ὑποβαλόντας τὰς προτάσεις ὀνομαστικῶν ψηφοφοριῶν ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, ἐὰν εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ μὴ καταπονῆται ἡ Βουλή, νὰ συνδυασθοῦν αἱ δύο τροπολογίαι, ὥστε νὰ διεξαχθῇ μία ψηφοφορία.

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Ὄχι. Εἶναι δύο διάφορα θέματα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ γίνουν 2 ψηφοφορίαι. Ἡ πρώτη τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Αἱ περιπτώσεις Βʹ καὶ Γʹ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διαγράφονται». Ἡ δευτέρα τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ περίπτωσις Αʹ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου συμπληροῦται προστιθεμένων εἰς τὸ τέλος αὐτῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ἑξῆς: «ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν καὶ θανάτου». Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Α. Κακαγιάννης. Ἡ ψηφοφορία θὰ ἀρχίσῃ διὰ τῆς ἐκφωνήσεως τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποβαλόντων τὰς προτάσεις. Προηγουμένως, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τὸ Κ.Α.Ε. Ἡ δήλωσις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Οἱ βουλευταὶ τοῦ Κ.Α.Ε. μὴ διαθέτοντες τὸν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς προβλεπόμενον ἀριθμὸν βουλευτῶν διὰ τὴν αἴτησιν διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν των, θὰ ψηφίσουν «παρὼν» ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν ἄλλων Κομμάτων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν διαγραφὴν τῶν ἐδαφίων βʹ καὶ γʹ. Ἡ ἔννοια τῆς τοιαύτης ψήφου ἡμῶν εἶναι ὅτι 1) εἰς τὸ στοιχεῖον Αʹ τοῦ ἄρθρου 1 δέον νὰ προστεθῶσιν αἱ λέξεις «λόγῳ θανάτου καὶ ἀνικανότητος», 2) τὸ στοιχεῖον Βʹ δέον νὰ διαγραφῇ καὶ 3) εἰς τὸ στοιχεῖον Γʹ νὰ προστεθῶσι «πλημμυρῶν καὶ ἀσθενειῶν ζώων καὶ φυτῶν». Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961 Μετὰ τιμῆς Α. Μπαλτατζῆς, Α. Μέρος, Θ. Λυμπερίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Ι. Τριανταφυλλίδης». Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν πρώτην τροπολογίαν λέγουν ΝΑΙ. Οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι αὐτὴν λέγουν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 214. Εἶπον ΝΑΙ 82 ΟΧΙ 127 καὶ 5 ἠρνήθησαν ψῆφον. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία περὶ διαγραφῆς τῶν παραγρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἀπερρίφθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ψηφοφορίαν τῆς δευτέρας τροπολογίας, κατὰ τὴν ὁποίαν αἰτεῖται ἡ ἀσφάλισις καὶ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου. Παρακαλῶ πολὺ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας νὰ παραιτηθοῦν τῆς αἰτήσεώς των, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως καὶ δυνηθῶμεν, οὕτω ταχέως νὰ εἰσέλθωμεν εἰς συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2.

§48Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἀρχίζομεν τὴν ψηφοφορίαν. Οἱ δεχόμενοι τὴν δευτέραν τροπολογίαν θὰ λέγουσιν ΝΑΙ, οἱ μὴ δεχόμενοι ταύτην θὰ λέγουσιν ΟΧΙ. (Παραμένουν ὡς ψηφολέκται οἱ τῆς προηγουμένης ψηφοφορίας καὶ ἄρχεται δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 203. Εἶπον ΝΑΙ 78, ΟΧΙ 123 καὶ 1 ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ ἀσφαλίσεως τῆς ἀναπηρίας καὶ θανάτου ἀπερρίφθη. Συνεπῶς, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸν ἄρθρον 1 ὡς ἔχει;

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει.

§53Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἄλλη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν ὑπάρχει. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 2 καθορίζει λεπτομερῶς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου τούτου ἀφίστανται τῶν καθιερωμένων ἀρχῶν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ μας Δικαίου εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς παραγράφου 3, καθ’ ἣν ἡ σύναψις γάμου μετὰ ἠσφαλισμένου στερεῖ τὴν σύζυγον τοῦ ἀσφαλιστικοῦ της δικαιώματος εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Εἷς μόνον τῶν συζύγων διατηρεῖ τὸ ἀσφαλιστικόν του δικαίωμα. Διὰ ποῖον λόγον εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ΟΓΑ νὰ ἀποστῶμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτήν; Ἐπὶ τῆς διαφορᾶς ταύτης ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ παγία ἀρχὴ τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ μας Δικαίου, καθ’ ἣν ἕκαστος τῶν συζύγων διατηρεῖ τὸ ἴδιον ἀσφαλιστικόν του δικαίωμα. Καὶ τούτου δοθέντος, αἰτοῦμαι τὴν διαγραφὴν τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ τὴν παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἐκτὸς πραγματικότητος, διότι ὁρίζει, ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι ἐκεῖνοι, τῶν ὁποίων αἱ ἐργασίαι εἶναι βοηθητικαὶ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ οἱ ἐπαγγελματίαι τῆς ὑπαίθρου, ὅπως φέρ’ εἰπεῖν οἱ πεταλωταὶ, οἱ σαγματοποιοί, οἱ σιδηρουργοὶ κ.λ.π., ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. Ἐκεῖνοι, μόνον, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς κανένα Ὀργανισμὸν εἶναι οἱ ἁλιεῖς, καὶ δὴ οἱ παράκτιοι τοιοῦτοι, οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδεμίαν ἀσφάλισιν ὑπάγονται, οὔτε εἰς τὸ ΝΑΤ οὔτε εἰς τὸ ΙΚΑ, διότι δὲν θεωροῦνται οὔτε ἁλιεργάται, οὔτε πλοιοκτῆται. Ἡ τάξις αὐτὴ τῶν συμπαθῶν ἐπαγγελματιῶν πρέπει νὰ τύχῃ εὐθείας ἀσφαλίσεως, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προτείνω, ὅπως ἡ ἀσφάλισις αὐτῶν προβλεφθῇ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου 2, προστιθεμένης εἰδικῆς περιπτώσεως δι’ αὐτοὺς εἰς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου. Πρόκειται περὶ μιᾶς συμπαθοῦς κατηγορίας ἐργαζομένων, ἡ ὁποία εἶναι ἰσάξιος πρὸς τὴν τάξιν τῶν γεωργῶν. Ἂν ἀφήσωμεν τὴν διάταξιν ὡς ἔχει, δίδομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ συμπαθὴς τάξις τῶν παρακτίων ἁλιέων, δὲν πρόκειται νὰ ὑπαχθῇ τώρα εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ εἰς τὸ ἀπροσδιόριστον μέλλον. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ κατηγορία τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν ἀπὸ τοῦδε καὶ διὰ τοῦ νόμου. Ἐπίσης, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 ἀφίσταται παγίων ἀρχῶν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ μας δικαίου, ὡς πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων, οἵτινες διαρκούσης τῆς ἀσφαλίσεώς των καθίσταται ἀνάπηρος καὶ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τῆς ἀναπηρίας ἐκρίθη μόλις πρὸ ὀλίγου ὑπὸ τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ σχετικῆς τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ Βουλὴ ἤδη ἀπέρριψε τὴν πρότασιν περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀναπηρίας. Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη.

§57Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀναπηρίας ἐτελείωσε. Δὲν ἐτελείωσεν ὅμως τίποτε ἀκόμη, διότι εὑρισκόμεθα εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ δευτέρα ἀνάγνωσις τῶν ἄρθρων. Συνεπῶς, ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλῶν προετοιμάζει ἀκριβῶς τὸ ἔδαφος διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ διαφωνήσω μαζί σας, διότι τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος ἐλύθη πρὸ ὀλίγου ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἥτις καὶ ἀπεφάνθη, κατόπιν ψηφοφορίας.

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι εἰς πᾶσαν στάσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ παντὸς νομοσχεδίου ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας, σεβόμενοι βεβαίως τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ὑποχρεωμένοι ὅμως, διὰ τὴν εὐσυνείδητον ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός μας, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἐκφέρωμεν τὰς γνώμας μας διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξέλθῃ τῆς αἰθούσης αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον ἄρτιον, ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐκείνων ποὺ ἀφορᾷ, δηλαδὴ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐργαζομένων τῆς ὑπαίθρου. Ἔχομεν ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐντολὴν νὰ βοηθήσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸ ἔργον του διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον τὸ νομοσχέδιόν του. Ἀλλὰ δὲν πρέπει μὲ τοῦτο νὰ παύσωμεν οὐδὲ στιγμὴν νὰ ἀναπτύσσωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ νὰ προβαίνωμεν εἰς ὀρθὰς ὑποδείξεις, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ ψηφισθῇ οὕτω τὸ νομοσχέδιον πλῆρες καὶ μελετημένον, ἄξιον τοῦ σκοποῦ του. Εἶμαι, συνεπῶς, ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὄχι ἐκτὸς θέματος, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καταγγέλλω τὸν κ. συνάδελφον ὡς παραβιάζοντα τὸν Κανονισμὸν καὶ ὡς ἀντιφάσκοντα πρὸς ἑαυτόν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου, ἐζήτησε νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παροχὴ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας προβλέπεται ἡ παροχὴ περιθάλψεως ἀσθενείας. Τώρα μᾶς λέγει τὸ ἀντίθετον. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἐπανέρχεται ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θέλετε νὰ συμβάλετε εἰς τὸ νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον ἀρτιώτερον, πρέπει νὰ σεβώμεθα τοὺς ἑαυτούς μας καὶ τὸν Κανονισμόν. Συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν ἔχουν τὴν θέσιν των εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχῃ γνώμην τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ θέσῃ τοὺς ρήτορας εἰς τὴν θέσιν των, ἐὰν παραβιάσουν τὸν Κανονισμόν.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἀμφισβητῶ τὰ δικαιώματα τοῦ Προεδρείου, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι κάμνω ὑπόμνησιν, ὅτι ὁ ὁμιλῶν εἶναι ἐκτὸς θέματος.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἀφήνατε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ἐσπεύσατε νὰ μὲ ἀδικήσετε. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντίφασις εἰς τὰς ἀπόψεις μου. Ἡ πρότασίς μου εἶναι ἀνεξάρτητος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν σεβόμεθα. Ἡμεῖς προτείνομεν, ὅπως οἱ καθιστάμενοι ἀνάπηροι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας των ὑπάγωνται εἰς τὴν σύνταξιν ἀμέσως καὶ νὰ μὴ ἀναμένουν τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν. Αὐτῆς τῆς κατηγορίας οἱ ἠσφαλισμένοι, ἀποτελοῦν ὑποκατηγορίαν τῆς γενικῆς κατηγορίας τῆς παρ. Αʹ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἶναι συμπλήρωσις καὶ ἀνεξάρτητος αὐτῆς, ὀρθῶς δὲ προτείνεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, διότι εἰς αὐτὸ κατανέμονται αἱ ὑποκατηγορίαι τῶν ἠσφαλισμένων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἀντιφάσκω πρὸς ἑαυτὸν καὶ εἰς αὐτὸ σφάλλει καὶ μὲ ἀδικεῖ. Ἐψήφισα πράγματι τὴν διαγραφὴν τῶν παρ. Α καὶ Β τοῦ ἄρθρου 1, διότι εἶχα ὑποβάλλει πρότασιν νὰ διατηρηθῇ καὶ ἐπεκταθῇ ἡ δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις τῶν προϊόντων κατὰ παντὸς κινδύνου καὶ ὄχι μόνον κατὰ τῆς χαλάζης καὶ παγετοῦ. Δὲν ἀντιφάσκω, ὅθεν, ἀλλὰ σταθερῶς ὑποστηρίζω τὰς καλυτέρας ἀρχὰς διὰ τὴν θέσπισιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὑποστηρίζω, συνεπῶς, τὰς ἀπόψεις αὐτὰς καὶ ἐπιμένω, διότι πιστεύω εἰς τὴν ὀρθότητά των, διότι μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας.

§65Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 ἀναφέρονται τὰ πρόσωπα τὰ ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Μεταξὺ ὅμως τῶν προσώπων αὐτῶν δὲν περιλαμβάνονται καὶ οἱ παράκτιοι ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὅπως τὸ ΝΑΤ καὶ τὸ ΙΚΑ μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν παρέχουν ἐξηρτημένην ἐργασίαν καὶ θεωροῦνται ὡς ἔχοντες τὴν ἰδιότητα τοῦ αὐτοτελῶς ἐργαζομένου, ἐπειδὴ εἶναι κάτοχοι ἑνὸς ἁλιευτικοῦ ἐργαλείου ἢ μιᾶς βάρκας κλπ. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ προσπάθειαί των ὅπως περιληφθοῦν εἰς ἕνα τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, μέχρι σήμερον παρέμεινον ἄνευ ἀποτελέσματος. Τὸ εἰσόδημα τῆς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν ἁλιέων εἶναι ἀπὸ τὰ μικρότερα εἰσοδήματα τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς καὶ τὸ ἐπάγγελμά των, ὁ βιοπορισμός των εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ τομέως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, καὶ διὰ τοῦτο ἀνέκαθεν νομοθετικῶς ἔχουν ἐξομοιωθῆ πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ὁ ἀριθμὸς τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν παρακτίων ἁλιέων δὲν ὑπερβαίνει τὰς 25 χιλ. καὶ συνεπῶς, ἐὰν περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσουν τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Θὰ ἀντικρούσῃ ἴσως ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ὑπάρχει ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2, ἀλλὰ ἀκριβῶς διὰ νὰ παρελκυσθῇ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν παρακτίων ἁλιέων ἐτέθη ἡ παράγρ. αὕτη, ἥτις καὶ παραπέμπει τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν δυστυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας, διότι πρόκειται περὶ διατάξεως δυνητικῆς. Ἐκτὸς τῶν παρακτίων ἁλιέων ὑπάρχει καὶ εἶναι ἐλάχιστος ἀριθμὸς ἁλιεργατῶν, οἵτινες ἐπίσης δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι. Καὶ λέγω ἐλάχιστοι, διότι οἱ μὲν ἁλιεργάται τῆς ἁλιευτικῆς ἁλιείας εἶναι ναυτολογημένοι καὶ εἶναι ἀσφαλισμένοι εἰς τὸ ΝΑΤ, οἱ δὲ ἁλιεργάται τῆς μέσης ἁλιείας ἄλλοι μὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΝΑΤ καὶ οἱ περισσότεροι εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἐν τούτοις, ὑπάρχουν καὶ ὀλίγοι, οἵτινες ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ἁλιείαν ὡς ἐργάται εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς ὅπου δὲν ἔχει ἐπεκταθῆ τὸ ΙΚΑ, ἔχουν ἀνάγκην ἀσφαλίσεως. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι θεωρῶ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 2, ὅτι δίδει μίαν ὑπόσχεσιν, ἥτις δὲν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῇ, διότι καὶ πρὸ 3ετίας εἶχε δοθῆ ἀνάλογος ὑπόσχεσις, ὅτι δηλαδὴ διὰ νομοσχεδίου ἤθελε ληφθῆ μέριμνα διὰ τοὺς αὐτοτελῶς ἐργαζομένους τῶν χερσαίων ἐπαγγελμάτων, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἁλιεῖς. Ἐν τούτοις, τὸ νομοθέτημα αὐτὸ δὲν κατηρτίσθη καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ ἀσφαλισθοῦν κατ’ ἄλλον τρόπον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἄλλωστε, ἡ παράγραφος 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει ὡς δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἁλιέων πρὸς ἀσφάλισιν. Μὲ ἄλλους συναδέλφους ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν νὰ προστεθῇ 7η περίπτωσις, ἔχουσα οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ὅτι ἡ μὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως παραδοχὴ τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ ἡ διατήρησις ὡς ἔχει τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 ἀποτελεῖ ὑπεκφυγήν, ἀποτελεῖ ἁπλῶς μίαν ὑπόσχεσιν, ἡ ὁποία, ὅπως σειρὰ ἄλλων ποὺ ἔχουν δοθῆ εἰς τὸν ἁλιευτικὸν κόσμον κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν καὶ δὲν ἔχουν πραγματοποιηθῆ, οὕτω καὶ ἡ σημερινὴ ὑπόσχεσις δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ αἴτημα τῶν ἁλιέων, διότι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι αὐτὸ εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, δεδομένου, ὅτι καὶ κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀσθενεῖς ἀντιρρήσεις προέβαλε διὰ τὴν παραδοχὴν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἀποκλείῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον τὴν ὑπαγωγὴν καὶ τῶν ἁλιέων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ. Φρονῶ, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται εἶναι μία κατηγορία, ἡ ὁποία ζῇ ἐκ τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς καὶ αἱ συνθῆκαι διαβιώσεώς των εἶναι δραματικαί. Εἶναι γνωστὸν τὸ ἐκτεταμένον δρᾶμα τῶν 100.000 ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς στατιστικῆς ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη καὶ διεμορφώθη τὸ νομοσχέδιον, μέσα εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀσφαλισθησομένων περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἁλιεῖς τῶν παρακτίων περιοχῶν. Συνεπῶς, διὰ τῆς τροπολογίας μας, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἠσφαλισμένων, οἱ ὁποῖοι προβλέπονται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἰς τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνονται ἅπαντες οἱ κατοικοῦντες εἰς πόλεις κάτω τῶν 5.000 κατοίκων καὶ ἀπασχολούμενοι μὲ τὴν γεωργίαν. Ἑπομένως, δὲν χρειάζεται μεγάλη πίεσις πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας αὐτήν. Ἀλλὰ ἡ τροπολογία μας περιέχει καὶ δεύτερον σκέλος, σχετικῶς μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2. Ἡ παράγραφος αὐτή, λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἐὰν περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλα Ταμεῖα, καὶ ζοῦν εἰς ἕνα χωρίον κάτω τῶν 5.000 κατοίκων, λύεται τὸ θέμα. Δηλαδή, ἀντὶ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἀσχολοῦνται κατὰ κύριον ἐπάγγελμα εἰς πρωτογενῆ ἐργασίαν, νὰ τὸ θεωρήσωμεν αὐτὸ δεδομένον κατὰ τεκμήριον καὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν.

§68Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ διευκρινήσῃ, ἐὰν ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως «ἁλιεῖς» συμπεριλαμβάνωνται καὶ οἱ ἁλιεῖς τῶν γλυκέων ὑδάτων.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, συμπεριλαμβάνονται καὶ αὐτοί.

§70Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία φράσις «ὅτι οἱ ἀσχολούμενοι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα εἰς τοὺς ἀγρούς». Ὑπάρχει, ὅμως, μία κατηγορία ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸ εἰσόδημά των ἐκ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, κατέρχονται περιοδικῶς εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐργάζονται εἴτε ὡς κτίσται, εἴτε ὡς κασσιτερωταὶ ἢ εἰς ἄλλας ἐργασίας. Μήπως αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς κατατάξητε εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἐπάγγελμα; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§72Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἰδιότητος τοῦ ἠσφαλισμένου ἐξαρτᾶται ἐκτὸς ἄλλων καὶ ἀπὸ τὴν παροχὴν προσωπικῆς ἐργασίας (χειρωνακτικῶς ἢ δι’ αὐτεπιστασίας συστηματικῶς), ἡ παράγραφος 2 ἐδάφ. αʹ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν ἕνας ἀγρότης ἔγινεν ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, λόγῳ ἀτυχήματος, νόσου ἢ ἀναπηρίας καὶ εἶναι ἠσφαλισμένος δυνάμει τοῦ νόμου αὐτοῦ, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος καὶ μετὰ τὴν νόσον ἢ τὸ ἀτύχημά του; Προχθὲς δὲν μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς σχετικῶς.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κυρία συνάδελφος, ὁ τελευταῖος τῶν ρητόρων προχθές, κ. Χονδρονάσιος, ἔθιξε τὸ ζήτημα καὶ ἀπήντησα, ὅτι εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον θὰ κάμω τὴν ἀναγκαίαν διευκρίνησιν.

§74Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον παράγρ. 3, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὅπως ἐτόνισα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ὁμιλίαν μου, δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον ἡ ἔγγαμος γυνὴ νὰ χάνῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀσφαλίσεως ὅταν ἔρχεται εἰς γάμον. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἡ Ἑλληνὶς ἔχει ἰδικὴν νομικὴν προσωπικότητα καὶ δὲν τὴν χάνει λόγῳ γάμου, διότι ἔχει δικαίωμα νὰ ἔχῃ καὶ νὰ διαχειρίζεται τὴν ἰδίαν περιουσίαν. Ἐπίσης, διότι, δυνάμει διεθνοῦς συμβάσεως τοῦ ΟΗΕ, ἔχει δεσμευθῆ ἡ Ἑλλὰς νὰ κάμνῃ διακρίσεις μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις πρέπει καὶ ὀφείλει νὰ προσαρμόζῃ τὴν Ἑλληνικὴν Νομοθεσίαν πρὸς τὴν διεθνῆ σύμβασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον καὶ κυρωθεῖσα ἀποτελεῖ νόμον τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς σπουδαῖον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ ὑποσημειώσω. Τὸ δικαίωμα πρὸς ἀσφάλισιν βασίζεται ἐπὶ τῆς παροχῆς ἐργασίας καὶ ἀπ’ αὐτὴν ἀπορρέει. Ἡ ἐργασία ὅμως τῆς γυναικὸς εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν εἶναι πολλαπλασία καὶ τῆς ἐργασίας τοῦ ἀνδρός. Ἡ ἀγρότισσα ἐργάζεται ἐπὶ 365 ἡμέρας τὸν χρόνον, ἐνῷ ὁ ἀγρότης γενικῶς καλύπτει διὰ τῆς ἐργασίας του τὸ 57% μόνον τῶν ἐργασίμων ὡρῶν ἐτησίως. Ἡ ἀγρότισσα ἐργάζεται διὰ τὴν παραγωγήν, ἐργάζεται καὶ στηρίζει τὸ ἀγροτικὸ νοικοκυριό, ἐργάζεται καὶ ὅταν ὁ ἀγρότης πηγαίνῃ εἰς τὸ καφενεῖον ἢ ἀναπαύεται. Ἐργάζεται καὶ διὰ τὴν ἀνατροφὴν τῶν παιδιῶν. Ἀπὸ τὰ ξημερώματα ὡς ἀργὰ τὴν νύχτα. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὴν προσφορὰν τῆς ἀτέλειωτης ἐργασίας ποὺ βασίζει τὸ δικαίωμά της νὰ συνταξιοδοτηθῇ αὐτοτελῶς. Ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν οἱ ἀγρόται καλύπτουν τὸ 57% τῶν ἐργασίμων ὡρῶν, αἱ ἀγρότισσαι καλύπτουν τὸ 100%. Ἐξ ἄλλου, ὡς ἔχουν αἱ σχετικαὶ διατάξεις τοῦ σχεδίου ποὺ ἐξαιροῦν τῆς ἀσφαλίσεως τὴν ἔγγαμον γυναῖκα, θὰ ἀνακύψουν σοβαραὶ δυσχέρειαι. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ κτυπητὰ παραδείγματα. Ἐὰν ὁ ἀγρότης μεταναστεύσῃ, καὶ ἀπομείνῃ μόνη ἡ σύζυγος, αὕτη δὲν ἔχει δικαίωμα αὐτοτελοῦς ἀσφαλίσεως, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογενείας καὶ ἐργάζεται μόνη διὰ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Ἐὰν ὁ σύζυγος καταστῇ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἡ σύζυγος θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ φροντίζῃ διὰ τὰ πάντα καὶ θὰ ἐργάζεται διὰ τὴν οἰκογένειαν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δικαίωμα αὐτοτελοῦς ἀσφαλίσεως ἡ σύζυγος δὲν ἔχει. Γνωρίζω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὴν ἔδωσεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Εἶπεν, ὅτι δὲν ἀσφαλίζεται ὁ σύζυγος ἢ ἡ σύζυγος, ἀλλ’ ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, μὴ λησμονῶμεν, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἀσφαλίζονται τὰ πρόσωπα καὶ τὸ σπουδαιότερον, ὅτι δὲν ὑπάρχουν δικαιοῦχοι εἰς τὴν σύνταξιν, δηλαδὴ δὲν κληρονομοῦν οὔτε τὰ παιδιὰ τὴν σύνταξιν, ὡς εἰς κἄθε κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Δὲν δύνασθε, συνεπῶς, βασίμως νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἀσφαλίζεται ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Ἐπίσης, κατάφωρος εἶναι ἡ ἐξαιρετικὴ ἀδικία ποὺ γίνεται εἰς τὴν ἀγρότισσαν ἐργάτριαν. Εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν δευτερογενῆ παραγωγήν, τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά. Ἡ ἐργάτρια τῆς πόλεως εἶναι αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένη. Τὰ παιδιά της ἔχουν δικαίωμα εἰς τὴν σύνταξιν καὶ τὰ νόμιμα καὶ τὰ φυσικά. Ἡ ἀγρότισσα δὲν ἀσφαλίζεται αὐτοτελῶς, παρ’ ὅλον ὅτι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων σπουδαίων, εἰσφέρει καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Διότι, ὡς προεῖπον, συμβάλλει εἰς τὸν σχηματισμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται καὶ περαιτέρω μεγάλα ποσὰ εἰσφέρει μὲ τὸ σύστημα τῶν ἐμμέσων φόρων ποὺ βαρύνει τὸν γυναικεῖον ἀγροτικὸν πληθυσμὸν κατὰ τὸ ¼. Παρακαλῶ, λοιπόν, τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ δεχθοῦν τὴν αὐτοτελῆ ἀσφάλισιν τῆς ἀγρότισσας. Ἂς σκεφθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, πῶς θὰ ἀντικρύσουν τὶς μητέρες των ἢ τὶς γιαγιές των, ὅταν διὰ τῆς ψήφου των τὰς ἀποκλείσουν τῆς ἀσφαλίσεως.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καθαροσπόρης, ἔχει τὸν λόγον.

§76Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Μία ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας παραλείψεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, διὰ τὰς ὁποίας ἐπεκρίθη κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἶναι, ὅτι ἀποκλείει τοῦτο τῆς συνταξιοδοτήσεως σειρὰν τάξεων ἀσχολουμένων μὲ τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν. Μία ἐκ τῶν τάξεων τούτων, ἐκ τῶν συμπαθεστέρων, εἶναι καὶ ἡ τάξις τῶν ἁλιέων καὶ τῶν ἁλιεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέκαθεν, νομοθετικῶς, ἔχουν ἐξομοιωθῆ μὲ τοὺς ἀγρότας. Βεβαίως, διὰ διατάξεως τοῦ σχεδίου προβλέπεται ἡ δυνατότης τῆς ἀσφαλίσεως καὶ τῶν τάξεων τούτων διὰ Κανονισμοῦ. Ἡ μέχρι σήμερον ὅμως πεῖρα, ὅταν ἔχωμεν παραπομπὴν εἰς Κανονισμοὺς καὶ Διατάγματα, μᾶς διδάσκει, ὅτι ὅλα αὐτὰ συνήθως παραπέμπονται εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας καὶ τὰ προβλήματα μένουν ἄλυτα. Ἡ τάξις τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἁλιείαν, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν μέσην ἁλιείαν (ἀνεμότρατες, γρὶ–γρί, μικτά), ἀνέρχονται εἰς 15 χιλιάδας περίπου. Ἕνα τμῆμα ἐξ αὐτῶν ποὺ θεωροῦνται ὡς ναυτικοί, ἔχουν ἀσφαλισθῆ εἰς τὸ ΝΑΤ καὶ ἕνα ἄλλο τμῆμα ἁλιεργατῶν εἶναι ἠσφαλισμένον εἰς τὸ ΙΚΑ, ἐφ’ ὅσον ὅμως ὑπάρχει ΙΚΑ εἰς τὴν περιοχήν του. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐκ τῆς κατηγορίας αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι οὐδαμοῦ εἶναι ἠσφαλισμένοι, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ΙΚΑ εἰς τὴν περιοχήν των. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, τὸ ἀνασφάλιστον αὐτὸ τμῆμα τῶν ἁλιέων νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος σχεδίου. Ἐκτὸς αὐτῶν, ἔχομεν καὶ τὴν συμπαθεστέραν ἔτι τάξιν, τῶν παρακτίων ἁλιέων, τοὺς στρατάρηδες, τοὺς ἁλιεῖς τῶν ὀστράκων, παραγαδιῶν καὶ ἄλλα μικρότερα ἐργαλεῖα, αὐτοὺς ποὺ συναντοῦμεν εἰς κἄθε ἑλληνικὸν ἀκρογιάλι. Αὐτοὶ ἀνέρχονται εἰς 25.000 περίπου, καὶ δι’ αὐτοὺς οὐδεμίαν πρόβλεψιν κάμνει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τόσον δυσκόλους συνθήκας βγάζουν τὰ ψωμί των καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ προμηθευταὶ τῶν ψαριῶν εἰς τὰ χωριὰ τῆς ὑπαίθρου, προσφέροντες σημαντικωτάτην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν κἄποιαν πρόνοιαν καὶ νὰ μὴ τοὺς μεταχειριζώμεθα ὡς ἀποπαίδια, ἐπαφιέμενοι εἰς τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς Κανονισμοῦ. Δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀφίσωμεν μὲ τὴν πικρίαν, ὅτι ἡ Πολιτεία δὲν εἶχε τὴν θέλησιν καὶ δὲν βρῆκε τὸν τρόπον νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἕνα μικρὸν ἔσοδον γιὰ τὰ γηρατειά τους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ἀφορῶσα τοὺς ἁλιεῖς καὶ τοὺς ἁλιεργάτας.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ κάμω μόνον δύο παρατηρήσεις. Κατ’ ἀρχὴν θὰ ἔλθω εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, συμπληρώνων τὰ ἐπιχειρήματά του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν καὶ τῆς ἀναπηρίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ εἰς τὸ ἄρθρον 1. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχομεν τὴν Δευτέραν συζήτησιν καὶ συνεπῶς δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτῶν, ἐν συνεχείᾳ ἀριθμοῦνται περιπτώσεις τινές, εἰς τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἀσφάλισις τοῦ παρόντος σχεδίου διὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Δυνάμεθα, λοιπόν, νὰ ζητήσωμεν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις διὰ Κανονισμοῦ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀναπηρίας. Δὲν εἶναι συνεπῶς ὀρθὸν τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀναπηρίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν. Περαιτέρω, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποσημειώσω καὶ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει τὴν παράγραφον 3) ......». Εἰς τὸ ἄρθρον 6, ὅπου παραπέμπει ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 6) ......». Δηλαδή, κ. Πρόεδρε, μία γυναῖκα, διὰ νὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν, τὴν προβλεπομένην εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, θὰ πρέπει νὰ εἶναι 65 ἐτῶν καὶ νὰ ἔχῃ ὑπανδρευθῆ πρὸ τριετίας, δηλαδὴ 62 χρόνων. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περίπτωσιν τῆς Νομοθεσίας μας ἔχομεν τοιαύτην Δρακόντειον διάταξιν, διάταξιν ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ καταλήγῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς συντάξεως, ὅταν ἀποθάνῃ ὁ σύζυγος. Εἰς ὅλας, ὅμως, τὰς περιπτώσεις, ἡ σύζυγος καὶ τὰ τέκνα, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἐξακολουθοῦν νὰ λαμβάνουν τὴν σύνταξιν τοῦ ἀνδρός, ὅταν οὗτος ἀποθάνῃ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ πρέπει νὰ φανῶμεν τόσον σκληροὶ διὰ τὴν Ἑλληνίδα ἀγρότισσα. Ἡ παλαιὰ φίλη, κυρία Σβώλου, παραστατικώτατα ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλὴν τὸ μέγεθος τῆς ἐργασίας τῆς Ἑλληνίδος ἀγρότισσας. Ὅλοι γνωρίζομεν πόσον καὶ ὑπὸ ποίας σκληρὰς συνθήκας ἐργάζεται ἡ Ἑλληνὶς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Μαζὶ μὲ τὸν ἄνδρα της θὰ πάῃ στὸ χωράφι καὶ μαζὶ θὰ γυρίσῃ. Κατὰ τὰς ὥρας ποὺ ὁ σύζυγός της θὰ εἶναι εἰς τὸ καφενεῖον ἢ θὰ ἔχῃ ξαπλώσει, ἐκείνη θὰ ἑτοιμάσῃ φαγητόν, θὰ ζυμώσῃ, θὰ σαρώσῃ, θὰ φροντίσῃ διὰ τὰ παιδιά, θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὰ ζῶα. Εἶναι ἀδικία νὰ μὴ δικαιοῦται συντάξεως καὶ ἡ ἀγρότισσα. Ἑπομένως, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐργασίας καὶ ἐκ λόγων κοινωνικῆς προνοίας, δὲν δικαιολογεῖται ἡ διάκρισις. Δι’ αὐτὸ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τῆς περιπτώσεως 3 τοῦ ἄρθρου 2.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Τσιάρας.

§80Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν διαβάσῃ κανεὶς τὸ ἄρθρον 2, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἱ πάντες ἀσφαλίζονται. Λέγει τὸ ἄρθρον: «Εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται αὐτοδικαίως πάντα τὰ πρόσωπα, ἅτινα ἀπασχολοῦνται κλπ.». Ἐὰν ὅμως προχωρήσῃ κανεὶς περαιτέρω εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς παραγράφου 1, θὰ εὕρῃ κάθε προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸν περιορισμὸν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ δίδωμεν σύνταξιν εἰς ἐλάχιστα μόνον ἀπὸ τὰ ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα. Καὶ πρῶτον, ὡς πρὸς τὰς ἀσφαλιζομένας γυναῖκας. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, τὴν ἀσφάλισιν τὴν θεωροῦμεν ὑπόθεσιν προσωπικὴν παντὸς ἐργαζομένου, εἴτε οὗτοι ἐργάζονται εἰς τὰ ἐργοστάσια τῶν πόλεων, εἴτε οὗτοι ἐργάζονται εἰς τὸ χωρίον καὶ εἰς τὰ ἐπαγγέλματα ἐκεῖνα οἱ ἐργαζόμενοι, τῶν ὁποίων δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλο Ταμεῖον. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν δι’ ἀσφάλισιν ἀγροτῶν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο νὰ προσπαθοῦμεν μὲ χίλιους δύο τρόπους καὶ μεθόδους νὰ περιορίζωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἀπόδειξις, ὅτι ἀπὸ τὰς 300.000 τῶν ἠσφαλισμένων κατὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀγροτῶν, οἱ 190.000 εἶναι τῆς ἀσφαλείας τῶν 180 δραχμῶν, οἱ 40.000 τῶν 220 δραχμῶν καὶ μόνον 70.000 τῶν 300 δραχμῶν. Περαιτέρω τὸ Νομοσχέδιον λέγει, ἐὰν κανεὶς λαμβάνῃ ἄλλην σύνταξιν ἀποκλείεται τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως. Ἔπειτα ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς καὶ κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Στατιστικῆς ἡμῶν, ὑποστηρίζομεν, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι δὲν θὰ ὑπερβοῦν τοὺς 130.000 δικαιουμένους.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας) Δὲν ἔχει σχέσιν αὐτό, κ. συνάδελφε, μὲ τὸ ἄρθρον 2.

§82Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶναι συνυφασμένον καὶ θὰ ἐξηγήσω διατί. Πάντως, δὲν εἶναι παραδεκτόν. Οἱ ἠσφαλισμένοι ὅλων τῶν ἄλλων τάξεων τῶν Ἑλλήνων, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παίρνουν ἀπὸ πολλὰ ταμεῖα σύνταξιν, ἐνῷ ὁ ἀγρότης δὲν ἔχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα, διότι ἔχει τὴν ὑψηλὴν τιμὴν ἡ σύνταξίς του νὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ μέγα ὕψος τῶν 180 δραχμ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, αὐτὰ θὰ τὰ εἴπητε εἰς τὸ ἄρθρον 4.

§84Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Λέγει περαιτέρω τὸ νομοσχέδιον. «... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Παραδεχόμεθα, δηλαδή, ὅτι ὅλοι θὰ ἔχουν ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον, ἡ ἄγαμος, ὅμως, γυναῖκα μόλις ὑπανδρευθῇ, θὰ χάσῃ καὶ τὸ βιβλιάριον καὶ τὴν ἰδιότητα τῆς ἠσφαλισμένης. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος. Ἐπίσης, περαιτέρω, λέγομεν, εἰς τοὺς ἁλιεῖς, ὅτι διὰ νὰ πάρετε σεῖς τὴν σύνταξιν τῶν 180 δραχμῶν, αὐτὸ ἀργότερα θὰ τὸ δοῦμε καὶ θὰ τὸ τακτοποιήσουμε διὰ Β. Διατάγματος καὶ τότε θὰ ἴδωμεν τὶ θὰ γίνῃ. Ἀπὸ τώρα ὅμως, βάζομεν τὰς βαρυτάτας φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως ποὺ δὲν θὰ γίνῃ διὰ τοὺς πολλούς. Δι’ αὐτὸ ἐτόνισα, ὅτι οἱ ἀσφαλιζόμενοι, σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ ὑπερβοῦν τὰς 130.000. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ εἶναι γενικὴ καὶ καθαρῶς προσωπικὴ τόσον διὰ τοὺς ἄνδρας ὅσον καὶ τὰς γυναῖκας. Ἔχομεν δὲ ὑποβάλει πρὸς τοῦτο σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ὑποστηρίζομεν. Ἐπίσης, συμπεριλαμβάνετε, κ. Ὑπουργέ, μέσα εἰς τοὺς φορολογουμένους τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανημάτων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κριθῆ ἀπὸ τὰ δικαστήρια δι’ ἀποφάσεών των, ὅτι οὗτοι εἶναι ἐπαγγελματίαι, ὑπάγονται ἀσφαλιστικῶς εἰς τὸ ΤΕΒΕ, πληρώνουν φόρον εἰσοδήματος ὡς ἐπαγγελματίαι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι ἀγρόται. Συμφωνῶ ἐν προκειμένῳ μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ διαγραφὴ τῆς παραγράφου δʹ. τοῦ ἄρθρου 2. Λέγουν, ἐπίσης, ὅτι δέον νὰ σημειωθῇ ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅτι βάσει τῶν νεωτέρων ἀρχῶν τοῦ δικαίου, ἐκρίθη ἤδη ὑπὸ τῶν δικαστηρίων καὶ ὑπὸ τῶν φορολογικῶν Ἐπιτροπῶν ὡς ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου 3777, δι’ ἧς οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν ἐξωμοιώθησαν μὲ τοὺς παραγωγοὺς καὶ δέον νὰ καταβάλλουν 3.700 δραχμάς. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατὰ τὴν νομολογίαν τοῦ Κράτους θεωροῦνται ἐπαγγελματίαι, ὑπάγονται εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ πληρώνουν ἐκεῖ, πληρώνουν τὸν φόρον τῆς Αʹ κατηγορίας, πληρώνουν τοὺς ἐμμέσους φόρους, τοὺς ὁποίους βάζομεν εἰς τὰ 625.000.000 καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κεχωρισμένως καὶ μόνον νὰ φορολογηθοῦν. Ὅταν γνωρίζετε, ὅτι μὲ τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργείας, μὲ τὸν φοβερὸν ἀριθμὸν αὐτῶν τῶν συγκροτημάτων ποὺ κυκλοφοροῦν εἶναι ὅλοι χρεωκοπημένοι καὶ εἶναι ὑπὸ ἐκποίησιν ὅλα τὰ μηχανήματα, νὰ ἐρχώμεθα τώρα, χωρὶς λόγον ἀσφαλίσεως, χωρὶς προβλεπομένην ἀσφάλισιν νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν καὶ μὲ ἄλλες 3.700 δραχμές, πέραν τοῦ ὅτι θὰ αὐξηθῇ καὶ τὸ πρὸς τὸ δημόσιον χρέος των ἐκ φόρου εἰσοδήματος μὲ ἄλλο 10%. Ἡ θέσις των εἶναι τρομακτικὴ χειροτέρα κατὰ πολὺ ἐκείνης ποὺ μέχρι σήμερον, πράγματι, εἶναι ἀθλία. Κύριε Ὑπουργέ, ἤκουσα πολλὲς φορὲς νὰ λέτε, ὅτι ἐδῶ ὅπως πάει τὸ νομοσχέδιον θὰ εἰσπράττῃ μὲν πολλά, θὰ δίδῃ δὲ ἐλάχιστα καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις ἰδιαιτέρως νὰ τὸ προσέξῃ, διότι εἶπα καὶ προχθές, ἔχουν καὶ οἱ ἀγρόται τὸ πρακτικὸ μυαλὸ καὶ κάνουν λογαριασμόν, τὶ θὰ δώσουν, τὶ θὰ πάρουν, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εὕρουν τὴν σωστὴ τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν καὶ κατεθέσαμεν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ζητήσωμεν καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διὰ τῆς ὁποίας τροπολογίας ζητῶμεν ἴσην μεταχείρισιν, ζητῶμεν νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς ἐργασίας ἑνὸς ἑκάστου ἐργαζομένου εἰς τὸ χωρίον, εἴτε ὡς ἐργάτου, εἴτε ὡς ἐπαγγελματίου μὴ ὑπαγομένου εἰς τὸ ΤΕΒΕ, εἴτε ὡς ἀγρότου, εἴτε ὡς ἁλιέως, εἴτε εἰς οἱονδήποτε ἄλλο ἐπάγγελμα. Ἐφ’ ὅσον εἶναι κάτοικος τοῦ χωρίου θὰ πρέπει νὰ τύχῃ προσωπικῶς αὐτὸς καὶ ἡ γυναῖκα του καὶ τὰ παιδιά του τῆς συντάξεως ποὺ δικαιοῦνται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Καὶ ἐπιμένομεν εἰς αὐτό, κ. Ὑπουργέ, καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν πολύ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ ἀρνούμεθα τὸ δικαίωμα τῆς κληρονομίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποθνήσκῃ ὁ σύζυγος καὶ ἡ ἀγρότισσα νὰ στερῆται αὐτῆς τῆς ἀθλιεστάτης συντάξεως. Δὲν εἶναι νοητόν, εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον προσβάλλει τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς θέτει εἰς ἄλλην μοῖραν, ἔναντι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε καὶ ὑποστηρίζομεν ἀντὶ ὅλων αὐτῶν ἐδῶ μὲ δύο λέξεις, τὸ ἄρθρον 2 νὰ φύγῃ καὶ νὰ εἰποῦμε, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται αὐτοδικαίως οἱ συμπληροῦντες τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἀγρόται, ἀνεξαρτήτως φύλου, οἱ μὴ ἐντεταγμένοι εἰς ἄλλον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ. Οἱ ἀσχολούμενοι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα, εἴτε αὐτεπαγγέλτως, εἴτε δι’ αὐτεπιστασίας εἰς τὴν γεωργίαν, τὴν κτηνοτροφίαν, τὴν πτηνοτροφίαν, τὴν ἁλιείαν, τὴν δασεργασίαν πάσης φύσεως, οἱ ἀγροτοεργάται, ὡς καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι μὴ ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλον ταμεῖον τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ.

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ βάλωμεν καὶ τὴν ἀμπελουργίαν, μήπως αὔριον τὰ δικαστήρια εἴπουν, ὅτι δὲν περιελήφθη. Δὲν εἶναι λογικὸν νὰ τὸ εἴπωμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ προστεθῇ.

§86Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σωστά, διότι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σύγχυσις. Νὰ προστεθῇ καὶ ἡ ἀμπελουργία.

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ἀκούομεν πράγματα καταπληκτικά. Εἶναι δυνατὸν ὁ ἀμπελουργὸς νὰ θεωρηθῇ, ὅτι δὲν εἶναι γεωργός; Εἶναι ἡ ἑσπέρα τῶν ἐκπλήξεων. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ καταλάβω αὐτὰ τὰ πράγματα.

§88Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω ἐγὼ ποῖα εἶναι τὰ καταπληκτικά, κ. Ὑπουργέ. Τὰ καταπληκτικὰ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ γράφετε.

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἤκουσα ἀπόψε, ὅτι ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἠμποροῦμεν νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ διὰ νὰ προπαρασκευάζωμεν τὴν Βουλὴν διὰ τὴν γνώμην της ἐπὶ τῆς δευτέρας ἀναγνώσεως τοῦ νομοσχεδίου. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἐκπλήσσομαι. Ἀκούω τώρα, ὅτι πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τοὺς ἀμπελουργούς, διότι ἠμπορεῖ νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν γεωργίαν.

§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λησμονεῖτε, φαίνεται, τὴν ἰδιότητά σας, ὡς δικηγόρου καὶ τὶ ἔχετε ἀντιμετωπίσει εἰς ἀποφάσεις δικαστηρίων. Φοβοῦμαι, ὅτι τρέχομεν τὸν κίνδυνον, δικαστὴς ἑρμηνεύων στενῶς τὸν νόμον νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν ὑπάγονται αἱ ἄμπελοι, μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι ὁ νομοθέτης, τοὺς κλάδους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἤθελε νὰ μνημονεύσῃ, τὰς ἐκμεταλλεύσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἤθελε νὰ μνημονεύσῃ, τὰς ἐμνημόνευσε. Καὶ ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, τὶ σᾶς ἐμποδίζει νὰ προσθέσητε, καὶ τῶν ἀμπέλων, διὰ νὰ ἀποφύγητε ἐνδεχομένην στενὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου; Ποῖον εἶναι τὸ παράδοξον, ἐκεῖνο ποὺ λέγω ἐγὼ νὰ προστεθῇ, ἢ ἐκεῖνο ποὺ λέγετε σεῖς; Ἐγὼ ἔχω τὸ ἄδικον, ἢ σεῖς; Ἐγὼ εἶπα πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν θὰ εἶναι λογικὸν νὰ τὸ εἴπῃ τὸ δικαστήριον, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ τὸ εἴπῃ, διατὶ νὰ μὴ τὸ συμπληρώσωμεν. Ἔργον τοῦ προνοητικοῦ νομοθέτου εἶναι νὰ προλαμβάνῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν πρόκειται περὶ παραδοξοτήτων. Ἐὰν θεωρῆτε παράδοξα, ὅσα ἀντιτίθενται πρὸς τὰς παραδοξότητας τοῦ νομοσχεδίου, δεχόμεθα τὸν χαρακτηρισμόν, ἀλλὰ θεωροῦμεν παραδοξότητας πολλὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§92Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπιμένωμεν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν τὸ ἐκάναμεν διὰ νὰ ἀποκτήσῃ καὶ ὁ ἀγρότης τὸ αἴσθημα, ὅτι τυγχάνει τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τὰ ἄλλα στρώματα τοῦ λαοῦ. Ἐπιμένομεν καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ ἔχῃ καθαρῶς προσωπικὸν χαρακτῆρα, νὰ ἔχῃ ὁ ἀσφαλιζόμενος τὸ βιβλιάριόν του, νὰ δικαιοῦται τὰ ὅσα δικαιοῦνται οἱ πάντες ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν κανονισμῶν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ διαφορετικὴ καὶ τόσον κατωτάτη μεταχείρισις εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, διότι αὐτὸ θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς ἀξιοπρεπείας μας καὶ εἰς βάρος τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ καὶ ὑποστηρίζομεν τὴν τροπολογίαν μας.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς παρ. 3, ἡ ὁποία ἀποκλείει τὰς γυναῖκας ἀπὸ τὴν αὐτοτελῆ ἀσφάλισιν. Πρέπει διὰ λόγους ἀρχῆς, νὰ μὴ θέσωμεν τὰς ἀγρότισσας εἰς κατωτέραν μοῖραν, οὔτε νὰ τὰς ἀδικήσωμεν ἐν σχέσει μὲ τὰς γυναῖκας τῶν πόλεων, αἱ ὁποῖαι κληρονομοῦν τὴν σύνταξιν τοῦ συζύγου. Ἄλλως τε ὑπάρχουν περιοχαὶ εἰς τὰς ὁποίας αἱ γυναῖκες κάνουν περισσότερον ἀνδρικὰς ἐργασίας. Δι’ αὐτό, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παρ. 3. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου τὸ ζήτημα τῶν ἁλιέων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι μερίμνης τοῦ Κράτους καὶ νὰ μὴ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημά των. Τέλος πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ παρ. 5 ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὰς περιπτώσεις ἀλλοδαπῶν. Ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἀλλοδαποῦ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Διότι ὑπάρχουν ἀλλοδαποὶ ξένης ἐθνικότητος καὶ ἀλλοδαποὶ Ἕλληνες τὸ γένος. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι διὰ τοὺς τελευταίους δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ προϋπόθεσις τῆς ἀμοιβαιότητος.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μήπως ἐννοεῖτε τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους;

§96Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνῷ εἰς τὰς ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς σχέσεις σας εἶσθε μειλίχιος καὶ ἤρεμος, ἐντὸς τῆς Βουλῆς εἶσθε ἐπιθετικώτατος, ὀξύθυμος καὶ ἐλαύνεσθε ἀπὸ σκληρὰ ἐλατήρια. Ὑπάρχουν Ἕλληνες ἐκ Ρωσίας, Ρουμανίας καὶ ἄλλων χωρῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀποκτήσει τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. Δι’ αὐτοὺς δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγραφον 5 ἡ ἑξῆς προσθήκη: «Ἕλληνες τὸ γένος ἀλλοδαποὶ ἀγρότες ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος νόμου, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀγρόται».

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐκθέσω δι’ ὀλίγων τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Κυρίως, ἐπιθυμῶ νὰ θίξω καὶ ἐγὼ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἁλιέων καὶ τῆς θέσεως τῆς Ἑλληνίδος ἀγρότισσας. Βεβαίως, οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι ἐξέθεσαν ἀρκετὰ ἀναλυτικὰ καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο πρόβλημα. Πάντως, νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ γενικώτερον αἴσθημα τοῦ δικαίου καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως, πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἡ κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικὸν ἀντιμετώπισις καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου προβλήματος. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὴ ἡ σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἁλιεία εἰς τὴν ἐθνικήν μας παραγωγήν, εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Εἶναι μία ἐργασία, μία πηγὴ πλουτοπαραγωγική, ἡ ὁποία πρέπει ἀπὸ πάσης ἀπόψεως νὰ προσεχθῇ. Διότι ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι γενικώτερον καὶ πέραν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ μέρους ποὺ ἀντιμετωπίζομεν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δώσῃ, ἐξαιρετικὴν σημασίαν, γενικώτερον, εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἁλιείας. Καὶ ὑπάρχουν μεγάλαι δυνατότητες μιᾶς πραγματικῆς παραγωγικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ πλούτου, τὸν ὁποῖον ἔχομεν εἰς τὸν τόπον μας. Ἀλλά, εἰδικώτερον, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἁλιέων, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, δὲν εἶναι μεγάλος, διὰ νὰ προκαλέσῃ κάπως μίαν σοβαρὰν ἀνησυχίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὰς ὑφισταμένας ἄλλας ἀσφαλιστικὰς ὀργανώσεις καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἰσορροπίαν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει μίαν διαδικασίαν μελλοντικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἁλιεργατῶν καὶ τῶν ἁλιέων. Ἀλλά, πράγματι, εἶναι συγκριτικῶς πολὺ μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἁλιεργατῶν καὶ ἁλιέων καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦδε νὰ τὸ προσέξῃ αὐτὸ μιὰ ποὺ τὸ ἀναγνωρίζει καὶ τὸ προγραμματίζει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Περαιτέρω θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω τὴν ἀπόλυτον ἀλληλεγγύην μου πρὸς τὸ αἴτημα τῆς Ἑλληνίδος ἀγρότισσας. Ποῖος εἶναι ὁ ρόλος της εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἔχομεν ἄμεσον ἀντίληψιν τῆς καταστάσεώς της. Ἡ ἐργασία της εἶναι σκληρὰ καὶ ἡ προσφορά της μεγαλυτέρα τοῦ ἀνδρός. Δὲν εἶναι ἑπομένως, ὀρθὸν νὰ μὴ τύχῃ ἴσης μεταχειρίσεως, πρᾶγμα ποὺ δὲν εἶναι δίκαιον. Γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἀγρότισσα εἶναι ἡ βάσις, ὄχι μόνον τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀγροτικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ν’ ἀγνοῆται καὶ νὰ παραγκωνίζεται. Ἡ ἀρχὴ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἡ ὁποία πανηγυρικῶς ἀνεγνωρίσθη διεθνῶς καὶ εἰς τὸν τόπον μας πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἐξηντλήθησαν τὰ θέματα καὶ ὅτι αἱ ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας θὰ δώσω θὰ ἔχουν ὡς συνέπειαν νὰ λήξουν αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, λαμβάνω τὸν λόγον προτοῦ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων. Δύο εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐγεννήθησαν, πρῶτον ἐξετέθη ἡ ἄποψις, ὅτι τίθεται εἰς μειονεκτικὴν μοῖραν ἡ Ἑλληνὶς ἀγρότισσα καὶ δεύτερον, ὅτι διὰ τοῦ νόμου καὶ ὄχι διὰ τοῦ κανονισμοῦ πρέπει νὰ προβλέψωμεν τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἁλιέων. Ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, ἅτινα ἐθίγησαν, δὲν ἀσχολοῦμαι, διότι ἡ ἀπάντησις ἔχει δοθῆ ἤδη καὶ δὲν χρειάζεται ἀπάντησις, διότι διὰ τῆς ἁπλῆς ἀναγνώσεως τῆς διατάξεως δύναται οἱ ὁμιλήσαντες καὶ παρατηρήσαντες νὰ λύσουν τὰς ἀπορίας των. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τεχνικὴ τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 2, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα ποὺ ὁμιλοῦν περὶ παροχῶν, ἤγαγεν εἰς μίαν παρεξήγησιν, ὅτι δῆθεν ἡ ἀγρότισσα τίθεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ἀσφαλίζονται καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δικαιωμάτων, ἀλλὰ καὶ ὑποχρεώσεων, αἱ οἰκογένειαι αἱ ἀγροτικαί. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν, διότι ὅπως ἔλαβον ἐπανειλημμένως ἀφορμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν, ἀγροτικὴ εἶναι ἡ οἰκογένεια ἡ ἀσχολουμένη εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων. Ἡ προσωπικὴ ἐργασία καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει κατὰ μεγαλύτερον ποσοστὸν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅπως ἔλαβον ἀφορμὴν καὶ προχθὲς νὰ εἴπω, νὰ ἔχωμεν αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένα τὰ διάφορα μέλη τῆς οἰκογενείας, διότι ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει, πρέπει ὅλα τὰ μέλη, τὰ ἠσφαλισμένα, νὰ ὑπόκεινται εἰς εἰσφοράν. Ἐνῷ δὲν συμβαίνει αὐτό. Εἰς τὴν εἰσφορὰν ὑπόκειται ἡ γεωργικὴ ἐκμετάλλευσις τῆς οἰκογενείας, ἐνῷ τῆς ἀσφαλίσεως μετέχει ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Οὐδεμία μείωσις τῆς ἀγρότισσας προέρχεται ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν μάλιστα συνδυάσῃ κανεὶς τὴν παράγραφον 3 μὲ τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ὑποκαταστάσεως, ἄγεται εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὴν ἀνάγκην θὰ προκύπτῃ αὐτοτελὲς δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως τῆς ἀγρότισσας. Ὥστε κατ’ οὐδένα λόγον εὑρίσκεται ἡ σύζυγος ἐν μειονεκτικῇ θέσει. Ἐὰν θέλωμεν τὸ ἀντίθετον, τότε πρέπει νὰ προβλέψωμεν εἰσφορὰν ἀτομικήν. Ἐπανειλημμένως ἐλέχθη, ὅτι ὅπως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ τὸ δικαίωμα τοῦ συζύγου, τῆς συζύγου καὶ τῶν τέκνων, ὅτι τὸ ἴδιον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἐδῶ. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀστῶν τὸ κἄθε ἐργαζόμενον μέλος ὑπόκειται εἰς εἰσφοράν, ἐνῷ δὲν συμβαίνει τὸ αὐτὸ καὶ ἐν προκειμένῳ.

§100Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν παντρευθῇ μία ἀγρότισσα τὸν δάσκαλο τοῦ χωριοῦ, δὲν χάνει τὰ δικαιώματά της;

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν θὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν τοῦ διδασκάλου;

§102Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ δικαίωμα τῆς γυναῖκας ὡς ἡγέτου μιᾶς οἰκονομικῆς μονάδος χάνεται ἢ ὄχι;

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Χάνεται, ἀλλὰ θὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν.

§104Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τότε θὰ πληρώνῃ χωρὶς νὰ παίρνῃ.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ πληρώνῃ μεγάλος ἀριθμὸς καὶ ἀστῶν χωρὶς νὰ παίρνῃ.

§106Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως ἐὰν συζευχθῇ διδάσκαλον, δὲν τίθεται θέμα. Ἐὰν ὅμως συζευχθῇ τὸν μπακάλην τοῦ χωριοῦ καὶ ἀποθάνῃ ὁ μπακάλης τὶ θὰ γίνῃ;

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ μπακάλης εἶναι ἠσφαλισμένος ἀλλοῦ. (Φωναί, εἶναι εἰς τὸ Τ.Ε.

Β.Ε).

§108Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπάρχουν κατηγορίαι ἀνθρώπων εἰς τὰ χωρία κάτω τῶν 5.000 κατοίκων ποὺ δὲν ἀσφαλίζονται ἀπὸ κανένα ταμεῖον. Ἄν ἡ ἀγρότισσα παντρευθῇ ἕνα ἁλιέα καὶ ἀποθάνῃ ὁ ἁλιεύς, τὶ θὰ ἀπογίνῃ ἡ γυναῖκα;

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ εἴπωμεν διὰ τοὺς ἁλιεῖς.

§110Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς ἔφερα τὸ θέμα ὡς παράδειγμα ἀνδρὸς ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος σὲ κανένα ἄλλο Ταμεῖον, τὶ θὰ γίνῃ;

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἔχει ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2, εἰς τὴν περίπτωσιν συνάψεως γάμου μετὰ μὴ ἠσφαλισμένου δὲν χάνει τὴν ἰδιότητα τοῦ ἠσφαλισμένου. Λέγει ἡ διάταξις: «Διαφυλασσομένων τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ παρόντος, ἡ σύναψις γάμου μετὰ ἠσφαλισμένου ... (ἀναγινώσκει) ...». Σᾶς ἀναγινώσκω τὸ κείμενον τὸ τροποποιηθὲν κατόπιν τῶν συζητήσεων μὲ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπεβάλλετο ἐκ τῆς τεχνικῆς τοῦ νομοσχεδίου νὰ τεθῇ αὐτό, διότι ἐὰν δὲν ἐτίθετο, τότε ἦτο παραλλήλως δύο ἠσφαλισμένοι ἐν τῇ αὐτῇ οἰκογενείᾳ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἡ πρόθεσίς του.

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὲ συγχωρῆτε δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου τὴν διατύπωσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν, ὅτι τίθεται ἡ ἀγρότισσα εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ τὸν ἀγρότην στεροῦνται βασιμότης. Ἡ ἀγρότισσα ὅπως ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δηλαδή, τῶν παροχῶν, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἐν τῷ νόμῳ καὶ ὅταν συντρέξουν αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται ἐν τῷ νόμῳ, ὅπως εἶναι ἠσφαλισμένος καὶ ὁ ἀγρότης. Θὰ παρατηρηθῇ, ἴσως, ὅτι τὸ ἐδάφιον 6 ὁμιλεῖ περὶ ἀφαλίσεως τῶν ἐνηλίκων μελῶν τῆς οἰκογενείας. Αὐτὸ ἐτέθη πάλιν λόγῳ τῆς τεχνικῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι διὰ νὰ ἔχῃ δικαίωμα συντάξεως ὁ ἀγρότης, πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένα χρόνια ἐν ἀσφαλίσει. Θὰ ἦτο ἄδικον, λοιπόν, ὁ ἐνήλικος, τὸ μέλος τῆς οἰκογενείας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχεν ἰδίαν οἰκογένειαν καθ’ ὃν χρόνον διέμενεν ἐν τῇ οἰκογενείᾳ τοῦ πατρός του, ὁ χρόνος αὐτὸς νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς χρόνος ἀσφαλίσεως ὅταν θὰ καθίστατο αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένος. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τίθεται ἐν τῷ ἄρθρῳ, ὅτι τὰ ἐνήλικα μέλη θεωροῦνται ἠσφαλισμένα, διὰ νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον θὰ διαδράμουν ἐν τῇ ἀσφαλίσει αὐτῇ ὅταν θὰ ἀποτελέσουν ἰδίαν οἰκογένειαν, νὰ θεωρηθῇ ὡς συμπλήρωσις τοῦ χρόνου τοῦ προβλεπομένου εἰς τὸ ἄρθρον 4. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία. Ἔγινε λόγος, ἐπίσης, περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀσφαλισθοῦν διὰ διατάξεως τοῦ νόμου οἱ ἁλιεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι νὰ ἀποκλείσῃ τοὺς ἁλιεῖς. Διατὶ δὲν τοὺς περιελάβομεν κατ’ εὐθεῖαν; Διότι ἐξ ἄλλης ἀφορμῆς, εἶπον εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὰ στοιχεῖα τὰ στατιστικὰ καὶ τὰ πληθυσμιακά. Σᾶς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι εὐθὺς ὡς συσταθῇ ὁ Ὀργανισμός, θὰ γίνῃ ἡ ἀπογραφή, τόσον τῶν ἀσφαλιζομένων ἀπ’ εὐθείας διὰ τοῦ νόμου, ὅσον καὶ εἰδικῶς τῶν ἁλιέων καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς, ἀφοῦ μάλιστα θὰ προβλεφθῇ, ὅτι καὶ ἐκ μέρους αὐτῶν θὰ ὑπάρχῃ μία ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ ἀνάλογος μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν θὰ δίδουν οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν, θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Νομίζω, ὅτι ὁ ὀρθότερος δρόμος εἶναι αὐτὸς τὸν ὁποῖον ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ διατυπώνει εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§114Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Ἕνα καὶ ἥμισυ χρόνον ἔχετε μπροστά σας ἕως ὅτου ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, νὰ τοὺς συμπεριλάβετε καὶ σὲ ἕνα καὶ ἥμισυ χρόνο νὰ συγκεντρώσετε τὰ στοιχεῖα.

§115Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐλέχθη ἀκόμη καὶ ὑπάρχει μία τροπολογία, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐπαγγέλματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀσφαλισθοῦν. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν δυνατότητα τῆς ἀσφαλίσεως ἐπαγγελμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν ἐμμέσως εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ δι’ αὐτὰ τὰ ἐπαγγέλματα ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ἡ δυνατότης ἀσφαλίσεως προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν ἀνεπτύχθη μέχρι τοῦδε, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀντιμετωπίσω καὶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ οἱ ἀγροφύλακες. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τοὺς ἀγροφύλακας νὰ δώσωμεν τὴν δυνατότητα τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὅπως δίδομεν καὶ διὰ τοὺς ἁλιεῖς, καὶ ἐπειδὴ πράγματι, ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου διὰ τοὺς ἀγροφύλακας δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης αὐτή, προτείνω, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 4 καὶ εἰς τὴν σχετικὴν φράσιν ἡ ὁποία λέγει «τῶν ἀσχολουμένων κατὰ κύριον ἐπάγγελμα» νὰ προσθέσωμεν τὴν λέξιν «ἢ ὑπηρεσίαν». Ὁ ἀγροφύλαξ ἐκτελεῖ ὑπηρεσίαν, δὲν ἐκτελεῖ ἐπάγγελμα καὶ, νομίζω, ὅτι μὲ τὴν προσθήκην αὐτὴν καὶ μὲ τὴν δήλωσιν ἄλλωστε τὴν ὁποίαν κάμνω, θὰ καλυφθῇ ἡ περίπτωσις, συμπληρουμένης κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2. Ὁ συνάδελφος κ. Φρόντζος, ἔκαμε μίαν ἐρώτησιν, μήπως ἡ προσωρινὴ ἀπομάκρυνσις τοῦ ἐκμεταλλευομένου τὴν ἰδιοκτησίαν του γεωργικῶς, πρὸς ἀπασχόλησιν τείνουσαν εἰς συμπλήρωσιν τοῦ εἰσοδήματός του, ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν ἀπώλειαν τῆς ἰδιότητος τοῦ ἠσφαλισμένου; Προτείνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ προσωρινὴ ἀπασχόλησις τείνουσα πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ κυρίου εἰσοδήματος τοῦ ἠσφαλισμένου, δὲν θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἀπώλειαν τῆς ἰδιότητος τοῦ ἠσφαλισμένου.

§116Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐὰν ἡ προσωρινὴ διακοπὴ τῆς ἀπασχολήσεως δὲν καλύπτῃ τὴν 10ετίαν ἡ ὁποία ἦτο ἀναγκαία πρὸ τοῦ 65ου ἔτους, τὶ θὰ γίνῃ;

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἦτο αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος. Ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς διακοπὴν τῆς ἐργασίας ἐντὸς τοῦ ἔτους, δηλαδὴ ἔχει ὑπ’ ὄψει του κατοίκους τῆς περιφερείας του ἀσχολουμένων μὲ ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα εἶναι μακρὰν τῆς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως 2–3–4 μῆνες ἐντὸς τοῦ ἔτους. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἀπευθύνω παράκλησιν πρὸς ὑμᾶς νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§118Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοὺς ἀλλοδαποὺς δὲν μᾶς εἴπατε τίποτε. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν τῶν ἀλλοδαπῶν ποὺ ἐκάνατε ὑπαινιγμόν. Ὁμιλοῦμεν δι’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἐδῶ.

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μελετήσω τὸ θέμα διὰ νὰ κάνω τὴν διατύπωσιν, οὕτως ὥστε νὰ περιλαμβάνωνται καὶ αἱ περιπτώσεις Ἑλλήνων τὸ γένος διαμενόντων ἐν Ἑλλάδι.

§120Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι δὲν περιλάβατε τοὺς ἁλιεῖς, διότι σᾶς λείπουν στατιστικὰ στοιχεῖα. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἁλιεῖς περιλαμβάνονται εἰς τὴν δοκιμαστικὴν ἀπογραφὴν τὴν ὁποίαν ἐκάματε διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ παρόντος, διότι καὶ οἱ ἁλιεῖς εἶναι ἀναπόσπαστον τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἑπομένως, δὲν βλέπω νὰ ἀποτελῇ αὐτὸς ὁ λόγος ἐπιχείρημα τοῦ ἀποκλεισμοῦ των. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ καθορισμοῦ τῆς εἰσφορᾶς, ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν βραδύτερον εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον. Ἔχομεν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, καὶ αὐτὸ θὰ συμβαίνῃ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, χωριὰ ὅπου οἱ μισοὶ κάτοικοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἁλιείαν καὶ οἱ ἄλλοι μισοὶ μὲ τὴν γεωργίαν. Μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ πῆτε, ὅτι τὸ μισὸ χωριὸ θὰ πάρῃ σύνταξιν καὶ τὸ ἄλλο μισὸ ποὺ ζοῦν ἀπὸ τὴν θάλασσαν, δὲν θὰ πάρῃ. Σημειωτέον, ὅτι οἱ ἁλιεῖς εἶναι οἱ πλέον παραγνωρισμένοι πολῖται. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ μία πολὺ θλιβερὰ ψυχολογικὴ κατάστασις εἰς τὸ χωριό. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ εἰπῆτε, ὅτι περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ οἱ ἁλιεργάται, ἐκτὸς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ν.Α.Τ. Νὰ τεθοῦν οἱ ἁλιεῖς θετικῶς εἰς τὸ παρὸν καὶ ὄχι δυνητικῶς.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Θὰ μελετήσω τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς ποὺ ἔγινε τὸν Μάϊον τοῦ 1960. Καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι γεγονὸς τότε δὲν θὰ ἔχω κανένα κώλυμα νὰ περιλάβωμεν καὶ τοὺς ἁλιεῖς.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§123Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Μετὰ τὴν προσθήκην τὴν ὁποίαν μόλις ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκανε εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου διὰ τοὺς ἀγροφύλακας, τοὺς ὁποίους κρίνω ἀπαραίτητον νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰ ἀσφαλιζόμενα ὑπὸ τούτου πρόσωπα, δὲν πρόκειται νὰ μακρηγορήσω. Ἕνα θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω διὰ τοὺς συμπαθεῖς ἀγροφύλακας, οἱ ὁποῖοι παραμένουν σήμερα οἱ μόνοι ἀνασφάλιστοι, νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς ἴδιον ἐδάφιον τῆς 2 παραγράφου τοῦ 2 ἄρθρου ὡς ἀμέσως ἀσφαλιζόμενοι.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§125Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέμενον, ὅτι ἡ ἄνοδος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ βῆμα θὰ μᾶς ἀπήλλασεν ἀπὸ μακρὰν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2. Κύριε Πρόεδρε, ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἐδιάβασαν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ ἀντελήφθησαν, ὅτι ἡ φράσις «διὰ κανονισμοῦ» περιλαμβάνεται πλείστας ὅσας φορὰς καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς κανονισμοὺς τοὺς μελλοντικοὺς ποὺ δὲν γνωρίζομεν πότε θὰ συνταχθοῦν, θὰ περιληφθοῦν οἱ ἁλιεῖς, οἱ ἁλιεργάται, οἱ βαρελοποιοί, οἱ κασσιτερωταί, οἱ σαγματοποιοί, οἱ πεταλωταὶ καὶ ἄλλοι. Ἀλλὰ ἀφοῦ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 300.000 ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ τύχουν συντάξεως περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται ὡς καὶ οἱ ἄλλοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, γιατὶ ἐνῷ ὅλοι οἱ ἀγρόται θὰ τύχουν συντάξεως, οὗτοι νὰ μὴ ὑπάγωνται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου; Διατὶ αὐτὴ ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν ἁλιέων τῶν παρακτίων, τῶν λιμνοθαλασσῶν, τῶν λιμνῶν, οἵτινες ποτὲ δὲν χορταίνουν τὸ ψωμὶ ἂν καὶ τόσον σκληρὰ ἐργάζονται; Διατὶ νὰ μὴ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου; Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἁλιέων καὶ τῶν λοιπῶν τοὺς ὁποίους ἀνέφερα χωρὶς νὰ δύναται νὰ πείσῃ κανένα ἐξ ἡμῶν διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους προβάλλει. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἐφ’ ὅσον σύνταξις πρόκειται νὰ χορηγηθῇ εἰς τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 1962 εἶναι ἀρκετὸν τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους διὰ νὰ μελετηθοῦν ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ στατιστικά, τὰ οἰκονομικά, κ.ἄ. Ἐπὶ τέλους δὲν θὰ πάθῃ τίποτε ὁ ὀργανισμὸς ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν, ἐὰν οἱ φτωχοὶ ψαράδες πληρώσουν τὴν εἰσφορὰν των ὀλίγους μῆνας ἀργότερον, ὅτε θὰ ὑπάρχουν τὰ πλήρη στοιχεῖα διὰ τὴν οἰκονομικὴν εἰσφοράν των. Διατὶ νὰ παραπεμφθοῦν εἰς κανονισμὸν καὶ νὰ μὴ ρυθμισθῇ ἀμέσως τὸ θέμα;

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§127Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξακριβώσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τοὺς ἁλιεῖς καὶ θὰ τοὺς συμπεριλάβῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα μὲ ὑποχρεώνει νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς αὐτὸν καὶ νὰ δηλώσω, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον, ἐλπίζων, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§129Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 2, προκαλεῖ ὡρισμένας σκέψεις, τὰς ἰδίας, ἀκριβῶς, σκέψεις αἱ ὁποῖαι ἀνέκυψαν καὶ κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ λόγος τῆς συζητήσεως ὑπῆρξεν, ὅτι κατὰ παρέκκλισιν τῶν βασικῶν ὀρθοδόξων ἀσφαλιστικῶν ἀρχῶν, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐβασίσθη ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, λογιζομένης ὡς ἐπιχειρηματικῆς μονάδος. Σκοπὸς τῆς παρεκκλίσεως αὐτῆς ἦτο ὁ περιορισμὸς τῶν ἀσφαλισθησομένων. Τὸ δικαίωμα ὅμως, τῆς ἀσφαλίσεως ἀπορρέει ἐκ τῆς ἐργασίας ἑκάστου προσώπου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν μελετητὴν τοῦ ἄρθρου 2 νὰ προβῇ εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ παράγρ. 3 τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποσβέννυται τὸ δικαίωμα τῆς ἀσφαλισμένης γυναικὸς μετὰ τὴν τέλεσιν γάμου, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν παράγρ. 1, ἡ ὁποία εἶναι ἔκφρασις τῆς ἰδέας τῆς καθολικότητος τῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ πέραν τῶν συναισθηματικῶν λόγων, τοὺς ὁποίους πολλοὶ συνάδελφοι ἐπεκαλέσθησαν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐργασίαν τῆς Ἑλληνίδος ἀγρότισσας, ἡ ὀρθόδοξος ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ὑποστηρίξεως τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑποβάλει καὶ ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γυναίκας καὶ μετὰ τὸν γάμον. Τοῦτο δὲ ἄλλως τε, ἐφαρμόζεται καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους τομεῖς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως (Δ. Ὑπάλληλοι, ΤΕΒΕ, ΙΚΑ) καὶ οὐδεὶς λόγος συντρέχει ν’ ἀποκλεισθοῦν αἱ ἀγρότισσαι. Ἐξ ὅσων ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, ὑπάρχει πρόθεσις νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον κύκλον προσώπων ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλὰ ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 2, δημιουργεῖ περιορισμοὺς εἰς αὐτὰς τὰς προθέσεις, διότι διὰ μιᾶς παρεμβλήτου φράσεως, θέτει φραγμοὺς ἐπὶ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ἡ γνώμη μας εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ μεγίστη δυνατὴ εὐχέρεια πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἀκόμη δέ, νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὴν χωρικὴν καθολίκευσιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς οἰκισμοὺς μέχρι 50.000 κατοίκων, δι’ ὅσους δὲν ἔχουν ἄλλην ἀσφάλισιν. Διὰ νὰ μπορέσῃ ὅμως, ὁ ΟΓΑ νὰ προχωρήσῃ πρὸς τὴν καθολικὴν ἀσφάλισιν, πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις ἢ μετὰ τὴν φράσιν «5.000 κατοίκων .... (ἀναγινώσκει) ....» καὶ νὰ μείνῃ ἐν συνεχείᾳ ἡ φράσις «ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν... (ἀναγινώσκει) ...». Νομίζω, ὅτι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν παρέχεται εὐχέρεια εἰς τὸν ΟΓΑ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν καθολίκευσιν τῆς ἀσφαλίσεως ὁπότε πράγματι θὰ μπορέσωμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀσκοῦμεν πραγματικὴν ἀγροτικὴν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σπυρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§131Δ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν τροπολογιῶν μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἐκφράζω τὴν εὐχὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀντίληψίν του καὶ συμπεριλάβῃ εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν, ἀναπήρους λόγῳ νόσου ἢ καὶ ἀναπηρίας. Ἐὰν ἡ συνταξιοδότησις τοῦ γήρατος ἀποτελῇ κοινωνικὸν χρέος, τὸ δεύτερον ἀποτελεῖ ὕψιστον καθῆκον τῆς Πολιτείας.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§133Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νὰ μὴ υἱοθετήσῃ τὸ αἴτημα τοῦ συνόλου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, περιληφθοῦν καὶ οἱ 25 χιλιάδες ἁλιεῖς τῆς παρακτίου ἁλιείας. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπεχείρησε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἄποψίν του, νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν. Πιστεύομεν, ὅτι ἔχει πραγματοποιηθῆ ἡ ἀπογραφὴ περὶ ἧς ἐγένετο λόγος καὶ ὅτι, ἐπὶ πλέον, εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 300 χιλιάδων, ἔχουν συνυπολογισθῆ καὶ οἱ ἁλιεῖς. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἔχομεν περιθώριον ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ μακρὸς οὗτος χρόνος θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν διενέργειαν ἀπογραφῆς. Ἀλλὰ καὶ τὰ οἰκονομικὰ περιθώρια ποὺ προβλέπονται διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, εἶναι ἀρκετά, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος δημιουργίας οἰκονομικῶν περιπλοκῶν ἀπὸ τὴν ἄμεσον ἀσφάλισιν τῶν 25.000 ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν. Τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἁλιεῖς ἐνδεχομένως στεροῦνται ἀγροτικῆς περιουσίας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἡ βεβαίωσις διὰ τὴν εἰσφοράν, δύναται νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν σκέψιν, ὅπως τοὺς συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα, ὅπως προβλέπει τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ ἀναλόγων περιπτώσεων. Πράγματι, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τάξεις αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦν ἄλλα συναφῆ ἐπαγγέλματα, ὅπως π.χ. οἱ πεταλωταί, οἱ σαγματοποιοί κλπ., νομίζω δὲ, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκτοὶ πρὸς ἀσφάλισιν. Ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον ὑπέδειξεν ὁ συνάδελφος κ. Πρίφτης, εἶναι ὁ πλέον πρόσφορος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖται καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἕνας ἀριθμὸς 25.000 ἐργαζομένων εὑρίσκει προστασίαν καὶ ἀσφάλισιν. Δὲν ὑπάρχει δὲ περίπτωσις νὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν μας.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μπούσιος, ἔχει τὸν λόγον.

§135Χ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ πρέπει, χωρὶς ἄλλην ἀναβολὴν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ ἄρθρον καὶ οἱ παράκτιοι ἁλιεῖς, διότι ἀσχολοῦνται κυρίως εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγὴν καὶ δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι, οὔτε εἰς τὸ Ν.Α.Τ., οὔτε εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Κατὰ συνέπειαν ἡ δυνητικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 δὲν εἶναι δίκαιον οὐδὲ ὀρθόν, νὰ ἰσχύσῃ μόνον διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς ἐπιχείρημα ἐπεκαλέσθη τὴν ἔλλειψιν στοιχείων ἀπογραφῆς καὶ ἠθέλησε νὰ μᾶς πείσῃ περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς διατάξεώς του. Ἐπιθυμῶ ὅμως, καὶ ἐγώ, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πεισθῇ, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἁλιέων. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ καὶ δὲν ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ χάσουν καὶ τὸ κεκτημένον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχον μέχρι σήμερον, τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὴ ὑπαγόμενοι εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, νὰ τυγχάνουν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως; Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐπίσης εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, σειρὰν τρίτην, νομίζω, ὅτι προβλέπεται ἡ ἀσφάλισις καὶ τῶν μελισσοτρόφων, ἐὰν ὄχι, τότε θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπαναπατρισθέντων Ἑλλήνων, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς, ἐφ’ ὅσον εἶναι Ἕλληνες τὸ γένος, νὰ ἀποκτήσουν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν προτείνομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: ..... «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§137Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἐτόνισα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐλλειπές. Ἐπίστευα, ὅμως, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀπεδέχετο ὡρισμένας προτάσεις καὶ τροποποιήσεις, ὥστε νὰ ἐδίδετο εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μία πραγματικὴ ζωή. Ἐπὶ παραδείγματι, τὸ εἰδικὸν θέμα τῶν ἀναπήρων τὸ ὁποῖον δὲν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἕνα θέμα καὶ ἀπόδειξις τούτου, κ. Ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι ἐὰν ἐπισκεφθῆτε ἕνα Σανατόριον, τὸ Σανατόριον «Σωτηρίας», θὰ δῆτε νὰ νοσηλεύωνται ἀγρόται νέοι, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ παρόντος νόμου, ἐνῷ θὰ καταστοῦν ἀνάπηροι, δὲν θὰ συνταξιοδοτηθοῦν ὅπως συμβαίνει μὲ ἄλλους ἐργαζομένους, (ἐργάτας, ἐπαγγελματίας, βιοτέχνας, ἀκόμη καὶ ἐπιστήμονας). Κύριε Ὑπουργέ, μὴ ταράσεσθε, δὲν θὰ προχωρήσω, διότι αὐτὸ ἀφεώρα τὸ ἐγκριθὲν ἄρθρον. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁπωσδήποτε πρὸ τῆς λήξεως τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς σκέψεις του καὶ θὰ δεχθῇ τροποποίησιν. Ἀπὸ πολλούς, ἐπίσης, συναδέλφους ἐλέχθη καὶ ὑπεστηρίχθη τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἁλιέων. Ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν πρότασιν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πρᾶξις ἀντιχριστιανική, διότι γνωρίζετε, ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ἐπὶ τῶν ἁλιέων ἐστηρίχθη. Πολλὰ ἐλέχθησαν, ἐπίσης, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροφυλάκων. Δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς συναδέλφους διὰ τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ λάβουν τὴν ἐξευτελιστικὴν σύνταξιν τῶν 180 δραχμῶν, διότι ὁ ἀγροφύλαξ δὲν εἶναι μόνον φύλαξ τῶν ἀγρῶν, ἀλλὰ καὶ φύλαξ τοῦ Ἔθνους, τὸν ὁποῖον θὰ συναντήσητε ὡς φρουρὸν ἄγρυπνον εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, συμπαραστάτην τοῦ στρατοῦ καὶ τῶν Ὀργάνων Ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Θὰ τὸν βρῆτε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν περιφέρειάν μου κοντὰ εἰς τὰ σύνορα τὰ Βουλγαρικὰ νὰ ξαγρυπνᾷ μαζὺ μὲ τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακὴν μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας, σὲ ἐνέδρες καὶ σὲ διάφορες ἄλλες ἀποστολές, διὰ τοῦτο, ὅπως εἶχα τονίσει καὶ ἄλλοτε, νομίζω, καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξομοιωθῇ καὶ αὐτὸς μὲ τὰ ὄργανα ἀσφαλείας καὶ νὰ τύχῃ καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν καὶ ὄχι νὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερα καὶ προηγουμένως τῶν 180 δραχμῶν. Κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν ἐξομοιούμενος πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, διὰ νὰ λάβῃ τὴν πρέπουσαν εἰς τὴν ἀποστολήν του σύνταξιν. Ἕτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη παρὰ συναδέλφων εἶναι, τὸ θέμα τῆς παραγράφου 2 ἐδάφιον δʹ, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Μεταξύ, ὅμως, αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ κατηγορία τῶν ἁλωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸν χωρικὸν καὶ τὸ χωριό, διότι ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. Συνεπῶς, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ πληρώνουν καὶ αὐτοὶ ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ τῆς παραγωγῆς, δὲν ξεύρω ἂν ἀπὸ ἕνα πρόβατον μποροῦμε νὰ πάρουμε τρία τομάρια, καθ’ ὅτι ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ τεκμαρτοῦ ἔχει πληρώσει καὶ ὁ ἁλωνιστὴς ἀπὸ τὸ ποσοστὸν ποὺ παίρνει ἀπὸ τὸν χωρικόν. Βασικώτερον ὅμως, ὅλων, κ. Ὑπουργέ, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἡρωΐδος τῆς Χώρας μας, τῆς ἀγρότισσας, ἡ ὁποία γεννᾶ ἥρωας τῆς Πατρίδος καὶ ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ τὸν ἀπόκληρον ἐξαιρουμένη τῆς ἀσφαλίσεως. Δὲν νομίζω, νὰ ὑπάρχῃ καμμία γυναίκα, ἡ ὁποία νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ μὴ εἶναι ἠσφαλισμένη. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε δικηγόρος, καὶ ἡ σύζυγός σας εἶναι δικηγόρος, θὰ πάρετε μίαν σύνταξιν; Θὰ μοῦ πῆτε, ὅτι πληρώνετε εἰσφοράν, μήπως αὐτὴ ἡ ἐργαζομένη ἀγρότισσα δὲν πληρώνει εἰσφοράν; Προσέξετέ το, θὰ καταγγείλω τὴν πρᾶξιν αὐτὴν καὶ εἰς τὸ τελευταῖον καλύβι τῆς ὑπαίθρου. Μήπως ἡ ἀγρότισσα δὲν πληρώνει τοὺς φόρους ὅλους, τοὺς ὁποίους πληρώνει ὁ κᾶθε Ἕλλην; Μήπως ἐξαιρεῖται ἀπὸ οἱονδήποτε φόρον; Ἀσφαλῶς ὄχι. Τὴν ἐξαιροῦμεν μόνον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν. Κύριε Ὑπουργέ, προσέξατε, διότι ἡ κραυγὴ τῆς ἀγρότισσας γυναίκας θὰ εἶναι πολὺ σκληρά, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσητε τὰς σκέψεις σας, ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν τῆς ἀγρότισσας γυναίκας καὶ τοὺς ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἴσα δικαιώματα πρὸς τοὺς ἄλλους ἀγρότας.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§139Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπὶ τῆς τροπολογίας μας, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν, προκειμένου νὰ μὴ τὴν ἀποδεχθῇ ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐλλείπουν τὰ ἀπαραίτητα στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ δι’ αὐτὸ παραπέμπει τὸ θέμα νὰ ρυθμισθῇ διὰ κανονισμοῦ, χωρὶς νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, ὁπότε θὰ ἐκδοθῇ αὐτὸς ὁ κανονισμός. Ἐπειδὴ γνωρίζομεν ἐκ πείρας, ὅτι ὅσα θέματα παραπέμπονται νὰ ρυθμισθοῦν διὰ κανονισμῶν, συνήθως, παραμένουν ἀρύθμιστα, δι’ αὐτὸ ἐκφράζομεν ἀνησυχίας καὶ διὰ τὸ προκείμενον θέμα καὶ ζητοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας ἀπὸ τοῦδε, διότι οὔτε τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἐλλείπουν, οὔτε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν εἶναι μεγάλος, ὥστε νὰ ἀνατρέψῃ τὰς προβλέψεις τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσφαλισθησομένων. Κύριε Πρόεδρε, σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι, ὡς ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἅπαντας τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικὴν του ἔκθεσιν, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον 2 παραπέμπει τὸ θέμα νὰ ρυθμισθῇ διὰ κανονισμοῦ, χωρὶς νὰ τάσσῃ χρονικὰ ὅρια ἐκδόσεως τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἐκδοθῇ ὁ Κανονισμὸς, συντόμως, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ τεθῇ ἡ λέξις «δύναται». Ἁπλούστατα ἠδύνατο νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται πρὸ τῆς ἐνάρξεως συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Δι’ ὅλα αὐτὰ ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται ποὺ δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ν.Α.Τ. καὶ τὸ Ι.Κ.Α., ἐκεῖνο τὸ τμῆμα ἐκ τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν μονίμου πενίας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κ. Πρόεδρε, ἕνα παράδειγμα. Ἴσως, μὲ αὐτὸ πείσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας. Εἰς τὴν Κρήτην ἐργάζονται πολλοὶ ἁλιεργάται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν Αἴγυπτον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐλλείπουν ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους καὶ ἀσφάλισιν δὲν ἔχουν, οὔτε αὐτοί, οὔτε αἱ οἰκογένειαί των. Καὶ ὅμως οἱ ἁλιεργάται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν.Α.Τ., οὔτε εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α., δὲν περιλαμβάνονται, οὔτε εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς παρακτίους ἁλιεῖς μας, φτωχοὺς βιοπαλαιστάς. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, προκύπτει, ὅτι εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν 300.000 ἀσφαλισθησομένων ἀγροτῶν, περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ οἱ ἁλιεργάται. Ἑπομένως, ἕνας λόγος ὑπάρχει διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν: Νὰ ὑπάρξουν μεγαλύτερα περισσεύματα ἀπὸ τὶς εἰσπράξεις ποὺ ἐπιβάλλονται πρὸς κάλυψιν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ θὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα ἀργότερον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς δικαιολογία διὰ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τῆς τροπολογίας μας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴ συνεδρίασιν.

§142Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ συνεχίσωμεν μέχρι πέρατος τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Ὅσοι ἐπιθυμοῦν τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως, ἂς ὑποβάλουν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ αὕτη νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Προεδρεῖον δὲν δύναται νὰ πειθαναγκάσῃ τοὺς βουλευτὰς διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Οὔτε ἠμπορεῖ νὰ τοὺς εἴπῃ «ὑποβάλατε ἔνστασιν ἀπαρτίας».

§144Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δὲν ὑποβληθῇ ἔνστασις ἀπαρτίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν. Δὲν ὑπάρχει λόγος, κ. Πρόεδρε, νὰ φαινώμεθα εὐχάριστοι.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, κ. Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ φαίνωνται εὐχάριστοι. Νομίζω, ὅτι ἦταν ἀτυχὴς ἡ φράσις σας.

§146Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἦταν καθόλου ἀτυχής.

§147Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὸ θέμα τῶν ἁλιέων καὶ τῶν ἁλιεργατῶν, νὰ σταθμίσῃ καλῶς τὰ δεδομένα ποὺ τοῦ παρέχει ἡ τελευταία ὑπογραφή, ὥστε κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν συνταξιοδότησιν καὶ τοὺς ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάτας. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ λάβῃ κἄποιαν πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν γυναῖκα ἀγρότισσαν, ἡ ὁποία ἐργάζεται σκληρῶς, παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ ἀνδρὸς της εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων. Αὐτὸ τὸ ζήτημα, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὸ προσέξῃ ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ νὰ δώσῃ μίαν εὐτυχῆ λύσιν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§149Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐλέχθη, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅταν μία χήρα ἀγρότισσα ὑπανδρευθῇ ἐκ νέου, χάνει τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεώς της, καίτοι ἔχει πληρώσει τὰς εἰσφοράς. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὅλοι εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ δι’ αὐτὸ χάνει τὸ δικαίωμά της. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ ἀφίνομεν ἀνασφαλίστους τοὺς ἁλιεῖς. Ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπογραφὴ δι’ αὐτούς. Πῶς ἔγινεν ἀπογραφὴ δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους καὶ δὲν ἔγινε μόνον διὰ τοὺς ἁλιεῖς; Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἀνέντιμον νὰ ἀφίσωμεν ἀνασφαλίστους, μόνον τοὺς ἁλιεῖς ἐξ ὅλων τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τοὺς 4.300.000 ἀγρότας συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ἁλιεῖς καὶ δὲν χρειάζεται ἄλλο στατιστικὸν στοιχεῖον. Ἡ ἀπογραφὴ ἐγένετο δι’ ὅλους τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων καὶ ἀναφέρει τὸν ἀριθμὸν καὶ τοὺς ἀριθ. κατὰ ἡλικίας, δὲν λέγει πόσοι εἶναι χοιροβοσκοὶ–μελισσουργοὶ κλπ., οὔτε καὶ πόσοι ἁλιεῖς. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ μὴ τακτοποιηθοῦν μόνον οἱ παράκτιοι ἁλιεῖς καὶ οἱ μὴ ἠσφαλισμένοι ἁλιεργάται. Πρέπει νὰ τοὺς συμπεριλάβητε θετικῶς καὶ νὰ συμπληρώσητε τὰ τυχὸν ἐλλείποντα στοιχεῖα μέσα στὸ 1½ ἔτος ποὺ μεσολαβεῖ μέχρι τῆς συνταξιοδοτήσεως δηλαδή, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1962. Εἰσπράττετε ἀφάνταστα ποσὰ καὶ συνθλίβετε τελείως τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἰς ὃν συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ἁλιεῖς. Χρήματα σᾶς περισσεύουν, δῶστε καὶ σ’ αὐτοὺς τὴν χαρὰν τῆς ζωῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγροφύλακας, νομίζω, ὅτι τοὺς ἐμπαίζομεν. Ὅπως τὸ Κράτος πληρώνει ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν, οὕτω πρέπει καὶ ἡ ἀγροφυλακὴ νὰ γίνῃ Κρατικὸν ὄργανον καὶ νὰ πληρώνεται ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν. Ὅσα πληρώνουν οἱ βιομήχανοι διὰ τὴν βιομηχανοφυλακήν, ἄλλα τόσα πρέπει νὰ πληρώνουν καὶ οἱ ἀγρόται γιὰ τὴν ἀγροφυλακήν, ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὰ ἴδια δικαιώματα, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι πολῖται— προσφέρουν τὰ ἴδια καὶ πολὺ περισσότερα, γιατὶ τοὺς μεταχειριζόμεθα διαφορετικά, γιατὶ τοὺς θεωροῦμεν ὑποδεεστέρους; Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους διαφόρους μικροεπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰ χωρία, φρονῶ, ὅτι δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς ἡ τακτοποίησίς των. Ἐὰν μὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΤΕΒΕ δὲν θὰ περιληφθοῦν εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, ἀλλ’ ὅμως δὲν πρέπει νὰ πληρώνουν καὶ εἰσφοράν, διότι οὐδὲν ἔχουν νὰ ὠφεληθοῦν. Πάντες ὅμως, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ χωριὰ καὶ μὴ ἔχοντες ἄλλην ἀσφάλισιν, πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὶς ἀγρότισσες, νομίζω, ὅτι σᾶς ἀδικοῦμεν. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, μία ἀγρότισσα εἶναι 60 ἐτῶν καὶ ἀποβιώσῃ ὁ ἄνδρας της, πρέπει νὰ χάσῃ τὴν σύνταξιν καὶ νὰ ἀναμένῃ νὰ παρέλθουν 5 ἔτη διὰ νὰ λάβῃ ἐκ νέου σύνταξιν; Τὸ βρίσκετε αὐτὸ τίμιον— εἶναι λογικόν— ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνὶς ἀγρότισσα προσφέρει συνεχῶς διὰ τῆς ἐργασίας της, γιατὶ δὲν θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀποθανόντος συζύγου; Εἰς κανένα ἄλλο ἐπάγγελμα δὲν συμβαίνει αὐτό.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§151Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δεδικαιολογημένως σήμερον, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 2 ἀναφερομένου εἰς τὰ ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα, ὑποστηρίζουν ἐνθέρμως πολλοὶ συνάδελφοι τὸ δικαιότατον αἴτημα τῶν παρακτίων ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν θεσπιζομένην ἀγροτικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Διότι πράγματι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν οἱ δυστυχεῖς καὶ σκληρῶς βιοπαλαίοντες αὐτοὶ ἄνθρωποι, ἀγωνίζονται νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀσφάλισίν των εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ δὲν τὸ ἐπέτυχον, διότι τὸ Ι.Κ.Α. προέβαλε τὴν ἀντίρρησιν, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τοὺς παρακτίους ἁλιεῖς, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ σχέσις ἐξηρτημένης ἐργασίας, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς ἁλιεργάτας τοὺς ἀνασφαλίστους, ὅτι ἐργάζονται εἰς περιοχὰς εἰς ἃς δὲν ἔχει γίνει ἐπέκτασις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἦλθεν σήμερον ἡ ὥρα νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν ἂν οὗτοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ εἰς τὸ Ν.Α.Τ., ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰ παραδεδειγμένα ἐν τῇ οἰκονομικῇ ἐπιστήμῃ καὶ πρακτικῇ, ἡ ἁλιεία εἶναι βασικὸς κλάδος, τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ ἀνήκει εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν. Ἐπιβάλλεται ὅθεν ἡ ἄμεσος ὑπαγωγὴ εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ἁλιέων, διότι ἄλλως γίνεται μία ἄνισος μεταχείρισις πολιτῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὡς πρὸς τὸ ὑπὸ κίσιν θέμα, δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικὴ καὶ πειστική. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν ἔχει πλήρη στατιστικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ μάλιστα ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην, ἐπεφυλάχθη νὰ συμβουλευθῇ εἰδικώτερον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὰ ἀποτελέσματα τῆς γενομένης δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ματαιοπονεῖ, διότι ἡ γενομένη ἀπογραφὴ δὲν ἀφορᾷ συγκεκριμένα ἐπαγγέλματα καὶ συνεπῶς, οὐδὲν στοιχεῖον θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνεύρῃ, ὅπως δὲν ὑπάρχουν καὶ διὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας ποὺ ὑπήχθησαν ἀμέσως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἄρθρου 2. Διερωτῶμαι, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀναβολῆς ρυθμίσεως αὐτοῦ τοῦ θέματος προέβαλεν αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν, ὅτι στερεῖται στοιχείων ποὺ θὰ ἀντλήσῃ αὔριον ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀφοῦ διὰ τοὺς ἀτυχεῖς ἁλιεργάτας καὶ παρακτίους ἁλιεῖς προβάλλει ἀδίκως καὶ ἀδικαιολογήτως τόσας ἀντιρρήσεις καὶ δισταγμοὺς διὰ τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ὅτι ὑπάρχουν ἀξιόλογα στοιχεῖα εἰς τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα τῆς Ἑλλάδος τοῦ ἔτους 1959 εἰς τὴν σελίδα 214. Ἐξ αὐτῶν καὶ τοῦ ἀριθμοῦ ἁλιευτικῶν σκαφῶν, λέμβων κλπ., προκύπτει ἐν ἀναλογίᾳ ἀριθμοῦ σκαφῶν καὶ ἐργαζομένων, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνασφαλίστων ἁλιέων εἶναι περίπου 25 χιλιάδες καὶ τῶν ἁλιεργατῶν ποὺ δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ τὸ Ν.Α.Τ. εἶναι περίπου 8.000, τοὐτέστιν ἕνα μικρὸν ποσοστὸν ἔναντι τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀσφαλιζομένων διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀγρυτῶν. Κάμνω τὴν ἐπίμονον σύστασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀποδεχθῇ τὸ δικαιότατον αἴτημα τοῦ σκληρῶς μοχθοῦντος καὶ ἀνασφαλίστου ἁλιευτικοῦ κόσμου ποὺ ὑπεστήριξαν καὶ ὑποστηρίζουν πολλοὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ ὑπαγάγῃ ἀμέσως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοὺς ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάτας. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ δὲν τὸ ὑποστηρίζουν καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συμμερίζωνται τὰς ἀπόψεις τὰς ἰδικάς μας. Ὀφείλω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀντικρούσω τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ὅτι ὑφίσταται δυσχέρεια ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιπροσθέτως κατέστη ἀναγκαία ἡ παραπομπὴ τοῦ θέματος εἰς τὸν μέλλοντα καὶ ἀβέβαιον Κανονισμὸν ἢ ὡς προσφυῶς ἐλέχθη, τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὡς πρὸς τοὺς ἁλιεργάτας, ἐλησμόνησεν, ὅτι εἰς τὸ σχέδιόν του ὑπάρχει παρομοία περίπτωσις καθορισμοῦ εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτοεργατῶν ποὺ προσφέρουν ἐπὶ ἡμερομισθίῳ τὰς ὑπηρεσίας των βάσει τῆς τεκμαρτῆς ἐνιαυσίας προσόδου τοῦ ἄρθρου 10 παραγρ. 6 καὶ οἵτινες ἀμέσως ὑπήχθησαν, δικαίως ἄλλως τε, εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Προφανῶς θὰ γίνῃ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ρύθμισις τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς των.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κατ’ ἀρχήν, κύριε συνάδελφε, δὲν πρέπει νὰ ἀμφιβάλλετε, ὅτι θὰ ζητήσω ἀπὸ παντοῦ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβω τὸ θέμα, ἐστέ βέβαιος, ὅτι θὰ ρυθμίσωμεν καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἁλιείαν. Ἀλλ’ ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα αὐτό, δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἁλιεργατῶν. Πρόκειται καὶ περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὴν ἁλιείαν ὡς βιοποριστικὸν ἐπάγγελμα. Εἰς αὐτοὺς κυρίως ἔγκειται ἡ δυσκολία τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τῶν ἁλιεργατῶν, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο εὔκολον.

§153Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ διὰ τοὺς παρακτίους ἁλιεῖς οὐδεμία ὑπάρχει δυσχέρεια καθορισμοῦ τῆς εἰσφορᾶς, διότι καὶ αὐτῶν ὡς καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν παραγωγῶν ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ θὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἐνιαυσίας τεκμαρτῆς προσόδου ἐκ τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐπαγγελματικῆς των ἐνασχολήσεως. Προφανῶς καὶ οἱ παράκτιοι ἁλιεῖς παράγουν, ἁλιεύουν καὶ ἔχουν ἄλλοι μικρὸν καὶ ἄλλοι μεγαλύτερον εἰσόδημα. Ἀκόμη καὶ ἂν ὑπάρχῃ θέμα συμπληρώσεως τῶν στοιχείων διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς εἰσφορᾶς εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ προβλεπομένου εἰς τὸ ἄρθρον 10 παρ. 8 κανονισμοῦ νὰ γίνῃ βραδύτερον δι’ αὐτοῦ τοῦ κανονισμοῦ προσδιορισμὸς τῆς εἰσφορᾶς. Οὐδεμία ὅθεν δικαιολογεῖται ἀναβολὴ ρυθμίσεως τοῦ θέματος καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ποὺ ἀφωρᾷ μίαν συμπαθῆ καὶ ἀναξιοπαθοῦσαν παραγωγικὴν τάξιν τῆς χώρας μας. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα τῆς αὐτοτελοῦς ἀσφαλίσεως καὶ τῶν γυναικῶν ποὺ μετέχουν μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας καὶ ἀσχολοῦνται κυρίως μὲ ἀγροτικὰς ἐργασίας καὶ δὴ τῶν ἐγγάμων ποὺ δὲν δικαιοῦνται νὰ λάβουν σύνταξιν, εἶναι κυριολεκτικῶς ἄδικος ἡ μεταχείρισις ποὺ γίνεται εἰς βάρος τῆς Ἑλληνίδος ἀγρότισσας, διότι εἶναι πασίδηλον, ὅτι εἶναι τεραστία ἡ συμβολή της εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν καὶ μοχθεῖ σκληρῶς παραλλήλως πρὸς τὰς ἄλλας οἰκιακὰς ἀσχολίας της, συμβάλλουσα εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἡ εἰσφορὰ ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου ὁλοκλήρου τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, εἶναι δίκαιον νὰ ἀσφαλίζεται καὶ νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν καὶ ἡ σύζυγος, ἀφοῦ αὕτη μὲ τὴν ἐπίμονον ἐργασίαν της, συμβάλλει εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῆς προσόδου τῆς οἰκογενείας, ἐνίοτε μάλιστα καὶ εἰς τὸν διπλασιασμόν της.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα εἶναι λεπτόν. Πιστεύω, ὅτι δὲν τὸ συλλάβατε. Τὸ εἰσόδημα εἶναι τῆς ἐκμεταλλεύσεως, διὰ τὴν δημιουργίαν δὲ τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτῆς συμβάλλουν ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἠσφαλισμένα ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, τὸ θέμα γεννᾶται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς παροχῆς συντάξεως καὶ τότε πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἀλλὰ διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἠσφαλισμένων.

§155ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἔχωμεν.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὶ θὰ ἔχωμεν;

§157Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτὴ τὶ εἶναι;

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, μὴ διακόπτετε.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα, κ. συνάδελφε, εἶναι λεπτὸν καὶ φαίνεται, ὅτι δὲν τὸ συνελάβατε. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα σχηματίζεται μὲ τὴν ἐργασίαν ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας καὶ ἡ εἰσφορὰ καθορίζεται βάσει τοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσφαλίσωμεν ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, διότι τότε θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσωμεν πόρους διὰ τὴν ἀσφάλισιν περισσοτέρων προσώπων. Δὲν λέγω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν συμβάλλει ἡ ἀγρότισσα εἰς τὴν δημιουργίαν. Ἁπλῶς, ἤθελα νὰ τονίσω τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ ἐπιβάλλεται ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ εἰσοδήματος τῆς οἰκογενείας.

§160Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς φαίνεται, ὅτι δὲν ἠδυνήθητε νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψίν μου, ποὺ εἶμαι βέβαιος, ὅτι συμμερίζεται ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Ἰσχυρίσθην, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ εἰσοδήματος τῆς οἰκογενείας ἀντιστοιχεῖ κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν καὶ εἰς τὴν συμβολὴν τῆς συζύγου διὰ τῆς ἐργασίας της πρὸς ἐπαύξησιν αὐτοῦ καὶ δίκαιον εἶναι νὰ λάβῃ καὶ αὐτὴ σύνταξιν, ποὺ εἶναι ἄλλωστε τόσον μηδαμινή. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι, ἂν εἰς μίαν οἰκογένειαν ἀγροτικὴν δὲν ὑπάρχει σύζυγος, διότι λ.χ. ἔχει ἀποβιώσει ἢ διαζευχθῇ, ἡ πρόσοδος ἐκ τῆς ἐργασίας τοῦ ζῶντος μόνου συζύγου θὰ εἶναι μικροτέρα καὶ συνεπῶς καὶ ἡ εἰσφορὰ πρὸς τὸν ΟΓΑ τῆς οἰκογενείας θὰ εἶναι μικροτέρα. Μὲ τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν, κ. Ὑπουργέ, ἐπιδιώκετε νὰ εἰσπράττετε περισσότερα καὶ νὰ δίδετε ὀλιγώτερα εἰς αὐτήν, ἐνῷ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ συνεισφέρουν εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν οἰκογένειαν καὶ ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος αὐτοτελῶς ἀμφότεροι συνταξιοδοτοῦνται. Κατάφωρος, ὡσαύτως, προσγίγνεται ἀδικία εἰς τὰς ἐγγάμους γυναῖκας, διότι δὲν μεταβιβάζεται ἡ σύνταξις συνταξιούχου ἀνδρὸς εἰς περίπτωσιν θανάτου, ἂν δὲν συμπληρώσουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Τέλος, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ ὀρθότατα ὑποστηριχθεῖσα ἄποψις τοῦ κ. Ἠλιοῦ, διαγραφῆς τῆς εἰδικῆς προϋποθέσεως τῆς φύσεως τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς οἰκισμοὺς κάτω τῶν 5.000 κατοίκων καὶ νὰ γίνεται γενικῶς ἡ ἀσφάλισις ὅλων ὅσοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλον Ὀργανισμὸν ἢ Ταμεῖον, ἐπιδεικνυομένης οὕτω στοργῆς εἰς τοὺς ἀνυπερασπίστους καὶ ἀπροστατεύτους αὐτοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀνυπεράσπιστα ὄντα, ἄξια οἴκτου. Μόνον οἱ εἰσοδηματίαι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται. Μὴ δίδομεν, λοιπόν, εἰκόνα, ἡ ὁποία δὲν παρουσιάζει τὰ πράγματα, ὡς ἔχουν.

§162Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰ μικρὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχουν πολλὰ πρόσωπα ποὺ ἀσκοῦν ὡρισμένα ἐπαγγέλματα καὶ ἔχουν ἀσήμαντον εἰσόδημα καὶ δὲν ὑπάγονται εἰς καμμίαν ἀσφάλισιν.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖα ἐπαγγέλματα, κ. συνάδελφε;

§164Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπάρχουν μικροεπαγγελματίαι ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀσφαλισθοῦν εἰς τὸ ΤΕΒΕ, διότι δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα εἰς αὐτοτελὲς κατάστημα, ποὺ εἶναι προϋπόθεσις ἀσφαλίσεως, ἀλλ’ ἐργάζονται κατ’ οἶκον ἢ ἐν ὑπαίθρῳ.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ κάμνουν, κ. συνάδελφε, αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ὑπαινίσσεσθε;

§166Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀσκοῦν μικροεπαγγέλματα, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι, τοῦ διορθωτοῦ ὑποδημάτων κλπ.

§167Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὁμιλεῖτε εἰς συνάδελφόν σας, ποὺ προέρχεται καὶ γνωρίζει ἀπὸ χωριό;

§168Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ΤΕΒΕ, ἔχει ἀπορρίψει πολλὰς αἰτήσεις αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἀκριβῶς, διότι δὲν ἔχουν καταστήματα. Μία τοιαύτη περίπτωσις εἶναι καὶ ἡ τοῦ ἀγωγιάτου, ὅστις διὰ ζώου του μεταφέρει ἐμπορεύματα ἄσχετα πρὸς οἱανδήποτε ἀγροτικὴν ἐργασίαν. Συνιστῶ ὅθεν, ὅπως εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν προβλεφθῇ ἡ διὰ Κανονισμοῦ ὑπαγωγὴ ὅλων αὐτῶν διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Εἰδικώτερον, οἱ ἀγροφύλακες πρέπει νὰ συνταξιοδοτοῦνται ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐξισούμενοι μὲ τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§169Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν εἶναι νὰ κάμωμεν γενικὴν ἀσφάλισιν τῶν αἰτούντων ἐν ὑπαίθρῳ. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἀσφαλίσωμεν τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν γῆν ἢ μὲ ἐπαγγέλματα ἐξυπηρετοῦντα ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὴν γεωργικὴν παραγωγήν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Ἀθητάκης.

§171Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἀσφαλισθῇ κανείς, κατὰ τὸ ἄρθρον 2, θὰ πρέπει ἐκτὸς τῶν ἄλλων νὰ καταβάλῃ καὶ προσωπικὴν ἐργασίαν. Ὑπάρχουν, νομίζω, πολλαὶ περιπτώσεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ ἕνα ἀγρόκτημα, χωρὶς νὰ κάμουν καμμίαν ἐργασίαν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, χάριν τῆς κατηγορίας αὐτῆς, θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὸ ἐδάφιον ποὺ ὁμιλεῖ περὶ προσωπικῆς ἐργασίας.

§172Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ λέγει, κ. συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον. Λέγει, δηλαδή, τὸ νομοσχέδιον, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἠμπορεῖ ὁ ἔχων τὴν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν νὰ κάμῃ τὴν αὐτεπιστασίαν.

§173Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν, κ. Ὑπουργέ, περιπτώσεις, ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ οὔτε αὐτό. Καὶ δι’ αὐτὰς ὁμιλῶ.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§175Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν μακρὰν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἁλιεῖς εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις πιστοὶ εἰς τὸν ταμιακὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, τοὺς ἐξαιροῦν, ὅπως ἐξαιροῦν καὶ ἄλλας κατηγορίας. Φυσικά, ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν διάκρισιν αὐτήν, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινισθῇ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν περιλαμβάνωνται εἰς τὴν ἀσφάλισιν οἱ μελισσοκόμοι. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους διαπνέεται ἀπὸ μίαν ταμιακὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ θὰ ἤθελα, κατόπιν τῆς διαπιστώσεως αὑτῆς, νὰ ἐρωτήσω, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιβαρύνωμεν τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας; Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὰ κατ’ ἰδίαν ἄρθρα.

§176Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διευκρινήσῃ, ἐὰν θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν καὶ οἱ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν.

§177Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν οἱ ἁλιεῖς καὶ οἱ ἁλιεργάται. Ὡρισμένοι ἀγρόται ἔχουν ὡρισμένα ἐπαγγέλματα, ἀλλὰ αὐτοὶ θὰ πληρώνουν χωρὶς νὰ λαμβάνουν σύνταξιν. Ἐπίσης, διὰ τὰς γυναῖκας, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀσφαλίζεται ἡ οἰκογένεια, ἀλλὰ ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, ἡ οἰκογένεια δὲν θὰ συνταξιοδοτῆται.

§178Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἡ παρ. 2 τοῦ ἐδαφ. δʹ, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι ἡ κατηγορία αὐτὴ δὲν συντελεῖ ἀμέσως εἰς τὴν παραγωγήν, ἄλλωστε ἡ κατηγορία αὐτὴ εἶναι ἠσφαλισμένη εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων καὶ ἔχει ἴδιον φορολογικὸν καθεστώς. Τὰ δικαστήρια ἀπεφάνθησαν, ὅτι αὐτοὶ ἀσκοῦν ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν καὶ δι’ αὐτὸ ἐκρίθη ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται τὸ 3%, καὶ ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Κατερίνης καὶ διαφόρων φορολογικῶν ἐπιτροπῶν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἐδῶ ποὺ ἀσφαλίζομεν τοὺς συντελοῦντας εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγὴν καὶ γενικῶς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν θέσιν ἀφοῦ αὐτοὶ εἶναι ἐν ἀσφαλίσει καὶ εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ τὴν διαγραφήν.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§180Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἄφησε τελευταίους τοὺς ἀγρότας τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ τοὺς συμπεριλάβῃ εἰς νομοσχέδιον συνταξιοδοτήσεως καὶ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κυττάζει μὲ κάθε τρόπον νὰ ἐξαιρέσῃ περισσοτέρας περιπτώσεις δικαιουμένων συντάξεως καὶ μία ἀπὸ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις εἶναι οἱ ἄρρωστοι, οἱ ἀνίκανοι καὶ οἱ ἀνάπηροι τῆς ὑπαίθρου. Ἡ κατηγορία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἡ ὁποία εἰς τὶς ἄλλες χῶρες ἔχει περιληφθῆ εἰς τὴν συνταξιοδότησιν πρὶν καθόλου σκεφθοῦμε διὰ συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν γενικώτερον, εἰς τὴν Ἑλλάδα κυττάζομεν νὰ ἐξαιρεθοῦν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ δίδει ἐξετάσεις πολιτισμοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἐὰν σέβεται τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ ἀνθρώπου, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι αἱ περιπτώσεις αὐταὶ τῶν δυστυχῶν ἀναπήρων καὶ ἀνικάνων δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ περιφέρουν τὸν δίσκον τῆς ἐπαιτείας διὰ νὰ νομίζωμεν, ὅτι θὰ ἱκανοποιήσουν τὴν φιλανθρωπίαν των μερικοὶ ἄνθρωποι, νομίζω, ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ πρέπει νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ μὴ ἐκκρεμῇ ἡ περίπτωσις τῶν ἀνικάνων καὶ ἀναπήρων τῆς ὑπαίθρου.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§182Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις, ποὺ ὅπως φαίνεται ἐκ τῆς υἱοθετήσεως τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου θέλει νὰ βοηθήσῃ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν διὰ νὰ ἀσφαλισθῇ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἁπλοποιήσῃ τὰ ζητήματα καὶ νὰ δώσῃ τὴν δυνατότητα σὲ ὅλους τοὺς ἀγρότας ποὺ κάθονται σὲ χωριὰ κάτω τῶν 5.000 κατοίκων, ὅπως ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ δύνανται νὰ ἀσφαλισθοῦν. Ὑπάρχουν τόσα ἐπαγγέλματα, δῆθεν ἐπαγγέλματα ποὺ ἐξασκοῦν ἀγρότες ποὺ ἕνα μόνον ἐπάγγελμα βασικὸν ἔχουν, κ. Πρόεδρε, ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν γῆν διὰ τὴν ὁποίαν σκληρὰ ἐργάζονται, καὶ τὰ ἄλλα παραπλήσια ἐπαγγέλματα, ὅπως φέρ’ εἰπεῖν τοῦ κουρέως, ὅπως τοῦ τσαγκάρη καὶ ἄλλα σχετικὰ ἐπαγγέλματα, δὲν εἶναι παρὰ μία ἀπασχόλησις ποὺ δὲν τοὺς δίδει καμμίαν δυνατότητα πραγματικῆς ἐπιβιώσεως ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐπαγγέλματα. Θὰ ἤθελα, ἑπομένως νὰ ἔλεγα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ δώσῃ τὴν δυνατότητα καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς δῆθεν ἐπαγγελματίας ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς κανένα κλαδικὸν Ὀργανισμὸν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ πάρουν μίαν σύνταξιν, παρ’ ὅλον ποὺ πληρώνουν ἀπὸ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημά τους. Πέραν αὐτοῦ, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ὡμίλησαν ἀρκετὰ διὰ τὴν τάξιν τῶν ἁλιέων καὶ ἁλιεργατῶν. Θέλω νὰ τονίσω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀνάγκην νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται μὲ τὴν πρωτογενῆ παραγωγήν, νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἀσφαλίσεως. Ἐπὶ πλέον, εἶναι χρέος ἀπαραίτητον τῆς κοινωνίας νὰ προστατεύσῃ, νὰ δώσῃ τὴν δυνατότητα καὶ εἰς τοὺς ἀνικάνους νὰ ἐργασθοῦν, τοὺς καθισταμένους ἀνικάνους ἀπὸ μίαν ἐπίκτητον ἢ ἀκόμη καὶ ἐκ γενετῆς ἀνικανότητα, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζήσουν, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ζοῦν, ὅπως εἶπα, εἰς τὰ χωρία, καὶ κοινωνικὴ ὑποχρέωσις ὑπάρχει νὰ τακτοποιηθοῦν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§184Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω παρὰ δύο λέξεις νὰ εἴπω, διότι δὲν τολμῶ νὰ ἀνακινήσω τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἄλλοι συνάδελφοι ἐπεχείρησαν, διὰ νὰ μὴ ἐρεθίσω καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἀφήνομεν τὸν σακάτην τῆς ὑπαίθρου ἀπροστάτευτον καὶ ἀνασφάλιστον μὲ τὸ περίφημον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρετε, κ. Ὑπουργέ, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον λέτε, ὅτι ἀσφαλίζετε πάντα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται ἐν Ἑλλάδι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα, ἐνῷ διευρύναμεν τὰς ἐπαγγελίας, περιορίσαμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸν κύκλον τῶν δικαιούχων. Ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιχειροῦμεν νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν βάσιν, τὴν ἐσφαλμένην, καθ’ ἡμᾶς, τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναγνωρισθῇ, ἴδιον αὐθύπαρκτον δικαίωμα διὰ τὰ πρόσωπα τὰ ἀσχολούμενα μὲ τὴν γεωργίαν καὶ τὴν ἁλιείαν, τὴν ὁποίαν πιστεύω, τέλος πάντων, ὅτι θὰ περιλάβετε ὁπότε εὐδοκήσετε, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς ἴδιον καὶ ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν γεωργίαν, τὸ πλῆρες ἀσφαλιστικὸν δικαίωμα, διότι ὅ,τι καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ἡ σύζυγος, ἡ χήρα, ἀσφαλίζεται, δὲν ἀσφαλίζεται, κ. Ὑπουργέ, διότι θὰ περιμένῃ νὰ συμπληρώσῃ τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον ἔχετε τάξει καὶ ἐνῷ προηγουμένως ἔπαιρνε τὴν σύνταξιν μὲ τὸν σύζυγόν της, θὰ μείνῃ ἀπροστάτευτος καὶ αὐτή, ὅπως καὶ τὰ ὀρφανά. Θὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς καὶ μόνον, ὅτι, κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπρυτάνευεν ἡ ἄποψις τοῦ ἀρχαίου Ρωμαϊκοῦ Δικαίου, ὅτι ὁ δικαιοῦχος τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι μόνον ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας καὶ οἱ ἄλλοι θὰ θεωροῦνται μόνον ἴδιον δικαίωμα ἔχοντες ζῶντος τοῦ πατρὸς τῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ καὶ ἀποθνήσκοντος τοῦ ἀγρότου πάλιν αὐτοὶ παραμένουν ἀνυπεράσπιστοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπεβάλαμεν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ καταθέτω καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ δεύτερον ἄρθρον ζητοῦμεν νὰ ἀντικατασταθῇ ὡς ἀκολούθως: «Εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται αὐτοδικαίως οἱ συμπληρώσαντες τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἀγρόται, ἀνεξαρτήτως φύλου, οἱ μὴ ἐντεταγμένοι εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ, οἱ ἀσχολούμενοι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα μὲ τὴν γεωργίαν, εἴτε αὐτοπροσώπως, εἴτε δι’ αὐτεπιστασίας εἰς τὴν γεωργίαν, κτηνοτροφίαν, πτηνοτροφίαν κλπ. Ζητοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ νὰ καταστήσωμεν αὐτὸ αὐθύπαρκτον δικαίωμα διὰ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἀπασχολουμένους μὲ τὴν γῆν. Διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὸν εἰκοστὸν αἰῶνα, εἰς ἐποχὴν δηλαδή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζονται παντοῦ ἴδια δικαιώματα εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, ἡμεῖς ἐδῶ, θεσπίζομεν τὴν ἀρχὴν τοῦ «PATER FAMIL-LIAS», τοῦ μόνου ἔχοντος δικαίωμα συντάξεως. Διότι, ὅσον καὶ ἂν λέγεται, ὅτι ἐξασφαλίζεται μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν μία ὑποτυπώδης περίθαλψις ὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, πράγματι ἡ σύνταξις δὲν παρέχεται παρὰ μόνον εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας μὲ συνέπειαν, ἐὰν ἀπολεσθῇ αὐτός, τὰ παιδιὰ θὰ πρέπει νὰ περιμένουν δέκα καὶ εἴκοσι χρόνια διὰ νὰ ἀποκτήσουν δικαιώματα, ἐνῷ θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ εἰσφέρουν.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§186Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι, ὕστερα ἀπὸ τὴν ὀξύτητα τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν ἔθιξα τὸ θέμα τῶν ἀλλοδαπῶν, ὁ μεσολαβήσας ἀρκετὸς χρόνος θὰ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ σκεφθῇ, ὅτι τὸ θέμα ἔχει κἄποιαν βάσιν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ τοῦ θέσω ὑπ’ ὄψιν μίαν προσθήκην, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἑτοιμάσει εἰς τὴν παράγραφον 5 καὶ ἡ ὁποία προσθήκη λέγει: «...... (ἀναγινώσκει)......». Μὲ αὐτὴν τὴν προσθήκην, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θεραπεύεται ἡ περίπτωσις ὅλων τῶν Ἑλλήνων, τὸ γένος ἀλλοδαπῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀποκτήσει διὰ διαφόρους λόγους τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς τὸ ἑξῆς θέμα: Ἐτονίσθη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, ὅτι πράγματι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου περιορίζουν ὅσον εἶναι δυνατὸν περισσότερον τοὺς δικαιούχους συντάξεως. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, κ. Πρόεδρε, τὸν μέσον ὅρον ζωῆς θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι εἶναι ὀλίγοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Καὶ θὰ συμβῇ ὄχι μόνον δύο γενεαί, ἀλλὰ καὶ τρεῖς γενεαὶ νὰ πληρώνουν εἰσφορὰν καὶ νὰ μὴ ἔχουν κανένα ἄνδρα ἢ γυναῖκα, οἱ ὁποῖοι θὰ φθάνουν εἰς τὸ 65ον ἔτος, διὰ νὰ πάρουν τὴν περίφημον σύνταξιν. Αὐτὴν τὴν μεγάλην ἔλλειψιν θὰ ἠμποροῦσε νὰ θεραπεύσῃ ἡ περίπτωσις τοῦ θανάτου, ὁπότε θὰ περιήρχετο ἡ σύνταξις εἰς τὴν γυναῖκα ἢ εἰς τὰ τέκνα. Τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν τὴν ἀποκλείει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἔτσι θὰ διαπράττεται τὸ ἀδίκημα ἐπὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες γενεάς, ἀγροτικὴ οἰκογένεια νὰ καταβάλῃ εἰσφορὰν χωρὶς οὐδὲν μέλος αὐτῆς νὰ δυνηθῇ νὰ εἰσπράξῃ σύνταξιν. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§188Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω διὰ πρώτην φορὰν τὸν λόγον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, καὶ θὰ ἀπετέλει παράλειψιν χρέους ὀφειλομένου πρὸς τοὺς ἀγρότας τῆς περιφερείας μου, τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἐὰν δὲν μετέφερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὰ αἰσθήματα ἱκανοποιήσεως ἀπὸ τὰ ὁποῖα πράγματι διακατέχονται, συνεπείᾳ τῆς ἀποφάσεως ἡ ὁποία ἐλήφθη διὰ τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς αἰτήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι ὑπερβολὴ καὶ δὲν εἶναι ὑπερβολή, ἐὰν θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἱστορικῆς σημασίας. Διότι, κ. Πρόεδρε, — καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ πρὸς στιγμὴν ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ ἄρθρου 2— εἶναι ὁμολογουμένως ἱστορικῆς σημασίας τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, παρὰ τὰς ἐπικρίσεις καὶ παρὰ τὴν συστηματικὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη νὰ διαβληθῇ τοῦτο εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι ἱστορικῆς σημασίας, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ μόνον τοῦτο τὸ γεγονός: Ὅτι ἡ πτωχὴ Ἑλλάς, ἡ ὁποία κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλει μίαν τεραστίαν προσπάθειαν νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὴν οἰκονομίαν της, συγχρόνως περίπου μὲ ἄλλα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη, μὲ τὴν Ἰταλίαν, μὲ τὴν Γερμανίαν, μὲ τὴν Αὐστρίαν, μὲ τὴν Γαλλίαν, συγχρόνως περίπου μὲ Κράτη οἰκονομικῶς ἰσχυρότερα ἀπείρως ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἐφαρμόζει τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Καὶ μόνον τοῦτο τὸ γεγονὸς θὰ ἦτο ἀρκετὸν νὰ ὑπογραμμίσῃ τὴν ἱστορικὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἂς ἔλθω εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἄρθρου 2. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον καὶ ἂν τὸ ἄρθρον 2 ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως τοὺς ἀγρότας, ἐν τούτοις, θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ τοῦτο μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης γενναιότητος, περιέχει καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι, δυστυχῶς, ἐπιτρέπουν ἐλαφράς τινας ἐπικρίσεις. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ βασικὸν αὐτὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν εὐλόγως ὑποβάλλονται οἱ ἀγρόται. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, ἐπιβαρύνονται καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται κατὰ κύριον λόγον μὲ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας εἶναι ἐπενδεδυμένα κεφάλαια τοὐλάχιστον 300.000 καὶ ἄνω. Εἶναι ἡ κατηγορία τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς χεῖρας των τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν κατὰ κύριον λόγον ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν πολὺ σημαντικωτέραν ἀπὸ ἄλλας ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν ἐπαρχιῶν. Διότι εἶναι ζήτημα, ἐὰν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅπως καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχήν, εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχουν ἔμποροι ἀσκοῦντες ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν, ὑποβαλλόμενοι εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, εἶναι ζήτημα ἐὰν διαθέτουν κεφάλαια ὡς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπενδεδυμένα εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἐπιχειρήσεις οἱ ἰδιοκτῆται ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὄχι μόνον δὲν προσφέρει τίποτε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ἀντιθέτως, δημιουργεῖ εὔλογον δυσφορίαν καὶ εὔλογον πικρίαν εἰς τοὺς ἀγρότας. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οὔτε κἂν ἔχουν ἀνάγκην τῆς συντάξεως τῶν 220 δραχ., τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως θὰ λάβουν, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἕνα εἰσόδημα ἀρκετὸν καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐκτὸς αὐτοῦ, εἶναι ἤδη ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλα Ταμεῖα, ὅπως εἶναι τὸ Ταμεῖον τῶν Ἐμπόρων, ὅπως εἶναι τὸ ΤΕΒΕ, ἢ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν ἢ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ἰατρικῆς περιθάλψεως. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιολογία, ἡ ὁποία νὰ δύναται, ἐν πάσει περιπτώσει, νὰ πείσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὅτι καλῶς ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ ν’ ἀπαλείψῃ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἔχουν σχέσιν. Ἠμπορεῖ, βεβαίως, νὰ ἀσχολοῦνται καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀντλήσουν τὸν βιοπορισμόν των ἀπὸ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας, ἀλλά, καθ’ ὃν λόγον καὶ οἱ μεταφορεῖς, οἱ αὐτοκινητισταί, π.χ., ποὺ μεταφέρουν τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἰς τὰ κέντρα καταναλώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωροῦν, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Κατὰ τὸν ἴδιον, περίπου, λόγον δὲν συγχωρεῖται τὸ πρᾶγμα καὶ διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων ἢ τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται, διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας τῶν γεωργῶν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, τὸ νομοσχέδιον θὰ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς σχετικῆς τροποποιήσεως.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§190Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τώρα ποὺ πλησιάζομεν εἰς τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως, ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Ὀφείλω νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου μὲ τὴν φωνὴν ὅλων ἐκείνων τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἀπόψε ὑπὲρ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἁλιέων. Πράγματι, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, πρέπει τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἀμέσως, εἰ δυνατόν, προτοῦ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σύνολον καὶ οἱ ἁλιεῖς δὲν πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν, ἀλλὰ νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς ἀσφαλιστικὰς καὶ συνταξιοδοτικάς, ἐν γένει, διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν μὲ ἔπεισεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ βήματος εἶπεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀγρότισσας. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, πράγματι, ὑφίσταται μία ἐξαίρεσις ἀπαράδεκτος διὰ τὰς γυναῖκας τῆς ὑπαίθρου μας. Διὰ τοῦτο, ἂν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς πιστεύῃ, ὅτι πράγματι ἔτσι ἔχουν, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ διάταξις νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς ἀγροτιᾶς, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὑπάγεται ἀπὸ τὸ ἐδάφιον αὐτό. Ἐπίσης, θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι, ὅταν ἕνας διαμένῃ εἰς Θεσσαλονίκην καὶ ἔχει ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα εἰς τὴν ὕπαιθρον, αὐτὰ ὑπάγονται εἰς τὸ γνωστὸν ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 12; Αὐτοὶ δὲν εἶναι γεωργοί, εἶναι ἐπιχειρηματίαι.

§191Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Περιελήφθησαν καὶ οἱ ἰδιοκτῆται γεωργικῶν μηχανημάτων εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν εἰσφορῶν, λόγῳ τῆς τεχνικῆς τοῦ νομοσχεδίου. Σκοπὸς τοῦ ὅτι συμπεριελήφθησαν εἶναι, διὰ νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν εἰσφορὰν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀμφισβητήσητε, ὅτι ὀρθῶς πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν εἰσφορὰν αὐτήν. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι, ἐφ’ ὅσον φορολογοῦνται κατὰ τὸν νόμον περὶ φορολογίας εἰσοδήματος, ἦτο πιθανὸν νὰ ὑπάρξῃ διπλῆ φορολογία. Τὸ 10% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος εἶναι ἡ ἰδιαιτέρα εἰσφορά. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ διπλῆ φορολογία, θὰ ληφθῇ πρόνοια κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 10.

§192Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν διὰ τῆς μεθόδου τῆς αὐτομάτου ἀσφαλίσεως νὰ τοὺς περιλάβωμεν μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ φορολογήσητε κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν. Συμφωνῶ εἰς αὐτὸ ποὺ λέγετε, ἀλλὰ νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10 καὶ 11, ἐκεῖ ὅπου φορολογοῦμεν ὅλους τοὺς τρίτους. Ὄχι, ὅμως, ἐπειδὴ παραχωροῦμεν 200 ἢ 300 δραχμάς, νὰ τοὺς βάζωμεν φορολογίαν. Καλλίτερον νὰ τοὺς βάλωμεν εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας καὶ νὰ τὰς ἐπεκτείνωμεν, ὅπως καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Κοινοβουλευτικῆς μας Ὁμάδος, χάριν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀνέπτυξεν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἄλλων τρίτων προσώπων καὶ ἐπιχειρήσεων. Ἔτσι πρέπει νὰ τὸ θέσωμεν τὸ ζήτημα.

§193Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Στεφανίδη, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐπαγγελματικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν νόμον, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι, ἐὰν τυχὸν ὑπάρξουν ἐπαγγελματίαι, οἱ ὁποῖοι θὰ μείνουν ἐκτὸς τοῦ νόμου αὐτοῦ, θὰ ἀσφαλισθοῦν εἰς ἄλλα ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα καὶ Ὀργανισμούς. Φαίνεται, ὅτι τόσον ὁ κ. ὑπουργός, ὅσον καὶ ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, εὑρίσκονται ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς πόλεις κάτω τῶν 2.000 κατοίκων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ Τ.

Ε.Β.Ε.

§194Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές.

§195Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἠμπορεῖτε, κ. Ὑπουργέ, νὰ κάμετε τὴν διαπίστωσιν. Ἡ δευτέρα περίπτωσις ἀφορᾷ τὸν θάνατον τοῦ ἀρχηγοῦ οἰκογενείας, ἡ χήρα τοῦ ὁποίου δὲν θὰ συνταξιοδοτηθῇ, ἐφ’ ὅσον δὲν συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Τὸ βιβλιάριον τοῦ θανόντος συζύγου ἐξαφανίζεται. Ἐπίσης, εἰς τοὺς μέλλοντας νὰ καταβάλουν εἰσφορὰν περιλαμβάνεται καὶ ὁ ἁλωνιστής, καίτοι αὐτὸς δὲν εἶναι ἀγρότης, διὰ μόνον τὸν λόγον, νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ καταβάλῃ εἰσφοράν. Ἡ τετάρτη παρατήρησίς μου εἶναι, ὅτι, ἀντικρούων ὁ κ. ὑπουργὸς τὰς διατυπωθείσας ἀπόψεις, ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ἠσφαλισμένου, εἶπεν, ὅτι ἀσφαλίζεται τὸ εἰσόδημα καὶ ὅτι ἡ ἀσφάλισις εἶναι προσωπική. Ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται αἱ εἰσφοραί. Ἐξ ὅλων αὐτῶν διαπιστοῦται, ὅτι γίνεται ἄνισος μεταχείρισις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκλείψῃ.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαλόφας, ἔχει τὸν λόγον.

§197Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 2, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καθορίζει τὰ ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν ἐξαιρεῖ τοὺς ἁλιεῖς κλπ. Παραλλήλως δέ, συμπεριλαμβάνει τοὺς ἁλωνιστάς, μολονότι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀγρόται, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ εἰσπράττῃ εἰσφοράν. Ἐπίσης, ἐξαιρεῖ καὶ ἄλλα ἐπαγγέλματα, ὅπως εἶναι τὸ τοῦ κουρέως, τοῦ κρεοπώλου καὶ τοῦ ὑποδηματοποιοῦ τοῦ χωριοῦ, οἱ ὁποῖοι παράλληλα μὲ τὸ ἐπάγγελμά των, δὲν παύουν νὰ εἶναι καὶ ἀγρόται. Κύριε Πρόεδρε, τὸ παρὸν ἄρθρον, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικόν, διότι εἰσπράττει εἰσφορὰν καὶ ἀπὸ ἀσκοῦντας ἄλλα ἐπαγγέλματα, ἐνῷ τοὺς ἐξαιρεῖ ἀπὸ τὴν συνταξιοδότησιν. Ἐπίσης, λέγει, ὅτι τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα θὰ πληρώνουν τὸ ἀντίτιμον τῶν 73.000 κιλῶν σίτου, δηλ. 165.000 δραχμάς. Διὰ νὰ πληρώσουν αὐτὸ τὸ ποσόν, θὰ πρέπει νὰ ἁλωνίσουν μεγίστην ποσότητα. Ὡσαύτως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν διὰ τοῦ παρόντος, ἀσφαλίζεται μόνον ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, ὁ ὁποῖος, ἂν ἐν τῷ μεταξὺ ἀποθάνῃ, ἡ χήρα του δὲν θὰ τύχῃ συντάξεως, διότι θὰ πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της, διὰ νὰ συνταξιοδοτηθῇ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου τείνει εἰς τὸ νὰ χαρακτηρίσῃ τοὺς ἀγρότας ὡς πολίτας δευτέρας τάξεως. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀνισότης, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ καθιερωθῇ δι’ αὐτοῦ.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὀρ. Ἀντώνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§199Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχήν, θὰ παρεκάλουν νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ἑξῆς: Ὅταν εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ διάταξις περιλαμβάνουσα εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν μεταλλωρύχους κλπ., διατὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποκλεισθοῦν καὶ νὰ μείνουν ἔξω τοῦ νομοσχεδίου οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι καίτοι ἀσκοῦν ἄλλα ἐπαγγέλματα, ἐν τούτοις, εἰς τὴν βάσιν εἶναι ἀγρόται. Νομίζω, ὅτι τὰ ἄρθρα 2 καὶ 10, ἔχουν κἄποιαν σχέσιν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συσχέτισις τῶν ἄρθρων αὐτῶν. Θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ συμπεριληφθοῦν οἱ λόγῳ ἀναπηρίας καταστάντες ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, καθὼς καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα ἀρχηγῶν οἰκογενειῶν. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἁλιεῖς. Ἴσως νὰ εἶναι περισσότερον ἀναγκαῖον οἱ ἁλιεῖς νὰ συνταξιοδοτηθοῦν καὶ ἀπὸ τοὺς κυρίως ἀγρότας, διότι, ὅταν θὰ φθάσουν τὰ 65 χρόνια δὲν θὰ διαθέτουν ἰδίαν περιουσίαν διὰ νὰ τὴν ἐκμισθώσουν. Πιστεύω, ὅτι τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα εἶναι ἀρκετὰ καὶ τὰ χρονικὰ περιθώρια μεγάλα, ὥστε νὰ δυνάμεθα ἀπὸ τοῦδε νὰ τοὺς συμπεριλάβωμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ἐπίσης, ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχουν πρόσωπα, τῶν ὁποίων θὰ εἰσπράττεται τὸ 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος χωρὶς νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι. Αὐτό, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐπιτρέψωμεν, διότι πᾶς καταβάλλων, δέον νὰ θεωρῆται καὶ ἠσφαλισμένος.

§200Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῶν ζωοκομικῶν ἐπιχειρήσεων περιλαμβάνεται καὶ ἡ μελισσοκομία;

§201Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, κ. συνάδελφε, αὐτὸ ἤδη ἐλέχθη.

§202Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2, ὅπου ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ τῆς τεκμαρτῆς προσόδου τῶν γεωργικῶν ἑρπυστήρων, δὲν ἀναφέρονται καὶ τὰ ἄλλα γεωργικὰ μηχανήματα. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω ἂν καὶ αὐτὰ θὰ ὑποβληθοῦν εἰς εἰσφοράν, ποίαν καὶ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις.

§203Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζετε, ὅτι τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα μεταχειρίζονται εἰς τὰς ἐπαρχίας εἶναι ὡρισμένα, εἶναι τὰ μηχανήματα θερισμοῦ καὶ ἁλωνίσεως, εἶναι οἱ ἑρπυστῆρες.

§204ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ σπαρτικὰ μηχανήματα;

§205Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ μεταχειρίζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἰδίας των ἐκμεταλλεύσεως. Δὲν ὑπάρχει ἐπιχείρησις σπαρτικῶν μηχανημάτων.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου καὶ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ τροπολογιῶν. Ὑπεβλήθη πρότασις περὶ διενεργείας ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα καὶ Η. Σκυλλάκου, περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 2, ἔχουσαν οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει)......». Διαπιστῶν, ὅμως, ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅπως λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας διὰ σήμερον, ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.30′ π.μ.)