1961.01.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

Πέμπτη 19 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6403)10.1.1961 ἀποφάσεώς του παρέτεινε μέχρι 28.2.1961 τὴν ἰσχὺν τῆς παρεσχημένης πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν μέχρι τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας ἐξόφλησιν τοῦ πρὸς τὴν Τράπεζαν ταύτην ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ (ΑΣΟ) ὀφειλομένου ὑπολοίπου ἐκ χρηματοδοτήσεών του διὰ τὴν συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1959–1960. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Συνοικίας Νεαπόλεως Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ἐπίλυσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ θέματος τῆς συνοικίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Σωματείων Ζαχάρως, αἰτουμένων τὴν ταχεῖαν παράδοσιν Ξενοδοχείων ὑπὸ τέως ἀναδόχων καὶ παραλαβὴν ἐπίπλων ὑπὸ τούτων ἐκ Ξενοδοχείων–Λουτρῶν Καϊάφα. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξυγιαντικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ προαστείων, αἰτουμένων τὴν κάλυψιν τῶν ρεμάτων «Ποδονίφτης» καὶ «Κηφισσός». Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐργατοτεχνικῆς Ἑνώσεως Στρατωνίου Χαλκιδικῆς, αἰτουμένης χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου ἑνώσεως ἐργοστασιαρχῶν, Τορνευτικῆς Ξύλου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63002)30.11.60 ἀδείας εἰσαγωγῆς 86.000 ξυλίνων μασουρίων δι’ ὑφαντουργικοὺς ἱστούς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λαζανᾶς, Ι. Λαυρεντίδης, Σ. Στεφανόπουλος, Β. Βασιλικός, Δ. Δαβάκης, Λ. Μπουρνιᾶς, Κ. Μακρῆς, Δ. Βρανόπουλος, Α. Κακαρᾶς, Ι. Ἰντζὲς καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας Α. Ν. 646)1945 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1062)47 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Κ. Παπαδόπουλος, Ι. Ἰντζὲς καὶ Χ. Πιπιλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)60 καὶ 132)60 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνύψωσιν βαθμῶν ἐκπαιδευτικῶν». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιμελητῶν εἰσπράξεων τοῦ Ε.Ι.Ρ., αἰτουμένων τὴν ἔνταξίν των εἰς τὴν Δ.Ε.Η. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θρᾴκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν εἰς τὰ μέλη του τῆς διαφορᾶς συντάξεώς των ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1955 συμφώνως τῷ Ν. Δ. 3393)1955 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν (36) τριάκοντα ἓξ ἀξιωματικῶν καὶ κατωτέρων Πυροσβεστικῶν Ὑπαλλήλων ἀπερχομένων μὲ τὴν ἀσήμαντον σύνταξιν τῶν 35)50 μόνον, αἰτουμένων ἐξομοίωσίν των μὲ τὰς Στρατιωτικὰς Συνταξιοδοτικὰς διατάξεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρου Πολυτέκνων Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβολὴν ὑποχρεωτικῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς εἰς τέκνα ἀπόρων πολυτέκνων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Κ. Δεσποτόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀσθενῶν πολιτικῶν κρατουμένων τοῦ νοσοκομείου «Ἅγιος Παῦλος» αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Φυλακῶν Ἀβέρωφ καὶ ἐπιθεωρητεύοντος ἐν τῷ νοσοκομείῳ κ. Τουρνᾶ καταθλιπτικῶν μέτρων... Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαδόπουλος καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται δι’ ἄσκησιν ψυχολογικῆς βίας παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Δράμας κατὰ ὀπαδῶν Ε.Δ.Α. κλπ. Οἱ Συνταξιοῦχοι Σιδηροδρομικοὶ Θεσσαλίας αἰτοῦσι τὴν ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνοποιήσεως τῶν δικτύων ΣΕΚ–ΣΠΑΠ, τὴν διατήρησιν τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἰδιότητος τῶν Σιδηροδρομικῶν, τὴν διασφάλισιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων κλπ. Οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι Ρεθύμνης καὶ Πύργου αἰτοῦσιν ὑπαγωγὴν τῆς Ὑγειονομικῆς Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν εἰς Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουρ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 7.12.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Ε.Ο.Τ. φορεὺς τοῦ κρατικοῦ προγράμματος Τουρισμοῦ, προέβη καὶ προβαίνει εἰς τὴν ἀνέγερσιν σειρᾶς Τουριστικῶν μονάδων (ξενοδοχεῖα, Περίπτερα, Μοτέλ, Ὁδικοὶ Σταθμοί, Πλὰζ κλπ.). Σκοπὸς τῶν ἐν λόγῳ ἀνεγέρσεων εἶναι ἡ τουριστικὴ προώθησις τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως ἐγκαταστάσεων δυναμένων νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις τῶν ἐπισκεπτομένων τὴν Ἑλλάδα ἀλλοδαπῶν. Αἱ ἐν λόγῳ Τουριστικαὶ ἐγκαταστάσεις τίθενται εἰς λειτουργίαν εἴτε διὰ πολυετῶν ἐνοικιάσεων εἰς ἀναδόχους ἐκ τῶν συγκεντρούντων εἰδικὰ προσόντα καὶ πολυετῆ πεῖραν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν ἐπιχειρήσεων εἴτε δι’ αὐτεπιστασίας τοῦ Ε.Ο.Τ. Οὐδέποτε ὁ Ε.Ο.Τ. προέβη εἰς τὴν πώλησιν εἰς τρίτους οὐδεμιᾶς τῶν μέχρι σήμερον ἀνεγερθεισῶν Τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων. Ἐὰν ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς ἐννοῇ τὴν γενομένην προκήρυξιν πωλήσεως διὰ διεθνοῦς δημοπρασίας τῶν τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Ρόδου, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι αὗται δὲν ἀποτελοῦν περιουσίαν τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀλλὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαχειρίσεως Δωδεκανησιακῆς Περιουσίας. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ Ε.Ο.Τ. τυγχάνει ἐντολοδόχος καὶ ἐκτελεστὴς σχετικῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως ἥτις ἀποβλέπει εἰς τὴν προσέλκυσιν καὶ ἀνάληψιν τῶν ἐν λόγῳ τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων Ρόδου παρὰ σοβαρᾶς ἐπιχειρήσεως δυναμένης νὰ προωθήσῃ ἐπιτυχῶς τὴν προσπάθειαν προβολῆς καὶ καθιερώσεως τῆς Νήσου Ρόδου ὡς Διεθνοῦς Τουριστικοῦ Κέντρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 11737)5.12.60, διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως καὶ αἰτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία οὐδεμίαν γνῶσιν τοῦ θέματος ἔχει, οὐδ’ ἐζητήθη ἡ γνώμη αὐτῆς περὶ τῆς ἀναγκαιότητος τῆς ἀνεγέρσεως ξενῶνος ὡς ἐν θέματι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. 1. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12440)21.11.60 διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τοῦ ἐν θέματι ξενοδοχείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῆς περιωρισμένης ἐκτάσεως πιστώσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῶσι κεφάλαια τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀνοικοδόμησιν τοῦ ἐν λόγῳ ξενοδοχείου, ἀνήκοντος κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Τζάννειον Νοσοκομεῖον. 2. Μόνον ἐξ ἰδίων κεφαλαίων τοῦ Νοσοκομείου τούτου δύναται νὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ ξενοδοχεῖον, ἢ διὰ τῆς παροχῆς αὐτῷ δανείου, περὶ τοῦ ὁποίου τὴν σχετικὴν αἴτησιν θέλομεν ὑποστηρίξει ἐκθύμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Παπαθανασοπούλου, Δ. Σπυρίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Γαβριηλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16.11.60 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Παπαθανασοπούλου, Δ. Σπυρίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Γαβριηλίδη, τὰ κάτωθι: 1) Τὸ περίπτερον «Ξένια» Σερρῶν ἀνηγέρθη βάσει τοῦ προγράμματος Ἐπενδύσεων τῆς συνολικῆς δαπάνης ἀνεγέρσεώς του, ἀνελθούσης εἰς δραχ. ἓν ἑκατομμύριον. 2) Διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἀναδόχου τῆς ἐκμεταλλεύσεώς του, προεκηρύχθη παρὰ τοῦ Ε.Ο.Τ. τὴν 6.4.60 πλειοδοτικὸς διαγωνισμὸς ὅστις ἀπέβη ἄγονος, ἐπανελήφθη τὴν 20.5.60 οὗτος ἄνευ ὅμως ἀποτελέσματος λόγῳ ἐλλείψεως ἐνδιαφέροντος. 3) Ὁ Ε.Ο.Τ. κατόπιν τούτου προέβη εἰς τὴν βολιδοσκόπησιν διαφόρων ἐπαγγελματιῶν διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ περιπτέρου πλὴν ὅμως οἱ ἐνδιαφερθέντες ἢ δὲν εἶχον τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς Τουριστικῆς μονάδος ἢ ἔθεσαν ὅρους ἀπαραδέκτους καὶ ἀντιοικονομικούς. 4) Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ὁ Ε.Ο.Τ. προέβη εἰς τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ περιπτέρου «Ξένια» Σερρῶν ἀπ’ εὐθείας καὶ διὰ λογαριασμόν του εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Περιηγητικὴν Λέσχην ἥτις καὶ θὰ προβῇ εἰς τὴν ἔναρξιν λειτουργίας τούτου λίαν προσεχῶς παραδιδομένης αὐτῇ τῆς ὅλης ἐγκαταστάσεως ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου. 5) Διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν φύλαξιν τοῦ Περιπτέρου τούτου ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐ. ἔ., ἐτοποθετήθη ἡμερομίσθιος ἐπιστατοφύλαξ. 6) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀναφερόμενα ὡς ἀνεγειρόμενα περίπτερα ξενῶνες Σιδηροκάστρου Ἡρακλείας καὶ Ν. Πατριτσίου πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι δὲν ἀνεγείρονται ταῦτα ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 1.11.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη κλπ. περὶ μὴ ἐφαρμογῆς εἰσέτι τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν. 4086)60 «περὶ Ἰαματικῶν Πηγῶν» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41459)61—γ)1.9.60 ἐγγράφου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐξουσιοδοτήθη ὁ Νομάρχης Σερρῶν διὰ πᾶσαν ἐνέργειαν ἀποσκοποῦσαν εἰς τὸ ταχύτερον δυνατόν, σύστασιν, τῆς ὁριζομένης ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15 Κοινοπραξίας. 2. Ὁ Νομάρχης Σερρῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40433)26.9. 60 ἐγγράφου του ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν Δήμαρχον Νιγρίτης καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Θερμῶν, ἵνα συγκαλέσουν ἀμέσως τὰ περὶ αὐτῶν Συμβούλια πρὸς σύστασιν Συνδέσμου (Κοινοπραξίας) διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς Ι. Π. Νιγρίτης ὁρίσας συγχρόνως προθεσμίαν ὑποβολῆς αὐτῷ σχετικῶν ἀποφάσεων τὴν 10.10.60. 3. Δὲν ἐκοινοποιήθη εἰσέτι εἰς τὸν ΕΟΤ ἡ πρᾶξις συγκροτήσεως τῆς Κοινοπραξίας. 4. Ἅμα τῇ συστάσει τῆς ἀνωτέρω Κοινοπραξίας θέλει συσταθῇ ἡ ὑπὸ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ προμνησθέντος νόμου προβλεπομένη Ἐπιτροπή, ἥτις θέλει κρίνει περὶ τῆς δυνατότητος ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐν θέματι πηγῶν δι’ αὐτεπιστασίας τῆς Κοινοπραξίας. 5. Πρὸ τῆς συστάσεως τῆς Κοινοπραξίας ἡ συγκρότησις τῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὰ ἐν τῷ νόμῳ ἀναφερόμενα, δὲν θὰ εἶχε λόγον, ἀφοῦ προορισμὸς αὐτῆς θὰ εἶναι μόνον ὁ ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Α. Βουλοδήμου, Κ. Ἀθανασιάδη, Δ. Παινέζη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ἀπὸ 22.11.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Α. Βουλοδήμου, Κ. Ἀθανασιάδη, Δ. Παινέζη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, κατατεθείσης εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ἀφορώσης τὴν λουτρόπολιν Μεθάνων: Ὁ ΕΟΤ ἀπὸ τῆς συστάσεώς του καὶ ἀναλήψεως παρ’ αὐτοῦ ἐν ἔτει 1950 τῆς εὐθύνης ἐπὶ τῶν Ἰαματικῶν πηγῶν τῆς χώρας, διέθεσε σοβαρὰ κονδύλια διὰ τὴν συντήρησιν, βελτίωσιν, συμπλήρωσιν κλπ. τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς λουτροπόλεως. Ἀπὸ τοῦ ἀνωτέρω ἔτους ὁ ΕΟΤ ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς λουτροπόλεως Μεθάνων καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἡ ἀνέγερσις συγχρόνου πολυτελοῦς ὑδροθεραπευτηρίου, ὅπερ ἀπεπερατώθη καὶ ἐτέθη ἐν λειτουργίᾳ ἐν ἔτει 1954 εἰς θέσιν «Ἅγιος Νικόλαος» ἔνθα ὑφίστατο παλαιὸν τοιοῦτον. Ὁμοίως ἐν ἔτει 1956 ἐγένετο γενικὴ ἀνακαίνισις τῶν μηχανολογικῶν, ὑδραυλικῶν, ἠλεκτρολογικῶν κλπ. ἐγκαταστάσεων, καθὼς καὶ τοῦ κτιρίου τοῦ Κεντρικοῦ Ὑδροθεραπευτηρίου Μεθάνων. Ὡσαύτως δι’ ἐπιχορηγήσεως τοῦ ΕΟΤ πρὸς τὴν ΤΕΤ Μεθάνων, ἤρξατο καὶ ἀπεπερατώθη ἡ διάνοιξις καὶ ἡ στρῶσις δι’ ἀσφαλιτικοῦ τάπητος τῆς ὁδοῦ τῆς ὁδηγούσης εἰς τὸ ὑδροθεραπευτήριον Ἁγ. Νικολάου, ἀπὸ θέσιν «Πηγὴ Καρασταμάτης». Ἐπίσης, ἐγένετο διαμόρφωσις τοῦ πρὸ τοῦ ὑδροθεραπευτηρίου Ἁγ. Νικολάου χώρου εἰς κηπάρια καὶ κατεσκευάσθη σύγχρονον ἀναψυκτήριον. Ὁ ΕΟΤ βάσει ἐγκριθείσης μελέτης, θέλει προβῇ ἐντὸς τοῦ ἀμέσου προσεχοῦς μέλλοντος, εἰς τὴν ἀνέγερσιν συγχρόνου ὑδροθεραπευτηρίου φυσικῶν λούσεων, ἔνθα ὑφίστατο μέχρι τοῦδε τὸ πεπαλαιωμένον ὅμοιον τῆς συνολικῆς δαπάνης προϋπολογιζομένης εἰς δραχμ. 7.000.000 ἐπιτευχθείσης δανειοδοτήσεώς του παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἡ σχετικὴ δημοπράτησις τοῦ ἔργου τούτου ἀνακοινοῦται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, περαιωθείσης ἤδη τῆς μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11080)9055 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη κλπ. γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ αὔξησις τῶν καλφαλικίων καὶ τῶν ἡμερομισθίων τῶν ὑποδηματεργατῶν ἀποτελεῖ θέμα δυνάμενον νὰ ἐξετασθῇ καὶ ρυθμισθῇ προσηκόντως μόνον κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Ν. 3239)55, τὴν ὁποίαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ ἀκολουθήσουν, ἤτοι δι’ ὑπογραφῆς νέας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐν ἀποτυχίᾳ τῶν πρὸς τοῦτο διαπραγματεύσεων, δι’ ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας. 2) Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα «περὶ ἐλευθέρας δημοκρατικῆς λειτουργίας τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων» γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων ἀναπτυσσομένη συνδικαλιστικὴ δρᾶσις καὶ ἐφ’ ὅσον αὕτη περιορίζεται εἰς τὴν προστασίαν καὶ προαγωγὴν τῶν ἐπαγγελματικῶν, οἰκονομικῶν κλπ. νομίμων συμφερόντων τῶν μελῶν τῶν Ὀργανώσεων, τυγχάνει ἀπολύτως σεβαστή, παρ’ οὐδενὸς παρεμποδιζομένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 18.8.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀκολουθεῖ ἑνιαίαν τακτικὴν διὰ τοὺς ὀφειλέτας αὐτοῦ προσφεῦγον ἐν ἀνάγκῃ εἰς ποινικὴν δίωξιν ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βασικὸν μέσον ἐπιδιώξεως πρὸς εἴσπραξιν καθυστερουμένων εἰσφορῶν. Ὡς πρὸς τὸ μέτρον τῆς προσωποκρατήσεως ὡς μέσον ἐξαναγκασμοῦ εἰσπράξεων τῶν ὀφειλομένων εἰς τὸ Ἵδρυμα εἰσφορῶν γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς ὀφειλέτας αὐτοῦ τῶν ἐπαρχιακῶν Ὑποκαταστημάτων. Τὸ σύστημα τοῦτο δύναται νὰ ἐφαρμόζεται μόνον εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Τὸ ΤΕΒΕ ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ἅπαντα τὰ ὄργανα εἰσπράξεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Διαμερισμάτων ἐπισκέπτονται ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς δικαιοδοσίας των καθ’ ἕκαστον μῆνα πρὸς εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων πρὸς αὐτὸ μηνιαίων ἀτομικῶν εἰσφορῶν παλαιῶν τε καὶ τρεχουσῶν τοιούτων παρέχονται δὲ εἰς τοὺς ὑποχρέους πολλαπλαῖ διευκολύνσεις καὶ οὐδεὶς ἐκ τούτων μηνύεται ἐὰν μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου εἰσπράξεως δὲν ἐπακολουθήσῃ καὶ ἔγγραφος πρόσκλησις περὶ τῶν ὀφειλομένων πρὸς τὸ ΤΕΒΕ εἰσφορῶν. Περαιτέρω ἀνέφερε τὸ ὡς εἴρηται Ταμεῖον ἐὰν παρὰ ταῦτα ὁ ὑπόχρεως ἐμμένῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του, τότε ὑποβάλλεται μήνυσις οὐχὶ ὅμως δι’ ὁλόκληρον τὸ χρέος, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰς εἰσφορὰς τοῦ ἔτους 1960 καὶ τὰς τυχὸν ὀφειλομένας δόσεις τῆς παγοποιήσεως τοῦ ΤΕΒΕ ἢ τῆς κεφαλοποιήσεως ὡς αὕτη ἐθεσπίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 Π.Υ.Σ. κυρωθείσης καὶ τροποποιηθείσης διὰ τοῦ νόμου 4052)1960. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἀπὸ 20.7.1957 Β. Δ)τος ἅπασαι αἱ μέχρι 31.12.1956 ὀφειλόμεναι εἰσφοραὶ ἐπαγοποιήθησαν καὶ δύνανται οἱ ὀφειλέται νὰ ἐξοφλήσουν ταύτας μὲ μειωμένον ἀσφάλιστρον καὶ τέλη καθυστερήσεως εἰς δέκα (10) ἐτησίας δόσεις ἢ ἀναλόγους μηνιαίας δόσεις διὰ δὲ τῆς προδιαληφθείσης ὑπ’ ἀριθ. 162)59 Π. Υ.Σ. κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. 4052)1960 ἅπασαι αἱ ὀφειλόμεναι εἰσφοραὶ πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐκεφαλοποιήθησαν, ἀπηλλάγησαν παντὸς τόκου τέλους καθυστερήσεως ἢ ἀναπροσαρμογῆς ἐπιβαρυνόμεναι μόνον μὲ 0,50% καὶ ἐξοφλοῦνται εἰς 36 μηνιαίας δόσεις τῆς πρώτης ἀρξαμένης ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου 1960. Συναφῶς ἀνέφερε τὸ ΤΕΒΕ, ὅτι ἔχουν δοθῆ αἱ δέουσαι ἐντολαὶ εἰς τὰ ἁρμόδια περιφερειακὰ ὄργανα διὰ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων. Εἶναι προφανές, ὅτι τὸ ΤΕΒΕ ὡς καὶ πᾶς ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του ἔχει ἀνάγκην οἰκονομικῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἀντλεῖ κατὰ κύριον λόγον ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ υἱοθέτησις τοῦ αἰτήματος περὶ ἀναστολῆς τῆς ποινικῆς διώξεως καὶ προσωπικῆς κρατήσεως ἐπὶ ἓν ἔτος διὰ τὰς πρὸς τὸ ΤΕΒΕ ὀφειλάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11070)9046 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ ἀπολύσεων προσωπικοῦ τῆς Α.Ε. Ἑλληνικῶν Διϋλιστηρίων Πετρελαίου συνεπεία συνδικαλιστικῆς δράσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ προγενεστέρων ἐνεργειῶν μας κοινοποιοῦμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7636)13.10.60 ἔγγραφον τῆς ὡς ἄνω ἑταιρείας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΫΛΙΣΤΗΡΙΑ

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ Α.Ε.

ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

ΤΗΛ)ΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας Διεύθυνσιν Ἐργασίας Ἐνταῦθα Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63540)12632)5.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ διατυπωθέντα ὑμῖν παράπονα εἶναι παντελῶς ἀνυπόστατα. Ἡ Ἑταιρεία εἰς πᾶσαν δοθεῖσαν εὐκαιρείαν, ἐγνωστοποίησεν εἰς τὸ προσωπικόν της, ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχει, οὔτε ἠδύνατο νὰ ἔχῃ διὰ τὴν ἵδρυσιν σωματείου. Αἱ γενόμεναι ἀπολύσεις, ὀφείλονται εἰς λόγους ἀναγομένους εἰς τὴν ὑφ’ ἑκάστου ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας του καὶ τὴν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐργασίας του συμπεριφοράν του, πράγματα τὰ ὁποῖα, ὡς καὶ ὑμεῖς θὰ συμφωνῆτε, ἐπηρεάζουν τὴν καλὴν καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Διϋλιστηρίου, τῆς ὁποίας τὴν σοβαρὰν εὐθύνην ἐξασφαλίσεως ἔχει ἀναλάβει ἡ ἡμετέρα Ἑταιρεία.

Μετὰ τιμῆς

Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Παπαδημητρίου καὶ Π. Καπνίση. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ κλπ., σχετικῶς μὲ μελετωμένην τροποποίησιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3866)1958 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἀνασταλῇ ἡ λειτουργία τοῦ ἐν περιλήψει Ταμείου εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑφίσταται τοιοῦτον αἴτημα ἐκ μέρους τῆς τάξεως τῶν συνταξιούχων βιοτεχνῶν, ἀλλὰ δὲν ἀντιμετωπίζεται θέμα τροποποιήσεως ἢ ἀναστολῆς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10846)8782 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πέραν τῆς κατὰ 10% γενικῆς αὐξήσεως τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τῆς χορηγηθείσης διὰ τῶν ἐθνικῶν γενικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας τῆς 31.8.1960, συνεχίζεται ἡ κατὰ κλάδους ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν. Οὕτως, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1960 ὑπεγράφησαν συλλογικαὶ συμβάσεις ἐργασίας καὶ ἐξεδόθησαν διαιτητικαὶ ἀποφάσεις, δι’ ὧν ἀναπροσηρμόσθησαν αἱ ἀποδοχαὶ διαφόρων κατηγοριῶν μισθωτῶν, ἐξ ὧν αἱ σπουδαιότεραι ἀφοροῦν α) τὸ προσωπικὸν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν (αὔξησις 8%), τοὺς ἐργατοτεχνίτας σαπωνοποιείων — σπορελαιουργείων κλπ. (αὔξησις 10%), τοὺς λογιστάς, βοηθοὺς λογιστῶν (αὔξησις 20% — 80%), τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων (αὔξησις 4% — 8%) κλπ. Ἐξ ἄλλου, ὑπὸ τῶν Πρωτοβαθμίων Δικαστηρίων Διαιτησίας, ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων γραφείων, τοῦ προσωπικοῦ παντοπωλείων κλπ. καὶ τέλος παρεπέμφθησαν ἤδη εἰς ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν αἱ διενέξεις περὶ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν, τοῦ Ο.Τ.Ε., Η.Ε.Α.Π. κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη, Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11788)7.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 720)29.1.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη, Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Κατὰ τὴν διέπουσαν τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν καὶ δὴ κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 9, 10 καὶ 11 τοῦ ἀπὸ 3)14.5.1935 Διατάγματος «περὶ διαδικασίας παροχῆς συντάξεως εἰς αὐτοκινητιστὰς» ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23 καὶ 24 τοῦ Κανονισμοῦ Ἀσφαλιστικῆς Λειτουργίας τοῦ ΤΣΑ, ὑπὸ τῶν Ὑγειον. Ἐπιτροπῶν τοῦ Ταμείου καθορίζεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν αἰτήσεως συντάξεως λόγῳ φυματιώσεως ἢ ἄλλης ἀναπηρίας ἡ ἀνικανότης τῶν ἐνδιαφερομένων τόσον διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων, ὅσον καὶ ἡ τοιαύτη διὰ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν προσδιοριζομένου ὑπὸ τῶν ἐπιτροπῶν τούτων καὶ τοῦ ποσοστοῦ ἀναπηρίας διὰ ἑκατέραν τῶν ὡς ἄνω περιπτώσεων. β) Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν ἤδη νομοθεσίαν τοῦ Ταμείου (Διάταγμα τῆς 26.3.35 «περὶ κυρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ Συντάξεων τοῦ ΤΣΑ» καὶ ἀπόφασις Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ὑπ’ ἀριθ. 67099)15.12.39 «περὶ ἐγκρίσεως Κανονισμοῦ Ἀσφαλιστικῆς Λειτουργίας Γ. Συντ. Αὐτοκινητιστῶν» Φ.Ε.Κ. 129)1935 Τ. Αʹ καὶ 317)1935 Τ. Βʹ) ὁ προσδιορισμὸς τῶν συντάξεων, ἐνεργεῖται βάσει τῶν ἐτῶν συμμετοχῆς τοῦ ἐνδιαφερομένου εἰς τὸ ΤΣΑ (ἄσκησις ἐπαγγέλματος μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ταμείου) καὶ τοῦ ποσοστοῦ ἀναπηρίας αὐτοῦ διὰ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ (ἄρθρον 5 τοῦ Α. Ν. 1846)1951) καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ γεγονότος ἐὰν ὁ ἐνδιαφερόμενος εἶναι ἀνίκανος ἢ μὴ καὶ διὰ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν πλὴν τῆς τοῦ αὐτοκινητιστοῦ. Ἐκ τοῦ ὅλου περιεχομένου καὶ τῆς διατυπώσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, δύναται νὰ συναχθῇ, ὅτι οἱ ἐρωτῶντες βουλευταὶ δὲν ἀναφέρονται εἰς τὴν ἰσχύουσαν ἤδη νομοθεσίαν τοῦ ΤΣΑ, ἀλλὰ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν» καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν βʹ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δι’ ἧς προβλέπεται, ὅτι ἐν περιπτώσει διαρκοῦς καὶ ὁλικῆς ἀνικανότητος πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν ἡ σύνταξις θὰ καθορίζεται μὲ βάσιν τὴν 30ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11989)9742 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 7.11. 1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ κλπ. καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θιγομένου θέματος τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἀπολυθέντος ὑπὸ τῆς ΗΕΜ προσωπικοῦ εἰς τὴν ἀνάδοχον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐγκαταλειφθεισῶν ὑπὸ τῆς ΗΕΜ γραμμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71724)11969)10.11. 1960 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐζητήσαμεν, ὅπως λόγῳ ἁρμοδιότητος ἐξετάσῃ τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ ὑπὸ σύστασιν Ὀργανισμοῦ ἐκ τῶν ἀπολυθέντων ὑπὸ τῆς ΗΕΜ ὡς ἐπίσης τὴν ἀπορρόφησιν τούτων εἰς τὴν προσωρινὴν ἀνάδοχον ἑταιρείαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐν λόγῳ μισθωτῶν γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὡς πρὸς τὸ παρὸν πάντες οἱ ἐξ αὐτῶν πληροῦντες τὰς νομίμους προϋποθέσεις καὶ μὴ συνταξιοδοτηθέντες ἐπιδοτοῦνται παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας. Διὰ τοὺς ὑπολοίπους τοὺς μὴ πληροῦντας τὰς πρὸς τακτικὴν ἐπιδότησιν προϋποθέσεις, ἐνεκρίθη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 73615)12288)60 καὶ 75440)12629)60 Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἡ ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις αὐτῶν διὰ τῆς χορηγήσεως 25 ἡμερησίων ἐπιδομάτων εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν. Συνημμένως ἐπαναφέρομεν τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 22.10.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου κ. Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846)51 «περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 4104)60 ἠσφαλισμένοι τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολούμενοι εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καθοριζόμενα διὰ Κανονισμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου θέλουν καθορισθῆ πλὴν τοῦ χρόνου ἀπασχολήσεως εἰς τὰ ἐν λόγῳ ἐπαγγέλματα πᾶν σχετικὸν μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τούτων ζήτημα θὰ δικαιοῦνται συντάξεως (πλήρους) ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των οἱ ἄνδρες καὶ τοῦ 55ου αἱ γυναῖκες. Ἡ ἔκδοσις τοῦ ἐν λόγῳ Κανονισμοῦ μελετᾶται λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι θὰ ἔχῃ σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν, τὸ Ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν δύναται νὰ ἐπωμισθῇ νέα βάρη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11440)9280 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου κλπ. ἐπὶ αἰτήματος τῶν τεχνιτῶν μαγείρων καὶ λοιποῦ προσωπικοῦ κουζίνας τῶν ἑστιατορίων κλπ., περὶ καθιερώσεως συνεχοῦς 8ώρου ἐργασίας γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν συνεστήθη Ἐπιτροπὴ εἰς ἣν μετέχουσι καὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων ἐργοδοτικῶν καὶ ὑπαλληλικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν μελέτην τῶν αἰτημάτων τοῦ κλάδου τῶν ὡς ἄνω μισθωτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12037)9780 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη κλπ. σχετικῶς μὲ ψήφισμα τοῦ Συλλόγου Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Ἀγρινίου «Ἡ Ἕνωσις» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. 3239)1955 ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν κατήρτισεν ἤδη τροποποιητικὸν τοῦ νόμου τούτου νομοσχέδιον οὗτινος ἐπίκειται ἡ ἐν τῇ Βουλῇ κατάθεσις. 2) Διὰ τῶν προσφάτως δημοσιευθεισῶν Ἐθνικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας τῆς 30.8.1960 ηὐξήθησαν τὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 10%. Ἤδη δὲ ἤρξατο διὰ κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ διαιτητικῶν ἀποφάσεων ἀνάλογος ρύθμισις τῆς ἀμοιβῆς καὶ τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν κατὰ κλάδους. 3) Ἐπίσης γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν συναπτομένων συλλογικῶν συμβάσεων ἐπιχειρεῖται ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐξίσωσις τῆς ἀμοιβῆς τῶν δύο φύλων ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ἢ τοὐλάχιστον ἡ σμίκρυνσις τῆς μεταξὺ τῶν δύο φύλων διαφορᾶς ἐξ ἀπόψεως ἀμοιβῆς εἰς τρόπον ὥστε ἡ καθολίκευσις τοῦ θεσμοῦ νὰ καταστῇ ἀνώδυνος διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ παρεμποδίσῃ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν ἀπασχόλησιν γυναικῶν εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους οἰκονομικῆς δραστηριότητος. 4) Ὡς πρὸς τὴν καθιέρωσιν 8ώρου ἐργασίας εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα καὶ 9ώρου εἰς τὰ παντοπωλεῖα τὰ θέματα ταῦτα ἔχουσιν ἤδη παραπεμφθῆ παρ’ ἡμῶν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Κοινωνικῆς Πολιτικῆς πρὸς γνωμοδότησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11341)9264 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 20.10.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. 3239)55 ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν κατήρτισεν ἤδη τροποποιητικὸν τοῦ νόμου τούτου νομοσχέδιον οὗτινος ἐπίκειται ἡ ἐν τῇ Βουλῇ κατάθεσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11341)9246 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 20.1.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου κλπ., ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων διατυπούμενα αἰτήματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς λήψεως τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν καθημερινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς οἰκοδόμους, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὁποίου ἤδη ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή, προβλέπεται ἡ δημιουργία εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως μεγάλου ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἀδρανοῦντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Πέραν τούτου, διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορηγηθείσης πιστώσεως ἐξ ἑκατὸν ἑκατομμυρίων (100.000.000) εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς χώρας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν κλπ. ἔργων, ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, προβλέπεται ἡ ἐπὶ τετράμηνον καὶ πλέον ἀπασχόλησις τῶν ἀνέργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τοῦ προορισμοῦ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. εἰς τὰ καθαρῶς στρατιωτικὰ ἔργα, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι, καθ’ ἃ μᾶς ἐγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς σχετικὴν μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἐνέργειάν μας, οὐδὲν ἔργον ἰδιωτικῆς φύσεως ἐκτελεῖται ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν. Προσέτι δέ, ὅτι ὁ στρατὸς δὲν ἀφαιρεῖ, ἀλλὰ δίδει ἐργασίαν εἰς τοὺς πάσης φύσεως τεχνίτας καὶ ἐφαρμόζει, ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ, τοὺς κειμένους ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11339)9244 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν πόλιν τῆς Κερκύρας ἀνηγέρθησαν ὑπὸ τοῦ Ο. Ε.Κ. καὶ διετέθησαν εἰς τοὺς δικαιούχους ἐργατοϋπαλλήλους 50 ἐργατικαὶ κατοικίαι καὶ ἕτεραι 41 διὰ χορηγήσεως δανείων αὐτοστεγάσεως. Ὡσαύτως, χορηγοῦνται ἕτερα 15 δάνεια αὐτοστεγάσεως εἰς ἰσαρίθμους ἐργατοϋπαλληλικὰς οἰκογενείας, χρήσεως 1959–60. Πλὴν τῆς ἀνωτέρω ἐκδηλωθείσης στεγαστικῆς συνδρομῆς, ἐπρογραμματίσθη ἡ ἀγορὰ οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπὸ τοῦ ΟΕΚ ἐν καιρῷ, εὐθὺς ὡς τὰ οἰκονομικὰ τὸ ἐπιτρέψουν. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, δοθεισῶν τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας καὶ τῶν ὑποχρεώσεων αὐτοῦ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πολυαρίθμων στεγαστικῶν αἰτημάτων, ἡ παρασχεθεῖσα στεγαστικὴ συνδρομὴ εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους Κερκύρας δὲν ὑπῆρξε μικρά. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς προσεχὲς πρόγραμμα θὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης χορηγήσεως καὶ αὖθις ἀριθμοῦ δανείων αὐτοστεγάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ 9248)7555 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ ἐφαρμογὴν τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας εἰς τὰ Ψυγεῖα–Παγοποιεῖα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πάντοτε, διὰ τῶν ἐποπτικῶν ὀργάνων, διενεργοῦνται ἔλεγχοι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, ἐν οἷς καὶ τὰ Ψυγεῖα–Παγοποιεῖα καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν διαπιστώσεως παραβάσεως, οἱ παραβάται ἐργοδόται μηνύονται. Συγκεκριμένως, κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον τρέχοντος ἔτους, διενηργήθησαν ἔλεγχοι εἰς πλέον τῶν 30 ψυγείων — παγοποιείων, διὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων. Ἐκ τῶν ἐλέγχων τούτων διεπιστώθη, ὅτι πέντε (5) ἐκ τῶν ἐλεγχθέντων ἐπιχειρήσεων, παρεβίαζον ἐνίας διατάξεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, δι’ ὃν λόγον καὶ ἐμηνύθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11321)9226 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα ἀπησχόλησεν ἡμᾶς, ἤχθημεν δὲ εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ θέσωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ὑπάγεται τὸ θέμα τοῦτο, διὰ σχετικοῦ ἐγγράφου ἡμῶν, οὗ ἀντίγραφον πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 73624)7967. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστόν, ὁ ἐποπτευόμενος παρ’ ὑμῶν Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, συμφώνως πρὸς τὴν κειμένην περὶ αὐτοῦ νομοθεσίαν παρέχει στεγαστικὴν συνδρομὴν εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους ὁλοκλήρου τῆς Χώρας. Προκειμένου ὅμως περὶ παροχῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ περιχώρων καὶ ἵνα οὗτοι δυνηθῶσι καὶ θεμελιώσουν τὸ στεγαστικόν των δικαίωμα ὅπερ συνίσταται, εἴτε εἰς ἀπόκτησιν ἑτοίμης κατοικίας, ἥτις παρέχεται κατόπιν κληρώσεως, εἴτε καὶ πρὸς ἀπόληψιν στεγαστικοῦ δανείου δι’ αὐτοστέγασιν, ἀπαιτεῖται ὅπως προσκομίσωσι τόσα πιστοποιητικὰ ὑποθηκοφυλακείων, ὅσον εἶναι τὸ γινόμενον τὸ προκῦπτον ἐκ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λειτουργούντων τοιούτων εἰς τὴν τέως Διοίκησιν Πρωτευούσης δώδεκα τοιαῦτα ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν προστατευομένων μελῶν τοῦ αἰτοῦντος ἐργατοϋπαλλήλου. Ἐπειδὴ ἡ ἀπόκτησις τόσων πιστοποιητικῶν ὑπὸ τόσων ὑποθηκοφυλακείων καὶ χρόνον πολὺν ἀπαιτεῖ καὶ συνεπῶς ἀπώλειαν ἡμερομισθίων καὶ ταλαιπωρίαν διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀποτελεῖ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐξετάσητε τὴν δυνατότητα ἄρσεως τῶν δυσχερειῶν, ἅτινας ἀντιμετωπίζουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἄστεγοι ἐργατοϋπάλληλοι ἢ συνταξιοῦχοι. Καθ’ ἡμᾶς τὸ δυσχερὲς διὰ τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους θέμα, δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑφ’ ὑμῶν διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς παροχῆς ὑπὸ τῶν ὑποθηκοφυλακείων τῶν ἀπαιτουμένων πιστοποιητικῶν ἐπὶ κεκανονισμένου χαρτοσήμου, ἀφοῦ προηγουμένως πέμπονται σχετικαὶ καταστάσεις παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας διαλαμβάνουσαι τὰ ὀνοματεπώνυμα καὶ λοιπὰ στοιχεῖα τῶν προσώπων, ἅτινα συγκεντροῦσι τὰς νομίμους προϋποθέσεις πρὸς παροχὴν στεγαστικῆς συνδρομῆς. Ἐπειδὴ ἐκ πρώτης ὄψεως διαφαίνεται, ὅτι τὰ κατὰ τόπους ὑποθηκοφυλακεῖα θὰ ἀναλάβουν κοπιῶδες ἔργον πρὸς ἔκδοσιν σχετικῶν πιστοποιητικῶν, πιθανὸν δὲ νὰ νομισθῇ, ὅτι θὰ ἀποστέλλωνται καταστάσεις μὲ μεγάλον ἀριθμὸν ὀνοματεπωνύμων ἐργατοϋπαλλήλων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἀποστολὴ τῶν καταστάσεων τούτων δὲν πρόκειται νὰ γίνεται ἐφ’ ἅπαξ, ἀλλὰ κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα καὶ ἀναλόγως τῶν λαμβανομένων ἀποφάσεων παρὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἢ συνταξιούχων τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ περιχώρων, δι’ οὓς καὶ ἀπευθυνόμεθα εἰς ὑμᾶς, οἵτινες θὰ τύχωσι στεγαστικῆς συνδρομῆς, ἀποτελεῖ μικρὸν κλάσμα τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς λοιπῆς χώρας, οἵτινες πρόκειται νὰ τύχωσι τῆς ἰδίας συνδρομῆς. Τέλος, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ προκείμενον θέμα εἶναι συναφὲς πρὸς τὸ τεθὲν ὑπ’ ὄψιν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. Π. 14745)10.8.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας «περὶ τῶν προβλεπομένων πιστοποιητικῶν, ἅτινα ἀπαιτοῦνται ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29.7.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ διὰ τὴν κατάργησιν τῆς περιθάλψεως κωφαλάλων τέκνων ἠσφαλισμένων καὶ ἐν συνεχείᾳ προγενεστέρου ἐγγράφου μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὲρ τῶν κωφαλάλων τέκνων ἠσφαλισμένων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων πρόνοια καὶ ἡ διὰ τῆς εἰς εἰδικὰ σχολεῖα ἐκπαιδεύσεως αὐτῶν μέριμνα, δὲν ἀποτελοῦν θέμα ἐμπίπτον εἰς τὰς ἁρμοδιότητας ἢ ὁπωσδήποτε ἀναγόμενον εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἱδρύματος. Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα, οὐδὲν ἐκ μέρους τούτου δύναται νὰ γίνῃ ἐν προκειμένῳ πέραν τῆς περιωρισμένης συνεχίσεως τῆς παροχῆς τῆς ἐν λόγῳ προνοίας ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς τὰ ἤδη διὰ λογαριασμὸν αὐτοῦ φοιτῶντα εἰς τὰς συμβεβλημένας σχολὰς κωφάλαλα τέκνα ἠσφαλισμένων, μέχρι καὶ μόνον τῆς ἀποπερατώσεως τῆς εἰς αὐτὰς ἐκπαιδεύσεώς των. Παρὰ ταῦτα, συνεστήσαμεν εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἰατροῦ βουλευτοῦ κ. Κοκκέβη πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως μελετήσῃ τὸ θέμα τῆς παροχῆς εἰδικῆς προστασίας εἰς τὰ κωφάλαλα καὶ καθυστερημένα τέκνα ἠσφαλισμένων, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9987)8133 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 3.9.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐν Βόλῳ Γραφεῖον Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Ἐποπτικῶν Ὀργάνων, ἐλλείψει ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ. Ἤδη, ἐπελήφθημεν τοῦ θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς εἰς προσωπικὸν δυνάμεως τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ὁπότε καὶ τὸ Γραφεῖον Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας τοῦτο θέλομεν ἐνισχύσει διὰ προσωπικοῦ. Προσέτι γνωρίζομεν, ὅτι διὰ προσφάτου διαταγῆς ἡμῶν ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὸ Γραφεῖον Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Βόλου, ὅπως διενεργήσῃ αὐστηρὸν ἔλεγχον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς περιφερείας του διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας, καὶ χορηγῇ τὰς ἀδείας ὑπερωριακῆς ἐργασίας, μόνον εἰς περιπτώσεις ἀποδεδειγμένης σωρεύσεως ἐργασίας, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11435)9275 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτη, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πέραν τῆς κατὰ 10% γενικῆς αὐξήσεως τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῆς χορηγηθείσης διὰ τῶν Ἐθνικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας τῆς 31.8.60, συνεχίζεται ἡ κατὰ κλάδους ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν. Οὕτω, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1960 ὑπεγράφησαν συλλογικαὶ συμβάσεις ἐργασίας καὶ ἐξεδόθησαν διαιτητικαὶ ἀποφάσεις, δι’ ὧν ἀναπροσηρμόσθησαν αἱ ἀποδοχαὶ διαφόρων κατηγοριῶν μισθωτῶν, ἐξ ὧν αἱ σπουδαιότεραι ἀφοροῦν τὸ προσωπικὸν τῶν Ἑταιρειῶν Πετρελαιοειδῶν (αὔξησις 8%), τοὺς ἐργατοτεχνίτας σαπωνοποιείων, σπορελαιουργείων κλπ. (αὔξησις 10%), τοὺς λογιστάς, βοηθοὺς λογιστῶν (αὔξησις 20% — 80%), τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων (αὔξησις 4% — 8%) κ. λ. π. Ἐξ ἄλλου, ὑπὸ τῶν Πρωτοβαθμίων Δικαστηρίων Διαιτησίας ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων γραφείων, τοῦ προσωπικοῦ παντοπωλείων κλπ. καὶ τέλος, παρεπέμφθησαν ἤδη εἰς ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν αἱ διενέξεις περὶ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν, τοῦ ΟΤΕ, ΗΕΑΠ κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη καὶ Α. Βουλοδήμου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11329)9234 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας διὰ τοὺς ἐργάτας μηχανικῶν πλυντηρίων κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Διατάγματος 3755)57, διότι ἐκρίθη, ὅτι αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τούτων δὲν εἶναι ἀνθυγιειναί, ὡς τῶν συναδέλφων των τῶν λοιπῶν πλυντηρίων. Πάντως, ἡ ἀνωτέρω διάταξις δὲν ἐμποδίζει, καθ’ ἡμᾶς, τὴν ἐκ νέου χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται μισθωτούς, εἴτε διὰ συλλογικῆς συμβάσεως, εἴτε ἐν ἀποτυχίᾳ τῶν σχετικῶν διαπραγματεύσεων, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ὑποχρεωτικῆς διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12619)10162 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 17.11.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα κλπ., ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῆς Ἐριοβιομηχανίας Παπαγεωργίου ἐν Βόλῳ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ἁρμοδιότητος τῶν Ὑπουργείων Βιομηχανίας καὶ Συντονισμοῦ, πρὸς ἃ ἐπανειλημμένως δι’ ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9955)8097 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 30.8.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐν Ἐλευσῖνι Γραφεῖον Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Ἐποπτικῶν Ὀργάνων, ἐλλείψει ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ. Ἤδη, ἐπελήφθημεν τοῦ θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς εἰς προσωπικὸν δυνάμεως τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ὁπότε καὶ τὸ Γραφεῖον Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, τοῦτο θέλομεν ἐνισχύσει διὰ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10583)8626 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τῶν προσφάτως (31.8.60) ὑπογραφεισῶν ἐθνικῶν γενικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας ηὐξήθησαν ἀπὸ 1.9.60 τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 10%. Παραλλήλως, συνεχίζεται ἡ ὑπὸ τοῦ Ν. 3239)55 προβλεπομένη διαδικασία δι’ ὑπογραφὴν συλλογικῶν συμβάσεων ἢ ἔκδοσιν διαιτητικῶν ἀποφάσεων, δι’ ὧν παρέχονται αὐξήσεις ἐπὶ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ κλάδους ἐργαζομένων. 2. Κατηρτίσθη ἤδη νομοσχέδιον κατατεθησόμενον προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων πρὸς ψήφισιν, διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ὁ Ν. 3239)55 καὶ καταργεῖται εἰδικώτερον τὸ ἄρθρον 20 αὐτοῦ. 3. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα περὶ καθολικῆς ἐπεκτάσεως τοῦ 8ώρου εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ ἐπισιτιστικὰ ἐπαγγέλματα, γνωρίζομεν, ὅτι τὸ 8ωρον ἐπεξετάθη ἤδη εἰς τοὺς μαγείρους, ἐξετάζεται δὲ μετὰ τοῦ προσήκοντος ἐνδιαφέροντος ἡ κατὰ δυνατὸν προοδευτικὴ ἐπέκτασίς του καὶ εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας ἐργαζομένων εἰς τὰ ἐν λόγῳ ἐπαγγέλματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12634)10177 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῶν λατόμων νήσου Αἰγίνης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἐργασίας ταύτης εἰς ἕκαστον τῶν λατομείων, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς ὁποίας μοιραίως ἀναζητεῖται ἐργασία παρεμφερὴς εἰς τομέα. Ὁσάκις, λόγῳ παρεμβάσεως τῆς διοικήσεως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συνέχισις τῆς ἐργασίας εἰς ἓν ἐνεργείᾳ λατομεῖα, πάντοτε ἐξεδηλώθη ἐνδιαφέρον διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς ἐργασίας τῶν λατομείων εἰς ἄλλο σημεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19.11.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς τὸν σκοπὸν ἴσης μεταχειρίσεως τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τσιμέντων ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστικῆς προστασίας ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν τῶν ἑταιρειῶν τσιμέντων, περιελάβομεν σχετικὴν πρὸς τοῦτο διάταξιν εἰς καταρτισθὲν ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας σχέδιον νόμου. Διὰ τοῦ σχεδίου τούτου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔτυχεν ἤδη ἐπεξεργασίας τῆς παρ’ ἡμῖν Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου ἐξασφαλίζεται ἡ ὑπαγωγὴ τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τσιμέντων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ ἑταιρειῶν τσιμέντων. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου ἀπεστείλαμεν ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἵνα προωθηθῇ περαιτέρω εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.11.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ συστάσεως Ταμείου Προνοίας Παγοπωλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, κατηρτίσθη σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Διὰ διατάξεως, περιλαμβανομένης εἰς τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, προβλέπεται ἡ ἵδρυσις Ταμείου Προνοίας Παγοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Ἤδη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71168)Ε.2269)3.11.60 ἐγγράφου μας, ἀπηυθύνθημεν πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 5.11.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ὑπαλλήλων καφενείων, ζαχαλοπλαστείων, γαλακτοπωλείων, μπὰρ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846)51, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς παραγρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 4104)60, προβλέπεται ἡ συνταξιοδότησις ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους διὰ τοὺς ἄρρενας ἠσφαλισμένους καὶ τοῦ 55ου διὰ τὰς γυναῖκας, προκειμένου περὶ προσώπων ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Τὰ ἐπαγγέλματα ταῦτα, ὡς καὶ ὁ χρόνος ἀπασχολήσεως εἰς αὐτά, θὰ καθορισθοῦν δι’ ἐκδοθησομένου Κανονισμοῦ. Ἡ ἔκδοσις τοῦ Κανονισμοῦ τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος, δοθέντος, ὅτι ἡ κατὰ 5 ἔτη ἐνωρίτερον συνταξιοδότησις μὲ πλήρη σύνταξιν, τῶν ἀπασχολουμένων εἰς βαρέα ἐπαγγέλματα, θὰ ἔχῃ σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν αὐτοῦ. Πάντως, ἐκ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, εἶναι δυνατὴ ἡ συνταξιοδότησις μὲ μειωμένην, ὅμως, σύνταξιν, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ καὶ 55ου ἔτους τῆς ἡλικίας καὶ τῶν λοιπῶν προϋποθέσεων, ἀριθμοῦ ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. Ἐξ ἄλλου, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 62ου ἔτους τῆς ἡλικίας των οἱ ἄνδρες, καὶ τοῦ 57ου τοιούτου αἱ γυναῖκες, δικαιοῦνται πλήρους συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ἔχουν πραγματοποιήσει 6.000 ἡμέρας ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12859)10491 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ ἂν οἱ νέοι 18–22 ἐτῶν παραμένουν ἄνευ ἐργασίας, λόγῳ τοῦ ὅτι, καθ’ ἃ ἀναφέρει ὁ ἐρωτῶν, οἱ ἐργοδόται ἐπιβαρύνονται μὲ ἀποζημιώσεις τούτων, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952, καθ’ ὃ ἐψηφίσθη ὁ Ν. 2054, ἡ ἐπιδότησις τῶν στρατευομένων μισθωτῶν ἔχει παύσει νὰ βαρύνῃ τοὺς ἐργοδότας, οἵτινες ὑπόκεινται μόνον εἰς μικρὰν εἰδικὴν εἰσφοράν, οἱ δὲ στρατευόμενοι μισθωτοὶ ἐπιδοτοῦνται παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας. Ἡ ἐπιδότησις αὕτη, ἥτις μέχρι τοῦ ἔτους 1952 ἐβάρυνε πράγματι σοβαρῶς καὶ ἀνίσως τοὺς ἐργοδότας, παρημπόδιζε τὴν πρόσληψιν μισθωτῶν, ὑποκειμένων εἰς στράτευσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν στρατευομένων μισθωτῶν, περὶ ἧς ὁμιλεῖ ὁ κ. βουλευτής, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ κατ’ ἀρχὴν δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἀποζημιώσεως, βάσει τοῦ Ν. 3514 περὶ προστασίας τῶν στρατευομένων μισθωτῶν, ὅστις ἰσχύει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1818, ὑπάρχει ὑποχρέωσις τοῦ ἐργοδότου νὰ ἐπαναπροσλάβῃ τὸν ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ ἀπολυόμενον μισθωτόν, ὅστις πρὸ τῆς στρατεύσεώς του καὶ μέχρις αὐτῆς εἶχεν ὑπηρετήσει ὑπὲρ τὸ 6μηνον εἰς τὸν ἐργοδότην. Τὸν μισθωτὸν τοῦτον ὑποχρεοῦται ὁ ἐργοδότης νὰ τὸν διατηρήσῃ ἐπὶ ἕνα ἔτος, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ ὁποίου εἰς οὐδεμίαν πρόσθετον ἀποζημίωσιν ὑπόκειται, ἐν περιπτώσει ἀπολύσεως. Ἐὰν ὅμως τὸν ἀπολύσῃ πρὸ τῆς παρόδου τοῦ ἔτους, τότε βεβαίως ὑποχρεοῦται εἰς τὴν ἐξαιρετικὴν ἀποζημίωσιν τῶν 6 μηνῶν. Ἡ διάταξις αὕτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθῇ, διότι ἀποβλέπει, ὡς ἀναφέρει καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ ἀρχικοῦ Ν. 1234, εἰς τὸ «νὰ ἔχῃ ὁ μισθωτὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἤρεμον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς στρατιωτικῆς του ὑπηρεσίας», γνωρίζομεν ὅτι, ἅμα τῇ ἀπολύσει του, δὲν θὰ βρεθῇ ἄνευ ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12618)10161 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη κλπ., περὶ λήψεως μέτρων προστασίας τῶν 2.500 ἐργαζομένων Θεσσαλονίκης, οἵτινες πρόκειται νὰ πληγοῦν ἐκ τῆς διανοίξεως τῶν ὁδῶν Μοναστηρίου–Λαγκαδᾶ καὶ Μεγ. Ἀλεξάνδρου εἰς Θεσσαλονίκην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ ἐργατοϋπάλληλοι, ἐφ’ ὅσον καταστοῦν ἄνεργοι, θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἐπιδότησιν τοῦ ΟΑΑΑ, βάσει τῆς παραγρ. 5 ἄρθρ. 27 τοῦ Ν. Δ)τος 2961)54, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς πρὸς τοῦτο νομίμους προϋποθέσεις. Πέραν τούτου, θὰ δύνανται, ἐγγραφόμενοι εἰς τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας ὡς ἄνεργοι, νὰ τοποθετηθῶσιν εἰς ἑτέραν ἀπασχόλησιν, δοθέντος ὅτι κατ’ αὐτὰς ἐλήφθη ἀπόφασις ἐπιχορηγήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἁπάσης τῆς Χώρας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων χωματουργικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Κ. Ἀθανασιάδη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11576)9365 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 706)25.10.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Κ. Ἀθανασιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ δημοσιεύματα, τὰ ἐν τῇ ἀνωτέρω ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, περὶ ψευδῶν ὑποσχέσεων μεσολαβούντων προσώπων διὰ μετακίνησιν ἀνέργων εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν κλπ., πιθανὸν νὰ ἀναφέρωνται εἴς τινας περιπτώσεις, αἵτινες ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς μεταβάσεως αὐτοβούλως καὶ παρατύπως, πλειστάκις, ὡς τουριστῶν, ὁμάδων τινῶν ἐργατῶν καὶ ἐξ ἧς αἰτίας καὶ ἀπὸ ἱκανοῦ χρόνου ἐλήφθησαν ἁρμοδίως εἰδικὰ μέτρα πρὸς παρεμπόδισιν τῆς μετακινήσεως Ἑλλήνων ἐργαζομένων εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν, ἄνευ τηρήσεως τῆς διαδικασίας, τῆς ἐξασφαλιζούσης τὰ δικαιώματα τούτων, δι’ ὑπογραφῆς ἀτομικοῦ συμβολαίου πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς των, εἰς Γερμανίαν, περιλαμβάνοντος τοὺς ὅρους ἐργασίας των, οἵτινες ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει τυγχάνουν δυσμενέστεροι τῶν διὰ τοὺς Γερμανοὺς συναδέλφους των ἰσχυόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11442)9282 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τῆς προσφάτως (9.11.60) καταρτισθείσης ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐθνικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ κινήσεως τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Α.Π.Π. καὶ δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 480 ΦΕΚ τεῦχος Βʹ τῆς 24.11.60 παρεσχέθη αὔξησις ἐκ ποσοστοῦ 8% ἐπὶ τῶν βασικῶν μισθῶν τοῦ προσωπικοῦ κινήσεως τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ἀπὸ 1.11.60. 2) Δι’ ὑπογραφέντος, ἐξ ἄλλου, συμφωνητικοῦ μεταξὺ τῶν οἰκείων ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων, τῶν μισθωτῶν καὶ τῶν ΚΤΕΛ, ἐρρυθμίσθη τόσον τὸ θέμα τῶν διαφορῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)1956 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τῶν ὀφειλομένων εἰς τοὺς εἰσπράκτορας ἐκ τῆς προσθέτου ἀπασχολήσεώς των κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν εἰσπράξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11442)9282 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ἀπὸ 22.10.60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Γιαχνῆ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 αἰτήματος: Ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κατηρτίσθη σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν», ὅπερ κατετέθη πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου προσδοκᾶται ἡ βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου καὶ τῆς παρεχομένης παρὰ τούτου ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ διατυπούμενα αἰτήματα καὶ ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, ἐπ’ αὐτῶν ἠκούσθησαν, κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, αἱ διὰ τοῦ ὁποίου καθιερούμεναι τελικαὶ ρυθμίσεις ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ταμείου καὶ τὰς ὑγιεῖς ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἰδιομορφίας τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12865)10437 ὑμετέρας ἀναφορᾶς καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη ἐπὶ θέματος ἐργατικῶν κατοικιῶν Ἰωαννίνων, Σερρῶν καὶ Κορίνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας: Κατὰ τὰ μέσα τοῦ λήξαντος ἔτους ἐπρογραμματίσθη ἡ ἀνέγερσις ἀνὰ 50 ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τὰς πόλεις Ἰωαννίνων, Σερρῶν καὶ Κορίνθου καὶ 108 τοιούτων εἰς Πάτρας. Τὸ ἔργον τοῦτο ἐδημοπρατήθη προσφάτως καὶ ἤρξαντο αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως διατεθέντων ἤδη μέχρι σήμερον εἰς Ἰωάννινα τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 1.038.000; εἰς Κόρινθον 1.160.000 δραχ., εἰς Πάτρας 1.569.000, εἰς Σέρρας δὲν ἤρξαντο εἰσέτι αἱ ἐργασίαι. Ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης διὰ τὰ ἀνωτέρω ἔργα ἀνῆλθεν ὡς κάτωθι: Ἰωάννινα, 50 κατοικίαι δραχμ. 6.800.000 μεῖον ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἔκπτωσις 34% δραχμ. 4.488.000. Κόρινθος, 50 κατοικίαι δραχμ. 6.000.000 μεῖον ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἔκπτωσις 32% δραχμ. 4.080.000. Σέρραι, 50 κατοικίαι δραχμ. 7.350.000 μεῖον ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἔκπτωσις 36% δραχμ. 4.704.000. Πάτραι, 108 κατοικίαι δραχμ. 14.296.000 μεῖον ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἔκπτωσις 36% δραχμ. 9.150.000. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀποπερατωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12439)10072 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ κόστους τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁριστικὴ κοστολόγησις τῶν κατοικιῶν ἁπάντων τῶν ἐργατικῶν οἰκισμῶν δέν συνετελέσθη εἰσέτι: Ἐκεῖ ὅπου συνετελέσθη ὡς εἰς τοὺς οἰκισμοὺς Μεσολογγίου, Σερρῶν, Ἀλεξανδρουπόλεως, αὕτη ἀφορᾷ τὸ ἀκριβὲς κόστος τῆς ἐργατικῆς κατοικίας ὅπερ κατὰ τὸν νόμον (ἄρθρον 14 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2963)54) ἰσοῦται πρὸς τὸ ἄθροισμα τῆς ἀξίας κτήσεως τοῦ ἀντιστοιχοῦντος εἰς τὴν κατοικίαν οἰκοπέδου καὶ τῆς δαπάνης ἀνεγέρσεως τῆς οἰκοδομῆς ὡς καὶ τῶν ἀναλογούντων διὰ τὴν κατασκευὴν ταύτην γενικῶν ἐξόδων. Ἐκεῖ ὅπου δὲν ἐπεραιώθη ἡ ὁριστικὴ κοστολόγησις τῶν κατοικιῶν ὡρίσθη ἡ ἀξία αὐτοῦ εἰς τὸ κατὰ προσέγγισιν ποσὸν τῶν 90.000 δραχμῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, ὑπὸ τῶν δικαιωθέντων ἐργατικῆς κατοικίας ἐργατοϋπαλλήλων, ἠμφισβητήθη ἡ γενομένη κοστολόγησις προήλθομεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ἡ ἔρευνα περὶ τῆς ἀξίας καὶ ἡ κοστολόγησις τῶν κατοικιῶν ἐνεργηθῇ ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ἐκ Τεχνικῶν ἀνεγνωρισμένου κύρους, ἤτοι ἀπὸ ἑνὸς καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ παραγόντων τοῦ ΟΕΚ. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐπελήφθη ἤδη τοῦ ἔργου της μετὰ τὸ πέρας δὲ τῶν ἐργασιῶν της θὰ ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12617)10160 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 857)17.11.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκτὸς τῶν διαφόρων μέτρων, ἅτινα ἐλήφθησαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν του διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Ἐμπορίου, κατηρτίσθη Ἐπιτροπὴ προσφόρου συνθέσεως μὲ εὐρεῖαν συμμετοχὴν ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ ἐπισταμένη μελέτη τῶν ἀφορώντων τὸ ὡς εἴρηται Ταμεῖον θεμάτων καὶ ἡ ὑποβολὴ μέχρι 10 Ἰανουαρίου 1961 τοῦ πορίσματος ταύτης μετὰ συγκεκριμένων προτάσεων περὶ τῶν ληπτέων μέτρων βελτιώσεως τῆς καταστάσεως τοῦ ΤΑΑΜΜ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ ἀσφαλιστικῆς ἀπόψεως. λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12617)10160 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 17.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν προσφάτως δημοσιευθεισῶν Ἐθνικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας τῆς 30.8.1960 ηὐξήθησαν τὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 10%. Ἤδη δὲ ἤρξατο διὰ κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ διαιτητικῶν ἀποφάσεων ἀνάλογος ρύθμισις τῆς ἀμοιβῆς καὶ τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων κατὰ κλάδους. λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12415)10048 ὑμετέρου ἐγγράφου τοῦ ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς λήψεως μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν ἠθοποιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73121)12240)60 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 209)11.10.60 ὑπόμνημα τοῦ Σ.Ε.Η. ὑποβληθὲν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας τῶν Ἑλλήνων ἠθοποιῶν καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2 καὶ 3 αἰτήματα αὐτῶν. Πράγματι δέ, καὶ ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων προκύπτει, ὅτι ὑπάρχει ἀνεργία εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἠθοποιοῦ, ἥτις δέον νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων μέτρων. Παρακαλοῦμεν ὅθεν, ὅπως γνωρίσητε ἡμῖν τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος ὑμετέρας ἀπόψεις ἢ ἐφ’ ὅσον κρίνετε τοῦτο σκόπιμον προβῶμεν εἰς τὴν σύστασιν ἐπιτροπῆς ἐξ ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν ὀργάνων πρὸς μελέτην τοῦ θέματος καὶ ὑποβολὴν προτάσεων.

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12415)10048 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 15. 11.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τῶν θιγομένων ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 231)8.11.60 ὑπομνήματι τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν ὑπ’ ἀριθ. 2 καὶ 3 θεμάτων. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62108)11226)20.10.60 ἐγγράφου μας διεβιβάσθη ἡ πρότασις τοῦ Ὀργανισμοῦ περὶ ἀνασυντάξεως τοῦ Καταστατικοῦ εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, παρεπέμφθη δὲ ὑπὸ τούτου εἰς Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν. Τὸ θέμα τῆς δημιουργίας Ἐπικουρικοῦ Ταμείου συσχετίζεται μὲ τὸ ὑπὸ μελέτην γενικώτερον θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.11.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Α. Ν. 1846)51 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων», ὁρίζει, ὅτι προκειμένου περὶ ἠσφαλισμένων, οἵτινες διετέλεσαν ἠσφαλισμένοι εἰς πλείονας τοῦ ἑνὸς Ὀργανισμοὺς κυρίας ἀσφαλίσεως, οὗτοι δικαιοῦνται συντάξεως ἢ βοηθήματος τύπου συντάξεως παρὰ τοῦ τελευταίου ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ, παρ’ ᾧ ἐτύγχανον ἠσφαλισμένοι κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπαληθεύσεως τοῦ κινδύνου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς διεπούσης αὐτὸν νομοθεσίας, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπραγματοποίησαν 300 τοὐλάχιστον ἡμέρας ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου καὶ παρῆλθε διετία τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς αὐτήν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ τελευταῖος Ὀργανισμὸς ὑποχρεοῦται, ὅπως συνυπολογίσῃ ἁπάσας τὰς ἡμέρας ἐργασίας, τὰς πράγματι πραγματοποιηθείσας ἐν τῇ ἀσφαλίσει ἑτέρων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν κυρίας ἀσφαλίσεως πρὸ τῆς ὑπαγωγῆς τοῦ ἠσφαλισμένου εἰς τὴν ἀσφάλισιν αὐτοῦ, τόσον διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως, ἐὰν τοῦτο ποικίλῃ ἀναλόγως τοῦ χρόνου ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ὅσον καὶ διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως χρονικῶν προϋποθέσεων, βάσει τῆς διεπούσης αὐτὸν νομοθεσίας. Ἐὰν κατὰ τὴν ἐπαλήθευσιν τοῦ κινδύνου ὁ ἠσφαλισμένος δὲν συνεπλήρωσε διετῆ ὑπαγωγὴν του εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ τελευταίου Ὀργανισμοῦ καὶ 300 τοὐλάχιστον ἡμέρας ἐργασίας ἐν τῇ ἀσφαλίσει τούτου, δικαιοῦται συντάξεως κατὰ τὰς ὑπὸ τῆς νομοθεσίας τοῦ τελευταίου Ὀργανισμοῦ προβλεπομένας προϋποθέσεις καὶ ὅρους, τηρουμένης καὶ τῆς διατάξεως τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου, αὕτη ὅμως, καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ, εἰς ὃν ὁ ἠσφαλισμένος ὑπήχθη τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἀναφερομένη περίπτωσις ἠσφαλισμένου τοῦ Ι.Κ.Α., ὁ ὁποῖος ἠσφαλίσθη μεταγενεστέρως ἐπὶ 1½ ἔτος εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων καὶ Προνοίας Προσωπικοῦ Γεωργικῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων, κριθεῖσα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ τελευταίου ὀργανισμοῦ ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὰς ἀνωτέρω διατάξεις τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Α. Ν. 1846)51, ἔστω καὶ ἂν ἐκ ταύτης προέκυψε μείωσις τῆς συντάξεως. Πάντως, ἐπειδὴ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Α. Ν. 1846)51 προέκυψαν ὡρισμέναι ἀτέλειαι, κατηρτίσαμεν σχετικὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον διεβιβάσαμεν ἤδη διὰ τὴν περαιτέρω διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Ι. Δραγονέτη, Ε. Μπενᾶ, καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12051)9794 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 5 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Δραγονέτη κλπ., δι’ ἧς καταγγέλλονται παραβάσεις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας εἰς τὴν ἐριοβιομηχανίαν Κ. Σιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν συνεχείᾳ τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν διενεργηθέντων ἐλέγχων εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐπιχείρησιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας ἐνεργήθησαν μετέπειτα καὶ ἕτεροι ἔλεγχοι παρ’ ὀργάνων τῆς ἰδιαιτέρας ἡμῶν ὑπηρεσίας, εἰς ἃς δὲ περιπτώσεις διεπιστώθησαν παραβάσεις ὑπεβλήθησαν σχετικαὶ μηνύσεις εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν, ὡς αἱ ὑπ’ ἀριθ. 71953)5392)60 καὶ 72112)5442)60 τοιαῦται. Πέραν τούτου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις ἔκτοτε δὲν ἐπέβαλεν ποινὰς διὰ κακοτεχνίαν οὐδὲ φυσικῷ τῷ λόγῳ προέβη εἰς κρατήσεις ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων διὰ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ γενικῶς φέρεται συμμορφουμένη πρὸς τοὺς ἐργατικοὺς νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Δραγονέτη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12416)10049 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 823)15.11.1960 ἐρωτήσεως καὶ ὑπ’ ἀριθ. 158)1960 ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Δραγονέτη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκτὸς τῶν διαφόρων μέτρων, ἅτινα ἐλήφθησαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ταμείου καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν του, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Ἐμπορίου κατηρτίσθη Ἐπιτροπὴ προσφόρου συνθέσεως μὲ εὐρεῖαν συμμετοχὴν ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ ἐπισταμένη μελέτη τῶν ἀφορώντων τὸ ὡς εἴρηται Ταμεῖον θεμάτων καὶ ἡ ὑποβολὴ μέχρι 10 Ἰανουαρίου 1961 τοῦ πορίσματος ταύτης μετὰ συγκεκριμένων προτάσεων περὶ τῶν ληπτέων μέτρων βελτιώσεως τῆς καταστάσεως τοῦ ΤΑΑΜΜ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ ἀσφαλιστικῆς ἀπόψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 12802)10345)28.11.1960 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 909)24.11.60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ Συν)σμοῦ Θυρέας Κοινότητος Ἑλληνοχωρίου Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οἱ κάτοικοι τοῦ ἀνωτέρω οἰκισμοῦ ὑδρεύονται ἐξ ἑνὸς φρέατος ἔξωθι τοῦ χωρίου. Ἐπειδὴ ὅμως, τοῦτο δὲν δύναται νὰ καλύψῃ πλήρως τὰς ὑδρευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων καὶ δεδομένου, ὅτι εἰς ἀπόστασιν 1.500 περίπου μέτρων νοτιοδυτικῶς τοῦ χωρίου ὑφίσταται πηγή, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε16)656δὶς)10.1.61 ἡμετέρα πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἕβρου, κοινοποιηθεῖσα καὶ ὑμῖν, ἵνα τοῦτο ἐξετάσῃ τὸ θέμα μετὰ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου καὶ ἀναλόγως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Συν)σμοῦ μέσῳ τῶν προγραμμάτων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἕβρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22242)9889)16.11.60 ὑμετέρου ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 812) 11.11.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Σικίνου Μήλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Κυκλάδων ἡ ὕδρευσις τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος, ἥτις ἀποτελεῖται ἐκ δύο Συν)σμῶν ἀπεχόντων ἀπ’ ἀλλήλων περὶ τὰ 100 μέτρα παρουσιάζει σοβαρωτάτην δυσχέρειαν ἀφ’ ἑνὸς ἐλλείψει ὑδάτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῆς πηγῆς εἰς θέσιν Κάτω Χριστὸς τυγχάνει λίαν δυσχερὴς λόγῳ τῆς ἀποκρήμνου ἀποστάσεως εἰς ἣν αὕτη εὑρίσκεται καὶ ἥτις δημιουργεῖ μεγάλην ὑψομετρικὴν διαφοράν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ἀντιοικονομικότητος τοῦ ἔργου. Συνεπείᾳ τούτου καὶ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι κατὰ τὰς ἰσχυούσας μέχρι πρό τινος διατάξεις περὶ μικρῶν καὶ μέσων ἔργων ἐξ ἐπενδύσεων δὲν ἐπετρέπετο ἡ χρηματοδότησις ἔργων ὑδρεύσεως πέραν τοῦ ποσοῦ τῶν 140.000 δραχμ. ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος ἐγένετο διὰ τῆς κατασκευῆς ὀμβροδεξαμενῶν. Ἤδη τροποποιηθεισῶν τῶν ἀνωτέρω διατάξεων ἔχει προβλεφθῆ ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος ταύτης εἰς τὰ προγράμματα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κυκλάδων διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1961 πρὸς ὁριστικὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120411)9784)11.11.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 760)3.11.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Τουριστικῆς περιοχῆς Λειβαδίου Σερίφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τούτου (τοποθέτησις σωλήνων ἐκ τοῦ Ὑδραγωγείου τῆς χώρας Σερίφου) προϋπολογισμοῦ δραχμ. 130.000 ἐξ ὧν 123.300 δραχμ. χορηγοῦνται ὡς κρατικὴ ἐνίσχυσις καὶ 6.700 δραχμ. ὡς συμβολὴ τῆς ἐνδιαφερομένης Κοινότητος ἔχει ἐνταχθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τούτου ἔχει συνδυασθῆ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν παρομοίου ἔργου εἰς τὴν χώραν Σερίφου, τὸ ὁποῖον ἔχει, ἐπίσης, ἐνταχθῆ εἰς τὸ αὐτὸ πρόγραμμα, εἶναι δὲ προϋπολογισμοῦ 110.000 δραχμ. ἐξ ὧν 105.900 δραχμ. χορηγοῦνται ὡς κρατικὴ ἐνίσχυσις καὶ 4.100 δραχμ. ὡς συμβολὴ ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12995)10553)1.12.60 καὶ 13172)3009)5.12.60 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ζ6 1700)2.12.60 ἡμετέρου, δι’ οὗ ἐστάλη ὑμῖν ἀντίγραφον τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομιάτρου Ρεθύμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν πληγέντων καὶ ἐνδεῶν κατοίκων τοῦ Κράτους διετέθη νέα ἔκτακτος βοήθεια τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἀξίας 3.000.000 δολλαρίων. Ἐκ τούτων, 2.000.000 δολλαρίων θὰ χορηγηθοῦν εἰς τρόφιμα, ὡς ἀκολούθως: 1) 20.000 τόννοι σίτου, ἀξίας 1.600.000 δολλαρίων. 2) Αἱ ὑπόλοιποι 400.000 δολλαρίων θέλουσι καλυφθῆ διὰ τῆς ἀξίας τῶν κάτωθι εἰδῶν: α) 85.000 δεμάτων CARE ἐξ ὧν 40.000 ἔχουν ἤδη χορηγηθῆ. β) 500 τόννων ὀρύζης, οἱ ὁποῖοι ἀποσταλλέντες διανέμονται καὶ γ) 1.000 τόννων ἀλεύρων τῆς CARE διὰ ζυμαρικά. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω τὰ δέματα καὶ τὰ ζυμαρικὰ ἐκ τοῦ ἀλεύρου τῆς CARE θέλουσι διατεθῆ δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ἐμμέσως πληγέντων ὡς ἑξῆς: Τὸν Δεκέμβριον, ἓν δέμα καὶ δύο χιλιόγρ. ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν, τὸν Φεβρουάριον ἓν δέμα καὶ τρία χιλιόγρ. ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν καὶ τὸν Ἀπρίλιον ἢ Μάϊον ἓν δέμα καὶ τρία χιλιόγρ. ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν. Ἤτοι ἐν συνόλῳ θέλουσι διανεμηθῆ εἰς τοὺς ἐμμέσως πληγέντας ἐντὸς τῶν ὀκτὼ προσεχῶν μηνῶν, τρία δέματα καὶ ὀκτὼ κιλὰ ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν. Εἰς τοὺς ἀμέσως πληγέντας θὰ διανεμηθοῦν ἐπὶ 8–10 μῆνας βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227566)9650)8.11.60 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου τὰ ἑξῆς: α) Ἄλευρα, ἐκ τοῦ σίτου τῆς δωρεᾶς τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, 11 κιλὰ καὶ 800 γραμμάρια μηνιαίως κατ’ ἄτομον. β) Ὄρυζα, ἐξ Ἀμερικανικῆς δωρεᾶς 500 γραμμάρια γ) Ὄσπρια, ἐξ ἀγορᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἓν χιλ. μηνιαίως κατ’ ἄτομον. δ) Μαγειρικὸν λίπος, ἐξ ἀγορᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, 300 γραμμάρια μηνιαίως κατ’ ἄτομον. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τοῦ 1.000.000 δολλαρίων θέλει διατεθῆ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ ὑδραγωγείου Ἡρακλείου τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 22.000.000, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐξ 8.000.000 δραχμ. θέλει διατεθῆ διὰ τὰ πλησίον, ἐκτὸς τοῦ Ἡρακλείου Σχολεῖα. Ἐπὶ πλέον τούτων ὑπὸ τῆς Παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας ἐπρογραμματίσθη ἡ διανομὴ εἰς τοὺς ἀπόρους 20 χιλιογράμμων ἀλεύρου δι’ ἕκαστον ἄτομον τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Κρήτης καὶ 10 χιλιογρ. τῶν πεδινῶν. Ἡ διανομὴ αὕτη θὰ ἐνεργηθῇ εἰς δύο δόσεις ἐξ ὧν ἡ πρώτη κατ’ αὐτὰς καὶ ἡ δευτέρα τὴν προσεχῆ ἄνοιξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12413)Διεκπ. 10046)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 820)60, ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους πληγέντων κατοίκων τῆς Κοινότητος Πλατανούσης–Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰσηγήσει τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, μετεβιβάσθη εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἰωαννίνων βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Α. 3592)Ε.Π. 4295)60 κοινῆς ἀποφάσεως Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Κοιν. Πορνοίας πίστωσις 30.000 διὰ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τοὺς ἀνωτέρω πληγέντας ἐκ καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους κατοίκους τῆς εἰρημένης Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12994)10552)1.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἄρσις τῆς κυκλοφορίας τῶν πολυβιταμινούχων ἐπεβλήθη οὐχὶ διότι εἰς ταῦτα λόγῳ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου ἐπέρχεται καταστροφὴ τῶν δραστικῶν στοιχείων αὐτῶν, ἀλλὰ διότι δὲν ὑπῆρχεν ἱκανὴ διεθνὴς βιβλιογραφία δικαιολογοῦσα τὸν συνδυασμὸν βιταμινῶν, ὁρμονῶν, ἀμινοξέων καὶ μετάλλων. Ὡσαύτως ἡ ὡς ἄνω ἄρσις τῆς κυκλοφορίας ἐπεβλήθη λόγῳ ἐλλείψεως ἐπιστημονικῆς μεθόδου ἐλέγχου τοῦ συνδυασμοῦ τούτου. Οὐδέποτε τὸ Α.Τ.Σ. ἔκρινεν, ὅτι τὰ ἰδιοσκευάσματα ταῦτα εἶναι ἐπικίνδυνα διὰ τὴν Δημοσίαν Ὑγείαν, δι’ ὃ καὶ ἀρχικῶς ἐγνωμάτευσε περὶ χορηγήσεως ἑξαμήνου χρονικοῦ διαστήματος πρὸς ἐξάντλησιν τῶν ἀποθεμάτων αὐτῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ, μετὰ ἐπισταμένην ἐξέτασιν, δι’ ἓν εἰσέτι τρίμηνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12643)10186)24.11.1960 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 884)19.11.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Μύτικα Ξηρομέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνωτέρω Κοινότης ὑδρεύεται ἐκ παλαιοῦ ὑδραγωγείου μὴ ἐξυπηρετοῦντος ἐπαρκῶς τὰς ὑδρευτικὰς ἀνάγκας αὐτῆς, ἰδίᾳ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας. Διὰ τὴν ὁριστικὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως αἰτεῖται σημαντικὴ δαπάνη ἐκ 500.000 δραχ. περίπου καὶ ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε1β)590 ἡμετέρα διαταγὴ πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Αἰτωλοακαρνανίας, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ὑδρεύσεως τῆς ρηθείσης Κοινότητος, διὰ τῆς ἐντάξεως τῶν αἰτουμένων ἔργων εἰς τὰ ἐφαρμοζόμενα προγράμματα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Αἰτωλοακαρνανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἀναγραφομένου ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 774)5.11.60 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παραπηγματούχων προσφύγων τοῦ Συνοικισμοῦ Ἐλευθερίων–Χαρμάνκιοι Θεσσαλονίκης τελεῖ ὑπ’ ὄψει τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἥτις μελετᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τούτου δι’ ἐφαρμοσθησομένου μελλοντικῶς στεγαστικοῦ προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11979)9732)11.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 773)5.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη σχετικῶς μὲ παραχώρησιν οἰκοπέδων ὑπὸ τοῦ Δήμου Συκεῶν Θεσσαλονίκης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ οὗ ὁ λόγος οἰκόπεδα δὲν ἀνήκουσι εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου καθ’ ὅτι ταῦτα ἀποτελοῦσιν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ἡ δὲ διάθεσίς των πραγματοποιεῖται διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12995)1.12.1960 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς ἡμᾶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 962) 60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κρήτης. 1. Κατόπιν συμφωνίας μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις ἐκτάκτου βοηθείας πρὸς τὸν πληγέντα ἐκ θεομηνιῶν Κρητικὸν λαὸν ἀξίας 3.000.000 δολλαρίων ὡς κάτωθι: 1) 2.000.000 δολλ. εἰς τρόφιμα. 2) 1.000.000 δολλ. δι’ ἔργα. Τὰ ἐκ 2.000.000 δολλ. τρόφιμα θὰ χορηγηθοῦν ὡς ἑξῆς: 1) 20.000 τόννοι σίτου ἀξίας 1.600.000 δολλαρίων. 2) Αἱ ὑπόλοιποι 400.000 δολλ. θέλουσι καλυφθῆ διὰ τῆς ἀξίας τῶν κάτωθι εἰδῶν: α) 85.000 δεμάτων Κ.Α.Ρ.Ε. ἐξ ὧν 40.000 ἔχουν ἤδη χορηγηθῆ. β) 500 τόννων ὀρύζης οἱ ὁποῖοι ἀποσταλλέντες, διανέμονται. γ) 1.000 τόννων ἀλεύρων τῆς Κ.Α.Ρ.Ε. διὰ ζυμαρικά. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω τὰ δέματα καὶ τὰ ζυμαρικὰ ἐκ τοῦ ἀλεύρου τῆς Κ.Α.Ρ.Ε. θέλουσι διατεθῆ δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ἐμμέσως πληγέντων ὡς ἑξῆς: Τὸν Δεκέμβριον ἓν δέμα καὶ δύο κιλὰ ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν, τὸν Φεβρουάριον ἓν δέμα καὶ τρία κιλὰ ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν καὶ τὸν Ἀπρίλιον ἢ Μάϊον ἓν δέμα καὶ τρία κιλὰ ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν. Ἤτοι ἐν συνόλῳ θέλουσι διανεμηθῆ εἰς τοὺς ἐμμέσως πληγέντας ἐντὸς τῶν ὀκτὼ προσεχῶν μηνῶν τρία δέματα καὶ ὀκτὼ κιλὰ ζυμαρικῶν κατὰ οἰκογένειαν. Εἰς τοὺς ἀμέσως πληγέντας θὰ διανεμηθοῦν ἐπὶ 8–10 μῆνας βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227566)9650)8.11.1960 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου τὰ ἑξῆς: α) Ἄλευρα ἐκ τοῦ σίτου τῆς δωρεᾶς τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως 11 κιλὰ καὶ 800 γραμμ. μηνιαίως κατ’ ἄτομον. β) Ὄρυζα ἐξ Ἀμερικανικῆς δωρεᾶς 400 γραμμ. μηνιαίως κατ’ ἄτομον. γ) Ὄσπρια ἐξ ἀγορᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἓν κιλὸν μηνιαίως κατ’ ἄτομον. δ) Μαγειρικὸν λίπος ἐξ ἀγορᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, 300 γραμμ. μηνιαίως κατ’ ἄτομον. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 1.000.000 δολλαρίων ἤτοι 30.000.000 Ἑλληνικῶν δραχμῶν θέλει διατεθῆ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ Ὑδραγωγείου Ἡρακλείου τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 22.000.000 τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐξ 8.000.000 δραχμῶν θέλει διατεθῆ διὰ τὰ πλησίον ἐκτὸς τοῦ Ἡρακλείου Σχολεῖα. 2. Διὰ πάντας τοὺς λοιποὺς ἀπόρους κατοίκους τῆς νήσου τοὺς μὴ ἐνισχυομένους ὡς πληγέντας, ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις δι’ ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου εἰς μὲν τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς 20 χλγμ. εἰς δὲ τὰς πεδινὰς 10 χλγμ. ἀλεύρων τῆς Παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11991)9744)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 785) 7.11.1960 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ Ρωσίας προσφυγόντων ἐνταῦθα μετὰ τὸ ἔτος 1934 θέλει ἀντιμετωπισθῆ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς στεγάσεως τῶν, συμφώνως τῇ ἰσχυούσῃ νομοθεσίᾳ περὶ ἀστικῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, δικαιούχων προσφύγων καὶ δὴ τῶν παραπηγματούχων τοιούτων. Ὡς πρὸς τὰ ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ αἰτούμενα στατιστικὰ στοιχεῖα γνωρίζομεν, ὅτι ταῦτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῶσι καθ’ ὅσον μέχρι σήμερον δὲν ἐγένετο ἀπογραφὴ τῶν ρηθέντων προσφύγων ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι δὲν κέκτηνται συμφώνως τῷ νόμῳ, δικαίωμα στεγάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ κλπ. διὰ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, τῆς Παιδείας, τῆς Ἐργασίας καὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπαγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας θέμα τῆς ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Παιδικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν Συνοικίαν Ἀμφιάλης–Κοκκινοβράχου Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην ἱδρύσεως νέων Παιδικῶν Σταθμῶν τόσον εἰς Ἀστικὰ Κέντρα, ὅσον καὶ εἰς Ἀγροτικὰς περιοχὰς καὶ βάσει τῶν ὑπαρχουσῶν δυνατοτήτων, προβαίνει ἑκάστοτε εἰς σύστασιν τοιούτων Ἱδρυμάτων, μὲ προτεραιότητα καθοριζομένην ἀπὸ τὸν βαθμὸν ἀνάγκης, ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς ἑκάστην περιοχήν, ἔχον ὑπ’ ὄψιν του τὰς ἀνάγκας ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν περιοχαί, ἔχουσαι μεγαλυτέραν ἀνάγκην ἀπὸ τὴν Ἀμφιάλην, ἄνευ Παιδικῶν Σταθμῶν, καθυστερεῖ εἰσέτι ἡ ἵδρυσις Σταθμοῦ εἰς τὴν Ἀμφιάλην τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν του, ἐπιθυμοῦν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ὑφισταμένην ἀνάγκην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12246)9893)16.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 816 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου, σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῶν διαφόρων ἀπορρυπαντικῶν προκαλουμένας δερματικὰς βλάβας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Α.Υ.Σ. ὅπερ ἐπελήφθη τοῦ θέματος κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτοῦ τῆς 14.12.1960 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1160)1960 ἀποφάσεώς του, ἀπεφάνθη ὅτι: α) Ἐκ τῶν ὑφισταμένων μέχρι τοῦδε δεδομένων δὲν προκύπτει, ὅτι τὰ ἀπορρυπαντικὰ ἔχουν καρκινογόνους ἰδιότητας. β) Ἐκ τῆς ἐπαφῆς αὐτῶν μὲ τὸ δέρμα δύνανται νὰ ἀναπτυχθῶσι δερματίτιδες, ἐπὶ εὐαισθήτων ἀτόμων. γ) Συνιστᾶται ἡ ὑποβολὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας τῆς συνθέσεως αὐτῶν καὶ ὁ προηγούμενος ἔλεγχος διὰ τὴν παροχὴν ἀδείας κυκλοφορίας. δ) Συνιστᾶται ἡ ἀναγραφὴ ἐπὶ τοῦ ἐμβαλλαγίου τῆς συνθέσεως τῶν ἀπορρυπαντικῶν καὶ ὁδηγιῶν πρὸς προφύλαξιν ἀπὸ τοῦ ἐρεθισμοῦ τοῦ δέρματος τῶν χρησιμοποιοῦντων ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 860 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111)1960 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐγκεκριμένου προγράμματος στεγάσεως παραπηγματούχων 1960–61 προβλέπεται ἡ στέγασις 1200 οἰκογενειῶν τῶν Συν)σμῶν Δραπετσῶνος, Ἁγ. Φανουρίου καὶ Πλυντηρίων Νικαίας Πειραιῶς. Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ὑπολειπομένων δικαιούχων στεγάσεως παραπηγματούχων οἰκογενειῶν τοῦ Συν)σμοῦ Δραπετσῶνος ὡς καὶ τῶν λοιπῶν Συν)σμῶν Πειραιῶς καὶ ὁ τρόπος ἐφαρμογῆς ταύτης ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ λεπτομέρειαι θέλουσι ἀντιμετωπισθῆ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἐκτελουμένου προγράμματος 1960–61. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Μαρῆ, Α. Καμβύση καὶ Σ. Κωστοπούλου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12427)21.11. 1960, 12513)21.11.60 καὶ 12511)21.11.1960 ὑμετέρων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ ἀναστολὴν καταβολῆς δόσεων βεβαιωθέντων χρεῶν ἀποκατασταθέντων προσφύγων ἐπὶ διετίαν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὰ περὶ ὧν πρόκειται χρέη προέρχονται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐκ τῆς ἀξίας τῶν παραχωρηθέντων οἰκοπέδων, ἥτις σημειωτέον ὑπολείπεται κατὰ πολὺ τῆς πραγματικῆς τοιαύτης, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τῶν χορηγηθέντων στεγαστικῶν δανείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς κατοικίας των, ἅτινα κυμαίνονται ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας ἀπὸ 25.000 ἕως 40.000 δραχμάς. Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις ἡ κατὰ τ’ ἄνω χρεωθεῖσα ἀξία τοῦ οἰκοπέδου ἐξοφλεῖται εἰς 10 ἑξαμηνιαίας δόσεις τῆς κατὰ ἑξάμηνον δηλ. δόσεως ἀνερχομένης εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 100.300, τὸ δὲ χορηγηθὲν δάνειον εἰς 30 ἑξαμηνιαίας δόσεις. Ἀμφότερα τὰ ποσὰ ταῦτα χρεοῦνται ἄνευ προσθέτου τινὸς ἐπιβαρύνσεως (τόκου κλπ.). Ἡ χρέωσις τῶν ἐν λόγῳ ποσῶν καὶ ἡ βεβαίωσίς των εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον γίνεται μετὰ παρέλευσιν τριετίας περίπου ἀπὸ τῆς λήψεως παρὰ τῶν αὐτοστεγασθέντων τῆς τελευταίας δόσεως τοῦ δανείου καὶ τοῦτο ἵνα παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς τούτους κατὰ τὸ μεσολαβοῦν χρονικὸν διάστημα νὰ συμπληρώσουν ἀφ’ ἑνὸς τυχὸν ὑπαρχούσας οἰκοδομικὰς ἐλλείψεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ τακτοποιήσουν τὰς ἔναντι τρίτων τυχὸν ὑπαρχούσας ὑποχρεώσεις των. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω περαιτέρω ἀναστολὴ καταβολῆς τῶν ἔναντι τοῦ Δημοσίου κεκανονισμένων δόσεων δὲν δύναται νὰ ἐνεργηθῇ δι’ ἅπαντας ἀνεξαιρέτως τοὺς αὐτοστεγασθέντας καὶ τοῦτο διότι τὸ Ὑπουργεῖον βεβαρημένον μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ στεγάσῃ 10.000 παραπηγματούχους προσφυγικὰς οἰκογενείας καὶ 30.000 περίπου ἀναποκαταστάτους τοιαύτας διαμενούσας ἐπ’ ἐνοικίῳ ἔχει ἀνάγκην τῶν ἀπαραιτήτων οἰκονομικῶν πόρων εἷς τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν ὀφειλομένων παρὰ τῶν ἀποκατασταθέντων χρεῶν. Παρὰ ταῦτα διὰ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἀδυναμίας παρ’ ἐνίων ἀποκατασταθέντων προσφύγων τῆς καταβολῆς τῶν κεκανονισμένων δόσεων προεβλέφθη (Β. Δ. 330)1960 ἄρθρον 28) ἡ μετὰ διαπίστωσιν τῆς ἀδυναμίας ταύτης, χορήγησις ἀναστολῆς καταβολῆς τῶν δόσεων ἐπὶ διετίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προβῶ εἰς τὴν προεκφώνησιν τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει σχεδίων νόμων. Θὰ γίνουν δεκτὰ τὰ σχέδια νόμων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἐξ οἱασδήποτε πλευρᾶς τοῦ Σώματος ἀντίρρησις. Καὶ εἷς βουλευτὴς νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, τὸ νομοθέτημα θὰ κρατῆται διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του, καθ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπείγεται νὰ συζητήσῃ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνύψωσιν βαθμῶν ἐκπαιδευτικῶν».

§6Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει τὸ βασικὸν νομοσχέδιον καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀποτελέσῃ ἴδιον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ψηφισθῇ ἄνευ συζητήσεως. Τὸ βασικὸν νομοσχέδιον νὰ συζητηθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§7Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ βασικὸν νομοσχέδιον ἀναφέρεται εἰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζονται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἕνωσιν Δημοσιοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Προξένου Κορομηλᾶ 29 κειμένου ὑπ’ ἀριθ. Β. Κ. 1470 οἰκοπέδου τοῦ Δημοσίου τῆς τέως Λέσχης Δημοσίων Ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης».

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἕνωσιν Δημοσιοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Προξένου Κορομηλᾶ 29 κειμένου ὑπ’ ἀριθ. Β. Κ. 1470 οἰκοπέδου τοῦ Δημοσίου τῆς τέως «Λέσχης Δημοσίων Ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τοῦ ἐν Ἑρμουπόλει Σύρου ἀκινήτου τῆς Βαρδακείου Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς Ἀπόρων Παίδων Σύρου ἐκ κληρονομίας Στ. Μ. Μπίστη».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τοῦ ἐν Ἑρμουπόλει Σύρου ἀκινήτου τῆς Βαρδακείου Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς Ἀπόρων Παίδων Σύρου ἐκ κληροδοτήματος Σταματίου Μ. Μπίστη». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1953–54 καὶ 1954–55 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπηρεσίας Οἰκονομικῶν Νομαρχίας Δωδεκανήσου».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομ. ἔτη 1953–54 καὶ 1954–55 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπηρεσίας Οἰκονομικῶν Νομαρχίας Δωδεκανήσου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Μεγάλῳ Χωρίῳ Λέσβου οἰκίας τοῦ κληροδοτήματος Γρηγορίου Π. Ρεπάνη καὶ ἐπενδύσεως τοῦ τιμήματος ταύτης εἰς ἕτερον προσοδοφόρον ἀκίνητον».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Μεγάλῳ Χωρίῳ Λέσβου οἰκίας τοῦ κληροδοτήματος Γρηγορίου Π. Ρεπάνη καὶ ἐπενδύσεως τοῦ τιμήματος ταύτης εἰς ἕτερον προσοδοφόρον ἀκίνητον». Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχεται ἔπειτα ἀπὸ μακρὰν διακοπὴν πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ἀρχῆς. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Αἱ βασικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐξακολουθοῦν νὰ ὑποστηρίζωνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Ποῖαι διατάξεις, κατὰ τὴν γνώμην μου, δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ὅτι ἀποτελοῦν ἀρχήν, πέραν τοῦ τίτλου; Πρῶτον: Ἡ ἵδρυσις νέου Ὀργανισμοῦ. Δεύτερον, οἱ τρεῖς κλάδοι τῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ τρίτον, ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, θὰ ἦτο νὰ δηλώσῃ ἐὰν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ψήφισιν τῆς ὁποίας ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἐξακολουθοῦν νὰ περιέχωνται αἱ τρεῖς αὐταὶ διατάξεις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ζητημάτων ἀρχῆς, δεδομένου ὅτι περιέχονται εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον ἄρθρα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπακολουθήσῃ μετὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν συζήτησις καὶ θὰ διατυπωθοῦν αἱ αὐταὶ παρατηρήσεις. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπιθυμεῖ νὰ γνωρίζῃ ποία εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὴν βάσιν του τὸ νομοσχέδιον θὰ διατηρηθῇ ὡς ἔχει. Ὡς πρὸς τὰ εἰδικὰ θέματα θὰ διατυπωθοῦν ἐνδεχομένως τροπολογίαι τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι θὰ ἁπλοποιήσουν τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ διευκολύνουν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν. Δεδομένου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατετέθη ἀπὸ 3μήνου καὶ ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δεδομένου, ὅτι αἱ παρατηρήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων ἀφορῶσιν εἰ τὰς καθ’ ἕκαστον διατάξεις, τὰς ὁποίας κατ’ ἀνάγκην θὰ συζητήσωμεν ὅταν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν αἱ αὐταὶ παρατηρήσεις, θὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν νὰ τερματίσωμεν τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον τοιαύτην. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ διατυπωθοῦν κατὰ τρόπον συγκεκριμένον αἱ ἐπὶ τῶν διαφόρων ἄρθρων παρατηρήσεις καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν ἐκτιμῶντες τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διατυπωθοῦν νὰ εἴπωμεν, ἐὰν θὰ δεχθῶμεν ἢ ὄχι τροπολογίας.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἐγὼ εὑρίσκω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βάσιμος καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ἔχω ἐγὼ νὰ προσθέσω τοῦτο. Ὡμίλησαν ἤδη ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἄνω τῶν 30 συναδέλφων καὶ διεπιστώθη, ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι διὰ τὸ μέτρον. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη 30 βουλευταί. Βεβαίως, ἔχει καθιερωθῆ τὸ τέταρτον, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἔχει σημασίαν, διότι καὶ πάλιν ἡ συζήτησις θὰ διαρκέσῃ ἐπὶ πολύ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἴσως ἀπόψε νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὴν Δευτέραν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ὄχι μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου 60 ἢ 70 βουλευταὶ δηλοῦντες, ὅτι συμφωνοῦν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἡ καλυτέρα ἀπόδειξις συμφωνίας ἐπὶ ἀρχῆς θὰ ἦτο ἡ ἄμεσος ἐπιψήφισις αὐτοῦ. Ἄλλο θέμα τὰ ἄρθρα καὶ αἱ τροπολογίαι. Ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἡ πρότασις αὕτη δὲν ἀφορᾷ ὑμᾶς, κ. Κοθρῆ. Θὰ ὁμιλήσητε, ἐὰν θέλετε, καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας σας, θὰ γίνουν αἱ σχετικαὶ συνεννοήσεις διὰ τὴν ἄμεσον κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπρότεινα νὰ διατεθῇ ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις διὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§23Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις συμφωνεῖ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν κατ’ ἀρχὴν καὶ τὴν Δευτέραν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἀμέσως ἐτερματίζετο ἡ συζήτησις καὶ ἐψηφίζετο ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν θὰ ἦτο διακοπὴ τῆς συζητήσεως, θὰ ἦτο συγκοπή. (Γέλωτες).

§25Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν καὶ τῆς ἐπιδειχθείσης καλῆς προαιρέσεως, παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ περιορίσουν τὰς ὁμιλίας των εἰς τὸ τέταρτον. Ὁρίστε, κ. Κοθρῆ.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφιβόλως διεξήχθη μακρὰ καὶ ἐμπεριστατωμένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διότι πρόκειται περὶ νομοθετήματος οὐσιώδους τὸ ὁποῖον ὡς ἦτο φυσικόν, συνεκίνησε βαθύτατα τὴν κοινὴν γνώμην καὶ κυρίως τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς τῆς χώρας. Φυσικὸν ἦτο νὰ ἀναμένεται διεξοδικὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἐπίσης φυσικώτερον ἦτο ἡμεῖς οἱ ἐξ ἀγροτικῶν περιφερειῶν προερχόμενοι νὰ λάβωμεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ διὰ νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπὸ τὰ ὀλίγα νομοθετήματα τὰ ὁποῖα κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὁποῖα μᾶς ἐμφανίζουν ἀνάγλυφον εἰκόνα τῆς ἀσκουμένης ὑπ’ αὐτῆς πολιτικῆς. Καὶ ἄλλοτε διετύπωσα τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ ὅλων τῶν βασικῶν θεμάτων δὲν κατώρθωσε μέχρι σήμερον νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ ἐφαρμόσῃ μίαν προγραμματισμένην καὶ ὡλοκληρωμένην πολιτικήν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ νὰ συνεχισθῇ ἀπὸ μίαν διάδοχον Κυβέρνησιν. Ἀντιμετωπίζει ὅλα τὰ βασικὰ καὶ ζωτικὰ θέματα συμπτωματικῶς. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἐπιδιώκει τὴν ἱκανοποίησιν ἑνὸς αἰτήματος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ἀνέκαθεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, τὸ αἴτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ τὸ γῆρας, τὴν ὑγείαν καὶ τὴν παραγωγήν. Τὸ αἴτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως δὲν εἶναι νέον· ὑφίσταται ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς περιόδου, ἀφ’ ἧς ἡ πολιτεία ἤρχισε ν’ ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Μεταπολεμικῶς, κατέστη ἔτι ἐντατικώτερον, ἰδίως ἀφ’ ἧς ὁ ΟΗΕ διεκήρυξε τὸ ἀξίωμα, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἔχει τὸ δικαίωμα ἑνὸς ἐπιπέδου ζωῆς ἱκανοῦ νὰ ἐξασφαλίσῃ ὑγείαν καὶ εὐημερίαν εἰς αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειάν του, ὡς ἐπίσης καὶ δικαίωμα ἀσφαλίσεως διὰ τὰς περιπτώσεις ἀνεργείας, ἀσθενείας, ἀνικανότητος, γήρατος κλπ. Ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ πολιτικὰ Κόμματα τῆς χώρας, εἰς τὰ προγράμματά των περιλαμβάνουν τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τοῦ ὁποίου ἡ πραγματοποίησις διανοίγει τὸν δρόμον πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν Δημοκρατίαν. Κατ’ ἀκολουθίαν, σήμερα θὰ κρίνωμεν ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἐὰν πρέπει δηλαδὴ νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι ἐπ’ αὐτοῦ ὑφίσταται ταὐτότης ἀντιλήψεων ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ἀλλὰ ἐὰν ὡς ἔχῃ διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον ὠφελοῦνται πράγματι οἱ ἀγρόται ἢ ἐπιβαρύνωνται περισσότερον τῶν ὅσων λαμβάνουν. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὸ θέμα ὡμίλησαν διεξοδικώτατα καὶ συνεπῶς θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένα μόνον σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἐνισχύσω τὴν ἄποψιν ὅτι, διὰ τῶν διατάξεών του δὲν πραγματοποιεῖται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, τῆς ἀναδιανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος πρὸς ὄφελος τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ τρίπτυχον, διότι ἀντιμετωπίζει τρεῖς ξεχωριστοὺς κλάδους ἀσφαλίσεως: τοῦ γήρατος, ὑγείας καὶ παραγωγῆς, ἀσχέτους μεταξύ των μὲ τὸν προφανῆ σκοπὸν νὰ δικαιολογήσῃ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὰς νέας ἐπιβαρύνσεις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει διὰ τοῦ νομοσχεδίου κυρίως εἰς τὴν ἐπιβολὴν νέων βαρῶν πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δημιουργίαν ἐντυπώσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀποδεικνύει, ἐπίσης, ὅτι δὲν συνέλαβε τὸ ὅλον θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ θεμελιώνει κατὰ τρόπον ἐξυπηρετοῦντα τὴν ἀσφαλιζομένην τάξιν. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὑπεδέχθησαν τὰς προτάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, ὅταν διεξήχθη, πρὸ ἔτους περίπου, ἡ σχετικὴ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἀφ’ ἑνὸς ὡμίλησαν περὶ ἀντισυνταγματικότητος τῶν προτάσεων αὐτῶν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπεδείχθησαν ἀνέτοιμοι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησίς των διῆγε τὸ 4ον ἔτος. Πλέον δὲ τούτου, ἐνθυμούμεθα καὶ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ κυβερνητικοῦ Τύπου κατὰ τοῦ κ. Παπανδρέου, τοῦ ὁποίου τὴν πρότασιν ἀσφαλίσεως ἐχαρακτήρισε δημαγωγικήν. Ἐὰν δὲν διεπίστωνεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ προτάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ ἀγρότου εἶχον βαθυτάτην ἀπήχησιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, δὲν θὰ ἔσπευδεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ παρόντος νομοθετήματος. Δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔσυρε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις, ὑποστηρίζουσα τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐδήλωσεν, ὅτι συνετάγη κατόπιν πλήρους μελέτης καὶ ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀντοχήν του. Τὴν οἰκονομικὴν ὅμως ἀντοχὴν τοῦ ἀγρότου μᾶς τὴν περιγράφει ὁ ἐπὶ τούτου κληθεὶς Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων τῆς Κυβερνήσεως κ. Κρόουν, βάσει στοιχείων τὰ ὁποῖα τοῦ παρεῖχεν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις. Ἰδοὺ τὶ ἀναφέρει εἰς τὴν ἔκθεσίν του: «...Ἡ κοινωνικὴ περίθαλψις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ δὲν εἶναι δυνατὴ ἄνευ τῆς σημαντικῆς χρηματικῆς συμβολῆς τοῦ Κράτους. Τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι χαμηλόν, ἀναλογεῖ εἰς ποσὸν ὅστις ἀποτελεῖ τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ἓν τρίτον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἢ τὰ ἐπὶ τοῦ 73,2 δὶς δραχ. τὰ 24 δισεκατ.». Ἄρα, τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀνέρχεται εἰς τὸ 40% τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ. Τὰ μεγάλα τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ διατελοῦν ἐν πενίᾳ τὴν ὁποίαν διαπιστώνει ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ καταλήγει διὰ τὸ κεφάλαιον τοῦτο εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι «ἐπιβάλλεται βελτίωσις τῶν συνθηκῶν ζωῆς τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐξίσωσις τῶν συνθηκῶν ζωῆς τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐξίσωσις τῶν συνθηκῶν αὐτοῦ πρὸς τὰς συνθήκας ζωῆς τοῦ ὑπολοίπου πληθυσμοῦ καὶ ὅτι αἱ ἐπιβαρύνσεις διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ πρέπει νὰ βαρύνουν περισσότερον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν...». Ἂς ἴδωμεν τώρα διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὶ θεσμοθετεῖται. Ἐπιβαρύνεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς μὲ ἀσφαλιστικὴν εἴσπραξιν 2% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς του, ἤτοι διὰ ποσοῦ περίπου 500 ἑκατ. δραχμῶν ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ. Δοθέντος, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῶν συντάξεων ὑπολογίζεται κατ’ ἔτος ἐξ 796,8 + 35 ἑκατ. ἔξοδα διοικήσεως, δηλαδὴ 830, ἕπεται, ὅτι τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἐπιβαρύνεται μὲ τὴν διαφορὰν τῶν 330 ἑκατ. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι, ἐὰν τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν ποσὸν ἐπρόκειτο νὰ καλυφθῇ δι’ εἰσφορῶν τῶν ἰδίων μόνον, ἔδει νὰ καταβάλλουν εἰσφορὰν 3½%. Μὲ ἀσφάλιστρον ὅμως 3½% θὰ λαμβάνουν μέσην σύνταξιν 260 δραχ. κατὰ μῆνα. Ἐὰν τὸ ἀσφάλιστρον ἦτο διπλάσιον, δηλαδὴ 7%, θὰ ἐλάμβανον σύνταξιν διπλασίαν, δηλ. 520 δραχμῶν. Ἐνῷ τὸ ΙΚΑ, μὲ ἀσφάλιστρον 8%, καταβάλλει μέσην σύνταξιν 720 δραχμῶν περίπου (κατωτέραν 625 καὶ ἀνωτέραν 3.400 δραχ.) καὶ καλύπτει μὲ αὐτὰ ὄχι μόνον τὸ γῆρας καὶ τὸν θάνατον, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτύχημα καὶ τὴν ἀνικανότητα. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐπιβαρύνεται ὁ ἀγρότης μὲ πολὺ μεγαλύτερον ἀσφάλιστρον καὶ λαμβάνει μικροτέραν σύνταξιν ἐκείνης, ἣν παρέχει τὸ ΙΚΑ. Οὕτως ἐκδηλώνει τὸ ἐνδιαφέρον της ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§27Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. 230, κ. συνάδελφε.

§28Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν καθιερώνατε τὸ ἀσφάλιστρον εἰς 7% θὰ ἦτο τότε καὶ ἡ παρεχομένη σύνταξις διπλασία. Τὸ Ι.Κ.Α., μὲ ἀσφάλιστρον 8%, δίδει, ἐπαναλαμβάνω, μέσην μηνιαίαν σύνταξιν περίπου 720 δραχμάς. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, πόσον περισσότερον ἐπιβαρύνεται ὁ ἀγρότης. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ, θεσμοθετοῦσα τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, θέτει τὸν ἀγρότην εἰς δυσμενεστέραν θέσιν ἀπὸ τὰς ἐργαζομένας τάξεις, τὰς ἠσφαλισμένας εἰς τὸ Ι.Κ.Α.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἐτελειώσατε αὐτὸν τὸν συλλογισμόν, κ. συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, μίαν ἄλλην ἄποψιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε, δὲν ἔχει ἐκτεθῆ. Ἐπὶ τῇ βάσει, βεβαίως, τῶν δεδομένων, εἶναι αὐτονόητος, ἀλλὰ δὲν ἔχει, συγκεκριμένως, τονισθῆ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁ προβλεπόμενος ἀριθμὸς συνταξιούχων, κατ’ ἔτος, εἶναι 300.000. Εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν εἶναι περίπου 1.000.000. Τὶ πρόκειται, ἑπομένως, νὰ συμβῇ μὲ τὴν φορολογίαν αὐτὴν τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου τῶν χωρικῶν. Πρόκειται κατ’ ἔτος 300.000 νὰ παίρνουν σύνταξιν 230 δραχμῶν κατὰ μέσον ὅρον καὶ 700.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι νὰ πληρώνουν χωρὶς νὰ παίρνουν.

§30Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Καὶ οἱ 300.000 θὰ πληρώνουν.

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οἱ 300.000 καὶ θὰ πληρώνουν τὸν φόρον καὶ θὰ παίρνουν τὴν σύνταξιν. Ἐνῷ αἱ 700.000 θὰ πληρώνουν τὸν φόρον χωρὶς νὰ παίρνουν σύνταξιν. Πρόκειται, ἑπομένως, εἰς ἕνα ἀγροτικὸν κόσμον πάσχοντα, τοῦ ὁποίου τὸ ὑπάρχον εἰσόδημα δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν, πρόκειται εἰς τοὺς 700.000 ἀγρότας νὰ ἐπιβάλωμεν νὰ πληρώνουν, χωρὶς νὰ παίρνουν τίποτε. Καὶ διὰ πόσον χρόνον; Ἄς πάρωμεν τὸ παράδειγμα μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, τῆς ὁποίας τὸ ζεῦγος ἔχει ἡλικίαν 30 ἐτῶν καὶ οἱ γέροι ἔχουν πεθάνει. Ἀπὸ 30–65 ἐτῶν θὰ πληρώνουν περίπου 400–500 δραχμὰς ἐτησίως, διὰ νὰ πάρουν, ὅταν γίνουν 65 ἐτῶν τὰς 230 δραχμὰς τῆς συντάξεως καὶ δι’ ὅσον χρόνον γήρατος ζήσουν. Ἰδοὺ διατὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος εἶναι βαρυτάτη καὶ ἀπαράδεκτος. Ἐὰν ὅμως, ἐπιβάλλωμεν τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι εἶναι πτωχοὶ καὶ ἔχουν μόνον αὐτοκατανάλωσιν δὲν θὰ πληρώνουν, ἑπομένως, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνωνται. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη διαφορά.

§32Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι εἰς τοὺς λογαριασμοὺς σας ἐκάματε ἕνα βασικὸν σφάλμα. Ἡ εἰσφορὰ δι’ ὅλας τὰς παροχάς, δηλαδὴ καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἀνέρχεται εἰς 500.000.000, δηλαδὴ εἰς 2% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς προσόδου. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὰ 500.000.000 τὰ ὅσα ἀντιστοιχοῦν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας, παροχάς, τὰς ὁποίας θὰ ἔχουν οἱ ἠσφαλισμένοι ἀνεξαρτήτως ἡλικίας, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τότε ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος εἶναι μόλις 125.000.000, ἔχομεν τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, διότι, ὅπως θὰ εἴδατε ἀπὸ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, ὑπολογίζονται 225.000.000 διὰ τὴν ἀνοικτὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ 150.000.000 διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, διὰ τὴν ἀσφάλισιν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ τοῦ δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ πάρῃ μετὰ 25, ὄχι 35 ἔτη, μετὰ 25 ἔτη, ὅταν συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος, ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν κυρίως, πάντως, ἔχει σημασίαν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ πληρώνοντας 125.000.000 ἐτησίως, δηλαδὴ κατά τι ὀλιγώτερον ἢ μᾶλλον ἀκριβῶς ½% ἐτησίως ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ θὰ ἔχῃ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος. Ἀλλά, λέγει ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι τρομακτική, ἐνῷ ἡ ἐπιβάρυνσις, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ ἴδιος, δηλαδὴ τὴν διατήρησιν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, μάλιστα αὐξανομένη κατὰ 1%, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς; Δὲν ἠμπορῶ νὰ κατανοήσω τὸν ἰσχυρισμόν. Κύριε Πρόεδρε, ὁ φόρος, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἰδία τὸ 3% εἶναι φόρος βαρύνων τὴν παραγωγὴν καὶ ὄχι τὴν κατανάλωσιν, διότι ὁ ἀγοραστὴς ἔμπορος παρακρατεῖ τὸ 3% ἢ εἰς τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν δίδει, ὑπολογίζει, ὅτι πρόκειται νὰ πληρώσῃ τὸ 3%. Ἐὰν μάλιστα διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς παροχάς, τὰ εἴπομεν ἐπανειλημμένως, ἀλλὰ μὲ ἀναγκάζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων νὰ ἐπαναλάβω, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ὅλας τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, τότε τὸ 3% πρέπει νὰ γίνῃ 9% καὶ ἐπαναλαμβάνω κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἔχω εἴπει πολλὲς φορές. Τὰ διακινούμενα προϊόντα, κ. Πρόεδρε, εἶναι κατὰ 90 ἢ 95% προϊόντα ἐξαγόμενα καὶ ὅταν ἐπιβαρύνωμεν τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα μὲ τόσον μεγάλο ποσοστὸν φορολογίας, τὰ καθιστῶμεν μὴ συναγωνίσιμα, ἄρα δυσχεραίνομεν τὴν πώλησιν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἡ φορολογία, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐπιβαλλομένης, θὰ ἐπιβαρύνῃ καὶ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω καὶ τὸ ὁποῖον παραμένει ἀμετακίνητον μὲ οἱανδήποτε ἀπάντησιν εἶναι τοῦτο, ὅτι ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, ἐφαρμοζόμενον, θὰ δίδῃ εἰς τὰς 300.000 300, 210, 180 δραχμὰς κατὰ μῆνα, ἀλλὰ αἱ 700.000 θὰ πληρώνουν ἐπὶ δεκαετίας χωρὶς νὰ παίρνουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ τῶν κλάδων τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας καὶ τῆς χαλάζης. Ἀλλὰ περὶ τούτων ἔχομεν ἤδη δώσει ἀπάντησιν. Καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανέλθωμεν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβήτητον εἶναι, ἡ ὑπεροχὴ τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων, ἀπέναντι τῆς φορολογίας τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Πρῶτον, διότι μὲ αὐτὴν φορολογίαν δὲν φορολογεῖται ἡ αὐτοκατανάλωσις τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν. Δεύτερον, διότι ἡ βεβαίωσις εἶναι θετικὴ καὶ ὄχι φανταστική. Καὶ τρίτον, διότι πληρώνει τὴν φορολογίαν ὁ ἀγρότης, ὅταν πωλεῖ τὸ προϊόν του καὶ ἑπομένως ἔχει χρήματα εἰς τὰς χεῖρας του. Ἐνῷ μὲ τὸ εἰσαγόμενον σύστημα φορολογίας τοῦ νομοσχεδίου, ἡ μὲν βεβαίωσις εἶναι λότος, ἡ δὲ φορολογία εἶναι δρᾶμα.

§34Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ παρακολουθήσω τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων εἰς τὰς ὡραίας εἰκόνας, τὰς ὁποίας δίδει εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχω φαντασίαν. Ἀλλὰ πάντως δὲν πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον παριστάνουν αἱ ὡραῖαι εἰκόναι τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐπὶ τῶν 25,9 δισεκατομμυρίων ποὺ εἶναι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα τοῦ 1959, τὰ 18 δισεκατομμύρια ἐκχρηματίζονται, τὰ ἄλλα δὲ 7 δισεκατομμύρια αὐτοκαταναλίσκονται. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν τὸ ψωμάκι καὶ τὸ κοτόπουλο τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου. Πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν, κυρίως, τὸ εὐχρηματιζόμενον προϊόν. Τὰ ἄλλα εἶναι ἐλάχιστα. Ἐπανέρχεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων περὶ τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως. Μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπε. Θὰ τὰ ἀναπτύξω, πάλιν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου, διὰ νὰ ἀποδείξω, ἀκόμη μίαν φοράν, ὅτι ἡ βεβαίωσις θὰ εἶναι ἁπλῆ, ἁπλουστάτη, μὲ χωρὶς νὰ δημιουργῇ τὴν δυσφορίαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν, ἴσως, ἐκ πρώτης ὄψεως ἔδωσε τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλωστε, ἡ καλλιτέρα διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 10, τὴν ὁποίαν παρασκευάζω καὶ τὴν ὁποίαν θὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, θὰ πείσῃ ὅλους, ὅτι ἡ βεβαίωσις θὰ εἶναι ἁπλῆ, ἁπλουστάτη, ὥστε νὰ μὴ δημιουργήσῃ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶπα καὶ ἐλάλησα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἂν πρόκειται νὰ λάβῃ ἀπόφασιν.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶπε καὶ ἐλάλησε καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἀπόφασιν.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λογαριασμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐκ τῶν 25 δισεκατομμ. τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, τὰ 8 δισεκατομμ. δὲν ἐκχρηματίζονται, ἐνῷ τὰ ἄλλα ἐκχρηματίζονται, θὰ εἶχε κἄποιαν ἀξίαν, ἂν πράγματι, ὅλοι οἱ ἀγρόται μας εἶχον τὴν ἰδίαν παραγωγήν, καὶ ἑπομένως τὰ 30% αὐτῶν ἐκχρηματίζονται, ἐνῷ τὰ ἄλλα ὄχι. Αὐτὸ ὅμως, δὲν ἐφαρμόζεται, διότι ὑπάρχουν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, τῶν ὁποίων κατὰ 100% δὲν ἐκχρηματίζονται τὰ προϊόντα, καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ πληγοῦν βαρύτητα. Εἶναι οἱ πληθυσμοὶ ποὺ ἔχουν ἀνάγκην τῆς ἀμεσωτέρας προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀναλογία τοῦ πληθυσμοῦ, δὲν εἶναι ἀναλογία τοῦ ποσοῦ.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων εἶναι, κατ’ ἐξοχήν, ἄδικος, ὅταν μάλιστα ἐφαρμόζεται ἐν τῷ συνόλῳ, ὄχι ὑπέρ ἑκάστης Κοινότητος. Ὁ πτωχότερος ἀγρότης, εἶναι ὁ ρητινοσυλλέκτης. Αὐτοῦ τὸ προϊὸν ὑπόκειται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ 3%. Ἐνῷ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πῆτε, ὅτι εἶναι ὁ πτωχότερος ἀγρότης ὁ Θεσσαλός, φέρ’ εἰπεῖν, ὁ ὁποῖος κάμνει σιτάρι καὶ ἕνα μέρος τῆς παραγωγῆς του, κατὰ μέσον ὅρον τὸ 50%, τὸ αὐτοκαταναλίσκει ἢ κάμνει ὄσπρια ἢ πατάτες, ἐκ τῶν ὁποίων μέγιστον ποσοστὸν αὐτοκαταναλίσκεται. Βλέπετε, λοιπόν, πόσον ἄδικον εἶναι τὸ 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων, ἐφαρμοζόμενον ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ ὑπὲρ συνόλου, ὑπὲρ ὀργανισμοῦ, πόσον ἄδικον εἶναι, ἀντιθέτως, πρὸς τὸ καθιερωμένον σύστημα, τὸ ὁποῖον, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς ἱκανότητος ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀγροτῶν, θὰ δημιουργήσῃ τὴν εἰσφοράν.

§40Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀνεπτύχθη, κύριοι συνάδελφοι, πλήρως τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐβεβαιώθη εὐθὺς ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ὥστε ὅλαι αἱ ἀγωνιώδεις προσπάθειαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου νὰ μὴ δύνανται νὰ πείσουν κανέναν καλῆς πίστεως συζητητήν. Ἀνέφερα τὸ θέμα τοῦτο τοῦ ἀσφαλίστρου ὡς μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς ἀποδείξεις τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἀμελέτητον καὶ ἀντίθετον πρὸς τὰς ἐξαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες ἀγορηταί. Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας ὑπὸ μορφὴν εἰσφορᾶς πρὸς κάλυψιν τοῦ ἀσφαλίστρου τοῦ ἐργαζομένου ἀγρότου, διὰ τῆς ὁποίας φορολογεῖται τὸ τεκμαιρόμενον αὐτοῦ εἰσόδημα. Ἀρκετὰ ἀνεπτύχθη τὸ θέμα καὶ ἐπεκρίθη δικαίως ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς φορολογίας, ὁ ὁποῖος ἐξέφυγεν ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξον οἰκονομικὴν ἀρχὴν ἐπιβαρύνσεως τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος. Θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων διὰ τὸν δεύτερον κλάδον ἀσφαλίσεως τὸν τῆς ὑγείας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἡ Κυβέρνησις ἀπαρνεῖται τὴν κρατοῦσαν ἀρχὴν, ὅτι καθῆκον τῆς Κοινωνίας εἶναι νὰ καλύπτεται ἡ δαπάνη τῆς προστασίας τῆς ὑγείας εἰς τὸ σύνολον ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰς δαπάνας Ἀμύνης καὶ ἐκπαιδεύσεως καὶ χαράσσει ἀντίθετον πολιτικὴν πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν διεκήρυξε κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 3487 τὸ 1955 περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν. Ἐπιβάλλεται νὰ ὑπενθυμίσω τὶ ἔγραψε τότε ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ ἐπέκτασις τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸ σύνολον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἱκανοποιεῖται οὕτω πλήρως τὸ καθολικὸν αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων αὐτοῦ. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου προσδιορίζεται εὐρύτατος ὁ κύκλος τοῦ ἀσφαλιζομένου προσώπου, οὕτως ὥστε νὰ συμπεριλαμβάνωνται εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου ἅπαντες οἱ κάτοικοι τῶν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν περιοχῶν τῆς χώρας, ἀποτελοῦντες τὰ ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ὑπολογιζόμενοι εἰς 4 ἑκατομμ. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὑπάγονται καὶ οἱ προδήλως εὔποροι ἀγρόται δικαιούμενοι τῶν παροχῶν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἔναντι μικροῦ ἐτησίου ἀσφαλίστρου. Ἡ εὕρεσις τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν καλύπτει τὸ σύνολον τῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν κινδύνων τοῦ ἀγρότου καὶ τῆς οἰκογενείας του εἰς τὸν κλάδον τῆς ὑγείας. Τὸ σύστημα ἀσφαλίσεως ὑγείας τοῦ ἀγρότου δὲν στηρίζεται ἐπὶ εἰσφορῶν, δὲν ἀποτελεῖ δηλαδὴ ἀσφάλισιν ὑπὸ τὴν τεχνικὴν ἔννοιαν, ἀλλὰ κρατικὴν παροχὴν περιβαλλομένην τὴν σταθερὰν μορφὴν δικαιώματος διὰ τοὺς δικαιούχους. Ἡ λύσις αὕτη προεκρίθη, διότι τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου πολλάκις δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας διατροφῆς καὶ ἐπενδύσεως, πολλῷ μᾶλλον νὰ δυσφοροῦν διὰ τὴν ὑγείαν των. Προέχει νὰ συμπληρωθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ νὰ δημιουργηθοῦν σταθεραὶ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν εἰς εὔθετον χρόνον ἐπέκτασιν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὸν κλάδον τῶν συντάξεων (γήρατος—θανάτου). Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπεξηγεῖται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὸ πῶς καλύπτεται ὁλόκληρος ὁ κλάδος ὑγείας διὰ τῆς συνεργασίας τῶν δύο Ὑπουργείων Ὑγιεινῆς καὶ Γεωργίας, καλυπτομένων ὅλων τῶν εἰς εἶδος παροχῶν καὶ... (δὲν ἠκούσθη) ... τοῦ νοσηλευτικοῦ καὶ ὑγειονομικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς χώρας. Οὕτω διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ καλύπτεται ὁ κλάδος ὑγείας χωρὶς ἐπιβάρυνσιν τῶν ἠσφαλισμένων, διότι δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀξία λόγου ἐπιβάρυνσις ἡ καθοριζομένη καταβολὴ δραχμ. 50 διὰ τὸν εὔπορον ἀγρότην καὶ τὸ 20% τῆς ἀξίας τῶν φαρμάκων τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ χορηγηθοῦν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα διεκήρυσσε πρὸ τετραετίας ἡ Κυβέρνησις τὰ ἐλησμόνησε καὶ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου μεταφέρει ὅλο τὸ οἰκονομικὸν βάρος τοῦ κλάδου ὑγείας ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναφέρει, ὅτι τὸ 1959 ἐδαπανήθη ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ποσὸν δραχμῶν 105 ἑκατομμ. δι’ ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, ἤδη ταῦτα κυμαίνονται εἰς 215 δι’ ὁλοκλήρωσιν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται νέα φορολογία διὰ νὰ καλύψῃ καὶ τὰ 225 ἑκατομμ., οὕτω μεταφέρεται εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τὸ ποσὸν τῶν 105 ἑκατομμ., τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον ἐβάρυνε τὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν ἠσφαλισμένων περιλαμβάνονται αἱ παρεχόμεναι ἰατρικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις. Ἐὰν παραβάλωμεν τὰς διατάξεις ταύτας μὲ τὰς σχετικὰς τοῦ νόμου 3483)59 παρατηρῶμεν, ὅτι περιορίζεται ὁ κύκλος τῶν ἠσφαλισμένων. Ὀλίγα τινὰ θὰ προσθέσω, κ. συνάδελφοι, καὶ διὰ τὸν κλάδον ἀσφαλίσεως παραγωγῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι οὐδεμία ὀργανικὴ περιοριστικὴ σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ κλάδου αὐτοῦ καὶ τῶν ἑτέρων δύο. Ἡ ἀσφάλισις παραγωγῆς ἀφορᾷ ἀσφάλισιν πραγμάτων, ἐνῷ ἡ ἄλλη ἀσφάλισιν προσώπων. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ εἰς ποίαν χώραν ὑπάρχει ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος νὰ ἀσκῇ ὅλα αὐτὰ μαζὺ τὰ ἀντικείμενα. Οὔτε εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, οὔτε εἰς τὴν Σουηδίαν, Ἑλβετίαν, Νορβηγίαν συνεσχετίσθη ἡ ἀσφάλισις γεωργικῆς παραγωγῆς μὲ τὰς ἄλλας ἀσφαλίσεις, διότι ἀποτελεῖ ἐντελῶς διάφορον πρόβλημα. Ἡ εἰσαγωγή, ἐπίσης, τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀσφαλίσεως, διὰ μὲν τοὺς δευτερεύοντας κλάδους εἶναι φυσική, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, οὐδαμοῦ τοῦ δυτικοῦ κόσμου ἰσχύει τὸ μέτρον τοῦτο. Ἔχομεν ὅμως, καὶ εἰς τὴν Χώραν μας μίαν παράδοσιν εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ τοῦ κινδύνου χαλάζης καὶ παγετῶν, τὴν ὁποίαν ἠγνόησε τελείως ὁ κ. Ὑπουργός. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι τοῦ κλάδου αὐτοῦ τῆς ἀσφαλίσεως ἀσκεῖ ἀπὸ ἐτῶν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, χωρὶς οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ μὲ οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν τῶν μὴ ἀσφαλιζομένων ἐκ τῶν κινδύνων τούτων ἀγροτῶν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀνέλαβε τὸ 1954 τὴν ἀσφάλισιν τοῦ κλάδου χαλάζης καὶ παγετῶν καὶ τὴν ἀνέπτυξεν, ὥστε ἀπὸ 4 χιλ. ἠσφαλισμένων νὰ ἔχῃ σήμερον 90 χιλιάδας ἠσφαλισμένων. Ἡ Τράπεζα ἔχει ἀντασφαλιστικὴν κάλυψιν, ἡ ὁποία τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἀσφαλίζῃ κατὰ Κοινότητα παραγωγικῆς ἀξίας 6½ ἑκατομμ. Δεδομένου, ὅτι αἱ κοινότητες τῆς Ἑλλάδος εἶναι 5 χιλιάδες, δύναται ἡ Τράπεζα νὰ καλύψῃ κινδύνους μέχρι 32½ δισεκατομμ. ἔναντι ἀξίας συνολικῆς παραγωγῆς 25 δισεκατομμυρίων. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τὴν δυνατότητα ἰδίᾳ εὐθύνῃ ν’ ἀναλάβῃ καὶ πλέον τῶν 6½ δισεκατομμ. ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀνάγκη καὶ τὸ ἐφήρμοσε ὅπου ὑπῆρχε ἀνάγκη. Οἱ παραγωγοί ὅμως, ποτὲ δὲν ἀπερρόφησαν αὐτὴν τὴν δυναμικότητα, διότι ἡ ἀσφάλισις εἶναι προαιρετική. Ἐπομένως, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ Τράπεζα δὲν ἔχει δυνατότητα νὰ ἀσφαλίσῃ ὅλην τὴν παραγωγήν, εἶναι ἀβάσιμος. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν προέβη εἰς ἀσφάλισιν πέραν τούτου, διότι εἰς οὐδὲν φιλελεύθερον Κράτος ἀσκεῖται ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ καὶ διότι δὲν ἔκρινε, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ χαμηλὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα μὲ δαπάνην ἀσφαλείας τῆς ὁποίας δὲν ἔχει ἀνάγκην. Ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κλάδον αὐτὸν τῆς ἀσφαλίσεως, δύναται νὰ βοηθήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ μειώσῃ τὸ ἀσφάλιστρον. Ἐν συμπεράσματι, ἐπαναλαμβάνω, πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσεκόμισε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀμελέτητον καὶ ἀπροσάρμοστον πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως κατόπιν τῶν ὑποβληθεισῶν ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προτάσεως νόμου διὰ τὸ θέμα τοῦτο. Ἀπόδειξις, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰσφορὰ τρία ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τῆς συνολικῆς παραγωγῆς του, ἐπεκρίθη ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν Κομμάτων καὶ προεκάλεσε ἔκδηλον ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὅτι ἀντιμετωπίζεται τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα κατὰ τρόπον πρόχειρον, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ συσχετισμοῦ τριῶν διαφορετικῶν κλάδων ἀσφαλίσεως. Ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὀφείλει νὰ ἀπομονώσῃ τὸν κλάδον ἀσφαλίσεως γήρατος, ὁ ὁποῖος κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβαρύνει μὲ ποσὸν περίπου 800 ἑκατομμ. δραχμῶν, καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο νὰ καλύψῃ μὲ τοὺς πόρους ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἄρθρον 11, δηλαδὴ διὰ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς παραγωγῆς. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἐπαρκεῖ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν κάλυψιν τῆς δαπάνης. Ἐὰν δὲν ἐπαρκῇ ὑπάρχουν ἄλλοι πόροι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ καλύψουν τυχὸν ὑφισταμένην διαφοράν. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω ἕνα πόρον τὸν ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὁ κ. Κρόουν. Τοὺς τόκους τοὺς ὁποίους εἰσπράττει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐκμεταλλευομένη τὰ κεφάλαιά της μὲ ἐπιτόκια ὑψηλὰ 8½ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 400 ἑκατομμ. περίπου ἐτησίως. Ἐγκαταλείπουσα τὴν ἀσφάλειαν παραγωγῆς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἥτις τὴν ἀσκεῖ ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐπιβάλλουσα τὴν δαπάνην προστασίας τῆς ὑγείας εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ γενικώτερον ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ ξεγελάσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐὰν ἐμμείνῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει ἡ Κυβέρνησις, σημαίνει, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζῃ πολιτικὴν ἀνακόλουθον, ὁπότε δικαιούμεθα νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἐπίκρισιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου προέβην, ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ ποτὲ εἰς τὰ σοβαρὰ θέματα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλήφθη ἀπόφασις περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας. Καίτοι τὸ Προεδρεῖον δὲν πρόκειται νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἄκαμπτον ἐφαρμογήν της, παρακαλῶ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι 32 ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐὰν δὲν τηρηθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσατε, δὲν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε τὴν 6ην πρωϊνήν. Παρακαλῶ μὴ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν τὸ Προεδρεῖον. Ὁ κ. Κ. Βενέτης, ἔχει τὸν λόγον.

§42Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. Μίαν μόνον φράσιν πρόκειται νὰ διατυπώσω. Ὅσοι ἐπικρίνουν τὸ νομοσχέδιον, δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει τὰς εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν διὰ τοὺς ἀγρότας μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς 3ετίας, οὔτε ποίαν δύναμιν θὰ ἀποτελέσῃ τὸ μέτρον αὐτὸ εἰς χεῖρας τῶν ἀγροτῶν. Φαίνεται ἀκόμη, ὅτι δὲν ἔχουν μελετήσει τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν ἔχουν περιέλθει τὰ χωριά, διότι ἐὰν τοὺς ἤκουον οἱ ἀγρόται νὰ λέγουν, ὅσα λέγουν ἐδῶ, θὰ τοὺς ἐχαρακτήριζαν, ὅπως γνωρίζουν νὰ χαρακτηρίζουν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§44Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει, οὔτε ἕνας ἄνθρωπος εἰς τὴν χώραν μας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ πεισθῇ, ὅτι οἱ ἀγρόται μας ἔχουν ἀνάγκην διασφαλίσεως ἑνὸς καλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ, οὔτε ἕνας ἀγρότης, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐπείσθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συντελεῖ εἰς τὴν ἐπαθλίωσιν τῶν ἀγροτῶν.

§45Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἐλάβατε καὶ σεῖς σήμερον τηλεγράφημα τῆς Παναιγιαλείου Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν, περὶ ἐπισπεύσεως ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Τὸ τηλεγράφημα ἔχει οὕτω: «Παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς παρούσης Συνόδου τῆς Βουλῆς, διότι πτωχοὶ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς εὐγνωμονοῦν τὸ ἀναμένουν ὡς σανίδα σωτηρίας. Παναιγιάλειος Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν».

§46Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Βουλὴ κατὰ τὸν τελευταῖον χρόνον ἔχει ἀποκτήσει τεραστίαν πεῖραν τῶν τηλεγραφημάτων αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ὅπως καὶ τῶν τηλεγραφημάτων τῶν Διοικητῶν Χωροφυλακῆς περὶ μὴ ὑπάρξεως τυχηρῶν παιγνιδίων κλπ. Ἐπειδή, λοιπόν, γνωρίζω τὴν ἀξίαν τῶν τηλεγραφημάτων αὐτῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφοι, νὰ διαφωνῶ τόσον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν των, ὅσον καὶ τὴν πειστικότητά των καὶ νὰ δηλώσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν περαιτέρω ἐξαθλίωσίν των.

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τεκμήριον διαβιβάζετε τὰς ἀντιλήψεις τῶν πολιτῶν τῆς ἰδιαιτέρας ἐκλογικῆς σας περιφερείας τῆς Αἰγιαλείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκλέγεσθε. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰδικῶς, οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ θὰ πληρώνουν ὀλιγώτερα 2% μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου νόμου. Διότι τώρα πληρώνουν 3% ἐπὶ πάσης παραγωγῆς καὶ 2% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς των διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ. Δηλαδὴ πληρώνουν 5% καὶ δὲν ἔχουν οὔτε ἀσφάλισιν γήρατος, οὔτε πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἐνῷ πληρώνοντας 2% ὀλιγώτερα θὰ ἔχουν καὶ ἀσφάλισιν γήρατος καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν.

§48Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος πιστεύουν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀντὶ τὸ Κράτος νὰ παρέχῃ ἀφθόνως, παίρνει ἀφθόνως ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὴ ἡ ἀμηχανία τοῦ κάθε ἀνθρώπου ποὺ ἐπιλαμβάνεται τοιούτου τολμήματος καὶ αὐτὸ καταφαίνεται ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ εἰδικοῦ Γερμανοῦ εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ἀκόλουθα: «...... (ἀναγινώσκει)......». Τώρα πῶς ἀντιλαμβάνεται τὸ Κράτος τὴν συνδρομὴν αὐτήν; Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ, θὰ περιορισθῶ εἰς τρία σημεῖα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν τομέα τῆς ὑγείας διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ποὐλάχιστον εἰς τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τὸ Κράτος συγχέει τὴν περίθαλψιν μὲ τὴν ἀγροτικὴν σύνταξιν. Τὸ Κράτος διαπράττει τὸ βασικὸν λάθος νὰ μεταφέρῃ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὸν φυσικόν της φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔκαμεν ἓν φιλοδώρημα τοῦ ὕψους τῶν 150.000.000. Καὶ ἂν ὑπολογίσωμεν καὶ τὰ ἔξοδα τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, μποροῦμε νὰ ὑπολογίσωμεν, ὅτι τὸ φιλοδώρημα αὐτὸ θὰ συνεπληροῦτο δι’ ἑτέρων 200.000.000. Τοῦτο ἐξάγεται ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 100.000.000 ποὺ δαπανᾶ τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν 2.000.000 ἠσφαλισμένων. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Κράτος μὲ 4.000.000 ἠσφαλισμένους θὰ πρέπει νὰ δαπανήσῃ 200.000.000 ἐτησίως. Καὶ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ μεταφέρεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν μεταφέρεται ἡ ὑπηρεσία. Παρέχεται ἁπλῶς μία δυνατότης.

§50Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, φάρμακα διατίθενται εἰς τοὺς ἀγρότας μόνον εἰς περίπτωσιν ἀμέσου καὶ ἐπειγούσης ἀνάγκης, π. χ. ὅταν πρόκειται περὶ καρδιακῆς προσβολῆς ἢ δυστυχήματος κλπ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχεται ἰατρικὴ περίθαλψις μόνον καὶ ὄχι φαρμακευτική.

§51Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν νομοσχεδίων μόνον ὁ νόμος 2592 ἦτο μελετημένος. Πατὴρ τοῦ νόμου 2592 εἶναι ὁ παριστάμενος κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀμφιβάλλω ἐὰν ὑπάρχῃ δεύτερον νομοσχέδιον τόσον καλὰ μελετημένον. Τὸ μόνον ἀτύχημα εἶναι, ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ νόμος ἐψηφίσθη εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ.

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1953. Εὐχαριστῶ διὰ τὰ καλά σας λόγια, δὲν ἀποδέχομαι τοὺς ἐπαίνους σας, διότι φαντάζομαι, ὅτι ἔχετε προκατάληψιν ἀπὸ τὴν φιλίαν τὴν ὁποίαν ἔχετε πρὸς ἐμέ. (Θυμηδία).

§53Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ νόμος 2592 συμπληρούμενος μὲ μικράς τινας προσθήκας εἶναι αὐτὸς καὶ μόνον αὐτός, διότι τὰ προγράμματα τῆς γεωργικῆς περιθάλψεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δύο. Εἶναι καὶ μόνον αὐτὸς ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἱκανοποιήσῃ πραγματικῶς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας ὑγιεινῆς περιθάλψεως τῆς χώρας μας. Αὐτὸν τὸν νόμον τὸν κομματιάζομε, παίρνομε τὸ εὐθηνότερον καὶ ἐντυπωσιακώτερον ποὺ εἶναι τὰ ἰατρεῖα καὶ προσπαθοῦμεν μὲ αὐτὸ νὰ πείσωμεν τοὺς χωρικούς, σήμερον ποὺ ὁ κάθε ἄνθρωπος γνωρίζει ποία εἶναι ἡ ἀξία τῆς ὑγείας καὶ τῆς ζωῆς του, καὶ ποὺ γνωρίζει, ὅτι παζάρια εἰς τὸ θέμα ὑγείας καὶ ζωῆς δὲν ὑπάρχουν, ἠμπορεῖ νὰ κάνῃ παζάρια εἰς τὸ ψωμὶ καὶ τὰς σπουδὰς τῶν παιδιῶν του, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑγείαν του θὰ πωλήσῃ καὶ τὸ σακκάκι του, ἐὰν πιστεύῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δύναται ἔτσι νὰ πείσῃ τοὺς ἀγρότας νὰ μείνουν διὰ νὰ θεραπεύωνται ἢ νὰ γίνεται ἡ διάγνωσις μὲ ἕνα θερμόμετρον ἢ μὲ τὸ ἀκουστικόν......

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἤμην ὁ εἰσηγητὴς τοῦ 2592, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἐκεῖνος ὁ νόμος, σπέρματα μόνον περιέχει τῆς ἀνοικτῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῆς ὑπαίθρου, ἐνῷ ὁ νόμος 3584 εἶναι πλήρης νόμος καὶ προβλέπει πλήρη τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῆς ὑπαίθρου. Διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι. Σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, πρέπει νὰ ὁμολογήσω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 3584, δὲν ὁλοκληρώθη ἀκόμη. Εἷς ἐκ τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἀνοικτῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι αὐξάνονται οἱ πόροι ἀπὸ 105 ἑκατομμύρια γίνονται 125 ἑκατομμύρια. Ὁ νόμος 3584 προβλέπει καὶ πόρους εἰσφορὰς ἐκ μέρους τῶν εὐπόρων, οἱ ὁποῖοι πόροι, τώρα μὲ τὴν γενικὴν εἰσφορὰν καταργοῦνται.

§55Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ χρόνος δὲν ἀρκεῖ, διὰ νὰ ἀναπτύξω εὐρέως τὰς ἀπόψεις μου, διότι πράγματι ἀξίζει, καὶ ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία καὶ περισσότερος χρόνος διὰ νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα, διότι θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι καὶ μὲ μόνην τὴν προσωπικὴν περισυλλογὴν τῶν δαπανῶν, δύναται νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ πρόγραμμα τοῦ νόμου 2592, καὶ νὰ παύσωμεν νὰ ἐφαρμόζωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι θὰ ψηφίζωμεν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι κατ’ ἀρχὴν οὐδεὶς εἶναι ἀντίθετος μὲ ἕνα πρόγραμμα σωστόν, εἰλικρινές, τὸ ὁποῖον μὲ πόνον θέλει νὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτῶν μας. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, παρ’ ὅτι εἶναι καταφανὲς δυστυχῶς, ὅτι οἱαιδήποτε μεταβολαὶ καὶ ἐὰν ἐπέλθουν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, καὶ οἱαιδήποτε τροπολογίαι ἐὰν γίνουν δεκταί, τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ κάνῃ ἐντύπωσιν, ὄχι δίδοντας, ἀλλὰ παίρνοντας, δυστυχῶς δὲν θὰ ἀλλάξῃ. Ἐν τούτοις βέβαια εἴμεθα ὑπὲρ τῆς κατ’ ἀρχὴν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐλπίζοντες, ὅτι ἠμπορεῖ κἄτι νὰ καταφέρωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§57Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων συγκινεῖ τοὺς ἀγρότας ὅλης τῆς χώρας. Ἀπὸ τὴν δημοσίευσιν ὅμως τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἀγροτικῶν συντάξεων, τὰς γενομένας συζητήσεις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὰς πληροφορίας ἀπὸ τὸν Τύπον ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀτυχῶς, ἐστήριξε φρούδας ἐλπίδας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι καλεῖται νὰ δώσῃ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ. Δι’ αὐτὸ καὶ προεκάλεσε τὴν θυμηδίαν ἡ δήλωσις περὶ ἀναδιανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκ τοῦ κεφαλαίου, ὅπερ θὰ δημιουργηθῇ τῶν 1.400.000.000 δραχμῶν τὰ 650.000.000 δραχ. τοὐλάχιστον θὰ ἐπιβαρύνουν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, δεδομένου, ὅτι 500 ἑκατομμύρια δραχ. θὰ ἀποδώσῃ ἡ φορολογία τοῦ 2%, 150 ἑκατομμύρια δραχ. δὲ ἡ ἔμμεσος φορολογία. Διὰ τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας χορηγεῖται σύνταξις εἰς τοὺς ἀγρότας 300 δραχμῶν ἐὰν ἔχουν σύζυγον ἄνω τῶν 65 ἐτῶν ἢ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, ἠκούσαμεν πολλὰ ἀστεῖα καὶ εὐλόγως. Ἄλλο ἀπογοητευτικὸν σημεῖον τοῦ σχεδίου νόμου εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἐργάτας τῆς ὑπαίθρου τοὺς μὴ ἔχοντας ἰδίαν ἰδιοκτησίαν. Τοὺς ἐπὶ ἡμερομισθίῳ, καθοριζομένης τῆς τεκμαρτῆς ἐνιαυσίας προσόδου τούτων εἰς 8.000 δραχμάς. Οὗτοι, διὰ νὰ τύχουν συντάξεως, θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐνιαυσίαν πρόσοδον 8.000 δραχμῶν ἤτοι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν πραγματοποιήσει δηλαδὴ 200 ἡμερομίσθια πρὸς 40 δραχμάς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκαλεῖ ἀπογοήτευσιν εἰς αὐτούς, δεδομένου, ὅτι ἐλάχιστοι ἀγρεργάται δύνανται νὰ πραγματοποιήσουν τόσα ἡμερομίσθια. Πέραν τούτων, θέλω νὰ θίξω ὡρισμένα ζητήματα ὡς πρὸς τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ἀνέρχονται εἰς 4.300.000 καὶ διὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς θὰ δημιουργηθοῦν 1.000.000 φάκελλοι, ἔργον δηλαδὴ ἀσύλληπτον εἰς ἔκτασιν ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι 250.000 φάκελλοι ἐλέγχονται ἀπὸ 3.500 ἐμπειροτάτους φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους, ἀντιλαμβάνεται κανείς, πῶς θὰ κλιμακωθῇ, πῶς θὰ σχηματισθῇ αὐτὸ τὸ ἓν ἑκατομμύριον τῶν φακέλλων τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων; Αὐτοὶ οἱ 200 ὑπάλληλοι, ἄπειροι ἄνθρωποι, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δυνηθοῦν νὰ συγκροτήσουν καὶ νὰ συγκρατήσουν αὐτὴν τὴν φοροτεχνικὴν ὑπηρεσίαν, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων; Καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας. Ὑπάρχει κανεὶς ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος θὰ διασφαλίζῃ τὴν τήρησιν αὐτῶν τῶν φορολογικῶν φακέλλων; Περὶ αὐτοῦ δὲν προβλέπει τίποτε τὸ νομοσχέδιον. Καὶ μάλιστα ὑπάρχει καὶ κἄτι τὸ παράδοξον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰς ἑορτὰς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντιληφθῶ. Εἶδον ὡρισμένους ἀγρότας εἰς τὰ χωρία των καὶ ὅταν τοὺς εἶπον, ὅτι ὁ κ. Ἀδαμόπουλος μᾶς εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ δικαίωμα ἐνστάσεως ἐναντίον τῆς οἱασδήποτε καὶ ἐκ μέρους οἱουδήποτε βεβαιώσεως τῆς πάσης φύσεως παραγωγῆς των, οἱ ἄνθρωποι ἐσταυροκοπήθησαν καὶ εἶπον, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ δικαίωμα ἐνστάσεως, ὅταν οἱ ἁπλοῖ μπακάληδες καὶ ἄλλοι μικροεπαγγελματίαι, μὲ ὁσονδήποτε μικρὸν ποσὸν καὶ ἂν φορολογηθοῦν, ἔχουν ἐν ἐσχάτῃ περιπτώσει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλουν ἔνστασιν, ὅταν νομίζουν, ὅτι ἀδικοῦνται; Πῶς εἶναι δυνατὸν σήμερον, μὲ τὸν δύσκολον αὐτὸν τρόπον τοῦ διαχωρισμοῦ, εἰς ὀρεινάς, ἡμιορεινὰς καὶ πεδινὰς περιφερείας, τῆς χώρας, νὰ φορολογηθῇ ἡ μὴ ἐκχρηματιζομένη οἰκονομία τοῦ ἀγρότου; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξουν λάθη καὶ παράπονα; Ὑπάρχει μία ἀπάντησις, ὅτι ἀνὰ διετίαν θὰ ἀναθεωρῆται ὁ πίναξ καὶ συνεπῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθοῦν σφάλματα καὶ λάθη κατὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ ἑπομένως κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀσφαλίστρων. Ἀλλὰ θὰ εἶναι πολὺ ἀργά, κ. συνάδελφοι, ὅταν μετὰ διετίαν θὰ ἔρχεται ὁ νέος πίναξ, διὰ νὰ ἀνακατανεμηθοῦν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν οἱ γεωργοί. Καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Θὰ ἔχωμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν αὐθαιρεσίας εἰς τὴν βεβαίωσιν τῆς τεκμαρτῆς προσόδου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ ἔργον τοῦτο θὰ εἶναι δυσκολώτατον διὰ τὸν οἱονδήποτε ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Διότι, ὅσον καὶ ἂν εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὴν ἡμιορεινὴν περιοχὴν τὸ στρέμμα τοῦ ἀμπελιοῦ, ἢ τοῦ καπνοῦ, ἢ τοῦ σταριοῦ παράγει τὸν Α ἀριθμὸν κιλῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς καμμίαν περίπτωσιν ὁπουδήποτε τῆς χώρας νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἰδία παραγωγὴ ἐκ τῆς καθορισθείσης εἰς ἡμιορεινὰς περιοχάς. Συνεπῶς, τὸ θέμα αὐτό, ἀφαιρούμενον ἀπὸ τὸν φυσικὸν φορέα, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ τὸ διακινήσῃ —ἐννοῶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει χωρικός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τὸν φάκελλόν του πλήρη καὶ ἐμπεριστατωμένον, πόσα στρέμματα ἔχει, πόσα ζῶα, ποίας ἐκτάσεις ἔχει καὶ ἀκόμη καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των, ὅταν ἀφαιρῆται τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν φορέα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸ ἔχει εἰς τὰ χαρτιά του μέχρι σήμερον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθη ἡ Α.Τ.Ε. καὶ τὸ παραδίδομεν εἰς ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ εἶναι ἄπειρος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ εἰς αὐτὸ τὸ πρῶτον βῆμα ὁ Ὀργανισμὸς Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων; Καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ ἄλλου ζητήματος, ἀλλὰ θὰ ἀσχοληθῶ περισσότερον μὲ τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν, τί θὰ περιλαμβάνῃ ἡ βεβαίωσις; Θὰ περιλαμβάνῃ τὴν διαπίστωσιν τῆς τεκμαρτῆς ἐνιαυσίας γεωργικῆς προσόδου. Εἶναι τὸ θέμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον οἱ χωρικοὶ καὶ οἱ ἀγρόται μας τὸ εἶδον μὲ βαθυτάτην ὀδύνην καὶ πικρίαν. Διότι σκέπτονται, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὑλικὸν ἀγαθόν, ἀντικείμενον φυσικὸν ἐπὶ τῆς περιοχῆς ἐπὶ τῆς ὁποίας ζοῦν, εἴτε εἶναι φυτόν, εἴτε εἶναι ζῶον, εἴτε γῆ, εἴτε μία ἔκτασις λειβαδιοῦ ἢ δάσους, ἡ ὁποία νὰ μὴ ὑποβληθῇ εἰς μίαν φορολογίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἀγρότης δὲν εἶχεν ὑποβληθῆ μέχρι σήμερον. Διότι, ὡς γνωστόν, ὁ ἀγρότης ἐφορολογεῖτο μέχρι σήμερον μὲ τὸ 3% τῶν διακινουμένων προϊόντων. Τώρα ὁ ἀγρότης ἀπὸ τὸ αὐγὸ τῆς κόττας του μέχρι τὴν τελευταία ἰκμάδα του θὰ κληθῇ νὰ φορολογηθῇ καὶ νὰ πληρώσῃ τὸ ἀσφάλιστρον. Εἶναι ἀσύλληπτον, κ. συνάδελφοι, νὰ φορολογῆται ἡ μὴ ἐκχρηματιζομένη καὶ αὐτοκαταναλισκομένη γεωργικὴ πρόσοδος. Οὐδαμοῦ συμβαίνει αὐτό. Ποία εἶναι ἡ συνέπεια; Ἡ συνέπεια θὰ εἶναι νὰ δημιουργηθῇ ἕνας σάλος ἀκατάσχετος εἰς τὰ χωριὰ καὶ νὰ μείνῃ τὸ παράπονον, ὅτι διὰ νὰ πάρουν εἰς τὰ 65 των χρόνια τὶς 220 ἢ τὶς 300 ἢ τὶς 180 δραχ. θὰ πρέπει νὰ πληρώνουν ἀπὸ τὴν νεαράν των ἡλικίαν καὶ θὰ μείνῃ ἀκόμη καὶ τὸ παράπονον, ὅτι δυνατὸν νὰ ἔγιναν καὶ αὐθαιρεσίαι ὡς πρὸς τὴν βεβαίωσιν τῶν προσόδων των. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως. Ἐπὶ πλέον θὰ γίνεται καὶ ἕνα ἄγριο φοροκυνηγητό, ὅπως εἶπον ἐπιγραμματικῶς οἱ χωρικοὶ καὶ θὰ πρέπει νὰ βάζουμε καραούλια νὰ ἴδωμεν πότε θὰ ἔρχεται ὁ εἰσπράκτορας διότι δὲν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ πληρώσωμεν. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι πολλοὶ δὲν θὰ καταβάλλουν τὰ ἀσφάλιστρα καὶ δὲν θὰ συνταξιοδοτοῦνται καὶ εἰς ἄλλους πάλιν θὰ ἐπιβάλλεται ὡς πρόστιμον ἡ προσαύξησις κατὰ 1% πλέον τοῦ καθοριζομένου. Εἶναι ἐπίσης τρωτὸν καὶ τὸ τρισυπόστατον τοῦ νομοθετήματος. Ἐμπλέκεται ἀδοκίμως εἰς τὰς διατάξεις περὶ συντάξεως τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ. Τὰ τοῦ πρώτου ἐξετέθησαν ἐπαρκῶς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ἰατροὺς καὶ ἄλλους συναδέλφους. Διὰ τὸ δεύτερον προβάλλονται μεγάλαι ἀντιρρήσεις. Θὰ κληθοῦν π. χ. αἱ περιοχαί, αἱ ὁποῖαι ἐνῷ δὲν προσβάλλονται ἀπὸ χάλαζαν καὶ παγετὸν νὰ συνεισφέρουν ὑπὲρ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι προσβάλλονται ὑπὸ τούτων. Συνεπῶς μὲ τὴν διάταξιν τοῦ 3% μὲ τὰς ἀναποφεύκτους αὐθαιρεσίας κατὰ τὴν βεβαίωσιν, χωρὶς τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως, μὲ τὸ φοροκυνηγητὸ ποὺ θὰ ἐξαπολυθῇ, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα ἀπέραντο πεδίον ἐπιχειρήσεων μὲ ἐπερχομένους τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς φοροεισπράκτορας, τὰ ἐντάλματα καὶ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι θὰ βάζουν καραούλια στὰ χωριά τους διὰ νὰ εἰδοποιοῦνται ὡς πρὸς τὴν ἔλευσίν των. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ θεσμοῦ, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζεται πραγματικὸν δικαίωμα ἀγροτικῶν συντάξεων, ἐφ’ ὅσον καταργηθῇ τὸ 3%, περιορισθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας εἰς τὸ 60ὸν ἔτος, ἐφ’ ὅσον ὁρισθῇ ὡς σύνταξις τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τὸ προβλεπόμενον εἰς τὴν κλίμακα δηλαδὴ τὰς 300 δραχμὰς μηνιαίως, ἐφ’ ὅσον ἐν τέλει δὲν δημιουργηθῇ ὁ ὀργανισμὸς ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἀκόμη ἐφ’ ὅσον διαχωρισθοῦν τὰ κεφάλαια τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς παραγωγῆς, ἅτινα δέον νὰ γίνουν αὐτοτελῆ νομοθετήματα. Καὶ ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίας καὶ εἰς αὐτὰς θὰ ἐπιμείνωμεν διότι πιστεύομεν, ὅτι καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ θεσμοῦ ἐξυπηρετεῖται, ἀλλὰ κυρίως ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος δικαιοῦται τῆς συντάξεως.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§59Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι πρέπει οἱ ἀγρόται νὰ πάρουν σύνταξιν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχήν, τὸ νομοσχέδιον. Ἐν τούτοις τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει μεγάλας ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι πιθανὸν νὰ φέρουν τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις πὼς θὰ ἔχῃ. Θὰ ἀναφερθῶ μὲ λίγα λόγια εἰς ὡρισμένας ἀδυναμίας τοῦ νομοσχεδίου: 1) Δίδεται σύνταξις μόνον διὰ τὰ γεράματα, ἀλλὰ οὐδεμία φροντίδα λαμβάνεται διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία θὰ ἀπορφανισθῇ καὶ θὰ χάσῃ τὸν προστάτην της ἢ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀγρότης καταστῇ ἀνάπηρος. Αὐτὸ ἔχει κάμει θλιβερὰν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἴσα– ἴσα τὴν στιγμὴν ποὺ ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχει τὴν μεγαλύτερη ἀνάγκη καὶ πρέπει τὸ Κράτος νὰ δείξῃ ὅλην τὴν στοργήν του, τὸ νομοσχέδιον τὴν ἀφήνει ἀπροστάτευτον. Προσέξατε, κ. Ὑπουργέ, τὸ σημεῖον αὐτό. Ἡ ἀστοργία θὰ ἐξοργίσῃ, καὶ δικαίως, τοὺς ἀγρότας. 2) Δὲν πρόκειται νὰ πάρουν σύνταξιν ὅλοι ὅσοι ζοῦν εἰς τὸ χωριό, π. χ. οἱ ψαράδες. Βεβαίως προβλέπεται ὅτι, αὐτὸ μπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν τὸ κρίνῃ σκόπιμον. Ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ γίνῃ κατηγορηματικὴ ἀναγνώρισις τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. 3) Εἶναι λανθασμένη ἡ ἀντίληψις, ὅτι ἡ σύνταξις τῶν 180 ἢ τῶν 220 δραχμῶν εἶναι ἱκανοποιητική. Οἱ ἀγρόται διαμαρτύρονται καὶ διεκδικοῦν τὸ λιγώτερο 300 δραχμὰς καὶ τονίζουν, ὅτι τὸ ἐπίδομα τῶν 180 ἢ 220 δραχμῶν εἶναι ἀπελπιστικὰ μικρόν, μὲ τὰς προϋποθέσεις μάλιστα, ποὺ χορηγοῦνται. 4) Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐμπλέκεται καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν μπορεῖτε νὰ ἐφαρμόσετε τὸν ὑπάρχοντα νόμον, ὥστε νὰ μὴ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ γίνονται διὰ νὰ ἐλαφρύνετε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ ρίξετε τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τὴν πλάτη τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου. Τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς οὐσιαστικὰ δὲν τὴν παρέχετε μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας, κ. Ὑπουργέ. Θὰ γίνῃ, λέτε, Κανονισμός, ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κάνετε τὸν σχετικὸν Κανονισμόν, φέρτε τότε μελετημένον νομοσχέδιον καὶ μὴ συγκολλᾶτε τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς μὲ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν. Δίνετε τὸ δικαίωμα εἰς ὅλους μας νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ὁ βαθύτερος σκοπός σας εἶναι οἱ φορολογίες ποὺ ἐπιβάλλετε. 5) Ὁ ἀγρότης καλεῖται ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου νὰ πληρώνῃ τὸ 3% ἐνῷ σύνταξιν θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1962. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Γνωρίζω τὰ ἐπιχειρήματά σας, ὅτι χρειάζεται νὰ γίνῃ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον. Μὲ τὰς τροπολογίας ὅμως ποὺ ἔχομεν ὑποβάλει, οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α., σᾶς ὑποδεικνύομεν ἀρκετοὺς πόρους, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνωνται οἱ ἀγρόται, ὥστε ἡ σύνταξις τῶν ἀγροτῶν νὰ ἀρχίσῃ μέσα εἰς ἕνα τρίμηνον. 6) Τὸ τελευταῖον σημεῖον ἀφορᾷ τὸ 3%. Πρόκειται περὶ βαρυτάτης φορολογίας. Οἱ ἀγρόται διαμαρτύρονται. Εἰς ὅλα τὰ χωριά, ἤκουσα φωνὰς διαμαρτυρίας. Πρόκειται νὰ φορολογηθῇ τὸ αὐγό, ἡ κόττα, οἱ λίγες ντομάτες ποὺ θὰ παράγῃ. Εἶναι ἀσύλληπτον, πρόκειται περὶ τραγικῆς καταστάσεως, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐὰν ἀποφασίσετε μίαν περιοδείαν ἰνκόγνιτο, θὰ ἀκούσετε μὲ τὰ αὐτιά σας τὰ παράπονά των, τὰ ὁποῖα συμπυκνοῦνται εἰς τὸ ἑξῆς: Θὰ δώσουμε τρίδιπλα καὶ εἶναι ζήτημα ἂν θὰ πάρουμε τὸ ἕνα τρίτο. Αὐτὸ ἔχει γίνει συνείδησις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ πλατύτερα τὰς ἀντιλήψεις μου. Καταλήγων, κ. συνάδελφοι, σᾶς συνιστῶ, ὅπως ἀκούσετε τὸν πόνον τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ δίδουν πολλὰ καὶ θὰ λαμβάνουν ἐλάχιστα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπληροφορήθην, ὅτι ἤρθησαν αἱ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνύψωσιν βαθμῶν ἐκπαιδευτικῶν».

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, ἀλλὰ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνύψωσιν βαθμῶν ἐκπαιδευτικῶν». Ὁ κ. Α. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἄριστα πράττομεν ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμα ἄλλων προηγμένων Ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα μεταπολεμικῶς, τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο, προέβησαν εἰς τὴν νομοθέτησιν μιᾶς ὡλοκληρωμένης ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ σχετικοῦ σχεδίου Ν. Δ., διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἰδικούς μας ἀγρότας, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κ. Ἀδαμόπουλος, εἶχε πρὸ αὐτοῦ τὰ ἐπιτεύγματα 20 Κρατῶν τὰ ὁποῖα προηγήθησαν ἡμῶν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὴν περίθαλψιν ἀσθενείας, τὴν παροχὴν συντάξεων. Καὶ κατόπιν μακρᾶς μελέτης, ὁ κ. Ὑπουργὸς παρουσίασεν ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὅμως, δὲν ἔσχε τὴν ἀναμενομένην ἀπήχησιν εἰς τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον. Τοῦτο, εἶναι ἔνδειξις τῆς ἀνάγκης τροποποιήσεως καὶ ἀναμορφώσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἵνα προσαρμοσθῇ καλύτερα πρὸς τὰς συνθήκας τῆς ἰδικῆς μας ἀγροτικῆς ζωῆς καὶ πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Οὕτω, τὸ ἀσφάλιστρον ὅπερ πληρώνουν οἱ ἀγρόται ἄλλων χωρῶν, δὲν δύναται νὰ εἶναι δι’ ἡμᾶς μέτρον, διότι ἐκεῖ οἱ ἀγρόται ἀφ’ ἑνὸς εὐημεροῦν καὶ ἔχουν πολλὰ ἄλλα προνόμια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἀσφαλιστική των προστασία εἶναι μεγάλη. Ἐπίσης, ἡ ἀνάγκη τῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι περισσότερον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα διὰ τοὺς ἀγρότας τῆς ἰδικῆς μας χώρας, ἐπειδὴ οὗτοι παραμένουν ἀδικημένοι καὶ εἶναι πτωχοὶ ὑπαιτιότητι ἡμῶν. Ἔπειτα, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, ἐκτὸς τῆς προσταγῆς τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, καθ’ ὃ πᾶς τις πρέπει νὰ τυγχάνῃ τοῦ εὐεργετήματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἔχει δι’ ἡμᾶς καὶ ἄλλο κίνητρον: ἀφ’ ἑνὸς τὸ κοινὸν συμφέρον, ὅπως αὐξήσωμεν τὴν σημερινὴν μικρὰν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, ἀφ’ ἑτέρου τὸν περιορισμὸν τῆς ἀδικίας, ἥτις γίνεται εἰς τὴν χώραν μας μὲ τὴν ἄνισον κατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος. Εἶναι πράγματι ἐκτὸς ἀμφισβητήσεως, ὅτι οἱ ἀγρόται ἀδικοῦνται κατὰ τὴν κατανομὴν τοῦ διηνεκῶς αὐξανομένου ἐθνικοῦ πλούτου. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη αἱ πρόσοδοι ὅλων τῶν ἄλλων ηὐξήθησαν ἢ ἐπολλαπλασιάσθησαν, ἐξαιρέσει τῶν ἀγροτῶν, τῶν ὁποίων τὰ εἰσοδήματα εἴτε ἔμειναν στάσιμα εἴτε ὑπέστησαν ἐλάττωσιν, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἀγρόται νὰ λαμβάνουν τὸ ἥμισυ τῶν ὅσων κατ’ ἀναλογίαν δικαιοῦνται ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διὰ τοῦτο ἔχει γίνει παραδεκτόν, ὅτι ἐπιβάλλεται κἄποια ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Νὰ γίνῃ δηλαδὴ διορθωτικὴ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους μέσῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἵνα ἐπιτευχθῇ ἡ μεταφορὰ πόρων ἐκ τῶν ἀστικῶν περιοχῶν εἰς τὰς ἀγροτικάς, πρὸς περιορισμὸν τῆς ἀδικίας, ἥτις γίνεται εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν κατὰ τὴν διανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διεμορφώθη, λοιπόν, κοινὴ συνείδησις, ὅτι τὴν συνταξιοδότησιν, τὴν περίθαλψιν ἀσθενείας, τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐσοδείας, τὴν δαπάνην τῆς Ἀγροφυλακῆς, τὴν προικοδότησιν τῶν Κοινοτήτων, τὰς ὀφείλομεν εἰς τοὺς ἀγρότας, χωρὶς οὗτοι νὰ χρεωστοῦν νὰ μᾶς πληρώνουν φόρους καὶ ἀσφάλιστρα εἰς ἀντιστάθμισμα. Ἀλλὰ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἄλλως ὁρίζονται τὰ πράγματα. Καταργοῦμεν τὸν παλαιὸν φόρον 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων καὶ ἀντ’ αὐτοῦ ἐπιβάλλομεν εἰς τὸν ἀγρότην ἕνα ἄλλον νέον εἰδικὸν φόρον 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου παραγωγῆς αὐτοῦ. Τοιουτοτρόπως, μὲ τὴν ἐπιβολὴν ἀμέσου φόρου ἀφ’ ἑνός, ὅστις μειώνει περαιτέρω τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, μὲ τὴν περιωρισμένην ἀσφάλισιν ἀφ’ ἑτέρου, ἣν παρέχει τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον, ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μεταβιβάζεται ἐν τῇ πραγματικότητι ἀπὸ τὰς ἀστικὰς περιοχὰς πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, καὶ τοῦτο τὸ ὀλίγον, θὰ γίνεται μετὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1962, ὅτε ἄρχεται ἡ καταβολὴ ἀσφαλιστικῶν παροχῶν. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλομεν εἰς τοὺς ἀγρότας φόρον, δι’ οὗ ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον ἑπτακόσια πεντήκοντα ἑκατομμύρια, ἐφ’ ὅσον ἀναβάλλομεν τὴν παροχὴν συντάξεων ἐπὶ ἑνάμισυ ἔτος, δὲν πραγματοποιοῦμεν δικαιοτέραν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ παρατείνομεν τὴν ἀδικίαν. Οὕτω, ὅμως, πολιτευόμενοι, παραβλέπομεν καὶ τὸ γενικὸν συμφέρον, ὅπερ ἔγκειται εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἀγρότου, δι’ ὃν λόγον πρέπει καὶ τὴν παλαιὰν εἰς βάρος του φορολογίαν νὰ καταργήσωμεν καὶ νὰ μὴ τοῦ ἐπιβάλωμεν ἕνα ἄλλον νέον φόρον, βαρύτερον τοῦ καταργουμένου. Ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ἐξαγωγῆς προϊόντων εἶναι οἰκονομικῶς ὀρθὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ γεωργική μας παραγωγὴ ἀπὸ κἄθε φορολογίαν, ἔστω καὶ μικράν. Ἔπειτα δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἡμεῖς ἐδῶ νὰ διατηρῶμεν καὶ νὰ ἐπιβάλλωμεν εἰς βάρος τοῦ γεωργοῦ ἕνα φόρον 3% ἐπὶ ἀνυπάρκτων «πραγματικῶν εἰσοδημάτων», ἕνα φόρον δηλαδὴ οὐχὶ ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν, ὡς γίνεται ἁπανταχοῦ καὶ πάντοτε, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων καὶ ἐπὶ τοῦ κἄθε τι ποὺ παράγει. Ἡ κατάργησις τοῦ τοιούτου ἀδίκου φόρου ἐνδείκνυται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ἀδικεῖ καὶ ἄλλως πως. Ὁ φόρος οὗτος, ὡς ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τῶν ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν, προκαλεῖ ἄνισον μεταχείρισιν, ἀφοῦ ὅλοι οἱ ἀγρόται θὰ τύχουν τῶν αὐτῶν μὲν δικαιωμάτων συντάξεως εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἔχουν ὅμως καταβάλει ἐν τῷ μεταξὺ ἄνισα ποσά. Ἄλλωστε, χάρις εἰς τὴν ταμιευτικὴν νοοτροπίαν τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, αἱ νέαι ἐπιβαλλόμεναι ποικίλαι γενικαὶ φορολογίαι ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἀποδώσουν τόσα πολλά, ὥστε ποσῶς δὲν χρειάζεται νὰ φορολογοῦμεν τὸν ἐξαθλιωμένον ἀγρότην μὲ μίαν φορολογίαν 3%. Ἀρκεῖ τὸ ὅτι οἱ ἀγρόται βαστάζουν τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους τῶν σημερινῶν καὶ προηγουμένων βαρέων ἐμμέσων φορολογιῶν. Τὰ ὅσα τυχὸν χρειασθοῦν ἐν καιρῷ πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὰς Ἀγροτικὰς Ἀσφαλίσεις, θὰ καλυφθοῦν εὐκόλως διὰ τῶν προβλεπομένων εἰς τὸ μέλλον ηὐξημένων ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔπειτα, ἔχομεν καὶ τὸ προηγούμενον, ὅτι ὑπὲρ τῶν ἀσφαλιζομένων τῶν πόλεων διαθέτομεν ἑξακόσια ἑκατομμύρια. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἐφευρεθεῖσα εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου νέα φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ πάσης τῆς παραγωγῆς του, θὰ ἔχωμεν ὡς παρεπόμενον τὴν δημιουργίαν ἑνὸς μεγάλου εἰδικοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ νὰ χειρίζεται ἀφ’ ἑνὸς τὴν πολύπλοκον ἐργασίαν τῆς πολυδαιδάλου ἐπαχθοῦς διαδικασίας, τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων ἑκάστου ἀγρότου, τῆς βεβαιώσεως τῆς ἀμφισβητήσεως τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐκδικάσεως καὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ φόρου, ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ἐνεργῇ τὸ κυνηγητὸ τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου. Καὶ ὁ ὑπὸ ἐκκόλαψιν πολυτελὴς οὗτος ὀργανισμὸς μὲ τὰς χιλιάδας τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, θὰ καταβροχθίζῃ μέγα μέρος τῶν ὅσων χρημάτων θὰ κατορθώνωμεν νὰ παίρνωμεν ἀπὸ τοὺς ἀπαθλιωμένους ἀγρότας ἐν εἴδει ἀσφαλίστρου. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας τὴν νέαν φορολογίαν, θὰ ἐκλείψῃ καὶ ὁ κίνδυνος τῆς ἱδρύσεως τοῦ προταθέντος μεγάλου νέου εἰδικοῦ πολυτελοῦς Ὀργανισμοῦ, διότι τότε ἐπαρκεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ τὴν ἀπομένουσαν ἁπλῆν ἐργασίαν τῆς παροχῆς συντάξεων καὶ τῆς ἀσφαλίσεως γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ Ἀγροτικὴ δὲ Τράπεζα, ἀμείβεται ἤδη ἐπαρκῶς μὲ τοὺς βαρεῖς τόκους, τοὺς ὁποίους εἰσπράττει ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Ἕτερον εὐτυχὲς ἐπακόλουθον ἐκ τῆς μὴ συστάσεως ἑνὸς νέου Ὀργανισμοῦ, θὰ εἶναι τὸ ὅτι ὁ κλάδος ὑγείας θὰ παραμείνῃ ὡς μέχρι σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ δαπάναις του. Εἶναι δὲ βεβαίως, τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ὁ καταλληλότερος Ὀργανισμός, ἵνα βελτιώσῃ καὶ ὁλοκληρώσῃ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀκόμη πλημμελὴς καὶ ἀνεπαρκής, εἴς τινας δὲ περιοχάς, ἀνύπαρκτος. Ἐὰν τελικῶς ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ φορολογῇ τὸν ἀγρότην, εἴτε μὲ τὸ ἕνα εἴτε μὲ τὸ ἄλλο 3%, τότε εἰς ἀντιστάθμισμα, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ἀφ’ ἑνὸς νὰ μετατρέψωμεν τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν εἰς μακροπρόθεσμα διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ πληρώνουν τὸ 3%, ἀφ’ ἑτέρου νὰ ὁρίσωμεν τὴν μηνιαίαν σύνταξιν εἰς τριακοσίας δραχμὰς εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, διὰ πάντας τοὺς γέροντας καὶ διὰ πάσας τὰς γερόντισσας, ὡς καὶ διὰ τοὺς καταστάντας ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν συνεπεία νόσου ἢ ἀτυχήματος καὶ διὰ τὰ ὀρφανὰ τῶν θανόντων ἠσφαλισμένων ἢ συνταξιούχων. Δεδομένου δέ, ὅτι ὁ ὑπερβὰς τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος ἀγρότης παύει νὰ ἔχῃ τὴν ἱκανότητα διὰ νὰ ἐργάζεται ὑπὸ τὰς σκληρὰς συνθήκας τῆς ἐν ὑπαίθρῳ κοπιώδους ἐργασίας, δίκαιον εἶναι τὸ δικαίωμα πρὸς συνταξιοδότησιν νὰ δημιουργῆται εὐθὺς μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἑξηκοστοῦ ἔτους τῆς ἡλικίας, ὅπως γίνεται καὶ μὲ πολλὰς ἀστικὰς τάξεις, τῶν ὁποίων ἡ σύνταξις ἀρχίζει εἰς τὰ ἑξῆντα. Ἐπίσης, πρέπει νὰ ἐπιταχύνωμεν τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς παροχῆς συντάξεων, ἵνα συγχρονισθῇ μὲ τὴν καταβολὴν τοῦ ἐπιβαλλομένου ἀγροτικοῦ φόρου 3%. Ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, εἶναι ἐπάναγκες νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν κατὰ τῶν διαφόρων ἀπειλούντων αὐτὴν κινδύνων, καὶ νὰ μὴ τὴν περιορίσωμεν εἰς τὴν χάλαζαν καὶ τὸν παγετὸν μόνον. Πρέπει νὰ τὴν ὁλοκληρώσωμεν κατὰ πάσης θεομηνίας καὶ καθ’ ὅλων τῶν ἀσθενειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν προέρχονται ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν καλλιεργητῶν. Ἄλλωστε, κατὰ κανόνα, ὅλα τὰ Κράτη, καὶ ἡμεῖς ἐπίσης ἐρχόμεθα ἀρωγοὶ εἰς τοὺς ὑποστάντας θεομηνίας. Τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς προσληφθησομένους εἰς τὸν νέον Ὀργανισμόν, ἀπαραιτήτως δέον οὗτοι νὰ προέρχωνται ἀπὸ ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, νὰ εἶναι τέκνα ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν. Περαίνων, θὰ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω, διότι μὲ ἠκούσατε μὲ προσοχήν, καὶ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχήν, ὅπως εἰς τὸ μέλλον ἀποφύγωμεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μὲ ἄλλας νέας φορολογίας, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν, ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου, ἄνοδον τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἀκρίβειαν τῆς ζωῆς, αὔξησιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, πτῶσιν ἐξαγωγῶν, πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. (Χειροκροτήματα).

§64Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπανερχόμενοι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῆς συνταξιοδοτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ὕστερα ἀπὸ τὰς διακοπάς, αἱ ὁποῖαι ἐμεσολάβησαν, ἐπανερχόμενοι θετικώτεροι καὶ μὲ περισσοτέραν βεβαιότητα εἰς τὰς ἀπόψεις μας, τὴν ὀρθότητα δηλαδὴ τῆς θέσεώς μας ἀντιτιθέμενοι εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει, διότι ἐν τῷ μεταξὺ μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπισκεφθῶμεν τὴν ἐπαρχίαν, νὰ συζητήσωμεν μὲ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀγρότας καὶ νὰ ἀποκομίσωμεν σαφῆ ἀντίληψιν διὰ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀντιληφθῶμεν ἐκ τοῦ πλησίον τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ἡ ὁποία κατέχει τὴν στιγμὴν αὐτὴν τοὺς δυστυχεῖς ἀγρότας ἐκ τῶν ἐπιβαλλομένων ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαρύνσεων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀπονομῆς ψιχίων συνταξιοδοτήσεως. Εἰς ποῖον βαθμὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ βαρύνει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας ἀνέπτυξεν ἐκτενῶς ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός μου, ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ ἐγώ, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὁ χρόνος δὲν ἐπιτρέπει. Ἐτονίσθη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ καθωρίσθη ἀπὸ ὅλους τοὺς πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσαντας ἀγορητὰς ἡ ἀθλία οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν σήμερον, ὅτε καθιεροῦται ἡ συνταξιοδότησις αὐτῶν. Περισσότερον ὅμως τὴν κατάστασιν αὐτὴν καθορίζουν τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδει αὐτὸς οὗτος ὁ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μετακληθεὶς εἰδικὸς διὰ τὰς συντάξεις Γερμανὸς Κρόουν, εἰς τὴν σελίδα 2 τῆς ἐκθέσεώς του ἐπισκεφθεὶς μίαν ἀγροτικὴν περιφέρειαν τῆς Λαμίας, οὐχὶ ἀσφαλῶς τὴν πτωχοτέραν. Λέγει, λοιπόν, εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὁ Γερμανὸς οὗτος εἰδικὸς διὰ τὴν κατάστασιν τῶν ἀγροτῶν, τὰ ἑξῆς: «Οἱ ἀγρόται τῆς Λαμίας... διαθέτουν ἕνα μέσον μηνιαῖον εἰσόδημα 475 δραχμῶν (66 μάρκα), ὡς μοὶ ἐδηλώθη δὲ ἐπανειλημμένως καὶ ὅτι τὸν Νομὸν Λαμίας δὲν κατοικοῦν οἱ πτωχότεροι ἀγρόται, ἀλλὰ ὑπάρχουν περιοχαί, ὅπου τὸ εἰσόδημα εἶναι ἀκόμα χαμηλότερον (Ἤπειρος). Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δεικνύουν σαφῶς, ὅτι μεγάλα τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τελοῦν ἐν πενίᾳ, ὡς ἐξ ἄλλου διεπίστωσα καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν δύναται νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν». Σημειωτέον δέ, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος μετακληθεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Γερμανὸς εἰδικὸς ἐπεσκέφθη μόνον μίαν περιοχὴν τῆς Λαμίας, μὴ ἐπισκεφθεὶς οὔτε τὴν πτωχοτέραν Ἤπειρον, οὔτε ἄλλην περιφέρειαν, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀσφαλῶς θὰ ἀπεκόμιζε δυσμενεστέρας ἐντυπώσεις διὰ τὴν ἔκτασιν τοῦ χαμηλοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Τὸ κατὰ πόσον τώρα ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἡ ἔκθεσις τοῦ μετακληθέντος αὐτοῦ Γερμανοῦ εἰδικοῦ ὁμολογεῖ αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει ἀδιστάκτως φορολογίαν 2% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς ἀγροτικὰς ἐκμεταλλεύσεις, μολονότι εἶναι γνωστὴ ἡ ἀθλία καὶ ἐξηρθρωμένη οἰκονομία τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ πέραν αὐτῶν ἐπιβαρύνει σημαντικώτατα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διὰ τῶν καθιερωμένων ἐμμέσων φόρων, μέγα μέρος τῶν ὁποίων θὰ πληρώσῃ ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὰ 60% τοῦ πληθυσμοῦ. Καταπλήσσεται κανείς, κύριοι συνάδελφοι, ἀναγινώσκων τὴν σύντομον αὐτὴν ἐξ 20 σελίδων ἔκθεσιν τοῦ Γερμανοῦ εἰδικοῦ, διότι ἔχομεν καὶ μίαν ἄλλην ἔκθεσιν πολὺ παλαιοτέραν εἰδικοῦ ἐκ 200 σελίδων, καταπλήσσεται, ἐπαναλαμβάνω, κανείς, διότι δὲν γίνεται καθόλου λόγος διὰ τὰ τεράστια χρέη τὰ ὁποῖα ὀφείλουν οἱ ἀγρόται καὶ πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ πρὸς τοὺς ἰδιώτας. Δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔδωσε πλήρη στοιχεῖα περὶ τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητός της ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, παρέλειψε νὰ ἐφοδιάσῃ τὸν κ. Κρόουν καὶ μὲ στοιχεῖα τῶν καθυστερουμένων ἐξοφλήσεων τῶν ἀγροτῶν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, δέν ἀρκεῖ νὰ διακηρύσωμεν, ὅτι παρέχομεν χρηματοδοτήσεις 7 δισεκατ. δραχμῶν πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ ὅτι μόνον ἀπὸ τὸν βραχυπρόθεσμον δανεισμὸν κατ’ ἔτος τῶν 4.600 ἑκατ., ἔχομεν ἐκ τοῦ τόκου 8,5%, 400 ἑκατ., κέρδη τῆς ΑΤΕ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Κρόουν, σημειώνει εἰς τὴν σελίδα 3 τῆς ἐκθέσεώς του, ὅτι θὰ ἠδύνατο τὸ ποσὸν νὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις οἰκονομικὴ διὰ τὴν παροχὴν μιᾶς μετριοπαθοῦς συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι, λοιπόν, σκόπιμον νὰ παρακολουθηθῇ καὶ ὁ τρόπος ρευστοποιήσεως–ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν αὐτῶν, προκειμένου νὰ ἔχωμεν μίαν ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐκ τούτου τῆς δυνατότητος τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν νὰ συνεισφέρουν διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις καὶ μάλιστα τὸ τεράστιον ποσὸν τοῦ 1 δισεκατ. μετὰ τῶν ἐμμέσων φόρων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία προκειμένου νὰ δεχθῇ ἢ ὄχι τὰς καθιερουμένας εἰσφοράς, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνημερωθῇ καὶ ἐπὶ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἡ παράταξίς μας ἀπέκλεισε κατηγορηματικῶς τὴν ἐπιβολὴν πάσης εἰσφορᾶς εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀκριβῶς διότι ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της, κατόπιν μελέτης, τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ σᾶς ἀναφέρω τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς ΑΤΕ, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ Διοικητὴς τῆς ΑΤΕ εἰς τὴν ἔκθεσίν του, τοῦ ἔτους 1958–59 ἐπὶ τῶν ἰσολογισμῶν τῶν ἐτῶν αὐτῶν καὶ εἰς τὰ ἀντίστοιχα κεφάλαια, ὁμιλεῖ διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν δανείων αὐτῶν καὶ ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: ...«...... (Ἀναγινώσκει) ........». Ἡ πιστοδότησις, δηλαδή, διὰ τοὺς ἀγρότας διὰ τὸ ἔτος 1959, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δύο ἑκατ. ἐννεακοσίων ἐνενήκοντα δύο (2.992) ἑκατ. δραχμῶν καὶ ἐξ αὐτῶν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξοφληθοῦν μόνον τὰ 1.884 ἑκατ., δηλαδή, τὸ 63% τῆς παρασχεθείσης πιστοδοτήσεως, ἐνῷ τὸ ὑπόλοιπον 33%, ἤτοι 1.108 ἑκατ. δραχμῶν, ἀδυνατοῦν οἱ ἀγρόται νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Καὶ ἐνῷ εὑρισκόμεθα πρὸ τοιαύτης ἀδυναμίας τῶν ἀγροτῶν, νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των, προφανῶς λόγῳ τῆς εὐημερίας των, κατὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπιβάλλονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως φόροι, προκειμένου νὰ παρασχεθοῦν ψιχία ἐν εἴδει συντάξεως πρὸς αὐτούς. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ὁ Διοικητὴς τῆς ΑΤΕ, εἰς τὴν σελίδα 33 τῆς ἐκθέσεώς του, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Γενικῶς, ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται ἡ κάμψις τῶν ποσοστῶν ρευστοποιήσεως κατὰ τὸ ἀπολογιζόμενον ἔτος, ἔναντι τῶν προηγουμένων, κάμψις, ἥτις δέον νὰ ἀποδοθῇ κυρίως εἰς τὸν δι’ ἐξαιρετικοὺς λόγους εἰς ὡρισμένας περιοχάς, περιορισμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀγροτῶν». Θὰ ἰσχυρισθῇ, βεβαίως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτι αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ ἐν τέλει θὰ ἐξοφληθοῦν καὶ οὐδεμία ἀσφαλῶς δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία περὶ τούτου. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὁ τρόπος εἰσπράξεως τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν ἀπὸ τοὺς δυστυχεῖς ἀγρότας καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναγνώσω ἐκ μιᾶς ἐφημερίδος ἡμερησίας τῶν Ἀθηνῶν, σχετικὸν παράδειγμα τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον εἰσπράττονται αἱ ὀφειλαὶ αὐταί. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ ἐφημερὶς αὕτη: «Πάτραι, 8.12.60. (Τοῦ ἀνταποκριτοῦ μας). Τὸ πλημμελειοδικεῖον τῆς πόλεώς μας κατεδίκασε χθὲς σὲ 4 μηνῶν φυλάκισιν γιὰ χρέη πρὸς τὴν ΑΤΕ τοὺς ἀγρότας Χ. Τσελέπη, τὴν μητέρα του Διαμάντω καὶ τὸν Γ. Μιχαλόπουλον». Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς εἰσπράξεως, ἀποδεικνύει τὴν εὐημερίαν τῶν ἀγροτῶν, τὴν ὁποίαν μόνον ἡ Κυβέρνησις βλέπει. Καὶ βέβαια, ἡ κατάστασις αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν θὰ βελτιωθῇ, ἀλλὰ θὰ χειροτερεύσῃ τὸ ἑπόμενον ἔτος, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ παραγωγοὶ ἐκ τοῦ περονοσπόρου. Καὶ οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται, ὅπως γνωρίζομεν, δὲν ὀφείλουν μόνον εἰς τὴν ΑΤΕ καὶ τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ καὶ εἰς ἰδιώτας καὶ κυρίως ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ σταματήσουν τὴν πίστωσιν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δύσκολον νὰ ἐξοφληθοῦν τὰ χρέη των. Τοῦτο, ἄλλωστε, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸν περονόσπορον, χορηγήσασα εἰς αὐτοὺς χρηματικὴν βοήθειαν 500 δραχ. ἄλευρα καὶ δέματα καὶ ἀπὸ διαφόρους φιλανθρωπικὰς Ὀργανώσεις ξένων χωρῶν, ἀκόμα ἀπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς καὶ Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, διότι οἱ ἐπαγγελματίαι πιστωταὶ δὲν ἐχορήγουν πλέον πίστωσιν εἰς τοὺς πληγέντας ἀγρότας καὶ ἐκινδύνευον νὰ ἀποθάνουν τῆς πείνης. Τὴν κατάστασιν δὲ αὐτὴν ἐπιβαρύνει ἀκόμη περισσότερον καὶ ἡ σημερινὴ γενικὴ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας, διὰ τῆς συνεχοῦς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου, τῆς αὐξήσεως τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν τῆς παραλλήλου καθηλώσεως καὶ ὑποχωρήσεως τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν οἱ ἴδιοι ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων τους. Ἐνῷ, λοιπόν, οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται εἶναι καταχρεωμένοι, ὡς δι’ ἐπισήμων στοιχείων ἀποδεικνύεται ἔναντι τῆς ΑΤΕ μὲ τὸ ποσὸν τῶν 1.080 ἑκατ. στὸ Δημόσιον καὶ στοὺς ἰδιώτας, ἐνῷ ἀντιμετωπίζουν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὸ τεράστιον κῦμα ἀκριβείας, τὸ ὁποῖον ἐκμηδενίζει κάθε εἰσόδημά τους, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ προκειμένου νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν μικρὰν σύνταξιν, δὲν διστάζει νὰ ἐπιβάλῃ τὴν βαρυτάτην αὐτὴν φορολογίαν τοῦ 1 δισεκατ. περίπου, ἐνῷ διὰ τὰς παρεχομένας διὰ τοῦ νομοσχεδίου συντάξεις δὲν ἀπαιτοῦνται πλέον τῶν 500–600 ἑκατ. Τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀσκεῖ ἀντιπολίτευσιν μὲ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν, ἀλλὰ ἀσκεῖ κριτικὴν διὰ νὰ συμβάλῃ καὶ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀρτιωτέραν ἐμφάνισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς χώρας γενικώτερον. Πρὸ ἔτους, ἐπίσης, ὑπέβαλε σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν. Ζητεῖ, ὅπως μειωθῇ ὁ τόκος εἰς 3%, ὅπως τὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια μετατραποῦν εἰς μεσοπρόθεσμα, καὶ νὰ καταβληθοῦν ταῦτα κατὰ 6μήνους δόσεις ἀπὸ 3ετίας καὶ ἐντεῦθεν, ὡς καὶ νὰ μειωθοῦν τὰ πρὸς τὸ Δημόσιον χρέη κατὰ 30%, ὥστε νὰ συνέλθουν οἱ ἀγρόται ἀπὸ τὰς δυσχερείας εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται. Πλὴν τούτων, ὑπέβαλε σχέδιον νόμου περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ προτείνει τοὺς πόρους χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἀγρόται. Τοῦτο ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποβάλῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶναι γνωστόν, λοιπόν, ὅτι ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἰς δὲ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ ἡ ἐπιβολὴ φορολογίας τοῦ δισεκατομμυρίου εἰς βάρος τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπεδείχθη καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ὁ τρόπος καὶ αἱ πηγαί, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐὰν τὰ μέσα καὶ αἱ πηγαὶ ποὺ προτείνομεν ἡμεῖς θεωροῦνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πολὺ ριζοσπαστικά, ἐπρουτάθησαν ἀπὸ ἄλλα Κόμματα ἄλλαι ἁπλούστεραι φορολογίαι, τὰς ὁποίας δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της εἰς τὸ μέλλον. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ παύσωμεν νὰ ἐμπαιζώμεθα καὶ δι’ ἡμῶν νὰ ἐμπαίζωμεν τὸν λαὸν μὲ τὸ νὰ εὑρίσκωμεν τοιούτου εἴδους εὐκαιρίας πρὸς ἐπιβολὴν γενικωτέρων φορολογιῶν. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἀξιότιμος συνάδελφος, ἀνέφερε τὸ παράδειγμα τοῦ Αὐτοκράτορος Βεσπασιανοῦ ὁ ὁποῖος, ἔχων ἀνάγκην χρημάτων, εὑρῆκε τὴν εὐκαιρίαν ἀπὸ μίαν ἄμεσον ἀνάγκην τῶν κατοίκων τῆς Ρώμης, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τοὺς χώρους ἐκείνους εἰς τὴν Ρώμην, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν πλέον εἰς τὴν Ἱστορίαν ὡς Βεσπασιανοί. Ὁ δὲ υἱὸς του Τῖτος, μετέπειτα Αὐτοκράτωρ, ἐξέφρασε τὴν ἀηδίαν του δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Αὐτοκράτωρ. Ὁ τρόπος, λοιπόν, αὐτὸς τῆς ἐπιβολῆς φορολογιῶν ἑκάστοτε, ἀντανακλᾷ εἰς τὸν λαὸν καὶ προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησίν του καὶ τὰς διαμαρτυρίας του καὶ τὴν ὀργήν του καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ λαοῦ, ὅταν ξεχυλίσῃ καὶ ξεσπάσῃ, εἶναι γνωστὸν τὶ δημιουργεῖ καὶ ἂς τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§66Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πτέρυξ ἐκείνη δι’ ὅλων ὅσων παρήλασαν ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, καίτοι ὑπάρχουν βασικαὶ ἀντιρρήσεις, ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ψηφίσῃ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ ἀφήσωμεν ἀπαρατήρητον τὸ γεγονὸς τῶν ἰσχυρισμῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπέρχεται ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ μετάθεσις κεφαλαίων ἀπὸ τὸ κέντρον πρὸς τὴν ὕπαιθρον, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται σοβαρῶς, ὅτι μὲ τὸ νὰ ἀρχίσουν νὰ καταβάλλωνται εἰς τοὺς ὑπερήλικας ἀγρότας αἱ 6, 8 ἢ 10 δραχμαί, θὰ βελτιωθῇ ἡ οἰκογενειακὴ κατάστασις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Οἱ πενταροδεκάρες αὐταὶ ἀνταποκρίνονται στὸν καφὲ καὶ στὸ τσιγάρο μόνον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀλλοῦ πονᾷ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐνδιαφέρεται κυρίως διὰ τὴν ὑποστήριξιν καὶ τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τῶν ἀγροτικῶν του προϊόντων καὶ τὴν ρύθμισιν, τοὐτέστι, τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν ποὺ ἔχουν καταντήσει βραχνᾶς διὰ τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν. Μόνον ἀπὸ ἐκεῖ περιμένει, ὅτι θὰ βελτιωθῇ ἡ οἰκονομική του κατάστασις καὶ ὅτι δὲν θὰ ἴδῃ ἐπαναλαμβανόμενον τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον παρετηρήθη ἐσχάτως μὲ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐλαίου ποὺ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ εἰσαγάγωμεν λάδι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, 100 ὑπερήλικας ἀγρότας θὰ μποροῦσαν νὰ συνταξιοδοτήσουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τῆς κοινότητός μου μὲ 500 δραχμὰς καὶ διὰ 5 χρόνια ἀπὸ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ τῆς περυσινῆς χρονιᾶς, τὸ ὁποῖον διέθεσαν μὲ 13–13½ δραχ. ἔναντι τῶν 16 δραχ. τὸ κιλὸ ποὺ ζητούσαμε νὰ πείσουμε τὸν κ. Ἀδαμόπουλον καὶ τὸν κ. Χρυσανθόπουλον, ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσουν ὡς τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὴν συγκέντρωσιν 15.000 τόννων ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου.

§67Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Προχθές, κ. συνάδελφε, ὁ ἴδιος ὁ Κροῦστσεφ ἀπεκεφάλισε τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας διὰ τὴν κλοπὴν ποὺ ἔγινεν εἰς τὰ χωράφια. Προχθὲς ἀπεκεφάλισεν καὶ Πρωθυπουργοὺς διὰ τὰς ἀτασθαλίας εἰς τὴν γεωργικὴν πολιτικήν, καὶ ἔρχεσθε σεῖς ποὺ κατεστρέψατε ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ θέλετε εἰς 5–6 ἡμέρας νὰ διορθωθοῦν τὰ πάντα;

§68Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Παπαδόπουλε, εὑρισκόμεθα ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ὄχι εἰς τὴν Ρωσίαν. Εἶναι γεγονός, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὴν συγκέντρωσιν 15.000 τόννων λαδιοῦ πρὸς 16 δραχμὰς τὸ κιλὸ ναὶ ἢ ὄχι;

§69Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφε, δὲν ἔβαλε τιμὴν ἀσφαλείας.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γλιγλῆ, μὴ ἐπιτρέπετε παρακαλῶ διακοπὰς καὶ προχωρήσατε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§71Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶμαι, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν εἶχεν ὁρισθῆ τιμὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὅταν λοιπὸν δὲν εἶχεν ὁρισθῆ ἀκόμα ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, εἰς τὴν Μυτιλήνην τὸ λάδι ἐπωλεῖτο πρὸς 15 δραχμὰς τὸ κιλό. Ὅταν δὲ ἐξηγγέλθησαν τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡρίσθη ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως τῶν 12 δραχμῶν κατὰ κιλό, ἔπεσεν ἡ τιμὴ κάτω τῶν 15 δραχμῶν. Περαιτέρω δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν ἀσφάλισιν οἱ ἁλιεῖς οἵτινες ἀποτελοῦν μίαν ὀλιγάριθμον τάξιν, μὴ ὑπερβαίνουσαν τοὺς 2.500, οἵτινες μοχθοῦν διὰ νὰ βγάλουν τὸ ψωμί των καὶ λόγῳ τῆς σκληρότητος τῆς ἐργασίας των ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ φθάσουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ἀποτελεῖ χρέος τιμῆς νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἁλιεῖς εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν τὸ δρᾶμα τῶν 14 Λεσβίων ἁλιέων οἱ ὁποῖοι ἐσώθησαν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Τούρκων χάριν τῆς ἀμνηστίας τοῦ Γκιουρσέλ. Ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι δὲν παραβλέπει τὸν παράγοντα ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον θὰ προστατεύσῃ. Καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται ἐτήσιον εἰσόδημα 8.000 δραχμῶν εἰς τοὺς ἀγροτεργάτας ἐν τούτοις δὲν παρέχει ἀσφάλισιν κατὰ τῶν ἀτυχημάτων καὶ σκεφθῆτε τὴν τραγικὴν εἰκόνα τῶν ἐλαιοραβδιστῶν, οἵτινες ἐργάζονται ἐπὶ ἐλάχιστον χρόνον τὸ ἔτος καὶ ὅταν ὑποστοῦν ἀτύχημα ἐκ πτώσεως παραμένουν κατάκοιτοι χωρὶς καμμίαν βοήθειαν. Τί θὰ γίνῃ ἡ γυναῖκα των, τὶ θὰ γίνουν τὰ παιδιά των; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀσφαλίζωνται κατὰ τῶν ἀτυχημάτων; Πρέπει ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις νὰ περιλάβῃ τὴν ἀσφάλισιν καὶ κατὰ τῶν κινδύνων, τῆς ἀνικανότητος καὶ τοῦ θανάτου. Ἐπίσης ὑπάρχουν οἱ ἀπόκληροι γέροντες καὶ γρηές, ποὺ ἔχουν δώσει ὡς προῖκα τὴν περιουσίαν των. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ λόγῳ τοῦ ὅτι στεροῦνται τῆς προϋποθέσεως τοῦ νόμου νὰ ἔχουν περιουσιακὰ στοιχεῖα, δὲν τυγχάνουν συντάξεως καὶ θὰ ἀναμένουν τὴν βοήθειαν τοῦ γαμβροῦ ἢ τῆς νύμφης των ἢ θὰ περιμένουν ἕνα πιάτο φαγητὸ ἀπὸ τὸν γείτονά των. Ὡσαύτως, ὑπάρχουν τὰ ἀνήλικα ὀρφανὰ τῶν ἀγροτῶν. Δὲν περιλαμβάνονται καὶ αὐτὰ καὶ θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπαναφορὰν ἑνὸς ἀναχρονιστικοῦ συστήματος φορολογίας θεσπισθέντος ἐπὶ Τουρκοκρατίας, τῆς δεκάτης ὑπὸ χειροτέραν μάλιστα μορφήν, διότι ἡ δεκάτη ἐφορολόγει μὲν καὶ τὰ αὐτοκαταναλισκόμενα προϊόντα, ἀλλὰ σήμερον μὲ τὸ νέον τοῦτο σύστημα φορολογεῖται καὶ εἰσόδημα μὴ ὑπαρκτόν. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἕνας ἐλαιοπαραγωγὸς ἔχῃ ἐλαιόκτημα δυναμικότητος 500 κιλῶν ἐλαίου, σὲ μιὰ μαξουλοχρονιά, πῶς θὰ ὑπολογισθῇ ἡ φορολογική του ὑποχρέωσις τῆς διετίας ἐφ’ ὅσον οἱ φορολογικοὶ κατάλογοι συντάσσονται ἀνὰ διετίαν, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει δικαίωμα ἀναθεωρήσεως πρὸ τῆς παρελεύσεως αὐτῆς;

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε ἢ δὲν θὰ ἦσθε παρὼν ὅταν ἔκαμα μίαν ἀνάλυσιν τοῦ ἄρθρου 10. Ἡ βάσις τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι, ὅτι θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ μέση τεκμαρτὴ πρόσοδος τῆς προηγουμένης διετίας. Αὐτὸ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, προκειμένου διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ὅπου ἔχομεν ἐσοδείαν κάθε δεύτερον ἔτος. Συνεπῶς, δι’ ἕνα παραγωγὸν ὁ ὁποῖος ἔχει ἐλαιόδενδρα καὶ παράγει 500 ὀκάδες τὴν καλὴ χρονιὰ καὶ τὴν ἄλλη χρονιὰ δὲν ἔχει καθόλου εἰσόδημα, θὰ ὑπολογισθῇ ἡ μέση ἐτησία παραγωγή του ἐπὶ 250 ὀκάδων. Ἄρα, εἰς τὸ παράδειγμά μας, προκειμένου περὶ ἐλαιοπαραγωγῶν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πρόοδος τῶν δύο προηγουμένων ἐτῶν. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι πιὸ συγκεκριμένος: Ἐὰν εἰς τὸ 1959 εἴχομεν 150.000 τόννους ἐσοδείαν ἐλαίου καὶ ἐφέτος ἔχομεν 75.000 τόννους, ἔχομεν μίαν μέσην παραγωγὴν 110.000 τόννων. Ἑπομένως, ἡ εἰσφορὰ θὰ κανονισθῇ ἐπὶ τῆς μέσης ἀκαθαρίστου ἐλαιοπαραγωγῆς ἐξ 110.000 τόννων.

§73Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ὑπέβαλον τὸ ἐρώτημα διὰ νὰ ἴδητε τὶ τραγέλαφος θὰ δημιουργηθῇ, ὅταν, κατὰ τὴν διετίαν 1959 καὶ 1960 παράγῃ ἕνας ἐλαιοπαραγωγὸς 500 κιλὰ λάδι, καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος φορολογηθῆ διὰ τὸ ἔτος 1961 καὶ 1962, ὅπου δυνατὸν νὰ προοιωνίζεται καλὴ ἐσοδεία, ἀλλὰ τίποτε δὲν ἐμποδίζει τὴν καταστροφήν της ἀπὸ τὸν δάκον κλπ., ὁπότε θὰ κληθῇ εἰς τὸ 1961 νὰ πληρώσῃ διὰ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἀποκομίσῃ. Ἡ ἐπιβολή, κύριοι συνάδελφοι, εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς ἐσοδείας θὰ δημιουργήσῃ ἕνα τραγέλαφον, ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς θὰ εἶναι τραγική. Ὡς ἐκ τούτου, ἐπιβάλλεται νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς φορολογίας αὐτῆς. Πέραν αὐτῶν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται φορολογία ἔναντι τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ χαλάζης καὶ παγετῶνος. Ὁ κ. ὑπουργός, δικαιολογῶν τὴν μεταφορὰν τῆς εἰσφορᾶς ἀπὸ τὰ διακινούμενα προϊόντα εἰς τὸ ἀκαθάριστον τεκμαρτὸν εἰσόδημα ἰσχυρίσθη, ὅτι τοῦτο ἐπιβάλλεται διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἀδικία νὰ πληρώνουν μόνον οἱ παραγωγοὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων, ἐνῶ δίκαιον εἶναι νὰ πληρώνουν καὶ οἱ αὐτοκαταναλωταί. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ἕνα σοβαρὸν ποσὸν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῆς πληττομένης παραγωγῆς ὑπὸ χαλάζης καὶ παγετώνων. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι αἱ ζημίαι ἐκ χαλάζης καὶ παγετώνων προκαλοῦνται μόνον εἰς ὡρισμένας περιφερείας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωνται οἱ παραγωγοὶ ἄλλων περιφερειῶν, τῶν ὁποίων, ὅταν ἡ παραγωγὴ πληγῆ ἀπὸ ἄλλας ἀσθενείας δὲν θὰ ἀποζημιώνωνται; Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, κἄθε ζημία προερχομένη ἀπὸ οἱανδήποτε αἰτίαν καὶ ἀσθένειαν, νὰ ἀποζημιώνεται καὶ ἡ ἀσφάλισις νὰ εἶναι κατὰ παντὸς κινδύνου τῆς παραγωγῆς, ὥστε νὰ δικαιολογῆται καὶ ἡ πληρωμὴ ὑπὸ πάντων τοῦ ἀσφαλίστρου. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μεταφέρει τὴν εἰσφορὰν εἰς τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀδικίαν καὶ ὁδηγεῖ οὕτως εἰς ἄλλην ἀδικίαν.

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν μὲν ὁ περιορισμός σας περιορισθῆ καὶ εἰς ἄλλους κινδύνους φυσικοὺς καὶ ἀπροβλέπτους, τότε εἶναι ὀρθός. Ἐὰν ὅμως ἐπεκτείνετε τὸν συλλογισμόν σας εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν νόσων, δὲν εἶναι ὀρθός. Διότι, ἐὰν ἀσφαλίσωμεν καὶ τὰς ζημίας ἐκ τῶν νόσων θὰ ἔχωμεν ὡς ἀποτέλεσμα, οἱ παραγωγοὶ νὰ μὴ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν καταπολέμησιν αὐτῶν. Συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὸ δεύτερον σκέλος ὁ συλλογισμός σας δὲν εἶναι ὀρθός. Θὰ μοῦ ἀπευθυνθῆ τὸ ἐρώτημα: Ἀφοῦ εἶναι ὀρθὸς ὁ συλλογισμός, κατὰ τὸ ὅτι πρέπει ἡ παραγωγὴ νὰ ἀσφαλίζεται ἔναντι ὅλων τῶν φυσικῶν καὶ ἀπροβλέπτων κινδύνων, διατὶ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει μόνον τὴν χάλαζαν καὶ τὸν παγετόν; Τὴν ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν, ὅταν ἀνέλυα τὸ νομοσχέδιον. Τὴν ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα. Προκειμένου περὶ ἀσφαλίσεως κατὰ κινδύνων, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν κανεὶς καὶ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ παρελθόντος. Δυστυχῶς, δὲν ἔχομεν στατιστικὰ στοιχεῖα, παρὰ μόνον διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς κινδύνους. Δηλαδή, διὰ τὴν χάλαζαν καὶ τὸν παγετὸν καί, μάλιστα, αὐτὰ δὲν εἶναι ἀπολύτως πλήρη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν προεβλέψαμεν τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ κατ’ ἄλλων κινδύνων φυσικῶν καὶ ἀπροβλέπτων. Μελλοντικῶς, περιέχεται μία σκέψις εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως καὶ κατὰ τῶν ἄλλων κινδύνων τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς.

§75Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσω τὶ διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ κινδύνου ἐκ φυσικῶν αἰτίων καὶ κινδύνου ἐξ ἀσθενείας. Τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀσφαλίσῃ τὴν παραγωγὴν ἔναντι οἱουδήποτε κινδύνου, εἴτε πρόκειται ἐκ φυσικῶν αἰτίων, εἴτε ἐξ ἀσθενειῶν, διότι εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τὸ Κράτος εὐθύνεται, διότι δὲν προέβλεψε νὰ παράσχῃ εἰς τὸν παραγωγὸν τὰ μέσα καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν. Θὰ πρέπει νὰ ἐξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις τρόπον ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ παντὸς κινδύνου ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας καὶ τότε νὰ φέρῃ ἕνα ὡλοκληρωμένον νομοσχέδιον, ὥστε οἱ ἀγρόται νὰ εἶναι πλήρως ἐξησφαλισμένοι διὰ τὴν παραγωγήν των.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ σᾶς ἐπαναλάβω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ σκέψις τοῦ νὰ ἀσφαλισθῇ ἡ παραγωγὴ κατὰ τῶν κινδύνων ἐκ νόσων, τῶν ὁποίων ἡ καταπολέμησις εἶναι γνωστὴ καὶ δυνατή. Εἰδικῶς, προκειμένου διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, τὸ Κράτος κατέληξε καὶ ἐζήτησε τὴν καταπολέμησιν διὰ τῶν νέων φαρμάκων. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι, ὅπου ἐγένετο ἡ καταπολέμησις, τὰ ἀποτελέσματα ὑπῆρξαν καταπληκτικά, διότι ἀπεσοβήθη πᾶσα ζημία. Εἰδικῶς, οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, δὲν ἠμποροῦν νὰ διαμαρτύρωνται, διότι τὸ Κράτος ἔχει καταβάλει πολλὰ ἑκατομμύρια διὰ τὴν καταπολέμησιν μὲ τὴν γνωστὴν μέθοδον «Μπερλέζε» καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἀρνοῦνται νὰ τὰ καταβάλουν καὶ αὐτὰ ὑπερβαίνουν τὰ ἑξήκοντα (60) ἑκατομμύρια.

§77Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ἀφοῦ, κ. Ὑπουργέ, ἔχετε τόσην ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς φυτοπαθολογικάς σας ὑπηρεσίας, τότε νὰ καταστήσητε ὑποχρεωτικὴν τὴν καταπολέμησιν. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ἄρθρου 20 θεσπίζονται βαρεῖαι ποινικαὶ κυρώσεις κατὰ τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ πληρώσουν τὴν εἰσφοράν. Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ θὰ γίνεται μετ’ ὀλίγα ἔτη, ὅταν κατὰ στρατιὰς θὰ σύρωνται εἰς τὰ δικαστήρια οἱ ἀγρόται, ὅπως συμβαίνει σήμερα μὲ τὸ ΙΚΑ καὶ μὲ τὸ ΤΕΒΕ. Θὰ βλασφημοῦν τὴν ὥραν καὶ τὴν στιγμὴν ποὺ ἔτυχον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ παράταξίς μας ὑπέβαλε σειρὰν βασικῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν προσαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὸ ἀσφαλιστικὸν δίκαιον. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὰς περισσοτέρας ἐξ αὐτῶν. Ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ καὶ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει, οἱ ἀγρόται θὰ συνεχίσουν τὴν πάλην καὶ τοὺς ἀγῶνας των καὶ θὰ ἀναγκάσουν εἴτε τὴν σημερινήν, εἴτε οἱανδήποτε διάδοχον Κυβέρνησιν νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον τῆς πολυπληθεστέρας καὶ περισσότερον μοχθούσης τάξεως. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν, ἀπὸ τοῦ βήματος ἐπεσήμανα τὴν ἀνάγκην τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ πλέον ἐπεσήμανα, ὅτι, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς δύο προεκλογικὰς περιόδους, τὸ ζήτημα παρέμεινεν ἀμετακίνητον εἰς τὴν ἐφετηρίαν του. Παρετείνετο οὕτω τὸ καθεστὼς τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ πόλεων καὶ ὑπαίθρου καὶ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ᾐσθάνετο ἑαυτὸν ἐγκαταλελειμμένον. Πρόκειται περὶ θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναγνωρισθῆ παγκοσμίως δι’ ἀλλεπαλλήλων διακηρύξεων, ὁ ὁποῖος ἄλλως τε δὲν ἀφορᾷ στενὰ ταξικὰ συμφέροντα, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀποτελεῖ τὰ 60% τοῦ πληθυσμοῦ. Ἄλλως τε εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἐπέκτασις καὶ ὁλοκλήρωσις τοῦ θεσμοῦ, θὰ συντηρήσῃ τὸ καθεστὼς τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀνησυχῶν διὰ τὴν βραδύτητα μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπιζε τὸ θέμα, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ διὰ τοῦτο κατηγορήθη ἐπὶ συναγωνιστικῇ δημαγωγίᾳ. Ἀλλὰ ἓν εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ παροχὴ τῆς συντάξεως, ὡς τὴν προτείνει ὁ κ. Παπανδρέου. Ἀλλὰ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ τορπιλλίζῃ κάθε ἐκδήλωσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν φράσιν ἀπὸ εὐθυμογράφημα τοῦ Ψαθᾶ.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν νομίζετε, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ πρέπει νὰ ἀναγινώσκωνται σοβαρώτερα κείμενα;

§81Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, ὁ κ. Ψαθᾶς εἶναι φορεὺς τῶν ἀνησυχιῶν τῆς κοινῆς γνώμης: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἡ Κυβέρνησις, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐμελετοῦσε τὸ θέμα, ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἴσου βέβαιον, ὅτι ἡ κατάθεσις τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου ὑπῆρξε τὸ ἀναγκαῖον κίνητρον, καρπὸς τοῦ ὁποίου εἶναι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Πάντως καὶ ἡ μὲ τόσην καθυστέρησιν κατάθεσίς του, εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ψήφισίς του θὰ ἀποτελέσῃ δεῖγμα στοργῆς τῆς Πολιτείας πρὸς τὴν ὕπαιθρον, θὰ ἐξαφανίσῃ τὰ παράπονα περὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ πόλεων καὶ ὑπαίθρου καὶ θὰ δώσῃ τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐπὶ πλέον δὲ θὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο ἀνασχετικὸν παράγοντα τῆς πορείας τῶν ἐργαζομένων τῆς ὑπαίθρου πρὸς τὰς πόλεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, δύναται τοῦτο νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἀμελέτητον, ἀντιεπιστημονικὸν καὶ ἀσυγχρόνιστον. Διότι, πῶς ἄλλως δύναται νὰ ἐξηγηθῇ ἡ διάταξις «δικαιοῦνται συντάξεως ...... (ἀναγινώσκει) ......». Οἱ διαθέτοντες πλησμονὴν σοφίας, ἐὰν ἐρωτοῦσαν τὸν συνάδελφόν μου κ. ὑφυπουργὸν Ὑγιεινῆς, θὰ τοὺς ἔλεγεν, ὅτι ὁ καταμήνιος κύκλος, ὁ ὁποῖος προσδιορίζει τὴν ἱκανότητα πρὸς γονιμοποίησιν καὶ ἀναπαραγωγήν, κλείνει εἰς ἡλικίαν 45 ἐτῶν καὶ ὅτι ἡ χήρα σύζυγος, κατὰ τὴν διάταξιν, διὰ νὰ ἔχῃ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, πρέπει νὰ κυοφορήσῃ πέραν τοῦ 51ου ἔτους τῆς ἡλικίας της. Ἐκτὸς ἂν ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη σκοπίμως, διὰ νὰ περιορίσῃ τὸν κύκλον τῶν δικαιούχων, ὁπότε δικαιοῦμαι εἰς βαρύτερον χαρακτηρισμόν.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχετε δίκαιον ἀπολύτως, διότι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἷς 65 ἐτῶν, νὰ μὴ ἔχῃ σύζυγον ἄνω τῶν 65 ἐτῶν καὶ νὰ ἔχῃ ἀνήλικα τέκνα κάτω τῶν 14. Ἡ μόνη κακὴ διατύπωσις εἶναι, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς χήρας συζύγου, ἡλικίας 65 ἐτῶν, περιλαμβάνονται καὶ τέκνα ἡλικίας κάτω τῶν 14 ἐτῶν.

§83Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Καὶ τώρα, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν, ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ σύνταξις παρέχεται διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν ἀνθρωπίνην διαβίωσιν εἰς τὸ γέροντα τὸν μὴ ἱκανὸν πρὸς ἐργασίαν. Καὶ ἡ σύνταξις αὐτὴ εἶναι μεγαλυτέρα διὰ τοὺς ἔχοντας σύζυγον καὶ τέκνα καὶ μειοῦται διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας τέκνα ἢ σύζυγον, ἐνῷ, ὡς εἶναι γνωστόν, περισσοτέρας ἀνάγκας ἀντιμετωπίζουν οἱ γέροντες οἱ μὴ ἔχοντες τέκνα ἢ σύζυγον. Τώρα, ὡς πρὸς τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ συνάδελφοι νὰ ὑπενθυμίσω τὸν νόμον 3487, ὁ ὁποῖος ὑπέσχετο καθολικὴν ἰατρικήν, φαρμακευτικὴν καὶ ὀδοντιατρικὴν περίθαλψιν, ἀσχέτως ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ εὐπόρων ἢ ἀπόρων ἀγροτῶν. Τὸ τὶ ὑπέσχετο ὁ νόμος αὐτὸς ἀναφέρεται εἰς φυλλάδιον, τὸ ὁποῖον διενεμήθη κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον τοῦ 1956. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω ὀλίγας περικοπάς. Αὐτὰ ἔλεγε τὸ φυλλάδιον. Πέραν, ὅμως, τῆς παροχῆς τῶν ἰατρικῶν φροντίδων οὐδὲν ἄλλον ἐφηρμόσθη, ἀντιθέτως ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερον τὰ δελτία ἀπορίας Αʹ, Βʹ καὶ Γʹ κατηγορίας καὶ ἐπὶ πλέον, ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1960 ὑποχρεοῦνται οἱ κάτοχοι αὐτῶν νὰ καταβάλουν κατὰ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἀπὸ 100 ἕως 1.000 δραχμ., κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ. Τὸ ποσὸν καθορίζεται κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δελτίου ἀπορίας, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει ἄλλων κριτηρίων. Τώρα, ποῖα ἄλλα κριτήρια ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὁ Διοικητικὸς Διευθυντὴς διὰ νὰ καθορίσῃ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ 100, ἢ 1.000 δραχμάς, ἀφήνω εἰς ὑμᾶς νὰ κρίνετε. Οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Καὶ ὅμως, ὁ νόμος 3487 ἦτο ἕνα νομοθέτημα προσεκτικὰ μελετημένον, τὸ ὁποῖον ὅμως, ἐὰν ἐφηρμόζετο θὰ ἀπέδιδε ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ὁ σκοπός, ὅμως, διὰ τὸν ὁποῖον ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός, ἐπετεύχθη, διότι ὅλοι γνωρίζουν ποῖον ρόλον ἔπαιξεν εἰς τὴν σκέψιν τῶν ἐκλογέων. Μέχρι σήμερον, ἀπὸ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἐχορηγοῦντο τὰ κάτωθι φάρμακα. Ἀσπιρίνες, βιταμίνες, σουλφογκουανιντίνες, πενικιλλίνη, στρεπτομυκίνη (κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Νομιάτρου). Ὡσαύτως, διετίθετο καὶ παντοειδὲς ἐπιδεσμικὸν ὑλικόν. Πάντα ταῦτα, διὰ τοῦ παρόνος νομοσχεδίου καταργοῦνται καὶ οὐδὲν φάρμακον θὰ δίδεται τοῦ λοιποῦ ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως ἐπειγουσῶν ἐπεμβάσεων τοῦ ἰατροῦ, δηλαδὴ διὰ μίαν λ.χ. καρδιακὴν προσβολήν. Συνεπῶς, ἀντὶ νὰ καλυτερεύσῃ ἡ κατάστασις, χειροτερεύει. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὴν ἀλλαγὴν θέσεως τόσον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπαντῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς λόγον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων τὴν 2αν Φεβρουαρίου 1960, ἔλεγε τὰ ἀκόλουθα: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Συνεπῶς, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπάρχει μία ἀλλαγὴ θέσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διακόπτων τὸν συνάδελφον κ. Τριανταφυλλίδην, εἶπε τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὡς προοπτικὴν της νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν κλάδον ἀσθενείας ἐντὸς τοῦ 5ετοῦς προγράμματος καὶ εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Τώρα, ἡ ἀλλαγὴ θέσεως εἶναι τυχαία ἢ συμπτωματική; Τὰ 225.000.000, τὰ ὁποῖα εἶχε προγραμματίσει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἀποτίθενται εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν, ὅπως ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ ὁποῖον διαθέτει καὶ τὸ κατάλληλον προσωπικόν, ἡ δὲ ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων χαλάζης καὶ παγετῶν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ΑΤΕ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπαγωγὴ τῶν ἰατρικῶν φροντίδων εἰς τὸν ΟΓΑ εἶναι ἀντιεπιστημονική, ἐπιζημία καὶ ἀσυγχρόνιστος. Πρέπει οἱ τομεῖς τῆς Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως καὶ Δημοσίας Ὑγείας νὰ ὑπάγωνται ὑπὸ ἑνιαῖον φορέα. Ἐν προκειμένῳ, ὑπὸ τὸν φυσικὸν αὐτῶν φορέα τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ ὁποῖον διαθέτει κατάλληλον εἰδικευμένον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, ὡς καὶ βοηθητικὸν τοιοῦτον (ἐπισκεπτρίας, ἀδελφὰς κλπ.). Κράτη μὲ μεγάλην ἀσφαλιστικὴν πεῖραν, ὅπως ἡ Γερμανία, διαθέτουν τὸ 58% τῶν πόρων τῶν προοριζομένων διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας διὰ τὴν προληπτικὴν ἰατρικὴν καὶ τὸ 42% διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Μὲ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς συντάσσονται καὶ 25 συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν σχετικὴν τροπολογίαν. Καὶ τώρα, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῶν πόρων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς εἶπεν, ὅτι οἱ πόροι θὰ καθορισθοῦν ἀναλόγως τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας τοῦ ἀντικειμένου τῆς καλλιεργείας καὶ τῆς ὑψομετρικῆς ζώνης κατὰ στρέμμα, κατὰ δένδρον, κατὰ κεφαλὴν ζώου. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ μὲ ἔπεισεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ θεσμὸς αὐτός. Ἀλλὰ τίνος γνώμη εἶναι αὐτή; Μήπως εἶναι γνώμη τοῦ κ. Κρόουν; Ἠρεύνησα τὴν ἔκθεσίν του, ἀλλὰ δὲν εὗρον τοιοῦτόν τι. Εἶναι γνώμη τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐζήτησα ἀντίγραφον τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς, ἀλλὰ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν διαθέτει. Δὲν εἶναι ἡ γνώμη τοῦ κ. Κρόουν, διότι ἐπὶ τέλους, ὁ κ. Κρόουν, ζῇ ἔξω ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ γράψῃ ἀπὸ τὸ γραφεῖον του ὅ,τι θέλει, εἶναι γνώμη τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως. Γράφει εἰς τὴν σελίδα 15 ὁ κ. Κρόουν: «Ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς ἐπρότεινε διάθεσιν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Συνεπῶς, αὐτὴ εἶναι μία γνώμη τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει σαφῶς ὁ κ. Κρόουν εἰς τὴν ἔκθεσίν του. Καὶ ἐὰν μὲν τὸ εἶχε συστήσει ὁ κ. Κρόουν, θὰ ὑπῆρχε κἄποια δικαιολογία, ἀλλὰ ἐδῶ, ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ζῇ κοντὰ εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπώνῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ νομοσχέδιον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγροτοεργάτας, ὑπολογίζεται τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα εἰς 8.000 ἐτησίως. Ἔκαμα ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμὸν καὶ εἶδα, ὅτι οἱ 8.000 δραχμαὶ ἀντιστοιχοῦν εἰς 160 ἡμερομίσθια μὲ 50 δραχμὰς ἡμερησίως ἢ 200 ἡμερομίσθια, μὲ 40 δραχμὰς ἡμερησίως. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ὁ μέσος ὅρος ἡμερομισθίου εἶναι 50 δραχμαί, νὰ κάνῃ 160 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὴ ἡ ὑποαπασχόλησις ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχον οἱ ἀγροτοεργάται μας ἐξησφαλισμένα 160 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον, εἶναι βέβαιον, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἐτρέπετο πρὸς τὴν μετανάστευσιν, αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου γνώμη. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν φόρον. Δὲν ἐννοῶ, διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸς ὁ φόρος. Λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, πρὸς τὴν ὁποίαν στρέφεται ἡ ἰδική μας προτίμησις, δὲν ἔχει ἀσφαλιστικὴν πεῖραν. Καὶ ἐρωτῶ: Αὐτοὶ οἱ 200 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι προορίζονται διὰ τὸν ΟΓΑ, θὰ ἔχουν ἀσφαλιστικὴν πεῖραν, θὰ εἶναι κατὰ ἕνα τρόπον παρεσκευασμένοι διὰ νὰ ἀναλάβουν ὅλα τὰ βάρη; Ἂν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἔκθεσιν τοῦ ξένου εἰδικοῦ, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα δίκτυον ὑποκαταστημάτων, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν σὲ κἄθε ἕνα Νομὸν ὑποκατάστημα τοῦ ΟΓΑ. Πρέπει νὰ κάμωμεν δηλαδὴ εἰς 52 Νομούς. Καὶ διὰ νὰ λειτουργήσουν αὐτὰ τὰ 52 ὑποκαταστήματα θέλουν κατὰ μέσον ὅρον μίαν καθαρίστριαν, ἕνα κλητῆρα, ἕνα διευθυντὴν καὶ ἕνα γραφέα. 4 ἄνθρωποι ἐπὶ 52 ὑποκαταστήματα, μᾶς κάνουν 220 ὑπαλλήλους. Εἰς αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχει ἀσφαλιστικὴ πεῖρα, ἀντιθέτως, εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν ὁποίαν προτιμῶμεν ἡμεῖς, ὑπάρχει μία ἀσφαλιστικὴ πεῖρα εἰς τὸ θέμα ἀσφαλίσεως παγετῶν καὶ χαλάζης. Τὸ δεύτερον θέμα, αἱ δαπάναι διὰ τὸν Ο.Γ.Α. αἱ ὁποῖαι ὑπολογίζονται εἰς 3%. Εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον, ἀφ’ ἧς στιγμῆς συσταθῇ ὁ Ο.Γ.Α. θὰ ὀγκοῦνται συνεχῶς διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὰ 8% εἰς τὸ ὕψος τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀλλά, εἶπεν ὁ εἰδικὸς Γερμανός, νὰ κάνωμεν ἕνα δίκτυον ὑποκαταστημάτων, νὰ κάνωμεν στοιχειωδῶς 52 ὑποκαταστήματα, δηλαδὴ 220 ὑπαλλήλους δι’ αὐτὴν τὴν δουλειά. Μόνον αὐτὸ ἂν σημειώσετε εἶναι ἀρκετόν. Ἀφίστε τὰ δικαιώματα ποὺ δίδονται εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ο.Γ.Α. Δικαιοῦται νὰ διορίζῃ καὶ νὰ παύῃ, γράφει ἡ ἔκθεσις, ἔχει δικαίωμα ἄνευ οὐδεμιᾶς διαδικασίας, κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀντίληψιν, νὰ διαθέτῃ ποσὰ καὶ νὰ ἀποφασίζῃ νὰ διαθέσῃ τὰ ποσὰ αὐτὰ μέχρι 100.000 δραχμῶν. Δὲν ἀκολουθεῖται ἡ διαδικασία τῶν διατάξεων τοῦ δημοσίου λογιστικοῦ, οὔτε τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου. Συνεπῶς, εἶναι Α καὶ Ω, διορίζει καὶ παύει ὅπως ὁ Βασιλεὺς τοὺς ὑπουργούς, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ο.Γ.Α. Δὲν νομίζω, ὅτι τοιαῦτα δικαιώματα πρέπει νὰ δοθοῦν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς ἕνα ὀργανισμὸν τόσον κολοσσιαῖον, ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα πελώριον θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὥρα ἔχει παρέλθει, πρέπει νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὅπως πιστεύω, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν βιωσιμότητα τοῦ θεσμοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις ποὺ θὰ καταστήσουν τὸν θεσμὸν ἐφαρμόσιμον, ἄλλως ὁ θεσμὸς θὰ παραμείνῃ ἀνεφάρμοστος. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλοῦσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Ε.Δ.Α. πρὸς ἐπίσπευσιν τῆς συζητήσεως, δεδομένου, ὅτι εἶναι 10 ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι, ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α., διὰ νὰ ὁμιλήσουν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθοῦν εἰς δύο, ὥστε νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἀκόμη ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ὁ κ. Βαρδινογιάννης καὶ ὁ κ. Στεφανίδης, διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§85Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ψήφισιν, ἀλλὰ νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ τοποθέτησις τῶν πραγμάτων, διότι πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι καὶ ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως ἔλαβον τὸν λόγον πολλοὶ συνάδελφοι. Ἐκτὸς τούτου εἶναι καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ παρακαλοῦσα καὶ ἐγὼ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Ε.Δ.Α. νὰ συμφωνήσῃ, νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων δεδομένου, ὅτι ἐξετέθησαν αἱ ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ φρονῶ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§88Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός μας ὡμίλησαν τρεῖς συνάδελφοι καὶ ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις μας. Νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλήν, διὰ τοῦτο παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. Ἄλλωστε εἶναι σύμφωνος ὅλη ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ πλέον νομίζω, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶναι σχεδὸν τυποποιημέναι. Ἀναφέρονται αὗται εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἡ ἀσφάλισις τῶν προϊόντων νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς προσόδου νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς πραγματικῆς προσόδου. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§90Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὰς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προέκυψαν διαπιστώσεις σημαντικαὶ καὶ συντριπτικαὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀπεδείχθη πόσον ἡ Κυβέρνησις εἶναι μακρὰν τοῦ πόνου ποὺ συνταράσσει τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ ὄνειρον τῶν ἀγροτῶν διὰ μίαν καλυτέραν μεταχείρισιν θὰ τοὺς γίνῃ ἐφιάλτης ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὡς ἔχει καὶ θὰ ἀποδείξῃ διὰ μίαν ἐπὶ πλέον φορὰν τὴν τραγικὴν εἰρωνείαν καὶ ἀνειλικρίνειαν, τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν μόχθον των καὶ τὸν τίμιον ἱδρῶτα συμβάλλουν ἀποφασιστικὰ στὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Δὲν θὰ κάνω ἀνάλυσιν τῶν προτάσεων τὰς ὁποίας τὸ Κόμμα μας κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν διεξοδικῶς ἀπὸ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπόν μας. Θεωρῶ ὅμως σκόπιμον, νὰ ἀπαριθμήσω μερικὰ ἀπὸ τὰ κύρια σημεῖα τῶν προτάσεων τοῦ νόμου ἐκείνου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις ἐξ ἀντιδιαστολῆς μὲ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐκλογικὸν πυροτέχνημα. Εἰς τὴν πρότασιν τοῦ νόμου τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν τὴν 7ην Ἰανουαρίου, εἶχον προταθῆ οὐσιαστικαὶ καὶ πραγματοποιήσιμοι λύσεις καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται μὲ τόσα μειονεκτήματα, ὥστε νὰ ἀποτελῇ κυριολεκτικῶς τὸν ἐφιάλτην τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ πέραν τῆς προτάσεως αὐτῆς, εἴχομεν ὑποβάλει πρότασιν νόμων περὶ προστασίας τῆς παραγωγῆς, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ μίαν ἀπὸ τὰς πλέον σοβαρὰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ τὸ ριγμένο νοικοκυριό του. Οὕτω θὰ ἀντιμετωπίζετο τὸ κῦμα τῆς ἀστυφιλίας καὶ τῆς μεταναστεύσεως καὶ θὰ ἀνεπτεροῦτο τὸ ἠθικὸν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἡ ὁποία τὰ πάντα προσφέρει καὶ οὐδὲν λαμβάνει. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις θριαμβολογεῖ, ὅτι ἐπέτυχε τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ ὅτι ἐφωδίασε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ μηχανικὰ μέσα καλλιεργείας. Δὲν θὰ ἀντιδικήσω εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους παρουσίασεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Εἰς τὴν εἰκόνα ὅμως τῆς εὐημερίας ποὺ ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀντιπαραθέσω μίαν καὶ μόνον λέξιν, τόσον γνώριμον εἰς τὴν ὕπαιθρον: Κρίσις, δυστυχία. Καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον αὐτό. Ἀλλὰ ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἠλπίζαμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπειτα ἀπὸ ὅλας αὐτὰς τὰς προτάσεις τῶν νόμων καὶ τὰς ἐπερωτήσεις ποὺ ἐπηκολούθησαν εἰς τὴν Βουλήν, θὰ κατήρτιζεν ἓν ὡλοκληρωμένον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ συνέβαλλεν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ παγίου καὶ δικαίου αἰτήματος τῆς παροχῆς ἀγροτικῶν συντάξεων ἱκανοποιητικῶν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, περιλαμβάνει τρεῖς κλάδους, α) τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, β) τῆς προστασίας κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ καὶ γ) τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Θὰ ἐνόμιζεν κανείς, ὅτι ἐφ’ ὅσον περιλαμβάνει καὶ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς κλάδους, θὰ εἶναι καὶ καλύτερον. Ἀλλὰ ἔχει φύγει ἀπὸ τὸν βασικὸν αὐτὸν σκοπόν, εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐκ Γερμανίας εἰδικῶς κληθέντος εἰδικοῦ κ. Κρόουν. Ἰδιαιτέρως ὁ κλάδος ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἀντιμετωπίζετο πλήρως ὑπὸ τοῦ νόμου 3487 τοῦ 1955 ὁ ὁποῖος ἀτυχῶς, δὲν ἔτυχεν ἐφαρμογῆς. Εἰδικώτερον εἰς τὸν κλάδον τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζει μίαν ἀνακολουθίαν. Ὁ νόμος ἐκεῖνος, προέβλεπε πλήρη ὑγειονομικήν, νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, προστασίαν τῆς μητρότητος κλπ., κλπ., ἀλλὰ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 5ετίαν ἔμεινεν ἀνεφάρμοστος. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος ἢ ἐπιχειρεῖ νὰ ἐντυπωσιάσῃ μὲ τὸ τρίπτυχον ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἢ ἐπιχειρεῖ νὰ καλύψῃ τὴν ἀποτυχίαν τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ, παρ’ ὅλον, ὅτι παρῆλθεν ὁλόκληρος πενταετία. Ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ πλευρᾶς ὑγειονομικῆς, εἶναι πράγματι σοβαρά. Ἰδοὺ μία στατιστικὴ θανάτων τοῦ 1957 εἰς τὴν ὕπαιθρον, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστοποιοῦνται ἀπὸ ἰατρόν, διότι οἱ θανόντες δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἀγροτικὴ Ἤπειρος 50,7%, Θράκη 48,3%, Θεσσαλία καὶ Μακεδονία 34%. Θανόντες εἰς Νοσοκομεῖα: Ἀστικὲς περιοχὲς 36,4%, Κωμοπόλεις 9,7%, Ἀγροτικὲς περιοχὲς 6,5%. Εἰδικὰ στὸν Νομὸν Ἀττικῆς, τὸ ποσοστὸν τῶν θανόντων εἰς Νοσοκομεῖα εἶναι 46%. Εἰς τὴν περιοχὴν διοικήσεως πρωτευούσης 49%. Ἐνῷ εἰς τὰ Μέγαρα κατέρχεται εἰς 7%. Ἀντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει τοῦτο ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῶν ἀριθμῶν. Διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν γεννήσεων αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἄνευ τῆς παρουσίας ἔστω καὶ μαμῆς. Ἀγροτικαὶ περιοχαὶ 42,5% καὶ κατὰ περιφερείας, Ἤπειρος 71,5% καὶ Θράκη 66,7%. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει πάντα ὅσα ἐπροτάθησαν ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἰδιαιτέρως τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως ὅλων τῶν γερόντων, ἡλικίας 60 ἐτῶν, τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ εἰς δραχμὰς τριακοσίας μηνιαίως, τὸ θέμα τῆς ἀναπηρίας, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας, ὡς καὶ τοῦ θανάτου. Θέλω νὰ τονίσω τοῦτο: Δὲν νομίζω, ὅτι ὡς σήμερον παρουσιάζονται αἱ ἀγροτικαὶ συντάξεις, δηλαδὴ τῶν 180, τῶν 220 καὶ τῶν 300 δραχμῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς συντάξεις ἀλλ’ οὔτε κἂν ὡς βοήθημα. Διότι ἐπιβάλλουν εἰς τοὺς ἀγρότας μίαν ἐπαχθῆ φορολογίαν καὶ θὰ τοὺς δίδωμεν ἐλάχιστα. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν θὰ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν ὅλων μας καθὼς καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ θὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας θὰ ἔχωμεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἂς πεισθῇ δὲ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὅ,τι δίδομεν εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι δαπάνη παραγωγική, καὶ ἑπομένως οὐδεμία φειδὼ χρειάζεται νὰ γίνεται πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§92Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς νὰ ἀκολουθῶ τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ παρακολουθήσω μὲ καλὴν πίστιν καὶ ἀντικειμενικότητα κἄθε νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν ὡς σκοπὸν τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ λαοῦ καὶ ἀκόμη περισσότερον κἄθε νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δυστυχῶς, ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει διατυπώσει ἡ Κυβέρνησις. Ἰδία ἡ μέθοδος, διάφορα ὅμως συστήματα. Ἴσως διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας αὐτῆς, καίτοι ἐνασμενίζεται διὰ τὴν ἀκραιφνῆ ἀστικὴν ὀρθοδοξίαν της, ἐθεώρησεν, ὅτι μία ἐλαφρὰ παρέκκλισις εἰς τὸν τομέα τῆς προπαγάνδας δὲν θὰ τὴν ἔβλαπτε. Παρετήρησε, φαίνεται, ὅτι ἡ μέθοδος παλαιᾶς προπαγάνδας εἶναι πολὺ ἁπλῆ καὶ πολὺ ἀποδοτική: Νὰ προβάλῃς, δηλαδή, τὸ φλέγον πρόβλημα καὶ παραλλήλως νὰ ὑπόσχεσαι. Νὰ προβάλῃς τὴν κόλασιν τῆς πραγματικότητος καὶ νὰ ὑπόσχεσαι τὸν ἐπίγειον παράδεισον. Νὰ τὸν ὑπόσχεσαι ἐντέχνως, ὥστε νὰ γίνεται ἡ ὑπόσχεσις ὑποβολὴ καὶ νὰ μεταβάλλεται εἰς ὕπνωσιν. Διότι τὸ ἄγχος τῆς μονίμου ἀγωνίας του ἀνακουφίζεται, ὅταν παρασυρθῇ ἀπὸ τὴν λεπτὴν προπαγάνδαν καὶ μεταβάλλει εἰς πίστεις τὰ ὄνειρα καὶ τὰς προσδοκίας του. Ἡ Κυβέρνησις συγχρόνως ὅμως διαπιστώνει εὐημερίαν τοῦ λαοῦ... Ἡ Κυβέρνησίς μας, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἀνθρώπους... «μυαλωμένους» ἐσκέφθη, ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμος μία ἀντιγραφὴ τῆς παλαιᾶς μεθοδολογίας. Καὶ ἐτέθη ἐπὶ τὸ ἔργον. Ἔθεσε τὰς διαπιστώσεις της: Διαπίστωσις πρώτη: Δυσπραγία καὶ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν. Διαπίστωσις δευτέρα: Εὐπιστία καὶ ἀγαθότης τῶν μαζῶν αὐτῶν. Συμπέρασμα: Ἐκμετάλλευσις τῆς εὐπιστίας, ὥστε νὰ παρακαμφθῇ ἡ ἀπελπισία. Σκοπός: Ἐγγραφὴ πρώτης ὑποθήκης εἰς τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ. Διαπράττει ὅμως τὸ σφάλμα ἡ καλή μας Κυβέρνησις, νὰ λησμονῇ ὡρισμένα πράγματα: Πρῶτον: Ὅτι ἡ προπαγανδιστικὴ ἐκμετάλλευσις τῆς ἀγωνίας τοῦ λαοῦ καὶ δὴ τοῦ ἀγροτικοῦ, προϋποθέτει κῦρος ἐκ μέρους ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὴν ἀποπειρᾶται. Καὶ τὸ κῦρος αὐτὸ τὸ ἔχει, φεῦ, ἀπὸ μακροῦ ἀπολέσει. Καὶ δεύτερον: Ὅτι οἱ προπαγανδιστικοὶ ἑλιγμοὶ διὰ νὰ ἐπιτύχουν, ἔστω καὶ σχετικῶς, πρέπει νὰ ἔχουν κἄποιαν πρωτοτυπίαν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις καταθέτουσα τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, δυστυχῶς, δὲν δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ ὑπὲρ αὐτῆς τὸ εὔσημον τῆς πρωτοτυπίας ἢ τῆς εὑρεσιτεχνίας, ἔστω καὶ ἂν διακηρύσσῃ, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἀπετέλει μέρος τοῦ προεκλογικοῦ της προγράμματος καὶ ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι καρπὸς μακρᾶς καὶ ἐπιπόνου προετοιμασίας. Κάμνει δὲ αὐτὴν τὴν διακήρυξιν, λησμονοῦσα ἐν τῇ σπουδῇ της, ὅτι στερεῖται δι’ αὐτῆς τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι ἡ προχειρότης καὶ αἱ βασικαὶ ἀδυναμίαι τοῦ νομοσχεδίου ὀφείλονται εἰς τὴν ἔλλειψιν χρόνου διὰ τὴν ἐμπεριστατωμένην ἐπεξεργασίαν του, καὶ ὅτι τοιουτοτρόπως προβάλλει πανηγυρικῶς τὴν ἀνεπάρκειαν καὶ τὴν ἀνικανότητά της ὡς καὶ τὸν ἀσυλλήπτου μεγέθους ἐμπαιγμὸν ποὺ περικλείουν αἱ προθέσεις της. Ἡ σπουδὴ καὶ ἡ ἐπιδερμικότης μὲ τὰς ὁποίας συνετάγη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἶναι αἱ μόναι εὐκρινῶς διατυπωμέναι προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε πολὺ φιλοξένους τὰς σελίδας τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ κατεχώρισε περισσότερον μίαν ἀπολογιστικὴν διαφήμισιν τῆς δραστηριότητός της, ἐκδηλουμένης εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τῆς διατηρήσεως σταθερῶς τῆς ἀνεργίας ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ εἰς ἄλλα πολλὰ παράδοξα, παρὰ ρυθμίσεις οὐσιαστικὰς ἑνὸς θέματος τῆς σημασίας καὶ τῆς περιωπῆς τοῦ προβλήματος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως βρίθει ἑτεροκλήτων καὶ ἀπιθάνων παραδόξων. Ἐμφανίζει δηλαδή, τὴν Κυβέρνησιν ἱκανοποιημένην ἐκ τῆς ἀπορροφητικότητος τῆς οἰκονομίας μας εἰς ἀγροτικὰς χεῖρας, ἀνερχομένης εἰς 40.000 ἄτομα ἐτησίως, ἐνῷ ἡ ὑφισταμένη στρατιὰ τῶν ἀνέργων δὲν τὴν ἐνοχλεῖ, διότι παραμένει στάσιμος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ δικαίωσις τῶν 200.000 πεινώντων ἀνέργων. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει καὶ ἄλλο ἑτερόκλητον παράδοξον. Μᾶς λέγει, ὅτι ἡ ἐξέλιξις τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος ἡ σημειωθεῖσα ἐντεῦθεν τοῦ 1955 καὶ ἡ ὁποία ἦτο ἀνοδική, δὲν ἦτο τυχαία, ἀλλὰ ἀποτελεῖ καρπὸν τῆς γεωργικῆς της πολιτικῆς.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς τί λέγετε. Ἔχει τὴν εὐθύνην, διὰ τὴν μείωσιν;

§94Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μά, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἔχῃ καὶ τὴν εὐθύνην διὰ τὴν αὔξησιν;...

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς τί λέγετε;

§96Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ. Ἐὰν κανεὶς διεκδικῇ τὴν τιμὴν τῆς αὐξήσεως, πρέπει νὰ δέχεται ἀσφαλῶς καὶ τὰς συνεπείας τῆς μειώσεως.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἐὰν ἡ μείωσις προέρχεται ἐκ καιρικῶν συνθηκῶν;

§98Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐὰν ἡ αὔξησις προέρχεται ἐκ καιρικῶν συνθηκῶν κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ τὴν διεκδικήσετε σεῖς ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς σας;

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὸ παντὸς ἔχει καὶ κυβερνητικὴν δραστηριότητα.

§100Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν, κ. Ὑπουργέ, ἡμεῖς, οἱ ἐκ Κρήτης προερχόμενοι, νὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ καταστροφὴ τοῦ περονοσπόρου ὠφείλετο εἰς παραλείψεις ἰδικάς μας, τῶν ἀγροτῶν.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§102Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα λέγετε καὶ τολμᾶτε νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν;

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, κύριε. Διότι οἱ σουλτανοπαραγωγοὶ τῆς Κρήτης μὴ ὑποστάντες ζημίαν ἀπὸ 40ετίας, ἀπὸ περονόσπορον, δὲν εἶχον τὴν παράδοσιν τῆς καταπολεμήσεως τοῦ περονοσπόρου.

§104Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐδῶ ἐχρειάζετο τὸ Κράτος.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ Κράτος ἐπενέβη. Ἔδωσε τὰ μέσα, τοὺς καθωδήγησεν, ἀλλὰ δὲν ἤξευρον εἴτε δὲν ἤθελον.

§106Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καμμία μέριμνα δὲν ἐλήφθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ νὰ προληφθοῦν αἱ συνέπειαι τοῦ περονοσπόρου, ἀλλ’ ἁπλῶς συστάσεις ἐγένοντο πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ μάλιστα πολλὲς φορὲς οἱ διάφοροι γεωπόνοι διεφώνουν ὡς πρὸς τὸν τρόπον καταπολεμήσεως, καὶ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας αὐτοῦ, ἐπικαλοῦμαι τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Ἡρακλείου, ὅτι οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ συνέπειαι τοῦ περονοσπόρου.

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Ἡρακλείου, γνωρίζει καλά, ὅτι πρὶν ἐκδηλωθῇ ἡ νόσος αὐτή, εἶχεν ἀποσταλῆ μεγάλη ποσότης χαλκοῦ διὰ τὸν ψεκασμὸν τῶν ἀμπελοφυτειῶν.

§108Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Γνωρίζω, κ. Ὑπουργέ, ἀγρότην, ὁ ὁποῖος ἐψέκασε 15 φορὲς τὸ ἀμπέλι του χωρὶς ἀποτέλεσμα. Συνεπῶς, πραγματικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν δὲν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, δὲν γνωρίζω πῶς ὁ Κρητικὸς λαὸς θὰ ἀντέδρα αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πρέπει νὰ τονίσω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὅτι ἔγιναν ἀπαράδεκτοι ἐπεμβάσεις κατὰ τὴν διανομὴν τῆς βοηθείας, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἀγροτῶν. Πρέπει ἀμέσως νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ μέτρα εἰς τοὺς ἐμμέσως πληγέντας καὶ νὰ γίνῃ συμπληρωματικὴ κατάστασις περιλαμβάνουσα ὅλους τοὺς πληγέντας, ἀπὸ σιτηρά, ἀπὸ δάκον καὶ σταφιδοπαραγωγούς. Ὅλους ἀνεξαιρέτως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν λέγετε, ὅτι ὑπάρχει δυνατότης ἀπορροφήσεως ἐτησίως 40.000 ἀνέργων. Φαίνεται, ὅτι ἀγνοεῖτε παντελῶς, ὅτι ὑπάρχουν 400.000 ἄνεργοι πάσης κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς παρακολουθῶ, διότι μόνον εἰς τὴν φαντασίαν στηρίζετε αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς.

§110Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν σέβεσθε τὴν Βουλὴν καὶ ἀπευθύνεσθε πρὸς τοὺς βουλευτὰς κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ σέβομαι τὴν Βουλήν, σεῖς δὲν τὴν σέβεσθε, ὅταν λέγετε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Συνεχίσετε τὴν ἀγόρευσίν σας.

§112Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ διακόπτετε πλέον, ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀναγράφει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, δὲν εἶμαι ἐγὼ ὑπεύθυνος. Ἀλλά, πέραν ἀπὸ τὰ διαφημιστικά, ὅσον καὶ παράδοξα ταῦτα κηρύγματα, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκχύσῃ τὸ ἐκ τοῦ αἰσθήματος κατωτερότητος δηλητήριόν της καὶ κατὰ τῆς ἀνορθωτικῆς καὶ πρωτοποριακῆς πολιτικῆς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν χαρακτηρίζει ὡς ἀρνητικὸν στοιχεῖον τῆς περιόδου 1914–1955, τὸ ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα κοινωνικὴ πολιτικὴ ἄφισε ἐκτὸς πάσης ἀσφαλιστικῆς καλύψεως τοὺς ἀγρότας. Ἐπειδὴ ὅμως, ἡ περισσότερον ἱστορικὴ καὶ δημιουργικὴ περίοδος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἐμπεριέχεται καὶ καλύπτει τὸ μεγαλύτερον ὁμαλὸν τμῆμα τῆς περιόδου ταύτης, ἕπεται, ὅτι ὁ ὑπαινιγμὸς στρέφεται σαφῶς κατὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Βεβαίως, δὲν ἔρχομαι ὁ διὰ λόγων ἀπολογητὴς τῆς πολιτικῆς τοῦ πλέον ἱστορικοῦ Ἑλληνικοῦ Κόμματος, ἀφοῦ ἡ ἀνορθωτική του πολιτική, αἱ γεωργικαί του μεταρρυθμίσεις καὶ ἡ κοινωνικὴ καί, εἰδικώτερον, ἡ ἐργατική του πολιτική, σᾶς ἐξησφάλισαν τὸ δικαίωμα νὰ καυχᾶσθε ἐν τῇ ἐκθέσει, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης ἡ χώρα μας περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν πλέον προοδευτικῶν χωρῶν. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο δὲν εἶναι τόσον παράδοξον ὅσον τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ τῇ 40ῇ ἐπετείῳ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλονίκης, δὲν ἐμνημονεύθη οὐδὲ κἂν ὡς ἱστορικὴ ὕπαρξις ὁ δημιουργὸς τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, ὁ δημιουργὸς καὶ ὁ κοινωνικὸς ἀναμορφωτής, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ἀλλὰ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος καὶ ἡ ἐποχή του ἀποτελοῦν ἕνα οἱονεὶ συγκριτικὸν ὅρον, πρὸς τὸν ὁποῖον ἱστορικῶς συγκρίνεται ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦτο αἰσθάνεται τὴν ἐκ τοῦ αἰσθήματος μειονεκτικότητος ἀνάγκην νὰ μειώσῃ ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον διεθνῶς καυχᾶται ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς. Ἀλλά, φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπώλεσε καὶ τὴν αἴσθησιν τῆς ἐννοίας τῶν λέξεων. Ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐκθέσει, ὅτι κατ’ ἐφαρμογὴν προηγουμένων της νόμων λειτουργεῖ ἤδη εἰς τὴν ὕπαιθρον πυκνὸν δίκτυον ἐκ 1.137 κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, μὲ 1.141 ἰατρούς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπολογίσω τὴν θρυλουμένην ταύτην πυκνότητα. Ἐπὶ 46.000 χωρίων τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, ἡ Κυβέρνησις αὐτοϊκανοποιουμένη ἐγκατέστησε πυκνὸν δίκτυον ἐκ 1.137 ἰατρείων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι εἰς κάθε 40 χωριὰ ἀντιστοιχεῖ ἓν ἰατρεῖον. Ὁ ἀριθμὸς αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, προκαλεῖ ἐντροπὴν διὰ τὴν ἐποχήν μας. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς ἀναφέρω δύο ἐξόχως κολακευτικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους παρέλειψεν εἰς τὴν ἔκθεσιν. Εἰς τὴν περιφέρειαν Πρωτευούσης, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετοῦν 5.650 ἰατροὶ ἀντιστοιχεῖ ἕνας ἰατρὸς εἰς 210 περίπου ἄτομα, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς καύχημα τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου μᾶς δίδει ἀντιστοιχίαν ἑνὸς ἰατροῦ εἰς 3.770 πρόσωπα. Οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι περιέχουν, κύριοι συνάδελφοι, τόσην προκλητικότητα, ὥστε, ἂν μὴ τὶ ἄλλο, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλουν εἰς τὴν Κυβέρνησίν μας τὴν σιωπὴν τῆς αἰσχύνης. Τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ὅπου ἔστω ὑπάρχει ἰατρός, δὲν διαθέτουν φάρμακα καὶ ἁπλῶς αἱ συνταγαὶ δίδονται γιὰ νὰ μὴν ἐκτελοῦνται λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἥρωες οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι παλαίουν μὲ τὰς καιρικὰς συνθήκας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν συνείδησίν των, διότι δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν ὅσο θέλουν καὶ γνωρίζουν. Φαίνεται, ὅτι λησμονεῖ ἡ Κυβέρνησις ἕνα ἄλλον νόμον ποὺ ἐψήφισε τὶς παραμονὲς τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958, ὅτι ὅλοι οἱ ἀγρόται θὰ ἔχουν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἀφοῦ τελείωσαν αἱ ἐκλογαί, ἐπανήλθομεν πάλιν εἰς τὰ δελτία Α, Β καὶ Γ κατηγορίας ἀπορίας. Ἔτσι θέλετε καὶ τώρα νὰ ψηφίσητε νόμον προεκλογικῶς, γιὰ νὰ τὸν ἀδρανήσετε ἐὰν μπορῆτε, διότι ἀσφαλῶς δὲν θὰ μπορῆτε, διότι δὲν θὰ εἶσθε Κυβέρνησις, μετὰ τὰς ἐπικειμένας ἐκλογάς. Ὁ λαὸς, ὅμως, ἔχει πλέον ἀντιληφθῆ τὰς προθέσεις σας καὶ εἶναι καιρὸς νὰ ἀντικρύσητε καὶ σεῖς τὰς ἀντιδράσεις του. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς των, ἀποτελοῦν τὰ κατ’ ἐξοχὴν ἀνθρωπιστικὰ καὶ κοινωνικὰ αἰτήματα, ὄχι μόνον τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας, καὶ ἐπιτακτικὴν ἐπιταγὴν τῆς συγχρόνου ἐποχῆς. Εἶναι ἀσφαλῶς ἀπαράδεκτον, εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ πολιτισμὸς ἀπογειώνει τὴν ἀνθρωπίνην ἀνησυχίαν πρὸς ἀναζήτησιν τῆς γνώσεως τῆς ἀληθείας πέραν τοῦ πλανήτου μας καὶ εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν ἅπασαι αἱ τάξεις ἔχουν ἐπιτύχει μίαν ἀσφάλειαν διά τε τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον, εἶναι, λέγω, ἀπαράδεκτον νὰ παραμένῃ πρωτογόνως ἐκτεθειμένη ἡ τροφὸς ὅλων τῶν ἄλλων, τάξις, ἀπειλουσῶν ὑγείαν τε καὶ εἰσόδημα καὶ εἰς τὴν ἀβεβαιότητα τοῦ μέλλοντος. Πέραν τούτων, τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ἐπιβάλλει καὶ οἰκονομικὴ ἀναγκαιότης. Ἡ αὔξησις τῆς καταναλωτικῆς ἱκανότητος τῶν ἀγροτῶν θὰ τονώσῃ τὴν ἐπιχειρηματικὴν καὶ τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν δραστηριότητα τῆς ἐπαρχίας, ἡ ὁποία ἐμφανίζει τόσον μεγάλην καθυστέρησιν ἀναπτύξεως ἔναντι τοῦ κέτρου. Ἡ μεταπολεμική, ἐξ ἄλλου, ἐξέλιξις τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐμφανίζει σημαντικὴν ὑστέρησιν, ἔναντι τῆς ἐξελίξεως τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, προϊόντων κατ’ ἐξοχήν, ἰδίᾳ παρ’ ἡμῖν, ἀστικῆς παραγωγῆς. Τέλος, ἡ ἔντονος ἀνισότης εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν, ἀποτελοῦν καταστάσεις αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν καὶ ἐπιβάλλουν κατ’ ἐπιτακτικὸν τρόπον τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω λόγων, δυναμένων νὰ θεωρηθοῦν ὡς θεραπευτικοί, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ πραγματικὴ ἐξασφάλισις ἀσφαλιστικῶν παροχῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, θὰ ἐνισχύσῃ σοβαρῶς τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλίσεώς των, τῆς ἀγάπης πρὸς τὴν γῆν καὶ τῆς αἰσιοδοξίας πρὸς τὸ μέλλον, παράγοντες πρωταρχικῆς σημασίας γιὰ τὴν παραγωγικὴν κινητοποίησιν τοῦ πληθυσμοῦ πρὸς ἐπίτευξιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν θὰ ἔχῃ ἕνα σαφῶς παραγωγικὸν χαρακτῆρα. Εἶναι, κατὰ συνέπειαν, ἐπιταγὴ ἀνθρωπισμοῦ καὶ οἰκονομικὴ σκοπιμότης ἡ τόνωσις τοῦ πρὸς τὴν ἐπαρχίαν εἰσοδηματικοῦ ρεύματος. Ἄλλωστε, τὸ ἀντίστροφον ρεῦμα ἐξήντλησε τόσον πολὺ τὴν ἐπαρχίαν, ὥστε τείνει νὰ ἐξαντληθῇ καὶ τὸ ἴδιον. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν ἀνωτέρω ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι καὶ ἀντιλήψεις ὅλων τῶν ὑγιῶς καὶ ἐντίμως σκεπτομένων, θὰ ἐξετάσω, ἐν συνεχείᾳ, ὅσον δύναμαι συντομώτερον τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ δικαιοτέρα κατανομή, κ. βουλευταί, ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου «καθ’ ὃ ποσοστὸν ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν χρηματοδοτεῖται ἐκ κοινωνικῶν πόρων καὶ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν ὑποτιμᾷ τὴν ἀντίληψιν ἡμῶν, εἶναι πρόκλησις. Συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, οἱ συνολικῶς θεσπιζόμενοι πόροι θὰ ἐξασφαλίζουν, κατὰ τὸ πλῆρες ἔτος τῆς ἐκκινήσεως εἰς τὸν ΟΓΑ, ἔσοδα ἐκ δραχμ. 1.209.000.000. Τὰ ἔσοδα ταῦτα θὰ προέρχωνται κατὰ 535 ἑκατομμ. ἐκ τῶν ἀγροτῶν, κατὰ 35 ἑκατ. ἐκ τῶν προσόδων τῆς περιουσίας τοῦ ΟΓΑ καὶ κατὰ τὰ ὑπόλοιπα 639 ἑκατομμ. ἐκ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς. Ἑπομένως, κατὰ τὴν λογικὴν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, τὰ 639 ἑκατομμ. δραχμ. ἢ τὰ 53% τῶν ἐσόδων τοῦ ΟΓΑ, ἀποτελοῦν ἀντικείμενον τῆς ἀναδιανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, ὅτι δηλαδή, τὸ ποσὸν τοῦτο μεταφέρεται ἐπὶ πλέον εἰς τὰς ἀγροτικὰς τάξεις. Ἀπὸ ποῦ, ὅμως, κ. συνάδελφοι, προέρχεται τὸ ποσὸν τοῦτο τοῦ κοινωνικοῦ πόρου; Προέρχεται κατὰ 305 ἑκατομμ. δραχμ. ἐκ τῆς προσθέτου φορολογίας τῶν σιγαρέττων, τοῦ καφὲ καὶ τῆς μπύρας. Προϊόντων, δηλαδή, κατ’ ἐξοχὴν εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως. Ἐάν, ὅμως, θεωρήσωμεν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ συνόλου μόνον διὰ νὰ ἰσοσταθμίσωμεν πιθανὴν ἀνωτέραν κατὰ κεφαλὴν κατανάλωσιν τῶν ἀστῶν, προκύπτει, ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τούτου, ἤτοι 150 ἑκατομμ. δραχμ. προέρχονται, ἐπίσης, ἐκ τῶν ἀγροτῶν. Ἐξ ἄλλου, ἐκ τῆς προσθέτου φορολογίας ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου καὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν, ποσὸν τοὐλάχιστον 50 ἑκατομμ. προέρχεται ἐκ τῶν ἀγροτῶν. Τοιουτοτρόπως, ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀγροτῶν ἀναβιβάζεται εἰς 735 ἑκατομμ. δραχμ., ἔναντι 439 ἑκατομμ. δραχμ. τῶν ὑπολοίπων τάξεων. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἔκτασις τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν καὶ τὰ 35 ἑκατομμ. δραχμ. τῶν ἐξόδων διοικήσεως, τὰ ὁποῖα θὰ καρποῦνται πάλιν ὁ ἀστικὸς πληθυσμός. Οὕτως, ἀντικείμενον ἀναδιανομῆς ἀποτελοῦν μόνον 400 ἑκατομμ. περίπου δραχμ., ἤτοι μόλις τὸ 33% τῶν συνολικῶν ἐσόδων, ἔναντι τοῦ 53%, τὸ ὁποῖον μᾶς λέγει ἡ Κυβέρνησις. Τοιουτοτρόπως, οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἐξασφαλίζουν τὸ 30% τοῦ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἰσφέρουν τὸ 60% τῶν συνολικῶν ἐσόδων τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ των. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν σημαντικῶς ἄνισον συμμετοχὴν τῶν δύο βασικῶν τάξεων τοῦ πληθυσμοῦ ἀστῶν καὶ ἀγροτῶν, εἰς τὰ βάρη τῆς ἀσφαλίσεως τῶν τελευταίων παρατηρεῖται, ὅτι οἱ ἔντιμοι καὶ νομοταγεῖς πολῖται, οἱ ἔχοντες ὑψηλὴν φορολογικὴν συνείδησιν, καλοῦνται συνεχῶς νὰ εἰσφέρουν ὑπὲρ τῶν κοινῶν. Ἀντιθέτως, οἱ φορολογικῶς ἀσυνείδητοι καὶ ἀσύδοτοι πολῖται, τυγχάνουν διὰ τοῦ τρόπου μιᾶς ἐπιβραβεύσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ἀνηθικότητά τους. Καὶ οἱ πολῖται οὗτοι δὲν εἶναι ὀλίγοι καθὼς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ὁ τοιοῦτος τρόπος ἐξευρέσεως ἐσόδων ὁδηγεῖ ἢ ὄχι καὶ τοὺς ἐντίμους πολίτας εἰς φορολογικὴν ἀσυνειδησίαν; Ἐξ ἄλλου ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν τῆς φορολογίας μεταξὺ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ Νομοσχέδιον δὲν λέγει σαφῶς, ὅτι ὑποβάλλονται εἰς τὴν αὐτὴν ἀπολύτως φορολογίαν καὶ οἱ μὴ δικαιούμενοι ἀσφαλιστικῶν παροχῶν, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἀσχολούμενοι καὶ μὲ τὴν γεωργίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι, ἱερεῖς, διδάσκαλοι κλπ. ἔχουν κτηματικὴν περιουσίαν καὶ μάλιστα, εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις, μεγαλυτέραν τῆς τῶν κυρίως γεωργῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποβάλλονται διὰ τὰ ἐκ τῆς γεωργίας εἰσοδήματά των εἰς τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς φορολογίαν, ὡς καὶ οἱ κυρίως ἀγρόται, καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ σημεῖον θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Ὁ Γερμανὸς εἰδικὸς σᾶς εἰδοποίησε. Μὴ τολμήσετε νὰ ἐπιβαρύνετε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, καὶ ἡμεῖς σᾶς προειδοποιοῦμεν, ὅτι ἐὰν δὲν τὸ διαγράψετε, θὰ ἐξεγερθοῦν οἱ ἀγρότες, ὅταν θὰ περιφέρωνται οἱ εἰσπράκτορες χωρὶς νὰ ἔχουν μάλιστα δικαίωμα ἐνστάσεως, διὰ νὰ εἰσπράξουν φόρους ἐπὶ προϊόντων τὰ ὁποῖα δὲν παρήχθησαν. Ἡ ἠθικὴ ὅμως, τῆς τοιαύτης φορολογίας δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν ἠθικὴν τῆς φορολογήσεως τῶν ἄλλων τάξεων, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Πῶς εἶναι νοητὸν ἕνας ὑποδηματοποιὸς ἢ ἕνας καφεπώλης τοῦ χωρίου νὰ πληρώνῃ τὸν αὐτὸν φόρον μετὰ τῶν κυρίως ἀγροτῶν, διὰ τὰ ἐκ τῆς γεωργίας εἰσοδήματά του ἄνευ οὐδενὸς ἀπολύτως ἀνταλλάγματος, ἐνῷ ὅπως εἶπον ἀνωτέρω ὅλαι αἱ λοιπαὶ τάξεις αἱ καλύπτουσαι τὸ 70% τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος προσφέρουν μόλις τὸ 40% τῶν συνολικῶν πόρων τοῦ ΟΓΑ; Ἡ ἐπιβολὴ φορολογίας, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἀκαθορίστου ἀξίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, δημιουργεῖ σοβαρὸν πρόβλημα διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, καταβολῆς τοῦ φόρου. Τοῦτο θὰ συμβῇ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πολλοὶ παραγωγοὶ δὲν συμμετέχουν διόλου ἢ κατ’ ἐλάχιστον εἰς τὴν συναλλακτικὴν οἰκονομίαν, λόγῳ τόσον τῆς πτωχείας των, ὅσον καὶ λόγῳ τῆς προσπαθείας των νὰ παράγουν ὅλα τὰ πρὸς τὸ στοιχειῶδες ζῆν των ἀναγκαῖα. Φρονῶ, συνεπῶς, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξαιρῆται τῆς φορολογίας ἕνα κατώτατον ὅριον γεωργικῆς προσόδου κατ’ ἀντιστοιχίαν πρὸς τὴν ἔκπτωσιν τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντηρήσεως ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι προφανές, ὅτι οἱ συντάκται τοῦ Νομοσχεδίου ἠθέλησαν νὰ ἐξεύρουν βεβαίους καὶ σταθεροὺς πόρους ἐσόδων τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὰς ἀδυναμίας καὶ τὰς ἀδικίας τὰς ὁποίας δημιουργεῖ. Ὀφείλω, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω σοβαροὺς φόβους διὰ τὴν δυνατότητα πραγματοποιήσεως τῶν συνολικῶς προβλεπομένων εἰσπράξεων ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Οἱ φόβοι μου στηρίζονται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεθοδολογία ὑπολογισμοῦ τοῦ ἀκαθαρίστου γεωργικοῦ προϊόντος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὑπολογίζεται τὸ 3% εἶναι τελείως διάφορον ἀπὸ τὸν προβλεπόμενον τρόπον καθορισμοῦ τῆς κατὰ παραγωγὸν ἀκαθαρίστου ἀξίας τῆς παραγωγῆς του καὶ βεβαιώσεως τῆς εἰσφορᾶς. Ἐκτὸς τούτου εἶναι φυσικὸν οἱ ἀναλυτικοὶ ὑπολογισμοὶ τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς ἑνὸς καὶ πλέον ἑκατομμυρίων γεωργικῶν οἰκογενειῶν, νὰ μὴ μᾶς δώσουν ἀθροιστικὸν ἀποτέλεσμα ἰσούμενον πρὸς τὸ συνολικὸν ὕψος τῆς ἀκαθαρίστου ἀξίας τῆς γεωργικῆς γενικῆς παραγωγῆς, ἀνερχομένης εἰς 25 δισεκατομμύρια περίπου δραχ. κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Τὸ ποσὸν τοῦτο βεβαίως ἀντιπροσωπεύει μίαν πραγματικότητα, ἀλλ’ ἐν τούτοις διὰ τοὺς ἐπὶ μέρους κατὰ παραγωγὸν ὑπολογισμοὺς ἀποτελεῖ ἕνα θεωρητικὸν ἀριθμόν. Τὸ ζήτημα τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, κ. συνάδελφοι, εἶναι τεράστιον καὶ ἀκανθῶδες πρόβλημα. Τοῦτο συμβαίνει εἰδικῶς εἰς τὴν χώραν μας διὰ τοὺς ἑξῆς δύο κυρίως, ὀργανικοὺς λόγους: Πρῶτον, διότι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ὑπερβαίνει τὸ ἥμισυ τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καὶ δεύτερον, διότι τὸ εἰσοδηματικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς γεωργίας μας εὑρίσκεται εἰς ἐξαιρετικῶς χαμηλὴν βαθμίδα. Ἀκριβῶς ὅμως αἱ δυσκολίαι αὗται ἔπρεπε νὰ εἶχον καταστήσει προσεκτικώτερον τὴν Κυβέρνησιν διὰ ν’ ἀποφύγῃ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀδικίας καὶ ἀδυναμίας τῆς ἀσφαλίσεως ταύτης. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν μᾶς πείθει ἀτυχῶς περὶ τῆς ἐπιμελείας καὶ προσοχῆς τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ τύχῃ, παρὰ τὰς περὶ τοῦ ἀντιθέτου διαβεβαιώσεις, τὰς διαλαμβανομένας ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει. Πέραν τῶν ἀδικιῶν, ἀντινομιῶν καὶ ἐλλείψεων τὰς ὁποίας ἐπεσήμανα προηγουμένως, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ἐν συντομίᾳ καὶ τὰ ἑξῆς: Μία γυναίκα ἡλικίας 63, ἐπὶ παραδείγματι, ἐτῶν, σύζυγος ἀποθανόντος συνταξιούχου ἀντὶ νὰ τύχῃ τῆς στοργῆς καὶ τῆς ἀρωγῆς τοῦ Κράτους ἢ τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀπώλειαν τοῦ συζύγου της χάνει καὶ τὴν σύνταξιν, ἐπὶ μίαν διετίαν καὶ πέραν αὐτοῦ μειώνονται καὶ τὰ εἰσοδήματα τῆς οἰκογενείας της, συνεπείᾳ τοῦ θανάτου τοῦ ἀνδρός της, ὅστις καίτοι συνταξιοῦχος συνέχιζε νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ ἐπιμελῆται τῆς περιουσίας του. Φρονῶ, ὅτι εἰς τὴν ἄδικον ὅσον καὶ ἄστοχον ρύθμισιν αὐτὴν πρέπει νὰ ἐπενεχθῇ μία τροποποίησις, καθορίζουσα τὸ δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους. Ἡ μόνη ἀπόλαυσις καὶ ἂς ποῦμε σπατάλη τοῦ ἀγρότου εἶναι νὰ ἀναπαυθῇ τὸ βράδυ εἰς τὸ καφενεῖον τοῦ χωριοῦ του πίνοντας ἕνα καφὲ καὶ καπνίζοντας ἕνα–δύο τσιγάρα. Αὐτὴν δὲ ἀκριβῶς τὴν «πολυτελῆ» κατανάλωσιν τῶν ἀγροτῶν ἔρχεται καὶ φορολογεῖ πρωτίστως τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἄλλο παράδειγμα προχειρότητος, ἂν μὴ δημαγωγικῆς σκοπιμότητος εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἀποσιωπᾶται καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὸ ἄρθρον 23 προβλέπει, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1961 καὶ μέχρις ὅτου τὴν περίθαλψιν ἀσθενείας, τὴν ὁποίαν παρέχει σήμερον ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, ἀναλάβει ὁ νέος ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, οὗτος ὀφείλει νὰ ἀποδίδῃ εἰς τὸ Δημόσιον ἑκατὸν ἑκατομμύρια. Τοῦτο ὅμως σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961 ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὸ βάρος 100 ἑκατομμυρίων καὶ οὕτω, μετὰ τὴν μεταφορὰν τῆς ὑποχρεώσεως περιθάλψεως ἀσθενείας τῶν παραγωγῶν εἰς τὸν νέον ὀργανισμόν, ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς θὰ καρποῦται ὁλόκληρον τὴν μέχρι τότε ὑπ’ αὐτοῦ καταβαλλομένην δαπάνην ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, περὶ τῆς ὁποίας προέβλεπον ὁ Ν. 3487)55 καὶ τὸ Ν. Δ. 3735)57. Τὸ παράδοξον ἄλλης «ἀσημάντου» ἀβλεψίας εἶναι, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἐμφανίζει ὡς δαπάνην εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τὴν μισθοδοσίαν τῶν 4 ὑπαλλήλων τῆς Νομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ἐνῷ τὸ ἄρθρον 16 σαφῶς ὁρίζει, ὅτι αἱ δαπάναι αὗται καταβάλλονται μὲν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἀποδίδονται ὅμως εἰς αὐτὸ ὑπὸ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ ὑπολογισμὸς καὶ ὁ καθορισμὸς τῶν ἐξόδων διοικήσεως εἰς 3% τὸ πολὺ ἐπὶ τῶν συνολικῶν ἐξόδων τοῦ ὀργανισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα, ὅταν μάλιστα καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦτο. Ἐὰν τελικῶς δὲν ἐπιτραπῇ ὑπέρβασις τοῦ ποσοστοῦ τούτου, τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. θὰ ὑποβληθῇ εἰς σημαντικὰς θυσίας, διότι ὁ φόρτος τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν θὰ εἶναι πολὺ μεγάλος καὶ ἐν πολλοῖς τελείως ξένος πρὸς τὸ ἀντικείμενον τῶν ἐργασιῶν τῆς Τραπέζης. Ἐκτὸς τούτου, μὲ τὰς συνεχεῖς προστριβάς της ἡ Τράπεζα (ΑΟΟΑ) πρὸς τοὺς ἀγρότας ἐξ αἰτίας τῶν ἀσφαλιστικῶν τούτων ὑποθέσεων θὰ δημιουργήσῃ νέαν δυσμενῆ εἰς βάρος της ψυχολογίαν τῶν ἀγροτῶν. Πρέπει ἐπίσης νὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ ἔχοντες μεγίστην πεῖραν εἰσπράκτορες οἱ κοινοτικοὶ καὶ θὰ ὑποστηρίξω σχετικὴν τροπολογίαν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀβεβαιότητά της, περὶ τῆς τοιαύτης, ὡς διαγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐξελίξεως τῶν ἀσφαλιστικῶν πραγμάτων τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποκρύψῃ τελείως ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται εἷς ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος εἶναι χαρακτηριστικὸς καὶ δηλωτικὸς τῆς ἀβεβαιότητος καὶ τῆς ἀνησυχίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναφέρεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων συντάξεως, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου καθωρίσθησαν καὶ τὰ ἔσοδα, ὑπόκειται εἰς πιθανὸν σφάλμα σὺν 12%. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ πιθανὸν σφάλμα 12% εἶναι ἐξαιρετικῶς μεγάλον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, κ. συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω πιθανὸν σφάλμα πρὸς μίαν μόνον κατεύθυνσιν, ἐπὶ πλέον, δηλαδή, μόνον. Τὰ πιθανὰ σφάλματα ὑπολογίζονται πλέον ἢ ἔλαττον ἑνὸς ἀριθμοῦ καὶ συνήθως οὐχὶ μεγαλυτέρα τοῦ 5%, διὰ νὰ εἶναι παραδεκτά. Τοῦτο ὅμως σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρατεῖ ἐπιφύλαξιν διὰ τὴν δικαιολογίαν μόνον τῆς ὑπερβάσεως τῶν δαπανῶν κατὰ 12%. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω τὴν ὁμιλίαν μου μὲ μίαν εἰσέτι παρατήρησιν. Αἱ ἀσφαλιστικαὶ παροχαὶ τοῦ συνιστωμένου Ὀργανισμοῦ ἄρχονται οὐσιαστικῶς τὴν 1.7.62, ἤτοι 20 ὁλοκλήρους μῆνας μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν φορολογιῶν. Ἔναντι λοιπὸν 1.200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν δαπανῶν τοῦ ὀργανισμοῦ κατὰ τὸ πλῆρες ἔτος τῆς ἐκκινήσεως, θὰ ἔχουν συσσωρευθῆ 2 δισεκατομμύρια δραχμαὶ κατὰ τὴν χρονολογίαν ταύτην. Ἤτοι θὰ ὑπάρχουν ἔσοδα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν τοῦ ὀργανισμοῦ ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος. Τοῦτο δὲ διότι αἱ ἐν τῷ μεταξὺ δαπάναι τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπερβαίνουν τὰ 200 ἑκατομμύρια δι’ ἔξοδα διοικήσεως, ἀποδόσεως 100 ἑκατομμυρίων εἰς τὸ Δημόσιον ἔναντι τῶν ἰατρικῶν κλπ. παροχῶν πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ τῶν ἄλλων ἐν τῷ μεταξὺ πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ συνέπειαν νὰ θεωρηθῇ τὸ ποσὸν τῶν 2 δισεκατομμυρίων δραχμῶν ὡς ἀναγκαῖον ἀποθεματικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀπὸ 1.7.62 ἀρχομένων παροχῶν ἀσθενείας τοῦ ὀργανισμοῦ. Φοβοῦμαι λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλε τόσον ἐνωρὶς τὰς φορολογίας διὰ τὸν σχηματισμὸν κεφαλαίων τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ χρησιμοποιήσῃ δίκην δανείου. Ὀφείλομεν ὅμως, νὰ προειδοποιήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θεσμοὶ τοιούτου βάρους, ὡς εἶναι αἱ ἀγροτικαὶ ἀσφαλίσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθοῦν εἰς ἓν ἔδαφος, τὸ ὁποῖον τόσον ἔχει καλλιεργηθῆ ἀπὸ τὴν μικροκομματικὴν μέριμναν. Ἂς ἀντιληφθῇ κἄποτε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πορευόμεθα εἰς καιροὺς κατὰ τοὺς ὁποίους ἡ κοινωνικὴ διαφοροποίησις τοῦ λαοῦ εἶναι συνειδητῶς προσανατολισμένη πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς του ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὴν προσφοράν του. Οἱ καιροὶ τῆς μοιρολατρικῆς καταφάσεως καὶ παροχῆς τῶν ἄνωθεν βουλῶν παρῆλθον. Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος— ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνθέτει τὸν πραγματικὸν κόσμον τῆς παραγωγῆς— γνωρίζει τὶ θέλει. Καὶ γνωρίζει, διατὶ τὸ θέλει. Αὐτὴν τὴν γνῶσιν δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε νὰ τὴν ἀγνοήσωμεν, οὔτε νὰ τὴν παραπλανήσωμεν. Ἐὰν τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν δὲν τὴν κατηυθύναμεν ἀκόμη, τότε ἡ κατάρα τῆς Ἱστορίας θὰ πέσῃ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν μας. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι διαθέτει τόσον νοῦν, ὥστε νὰ ξεύρῃ τὶ εἶναι, πῶς ἐκδηλώνεται καὶ ποίας συνεπείας ἔχει αὐτὴ ἡ κατάρα. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§114Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνεγράφη εἰς τὸν τύπον, ὅτι κατὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἑορτῶν θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναμελετήσῃ τὸ σχέδιον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ τοῦτο, διότι ἐπεκρίθη σφοδρότατα ἀπὸ ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἡ παράταξίς μας ἐδήλωσε καὶ διὰ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ αὐτῆς ἐκπροσώπου καὶ διὰ ἄλλων προηγηθέντων ἀγορητῶν, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ δήλωσις αὕτη ἔχει τὴν σημασίαν, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὸ ἕνα καὶ μοναδικὸν στοιχεῖον τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ μὲ τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζεται ἡ χορήγησις συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Διαφωνοῦμεν ὅμως, ριζικῶς, διαφωνοῦμεν κατὰ τρόπον ἀπόλυτον μὲ ὅλας τὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αἱ τυχὸν ψηφιζόμεναι θὰ καταστήσουν προβληματικὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Ἡ διαφωνία μας εἶναι βασικὴ ἐπὶ τῶν πόρων. Εἶναι δὲ ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3% θὰ ἀποτελέσῃ τὴν χαριστικὴν βολὴν εἰς τὸν ἀναιμικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἀγρότου ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τῆς οἰκονομικῆς του καταστάσεως. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τοὺς βαρυτάτους χαρακτηρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ὅμως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι θρῆνος, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς θὰ ἐπικρατήσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον κατὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν τοῦ 3%. Ὁ κ. ὑπουργὸς προσεπάθησε νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον εἰσηγεῖται διὰ τὴν εἴσπραξιν εἶναι ὁ ὀρθότερος, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι πράγματι οὕτω εἶναι. Ποία εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν χρειάζονται πολλὰ λόγια διὰ νὰ σᾶς τὴν ἐκθέσω. Ὅλοι μας γνωρίζομεν τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἀγρότου καὶ τὰς συνθήκας κάτω ἀπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῖ. Ἄλλωστε, ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ κτηνωδῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ζῆ, τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ δὲ προσκεκλημένος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Γερμανὸς Σύμβουλος Κρόουν, ὡμίλησε περὶ πενίας ἐκτεταμένου τμήματος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Μὲ δύο λέξεις θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν τὴν προνομιοῦχον ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὴν Βοιωτίαν. Εἰς τὴν προνομιοῦχον, λοιπόν, αὐτὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν ὑπάρχει μία οἰκονομικὴ δυσπραγία ἄνευ προηγουμένου. Οἱ ἀγρόται ἔχουν περιέλθει εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν, ὥστε δὲν δύνανται νὰ ἐξοφλήσουν τὰ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρέη των, παρὰ τὰς πιέσεις καὶ τὰς ἀπειλὰς ποὺ ὑφίστανται. Ἑκατοντάδες ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως ἔχουν ἐκδοθῆ. Δεκάδες ὁδηγοῦνται συνοδείᾳ ἐνώπιον τῶν Διευθυντῶν τῆς ΑΤΕ. Ἐκπλειστηριασμοὶ περιουσιακῶν ἀκινήτων πραγματοποιοῦνται δι’ ἐξόφλησιν ὀφειλῶν πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ οἱ δικαστικοὶ κλητῆρες περιτρέχουν τὴν ὕπαιθρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν νὰ θέλωμεν νὰ ἐπιβάλωμεν καὶ ἄλλας φορολογίας; Ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς ἀγρότας, εἶναι τὰ ἀγροτικὰ χρέη. Εἶναι ἀνάγκη, διὰ νὰ ἀναπνεύσῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τὰ χρέη αὐτὰ νὰ ἀνασταλλοῦν. Οὕτω θὰ ἀναζωογονηθῇ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία καὶ θὰ ἐνθαρρυνθῇ ἡ παραγωγικὴ δραστηριότης τῶν παραγωγῶν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ψηφίζουσα τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει κατατεθῆ, τοῦτο ἐδήλωσεν ἄλλωστε ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἑδραιώσῃ τὴν πεποίθησιν, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι φορολογικός, δημοσιονομικὸς καὶ ὄχι ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο σημαίνει ἀκόμη, ὅτι ὄχι μόνον θὰ τραυματίσῃ θανασίμως τὸν θεσμὸν τῶν συντάξεων, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν θὰ στραγγαλίσῃ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ὅταν πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους συνεζητήθησαν κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν Βουλὴν αἱ ἐπερωτήσεις καὶ προτάσεις νόμων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, περὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ἐξ ἀφορμῆς τῆς προκυψάσης τότε ἀμφισβητήσεως, περὶ τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ μὴ αὐτοῦ, εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ μεγάλου καὶ κρισίμου αὐτοῦ θέματος, ποὺ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον τῆς μεγάλης πλειονότητος τοῦ παραγωγικῶς δρῶντος, πλὴν ὅμως ἀναξιοπαθοῦντος καὶ οἰκονομικῶς πάσχοντος πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας. Ὀφείλω νὰ συνομολογήσω, ὄχι μόνον ὅτι ὑπῆρξε μέγας ὁ ἀριθμὸς μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς τῶν ὁμιλησάντων ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν κυβερνητικοῦ σχεδίου νόμου καὶ ὅτι συνεπῶς πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἤδη ἐξαντληθὲν εἰς τὴν γενικήν του βάσιν, ἀλλὰ καὶ ὅτι αἱ ἀπόψεις τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὑπερμάχου καὶ αὐτοῦ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης εὐρυτάτης ἐνισχύσεως καὶ προστασίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ἐξετέθησαν ἐπαρκῶς ἀπὸ πολλῶν ἐπιλέκτων μελῶν του. Δηλῶ, ὅθεν, ὅτι δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω σήμερον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ θὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ μετάσχω εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστον ἄρθρων, διότι οὕτως θὰ καταστῇ περισσότερον γόνιμος ἡ συμβολὴ ὅλων ἡμῶν ποὺ δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ διότι τότε θὰ ἐπισημανθοῦν τὰ μεγάλα ταῦτα καὶ σοβαρὰ μειονεκτήματα τοῦ λαμβανομένου νομοθετικοῦ μέτρου. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κ. Πρόεδρε, ἐν τῷ συνόλῳ της ἄνευ διακρίσεως, ἐνστερνισθεῖσα καὶ υἱοθετήσασα πλήρως τὸ μέγα, ἠθικὸν καὶ δίκαιον αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, θὰ καταβάλλῃ πᾶσαν δυνατὴν καλόπιστον προσπάθειαν, νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ καταστήσῃ ἐθνικῶς ἐπωφελὲς καὶ ἐνεργητικὸν διὰ τὴν πολυπληθεστάτην ἀγροτικὴν τάξιν, ἀξίαν πάσης κρατικῆς μερίμνης καὶ στοργῆς. Ἄλλωστε, ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀναπτύξασα πρὸ ἔτους πρωτοβουλίαν νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ σπουδαιοτάτου κοινωνικοῦ αὐτοῦ προβλήματος ποὺ ἀτυχῶς ἀπέκρουσε καὶ δὲν ἐδέχθη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἐπετέλεσεν εἰς ἀκέραιον τὸ χρέος της καὶ τὸ καθῆκόν της πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν μας. Θεωρῶ ὅμως τὴν στιγμὴν αὐτὴν στοιχειῶδες χρέος μου, ἔπειτα ἀπὸ μίαν πρόσφατον περιοδείαν μου εἰς τὴν Εὔβοιαν, τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν καὶ ἐπικοινωνίαν μου μετὰ τῶν συμπολιτῶν μου ἀγροτῶν, νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ζωηρὰν δυσφορίαν καὶ ἀγανάκτησίν των διὰ τὴν ἐπιβολὴν καταθλιπτικῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία ἐπαναφέρει εἰς τὴν μνήμην των τὴν περίφημον δεκάτην ποὺ πρὸ πολλῶν ἐτῶν κατηργήθη ὑπὸ τὰς ἀρὰς τοῦ λαοῦ. Ἐπιθυμῶ καὶ ὀφείλω νὰ καταστήσω τὴν Κυβέρνησιν κοινωνὸν τῆς δυσφορίας καὶ ἀγανακτήσεως αὐτῆς τῶν ἀγροτῶν μας.

§117Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς ἀγρότης διαμαρτύρεται δι’ αὐτὴν τὴν φορολογίαν.

§118Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ἐκφράζω ἀτομικὰς ἀπόψεις καὶ ἐντυπώσεις μου. Πάντως, ἡ διακοπή σας καὶ κρίσις σας μοῦ ὑπενθυμίζει σχετικὴν γνώμην σας ποὺ διετυπώσατε κἄποτε διὰ τὴν ὁμαδικὴν σφαγὴν τῶν Καλαβρύτων. Ἐδημιουργήθη ἤδη κοινὴ συνείδησις εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅτι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων ἐξευρέθη πρόσφορος τρόπος ἐξασφαλίσεως δι’ ἄλλους ταμιευτικοὺς δημοσιονομικοὺς σκοποὺς νέων μεγάλων κρατικῶν ἐσόδων ὕψους ἑνὸς καὶ πλέον δισεκατομμυρίου δραχμῶν διὰ δυσβαστάκτων φορολογικῶν βαρῶν ἐπιβαλλομένων εἰς τοὺς ὤμους τοῦ πενομένου ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀναθεωρήσῃ ἡ πρώτη τὰς ἀρχικὰς σκέψεις καὶ ἀποφάσεις της, νὰ ἀκούσῃ καὶ τὰς ἀπόψεις καὶ προτάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνεργαζομένη μετ’ αὐτῆς εἰς ἕνα τόσον μέγα ἐθνικὸν θέμα, διότι ἄλλως θὰ προκαλέσῃ ἐπικίνδυνον κοινωνικὴν ἀναταραχήν. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαλώφας, ἔχει τὸν λόγον.

§120Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀνέμενεν ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἀπὸ παλαιοτάτων ἐτῶν καὶ ἰδιαιτέρως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἀνέμενε, λέγω, νὰ ἔχῃ μίαν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν εἰς τὰ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ αὐτοῦ θέματα. Δυστυχῶς, αὐτὴ ἡ ἐλπίς του δὲν ἐξεπληρώθη. Ἰδιαιτέρως εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, ὄχι μόνον δὲν ἐξεπληρώθη, ἀλλὰ καὶ τὸ οἰκονομικόν του ἐπίπεδον κατῆλθεν ἀκόμη χαμηλότερα. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἦτο καὶ εἶναι εἰσέτι ὑποτυπώδης. Δὲν εἶναι εἰς ὃν βαθμὸν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι, ὥστε νὰ ἐλέγχωνται καὶ προλαμβάνωνται αἱ ἀσθένειαι. Τὸν τελευταῖον καιρὸν ἰδίως, διὰ προεκλογικῶν διακηρύξεων, πολλαὶ ὑποσχέσεις τοῦ δίδονται, ὅτι θὰ γίνουν αἱ ἀγροτικαὶ ἀσφαλίσεις. Ὅλα τὰ Κόμματα ἔχουν δώσει αὐτὰς τὰς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας ὅμως δὲν ἐκπληρώνουν. Μόνον ἡ ΕΔΑ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐξεπλήρωσαν κατὰ ἕνα τρόπον τὰς ὑποχρεώσεις των, διὰ τῆς καταθέσεως τῶν προτάσεων νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν», ἐναντίον τῶν ὁποίων, ὡς εἶναι γνωστόν, προεβλήθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον. Ἤλπιζεν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι θὰ ἐδίδετο μία σύνταξις διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ τοῦτο ἀπεδείχθη, ὅτι ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Ὀφείλω ὡς ἀγρότης νὰ εἴπω, καὶ ἐὰν δὲν ἤμην βουλευτής, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ καὶ γίνῃ ἀποδεκτὸν ὡς ἔχει, ἀποτελεῖ ἕνα ἐμπαιγμὸν τοῦ ἀγρότου, διότι τοῦ δίδει ἕνα ποσὸν 180 δραχμῶν, ἀφοῦ ἐν συνεχείᾳ τὸν ὑποχρεώνει νὰ πληρώσῃ εἰσφοράν. Οὐδεμίαν πρόνοιαν λαμβάνει διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀναπηρίας καὶ ἀνικανότητος καὶ διὰ τὰ ὀρφανὰ τῶν ὁποίων οἱ γονεῖς ἀποθνήσκουν εἰς ἡλικίαν κάτω τῶν 65 ἐτῶν. Θὰ πρέπει νὰ ζήσουν μέχρι τῆς ἡλικίας αὐτῆς διὰ νὰ λάβουν τὸ μηδαμινὸν ποσὸν τῶν 180 δραχμῶν. Τὸ συμπέρασμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ παραδεχθῇ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε ἀποδεχομένη τὰς τροπολογίας της νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ παρασχεθησομένη σύνταξις νὰ μὴ εἶναι ὀλιγωτέρα τῶν χιλίων δραχμῶν. Ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν πρέπει νὰ εἶναι ἐνδεικτική. Δηλαδή, νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ 1% καὶ μόνον ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἐπίσης, ὁ ἀγρότης δὲν θὰ πρέπει νὰ πληρώνῃ δι’ ἀγροφυλακήν, οὔτε διὰ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ μακρηγορήσω καὶ δι’ αὐτὸ περιορίζομαι εἰς τὸ νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀνάγκην, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ πρυτανεύουσα σκέψις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν συζητῆται νομοσχέδιον περὶ ἀγροτῶν νὰ ἀποτελῇ τοῦτο μίαν φενάκην κατὰ τῶν ἀγροτῶν, ὅπως συμβαίνει συνήθως, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ οἰκονομία τῶν ἀγροτῶν ἀντὶ νὰ ἀνέρχεται, νὰ κατέρχεται. Νὰ ἐκλείψῃ τοὐλάχιστον αὐτὴ ἡ φενάκη. Ὁ ἀγρότης διεπίστωσεν ἤδη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν του καὶ μάλιστα τὸ ἐχαρακτήρισε καὶ ὡς προεκλογικὸν πυροτέχνημα. Θὰ ἤθελα νὰ πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν προσπάθειαν Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ γίνουν δεκταὶ προσθῆκαι καὶ τροπολογίαι εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο τοὐλάχιστον μίαν ἀπαρχὴν ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀγροτῶν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ τὸν θεμέλιον λίθον μιᾶς κοινωνίας, ἥτις νὰ δύναται νὰ προχωρήσῃ εἰς ἕνα καλύτερον μέλλον μὲ τὴν ἀλληλεγγύην καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτῶν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ἡμεῖς δὲν τὴν ἀντιλαμβανόμεθα ὡς ἐλεημοσύνην πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δὲν τὴν ἀντιλαμβανόμεθα οὔτε κἂν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀποτελεῖ δικαίωμα τῶν ἀγροτῶν καὶ ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους. Νομίζομεν ὅτι, ἰδιαιτέρως ὑπὸ τὰ σημερινὰ ἐπιτεύγματα καὶ τὰς διεθνεῖς ἐξελίξεις, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ ἀνάγκην ἐθνικήν. Διότι εἰς τὸ σημερινὸν βαλκανικὸν περιβάλλον καὶ γενικώτερον τὸ διεθνὲς περιβάλλον, ὅπου αἱ οἰκονομίαι ἐξελίσσονται μὲ ραγδαίους ρυθμούς, ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἀναπτυχθῇ οἰκονομικῶς. Ἂν δὲν ἀναπτυχθῇ ὑπάρχει κίνδυνος δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασίν του. Καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, μία προϋπόθεσις εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τοῦ χωριοῦ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι παραγωγὸς καὶ συγχρόνως καταναλωτὴς τῶν ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ μίαν προσπάθειαν νὰ σταθῇ ὁ ἀγρότης οἰκονομικῶς, ὥστε νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔθιξε τόσον προεκλογικῶς, ὅσον καὶ μετεκλογικῶς καὶ ἠναγκάσθη νὰ τὸ θίξῃ, διότι κατέστη πρόβλημα ἀπαιτοῦν λύσιν. Ὅπως καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, διατηροῦμεν βάσιμον τὸν φόβον, ἔτσι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἡ Κυβέρνησις ἤγγισεν ἕνα μεγάλο θέμα, ἀλλὰ δὲν τὸ ἤγγισε καὶ δὲν θέλησε νὰ τὸ λύσῃ μὲ τὸν ὀρθὸν ἀποτελεσματικὸν τρόπον ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὑπὲρ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Τὸ νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἔχει καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀρχῆς του καὶ πολὺ περισσότερον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν βασικῶν ἄρθρων δὲν πρόκειται νὰ λύσῃ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται καὶ ἀποτελεῖ ἱστορικὴν ἐπιταγήν. Δι’ αὐτὸ καὶ οἱ ὁμιληταὶ τῆς παρατάξεώς μας διετύπωσαν τὰς ἀντιρρήσεις μας καὶ εἶπον, ὅτι δεχόμεθα τὴν ἀρχὴν μόνον, ἐνῷ εἰς τὰ ἄρθρα διαφωνοῦμεν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπήρξαμεν ἀρχικῶς ἀρνηταὶ οὔτε ἐπιμυθεῖς. Πρὶν ἢ καταθέσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ παρόν, κατεθέσαμεν μετ’ ἄλλων Κομμάτων πρότασιν νόμου, διὰ τῆς ὁποίας ἀντιμετωπίζετο τὸ θέμα κατὰ λυσιτελέστερον τρόπον. Καὶ τώρα κατεθέσαμεν τροπολογίας, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι δι’ αὐτῶν ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα κατὰ τρόπον θετικόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει διατυπωθῆ, τότε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοθέτημα ὅπως μᾶς τὸ παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις, τότε ὑπάρχει φόβος περαιτέρω ἀνωμαλιῶν κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του. Ὑπάρχει ἀκόμη τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος εἰς τὴν ὀρθήν του βάσιν. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ βάσις πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ θέματος. Ὑπάρχει ἀκόμη ὁ χρόνος νὰ διορθωθοῦν πολλά. Ἄλλως, ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ ὁδηγήσῃ ἑαυτὴν εἰς μέγα σφάλμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ μεγάλας ζημίας εἰς τὸν τόπον μας.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§124Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χάρις εἰς τοὺς ἀγῶνας τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους διεξήγαγεν ἡ ΕΔΑ, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἐξηναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐν τούτοις, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχασε τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ ἐμμέσως ἢ ἀμέσως φορολογίας ὑπὸ μορφὴν εἰσφορᾶς διὰ ταμειακοὺς σκοπούς. Μέχρι σήμερον, ἄμεσος φορολογία ἐπεβάλλετο εἰς τοὺς εὐπόρους. Τώρα ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τοὺς πτωχούς. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι ἐλλειμματικὸν καὶ τελείως παθητικόν. Τὸ ἔλλειμμα μεταξὺ παραγωγικῶν δαπανῶν καὶ τῆς προσόδου τοῦ ἀγρότου εἶναι μεγάλον καὶ καλύπτεται ἀπὸ τὰ ἡμερομίσθια ποὺ ἐργάζεται ὁ ἴδιος ὁ ἀγρότης εἰς τοὺς ἀγρούς του καὶ ἀπὸ τὴν μὴ ἐξυπηρέτησιν τῶν κεφαλαίων τῆς ἐπιχειρήσεώς του. Τὸ ἡμερομίσθιον ποὺ ἀπολαμβάνει ἐκ τῆς ἐργασίας του εἰς τὰ χωράφια, ποὺ καὶ αὐτὰ εἶναι καταχρεωμένα, εἶναι μικρόν. Ἕνα ποσοστὸν τῶν ἀγροτῶν μας, τὰ ⅔ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἐκμεταλλεύσεων ἔχει ἀκαθόριστον πρόσοδον 15 χιλ. δραχ., ἐπὶ 3%, δύναται νὰ εἰσφέρῃ ἕως 450 δραχμὰς ἐτησίως καὶ τὸ ποσὸν αὐτό, τῶν 450 δραχμῶν, θὰ τὸ πληρώνῃ ἐφ’ ὅρου ζωῆς διὰ νὰ λάβῃ εἰς τὰ 65 χρόνια σύνταξιν 180 δραχμῶν. Τὸ ⅓ τῶν ἀγροτῶν μας, δηλαδὴ 300.000 ἀγροτικὲς ἐκμεταλλεύσεις παράγουν προϊόντα γεωργικὰ δι’ αὐτοκατανάλωσιν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, τὶ θὰ πάρῃ ἀπὸ αὐτὰς τὰς οἰκογενείας; Θὰ πάρῃ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν; Θὰ ἐλαττώσῃ τὴν ἱκανότητα πρὸς ἐργασίαν; Οὕτω, θὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐλάττωσιν τῆς καλλιεργείας καὶ τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς. Θὰ πάρῃ ἐπίσης ἀπὸ τὸν αὐτοπαραγόμενον σπόρον ποὺ θὰ ἐλαττώσῃ τὴν σποράν, θὰ μειώσῃ τὴν καλλιέργειαν, θὰ μειώσῃ τὴν παραγωγήν. Ἑπομένως, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, τὸ νομοσχέδιον εἶναι καὶ ἀντιπαραγωγικόν, δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ λάβῃ μέτρα αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, λαμβάνει μέτρα μειώσεως τῆς καλλιεργείας, μειώσεως γενικὰ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἀγανακτισμένος. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐπιτυγχάνεται δικαία κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δικαία κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος σημαίνει προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἐκτέλεσιν παραγωγικῶν ἔργων, διανομὴν τῆς γῆς εἰς τοὺς ἀκτήμονας, δικαίαν κατανομὴν τῶν φόρων, τῶν εἰσφορῶν, τῶν ὑποχρεώσεων. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἂν ἀκόμη ὑποθέσωμεν, ὅτι ψηφίζεται ὅπως ἔχει ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς 3%, πῶς θὰ προσδιορισθῇ ἡ ἀκαθάριστος ἀγροτικὴ παραγωγή; Πῶς θὰ καθορισθῇ ἡ ἀκαθάριστος πρόσοδος τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ εἰσπράξῃ ἡ Κυβέρνησις; Ὁ προσδιορισμὸς τῆς ἀγροτικῆς προσόδου εἶναι ἀδύνατος, γιατὶ ἐπεμβαίνει ὁ φυσικὸς παράγων καὶ ἀλλοιώνει κἄθε πρόβλεψιν. Ἐπεμβαίνει εἰς ὅλα τὰ στάδια τῆς παραγωγῆς ὑπὸ διαφόρους μορφάς, καὶ μόνον κατὰ τὴν συγκομιδὴν βεβαιώνεται ἡ ἀπόδοσις. Ὁ προσδιορισμός, ἑπομένως, τότε θὰ εἶναι ἀκριβὴς καὶ δίκαιος, ὅταν στὴν συγκομιδήν, σὲ κἄθε ἐπαρχίαν, ὑπάρχει μία εἰδικὴ Ἐπιτροπή. Ἀλλά, τότε, δημιουργεῖται χάος καὶ ἀναστάτωσις στὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἡ βεβαίωσις τῆς παραγωγῆς θὰ πρέπει νὰ γίνεται κατὰ τὴν συγκομιδὴν καὶ τότε θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ στείλῃ ἐπιτροπὰς εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Χώρας διὰ νὰ ἐκτιμήσουν τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, δικαίως καὶ ἐπακριβῶς. Ἀλλά, τότε, θὰ δημιουργηθῇ χάος καὶ ἀναστάτωσις στὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν γεωργῶν μας. Εἶναι ἀδύνατος ὁ προσδιορισμὸς τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, βάσει συντελεστῶν καὶ πινάκων. Αὐτὸ θὰ φέρῃ ἐπανάστασιν εἰς τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν. Ἡ φορολογία αὐτὴ ὁμοιάζει μὲ τὴν δεκάτην τοῦ μεσαίωνος, ἡ ὁποία ὅμως ἐφορολογοῦσε εἰς εἶδος καὶ μετὰ τὴν συγκομιδήν, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν φορολογεῖ βάσει τῆς συγκομιδῆς, ἀλλὰ καὶ ἐπιβάλλει τὴν ἐκποίησιν τοῦ προϊόντος, διότι θέλει νὰ εἰσπράξῃ χρῆμα. Τοῦτο δὲν εἶναι ἁπλούστατον, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργός. Ἁπλούστατον εἶναι διὰ τὴν οἰκονομίαν του καὶ τὴν οἰκονομίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως ἀσφαλίζονται οἱ ἐργάται, θὰ πρέπει νὰ ἀσφαλίζωνται καὶ οἱ ἀγρόται, ἔναντι τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἀνεργία εἰς τὴν ὕπαιθρον φθάνει τὰ 40% καὶ δι’ αὐτὸ ἔχουν μεταναστεύσει 35.000 ἄτομα. Ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι μεγάλο θέμα, δεδομένου, ὅτι ἐχρεωκόπησε τὸ Δημόσιον καὶ τὸν Α. Σ.Ο. καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἀνέλαβε ἡ Α.Τ.Ε. Δι’ αὐτό, προτείνω νὰ παραμείνῃ ὁ θεσμὸς ὡς ἔχει καὶ ἀφοῦ μελετηθῇ, νὰ ἔλθῃ εἰς ἰδιαίτερον νομοσχέδιον. Σήμερον, προέχει ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν καὶ εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ Κυβέρνησις. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι, ὅπως πληρώνουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, νὰ πληρώνουν καὶ οἱ Ἕλληνες ἀγρόται διὰ τὴν ἀσφάλειάν των. Ἀλλὰ οἱ ἀγρόται τῶν ἄλλων Κρατῶν ἔχουν καθαρὴν γεωργικὴν πρόσοδον, ἐνῷ οἱ ἰδικοί μας δὲν ἔχουν, εἶναι χρεωμένοι, ὑποφέρουν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαστάσουν ἄλλα βάρη. Τὸ Κόμμα μας προέτεινε τροπολογίας καὶ θὰ καταβάλωμεν κἄθε προσπάθειαν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν αὐτοῦ, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)