1960.12.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Σάββατον 10 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 10.45′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δούκας ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ταξιδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεως τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Ν. Ζαρντινίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Χ. Καραπιπέρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 3) Ε. Πρωϊμάκη, ἐπὶ τριῶν αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 4) Γ. Σπηλιοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 5) Ν. Σκοπούλη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Δικαστικοῦ Γραφείου 8ης Μεραρχίας. 6) Μ. Χριστογεώργου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Δικαστικοῦ Γραφείου 8ης Μεραρχίας. 7) Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Ρήγα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Ε. Σκούρας καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2916)1964 «περὶ καταργήσεως εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης κλπ., τοῦ Ν. Δ. 2722)53 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, καὶ παρατάσεως τῆς εἰσπράξεως τῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς προσαυξήσεως». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Στεφανίδη, Ε. Ἀρβανιτάκη, Ε. Κοθρῆ, Π. Ξενοδοχειάρη Π. Πολυχρονίδη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω μνημονευομένου ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Στεφανίδη κλπ. περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, παραχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 821, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν: 1) Ὁ κ. Ροντήρης δὲν ἐζήτησε διαβατήριον διὰ μετάβασίν του εἰς Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἀλλὰ διὰ Δυτικὴν Εὐρώπην, Ἡν. Ἀραβικὴν Δημοκρατίαν, Ἰταλίαν καὶ Ἀγγλίαν, ἥτις καὶ τοῦ ἐχορηγήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 60595 ἀπὸ 1.11. 1960 πράξεως γενομένης ἐπὶ τοῦ διαβατηρίου του ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. 2) Ὡς πρὸς τὸν κ. Μανέταν, ὅστις ὑπέβαλεν αἴτησιν θεωρήσεως διαβατηρίου διὰ μετάβασίν του εἰς Ἀνατολικὴν Εὐρώπην καὶ Σοβιετικὴν Ἕνωσιν διὰ λόγους ἀναψυχῆς, αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι ἔκριναν, ὅτι δὲν συντρέχουν αἱ ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις διὰ μετάβασίν του εἰς τὰς ἐν λόγῳ Χώρας καὶ ἠρνήθησαν, καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου, τὴν θεώρησιν τοῦ διαβατηρίου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12066) 9809 ἀπὸ 11.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἔφεδροι Ἀνθυπασπισταὶ Χωροφυλακῆς δικαιοῦνται εἰς ἀπόληψιν τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 112)9.7.1960 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου χορηγηθείσης προσαυξήσεως, ὑπὸ τὰς αὐτὰς διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὁμοιοβάθμους των προϋποθέσεις, ἤτοι ἐπὶ τῇ συνδρομῇ τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς τοῦτο 20ετοῦς χρόνου ὑπηρεσίας καὶ συμφώνου γνώμης τοῦ ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν συνεχεία τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθμὸν 107766)10.11.60 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 517)29.9.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἐν τῇ προσηρτημένῃ τῇ ἐρωτήσει ἀναφορᾷ τῆς πλειοψηφίας τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Πυργίου ἀναφερόμεναι καταγγελίαι εἰς βάρος τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Ἰωάννου Σιδωράκη, ἀπεδείχθησαν ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης διοικητικῆς ἐξετάσεως, κατὰ τὸ πλεῖστον ἀβάσιμοι. Ὁ Νομάρχης Χίου, διὰ τὰς περιπτώσεις, δι’ ἃς προέκυψεν εὐθύνη τοῦ ἐν λόγῳ προέδρου, πάντως τοιαύτη μὴ δικαιολογοῦσα τὴν πειθαρχικὴν αὐτοῦ δίωξιν, προέβη εἰς τὰς κατὰ νόμον ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 755 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Ι. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀποδοχὴν ἢ μὴ αἰτημάτων τοῦ Δήμου Δάφνης σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως τὴν ἀπόδοσιν τοῦ 50% τῆς φορολογίας καπνοῦ καὶ τῶν δημοσίων θεαμάτων καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ὑποχρεώσεων εἰσφορῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις κινεῖται καὶ ἐκπληροῖ τὸν προορισμόν της ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ νόμου, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 99 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος τοῦ ἔτους 1952. Τοιοῦτος νόμος εἶναι νῦν τὸ Ν. Δ)γμα 2888)1954 περὶ κυρώσεως τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος, δι’ οὗ ἐτέθησαν αἱ βάσεις τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου καθιεροῦται κατὰ κανόνα ὁ ἔλεγχος τῶν πράξεων τῶν αὐτοδιοικουμένων ὀργανισμῶν ἀπὸ ἀπόψεως νομιμότητος καὶ εἴς τινας περιπτώσεις ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Συνεπῶς, δὲν προκύπτει ζήτημα περαιτέρω κατοχυρώσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Γενικῶς ὑπὸ τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως προεβλήθησαν αἰτήματα διὰ τὴν περαιτέρω εὔρυνσιν τοῦ ἐλέγχου τῆς νομιμότητος καὶ ἐπὶ ἄλλων πράξεων αὐτῶν καὶ τὴν παροχὴν προσθέτων πόρων ἵνα οὗτοι δυνηθοῦν νὰ ἐπιτελέσουν κατὰ τρόπον πληρέστερον τὸν κοινωφελῆ προορισμόν των. Τοιαῦτα γενικὰ αἰτήματα διετυπώθησαν καὶ εἰς τὸ ἐν Χανίοις συνέδριον τῶν μελῶν τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἐξήτασε καὶ ἐμελέτησε τὰ ζητήματα τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐξήγγειλε τὰ ληφθησόμενα μέτρα τὰ ἀφορῶντα ἅπαντας τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου περὶ ἐνισχύσεώς του ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου διὰ τοῦ σημαντικοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 1.000.000 πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑποχρεώσεών του γνωρίζομεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν διαθέτει πιστώσεις δι’ ἐνισχύσεις τῶν Δήμων διὰ τοιούτους σκοπούς. Πρὸς τούτοις σημειοῦμεν, ὅτι οἱ Δῆμοι μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ὁ Δῆμος Δάφνης εἶναι ὀργανισμοὶ οἰκονομικῶς αὐτοδύναμοι, συνεπῶς, τὰ ἐκ τοῦ νόμου τεταγμένα ὄργανα ὑποχρεοῦνται νὰ σταθμίζουν τὰς ὑποχρεώσεις των ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, οὐχὶ ὀρθῶς ὁ Δῆμος Δάφνης θέτει ἐπὶ τάπητος μονομερῶς τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9234)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 228 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ δημιουργία δενδροστοιχιῶν, καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῶν ὁδῶν τῆς νήσου Τήνου δὲν εἶναι δυνατή, λόγῳ τῆς διανοίξεως αὐτῶν ἐπὶ ὀρεινοῦ ὄγκου. Τὰ κατάλληλα πρὸς δενδροφύτευσιν τμήματα τῶν κυρίων ὁδῶν εἶναι λίαν περιωρισμένα (λεκανοπεδίου Κώμης) ἡ δενδροφύτευσις τῶν ὁποίων δέον νὰ ἀναληφθῇ ὑπὸ τῶν τοπικῶν ὀργανισμῶν. Πρὸς τοῦτο, παρεσχέθησαν σχετικαὶ ὁδηγίαι εἰς τὸν Νομάρχην Κυκλάδων. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι τὴν δημιουργίαν πρασίνου εἰς τὰς νήσους τῶν Κυκλάδων ἐν γένει, ἀντιμετωπίζει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους, διὰ δενδροφυτεύσεως τῶν ἀναβαθμῶν, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνουν τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐπικλινῶν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων τῶν νήσων, διὰ καρποφόρων δένδρων, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος ὀρεινῆς οἰκονομίας. Οὕτω, κατὰ τὸ παρελθὸν γεωργικὸν ἔτος εἰσήχθησαν εἰς τὸν Νομὸν Κυκλάδων 40.000 δενδρυλλίων, ἐξ ὧν 2.790 ἐλαίας, 970 ἑσπεριδοειδῶν, 200 ἀχλαδέας καὶ 150 ροδακινέας διὰ τὴν νῆσον Τῆνον. Κατὰ τὸ τρέχον γεωργικὸν ἔτος ὑπολογίζεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν δενδρυλλίων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 8.000 διὰ τὴν Νῆσον Τῆνον καὶ εἰς 60.000 δι’ ὁλόκληρον τὸν Νομόν. Ἐπίσης, ἐπρογραμματίσθη, διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, ἡ ἀξιοποίησις τῶν βραχωδῶν ἐκτάσεων, διὰ φυτεύσεως καταλλήλων δενδρυλλίων καὶ ἰδίᾳ χαρουπιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω μνημονευθέντος ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 770 νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν. 1) Ὡς πρὸς τὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τακτικὴν ἐπὶ τῆς μεταναστεύσεως, πέμπομεν συνημμένως ἀντίτυπον τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 1313 ἀπὸ 14.6.1960 ἡμετέρας ἐγκυκλίου «περὶ μεταναστεύσεως» πρὸς τοὺς κ.κ. Νομάρχας τοῦ Κράτους, ἵνα τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν καὶ λάβωσιν γνῶσιν τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. 2) Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκδοθέντων διαβατηρίων ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Πιερίας, ἐπισυνάπτομεν πίνακα τῶν ἐκδοθέντων κατὰ μῆνα διαβατηρίων, βάσει τῶν ὑποβληθεισῶν ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Πιερίας μηνιαίων καταστάσεων. Ἐκ τούτου προκύπτει ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Ἰουνίου τοῦ 1960 ἐξεδόθησαν 1189 διαβατήρια καὶ οὐχὶ 3.000 τοιαῦτα διὰ 1235 ἄτομα ἐξ ὧν 58 μετανάσται καὶ 1177 ἀπόδημοι. Μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1960 ἐξεδόθησαν 1744 διαβατήρια διὰ 1848 ἄτομα ἐξ ὧν 107 μετανάσται καὶ 1741 ἀπόδημοι. Οἱ αὔξοντες ἀριθμοὶ τῶν διαβατηρίων ἐφ’ ὧν στηρίζονται οἱ κ.κ. βουλευταὶ διὰ νὰ θεωροῦν τὰ ὡς ἄνω στοιχεῖα ἀνακριβῆ δὲν εἶναι ὀρθὸν κριτήριον, διότι ὁ αὔξων ἀριθμὸς τῶν διαβατηρίων τῆς Νομαρχίας Πιερίας συνεχίζεται ἀπὸ ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. Ἐμπιστ. 1313 Πρὸς τοὺς ἀξ. κ.κ. Νομάρχας τοῦ Κράτους. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἀναφορῶν ἐνίων Νομαρχῶν καὶ Ὀργανώσεων δι’ ὧν ἐκφράζονται ἀνησυχίαι ἐπὶ τοῦ σημειουμένου ἐκ τῶν περιφερειῶν των μεταναστευτικοῦ ρεύματος αἰτοῦντες ἀπαγόρευσιν τῆς μεταναστεύσεως ὡς ἀσυμφόρου καὶ ἐπικινδύνου εἰς τὸ Κράτος νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ μεταναστευτικὸν θέμα παρακολουθεῖται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τῆς Κυβερνήσεως γενικώτερον σχετίζεται δὲ μὲ πολλαπλᾶ προβλήματα κοινωνικά, ἐθνικὰ καὶ δημοσιονομικὰ καὶ πολλαπλὰς ἀνάγκας τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ Κράτους. Αἱ κείμεναι ἀπὸ τεσσαρακονταετίας σχετικαὶ διατάξεις (Ν. 2475)20 ὡς ἐτροποποιήθη) ἐξασφαλίζουν ἀνεμπόδιστον καὶ ἐλευθέραν μετανάστευσιν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς ἄλλας χώρας πρὸς ἐργασίαν καὶ ἐγκατάστασιν θεωροῦσι αὐτὴν ὡς δικαίωμα τρόπον τινὰ τοῦ πολίτου ἀναγόμενον εἰς τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου ἐφ’ ὅσον δὲν θίγονται δικαιώματα τῆς πολιτείας καὶ δὲν προβάλλεται τὸ Δημόσιον συμφέρον. Ἡ Ἑλλὰς ἀνέκαθεν ὑπῆρξε Χώρα εὐρείας μεταναστεύσεως τῶν πολιτῶν της λόγῳ τοῦ πτωχοῦ καὶ περιωρισμένου ἐδαφικοῦ της χώρου καὶ τῶν δυσμενῶν βιοτικῶν συνθηκῶν εἰς μεγάλας μάζας τοῦ πληθυσμοῦ της. Μεταπολεμικῶς τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρξεν ὀξύτατον ὡς ἐκ τῆς πλήρους καταστροφῆς λόγῳ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐπακολουθησάσης συμμοριακῆς δράσεως πάσης παραγωγικῆς πηγῆς καὶ γενικῆς ἐξαθλιώσεως τῆς τε ἰδιωτικῆς καὶ δημοσίας οἰκονομίας. Ἐπειδὴ καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα κράτη τῆς Εὐρώπης παρουσιάζεται παρομοία κατάστασις, ἥτις ἐγκυμονοῦσα σοβαρωτάτους κινδύνους διὰ τὴν παγκόσμιον εἰρήνην τοῦτο ἐγένετο ἀφορμὴ, ἵνα τῇ πρωτοβουλίᾳ τῶν Η.Π.Α. συσταθῇ ἡ Διακυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης (ΔΕΜΕ) πρὸς ἀποσυμφόρησιν τοῦ πλεονάζοντος πληθυσμοῦ τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν εἰς ὑπερποντίους Χώρας, αἵτινες ἐλλείψει ἐργατικῶν χειρῶν δὲν ἠδύναντο νὰ ἀναπτύξουν τὰς πλουτοπαραγωγικάς των πηγάς. Εἰς τὴν ὡς ἄνω Ὀργάνωσιν (ΔΕΜΕ) μετέσχε καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς ἱδρυτικὸν μέλος κατὰ τὸ 1952, σήμερον δὲ μετέχουν ταύτης 29 ἐν συνόλῳ Κράτη. Ἡ συμμετοχὴ αὕτη εἰς τὴν ΔΕΜΕ ἐπιβαρύνει τὸ Κράτος μὲ σημαντικὰς δαπάνας ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μέσῳ αὐτῆς μεταναστευόντων. Διὰ τῆς μεταναστεύσεως μέσῳ ΔΕΜΕ καὶ ἐλευθέρας τοιαύτης ἐπῆλθε περιορισμὸς τῆς ἀρχικῆς ὀξύτητος τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος, ἐξακολουθεῖ ὅμως, εἰσέτι, νὰ ὑφίσταται ὡς ἐκ τοῦ αὐξανομένου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ καὶ παρίσταται ἀνάγκη ὅπως ληφθοῦν μέτρα ἀντιμετωπίσεως τῆς ὑφισταμένης ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως. Ἡ Κυβέρνησις διὰ διαφόρων οἰκονομικῶν προγραμμάτων καὶ τῶν ἐκτελουμένων καὶ ὑπὸ ἐκτέλεσιν παραγωγικῶν ἔργων, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀπορρόφησιν ἀρκετοῦ ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἀργοῦντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ καὶ τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκωτέρων ὅρων ἐργασίας καὶ διαβιώσεως. Μέχρι ὅμως, τῆς πλήρους ἀναπτύξεως τῶν πραγμάτων τούτων, ἡ μετανάστευσις εἶναι ἀναγκαία πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως καὶ δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ τὴν δεχθῶμεν ὡς μέτρον κοινωνικῆς προνοίας καὶ νὰ τὴν διευκολύνωμεν ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῆς θὰ παρασχεθῇ ἐργασία καὶ βελτίωσις τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν τῶν ἀνέργων. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της, ὅπως περιορίσῃ τὴν μετανάστευσιν πρὸς ὑπερποντίους χώρας ὑφίστανται κίνδυνοι ἀποξενώσεως τῶν μεταναστῶν ἐκ τῆς Πατρίδος διὰ τῆς ἀφομοιώσεώς των πρὸς τὸ ξένον περιβάλλον, ἐμερίμνησε καὶ ὑπέγραψε συμβάσεις μετὰ διαφόρων Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν ἐσχάτως δὲ μετὰ τῆς Δ. Γερμανίας διὰ τὴν πρόσληψιν Ἑλλήνων ἐργαζομένων εἰς διαφόρους ἐργασίας ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ ἀμοιβῆς. Τὴν τοιαύτην εἰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας ἀποκατάστασιν Ἑλλήνων ἐργαζομένων προτιμᾷ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι εἰς αὐτὰς δὲν ὑφίστανται οἱ κίνδυνοι τῶν ὑπερποντίων χωρῶν ἐπὶ τῆς τύχης τῶν μεταναστῶν ἡ δὲ ἐπιστροφή των εἰς τὴν πατρίδα καὶ ἡ ἐπικοινωνία μετ’ αὐτῶν εἶναι λίαν δυσχερής. Δι’ ἅπαντας τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν εὑρίσκομεν δικαιολογημένας τὰς ἀνησυχίας διὰ τὸ σημειούμενον μεταναστευτικὸν ρεῦμα, ὅπερ σήμερον εἶναι κατὰ πολὺ μειωμένον δεδομένου, ὅτι ἀπὸ τὸ 1957 καὶ ἐντεῦθεν ὑφίσταται σταθερὰ καὶ σημαντικὴ ἐλάττωσις τῆς μεταναστεύσεως εἰς ὑπερποντίους χώρας. Δημοσιονομικῶς δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀρνηθῇ τὸ Κράτος εἰς τοὺς πολίτας του τὴν δυνατότητα ἐξευρέσεως ἐργασίας εἰς τὴν ξένην πρὸς ἀντιμετώπισιν καὶ βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν αὐτῶν συνθηκῶν. Τέλος, παρατηροῦμεν, ὅτι τὰ μεταναστευτικὰ θέματα δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ ὥστε νὰ ἐπιδέχωνται προχείρους λύσεις καὶ κρίσεις, διότι ἐξαρτῶνται ἀπὸ πολλοὺς καὶ ποικίλους παράγοντας τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ζωῆς τῶν λαῶν συνδεόμενα μὲ γενικώτερα παγκόσμια προβλήματα. Διὰ τοῦτο ἀπησχόλησαν καὶ ἀπασχολοῦσιν Πολιτείαν, ἐπιστήμην καὶ διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς καὶ εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα ἀπὸ ἀπόψεως λύσεων μὲ τὴν ἐξέλιξιν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἑκάστοτε ἡ παγκόσμιος κοινωνία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ.

Ἀριθμητικὴ κατάστασις ἐπιδοθέντων διαβατηρίων ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Πιερίας (βάσει τῶν ὑποβαλλομένων μηνιαίων καταστάσεων).

Ἐκ τῆς Διευθύνσεως Μεταναστεύσεως Ἀποδημ. διαβατηρίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. (Ὑπογρ. δυσαν.). ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως (ὑπ. ἀριθ. 830) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ ἐν Ἄνδρῳ Ναυτικοῦ Γυμνασίου προσέκοψεν εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀναγκαίων οἰκονομικῶν προϋποθέσεων. Αἱ προϋποθέσεις αὗται, ἤτοι ἡ ἀνάληψις τῶν ἐπὶ πλέον δαπανῶν τὰς ὁποίας δημιουργεῖ ἡ προσθήκη τῶν ναυτικῶν μαθημάτων, ἐκαλύφθησαν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν δύο λειτουργούντων ἤδη Ναυτικῶν Γυμνασίων Οἰνουσῶν καὶ Ἰθάκης (ἄρθρον 7 παρ.

1 Ν. Δ. 3088)1954).

Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ.

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Πρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα Β. Θανασέκου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 17.8.1960 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως θεατρικῶν παραστάσεων Ἀρχαίου Δράματος εἰς Δελφούς, ἀπασχολεῖ ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν δὲν κατέστη δὲ δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις τούτων, καθ’ ὅσον τὸ Ἀρχαιολογικὸν Συμβούλιον εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν ἐξέφρασε σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις ὅσον ἀφορᾷ τὸν κίνδυνον καταστροφῆς ἀρχαιολογικῶν μνημείων ἐκ τῆς συγκεντρώσεως μεγάλου πλήθους εἰς τὸν Ἀρχαιολογικὸν χῶρον τῶν Δελφῶν. Ἐν τούτοις, ὁ Ε.Ο.Τ. μελετᾶ τὸ ὅλον θέμα ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος τῶν ἔργων ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς τῶν Δελφῶν, θέλει δὲ ἐνημερώσει ὑμᾶς ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12445)10078)21.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 850 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα κατὰ τῆς καλλιεργείας ἰνδικῆς καννάβεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ μέριμνα διώξεως προσώπων ἐπιδιωκόντων παραγωγὴν χασὶς ἐκ καννάβεως, εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. 2) Κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἐξέδωκε πρὸς τὰς Γεωργικὰς Ὑπηρεσίας ἐντολάς, ὅπως συνεργασθοῦν μετὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν καὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀποπειρῶν παραγωγῆς χασίς. Ἐξ ἄλλου εἰς τὰ Ἀρχηγεῖα Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Χωροφυλακῆς καὶ τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Χωροφυλακῆς, ἀπεστάλησαν περιγραφαὶ περὶ τοῦ φυτοῦ καννάβεως πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν Ἀστυνομικῶν Ὀργάνων καὶ εὐχερεστέραν ἀνακάλυψιν τῶν καλλιεργειῶν καννάβεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Κατόπιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας καὶ τοῦ ἐπισυναπτομένου εἰς αὐτὸ ἀντιγράφου τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἐρωτήσεως ἀναφορικῶς μὲ τὴν πλήρωσιν τῶν περὶ ὧν αὕτη κενῶν θέσεων τῆς Δωδεκανήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Αʹ Τμήματος τῆς Δ)σεως Γεωργίας Δωδεκανήσου ὡς ἐπίσης, καὶ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Δενδροκομικοῦ Σταθμοῦ Βάρης Ρόδου, λαμβάνεται κατ’ αὐτὰς μέριμνα διὰ τὴν ταχυτέραν πλήρωσιν αὐτῶν. Ἐπίσης, ἐκ τῶν νεοδιοριζομένων γεωπόνων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν τρεῖς τοποθετοῦνται εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Δωδεκανήσου πρὸς πλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν τομέων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν. Ὡς πρὸς τὰς λοιπὰς κενὰς θέσεις, αὗται θὰ συμπληρωθοῦν εὐθύς, ὡς τοῦτο θὰ καταστῇ δυνατὸν ἐκ τῶν πραγμάτων. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν πληρεστέραν καὶ ἀνταποκρινομένην πρὸς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῶν νήσων ὀργάνωσιν τῆς Κτηνοτροφικῆς Ὑπηρεσίας. Ἡ Δωδεκάνησος, ἀπὸ ἀπόψεως κτηνοτροφικῆς ὑπηρεσίας ἔχει εὐνοηθῆ ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλας περιφερείας τοῦ Κράτους. Ἔχει ὀργανωθῆ ἐκεῖ ὁ Γεωργοκτηνοτροφικὸς Σταθμὸς Ρόδου, ὁ ὁποῖος ἔδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα διὰ τὴν ἐπιδιωκομένην βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Σταθμοῦ τούτου χρησιμοποιεῖται καὶ ὑπὸ τῆς Δ)σεως Γεωργίας Δωδεκανήσου διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐφαρμογὴν τῶν ὑπὲρ τῆς κτηνοτροφίας Δωδεκανήσου λαμβανομένων ἑκάστοτε μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11436)31.10. 1960 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 662 ἀπὸ 20.10.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οὐδεμία ἐγένετο τροποποίησις τοῦ καθορισθέντος παρὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Α. Σ.Ο. βάσει τοῦ νόμου 3541)1956 ἐλαχίστου ποσοστοῦ (14%) παραδοτέων εἰς τὸν ἀνωτέρω Ὀργανισμὸν ἀπορριμμάτων των διὰ τὴν συσκευαζομένην καὶ ἐξαγομένην σταφίδα Αἰγίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ διαβιβαζομένῃ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ, θιγομένου θέματος, ὅτι εἰς τὸ Δασονομεῖον Χίου ὑπηρετεῖ σήμερον ὁ προϊστάμενος αὐτοῦ Καραμούντζας Κ. δασικὸς ὑπάλληλος ἐπὶ 9ῳ βαθμῷ μετὰ δύο δασοφυλάκων, ἐξ ὧν ὁ εἷς τυγχάνει ἀπόφοιτος τῆς Μέσης Δασικῆς Σχολῆς Ἁγυιᾶς. Κατὰ τοὺς νέους διορισμοὺς τοῦ προσεχοῦς ἔτους δασικῶν ὑπαλλήλων θὰ ληφθῇ μέριμνα περαιτέρω ἐνισχύσεως τοῦ Δασονομείου Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου καὶ ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 506 ἐρώτησις ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ρευστοποιήσεως τῶν δανείων τῆς ΑΤΕ ἐν τῇ περιφερείᾳ Λαρίσης κλπ. περὶ ὧν σχετικὴ ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τὸ ἐν Λαρίσῃ Ὑποκατάστημα αὐτῆς διὰ τὴν μετὰ πάσης εὐρύτητος ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαιούντων πρὸς συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των σπόρων καὶ λιπασμάτων, ἰδιαίτατα δὲ τῶν ἐκ τούτων ὑποστάντων ζημίας εἰς τὴν παραγωγήν των συνεπεία τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν νὰ τακτοποιήσωσι τὰς πρὸς τὴν Τράπεζαν ὀφειλὰς των. Ἐπίσης, παρέχονται ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ὑποκαταστήματος κατὰ τὰ παγίως ἰσχύοντα παρὰ τῇ ΑΤΕ αἱ ἐνδεδειγμέναι διευκολύνσεις πληρωμῆς τῶν χρεῶν των εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομία διεταράχθη σοβαρῶς λόγῳ ζημιῶν καὶ ἀδυνατοῦν συνεπεία τούτου νὰ ἐκπληρώσωσι τὰς πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεις των. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος, ὅπως κατὰ τὴν χορήγησιν δανείων λιπασμάτων μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ αἱ καλλιέργειαι ἔτους 1957, γνωρίζομεν, ὅτι τὰ χημικὰ λιπάσματα διὰ τὴν σιτοκαλλιέργειαν περιόδου 1960–61 ἀπεφασίσθη, ὅπως χορηγῶνται δι’ ἐκτάσεως οὐχὶ μεγαλυτέρας τῶν καλλιεργηθεισῶν παρ’ ἑκάστου παραγωγοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1957 καθ’ ὅσον διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐπιδιώκεται ὁ προοδευτικὸς περιορισμὸς τῆς πολλαχοῦ ἐφαρμοζομένης μονοκαλλιεργείας τοῦ σίτου εἰς τὰ ὅρια τῆς σιταρκείας τῆς χώρας διὰ τῆς περαιτέρω ἐντατικοποιήσεως τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ τῆς ἐκ παραλλήλου ἀναπτύξεως ἄλλων καλλιεργειῶν. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐν Λαρίσῃ Ὑποκαταστήματος τῆς ΑΤΕ δι’ ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ διὰ τὴν εὐχερεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν μετ’ αὐτοῦ συναλλασσομένων ἀγροτῶν γνωρίζομεν, ὅτι ἐγένοντο ὑφ’ ἡμῶν αἱ δέουσαι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου συστάσεις πρὸς τὴν Τράπεζαν. Τέλος ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω Ἑνώσεως προτεινομένης αὐξήσεως τῶν κατὰ στρέμμα χορηγουμένων σιτοκαλλιεργητικῶν δανείων, σημειοῦμεν, ὅτι αὕτη δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ πρὸς ἀποφυγὴν ὑποχρεώσεως τῶν παραγωγῶν, δεδομένου, ὅτι οὗτοι ἀντιμετωπίζουσι διὰ τῶν οὕτω χορηγουμένων ποσῶν τὰ βασικὰ καλλιεργητικὰ των ἔξοδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ. ὑπ’ ἀριθ. 413 ἐρώτησις διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρονται κατὰ τῆς Α. Τ.Ε. ἐν σχέσει μὲ τὸν τρόπον ρευστοποιήσεως τῶν πρὸς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς δανείων της κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις διατυπουμένη κατὰ τρόπον γενικὸν δὲν παρέχει κατ’ ἀρχὴν εὐχέρειαν ἐλέγχου ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τῶν διατυπουμένων διαμαρτυριῶν, διότι δὲν προσδιορίζεται ἡ περιφέρεια καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑποκατάστημα αὐτῆς. Πάντως ἡ Α.Τ.Ε. ἐπὶ συναφῶν περιπτώσεων καὶ ἐφ’ ὅσον ἄγεται εἰς τὴν ἀνάγκην, ὅπως προβῇ εἰς κατάσχεσιν προϊόντος, θὰ ἐξαντλήσῃ πρότερον πάντα τὰ λοιπὰ μέτρα πειθοῦς κατὰ τοῦ ὑποχρέου δι’ ὀφειλάς του καθυστερουμένας ὑπὸ μακροῦ ἀδικαιολογήτως καὶ ἂν ἐξ ἄλλου ἐκ τῆς ἀσυνεπείας αὐτοῦ ἐδημιουργήθη βάσιμος ὑπόνοια φυγαδεύσεως τῶν προϊόντων του ἄνευ ἀναλόγου καταβολῆς. Σημειοῦμεν δέ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐνεργουμένων κατασχέσεων εἶναι κατὰ κανόνα περιωρισμένος, ἐνεργοῦνται δὲ αὗται ἐπὶ περιπτώσεων ὀφειλετῶν, οἱ ὁποῖοι καίτοι εἶχον ἱκανοποιητικὴν παραγωγήν, ἀποφεύγουν ἐκ συστήματος τὴν ἐκπλήρωσιν ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ τῶν δανειακῶν των ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11112)20.10. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη διεπιστώθη πτῶσις τῆς ποιοτικῆς στάθμης τῶν καπνῶν περιφερείας Πιερίας, λόγῳ κυρίως τῆς ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας εἰς πεδινὰς περιοχὰς εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε σοβαροὶ ξένοι ἀγορασταὶ νὰ ἀποσύρωνται ἐκ τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας. Διὰ τὸν ἀνωτέρω λόγον καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν σχετικοῦ αἰτήματος καὶ τῶν καπνοπαραγωγικῶν ὀργανώσεων τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας ἀπεφασίσθη, ὅπως ἡ ζώνη καπνοκαλλιεργείας αὐτῆς ἐπανέλθῃ εἰς τὰ προπολεμικὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα δὲν περιελάμβανον τὰς τελευταίως καλλιεργουμένας ἀκαταλλήλους πεδινὰς ἐκτάσεις. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)60 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ ηὐξήθη ἡ καλλιεργηθησομένη κατὰ τὴν προσεχῆ καλλιεργητικὴν περίοδον διὰ καπνῶν ἔκτασις τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας εἰς 87.000 στρέμματα, ἔναντι 72.000 στρεμμάτων καλλιεργηθέντων κατὰ τὸ ἔτος 1960, ἤτοι κατὰ 15.000 στρέμματα, λόγῳ τοῦ ἐκδηλωθέντος ζωηροῦ ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους ξένων ἀγοραστῶν διὰ τὰ καλῆς ποιότητος καπνὰ αὐτῆς. Ἐπίσης, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως διασφαλισθῇ ἡ σταθερὰ ποιότης τῆς ποικιλίας Σαμψοῦντος καὶ ἐντοπισθῇ ἡ καλλιέργεια αὐτῆς εἰς μόνην τὴν περιφέρειαν τῆς Κατερίνης, διὰ τὴν προσωνυμίαν τῆς ὁποίας εἶναι γνωστὴ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἀπεφασίσθη, ὅπως ἀποκλεισθῶσι τῶν διενεργουμένων κρατικῶν συγκεντρώσεων καπνῶν οἱ παραγωγοὶ ἄλλων περιφερειῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξακολουθήσουν καλλιεργοῦντες τὴν ποικιλίαν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 600 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11012)19.10. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ καλλιεργηθεῖσα διὰ καπνῶν ἔκτασις εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Καλαβρύτων κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἀνῆλθεν εἰς 151 στρέμματα, ἔναντι 310 στρεμμάτων καλλιεργηθέντων τὸ ἔτος 1955, ὅτε ἡ καλλιέργεια ἦτο ἐλευθέρα, ἤτοι ἐμειώθη κατὰ 159 στρέμματα, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν καπνοκαλλιεργητῶν ἐμειώθη ἀντιστοίχως ἀπὸ 264 εἰς 85. Ἡ ἀνωτέρω μείωσις τῆς καπνοκαλλιεργείας ὀφείλεται, κατὰ κύριον λόγον, εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς ἔκτασιν μικροτέραν τοῦ στρέμματος καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἔνιοι παραγωγοὶ τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας ἔπαυσαν νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν καπνοκαλλιέργειαν. Ἡ ἀνωτέρω ἀπαγόρευσις τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς μικροτέρους τοῦ ἑνὸς στρέμματος ἀγροὺς κατέστη ἐπιβεβλημένη, καθόσον ἡ παραγωγὴ τῶν ἐν λόγῳ ἀγρῶν, μὴ ἀντιπροσωπεύουσα ὡλοκληρωμένην μερίδα, δὲν προσήλκυσε τὰ ἐνδιαφέρον τῶν ἀγοραστῶν. Περίπτωσις χορηγήσεως δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας εἰς νέους παραγωγοὺς ἢ αὔξησις τῆς καλλιεργητέας διὰ καπνῶν ἐκτάσεως τῆς Ἐπαρχίας Καλαβρύτων δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὰ τῆς καπνοκαλλιεργείας διὰ τὴν προσεχῆ καλλιεργητικὴν περίοδον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7882) 6437 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας μας κατηρτίσθη σχέδιον νόμου, ἀφορῶντος εἰς τὰς ἐπενεκτέας εἰς τὸν Ν. 3239)55 τροποποιήσεις. 2) Διὰ τῶν προσφάτως ὑπογραφεισῶν νέων ἐθνικῶν γενικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, ηὐξήθησαν τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 10% Ἀνάλογος ρύθμισις ἤρξατο ἤδη καὶ τῆς ἀμοιβῆς τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων εἴτε διὰ κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, εἴτε δι’ ὁμοίας ἐκτάσεως ἀποφάσεως ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10573)8616 καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Οἱ πόροι τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, δι’ ὧν ἀντιμετωπίζεται τὸ πολυποίκιλον ἔργον αὐτῆς, δὲν εἶναι τοιοῦτοι, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ διὰ δραχμῶν 300.000 ἐτησίως, ὡς ἐν τῷ ἀνωτέρω ἐρωτήματι ἀναφέρεται, οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῆς Λέσχης Ἐργαζομένου Κοριτσιοῦ Βόλου. Κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία προέβη εἰς τὴν χορήγησιν ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὴν ἀνωτέρω Λέσχην ἐκ δραχμῶν τεσσαράκοντα χιλιάδων, θέλομεν δὲ ἐνισχύσει καὶ αὖθις τὸ αἴτημα αὐτῆς, περὶ χορηγήσεως νέας οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. 2) Ἐπὶ τοῦ θέματος ἀνεγέρσεως κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Βόλου, γνωρίζομεν, ὅτι ἤδη διετέθη πίστωσις ἐκ δραχμῶν 1.200.000 διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου τούτου, ἤδη δὲ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἀνέθεσεν ἁρμοδίως τὴν ἐκπόνησιν τῶν σχετικῶν μελετῶν διὰ τὴν δημοπράτησιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10574)8617 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 24.9.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν πόλιν τῆς Κερκύρας ἀνηγέρθησαν ὑπὸ τοῦ ΟΕΚ, καὶ διετέθησαν εἰς τοὺς δικαιούχους 50 ἐργατικαὶ κατοικίαι καὶ ἕτερα 41 διὰ χορηγήσεως δανείων αὐτοστεγάσεως. Ὡσαύτως, χορηγοῦνται ἕτερα 15 δάνεια αὐτοστεγάσεως εἰς ἰσαρίθμους ἐργατοϋπαλληλικὰς οἰκογενείας χρήσεως 1959–1960. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω, ἐπρογραμματίσθη ἡ ἀγορὰ οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπὸ τοῦ ΟΕΚ ἑτέρων 50 ἐργατικῶν κατοικιῶν, τῶν ὁποίων ὅμως ἡ ἀνέγερσις θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ μέλλοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ι. Σιαφλέκη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ι. Σιαφλέκη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου σημείου περὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν διὰ κρατικῆς εἰσφορᾶς καὶ οὐσιαστικῆς συμμετοχῆς εἰς τὰς διοικήσεις των τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἠσφαλισμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ πρώτου μέρους τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἰτήματος περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν διὰ κρατικῆς εἰσφορᾶς, ἤτοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ ἀντλοῦν βασικῶς τὰ ἔσοδά των ἐξ εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνεισφορῶν τῶν ἐργοδοτῶν. Ἡ τοιαύτη οἰκονομικὴ ὀργάνωσις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν διεμορφώθη κυρίως ὡς συνέπεια τοῦ τρόπου εἰσαγωγῆς καὶ ὀργανώσεως παρ’ ὑμῶν τοῦ θεσμοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἥτις, ὡς γνωστόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀσκεῖται μέσῳ τοῦ ΙΚΑ καὶ μεγάλου ἀριθμοῦ ἑτέρων αὐτονόμων Ὀργανισμῶν κατ’ ἐπάγγελμα ἢ κατ’ ἐπιχείρησιν ὠργανωμένων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀφίνει ἀκάλυπτα μεγάλα τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ, κυρίως δὲ τοὺς ἀγρότας. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ἡ χορήγησις οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς Ὀργανισμοὺς μεμονωμένων ἐπαγγελματικῶν τάξεων ἢ εἰς Ὀργανισμοὺς περιωρισμένης ἐδαφικῆς ἐφαρμογῆς ἐκ τῶν γενικῶν ἐσόδων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, προερχομένων ἐκ φορολογίας ἁπασῶν τῶν κοινωνικῶν τάξεων, δὲν ἐμφανίζεται ἀνταποκρινομένη εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς ἰσότητος ἔναντι τῶν ἐκτὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τμημάτων τοῦ πληθυσμοῦ (ἀγρότας κλπ.). Ταῦτα δέ, ἀνεξαρτήτως τῶν δυσχερειῶν ἃς ἐμφανίζει τὸ θέμα, λόγῳ τῆς ἀμέσου σχέσεώς του πρὸς τὰς ἑκάστοτε δυνατότητας τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, αἵτινες εἶναι ὡς γνωστόν, ἐξαιρετικῶς περιωρισμέναι. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου σημείου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἰτήματος περὶ οὐσιαστικῆς συμμετοχῆς εἰς τὰς διοικήσεις τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἠσφαλισμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου, διότι εἰς τὰς διοικήσεις ὅλων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν μετέχουσιν ἀπαρεγκλίτως καὶ δὴ εἰς ηὐξημένον ἀριθμὸν ἐκπρόσωποι τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11008)8943 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ν. Καθαροσπόρη, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἰς ὃ ἐξ ἀπόψεως ἀποδοχῶν, ὡς ἐργάται θαλάσσης ὑπάγονται οἱ ἁλιεργάται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11019)8954 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 12.10.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας εἰς τὴν πόλιν τῆς Ρεθύμνης, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ πενταετοῦς Οἰκονομικοῦ Κυβερνητικοῦ Προγράμματος, τοῦ ὁποίου ἤδη ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή, προβλέπεται ἡ δημιουργία εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως σημαντικοῦ ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἀδρανοῦντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας. Ὡσαύτως, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐνέκρινε τὴν ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορήγησιν ποσοῦ δραχ. (100.000.000) εἰς τοὺς διαφόρους Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς Χώρας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εὐκαιρίας διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας. Ἤδη, ἐκ τῶν χρημάτων τούτων προβλέπεται ἡ χορήγησις ποσοῦ τινος καὶ εἰς Ρέθυμνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11097)9071 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 7.10.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, οὕτω καὶ ἐσχάτως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)17.1.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐνεκρίθη ἡ ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας διάθεσις ποσοῦ δραχ. 100 ἑκατ. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων εἰς διαφόρους περιφερείας τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι μαστίζονται περισσότερον ἐκ τῆς ἀνεργίας. Κατ’ ἀκολουθίαν, εἰς τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργα, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ ἀπασχοληθῇ καὶ ἱκανὸς ἀριθμὸς ἐκ τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν. Ὡς πρὸς τὸ θιγόμενον θέμα τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο ἀντιμετωπίζεται πάντοτε ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ὑπὸ Ο.

Α.Α.Α.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Πρίφτη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 24.8.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Εὐαγγελίδη κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο συνδέεται βασικὰ μὲ τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἤδη ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος ἀντιμετωπίζει. Συνεπῶς, δὲν εἶναι μόνον θέμα κατ’ ἐξοχὴν οἰκονομικοασφαλιστικόν, ἀπὸ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ ἀντιμετώπισις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 639 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, κατόπιν τῶν ἐκδοθεισῶν ὑπ’ ἀριθ. 374 καὶ 817–830 τοῦ 1960 ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον προέβη εἰς τὴν κατάρτισιν νεωτέρου σχεδίου νόμου, δι’ οὗ ρυθμίζεται τὸ θέμα τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῆς Σ.Υ. 2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου, ὑποστὰν τὴν κατὰ νόμον ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡμῶν πρὸς ὁριστικὴν διαμόρφωσιν, ἀπὸ νομοτεχνικῆς ἀπόψεως. 3. Τὸν χρόνον καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν δὲν δυνάμεθα νὰ προσδιορίσωμεν ἀπὸ τοῦδε, μὴ ὁλοκληρωθείσης εἰσέτι τῆς ἀπαιτουμένης διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργ. Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Ζαΐμη. Ἐπὶ τῆς ἐν τῇ περιλήψει ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς θέσεως τῆς ἰχθυοσκάλας Καβάλας ἐρρυθμίσθη ἐπιλεγείσης ὡς τοιαύτης τῆς περιοχῆς τῆς βιομηχανικῆς ζώνης. Ἡ μελέτη τοῦ λιμενικοῦ ἔργου ἔχει ἐκπονηθῆ καὶ ἐγκριθῆ, ἐπίκειται δὲ ἡ δημοπράτησις ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, δεδομένου, ὅτι ἔχει ἐγκριθῆ καὶ ἡ σχετικὴ πίστωσις. (Σ.Α.Ο. 64)1960 Τροπ. ΙΙ). Ἡ μελέτη τῶν κτιρίων τῆς ἰχθυοσκάλας, τῆς ὁποίας ἤρχισεν ἡ ἐκπόνησις, θὰ περατωθῇ κατὰ τὸ ἔτος 1961, ἡ δὲ ἐκτέλεσις τούτων θὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ λιμενικοῦ ἔργου. Ἡ σχετικὴ πίστωσις εἶναι ἐγκεκριμένη. 2) Τὰ θέματα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἁλιευτικὴν βιομηχανίαν καὶ τὰ μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ἁλιευτικοῦ στόλου, ἔχουν ρυθμισθῆ ἀπὸ μακροῦ. Εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΑΤΕ ἔχουν τεθῆ εἰδικὰ κεφάλαια διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὡς ἄνω σκοπῶν. Πᾶς δὲ ἐνδιαφερόμενος δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ. 3) Τὸ θέμα τῶν χρεῶν τῶν ἁλιευτικῶν ἐπιχειρήσεων ἔχει ρυθμισθῆ ὁμοίως ἀπὸ μακροῦ παρασχεθεισῶν ὑπὸ τοῦ ΟΧΟΑ εἰδικῶν διευκολύνσεων. Προσέτι, τὸ ΙΚΑ καὶ τὸ ΝΑΤ παρέσχον εἰδικὰς διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς αὐτὸ ὑποχρεώσεων τῶν ἁλιευτικῶν ἐπιχειρήσεων. 4) Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν ἁλιευμάτων εἰς Βουλγαρίαν, παρέχεται πᾶσα πρὸς τοῦτο διευκόλυνσις, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν δὲν αἰτοῦνται διευκολύνσεις ἀντικείμεναι εἰς γενικώτερα συμφέροντα τῆς Χώρας. 5) Τὸ θέμα τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ πετρελαίου ἐξετάζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ φακέλλου περὶ ἰχθυοσκάλας Καβάλας, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, ἐὰν μετὰ τὰ ἀνωτέρω καὶ τὰ ὅσα ἀναφέρονται εἰς σχετικόν μας ἔγγραφον πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ἀγγ. Λασκαρίδη, οἱ ἐρωτῶντες βουλευταὶ θεωροῦν ταύτην ἀναγκαίαν, εὐχαρίστως θέλομεν πράξει τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12039)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν ἰατροῦ εἰς Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Κουφονησίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ τοποθέτησιν ἰατροῦ εἰς τὸ ὡς εἴρηται Ἰατρεῖον, ἵνα οἱ κάτοικοι τούτου τύχωσιν ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Ζαννῆ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 620 τοῦ βιβλίου ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας ὡς συνταξίμου τῶν εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Ρόδου «Ἡ Βασίλισσα Ὄλγα» ὑπηρετουσῶν ἑπτὰ (7) ἀδελφῶν νοσοκόμων ἀπαιτεῖται εἰδικὴ πρόβλεψις εἰς τὸν συνταξιοδοτικὸν νόμον διὰ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως αὐτοῦ, ἥτις, ὡς γνωστόν, ἐνεργεῖται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θέλομεν ἀπευθύνει σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν Συντάξεων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἵνα ἔχῃ αὕτη ὑπ’ ὄψιν τὴν περίπτωσιν μελλοντικὴν τροποποίησιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ ........... 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12042)9785)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Ν. Καθαροσπόρη, σχετικῶς μὲ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου Σερίφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ὑπηρετεῖ κοινοτικὸς ἰατρὸς καὶ δὲν λειτουργεῖ φαρμακεῖον δύναται νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοῦτον κατὰ νόμον ἡ πώλησις, ἀρκεῖ πρὸς τοῦτο νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου σχετικὴ αἴτησις μετὰ τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν εἰς τὴν Νομαρχίαν Κυκλάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11445)160 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 685 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν– Χαλκηδόνος, δὲν καθίσταται δυνατή, καθ’ ὅσον θὰ ἐδημιούργει δυσχερείας εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δρομολογίων, λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς δυνάμεως λεωφορείων. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα θέλει ἐπανεξετασθῆ μετὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν νέων λεωφορείων τῆς Α.Ε. «Ἀστικαὶ Συγκοινωνίαι Περιοχῆς Ἀθηνῶν». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθιέρωσιν ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου εἰς τὴν λεωφορειακὴν γραμμὴν Πειραιῶς–Ἀμφιάλης, δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον θέμα, καθ’ ὅσον ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. 2) Εἰς τὴν συνοικίαν Ἀμφιάλης Πειραιῶς, προβλέπεται, κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. σχετικὰς πληροφορίας ἡ ἐγκατάστασις τεσσάρων κοινοχρήστων τηλεφώνων, ἥτις ἐπὶ τοῦ παρόντος προσκόπτει εἰς τεχνικὸν κώλυμμα. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου εἰς τὴν ἀνωτέρω συνοικίαν θέλει πραγματοποιηθῆ ἐντὸς τοῦ δευτέρου ἔτους τοῦ προγράμματος, ἤτοι μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1962. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ἤθελε παρακαμφθῆ τὸ τεχνικὸν κώλυμμα δικτύου, δι’ ἐνδιαμέσου λύσεως, ἥτις μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. τοῦτο θὰ πραγματοποιηθῇ ἐνωρίτερον. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύστασιν Ταχυδρομικοῦ Γραφείου εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν, ἤδη ἔχει ἐξετασθῆ τὸ θέμα καὶ διεπιστώθη, ὅτι ἡ περιοχὴ αὕτη ἐξυπηρετεῖται σήμερον ἀπὸ ταχυδρομικῆς ἀπόψεως ὑπὸ τοῦ Ταχυδρομείου Κερατσινίου διατιθεμένων πρὸς τοῦτο δύο διανομέων. Ἡ ταχυδρομικὴ κίνησις τῆς περιοχῆς ταύτης δὲν εἶναι σημαντική, τῶν εἰς τοὺς κατοίκους ταύτης ἐπιδιδομένων ἡμερησίως ταχυδρομικῶν ἀντικειμένων ἀνερχομένων κατὰ μέσον ὅρον εἰς 800 περίπου. Ἐξ ἄλλου τὸ κέντρον τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας ἀπέχει ἐκ τοῦ Ταχυδρομείου Κερατσινίου περίπου 15 λεπτὰ τῆς ὥρας, τὰ δὲ λεωφορεῖα τὰ ἐκτελοῦντα τὴν συγκοινωνίαν Ἀμφιάλης–Πειραιῶς καὶ τἀνάπαλιν, διέρχονται εἰς ἀπόστασιν 300 μέτρων ἀπὸ τοῦ Ταχυδρομείου Κερατσινίου καὶ συνεπῶς τὸ Γραφεῖον εἶναι προσιτὸν καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἀμφιάλης. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐνδείκνυται οὐδὲ συντρέχει ὑπηρεσιακὴ ἀνάγκη διὰ τὴν σύστασιν Ταχυδρομικοῦ Γραφείου, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον σήμερον στεροῦνται Ταχυδρομικοῦ Γραφείου πλεῖσται πολυπληθεῖς καὶ ἀπομεμακρυσμέναι τῶν ἀστικῶν κέντρων Κοινότητες λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἀδυναμίας συστάσεως νέων Ταχυδρομικῶν Γραφείων, ὡς ἀπαιτουμένης τῆς ἐκδόσεως εἰδικοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Αἱ συγκοινωνιακαὶ καὶ κυκλοφοριακαὶ ἀνάγκαι τῆς πρωτευούσης ἐπέβαλον τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν τροχιοδρόμων καὶ τὴν ἀντικατάστασιν τούτων δι’ ἄλλων μέσων περισσότερον εὐελίκτων καὶ ἐξυπηρετικῶν τῆς συγκοινωνίας. Ἐκ τοῦ λόγου κυρίως προέκυψεν ἡ ἀνάγκη ἀναθεωρήσεως τῆς μεταξὺ Δημοσίου καὶ ΗΕΜ συμβάσεως, ἥτις ἐπραγματοποιήθη διὰ τῶν νέων συμβάσεων τῶν κυρωθεισῶν διὰ τοῦ νόμου 3954)1959. Ἀναπόφευκτος συνέπεια τῆς τοιαύτης ἀναδιαρθρώσεως τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν καὶ τῆς καταργήσεως τῶν τροχιοδρομικῶν γραμμῶν, ἦτο ἡ μείωσις τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ. Ἐκκινοῦσα ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς ἀρχῆς, ὅτι αἱ ἀνωτέρω μεταβολαὶ δὲν ἦτο δίκαιον νὰ ἀποβοῦν ἄκρως δυσμενεῖς διὰ τὸ προσωπικόν, ἐμερίμνησε καὶ ἔλαβε σειρὰν μέτρων ὑπὲρ αὐτοῦ ἤτοι: 1) Ἐμερίμνησε διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως Ταμείου Συντάξεων ΗΕΜ, περιελθόντος εἰς δυσχερεστάτην οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐθέσπισεν ὑπὲρ αὐτοῦ εἰδικὸν πόρον ἐκ 10 λεπτῶν ἀνὰ εἰσιτήριον, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ καταβολὴ ηὐξημένων συντάξεων εἰς τοὺς παλαιοὺς συνταξιούχους καὶ ἡ συνταξιοδότησις τῶν νέων τοιούτων. 2) Ἐμερίμνησεν, ὅπως οἱ ἀπολυθέντες ἐκ τῆς ΗΕΜ δικαιωθῶσι μείζονος ἀποζημιώσεως καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀπολυθῶσιν οἱ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων δικαιούμενοι συντάξεως. 3) Ἐθέσπισε νέας εὐνοϊκωτέρας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως διὰ τοὺς ἀπολυθέντας. 4) Ἐμερίμνησε διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἐκ τῶν ἀπολυθέντων μὴ δικαιουμένων συντάξεως ὡς καὶ τῶν δικαιωθέντων τῆς κατωτάτης τοιαύτης εἰς τὴν ἐπὶ ἓν περίπου ἔτος λειτουργήσασαν Κρατικὴν Ἐκμετάλλευσιν Τροχιοδρόμων καὶ δὴ ὑπὸ ὅρους ἄκρως εὐμενεῖς, ἤτοι: α) Παράλληλον καταβολὴν ἀποδοχῶν καὶ τυχὸν δικαιουμένης συντάξεως μέτρον ὅπερ τὸ πρῶτον ἐφηρμόσθη ὑπὲρ αὐτῶν, κατ’ ἐξαίρεσιν γενικῆς ἀσφαλιστικῆς ἀρχῆς. β) Συνυπολογισμὸν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ὡς ὠφελίμου διὰ τὴν θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐξαιρετικῶς σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3954)59. Ἤδη παρέστη ἀνάγκη καταργήσεως καὶ τῆς ἀνωτέρω Κρατικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Τροχιοδρόμων καὶ ἀπολύσεως ἀπὸ 16ης Ὀκτωβρίου τοῦ εἰς αὐτὴν ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ. Ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν γραμμῶν τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψεν ἡ ΗΕΜ καὶ ἡ πλήρωσις τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων κενῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἀνετέθη εἰς ἐπὶ τούτῳ συσταθεῖσαν, τῇ συμμετοχῇ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ΕΤΜΟΑ, Ἀνωνύμου Ἑταιρείας (ΑΣΠΑ). Ἡ Ἑταιρεία αὕτη διενήργησεν ἤδη διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν πλαισίων λεωφορείων καὶ διαγωνισμὸν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ διὰ τὴν κατασκευὴν ἁμαξωμάτων, ἀπεφασίσθη δὲ κατ’ ἀρχὴν ἡ προμήθεια 120 πλαισίων λεωφορείων ΣΚΟΝΤΑ ἐκ Τσεχοσλοβακίας. Εὐθὺς ὡς ἡ Ἑταιρεία αὕτη θέσει εἰς κυκλοφορίαν τὰ λεωφορεῖα της, θὰ ἐπιδιωχθῇ, ἡ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου ἕκτου τοῦ νόμου 3954)59 ἀπορρόφησις ὑπαλλήλων προερχομένων ἐκ τῆς ΗΕΜ καὶ ὑπηρετησάντων εἰς τὴν Ἐκμετάλλευσιν Τροχιοδρόμων. Ἐν τῷ μεταξὺ συνεστήσαμεν τὰ 8ον καὶ 54ον ΚΤΕΛ, εἰς ἃ ἀνετέθη προσωρινῶς ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀστικῶν γραμμῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψεν ἡ ΗΕΜ καὶ προσέλαβον ἀριθμόν τινα ἐκ τῶν ἀπολυθέντων κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀναγκῶν των. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἐκ τῶν μὴ ἀπορροφηθησομένων ὑπαλλήλων τὸ μεγαλύτερον μέρος θὰ ἐπιδοτηθῇ κατὰ τὸ ἐνδιάμετρον χρονικὸν διάστημα ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 750 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11869)8.1960 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Αἱ συγκοινωνιακαὶ καὶ κυκλοφοριακαὶ ἀνάγκαι τῆς πρωτευούσης ἐπέβαλον τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν τροχιοδρόμων καὶ τὴν ἀντικατάστασιν τούτων δι’ ἄλλων μέσων περισσότερον εὐελίκτων καὶ ἐξυπηρετικῶν τῆς συγκοινωνίας. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου κυρίως προέκυψεν ἡ ἀνάγκη ἀναθεωρήσεως τῆς μεταξὺ δημοσίου καὶ Η.Ε.Μ. συμβάσεως, ἥτις ἐπραγματοποιήθη διὰ τῶν νέων συμβάσεων τῶν κυρωθεισῶν διὰ τοῦ νόμου 3954)59. Ἀναπόφευκτος συνέπεια τῆς τοιαύτης ἀναδιαρθρώσεως, τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν καὶ τῆς καταργήσεως τῶν τροχιοδρομικῶν γραμμῶν ἦτο ἡ μείωσις τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ. Ἐκκινοῦσα ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς ἀρχῆς, ὅτι αἱ ἀνωτέρω μεταβολαὶ δὲν ἦτο δίκαιον νὰ ἀποβοῦν ἄκρως δυσμενεῖς διὰ τὸ προσωπικόν, ἐμερίμνησε καὶ ἔλαβε σειρὰν μέτρων ὑπὲρ αὐτοῦ, ἤτοι: 1) Ἐμερίμνησε διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως Ταμείου Συντάξεων ΗΕΜ, περιελθόντος εἰς δυσχερεστάτην οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐθέσπισεν ὑπὲρ αὐτοῦ εἰδικὸν πόρον ἐκ 10 λεπτῶν ἀνὰ εἰσιτήριον διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ καταβολὴ ηὐξημένων συντάξεων εἰς τοὺς παλαιοὺς συνταξιούχους καὶ ἡ συνταξιοδότησις τῶν νέων τοιούτων. 2) Ἐμερίμνησεν ὅπως οἱ ἀπολυθέντες ἐκ τῆς ΗΕΜ δικαιωθῶσι μείζονος ἀποζημιώσεως καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀπολυθῶσιν οἱ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων δικαιούμενοι συντάξεως. 3) Ἐθέσπισε νέας εὐνοϊκωτέρας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως διὰ τοὺς ἀπολυθέντας. 4) Ἐμερίμνησε διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἐκ τῶν ἀπολυθέντων μὴ δικαιουμένων συντάξεων ὡς καὶ τῶν δικαιωθέντων τῆς κατωτάτης τοιαύτης εἰς τὴν ἐπὶ ἓν περίπου ἔτος λειτουργήσασαν κρατικὴν ἐκμετάλλευσιν Τροχιοδρόμων καὶ δὴ ὑπὸ ὅρους ἄκρως εὐμενεῖς, ἤτοι: α) Παράλληλον καταβολὴν ἀποδοχῶν καὶ τυχὸν δικαιουμένης συντάξεως μέτρον ὅπερ τὸ πρῶτον ἐφηρμόσθη ὑπὲρ αὐτῶν κατ’ ἐξαίρεσιν γενικῆς ἀσφαλιστικῆς ἀρχῆς. β) Συνυπολογισμὸν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ὡς ὠφελίμου διὰ τὴν θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐξαιρετικῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3954)59. Ἤδη παρέστη ἀνάγκη καταργήσεως καὶ τῆς ἀνωτέρω Κρατικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Τροχιοδρόμων καὶ ἀπολύσεως ἀπὸ 16ης Ὀκτωβρίου τοῦ εἰς αὐτὴν ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ. Ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν γραμμῶν τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψεν ἡ ΗΕΜ καὶ ἡ πλήρωσις τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων κενῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἀνετέθη εἰς ἐπὶ τούτῳ συσταθεῖσαν τῇ συμμετοχῇ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ΕΤΜΟΑ Ἀνωνύμου Ἑταιρείας (ΑΣΠΑ). Ἡ Ἑταιρεία αὕτη διενήργησεν ἤδη διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν πλαισίων λεωφορείων καὶ διαγωνισμὸν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ διὰ τὴν κατασκευὴν ἁμαξωμάτων, ἀπεφασίσθη δὲ κατ’ ἀρχὴν ἡ προμήθεια 120 πλαισίων λεωφορείων ΣΚΟΝΤΑ ἐκ Τσεχοσλοβακίας. Εὐθὺς ὡς ἡ Ἑταιρεία αὕτη θέσῃ εἰς κυκλοφορίαν τὰ λεωφορεῖα της, θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου ἕκτου τοῦ νόμου 3954)59 ἀπορρόφησις ὑπαλλήλων προερχομένων ἐκ τῆς ΗΕΜ καὶ ὑπηρετησάντων εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν Τροχιοδρόμων. Ἐν τῷ μεταξὺ συνεστήσαμεν εἰς τὰ 8ον καὶ 54ον ΚΤΕΛ, εἰς ἃ ἀνετέθη προσωρινῶς ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀστικῶν γραμμῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψεν ἡ Η. Ε.Μ. καὶ προσέλαβον ἀριθμὸν τινὰ ἐκ τῶν ἀπολυθέντων κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀναγκῶν των. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἐκ τῶν μὴ ἀπορροφηθησομένων ὑπαλλήλων τὸ μεγαλύτερον μέρος θὰ ἐπιδοτηθῇ κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον χρονικὸν διάστημα ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 2916)1954 «περὶ καταργήσεως εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης κλπ.» τοῦ Ν. Δ. 272)1953 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης» καὶ παρατάσεως τῆς εἰσπράξεως τῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς προσαυξήσεως». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου παρατείνει πέραν τοῦ 1963 καὶ ἐπὶ μίαν 12ετίαν δύο δυσβαστάκτους διὰ τὸν λαὸν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης φόρους. Οἱ φόροι αὐτοὶ εἶναι τὸ εἰδικὸν τέλος 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀποδοχῶν, τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται ἀπὸ τὸ 1954 καὶ τὸ εἰδικὸν τέλος ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Ἡ πρώτη φορολογία ἀνέρχεται εἰς 90.000.000 ἐτησίως προσαυξανομένη ἀνὰ πᾶν ἔτος ἀναλόγως τῆς αὐξήσεως τῶν οἰκοδομῶν καὶ τῶν ἐνοικίων. Κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς τὸ ποσὸν ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης διὰ τὴν 12ετίαν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.080.000 000 δραχμάς. Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλαι 270.000.000 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ εἰσπραχθοῦν ἀπὸ τὸ 1960 ἕως τὸ 1963, ὁπότε τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης ἀνέρχεται εἰς 1.350.000.000. Ἡ ἄλλη φορολογία ἐκ τῶν εἰσιτηρίων κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἀποδίδει 130.000.000 ἐτησίως, ἐνῷ κατ’ ἄλλους ὑπολογισμοὺς ἀποδίδει 240.000.000 ἐτησίως. Κατὰ τὴν 12ετίαν δὲ εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καὶ τὸ χρονικὸν διάστημα 1960– 1963 ἡ φορολογία αὐτὴ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.950.000.000 δραχμῶν. Καὶ συνολικῶς ἀμφότεραι αἱ φορολογίαι, ἐπίσης, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων θὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 3.300.000.000 δραχμῶν.

§7Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς φορολογίας τῶν εἰσιτηρίων ἀνέρχεται εἰς 130.000.000, ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς φορολογίας αὐτῆς λήγει τὴν 15ην Αὐγούστου 1962 σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη πέρυσιν. Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον περιλαμβάνεται παράτασις διὰ ποσὸν ὕψους 45.000.000 μόνον, τὸ μέγιστον.

§8Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σύμφωνα μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἡ παράτασις εἶναι ἐπ’ ἀόριστον δι’ ὅλον τὸ ποσόν.

§9Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Σᾶς εἶπα, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ἔσοδον θὰ λήξῃ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1962 καὶ θὰ παραμείνῃ μόνον ἔσοδον ὕψους 45 ἑκατομμυρίων.

§10Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως κατ’ ἔτος εἶναι 130 ἑκατομμύρια κατὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ κατ’ ἄλλους εἶναι 240 ἑκατομμύρια. Καὶ ποῖοι καλοῦνται νὰ τὰ πληρώσουν; Κατὰ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν οἱ μικροϊδιοκτῆται, αὐτοὶ ποὺ μὲ χίλιους κόπους καὶ μόχθους κατώρθωσαν νὰ δημιουργήσουν μίαν στέγην διὰ τὰς οἰκογενείας των. Ἐκτὸς αὐτοῦ, πληρώνουν καὶ φόρον οἰκοδομῶν, ἐνῷ συνάμα οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν χρεωμένα τὰ σπίτια τους. Τὴν ἄλλην φορολογίαν θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ τὴν πληρώνουν ὅλοι οἱ Ἀθηναῖοι καὶ Πειραιεῖς καὶ ὅσοι ζοῦν εἰς τοὺς πέριξ τῆς Πρωτευούσης Δήμους, εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὅσοι παρεπιδημοῦν ἐδῶ. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἄνθρωποι ἐργαζόμενοι. Παράδειγμα: Μία οἰκογένεια ἐργαζομένων, τῆς ὁποίας κινοῦνται δύο ἄτομα, θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ 1,60 δραχμ. τὴν ἡμέραν, 50 δραχμὰς κατὰ μῆνα 600 δραχμὰς κατ’ ἔτος. Αὐτὸς, λοιπόν, ποὺ θὰ πληρώσῃ καὶ τὴν φορολογίαν αὐτὴν εἶναι ὁ ἐργαζόμενος κόσμος, ποὺ μὲ χίλιους δύο κόπους ἐξοικονομεῖ τὸ ψωμὶ τῆς οἰκογενείας του. Καὶ συμβαίνουν ὅλα αὐτά, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐμείωσε τὸν φόρον εἰσοδήματος. Πέραν αὐτῶν τῶν φόρων, εἶναι ἡ μαθητικὴ εἰσφορά, ἡ ἐνοριακὴ εἰσφορά, ὁ φόρος ὑπεραξίας ἀκινήτων καὶ τὰ πάσης μορφῆς ἔνσημα, ἰατρόσημα, κληρικόσημα κλπ. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, ἐπιτρεπτὸν νὰ παρέχῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἔγκρισίν της εἰς τοιούτου εἴδους φορολογίας. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τοὺς Δήμους. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ Δῆμοι εὑρίσκονται εἰς ἀπερίγραπτον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως δρόμων, ὑδρεύσεως, φωτισμοῦ καὶ ἀποχετεύσεως καὶ πρέπει νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Κατ’ ἀρχήν, μὲ στοργὴν τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ποὺ εἶναι θεσμὸς τῆς ἱστορικῆς κληρονομίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀποτελοῦν τὴν δημοκρατικὴν διάρθρωσιν τῆς Ἑλλάδος. Τοὺς θεσμοὺς αὐτούς, τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ τοὺς περιφρουρήσῃ καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ, ὥστε νὰ καταστοῦν θεσμοὶ προόδου καὶ δράσεως, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ διάφορα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν ἀπὸ τὰς ἀμέσους καὶ ἀπωτέρας ἀνάγκας των. Αἱ σκέψεις αὐταί, δὲν εἶναι μόνον ἰδικαί μου σκέψεις, εἶναι σκέψεις τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν ἀναγκῶν τῆς Πολιτείας εἶναι τόσον πληθωρικὸς καὶ ταχύς, ὥστε νὰ καθιστᾷ ἐπιτακτικὴν τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς Ὀργανισμοὺς Αὐτοδιοικήσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὸ Κράτος πρέπει νὰ βοηθήσῃ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, οἱ ὁποῖοι, βοηθούμενοι, θὰ καταστοῦν φορεῖς τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἰδέας τοῦ κυριάρχου λαοῦ καὶ συνάμα θὰ τονώσουν τὴν προσήλωσίν των εἰς τὰς δημοκρατικὰς ἀρχάς. Διότι τὰ προβλήματα τῆς αὐτοδιοικήσεως, ποὺ εἶναι ἄμεσα προβλήματα τοῦ λαοῦ, θὰ λύωνται ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν λαὸν καὶ μὲ τὰ χέρια αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ λαοῦ. Εἰς ἄλλα Κράτη, οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες συγκεντρώνουν ὅλας γενικῶς τὰς ἁρμοδιότητας διὰ τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων των. Καὶ μίαν ἀπὸ τὰς λαμπροτέρας ἀποδείξεις τῆς δραστηριότητος Δήμου, μᾶς τὴν ἔδωσε ἡ ἐγκαινιασθεῖσα εἰς τὸ Μέγαρον τοῦ Ζαππείου ἔκθεσις τοῦ Δήμου Βιέννης. Εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, ἔβλεπε κανεὶς περίλαμπρα ἀθλητικὰ στάδια καὶ κήπους παιδικῆς χαρᾶς, μέχρις ἀκόμα καὶ τῆς δημιουργίας ὁλοκλήρων οἰκισμῶν μὲ ἐργατικὰς πολυκατοικίας καὶ τόσα ἄλλα ἐπιτεύγματα. Τὰ ἔσοδα τοῦ Δήμου Βιέννης ἀνέρχονται εἰς 6,5 δισεκατομμύρια. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ποῖα εἶναι τὰ ἔσοδα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀφηρέθησαν ὅλαι αἱ ἁρμοδιότητες, ἐκτὸς τῆς συλλογῆς ἀπορριμμάτων, τῶν δημοτικῶν λουτρῶν καὶ τῶν ἀποχωρητηρίων καὶ ἡ μερικὴ συντήρησις τῶν δρόμων. Ὅλαι αἱ ἄλλαι ἁρμοδιότητες ἀφηρέθησαν ἀπὸ τὸν Δῆμον καὶ περιῆλθον εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ κατασκευή, συντήρησις καὶ λειτουργία ὑπονόμων καὶ ἀποχετεύσεων περιῆλθον εἰς τὸν Ο.Α.Π.Π., ὁ ὁποῖος, μάλιστα, παρὰ τὰς τεραστίας ἐπιχορηγήσεις, δὲν ἐκτελεῖ μόνος του τὰ ἔργα, ἀλλὰ διὰ τῆς Ἑταιρείας Ὑπονόμων. Ἡ κατασκευὴ τῶν νέων δημοτικῶν σφαγείων ἔχει ἀναληφθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἡ κατασκευὴ τῆς νέας Δημοτικῆς Ἀγορᾶς ἀνελήφθη ἀπὸ τὸ Κράτος, μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Αἱ πέντε λεωφορειακαὶ γραμμαὶ τῆς Η.Ε.Μ., παρὰ τὴν Κυβερνητικὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ παρεχωροῦντο εἰς τὸν Δῆμον, τελικῶς παρεχωρήθησαν εἰς νεοσύστατον ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Καὶ ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ ἐνισχύθη μὲ 25 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἐνῷ παραλλήλως ἡ Πάουερ, μέχρι τοῦ χρόνου τῆς λειτουργίας τῆς ἐπιχειρήσεως, κατώρθωσε νὰ ἐνοικιάσῃ τὰ ὀχήματά της καὶ συνάμα ἐπέτυχε «μικρὸν δάνειον» 45 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Εἰς τὴν συντήρησιν τῶν Δημοτικῶν Ἀλσῶν ἔχουν παρεμβληθῆ ἄλλοι Ὀργανισμοί, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ Κήπων καὶ Δενδροστοιχιῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κλπ. Καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦτο ἐδημιουργήθη τραγέλαφος. Ἐπίσης, διὰ νομοθετικοῦ μέτρου, αἱ Δημοτικαὶ Ἐπιχειρήσεις Ἀεριόφωτος, ἐδικαιοῦντο νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὰ ὑγραέρια τῶν Διϋλιστηρίων. Καὶ ὅμως καὶ αὐτὰ παρεχωρήθησαν εἰς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Ἐπίσης, εἶναι γνωστὴ ἡ τύχη τῶν πλατειῶν Κλαυθμῶνος καὶ Ὁμονοίας. Ὁ ὑπόγειος χῶρος τῶν καταστημάτων τῆς πλατείας Ὁμονοίας, ἀντὶ νὰ παραχωρηθῇ εἰς τὸν Δῆμον, ἐκμεταλλεύεται ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ καὶ πολλαὶ ἄλλαι ἁρμοδιότητες ἀφαιροῦνται ποὺ ἀπὸ τὴν φύσιν των καὶ τὸν προορισμόν των ἀνήκουν εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Δέν ἔχουν ἀκόμη οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες σήμερον τὸ δικαίωμα νὰ ὀνοματοθετοῦν ὁδοὺς καὶ πλατείας, διότι δυνάμει τοῦ νόμου 3915)58 τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Ἐξοργιστικὸς ὁ ἔλεγχος τῶν φρονημάτων τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ λαοῦ καὶ τέλος ἔχουν ἀποψιλωθῆ ἀπὸ κἄθε πόρον, ὡς ἐπίσης, συναντοῦν πάντοτε ἄρνησιν διὰ τὴν χορήγησιν δανείων ποὺ θὰ συνέβαλλον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει μεστωτέρα δημοκρατικὴ λύσις εἰς τὰ προβλήματα τῆς Διοικητικῆς διαρθρώσεως, ὅσον ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ αὐτοτέλεια τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν ἐνισχυόμενοι νὰ κάμουν θαύματα. Τότε δὲ καὶ μόνον μία Κυβέρνησις ἀξία τοῦ ὀνόματός της, Κυβέρνησις δημιουργικὴ ἠμπορεῖ νὰ σεμνύνεται, ὅτι ἐκτελεῖ καὶ αὐτὴ τὸ χρέος της ἔναντι τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ὄχι μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἀφαιροῦνται αἱ ἁρμοδιότητες καὶ κατακρατοῦνται οἱ πόροι. Ἐκ τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ εἰς τοὺς Δήμους Πρωτευούσης καὶ Πειραιῶς ἀνήκουν 235 ἑκατομμ. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ ποσὸν ὑπερκαλύπτει τὰς φορολογίας ποὺ ἐπιβάλλει τὸ νομοσχέδιον καὶ παρακάμπτει τὴν ἀνάγκην νὰ γίνῃ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ἀναφέρω, ὅτι οἱ Δῆμοι Πρωτευούσης καὶ Πειραιῶς ἐξῃρέθησαν ἀπὸ τὸ κονδύλιον ἐπενδύσεων διὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα. Ἑπομένως πόροι ὑπάρχουν, ἀρκεῖ τὸ κράτος νὰ θέλῃ νὰ δείξῃ στοργὴν πρὸς τοὺς ὀργανισμοὺς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡμεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτόν. Καταλήγων, τονίζω, ὅτι μὲ τὴν τακτικὴν τῆς ὑπερφορολογήσεως τὴν ὁποίαν εἰσήγαγεν ἡ Κυβέρνησις, ἔχει δημιουργηθῆ μία κατάστασις ἀφόρητος δι’ ὁλόκληρον τὸν λαόν, καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὸν λαὸν τῆς Πρωτευούσης. Καὶ ἡ συνέπεια τῶν μέτρων αὐτῶν εἶναι ἤδη ἔκδηλος εἰς τὴν ἀγοράν. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, νὰ μελετήσῃ καλύτερον τὸ θέμα καὶ νὰ φέρῃ ἕτερον νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιδιώκεται νὰ καταστοῦν οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοδιοικήσεως θεσμοὶ κοινωνικῆς δράσεως. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀράπης, ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου θεσπίζονται τὰ ἑξῆς: 1) Παράτασιν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν ἐπὶ μίαν 12ετίαν μὲ συνέπειαν νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι διὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα μὲ 1.200.000.000. 2) Δι’ ἴσον χρονικὸν διάστημα παραμένει ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων μὲ ἀπόδοσιν 270.000.000 κατ’ ἔτος, ἤτοι 2.700.000.000 διὰ τὴν 12ετίαν καὶ 3) αὐξάνει τὸ τέλος συνδέσεως τῶν ὑπονόμων τὸ ὁποῖον σημαίνει ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν 12ετίαν σύνολον δραχμ. 5.000.000.000, πρὸς τὸν σκοπὸν συνεχίσεως τῶν ἔργων ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως. Προτοῦ ὅμως, ἡ Κυβέρνησις καταθέσῃ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, θὰ ἔπρεπε νὰ προσκομίσῃ στοιχεῖα διὰ νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλή, τὶ ἐστοίχισαν τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης καὶ τὶ ἀπέδωσε τὸ 3%.

§13Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ἐζητήσατε καὶ σᾶς ἔχουν δοθῆ.

§14Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Ἀκριβῶς, τὰ στοιχεῖα περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε δὲν δικαιολογοῦν τὴν παράτασιν τῶν φορολογιῶν ἐπὶ 12ετίαν εἰς βάρος τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ. Ὅταν ἀναλογισθῇ κανείς, ὅτι μία τριμελὴς οἰκογένεια ἐπιβαρύνεται κατὰ μῆνα 120 δραχμὲς ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων, δηλαδὴ περίπου 1.500 τὸν χρόνον. Ἀλλὰ καὶ ἡ παράτασις τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3% ἀπὸ τοὺς μικροϊδιοκτήτας ποὺ μὲ κόπους καὶ προσπαθείας καὶ στερήσεις κατώρθωσαν νὰ κάμουν ἕνα μικρὸ σπιτάκι. Στὴν πιὸ μικρὰ ἰδιοκτησία ἡ ἀναλογία τοῦ τέλους τοῦ 3% δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν (400) δραχμ. ἑκάστη, ἔχουμε κατὰ συνέπειαν μίαν ἐπιβάρυνσιν κατ’ ἔτος κατὰ οἰκογένειαν ἐργαζομένου περίπου (2.000) δραχμ. Αὐτὸ ἦτο τὸ δῶρον τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ποὺ ἐνῷ ἀνήγγειλε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ φορολογήσῃ, ἀλλὰ νὰ τὰς μειώσῃ, ἤδη τὰς διατηρεῖ ἐπ’ ἀόριστον, εἰς μίαν ἐποχὴν καθ’ ἣν τοὺς ἐργαζομένους μαστίζει ἡ πεῖνα καὶ ἀνεργία καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται περιοδικῶς καὶ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν συνεχῶς αὐξανόμενον τιμάριθμον μὲ καθηλωμένον ἡμερομίσθιον. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει γίνει συνήθεια ἡ ἐπιβολὴ φορολογιῶν ἀπὸ τὸ παράθυρον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἶχε συνεχίσει αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῆς φορολογίας ἀπὸ τὸ παράθυρον. Τὴν συνεχίζει καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἐνοριακὴν εἰσφοράν, μὲ τὴν μαθητικὴν εἰσφοράν, μὲ τὸ 10λεπτον τῶν εἰσιτηρίων, μὲ τὸ 3% τῆς ὑδρεύσεως μὲ τὸ 3% ἐπὶ τῆς πωλήσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, τέλος χρήσεως λιμένων καὶ ὁδῶν. Ὅλαι αὐταὶ αἱ εἰσφοραὶ παρατείνονται ἐπ’ ἄπειρον εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις λεηλατεῖ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἐργαζομένων καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν πρόθεσιν νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὰς ἐκτάκτους αὐτὰς φορολογίας. Ἰδιαιτέρως ἡ ἐνοριακὴ εἰσφορὰ παρὰ τὰς πολλὰς διαμαρτυρίας τῶν πολιτῶν, τοῦ Τύπου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἔχουν ξεσηκωθῆ διὰ τὴν ἐνοριακὴν εἰσφοράν, ποὺ ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν τὴν καταργεῖ, ἀλλὰ ἐξαποστέλλει σωρείαν ἐνταλμάτων προσωπικῆς κρατήσεως, ὅπως συνέβη εἰς τὴν περιφέρειαν Περάματος. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον. Ἡ Κυβέρνησις, συνεχῶς ἐπαυξάνει τὰς φορολογίας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν καθημερινὴν ἐπιβάρυνσιν, ἀλλὰ καὶ συνεχῶς παραμερίζει τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν ἐργαζομένων. Οὐδεὶς βεβαίως ἀμφισβητεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ἀποχετευτικῶν ἔργων. Πάντες ὅμως, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἔδωσαν τὴν ζωντανὴν εἰκόνα τοῦ δράματος ὅλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Πρωτευούσης, τὸ δρᾶμα αὐτὸ δὲν φαίνεται, ὅτι πρόκειται νὰ τελειώσῃ, πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τελειώσῃ. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀντὶ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς Δήμους, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν, τοὺς ἐγκαταλείπει μὲ μοναδικὸν ἔσοδον τὸν πόρον ἐκ τῆς καθαριότητος καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδὲν ἀξιόλογον ἔργον νὰ ἐκτελεσθῇ. Ἡ ἔλλειψις δικτύου ἀποχετεύσεως ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν πόρων τῶν Δήμων οἱ ὁποῖοι, ἡ Κυβέρνησις τὰς ἔχει ἀποστερήσει καὶ παρακρατοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος μὲ τὰ μικρὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη εἰς χεῖρας των, ἔχουν ἀποδείξει τὴν τελευταίαν 5ετίαν, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἀξιοποιήσουν. Ἔχουν ἤδη προωθήσει τὰ ζητήματά των καὶ ἀνελάμβανον ὅσα ἐδικαιοῦντο καὶ δὲν δίδονται σήμερον, ὅπως π.χ. τὸ καπνικόν, τὸ 10λεπτον, τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν γραμμῶν τῶν τράμ, τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψεν ἡ Πάουερ, ἐὰν ἐδίδοντο εἰς τοὺς Δήμους, τὴν τελευταίαν πενταετίαν ἐδόθη εἰς ὀργανισμούς, θὰ εἶχαν ὑπερκαλύψει τὰς δαπάνας καὶ θὰ εἶχαν ἐκτελέσει ἀξιόλογα ἔργα. Τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως ἔχει δύο ὄψεις. Πρέπει ἀφ’ ἑνὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν τὸ ἔργον ἔχει ἐκτελεσθῆ ἢ μελετηθῆ ἢ προϋπολογισθῆ καὶ ἀφ’ ἑτέρου πρέπει νὰ ρυθμισθῇ τὸ δίκτυον μεταφορᾶς. Ἐδῶ ἀνακινεῖται τὸ θέμα τῆς ἑταιρείας ὑδάτων. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συζητήσῃ ἂν ὁ τρόπος, αἱ μέθοδοι καὶ ἡ ἐν γένει πολιτικὴ τῆς ἑταιρείας πρέπει νὰ συνεχισθῆ. Ἡμεῖς, νομίζομεν, ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἔχει μεταβληθῆ εἰς καρκίνωμα καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κοπῇ. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται σήμερα νὰ ἀφίνουμε ἀσύδοτον τὴν κερδοσκοπίαν μιᾶς ἑταιρείας ἡ ὁποία πουλάει νερὸ τὸ ὁποῖον μεταφέρεται μὲ ἔξοδα τῶν κατοίκων τῆς Πρωτευούσης. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μὴ ἔχουν νερὸ ὁλόκληρες συνοικίες τῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ὅταν τὰ ἔξοδα τοῦ δικτύου ἀκριβοπληρώνωνται ἀπὸ τὸν Ἀθηναϊκὸν ἢ τὸν Πειραϊκὸν λαόν.

§15Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἡ κάλυψις αὐτῆς τῆς ἐλλείψεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεσθε, θὰ πραγματοποιηθῇ, ἀκριβῶς, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δύνασθε νὰ διαπιστώσητε ἀπὸ τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις. Εἶχον εἴπει καὶ ἄλλοτε, ὅτι ὑπάρχουν Δῆμοι καὶ Κοινότητες, οἱ ὁποῖοι δὲν διαθέτουν ἐπάρκειαν ὕδατος, διότι δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν τοιαύτην ἐπέκτασιν πέραν τῆς συμβατικῆς ζώνης, ὑπόχρεοι διὰ τὴν πληρωμὴν εἶναι οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἀκριβῶς, αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου ἔρχονται ἀρωγοὶ εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν τὸ θεῖον αὐτὸ δῶρον, τὸ νερό. Ὡς πρὸς τὸ προηγούμενον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐθέσατε, τῆς ἀποχετεύσεως, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς τέως διοικήσεως Πρωτευούσης, ὑπάρχει ἕνα σύμπλεγμα ὑπονόμων καὶ τεχνικῶν ἔργων, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παρακολουθῆται ἐν τῷ συνόλῳ του, ἀλλὰ καὶ νὰ λειτουργῇ ἑνιαίως καὶ νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀρίστην κατάστασιν. Ἐὰν τὸ ὅλον σύστημα δὲν λειτουργήσῃ ἑνιαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ ἐπὶ μέρους ζητήματα. Παραδείγματος χάριν, τὰ ὕδατα τῆς Καισαριανῆς, Ζωγράφου, Καλλιθέας κλπ., πρέπει νὰ ἀποχετευθοῦν εἰς τὸ Κερατσίνι καὶ τοῦτο δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον ἐφ’ ὅσον λειτουργῇ ἀρτίως ὅλον τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παρακολουθῆται καὶ νὰ συντηρῆται ἐν τῷ συνόλῳ του. Ὡς πρὸς τὸ 10λεπτον, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν, δεδομένου, ὅτι τὰ 85% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιοχῆς τῆς διοικήσεως πρωτευούσης εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ κάνουν χρῆσιν τῶν λεωφορείων καθ’ ἑκάστην. Ἐπιθυμῶ, ἐπὶ πλέον, ἰδιαιτέρως νὰ τονίσω, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει τῶν ἑορτῶν καὶ ἡ μὴ ἐπιψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος θὰ ἐπιφέρῃ βραδύτητα ἢ καὶ σταμάτημα τῶν ἔργων εἰς βάρος τῶν ἀναμενόντων βελτίωσιν τῆς ἀποχετευτικῆς καταστάσεως τῶν περιοχῶν εἰς ἃς διαβιοῦν, εἰς βάρος τῶν ἀναμενόντων νὰ ὑδρευθοῦν κατὰ καλλίτερον τρόπον, εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῆς μείζονος Πρωτευούσης, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν των. Ἐπὶ πλέον, δημιουργεῖ δυσχερῆ κατάστασιν διὰ τοὺς ἀναμένοντας νὰ ἐργασθοῦν εἰς ἔργα μὲ κίνδυνον διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἤδη ν’ ἀπολυθοῦν καὶ νὰ περάσουν μαύρας ἑορτάς. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀναγκαία ἡ ταχεῖα ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καὶ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς διαδικασίας τῆς ἐπιψηφίσεως.

§16Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῆς ἑταιρείας ἀπέναντι τοῦ κοινοῦ. Ἐγένοντο τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὠφελεῖται ἡ ἑταιρεία καὶ παρὰ ταῦτα, ὁ κόσμος ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται νέας ἐπιβαρύνσεις καὶ ἡ ἑταιρεία πότε νὰ μὴ πιέζεται.

§17Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἐτόνισα, ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ κύκλου ἐργασιῶν της, διότι ἡ ἀμοιβή της εἶναι καθωρισμένη. Βάσει τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων εἶναι ὑποχρεωμένη διὰ τῶν πόρων τῆς ἐκμεταλλεύσεως νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως καὶ μόνον εἰς τὴν συμβατικὴν ζώνην. Εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς αἱ δαπάναι ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως θὰ καταβληθοῦν ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Καὶ ἐπειδὴ δὲν δύνανται αὐτοὶ νὰ πράξουν τοῦτο, θὰ τοὺς βοηθήσωμεν ἡμεῖς καὶ αὐτὸ ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα.

§18Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν αὐξηθῇ ἡ κατανάλωσις ὕδατος, δὲν θὰ ἔχῃ μεγαλύτερα κέρδη ἡ Ἑταιρεία;

§19Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Ἡ προμήθεια τῆς Ἑταιρείας εἶναι παγία καὶ ἀνέρχεται εἰς 65.000 δολλάρια ἐτησίως.

§20Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρατείνῃ τὰς φορολογίας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυσβάστακτοι διὰ τὸν ἐργαζόμενον κόσμον καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποσυρθῇ, ἀλλὰ ὤφειλε νὰ ἐκτελέσῃ τὰ ἔργα αὐτὰ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Τουλάχιστον, ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ αὐξήσῃ τὸ παρεχόμενον 1% εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας εἰς 1,5%, οὕτως ὥστε νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ οἱ Δῆμοι οἰκονομικῶς καθ’ ὅσον εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας.

§21Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ καταβάλουν τὴν φορολογίαν αὐτήν; Ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ φορολογία συνίσταται εἰς 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν οἰκιῶν καὶ μάλιστα τόσον ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ὑδρεύονται ἤδη, ὅσον καὶ τῶν μελλουσῶν νὰ τύχουν ὑδρεύσεως. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐπιβάρυνσις ἀφορᾷ κυρίως τοὺς εὐπόρους καὶ ὄχι τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους, ὅπως ὑμεῖς ὑποστηρίζετε.

§22Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Θὰ καταβάλλῃ, κ. συνάδελφε, καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα μικρὸ σπιτάκι, ἀλλὰ καὶ ὁ μισθωτὴς καθ’ ὅσον ὁ ἰδιοκτήτης ἐπιβαρύνει τὸ ἐνοίκιον διὰ τῆς προσθέτου φορολογίας τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν οἰκοδομῶν.

§23Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν κατέχετε τὸ θέμα, διότι αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα μικρὸ σπιτάκι θὰ ἔχῃ ἀσήμαντον ἢ καὶ καθόλου φορολογητέον εἰσόδημα. Τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνω ὡς περιφερειακὸς βουλευτὴς Ἀθηνῶν πρὸς ὑμᾶς ὡς περιφερειακὸν βουλευτὴν Πειραιῶς, εἶναι ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὰς ἀκραίας Συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἡ ὕδρευσις, καὶ ἡ ἀποχέτευσις. Ἐὰν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ ἡ λύσις τοῦ νομοσχεδίου, ὀφείλετε νὰ μᾶς ὑποδείξητε τρόπον καλύψεως τῆς τεραστίας ἀνάγκης. Ἄλλως εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διότι τόσον ὑμεῖς, ὅσον καὶ οἱ ἄλλοι ἀντιδρῶντες εἰς τὴν ψήφισίν του, θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως εἰς τὰς ἀπομεμακρυσμένας λαϊκὰς συνοικίας.

§24Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τοὺς ἰδιοκατοικοῦντας μικροὺς ἰδιοκτήτας. Γεγονός, ὅμως εἶναι, ὅτι οἱ Δῆμοι σήμερον στεροῦνται τῶν πόρων τοὺς ὁποίους δικαιοῦνται, παρὰ ταῦτα ὁ Δῆμος Πειραιῶς εἶχεν ἀρχίσει τὴν τοποθέτησιν εἰς τὰς ἀκραίας συνοικίας, σωλήνων ὑδρεύσεως καὶ ἔχει δαπανήσει 1 ἑκατομμύριον δραχμῶν, ὅμως ἡ Κυβέρνησις συνέστησε τὸν Ο.Α.Π. καὶ ἀπηγόρευσε τὴν περαιτέρω ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως καὶ ἀνέθεσε τοῦτο εἰς τὸν ΟΑΠ. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι οἱ Δῆμοι πρέπει νὰ ἀποκτήσουν τοὺς πόρους των, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀφῃρέθησαν, διὰ νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἔργα ποὺ τοὺς ἀνήκουν, ὡς τὸ ἔργον τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ὑδρεύσεως. Τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κατασκευάσῃ τὰ ἰδικά του ἔργα μὲ δαπάνας τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Οἱ ἐργαζόμενοι δὲν δύνανται νὰ βαστάζουν αὐτὰ τὰ μεγάλα βάρη. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ σκεφθῇ, προκειμένου νὰ θεσπίσῃ ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην φορολογίαν εἰς τοὺς ἐργαζομένους, οἱ ὁποῖοι πένονται κυριολεκτικῶς, ὡς ἐμφανίζεται τελευταίως μὲ τὰς ἀπεργίας. Κατόπιν αὐτοῦ, νομίζομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ ἡ δυσβάστακτος αὐτὴ φορολογία νὰ σταματήσῃ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§26Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, θὰ κάμω ἄλλην μίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας, νὰ ἀποσύρουν ταύτην, διότι πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των, ὅτι εἶναι μέγας ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μείνουν ἄνευ ἐργασίας, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἐγκαίρως τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ περάσουν μαῦρα Χριστούγεννα.

§27Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸς ποίους ἀπηύθυνε τὴν ἔκκλησιν.

§28Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Ἔκαμα μίαν παράκλησιν. Εἶναι δικαίωμά των νὰ δεχθοῦν ἢ ὄχι.

§29Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔπρεπεν ἡ ἔκκλησις νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ παρίσταται, διότι αὐτὴ προεκάλεσε τὴν ἐμβόλιμον σημερινὴν συνεδρίασιν.

§30Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δικαίωμα τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν εἶναι ἡ ὑποβολὴ ἐνστάσεως ἀπαρτίας. Ὑποχρέωσις ὅμως καὶ ἡμῶν εἶναι νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν αἰτίαν, ἐκ τῆς ὁποίας προσκαίρως ἀπουσιάζουν τῆς αἰθούσης πολλοὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Σήμερον εἶναι ἡ ἡρωϊκὴ καὶ τραγικὴ ἐπέτειος τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Συντάγματος Μακρυγιάννη, κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα. Τὴν στιγμὴν δὲ ἀκριβῶς αὐτήν, παρουσίᾳ τοῦ Βασιλέως, τῆς Κυβερνήσεως, πολλῶν βουλευτῶν, τῶν Δημάρχων καὶ Κοινοταρχῶν Πρωτευούσης καὶ τῶν λοιπῶν Ἀρχῶν, τελεῖται εἰς τοῦ Μακρυγιάννη μνημόσυνον τῶν πεσόντων καὶ σφαγιασθέντων ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν, ἀξιωματικῶν καὶ ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς προσωρινῆς ἀπουσίας τῶν βουλευτῶν καὶ θὰ ἔπρεπεν οἱ ὑποβαλόντες τὴν ἔνστασιν νὰ φέρουν εἰς τὴν μνήμην των τὰ γεγονότα τοῦ Δεκεμβρίου 1944.

§31Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 10 λεπτά, διότι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔλθουν οἱ ἀπουσιάζοντες συνάδελφοι.

§32Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις διακοπῆς τῆς συνεδριάσεως, ἀλλὰ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, τὸ Προεδρεῖον γνωρίζει τὶ πρέπει νὰ πράξῃ.

§34Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔχω δικαίωμα νὰ κάμω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Ἀριστεράν, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ τὴν κατάχρησιν τῶν ἐνστάσεων διὰ τὴν ἀπαρτίαν. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ πλειοψηφία ἔχει μίαν ἐπαρκῆ ἐκπροσώπησιν, καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν πλήρη ἀπαρτίαν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάχρησις τῆς Ἀριστερᾶς δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον της.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Παρισταμένων τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν, καλοῦνται ὡς ψηφολέκται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς καὶ Ι. Τριανταφυλλίδης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία πρὸς διαπίστωσιν ἀπαρτίας).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρέθησαν παρόντες 126 βουλευταὶ ἐν συνόλῳ. Κύριοι βουλευταί, διαπιστωθείσης τῆς ὑπάρξεως ἀπαρτίας συνεχίζεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§37Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογουμένως, τὸ παρὸν σχέδιον νόμου ἔχει ἀρκετὰ ταλαιπωρηθῆ κατὰ τὰς παρελθούσας συνεδριάσεις, ἄλλοτε μὲν ἐλλείψει ἀπαρτίας, ἄλλοτε δὲ λόγῳ παρεμβολῆς καὶ προτιμήσεως πρὸς ψήφισιν ἄλλων νομοθετημάτων ἁρμοδιότητος ἑτέρων Ὑπουργείων. Ὄντως, κατὰ τὰς διεξαχθείσας μέχρι σήμερον συζητήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐλέχθησαν ἀρκετά, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λεχθοῦν καὶ ἄλλα χρήσιμα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς βαρυτάτων φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν κυρίως τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ὁ πατὴρ τῆς ὁποίας ἀείμνηστος πολιτικὸς Ρέπουλης πολλὰ ἤλπισεν ἀπὸ τὸν θεσμὸν αὐτὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ διὰ τὴν συμβολήν της εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς δημοκρατίας καὶ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας Πολιτεύματος, διότι ἔχω πεισθῆ προσωπικῶς, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἔχει λάβει ἀμετάκλητον ἀπόφασιν νὰ θανατώσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἤδη μάλιστα θανατώνει καὶ κηδεύει διὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ οὔτε, ἐπίσης, θὰ χαρακτηρίσω τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλονται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως αἱ ἐπαχθεῖς αὗται φορολογίαι εἰς τὸν λαόν, διότι θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ χαρακτηρίσω βαρύτατα τὸν τρόπον αὐτὸν ἐπιβολῆς φορολογίας καὶ μάλιστα εἰς κρισίμους στιγμὰς οἰκονομικάς, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ τάξις τῶν ἐργαζομένων. Θὰ ἀσχοληθῶ ἀποκλειστικῶς μόνον μὲ δύο οὐσιαστικὰ κεφάλαια τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πρῶτον, διὰ τὸ ὕψος τῶν ἐπιβαλλομένων φόρων καὶ δεύτερον διὰ τὰς παρεμβαλλομένας διαφόρους παρασιτικὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἐνῷ δὲν καταβάλλουν οὐδὲν κεφάλαιον κερδίζουν πολλὰ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν κατὰ τὸ ἔτος 1954 ἐψηφίσθη ἀρχικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων τὸ 3% καὶ ἐπίσης ἡ εἰσφορὰ ἐπιβολῆς δεκαλέπτου ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων, εἶχε δηλώσει τότε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἦτο προσωρινὸς καὶ συντόμου διαρκείας, μέχρι τοῦ 1958. Ἐν τούτοις, παρετάθη ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ μέχρι τὸ 1960 καὶ ἤδη διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ζητεῖται ἡ παράτασις τοῦ 3%, ὡς καὶ τοῦ δεκαλέπτου τῶν εἰσιτηρίων, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ ἔχει αὐξηθῆ εἰς 3–4 δεκάλεπτα κατὰ εἰσιτήριον μέχρι τοῦ 1975, ἤτοι ἐπὶ μίαν 12ετίαν ἐπὶ πλέον. Ἐν συνόλῳ, δηλαδή, αἱ φορολογίαι αὗται ἐπιβάλλονται ἐπὶ 21 ὁλόκληρα χρόνια. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τόσον ἡ φορολογία τοῦ 3% καὶ ἡ τοῦ 10λέπτου ζητεῖται ἡ παράτασις ἐπὶ μίαν 12ετίαν, δηλαδὴ μέχρι τὸ 1975. Εἶναι μία φορολογία δυσβάστακτος, ἡ ὁποία θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν ἑπτὰ δισεκατομμυρίων. Καὶ ἀναλύων ταῦτα, τὸ 3% κατ’ ἔτος ἀποφέρει 90 ἑκατ., ἐπὶ 12 ἔτη μᾶς κάμνει 1080 ἑκατ. Τὸ δεκάλεπτον κατ’ ἔτος ἀποφέρει 130 ἑκατ., κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ Ὑπουργείου, κατὰ τὴν ἄποψιν ὅμως τῶν Δήμων, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλύτερα ἡμῶν, ἀποφέρει 240 ἑκατ. κατ’ ἔτος, ἤτοι φθάνομεν περὶ τὰ 2.880.000 ἑκατ. Ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν τελῶν ὑπονόμων 200 ἑκατ., τὸ ὅλον 4.160.000 ἑκατ., αὔξησις ἐκτὸς τοῦ 3% καὶ τοῦ 10λέπτου τοὐλάχιστον 40 ἑκατ. κατ’ ἔτος 500 ἑκατ., ἤτοι ἐν ὅλῳ 5.000.000 δισεκατομμύρια. Ἐὰν στὸ ποσὸν αὐτὸ προστεθῇ καὶ τὸ ποσὸν τῶν 2.000.000 δισεκατ., τὸ εἰσπραχθὲν ἀπὸ τὸ 3% καὶ 20λεπτα ἀπὸ τὸ 1954–1963, φθάνομεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 7.000.000 δισεκατομμύρια συνολικά. Πρόκειται περὶ μιᾶς δυσβαστάκτου φορολογίας, διότι κάθε οἰκογένεια ἐπιβαρύνεται τοὐλάχιστον μὲ δύο εἰσιτήρια ἤτοι μὲ 2½ δραχμὰς ἡμερησίως δι’ εἰσιτήρια, ἤτοι 90 δραχμὲς κατὰ μῆνα καὶ οὕτω φορολογοῦνται ὅλα πλέον τὰ εἰσοδήματα καὶ ἐκεῖνα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα ἐξῄρεσεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ὅλα αὐτά, βεβαίως, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν ποὺ διαγράφει τὸ νομοσχέδιον. Βέβαια, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι ποὺ θὰ εἴπομεν, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔργα ποὺ γίνονται δὲν εἶναι ἔργα πολιτισμοῦ καὶ ὠφέλιμα, φρονοῦμεν ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖα. Διαφωνοῦμεν ὅθεν καὶ ἐπιμένομεν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κάποια ἱεράρχησις, προτιμωμένων τῶν ἀπολύτως ἀναγκαίων καὶ φοβούμεθα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ στρέφεται ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἱεραρχήσεως, διότι ἔχουν τελειώσει τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης καὶ παραμένουν δευτερεύοντα σημεῖα τῶν ἔργων αὐτῶν πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἐπίσης, ὁ κεντρικὸς ἀποχετευτικὸς ἀγωγὸς ἔχει συντελεσθῆ. Διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ διετέθησαν 200 ἑκατ., διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης, καὶ 121 ἑκατ., ἤτοι ἐν ὅλῳ 321 ἑκατ. διὰ τὴν ἀποχέτευσιν καὶ ἀπομένουν, ὡς προεῖπον, δευτερεύοντα σημεῖα τῶν ἔργων αὐτῶν ποὺ θὰ ἠδύναντο κάλλιστα νὰ ἀναλάβουν τὴν ἐκτέλεσιν τούτων οἱ Δῆμοι. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει καὶ τὰ ἔργα αὐτὰ νὰ τὰ ἀναλάβῃ αὐτὴ δι’ ὡρισμένων ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι παρασιτικαί. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἐπιδιωκόμενον κέρδος ὑπὸ τῶν ἑταιρειῶν εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα καὶ πρὸς τὸ κεφάλαιον ποὺ διαθέτουν αἱ ἑταιρεῖαι αὗται. Ἐδῶ συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Αἱ ἑταιρεῖαι αὗται προσφέρουν μόνον ἰδέας. Ἡ περίφημος ΥΔΡΕΞ διαχειρίζεται 300 ἑκατ. ἀπολογιστικῶς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὑπάρχει, ἐπίσης, μία ἄλλη ἑταιρεία, ἡ ὁποία λέγεται Ἑταιρεία Ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει τὴν τοποθέτησιν τῶν στύλων τῆς ΔΕΗ, ὡσὰν δηλαδὴ ἡ ΔΕΗ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἐπιτελέσῃ καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ νὰ ἔχῃ τὴν σχετικὴν οἰκονομίαν. Πέρυσιν, ἐξ ἄλλου, διετέθησαν καπνὰ παλαιᾶς ἐσοδείας ἀξίας 3 δισεκατ., 600 ἑκατ. δολλαρίων εἰς τὴν Πορτογαλικὴν ἑταιρείαν πρὸς κατασκευὴν ἐργατοαλιευτικῶν κλπ., ἡ ὁποία ἠθέτησε τὰς ὑποχρεώσεις της. Ἰδοὺ τὶ γράφει ἡ ἐφημερὶς τὸ «Βῆμα», σχετικῶς: «...... (Ἀναγινώσκει)......». Ἡ ἑταιρεία ὑπεχρεοῦτο, δηλαδή, νὰ καταβάλῃ 450 ἑκατ. δολλάρια πρὸς κατασκευὴν τῶν ἐργατοαλιευτικῶν τούτων πλοίων ἴσης ἀξίας, ὅμως ἠθέτησε τὴν ὑπόσχεσίν της, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ στραφῇ ἐναντίον της. Ἐπίσης, ὑπάρχει μία ἄλλη ἑταιρεία εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται τὸ νερὸ διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν πλοίων. Ἡ ὕδρευσις τῶν πλοίων γίνεται σήμερον μὲ ἀγωγούς, τοὺς ὁποίους ἔχει ἐγκαταστήσει ὁ ΟΛΠ. Ἡ ἑταιρεία λοιπὸν αὐτή, ἐνῷ ἀγοράζει τὸ νερὸ ἀπὸ τὴν Οὖλεν πρὸς 3,70 τὸ κυβικόν, τὸ πουλᾶ εἰς τὰ πλοῖα πρὸς 15,30 τὸ κυβικόν. Καὶ ἰδοὺ τὶ γράφει σχετικῶς τὸ περιοδικὸν «Ναυτιλία»: «... ... (ἀναγινώσκει)......». Παρομοίως, γράφουν καὶ τὰ «Ναυτιλιακὰ Νέα», σᾶς ἀναγινώσκω τὴν τελευταίαν παράγραφον: «...... (ἀναγινώσκει)......». Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κύριοι συνάδελφοι, καταλήγομεν, ὅταν θέλωμεν νὰ ἐξέλθωμεν τῶν κεκανονισμένων, νὰ φθάνωμεν μέχρι τοῦ σημείου νὰ πωλοῦμεν τὸ νερὸ τῆς Οὖλεν εἰς τὰ πλοῖα τοῦ λιμένος Πειραιῶς πρὸς 15,30 τὸ κυβικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ παρεμβάλωμεν δυσχερείας εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων γενικωτέρας σημασίας, διότι ἀναγνωρίζομεν καὶ τὴν ἀνάγκην καὶ τὸν σκοπὸν καὶ τὸ ὄφελος ποὺ ἀποκομίζει ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἀπὸ τὰ μεγάλα ἔργα. Ὅμως ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς ἀρχικῆς μου δηλώσεως, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ πρέπει νὰ γίνωνται μὲ κἄποιαν ἱεράρχησιν, ὥστε νὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλονται αἱ φορολογίαι αὗται, καὶ τότε νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι οἱ φορολογούμενοι μὲ προθυμία θὰ ὑποβληθοῦν σὲ κάθε θυσίαν ποὺ θὰ τοὺς ζητηθῇ. Ὅμως ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τὸ Κράτος δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μία ἀπάτη ἐκ μέρους του νὰ διαθέτῃ τὴν φορολογίαν αὐτὴν δι’ ἄλλους σκοπούς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἄλλοτε ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ διατεθῇ ἕνα ποσὸν ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις ἀπέναντι τῶν Δημοτῶν των. Τὸ 3%, λοιπόν, θὰ πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς Δήμους καὶ ἂν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθῃ τὸ 2%. Θὰ πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ σημειωθῇ, ὅτι πέραν τῆς φορολογίας αὐτῆς ὑπάρχει καὶ ἡ φορολογία τῆς συνδέσεως μὲ τὸ ἀποχετευτικὸν σύστημα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀσήμαντος. Μόνον ὁ Δῆμος Αἰγάλεω διὰ τὴν αἰτίαν αὐτὴν κατέβαλεν 1.600.000 δραχμάς, διὰ τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο σημειωθήτω ἡ ἑταιρεία ἐρωτηθεῖσα ἁρμοδίως ἀπήντησεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ δώσῃ λογαριασμόν. Περαιτέρω θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια συνάψεως δανείων ὑπὸ τῶν Δήμων ἔναντι τῶν πόρων αὐτῶν, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ Δῆμοι νὰ κάμουν κἄποιο ἔργο. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἀντιτίθεται εἰς ὅλα αὐτά, διότι δὲν τῆς εἶναι ἀρεστοὶ ὡρισμένοι δήμαρχοι. Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ καλλίτερον τὸ σχέδιον καὶ νὰ δεχθῇ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας διετυπώσαμεν. Θὰ πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡμεῖς δὲν κάνομεν στεῖραν ἀντιπολίτευσιν. Κάμομεν ἀντιπολίτευσιν γόνιμον καὶ ἀντικειμενικῶς ἐπωφελῆ, διότι ἐγκύπτομεν εἰς τὴν μελέτην τῶν προβλημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὴν στενοχωρίαν τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως διὰ τὴν διατυπωθεῖσαν ἔνστασιν ἀπαρτίας ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔλεγον οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ. Καὶ τὸ καλὸν ποὺ προέκυψεν ἀπὸ τὴν ἔνστασίν μας ἦτο νὰ προσέλθουν οἱ κ.κ. βουλευταὶ καὶ νὰ μὴ γίνεται ἡ συζήτησις ἐνώπιον 35 μόνον βουλευτῶν ποὺ εἴμεθα, ὅταν ὑπεβλήθη ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὰς ἀπόψεις μου, κ. βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τὰς διετύπωσα κατὰ τὴν ὁμιλίαν ποὺ ἔκαμα διὰ τὸ σχέδιον τοῦτο ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, ὡμίλησαν τινὲς ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἔκαμον τὴν τιμὴν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ ὡρισμένας ἀπὸ τὰς ἀπόψεις καὶ παρατηρήσεις ποὺ ἐξέφρασα καὶ μάλιστα νὰ προσπαθήσουν ν’ ἀντικρούσουν τὰς ἀπόψεις μου καὶ τὰς παρατηρήσεις μου ἐκείνας. Ἤδη λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν καὶ νὰ ἀποδείξω τὸ βάσιμον τῶν ἀπόψεών μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι τὰ ἔργα τῆς ἀποχετεύσεως καὶ τῆς ὑδρεύσεως δὲν ἀποτελοῦν ἔργα βιτρίνας, διότι εἶναι ἀφανῆ. Καὶ εἶπε ταῦτα, ἐπιθυμῶν νὰ ἀντικρούσῃ ἐμέ, ὁ ὁποῖος δῆθεν ἰσχυρίσθην τοιοῦτόν τι. Ἐγώ, ὅμως, κ. βουλευταί, οὐδέποτε ἰσχυρίσθην, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ἐγένοντο διὰ λόγους ἐντυπωσιακούς. Πιστεύω, ὅτι εἶναι ἔργα ἀπαραίτητα καὶ ἔπρεπε νὰ γίνουν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔψεξα εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔγιναν τὰ ἔργα αὐτά, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου ἦτο καὶ ὁ σκοπός των νὰ μὴ ἐπιτευχθῇ λυσιτελέστερον καὶ αἱ προϋπολογισθεῖσαι δαπάναι νὰ ὑπερβληθοῦν. Καὶ διὰ τὸ ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ δὲν ἔγιναν μὲ τὸν ἀπαιτούμενον ρυθμὸν καὶ δὲν ἐβασίσθησαν ἐπὶ τῶν δεουσῶν ὀρθῶν μελετῶν ἐπεκαλέσθημεν ἀδιάσειστα στοιχεῖα καὶ ἀπεδείξαμεν πλήρως τὸν ἰσχυρισμόν μας. Ὡς πρὸς τὰς δαπάνας εἶναι γεγονός, ὅτι ἐνῷ κατὰ τὴν Κυβέρνησιν τὰ ἔργα Ὑλίκης π.χ. θὰ ἔπρεπε νὰ στοιχίζουν 67 ἑκατομμύρια, ἐστοίχισαν 220 ἑκατομμύρια. Ἤτοι ἐκεῖ ἔχομεν μίαν ὑπέρβασιν ἀπὸ 150 ἑκατομμύρια καὶ πλέον. Ὁ ρυθμὸς αὐτὸς τῶν κολοσσιαίων ὑπερβάσεων τῶν προϋπολογισμῶν εἶναι κανὼν δι’ ὅλα τὰ τεχνικὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Π.χ. διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας ἔχομεν μίαν ἄνευ προηγουμένου ὑπέρβασιν. Ἐνῷ κατὰ τὴν ἀρχικὴν δημοπρασίαν θὰ ἔπρεπε νὰ στοιχίσουν 6.140.800 δραχμάς, ἐστοίχισαν πλέον τῶν 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἤτοι ἐδῶ ἔχομεν μίαν ὑπέρβασιν ἀνερχομένην εἰς 800% καὶ πλέον.

§40Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Πόθεν ἐπληροφορήθητε, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ εἶχον προγραμματισθῆ μὲ δαπάνην 6 ἑκατομμ. δραχμῶν;

§41Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν δημοπρασίαν καὶ τὰς σχετικὰς δηλώσεις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων κ. Γ. Ράλλη.

§42Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν μίαν ἐκ τῶν πολλῶν ἐργολαβιῶν. Ὁμολογῶ, κ. βουλευταί, ὅτι ἠρεύνησα τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ οὐδαμοῦ ἀνεῦρον στοιχεῖα πείθοντα, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ εἶχεν προγραμματισθῆ διὰ ποσὸν ὀλιγώτερον τῶν 30 ἑκατομμυρίων. Ἐν ἀρχῇ πράγματι, ἔγινεν ἡ δημοπρασία μὲ αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ τυχὸν μέλλουσα ἀνάγκη ὑπογείων σιδηροδρόμων καὶ ἕνεκα τούτου ἐγένοντο ὡρισμένα ἐπὶ πλέον ἔργα, ὥστε εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνουν οἱ σιδηρόδρομοι νὰ μὴ ἀνασκαφῇ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἡ Ὁμόνοια. Ἐπίσης, μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ ἔργου, ἐγένετο ἡ σκέψις καὶ παρηγγέλθησαν αἱ κυλιόμεναι κλίμακες, αἱ ὁποῖαι ἐστοίχισον 12 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Αἱ κυλιόμεναι κλίμακες καὶ γενικῶς ὅλο τὸ ἔργον, ἐγένοντο κατὰ τρόπον ὥστε νὰ προσελκύῃ τὸν κόσμον νὰ περνᾷ ἀπὸ τὰς ὑπογείους διαβάσεις πρὸς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τὰς ὑπογείους διαβάσεις διέρχονται καθημερινῶς 200.000 ἄτομα. Σκεφθῆτε, ὅτι ἐὰν ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος διήρχετο διὰ τῶν ὁδῶν, ἡ κυκλοφορία θὰ ἦτο ἂν μὴ ἀδύνατος, πάρα πολὺ δύσκολος. Ἐπίσης, ἐλήφθη πρόνοια, ὥστε νὰ εἶναι ἓν ἔργον πολιτισμένον καὶ ἀκόμη νὰ διασκευασθοῦν τὰ ὑπόγεια καταστήματα ἀπὸ τὴν μίσθωσιν τῶν ὁποίων ἔχομεν ἤδη 3.000.000 εἰσόδημα ἐτησίως. Μάλιστα 6 καταστήματα δὲν τὰ ἔχομεν ἐνοικιάσει, διότι δὲν θέλομεν νὰ τὰ δώσωμεν εἰς ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις. Αὐτὰ συμβαίνουν μὲ τὸ ἔργον τῆς Ὁμονοίας, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς, κ. συνάδελφοι, θεωροῦμεν ὡς ἓν ἀπὸ τὰ πλέον ἐξυπηρετοῦντα τὴν κυκλοφορίαν ἔργα.

§43Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Καλὸν θὰ εἶναι, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὁρισθῇ μία εἰδικὴ συνεδρίασις νὰ συζητήσωμεν δι’ ἐπερωτήσεως, ἢ ἄλλου ἐπιτρεπτοῦ κατὰ τὸν Κανονισμόν, τρόπου, διὰ τὸ ἔργον αὐτό, ὥστε νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς τὰ στοιχεῖα μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκ τῆς διακοπῆς τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε, προκύπτει, ὅτι ἔχετε ἐκ τοῦ ἔργου τῆς Ὁμονοίας ἔσοδον 3 ἑκατομμ. ἐτησίως. Τὸ ἔσοδον αὐτὸ ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, εἰς ὃν ἀνῆκεν ἡ πλατεῖα. Ἀσχέτως ὅμως, τούτου, καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχετε τὸ ἔσοδον αὐτὸ καὶ ὡρισμένα ἄλλα ἔσοδα λίαν σημαντικὰ ἐκ τῆς φορολογίας τῆς ὑπεραξίας τῶν κτημάτων λόγῳ τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων ὁδοποιΐας, ἐξωραϊσμοῦ κλπ., ποὺ πραγματοποιοῦνται μὲ τὸ 10λεπτον τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων, διατὶ δὲν φροντίζετε νὰ εἰσπράξετε αὐτὰ τὰ ἔσοδα καὶ δι’ αὐτῶν νὰ συνεχίσητε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων χωρὶς νὰ ἐπιβάλετε νέα βάρη εἰς τὸν λαὸν τῶν συνοικιῶν τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως κάμνετε μὲ τὴν ἐπ’ ἀόριστον παράτασιν τῆς εἰσπράξεως τῆς προσαυξήσεως ἐκ 10 ἕως 40 λεπτῶν τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων; Τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ ἐτόνισα καὶ κατὰ τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ὡμίλησα βεβαίως εἰς τὴν εἰσήγησίν μου καὶ περὶ ἔργων «βιτρίνας». Ὅμως, ἄλλα εἶναι τὰ ἔργα βιτρίνας, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦνται εἰς τὴν περιοχὴν τῆς πρωτευούσης καὶ τῶν πέριξ καὶ ὄχι τὰ ὑδρευτικὰ καὶ ἀποχετευτικά. Ἔργα «βιτρίνας» εἶναι ἐκεῖνα ποὺ γίνονται στὰ κεντρικὰ τμήματα καὶ τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν, ἴσως, τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς πόλεως, ἀλλὰ δὲν ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν κατοίκων καὶ δὴ ἐκείνων τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν, ἐνῷ αἱ δαπάναι τῆς κατασκευῆς των βαρύνουν ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῶν συνοικιῶν καὶ πέριξ συνοικισμῶν. Ὑπεστηρίξαμεν δι’ αὐτά, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται δι’ ἔργα γενικωτέρας τουριστικῆς σημασίας, ποὺ προάγουν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, οὔτε νοητὸν εἶναι, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀνεκτὸν νὰ βαρύνουν μόνον τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς αὐτῆς, ἐνῷ εἰσπράττονται εἰδικὰ τέλη διὰ τὴν ἐθνικὴν ὁδοποιΐαν. Καὶ ἀπεδείξαμεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀφαιροῦνται ἔσοδα ἀπὸ τοὺς Δήμους, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Δῆμοι νὰ ἀνθέξουν εἰς τὰ ἔξοδα ἐπεκτάσεως καὶ συντηρήσεως τῶν καθαρῶς δημοτικῶν ὁδῶν. Καὶ ἄλλοτε εἴχαμε τονίσει, ὅτι παλαιότερα αἱ λεωφόροι Πανεπιστημίου, Συγγροῦ, Πειοαιῶς, Ἀλεξάνδοας καὶ Κηφισσίας, εἶχον χαρακτηρισθῆ ἐθνικαὶ ὁδοὶ καὶ αἱ δι’ αὐτὰς δαπάναι ἐβάρυνον τὰς πιστώσεις τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, τὰ ἔσοδα τῶν ὁποίων προέοχονται ἀπὸ πόρους ποὺ καταβάλλουν καὶ οἱ κάτοικοι τῆς πεοιοχῆς πρωτευούσης, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ¼ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Συνεπῶς, πρέπει νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πράξεως χαρισμοῦ πρὸς τὰς Ἀθήνας καὶ τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης, ἂν αἱ ἐργασίαι διὰ τὰς ὁδοὺς ταύτας ἐχρηματοδοτοῦντο ἀπὸ τὸ κονδύλιον τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας. Τὸ λέγω δὲ αὐτό, διότι ὡρισμένοι ρήτορες τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀνεπιτρέπτως σκεπτόμενοι ἠθέλησαν ν’ ἀντιπαραθέσουν τὴν κατάστασιν τῆς Πρωτευούσης πρὸς τὴν πράγματι ἀθλίαν κατάστασιν τῶν ἐπαρχιῶν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν τελευταίαν εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις ποὺ διαθέτει μέγα μέρος τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας καὶ ὄχι εἰς ἀναγκαῖα τεχνικὰ καὶ ἄλλα ἔργα. Τελευταίως καὶ τὸ βάρος αὐτὸ τῆς κατασκευῆς τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν ποὺ ἐμνημόνευσα, ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν Ἀθηναίων καὶ δὴ τῶν πτωχῶν κατοίκων τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν, ἐνῷ προκειμένου περὶ τουριστικῶν, ὡς ὁμολογεῖται, ἔργων, θὰ ἔπρεπεν ἓν μέρος ἐκ τῶν ἐπενδύσεων τοῦ τουρισμοῦ δι’ ἐξωραϊστικὰ καὶ ἐκπολιτιστικὰ ἔργα νὰ διατίθεται εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῆς περιοχῆς ταύτης ὠφελεῖται τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Διότι, ἄλλως, ἐφ’ ὅσον οἱ πόροι ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ τοὺς λοιποὺς Δήμους τῆς περιοχῆς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελέσουν οὗτοι ἔργα ὁδοποιΐας, φωτισμοῦ κλπ.; Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ἀπαντῶν εἰς τὰς παρατηρήσεις μου διὰ τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ τῶν Δήμων, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἦσαν κατὰ τὸ 1954–55 δραχμ. 85 ἑκατομμύρια καὶ τώρα ἐτριπλασιάσθησαν. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω στατιστικὰ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἀκριβής «... (ἀναγινώσκει) ...». Τὸ 1954–55 τὰ ἔσοδα ἦσαν 162 ἑκατομμ. καὶ τὸ 1960 προϋπολογίσθησαν διὰ 208 ἑκατομμ. δραχμ. Δηλαδὴ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν 6 ἐτῶν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Δήμου ηὐξήθη μόνον κατὰ 40 ἑκατομμύρια. Αὐτὴ ἡ αὔξησις ἀποτελεῖ πολλοστημόριον τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξόδων τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ὡς ἄλλωστε καὶ ὅλων τῶν ἄλλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Χώρας, λόγῳ τῶν ἐπανειλημμένως ἀναπροσαρμογῶν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ποὺ ἐπεβλήθησαν ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, ὡς ἐπίσης, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης καὶ ἄλλων ὑλικῶν τὰ ὁποῖα χρειάζονται οἱ Δῆμοι. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐδόθησαν ἔσοδα νέα καὶ μεγάλα εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων. Ἡ ἰδία κατάστασις ἐπικρατεῖ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους μεγάλους Δήμους τῆς Χώρας, ἀλλὰ καὶ εἰς μικροτέρους καὶ τὸ μέγιστον μέρος τῶν Κοινοτήτων. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ὀρθῶς τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως ἀνετέθησαν εἰς τὸν Ο.Α.Π.Π. καὶ τῆς ὁδοποιΐας εἰς τὸ Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων, διότι δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἡ συνεννόησις μεταξὺ περισσοτέρων ἐνδιαφερομένων Δήμων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν, χρειάζεται συντονισμός. Ἡ παρατήρησις αὐτὴ θὰ ἦτο ὀρθή, ἂν εἰς τὸν Κώδικα περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων δὲν ἐγίνετο σχετικὴ πρόβλεψις διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ὑπάρχει ὅμως ἡ πρόβλεψις μὲ τὸν θεσμὸν τοῦ συνδέσμου Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατεθοῦν ἔργα ἐνδιαφέροντα πλείονας Δήμους καὶ ὁ ὁποῖος Σύνδεσμος διοικεῖται ἀπὸ αἱρετοὺς ἐκπροσώπους τῶν μετεχόντων Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Συνεπῶς, καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ καταπίπτει. Οἱ Δῆμοι ἀποτελοῦν δημοκρατικοὺς ὀργανισμοὺς διοικουμένους ἀπὸ αἱρετὰ ὄργανα. Οἱ Δήμαρχοι καὶ τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαόν. Ἐνῷ τοιαύτη ὑποχρέωσις δὲν ὑφίσταται διὰ τοὺς διοικοῦντας τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως ἢ τὸ Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων, διότι δὲν ἐκλέγονται, οὔτε ἐλέγχονται ἀπὸ τὸν λαόν. Τὸ ὅτι μετέχουν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Α.Π.Π. Δήμαρχοι ἢ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι καὶ ἀσχέτως τοῦ ὅτι δὲν ἀποτελοῦν τὴν πλειοψηφίαν του, δὲν μεταβάλλει τὸν χαρακτῆρα τῆς συμμετοχῆς των, διότι εἶναι τρόπον τινὰ σύνδεσμοι τοῦ Ὀργανισμοῦ μετὰ τῶν Δήμων. Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ καὶ δὲν δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ ἁρμοδιότης καὶ ἡ εὐθύνη τῶν ἔργων ἀποχετεύσεως ἀνήκει εἰς τοὺς Δήμους τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποία ἑταιρεία ἀνέλαβε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῶν ὑπονόμων τῆς λεωφόρου Ἀλεξάνδρας, διότι μὲ τὰς δύο τελευταίας βροχοπτώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν τόσον σημαντικαὶ, ἐκαλύφθη ὑπὸ ὀμβρίων ὑδάτων μέγα τμῆμα τῆς ἀνακατασκευασθείσης ὁδοῦ ἀπὸ τοῦ τέρματος Ἀμπελοκήπων (Θὼν) μέχρι σχεδὸν τῶν Φυλακῶν Ἀβέρωφ.

§44Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως τῆς λεωφόρου Ἀλεξάνδρας δὲν ἐτελείωσαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ σύστημα ἀποχετεύσεως τῶν παραλλήλων ὁδῶν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω γενικώτερον, ὅτι ἐνῷ κατὰ τὰς τελευταίας βροχὰς παρετηρήθησαν 3–4 σημεῖα τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα ἐπλημμύρισαν, ἐὰν ἀνατρέξητε εἰς τὸ παρελθὸν θὰ ἴδητε, ὅτι ἐλάχιστα ἦσαν τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπλημμύρισαν. Αἱ ἐργασίαι τῆς Ἑταιρείας Ὑπονόμων εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ των ἱκανοποιητικαί, ἀλλ’ οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου, ὅταν σημειοῦνται ραγδαῖαι βροχαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχουν πλήμμυραι διὰ 2–3 ὥρας.

§45Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δέχομαι τὰς ἐξηγήσεις σας πρὸς τὸ παρὸν καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν ἀφοῦ ὁλοκληρωθοῦν, ὡς λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως τῆς λεωφόρου Ἀλεξάνδρας. Ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως δύναται νὰ ἐξαχθῇ τὸ συμπέρασμα: 1) Ὅτι τὰ ἔργα ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀναγκαῖα. 2) Ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τούτων ἀνήκει εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, οἵτινες δέον νὰ συμπήξουν Σύνδεσμον Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διὰ τὴν ἐκτέλεσίν των. 3) Ὅτι δὲν προηγήθη μελέτη καὶ προγραμματισμὸς καὶ ὅτι τοῦτο θὰ πρέπει νὰ κάμῃ ὁ ἱδρυθησόμενος Σύνδεσμος Δήμων καὶ Κοινοτήτων. 4) Ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραταθῇ ἀπὸ τοῦδε τὸ 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν οἰκοδομῶν καὶ δὴ μέχρι τοῦ ἔτους 1975, ὡς προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. 5) Ὅτι μετὰ τὴν μελέτην καὶ προγραμματισμόν, πρέπει νὰ γίνῃ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἀναλόγως τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ νὰ ἐπιβληθοῦν τὰ ἀναγκαῖα τέλη, ἀλλὰ κατὰ τρόπον δίκαιον ἢ φιλολαϊκόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔσοδον ἐκ τῶν εἰσιτηρίων δὲν παραμένει ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία, ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς ἐθεσπίσθη ἐξ ἀρχῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἐγένετο ἀντικανονικῶς ἀφαίρεσις ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων, δι’ ὃ καὶ πρέπει νὰ ἀποδοθῇ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑποβάλλομεν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 κατὰ τὴν ὁποίαν μέχρις ὁριστικῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961 ποσοστὸν ἴσον πρὸς τὰς ⅔ τοῦ 3% ἀποδίδεται εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας, τὸ δὲ ὑπόλοιπον 1% παραμένει διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων ἀποχετεύσεως. Ἐπίσης, διὰ τῆς αὐτῆς τροπολογίας, προτείνομεν ὅπως ἐὰν ἀπαιτηθῇ ἡ σύναψις δανείου διὰ τὰ ἄνω ἔργα, τοῦτο συναφθῇ ὑπὸ τοῦ Συνδέσμου Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐπίσης προτείνομεν ἑτέραν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἀφορῶσαν τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν κτημάτων, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ζημίας ἐκ τῆς ἀνορύξεως φρεάτων εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίου Θωμᾶ καὶ ζητοῦμεν ὅπως ἡ ἀποζημίωσίς των γίνῃ τὸ ταχύτερον ἐκ τοῦ κονδυλίου 1% ὑπὲρ τῶν ἔργων ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως. Τὸ ποσὸν δὲν ὑπερβαίνει τὰ 2 ἑκατομμ. δραχμῶν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§47Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐγένετο εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἦτο δικαιολογημένη, διότι δι’ αὐτοῦ φορολογεῖται ὁ ἤδη ἀγρίως φορολογούμενος λαὸς τῶν Ἀθηνῶν μὲ ἄλλα 5.000.000.000 δραχμ. Ἐπὶ πλέον, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐντείνεται ἡ ἐπίθεσις τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀφαιροῦνται ἐκ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων πόροι καὶ ἁρμοδιότητες κατὰ τὸν πλέον ἀπροσχημάτιστον τρόπον. Μάρτυρες τῶν διαθέσεων τῆς Κυβερνήσεως παριστάμεθα καθημερινῶς βλέποντες, ὅτι καθαιροῦνται οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι καὶ κατηγοροῦνται μὲ ἀνυπάρκτους κατηγορίας διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐκλογὴ Προέδρων Δημοτικῶν Συμβούλων τῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ εἶχα νὰ εἴπω ἀκόμη, ὅτι ὀρθὴ ὑπῆρξεν ἡ ἀσκηθεῖσα κριτικὴ διὰ τὴν ὑπέρβασιν τῆς δαπάνης τῶν ἐκτελουμένων ἔργων καὶ θὰ ἀνέμενε κανείς, ὅτι κἄποτε θὰ ἀπεφάσιζεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀλλάξῃ τακτικήν, ἀλλὰ ἐκ τῶν τελευταίων δεδομένων ἀποδεικνύεται, δυστυχῶς, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ συνεχίζεται. Θὰ φέρω ὡς παράδειγμα τὴν νέαν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, ὅπου εἰς τὴν περιοχὴν Θηβῶν–Κωπαΐδος, λόγῳ κακῶν ὑπολογισμῶν ἔγινε νέα χάραξις μὲ συνέπειαν νὰ δαπανηθοῦν καθ’ ὑπέρβασιν ἑπτὰ ἐπὶ πλέον ἑκατομμύρια. Ἔλαβα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν μετὰ τοῦ κ. Εὐαγγελίδη, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων ἀγροτῶν Ἁγίου Θωμᾶ καὶ Οἰνοφύτων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἀνόρυξιν τῶν φρεάτων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Λίμνης Μαραθῶνος ἐστερήθησαν τοῦ ἀρδευσίμου ὕδατος καὶ κατεστράφησαν οἱ λαχανόκηποί των. Τὸ αἴτημα περὶ ἀποζημιώσεως ἀνεγνωρίσθη ὡς δίκαιον καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα τῶν ἐνδιαφερομένων ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι συνετάχθη νόμος καὶ πρόκειται νὰ ἀποζημιωθοῦν μέχρι σήμερον ὅμως, τοιοῦτος νόμος δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐνῷ ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων εἰσέπραξε τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὰ ὕδατα τοῦ Ἁγίου Θωμᾶ, δὲν εὑρίσκονται 2.000.000 διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν πληγέντων ἀγροτῶν.

§48Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἔχομεν καταρτίσει σχετικὸν νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ὁλόκληρος ἡ διαδικασία τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον εὑρίσκεται εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§49Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Ἡ δήλωσις αὐτὴ ἐγένετο καὶ ἄλλοτε, κ. Ὑπουργέ, ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ οὐδεμία ἀποζημίωσις κατεβλήθη.

§50Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἔχω ἕτοιμον νομοσχέδιον ὅπως σᾶς εἶπα.

§51Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ κωλυσιεργοῦμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὸ θεωρεῖ κατεπεῖγον. Ἡ Βουλὴ ὅμως, ἤρχισε μὲ 15 βουλευτὰς καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε εἶναι 40. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρεῖ ἐπεῖγον τὸ νομοσχέδιον, ὤφειλε νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ παρίστανται εἰς τὴν συνεδρίασιν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐμμέσως, δηλαδή, ὑποστηρίζετε ἔνστασιν ἀπαρτίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται διὰ 5ην κατὰ σειρὰν συνεδρίασιν καὶ ἔχουν λεχθῆ ἐπανειλημμένως τὰ ἴδια πράγματα. Κατὰ συνέπειαν ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη καὶ παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσητε.

§53Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας καὶ νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας. Θὰ περιορισθῶ εἰδικώτερον εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἡ παραμέλησις τῶν Δήμων εἶναι πρωτοφανής. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου τὸ 2% λαμβάνει ὁ Ὀργανισμὸς Ἀποχετεύσεως καὶ τὸ 1% οἱ Δῆμοι. Οἱ Δῆμοι ὅμως, μὲ τὸ 1% δὲν ἱκανοποιοῦνται. Διετέλεσα καὶ Δήμαρχος καὶ εἶμαι καὶ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, καὶ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι οἱ Δῆμοι μόνον μὲ προκαταβολὰς συντηροῦνται. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξεύρῃ τρόπον ἐνισχύσεως τῶν Δήμων καὶ ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ δώσῃ τὰ ⅔. Πέραν τούτου ὑπῆρχε καὶ τὸ λεγόμενον 5)25 ἔσοδον ἐπὶ τῶν ἐμπορευμάτων, τὸ ὁποῖον παραμένει εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα, ἐνῷ τὰ εἰσαγόμενα ηὐξήθησαν. Δῆμοι μὲ 120.000 κατοίκους, ὅπως εἶναι ὁ Δῆμος Νικαίας, δὲν διαθέτουν πολλὰς φορὰς οὐδὲ πέντε δραχμάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν τροπολογίαν μας καὶ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς Δήμους τὰ ⅔, ὅπως ἐπίσης, καὶ τὸ 10λεπτον.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ τονίσω ἐντονώτερον τὴν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅτι ἡ βασικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως παραμένει ἡ παραγνώρισις τοῦ θεσμοῦ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐκ τῶν ὅσων νομοσχεδίων μέχρι τοῦδε ἐψηφίσαμεν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ παρόντος τοιούτου, προκύπτει τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διαπνέεται ἀπὸ μίαν ἀκατάσχετον τάσιν πρὸς φαλκίδευσιν τῶν πόρων καὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐν τοσούτῳ δὲν παύει ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποστηρίζῃ καὶ νὰ διακηρύττῃ, ὅτι ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἑδραίωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ὁ θεσμὸς αὐτός, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἱερὸς καὶ αἰώνιος διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι θεσμὸς κατ’ ἐξοχὴν δημοκρατικὸς καὶ ὑπῆρξαν κρίσιμοι στιγμαὶ κατὰ τὰς ὁποίας προσέφερον ἱστορικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Εἰς τὸν θεσμὸν αὐτὸν καλεῖται ὁ λαὸς νὰ προσφέρῃ τὴν αὐθόρμητον λαϊκὴν του δραστηριότητα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τῆς χώρας. Ἡ βασικὴ αὐτὴ ἀρχὴ καταπατεῖται καὶ σήμερον ἐκ προμελέτης ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἰδού, ὅτι τώρα καλεῖ, κ. Πρόεδρε, τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέση τὸν δάκτυλόν της ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων. Εἰδικώτερον μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ἔχω καταθέσει τροπολογίαν διὰ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ παραχώρησις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὸν Δῆμον Βόλου. Μετὰ τοὺς σεισμούς, ὡς γνωστόν, προέκυψεν ὀξύτατον πρόβλημα ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων. Ὁ Δῆμος Βόλου εἶχεν ἤδη προχωρήσει εἰς τὴν κατάρτισιν σχεδίου διὰ τὴν ὕδρευσιν καὶ ἤρχισεν ἐκτελῶν τοῦτο διὰ γεωτρήσεων τὰς ὁποίας ἐνήργησεν. Ἀλλὰ μετὰ τοὺς σεισμοὺς ἡ ΑΣΑΘΜ ἀνέλαβε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῆς ὑδρεύσεως καὶ εἶχεν προχωρήσει εἰς τὴν κατασκευὴν δικτύου. Ἤδη ὁπότε ἡ ἀνοικοδόμησις ἐπερατώθη, ὡς ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὕδρευσις ἀνετέθη εἰς ἑτέραν ὑπηρεσίαν, δὲν γνωρίζω κατὰ ποίαν διάταξιν νόμου. Διότι εἶδα, ὅτι τὴν 4ην Δεκεμβρίου 1956, ὁ τότε Ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ κ. Τριανταφυλλάκος, κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ἡ κύρωσις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2308)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δυνάμει τῆς ὁποίας ὑπῆρχε δυνατότης συστάσεως Ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς πόλεως. Μὲ κατάπληξιν διεπίστωσα, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἔχει κἂν δημοσιευθῆ εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ σχέδιον Τριανταφυλλάκου, περὶ ἱδρύσεως Ὀργανισμοῦ Ὑδρεύσεως καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ἀνωτέρω διατάξεως, δὲν εἶδε ποτὲ τὸ φῶς τῆς συζητήσεως τῆς Βουλῆς. Ἐν τῷ μεταξὺ, ἡ πόλις τοῦ Βόλου ζητεῖ τὴν παραχώρησιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ παρεχωρεῖτο ὕδρευσις εἰς τὸν Δῆμον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατάστασις τῆς ὑδρεύσεως τοῦ Βόλου, εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἡ παράτασις αὐτῆς τῆς ἐκκρεμότητος δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, ἀλλὰ ἰδιοτελῆ συμφέροντα ὡρισμένων κυρίως προστατευομένων τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν παραπόνων διατυπωθέντων ἐκ μέρους τῆς πόλεως, ἔστειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἕνα ἐπιθεωρητήν, τὸν κ. Παναγούλιαν, νὰ κάμῃ ἐπιθεώρησιν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος. Ὁ κ. Παναγούλιας ὑπέβαλε σχετικὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς καταστάσεως εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἥτις ὅμως, δὲν εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ εἰσηγεῖται ὁ κ. Παναγούλιας. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος τιμῆς ἀπέναντι τῆς πόλεως τοῦ Βόλου νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὸν Δῆμον. Αὐτὸ τὸ αἴτημα τὸ ὑπεβάλαμεν καὶ καθ’ ὃν χρόνον Δήμαρχος τοῦ Βόλου ἦτο ἀντιπολιτευόμενος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἠρνεῖτο νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι εἰς τὸν Δῆμον τοῦ Βόλου, Δήμαρχος ἦτο ἀντιπολιτευόμενος. Σήμερον ποὺ ὁ Βόλος ἔχει Δήμαρχον φίλον τῆς Κυβερνήσεως, διατὶ αὕτη παρελκύει τὴν παραχώρησιν τῆς ὑδρεύσεως εἰς τὸν Δῆμον, συμβάλλοντα οὕτω εἰς τὴν παράτασιν μιᾶς ἀπαραδέκτου καταστάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν παραχωρηθῇ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως Βόλου εἰς τὸν Δῆμον, τοῦτο θὰ ἀχρηστευθῇ παντελῶς καὶ ἡ πόλις τοῦ Βόλου θὰ μείνῃ ἄνευ ὕδατος, διότι πλεῖσται ὅσαι τεχνικαὶ ἀτέλειαι ἐνεφιλοχώρησαν κατὰ τὴν ἀρχικὴν πρόχειρον ἐγκατάστασίν του, λόγῳ τοῦ τότε κατεπείγοντος.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§59Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Εὐαγγελίδη, νὰ σᾶς κάμω μίαν παραχώρησιν, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ συζητήσωμεν, ὅταν κάμωμεν τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§61Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 2 ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου, διότι νομίζωμεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἐπὶ πλέον ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος ἤδη διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 1 ἐπιβαρύνεται μὲ 3%, νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ καὶ μὲ ηὐξημένον δικαίωμα συνδέσεως καὶ χρήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ζητοῦμεν ὅπως ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 2 καὶ παραμείνει τὸ τέλος συνδέσεως καὶ χρήσεως ὅπως εἶναι.

§62Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος.

§63Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητοῦμεν, ἐπίσης, τὴν ἀπάλειψιν καὶ τοῦ ἄρθρου 3, διότι θεσπίζονται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαράδεκτοι. Νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἰσπράττεται ὡς μέχρι σήμερον, χωρὶς ἀνάμιξιν Νομικῶν Προσώπων Ἰδιωτικοῦ Δικαίου.

§68Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐπιφυλάσσομαι διὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§72Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία. «Ζητοῦμεν, ὅπως ἡ προσαύξησις περιέρχεται εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς ἀφετηρίας τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς, διατηρουμένων καὶ... (ἀναγινώσκει) ...». Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπεριόριστος αὐτὴ φορολογία ἄνευ χρόνου, αἱ ἄλλαι ἔθεσαν ἕνα ὅριον ἐνῷ ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸ κοινὸν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς του, δὲν διατίθεται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν εἰσηγήθη ὁ κ. συνάδελφος. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον προορίζεται ἡ φορολογία, ἡ ὁποία βαρύνει τὸν λαὸν τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τοὺς φυσικούς της ἀποδέκτας, εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν βʹ συζήτησιν.

§75Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Αὐγεροπούλου, μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι τὸ τέλος δὲν πρέπει νὰ παραταθῇ πέραν τῆς 31.12.62 καὶ ἕως τότε βλέπομεν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 2916)1954 «περὶ καταργήσεως εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης κλπ.», τοῦ Ν. Δ. 2822)1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης» καὶ παρατάσεως τῆς εἰσπράξεως τῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς προσαυξήσεως». Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις «περὶ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς χρήσεως 1961» Κύριοι βουλευταί, ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἴδιος μὲ τὸν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Συνεπῶς, παρακαλῶ νὰ τὸν ψηφίσωμεν.

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτός, δεκτός.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸς εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν «ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς χρήσεως 1961». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2.45′ μ.μ.)