1960.12.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν, κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1961». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου δικαστικῶν λειτουργῶν, τροποποιήσεως τοῦ Κωδ. νόμου 3641)1957 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λαζανᾶς, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Α. Μίχας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν καὶ Διδασκαλείου Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείων Ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου καὶ Ἐλαιοπαραγωγικῶν Συν)σμων, διαμαρτυρομένων, διὰ τὰ ἐξαγγελθέντα κυβερνητικὰ μέτρα διὰ τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν ἐλαίου τὴν ὁποίαν θεωροῦν καταπίεσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐλαιουργικῶν Συν)σμῶν Κοινοτήτων περιφερείας Γέρας–Λέσβου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ λαμβανόμενα Κυβερνητικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θεωροῦν ὡς διωγμὸν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διὰ τὴν μικρὰν ὕψωσιν τιμῆς ἐλαίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παλαίρου–Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου, ἐκπόνησιν μελέτης ἀρδεύσεως τῆς περιοχῆς Παλαίρου ἐκ τῆς λίμνης Βουλκαριᾶς. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πέτρου Κρητικοῦ, Χαραλ. Τηλιακοῦ κλπ. λεμβούχων Ὕδρας, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν λόγῳ παραγκωνισμοῦ τοῦ ἐπαγγέλματός των.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§6Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ὡς ἐδηλώθη κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ μὴ ἐνημερότητος πλήρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἡ ἀνακοίνωσις ἐν σχέσει μὲ τὰ χθεσινὰ θλιβερὰ ἔκτροπα, θὰ ἐλάμβανε χώραν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Ἤδη ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐδόθη εἰς τὴν δημοσιότητα ἡ πρώτη ἔκθεσις τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ, καὶ ἔχετε λάβει μίαν εἰκόνα τῶν διαδραματισθέντων κατὰ τὴν χθεσινὴν συγκέντρωσιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον. Τὴν ἔκθεσιν τὴν πρώτην, ἐπηκολούθησε δευτέρα, τὴν ὁποίαν θεωρῶ σκόπιμον νὰ ἀναγνώσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐκ τῆς δευτέρας ἀναφορᾶς τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ κατατοπίζεται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ τὰ προηγηθέντα ἐν σχέσει μὲ τὰ Σωματεῖα τῶν Οἰκοδόμων κατὰ δύο προηγηθείσας ἄλλας συγκεντρώσεις. Τὴν 1.9.1960, ἐκηρύχθη 24ωρος ἀπεργία τῶν οἰκοδόμων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, μὲ ταὐτόχρονον συγκέντρωσιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον. Τότε εἶχον συγκεντρωθῆ περὶ τὰ 4.000 ἄτομα. Ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νὰ κατατοπίσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τῆς ἐξαιρέσεως ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὰς συγκεντρώσεις εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον ἐν ὄψει τῆς γενικῆς ἀπαγορεύσεως διὰ συγκεντρώσεις εἰς ἀνοικτοὺς χώρους, ἀρχὴ ἡ ὁποία ἰσχύει ὡς γνωστόν, καὶ γνωρίζουν οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, δι’ ὅλα τὰ πολιτικὰ Κόμματα, καὶ τοῦτο, διότι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν δὲν προσφέρεται ἀπὸ ἀπόψεως χώρου, καὶ συνεπῶς, αἱ συγκεντρώσεις λαμβάνουν χώραν ἔξωθεν αὐτοῦ. Καὶ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ διευκολύνῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς καθαρῶς συνδικαλιστικὰς συγκεντρώσεις πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν διεκδικήσεων καὶ τῶν ἀγώνων, τῶν νομίμων, τῶν ἐργατικῶν σωματείων. Διαρκούσης τῆς συγκεντρώσεως ταύτης, τῆς 1.9.1960, ἐπεκοινώνησεν ὁ Ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Ὁμοσπονδίας Λυκιαρδόπουλον εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ὅστις διεβεβαίωσεν, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ διεξήγετο ἡσύχως, καὶ μετὰ τὸ πέρας τῶν ὁμιλιῶν, ἐπιτροπὴ θὰ μετέβαινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, καὶ οἱ συγκεντρωθέντες θὰ διελύοντο ἡσύχως. Πράγματι, οἱ συγκεντρωθέντες, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν εἶχον, διελύθησαν κατὰ τὴν πρώτην αὐτὴν συγκέντρωσιν ἄνευ ἐπεισοδίου τινός. Τὴν 22.11. 1960, κατῆλθον ἐκ νέου εἰς 24ωρον ἀπεργίαν οἱ οἰκοδόμοι μὲ ταὐτόχρονον συγκέντρωσιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπετεύχθη ἡ ἥσυχος διάλυσις τῶν συγκεντρωθέντων. Κατὰ τὴν ἀπεργίαν τῆς 1.12.1960, συνεκεντρώθησαν 6.500 περίπου ἄτομα, ὁπότε τὴν πρωΐαν τὴν 9.30′ ἀκριβῶς, ἐπεκοινώνησεν ἡ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις μὲ τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, δηλαδὴ τὸν Πρόεδρον τῆς Ὁμοσπονδίας εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ὁ ὁποῖος παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ διαλυθοῦν ἐπὶ τόπου ἡσύχως οἱ συγκεντρωμένοι, προσέθεσεν δέ, ὅτι ἔχει κανονισθῆ τὸ ζήτημα καὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας διὰ τὴν λύσιν τῆς ἀπεργίας. Τὴν 10.15′, ἐπεκοινώνησεν ὁ Ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς ἐκ νέου μὲ τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως, Ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς Μουρούσιας, ἀνέφερεν, ὅτι οἱ συγκεντρωθέντες ἤρξαντο κραυγάζοντες «ὅλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας». Ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεκοίνωσα τὴν πληροφορίαν μου, μοῦ ἀπήντησε, ὅτι μετὰ 5 λεπτὰ τῆς ὥρας ἀναχωρεῖ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐπιτροπὴ πρὸς συνάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἥτις ἐπιστρέφουσα εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον θὰ ἀνακοινώσῃ τὰ τοῦ βασικοῦ ζητήματος καὶ τῆς ἐπιλύσεως αὐτοῦ καὶ οἱ συγκεντρωθέντες, ἐτόνισε, ὑπ’ εὐθύνῃ τῆς Διοικήσεως θὰ διαλυθοῦν ἡσύχως. Προσέθεσε χαρακτηριστικῶς, ὡς ἀναφέρει ὁ Ἀστυνομικὸς Διευθυντής, «ὅτι πρέπει νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνην». Πράγματι, μετὰ 5 λεπτά, ἡ ἐπιτροπὴ ἀνεχώρησε διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ εὐθὺς ἀμέσως, κατ’ ἀρχὴν εἰς περιωρισμένον ἀριθμόν, ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ πολλὰ σημεῖα, ἠκούσθησαν αἱ προτροπαὶ «ἐμπρὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον». Εἰρήσθω, κ. βουλευταί, ὅτι εἶχεν ὁμιλήσει, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁμιλιῶν, διαρκούσης τῆς συγκεντρώσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων ρητόρων καὶ εἷς, ὁ ὁποῖος εἶπε χαρακτηριστικῶς, ὅτι: «ἡμεῖς ξέρομεν νὰ κτίζωμεν, ἀλλὰ ἦλθεν ἡ ὥρα διὰ νὰ γκρεμίσωμεν».

§7Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος τὰ λέγει αὐτά, κ. Ὑπουργέ;

§8Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὸν Λυκιαρδόπουλον, ἀναγινώσκω τὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ. Μὲ τὰς προτροπὰς αὐτὰς ἐκινήθη μία μάζα 1.500 ἀτόμων διὰ νὰ σπάσῃ τὴν πρώτην ζώνην τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως, ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς διαμορφώσεως τῶν ὁδῶν Ἀγησιλάου– Ἀκομινάτου, πρὸς τὴν ὁδὸν Πειραιῶς, ἐδέχθη ἐπίθεσιν. Ἡ πρώτη ἀστυνομικὴ δύναμις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἦτο κἂν μεγαλυτέρα. Ἐν τῷ συνόλῳ εἶχον ληφθῆ μέτρα προνοίας, δηλαδὴ ἦτο ἐν ἐπιφυλακῇ καθ’ ὅλην τὴν περιοχὴν μία δύναμις ἐξ 600 ἀστυφυλάκων, ἀλλὰ κατατετμημένη εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἀποτελοῦν τὴν ζώνην ἀσφαλείας διὰ τὴν μὴ μεταβολὴν τῆς συγκεντρώσεως εἰς διαδήλωσιν καὶ εἰς παράνομον, τονίζω, ὀχλοκρατικὴν διαδήλωσιν. Μικρὰ δύναμις ἀστυφυλάκων ἐδέχετο ἀμέσως ἐπίθεσιν ἀπὸ λιθάρια καὶ εἶναι διαπιστωμένον τοῦτο, ἀπὸ λιθάρια τὰ ὁποῖα δὲν ἀπεκολλήθησαν ἐκ τῶν πεζοδρομίων, διότι ταυτοχρόνως ἄλλοι ἐκ τῶν μεμυημένων εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐκτροπῆς τῆς συγκεντρώσεως ἐξεκόλλουν τοὺς λίθους ἐκ τῶν πεζοδρομίων καὶ ἄλλοι ἔφερον μαζί των, ἐκ τῶν προτέρων. Ἐπίσης, ἐγένετο ἐπίθεσις ἀπὸ τοῦβλα, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν εἰς τὰ διάφορα φορτηγὰ αὐτοκίνητα, εἰς τὴν ζώνην τῆς ὀχλοκρατικῆς αὐτῆς δραστηριότητος, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως ἔφερον μεθ’ ἑαυτῶν οἱ διαδηλωταί. Μὲ τὰ πρῶτα κτυπήματα ἐκ μέρους τῶν διαδηλωτῶν, ἐτραυματίσθησαν 10 ἀστυφύλακες. Ἐντὸς ἑνὸς λεπτοῦ ἐπηκολούθησε δεύτερον κῦμα. Ἑτέρα ἀστυνομικὴ δύναμις ἦλθε νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τῶν ἀχρηστευθέντων ἀστυφυλάκων καὶ ἐτραυματίσθησαν 15. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐντὸς διαστήματος τριῶν λεπτῶν καὶ αὐτοὶ ἐτέθησαν ἐκτὸς μάχης καὶ τότε ἐκινήθη ὁλόκληρος ἡ ἐφεδρικὴ δύναμις διὰ νὰ καλύψῃ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἐσχηματίζοντο, διότι ἤδη εἶχε σπάσει ἡ ζώνη καὶ προωθεῖτο ἡ προσπάθεια τῶν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὀχλοκρατικῆς πορείας πρὸς τὴν ὁδὸν Πειραιῶς. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐτραυματίσθησαν ἕτεροι 20 εἰς τὴν ὁδὸν Ἀγησιλάου. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ πράγματα ἐξειλίχθησαν μὲ καταπληκτικὴν ταχύτητα. Δηλαδὴ ἡ ἐκτροπὴ σημειοῦται ὥραν 10.40′ — 11.15′ ἐντὸς ἡμισείας ὥρας ἐπυρπολήθησαν αὐτοκίνητα, ἀνετράπησαν αὐτοκίνητα, ἐσχηματίσθησαν ὁδοφράγματα. Τὰ πρῶτα πυρποληθέντα εἶναι εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ κάμουν χρῆσιν τῶν πιστολίων των εἶναι εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον τὰ δύο αὐτοκίνητα πυρποληθέντα μετεβλήθησαν αὐθωρεὶ εἰς ὁδοφράγματα, ὄπισθεν τῶν ὁποίων, μὲ ὑλικὰ ἄφθονα ἀπὸ πέτρες καὶ σίδερα — ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δὲν τὰ ἔφερα ἀπόψε εἰς τὴν αἴθουσαν — ἀπὸ σωλῆνες τοῦ διαμετρήματος τῶν σωλήνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τοποθετηθῆ ἀπὸ τὴν Τροχαίαν διὰ λόγους ἀσφαλείας, τοὺς ὁποίους ἔβγαλαν, ἢ διαμετρήματος περίπου τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς τὰ μικρᾶς ροῆς ὑδραγωγεῖα, ἐχρησιμοποιήθησαν δὲ καὶ σιδηραὶ ράβδοι. Ταυτοχρόνως μετὰ τὰ πρῶτα ὁδοφράγματα ἐκ τῶν πυρποληθέντων αὐτοκινήτων, ἄλλα αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκεῖ ὑλικά, εἴτε εἰς ἄμμον, εἴτε εἰς πλίνθους ἀνετράπησαν καὶ τὰ μετέβαλον εἰς ὁδοφράγματα, τὸ μὲν διὰ νὰ παρεμποδίσουν τὴν ἀναχαίτισίν των ἐκ μέρους τῆς συνεχιζομένης προσπαθείας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὸ δὲ διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν ὡς προχώματα ἀσφαλείας διὰ νὰ βάλουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Μίαν εἰκόνα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τῆς μορφῆς τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ἡ συγκέντρωσις αὐτή, ἔλαβεν ἐκ τῶν δημοσιευθεισῶν φωτογραφιῶν. Καὶ πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀδιακρίτως πολιτικῆς παρατάξεως καὶ ὑμεῖς θὰ ἐδοκιμάσατε ἕνα αἴσθημα φρίκης καὶ ἀποτροπιασμοῦ. Εἰκόνες αἱ ὁποῖαι ἐνεθύμιζον παλαιὰς σελίδας, δύναμαι νὰ εἴπω, θλιβεράς, ἐὰν μὴ ἐθνικῆς καταισχύνης. Τὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας εὑρισκομένους θὰ τὴν ἀναπτύξῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργός. Θὰ ἤθελον ὅμως διὰ τὴν ἐναργεστέραν εἰκόνα τοῦ πράγματος νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας μερικὰς καταθέσεις ἐξετασθέντων ἤδη μαρτύρων ἢ ἐκ τῶν συλληφθέντων. Ἀνακοινῶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐκ τῶν συλληφθέντων 172 παρεπέμφθησαν εἰς τὸ αὐτόφωρον 2, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκρατήθησαν, δηλαδὴ δὲν ἀφέθησαν ἐλεύθεροι, παρὰ τὴν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν τῆς χορηγήσεως μιᾶς ἀναβολῆς ἕως 5 ἡμερῶν, δὲν εἶμαι ἀπόλυτα ἐνήμερος, πάντως ἐκρατήθησαν καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν διὰ τοὺς γνωρίζοντας τὰ πράγματα. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω συνεπῶς, μὲ τὴν ἀνάγνωσιν μερικῶν καταθέσεων αὐτοπτῶν ἢ ἐνδεχομένως καὶ τραυματιῶν. Κατάθεσις Σουρβίνα Νικολάου τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐπαγγελομένου τὸν μηχανουργόν: «... (ἀναγινώσκει) ...». Κατάθεσις Μαύρου Δημητρίου τοῦ Ἰωάννου καὶ τῆς Αἰκατερίνης, ἐργάτου οἰκοδομῶν. «... (ἀναγινώσκει) ...». Κατάθεσις Μπόρα Ἰωάννου ἐλαιοχρωματιστοῦ, «..... .... (ἀναγινώσκει ...)» «...ἕνας ἐξ αὐτῶν τὸν ὁποῖον ἤκουσα, δὲν γνωρίζω πῶς λέγεται, εἶπε: θὰ ζητήσουμε τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων μας καὶ ἐὰν δὲν μᾶς τὰ ἐπιλύσῃ τώρα ὁ Ὑπουργὸς θὰ πάρουμε τοὺς κασμάδες καὶ τὰ φτυάρια καὶ θὰ φτάσουμε εἰς τὸ Ὑπουργεῖο νὰ τὸ γκρεμίσωμε. Ὅπως τὰ φτιάχνουμε, ξέρομε καὶ τὰ γκρεμίζουμε». Κατάθεσις Ἀγγελούδη Δημητρίου, «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κατάθεσις Δημοπούλου Ἀθανασίου τοῦ Χρήστου, κτίστου: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κατάθεσις Νέζη Παναγιώτου, αὐτοκινητιστοῦ, «..... ...(ἀναγινώσκει) ...». Βλεντὲς Ἀγ. καφεπώλης...«... (ἀναγινώσκει) ...». Νικολόπουλος Νικ., ἔμπορος: «... (ἀναγινώσκει) ...». Βούρλας Γ. αὐτοκινητιστὴς ...«... (ἀναγινώσκει) ...». «Πλέντης....... Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον ἀναγινώσκων μαρτυρικὰς καταθέσεις, οὔτε νὰ καταθέσω τὰ ἀντίγραφα τῶν καταθέσεων ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὰς ζημίας, ἢ τὰς καταστροφὰς τῶν αὐτοκινήτων των, ἢ τῶν καταστημάτων των. Θὰ ἔλεγα, ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμον διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ προσθέσω μόνον, τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς αὐτοψίας, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ὁ Ἀντεισαγγελεὺς τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν κ. Κ. Φαφούτης, ἐνεργῶν κατόπιν προφορικῆς παραγγελίας τοῦ προϊσταμένου τῆς Εἰσαγγελίας τοῦ ἐνταῦθα Πρωτοδικείου. Ἀναγινώσκω τὴν ἐνυπόγραφον αὐτοψίαν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως. «Εἰς τὰς ὁδοὺς Ἀγησιλάου... (ἀναγινώσκει) ...». Τοῦ κ. Εἰσαγγελέως ἐζητήθη ἡ παρέμβασις, ὅταν ἡ πρώτη φάσις εἶχε λήξει. Συνεχίζω: «...Ἐπίσης, ἐπὶ τῶν πεζοδρομίων τῆς ὁδοῦ Ἀγησιλάου... (ἀναγινώσκει) ....».

§9Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ποῖος τὰ ἀμφισβητεῖ αὐτά;

§10Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔθεσα ζήτημα ἀμφισβητήσεως, ἀλλὰ εἶπον, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ὅσον τὸ δυνατὸν πληρεστέραν εἰκόνα, ἀντλουμένην ἐκ τῆς πραγματικότητος.

§11ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶς πταίει;

§12Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Βέβαια δὲν ὑφίσταται θέμα τοῦ τὶς πταίει, διότι ἤκουσα φωνὴν ἀπὸ μέρους συναδέλφου — διότι εἶναι ἤδη βεβαιωμένον τὸ ποῖοι πταίουν; — Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπετο, οὐδὲ ἐπὶ στιγμὴν ἡ ἔννομος τάξις νὰ διαταραχθῇ — καὶ βαναύσως νὰ καταλυθῇ ὁ νόμος. — Νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν κατοχύρωσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, τελοῦντος ἐν διατεταγμένῃ ὑπηρεσίᾳ καὶ ὑποχρεωμένον ἀπὸ τὴν βασικὴν διάταξιν νὰ περιφρουρήσῃ τὸ κῦρος τῆς Πολιτείας, διότι εἰς τελικὴν ἀνάλυσιν, τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον, ὅταν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δύναμαι νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν μετὰ λύπης μου, ἐξευτελίζεται, ἀλλὰ δοκιμάζεται κατὰ τρόπον μαρτυροῦντα τὴν κατάλυσιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους καὶ τῶν νόμων τότε μόνον θέμα εὐθύνης τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑφίσταται ἐὰν ἐπετέλεσαν πλήρως τὸ καθῆκον των καὶ ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν ἀποστολήν των. Δὲν θέλω νὰ φαντασθῶ, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ ὑπάρξῃ τις, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ διάφορον ἀντίληψιν περὶ τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς ἀποστολῆς, βασικῶς, τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὡς ἐκ περισσοῦ, θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ νόμου, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι εἰς τὰς συγκεντρώσεις ἂν ἁπλῶς ἀρνοῦνται εἰς πρόσκλησιν τῆς Ἀστυνομίας νὰ διαλυθοῦν, ἐπιτρέπεται νὰ ποιήσωνται χρῆσιν τῶν ὅπλων. Ἀντιλαμβάνεσθε, τὶ ὀφείλουν νὰ πράξουν τὰ ὄργανα ὅταν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν των, πίπτουν συνάδελφοι βαλλόμενοι καὶ λεηλατοῦνται καὶ καταστρέφονται ξέναι περιουσίαι καὶ σχηματίζονται ὁδοφράγματα. Ὁδοφράγματα, κ. βουλευταί, τὰ ὁποῖα μεταφέρουν τὴν σκέψιν— τοῦ θρησκευτικῶς προσηλωμένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς διατηρήσεως τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης τῆς χώρας— εἰς ἄλλας περιόδους καὶ ἐποχάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκεῖναι ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐξεπορεύθη τὸ πνεῦμα τῆς γενικῆς ἀνταρσίας κατὰ τοῦ νόμου καὶ τῆς συστηματικῆς ὑπονομεύσεως τῶν ὀργάνων τῶν......

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δεκέμβριος........

§14Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν)....Σωμάτων Ἀσφαλείας. Κύριοι βουλευταί, ἤδη ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τοῦ ἀπογεύματος τῆς χθὲς, ἐτέθη ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ἡ προανάκρισις ἐκ τῆς ὁποίας καὶ αἱ μαρτυρικαὶ καταθέσεις, διεξήχθη ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τὴν ἄμεσον τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ ὅπως σᾶς ἀνέφερα καὶ προηγουμένως, παρεπέμφθησαν 22, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκρατήθησαν λόγῳ τῆς βαρύτητος ἀσφαλῶς, τῶν πράξεών των.

§15Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχετε τὸ ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον παραπέμπονται;

§16Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δηλαδὴ τὴν προμελέτην ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέκυψεν ἡ κράτησις. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ποῖα εἶναι;

§18Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ προμελέτη εἶναι αὐταπόδεικτος. Κύριοι βουλευταί, αἱ ὑπηρεσίαι ἀσφαλείας, καὶ ἐπισύρω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας ἐπ’ αὐτοῦ, ἤδη ἀπὸ 6μήνου εἶχον συγκεκριμένας πληροφορίας περὶ τοῦ ὅτι παρασκευάζεται, ὄχι ἀμέσως διὰ τῶν νομίμων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων ἀλλὰ διὰ τῶν παραλλήλων ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται, προπαρεσκευάζετο ἀγών, διὰ τὴν ἐξύψωσιν — ὡς λέγωμεν— τοῦ μαχητικοῦ καὶ ἀγωνιστικοῦ πνεύματος τῆς ἐργατικῆς μάζης. Συνεπῶς, ἀπὸ 6μήνου διαγράφεται νέα τακτική. Θὰ ἔχετε τὴν διάθεσιν νὰ παραχωρήσητε χρόνον, διὰ νὰ ἀκούσητε καὶ σχετικὰ κείμενα ἐν προκειμένῳ. Αἱ ὑπηρεσίαι ἀσφαλείας, φυσικά, χάρις εἰς τὸ τόσον χαρακτηριστικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον συντελεῖται ἀπὸ ὡρισμένης πλευρᾶς, ἀγρυπνοῦν πάντοτε νυχθημερόν, ἐτέθησαν ἐν ἐπιφυλακῇ, διότι ἀπὸ συγκλινούσας πληροφορίας ἐξήγετο τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν θὰ εἰσερχώμεθα ὁριστικῶς εἰς νέον κλῖμα, καὶ ὁ νοῶν–νοήτω. Νέον κλῖμα ἐννοοῦμεν ἀνέβασμα, κατὰ τὰ κείμενα, εἰς ὑψηλότερον ἐπίπεδον μαχητικότητος. Δὲν θέλω νὰ ὑφαρπάσω τὴν σκέψιν σας, διότι ἐτέθη ἐν ὄψει τῆς δικαστικῆς κρίσεως, νὰ παραμείνωμε συγκεντρωμένοι εἰς τὰ ἀχαρακτήριστα αὐτὰ γεγονότα, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐνημερώσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διὰ τὴν προπαρασκευὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κομμουνιστικῆς καὶ τῶν ἐκτρόπων. Κατὰ τὸν Αὔγουστον ἐδημοσιεύθη ἄρθρον τοῦ Δ. Παρτσαλίδη, εἰς τὸν «Νέον Κόσμον», εἰς τὸ ὁποῖον ἐπὶ λέξει γράφει τὰ ἑξῆς: «Ἡ κατάληψη τῆς ἐξουσίας κοινοβουλευτικὰ δὲν θὰ κριθεῖ ἁπλῶς μὲ τὴν ψηφοφορία τὴ μέρα τῶν ἐκλογῶν ποὺ θὰ δώσουν τὴ πλειοψηφία στὸ κόμμα τῆς ἐργατικῆς τάξης καὶ στοὺς συμμάχους του. Δὲν εἶναι ζήτημα κοινοβουλευτικῶν ἑλιγμῶν καὶ παρασκηνιακῶν ἐνεργειῶν. Ἡ κοινοβουλευτικὴ πάλη θὰ εἶναι δυνατὸ νὰ ὁδηγήσῃ στὸ εἰρηνικὸ πέρασμα τῆς ἐξουσίας στὰ χέρια τῶν ἐργαζομένων, μόνον ἂν συνδυαστῇ καὶ ἂν στηρίζεται σ’ ἕνα μαζικὸ ἐπαναστατικὸ κίνημα τῆς ἐργατικῆς τάξης καὶ τῶν πλατειῶν λαϊκῶν μαζῶν. Ὅπως καὶ γενικώτερα, ὁ κοινοβουλευτικὸς ἀγῶνας γιὰ τὴ λύση τῶν λαϊκῶν ζητημάτων εἶναι ἀποτελεσματικὸς ἐφ’ ὅσον συνδυάζεται καὶ στηρίζεται στὴ μαζικὴ ἐξωκοινοβουλευτικὴ δράση».

§19Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καινούργια εἶναι αὐτά;

§20Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Καινούργια εἶναι, διότι ὡς ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Παπανδρέου «ἡ τακτικὴ ἀλλάσσει. Ἡ στρατηγικὴ μένει ἀμετάβλητος». Συνεπῶς, φάσις νέα εἶναι καὶ θὰ ἐξακολουθήσουν καὶ μεταρρυθμίσεις καὶ μετατοπήσεις μέσων. Ἡ ἡγεσία, κύριοι, τῆς Ε.Δ.Α. εὐθυγραμμίσθη εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν. Εἰς εἰδικὸν φυλλάδιον τῆς Δ.Ε. τῆς Ε.Δ.Α. προοριζόμενον διὰ τοὺς ἐργάτας ἔκδοσις Δεκεμβρίου, τονίζει τὴν ἀνάγκην τῆς ὀργανώσεως ἀγωνιστικῶν μαζικῶν κινητοποιήσεων. «Εἶναι ἀνάγκη νὰ κατανοηθῇ ἡ σημασία τῶν ὀργανωτικῶν προβλημάτων ποὺ παρουσιάζονται στὴ δουλειά μας καὶ ποὺ ἀπὸ τὴ σωστὴ ἀντιμετώπισή τους καὶ λύση τους ἐξαρτιέται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἡ ἐπιτυχία κάθε μορφῆς καὶ ἔκτασης, νὰ καταβάλλεται προσπάθεια γιὰ τὴν ὅσο τὸ δυνατὸν καλύτερη καὶ καθολικώτερη ὀργάνωση καὶ προπαρασκευή τους ....................... Στὴν ὅλη δουλειὰ γιὰ τὴν προπαρασκευὴ μιᾶς ἀγωνιστικῆς κινητοποιήσεως καὶ κατὰ τὴν διεξαγωγήν της, ἀποφασιστικὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ρόλος τῶν στελεχῶν καὶ τῶν μελῶν τῆς Ε.Δ.Α. νὰ γίνεται ὑπόδειγμα δραστηριότητας καὶ ἀποφασιστικότητας». Εἰς τὸ 13 ἐσωκομματικὸν δελτίον— καὶ ὡς τοιοῦτον ἐννοῶ τὸ δελτίον τὸ ὁποῖον κυκλοφορεῖ μόνον μεταξὺ τῶν στελεχῶν τοῦ κόμματος— λέγουν μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Νὰ βοηθήσουμε, ἐπίσης, στὸ συντονισμὸ τῶν ἀγώνων, στὴ διεύρυνσή τους στὸ ἀνέβασμά τους σὲ ὑψηλότερες ἀγωνιστικὲς βαθμίδες καὶ στὸ γενικὸ προσανατολισμό τους στὴ πορεία γιὰ τὴν ἐθνικὴ Δημοκρατικὴ ἀλλαγή. Σ’ ὅλη αὐτὴ τὴν προσπάθεια ἡ θέση μας εἶναι, πρέπει νὰ εἶναι στὴ πρώτη γραμμὴ τῶν λαϊκῶν ἀγώνων. Γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ αἰτήματα ἢ γιὰ μερικὰ ἀπ’ αὐτά, ἢ γιὰ ἕνα ἔστω ἀπ’ αὐτά, τὸ πιὸ ὥριμο, ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο εἶναι δυνατὴ ἡ μεγαλύτερη συγκέντωση λαϊκῶν δυνάμεων καὶ ἡ πλατύτερη δυνατὴ συνεργασία ἀνάμεσα στὶς συνδικαλιστικὲς καὶ στὶς πολιτικὲς δυνάμεις, οἱ Ἐδαΐτικες Ὀργανώσεις, τὰ στελέχη καὶ τὰ μέλη τῆς Ε.Δ.Α. παίρνουν δημιουργικὲς πρωτοβουλίες καὶ ἀναπτύσσουν σταθερὴ καλὰ μελετημένη γόνιμη δραστηριότητα. Ἀπευθύνονται σ’ ὅλες τὶς ὀργανώσεις καὶ σ’ ὅλους τοὺς συνδικαλιστικούς, κοινωνικοὺς καὶ πολιτικοὺς παράγοντες καὶ τοὺς καλοῦν νὰ πάρουν θέση πάνω στὸ πιὸ φλέγον καὶ τὸ πιὸ ζωτικό, κάθε φορά, λαϊκὸ πρόβλημα. Τοὺς καλοῦν νὰ προβοῦν σὲ κοινὲς ἐνέργειες καὶ νὰ ὀργανώσουν ἀπὸ κοινοῦ τοὺς ἀγῶνες τῶν ἐργαζομένων». (Σελ. 4). Αὐτὰ διὰ νὰ δώσω μίαν φορὰν ἀκόμη ἀπάντησιν εἰς τὰς τεχνητὰς φωνάς, αἱ ὁποῖαι συστηματικῶς καὶ ἀπὸ τῶν ἐφημερίδων ἀκόμη ἀκούγονται περὶ ἀγώνων διὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργατῶν. Ὁμολογοῦν οὕτω ἀμέσως, ὅτι πᾶσα ἀνάμιξις εἰς τὸν ἐργατικὸν τομέα εἶναι συνδεδεμένη ἀπολύτως μὲ τὰς πολιτικὰς ἐπιδιώξεις. Καὶ γνωρίζει ἡ Βουλή, πὼς ὁ ὑγιὴς καὶ Δημοκρατικὸς συνδικαλισμὸς πρέπει νὰ εἶναι ἀνόθευτος ἀπὸ πολιτικὰς καὶ κομματικὰς ἐπιδιώξεις. Συνεχίζω. Εἰς τὰ 14 καὶ 15 ἐσωκομματικὰ δελτία τοῦ μηνὸς Αὐγούστου καὶ Σεπτεμβρίου 1960, γράφουν: «Οἱ προοδευτικὲς δυνάμεις καὶ πρὸ πάντων ἡ Ε.Δ.Α., ἐπιβάλλεται νὰ σταθοῦν ἀποφασιστικὰ καὶ ἐνεργητικὰ στὸ πλευρὸ τῶν ἀγωνιζομένων ἐργατῶν. Οἱ ὀργανώσεις τῆς Ε.Δ.Α., τὰ στελέχη καὶ τὰ μέλη της, ἔχουν χρέος νὰ ξεσκεπάσουν τὴν ψευτιὰ ποὺ κρύβεται στοὺς κυβερνητικοὺς ἰσχυρισμούς.... Ἑνότητα τῶν ἐργατῶν στὶς ἀπεργίες καὶ στὶς ἄλλες ἀγωνιστικές τους ἐκδηλώσεις. Ξεσκέπασμα καὶ ἀπομόνωση τῶν πληρωμένων ἀπεργοσπαστῶν............ Ὀργάνωση ἐκδηλώσεων συμπαραστάσεως καὶ ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν ἐργατικὴ τάξη, τῶν ἀγροτῶν, τῶν διανοουμένων, τῶν ἐπιστημόνων, τῶν μεσαίων στρωμάτων, ὅλου τοῦ λαοῦ. Κοινὲς ἀγωνιστικὲς ἐκδηλώσεις, ὅλου τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ, γιὰ τὰ κοινὰ αἰτήματα: ........ Δίπλα στὶς ἀπεργιακὲς ἐπιτροπὲς καὶ στὶς ἐπιτροπὲς ἀγῶνος ποὺ πρέπει νὰ ἐκλεγοῦν παντοῦ, ἀπ’ τοὺς ἐργάτες καὶ ὑπαλλήλους σὰν ἔκφραση τῆς ἀγωνιστικῆς ἑνότητας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, πρέπει νὰ ὀργανώσουμε τὴν ἀλληλεγγύη τοῦ λαοῦ πρὸς τοὺς ἐργάτες καὶ τοὺς ἀγῶνες τους... Ἐπισημαίνω τὸ σημεῖον αὐτὸ τῶν ἀπεργιακῶν ἐπιτροπῶν, τῶν ἄλλων δηλαδὴ ἐπιτροπῶν ποὺ εἶναι δίπλα εἰς τὰς ἀπεργιακὰς ἐπιτροπὰς καὶ ἐπιτροπὰς ἀγῶνος. «Ἡ ἡρωϊκὴ ἀπεργία τῶν 20.000 οἰκοδόμων τῆς Ἀθήνας καὶ τοῦ Πειραιᾶ ποὺ ὠργανώθηκε καὶ πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὴν Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκοδομικῶν Σωματείων καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἀγῶνος, ποὺ ἐκλέχτηκε στὴν Πανοικοδομικὴ Συγκέντρωση, ἀπέδειξε, ὅτι ἡ προδοσία τῆς ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τῶν ἄλλων ἀπεργοσπαστῶν Θεοδώρου κλπ., παρὰ τὶς δυσκολίες ποὺ δημιουργεῖ, μπορεῖ νὰ ὑπερνικηθῇ. Μὲ ἐπιτροπὲς Ἑνότητος καὶ Ἀγῶνος ἐπὶ κεφαλῆς τους, οἱ ἐργαζόμενοι θὰ συνεχίσουν τοὺς ἀγῶνες τους καὶ θὰ νικήσουν». Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τῶν ὀργάνων ποὺ ἐξελέγησαν εἰς τὰ Ἐργατικὰ Σωματεῖα, καὶ τοὺς ἐκπροσώπους, δηλαδὴ τῶν νομίμων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἐκεῖ ἀκόμη ποὺ ἀσκεῖ τὸν ἀπόλυτον πολιτικὸν ἔλεγχον, ἡ ἄκρα ἀριστερά, τοποθετεῖ παραλλήλως Ἐπιτροπὰς ἐλέγχου, παρακολουθήσεως καὶ διοχετεύσεως τῶν συνθημάτων καὶ τῶν σκοπῶν της, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον διεπιστώθη κατὰ τρόπον ἀπόλυτον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, διότι ἐνῷ ἡ νόμιμος ἡγεσία τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων διαβεβαίωνεν τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς, διαβεβαίωνε τὸ Κράτος, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐπιτροπῆς εἰς μίαν τοιαύτην ἐπαναστατικὴν ἐκδήλωσιν, παρὰ ταῦτα χάρις εἰς τὰς παραλλήλως ὑφισταμένας ἐσωτερικὰς κομματικὰς καὶ ἀγωνιστικὰς Ἐπιτροπάς, ἔλαβον χώραν τὰ ἀχαρακτήριστα αὐτὰ ἔκτροπα. Ἐν συνεχείᾳ, κύριοι βουλευταί, ἔρχεται τὸ δημοσιογραφικὸν ὄργανον τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἡ «Αὐγὴ» διὰ σειρᾶς καθοδηγητικῶν σημειωμάτων δίδουσα γραμμὴν εἰς τὰ στελέχη καὶ τὰ μέλη διὰ νὰ λάβουν οἱ ἀπεργιακοὶ ἀγῶνες καθαρῶς μαχητικὸν χαρακτῆρα. Ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Ἡ «Αὐγὴ» τῆς 4ης Νοεμβρίου γράφει: «Εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἔχει γίνει πλέον πεποίθηση..... (ἀναγινώσκει) .....». Τὴν προηγουμένην τῆς κηρύξεως τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτεργατῶν, προέτρεπε τοὺς ἀρτεργάτας νὰ προσδώσουν μαχητικὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν ἀπεργίαν. Ἡ ἀπεργία αὐτή, γράφει, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ἀξίωση: «.... .... (ἀναγινώσκει) ....». Προτρέπει τὰ μέλη τοῦ κόμματος καὶ τοὺς ἀπεργοὺς νὰ ἐπιδείξουν ἀγωνιστικὴν δραστηριότητα. Θὰ ἠδυνάμην, κύριοι βουλευταί, νὰ καταπονήσω καὶ τὸ βῆμα καὶ ὑμᾶς περισσότερον. Δὲν χρειάζεται, νομίζω, περισσότερον ὑλικόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι χθές, ὥραν 7.30′, ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς τῆς Οὐγγαρίας, χθὲς ἐπαναλαμβάνω, τὴν αὐτὴν ἡμέραν μετέδιδε ἐξ ὅλων τῶν Κομμουνιστικῶν Ραδιοσταθμῶν τὴν εἴδησιν περὶ συγκρούσεως καὶ ἀνέφερεν ἀνακριβῶς, ὅτι κατὰ τὴν σύγκρουσιν ταύτην ἐφονεύθησαν τέσσαρα ἄτομα καὶ ἐτραυματίσθησαν ἑκατοντάδες. Καὶ ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸν εἶναι, τὸ ὅτι ἀπὸ τῆς 12ης χθές, εἰς τὰ γραφεῖα πολλῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων ἀνήρχοντο καὶ κατήρχοντο ἄτομα, γυναῖκες ἄσχετοι παντελῶς μὲ τὴν συγκέντρωσιν, μὴ λαβόντες μέρος......

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Μὴ λαβοῦσαι μέρος......

§22Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Λαβοῦσαι. Ἔχετε ἐπίδοσιν ἐξαιρετικὴν εἰς τὴν γραμματικὴν καὶ σᾶς συγχαίρω. Λυποῦμαι, διότι διὰ τὰς τοῦ ἄλλου εἴδους ἐπιδόσεις σας δὲν δύναμαι νὰ σᾶς συγχαρῶ. Ἤρχοντο, λέγω, καὶ ἐζήτουν πληροφορίας. Δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ ταὐτόχρονος παρουσία τῆς πολιτικῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ὅλη ἡ σειρὰ αὐτή, τῶν ἀνερχομένων καὶ τῶν κατερχομένων εἰς τὰς ἐφημερίδας, συνεδυάζετο καὶ προεξώφλει τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ὑπάρξεως θυμάτων, διὰ νὰ ἐπακολουθήσουν τὰ κλάματα καὶ οἱ θρῆνοι τῶν συνοικιῶν, κατὰ τὴν γνωστὴν διαδικασίαν καὶ δικονομίαν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Διὰ νὰ κλείσω τὸ κεφάλαιον τῆς προπαρασκευῆς εἰς τεῦχος τῆς ΕΔΑ μὲ τίτλον «Ἡ ἐργατικὴ τάξις στὶς προφυλακὲς τῶν λαϊκῶν ἀγώνων», γράφει τὰ ἑξῆς: Διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἀγωνιστικῶν κινητοποιήσεων... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Οἱ τελευταῖες ἀγωνιστικὲς κινητοποιήσεις καὶ ἰδιαίτερα οἱ ἀπεργίες τῶν οἰκοδόμων, φανέρωσαν ἀκόμα μιὰ φορὰ τὸν ἰδιαίτερον ἀποφασιστικὸν ρόλον τῶν νέων ἐργατῶν, τόσον στὴν προπαρασκευήν, ὅσον καὶ στὴν διεξαγωγὴν τῶν ἀγώνων. Πρέπει νὰ ἐκτιμήσωμεν σωστὰ αὐτὸν τὸν ρόλον καὶ νὰ καλλιεργήσουμε ἀποφασιστικὰ τὴν δουλειά μας μέσα στὴν ἐργαζομένη νεολαίαν». Τὸ καταγγέλλω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Προκειμένου περὶ συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἐργατικῶν συγκεντρώσεων καὶ περὶ δῆθεν προστασίας ἢ ὑποβοηθήσεως τῶν ἐργατικῶν διεκδικήσεων, νὰ γίνῃ ὑπόδειγμα δραστηριότητος καὶ ὁ ρόλος καὶ ἡ ἀποστολὴ τῆς ΕΔΑ εἶναι: «Μὲ πλήρη καὶ βαθειὰ συναίσθηση τῆς σημασίας τῶν ἀγώνων τοῦ λαοῦ, ἰδιαίτερα στὴ σημερινὴ περίοδο, μὲ πλήρη βεβαιότητα πὼς δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ ἐπιτευχθῇ ὁποιαδήποτε βελτίωση τῆς κατάστασης τῶν ἐργαζομένων, ἄλλος ἀπὸ τὴν πάλη τους, ἂς ἀξιοποιήσουμε τὴν μέχρι τώρα πεῖρα μας καὶ ἂς ριχθοῦμε στὴ δουλειὰ μεθοδικὰ καὶ προγραμματισμένα, μὲ τόλμη, σταθερότητα καὶ ἀποφασιστικότητα. Ἂς μὴ ξεχνᾶμε πὼς ἡ νίκη τοῦ λαοῦ ἀναπόφευκτα θὰ περάσῃ μέσα ἀπ’ τοὺς λαϊκοὺς ἀγῶνες γιὰ τὶς ἄμεσες διεκδικήσεις. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσω ἐπιβεβαίωσιν ἀφελείας δημοκρατικῆς, διὰ νὰ ἀπευθύνω ἕνα ἐρώτημα εἰς τὰ ἐντεῦθεν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, Ἐθνικὰ Κόμματα, ἐὰν διενοήθησαν ποτὲ νὰ δημιουργήσουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς μηχανισμοὺς καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν αὐτὰ τὰ μέσα, εἴτε διὰ τὴν διαφώτισιν, εἴτε διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, μέσα εἰς τὴν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν, βεβαίως, ἐθνικῶς ὑπηρετοῦν. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὡς ὑπουργὸς ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἔννομον τάξιν, νὰ ἀποτανθῶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ καταστήσω ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐθνικῶν Κομμάτων, κοινωνοὺς τῆς δοκιμασίας τῆς συνεχοῦς, ἡ ὁποία χάρις εἰς τὸ πνεῦμα τῆς αὐτοθυσίας καὶ τῆς ὑποδειγματικῆς ἐν προκειμένῳ ἀφιερώσεως, ἰδεολογικῶς εἰς τὸ καθῆκον καὶ ὄχι ἔναντι τῶν ὑλικῶν ἀπολαυῶν, κρατεῖ καὶ δίδει δύναμιν εἰς τὰ Σώματα, διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὸν σκοπόν των. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐπαναλαμβάνω, νὰ σᾶς καταστήσω κοινωνοὺς τῆς φοβερᾶς δοκιμασίας, ἡ ὁποία συντελεῖται καὶ ἐντὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διὰ τῶν ἐντύπων, δοκιμασίας εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλονται ἀπὸ τὴν τακτικὴν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, τὰ ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. (Χειροκροτήματα). Ἡ καθημερινὴ ἐκστρατεία πρὸς κατασυκοφάντησιν, ἡ ὀργανωμένη ἐκ τοῦ Κόμματος ἐπίθεσις, ἡ συστηματικὴ καταμήνυσις, διὰ νὰ ἐπιτύχουν, ὅπως λέγουν τὰ ἐπίσημα κείμενά τους —καὶ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς διὰ νὰ σᾶς τὰ ἀναγνώσω— διὰ νὰ κάμψουν τὸ ἠθικὸν ποίων, κύριοι βουλευταί; Τὸ ἠθικὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι διὰ νὰ περιφρουρήσουν τὴν ἐσωτερικὴν ἡσυχίαν, τὸν κόπον, τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐσωτερικὴν ἀσφάλειαν καὶ ἐπὶ τέλους, διὰ νὰ στηρίξουν ἐν παντὶ καὶ πάντοτε τὴν ἔννοιαν τῆς ἐννόμου τάξεως. Καὶ ὅμως, ἐμμέσως πῶς καὶ ἀπὸ ἐντεῦθεν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς ὑπῆρξεν ἐπιφύλαξις καὶ τυχὸν ὑπῆρξεν εὐθύνη ποίων; Τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα δέχονται τὴν ἀπὸ πρίν, ἐπαναλαμβάνω, ἐγκληματικὴν ἐνέργειαν, δέχονται τὴν καταδίωξιν ὑπὸ μορφὴν τούβλων, σιδήρων, καὶ πλακῶν καὶ κτυπῶνται ἀπὸ θέσεως ὁδοφραγμάτων εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ἐλευθερίας. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι μακρὰν τῆς διαθέσεως τῆς ἡγεσίας τῶν ἐθνικοφρόνων Κομμάτων, διὰ νὰ τοὺς κάμω ἔκκλησιν νὰ ἐκφράσουν τὸν ἀποτροπιασμόν των κατὰ τῶν γεγονότων αὐτῶν, διότι γεγονότα ὡς τὰ χθεσινὰ ἀποτελοῦν μόνον οὐχὶ ἐκρηκτικὴν ὕλην πυρίτιδος καὶ δυναμίτιδος εἰς τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ καὶ ἐθνικοῦ μας καθεστῶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Ὑπάρχουν στιγμαί, κύριοι βουλευταί, καθ’ ἃς ἐπιβάλλεται νὰ αἰρώμεθα ὑπὲρ ἄνω κομματικῶν τοποθετήσεων, ὅταν ἀπειλῆται ἡ κοινωνικὴ συνοχὴ τῆς Χώρας, ὅταν ὑποσκάπτεται ἡ Δημοκρατία, ὅταν συνωμοτικὴ Ὀργάνωσις καθοδηγουμένη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἐπιχειρεῖ νὰ μᾶς αἱματοκυλίσῃ, τότε εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἐθνικοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος ὑποχρεώνει, ὅπως τὸ αἴσθημα εὐθύνης ἔναντι τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος, ἐπισκιάσῃ καὶ ἐξουδετερώσῃ πᾶσαν ἄλλην ἄποψιν. Ὀφείλω, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ τώρα τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος, διὰ τῆς προσφορᾶς ἐκ μέρους ἐθνικῶν Κομμάτων καλῶν ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Ἡ ὑπεράσπισις τῆς Δημοκρατίας καὶ ἡ ἄμυνα τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ ἡ περιφρούρησις τῆς ἀσφαλείας μας, εἶναι κοινὴ ὑπόθεσις ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἀσχέτως κομματικῆς τοποθετήσεως. Πᾶσα ἄλλη σκέψις, μόνον τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἐξυπηρετεῖ. Ἐπιθέσεις ὅπως αἱ χθεσιναὶ ἀποτελοῦν ἐκρηκτικὰ μηχανήματα εἰς τὰ θεμέλια τῆς Ἑλλάδος. Πλανᾶται οἱονδήποτε Ἐθνικὸν Κόμμα, ἂν πιστεύσῃ, ὅτι δύναται νὰ ἐπωφεληθῇ ἐξ αὐτῶν. Ἁπλῶς αὐτοκτονεῖ πολιτικῶς καὶ τραυματίζει ἐθνικῶς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, θὰ σταθῇ ἀκλόνητος εἰς τὴν ἔπαλξιν τοῦ καθήκοντός της ἔναντι τῆς γαλήνης τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Πατρίδος. Καὶ πιστεύει, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος ἵσταται παρὰ τὸ πλευρὸν της εἰς τὸν ἀγῶνα της πρὸς περιφρούρησιν τῆς κοινωνικῆς σταθερότητος τῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργαζομένων, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ μόχθου τοῦ λαοῦ, τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης καὶ τῆς ὁμαλῆς πολιτικῆς ζωῆς. Εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν τῶν Ἑλλήνων ὁ αἱμοσταγὴς Κομμουνισμὸς δὲν ἔχει θέσιν. Καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἐμφανίζεται αὐτοπροσώπως ἢ μὲ τὸ προσωπεῖον της ἡ Κομμουνιστικὴ Μέδουσα, θὰ δέχεται κατὰ τῆς ἀπαισίας ἐγκληματικῆς κεφαλῆς της ἀμείλικτον καὶ ἀδυσώπητον τὴν σπάθην τοῦ νόμου. (Ζωηρότατα καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰ ἔτη 1948–1954, ἡ εἴσπραξις τῶν ἀσφαλίστρων τοῦ ΙΚΑ ἀπὸ τὰς διαφόρους οἰκοδομὰς ἐγένετο πλημμελῶς καὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις οὐχὶ ἐπωνύμως. Συνεπείᾳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, πλεῖστοι ἐργάται–οἰκοδόμοι δὲν ἠδύναντο νὰ συγκεντρώσουν τὰ ἀπαιτούμενα ἔνσημα διὰ νὰ ὑπολογίσουν τὸν χρόνον ποὺ διήνυσαν ὑπὸ καθεστὼς ἀσφαλίσεως καί, συνεπῶς, νὰ δυνηθοῦν νὰ ἔχουν τὰς νομίμους παροχὰς τῆς συντάξεως. Τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 10ετίαν καὶ πλέον πλειστάκις τὰς συνδικαλιστικὰς Ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων οἰκοδόμων, ἤρχετο ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν καὶ πάντοτε ἀνεζήτει τὴν λύσιν του. Ἀλλ’ ἡ ἀντιμετώπισις αὐτοῦ τοῦ θέματος, πολυπλεύρου καὶ ἀκανθώδους, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθῇ διὰ νόμου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ τελευταίου Ν.Δ., τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ΙΚΑ, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἱκανοποιήσεως αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος τῶν οἰκοδόμων περιελήφθη ἐν ἄρθρῳ 13 εἰδικὴ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἐξουσιοδοτεῖτο ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ προχωρήσῃ, μετὰ διαδικασίαν, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος. Καὶ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος καὶ ἐντεῦθεν, θὰ πρέπει νὰ διερευνηθῇ καὶ νὰ διαπιστωθῇ μήπως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς παρέλειψε νὰ πράξῃ ὅ,τι ἐπεβάλλετο πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος. Διότι, δύο εἶναι τὰ σημεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στρέφεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ κριτικὴ τῆς δημοσίας γνώμης διὰ τὰ γεγονότα, εἰς ὅ,τι ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Τὸ ἓν εἶναι —καὶ ἀναφέρονται ἐπ’ αὐτοῦ αἱ ἐφημερίδες «Ἀθηναϊκὴ» καὶ «Ἔθνος»— ὅτι δὲν ἐδέχθην τὴν ἐπιτροπὴν τῆς συγκεντρώσεως. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνηθίζουν νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς συγκεντρώσεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων καί, κατὰ συνέπειαν, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρνηθῶ, νὰ ἀκούσω γνώμας ἢ ἀπόψεις οἱασδήποτε κατηγορίας ἐργαζομένων. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἀληθὲς τοῦτο. Τοὐναντίον, ἐδέχθην πολυμελεστάτην Ἐπιτροπήν, ὅπως ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐξηγήσω. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνει ἀπόψε ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία». «Ἔχομεν, λοιπόν, κατὰ τὴν ἐπίσημον ἐκδοχήν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας πρῶτον, ὑπευθύνως προειδοποιηθέντα περὶ τῆς προετοιμασίας αἱματηρᾶς κομμουνιστικῆς δράσεως καὶ ὅμως ἀναμένοντα τὴν ἀπεργίαν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν οἰκοδόμων, ἀκόμη καὶ τὰ μὴ δικαιολογημένα». «Ἀναμένοντα τὴν ἀπεργίαν». Ἐὰν πράγματι αὐτὸ συμβαίνῃ, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶναι ἄξιος μομφῆς καὶ ἀναμφισβητήτως θὰ πρέπει νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην. Ἀλλά, ἀπὸ μίαν σειρὰν γεγονότων, θὰ διαπιστωθῇ ὄχι μόνον τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τὴν συστηματικὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκοδόμων, μιᾶς τάξεως κατ’ ἐξοχὴν δημιουργικῆς. «Ἡ ἰσχὺς τοῦ Ν. Δ. 4104 ἤρχισε τὴν 1ην Ὀκτωβρίου καὶ συνεπῶς ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 13, διὰ τοῦ ὁποίου προεβλέφθη ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τῆς ἀναγνωρίσεως ὑπὲρ τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων τῶν ἡμερῶν ἐργασίας, διὰ τὰς ὁποίας εἰσέπραξε τὸ ΙΚΑ εἰσφοράς, χωρὶς νὰ προσδιορίζωνται καὶ τὰ δικαιοῦχα πρόσωπα. Προσέξατε τὴν ἡμερομηνίαν: Τὴν 1ην Ὀκτωβρίου 1960. «Τὴν 4ην Ὀκτωβρίου 1960, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68.810 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐζητήθη, ὅπως ὑποβάλῃ τὸ ταχύτερον τὴν γνώμην του ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου». «Τὴν 7ην Νοεμβρίου 1960 τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71587)1777 ἐγγράφου, παραπέμπει τὴν πρότασιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸ κατὰ νόμον Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, διὰ νὰ ἀποφανθῇ σχετικῶς. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἐπελήφθη τοῦ θέματος, κατὰ τὰς συνεδριάσεις 577 τῆς 7.11.1960 καὶ 578 τῆς 10.11. 1960. Κατὰ τὸν χρόνον τῶν συζητήσεων τοῦ Συμβουλίου ἐγένοντο παραστάσεις τῶν ἐνδιαφερομένων, καθὼς καὶ ἔγγραφος ἀναφορὰ τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων Ἑλλάδος, ὑπ’ ἀριθ. 238 τῆς 15ης Νοεμβρίου 1960, διὰ τῆς ὁποίας διετυποῦντο σοβαραὶ διαφωνίαι πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ

Ι.Κ.Α.».

«Τὴν 17ην Νοεμβρίου, κατὰ τὴν συνεδρίασιν 579, τὸ Σ.Κ.Α., ἔχον ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων, ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῆς μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς προτάσεως τοῦ ΙΚΑ, διὰ τοῦ καθορισμοῦ ὡς προϋποθέσεως διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν 225 ἡμερομισθίων ἐντὸς τῆς πενταετίας 1950–1954 ἢ πραγματοποιήσεως 1.200 ἡμερῶν ἐν συνόλῳ, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 150 ἐντὸς τῆς προαναφερθείσης πενταετίας». Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον, πιστοποιοῦνται ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων, τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν καὶ τῶν ἐπισήμων κειμένων. Αὐτὰ ὅλα μέχρι τὴν 28ην Νοεμβρίου. Τὴν 28ην Νοεμβρίου 1960 ἐπανέρχεται τὸ ὅλον θέμα εἰς τὸ Σ.Κ.Α., δεδομένου ὅτι τὸ ΙΚΑ διεμαρτυρήθη ἐναντίον τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως, μὲ τὴν αἰτιολογίαν τῆς μεγάλης καὶ δυσαναλόγου πρὸς τὰς εἰσπραχθείσας εἰσφορὰς ἐπιβαρύνσεως. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ταύτην παρέστησαν, κατ’ ἐντολὴν τῆς Διοικήσεως τοῦ ΙΚΑ, ὁ Γεν. Διευθυντὴς κ. Ζωγρομαλιλίδης καὶ ὁ Διευθυντὴς κ. Ἀνδριακόπουλος, οἱ ὁποῖοι ἐξέθεσαν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπελόγιζον σημαντικὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ΙΚΑ. Κατόπιν τούτου, λόγῳ τῆς μεγάλης διαφορᾶς μεταξὺ τῶν προτάσεων τοῦ ΙΚΑ καὶ τοῦ Σ.Κ.Α, ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς ἐπιβαρύνσεως, ἀνετέθη εἰς τὸν ἐκ τῶν μελῶν του καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου, εἰδικὸν περὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ μαθηματικὰ κ. Σαραντόπουλον, ὅπως ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἀναλογιστῶν κ.κ. Ζαμπατίνα τοῦ ΙΚΑ καὶ Στοῦπα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, συγκεντρώσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ προβῇ εἰς τὴν δειγματοληψίαν διὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐκτάσεως τῆς δαπάνης. Τὴν 29ην Νοεμβρίου, τὴν ἑπομένην ἡμέραν, μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν, ἐζήτησα τὸ σύνολον τῶν προτάσεων καὶ ἐπῆρα εἰς τὸ σπίτι μου ὅλον τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον ἐμελέτησα καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς νυκτὸς μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν καὶ ὅταν ἐπέστρεψα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν ἑπομένην τὴν πρωΐαν, ἐκάλεσα ὅλους τοὺς ὑπευθύνους παράγοντας καὶ εἶπον τοῦτο: Ἐκ τῆς μελέτης ὅλων τῶν στοιχείων διεπίστωσα, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀναμένωμεν δειγματοληψίαν καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀναμένωμεν τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τοῦ ἁρμοδίου καθηγητοῦ καὶ ἔχωμεν μίαν διαπίστωσιν τῶν διαφωνιῶν, δὲν σημαίνει ὅτι, τελικῶς, θὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν αἱ διαφωνίαι. Ἦτο πολύπλευρον τὸ ὅλον θέμα καὶ ἐσκέφθην, ὅτι θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένη, μία μέση πρακτικὴ καὶ δημιουργικὴ λύσις. Καὶ ἔκαμον τοῦτο: Ἐπῆρα τὸ πρῶτον σκέλος τῶν προτάσεων τοῦ ΙΚΑ καὶ τὸ δεύτερον σκέλος τῶν προτάσεων τοῦ Σ. Κ.Α. καὶ ἔκαμον ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἀπόψεων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δώσω μίαν λύσιν ἱκανοποιητικήν. Τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἀνεκοινώθη ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον καὶ τὴν ἑπομένην ἡμέραν, τὴν 30ὴν Νοεμβρίου ἦλθον ἐκπρόσωποι τῶν οἰκοδόμων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνεκοίνωσα τὸ γεγονὸς καὶ εἶπον, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ρύθμισις, ἡ ὁποία βγαίνει ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὴν λογικὴν καὶ νομίζω, ὅτι ὁριστικῶς τερματίζει ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 10 καὶ πλέον ἔτη ζωηρῶς ἀπησχόλησε μίαν τάξιν ὁλόκληρον.

§25Α. ΖΑΚΚΑΣ. Σεῖς, 2½ χρόνια εἶσθε ὑπουργός. Διατὶ δὲν τὸ ἐλύσατε;

§26Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§27Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ τὸ φέρετε.

§28Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἔφερον. Ἀλλὰ ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ἡ περίοδος ἡ ἰδική σας τὶ ἔκαμεν, ὅταν εἶχον ἐγκαταλειφθῆ οἱ οἰκοδόμοι;

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, κ. Ὑπουργέ.

§30Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ὑπῆρχε ζήτημα τότε.

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μὲ συγχωρῆτε. Λάθος κάμετε. Ἡ κρίσιμος περίοδος, διὰ τὴν ὁποίαν συζητῶμεν, ἀφορᾷ τὰ ἔτη 1948–1954.

§32Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ ἤμην ὑπουργὸς τὸ 1945.

§33Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἠξεύρετε, ὅμως, ποῖοι ἦσαν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ.

§35Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν 29ην Νοεμβρίου, ἐζήτησα τὸν φάκελλον αὐτόν. Κατόπιν τούτου, ἔπρεπε νὰ δοθῇ μία μέση λύσις πρακτικὴ καὶ δημιουργική, διὰ τὸν συγκερασμὸν τῶν δύο ἀπόψεων. Καὶ αὐτὸ ἔπραξα. Υἱοθέτησα τὴν προϋπόθεσιν τῶν 250 ἡμερομισθίων, τὴν ὁποίαν ἐζητοῦσε τὸ ΙΚΑ ἢ τῶν 1.200 ἡμερομισθίων ἐν συνόλῳ, ἐξ ὧν 150 κατὰ τὰ ἔτη 1950–1954. Τὴν ρύθμισιν τούτων ἀνεκοίνωσα εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν οἰκοδόμων. Μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν περὶ ἐξευρέσεως λύσεως, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Οἰκοδόμων καὶ τοῦ συνέστησα πρὸς τοῦτο τὸν τερματισμὸν τῆς ἀπεργιακῆς κινήσεως. Ἀλλά, θὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα: Πῶς, ἐνῷ εἶχε γίνει ἡ ἀνακοίνωσις καὶ εἶχον προχωρήσει εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος, ἡ ἀπεργιακὴ δραστηριότης ἐσυνεχίζετο; Ὅταν μὲ ἐπεσκέφθη τὴν ἑπομένην, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων καὶ τοῦ ἐπέστησα τὴν προσοχήν, λέγων, πρὸς τὶ ἡ ἀπεργία; Ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμός, ἀνεκοίνωσε τὰς ἀποφάσεις μας. Σεῖς μὲ συνεχάρητε. Θέμα ζωτικόν, δὲν ὑφίσταται. Πρὸς τί, λοιπόν, ἡ ἀπεργία; Μοῦ εἶπεν: «Ἄφησέ με νὰ σκεφθῶ κάποιον τρόπον, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω τὸ θέμα». Τοῦ λέγω, τότε: «Νὰ σκεφθῇς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃς καὶ νὰ κάμῃς ἀνακοίνωσιν καὶ νὰ θέσῃς τέρμα, εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπεργιακὰς ἐκδηλώσεις. Γνωρίζω, τοῦ λέγω, τὰς δυσχερείας σου καὶ φοβοῦμαι, μήπως, ἐὰν δὲν προχωρήσῃς μὲ θάρρος καὶ τιμιότητα, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος, σοῦ φύγῃ ἡ ἐξουσία ἀπὸ τὰ χέρια. Διότι, πρῶτον, μετὰ τὴν κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι σημαντικὸς ἀριθμὸς οἰκοδόμων, δὲν πρόκειται νὰ ἔλθῃ, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν, δὲν θὰ εἶναι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ σὲ στηρίξουν εἰς δεδομένην στιγμήν, ἀλλὰ θὰ σὲ γκρεμίσουν. Πράγματι, μετὰ τὰ γεγονότα, ὁ ἴδιος μοῦ εἶπεν, αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχον διαπιστώσει. Ὅτι δηλαδή, τοῦ εἶχε φύγει ἡ δύναμις ἀπὸ τὰ χέρια. Ἀλλά, ἂς προχωρήσω: Κατὰ τὴν συγκέντρωσιν, μετὰ τὰς γενομένας ἀνακοινώσεις, ἀπεφασίσθη νὰ παρουσιασθῇ μία Ἐπιτροπὴ καὶ μάλιστα πολυμελεστάτη, ἡ ὁποία ἦλθε καὶ παρουσιάσθη. Τὴν ἐδέχθην καὶ μοῦ ἐπανέλαβε, χρονογραφικῶς, τὰς εὐχαριστίας της, διὰ τὴν δοθεῖσαν λύσιν. Καὶ τῆς λέγω τῆς Ἐπιτροπῆς, μετὰ τὰς εὐχαριστίας της, τὰς ὁποίας μοῦ ἐξέφρασεν, ὅτι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει καθῆκον νὰ κάμῃ εἶναι, νὰ γνωστοποιήσῃ κατὰ τρόπον καθαρόν, εἰς τοὺς οἰκοδόμους, τὴν δοθεῖσαν λύσιν. Τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς ὥραν, ἔξω ἠκούσθησαν φωνὲς καὶ μᾶς ἐπληροφόρουν, ὅτι γεγονότα ἤρχισαν νὰ ἐκδηλώνωνται εἰς τὸν τόπον τῆς συγκεντρώσεως, ἀπὸ ἐπιθέσεις διαφόρων ὁμάδων ὠργανωμένων, εἰς διάφορα σημεῖα τῆς συγκεντρώσεως καὶ μάλιστα ἐπιθέσεις πολυπλεύρους, ἐναντίον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Τότε, ἡ ἰδία Ἐπιτροπή, ὁ ἴδιος ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, μοῦ λέγει: «Κύριε Ὑπουργέ, δι’ αὐτὸ ποὺ γίνεται θλίβομαι. Θὰ διακόψωμεν τὴν σύσκεψιν καὶ θὰ πᾶμε ὅλοι κάτω». Καὶ πράγματι, κατέβηκεν ἡ ἐπιτροπή, καθὼς καὶ ἄλλοι, διὰ νὰ πᾶνε νὰ συμβάλλουν κατὰ τὸ δυνατόν, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν γεγονότων. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον ἔλαβον χώραν εἰς χρόνον ὄχι μεγαλείτερον τῶν 10 λεπτῶν. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπῆλθε, διὰ νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της, δηλαδὴ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπηρεάσῃ τὰ πράγματα διὰ νὰ ἐξελιχθοῦν ὁμαλῶς. Τὴν ἰδίαν, ὅμως, στιγμήν, ἀνέμενεν εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ Ὑπουργείου μία ἐπιτροπὴ πολυμελὴς ἐκ βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ.

§36ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ). Ψεῦδος, ψεῦδος. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶχε κατεβῆ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶχεν ἔλθει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀνέμενεν, ὡς εἶπον, εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ Ὑπουργείου, μία πολυμελὴς Ἐπιτροπὴ ἐκ βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ, ἡ ὁποία ἦλθε νὰ διαμαρτυρηθῇ...

§38Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ψεῦδος...

§39Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ψεῦδος... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ ἀρχὴ τῆς εὐθύτητος καὶ τῆς εἰλικρινείας πάντοτε μὲ διακρίνει. Καὶ ὅταν ἦλθεν ἡ Ἐπιτροπή, ἤρχισε, μὲ κατεβασμένα τὰ μάτια νὰ διαμαρτύρεται.....

§41ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ε.Ρ.Ε.). Ποῖος;

§42Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. Παπαδημητρίου.

§43ΦΩΝΑΙ. (Ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Αἶσχος. Αἶσχος. (Θόρυβος).

§44Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ τοῦ λέγω: Σᾶς παρακαλῶ, σηκώσατε τὸ κεφάλι σας ὑψηλὰ καὶ κυττάξατέ με κατάματα, διότι μοῦ κάμνει κατάπληξιν τὸ γεγονός, ὅτι σεῖς εὑρέθητε συγκεντρωμένοι καὶ διαμαρτυρόμενοι, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὰ τὰ γεγονότα λαμβάνουν χώραν ἔξω. Καὶ διερωτῶμαι: Πῶς σεῖς εἰδοποιήθητε καὶ πῶς ὅλοι μαζεμένοι εὑρέθητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον; (Φωναὶ ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος: Αἶσχος, αἶσχος). Καὶ ἡ μὲν κ. Σβώλου εἶπεν, ὅτι συνέπεσε νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ, ὁ δὲ κ. Γιαχνῆς εἶπεν, ὅτι τοῦ εἶχαν τηλεφωνήσει.

§45Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ψεύδεσθε. (Θόρυβος ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, φωναί: Αἶσχος, αἶσχος, ἔξω. Κωδωνοκρουσίαι).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ διὰ τὰς ἐκφράσεις, κ. Σβώλου, καὶ σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ θορυβῆτε, παρακαλῶ.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι, ἐκφράζω ἀπορίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὄχι ἐπὶ γενικωτέρου θέματος ἰδεῶν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὔλογος εἶναι ἡ ἀντίθεσις, ἀλλὰ ἐπὶ ἑνὸς πραγματικοῦ γεγονότος, νὰ παρέχεται ἡ ἐντύπωσις διαφωνίας καὶ κραυγῶν. Ἐδῶ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν καὶ ἠμπορεῖ ἠρέμως νὰ ἐξακριβωθῇ. Ὁ κ. ὑπουργὸς βεβαιώνει, ὅτι κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπιτροπὴ βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ εὑρίσκετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§48Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Προσδιορίσατε καὶ τὰ ὀνόματα. Ἀμφισβητοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, ὅτι πράγματι ἦσαν παρόντες; Αὐτὸ εἶναι ὁλόκληρον τὸ θέμα, πρὸς τὶ αἱ κραυγαί;

§50Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε...

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἅμα λήξῃ ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κατόπιν θὰ λάβετε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§52Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἰς τὰς 12.30′ μ.μ. ὑπῆρχεν ἐπιτροπὴ τῆς ΕΔΑ μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀνέμενεν εἰς τὸν προθάλαμον. Καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἀντὶ νὰ εἶναι συντετριμμένος, ἦτο προκλητικὸς καὶ ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλὴν ἀναληθῆ τελείως γεγονότα.

§53Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶμαι ξηρὸς εἰς τὰ γεγονότα. Καὶ μάλιστα, διημείφθησαν ἀκριβῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα προηγουμένως.

§54ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Νὰ προσδιορίσητε τὴν ὥραν. Ἦτο 12.30′ μεσημβρινή.

§55Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Λάθος κάμετε, κύριοι, δὲν ἦτο ἡ ὥρα 12.30′ μ.μ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἦτο κάτω καὶ ἦτο καὶ εἰς τὸν προθάλαμον. Ἄλλωστε, ἐνθυμεῖται ὁ κ. συνάδελφος τὶ διημείφθη. Κύριοι, θὰ προχωρήσω. Σᾶς ἀνέφερα τὰ γεγονότα καὶ τὸν τρόπον τῆς διαχειρίσεως τοῦ θέματος τῶν οἰκοδόμων, διὰ νὰ δυνηθῆτε ἐλευθέρως νὰ σχηματίσητε γνώμην καὶ νὰ κρίνετε, ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ παράλειψις τῆς διοικήσεως ἢ ἐὰν τὸ ἐνδιαφέρον μας ἦτο συνεχές. Ἀλλὰ ἠκούσθη καὶ κἄτι καὶ νομίζω, ὅτι ἐγράφη εἰς τὸν Τύπον ἤ, μᾶλλον, δὲν ἐγράφη εἰς τὸν Τύπον. Ὑπεστηρίχθη χθές, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΔΑ, ὅτι οἱ ἐργάται ἐπρόκειτο ἔτσι ὁμαδικῶς νὰ πᾶνε νὰ ὑποβάλουν τὰ αἰτήματά των εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, προφανῶς μὴ ἔχοντες ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν πολυμελῆ ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι εἶχον στείλει. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΔΑ γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ διάφορα ἄτομα ἐπαγγελματικῆς ὑφῆς προσχωροῦν εἰς τὴν ἐπαγγελματικήν των ὀργάνωσιν, ἐναποθέτουν ἕνα μέρος τῶν ἀτομικῶν των ἐλευθεριῶν καὶ δίδουν τὴν ἐντολὴν τῆς διαχειρίσεως τῶν ἑκάστοτε ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων εἰς ἐκείνους ποὺ τοὺς ἀντιπροσωπεύουν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἡ ἐπιτροπὴ εἶχε βγῆ ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἡ ὑπεύθυνος ἡγεσία ἦτο μαζὶ μὲ τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐγένετο δεκτὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐγένοντο συζητήσεις, πρὸς ποῖον σκοπὸν αὐτὴ ἡ ὁμαδικὴ πορεία πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐκ προοιμίου ἀνήκουν εἰς ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν καὶ εἶχον διατυπώσει τὰς ἀξιώσεις των; Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι, κατὰ βάθος ὑπάρχει μία τακτικὴ ὑποκρισίας καὶ δολιότητος, ἡ ὁποία, κατὰ πρῶτον λόγον, στρέφεται ἐναντίον τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ, τὸν ὁποῖον καὶ καταστρέφει διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν καί, κατὰ δεύτερον λόγον, ἀποβλέπει —καὶ ἂς μὴ θεωρηθῇ βαρὺ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω— εἰς τὸν κλονισμὸν τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν. Ἕνα ἀπὸ τὰ πολυτιμότερα ἀγαθὰ ποὺ ἔχει ὅλη ἡ χώρα καὶ ὁ λαός, ἰδιαιτέρως ὅμως ὁ ἐργατικὸς κόσμος, εἶναι αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ξεκινάῃ τὸ πρωῒ εἰς τὸν δρόμον τῆς βιοπάλης, μὲ τὸ αἴσθημα αὐτό. Ἐὰν μὲ τὰς μεθόδους αὐτάς, ποὺ χρησιμοποιεῖτε, κλονίσετε αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας, οὔτε ἐλεύθερος συνδικαλισμὸς θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἀβεβαιότης θὰ ἐπανέλθῃ.

§56Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ζητοῦν.

§57Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπανέρχεσθε εἰς παλαιοὺς ἔρωτας, κύριε Ὑπουργέ.

§58Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀλλά, ἐὰν ἐπανερχώμεθα, κατὰ τὴν γνώμην σας, εἰς παλαιοὺς ἔρωτας, θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι φροντίσατε αὐτὸ τὸ πολυτιμότερον τῶν ἀγαθῶν ποὺ ἔχομεν, τὸν σεβασμὸν πρὸς τοὺς νόμους, νὰ τὸν θεοποιήσετε εἰς τὴν συνείδησίν σας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, εἶναι καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τῶν χρησιμοποιουμένων μεθόδων. Ἐνῷ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἦλθεν ἐπιτροπὴ μὲ τὰς προθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεκοινώθησαν καὶ τὴν ἱκανοποίησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐξεδήλωσε, τὶ εἶχε συμβῆ εἰς τὴν συγκέντρωσιν; Εἰς τὴν συγκέντρωσιν εἶχον διανεμηθῆ πολυγραφημένα ἔγγραφα κατὰ ἑκατοντάδας, μάλιστα σφραγισμένα τὰ περισσότερα, ποὺ περιεῖχον τὸ ψήφισμα τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: «Διαπιστώνει τὴν ἀθέτησιν τῶν ὑποσχέσεων τῆς Κυβερνήσεως», ψεῦδος πρῶτον, «περὶ ἀποδόσεως τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων». Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι, ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. δὲν ἔπαυσεν ἡ Κυβέρνησις μὲ μίαν σειρὰν μέτρων, νὰ ἱκανοποιῇ καὶ νὰ ἀντιμετωπίζῃ ὅλων αὐτῶν τὴν σειρὰν τῶν ἐκκρεμῶν προβλημάτων ποὺ ἐνδιαφέρουν τοὺς οἰκοδόμους. Δεύτερον ψεῦδος: «Τὴν περικοπὴν θεμελιωθέντων δι’ ἀγώνων ἀπὸ μακροῦ ἀσφαλιστικῶν δικαιωμάτων τῶν οἰκοδόμων ἀπὸ τὸ ΙΚΑ». Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. ἐδίδετο ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς ρύθμισιν αὐτῶν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἦσαν ἐκκρεμῆ. Τρίτον, τοὺς δυσμενεῖς ὅρους διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς οἰκοδόμους τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα. Ποίους δυσμενεῖς ὅρους, ἐφ’ ὅσον ἀκόμη δὲν τοὺς ξέρομεν. Δὲν ἔγινε κἄν ἀνακοίνωσις διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἀνακοίνωσις πρόκειται νὰ γίνῃ. Τέταρτον ψεῦδος: Τὴν περικοπὴν κεκτημένων δικαιωμάτων διὰ τοῦ νέου Κανονισμοῦ ὑπὸ τοῦ Ταμείου ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως τῶν δομικῶν καὶ ξυλουργικῶν ἐργασιῶν. Καὶ ἐδῶ σταματῶ. Τὴν περικοπὴν κεκτημένων δικαιωμάτων. Λοιπόν, θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς ἡ Βουλή, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἐπετεύχθη πλήρης ἀνασυγκρότησις τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν δομικῶν καὶ ξυλουργικῶν ἐργασιῶν, τὸ ὁποῖον τὸ παρελάβομεν μὲ ἐλάχιστα κεφάλαια καὶ μὲ μίαν πλήρη ἀδυναμίαν ἀντιμετωπίσεως τῶν ὑποχρεώσεών των καὶ τὸ μετεβάλομεν εἰς ὀργανισμὸν περιωπῆς, λειτουργοῦντα παραδειγματικῶς καὶ δυνηθέντα νὰ ρυθμίσῃ τὰ ἀπὸ μακροῦ χρόνου συνταξιοδοτικὰ προβλήματα τοῦ κόσμου τῶν οἰκοδόμων. Ἀκούσατε, λοιπόν, τὴν περικοπήν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον οἱ κύριοι αὐτοὶ εἰς τὸ ὑπὸ μορφὴν φέϊγ–βολὰν ψήφισμα. Διὰ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 178 φύλλον τῆς Κυβερνήσεως τῆς 7.11.60, δηλαδὴ πάντοτε ἐντὸς τοῦ τριμήνου τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, τὶ ἔχουν κάμει; Ἀκούσατε τὶς περικοπές. Ἡ σύνταξις γήρατος ἦτο 684 δραχμαὶ καὶ διὰ τοῦ νέου κανονισμοῦ καθωρίσθη εἰς 800. Ἡ μέση σύνταξις ἦτο 539 καὶ καθωρίσθη εἰς 650. Ἡ κατωτάτη σύνταξις ἐβελτιώθη κλιμακωτά. Ἡ κοινὴ νόσος διὰ τὴν θεραπείαν, ἡ ὁποία ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἀτυχήματος ἀντιπροσώπευε 629 δραχμάς, δηλαδὴ ὁ ἐργάτης ὁ ὁποῖος ἔπιπτε θῦμα καὶ εὑρίσκετο ὑπὸ τὸ καθεστὼς ἀνάγκης, συνταξιοδοτούμενος ἔπαιρνε 629 δραχμάς. Μὲ τὴν νέαν διαρρύθμισιν ἐπῆγεν εἰς τὶς 1.690. Ἡ ἀνωτάτη ἀπὸ ἀπόψεως κλίμακος, λόγῳ θανάτου, ἀπὸ 629 εἰς 700, μέση ἀπὸ 445 εἰς 600 καὶ ἡ κατωτάτη ἀπὸ 400 ἀκολουθοῦσα τὴν κλίμακα. Αὐτὰ σᾶς τὰ λέγω, διότι ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν καὶ νὰ ἔχω κἄποιαν γνῶσιν, τοὐλάχιστον, τῆς ἀνατομίας τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων. Ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἕνα τοὺς ἔχει φοβίσει: Ἡ συστηματικὴ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ μεταβάλῃ τὴν ζωὴν τῶν οἰκοδόμων. Νὰ βελτιώσῃ τὰς συνθήκας ἐργασίας των καὶ νὰ βελτιώσῃ τὸ εἰσόδημά των. Αὐτὴ ἡ βελτίωσις εἶναι ἐκείνη ποὺ τοὺς ἀνησυχεῖ. (Χειροκροτήματα). Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθην ν’ ἀπαριθμήσω καὶ νὰ εἴπω, πρῶτον ψεῦδος, δεύτερον ψεῦδος, τρίτον ψεῦδος, τέταρτον ψεῦδος. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, ὡς πρὸς τὴν διπλῆν μορφὴν τῶν ψηφισμάτων καὶ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ἐπεζήτησαν νὰ ἀνάψουν φωτιὰ μέσα εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν οἰκοδόμων, νὰ τοὺς ἐρεθίσουν, νὰ δημιουργήσουν μίαν ἐκρηκτικὴν κατάστασιν, μὲ συνέπειαν τὴν κινητοποίησίν των. Καὶ διερωτῶμαι. Ἡ ἀπεργία εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν ἐργατῶν, εἶναι συνταγματικῶς κατωχυρωμένη.....

§59Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τοὺς σκοτώνομεν.

§60Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ εἰς αὐτό. Ὅπως, ἐπίσης, ἀναφαίρετον δικαίωμα εἶναι νὰ ἀγωνίζεται ὁ ἄνθρωπος διὰ μίαν καλλιτέραν αὔριον, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς καὶ οἰκονομικῆς του θέσεως. Ἀλλὰ παντοῦ, εἰς ὅλας τὰς χώρας, ὅταν γίνωνται ἀπεργίαι ποὺ ἀποτελοῦν ἐπίδειξιν δυνάμεως καὶ ἀποτελοῦν ἐκδήλωσιν διὰ τὴν προβολὴν ἰδιαιτέρων αἰτημάτων ποὺ τοὺς ἀφαιροῦνται, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπεργία εἶναι ξένη ἀπὸ πολιτικὰ ἐλατήρια, εἶναι ἀποκομμένη ἀπὸ πολιτικὰς διεκδικήσεις, ἔχομεν συγκρούσεις, ἔχομεν ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι τείνουν νὰ καταστρέψουν τί; Τὴν δύναμιν, τὴν ὁποίαν αὐτὴ καθ’ αὑτὴ ἡ ἀπεργία ἐκδηλώνει. Πρὸς τὶ ἡ διαδήλωσις; Τὶ ἔχουν νὰ ἐπιδιώξουν ἂν σπάσουν 10 κεφάλια ἀστυνομικῶν ἢ κατορθώσουν νὰ δημιουργήσουν θύματα, ἀπὸ ἀπόψεως συνδικαλιστικῆς; Ποίαν περισσοτέραν δύναμιν μπορεῖ νὰ ἐμφανίσῃ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει μία ἀπεργία; Ἡ ἀπεργία, κατὰ συνέπειαν, ἔχει ὡρισμένους ἐπαγγελματικοὺς σκοποὺς καὶ ἔχει σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιζητεῖ τὸ κίνημα τῶν συνδικαλιστῶν νὰ ἱκανοποιήσῃ. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀπεργίας. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἐκδηλώσεως ποὺ εἶχεν ὡς κύριον σκοπὸν νὰ τραυματίσῃ αὐτὸν τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμὸν καὶ νὰ μεταβάλῃ τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ ἐπιδιώκει. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω, διότι αἱ ἐνδιαφερόμεναι ἐπαγγελματικαὶ ὀργανώσεις, ἰδίως ἡ συνομοσπονδία τῶν οἰκοδόμων, διετύπωσαν τὰ αἰτήματά των, καὶ τὰ ἔγγραφα ταῦτα θὰ τὰ καταθέσω, διὰ νὰ περιληφθοῦν, χάριν τῆς ἱστορίας εἰς τὰ πρακτικά, καὶ διὰ νὰ φανῇ περὶ τίνος ἐπρόκειτο καὶ διότι ἐστιγμάτισαν καὶ κατεδίκασαν τὰς μεθόδους. Καὶ τώρα ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι μὲ διέκοψαν. Τίποτε δὲν ἔχετε νὰ χάσετε ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ἂν ἀρχίσετε νὰ σκέπτεσθε κάπως θετικώτερα καὶ ἂν τὰ ἐμπόδια ποὺ θέλετε νὰ ρίπτετε εἰς τὴν προσπάθειαν, εἰς τὸν δρόμον τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ, δὲν τὰ ἐρρίπτατε. Διότι οἱ ἐργάται καὶ ἰδιαιτέρως οἱ οἰκοδόμοι, ὡς δημιουργοί, εἶναι ἄξιοι ἰδιαιτέρας προστασίας, αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Κων. Καραμανλῆ, διαρκῶς ἐξασφαλίζει. Οἱ ἐργάται, καὶ ἰδιαιτέρως οἱ οἰκοδόμοι, κύριοι τῆς Ἀριστερᾶς, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ἀγῶνας εὐγνωμοσύνης καὶ τίτλους τιμῆς, καὶ εἰς καιροὺς χαλεπούς, καὶ εἰς καιροὺς εἰρηνικούς. Διὰ τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς ἔχουν γράψει ὑποθήκην εὐγνωμοσύνης εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἔθνους. Δι’ αὐτὸ ὁ κόσμος αὐτός, παρὰ τὰς προσπαθείας τῆς παραπλανήσεως, καὶ παρὰ τὰς προσπαθείας συσκοτίσεως, εἶμαι βέβαιος, ὅτι διαφωτιζόμενος καὶ μανθάνων αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον ἀπόψε, θὰ ἔλθῃ μὲ μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην κοντά μας διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὸν δρόμον μιᾶς δημιουργικῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα, ἀνακοινώσεις τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων κ. Λυκιαρδοπούλου καὶ ἀνακοινώσεις τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων Ἑλλάδος κ. Ἀντωνάτου, ἀναφορικῶς μὲ τὰ γεγονότα τῆς συγκεντρώσεως τῶν οἰκοδόμων, ἔχουν ὡς ἑξῆς: Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας οἰκοδόμων Ἑλλάδος κ. Λυκιαρδόπουλος, ἐξ ἀφορμῆς τῶν θλιβερῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν κατὰ τὴν σημερινὴν συγκέντρωσιν τῶν οἰκοδόμων εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν, προέβη εἰς τὰς ἀκολούθους ἀνακοινώσεις: Ἡ ὑπ’ ἐμὲ Ὁμοσπονδία εἶχε κηρύξει εἰκοσιτετράωρον Πανελλαδικὴν ἀπεργίαν μὲ συγκέντρωσιν τῶν ἀπεργῶν εἰς τὰ κατὰ τόπους Ἐργατικὰ Κέντρα. Εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν, συνεκεντρώθησαν οἱ οἰκοδόμοι Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Ἐλευσῖνος προκειμένου νὰ γίνῃ εἰς αὐτοὺς ἀνακοίνωσις διὰ τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν τάξιν των προβλήματα καὶ προπαντὸς νὰ τοὺς ἀνακοινώσω τὴν ἐπελθοῦσαν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων εἰσφορῶν Ι.Κ.Α., ὡς ἡ δήλωσις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Δημητράτου καὶ ἡ τοιαύτη ἀπὸ ραδιοφώνου ἀνακοίνωσίς του ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου. Ἐπίσης, ὅπως τοὺς ἀνακοινώσω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅπως εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς περὶ παροχῆς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως λόγῳ τῶν ἑορτῶν περιληφθοῦν καὶ ἀντιπρόσωποι τῶν οἰκοδόμων. Ὄντως τὰ ἀνωτέρω ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ μετέβην μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας διὰ τὴν ἐπίδοσιν τοῦ ψηφίσματος τῆς συγκεντρώσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀμέσως μᾶς ἐδέχθη καὶ μᾶς ἀνεκοίνωσε τὴν λύσιν τῶν ἀνωτέρω δύο θεμάτων, ὅταν ἔξαφνα μὲ ἐπληροφόρησαν, ὅτι ἤρχισαν θλιβερὰ γεγονότα εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ ὅτι πολλοὶ ἀπεργοὶ ἐπετίθεντο κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως διὰ λίθων καὶ ἄλλων ὀργάνων. Ἀμέσως ἐδήλωσα πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀγῶνος παρουσίᾳ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν ἐδεχόμην νὰ ἐξακολουθήσω τὴν συζήτησιν, μὲ τοιαύτας ἐκδηλώσεις, τῶν αἰτημάτων καὶ ἐκάλεσα τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως πάραυτα ἀναχωρήσωμεν διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν τάξιν, ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ πληροφορηθῶμεν πῶς εἶχον τὰ γεγονότα. Μόλις ἐπλησίασα εἰς τὴν συγκέντρωσιν εὑρῆκα μίαν κατάστασιν ἄνευ προηγουμένου θλιβερὰν καὶ τὸ χειρότερον νὰ βλέπω ἄτομα νὰ ἐπιτίθενται κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως διὰ λίθων καὶ ἄλλων ὀργάνων. Ἐπεχείρησα νὰ τοὺς καθησυχάσω, ἀλλὰ ἐστάθη ἀδύνατον, ὅπως ἀδύνατον ἐστάθη καὶ ἀπὸ μικροφώνου, ὅταν τοὺς ὡμίλησα νὰ ἡσυχάσουν. Μετὰ τὴν ἀποκατασταθεῖσαν ἠρεμίαν, ἠρεύνησα καὶ ἐγὼ καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι μεταξὺ τῶν συγκεντρωθέντων οἰκοδόμων ὑπῆρχον καὶ ἀρκετὰ ἄτομα μὴ ἀνήκοντα εἰς τὴν τάξιν μας, τὰ ὁποῖα καὶ ἐδημιούργησαν τὰ ἐπεισόδια καὶ ὅτι τὰ ἄτομα ταῦτα, δὲν θὰ ἦσαν παρὰ ἐξτρεμισταὶ κομμουνισταὶ προσελθόντες εἰδικῶς διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἐπεισοδίων τούτων πρὸς μεγάλην ζημίαν τῆς τάξεώς μας. Ἐγὼ προσωπικῶς, καὶ ἡ ὑπ’ ἐμὲ Ὁμοσπονδία, καταδικάζομεν τὰ θλιβερὰ ταῦτα γεγονότα, μετ’ ἀγανακτήσεως καὶ καταδικάζομεν ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπεκίνησαν καὶ ἐδημιούργησαν τὰ θλιβερὰ αὐτὰ γεγονότα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1960

Μετὰ τιμῆς

Κ. ΛΥΚΙΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1960 Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων Ἑλλάδος κ. Π. Ἀντωνᾶτος, προέβη εἰς τὴν ἀκόλουθον ἀνακοίνωσιν ἐξ ἀφορμῆς τῶν κατὰ τὴν πρωΐαν τῆς σήμερον λαβόντων χώραν θλιβερῶν γεγονότων: Αἰσθάνομαι βαθυτάτην θλῖψιν διὰ τὰ θλιβερὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν σήμερον, κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπεργῶν οἰκοδόμων εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν. Ἡ ὀργάνωσίς μας ἐγκαίρως εἶχεν προΐδει, ὅτι ἡ ἐπιδιωκομένη κινητοποίησις τῶν οἰκοδόμων δὲν θὰ περιωρίζετο μόνον εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ἐργατικῶν αἰτημάτων, ἀλλ’ εἶχε πολιτικοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐκάλυπτεν ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἀπεργίας πρὸς ἱκανοποίησιν ἐργατικῶν αἰτημάτων, διὰ τὴν παραπλάνησιν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐργατῶν. Καὶ διὰ τοῦτο, δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὴν ὀργάνωσίν της. Ἡ πρόβλεψίς μας αὐτή, μετεβλήθη πλέον εἰς βεβαιότητα διαρκούσης τῆς συγκεντρώσεως, διότι αὕτη εἶχε περιέλθει εἰς χεῖρας ἄκρως ἀριστερῶν στοιχείων, ἐρρίπτοντο συνθήματα καθαρῶς κομμουνιστικὰ καὶ ἐξωθεῖτο ἡ μᾶζα τῶν συγκεντρωθέντων ἐργατῶν νὰ μεταβῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τὴν δημιουργίαν ἐπεισοδίων προτοῦ κἂν τελειώσουν οἱ ὁμιληταί, ἀναγνωσθῇ τὸ ψήφισμα καὶ ἐπισκεφθῇ τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ἐκλεγεῖσα Ἐπιτροπή. Ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῶν γεγονότων κατεδείχθη, ὅτι ἦτο τελείως προετοιμασμένη καὶ καλῶς ὠργανωμένη μία ἐπιθετικὴ ἐξόρμησις, πρὸς τοῦτο μάλιστα πολλοὶ ἐκ τῶν παρευρισκομένων εἶχον ἐφοδιασθῆ διὰ λίθων καὶ μὲ σκαπτικὰ ἐργαλεῖα μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ὁποίων ἀνέσκαψαν τὰ πεζοδρόμια καὶ ἐχρησιμοποίησαν τὰ πλακοστρώματα διὰ τὴν ἐπίθεσίν των κατὰ τῶν Ἀστυνομικῶν. Ἡ Ὁμοσπονδία Οἰκοδόμων Ἑλλάδος μετ’ ἀγανακτήσεως καὶ ἀποτροπιασμοῦ καταγγέλλει εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὰς δολοφονικὰς αὐτὰς μεθόδους τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος καὶ ἐκφράζει βαθυτάτην θλῖψιν, διότι οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ χυθῇ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν αἷμα ἀδελφικόν.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Π. ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§62Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, μόνον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων δύνανται νὰ ὁμιλήσουν. Δὲν θὰ εἰσαγάγωμεν καινὰ δαιμόνια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατόπιν θὰ λύσωμεν τὸ θέμα. Ὁρίστε, κ. Ἡλιοῦ.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδόθη, εἰς ὅσον βαθμὸν ἐδόθη, μία ἐξιστόρησις τῶν χθεσινῶν γεγονότων καὶ ἐπεχειρήθη μία ἑρμηνεία των ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Μία ἐξιστόρησις μὴ ἀνταποκρινομένη, ὅπως θὰ καταφανῇ, πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ μία ἑρμηνεία παραμορφώνουσα τὰ γεγονότα. Μὲ ψυχραιμίαν, μὲ συναίσθησιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, σὰν ὑπεύθυνη πολιτικὴ ἡγεσία, πρέπει νὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν νὰ εὕρωμεν τὶ ἀκριβῶς συνέβη καὶ ποῦ ἀνήκουν αἱ εὐθῦναι. Δὲν ὠφελεῖ κανένα, διότι τὰ πράγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα τὰ ἐμφανίζομεν σήμερον κατὰ τὸ δοκοῦν, τὰ πράγματα αὐτὰ ἔλαβον χώραν ἐνώπιον 20.000 λαοῦ, δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε νὰ κρυπτώμεθα πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλό μας. Ἂς ἴδωμεν τὶ ἀκριβῶς συνέβη, ποῖοι ἔπταισαν καὶ ποῦ αἱ εὐθῦναι. Προηγουμένως ὅμως, θέλω νὰ δικαιολογήσω τὴν ἐπιφύλαξίν μου, ὡς πρὸς τὸ ἂν ἐγένετο εἰς τὸν πρέποντα βαθμὸν ἐξιστόρησις τῶν χθεσινῶν γεγονότων. Διότι πράγματι περὶ Ταμείου μὲν Δομικῶν Τεχνῶν ἠκούσαμεν, διότι πράγματι ἠκούσαμεν καταθέσεις ποὺ ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν μίαν ἐκ τῶν δύο, ἂς εἴπωμεν, ὁμάδων ποὺ συνεκρούσθησαν, εἰς βάρος τῆς ἑτέρας. Ἀλλὰ τὶ συνέβη, πόσοι ἐτραυματίσθησαν, ποῖοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐτραυματίσθησαν, τὶ ἐπάγγελμα ἔχουν, μὲ τὶ ὄργανον ἢ ὅπλον ἐτραυματίσθησαν, ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν γεγονότων, πράγματα τὰ ὁποῖα κατὰ ποικίλους καὶ διαφόρους τρόπους ἐκτίθενται διὰ τοῦ Τύπου, δὲν ἐνόμισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἰς τὰς ἀνακοινώσεις της ἐπὶ τῶν χθεσινῶν γεγονότων, αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν τὸν οὐσιαστικὸν πυρῆνα τῶν γεγονότων αὐτῶν, ἔπρεπε νὰ ἀνακοινωθοῦν. Πέραν τούτου, σήμερον αἱ 28, ὄχι παραλλήλως πρὸς τὰς νομίμως λειτουργούσας, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ αἱ 28 νομίμως λειτουργοῦσαι, πρωτοβάθμιοι ὀργανώσεις τῶν Οἰκοδόμων, τὰ Σωματεῖα τῶν Οἰκοδόμων, τὰ ὁποῖα διοικοῦνται ἀπὸ διοικήσεις ἐκλεγείσας κανονικῶς δι’ ἐκλογῶν ποὺ γίνονται ἐνώπιον ἐφορευτικῶν ἐπιτροπῶν, αἱρετῶν κατὰ τὸν νόμον, καὶ ἐνώπιον ἀντιπροσώπων τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς, ὥστε δὲν εἶναι καθόλου ἀνάγκη νὰ προχωρήσω παραπέρα εἰς ἀντίκρουσιν τῶν ἀντιθέτων ἰσχυρισμῶν τῶν δύο ὁμιλησάντων κ. Ὑπουργῶν, αἱ ὀργανώσεις, λοιπόν, αὐταί, αἱ μαζικαί, αἱ πρωτοβάθμιοι, σήμερον καταγγέλλουν πρὸς τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας τῆς Γενεύης, τὴν Διεθνῆ Συνομοσπονδίαν Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων εἰς τὰς Βρυξέλλας καὶ εἰς τὴν Παγκόσμιον Συνδικαλιστικὴν Συνομοσπονδίαν εἰς τὴν Πράγαν, ὅτι «.... (ἀναγινώσκει) ....». «Τηλεγράφημα πολλαπλοῦν Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας Γενεύην Διεθνῆ Συνομοσπονδίαν Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων Βρυξέλλας Παγκόσμιον Συνδικαλιστικὴν Ὁμοσπονδίαν Διεθνῆ Ὁμοσπονδίαν Οἰκοδόμων Πράγαν Καταγγέλλομεν, ὅτι δεκαπέντε χιλιάδες ἀπεργοὶ οἰκοδόμοι, συγκεντρωθέντες 1.12.1960 εἰρηνικὴν συγκέντρωσιν ἔμπροσθεν κτιρίου Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ἐδέχθησαν ἔνοπλον ἐπίθεσιν ἀστυνομικῶν κατὰ διαταγὴν Κυβερνήσεως. Στόπ. Κατὰ τὴν ἐπίθεσιν ἔγινε χρῆσις πυροβόλων ὅπλων, ὑδραντλιῶν, δακρυογόνων βομβῶν κλπ., τραυματισθέντων ἄνω τῶν 100 ἐργατῶν. Στόπ. Διενηργήθησαν 139 συλλήψεις (ἀπεργῶν). Στόπ. Συλλήψεις καὶ ἐπιθέσεις συνεχίζονται. Στόπ. Οἰκοδόμοι διαμαρτυρόμενοι διὰ ἀπρόοπτον ἐπίθεσιν καὶ καταπάτησιν συνταγματικῶν των δικαιωμάτων, ἐκήρυξαν σήμερον νέαν 24ωρον ἀπεργίαν. Στόπ. Ἐπικαλούμεθα ἐνεργὸν συμπαράστασιν Διεθνῶν Ὀργανώσεων, τεταγμένων ὑπεράσπισιν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων. Στόπ. Οἰκοδομικαὶ Ὀργανώσεις Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐξ αἰτίας τοῦ τεθέντος θέματος θὰ ἐβλέπαμε τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργοὺς δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν χθὲς μὲ συντριβὴν νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἐνεφανίσθησαν ὡς κατήγοροι καὶ ὁ ἕτερος ἐξ αὐτῶν καὶ ὡς σαρκαστὴς τοῦ πόνου τῶν συγγενῶν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐσφάδαζον αἱμόφυρτοι εἰς τὴν ἄσφαλτον τῶν Ἀθηνῶν. (Φωναί, θόρυβος). Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐσεβάσθημεν τὰς ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχετε χρέος νὰ διασφαλίσητε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ βήματος τούτου.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ ἐὰν κἄποιος εἶπε κἄτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν πλευράν, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει σημασίαν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἐλέχθησαν περισσότερα.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, περὶ τίνος ἐπρόκειτο; Οἱ οἰκοδόμοι ὅλοι εὑρίσκονται οὐσιαστικῶς ἐκτὸς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Διότι ὑπάρχει εἰδικὴ ρύθμισις τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐργοδοτῶν νὰ καταβάλλουν τὸ ¼ τῶν ἐνσήμων τῶν ἀναλογούντων εἰς τὸ προϋπολογισθὲν ἔργον. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἀποδεικνύεται, ὅταν αὐτοὶ οἱ οἰκοδόμοι ἤδη θὰ ἔχουν ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸν ἐργοδότην, ἀποδεικνύεται διὰ τοῦ ἐλέγχου, ὅτι τὰ καταβληθέντα ὑπελείποντο κατὰ μέγα μέρος τῆς πραγματικῶς προσενεχθείσης ἐργασίας. Ἡ μὲν ὑπηρεσία τοῦ Ι.Κ.Α. βεβαιοῖ τὴν ὑπέρβασιν διὰ τοῦ ἐλέγχου. Ἀλλὰ τὰ δικαιώματα, οἱ πόροι, ἡ εἰσφορά, δὲν ἐπικολλῶνται δι’ ἐνσήμων εἰς τὰ οἰκεῖα βιβλιάρια τῶν ἐργαζομένων, ἀλλ’ εἰσπράττονται ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. διὰ διπλοτύπων ὑπὲρ ἀγνώστων. Δοθέντος ἀκόμη, ὅτι ἡ ἐργασία παρ’ ἑκάστῳ ἐργοδότη εἶναι βραχυχρόνιος, διότι σὲ 20, 25, 30 ἡμέρες θὰ τελειώσῃ καὶ θὰ πάῃ νὰ δουλέψῃ εἰς ἄλλην ἐργασίαν, οἱ ἐργοδόται ὅμως, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ταμειακῆς δυσχερείας των ἢ δι’ ἄλλον λόγον, καθυστεροῦν νὰ ἐπικολλήσουν τὰ ἔνσημα, δὲν τοὺς παραδίδουν τὰ βιβλιάρια ἐγκαίρως καὶ δὲν εἶναι καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐφικτὴ ἡ ἐμφάνισις τῶν βιβλιαρίων διὰ τὸν νέον ἐργοδότην. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διεπιστώθη, ὅτι μὲ τὸν πρωτοφανῆ ἐν Ἑλλάδι καὶ ἰδίως ἐν τῇ Πρωτευούσῃ οἰκοδομικὸν ὀργασμὸν ὑπάρχουν κατὰ κανόνα μόνον 25–40 ἔνσημα ἐτησίως διὰ κᾶθε ἐργαζόμενον. Τὰ ὑπόλοιπα εἰσπράττονται παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς λογαριασμὸν ὑπὲρ ἀγνώστων δικαιούχων. Αὐτὸ καὶ ἄλλοι συναφεῖς λόγοι ἐπέφερον τὴν περαιτέρω μείωσιν τῆς βεβαιώσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἑκάστου ἐργαζομένου, ἐδημιούργησαν μίαν κατάστασιν, ὥστε οἱ οἰκοδόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται σκληρὰ εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ ἐποχιακῶς νὰ εἶναι οὐσιαστικῶς ἄνευ ἀσφαλίσεως, διότι δὲν ἠμποροῦν μὲ τὰ βιβλιάριά των νὰ ἀποδείξουν, ὅτι συνεπλήρωσαν τὰ 2.500 ἢ τὰ 4.050 ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν διὰ τὴν λῆψιν συντάξεως. Ἐξηγῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διατὶ δὲν ἐλύθη ἐγκαίρως τὸ ζήτημα, παρέσχε τὰς ἐξηγήσεις τῆς παραλείψεώς του, ἢ μᾶλλον ἀπέδωσεν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι πρὸς τοῦτο ἀπῃτεῖτο νομοθετικὴ ρύθμισις. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε ὅσοι μετείχατε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ θέρους αὐτοῦ ὑπῆρξε ἡ εὐκαιρία διὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ι.Κ.Α. νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος. Οὐδεμία ὅμως πρόβλεψις ὑπῆρξε. Παρὰ δὲ τὴν πίεσιν ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία κατέθεσε καὶ σχετικὴν τροπολογίαν ὑπογραφομένην ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Στεφανίδην, Κύρκον, Κοκκέβην, Ἰντζέν, Ἡλιόπουλον κλπ., δὲν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ τελικῶς ἐδέχθη νὰ τοῦ δοθῇ μία δυνητικὴ εὐχέρεια, ὥστε δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ἐξιστόρησεν ὡς πρὸς τὴν χρονολογίαν καὶ μόνον ἀκριβῶς τὸ πότε ἤρχισε ἡ πρώτη ἀπεργία τῶν οἰκοδόμων κατὰ Σεπτέμβριον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τότε ὑπεσχέθη ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι ἐντὸς ἑβδομάδος θὰ ἐρρύθμιζε τὸ ζήτημα. Τὸ ὑπεσχέθη εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν Οἰκοδόμων, εἰς τὴν Πανελλήνιον Ὁμοσπονδίαν. Τὸ ὑπεσχέθη καὶ ὁ κ. Καλαντζῆς εἰς τὸν Γραμματέα τῶν Οἰκοδόμων κ. Λυκιαρδόπουλον καὶ τὸ ὑπεσχέθη, δὲν ξέρω κατὰ τίνα τρόπον περιέρχεται ἡ ἁρμοδιότης τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας, τὸ ὑπεσχέθη καὶ ὁ κ. Ρακιτζῆς, ὑποσχεθεὶς συνάμα καὶ ἄλλα πράγματα. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὑπεσχέθησαν καὶ οἱ τρεῖς, ὅτι τὰ ὑπὲρ ἀγνώστων κατατιθέμενα θὰ ἀναγνωρισθοῦν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ συμπληρώνουν οἱ οἰκοδόμοι μέχρι 150 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν ὑπὸ τὸν ὅρον τὸ σύνολον τῶν ἡμερομισθίων νὰ μὴ ὑπερβῇ τὰ 1.050 ἡμερομίσθια κατ’ ἐργάτην. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἤρχισε μία σειρὰ ὑπαναχωρήσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§67Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οὐδέποτε δίδω ὑποσχέσεις. Ἀλλοίμονον! Ἐὰν ἡ ἔναρξις τῆς διαδικασίας τοῦ νόμου εἶναι ὑπαναχώρησις. Ἤρχισεν ἡ ἁπλῆ διαδικασία τοῦ νόμου.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπικαλεῖσθε τὸν νόμον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὁποίου σεῖς ἐπιμείνατε διὰ νὰ εὑρίσκετε προσχήματα. Εἶναι περίεργον, ὅτι τὸ μέτρον θέλει ἐφαρμοσθῆ μόνον διὰ τὴν χρονικὴν περίοδον 1948–54 καὶ ὄχι διὰ τὰ ἐπέκεινα ἔτη, ἐνῷ συνεχίζεται καὶ μέχρι σήμερον ἡ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑπὲρ ἀγνώστων εἴσπραξις ἐνσήμων, ἐνῷ ταῦτα ἀνήκουν εἰς γνωστοὺς οἰκοδόμους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπὸ τόσον δυσμενεῖς συνθήκας. Δευτέρα προϋπόθεσις τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ κ. Ὑπουργὸς, παραβιάζων τὴν ὑπόσχεσίν του εἶναι, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ἡ παροχὴ κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἐπικολλημένα ἔνσημα διὰ 250 ἡμερομίσθια. Τοῦτο ὅμως, δὲν συντρέχει σχεδὸν εἰς κανένα οἰκοδόμον. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχουν περισσότερα ἀπὸ 26–30 ἔνσημα καὶ διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους καὶ διότι ἐργάζονται οὗτοι ἐποχιακῶς. Τοιουτοτρόπως ἀπὸ ὑπαναχώρησιν εἰς ὑπαναχώρησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, κατέστησεν ἄλυτον τὸ ζήτημα μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τάχα θὰ ἐπιβαρύνετο τὸ Ι.Κ.Α. ἐκ τῆς λύσεως αὐτοῦ. Τοῦτο ὅμως δὲν ἦτο ἀληθές, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ δημιουργίας νέων δικαιούχων εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α. μὴ ἠσφαλισμένων, ἀλλὰ ἐπρόκειτο περὶ πραγματοποιήσεως ἑνὸς κεκτημένου δικαιώματος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι μετὰ τὰ 65 χρόνια τῆς ζωῆς των δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ πάρουν μίαν σύνταξιν ἐνῷ ἦσαν ἠσφαλισμένοι καὶ εἰσφέρουν συνεχῶς. Ὡρίσθη οὕτω δευτέρα πανελλαδικὴ ἀπεργία τῶν οἰκοδόμων— ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὑπαναχωρήσεων— διὰ τὴν 4ην Ὀκτωβρίου. Ἐκάλεσε τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν Ὁμοσπονδίαν καὶ τοὺς εἶπε, σᾶς παρακαλῶ δώσατέ μου τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν τὴν φοράν, ὄχι ψέμματα, καὶ ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος θὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημά σας. Ἀντὶ ἑβδομάδος τοῦ παρεσχέθη τότε προθεσμία 15 ἡμερῶν, δηλαδὴ ἀπὸ τὰς 14 Ὀκτωβρίου μέχρι τῆς 20ῆς. Ἐπανελήφθη τότε ἡ ἀπεργία τὴν 20ὴν Ὀκτωβρίου ὁπότε τοὺς ὑπεσχέθη καὶ πάλιν, ὅτι θὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ τὰ 2.500 ἡμερομίσθια ἀναγνωρίζων οὕτω, ὅτι λόγῳ τοῦ ἐποχιακοῦ χαρακτῆρος τῆς ἐργασίας των, ὅτι θὰ ἀπῃτεῖτο 40 ἐτῶν ἐργασία διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συμπληρώσουν τὰ 4.050 ἔνσημα ποὺ ἀπαιτεῖ ὡς ἀσφαλιστικὴν προϋπόθεσιν ἡ νέα ἀντεργατικὴ νομοθεσία. Πέραν τούτου τοὺς ὑπεσχέθη καὶ τὸ ἑξῆς: Οἱ οἰκοδόμοι εἶναι οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν οὔτε 13ον μισθόν, οὔτε δῶρον τοῦ Πάσχα, διότι δὲν ἔχουν μόνιμον ἐργοδότην. Τοὺς ὑπεσχέθη, λοιπόν, ὅτι θὰ παρακρατῆται τὸ ἀντίστοιχον ποσόν, ὥστε διὰ τοῦ Ι.Κ.Α. νὰ λαμβάνουν καὶ αὐτοὶ τὰ δῶρα ταῦτα διὰ νὰ μὴ εἶναι οἱ μόνοι στερημένοι ἀνάμεσα εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπεσχέθη ἐντὸς 7 ἡμερῶν, ὅτι θὰ τὰ πραγματοποιήσῃ. Ἐπέρασαν ἄλλαι 40 ἡμέραι καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν χθεσινὴν ἀπεργίαν. Ἡ χθεσινὴ ἀπεργία, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξε παρὰ μία συνέπεια τῆς τακτικῆς τῶν παρελκύσεων καὶ τῶν ἐμπαιγμῶν. Χθὲς διεμαρτυρήθησαν ἀκόμη, ἐκτὸς τῆς διαμαρτυρίας διὰ τὰς ἄλλας παραλείψεις καὶ τὰς ὑπαναχωρήσεις ἀπὸ τῶν ὑποσχέσεων, διεμαρτυρήθησαν ἀκόμη οἱ ἐργαζόμενοι διὰ τὴν ἐξανέμισιν καὶ τῶν τελευταίων αὐξήσεων καὶ γενικῶς τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἡμερομισθίου των ἐκ τῆς πολιτικῆς τιμῶν, τῆς πολιτικῆς ἐμμέσων φόρων καὶ τῆς ἀθλίας ἐν γένει οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἔχει περιαγάγει εἰς ἀπόγνωσιν ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀναφέρων πρὸ ὀλίγου πόσον ὑψώθη ἡ σύνταξις τοῦ ἑνὸς καὶ πόσον ὑψώθη τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἄλλου, τῶν 2–2½ δραχμῶν κατὰ μῆνα, δὲν ἀνέφερε πόσον ὑψώθη τὸ λάδι καὶ πόσον ὑψώθησαν καὶ τὰ εἴδη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ μέτρον τῆς δυνατότητος τοῦ ἐλέγχου, ἐὰν ἕνας ἐργατικὸς μισθὸς ἢ ἕνα ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος. Δὲν εὑρέθη ὁ καιρός, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ λυθοῦν αὐτὰ τὰ προβλήματα, καίτοι ἑκάστοτε, ὑπὸ τὴν πίεσιν τὴν ἀγωνιστικὴν τῶν ἐργαζομένων καὶ χάρις εἰς αὐτήν, ἀποσπῶνται τοὐλάχιστον αἱ ὑποσχέσεις. Αὐτά, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ τοῦ κ. Καλαντζῆ, ὁ ὁποῖος ἠπόρησε, διατὶ τἄχα οἱ ἐργαζόμενοι νὰ μὴ ὑποβάλουν, γονυκλινεῖς, ἀναφορὰς καὶ PETITIONS πρὸς τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν, πρὸς τοὺς αὐθέντας αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τοὺς κηδεμονεύουν, ἀλλὰ νὰ ἔρχωνται ὡς ἐλεύθεροι πολῖται ἀξιοπρεπῶς καὶ ἀγωνιστικῶς νὰ διεκδικοῦν τὸ δίκαιόν των, διότι εἶναι ἡ πλέον ἀδικημένη τάξις μέσα εἰς τὴν σημερινὴν διάρθρωσιν τῆς κοινωνίας. Δὲν εὗρον, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, τὸν καιρὸν διὰ νὰ λύσουν αὐτὰ τὰ ζητήματα, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις των. Ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ τὴν ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνη νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ κύρωσις κἄποιας συμβάσεως ὑπὲρ κἄποιου Πεσινὲ ἢ Νιάρχου ἢ Ρέϋνολδς, θὰ ἐγένοντο ὅλαι αἱ διαδικαστικαὶ εὐκολίαι διὰ νὰ κατοχυρωθοῦν τὰ συμφέροντα τῶν ὀλίγων καὶ τῶν μεγάλων. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, ὁ φίλος του γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Οἰκοδόμων, τοῦ ἐξέφρασε θερμοτάτας εὐχαριστίας. Ἰδοὺ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς τὰς ἡγεσίας ὅλων τῶν Κομμάτων καὶ τῆς Ε.Δ.Α.: Ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 8093)28.11.60. «Πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Δ.Α. κ. Πασαλίδην. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως φέρετε πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ συνημμένον ἔγγραφον πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, προκειμένου νὰ ληφθῇ ἀπόφασις περὶ ἱκανοποιήσεώς των καθ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς ἐμπαίζει συνεχῶς. Ὑπογραφή. Λυκιαρδόπουλος». Ἀνεκοινώθη δέ, ἀπὸ τὴν κἄθε ἄλλο παρὰ φίλην πρὸς ἡμᾶς Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν Ἑλλάδος....

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ὁποία συνεχάρη τὸν Ὑπουργὸν ἀφ’ ὅτου ἔμαθε τὴν ἀπόφασιν.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. ... ἀνεκοινώθη τοῦτο: ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ὅταν ἐργατικὸν μέλος ὑπέδειξε νὰ ἐπιλυθῇ τὸ ζήτημα τῶν οἰκοδόμων, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου κ. Ἀναστασᾶτος, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, συνάδελφός μας εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἐκραύγασεν ἐν ὀργῇ: Ὤχ! ἀδελφέ, ἂς κάμῃ καὶ ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος μίαν ἀπεργίαν καὶ μίαν συγκέντρωσιν! Ἔτσι ἔγινεν ἡ χθεσινὴ ἀπεργία, ἀπεργία πανελλαδική, μετέσχον οἱ οἰκοδόμοι ὅλης τῆς Χώρας, ἐρημώθησαν ὅλα τὰ γιαπιά, ἐσταμάτησε κἄθε οἰκοδομικὴ ἐργασία, συνῆλθον οἱ οἰκοδόμοι τῶν Ἀθηνῶν, 10–15 χιλιάδες, εἴδατε εἰς τὰς σημερινὰς ἐφημερίδας καὶ τὰς χθεσινὰς βραδυνὰς ἐφημερίδας τὰς φωτογραφίας τῆς ὀγκώδους καὶ ἐπιβλητικῆς αὐτῆς συγκεντρώσεως, συνῆλθον εἰς τὴν ὁδὸν Ἀγησιλάου, ὅπου τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ὡρίσθη Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ ὑπῆρχε τὸ προηγούμενον, ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ εἰς τρεῖς προηγουμένας ἀπεργίας κατ’ ἐπανάληψιν ἐνεπαίχθησαν, εἶναι ὅρος τοῦ κ. Λυκιαρδοπούλου, τοῦ φίλου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐλέχθη, λοιπόν, ἂς πᾶμε καὶ ἡμεῖς ἀπὸ κατόπιν, ὅτι ὅ,τι δὲν ἐκτελεῖ ὑποσχόμενος εἰς τοὺς 5–10 ἠμπορεῖ νὰ ἐκτελέσῃ, ὅταν ἴδῃ, ὅτι τὸ ζητεῖ μία ὁμάς, ἕνα στρῶμα λαοῦ ἐκτεταμένον. Ἐπηκολούθησε, κύριοι συνάδελφοι, μία ἀχαρακτήριστος ἐπίθεσις, ἡ ὁποία ἤρχισε μὲ τὰ κλόμπς, ἐπηκολούθησαν καπνογόνα, δακρυογόνα, θωρακισμένα, χρησιμοποίησις Στρατιωτικῶν Μονάδων, 7 καμιόνια στρατοῦ μὲ ὑποκοπάνους.

§71Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Μὲ τὸ ξύλωμα τῶν πεζοδρομίων, μὲ τὶς πλάκες καὶ τὶς πέτρες ἐναντίον τῶν ἀστυνομικῶν.

§72Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἔχομεν ἐθίσει δυστυχῶς, καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Κυπριακοῦ καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῶν φοιτητικῶν ἐκδηλώσεων διὰ τὰς εἰσφορὰς καὶ τὰ τέλη καὶ ἀπὸ κἄθε εὐκαιρίαν, ἔχομεν ἐθίσει, δυστυχῶς, τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ αὐτὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, τὰ ἔχομεν ἐθίσει εἰς τὴν ἰδέαν, ὅτι ἐκτελοῦν ἐθνικὸν χρέος, ἐὰν σπάζουν τὰ ρόπαλά των εἰς τὰ κεφάλια τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐλεύθεροι πολῖται ἀξιοπρεπῶς διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά των. Ἐὰν θέλετε νὰ ἴδητε —καὶ ἠμπορεῖτε νὰ ὑπάρξητε οἱ ἀκροαταὶ τῆς μετὰ 2–3 ἡμέρας δίκης ποὺ θὰ γίνῃ εἰς τὸ αὐτόφωρον— ἐὰν θέλετε νὰ ἴδητε τὶ συνέβη, θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ ἐπίθεσις ἐγένετο ἐκ δύο σημείων ἐκ μέρους τῆς Ἀστυνομίας. Πρῶτον, ἐγένετο ἐναντίον τῶν 3, 4, 5 στοίχων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν γραμμὴν ἐπαφῆς μὲ τὴν Ἀστυνομίαν. Σημειωτέον, ὅτι, ἐὰν ὅλοι οἱ ἐργάται, οἱ 10, 11 χιλιάδες ἐργάται ποὺ ἦσαν ἐκεῖ ἐλάμβανον μέρος εἰς οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν ὡς θέλει νὰ παρασταθῇ, καὶ ἂν ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ἐπιτιθέμενοι, τότε βεβαίως ἡ ἔκτασις καὶ αἱ συνέπειαι τῶν γεγονότων θὰ ἦσαν διαφορετικαί.

§73Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ ἐργάται δὲν ἔκαμαν τὴν ἐπίθεσιν. Οἱ κομμουνισταὶ ἔκαμαν τὴν ἐπίθεσιν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἔλεγον εἰς τὸν θορυβούμενον καὶ θορυβοῦντα κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ κομμουνισταὶ αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι νὰ γνωρίζουν ποῖον σημεῖον ἐκ τῶν πολλαπλῶν σημείων ἐπαφῆς θὰ ἐξέλεγεν ἡ Ἀστυνομία διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἐπίθεσιν, ὥστε νὰ εἶναι συγκεντρωμένοι εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο. Ἡ Ἀστυνομία εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ἠθέλησε νὰ ἐνσφηνωθῇ μεταξὺ τῶν συγκεντρουμένων καὶ διαδηλούντων, ἤξευρεν, ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο διὰ φυσικοὺς λόγους πραγματοποιήσιμον, διότι δὲν ἤρκει νὰ πιέζῃ τοὺς 3, 4, 5 στοίχους ποὺ εἶχε μπροστά της. Ὅλοι αὐτοὶ ἀπετέλουν τὸ τμῆμα μιᾶς φάλαγγος 10.000 ἀνθρώπων καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σπρωχθοῦν πίσω, διότι θὰ συνεθλίβοντο εἰς τὸν ἀπέραντον ὄγκον τῶν τόσων χιλιάδων συνωστισμένων. Τὸ ἤξερεν αὐτὸ καὶ ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ, εἴτε τὸν σχηματισμὸν μιᾶς ζώνης, εἴτε νὰ ἀποφύγῃ κἄθε ἄλλο οἱονδήποτε μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέτρεπε τὴν σύγκρουσιν. Ἤθελε νὰ δημιουργήσῃ σύγκρουσιν καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί. Αὐτὸ τὸ βεβαιώνει ὁ ἡμερήσιος τύπος ὁ σημερινός, ὁ ἔξω τῆς παρατάξεώς μας. Βέβαιον, ὅτι ὑπῆρξεν μία θέλησις νὰ παρεμποδισθῇ ἀκόμη καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ἔγκαιρος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ νὰ μὴ δοθῇ εὐκαιρία, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἕνας κατευνασμὸς τῆς καταστάσεως. Τώρα ἐγὼ διερωτῶμαι. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὑπῆρχον οἱ νόμοι τῶν ὁποίων τὴν ἐπικεφαλίδα μόνον ἀνέγνωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας, ὄχι μόνον οἱ νόμοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διακανονίζουν μὲ πᾶσαν λεπτομέρειαν πῶς καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας διατάσσεται ἡ χρῆσις βίας πρὸς διάλυσιν τῆς συγκεντρώσεως ἢ συναθροίσεως καὶ τῇ ἐγκρίσει τίνος καὶ παρὰ τίνος, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτηρήθησαν καὶ θὰ ἀναπτύξω ἐντὸς ὀλίγου, ἀλλὰ διερωτῶμαι ἀφοῦ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀπέχει 100 μέτρα καὶ πρὸ τῆς ἐμπνεύσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνεπαίχθησαν 4κις καὶ πρὸ τοῦ ρεύματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνασχεθῇ διατὶ δὲν τοὺς ἐπετράπη νὰ φθάσουν ἐκεῖ; Τὶ θὰ συνέβαινεν ἐὰν ἔφθαναν; Θὰ κατέλυον τὸ καθεστὼς καὶ τὰς ἀρχάς; Τὸν πόνον τῶν θὰ ἐξέφραζον. Ἔτσι εἶχε δίκαιον ὁ ὁμιλῶν δι’ ὀλίγων χθὲς σεβαστὸς Πρόεδρος τοῦ Κόμματός μας νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ ζήτημα ἐξέρχεται τοῦ στενωτέρου πεδίου τοῦ ποῖος εὐθύνεται διὰ τοῦτο, ἢ ἐκεῖνο τὸ ἐπεισόδιον, ἀνάγεται εἰς τὸ ζήτημα τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων τοῦ συνέρχεσθαι, τοῦ ἀπεργεῖν, τοῦ ἀναφέρεσθαι εἰς τὰς ἀρχάς, δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα εἶναι συνταγματικῶς κατωχυρωμένα καὶ ἀποτελοῦν μοναδικὸν τρόπον διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῶν ἀδικουμένων ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ μάλιστα ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργούς. Αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν ἠθέλησαν νὰ τὸν ἐπιτρέψουν χθὲς διατασσόμενα τὰ ὄργανα τῆς ἀστυνομίας.

§76Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὰ αὐτοκίνητα τὶ ἔφταιγαν;

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος, μὲ ἐπρόλαβε. Διότι θὰ ἔλθω ἀμέσως ἐπ’ αὐτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔφεραν διάφορα ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ὑπῆρξε θέλησις ἐπιθέσεως καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀπόκρουσις ἐπιθέσεως. Τὶ ἤθελον τὰ ὁδοφράγματα; Ἐρωτᾶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας εἰς δηλώσεις του. Αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀνέκαθεν κομμουνιστικὰς ἐνεργείας. Ἀλλὰ πρῶτον τὰ ὁδοφράγματα, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξαν πολὺ προτοῦ ὑπάρξῃ ὁ κομμουνισμὸς ἢ ὁ σοσιαλισμὸς καὶ δεύτερον ποῖα ὁδοφράγματα ἔγιναν καὶ πρὸς τί; Διὰ νὰ περιχαρακωθοῦν καὶ νὰ διεξαγάγουν μάχην; Διὰ νὰ ὁρίσουν σύνορα ἑνὸς τμήματος τῆς ἐπικρατείας, ποὺ ἦσαν ἀποφασισμένοι νὰ κρατήσουν, ἢ νὰ προφυλαχθοῦν ἀπὸ τὰ κλὸμπς καὶ τὶς σφαῖρες καὶ τὰ δακρυογόνα καὶ τὰ καπνογόνα, ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν ἐκείνη; (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι). Τὸ ἔνστικτον τῆς αὐτοπροστασίας ἀπὸ τῆς ἐπιθέσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκλείψῃ εἰς καμμίαν περίπτωσιν. Τώρα ἐὰν ἐκ τῆς ἀνατροπῆς τῶν αὐτοκινήτων χύθηκε ἡ βενζίνη καὶ διὰ τῆς ρίψεως τῶν καπνογόνων καὶ τῶν δακρυογόνων προεκλήθη ἐμπρησμός..... (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι). Μία ἄλλη ἀπόδειξις ἡ ὁποία δὲν ἐπανελήφθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι, ὅτι συνελήφθησαν τἄχα καὶ μὴ οἰκοδόμοι, ὅτι μεταξὺ τῶν 179 συνελήφθησαν καὶ 30 μὴ οἰκοδόμοι. Ἀλλὰ ἐκεῖ εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, δηλαδὴ εἰς τὴν στέγην ὅλων τῶν ἐργαζομένων, εἰς ἐκείνην τὴν περιοχὴν μεταξὺ Ὁμονοίας καὶ ὁδοῦ Ἀγησιλάου, δηλαδὴ εἰς τὴν πιὸ πολυάνθρωπη ἐργατικὴ περιοχή, ὅπου ἐξειλίχθησαν τὰ γεγονότα καὶ ὅπου ἐπηκολούθησαν ἐκτεταμέναι ἐκκαθαριστικαὶ ἐπιχειρήσεις, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συλλέξουν ὄχι 30, ἀλλὰ καὶ 300. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι αἱ συλλήψεις συνεχίσθησαν καὶ εἰς τὴν Πλατεῖαν Ὁμονοίας καὶ τὴν νύκτα καὶ τὰ ἐξημερώματα σήμερον καὶ εἰς σπίτια διαφόρων πολιτῶν, διὰ νὰ νοθευθῇ ἡ κατάστασις.

§78Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ποῦ εὑρέθησαν οἱ λίθοι καὶ αἱ πλάκες;

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Οἱ λίθοι ἀπεσπάσθησαν ἀπὸ τὰ πεζοδρόμια, τὸ λένουν καθαρὰ οἱ φωτογραφίες.

§80Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν ἦτο σιγή; Παρακαλῶ τὸν ρήτορα νὰ ἀποφεύγῃ νὰ ἀπαντᾷ εἰς ἐρωτήσεις.

§82Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ προσεκόμισεν τὴν ἀπόδειξίν του καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν τὸν ἐπεσκέφθησαν 5 βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὰ γεγονότα ταῦτα εἰς τὰς 11 τὸ πρωΐ ἢ ἐνωρίτερον. Πρόκειται περὶ μιᾶς παραμορφώσεως τῆς ἀληθείας, τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς βεβαιώνω ἐπὶ τιμῇ, ὅτι συνεδριάζαμε χθὲς ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κόμματος καὶ συζητούσαμε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Καὶ περὶ ὥραν 12 παρὰ δέκα ἔρχονται δρομέως, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διέφυγον αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ ἔλεγον, ὅτι γίνεται μακελιὸ εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ὅτι γίνεται μία ἐπίθεσις τῆς ἀστυνομίας ἄνευ προηγουμένου. Καὶ ἔλεγαν νὰ δῆτε τὶ θὰ κάμετε γιὰ νὰ σωθοῦμε.

§83ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ ἦλθαν εἰς σᾶς;

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τοὺς ἐκπροσώπους των θὰ πᾶνε, καὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωποῦμεν τὸ σημαντικώτερον μέρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ ἐκ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν χθὲς τὸ ἀπόγευμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔγινε σαφές, ὅτι δὲν ἀπηυθύνθησαν μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα. Τὰ γραφεῖα μας δὲ εἶναι μακρυὰ ἀπὸ τὰ γραφεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Παρεκάλεσαν τοὺς ἐργατικοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς δύο ἐκπροσώπους τῶν Ἀθηνῶν κ. Σβώλου καὶ κ. Εὐαγγελίδην, νὰ πᾶνε ἐκεῖ. Ἐπῆραν μαζὶ ἕνα ἰατρὸν διὰ νὰ περάσουν πρῶτα ἀπὸ τὸν Σταθμὸν Πρώτων Βοηθειῶν, τὸν ἰατρὸν βουλευτὴν Χανίων κ. Χιωτάκην. Αὐτὰ συνέβησαν μεταξὺ 12 παρὰ δέκα καὶ 12. Πέρασαν ἀπὸ τὸν Σταθμὸν Πρώτων Βοηθειῶν καὶ ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐκεῖ καταστάσεως. Ὅταν ἔφθασαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν συνηντήθησαν μὲ κανένα Λυκιαρδόπουλον καὶ μὲ καμμίαν ἐπιτροπὴν τῶν οἰκοδόμων. Ἀλλὰ οὔτε εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καμμίαν ἀνησυχίαν ἢ καμμίαν ἀγανάκτησιν ἔστω ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι ἐν ἀδίκῳ εὑρίσκονται οἱ ἀπεργοί, οὐδεμία τύψις, οὐδεὶς ἐκνευρισμὸς διὰ τὰ 150 κορμιὰ ποὺ ἦσαν τραυματισμένα ἀπὸ τὰς δύο παρατάξεις. Ἀλλὰ συνεζήτει ἐπὶ ἄλλου ζητήματος μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Σωματείου τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Μετὰ τὴν ἔξοδον αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπῆγαν οἱ πέντε βουλευταὶ καὶ ἔγιναν δεκτοὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§85Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶχε προηγηθῆ ἡ Ἀντιπροσωπεία τῶν οἰκοδόμων, ἐνῷ ἡ δική σας ἐπιτροπὴ τῆς Ε.Δ.Α., εὑρίσκετο εἰς ἄλλο δωμάτιον. Ἐγὼ βεβαίως, ἔδωσα προτεραιότητα ἔναντι τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν συνδικάτων τῆς Η.Α.Π.

§86Η. ΗΛΙΟΥ. .. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι) (δὲν ἠκούσθη) ἐνῷ ἔπρεπεν ἐκεῖνο νὰ ἔχῃ τὸ αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποσείσουν τὴν εὐθύνην των οἱ ὑπεύθυνοι ὑπουργοὶ καὶ ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις προεκάλεσαν μίαν δήλωσιν τοῦ κυρίου Λυκιαρδοπούλου τοῦ διαμαρτυρηθέντος, διότι ἐμπαίζεται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὁ ὁποῖος ὁ ἕνας ρεφορμιστὴς ἡγέτης καὶ ταλαντευόμενος συνεχῶς, δὲν ξεύρω τὶ εἶπε σήμερα, ἀλλὰ οὐδένα ἐκπροσωπεῖ, διότι αἱ 28 ὀργανώσεις Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, λέγουν: «Οἱ ὑπογεγραμμένες οἰκοδομικὲς ὀργανώσεις Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, πληροφορηθεῖσαι ἐμπνευσμένην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἀνακοίνωσιν τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Ὁμοσπονδίας μας κ. Κ. Λυκιαρδοπούλου εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται προσπάθεια μετατοπίσεως τῶν εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀστυνομίας διὰ τὰ χθεσινὰ αἱματηρὰ γεγονότα καὶ ἐπιρρίψεως αὐτῶν εἰς δῆθεν ἀναρχικὰ στοιχεῖα, δηλοῦμεν, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις αὕτη εἶναι προσωπικὴ τοῦ κ. Κ. Λυκιαρδοπούλου, ἔγινεν ἐν ἀγνοίᾳ τῶν οἰκοδομικῶν ὀργανώσεων καὶ τὴν ἀποδοκιμάζομεν ὡς τελείως ἀναληθῆ καὶ ὑποβολιμαίαν. Διὰ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα εὐθύνονται ἀποκλειστικῶς ἡ Κυβέρνησις καὶ αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ αἱ ὁποῖαι βαναύσως ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν ἀπεργούντων συναδέλφων μας, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶχον συγκεντρωθῆ πρὸς διεκδίκησιν δικαιοτάτων αἰτημάτων μας, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀναγνωρισθῆ ὡς τοιαῦτα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ εἶχεν ὑποσχεθῆ οὗτος τὴν ἐπίλυσίν των, πλὴν ὅμως ἐπὶ μῆνας ἐνέπαιζε καὶ ἡμᾶς καὶ ὁλόκληρον τὸν οἰκοδομικὸν κλάδον καὶ τελικῶς μᾶς ἀντιμετώπισε διὰ τῆς ἀγρίας καὶ αἱματηρᾶς ἀστυνομικῆς ἐπιθέσεως.

§87Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Διαστρέφετε τὴν ἀλήθειαν.

§88Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ αἱ δύο Ὁμοσπονδίαι σᾶς διαψεύδουν.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ λέγει, ὅτι διαψεύδουν καὶ αἱ δύο Ὁμοσπονδίαι. Πράγματι ἐκτὸς τῆς ὑπὸ τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, ὑπάρχει καὶ μία Ὁμοσπονδία—φάντασμα τοῦ κ. Ἀντωνάτου, συμπολίτου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ φίλου του, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι οὔτε χθὲς μετεῖχεν, οὔτε εἰς τὴν προηγουμένην, οὔτε εἰς τὴν προπροηγουμένην. Εἴτε μετεῖχεν, εἴτε ὄχι, δὲν ἔγινεν οὔτε ἡ παρουσία, οὔτε ἡ ἀπουσία του αἰσθητή. Ἁπλῶς κρατᾷ μίαν σφραγῖδα καὶ εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ κ. Δημητράτου. Δι’ αὐτὸ βλέπετε ἡ ὑπὸ τὸν κύριον Λυκιαρδόπουλον, μαζικὴ μὲ τὰ 28 σωματεῖα Ὁμοσπονδία ἔλαβε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ ἀπὸ τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, δηλαδὴ τὰ χρήματα τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργατῶν 10.000 δραχμὰς διὰ τὸ συνέδριόν των, ἐνῷ ἡ Ὁμοσπονδία ἡ ἔχουσα μόνον ἕνα μέλος, τὸν κ. Ἀντωνᾶτον, ἔλαβε 35.000. Αὐτοὶ εἶναι οἱ παρέχοντες τὰ πιστοποιητικὰ ἀθωότητος εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι σφαγιάζουν τὴν ἐργατικὴν τάξιν...

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ μὲν πρώτη Ὁμοσπονδία ἔλαβε διὰ τὸ συνέδριόν της 100.000 δραχμές, ἐνῷ ἡ ἄλλη ἔλαβε διὰ τὸ συνέδριόν της 35.000 δραχμάς.

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Συνεδρίασε μὲ τὸν ἑαυτόν του ὁ κ. Ἀντωνᾶτος καὶ ἔλαβε 35.000 δραχμές.

§92Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ συνέδριον τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Οἰκοδόμων ἦτο τὸ τελευταῖον. Μπορεῖτε νὰ μᾶς πῆτε πόσοι σύνεδροι ἔλαβον μέρος εἰς αὐτό;

§93Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν τῶν οἰκοδόμων τὴν πραγματικήν, ἐδόθησαν 10.000, ἐνῷ εἰς τὸν Ἀντωνᾶτον τὸ ἄτομον, ὑπὸ τὸ ψευδώνυμον Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Οἰκοδόμων ἐδόθησαν 35.000 δραχμές. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Ὁ παρευρεθεὶς εἰς τὸ ἐργατοϋπαλληλικὸν κέντρον Ἀθηνῶν πρόεδρος τοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὡς αὐτόπτης μάρτυς τῶν χθεσινῶν τρομερῶν σκηνῶν, μίαν μαρτυρίαν περὶ τοῦ τὶ συνέβη.

§94Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Ποῖος τὸ βεβαιοῖ, ὅτι ἦτο ἐκεῖ;

§95Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα βεβαιοῖ ἡ Ἀσφάλεια εἶναι βεβαιωμένα; Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θέλω νὰ μπῶ εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιδικίαν. Ἐδῶ ἔχετε δύο μεγάλας ὀργανώσεις πανελληνίου σημασίας ἡ μία καὶ παναθηναϊκῆς ἡ ἄλλη, ὀργανώσεις ὀξύτατα ἀντιμαχόμεναι τὴν ἀριστεράν. Ἡ μία εἶναι τὸ ἐργατικὸν κέντρον Ἀθηνῶν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ προστιθεμένου ἀντικομμουνιστικοῦ μαϊντανοῦ εἰς τὸ τέλος, λέγει: «1) Τὰ γεγονότα ταῦτα, κατ’ ἀρχήν, δίδουν μίαν ἐπὶ πλέον, αἱματηράν, ἀτυχῶς τὴν φορὰν αὐτήν, εἰκόνα τῆς ἐκρηκτικῆς ψυχολογίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν διακατέχονται οἱ ἐργαζόμενοι συνεπεία τῆς ἀπαραδέκτου μεταχειρίσεως τῆς ὁποίας τυγχάνουν ἀκόμη καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ πλέον ζωτικὰ προβλήματά των. 2) Ἡ εὐθύνη διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει οὕτω περιαχθῆ ὁ ἐργαζόμενος κόσμος τῆς χώρας καί, ἐν συνεπεία, καὶ διὰ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα, βαρύνει εὐθέως καὶ καθ’ ὁλοκληρίαν τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας. 3) Εἰδικῶς, προκειμένου περὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν προβλημάτων τῶν Οἰκοδόμων, χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον εἰς κοινὰ διαβήματα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τοῦ Ε.Κ.Α. καὶ τῶν Οἰκοδομικῶν Ὀργανώσεων. τετράκις ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀναγνωρίσας τὸ δίκαιον τούτων, διεβεβαίωσε τὴν ἄμεσον ρύθμισίν των. Ἀτυχῶς, ὅμως, αἱ διαβεβαιώσεις παρέμειναν καὶ ἐν προκειμένῳ χωρὶς καμμίαν ἐπιβεβαίωσιν διὰ τῆς πραγματικῆς λύσεως τῶν προβλημάτων».

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸ ἀναγνώσητε ὁλόκληρον.

§97Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν σᾶς εἴπω εὐαγγελικὸν ρητόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀκούσετε ἐντὸς ὀλίγου, θὰ μὲ ὑποχρεώσετε νὰ ἀναγνώσω ὁλόκληρον τὴν Καινὴν Διαθήκην; Ὁ ρήτωρ ἐπιλέγει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα, νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνώσῃ. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος λέγει: «... ...τὰ αἱματηρὰ γεγονότα τῆς χθὲς, ὀφειλόμενα εἰς τὴν μέχρι τοῦδε ἐπιδειχθεῖσαν ἀβελτηρίαν ἀπὸ μέρους τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Κράτους, ὅπως ἐπιλύσουν τὰ ἀπὸ μακροῦ χρονίζοντα οἰκονομικοκοινωνικὰ προβλήματα τῶν ἐργαζομένων.....».

§98Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Νὰ τὸ καταθέσητε καὶ αὐτό.

§99Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα. Μὲ αὐτὰ θὰ σωθῆτε; Λέγει τὴν ἀλήθειαν τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον διὰ τὰς εὐθύνας καὶ ἐν συνεχείᾳ μᾶς πατάει καὶ ἐμᾶς μιὰ βρισιά. Λέγει ἡ Κυβέρνησις πταίει, ἀλλὰ ἂς βρίσωμεν καὶ τὴν ἀριστεράν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἠκούσατε τὶ εἶπε χθές. Εἰς σημερινὴν ἀνακοίνωσίν της, δοθεῖσαν εἰς τὸν Τύπον ἀναφέρει:

«Γ.Σ.Ε.Ε.

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Τῆς 2.12.60 ὑπ’ ἀριθ. 215 Εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. συνεχῶς καταφθάνουν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας τῶν Οἰκοδομικῶν Ὀργανώσεων τῆς χώρας διὰ τὴν ἀποτελμάτωσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ κλάδου καὶ εἰδικώτερον τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ὑπὲρ «ἀγνώστων ἐνσήμων» τοῦ Ι.Κ.Α. Διὰ τῶν αὐτῶν τηλεγραφημάτων ἀνακοινοῦται ἐπίσης, ὅτι τὸ σύνολον τῶν οἰκοδομικῶν Ὀργανώσεων τῆς χώρας κατῆλθε μὲ ἀπόλυτον ἐπιτυχίαν εἰς τὴν χθεσινὴν 24ωρον πανοικοδομητικὴν ἀπεργίαν καὶ ἐκφράζεται ἡ ἀγανάκτησις τῶν ἐργαζομένων διὰ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν χθὲς καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἀπεφεύγοντο, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐτήρει τὰς δοθείσας παρ’ αὐτοῦ ὑποσχέσεις περὶ ἐπιλύσεως τῶν ἐκκρεμούντων αἰτημάτων τοῦ οἰκοδομικοῦ κλάδου». Τὰ καταθέτω ἀμφότερα. Ἀνεκοίνωσεν ἀκόμη ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία, ὅτι ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἀβελτηρίας, ἐζήτησεν ἀκρόασιν παρὰ τῷ Ἀνωτάτῳ Ἄρχοντι. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι, πλὴν τῶν ἄλλων ὑπάρχει καὶ μία πρόσθετος βαρεῖα εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὰ γεγονότα αὐτά, τὰ ὁποῖα, εἴτε ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας, εἴτε ἀπὸ τοὺς ἀστυφύλακας, ἔχομεν πολυάριθμα θύματα, ἐνέπνευσεν εἰς τὸν Διάδοχον τοῦ Ἀνευθύνου Ἄρχοντος ἀναπληροῦντα κατὰ τὴν ἀπουσίαν του τὸν Ἀνεύθυνον Ἄρχοντα, ἐνέπνευσε τὴν ἰδέαν νὰ κάμῃ μονόπλευρον ἐπίδειξιν ἐνδιαφέροντος καὶ ἐκδηλώσῃ διάκρισιν εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων.

§100Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειά, τὶ τὰ θέλετε αὐτά;

§101Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἄξιος ἐπαίνου, ἐπῆγε νὰ ἰδῇ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τὰ ὁποῖα ἐτραυμάτισαν οἱ κομμουνισταί. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ δώσω ἀπάντησιν ἀμέσως μόλις...

§103Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ μὴ δώσητε ἀπάντησιν τώρα.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν σᾶς ἐζήτησα κἂν τὴν ἄδειαν. Λέγω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ ἡσυχάσουν, διότι θὰ δώσω ἀπάντησιν ὅταν κατέλθητε τοῦ βήματος.

§105Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπάρχει ὅμως ἡ προμελέτη, ὅπως συμβαίνει εἰς παρομοίας περιπτώσεις, ὅπου τὰ φορτώνουν ὅλα εἰς τὸν κομμουνιστικὸν δάκτυλον. Χθές, κύριοι, εἰς τὰς 7.15′ ὁ ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐβεβαίωναν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράσχουν πληροφορίας ἐπὶ τῶν γεγονότων καὶ ἐζήτησαν νὰ πράξουν τοῦτο εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν. Εἰς τὰς 8 ἡ ὥρα, ὅμως, ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, ἔδιδον μέγα δεῖγμα περιφρονήσεως πρὸς τὴν Βουλήν, συνέντευξιν πρὸς τοὺς ἀνταποκριτὰς τοῦ ξένου Τύπου. Φαίνεται, ὅτι ἔχει ἀντιληφθῆ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν γίνεται πλέον πιστευτὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ αὐτὸ ἤθελε τοὐλάχιστον νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ εἰς τὴν συνέντευξιν αὐτὴν ἀπέδωσαν οἱ τρεῖς ὑπουργοὶ τὰς εὐθύνας εἰς τὸν κομμουνιστικὸν δάκτυλον. Αὐτὸ κανένα εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν δύναται νὰ παραπλανήσῃ. Περὶ τῶν εὐθυνῶν ὁμιλεῖ ὁλόκληρος ὁ σημερινὸς Τύπος, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὸ συντηρητικώτατον «Βῆμα», τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἀστυνομίαν, φρονοῦμεν, ὅτι εὑρέθη καὶ πάλιν εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἐπιτιθεμένου, διότι ἡ ψυχολογία της, πιθανώτατα δὲ καὶ αἱ διαταγαὶ τὰς ὁποίας λαμβάνει, εἶναι ὅτι πᾶσα λαϊκὴ συγκέντρωσις πρέπει νὰ θεωρῆται παράνομος, ὅταν δὲν ἔχῃ ἀστυνομικὴν ἄδειαν καὶ πρέπει νὰ διαλύεται.

§106Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος ἐκτύπησε τοὺς 61 ἀστυνομικούς;

§107Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος ἔκαψε τὰ αὐτοκίνητα;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὀξύνετε τὴν συζήτησιν, παρακαλῶ. Θὰ ἀπαντήσῃ μετ’ ὀλίγον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§109Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἐπίθεσις κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ ἔβαψαν μὲ αἷμα τὰ πεζοδρόμια τῶν Ἀθηνῶν...

§110Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς λοστοὺς καὶ τὰ φτυάρια ποιὸς τὰ εἶχε; Τὶ ἤθελαν ἐκεῖ οἱ κουρεῖς;

§111Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἴχαμε καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ὁσάκις ἀδίστακτα τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἐπὶ τῇ βάσει λαμβανομένων διαταγῶν, ὡς ὁμολογεῖ τὸ «Βῆμα», κάνουν ἐπίθεσιν καὶ χύνουν τὸ αἷμα τῶν πολιτῶν, ὅτι θὰ ἤρχετο ἐδῶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας καὶ θὰ ὁμιλοῦσε περὶ ἀντικομμουνισμοῦ καὶ κομμουνιστικοῦ δακτύλου διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὰ χειροκροτήματά σας. Δὲν εἴχομεν καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ἐπίσης, ὅτι θὰ διέψευδε κἄθε καταγγελίαν περὶ βιαιοπραγιῶν πραχθεισῶν ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Μήπως δὲν διέψευδε στερεοτύπως τὰ ὅσα ἐγένοντο ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς βάρος τῆς ΕΔΑ; Ἔλεγεν εἰς κἄθε καταγγελλομένην αὐθαιρεσίαν, ὅτι αὐτὸ εἶναι ψεῦδος τῆς ΕΔΑ. Ὅταν ὅμως ἦλθεν ἡ δεσμὶς τῶν 40 καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ποὺ ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη ἐξέδωκεν εἰς βάρος παρανόμων ἐνεργειῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἀνέθεσεν εἰς τὸν Σίμωνα τὸν Κυρηναῖον, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐφυγομάχησεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι εἶναι κἄτι τι ἀπηγορευμένον, παράδοξον καὶ ἀσύνηθες νὰ γίνεται λόγος ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν ἐργαζομένων μαζῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει προχωρήσει ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὅτι χρειάζεται ἀγωνιστικὴ διεκδίκησις τῶν δικαίων της. Κύριε Ὑπουργέ, παρῆλθεν ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον αὐταπάται, ὅτι μὲ τὰ παρακάλια εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπονεμηθῇ ὡς ἐλεημοσύνη τὸ δίκαιον τῶν ἐργαζομένων. Τὸ δίκαιον τῶν ἐργαζομένων εἶναι δικαίωμα πολιτικόν. Δὲν εἶναι ὑπόθεσις εὐσπλαγχνίας, οὔτε τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, οὔτε τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, οὔτε τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, οὔτε τῶν ἐργοδοτῶν, εἶναι δίκαιον τὸ ὁποῖον ὑπερηφάνως καὶ ἀξιοπρεπῶς οἱ πολῖται τὸ διεκδικοῦν δικαιωματικῶς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Καὶ ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς περὶ ἀπεργιακῶν Ἐπιτροπῶν καὶ Ἐπιτροπῶν ἀγῶνος. Καὶ τοῦ ἐφάνη παράξενον, ὅτι γίνεται λόγος περὶ τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι πολλὰ μὲν ἔτη θητεύει εἰς ἐκείνην τὴν θέσιν, ἀλλὰ δὲν ἔμαθεν ἀκόμη τὸ στοιχειῶδες, ὅτι εἰς κἄθε ὠργανωμένην ἀπεργίαν, εἴτε τῆς Δεξιᾶς, εἴτε τῆς Ἀριστερᾶς, καταρτίζονται ἀπεργιακαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ ἐπιτροπαὶ ἀγῶνος. Εἶπεν ἐν συνεχείᾳ, ὅτι χθὲς εἰς τὰς 7.30′ μ.μ., ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς τῆς Βουδαπέστης ὡμίλησε περὶ τῶν γεγονότων. Καὶ ἐγὼ τοῦ λέγω, ὅτι ὄχι εἰς τὰς 7.30′ τὸ βράδυ, ἀλλὰ στὶς 12 τὸ μεσημέρι χθές, ὅταν δὲν τὸ εἶχε πάρει εἴδησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς Παρισίων μετέδιδε πλήρη ἔκθεσιν τῶν γεγονότων. Προσέθεσε, τέλος, τὴν ἀποστροφήν, ὅτι ἡ ΕΔΑ ἐπιδιώκει τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ὅμως περιέργως δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πυκνώνουν τὰς γραμμάς της. Ἀπηύθυνεν ἔκκλησιν πρὸς ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατιδὼν τὰς εὐθύνας καὶ τὴν ἀποτυχίαν του καὶ τὰ ἐκάλει νὰ ἀρθοῦν εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, πέραν ἀντιθέσεων, διὰ νὰ ταχθοῦν ἀλληλέγγυα μὲ τὰ τρομερὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὸ αἱματοκύλισμα τὸ χθεσινὸν καὶ νὰ ταχθοῦν ἐναντίον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἐπεισόδια αὐτὰ ἀπεδόθησαν εἰς τὴν ἀριστερὰν καὶ εἰς τὸν κομμουνιστικὸν δάκτυλον. Ἄλλοτε, ἐπὶ Βασιλέως Γεωργίου Αʹ καὶ Βασιλίσσης Ὄλγας, ἁπλῶς ἐλέγετο σλαυϊκὸς δάκτυλος. Πάντοτε, εἰς παρομοίας περιπτώσεις, ἐχρησιμοποίουν τὴν μεσολάβησιν ἑνὸς δακτύλου. Αὐτὰ εἶναι τὰ συνήθη μυθεύματα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τῆς 21ης Μαΐου 1956 ἀποσπῶ τὰς ἀκολούθους δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν: «Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὰ γεγονότα τῆς 9ης Μαΐου —ἐπρόκειτο διὰ τὸ συλλαλητήριον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἀπειλουμένου ἀπαγχονισμοῦ τοῦ Δημητρίου καὶ τοῦ Καραολῆ— ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτραποῦν. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὰ γεγονότα τῆς 9.5.56 ἦσαν προμελετημένα, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτραποῦν μὲ οἱαδήποτε μέτρα. Ὑπῆρξεν ἀπόφασις νὰ ὑπάρξουν 2– 3 νεκροὶ καὶ ὑπῆρξαν. Καὶ ὅταν διετίθετο ὁλόκληρος ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις τῆς Ἑλλάδος, ἠμποροῦσε νὰ ἐπέλθῃ ἡ θανάτωσις προσώπων, ἔστω καὶ ἀπὸ ὡρισμένας βολὰς ἀπὸ ἕνα ἐξώστην. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπέτυχεν ἡ Ἀστυνομία ἔναντι τῶν ἐπεισοδίων, εἶναι ἕν: ὅτι ἀπεφεύχθη ἐπέκτασις τῆς ἐπαναστατικῆς ἐκδηλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπεσκόπει μία ὡρισμένη μερὶς καὶ συνεκάλυπτε μίαν ἄλλην». Ἀπεσκόπει ἡ Ἀριστερὰ καὶ συνεκάλυπτε τὸ κέντρον. Τότε αὐτὰ μᾶς ἐλέγατε. Ἦλθεν ὅμως ἡ ἀδέκαστος δικαστικὴ ἐξουσία εἰς πρῶτον καὶ δεύτερον βαθμὸν καὶ λέγει τὰ ἀντίθετα. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 803 ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 2611 τοῦ 1960, λέγουν τὰ ἑξῆς: «...... ἔνια τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἀπολέσαντα τὴν ψυχραιμίαν των, ἐπυροβόλησαν πρὸς ἐκφοβισμόν, κατὰ τοῦ πλήθους. Καὶ ἐνῷ εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ἐκφοβιστικῶν βολῶν αἱ κάνναι τῶν περιστρόφων δέον νὰ εἶναι ἐστραμμέναι πρὸς τὰ ἄνω, ὥστε νὰ ἀποφεύγηται ὁ κίνδυνος τραυματισμοῦ ἀτόμων (τοῦθ’ ὅπερ καὶ ρητῶς ἀποδεικνύεται διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36 Κανονισμοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων), ἀστυνομικός τις ὑπάλληλος, ἐξ ἀμελείας καὶ ἀνεπιτηδειότητός του, λόγῳ καὶ τῆς συγχύσεως, ἥτις τότε ἐδημιουργήθη, ἐπυροβόλησε διὰ τοῦ περιστρόφου του, χωρὶς νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ταῦτα προστασίας τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν. Οὕτω, ἐκ τοῦ πυροβολισμοῦ τούτου ἐτραυματίσθη εἰς τὴν τραχηλικὴν χώραν ἐκ δεξιῶν πρὸς τὰ ἀριστερὰ ὁ παθών, ἐξ οὗ τραύματος καὶ ἔθανε. Εἶναι δεδομένον, βεβαιούμενον καὶ ὑπὸ τῶν μαρτύρων τοῦ Δημοσίου, ὅτι τὰ πλεῖστα τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὡπλοφόρουν καὶ ὅτι τὰ περίστροφά των δὲν ἦσαν ἑνιαίου τύπου. Περαιτέρω προέκυψεν, ὅτι ἐκυκλοφόρουν καὶ ἀστυνομικοὶ μὲ πολιτικὴν περιβολήν, οἵτινες δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔφερον μεθ’ ἑαυτῶν καὶ ἰδιωτικὰ περίστροφα. Ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ τραυματισμὸς καὶ θάνατος τοῦ παθόντος ἐπῆλθε συνεπείᾳ πυροβολισμῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῆς ἀνατεθείσης αὐτοῖς ὡς εἴρηται ὑπηρεσίας, διαπιστωθείσης ἐσωτερικῆς συναφείας ταύτης πρὸς τὴν παράνομον ἐνέργειαν. Τὸ ἀβάσιμον τοῦ περὶ ἀμύνης ἰσχυρισμοῦ τοῦ Δημοσίου πιστοποιεῖ ἐμμέσως καὶ ὁ ἐξετασθεὶς ἄνω μάρτυς, Ἀστυνομικὸς Διευθυντής, Παπαδόπουλος, βεβαιῶν ἐν τῇ καταθέσει του, ὅτι, κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν παρὰ τὴν Τράπεζαν Κωστοπούλου, σοβαρὰν πλέον σύγκρουσιν τῶν διαδηλωτῶν πρὸς τοὺς ἀστυνομικούς, οἱ τελευταῖοι, πυροβολήσαντες ἄνευ διαταγῆς του, ἐκ τῆς στοᾶς Πεσμαζόγλου, πρὸς ἐκφοβισμόν, διετάχθησαν παρ’ αὐτοῦ νὰ θέσουν τὰ περίστροφά των εἰς τὰς θήκας των. Δὲν ἀπεδείχθη, ὅτι συνέτρεξε καὶ πταῖσμα τοῦ παθόντος». Καὶ περαιτέρω, δὲν ἀπεδείχθη, ὅτι συνέτρεξε καὶ πταῖσμα τοῦ παθόντος. Τὸ Δημόσιον ἐζήτησε νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι πταίει μὲν τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ πταίει καὶ ὁ παθών. Δὲν ἀπεδείχθη, ὅμως ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔτεινεν εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἀποζημιώσεως καὶ κατεδικάσθη εἰς ἰσόβιον διατροφὴν ὑπὲρ τῆς χήρας καὶ τῶν ὀρφανῶν τοῦ ἑνὸς τῶν φονευθέντων. Ἤδη, πρὸ 10 ἡμερῶν, ἐδημοσιεύθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2611) 1960 ἀπόφασις ἐπὶ ἀγωγῆς τῶν κληρονόμων τοῦ ἑτέρου τῶν φονευθέντων Γεροντῆ: «Ἀποδεδειγμένον τυγχάνει, ὅτι ἡ θανάτωσις τοῦ υἱοῦ τῶν ἐναγόντων ὀφείλεται εἰς ἀποκλειστικὴν ὑπαιτιότητα τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἐκτελούντων τότε διατεταγμένην ὑπηρεσίαν καὶ ὅτι ταῦτα, ἅτινα ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ὑπηρεσίας των, ὑποχρεοῦνται εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν διαδηλώσεων, ν’ ἀντιμετωπίζωσι τὰς παρουσιαζομένας, συνεπείᾳ τούτων, ἐκτάκτους καταστάσεις κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ προκαλῶνται ἀτυχήματα, δὲν εὑρέθησαν πρὸ τοιαύτης καταστάσεως, ὥστε ἐντεῦθεν νὰ δικαιολογῆται ἡ χρῆσις παρ’ αὐτῶν ὅπλων. Ταῦτα δεξάμενον καὶ τὸ Πρωτόδικον Δικαστήριον καὶ ἐντεῦθεν θεωρῆσαν ἀποκλειστικῶς ὑπαίτια τ’ ἀστυνομικὰ ὄργανα περὶ τὴν θανάτωσιν τοῦ υἱοῦ τῶν ἐναγόντων, οὐδαμῶς ἥμαρτε». Μᾶς ἐσερβίρησε τότε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὡς κομμουνιστικὸν δάκτυλον τὰ γεγονότα ἐκεῖνα. Ἐκεῖ πάνω ἐβάσισεν ὅλην τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του. Ἀλλ’ ἦλθεν ἡ κρίσις τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία τὸν διέψευσε. Ἐξητάσθησαν ὡς μάρτυρες, ὄχι κομμουνισταί, ἀλλὰ ἀστυνομικοὶ Διευθυνταί, καὶ ἐβεβαιώθη ἡ πλήρης ὑπαιτιότης τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ κατεδικάσθη τὸ Δημόσιον νὰ πληρώνῃ εἰς τὴν χήραν καὶ τὰ ὀρφανὰ τοῦ ἑνὸς καὶ τοὺς γονεῖς τοῦ ἄλλου ἰσόβιον πρόσοδον. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ μυθεύματα περὶ τῶν κομμουνιστικῶν ἐπιδιώξεων εἶχον ἕνα ἄλλον λόγον. Νὰ καταπνιγῇ ἡ συμπαράστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπὲρ τῆς Κυπριακῆς ὑποθέσεως καὶ ἔτσι νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν προδοσίαν καὶ ἀτίμωσιν τῆς Ζυρίχης καὶ τοῦ Λονδίνου.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι φράσις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποιήσατε, κ. Ἠλιοῦ. Δὲν ὑπῆρξεν οὔτε προδοσία, οὔτε ἀτίμωσις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§113Η. ΗΛΙΟΥ. Παρομοίας βεβαιώσεις ἔδωσαν καὶ διὰ ἐπεισόδια τῆς ἐφετεινῆς Πρωτομαγιᾶς, διὰ τὸν ξυλοδαρμὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Ἠθοποιῶν, τοῦ κ. Μεσολογγίτη, ὁ ὑπουργὸς καὶ ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν ἔκαμνον καὶ οἱ στενοί μας σύμμαχοι καὶ φίλοι Τοῦρκοι, τὰ γεγονότα τῆς 5ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1955, ἐδηλώθη ἀπὸ τὸν τότε Τοῦρκον Πρωθυπουργὸν καὶ τότε, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὰ ἔκαμαν αὐτά. Καὶ ὅταν, τώρα, ποὺ δικάζεται, τὸν ἠρώτησεν ὁ Πρόεδρος, διατὶ εἶπες αὐτὸ ποὺ δὲν ἦτο ἀληθές, ἀπήντησε: «Κἄτι ἔπρεπε νὰ εἴπω. Ἔγιναν τὰ γεγονότα, κἄτι ἔπρεπε νὰ εἴπω καὶ τὰ ἐφόρτωσα εἰς τοὺς κομμουνιστάς». Ἰδού, τὰ ἀποσπῶ ἀπὸ τὴν «Καθημερινήν». Ἔτσι πιστεύω ἀκράδαντα, ὅτι, ὅπως μὲ τὴν ἐπίθεσιν τῆς 9ης Μαΐου ἀπέβλεπαν εἰς τὴν καταπτόησιν τοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὰ γεγονότα τὰ χθεσινὰ ἀπέβλεπαν ἐπίσης εἰς τὴν καταπτόησιν τοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὸ σταμάτημα τῶν διεκδικήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι μὲ τὸ νὰ εἶναι διεκδικήσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως, δὲν παύουν νὰ εἶναι εἰς ὕψιστον βαθμὸν ἐθνικαί, διότι τείνουν εἰς τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ λαοῦ ποὺ ὑπονομεύεται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῶν τιμῶν, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαθλιώσεως, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀπεμπολήσεως τῶν πάντων εἰς τὰ ξένα μονοπώλια καὶ ἀπὸ τὸ ξεζούμισμα τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριτσερᾶς). Κύριοι συνάδελφοι, μιὰ γιὰ πάντα νὰ ἐξηγηθῶμεν ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος: Ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα μία παράταξις, ἡ ὁποία δὲν ἔχει κανένα συμφέρον ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία ἔχει συμφέρον ἀπὸ τὴν ὁμαλότητα, εἶναι ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Διατὶ διαμαρτύρεται ὁ κ. Μανιαδάκης; Τρεῖς ὑπουργοὶ τῆς 4ης Αὐγούστου κόπτονται διὰ τὴν συνταγματικὴν ὁμαλότητα καὶ ἐξελέγησαν οἱ ὑπουργοὶ τῆς 4ης Αὐγούστου διὰ νὰ δώσουν ἐξηγήσεις ἐπὶ τῶν χθεσινῶν γεγονότων. Ἐὰν ὑπάρχῃ, ἐπαναλαμβάνω, μία παράταξις ποὺ ἔκαμνε τὸ πᾶν νὰ φράξῃ τὸν δρόμον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τὴν ἀνωμαλίαν καὶ εἰς κἄθε μεσσιανισμόν, τὸν ὁποῖον πάντοτε ἡ ἐργατικὴ τάξις πληρώνει ἀκριβότερα ἀπὸ ὅλας, εἶναι ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας. Διότι, βεβαίως, τὴν ἠξεύρομεν τὴν ἀνωμαλίαν ἀπὸ τὴν ἐποχήν, τὴν ὁποίαν ἐκφράζουν οἱ δύο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλήσαντες ὑπουργοί. Ἀλλὰ δὲν σημαίνει φυσικὰ αὐτὴ ἡ προσήλωσις εἰς τὴν ὁμαλότητα, δὲν σημαίνει, ὅτι ἐν ὀνόματι τῆς τάξεως θὰ κύπτῃ κανεὶς δουλικῶς τὸν αὐχένα εἰς τὴν ἀνωμαλίαν μιᾶς ἄλλης μορφῆς, εἰς τὴν ἐγκαθίδρυσιν τοῦ στυγνοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, τοῦ ἀπαγορεύοντος τὴν ἄσκησιν τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων. Δὲν θὰ συνεργήσωμεν εἰς τὴν κατάλυσιν τῆς συνταγματικῆς τάξεως, εἰς τὴν κατάλυσιν τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων, εἰς τὴν μετατροπὴν τῶν ἐλευθέρων πολιτῶν εἰς ἀνδράποδα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν ἐκτεθέντων προκύπτει, ὅτι τεραστία εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει: πρῶτον, ἀμέσως νὰ λυθοῦν τὰ ζητήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κακῶς ἐχρόνισαν καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἐδόθησαν ὑποσχέσεις. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁρίζωμεν ἐμβολίμους συνεδριάσεις διὰ τοὺς Νιάρχους καὶ Πεσινέ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁρίζωνται ἐμβόλιμοι συνεδριάσεις διὰ τὴν φορολογίαν —διὰ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις ἔχετε 20 μῆνας εἰς τὴν διάθεσίν σας, ἀλλὰ ἡ φορολογία εἶναι ἐκείνη ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει ἀπὸ τώρα— δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁρίζωνται ἐμβόλιμοι συνεδριάσεις, ὅταν ἐπιδιώκεται ἡ ψήφισις ἀντιλαϊκῶν νομοθετημάτων καὶ νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλλένδας αἱ διεκδικήσεις τῶν ἐργαζομένων. Δεύτερον, ἄμεσος ἀπελευθέρωσις τῶν συλληφθέντων καὶ ἀποζημίωσις τῶν θυμάτων. Εἶναι τραγικὴ εἰρωνία, παρωδία δικαιοσύνης, ἡ δίωξις τῶν θυμάτων μιᾶς ἀδιστάκτου, ὠμῆς, αἱματηρᾶς καταστολῆς τῶν πλέον δικαίων αἰτημάτων, ποὺ ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν ἀνεγνωρίσθησαν ὡς τοιαῦτα. Ἐζήτησαν τὸ ψωμί των καὶ τοὺς ἐδώσατε βόλια. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ κυβερνᾶτε πλέον τὴν χώραν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§115Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν κρίνετε σκόπιμον νὰ ὁμιλήσουν προηγουμένως καὶ οἱ ἄλλοι ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων;

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἐθνικῶς ἀναγκαίαν τὴν ἄμεσον ἀπάντησιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ διαρκέσῃ πλέον τοῦ τετάρτου τῆς ὥρας, θὰ εἶμαι σύντομος, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ὅλους τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων νὰ ὁμιλήσουν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Δημοκρατία σέβεται βαθύτατα τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ ἐκδηλοῖ τὸν βαθύτατον αὐτὸν σεβασμὸν ἔναντι τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς βασικοῦ θεσμοῦ τοῦ Πολιτεύματος τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Σέβεται ἡ Δημοκρατία —δὲν ὁμιλῶ εἰδικῶς περὶ τῆς σημερινῆς ἢ τῆς χθεσινῆς ἢ τῆς οἱασδήποτε Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τρόπον γενικὸν καὶ ἀφηρημένον μέν, ἀλλὰ οὐσιωδῶς ἀπὸ ἀπόψεως σημασίας τῶν λόγων μου ἀφηρημένον —ἡ Δημοκρατία, ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ οἱονδήποτε καὶ διερμηνευομένη ἀπὸ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, σέβεται τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας ὅλων τῶν πολιτῶν, σέβεται εἰδικώτερον, τὰς δημοκρατικὰς— ἄρα τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας ἐκείνου τοῦ τμήματος τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς δυσχερεστέραν, ἔναντι ἄλλων τμημάτων τοῦ λαοῦ, οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν θέσιν. Καὶ γνωρίζει ἡ Δημοκρατία νὰ πονῇ τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων. Διότι ἡ Δημοκρατία —καὶ μεταβαίνω ἀπὸ τὴν ἀφηρημένην ἔννοιάν της εἰς τὰ συγκεκριμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνήθως τὴν ἐκπροσωποῦν καὶ διερμηνεύουν τὰς ἰδέας της— ἡ Δημοκρατία ἐκπροσωπεῖται ὄχι ἀπὸ ἀφηρημένα Κόμματα, ὅπου οἱ πάντες σκέπτονται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ἀλλ’ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ Κόμματα ἢ ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἔχουν, ἐκτὸς τῶν ἐλευθέρων σκέψεων, καὶ ἐλευθέραν τὴν καρδίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ δικαιοῦται ὁ ἐκπροσωπῶν καὶ ὁ διερμηνεύων τὴν Δημοκρατίαν νὰ πονῇ καὶ νὰ συγκινῆται. Ἀντιδροῦν συχνὰ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, διότι συζητοῦμεν περὶ συγκινήσεως καὶ περὶ στοργῆς καὶ μετατρέπουν τὴν ἔννοιαν τῆς στοργῆς καὶ τῆς συγκινήσεως καὶ τοῦ πόνου ἔναντι τῶν ἐργαζομένων, μετατρέπουν τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς ἀθέμιτον, μετατρέπουν αὐτὴν εἰς τὴν δῆθεν ἔννοιαν τῆς φιλανθρωπίας, τῆς εὐποιΐας. Γνωρίζομεν ἄριστα, διότι τινὲς ἐξ αὐτῶν εἶναι καλῶς πληροφορημένοι εἰς τὰ κοινωνιολογικὰ θέματα, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς εὐποιΐας ἔχει πρὸ πολλοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν στάσιν τῶν κυβερνήσεων καὶ τῶν κρατῶν ἀπέναντι ὁλοκλήρων κοινωνικῶν ὁμάδων, ἐγκαταλειφθῆ καὶ ὑπερνικηθῆ. Ἀνήκει εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν. Ὅταν ὁμιλῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν περὶ τοῦ προσωπικοῦ πόνου, τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον μόνον ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Δημοκρατίας οἱ ἐκπρόσωποι κομμάτων, τὰ μέλη κυβερνήσεων, νὰ ἐπιδεικνύουν ἀπέναντι οἱασδήποτε δεινοπαθούσης τάξεως, εἴτε οἱουδήποτε δεινοπαθοῦντος ἀτόμου, ἐννοῶ, ὅτι ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Δημοκρατίας ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία τοιούτων αἰσθημάτων, ἐνῷ ἐν τῷ πλαισίῳ ἄλλων καθεστώτων τοιαύτη ἐλευθερία δὲν ὑπάρχει. Καὶ δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἐλευθερία αἰσθημάτων, ὄχι μόνον εἰς τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας ἐπεκράτησε τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ζωὴν τῶν Κομμάτων, τὰ ὁποῖα, εἴτε ὡς κομμουνιστικὰ κόμματα, εἴτε ὑπὸ τὴν Α ἢ Β καμουφλαρισμένην μορφὴν κινοῦνται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς Δημοκρατίας καὶ καθοδηγοῦνται ἄνωθεν ἢ ἔξωθεν κατὰ τρόπον ἀπόλυτον, ἀποκλείοντα οἱονδήποτε ψιθυρισμόν, οἱανδήποτε συναισθηματικὴν σχέσιν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν πλησίον καὶ πρὸς τὸ ἐθνικὸν σύνολον. Δὲν δίδομεν, λοιπόν, τὸ δικαίωμα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν, διότι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ γνωρίζουν, τὴν ἐλευθερίαν τοῦ αἰσθήματος καὶ τοῦ πόνου— φύσει πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, ἐνδεχομένως ὅλοι, θὰ ἔτεινον πρὸς αὐτήν, ἀλλὰ δὲν τοὺς τὸ ἐπιτρέπει τὸ καθεστὼς τὸ κομματικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ζοῦν— δὲν δίδομεν, λοιπόν, τὸ δικαίωμα εἰς αὐτούς, νὰ ἀμφισβητοῦν τὰ αἰσθήματα τῶν ἐκπροσώπων τῆς Δημοκρατίας, τῆς μόνης δυνατῆς Δημοκρατίας, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, νὰ ἀμφισβητοῦν τὰ αἰσθήματα αὐτά, ἀπέναντι οἱασδήποτε κοινωνικῆς ὁμάδος ἢ καὶ οἱουδήποτε ἀτόμου, τὸ ὁποῖον πονεῖ. Γνωρίζομεν, λοιπόν, διότι αὐτὸ εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, ὅτι ὑπάρχουν προβλήματα καὶ ὅτι τῶν προβλημάτων συνέπεια εἶναι τὰ ἐλευθέρως ἐκδηλούμενα αἰτήματα, τὰ ὁποῖα αἰτήματα οἱασδήποτε ὁμάδος πολιτῶν, ἄρα κατ’ ἐξοχὴν τῆς ὁμάδος τῶν Ἐργατῶν, —δὲν τὴν ὀνομάζω τάξιν, διότι δὲν ἀποτελεῖ κατ’ οὐσίαν τάξιν— τὰ αἰτήματα αὐτὰ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχουν. Καὶ ἡ Δημοκρατία ἐπιτρέπει τὴν ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν καὶ ὑποστήριξιν αὐτῶν καὶ ἔχει χαράξει διὰ τοῦ συντάγματος καὶ τῶν νόμων τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθῇ οἱαδήποτε κοινωνικὴ ὁμάς, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ὡρισμένων βασικῶν συμφερόντων καὶ εἰς τὴν πραγματοποίησιν ὡρισμένων αἰτημάτων, συνδεομένων μὲ τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς της, εἴτε τὸ ὑλικόν, εἴτε τὸ ἠθικόν. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμήν, θεωρητικολογῶν νὰ ἀντιδιαστείλω αὐτὴν τὴν κατάστασιν, αὐτὸ τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς τὴν Δημοκρατίαν πρὸς τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς ἐργάτας, τοὺς ὁποίους εἰς τὰς ἐλευθέρας Δημοκρατίας προσπαθοῦν νὰ παρασύρουν μὲ τὸ μέρος των, οὔτε νὰ ὁμιλοῦν, οὔτε νὰ ἀπεργοῦν, οὔτε νὰ διεκδικοῦν οἱαδήποτε δικαιώματά των. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Γνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχουν προβλήματα καὶ αἰτήματα καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐπάνω εἰς τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον θεσπίζει τὸ Σύνταγμα καὶ θεσπίζουν οἱ νόμοι, δικαιοῦνται καὶ ὑποχρεοῦνται ἔναντι τοῦ ἑαυτοῦ των οἱ ἐργάται νὰ διεκδικήσουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας των, εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς κοινωνικῆς των ὁμάδος. Ἀλλὰ ὑπάρχει, ὄχι μόνον διὰ τὸν ἐργάτην, ἀλλὰ διὰ πάντα ἐλεύθερον πολίτην καὶ ὁ φραγμός. Ὄχι ὁ φραγμὸς τῆς ἐλευθερίας του, ἀλλὰ ὁ φραγμὸς διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς καταστρατηγήσεως τῶν βασικῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι εἰς πᾶσαν Δημοκρατίαν θεωροῦνται ὡς αἱ προϋποθέσεις θεμιτῆς ἐκδηλώσεως τῶν αἰτημάτων, τῶν ἐλευθέρων γνωμῶν καὶ ἐπιθυμιῶν τοῦ πολίτου. Ὅταν οἱ νόμοι λέγουν, ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐπιτρέπεται ἡ συγκέντρωσις ἐν ὑπαίθρῳ καὶ ἡ κίνησις ὑπὸ τὴν μορφὴν πορείας, ἀποτελούσης διαδήλωσιν, τὶ πρέπει νὰ κάμῃ τὸ Κράτος, εἰς ἣν περίπτωσιν οἱ βασικοὶ αὐτοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν καὶ τοὺς ὁποίους δὲν ἐθέσπισεν ἡ σημερινὴ ἢ ἡ χθεσινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἀποτελοῦν συνάρτησιν οἱασδήποτε ἐννόμου τάξεως, τὶ πρέπει νὰ κάμῃ τὸ Κράτος, εἰς ἣν περίπτωσιν παραβιάζεται;

§117Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ παραιτηθῇ ἡ Κυβέρνησις. (Γέλωτες, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι, ὁ παλαιός μου φίλος, κ. Ζάκκας, λέγει, «νὰ παραιτηθῇ ἡ Κυβέρνησις».

§119Α. ΖΑΚΚΑΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη)......

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λόγῳ παλαιᾶς φιλίας, ἐδέχθην μίαν μόνην διακοπήν. Κύριοι, «νὰ παραιτηθῇ»— εἶπεν ὁ κ. Ζάκκας— «ἡ Κυβέρνησις». Ἐγὼ δὲν ὡμίλουν περὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ὡμίλουν περὶ τοῦ Κράτους. Ἐλπίζω, νὰ μὴ εἶναι τοῦ κ. Ζάκκα ἡ ἐνδόμυχος σκέψις, νὰ παραιτηθῇ τὸ Κράτος. Ἐλπίζω, νὰ μὴ εἶναι ἡ ἐνδόμυχος ἐπιθυμία τοῦ κ. Ζάκκα, παρασυρθέντος ἐκεῖ, ὅπου εὑρίσκεται, ἡ παραίτησις τῆς ἐννοίας τοῦ ἐθνικοῦ Κράτους, τοῦ ἐπιβάλλοντος........ (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§121Α. ΖΑΚΚΑΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).......

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἐπιτρέπει οὐδεμίαν διακοπήν.

§123Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τοῦ ἐπιβάλλοντος τὸν σεβασμὸν τῆς Δημοκρατίας, ἀλλὰ καὶ τὸν σεβασμὸν τῶν νόμων. Διότι Δημοκρατία ἄνευ νόμων δὲν εἶναι νοητή, ὅπως νόμος ἄνευ Δημοκρατίας δὲν εἶναι παραδεκτοὶ ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς Δημοκρατικούς. Κύριοι, οἱ δύο Ὑπουργοί, εἰδικώτερον ὁ ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας συνάδελφος, ὡμίλησαν, βασιζόμενοι ἐπὶ τῶν ὑπευθύνων ἀναφορῶν τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν τὰς ὁποίας διεσταύρωσαν, ὡμίλησαν, περὶ τῶν γεγονότων, ὡς ἐξειλίχθησαν. Εἶναι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε συνεκεντρώθησαν, βέβαιον, ὅτι ἐγένετο παράνομος προσπάθεια πορείας. Πρὸς στιγμήν, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου, ὁ ὁποῖος ἔχει τόσην πεῖραν —καὶ πεῖραν, ἡ ὁποία ἐκτήθη κατὰ τρόπον λίαν ἀποτελεσματικὸν καὶ ἐπωφελῆ διὰ τὸν τόπον εἰς τὰ προβλήματα τῆς τηρήσεως τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας— ὁ κ. Βρανόπουλος ἠθέλησεν, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε, νὰ διακόψῃ τὸν κ. Ἠλιοῦ, καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσῃ, πῶς πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἀντιμετώπισις μιᾶς παρανόμου ἐκδηλώσεως μιᾶς μεγάλης ὁμάδος πολιτῶν.

§124Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς τὸ ἐδιάβασα.

§125Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἁπλούστατα, ὁ κ. Ἠλιοῦ δὲν ἀπήντησε καὶ ἦτο φυσικόν, νὰ μὴ ἀπαντήσῃ. Διότι ἐπιθυμεῖ, παρὰ τὴν βεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι κατ’ ἐξοχὴν ἡ παράταξις ἐκείνη, ἡ Ἄκρα Ἀριστερά, δὲν θέλει οἱανδήποτε ἀνωμαλίαν, ἐπιθυμεῖ τὴν κάμψιν τοῦ κύρους τῶν νόμων καὶ τοῦ Κράτους, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτελέσουν τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἐπιβληθῇ. Ἐλπίζει, κακῶς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ Ἄκρα Ἀριστερά. Κύριοι, ἡ αὐριανὴ ἡμέρα, ἀποτελεῖ ἐπέτειον, ἡ ὁποία πρέπει νὰ βάλῃ μυαλὸ εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ἐπέτειος, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει σεβασμὸν ἀπέναντι τῶν θυμάτων μιᾶς πρωτοφανοῦς καὶ σκαιᾶς βίας τῆς σκαιοτέρας, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ποτὲ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ ἐπιβάλλει ἐξ ἄλλου, ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν ἐμμέσως ἢ ἀμέσως τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον διέπραξε τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα ἐγκλήματα, κἄποιαν συστολὴν καὶ κἄποιαν φανερὰν ἢ ἔστω ἐσωτερικὴν μυστικὴν μεταμέλειαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ Ἀστυνομία ὀφείλει νὰ ἐπιβάλλῃ τοὺς νόμους τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλὰ εἶναι φανερόν, ἐπίσης, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μέχρι τοῦδε στοιχείων, ὅτι δὲν ἐσημειώθησαν τὰ ἔκτροπα, διότι— πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ μέχρις ἑνὸς σημείου, ὄχι ἁπλῶς συγγνωστόν, ἀλλὰ ἐπιβεβλημένον— διότι ἐπεχείρησεν ἡ ἀστυνομία νὰ σταματήσῃ μίαν παράνομον ἐκδήλωσιν χιλιάδων, οἱ ὁποῖοι παρεβίαζον ἐκείνην τὴν στιγμὴν τοὺς νόμους τῆς Δημοκρατίας. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἐπενέβη ἡ Ἀστυνομία, ἀφοῦ ὑπέστη δριμυτάτην ἐπίθεσιν μὲ αἱματηρὰ ἀποτελέσματα εἰς βάρος τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ, ὅπως τὰ ὠνόμασεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ τὰ ὀνομάζει ἔτσι χωρὶς νὰ τὰ πονῇ, τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ὀνομάζονται ἀστυφύλακες. Κύριοι, ἐὰν— θὰ κάμω μίαν λογικὴν σκέψιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται πέραν τῶν ἐκθέσεων καὶ τῶν ὑπομνημάτων— ἐὰν ἐπετίθεντο πρῶτοι οἱ ἀστυνομικοί, πῶς θὰ προελάμβανον οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐβάδιζον, νὰ ἐκτοξεύσουν ξαφνικά, ἀποσπῶντες ἀπὸ τὰ πεζοδρόμια, ὡς λέγουν οἱ κύριοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς— καὶ αὐτὸ θὰ συνέβη, ἀλλὰ ὄχι μόνον αὐτό— ἀποσπῶντες ἀπὸ τὰ πεζοδρόμια τόσους λίθους, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ μορφὴν καταιγισμοῦ ἐπέπεσαν ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ὁποῖοι κρατοῦν εἰς χεῖρας των τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους; (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Κύριοι, ὑπάρχουν μάρτυρες καὶ ὑπάρχει ὁ παράγων τοῦ χρόνου, τῶν δευτερολέπτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸν σπουδαιότερον μάρτυρα. Ἐντὸς δευτερολέπτων ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν ἀστυφυλάκων ἐσημειώθη ὁ καταιγισμὸς αὐτὸς τῶν λιθαριῶν καὶ τῶν σιδηρῶν ἀντικειμένων. Δὲν ἦτο δυνατὸν λογικῶς, κύριοι, καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ ἀντικρούσῃ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, δὲν εἶναι λογικῶς δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν ξαφνικὰ μάλιστα τόσαι ἑκατοντάδες λίθων καὶ σιδηρῶν ἀντικειμένων. Εἶναι, λοιπόν, ἡ ἁπλῆ λογικὴ ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεγάλη μᾶζα— καὶ εἶμαι βέβαιος ἐπ’ αὐτοῦ— δὲν ἐγνώριζεν, οὔτε ἐπεθύμει, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεθύμει νὰ προβῇ εἰς μίαν παράνομον ἐνέργειαν, ὡρισμένα στοιχεῖα — καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ποῖα εἶναι τὰ στοιχεῖα αὐτά......

§126Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. .... Οἱ κομμουνισταί.

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως, κ. Ἰατρίδη, οἱ κομμουνισταί. Ἀλλὰ δὲν ἔχει νόημα ἡ λέξις, αὐτὴν τὴν στιγμὴν διατυπώνω ἔννοιαν καὶ δὲν μοῦ χρειάζεται ἡ λέξις. Ὡρισμένα, λοιπόν, στοιχεῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μεταβάλλουν— καὶ ὁ σχετικὸς νόμος τῆς ψυχολογίας τῆς μάζης εἶναι γνωστός— μετέβαλον τὴν μᾶζαν αὐτὴν εἰς μίαν ἐκτὸς νόμων κινηθεῖσαν δύναμιν. Τὰ στοιχεῖα δὲ αὐτὰ εἶχον ἀναμφισβητήτως ἐφοδιασθῆ καὶ ὁπλισθῆ προηγουμένως μὲ λιθάρια καὶ μέταλλα σιδηρᾶ καὶ αἰχμηρὰ ἀντικείμενα. Κύριοι, ὁ σεβασμὸς ἀπέναντι τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἶναι ἄλλο πρᾶγμα καὶ ἄλλο εἶναι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ νόμου ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσουν εἰς ἀνεπιτρέπτους ὁδούς, ἀνεπιτρέπτους ἀπὸ ἀπόψεως Δημοκρατικῶν θεσμῶν. Καὶ κατανοοῦμεν, τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγαποῦν τοὺς Δημοκρατικοὺς θεσμούς, ὥστε νὰ ὁδηγοῦν τὴν ἐργατικὴν τάξιν, παρὰ τὸν σεβασμὸν τῶν θεσμῶν αὐτῶν, οἱ κύριοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ἀλλά, καλὸν εἶναι, ὄχι ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν, διότι αὐτὴ εἶναι ἀνύπαρκτη διὰ τὴν καρδίαν καὶ τὴν σκέψιν των, ἀλλ’ ἐν ὀνόματι τοῦ φόβου, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τοὺς κατέχῃ ἔναντι τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου, διότι ὁ νόμος, εἴτε τὸ θέλουν, εἴτε ὄχι θὰ ἰσχύσῃ, νὰ παραιτηθοῦν τῆς περαιτέρω τοιαύτης προσπαθείας καὶ νὰ παύσουν ἐπιχειροῦντες νὰ ὁδηγοῦν τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἢ οἱανδήποτε ὁμάδα πολιτῶν εἰς ἐνεργείας ἀντιδημοκρατικάς, ἀνεπιτρέπτους καὶ παρανόμους. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἀστυνομία, ἡ Χωροφυλακή, τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ὅπως καὶ αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις τῆς χώρας, ἀλλὰ ὁμιλῶ εἰδικώτερον σήμερον περὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι ἄξια εὐγνωμοσύνης καὶ τιμῆς. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν λόγῳ τῶν πολλῶν θυμάτων, θυμάτων τοῦ καθήκοντος, θυμάτων ἐναντίον τῆς κεφαλῆς τῶν ὁποίων ἐπέπεσαν φαῦλοι λίθοι, τοὺς ὁποίους παρέδωκαν εἰς χεῖρας ἀνοήτων, φαῦλοι καθοδηγηταί, ἐν ὀνόματι, λέγω, αὐτῆς τῆς θυσίας, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν, εἶναι τὰ ὄργανα τῆς ἀσφαλείας καὶ ἄξια ἰδιαιτέρας σήμερον στοργῆς καὶ εὐγνωμοσύνης. (Παρατεταμένα καὶ ζωηρὰ χειροκροτήματα). Κύριοι, τερματίζων, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅλους σας νὰ μὴ λάβετε ὑπ’ ὄψιν ἕνα ὑπαινιγμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε δικαίωμα νὰ προβῇ ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐκπροσωπῶν τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ἕνα ὑπαινιγμὸν ἐμμέσως ἢ ἀμέσως ἀφορῶντα εἰς τὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα ἢ εἰδικώτερον τὴν Α.Υ. τὸν Διάδοχον. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐκάκισε τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπέδειξεν εἰς τὸν Διάδοχον νὰ ἐπισκεφθῇ μόνον τοὺς τραυματισθέντας ἀστυνομικούς. Ὁ Διάδοχος ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως, αὐτὸ καὶ μόνον τὸ καθῆκον — καὶ θέλετε, αὐτὸ καὶ μόνον τὸ δικαίωμα εἶχεν ἀπέναντι τῶν ὀργάνων τῶν τεταγμένων νὰ φυλάττουν τοὺς νόμους τῆς Δημοκρατίας.— (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἀπέναντι τῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὰ ὁποῖα εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς, ἔπεσαν τραυματισμένα, ἀπέναντι τῶν ὀργάνων αὐτῶν, εἶχε καθῆκον καὶ δικαίωμα νὰ ἐπιδείξῃ τὴν στοργὴν ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἡ χθεσινὴ ἡμέρα ὑπῆρξε πράγματι ἡμέρα δραματική! Ἀλλὰ τὸ δρᾶμα βαρύνει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καὶ πρὸ δέκα ἓξ ἀκριβῶς ἐτῶν —ἡ ἐπέτειος ἡ αὐριανὴ ὑπενθυμίζει τὴν φοβερὰν ἐκείνην πρᾶξιν— αἱματοκύλισαν, καθ’ ὃν τρόπον αἱματοκύλισαν τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ ἐνθυμεῖσθε μὲ ποῖον τρόπον εἰσέβαλον εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα, ἀφαιρέσαντες τὴν ζωὴν τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ, τὸν τρόπον τὸν μᾶλλον αἰφνιδιαστικὸν καὶ τὸν μᾶλλον βάρβαρον. Ἐνθυμεῖσθε μὲ ποῖον τρόπον....

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ... τὰ Διϋλιστήρια....

§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ...ἀσχέτως τῶν διϋλιστηρίων, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν, ἐνθυμεῖσθε μὲ ποῖον τρόπον τὴν 3ην, 4ην καὶ 5ην Δεκεμβρίου τοῦ 1944 εἰσέβαλον αἰφνιδιαστικῶς εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἔσφαζαν τοὺς ἀστυφύλακας κατ’ οὐσίαν ὄντας ἀόπλους. (Ζωηρὰ καὶ λίαν παρατεταμένα χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Κινήσεως Ἐθνικῆς Ἀναδημιουργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§131Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Κωστόπουλε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ δώσω ἀπὸ ἐδῶ δύο ἀριθμούς; Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐπεκαλέσθη τὸν Κυρηναῖον διὰ νὰ περιλάβῃ τὴν ἔννοιαν τῆς εἰρήνης. Κυρηναῖος καὶ Εἰρηναῖος. Εἶναι ἐπιδέξιος ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως ἐπικίνδυνος ἀκροβάτης. Ἠθέλησε διὰ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Κυρηναίου καὶ Εἰρηναίου νὰ ἐπενδύσῃ μὲ τὴν τεχνότητα, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, μὲ τὸ ἔνδυμα, μὲ τὸν μανδύαν τῆς νομιμοφανείας ἐμπρηστικῆς ἐννοίας οὐσιαστικῶς καὶ ἀλλοίωσιν τῶν γεγονότων ἀφ’ ἑτέρου. Ἐπειδὴ θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κωστόπουλος, θέλω νὰ ἀναφέρω δύο σημεῖα εἰς δύο λέξεις. Πρῶτον, εἶναι πλέον ἢ ἀποδεδειγμένον ἐκ τῶν στοιχείων καὶ ἐκ τῆς πραγματικότητος, ὅτι ὑπέστη τὴν πλέον ἀνάλγητον καὶ προβεβουλευμένην ἐπίθεσιν ἡ Ἀστυνομία Πόλεων πρὸ πάσης ἐκδηλώσεώς της καὶ δεύτερον, τὸ ποιὸν τῶν ἐπιτεθέντων. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὰς ἑκατοντάδας τῶν συλληφθέντων, μέγα μέρος τῶν ὁποίων δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἐπαγγέλματα τῶν οἰκοδόμων καὶ τῶν συναφῶν, ἀλλὰ συγκεκριμένως εἰς τοὺς ἤδη, κατόπιν τῆς προανακρίσεως ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ εἰσαγγελέως κρατουμένους 21 τὸν ἀριθμόν, καὶ παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀκούσῃ, ἐκρατήθησαν ἤδη καὶ παραπέμπονται 21, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τέσσαρες δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς οἰκοδόμους καὶ τὰ συναφῆ ἐπαγγέλματα. Ἐκ τούτων δέ, ἐκ τῶν 21, τρεῖς εἶναι ἀδειοῦχοι ἐκτοπισμένοι. Ποίαν θέσιν καὶ ἀποστολὴν εἶχον εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν συγκέντρωσιν, ἀφίνω νὰ ἐκτιμήσητε. Ἐπικίνδυνοι Γʹ κατηγορίας, δύο χαρακτηρισμένοι κομμουνισταὶ Βʹ κατηγορίας καὶ ἑπτὰ κομμουνισταὶ ὡσαύτως Βʹ κατηγορίας. Δηλαδή, ἐπὶ τοῦ συνόλου, οἱ περισσότεροι κομμουνισταί. Ἐκτιμῶ τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ἡλιοῦ νὰ ἀλλοιώσῃ, νὰ παραποιήσῃ καὶ νὰ ἀρνηθῇ ἀκόμη τὸ παρελθόν, διότι ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὰ γεγονότα τοῦ 1956. Ἕνα πρᾶγμα δὲν δύναται νὰ φονεύσῃ ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ ἡ Ἄκρα Ἀριστερά, τὰ φαντάσματα καὶ τὰ φαντάσματα ἐπικαίρως τὸν μῆνα Δεκέμβριον ὡς ἐρινύες τοὺς καταδιώκουν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§132Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λυπούμεθα εἰλικρινῶς, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως δικαιολογήσῃ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνετάραξαν χθὲς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Χώρας. Ὁ τρόπος αὐτός, εἶναι γνώριμος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀτυχής, καὶ εἶναι ἀτυχής, διότι μὲ τὸ νὰ θέλωμεν πάντοτε νὰ ἀποδίδωμεν ὅλα ὅσα συμβαίνουν εἰς τὰς ἀναρχικὰς ἐκδηλώσεις καὶ εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ κλείνωμεν ἑρμητικῶς τοὺς ὀφθαλμοὺς μας ἐμπρὸς εἰς τὰ βαθύτερα αἴτια τοῦ κακοῦ καὶ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ θυσιάζωμεν τὴν οὐσίαν καὶ τὴν βαθυτέραν ἔννοιαν κάθε κοινωνικῆς πολιτικῆς εἰς τρόπον, ὥστε ἡ παράταξις ἐκείνη τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς νὰ ἐμφανίζεται μὲ τὴν ἀπαράδεκτον καθ’ ἡμᾶς θεωρίαν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη, ἡ ὁποία ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ δικαίου τοῦ ἐργάτου. Ἀλλὰ ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Σπεύδομεν προκαταβολικῶς νὰ δηλώσωμεν, ὅτι δὲν δυσκολευόμεθα καθόλου νὰ πιστεύσωμεν καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν, ὅτι τὴν ἀπεργίαν τῶν οἰκοδόμων ἐξεμεταλλεύθη ὁ κομμουνισμὸς καὶ ἡ Ἄκρα Ἀριστερά. Ταῦτα πρὸς καθησύχασιν τῆς Δεξιᾶς. Ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ πρόκειται, κ. συνάδελφοι;

§133Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἐζητήσαμεν τοιαύτην δήλωσιν.

§134Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔκαμα τὴν δήλωσιν αὐτήν, διὰ νὰ καθυσηχάσω τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ κατάπληκτοι μᾶς ἐπληροφόρησαν τὸ πρωτάκουστον, κατ’ αὐτούς, ὅτι ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ ἐκμεταλλεύεται τὰ κοινωνικὰ θέματα ἢ τὰς κοινωνικὰς ἀνωμαλίας. Περὶ αὐτοῦ, πρόκειται, κ. συνάδελφοι; Πρώτην φορὰν συμβαίνει αὐτὸ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἴτε εἰς οἱανδήποτε μέρος τοῦ κόσμου. Πρώτην φοράν, ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ ἐπιδιώκει νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰς κοινωνικὰς ἀνωμαλίας. Τὸ θέμα μας δὲν εἶναι αὐτό. Εἶναι τελείως διάφορον. Τὸ θέμα μας εἶναι τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προλάβῃ τὰς κοινωνικὰς αὐτὰς ἀνωμαλίας, τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προλάβῃ τὴν ἀπεργίαν τῶν οἰκοδόμων καὶ τὶ ἔπραξε διὰ νὰ σταματήσῃ τὸν σχηματισμὸν τῆς ἀτμοσφαίρας αὐτῆς τῶν παραπόνων καὶ τῆς ἐξεγέρσεως, τὴν ὁποίαν πράγματι ἐξεμεταλλεύθη ἡ Ἄκρα Ἀριστερά. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ εἶναι, δυστυχῶς, ὠμὴ καὶ στυγνή. Κατὰ τὴν γνώμην μας ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔπραξε. Ἀπὸ τριῶν μηνῶν, ἀπὰ τοῦ θέρους μᾶλλον ἐκδηλώνονται ζωηρόταται διαμαρτυρίαι μιᾶς συμπαθεστάτης ἐργατικῆς τάξεως τῶν οἰκοδόμων. Καὶ μόνον ἐὰν ἀναλογισθῶμεν τὴν ἰδιομορφίαν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ τάξις αὐτή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει μόνιμον ἐργοδότην, οὔτε μόνιμον ἀπασχόλησιν καὶ ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας της ἀπαιτεῖ περισσοτέραν καὶ εἰδικωτέραν τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ μόνον ἐὰν ἀναλογισθῶμεν αὐτὸ εἶναι πράγματι καταπληκτικὸν τὸ ὅτι ἀπὸ 4 ἢ 5 μηνῶν ἀφίενται ἐκκρεμῆ καὶ ἄλυτα δικαιώτατα αἰτήματα τῆς τάξεως αὐτῆς.

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε διατελέσει Ὑπουργὸς καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὁ νόμος ἀπαιτεῖ, πρὸς ρύθμισιν ἑνὸς θέματος, μίαν ὡρισμένην διαδικασίαν καὶ ἡ ὡρισμένη διαδικασία εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα. Συνεπῶς, ὁ χρόνος τοῦ τριμήνου, ὁ ὁποῖος διέρρευσεν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν θεμάτων τῶν ἐργατῶν οἰκοδόμων, εἶναι ἐλάχιστος συγκρινόμενος πρὸς τὴν διαρρεύσασαν δωδεκαετίαν τῆς γεννήσεως τοῦ θέματος. Ἐκάμαμε τὸ πᾶν. Ἐρρυθμίσαμε τὸ ὅλον θέμα. Ἐπροχωρήσαμεν μὲ ταχύτητα καταπληκτικήν, κ. συνάδελφοι, καὶ πιστεύω, ὅτι ἔγινεν ἀπὸ ὅλους ἀντιληπτόν.

§136Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἀντὶ νὰ μὲ διακόπτετε μὲ ἀφήνατε νὰ συνεχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου, θὰ ἐλαμβάνατε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά σας. Παρακαλῶ δὲ τὸ Προεδρεῖον νὰ μὲ προστατεύσῃ ἐναντίον πάσης διακοπῆς.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν δέχετε ὁ ρήτωρ διακοπάς, δὲν θὰ τὰς ἐπιτρέψω.

§138Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν μὲ ἀφήνατε νὰ συνεχίσω, θὰ εἴχατε τὴν ἀπάντησίν μου. Ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφής: Κατὰ τὸ θέρος, ψηφιζομένου τοῦ Ν. Δ. 4104 τὸν Ἰούλιον τοῦ 1960, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς ἀντιπολιτεύσεως διετυπώθη ἐπίμονος ἀξίωσις καὶ κατετέθη σχετικὴ τροπολογία διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα. Πόσοι μῆνες μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τὸν Ἰούλιον; 4 ἢ 5. Ἑπομένως, ὁ κ. Ὑπουργός, παρ’ ὅλον ὅτι ἡμεῖς τοῦ προτείναμεν τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν μόλις χθὲς υἱοθέτησεν, ἠρνήθη τότε νὰ τὴν υἱοθετήσῃ, καὶ περιωρίσθη, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ παρεμβάλῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας τοῦ ἐχορηγεῖτο ἡ εὐχέρεια νὰ λύσῃ διὰ διοικητικῆς πράξεως τὸ ζήτημα. Θὰ ἐπερίμενε κανεὶς μετὰ τὴν οὕτω δημιουργηθεῖσαν εὐχέρειαν καὶ τὴν ἄρσιν πλέον τοῦ νομικοῦ ἐμποδίου τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἐπερίμενεν, ὅτι τὸν Ἰούλιον, Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον, ὁ κ. Ὑπουργός, χρησιμοποιῶν τὴν εὐχέρειαν ἡ ὁποία τῇ αἰτήσει του τοῦ ἐχορηγήθη ἐδῶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, θὰ ἔλυεν ἐπὶ τέλους τὸ ζήτημα. Δὲν συνέβη ὅμως τίποτε, παρ’ ὅλην τὴν καταπληκτικὴν ταχύτητα, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται οὔτε τὸν Ἰούλιον, οὔτε τὸν Αὔγουστον, οὔτε τὸν Σεπτέμβριον. Κατόπιν τούτου, ἐκδηλώνεται ἡ πρώτη ἀπεργία, κατὰ τὰς ἀρχὰς Σεπτεμβρίου. Διατυποῦνται τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν καὶ ἡ ἀπεργία ἐκείνη λύεται ἡσύχως, χωρὶς οὐδὲν ἐπεισόδιον νὰ συμβῇ, δίδονται δὲ ἀφειδῶς ὑποσχέσεις περὶ ἀμέσου ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος. Παρέρχεται ὁ Σεπτέμβριος καὶ Ὀκτώβριος καὶ φθάνομεν εἰς τὰ τέλη Ὀκτωβρίου, ὁπότε ἔχομεν καὶ δευτέραν διαμαρτυρίαν. Τότε ἀρχίζει νὰ συγκινῆται ἡ Κυβέρνησις. Κατὰ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἔχουν ἀπευθύνει τὰ ἀπεργήσαντα Σωματεῖα, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας καλεῖται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ γίνεται σύστασις νὰ σταματήσῃ ἡ ἀπεργία. Ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, ὁ ὁποῖος κάθε ἄλλο παρὰ κομμουνιστὴς εἶναι, τοὐναντίον ἐξυβρίζεται ἀπὸ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ὅτι διευκολύνει τὴν Κυβέρνησιν, εἶπε: Λύσατέ μου ἕνα ζήτημα. Τὸν ἐρωτοῦν ποῖον ζήτημα θέλει. Ἀπαντᾷ, τὸ ζήτημα τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων. Τοῦ χορηγεῖται ἡ ὑπόσχεσις καὶ τὸν παραπέμπουν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος τοῦ ζητεῖ μιᾶς ἑβδομάδος διορίαν διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα.

§139Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οὐδέποτε συνέβη αὐτό. Οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορίαν μου ἔδωσα ὑπόσχεσιν, οὔτε ὡς βουλευτής, οὔτε ὡς ὑπουργός. Περιορίζομαι πάντοτε νὰ κάμω διαπιστώσεις, ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων ἐπιζητῶ τὴν ἱκανοποίησιν κοινωνικῶν ἀναγκῶν.

§140Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ διαψεύδει, δὲν κάμνω χρῆσιν τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου. Περιορίζομαι εἰς τὴν μνείαν γεγονότων, τῶν ὁποίων ἡ διάψευσις εἶναι ἀδύνατος. Ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ εἰς τὰ τέλη Ὀκτωβρίου καὶ νέα ἀπεργία. Ἡ ἀπεργία αὑτὴ ματαιοῦται λόγῳ ὑποσχέσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀρνεῖται, ὅτι ἔδωσεν ὑπόσχεσιν, ἐνῷ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὑπόσχεται, ὅτι θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Αὐτὰ εἶναι πρωτοφανῆ πράγματα, ἀλλὰ συμβαίνουν τώρα τελευταῖα. Τὶ γίνεται κατόπιν; Περνᾷ ὁ Ὀκτώβριος, ὁ Νοέμβριος καὶ αἱ ὑποσχέσεις καὶ πάλιν καὶ φθάνομεν, τέλος, εἰς τὴν μοιραίαν ἡμέραν τῆς 1ης Δεκεμβρίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς ἡμέρας ἐκείνης τὸ ραδιόφωνον εἶχε πληροφορήσει ὅλον τὸν κόσμον, ὅτι τὸ παλαιὸν ἐκεῖνο αἴτημα τῶν οἰκοδόμων ἐγένετο ἀποδεκτόν. Λυποῦμαι πολύ, διότι ὁ παλαιός μου φίλος, ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ποὺ εἶχε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τώρα ἔχει στενὰς σχέσεις μὲ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, λυποῦμαι, διότι ὑπέπεσεν εἰς αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα νὰ θεωρήσῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ ἐργάται οἰκοδόμοι νὰ ἔχουν εἰς τὰ σπίτια τους ραδιόφωνον καὶ νὰ πληροφορηθοῦν τὴν πρωΐαν τῆς ἡμέρας τῆς ἀπεργίας, ὅτι ἐπελύθη τὸ ζήτημά των καὶ δὲν εἶχε φροντίσει νὰ πληροφορήσῃ περὶ αὐτοῦ τοὺς οἰκοδόμους τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν προτεραίαν. Ἀτυχῶς, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπερίμενε τὴν ἡμέραν τῆς κηρύξεως τῆς ἀπεργίας διὰ νὰ τοὺς εἴπῃ, ὅτι ἐπελύθη τὸ αἴτημά των. Θὰ συνομολογήσετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ὅλος χειρισμὸς τοῦ ζητήματος ὑπῆρξε τοὐλάχιστον ἀτυχὴς καὶ ἡ γνώμη αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ἔγγραφον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὀργανώσεως, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς φίλα φρονοῦσα πρὸς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ἀλλ’ ἡ ὁποία ἀντιθέτως εὑρίσκεται εἰς ἐμπόλεμον κατάστασιν μαζί της. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ ἐπεκαλέσθη ὁ κύριος ἐκπρόσωπος τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ δὲν ἐδιάβασε τὴν τελευταίαν παράγραφον. Λέγει, λοιπόν, ἡ Γ.Σ. Ε.Ε., ἡ ἐχθρικῶς διακειμένη πρὸς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, τὰ ἑξῆς κατὰ λέξιν: «Βεβαίως, τὴν ἐκδήλωσιν τῆς διαμαρτυρίας καὶ ἀγανακτήσεως τῶν οἰκοδόμων ἐξεμεταλλεύθησαν, ὅπως πάντοτε, οἱ κομμουνισταί, τοῦτο ὅμως δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσῃ ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις ἢ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα, διότι ἀποτελεῖ πραγματικότητα τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις τῆς Χώρας μας διακατέχεται ἀπὸ αἰσθήματα πικρίας, ἀλλὰ καὶ ἀγανακτήσεως, διὰ τὴν πλήρη ἀποτελμάτωσιν τῶν προβλημάτων της». Αὐτὴ εἶναι μία διαπίστωσις ὄχι κομμουνιστικῆς Ὀργανώσεως, ἀλλὰ Ὀργανώσεως ἡ ὁποία κατηγορεῖται ἀκριβῶς παρὰ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὡς περίπου συνεργαζομένη μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ τὸν τρόπον τῆς καταστολῆς ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶναι ἐπίσης ἀτυχής, ἰδιαιτέρως μάλιστα ὁ τρόπος ποὺ προσεπάθησε νὰ δικαιολογηθῇ ὁ κ. ὑφυπουργὸς εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας. Σημειωτέον, ὅτι ὑπάρχει μία διαφορὰ ἀπόψεων μεταξὺ τῶν δύο ἐνδιαφερομένων ὑπουργῶν, καθ’ ὃν τρόπον τοὐλάχιστον ἐνεφανίσθησαν αἱ ἀπόψεις των εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι εἰς τὴν πρωϊνὴν συνεδρίασιν, ὑπάρχει κἄποια δυσαρμονία, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐμφανίζει ὡς εἰδυλλιακὴν τὴν κατάστασιν χθὲς τὴν πρωΐαν, ἀφοῦ εἶχον ἐπιλυθῆ τὰ αἰτήματα τῶν ἀπεργῶν, ἐνῷ ἀντιθέτως, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας λέγει ρητῶς, ὅτι εἶχε πληροφορίας περὶ ἐπικειμένων κομμουνιστικῶν ἐκδηλώσεων καὶ εἶχε ρητῶς περὶ τούτου πληροφορήσει τὸν εἰς εἰδυλλιακὴν κατάστασιν εὑρισκόμενον συνάδελφόν του ἐπὶ τῆς Ἐργασίας. Ὑπάρχει μία διάστασις, διάστασις ἡ ὁποία ἐλησμονήθη σήμερον τὸ ἀπόγευμα. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπέμενεν ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς κομμουνιστικῆς Ὀργανώσεως, τὴν ὁποίαν ἐχρειάσθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀκολούθους ἀπορίας. Ἐὰν πράγματι, τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας, εἶχε πληροφορίας περὶ ἐπικειμένων ἀναρχικῶν ἐκδηλώσεων τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, διατὶ ἐπέτρεψε τὴν συγκέντρωσιν καὶ μάλιστα ἐν ὑπαίθρῳ. Θὰ ἠδύνατο, ἐπὶ τέλους, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν συγκέντρωσιν ἐντὸς τοῦ ἐργατικοῦ κέντρου. Ρητὴ ὅμως ἦτο ἡ ἄδεια τῆς Ἀστυνομίας, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ συγκέντρωσις εἰς τὴν πρὸ τοῦ Κέντρου πλατεῖαν. Πῶς συμβιβάζεται, λοιπόν, ἡ ἄδεια αὐτὴ μὲ τὰς πληροφορίας περὶ ἀναρχικῶν ἐκδηλώσεων; Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι, ἐπὶ τέλους, κινούμενος ἀπὸ δημοκρατικὴν ἀντίληψιν, διὰ τὴν ὁποίαν διακρίνεται ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπέτρεψε καὶ τὸν ἐλεύθερον χῶρον, τότε ὑπόκειται εἰς μίαν ὀξυτάτην κριτικήν, διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὠργάνωσε τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα ἀσφαλείας. Πῶς, ἀφοῦ ἦτο προειδοποιημένος, ὅτι ἐπίκεινται κομμουνιστικαὶ ἐκδηλώσεις καὶ εἶχε προειδοποιήσει τὸν συνάδελφόν του, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν ἀπεργίαν, πῶς δὲν περιέζωσεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τοὺς ἀπεργοὺς μὲ ὅλας του τὰς δυνάμεις καὶ ἐπέτρεψε νὰ ἐμφανισθῇ ἡ Ἀστυνομία μὲ τοιαύτας δυνάμεις, ὥστε ἀρχικῶς νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ὑποχωρήσῃ καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ὡπλισμένη μὲ δακρυγόνα καὶ μὲ ἄλλα ὅπλα; Εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ὑπάρχει ἕνας χειρισμὸς ἄθλιος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ρυθμίσεως καὶ ἀντιμετωπίσεως τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐργατικῶν συγκεντρώσεων. Διότι δὲν εἶναι καθ’ ἡμᾶς δυνατὸν αἱ συγκεντρώσεις αὐταὶ καὶ γενικῶς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ δακρυγόνα καὶ μὲ ὅπλα. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ἔκαμεν ἔκκλησιν πρὸς τὰς παρατάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ἐζήτησε τὴν ἀλληλεγγύην των. Σπεύδομεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἐπικουρήσωμεν ὄχι μόνον τὴν σημερινήν, ἀλλὰ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀναρχικὰς ἐκδηλώσεις. Δὲν εἴμεθα ὅμως διατεθειμένοι νὰ υἱοθετήσωμεν τὸν κανόνα, τὸν ὁποῖον ἐθέσπισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ συνδικαλιστικὰ αἰτήματα πρέπει νὰ παραμένουν ἐπὶ μῆνας ἀποτελματωμένα καὶ ἀφοῦ τοιουτοτρόπως ὡριμάσουν καὶ παραδοθοῦν ὡς βορὰ εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, τότε κἄθε κίνησις πρὸς διεκδίκησίν των νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ ὁπλοπολυβόλα καὶ δακρυγόνα. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρόν, ἔχομεν εἰσέλθει εἰς μίαν περίοδον κἄποιας ὀξυτέρας διεκδικήσεως τῶν συνδικαλιστικῶν αἰτημάτων καὶ δικαιωμάτων. Ἀσφαλῶς, εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐπὶ ἄλλων διαφωνοῦμεν. Ἡ μαχητικὴ αὐτὴ ἐκδήλωσις, ἑρμηνεύεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡς τμῆμα συνωμοσίας, στρεφομένης ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος. Διαφωνοῦμεν καὶ πάλιν ριζικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὰς μαχητικὰς ἐκδηλώσεις δὲν τὰς προλαμβάνει οὔτε ἡ Ἀστυνομία, οὔτε ἡ ἔνοπλος ρῆξις. Τὰς προλαμβάνει ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις, ἡ ἔγκαιρος πρόγνωσις καὶ ἡ ἔγκαιρος πρόληψις αὐτῶν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὑπάρχει μία πλήρης ἀποτυχία τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἀπὸ 15 ἡμερῶν περίπου, παρατηρεῖται μία ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου, ἡ ὁποία ἀπερρόφησεν ὅλας τὰς παροχάς, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐσχάτως πρὸς τοὺς ἐργάτας καὶ τὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα. Πταίει διὰ τὴν ὕψωσιν αὐτὴν τοῦ τιμαρίθμου ὁ Κομμουνισμός; Ἀλλὰ ἐδῶ σήμερον ἔχομεν μίαν ἐκδήλωσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἡ ὁποία ἀπαυδήσασα ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν μακαριότητα καὶ ἀδιαφορίαν, σπεύδει νὰ κάμῃ μίαν ἐπίκλησιν πρὸς τὸ Στέμμα, πρὸς τὸν ἀνώτατον ρυθμιστὴν τοῦ Πολιτεύματος. Πταίει διὰ τὴν ἐκδήλωσιν αὐτὴν ὁ Κομμουνισμός; Θὰ πταίῃ αὔριον ὁ Κομμουνισμός, ἐάν, λόγῳ τῆς ἀποτυχίας τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, πλὴν τῶν οἰκοδόμων, κατέλθουν εἰς μαχητικὰς ἐκδηλώσεις οἱ κλωστοϋφαντουργοί, οἱ μεταλλωρῦχοι ἢ ἄλλοι κλάδοι τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Κύριοι βουλευταί, εἶναι καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ καταλάβῃ, ὅτι τὰ κοινωνικὰ ζητήματα δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ ἕνα στεῖρον ἀντικομμουνισμόν. Δὲν ἀντιμετωπίζονται δὲ πρὸ παντός, μὲ ὅπλα ἢ μὲ ἀσφυξιογόνα. Τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται, ὅπως εἶπα πρὸ ὀλίγου, μὲ ἔγκαιρον διάγνωσιν, μὲ ἔγκαιρον θεραπείαν τῶν λαϊκῶν αἰτημάτων. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδειξε τὴν δέουσαν κατανόησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται, ὅτι αἱ δυνάμεις της δὲν εἶναι ἱκαναὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ πελώρια αὐτὰ προβλήματα, δὲν ἔχει νὰ προσφέρῃ ἄλλην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν, παρὰ νὰ ἀπέλθῃ τὸ συντομώτερον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§142Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συμφωνήσητε μαζί μου, ὅτι ἦτο καλλίτερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁμιλοῦσε χθὲς ἐπὶ τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος γεγονότων. Ἴσως θὰ ἔλεγεν ὀλιγώτερα καὶ ἴσως θὰ ἐλάττωνε τὴν ἐντύπωσιν τῶν εὐθυνῶν της. Ὅτι δὲ δὲν ἐγνώριζε σήμερον περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἐγνώριζε χθές, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι, μόλις ἐπετεύχθη ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως ἔγιναν αἱ περίπτυστοι δηλώσεις τῶν τριῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐὰν δὲν ἐνεφάνισαν ἀκριβῆ καὶ εἰλικρινῆ εἰκόνα τῶν γεγονότων, ἐνεφάνισαν πάντως εἰκόνα τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκφράσῃ τὴν βαθεῖαν της λύπην διὰ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα βεβαίως συγκινοῦν ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θυμάτων καὶ τῶν αἰτίων καὶ ἐκ τοῦ τρόπου ποὺ ἀποδεικνύουν πῶς κυβερνᾶται ὁ τόπος αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ ἐκφράζει τὴν εἰλικρινῆ συμπάθειάν της πρὸς τὰ θύματα τῶν γεγονότων αὐτῶν, εἴτε αὐτὰ εἶναι ὄργανα τῆς τάξεως, εἴτε εἶναι οἰκοδόμοι ἐργάται. Νὰ πιστεύσετε εἰς τὴν εἰλικρίνειαν τῆς βεβαιώσεώς μου αὐτῆς, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω ἐν προκειμένῳ ἀπάντησιν εἰς αὐτά, ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἰσχυρίζεται, ὅτι ὑπάρχει παράταξις ἢ ὑπάρχουν Κόμματα ἢ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ διεγείρουν τὴν ἐχθρότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἢ τῶν ἐργαζομένων πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἐὰν ὑπάρχουν, κακῶς κάμνουν.

§143Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ὑπάρχουν.

§144Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ ὁρίσωμεν εἰδικὴν συνομιλίαν, δημοσίαν ἐννοῶ. Ἀλλὰ δὲν πρέπει σεῖς νὰ προσπαθῆτε νὰ ἀντιτάσσετε τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κρίνουν τὴν ἰδικήν σας πολιτικήν, ἕνεκα τῆς ὁποίας τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἔρχονται εἰς τὰς συγκρούσεις, περὶ ὧν ὁ λόγος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε, ὅτι θέλομεν νὰ κλονίσωμεν τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ ἔναντι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Θέλομεν νὰ πείσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν περὶ τῆς ἰδικῆς σας κακῆς πολιτικῆς καὶ ἀναζητοῦμεν, πέραν τῆς εὐθύνης τῶν ὀργάνων ποὺ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, ἀναζητοῦμεν, ἐὰν εἰς τὰ συγκεκριμένα γεγονότα ὑπάρχῃ ἢ ὄχι κυβερνητικὴ εὐθύνη. Συνέβη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τοῦτο τὸ πρωτάκουστον. Νὰ ἀπασχολούμεθα μὲ τὸ ποῖος ἐξεμεταλλεύθη τὰς κακὰς ἐνεργείας σας, ἐνῷ τὸ οὐσιῶδες εἶναι, ἐὰν σεῖς φέρετε εὐθύνην. Πάντοτε κἄποιος θὰ ἐπωφελῆται ἀπὸ τὰς κακὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀξία τοῦ κυβερνήτου ἔγκειται εἰς τὸν χειρισμὸν τῶν θεμάτων, κατὰ τρόπον ποὺ δὲν δημιουργεῖ δι’ αὐτὸν εὐθύνας καὶ δὲν δίδει λαβὴν εἰς ἐκμετάλλευσιν. Ἐὰν ἤθελον νὰ παρακολουθήσω τὰς θεωρίας, αἱ ὁποῖαι ἐξηγγέλθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, περὶ τῆς ἀγωνιστικῆς διαθέσεως τοῦ λαοῦ, περὶ τῶν ἀπεργιακῶν ἀγώνων καὶ περὶ τῆς μαχητικότητος κατὰ τὰς ἀπεργίας, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μείνω ἐπὶ πολλὰς ὥρας εἰς τὸ βῆμα ἄνευ αἰτίας, διότι ὅλα αὐτὰ εἶναι γνωστά. Ὡς πρὸς τὴν θεωρίαν τῆς ὑπάρξεως τοῦ πόνου, τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οὐδεὶς βεβαίως, δύναται νὰ τοῦ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα νὰ πονῇ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἀλλὰ ἡ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας αὐτῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν, εἶναι μία ἔννοια ποὺ ἀντιτίθεται εἰς πᾶσαν ὁλοκληρωτικὴν ἐκδήλωσιν. Ἡ Δημοκρατία ἀποτελεῖ ἕνα Πολίτευμα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ζοῦν ἀντιτιθέμενα συμφέροντα καὶ διὰ τοῦ ἀγῶνος της ἡ ἐργατικὴ τάξις ἀπέκτησε συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἀπεργίας καὶ τοῦτο ὄχι διὰ νὰ ἐκδηλώνῃ τὸν πόνον οὐδενὸς κυβερνήτου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχει εἰς τὴν ζωήν. (Χειροκροτήματα). Δι’ αὐτὸ καὶ ἐπιτρέπεται καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιτρέπεται, διότι ἔγιναν ἀγῶνες πολλοί, διὰ νὰ ἐπιτραπῇ καὶ νὰ διατηρηθῇ.

§145Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ διὰ νὰ καταργηθῇ εἰς ὡρισμένας χώρας, λέγω ἐγώ, συμπληρώνων ὑμᾶς.

§146Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μὴ ἀπευθύνετε εἰς ἐμὲ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν, διότι ἔχω τὸν πειρασμὸν νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ προσέχετε καὶ σεῖς, ὅπως προσέχουν ὅλοι οἱ πολιτικοὶ τῆς Δύσεως. Ἡ στέρησις ὡρισμένων πολιτικῶν ἐλευθεριῶν εἰς ὡρισμένας Χώρας, εἰς τὰς ὁποίας οὐδέποτε ὑπῆρξαν τοιαῦται ἐλευθερίαι, συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ἱκανοποίησιν πολλῶν κοινωνικῶν δικαιωμάτων. Καὶ τοῦτο εἶναι ποὺ ἔδωσε δύναμιν ἕλξεως εἰς τὸν Κομμουνισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μαχώμεθα δῆθεν ὑπὲρ πολιτικῶν ἐλευθεριῶν καὶ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ νὰ παρέχωμεν εἰς τὸν ἐργαζόμενον λαὸν οὐσιαστικῶς μόνον τὴν ἐλευθερίαν τοῦ νὰ πεινᾷ. (Χειροκροτήματα). Ὀφείλω νὰ δηλώσω ἀπὸ ποίαν ὀπτικὴν γωνίαν βλέπω ἐγὼ τὰ πράγματα. Τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν μας, εἶναι ὁλόψυχα παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ δὲν ἀρνεῖται νὰ εἴπῃ πάντοτε, ὅτι εἶναι ἐναντίον πάσης ἐξάλλου διεκδικήσεως ἢ παντὸς ἐκστρεμισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίζῃ τὰ αἰτήματα ὑπὸ μορφὴν ποὺ ὠφελεῖ περισσότερον τοὺς ἀντιτιθεμένους εἰς αὐτά, παρὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰ διεκδικοῦν. Ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τῶν ἐργατικῶν κινημάτων, ἀποδεικνύεται πάντοτε ὅτι, ὅπου διαδραματίζονται γεγονότα δίδοντα τὴν ἐντύπωσιν, ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι ὑπάρχει ἐπιθετικότης ἐκ μέρους τῆς ἐργατικῆς τάξεως, πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ πάντοτε ποῖα στοιχεῖα παρεισφρύουν καὶ προβαίνουν εἰς πρόκλησιν, διὰ νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὤφειλεν ἡ Ἀστυνομία νὰ κτυπήσῃ κατὰ βάρβαρον τρόπον.

§147Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁμολογία.

§148Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἴδωμεν καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ποῦ πρέπει νὰ ἀποδοθῇ τόση ὀξύτης καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐξετάσωμεν περὶ τίνος ἐπρόκειτο. Δηλαδή, ποῖα ἦσαν τὰ αἴτια τῆς ὅλης αὐτῆς ἱστορίας, τὶ ἔγινε, ποία ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὑπάρχῃ καί, τέλος, ποῖον ὠφελεῖ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ὥστε νὰ εἶναι ὕποπτος καὶ σύμφωνα μὲ τὸ περίφημον ἐρώτημα «κούϊ πρόντεστ». Τὰ αἰτήματα τῶν οἰκοδόμων ἦσαν δίκαια καὶ δὲν τὸ ἠρνήθη κανεὶς καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἀρνηθῇ. Ὅσην προσπάθειαν καὶ ἂν κατέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ διαψεύσῃ τὰ ἀδιάψευστα, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ οἰκοδόμοι ἐμπαίζονται ἀπὸ τοῦ θέρους. Τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ. Δὲν θὰ ἀναγνώσω τὰ ἔγγραφα τῆς Γενικῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας ὁ ἀντικομμουνιστικὸς χαρακτὴρ εἶναι γνωστός. Ἀκούσατε τώρα τὴν πρόσκλησιν, τὴν ὁποίαν ὑπογράφει ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, διὰ τὴν ἀπεργίαν: «Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ....... ἀνῄρεσε τὰς ὑποσχέσεις του διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων. Δι’ αὐτό, κηρύττομεν 24ωρον ἀπεργίαν». Αὐτὰ λέγει ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, τοῦ ὁποίου τὰς δηλώσεις σήμερον ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὡς δικαιολογίαν.

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὰ πράγματα, ὅμως, καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν ἁρμοδίων, διαψεύδουν ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεσθε.

§150Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἦτο ἀπίθανος ἡ εἰκὼν τῶν πραγμάτων ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ πιστεύσουν οἱ κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἤθελον νὰ παρακολουθήσουν τὰς ἐξηγήσεις τῆς Κυβερνήσεως. Λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ γίνῃ τοιαύτη ἐκδήλωσις. «Ἡ τοιαύτη ἐκδήλωσις κατευθυνομένη ἀπὸ γνωστὰ κομμουνιστικὰ στοιχεῖα, παρὰ τὸ ὅτι δὲν ὑφίστατο αἴτημα, δεδομένου, ὅτι εἶχεν ἤδη ἐπισήμως ἀνακοινωθῆ ἡ ρύθμισις τῶν ἀσφαλίστρων ὑπὲρ ἀγνώστων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀνεκοινώθη καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, αἰφνιδίως προσέλαβε μορφὴν ἐπιθέσεως». Δηλαδή, 10–15 χιλ. οἰκοδόμοι, ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὅλοι ἀναρχικὰ κομμουνιστικὰ στοιχεῖα συνεκεντρώθησαν, μολονότι τὸ αἴτημά των εἶχεν ἱκανοποιηθῆ. Καὶ ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος πολὺ φιλικὰ διατεθειμένος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐκάλεσε εἰς ἀπεργίαν, μολονότι τὸ αἴτημα εἶχεν ἱκανοποιηθῆ. Τὶ λέγει τώρα ὁ κ. Λυκιαρδόπουλος, μετὰ τὰ γεγονότα; Ἀφοῦ ἀναφέρει «ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἐκλήθη κυρίως διὰ νὰ ἀνακοινωθῇ ἡ δοθεῖσα ρύθμισις εἰς τὸ βασικὸν αἴτημα τῶν οἰκοδόμων ὑπὲρ τῶν ἐνσήμων καὶ ἐνῷ συνωμίλει μὲ τὸν ὑπουργὸν περὶ τῶν αἰτημάτων, εὑρέθη πρὸ καταστάσεως ἄνευ προηγουμένου θλιβερᾶς. Καὶ λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ μετέβη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μᾶλλον διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν ἐπελθοῦσαν ρύθμισιν! Λέγω καὶ ἐγώ, ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Τὶ τοὺς θέλετε τοὺς μάρτυρας; Εἶναι δυνατὸν λογικῶς, καὶ συλλαμβάνετε σεῖς αὐτό, νὰ ἔχῃ κηρυχθῆ 24ωρος ἀπεργία δι’ αἴτημα λυθέν; Νὰ συγκεντρώνωνται 14 χιλ. ἄνθρωποι διὰ νὰ ἀκούσουν τὴν ἐπίλυσιν αἰτήματος ποὺ ἔχει πραγματοποιηθῆ πρὸ τῆς κηρύξεως τῆς ἀπεργίας;

§151Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ ἀληθῶς, εἶναι τὸ παράδοξον!

§152Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ παραστήσω ἐδῶ τὸ Πλημμελειοδικεῖον ἢ τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Καὶ τὰς μαρτυρίας, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, καλύτερον νὰ μὴ τὰς εἶχεν ἀναγνώσει, διότι οὐδεμία μαρτυρία ἔχει ἀξίαν ἄνευ τῆς δικαστικῆς βασάνου. Ἐγὼ δὲν ζητῶ τὰς μαρτυρίας περὶ τοῦ πῶς ἔγιναν τὰ γεγονότα. Ζητῶ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην καὶ λέγω, ὅτι αἱ δηλώσεις σας αὐταὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι δὲν λέγετε τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι συναισθάνεσθε ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι προεκαλέσατε μίαν ἀπεργίαν, ἐνῷ τὸ αἴτημα ἦτο δίκαιον καὶ ἠδύνασθο νὰ τὸ ἔχετε ἱκανοποιήσει καὶ προεκαλέσατε τὴν ἀπεργίαν αὐτὴν ἔστω ἐξ ἀμελείας, ἔστω ἐξ ἀβελτηρίας, μὴ προβλέποντες ἔστω, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν τοιαῦτα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα σήμερον σᾶς ἀναγκάζουν νὰ λέγετε τὰ παράδοξα ποὺ λέγετε. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προστεθῇ καὶ ἡ περίφημος πληροφορία τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐγνώριζεν ἀπὸ 6μήνου ἢ καὶ πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν μαχητικαὶ ἐκδηλώσεις, τότε διερωτᾶται κανείς, τὴν ἀπεργίαν τὴν προεκάλεσαν οἱ κομμουνισταὶ ἢ ἠθελήσατε καὶ τὴν προκαλέσατε σεῖς; Κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ αἴτια εἶναι ἡ μὴ ἱκανοποίησις τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν οἰκοδόμων καὶ ὅτι ἐν συνεχείᾳ προεκλήθη ἡ ἀγανάκτησίς των ἐξ αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι, ὡς σημειώνει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., εἰς τὴν παροῦσαν στιγμὴν τῶν ἀπαιτήσεων, εἰς τὴν παροῦσαν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ μικρὸν ἡμερομίσθιον χάνει καὶ αὐτὸ τὴν ἀξίαν του —ὑπάρχει μέσα εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἀγανάκτησις γενικωτέρα καὶ ὀργή, ἐκδήλωσις τῆς ὁποίας εἶναι τὸ ἀνερχόμενον ἀπεργιακὸν κίνημα— οὐδεμία εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία. Πάντοτε, ὄχι μιὰ φορά, ὁσάκις ὑπάρχουν τοιαῦτα κινήματα ἐργατικά, ἀποδίδεται εὐθύνη εἴτε εἰς τοὺς δημαγωγούς, εἴτε εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, εἴτε εἰς οἱαδήποτε στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ προκαλέσουν τὸ κίνημα αὐτό. Ἀλλὰ οὐδέποτε προεκλήθη ἀπεργιακὸν κίνημα, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη, ἐὰν ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ ὁ συγκεκριμένος κλάδος δὲν εἶχε τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Καὶ εἰς τὴν παροῦσαν περίοδον πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις ὁλόκληρος εὑρίσκεται ἐπὶ ποδὸς πολέμου, ἀκριβῶς, διότι δὲν δύναται νὰ ζήσῃ μὲ τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ καὶ τὴν ἀνατίμησιν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπέλθει. Τώρα, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ γεγονότα εἶναι αὐτά, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Τὶ ἔγινε τὴν στιγμὴν ἐκείνην εἶναι θέμα ὑπὸ ἔρευναν καὶ ὄχι τόσον ἔκδηλον. Διότι ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ βγαίνει, ὅτι τὴν 10.20′ ἡ ἐπιτροπὴ διὰ τῶν ὁδῶν Ἀγησιλάου, Κολωνοῦ, Πειραιῶς, ἔφθασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ὁ ὄγκος τῶν συγκεντρωθέντων ἐκινήθη ἀπὸ τὴν ὁδὸν Ἀγησιλάου, μὲ κραυγάς: «Ὅλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας». Αὐτὸ ἦτο, κύριοι, τὸ ἐπαναστατικὸν σύνθημα, «εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας». Τὴν 10.30′ δύναμις ἀστυνομικὴ ἀνεχαίτισε πρὸς στιγμὴν τοὺς ἐν διαδηλώσει κατευθυνόμενους πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην οἱ διαδηλωταὶ ἤρχισαν ρίπτοντες καταιγιστικῶς λίθους. Βλέπετε λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀκριβὴς εὐθύνη διὰ τὴν ἐπίθεσιν, ὑπάρχει ἀνάγκη πραγματικῆς δικαστικῆς διερευνήσεως. Διότι ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν ἔκθεσιν προκύπτει, ὅτι, ἁπλῶς ἐξεκίνησαν διαδηλωταὶ καὶ ἡ Ἀστυνομία τοὺς ἀνεχαίτισε. Κατὰ ποῖον τρόπον τοὺς ἀνεχαίτισε, πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ. Διότι ἐάν, ὡς ἐγὼ φαντάζομαι, τοὺς ἀνεχαίτισε δι’ ἐπιθέσεως μὲ τὰ κλόμπς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, οἱ λίθοι δὲν εἶναι ἐπίθεσις, εἶναι συνέχεια τῆς ἐπιθέσεως μὲ τὰ κλόμπς. Ἀλλὰ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι θέμα δικαστικῆς ἐρεύνης. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν εἶναι θέμα δικαστικῆς ἐρεύνης εἶναι τοῦτο, ὅτι διὰ τετάρτην φορὰν ἀναγγέλλεται ἀπεργιακὸν κίνημα, διότι ἐπὶ τόσους μῆνας ὁ κ. ὑπουργὸς ἢ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, ὑπόσχονται καὶ δὲν ἐκτελοῦν. Καὶ τὶ συμβαίνει; Προσέξατε τοῦτο. Ὅτι, ὅταν μεταβαίνῃ πολυάριθμος ἐπιτροπὴ διὰ νὰ λάβῃ ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, τὴν βεβαίωσιν, ὅτι πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα, ἔστω καὶ τὴν 12.05′ καὶ πηγαίνει ἡ πολυάριθμος ἐπιτροπή, διότι δὲν ὑπάρχει πλέον καμμία ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, ἀκούεται ἡ φωνὴ «πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας», διότι ἀρκετὰ τοὺς ἔχει ἐμπαίξει ὁ ὑπουργὸς καὶ ὁ Λυκιαρδόπουλος. Τὴν ὥραν ποὺ πηγαίνει ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὁ ὑπουργὸς δηλώνει, ὅτι δὲν δέχεται παρὰ μόνον τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον καὶ τὸν Ἀντιπρόεδρον. Δὲν ἐδέχθη οὔτε τὴν ἐπιτροπήν.

§153Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἀσύστολον ψεῦδος, ὁλόκληρος μία πολυμελεστάτη ἐπιτροπὴ ἦτο εἰς τὸ γραφεῖον μου. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν ὁ ἰσχυρισμός σας.

§154Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι αὐτὸ ποὺ εἴπατε εἶναι ὀλίσθημα βαρύ, διότι βγαίνει ἀπὸ ἰδικάς σας ἀνακοινώσεις, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές. Δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Σεῖς δὲν εἶσθε; (Γέλωτες). «Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὰ γεγονότα ἔλαβον χώραν καθ’ ὃν χρόνον ἐπιτροπὴ ἐξουσιοδοτηθεῖσα ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν καὶ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, Γενικὸν Γραμματέα καὶ τὸν Ἀντιπρόεδρον μὲ ἐπεσκέπτετο εἰς τὸ γραφεῖον μου».

§155Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὰ ἀκριβῶς λέγω. Ὁλόκληρος ἡ πολυμελεστάτη ἐπιτροπὴ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Οἰκοδόμων καὶ τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§156Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ στηρίζεται εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον, τὸν ὁποῖον καὶ μόνον ἐδέχθητε. Ἐν συνεχείᾳ δέ, ἡ κίνησις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, τῶν οἰκοδόμων, δὲν στηρίζεται εἰς κανενὸς εἴδους ἐπαναστατικὴν διάθεσιν. Ἀκόμη, ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἀστυνομίας προκύπτει, ὅτι τὸ ἐπαναστατικὸν σύνθημα ἦτο: «Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας». Διατί; Διότι ἐπὶ τόσες φορὲς ἔχοντες ἐμπαιχθῆ οἱ ἐργάται, ἤθελον νὰ ἴδουν ὅλοι μαζὶ τὶ θὰ γίνῃ μὲ αὐτὰ τὰ ζητήματα. Τὴν ὀργὴν τὴν ἔχετε προκαλέσει σεῖς, δὲν τὴν ἔχει προκαλέσει κανένας ἄλλος. Καὶ δι’ αὐτὸ δικαίως οἱ ἐργάται ἤθελον διὰ μίαν φορὰν νὰ ἴδουν τὶ λέγει περαιτέρω ὁ περίφημος ἐργάτης ὑπουργὸς πρὸς τοὺς ἐργάτας, τοὺς ὁποίους ἐμπαίζει.

§157Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνῷ εἶχε δοθῆ διαταγὴ νὰ μὴ κινηθοῦν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, παρέβησαν τὴν διαταγήν.

§158Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν δύναται νὰ ἐπιταχθῇ ἡ διὰ διακοπῶν κατάπνιξις τοῦ θέματος.

§159Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος) ...... εἶσθε ἔγκριτος νομικὸς...

§160Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ μὲ κάμετε νὰ πιστεύσω, ὅτι δὲν εἶσθε σεῖς νομικός. Διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ ἐὰν ἦτο ἢ δὲν ἦτο παράβασις ἡ μετάβασις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, σᾶς ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐλατηρίων τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ξεκινήσουν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ὅταν μία τάξις ἐργατῶν ἐμπαίζεται, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἔχει δικαίωμα νὰ εἶναι ἀγανακτισμένη καὶ ἦτο ἡ τάξις αὐτὴ ὁλόκληρος ἀγανακτισμένη. Θέλετε τὴν τάξιν τῶν οἰκοδόμων νὰ εἶναι εἰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν, θέλετε νὰ εἶναι ὄργανον τῶν κομμουνιστῶν, θέλετε ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ κινῆται ἀπὸ πράκτορας ἢ νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ πράκτορας. Πέστε τα ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐμμένῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἄποψιν θὰ ἀποδείξῃ ἀκόμη περισσότερον πόσον ἐπικίνδυνος εἶναι διὰ τὸν τόπον, διὰ τὸν λόγον, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἀδιαφορῇ ἰσχυριζομένη, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις ὁλόκληρος κινεῖται ὡς μαριονέττα ἀπὸ οἱονδήποτε διὰ νὰ διεκδικῇ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει. Καὶ σᾶς τὸ λέγουν ἐδῶ σὲ μεγάλα ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει. Καὶ σᾶς τὸ λέγουν ἐδῶ σὲ μεγάλα ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλάβατε τὸν κόπον νὰ τὰ διαβάσετε. Πάρετε τὴν σειρὰν τῶν ὑπομνημάτων τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ. Σ.Ε.Ε., ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ κομμουνιστὴς εἶναι, διὰ νὰ ἴδητε τὴν κατάστασιν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, τὴν κατάστασιν τῆς ἀγανακτήσεως ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς, ὡς προσχήματα, εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἠχοῦν ὡς ἐμπαιγμός, ἠχοῦν ὡς δικαιολογίαι μιᾶς οἰκτρᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως προκύπτει ἀπὸ τὰς καταθέσεις καὶ προκύπτει ἀπὸ τὴν ὅλην δικαιολογίαν ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶχον ληφθῆ ἐν γνώσει τῶν μεγάλων ἐπαναστατικῶν ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν. Διότι θὰ ἦτο εἰς τοιαύτην περίπτωσιν βεβαίως πολὺ καλύτερον νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ συγκέντρωσις ἐν ὑπαίθρῳ, διότι μόνον αὐτὸς ὁ λόγος δικαιολογεῖ τὴν ἀπαγόρευσιν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τρίτον θέμα. Ποῖος ὠφελεῖται ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διὰ νὰ εὑρεθῇ καὶ ποῖος ἔχει τὴν μεγαλυτέραν εὐθύνην; Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θεωρήσω ὀλίγον εὔθυμον τὴν δικαιολογίαν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος λέγει: «Συστηματικὴ προσπάθεια καταβάλλεται ἀπό τινος χρόνου, ὅπως διὰ διαφόρων ἀπεργιῶν καὶ ἄλλων μεθόδων ἀποσπασθῇ ἡ προσοχὴ τῆς κοινῆς γνώμης ἐκ τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ δημιουργηθῇ κλῖμα συγχύσεως καὶ κοινωνικῆς ἀναταραχῆς». Αὐτὸ δὲν τὸ ἐπερίμενα, ὅτι γίνεται προσπάθεια ἀναταραχῆς διὰ νὰ ἀποσπασθῇ ἡ προσοχὴ ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα. Ποῦ; Εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς! Ἐὰν ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις, ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, διότι ἔχω ἐμπλακῆ εἰς μίαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἱκανοποιήσω τὰ αἰτήματά σας καὶ εὔχομαι καὶ ἐλπίζω, ὅτι μετά τινα ἔτη θὰ κατορθώσω νὰ τὰ ἱκανοποιήσω, νὰ εἴπω, τοὐλάχιστον ἔχει μίαν συστολὴν ἡ δήλωσις αὐτὴ ἢ κἄποιαν σεμνότητα, ἀλλὰ τὸ ὅτι χρειάζεται νὰ ἀποσπασθῇ ἡ προσοχὴ τοῦ κοινοῦ ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα εἰς τὸ πεδίον τῆς ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς εἶναι ἕνα εἶδος τραγικοῦ εὐφυολογήματος, τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὸ φῶς τῶν γεγονότων τῶν προχθεσινῶν, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχε διατυπωθῇ. Ἀπὸ ἄλλα πράγματα χρειάζεται νὰ ἀποσπασθῇ ἡ προσοχή, ἀπὸ πράγματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἐχρειάζετο καὶ κἄτι ἄλλο. Ἐχρειάζοντο τὰ γεγονότα αὐτά, διὰ νὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύσετε τὴν ἑπομένην συγκέντρωσιν τῶν ἐργατῶν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν δικαίων διεκδικήσεων. Διότι γνωρίζετε, καὶ σᾶς τὸ ἀνήγγειλεν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἀνερχόμενον ἀπεργιακὸν κίνημα καὶ ὁ μόνος τρόπος νὰ σταματήσῃ, ὅπως καὶ τὰ συλλαλητήρια τὴν ἐποχὴν τοῦ Κυπριακοῦ, εἶναι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ὀξύτης, εἶναι αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπεισόδια, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ οἰκοδομῆται αὔριον ἡ οἱαδήποτε ἀπαγόρευσις οἱασδήποτε συγκεντρώσεως. Καὶ σᾶς χρειάζεται τὴν στιγμὴν αὐτήν, τῆς βαθυτέρας φθορᾶς σας, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, νὰ δώσητε εἰς τὸν ἀστικὸν κόσμον τὸ ρῖγος τῆς ἀνησυχίας ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῶν Δεκεμβριανῶν, ὅτι ἐδῶ συμβαίνουν πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀναγκάσουν τὸν ἀστικὸν κόσμον νὰ συσπειρωθῇ περὶ τὴν χειροτέραν Κυβέρνησιν ποὺ ἐγνώρισε ποτὲ τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀλλὰ ἐγώ, πιστεύω, ἀπολύτως, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς ἀστικὸς κόσμος ἔχει ἀντιληφθῆ, ὅτι τὸ ρῖγος τῆς ἀνησυχίας πρέπει νὰ τὸ αἰσθάνεται, ἀκριβῶς, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τὴν ἰδικήν σας. Καὶ γνωρίζει πλέον ὁ Ἑλληνικὸς ἀστικὸς κόσμος, ὅτι, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὁμαλότητα καὶ ἡσυχίαν του, τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναζητήσῃ Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ καὶ τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ λαϊκὰ συμφέροντα καὶ τὰς λαϊκὰς διεκδικήσεις. (Χειροκροτήματα).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§162Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἐκφράζομεν τὴν βαθυτάτην λύπην μας διὰ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, τὰ ὁποῖα συνετάραξαν, ὡς εἶναι διαπιστωμένον, εὐρύτατα, βαθύτατα καὶ ὑψηλότατα τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Χώρας, ἐξακολουθοῦν δὲ νὰ τὴν κρατοῦν ἐν συγκινήσει, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ ἀποψινὴ πολύωρος, μὲ πλήθουσαν τὴν αἴθουσάν μας, συνεδρίασις τοῦ Κοινοβουλίου, ὅπως ἀποδεικνύει καὶ ἡ συγκέντρωσις πολυπληθῶν ἀκροατῶν εἰς τὰ θεωρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκει, ὁμολογουμένως, πᾶσα τιμὴ εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τὰ ὁποῖα, ὅπως πολλάκις ἐπανελήφθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀπόψε, εἶναι παιδιὰ τοῦ λαοῦ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχυσαν μὲ προθυμίαν καὶ αὐταπάρνησιν τὸ αἷμα των, διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἐπιτεταγμένον των καθῆκον. Ἀνήκει συγχρόνως, πᾶσα συμπάθεια καὶ εἰς τὰ ἄλλα θύματα, εἰς τοὺς ἐργάτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ πίστιν ἁγνὴν εἰς τὰ συνδικαλιστικά των δικαιώματα, ἔχυσαν καὶ ἐκεῖνοι αἷμα, διὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὰ δικαιώματά των, λόγῳ μακρῶν παρελκύσεων τῆς ἱκανοποιήσεώς των. Ἐλέχθη, ὅτι πρέπει νὰ διατηρήσωμεν ὑψηλὸν τὸν ἠθικὸν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ εἰς ἡμᾶς τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιρριφθῇ οὐδεμία αἰτίασις, ὅτι καὶ τὸ παράπαν διενοήθημεν ἢ συνετελέσαμεν εἰς τὸ νὰ ὑποσκαφθῇ τὸ ἠθικὸν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐνεσωμάτωσε τὸ Κράτος εἰς τὸ Κόμμα, ὑποσκάπτει τὸ ἠθικὸν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως καὶ δὲν τὰ ἀφήνει νὰ εἶναι εἰς ἐκεῖνο τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ τὸ Ἔθνος. Κανεὶς ἀπὸ τὴν παράταξιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ ἐπιδοκιμάσῃ οἱανδήποτε προσχεδιασμένην διατάραξιν τῆς τάξεως καὶ μάλιστα ἐὰν συμβῇ νὰ τὴν ἔχουν ὑποκινήσει πολιτικὰ ἐλατήρια. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μᾶς ἀπηύθυνεν ἔκκλησιν, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετωπίσωμεν κοινοὺς κινδύνους. Δεχόμεθα τὴν ἔκκλησιν διὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν, ὅτι θὰ ἦτο περιττὸν νὰ γίνῃ καὶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ μαθήματα πατριωτισμοῦ, οὔτε ἀπὸ μαθήματα ἀσκήσεως κοινωνικῆς πολιτικῆς. Διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἕνα παρελθὸν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὰ ἑδώλια ἐκεῖνα καὶ δυνάμεθα νὰ καυχηθῶμεν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας δὲν ἦτο εἰς αὐτὴν τὴν ὀξύτητα καὶ εἰς αὐτὸν τὸν βαθμὸν ἀνεπτυγμένος ὁ κίνδυνος τοῦ κομμουνισμοῦ, τὸν ὁποῖον σεῖς κατωρθώσατε νὰ ἐξογκώσετε καὶ νὰ ἐπαυξήσετε, ὥστε νὰ ἀποτελῇ σήμερον εἰς τὸν πολιτικὸν βίον τῆς Ἑλλάδος μίαν μεγίστην ἀνωμαλίαν. Οὐδεὶς δύναται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀρνηθῇ μετὰ τὰς γενομένας διαπιστώσεις, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ βαρεῖα εὐθύνη εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ προλάβῃ, ὡς ἦτο τὸ κύριον καθῆκόν της, τὰ αἱματηρὰ γεγονότα. Καὶ νὰ τὰ προλάβῃ πρῶτον πολιτικῶς διὰ τῆς ἀσκήσεως γενικῆς, πραγματικῆς, οὐσιαστικῆς, κοινωνικῆς πολιτικῆς, μὲ τὴν ἔγκαιρον ἐν προκειμένῳ ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα καὶ ἡ ἰδία ὡμολόγησεν, ὅτι ἦταν δίκαια. Νὰ προλάβῃ, τέλος, κατασταλτικῶς μετὰ τὰς πληροφορίας μάλιστα, τὰς ὁποίας ἡ ἰδία ὡμολόγησεν, ὅτι εἶχε περὶ ὀργανουμένης ἀπὸ μηνῶν προκλήσεως ταραχῶν. Δὲν κατώρθωσε νὰ τὰ προλάβῃ οὔτε τὴν τελευταίαν στιγμὴν μὲ μίαν ἐγκαιροτέραν καὶ σκοπιμωτέραν διάταξιν τῶν δυνάμεών της, κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἡμέραν. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπῆρξε καὶ τὴν ἑσπέραν ταύτην ἐπιμηθεὺς καὶ ὄχι προμηθεὺς καὶ ἑπομένως ἄτονος, κατὰ τὴν γνώμην μας. Μᾶς ἀνέγνωσε μαρτυρικὰς καταθέσεις, αἱ ὁποῖαι φυσικὰ δὲν ἔχουν τὸ δικαστικὸν κῦρος, δὲν ἀποτελοῦν καὶ τὴν πραγματικὴν ἀλήθειαν. Ἐὰν ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τῆς διεξαχθείσης συγκρούσεως ἀποδίδῃ τόσην σημασίαν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι μὲ ὅλας της τὰς λεπτομερείας εὐρύτατα διαφωτισμένη ἡ κοινὴ γνώμη, τότε θὰ ἐκφράσω τὴν διαμαρτυρίαν, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει καὶ ἄλλα ὄργανα διαφωτίσεως καὶ λυποῦμαι, διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐπειδὴ ἀνεφέρθησαν καὶ φωτογραφίαι διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, λυποῦμαι, διότι εἰς τὴν ἀπόκτησιν τῶν στοιχείων τούτων τὰ ὄργανα τῆς διαφωτίσεως τῆς κοινῆς γνώμης, τὰ ὁποῖα λόγῳ τοῦ ἐπαγγέλματός των εἶναι εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν, νὰ συλλάβουν τὰς λεπτομερείας καὶ νὰ τὰς διατυπώσουν πιστότερον δυστυχῶς καὶ πάλιν τὰ ὄργανα τοῦ Τύπου κατεδιώχθησαν καὶ ἐδάρησαν. Πολλαὶ φωτογραφίαι, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ μᾶς διαφωτίσουν, κατεσχέθησαν καὶ κατεστράφησαν.

§163Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε.

§164Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἀνέγνωσα διαμαρτυρίαν ἐθνικόφρονος ἐφημερίδος, τῆς ὁποίας ἐδάρη ὁ συντάκτης.

§165Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Σᾶς πληροφορῶ —διότι ἀναγνωρίζω εἰς σᾶς ὅτι εἶσθε καλῆς πίστεως συζητητὴς— σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μόνον ἀπὸ ἕνα δημοσιογράφον, κατὰ σύμπτωσιν συντάκτην τῆς Αὐγῆς, ὁ ὁποῖος συνελήφθη ἐντὸς τοῦ χώρου τῶν ταραχῶν διετυπώθη κατηγορία. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀλλοιώνει τὴν πραγματικότητα, ἐὰν πράγματι πρόκειται περὶ κακοποιήσεως ἢ ὄχι. Ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος ἤχθη ἐνώπιον τῆς προανακρίσεως καὶ ὑπάρχει ἡ κατάθεσίς του, ἡ ὁποία μάλιστα εἶναι ἄκρως ἀντικειμενική.

§166Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Ὑφυπουργέ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὀφείλω, ὡς παλαιὸς καὶ ἐγὼ δημοσιογράφος, γνωρίζων καὶ τὰς δυσχερείας, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύνην, τοῦ ἐπαγγέλματος αὐτοῦ, καθὼς καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρει, ὀφείλω ἐντόνως νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ἀλλεπάλληλα κρούσματα ἔχουν σημειωθῆ εἰς βάρος ἐργατῶν τοῦ Τύπου καὶ αὐτὰ ἀσφαλῶς δὲν συντελοῦν οὔτε εἰς τὴν διαλεύκανσιν τῶν προκυπτόντων γεγονότων, οὔτε εἰς τὴν καλλιέργειαν πολιτικοῦ βίου ὁμαλοῦ καὶ διαφωτισμένου.

§167Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Πάντως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν συνέβησαν αὐτά.

§168Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶχε καὶ πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐπιστοποίησεν ἐκ τῶν γεγονότων, ὅτι ἀλλάζει τὸ κλῖμα, διότι ἐπιθυμεῖ ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ νὰ δημιουργήσῃ ἀλλαγὴν κλίματος. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον εἰς οὐδεμίαν πολιτικὴν παράταξιν καὶ πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι εὔκολον εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, μὲ τὴν μειοψηφίαν τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἔναντι ὅλων μας, δὲν εἶναι εὔκολον κατὰ τὸ δοκοῦν νὰ μεταβάλλῃ τὸ κλῖμα ἡ Ἄκρα Ἀριστερά. Ἀλλαγὴ τοῦ κλίματος, καὶ οἱαδήποτε ἀλλαγή, πρέπει νὰ ἔχῃ ἔδαφος διὰ νὰ στηριχθῇ καὶ ἀτμόσφαιραν διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ. Φοβοῦμαι, μήπως πράγματι βαίνομεν πρὸς ἀλλαγὴν τοῦ κλίματος, ἀλλὰ δὲν ὀφείλεται τοῦτο εἰς τὰς δολίας προσπαθείας τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς τὰ κατ’ ἐξακολούθησιν σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσε νὰ ἀσκήσῃ θετικὴν κοινωνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία, νὰ τὸ παραδεχθῆτε, ξεύρει, ὡς μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχει ἀποδειχθῆ, μόνον νὰ ἀμύνεται καὶ ὄχι νὰ ἐπιτίθεται κατὰ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας, τὴν ὁποίαν ἐτονίσαμεν εἰς τὴν πολιτικήν μας διακήρυξιν, ὅτι δηλαδὴ ἡμεῖς θὰ ἀσκήσωμεν κοινωνικὴν πολιτικὴν ἐπιτιθέμενοι καὶ ὄχι ἀμυνόμενοι. Οἱαδήποτε προσπάθεια οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐὰν δὲν ἔχῃ παραλλήλως καθωρισμένην σαφῶς κοινωνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἀποβλέπῃ εἰς ἄμεσα ἐπιτεύγματα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ γενικώτερον τοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶναι καὶ παλαιός μου φίλος καὶ παλαιὸς συνεργάτης εἰς τὴν δημοσιογραφίαν. Ἀπὸ ὅσα εἰς τὴν ἐφημερίδα ἐκείνην ἔγραφα, δὲν πρόκειται νὰ ἀναιρέσω ποτὲ τίποτε. Δὲν ξέρω ἂν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὰ προσυπογράφῃ καὶ σήμερον ὅλα τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα εἶχε δημοσιεύσει εἰς τὴν ἐφημερίδα ἐκείνην, τὸν «Νέον Κόσμον». Τὸν θεωρῶ ἄνθρωπον ἱκανόν, καὶ ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς μὲ τόσην ἱκανότητα καὶ μὲ τόσην ἀναμφισβήτητον ἀγάπην πρὸς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, μὲ τόσην γνῶσιν τῶν ζητημάτων τῶν ἐργατικῶν, μὲ τόσας πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὅτι ἡ κατάστασις ἦτο ἐκρηκτική, πῶς δὲν κατώρθωσεν, ὁ ἱκανώτατος αὐτὸς ἄνθρωπος νὰ πείσῃ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς συνδικαλιστικῆς κινήσεως, ὅτι δὲν τοὺς ἐμπαίζει! Διότι ἔχομεν ἔγγραφα, εἰς τὰ ὁποῖα λέγουν καὶ ἐπαναλαμβάνουν, ὅτι ἐμπαιζόμεθα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Πῶς σεῖς, δὲν κατωρθώσατε νὰ τοὺς πείσετε περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Νὰ τοὺς πείσετε, δηλαδή, ὅτι δὲν τοὺς ἐμπαίζετε, ἀλλὰ σοβαρῶς καὶ εἰλικρινῶς ἀσχολεῖσθε διὰ τὴν προσεχῆ ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγνωρισθέντων ὡς δικαίων αἰτημάτων. Ἀτυχῶς, ἡ Κυβέρνησις, ἀκολουθεῖ κατὰ κανόνα τὴν τακτικὴν τῆς παρελκύσεως καὶ τοῦ ἐκφυλισμοῦ τῶν ζητημάτων.

§169Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου εἰς τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων, μετὰ τὴν δοθεῖσαν λύσιν, θὰ ἔπρεπε νὰ τερματίσῃ τὴν ἀπεργιακὴν κίνησιν, διότι ἦτο γνωστόν, ὅτι ἐστερεῖτο σοβαρᾶς ἐπιρροῆς ἐπὶ τῶν οἰκοδόμων ἐργατῶν. Μοῦ εἶπεν ὅμως ὅτι, ἐπειδὴ ἔχει κάμει τὴν προετοιμασίαν τῆς συγκεντρώσεως, θὰ γίνῃ διὰ νὰ ἀνακοινώσῃ τὴν λύσιν καὶ δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ ἀπολύτως τίποτε καὶ ὅτι ἔχει τὴν βεβαιότητα, ὅτι ὅλοι θὰ πειθαρχήσουν εἰς αὐτόν. Τότε, τοῦ εἶπον τὸ ἑξῆς: Ἔχω ἀντίθετον γνώμην. Ξεύρω τὴν ἐπιρροήν σου καὶ ξεύρω καὶ πολὺ καλὰ ποῖαι περίπου δυνάμεις θὰ σὲ περιβάλλουν. Φοβοῦμαι μήπως χάσῃς τὸν ἔλεγχον τῆς συγκεντρώσεως. Μετὰ τὰ θλιβερὰ γεγονότα, ὁ ἴδιος μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ διαπίστωσις τὴν ὁποίαν εἶχα κάμει, ἦτο ὀρθή. Δηλαδή, ὅτι θὰ ἔχανε τὸν ἔλεγχον τῆς συγκεντρώσεως.

§170Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ πέντε ὥρας ἀκούομεν τοὺς ρήτορας νὰ ὁμιλοῦν διὰ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν. Κανείς, ὅμως, δὲν μᾶς εἶπε περὶ τῆς δειγματοληψίας τῶν συλλήψεων καὶ τῶν τραυματισθέντων. Δηλαδή, τὶ ποσοστὸν ἐξ αὐτῶν εἶναι κομμουνισταί, τὶ ποσοστὸν οἰκοδόμοι καὶ τὶ ποσοστὸν ἦσαν ξένα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἦτο συγκέντρωσις οἰκοδόμων ἢ εἶχον παρεισφρήσει ἄλλα στοιχεῖα, ἄλλων ἐπαγγελμάτων; Οἱ συλληφθέντες εἶναι 180 καὶ οἱ τραυματισθέντες 80 περίπου. Τὶ ποσοστὸν ἐξ αὐτῶν ἀντιπροσωπεύει ἑκάστη τῶν κατηγοριῶν ποὺ ἀνέφερα;

§171Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὰ ἔκτροπα, ἐξηγήθη. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν, τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον ἦσαν οἰκοδόμοι καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ ἦσαν διαφόρων ἄλλων ἐπαγγελμάτων.

§172Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Αὐτὸ δὲν δύνασθε νὰ τὸ γνωρίζετε.

§173Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ τὶ δύναμαι νὰ γνωρίζω ἐγώ, δὲν δύνασθε σεῖς νὰ τὸ γνωρίζετε. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ συμπληρώσω τὴν ἀπάντησίν μου. Μὲ ἐκπλήσσει ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ μὲ διακόψητε, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δίδω ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Μανιαδάκη. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι συνελήφθησαν 182. Δὲν ἀναλαμβάνω, βεβαίως, τὴν εὐθύνην τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, διότι πολλοὶ τῶν συλληφθέντων ἀπελύθησαν ἀμέσως. Ἐκ τῶν 182, οἱ 130 ἦσαν οἰκοδόμοι καὶ ἐδήλωσα προηγουμένως, ὅτι ἐκ τῶν κρατηθέντων ἐξ αὐτῶν καὶ παραπεμφθέντων μὲ κατηγορίαν, τὸ μεγαλύτερον μέρος εἶναι κομμουνισταὶ καὶ 3–4 εἶναι ἐκτοπισμένοι ἀδειοῦχοι. Ἀπουσίαζεν ὁ κ. Μανιαδάκης καὶ δὲν ἤκουσε τὰς ἀνακοινώσεις μου αὐτάς.

§174Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἀπάντησίς σας, δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ. Εἴπατε, ὅτι 130 ἦσαν οἰκοδόμοι. Οἱ ἄλλοι ποίων ἐπαγγελμάτων ἦσαν; Χρειάζεται τοῦτο νὰ διευκρινισθῇ, διὰ νὰ φωτισθῇ ἡ Βουλή, ποῖοι εἶχον λάβει μέρος εἰς τὴν συγκέντρωσιν.

§175Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἦσαν διαφόρων ἐπαγγελμάτων, ξένων πρὸς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ οἰκοδόμου.

§176Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Διὰ νὰ συλληφθοῦν, θὰ πῇ, ὅτι ἦσαν μαχητικοί. Ἐπίσης διὰ νὰ τραυματισθοῦν, σημαίνει, ὅτι ἦσαν εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, μαχητικοί.

§177Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου ὑπῆρξε πλήρης καὶ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ποιότητος τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὡς πρὸς τὴν κατηγορίαν τῶν συλληφθέντων καὶ παραπεμφθέντων.

§178Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ αἱ διακοπαὶ δημιουργοῦν περιπλόκους ἐπιπλοκάς, παρακαλῶ, ὅπως μὴ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ ἑξῆς τοιαύτας. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔδωσεν ὀψίμως πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπεν, ἴσως, ἀπὸ χθὲς νὰ ἔχουν δοθῆ. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τὸ χθεσινὸν τρίπτυχον τῶν δηλώσεων τῶν τριῶν ὑπουργῶν, δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικὸν διὰ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νομίζω καὶ διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης, ἕνα ἄλλο σημεῖον, ὑπῆρξεν ἀσαφές. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μεταξὺ τῶν συλληφθέντων εἶναι καὶ τρεῖς ἀδειοῦχοι ἐκτοπισμένοι. Αὐτοὶ εἶναι οἰκοδόμοι ἢ ὄχι καὶ ποῦ συνελήφθησαν;

§179Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τοὺς συνέλαβον ἀπὸ τοὺς δρόμους.

§180Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας.

§181Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, οἱ συλληφθέντες κομμουνισταί, εἶναι τῶν ἑξῆς κατηγοριῶν: «...... (ἀναγινώσκει) .....». Δὲν ἐνόμιζα, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταπονήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀναφερόμενος εἰς τὰς ἰδιότητας αὐτῶν.

§182Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις σας, μοῦ μένει μία ἀπορία, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀκούω, ὅτι ἔχομεν κομμουνιστὰς πολλῶν κατηγοριῶν. Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ αὐτὴν τὴν βαθμολόγησιν τῶν κομμουνιστῶν. Δὲν γνωρίζω, καὶ πολλοὶ συνάδελφοι ἐδῶ μέσα, ὡρισμένοι τῶν ὁποίων θὰ εἶναι κομμουνισταί, εἰς ποίαν κατηγορίαν ἀνήκουν.

§183Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν δὲν εὑρεθῆτε ἐντὸς τοῦ στρατῶνος, δὲν δύνασθε νὰ ἔχετε σαφῆ ἀντίληψιν ἐπὶ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῆς Γʹ. τῆς Βʹ κλπ. Οἱ δεκανεῖς, οἱ λοχίαι καὶ οἱ ἐπιλοχίαι, σᾶς εἶναι γνωστοί, διότι ἂν σεῖς δὲν ἀνήκατε προσωπικῶς εἴς τινα ἐξ αὐτῶν τῶν βαθμῶν, ὅμως συνυπηρετήσατε μετ’ αὐτῶν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν εἰσήλθατε εἰς τοὺς στρατῶνας τῶν κομμουνιστῶν, δὲν γνωρίζετε τὰς διαβαθμίσεις των.

§184Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἐπανέρχομαι καὶ εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἐγένετο πολὺ συζήτησις διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὥρας, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸν ἐπεσκέφθησαν οἱ ἐργάται καὶ τὸ Προεδρεῖον των. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἔχει πολλὴν σημασίαν. Σημασίαν δὲν ἔχει ἡ ὥρα τῆς κατὰ τὴν ἔκρηξιν τῶν ταραχῶν ἐπαφῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ μὲ τοὺς συνδικαλιστὰς ἐκπροσώπους τῶν ἐργατῶν, σημασία ἔχει ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ ἐκεῖνο ποὺ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὥστε νὰ προληφθοῦν τὰ μετέπειτα γεγονότα. Τοῦτο ἔχει σημασίαν καὶ δὲν διηυκρινίσθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε σειρὰν διαψεύσεων, ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἀπὸ ἐνυπόγραφα κείμενα τῶν συνομοσπονδιῶν δὲν διαψεύδονται, ἀλλὰ ἐπικυροῦνται. Καὶ οὕτω μένει ἡ ἀμφιβολία εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν πραγματικῶς ὁ χειρισμὸς τοῦ ζητήματος ἦτο ὁ ἐνδεδειγμένος.

§185Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§186Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Παρακαλῶ, μὴ κάνετε διακοπὰς διὰ νὰ τελειώσω.

§187Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπειδὴ μὲ ἠρωτήσατε, θέλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν βεβαίως ἐπιμένετε εἰς τὸ ἐρώτημά σας.

§188Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἔχομεν τὴν ὁμολογίαν τῶν ἐγγράφων τῶν οἰκοδόμων καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ εὐθύνη ὅλης αὐτῆς τῆς περιπετείας εἶναι ἀποδεδειγμένη, κατὰ τὴν ἰδικήν μας κρίσιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰ λεπτομερειακὰ θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἄλλως τε ἐγένετο μακρὰ συζήτησις. Ἕνα σημεῖον μόνον θέλω νὰ τονίσω. Ὅτι μὲ συσσώρευσιν πολλῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν προεισπραχθεισῶν, ἀνηγέρθη ἕνας πρωτότυπος βωμός. Ὁ βωμὸς τοῦ ἀγνώστου ἐργάτου, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν τὰ ἑκατομμύρια αὐτά, ἀλλὰ δὲν τοῦ ἀποδίδονται, μολονότι τὰ διεκδικεῖ, ζῶν καὶ ὑπάρχων. Δὲν ξέρω ἂν ὁ βωμὸς αὐτὸς τιμᾷ τὸν ἄγνωστον ἐργάτην, πάντως δὲν τιμᾷ τὴν γνωστὴν Κυβέρνησιν, ποὺ τὸν ἀνήγειρε καὶ τὸν συντηρεῖ. Τὰ χρήματα αὐτὰ ὁμολογουμένως ἀνήκουν εἰς τοὺς οἰκοδόμους, οἱ ὁποῖοι μολονότι ἐργάζονται σήμερον ἐπιμόχθως καὶ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ, κινδυνεύουν νὰ μὴ ἔχουν αὔριον σύνταξιν, λόγῳ τῆς μὴ ἐπικολλήσεως τῶν ἀναλόγων, δεδουλευμένων δέ, ἐνσήμων. Θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι πρέπει νὰ ἐννοήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι τελείως διάφορον πρᾶγμα, τὶ κάμνουν καὶ τὶ θέλουν νὰ κάμνουν οἱ κομμουνισταὶ καὶ τελείως διάφορον πρᾶγμα τὶ κάμνει ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ἀνεπίδεκτη ἐλέγχου ἡ Ἀριστερὰ διὰ τὰς ἐνεργείας της καὶ διὰ τὸ πῶς θὰ ἐκμεταλλευθῇ κᾶθε περίστασιν. Ἐπιδεκτικοὶ ἐλέγχου εἶσθε σεῖς, οἱ ὁποῖοι καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτήν, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις παρομοίας, δὲν ἐκάματε ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ὠφέλιμον εἰς τὸν τόπον. Σεῖς, ὁ ὁποῖος κρούετε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι ἐπιχειρεῖται φθορά, ὅτι ὑποσκάπτεται τὸ ἁγνὸν συνδικαλιστικὸν πνεῦμα διὰ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε, σεῖς δίδετε λαβὰς εἰς τοὺς κομμουνιστὰς καὶ τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων ἠμποροῦν νὰ φθείρουν καὶ νὰ ὑποσκάψουν τὸν ἁγνὸν συνδικαλισμόν. Θὰ ἤθελον δὲ νὰ σᾶς ὑποβάλω καὶ τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε ἕνας παλαιὸς συνδικαλιστὴς καὶ πρωτεργάτης ὡρισμένων φιλεργατικῶν νόμων, πῶς ἐξηγεῖτε τὸ ὅτι καὶ αἱ δύο Ὁμοσπονδίαι καὶ ἡ παλαιά, ἡ γνωστὴ μὲ τὴν δρᾶσιν της τὴν ἐθνικὴν καὶ ἡ νέα ὑπὸ τὸν κ. Γονῆν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διάκεινται τόσον ἐχθρικῶς ἐναντίον σας; Εἶναι ἓν ἐρώτημα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἐξήγησιν. Νομίζω, ὅτι ἀσκεῖτε πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει συνδικαλιστικὰς βάσεις, ἀλλὰ ἀπευθύνεται εἰς τὸ πολὺ πλῆθος, τὸ ὁποῖον εἶναι εὐάλωτον εἰς κομματικὰς προπαγάνδας.

§189Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀναγνωρίζω καὶ εἶμαι φίλος τῆς παλαιᾶς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τῶν ἐργατικῶν κέντρων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς αὐτήν. Ἀλλὰ καὶ δὲν ἀγνοῶ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι δροῦν ἀνεξαρτήτως, ἀντιπροσωπεύουν μίαν ζωντάνεια καὶ διεκδικοῦν δίκαια ἐργατικὰ αἰτήματα. Πάντως, εἶμαι ὑποχρεωμένος, εἴτε ἀπὸ τὴν παλαιὰν Συνομοσπονδίαν, εἴτε ἀπὸ ἄλλας ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, ὅταν διατυπώνωνται τὰ αἰτήματα νὰ τὰ ἐξετάζω, ἀνεξαρτήτως τῶν συμπαθειῶν μου.

§190Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι εἶσθε φίλος πρὸς τὴν παλαιὰν Ὁμοσπονδίαν, τῆς ὁποίας ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς συμπίπτει νὰ εἶναι καὶ συμπατριώτης μου. Σᾶς ἔθεσα ὅμως τὸ ἐρώτημα, πῶς δικαιολογοῦνται τὰ ἔγγραφα αὐτὰ τὰ ἐμπιστευτικά, τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι λέγουν, ὅτι δὲν ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματά των. Εἰς ἕν ἔγγραφόν του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Ὁμοσπονδία, γράφει τὰ ἑξῆς: «Δὲν γνωρίζομεν διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος τυγχάνει καὶ φίλος μας ἀντιδικεῖ ...... (ἀναγινώσκει) ......». Καταγγέλλει ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία, ὅτι ἐδόθησαν ὄχι 35.000 ποὺ εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ 171.000, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἐδόθη οὔτε μία δραχμὴ εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Καταγγέλλει μὲ ἐμπιστευτικὸν ὑπόμνημα πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§191Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχει διατυπωθῆ ἐρώτησις καὶ ἐπερώτησις. Ὅταν ἔλθῃ τὸ θέμα θὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ.

§192Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ ἔγγραφον, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ δίδωνται ἐνισχύσεις ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἐθνικῶν ἑορτῶν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι, ὅταν ἤμουν ὑπουργός, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐθνικῆς ἑορτῆς ἦλθον ὡρισμένα Σωματεῖα διὰ νὰ τοὺς δώσω ἐνίσχυσιν. Δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἔδωσα οὔτε μίαν δραχμὴν εἰς κανένα. Ὅταν ἤμουν ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἦλθεν ἕνας ἐκπρόσωπος μιᾶς Ὀργανώσεως εἰθισμένος εἰς τοιαύτας ἑορτὰς καὶ μοῦ ἐζήτησε νὰ τοῦ χορηγήσω τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον. Καὶ μοῦ εἶπε, σεῖς, ἠξεύρετε, ὅτι ἐγὼ οὐδέποτε ἐζήτησα προσωπικῶς ἀπὸ σᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν καμμίαν ἐξυπηρέτησιν. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι εἶσθε ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἐζητήσατε ἀπὸ ἐμένα τοιαύτην ἐξυπηρέτησιν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶμαι τελείως ἀντίθετος. Βλέπω ὅμως, ὅτι αὐτὴ ἡ κακὴ συνήθεια συνεχίζεται. Γράφει εἰς τὸ ἔγγραφον ἐν συνεχείᾳ, τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὴν ἱστορικὴν ἐπέτειον τοῦ ΟΧΙ.... (ἀναγινώσκει)... .....». Ἀπὸ τὰς καταγγελίας αὐτὰς τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἀσκεῖτε τὴν ἐνδεδειγμένην πολιτικήν. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν περισσότερον, διότι πράγματι ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε λεπτομερειῶν περὶ τοῦ πῶς διεξήχθησαν αἱ σκηναί, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ μία ἢ ἄλλη ἄποψις περὶ τοῦ ποῖος τὰς ἐπροκάλεσε καὶ διὰ ποῖον λόγον τὰς ἐπροκάλεσεν. Ἠκούσθησαν πολλαὶ γνῶμαι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μόνον μία δικαστικὴ ἐξονύχισις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ ἕνα συμπέρασμα ἀδιάσειστον διὰ κἄθε εὐσυνείδητον ἄνθρωπον. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡμίλησε περὶ αἰσθημάτων κοινωνικῶν, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν ἰδικήν μας κοινωνικὴν παράταξιν καὶ δὲν ὑπάρχουν εἰς ἄλλας. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς παρούσης κοινωνικῆς συνθέσεως προτέρημα εἶναι, ὅτι καλλιεργεῖ τὰ αἰσθήματα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἔξω ἀπὸ ὑπολογισμοὺς καὶ πολιτικὰς ἀντιθέσεις. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι, ἐνῷ δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὰ αἰσθήματά των, ἀμφισβητοῦμεν ὅμως τὴν ἱκανότητα τῆς Κυβερνήσεως νὰ πραγματοποιήσῃ ὅσα αἱ ἰδέαι καὶ τὰ αἰσθήματα τῆς Δημοκρατίας ἐπιβάλλουν νὰ πραγματοποιηθοῦν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ὅλα τὰ ἔγγραφα τῶν Συνομοσπονδιῶν ὁμιλοῦν ἀπὸ πολλῶν μηνῶν περὶ συσσωρεύσεως ἐκρηκτικῆς ἀτμοσφαίρας. Νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὰς ἰδιαιτέρας των συζητήσεις, δὲν θὰ παρέλειψαν νὰ ἐκθέσουν αὐτὴν τὴν γνώμην. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἐσχάτως ἔχει ἐπέλθει μία σημαντικὴ ὕψωσις τιμῶν τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἐδημιουργήθη διὰ λόγους πολλοὺς ἄλλους κυρωθέντας καὶ ἄλλους μὴ κυρωθέντας ἀκόμη, μία βαρεῖα ἠθικὴ ἀτμοσφαῖρα εἰς τὴν χώραν. Ὅταν ἔχωμεν τοιαῦτα ἀναμφισβήτητα γεγονότα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐντοπίσετε ὅλας τὰς εὐθύνας εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν ὑποστηρίζοντες, ὅτι αὐτὴ ἔχει πράγματι τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν σατανικότητα νὰ δημιουργῇ τεχνικὸν κλῖμα, νὰ δημιουργῇ τεχνητὴν ἀτμοσφαῖραν δυσφορίας. Ὅταν ὁ ὑψιπόδαρος τιμάριθμος τὸ ἐπιβεβαιοῖ, ὅταν σεῖς καταδιώκεσθε ἀπηνῶς ἀπὸ τὸν ἀμείλικτον αὐτὸν ἐχθρὸν τῆς φτωχολογιᾶς καὶ ὅταν τὸ ἠξεύρετε, ὅτι πολιορκεῖσθε τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀπὸ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κοινωνικῶν τάξεων, ἀπὸ τὴν ὀργὴν δι’ ὡρισμένας πράξεις σας, αἱ ὁποῖαι ἦλθον εἰς φῶς καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀσυγχώρητοι, ὅπως π.χ. εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ λαδιοῦ καὶ τοῦ σίτου ποὺ ἐπωλήθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τώρα οἱ πτωχοί μας χωρικοὶ τὰ ἀγοράζουν εἰς πολὺ ὑψηλοτέραν τιμήν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει δυσπραγία, ὅτι ὅλα πᾶνε καλὰ καὶ ὅτι πταίει μόνον ἡ Ἄκρα Ἀριστερά. Πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ὑπάρχει πράγματι κλῖμα δυσαρεσκείας ἐναντίον σας καὶ ὅτι ἔχομεν εἰσέλθει εἰς νέαν φάσιν, εἰς νέαν πραγματικότητα τοῦ πολιτικοῦ μας βίου. Καὶ μέσα εἰς τὴν νέαν αὐτὴν πραγματικότητα πρέπει καὶ σεῖς νὰ ἀναλογισθῆτε τὰς εὐθύνας σας καὶ νὰ προσπαθήσετε μὲ οὐσιαστικώτερα μέσα νὰ ἀντιμετωπίσητε τὴν κατάστασιν. Σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, καταλήγων δέ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν κατωρθώσατε μέχρι τοῦδε παρὰ νὰ ἀμύνεσθε κρατικῶς ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀμυνόμενοι δὲ ὑποχωρεῖτε διαρκῶς διὰ νὰ φθάσετε εἰς τὴν ἀκρόπολιν κἄποιαν στιγμήν, ὅπου ἠξεύρετε πόσον εὔκολα πίπτει. Ἐὰν θέλετε πράγματι νὰ ἀποσοβήσωμεν τοὺς κινδύνους, ἐὰν θέλετε νὰ ἐπιτύχωμεν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ νὰ ἀναπλάσωμεν τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας, ὀφείλετε νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι, χωρὶς κοινωνικὴν πολιτικὴν σταθερὰν δὲν διεξάγεται ἀποτελεσματικὴ πολιτικὴ ἐπίθεσις πρὸς ἀνάσχεσιν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐὰν δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ὑψώσετε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ, σεβασθῆτε ἐνεργῶς καὶ ὄχι μὲ λόγια τὰ συνδικαλιστικά του δικαιώματα, νὰ ἀξιοποιήσετε ὅλας τὰς ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς δυνάμεις τῆς Δημοκρατίας, τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ ἀντιμετωπίσετε ἐπιθετικῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς τὸν κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπερεξωγκώθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἐνῷ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν ἦτο περιωρισμένος εἰς ἀκίνδυνα ὅρια. Ἀλλά, ἐὰν δὲν δύνασθε νὰ ἐπιδιώξετε πλέον τὸ βασικὸν τοῦτο αἴτημα τῆς ἐσωτερικῆς σας πολιτικῆς, πρέπει νὰ ἀναλογισθῆτε τὰς τεραστίας εὐθύνας σας καὶ νὰ τὸ ἀφήσητε τὸ δυσχερὲς τοῦτο ἔργον εἰς ἄλλους ἱκανωτέρους σας. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἐζήτησε τὸν λόγον δι’ ἕνα λεπτὸν μόνον. Ἤθελα νὰ πάρω τὴν ἄδειάν σας.

§194Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ, εὐχαρίστως.

§195Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸ Σῶμα. Ἡρμήνευσα πρὸ ὀλίγου τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὡς περιεχούσας τὴν βεβαίωσιν, ὅτι δὲν ἐδέχθη ὁλόκληρον τὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ μόνον τὰ δύο πρόσωπα, τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον καὶ τὸν κ. Πιτελάκην, ἐνῷ τὸ κείμενόν του δὲν τὸ λέγει ἔτσι. Ἰδού, ὅμως, τὶ συνέβη. Τὰ 6 Σωματεῖα οἰκοδόμων, ποὺ ἔκαμαν μίαν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων, ἀναφέρουν, ὅτι ἐκεῖ, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἡ εἴσοδος ἐπετράπη μόνον εἰς τὸν κ. Λυκιαρδόπουλον καὶ εἰς τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ε. Κ.Α. κ. Πιτελάκην, ἡ δὲ ὑπόλοιπος ἐπιτροπὴ ἔμεινεν ἐκτὸς τοῦ Ὑπουργείου. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀναφέρονται ὀνομαστὶ τὰ δύο ὀνόματα, ἐνῷ ἐπὶ τέλους, ἔπρεπε νὰ παρουσιασθῇ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐξήγησις τῆς ἐντυπώσεως ποὺ ἐσχημάτισα, ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ὁμολογήσει, ὅτι εἶχε δεχθῆ τὰ δύο μόνον πρόσωπα. Αἱ δηλώσεις αὐταὶ μοῦ εἶχον κάμει ἐντύπωσιν διὰ τὸ ἄλλο τερατῶδες πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ τὸν ἐπεσκέφθη νὰ τὸν εὐχαριστήσῃ καὶ δι’ αὐτὸ μοῦ εἶχε τόσον ἐντυπωθῆ εἰς τὸ μυαλό, ὥστε νὰ νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ εἶχον ἀναγνώσει εἰς αὐτάς.

§196Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πάντως, νομίζω, θὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔχουν στείλει δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ ὁπωσδήποτε θὰ ἐπείσθητε διὰ τὸ ὀλίσθημά σας.

§197Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ συνόλου συλληφθέντων 182, εἶναι: 136 οἰκοδόμοι, σερβιτόροι 6 ...... (ἀναγινώσκει) ......

§198ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ σύνθεσις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, κ. Ὑφυπουργέ.

§199Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ ὡς σᾶς ἀνέφερα καὶ προηγουμένως, ἐκ τῶν 22 κρατηθέντων, 15 εἶναι κομμουνισταί, ἀδιακρίτως κατηγορίας. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω συμπληρωματικῶς πρὸς τὸ Σῶμα.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§201Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδοκίμασα ἱκανοποίησιν, διότι πανταχόθεν εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν ἐξεδηλώθη ἀμέριστος συμπάθεια πρὸς τὰ θύματα, καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἄλλων ἐπίσης τέκνων τοῦ λαοῦ. Θὰ πρέπει τὰ Σώματα Ἀσφαλείας νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἔχουν τὴν ἠθικήν μας συμπαράστασιν, ὅταν ἀγωνίζωνται διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν τάξιν. Ἐὰν ἐνδεχομένως ὑπάρχουν εὐθῦναι εἰς τὰς ἐντολάς, θὰ ζητοῦνται εὐθῦναι ἀπὸ τοὺς ἐντολεῖς. Ἀλλὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, προσφερόμενα εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους καὶ ὑφιστάμενα τὰς θυσίας, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἔχουν τὴν συμπάθειαν καὶ τὴν ἀμέριστον ἠθικὴν συμπαράστασιν καὶ τοῦ Σώματος καὶ τοῦ λαοῦ. Ἐπίσης, δοκιμάζομεν αἰσθήματα συμπαθείας καὶ πρὸς τὰ ἄλλα τέκνα τοῦ λαοῦ, τὰ ἄλλα θύματα. Δὲν εἶμαι καθόλου βέβαιος, ὅτι συμπίπτουν τὰ θύματα μὲ τοὺς ἐνόχους. Ὁ κανὼν δράσεως τῶν ἐνόχων, εἶναι νὰ εἶναι ἀφανεῖς καὶ νὰ εἶναι οἱ ἀθῶοι τὰ θύματα. Καὶ τώρα, ἔρχομαι εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν. Δύο εἶναι τὰ θέματα. Πρῶτον, αἱ εὐθῦναι τῶν σημερινῶν γεγονότων καὶ δεύτερον, τὰ αἴτια τῶν σημερινῶν γεγονότων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς εὐθύνας, πανταχόθεν ὀρθῶς ἐλέχθη, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται εἰς τὴν δικαιοσύνην, πρέπον εἶναι νὰ ἀναμείνωμεν τὸ πόρισμα τῆς δικαιοσύνης. Ἐνδείξεις μόνον δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν, προκαταλήψεων. Καὶ βεβαίως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, εἶναι βεβαρυμένον τὸ ἱστορικόν της καὶ δὲν εἶναι περίεργον ἐάν, μέχρις ἀποδείξεως, τὴν συνοδεύουν αἱ ὑποψίαι.

§202Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ ἰδική σας ἐνοχὴ εἶναι βεβαία, ὄχι ὕποπτος.

§203Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτὸ ἦτο εὐφυὲς ἐκ μέρους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Τὸ νὰ ὁμιλῇ, κατὰ τὰς ἡμέρας μάλιστα τοῦ Δεκεμβρίου, περὶ ἰδικῶν μου εὐθυνῶν καὶ ἀνυπαρξίας ἰδικῶν της εὐθυνῶν, εἶναι βαρυτάτη πρόκλησις.

§204Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν Δεκέμβριον τὸν ἐπροκαλέσατε σεῖς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§205Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, χρησιμοποιῶ ἤρεμον, ψύχραιμον ὕφος, ἄξιον τοῦ Σώματος. Ἀλλά, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι εἰς πᾶσαν ἀπόπειραν προκλήσεως θὰ ἀκούουν, ὅτι εἶναι οἱ μεγάλοι ἐγκληματίαι ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§206Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶσθε ἔνοχος... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, φωναί: Κάθησε κάτω).

§207Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, εἶπον: Θέλομεν νὰ λησμονήσωμεν, ἀλλὰ μὴ μᾶς προκαλῆτε. Ἐφ’ ὅσον προκαλῆτε, θὰ ἐνθυμούμεθα καὶ θὰ ἐνθυμίζωμεν, ὅτι εἶναι οἱ μεγάλοι ἐγκληματίαι ἐναντίον καὶ τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἐλέχθη, ὅτι ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ ρέπει πρὸς δημιουργίαν ἐκτρόπων. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προβῶ εἰς μίαν παρατήρησιν. Εἶναι ἀφελεῖς, ὅσοι νομίζουν, ὅτι σήμερον ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ ρέπει πρὸς ἄμεσον δημιουργίαν ἀνωμαλιῶν. Εἶναι πάρα πολὺ ἰσχυρὰ καὶ πάρα πολὺ ἔμπειρος, ὥστε νὰ ἐκτίθεται κατὰ τρόπον ἄμεσον εἰς μικρὰς ὑποθέσεις καὶ μικρὰς ἐπιθέσεις. Ἡ μεγάλη της δύναμις καὶ ἡ μεγάλη της πεῖρα τὴν ὁδηγοῦν εἰς τὴν συγκρότησιν καὶ εἰς τὴν συγκράτησιν τῆς μεγάλης ἐπαναστατικῆς της Ὀργανώσεως, διὰ τὴν μεγάλην ὥραν νέας κρίσεως. Ἡ σημερινή της μέθοδος εἶναι νὰ προωθῇ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκτίθενται εἰς τοὺς κινδύνους τῆς διαταράξεως τῆς τάξεως. Γνωρίζομεν καὶ τοὺς ἀπωτέρους σκοποὺς καὶ τὰς σημερινὰς μεθόδους των. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα, εἰς τὰ αἴτια τῶν σημερινῶν γεγονότων. Θὰ ὁμιλήσω μὲ εἰλικρίνειαν. Καταλογίζω εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπῆρξεν ὑπέρμετρος ἡ παρέλκυσις ἱκανοποιήσεως δικαιοτάτων αἰτημάτων. Πανταχόθεν, ἀναγνωρίζεται, ὅτι τὰ αἰτήματα ἦσαν δικαιότατα, ὅτι ὁ χρόνος τῆς παρελκύσεως ὑπῆρξε μακρός, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν αὐτῶν ἐγένετο ἡ τετάρτη ἀπεργία καὶ ὑπῆρχεν ἐπίσης εἰδοποίησις, κατὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Ἀσφαλείας, ὅτι ἐπέκειτο ἐκμετάλλευσις αὐτῆς τῆς ἀπεργίας. Θὰ ἔπρεπεν ἐπὶ τέλους, αὐτὴ ἡ γραφειοκρατικὴ παρέλκυσις, ὁ χρονισμός, ὁ ὑπέρμετρος, νὰ λήξῃ καὶ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ λύσις. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει νὰ δώσῃ τὴν λύσιν, ὤφειλε νὰ τὴν εἶχε δώσει. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς μίαν γενικωτέραν παρατήρησιν. Τίποτε δὲν εἶναι περισσότερον ἐπικίνδυνον διὰ μίαν Κυβέρνησιν καὶ ἀκόμη διὰ τοὺς δημοκρατικούς μας θεσμούς, ἀπὸ τὴν δημιουργίαν τῆς ἐντυπώσεως, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν κοινωνικῶν τάξεων, ἀκόμη καὶ τὰ δικαιότατα, ἠμποροῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν μόνον μὲ τὴν βίαν τῆς ἀπεργίας. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ὅλοι θὰ ρέπουν πρὸς τὴν ἀπεργίαν, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των. Καὶ θὰ εἴμεθα ἡμεῖς, οἱ κυβερνῶντες, ἔνοχοι τῶν ἀνωμαλιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπακολουθοῦν. Διοίκησις–Κυβέρνησις, σημαίνει πρόβλεψις. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, πρὸ ἡμερῶν ἐδήλωσα, ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι θέσις. Δὲν εἶναι ἄρνησις. Ἡ Δημοκρατία γίνεται ἄρνησις, ὅταν ἱκανοποιῇ τὰ αἰτήματα, κατόπιν τῆς ἀπεργίας, ὅταν ἱκανοποιῇ τὰ αἰτήματα, διότι ἀπειλεῖται ἀπὸ τὸν Κομμουνισμόν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, νομιμοποιεῖ τὴν ἀπειλὴν τῆς ἀπεργίας καὶ μεταβάλλει εἰς ὠφέλιμον γεγονὸς τὴν ὕπαρξιν τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν φαντασίαν τῶν μαζῶν. Θὰ φαντασθοῦν, ὅτι χρειάζεται ἡ παρουσία του, ὡς φοβήτρου, διὰ νὰ ἀναγκάζῃ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παρέχῃ ἱκανοποίησιν. Μόνον, ὅταν ἡ Δημοκρατία γίνεται θέσις, μόνον ὅταν ἡ Δημοκρατία ἐξ οἰκείας θελήσεως προσφέρῃ ἱκανοποίησιν, τότε ἐπιτελεῖ τὴν ἀποστολήν της. Ποία εἶναι ἡ πρέπουσα πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῶν αἰτημάτων μιᾶς κοινωνικῆς τάξεως; Θὰ χαράξῃ μίαν πολιτικήν. Θὰ εἴπῃ εἰς τοὺς οἰκοδόμους: Αὐτὸ δύναμαι καὶ τὸ προσφέρω. Ἐὰν ζητοῦν ἐπὶ πλέον καὶ ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ, ὅτι δὲν δύναται, θὰ τὸ ἀρνηθῇ. Καὶ τότε, μὲ ὁσασδήποτε ἀπεργίας θὰ ἐξακολουθήσῃ, νὰ τὸ ἀρνῆται. Μόνον τοιουτοτρόπως καταργοῦνται αἱ ἀπεργίαι. Ἀλλά, ἐὰν συνεχῶς παρελκύῃ, μὲ ἀναβαλλομένας ὑποσχέσεις καὶ κατόπιν τῆς ἀπεργίας, παρέχει, σπεύδουσα, τὴν ἱκανοποίησιν, τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἀπεργία θὰ μεταβληθῇ εἰς μόνιμον μέσον διεκδικήσεως, ἀκόμη καὶ δικαίων κοινωνικῶν αἰτημάτων. Συνιστῶ, λοιπόν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀντλήσῃ διδάγματα ἀπὸ τὴν σημερινὴν περιπέτειαν. Νὰ γίνῃ, ὡς Κυβέρνησις, θέσις. Νὰ λάβῃ ὁριστικὴν θέσιν ἀπέναντι τῶν κοινωνικῶν αἰτημάτων, νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅσα θεωρεῖ δίκαια καὶ νὰ ἐμμείνῃ εἰς αὐτὴν τὴν γραμμήν. Καὶ συγχρόνως συνιστῶ, νὰ δώσῃ πράγματι μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων κοινωνικῶν αἰτημάτων. Τὸ κείμενον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐργατῶν, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη, εἶναι σῆμα κινδύνου, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Γράφει: «Βεβαίως, τὴν ἐκδήλωσιν τῆς διαμαρτυρίας καὶ ἀγανακτήσεως τῶν οἰκοδόμων ἐξεμεταλλεύθησαν, ὅπως πάντοτε, οἱ κομμουνισταί, τοῦτο ὅμως δὲν θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσῃ ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις ἢ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα, διότι ἀποτελεῖ πραγματικότητα τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις τῆς χώρας μας διακατέχεται ἀπὸ αἰσθήματα πικρίας, ἀλλὰ καὶ ἀγανακτήσεως, διὰ τὴν πλήρη ἀποτελμάτωσιν τῶν προβλημάτων της. Ἀπὸ τὰ σημερινὰ καὶ τὰ χθεσινὰ δυστυχήματα, εὔχομαι νὰ ἀντληθῇ τὸ δίδαγμα, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἔγκαιρος, ἡ προλαμβάνουσα ἱκανοποίησις τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν κοινωνικῶν τάξεων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§209Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἡ ἔκτασις καὶ ἡ σοβαρότης τῶν θλιβερῶν χθεσινῶν αἱματηρῶν ἐπεισοδίων ἐπιβάλλει τὴν ἀντικειμενικὴν καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν ψύχραιμον διερεύνησιν τῆς καταστάσεως. Ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐπιδιώξω καὶ ἐγὼ τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω, νὰ ἐμπνέωνται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν. Νομίζω, ὅτι, πράγματι, δύο εἶναι τὰ θέματα. Ἕνα θέμα οὐσίας καὶ ἕνα θέμα εἰδικώτερον, ἀφορῶν τὰ χθεσινὰ ἐπεισόδια. Τὸ θέμα οὐσίας ἀποτελεῖ συνάρτησιν τῆς ὅλης ἐργατοκοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Καί, ὅπως καὶ οἱ προλαλήσαντες Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶπον, εἶναι πράγματι γεγονός, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐπισημαίνεται ζωηρότατα ἀπὸ παντοῦ ὁ κίνδυνος καὶ ἡ ἐκτράχυνσις τῆς καταστάσεως ἐπὶ τῶν θεμάτων καὶ τῶν αἰτημάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, «καὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως», θὰ ἔλεγον. Ἐκτὸς τῶν ὅσων ἀνεγνώσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, σχετικῶς μὲ τὸ ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας καὶ ἄλλων ἐργατικῶν Ὀργανώσεων καὶ εἰς προσωπικὴν ἐπικοινωνίαν, τὴν μεσημβρίαν, εἰς τὸ τηλέφωνον μὲ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, ἤκουσα νὰ μοῦ λέγῃ —ἐκεῖνος μοῦ ἐτηλεφώνησεν— ὅτι τὸ μεγάλο παράπονον τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἶναι, ὅτι δὲν εὑρίσκει ὑπεύθυνον συνομιλητήν, διότι ὁ εἷς παραπέμπει εἰς τὸν ἄλλον, ἀποφάσεις δὲν λαμβάνονται, συνεχῶς παρελκύσεις γίνονται καὶ τὴν ὑστάτην ἔστω ὥραν λαμβάνονται ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι διερωτᾶται κανείς, διατὶ βραδύνουν τόσον νὰ ληφθοῦν. Τὸ χθεσινὸν γεγονὸς τῆς συγκρούσεως μὲ τοὺς ἀπεργούς, εἶναι ἁπλῶς ἕνα σύμπτωμα καί, δι’ αὐτό, πράγματι, πρέπει ὅλοι νὰ προσέξωμεν τὸ θέμα καὶ τὴν ὑστάτην, ἔστω, ὥραν καὶ νὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ αὐτή, ἡ ἰδία τακτική. Ὡς πρὸς τὰ χθεσινὰ εἰδικῶς γεγονότα, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν ὅλην συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη σήμερον ἐδῶ, παραμένουν ἀκόμη ὡρισμέναι ἀπορίαι, ὡς ἐρωτήματα. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι, ἐὰν ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην ὥραν ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἱκανοποιήσῃ πράγματι, τὰ αἰτήματα τῶν οἰκοδόμων, διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἡ ἀπεργία; Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱκανοποιηθῇ κανείς, ἀπὸ τὰς δοθείσας ἐξηγήσεις. Τὸ ἐρώτημα παραμένει μέγα. Τὰ αἰτήματα ἐγένοντο δεκτὰ καί, ἐν τούτοις, ταὐτοχρόνως, ἐγένετο καὶ ἡ ἐπίδειξις τῆς ἀπεργίας. Τὸ δεύτερον ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἀσφαλείας. Ἐτόνισεν, ὅτι ἦτο εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ, ὅτι προητοιμάζετο ἓν εἶδος ἐπιδείξεως ἀναταραχῆς καὶ ἀνωμαλίας. Ἐὰν τοῦτο συνέβαινεν, διατὶ ἐπέτρεψεν τὴν συγκέντρωσιν; Ἐὰν, πάλιν δὲν ἤθελε νὰ τὴν ἐμποδίσῃ, διὰ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀπόλυτον προσήλωσίν του, πρὸς τὴν Δημοκρατίαν, διατὶ τότε δὲν ἔλαβεν ἐγκαίρως ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα, ὥστε νὰ ἐμποδίσῃ κατὰ τὸ δυνατόν, τὰ ὅσα συνέβησαν; Διότι, πράγματι, ἡ μεγάλη τέχνη τοῦ Κυβερνήτου, εἶναι νὰ προβλέπῃ καὶ —κατ’ ἐξοχὴν τοῦ ὑπευθύνου διὰ τὴν ἀσφάλειαν— νὰ προλαμβάνῃ τὴν ἐκδήλωσιν ταραχῶν, καθῆκον δὲν εἶναι ἡ καταστολή, ἀλλὰ ἡ μεγάλη ἱκανότης του νὰ προλαμβάνῃ τὴν ἐκδήλωσιν τῶν ταραχῶν. Ἐάν, πάλιν, δὲν ἀνέμενε τοιαύτην ἔκτασιν τῶν ἐκδηλωθεισῶν χθὲς ταραχῶν, τότε παραμένει τὸ μέγα ἐρώτημα, πῶς αἰφνιδιάσθη; Ἀλλλὰ τὰ ἐρωτήματα, δὲν περιορίζονται μόνον, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς πραγματικὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως. Τίθεται, κατ’ ἐμέ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἓν ἄλλο ἐρώτημα, τοὐλάχιστον, εἰς μίαν μεγάλην μερίδα τῆς κοινῆς γνώμης. Καὶ κατὰ τοῦτο καὶ ὡς πρὸς τοῦτο, θὰ εἶναι, πράγματι, ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον, τὸ πόρισμα τῆς δικαστικῆς ἀνακρίσεως. Δηλαδή, αἰφνιδιάσθη, ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, ἀπὸ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον αἱ ἐκδηλώσεις τῆς χθεσινῆς ἀναταραχῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργάται εἶναι φιλήσυχοι καὶ ἤρεμοι. Ἐκδηλώνουν τὰς ἀπαιτήσεις των μὲ τὸν ἠρεμώτερον δυνατὸν τρόπον καὶ ἐσυνήθισαν νὰ ὑπομένουν καὶ νὰ περιμένουν. Δὲν μᾶς ἐσυνήθισαν μέχρι σήμερον, οὔτε εἰς ὁδοφράγματα, οὔτε εἰς πυρπολήσεις αὐτοκινήτων, οὔτε εἰς πράξεις βιαιότητος, ὡς αἱ χθεσιναί. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ποῖος πταίει καὶ ποῖος δὲν πταίει. Μόνον τὰ δικαστικὰ πορίσματα θὰ ἀποδείξουν ποῖος πταίει καὶ ποῖος ὄχι, καὶ ποῦ ὑπάρχει, ἴσως, ἐκτροπὴ καὶ ἔλλειψις ψυχραιμίας ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Ἀλλὰ εἶναι σημαντικὸν θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διότι πράγματι, ὅλοι μας, εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ βοηθήσωμεν οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὴν σκέψιν εἰς τὸ τόπον ἐναντίον οἱουδήποτε καὶ οἱασδήποτε αἰτίας. Ἐξεφράσθη ἀπ’ ὅλους ἡ συμπάθεια καὶ πρὸς τὰ θύματα καὶ πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Συμμετέχω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἔκφρασιν αὐτῆς τῆς συμπαθείας. Καί, ἐπὶ πλέον, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι πιστεύω πράγματι, ὅτι εἶναι κοινὸν αἴσθημα ὅλων τῶν Ἑλλήνων, νὰ σέβωνται καὶ νὰ τιμοῦν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Καί, ἐὰν ποτὲ ἐκφράζωνται παράπονα, πρέπει νὰ ἐκφράζωνται πρὸς τοὺς ἐντολεῖς των καὶ οὐδέποτε πρὸς τὰ ὄργανα ποὺ ἐκτελοῦν πιστῶς τὸ καθῆκον των. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἤθελεν ἐπικρατήσῃ ἄλλη τις νοοτροπία καὶ ἤθελε κλονισθῆ αὐτὴ ἡ ἀντίληψις. Τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν ὅλην συζήτησιν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐνεφανίσθη ὑπεύθυνος εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀντεπεκρίθη εἰς τὴν κυρίαν ἀποστολὴν τοῦ προβλέπειν. Καὶ εἰς τὰ ζητήματα τῆς ἀναταραχῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ βασικὰ ζητήματα, τὰ κοινωνικὰ καὶ ἐργατικά, ἔπρεπε νὰ εἶχε κάμει τὰς δεούσας προβλέψεις. Καὶ εὐχόμεθα καὶ ἡμεῖς, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ἵνα τὸ χθεσινὸν θλιβερὸν πείραμα, ἀποτελέσῃ, πράγματι, ἀπαρχὴν νὰ ἀντιληφθῶμεν ἅπαντες, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐργατικὸν καὶ κοινωνικόν, τὸ ὁποῖον πρέπει μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ θετικότητα νὰ ἀντιμετωπισθῇ. (Χειροκροτήματα).

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου.

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)