1960.12.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30η

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κιτσίκης ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ εἰδικῶν Ταμείων καὶ εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1961». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν ἐθελουσίως ἐξερχομένους κ.λ.π. δικαστικοὺς λειτουργούς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Ι. Τζαμπάζης, Κ. Παπαγεωργίου, Α. Κοντογιάννης, Κ. Φρόντζος, Κ. Γιαννούσης, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ε. Ἀθανασάκος, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Ἀθανασίου, Ι. Προκοπίδης, Δ. Καρατζένης, Ν. Σπεντζάρης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Λ. Ἰωάννου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν μὴ δηλωσάντων αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Περιχώρων «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», αἰτουμένου ὅπως ἐξακολουθοῦν τὰ μέλη του νὰ εἶναι ἠσφαλισμένα εἰς τὸ Τ.Σ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, διαμαρτύρονται διὰ διακοπείσας ἐξαγωγὰς πορτοκαλίων Νομοῦ Χανίων εἰς Ἀνατολικὰς Χώρας ὑπὸ ἐξαγωγέως Ἀνδρικοπούλου καὶ αἰτοῦσιν ἐπανάληψιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κεντρικοῦ Πτηνοτροφικοῦ Συνδέσμου καὶ Ἑνώσεως Πτηνοτροφικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένων ὅπως ἡ εἰσφορὰ Πτηνοτρόφων καθορισθῇ νομοθετικῶς εἰς πεντήκοντα (50) λεπτὰ κατ’ ὄρνιθα κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Μπουγᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Αἰγίνῃ Λατόμων, αἰτουμένων ἀποζημίωσίν των, λόγῳ παρακμῆς εἰδικευμένης ἐργασίας των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης καὶ Ν. Καθαροσπόρης, διαμαρτύρονται διὰ πιεστικὰς ἐνεργείας ὀργάνων Χωροφυλακῆς κατὰ πολίτου πόλεως Χαλκίδος καὶ ὑπαίθρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Εὐαγγέλου, διαμαρτύρεται δι’ ἀστυνομικὰς παρεμβάσεις εἰς τὰ συνεταιριστικὰ δικαιώματα Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ρήγας, διαμαρτύρεται δι’ ἐνεργηθεῖσαν αὐθαίρετον ἔρευναν εἰς οἰκίαν Στεργίου Μπάρη ὑπὸ Ἐνωματάρχου Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ἁγίου Προδρόμου Χαλκιδικῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Λεμβούχων Ὕδρας, αἰτουμένων κοινωνικὴν προστασίαν, λόγῳ καταργήσεως ἐπαγγέλματός των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Σπυρίδης καὶ Δ. Παπαθανασίου, διαμαρτύρονται διὰ συλλήψεις στελεχῶν Ε.Δ.Α. πόλεως Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πύργου, αἰτουμένου ὅπως ἡ νέα ἕδρα Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ὁρισθῇ εἰς Πύργον.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

§6Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως, νομίζω, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ κἄποια δήλωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, σχετικῶς μὲ τὰ σημερινὰ γεγονότα...

§7Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν θὰ προβῇ εἰς πλήρεις ἀνακοινώσεις ἐπὶ τῶν γεγονότων, διὰ τὰ ὁποῖα θέλετε νὰ ζητήσετε πληροφορίας. Αὔριον τὸ ἀπόγευμα, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, θὰ γίνῃ πλήρης συζήτησις ἐπὶ τούτων.

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως δι’ αὔριον, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὴν παράσχωμεν. Νομίζω, ὅτι εἰς τοῦτο ἐκφράζω καὶ τὴν γνώμην καὶ τῶν ἄλλων κ.κ. συναδέλφων. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας αὔριον νὰ μᾶς προσκομίσουν οἱ ἁρμόδιοι πλήρη στοιχεῖα, περὶ τοῦ πῶς συνέβησαν τὰ σημερινὰ αἱματηρὰ ἐπεισόδια, ποῖοι οἱ ὑπαίτιοι καὶ ποίας κυρώσεις σκέπτεται νὰ ἐπιβάλῃ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τῶν ὑπευθύνων καὶ εἰδικώτερον τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ἐκείνων, ποὺ ἐπιλήσμονες τῶν ὑποχρεώσεών των, προκαλοῦν ἑκάστοτε αἱματοχυσίαν. (Φωναὶ διαμαρτυρίας ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§9Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ προβῇ εἰς πλήρεις ἀνακοινώσεις, κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν. Κατὰ ποίων θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις; Τοῦτο θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν πλήρη διερεύνησιν τῶν πραγμάτων.

§10Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς ΕΔΑ, νομίζω, ὅτι, μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§12Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαγορεύσητε νὰ ὁμιλήσω. Ἔχω δικαίωμα ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἀπηγόρευσα, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχει λόγος, ἀφοῦ θὰ γίνῃ αὔριον συζήτησις...

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφ’ ἧς ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἔφερε τὸ θέμα δηλώσασα, ὅτι αὔριον θὰ προβῇ εἰς ὑπευθύνους ἀνακοινώσεις, καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων δικαιοῦνται ἐπίσης νὰ λάβουν τὸν λόγον. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐδήλωσεν, ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἀναβολὴν δι’ αὔριον. Καὶ ἐγὼ ἐπίσης ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθοῦν οἱ ἄλλοι Ἀρχηγοὶ νὰ διατυπώσουν τὴν ἰδικήν των γνώμην, καὶ ἂν ἀκόμη εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ τάξις.

§15Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν πρόκειται κἂν περὶ ἀναβολῆς. Διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἔχει καθιερωθῆ νὰ εἰδοποιῆται ἐγκαίρως τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, εἰς τρόπον ὥστε ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος νὰ ἐνημερώνῃ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι θὰ πρέπει οἱ Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁρμόδιοι, νὰ μὴ αἰφνιδιάζωνται. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, τὰ ἔκτροπα τὰ σημερινὰ εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε εἶναι ἀνάγκη οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ ἔχουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν διαφώτισιν τοῦ Σώματος καὶ τῆς κοινῆς γνώμης.

§16Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐδώσατε ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶμαι σύμφωνος. Εὐλόγως ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, ἔκρινεν, ὅτι πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ στοιχεῖα, διὰ νὰ προβῇ εἰς ὑπευθύνους ἀνακοινώσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιαστικὸν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶμαι σύμφωνος. Τὸ λεχθέν, ὅτι ἐγκαίρως πρέπει νὰ εἰδοποιῆται τὸ Προεδρεῖον, εἶναι βεβαίως καθιερωμένη ἀρχή. Ὅταν ὅμως συμβαίνουν γεγονότα τόσης σημασίας, ὅπως τὰ σημερινά, αὐτομάτως εἶναι δεδομένη ἡ πρόθεσις καὶ ἄνευ εἰδικῆς συνεννοήσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι τὸ τυπικὸν θέμα ὅτι, ἀφ’ ἧς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε μία ἀνακοίνωσις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, δικαιοῦνται καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἐπὶ τῆς δηλώσεως αὐτῆς νὰ προβοῦν εἰς ἀπάντησιν. Αὐτὸ τυπικῶς εἶναι προφανές.

§17Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, ποὺ εἰς τὰς εἰρηνικὰς διαδηλώσεις, εἴτε δι’ ἐθνικά, εἴτε διὰ ζητήματα ἐργαζομένων, χύνεται αἷμα. Τὸ ὅτι χύνεται αἷμα, ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ κι’ ἄλλες φορὲς στὸ διάστημα ποὺ κυβερνᾷ ἡ ΕΡΕ, οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀρνηθῇ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Μὴ ταράζεσθε, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν λέγετε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς «εὐημερεῖ» νὰ ἐμποδίζετε μὲ τὴν βίαν τὸν λαὸν νὰ ἐκδηλώνῃ τὴν ἀγανάκτησίν του διὰ τὴν «εὐημερίαν»!

§18Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε...

§19Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Θὰ μὲ ἀφίσετε νὰ ὁμιλήσω ἢ συνεχῶς θὰ διακόπτετε; Ἔχομεν κοινοβουλευτισμὸν ἢ ὄχι;

§20Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κοινοβουλευτισμὸς εἶναι νὰ τηρῆται ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Καὶ διὰ νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμὸς θὰ πρέπει νὰ συμμορφωθῆτε μὲ τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως διεξαχθῇ ἡ συζήτησις αὔριον. Διότι, παρὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ προβῇ αὔριον εἰς ἀνακοινώσεις διὰ νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸ Σῶμα νὰ συζητήσῃ, εἰσέρχεσθε εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Εἴπατε, ὅτι ὁ τόπος αἱματοκυλύεται. Σᾶς λέγω, ὅτι δὲν αἱματοκυλύεται. Σεῖς προσπαθεῖτε νὰ τὸν αἱματοκυλύσετε. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν θέλετε, τὴν συζήτησιν αὐτὴν θὰ τὴν ἔχετε αὔριον. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ μετανοήσετε.

§21Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ κανεὶς νὰ ὁμιλήσωμεν ἀπόψε δι’ αὐτὸ ποὺ ἔγινε σήμερον καὶ εἶναι πρωτάκουστον. Ὡπλίσθησαν τὰ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔρριψαν στὸ ψαχνὸ πυροβολισμοὺς ἐναντίον ἀπεργούντων ἐργατῶν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι)... Δι’ αὐτὰ τὰ ὁλοφάνερα γεγονότα δὲν χρειάζονται στοιχεῖα. Κατεπατήθη τὸ Σύνταγμα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀπεργοῦν καὶ νὰ κάμνουν εἰρηνικὰς διαδηλώσεις. Σήμερον, ἐνῷ οἱ ἀπεργοῦντες οἰκοδόμοι ἀσκοῦσαν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἐδέχθησαν τὰ πυρὰ τῶν κυβερνητικῶν ὀργάνων. Κατεπατήθη ἔτσι τὸ Σύνταγμα, κατὰ ἀπαράδεκτον τρόπον. Κι’ αὐτὸ δὲν γίνεται τυχαῖα. Φοβᾶσθε νὰ ἀφήσετε τὸν λαὸν νὰ ἀσκῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας καὶ νὰ κάμῃ διαδηλώσεις εἰρηνικὰς ἐναντίον τῆς ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς σας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε, κ. Πρόεδρε, ὅλον τὸν καιρὸν νὰ ὁμιλήσητε αὔριον καὶ νὰ τὰ ἀναπτύξετε αὐτά.

§23Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀφίσωμεν νὰ αἱματοκυλύσετε τὴν Ἑλλάδα πάλιν.

§24Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι φωνασκοῦν καὶ κραυγάζουν, δὲν ἔχουν τὸ δίκαιον μὲ τὸ μέρος τους. Ὅταν ὁμιλῶ, σεῖς φωνάζετε. Δὲν θέλετε νὰ ἀκούσετε τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι σήμερον ἐβάψατε μὲ αἷμα ἀπεργῶν ἐργαζομένων τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καταπατῶντας τὸ Σύνταγμα, καταπατῶντας τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ σᾶς ἐνοχλεῖ, ὅτι ἡμεῖς, ποὺ εἴμεθα ἐδῶ, ὑπερασπιζόμεθα τὰς δημοκρατικὰς ἀρχάς, τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ. (Θόρυβος — Φωναὶ–Κωδωνοκρουσίαι). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀναμένει «στοιχεῖα», ὅτι θὰ κάμῃ ἀνακρίσεις κλπ. Τὰ πράγματα εἶναι ξεκαθαρισμένα: Ἔχουν δικαίωμα οἱ ἐργάτες νὰ κάμνουν ἀπεργίαν ἢ ὄχι; Ἔχουν δικαίωμα νὰ κάμνουν εἰρηνικὰς διαδηλώσεις; Δὲν ἦσαν ὡπλισμένοι οἱ ἐργάται, ἀλλὰ τὰ ὄργανά σας. Οἱ ἐργάται ἤθελαν νὰ προβάλλουν τὰ αἰτήματά τους, νὰ ἀπευθυνθοῦν στὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν καὶ νὰ τοῦ ποῦν: «Μᾶς ὑπεσχέθης, ὅτι θὰ τὰ ἐπιλύσῃς καὶ μᾶς κορόϊδεψες τόσον καιρόν». Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ὀλιγαρχίας πᾶνε στοὺς ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι πρόθυμα ἱκανοποιοῦν τὶς ἀπαιτήσεις τους. Ἐὰν ἐπρόκειτο γιὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἀλουμινίου δὲν θὰ ἐγένετο αὐτὸ ποὺ ἔγινε. Διότι τότε θὰ ἐπρόκειτο διὰ προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν μεγάλων. Ἐνῷ οἱ ἐργάτες, οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ποὺ πεινοῦν καὶ ἀπεργοῦν καὶ βγαίνουν εἰς τὸν δρόμον, ἀντιμετωπίζουν ἀκόμη καὶ τὶς σφαῖρες. Πεινᾶνε, διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά τους, κύριοι. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβετε καὶ νὰ μὴ μᾶς λέτε, ὅτι εὐημερεῖ ἡ Ἑλλάδα. Κι’ ὅσον δὲν ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα τοῦ λαοῦ, καμμία βία δὲν πρόκειται νὰ ἀνακόψῃ τοὺς ἀγῶνας του. Αὐτὰ ἤθελα νὰ σᾶς πῶ ἀπόψε καταγγέλοντας τὴν ἀπαράδεκτον καὶ αἱματηρὰν βίαν τῆς Κυβερνήσεως. Αὔριον θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ πάλιν.

§25Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπάρχει οἱαδήποτε ἀνακοίνωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, δικαιοῦνται οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων εἰς ἀπάντησιν. Ὡς πρὸς ἐμέ, χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, κακίζω τὴν Κυβέρνησιν —καὶ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ πρόσθετον εὐθύνην της— ὅτι δὲν ἐσκέφθη, ὅτι ἀπόψε ἔπρεπε ἀμέσως νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν γεγονότα, οἷα συνέβησαν εἰς τὴν Ὁμόνοιαν, καὶ νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐντύπωσιν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ περάσουν ἀπαρατήρητα ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§26Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχει τὴν πρόθεσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφύγῃ τὴν συζήτησιν. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις προκαλεῖ τὴν συζήτησιν. Καὶ προκαλεῖ τὴν συζήτησιν, διότι θέλει νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐνθαρρύνεται ἡ ἀναρχία εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλά, εἶναι ἀνάγκη, ὅταν ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Βουλήν, νὰ ἔχῃ ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ τῆς ἐπιτρέψουν νὰ εἴπῃ ὑπεύθυνα πράγματα.

§27Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔχετε τὴν ὑπομονήν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τελειώσω, διότι θὰ εἶμαι σύντομος. Δεύτερον, εἶναι γεγονός, ὅτι ἤδη ἀπὸ τῆς μεσημβρίας ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ εἶχε τηλεφωνήσει εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ εἶχεν ἀνακοινώσει τὴν πρότασιν τοῦ Κόμματός του νὰ φέρῃ τὸ θέμα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ περὶ τούτου μὲ ἐνημέρωσεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Κωστόπουλος. Ἑπομένως, καὶ αὐτὸ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐγένετο. Ἀλλά, τρίτον, κ. Πρόεδρε, ἀπεδείχθη ἐκ τῶν δύο διακοπῶν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι πλήρως ἐνημερωμένη καὶ ἐπὶ τῶν γεγονότων καὶ ἐπὶ τῶν αἰτίων τῶν γεγονότων, ἀφοῦ λέγει, ὅτι ὑπῆρξαν προκλήσεις εἰς αἱματοκύλισμα ἀπὸ μίαν παράταξιν ἢ ἀπὸ ἄλλην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔπρεπεν ἀπόψε νὰ κάμῃ τὴν συζήτησιν, διότι ἡμεῖς ἤδη ἀπὸ τῆς 1ης Μαΐου ἐπεσημάναμεν τὸ γεγονός, ὅτι ἔναντι τῶν λαϊκῶν διεκδικήσεων ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ ἱκανοποιήσεων, ὁσονδήποτε μικρῶν, προσφέρει τὴν μέθοδον τῆς βίας καὶ ἐναντίον αὐτῆς ἐξεγειρόμεθα καὶ ἡμεῖς καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα).

§28Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Λυποῦμαι πολύ, διότι, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ προβῇ αὔριον εἰς ἀνακοινώσεις, παρέχουσα διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς εὐρείας συζητήσεως καταβάλλεται, παρὰ ταῦτα, μία προσπάθεια νὰ δημιουργηθοῦν ἐκ τῶν προτέρων ψευδεῖς ἐντυπώσεις καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἔναντι αὐτῆς τῆς προσπαθείας νὰ διαμαρτυρηθῶ. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ προκαλῆτε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς μὲ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖτε εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§30Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐδῶ ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα κατ’ οὐσίαν αὔριον. Τὸ γεγονός, ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια νὰ δημιουργηθοῦν ἐκ τῶν προτέρων ἐντυπώσεις, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ὑποχρεώνει νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ καταγγείλω τὴν τακτικὴν αὐτήν. Θὰ ἔχετε αὔριον τὸν χρόνον, θὰ ἔχετε ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐπιτρέψουν νὰ διατυπώσητε τὰς κρίσεις σας. Σᾶς λέγω ὅμως ἀπὸ τοῦδε ὅτι, ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ προσκομίσῃ ὑπευθύνως ἡ Κυβέρνησις ἀποδείξουν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀναρχικῶν ἐκδηλώσεων, εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγετε ἀπόψε, ἐνθαρρύνοντες τὰς ἐκδηλώσεις αὐτάς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ βίαν; Ποῦ θὰ ὁδηγήσῃ τὸν τόπον αὐτὸν ἡ τακτική, κατὰ τὴν ὁποίαν κάθε ἀναρχικὴν ἐκδήλωσιν τὴν χαρακτηρίζομεν ὡς νόμιμον ἐνέργειαν καὶ τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, τὴν χαρακτηρίζομεν ὡς βίαν; Ὁδηγεῖτε τὸν τόπον εἰς ἐπικινδύνους περιπετείας μὲ τὴν τακτικὴν αὐτήν.

§31Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις: Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως δι’ αὔριον. Τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ ἔκτασις καὶ ἡ σοβαρότης καὶ τὸ θλιβερὸν τῶν γεγονότων, ἐπιβάλλουν καὶ μεγαλυτέραν ψυχραιμίαν κατὰ τὴν ὥραν τῆς συζητήσεως, ὅσον καὶ πλήρη γνῶσιν τῶν στοιχείων. Δὲν βλέπω κατὰ τὶ θὰ προαχθῇ ἡ ὑπόθεσις, ἐὰν γίνῃ ἡ συζήτησις σήμερον ὑπ’ αὐτὴν τὴν ὀξεῖαν ἀτμόσφαιραν καὶ μὲ τὴν μὴ πλήρη γνῶσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων. Κατὰ πόσον θὰ ὑποστῇ ζημίαν ἡ συζήτησις, ἐὰν αὕτη διεξαχθῇ αὔριον; Καὶ διὰ τοῦτο συμφωνῶ εἰς τὴν ἀναβολήν.

§32Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ προβῇ αὔριον εἰς ἀνακοινώσεις, θὰ ἀναμείνωμεν ἕως αὔριον τὰς ἀνακοινώσεις, διὰ νὰ λάβωμεν θέσιν. Ἐν τῷ μεταξύ, θεωροῦμεν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁμιλοῦμεν ἀπὸ τοῦδε περὶ εὐθυνῶν καὶ περὶ κυρώσεων, διότι, προτοῦ λάβωμεν πλήρη γνῶσιν τῶν γεγονότων, δὲν ἔχομεν στοιχεῖα, διὰ νὰ ἴδωμεν, ποῦ ὑπάρχουν αἱ εὐθῦναι. Ἐν τούτοις, ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ σήμερον νὰ παράσχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, πῶς ἔλαβον χώραν τὰ γεγονότα, ἔστω καὶ ἄνευ τῶν εὐθυνῶν. Διότι......

§33Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Θὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ποὺ θέλετε. Ἀκριβῶς πρὸ ἡμισείας ὥρας ἐζήτησα νὰ ἐνημερωθῶ καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ἑτοίμη ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀκόμη ὅλα τὰ στοιχεῖα.

§34Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπῆρχον πληροφορίαι, ὅτι ὑπάρχουν νεκροί. Ὡμίλουν περὶ ἓξ ἢ τεσσάρων νεκρῶν. Κατόπιν ἐλέχθη, ὅτι αὐτὸ εἶναι ψευδές. Ἐπ’ αὐτῶν, τοὐλάχιστον, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν δοθῆ πληροφορίαι εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Πόσοι εἶναι οἱ τραυματίαι, τὸ γνωρίζουν τὰ νοσοκομεῖα. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν νεκροί. Αὐτὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ πληροφορηθῇ ἡ Κυβέρνησις.

§35Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ὑπάρχουν τραυματίαι περὶ τοὺς 20 ἀστυνομικοὶ καὶ 25–30 πολῖται. Ἐξ αὐτῶν, μερικοὶ εἶναι βαρέως τραυματισμένοι. Νεκρὸς δὲν ὑπάρχει κανείς. Αὐταὶ εἶναι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας προχείρως συνεκέντρωσα, διότι, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ἐκθέσεις τῶν ὀργάνων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐνημερώσουν τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἔχουν ἑτοιμασθῆ ἀκόμη.

§36Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἔχει ἐπιληφθῆ ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τῆς ἀνακρίσεως. Λοιπόν, ἀντὶ ἐκθέσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, εἶναι καλλίτερον νὰ ἔχωμεν πόρισμα τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ νὰ ἔχωμεν καὶ ἔκθεσιν τοῦ Σωματείου τῶν Οἰκοδόμων, τὸ ὁποῖον ἀπήργει. (Φωναὶ ἐκ τῆς Δεξιᾶς. Ἄ! Ἄ!).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της εἰσάγει ἐνώπιον ὑμῶν πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ἡ Ἐθνικὴ Ριζοσπαστικὴ Ἕνωσις καὶ ὁ Ἀρχηγὸς αὐτῆς κ. Κ. Καραμανλῆς, εἶχε συνειδητοποιήσει τὴν κοινωνικήν, οἰκονομικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνάγκην τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως ἀπὸ τοῦ 1958. Διὰ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῷ σχηματισμῷ ὑπ’ αὐτῆς, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαΐου τοῦ ἔτους ἐκείνου, τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, περιέλαβεν εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἐπαγγελίαν τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, θέσασα ὅμως ὡς προϋπόθεσιν τῆς ἐκπληρώσεως τῆς ἐπαγγελίας της τὴν μελέτην τοῦ θέματος καὶ τὴν στάθμισιν τῶν πορισμάτων αὐτῆς. Εἰς τὴν θέσιν της δὲ ταύτην ἀνέμεινε καὶ ἐπέμεινεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅταν τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον ἠγέρθη συζήτησις ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὑποβληθέντων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων Δημοκρατικῶν κ. Γ. Παπανδρέου καὶ τῆς Ε. Δ.Α. σχεδίων νόμων «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν» ἐδήλωσε τότε ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆς, ὅτι θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς μελέτης τοῦ θέματος καὶ ὅτι ὅταν θὰ ἔχῃ τὰ πορίσματα αὐτῆς θὰ δυνηθῇ, ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἴπῃ τότε εἰς ποίαν ἔκτασιν καὶ μὲ ποῖον οἰκονομικὸν συνδυασμὸν θὰ καθιερώσῃ τὸν θεσμόν. Ἡ Κυβέρνησις συνέλεξεν ἀσφαλέστερα στοιχεῖα διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος, ἰδίᾳ πληθυσμιακά, διὰ τῆς διενεργηθείσης δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ ἐπὶ δειγματοληπτικῆς βάσεως. Μετὰ τὴν πλήρη δὲ μελέτην τούτων, συμβουλευθεῖσα καὶ εἰδικοὺς κατέληξεν εἰς τὰς ἀποφάσεις, αἵτινες διατυποῦνται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ πρόβλημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως ἀντιμετωπίζεται ριζικῶς καὶ ἐν τῷ συνόλῳ του. Τὰς ἀποφάσεις ταύτας ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μὲ πλήρη συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της, χωρὶς ν’ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἀπόδειξιν τοῦ τελευταίου τούτου ἀποτελεῖ ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ μόνον ἡ ἐπιβολὴ ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς βαρυνούσης τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ παροχὴ συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας λόγῳ γήρατος, ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς περιθάλψεως ἀσθενείας, ἡ ὁποία ἀρχικῶς ἐθεσπίσθη ὑπὸ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ τοῦ κινδύνου χαλάζης καὶ παγετοῦ. Στηρίζει δὲ οἰκονομικῶς τὸν θεσμόν, τὸ σχέδιον, μὲ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεως δι’ εἰσφορᾶς ἀναλόγου πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀντοχήν των καὶ εἰς τὴν θέσπισιν κοινωνικῆς εἰσφορᾶς δι’ ἐπιβολῆς φορολογίας, ἥτις ὑπολογίζεται, ὅτι κατὰ τὸ 1961 θὰ ἀποδώσῃ 639.000.000 δραχμῶν καταβληθείσης προσπαθείας, ἡ εἰσφορὰ αὕτη νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰς εὐπορωτέρας τάξεις. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τόσον ἤδη ἐτονίσθη ὑπὸ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας, περὶ τῆς ὑψίστης ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας τοῦ εἰσηγουμένου μέτρου τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀποδειχθῇ καὶ νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ τοιαύτη σημασία τοῦ μέτρου. Αὕτη εἶναι αὐταπόδεικτος. Καὶ οὐδεὶς τὴν ἀμφισβητεῖ. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ σημειώσω, ὅτι: Διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται, ὅτι ἐκτελεῖ ἕνα χρέος πρὸς τὴν πολυπληθῆ τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ὅτι, καλοῦσα ἡ Κυβέρνησις, τὸ κοινωνικὸν σύνολον νὰ μετάσχῃ κατὰ τὸ σημαντικώτερον μέρος εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἀσφαλίσεως, πιστεύει, ὅτι ἄγει τοῦτο εἰς ἐκπλήρωσιν ἑνὸς καθήκοντος ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ὅτι προθύμως ἀποδέχεται τὸ κοινωνικὸν σύνολον τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντος τούτου. Ἔχομεν κάθε λόγον νὰ πιστεύωμεν, ὅτι οὕτω ἀντιλαμβανόμεναι τὸ μέτρον, αἱ τάξεις, αἵτινες ἐπιβαρύνονται διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας ὄχι μόνον δὲν θὰ δυσανασχετήσουν διὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν ταύτην, ἀλλὰ θὰ αἰσθανθοῦν τὴν ψυχικὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι συμβάλλουν εἰς τὴν ἑδραίωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος, ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀπόψεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως θὰ ἔχῃ καὶ τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα: α) Θὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, ἰδίᾳ δὲ τὸ ἐπίπεδον τῶν πτωχοτέρων ἐκ τούτων, δι’ ἃς ἡ βελτίωσις ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸ εἰσόδημά των θὰ εἶναι ἀξία λόγου. β) Θὰ αὐξήσῃ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ ἀγοραστικοῦ πληθυσμοῦ καὶ θὰ δημιουργήσῃ τοιαύτην εἰς τοὺς μέχρι τοῦδε ἀδρανεῖς (καταναλωτικῶς) πληθυσμοὺς καὶ οὕτω θὰ ἐπαυξήσῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν ἐγχωρίων βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν προϊόντων, πρὸς ἃ ἡ καταναλωτικὴ αὕτη κατηγορία στρέφεται. γ) Θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν συγκράτησιν περισσοτέρων χωρικῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀναχαιτίζουσα τὸ ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας. δ) Θὰ βοηθήσῃ γενικῶς εἰς τὴν σταθεροποίησιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας καὶ κοινωνίας. Τέλος, τὸ μέτρον τοῦτο, μὲ ἄλλα ἤδη ἐφαρμοζόμενα, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν δικαιοτέραν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀνεφέρθη, κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται ἡ ἡμετέρα χώρα ὡς καθυστερήσασα εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συμπληρώσω κατὰ τοῦτο τὴν εἰσήγησιν. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἔχει εἰσαχθῆ εἰς ὀλίγας μόνον χώρας. Οὕτω, δὲν ἔχουν ἀσφάλισιν ὑγείας καὶ γήρατος αἱ χῶραι τῆς Ἐγγὺς καὶ Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὰς Βαλκανικὰς χώρας δὲν ἔχει ἀσφάλισιν γήρατος ἡ Γιουγκοσλαβία. Ἐπίσης δὲν ἔχουν ἀσφάλισιν γήρατος ἡ Ἱσπανία καὶ ἡ Πορτογαλία. Εἰς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις βασικῶς καλύπτει τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ κρατικὰ ἀγροκτήματα ἢ ἀποτελοῦντα μέλη τῶν ἀγροτικῶν κοινοτήτων ἢ συνεταιρισμῶν. Οὕτω, εἰς τὰς χώρας ταύτας μέγας ἀριθμὸς γεωργῶν, ἐκεῖνοι δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν τὴν γῆν δι’ ἴδιον αὐτῶν λογαριασμὸν μένουν ἐκτὸς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλιστικῆς καλύψεως. Εἰς πλείστας χώρας τῆς Εὐρώπης, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰσήχθη μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον καὶ μάλιστα μετὰ μακρὰν προεργασίαν. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὡλοκληρώθη μὲ νόμον τὸ 1952, εἰς τὴν Γερμανίαν εἰσήχθη διὰ νόμου τὸν Ἰούλιον 1957. Εἰς τὴν Ἰταλίαν ἡ ἀσφάλισις ἀσθενείας εἰσήχθη διὰ νόμου τὸ 1954, ἡ δὲ ἀσφάλισις γήρατος διὰ νόμου τοῦ 1957. Ὡς γνωστόν, ἡ πρώτη Κυβέρνησις τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ, ἀναγνωρίσασα τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τοῦ ἀγρότου εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας, ὡς ἀνάγκην ἐπιτακτικὴν καὶ ἄμεσον, διὰ τοῦ νόμου 3487)55 «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν», ἐθέσπισε τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς περιθάλψεως ταύτης. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Ἀλλαμανῆς, ἐπικρίνων τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὸ κεφάλαιον τοῦτο, ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι τοῦτο ρυθμίζεται πλήρως διὰ τοῦ νόμου 3487 καὶ ὅτι ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται εἶναι ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἐφαρμογῆς τούτου. Καὶ ἀκόμη ἰσχυρίσθη, ὅτι μόνος σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως περιλαβούσης τὸ θέμα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἶναι νὰ μεταφέρῃ τὰς σχετικὰς δαπάνας τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὸν νέον ὀργανισμὸν χρηματοδοτούμενον ἀπὸ τὴν ἐπιβαλλομένην φορολογίαν καὶ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν. Ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Καρδίτσης συναδέλφου, κ. Ἀλλαμανῆ, ὅπως καὶ ἄλλοι περὶ ὧν κατωτέρω, μόνον σκοπὸν ἔχουν νὰ μειώσουν τὴν ἐντύπωσιν ἐκ τοῦ λαμβανομένου μέτρου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 3487)55 προέβλεπε τὴν παροχὴν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως δωρεὰν εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας, εἰς τοὺς εὐπόρους δὲ ἐπὶ καταβολῇ ἀσφαλίστρου δραχμῶν 50 κατ’ ἀσφαλιζόμενον πρόσωπον, ἐξαιρουμένων τῶν ἀγόντων ἡλικίαν κατωτέραν τῶν 14 ἐτῶν. Ὁ χαρακτηριζόμενος ὡς εὔπορος κατὰ τὸν νόμον ἐκεῖνον, ἐὰν δὲν κατέβαλε τὴν εἰσφοράν του δὲν ἐδικαιοῦτο αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἀληθῶς ἡ διάταξις δὲν ἐφηρμόσθη, ἀλλ’ ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς ἐμειώθησαν οἱ πόροι, οἵτινες ἐπρόκειτο νὰ καλύψουν τὰς δαπάνας τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ νόμου 3487 περιθάλψεως, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ ὁ προϋπολογισμὸς νὰ ἐπιβαρυνθῇ σημαντικὰ καὶ ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν νὰ μὴ ἐπιτευχθῇ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Ἐκ τούτων ἐξάγεται ποία ἡ ἀνάγκη τῆς νέας ρυθμίσεως. Διὰ ταύτης καταργεῖται ἡ διάκρισις μεταξὺ εὐπόρων καὶ ἀπόρων, ἥτις προκειμένου περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαία. Τίθεται ἐπὶ ὀρθῆς βάσεως ἡ παροχὴ τῆς περιθάλψεως εἰς ὅλον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διὰ τῆς συμμετοχῆς καὶ αὐτοῦ εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεως παντὸς, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς δυναμικότητος ἑκάστου. Καὶ διὰ τῆς ἐνισχύσεως κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον τῶν πόρων, δίδεται ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης ὁλοκληρώσεως τοῦ θεσμοῦ, διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν νέων ἰατρείων (ὑπολογιζομένων εἰς 500 περίπου). Διὰ τοῦ ἐφοδιασμοῦ ὅλων τῶν ἰατρείων μὲ τὰ ἀπαιτούμενα μέσα διὰ τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν των καὶ τὴν παροχὴν τῶν ἰατρικῶν φροντίδων, διὰ τὴν παροχὴν φαρμάκων, διὰ τὴν ἐνέργειαν παρακλινικῶν ἐξετάσεων κλπ. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀπαλλάσσεται ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης τῶν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα διέθετε μέχρι τοῦδε. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο. Διότι ναὶ μὲν ὁ προϋπολογισμὸς δὲν θὰ εἰσφέρῃ τὰ ὅσα εἰσέφερεν, 100 ἑκατ. διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, λόγῳ τῆς νέας ρυθμίσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τῆς ρυθμίσεως τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ἥτις κατὰ ἓν ποσοστὸν καλύπτει τὴν δαπάνην τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, στερεῖται τοῦ ἐκ 45 ἑκατ. πόρου ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου τοῦ καπνοῦ πρὸς 2,8%, ὅστις καταργεῖται. Ὁ προϋπολογισμὸς στερεῖται ἐπίσης τῆς νομοθετημένης εἰσφορᾶς τῶν εὐπόρων, ἣν προηγουμένως ἀνέφερον, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ ὑπολογίσω, ἀλλὰ πάντως θὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 30 ἑκατ. Τέλος, διὰ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν σχεδίου νόμου καθιεροῦται ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ κυριώτερον χαρακτηριστικὸν τῆς ἀγροτικῆς ἐκμεταλλεύσεως εἶναι ἡ μεγάλη ἐξάρτησις αὐτῆς ἀπὸ τὴν φύσιν καὶ ἡ ἀβεβαιότης ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα, ἡ ὀφειλομένη εἰς διάφορα αἴτια, ἐξ ὧν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστραφῇ ἐντελῶς ἢ νὰ βλαβῇ σοβαρῶς ἡ ἀναμενομένη παραγωγή. Εἰς τὴν παραγωγὴν ταύτην οἱ καλλιεργηταί, πρὸ παντὸς δὲ ὁ Ἕλλην καλλιεργητής, ἔχει ἐνσωματώσει τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τὴν ἰδικήν του καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν κύριον πόρον ζωῆς τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Πρὸς τούτοις, ὁ Ἕλλην καλλιεργητής, λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ του εἰσοδήματος, δὲν ἔχει ἀποταμιεύσεις ἐξ ὧν νὰ δύναται νὰ ἀντλήσῃ ὅσα τυχὸν θὰ ἀπολέσῃ ἐκ θεομηνίας, ὥστε νὰ μὴ κλονισθῇ ἡ οἰκονομία του καὶ ἡ παραγωγικότης του. Εἶναι εὐνόητον, συνεπῶς, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας τῆς χώρας μας, τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἐκ τῆς καταστροφῆς ἢ τῆς σοβαρᾶς βλάβης τῆς ἀναμενομένης γεωργικῆς παραγωγῆς, εἶναι πολὺ σοβαρά. Καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι προφανής. Χῶραι τινὲς τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, αἱ μᾶλλον προηγμέναι, ἠδυνήθησαν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀλληλοασφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας τῆς Δύσεως καὶ εἰς τὰς ΗΠΑ λειτουργοῦν ἰδιωτικαὶ ἀσφαλιστικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἐμφανίζουσαι μέγα κύκλον ἐργασιῶν. Ἐν Ἑλλάδι ἔχει δοκιμασθῆ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις κατὰ χαλάζης, παγετῶν κλπ. Παρὰ ὅμως τὴν ἀξιόλογον καὶ συστηματικὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ἡ ΑΤΕ, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπεκταθῇ σοβαρῶς καὶ νὰ καλύψῃ ἀξιόλογον ποσοστὸν τῆς ἀξίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Κατ’ ἀνάγκην ὅθεν, διὰ νὰ ἔχωμεν θετικὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐπαρκῆ κάλυψιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἀπὸ τοὺς κινδύνους καὶ τοῦ Κράτους ἀπὸ ἐπικλήσεις δι’ ἀποζημιώσεις κλπ., θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ σύστημα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως. Αὕτη εἶναι τὸ τρίτον μέρος τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὀργανουμένης διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Προεβλήθη ὑπὸ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἄσχετον πρὸς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν καὶ ἔπρεπε νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας ρυθμίσεως. Τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, πειστικήν, ὡς νομίζω, δίδει ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις. Λέγει αὕτη, ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀστῶν τῶν μισθοβιώτων προέχουσαν θέσιν κατέχει ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας, ἡ ὁποία στερεῖ τοὺς ἐργαζομένους ἑνὸς τμήματος τοῦ ἀναγκαίου εἰσοδήματός των. Ἀντίστοιχος πρὸς τὴν ἀνεργίαν κίνδυνος εἶναι διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὰ ἀπρόβλεπτα γεγονότα (χάλαζα, παγετοί), τὰ ὁποῖα πλήττοντα τὴν παραγωγὴν ἀποστεροῦν τοὺς ἀγρότας ἑνὸς τμήματος τοῦ προσδοκωμένου εἰσοδήματός του. Ἕτερος δὲ λόγος τῆς ἑνιαίας ρυθμίσεως εἶναι, ὅτι, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς ἐχρειάζετο ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά, καλύπτουσα μάλιστα ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἀσφαλιζόμενον κίνδυνον. Ἡ εἰσφορὰ δὲ ταύτη, ἀπαραιτήτως ἔπρεπε νὰ προέρχεται ἐκ τῆς παραγωγῆς, καὶ νὰ ἐπιβάλλεται ἐπ’ αὐτῆς. Ἐφ’ ὅσον δὲ καὶ ἡ λοιπὴ ἀσφάλισις ὡς κοινωνικὴ ἐπὶ τῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς στηρίζεται οἰκονομικῶς κατὰ ἓν ποσοστόν, λόγοι ὀρθῆς τακτικῆς ἐπέβαλον ταὐτόχρονον ρύθμισιν τοῦ θέματος. Αἱ παροχαὶ ἀσφαλίσεως εἶναι σαφῶς καθωρισμέναι ἐν τῷ σχεδίῳ. Ἀναλύσεως χρήζει ἡ παροχὴ συντάξεως λόγῳ γήρατος. Ποίους περιλαμβάνει αὕτη καὶ ποῖον τὸ ὕψος της; Ὑπενθυμίζω, ὅτι, κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν γενομένην ἐξ ἀφορμῆς τῶν σχεδίων νόμων, τῶν ὑποβληθέντων ὑπὸ Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ συνταξιοδοτήσεως γήρατος, ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι πρὸς ὅσα εἶναι δυνατὸν περισσοτέραν προσέγγισιν εἰς τὴν πραγματικότητα, ὡς πρὸς τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα διέταξε δοκιμαστικὴν ἀπογραφὴν ἐπὶ δειγματοληπτικῆς βάσεως, ἥτις καὶ ἐνηργήθη τὸν Ἀπρίλιον ἐ.ἔ. Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ ταύτης, κατηρτίσθησαν ὑπὸ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας πιστώσεις καὶ καταστάσεις, αἵτινες καὶ κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ σχέδιον, συντάξεως βασικῶς δικαιοῦνται, οἱ ἀρχηγοὶ οἰκογενειῶν οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τῆς ἀπογραφῆς. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἀγροτῶν τῶν οἰκονομικῶς ἐνεργῶν εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγὴν καὶ μὴ ἐνεργῶν, τῶν ὁποίων ὅμως τὰ νοικοκυριὰ ἀσχολοῦνται εἰς τὴν πρωτογενῆ παραγωγὴν ἢ εἰς αὐτὴν καὶ εἰς ἄλλους κλάδους τῆς παραγωγῆς ἢ ἀνηκόντων εἰς νοικοκυριὰ ἡμιαστικῶν καὶ ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, τῶν ὁποίων οὐδὲν μέλος εἶναι ἐνεργόν, ἀνέρχεται εἰς 382.200. Ἐκ τούτων, ἀφαιροῦνται αἱ ἔγγαμοι γυναῖκες, ἀνερχόμεναι εἰς 79.000 καὶ οὕτω ἔχομεν ἄτομα 303.200, ἀριθμὸν τὸν ὁποῖον ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψιν διὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας. Ὡς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου προκύπτει, καθορίζονται τρεῖς κατηγορίαι συνταξιοδοτουμένων, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως. Ἡ πρώτη περιλαμβάνει τοὺς ἀρχηγοὺς οἰκογενειῶν συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, τοὺς ἔχοντας σύζυγον ἡλικίας ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, ἢ ἐνήλικα τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Ἡ κατηγορία αὕτη λαμβάνει σύνταξιν 300 δραχ. κατὰ μῆνα. Ἡ δευτέρα περιλαμβάνει τοὺς ἀρχηγοὺς οἰκογενειῶν τοὺς ἔχοντας σύζυγον κάτω τῶν 65 ἐτῶν, ἡ ὁποία λαμβάνει σύνταξιν δραχ. 220 μηνιαίως καὶ ἡ τρίτη περιλαμβάνει τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἄρρενας ἢ θήλεις τοὺς μὴ ἔχοντας οἰκογενειακὰ βάρη, ἥτις λαμβάνει σύνταξιν δραχ. 280 μηνιαίως. Ἐκ τῶν κατηγοριῶν τούτων μόνον ἡ πρώτη κατηγορία καθωρίσθη ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων προκυπτόντων ἐκ τῆς ἀπογραφῆς. Ἐκ τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω συνταξιούχων (303.200) ἐλήφθησαν οἱ ἐνεργοὶ καὶ μὴ ἐνεργοὶ ἄνδρες ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, ἀνερχόμενοι εἰς 177.600 καὶ ἀφαιροῦνται ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τούτου οἱ ἄγαμοι, χῆροι, διαζευγμένοι, ἀνερχόμενοι εἰς 42.000, οὕτω δὲ ἔχομεν ὑπόλοιπον 135.600, ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος παριστᾷ τὴν πρώτην κατηγορίαν, μετ’ ἀφαίρεσιν ἐξ αὐτοῦ συνταξιούχων. Αἱ ἄλλαι κατηγορίαι καθωρίσθησαν καθ’ ὑπολογισμόν. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ὕψος τῆς συντάξεως εἶναι μικρόν. Διὰ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ πληροφορῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς τὴν πλουσίαν καὶ οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένην Γερμανίαν, ἡ σύνταξις εἶναι 60 καὶ 40 μάρκα, δηλ. 420–280 δραχ. Ἔπειτα, ἐὰν συγκρίνωμεν τὰς συντάξεις τῶν ἀγροτῶν τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τὴν βάσιν ἐφ’ ἧς στηρίζεται ἡ συνταξιοδότησις τοῦ ἐργάτου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἀγρότου ἀφ’ ἑτέρου, θὰ πεισθῶμεν, ὅτι τὰ θεσπιζόμενα διὰ τοὺς ἀγρότας, ἐν ἀναλογίᾳ, πρέπει νὰ θεωρῶνται ἱκανοποιητικά. Οὕτω, ὁ ἐργάτης εἶναι συνηθέστατα πτωχὸς καὶ ἀκτήμων. Γενόμενος ἀπόμαχος δὲν δύναται κατὰ κανόνα νὰ ἔχῃ ἄλλο εἰσόδημα, πλὴν τῆς συντάξεώς του. Ἡ βασικὴ σύνταξις τοῦ ἐργάτου, διὰ τοὐλάχιστον 2.500 ἡμερομίσθια ἀνέρχεται εἰς 520 δραχ. κατὰ μῆνα. Τοὐναντίον, ὁ ἀγρότης ἔχει τὴν περιουσίαν του καὶ τὴν ἐκμετάλλευσίν της, τὴν ὁποίαν μάλιστα διατηρεῖ μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν του. Ὅθεν, διατηρεῖ τὸ κύριον εἰσόδημά του, ἡ δὲ σύνταξις δὲν ἀποτελεῖ διὰ τοῦτον τὸ κύριον, ἀλλὰ τὸ ἐπικουρικὸν ἐπίδομά του, τὸ προοριζόμενον νὰ καλύψῃ ἐκείνην μόνον τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ γέρων ἀπὸ τὴν βαθμιαίαν ἐλάττωσιν τῆς ἐργασιακῆς του ἱκανότητος, ἥτις ἐν τούτοις, εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων, ἀναπληροῦται ἀπὸ τὴν ἐργασιακὴν ἱκανότητα τῶν παραλλήλως ἀναπτυσσομένων νεωτέρων μελῶν τῆς οἰκογενείας (ἐγγονῶν κλπ.).

§39Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν περιουσίαν, λαμβάνεται καμμία πρόνοια;

§40Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς ὄχι. Διὰ τοὺς ἀγροεργάτας λαμβάνεται κἄποια πρόνοια.

§41Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Νὰ δώσωμεν περισσότερα, ὥστε νὰ φθάσουν τὸ Ι.Κ.Α.

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον νὰ φθάσουν τὸ Ι.Κ.Α. Ἐγὼ σύγκρισιν κάμνω.

§43Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἴπατε, ὅτι εἶναι ἱκανοποιητικὸν τὸ ὕψος, διότι ἔχουν περιουσίαν αὐτοί. Δι’ ὅσους δὲν ἔχουν περιουσίαν τὶ γίνεται;

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοὺς ἀσφαλίζομεν, κ. συνάδελφε. Πρῶτα–πρῶτα οἱ ἀγροεργάται εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι μικρὸς ἀριθμός.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπάρχουν, ἀλλὰ εἶναι μικρὸς ἀριθμὸς καὶ δεύτερον, τὸ κυριώτερον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμνωμεν διάκρισιν ἀγροτῶν καὶ ἀγροεργατῶν. Ὅταν κάμνω τὴν σύγκρισιν καὶ δίδω τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδω εἰς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, τὸ κάμνω διὰ τὸ γενικὸν μέτρον. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν τὴν μικρὰν κατηγορίαν τῶν ἀγροεργατῶν διὰ νὰ κάμωμεν τὴν σύγκρισιν. Ἡ δαπάνη τῆς θεσπιζομένης ἀσφαλίσεως θέλει ὑπερβῆ τὰ 1.200.000.000 ἐτησίως, πέραν δὲ τούτων ἡ νοσηλευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν, ἥτις θὰ ἐξακολουθήσῃ παρεχομένη κατὰ τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα, ὑπολογίζεται, ὅτι στοιχίζει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν περὶ τὰ (200.000.000 δραχμ.). Πρὸς κάλυψιν τῆς δαπάνης ταύτης τοῦ 1.200.000.000 θεσπίζονται δύο πόροι, ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ προϊὸν τῆς ἐπιβαλλομένης ὑπὲρ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως φορολογίας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ ἡ ὑγιὴς ἀρχὴ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀπόψεως. Βασικὸν χαρακτηριστικὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς χώρας, εἰς τὰ ὁποίας τὸ σύστημά του λειτουργεῖ εἶναι, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι ἀγρόται, εἴτε περὶ ἀγροτῶν – ἰδιοκτητῶν πρόκειται, εἴτε περὶ ἀγροτῶν – μισθωτῶν, συνεισφέρουν δι’ ἀσφάλιστρον εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλιστικῆς των καλύψεως. Εἰς οὐδεμίαν χώραν παρέχεται σύνταξις γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας ἄνευ καταβολῆς ἀσφαλίστρων. Δὲν εἶναι νοητόν, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δίκαιον, νὰ καλῇ ἡ πολιτεία, τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις εἰς οἰκονομικὰς θυσίας διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν εἰσφοραί, ἀναλόγως βεβαίως πάντοτε πρὸς τὴν οἰκονομικήν των ἀντοχήν, ἐκ μέρους ἐκείνων, τῶν ἀγροτῶν, ὑπὲρ ὧν καλοῦνται αἱ ἄλλαι τάξεις νὰ εἰσφέρουν. Ἐπὶ πλέον ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἀπαραίτητος, διότι δημιουργεῖ τὴν συνείδησιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀσφαλίσεως καὶ καλλιεργεῖ τὴν ψυχολογίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅτι ἐκ τῆς εἰλικρινοῦς συμπεριφορᾶς του ἔναντι τοῦ συστήματος ἐξαρτᾶται ἡ εὐδοκίμησις τοῦ θεσμοῦ καὶ αἱ μέλλουσαι πρὸς αὐτὸν παροχαί. Δημιουργεῖ ἓν αἴσθημα εὐθύνης τῶν ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν, διατήρησιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ. Αἴσθημα ἀπαραίτητον διὰ νὰ μὴ παρασύρεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀπὸ ἀνευθύνους δημαγωγοὺς εἰς ὑποβολὴν αἰτημάτων, ἅτινα ἐπὶ τῶν πραγμάτων δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἄνευ κινδύνου ἀνατροπῆς τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ἀνατροπῆς ἥτις κατὰ πρῶτον λόγον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον θὰ ζημιώσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ σχεδίου νόμου προβλέπεται εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως ἴση πρὸς 2% ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἐνιαυσίας τεκμαρτῆς ἀκαθορίστου γεωργικῆς προσόδου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὡς ἔχει τεχνικῶς τὸ σχέδιον νόμου ἡ εἰσφορὰ ὑπολογιζομένη εἰς 600.000.000 καλύπτει ἓν μέρος τῶν δαπανῶν ὅλων τῶν παροχῶν δηλονότι τῆς συντάξεως λόγῳ γήρατος τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἀποζημιώσεως ζημιῶν προκαλουμένων εἰς τὴν παραγωγὴν συνεπείᾳ χαλάζης ἢ παγετοῦ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐξειδικευθῇ ποῖον ποσοστὸν ἐκ τοῦ ἄνω ποσοῦ ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν (γῆρας καὶ ἀσθένεια) καὶ ποῖον τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ γνωρίζῃ καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τί εἰσφέρει αὐτὸς διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ τί εἰσφέρει τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ τις, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον ἐπὶ κινδύνου πραγμάτων βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸν κύριον αὐτῶν, δὲν νοεῖται ἀσφάλισις κινδύνου πραγμάτων ὡς κοινωνικὴ παροχή. Ἀντιπροσωπεύει δὲ τὸ ἀσφάλιστρον ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀξίας τοῦ κινδύνου, ὅπως αὕτη ἐξάγεται ἀπὸ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, ἢ τοὐλάχιστον ὅπως τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἐπιτρέπουν νὰ ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν τῶν κινδύνων κατὰ προσέγγισιν. Ἐπὶ τῇ βάσει τούτων ἡ ἀξία τῶν κινδύνων τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς λόγῳ χαλάζης καὶ παγετοῦ ὑπελογίσθη εἰς 150 ἑκ. ὡς καὶ τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει ἀναφέρει. Συνεπῶς ἐκ τῶν 500 ἑκ. μόνον 350 ἑκ. ἀποτελοῦν τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ἀσφάλισιν γήρατος καὶ ἀσθενείας. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰσφέρει ⅓ περίπου ἐκ τῆς δαπάνης τῆς ἀπαιτουμένης διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος καὶ παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν εἰσφέρει τὸ ¼ περίπου. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ σημαίνει, ὅτι τὸ συνολικὸν ἀκαθάριστον ἀγροτικὸν εἰσόδημα διὰ τὴν ἀσφάλισιν τούτων βαρύνεται μόλις μὲ 1,4% (ἓν κόμμα τέσσαρα τοῖς ἑκατόν), δηλαδὴ καὶ ὀλιγώτερον τοῦ 1,5% (τοῖς ἑκατόν). Ἡ σύγκρισις τῶν στοιχείων τούτων τὰ ὁποῖα ἐσημείωσαν οἱ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας πρὸς τὴν συνεισφορὰν τῶν ἀσφαλιζομένων ἀγροτῶν εἰς ἄλλας χώρας ἀποδεικνύει, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα εἰς ταύτας εἶναι ἀσυγκρίτως ὑψηλότερα τοῦ ὅσα τοῦ σχεδίου προτεινομένου ἀσφαλίστρου. Εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν ἡ χρηματοδότησις προβλέπεται ἐκ τοῦ νόμου νὰ γίνεται ἐξ ὁλοκλήρου δι’ εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐπὶ συνολικῶν ἐξόδων τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τὸ 1958)1959 ἐκ λιρῶν 1.125 οἱ ἠσφαλισμένοι εἰσφέρουν τὰ 960 ἑκ. λιρῶν. Εἰς τὴν Γαλλίαν οἱ ἀγροεργάται καταβάλλουν δι’ ἀσφάλισιν τὰ 5,5% τῶν ἀποδοχῶν των καὶ οἱ ἐργοδόται 9,5%. Οἱ ἀγρόται ἰδιοκτῆται καταβάλλουν πάγιον ἀσφάλιστρον 1.200 φράγκα κατὰ ἠσφαλισμένον μέλος τῆς οἰκογενείας καὶ 12,5% ἐπὶ τῆς μισθωτικῆς ἀξίας τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Εἰς τὴν Γερμανίαν τὸ σύνολον τῶν ἐξόδων τῆς ἀσφαλίσεως προβλέπεται νὰ καταβάλλεται ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων, ἐπίσης εἰς τὴν Ἰταλίαν προβλέπεται ἡ χρηματοδότησις ἐκ μέρους τῶν ἠσφαλισμένων. Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ κολχὸζ ἀσφαλίζονται δαπάναις τῆς παραγωγῆς τοῦ Κολχὸζ δι’ ἀσφάλισιν γήρατος καταβάλλεται δὲ εἰσφορὰ ἴση μὲ τὸ 2% τῆς παραγωγῆς. Εἰς τὴν Πολωνίαν τὸ ἀσφάλιστρον κυμαίνεται ἀπὸ 5–15% τῶν εἰσοδημάτων ἐκ τῆς Γεωργίας. Εἰς τὴν Βουλγαρίαν ἀνέρχεται εἰς 5% ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἠσφαλισμένων. Εἰς Τσεχοσλοβακίαν ἡ ἀσφάλισις χρηματοδοτεῖται κατὰ ¾ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων, ἀνερχομένων εἰς 10–11% ἐπὶ τοῦ ἡμερομισθίου, ἤτοι, εἰσοδήματός των. Ἡ εἰσφορὰ πρέπει νὰ εἶναι καθολικὴ ἀφ’ ἑνὸς, περιλαμβάνουσα ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ ἀνάλογος ἀφ’ ἑτέρου πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἱκανότητα τῶν ἠσφαλισμένων. Καθολικὴ μὲν διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνωτέρω ἐξέθεσα ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ὑπάρξεως τῆς εἰσφορᾶς ἐκ μέρους τῶν ἠσφαλισμένων. Ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἱκανότητα τῶν ἠσφαλισμένων διὰ λόγους κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ ἐντὸς τοῦ κύκλου τῶν ἀγροτῶν κατά τι μέτρον ἡ ἀνακατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος. Ἐξ ἄλλου ὁ θεσμὸς ἐν ἀρχῇ τοὐλάχιστον τῆς ἐφαρμογῆς του πρέπει νὰ στηριχθῇ ἐπὶ βάσεως σταθερᾶς τῆς ὁποίας αἱ τυχοῦσαι ἀναπότρεπτοι μεταβολαὶ νὰ ἐλέγχωνται καὶ διαπιστοῦνται ὅσον γίνεται εὐκολώτερον καὶ μὲ ἁπλουστέραν διαδικασίαν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους προετιμήθη ἡ εἰσφορὰ νὰ καθορισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τεκμαρτῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς παραγωγῆς. Καλεῖται δηλονότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία ἐν τῷ συνόλῳ της νὰ καταβάλῃ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐν αὐτῷ ἐργαζομένων καὶ βιούντων. Ὑπεστηρίχθη ὅτι ἀντὶ φορολογίας ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ ἡ ὑφισταμένη φορολογία ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων μεταφερομένων τῶν πόρων αὐτῆς αὐξανομένων ἐν ἀνάγκῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως. Τὸ ἰσχῦον ποσοστὸν ἀνέρχεται εἰς 3% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἡ φορολογία αὕτη ἀποδίδει 250 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Διὰ τοῦτο ὑπεστηρίχθη καὶ ὅτι δύναται ν’ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν τοῦτο. Ἀλλὰ, κ. συνάδελφοι, ὅπως καὶ πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ μακρῶν ἐξέθεσα ἡ φορολογία αὕτη μὴ ἔχουσα καθολικὸν χαρακτῆρα δημιουργεῖ ἀνισότητας ἀδίκους. Φορολογεῖται μόνον ἡ ἐκχρηματιζομένη παραγωγή, ἡ ὁποία δὲν ἀνήκει πάντοτε εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους ἀγρότας. Ἐπαναλαμβάνω τὸ παράδειγμα τοῦ μικροῦ σταφιδοκαλλιεργητοῦ τοῦ ὁποίου ἡ οἰκονομία στηρίζεται κυρίως ἐπὶ τῆς καλλιεργείας τῆς σταφιδαμπέλου. Τούτου τὸ εἰσόδημα φορολογεῖται σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐνῷ ὁ μέσος παραγωγὸς σίτου, ὀσπρίων, ἐλαιῶνος, οἰναμπέλου π.χ. δὲν θὰ φορολογῆται διὰ σημαντικὸν μέρος τοῦ εἰσοδήματός του, τὸ ὁποῖον αὐτοκαταναλίσκει. Ἔπειτα ἂν λάβῃ τις ὑπ’ ὄψει τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἠσφαλισμένων πρέπει νὰ τριπλασιασθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπίτασιν τῶν ἀδικιῶν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι τὰ διακινούμενα προϊόντα κατὰ τὸ πλεῖστον ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τῆς φορολογίας αὐτῶν τριπλασιαζομένης μάλιστα, αὐξάνομεν τὸ ἐξαγωγικὸν κόστος των ἐπὶ μεγίστη βλάβῃ τῆς συναγωνιστικότητος αὐτῶν. Καὶ ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων δὲν υἱοθετεῖ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι διὰ τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰσπράξεως τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς δὲν δημιουργεῖται ἐμφανὴς σχέσις μεταξὺ παροχῆς καὶ ἀντιπαροχῆς, ὥστε ν’ ἀποκτήσῃ ὁ ἀγρότης τὸ συναίσθημα τῆς ἀμέσου μετὰ τῆς ἀσφαλίσεώς του σχέσεως. Ἐκφράζει δὲ τὴν γνώμην ὅτι ὁ ψυχολογικὸς αὐτὸς παράγων πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψει. Ἡ πολιτικὴ μέχρι τοῦδε στρέφεται κυρίως κατὰ τοῦ κεφαλαίου τούτου τοῦ νομοσχεδίου τοῦ καθιεροῦντος τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Καταβάλλεται προσπάθεια νὰ διαβληθῇ τὸ μέτρον εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ τὴν διέγερσιν τῆς ἐπιθυμίας νὰ λαμβάνῃ τὰς παροχὰς χωρὶς νὰ εἰσφέρῃ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ παραπλανηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τὸν ὁποῖον πρὸς παντὸς χαρακτηρίζει ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ ὁποία δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ αἰτῆται βοήθειαν. Ἐπιθυμεῖ, ὡς πιστεύω, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ συνεισφέρῃ διὰ νὰ ἔχῃ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα νὰ δύναται νὰ διεκδικήσῃ. Διὰ τῶν ὅσων ἐξέθεσα ἀνωτέρω ἀπήντησα εἰς τὰ περισσότερα τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, τὴν ἔκθεσιν ΚΡΟΝ. Ὁ κ. ΚΡΟΝ προτείνει εἰσφορὰν 1% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου ἀναβιβάζων τὸ ἔσοδον εἰς 300 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως προβλέπει χορήγησιν συντάξεως γήρατος τὸ εὐτελέστατον ποσὸν 80–120 δραχμῶν μηνιαίως. Καὶ μόνον τοῦτο ἐξασθενίζει τὴν ἀξίαν τῆς προτάσεως. Σχετικῶς ἀπέδειξα ἀνωτέρω, ὅτι τότε τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν δαπάνην τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ περιθάλψεως ἀνέρχεται εἰς 1,4%. Δηλονότι μὲ συμμετοχὴν τῶν ἀγροτῶν διὰ 350 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὡς ἐξέθεσα προηγουμένως, θὰ δίδωμεν συντάξεις 180–300 δραχμῶν μηνιαίως ἐνῷ κατὰ τὴν πρότασιν ΚΡΟΝ μὲ συμμετοχὴν τῶν ἀγροτῶν διὰ 300 ἑκατομμυρίων θὰ ἐδίδαμεν συντάξεις 80 –120 δραχμῶν μηνιαίως. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν ἐπιβαλλομένων φόρων ἐπαρκοῦν διὰ τὴν συνταξιοδότησιν γήρατος ἄνευ καταβολῆς ἀσφαλίστρου. Ἀλλὰ διὰ νὰ στηρίξῃ τὸν ἰσχυρισμόν του, τὴν δαπάνην τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως ἐκ δραχμῶν 225 ἑκατομμυρίων τὴν ἐπιρρίπτει ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§47Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὑπάρχει ἤδη εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ προτρέχετε, κ. συνάδελφε, σεῖς μάλιστα ὁ ὁποῖος εἶσθε ἰατρός.

§49Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀπὸ τὸν καιρὸν τοῦ Κολοκοτρώνη ὑπάρχει.

§50Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γίνεται πολὺς λόγος διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γερμανοῦ ἐμπειρογνώμονος καὶ ἀπὸ μέρους σας καὶ ἀπὸ μέρους ἄλλων κυρίων συναδέλφων. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν ἔκθεσιν δὲν τὴν εἴδομεν πουθενά. Δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπ’ αὐτῆς;

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι κατατεθειμένη.

§52Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ θὰ πῇ εἶναι κατατεθειμένη. Εἶναι περίεργον αὐτό. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ διανεμηθῇ μία ἔκθεσις ἐπὶ τῶν συλλογισμῶν τῶν ὁποίων βασίζεται ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον;

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, δὲν βασίζεται ἐπ’ αὐτῶν.

§54Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι, καὶ σεῖς θὰ συμφωνῆτε ὅτι ἡ ἔκθεσις αὐτὴ πρέπει νὰ διανεμηθῇ.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ δώσετε ἐντολὴ νὰ ἐκτυπωθῇ ἡ ἔκθεσις καὶ νὰ διανεμηθῇ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριοι, θὰ ἐκτυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ αὕτη.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προφανὲς ὅτι ἔπρεπεν ἡ ἔκθεσις νὰ εἶχε μεταφρασθῇ καὶ διανεμηθῇ μαζὶ μὲ τὸ σχέδιον νόμου. Τὸ ὅτι δὲν ἔγινεν ἕως τώρα εἶναι παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιζητεῖ τὴν διαφώτισίν μας. Πῶς εἶναι δυνατὸν κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθη καὶ τὸ ὁποῖον θὰ διαφωτίσῃ καὶ ἡμᾶς καὶ ἐνδεχομένως θὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ ὑπὲρ ὡρισμένων ἀπόψεων τοῦ νομοσχεδίου νὰ μὴ ἔχῃ διανεμηθῇ. Ἀλλὰ ἀσχέτως πρὸς αὐτό, εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ νοητόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐμπειρογνώμονα διὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ τὰς ἀπόψεις του. Παρακαλῶ τὴν μεγάλην βραδύτητα νὰ ἐπακολουθήσῃ μεγάλη ταχύτης καὶ ἐντὸς 2–3 ἡμερῶν νὰ φθάσῃ ἡ ἔκθεσις εἰς χεῖρας ὅλων τῶν βουλευτῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀναγκαζώμεθα νὰ ἐπαιτῶμεν ἕνα ἀντίτυπον, ἀλλὰ νὰ διανεμηθῇ εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς.

§58Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἠκούσθη, ὅτι τὴν ἔχομεν ἡμεῖς καὶ δὲν τὴν δίδομεν. Οὔτε ἡμεῖς τὴν ἔχομεν.

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀποδέχομαι, ὅτι ὑπῆρξε παράλειψις ἡ μὴ διανομὴ τῆς ἐκθέσεως Κρόν, ἡ ὁποία ἔχει μεταφρασθῆ. Πρέπει νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ τῆς παρελθούσης Δευτέρας ἔγινε συζήτησις περὶ ἐκθέσεως Κρόν, οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχει διανεμηθῆ.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δηλαδὴ ζητεῖτε ὄχλησιν καὶ ζητεῖτε εὐθύνας;

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οὔτε ἐγὼ εἶχον τὴν πληροφορίαν, ὅτι δὲν διενεμήθη.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ τὴν ζητῶ μίαν ἑβδομάδα καθημερινῶς καὶ λέγουν εἰς τοὺς γραμματεῖς μου ὅλο αὔριο καὶ μεθαύριον. Ἐλπίζω, ὅτι κἄποτε ἡ γραφειοκρατικὴ ὑπόσχεσις θὰ ἔχῃ ἐκπληρωθῆ.

§63Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, κατ’ ἰδικήν μου παράκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθητε, κ. Ὑπουργέ, ἐδώσατε ἐντολήν, ὅπως πολυγραφηθῇ καὶ ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι σήμερον νὰ πολυγραφηθῇ.

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος, διότι ἔδωσα ἐντολήν, ἄρα δὲν ὑπάρχει εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως.

§65Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἄρα πταίει ὁ κ. Πρόεδρος.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θὰ πῇ ὁ Πρόεδρος πταίει;

§67Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις, πταίει τὸ Προεδρεῖον.

§68Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μεταφέρει τὴν εὐθύνην εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διανεμηθῇ συντόμως ἡ ἔκθεσις.

§70Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν κἄπως θετικώτερα πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἔκθεσις αὐτὴ βεβαίως θὰ ἐκτυπωθῇ, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι εἰς διάθεσιν παντὸς συναδέλφου —καθημερινῶς ἔρχονται καὶ τὴν διαβάζουν— συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα νὰ ἔχῃ ἀποκρυβῆ ἡ ἔκθεσις αὐτή.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπέδειξα, ὅμως, ἀνωτέρω, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ μικρὸν ποσὸν ὠφελεῖται ἐκ τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἤδη ἐκ τούτου δαπανομένου ποσοῦ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως. Νομίζω, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς προτείνων τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 150 τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια, δὲν ἔπρεπε τόσον εὐκόλως νὰ κάνῃ τὴν πρότασιν ταύτην. Καὶ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ προτείνῃ τοὺς πόρους διὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ βάρους τούτου. Τὰ αὐτὰ δύναται νὰ εἴπῃ τις διὰ τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς δηλονότι ἐφ’ ὅσον μέρος τούτων καταβάλλεται ἐκ τῆς φορολογίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς (περίπου 75 ἑκατομμύρια). Οἱ προτείνοντες τὴν ἀνάληψιν καὶ τοῦ ποσοῦ τούτου ἐκ μέρους τοῦ προϋπολογισμοῦ πρέπει νὰ προτείνουν καὶ πόρους δηλαδὴ φορολογίαν ἐξ ἧς θὰ εἰσπραχθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἕτερος οἰκονομικὸς πόρος εἶναι ἡ Κοινωνικὴ εἰσφορά, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὰ ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως ἔσοδα τὰ προερχόμενα ἐκ τῆς θεσπιζομένης φορολογίας. Ὁ συνάδελφός μου κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ σᾶς ἐκθέσῃ, ὅ,τι ἀφορᾷ ταύτην. Περιορίζομαι μόνον νὰ ἐπισημάνω, ὅτι τὸ μέγιστον ποσὸν ἐκ τῶν προτεινομένων φορολογιῶν βαρύνει τὰς ἀστικὰς καὶ δὴ τὰς εὐπορωτέρας ἐκ τούτων τάξεις. Τὸ λεχθέν, ὅτι ἐκ τῶν φορολογιῶν τούτων ποσὸν 200 ἑκατομμυρίων περίπου βαρύνει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐξ οὐδενὸς στοιχείου προκύπτει, εἶναι δὲ προφανῶς ὑπερβολή. Ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας ἐπιπίπτει ἐξ ὁλοκλήρου ἐπὶ τῶν εὐπόρων ἀστικῶν τάξεων. Τὰ τέλη χαρτοσήμου ἐπιβαρύνουν κατὰ μέγιστον ποσοστὸν τὰς ἀστικὰς καὶ ἐμπορικὰς συμβάσεις. Ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν σιγαρέττων δὲν ἐπιβαρύνει τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς ἀνερχομένους εἰς 120.000 οἰκογενείας. Διὰ δὲ τὰς ἄλλας ἀγροτικὰς τάξεις εἶναι μικρὰ λόγῳ τοῦ μικροῦ ὕψους αὐτῆς ἐπὶ τῶν σιγαρέττων λαϊκοῦ τύπου. Ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ ζύθου ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν καὶ ἐπὶ τῶν εὐπόρων ἀγροτῶν, οἵτινες δυστυχῶς καταναλίσκουν ζῦθον ἀντὶ οἴνου. Καὶ ὁ φόρος ἐκ τοῦ καφὲ βαρύνει κατὰ κύριον λόγον τὰς ἀστικὰς τάξεις. Διὰ τῆς φορολογίας ταύτης ἐκτὸς τὴν δημιουργίας ἐσόδου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν, τῆς ἀσφαλίσεως, ἐπέρχεται καὶ ἀνακατανομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὑπῆρξεν ἡ ἀντίρρησις, ὅτι ἡ ἀνακατανομὴ δὲν ἐπέρχεται καθ’ ὅλον τὸ ποσὸν τῆς ἀποδόσεως τῶν φόρων ἀλλὰ ἠλαττωμένη καθ’ ὃ ποσὸν οἱ φόροι οὗτοι βαρύνουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τοῦτο εἶναι ἀληθὲς θεωρητικῶς. Ἀλλὰ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ ποσὸν τὸ βαρῦνον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον εἶναι μικρόν, ὡς προηγουμένως ὑπεστήριξα. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶναι προφανές, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν φόρων, τὸ βαρῦνον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν βαρύνει τοὺς εὐπορωτέρους ἐκ τούτων καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης συνεπῶς γίνεται ἀνακατανομὴ εἰσοδήματος ἐντὸς τοῦ κύκλου τῶν ἀγροτῶν εἰς ὄφελος τῶν ἀπορωτέρων ἐξ αὐτῶν. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ παραλείψω νὰ ὑπομνήσω, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι ἡ μόνη ἀνακατανομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ γιγνομένη ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀνακατανομὴ σοβαρωτάτων ποσῶν γίγνεται καὶ διὰ τῶν δαπανῶν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐξ ἐπιβαρύνσεως τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας δι’ ἐπιδοτήσεως καλλιεργειῶν, ἐργασιῶν προστασίας προϊόντων κλπ. Εἶναι δὲ αἱ δαπάναι αὗται αἱ ἑξῆς:

Διὰ τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἐνάρξεως, τῆς συνταξιοδοτήσεως ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962 ἤτοι μετὰ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου, ἀφ’ ἧς θ’ ἀρχίσουν οἱ πόροι εἰσρέοντες εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως, θὰ σχηματισθῇ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον. Ἐξεφράσθη ἡ ὑποψία, ὅτι ὁ σχηματισμὸς τοῦ ἀποθέματος ὑποκρύπτει τὸν σκοπὸν χρηματοδοτήσεως ἐκ τούτου τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ συνάδελφος κ. Ταλιαδοῦρος ἔδωσεν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Συμπληρῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ καταφεύγῃ εἰς τεχνάσματα, οὔτε διανοεῖται τοιαῦτα διὰ νὰ πορισθῇ κεφάλαια διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματός της, διότι δημιουργήσασα τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα, ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποτείνεται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν Λαόν, διὰ νὰ πορισθῇ τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια, ὡς ἔπραξε τελευταίως διὰ τοῦ δανείου. Ὁ σχηματισμὸς ἀποθεματικοῦ εἶναι ἀναγκαῖος καὶ ἀπαραίτητος, διὰ νὰ εἶναι ἰσχυρὸς οἰκονομικῶς ὁ Ὀργανισμός, πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του. Τὰ στοιχεῖα, τ’ ἀφορῶντα τὴν προκειμένην ἀσφάλισιν, ἐμπεριέχουν ἀναποφεύκτως μίαν ἀβεβαιότητα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν (τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα δύνανται νὰ περιέχουν σφάλμα πρὸς 12% σὺν ἢ πλὴν) καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀσφαλίστρων. Κατά τι δὲ ποσοστὸν δὲν εἶναι βέβαιον μέχρι ποίου ποσοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων. Ἡ ἀβεβαιότης εἶναι ὁ λόγος τοῦ σχηματισμοῦ ἀποθεματικοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου κατοχυροῦται τὸ ἀσφαλιστικὸν ἰσοζύγιον. Καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι θὰ εἶναι ἀσφαλεῖς, ὅτι παρὰ τὰς ἐνδεχομένας διακυμάνσεις τῶν παροχῶν ἢ τῶν ἐσόδων θὰ λαμβάνουν πάντοτε τὰς προβλεπομένας παροχάς. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, ἡ ἄσκησις τῆς δι’ αὐτοῦ προτεινομένης ἀσφαλίσεως ἀνατίθεται εἰς ἱδρυόμενον νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Εἶναι γνωστὴ ἡ θεωρητικὴ διαφωνία περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς τακτικῆς τοῦ ἱδρύειν ἐν τῇ Διοικήσει Ὀργανισμούς, αὐτοδιοικουμένους. Δὲν θ’ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Κατ’ ἐμὴν γνώμην, τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν διοίκησιν τῶν γενικῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Αἱ εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι, ὅταν μάλιστα τὸ πρῶτον ἱδρύονται, πρέπει νὰ ὀργανοῦνται εἰς δημόσια ἱδρύματα. Ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν εἶναι καὶ νέα καὶ εἰδικὴ ὑπηρεσία. Θὰ εἶχεν ἄλλως τὸ θέμα ἐὰν εἶχεν ὀργανωθῆ γενικὴ δημοσία διοίκησις ἀσφαλίσεως. Εἶχα ὑποστηρίξει ἄλλοτε τὴν ἄποψιν ταύτην, τῆς ἱδρύσεως δηλονότι Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν γενικὴν δημοσίαν διοίκησιν ἀσφαλίσεως ἐπεβάλλετο ἡ ἵδρυσις Ὀργανισμοῦ δημοσίου δικαίου, εἰς ὃν θὰ ἀνατεθῇ ἄσκησις τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Καθ’ ἣν ἐποχὴν ὅλαι αἱ τάξεις ἔχουν ἴδιον ἑκάστη ὀργανισμὸν ἀσκοῦντα τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισίν της, θὰ ἦτο ἀκατανόητον νὰ μὴ ἱδρύσωμεν ἴδιον Ὀργανισμὸν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς τάξεως τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία καλύπτει τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἀλλ’ ὑπεστηρίχθη καὶ ἄλλη ἄποψις, ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο ἡ ὑπηρεσία ἀσφαλίσεως ν’ ἀνατεθῇ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ κατ’ ἄλλους εἰς τὴν ΑΤΕ. Τὸ Ι.Κ.Α. βεβαίως, εἶναι ὑπηρεσία ἀσφαλίσεως, ἀλλ’ ἀσφαλίσεως ἐργατῶν, ἡ ἀσφάλισις δὲ τούτων τελεῖ ὑπὸ συνθήκας βασικῶς διαφόρους πρὸς τὰς συνθήκας τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ὡς ἐκ τῆς διαφορᾶς δὲ ταύτης καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ προσανατολισμοῦ κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἀνάθεσις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἀσφαλῶς θὰ βλάψῃ. Ἡ Α.Τ.Ε., κύριον ἔργον ἔχει τὴν ἄσκησιν τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, πέραν δὲ ταύτης ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς ταύτην καὶ ἄλλα ἔργα, ἡ παρακολούθησις καὶ ἐποπτεία τῶν ὀργανισμῶν, ἡ ὀργάνωσις τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν κλπ. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εἶναι αὐτοτελὴς καὶ ἐκτεταμένη ἐργασία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἀσχολίας τῆς Α.Τ.Ε. Ἡ ἀνάθεσις ὅθεν, τῆς ὀργανώσεως τῆς λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ τῆς γεωργικῆς ἀσφαλίσεως, δὲν θὰ ἦτο ἐπιτυχής. Ὑπῆρχε κίνδυνος ν’ ἀπορροφηθῇ τὸ ἀντικείμενον τοῦτο ἀπὸ τὰς κυρίας ἀσχολίας τῆς Τραπέζης. Εἶναι, συνεπῶς, καὶ ὁ λόγος, δι’ ὃν προετιμήθη ἡ σύστασις εἰδικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπωφεληθῇ βεβαίως τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. εὑρίσκεται εἰς συναλλαγὰς μὲ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, προβλεπομένης διὰ τοῦ νόμου τῆς διαχειρίσεως ταμειακῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν

Α.Τ.Ε.

Κύριοι συνάδελφοι, ὁ θεσμὸς εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ὑψίστης Ἐθνικῆς καὶ Κοινωνικῆς σημασίας. Ἐθεμελιώσαμεν τοῦτον ἐπὶ ἀσφαλῶν καὶ ὑγιῶν οἰκονομικῶν βάσεων. Ἀπὸ τὰς πολυπληθεῖς ἐκδηλώσεις καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῶν φυσικῶν ἐκπροσώπων του, ἐβεβαιώθηκα, ὅτι ὁ κόσμος οὗτος ἀποδέχεται ὁλοψύχως καὶ μὲ ἐνθουσιασμὸν τὸ προτεινόμενον μέτρον καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Ἡ προοπτική, συνεπῶς, εἶναι λίαν εὐνοϊκὴ διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ. Ἔχομεν συνείδησιν τῶν δυσκολιῶν, τὰς ὁποίας θὰ συναντήσωμεν, ἰδίᾳ κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ. Ἀναλαμβάνομεν τὰς εὐθύνας καὶ τούτου τοῦ σταδίου, μὲ τὴν πίστιν, ὅτι συντελοῦμεν εἰς τὴν εὐημερίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§72Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προϊούσης τῆς συζητήσεως θὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀφήσω πρὸς στιγμὴν ἄνευ ἀπαντήσεως τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ σύνολον τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κράτους ἐκ τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν εἶναι 110 ἑκατομμύρια καὶ ὅτι αὐτῶν τῶν 110 ἑκατομμυρίων γίνεται ὄχι, ὡς ἀπεκάλεσε μετάθεσις, ἀλλὰ ἀνάληψις ἀπὸ τὸν Ὀργανισμόν. Ἡ διαφωνία μου μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν εἶναι ριζική, διότι δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν ἀριθμῶν τῶν σημερινῶν. Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν σημερινῶν δαπανῶν. Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν σημερινῶν δαπανῶν τοῦ Κράτους εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἀλλὰ περὶ τῆς νομικῆς ὑποστάσεως καὶ μορφῆς, τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ σημεριναὶ ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ διαφορά μας μὲ τὸν κ. ὑπουργόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστόπουλε, αὐτὰ θὰ τὰ ἐκθέσητε εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§74Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἀκόμη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀπαγορεύσητε νὰ ἀπαντήσω εἰς ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργός. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός: Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Κωστόπουλον, ὁ ὁποῖος δὲν μὲ προσέχει. Ὅταν δὲ ἐγὼ ἐζήτησα νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς. Ἡ διαφορά μας μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν δὲν εἶναι τὰ 100 ἑκατομμύρια τὰ σημερινὰ ἢ τὰ 200 ἑκατομμύρια τὰ αὐριανά, εἶναι ἡ νομικὴ μορφή τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ὅταν πὸ 1955 ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὑπὸ ἄλλην μορφὴν ἐψήφισε καὶ καθιέρωσε διὰ νόμου, ἐκαυχήθη, ὅτι εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀναλαμβάνει ὅλας τὰς δαπάνας διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔφερε νομοσχέδιον καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἀναλαμβάνομεν δαπάνας 400 ἑκατομμυρίων εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅλα αὐτὰ ἐλησμονήθησαν τώρα καὶ γίνεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἕνας περιορισμὸς τῶν ποσῶν αὐτῶν εἰς 105 ἑκατομμύρια, διότι τόσα ἀναγράφει ὁ προϋπολογισμός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μία ἔντεχνος ἀλλὰ διαφανὴς μετάθεσις οἱουδήποτε βάρους ὑγειονομικῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων, δηλαδὴ εἰς τοὺς ὤμους τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ σεβαστὸς μου ἐκπρόσωπος τῆς Κ.Ε.Α. ἀναμιγνύει νομικὰς ὑποχρεώσεις, λησμονῶν τὴν ἰδιότητά του ὡς οἰκονομολόγου, διότι ἄλλαι αἱ νομικαὶ ὑποχρεώσεις καὶ ἄλλα τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα καὶ αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες. Ἔπειτα, δι’ αὐτὸ εἶναι συγχωρητέος διὰ τὸ δεύτερον......

§76Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι καὶ νομικός, κ. Ὑπουργέ, ἐνῷ σεῖς δὲν εἶσθε οἰκονομολόγος. Ἔχω καὶ πτυχίον Νομικῆς.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀποδέχομαι, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἐὰν εἶσθε νομικὸς δὲν πρέπει νὰ κάμετε σύγχυσιν, πρέπει νὰ κάμετε σαφῆ διάκρισιν. Τὸ δεύτερον τὸ συγχωρῶ, διότι δὲν εἶναι, οὔτε νομικόν, οὔτε οἰκονομικὸν τὸ θέμα. Ἀναμιγνύει ὁ κ. Κωστόπουλος, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν μὲ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν. Ἡ ἀνοικτὴ ἰατρικὴ περίθαλψις, εἶναι ἡ περίθαλψις ἡ παρεχομένη ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀσκοῦντος ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα, τοῦ ἰατροῦ, δηλαδὴ τοῦ μεταβαίνοντος κατ’ οἶκον πρὸς παροχὴν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἡ νοσηλευτικὴ περίθαλψις, εἶναι ἡ περίθαλψις ἡ παρεχομένη εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Εἶπεν ὁ κ. Ψαρρέας, ὅτι τὸ Κράτος δαπανᾷ 400 ἑκατομμύρια. Μάλιστα, κύριοι, δαπανᾷ 400 ἑκατομμύρια διὰ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν καὶ κάθε χρόνον αὐξάνονται τὰ ποσὰ αὐτὰ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Τὰ νοσοκομεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ πλεῖστον νοσηλεύονται δωρεὰν οἱ ἄποροι ἀγρόται, χρηματοδοτοῦνται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ στοιχίζουν εἰς τὸ Κράτος 400 ἑκατομμύρια καὶ θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ στοιχίζουν εἰς τὸ Κράτος καὶ κάθε χρόνον, θὰ αὐξάνωνται αὐτά. Διὰ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία προβλέπεται τόσον διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1957, ὅσον καὶ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν τοιαύτην τὴν παρεχομένην εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἡ μεγαλυτέρα δαπάνη ἔφθασεν εἰς τὰ 105 ἑκατομμύρια καὶ ὑπάρχει μία νομικὴ ὑποχρέωσις, ἐκεῖ ἐξέχασε τὴν νομικήν του ἰδιότητα ὁ κ. Κωστόπουλος, ὑπάρχει ἡ νομικὴ ὑποχρέωσις τῆς καταβολῆς τοῦ ἀσφαλίστρου ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία δὲν ἐξετελέσθη, ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἡ δαπάνη ἦτο 105 ἑκατομμύρια μὲ ὅσα ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμός. Ὁ κ. Κωστόπουλος θέλει νὰ τὴν αὐξήσωμεν τὴν δαπάνην αὐτήν. Καὶ τὸν ἐρωτῶ ὡς οἰκονομολόγον, πῶς θὰ γίνῃ ἡ αὔξησις; Προτείνετε νέας φορολογίας; Κάμετέ το, σᾶς προκαλῶ νὰ τὸ κάμετε.

§78Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένως νὰ ἀπαντήσω. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας μετατρέπεται ἡ νομικὴ μορφὴ καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἀπαντήσω, διότι ἔχω καὶ ἕνα πτυχίον νομικῆς, διὰ τὴν νομικὴν μορφὴν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Τὸ ἄρθρον 23 τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ρητῶς προβλέπει, πρῶτον μὲν τὴν μετάθεσιν ὅλων τῶν ὑπαρχόντων ἰατρείων καὶ τῶν συνεπαγομένων δαπανῶν εἰς βάρος τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ καὶ δεύτερον, τὴν ἀπὸ τοῦδε εἴσπραξιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τῶν 10 ἑκατομμυρίων. Καὶ ἐρωτῶ, αὐτὸ λέγεται μετάθεσις ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, ναὶ ἢ ὄχι;

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τώρα περιώρισεν ὁ κ. Κωστόπουλος τὴν μεταφορὰν εἰς 100 ἑκατομμ.

§80Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι εἶμαι κακὸς οἰκονομολόγος.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φέρω εἰς τὴν μνήμην μου τοῦτο. Ὅταν τὸ πρῶτον εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλήν, ἐπῆρα μίαν συμβουλὴν ἀπὸ ἕνα σοφὸν κοινοβουλευτικόν: Λησμόνησε τὴν νομικήν σου ἰδιότητα. Ἐδῶ τὰ πράγματα δὲν συζητοῦνται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νομικῆς ἐπιστήμης, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν δεδομένων. Ὁ κ. Κωστόπουλος, δὲν ἐγνώριζα, ὅτι εἶναι νομικός, ἀνεκάλεσε τὴν νομικήν του ἰδιότητα, ἐγὼ τὴν ξεχνῶ. Δὲν εἶναι 105 ἑκατομμύρια ποὺ ἀπαλλάσσεται ὁ προϋπολογισμός, κ. συνάδελφοι, ὁ προϋπολογισμὸς ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὰ σημερινὰ δεδομένα κατὰ 60 ἑκατομμ, διότι τοῦ παίρνομεν τὰ 45 ἑκατομμύρια ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, τὸ 2,8% τοῦ ἐγγείου φόρου, τοῦ τὰ ἀφαιροῦμεν καὶ τὸν ἀπαλλάσσομεν τῶν 105 ἑκατομμυρίων. Τὰ ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, εἶναι 45 ἑκατομμύρια, ἄρα ἡ διαφορὰ εἶναι 60 ἑκατομμύρια. Ἔναντι 60 ἑκατομμυρίων θέλει ὁ κ. Κωστόπουλος νὰ ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς ἄλλα 165 ἑκατομμύρια ἕως τὰ 225 ἑκατομμύρια. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, δὲν μᾶς λέγει ὁ κ. Κωστόπουλος, ἐπὶ τῇ βάσει ποίων πόρων θὰ γίνῃ τοῦτο.

§82Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Αὐτὰ τὰ εἶπεν ὁ νόμος τοῦ 1955, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησίς σας ἐψήφισε καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀνέλαβε τὸ Κράτος τὴν δαπάνην αὐτήν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ὁρίστε νὰ ὁμιλήσητε.

§84Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ σειρὰν δεκαετιῶν, κ. βουλευταί, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀνέμενε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, διότι εἶχεν καὶ αὐτὸς τὴν ἐπιθυμίαν μαζὶ μὲ τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν νὰ ἀποκτήσῃ ἕνα αἴσθημα ἀσφαλείας ἔναντι τῶν νόσων, ἔναντι τῶν θεομηνιῶν καὶ τοῦ γήρατος. Τὸ αἴτημα αὐτὸ ὑπῆρχεν καὶ τὸ συναντῶμεν καὶ σήμερον κατὰ τοῦ γήρατος. Τὸ αἴτημα αὐτὸ ὑπῆρχεν καὶ τὸ συναντῶμεν καὶ σήμερον ἐπίμονον εἰς ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον, δηλαδὴ τὴν θέσπισιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρίζεται ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετος πρὸς τὸν θεσμὸν αὐτόν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐπεθύμει νὰ ἐκφράσῃ ἀντίθεσιν πρὸς τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, δὲν θὰ τὸ ἔπραττε συνεπείᾳ τῶν ἐπιμόνων ἐκκλήσεων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Κατὰ συνέπειαν, οὐδεὶς ἀντιτίθεται μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ὀργανώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Δύναται ὅμως νὰ διαφωνήσῃ κανεὶς μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν τὸ ἀντελήφθη ζωηρῶς πρώτη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τοῦ Νικολάου Πλαστήρα, τὸ ἔτος 1950 καὶ ἐπελήφθη προσεκτικῆς μελέτης μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ καθιερώσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν. Καὶ ὁμιλοῦντες περὶ τῶν προσώπων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὀφείλομεν νὰ ἀναμνησθῶμεν τῆς ἐργασίας ἑνὸς σεμνοῦ πολιτικοῦ καὶ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, τοῦ Ἀνδρέου Λαμπροπούλου, ὅστις ἐμελέτησε ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ πρόβλημα καὶ κατέθεσε σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν καὶ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Μπακατσέλον, διατελέσαντα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπιμονὴν καὶ ἐπιμέλειαν ἐμελέτησε τὸ πρόβλημα καὶ κατέληξε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ εἰσηγηθῇ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὸν θεσμὸν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δύο Ὑπουργεῖα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἡμιλλῶντο εὐγενικὰ διὰ νὰ δώσουν τὴν καλλιτέραν μορφὴν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐβραδυπόρησεν πολὺ ἡ συζήτησις ἡ ὁποία διεξάγεται μετὰ 9 ὁλόκληρα ἔτη διὰ τὴν θέσπισιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἐνῷ ὁ θεσμὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καθιερωθῇ πολὺ ἐνωρίτερον. Ἡ Κυβέρνησις, μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ὅτι ἀπὸ τῆς συγκροτήσεώς της, ἤρχισεν νὰ μελετᾷ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ὅταν ὅμως πρὸ δεκαμήνου προεκλήθη διὰ τῶν προτάσεων νόμων περὶ ἀγροτικῶν Κοινων. Ἀσφαλίσεων, τῶν ὑποβληθέντων ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α., εὑρέθη ἀπροπαρασκεύαστος, διὰ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα. Μᾶς εἶπεν τότε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μελετᾷ τὸν θεσμόν, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν μετεκάλεσεν εἰδικὸν καὶ ἐζήτησε τότε ἑξάμηνον προθεσμίαν διὰ νὰ φέρῃ ἕνα τέλειον σχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν τούτοις, προχωρεῖ σήμερον εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ ὀργανισμοῦ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, χωρὶς νὰ εἶναι ὡπλισμένη μὲ τὸ κυριώτερον στοιχεῖον. Τὸ στοιχεῖον τῆς ἀναλογιστικῆς μελέτης. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀσκήσωμεν κοινωνικὴν πρόνοιαν, δυνάμεθα νὰ τὴν ἀσκήσωμεν εἰς οἱανδήποτε ἔκτασιν θέλομεν, ἀναλόγως τῶν ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ πόρων. Ἐὰν ὅμως θέλωμεν νὰ ἐπιβάλωμεν θεσμὸν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, προϋπόθεσις ἀπαραίτητος εἶναι ἡ ὕπαρξις ἀναλογιστικῆς μελέτης. Διότι κοινωνικὴ ἀσφάλισις σημαίνει εἴσπραξις ποσῶν καὶ διάθεσις αὐτῶν διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Διὰ τοῦτο χρειάζεται πλήρης ἀναλογιστικὴ μελέτη. Ἐὰν αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις εἰς τὴν χώραν μας ἐξετράπησαν τοῦ προορισμοῦ των καὶ εὑρισκώμεθα σήμερον εἰς πραγματικὸν λαβύρινθον καὶ σύγχυσιν μὲ 200 περίπου ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, χωρὶς οὗτοι νὰ ἐκπληροῦν τοὺς σκοποὺς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι διότι κατὰ τὴν σύστασίν των ἐβαδίσαμεν πάντοτε εἰς τὰ τυφλά. Διότι ἐξεκινήσαμεν χωρὶς ἀναλογιστικὰς μελέτας, περιφρονήσαντες τοὺς ἀριθμούς. Ἐρχόμεθα σήμερον νὰ ἱδρύσωμεν ἕνα μεγάλον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν τοῦ ὁποίου ὅλοι γνωρίζομεν τὴν μεγάλην κοινωνικὴν σημασίαν. Ἕνα θεσμὸν ποὺ τὸν ζητοῦν 65 ἑκατοστὰ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἐρχόμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τοὺς ἀποκλήρους τῆς μοίρας, τὸ αἴσθημα, ὅτι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ πεθάνῃ ἐκ πείνης, ὅτι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ πεθάνῃ χωρὶς ἰατρικὴν περίθαλψιν. Καὶ ἐρχόμεθα νὰ καθιερώσωμεν αὐτὸν τὸν μεγάλον θεσμὸν εἰς τὰ τυφλά, χωρὶς ἀναλογιστικὴν μελέτην. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική μου παρατήρησις, ὅτι ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον ἀνάπηρον, χωρὶς νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἀναλογιστικὴν μελέτην. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται μακρὰν τῆς πραγματικότητος τῆς σημερινῆς ὑπαίθρου, ὅτι δὲν γνωρίζει πῶς καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας ζοῦν οἱ χωρικοί μας, ποῖα εἶναι τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα τοὺς καταβασανίζουν καὶ ποίαν ζωὴν διάγουν τὰ χωριά των. Καὶ πρὸς ἀπόδειξιν ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς σημεῖα τινὰ τοῦ νομοσχεδίου πρὸς στερέωσιν τῆς ἀπόψεώς μου αὐτῆς. Ὅταν ἔρχεται ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου καὶ μᾶς λέγῃ, ὅτι θὰ λάβῃ σύνταξιν ὁ γέρων τῶν 65 ἐτῶν, ὁ ἔχων παιδιὰ ἡλικίας 14 ἐτῶν, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον καταδεικνύεται πόσον ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται μακρὰν τῆς πραγματικότητος. Ἂς ἐρευνήσῃ ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον καὶ ἂν ἀνεύρῃ κἄποιον, ὁ ὁποῖος νὰ πληροῖ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, τὸν παρακαλῶ νὰ μᾶς τὸν παρουσιάσῃ. Καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, αὐτὸ τὸ τόσον βασικόν, συνετάχθη ἀπὸ ἄνθρωπον μὴ εὑρισκόμενον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἐξ ἄλλου τὸ νομοσχέδιον ἐπιβάλλει εἰσφοράν. Καλῶς τὴν ἐπιβάλλει, διότι πρόκειται περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ ἠσφαλισμένος πρέπει νὰ εἰσφέρῃ, διότι ἂν δὲν εἰσφέρῃ δὲν εἶναι ἄσκησις κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ κοινωνικῆς προνοίας. Ὅταν κατὰ Δεκέμβριον 1955 ἐψηφίζετο ὁ Ν. 3457)55, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸν παραπειστικὸν τίτλον περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἀπέδειξα, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ ἁπλῶς μόνον ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου ἀνέφερε περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1956 καὶ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παραπλανήσῃ τοὺς ἀγρότας, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπρόκειτο περὶ μέτρων κοινωνικῆς προνοίας ἀφορώντων τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα τὸ πρῶτον συνέστησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία ἵδρυσε τότε 450 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὴν λειτουργίαν τῶν ὁποίων ἀνέθεσεν εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν. Ὁ σημερινὸς νόμος εἶναι τυπικὸς νόμος περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων διότι διὰ τὴν παροχὴν ζητεῖ ἀντιπαροχήν. Συμφωνῶ συνεπῶς εἰς τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς. Ἡ διαφωνία μου ὅμως ἔγκειται εἰς τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς. Ὅταν ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ζητῇ τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, ἀφ’ ἑνὸς λησμονεῖ τὸν θεσμὸν τῆς ἐπαράτου δεκάτης, ὁ ὁποῖος κατεβασάνισε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, καὶ κατελύθη κοινῇ βοῇ τοῦ λαοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀγνοεῖ τὴν σημερινὴν ἐν τῇ ὑπαίθρῳ πραγματικότητα. Ποῖος, κ. συνάδελφοι, θὰ καθορίζῃ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου; Ἂν ἐπρόκειτο περὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ εὐχερῶς τὸ μέτρον. Ἀλλὰ πῶς θὰ εὑρεθῇ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα εἰς τὰ χωριὰ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας κατὰ τὰς ὁποίας, δυστυχῶς, ὁ πληθυσμὸς αὐτῶν κατατρύχεται ἀπὸ πάθη καὶ μίση; Ἄν, κ. συνάδελφοι, ἀνατεθῇ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς κοινότητος νὰ καθορίσῃ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα, ἀντιλαμβάνεσθε κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κρίνῃ οὗτος. Θὰ ἀπαλλάσσῃ τοὺς φίλους του καὶ θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἐχθρούς του. Καὶ ἀντὶ τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον δίδομεν εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ γίνῃ ἀφορμὴ ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἠρεμία εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ γίνῃ ἀφορμὴ ἀναμοχλεύσεως τῶν παθῶν καὶ ἀντὶ καλοῦ τὸ μέτρον θὰ γίνῃ πρόξενος κακοῦ. Νομίζω ἀκόμη, ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁποῖος θεωρητικῶς ἴσως ὑπελόγιζε τὸ εἰσόδημα ἐκ πρωτογενοῦς παραγωγῆς εἰς 25 δισεκατομμύρια, πλανᾶται. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, θὰ παρατηρηθῇ τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Ἐὰν σήμερον τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ὑπολογίζεται εἰς 25 δισεκατομμύρια, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ θεσμοῦ θὰ κατέλθῃ εἰς τὰ 10 δισεκατομμύρια, διότι οἱ φίλοι τῶν κρατούντων θὰ εὕρουν τρόπον νὰ μειώνουν τὴν εἰσφοράν των. Αὐτὸ εἶναι ἕνα βασικὸν ἐλάττωμα τοῦ νόμου αὐτοῦ, καὶ θὰ μειώνῃ τὰς προσόδους τοῦ ὀργανισμοῦ. Εἶναι ἄδικος ἡ εἰσφορὰ αὐτή, διότι κατὰ τὸ σύστημα αὐτό, ὁ ἀγρότης καλεῖται νὰ εἰσφέρῃ ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ εἰσοδήματος καὶ διὰ τὰ αὐτοκαταναλισκόμενα προϊόντα. Ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προσφέρει εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τὸ εἰσπράττει διὰ τῶν παρεχομένων προϊόντων του. Διότι ἐπιβαρύνει τὰ προϊόντα του ἀναλόγως. Ὁ ἀγρότης ὅμως τὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν δίδει, τὴν δίδει ἐξ ἰδίων καὶ δὲν εἰσπράττει ἀπὸ κανένα ἄλλον. Θὰ διερωτηθῆτε ποῖον τρόπον προτείνω διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων; Ὁ κ. Μπακατσέλος, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶχε μετακαλέσει τὸ 1951 εἰδικὸν ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν στατιστικὴν ἀριθμῶν καὶ ἀνεῦρε τὸ εἰς χρῆμα ποσὸν μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ ἀγρότης διὰ τὴν εἰς χρῆμα συνεισφοράν του εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις τὴν μελέτην αὐτήν, διὰ νὰ ἴδῃ μήπως συνέφερεν ἀντὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν ἀγρότην μίαν χρηματικὴν εἰσφοράν, ὅπως συμβαίνῃ μὲ τοὺς ἄλλους ὀργανισμούς; Ἐὰν δὲν ἔκαμε τὴν μελέτην αὐτήν, τότε θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν ἕνα εἶδος μικτοῦ συστήματος. Νὰ διατηρήσωμεν τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων τὸ ὁποῖον μάλιστα δυνάμεθα καὶ νὰ αὐξήσωμεν κατά τι καὶ τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως θὰ δεχθοῦν οἱ ἀγρόται, καὶ διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἀνισότητα ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν πωλοῦν τὰ προϊόντα των, νὰ ἐπιβάλωμεν δι’ αὐτοὺς τὴν χρηματικὴν εἰσφοράν. Νομίζω, ὅτι ἐὰν καθιερώσωμεν τὸ σύστημα αὐτό, θὰ ἔχωμεν καλύτερα ἀποτελέσματα καὶ θὰ εἶναι εὐπρόσδεκτον ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Θὰ ἀποφύγωμεν δὲ οὕτω ἀντεγκλήσεις καὶ τὴν παράδοσιν τοῦ προβλήματος τοῦ καθορισμοῦ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος εἰς ἀναρμόδια ὄργανα ποὺ θὰ βασανίζουν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ὀφείλομεν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τὸ προσέξωμεν πολύ. Ἐὰν δώσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν ἀδικεῖται καὶ ὅτι ὀφείλει νὰ συνεισφέρῃ καὶ αὐτὸς διὰ τὴν σύνταξιν τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ, ἀλλὰ κατὰ τρόπον δίκαιον καὶ δυνατόν, τότε δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ πρῶτος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ἐπέτυχε πρὸς τὸ καλὸν τῆς ὑπαίθρου καὶ γενικώτερον τῆς χώρας. Ἐὰν λόγῳ τοῦ ἀτελοῦς τρόπου τῆς εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος παρακωλυθῇ ἡ συνταξιοδότησις ἀπὸ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, τότε ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα θὰ ἔχῃ καταρρεύσει. Ὅταν οἱ ἀγρόται ἔμαθον τὸν τρόπον εἰσπράξεως εἰσφορῶν ᾐσθάνθησαν ἀπογοήτευσιν, διότι προβλέπουν τὰς συνεπείας ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἐὰν ἐμμείνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς εἰς τὸν τρόπον αὐτὸν εἰσπράξεως βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, ἀφ’ ἑνὸς θὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται ἐκτὸς πραγματικότητος καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἀνατιναχθῇ ὁλόκληρος ὁ θεσμὸς καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃ. Ἐὰν καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι προεκλογική τις φωτοβολίς, ἀλλὰ νομοσχέδιον μὲ ἀξιώσεις, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὰς παρατηρήσεις μας καὶ θεσπίσῃ ἄλλον τρόπον εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν. Τὸ νομοσχέδιον, εὑρίσκεται μακρὰν τῆς πραγματικότητος καὶ διὰ τὰ κάτωθι ἀκόμη: Ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ χαλάζης ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν ΑΤΕ καὶ δίδεται εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι αἱ ζημίαι θὰ ἀποζημιοῦνται, ἐφ’ ὅσον τὸ ποσοστὸν των ὑπερβαίνει τὸ 20%. Ἡ πραγματικότης ὅμως τῆς ὑπαίθρου κραυγάζει κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι αἱ ζημίαι παγετοῦ καὶ χαλάζης σπανίως ὑπερβαίνουν τὸ 20%, διὰ νὰ ἔχῃ λόγον νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀσφάλισις. Θὰ παραμείνῃ ἑπομένως, καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ κενὸ γράμμα. Ἐπίσης, δὲν διασαφηνίζεται ἀπὸ ποῖον θὰ γίνῃ ἡ ἐκτίμησις τῶν ζημιῶν τούτων. Θὰ πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ τροποποιηθῇ εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀποζημιοῦνται ὅλαι αἱ ζημίαι ἀσχέτως ποσοστοῦ. Τὸ νομοσχέδιον ἀναθέτει τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ διορίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ προτάσεις τῆς ΠΑΣΕΓΕΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὅλοι οἱ ἀγρόται συνεταιρισμένοι, ὥστε ἡ ΠΑΣΕΓΕΣ νὰ ἐκπροσωπῇ ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας. Μεγάλο τμῆμα αὐτῶν εἶναι ἐκτὸς συνεταιρισμῶν καὶ ἑπομένως, δὲν θὰ ἐκπροσωπῆται εἰς τὸ Διοικ. Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διὰ νὰ μὴ δημιουργήσῃ ἀντιδράσεις. Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ δοθῇ εἰς τὴν ΠΑΣΕΓΕΣ ἐπροσώπησις ἀνάλογος τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἀγροτῶν ποὺ ἀντιπροσωπεύει. Καὶ παραλλήλως νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον συμμετοχῆς ἐκπροσώπων τῶν μὴ συνεταιρισμένων ἀγροτῶν, ὥστε εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον νὰ ἐκπροσωπῆται ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Τὸ νομοσχέδιον, εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν πραγματικότητα, ὅταν ὁρίζῃ ὡς τεκμαρτὸν εἰσόδημα τῶν ἀγρεργατῶν εἰς 8.400, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδεὶς ἀγρεργάτης λαμβάνει τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐτησίως. Πλήττει ἀκόμη τὸν θεσμὸν τῶν πολεμικῶν συντάξεων, ἀσεβοῦν πρὸς τὸν σκοπόν των. Ἀνέφερα, κ.κ. συνάδελφοι, τὰ σημεῖα αὐτὰ ἐνδεικτικῶς διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν συνετάχθη ἀπὸ ἐμπείρους, κατέχοντας τὴν ζωὴν τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους, οἵτινες εὑρίσκονται μακρὰν τῆς πραγματικότητος. Καὶ πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ ὑποβάλωμεν ὡρισμένας τροπολογίας αἵτινες θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ ἐξέλθῃ τῆς αἰθούσης ταύτης τὸν νομοσχέδιον τοῦτο πληρέστερον, ὥστε πράγματι νὰ ὠφελήσῃ, χωρὶς νὰ ἀναταράξῃ τὴν ὕπαιθρον. Τὸ νομοσχέδιον, ἔχει ἀκόμη τὸ ἐλάττωμα τῆς ἐλλείψεως ὀρθολογισμοῦ. Ἡ ὀρθὴ καὶ νοικοκυρεμένη ὀργάνωσις ἐπιβάλλει, ὥστε ὁ ὀργανισμὸς ποὺ ἔχει ὡρισμένας ἁρμοδιότητας, νὰ ἔχῃ συγκεντρωμένην τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισίν του διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν του. Δίδονται εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐξουσίαι πρωτοφανεῖς, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς διαθέσεως μεγάλων ποσῶν μέχρι 100.000 δραχμῶν, ὡς καὶ ἄλλαι σοβαραὶ ἐξουσίαι, τὰς ὁποίας κανένας Διοικητὴς ὀργανισμοῦ ἔχει, οὔτε καὶ Ὑπουργὸς ἀκόμη. Ζητεῖται νὰ ψηφίσωμεν διάταξιν δι’ ἧς νὰ καταστήσωμεν τὸν Διοικητὴν πανίσχυρον καὶ περαιτέρω διάταξιν περὶ προσλήψεως 200 ὑπαλλήλων χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν, οὔτε τὶ ἔργον θὰ κάμουν, οὔτε τὶ προσόντα πρέπει νὰ ἔχουν. Καὶ ἐνῷ διὰ τὸ ἔργον τῆς διοικήσεως τοῦ Ο.Γ.Α. οὐδὲν ὁρίζεται ἐν τῷ νόμῳ, ἀναφέρεται ὅμως ἐν αὐτῷ, ὅτι ὁλόκληρος ἡ διαχειριστικὴ καὶ Ταμειακὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ διεξάγεται ὑπὸ τῆς ΑΤΕ. Καὶ ἀκόμη, ὅτι ὄχι μόνον ἡ ΑΤΕ, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ὀργανισμοὶ θὰ ἀσχολοῦνται διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων τοῦ Ο.Γ.Α. πλὴν αὐτοῦ τούτου τοῦ ἐνδιαφερομένου ὀργανισμοῦ. Τὸ σύστημα ὅμως τοῦτο, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ φέρῃ σύγχυσιν καὶ ἀνωμαλίαν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ὅλου θεσμοῦ. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πεπατημένην καὶ νὰ συστήσῃ ἕνα ὀργανισμὸν λειτουργοῦντα κατὰ τὸ σύστημα τοῦ Ι.Κ.Α., ἐλεγχόμενον ὅμως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἢ, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην ἀναμίξεως τῆς Α.Τ.Ε., θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὴν Τράπεζαν ταύτην τὸ ὅλον ἔργον τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἀντ’ αὐτῶν, τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν Τράπεζαν ἀναμιγνύει καὶ διοικητικὸν συμβούλιον ὀργανισμοῦ συνιστᾶ καὶ ὑπαλλήλους θὰ προσλάβῃ χωρὶς νὰ μᾶς λέγῃ ποῖον τὸ ἔργον ὅλων αὐτῶν τῶν παραγόντων. Ἕνεκα ὅλων τούτων, πιστεύω, ὅτι ἐλλείπει ἡ κυριωτέρα βάσις διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ τούτου, δηλ. ὁ ὀρθολογισμὸς εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ὅλου Ὀργανισμοῦ. Δὲν εἶμαι, κ. βουλευταί, ἐναντίον τῆς συνεισφορᾶς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις, μέχρι τοῦδε, συνεισέφερε διὰ τὸ σύνολον καὶ εἶναι δίκαιον καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον νὰ συνεισφέρῃ ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐρωτᾶται μόνον ἐὰν ἐξήντλησεν ἡ Κυβέρνησις ὅλα τὰ μέσα, ὥστε λαμβάνουσα ἀπὸ τὸ σύνολον καὶ δὴ ἀπὸ τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα λαμβάνει νὰ μὴ διαταράξῃ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Βεβαίως, ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν πολυτελείας εἶναι ὀρθή. Ἄλλωστε καὶ ἡμεῖς εἰς ἄλλην περίπτωσιν τὴν ἐπροτείναμεν. Ἀλλ’ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἀφίνει ὡρισμένα εἴδη πολυτελείας ἀφορολόγητα, ἐπιβάλλει βαρεῖαν φορολογίαν εἰς εἴδη τινὰ λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ ἐν τέλει καταφεύγει καὶ εἰς ἐπαύξησιν τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος. Ἐξ ὅσων λέγονται, θὰ πρέπει νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος κατὰ 10% θὰ κλονίσῃ τοὺς φορολογουμένους, διότι ἡ ἐν λόγῳ φορολογία ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον μὲ τὴν κλίμακα τὴν ἐφαρμοζομένην μέχρι σήμερον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐξεύρῃ ἄλλους πόρους, τότε εὐχαρίστως ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ θὰ δεχθῶμεν καὶ τὴν φορολογίαν ταύτην καὶ θὰ πείσωμεν τοὺς φορολογουμένους ἀδιαμαρτυρήτως νὰ δεχθοῦν τὸ μέτρον αὐτό. Ἐξήντλησεν ὅμως ἡ Κυβέρνησις τὴν φροντίδα διὰ τὴν ἐξεύρεσιν πόρων πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Ο.Γ.Α. ἐκ τῶν δυναμένων νὰ συνεισφέρωσι πολλῶν καὶ δὴ ἐκ τῆς ἀδιώκτου εἰσέτι φοροδιαφυγῆς; Ἐκ τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ πόρους ποὺ θὰ ἐκάλυπτον ὅλας τὰς δαπάνας τοῦ Ο.Γ.Α. ἄνευ τῆς ἀνάγκης ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ προσέξῃ τὴν ἀντισυνταγματικήν, κατ’ ἐμέ, διάταξιν τοῦ ἄρθρου 21 τὴν ἀναφερομένην εἰς θέσπισιν ποινικῶν ποινῶν. Θεσμοὶ τοιούτου εἴδους ὡς ὁ παρών, τὸν ὁποῖον ἀνέμενεν ἐπὶ 10ετηρίδας μὲ λαχτάραν ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν τραυματίζωμεν μὲ τοιαύτας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θανασίμως τὸν πλήττουν. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶναι ἐθνικὸν ἔγκλημα ἐὰν δὲν συντάξωμεν καὶ ψηφίσωμεν τὸν νόμον τοῦτον κατὰ τρόπον στερεόν, κατὰ τρόπον ποὺ θὰ καταστήσῃ ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ του τὰς ψυχὰς τῶν ἀγροτῶν μας. Θὰ εἶναι ἔγκλημα ἐὰν παραπλανήσωμεν τοὺς ἀγρότας, ὅτι δῆθεν τοὺς δίδομεν ἀσφάλισιν χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἐξασφαλίσει τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ τούτου καὶ ὑπολογίσει ἐπακριβῶς ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Τὴν ἰατρικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν οἱ ἄποροι ἀγρόται τὴν ἔχουν καὶ σήμερον. Νὰ προσέξωμεν μόνον μήπως τήν περιστείλωμεν καὶ πρὸ πάντων νὰ προσέξωμεν τὴν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ θέμα τῆς ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως θὰ μεταβιβασθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας εἰς τὸν συνιστώμενον ὀργανισμὸν διὰ τοῦ παρόντος νόμου, διότι εἶναι δυνατὸν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ προκαλέσῃ ἐμφύλιον πόλεμον μεταξὺ τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι νέον εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν εἶναι ἡ σύνταξις γήρατος. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ι.Κ.Α. μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ν. Ἰντζὲ ὑπεβάλαμεν πρότασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ τῆς χώρας ἔδει νὰ ἑνωθοῦν εἰς ἕνα ἑνιαῖον ἐθνικὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, διότι πιστεύομεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ κατὰ τρόπον ὀρθολογικὸν θὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἀσφαλιστικὰ προβλήματα ὅλων τῶν ἐργαζομένων ἐν τῇ χώρᾳ καὶ δικαιοτέρα θὰ γίνῃ ἡ ἀσφάλισις, διότι αἱ παροχαὶ θὰ εἶναι αἱ αὐταὶ πρὸς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἠσφαλισμένων. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὸν ἡρωϊσμὸν νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ νὰ δώσῃ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας κατ’ ἴσην μοῖραν τὰ ἀγαθὰ τῆς ἀσφαλίσεως, καὶ ἔργον ἐθνικὸν θὰ ἐπιτελέσῃ καὶ πρᾶξιν ἱστορικὴν θὰ σημειώσῃ. Εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, ὡς εἶναι φυσικόν, θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ καὶ ὁ διὰ τοῦ παρόντος συνιστώμενος Ὀργανισμὸς Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας διετύπωσα, κ. βουλευταί, δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Εἰς τὰς ἐπιφυλάξεις μου θὰ ἐπιμείνω ὄχι μὲ σκοπὸν νὰ ἀντιδράσω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἀλλὰ διότι πιστεύω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑποβοηθήσω, ὥστε τὸ σχέδιον τοῦτο νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσάν μας ἄρτιον, διὰ νὰ δυνηθῇ ἀπ’ εὐθείας νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ ἀποτελέσῃ μέσον ἐξυπηρετήσεως τούτων καὶ ὄχι ἀφορμὴν ἀναταράξεώς των. Εὔχομαι ἡ Κυβέρνησις νὰ κατανοήσῃ τὴν ἀνάγκην αὐτὴν καὶ νὰ δεχθῇ τὴν ἀνασύνταξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο εὐλογίαν διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ ὄχι ἀρχὴν δεινῶν καὶ ἀναταραχῶν τῆς ὑπαίθρου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§86Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Δ. Μανέντης, ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 5ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., ἔλεγον ἐν κατακλεῖδι τῆς ἀγορεύσεώς μου τὰ ἑξῆς: «Ὑπῆρξα, κύριοι, ὁ πρῶτος.... (ἀναγινώσκει)....». Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ ἔλεγον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου ὑποβληθείσης προτάσεως νόμου περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Δὲν ἀναφέρω αὐτὰ διὰ νὰ περιαυτολογήσω, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποδείξω, ἐπειδὴ διετυπώθησαν εἰς τὸν τύπον ἀπόψεις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τῆς προτάσεως τῆς Ε.Δ.Α., ἠναγκάσθη νὰ εἰσαγάγῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅτι αἱ ἀπόψεις αὐταὶ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Δὲν ἀναφέρω ἀκόμη σχετικὸν δημοσίευμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται δηλώσεις μου, ὅτι κατ’ ἐντολὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶχον ἀρχίσει τὴν μελέτην παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1958. (Βλέπε ἐφημερὶς «Βῆμα» 3. 1.1958). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ εἶναι ὑπερήφανος, ὅπως ὑπερήφανος εἶναι καὶ ἡ Κυβέρνησις, διότι τῆς δίδεται ἡ εὐκαιρία αὐτὴ νὰ ψηφίσῃ τὸν νόμον περὶ συντάξεως καὶ ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀποτελεῖ ἱστορικὸν σταθμόν, διότι μετὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις τῶν μεγάλων τσιφλικίων καὶ τὴν διανομὴν τῆς γῆς εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ μετὰ τὴν ἵδρυσιν, κατὰ τὸ 1929 τῆς ΑΤΕ, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἀποτελεῖ τὸν τρίτον μεγάλον ἱστορικὸν σταθμὸν διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, διότι δι’ αὐτοῦ ἀποδίδεται δικαιοσύνη καὶ ἰσότης εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν δικαιοῦνται περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην τάξιν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἔχει πράγματι ἱστορικὴν σημασίαν, διότι δι’ αὐτοῦ παύει πλέον ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ὁ τσοπᾶνος, ὁ ὑλοτόμος νὰ αἰσθάνεται ἑαυτὸν ἐγκαταλελειμμένον ἀπὸ τὴν φροντίδα τῆς Πολιτείας. Ἐλέχθη, ὅτι αἱ χορηγούμεναι συντάξεις εἶναι ἀσήμαντοι. Δὲν εἶναι ἀσήμαντοι, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ μικρὸν χωριό. Αἱ 300 δραχμαὶ διὰ τὸ χωριό, ἰσοδυναμοῦν μὲ 2.000 διὰ τὴν πόλιν. Εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, ὅτι οἱ συντάκται τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν ἔχουν γνῶσιν τῆς ψυχολογίας καὶ τῆς καταστάσεως τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ὅλοι μας προερχόμεθα ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ γνωρίζομεν ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ χορήγησις καὶ αὐτῶν ἔστω τῶν μικρῶν ποσῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι, οἱ ψυχολογικοί. Μὲ τὰ ποσὰ τῶν 300 δραχμῶν τῶν 220 καὶ τῶν 180, ἀποκαθίσταται ἡ στοργὴ καὶ ἡ ἀγάπη, αἰσθήματα ἀπαραίτητα διὰ τὴν διατήρησιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ χωριοῦ. Ὁ γέρων ἀγρότης, ὁ ὁποῖος δὲν ἠδύνατο νὰ προσφέρῃ τίποτε πλέον εἰς τὴν οἰκογένειάν του, περιεφρονεῖτο κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν αὐτὴν καὶ ἀκόμη, αὐτὰ τὰ παιδιὰ του ηὔχοντο πότε νὰ πεθάνῃ, διότι ἀπετέλει πλέον βάρος. Ὅταν, ὅμως, αὐτὰ τὰ παιδιὰ θὰ γνωρίζουν, ὅτι ὁ γέρος αὐτὸς ἔχει ἔστω τὴν μικρὰν αὐτὴν σύνταξιν, θὰ καταστοῦν στοργικώτερα. Τὴν σημασίαν αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ποὺ θὰ δοθῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὴν ἀνέπτυξαν οἱ κ.κ. εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ὁ συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς, ἀνέφερεν, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ τὰ ἀπομυζήσῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Ἀλλὰ τὸ 2%, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ὡς φορολογία, θὰ ἐπανέλθῃ μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα βάρη πάλιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οὐδεμία ἀντίρρησις προεβλήθη διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἐν τούτοις ὅμως, διετυπώθησαν καὶ κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι μᾶλλον ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν διετυπώθησαν, δεδομένου ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ βόμβαν ἐπιτυχίας τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ προκαλῇ τὴν ἀπογοήτευσιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὴν ἀντίδρασίν της. Δὲν θέλω ὅμως νὰ πιστεύσω, ὅτι αἱ ἐπικρίσεις ὀφείλονται εἰς ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Εἶναι τόσον μέγας ὁ σκοπός, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ βελτιώσουν τοῦτο. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου συνίστανται εἰς δύο τινά. Πρῶτον, κατηγορεῖται, ὅτι ἐπιβάλλεται δι’ αὐτοῦ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μία φορολογία 2% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ ζητεῖται ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς ἡ φορολογία αὐτὴ νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ὅπως καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως δὲν ὑστεροῦμεν οὐδενὸς εἰς ἀγάπην καὶ στοργὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ἀναγνωρίζομεν τὴν ἰδικήν σας ἀγάπην καὶ στοργήν, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπομεν εἰς οὐδένα νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν ἰδίαν τοὐλάχιστον στοργὴν καὶ ἀγάπην. Ἀλλά, ὡς ἐξήγησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ οἱ συνάδελφοι κύριοι εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ μετάσχῃ καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλίσεώς του καὶ διὰ λόγους ἀξιοπρεπείας ἀκόμη αὐτοῦ τοῦ ἰδίου. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος θὰ τὸν ἀνευρίσκομεν. Ἐξητάσθησαν ὅλαι αἱ δυναταὶ προϋποθέσεις. Ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ὡς ἀρχὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος παρὰ ἡ ἐπιβολὴ τοῦ 2%. Ἀλλὰ ἐγὼ θὰ προχωρήσω εἰς τὴν διατύπωσιν κἄποιας ἄλλης ἰδέας, διότι καὶ εἰς ἐμὲ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἰσπραχθῇ τὸ 2% ἐκ πρώτης ὄψεως προεκάλεσε κἄποιο δέος. Ἐν τούτοις, τὸ δέος μου εἶναι ἴσως ἀδικαιολόγητον, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ συντάξουν τὸν Κανονισμὸν καὶ θὰ θεσπίσουν τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως, θὰ φροντίσουν ὥστε ὁ τρόπος αὐτὸς νὰ μὴ εἶναι καταθλιπτικὸς καὶ ἐπαχθὴς διὰ τὸν ἀγρότην. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, οἱαδήποτε μελλοντικὴ Κυβέρνησις ἐὰν διαπιστώσῃ, ὅτι τὸ 2% εἶναι ἐπαχθές, ἢ ἐὰν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀπὸ 74 δισεκατομμύρια φθάσῃ τὰ 100 δισεκατομμύρια, ὅπως εὐλόγως πιστεύομεν εἰς τὰ προσεχῆ ἔτη, τότε αὐτομάτως καλύπτεται τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ποσὸν ἐκ τῶν ἄλλων πόρων, δεδομένου ὅτι αὐξανομένου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, θὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ ἀπόδοσις τῶν φορολογιῶν. Τότε θὰ ἐγκαταλειφθῇ ἴσως ἡ εἴσπραξις τοῦ 2%. Σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἡ ἀρχή, δηλαδή, ὅτι θεσπίζεται ἡ ἀσφάλισις. Ἐὰν παρουσιάζωνται ὡρισμέναι ἐλλείψεις ἢ ἐλαττώματα, ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ διορθωθοῦν μελλοντικῶς καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι ἔλαχεν εἰς ἡμᾶς ἡ τιμὴ νὰ ψηφίσωμεν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Τοῦτο καλύπτει τρεῖς τομεῖς. Πρῶτον, τὴν σύνταξιν γήρατος, δεύτερον, τὴν ἀσφάλισιν ἐκ χαλάζης καὶ παγετῶν καὶ τρίτον, τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν, περιλαμβάνει ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀγρότας καὶ κατὰ τοῦτο διαφέρει ἀπὸ τὸ προταθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων σχέδιον. Ἐν συνεχεία, διὰ πρώτην φορὰν ἀπαλλάσσεται ὁ ἀγρότης ἀπὸ τὸν βραχνᾶν καὶ τὴν κατάθλιψιν διὰ τὴν τύχην τῆς ἐσοδείας του ἐν περιπτώσει θεομηνιῶν καὶ παύει καὶ ἐκεῖνος καὶ ἡμεῖς νὰ ἀναζητοῦμεν ἐνισχύσεις μετὰ ἑκάστην θεομηνίαν, διότι ἐφεξῆς τὸ εἰσόδημα θὰ ἀσφαλίζεται ὑποχρεωτικῶς. Τὸ νομοσχέδιον σήμερον μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐπιβολὴν τῆς ἀσφαλίσεως ἐναντίον τῆς χαλάζης καὶ μὲ τὴν καταβολὴν ἰδιαιτέρας πληρωμῆς διὰ τὸ ἀσφάλιστρον, πράγματι ἀσφαλίζει τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας ἀπὸ τὰς θεομηνίας. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ παραγνωρίζετε τὴν μεγάλην σημασίαν ποὺ ἔχει διὰ τὴν χώραν μας τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐρωτήσατε τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας νὰ σᾶς εἴπουν ἐὰν θεωροῦν εὐλογίαν ἢ κατάραν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, παρ’ ὅλα, ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, τὰ πολλὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα ἴσως εἰς ὡρισμένα σημεῖα παρουσιάζει. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ θίξω ἕνα σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀφορῶν τὸ τρίτον σκέλος, τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως. Θὰ παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 23, νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλωμεν μετ’ ἄλλων ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 23 καὶ τὴν ἀντικατάστασίν του δι’ ἄλλου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποδείξωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις καὶ ἡ παροχὴ πάσης ἰατρικῆς ἀρωγῆς πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι —ἔχω ἰδιαιτέραν συμπάθειαν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διότι ἐπὶ ἓν διάστημα διηκόνησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ— καὶ θὰ ἐξηγήσω διατὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ διασπορὰ τῆς ἰατρικῆς ἀρωγῆς καὶ τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα. Τὸ ἰδεῶδες θὰ εἶναι καὶ αἱ ἄλλαι ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ συγκεντρωθοῦν κάτω ἀπὸ τὸν φυσικόν των φορέα, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ἐπιφυλάσσομαι ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον 23 νὰ διατυπώσω τὰς παρατηρήσεις μου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ καὶ τῆς τροπολογίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀγαπητόν μου ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸν παρακαθήμενόν του ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου, ὅπως προσέξουν καὶ ἕνα ἄλλο σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐνῷ δίδει ὅλα αὐτὰ τὰ εὐεργετήματα εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας, οὐδὲν ἐν τούτοις ἀναφέρει διὰ τοὺς ἀγρότας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καίτοι θὰ ἔχουν ἕνα ἀριθμὸν ἐτῶν, 12–20, ἀσφαλίσεως καὶ θὰ καταβάλουν τὸ ἀσφάλιστρον, θὰ πάθουν ὅμως ἕνα ἀτύχημα καὶ καταντοῦν ἀνάπηροι· οὐδὲν θὰ λάβουν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ περιμένουν νὰ φθάσουν εἰς ἡλικίαν 65 ἐτῶν διὰ νὰ λάβουν τὴν σύνταξίν των. Δὲν θέλω νὰ ὁρίσω τὴν στιγμὴν αὐτὴν τοὺς βαθμοὺς τῆς ἀναπηρίας, ἀλλὰ θὰ εἶναι σκληρόν, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν τὸ συμπληρώσετε τώρα, διότι θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ τὸ συμπληρώσετε ἀργότερα. Δὲν εἶναι νοητὸν διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώνουν 12–20 ἔτη ἀσφάλιστρον, ἐὰν τοὺς συμβῇ ἕνα ἀτύχημα καὶ εἶναι οἱ ἄνθρωποι 30–35 ἐτῶν, νὰ περιμένουν νὰ πᾶνε 65 ἐτῶν νὰ πάρουν τὴν σύνταξίν των, ἐνῷ δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ διαθρέψουν τὰ παιδιά των. Θὰ παρακαλέσω εἰλικρινῶς καὶ ἐγὼ —διότι σκοπός μας εἶναι νὰ ἐμφανισθῇ τὸ νομοσχέδιον πληρέστερον εἰς τοὺς ἀγρότας— νὰ ληφθῇ μία πρόνοια ἀπὸ τώρα. Θὰ ἔχετε ἄλλως τε καιρόν, κ.κ. Ὑπουργοί, καθ’ ὅσον, ὡς νομίζω, καὶ ἡ προσεχὴς καὶ ἡ μεταπροσεχὴς ἑβδομὰς θὰ εἶναι ἀφιερωμέναι εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐξετάσητε καὶ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα. Ἐπίσης, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ κἄτι τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐτόνισα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δημιουργεῖται ἕνας Ὀργανισμός. Ἀφίενται ὅμως κυριολεκτικῶς 100–200 ἄνθρωποι εἰς τὸν δρόμον, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἀπολυθοῦν. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ληφθῇ μία πρόνοια καὶ ἕνα ποσοστὸν ἐξ αὐτῶν νὰ προσληφθῇ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ὡς ὑπαλληλικὸν προσωπικόν. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ καταδικασθῇ αὐτὴ ἡ τάξις. Καὶ κἄτι ἄλλο, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὴν ΑΤΕ ἀποσπᾶται ὁ κλάδος ἀσφαλείας χαλάζης, ἔχω μίαν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Διοίκησις τῆς ΑΤΕ θὰ ἀπολύσῃ περὶ τοὺς 10–20 ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κλάδον τῆς χαλάζης. Θὰ παρακαλέσω καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ λάβετε μίαν πρόνοιαν, ὥστε ἢ ἡ ΑΤΕ νὰ ὑποχρεωθῇ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν νὰ τοὺς κρατήσῃ ἤ, κ. Ὑπουργέ, νὰ λάβετε μίαν φροντίδα νὰ τοὺς ἐντάξετε εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἐπίσης, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ ἑξῆς μέριμνα. Ἀπὸ τοὺς 200 ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους θὰ προσλάβητε, οἱ 100, ἐφ’ ὅσον δεχθῆτε τὴν ἄποψίν μου, νὰ εἶναι κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες. Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ θὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰ διάφορα ὑποκαταστήματα τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ προσληφθοῦν κατὰ τόπους καὶ εἰ δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ παιδιὰ ἀγροτῶν.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὰ θὰ τὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§90Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Μίαν, ἀκόμη, γενικὴν παρατήρησιν ἔχω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου. Νομίζω, ὅτι, ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καθ’ ἕνας ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὴν ψῆφον του πρέπει νὰ θεωρῇ, ὅτι ἀποτελεῖ τιμὴν δι’ ἑαυτόν· καὶ ἡ Βουλὴ αὐτὴ θὰ μείνῃ μία Βουλὴ ἱστορική, διότι ἐψήφισε τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀσφαλίσεως καὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἠμπορεῖτε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἀσχέτως πτέρυγος, οἱ ὁποῖοι θὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐμφανισθῆτε μπροστὰ εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ὑπερήφανοι καὶ νὰ τοῦ εἴπητε, ὅτι ἐκάματε τὸ καθῆκον σας, τὸ καθῆκον τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει ἡ δικαιοσύνη μιᾶς Δημοκρατίας τῆς Δημοκρατίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀρθῆτε ὑπὲρ ἄνω ὅλων αὐτῶν τῶν μικρόχαρων, ἂς εἴπῃ κανείς, ἀντιδράσεων καὶ μὲ χαρὰν καὶ ἐνθουσιασμόν, κύριοι συνάδελφοι, ψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἀποτελεῖ ἕνα ἱστορικὸν σταθμὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἕνα ἱστορικὸν σταθμὸν εἰς τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐψήφισε ποτὲ Ἑλληνικὴ Βουλή. (Χειροκροτήματα).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης.

§92Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ καταστάλαγμα πολλῶν κόπων καὶ μελέτης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ συνεχῶν ὀχλήσεων ἐκ μέρους ἡμῶν ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ μέχρι σήμερον. Κατόπιν ἐπανειλημμένων ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων, ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις, ὅπως υἱοθετήσῃ τὸ θέμα καὶ συντάξῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, ἀποβλέπον εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἤκουσε μὲ μεγάλην ἀνακούφισιν τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπαινεῖ τοὺς σχόντας τὴν πρωτοβουλίαν τόσον διὰ τὴν προβολὴν τοῦ δικαιοτάτου αἰτήματός του, ὅσον καὶ τοὺς συντάξαντας καὶ καταθέσαντας τοῦτο. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐπὶ 1½ αἰῶνα ἐγνώριζε τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ὑποχρεώσεων καὶ οὐδέποτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν δικαιωμάτων. Κατέβαλε λογῆς–λογῆς ἔνσημα ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἐργατῶν καὶ ἐπιστημόνων ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀνταποδόσεως. Οὐδεμίαν σχέσιν εἶχεν ἡ γέννα τῆς γυναίκας του μὲ τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Νομικῶν. Ἐν τούτοις, ὅταν ἐπήγαινεν εἰς τὸ Ληξιαρχεῖον νὰ δηλώσῃ τὴν γέννησιν, ἐπλήρωνεν ἔνσημον διὰ τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν. Ἂν καταγράψῃ τὸ παιδί του διὰ βάπτισιν θὰ πληρώσῃ στὸν παππᾶ, θὰ πληρώσῃ κληρικόσημον. Ὅταν ὑποβάλλῃ αἴτησιν πρὸς στρατολογικὴν ὑπηρεσίαν πληρώνει Μ.Τ.Σ. Ὅταν ὑποβάλλῃ αἴτησιν πρὸς Χωροφυλακὴν πληρώνει ἔνσημον Χωροφυλακῆς. Ὅταν ἐξετάζεται ἀπὸ ἰατρὸν πληρώνει ἰατρόσημον. Ὅταν λαμβάνῃ τὰ φάρμακα πληρώνει φαρμακόσημον. Ὅταν ἀγοράζῃ εἶδος παραχθὲν ἀπὸ χέρι τοῦ ἐργάτου, καθ’ ὃ ποσὸν τὸ ἀντίτιμον ἐπιβαρύνεται μὲ δικαιώματα ΙΚΑ τὰ πληρώνει ὁ γεωργὸς ποὺ ἀγοράζει τὸ εἶδος. Τὸ πρῶτον ἴχνος τῆς περιθάλψεως παρουσιάζεται τὸν Δεκέμβριον 1955, ὅτε διὰ πρώτην φορὰν παρεσχέθη ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἡ πλήρης ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 3487 προϋπέθετε ὡρισμένας προϋποθέσεις, μὴ πραγματοποιηθεῖσαι δὲ αὗται δὲν κατέστη δυνατὸν ν’ ἀποδώσουν πλήρη τ’ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὰς προσπαθείας, νὰ ἐπανδρώσῃ ὅλα τὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου, οὐδὲ νὰ διαθέσῃ τὰ μέσα προωθήσεως τῶν ἀσθενῶν εἰς τὰ κέντρα, ὁσάκις ὑπέφερον ἀπὸ βαρείας ἀσθενείας καὶ ἡ περίθαλψις αὐτῶν δὲν ἦτο δυνατὴ εἰς τὰ κατὰ τόπους ἰατρεῖα.

§93Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 ἐλειτούργουν 400 ἰατρεῖα τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσε τὸ Κράτος.

§94Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἀκολούθως, κύριοι συνάδελφοι, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν δευτέραν περίοδον, διὰ νὰ φθάσωμεν ἐν τέλει εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τρία κύρια στοιχεῖα. Πρῶτον, τὴν ἀσφάλισιν κατὰ χαλάζης καὶ παγετώνων, δεύτερον, τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τρίτον τὴν παροχὴν συντάξεως λόγῳ γήρατος. Ὀρθῶς προέβλεψε τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν κατὰ χαλάζης καὶ παγετώνων τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Αἱ ζημίαι τῶν παραγωγῶν συνεπεία καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς των, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι τεράστιαι, ὅπως ἐπίσης εἶναι γνωσταὶ καὶ αἱ συνέπειαι μιᾶς τοιαύτης καταστροφῆς διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Ὁ γεωργός, ὄχι ἐκ λόγων δυστροπίας, ἀλλὰ ἐξ ἀδυναμίας, δὲν κατέβαλε μέχρι σήμερον τὸ ἐλάχιστον ἐκεῖνο ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσώπευε τὸ ἀσφάλιστρον. Ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ὁ φορεὺς τῆς ἀσφαλίσεως, ὁ ὁποῖος πράγματι ἐξευρίσκεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ Κράτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις πρέπει νὰ εἶναι πλήρης καὶ ὡργανωμένη. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐπανδρώσῃ ὅλα τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ ἐπὶ πλέον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐπανδρώσῃ τὰ νοσοκομεῖα τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν ὅλων τῶν εἰδικοτήτων. Εἶναι ἀπαράδεκτον αἱ πρωτεύουσαι τῶν Νομῶν νὰ στεροῦνται ὀφθαλμιάτρου ἢ ὠτορινολαρυγγολόγου καὶ νὰ ἐξαναγκάζωνται οἱ ἀσθενεῖς νὰ μεταβαίνουν ἀπὸ τὸν Ἕβρον εἰς τὰς Ἀθήνας, μετακίνησιν διὰ τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς θὰ καταβάλουν περισσότερα ἀπὸ τὴν περίθαλψίν των εἰς ἰδιωτικὴν χειρουργικὴν κλινικήν. Ἡ σύνταξις γήρατος εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἀποτελεῖ διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν ἕνα ἱστορικὸν σταθμόν. Ὁ γέρων σήμερον, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται βάρος τῆς οἰκογενείας του, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Μανέντης, μὲ τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν σύνταξιν θὰ δυνηθῇ νὰ συντηρηθῇ καὶ νὰ σκορπίσῃ χαρὰν εἰς τὰ ἐγγονάκια του. Ὁ γέρων αὐτὸς μὴ λησμονῆτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι προσέφερε μεγίστην ὑπηρεσίαν, ὅτι εἰργάσθη σκληρῶς καὶ ὅτι ἀπέστειλε τὰ παιδιά του εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν διὰ νὰ χαρίσουν εἰς ἡμᾶς τὴν Ἐλευθερίαν. Ἀλλὰ ἰδιαιτέρως ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν λαμβάνει μέριμναν διὰ τὴν ὁλικὴν καὶ μερικὴν ἀναπηρίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μεριμνήσῃ περὶ τούτου. Ὁ κλάδος τῶν ἀτυχημάτων εἶναι ἐξ ἴσου σπουδαῖος, ἀφοῦ τὰ ἀτυχήματα τῶν ἐργαζομένων τῆς γῆς δὲν εἶναι ὀλιγώτερα τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσκήσουν στεῖραν ἀντιπολιτευτικὴν κριτικήν. Θὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας καὶ θὰ ὑποβάλωμεν τροπολογίας, ὥστε ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, ἓν τοιαύτης μεγάλης σημασίας νομοσχέδιον, νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πλῆρες. Ἐπίσης, δὲν εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποστηρίξουν τὴν μὴ συμμετοχὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῶν πόρων διὰ τὴν ἑδραίωσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅλοι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ ἀρνηθῇ τὴν συνεισφοράν του. Δὲν ζητοῦμεν νὰ μὴ μετέχῃ ὁ ἀγρότης εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισίν του καὶ νὰ συνταξιοδοτηθῇ δίκην ἐπαίτου. Δὲν κακοφαίνεται εἰς τὸν χωρικὸν ἡ εἰσφορὰ καὶ ἀπόδειξις τῶν ὅσων ὑποστηρίζω, εἶναι ἡ πληρωμὴ ὑπὸ ὅλων τῶν ἀγροτῶν ὁλοκλήρου τῆς χώρας τοῦ 2% διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς. Τὴν φορολογίαν ταύτην ἐπλήρωνεν ἀγογγύστως καὶ οὐδαμόθεν ὑψώθη διαμαρτυρία τις. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως νὰ ἐπιβληθῇ τέλος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ γεωργικῶν εἰδῶν καὶ προτείνομεν τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν συνταξιούχων, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἄλλους θεσμοὺς ἀσφαλίσεως. Καὶ ὡς παράδειγμα ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς χήρας, τῆς ὁποίας ὁ σύζυγος ἐφονεύθη εἰς τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας. Εἰς αὐτήν, ἐπειδὴ λαμβάνει σύνταξιν 500 δραχμῶν, δὲν θὰ χορηγῆται σύνταξις ἐκ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, θὰ λάβῃ τὸ ἥμισυ.

§96Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρας ἐφαρμογῆς του. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς κουράσω. Εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἀντὶ πάσης θυσίας ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ρητὴν ὑποχρέωσιν τῆς ταχείας ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἡμεῖς προτάσσομεν ὡς ἡμερομηνίαν τὴν 1ην Ἰουλίου 1961 καὶ ὄχι τὸν Ἰούλιον 1962, διότι τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται, μὴ μᾶς διαφεύγει, ὅτι ὡρισμένον κεφάλαιον τῶν παροχῶν ὑπάρχει καὶ σήμερον ὡς ἔξοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ, π.χ. ἡ περίθαλψις. Τὸ ποσοστὸν τῶν συντάξεων, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται εἰς τοὺς ἀγρότας, εἶναι τόσον μικρόν, ὥστε εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωμεν μέχρι τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1961. Μὴ μᾶς διαφεύγῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ὁρίζει τὸ ἄρθρον 5, λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη 65 ἐτῶν ἡλικίαν καὶ ἄνω καὶ ταυτοχρόνως νὰ ἔχουν καὶ σύζυγον 65 ἐτῶν καὶ ἄνω. Ἑπομένως, τὸ 300δραχμον θὰ τὸ ἔχουν λίγοι.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). 130.000 οἰκογένειαι.

§98Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ὄχι ὅμως 300.000 οἰκογένειαι. Ἐπίσης δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανένας τῆς κατηγορίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὴν ἡλικίαν 65 ἐτῶν καὶ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Θέλομεν, λοιπόν, νὰ πιστεύωμεν, ὅτι πρὶν ἐξέλθῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ταύτην, θὰ συμπληρωθῇ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο. Καὶ τρίτον, οἱ δημιουργούμενοι πόροι νὰ κατατίθενται, καὶ θέλω τώρα νὰ πάρω τὴν ἀπάντησιν καὶ ρητὴν ὑπόσχεσιν τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, νὰ κατατίθενται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ καὶ νὰ ὑπάρχῃ ρητὴ διάταξις ἀπαγορεύουσα αὐστηρῶς οἱανδήποτε ἀνάληψιν παρὰ τοῦ Δημοσίου καὶ διάθεσιν δι’ ἄλλον σκοπὸν ἀπὸ τὸν ὃν προορίζονται.

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, διατὶ σᾶς χρειάζεται ἡ διαβεβαίωσις αὐτή; Ἀφοῦ τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει ρητῶς, ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν πόρους τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ὄχι τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Αὐτοὶ εἶναι πόροι, εἶναι δικαιώματα ἄλλου προσώπου, ξένου πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ ξένου πρὸς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Λοιπόν, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀνησυχῆτε, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς νὰ καρπωθῇ ἔσοδα ἀπὸ τὰ τέλη αὐτά. Τὰ ἔσοδα περιέρχονται κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν.

§100Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἔχω ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, παρὰ τὴν ρητὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι μὴ νομίζετε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ αὐτὸ ποὺ λέγω, διότι καὶ ἀλλοῦ ἐπελήφθη τὸ Δημόσιον τῆς εὐκαιρίας νὰ πάρῃ ὡρισμένα χρήματα καὶ νὰ τὰ διαθέσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον. Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα καὶ μίαν τελευταίαν παράκλησιν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως τῆς πληρωμῆς εἰσφορᾶς, θὰ θεωρῆται τοῦτο ἀδίκημα ποινικόν. Ἔχομεν πικρὰν πεῖραν ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ τὸ ΤΕΒΕ καὶ ἀπὸ τὸ ΙΚΑ καὶ ἀπὸ τὰς ὑποθέσεις ποὺ ἔρχονται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ καθιερωθῇ, ὅτι θὰ εἰσπράττωνται αἱ εἰσφοραί, βάσει τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων. Ἐδῶ εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τίποτε δὲν ἔχασε τὸ Δημόσιον καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τοὺς γεωργοὺς μέχρι σήμερον.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἴδιο πρᾶγμα εἶναι. Ὑπάρχει καὶ διὰ τὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιον προσωπικὴ κράτησις.

§102Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἡ ἐνέργεια τοῦ ἐντάλματος προσωποκρατήσεως εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ εἰσπράκτορος καὶ τοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἀμέσως ἐπιβλέπει, ἐνῷ ὅταν θὰ πάῃ ἡ ὑπόθεσις ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου εἶναι τυπικὸν τὸ ἀδίκημα πλέον. Ἡμεῖς βλέπομεν τὰς ὑποθέσεις τοῦ ΤΕΒΕ καὶ τοῦ ΙΚΑ, αἱ ὁποῖαι πηγαίνουν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Ἑπομένως, ὁσαδήποτε καὶ ἐὰν μοῦ εἴπητε, δὲν θὰ μὲ πείσετε περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτὰ τὰ ὀλίγα θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω διὰ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ νὰ ἔχω τὴν ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§104Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προβῶ εἰς μίαν ἐπανόρθωσιν. Ἐλέχθη ἀπὸ ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μοῦ ἀνεγνωρίσθη ἡ πατρότης τοῦ νόμου 3487 περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πατρότης τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Κωνσταντῖνον Καραμανλῆν, ὁ ὁποῖος εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, ἡ πρώτη του φροντὶς ἦτο ἡ ἐξασφάλισις τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ὁ νόμος αὐτὸς συνετάγη ἀπὸ τὸν φίλτατόν μου ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καὶ ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενον. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 3487)55 ἐπέτρεψε τὴν κάλυψιν τῶν κινδύνων νόσου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος μικροτέρου τοῦ προβλεφθέντος. Ὄντως ἀπὸ τοὺς παρατιθεμένους πίνακας ἀποδεικνύεται τοῦ ἐπιχειρήματος τὸ ἀδιάψευστον.

ΠΙΝΑΞ Αʹ.

ΠΙΝΑΞ Βʹ.

Ἀπὸ τοῦ 1956, ἤτοι εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν ἐξαιρετικὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, μετὰ τοῦ ἐκλεκτοῦ φίλου καὶ ἐξαιρέτου ἐπιστήμονος καὶ πολιτικοῦ κ. Κων)νου Παπακωνσταντίνου ὑπουργοῦ τότε Γεωργίας, ἱδρύθησαν 830 ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα ἐπανδρωθέντα διὰ 862 ἰατρῶν, 162 μαιῶν καὶ 97 ἀδελφῶν νοσοκόμων. Οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1960 ἀνῆλθον εἰς 1.139 Ἰατρεῖα ἐπανδρωθέντα μὲ 1138 ἰατρούς, 446 μαίας καὶ 421 ἀδελφὰς νοσοκόμους. Ἕνα βλέμμα εἰς τὸν πίνακα Βʹ δίδει σαφῆ εἰκόνα διὰ τὴν συντελεσθεῖσαν ἐργασίαν ἐντὸς τῶν ἰατρείων ὑπὸ τοῦ πλαισιοῦντος ἰατρικοῦ καὶ παραϊατρικοῦ προσωπικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν ἐκπροσωπεῖτε ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ ἔχετε ἄμεσον ἀντίληψιν τῶν ἀγαθῶν ἀποτελεσμάτων ἅτινα ἐπετεύχθησαν εἰς τὸν τομέα τῆς προασπίσεως τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, ὥστε παρὰ πᾶσαν καλόπιστον ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, νὰ μὴ δύνασθε παρὰ νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι ὁ νόμος 3487)1955 ἀπέβη ἡ ἀφετηρία τῆς προωθήσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως μέχρι τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀπομεμακρυσμένων περιοχῶν τῆς ὑπαίθρου, στερουμένων ὡς γνωστὸν μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ τῶν στοιχειοδεστέρων μέσων αὐτῆς. Ὁ νόμος, ὡς ἐπανειλημμένως διετυπώθη ἀπετέλει τὴν ἀρχὴν τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἥτις ἀπετέλει, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, ἐπιδίωξιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κωνσταντίνου Καραμανλῆ. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ νόμου 3487)1955 ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν περιοχῶν προῆλθε βεβαίως ἀπὸ τὸ καθολικὸν αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ἐπεβλήθη ὅμως καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην καθολικεύσεως τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης εἰς τοὺς φορεῖς τῶν οὐσιωδεστέρων πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς Χώρας. Ἡ ἀνάγκη αὕτη ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μερίμνης καὶ μελετῶν ὑφ’ ὅλων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ θέματα αὐτά. Ἐγράφησαν κατὰ καιροὺς διάφοροι πραγματεῖαι, ἐδημοσιεύθησαν ἄρθρα, διετυπώθησαν ἀπόψεις, τῶν ὁποίων φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οὔτε ἀριθμητικὴ μνεία. Ὅλαι αἱ προσπάθειαι ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ τρόπου, θὰ ἔλεγον τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέτρεπον τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἡ ἐπέκτασις ὅμως αὕτη καὶ ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ θεσμοῦ, ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθοῦν χωρὶς ν’ ἀνακοπῇ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἢ νὰ διασαλευθῇ ἡ οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ σταθερότης, διὰ τὰ ὁποῖα τόσας καταβάλλει προσπαθείας ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ὁ Πρόεδρος αὐτῆς ἔταξε σκοπὸν τῆς ζωῆς του. Ἀνατραφεὶς ἐντὸς τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν, γνωρίζει καλῶς καὶ τὰς ἀνάγκας καὶ τὴν συμβολὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Ἀπετέλεσεν ὅθεν σύμβολον πίστεως αὐτοῦ ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἀσφαλίσεων τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐπεκρίθη κατὰ καιροὺς ἡ ἐπιβράδυνσις τῆς ἐπεκτάσεως αὐτῆς, χωρὶς νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ βασικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐπέκτασιν, τῶν ὁποίων δύο εἶναι αἱ οὐσιωδέστεραι, ἤτοι: α) Οἰκονομικοὶ παράγοντες. β) Ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀσφαλίσεως νόσου εἰς πρῶτον στάδιον. Δύο εἶναι ὄντως τὰ βασικὰ σκέλη τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως: α) Ἡ ἀσφάλεια κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ τῶν συνεπειῶν αὐτῆς. β) Ἡ ἀσφάλεια κατὰ τῶν συνεπειῶν τῆς ἀναπηρίας, τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου. Ἡ κάλυψις τῶν κινδύνων τοῦ δευτέρου σκέλους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἄνευ τῆς δημιουργίας τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν ἐξασφάλισιν τῆς ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἀντιμετώπισιν τῆς ἀσθενείας διὰ τῆς προληπτικῆς δράσεως καὶ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἀφοῦ ἐκαλύφθη ἤδη τὸ πρῶτον σκέλος, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 3487)1955, ἡ Κυβέρνησις ἠσχολήθη μὲ τὴν σταδιακὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ καὶ εἰς τὸ δεύτερον σκέλος. Οὕτω ἡ Χώρα μας πρωτοποροῦσα ἐπὶ τοῦ θέματος πολλῶν ἄλλων χωρῶν, πλουσιωτέρων μάλιστα, ἐπεκτείνει διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τὴν ἀσφάλισιν γήρατος εἰς πρῶτον βῆμα, εἰς τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ, καλύπτουσαν μίαν αἰωνίαν καὶ βαθέως ἐρριζωμένην ἀνάγκην εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἰδίως τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τοὺς κινδύνους τῆς αὔριον. Ἡ ἀβεβαιότης αὕτη ὅταν ὑπάρχῃ —αὐτὸ δὲ συμβαίνει κατὰ κανόνα εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου— προκαλεῖ ἀναπόφευκτα τὸν φόβον καὶ τὴν ἀνησυχίαν διὰ τὸ μέλλον, ὅστις φόβος ἐπιδρᾷ δυσμενῶς εἰς τὴν δραστηριότητα καὶ ἀποδοτικότητά των. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν ἀβεβαιότητα ταύτην, ἐξαφανίζει τὴν φοβίαν καὶ ἀφίνει ἀπερίσπαστον τὸν ἐργαζόμενον— ὅταν μάλιστα βαρύνεται μὲ τὰς ὑποχρεώσεις πολυμελοῦς οἰκονογενείας, ὁ δὲ κλῆρος τῆς καλλιεργουμένης ὑπ’ αὐτοῦ γῆς εἶναι μικρὸς καὶ ἐνίοτε ἄγονος— τοῦ χαρίζει χαρούμενη καὶ εὐχάριστη ζωή, ἀπαραίτητα στοιχεῖα οἰκογενειακῆς εὐτυχίας. Διατυποῦται ἡ ἀντίληψις, καθ’ ἣν οἱ φόβοι τῆς ἀβεβαιότητος καὶ οἱ ὀρθούμενοι κίνδυνοι ὁδηγοῦν μοιραίως τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀνάπτυξιν μείζονος ἐνεργητικότητος, εἰς θαρραλέας πράξεις καὶ ἐνεργείας, αἵτινες θὰ τοῦ ἐπιτρέψουν τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων αὐτῶν δι’ ἰδίων μέσων. Μὲ ἄλλας λέξεις, κατὰ τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἡ ἀσφάλεια ἀποτελεῖ ἐμπόδιον καὶ τροχοπέδην εἰς τὴν ἀτομικὴν πρόοδον καὶ ἐξέλιξιν. Ἡ ἐξέλιξις καὶ ἡ πρόοδος ἐδημιούργησαν τὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας, ἡ κάλυψις τῶν ὁποίων ὡδήγησεν εἰς τὴν διάψευσιν τοῦ ἀνωτέρω ἐπιχειρήματος. Ἡ πρόοδος δὲν ἀνεκόπη λόγῳ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὅλως ἀντιθέτως ἐνισχύθη, διότι οἱ ἐργατοτεχνῖται, εἰδικοὶ ἐπιστήμονες καὶ ὑπάλληλοι, μὴ ἔχοντες πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ φάσμα τῆς ἀβεβαιότητος, ἀνεργίας, ἀσθενείας κλπ. ἐπιδίδονται μετὰ μείζονος ἐνεργητικότητος καὶ φυσικὰ ἀποδοτικότητος εἰς τὸ ἔργον των. Ἄλλα ἀκόμη ἐπιχειρήματα προβάλλονται, προκειμένου διὰ ἐπιβολὴν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Κατὰ τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ οἱ ἀγρόται κέκτηνται ἓν στοιχεῖον ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον στεροῦνται οἱ ἄλλοι καὶ τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὴν παρουσίαν τῆς γῆς. Αὐτὴ ἡ ὕπαρξις τοῦ τεμαχίου γῆς, ἀποτελεῖ κατὰ τὴν ἄποψιν αὐτήν, στοιχεῖον ἀσφαλείας κατὰ τὸ μέτρον καθ’ ὃ αὕτη ἐγγυᾶται μίαν παραγωγήν. Ἐν ᾧ μέτρῳ ὅμως αὕτη ἐγγυᾶται μίαν παραγωγήν, ἐξαρτωμένην ἀπὸ πολλὰς συνθήκας καὶ ἀντιξόους περιστάσεις καὶ δυναμένην νὰ καλύψῃ καὶ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῶν καλλιεργητῶν αὐτῆς. Ἡ ἔλλειψις ἀσφαλείας ἐκ τοῦ παράγοντος «γῆ», «κλῆρος», «χωράφι», «ἀμπέλι», «περιβόλι», ὑπάρχει εἰς τὰ 85% τῶν ἀγροτῶν μας ὁλοκληρωτικὰ καὶ πραγματικά. Τὸ πρόβλημα ὅθεν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἶναι πρωτίστως πρόβλημα δημιουργίας εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς πολίτας τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλίσεώς των ἀπὸ τῶν ἀπειλούντων τὴν ζωήν των κινδύνους. Εἶναι πρόβλημα παροχῆς ἐγγυήσεων ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους, ὅτι θ’ ἀντιμετωπισθοῦν οὐσιαστικῶς αἱ ἀπειλαὶ αὗται. Ἀποτελεῖ περαιτέρω πρόβλημα ἐξασφαλίσεως εἰσοδήματος εἰς τὸ ἄτομον —καὶ δὴ οἰκογενειάρχην— ἐπιτρέποντος τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν τῆς ζωῆς. Ἡ ἐξασφάλισις τοῦ εἰσοδήματος ἔχει διὰ τὴν μεγίστην πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων μίαν ἔννοιαν ἐντελῶς σαφῆ. Πράγματι ἡ μεγάλη πλειονότης τῶν μελῶν ἑνὸς κοινωνικοῦ συνόλου, πορίζεται τὰ μέσα διαβιώσεως ἐκ τῆς ἐργασίας. Διὰ τὰ μέλη αὐτά, ἀποτελοῦν δ’ ἐν προκειμένῳ τὸ μέγιστον ποσοστὸν οἱ ἀγρόται, ἡ ἀσφάλεια συνίσταται εἰς τὸ νὰ ἔχωσιν ἐξασφαλίσει στοιχειώδη βιοποριστικὰ μέσα εἰς πᾶσαν ἀντιξοότητα, εἰς πᾶσαν θεομηνίαν, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν (νόσου, ἀτυχήματος, ἀναπηρίας), αἵτινες δυστυχῶς συχνάκις παρουσιάζονται. Τὸ πρόβλημα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας εἶναι βέβαια θέμα κοινωνικόν, εἶναι ὅμως κατ’ ἐξοχὴν καὶ κατὰ πρώτιστον λόγον οἰκονομικόν. Ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς Ἀσφαλείας προϋποθέτει δημιουργίαν συνθηκῶν πλήρους ἀπασχολήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Ἄνευ αὐτῶν ὁ θεσμὸς τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας δὲν δύναται νὰ στηριχθῇ. Δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπεκταθῶ γενικὰ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὅπερ εὑρίσκεται ἐκτὸς τῶν πλαισίων τῆς ἐπιστημονικῆς μου ἁρμοδιότητος. Δὲν δύναμαι ἐν τούτοις παρὰ νὰ προσθέσω ὀλίγα τινα ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ὅπερ μᾶς ἀπασχολεῖ. Εἰς τὸ θέμα, ὅπερ μᾶς ἀπασχολεῖ, ἤτοι ἡ ἀσφάλεια τῶν ἀγροτῶν ἐνέχει ἰδιάζουσαν σημασίαν. Εἰς τὸν τόπον μας κατὰ μέγιστον ποσοστὸν οἱ καλλιεργηταὶ τῆς γῆς εἶναι καὶ ἰδιοκτῆται, μικροϊδιοκτῆται. Οἱ ψηφισθέντες μετὰ τὸν Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον νόμοι προστασίας τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἐπέτρεψαν τὴν μείωσιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἐνῷ ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀφαίρεσιν ἀπὸ τοὺς γαιοκτήμονας τῶν ἐκτάσεων, τὰς ὁποίας ἐκέκτηντο καὶ αἱ ὁποῖαι διενεμήθησαν εἰς τοὺς πρώτους. Οὕτω ἐξέλιπον σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου οἱ τσιφλικοῦχοι, οἵτινες εἶχον ἀνάγκην ἀγροτικῶν χειρῶν εἰς κἄποιαν ἔκτασιν. Ἐξ ἀντιθέτου ἐδημιουργήθησαν ἰδιοκτῆται μικρῶν ἐκτάσεων γῆς, κληροῦχοι, οἵτινες προσπαθοῦν διὰ τῆς καλλιεργείας τῆς μικρᾶς καλλιεργησίμου ἐκτάσεως, τῆς ὁποίας ἐγένοντο ἰδιοκτῆται, ν’ ἀποκτήσουν τὰ μέσα διαβιώσεως αὑτῶν καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των. Ἡ μικρὰ ἔκτασις ὅμως καὶ εἴς τινας περιπτώσεις ἀντίξοοι περιστάσεις— δὲν ἐξασφαλίζουν πάντοτε τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς, ὅταν μάλιστα πρόκειται περὶ πολυμελοῦς οἰκογενείας. Ἀλλὰ καὶ παλαιότεροι ἰδιοκτῆται μεγαλυτέρων ἐκτάσεων, ὑποχρεωθέντες νὰ κατανείμουν τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς εἰς κλήρους, ἕνα διὰ κἄθε παιδί, περιέπεσαν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν αὐτοκαλλιεργητῶν μικρῶν ἐκτάσεων. Ἐπὶ πλέον θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ὀρεινὴ καὶ ἄγονος, κατὰ συνέπειαν, ἀνίκανος νὰ χορηγήσῃ καὶ τὰ στοιχειώδη ἀκόμη μέσον συντηρήσεως ἑνὸς κληρούχου μὲ πολυμελῆ οἰκογένειαν. Δὲν δύναται ὅθεν νὰ γίνεται διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ἡ ἐπίκλησις τῆς ἀπόψεως καθ’ ἣν ἡ σταθερότης τῆς βιοποριστικῆς του δραστηριότητος εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν παρουσίαν τῆς γῆς καὶ μὲ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαρκοῦς σταθερᾶς παρουσίας τοῦ καλλιεργητοῦ, πλησίον αὐτῆς. Τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα ἀσφαλίσεως, δὲν δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τὸ πρίσμα τῶν σχέσεων μεταξὺ τοῦ ἰδιοκτήτου γῆς καὶ τῶν καλλιεργητῶν αὐτῆς, εὑρισκομένων εἰς σχέσιν ἐργασίας μετ’ αὐτῶν. Τοῦτο συνιστᾷ ἕνα τῶν οὐσιωδῶν στοιχείων τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἄλλων πλουσίων χωρῶν. Ἡ παρεχομένη, ἐν τούτοις, προστασία τοῦ θεσμοῦ εἰς τοὺς μισθωτοὺς καὶ ἡμερομισθίους τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν κατοίκων αὐτῶν διὰ τῆς ἐπεκτάσεως αὐτοῦ ἐφ’ ὅλων τῶν κοινωνικῶν τάξεων εἶναι πληρεστέρα. Βασίζεται βέβαια ἡ ἀσφάλισις ἐπὶ τῶν εἰσφορῶν ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν, εἶναι ὅμως κοινωνικαὶ εἰσφοραὶ εἰς τὴν μεγίστην πλειονότητα. Διὰ νὰ δύναται νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἀσφάλισις κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν πρὸς ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν της, πρέπει αἱ μέθοδοι τῆς χρηματοδοτήσεως νὰ καθορίζωνται κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα δικαίαν καὶ ὀρθολογιστικὴν κατανομὴν τοῦ κόστους της καὶ ἐξ ἄλλου ἐγγυώμενον τὴν ἰσορροπίαν τῶν εἰσπράξεων καὶ τῶν δαπανῶν τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, εἰς τρόπον, ὥστε τὸ δικαίωμα παροχῆς τῶν ἠσφαλισμένων νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ἐξησφαλισμένον. Ἐξετάζοντες ταύτην ἢ ἐκείνην τὴν μέθοδον χρηματοδοτήσεως, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα ἀναδιανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος. Ἡ ἔννοια τῆς δικαίας ἀνακατανομῆς τῶν παραγομένων ἀγαθῶν εἶναι εὐρυτάτη. Δὲν πρέπει νὰ λαμβάνηται ὑπὸ τὰ στενὰ καὶ περιωρισμένα πλαίσια μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἢ μιᾶς ἐπαγγελματικῆς κατηγορίας. Πρέπει νὰ λαμβάνηται ἐν τῷ συνόλῳ, περιλαμβάνουσα ἅπαντα τὰ μέλη τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, εἴτε εἶναι ἐργάται, ἐργατοτεχνῖται, ἐπιστήμονες, ὑπάλληλοι, βιοτέχναι, βιομήχανοι, ἐπιχειρηματίαι, ἔμποροι, ἀγρόται κλπ. Ἕτερος παράγων παρεμβαίνει: Οὗτος εἶναι ἂν τὰ εἰσοδήματα θὰ διανέμωνται ἀποκλειστικῶς κατ’ ἀναλογίαν τῆς ποιότητος καὶ τῆς ποσότητος τῆς ὑφ’ ἑνὸς ἑκάστου παρεχομένης ἐργασίας, ἤτοι βάσει κριτηρίων οἰκονομικῶν ἢ βάσει ἄλλης ἐκτιμήσεως, τῆς τῶν ἀναγκῶν. Νόμοι βιολογικοί, ἀλλὰ καὶ λόγοι συνδεόμενοι μὲ τὰς ἐννοίας πρόοδος, δημοκρατία, ἐλευθερία κλπ. ἐπέβαλλον τὴν τελευταίαν. Παρὰ ταῦτα, ἡ κατανομὴ τῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι δικαία. Ἐὰν ἠθέλαμεν, ἐν τούτοις νὰ προσαρμόσωμεν τὸ διανεμητέον εἰσόδημα μὲ σκοπὸν τὴν κάλυψιν ὅλων τῶν ἀναγκῶν παντὸς πολίτου, χωρὶς προηγουμένως νὰ δημιουργήσωμεν τὰ πρὸς τοῦτο στερεὰ βάθρα, θὰ προσεφέραμεν κακὴν ἀντὶ καλῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ἐξασφάλισις τῶν μέσων συντηρήσεως ἀκόμη τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἔχει κατ’ ἐξοχὴν ἀνάγκην οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς σταθερότητος. Διὰ νὰ δύναται ἀκινδύνως νὰ βελτιοῦνται οἱ ὅροι διαβιώσεως αὐτῶν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ παράλληλος αὔξησις τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος καὶ τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος, ἅτινα θὰ συγκρατήσουν τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Ἐὰν ἀντιθέτως χορηγηθοῦν παροχαὶ ὑπέρμετροι τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς τοῦ τόπου, θὰ δημιουργηθῇ ὁ φαῦλος κύκλος τὸν ὁποῖον ἐζήσαμεν τὰς τραγικὰς ἡμέρας τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης ἀπαιτεῖται αὔξησις τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ αὔξησις αὕτη, πρέπει ἕκαστος τῶν πολιτῶν νὰ συμβάλλῃ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἐπαγγελματικῆς του δραστηριότητος εἰς τὸν πολλαπλασιασμὸν τῆς παραγωγῆς. Πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἀρχίσουν ἐργαζόμενα καὶ ἀποδίδοντα τὰ παραγωγικὰ ἔργα. Πρέπει ὅπως ἄλλωστε πράττει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώκῃ περαιτέρω ἀξιοποίησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων. Εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν διὰ κἄθε πολίτην πάσης ἐπαγγελματικῆς τάξεως, πεδίον δραστηριότητος, πλήρη ἀπασχόλησιν. Ἡ ἐξεύρεσις τῶν πόρων διὰ τὴν συνταξιοδότησιν ἐβασίσθη ἐπὶ 3 οἰκονομικῶν πηγῶν: α) Εἰσφορᾶς τῶν ἐνδιαφερομένων. β) Συμμετοχῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ ἰδιαιτέρως τῶν εὐπορωτέρων. γ) Τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Διετυπώθησαν ἐπικρίσεις διὰ τὰς δύο πρώτας πηγάς, ὅλως ἀδικαιολόγητοι. Ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἀσφάλισιν εἶναι ἀπαραίτητος πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων, ἐν ᾧ ἐξ ἄλλου δημιουργεῖ τὸ καλούμενον ἀσφαλιστικόν των δικαίωμα. Ἀναγνωρίζω καὶ τὸ ἀνέπτυξα ἤδη, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν δὲν ἐπιτρέπει ἐπιβαρύνσεις. Ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἠσφαλισμένου εἰς τὸν ἀσφαλιστικόν του φορέα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ξεχωρίζει τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν ἀπὸ τὴν Κοινωνικὴν Πρόνοιαν. Ἡ συμμετοχὴ αὕτη ἀποτελεῖ τὴν ἀπάντησιν διὰ τὰς ἐπικρίσεις τῆς συμβολῆς τοῦ συνόλου. Διὰ τῆς συμμετοχῆς των αὐτῆς οἱ ἠσφαλισμένοι δημιουργοῦν τρόπον τινὰ τὸ δικαίωμα ἰδιοκτησίας, ἀναπτύσσεται ἐν ἑαυτοῖς ἡ συναίσθησις, ὅτι ἡ ἀσφάλισις εἶναι ἰδική των. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἄλλως τε ὁ Νομοθέτης ἀναγνωρίζει εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τὸ δικαίωμα τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ διαχείρισιν. Ἡ συμμετοχὴ αὕτη ἐπιτρέπει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀσφαλιστικῆς συνειδήσεως, ἥτις εἶναι τόσον ἀναγκαία πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ἐπιτρέπει περαιτέρω, ὅπως ἤδη ἐλέχθη, τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπικρίσεων ἀπὸ τοὺς ὑφισταμένους τὸ βάρος τῶν κοινωνικῶν εἰσφορῶν. Ἡ συμμετοχὴ καὶ ἡ συμβολὴ τέλος τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν τῶν προϋποθέσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῆς καλουμένης Κοινωνικῆς Εἰσφορᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐκπροσωπῶ κατ’ ἐξοχὴν ἀστικὴν περιφέρειαν, δὲν δύναμαι παρὰ νὰ κατακρίνω τὰς ἐπικρίσεις. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ποῖοι καὶ πόσοι ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς δὲν ἀπολαμβάνουν τῶν καλουμένων κοινωνικῶν εἰσφορῶν καὶ ἂν δὲν ἔχουν ἐπιβληθῆ τοιοῦτοι διὰ τὴν ἐξασφάλισίν των ἀπὸ δεκαετηρίδων. Τὸ δυσάρεστον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι, ὅτι σημαντικὸν μέρος τῶν κοινωνικῶν αὐτῶν πόρων πληρώνεται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ἤδη ἀπὸ μακροῦ. Δὲν ζητῶ τὴν ἐπίπτωσιν τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, ἥτις ἄλλως τε ἐπεδιώχθη διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 11, νὰ βαρύνῃ τὰς εὐπορωτέρας τάξεις. Εἶναι ἀδικαιολόγητοι καὶ ἀβάσιμοι αἱ διαμαρτυρίαι διὰ τὰς νέας τάχα τρομακτικὰς φορολογίας. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὀλίγοι ἄνθρωποι ἔχουν οὐσιαστικῶς κατανοήσει τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ Νέστωρ τῆς Γερμανικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τὴν συνώψισεν εἰς τὴν ἐπιγραμματικὴν ἔκφρασιν: «Οἱ πλούσιοι διὰ τοὺς πτωχούς». Θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ προστεθῶσι: Ὁ νέος διὰ τὸν γέροντα. Ὁ ἀνύπανδρος ἢ ἄτεκνος διὰ τὸν οἰκογενειάρχην. Ὁ περισσότερα κερδίζων διὰ τὸν ὀλιγώτερα κερδίζοντα. Ὁ ὑγιὴς διὰ τὸν ἀσθενῆ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ προσθέσω τὰ ἀστικὰ κέντρα διὰ τὴν ὕπαιθρον. Αὐταὶ εἶναι αἱ βάσεις τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν ὁποίαν τόσον κοπτόμεθα πάντες, ὅμως λόγοις καὶ οὐχὶ πράξεσιν. Οἱ πληθυσμοὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων δὲν δύνανται νὰ κατανοήσουν, ὅτι ἄνευ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς δὲν δύνανται νὰ ζήσουν. Ἐκ τοῦ μόχθου τῶν ἀγροτῶν, προμηθεύεται ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς τὰ εἴδη διατροφῆς του, τῶν ὁποίων αἱ τιμαὶ εὑρίσκονται ἐνίοτε κάτωθεν καὶ τοῦ κόστους παραγωγῆς, ἀκριβῶς, διὰ νὰ εἶναι προσιταὶ εἰς αὐτούς. Πέραν ὅμως τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς τῆς χώρας. Ἡ εὐημερία καὶ ἀποδοτικότης τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἐνδιαφέρει τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως τοὺς κατοίκους τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἰδοὺ διατί, νομίζω, ὅτι αἱ ἐπικρίσεις διὰ τὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν εἶναι ὅλως ἀδικαιολόγητοι. Εἶναι ἀκόμη ἀδικαιολόγητοι, διότι τὸ Κράτος προσφέρει τὴν ἰδικήν του εἰσφορὰν παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνοδικὴν πορείαν τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως, αἵτινες δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀπόσπασιν οἰκονομικῶν πόρων. Ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κράτους εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν, ὅτι ὁ θεσμὸς θὰ καλύψῃ τοὺς κινδύνους, οἵτινες ἀπειλοῦν τοὺς ἀγρότας, κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα προοδευτικῶς τὴν πληρότητα αὐτῶν. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ ζήτημα τῶν παροχῶν θ’ ἀσχοληθῶ μόνον μὲ τὰς παροχὰς περιθάλψεως νόσου. Πρόκειται περὶ τῆς ἐντὸς τοῦ μέτρου τοῦ δυνατοῦ καὶ τῶν δεδομένων τῆς συγχρόνου Ἰατρικῆς Ἐπιστήμης ἐξασφαλίσεως τοῦ ἐργαζομένου, ἔναντι τῶν ἀπειλούντων αὐτὸν κινδύνων ἀπωλείας τῆς πρὸς ἐργασίαν ἱκανότητός του. Πρόκειται περὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως ἐνισχυθῇ ἡ ὑγειονομικὴ ὀργάνωσις, ἥτις θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν προάσπισιν τῆς ὑγείας διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κανόνων προληπτικῆς ὑγιεινῆς ἢ εἰς περίπτωσιν ἐπελεύσεως νόσου ἢ ἀτυχήματος τῶν διαγνωστικῶν καὶ θεραπευτικῶν μέσων πρὸς ταχεῖαν ἀποκατάστασιν τῆς διαταραχθείσης ὑγείας τοῦ ἀγρότου, πρὸς ἐπαναπόκτησιν τῆς ἐργατικῆς ἱκανότητος καὶ ἀποφυγὴν τῆς ἀναπηρίας. Ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν εἶναι παράγων στενώτατα συνυφασμένος μὲ τὴν ἐξασφάλισιν καὶ προάσπισιν τῆς ὑγείας. Τὸν παράγοντα αὐτὸν ἀπεσκόπησε ν’ ἀντιμετωπίσῃ ὁ νόμος 3487)1955 ὡς πρῶτον βῆμα διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Τὸ μέτρον ὅθεν δὲν ἐντοπίζεται μόνον εἰς τὴν θεραπείαν, τὴν περίθαλψιν, τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ πρὸ πάντων εἰς τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν πρόληψιν τῆς ἀσθενείας, τῆς ἀναπηρίας, τοῦ ἀτυχήματος, τῆς ἐπαγγελματικῆς νόσου, ἥτις ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Ἰατρικῆς Ἐπιστήμης. Πλεῖστα ὅσα προβλήματα τίθενται πρὸς λύσιν ἐν ὄψει τοῦ ὡς ἄνω ζητήματος, τῶν ὁποίων ἡ ἀντιμετώπισις ἐπιδιώκεται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑγειονομικῶν ὀργάνων τῆς χώρας. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ἐφ’ ὅσον αὕτη νοεῖται μὲ τὴν δέουσαν εὐρύτητα συγκεντροῦνται πάντα τὰ προβλήματα τῆς ἰατρικῆς καὶ ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως, τῆς προλήψεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων, τῆς μετεκπαιδεύσεως καὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀναπήρων, τῆς ἐπαγγελματικῆς τοὐτέστιν ἀνακατατάξεως. Ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ πάντων τῶν μέτρων τούτων, ἅτινα πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν καὶ νὰ ἐπεκταθοῦν, θὰ ἑδραιωθῇ τὸ αἴσθημα προσωπικῆς ἀσφαλείας ἑκάστου πολίτου. Πέραν ὅμως τῆς ἑδραιώσεως τοῦ αἰσθήματος αὐτοῦ ἀσφαλείας, ἡ ἐξασφάλισις καὶ διατήρησις τῆς ὑγείας, ἐπιφέρει καὶ ἄλλην οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πλέον σημαντικήν. Ἡ μείωσις τῆς νοσηρότητος μειώνει τὰς δαπάνας ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου αὐξάνει τὴν διάρκειαν ἀπασχολήσεως καὶ τὴν καθιστᾷ πλέον ἀποδοτικήν. Περαιτέρω ἐλαττώνει τὰς ἐκ τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἀτυχημάτων ἀναπηρίας, ὡς καὶ τῶν θανάτων, περιπτώσεις, αἵτινες ὀφείλουν νὰ τύχουν χρηματικῶν παροχῶν καὶ κυρίως συντάξεων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κανόνων τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια. Ἰδοὺ καὶ πάλιν ἕνας ἀπὸ τοὺς οὐσιώδεις σκοποὺς πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπέβλεψεν ὁ νόμος 3487)1955. Ἐν τούτοις, κύριοι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, παρὰ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν προληπτικὴν καὶ θεραπευτικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀσθενειῶν, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξουδετερώσωμεν ὁλοκληρωτικὰ τὴν νόσον. Ὑπάρχουν ἐξ ἄλλου εὐχάριστα γεγονότα προκαλοῦντα τὴν προσωρινὴν διακοπὴν τῆς ἐργασίας, ὅπως εἶναι ἡ μητρότης. Πάντα ὅμως ταῦτα πρέπει ν’ ἀντιμετωπίζωνται μὲ τὸν ἀσφαλέστερον δυνατὸν τρόπον, ἅμα δὲ καὶ οἰκονομικώτερον. Ἄς μὴ μᾶς διαφεύγῃ μία οὐσιώδης ἀλήθεια. Ἡ ἐπιτυχία τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων βασίζεται μὲν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, ἀλλὰ καὶ κυρίως ἐπὶ τῆς καλῆς καὶ ὀρθολογιστικῆς ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως. Ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια δημιουργεῖ καὶ ἐπιβάλλει τὰς προϋποθέσεις δυνάμει τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις ἀναπληρωματικοῦ εἰσοδήματος, ἐξασφαλίζοντος τὰς ἀνάγκας διαβιώσεως, ὁσάκις ἡ ἐπαγγελματικὴ δραστηριότης τοῦ ἐργαζομένου διακόπτεται δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἀσθένεια, ἀτύχημα, ἀναπηρία, μητρότης, γῆρας ἢ θάνατος. Τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας αὐτοῦ, ἅτινα συντηροῦνται ὑπὸ παθόντος δέον νὰ λαμβάνωσι τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν συντήρησίν των μέσα κατὰ τὴν πρόσκαιρον ἢ μακρᾶς διαρκείας χρονικὴν περίοδον, καθ’ ἣν ἔχουν στερηθῆ τὸ ἐκ τῆς ἐργασίας κανονικὸν εἰσόδημα τοῦ προστάτου των. Θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι καὶ ἄλλαι ἐπιβαρύνσεις ἐπακολουθοῦν τῆς διακοπῆς τῆς δραστηριότητος ἐκ τῶν προαναφερθέντων αἰτίων. Εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις παροχῶν ἀσθενείας, αἵτινες εἶναι ἀρκούντως ἐπαχθεῖς. Αἱ ἔκτακτοι αὗται καταστάσεις δέον νὰ ληφθοῦν ἰδιαιτέρως ἐν προκειμένῳ ὑπ’ ὄψιν, διότι ἐλλείπουν αἱ παροχαὶ εἰς χρῆμα λόγῳ ἀσθενείας, εἶναι δὲ περιωρισμέναι εἰς τὴν σύνταξιν γήρατος. Κατὰ εὐρὺν τρόπον νοουμένη ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια πρέπει νὰ ἐμφανίζεται ὡς μία ἀρχὴ ἑνότητος συντονισμοῦ πολλαπλῶν προσπαθειῶν ἐφαπτομένων πρὸς ἀλλήλας. Ἐμφανίζεται πρωτίστως ὡς ἡ σύζευξις μιᾶς τριπλῆς πολιτικῆς. α) Οἰκονομικοῦ χαρακτῆρος, μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ἐπίτευξιν πλήρους ἀπασχολήσεως καὶ αὔξησις τῆς παραγωγικότητος (ἀπὸ ἀπόψεως διατηρήσεως τῆς πρὸς ἐργασίαν ἱκανότητος). β) Πολιτικῆς Ὑγειονομικῆς Ὀργανώσεως καὶ Ὑγειονομικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἥτις περιλαμβάνει πᾶν ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀσθενείας, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως προληπτικῆς ὅσον καὶ θεραπευτικῆς, συμπληρουμένης ἐξ ἄλλου διὰ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἐν ᾧ μέτρῳ ἡ πρόληψις τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν νόσων συνεπάγεται. γ) Ἀνακατανομῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος. Εἰς τὴν πραγματικότητα ἐν τῇ χώρᾳ μας, μεταξὺ ἄλλων, αἱ ὡς ἄνω ἀναφερθεῖσαι προσπάθειαι ἀναλαμβάνονται εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Βλέπει κανεὶς τὴν λῆψιν μέτρων κατὰ τρόπον μὴ ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὴν ὑφὴν τῶν πραγμάτων. Εὑρισκόμεθα πάντοτε ἐνώπιον λύσεων μονομερῶν, διδομένων τῶν μὲν ἀνεξαρτήτως, τῶν δὲ καὶ συχνὰ περιοριζομένων εἰς ὡρισμένας κατηγορίας πληθυσμοῦ. Ἀναλύων ἐν τούτοις τις τὰ ἐν λόγῳ προβλήματα ἀποκαλύπτει ἐσωτερικὴν ἑνότητα ἥτις διέπει καὶ κατευθύνει ταῦτα. Ἡ ἑνότης ὅμως αὕτη εἶναι ἀδιάρρηκτος εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως καὶ ἰδίως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ὑγιεινὴν καὶ τὴν προληπτικὴν δρᾶσιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις ἤρχισεν ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐφαρμοζομένη. Δὲν ὑπῆρξεν ὅμως ἑνότης τῆς πολιτικῆς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὁμοιομορφία τῶν ἑκάστοτε λαμβανομένων μέτρων. Εἶναι ἀνάγκη τὰ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων λαμβανόμενα μέτρα νὰ προσαρμόζωνται μὲν εἰς τὰς ἰδίας κατηγορίας, νὰ ἐντάσσωνται ὅμως ἐντὸς τοῦ πλαισίου ἑνὸς καθολικοῦ σχεδίου ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένου καὶ ὀρθολογιστικῶς μελετημένου, νὰ δεσπόζῃ δὲ πάντοτε ἡ συνείδησις τῆς ἑνότητος τοῦ σχεδίου, ὥστε τὰ μέτρα ταῦτα νὰ συγκλείνουν πρὸς τὴν ἑνότητα. Ἡ ἑνότης τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως δέον νὰ ὁρᾶται καὶ ἀπὸ ἕνα δεύτερον πρίσμα. Τῆς προστασίας τῶν κινδύνων ἔναντι τῶν ἀσθενειῶν, ἥτις δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ κατηγορίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καθολική. Ὄντως ἡ ὑγειονομικὴ πολιτικὴ τείνει τὴν διαφύλαξιν ἢ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν. Ἐρωτᾶται: εἶναι δυνατόν, ἢ μᾶλλον συμφέρει ἡ πολιτικὴ αὕτη νὰ ἀσκῆται ταὐτοχρόνως ὑπὸ πολλῶν φορέων; Ὑφίσταται κατὰ συνέπειαν, ἀπὸ οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἂν ἐξετασθῇ τὸ θέμα, μία ἑνότης, ἥτις κατ’ οὐδένα τρόπον πρέπει νὰ παρορᾶται. Ἡ ἑνότης αὕτη εἶναι ἀνύπαρκτος ἐν τῇ χώρᾳ μας. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι πρέπει ν’ ἀλλάξῃ ἡ πολιτική μας ἔναντι τοῦ θέματος τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας καὶ πρέπει ν’ ἀλλάξῃ πρὶν δημιουργηθοῦν οἰκονομικὰ ἀδιέξοδα. Ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις πρέπει νὰ τείνῃ εἰς τὸν συγκεντρωτισμὸν καὶ τὴν συγχώνευσιν ὅλων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς ἕνα ἑνιαῖον φορέα καὶ νὰ προσπαθῇ πάντοτε διὰ τῆς ἰσοπεδώσεως τῶν προβαλλομένων ἀντιδράσεων καὶ ἀντιρρήσεων καὶ διὰ τῆς ἐπιβολῆς σεβασμοῦ εἰς τὸν ὑπέρτατον νόμον Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης, νὰ δημιουργήσῃ τὰς ἀδιασαλεύτους οἰκονομικὰς δυνατότητας πρὸς προστασίαν τῶν ἀδυνάτων διὰ τῆς συμμετοχῆς καὶ συνεισφορᾶς τῶν ἰσχυρῶν. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰς ἐμὲ ἀμύητον τῶν οἰκονομοτεχνικῶν δεδομένων τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας ν’ ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ γενικὰ αὐτὰ θέματα. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ προσθέσω, ὅτι τὰ προβλήματα τῆς Κοινωνικῆς, καλουμένης Ἰατρικῆς, ἤτοι τῆς Ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως εἰς τὰς Ἀσφαλίσεις ἰδιαιτέρως μὲ ἀπησχόλησαν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, καθ’ ἣν εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἰατρικὴν οἰκογένειαν. Μοῦ δίδεται ὅθεν τὸ δικαίωμα ν’ ἀσχοληθῶ κἄπως μὲ τὸ θέμα. Πολλάκις διετύπωσα διὰ δημοσιεύσεων καὶ ἀνακοινώσεων τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀντιλήψεις μου. Εἰς μικρὸν τεῦχος ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἡ Ἰατρικὴ Περίθαλψις εἰς τὴν Ἀσφάλισιν Νόσου», τὸ ὁποῖον ἐξέδωσα εἰς χρόνον ἀνύποπτον πάσης πολιτικῆς προσωπικῆς ἐπιδιώξεως, διετύπωσα καὶ πάλιν τὰς σκέψεις μου, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὑψίστης κοινωνικῆς σημασίας διὰ τὴν προάσπισιν τῆς ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τὴν καλυτέραν ὑγειονομικὴν ὀργάνωσιν εἰς τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα καὶ ἰδίως τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Αἱ ἀπόψεις μου ἐκεῖναι, ἀπότοκοι μακροετοῦς πλέον πείρας, ἐβασίσθησαν περαιτέρω ἐπὶ στατιστικῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἀπὸ τὸν οὐσιωδέστερον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν ἐν τῇ χώρᾳ μας, τὸ Ι.Κ.Α. Τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐβασίσθησαν αἱ διατυπωθεῖσαι ἀντιλήψεις μου, καίτοι περιωρισμένης ἐκτάσεως, ἔδιδον ἐν τούτοις ἀνάγλυφον τῆς κρατούσης καταστάσεως. Ἡ μελέτη ἐκείνη περιωρίζετο εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ποιοῦ τῆς παρεχομένης Ἰατροφαρμακευτικῆς Περιθάλψεως καὶ τῆς θέσεως τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν Ἀσφάλισιν Νόσου. Ἡ μικρά μου αὕτη ἐργασία ἀπετέλεσε τὴν ἀφετηρίαν νὰ δημιουργηθῇ μία δημοσία συζήτησις ἀπὸ τῶν στηλῶν ἀκόμη τοῦ ἡμερησίου τύπου, εἰς ἣν ἔλαβον μέρος πολλοὶ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ὡς ἦτο ἑπόμενον καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Αἱ ἀντιλήψεις αὗται δύνανται νὰ συνοψισθοῦν ὡς κάτωθι: Ἡ Ἰατρικὴ Περίθαλψις, ἀφ’ ἧς ἔπαυσε ν’ ἀποτελῇ ἁπλοῦν βοηθητικὸν μέσον τῆς Ἀσφαλίσεως ἀσθενείας ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἀνάκτησιν καὶ μόνον τῆς ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν τοῦ ἠσφαλισμένου, ἰδίᾳ ὅμως ἀφ’ ὅτου ἤρχισε νὰ ἐμφανίζηται ὡς γενικώτερον ζήτημα, ἀφορῶν ἀρχικῶς μὲν τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἠσφαλισμένων, εἶτα δὲ ὁλονὲν εὐρυνομένας κατηγορίας προσώπων, ἵνα φθάσῃ ἐσχάτως ν’ ἀποτελῇ ὑπόθεσιν ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχει ἀχθῆ εἰς τὸ προσκήνιον τῶν ἐνδιαφερόντων τὴν ἀσφάλισιν ζητημάτων. Ἐὰν θελήσῃ ν’ ἀναλύσῃ τις λεπτομερῶς τὰ αἴτια καὶ τὰς συνθήκας αἵτινες συνέτειναν εἰς τὴν τοιαύτην ἐξέλιξιν τῆς Ἰατρικῆς Περιθάλψεως, θ’ ἀντιληφθῇ τὰ στάδια τῆς διαμορφώσεως τῆς παλαιᾶς ἀσφαλιστικῆς παροχῆς εἰς τὸ σημερινόν της σχῆμα. Τὸ σχῆμα αὐτὸ συνίσταται εἰς τὴν ἑνοποίησιν τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἰατρικῆς Περιθάλψεως καὶ τὴν δημιουργίαν Ἐθνικῆς Ὑπηρεσίας Ὑγείας, καλυπτούσης ἅπαντας τοὺς ἐργαζομένους καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ἡ φύσις καὶ ἡ ἔκτασις τῶν παρεχομένων ἰατρικῶν ἐν γένει φροντίδων δέον, ὅπως ρυθμίζωνται κατὰ τρόπον, ὥστε ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ, νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ ἀποκατάστασις τῆς ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων. Ἡ Ἰατρικὴ περίθαλψις πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συγχρόνων δεδομένων τῆς ἐπιστήμης. Διὰ νὰ καταστῇ πλήρης ἡ Ἰατρικὴ Περίθαλψις, ἀπαιτοῦνται: α) Ἐξασφάλισις ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ἰατρῶν γενικῆς ἰατρικῆς καὶ εἰδικοτήτων, ὥστε νὰ δύναται ὁ ἠσφαλισμένος νὰ ἐκλέγῃ τὸν ἰατρὸν τῆς ἐμπιστοσύνης του. β) Διάθεσις εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν καταλλήλων ὑγειονομικῶν μέσων πρὸς διαγνωστικὸν καὶ θεραπευτικὸν σκοπὸν (ἰατρείων, ὑγειονομικῶν κέντρων πλήρως ἐξωπλισμένων). γ) Δυνατότης εὐχεροῦς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῆς ὁποίας ἡ ἐκλογὴ νὰ ἐπαφίεται εἰς τοὺς ἰατροὺς γενικῆς ἰατρικῆς καὶ εἰδικοὺς τοιούτους, μὲ παράλληλον πλήρη ὀργάνωσιν τῶν Νοσηλευτικῶν Κέντρων. δ) Ἐξασφάλισις τῆς πλήρους συνεργασίας τῶν ἰατρείων καὶ ὑγειονομικῶν κέντρων μετὰ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. ε) Τὴν ὕπαρξιν συμβούλων ἰατρῶν διὰ τὴν ὀρθὴν λύσιν τῶν παρουσιαζομένων δυσχερῶν περιπτώσεων. στ) Στενὴ συνεργασία μετὰ τῶν φορέων Ἀσφαλίσεως εἰς ὅλα τὰ ζητήματα Ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ προληπτικῆς δράσεως ὑπὸ τὴν εὐθύνην καὶ συντονιστικὴν κατεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐκ τῆς ὀργανώσεως ταύτης θὰ προέκυπτον ὠφέλη μεγίστης σημασίας, τόσον ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ὅσον καὶ ἀποτελεσματικότητος τῆς ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως. Ἡ ἀπαρίθμησις στατιστικῶν στοιχείων καὶ ἀριθμῶν θὰ ὁδηγήσῃ μακρὰν τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἀρκεῖ μόνον ν’ ἀναφέρω, ὅτι ἡ ἐξοικονόμησις μόνον τῶν ἐξόδων διοικήσεως ἀνερχομένων κατὰ μέσον ὅρον εἰς 15% θὰ ἐπέτρεπε τὴν χρησιμοποίησίν των διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ποιοῦ τῆς παρεχομένης ἤδη περιθάλψεως. Μέ γνώμονα κρίσεως τὰς ἀνωτέρω ἐκτεθείσας ἀπόψεις καὶ μὲ κατευθυντήριον σκέψιν τὴν ἑνοποίησιν τῆς ἀσφαλίσεως Νόσου, συνέταξα τὸν νόμον 3487)1955 κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτε μοῦ εἶχε κάμει τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀναθέσῃ τὴν εὐθύνην τῶν ἁρμοδιοτήτων Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὡς Ὑφυπουργοῦ αὐτοῦ κατὰ τὴν πρώτην του Κυβέρνησιν. Ἡ ὅλη ὀργάνωσις τῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ Ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀνετέθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸν μόνον ὑπεύθυνον φορέα προασπίσεως τῆς Δημοσίας Ὑγείας. Ἡ ἐξέλιξις τῶν πραγμάτων ἐδικαίωσε τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἂς ἀφήσωμεν νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἀριθμοί. Ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας ἀνέφερον ἀριθμούς τινας τῆς συντελεσθείσης ἐργασίας εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα, ὡς καὶ τοὺς ὑγειονομικοὺς Σταθμούς. Ἀναφέρω ἀναλυτικώτερον πίνακα τῆς συντελεσθείσης ἐργασίας εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς.

ΠΙΝΑΞ Γʹ.

ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ

Ἅπασα ἡ κίνησις αὕτη τῶν χιλιάδων ἐξετάσεων κλινικῶν καὶ ἐργαστηριακῶν, τοκετῶν, προληπτικῶν ἐνεργειῶν, ἐπιθεωρήσεων ὑγιεινῆς, διαφωτιστικῶν ὁμιλιῶν προληπτικῆς δράσεως καὶ οἰκιακῆς οἰκονομίας, ἐγένοντο εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς ὑπαίθρου ἐφ’ ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ σχετικοῦ λογαριασμοῦ δι’ ἐξόδων διοικήσεως. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν συμμετοχὴν ὁλοκλήρου τοῦ δικτύου τοῦ Ὑπουργείου ἀπὸ τῆς Γεν. Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς μέχρι τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων. Τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα τῆς χώρας μὲ τὸ ὑγειονομικὸν προσωπικόν, ἀνώτερον καὶ κατώτερον, μὲ ἐπικεφαλῆς εἰδικοὺς ἐπιστήμονας ὑγιεινολόγους ἰατρούς, ἔχουν ἅπασαν τὴν εὐθύνην τῆς Ἰατρικῆς Περιθάλψεως καὶ τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς. Τὰ ὑγειονομικὰ ὄργανα τῶν περιφερειακῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, πλαισιούμενα μὲ 1.140 ἰατρούς, κατεσπαρμένους μέχρι τῶν ἀκραίων ὀρεινῶν χωρίων εἰς τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα, ὡς καὶ τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμούς, βοηθουμένους ὑπὸ 417 μαιῶν καὶ 393 ἐπισκεπτριῶν ἀδελφῶν, ἐξασφαλίζουν, ἐκτὸς τῆς ἀνοικτῆς καλουμένης ἰατρικῶς περιθάλψεως, τῆς ὁποίας μίαν ἰδέαν δίδουν οἱ ἀναφερθέντες ἀριθμοί, τὴν ἀνάπτυξιν δι’ αὐτῶν ὑπερόχου προληπτικῆς δράσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἀτομικῆς, οἰκογενειακῆς καὶ ἀγροτικῆς ζωῆς. Τὸ προσωπικὸν αὐτῶν τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, μόνιμον καὶ μή, μισθοδοτούμενον ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν προληπτικῆς ὑγιεινῆς καὶ περιοριζόμενον διὰ τὴν πρόληψιν, οὐδόλως ἐπιβαρύνει τὸν λογαριασμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Παραλλήλως, ὅμως πλαισιούμενον ἀπὸ τοὺς ἰατρούς, ἐπισκεπτρίας ἀδελφὰς καὶ μαίας τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, ἀναπτύσσει εὐρυτέραν προληπτικὴν δρᾶσιν, ἐξικνουμένην μέχρι τοῦ μεμονωμένου ἀγροτικοῦ οἰκίσκου. Ἡ παρουσία τῶν ἐπισκεπτριῶν ἀδελφῶν καὶ τῶν μαιῶν, ὡς καὶ ἡ συμβολὴ αὐτῶν εἰς τὴν προληπτικὴν δρᾶσιν, καθιστᾶ αὐτὴν πλέον ἀποτελεσματικήν. Παραλλήλως τὰ ὑγειονομικὰ στελέχη τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Νομίατρον, ὅστις εἶναι ὁ φυσικὸς Προϊστάμενος τῶν ἰατρῶν, οἵτινες ὑπηρετοῦν εἰς τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ ἰατρεῖα τῆς περιφερείας του, ὡς καὶ τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμούς, ἐνισχύουν τοὺς τελευταίους εἰς τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοῦ πληθυσμοῦ τῶν περιφερειῶν των. Οἱ κοινοτικοὶ καὶ ἀγροτικοὶ ἰατροὶ ἀπευθύνονται εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον διὰ πᾶσαν βαρυτέραν περίπτωσιν, ἔχουσαν ἀνάγκην νοσοκομειακῆς ἢ κλειστῆς καλουμένης περιθάλψεως. Ὁ ἄρρωστος, ἀναλόγως τῆς φύσεως καὶ τῆς βαρύτητος τῆς νόσου ἢ θὰ σταματήσῃ εἰς τὸν Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν ἢ τὸ Νοσοκομεῖον εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ ἢ θ’ ἀποσταλῇ, ἐφ’ ὅσον κρίνεται ἀναγκαῖον, εἰς τὸ Κέντρον πρὸς νοσηλείαν. Οὕτω, ἕνα πλῆρες δίκτυον, ἀρχόμενον ἀπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου τοῦ ὀρεινοῦ χωρίου, ὁδεύει διὰ τοῦ Ἀγροτικοῦ καὶ περαιτέρω τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον καὶ τὸ Ἐπαρχιακὸν Νοσοκομεῖον, ἐκεῖθεν δὲ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Κέντρον. Ἰδοὺ ὁ φυσικὸς φορεὺς τῆς περιθάλψεως νόσου καὶ προληπτικῆς δράσεως ἐν πλήρει ἀναπτύξει. Ἅπασαι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀπὸ τοῦ Κέντρου Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς μέχρι τῶν περιφερειακῶν ἐπαρχιακῶν τοιούτων, εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ἀπὸ ἀπόψεως νόσου, ἀποφευγομένων οὕτω περιττῶν ἐξόδων διοικήσεως. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐξόδων: Πίναξ Δʹ. Ἔξοδα λειτουργίας ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως.

Ἡ εὐεργετικὴ ἐπίδρασις ὅμως τῆς ἐντάξεως τῶν ἰατρῶν καὶ ὑγειονομικῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως εἰς τὸ δίκτυον τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δημοσίας Ὑγείας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας δὲν περιορίζεται εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα καὶ τὰ ὀλίγα ἀνωτέρω ἐκτεθέντα. Ἡ εὐεργετικὴ αὐτὴ δρᾶσις ἐπεκτείνεται πολὺ πέραν τῆς συνήθους ρουτίνας. Ἄς ἀναφέρωμεν ὀλίγα τινά: 1. Φυματίωσις. Ἐγκύκλιος 549)Δ.Φ. 2425)5.7.1960. «Σχετικῶς μὲ ἐφαρμογὴν Ν. 4053)1960 «περὶ φυματιώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». «Τὰ Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ ἰατρεῖα, βάσει τοῦ νόμου τούτου θὰ εὑρίσκωνται εἰς στενὴν συνεργασίαν διὰ τὴν ἀνίχνευσιν, πρόληψιν καὶ καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως. Ἡ συγκέντρωσις τῶν στατιστικῶν στοιχείων καὶ ἀποστολὴ τούτων εἰς τὰ Ἀντιφυματικὰ Κέντρα τοῦ Ὑπουργείου». Ἐγκύκλιος 571)Δ.Φ. 4554)4.11.1960. «Περὶ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ». Τὰ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα, Δημοτικοὶ Ἰατροὶ καὶ Σχολίατροι ἐκτελοῦν τὸν ἀντιφυματικὸν ἐμβολιασμὸν εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς περιφερείας των ἐν στενῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ἀντιφυματικῶν Κέντρων, συγκεντροῦντα καὶ ἀποστέλλοντα στατιστικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν περιπτώσεων καὶ μὲ πλήρη στοιχεῖα ἑκάστου ἀσθενοῦς. Δι’ ἑτέρας, τέλος, λεπτομεροῦς ἐγκυκλίου 554)Δ.Φ.) 8.7.1960 ἀποστέλλονται λεπτομερεῖς ὁδηγίαι διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Νόμου 4053)1960. ΙΙ. Λοιμώδη νοσήματα — ἐξυγίανσις. Διὰ τὴν πρόληψιν καὶ καταπολέμησιν τῶν Λοιμωδῶν νόσων καὶ τὴν ἐξυγίανσιν ἐν γένει τοῦ περιβάλλοντος, ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα αἱ κάτωθι ἐργασίαι: 1) Ἀστυϊατρικὴ ἐπιθεώρησις καταστημάτων τροφίμων, ἐργοστασίων καὶ ἐν γένει χώρων ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ. 2) Ἐξυγίανσις τοῦ περιβάλλοντος, ἤτοι ἐπίβλεψις ἐκτελέσεως ἔργων ὑδρεύσεως, ἀποχετεύσεως μικρῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων κλπ., συνεργασία μετὰ τῶν κοινοτήτων καὶ ὑπὸ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν τῶν νομιάτρων, ἡ ἐπίβλεψις καθαριότητος κοινοχρήστων χώρων καὶ τῆς ἀποκομιδῆς τῶν ἀπορριμμάτων, βουστασίων κλπ. 3) Ἡ διαφώτισις τοῦ πληθυσμοῦ ἐπὶ θεμάτων ἀτομικῆς ὑγιεινῆς (ἀτομικὴ καθαριότης, διατροφὴ κλπ.) εὐρύτερον δὲ παντὸς ὑγειονομικοῦ θέματος. 4) Ἡ καταπολέμησις τῶν λοιμωδῶν νόσων διὰ τῆς ἐφαρμογῆς μέτρων προλήψεως ἐξαπλώσεως τῶν νόσων, δηλώσεως τῶν κρουσμάτων, ἐμβολιασμῶν, ἀπολυμάνσεων καὶ λοιπῶν σχετικῶν ἐργασιῶν. 5) Ἡ συλλογὴ βιοστασικῶν στοιχείων νοσηρότητος καὶ μελέτη τῶν ὑγειονομικῶν προβλημάτων τῆς περιοχῆς των. 6) Ἡ ἐν γένει ἐπίβλεψις τῆς δημοσίας ὑγείας ἐν τῇ περιοχῇ των. Ἐξετελέσθησαν τῇ ἐπιβλέψει τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρῶν 7.500 ἔργα ὑδρεύσεως, ἐξυγιάνσεως καὶ ἀποχετεύσεως. ΙΙΙ. Καταπολέμησις ἑλονοσίας. Ἀπὸ τοῦ 1957, ἀφ’ ὅτου ἤρξατο ἐφαρμοζόμενον τὸ πρόγραμμα ἐκριζώσεως τῆς ἑλονοσίας, ἀνετέθη εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἡ διεξαγωγὴ εὐρυτάτης ἐπιδημιολογικῆς διερευνήσεως ἀποσκοπούσης εἰς τὴν ἔγκαιρον ἀνίχνευσιν ὑπόπτων περιστατικῶν ἑλονοσίας καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ αἱματολογικὴν ἐξέτασιν καὶ ἄμεσον ὑποβολὴν εἰς τὴν ἐνδεδειγμένην θεραπείαν. Ἡ διεξαγωγὴ τοῦ ἔργου τούτου, συνεπάγεται συνεχῆ ἐπαγρύπνησιν καὶ συνεργασίαν μετὰ τῶν κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, μετὰ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἐξασφαλίζεται στενώτατος συντονισμός. Ἡ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου συμβολὴ τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρείων εἶναι κεφαλαιώδης, εἰς τὸ μέλλον δέ, θὰ καταστῇ ἔτι σημαντική, διότι τὰ ἰατρεῖα ταῦτα θ’ ἀναλάβουν ἀποκλειστικῶς σχεδὸν τὴν ἐπαγρύπνησιν, ἄνευ τῆς ὁποίας ὁ κίνδυνος ἐξαπλώσεως τῆς ἑλονοσίας εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλος. Ἐλήφθησαν 150.000 αἱματολογικὰ παρασκευάσματα τῷ 1958 καὶ ἀνὰ 180.000 τὸ 1959 καὶ 1960. IV. Ἀντικαρκινικὸς ἀγών. Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νόμου 3941)1959 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος, τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἐπεφορτίσθησαν μὲ τὴν ἀνίχνευσιν τοῦ καρκίνου καὶ ἔγκαιρον διάγνωσιν, ὡς καὶ τὴν συλλογὴν στατιστικῶν στοιχείων τόσον ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐπαράτου αὐτῆς νόσου. V. Διαφώτισις. Αἱ 20.000 περίπου ὁμιλίαι κατ’ ἔτος, ὁμιλοῦν εὐγλώττως περὶ τῆς συμβολῆς τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρῶν διὰ τὴν διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ ἐπὶ τῶν προβλημάτων ὑγείας καὶ προληπτικῆς δράσεως. Αἱ ὁμιλίαι αὗται ἐνεργοῦνται κατόπιν ὁδηγιῶν, ἐγκυκλίων καὶ προγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. VI. Τέλος, ἤρξατο ἤδη ἡ μετεκπαίδευσις τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρῶν, ὡς καὶ τῶν ὑγειονομικῶν ὀργάνων διὰ τῆς προτύπου ὑγειονομικῆς Μονάδος, ἥτις ὠργανώθη ἐν Φαρσάλοις, τῇ βοηθείᾳ τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ὑγείας, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διδάξω περὶ καρκίνου καὶ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος καὶ νὰ διαπιστώσω τὰ ὅλως εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα τῆς τοιαύτης προσπαθείας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Δ.Ο.Υ., τὴν ὁποίαν κατὰ κάποιον τρόπον ἐκπροσωπῶ εἰς τὴν Χώραν μας. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπεκτείνομαι περαιτέρω διὰ ν’ ἀναλύσω ποία ὑπῆρξε ἢ δύναται νὰ προκύψῃ μεγαλυτέρα ὠφέλεια εἰς τὴν προάσπισιν τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τὴν ἔνταξιν τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρῶν καὶ τοῦ βοηθητικοῦ παραϊατρικοῦ προσωπικοῦ εἰς τὸ ὑγειονομικὸν δίκτυον τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Παραδόξως ὅλως διὰ τὰς μεταβατικὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 23, προβλέπεται ἡ μεταφορὰ τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς ἀσφαλίσεως νόσου τῶν Ἀγροτῶν εἰς τὴν

Ο.Γ.Α.

Εἶναι τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον διαφωνῶ ριζικώτατα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων ἐξέθεσα, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὰς γενικὰς ἀρχὰς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ὅσον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἄκρως εὐεργετικῶν ἀποτελεσμάτων, ἅτινα ἔσχεν ἡ ἔνταξις τῶν ὀργάνων τῆς ἀσφαλίσεως νόσου τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸ ὑγειονομικὸν δίκτυον τῆς Χώρας. Ἡ μεταφορὰ αὕτη ἐνῷ θὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν ὑγειονομικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν νέον ἀσφαλιστικὸν τῶν ἀγροτῶν ὀργανισμόν, ἥτις μοιραίως θ’ αὐξήσῃ τὰ ἔξοδα διοικήσεως ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἀσφαλίσεως, θ’ ἀποστερήσῃ τῶν εὐεργετικῶν ἀποτελεσμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξέθηκα. Δύναται θαυμάσια ὁ Ο.Γ.Α. νὰ ἔχῃ τὸν ἔλεγχον τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Ἀσφαλίσεως Νόσου τῶν Ἀγροτῶν, νὰ μετέχῃ δι’ ἐκπροσώπου της εἰς τὴν Διοίκησιν αὐτῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κατ’ οὐδένα ὅμως τρόπον ἡ ἀνατροπὴ τῶν παραδεδεγμένων ἀρχῶν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας δικαιολογεῖται. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὁμοφώνως θὰ ψηφίσῃ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 23 καὶ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, θὰ δεχθοῦν τὴν διαγραφήν. Κατὰ τὰ ἄλλα δὲν δύναμαι καὶ ἐγώ, προερχόμενος ἀπὸ ἀγροτικὴν καὶ πολὺ πτωχὴν οἰκογένειαν, παρὰ νὰ προσθέσω καὶ τὴν βαθυτάτην προσωπικήν μου εὐγνωμοσύνην μετὰ τῶν ἑκατομμυρίων ἀγροτῶν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Οὕτω ὁλοκληροῦται ἡ Ἀσφάλεια τῶν ἀγροτῶν, ἀρξαμένη διὰ τοῦ Νόμου 3487)1955, μὲ τὸν ὁποῖον, χάρις εἰς τὴν ἐξαιρετικὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔχω συνδέσει τὸ ταπεινόν μου ὄνομα. Ἡ ἐθνικὴ αὕτη ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Κωνσταντίνου Καραμανλῆ ἀποδεικνύει ὅτι, χάρις εἰς τὰς ἀόκνους προσπαθείας αὐτοῦ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια ἐν τῇ Χώρᾳ μας θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας ν’ ἀποκτήσουν σιγὰ–σιγὰ δυνατότητας πραγματικῶς ἴσας, ἐντὸς τῶν πλαισίων μιᾶς ἐλευθέρας κοινωνίας καὶ νὰ ἑδραιώσῃ τὴν ἀντίληψιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ὅτι, ἡ Ἀσφάλεια αὕτη βασίζεται ἐπὶ τῆς πεποιθήσεως ὅτι, ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλεια, εἶναι συνώνυμοι καὶ ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν μίαν ἄνευ τῆς ἄλλης. Εἴθε, τὰ Ἔθνη νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὴν πίστιν αὐτήν, διὰ νὰ κατευθύνουν καὶ καθοδηγοῦν τὰς μάζας των πρὸς τὰ ἰδανικὰ τῆς Ἐλευθερίας καὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν λαῶν των καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος. (Χειροκροτήματα).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος ἔχει τὸν λόγον.

§106Α. ΜΕΡΟΣ. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς χώρας, κατὰ μέγα ποσοστὸν εὑρίσκεται τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἰς τοιαύτην ψυχολογικὴν κατάστασιν ὥστε μὲ πολὺ ὀλίγην χαρὰν καὶ ἀνακούφισιν ἤκουσε τὸ ἐξαγγελθὲν μέτρον περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων. Οἱ ἀγρόται μας εἶναι σκεπτικοὶ καὶ μελαγχολικοί, διότι εὑρίσκονται ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιμετωπίσουν ἄμεσα προβλήματα τῆς ζωῆς των, ποὺ τοὺς γεμίζουν μὲ ἀγωνίαν. Δὲν ἔχουν οἱ ἀγρόται μας ἀπαίτησιν νὰ ἀποκτήσουν ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα καὶ ἠλεκτρικὰ πλυντήρια καὶ τὰ ἄλλα μέσα τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ, τὰ μέσα τῆς ἀνέσεως, παρ’ ὅλον ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα νὰ ἔχουν καὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἀπαιτήσεις καὶ αὐτοί. Τὸ πρόβλημά των εἶναι αἱ δυσκολίαι τῆς ζωῆς καὶ αἱ στερήσεις τὰς ὁποίας δοκιμάζουν. Λόγῳ τῶν χαμηλῶν τιμῶν ὅλοι οἱ ἀγρόται ἰδίως οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ ἔχουν χαμηλότατον εἰσόδημα· ἐπὶ πλέον αἱ ἐν γένει συνθῆκαι τῆς ζωῆς των εἶναι ἄθλιαι, ζοῦν δὲ εἰς ἕνα περιβάλλον τὸ ὁποῖον τοὺς ἀφαιρεῖ καὶ τὴν αἰσιοδοξίαν. Τὸ ἀγροτικὸ σπίτι καὶ ἐν γένει τὸ ἀγροτικὸ χωριὸ εἶναι εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς χώρας πρωτόγονο. Λείπει ἡ συγκοινωνία καὶ ἀπὸ τὴν στέρησιν αὐτῆς οἱ ἀγρόται μένουν εἰς τὴν λάσπην, λείπει τὸ φῶς, διότι δὲν ἔφθασεν ἀκόμη παντοῦ ἡ ΔΕΗ. Ὁ μαρασμὸς εἶναι τὸ γνώρισμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου καὶ ἐὰν ἐλπίζουν, ἐλπίζουν εἰς τὸ Κράτος, ὑποχρεωμένον νὰ τοὺς ἐξαγάγῃ ἀπὸ τὰς δυσχερείας καὶ νὰ δημιουργήσῃ καὶ δι’ αὐτοὺς μίαν καλυτέραν ζωήν. Εἶχον καθῆκον, καὶ εὐθύς, ὡς κατετέθη τὸ Νομοσχέδιον περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, μετέβην εἰς διάφορα χωρία τοῦ κάμπου Λαρίσης καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπεκοινώνησα καὶ μὲ ἐκπροσώπους τοῦ Πηλίου, μὲ σκοπὸν νὰ συλλάβω τὴν ἐντύπωσιν ποὺ ἐπροκάλεσεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸ ὑπὸ κρίσιν κυβερνητικὸν μέτρον. Ἤκουσα λοιπὸν τοὺς ἀγρότας λέγοντας ὅτι καλαὶ εἶναι αἱ συντάξεις, ἀλλὰ ποῖος ἐξ ἡμῶν θὰ φθάσῃ εἰς τὰ 65 χρόνια του, διὰ νὰ τὰς λάβῃ; Ἡμεῖς ἔχομεν τὸ σημερινόν μας δρᾶμα, δρᾶμα στερήσεων καὶ ἀγωνίας καὶ δὲν μᾶς μένουν ψυχικὰ περιθώρια διὰ νὰ ἀτενίσωμεν εἰς τὸ καλύτερον μέλλον. Τὸ χαμηλόν μας εἰσόδημα, ὀφειλόμενον εἰς τὰς μικρὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας δίδει τὸ Κράτος εἰς τὰ συγκεντρούμενα προϊόντα μας, μᾶς ἔφερεν εἰς ἀπελπισίαν. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἂν λεχθῇ, ὅτι ὁλόκληρα χωρία ποὺ εἶχον καὶ χαμηλὴν ἀπόδοσιν εἰς τὰ σιτηρὰ των ἀντιμετωπίζουν καὶ πρόβλημα ψωμιοῦ. Καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου. Οἱ σιτοκαλλιεργηταί, προπαντὸς αὐτοί, εἶναι οἱ περισσότερον ἀδικημένοι. Δὲν εἶμαι ἄνθρωπος τῶν ὑπερβολῶν καὶ δὲν κατέχομαι ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπεικονίζω τὴν κατάστασιν καὶ αὐτὴ εἶναι δυσάρεστος διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, διὰ τὸ ἑλληνικὸ χωριό. Ὅσοι ζοῦν στὴν πρωτεύουσαν καὶ βλέπουν τὴν στίλβουσαν ἐπιφάνειάν της, νομίζουν, ὅτι ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας τελεῖ καὶ τὸ χωριό. Καὶ ὅμως ἡ κατάστασις ἐκεῖ εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετος. Λάσπη καὶ σκότος καὶ ἀμάθεια εἶναι τὰ γνωρίσματα. Αὐτὸ ὅμως δὲν λέγεται Δημοκρατία. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἔχουν ἐπὶ τῆς ζωῆς καὶ ἀναπτύξεως τὰ αὐτὰ δικαιώματα καὶ ὅλοι δικαιοῦνται εἰς μίαν συμμετοχὴν εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἰσχυρίζονται οἱ οἰκονομολόγοι, ὅτι τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα ηὐξήθη τελευταίως εἰς τὰ 80 δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως. Παρὰ τοῦτο ἡ ζωὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀντὶ νὰ βελτιωθῇ, χειροτερεύει. Ἰδοὺ διατὶ οἱ ἀγρόται μας κατέχονται ἀπὸ αἰσθήματα σκεπτικισμοῦ καὶ μελαγχολίας καὶ ἀναμένουν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν νὰ τοὺς παράσχῃ ἐνίσχυσιν καὶ νὰ τοὺς ἐξαγάγῃ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον. Ζητοῦν καλυτέρας τιμὰς εἰς τὰ προϊόντα των. Καὶ ζητοῦν ἀποτελεσματικὰς ἀπὸ τὸ Κράτος φροντίδας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τρόπον ὥστε τινὰ ἐξ αὐτῶν νὰ μὴ εἶναι ἀζήτητα καὶ νὰ μὴ σήπωνται, ὡς συμβαίνει σήμερον. Ἀναφέρομαι συγκεκριμένως εἰς τὰ προϊόντα τοῦ Πηλίου, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ συνθήκας ζωῆς ἐντελῶς ἀσυνήθεις. Εἶναι ἐλαιοπαραγωγὸν τὸ Πήλιον, ἀλλὰ πολλοὶ ἐκ τῶν κατοίκων των στεροῦνται καὶ τοῦ λαδιοῦ, διότι οἱ μεγάλοι ἐλαιῶνες του ἔχουν πληγῆ ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς παγετούς, καὶ ἡ ἐσοδεία των εἶναι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη μηδαμινή, ἂν μὴ ἀνύπαρκτος. Ἕνεκα τούτου καὶ οἱ ἄλλοτε πλούσιοι κάτοικοι τοῦ Πηλίου ἔχουν ἀπευθυνθῆ εἰς τὸ Κράτος καὶ ζητοῦν τὴν ἐνίσχυσίν του, ζητοῦν τὴν παροχὴν εἰς αὐτοὺς δωρεὰν ἀλεύρου, λαδιοῦ, ρυζιοῦ, καὶ ζάχαρης. Τοιαῦτα χορηγήματα ἐγένοντο πέρυσι. Ἀλλὰ πρέπει νὰ δοθοῦν καὶ ἐφέτος καὶ εἰς τὰ ἑπόμενα ἀκόμη χρόνια, διότι μέχρις ὅτου ἀναλάβουν τὰ ἐκ τοῦ παγετοῦ παθόντα ἐλαιόδενδρα θὰ παρέλθῃ τοὐλάχιστον μία πενταετία, ἴσως καὶ ἑπταετία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς χωρικούς, εἴτε οὗτοι κατοικοῦν εἰς τὰ πεδινὰ διαμερίσματα, εἴτε κατοικοῦν εἰς τὰ ὀρεινά. Ἡ κρίσις τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου εἶναι καθολική. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἐπιχειρεῖται νὰ θεμελιωθῇ ἕνα σοβαρὸν οἰκοδόμημα, θὰ ἐλέγαμεν μνημειῶδες, καὶ παρεμφερὲς πρὸς τὸ Ἵδρυμα τοῦ Ι. Κ.Α., τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, προστατεύει τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν πόλεων. Παρέχει τὰ αὐτὰ εὐεργετήματα τὰ ὁποῖα σχεδιάζομεν ἐν μέρει νὰ παράσχωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τὸ Ι.Κ.Α. περιλαμβάνει 1.300.000 ἠσφαλισμένους, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 80.000 εἶναι συνταξιοῦχοι. Τὰ ἔσοδά του ἀνέρχονται ἐτησίως εἰς 2 δισεκατομμύρια δραχμῶν περίπου. Ἀκούονται καὶ διὰ τὸ Ι.Κ.Α. παράπονα, ἀλλὰ συνεχῶς καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν ἄρσιν αὐτῶν. Τὸ ἀγροτικὸν ΙΚΑ εἶναι μεγαλύτερον εἰς μέγεθος, διότι ἔχει εὐρυτέρους σκοπούς. Πρόκειται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς αὐτό, τὸ ἀγροτικὸν ΙΚΑ, 4 ἑκατ. ἀγροτῶν καὶ 300.000. Εἷς ἐκ τῶν κλάδων του ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐναντίον τῶν θεομηνιῶν. Συγκεκριμένως, θέλει νὰ τὰ προστατεύσῃ ἐναντίον τῆς χαλάζης καὶ ἐναντίον τοῦ παγετοῦ. Ἀλλὰ εἰς τὰς θεομηνίας πρέπει νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ πλημμῦραι καὶ αἱ ἀνεμοθύελλαι, αἱ ὁποῖαι εἰς ὡρισμένας ἐποχὰς τοῦ ἔτους ἐπιφέρουν μεγάλας καταστροφὰς εἰς τὰ ὀπωροφόρα δένδρα, τὰ ὀπωροκηπευτικὰ ἐν γένει κλπ. Προκειμένου δὲ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ὑπάγεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τοὺς κινδύνους ἀπὸ τὰς ἐπιζῳοτίας, αἱ ὁποῖαι φθείρουν τὸ ζωϊκὸν κεφάλαιον τῶν κτηνοτρόφων. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ θέματα μὲ εὐρύτητα σκέψεως καὶ φροντίδων. Εἰσερχόμεθα τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν καὶ κτηνοτρόφων, ἐξαίρομεν τὴν σημασίαν αὐτοῦ καὶ ζητοῦμεν, ὅπως καὶ γιὰ τοὺς ἀγρότας ληφθῇ, ὡς καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας, προστασία εἰς περίπτωσιν ἀτυχήματος, καὶ ἀκόμη ζητοῦμεν νὰ καθιερωθοῦν καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ κτηνοτρόφους ἐπιδόματα, προκειμένου περὶ τοκετοῦ καὶ τῶν ἀναποφεύκτων θλιβερῶν περιστατικῶν τῆς ζωῆς, ἐννοοῦμεν τοὺς θανάτους. Τὸ ΙΚΑ δίδει εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους διὰ τὸν τοκετὸν 1.050 δραχμὰς ὡς ἐπίδομα καὶ δίδει ἐπίσης δραχμὰς 1.680 ὡς ἔξοδα κηδείας καὶ ταφῆς. Τονίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη κοντὰ εἰς τὴν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ εἰς τὴν νοσοκομειακὴν τοιαύτην, νὰ δίδετε εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ κτηνοτρόφους, εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου καὶ τὰ ἐπιδόματα αὐτά. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν κατὰ τὸ γῆρας, ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι αὕτη ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ πρέπει νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν 300 δραχ. μηνιαίως. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει σύνταξιν ἀπὸ 180 δραχ. τὸν μῆνα μέχρι 300, τὰς ὁποίας δίδει ὅταν ὁ χωρικὸς εἶναι 65 ἐτῶν καὶ ἔχῃ ἐπίσης σύζυγον 65 ἐτῶν. Ὁ ὅρος αὐτὸς εἶναι ἐξοργιστικός. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ διάταξις λίαν συντόμως θὰ τροποποιηθῇ δι’ ἄλλου νόμου καὶ θὰ καθιερωθῇ ἡ σύνταξις τουλάχιστον τῶν 300 δραχμῶν μηνιαίως, ἄνευ ὅρων, δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας καὶ δι’ ὅλους τοὺς κτηνοτρόφους. Τὸ λειτουργοῦν ΙΚΑ, δίδει εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους μέσας συντάξεις ἀπὸ 500–1.000 δραχ. κατὰ μῆνα. Ὑποτίθεται, ὅτι ὅλοι οἱ ἐργάται δὲν ἔχουν σπίτι, πληρώνουν ἐνοίκιον, δὲν ἔχουν ὡρισμένους ἄλλους πόρους καὶ αἱ συντάξεις των εὑρίσκονται εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος, τὸ ὁποῖον πάλιν δὲν θεωρεῖται ἱκανοποιητικόν. Ὁπωσδήποτε ἡ σύνταξις διὰ τοὺς ἀγρότας τῶν 180 δραχμῶν κατὰ μῆνα, ἤτοι 6 δραχμῶν ἡμερησίως, ἀποτελεῖ εἰρωνείαν. Ἐνταῦθα τονίζω ἐκ νέου τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν εἰς 60 ἔτη. Εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν πολὺ ὀλίγοι χωρικοὶ εὑρίσκονται ἐν ζωῇ.

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Οἱ 300.000 τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ζοῦν σήμερον, κύριε συνάδελφε;

§108Α. ΜΕΡΟΣ. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἔφθασαν καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτήν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν πραγματικότητα οἱ ὑπερήλικοι χωρικοὶ δὲν ζοῦν. Κακοζοῦν. Τόσαι εἶναι αἱ στερήσεις καὶ αἱ ταλαιπωρίαι των. Ἐν σχέσει τώρα μὲ τὴν ζητουμένην ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, τονίζω, ὅτι τὸ ἰδεῶδες θὰ ἦτο νὰ ἀνελάμβανε τὸ σχετικὸν κονδύλιον ὁ προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος τόσον τροφοδοτεῖται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας διὰ τῶν λεγομένων ἐμμέσων φόρων. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο καὶ ἀναγκαίως θὰ ζητήσωμεν νὰ εἰσφέρουν ἕνα ἀσφάλιστρον καὶ οἱ χωρικοί, τότε ἡ εἴπραξις αὐτοῦ πρέπει νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ἔμμεσον. Εἶναι συνήθεια εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ μὴ δηλώνωνται τὰ εἰσοδήματα ἐπακριβῶς. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ βάρος τῶν φορολογιῶν πίπτει εἰς τὸ ἔμμεσον σύστημα, ἐνῷ οἱ ἄμεσοι φόροι ἀποδίδουν ποσὰ ὄχι ἱκανοποιητικά. Εἶναι μία κατάστασις, τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ παραβλέψωμεν καὶ θὰ ἔπρεπε ἑπομένως καὶ διὰ τοὺς χωρικοὺς νὰ εὑρεθῇ ὁ ἔμμεσος τρόπος τῆς εἰσπράξεως. Ὑπάρχουν ἐποχαί, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ χωρικοὶ εὑρίσκονται εἰς παντελῆ ἐξάντλησιν χρηματικήν, δι’ ὃ καὶ ἀποφεύγουν καὶ νὰ ἐκκλησιασθοῦν, διότι τοὺς λείπει ὁ ὀβολὸς διὰ τὸν περιφερόμενον ἐντὸς τῶν ναῶν δίσκον. Διὰ τὸν ἴδιον λόγον δὲν συχνάζουν καὶ εἰς τὸ καφενεῖον τοῦ χωριοῦ, διότι τοὺς λείπει, λείπει τοὐλάχιστον εἰς τοὺς περισσοτέρους, τὸ δίδραχμον διὰ τὸν καφέ. Ὅταν ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα, πῶς θὰ ἠμπορέσουν οἱ χωρικοὶ νὰ καταβάλουν ἀπ’ εὐθείας τὴν εἰς χρῆμα εἰσφοράν των; Ὑπάρχουν, προφανῶς, ἀτέλειαι εἰς τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὸ ὅμως δὲν μᾶς ἐμποδίζει νὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐπιψήφισίν του, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ θὰ ἀποδειχθοῦν τὰ τρωτὰ σημεῖα καὶ θὰ γίνῃ ἐπὶ τὰ βελτίω ἡ μεταβολή. Μήπως καὶ ἡ Νομοθεσία διὰ τὸ ΙΚΑ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἔμεινεν ἀμετάβλητος; Ὡς γνωστόν, ἐψηφίσθη ὁ νόμος τοῦ ΙΚΑ τὸ 1932, ἴσχυσε δὲ ἀπὸ τὸ ἔτος 1937. Ἀλλὰ εἰς τὸ μεταξὺ καὶ μεταγενέστερα ὑπέστη τροποποιήσεις. Ἀσφαλῶς τροποποιήσεις θὰ ὑποστῇ καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅταν καταστῇ νόμος. Ἡ ἐφαρμογὴ θὰ δείξῃ τὰς ἀτελείας του καὶ νέα νομοσχέδια θὰ ἐπακολουθήσουν. Πάντως, ἡ ἀρχὴ γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Μεγάλη εἶναι ἡ κοινωνικὴ σημασία τοῦ λαμβανομένου μέτρου. Τὸ χαιρετίζομεν ὡς καλὴν ἀπαρχὴν καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως σύσσωμος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ταχθῇ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τὸ ψηφίσῃ χωρίς, ἐπαναλαμβάνομεν, νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἔχει ἀτελείας, ἀλλὰ αἱ ἀτέλειαι θὰ θεραπευθοῦν βραδύτερον. Ἀλλὰ ἂς εἴπωμεν καὶ ὀλίγας λέξεις διὰ τὸν συνιστώμενον ὀργανισμὸν ἀσφαλίσεως. Οὗτος θὰ διοικῆται ἀπὸ 15μελὲς Συμβούλιον καὶ θὰ εἶναι ἐπηνδρωμένος μὲ 200.000 ὑπαλλήλους. Διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν πινάκων τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, θὰ χρειασθοῦν ἐπιτροπαὶ κατὰ χωρία, θὰ χρειασθοῦν δευτεροβάθμιοι τοιαῦται, διὰ νὰ καταστοῦν ὁριστικοὶ οἱ πίνακες τῆς εἰσφορᾶς ἑνὸς ἑκάστου ἀγρότου καὶ κτηνοτρόφου καὶ ἀφοῦ οἱ πίνακες αὐτοὶ γίνουν ὁριστικοί, θὰ ἀποστέλλωνται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία διὰ τῶν ὑποκαταστημάτων της θὰ κάμνῃ τὰς εἰσπράξεις καὶ τὰς πληρωμάς. Οὕτω δημιουργεῖται μεγάλος φόρτος ἐργασίας διὰ τὴν ΑΤΕ. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, θὰ χρειασθοῦν περισσότερα ἰατρεῖα, θὰ χρειασθοῦν νοσοκόμοι καὶ μαῖαι καὶ τὰ ἀπαραίτητα μέσα μεταφορᾶς τῶν ἀσθενῶν. Ἑπομένως, θὰ ὑπάρξουν καὶ αἱ ἀνάλογοι δαπάναι. Τὸ ἐργατοϋπαλληλικὸν ΙΚΑ, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ὑγείας μόνον διαθέτει 3.000 ὑπαλλήλων καὶ 500 ἀκόμη ἄτομα, ὡς βοηθητικὸν προσωπικόν. Οἱ ἰατροί του συμποσοῦνται εἰς 2 περίπου χιλιάδας καὶ ὑπάρχουν διὰ τὰ ἰατρεῖα του καὶ ἄλλα ἀπασχολούμενα ἄτομα. Διὰ τοὺς ἀγρότας, διὰ τοὺς ὁποίους προβλέπεται καὶ ἀσφάλισις τῶν προϊόντων των, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν οἱ 200 ὑπάλληλοι, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον; Ἀσφαλῶς, σὺν τῷ χρόνῳ, θὰ αὐξηθῇ ὁ χρόνος αὐτῶν. Ἀλλὰ ἂς μὴ προχωροῦμεν εἰς τὰ ἐνδεχόμενα. Καὶ ἂς ἀρκεσθῶμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν ἐπικρότησιν τοῦ μέτρου ὡς ἀπαρχῆς διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Τὸ ἐπικροτοῦμεν καὶ ἀναγνωρίζομεν, ὅτι οἱ πρωτεργάται τοὺ προσφέρουν μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§110Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν εἶναι ἡ σειρά μου, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω.

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Μέχρι τώρα, ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἐτηρήσατε, καθιέρωσεν ὡς τηρητέαν τάξιν τὸν λόγον καὶ τὸν ἀντίλογον. Ἤδη τὸ καταργεῖτε.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ τηρηθῇ αὐτὸ ἐπακριβῶς. Δὲν ὑπάρχει ἡ σχετικὴ ἀναλογία. Εἶναι 15 πρὸς 1 καὶ ἀντιλαμβάνεσθε τὸ ἀδύνατον.

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐπέστη ἡ ὥρα νὰ διακόψωμεν.

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἀναγνωρίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐνδεχομένως νὰ ἐπροκάλεσε τὸν κάματον εἰς τὸ Σῶμα. Ὁπωσδήποτε ὅμως, πρέπει νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν καὶ ὅτι, κατὰ τὴν αὐτὴν χρονικὴν περίοδον, πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ δωδεκατημορίων. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, μὲ κἄποιαν παραχώρησιν νὰ δεχθοῦν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι ὡμίλησαν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορητῶν εἰς τὸ τέταρτον.

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ τέταρτον δύναται νὰ καθιερωθῇ μόνον κατόπιν τῆς ὑποβολῆς σχετικῆς προτάσεως, κατὰ τὸν Κανονισμόν. Πρὸς τὸ παρὸν ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον. Ἐφ’ ὅσον ἀρνεῖται νὰ ὁμιλήσῃ διαγράφεται.

§117Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχουν συνάδελφοι ἀντιτιθέμενοι εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ διατυπωθοῦν αἱ παρατηρήσεις εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι σύμφωνον, ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις γίνεται δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§119ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, ὄχι.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§121Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Μὲ συγκίνησιν καὶ χαρὰν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διότι εἰς ἐμὲ τὸν καλλιεργητὴν μικροκληροῦχον, ἔλαχε νὰ ὁμιλήσω περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Βεβαίως, ὅλοι ἐν αὐτῇ τῇ αἰθούσῃ οἱ συνάδελφοι, προέρχονται ἀπὸ ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ πολιτικολογήσω, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐδῶ καὶ 30 χρόνια ἐμφανίζεται ὡς ὑπόσχεσις πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἀλλὰ μετὰ τὰς ἐκλογὰς ὁ χωρικὸς ἀμέσως λησμονεῖται. (Χειροκροτήματα). Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ ἐλύπησε τὸ γεγονός, ὅτι τὴν ἡμέραν τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, πολλὲς ἐφημερίδες ἔλαβον ἐχθρικὴν θέσιν ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀνέγραψαν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρόκειται νὰ φορολογηθῇ μὲ 680 ἑκατομμύρια. Τὸ παραμύθι τῆς ὑποσχέσεως ἔληξε πλέον, καθ’ ὅτι πιστεύω ἀπόλυτα εἰς τὴν ψήφισίν του. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, οἱ χωρικοὶ ἐπλήρωναν μέχρι τοῦδε εἰς ὅλα τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τὰ διάφορα ἔνσημα (Νομικῶν, Ἰατρῶν, Κληρικοσήμων, Μεγαροσήμων κλπ.), διὰ τὴν ἀσφάλισιν ἄλλων τάξεων, ἀλλὰ μόνον ἀγροτόσημον δὲν ἐπλήρωναν. Καὶ οὐδέποτε διεμαρτυρήθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιθέτως, ὅπως εἶπον καὶ ἀνωτέρω, μόλις κατετέθη τὸ συζητούμενον Ν. Δ. διεμαρτυρήθησαν διὰ τοῦ Τύπου διὰ τὰς φορολογίας. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων, τὴν ὑγείαν καὶ τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος. Εἰς τὰ χωριὰ τῆς περιφερείας μου, Προσωτσάνη, Κοκκινόγια, Χαριτωμένη, Καλλιθέα κλπ., τὸ χαλάζι κατέστρεψε τὴν παραγωγὴν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζητοῦν ἀπὸ ἐμὲ καὶ τοὺς συναδέλφους τῆς Δράμας καθημερινῶς διὰ τηλεγραφημάτων, νὰ ἐνδιαφερθοῦμε νὰ ληφθῇ κάποια πρόνοια γιὰ νὰ μὴ πεινάσουν. Διατί; Διότι δὲν ὑπάρχει ἡ διὰ νόμου ἀσφάλισις κατὰ τῶν παγετῶν καὶ χαλάζης. Ἐπὶ χιλίων δηλώσεων καπνοῦ μόνον εἰς τὴν κωμόπολιν Προσωτσάνης, οἱ 67 ἠσφαλισμένοι, οἱ δὲ ὑπόλοιποι 933 δὲν εἶχον ἀσφαλίσει τὸ προϊὸν των καὶ φοβοῦμαι πολύ, ὅτι θὰ πεινάσουν τὸν χειμῶνα. Ἤδη, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ θέμα τοῦτο λύεται. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ὑγείας, εἰς προηγουμένην μου ὁμιλίαν εἶχα τονίσει, ὅτι εἰς Δράμαν ἱδρύθη καλλιμάρμαρον νοσοκομεῖον, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκοδόμησις ἤρχισεν ἐπὶ ὑπουργίας τῆς ἀξιοτίμου κ. Τσαλδάρη καὶ ἀπεπερατώθη ἐπὶ ὑπουργίας τῶν κ.κ. Στράτου καὶ Ψαρρέα. Πλὴν ὅμως, δὲν εἶναι ἐπηνδρωμένον, διότι μόνον χειρουργὸς καὶ παθολόγος ὑπάρχει, οὔτε καρδιολόγος, οὔτε ὠτορινολαρυγγολόγος, οὔτε ὀφθαλμίατρος, οὔτε καμμία ἄλλη εἰδικότης καὶ οἱ δυστυχεῖς χωρικοὶ ἀναγκάζονται νὰ καταφεύγουν εἰς ἄλλους ἰατροὺς διὰ νὰ θεραπευθοῦν, ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν τὴν τελευταίαν των ἀγελάδα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶδα εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι εἶμαι γεωργὸς καὶ αὐτοκαλλιεργητής, εἶναι, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι παρελείφθη ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον ἡ ἀσφάλισις τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου τῶν ἀγροτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠξεύρω ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ δὲν σᾶς εἰσηγήθησαν καὶ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου. Δὲν περιλαμβάνεται καμμία σχετικὴ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν καπνόν, εἶχα ὑποδείξει ποῖα μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κρατήσωμεν τοὺς χωρικοὺς εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς των. Βλέπω, ὅτι μερικὰ ἀρχίσατε νὰ τὰ ἐφαρμόζετε. Π.χ., δίδετε δάνεια ἀπὸ τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν ἀγορὰν ἀγελάδων κλπ. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ἀγελάς, ποὺ προμηθεύεται ὁ χωρικός, κοστίζει, κ. Ὑπουργέ, 12–14.000 δρχ. Ἐὰν τοῦ ψοφήσῃ αὔριον τὸ πρωΐ, πῶς θὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ ὁ χωρικός; Πρέπει νὰ δουλέψῃ 10 ὁλόκληρα χρόνια διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὴν ξαναπάρῃ. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ὑπῆρχε καὶ αὐτὴ ἡ μικρὴ προστασία, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζωϊκὸν κεφάλαιον τῶν ἀγροτῶν μας, εἰς τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν. Πρέπει, λέγει τὸ νομοσχέδιον, νὰ εἶναι 65 ἐτῶν ὁ χωρικός, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ἡ γυναῖκα του 65, διὰ νὰ πάρῃ 300 δραχμ. σύνταξιν τὸν μῆνα. Ἄν ἡ γυναῖκα του εἶναι 60 χρονῶν, δὲν δικαιοῦται 300, ἀλλὰ 220. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ ὑπάρξουν τέτοιες περιπτώσεις, παρὰ ἐλάχιστες. Ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ σχετικὸν ἄρθρον θὰ σᾶς φέρω στοιχεῖα ἀκριβῆ, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ διαπιστωθῇ, ὅτι εἰς ὁλόκληρα χωριὰ δὲν θὰ εὑρεθοῦν παρὰ μόνον μία ἢ δύο περιπτώσεις, ποὺ νὰ συμπληρώνουν καὶ οἱ δύο σύζυγοι τὸ 65ον ἔτος, ὥστε νὰ πάρουν 300 δραχ. Θὰ πάρουν οἱ περισσότεροι μονάχα 220. Τὸ λέγω αὐτό, μήπως μπορέσετε καὶ τὸ τακτοποιήσετε ἀργότερα. Πάντως, μᾶς ἱκανοποιεῖ, ὅτι γίνεται μία ἀρχή. Ποιὸς ξέρει πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα!... Μπορεῖ ἡ πτέρυξ αὐτὴ ἀργότερα νὰ εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀγροτικὴ καὶ τότε θὰ ψηφίσωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς νόμους, τῆς πλήρους προστασίας τῶν ἀγροτῶν μας. Ἐπίσης, εἰς ἄλλην διάταξιν λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι, ἂν ὁ συμπληρώσας τὸ 65ον ἔτος ἀγρότης ἔχῃ γυναῖκα 60 χρονῶν καὶ παιδὶ ἀνήλικον, κάτω τῶν 14 ἐτῶν, τότε μπορεῖ νὰ πάρῃ 300 δραχ. Ἀλλὰ τὸ γνωρίζετε ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰ χωριὰ δὲν παντρεύονται 50 χρονῶν διὰ νὰ ἔχουν εἰς τὰ 60 ἢ 63 χρόνια τους 14 ἐτῶν παιδί. Εἰς τὰ χωριὰ παντρεύονται 16, 17, 18, 19 χρονῶν, ὁπότε τὰ ἐγγόνια τους ἢ τὰ δισέγγονα μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνήλικα στὴν ἡλικία αὐτή. Αὐτὸ τὸ θέμα πρέπει νὰ τὸ προσέξετε καὶ πιστεύω, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ τὸ συζητήσουν πολλοὶ συνάδελφοι. Ἔρχομαι τώρα καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς γυναίκας–ἀγρότισσας. Ἡ γυναῖκα στὸ χωριὸ δύσκολα πολὺ θὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Κι’ ἂν καμμιὰ τὸ φθάσῃ, θὰ φαίνεται, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν γυναῖκα τῆς πόλεως τῆς αὐτῆς ἡλικίας, 100 χρονῶν. Τὴν κάνουν ἔτσι ἡ σκληρὰ ἐργασία καὶ οἱ πολλὲς γέννες. Βλέπετε, ὅτι ἔχουν καὶ τὸ προνόμιον εἰς τὰ χωριά μας μονάχα ἐκεῖ νὰ αὐξάνῃ ὁ πληθυσμός. Εἰς τὰς πόλεις θὰ κάμουν ἕνα παιδί, ἐνῷ εἰς τὸ χωριὸ φθάνουν καὶ στὰ 8 ἢ 10. Ἡ γυναῖκα, λοιπόν, αὐτὴ δὲν μοιάζει μὲ τὴν γυναῖκα οἱασδήποτε ἄλλης τάξεως. Κι’ οὔτε καμμία ἄλλη γυναῖκα κουράζεται ὅπως αὐτή. Γιατὶ ἡ γυναῖκα τοῦ χωριοῦ δὲν κουράζεται μονάχα πλησίον τοῦ συζύγου της, μὲ τὴν τσάπα ἢ στὸν θέρο. Μόλις καθήσουν τὸ μεσημέρι νὰ φᾶνε τὸ φτωχὸ φαγητό τους καὶ νὰ ἡσυχάσουν λίγο, ὁ σύζυγος καὶ τὰ παιδιὰ θὰ ξαπλώσουν λίγη ὥρα στὸν ἴσκιο, ἡ γυναῖκα ὅμως θὰ μαζέψῃ τὰ πιάτα, θὰ κυττάξῃ τὸ μικρὸ παιδάκι της καὶ ὕστερα πάλι στὴν δουλειά. Καὶ τὸ βράδυ, ποὺ θὰ γυρίσουν κουρασμένοι στὸ σπίτι, ὁ ἄνδρας θὰ πάῃ στὸ καφενεῖον ἢ κάπου ἀλλοῦ, ἡ γυναῖκα θὰ συνεχίσῃ τὴ δουλειά, θὰ ἀρμέξῃ τὶς ἀγελάδες, θὰ φροντίσῃ γιὰ τὸ γουρουνάκι της, θὰ κυττάξῃ τὸ νοικοκυριό της καὶ θὰ συνεχίσῃ ἔτσι ὣς τὰ μεσάνυχτα, ἐνῷ οἱ ἄλλοι θὰ κοιμοῦνται. Ἡ γυναῖκα τοῦ ἀγρότου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πραγματικὴ ἡρωΐδα. Εἶναι αὐτὴ ποὺ γεννᾷ τοὺς ἥρωες τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει, λοιπόν, νὰ τὴν ὑποτιμοῦμεν. Δὲν ἠμπορεῖ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὶς ἄλλες τάξεις τὸ ὅριον ἡλικίας γιὰ τὴν σύνταξιν τῆς γυναίκας νὰ εἶναι τὸ 55ον ἢ τὸ 50ὸν καὶ γιὰ τὴν ἀγρότισσα γυναῖκα νὰ ἔχωμεν τὸ 65ον. Προσέξατε αὐτὸ τὸ ζήτημα, γιὰ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, γιατὶ καραδοκοῦν ἄλλοι ἄνθρωποι νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν. Εἶναι ἐθνικὸν καθῆκον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Θέλω, ἀκόμη, νὰ σημειώσω μίαν ἄλλην παράλειψιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς ὅλες τὶς ἄλλες τάξεις, εἴτε ἐργατικὴ εἶναι εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο, ἂν πάθῃ ὁ ἐργάτης π.χ. ἀναπηρίαν ἢ ἀρρωστήσῃ ἀπὸ φυματίωσιν καὶ δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ δουλέψῃ, παίρνει τὴν σύνταξίν του. Ἐδῶ, ἂν ὁ φουκαρᾶς ὁ χωρικὸς ἀνεβῇ στὸ μουλάρι του γιὰ νὰ πάῃ στὸ χωράφι του καὶ περάσῃ ἕνα αὐτοκίνητο καὶ φοβηθῇ τὸ ζῶον του, τὸν ρίψῃ κάτω καὶ τοῦ σπάσῃ τὰ ποδάρια, ἂν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι 30 χρονῶν, πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὰ 65 γιὰ νὰ δικαιωθῇ συντάξεως! Προσέξατε καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ἔχομεν καὶ τὸ ζήτημα τῶν ὀρφανῶν. Ἂν σὲ μιὰ οἰκογένεια πεθάνῃ ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα, δὲν πρέπει νὰ τὰ προστατεύσωμεν τὰ ὀρφανά; Δὲν πηγαίνω, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ τοκετοῦ, ποὺ οἱ ἀσφαλισμένες κυρίες τῶν ἄλλων τάξεων παίρνουν καὶ τὰ ἔξοδα καὶ 2–3 μῆνες ἄδεια. Δὲν πάω ἐκεῖ, διότι πιστεύω, ὅτι σιγὰ–σιγὰ θὰ τακτοποιηθῇ καὶ τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ τώρα ἔρχομαι σὲ ἕνα ἄλλο θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ μάθω, ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ καπνοῦ πῶς θὰ βεβαιωθῇ;

§122Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον.

§123Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δηλαδή, καθ’ ὃν τρόπον θὰ βεβαιοῦνται ὅλα τὰ προϊόντα;

§124Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι διατυπωμένον εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§125Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μέχρι σήμερον ἐγινόταν τὸ ἑξῆς: Ἐγώ, π.χ., εἶμαι καπνέμπορος. Πηγαίνω καὶ ἀγοράζω τὰ καπνὰ τοῦ Α χωριοῦ. Τὸν φόρον 2,80% πηγαίνω καὶ τὸν καταθέτω εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας 3%, αὐτὸ τὸ ποσοστὸν θὰ γίνῃ 5,80%, διότι ὁ καπνέμπορος δὲν θὰ εἴπῃ εἰς τὸν καπνοπαραγωγόν, ὅτι πάρε τώρα τὴν διαφορὰν τοῦ 2,80%, διότι ἐσὺ θὰ πληρώσῃς τώρα τὸν φόρον τοῦ 3% καὶ ἔτσι θὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ πάλιν ὁ παραγωγός.

§126Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὶ εἰσηγεῖσθε, κ. συνάδελφε;

§127Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Εἰσηγοῦμαι, ὅτι οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀγοράσουν τὸ προϊόν, καὶ ἐδῶ μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ καπνὸς καὶ τὸ σιτάρι, νὰ καταθέτουν τὸ 3% διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ, κατὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ προϊόντος.

§128Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σωστὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο δεκτὴ τροπολογία ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους μου, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν σχέδιον. Εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν περιλαμβάνεται, ὅτι ἐπὶ προϊόντων συγκεντρουμένων ἢ πωλουμένων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράττεται τὸ 3%, κατὰ τὴν πώλησιν, ὥστε ἕκαστος ἀγρότης θὰ πιστοῦται καὶ κατόπιν θὰ γίνεται συμψηφισμός.

§130Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε καὶ νομίζω, ὅτι, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν θὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα.

§131Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὴν φορολογίαν τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων. Τὸ 1957 πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβλήθη ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων γεωργικῶν προϊόντων, εἴχομεν ἄλλας φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὅπως τὴν δεκάτην κλπ. Ἐδῶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἐψήφισε νόμον διὰ τὰ διακινούμενα προϊόντα, ἐπ’ αὐτῶν πρέπει νὰ περιορισθῇ αὕτη καὶ ὄχι καὶ ἐπὶ τῶν αὐτοκαταναλισκομένων. Δὲν εἶναι δίκαιον ὁ ἀγοραστὴς νὰ πληρώσῃ φόρον διὰ τὸν σπόρον καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ πληρώσῃ καὶ πάλιν διὰ τὸν ἴδιον σπόρον. Διότι ἐκ τοῦ προηγουμένου προϊόντος κρατεῖ κατ’ ἔτος ὡρισμένην ποσότητα διὰ σποράν. Καὶ οὕτω, κατ’ ἔτος θὰ πληρώνῃ 3% διὰ τὴν ἰδίαν ποσότητα. Ἐπίσης, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ πληρώνῃ ὁ ἀγρότης φόρον διὰ τὸ ψωμί του. Διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα, ὅπως ἡ μπύρα, τὸ οὐΐσκι, τὸ τζὶν κλπ., δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ πληρώνῃ καὶ ὅσοι δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν ἂς πίνουν κρασί. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε, ποῦ θὰ εὕρωμεν τοὺς πόρους; Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου περὶ ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, κατὰ τὸν Ἰανουάριον, εἶχα ζητήσει νὰ ἐπιβληθῇ 1 δραχμὴ ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τοῦ θεάτρου καὶ τῶν κινηματογράφων. Καὶ οἱ συνάδελφοι τότε μοῦ εἶπον, ὅτι ὁ κινηματογράφος εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ δὲν πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ εἰσιτήριον. Καὶ ὅμως τὸ εἰσιτήριον, τὸ ὁποῖον τότε ἦτο 13,50 ἔγινε σήμερα 15 δραχ. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ ποῦ πῆγε; Νομίζω, ὅτι καὶ οἱ χωρικοὶ εὐχαρίστως θὰ ἐδέχοντο μίαν τοιαύτην ἐπιβάρυνσιν.

§132Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὶ νομίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι θὰ ἀπέδιδεν ὁ φόρος αὐτός;

§133Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τότε εἶχα κάνει ἕνα ὑπολογισμὸν καί, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, εἶχα εὕρει, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἰσεπράττετο ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς, θὰ ἦτο περίπου 150–160 ἑκατ. Εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτὸ κατέληξα, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἡ Βασιλικὴ Πρόνοια ἐκ παρεμφεροῦς φορολογίας. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὡραῖον πρᾶγμα ὁ Ὀργανισμός, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα δεύτερον ΙΚΑ. Πρὸς τὸ παρὸν βεβαίως, μὲ τοὺς 200 ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι προβλέπεται, ὅτι θὰ προσληφθοῦν, δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μεταβληθῇ εἰς ΙΚΑ, ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως σιγὰ–σιγὰ οἱ 200 ὑπάλληλοι γίνουν 1.000. Διὰ τοῦτο ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κάθε χωρικὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ περάσῃ, θὰ ἠδύνατο νὰ ἱδρυθῇ ἕνα τμῆμα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, γίνῃ ὁ Ὀργανισμός, τὸ ποσὸν τῶν 35 ἑκατ. διὰ τὰ ἔξοδα λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ, νὰ εἶναι πάγιον. Εἰς περίπτωσιν δέ, καθ’ ἣν ἤθελε τοῦτο αὐξηθῆ, τὸ ἐπὶ πλέον νὰ καταβάλλεται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, δὲν θὰ δεχθῶμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν νὰ τὴν καλύψῃ ὁ Ὀργανισμός. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 23, διότι πολλὰς φορὰς συνέπεσεν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Δημοσίου Ταμείου διὰ τοῦ χωροφύλακος διὰ μικροοφειλὰς νὰ ὁδηγῇ τοὺς χωρικοὺς εἰς τὴν φυλακήν. Φοβοῦμαι, μήπως δημιουργηθῇ κατάστασις, ὥστε ὁλόκληρα χωριὰ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ Δικαστήρια. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, δηλῶ, ὅτι θὰ ὑπερψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. (Ἀκολούθως, ἐκφωνηθέντων ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν ὀνομάτων τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν βουλευτῶν κ.κ. Γαληνοῦ, Δρούλια, Βαρδινογιάννη, Ν. Ἰντζέ, Καλλιδοπούλου, Λαντζούνη, Μίχα, Λύχνου, Σωτηρίου, Κοθρῆ, Τσιάντου, Πιπιλῆ, Κορόζου, Ἀρ. Παπαδοπούλου, Παπαληγούρα, Δερδεμέζη, Σιαφλέκη, Ρήγα, Πρωϊμάκη καὶ Γλιγλῆ, διαγράφονται λόγῳ ἀπουσίας. Ἐπίσης, κληθέντες νὰ ὁμιλήσουν, παραιτοῦνται τοῦ λόγου οἱ κ.κ.: Μ. Σβώλου, Καρασάββας, Προκοπίδης καὶ Κωστελίδης).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§135Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ ὁποῖος νὰ ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Ὑπῆρξαν μάλιστα παρατάξεις, αἵτινες ἀπὸ ἐτῶν προέβαλον τὸ πανελλήνιον αὐτὸ αἴτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, δὲν θὰ ἐπαναλάβω δὲ ὅσα ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθησαν περὶ τοῦ ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὸν κορμὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι προσφέρει τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ ὅτι εἶναι ἡ περισσότερον δυσπραγοῦσα τάξις. Τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω καὶ προεκλογικῶς ἐπηγγέλθη καὶ εἰς τὸ πρόγραμμά του περιλαμβάνει τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, μάλιστα δὲ μὲ πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει, προβλέπει διὰ σειρᾶς διατάξεων, πόθεν θὰ προέλθουν οἱ πόροι, οἵτινες θὰ καταστήσουν τὸν συνταξιοδοτικὸν Ὀργανισμὸν τῶν ἀγροτῶν βιώσιμον. Μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς καθιερώσεως ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπάθειαν πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ὅστις δοκιμάζεται πολὺ αὐτὴν τὴν περίοδον, ἐκ τῶν ἀντιπαραγωγικῶν δαπανῶν καὶ τῶν ὑπερβάσεων εἰς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα. Δὲν θὰ εἶναι μακρὰν τῆς πραγματικότητος, ἑπομένως, ἂν εἴπωμεν, ὅτι εἶναι νομοσχέδιον ἐπιβολῆς φορολογικῶν βαρῶν. Ἡ ἐπιβολὴ τῶν φόρων, ὅπως γίνεται μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει μὲ τὸ ἕνα χέρι νὰ δώσῃ καὶ μὲ τὸ ἄλλο χέρι νὰ πάρῃ ὅ,τι θὰ δώσῃ. Πράγματι, ἐνῷ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν θὰ ἀρχίσῃ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1962, ἡ εἴσπραξις τῶν φορολογιῶν ἤρχισεν ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλήν. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα ἀποθεματικόν. Αὐτὸ μᾶς ἐνθυμίζει τὸ προηγούμενον τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις Μεταξᾶ διωχέτευσε τὰ 500 ἑκατ. τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ κατόπιν ἤρχισεν ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἐργατῶν. Κἄτι παρόμοιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. Ὑπάρχει ἔκθεσις μετακληθέντος τεχνικοῦ Γερμανοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀλλὰ δὲν μᾶς διενεμήθη καὶ δὲν ἐλάβομεν γνῶσιν. Ἀποτελεῖ τοῦτο μίαν παράλειψιν καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ δευτερολογήσω, ὅταν λάβω γνῶσιν ταύτης. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, προβλέπεται εἴσπραξις μέχρι τέλους 1962, 2,5 δισεκατομμυρίων ἀπὸ τὰς ἐπιβαρύνσεις. Πρόκειται περὶ τεραστίας ἐπιβαρύνσεως καὶ ἀδικαιολογήτου, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν μικράν, ὡς προβλέπεται συνταξιοδότησιν. Προκειμένου περὶ καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, τὸ παραδεκτὸν ἐπιστημονικῶς διανεμητικὸν σύστημα εἶναι ἀποδοτικόν, ὅταν ὑπάρχῃ χρηστὴ διοίκησις, πρᾶγμα ποὺ ἀμφισβητεῖται πολὺ σήμερον. Οἱανδήποτε διάταξιν καὶ ἂν ἴδητε τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ ἐκείνας ποὺ προβλέπουν ἐξοικονόμησιν πόρων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ γίνῃ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν, θὰ σχηματίσητε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει μία καμουφλαρισμένη φορολογία καὶ αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν σημερινὴν δεινὴν κατάστασιν, ὅπου τὸ κιλὸν ἔφθασε τὸ κόστος τῆς ὀκᾶς. Εἰς τὴν στιγμὴν αὐτὴν τῶν ἀνατιμήσεων τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, αἱ νέαι ἐπιβαρύνσεις ἀποτελοῦν ἐπαχθεστάτην φορολογίαν, μὲ σκοπὸν τὴν ἀνακούφισιν τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Εἶναι γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ συμπαράστασις ἡμῶν ὑπὲρ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν συνετέλεσεν, ὥστε νὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Εἶναι γνωστὴ ἡ πρότασις περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ἡ ΕΔΑ, ἡ Δ.Ε. καὶ ἡ Ν.Α.Κ. καὶ μετ’ αὐτὴν ἄλλα Κόμματα. Ὑπάρχουν, ὅμως, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον τόσαι παραλείψεις, ὥστε ὑπάρχει ἡ γνώμη, ὅτι τὸ δῶρον αὐτὸ θὰ εἶναι ἄδωρον διὰ τοὺς ἀγρότας. Δὲν καλύπτεται ὁ κίνδυνος τῆς μερικῆς ἀναπηρίας, προβλέπεται σύνταξις μόνον μετὰ τὸ 65ον ἔτος καὶ παραλείπονται ὁλόκληροι κατηγορίαι παραγωγικῶν τάξεων, ὅπως οἱ ἁλιεῖς, οἱ ἁλιεργάται κ.ἄ. Ἀπὸ ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμὸν ποὺ ἔκαμα, εἶδον, ὅτι 170.000 ἀγροτῶν θὰ λάβουν τὴν σύνταξιν τῶν 180 δραχ., 70.000 περίπου θὰ λάβουν τὴν σύνταξιν τῶν 220 δραχμῶν καὶ οἱ ὑπόλοιποι μόνον θὰ λάβουν τὴν σύνταξιν τῶν 300 δραχ. Τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, βλέπομεν μίαν τεραστίαν φαλκίδευσιν τοῦ ἀναγνωρισθέντος ὡς κατωτέρω ὁρίου τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων ἐκ 300 δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ καλύψῃ καὶ τὸν μικρὸν ἀριθμὸν τῶν 23.000, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν. Ὡς πρὸς τὸν φορέα, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἱδρύεται νέος ὀργανισμός, ὡς νὰ μὴ ἔφθαναν οἱ μέχρι σήμερον ὑπάρχοντες καὶ παραγνωρίζεται ἡ ΑΤΕ, ὁ φυσικὸς καθ’ ἡμᾶς φορεὺς τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου. Δὲν ὑπάρχει ἀγρότης, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ δοσοληψίας μὲ τὴν ΑΤΕ. Ἐκ τῆς πρώτης ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, βλέπομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει σειρὰν ἀδικαιολογήτων φορολογιῶν, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ τὰ βάρη εἰς τοὺς δυναμένους νὰ φέρουν αὐτά. Διὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὰς ἰδιαιτέρας ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν προγραμματίσει, καὶ τὰς ὁποίας θὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιφυλασσόμενοι νὰ καταψηφίσωμεν ἐκείνας μόνον τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τὸ καθιστοῦν τὸ δῶρον ἄδωρον. Πέραν τούτων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ εἶναι ἀξία τῆς ἀποστολῆς της ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐὰν ἀνακουφίσῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν τῆς χώρας, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ κύψῃ κάτω ἀπὸ τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα θὰ φορτωθοῦν εἰς τὴν πλάτην του καὶ ἐὰν ὁλοκληρώσῃ τὸν θεσμόν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας γέροντες, ἀνάπηροι κλπ. νὰ μὴ τύχουν τῆς στοιχειώδους περιθάλψεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάσωμεν τὸ Σάββατον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου;

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1.15′ μ.μ.)