1960.11.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ταξιδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 282) 14.2.58, 1047)18.12.58 καὶ 11)26.1.60 πράξεων τοῦ Ὑπουργ. Συμβουλίου «περὶ εἰσαγωγῆς Κυπρίων μαθητῶν εἰς τὰς Δημοσίας Σχολὰς Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Ἀσπροπύργου» καί 2) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948 –49, 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953–54, 1954 –55. 1955–56 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτηθησομένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σταμάτης, Χ. Καραπιπέρης, Δ. Κόπανος καὶ Κ. Μακρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου καὶ Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων, ἀναφερομένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, Α. Κακαρᾶς, Α. Φράγκος καὶ Κ. Βενέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τρόπου εἰσόδου εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τῆς Βασ. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Πανούσης, Λ. Π. Τσαλδάρη καὶ Λ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐθελουσίως ἐξερχομένους κ.λ.π. δικαστικοὺς λειτουργούς». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καλλωπιστικοῦ Συλλόγου Συνοικιῶν Ἀεριόφωτος Ροὺφ–Καμπᾶ, αἰτουμένου τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐν λόγῳ συνοικιῶν ἀπὸ τὴν ἀφόρητον κατάστασιν, τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ τὸ ἐργοστάσιον Ἀεριόφωτος. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Φυχτίων–Ἀργολίδος, ἐκφράζει τὸν ἀποτροπιασμόν του διὰ συκοφαντίας Μέρτεν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δ. Χρυσικοπούλου καὶ Κ. Κωτσιοπούλου, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Ν. Δ. 3334)55. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Μυλεργατῶν, Μακαρονοποιῶν καὶ Ὑπαλλήλων Μύλου Κερκύρας, αἰτουμένων ἐνίσχυσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των Ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λασκαρίδης, δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ἀντεισαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Καβάλας, τῇ συνοδείᾳ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἐνεργηθεῖσαν τὴν 16ην τρέχοντος μηνὸς παράνομον καὶ ἀντισυνταγματικὴν ἔρευναν εἰς τὴν ἐν Καβάλᾳ οἰκίαν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παινέζης καὶ Γ. Ἀράπης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ ἐξυγιαντικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ Προαστίων, αἰτουμένου κάλυψιν ρεμάτων «Ποδονίφτη», «Κηφισοῦ» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ψήφισμα Γενικῆς Συνελεύσεως Σωματείου Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν, Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ συνταξιούχων ἀρτεργατῶν–μυλεργατῶν Χαλκίδος διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἀπειλουμένην χρεωκοπίαν Ἀσφαλιστικοῦ των Ὀργανισμοῦ ΤΑΜΜΑ καὶ ἀξιώσεώς των ἀναπροσαρμογῆς ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων, ὡς καὶ πόρων Ταμείων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χιωτάκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρεμπόδισιν τῆς ἐπικοινωνίας του μετὰ πολιτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαδόπουλος καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαμαρτύρονται διὰ δολοφονικὴν παρ’ ἀγνώστων ἐπίθεσιν κατ’ αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς Σπάρτην ἐκτοπισθέντων γυναικῶν, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀσκουμένων δικηγόρων, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν προνομίων κατὰ τὰς ἐξετάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς τὴν πόλιν Ταταμπάνια τῆς Οὐγγαρίας διαμενόντων Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων αἰτουμένων τὸν ἐπαναπατρισμόν των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ποντίων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης δι’ ἀφαίρεσιν τοῦ ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων Πρωτευούσης, δεκαλέπτου ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, αἰτοῦσι τὴν χορήγησιν δανείων συντηρήσεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν πληγέντων ἀγροτῶν Καρδίτσης, τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Σκυλλάκος, Α. Χονδρονάσιος, Α. Τσιάντος, Χ. Παγώνης, Ε. Σκούρα, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, αἰτοῦσιν ἀπόλυσιν τῶν εἰς τὰς φυλακὰς καὶ στρατόπεδα πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Πασαλίδης, αἰτεῖ σύλληψιν ἐπιτεθέντων κατὰ βουλευτῶν κ.κ. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ν. Καθαροσπόρης διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρεμπόδισιν ἐπικοινωνίας του μετὰ πολιτῶν. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις Κρήτης ἀποδοκιμάζει συκοφαντίαν ἐγκληματίου Μέρτεν κατὰ Κυβερνήσεως καὶ τάσσεται παρὰ τὸ πλευρὸν αὐτῆς. Ὁ Σύλλογος Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Μείζονος «Αʹ» Τύπου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ἐκφράζει ἀγανάκτησίν του διὰ τὰς συκοφαντίας Μέρτεν. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Δυρραχίου, Σίνδρου, Ἐπανωμῆς καὶ Ἀκόβου Μεγάρων, ἐκφράζουν ἀγανάκτησίν των διὰ τὰς ὑπὸ ἐγκληματίου Μέρτεν ἐκτοξευθείσας συκοφαντίας κατὰ Κυβερνήσεως καὶ τάσσονται παρὰ τὸ πλευρὸν αὐτῆς. Οἱ κάτοικοι Κοινότητος Κοτυλίου Ἀρκαδίας ἀποδοκιμάζουν βδελυρὰς συκοφαντίας ἐγκληματίου Μέρτεν κατὰ Κυβερνήσεως καὶ τάσσονται παρὰ τὸ πλευρόν της. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον Π.Α.Ο.Κ., ὁ Σύλλογος Δημοδιδασκάλων περιφερείας Μεγαλοπόλεως, οἱ πολεμισταὶ Ν. 751)1836 Βορείου Ἑλλάδος, ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων Μακεδονίας, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Παραδεισίων Μεγαλοπόλεως, ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Ἐξοχῶν Θεσσαλονίκης, ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Μικροῦ Μοναστηρίου, ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Βραστῶν Λαγκαδᾶ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις, δι’ ἀναφορῶν των διαμαρτύρονται ἐντόνως διὰ σκευωρίας ἐγκληματίου Μέρτεν κατὰ τοῦ ὑφυπουργοῦ κ. Θεμελῆ, τῆς Κυβερνήσεως κλπ. Οἱ ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Νομοῦ Φλωρίνης, οἱ κάτοικοι Κοινότητος Μεγάρου Γρεβενῶν, ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Σερρῶν καὶ οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ Φλωρίνης, δι’ ἀναφορᾶς των ἐκφράζουν τὸν ἀποτροπιασμόν των διὰ τὴν συκοφαντικὴν ἐκστρατείαν τοῦ ἐγκληματίου Μέρτεν κατὰ μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, αἰτοῦσιν ἐνίσχυσιν παραγωγῶν Καρδίτσης. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9988)8134 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη καὶ Α. Τσιάντου περὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ἅπαντα τὰ ὄργανα εἰσπράξεως τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Διαμερίσματος Βόλου ἐπισκέπτονται ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς δικαιοδοσίας των καθ’ ἕκαστον μῆνα πρὸς εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων τοιούτων, παρέχονται δὲ εἰς τοὺς ὑποχρέους πολλαπλαῖ διευκολύνσεις καὶ οὐδεὶς ἐκ τούτων μηνύεται, ἐὰν μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου εἰσπράξεως, δὲν ἐπακολουθήσῃ καὶ ἔγγραφος πρόσκλησις περὶ τῶν ὀφειλομένων πρὸς τὸ ΤΕΒΕ εἰσφορῶν. Περαιτέρω, ἀνέφερε τὸ ὡς εἴρηται Ταμεῖον, ἐὰν παρὰ ταῦτα ὑπόχρεως ἐμμένῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του, τότε ὑποβάλλεται μήνυσις οὐχὶ ὅμως δι’ ὁλόκληρον χρέος, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰς εἰσφορὰς τοῦ ἔτους 1960 καὶ τὰς τυχὸν ὀφειλομένας δόσεις τῆς παγιοποιήσεως ΤΕΒΕ ἢ τῆς κεφαλαιοποιήσεως, ὡς αὕτη ἐθεσπίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθείσης καὶ τροποποιηθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4052)60 νόμου. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἀπὸ 20.11.57 Β. Δ. ἅπασαι αἱ μέχρι 31.12.56 ὀφειλόμεναι εἰσφοραὶ ἐπαγιοποιήθησαν καὶ δύνανται οἱ ὀφειλέται νὰ ἐξοφλήσουν ταύτας μὲ μειωμένον ἀσφάλιστρον καὶ τέλη καθυστερήσεως εἰς 10 ἐτησίας δόσεις ἢ ἀναλόγους μηνιαίας δόσεις, διὰ δὲ τῆς προδιαληφθείσης ὑπ’ ἀριθ. 162 ΠΥΣ, κυρωθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4052)60 νόμου, ἅπασαι αἱ ὀφειλόμεναι εἰσφοραὶ πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐκεφαλαιοποιήθησαν, ἀπηλλάγησαν παντὸς τόκου, τέλους καθυστερήσεως ἢ ἀναπροσαρμογῆς, ἐπιβαρυνόμεναι μόνον μὲ 0,50% καὶ ἐξοφλοῦνται εἰς 36 μηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης ἀρξαμένης ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ἐ.ἔ. Συναφῶς ἀνέφερε τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, ὅτι ἔχουν δοθῆ αἱ δέουσαι ἐντολαὶ εἰς τὰ ἁρμόδια περιφερειακὰ ὄργανα διὰ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Ι. Δραγονέτη καὶ Β. Μπρακατσούλα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9531)7793 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Ι. Δραγονέτη καὶ Β. Μπρακατσούλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία κατὰ τὸ 1959 διέθεσε διὰ τὴν ψυχαγωγίαν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Τρικάλων πίστωσιν δραχμῶν 20 χιλιάδων, διὰ δὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν λειτουργίας τοῦ αὐτόθι Κέντρου δραχμὰς 45 χιλιάδας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διέθεσε διὰ τὸν πρῶτον σκοπὸν δραχμὰς 20 χιλιάδας καὶ διὰ τὸν δεύτερον 34.500 δραχμάς. Ἐξ ἄλλου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων εἶναι ἀναλόγος τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἑκάστης πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10010)8156 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 6.9. 1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν κωμόπολιν Ν. Ἀγχιάλου Ἁλμυροῦ, κατόπιν ἐγγράφου ἡμῶν, ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ὅπερ ὅμως ἀπεφάσισε τὴν ἀναβολὴν τῆς λήψεως ἀποφάσεως ἐπεκτάσεως μέχρι ρυθμίσεως τοῦ ὅλου θέματος τῆς περαιτέρω ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα καθ’ ὅσον αἱ κρατοῦσαι εἰς τὴν ἐν λόγῳ κωμόπολιν συνθῆκαι (ἀριθ. παρεχόντων ἐξηρτημένην ἐργασίαν κλπ.) δὲν καθιστοῦν εὐχερῆ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως, δεδομένου, ὅτι οὔτε αἱ προϋποθέσεις ὀργανώσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ὑφίστανται, οὔτε καὶ οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἐκεῖ ἐργαζομένων θὰ δύνανται νὰ συμπληρώνουν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀπόληψιν παροχῶν λόγῳ τῆς μικρᾶς μέσης ἐτησίας ἀπασχολήσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29.7.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα ἐκ μέρους τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καταβολῆς τῶν δαπανῶν φοιτήσεως τῶν κωφαλάλων τέκνων ἠσφαλισμένων αὐτοῦ εἰς τὴν Σχολὴν Κωφαλάλων ἐτέθη κατόπιν συστάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑπ’ ὄψει τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος, ἡ ὁποία ὅμως ἀπεφάνθη, ὅτι ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν ἐπιτρέπεται ἡ συνέχισις καταβολῆς τῶν ἐν λόγῳ δαπανῶν, ἐχουσῶν τὸν χαρακτῆρα δαπανῶν φοιτήσεως καὶ οὐχὶ τοιούτων ἰατρικῆς περιθάλψεως, ὡς προβλέπουν αἱ οἰκεῖαι διατάξεις Πάντως τὸ θέμα τοῦτο ἔχει προκαλέσει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας καὶ ἐξετάζεται ἀπὸ διαφόρους πλευράς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 30.9.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν. Δ. 4104)1960 προβλέπεται, ὅτι διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἐκδιδομένης μετὰ γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΙΚΑ καὶ σύμφωνον τοιαύτην τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, δύναται νὰ ἀναγνωρίζηται εἰς ἐργατοτεχνίτας ἀπασχοληθέντας εἰς πάσης φύσεως οἰκοδομικὰς καὶ συναφεῖς τεχνικὰς ἐργασίας ἀριθμὸς ἡμερῶν ἐργασίας ἀπὸ τῶν ἐτῶν 1951 ἕως 1957. Διὰ τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐκδοθησομένης ἀποφάσεως ἡμῶν θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ βασικώτερον τῶν αἰτημάτων τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδομῶν, ἤτοι ἀπὸ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων. Ἐξ ἄλλου διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. προβλέπεται ἡ μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας κατὰ πέντε ἔτη διὰ τοὺς ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολουμένους εἰς ἰδιαζόντως βαρέα ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Δι’ εἰδικοῦ δὲ κανονισμοῦ θέλουν καθορισθῆ τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων θὰ περιληφθοῦν καὶ ὡρισμέναι εἰδικότητες ἐργατῶν οἰκοδομῶν. Ἡ ἔκδοσις πάντως τοῦ κανονισμοῦ τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΙΚΑ, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας θὰ προκληθῇ σοβαρὰ οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ κλάδου Συντάξεων τοῦ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 27.9.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων σερβιτόρων, μαγείρων, ζαχαροπλαστῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846)51 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν. Δ. 4104)60 ὁρίζεται, ὅτι ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας προκειμένου περὶ ἀρρένων καὶ τοῦ 55ου τοιούτου προκειμένου περὶ θηλέων δικαιοῦνται πλήρους συντάξεως ἐφ’ ὅσον ἔχουν συμπληρώσει τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενον ἀριθ. ἡμερῶν ἐργασίας, οἱ ἠσφαλισμένοι οἱ ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολούμενοι εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καθοριζόμενα διὰ κανονισμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου θέλουν καθορισθῆ πλὴν τοῦ χρόνου ἀπασχολήσεως εἰς τὰ ἐν λόγῳ ἐπαγγέλματα καὶ πᾶν σχετικὸν μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τούτων ζήτημα. Προκειμένου προσεχῶς, νὰ ἀντιμετωπισθῇ θέμα τῆς ἐκδόσεως τοῦ κανονισμοῦ τούτου λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΙΚΑ θὰ ἐξετασθῇ καὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενον αἴτημα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων σερβιτόρων, μαγείρων, ζαχαροπλαστῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 26.7.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ν. Σκοπούλη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰσηγήθη εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτοῦ τὴν αὔξησιν κατὰ μίαν τῶν θέσεων ἰατρῶν θεραπευτῶν τοῦ ἐν Ἀστακῷ ὑποκαταστήματος αὐτοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ὁ προσληφθησόμενος ἰατρὸς ἐξυπηρετῇ μονίμως τὸν συσταθέντα ὑγειονομικὸν Σταθμὸν Λεσινίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 6.9.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἅ μᾶς ἀνέφερεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὸ θέμα τῆς προαγωγῆς τοῦ Τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος αὐτοῦ Ἐλευσῖνος εἰς περιφερειακὸν τοιοῦτον ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ αἰτήματα προαγωγῆς καὶ ἄλλων ὑποκαταστημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10536)8579 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21. 9.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κατηρτίσθη σχέδιον νόμου «περὶ Ταμείου Συντάξεως αὐτοκινητιστῶν, ὅπερ κατετέθη πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν». Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου προσδοκᾶται ἡ βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου καὶ τῆς παρεχομένης παρὰ τούτου ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ διατυπούμενα αἰτήματα καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, ἐπ’ αὐτῶν, ἠκούσθησαν κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ἐν λόγῳ Νομοσχεδίου αἱ διὰ τοῦ ὁποίου καθιερούμεναι τελικαὶ ρυθμίσεις ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ταμείου καὶ τὰς ὑγιεῖς ἀσφαλιστικὰς ἀρχὰς ἐν συνδυασμῷ πρὸς ἰδιομορφίας τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

II) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἀναφερόμενοι εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπανεξαγωγὴν Ἑλληνικῶν προϊόντων ὑπὸ Χωρῶν διμερῶν κλῆριγκ καὶ περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς περιῆλθον ἡμῖν πληροφορίαι, ὅτι ἐσημειώθησαν ἐπανεξαγωγαί τινες Ἑλληνικῶν προϊόντων, ὑπὸ διμερῶν Χωρῶν, πρὸς Χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος, ὑπάρχει δὲ φόβος ἐκ τῶν τοιούτων ἐπανεξαγωγῶν νὰ ἐπέλθῃ ἀνωμαλία εἰς τὴν ὁμαλὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων μας εἰς τὰς τελευταίας ταύτας Χώρας, προήλθομεν εἰς ἔντονα διαβήματα πρὸς τὰς διμερεῖς Χώρας καὶ διὰ τῶν ἐνταῦθα ἀντιπροσωπειῶν των καὶ διὰ τῶν ἡμετέρων Πρεσβειῶν, ἐπὶ τῷ τέλει, ἵνα τοιαῦται ἐπανεξαγωγαὶ μὴ πραγματοποιοῦνται ἄνευ ἡμετέρας συγκαταθέσεως, ὡς ἄλλωστε προβλέπουν καὶ αἱ οἰκεῖαι ἐμπορικαὶ συμφωνίαι. Ὡς ἀποτέλεσμα τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν ἡμῶν, ἐπανεξαγωγαί, κατὰ τὰς ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν πληροφορίας, δὲν σημειοῦνται ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 551 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11088)20.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ συνολικῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσοδείας 1959, τοῦ χωρίου Δοκιμίου–Ἀγρινίου, 136 τόννων, ἠγοράσθησαν μέχρι σήμερον ὑπὸ μὲν τοῦ Καπνεμπορίου 57 τόννοι, ὑπὸ δὲ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργαν. Καπνοῦ 49 τόννοι, ἤτοι παραμένουν ἀδιάθετοι 30 περίπου τόννοι καπνῶν ἐσοδείας 1959 τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Τὰ ὡς ἄνω ἀδιάθετα καπνά, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120) 1959 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἀποκλείονται τῶν διενεργουμένων ὑπὸ τοῦ Κράτους συγκεντρώσεων καπνῶν, ἐπειδὴ ἀνήκουν εἰς παραγωγοὺς τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ὑπερέβη τὰ διὰ τῆς ἐν λόγῳ πράξεως τεθειμένα ποσοτικὰ ὅρια καὶ συνεπῶς δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξαγορὰ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, πάντως δύναται νὰ διατεθῶσι ταῦτα ἐλευθέρως εἰς τὸ καπνεμπόριον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀδιάθετα καπνὰ ἐσοδείας 1958, τοῦ ἀνωτέρω χωρίου, ταῦτα ἀνέρχονται σήμερον εἰς 14 χιλ)μα ἐξαγώγιμα κυρίως καπνά, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐνηργήθη ἡ Κρατικὴ συγκέντρωσις καὶ τὰ ὁποῖα θ’ ἀπορροφηθῶσι ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐν συνεχεία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52153)25.10.60 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ἐπὶ πλέον τῶν ἐν αὐτῷ διαλαμβανομένων, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 428 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἁγίας Τριάδος Ἀργολίδος, ὡς καὶ ἐν τῇ κατατεθείσῃ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 994)30.9.60 ἀναφορᾷ του, ἥτις διαβιβάζεται ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10823) 19.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δηλοῖ, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Κοινότητός του εἰς οὐδεμίαν διαμαρτυρίαν προέβησαν διὰ τὰ ἀδιάθετα καπνά, χαρακτηρίζει δὲ τὰ ἐν τῇ ἀνωτέρῳ ἐρωτήσει ὑποστηριζόμενα ὡς τελείως ἀναληθῆ καὶ ἀνυπόστατα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀφορμὴν λαβόντες ἐκ δημοσιεύματος τῆς ἐφημερίδος «ΕΘΝΟΣ» τῆς 24ης Σεπτεμβρίου, περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς Αὐστραλίαν μεταναστευσάντων Ἑλλήνων, κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 70627)26.7.60 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὴν Βουλήν, εἰς ἀπάντησιν διαβιβασθείσης σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστευσάντων εἰς Αὐστραλίαν Ἑλλήνων, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1945 μέχρι Δεκεμβρίου 1954, ἀνῆλθεν εἰς 24.077, ὡς ἀναφέρεται ἐν τῷ ἐγγράφῳ, καὶ οὐχὶ εἰς 20.077, ὡς ἐν τῷ δημοσιεύματι, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν 3.808 μεταναστῶν κατὰ τὸ 1959, ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ ἔτους τούτου. Παρακαλῶ, ὅπως ἀνακοινωθῇ ἡ παροῦσα εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Γ. Βαλοῦρδον, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70627) 26.7.60 ἐγγράφου ἡμῶν, πρὸς διευκρίνησιν διὰ τυχὸν ἐσφαλμένην μεταβίβασιν τῶν ἐν τῷ ἐγγράφῳ ἀριθμῶν Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7011) 5675)3.6.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, κατόπιν τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, ἐν σχέσει μὲ τὰς καταγγελίας τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ εἰς βάρος ὀργάνων τῆς Δ. Χ. Λέσβου, διεπιστώθη, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει των ἀναφερόμενα δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Οἱ ἐν ταύτῃ ἀναφερόμενοι, εἶναι δεδηλωμένοι κομμουνισταὶ μὲ πλουσίαν δρᾶσιν, παρ’ ὅλα δὲ ταῦτα οὐδέποτε ἐκακοποιήθησαν ὑπὸ ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς καί, ὁσάκις ἐκλήθησαν εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Καταστήματα, μετὰ τὴν παροχὴν τῶν αἰτηθεισῶν πληροφοριῶν ἀφέθησαν ἐλεύθεροι, οὐδενὸς κακοποιηθέντος. Ἀξιωματικοὶ καὶ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς Λέσβου, οὐδέποτε ἐξετράπησαν τῶν ὁρίων τῶν νόμων, ἀλλ’ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των, ἐφορεύοντες ἐπὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς νήσου καὶ τῶν κατοίκων της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9210) 7517)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καταγγελίαν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ εἰς βάρος ὀργάνων τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Αἰγίου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας συμμορφούμενα πρὸς τὰς διαταγὰς τὰς ὁποίας ἔχουν, ὄχι μόνον δὲν ἠπείλησαν καὶ δὲν ἐξύβρισαν, ἀλλὰ προκληθέντα ἀναιδῶς ὑπὸ τοῦ ὑπὸ ὅρους ἀπολυθέντος ἐκ τῶν φυλακῶν γνωστοῦ κομμουνιστοῦ Σακελλαρίου Γεωργίου, δὲν ἀπήντησαν. Εἶναι δὲ προφανές, ὅτι ἡ διαμαρτυρία, διὰ τὴν δῆθεν προκλητικὴν στάσιν τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας, ἐγένετο πρὸς δυσφήμησιν καὶ μόνον τοῦ Σώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8716) 7061)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ καταγγελίαν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἀναφορικῶς πρὸς τὰς ἐκδηλωθείσας ἐνεργείας ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἀνδρῶν τῶν ΤΕΑ τοῦ χωρίου Καρβέλι–Καλαμῶν, εἰς βάρος τοῦ οἰνοπώλου Μαράβα Ἠλία τοῦ Παναγιώτου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, ἡ καταγγελία καὶ διαμαρτυρία των εἶναι ὅλως ἀντίθετος τῆς πραγματικότητος. Τὰ ὄργανα Χωροφυλακῆς οὐδέποτε καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐστράφησαν ἐναντίον του καί, συνεπῶς, τὰ παρ’ αὐτοῦ διατεινόμενα εἶναι τελείως ψευδῆ καὶ ἀνυπόστατα, ἀποσκοποῦν, κατὰ τὴν συνήθη μέθοδον, εἰς τὴν συκοφάντησιν τῶν ΤΕΑ καὶ τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Α. Κακογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9552) 7814)2.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν α) ἀναφέρεται εἰς πράξεις κατά τινος ἐκ τῶν ὑπογραφόντων ταύτης ἀορίστως, β) ἀποδίδει πράξεις αὐθορμήτου ἀποδοκιμασίας ἐκ μέρους πολιτῶν εἰς τὰ κατὰ τόπους ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ γ) μέμφεται τὰ ὄργανα Χωροφυλακῆς Ἀμφίσσης, ὡς διώκοντα τοὺς ὀπαδοὺς ἑτέρου πολιτικοῦ παράγοντος, γεγονότα, δηλονότι, καὶ ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, μὴ ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς συμμορφοῦνται πρὸς τὰς διαταγὰς τῶν προϊσταμένων των καὶ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των, συνισταμένου εἰς τὴν προστασίαν τῶν νομιμοφρόνων πολιτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9544) 7806)2.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ ὑπὸ ἐκτόπισιν κομμουνιστὴς Ἰωαννίδης Δημήτριος, ἐξελθὼν τοῦ νοσοκομείου, ὅπου ἐνοσηλεύετο, ὡδηγήθη εἰς τὴν Ὑποδιεύθυνσιν Γενικῆς Ἀσφαλείας πρὸς φωτογράφησιν, καθ’ ὅσον αὕτη ἐστερεῖτο φωτογραφίας του. Ἡ ἐνέργεια αὕτη ἐγένετο νομίμως, δυνάμει τοῦ Διατάγματος τοῦ ἔτους 1929 «περὶ συστάσεως τῆς Διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῶν Ἀναζητήσεων», καθ’ ὃ ἡ φωτογράφησις ἐπιβάλλεται ὑποχρεωτικῶς ἐπὶ παντὸς ἀτόμου, συνεπείᾳ τῶν κειμένων νόμων, διοικητικῶς ἐκτοπιζομένου. Ἑπομένως, ἡ διαμαρτυρία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ὡς καὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ περὶ κακοποιήσεως τοῦ ἀνωτέρω, εἶναι ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος, ἀποσκοποῦν δὲ εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων καὶ μόνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7021) 5865 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι τὰ μὲν καταγγελλόμενα ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ δὲν εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν πραγματικότητα, τὰ δὲ ὑπὸ τοῦ ἐργατοτεχνίτου Νικολάου Μωλὲ ὁμολογηθέντα τυγχάνουσιν ἀναληθῆ. Ὁ ἀντιπρόσωπος, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 τοῦ Κόμματος Φιλελευθέρων τοῦ χωρίου Ὡρολόγιον–Εὐβοίας, ἐπιβεβαιώνει τὰς ἀνωτέρω διαπιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10066) 8199 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὰ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου ὑποστηριζόμενα, ἐν σχέσει μὲ τὴν συμπεριφορὰν τῶν ὀργάνων τοῦ ἐν περιλήψει Παραρτήματος Ἀσφαλείας, εἶναι, ὡς διετυπώθη, ὅλως ἀνακριβῆ. Τὰ ὄργανα τοῦ Παραρτήματος Ἀσφαλείας Καισαριανῆς, ὑπεύθυνα διὰ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιφερείας, παρακολουθοῦν πᾶν ὕποπτον στοιχεῖον, τὴν δὲ νύκτα τῆς 20.8.60 ὁ Διοικητὴς τοῦ Παραρτήματος Ἀσφαλείας, Λεκάκος Παν., ἀντιληφθεὶς ὕποπτον ἄτομον μεταφέρον δέμα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν δήλωσίν του περιεῖχε κάλτσες, ἐκάλεσε τοῦτο εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, ὅπου διεπιστώθη, ὅτι τὸ δέμα περιεῖχεν ἀντίτυπα κομμουνιστικοῦ ἐντύπου. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν ταύτην, ὁ ὕποπτος οὗτος, ὀνόματι Βλάχος Λουκᾶς, γνωστὸς κομμουνιστής, ἀφέθη ἐλεύθερος. Οἱ προβαλλόμενοι ἰσχυρισμοὶ περὶ αὐθαιρέτων κλήσεων τῶν πολιτῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Παράρτημα Ἀσφαλείας, ἐκτοξεύσεων ἀπειλῶν καὶ κακοποιήσεων, εἶναι ὡσαύτως ἀνακριβεῖς καὶ ἀποβλέπουν μόνον εἰς τὴν ἀποθάρρυνσιν καὶ συκοφάντησιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9223) 7539 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὰς διενεργηθείσας ἀρχαιρεσίας εἰς τὸν Ἐργατικὸν Κέντρον Ρεθύμνης, ἀντιθέτως πρὸς τὰ διατεινόμενα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ, οὐδεμία παράβασις ἢ ἄλλη τις αὐθαιρεσία ἔλαβε χώραν, ὁ δὲ Πρόεδρος τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς οὐδεμίαν ἀπολύτως διετύπωσεν ἔνστασιν ἢ ἄλλην τινὰ διαμαρτυρίαν κατὰ τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν, ὑπογράψας τὸ σχετικὸν πρωτόκολλον. Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα οὐδόλως ἐπενέβησαν εἰς τὴν ἐκλογήν, ἡ ὁποία ἀνέδειξε καὶ πάλιν ὡς Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης τὸν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκλεγόμενον. Ἐπίσης, ὁ Δήμαρχος Ρεθύμνης, ἰατρὸς τὸ ἐπάγγελμα, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔσχε ποτὲ εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ κομμουνιστικοῦ στελέχους διετυπώθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων, πρὸς συγκάλυψιν τῆς ἀποτυχίας τῶν ἀριστερῶν ὑποψηφίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκατάστασιν, εἰς τὴν ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἀγροτικὴν ἰδιοκτησίαν τῶν κληρονόμων Λ. Τσιώκου, τῶν δικαιωθέντων γεωργικοῦ κλήρου εἰς αὐτήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Αἰτωλοακαρνανίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18493)24.10.1960 ἀναφορᾶς της, οἱ δικαιωθέντες ἀποκαταστάσεως ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰς ἀπαλλοτριωθείσας ἐκτάσεις διὰ προχείρου διανομῆς ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν τῶν πληγέντων ἐκ πολεμικῶν γεγονότων ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι σχετικὸν πρὸς τὸ θιγόμενον θέμα τυγχάνει τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε)7241)19.2.59 ἔγγραφόν μας πρὸς ὑμᾶς, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου συναποστέλλομεν ὑμῖν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. Ε)7241. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ)1126) 6.2.59 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας), ἀπὸ 2.2.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαγραφὴν τῶν χρεῶν τῶν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν, τῶν προερχομένων ἐκ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς ζώων καὶ γεωργικῶν ἐργαλείων πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς γεωργικῆς των οἰκονομίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ χορηγηθεῖσαι ἐνισχύσεις εἰς τοὺς ἀνωτέρω ἀγρότας, διακρίνονται εἰς δύο κατηγορίας: α) Εἰς τὰς χορηγηθείσας ἐνισχύσεις ἐκ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, καὶ β) εἰς τὰς χορηγηθείσας ἐνισχύσεις ἐκ πιστώσεων τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκ τῶν χορηγηθεισῶν ἐνισχύσεων ἐκ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἐχρεώθησαν μόνον τὰ μεγάλης ἀξίας γεωργικὰ ἐφόδια, ἤτοι: κάρρα, ζῶα, ἄροτρα, σβάρναι, μελιτοεξαγωγεῖς, ψεκαστῆρες κλπ. καὶ δὴ μὲ τὸ 40% τῆς τιμῆς κτήσεως αὐτῶν, αἱ δὲ λοιπαὶ ἐνισχύσεις, ἤτοι: χρηματικαὶ ἐνισχύσεις, ἀρόσεις, σπόροι, λιπάσματα, ζωοτροφαὶ καὶ τὰ μικρᾶς ἀξίας γεωργικὰ ἐργαλεῖα (τσάπαι, δρέπανα, πριόνια, πελέκεις, κλαδευτήρια κλπ.), ὧν ἡ τιμὴ κτήσεως δὲν ὑπερέβαινον τὰς 25 δραχ., ἐδόθησαν δωρεάν. Αἱ χορηγηθεῖσαι ἐνισχύσεις ἐκ πιστώσεων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἐδόθησαν ὑπὸ μορφὴν ἀτόκων δανείων. Ἡ ἐξόφλησις τῶν χρεῶν ἐκ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, καθωρίσθη, ὅπως ἐνεργηθῇ εἰς 10 ἐτησίας ἀτόκους δόσεις, τῆς πρώτης καταβλητέας μετὰ παρέλευσιν διετίας ἀπὸ τῆς χορηγήσεως τῶν ἐνισχύσεων, εἴτε τοῖς μετρητοῖς, εἴτε εἰς προσφορὰν ἐργασίας εἰς ἔργα κοινῆς ὠφελείας κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς Κοινότητας, ἐξ ὧν κατάγονται οἱ ἐξοφλοῦντες τὰ χρέη των ἀγρόται. Ἡ ἀναζήτησις τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐν λόγῳ χρεῶν, ἤρξατο μόνον τὸ οἰκον. ἔτος 1955, ἤτοι μετὰ παρέλευσιν οὐχὶ τῆς προβλεπομένης διετίας, ἀλλὰ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ τῆς χορηγήσεως τῶν ἐφοδίων, δηλονότι ἡ εἴσπραξις αὐτῶν ἤρχισεν εἰς χρόνον καθ’ ὃν ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς βελτιωθεῖσα ἀρκούντως ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ὀφειλετῶν ἀγροτῶν. Ἡ ἐξόφλησις τῶν χρεῶν, τῶν προερχομένων ἐκ χορηγηθεισῶν ἐνισχύσεων ἐκ πιστώσεων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὡρίσθη, ὅπως ἐνεργηθῇ εἰς 5 ἐτησίας ἀτόκους δόσεις, τῆς πρώτης καταβλητέας μετὰ παρέλευσιν διετίας ἀπὸ τῆς χορηγήσεώς των. Ἡ εἴσπραξις τῶν εἰρημένων χρεῶν ἀμφοτέρων τῶν κατηγοριῶν ἀνετέθη δι’ εἰδικῆς συμβάσεως, ἀπὸ 2.2.1955, εἰς τὴν ΑΤΕ, εἰς ἣν ἔχει γίνει καὶ σχετικὴ σύστασις ἡμῶν, ὅπως, κατὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐν λόγῳ χρεῶν, μὴ ἀσκῇ πίεσιν ἐπὶ τῶν ὀφειλετῶν τῶν ἀποδεδειγμένως εὑρισκομένων εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν νὰ ἐξοφλήσουν τὸ χρέος των τοῦτο, κυρίως δὲ ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Χώρας. Πάντως, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, διαμαρτυρίαι ἢ ὑπομνήματα διὰ τὴν ἀναστολὴν ἢ διαγραφὴν τῶν ἐν λόγῳ χρεῶν, προέρχονται μόνον ἀπὸ εὐαρίθμους ἀγρότας Κοινοτήτων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Ἠπείρου (κυρίως Πωγωνίου), Τριχωνίδος καὶ Ναυπακτίας Αἰτωλ)νίας, Εὐρυτανίας, Ἀρκαδίας καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας, δι’ οὓς ἀγρότας, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἔχει γίνει σύστασις ἡμῶν εἰς τὴν ΑΤΕ, ὅπως μὴ ἀσκῇ πίεσιν ἐπ’ αὐτῶν, κατὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς εἰσπράξεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται χρεῶν. Συνολικῶς, αἱ χορηγηθεῖσαι μέχρι σήμερον ἐνισχύσεις εἰς τοὺς ὡς εἴρηται ἀγρότας ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἰς χρῆμα καὶ γεωργικὰ ἐφόδια, ἀνέρχονται εἰς δραχ. 656.410.000. Ἐξ αὐτῶν ἐχρεώθησαν καὶ ἀναζητεῖται ἡ εἴσπραξις μόνον ποσοῦ δραχ. 183.300.000, ἀντιπροσωπεύοντος, ὡς προελέχθη, τὸ 40% τῆς τιμῆς κτήσεως τῶν χορηγηθέντων ζώων καὶ μεγάλων γεωργικῶν ἐργαλείων, τοῦ ὑπολοίπου τῶν ἐνισχύσεων ἐκ δρχ. 473.110.000 χορηγηθέντος εἰς αὐτοὺς δωρεάν. Διαγραφὴ τῶν ἀνωτέρω χρεῶν, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων, περὶ τοῦ τρόπου χρεώσεως καὶ εἰσπράξεως αὐτῶν, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐνδεικνυομένη, τοσούτῳ δὲ μᾶλλον, καθόσον πέραν τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων, τὰ ἐν λόγῳ χρεωθέντα ἐφόδια (ζῶα, ἄροτρα κλπ.) ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τῶν λαβόντων ἀποδοτικῶς. Ἐπίσης, δὲν νοεῖται ἀπαλλαγὴ τῆς καταβολῆς τῆς ἀξίας τῶν χορηγηθέντων εἰς τοὺς ἀγρότας ζώων, προελεύσεως ΟΥΝΡΡΑ, ἅτινα ὡσαύτως ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὸ τούτων ἀποδοτικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11001)8936)19.10.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 589 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, σχετικὴ μὲ τὸ ὑπὸ ἵδρυσιν Τυροκομεῖον Λαρίσης, φορεὺς τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου–Ἀγυιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος (1960) ἐξησφαλίσθη ἐκ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων πίστωσις 5.500.000 δραχ. (ἐξ ὧν 1.500.000 δραχ. ὡς χαριστικὴ ἐπιδότησις), διὰ τὴν ἵδρυσιν Τυροκομείου εἰς Λάρισαν (φορεὺς ἔργου ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Τυρνάβου–Ἀγυιᾶς). Ἡ σχετικὴ οἰκονομικὴ–τεχνικὴ μελέτη τοῦ ἔργου συνετάχθη ὑπὸ τῆς ΑΤΕ (διὰ τὴν ἀνέγερσιν τυροκομείου). Μεταγενεστέρως ἀνέκυψε θέμα συμπληρώσεως τῆς ἐν λόγῳ μελέτης, εἰς τρόπον ὥστε τὸ ἔργον νὰ περιλαμβάνῃ καὶ τμῆμα παστεριώσεως γάλακτος. Ἤδη, ἀναμορφοῦται ἡ μελέτη ὑπὸ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ. Προωθεῖται τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως τοῦ δανείου ὑπὸ τῆς ΑΤΕ. Μετὰ τὴν ἔγκρισιν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ τοῦ δανείου, θὰ γίνῃ δημοπράτησις τοῦ ἔργου, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἔναρξιν ἐργασιῶν ἐκτελέσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, δι’ ἧς θίγεται ζήτημα ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων τῆς Κοινότητος Βαρβάρας Χαλκιδικῆς ἐπὶ δασωδῶν ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο τῆς διαθέσεως ἢ ἀπαλλοτριώσεως διὰ γεωργικὴν ἢ γεωργοκτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν δεκτικῶν καλλιεργείας δασικῶν ἐκτάσεων ἄνευ βλάβης τῶν οἰκείων δασικῶν συγκροτημάτων μελετᾶται πρὸς λῆψιν τῆς ἐνδεικνυομένης νομοθετικῆς μερίμνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἀπαντῶντες εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη ὑπ’ ἀριθ. 605)12.10.60, σχετικῶς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων γερμανικῶν καὶ ἄλλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, κατόπιν σχετικῆς ἐπερωτήσεως συνεζητήθη εὐρέως ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ Φεβρουάριον τοῦ 1957, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κυρίου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ παρέσχε πᾶσαν σχετικὴν πληροφορίαν. Εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην ἔλαβε μέρος καὶ ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης. Ἔκτοτε ἡ κατάστασις κατ’ οὐδὲν μετεβλήθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1960

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11438)9278) 31.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη ἐπὶ τῶν λόγων τῆς ἐπιβολῆς καὶ διατηρήσεως τοῦ ἐπὶ τῆς βενζίνης φόρου καταναλώσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ἐκ δραχμῶν τριῶν (3) κατὰ χιλιόγραμμον φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τῆς βενζίνης ἐν ἔτει 1955 (Νόμος 3287) δὲν ἐπῆλθεν αὔξησις τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς βενζίνης κατὰ τὸ ποσὸν τοῦτο, ἀλλὰ πολὺ μικροτέρα, καθ’ ὅσον ἡ ἐπιβολὴ τοῦ φόρου τούτου συνεδυάσθη μὲ μείωσιν τοῦ δασμοῦ εἰς τὸ ἓν δέκατον, ἤτοι ἀπὸ δραχμὰς 1,68 εἰς δραχ. 0,168 τὸ χιλιόγραμμον. Μετὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου καταναλώσεως, ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τῆς βενζίνης ἐξ αὐτοῦ καὶ τοῦ δασμοῦ ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 3,17 (περίπου) ἔναντι τῆς προϋφισταμένης ἐκ μόνου τοῦ δασμοῦ δραχ. 1,68, ἤτοι ἔλαβε χώραν αὔξησις ἐκ δραχ. 1,49 κατὰ χιλιόγραμμον. 2) Ἐν τῇ ἀπὸ 27 Ἀπριλίου 1955 εἰσηγητικῇ ἐκθέσει πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ Ν. 3287)55 παρὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἀναφέρονται τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἰδίᾳ κατόπιν τῆς ἐκ τῶν σεισμῶν δημιουργηθείσης καταστάσεως, ἐκρίθη ἐπιβεβλημένη ἡ αὔξησις τῶν δημοσίων ἐσόδων. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ προσαρμογὴ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν τῶν μήπω προσαρμοσθεισῶν μέχρι τοῦδε κλάσεων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς εἴτε διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, εἴτε διὰ τῆς ἐπιβολῆς εἰδικῶν φόρων καταναλώσεως. Ἐπομένως, καὶ ἡ αὔξησις τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς βενζίνης ἐγένετο οὐχὶ ἀποκλειστικῶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν τῶν Ἰονίων Νήσων προσθέτων ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ τῶν καθόλου δημοσίων δαπανῶν, κυρίως δὲ διὰ τὴν προσαρμογὴν τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς βενζίνης, ὡς ἐγένετο καὶ δι’ ἅπαντα τὰ εἴδη τὰ ὑποκείμενα εἰς εἰδικευμένους δασμοὺς πρὸς τὴν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς τοῦ ἔτους 1953 προελθοῦσαν γενικὴν ὕψωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν. Οὕτως, ἡ κατὰ χιλιόγραμμον τιμὴ τσὶφ τῆς βενζίνης ἀνήρχετο κατὰ τὸ 1952 εἰς δραχ. 0,71, ἐνῷ μετὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1953 ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 1,20. 3) Σημαντικὸν μέρος τῶν ἐκ τῆς βενζίνης δημοσίων ἐσόδων διατίθεται πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας. Τοῦτο προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 31)55 «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν», ὅπερ ὁρίζει, ὅτι ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς βενζίνης ἀποδίδεται εἰς τὸ ἀνωτέρω Ταμεῖον ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ 50% τοῦ ἰσχύοντος ἐπ’ αὐτῆς κυρίου δασμοῦ, κατὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1954. Δεδομένου, ὅτι, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ κύριος δασμὸς τῆς βενζίνης ἀνήρχετο εἰς 0,94 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον προκύπτει, ὅτι τὸ ἀποδιδόμενον ποσὸν προσδιορίζεται μὲ βάσιν 0,48 δραχ. τὸ χιλ)μον ἢ 470 τὸν τόννον. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι ὁ φόρος καταναλώσεως ἐπὶ τῆς βενζίνης οὐ μόνον δὲν ἐπεβλήθη πρὸς τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν προσκαίρων ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ὅτι ὁ φόρος οὗτος ἐν μέρει μόνον ἐπέφερεν αὔξησιν τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς βενζίνης, ἥτις ἐδικαιολογεῖτο πλήρως ἐκ γενικῶν λόγων πλήρως ἰσχυόντων καὶ νῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11571)9360)2.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 701) 1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ., ἀναφορικῶς μὲ τὸ στάδιον, εἰς ὃ εὑρίσκεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς διαθήκης Ἀλεξάνδρου Διομήδους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ ἐνταῦθα, τὴν 11ην Νοεμβρίου 1950, ἀποβιώσας τέως Πρωθυπουργὸς Ἀλέξανδρος Διομήδης διὰ διαθηκῶν του, δημοσιευθεισῶν ὑπὸ τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν τὴν 15ην Νοεμβρίου 1950, κατέλειπε διάφορα κληροδοτήματα ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν, ἐν οἷς καὶ τοιοῦτον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, πρὸς ὃ ἐκληροδότησε τὴν ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ρηγίλης ἀριθ. 18 οἰκίαν του, καθὼς καὶ διάφορα χρεώγραφα, κατατεθειμένα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἱδρυθῇ ἐν Ἀθήναις βοτανικὸς κῆπος φέρων τὸ ὄνομα «Βοτανικὸς κῆπος Ἰουλίας καὶ Ἀλεξάνδρου Διομήδους», ἵνα οὗτος χρησιμεύσῃ διὰ τὴν Πανεπιστημιακὴν καὶ ἄλλην διδασκαλίαν (δι’ ἐργαστηρίων καὶ ἄλλων πειραματισμῶν) «πρὸς διάδοσιν, καλλιέργειαν, ἀνάπτυξιν καὶ ἀγάπην εἰς τὰς νέας γενεὰς τοῦ κόσμου τῶν φυτῶν, δένδρων καὶ ἀνθέων». Περαιτέρω, διὰ τῆς αὐτῆς διαθήκης συνιστᾶται ἴδιον ἵδρυμα, διοικούμενον ὑπὸ πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν αὐτὴν διαθήκην θὰ διαχειρισθῇ ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, ἤτοι μέχρι τοῦ 1965 τὴν ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος καταλειπομένην περιουσίαν, εἰς τρόπον ὥστε διὰ τῶν συγκεντρωθησομένων τόκων καὶ ἄλλων προσόδων, νὰ δημιουργηθῇ κεφάλαιον ἱκανόν, διὰ τὴν ἐπιστημονικῶς ἄνετον καὶ κοινωνικῶς ἐπωφελῆ πραγμάτωσιν τοῦ σκοποῦ τοῦ Ἱδρύματος. Μερίμνῃ τῶν ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης, ἐπετεύχθη ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ κληρονομιαίας περιουσίας καὶ ἐκκαθάρισις ταύτης, καθὼς καὶ ἡ καταβολὴ ἐν συνεχείᾳ τῶν κληροδοτημάτων πρὸς τοὺς τιμωμένους κληροδόχους, παραδοθείσης ἅμα πρὸς τοὺς διοικητὰς τοῦ ὡς ἄνω ἱδρύματος τῆς κληροδοτουμένης αὐτῷ περιουσίας, κατὰ τὸ ἔτος 1958. Τοῦ Ἱδρύματος τούτου ἡ σύστασις ἐνεκρίθη ἔκτοτε διὰ τοῦ ἀπὸ 28ης Ἰουλίου 1951 Β. Διατάγματος, δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 223)9. 8.1951 φύλλον Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (Τεῦχος Αʹ) καὶ ὁ Ὀργανισμός του ἐκυρώθη διὰ τοῦ ἀπὸ 26.9. 1952 Β. Δ)τος, δημοσιευθέντος, μετὰ τοῦ οἰκείου ὀργανισμοῦ, εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 272)1.10.51 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (τεῦχος Αʹ). Κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, καὶ ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ διαθέτης ἐξέφρασε τὴν εὐχήν, ὅπως τὸ Κράτος καὶ οἱ Δῆμοι διαθέσωσι τὴν ἀναγκαίαν ἔκτασιν, ἵνα «χρησιμεύσῃ ὡς βάσις τοῦ ἱδρυθησομένου Βοτανικοῦ κήπου» ἐπετεύχθη ἡ παραχώρησις διὰ προσωρινοῦ παραχωρητηρίου ἐκτάσεως παρὰ τὸ Δαφνὶ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οὕτω δὲ καθίσταται βέβαιον, ὅτι διὰ τῶν συγκεντρωθησομένων, κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ διαθέτου ὁριζομένην δεκαπενταετίαν, εἰσοδημάτων, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἵδρυσις καὶ ἡ λειτουργία τοῦ βοτανικοῦ κήπου, εἰς τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω παραχωρηθεῖσαν ἔκτασιν. Σημειωτέον, ὅτι κατόπιν ἀνακυψάσης διαφωνίας μετὰ τῶν ἀδελφῶν Πετσάλη, ἀνεψιῶν καὶ κληρονόμων, τοῦ περὶ οὗ πρόκειται διαθέτου, ὡς πρὸς τὸν ὑπόχρεον διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν βαρυνόντων τὴν κληρονομίαν ταύτην φόρων, ἤρξατο ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 μακρὸς δικαστικὸς ἀγών, ὁ ὁποῖος ἐτερματίσθη διὰ συμβιβασμοῦ τὸ ἔτος 1957, κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1958 ἐλύθη συμβιβαστικῶς καὶ τὸ ἀνακῦψαν θέμα τῆς πληρωμῆς τῶν δαπανῶν διαχειρίσεως τῆς ATLAN-TIC BANK, παρ’ ᾗ ἦσαν κατατεθειμένα περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς αὐτῆς κληρονομίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 233)60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν τὸ ἀπὸ 30.9.1960 σημείωμα τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ε.Λ.Σ. πρὸς τὸ ὁποῖον συμφωνοῦμεν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2287)29.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 233 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 ζητήματος. α) Δὲν ἀναφερόμεθα εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν ἐτῶν 1953)54 καὶ 1954)55, διότι κατὰ μὲν τὸ πρῶτον ἐκ τῶν ἄνω ἐτῶν διεκόπη συνεπείᾳ Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ ἐννεάμηνον ἡ λειτουργία τῆς Ε.Λ.Σ. κατὰ δὲ τὸ δεύτερον δὲν ὑπῆρξε ἐπίσης συνεχής. β) Οἱ προϋπολογισμοὶ τῆς Ε.Λ.Σ. τῶν ἐτῶν 1955)56 καὶ 1956)57 ἀνῆλθον ἀντιστοίχως εἰς δραχμ. 13.060.000 καὶ 13.456.000. Κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα ἡ Ε.Λ.Σ. ἐλλείψει στέγης ἐν Ἀθήναις λόγῳ τῆς κατὰ Αὔγουστον 1954 κατεδαφίσεως τοῦ θεάτρου «ΟΛΥΜΠΙΑ» ἐλειτούργησε μόνον εἰς τὰς ἐπαρχίας (Πάτραι, Πειραιεύς, Θεσσαλονίκη), ὡς καὶ εἰς τὸ ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας θερινὸν θέατρον διὰ τῆς ἐπαναλήψεως ἀποκλειστικῶς ἔργων τοῦ παλαιοῦ ρεπερτορίου καὶ μόνον (πλὴν μιᾶς ὀπερέττας ἀναβιβαζομένης κατ’ ἔτος εἰς τὸ θερινὸν θέατρον) καὶ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ἀπολύτως περιωρισμένου καλλιτεχνικοῦ, τεχνικοῦ, διοικητικοῦ καὶ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ συνέχεια εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἱδρύματος, μέχρις ὅτου τοῦτο ἀποκτήσῃ χειμερινὴν στέγην ἐν Ἀθήναις. γ) Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1957)1958 ἀνῆλθεν εἰς δραχμ. 18.676.000 διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: 1) Ἐν ὄψει τῆς ἀναμενομένης κατὰ Ἰανουάριον 1958 ἐπαναλειτουργίας τῆς κανονικῆς χειμερινῆς στέγης τῆς Ε. Λ.Σ. εἰς τὸ Θέατρον «ΟΛΥΜΠΙΑ», προσελήφθησαν ἀπὸ Νοέμβριον 1957 — Ἰανουάριον 1958, 23 νέοι Χορῳδοὶ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς Χορῳδίας, 15 νέοι Χορευταὶ διὰ τὴν ἀρτίαν συγκρότησιν τοῦ μέχρι τότε ἀνυπάρκτου Μπαλέττου, 15 Μουσικοὶ εἰς συμπλήρωσιν τῆς Ὀρχήστρας, Τεχνικοί, Ἐλεγκταί, φύλακες καὶ καθαρίστριαι αὐξηθέντος οὕτω τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ε.Λ.Σ. κατὰ 85 2) Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1957 ἤρχισε ἡ καταβολὴ μισθωμάτων εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τοῦ θεάτρου «ΟΛΥΜΠΙΑ» καὶ διὰ τὴν μίσθωσιν ἀποθήκης σκηνογραφικοῦ ὑλικοῦ. 3) Κατεσκευάσθησαν σκηνογραφίαι, ἐνδυμασίαι καὶ εἴδη φροντιστηρίου διὰ τὴν ἀναβίβασιν τῶν νέων μελοδραματικῶν ἔργων καὶ ἐγένετο ἐπίσης μηχανικὸς καὶ ἠλεκτρολογικὸς ἐξοπλισμὸς τῆς Σκηνῆς τοῦ θεάτρου. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ παλαιὸν σκηνογραφικὸν καὶ ἐνδυματολογικὸν ὑλικὸν λόγῳ τῆς συνεχοῦς χρησιμοποιήσεώς του ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939 μέχρι καὶ τοῦ 1957 εἶχεν ὑποστῆ τοσαύτην φθοράν, ὥστε νὰ καθίσταται αὐτόχρημα ἀδύνατος ἡ περαιτέρω χρησιμοποίησίς του καὶ μάλιστα εἰς τὸ νέον θέατρον τῶν «ΟΛΥΜΠΙΩΝ». Αἱ ἀνωτέρω δαπάναι ὡς ἀναλυτικῶς ἐν τοῖς λογιστικοῖς βιβλίοις τῆς Ε.Λ.Σ. ἀναγράφονται δικαιολογοῦν ἀπολύτως τὴν διαφορὰν τοῦ ὕψους τῶν παλαιῶν προϋπολογισμῶν καὶ τοῦ νέου τοιούτου. δ) Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1958)59 ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 21.081.000, τῆς ἔναντι τοῦ προηγουμένου προϋπογισμοῦ διαφορᾶς ὀφειλομένης εἰς τοὺς κάτωθι λόγους: 1) Κατεβλήθη ηὐξημένον μισθολόγιον ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι οἱ νεοπροσληφθέντες ὡς ἀνωτέρω ἐμισθοδοτήθησαν καθ’ ὁλόκληρον τὸ οἰκονομικὸν ἔτος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι εἰς τοὺς ἐξ αὐτῶν χορῳδοὺς προσληφθέντας μὲ μισθὸν δραχμ. 1.400 ἐχορηγήθη μηνιαία αὔξησις δραχμ. 400. 2) Ηὐξήθησαν τὰ μισθώματα τοῦ Θεάτρου «Ὀλύμπια» καταβληθέντα δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος, ὅπως ἐπίσης ηὐξήθησαν καὶ τὰ γενικὰ ἔξοδα τῶν παραστάσεων, λόγῳ τῆς ἀναβιβάσεως 12 εἰσέτι νέων ἔργων τὰ ὁποῖα ἐδιδάχθησαν σὺν τῇ ἐπαναλήψει τῶν 8 ἔργων τοῦ περυσινοῦ ρεπερτορίου. ε) Ὁ προϋπολογισμὸς τέλος τοῦ ἔτους 1959)60 ἀνῆλθεν εἰς δραχμ. 21.950.000. Ἡ ἔναντι τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ προηγουμένου ἔτους διαφορὰ ὀφείλεται εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κατὰ Μάϊον 1959 μὴ ἀνανεωσάντων τὰς συμβάσεις τῶν μελῶν τοῦ καλλιτεχνικοῦ καὶ τεχνικοῦ προσωπικοῦ, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 80)1959 Πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4013)1959 Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἡ ἐκ τῆς μειώσεως ταύτης τοῦ προσωπικοῦ προκύψασα εἰς τὴν μισθοδοσίαν οἰκονομία ὑπολογιζομένη ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν δύο προϋπολογισμῶν εἰς δραχμ. 1.200.000 περίπου ἐχρησιμοποιήθη. α) Διὰ τὴν ἐξόφλησιν παλαιᾶς ὑποχρεώσεως τῆς Ε.Λ.Σ. πρὸς τὴν ἰδιοκτησίαν τοῦ Θεάτρου ἐκ διαφορᾶς μισθωμάτων δραχμ. 335.000. β) Διὰ τὴν προμήθειαν ἀπολύτως ἀναγκαίου μουσικοῦ ὑλικοῦ δραχμ. 150.000. γ) Διὰ τὴν μίσθωσιν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μαυρομιχάλη 6 ἀκινήτου κριθεῖσαν ἀπαραίτητον, ἀφ’ ἑνὸς διὰ τὴν λειτουργίαν αἰθουσῶν δοκιμῶν καὶ εἰδικῆς αἰθούσης ἐκγυμνάσεως τοῦ Μπαλέττου, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν φύλαξιν σημαντικωτάτης ἀξίας ἐνδυματολογικοῦ ὑλικοῦ δραχμ. 180.000. Τὸ ὑπόλοιπον τῆς διαφορᾶς ἀπεδόθη τελικῶς καὶ πάλιν εἰς τοὺς καλλιτέχνας, διότι: α) Κατεβλήθη εἰς αὐτοὺς ἀποζημίωσις διὰ τὴν μὴ χορηγηθεῖσαν ἄδειαν τοῦ ἔτους 1957 ἀνερχομένη εἰς δραχμ. 350.000. β) Ἐχορηγήθη εἰς αὐτοὺς ἔκτακτος προκαταβολὴ ἐκ δραχμ. 1.000 εἰς ἕκαστον, τοῦ σχετικοῦ κονδυλίου, ἀνελθόντος εἰς δραχμ. 207.500. 2) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 ζητήματος: Κατὰ τὴν περίοδον 1959)1960 ἐχρησιμοποιήθησαν 5 ξένοι καλλιτέχναι (Ἀουσένσι, Καπουτσίλλι, Μοσχονᾶς, Σεραφίνι, Τσαγκάλοβιτς) διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Διὰ τὴν ἀναβίβασιν τῆς ὄπερας «Ναβουχοδονόσωρ» τοῦ Βέρντι, ἐχρειάζετο βαρύτονος ὁλκῆς, τὸν ὁποῖον δὲν διέθετε, οὔτε ἡ Ε.Λ.Σ., οὔτε καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἐχρησιμοποιήθη ἐξ ἄλλου ὁ κ. Μοσχονᾶς, ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν εἶναι ξένος καλλιτέχνης, ἀλλ’ Ἕλλην διαπρέψας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τὸν «Μπόρις Γκοντουνώφ» τὸ μέγα τοῦτο ἀριστούργημα τοῦ Μουσσόρσκυ, τρεῖς εἶναι οἱ βαθύφωνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν τὸν ρόλον εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Ὁ Βούλγαρος Χριστώφ, ὁ Ἰταλὸς Ρόζα Λεμένι καὶ ὁ Γιουγκοσλαῦος Τσαγκάλοβιτς. Ἡ ὄπερα τῶν Παρισίων, ὅταν ἀνεβίβασε τὸν «Μπόρις Γκοντουνώφ» μετεκάλεσε τὸν Τσαγκάλοβιτς. Τέλος δι’ ὅλως ἰδιάζοντας ρόλους μετεκλήθησαν δύο ἀκόμη ξένοι καλλιτέχναι. Τὸ θέμα τῆς μετακλήσεως ξένων σκηνοθετῶν ἐξ ἄλλου εἶναι διεθνῶς καθιερωμένον καὶ διὰ χώρας ὅπου ὑπάρχει μεγάλη λυρικὴ παράδοσις καὶ τῶν ὁποίων τὰ λυρικὰ θέατρα ἔχουν αἰωνίαν ζωήν, ἐνῷ ἡ Ε.Λ.Σ. ἀριθμεῖ βίον μόλις 20 ἐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παραστάσεις τῆς Ἐπιδαύρου, ἡ μετάκλησις τῆς Κας Μαρίας Κάλλας, ὄχι μόνον ἦτο ἐπιβεβλημένη, ἀλλὰ σοβαρῶς συνέβαλε εἰς ἄνευ προηγουμένου διεθνῆ προβολὴν τῆς Ἑλλάδος. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ μόνον, ὅτι ἡ κριτικὸς τῶν «Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου ἔγραψεν, ὅτι ἡ παράστασις τῆς Ἐπιδαύρου δέν ἦτο μία κοινὴ μελοδραματικὴ παράστασις, ἀλλὰ μία ἄνευ προηγουμένου καλλιτεχνικὴ ἐμπειρία. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν ἀναγκῶν τοῦ δραματολογίου, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν μετάκλησιν ξένων καλλιτεχνῶν κατὰ θεσμὸν ἄλλωστε ἰσχύοντα διεθνῶς εἰς ὅλα τὰ λυρικὰ θέατρα, ἡ παρουσία μεγάλης ἀξίας ξένων καλλιτεχνῶν ἀποτελεῖ σχολὴν καὶ δίδαγμα διὰ τοὺς Ἕλληνας καλλιτέχνας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν ἢ τὰ μέσα μεταβαίνοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τὴν ἑρμηνείαν μεγάλων ἑρμηνευτῶν. Συνεπῶς, καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν καλλιτεχνῶν ἡ μετάκλησις αὕτη συνιστᾷ ὠφέλειαν ὑψίστης σημασίας. Ἐὰν ἄλλωστε ὁ θεσμὸς τῆς μετακλήσεως ξένων καλλιτεχνῶν δὲν ἴσχυε διεθνῶς τότε, οὔτε ὁ Μοσχονᾶς θὰ ἔπαιζεν εἰς τὴν Μετροπόλιταν Ὄπερα τῆς Νέας Ὑόρκης, οὔτε ἡ Μαρία Κάλλας εἰς ὅλα τὰ μεγάλα θέατρα τοῦ κόσμου, οὔτε ὁ Ζαχαρίου εἰς τὴν Σκάλα τοῦ Μιλάνου, οὔτε ὁ Φιλακουρίδης εἰς τὴν Σκάλαν ἐπίσης, οὔτε ὁ Πασχάλης εἰς τὴν Ὄπερα τῆς Βιέννης, οὔτε προγενεστέρως ἡ Ἕλενα Νικολαΐδου, ἡ Μαργαρίτα Πέρα, ὁ Λάππας, ὁ Πέρσης, ὁ Νικολάου καὶ τόσοι ἄλλοι Ἕλληνες λυρικοὶ καλλιτέχναι διαπρέψαντες καὶ σταδιοδρομήσαντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 3) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 ζητήματος. Ἐπὶ τοῦ εἰς τὰς προσλήψεις διοικητικοῦ προσωπικοῦ ἀναφερομένου ἐρωτήματος παρατηροῦνται τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1959 αἱ γενόμεναι προσλήψεις ἢ δὲν ἐπεβάρυναν τὸν προϋπολογισμὸν ἢ ἐγένοντο πρὸς πλήρωσιν χηρευουσῶν θέσεων καὶ κάλυψιν ἀπολύτως ἀπαραιτήτων διοικητικῶν ἀναγκῶν. Εἰδικώτερον: α) Ἐπληρώθη ἡ θέσις τοῦ Προσωπάρχου, κενωθεῖσα διὰ τῆς ἀποχωρήσεως ἀειμνήστου ἤδη Κ. Βελμίρα. β) Προσελήφθη εἷς λογιστὴς διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Δ)σεως Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ μία δακτυλογράφος παρὰ τῷ γραφείῳ τῆς Γενικῆς Δ)σεως. γ) Προσελήφθησαν τέσσαρες κατώτεροι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι εἰς ἀντικατάστασιν ἰσαρίθμων ἀποχωρησάντων καὶ δ) τέλος μετὰ τὴν μίσθωσιν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μαυρομιχάλη 6 ἀκινήτου προσελήφθησαν τρεῖς φύλακες καὶ τρεῖς καθαρίστριαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Κ. ΜΠΑΣΤΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Βαλούρδου, Δ. Παινέζη, Τ. Βουλαδήμου, Γ. Ἀράπη, Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6897)1811)6171)21.6.60 7842)6397)1.7.1960, 8700)7045)2.8.1960, 10995)8930) 19.10.1960, 8723)7069)2.8.1960 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 27, 134, 157 καὶ 583 ἐρωτήσεις καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. Π. Ν. 1819 ἀναφορὰ τῶν κ.κ. βουλευτῶν Ι. Τριανταφυλλίδη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη, Ι. Εὐαγγελίδη Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Βαλούρδου, Δ. Παινέζη Τ. Βουλοδήμου, Γ. Ἀράπη, Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίᾳ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἐξευρεθῇ ἱκανοποιητικὴ λύσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Τ. Βουλοδήμου καὶ Κ. Πυρομάγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10184)8317)23.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 412) 13.9.1960 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Τ. Βουλόδημου καὶ Κ. Πυρομάγλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν παροχὴν ὕδατος εἰς τὰ ἀνεγειρόμενα βάσει τῶν ἐφαρμοσθέντων προγραμμάτων αὐτοστεγάσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου οἰκήματα ἐν τοῖς προσφυγικοῖς Συνοικισμοῖς ἐν οἷς ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως ἐγένετο τῇ ἐπιχορηγήσει ἡμῶν, ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων παρέχει, ἔκπτωσιν ἐκ τῶν δικαιωμάτων τῆς προκειμένης παροχῆς ὕδατος εἰς ταῦτα. Πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται ἡ προσκόμισις εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρείαν, παρὰ τοῦ αἰτοῦντος τὴν σύνδεσιν βεβαιώσεως παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου περὶ τοῦ, ὅτι οὗτος εἶναι δικαιοῦχος τοῦ οὗ αἰτεῖ τὴν σύνδεσιν μὲ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως οἰκήματος καθὼς καὶ ὅτι δὲν ἔλαβεν εἰσέτι τὸ σχετικὸν παραχωρητήριον. Ἡ ἁρμοδία ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία πρὸς διευκόλυνσιν τῶν αὐτοστεγαζομένων ἐν τοῖς διαφόροις ὡς ἄνω Συνοικισμοῖς ἀποστέλλει, ὅπου αἱ συνθῆκαι ἐπιτρέπουσι τοῦτο εἰς τὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων κατάλογον τῶν ἐν λόγῳ αὐτοστεγαζομένων, οἵτινες οὕτω τυγχάνουσι τῆς ὡς ἄνω εὐμενοῦς παρὰ τῆς ρηθείσης Ἑταιρείας μεταχειρίσεως ἄνευ οὐδεμιᾶς τῶν ἰδίων ταλαιπωρίας. Δυστυχῶς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐν Ν. Ἰωνίᾳ αὐτοστεγασθέντων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἀποστολὴ τῇ ὡς ἄνω Ἑταιρείᾳ παρομοίου τῶν προαναφερθέντων καταλόγου τούτων, διότι εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἡ κλήρωσις τῶν οἰκοπέδων εἰς τοὺς ἀνωτέρω ἤρξατο πρὸ πενταετίας καὶ ἐσυνεχίσθη μέχρι τῶν τελευταίων μηνῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους κληρωθέντων συνολικῶς ἄνω τῶν δύο χιλιάδων οἰκοπέδων, προσέτι ἐπηκολούθησαν πολλαὶ μεταβολαὶ ὡς πρὸς τὰ κληρωθέντα οἰκόπεδα πλεῖστοι δὲ τῶν ὡς εἴρηται δικαιούχων ἔλαβον ὁριστικὸν παραχωρητήριον. Ὅθεν ἐξ ἀνάγκης ἡ ὑπηρεσία περιορίζεται εἰς τὴν παροχὴν ἄνευ χρονοτριβῆς τῆς δεούσης βεβαιώσεως, κατόπιν σχετικῆς αἰτήσεως εἰς ἕκαστον τῶν αὐτοστεγαζομένων ἐν τῷ ρηθέντι Συνοικισμῷ κατόπιν εἰδικῆς σχετικῆς ἐρεύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργ. Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Σ. Καρασάββα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5979 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Σ. Καρασάββα, κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁσάκις ἐπιλαμβάνονται τὰ δικαστήρια τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ὑποθέσεων, ἐφαρμόζουσι πάντοτε τοὺς κειμένους νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4110)1960 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 27.8. 1960 συμβάσεως ἀφορώσης τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§8Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ βιομηχανικὸν συγκρότημα, περὶ τῆς τύχης τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα προσπάθεια βιομηχανικῆς καὶ ἠλεκτρικῆς ἀναπτύξεως, τὴν ὁποίαν ἡ χώρα ἐπιχειρεῖ ἀπὸ τῆς συστάσεώς της. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὰ σχετικὰ μεγέθη, θὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς ἀκολούθους χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς. Τὸ συγκρότημα ἀλουμινίου μετὰ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας θὰ στοιχίσῃ, σύμφωνα μὲ τοὺς ἐπισήμους ἀριθμούς, 124 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἡ Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία ὑπῆρξε βεβαίως σταθμὸς εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, κατὰ τὸ πρῶτον της πρόγραμμα, κατὰ τὴν πρώτην της φάσιν, ἐστοίχισε σύμφωνα μὲ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς ἰδίας τοῦ 1959. 107 ἑκατομμ. δολλάρια. Τὸ Διϋλιστήριον πετρελαίου ἐστοίχισεν 21.4 ἑκατομμ. δολλάρια. Τοῦ ἀζώτου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ, ὑπολογίζεται νὰ στοιχίσῃ 41,6 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ ζαχαροβιομηχανία, τὰ δύο ἐργοστάσια, 14,6 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἡ Λάριμνα ἐστοίχισε 4 ἑκατομμ. δολλάρια. Τὰ ναυπηγεῖα Σκαραμαγκᾶ ἐστοίχισαν 18 ἑκατομμ. δολ. καὶ ἡ ὑπὸ κατασκευὴν Κυτταρίνη 6,1 ἑκατ. δολλάρια. Αὐτά, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεως κεφαλαίων ἀπαιτηθέντων καὶ ἀπαιτηθησομένων διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν τῶν νέων ἐγκαταστάσεων ἠλεκτρικῆς καὶ βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως. Τώρα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐνεργείας. Τὸ ἀλουμίνιον, τὴν ἤδη ὑφισταμένην κατάστασιν παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τὸ σύνολον τῆς παραγομένης ἐνεργείας ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς Δ.Ε.Η., κατὰ τὸν ἀπολογισμόν της τοῦ 1959, ἀνέρχεται εἰς 1.158.752 χιλ. ὡριαῖα κιλοβὰτ καὶ λόγω ἀπωλειῶν καταναλίσκονται 995.875 χιλ. κιλοβατῶρες. Τὸ ἀλουμίνιον, ἐὰν ἱδρυθῇ, θὰ ἀπορροφᾶ 900 ἑκατομμ. κιλοβατῶρες. Δηλαδή, ἡ νέα βιομηχανία εἶναι τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως μὲ ὅλην τὴν σημερινὴν κατανάλωσιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τὴν παρεχομένην ἀπὸ τὴν Δ. Ε.Η. Πρόκειται περὶ μιᾶς νέας Δ.Ε.Η., μιᾶς δευτέρας Δ. Ε.Η. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐγκατεστημένης ἰσχύος σύμφωνα πάλιν μὲ τὸν ἀπολογισμὸν τῆς Δ.Ε.Η., αὕτη εἰς τὸ τέλος τοῦ 1959 εἶχεν ἐγκατεστημένην ἰσχὺν 244 χιλ. κιλοβάτ, ἐκ τῶν ὁποίων 150 χιλ. ἦσαν θερμικὰ καὶ 94 χιλ. ὑδραυλικά. Ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου θὰ ἀπαιτήσῃ, σύμφωνα μὲ τοὺς ἐπισήμους ὑπολογισμούς, 160 χιλ. κιλοβὰτ ὑδραυλικὰ καὶ 70 χιλ. κιλοβὰτ θερμικά, σύνολον 230 χιλ. κιλοβάτ. Ἐγκατεστημένη ἰσχὺς τῆς Δ.Ε.Η. 244 χιλ. κιλοβὰτ ἡ νέα βιομηχανία ζητεῖ 240 χιλ. κιλοβὰτ ἐγκατεστημένην ἰσχύν. Νομίζω, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἠμποροῦν νὰ σᾶς ἀποδείξουν τὴν σημασίαν, τὴν ἔκτασιν τοῦ ἐγχειρήματος. Δὲν εἴμεθα συνηθισμένοι εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἔχομεν προσλαμβανούσας παραστάσεις καὶ διὰ τοῦτο εἶναι δύσκολον, ὄχι μόνον ἡ κοινὴ γνώμη, ἀλλὰ καὶ οἱ εἰδικοὶ νὰ παρακολουθήσουν τὰς συνεπείας, τὰ ὠφελήματα, τὸ μέγεθος τῶν ἐμμέσων καὶ ἀμέσων ἐπὶ τῆς οἰκονομίας ἐπιδράσεων. Χρειάζεται ἑπομένως μεγάλη περίσκεψις καὶ μεγάλη μελέτη. Καὶ ἐὰν βέβαια κατεφέρθημεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν πρώτην βεβιασμένην εἰσαγωγὴν πρὸς κύρωσιν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τῆς συμβάσεως, δὲν τὸ ἐκάμαμεν, ὡς ἠθελήθη νὰ παρουσιασθῇ ἀπὸ εὐθηνὴν διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως. Ἦτο, νομίζω, ἐκδήλωσις στοιχειώδους φρονήσεως ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ ἔθνους ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, αἰσθάνονται τὴν ὑποχρέωσιν νὰ βουλεύωνται καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ χειροκροτοῦν ἢ νὰ φέρουν ἀντιρρήσεις. Διὰ τοῦτο ἐπέμεινα, ὅτι ἡ σπουδὴ εἰς οὐδένα ἐξυπηρετεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Ζημιώνει αὐτὴν καὶ τὸ ἔργον. Κύριοι, ὀφείλω, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ἐκφράσω μίαν πικρίαν καὶ αὐτὴ δὲν ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε πρὸς ὑμᾶς. Ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον. Παρηκολούθησα τὴν εἰδησεογραφίαν τοὺς τελευταίους τρεῖς μῆνας, κατὰ τοὺς ὁποίους ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ἐπίμαχα θέματα. Ἐλάχιστες ἐφημερίδες καὶ τὸ ὑπογραμμίζω πρὸς τιμήν των, ἠσχολήθησαν μὲ κύρια ἄρθρα. Αἱ περισσότεραι περιωρίσθησαν εἰς τὸ νὰ ἀναφέρουν μίαν κομματικὴν μετάθεσιν ἑνὸς ἱερέως ἀπὸ ἕνα χωρίον εἰς ἄλλον ἢ τὴν κατασκευὴν κἄποιας γεφύρας εἰς κἄποιον ἄγνωστον χωρίον τῆς Ἑλλάδος. Ὁ τύπος, νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν πρωτίστην τὴν ἀξιολόγησιν τῶν εἰδήσεων, διὰ νὰ εἶναι ὁδηγὸς τῆς κοινῆς γνώμης. Οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἀλουμινίου τὴν ἐνεφάνισαν ὡς παρωνυχίδα, νομίζω, ὅτι ἔκαμον μίαν κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν των. Κύριοι, ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀλουμινίου ἔπρεπε ἐπίσης νὰ συγκινήσῃ τὸν ἐπιστημονικὸν καὶ τεχνικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὀφείλω νὰ ἐξάρω τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ἐφημερίδων — ἦτο τὸ μόνον σῆμα τὸ ὁποῖον εἶχον εἰς τὴν διάθεσίν των — καὶ τῶν περιοδικῶν, προσεπάθησαν νὰ ἀναλύσουν τὴν σύμβασιν καὶ νὰ κατατοπίσουν τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ τῶν συνεπειῶν της. Ἐπιτρέψατέ μου, ἰδιαιτέρως νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα σεβαστὸν πρεσβύτην, τὸν κ. Κ. Στυλιανίδην, τὸν μηχανικόν. Νομίζω, ὅτι ἔχει ἤδη ὑπερβῆ τὸν 90ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του. Εἰς τὴν ἡλικίαν του θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ, ὅτι προσέφερεν, ὅσα προσέφερεν εἰς τὴν πατρίδα του καὶ νὰ ἡσυχάζῃ, καὶ ἐν τούτοις μᾶς βομβαρδίζει καθημερινῶς μὲ ἐμπεριστατωμένας ἐπιστολὰς καὶ βομβαρδίζει βεβαίως καὶ τὸν τύπον, ὁ ὁποῖος ἐφιλοξένησε πολλὰς ἀπὸ αὐτὰς καὶ οὕτω ἐγένετο αἴτιος, ὥστε ἡ δημοσία γνώμη νὰ διαφωτισθῇ ἀρκετά. Κύριοι, δὲν συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Στυλιανίδην, οὔτε εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, οὔτε εἰς πολλὰς ἄλλας κατὰ τὸ παρελθόν. Ἀλλὰ ἐνόμισα, ὅτι ἀπὸ βήματος αὐτοῦ ὤφειλον νὰ ἀποτίσουν τὸν φόρον τιμῆς ὁ ὁποῖος ὀφείλεται.

§9Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πόσον ἐτῶν εἶναι;

§10Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι ἄνω τῶν 90. Ἐν ἀντιθέσει, μὲ θλῖψιν παρετήρησα, ἄλλοι ἐπιστήμονες καὶ τεχνικοὶ τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῆς θέσεώς των ἐν τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ ἐπιστήμῃ, ὤφειλον νὰ προσφέρουν καὶ αὐτοὶ τὸν φόρον τῆς γνώσεώς των πρὸς διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλὰ καὶ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀναλύσουν ἀντικειμενικῶς τὸ πρόβλημα, δὲν τὸ ἔκαμον. Δὲν θέλω νὰ ἐξαγάγω συμπεράσματα ἐξ αὐτοῦ, διότι ὑπάρχει τὸ μεγάλο ἐλαφρυντικόν, ὅτι ὅλοι εὑρίσκονται εἰς τὸ σκότος, λόγῳ τῆς κυβερνητικῆς τακτικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὰ βασικὰ στοιχεῖα τοῦ θέματος. Δύνανται ἑπομένως νὰ ἐπικαλεσθοῦν ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς μίαν συζήτησιν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς ἐπέτρεπαν τὴν ἐπιστημονικὴν καὶ ἐποικοδομητικὴν πράγματι συζήτησιν. Ἐνόμισα ὑποχρέωσίν μου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω τὴν μικρὰν αὐτὴν εἰσήγησιν. Διότι παρακατιὼν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα καὶ θὰ προσπαθήσω, μὲ ὅλην τὴν ἀνθρωπίνως δυνατὴν ἀντικειμενικότητα, νὰ ἀναλύσω αὐτὴν τὴν τεραστίαν διὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος ὑπόθεσιν. Ἀκούσατε καὶ θὰ κρίνετε εἰς τὸ τέλος. Κύριοι, ἐκ τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι σήμερον, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον προέκυψεν, ἦτο τὸ θέμα τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἐργοστασίων ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀσχοληθῶ πρῶτα μὲ αὐτό. Εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως. Τὸ ἄρθρον 2 λέγει, ὅτι ἡ δαπάνη προβλέπεται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 75 ἑκ. δολ., τὸ ἄρθρον 5 λέγει, ὅτι τὸ ἑταιρικὸν κεφάλαιον θὰ εἶναι 25 ἑκ. δολ. καί, ὅτι ἡ ἑταιρεία θὰ δανεισθῇ 50 ἑκατ. δολλάρια, 40 ἑκατ. ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ 10 ἑκατ. ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ὅτι διὰ τὸ δάνειον αὐτὸ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνέλαβεν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἦτο φυσικὸν νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μία πληρεστέρα δικαιολόγησις τοῦ ποσοῦ τῶν 75 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ὡς ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἡ σύμβασις. Εἶχον τὸ ἀτυχὲς ἢ εὐτυχὲς προνόμιον νὰ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐζήτησα πρῶτος ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν καὶ ἔλαβον τὰς ἑξῆς διαδοχικὰς ἀπαντήσεις. Τὴν πρώτην ἀπάντησιν θὰ τὴν εὕρετε εἰς τὴν σελίδα 9 τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς 13.9.60. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐκ τῆς διεθνοῦς βιβλιογραφίας καὶ ἐκ πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ἀπὸ δύο Τραπέζας, ἡ ἀξία τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμίνας, ὑπολογισμένη κατὰ τόννον– ἔτος —διότι ἔτσι γίνεται ὁ ὑπολογισμὸς κατὰ τοὺς τεχνικοὺς— εἶναι κατὰ μέσον ὅρον 200 δολλάρια καὶ ἡ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων ἀλουμινίου κατὰ τόννον–ἔτος εἶναι 1.000 δολλάρια κατὰ μέσον ὅρον. Ἑπομένως, ἔχομεν 20 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὸ ἐργοστάσιον τῆς ἀλουμίνας, 50 ἑκατ. διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου. Μᾶς μένουν 5 ἑκατ. διὰ κεφάλαια κινήσεως. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρώτη ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸν παρεκάλεσα νὰ μᾶς δώσῃ τὴν διεθνῆ βιβλιογραφίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐβασίζετο. Κατόπιν κάποιας ἀπροθυμίας, ὁ κ. ὑπουργὸς προσεκόμισε τὸ βιβλίον, τὸ ΜΑ-TERIALS SURVEY, ALUMINIUM, ἐκδοθὲν παρὰ τοῦ OFFICE OF DEFENSE MOBILIZATION, τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ μᾶς εἶπε: Κύριοι, ἰδῆτε τὸν πίνακα τῆς σελίδος VI 2 τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βιβλίου. Εἰς αὐτὸν θὰ ἰδῆτε, ὅτι ἡ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων μόνον ἀλουμινίου δυναμικότητος ἑνὸς τόννου τὸ ἔτος εἶναι 1.000 δολλ. καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ἀφορᾷ, ὡς ὁ κ. Ζίγδης ὑποστηρίζει, τὴν ἀξίαν ἐγκαταστάσεως ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου. Παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ τὸ βιβλίον. Τὸ ἤνοιξα καὶ εἶδον, ὅτι ὁ πίναξ εἰς τὸν ὁποῖον μὲ παρέπεμψεν ἀνεφέρετο εἰς ἐργοστάσια ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου. Τὰ 1.000 δολλάρια ἑπομένως, δὲν ἦσαν, ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς ἔλεγε, μόνον διὰ τὸ ἀλουμίνιον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀλουμίναν. Κατόπιν τῆς ἀποκαλύψεως αὐτῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐθορυβήθη βεβαίως καὶ ἤρχισε διαφόρους δικαιολογίας. Τὸ πρῶτον, ἀνέμιξε τὴν ὑπόθεσιν τῶν μικρῶν καὶ τῶν μετρικῶν τόννων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐν προκειμένῳ ἔδωσε σημασίαν ἐντελῶς ἀδικαιολόγητον, διότι ἡ διαφορὰ του (10%) εἶναι σημαντικὴ ἐν προκειμένῳ. Κατόπιν ὑπεστήριξεν, ὅτι ὁ πίναξ αὐτὸς περιελάμβανε τὰς ἀξίας τῶν προπολεμικῶν καὶ μεταπολεμικῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν. Κατόπιν ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ κείμενον ἀναιρεῖ τὸν πίνακα, ὅτι ἄλλα λέγει ὁ πίναξ καὶ ἄλλα λέγει τὸ κείμενον. Ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω ἐκ δευτέρου τὸ βιβλίον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἀνέγνωσα ἀπὸ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν κάθηται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τὸ σχετικὸν κεφάλαιον καὶ διεπίστωσα, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἀναιρεῖται ὁ πίναξ ἀπὸ τὸ κείμενον, ἀλλ’ ὅτι τὸ κείμενον ἔδιδε λεπτομερεῖς ἀναλύσεις τοῦ πίνακος καὶ ἐδικαιολόγει πῶς προέκυψε τὸ ἐξ αὐτοῦ συμπέρασμα.

§11Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐπιτρέπετε, κ. Ζίγδη;

§12Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Θὰ σᾶς διαβάσω τὸ κείμενον.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ κείμενον ἔχει δημοσιευθῆ εἰς τὰ πρακτικά.

§14Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ναὶ καὶ θὰ ἔλθω εἰς αὐτὸ ἀμέσως. Μὴ μὲ διακόπτετε, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν στιχομυθίας, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουν τὸ ὕψος τῆς συζητήσεως. Μὴ φοβῆσθε. Ὅλα θὰ τὰ εἴπω σήμερον, διότι τὰ ἔφερα ἐδῶ, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφισβήτησις. Εἰς τὸ κείμενον μάλιστα εἶδον νὰ ἀναφέρεται ἡ ἀξία τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Κίτιματ εἰς τὸν Καναδᾶν καὶ ἔκαμα ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων στοιχείων καὶ κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἰδικοῦ μας ἐργοστασίου δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 45–50 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Τοῦτο καὶ ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον προκαλεῖ ὁ κ. ὑπουργός, ἂς λύσωμεν τὸ θέμα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν κειμένου αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ γίνῃ πιστεύω γενικῶς ἀποδεκτόν, ὅτι μεταξὺ τῶν ὅσων ἰσχυρίσθη καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ κειμένου, ὑπάρχει ἄβυσσος, ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, καίτοι ὑπεβλήθη εἰς τὸν κόπον μιᾶς ἀχρήστου μεταφράσεως, πάλιν ἐπιπολαία ὑπῆρξεν ἡ παρ’ αὐτοῦ ἀνάγνωσις. Κύριοι, ἐδῶ εἶναι τὸ βιβλίον, ἀλλὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν μετάφρασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀρχίζει τὸ σχετικὸν κεφάλαιον καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀκούσετε αὐτὴν τὴν ἀποφασιστικὴν φράσιν, διότι περὶ αὐτῆς πρόκειται: «Τὸ κόστος τῆς δημιουργίας τῶν ἀπαραιτήτων ἐγκαταστάσεων διὰ τὴν παραγωγὴν πλινθωμάτων χάλυβος ἀπὸ πρώτας ὕλας ἐκτιμᾶται περίπου εἰς δολλάρια 100 ἕως δολλάρια 150 ἀνὰ τόννον παραγωγικῆς δυναμικότητος». Ἐνῷ διὰ τὸ ἀλουμίνιον ἐκτιμᾶται εἰς δολλάρια 1.000 ἀνὰ τόννον. Πρώτη ὕλη τοῦ ἀλουμινίου εἶναι ὁ βωξίτης. Ἑπομένως, τὸ κείμενον αὐτὸ ἀρχίζει μὲ τὴν θετικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν χάλυβα, ποὺ διὰ νὰ τὸν παραγάγωμεν ἀπὸ τὰς πρώτας ὕλας θέλομεν ἐπενδύσεις κεφαλαίων 100–150 δολλάρια, διὰ τὸ ἀλουμίνιον, θέλομεν 1.000 δολλάρια τὸν τόννον–ἔτος. Καὶ προχωρεῖ καὶ λέγει πολυσήμαντα πράγματα τὸ βιβλίον. Λέγει, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐταὶ προέκυψαν ἀπὸ τὰς δηλώσεις τῶν ἑταιρειῶν δι’ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ πολέμου τῆς Κορέας. Προέκυψαν ἀπὸ δηλώσεις —τὸ ὑπογραμμίζω— ἑταιρειῶν, δι’ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου τῆς Κορέας, ὁπότε εἴχομεν γενικὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν. Καὶ λέγει, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ ἐξαχθοῦν θετικὰ συμπεράσματα, τὰ διδόμενα στοιχεῖα δὲν εἶναι συγκρίσιμα, εἶναι πολὺ τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον ἐξάγομεν, οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου, εἶναι, ὅτι ἡ ἀξία τῶν δύο ἐργοστασίων εἶναι 1.000 δολλάρια κατὰ τόννον–ἔτος κατὰ μέσον ὅρον. Ὡς καταδεικνύει ὁ κατωτέρω πίναξ — εἶναι ὁ πίναξ τοῦ κ. ὑπουργοῦ— τὸ ἀνὰ τόννον παραγωγικῆς δυναμικότητος ἐπενδυθὲν κεφάλαιον ἐκ μέρους τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐπεκτάσεων τῆς ἐποχῆς τοῦ Κορεατικοῦ πολέμου, κυμαίνεται ἀπὸ 862–1.137 δολλάρια. Τὰ ἐν λόγῳ μεγέθη, ἐν τούτοις, δὲν εἶναι συγκρίσιμα. Ὁρίστε τὶ λέγει τὸ βιβλίον καὶ παρακαλῶ οἱονδήποτε ἀντικειμενικὸν κριτὴν νὰ μοῦ εἴπῃ, ποῖος ἔχει δίκαιον, ποῖος ἐπιπολαίως ἀναγινώσκει τὰ προσκομισθέντα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἔγγραφα. Ἐγὼ ἢ ὁ κ. ὑπουργός; Καὶ προχωροῦμεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐργοστασίου Κίτιματ, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσω κατωτέρω. Οὕτως, ἡ πρώτη ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων ἦτο ὅτι αὕτη εἶναι 70 ἑκατ. δολλάρια σὺν 5 ἑκατ., δηλαδὴ διὰ κεφάλαιον κινήσεως. Ἡ δευτέρα ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μὲ βάσιν τὰ δεδομένα τοῦ ἐργοστασίου Κίτιματ, εἶναι, ὅτι ἡ ἀξία τῶν δύο ἐργοστασίων, ποὺ θὰ ἱδρυθοῦν ἐδῶ, ἀνέρχεται εἰς 58.195 δολλάρια, τὸ κεφάλαιον κινήσεως εἰς 17 ἑκατομμύρια δολλάρια. Δὲν ἠρκέσθη ὅμως εἰς αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ὁ κ. ὑπουργός. Μᾶς ἔδωσε καὶ τρίτην, τὴν 9.11.60 ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀπευθυνόμενος πλέον οὐχὶ πρὸς τὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ μᾶς εἶπεν, ἐπὶ τῇ βάσει νέων λογαριασμῶν ποὺ ἔκαμεν, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἐργοστασίου εἶναι 61 ἑκατομμύρια δολλάρια καί, ἑπομένως, τὰ 14 ποὺ μένουν εἶναι τὸ κεφάλαιον κινήσεως. Ὁ ὑπολογισμὸς γίνεται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ἀπὸ τὴν συνολικὴν ἀξίαν 98 ἑκατ. δολλαρίων ἐργοστασίων ἴσης δυναμικότητος πρὸς τὰ ἰδικά μας, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνουν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἀλουμίναν καὶ ἀλουμίνιον μὲ βάσιν τὰς τιμὰς Κίτιματ, ἀφαιρεῖται ἡ ἀναλογοῦσα ἀξία τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων, καὶ οὕτω φθάνομεν εἰς τὴν ἀξίαν τῶν ἐργοστασίων ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου. Θέλω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνει πάλιν λάθος, καθορίζων τὴν ἀξίαν τῶν δύο ἐργοστασίων εἰς 61 ἑκατ. δολλάρια. Διότι, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπιστολὴ Πεζοπούλου τῆς 10.10.60, τὴν ὁποίαν προσεκόμισεν ἐπίσης τὴν 9ην Νοεμβρίου ἐνταῦθα ἡ ἀξία τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων δὲν εἶναι πλέον 40 ἑκατ. δολλάρια, ὅπως ἀρχικῶς ὑπελογίζετο, εἶναι 37 σὺν 12 (νέου θερμικοῦ ἐργοστασίου) ἴσον 49 καὶ ἑπομένως, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ ἀξία τῶν ἐργοστασίων ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου εἶναι 49 ἑκατομμύρια. Τὰ ὑπόλοιπα 26 πρέπει νὰ εἶναι κεφάλαιον κινήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θέλω νὰ συγκρατήσητε τὸν τρίτον ἀριθμὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἔστω καὶ ἐσφαλμένον, διότι θὰ τὸν σχολιάσω ἀργότερον, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰ περὶ κεφαλαίων κινήσεως. Εἰς ἑβδομήκοντα ἑκατ. δολλάρια, κατὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ἀνέρχεται, κατὰ τὴν πρώτην δήλωσίν του ἡ ἀξία τοῦ ἐργοστασίου. Κατὰ τὴν δευτέραν εἰς 58. Κατὰ τὴν τρίτην εἰς 61. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεσχέθη νὰ μᾶς φέρῃ διεθνῆ βιβλιογραφίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη. Ἡ μόνη διεθνὴς βιβλιογραφία ποὺ μᾶς προσεκόμισεν, εἶναι τὸ βιβλίον αὐτό. Προσέφυγεν, ἐπίσης, εἰς μίαν μελέτην Ἑλληνικήν, τοῦ κ. Γεωργίου Κούμουλου, ὑφηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, παλαιοῦ συνεργάτου μου, πρὸς τὸν ὁποῖον, πράγματι, καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ κ. ὑπουργός, τρέφομεν ἐξαιρετικὴν ἐκτίμησιν. Ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Κούμουλου εἶναι τεχνικὴ μελέτη διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας; Ὁ κ. Κούμουλος ἔκαμε μίαν ἀναγνωριστικὴν ἔκθεσιν διὰ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία τὸν παρεκάλεσε νὰ ἀποφανθῇ ἂν ἦτο δυνατὴ ἡ ἵδρυσις βιομηχανίας ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐπῆρε τὰς πλέον δυσμενεῖς συνθήκας διὰ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ἐὰν ἡ ἵδρυσις εἶναι ἑλληνική, θὰ καταλήξωμεν εἰς καλὰ ἀποτελέσματα. Ταῦτα δὲ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τοῦ μετάλλου τοῦ 1957. Ὁ κ. Κούμουλος δὲν ἰσχυρίσθη, ὅτι εἶναι αὐθεντία διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἐγκαταστάσεων ἀλουμινίου. Νὰ ἴδητε μὲ πόσην ἀμφιβολίαν ἐκφράζεται. Ἄλλωστε, ἀναφέρεται εἰς αὐτὸ ἐδῶ τὸ βιβλίον (τὸ SURVEY) ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διότι ἐπὶ τῶν ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα πραγματεύεται, στηρίζεται εἰς πράγματι βιβλιογραφίαν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ εἴπω, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Κιτσίκην, ὁ ὁποῖος τὸν ἠδίκησεν, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ ἀναγράψῃ, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιστημονικοῦ ἔργου, οὔτε περὶ δημοσιεύματος. Ἦτο μία ἔκθεσις διὰ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἑπομένως, τὸ δεύτερον στοιχεῖον τῆς διεθνοῦς βιβλιογραφίας, ποὺ μᾶς προσεκόμισεν ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει ἐν προκειμένῳ καμμίαν θέσιν. Μᾶς παρέπεμψεν, ἐπίσης, εἰς 2–3 περιοδικὰ ἀμερικανικά. Δὲν θέλω νὰ εἶμαι ἐξαιρετικὰ δύσκολος ἢ αὐστηρὸς εἰς τὸ κριτήριόν μου. Ἀλλὰ ἐζήτησα τὸ ENGENIER-ING AND MINING JOURNAL, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς παρέπεμψε διὰ νὰ ἴδω τὴν ἀξίαν τοῦ ἐργοστασίου HORNET. Οὐδὲν ἀνεῦρον εἰς τὸ τεῦχος τοῦ Φεβρουαρίου 1957, σελὶς 130 ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Κατόπιν αὐτοῦ, ἐπειδὴ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι παλαιὰ καὶ ἔχω ἐρευνήσει ὅλα τὰ περιοδικά, ἐθεώρησα περιττὸν νὰ συνεχίσω τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν 2–3 ἄλλων ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους μᾶς ἔδιδαν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν βαρύτητα, ἐν προκειμένῳ. Ἄλλωστε, εἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ ἀναφερόμενος εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου REYNOLDS, εἶναι κάτω τῶν 1.000 δολλαρίων. Κύριοι, ἐδῶ ἐξαντλεῖται ἡ βιβλιογραφία τὴν ὁποίαν μᾶς προσεκόμισεν ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι οἱ ἀριθμοί του εἶναι ἀκριβεῖς. Ποῖοι ἀριθμοί; Ὁ ἴδιος δὲν ἔχει ἀποφασίσει ἀκόμη. Ἀλλά, ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων; Ἂς ἀρχίσωμεν ἀναδιφῶντες ἡμεῖς πλέον τὴν διεθνῆ βιβλιογραφίαν. Κύριοι, αἱ ἑταιρεῖαι ἀλουμινίου οὐδέποτε ἔδωσαν εἰς τὴν δημοσιότητα ἀκριβῆ στοιχεῖα διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις των, ἀκριβῆ στοιχεῖα διὰ τὸ κόστος τοῦ προϊόντος, ἀκριβῆ στοιχεῖα διὰ τὰ κέρδη των. Καὶ εἶναι ἀναρίθμητοι καὶ ἀτελείωτοι αἱ δίκαι τὰς ὁποίας ὑπεχρεώθησαν νὰ διεξαγάγουν κατὰ τοῦ Ἀμερικανικοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ πληροφορηθῇ πόσον ἐστοίχισαν αἱ ἐγκαταστάσεις, ποῖον εἶναι τὸ κόστος διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀλουμινίου, καὶ πόσα τὰ κέρδη των. Αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ συνηθίζουν νὰ δίδουν εἰς τὴν δημοσιότητα κάθε φορὰν ἀριθμοὺς ἐξογκωμένους περὶ τῶν ἐγκαταστάσεών των διὰ νὰ ἐντυπωσιάσουν. Ἐν πρώτοις, διὰ νὰ ἐμφανίζουν, ὅτι τὸ κόστος τῶν ἐγκαταστάσεών των εἶναι τόσον τεράστιον, ὥστε οὐδεὶς ἄλλος ἀνόητος νὰ τολμήσῃ νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Δεύτερον, διότι, διογκώνουσαι τὴν δαπάνην κεφαλαίου, δύνανται νὰ ἐπηρεάσουν ψευδῶς τὸ κόστος καὶ τὸ κέρδος, καὶ ἑπομένως νὰ διαφύγουν τὴν φορολογίαν. Καὶ ἕως μὲν τὸ 1956 τὴν ἀνάλυσιν τῶν δηλώσεων τῶν ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν διὰ τὰς κεφαλαιουχικὰς ἀνάγκας των τὴν ἀνευρίσκομεν εἰς τὸ IURILY OF MATERIALS ALUMINIUM, περὶ τοῦ ὁποίου ἀρκετὸς ἤδη ἐγένετο λόγος. Μετὰ τὸ 1956, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν τοῦ πολέμου τῆς Κορέας, παρατηρεῖται, κύριοι, τὸ ἑξῆς περίεργον. Παύει πλέον ἡ στωμυλία τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε τὸ ἔγκυρον περιοδικὸν MECANICAL ENGENIERING, τὸ ὁποῖον κἄθε χρόνον ἔβγαζε ἕνα εἰδικὸν τεῦχος τῶν νέων ἐπενδύσεων, ἔπαυσε νὰ βγάζῃ τὸ εἰδικὸν τοῦτο τεῦχος. Καὶ περιορίζεται ἔκτοτε εἰς τὴν ἀναγραφὴν δηλώσεων τῶν ἑταιρειῶν ἀναφερομένων, ἄλλοτε μὲν εἰς τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ νέας ἐγκαταστάσεις, ἄλλοτε εἰς τὴν δυναμικότητα αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα. Εἰς τὸ τελευταῖον τεῦχος τοῦ MECANICAL ENGENI-ERING, τὸ ὁποῖον συνεβουλεύθην καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐφωτοτύπησα —διότι νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔρχωνται ὅλα τὰ κείμενα φωτοτυπημένα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πάντοτε— ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρακαλῶ νὰ σημειώσητε. Εἶναι δηλώσεις ἑταιρειῶν, ὄχι ἐπίσημα στοιχεῖα: Ἑταιρεία «Ἀλκόα», ἡ ὁποία εἶναι ἡ μεγαλυτέρα τῆς Ἀμερικῆς. Ἐργοστάσιον ἀλουμίνας ἐπενδύσεις 45 ἑκατ. δολλάρια, δυναμικότης 500.000 SHORT TONS, ἀξία κατὰ τόννον τῶν ἐγκαταστάσεων 90 δολλάρια. Χάρβεϋ ἀλουμίνιουμ, ἄλλη ἑταιρεία αὐτή. Ἐργοστάσιον ἀλουμινίου ἐπενδύσεις 35 ἑκατ. δολλάρια, δυναμικότης ἐργοστασίου 54.000 τόννοι ἀλουμινίου, δαπάνη κατὰ τόννον 650 δολλάρια. Ἑταιρεία Κάϊζερ. Ἑτέρα τεραστία ἑταιρεία τῆς Ἀμερικῆς. Ἐργοστάσιον ἀλουμινίου: ἐπενδύσεις 76 ἑκατ. δολλάρια, δυναμικότης ἐργοστασίου 125 χιλ. τόννοι, δαπάνη κατὰ τόννον 608 δολλάρια. Αὐταὶ εἶναι δηλώσεις ἑταιρειῶν. Δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένοι ἀριθμοί. Εἶναι δηλώσεις ἑταιρειῶν διὰ νὰ ἐντυπωσιάσουν. Καὶ ἐν τούτοις, βλέπετε τὶ ἀριθμοὺς δίδουν. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρηθῶμεν εἰς πολλὰς ἀναγνώσεις, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὸ ENGENIERING AND MINING JURNAL, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ κύριος ὑπουργός. Τὸν παραπέμπω εἰς τὸ τεῦχος τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1960, σελὶς 93, ὅπου ἀναφέρεται: Ἀλκόα: ὑπὸ κατασκευὴν ἐργοστάσιον ἀλουμινίου, δυναμικότητος 150.000 τόννων, δαπάνη 80 ἑκατ. ἀξία κατὰ SHORT TONI 533,3, κατὰ μετρικὸν τόννον ἀξία 586,6. Θὰ τοῦ ἀναγνώσω καὶ τὰς πληροφορίας περὶ τοῦ περιφήμου ἐργοστασίου εἰς Φρίαν τῆς Γαλλικῆς Γουϊνέας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐργοστάσιον ὑπὸ κατασκευήν, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον συνεταιρίσθησαν ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι ἀλουμινίου διὰ νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν. Τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται καὶ δαπάναι διὰ μεταλλεῖα, καὶ τοῦ ὁποίου ἡ λειτουργία, ὅπως λέγει τὸ περιοδικόν, θὰ ἀρχίσῃ τὸ 1962, θὰ στοιχίσῃ 135.000.000 δολλάρια διὰ νὰ παράγῃ 480 χιλ. τόννους ἀλουμίνας τὸ ἔτος καὶ 150.000 τόννους ἀλουμινίου. Ἂς κάμῃ τοὺς ὑπολογισμούς του ὁ κ. ὑπουργός.

§15Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῖον εἶναι τὸ ἐργοστάσιον αὐτό;

§16Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι τὸ ἐργοστάσιον εἰς τὴν Φρίαν τῆς Γαλλικῆς Γουϊνέας, τῶν ἑταιρειῶν OLVIS WATHIS, SON, PECHINEY, UGINE, BRITIGH ALUMINIUM, ALUMINIUM INDUSTRIES & A.G. Τέλος, εἰς τὸ ἔγκυρον περιοδικὸν τοῦ Λονδίνου MINING JONRNAL τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1960, ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ALUMINIUM LTD θὰ ἱδρύσῃ εἰς AVIDA (QUEBEC) ἐν Καναδᾷ ἕνα ἐργοστάσιον ἀξίας 4 ἑκατ. δολλ. διὰ παραγωγὴν 6–8 χιλ. τόννων ἀλουμινίου. Τὸ βάζω αὐτὸ ὡς ἐπιμύθιον εἰς τὴν βιβλιογραφίαν τὴν ὁποίαν δὲν προσεκόμισεν ὁ κ. ὑπουργός. Κύριοι, βλέπετε ἐκ τῶν ἀνακοινώσεων τῶν ἑταιρειῶν, ὅτι μετὰ τὴν Κορέαν ἡ τιμὴ τῶν ἐγκαταστάσεων ἀνεβιβάζετο ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἰδίας διὰ μὲν τὴν ἀλουμίναν γύρω ἀπὸ τὰ 90 δολλάρια κατὰ τόννον, διὰ δὲ τὸ ἀλουμίνιον ἀπὸ 533–650 δολλ. κατὰ μικρὸν τόννον. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνεπίσημος διεθνὴς βιβλιογραφία, τὴν ὁποίαν δὲν προσεκόμισεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ γραφεῖον του, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, στοιχεῖα σοβαρὰ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ προσκομίσῃ καὶ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ τὸν διαφυλάξουν ἀπὸ τὸ ὀλίσθημα εἰς τὸ ὁποῖον περιέπεσεν. Εἰς τὸ γραφεῖον του ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ 1955 τῆς Ἑλβετικῆς ἑταιρείας A.I.A.G., ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν μελέτην τῆς ἀλουμίνας εἰς τὸ 1950, καὶ ἡ ὁποία τότε καθώρισε τὴν δαπάνην κατὰ τόννον εἰς 191,30 δολλάρια καὶ ἡ ὁποία ἐπιστολὴ λέγει, ὅτι ἡ δαπάνη κατὰ τόννον ἀλουμίνας θὰ εἶναι 100 μόνον δολλάρια. Αὐτὸ εἰς τὸ 1955, περίοδον τοῦ πολέμου τῆς Κορέας. Αὐτὸ θὰ τὸ ἔβλεπε, διότι τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ κ. Κούμουλος, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἀντικείμενον κακομεταχειρίσεως καὶ ἀπὸ τὰς δύο πλευρὰς φοβοῦμαι. Ἀλλά, κύριοι, ὑπάρχουν ἐπισημότερα στοιχεῖα. Θὰ παραπέμψω τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν ὁμιλίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Πρόεδρος τῆς ALUMINIUM LTD κ. ΝΑΤΗ V. DAVIS εἰς τὴν NEW YOPK SO-CIETY OF SECURITY ANALYSTS τὸν Μάρτιον τοῦ 1958, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι ἡ Ἀλκόα ἀφοῦ ἔλυσε τὸ θέμα τὸ ὑδροηλεκτρικόν, θὰ ἵδρυεν ἐργοστάσια ἀναγωγῆς ἀλουμινίου μὲ μέσην δαπάνην 500 δολλ. κατὰ τόννον. Βλέπετε, ὅτι ὁ κ. Ντέϊβις, ὁ ὁποῖος, ὁμιλῶν πρὸ μιᾶς ἑταιρείας ἀναλογιστῶν, ἂς τὴν εἴπωμεν, δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ πράγματα ἀνεύθυνα, ὅπως τὰ συνήθη δημοσιεύματα τῶν ἑταιρειῶν. Εἶπεν ἐκεῖ, ὅτι 500 δολλάρια στοιχίζει ἡ ἐγκατάστασις κατὰ τόννον + — ἔτος. Ὁ κ. Κιτσίκης χθὲς προσεκόμισε τὴν φωτοτυπίαν τῶν συμφωνιῶν REYNOLDS διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου τῆς Βενεζουέλας. Δὲν χρειάζεται, νομίζω, νὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ. Βλέπετε, ὅτι ἐργοστάσιον δυναμικότητος 25.000 τόννων ἀξίζει 12,5 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ προϋπολογίζεται, ὅτι, ὅταν θὰ πάῃ εἰς τοὺς 50.000 τόννους θὰ στοιχίζῃ 25 ἑκατομμύρια δολλάρια. Σᾶς ὡμίλησεν ἐπίσης ὁ κ. Κιτσίκης διὰ τὴν σύμβασιν Πεσινὲ μὲ τὴν Πορτογαλίαν καὶ ἑπομένως δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω τίποτε καὶ ἐπ’ αὐτῆς. Ἀλλά, κύριοι, μήπως εἶναι αὐτὰ μόνον τὰ στοιχεῖα; Ὑπάρχουν τὰ ἐπισημότερα καὶ συγκεκριμένως τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ κόστος τῶν ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασε κατὰ τὸν πόλεμον. Εὗρον τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὸ πρῶτον εἰς τὸ βιβλίον περὶ ἀλουμινίου τῶν ENGLE, GREGORIS καὶ MODDE, CHI-CAGO 1945 καὶ εἰς τὰς σελίδας 31–32. Ἀλλὰ μὲ κατάπληξιν εἶδον, ὅτι καὶ τὸ περίφημον βιβλίον, τὸ MATE-RIALS SURVEY ALUMINIUM, τὸ ὁποῖον προσεκόμισεν ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ μᾶς κατακεραυνώσῃ, εἰς τὴν σελίδα VII—22, ἀπαριθμεῖ τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα κατεσκεύασε κατὰ τὸν πόλεμον ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἀξίαν των. Καὶ προκύπτουν, κύριοι, τὰ ἀκόλουθα: Αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κρατεῖστε τὴν ἀναπνοήν σας, διότι θὰ εἶσθε ἕτοιμοι νὰ ὑποθέσετε, ὅτι ἐργοστάσια κατασκευαζόμενα ἐν καιρῷ πολέμου ἀπὸ Κυβέρνησιν, θὰ ἔχουν τεραστίως διογκωμένας τὰς σχετικὰς δαπάνας, ἀκούσατε καὶ κρατήσατε τὴν ἀναπνοήν σας. Ἔχουν οὕτω: Δαπάναι ἐργοστασίου ἀλουμίνας 50,9 δολλάρια κατὰ τόννον + — ἔτος. Διὰ τὸ ἀλουμίνιον 265,8 δολλάρια κατὰ τόννον + — ἔτος. Αὐτοί, κύριοι, εἶναι οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοὶ τοῦ κόστους τῆς κατασκευῆς τῶν ἐργοστασίων ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῶν Ἡν. Πολιτειῶν κατὰ τὸν ΙΙ Παγκόσμιον Πόλεμον. Τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, ἐὰν δὲν εἶχε τὸ ἐλάττωμα τῆς ἐπιπολαίας ἀναγνώσεως τῶν βιβλίων, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται, θὰ ἀνεύρισκεν ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον μᾶς προσεκόμισεν. Κύριοι, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, διὰ τὴν ἐπιπολαιότητα τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ φροντίσῃ νὰ μάθῃ, νὰ μὴ διακριβώσῃ εἰς τί ὕψος περίπου ἀνέρχεται ἡ ἐπένδυσις διὰ δύο τεράστια ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ ἱδρύσῃ εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν κεφαλαίων κινήσεως. Κύριοι, ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς καθώρισε τὰ κεφάλαια κινήσεως τὴν πρώτην φορὰν εἰς 5 ἑκατομμύρια, τὴν δευτέραν εἰς 17 ἑκατομμύρια καὶ τὴν τελευταίαν εἰς 14 ἑκατομμύρια. Ἂς πᾶμε μὲ τὴν τρίτην, εἰς τὰ 14, καίτοι, ὅπως σᾶς εἶπα, ἐὰν ἔκαμε καλὰ τὸν ὑπολογισμόν του, τὰ κεφάλαια κινήσεως, κατὰ τὸν ὑπολογισμόν του, ἔπρεπε νὰ εἶναι 26 ἑκατ. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ 14. Ἔρχεται ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μᾶς λέγει, ὅτι 14 ἑκατομμύρια διὰ κεφάλαια κινήσεως, τὸ τέταρτον περίπου τῶν κεφαλαίων ἐγκαταστάσεως εἶναι ἕνα φυσιολογικὸν ποσόν, μὴ ἐπιδεχόμενον ἀμφισβητήσεις. Καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ, προσέθεσε: «Κύριε Ζίγδη, ἐπειδὴ σᾶς βλέπω νὰ ἀδημονῆτε, διατὶ τέλος πάντων δὲν διαβάζετε καὶ τὴν ἔκθεσιν τῆς ΟΥΝΡΡΑ τοῦ 1947, μὲ τὴν ὁποίαν κἄποιαν σχέσιν ἔχετε, ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὴν ἀνάγκην κεφαλαίων κινήσεως εἰς ¼ τῶν δαπανῶν ἐγκαταστάσεως ἀλουμίνας. Κύριοι, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη τὸ πρόγραμμα τῆς UNRRA, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πρῶτον πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ ἐκβιομηχανίσεως τῆς Ἑλλάδος, κατηρτίσθη ὑπὸ μιᾶς μεγάλης τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς τεχνικῶν καὶ οἰκονομολόγων, ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, τοῦ ὁποίου προΐστατο τότε ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ τὸ ὁποῖον, νομίζω, ἀπετέλεσε τὴν βάσιν ὅλων ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἑλληνικῶν προγραμμάτων, ὄχι ἄνευ λόγων. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τοῦτο ἐν πρώτοις, διὰ νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ ἕνα εἰρωνικὸν ὑπαινιγμὸν ἰσχυρισθείς, ὅτι προβλέπει ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου μόνον 5.000 τόννων. «Δὲν τὸν ἀδικῶ τὸν κ. Ζίγδη», εἶπε, τοιαῦται ἦσαν αἱ δυνατότητές μας ἐκείνην τὴν ἐποχήν». Εἶπε καὶ πολλὰ ἄλλα καὶ ὅταν ἐγὼ τοῦ εἶπον, ὅτι ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τοῦ προγράμματος τῆς ΟΥΝΡΡΑ, μὲ ὅλην τὴν καλωσύνην καὶ τὴν ἀντικειμενικότητα, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, προσέθεσεν, ὅτι ὁ κ. Ζίγδης «σᾶς συνήθισεν ἐδῶ νὰ περιαυτολογῇ» καὶ ἑπομένως, ἂς ρίψωμεν τὸν λίθον τοῦ ἀναθέματος εἰς αὐτὸν τὸν ἀδιόρθωτον περιαυτολόγον! Διὰ τὰ ὑποτιθέμενα κακὰ τοῦ προγράμματος ἤμην ὁ ὑπεύθυνος. Ὅταν ἀνέλαβα τὴν εὐθύνην τοῦ ἔργου, τὴν οἵαν εὐθύνην καὶ ἔπρεπε νὰ ἀναλάβω, ἤμην περιαυτολόγος! Εἶναι χαρακτηριστικὸν τῶν μεθόδων συζητήσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ. Ἀλλ’ ἂς κλείσω ἐδῶ τὴν μικρὰν αὐτὴν παρένθεσιν. Ἀλλά, κύριοι, διατὶ τέλος πάντων, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναφερθῇ εἰς μίαν πηγὴν χωρὶς νὰ τὴν παραποιήσῃ, χωρὶς νὰ τὴν διαστρέψῃ; Ὅταν μάλιστα χθὲς εἶχε τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ διαστρέφω τὰς πηγάς, ἐνῷ μέχρι σήμερον δὲν ἠδυνήθη νὰ μὲ διορθώσῃ ἔστω κατ’ ἐλάχιστον εἰς ὅσα κείμενα ἐπικαλοῦμαι; Καὶ ὅμως ἐκεῖνος συνεχῶς ὅ,τι προσκομίσει, τὸ διαστρέφει καὶ τὸ παραποιεῖ. Εἶπε προχθές, ὅτι τὸ πρόγραμμα τῆς ΟΥΝΡΡΑ προέβλεπε βιομηχανίαν ἀλουμινίου 5.000 τόννων. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι προεβλέψαμεν βιομηχανίαν ἀλουμινίου 20.000 τόννων εἰς δύο φάσεις καὶ βιομηχανίαν ἀλουμίνας 50.000 τόννων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἐν προκειμένῳ ἀνακρίβειά του. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ κεφάλαια κινήσεως, διὰ τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ἡ συζήτησις. Εἶπεν, ὅτι ἡ ΟΥΝΡΡΑ εἰς τὴν μελέτην της λέγει, ὅτι χρειάζεται τὸ ¼ τῶν κεφαλαίων ἐγκαταστάσεων. Τὸν παραπέμπω εἰς τὸ «Σχέδιον ἀξιοποιήσεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων Ἑλλάδος– Παράρτημα Ι», τὸ ὁποῖον ἔχω ἐδῶ, εἰς τὴν σελίδα 19, καὶ ἐκεῖ θὰ ἰδῇ, ὅτι διὰ κεφάλαιον κινήσεως ἀλουμινίου καθορίζομεν τὸ ἓν δέκατον τῶν κεφαλαίων ἐγκαταστάσεως, διὰ δὲ τὴν ἀλουμίναν κἄτι περισσότερον, περὶ τὰ 11%. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω, δὲν ἀναφέρω τοὺς σχετικοὺς ἀριθμούς. Πάντως, ἐδήλωσα τὴν παραπομπήν, ἂς τοὺς ἐλέγξῃ ὁ κ. ὑπουργός. Αὐτὰ περὶ ΟΥΝΡΡΑ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἔκθεσις Κούμουλου, τὴν ὁποίαν ἔφερε διὰ νὰ μᾶς πείσῃ περὶ πάντων, θὰ τοῦ ἔδιδε κάποιαν καθοδήγησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν κεφαλαίων κινήσεως, τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται πράγματι. Ἀναφέρονται εἰς αὐτὰ πράγματι αἱ ἐκθέσεις τοῦ Ἑλβετοῦ, τοῦ Λούργκι καὶ τῶν Καναδῶν, ποὺ ἔκαμαν ἐκθέσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμίνας. Καὶ ἀναγράφεται, ὅτι οἱ μὲν Ἑλβετοὶ καθορίζουν τὰ κεφάλαια κινήσεως εἰς 15%, ἐν σχέσει μὲ τὰ κεφάλαια ἐγκαταστάσεων, ὁ Λούργκι εἰς 5,9%, οἱ δὲ Καναδοὶ 6,1%. Τὰ εἶχε τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ καθοδηγηθῇ, καὶ ὅμως δὲν ἐπωφελήθη αὐτῶν. Ἀλλὰ ἂς ἀφήσωμεν, κύριοι, τὰς πηγάς, ἐπὶ τοιούτων θεμάτων. Τὶ λέγει ἡ κοινὴ λογικὴ καὶ ἡ κοινὴ πρακτική; Εἶναι δυνατὸν μία βιομηχανία νὰ ἔχῃ κεφάλαια κινήσεως δικά της, ὄχι δανειακὰ ἀπὸ Τραπέζας, περισσότερα ἀπὸ τὴν ἀξίαν τῆς παραγωγῆς 2–3 μηνῶν; Ἂς δεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἀξία τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμινίου εἶναι 27 ἑκατομμύρια δολλάρια, ὅπως τὴν θέλει ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ κόστος της, διότι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑπολογισθῇ τὸ κεφάλαιον κινήσεως, θὰ εἶναι περὶ τὰ 21 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως, τὰ ἀναγκαιοῦντα κεφάλαια κινήσεως δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνουν τὰ 3.5–4 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐδῶ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Συνεβλήθημεν μὲ τὸν Πεσινέ, τὸν τρομερὸν καὶ φοβερὸν κ. Πεσινέ, ὅπως πράγματι εἶναι. Βέβαια ἔχει ἀποθάνει, κ. Ὑπουργέ, ὁ ἱδρυτὴς ἀλλὰ συνήθως αἱ ἑταιρεῖαι ἀναφέρονται μὲ τὴν ἐπωνυμίαν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἄνθρωπος μὲ τὸ ὄνομα ποὺ φέρουν. Ἔτσι συμβαίνει. Διατὶ συνεβλήθημεν μὲ τὸν Πεσινέ; Διὰ νὰ ἔχωμεν ἐξησφαλισμένην τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος. Ἀφοῦ θὰ ἔχωμεν ἐξησφαλισμένην τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος τὶ μᾶς χρειάζονται καὶ μάλιστα αὐτοῦ τοῦ ὕψους κεφάλαια κινήσεως; Ἑπομένως, ὅσα ἐν προκειμένῳ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἀνάξια σοβαρᾶς συζητήσεως. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς ἕνα ἄλλο θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρεθεὶς πρὸ τοῦ ἀδιεξόδου, προσέφυγεν εἰς τὸ ἑξῆς ἐπιχείρημα. Εἶπε, τὶ μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν ἡ σύμβασις λέγῃ 75 ἑκατομμύρια; Ὅ,τι χρειαζώμεθα διὰ τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ὑπάρχει ἕνα σύστημα πέντε ἐλέγχων, διὰ τοῦ ὁποίου οὔτε μία βίδα δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὑπερτιμολογηθῇ. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἀκαταμάχητον ἐπιχείρημα ποὺ ἐπεκαλέσθη καὶ ἀπηρίθμησε τοὺς πέντε ἐλέγχους. Τοὺς ἐπαναλαμβάνω. Ἔλεγχοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμποδίσουν τὴν ὑπερκοστολόγησιν, τὴν ὑπερτίμησιν, τὸ φούσκωμα τῆς τιμῆς τῶν ἐγκαταστάσεων, εἶναι: Πρῶτον, ὁ ἔλεγχος τῆς Ἐφορίας.

§17Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ πρῶτος ἔλεγχος εἶναι τῶν μετόχων τῆς Πεσινέ.

§18Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ τοὺς εἴπω μὲ τὴν σειρὰν τὴν ἰδικήν μου. Ὁ πρῶτος ἔλεγχος εἶναι τῆς Ἐφορίας. Τὶ σχέσιν ἔχει ἡ δυστυχὴς Ἐφορία μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς κοστολογήσεως τῶν ἐγκαταστάσεων; Δεύτερος ἔλεγχος εἶναι τῶν μετόχων τῆς Πεσινέ. Δηλαδὴ θὰ δυσαρεστηθοῦν οἱ μέτοχοι τῆς Πεσινέ, ἐὰν τσεπώσουν 35 ἑκατομμύρια δολλάρια; Αὐτὰ τὰ πράγματα μοῦ εἶναι ἀκατανόητα. Δυστυχῶς, οὔτε οἱ μέτοχοι τῆς Πεσινέ θὰ τσεπώσουν τὰ 35 ἑκατομμύρια δολλάρια. Εἶναι πολὺ συντηρητικὴ ἐκτίμησις, τὰ 35 ἑκατομμύρια. Ἀσφαλῶς εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ θὰ ἐπιτύχουν οἱ ξένοι ἱδρυταὶ ἀπὸ τὴν παραγγελίαν τοῦ ἐργοστασίου. Τρίτος ἔλεγχος εἶναι ὁ τῶν ἱδρυτῶν–συνεταίρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ἀλουμινίου, ὄχι τῶν μετόχων, τῶν συνεταίρων τοῦ Πεσινέ. Ἀλλά, τὶ θὰ ἐμποδίσῃ τοὺς συμβληθέντας κ.κ. Πεσινέ, κ. Νιάρχον καὶ Ρέϋνολδς, νὰ μοιράσουν μεταξύ των τὴν διαφορὰν ταύτην; Ἔτσι, ἐν παρενθέσει, σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐγένετο ἐδῶ προσπάθεια νὰ ἐμφανίσουν, ὅτι μετέχει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Ἀλουμινίου ὁ ἀμερικανικὸς Οἶκος Ρέϋνολδς. Ὁ Ρέϋνολδς, ὁ παραγωγὸς ἀλουμινίου εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὀνομάζεται «Ρέϋνολδς Μέταλς». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀσχολεῖται μὲ τὴν παραγωγὴν ἀλουμινίου. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τὴν Ἀφρικὴν συμμετέχει εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ ἀλουμινίου. Αὐτὴ ἡ Ρέϋνολδς Ἰντερνάσιοναλ, ἡ ὁποία μετέχει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Ἀλουμινίου εἶναι νέα ἑταιρεία, εἶναι ἑταιρεία ἡ ὁποία ἱδρύθη τὸ 1959 διὰ τὰς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ὑποθέσεις τῆς «Ρέϋνολδς Μέταλς». Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι σύμπτωσις, ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἱδρύθη ἐπικειμένης —διότι δὲν γνωρίζω πότε ἀκριβῶς ἤρχισεν ἡ λειτουργία της— τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Ἑλλάδα; Οὕτω, δὲν ἔχομεν συνεταίρους παραγωγοὺς ἀλουμινίου ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Πεσινέ. Οἱ δύο ἄλλοι συνεταῖροι δὲν ἔχουν, ὅπως φαίνεται, ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν παραγωγὴν ἀλουμινίου. Διατὶ συνεβλήθησαν; Διὰ νὰ προσφέρουν τὰς τεχνικὰς των ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἢ διὰ τοὺς προφανεῖς λόγους τῆς ἀποκτήσεως τῶν ὠφελημάτων τῶν προμηθειῶν καὶ τῆς ὑπερεκτιμήσεως τῶν κεφαλαίων; Ὁ τέταρτος ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ὁ τοῦ νόμου 2687. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς σοβαρῶς ὑποστηρίζῃ, ὅτι ὅπως εἶναι ὠργανωμέναι αἱ Ὑπηρεσίαι μας δύνανται νὰ ἐλέγξουν κοστολογήσεις μηχανημάτων τοιούτου εἴδους, τὰ ὁποῖα εἶναι συνήθως ἀντικείμενον δικαιοπραξιῶν 5–10 βιομηχανιῶν, πράγματι θὰ θαυμάσω τὸ θάρρος του. Διετελέσαμεν καὶ Ὑπουργοὶ καὶ γνωρίζομεν τὰς δυνατότητας τῶν Ὑπηρεσιῶν μας, δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διὰ νὰ ὑποτιμήσω κανένα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶναι ἔργον δυσκολώτατον καὶ εἶναι ἐκτὸς τῆς δυνατότητος τῶν ἑλληνικῶν ὑπηρεσιῶν ἡ κοστολόγησις τοιούτων μηχανημάτων. Κύριοι, ὡς Ὑπουργός, εἶχον τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ παρακολουθήσω τὴν κοστολόγησιν τῶν μηχανημάτων τῆς Πτολεμαΐδος εἰς τὴν πρώτην σύμβασιν τοῦ κυρίου Γκρέτσου. Εἴχομεν δὲ τότε καὶ εἰδικὸν σύμβουλον, διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν κοστολόγησιν τῶν μηχανημάτων, τὸν Ἀμερικανικὸν Οἶκον Ἄνταμς. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἰδική μου γουρσουζιὰ καὶ ἡ εὐσυνειδησία τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Κακριδῆ, καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, τὸν ὁποῖον εἶχον τότε γενικὸν γραμματέα, θὰ ἐπερνοῦσαν ὅλαι αἱ κοστολογήσεις μετὰ πάσης τιμῆς καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἢ μᾶλλον ἡ διαχείρισις, θὰ ἐπεβαρύνετο μὲ 20–30% προμηθείας. Ποία ὑπηρεσία Ἑλληνική, ἐὰν σοβαρευώμεθα, ἔχει αὐτὴν τὴν συγκρότησιν, ὥστε νὰ παρακολουθήσῃ τοιούτου εἴδους κοστολογήσεις. Ἑπομένως καὶ ὁ τέταρτος αὐτὸς ἔλεγχος ἀναφέρεται πρὸς ἁπλοῦν ἐντυπωσιασμὸν τῶν ἀδαῶν. Καὶ ὑπάρχει, κύριοι, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἕνας πέμπτος ἔλεγχος, ὁ προβλεπόμενος ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Ἀνέγνωσα τὴν σύμβασιν, ἀλλὰ δὲν ἀνεῦρον τοιοῦτον ἔλεγχον. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀνεῦρον εἶναι, ὅτι κάπου λέγει, ὅτι τὰ μηχανήματα καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις νὰ γίνουν ὅσον τὸ δυνατὸν τελειότερα καὶ εὐθηνότερα. Μὰ εἶναι ἔλεγχος αὐτός; Αὐτοὶ εἶναι οἱ πέντε ἔλεγχοι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἶναι, ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ τὴν ἔκφρασιν, ἀέρας φρέσκος. Καὶ κατέφυγεν εἰς ἓν τελευταῖον ἐπιχείρημα ὁ κ. Ὑπουργός. Τί μᾶς ἐνδιαφέρει, λέγει, ἐὰν ὑπερτιμήσῃ τὸ κεφάλαιον ἡ Ἑταιρεία; Μήπως ἡμεῖς τὸ πληρώνομεν; Φεύγει μία δεκάρα ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον διὰ τὰς ἐπενδύσεις αὐτοῦ; Καὶ σᾶς προκαλῶ, σᾶς, κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μοῦ εἴπητε, ἐὰν τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ζημιώνεται ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἔστω καὶ κατὰ μίαν δραχμήν. Δὲν ξεύρω, πότε σοβαρεύεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ πότε ἀστειεύεται. Διότι, πρῶτα— πρῶτα, ὑπάρχει καὶ ὁ Ο.Β.Α. μέσα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ τέλος πάντων τὰ κεφάλαιά του εἶναι κεφάλαια τοῦ Δημοσίου. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπερτιμηθῇ ἡ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων, κύριοι, δὲν ἐνδιαφέρει τοῦτο τὸ Δημόσιον; Οἱ φόροι τοὺς ὁποίους δὲν θὰ πληρώσῃ ἡ Ἑταιρεία καὶ θὰ καρπωθοῦν οἱ Γάλλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ ὁ κ. Νιάρχος, δὲν ἐνδιαφέρουν τὸ Δημόσιον; Ἑπομένως καὶ τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καταπίπτει. Εἶναι προπέτασμα καπνοῦ διὰ τὴν σύγχυσιν τῶν πραγμάτων. Τελειώνων αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων, ἔχω νὰ διατυπώσω τὰ ἑξῆς συμπεράσματα: Πρῶτον, ἡ Κυβέρνησις δὲν γνωρίζει πόσον θὰ στοιχίσουν αἱ ἐγκαταστάσεις καὶ τὶ κεφάλαια κινήσεως χρειάζονται. Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίληψιν τοῦ τὶ σημασίαν ἔχει αὐτὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἑταιρεία ἀλουμινίου θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ ὀλιγώτερον μὲ 30–35 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐκ τῆς ὑπερεκτιμήσεως τῶν δαπανῶν της, οἱ δὲ κύριοι ἱδρυταὶ θὰ κατορθώσουν νὰ εἶναι κύριοι τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ χωρὶς νὰ δώσουν μίαν δεκάρα. Θὰ ἐξάγεται δὲ ἐπὶ 50 χρόνια εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν συνάλλαγμα δι’ αὐτὰ τὰ 35 ἑκατομμύρια ἢ τὰ 40 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε εἰσήχθησαν ἐν Ἑλλάδι. Κύριοι, εἰς τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν ὑπάρχουν βέβαια οἰκονομικοὶ χειρισμοί, διὰ τῶν ὁποίων πολλὰς φοράς, χωρὶς πεντάρα, γίνονται ἑκατομμυριοῦχοι. Εἶναι κατόρθωμα τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, ὅτι χωρὶς πεντάρα, διὰ τῶν εὐφυῶν συνδυασμῶν κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν καὶ καράβια καὶ χρήματα. Γνωρίζετε πῶς ἔγιναν, μὲ ποίους συνδυασμοὺς κατώρθωσαν οἱ κ.κ. Ὠνάσης καὶ Νιάρχος νὰ γίνουν σήμερον, πρὸς τιμὴν των καὶ πρὸς τιμὴν τῆς Ἑλλάδος, οἱ μεγιστᾶνες εἰς τὸν ἐφοπλιστικὸν κόσμον. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ τακτική, βεβαίως, συγχωρεῖται εἰς τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν, ὅταν ἔχωμεν τραπεζικοὺς καὶ ναυπηγικοὺς Ὀργανισμοὺς κολοσσιαίους. Ἄλλωστε ἀφοροῦν τὸ μοίρασμα τῶν ἑκατομμυρίων τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ τακτική, σᾶς ζητῶ νὰ μοῦ πῆτε, ἐπιτρέπεται νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς αὐτὸν τὸν πτωχὸν τόπον, ποὺ περιμένει νὰ πιαστῇ ἀπὸ τὰ μαλλιά του, περιμένει ἀπὸ τὸ ἀλουμίνιο καὶ σὲ ἄλλα πράγματα ποὺ διαθέτει, νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια του καὶ νὰ διακριθῇ ὡς ἐλεύθερη χώρα, μέσα εἰς τὴν ἐλευθέραν Εὐρώπην; Θὰ εἰσέλθω, τώρα, εἰς τὸ δεύτερον μεγάλο κεφάλαιον, εἰς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Ἐδῶ τὸ πρᾶγμα, ἀτυχῶς, δὲν εἶναι τόσον ἁπλό. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀνεχθῆτε ὀλίγον περισσοτέρους ἀριθμοὺς καὶ ὀλίγον περισσότερον τεχνικὴν γλῶσσαν. Ἄς μοῦ συγχωρήσῃ, ὁ ἀγαπητὸς κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, τὸ θάρρος νὰ ἀσχοληθῶ μὲ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ αὐτός, ὡς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μοῦ ἀπέκλεισεν ἐπανειλημμένως τὸ δικαίωμα νὰ ἔχω γνῶσιν καὶ νὰ ἔχω γνώμην. Κύριοι, ἂς ἰδοῦμε πρῶτον, τὶ ὑποχρεώσεις ἀναλαμβάνομεν διὰ τῶν ὑπογραφεισῶν συμβάσεων. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κυρωτικοῦ τῆς συμβάσεως σχεδίου Ν. Δ., μᾶς λέγει, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δίδῃ ἐτησίως 900 ἑκατομμύρια κιλοβατώρας ἀντιστοιχοῦσας εἰς τὴν ἑταιρείαν Ἀλουμινίου κατ’ ἰσχὺν 100 χιλ. κιλοβάτ. Βέβαια, ἐὰν κάμετε ἕνα μικρὸν ὑπολογισμόν, δὲν θὰ σᾶς τὸν ἐπιχειρήσω, θὰ ἴδητε, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνοησίας, διότι διὰ νὰ δώσουν τὰ 100.000 κιλοβὰτ 900.000 ἑκατομμύρια κιλοβατώρων, θὰ πρέπει νὰ δουλεύουν αἱ μηχαναὶ τὸν χρόνον 400 ἡμέρας. Ἔτος 400 ἡμερῶν, δὲν ἀνεκαλύφθη ἀκόμη, τὸν ἀνεκάλυψαν οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἀναφέρω αὐτό, διὰ νὰ ἴδητε τὶ ἐπιπολαιότης χαρακτηρίζει τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας διατάξεις τῆς συμβάσεως. Ἄς πᾶμε εἰς τὴν σύμβασιν ΔΕΗ–Πεσινέ. Ἡ συμπεφωνημένη ἰσχὺς ἐκεῖ, (ἄρθρον 1ον), εἶναι 110.00 κιλοβάτ, μὲ συντελεστὴν χρησιμοποιήσεως 90%. Εἰς τὸ τέταρτον ἄρθρον, διευκρινίζονται σαφέστερον αἱ ὑποχρεώσεις μας καὶ καθορίζεται, ὅτι ἡ παρεχομένη ἰσχὺς θὰ κυμαίνεται μεταξὺ ἑνὸς ἀνωτάτου 115.000 κιλ. καὶ ἑνὸς κατωτάτου 80.000 κιλ. Ἐκ συνδυασμοῦ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 8 παρ. 2, φαίνεται, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῶν κιλ. αὐτῶν, θὰ εἶναι 81%. Ἑπομένως, ἡ ἐνέργεια, τὴν ὁποίαν ἐγγυόμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν, λέγω ἐγγυόμεθα, διότι πρόκειται περὶ τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ἐγὼ τὴν Δ.Ε.Η. δὲν τὴν θεωρῶ ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν, τὴν θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἐπιχείρησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀνέρχεται εἰς 800 ἑκατομμύρια κιλοβατώρων. Αὐτὴ ὅμως ἡ ἐνέργεια ἀντιστοιχεῖ μὲ παραγωγὴν 40.000 τόννων ἀλουμινίου. Ἡ σύμβασις μὲ τὸ δημόσιον, λέγει, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον θὰ παράγῃ 52.500 τόννους ἐτησίως. Ἡ ὑποχρέωσις, ὅμως, τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει διὰ τῆς Δ.Ε.Η., εἶναι νὰ παρέχωμεν κατ’ ἐλάχιστον ὅριον ἐνέργειαν, ἱκανὴν διὰ τὴν παραγωγὴν 40.000 τόννων ἀλουμινίου. Διὰ παραγωγὴν 40 χιλ. τόννων καὶ ἄνω, εἶναι δικαίωμα τῆς ἑταιρείας Ἀλουμινίου νὰ ζητήσῃ ἐνέργειαν, καὶ βεβαίως θὰ τὸ ἐξαντλήσῃ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλὰ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ, διότι θὰ τὸν συναντήσωμεν βραδύτερον. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποχρέωσίς μας, ὅσον ἀφορᾷ τὰ κιλαβάτ, τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἐνέργειαν, δηλαδὴ τοὺς κιλοβατώρας. Τὸ ἄρθρον 15 παρ. 2, ὁμιλεῖ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνωτέρας βίας καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ σημειώσετε, διότι εἶναι καίριον. Ἐκεῖ ἐξαιρεῖ περίπτωσιν τῆς ἐξαιρετικῆς ξηρασίας, ἀπὸ τὰς κατηγορίας τῆς ἀνωτέρας βίας. Δὲν εἶναι ἀνωτέρα βία διὰ τὴν Δ.Ε.Η. ἡ περίπτωσις τῆς ἐξαιρετικῆς ξηρασίας. Αἱ ὑποχρεώσεις της πρὸς τὴν Πεσινὲ μένουν εἰς τὸ ἀκέραιον. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Δ.Ε.Η., ἐὰν εὑρεθῇ εἰς περίπτωσιν ἀνεπαρκείας τῶν ὑδραυλικῶν της συνθηκῶν, νὰ σταματήσῃ τὴν παροχὴν εἰς οἱονδήποτε ἄλλον πελάτην, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν Πεσινέ. Ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ ὅλην τὴν Ἀθήνα, ἂν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ αὐτή, διότι 900 ἑκατομμύρια κιλοβατώρας ἔχει ὁ Πεσινὲ καὶ 950 ἑκατ. καταναλίσκει σήμερον ὅλη ἡ Ἑλλάς. Ἑπομένως, ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ στιγμὴ ποὺ νὰ εἴπουν: Κύριοι, εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ παύσετε νὰ ἔχετε ἠλεκτρικόν, νὰ πάρετε σπαρματσέτα, διότι ὁ κ. Πεσινὲ δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ τὸ ἀλουμίνιον. Αὐτὰ λέγει τὸ ἄρθρον 15 παρ. 2. Ἀντιθέτως, κατὰ τὸ ἄρθρον 8 παρ. 5, ἐὰν λόγῳ διεθνοῦς κρίσεως ἡ παραγωγὴ ἀλουμινίου τοῦ διεθνοῦς συγκροτήματος Πεσινέ, ὄχι τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ἀλουμινίου, πέσῃ κατὰ 2%, τότε αἱ ὑποχρεώσεις τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου πρὸς τὴν Δ.Ε.Η, θὰ μειωθοῦν ἀναλόγως. Εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν ξηρασίας πρέπει νὰ σταματήσουν καὶ αἱ Ἀθῆναι, εἰς τὴν περίπτωσιν διεθνοῦς κρίσεως, ποὺ θὰ τὴν κρίνῃ τὸ διεθνὲς συγκρότημα Πεσινέ, ἡ Δ.Ε.Η. θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν μείωσιν τῶν ἀπαιτήσεών της ἔναντι τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου. Βεβαίως, τὸ ρεῦμα δὲν τὸ παρέχομεν δωρεάν, ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν Ἀλουμινίου ἀντίτιμον. Καὶ ζητοῦμεν 3,1 χιλιοστὰ τοῦ δολλ. τὰ πρῶτα 16 χρόνια καὶ 3,6 τὰ ἑπόμενα τῆς συμβάσεως. Κύριοι, ἡ πρώτη παρατήρησις ἡ ὁποία δὲν εἶναι καὶ τόσον σημαντικὴ διὰ τοὺς μὴ τεχνικούς, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Εἰς ὅλα τὰ τιμολόγια, ἰδίως τῶν μεγάλων καταναλωτῶν, ὑπάρχει χρέωσις διὰ τὴν ἰσχὺν τὴν παραγομένην καὶ χρέωσις διὰ τὰς κιλοβατώρας. Δηλαδὴ εἶναι σύνθετα τὰ τιμολόγια. Διότι ἔτσι καὶ ὁ πελάτης καὶ ἡ ἑταιρεία ξεύρουν ποῦ πᾶνε. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐλέγξετε ἕνα τιμολόγιον τῆς Πάουερ ἀκόμη θὰ ἴδητε, ὅτι περιέχει ἕνα πάγιον καὶ ἕνα μεταβλητόν. Ἔτσι καθορίζονται τὰ τιμολόγια παρ’ ἑκάστης σοβαρᾶς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας. Ὁ κ. Πεσινὲ θὰ μᾶς πληρώνῃ μόνον κιλοβατώρας, ἰσχὺν δὲν θὰ μᾶς πληρώνῃ. Δευτέρα παρατήρησις: Ἡ τιμὴ καθορίζεται εἰς δολλάρια, εἶναι τὸ σταθερώτερον νόμισμα τοῦ κόσμου αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀνθρώπινον ποὺ εἶναι σταθερὸν ἀμετάβλητον, μάλιστα διὰ περίοδον 50 ἐτῶν; Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι πρὸ εἴκοσι ἐτῶν, ἐχρησιμοποιεῖτο ἡ λίρα ἡ Ἀγγλική, ὡς τὸ ὑπόδειγμα τῆς σταθερότητος. Εὑρίσκετο τότε εἰς ὕψη μεγάλης ἐκτιμήσεως. Παρῆλθεν ἐν τούτοις ἡ ἐποχὴ ἐκείνη καὶ ἡ λίρα ποὺ προπολεμικῶς εἶχε 500 δραχμάς, σήμερον ἔχει 80. Εἶναι ἀδύνατον καὶ τὸ δολλάριον νὰ ὑποτιμηθῇ; Αὐτὰς τὰς ἡμέρας, δὲν συζητοῦμεν διὰ τὴν πιθανὴν ὑποτίμησιν τοῦ δολλαρίου. Καὶ ἐν τούτοις εἰς αὐτὴν τὴν σύμβασιν τῶν πεντήκοντα (50) ἐτῶν δὲν ὑπάρχει ρήτρα ἀναπροσαρμογῆς. Εἶναι ἑπομένως δυνατὸν κἄποτε νὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ποὺ δὲν θὰ μᾶς πληρώνῃ ὁ Πεσινέ, ἀλλὰ θὰ τὸν πληρώνωμεν. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ φοβερά, πρέπει νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῶν κυρίων συναδέλφων, τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ σχηματίσουν ἀντικειμενικὴν γνώμην περὶ τῆς συμβάσεως. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι μᾶλλον φαιδρόν, διότι ἔτσι πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ. Ἡ σύμβασις μὲ τὴν Δ.Ε.Η. θὰ διατηρηθῇ ἐν ἰσχύϊ μέχρι τῆς 31 Ἰουνίου 2014. Ἡ σύμβασις τοῦ ἀλουμινίου θὰ διαρκέσῃ ἡ ἰσχύς της μέχρι τοῦ Ἰουνίου τοῦ 2009, δηλαδὴ θὰ ἔχῃ λήξει ἡ σύμβασις ἀλουμινίου καὶ ἡ Δ.Ε.Η. θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἔχῃ τὴν ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν Πεσινὲ νὰ δίδῃ ρεῦμα. Ξέρω τοῦτο διὰ νὰ δείξω τὴν ἐπιπολαιότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἔγινε ἡ σύμβασις. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀναφέρω καὶ τοῦτο. Ὅτι ἀνελάβαμεν ὑποχρέωσιν νὰ παρέχωμεν ρεῦμα διὰ 200 χιλιάδες τόννους ἀλουμίνας. Ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ τελεῖ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τοῦ ἄρθρου 9, δηλαδὴ τῆς προηγουμένης ἐξασφαλίσεως εἰς τὴν ἑταιρείαν παρὰ τοῦ Δημοσίου 30 ἑκατομμυρίων τόννων βεβαίων ἀποθεμάτων. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς πονηρὰ διάταξις τοῦ ἄρθρου ἕνα ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς ἀλουμινίου θέλει ἀντιμετωπισθῆ, ὅταν αἱ γενικαὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι καὶ εἰδικώτεροι ὅροι, ἰδίᾳ τῆς προμηθείας ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἤθελον κριθῆ εὐνοϊκοί». Κύριοι, αὐτοὶ εἶναι οἱ ὅροι ἐπὶ τοὺς ὁποίους συνεβλήθη ἡ Δ.Ε.Η. μὲ τὸν Πεσινέ. Καὶ ἤδη ἂς ἐξετάσωμεν τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπησχόλησεν ἤδη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ θὰ μᾶς ἀπασχολῇ ἐπὶ πολύ, διότι εἶναι θέμα βασικὸν εἰς τὸ ὁποῖον ὅμως ἐπιτρέπονται διαφορετικαὶ ἀπόψεις καὶ τὸ ὁποῖον μόνον μετὰ ἐνδελεχοῦς συζητήσεως ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ ἐποικοδομητικῶς. Ἡ σύμβασις τῆς Δ.Ε.Η. λέγει, ὅτι τελικῶς ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου θὰ τροφοδοτῆται μὲ ἐνέργειαν παρὰ τῶν ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν εἰς τὰ δύο μικρὰ φράγματα τοῦ Ἀχελώου, τῆς Πρεβέντζας καὶ Καστρακίου εἰς τὸ Κάταντι τῶν Κρεμαστῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς δύο ὑδροηλεκτρικοὺς σταθμούς, ἀφοῦ κατασκευασθῇ τὸ φράγμα τῶν Κρεμαστῶν, θὰ τροφοδοτηθῇ τὸ ἐργοστάσιον, καὶ ἐπεκαλέσθη τὴν μελέτην τῆς Ἐμπάσκο. Πρόκειται, βεβαίως, περὶ τῆς μελέτης τῆς Ἐμπάσκο τοῦ 1959 ἡ ὁποία ἐγένετο ὅπως ἐπιτευχθῇ ἡ χρηματοδότησις τῆς κατασκευῆς τοῦ φράγματος τῶν Κρεμαστῶν ἀπὸ τὴν D.L.F., ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Τραπεζικὴν Ὀργάνωσιν δηλ. ἡ ὁποία χρηματοδοτεῖ τοιούτου εἴδους ἔργα. Κύριοι, ἐλέχθη, ὅτι ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐμπάσκο, διὰ τὰ Κρεμαστά, δὲν ἀποτελεῖ τεχνικὴν μελέτην, οὔτε προμελέτην, ἀλλ’ ἁπλῶς μίαν ἀναγνωριστικὴν προμελέτην, διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὸ αἴτημά μας διὰ τὴν χρηματοδότησιν. Ἀλλὰ τὸ τμῆμα αὐτῆς ποὺ ἀφορᾷ τὰ Κρεμαστὰ ἔχει τὴν σοβαρότητά του. Διὰ τὴν Πρεβέντζαν καὶ τὰ Καστράκι, ἀντιθέτως μὲ τὰ ὁποῖα, ἀσχολεῖται μόνον εἰς 3–4 σελίδας, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιον. Ἐὰν ἡ μελέτη ἠμπορῇ νὰ ληφθῇ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν διὰ τὰ Κρεμαστά, δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο διὰ τὰ δύο μικρότερα φράγματα. Λιὰ τὴν Πρεβέντζαν καὶ τὸ Καστράκι ἡ ἔκθεσις ἀναφέρει τὰ ἀκόλουθα: Τὰ δύο φράγματα μὲ τοὺς ἀντιστοίχους σταθμοὺς ἰσχύος 160 χιλ. κιλοβάτ θὰ στοιχίσουν 36.436.000 δολλάρια. Εἰς μίαν δευτέρα φάσιν οἱ σταθμοὶ πρέπει νὰ ἀποκτήσουν ἰσχὺν 240 χιλ. κιλοβάτ, ὁπότε ἡ συνολικὴ ἀξία θὰ ἀνέλθῃ εἰς 41.725.000 δολλάρια. Ἡ ἀπόδοσις εἰς ἐνέργειαν ὑπολογίζεται: Πρωτογενὴς ἐνέργεια 455 ἑκατ. K.W.H. Δευτερογενὴς 375 ἑκατ. K.W.H. Μέση ἐτησία 830 ἑκατ. K.W.H. Εἶχε λάθος ὁ κ. Κιτσίκης, ποὺ εἶπεν, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ σταθμοῦ προσεφέρθη εἰς 100 χιλ. K.W. Ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν ἐδημοσιεύθη ἡ ἔκθεσις, εἶναι ἀνεξήγητον τὸ λάθος καὶ ἦτο ἀδικαιολόγητος ἡ ὀργὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας καὶ ἡ κατηγορία, ὅτι εἶπεν ἐσκεμμένως ἀνακριβῆ πράγματα. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἦλθε τὴν πρώτην φορὰν ἐδῶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 3,1 καὶ 3,6 εἶναι συμφέρουσα καὶ ὅτι θὰ ἀφήσῃ τεράστια κέρδη εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη συγκεκριμένως, ὅτι τὰ φράγματα καὶ οἱ σταθμοὶ θὰ στοιχίσουν 40 ἑκατ. δολλάρια. Μὲ δάνειον τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ πρὸς 5% καὶ ἐξοφλητέον εἰς 25 ἔτη, ἡ πωλοῦσα τὸ ρεῦμα εἰς τὴν ἀνωτέρω τιμὴν θὰ ἔχῃ εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας καθαρὰ κέρδη 100 ἑκατ. δολλάρια καὶ θὰ ἔχῃ ἀποσβέσει τὰς ἐγκαταστάσεις της. Τὸν παρακαλέσαμεν νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς ἔκανε τοὺς λογαριασμοὺς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι εἶναι περιττὸν τοῦτο, διότι ἠμπορεῖ νὰ τοὺς κρίνῃ καὶ ἕνα παιδὶ τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. Δυστυχῶς, δὲν εἶχα εἰς τὴν διάθεσίν μου παιδὶ τοῦ δημοτικοῦ καὶ ἠναγκάσθην νὰ πάρω παιδὶ τοῦ γυμνασίου. Καὶ ἰδῆτε τὸ ἀποτέλεσμα τὶ λογαριασμοὺς μοῦ ἔκαμε: Κύριοι, τὰ δύο φράγματα τοῦ δικτύου 830 ἑκατ. κιλοβατῶρες. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν ἀπώλειαν 6% κατὰ τὴν μεταφοράν, θὰ ἔχωμεν ἀπόδοσιν 780 ἑκατ. Ἐπειδὴ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν 900 ἑκατομμ. εἰς τὸν Πεσινέ, θὰ πρέπει νὰ πάρωμεν 120 ἑκατομμ. κιλοβατῶρες ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον τῆς Δ.Ε.Η. Ὡς λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος, τὸ κόστος τῆς ἐνεργείας τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, ὅταν προσθέσωμεν καὶ τὸν Ἀχελῷον (Κρεμαστά), θὰ ἀνέρχεται εἰς 6 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου. Συνεπῶς, ὅταν τὸ ἀγοράζωμε 6 καὶ τὸ πωλοῦμεν 3,1, 3,6, ἔχομεν μίαν ζημίαν ἡ ὁποία τὰ πρῶτα 16 ἔτη θὰ εἶναι 2,9 μὶλς κατὰ KW καὶ τὰ ἑπόμενα 2,4. Τὸ δάνειον θὰ ἐξοφληθῇ εἰς 25 ἔτη, ἀλλὰ κατὰ τὰ 5 ἔτη ποὺ θὰ γίνωνται τὰ φράγματα δὲν θὰ πληρώνουμε, διότι δὲν θὰ ἔχωμεν εἰσπράξει. Συνεπῶς, ἡ ἐξόφλησις θὰ γίνῃ εἰς 20 ἔτη. Ὑπολογιζομένου τοῦ τοκοχρεολυσίου ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς, τὸ ἔλλειμμα τῆς πρώτης 16ετίας θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.290.000 δολλάρια ἐτησίως, εἰς διάστημα 9 ἐτῶν εἰς 940.000 (εἰσπράξεις ἐκ πωλήσεως ρεύματος καθαρὰ αʹ περίοδος 1.930.000, δευτέρα περίοδος 2.280.000, ἐξυπηρέτησις δανείου, δηλαδὴ 3.220.000 ἐτησίως μέσος ὅρος). Τὰ ἐτήσια ἐλλείμματα θὰ καλύπτωνται διὰ βραχυπροθέσμου δανείου πρὸς 5%. Εἰς τὸ τέλος δὲ τῶν 25 ἐτῶν, τὸ ἔλλειμμα μαζὶ μὲ τοὺς τόκους θὰ φθάσῃ τὰ 38,5 ἑκατομμ. δολλάρια. Θὰ ἔχῃ ἐξοφληθῆ τὸ δάνειον τῶν 40 ἑκατομμ. δολλαρίων, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχῃ καὶ ὑποχρέωσις 38,5 ἑκατ. δολλάρια περίπου. Αὐτὸ τὸ νέον δάνειον θὰ πρέπει νὰ μετατραπῇ εἰς μακροπρόθεσμον 25 ἐτῶν, πρὸς 5% καὶ πάλιν. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι καὶ τότε θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ τακτοποίησις εἰς τὸ 33ο ἔτος, θὰ πρέπει ἡ Δ.Ε.Η. νὰ ἀλλάξῃ τὰ μηχανήματά της, ἀξίας 12 ἑκατομμ. δολλάρια. Θὰ πρέπει νὰ δανεισθῇ πρὸς τοῦτο, καὶ εἰς τὸ 50ὸν ἔτος θὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Θὰ ὀφείλῃ:

Θὰ ἔχῃ ὅμως τὸ ⅑ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων, ἤτοι 20 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἄρα θὰ ὀφείλῃ 24.525.000 δολλ. Θὰ εὑρίσκεται δηλαδὴ ἡ Δ.Ε.Η. εἰς κατάστασιν πολὺ χειροτέραν ἀπὸ ὅ,τι ἤρχισεν εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο ἀπὸ μαθητὴν τοῦ γυμνασίου, ὁ ὁποῖος ὅμως σᾶς βεβαιῶ, γνωρίζει καὶ πρόσθεσιν καὶ ἀφαίρεσιν καὶ πολλαπλασιασμὸν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τὰ ἀποτελέσματα αὐτά. Ἐπαναλαμβάνω, σύμφωνα μὲ τὰς ἀπιθάνους προϋποθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, φθάνουμε μετὰ τὴν 50ετίαν, ἡ Δ.Ε.Η. νὰ ἔχῃ πραγματοποιήσει ζημίαν 24.500.000 δολλ. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς δὲ ἐκείνης δὲν δύναται νὰ εὑρίσκεται καλύτερα, διότι τὰ ἐργοστάσια καὶ τὰ φράγματα θὰ εὑρίσκωνται εἰς πολὺ διαφορετικὴν κατάστασιν ἀπ’ ὅ,τι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς 50ετίας. Ἀτυχῶς, ὅμως, δὲν ἠμποροῦμε νὰ δεχθοῦμε τὰ δεδομένα τοῦ προβλήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ τὰ ἐλέγξωμε καὶ πάλι, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ἔξω τῆς πραγματικότητος εἶναι. Ἐν πρώτοις, ὅπως σᾶς εἶπον, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ἀξία τῶν δύο φραγμάτων εἶναι 40 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἔβγαλε δηλαδὴ τὸν μέσον ὅρον μεταξὺ τῶν δύο ἐκδοχῶν τῆς Ἐμπάσκο. Εἰς τὸ δεύτερον ὑπολογισμὸν του τὴν ἀξίαν τῶν δύο αὐτῶν φραγμάτων τὴν ὑποβιβάζει εἰς 37 ἑκατομμύρια δολλάρια, διὰ νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν πρώτην λύσιν τῆς Ἐμπάσκο, ἀλλὰ μέσα εἰς τὰ 37 ἑκατομμύρια δολλάρια δὲν περιέχεται, ὡς ἀνακριβῶς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἡ ἀξία τῶν γραμμῶν μεταφορᾶς καὶ οἱ ὑποσταθμοί. Ἐπομένως, ὁ ἀριθμὸς 37 δὲν εἶναι ἀκριβής. Ὁ ἀριθμὸς 40, ποὺ ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸν πρῶτον του ὑπολογισμόν, πλησιάζει περισσότερον τῆς πραγματικότητος. Ἀλλά, κύριοι, εἴτε 40, ἢ 37 ὑπολογίζει ἡ Ἐμπάσκο τὴν ἀξίαν τῶν φραγμάτων, εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ τοῦτο ὡς ἀσφαλὴς ἐκτίμησις; Ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὄχι τεχνικός, ἀλλ’ ἁπλῶς, ἄνθρωπος μὲ στοιχειώδη νοῦν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ, ὅτι μία τοιαύτη ἔκθεσις ἰδεῶν τῆς Ἐμπάσκο, διότι περὶ ἐκθέσεως ἰδεῶν πρόκειται, δίδει τὴν ἀναντίρρητον βάσιν τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῶν κατασκευῶν; Εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἔχομεν πεῖραν θλιβερωτάτην 15 ἐτῶν, ἔχομεν κατασκευάσει πολλὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα, ἔχομεν κατασκευάσει πολλὰ θερμικὰ ἐργοστάσια καὶ ἐπὶ τῶν ὁριστικῶν μελετῶν, τὰς ὁποίας ἀκριβοπληρώσαμεν, ἐπληρώσαμεν καὶ μὲ ἑκατομμύρια δολλάρια, εἴς τινας περιπτώσεις, αἱ ὑπερβάσεις μεταξὺ μελετῶν καὶ πραγματοποιήσεων εἶναι ὁ κανών. Πράγματι αὗται ἀνέρχονται εἰς τὰ ἑξῆς ποσοστά: Λάδων 56%, Ἄγρας 52%, Λοῦρος 48%, Μέγδοβας 79%, (καὶ ὑπῆρξε μία πρώτη ὁριστικὴ μελέτη, τῆς ὁποίας ἡ ὑπέρβασις εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα). Πτολεμαῒς 20–25% καὶ ἕπεται συνέχεια. Κατόπιν αὐτῶν τῶν δεδομένων ἠμπορεῖ σοβαρῶς νὰ γίνῃ ὑπολογισμὸς τιμῆς ρεύματος μὲ βάσιν τὴν «μελέτην» τῆς Ἐμπάσκο ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων. Ἀλλὰ ἕνα δεύτερον θέμα. Οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Πεζοπούλου, βασίζονται εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ χρηματοδότησις τῶν ἔργων ἀνάλογος μὲ τὴν ἐπιτευχθεῖσαν διὰ τὴν Κρεμαστήν. Ὑποθέτουν, δηλαδή, ὅτι θὰ ἐπιτύχουν καὶ διὰ κατασκευὴν τῶν ἔργων Πρεβέντζας, Καστρακίου, δάνειον 17 ἑκατομμυρ. ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ 3,5% καὶ 25 ἔτη ἐξόφλησιν εἰς τὸ παραχωρηθὲν ὑπὸ τῆς ODLF διὰ τὴν Κρεμαστήν. Ἐπίσης ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν δάνειον μὲ 2 ἑκατομμ. δολλάρια πρὸς τόκον 5½–6%. Κύριοι, ἐν πρώτοις δὲν ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἀκόμη ἡ χρηματοδότησις τῶν Κρεμαστῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῶν πόρων. Ἔχομε βεβαίωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Τραπέζης, ὅτι θὰ μᾶς δώσῃ καὶ μάλιστα ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους τὰ νέα 17 ἑκατ. δολλ.; Ἀλλά, δὲν ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἀκόμη ἡ χρηματοδότησις τῶν Κρεμαστῶν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἄς μὴ ἀρχίσωμεν δέ, συζήτησιν περὶ τῶν διαθεσίμων τῆς Δ.Ε.Η. αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι ἡ συζήτησις αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ, ἀλλὰ νὰ γίνῃ κἄποτε, εἰς εὔθετον χρόνον. Λοιπόν, ἔχει τίποτε δεδομένον ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ αὐτὰς τὰς ἀναγκαίας χρηματοδοτήσεις, ἢ βασίζεται ἐπὶ ἐλπίδων καὶ εὐχῶν πρὸς τὸν Ὕψιστον; Ἐὰν πραγματοποιηθοῦν ἔχει καλῶς, ἐὰν δὲν πραγματοποιηθοῦν, ὅμως; Ἔχομεν, συνεπῶς, δεσμεύσει ἤδη τὴν Δ.Ε.Η. διὰ 45 χρόνια, νὰ παρέχῃ ρεῦμα εἰς τὴν τιμὴν τοῦ 3,1–3,6. Δι’ αὐτὸ ἐπιμέναμε νὰ μᾶς καταθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀπεδεικνύετο, ὅτι ἐξησφαλίσθη ἡ χρηματοδότησις. Καὶ βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὰ κατέθεσεν, ὄχι διότι θέλει πάντοτε νὰ λέγῃ ὄχι, ἀλλά, διότι δὲν τὰ ἔχει. Οὔτε διενοήθη τις εἰς τὴν Δ.Ε.Η. ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα ἀκόμη, διὰ τὸ ὁποῖον συμβάλλονται διὰ 45 χρόνια. Λοιπόν, ἄνευ μελέτης τεχνικῆς τῶν ἔργων, διὰ νὰ ἠξεύρωμεν πόσον θὰ στοιχίσουν καὶ ἄνευ ἐξασφαλίσεως τῆς χρηματοδοτήσεως ἔκαμε τοὺς λογαριασμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι θὰ ἔχῃ ἡ Δ. Ε.Η. εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας 100 ἑκατομμύρια δολλάρια καθαρὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα σύμφωνα μὲ τοὺς ἀκριβεῖς ὑπολογισμοὺς καταλήγουν ὅπως σᾶς εἶπον εἰς ζημίαν 24,5 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργός, ποτὲ δὲν ἦλθεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μὲ μίαν ἀπάντησιν. Ἔχει καὶ δευτέραν ἀπάντησιν πάντοτε. Ὅπως εἰς τὰ κεφάλαια τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμινίου μᾶς ἔδωσε τρεῖς ἀπαντήσεις καὶ ἐδῶ μᾶς ἔδωσε δύο. Ἄς ἐξετάσωμεν τοὺς νέους ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Καὶ οἱ νέοι ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὴ νομίσετε, ὅτι προῆλθον ἀπὸ καλωσύνην, ἢ ἐνδιαφέρον προωθήσεως τῆς ὑποθέσεως, προῆλθον ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι πολὺ ἀργὰ μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν ἀντελήφθη ἕνα βασικὸν λάθος, ὅτι δηλαδὴ τὰ δύο ἐργοστάσια ποὺ θὰ γίνουν, τὰ δύο μικρὰ φράγματα Καστρακίου καὶ Πρεβέντζας, μόνα των δὲν ἠμποροῦν νὰ τροφοδοτήσουν τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου. Τὸ ἀντελήφθησαν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ σύμβουλοί του μετὰ τὴν συζήτησιν καὶ ἀντελήφθησαν, ὅτι ἡ πρωτογενὴς καὶ δευτερογενὴς ἐνέργεια ἠμποροῦν νὰ προστίθενται, διὰ νὰ παραπλανηθῇ ἡ Βουλή, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς νὰ παραπλανηθοῦν καὶ οἱ τεχνικοί. Ἀντελήφθησαν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τὴν Πρεβέντζα καὶ τὰ Κρεμαστὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν ὅλην τὴν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ τὸ ἀλουμίνιον. Ἐφοβήθησαν, ἑπομένως, ὅτι θὰ εὑρίσκοντο ἐδῶ πρὸ τῆς κατηγορίας, ὅτι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ πάρουν τὸ ρεῦμα, δηλαδὴ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῶν 455 ἑκατομμυρίων κιλοβάτ, ποὺ δίδουν τὰ δύο αὐτὰ φράγματα πρωτογενοῦς ἐνεργείας, καὶ τῶν 955 ἑκατομμυρίων ποὺ χρειάζονται διὰ τὸ ἀλουμίνιον δὲν ἠμποροῦν νὰ συγκαλυφθοῦν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, ὁπότε ἡ ἐπιδότησις καθίστατο ἡλίου φαεινοτέρα. Ἐάν, πράγματι, ὑπολογισθῇ ἡ ἀξία τοῦ ρεύματος αὐτοῦ μὲ τὴν τιμὴν κόστους τῆς ΔΕΗ, τότε ἡ ἐπιδότησις πρὸς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου ἀνέρχεται σὲ ἀστρονομικὰ ὕψη, τὰ ὁποῖα μὲ κανένα τέχνασμα δὲν ἠμποροῦν νὰ συγκαλυφθοῦν. Πρὸ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ κατέφυγον εἰς τὴν νέαν λύσιν, τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν μᾶς παρουσίασεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῆς ἀπὸ 10.10.60 ἐπιστολῆς τοῦ κ. Πεζοπούλου, εἰς τὰς 9 Νοεμβρίου 1960, χωρὶς καὶ πάλιν τὴν στιγμὴν ἐκείνην ν’ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος ἐπρόκειτο, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἀπάντησίν του, τὴν χθεσινήν, εἰς μίαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔκαμα. Ἀντελήφθησαν οἱ τεχνικοὶ σύμβουλοι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τῆς λύσεως αὐτῆς, τῆς Πρεβέντζας καὶ τοῦ Καστρακίου, δὲν ἐπαρκεῖ ἡ ἐνέργεια. Διὰ νὰ μὴ γίνῃ ὅμως προσφυγὴ εἰς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον χρειάζεται μία νέα λύσις. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις περὶ ἱδρύσεως νέου θερμικοῦ σταθμοῦ ἰσχύος 70 χιλιάδων κιλοβάτ. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἡ κοινὴ λογικὴ λέγει: Ὅταν εἴχετε τὰ δύο φράγματα μόνον νὰ τροφοδοτήσουν τὸ ἀλουμίνιον, ἡ τιμὴ ἦτο πολὺ ἀκριβοτέρα ἀπὸ τὸ 3,1 καὶ 3,6. Τώρα ποὺ προσθέτετε καὶ τὴν νέαν δαπάνην τῶν 12.000.000 δολλαρίων καὶ τὰ καύσιμα, ποῦ πάει ἡ τιμή σας; Πρὸ τοῦ διλήμματος αὐτοῦ ὁ κ. Πεζόπουλος εὑρέθη ὑποχρεωμένος ν’ ἀκολουθήσῃ ὅσον ἀφορᾶ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ κόστους τοῦ ρεύματος ἕνα σκολιὸν δρόμον, μίαν σειρὰν ἀκροβατισμῶν, οἱ ὁποῖοι βεβαίως ἐντυπωσιάζουν τοὺς ἀδαεῖς, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν σαφῶς δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι τεχνικοί, ἀρκεῖ νὰ ἔχουν κἄποιαν γνῶσιν τῶν ἀρχῶν τῆς ἠλεκτρικῆς οἰκονομίας. Κύριοι, ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον. Διότι ἐὰν ὁ κ. Πεζόπουλος ἀναγκάζεται νὰ κάμῃ αὐτοὺς τοὺς ἀκροβατισμοὺς σήμερον, δὲν τοὺς κάμνει ἀπὸ εὐχαρίστησιν, τοὺς κάμνει ἐν συνεχείᾳ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν καὶ τὰ ὁποῖα τὸν ἔθεσαν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν ὄχι ἀξιοζήλευτον. Κύριοι βουλευταί, ἡ συμφωνία διὰ τὸ 3,1 καὶ 3,6 ἐγένετο ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Δ.Ε.Η.! Δὲν τὴν συνεβουλεύθη, ὅταν συνεφώνησεν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν Πεσινὲ καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ περὶ τῆς τιμῆς αὐτῆς. Ἡ Δ.Ε.Η. τῆς εἶχεν εἴπει ἄλλα πράγματα. Ὅταν συνεβλήθησαν, τότε ἐφώναξαν τὸν κ. Πεζόπουλον καὶ τοῦ εἶπον: «Ἡμεῖς ἀπεφασίσαμεν αὐτὴν τὴν τιμήν. Κάμε ἕνα συμβόλαιον μὲ τὴν ἑταιρείαν». Ὁ κ. Γενικὸς Διευθυντὴς ἔκαμε τὸ πᾶν διὰ νὰ τακτοποιήσῃ κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐπειδὴ τοῦ ἐζήτησαν νὰ δικαιολογήσῃ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔκαμον, ὑπεχρεώθη νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένους ὑπολογισμούς.

§19Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πότε;

§20Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὴν 25ην Ἰουνίου τοῦ 1960. Ἐμονογράφησε τὴν συμφωνίαν χωρὶς νὰ ἔχῃ ἔγκρισιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. Ἐπῆγε νὰ τὴν ζητήσῃ μετὰ δύο ἡμέρας καὶ τὴν 27ην Ἰουνίου εἶπεν εἰς τὸ Συμβούλιον. «Ἡ Κυβέρνησις ἔχει προεξοφλήσει τὴν ἔγκρισίν σας».

§21Α. ΖΑΚΚΑΣ. Λαμπρά!!

§22Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, ἐπειδὴ τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πρακτικὸν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Πεζοπούλου πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η., διὰ νὰ τὸ ἀναγνώσητε.

§23ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸ διαβάσητε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ θὰ τὸ διαβάσητε.

§25ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸ διαβάσῃ.

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. «Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ..... (Ἀναγινώσκει τὴν πρὸς τὸ Δ. Σ. τῆς Δ.Ε.Η. προμνησθεῖσαν εἰσήγησιν τοῦ κ. Πεζοπούλου).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ τὸ δώσετε, κ. Ζίγδη, νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὅλη.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠξεύρετε ἐὰν αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ἐπῆγε εἰς κανένα εἰσαγγελέα;

§30Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ νομίζετε, ὅτι θὰ μὲ κουράσετε, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας. Ἔχω σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐπὶ 8 ὥρας ἀκόμη σήμερον, καὶ περαιτέρω ἐν ἀνάγκῃ..... .... (ἀναγινώσκει)...... Δηλαδὴ ἡμεῖς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐφθάσαμεν εἰς τοιαύτην πληθώραν οἰκονομικῶν μέσων, ὥστε ἠμπορεῖ νὰ κάμωμεν μίαν ἐπένδυσιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ζημιώνωμεν ἐπὶ 25 ἔτη, διὰ νὰ κερδίσωμεν μετὰ 25 ἔτη, ὁπότε θὰ κάμωμεν συμψηφισμόν. Αὐτὴ εἶναι πράγματι ἡ θεωρία, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος, ἐπὶ τῆς ὁποίας βασίζεται ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῆς Δ.Ε.Η. Συνεχίζω: «Μοῦ ἐζητήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως...».

§31ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς Ἀριστερᾶς). Νὰ κατατεθῇ αὐτό.

§32Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως θὰ κατατεθῇ καὶ ἰδοὺ αὐτό.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

ΥΓΔ–ΓΜ: 3664

ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 27.6.60

Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1960 Πρὸς: κ. Πρόεδρον Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ἀπό: Γενικὸν Διευθυντὴν Θέμα: Συμβόλαιον ἠλεκτροδοτήσεως ἀλουμινίου. Ἀπὸ πολλῶν ἑβδομάδων ἠρωτήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Δ.Ε.Η. νὰ ἠλεκτροδοτήσῃ μίαν ἱδρυθησομένην βιομηχανίαν ἀλουμινίου προκειμένου ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἀρχίσῃ συζητήσεις διὰ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτῆς ἐν Ἑλλάδι. Προϋπόθεσις τῆς τοιαύτης ἠλεκτροδοτήσεως ἦτο ἡ ὕπαρξις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τάξεως μεγέθους 800 ἑκατομμ. ἕως 1 δισεκατομμυρίου κιλοβατωρῶν ἐτησίως καὶ ἡ εὐθηνὴ τιμὴ αὐτοῦ. Ἀπήντησα τότε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ὅτι διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν τοῦτο θὰ ἔπρεπεν ἡ Δ.Ε.Η νὰ κατασκευάσῃ καὶ τὰ δύο κατάντη τοῦ φράγματος Κρεμαστῶν προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν παλαιοτέρων μελετῶν, ἀλλὰ καὶ ὑπ’ αὐτῆς ταύτης τῆς μελέτης τῆς EBASCO, ἕτερα ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα. Τὰ ἔργα ταῦτα, τὸ ἓν εἰς τὴν θέσιν Πρεβέντζα θὰ ἐχρειάζετο φράγμα ὕψους 45 μ. καὶ μήκους 160 μ., ἐνῷ τὸ δεύτερον εἰς τὴν θέσιν Κριεκούκι θὰ ἐχρειάζετο φράγμα ὕψους 65 μ. καὶ μήκους 280 μ. Τὸ κόστος κατασκευῆς ἀμφοτέρων τῶν ἔργων τούτων θὰ ἀπῄτει κατὰ τὰς προμελέτας τῆς EBASCO περίπου 44 ἑκατομμ. δολλάρια ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 15 ἑκατομμ. θὰ ἦσαν δαπάναι εἰς συνάλλαγμα καὶ τὰ ὑπόλοιπα δαπάναι εἰς δραχμάς. Ἐγνώρισα ἐπίσης εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν κατεσκευάζοντο τὰ δύο ταῦτα ἔργα ἐν συνδυασμῷ καὶ συνδεδεμένα μὲ τὸ ἔργον Κρεμαστῶν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ πρὸς μίαν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ἡ ποσότης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἡ ὁποία ἀπῃτεῖτο παρ’ αὐτῆς ἐτησίως, συγχρόνως δὲ τοῦ ἐδήλωσα, ὅτι τὸ κόστος κατὰ παραδιδομένην κιλοβατώραν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπολογίζεται εἰς 4 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, ἤτοι περίπου εἰς 12 λεπτὰ ἀνὰ κιλοβατώραν. Τέλος ἐπέστησα τὴν προσοχὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τῆς δηλώσεώς μου, ὅτι παροχὴ τοιούτου εὐθηνοῦ ρεύματος πρὸς τρίτον τινὰ θὰ ἐδημιούργει κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν δυσχερείας καὶ ζητήματα μὲ τὴν ΗΕΑΠ, ἡ ὁποία εἰς τὴν μεθ’ ἡμῶν Σύμβασίν της ἔχει τὴν ρήτραν τοῦ πλέον εὐνοουμένου πελάτου. Μετὰ ταῦτα ἐπηκολούθησαν φαίνεται συζητήσεις καὶ προτάσεις τῶν ἐνδιαφερομένων πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Τελικῶς προτάσεις προερχόμεναι ἐκ δύο ὁμίλων συνηνώθησαν εἰς μίαν καὶ μόνην ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου, συμπτυξάντων μίαν μόνην ὁμάδα. Ὅπως ἦτο ἑπόμενον καὶ γνωστὸν εἰς τοὺς εἰδότας, ἡ μεγαλυτέρα προσπάθεια καὶ τὸ δυσκολώτερον θέμα διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἦτο ἡ ὕπαρξις εὐθηνῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ ἐνδιαφερομένη ὁμὰς ἐζήτει ὅπως ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια μὴ χρεοῦται περισσότερον τῶν 3 χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβατώραν, ἔθετε δὲ τὸν ὅρον τοῦτο ἐκ τῶν οὐκ ἄνευ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις κατέληξε νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν ὅπως κατὰ τὰ πρῶτα 16 ἔτη ἡ τιμὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἀνέλθῃ εἰς 3,1 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβατώραν, ἐνῷ μετὰ τὸ 16ον ἔτος ἡ τιμὴ ἀνέλθῃ εἰς 3,6 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβατώραν, παρ’ ὅλον ὅτι ἀρχικῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐζήτουν ὅπως μετὰ τὰ 16 ἔτη ἡ τιμὴ ἐλαττωθῇ ἔτι περισσότερον. Ἐπὶ πλέον εἶχε συμφωνηθῆ, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις ἀλουμινίου θὰ εἶχε δυνατότητα διανομῆς μερίσματος εἰς τὸ μετοχικόν της κεφάλαιον ἀνωτέρου τοῦ 8%, τὸ πλεόνασμα τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀποκαλεῖται ὑπερκέρδος θὰ διενέμετο κατὰ 15% μετὰ τῆς Δ.Ε.Η. καὶ κατὰ 85% εἰς τὴν ἐπιχείρησιν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι οὕτω προκύπτουσα μέση τιμὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ ποτὲ τὴν τιμὴν τοῦ 3.6 χιλιοστ. τῶν δολλαρίων κατὰ παρασχεθεῖσαν κιλοβατώραν. Μὲ ἄλλους λόγους ἡ ὕπαρξις ὑπερκέρδους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὴν διαφορὰν μεταξὺ 3,1 χιλιοστ. καὶ 3,6 χιλιοστ. κατὰ κιλοβατώραν, ἡ ὁποία θὰ παρουσιάζετο κατὰ τὴν πρώτην 16ετίαν, ὑπὲρ τῆς Δ.Ε.Η. Σημειωτέον, ὅτι τελικῶς ἐγένετο δεκτὸν ὅπως ἡ περίοδος τῶν 16 ἐτῶν εἶναι ἕνα μέγιστον, ἕνα μὲ ἐπιδίωξιν νὰ μειωθῇ ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις ἀλουμινίου ἐπετύγχανεν εἰς διάστημα βραχύτερον νὰ ἀποσβέσῃ τὰ δανεικά της κεφάλαια. Τοὺς ἀριθμοὺς τούτους ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς τὰ ἑξῆς: Πρῶτον εἰς τὰ παρ’ ἐμοῦ παρασχεθέντα στοιχεῖα ἐξοφλήσεως τῶν δανειακῶν ὑποχρεώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ συναφθοῦν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων τούτων, καὶ δεύτερον, εἰς τὰ παρ’ ἐμοῦ παρασχεθέντα στοιχεῖα ὅσον ἀφορᾷ τὰς δαπάνας λειτουργίας καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τούτων καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. οὐδὲν κέρδος θὰ εἶχεν νὰ ἀποκομίσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐξοφλήσεως τῶν δανειακῶν της ὑποχρεώσεων ἐν τῇ κατασκευῇ τῶν ἔργων τούτων, ὑπελογίσθη, ὅτι ἡ τιμὴ 3,1 θὰ ἐπέφερε ζημίαν κατὰ τὴν πρώτην 16ετίαν, ἡ ὁποία ὅμως θὰ ἤρχιζε νὰ ἀποσβέννυται μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ 3,6 χιλιοστ. κατὰ κιλοβατώραν καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν ἐφαρμογὴν τῆς τιμῆς ταύτης μέχρι τέλους τῆς 50ετίας, ἡ ὁποία ἐθεωρεῖτο ὡς τὸ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου, ὑπελογίζετο δὲ ὑπὸ Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὅτι μετὰ τὸ 28ον ἢ 30ὸν ἔτος, ἡ Δ.Ε.Η. θὰ εἶχεν ἐξοφλήσει ἤδη ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις της, εἴτε ἐκ δανειακῶν ὀφειλῶν, εἴτε λόγῳ συσσωρεύσεως ἐλλείμματος ἐκ τῆς εὐθηνοτέρας τιμῆς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν πρώτων 16 ἐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ τῆς ἀπέμενε καθαρὸν τὸ ἔργον τῶν δύο ἐργοστασίων κατάντη τῶν Κρεμαστῶν, ἀξίας ἀπομενούσης περίπου ἴσης πρὸς τὰ δύο τρίτα τῆς ὁλικῆς δαπάνης κατασκευῆς των, ἤτοι ἀξίας περίπου 16 ἕως 20 ἑκατομμ. δολλαρίων καὶ ἀποδιδόντων μετὰ ἀφαίρεσιν δαπανῶν ἐκμεταλλεύσεως, δαπανῶν λειτουργίας καὶ ἀποσβέσεων ἐπηυξημένων κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν τῆς ζωῆς τῶν ἔργων, καθαρὸν ἔσοδον 67% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀρχικῶς ἐπενδυθησομένων κεφαλαίων, ἤτοι ἔσοδον περίπου 2,5 ἑκατομμ. δολλαρίων. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι, ἡ Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία ἀρχικῶς θὰ ὑφίστατο ζημίας, τελικῶς, θὰ εἶχεν ὅμως ὄφελος ἐκ τῆς δημιουργίας κεφαλαίου 15 ἕως 20 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 50ετίας θὰ εἶχεν ἀποσβεσθῆ ὁλοσχερῶς σχηματιζομένων κατὰ τὸ 50ὸν ἔτος ἀποθεματικῶν ὑπὲρ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὰ ἔργα ταῦτα ἀξίας, οἵα καὶ ἡ ἀρχικὴ ἀξία κατασκευῆς τῶν ἔργων, ἤτοι 44 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἔτι δὲ πλέον τῆς Δ.Ε.Η. ἀπολαμβανούσης κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν τῆς συμβάσεως καθαροῦ εἰσοδήματος 2,5 περίπου ἑκτομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀνεβίβαζε κατὰ τὸ τέλος τῆς 50ετίας τὸ καθαρὸν ὄφελος τῆς Δ.Ε.Η., κατὰ 50 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπιπροσθέτως. Δηλαδὴ μετὰ μίαν 50ετίαν ἡ χρῆσις τῶν ὑδάτων κατάντη τοῦ ποταμοῦ Ἀχελώου θὰ εἶνε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν Δ.Ε.Η. συνολικῶς 90 ἑκατομμύρια δολλαρίων. Ὅταν μοῦ ἐτέθη οὕτω τὸ πρόβλημα ἠρεύνησα ἐγγύτερον τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τῶν συνδυασμένων ἐργοστασίων Κρεμαστῶν, Πρεβέντζης, Κριεκουκίου καὶ ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τούτων μετὰ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου καὶ τῶν θερμικῶν ἐγκαταστάσεων αὐτοῦ. Ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης μου ταύτης ὑπῆρξεν, ὅτι ἡ μέση τιμὴ παραγωγῆς ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ θὰ κυμανθῇ μεταξὺ 5 καὶ 6 χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου κατ’ ἔτος, κατὰ κιλοβατώραν οὐχ’ ἧττον ὡρισμέναι, ποσότητες ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας παρεχόμεναι ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας νὰ ζητοῦνται ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ἀλουμινίου, ἤτοι ὑπὸ συντελεστὴν φορτίσεως ἐτησίως 90%, καὶ δυνατὰς διακυμάνσεις μέχρι 81% θὰ ἦτο πρέπον καὶ δυνατὸν νὰ τιμολογηθοῦν εἰς τιμὴν οὐχὶ μείζονα τῶν 3 ἕως 3,1 χιλ. τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβατώραν καὶ τοῦτο, δοθέντος, ὅτι ἡ ἐπὶ πλέον ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ἡ ὁποία θὰ ἐδίδετο ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ πρὸς τὴν λοιπὴν κατανάλωσιν ὑπὸ συντελεστὴν χρησιμοποιήσεως πολὺ χαμηλότερον καὶ ἡ ὁποία ζητεῖται ἀπὸ τὰ δίκτυά μας θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ πρέπον κατὰ τὰς ἐπικρατούσας ἐν τῇ τιμολογήσει τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀρχάς, νὰ διατεθῇ εἰς πολὺ ὑψηλοτέραν τιμήν. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἡ ἐλαχίστη τιμὴ ἡ ὁποία συνεφωνήθη μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐπιχειρηματιῶν τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου, ἤτοι ἡ τιμὴ τοῦ 3,1 χιλιοστ. τοῦ δολλαρίου ἀνὰ κιλοβατώραν ὁ κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν γενομένην παρ’ ἐμοῦ δὲν θὰ εἶναι ζημιογόνος κατ’ οὐδεμίαν περίοδον διὰ τὴν Δ.Ε.Η., ὁπότε ἡ εἰκὼν μεταβάλλεται ἄρδην ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὀφέλη τῆς Δ.Ε.Η. ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἀλουμινίου, διότι πράγματι τότε ὑπὸ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ἀπὸ τοῦ 16ου ἔτους τὸ βραδύτερον, ἡ Δ.Ε.Η. θὰ ἀρχίσῃ νὰ συσσωρεύῃ κέρδη τὰ ὁποῖα τελικῶς μετὰ τὸ 50ὸν ἔτος, εἴτε ὑπὸ μορφὴν εἰσοδήματος ἀνυπάρκτου κεφαλαίου τῆς Δ.Ε.Η., εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἀποθεματικῶν ἀποσβέσεων, θὰ ἔχουν ὑπερβῆ συνολικῶς τὸ ποσὸν τῶν 130 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Πάντα ταῦτα ἐννοεῖται δὲν ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἔχουν καὶ παράγοντα τινὰ ἀσταθείας. Δηλαδὴ μὲ ἄλλους λόγους εἶναι προτιμότερον νὰ ὑπολογίζωμεν μεταξὺ τοῦ συνολικοῦ ὕψους κέρδους τῆς Δ.Ε.Η. μετὰ τὴν πάροδον 50ετίας τὸ ὁποῖον προέκυψεν ὡς ἀνωτέρω ἐσημείωσα, βάσει τῶν ὑπολογισμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τοῦ κέρδους κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὑπολογισμῶν μου, διὰ νὰ ἔχωμεν ἀσφάλειαν προοπτικῆς περὶ τῶν μελλοντικῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς διαθέσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ κατασκευῆς τῶν ἐργοστασίων Πρεβέντζης καὶ Κριεκουκίου τῆς Δ.Ε.Η. Μοῦ ἐζητήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νὰ διαπραγματευθῶ συμβόλαιον μετὰ τῶν αἰτούντων τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου ξένων κεφαλαιούχων μὲ τὴν συμπαράστασιν τοῦ βοηθοῦ Ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου. Διεξηγάγομεν σκληρὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν εἰδικῶν τῶν ὅρων τοῦ συμβολαίου παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, οἰκονομικῶν τε καὶ τεχνικῶν, κατέληγον ἐν τῇ οὐσίᾳ νὰ ἀνατρέψουν ὑπέρ αὐτῶν τὸ τιμολόγιον τὸ ἤδη τόσον χαμηλὸν, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποδεχθῆ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν παροχὴν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν μακρῶν συζητήσεων αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἐντὸς τριῶν 24ώρων ὑπῆρξε νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμβόλαιον τὸ ὁποῖον συνάπτεται εἰς τὴν παροῦσαν. Ἐπειδὴ τὸ συμβόλαιον τοῦτο ἦτο ἐκ τῶν οὐκ ἄνευ διὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τῆς ὁμάδος, οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας, ἐζήτησαν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ μονογράψωμεν τὸ συμβόλαιον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ πλέον καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως ἱδρύσεως τῆς βιομηχανίας τοῦ ἀλουμινίου μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁμάδος τῶν ξένων ἐπιχειρηματιῶν. Κατόπιν τούτου ἐθέσαμεν μεταξὺ τῶν ὅρων τοῦ συμβολαίου τὸ ὅρον, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ παρὰ μόνον ἀφοῦ ἡ ὅλη σύμβασις τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου τεθῆ ἐν ἰσχύϊ, ἐξ ἄλλου δὲ ἐν τῇ συμβάσει ἐκείνῃ τίθεται ὡς ὅρος, ὅτι αὕτη δὲν θὰ τεθῇ εἰς ἰσχὺν παρὰ μόνον ἀφοῦ ἐπικυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἢ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Οὕτω, ἡ παρ’ ἡμῶν μονογραφὴ τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δὲν ἔχει ἄλλην ἔννοιαν εἰμή, ὅτι ἐφ’ ὅσον τελικῶς γίνῃ ἀποδεκτὴ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως σύμβασις τῆς δημιουργίας βιομηχανίας ἀλουμινίου ἡ Δ.Ε.Η. θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη ὑπὸ τοὺς ὅρους τούτους νὰ παράσχῃ ρεῦμα ἠλεκτρικόν. Ἐννοεῖται, ὅτι προϋπόθεσις ὅλων αὐτῶν θὰ ἦτο καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. ἔγκρισις τῆς συμβάσεως ταύτης τὴν ὁποίαν βεβαίως ἡ Κυβέρνησις προεξόφλει καὶ προεξοφλεῖ, διότι κρίνει, ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἐπέτυχεν ὑπὲρ τῆς Δ.Ε.Η. δὲν θὰ εἶναι ζημιογόνοι δι’ αὐτὴν ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας ταύτης τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ γενικωτέρᾳ πολιτικῇ τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς Χώρας εὑρίσκει ὡς ἀπαραίτητον. Τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα τὰς τιμὰς ταύτας ὡς μὴ ζημιογόνους ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπολογισμῶν τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ὄχι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐν τῇ παρούσῃ μου σᾶς ἀνεκοίνωσα ὡς ἰδικά μου ἀποτελέσματα ὑπολογισμῶν. Εἰς ὀλίγας γραμμὰς πλὴν τῆς τιμολογήσεως τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τὸ σχέδιον συμβολαίου τὸ ὁποῖον ἐμονογράφησα διέπεται ἀπὸ τὰς ἀκολούθους ἀρχάς: Ἡ διάρκεια συμβολαίου εἶναι 50ετὴς ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου, ἤτοι ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου 1964. Ἡ παραλαβὴ ἰσχύος ὑπὸ τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου καὶ ἡ ὑποχρέωσις παραδόσεως ταύτης ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. δύναται νὰ κυμανθῇ μεταξὺ ἑνὸς κατωτάτου ὁρίου 80.000 κιλοβὰτ καὶ ἑνὸς ἀνωτάτου 115.000 κιλοβάτ. Ἡ διακύμανσις αὕτη δύναται νὰ γίνεται ἀνὰ διετίαν, ἀλλὰ μὲ ρυθμὸν (πρὸς τὰ ἄνω ἢ τὰ κάτω), οὐχὶ ἀνώτερον τῶν 4.000 κιλοβάτ. Ἡ ἐγγυημένη κατανάλωσις ἐπὶ διετίαν εἶναι τὰ 81% τοῦ γινομένου κιλοβὰτ ἐπὶ 17.520 ὥρας τὴν ἀξίαν τῆς ὁποίας ἡ ἐπιχείρησις ἀλουμινίου θὰ καταβάλῃ εἰς τὴν Δ.Ε.Η., ἔστω καὶ ἐὰν δὲν τὴν πραγματοποιήσῃ. Ἀπὸ τοῦ ἐλαχίστου αὐτοῦ δύναται νὰ ἀπαλλαγῇ ἐν περιπτώσει ἀνωτέρας βίας ἢ κρίσεως ἐν τῇ βιομηχανίᾳ ἀλουμινίου χαρακτηριζομένης ὑπὸ ἐλαττώσεως τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς κατὰ 20%, ἀλλὰ καὶ ταυτοχρόνου μειώσεως κατὰ 20% τῆς παραγωγῆς τοῦ ὁμίλου παραγωγῆς ἀλουμινίου PECHINEY. Τέλος εἰς τὸ συμβόλαιον ἐνυπάρχουν ἀμφιβαρεῖς ὑποχρεώσεις ἀποζημιώσεως εἰς περιπτώσεις ἀνωμαλιῶν αἱ ὁποῖαι προκαλοῦνται ὑφ’ ἑκατέρου τῶν συμβαλλομένων πρὸς τὸν ἕτερον, λόγῳ μὴ τηρήσεως τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεών του. Τοιαῦτα εἶναι ἡ μὴ ἔγκαιρος ἀποπεράτωσις τῶν ἔργων, ἡ διακοπὴ παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἐφ’ ὅσον προκαλέσῃ τὴν ἀπόψυξιν τῶν ἠλεκτρολυτικῶν φούρνων, ἡ καθυστέρησις πληρωμῆς τῶν λογαριασμῶν κλπ. Τοιοῦτον εἶναι τὸ πρὸ ὑμῶν κατατιθέμενον συμβόλαιον τὸ ὁποῖον, λυποῦμαι, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀχθῇ ἐγκαιρότερον πρὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Σᾶς διαβιβάζω δὲ παράκλησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως συζητηθῇ τοῦτο σήμερον καὶ ληφθῇ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, προκειμένου ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς σχετικὰς δηλώσεις διὰ τῶν πρωϊνῶν ἐφημερίδων τῆς αὔριον. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει τὸ ἔγγραφον αὐτὸ νὰ παραβληθῇ μὲ τὴν ἐπιστολὴν τῆς 10ης Ὀκτωβρίου 1960 ἡ ὁποία φαίνεται ἐκ τῆς ἡμερομηνίας τὴν ὁποίαν φέρει συντεταγμένη, ἕνα ἀκριβῶς μῆνα μετὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν πρώτην φορὰν ποὺ εἰσήγετο πρὸς ψήφισιν τὸ σχέδιον Ν. Δ. περὶ ἐγκρίσεως τῆς συμβάσεως τοῦ Ἀλουμινίου. Κύριοι, ἐὰν πράγματι, θέλωμεν νὰ χωρίσωμεν οἰκονομικῶς τὸ ἠλεκτρικὸν συγκρότημα τροφοδοτήσεως τοῦ ἀλουμινίου ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς Δ.Ε.Η. εἶναι μία ὑπόθεσις, εἶναι ἕνα πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα καὶ ὑπὲρ καὶ κατά. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν τοῦτο θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον. Ὑπάρχει εἰδικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπόφασις τῶν διοικούντων τὸ ELECTRICITY BOARD τῆς Μεγάλης Βρεταννίας. Ἀλλὰ ἐγὼ θὰ δεχθῶ, ὅτι δυνάμεθα νὰ χωρίσωμεν τὸ σύστημα ἠλεκτροδοτήσεως τοῦ ἀλουμινίου ἀπὸ τὸ λοιπὸν σύστημα τῆς Δ.Ε.Η. Ἐὰν τὸ δεχθῶμεν αὐτό, τότε πολὺ ὀρθῶς προτείνει ὁ κ. Πεζόπουλος νὰ κάμωμεν τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον τῶν 70.000 κιλοβατωρῶν. Ἀλλὰ δὲν λέγει ὀρθῶς, καὶ οἱ ὑπολογισμοί του εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμένοι ὅσον ἀφορᾷ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ ρεύματος. Διότι καὶ ὁ κοινὸς νοῦς φθάνει διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἀφοῦ μὲ τὰ 2 φράγματα τὸ κόστος εἶναι ἀπαγορευτικόν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὸ νέον ἐργοστάσιον νὰ ἐπιτύχωμεν εὐθηνότερον κόστος; Πῶς τὸ ἐπιτυγχάνει αὐτὸ ὁ κ. Πεζόπουλος; Ὁ κ. Πεζόπουλος κάμνει τὸν ἑξῆς ἀκροβατισμόν, λέγει, ὅτι θὰ χρεώσῃ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον μὲ 60.000 κιλοβὰτ τὸ ἔτος καὶ θὰ πάρῃ δι’ αὐτὰ 1.800.000 δολλάρια. Θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον μὲ τὰ καύσιμα τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ καὶ βεβαίως καὶ μὲ τὸ ἀντίτιμον τῶν κιλοβατωρῶν τὰς ὁποίας θὰ τοῦ διαθέσῃ! Κύριοι, ὅλα αὐτά, καταρρίπτονται δίκην χαρτίνου πύργου ἀπὸ οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος γνωρίζει στοιχειωδῶς τὰ τοῦ ἠλεκτρισμοῦ καὶ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ ὑδατικὴ ἠλεκτρικὴ οἰκονομία, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ποτάμια δὲν ἔχουν ποτὲ σταθερὰν ἀπόδοσιν. Διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξισορροπήσωμεν τὴν ἀπόδοσιν τῶν ποταμῶν κάμνομεν τὰ φράγματα. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον, παρὰ τὰ φράγματα, νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς σταθερὰν ἀπόδοσιν. Διὰ τοῦτο ἔχομεν τὴν διάκρισιν τῆς πρωτογενοῦς καὶ δευτερογενοῦς ἐνεργείας, πρωτογενοῦς οὔσης ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζεται μετὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ φράγματος σταθερῶς καὶ δευτερογενοῦς ἐκείνης ἡ ὁποία κυμαίνεται κάθε χρόνον, ἀναλόγως τῆς βροχοπτώσεως, ἀναλόγως τῆς ὑδραυλικότητος τοῦ ἔτους. Κύριοι, τὰ δύο φράγματά μας, ἠμποροῦν νὰ ἀποδώσουν 455.000.000 κιλοβατώρια πρωτογενῆ ἐνέργειαν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μάξιμουμ ποὺ θὰ ἀποδώσουν εἰς τὰ ἔτη τῆς ξηρασίας—τῆς χαμηλῆς ὑδραυλικότητος. Εἰς τὰ χρόνια τῆς ὑπερξηρασίας τοῦτο δύναται νὰ ἀνατραπῇ. Ἀλλὰ νὰ ἀφήσωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι κατ’ αὐτὴν δυνατὸν ἐν τούτοις νὰ δημιουργηθῇ κατάστασις ἐξαιρετικῶς κρίσιμος. Ἀλλὰ αἱ 455 ἑκατομμ. κιλοβατωρίων εἶναι τὸ μάξιμουμ ποὺ θὰ πάρωμεν εἰς τὰ χρόνια τῆς ξηρασίας, ἐνῷ μᾶς χρειάζονται 955.000.000 κιλοβατώρια διὰ τὸ ἀλουμίνιον. Ποῦ θὰ εὕρωμεν τὴν διαφορὰν αὐτήν; Θὰ τὴν πάρωμεν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, αὐτὴ εἶναι μία λύσις. Ἡ ἄλλη λύσις, ἐφ’ ὅσον θέλουν νὰ συστήσῃ ἀνεξάρτητον οἰκονομικῶς ἠλεκτρικὴ μονάδα διὰ τὸ ἀλουμίνιον, θὰ τὴν πάρωμεν ἀπὸ τὸ νέον ἐργοστάσιον, τὸ θερμικόν, τῶν 70.000 κιλοβατωρῶν, τὸ ὁποῖον εἰσηγεῖται ὁ κ. Πεζόπουλος νὰ ἱδρυθῇ. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν γίνῃ αὐτό, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὅλη ἡ ἰσχὺς τοῦ θερμικοῦ αὐτοῦ ἐργοστασίου καὶ ὅλη ἡ ἐξ αὐτοῦ ἐνέργεια θὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸ ἀλουμίνιον, διότι δὲν μένει, οὔτε μία κιλοβατώρα διὰ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον καὶ οὔτε ἕνα κιλοβὰτ πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἰσχύος του. Ὁλόκληρον ἑπομένως αὐτὸ τὸ ἐργοστάσιον, πρέπει νὰ βαρύνῃ τὸ ἀλουμίνιον. Θὰ ἔλθουν καλλίτερα χρόνια, θὰ ἔλθουν τὰ χρόνια τῆς μέσης ἢ τῆς ἐξαιρετικῆς ὑδραυλικότητος. Ἀλλὰ τότε, ἐφ’ ὅσον τὰ νερὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα τροφοδοτοῦνται τὰ δύο φράγματα τῆς Πρεβέντζας καὶ τοῦ Καστρακίου εἶναι τὰ ἴδια νερὰ μὲ τῶν Κρεμαστῶν, διατὶ θὰ ἀγοράσῃ ἡ Δ. Ε.Η. ἀπὸ τὸ θερμικὸν συγκρότημα ἀλουμινίου, ἰσχὺν ἢ ἐνέργειαν, ὅταν ἡ ἴδια πλημμυρίζεται ἀπὸ τὰ ἴδια νερὰ τοῦ Ἀχελώου καὶ τῶν ἄλλων ποταμῶν τῆς Ἑλλάδος; Δὲν ἔχει ἀνεπάρκειαν ἡ Δ.Ε.Η. τὴν στιγμὴν αὐτήν, τὰ θερμικά της καὶ τὰ ὑδροηλεκτρικά της ἔχουν βελτιωθῇ λόγῳ τῆς βροχοπτώσεως. Θὰ τῆς πωλήσῃ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ ἰσχὺν τὸ συγκρότημα ἀλουμινίου, ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ποὺ τῆς περισσεύει; Αὐτὸ εἶναι ἐξωφρενισμός. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο. Τὶ πελάτας θὰ βρῇ ἡ Δ.Ε.Η. διὰ νὰ πωλήσῃ αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν ἰσχὺν τῶν ἐτῶν τῆς βελτιωμένης ὑδραυλικότητος, οἱ ὁποῖοι θὰ γνωρίζουν, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 15 τῆς συμβάσεως Πεσινὲ–Δ.Ε.Η. θὰ τὴν στερηθοῦν εὐθὺς ὡς χειροτερεύσουν τὰ ἔτη ἀπὸ ἀπόψεως ὑδραυλικότητος; Ποία βιομηχανία ἠμπορεῖ νὰ ἱδρυθῇ μὲ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία δὲν τῆς ἐξασφαλίζεται μονίμως, ἀλλὰ ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς διακυμάνσεις τῆς ὑδραυλικότητος τῶν ἐτῶν; Διότι αὐτὰ καθορίζει ἡ δρακόντειος διάταξις τοῦ ἄρθρου 15 τῆς συμβάσεως Δ.Ε.Η.—Πεσινέ. Ἑπομένως, περὶ ποίων 1.800.000 δολλαρίων ὁμιλεῖτε καὶ περὶ ποίων 240.000.000 κιλοβατωρῶν ὁμιλεῖτε, τὰ ὁποῖα θὰ πωλήσετε εἰς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον; Αὐτὰ τὰ ποσὰ εἶναι ἡ καθαρὰ ἐπιδότησις. Ἐὰν δὲν τὸ λέγετε ἔτσι σεῖς, ἔτσι λέγεται εἰς τὴν Ἑλληνικήν. Ὅλοι οἱ τεχνικοὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν ἀσχοληθῆ στοιχειωδῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό, αὐτὸ τὸ λέγουν ἐπιδότησιν. Ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ τὸ πῆτε διαφορετικά, πέστε το, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Κύριοι, ὑπεβλήθην εἰς τὸν κόπον, χρησιμοποιῶν πάλιν κἄποιον ἄλλον γυμνασιόπαιδα νὰ κάμω τοὺς ὑπολογισμούς, προσθέτων εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ τὰς δαπάνας τῶν καυσίμων καὶ τῆς μεταφορᾶς τοῦ ρεύματος, τὰ ὁποῖα αὐτὸς παρέλειψε. Ἐπῆρα ἕνα ἔτος ξηρασίας, ἕνα ἔτος μέσης ὑδραυλικότητος καὶ ἕνα ἔτος μεγίστης ὑδραυλικότητος. Συμφώνως μὲ τοὺς νέους αὐτοὺς ὑπολογισμοὺς εὕρομεν, ὅτι εἰς τὸ ἔτος τῆς ξηρασίας ἡ κιλοβατώρα θὰ στοιχίσῃ 6,87 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου. Εἰς τὸ ἔτος τῆς μέσης ὑδραυλικότητος 4.626 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου καὶ εἰς τὰ ἐκ τῆς μεγίστης ὑδραυλικότητος 3.553 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου. Ἐὰν πάρετε τὸν μέσον ὅρον τῶν τριῶν ἐτῶν, εὑρίσκετε, ὅτι τὸ κόστος ἐδῶ εἶναι 5.01 μίλς. Τὸ 5.01 αὐτὸ εἶναι ἡ τιμὴ κόστους εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπεν ὁ κ. Πεζόπουλος νὰ βασίσῃ τοὺς ὑπολογισμούς του καὶ ὄχι τὰ 2.95 μίλς, τὰ ὁποῖα προέκυψαν κατόπιν τῶν ἀπαραδέκτων ἀκροβατισμῶν του. Μὲ τὰ δεδομένα αὐτὰ καὶ μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ... γυμνασιόπαιδος, κατελήξαμεν εἰς τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας ἡ Δ.Ε.Η. θὰ ὀφείλῃ 206.611.000 δολλάρια, ἀφαιρουμένης δὲ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων ἐκ 31.611.000 δολλαρίων, ἡ καθαρὰ ζημία τῆς Δ.Ε.Η. θὰ εἶναι 176.000.000 δολλάρια. Κύριοι, ἔβαλα τὸν δυστυχῆ τὸν γυμνασιόπαιδα καὶ ἔκαμε καὶ ἕνα ἄλλον ὑπολογισμόν. Ἦτο ὁ πειρασμὸς τῆς περιεργείας, ὁ ὁποῖος μὲ ὡδήγησε πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Εἴπομεν: Ἐὰν ἡ ὑπέρβασις τῆς ἀξίας τῶν φραγμάτων καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων εἶναι 15%— ποσοστὸν ἐλάχιστον ἐν σχέσει μὲ τὴν μέχρι σήμερον πεῖραν— ἐπὶ τῶν 37.000.000 ποὺ δέχονται ὁ κ. Πεζόπουλος καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ποία θὰ εἶναι ἡ συνέπεια μὲ τὰς τιμάς, ποὺ συνεβλήθημεν νὰ πωλῶμεν εἰς τὸν Πεσινὲ διὰ τὴν Δ.Ε.Η.; Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι καθαρὰ ζημία 381.500.000 δολλάρια. Κύριοι, ἀστειευόμενος, λέγω περὶ γυμνασιόπαιδος, ἀλλὰ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι ὑπολογισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο μὲ ὅλην τὴν εὐσυνειδησίαν καὶ μὲ ὅλην τὴν δυνατὴν ἀκρίβειαν.

§33Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀπὸ ποῖον;

§34Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ζητεῖτε πάρα πολλά. Ἀτυχῶς, κύριοι βουλευταί, ἐδῶ σταματᾶ ἡ ὑπόθεσις Πρεβέντζας–Καστρακίου καὶ τῆς προσθήκης τοῦ θερμικοῦ. Αὐτὸ τὸ φάσμα τοῦ καθαροῦ ἐλλείμματος τῶν 381.500.000 δολλαρίων προκύπτει ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ἡ χρηματοδότησις τῶν δύο αὐτῶν φραγμάτων καὶ τοῦ θερμικοῦ τῶν 70.000 κιλοβατωρῶν, δὲν ἔχει ἐξασφαλισθῆ. Δὲν ὑπάρχει ἴχνος ἀκόμη συμβολαίων, μελέτη δὲν ὑπάρχει. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι θὰ ἔχουν κατασκευασθῆ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1964, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ σύμβασις; Ἄρα, μέχρις ὅτου γίνουν αὐτά, ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει νὰ πάρῃ τὸ ρεῦμα ἀπὸ τὰ Κρεμαστά. Καὶ πράγματι, τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, ὅταν θὰ γίνῃ τὸ φράγμα, θὰ ἔχῃ ὅλην σχεδὸν τὴν ἀπαιτουμένην ἐνέργειαν— πρωτογενῆ— μὲ ἐλαχίστην βοήθειαν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Ἀλλὰ συμφώνως μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς EBASCO τοὺς ὁποίους ἔχω ἐδῶ πέρα, τὸ κόστος, ὑπολογιζομένων καὶ τῶν ἀπωλειῶν κατὰ τὴν μεταφοράν, θὰ εἶναι 8.46 μὶλς διὰ τὴν πρωτογενῆ ἐνέργειαν καὶ 4.37 μὶλς διὰ τὴν μέσην ἐτησίαν ἀπόδοσιν. Ὑπολογίζω τὴν ἐπιδότησιν εἰς τὰς δύο περιπτώσεις. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ἂν βασισθῶμεν ἐπὶ τῆς πρωτογενοῦς ἐνεργείας, ἡ ἐπιδότησις εἶναι κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τῶν 16 ἐτῶν 5,36 μὶλς τοῦ δολλαρίου, κατὰ τὴν δευτέραν 4,76 μὲ βάσιν τὴν μέσην συνολικὴν ἀπόδοσιν ἡ ἐπιδότησις εἶναι ἀντιστοίχως 1,27 καὶ 0,77 μὶλς τοῦ δολλαρίου. Ἀλλὰ τὰ Κρεμαστὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν εἰς 3½ χρόνια. Δὲν ὑπάρχει κὰν μελέτη, ποῦ θὰ γίνῃ τὸ φράγμα. Καὶ μόνον ἡ ἰδιοφυΐα τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ πάῃ νὰ θέσῃ τὸν θεμέλιον λίθον μεθαύριον, ὅταν οὐδεὶς τῶν τεχνικῶν γνωρίζῃ ἀκόμη ποῦ θὰ ἀνεγερθῇ αὐτὸ τὸ φράγμα. Τὸ φράγμα αὐτὸ εἶναι 175 μέτρων ὕψους, εἶναι δηλαδὴ ἕνα κτίσμα ποὺ ἔχει τὸ ἴδιον ὕψος μὲ τὸν Λυκαβηττόν, ἀπὸ τῆς πλατείας τοῦ Συντάγματος. Αὐτὸ τὸ τεράστιον πρᾶγμα θὰ γίνῃ εἰς τὰ Κρεμαστά. Σήμερον, 3½ ἔτη πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τῶν ὑποχρεώσεών μας πρὸς τὸν Πεσινέ, δὲν ὑπάρχει ὁριστικὴ μελέτη. Εἶναι σοβαρὰ πράγματα νὰ πιστεύωμεν, ὅτι τὸ φράγμα αὐτὸ θὰ εἶναι ἕτοιμον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν δι’ αὐτοῦ τὰς ὑποχρεώσεις μας πρὸς τὸν Πεσινέ; Βεβαίως ὄχι. Ἐπομένως, ποῦ θὰ πᾶμε; Τὶ θὰ συμβῇ; Θὰ χρειασθῇ μέχρις ὅτου γίνῃ τὸ φράγμα τῶν Κρεμαστῶν, νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸ ἤδη ὑφιστάμενον ἐθνικὸν δίκτυον. Καὶ ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια, ἡ παραγομένη ἀπὸ τὸ δίκτυον τῆς Δ.Ε.Η., ὅπως δεικνύουν οἱ ἀπολογισμοί της, τοῦ 1959, τοὺς ἔχω ἐδῶ καὶ θέλω νὰ τοὺς συμβουλευθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, κοστίζει σήμερον 25,27 λεπτὰ, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον 8,42 μὶλς. Ἂν προστεθῇ καὶ τὸ 8% τῶν ἀπωλειῶν μεταφορᾶς, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ τελικὴ τιμή, φθάνομεν εἰς κόστος σήμερον 9.09 μὶλς καὶ ἐπάνω. Αὐτὸ τὸ κόστος τῶν 9.09 θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ τὸ δίδωμεν ἐπὶ μακρότατα ἔτη εἰς τὸν Πεσινὲ ἀντὶ 3,1 μέχρις ὅτου γίνουν τὰ Κρεμαστά. Ἐπιδότησις ἑπομένως 5.99 μὶλς κατὰ κιλοβατώραν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀνθρώπου ἀντικειμένου, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως, ὑπεγράψαμεν τὴν καταστροφὴν τῆς Δ.Ε.Η. Ὑπεγράψαμεν ἓν συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ τὴν Δ.Ε.Η. εἰς χρεωκοπίαν. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπεκταθῇ εἰς περαιτέρω ἀνάλυσιν τῶν οἰκονομικῶν τῆς Δ.Ε. Η., διότι αὐτό, τοῦ τὸ ὑπόσχομαι, θὰ γίνῃ συντομώτατα διὰ τῆς καταθέσεως εἰδικῆς ἐπερωτήσεως. Κύριοι, θὰ ἠθέλατε, πρὶν τελειώσω νὰ σᾶς δώσω ἕνα συνολικὸν ἀριθμὸν τοῦ ποσοῦ τῆς ἐπιδοτήσεως. Ἀλλὰ πῶς νὰ γίνῃ τοῦτο, μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς διαφορετικὰς περιπτώσεις. Πάντως ἕνα εἶναι βέβαιον. Τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς δίδει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Πεζόπουλος, εἶναι στοιχεῖα πτερόεντα, ἀερώδη, δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ἐγγύησιν ἀντικειμενικότητος. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν πάντως, ἡ ἐπιδότησις θὰ κυμανθῇ περὶ τὸ 1,5 ἑκατομμύριον δολλάρια τὸν χρόνον, ἐπὶ παραγωγῆς 40.000 τόννων ἀλουμινίου. Ὅταν θὰ πᾶμε εἰς τὰ 52,5 αὐξάνεται τεραστίως. Δὲν ἔχω κάμει τοὺς σχετικοὺς ὑπολογισμοὺς διὰ νὰ σᾶς εἴπω πόσον. Πάντως διὰ παραγωγὴν 52,5 χιλ. τόννων ἀλουμινίου ἡ λειτουργία τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου θὰ εἶναι σχεδὸν πλήρης καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὰ καύσιμα θὰ ἀνεβάσῃ τὸν ποσὸν τῆς ἐπιδοτήσεως εἰς ὕψη δυσθεώρητα. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι πράγματι τὸ κόστος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος, τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ τοῦ ὀλέθρου, εἰς τὸν ὁποῖον ὁδηγεῖται διὰ τῆς συμβάσεως ἡ Δ.Ε.Η. Ἀλλ’ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ καὶ ἓν ἰντερμέτζο εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτήν. Θέλω νὰ ἀσχοληθῶ δι’ ὀλίγον μὲ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας χθὲς τὸ βράδυ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, διότι ἔδειχνε μὲ τὸ ὕφος του ὅτι, ὅ,τι ἔλεγεν, ὅτι εἰλικρινῶς τὰ ἐπίστευεν. Διότι μὲ τὸν κ. Μάρτην ποτὲ δὲν μὲ παίρνει ἡ ὑποψία, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγει δὲν τὰ πιστεύει, ἀσχέτως ἂν σφάλλῃ ἢ εἶναι κακῶς πληροφορημένος. Αἰωρεῖται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἕνα ἐρώτημα: Ποία εἶναι ἡ ἀνωτάτη ἐπιτρεπτὴ τιμὴ ρεύματος διὰ τὸ ἀλουμίνιον; Θεωρητικῶς, κύριοι, δὲν μποροῦμε ν’ ἀπαντήσωμεν, διότι δὲν εἶναι τὸ μόνον στοιχεῖον κόστους. Εἰς τὸν Καναδᾶ καὶ τὴν Νορβηγίαν, ποὺ ἔχομεν πολὺ μικρὸν κόστος ρεύματος, ἔχομεν τὸ ἄλλο μειονέκτημα, τὸ μεγάλο κόστος τῆς μεταφορᾶς τοῦ βωξίτου. Ἑπομένως, ἂν μία χώρα ἔχῃ πολὺ χαμηλὸν ρεῦμα καὶ δὲν ἔχει βωξίτην καὶ πρέπει νὰ τὸν μεταφέρῃ, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐντυπωσιάσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματός της. Ἔπειτα, ὑπάρχουν τὰ ἄλλα ἔξοδα ὅπως εἶναι οἱ φόροι, τὰ ἡμερομίσθια κ.ο.κ. Θεωρητικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ μεγίστη τιμὴ ρεύματος, διὰ πάσας τὰς χώρας, δι’ ὅλας τὰς ἐποχάς, πέραν τῆς ὁποίας δὲν μπορεῖ νὰ λειτουργήσῃ βιομηχανία ἀλουμινίου. Ἐδῶ θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα ἐπίσημον δημοσίευμα τοῦ BURIAN OF MINES τῶν Η.Π.Α. τοῦ 1960, μὲ συγγραφέα τὸν R. A.......... Μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον ἐγένετο μία μετακίνησις τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας. Ἐπῆγε πλέον ἡ βιομηχανία αὐτὴ καὶ εἰς μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ἐξ ὑδατοπτώσεων, ἀλλὰ τοιαύτη ἐκ λιγνιτῶν. Τεχνικῶς δὲν ἔχουν ἀνακαλυφθῆ μέθοδοι ἐξοικονομήσεως τοῦ ρεύματος, εἰς τρόπον, ὥστε ἡ τοιαύτη ἐξοικονόμησις νὰ ἐξουδετερώσῃ τὴν μεγαλυτέραν δαπάνην τῆς ἐκ λιγνίτου ἐνεργείας. Νομίζω, ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος τὴν ὅλην του ἐπιχειρηματολογίαν στηρίζει εἰς τὸ γεγονὸς τῆς χαμηλῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος τῆς Νορβηγίας καὶ Ἀφρικῆς, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπεράνω αὐτῆς εἶναι ἀδύνατος ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία βιομηχανίας ἀλουμινίου. Ὁ κ. Μάρτης, διὰ νὰ ἐντυπωσιάσῃ τὴν Βουλήν, λέγει, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχομεν χώρας ποὺ προσφέρουν τόσον χαμηλὰ τὴν ἐνέργειαν, ἡ θέσις μας εἶναι πολὺ δυσμενής. Καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν Νορβηγίαν, τὴν Ἀφρικήν, τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, Καναδᾶ κλπ. Προφανῶς, λησμονεῖ, δὲν ἠξεύρω πῶς ἡ μνήμη του τὸν ἐπρόδωσε, λησμονεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ σὲ τὶ τιμὴν ρεύματος παράγεται τὸ ἀλουμίνιον εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν Ἰταλίαν. Καὶ ἐνῷ εἴδαμεν, ὅτι ἀνέπτυξε τόσην ἀξιοζήλευτον δραστηριότητα διὰ νὰ πληροφορηθῇ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος εἰς τὰς χώρας αὐτάς— ἡ ὁποία εἶναι ἀνακριβὴς εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ἀφρικῆς —δὲν ἠδυνήθη νὰ μάθῃ ἀπὸ τὸν Πεσινὲ πόσο τοῦ διαθέτει τὸ ρεῦμα ἡ Γαλλία. Ἐὰν τὸ ἔκαμνε, θὰ ἐπληροφορεῖτο, διότι αὐτὸ ἄλλωστε εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅτι ἡ Γαλλία ἠρνήθη νὰ δώσῃ εἰς τὸν Πεσινὲ ρεῦμα κάτω ἀπὸ 12 λεπτὰ τῆς δραχμῆς. Καὶ τοῦτο ὑπῆρξε μεστὸν εἰς συνέπειαν διὰ τὴν ὅλην δραστηριότητα τῆς Ἑταιρείας Πεσινέ. Τὴν ὤθησε πρὸς τὴν Ἀφρικήν, ἀπό τινων ἤδη ἐτῶν. Ὁ κ. Μάρτης, ἐξ ἄλλου, ἐπανειλημμένως ἔκαμε μίαν ἀδικαιολόγητον, νομίζω, ἐκμετάλλευσιν ἑνὸς ἐπιχειρήματος τοῦ κ. Κιτσίκη πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ἀλλά, νομίζω, καὶ συγχύσεων. Εἶπε πράγματι κἄποτε ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ἐὰν δὲν ἔχωμεν κόστος ρεύματος κάτω ἀπὸ 10,5% λεπτὰ τῆς δραχμῆς, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἱδρύσωμεν βιομηχανίαν ἀλουμινίου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, τὸν ὁποῖον περισσότερον παντὸς ἄλλου σέβομαι, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἐπὶ, τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν ἔχει ἀπολύτως δίκαιον, ὅπως δείχνει ἡ Ἀμερικανικὴ βιβλιογραφία. Ἀλλὰ μήπως προσφέροντες ἡμεῖς 3,1 μὶλς τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, κατωρθώσαμε νὰ παράγωμεν ρεῦμα εἰς τιμήν, ὥστε νὰ ἀποστομώσωμεν τὸν κ. Κιτσίκην καὶ νὰ ἀναιρέσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις του; Ἐδῶ σεῖς κάμνετε ἕνα ἐντελῶς τεχνικὸν ὑποβιβασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Σᾶς κοστίζει πολὺ περισσότερο καὶ τὸ πωλεῖτε πολὺ φθηνότερο διὰ νὰ ἐξυπηρετήσητε τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ζητήσωμε νὰ μᾶς εἴπητε, ἡ ζημία ποὺ ὑφίστασθε ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος, ἰσοφαρίζεται ἀπὸ τὰ ὠφελήματα τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου; Κύριοι, τὸ ὅτι ἡ ἵδρυσις βιομηχανίας ἀλουμινίου εἶναι δυνατὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ τὰς ὑφισταμένας συνθήκας παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, μοῦ εἶναι ἀκλόνητος ἡ πεποίθησις. Διὰ τοῦτο καὶ ἀπὸ τοῦ 1946, κατόπιν βεβαίως μακροτάτων συζητήσεων, ἐπραγματοποιήσαμεν εἰς τὴν ΟΥΝΡΑ βιομηχανίαν ἀλουμινίου δυναμικότητος 20.000 τόννων. Καὶ ὁ ἀτυχὴς κ. Κούμουλος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν αὐθεντίαν διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, λέγει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἱδρυθῇ βιομηχανία ἀλουμινίου μὲ 4,5–5,5 μὶλς τὸ κιλοβὰτ καὶ μὲ τὴν ὑπερεκτίμησιν ἀκόμη τῆς ἀξίας ἐπὶ τῶν ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου, ἐφ’ ὅσον τὰ κεφάλαια εἶναι Ἑλληνικά. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν εὑρίσκομαι διὰ νὰ σᾶς ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ὑπὸ ποίας συνθήκας, ὑπὸ ποίους ὅρους καὶ εἰς ποίαν ἐποχὴν ἐξελίξεως ἡ Ἑλλὰς θὰ πρέπει νὰ ἱδρύσῃ βιομηχανίαν ἀλουμινίου. Ἐδῶ εὑρίσκομαι διὰ νὰ ἀναλύσω μίαν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὴν ὁποίαν θέλει νὰ περιβάλῃ μὲ τὸν πέπλον τῆς νομικῆς πραγματικότητος. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος. Ἀλλ’ οὕτω ἐκφεύγομεν ἀπὸ τοῦ χώρου τεχνικῶν θεμάτων. Τώρα ἠμποροῦμε νὰ ὁμιλήσωμεν πλέον ἐλεύθερα, πλέον καταληπτῶς καὶ πιστεύω, ὅτι ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν θὰ σᾶς κουράσω τόσον πολύ. Κύριοι, τὸ τρίτον θέμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη κατὰ τὴν συζήτησιν διὰ τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως, εἶναι τὸ θέμα τῶν βωξιτῶν. Περιέργως τὸ ἄρθρον 9 τῆς συμβάσεως λέγει, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις πρέπει νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑταιρείας βέβαια ἀποθέματα 30 ἑκατομμ. τόννων βωξίτου. Τὰ βέβαια ἀποθέματα τῆς χώρας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπολογίζονται μόνον εἰς 45 ἑκατ. τόννους. Γιὰ 30 ἑκατομμ. ὅμως τόννους, τοὺς ὁποίους θέλει ἡ ἑταιρεία ὡς ἀπαραιτήτους διὰ τὴν λειτουργίαν της, ἀντιστοιχοῦν εἰς παραγωγὴν ἀλουμίνας 220.000 τόννους ἐτησίως διὰ 140 χρόνια. Ἐὰν δὲ κατασκευάσῃ ἀλουμίναν ποσότητος 400.000 τόννων ἐτησίως θὰ τῆς ἐπαρκέσουν διὰ 75 χρόνια. Ἔχει ὅμως συμβληθῆ μὲ ἡμᾶς διὰ 45 χρόνια καὶ διὰ παραγωγὴν 52.500 τόν. ἐτησίως. Διατὶ θέλει ὅλα αὐτὰ τὰ ἀποθέματα; Ποῖος ὁ λόγος; Προκύπτει, προφανῶς, ὅτι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κιτσίκης εἶναι πολὺ πιθανός. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ φαίνεται πράγματι, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βωξίτου, δι’ αὐτὸ δὲ διὰ τοῦ ἄρθρου 16 τῆς συμβάσεως ἐνδιαφέρεται νὰ ἱδρύσῃ καὶ μεταλλευτικὴν ἑταιρείαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παραχωρηθοῦν ὅλαι αἱ προνομίαι τῆς συμβάσεως. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ φαίνεται, ἐπίσης, ὅτι ἐνδιαφέρεται νὰ φέρῃ καὶ ἀλουμίναν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐξήγησις, μὲ 30 ἑκατομμ. βέβαια ἀποθέματα, ζητεῖ νὰ ἀποκτήσῃ δικαίωμα εἰς περίπτωσιν ποὺ δὲν θὰ τῆς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ βωξίτην ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα νὰ εἰσαγάγῃ αὐτὸν ἢ ἀλουμίναν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Τὶ συμβαίνει; Ὄτι, πράγματι, αὐτὸ τὸ διπλὸ παιχνίδι, τὸ ὁποῖον περιέγραψε χθὲς ὁ κ. Κιτσίκης, ἀποτελεῖ τὴν πρόθεσιν τῆς ἑταιρείας. Διὰ νὰ θέσῃ ὅμως ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑταιρείας 30 ἑκατομμ. τόννους βεβαίων ἀποθεμάτων, θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ Ν. Διάταγμα 4029)59 περὶ Ἀργούντων μεταλλείων. Καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν διὰ νὰ διαλύσῃ τοὺς ὑφισταμένους φόβους, ὅτι δὲν ἀποσκοπεῖ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν μεταλλείων Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας διὰ νὰ τὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου. Θέλομεν ἄλλωστε νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, θὰ σεβασθῇ τὰς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται, ὅτι ὑπηρετεῖ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν βωξιτῶν δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω περισσότερα, διότι εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐξητάσθη κατὰ τρόπον ἐπαρκῆ ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὸ τέταρτον κεφάλαιον τῆς ὅλης ὑποθέσεως, εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ὠφελείας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀναμένῃ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Ἱδρύομεν μίαν βιομηχανίαν καὶ ἱδρύομεν καὶ τὸ συγκρότημα τῶν ἠλεκτρικῶν ἐργοστασίων, τὸ ὁποῖον θὰ τὴν τροφοδοτήσῃ εἰς ἐνέργειαν. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶ ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑψίστη ἀφροσύνη, ὑψίστη περιφρόνησις τῆς κοινῆς λογικῆς νὰ ἀποδυώμεθα εἰς μίαν περιπέτειαν, εἰς ἕνα χορὸν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, καὶ εἰς μίαν δέσμευσιν τῆς χώρας ἐπὶ 50 χρόνια χωρὶς προηγουμένως νὰ γνωρίζωμεν τὶ περίπου πρέπει νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ αὐτάς. Διὰ τοῦτο, κύριοι, —ἐν τῇ ἀφελείᾳ μας προφανῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν—ἐζητήσαμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν οἰκονομοτεχνικὴν μελέτην ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐβασίσθη, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἐπείσθη, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, ὑφ’ οὓς ὅρους συνιστᾶται εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Καὶ εὑρέθημεν πρὸ τῆς ἑξῆς καταπληκτικῆς καταστάσεως. Ὄχι μόνον δὲν εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργός, οἰκονομοτεχνικὴν μελέτην, ἀλλὰ καὶ μᾶς εἰρωνεύεται, διότι ἐτολμήσαμεν νὰ τὴν ζητήσωμεν. Καὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός: Ποῦ ἠκούσθη νὰ ζητῆτε οἰκονομοτεχνικὴν μελέτην, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται τὸ Δημόσιον νὰ δώσῃ, οὔτε μίαν δραχμήν; Καὶ ἐφ’ ὅσον ἕνας τόσον μεγάλος ἐπιχειρηματίας δίδει τὰ λεπτά του, ἡμεῖς θὰ στενοχωρηθῶμεν; Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐζητήσαμεν νὰ ἴδωμεν ἐὰν κερδίζῃ ἢ χάνῃ ὁ κ. Πεσινέ. Βεβαίως αὐτὸς ξεύρει ἐὰν κερδίζῃ ἢ χάνῃ. Ἡμᾶς μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν κερδίζωμεν ἢ ἐὰν χάνωμεν ὡς χώρα ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Μὴ μᾶς λέγετε— διότι στερεῖται σοβαρότητος— ὅτι εἰς τὸ κάτω–κάτω ὅλα τὰ λεπτὰ τὰ δίδει ὁ Πεσινέ. Ὁ Πεσινέ, ὅπως θὰ ἀποδείξω ἀργότερα, δίδει 50% τῶν κεφαλαίων τῆς ὅλης ἐπενδύσεως. Τὰ ἄλλα 50% τὰ δίδομεν ἡμεῖς. Μὴ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν τὰ δίδει τὸ Δημόσιον, διότι τὸ Δημόσιον τὰ δίδει διὰ τοῦ Ο.Β.Α. καὶ τῆς Δ.Ε.Η. Ἐκάματε, βεβαίως, τοὺς δύο αὐτοὺς ὀργανισμοὺς αὐτονόμους. Ἀλλὰ δὲν σημαίνει αὐτό, ὅτι τὰ κεφάλαια τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐδώσατε, εἶναι κεφάλαια ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀπεξενώθη τελείως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, πῶς νὰ μὴ γελάσω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὅταν μοῦ λέγετε, ὅτι δὲν ἔχετε ἀνάγκην οἰκονομοτεχνικῆς μελέτης, ἐπειδὴ εἰς περιπτώσεις ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων δὲν ζητοῦνται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου σας οἰκονομοτεχνικαὶ μελέται, ὅταν τοῦτο ζητῇ ὑποχρεωτικῶς τοιαύτας ἀπ’ ὅλους ποὺ θέλουν νὰ φέρουν τὰ κεφάλαια εἰς τὴν χώραν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ ξένων κεφαλαίων, διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἡ ἐπένδυσις εἶναι ἐπωφελὴς εἰς τὸν τόπον. Καὶ διὰ νὰ βοηθήσω τὴν μνήμην σας, θὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Εἴχατε ζητήσει προσφορὰς πρὸ ὀλίγων μηνῶν καὶ καθωρίσατε ἡμέραν ὑποβολῆς των τὴν 16 παρελθόντος Αὐγούστου διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου τῶν ὑπερφωσφορικῶν λιπασμάτων. Καὶ ἦλθον 4 οἶκοι, καὶ ἔκαναν τέσσαρας προσφοράς. Οἱ οἶκοι αὐτοὶ ἐπῆραν ὀπίσω τὰς προσφορὰς των κλειστάς, σφραγισμένας μετὰ τρεῖς ἡμέρας. Ξεύρετε μὲ ποίαν δικαιολογίαν; Διότι ἐν τῷ μεταξύ, ὡς ἐδηλώθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἔφθασεν ἐκ Γερμανίας ἡ οἰκονομοτεχνικὴ μελέτη τοῦ Μπατέλ καὶ πρὶν ἢ ἡ Κυβέρνησις τὴν μελετήσῃ, δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῶν προσφορῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ὑπὸ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Τὰ πράγματα αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται εἰς χώρους ἄλλους, δὲν πρέπει ὅμως νὰ λέγωνται εἰς τὴν Βουλήν, διότι τέλος πάντων ὑποβιβάζουν πάρα πολὺ τὴν στάθμην καὶ τῆς συζητήσεως καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα: ὅτι ἐὰν ἐκάμαμεν οἰκονομοτεχνικὴν μελέτην θὰ καθυστερούσαμεν 1 ἕως 1½ ἔτος. Μὰ ἀφοῦ δὲν γνωρίζετε τί ὠφέλεια προκύπτει ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτὴν δὲν ἤξιζε τουλάχιστον νὰ ἀργούσατε ἕνα χρόνον, ἓξ μῆνας, διὰ νὰ ξεύρετε ποῦ πᾶτε; Ἄλλως τε εἰς τὸ περίφημον πενταετὲς πρόγραμμά σας, περιλαμβάνεται δήλωσις, ὅτι θὰ καταρτισθῇ μελέτη διὰ τὸ ἀλουμίνιον. Διατὶ ἐχάσατε τόσον καιρόν, καὶ δὲν ἐδώσατε ἀμέσως τὴν ἐντολὴν τοῦ καταρτισμοῦ τῆς μελέτης; Διατὶ μᾶλλον, ὅταν ἐδημοσιεύσατε τὸ προσωρινὸν πενταετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον διαφημίσατε τόσον πολύ, δὲν ἐσπεύσατε νὰ δώσετε εἰς κἄποιον τεχνικὸν αὐτὴν τὴν ἐντολὴν τῆς καταρτίσεως τῆς μελέτης, καὶ τώρα μᾶς λέγετε, ὅτι ἐφοβηθήκατε μὴ χάσετε τὸ «ψητόν», μὴ χάσετε τὴν εὐκαιρίαν; Ἀλλ’ ἐὰν καθυστερούσατε 5–6 μῆνας ἢ καὶ 1 ἔτος θὰ ἐχάναμεν πράγματι τὴν εὐκαιρίαν; Ἐπίσης ὡς ὑποσημείωσιν εἰς τὰ περὶ δημοσίας καὶ ἰδιωτικῆς ἐπενδύσεως θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρω καὶ αὐτό: ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, λησμονεῖ, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως ποὺ ὑπέγραψεν καὶ τὴν ὁποίαν ἐκύρωσεν ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καθίσταται ἐγγυητὴς τῶν ὑποχρεώσεων, αἱ ὁποῖαι ἀναλαμβάνονται ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. Ἐπομένως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδῶ, καὶ νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ἐπενδύσεως καὶ ὅτι δὲν φεύγει οὔτε μία πεντάρα ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον; Δὲν φεύγουν, ἔστω, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὰ ποὺ θὰ φύγουν αὔριον, νὰ εἶναι ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια δολλάρια, λόγῳ τῆς ἐγγυήσεως. Διὰ τὴν μὴ κατάρτισιν τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος οἰκονομοτεχνικῆς μελέτης, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἐπεκαλέσθη, καὶ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον προέβαλε διὰ τὴν μὴ κατάρτισιν οἰκονομοτεχνικῆς μελέτης τῶν φραγμάτων τοῦ Ἀχελώου ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ἐκεῖ προέβαλεν ὡς δικαιολογίαν τὴν πεποίθησίν του, ὅτι δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὴν ἀντιληφθῶμεν. Τὴν δικαιολογίαν αὐτὴν δὲν τὴν προέβαλε διὰ τὴν οἰκονομοτεχνικὴν μελέτην τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι δέχεται, ὅτι ὑπάρχουν καὶ θέματα, τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ ἀντιληφθῶμεν. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἐκτιμήσεως τῶν ὠφελειῶν ἢ ζημιῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐκ τῆς νέας βιομηχανίας, μὴ ὑπαρχούσης οἰκονομοτεχνικῆς μελέτης, εὑρισκόμεθα εἰς τὰ σκοτεινά. Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἔδωσε κἄτι ποὺ μᾶς βοηθεῖ εἰς τὴν ἔρευνάν μας, μᾶς ἔδωσε τὴν δάδα ἡ ὁποία θὰ φωτίσῃ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν. Μᾶς παρέπεμψεν εἰς τὴν μελέτην τοῦ κ. Κουμούλου. Δεχόμεθα νὰ ἀκολουθήσωμεν τὰ δεδομένα τῆς μελέτης αὐτῆς, διότι εἶναι μελέτη συντεταγμένη ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μὲ πολλὴν προσοχήν. Ἔλαβεν, πράγματι, ὁ κ. Κούμουλος, διὰ τοὺς ὑπολογισμούς του, ὡς βάσιν, τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προέκυψαν διὰ τὴν λειτουργείαν, διὰ τὸ κόστος παραγωγῆς, τῶν Ἑταιρειῶν ἀλουμινίου τῆς Ἀμερικῆς, καὶ τὰς δίκας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον των, ὅπως ἐδημοσιεύθησαν εἰς ἐπίσημα ἔγγραφα. Καὶ ἐπίσης ἔκαμε μίαν προσαρμογὴν τῶν ἐργατικῶν δεδομένων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ὁ κ. Κούμουλος, ἐπιπροσθέτως, ἔλαβεν ὡς ἀναγκαιοῦντα κεφάλαια διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἀκριβῶς τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἡ σύμβασις καθορίζει. Ἑπομένως, ἐὰν δεχθῶμεν τὸν κ. Κούμουλον καὶ ἐὰν συμβαδίσωμεν μὲ αὐτόν, θὰ κρίνωμεν ἀντικειμενικῶς τὴν ὠφέλειαν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ βάσει τριῶν κριτηρίων: Τῆς ἀπασχολήσεως τῆς συναλλαγματικῆς ὠφελείας καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἄς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀπασχόλησιν. Ὁ κ. Κούμουλος, λέγει, ὅτι θὰ ἀπασχοληθοῦν εἰς τὰς δύο βιομηχανίας ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου 1.207 ἐργάται. Ὁ κ. Κούμουλος παραθέτει τὰ στοιχεῖα τὰ Ἀμερικανικὰ καὶ λέγει, ὅτι σύμφωνα μὲ αὐτὰ θὰ μᾶς χρειασθοῦν 810 ἐργάται. Δεχόμεθα τὴν ἀναπροσαρμογήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Κούμουλος, διὰ τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας. Θὰ ἀπασχολήσωμεν 1.200 ἐργάτας. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ συμβολὴ τῆς τεραστίας αὐτῆς βιομηχανίας εἰς τὸ τεράστιον πρόβλημα τῆς Ἑλληνικῆς ἀπασχολήσεως. Ἄς προχωρήσωμεν εἰς τὰ συναλλαγματικὰ ὀφέλη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τοῦ κ. Κούμουλου, ἔφθασεν εἰς τὸ ἀκόλουθον συμπέρασμα: Μᾶς εἶπεν, ὅτι τὴν πρώτην περίοδον, μέχρις ἐξοφλήσεως τῶν ὑποχρεώσεων ἐξυπηρετήσεως τοῦ κεφαλαίου τῆς Ἑταιρείας, θὰ ἔχωμεν συναλλαγματικὸν κέρδος περίπου 21.000.000 δολλαρίων. Ὅταν παύσῃ ἡ ἐξυπηρέτησις θὰ ἔχωμεν συναλλαγματικὸν κέρδος 17,7 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐπῆρα, κύριοι, τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Κούμουλου, ἐπῆρα νέον γυμνασιόπαιδα καὶ τὸν ἔβαλα νὰ κάμῃ τοὺς σχετικοὺς λογαριασμούς. Καὶ ἐν πρώτοις προέβημεν εἰς τὰς ἑξῆς ἀναπροσαρμογὰς τῶν δεδομένων τοῦ κ. Κούμουλου. Ὑπεβιβάσαμεν, πρῶτον τὸ κόστος τοῦ μαζοὺτ ἀπὸ 20 δολλάρια ποὺ τὸ εἶχε, εἰς τὰ 16, δηλαδὴ σήμερον εἶναι εὐθηνότερον. Ὑπεβιβάσαμεν ἐπίσης τὸ κόστος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἐκεῖνος τὴν ὑπελόγισεν ὅπως γνωρίζετε εἰς 5 μίλς. Ἡμεῖς τὴν ἀναπροσηρμόσαμεν εἰς τὸν μέσον ὅρον τῆς τιμῆς τῆς συμβάσεως. Καὶ κατελήξαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι τὸ συνολικὸν συναλλαγματικὸν ὄφελος εἶναι 9.900.000 δολλάρια. Ἀπὸ αὐτὰ ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν 1.700.000 δολλάρια διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δανείων τῆς Δ.Ε.Η., ὡς καὶ 1.200.000 δολλάρια ἡ ἀξία τοῦ βωξίτου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξήγετο ὁπωσδήποτε. Καὶ οὕτως ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 7.000.000 δολλάρια. Ἄν ὅμως λάβωμεν ὡς βάσιν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμινίου δὲν θὰ εἶναι 52.500 τόννοι, ἀλλὰ θὰ εἶναι μόνον 45.000, τότε ὅλη ἡ συναλλαγματικὴ ὠφέλεια, δὲν θὰ εἶναι ἀνωτέρα τῶν 5.500.000 δολλαρίων ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Ἐπαναλαμβάνω, μὲ βάσιν τὰ δεδομένα τοῦ κ. Κούμουλου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὰ δάνεια τῆς Δ.Ε.Η. Ἐθνικὸν εἰσόδημα: Ἐκάμαμεν, ἐπίσης τοὺς ἰδίους ὑπολογισμοὺς καὶ εὕρομεν, ὅτι, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω θὰ σᾶς εἴπω τοὺς τελικοὺς ἀριθμοὺς, ἡ Ἑταιρεία δὲν θὰ πραγματοποιῇ κέρδη ἀνώτερα τοῦ 1,31% ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος. Τὰ κέρδη τοῦ Ο.Β.Α. θὰ εἶναι περίπου 150 χιλ. δολλάρια ἐπὶ παραγωγῆς 45 χιλ. τόννων. Συνολικὰ κέρδη ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 5.800.000 δολλάρια. Ἀφαιρουμένης ὅμως τῆς ἐπιδοτήσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος θὰ μείνῃ ὡς καθαρὰ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὑπολογιζομένων, δηλαδὴ τῶν ἐργατικῶν, τῶν μεταφορικῶν, τῶν ἀμοιβῶν ὑπαλλήλων περὶ τὰ 3.500.000 δολλάρια. Ἐάν, κύριοι, διὰ τὸ ποσὸν τῆς ἐπιδοτήσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος δὲν ληφθοῦν ὡς βάσις οἱ ἀριθμοὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ οἱ πραγματικοί, τότε ἡ καθαρὰ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀποβαίνει ἀρνητική, καὶ τὸ συναλλαγματικὸν κέρδος μηδενίζεται. Ἡ ὅλη βιομηχανία, δηλαδὴ καταλήγει εἰς ἀπομύζησιν τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος, πρὸς κέρδος αὐτῶν τῶν μεγάλων βιομηχάνων καὶ κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται σήμερον ὡς οἱ ἱδρυταὶ τῆς βιομηχανίας.

§35Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τοὺς φόρους τοὺς ἐβάλατε;

§36Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως. Τοὺς ὑπελογίσαμεν εἰς 30% ἐπὶ τοῦ κέρδους. Ἐπὶ τοῦ ὑπολοίπου ὑπολογίσαμε ποσοστὸν 12% διὰ τὸ κέρδος τοῦ Ο.Β.Α. Οἱ ὑπολογισμοὶ εἶναι λεπτομερέστεροι, ἀλλὰ βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμήν, οὔτε κὰν νὰ τοὺς ἀναγνώσω. Κύριοι, αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Καὶ ἔναντι τῶν ἀνυπάρκτων ὠφελειῶν ἢ πιθανῶν ζημιῶν ἐδεσμεύσαμε ὑπὲρ τῶν ξένων μετόχων τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου ἐπὶ 45 χρόνια τόσην ἐνέργειαν, ὅσην καταναλίσκει σήμερον ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς. Ἐδώσαμεν ὅλους σχεδὸν τοὺς βωξίτας μας. Καὶ θὰ συνάψωμεν δάνεια τεράστια εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιούμενα ἀλλοῦ θὰ ἠμποροῦσαν βέβαια νὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομίαν μας τεραστίως. Τὸ ἴδιον θὰ γίνῃ διὰ τὰ δάνεια ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς εἴπω τίποτε ἄλλο διὰ τὴν σωφροσύνην τῆς ἐνεργείας αὐτῆς, παρὰ μόνον αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐσκέφθη κἂν ἡ Κυβέρνησις. Διαθέτοντες τὸ ρεῦμα πρὸς 3,1 εἰς τὸ ἀλουμίνιον καὶ ἔχοντες αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἐγκληματοῦμεν, κατὰ τῆς χώρας, ὅταν ἰδίως διατιμοῦμεν τὸ ρεῦμα τὸ γεωργικὸν εἰς 81 λεπτὰ τῆς δραχμῆς καὶ τὸ βιομηχανικὸν εἰς τὰ 61 λεπτὰ τῆς δραχμῆς; Αὐτὰ εἶναι τὰ τιμολόγια τὰ ἐπίσημα τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τοὺς καταναλωτὰς αὐτῆς. Κύριοι, ἐὰν ἐδίδατε τὴν τιμὴν τῶν 10 λεπτῶν τῆς δραχμῆς τὸ ρεῦμα εἰς τὸν βαμβακοπαραγωγὸν τῆς Θεσσαλίας καὶ ἤθελα νὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διότι, νομίζω, ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν περιοχήν του— διὰ νὰ ποτίζῃ τὸ βαμβάκι του, ποίαν ἀπασχόλησιν καὶ ποῖον συνάλλαγμα θὰ προσέθετε εἰς τοὺς πόρους τῆς χώρας; Ὅταν πωλοῦμεν σήμερον 8 φορὲς ἀκριβότερον τὸ ρεῦμα εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τοῦ βάμβακος, ποὺ παράγουν ἐντελῶς ἕνα ἐξαγωγικὸν προϊὸν δὲν ἐγκληματοῦμεν ἔναντι τῆς χώρας, στεροῦντες τῶν τεραστίων ποσῶν συναλλάγματος, αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καὶ τῆς ἀπασχολήσεως, τὸ νὰ ἔχωμεν ἀπὸ τὸν κ. Πεσινέ ἀπασχόλησιν 1.200 ἐργατῶν καὶ μίαν ἀβεβαίαν αὔξησιν τοῦ συναλλάγματος φόρων καὶ τοῦ εἰσοδήματος, ὄχι πάντως ἀνωτέρα τῶν 2–3 ἑκατομμ. δολλαρίων; Σᾶς λέγω ἡ ἐνέργεια αὐτή, ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἔχει καμμίαν οἰκονομικὴν λογικήν, ἔχει λογικὴν οἱουδήποτε εἴδους; Ἐγὼ εὑρίσκομαι ἐνεὸς πρὸ τῆς καταστάσεως ταύτης καὶ ἐὰν ὁμιλῶ ἤδη ἀπὸ τόσην ὥραν, εἶναι διὰ νὰ ὑπογραμμίσω, ὄχι μόνον τὸ μέγεθος τῶν προσωπικῶν φόβων μου, ἀλλὰ τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ νὰ ἐκπληρώσω τοὐλάχιστον ἀτομικῶς τὴν ὑποχρέωσίν μου πρὸς τὸ Ἔθνος, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι εἷς τῶν ἐκπροσώπων. Καὶ ἂς εἰσέλθωμεν, κύριοι, εἰς ἕν ἄλλο κεφάλαιον. Εἰς τὴν παράδοσιν εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον. Κύριοι, δὲν εἶναι ὁ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς ἐχθρὸς πρὸς τὴν εἰσροὴν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν. Ἀντιθέτως, νομίζω, νὰ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους, ὅτι ὑπεστήριξα συνεχῶς τὴν ἀνάγκην τῆς προσφυγῆς εἰς τὴν διεθνῆ συνεργασίαν, διότι μόνον μὲ τὴν βοήθειαν τὴν ξένην θὰ ἠμπορέσῃ ἡ πτωχὴ εἰς κεφάλαια αὐτὴ χώρα νὰ ὀρθοποδήσῃ. Ἀλλὰ ὅταν ζητοῦμεν τὴν βοήθειαν τῶν ξένων κεφαλαίων, τὴν ζητοῦμεν ἐπ’ ἀμοιβαίᾳ ὠφελείᾳ. Καὶ ἐκεῖνοι νὰ κερδίσουν καὶ ἡμεῖς νὰ ὠφεληθῶμεν. Ἐὰν ἡ εἰσροὴ τῶν ξένων κεφαλαίων ἀποβαίνῃ μόνον εἰς ὄφελος τῶν ξένων καὶ εἰς ἀπομύζησιν ἡμῶν, τότε βεβαίως δὲν ὑπάρχει, νομίζω, ἐχέφρων ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ τὴν θέλῃ. Ὅταν, λοιπόν, ὁμιλοῦμεν περὶ ξένων κεφαλαίων πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ κριτήρια αὐτά. Καὶ ἂς ἐξετάσωμεν ποία εἶναι ἡ συμβολὴ τῶν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ τὶ σημασίαν τῆς ἀποδίδομεν, διὰ νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς «συνεργασίας» αὐτῆς. Ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου χρειάζεται 62 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα, συμφώνως μὲ τὰς συμφωνίας, θὰ καταβληθοῦν ἀπὸ τοὺς ξένους παράγοντας καὶ ἄλλα 62 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλισθοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν παράγοντα. Οἱ ξένοι θὰ ἐπωμισθοῦν τὴν εὐθύνην τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ 50% τῶν κεφαλαίων. Ἀναφέρομαι πάντοτε εἰς ὁλόκληρον τὸ συγκρότημα τῆς παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ τὰ ἄλλα 50%. Ἐν τούτοις, διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἱδρύσεως «τῆς Ἑταιρείας Ἀλουμινίου» μὲ κεφάλαια 25 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Ο.Β.Α. εἰς αὐτὸ μὲ ποσοστὸν 12%, ἡμεῖς, οἱ καταβάλλοντες τὸ 50%, συμμετέχομεν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν κεφαλαίων κατὰ 12% καὶ οἱ ξένοι μὲ 88%. Συχνά, βεβαίως, ὁμιλοῦμεν περὶ ἀποικιακῆς ἐκμεταλλεύσεως καθυστερημένων χωρῶν. Ἀλλὰ γνωρίζετε εἰς τὶ συνίσταται ἡ ἀποικιακὴ ἐκμετάλλευσις; Συνίσταται, συνήθως, εἰς τοῦτο. Ὅτι πηγαίνουν ξένα κεφάλαια εἰς μίαν χώραν, κατασκευάζονται δι’ αὐτῶν ἔργα καὶ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν τὰς πρώτας ὕλας καὶ τὴν εὐθηνὴν ἐργατικὴν δύναμιν τῶν χωρῶν αὐτῶν καὶ τὰ κέρδη περιέρχονται εἰς τοὺς ξένους κεφαλαιούχους. Ἀπομένει, δηλαδὴ εἰς τὰς «ἀναπτυσσομένας» χώρας μόνον τὸ πτωχὸν ἡμερομίσθιον τοῦ φελάχου, τοῦ ἰθαγενοῦς καὶ αἱ ἀποζημιώσεις τῶν πρακτόρων τῶν ξένων ἑταιρειῶν. Αἱ χῶραι αὗται δὲν βλέπουν καμμίαν σχεδὸν ἄλλην ὠφέλειαν. Ἀλλά, τοὐλάχιστον, ὅλα τὰ κεφάλαια, ὅπως εἰς τὴν Γκάναν, τὸ Καμερούν, τὸ Βελγικὸν Κογκό, τὸ Βόρνεο, τὴν Σουμάτραν, τὰ προσφέρουν οἱ ξένοι κεφαλαιοῦχοι. Ἀκούσατε ποτὲ νὰ ἔρχεται ἡ Σουμάτρα καὶ τὸ Βόρνεο νὰ χρηματοδοτοῦν τοὺς ξένους κεφαλαιούχους; Προσφέρουν μόνον τὰς πρώτας ὕλας καὶ τὴν ἐργατικὴν δύναμιν καὶ οὐδὲν κεφάλαιον. Δὲν προσφέρουν τὸ ἥμισυ τῶν κεφαλαίων, διὰ νὰ ἀποκομίζουν τὸ 88% τῶν κερδῶν τὰ ξένα κεφάλαια. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, εἶναι καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον πρωτότυπος, διότι ἐνῷ ἡ ἀποικιοκρατία εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔληξεν εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον, χάρις εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ, αὕτη ἀναγεννᾶται εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ νέον ἐντελῶς τύπον, μὲ ἠγγυημένον βίον 50 ἐτῶν! Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν 50ετίαν, ἀφ’ ἧς λήξῃ ἡ σύμβασις, ὁ Πεσινὲ διατηρεῖ τὸ προνόμιον νὰ ἀνανεώσῃ τὴν σύμβασιν. Καὶ ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ παρουσιασθῇ κανεὶς ἄλλος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ἱδρύσῃ βιομηχανίαν ἀλουμινίου εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ Ἑταιρεία τοῦ Πεσινὲ ἔχει δικαίωμα προτιμήσεως. Οὔτε κἂν ἐπὶ ἴσοις ὅροις. Θὰ προτιμηθῇ ὁπωσδήποτε, κατὰ τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως (23). Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ τις, νὰ τολμήσῃ κανεὶς ἄλλος νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ προβῇ εἰς διερεύνησιν τῶν δυνατοτήτων ἱδρύσεως νέου ἐργοστασίου ἀλουμινίου καὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὰς ἀναγκαιούσας δαπάνας μὲ κίνδυνον νὰ ἀναγκασθῇ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ φύγῃ ἄπρακτος, διότι ὁ Πεσινὲ θὰ ἤθελε νὰ ἐνασκήσῃ τὸ δικαίωμα προτιμήσεως, τὸ ὁποῖον τοῦ δίδει ἡ σύμβασις; Εἶναι σαφές, ὅτι δίδομεν εἰς τὸν Πεσινὲ μονοπώλιον διαρκείας, τοὐλάχιστον, 50 ἐτῶν, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἀλουμινίου εἰς τὴν χώραν μας. Κύριοι, θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ δι’ ἕν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον συνδέεται ἀμέσως μὲ τὸ γενικὸν θέμα τῶν ξένων κεφαλαίων. Εἶναι τὸ αἴτημά μας περὶ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων τῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ΟΒΑ, ΔΕΗ καὶ Πεσινέ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν τὰ κατέθεσε. Καὶ ποία εἶναι ἡ δικαιολογία, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις ἐγένοντο κατὰ τὸ πλεῖστον προφορικῶς, καὶ φυσικὰ χωρὶς νὰ κρατηθοῦν πρακτικά. Ὥστε δὲν εἶναι μόνον εἰς τὸ Κυπριακὸν ποὺ κατωρθώσαμεν νὰ ἀπεμπολήσωμεν ὅλοι τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα, χωρὶς νὰ κρατήσωμεν πρακτικά. Τὸ ἴδιον γίνεται καὶ ὅταν πηγαίνωμεν νὰ διαθέσωμεν τὰς πρώτας ὕλας τῆς χώρας μας. Δὲν κρατοῦμεν πρακτικά, οὔτε καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς ἀντισυμβαλλομένους τὴν ὑποβολὴν γραπτῶν προτάσεων. Εἰς τὴν ἀρχὴν ἐνομίσαμεν, ὅτι ἡ μὴ κατάθεσις τῶν πρακτικῶν ὠφείλετο εἰς τὴν ἀδυναμίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ καταλάβῃ τὶ ἐστὶ φάκελλος, ἢ εἰς τὴν ἀδυναμίαν ἐξευρέσεως μεταφραστῶν. Ἀλλὰ εἰς τὸ τέλος, ὡς ὡμολόγησε, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν ἐγγράφων. Ἐζητήσαμεν ἐπιπροσθέτως νὰ κατατεθοῦν αἱ συμφωνίαι ΟΒΑ, ΔΕΗ καὶ Πεσινέ, τὰς ὁποίας ἄλλωστε ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ καταθέσῃ, ὁμιλῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔρχεται τώρα καὶ μᾶς λέγει, ὅτι, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταθέσω, διότι εἶναι ἰδιωτικαὶ συμφωνίαι. Πρέπει νὰ συμφωνῇ ὁ ΟΒΑ μὲ τοὺς ξένους. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀναφέρονται καὶ εἰς τεχνικὰ θέματα δὲν πρέπει νὰ δημοσιευθοῦν, διότι θὰ ζημιώσουν τὴν ἑταιρείαν. Σᾶς ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς καταθέσετε τὰ ἔγγραφα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν σύστασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου καὶ τὴν διασφάλισιν τῶν μετοχῶν τοῦ ΟΒΑ εἰς ἑλληνικὰς χεῖρας. Αὐτὰ οὔτε τεχνικὰ θέματα εἶναι, οὔτε καὶ θὰ μείνουν ἀπόρρητα, διότι κἄποτε ἡ ἑταιρεία θὰ κάμῃ τὸ Καταστατικόν, τελικὰ θὰ τὸ δημοσιεύσῃ, σύμφωνα μὲ τὸν ἐμπορικὸν νόμον. Ἐσεῖς μᾶς ἐφέρατε ἕν ἔγγραφον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ ΟΒΑ εἰς τὸ ὁποῖον σᾶς λέγει, ὅτι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου θὰ μετέχουν δύο ἐκπρόσωποι τοῦ ΟΒΑ καὶ δὲν σᾶς λέγει ἀπὸ πόσους θὰ ἀπαρτίζεται τὸ Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι καὶ τοῦτο εἶναι κεφαλαιῶδες καὶ δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀναπάντητον. Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπάρχει δέσμευσις εἰς περίπτωσιν ἀποφάσεως πωλήσεως τῶν μετοχῶν τοῦ ΟΒΑ, οὗτος νὰ τὰς προσφέρῃ πρῶτον εἰς τὸν Νιάρχον καὶ αὐτοῦ ἀρνουμένου εἰς τὸν Πεσινὲ καὶ αὐτοῦ ἀρνουμένου εἰς τὴν ἑλληνικὴν κεφαλαιαγοράν; Ναὶ ἢ ὄχι; Ὑπάρχει τοιαύτη μυστικὴ συμφωνία; Θέλω μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, διότι εἶναι δυνατὸν ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐγγύησις, καὶ αὐτὸ τὸ ἀτοῦ νὰ ἐκφύγῃ τῶν ἑλληνικῶν χειρῶν καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς ξένους χώρους. Ἔρχομαι, κύριοι, εἰς τὸ τελευταῖον θέμα, τῆς ἀπωλεσθείσης εὐκαιρίας. Γνωρίζετε ἤδη ποῖαι εἶναι αἱ προοπτικαὶ τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου. Εἶναι προοπτικὴ μιᾶς συνεχοῦς ἀνόδου τῆς ζητήσεως καὶ παραλλήλως μία δύσκολη προσαρμογὴ τῶν παραγωγῶν. Ἡ διεθνὴς Τράπεζα ἀνασυγκροτήσεως, ἐξέδωσεν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1959 εἰδικὴν ἔκθεσιν μὲ τὸν τίτλον «Αἱ προοπτικαὶ τοῦ ἀλουμινίου». Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ τὴν προοπτικὴν τὴν ὁποίαν διαγράφει, εἰδικῶς διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀλουμινίου εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς καὶ παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ προσέξουν ἰδιαιτέρως. Λέγει ἡ ἔκθεσις, σελ. 1: «Λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας ὑδροηλεκτρικῶν δυνατοτήτων εἰς τὴν Εὐρώπην, ἡ ἀναμενομένη αὔξησις τῆς ζητήσεως δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐπὶ οἰκονομικῆς βάσεως διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς παραγωγῆς. Αἱ συνεχῶς αὐξανόμεναι ἀνάγκαι τῆς Εὐρώπης πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ συνεχῶς αὐξάνοντα ρυθμὸν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπάρχουν τρεῖς δυναταὶ πηγαὶ πρὸς τοῦτο. Ὁ Καναδᾶς, ἡ Ἀφρικὴ καὶ ἐνδεχομένως ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις...». Εἰς τὴν σελ. 14. «Εἶναι γενικῶς παραδεκτόν, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς θὰ εἶναι ὄχι μόνον κατὰ 45 χιλ. τόννους (μέχρι τοῦ 1965) λόγῳ ἐλλείψεως καταλλήλων χώρων ἐγκαταστάσεως διὰ τὴν οἰκονομικὴν παραγωγὴν ἀλουμινίου...». Διὰ τοὺς λόγους ἀκριβῶς αὐτοὺς συμπεραίνεται, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ στραφῇ ἡ παραγωγὴ τῶν χωρῶν αὐτῶν πρὸς τὴν Ἀφρικήν, ἥτις... κλπ.».

Βλέπετε πόσον ἀνησυχητικὴ εἶναι ἡ κατάστασις διὰ τὰς χώρας τῆς Κ.Ε.Α. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐστράφησαν αἱ χῶραι αὐταὶ εἰς τὴν Ἀφρικὴν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸ Βελγικὸν Κογκό, εἰς τὴν Γουϊνέαν, εἰς τὴν Γουϊάναν κλπ. διὰ τὴν παραγωγὴν 950.000 τόννων ἀλουμινίου ἐν συνόλῳ. Αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη διέξοδος τῆς Κ.Ε.Α. τῶν ἓξ διὰ τὸ ἀλουμίνιον, ἡ ὁποία ὅμως κατεστράφη ἐντὸς τοῦ 1960, κατόπιν τῶν γεγονότων τοῦ Κογκὸ καὶ κατόπιν τῆς ἀνεξαρτησίας ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Ἀφρικῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι, τῆς ἐσχάτης ἀνάγκης τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου τῆς Εὐρώπης, τὴν στιγμὴν ποὺ δὲν γνωρίζουν τὶ νὰ κάμουν διὰ νὰ μὴ καταστοῦν αἱ χῶραι τῆς Κ.Ε.Α. πλήρως ὑποτελεῖς εἰς τὸν Καναδᾶ καὶ τὴν Ἀμερικήν, ἠναγκάσθησαν νὰ ἐρευνήσουν πάλιν τὴν Εὐρώπην, εὗρον τὴν Ἑλλάδα ὡς τὴν μόνην χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἀναπτύξεως βιομηχανίας ἀλουμινίου. Ἦτο αὐτὴ ἡ στιγμὴ τῆς καλῆς μοίρας τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλοῦμεν, κύριοι, καὶ ἐπικαλούμεθα πολιτικὰ μέσα διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν διαπραγματεύσεις μὲ τὰς χώρας τῆς Κ.Ε.Α., ὅταν μὲ τὸ ἀλουμίνιον, ἕνα ἀπὸ τὰ στρατηγικώτερα μεταλλεύματα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν Ἀχίλλειον πτέρνα τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν κοινὴν ἀγορὰν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐπωφελεῖς ὅρους διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ εἶναι τρόπον τινὰ ὁ ἐκδικητὴς τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων, παραδίδει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ἀλουμίνιον εἰς τὸν Πεσινὲ καὶ τοὺς συνεργάτας του. Καὶ ἔτσι, ἡ Κυβέρνησις ἔχασε διὰ τὴν Ἑλλάδα τὴν μεγαλυτέραν διαπραγματευτικὴν εὐκαιρίαν ποὺ εἶχε διὰ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἠμπορεῖ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐν τῇ ἀμηχανίᾳ σας, νὰ θέλετε νὰ χαρακτηρίσετε, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγομεν, εἶναι πράγματα μεταφυσικά. Ἀλλὰ ξεύρω, ὅτι γνωρίζω, ὅτι ἀνησυχεῖτε καὶ σεῖς μέσα εἰς τὴν ψυχήν σας, διότι περισσότερον ἀπὸ τὴν ἀνάγκην ἐπιδείξεως, ἀλληλεγγύης, πρὸς τὴν κλονιζομένην Κυβέρνησιν, εἶσθε Ἕλληνες. Προσεπάθησα νὰ σᾶς κάμω νὰ συζητήσωμεν ἀντικειμενικῶς καὶ ψυχραίμως, προσεπάθησα νὰ σᾶς δώσω ὅλην τὴν εἰκόνα τῆς ὑποθέσεως καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν προέκυψαν ἀπὸ ἐφημερίδας, οὔτε ἀπὸ τὴν ἐπιπόλαιαν ἀνάγνωσιν κειμένων, ἀλλὰ ἀπὸ μίαν ἐξαντλητικὴν ἔρευναν τῆς διεθνοῦς βιβλιογραφίας, ἀνάλογον τῆς ὁποίας, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο εὔκολον νὰ κάμῃ κανεὶς μὴ διαθέτων Ὑπουργεῖον ἢ ἕνα ὁλόκληρον Ὀργανισμὸν ἐρεύνης. Θὰ τελειώσω, κ.κ. βουλευταί, μὲ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Περιέγραψα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, τὴν τάξιν τῶν μεγεθῶν τοῦ συγκροτήματος τῆς νέας ὑπὸ συζήτησιν βιομηχανίας καὶ ὑπεγράμμισα, ὅτι εἶναι τόσον μεγάλα τὰ μεγέθη αὐτά, ὥστε δὲν ἔχομεν προσλαμβανούσας παραστάσεις εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ διὰ τοῦτο, ὑπεγράμμισα τὴν ἀνάγκην, ὅπως, ὄχι μόνον ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἀλλὰ καὶ ἔξω, πρέπει νὰ γίνῃ μία διεξοδικὴ συζήτησις, διὰ νὰ διαφωτισθῇ ὁ τόπος περὶ τῶν δεσμεύσεων ἢ τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα συνομολογοῦνται διὰ 50 χρόνια. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἔδειξεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ἀρχήν, μίαν πρωτοφανῆ καὶ ἀκατανόητον σπουδήν. Συνεφώνησε διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος μὲ τοὺς ξένους, πρὶν κἂν ἐρωτήσῃ τὴν ΔΕΗ. Ὑπεχρέωσε τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ νὰ ὑπογράψῃ τὸ συμβόλαιον μὲ τοὺς ξένους πρὶν ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ Διοικητικοῦ του Συμβουλίου. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπέδειξε μίαν σπουδὴν διὰ τὴν ψήφισιν– κύρωσιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθ. Ἐξουσιοδοτήσεως ἦτο πρωτοφανής, διότι πράγματι, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔφθασε μέχρι βαναυσότητος, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἐν μιᾷ νυκτὶ τὴν κύρωσιν αὐτῆς τῆς κολοσσιαίας συμβάσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπεζήτησε τὴν κύρωσιν, ἄνευ καταθέσεως, οὔτε τῶν βασικωτέρων στοιχείων, πρὸς διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ ἐπέμεινε νὰ μὴ δώσῃ στοιχεῖα οὔτε μεταγενεστέρως, ὅταν ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὁλόκληρον ζήτημα. Καὶ σήμερον δέ, ποὺ συζητεῖται ἐκ νέου ἡ σύμβασις αὐτή, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ στοιχεῖα, διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν συμφωνιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέγραψε. Τὰ στοιχεῖα ὅμως, τὰ ἐδώσαμεν ἡμεῖς, δηλαδὴ τὰ ἔδωσαν αἱ ἐπίσημοι πηγαί, τὰ ἔγγραφα ποὺ προσεκόμισαν καὶ αἱ ἀναλύσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβημεν. Καὶ ἤδη, κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις εἶναι ὅλη κατακάθαρη, ἀνεπτυγμένη ἐνώπιόν σας. Πρέπει νὰ ἀποφασίσετε. Γνωρίζω, ὅτι εἶναι δύσκολον διὰ τὴν πλειοψηφίαν, τὴν σημερινήν, τῆς Βουλῆς, νὰ ἀπορρίψῃ σύμβασιν τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐγὼ δίδω καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ὑμᾶς μίαν τελευταίαν διέξοδον. Προβαίνω εἰς μίαν πρότασιν ἐντίμου ἐξόδου ἀπὸ τοῦ ἀδιεξόδου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεσθε. Νὰ ψηφίσωμεν τὴν πρότασιν, οὐχὶ καταργήσεως τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ ἀναστολῆς της ἐπὶ ἓξ μῆνας. Ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ 6μήνου μία εἰδικὴ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἴτε μία δημοσία συζήτησις εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον νὰ λύσῃ κάθε ἀμφιβολίαν καὶ κάθε ἀμφισβήτησιν ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξαμεν. Ἐάν, κύριοι, ἐπιμείνετε, καὶ τὴν ψηφίσετε, θὰ ἐπιμείνετε διὰ μίαν σύμβασιν θανασίμως τραυματισμένην. Τὰ περισσότερα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν θὰ θεωρήσουν, ὅτι δεσμεύει τὴν Ἑλλάδα. Μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἡ διάδοχος Κυβέρνησις, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ φέρῃ ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα νομοθετήματα τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, θὰ ἀποτελέσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα πρόκλησιν δι’ ἐθνικοποίησιν. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ κύριοι, δι’ ὑμῶν ἐπιτύχουν, σήμερον νὰ γίνουν οἱ κύριοι τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ τῶν βωξιτῶν τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἠξεύρουν ὅτι αὔριον, ὑποχρέωσις πάσης ἐντίμου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προβῇ εἰς ἐθνικοποίησιν. Ἂς τολμήσουν νὰ ἔλθουν οἱ κύριοι αὐτοὶ ἐδῶ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ποὺ δὲν θὰ βαρύνεται μὲ τὴν ἐνοχὴν τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία νὰ μὴ θεωρήσῃ ὡς στοιχειῶδες καθῆκον της τὴν ἐθνικοποίησιν αὐτῆς τῆς ἑταιρείας. Διότι, κύριοι, διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς τὶ κάμνομεν; Ὑποτάσσομεν τὴν δυνατότητα ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας εἰς μίαν μεγάλην Γαλλικὴν ἑταιρείαν καὶ τοὺς συνεταίρους της. Μὲ τὸ πρόσχημα τῶν ὀλίγων ἑκατομμυρίων ποὺ θὰ καταβάλουν αὐτοὶ οἱ κύριοι διὰ τὴν ἵδρυσίν της, δυστυχῶς ἡ Ἑλλὰς δεσμεύεται ἐπὶ 50 χρόνια νὰ μείνῃ κράτος καθυστερημένον. Κύριοι, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ περιπέσωμεν εἰς τὴν κατάστασιν φόρου ὑποτελείας εἰς ἄλλους, παρὰ νὰ ὑπογράψωμεν τοιαύτην σύμβασιν. Διότι, ἐὰν εἴμεθα φόρου ὑποτελεῖς εἰς ἄλλους, ἐπὶ τέλους, θὰ ἠξεύραμεν τὶ ὀφείλαμεν καὶ θὰ ἠμπορούσαμεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ προχωρήσωμεν. Τώρα, ὁλόκληρον τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν τοῦ τόπου τὴν θέτομεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Πεσινέ. Καὶ ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια εἶναι τὸ αἷμα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν ἑνὸς τόπου καὶ ἰδίως εἰς τὴν βιομηχανίαν του. Κύριοι συνάδελφοι, τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, νομίζω, ὅτι αἱ ὑποχρεώσεις σας ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν σταματοῦν μέχρις ἑνὸς σημείου. Πέραν αὐτοῦ ἀνακύπτουν αἱ ὑποχρεώσεις σας ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, αἱ εὐθῦναι σας ἔναντι αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι βεβαίως δὲν παραγράφονται μὲ τὴν διάλυσιν μιᾶς Βουλῆς. Διότι οἱ λαοὶ σήμερον κρίνουν καὶ αὐτοὺς ποὺ εἶναι Κυβερνῆται καὶ αὐτοὺς ποὺ ὑπῆρξαν ἐκπρόσωποί των. Ἐγὼ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εὕρητε τὸν πατριωτισμόν, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ τὸ ἀτύχημα, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσαμεν σκάνδαλον καὶ ἔγκλημα κατὰ τοῦ τόπου, νὰ ἀποσοβηθῇ διὰ τῆς ψήφου τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς. Εἶναι ἀνδρικὸν νὰ εἴπῃ μία Κυβέρνησις καὶ ἕνας ὑπουργός, ὅτι ἔσφαλεν. Εἶναι ἐγκληματικὸν νὰ ἐπιμένουν ἐπὶ τοῦ σφάλματός των, διὰ νὰ καταστρέψουν τὴν χώραν των καὶ νὰ τορπιλλίσουν τὴν οἰκονομικήν της πρόοδον διὰ μίαν ὁλόκληρον 50ετίαν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§37Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ ὥρα εἶναι ἀρκετὰ προχωρημένη καὶ παρ’ ὅλον ὅτι, ὅπως βλέπω, ἡ συζήτησις δὲν πρόκειται νὰ τελειώσῃ ἀπόψε, καὶ θὰ δυνηθῶ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ ὁμιλήσω, οὐχ’ ἧττον ὅμως νομίζω, πὼς εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀποκατασταθοῦν μερικὰ πράγματα, διότι ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε συζητήσεως ἐνδεχομένως εἰς μερικοὺς νὰ ἐδημιουργήθη μία σύγχυσις. Κατ’ ἀνάγκην, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη, θὰ εἶμαι σύντομος ἀπόψε καὶ ἴσως δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ ἀποκαταστήσω ὁλοκληρωτικῶς τὰ πράγματα, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἀνάγκης αὐτῆς νὰ εἶμαι σύντομος, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσομαι κατὰ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως νὰ λάβω καὶ πάλιν τὸν λόγον καὶ νὰ ἀναπτύξω ἐκτενέστερον μερικὰ σημεῖα, ποὺ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ χρειασθοῦν περαιτέρω ἀνάπτυξιν. Διερωτῶμαι, κ.κ. βουλευταί, ἐὰν κανεὶς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον μέχρι τῆς στιγμῆς, ἰδίᾳ οἱ κ. κ. Κιτσίκης καὶ Ζίγδης, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐπὶ περισσότερον χρονικὸν διάστημα, ἐὰν ἔχουν συναίσθησιν τοῦ μέτρου τῆς ὑπερβολῆς. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἔχουν τὴν συναίσθησιν τοῦ μέτρου τῆς ὑπερβολῆς. Ἀλλά, ἐὰν δὲν τὴν ἔχουν οἱ ἴδιοι, ὑπάρχουν ἄλλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ καὶ ἐκτὸς αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ μέσον τῆς ὑπερβολῆς καὶ εἶναι εἰς θέσιν χωρὶς μεγάλην ἀνάλυσιν νὰ ἐκτιμήσουν ἐκ τῆς ὑπερβολικότητος τῶν λεχθέντων τὸ βάσιμον ἢ μὴ αὐτῶν. Ἐθίγησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν δύο αὐτῶν συνεδριάσεων διάφορα σημεῖα τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω μὲ τὴν σειρὰν ποὺ ἐθίγησαν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ὅπως καλύτερον ἔρχονται εἰς τὴν σκέψιν μου. Τὸ πρῶτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι ἔθιξεν ἀπόψε ὁ συνάδελφος ἐκ Δωδεκανήσου, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ποῖον εἶναι τὸ κόστος τῶν ἐγκαταστάσεων. Παρ’ ὅλον ὅτι ἔχω ἐπανειλημμένως ἀναπτύξει τὸ θέμα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω καὶ πάλιν ἀπόψε. Ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω ἐνδεχομένως τὴν περιέργειαν τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος, νὰ εἴπω μερικὰ περὶ τοῦ κόστους αὐτοῦ. Θὰ ἐνθυμῆσθε —λυποῦμαι ποὺ ἀπουσιάζει ἀπόψε ὁ κ. Κιτσίκης— θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἡ κορώνα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Κιτσίκη, ὑπῆρξεν ἡ φωτοτυπία ἑνὸς ἐγγράφου, ἑνὸς περιοδικοῦ, ἑνὸς ὡρισμένου φύλλου τοῦ περιοδικοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου προέκυπτεν, ὅτι ὁ Ρέϋνολδς ἐπρόκειτο εἰς τὴν Βενεζουέλαν νὰ κατασκευάσῃ ἐργοστάσιον παραγωγικῆς ἱκανότητος 25.000 τόννων, ἀντὶ 12.500.000 δολλαρίων, καὶ συνεπῶς —μᾶλλον, νομίζω, ὅτι λέγει τὸ ἴδιον τὸ κείμενον αὐτὸ— ὅτι ἐνδεχομένως ἀργότερα, θὰ ἐδιπλασίαζε τὴν παραγωγικὴν ἱκανότητα καὶ συνεπῶς καὶ τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια. Ἀνεζήτησα, κ.κ. βουλευταί, τὸ τεῦχος τοῦ ὁποίου φωτοτυπίαν μᾶς ἔδωσε χθὲς εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του ὁ κ. Κιτσίκης καὶ ἀνέγνωσα πράγματι, ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἀνέγνωσε καὶ ἐκεῖνος ἐν ἑλληνικῇ μεταφράσει. Μοῦ ἔκαμεν ὅμως ἐντύπωσιν, πῶς ὁ κ. Κιτσίκης ἀνέγνωσεν αὐτὴν τὴν σελίδα τοῦ τεύχους αὐτοῦ καὶ δὲν ἀνέγνωσε καὶ αὐτὴν τὴν σελίδα τοῦ τεύχους. Ἐδῶ, συγκεκριμένως. (Δεικνύει ἐκ τοῦ περιοδικοῦ τὴν σελίδα). Εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν σελίδα, τὴν ὁποίαν —ἐκ παραδρομῆς προφανῶς, δὲν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Κιτσίκης— ὑπάρχει ἡ ἑξῆς εἴδησις. Ὅτι ἡ ἑταιρεία ΑΛΚΑΝ ἀνεγείρει ἐργοστάσιον ὄχι ἀλουμινίου ἢ ἀλουμίνας καὶ ἀλουμίνου, ἀλλὰ μόνον ἀλουμίνας, παραγωγικῆς ἱκανότητος 235.000 τόννων, μικρῶν τόννων, διότι πρόκειται περὶ ἀμερικανικοῦ ἐργοστασίου, ἀντὶ τιμῆς 35 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀλλὰ ἂς εἶμαι ἀναλυτικώτερος εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Οἱ 235.000 μικροὶ τόννοι, σὸρτ τόννοι, ἰσοδυναμοῦν ὡς ἔγγιστα πρὸς 214.000 μετρικοὺς τόννους. Τὰ 35 ἑκατομμύρια δολλάρια διαιρούμενα διὰ τῶν 214.000 τόννων μᾶς δίδουν τιμὴν ἀνὰ τόννον παραγωγικῆς ἱκανότητος ἀλουμίνας 163 δολλάρια. Καὶ συνεπῶς, διὰ 100.000 τόννων, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἐργοστάσιον 100.000 τόννων ἔχει τὴν αὐτὴν κατὰ μονάδα παραγωγῆς ἀξίαν, ὅπως τὸ ἐργοστάσιον τῶν 235 χιλ. τόννων, μᾶς δίδει, λέγω, 163 Χ 100.000 τόννους, δηλαδὴ 16.300.000. Ὁ κ. Κιτσίκης χθὲς τὸ βράδυ ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμίνας νὰ ὑπολογίσωμεν περισσότερα ἀπὸ 10 ἑκατομμύρια δολλάρια. Εἶναι γραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ ὑποθέτω θὰ τὸ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν τώρα ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν διαφοράν, δηλαδὴ τὸ μεγαλύτερον κόστος κατὰ μονάδα παραγωγικῆς ἱκανότητος ποὺ συνεπάγεται τὸ μικρότερον μέγεθος τοῦ ἐργοστασίου, τότε φθάνομεν εἰς ἀξίαν διὰ τὸ ἐργοστάσιον τῆς ἀλουμίνας τῶν 100.000 τόννων ἴσην πρὸς 20–22 ἑκατ. δολλάρια. Εἶναι λοιπὸν ἀπορίας ἄξιον πῶς τὴν μίαν σελίδα τὴν εἶδεν ὁ κ. Κιτσίκης καὶ τὴν ἄλλην δὲν τὴν εἶδε. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μείνῃ ἡ σελίς, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Κιτσίκης ἄνευ περαιτέρω ἐρεύνης. Καὶ ἐπειδὴ ἐπεθύμουν νὰ ἱκανοποιήσω, ἂν μή τι ἄλλο, τοὐλάχιστον τὴν περιέργειαν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὅσον ἦτο δυνατὸν ταχύτερον, ἔσπευσα σήμερα τὸ πρωῒ καὶ παρεκάλεσα τὸν ΟΒΑ νὰ τηλεγραφήσῃ εἰς τὸν Ρέϋνολδς νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ ἀκριβῶς συμβαίνει. Τὸ τηλεγράφημα τὸ ἔλαβα ἀπόψε, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως. Ἡ συνεννόησις ἔγινε μέσῳ Πεσινὲ–Παρισίων. Δηλαδή, ὁ ΟΒΑ ἐτηλεγράφησεν εἰς τὸν Πεσινέ, ὁ Πεσινὲ ἠρώτησε τὸν Ρέϋνολδς καὶ ἀπαντᾷ ὁ Πεσινὲ εἰς τὸν ΟΒΑ. Ἐτηλεγραφήσαμεν, λέγει, εἰς τὸν Ρέϋνολδς εἰς τὸ Λονδῖνον, σχετικῶς μὲ τὸ κόστος τῆς ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν Βενεζουέλαν, παραγωγικῆς ἱκανότητος 25 χιλ. τόννων. Μᾶς ἐπιβεβαιώνει, ὅτι ὑπάρχει λάθος τυπογραφικὸν καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ 22 ἑκατ. δολλάρια, ἀντὶ τῶν 12 ἑκατ. δολλαρίων. Ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς ἐπιβεβαιώσῃ καὶ διὰ τηλεγραφήματος ὁ Ρέϋνολδς τὴν πληροφορίαν. Θὰ ἀναμείνωμεν καὶ τὸ τηλεγράφημα. Θὰ τὸ ἔχωμεν μέχρι τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως καὶ ἴσως νὰ προχωρήσωμεν καὶ περαιτέρω —καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν καὶ περαιτέρω, ἐὰν τὸ θέμα εἶχε κάποιαν ἀξίαν— ζητοῦντες ἐνδεχομένως ἀπὸ τὸν Ρέϋνολδς νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ περιοδικὸν τὸ ἀναγράψαν τὴν ἐσφαλμένην πληροφορίαν, νὰ τὴν ἐπανορθώσῃ.

§38Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. ... (δὲν ἠκούσθη).

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὀρθῶς παρατηρεῖ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Οἰκονομίδης, ὅτι μὲ τὴν τυπογραφικὴν αὐτὴν διόρθωσιν συμφωνοῦν τότε βεβαίως καὶ αἱ δύο σελίδες. Θέλω, λοιπόν, νὰ σᾶς εἴπω μὲ αὐτὸ ὅτι...

§40Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Μήπως εἶναι εἰς τὴν δευτέραν σελίδα τὸ λάθος;

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὴ ἀνησυχῆτε, κ. συνάδελφε. Ἐγὼ καὶ τὸν κ. Κιτσίκην καὶ τὸν κ. Ζίγδην τοὺς ἤκουσα μετὰ πάσης προσοχῆς, χωρὶς νὰ τοὺς διακόψω. Εἴπομεν, ὅτι, ἐπειδὴ τώρα τὸ ἔργον προχωρεῖ γοργῶς, χάριν τοῦ τόπου, ἔχομεν ὅλην τὴν ἄνεσιν χρόνου νὰ συζητήσωμεν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι πολὺ ἀνετωτέρα χωρὶς διακοπάς. Ἀλλὰ ὁ κ. Ζίγδης ἀπόψε ἐπροχώρησε καὶ εἶπεν, ὅτι, «καλὰ ὁ πίναξ ὁ περίφημος αὐτοῦ τοῦ βιβλίου «Ματήριαλς Σέρβεϋ». Λέγει ὅμως εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ κεφάλαιον αὐτὸ —δὲν τὸ ἤλεγξα, ὁμολογῶ καὶ βασίζομαι εἰς τὴν πληροφορίαν ποὺ μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Ζίγδης— ὅτι κατὰ μέσον ὅρον δι’ ἐργοστάσιον ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου θὰ ὑπολογίσωμεν χίλια δολλάρια κατὰ τόννον παραγομένου ἀλουμινίου. Μᾶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ καὶ περὶ τῆς διαφορᾶς τῶν μικρῶν ἀμερικανικῶν τόννων, ἐν σχέσει μὲ τοὺς μετρικούς, ἀλλ’ ἴσως λόγῳ τῶν ἄλλων θεμάτων ποὺ ἐχειρίσθη, τοῦ διέφυγεν. Ἐάν, λοιπόν, ὑπολογίσωμεν μὲ τὰ χίλια δολλάρια ἀνὰ τόννον καὶ μὲ τὰ 1.100 δολλάρια —ἐπειδὴ ἀναφέρονται εἰς μικροὺς τόννους, θὰ πρέπει νὰ τὰ ἀναγάγωμεν εἰς μετρικοὺς τόννους μὲ 1.100— καὶ πολλαπλασιάσωμεν ἐπὶ 52.500 τόννους, τότε φθάνομεν εἰς κόστος, βάσει αὐτοῦ τοῦ δεδομένου, τοῦ ὅλου ἐργοστασίου εἰς 57.750. Δὲν ἐνδιαφέρει, κύριοι βουλευταί, ἐὰν θὰ πέσωμεν ἀκριβῶς εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέλθῃ τὸ κόστος τοῦ ἐργοστασίου. Καὶ ἡ πλέον λεπτομερὴς οἰκονομοτεχνικὴ μελέτη, ἐὰν ἐγίνετο, πάλιν θὰ εἴχομεν περιθώρια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, καὶ τὰ 58 ἑκατ. δολλ. εἰς τὰ ὁποῖα καταλήγομεν μὲ τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ κ. Ζίγδης, τὸ κόστος δὲν εἶναι διάφορον ἀπὸ τὰ 61 ἑκατ., ἀπὸ τὸ κόστος τῶν 61 ἑκατ. δολλαρίων, ποὺ σᾶς εἶπον ἐγὼ προχθές. Ἀνέφερε διάφορα ἄλλα περιοδικὰ ὁ κ. Ζίγδης, ἀπὸ τὰ ὁποῖα εὗρε διαφόρους τιμάς, 600, 500, 700, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς, δολλάρια ἀνὰ τόννον παραγωγικῆς ἱκανότητος. Ἀληθὲς εἶναι βέβαια, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ πληροφορίαι —καὶ εἰς τοῦτο συμφωνῶ μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἐν ἀρχῇ τῆς ἀγορεύσεώς του ὁ κ. Ζίγδης— δὲν εἶναι πληροφορίαι ἀπολύτως ἀσφαλεῖς. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ σχετικὴ διάταξις τῆς συμβάσεως δὲν ἀναφέρει, ὅτι τόσα θὰ στοιχίσῃ. «Θεωροῦσι τὰ συμβαλλόμενα μέρη» λέγει, ὅτι εἰς αὐτὸ περίπου τὸ ποσὸν θὰ πᾶμε, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ κεφαλαίου κινήσεως. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶχε γίνει πραγματικῶς μία ἐμπεριστατωμένη οἰκονομικοτεχνικὴ μελέτη εἰς τὴν ὁποίαν θὰ περιελαμβάνετο καὶ τὶ θὰ ἐκόστιζε καὶ κάθε βίδα, ποὺ λέγει ὁ λόγος, καὶ μᾶς ἔλεγεν ἡ μελέτη αὐτή, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ θὰ στοιχίσῃ π.χ. 63.325.663 δολλάρια καὶ 35 σέντς, ἐρωτῶ, ποῖον στοιχεῖον θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν, ὅταν θὰ ἤρχετο ἡ στιγμὴ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν εἰσαχθέντων κεφαλαίων; Θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς οἱασδήποτε οἰκονομικοτεχνικῆς μελέτης, ὅσον ἐμπεριστατωμένη καὶ ἂν ἦτο, ἢ θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψει ποῖον πραγματικῶς κεφάλαιον εἰσήχθη; Ἐλέχθη, ὅτι δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι θὰ προβοῦν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν εἰσαγομένων κεφαλαίων καὶ ἀνεφέρθη, νομίζω, εἰς περιστατικὰ ἀναγόμενα εἰς τὸ 1950 ὁ κ. Ζίγδης. Ἠμπορεῖ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἔγιναν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης. Ἀλλὰ μὴ λησμονοῦμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὴν 10ετίαν ἡ ὁποία ἐπέρασεν, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ἀπέκτησαν μεγαλυτέραν πεῖραν. Δὲν ὑπάρχει δὲ ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι τόσον ὠργανωμένη ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὥστε νὰ ὑπόκειται εἰς πολὺ μικρὸν σφάλμα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποτίμησιν τῶν εἰσαγομένων ἀντικειμένων. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρισθῇ καὶ ἡ ἀξία τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ κόστους τὸ γεγονὸς τῆς συμμετοχῆς τοῦ ΟΒΑ, ὁ ὁποῖος προφανῶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ βλέπῃ κάθε βιβλίον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ τέλος εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ διαπράξουν τόσον χονδροειδῆ ἀπάτην οἱ Οἶκοι τῆς σοβαρότητος τοῦ Πεσινὲ καὶ Ρέϋνολδς; Δι’ αὐτό, λέγω, ἂς ἀφήσωμεν τὸν ἔλεγχον. Ἐδῶ ὑπάρχουν δύο οἶκοι παγκοσμίου φήμης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ἡ πλέον λεπτομερὴς οἰκονομικοτεχνικὴ μελέτη, ἐὰν εἶχε γίνει ἡ ἄδεια ἐξαγωγῆς τῶν κεφαλαίων, δὲν θὰ ἐβασίζετο ἐπὶ τῆς μελέτης αὐτῆς, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς βεβαιώσεως περὶ τοῦ πραγματικῶς εἰσαχθέντος ξένου κεφαλαίου. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἔθιξαν καὶ οἱ ἄλλοι ἀγορεύσαντες συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ διατὶ ξένα κεφάλαια, πρῶτον, δὲν ἐπαρκοῦν τὰ κεφάλαια τὰ ἑλληνικὰ διὰ τὴν κάλυψιν ὁλοκλήρου τοῦ προγράμματος τοῦ 5ετοῦς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετάζωμεν κάθε ἔργον χωριστὰ καὶ νὰ λέγωμεν, καλὰ 70 ἑκατ. δολλάρια δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ἡμεῖς μόνοι; Ἢ εἰς τὸ ἄλλο ἔργο 30 ἑκατ. δολλάρια δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ εὕρωμεν ἡμεῖς; Δὲν εἶναι ὀρθὸς αὐτὸς ὁ τρόπος τοῦ σκέπτεσθαι. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, δι’ αὐτὸ ἄλλως τε ἔγινε καὶ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν συνολικῶς τὰς ἀνάγκας εἰς ἐπενδύσεις καὶ νὰ ἴδωμεν τὶ μᾶς λείπει, ἡ δὲ μελέτη αὐτῶν εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἀναβιβάζει τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν 5ετίαν εἰς 600 ἑκατ. δολλάρια. Εἶναι γνωστὸν αὐτὸ καὶ ἀναγεγραμμένον εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. Ἀλλὰ θὰ ἠδυνάμεθα καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ —θὰ ἠμποροῦσε νὰ μᾶς εἴπῃ κἄποιος— νὰ τὰ εὕρωμεν ὑπὸ μορφὴν δανείων καὶ ὄχι ὑπὸ μορφὴν μετοχικῶν κεφαλαίων. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς εἴπω πῶς στέκονται περίπου τὰ πράγματα τῆς παραγωγικῆς ἱκανότητος τῶν ὑφισταμένων καὶ τῶν προβλεπομένων ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς ἀλουμινίου ἐντὸς ὀλίγου. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ ἑξῆς: Πρὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν ἐγένετο μία προσφορὰ ἀλουμινίου εἰς πολὺ χαμηλὴν τιμὴν ἐκ μέρους τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἓν δηλαδὴ ἀπὸ τὰ συνηθισμένα κόλπα τῆς Σοβ. Ἑνώσεως, ἓν ντάμπινγκ. Καὶ τόσον πολὺ ἐγένετο αἰσθητοὺς ὁ κλονισμὸς τοῦ ντάμπινγκ αὐτοῦ, ὥστε αἱ Κυβερνήσεις τῶν Δυτικοευρωπαϊκῶν χωρῶν, ἰδίᾳ τῶν χωρῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι παράγουν ἀλουμίνιον, νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ λάβουν εἰδικὰ μέτρα προστασίας τῆς παραγωγῆς ἀλουμινίου. Σήμερον, κατὰ σύμπτωσιν, ἔλαβον τὸ μηνιαῖον οἰκονομικὸν δελτίον τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος τοῦ Ὀκτωβρίου, ὅπου ἀναφέρεται καὶ περὶ τοῦ ἀλουμινίου. Ἔχω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ ὁ ἴδιος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐδημοσιεύθησαν ἐδῶ καὶ εἶναι προσιτὰ εἰς ὅλους, δι’ αὐτὸ τὰ λαμβάνω ἀπὸ τὸ δημοσίευμα τοῦτο. Αἱ τιμαὶ τοῦ ἀλουμινίου τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκυμάνθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα 5 ἔτη ἀπὸ 494 εἰς 600 δολλάρια. Δηλαδὴ ἡ διακύμανσις ἦτο τῆς τάξεως τῶν 20%. Ἔχει ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ περιθώρια 20%, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠδυνάμεθα ἡμεῖς, ἐὰν ἦτο ἰδική μας κρατικὴ ἐπιχείρησις νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοιούτου εἴδους κόλπα ντάμπινγκ ἢ ἄλλης μορφῆς; Ἀλλὰ ὁ κ. Κιτσίκης μᾶς εἶπε χθές, ὅτι ἡ ὑφισταμένη σήμερον παραγωγικὴ ἱκανότης τῶν ἐργοστασίων εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν παραγομένην καὶ διατιθεμένην ποσότητα ἀλουμινίου. Θὰ ἦτο λοιπὸν πολὺ ριψοκίνδυνον νὰ ἀνελάμβανε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μὲ τὴν ἐμπορικὴν ἀνικανότητα ποὺ ἔχει κάθε Κράτος καὶ ὄχι μόνον τὸ Ἑλληνικόν, νὰ ἀναλάβῃ νὰ ἐξέλθῃ εἰς τὸν ὠκεανὸν τοῦ παγκοσμίου συναγωνισμοῦ εἰς τὸ ἀλουμίνιον, ὅταν δύναται διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς τὴν ὁποίαν κατήρτισε νὰ ἔχῃ ἢ κέρδη ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὄχι ζημίας, κέρδη, ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν κερδῶν τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἀφῆστε, ὅτι ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς ἀλουμινίου ἔχουν καὶ τὰ μυστικά των, ἔχουν πατέντα ἰδικά των. Εἰς ποίαν τιμὴν θὰ μᾶς τὰ ἔδιδεν, ἐὰν μᾶς τὰ ἔδιδεν; Κατεβλήθη προσπάθεια ἀπὸ ἐτῶν νὰ ἐξευρεθῇ πράγματι ἕνας Οἶκος ἀξιόλογος, ὁ ὁποῖος νὰ ἀναλάβῃ διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκπονήσῃ μίαν οἰκονομικοτεχνικὴν μελέτην, ὡσὰν αὐτὴν ποὺ ἐζήτησαν μερικοὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν κατωρθώσαμεν, κύριοι βουλευταί, νὰ εὕρωμεν μελετητήν, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν ἀντικειμενικότητα καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα τρὰστ τοῦ ἀλουμινίου νὰ δυνάμεθα νὰ βασισθῶμεν. Εἶναι ἀμφίβολον, λοιπόν, ἐὰν καὶ μία τοιαύτη μελέτη θὰ μᾶς ἔλυε τὸ πρόβλημα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐρεύνης καὶ ἐὰν θὰ μᾶς ἀπήλλασσεν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἐν τῷ κόσμῳ καταστάσεως εἰς τὰ θέματα παραγωγῆς καὶ διαθέσεως ἀλουμινίου, νὰ ξεκινήσωμεν μόνοι εἰς τὸν ὠκεανὸν αὐτόν. Ἐλέχθη, ὅτι διὰ τοῦ ὅρου, ὁ ὁποῖος ἐξασφαλίζει τὰς ἀπαιτουμένας ποσότητας βωξίτου εἰς τὴν βιομηχανίαν τοῦ ἀλουμινίου, χαρίζομεν τὸν βωξίτην μας εἰς τοὺς ξένους. Καὶ τὶ δὲν ἐλέχθη: Ὅτι δῆθεν, θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Δημόσιον νὰ προβῇ εἰς ἀπαλλοτριώσεις κλπ., κλπ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ καὶ εἰς τὰ πρακτικά: «Ἄρθρον 9. Τὸ Δημόσιον θὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀδείας μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν καὶ θὰ προέλθῃ εἰς παραχωρήσεις ἐπὶ μεταλλευτικῶν χώρων βωξίτου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς μεταλλευτικῆς νομοθεσίας. Μέχρις οὗ ἡ ἑταιρεία ἀνεύρῃ ἢ τὸ Δημόσιον θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς βέβαια ἀποθέματα 30 ἑκατ. τόννων βωξίτου ἐκμεταλλευσίμου ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας, τοῦτο θὰ περιορίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἐξ Ἑλλάδος βωξίτου εἰς 1 ἑκατ. τόννων ἐτησίως καὶ διὰ περίοδον 30 ἐτῶν, ἀρχομένην ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1963». Μεγάλη ἀνησυχία ἐξεδηλώθη καὶ ἀπὸ τὸν κ. Κιτσίκην, δὲν ἤμην δυστυχῶς, ἐντὸς τῆς αἰθούσης, ὅταν ὡμίλει καὶ ὁ κ. Ζίγδης ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ συνεπῶς δὲν εἶμαι εἰς θέσιν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὶ ἀκριβῶς εἶπε καὶ ὁ κ. Ζίγδης. Μεγάλη ἀνησυχία, λοιπόν, ὅτι χαρίζομεν τοὺς βωξίτας μας εἰς τοὺς ξένους. Καὶ ἐρωτᾶται, πότε χαρίζομεν τοὺς βωξίτας; Ὅταν δημιουργοῦμεν ἐγκαταστάσεις μεταλλουργικὰς ἀλουμινίου καὶ μεταλλουργικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν βωξιτῶν ἐν τῇ Χώρᾳ ἢ ὅταν τοὺς ἐξάγωμεν ἀκατεργάστους ἔξω; 5,5 δολλάρια περίπου εἶναι ἡ τιμὴ κατὰ τόννον τοῦ βωξίτου. Δι’ ἕνα τόννον ἀλουμινίου χρειάζονται 4 τόννοι βωξίτου. Ἕνας τόννος ἀλουμινίου στοιχίζει 500 δολλάρια. 4 τόννοι βωξίτου στοιχίζουν 22 δολλάρια. Δὲν λέγω, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι ὅλη κέρδος ἐπὶ τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ εἶναι χαρακτηριστικοὶ αὐτοὶ οἱ δύο ἀριθμοὶ διὰ νὰ τονίσωμεν, ὅτι τοὺς βωξίτας τοὺς χαρίζομεν ὅταν τοὺς ἐξάγωμεν ἀκατεργάστους, ὄχι ὅταν τοὺς ὑποβάλλωμεν εἰς μεταλλουργικὴν ἐπεξεργασίαν ἐν τῷ τόπῳ. Χρήσιμον θὰ ἦτο, ἐν προκειμένῳ, λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ κ. Κιτσίκη ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, ὅτι τὸ ἥμισυ τῶν ἐξαγωγῶν βωξίτου ἐξάγονται εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ὅτι περὶ τὸ ⅙ τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν βωξιτῶν προέρχεται ἐξ Ἑλλάδος. Εὔλογον, συνεπῶς, εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγὴν ἀκατεργάστου βωξίτου εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Καὶ λέγω, ὅτι αὐτὴ ἡ πληροφορία εἶναι ἐνδιαφέρουσα διὰ τὴν Βουλήν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Κιτσίκη, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐνθυμοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι μὲ ἐπεσκέφθη, τὸν ἐνθυμοῦμαι ἀκόμη καὶ εἶναι γνωστός, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ὀνόματα, μὲ ἐπεσκέφθη ἕνας ἐπιχειρηματίας ἐκμεταλλεύσεως βωξιτῶν μαζὶ μὲ ἕνα Γερμανὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Γερμανικῆς ἑταιρείας παραγωγῆς ἀλουμινίου καὶ μοῦ ἐζήτησαν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν μακροετοῦς συμβολαίου ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν βωξιτῶν διὰ τὴν Γερμανίαν. Αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω εἶναι ὑπόθεσις 6 ἢ 7 ἐτῶν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὑπῆρξα κατηγορηματικός, καὶ εἶπα εἰς τὸν Ἕλληνα αὐτὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ εἰς τὸν Γερμανὸν ἀντιπρόσωπον, ὅτι τοὺς βωξίτας μας τοὺς θέλομεν διὰ νὰ παράγωμεν ἀλουμίνιον ἐν Ἑλλάδι. Δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βωξιτῶν μας εἰς κατάστασιν ἀκατέργαστον καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι πεπειραμένος, ὅτι μόνον διὰ τῆς ἐπεξεργασίας ἐν Ἑλλάδι τῶν βωξιτῶν ὠφελεῖται πράγματι ἡ οἰκονομία, ἐνῷ διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βωξιτῶν ἀκατεργάστων ζημιώνει ἡ οἰκονομία, κ.κ. βουλευταί. Καὶ τὸ μέτρον τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐξαγωγῶν, θὰ ἔπρεπεν ἐνδεχομένως, νὰ τὸ εἴχομεν λάβει καὶ ἂν ἀκόμη δὲν εἴχομεν τόσον προσεχῆ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας καὶ παραγωγῆς ἀλουμινίου. Ἀλλὰ ὁ κ. Κιτσίκης, πάλιν χθές, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος διαμαρτύρεται, διότι ἐθέσαμεν τὸν περιορισμὸν τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ βωξίτου, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἐξεδήλωνε τὴν ἀνησυχίαν του, διότι ταχέως θὰ μείνωμεν χωρὶς βωξίτας. Συμβιβάζονται αὐτοὶ οἱ δύο συλλογισμοί; Ἂν πράγματι ἀνησυχῇ, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ μείνωμεν χωρὶς βωξίτας, πρέπει νὰ ἐπικροτῇ τὸ μέτρον τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐξαγωγῶν ἀκατεργάστων βωξιτῶν. Εἶπεν ὅμως καὶ τὸ ἑξῆς ὁ κ. Κιτσίκης χθές. Λέγει, 45 χρόνια πρὸς 200.000 τόννους βωξίτου, 9 ἑκατ. τόννοι καὶ ἂν ἐφαρμοσθῇ καὶ ἡ σχετικὴ παράγραφος τοῦ 1ου ἄρθρου, πᾶμε εἰς τὸ διπλάσιον, δηλαδὴ εἰς τὰ 18 ἑκατ. τόννους. Καλά, νὰ μὴ δώσωμεν καὶ μίαν εὐχέρειαν ἐπεκτάσεως τοῦ ἐργοστασίου; Δὲν τὸ θέλομεν; Δὲν λέγω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ κάμωμεν, οὔτε ἔχομεν ὑποχρέωσιν. Ἀλλὰ νὰ κλείσωμεν τὴν εὐχέρειαν; Ἐπιτρέπεται; Ἔκαμε διάκρισιν καὶ εἶπεν, ὅτι ναὶ μὲν ὑπάρχουν βωξῖται 90 ἑκατ. τόννοι, ἀλλὰ βέβαιον ἀπόθεμα εἶναι τὰ 45 ἑκατ. καὶ ἀπὸ αὐτὰ δίδομεν τὰ 30 ἑκατ. τόννους, ὡς ἐὰν ὅλα αὐτά, ἐπρόκειτο νὰ γίνουν σήμερον, ἐνῷ τὰ 30 αὐτὰ ἑκατ. τόννους θὰ τὰ δώσωμεν εἰς διάστημα 30 ἐτῶν. Δὲν θὰ εὑρεθοῦν καὶ ἄλλα;

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνετε ὑποθέσεις;

§43Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὴ δυσανασχετῆτε, κ.κ. βουλευταί, δὲν ἤκουσα κανένα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ τοῦ εἶναι εὐχάριστον νὰ ἀκούῃ καὶ ἐκεῖνα ποὺ δὲν τοῦ εἶναι εὐχάριστα, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ὑποχρέωσις. Τὸ ἀξιοπρόσεκτον εἶναι ὅτι, ἐνῷ καὶ ὁ κ. Ζίγδης καὶ ὁ κ. Κιτσίκης μᾶς εἶπον «τὶ τὴν θέλετε τὴν ξένην ἑταιρείαν, ἐδῶ μᾶς παρακαλοῦν νὰ δώσωμεν ἀλουμίνιον, τὶ φόβον ἔχετε, ὅτι δὲν θὰ πωληθῇ τὸ ἀλουμίνιον», ἐνῷ οἱ δύο συνάδελφοι αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἔχουν, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ὁ κ. Μαρῆς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐπικρίνει τὴν σύμβασιν, διότι δὲν ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἡ ἀπορρόφησις τοῦ παραγομένου ἀλουμινίου. Καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκομαι εἰς τὸν κ. Μαρῆν, θὰ ἀσχοληθῶ δι’ ὀλίγων μὲ ἐκεῖνα ποὺ εἶπε καὶ ἐκεῖνος. Εἶπεν, ὅτι δὲν τοῦ ἀρέσει ἡ σύμβασις διὰ τὸν λόγον ποὺ εἶπα μόλις πρὸ ὀλίγου, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ διότι προβλέπεται σημαντικὸς ἀριθμὸς ἀλλοδαποῦ προσωπικοῦ. Εἶναι τὸ ἄρθρον 11 τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον προβλέπει: «Κατὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη τῆς κανονικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἀλλοδαπὸν προσωπικόν, οὐχὶ πέραν τοῦ 15%. Κατὰ τὰ 3 ἑπόμενα ἔτη ἀλλοδαπὸν προσωπικόν, οὐχὶ πέραν τοῦ 8%. Καὶ μετὰ τὰ 5 ἔτη ἀλλοδαπὸν προσωπικόν, οὐχὶ πέραν τοῦ 3%». Εἶναι μεγάλη ἀναλογία αὐτή; Ἐπίσης εἶπεν, ὁ κ. Μαρῆς, ὅτι τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἐπιδιαιτητὴς θὰ εἶναι ξένος δὲν μᾶς ἀρέσει. Εἶπεν, ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ὅλας τὰς διαιτησίας εἰς τὰς ὁποίας ἐπῆγεν ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος τὰς ἔχασεν. Τὶ νὰ τοῦ κάμωμεν; Τὰς ἔχασεν. Εὐθῦναι δὲν τοῦ ἐζητήθησαν. Δὲν πρόκειται νὰ τοῦ ζητηθοῦν εὐθῦναι. Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου διαιτησίας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ δὲν ἀντεπροσώπευσε τὴν Ἑλλάδα ὁ κ. Κιτσίκης καὶ τὰς ἐκερδίσαμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἂν ὑπάρξῃ καμμία διαιτησία τοῦ μέλλοντος δὲν θὰ πάῃ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος ὁ κ. Κιτσίκης. Ἐπέκρινεν ἐπίσης ὁ κ. Μαρῆς τὴν σύμβασιν, διότι δὲν ἐπιτρέπει μελλοντικὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, αὐτὸ εἶναι ἱκανὸν δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις τῶν εἰσαγομένων κεφαλαίων, βάσει τοῦ νόμου 2687 καὶ διὰ τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα εἰσάγονται πρὸς ἐπένδυσιν τῆς βιομηχανίας καὶ δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ὑπὸ μορφὴν πλοίων. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις αὐτάς, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καμμίαν ἐξαίρεσιν, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἀπόλυτος, ἐξασφαλίζεται πάντοτε τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον κεφάλαιον ἀπὸ μελλοντικὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας. Συνεπῶς, καὶ ἐδῶ δὲν ἔγινε ἐξαίρεσις. Ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, κ. συνάδελφοι, ἔγινε καὶ συζήτησις ὀλιγώτερον μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ περισσότερον μὲ τὴν Δ.Ε.Η., διότι ἡ συζήτησις καὶ ἡ ἀνάλυσις τοῦ κόστους τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν ὁποίαν ἐπροχώρησαν καὶ ὁ κ. Κιτσίκης καὶ ὁ κ. Ζίγδης, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἀναλυτικῆς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεως. Κατὰ νόμον, ὑπεύθυνος σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ θέμα τοῦ ἠλεκτρισμοῦ εἶναι ἡ Δ.Ε.Η. Ἐπὶ πλέον ἡ Δ.Ε.Η. διαθέτει καὶ ὅλα τὰ μέσα, ἔμψυχον ὑλικόν, πεῖραν κλπ. διὰ νὰ προβαίνῃ εἰς τοιαύτας μελέτας. Τὸ νὰ ἔρχεται καὶ νὰ κάμῃ τοὺς ἰδικούς του ὑπολογισμοὺς ὁ κ. Κιτσίκης ἢ οἱ γυμνασιόπαιδες τοῦ κ. Ζίγδη τοὺς ἰδικούς των, αὐτὸ μπορεῖ νὰ εἶναι ἐνδιαφέρον καὶ διασκεδαστικόν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς οὐδεμίαν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τοὺς ὑπολογισμούς, οὔτε τοῦ κ. Κιτσίκη, οὔτε τῶν γυμνασιοπαίδων τοῦ κ. Ζίγδη. Παλαιότερον, ἴσως ἡ γνώμη τοῦ κ. Κιτσίκη θὰ εἶχε διάφορον ἐκτίμησιν καὶ διάφορον ἀποτίμησιν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ σήμερον. Διότι τότε ὑπῆρχον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευον, ὅτι ὁ κ. Κιτσίκης, προκειμένου νὰ ἐκφέρῃ μίαν γνώμην, ἦτο ἐνίοτε ἀνεξάρτητος τῆς κομματικῆς του τοποθετήσεως. Ἀλλὰ σήμερον πλέον, εἶναι τελείως ἀδύνατον νὰ δεχθῇ τοῦτο οἱοσδήποτε. Ἀντελήφθητε, κ. βουλευταί, πόσον εἶναι δυσχερὲς νὰ παρακολουθήσῃ κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ὑπολογισμοὺς ἀναλυτικοὺς τοῦ κόστους τοῦ ρεύματος. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ σᾶς τὸ τονίσω ἐγώ, διότι τὸ ἐζητήσατε μόνοι. Εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν 5–6 συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἠδυνήθησαν νὰ παρακολουθήσουν τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ζίγδη καὶ τοῦ κ. Κιτσίκη. Τὸ σφάλμα ἀμφοτέρων ποῖον εἶναι; Διότι δὲν ἐπιθυμῶ, κ. βουλευταί, νὰ σᾶς κουράσω καὶ ἐγὼ μὲ ἀναλυτικοὺς ὑπολογισμούς. Ἐγώ, ὡς Κυβέρνησις, βασίζομαι εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η. Ἐὰν ἐβασιζόμην εἰς τοὺς ὑπολογισμούς, εἴτε τοῦ κ. Ζίγδη, εἴτε τοῦ κ. Κιτσίκη, εἴτε τῶν γυμνασιοπαίδων τοῦ κ. Ζίγδη, εἴτε τοῦ κ. Κλ. Στυλιανίδη καὶ δὲν ἤκουα τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η., δικαίως τότε θὰ ἐπεκρίνατε τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἐλέγατε: «Καλά, ἔχεις τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ἤκουσες τοὺς ἄλλους, τοὺς ἀνευθύνως ὑπολογίζοντας»; Θὰ ἀνατρέξω εἰς τὴν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς προπαρελθούσης Τετάρτης. Ἀλλὰ προηγουμένως θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι διεθέταμεν ὑδραυλικὴν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία νὰ μὴ ὑπέκειτο εἰς μεταβολὰς λόγῳ ξηρασίας ἢ τῆς ὑπερβολικῆς βροχοπτώσεως κατὰ τὰ διάφορα ἔτη, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἴχαμεν μίαν λίμνην, ὄχι βέβαια ὡς τοῦ Μαραθῶνος, ἀλλὰ μίαν λίμνην μεγάλην, ἐκ τῆς ὁποίας νὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀντλῶμεν ὑδραυλικὴν ἐνέργειαν συνεχῶς εἰς σταθερὸν ὕψος, τότε εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι μὲ τὰ δύο φράγματα, τοῦ Καστρακίου καὶ τῆς Πρεβέντζας, ἐὰν ὁ Ἀχελῷος εἶχε τὴν σταθερότητα αὐτὴν τῆς ὑδραυλικότητος, τότε μὲ μίαν ἐγκατάστασιν δύο φραγμάτων εἰς τὰς βάσεις Πρεβέντζας Καστρακίου, συνολικῆς ἰσχύος, ὄχι 160.000 κιλοβάτ, ἀλλ’ 116.000 κιλοβάτ, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐξυπηρετήσωμεν πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας τοῦ ἀλουμινίου. Ἐὰν δηλαδὴ ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ σταθερότης αὐτὴ τῆς ὑδραυλικότητος τοῦ Ἀχελώου— καὶ ὁ ΠΕΣΙΝΕ θὰ προετίμα νὰ ἔχῃ ἰδικήν του καὶ τὴν ἠλεκτρικὴν παραγωγήν, ἡ Δ.Ε.Η. δὲν τὸ ἐδέχθη— τότε θὰ ἐδαπανούσαμεν διὰ τὰ δύο φράγματα, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἀπρόβλεπτα εἰς τὰ ὁποῖα εἶχε καταλήξει, ὅτι πρέπει νὰ ὑπολογίζῃ ἡ Δ.Ε.Η., λόγῳ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ κτηθείσης πείρας της, θὰ ἐφθάναμεν εἰς κόστος 32 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, βάσει ἐνυπογράφων σημειωμάτων τῆς Δ.Ε.Η., τὰ ὁποῖα ἔχω. Ἔχω ἕνα σημείωμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ κατατεθῇ καὶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἴσως νὰ τὸ καταθέσω εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου, βάσει τοῦ ὁποίου τὸ κόστος ὑπελογίσθη εἰς 2,82 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου ἀνὰ κιλοβατώραν. Ἔναντι αὐτῶν, ὅπως γνωρίζετε, ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει συμφωνηθῆ νὰ παρέχεται ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια, ἀνέρχεται εἰς 3,1 κατ’ ἀρχὰς καὶ 3,6 κατόπιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, λοιπόν, βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἐπιδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ ὑπολοίπου ἐθνικοῦ δικτύου, διότι σᾶς λέγω χωριστὰ πράγματα ἐδῶ. Μὲ προϋπόθεσιν σταθερότητος τῆς ὑδραυλικότητος, δηλαδὴ σταθερότητος τῆς παροχῆς ὕδατος ἀπὸ τὸν Ἀχελῷον, θὰ εἴχομεν τακτοποιήσει τὴν ὑπόθεσιν μὲ μόνον τὰ δύο αὐτὰ φράγματα, χωρὶς καμμίαν ἐπαφὴν μὲ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Ἡ Δ.Ε.Η. ὅμως, ὀρθῶς ἐσκέφθη, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ γίνουν τὰ φράγματα αὐτὰ εἰς τὴν Πρεβέντζαν καὶ τὸ Καστράκι καὶ ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς μελέτης, ἡ ὁποία ἔχει γίνει, δυνάμεθα νὰ ἀποκομίσωμεν ἰσχύν, ὄχι μόνον 116.000 κιλοβάτ, ἀλλὰ 160.000 κιλοβάτ, ἐκμεταλευόμενοι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν καλλίτερον τὰς ὑδραυλικὰς διαθεσιμότητας τῆς περιοχῆς ἐκείνης, διατὶ νὰ μὴ τὸ πράξωμεν; Πέραν αὐτοῦ, ἔχω καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς σταθερᾶς παροχῆς ὡρισμένης ἰσχύος εἰς τὴν βιομηχανίαν. Πῶς θὰ τὸ ἐξασφαλίσω αὐτό; Διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τμήματος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου πρὸς δανειοδότησιν τῶν εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου, ὅταν θὰ ἔχω μικρὰν ὑδραυλικότητα καὶ ἐπιστροφὴν τοῦ δανείου πρὸς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, ὅταν ἡ ὑδραυλικότης εἶναι μεγαλυτέρα τῆς μέσης. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κ. βουλευταί, διὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὸ κόστος τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον θὰ χορηγῆται εἰς τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου, δὲν συνυπελογίσθη καὶ τὸ κόστος τῶν καυσίμων, ἀλλ’ ὑπελογίσθη μόνον τὸ κόστος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν 70.000 κιλοβάτ, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, οἱονεὶ πρὸς ἀσφάλειαν. Δὲν πρόκειται ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου νὰ ἀναλίσκῃ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν προερχομένην ἀπὸ ἀτμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον. Ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου θὰ ἀναλίσκῃ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν προερχομένην μόνον ἀπὸ τὰς ὑδροηλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ γίνεται μὲ τὸν συνδυασμὸν ποὺ ἔκαμεν ἡ Δ.Ε.Η. εἶναι μία δανειοδότησις καὶ ἐπιστροφὴ τοῦ δανείου ἀναλόγως μὲ τὴν ὑδραυλικότητα τοῦ ἔτους. Πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ μὲ τὴν σύμβασιν ποὺ ἔχομεν μὲ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν περὶ παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀμοιβαίως. Τὶ δὲ ἐπιτυγχάνεται πέραν τῆς καλλιτέρας ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑδραυλικῶν διαθεσιμοτήτων τῆς περιοχῆς διὰ τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ἰσχύος 160.000 κιλοβάτ. Ἐπιτυγχάνεται, ὅτι ἐπέρχεται καὶ μία αὔξησις τῆς ἰσχύος τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Τὶ ὅμως συμβαίνει. Ὅτι ἀπὸ τὰ 800.000.000 διαθεσίμους κιλοβατώρας τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων Πρεβέντζας καὶ Καστρακίου, μόνον τὰ 480 ἑκατομμύρια εἶναι ἐξησφαλισμένα διὰ πᾶν ἔτος, δηλαδή, διὰ τὰ ἔτη τὰ ξηρικά, ὅπως τὰ ὠνόμασεν ὁ κ. Ζίγδης. Αὐτὸ δὲ εἶναι πρωτοβάθμιος καὶ ὄχι πρωτογενὴς ὑδροηλεκτρικὴ ἐνέργεια. Ἡ ἄλλη, ἡ κυμαινομένη, κατὰ μέσον ὅρον, εἶναι 320 ἑκατομμύρια κιλοβατώρας κατ’ ἔτος, κυμαίνεται δὲ ἀπὸ 0 ἕως 640 ἑκατομμύρια κιλοβατώρας κατ’ ἔτος. Εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς ὁ κ. Κιτσίκης καὶ ὁ κ. Ζίγδης, ἔθεσαν ὡς βάσιν τὰς 1.040.000 κιλοβατώρας, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς Δ.Ε.Η., διότι ἡ ἐπιστολὴ τῆς Δ.Ε.Η. συνετάγη ἐν ὄψει τοῦ δυσμενεστέρου δυνατοῦ ἔτους. Καὶ λέγουν 480 ἑκατομμύρια κιλοβατώρας ἔχετε ἀπὸ τὴν ὑδροηλεκτρικὴν ἐγκατάστασιν καὶ 560 ἑκατομμ. κιλοβατώρας εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ λάβετε ἀπὸ τὸ ἀτμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἔτη μεγάλης ὑδραυλικότητος, ὁπότε ἔχομεν σύνολον, ὄχι 1.040.000, βάσει τῶν ὁποίων ὑπελόγισαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, καὶ βάσει τῶν ὁποίων εἶναι συντεταγμένη ἡ ἐπιστολή, ἀλλὰ 1.680.000 κιλοβατώρας ἐτησίως, ἐκ τῶν ὁποίων μόνον οἱ 800 περίπου θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου. Αἱ ὑπόλοιποι εἶναι κέρδος διὰ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Δὲν ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ παρασυρθοῦν, οὔτε ὁ κ. Κιτσίκης, οὔτε καὶ ὁ κ. Ζίγδης καὶ νὰ λάβουν ὡς βάσιν τοῦ ὑπολογισμοῦ των τὴν χειροτέραν περίπτωσιν, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ κάμουν τοὺς ὑπολογισμούς των βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῆς ὑδραυλικότητος τῶν 50 λεπτῶν. Ἀνεφέρθη ἐπίσης, ὅτι ὁ κ. Κούμουλος, ὑπολογίζει 4,5 ἕως 5,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου τὴν τιμὴν τῆς κιλοβατώρας. Πράγματι, τὸ λέγει καὶ εἰς τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰ πρακτικά. Εἰς ἄλλην, ὅμως σελίδα τῆς μελέτης τοῦ κ. Κούμουλου, τὴν ὁποίαν, ἐὰν θέλετε, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀμέσως, ἀναφέρεται, ὅτι 4,5 ἕως 5,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου ὑπολογίζει, διότι δὲν ὑπολογίζει εἰς τὸν Ἀχελῷον, δοθέντος, ὅτι τὸ 1957, ὅταν ἔγινε ἡ μελέτη, ἡ προοπτικὴ περὶ κατασκευῆς τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, ἦτο πολὺ μικρά. Διὰ τοῦτο ὑπολογίζει 4,5 ἕως 5,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου μὲ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν παραγομένην, ὄχι ἀπὸ ὑδροηλεκτρικὸν σταθμόν, ἀλλὰ ἀπὸ ἀτμοηλεκτρικὸν σταθμόν. Αὐτὸ βεβαίως, οὐδεὶς τὸ ἀνέφερεν. Ἐπίσης διεπράχθη τὸ ἑξῆς σφάλμα. Λέγουν, ὅτι κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ποὺ δὲν θὰ εἶναι ἕτοιμα τὰ ἐργοστάσια, θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Δ.Ε.Η. νὰ χορηγήσῃ ρεῦμα ἐκ τοῦ ὑπολοίπου ἐθνικοῦ δικτύου, τὸ ὁποῖον τῆς στοιχίζει 30 ἢ 37 λεπτὰ συμπεριλαμβανομένων ὅλων τῶν δαπανῶν. Ἐὰν ὅμως πρόκειται, κ. βουλευταί, ἡ Δ.Ε.Η. νὰ χορηγήσῃ ρεῦμα, ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἀναλίσκῃ ρεῦμα ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου, τότε ἡ κιλοβατώρα δὲν στοιχίζει εἰς τὴν Δ.Ε.Η. 37 λεπτά, ἀλλὰ πολὺ ὀλιγώτερον. Διατί; Προσέξατέ το αὐτό, διότι εἶναι βασικὸν δι’ ὅλους τοὺς ὑπολογισμούς. Ἔχω μίαν ἐγκατάστασιν 100.000 κιλοβὰτ καὶ ἐὰν ἡ ἐγκατάστασις αὐτὴ λειτουργήσῃ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους δύναμαι νὰ πωλῶ ἐτησίως 800.000.000 κιλοβατώρας. Πότε ὅμως; Ἐὰν ὁ καταναλωτὴς ἀναλίσκῃ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καθ’ ὁλόκληρον τὸ 24ωρον. Ἐὰν ὅμως ὁ καταναλωτὴς ἀναλίσκῃ ἐνέργειαν μόνον ἐπὶ 8 ὥρας, τότε δὲν ἠμπορῶ νὰ πωλήσω 800 ἑκατομμ. κιλοβατώρας, ἀλλὰ μόνον τὸ ⅓, ἤτοι 2.500.000 κιλοβατώρας. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτά, λοιπόν, ἐνῷ ἔχω τὴν αὐτὴν ἐγκατάστασιν, τὸ αὐτὸ προσωπικόν, προκειμένου μάλιστα περὶ ὑδροηλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως τὸ προσωπικὸν δὲν παίζει ρόλον, ἐνῷ ἔχει καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν τὴν αὐτὴν δαπάνην, δὲν ἔχω τὴν αὐτὴν πώλησιν ἐμπορεύματος. Εἶμαι, λοιπόν, ὑποχρεωμένος διὰ νὰ καλύψω τὰς δαπάνας εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν νὰ πωλήσω τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν εἰς τιμὴν αʹ, ἀλλὰ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν ὅπου μὲ τὰς αὐτὰς ἐγκαταστάσεις πωλῶ τὸ ⅓ μόνον τῆς δυναμένης νὰ παραχθῇ ἐνεργείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν πωλήσω εἰς 3πλασίαν τιμήν. Δέν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, μὲ τὴν συνήθη κατανάλωσιν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ δώσωμεν τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἔστω κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, ἀλλὰ ὑπὸ συνθήκας διαφόρους ἀπὸ τὰς συνθήκας καταναλώσεως τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔγινα ἀντιληπτός, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τὰ εἴπω αὐτὰ διὰ νὰ ἔχωμεν σαφῆ εἰκόνα πῶς συμβαίνει, ὅταν ἔχωμεν ἕνα καταναλωτήν, ὁ ὁποῖος καταναλίσκει ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, νὰ δυνάμεθα νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ ρεῦμα πολὺ εὐθηνότερον ἀπὸ ὅ,τι εἰς ἄλλον καταναλωτήν, ὁ ὁποῖος ἀναλίσκει ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ὑπὸ διαφόρους προϋποθέσεις. Ὁ κ. Ζίγδης ἀνεφέρθη εἰς μίαν ἔκθεσιν. Δὲν τὴν ἤλεγξα διὰ νὰ γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἀκριβὴς ἢ ὄχι. Δὲν θὰ τοῦ ζητήσω νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ πόθεν τὴν ἔχει, οὔτε καὶ πρόκειται νὰ ἐλέγξω κανένα. Δικαίωμά του νὰ ἔχῃ φίλους καὶ νὰ τοῦ δίδουν οἱ φίλοι του τὰς ἐκθέσεις αὐτάς. Ἄλλο θέμα ἐὰν ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ἔδωσαν εἶναι ἐν τάξει μὲ τὰς ὑπηρεσιακάς των ὑποχρεώσεις. Πάντως εἶναι βέβαιον, κ. βουλευταί, πρῶτον, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς ὁ κ. Πεζόπουλος ἦτο παρὼν εἰς ὅλας τὰς συσκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καὶ οὐδεμία ἀπόφασις ἀναφερομένη εἰς τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἢ εἰς τὴν τιμὴν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐλήφθη ἐν διαφωνίᾳ του. Καὶ δεύτερον, ὅτι ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν. Εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ δεχθῶ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ἱστορίαν, ὁ ὁποῖος ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Δ.Ε.Η., ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ὥστε νὰ παρεξηγῆται, ὅτι εἶναι φίλος μας, ἴσως ἢ ὅτι ὑποκύπτει εἰς πιέσεις μας, ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Δ.Ε.Η. ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι δὲν ἔχει τὴν στοιχειώδη συναίσθησιν εὐθύνης, ὥστε καλούμενος νὰ ὑπογράψῃ κἄτι εἰς τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνεῖ νὰ μὴ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του; Εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον δι’ ἕνα πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἱστορίαν του εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἐμπιστευθῆ, ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ οἱ προκάτοχοι ἡμῶν τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ὁ ὁποῖος ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχει δείξει μέχρι σήμερον, ὅτι ἔχει τὴν ἱκανότητα καὶ τὸ ἦθος καὶ τὴν διάθεσιν ἐξυπηρετήσεως, ὄχι μόνον τῆς Δ.Ε.Η., ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου; Διότι δι’ αὐτὸ ἔχει γίνει Δημοσία ἐπιχείρησις, ἡ ἐπιχείρησις τοῦ ἠλεκτρισμοῦ, διότι σκοπὸς τοῦ ἔργου της εἶναι νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Εἶμαι λίαν ὑπόχρεος, κ. βουλευταί, διὰ τὴν συγκατάβασιν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔκαμαν ἀμφότεροι οἱ κύριοι Ζίγδης καὶ Κιτσίκης, παραδεχθέντες, ὁ μὲν πρῶτος, 5.000.000 δολλάρια, ὁ δὲ δεύτερος 5.500.000 δολλάρια, ὡς ὀφέλη συναλλαγματικὰ τοῦ τόπου. Ἐγὼ εἶπον πῶς ὑπολογίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν ὠφέλειαν αὐτὴν καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνω. Ἀρχικῶς σᾶς εἶχον εἴπει περὶ τὰ 10.000.000 δολλάρια, διότι πράγματι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανεὶς ἀκριβῶς, ὅτι θὰ εἶναι 10.000.000 ἢ 12 ἑκατομμ. ἢ 5.500 ἑκατομμ., ὅταν ἔχωμεν κυμαινομένας τιμὰς τοῦ ἀλουμινίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπανέρχομαι καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα, ὅτι τὸ συναλλαγματικὸν κέρδος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποσβέννυνται καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις, θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 10.000000–12.000.000 δολλαρίων. Καὶ ἕπεται, ὅτι θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 15.000.000– 17.000.000 δολλαρίων. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι χρειάζεται νὰ τὰ ὑποστηρίξω αὐτὰ περισσότερον. Ὅταν μετρήσητε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν δύο αὐτῶν μεγεθῶν ἐξαγάγητε τὴν κλίμακα μεγενθύσεως ὑπὸ τὴν ὁποίαν εἶπον ὅσα εἶπον, εἶναι εὔκολον χρησιμοποιοῦντες τὴν αὐτὴν κλίμακα νὰ φθάσητε, βάσει τῶν ἰδικῶν των ὑπολογισμῶν περὶ τῆς ὠφελείας, εἰς τοὺς πραγματικοὺς ἀριθμούς. Ἐπιφυλάσσομαι κατὰ τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως νὰ παράσχω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ ἄλλας πληροφορίας, καθὼς καὶ νὰ διατυπώσω καὶ ἄλλας σκέψεις. Ἀλλὰ ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι δυστυχῶς, ἔχομεν λησμονήσει, ὅτι πρέπει πρῶτον νὰ εἴμεθα Ἕλληνες καὶ ὕστερα ἀντιπολιτευόμενοι. Καὶ ἀντιστρέφω τὴν ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς ἡμᾶς ὁ κ. Ζίγδης καὶ ἀπευθύνομαι καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ κ. Ζίγδη καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ κ. Κιτσίκη καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν προκειμένου περὶ ἑνὸς ἔργου τόσον βασικοῦ διὰ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας, νὰ λησμονήσητε πρὸς στιγμήν, ὅτι εἶσθε ἀντιπολιτευόμενοι, νὰ προσπαθήσητε νὰ γίνητε ἀντικειμενικοὶ καὶ ἂν τὸ κατορθώσητε, θὰ ἔχητε τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι προσφέρετε μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον καὶ ὅτι τοὐλάχιστον διὰ μίαν φορὰν ἀπηλλάγητε ἀπὸ τὸ ἄγχος τῆς ἀντιπολιτευτικῆς σας διαθέσεως. (Χειροκροτήματα).

§44Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πτωχεία τῶν ἀπαντήσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ......

§45Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Θὰ συνεχισθῇ, κ. Πρόεδρε, ἡ συζήτησις; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, καθήσατε, ἡ συζήτησις συνεχίζεται.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις; Ἐὰν ναί, ἔχει καλῶς.......

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μόνον δύο λέξεις ἤθελα νὰ προσθέσω. Ἡ πτωχεία τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι δικαιολογημένη, διότι δὲν εἶχε τὸν καιρὸν νὰ ἀφομοιώσῃ τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἐπὶ ἑνὸς μόνον σημείου θέλω νὰ τονίσω τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ κόστους τοῦ ρεύματος ἐβασίσθη εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η., τοῦ ὑπευθύνου αὐτοῦ συμβούλου καὶ οὐχὶ τοῦ κ. Κιτσίκη καὶ τοῦ κ. Ζίγδη. Διὰ τοῦ ἐγγράφου τὸ ὁποῖον κατέθεσα ἐν τούτοις, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προαπεφάσισε τὴν τιμὴν αὐτὴν καὶ ὑπεχρέωσε τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς Δ.Ε.Η. νὰ μονογραφήσῃ τὴν συμφωνίαν πρὸ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ὁ κ. Πεζόπουλος δύο ἡμέρας μετὰ τὴν μονογράφησιν ἐπῆγεν εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἔγκρισίν του, λέγων, ὅτι τὴν ἔγκρισιν αὐτὴν τὴν «προεξώφλησε καὶ τὴν προεξοφλεῖ ἡ Κυβέρνησις». Ἑπομένως, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν τιμήν, παραγνωρίζουσα τὴν Δ.Ε.Η. Ἐπίσης θέλω νὰ τοῦ εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ γίνῃ πραγματικὴ συζήτησις ἐπὶ ἀριθμῶν, διότι ὁ ἕκαστος δύναται νὰ σηκώνεται καὶ νὰ λέγῃ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις. Προκαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος συζήτησις ἐπίσημος καὶ δημοσία εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖ οἱ Ἕλληνες τεχνικοὶ μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα θὰ ἠμπορέσουν νὰ βγάλουν ἕνα ἀποτέλεσμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία μου πρόκλησις πρὸς τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην καὶ τὴν Κυβέρνησιν.

§49Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Δ.Ε.Η. εἶναι ὁ ὑπεύθυνος σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς εἰσηγήσεις αὐτῆς ἀκολουθεῖ. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ τοῦτο. Ὁ κ. Ζίγδης δευτερολογῶν εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλεν εἰς τὸν κ. Πεζόπουλον τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἀρνούμεθα τοῦτο. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δέχεται τοῦτο θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ ὁλόκληρον τὴν ἔκθεσιν ὡς ἀληθῆ. Εἶναι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ὑπέβαλον αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, νὰ δεχθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος. Διότι, ἐὰν δέχεται καὶ βγάζει τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠρνήθη, ἐὰν δέχεται καὶ ὑποστηρίζει, ὅτι ἡμεῖς ἐπεβάλαμεν τὴν τιμὴν θὰ πρέπει, διὰ νὰ εἶναι συνεπής, νὰ δεχθῇ καὶ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα δέχεται ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. θὰ κερδίσῃ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἑκατομμύρια δολλάρια τὰ ὁποῖα ἀνέφερε. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ συλλογισμοὺς παραλόγους, καὶ ἀνεδαφικοὺς καὶ μίαν ἔκθεσιν νὰ τὴν ἀρνῆται ὅπου δὲν τὸν συμφέρει καὶ νὰ τὴν δέχεται ὅπου τὸν συμφέρει. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα ἐπὶ μακρόν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔκαμε λεπτομερῆ ἀνάπτυξιν καὶ ἔδωσεν ἀπάντησιν εἰς ὅλα τὰ θέματα. Θὰ ἀσχοληθῶ μὲ ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ σοβαρώτερον καὶ τὸ ὁποῖον χθὲς ἐπεδίωξεν ὁ κ. Κιτσίκης νὰ τὸ προβάλῃ, παρουσιάζων ἐσφαλμένα στοιχεῖα καὶ ἀπόψε ὁ κ. Ζίγδης ἐπεδίωξε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα διὰ τοῦ συλλογισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμε. Καὶ τὸ θέμα αὐτό, εἶναι ἡ ἐμφάνισις ὑψηλοῦ κόστους εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Χθές, ὁ κ. Κιτσίκης, εἶπεν ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ ἐγένοντο μὲ 110 χιλ. κιλοβάτ. Εἶπεν, ὅτι αὐτό, δὲν εἶναι ἀληθές. Ἀπόψε, ἠναγκάσθη νὰ τὸ ὁμολογήσῃ καὶ ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι πράγματι, δὲν ἦτο ἀληθές. Ἐπεδίωξε μὲ τὸν συλλογισμὸν αὐτὸν ὁ κ. Κιτσίκης, νὰ δικαιολογήσῃ τὸ μεγαλύτερον κόστος τοῦ ρεύματος. Ὁ κ. Ζίγδης ἀπόψε τὸ ἐπεχείρησε μὲ ἄλλον τρόπον. Ὁ κ. Ζίγδης εἶναι οἰκονομολόγος, ἐγὼ εἶμαι δικηγόρος, ἐνῷ ὁ κ. Κιτσίκης τεχνικὸς καὶ καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου. Εἰς ἀνύποπτον χρόνον ὁ κ. Κιτσίκης εἶπεν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄνω τῶν 9 λεπτῶν. Τὸ εἶπεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τρεῖς φορὰς εἰς περιοδικὰ τεχνικά. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκόμισα, εἶναι δεδομένον τοῦτο ἐν τῇ πράξει, διότι ἀνέφερα 6 χώρας καὶ 11 ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἔχουν τιμὴν ρεύματος ἀπὸ 0,9 ἕως 2,5. Καὶ χθὲς καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Βενεζουέλας, ἀνεφέρθη, ὅτι εἶναι τρία μίλς. Ὁ κ. Ζίγδης, ἐπεδίωξεν αὐτὸ τὸ σημεῖον, νὰ τὸ ἀποκρούσῃ, διότι αὐτὸ ἀνατρέπει ὅλους τοὺς συλλογισμούς του. Εἶπε, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Κιτσίκης, δὲν ἔχει δίκαιον, πάντως δὲν εἶναι ὀρθοὶ οἱ συλλογισμοί του καὶ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸν ἰσχυρισμόν του, ἀνέφερε, ὅτι μόνον ὡρισμένα ἐργοστάσια τοῦ Κογκό, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς (δὲν ἠκούσθη). Ἀλλὰ χθὲς ἐγώ, ἀνέφερα, ὄχι μόνον αὐτά, ἀλλὰ καὶ 6 Ἀμερικανικά. Ἀπόψε, τοῦ ἀνέφερα καὶ τῆς Γαλλίας, διότι ἤθελε νὰ πληροφορηθῇ καὶ τῆς Γαλλίας. Εἰς τὴν Γαλλίαν, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τῆς ΕΛΕΚΤΡΙΣΙΤΕ ΝΤΕ ΦΡΑΝΣ, ἡ τιμὴ πωλήσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς βιομηχανίας ἀλουμινίου, ἀνέρχεται εἰς ἕνα παλαιὸν Γαλλικὸν φράγκον ἀνὰ κιλοβάτ, δηλαδὴ 2 μίλς. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, παρουσιάζουν, ὅτι εἶναι δεδομένον, ὅτι ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι ἀλουμινίου ἀνὰ τὸν κόσμον, χρησιμοποιοῦν τιμὴν ρεύματος τριῶν μίλς κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν, κάτω καὶ τῶν δύο μίλς καὶ τοῦ ἑνός. Ἡμεῖς ἐπετύχομεν 3,44 μέσην τιμήν. Τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐπεθύμει νὰ γίνῃ τὸ ἀλουμίνιον ἐν τῇ χώρᾳ; Ὅταν ἔχῃ τὸ δεδομένον τοῦ ἀνωτάτου τῶν 9 λεπτῶν καὶ ὅταν ἔχετε τὸ δεδομένον, ὅτι ὅλαι αἱ χῶραι δίδουν κάτω τῶν 9 λεπτῶν καὶ ὅταν ὁ ὑπεύθυνος σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως, ἔρχεται καὶ λέγῃ, ὅτι καὶ μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἡ Δ.Ε.Η. δὲν πρόκειται νὰ χάσῃ οὔτε ἕνα λεπτόν, ἀλλὰ θὰ κερδίσῃ 130–140 ἑκατομμ. δολλάρια, εἰς τὸ τέλος κατὰ ποίαν λογικὴν ἀναπτύσσονται ὅλα αὐτά; Διότι διὰ μὲν τὴν πλευρὰν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς τοῦ ἀλουμινίου, οὔτε καὶ οἱ ἴδιοι ἐτόνισαν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ζημίαν καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ ὄφελος θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπαν. Διότι μόνον ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν 52 χιλ. τόννων ἀλουμινίου μὲ 500 δολάρια, ἔχομεν 26 ἑκατομμ. δολλάρια, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὠφελειῶν τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατῶν, τῶν ἐργατῶν μεταφορᾶς, τῶν ἐργατῶν ἐξορύξεως καὶ διαφόρων ἄλλων συναφῶν ἐπαγγελμάτων. Πλέον τούτων, θὰ δημιουργηθοῦν διάφοροι βιομηχανίαι μορφοποιήσεως, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν πολλαπλασιαστικὰ οἰκονομικὰ φαινόμενα, διότι θὰ ἀπασχολήσουν χιλιάδας ἐργατῶν καὶ θὰ δώσουν τεράστια ποσὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα σημεῖον ἀκόμη. Ὁ κ. Ζίγδης, ἀνέφερε τὸ ζήτημα τῆς μελέτης τῶν φωσφορικῶν λιπασμάτων. Πράγματι, ἐζητήθη αὐτὴ ἡ μελέτη, ἀλλὰ ἡ μία περίπτωσις εἶναι τελείως διάφορος τῆς ἄλλης. Τὰ λιπάσματα, τὰ δίδομεν διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐζητήθη ἀπὸ ὅλους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος νὰ κάμουν μακροχρόνια συμβόλαια μὲ τὸ Κράτος, ἀλλὰ πλὴν αὐτοῦ, δὲν ἔχει ἀκόμη ἀποφασισθῆ ποία θὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, ἡ μελέτη αὐτὴ εἶναι τελείως διάφορος ὅλων τῶν ἄλλων. Ἐπίσης, ἐπὶ ἑνὸς ἀκόμη σημείου, ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ κόστους τοῦ ἀλουμινίου, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι ἐπίστευα, ὅτι ὁ κ. Ζίγδης δὲν θὰ τὸ ἐπανέφερε τὸ θέμα διότι, κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἐδόθησαν ἀπαντήσεις δημοσίᾳ καὶ θὰ ἐπείθετο, ὅτι κακῶς ἀνέφερε τὸ θέμα. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε, τὴν πρώτην φορὰν εἶπεν ὅτι, χαρίζετε 30 ἑκατ. δολλάρια καὶ ὅταν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι, τὶ χαρίζομεν ἀφοῦ δὲν δίδομεν μίαν δραχμήν, διότι χαρίζει κανείς, ὅταν ἀγοράζῃ μὲ ὑπερβολικὰ ὑπερτιμημένην τιμήν. Ὅταν εἶδεν ὅτι δὲν εὐσταθοῦσαν αὐτά, ἀπόψε μετέφερε τὴν συζήτησιν εἰς τὸ θέμα τῆς ὑποτιμολογήσεως καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ συναλλάγματος. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ζίγδης εἶπε καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι δὲν εἶναι ἐναντίον τῆς εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δι’ ὅσων λέγει ἀποδεικνύει, ὅτι εἶναι ἐναντίον. Καὶ εἶναι τοῦτο εἰς βάρος τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλλάδος. Ἡ πλευρὰ αὐτή, ἡ Ἀριστερά, δι’ ὅσας ἐπενδύσεις ἐγένοντο ξένων κεφαλαίων εἶπε κατηγορηματικῶς εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ὅτι πρόκειται περὶ ἀποικιοκρατίας, πρόκειται περὶ παραδόσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον. Μόνον εἰς μίαν περίπτωσιν ποὺ εἴχομεν μίαν ἐπένδυσιν ἀπὸ μίαν Ἀνατολικὴν Χώραν, ἐκεῖ δὲν εἶπε τίποτε. Ἀλλὰ ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Ζίγδη εἶναι διάφορος. Ὅλαι αἱ χῶραι, κ. Ζίγδη, καταβάλλουν τεραστίας προσπαθείας διὰ νὰ προσελκύσουν ξένα κεφάλαια, διὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν ταχύτερα. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν τῆς Ὁλλανδίας, ἡ ὁποία ὑπερέβη εἰς ἐπενδύσεις ξένων ἀμερικανικῶν κεφαλαίων τὰ 500–600 ἑκατ. δολλάρια. Ἔφθασε δὲ νὰ δίδῃ, ὡς ἐπληροφορήθην, καὶ δωρεὰν τὸ 50% τῶν οἰκοπέδων, διὰ νὰ προσελκύσῃ τὸ ξένον κεφάλαιον. Ὅταν ἀναγνωρίζωμεν, ὅτι εἶναι συμφέρον τῆς οἰκονομίας ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῶν τῶν ξένων κεφαλαίων, δὲν ἠμπορεῖ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ νὰ ἐμφανίζωμεν ὅλους αὐτοὺς ὡς κοινοὺς ἀπατεῶνας. Εἶναι τεράστιον τὸ σφάλμα αὐτό. Λέγει ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι ἡ ἑταιρεία θὰ κάμῃ ὑπερτιμολογήσεις τῶν μηχανημάτων διὰ νὰ κερδίσῃ τὴν διαφοράν. Ἡ ἑταιρεία ὅμως εἶναι ὁ Πεσινέ, ὁ Ρέϋνολδς, ὁ ΟΒΑ καὶ ὁ Νιάρχος. Συνεπῶς, πρέπει νὰ συνεργασθοῦν καὶ οἱ 4 διὰ νὰ κάμουν αὐτό. Νὰ δεχθῶμεν, ὅτι θὰ γελάσουν τὸν ΟΒΑ ὁ Πεσινὲ καὶ οἱ ὑπόλοιποι. Ἀλλὰ κατασκευασταὶ εἶναι ἄλλοι. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ συνεργασθοῦν καὶ αὐτοί μὲ τοὺς κατασκευαστάς. Δηλαδή, ἔρχεται ὁ κ. Ζίγδης καὶ λέγει, ὅτι ὁ Πεσινὲ καὶ οἱ συνεργαζόμενοι μὲ αὐτὸν Νιάρχος καὶ Ρέϋνολδς, θὰ συνεννοηθοῦν μὲ τοὺς οἴκους τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ ἀνεβάσουν τὰς τιμὰς καὶ νὰ ξεγελάσουν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τὸν ΟΒΑ, ἐνῷ γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν συνεχεῖς ἔλεγχοι. Κύριοι, δὲν εἶναι σοβαροὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοί. Οἱ οἶκοι αὐτοὶ εἶναι διεθνοῦς κύρους καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον τόσον ἀβασανίστως νὰ λέγωνται τὰ ὅσα λέγονται. Μά, κύριοι, ἀπὸ τὸ 1954, ὅτε ἰσχύει ὁ νόμος περὶ εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων ἔχομεν δεκάδας ἐπενδύσεων ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πλὴν αὐτῶν, εἰσάγομεν κατ’ ἔτος προϊόντα 400 ἑκατ. δολλαρίων, ἐκ τῶν ὁποίων 100 ἑκατομμύρια καὶ πλέον ἀντιστοιχοῦν εἰς εἰσαγωγὴν ξένων μηχανημάτων. Ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας κάμουν τοὺς ἐλέγχους τῶν μηχανημάτων αὐτῶν καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ζίγδης καὶ λέγει τὰ ὅσα λέγει. Καὶ ἂν μὲν ἐπρότεινε νὰ ὑποδείξῃ νὰ προστεθοῦν εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς αὐτὰς τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὡρισμένοι καθηγηταὶ διὰ νὰ ἐνισχυθῇ τὸ κῦρος των, θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶχε καλὴν πίστιν. Δὲν πρόκειται, ὅμως, περὶ ἐπιχειρήματος καλῆς πίστεως, διότι αὐτὰ ποὺ ἰσχυρίζεται, τὰ ἰσχυρίζεται ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ὅτι τάχα χαρίζονται χρήματα, διὰ νὰ κτυπήσῃ τὴν σύμβασιν. Δι’ αὐτὸ κάμνει αὐτοὺς τοὺς ὑπαινιγμούς. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ προχθὲς καὶ σήμερον ἀνεπτύχθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τὸ θέμα λεπτομερῶς. Θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἀλλὰ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ σύμβασις ἀλουμινίου εἶναι μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἐπιτυχίας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ὅπως δι’ ὅλα τὰ ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα τόσον ἐπεκρίθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ βάθρον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας, τοιαύτης ἀναπτύξεως, ὥστε ὅλοι οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ὁμιλοῦν περὶ Ἑλληνικοῦ θαύματος, θὰ ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγκασθῇ ὁ κ. Ζίγδης καὶ οἱ ἄλλοι ἐπικριταὶ νὰ τὰ ἀναγνωρίσουν. Σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα ἑνὸς ἐπιφανοῦς Τούρκου δημοσιογράφου, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ διεπίστωσε τὴν ἐξέλιξιν τῆς βιομηχανικῆς μας ἀναπτύξεως, παροτρύνει τοὺς Τούρκους νὰ μιμηθοῦν τὴν Ἑλλάδα. Τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἀλουμινίου, κ. Ζίγδη, ἀποτελεῖ...

§50Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ ἐκτίθεσθε εἰς ἀπάντησιν, κ. Ὑπουργέ, πρὶν ἀναγνώσητε τὴν ἀγόρευσίν μου.

§51Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας)... ἀποτελεῖ μέγα ἀπόκτημα διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι ὠφελεῖται τὰ μέγιστα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἀναπτύσσει τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ Ἑλλὰς δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προωθήθη εἰς τὸ προσκήνιον τῶν βιομηχανικῶς ἀναπτυσσομένων χωρῶν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 00.10′ π.μ.)