1960.11.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἶναι εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς οἱ περισσότεροι βουλευταί.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως. Ἅμα δὲν εἶναι κανεὶς ἅμα τῇ ἐνάρξει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν περιμένωμεν νὰ ἔλθῃ. Ἄς ἔλθῃ νὰ τὰ ἰδῇ τὰ πρακτικά. Ἐξ ἄλλου, οἱ παρόντες ἀντιπροσωπεύουν ὅλα τὰ Κόμματα. Πάντως, ἐὰν ὑπάρχῃ μία τυπικὴ διόρθωσις, θὰ τὴν δεχθῶ. Δὲν θὰ φέρω ἀντίρρησιν. Συνεπῶς, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων «περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως α) τῆς ἀπὸ 6.7.60 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν Αἰτωλικῆς Ἑταιρείας Πετρελαίων Α.Ε. καὶ «B.P. EXPLORATION CNT LIMITED (GREECE)» ἀφ’ ἑτέρου, «περὶ ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ, Κεφαλληνίᾳ καὶ Λευκάδι», β) τῆς ἀπὸ 22.9.1960 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ WILLIAM HERBERT HUNT ἀφ’ ἑτέρου, περὶ ἀναζητήσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλονίκης, γ) τῆς ἀπὸ 9 Μαΐου 1960 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἑταιρείας «Ἑλληνικὸς Ἥλιος» ἀφ’ ἑτέρου, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀπὸ 10.3.53, 27.8.55 καὶ 1.6.56 συμβάσεων ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων εἰς τὰς περιοχὰς τῶν Νομῶν Ἔβρου καὶ Ροδόπης καὶ περὶ τινων ἄλλων διατάξεων, ἀφορωσῶν εἰς τοὺς ὅρους τῶν συμβάσεων ὑδρογονανθράκων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως α) τῆς ἀπὸ 12 Μαρτίου 1960 συμβάσεως συνεργασίας μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς Ρουμανικῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας πρὸς ἐξερεύνησιν καὶ ἀναζήτησιν πετρελαίου εἰς περιοχὰς Καρδίτσης–Γρεβενῶν καὶ β) τῆς ἀπὸ 19 Μαΐου 1960 συμβάσεως συνεργασίας μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ Γαλλικοῦ Ἰνστιτούτου Πετρελαίου περὶ ἐκτελέσεως ἐπιστημονικῶν μελετῶν καὶ ἐρευνῶν δι’ ἀνεύρεσιν πετρελαίων εἰς περιοχὴν Ἠπείρου καὶ Βορείως τῶν Γρεβενῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ το σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ὑποθηκοφυλακείων τοῦ Κράτους καὶ διατάξεών τινων περὶ Συμβολαιογράφων καὶ διαγωνισμοῦ Δικηγόρων». Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γ.Ε.Σ. καὶ τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Νικήτης Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ παραγωγὴ λευκῶν ἀλεύρων καὶ εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς κυλινδρομύλους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Τραυματιῶν Πολέμου Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τοῦ ἀπὸ ἑξαμήνου καταρτισθέντος νομοσχεδίου, περιέχοντος προστατευτικὰς ὑπὲρ τῶν μελῶν της διατάξεων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐπαρχίας Ξηρομέρου, διαμαρτυρομένων δι’ αὔξησιν τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου ποσοστοῦ ἐκχυλίσματος. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου, αἰτουμένου, ὅπως ἰσχύσῃ ὁριστικῶς μειωμένον ἐργατικὸν εἰσιτήριον διὰ τοὺς ἐργάτας τοὺς ἐργαζομένους εἰς Ρόδον καὶ κατοικοῦντας μονίμως εἰς τὰ χωρία τῆς Ρόδου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καλυβίων Οἰχαλίας Μεσσηνίας, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μικροεπαγγελματιῶν τῶν Κοινοτήτων Ἀντικαλάμου, Ἀσπροχώματος καὶ Σπερχογείας Μεσσηνίας, αἰτουμένων προαιρετικὴν εἰς τὸ ΤΕΒΕ ἀσφάλισίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων Ἐθνικῆς Τραπέζης, αἰτουμένου κατάργησιν τοῦ ἄρθρου ὑπ’ ἀριθ. 5 τοῦ Ν. Δ. 2626)53 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 15 τοῦ Ν. Δ. 2510)53. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παπατσαρούχη Εἰρήνης, Γρίμπα Ἀλεξ., Τσαρουχᾶ Αἰκατ. κλπ., φοιτητῶν Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἀποκατάστασιν δημοκρατικῶν παραδόσεων Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, περιφρούρησιν τῶν δικαιωμάτων των κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παραγωγῶν Σκουρτοῦς Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων προστασίαν βαλανιδοσυλλεκτῶν Ἑλλάδος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης καὶ Ν. Καθαροσπόρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Χαλκίδος, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ὀρ. Ἀντώνογλου, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων τῆς πόλεως Φαλτιτσέκι Ρουμανίας, αἰτουμένων τὸν ἐπαναπατρισμόν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Σ. Καρασάββας, Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκ Θεσσαλονίκης συγγενῶν τῶν ἀναγκαστικῶς ἐκπατρισθέντων καὶ διαβιούντων εἰς τὰς Λαϊκὰς Δημοκρατίας Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων, αἰτουμένων τὸν ἐλεύθερον ἐπαναπατρισμόν των κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9977)16.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 351 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πρίφτη, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς Ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους Θεσσαλονίκης δελτίων ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, καθ’ ὅσον ἀντίκειται πρὸς τὰς διατάξεις το ἄρθρου 32 τοῦ Νόμου 2119)52, ὅστις προβλέπει τοιαύτην χορήγησιν μόνον ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, οὐχὶ δὲ καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9236)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 230 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος εἶναι ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν δευτέρου καθίσματος ὄπισθεν τοῦ ὁδηγοῦ εἰς τὰ μοτοποδήλατα, αὕτη ἐπιτρέπεται μόνον ἐφ’ ὅσον προβλέπεται τοιαύτη θέσις ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου κατασκευῆς καὶ ὑφίσταται ἐκ κατασκευῆς κατάλληλος χῶρος, ὡς καὶ στηρίγματα ποδῶν διὰ τὴν ἀσφαλῆ στήριξιν τοῦ ἐπιβαίνοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8711)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 145 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἔνταξις εἰς τὸ 41ον ΚΤΕΛ Νομοῦ Κιλκὶς τῶν ἰδιοκτητῶν φορτοεπιβατικῶν αὐτοκινήτων, καθ’ ὅσον αἱ προσωριναὶ ἄδειαι κυκλοφορίας εἰς φορτηγὰ ἢ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἀγόνων γραμμῶν, χορηγοῦνται βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν. Δ. 3334)55 καὶ τῆς διαδικασίας τῆς ὑπ’ ἀριθ. 191629)53 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν τῷ ὡς ἄνω ἄρθρῳ ἀναφέρεται, ὅτι «... τηρουμένων τῶν ὅρων ἀσφαλείας καὶ τῶν ἐν τῇ οἰκείᾳ ἀποφάσει κειμένων ὅρων, χωρὶς ἐκ τούτου νὰ δημιουργῆται οἱονδήποτε δικαίωμα διὰ τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ γραμμῶν. Χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας διὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως δὲν εἶναι δυνατή, λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου κορεσμοῦ καὶ τῆς κρίσεως ἣν διέρχεται τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἀγόνων γραμμῶν, εἶναι ἁρμοδία ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9213)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ τιμὴ τῶν εἰσιτηρίων τῆς νήσου Καλύμνου καθωρίσθη, βάσει τοῦ ἰσχύοντος κομίστρου τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ Ρόδου καὶ Κῶ, ὅπερ ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 0,23 κατὰ χιλιόμετρον καὶ ἐπιβάτην καὶ πλέον ποσοστὸν 10% δι’ εἰδικὸν τέλος χρήσεως ὁδῶν. Οὕτως, ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου ἁπλῆς διαδρομῆς ἑκάστου ἐπιβάτου διὰ τὴν διαδρομὴν Ποθαίου–Βαθὺ (Δημαρχεῖον Καλύμνου–Στροφὴ κτήματος Πολυμιχάλη– Πλάτανος–Μετόχι) ἀνερχομένην εἰς 17 χιλιόμετρα, ὡς τὸ ἀπὸ 1.7.60 σχηματικὸν διάγραμμα τοῦ Μηχανικοῦ Δημοσίων Ἔργων Κῶ, διαβιβασθὲν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 23126)60 ἐγγράφου τῆς Νομαρχίας Δωδεκανήσου, καθωρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 160873)13.7.60 ἀποφάσεως εἰς δραχμὰς 4,50 (17 Χ 0,24 Χ 0,10), ληφθείσης ὑπ’ ὄψιν τῆς καταστάσεως τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8946 ἀπὸ 11ης Αὐγούστου 1960 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησις, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν ὑδροδοτῶν καὶ ὑδροπωλητῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Βάσει κειμένων διατάξεων, ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων ἀπὸ ἐτῶν εἰσπράττει διὰ τῶν λογαριασμῶν ὑδροληψίας τέλος πέντε (5) λεπτὰ κατὰ κυβικὸν μέτρον ὕδατος. Τὰ ἐκ τοῦ ὡς ἄνω τέλους εἰσπραττόμενα ποσὰ ἡ Ἑταιρεία Ὑδάτων καταβάλλει κατὰ μῆνα εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ταμείου ἀποζημιώσεως Ὑδροπωλητῶν καὶ Ὑδροδοτῶν, ὅπερ συνεστήθη μὲ σκοπὸν τὴν διαχείρισιν τῶν ἐν λόγῳ εἰσπράξεων καὶ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἡ ἐκδίκασις τῶν ἐκκρεμουσῶν αἰτήσεων ἀποζημιώσεως τῶν ἐνδιαφερομένων, ὡς καὶ ὁ ἐν γένει ἔλεγχος τῆς λειτουργίας τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8360)19.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 108 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι, Δραγονέτη καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ ΣΕΚ εἰσφορὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων καὶ τοῦ ἐργοδότου προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ κυρωθέντος διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 16)3–21.4.58 (ΦΕΚ 55, Αʹ) ὡς ἀκολούθως:

Ἡ ὑπὲρ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων εἰσφορὰ προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 1057)46 ἴση πρὸς τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων ὑποχρεουμένων τῶν συνταξιούχων νὰ καταβάλλουν καὶ τὴν εἰσφορὰν τοῦ ἐργοδότου ἴσην πρὸς τὴν εἰσφορὰν αὐτῶν. Κατὰ ταῦτα οἱ συνταξιοῦχοι καταβάλλουν συνολικῶς 3% + 3% = 6% ἐπὶ τῶν συντάξεων. 2) Ἡ ἀσφάλισις τῶν συνταξιούχων εἰς τὰ Ταμεῖα Ἀλληλοβοηθείας Σιδηροδρομικῶν ἐγένετο ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν, ὅτι αἱ δαπάναι περιθάλψεως αὐτῶν, θὰ καλύπτωνται διὰ τῶν εἰσφορῶν των. Δέον ὅμως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ εἰς τὸ ὑφιστάμενον Ταμεῖον ἀσφάλισις τῶν συνταξιούχων ὑπῆρξεν ἐπωφελὴς δι’ αὐτούς, δεδομένου, ὅτι ἡ ὑπάρχουσα ὀργάνωσις, ἡ ἰατρικὴ ὑπηρεσία, τὰ διαγνωστικὰ κλπ. μέσα, ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῶν ἄνευ ἀναλόγου ἐπιβαρύνσεως. Ἡ ἐπιβολὴ συμμετοχῆς τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν ἀξίαν τῶν χορηγουμένων αὐτοῖς φαρμάκων ἐκρίθη ἀπαραίτητος, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς συνταξιούχων ἦτο ἐλλειμματικός. Καὶ ναὶ μὲν τὰ ἐλλείμματα ἐκαλύπτοντο ἀπὸ ὑφιστάμενα πλεονάσματα παρελθουσῶν χρήσεων ὁ ρυθμὸς ὅμως αὐξήσεως τῶν ἐλλειμμάτων ἦτο τοιοῦτος, ὥστε ἐὰν δὲν ἐλαμβάνοντο μέτρα ἐγκαίρως ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ ἐξαντληθῶσι ταχέως τὰ ὑφιστάμενα πλεονάσματα παρελθουσῶν χρήσεων καὶ νὰ γεννηθῇ πρόβλημα περὶ τὴν δυνατότητα συνεχίσεως τῆς περιθάλψεως τῶν συνταξιούχων. Προεκρίθη δὲ ἡ ἐπιβολὴ συμμετοχῆς εἰς τὴν ἀξίαν τῶν χορηγουμένων φαρμάκων ἀντὶ τῆς αὐξήσεως τῆς εἰσφορᾶς, ἀκριβῶς, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἦτο ἤδη ὑψηλὴ καὶ ἐκρίθη, ὅτι δικαιότερον θὰ ἦτο νὰ ἐπιβαρυνθῶσι περισσότερον οἱ περισσότερον ἀπασχολοῦντες τὸν εἰδικὸν λογαριασμόν. 3) Ἐν ὄψει ὅμως τῆς συγχωνεύσεως τῶν δικτύων ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ καὶ τῶν Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ αὐτῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10616)18.7.60 ἐγγράφου ἀνεστάλη μέχρι τοῦ τέλους τοῦ τρέχοντος ἔτους ἡ εἴσπραξις τῆς ἐξ 20% συμμετοχῆς τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν ἀξίαν τῶν χορηγουμένων αὐτοῖς φαρμάκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ, Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Βαλούρδου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7871)1.7.1960 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Βαλούρδου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐὰν θὰ τύχῃ ἐγκρίσεως ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Περιστερίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου εἰς τὸ Κέντρον Παιδικῆς Χαρᾶς διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασιακοῦ διδακτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τροποποίησις τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου πρὸς ἀνέγερσιν Γυμνασίου περιωρίσθη εἰς τμῆμα μόνον τοῦ ἀκαλύπτου χώρου, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ διατεθῇ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Γυμνασίου καὶ ἐνεκρίθη, ἀφοῦ προηγουμένως, κατόπιν ἐπισταμένης ἐξετάσεως, διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἕτερος ἐξ ἴσου κατάλληλος χῶρος εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8358)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 105 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παινέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ προσωπικὸν τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Μεταφορῶν ἠσφαλίσθη εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ Σ. Ε.Κ. δυνάμει τοῦ νόμου 1854)44 ἔναντι εἰσφορᾶς ἀνερχομένης εἰς 1,5 τῶν ἀποδοχῶν του καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων δὲν εἶχε λάβει τὴν ἔκτασιν ἣν ἔχει σήμερον. 2) Τὸ προσωπικὸν τοῦτο, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 2 παρ. 4 τοῦ Β. Δ. τῆς 12.6.1959, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠσφαλισμένον εἰς ἕτερον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, δὲν δικαιοῦται περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, παρὰ μόνον καθ’ ὃ μέτρον ἡ ὑπὸ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ παρεχομένη τοιαύτη ὑπολείπεται τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου παρεχομένης. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἀνωτέρω προσωπικὸν δὲν δικαιοῦται ἀθροιστικῆς περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ρηθέντος Ταμείου, ἀλλὰ διαζευτικῶς ἐν τοῖς πράγμασι δὲ ἡ εἰς βάρος τοῦ Ταμείου περίθαλψις περιορίζεται εἰς τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν τοιαύτην καλυπτομένης τῆς σχετικῆς δαπάνης ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῶν. 3) Ἡ διακοπὴ τῆς περαιτέρω ἀσφαλίσεως τοῦ εἰρημένου προσωπικοῦ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ ΣΕΚ δὲν καθίσταται δυνατὴ καθ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2381)52 ἀποφάσεώς του ἐδέχθη, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, δὲν ἔχει τοιοῦτον δικαίωμα καὶ δὴ μετὰ πάροδον μακροῦ χρόνου ἀσφαλίσεως, καθ’ ὃν ἐκτήθησαν δικαιώματα ἐκ τῆς ἀμοιβαίας ἐκπληρώσεως τῶν ἐκ τῆς ἀσφαλιστικῆς συμβάσεως ἀπορρεουσῶν ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9253)24.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Ἐλασσόνος κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης, προκύπτει, ὅτι ἡ κίνησις τοῦ ἐν λόγῳ Κέντρου δὲν δικαιολογεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν προαγωγήν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὥρας λειτουργίας τοῦ Κέντρου τούτου συνεστήθη εἰς τὸν ΟΤΕ ἐνίσχυσις τοῦ προσωπικοῦ του καὶ ἡ αὔξησις τῶν ὡρῶν λειτουργίας αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8942)11.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 210 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πληγέντων αὐτοκινητιστῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ κάτοχοι καὶ ἰδιοκτῆται φορτηγῶν καὶ ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ. Χρήσεως, τῶν ὁποίων τὰ αὐτοκίνητα ἐπετάχθησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ἀπεκατεστάθησαν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1086)1946, εἴτε διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς δικαιώματος, ὅπως κυκλοφορήσωσι νέον αὐτοκίνητον ὡς Δ.Χ. τῆς ὁμοίας κατηγορίας μὲ τὸ ἐπιταχθέν, εἴτε διὰ παραχωρήσεως εἰς τούτους ὑπὸ τοῦ Κράτους, μέσῳ συσταθέντων Συνεταιρισμῶν Πληγέντων Αὐτοκινητιστῶν (Σ.Π.Α.), φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Αἱ ὡς ἄνω περιπτώσεις ἀποκαταστάσεως ἐκρίνοντο παρ’ Ἐπιτροπῆς, προβλεπομένης ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ρηθέντος Α. Ν., τὸ ἔργον τῆς ὁποίας ἐθεωρήθη, ὅτι ἐπεραιώθη ὁριστικῶς τὴν 12ην Νοεμβρίου 1949. Οὕτω, μετὰ τὴν ὡς ἄνω χρονολογίαν, καθίσταται νόμῳ δυνατὴ ἡ ἀποκατάστασις τῶν δι’ οἱονδήποτε λόγον μὴ ἀποκατασταθέντων πληγέντων αὐτοκινητιστῶν. Εἰδικῶς διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν φορτηγὰ αὐτοκίνητα Δ. Χ. διὰ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ, 3990)1959 παρεσχέθη ἡ ἐξουσιοδότησις ἡμῖν, ὅπως δι’ ἀποφάσεως χορηγηθῇ τρίμηνος ἐπ’ ἅπαξ προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεων, ἵνα κριθῶσιν ἂν δικαιοῦνται οὗτοι ἀποκαταστάσεως, βάσει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1086)46, διὰ τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς δικαιώματος θέσεως εἰς κυκλοφορίαν φορτηγῶν αὐτοκινήτων Δ. Χ. Ἡ ὡς ἄνω προθεσμία παρεσχέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 219083)23.11.1959 ἡμετέρας γενικῆς ἀποφάσεως (Φ.Ε.Κ. 12.12.1959), ἥτις ἔληξε τὴν 12.3.1960. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀπωλέσαντας ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα Δ.Χ. κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ μὴ ἀποκατασταθέντες βάσει τῶν ὡς ἄνω ἀναφερομένων διατάξεων, περέχεται ἡ εὐχέρεια διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1795)51, ὅπως προτιμῶνται οὗτοι μετὰ τῶν ἀναπήρων καὶ τραυματιῶν πολέμου ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν, κατὰ τὰς ἑκάστοτε δημιουργουμένας κενὰς θέσεις πρὸς τοποθέτησιν νέων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων ὡς Δ. Χ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9238)24.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 232 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄνευ περιορισμοῦ δωρεὰν ἐπιβίβασιν ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τῶν ἀναπήρων μὲ ἄδειαν ἐλευθέρας κυκλοφορίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, καθ’ ὅσον ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1324)1949. 2) Ὅταν ἐξεδόθη ὁ ἐν λόγῳ νόμος, ὑπῆρχον ἐν κυκλοφορίᾳ λεωφορεῖα μείζονος τύπου Υ 60 θέσεων. 3) Τυχὸν αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δωρεὰν ἐπιβιβαζομένων ἀναπήρων ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων, δὲν ἀντιμετωπίζεται, καθ’ ὅσον θὰ ἐδημιουργοῦντο ἐνδεχομένως προϋποθέσεις αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν, ἥτις ἀποκλείεται ἀπολύτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀθανασιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7006)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1841 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀθανασιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὡς καὶ ἐν προοιμίῳ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως διαλαμβάνεται, τὰ ἐκδιδόμενα ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας γραμματόσημα, ἔχουσιν ἀπό τινων ἐτῶν ἀποκτήσει τὴν ἀμέριστον ἐμπιστοσύνην τοῦ Διεθνοῦς φιλοτελικοῦ κοινοῦ. Τὸ εὐχάριστον τοῦτο γεγονὸς τῆς ἐκτιμήσεως τῶν γραμματοσήμων μας ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς φιλοτελικοῦ κοινοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει πολλαπλὰς ἀπηχήσεις (Ἐθνικὰς—τουριστικάς, οἰκονομικὰς), προκύπτει ἄλλως τε κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον, τόσον ἀπὸ τὰ λίαν εὐμενῆ σχόλια τὰ δημοσιευόμενα καθ’ ἑκάστην ἔκδοσιν ἐν Ἑλλάδι ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων, εἰς τὸν ἡμερήσιον καὶ Φιλοτελικὸν τύπον τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ κυρίως εἰς τὸν τύπον τῶν πλέον ἀνεπτυγμένων ἀπὸ ἀπόψεως φιλοτελικῆς χωρῶν, ὡς εἶναι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι Ἀμερικῆς, ἡ Δ. Γερμανία καὶ ἡ Ἀγγλία, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν σημειουμένην συνεχῆ αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σειρῶν, αἵτινες διατίθενται οὐχὶ διὰ ταχυδρόμησιν ἀλληλογραφίας, ἀλλὰ διὰ συλλογὰς φιλοτελιστῶν. Ἐνδεικτικῶς σημειοῦμεν, ὅτι ἡ φιλοτελικὴ κατανάλωσις, ἥτις μέχρι τοῦ 1951 δὲν ὑπερέβαινε τὰς 25.000 σειράς, ὑπερέβη ἤδη ἀπὸ διετίας τὰς 100.000 σειράς, ἤτοι ἐτετραπλασιάσθη μὲ διαρκῆ τάσιν περαιτέρω ἀνόδου, προβλέπεται δὲ βασίμως, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ φιλοτελικὴ κατανάλωσις θὰ ἀνέλθῃ εἰς 200.000 σειράς. Ἡ ὡς ἄνω ἐμπιστοσύνη καὶ συνεχὴς αὔξησις φιλοτελικῆς ζητήσεως τῶν Ἑλληνικῶν γραμματοσήμων, δὲν προέρχεται μόνον ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους γραμματοσήμων καὶ τοὺς φιλοτελιστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκ τῶν ὁποίων 2.000 περίπου ἔχουσιν ἤδη τρεχούμενον λογαριασμὸν εἰς τὴν ἁρμοδίαν παρ’ ἡμῖν Φιλοτελικὴν Ὑπηρεσίαν (ἐνῷ πρὸ ἐλαχίστων ἐτῶν δὲν ὑπῆρχεν οὐδὲ εἷς τοιοῦτος λογαριασμὸς), ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας σημειώνει ἁλματικὴν πρόοδον. Τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὴν μεγάλην ἐπιτυχίαν τὴν ὁποίαν ἐσημείωσε τὸ ληφθὲν πρό τινων μηνῶν ὑπὸ τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας μέτρον τῆς ἐγγραφῆς συνδρομητῶν διὰ τὴν προμήθειαν σειρῶν ἀπὸ τὰ ἑκάστοτε ἐκδιδόμενα ἀναμνηστικὰ γραμματόσημα. Τὸ μέτρον τοῦτο κατόπιν τοῦ ὁποίου οἱοσδήποτε ἐπιθυμῶν νὰ συλλέγῃ Ἑλληνικὰ γραμματόσημα, δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ καταφεύγῃ εἰς ἐμπόρους γραμματοσήμων ἢ νὰ ἀνησυχῇ διὰ τὴν προμήθειάν των, ἀλλ’ ἀρκεῖ νὰ δηλώσῃ εἰς οἱονδήποτε ἀνὰ τὴν χώραν ταχυδρομεῖον τὸν ἀριθμὸν τῶν σειρῶν, δι’ ἃς ἐνδιαφέρεται, ὁπότε θὰ λάβῃ μέσῳ τοῦ Ταχυδρομείου τούτου τὰς σειρὰς ταύτας, καταβάλλων τὴν ὀνομαστικήν των ἀξίαν ἄνευ οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεως, ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐγγραφὴν 5.000 συνδρομητῶν εἰς 280 ἀνὰ τὴν χώραν ταχυδρομεῖα, ἐγγραφέντων διὰ 400.000 ἐν συνόλῳ σειρὰς ἓξ ἑκάστης νέας ἐκδόσεως ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων. Ἡ διαρκὴς ὡς ἄνω αὔξησις τῆς φιλοτελικῆς ζητήσεως τῶν Ἑλληνικῶν γραμματοσήμων, ἀντικατοπτρίζουσα ἀπευθείας τὴν σταθερὰν ἐμπιστοσύνην τῶν φιλοτελικῶν κύκλων, τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅσον καὶ ἐξωτερικοῦ κατὰ τὰ προεκτιθέμενα, δὲν δύναται, νομίζομεν, παρὰ νὰ θεωρηθῇ ὡς τεκμήριον τῆς ὀρθότητος τῆς πολιτικῆς, ἥτις ἀκολουθεῖται ἀπό τινων ἐτῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐκδόσεων ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων. Ἡ ἐν προκειμένῳ πολιτικὴ χαράσσεται κατόπιν γνώμης εἰδικοῦ Συμβουλίου γραμματοσήμων καὶ μὲ ἀπόλυτον συμφωνίαν τοῦ κατέχοντος τοῦ Συμβουλίου τούτου μετὰ ψήφου ἐπισήμου ἐκπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοτελικῆς Ὁμοσπονδίας, ὅστις ἀπηχεῖ, ὡς εἰκός, τὰς γνώμας τοῦ Φιλοτελικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Αἱ βασικαὶ γραμμαὶ τῆς πολιτικῆς ταύτης, αἵτινες εὑρίσκουσιν ἀπολύτως σύμφωνον καὶ τὸν ἐπίσημον ἐν τῷ Συμβουλίῳ ἐκπρόσωπον τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοτελικῆς Ὁμοσπονδίας, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, εἶναι τὰ κάτωθι: α) Ἔκδοσις κατ’ ἔτος 2–3 ἀναμνηστικῶν σειρῶν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημαντικῶν ἐπετείων ἢ ἄλλων ἀξιολόγων γεγονότων γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος, μὲ ἀνακοίνωσιν ἐκ τῶν προτέρων τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τεμαχίων ἑκάστης κλάσεως καὶ καῦσιν τῶν ἀπομενόντων ἀδιαθέτων ὑπολοίπων μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ χρόνου κυκλοφορίας. β) Ἀριθμὸς πλήρων σειρῶν (καθοριζόμενος ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τεμαχίων τῆς κλάσεως, ἥτις ἐκτυποῦται ἑκάστοτε εἰς τὴν μικροτέραν ποσότητα) εὑρισκόμενος εἰς λογικὴν σχέσιν μὲ τὴν φιλοτελικὴν ἑκάστοτε ζήτησιν, δεδομένου, ὅτι τὰ ἀναμνηστικὰ γραμματόσημα ἐκδίδονται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν οὐχὶ τῶν Ταχυδρομικῶν ἀναγκῶν, αἵτινες ἐξυπηρετοῦνται κυρίως διὰ τῶν κοινῶν γραμματοσήμων, ἀλλὰ τῶν φιλοτελικῶν ἀναγκῶν, καὶ ὅτι εἰς περίπτωσιν ἐκδόσεως μεγάλου ἀριθμοῦ σειρῶν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Φιλοτελιστῶν ἀτονεῖ καὶ σημαντικαὶ ποσότητες μένουσι τελικῶς ἀδιάθετοι καὶ καίονται, ὡς συνέβη εἰς δύο περιπτώσεις. γ) Πλήρης ἐξυπηρέτησις ὑπὸ τῆς Φιλοτελικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν κατὰ τόπους Ταχυδρομείων, ὅλων τῶν φιλοτελιστῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ προμηθεύωνται τὰ ἑκάστοτε ἐκδιδόμενα ἀναμνηστικὰ γραμματόσημα. Ἡ Ἑλληνικὴ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία ἐνεργοῦσα μὲ πλήρη συμφωνίαν πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐν τῷ Συμβουλίῳ γραμματοσήμων ἐπισήμου ἐκπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοτελικῆς Ἑταιρείας κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἀδιάβλητον καὶ λίαν συντηρητικήν, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας εἶναι ἡ διαρκὴς αὔξησις τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ διεθνοῦς Φιλοτελικοῦ κοινοῦ, ἀδιάψευστον τεκμήριον τῆς ὁποίας ἀποτελοῦσι τὰ σχόλια τοῦ διεθνοῦς τύπου καὶ ἡ συνεχὴς αὔξησις τῆς φιλοτελικῆς κινήσεως, κατὰ τὰ προεκτεθέντα. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν τὰ κάτωθι παραδείγματα ἐκδόσεων ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἡ ἀκολουθουμένη λίαν συντηρητικὴ πολιτική: α) τὸ ἔτος 1958 ἐξεδόθησαν δύο ἐν συνόλῳ ἀναμνηστικαὶ σειραὶ (Ἐπορικῆς Ναυτιλίας–Προστασίας Φύσεως) ἔναντι 6 ἐκδόσεων εἰς Ἑλβετίαν, 10 εἰς Βέλγιον, 5 εἰς Σουηδίαν, 16 εἰς Ἰταλίαν, 17 εἰς Γαλλίαν καὶ 16 εἰς Δ. Γερμανίαν, βάσει τῶν οἰκείων ἐπισήμων στοιχείων. β) Τὸ ἔτος 1959 ἐξεδόθησαν εἰς Ἑλλάδα 3 ἀναμνηστικαὶ σειραὶ (Ἀρχαίου Θεάτρου–Ἐρυθροῦ Σταυροῦ– Δεκαετίας νίκης κατὰ συμμοριτῶν καὶ ἡ σειρὰ «ΝΑΓΚΥ») ἔναντι 6 εἰς Ἑλβετίαν, 10 εἰς Βέλγιον, 5 εἰς Σουηδίαν, 13 εἰς Ἰταλίαν, 21 εἰς Γαλλίαν καὶ 15 εἰς Δ. Γερμανίαν. Τὰ ἀνωτέρω ἐπίσημα στοιχεῖα δὲν παρέχουσι βεβαίως βάσιν εἰς τὴν ἄποψιν περὶ συνεχοῦς ἐκδόσεως ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἀποδεικνύουσι τοὐναντίον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀκολουθεῖ ἐν προκειμένῳ λίαν συντηρητικὴν τακτικὴν ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς ἄλλας χώρας. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν σειρῶν, ὅστις κατὰ τὰ προεκτιθέμενα καθορίζεται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ πλήρης ἐξυπηρέτησις τῶν φιλοτελικῶν ἀναγκῶν, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι σχεδὸν κατὰ κανόνα ἐκδίδονται αὗται εἰς ποσότητα ἀνωτέραν τῆς προτεινομένης ἑκάστοτε ἐν τῷ Συμβουλίῳ ὑπὸ τοῦ ἐν αὐτῷ ἐπισήμου ἐκπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοτελικῆς Ἑταιρείας, ὅστις βεβαίως ἐν τῇ ἰδιότητί του ταύτῃ, ἐκθέτει ἐγκύρως τὰς ἀπόψεις τοῦ Φιλοτελικοῦ κοινοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἀναφέρομεν ἐνδεικτικῶς καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ὅτι εἰς Γαλλίαν καὶ Δ. Γερμανίαν, ἤτοι εἰς χώρας μὲ πληθυσμὸν καὶ φιλοτελικὴν ἀνάπτυξιν ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρας τῆς Ἑλλάδος, αἱ ἀναμνηστικαὶ σειραὶ κυμαίνονται συνήθως μεταξὺ 1–2 ἑκατομμυρίων. 2) Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συμπληρώσεως κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 100 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ πρώτου Ἑλληνικοῦ γραμματοσήμου, ἔχει ἤδη προγραμματισθῆ ἡ ἔκδοσις εἰδικῆς ἀναμνηστικῆς σειρᾶς γραμματοσήμων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ καὶ Φιλοτελικῆς Ἐκθέσεως, ἡ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία εἶναι ἑτοίμη πάντοτε νὰ ἐνισχύσῃ εἰς τὸν ἀνώτατον δυνατὸν βαθμὸν πᾶσαν σχετικὴν κίνησιν τῶν Ἑλληνικῶν Φιλοτελικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὰς ὁποίας ἀνήκει πᾶσα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου σχετικὴ πρωτοβουλία. Αἱ Φιλοτελικαὶ Ἐκθέσεις δὲν ὀργανοῦνται ἀπὸ τὰς Ταχυδρομικὰς Ὑπηρεσίας, ἀλλ’ ἀπὸ τὰς Φιλοτελικὰς Ὀργανώσεις ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ προκειμένου, τόσον περὶ τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Ἀμβούργου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅσον καὶ τῆς ἐν Λονδίνῳ κατὰ τὸν τρέχοντα μῆνα ὀργανουμένης τοιαύτης. Εἰς ἣν περίπτωσιν αἱ Ἑλληνικαὶ Φιλοτελικαὶ Ὀργανώσεις ἤθελον ἀναλάβει τὴν ὀργάνωσιν Φιλοτελικῆς Ἐκθέσεως Διεθνοῦς ἢ καὶ τοπικῆς κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, ἡ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία θὰ διευκολύνῃ λίαν εὐχαρίστως τὸ ἔργον των διὰ παντὸς δυνατοῦ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς της τρόπου. Θέλει ἐπίσης διαθέσει λίαν εὐχαρίστως τὰ ἀναγκαιοῦντα διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἐκθεμάτων κατάλληλα εἰδικὰ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πλαίσια, τὰ ὁποῖα θὰ προμηθευθῇ ἐκ τῆς Διεθνοῦς Φιλοτελικῆς Ἐκθέσεως Λονδίνου, ἅμα τῇ ἐπικειμένῃ λήξει τῆς λειτουργίας αὐτῆς.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8710)7055 ἀπὸ 2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 144) 16.7.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 16190)16.5.60 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, εἰς τὸ ἐγκριθὲν τριετὲς πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας (1961–1963) προβλέπεται ἡ ἐγκατάστασις αὐτομάτου Τηλεφ. Κέντρου εἰς τὸ Κιλκὶς ἀρχικῆς χωρητικότητος 400 παροχῶν. Ἤδη ἐκπονεῖται τὸ ἀρχιτεκτονικὸν σχέδιον τοῦ ἀνεγερθησομένου κτιρίου, ἡ δημοπράτησις δὲ τοῦ ἔργου ἐλπίζεται νὰ πραγματοποιηθῇ συντόμως καὶ εὐθὺς ὡς ὑπογραφῇ τὸ παραχωρητήριον συμβόλαιον τοῦ ὑπὸ τοῦ Δήμου Κιλκὶς παραχωρουμένου εἰς τὸν ΟΤΕ οἰκοπέδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας σχετικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 176 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀξία τῶν ὑπὸ ἀπαλ)σιν ἐκτάσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ἀερολιμένος Μαριτσῶν Ρόδου, θὰ καταβληθῇ ἅμα τῇ ἀπαλ)σει καὶ πρὸς τοῦτο διεξάγεται ἤδη ἡ συνῳδὰ ταῖς διατάξεσι τῶν νόμων 1731 (1939) καὶ 3979 (1959) διαδικασία τοῦ καθορισμοῦ τῆς καταβλητέας ἀποζημιώσεως, διαταχθέντος τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Ρόδου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 45346)6.8.60 διαταγῆς μας, ἵνα συγκαλέσῃ τὴν οἰκείαν ἐκτιμητικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς σύνταξιν τῆς ἐκθέσεως ἐκτιμήσεως καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ὑποβολὴν τῆς σχετικῆς αἰτήσεως ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῶν ἐν Ρόδῳ Πρωτοδικῶν διὰ τὸν καθορισμὸν τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλ)μένων. Εὐθὺς ὡς ἐκδοθῇ ἡ Προεδρικὴ ἀπόφασις θέλει ἐπακολουθήσει ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διὰ τοῦ ἀπὸ 25.3.1955 κηρυχθεῖσαν ἀπαλλοτρίωσιν ἡ καθορισθεῖσα ἐκ δραχμ. 1.082.823 ἀποζημίωσις ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων Ρόδου, ἐκδοθέντος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 315)26.8. 1957 γραμματίου παρακαταθήκης. Διὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ποσοῦ τούτου εἰς τοὺς ἀναγνωρισθησομένους δικαιούχους ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (Δ)νσις Ἀπαλλοτριώσεων). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8713)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 147 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἁμαξοστοιχία 104 Χαλκίδος–Ἀθηνῶν, ἀνταποκρίνεται εἰς Χαλκίδα μετὰ τοῦ δηζελοπλοίου «ΚΥΚΝΟΣ» γραμμῆς Αἰδηψοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ ὥρα ἀναχωρήσεώς της δὲν δύναται νὰ μεταβληθῇ. Κατὰ Σάββατον, ὁπότε δὲν ὑφίσταται τοιαύτη ἀνταπόκρισις, τὸ δρομολόγιον τῆς αὐτῆς ἁμαξοστοιχίας πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ ἀπὸ 20.8.60, ὥστε ν’ ἀναχωρῇ αὕτη ὥραν 14 καὶ 56′. 2) Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ μετατόπισις τοῦ δρομολογίου τῆς ἐπιβατικῆς ἀτμηλάτου ἁμαξοστοιχίας 108, ὥστε ν’ ἀναχωρῇ αὕτη βραδύτερον ἐκ Χαλκίδος καθ’ ὅσον θ’ ἀφικνῆται ἀντιστοίχως εἰς Ἀθήνας εἰς λίαν προκεχωρημένην ὥραν. Ἤδη ἀφικνεῖται ὥραν 21.49′. 3) Ἡ τιμὴ τοῦ ἐκδρομικοῦ εἰσιτηρίου Πειραιῶς–Χαλκίδος ἔχει καθορισθῆ ἀπὸ 28.4.1960 εἰς δραχμ. 25 καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰ αὐτὰ ἐν σχέσει πρὸς ἄλλας διαδρομὰς ἐπίπεδα. Μάλιστα, ἐν σχέσει πρὸς ὡρισμένας ἑτέρας διαδρομὰς μικροτέρας ἀποστάσεως, ἡ τιμὴ αὕτη εἶναι εὐνοϊκωτέρα καὶ ἔχει ἄλλως τε γίνει ἀποδεκτὴ παρὰ τοῦ ταξιδεύοντος ἐκδρομικοῦ κοινοῦ, καθ’ ἃ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκδρομέων ἐξάγεται. 4) Ἡ δρομολόγησις ἐκδρομικοῦ συρμοῦ ἐξ Ἀθηνῶν τὸ Σάββατον μὲ ἐπιστροφὴν Δευτέραν πρωΐ, ὡς προτείνεται, οὐδόλως θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν μᾶζαν τῶν ἐκδρομέων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ σοβαρὰ ἔξοδα διὰ φαγητὸν καὶ δύο διανυκτερεύσεις εἰς Χαλκίδα. Τὸ μέτρον τοῦτο θὰ εὕρῃ ἐνδεχομένως ἀπήχησιν εἰς λίγους εὐπόρους ἐκδρομεῖς διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχει σημασίαν ἡ ἐξ 27 δραχμῶν διαφορὰ τοῦ εἰσιτηρίου συγκρινομένη μὲ τὰ κατὰ τὰ ἄνω ἔξοδά των διὰ τὴν παραμονήν των εἰς Χαλκίδα. Κατὰ συνέπειαν δύνανται οὗτοι νὰ χρησιμοποιήσουν τὰς τακτικὰς ἁμαξοστοιχίας. Πλέον τούτου, ἡ δρομολόγησις συρμοῦ, ὡς ἡ ὑπ’ ὄψιν πρότασις συνεπάγεται σημαντικὰ ἔξοδα, διότι λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τροχαίου ὑλικοῦ, ἡ ἐκδρομικὴ ἁμαξοστοιχία θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ κενὴ τὴν ἑσπέραν τοῦ Σαββάτου, ἵνα τὴν Κυριακὴν πρωΐαν ἐκτελέσῃ τὸ τακτικὸν ἐκδρομικὸν δρομολόγιόν της πρὸς Χαλκίδα ἐν συνεχείᾳ δὲ τὴν νύκτα τῆς Κυριακῆς πρὸς Δευτέραν, θὰ πρέπει νὰ σταλῇ, κενὴ πάλιν, εἰς Χαλκίδα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προτεινομένου ἐκδρομικοῦ δρομολογίου τῆς πρωΐας τῆς Δευτέρας ἐν Χαλκίδος πρὸς Ἀθήνας. Ὑπὸ τὰς ἄνω συνθήκας ὅμως, ἡ θέσπισις ἐκδρομικοῦ εἰσιτηρίου διὰ τὴν ἁμαξοστοιχίαν αὐτὴν ἀποβαίνει ἀντιοικονομικὴ διὰ τὸ δίκτυον τῶν ΣΕΚ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6098)13.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1720 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἐν σχέσει μὲ τὰς τηλεφωνικὰς συνδέσεις περιφερειῶν Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Διδυμοτείχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῶν συνοικισμῶν Ἀπαλλοῦ καὶ Ἀμφιτρίτης περιφερείας Ἀλεξανδρουπόλεως, Ρηγίου– Σιταριᾶς καὶ Εὐγενικοῦ περιφερείας Διδυμοτείχου, καθὼς καὶ ἑπτὰ εἰσέτι ἑτέρων συνοικισμῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἐκτελούμενον ἤδη πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5978)4876)60 ὑμετέρου διαβιβασθέντος ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη, σχετικῶς μὲ τὴν ρυμοτομικὴν μελέτην περιοχῆς Νεαπόλεως Νικαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν, ὅτι ἡ ὡς ἄνω μελέτη ἔχει διαβιβασθῆ εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας, ἵνα λάβῃ γνῶσιν αὐτῆς καὶ γνωματεύσῃ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἐπ’ αὐτῆς καὶ κοινοποιηθῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἵνα ὑποβάλουν τὰς τυχὸν ἐνστάσεις των. Ἅμα τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ρυμοτομικῆς μελέτης μετὰ τῆς ὡς ἄνω γνωματεύσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν ἐνστάσεων, ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία θὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἀναθεωρήσεως τῆς μελέτης μὲ πρόθεσιν ὅπως ἱκανοποιήσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς ἐνστάσεις ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι αὗται δὲν θίγουν τὴν ἐν γένει πολεοδομικὴν διάρθρωσιν τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5972)11.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.5.60 ὑπ’ ἀριθ. 1703 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν μονίμου γεφύρας εἰς θέσιν «Ἁγίους» ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Δελβινακίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ μελέτη τῆς ἐν λόγῳ γεφύρας συντάσσεται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ἡ κατασκευὴ δὲ ταύτης ἐλπίζεται νὰ πραγματοποιηθῇ συντόμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως το βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6611)25.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1788)19.5. 1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τῆς θαλασσοταραχῆς τῆς 21ης Ἰανουαρίου 1960 προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν προσήνεμον λιμενοβραχίονα λιμένος Κύμης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομομηχανικὸς Εὐβοίας, ἡ αἰτουμένη δαπάνη πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ ζημιῶν προϋπολογίζεται εἰς δραχμὰς 120.000. Κατόπιν ταύτης ἐξεδώσαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. Κ8692)60 ἡμετέραν ἀπόφασιν ἐγκρίναντες τὴν ἐκ τῶν Δημοσ. Ἐπενδύσεων διάθεσιν τῆς πιστώσεως ταύτης τῶν 120.000 δρχ. καὶ διετάχθη ἡ ταχεῖα σύνταξις σχετικῆς ὁριστικῆς μελέτης, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τῆς θεομηνίας ζημιῶν. Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Κύμης ἐπιθυμοῦν τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προσηνέμου λιμενοβραχίονος πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐκτελεσθεισῶν ἐργασιῶν ἐνισχύσεως τούτου σὺν τῇ ἀποκαταστάσει τῶν ἐν λόγῳ ζημιῶν, ἀπεφάσισε τὴν διάθεσιν ἐξ ἰδίων πόρων αὐτοῦ δραχμ. 350.000 καὶ ᾐτήσατο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 152)12.5.1960 ἀναφορᾶς του τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου συνολικῆς δαπάνης δραχμ. 470.000 (350.—120.000). Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ.16484)17.5.1960 ἡμετέρας διετάξαμεν τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν πρᾶξιν τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς δεόντως ἐγκεκριμένης παρὰ τῆς Νομαρχίας Εὐβοίας περὶ ἐγκρίσεως, ὅπως μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀπαιτουμένης διμεροῦς ἀποφάσεως ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ἐν ἀναμονῇ τῆς ὁποίας τελοῦμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6826)31.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1815 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν σιδηροδρομικὴν συγκοινωνίαν Ἀθηνῶν–Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐκδρομικῆς κινήσεως Ἀθηνῶν–Χαλκίδος, κυκλοφορεῖ ἑκάστην Κυριακὴν ἐκδρομικὴ ἁμαξοστοιχία μὲ μειωμένον εἰσιτήριον, τῆς ὁποίας ὁ συντελεστὴς πληρώσεως θέσεων δὲν ὑπερέβη μέχρι τοῦδε τὰ 80%. Κατ’ ἀκολουθίαν, δὲν ἀναγκαιοῖ ἑτέρα ἐκδρομικὴ ἁμαξοστοιχία. 2) Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑφίστανται ὀχήματα καλλιτέρας ἐμφανίσεως. 3) Ἡ διαδρομὴ τῆς ἁμαξοστοιχίας 153, ἥτις δὲν εἶναι ταχεῖα, διότι ἐκπληροῖ καὶ ἄλλας ἀνάγκας, γίνεται εἰς 2 ὥρας καὶ 44 λεπτά, ὑπάρχουν ὅμως ἄλλαι ἁμαξοστοιχίαι πολὺ ταχύτεραι. 4) Ἡ ἁμαξοστοιχία 103, ἥτις μέχρι τῆς 28.5.60 ἀνεχώρει ἐξ Ἀθηνῶν τὴν 11.56′ ὥραν, ἀπὸ τῆς 29.5.60 ἀναχωρεῖ τὴν 14.00′ ὥραν, τὸ δὲ δρομολόγιον ἐκτελεῖται εἰς 1 ὥραν καὶ 55′ λεπτά. Ἐπιτάχυνσις θὰ ἐπιτευχθῇ μετὰ τὸν διπλασιασμὸν τῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Οἰνόης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6847)31.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1836 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα κατεδαφίσεως οἰκιῶν κατὰ μῆκος τῆς δημοσίας ὁδοῦ εἰς τὴν πόλιν τῶν Δελφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις τροποποιήσεως τοῦ ἐγκεκριμένου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1864 ρυμοτομικοῦ σχεδίου Δελφῶν εἰς τμῆμα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀμφίσης–Ἀραχώβης ἐντὸς τοῦ οἰκισμοῦ ἐκρίθη ἐπιβεβλημένη πρὸς διασφάλισιν τῆς ὅλως ἐξαιρέτου θέας πρὸς τὸν οἰκισμόν. Ἡ θέα αὕτη, μὲ τὴν αὔξουσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη οἰκοδομικὴν κίνησιν κατὰ μῆκος τῆς ὑπ’ ὄψιν ὁδοῦ, λόγῳ τῆς σημαντικωτάτης αὐξήσεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς Δελφούς, θὰ ἐξηφανίζετο παντελῶς ἐντὸς τοῦ οἰκισμοῦ, πρὸς μεγίστην ζημίαν ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς, τόσον τῆς ὁλότητος τῶν κατοίκων, ὅσον καὶ τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῶν Δελφῶν. Πάντως, πρὸ πάσης κατεδαφίσεως οἱουδήποτε κτίσματος, θέλουσι καταβληθῆ εἰς τοὺς δικαιούχους αἱ ἀνάλογοι ἀποζημιώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6604)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1781 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὴν 30ὴν Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀνεξάρτητος Τύπος» ἐπιστολὴ τοῦ Β. Πάνου, κατοίκου Ἀθηνῶν, δι’ ἧς παραπονεῖται, ὅτι ταχυδρομηθὲν παρ’ αὐτοῦ ἐντὸς φακέλλου τὴν 6ην Ἀπριλίου φύλλον τῆς ὡς ἄνω ἐφημερίδος πρὸς τὸν διαμένοντα εἰς χωρίον Μαλίγκοβα–Θέρμου ἀδελφόν του παρεδόθη μὲ ἐσχισμένον τὸν φάκελλον καὶ μὲ ἐπικολλημένον πρόσθετον ταχυδρομικὸν τέλος δραχ. 5, τὸ ὁποῖον καὶ κατέβαλεν ὁ παραλήπτης. Ἐντὸς τοῦ φακέλλου εὑρέθη ὑπὸ τοῦ παραλήπτου ἕνα σημείωμα καὶ ἕνα ὑπόμνημα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐσωκλείσει ὁ ἀποστολεὺς εἰς ἰδιαίτερον φάκελλον. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐδημοσιεύθη τὴν 6ην Μαΐου ἐ.ἔ. ἐπιστολὴ τοῦ ἰδίου εἰς τὸ φύλλον τῆς ἐφημερίδος «Αὐγή». Τὸ περιεχόμενον τῆς δευτέρας ταύτης ἐπιστολῆς διαφέρει οὐσιωδῶς τοῦ δημοσιεύματος «Ἀνεξάρτητος Τύπος» κατὰ τὸ ὅτι α) τὸ ταχυδρομηθὲν ὡς ἄνω φύλλον ἦτο τῆς «Αὐγῆς» καὶ οὐχὶ τοῦ «Ἀνεξαρτήτου Τύπου», εἶχε δὲ περιτυλιχθῆ διὰ χαρτίνης ταινίας, ὅπως γίνεται μὲ τὰ ταχυδρομούμενα ἔντυπα, ἐνῷ εἰς τὴν πρώτην ἐπιστολὴν ὁμιλεῖ περὶ φακέλλου καὶ β) ὁ παραλήπτης εὗρεν ἓν σημείωμα, ἐνῷ ἐσωκλείοντο δύο, διαπιστουμένης οὕτω πλήρους ἀντιθέσεως, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ γραφόμενα εἰς τὴν πρώτην ἐπιστολὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. 2) Εἰς τὴν ἐπιστολήν του τῆς 30.4.60 τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀνεξάρτητος Τύπος» κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ὁ Β. Πάνου παραπονεῖται ἐπίσης, ὅτι τέσσαρες ἄλλαι ἐφημερίδες ἀποσταλεῖσαι παρ’ αὐτοῦ παρεδόθησαν εἰς τὸν ἀδελφόν του «χωρὶς τοὺς φακέλλους καὶ μὲ 5 δραχμὰς πάλιν ὑπερβάλλον τέλος ἑκάστη» καὶ ὅτι τέσσαρες ἐπιστολαὶ μὲ πολιτικὸν περιεχόμενον, ἀποσταλεῖσαι μαζὺ μὲ τὰς ὡς ἄνω ἐφημερίδας (χωρὶς καὶ νὰ διευκρινίζεται ἂν αἱ ἐπιστολαὶ εἶχον τεθῆ ἐντὸς τῶν ἐφημερίδων) δὲν ἔφθασαν εἰς χεῖρας τοῦ ἀδελφοῦ του. Ἐκ τῆς διενεργηθείσης κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δημοσιεύσεων ἐξετάσεως, προέκυψαν τὰ κάτωθι: Ὁ παραπονούμενος ἐταχυδρόμησε πράγματι φύλλον τῆς ἐφημερίδος «Ἀνεξάρτητος Τύπος», ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶχεν ἐπικολλήσει τὸ κεκανονισμένον τῶν λεπτῶν 50, τὸ προβλεπόμενον διὰ τὴν ταχυδρόμησιν ἐφημερίδων παρ’ ἰδιωτῶν. Ἐντὸς ὅμως τῆς ἐφημερίδος ταύτης εἶχεν οὗτος ἐγκλείσει καὶ ἀνοικτὴν ἐπιστολήν, κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου 4581)1930 «περὶ ταχυδρομικῆς ἀνταποκρίσεως», καθ’ ἃς ἀπαγορεύεται ἡ ἔγκλεισις ἐντὸς ἐντύπων ἐπιστολῆς ἔστω καὶ ἀσφραγίστου, ὡς καὶ ἡ ἀναγραφὴ σημειώσεων ἐπεχουσῶν θέσιν ἀλληλογραφίας. Τὴν παράβασιν ταύτην διεπίστωσεν ὁ προϊστάμενος τοῦ Ταχυδρομείου Θέρμου, ἀσκήσας νομίμως τὰ ὑπηρεσιακά του καθήκοντα, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ ἐκτελεστικοῦ τοῦ ὡς ἄνω νόμου Διατάγματος (ΦΕΚ 435)30.9.1935). Κατόπιν τῆς διαπιστωθείσης ὡς ἄνω παραβάσεως τοῦ ἀποστολέως, τὸ Ταχυδρομικὸν Γραφεῖον Θέρμου ἐπεκόλλησεν ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐφημερίδος τέλος δραχ. 5, ἤτοι διπλάσιον τοῦ τέλους ἐπιστολῆς, τὸ ὁποῖον κατεβλήθη ὑπὸ τοῦ παραλήπτου. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τῆς τοιαύτης παραβάσεως δέον, συμφώνως τῷ νόμῳ νὰ καταβάλλεται τέλος δεκαπλάσιον καὶ οὐχὶ διπλάσιον τοῦ τέλους ἐπιστολῆς, ὡς ἐσφαλμένως εἰσέπραξε τὸ Ταχυδρομεῖον Θέρμου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποσταλείσας ὑπὸ τοῦ ἰδίου μεταγενεστέρως τέσσαρας ἐφημερίδας, ὁ ἀποστολεὺς εἶχεν ἀναγράψει ἐπ’ αὐτῶν σημειώσεις ἐπεχούσας θέσιν ἀλληλογραφίας, κατὰ παράβασιν ἐπίσης τοῦ ἀνωτέρω ἄρθρου (ἄρθρον 24 Ν. 4581). Τὰ φύλλα ταῦτα δὲν παρεδόθησαν εἰς τὸν παραλήπτην, καθ’ ὅσον οὗτος ἠρνήθη νὰ καταβάλῃ τὸ πρόσθετον τέλος δραχ. 5, τὸ ἐπικολληθὲν διὰ τὴν παράβασιν ὑπὸ τοῦ Ταχυδρομείου Θέρμου. Κατὰ ταῦτα, οὐδὲν τὸ παράνομον ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Γραφεῖον Θέρμου. Τὸ Γραφεῖον τοῦτο ἐλέγξαν τὰς ταχυδρομηθείσας ὑπὸ τοῦ Β. Πάνου ἐφημερίδας καὶ διαπιστῶσαν τὴν διαπραττομένην ὑπὸ τούτου κατὰ σύστημα ὡς ἄνω παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ταχυδρομικῆς ἀνταποκρίσεως, ἐνήργησεν ἐντὸς τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ὑποχρεώσεών του. Τὰ περὶ λογοκρισίας κλπ. δημοσιεύματά του δὲν ἀποτελοῦσιν εἰμὴ σκόπιμον θόρυβον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6616)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1793 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ὠφελίμου φορτίου τῶν τρικύκλων δημοσίας χρήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται αὔξησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐν συνεχεία τῶν ὑπ’ ἀριθ. 22017)30.6.60 καὶ 22138) 4.7.60 ἐν θέματι ἡμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Τ—2241)8.7.60 ἔγγραφον τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομαρχίας Δωδεκανήσου, βάσει γενομένης προεργασίας τὸ 1953 καὶ 1954, τὸ φράγμα Μαλώνας ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀσύμφορον καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἔκτοτε ἀνεστάλη πᾶσα περαιτέρω προώθησις διὰ τὴν ἐκπόνησιν ὁριστικῆς μελέτης τούτου. 2) Κατὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον, τὸ φράγμα Ἀπαλακκιᾶς ἐπερατώθη. Τυχὸν διαφυγὴ ὑδάτων ἐξ αὐτοῦ ὑπογείως, προβλέπεται νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ συμπληρωματικῆς μελέτης καὶ συμπληρωματικῶν ἔργων, δυναμένων νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

ΗΛ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8127)6637 ἀπὸ 12.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 85) 28.6.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἀστικὸν Τηλεφ. Κέντρον Λαμίας μόλις προσφάτως ἐνεπλουτίσθη διὰ 300 νέων συνδέσεων, αἵτινες ἐδόθησαν ἤδη ἀπὸ τῆς 13ης Ἰουλίου ἐ.ἔ. εἰς τὴν κατανάλωσιν, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ἰσαρίθμων αἰτήσεων νέων συνδρομητῶν. Κατόπιν τούτου ἡ χωρητικότης τοῦ Κέντρου τούτου ἀνῆλθεν εἰς 1.000 συνδέσεις, ἐνῷ ἐξ ἄλλου εἰς τὸ νέον τριετὲς πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας 1961–63), προβλέπεται περαιτέρω ἐπέκτασις αὐτοῦ κατὰ 700 νέας συνδέσεις. Δὲν εἶναι βάσιμος ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τῶν ἀναγκῶν μεταξὺ τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων καὶ τῆς πρωτευούσης, παρατηρεῖται ἄνισος μεταχείρισις ὑπὲρ τῆς δευτέρας, καθ’ ὅσον κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τῶν ἔργων λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ἐξ ἴσου αἱ ἀνάγκαι πρὸς σύμμετρον ἱκανοποίησιν, ἐνῷ εἴς τινας περιπτώσεις, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι παρατηρεῖται ταχυτέρα ἱκανοποίησις αἰτήσεων ἐπαρχιακῶν κέντρων, ἐν σχέσει πρός τινα τῶν Κέντρων τοῦ συγκροτήματος τῆς πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9542)7804)1.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 280)17.8.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Β. Θανασέκου διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Ἁγίας Εὐθυμίας Παρνασσίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνωτέρω Κοινότης ὑδρεύεται ἐξ ἑνὸς Κοινοτικοῦ φρέατος βάθους 40 μέτρων καὶ πολλῶν ἀτομικῶν ὀμβροδεξαμενῶν. Τὸ φρέαρ τοῦτο εὑρίσκεται ἔξωθι τῆς Κοινότητος, τὸ δὲ ὕδωρ τούτου εἶναι ὑγιεινὸν καὶ προστατεύεται ἐπαρκῶς, τοποθετηθείσης πρὸς τοῦτο χειραντλίας ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. Δεδομένου, ὅτι, εἰς ἀπόστασιν πολλῶν χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς Κοινότητος δὲν ὑπάρχει πηγή, ἐμελετήθη τὸ θέμα μεταφορᾶς τοῦ ὕδατος τοῦ ὡς ἄνω φρέατος διὰ μηχανικῆς ἀντλήσεως εἰς τὸ ἀνώτατον σημεῖον τῆς Κοινότητος (εἰς δεξαμενὴν) καὶ ἐκεῖθεν εἰς ἐσωτερικὸν δίκτυον. Ἐπειδὴ τὸ ἔργον ἦτο δαπανηρὸν (προϋπολογισμοῦ 700.000 δραχ.), ἔπρεπε νὰ διαπιστωθῇ ἡ ἐπάρκεια τοῦ ὕδατος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ ἀποφανθῇ κατόπιν μετρήσεως, ἡ ἁρμοδία τεχνικὴ ὑπηρεσία Δήμων καὶ Κοινοτήτων (ΤΥΔΚ) Φωκίδος, ἥτις ἐνεργεῖ ἤδη μέσῳ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἀντλίας πρὸς μέτρησιν τῆς παροχῆς. Πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐκ τοῦ προμνησθέντος φρέατος, ἔχει συνταχθῆ ἀπὸ 2.5.60 πλήρης μελέτη καὶ αἱ ἡμέτεραι ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι τελοῦν ἐν ἀναμονῇ τοῦ ἀποτελέσματος μετρήσεως τῆς παροχῆς, ἵνα ἀναλόγως εἰσηγηθοῦν τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., δεδομένου, ὅτι ὑφίσταται ἐνδιαφέρον ὁμογενῶν ἐξ Ἀμερικῆς, διαθετόντων πρὸς τοῦτο τὸ ποσὸν τῶν 400.000 δραχ. Εἰς περίπτωσιν μὴ ἐπαρκείας τοῦ ὕδατος τοῦ φρέατος, θέλει γίνει ἔρευνα δι’ ἀνεύρεσιν ὑπογείου ὕδατος διὰ γεωτρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9965)16.9.1960 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 337)60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κάλυψιν τῶν ρευμάτων Ἰριδανοῦ Πολυγώνου καὶ Γαλατσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὡς καὶ διὰ προγενεστέρας ἀπαντήσεως ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως ἐπληροφορήσαμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΟΑΠ), ὅστις ἐποπτεύεται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ὑπὸ τῶν καθ’ ἡμᾶς Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν λαμβάνονται ἑκάστοτε διάφορα μέτρα προσωρινοῦ χαρακτῆρος πρὸς περιορισμὸν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἑστιῶν μολύνσεως καὶ ὀχλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἀπὸ 17.8.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα, τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν μετὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἀνέγερσις νέου κτιρίου τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Τρικάλων ὑπήχθη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως 1957 καὶ ἐχρηματοδοτήθη ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος τούτου, μὲ ἀρχικὴν πρόβλεψιν συνολικῆς δαπάνης δραχ. 7.450 (συλλογικὴ ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. Σ.Α.1 —τροπ. 6–16.10.59). 2) Ἐν συνεχεία καὶ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων παρασχεθέντων ὑπὸ τοῦ ἐπιβλέποντος τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων Νομομηχανικοῦ Τρικάλων (ἔγγραφον αὐτοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2757) 1.7.59), ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου ηὐξήθη κατὰ δραχ. 600.000 καὶ ἰσόποσος πίστωσις διετέθη ἐκ κεφαλαίων Δημοσίων Ἐπενδύσεων πάντοτε, κατὰ τὰς οἰκονομικὰς χρήσεις 1959 καὶ 1960 (συλλογικαὶ ἀποφάσεις ὑπ’ ἀριθ. Σ.Α. 991 —τροπ. 2)21.9.59— καὶ Σ.Α. 991) 17.2.60), πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. 3) Διὰ μεταγενεστέρου ἐγγράφου τοῦ Γραφείου Νομομηχανικοῦ Τρικάλων, ἐζητήθη ἡ ἔγκρισις νέας προσθέτου πιστώσεως ἀνερχομένης εἰς δραχμὰς 2.562.000, ἐξ ὧν δραχ. 672.000 δι’ ἀντιμετώπισιν ὑπερβάσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν καὶ τῶν μηχανολογικῶν καὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων, δραχμῶν 390.000 διὰ τὴν περιμάνδρωσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Νοσοκομείου καὶ δραχ. 1.400.000 διὰ τὴν προμήθειαν μηχανημάτων καὶ συσκευῶν, μαγειρείου, πλυντηρίου καὶ ἀποστειρώσεως τῶν ὁποίων ἡ μελέτη συνετάχθη ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. 4). Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς νέας ταύτης ὑπερβάσεως εἰς τὸ σύνολον, δὲν καθίσταται ἀμέσως δυνατή, καθ’ ὅσον θὰ προεκάλει αὕτη ἀνατροπὴν ἑτέρων ἐγκεκριμένων ὑπὸ τοῦ προγράμματος ἔργων. Κατὰ ταῦτα, εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία τὴν αὔξησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς δαπάνης ἀνεγέρσεως τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Τρικάλων, κατὰ ποσὸν δραχμῶν 800.000, ἀπαιτούμενον ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν καὶ τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ διὰ τὴν περιμάνδρωσιν τοῦ περιβόλου, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους λειτουργία τοῦ Ἱδρύματος, ἐν τῷ νέῳ αὐτοῦ κτιρίῳ. Παραλλήλως, ἐνεργεῖ ἡ ὑπηρεσία διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς πιστώσεως, ἣν θ’ ἀπαιτήσῃ ἡ προμήθεια τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου, συσκευῶν μαγειρείου καὶ ἀποστειρώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9993)8139)17.9.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθμὸν 358)3.9.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ὑδρεύσεως εἰς τὴν Κοινότητα Ἀλονήσου καὶ τοὺς συνοικισμοὺς ταύτης Πατητῆρι καὶ Βότση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν Πατητῆρι καὶ Βότση, ἐχορηγήθη ἐκ τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων 1956 δάνειον ἐκ 55.000 δραχ. καὶ διὰ συμβολῆς τῆς Κοινότητος εἰς χρῆμα καὶ προσωπικὴν ἐργασίαν ἐξ 85.000 δραχ. ἐπραγματοποιήθη ἡ καλλιέργεια καὶ προστασία πηγῆς κειμένης ἔναντι τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν καὶ ἡ μεταφορὰ τοῦ ὕδατος δι’ ὑδραγωγείου εἰς ἀμφοτέρους τοὺς συνοικισμούς. Ἐπίσης, ἐκ τοῦ αὐτοῦ προγράμματος 1958 ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις δανείου 40.000 δραχ. διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ προαναφερθέντος ἔργου, μὴ ἀπορροφηθέντος ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὸ τῆς Κοινότητος, εἰμὴ μόνον 12.650 δραχ. β) Διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῆς ἕδρας τῆς Κοινότητος Ἀλονήσου ἐμελετήθη ὑπὸ τῆς ΤΥΔΚ ἡ μεταφορὰ τοῦ ὕδατος τῆς πηγῆς κειμένης εἰς θέσιν «Γυαλιὰ» κατάντι τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ἤδη, ἐπραγματοποιήθη ἡ καλλιέργεια καὶ προστασία τῆς εἰρημένης πηγῆς, ἡ κατασκευὴ πρώτης δεξαμενῆς συγκεντρώσεως παρὰ τὴν πηγὴν καὶ δευτέρας τοιαύτης εἰς τὴν Κοινότητα, ἡ προμήθεια ἀντλητικοῦ συγκροτήματος, σιδηροσωλήνων ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου καὶ ἡ τοποθέτησις αὐτοῦ. Ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ ἔργου θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. καὶ συμβολῆς τῶν κατοίκων διὰ προσωπικῆς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς συναποσταλείσης ἀπὸ 10.8.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη περὶ τοῦ χρόνου ἐνάρξεως λειτουργίας τοῦ Ἐθνικοῦ Παιδικοῦ Σταθμοῦ Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι, ἀποπερατωθείσης τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ κτιρίου καὶ μετὰ τὸν διορισμὸν Διευθυντρίας, ἡ λειτουργία τοῦ ἐν λόγῳ Σταθμοῦ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς μηνὸς Νοεμβρίου ἐ. ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 212, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀναφερομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει μείωσις τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων διὰ τὴν παροχέτευσιν, ἰσχύει μόνον διὰ τοὺς ἱδρυθέντας ἐσχάτως διὰ τοῦ συστήματος αὐτοστεγάσεως νέους προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς Καισαριανῆς, Νέας Ἰωνίας, Ἀρτάκη κλπ. καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς ἐγένετο δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ περίπτωσις αὕτη δὲν ὑφίσταται διὰ τὸν προσφυγικὸν συνοικισμὸν Αἰγάλεω, ἱδρυθέντα κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑπάρχει θέμα μειώσεως τῶν δικαιωμάτων παροχετεύσεως διὰ μεμονωμένας περιπτώσεις κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9538)2.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 276 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη, ὅτι τὰ ἰατρεῖα Ποτιδανείας καὶ Μαλανδρινίου Δωρίδος καὶ Χρυσοῦ Παρνασσίδος, στεροῦνται ἰατρῶν, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῷ Νομῷ Φωκίδος ἐκ τῶν προγραμματισθέντων 20 κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, λειτουργοῦν τὰ 17, τὰ δὲ ὑπόλοιπα τρία (3) τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἀνωτέρῳ ἐρωτήσει, δὲν λειτουργοῦν ἐλλείψει ἰατρῶν. Τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας Φωκίδος, καταβάλλει προσπαθείας πρὸς ἐξεύρεσιν ἰατρῶν καὶ λειτουργίαν τῶν ἰατρείων τούτων καὶ μάλιστα μέχρις ὁριστικῆς πλαισιώσεως τοῦ ἰατρείου Ποτιδανείας ἐξησφάλισε τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτοῦ διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς ἐξυπηρετήσεως αὐτῶν ἐπὶ καταβολῇ προσθέτου ἀμοιβῆς εἰς τὸν ἰατρὸν τοῦ γειτονικοῦ ἰατρείου Κροκυλείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9211)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 199)29.7.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, σχετικῶς μὲ τὴν περίπτωσιν τῶν πυροπαθῶν χωρίων τῆς ἐπαρχίας Ἱεραπέτρας Λασηθίου, ἰδίᾳ δὲ τῶν χωρίων Μουρνιές, Ρίζα καὶ Γδόχια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγομένων θεμάτων, τούτων ἅτε ὑπαγομένων εἰς τὴν τῶν λοιπῶν Ὑπουργείων, πρὸς ἃ κοινοποιεῖται αὕτη, πλὴν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἰς ὃ ὑπάγονται τὰ θέματα τῆς παροχῆς ἀποζημιώσεων εἰς τὰ θύματα τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς καὶ τῆς ἐπανασυνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν των. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρὸς ὃ διαβιβάζεται ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, παρακαλεῖται, ὅπως ἐνεργήσῃ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἁρμοδιότητός του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9242)7549)24.8.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 236)5.8.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς περιοχῆς Μεσογείων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ χωρία τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς ὑδρεύονται δι’ ὑδραγωγείων τροφοδοτουμένων ἐκ φρεάτων ἐκσκαφῆς ἢ γεωτρήσεων, ἡ παροχὴ δὲ τοῦ ὕδατος εἶναι διακεκομμένη, πλὴν τοῦ χωρίου Μαρκοπούλου, ὅπου, κατόπιν τῶν ἐκτελεσθέντων τελευταίως νέων ἔργων, τὸ ὕδωρ παρέχεται συνεχῶς. Χρησιμοποιεῖται ἐπίσης πρὸς ὕδρευσιν καὶ τὸ ὕδωρ κοινοχρήστων φρεάτων ἢ ἰδιωτικῶν τοιούτων. Ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς (Κορωπὶ–Κερατέας–Καλυβίων Θορικοῦ–Κουβαρᾶ–Μαρκοπούλου καὶ Παιανίας), κατεβλήθησαν μεγάλαι προσπάθειαι καὶ ἐγένοντο ἀξιόλογα ἔργα κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ἐμπλουτισμοῦ τῶν πηγῶν καὶ βελτιώσεως γενικῶς τῆς ὑδρεύσεως. Ἅπαντα τὰ ἔργα ταῦτα ἐνισχύθησαν οἰκονομικῶς ἐκ πιστώσεων διαφόρων κρατικῶν προγραμμάτων. Εἰδικῶς, εἰς τὴν Κοινότητα Παιανίας, ἤρχισαν ἐκτελούμενα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 ἔργα ἐμπλουτισμοῦ τῶν πηγῶν ἐρευνᾶται δὲ νῦν ἡ περίπτωσις ὑπάρξεως ὑπογείων ὑδροφόρων, ὁριζόντων διὰ τὴν ἀνόρυξιν ἀρτεσιανῶν. Ἡ ἐνδεχομένη ἀντιμετώπισις τῆς ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς ἐκ τοῦ ὑδραγωγείου Μαραθῶνος ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, καθ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Ὑδάτων ἐποπτεύεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν, τὰ σημειωθέντα κρούσματα τυφοειδοῦς πυρετοῦ εἰς Παιανίαν ἀνῆλθον εἰς ἓξ (6), ἐξ ὧν τὰ δύο ἐργαστηριακῶς ἐξηκριβωμένα καὶ συνεπῶς δὲν δύνανται λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ νὰ ἀποδοθοῦν εἰς μόλυνσιν τοῦ ὕδατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Κ. Χιωτάκη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9235)24.8.60 ἔγγραφον ὑμῶν μετὰ τῆς προσηρτημένης ὑπ’ ἀριθ. 229 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου κλπ., ὡς καὶ ὑπομνημάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς Πανεπιστημιακὰς Κλινικὰς ἰατρῶν, σχετικῶς μὲ τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν των, γνωρίζοντες ἅμα, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς

Η. ΜΑΡΟΥΛΙΔΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8748)2.8.60 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 182)26.7.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη καὶ Νικ. Σκοπούλη, περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων τοῦ κτήματος Λεσινίου τοῦ Ν. Αἰτωλοακαρνανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τοῦ κτήματος Λεσινίου, ὡς καὶ οἱ ἐν αὐτῷ ἐργαζόμενοι, ἐξυπηρετοῦνται πλήρως ὑπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Πενταλόφου, τὸ προσωπικὸν τοῦ ὁποίου (ἰατρός, μαῖα καὶ νοσοκόμος), ἐπισκέπτεται τακτικῶς, δὶς τῆς ἑβδομάδος, τὸ κτῆμα καὶ ἐκτάκτως εἰς οἱανδήποτε ὥραν ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἤθελε κληθῆ καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη λειτουργίας ἰδιαιτέρου ἰατρείου εἰς Λεσίνι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8717)7062)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζουμπᾶ, σχετικῶς μὲ ἔκκλησιν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅπαντα τὰ θέματα τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν τάξιν τῶν ἐπιστημόνων φαρμακοποιῶν, ἀντιμετωπίζονται εὐμενῶς ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐλπίζομεν δὲ συντόμως τὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν νὰ ἐπιλυθῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8078)6586 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζετε τὴν ἐρώτησιν καὶ αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν συνημμένων: α) Ἀπάντησις τοῦ Προέδρου τοῦ Δ.Σ. τοῦ Μαιευτηρίου, β) γραπτῶν τῆς διαγωνισθείσης Δημ. Στέφα καὶ γ) τοῦ πίνακος σειρᾶς ἐπιτυχίας τῶν διαγωνισθεισῶν, ἡ Δημ. Στέφα ἀπέτυχεν εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐλθοῦσα 61η, καθ’ ὅσον εἰσήχθησαν 55. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν βαθμολογίαν τῶν γραπτῶν της, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι αὕτη ἐβαθμολογήθη λίαν ἐπιεικῶς, διότι καὶ μόνον διὰ τὴν ἀπάντησίν της εἰς τὴν ἐρώτησιν τῆς Ἱστορίας θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ κατώτερον βαθμὸν τοῦ 6,66. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8132)6642)12.7.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 89)30.6.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Γουργιωτίσσης Ξηρομέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πρὸς βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ὑδρεύσεως τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος, ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθὸν γεωτρήσεις, αἵτινες ἀπέβησαν ἀνεπιτυχεῖς. Ἤδη, κατόπιν ὑποδείξεως ὑπὸ γεωλόγου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νέας θέσεως πρὸς ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως, ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἡ χορήγησις δανείου ἐξ 80.000 δραχ. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8134)6644)12.7.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 91)30.6.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, διὰ τὴν ἀποξήρανσιν ἕλους ἐντὸς τῆς Κοινότητος Μύτικα Αἰτωλοακαρνανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ὡς ἄνω ἕλους ἐκτάσεως δύο περίπου στρεμμάτων, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Αἰτωλοακαρνανίας εἰσηγήθη τὴν δωρεὰν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος διὰ ποσοῦ 40.000 δραχ. ἐκ τοῦ προγράμματος μικρῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Αἰτωλοακαρνανίας ἔτους 1958, πλὴν ὅμως, λόγῳ ἀδιαφορίας τῆς Κοινότητος ταύτης, τὸ ἔργον δὲν ἐξετελέσθη εἰσέτι. Ἤδη, κατόπιν συντόνων ἐνεργειῶν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου θὰ ἀρχίσῃ λίαν συντόμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Σκοπούλη καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Σκοπούλη καὶ Α. Τσιπώρη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 87 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀφίσταται τελείως τῆς ἀληθείας τὸ γεγονός, καθ’ ὃ ἀνευρέθησαν σκώληκες ἐντὸς τῶν κυπέλλων ὀξυγάλακτος, ὑπαιτιότητι τοῦ Νοσοκομείου καὶ λόγῳ ἐλλείψεως καθαριότητος τῶν ψυγείων. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι εἰς μίαν περίπτωσιν ἀνευρέθη εἷς σκώληξ ἐντὸς κυπέλλου ὀξυγάλακτος καὶ δὴ εἰς τὸν πυθμένα αὐτοῦ, πρᾶγμα ὅπερ, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ προϊόν εἰσῆλθεν ἐντὸς τοῦ Ἱδρύματος μετὰ τοῦ σκώληκος. Ὡς εἰκός, ἡ τοιαύτη ὀλιγωρία ἐκ μέρους τοῦ προμηθευτοῦ ἀνεφέρθη ἀμέσως ὑπὸ τοῦ Ἱπποκρατείου Νοσοκομείου εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Κρατικῶν Προμηθειῶν, εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὴν Ἀγορανομίαν, διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων, προσέτι δὲ ὑπεβλήθη κατὰ τοῦ προμηθευτοῦ σχετικὴ μήνυσις. Συναφῶς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν τηροῦν ἄκραν καὶ ἐπιμελημένην καθαριότητα, τόσον εἰς τοὺς νοσηλευτικούς, ὅσον καὶ τοὺς βοηθητικοὺς χώρους, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ρύπανσις τῶν τροφίμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8367)6815)17.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ κλπ., σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας καὶ τὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ὑγείας τῶν ἐν ταῖς καπνοβιομηχανίαις ἐργαζομένων ἐκ τῆς εἰσπνεομένης κόνεως καπνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα παρεπέμφθη εἰς τὸ Α. Υ. Συμβούλιον πρὸς γνωμάτευσιν, τὸ πόρισμα τοῦ ὁποίου θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8744)6399 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 29 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Σβώλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐργοστασίου τσιμέντων «Ἄτλας» καὶ τοῦ ἐργοστασίου «Φελιζόλ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: α) Περὶ τοῦ ἐργοστασίου τσιμέντων «Ἄτλας» ἀσχολεῖται ἀπὸ μακροῦ ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία καὶ ἐπανειλημμέναι ἐνέργειαι ἐγένοντο παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου τούτου δημιουργουμένης ὀχλήσεως εἰς τοὺς περιοίκους. Κατόπιν τούτου, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὑπεδείχθησαν προστατευτικὰ μέτρα, μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁποίων αἱ ἐκ τοῦ ἐργοστασίου ὀχλήσεις, χωρὶς νὰ ἐξουδετερωθοῦν τελείως, περιωρίσθησαν εἰς τὸ ἐλάχιστον. β) Ὡς πρὸς τὸ ἐργοστάσιον «Φελιζόλ» ἔχουσι ληφθῆ ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου αὐτοῦ τοιαῦτα μέτρα, ὥστε αἱ ὀχλήσεις νὰ εἶναι ἐλάχισται, ἄνευ δυσμενοῦς ἐπιδράσεως ἐπὶ τῆς ὑγείας τῶν περιοίκων. Οὐχ ἧττον ὅμως, τὸ ἐργοστάσιον θέλει μεταφερθῆ προσεχῶς εἰς ἑτέραν κατάλληλον θέσιν, μακρὰν κατῳκημένης περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1576)5.4.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἀφορῶσα τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Βριλλησίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα ἐχορηγήθη παλαιότερον ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ἀντλητικὸν συγκρότημα, τὸ ὁποῖον ἐγκατασταθὲν λειτουργεῖ ἔκτοτε κανονικῶς καὶ ἄνευ διακοπῆς, παρέχον 30μ3 ὡριαίως, ἤτοι ποσότητα ἐπαρκῆ διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὕδρευσιν τοῦ συνοικισμοῦ Πάτημα, ἡ Κοινότης προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν ἑτοίμου γεωτρήτου φρέατος μετὰ πλήρους ἀντλητικοῦ συγκροτήματος, πρόκειται δὲ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ δίκτυον διανομῆς καὶ τοιουτοτρόπως θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρης ὕδρευσις τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 30.5.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὸ ἐκδοθέν, ὑπὸ τοῦ Α.Υ.Γ. κατὰ τὴν ἀπὸ 26.1.60 συνεδρίασίν του, ἀνακοινωθὲν ἐπὶ τῆς μεθόδου πρωίμου διαγνώσεως καὶ θεραπείας τοῦ καρκίνου τοῦ ἰατροῦ Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εὐθέως ἐξ ἀρχῆς ἐπέδειξε τὸ ἀνάλογον ἐνδιαφέρον, ἀναθέσας τὸν ἔλεγχον τῆς μεθόδου ἐρεύνης τοῦ κ. Σπηλιοπούλου εἰς Πανεπιστημιακὴν Κλινικήν. Ἀντιθέτως, ὁ κ. Σπηλιόπουλος δὲν ἠκολούθησε τὴν ὑπὸ τῆς ἐπιστήμης ἐνδεδειγμένην ὁδόν, ἤτοι τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς μεθόδου του εἰς τὰ Ἐπιστημονικὰ Σωματεῖα καὶ τὴν δημοσίευσίν της εἰς ἔγκυρα ἐπιστημονικὰ περιοδικά. Ἐν τούτοις, τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον ἠσχολήθη καὶ μὲ τὸ θεραπευτικὸν μέρος τῶν ἀντιλήψεων τοῦ κ. Σπηλιοπούλου, λαβὸν δὲ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου πορίσματα καὶ ἀκοῦσαν τὴν γνώμην τῶν εἰδικῶν μελῶν του, ἀπεφάνθη, ὅτι αἱ ἀντιλήψεις αὗται στεροῦνται ἐπιστημονικῆς βάσεως, ἐπὶ τοῦ διαγνωστικοῦ καὶ τοῦ θεραπευτικοῦ πεδίου τοῦ καρκίνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6167)5046)18.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1724)11.5.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Ν. Δ. 2936)54 τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νομοθεσίας, οὐδέποτε ἔπαυσε μέχρι σήμερον νὰ ἰσχύῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀθανασιάδη. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὸ ὕπερθεν ὑμέτερον ἔγγραφον τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῶν κωνωποειδῶν τῆς συνοικίας Καλλιπόλεως Πειραιῶς, ἀπησχόλησε τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ κατὰ τὰ παρελθόν. Συγκεκριμένως, εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐμελέτησε τοπικῶς τὸ πρόβλημα τοῦτο κατὰ Φεβρουάριον 1958. Ἐλλείψει συστήματος ἀποχετεύσεως καὶ κακῆς κατασκευῆς τῶν ἀπορροφητικῶν βόθρων, δημιουργεῖται κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἔντονος ἀνάπτυξις κωνωποειδῶν. Ἡ μείωσις τῆς ὀχλήσεως ἐκ τούτων ἀντιμετωπίζεται διὰ τῶν κάτωθι μέτρων: α) Διὰ περιοδικῆς πετρελαιώσεως τῶν ἑστιῶν ὑπὸ εἰδικοῦ συνεργείου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Πειραιῶς. 6) Διὰ συστηματικῆς ἐρεύνης ὑπὸ εἰδικευμένου προσωπικοῦ τοῦ ὡς ἄνω Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, συνεργασίᾳ τοῦ οἰκείου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος πρὸς ἀνίχνευσιν ἑστιῶν κωνωποειδῶν καὶ ἐξουδετέρωσιν τούτων δι’ Ὑγειονομικῶν κατασκευῶν. γ) Διὰ συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Καλλιπόλεως πρὸς ἔντονον διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ πρὸς τήρησιν καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ Ὑγειον. Κανονισμοῦ, καὶ δ) διὰ συνεργασίας μετὰ τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς, διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς λῆψιν ἀναλόγων μέτρων. Διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἐπιτυγχάνεται σημαντικὴ μείωσις τῆς ὀχλήσεως ἐκ τῶν κωνωποειδῶν εἰς τὴν ὑπ’ ὄψιν περιοχήν. Ριζικώτερον τὸ πρόβλημα τοῦτο θὰ ἐλύετο διὰ κατασκευῆς μονίμου συστήματος ἀποχετεύσεως, θέμα τὸ ὁποῖον ἐκφεύγει τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσιῶν. Ὁ ἀπὸ ἀέρος ψεκασμός, διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται μνεία ἐφαρμοσθεὶς κατὰ τὸ παρελθὸν ὕπερθεν πόλεων, οὐδόλως, ἀπέδωσεν, ἐγκαταλειφθεὶς διὰ λόγους τεχνικοοικονομικοὺς καὶ ἐπιστημονικούς, τόσον ὡς μέθοδος ἐπιβοηθητικὴ τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, ὅσον καὶ ὡς μέσον καταπολεμήσεως τῆς ὀχλήσεως ἐκ τῶν κωνωποειδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Π. Καπνίση, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Σπυρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7848)6404 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 34 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Π. Καπνίση, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Σπυρίδη, σχετικῶς μὲ τὰ ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων ἐκπεμπόμενα καυσαέρια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦ θέματος τούτου ἐπελήφθη τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ὡς καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ε. Σκούρα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8130)6640)12.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 30.6.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν κυκλοφορούντων ἰδιοσκευασμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἔλεγχος τῶν κυκλοφορούντων ἰδιοσκευασμάτων ἐνεργεῖται συνεχῶς. Κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ 1.1.1960 ἕως 15.7.60 ἐνηργήθησαν 274 δειγματοληψίαι, τῶν ληφθέντων δειγμάτων ἀποσταλέντων δι’ ἐξέτασιν, εἴτε εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, εἴτε εἰς τὸ Χημεῖον τῆς Φαρμακευτικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἐκ τῶν ἀποσταλέντων δειγμάτων ἐλήφθησαν ἀπαντήσεις διὰ 134, ἐξ ὧν 9 εὑρέθησαν μὴ κανονικὰ καὶ ἅτινα διεβιβάσθησαν εἰς Α.Υ.Σ. διὰ τὴν ἐπιβολὴν σχετικῶν ποινῶν. 2) Ὑπὸ τοῦ Α.Υ.Σ. κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα ἐπεβλήθησαν διάφοροι ποιναὶ εἰς 22 ἰδιοσκευάσματα, ὧν αἱ δειγματοληψίαι ἐγένοντο τὸ ἔτος 1959. Πολλαὶ ποιναὶ δὲ ἐπεβλήθησαν διὰ καθαρῶς τυπικοὺς λόγους π.χ. μὴ ἀναγραφὴν λιανικῆς τιμῆς ἐπὶ ἐμβαλλαγίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8363)6811)197.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 111)5.7.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὸν Δῆμον Καβάλας ἐξ 1.000.000 δραχμ. διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῆς θεομηνίας τῆς 18.6.60 προξενηθεισῶν ζημιῶν, εἰς τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως τῆς πόλεως ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ χορήγησις τῆς ὡς ἄνω οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, καθ’ ὅσον ἐξηντλήθησαν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Ὁ Δῆμος ὀφείλει ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐν λόγῳ δαπάνην ἐκ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πόρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8128)6638)12.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, σχετικῶς μὲ τὸ ὕψος θαλάμων νοσηλείας ἰδιωτικῶν κλινικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκπονεῖται ἤδη παρ’ ἡμῖν σχέδιον Β. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἰδιωτικῆς κλινικῆς νομοθεσίας», εἰς τὸ ὁποῖον θέλει συμπεριληφθῆ διάταξις σχετικὴ μὲ τὰς διαστάσεις χώρων νοσηλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10.004)17.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 369)7.9.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ ὑποθέσεως τῆς Ἕλλης θυγ. Νικ. Κρητοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ πατὴρ τῆς παραπονουμένης Νικόλαος Κρητόπουλος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22840)9.6.1942 συμβολαίου τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Π. Κανακάρη, ἐπώλησε πρὸς τὴν Βέραν σύζ. Γεωργ. Πελεκάνου μίαν διώροφον οἰκοδομὴν κειμένην εἰς θέσιν «Πατήσια» καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μαρκορᾶ ἀριθ. 25. Ἀμφότεροι οἱ κατὰ τ’ ἀνωτέρω συμβληθέντες ἀπεβίωσαν καὶ ἐκληρονομήθησαν ὑπὸ τῶν ἐξ ἀδιαθέτου κληρονόμων των, τῆς ἀγοραστρίας εἰδικῶς ἀποθανούσης κατὰ τὸ ἔτος 1944. Μετὰ ταῦτα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 611)1945 ἀποφάσεως τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Δοσιλόγων Ἀθηνῶν, ὁ Γεώργιος Πελεκάνος κατεδικάσθη ἐπὶ παραβάσει τῆς 6)45 Συν. Πράξεως ἐδημεύθη δὲ καὶ πᾶσα περιουσία κτηθεῖσα μετὰ τὴν 30.4.41, εἴτε ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ, εἴτε ἐπ’ ὀνόματι τῆς συζύγου του Βέρας καὶ οὕτω ἡ διὰ τοῦ ἀνωτέρω συμβολαίου κτηθεῖσα περιουσία περιῆλθεν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Οἱ κληρονόμοι τοῦ κατοχικοῦ πωλητοῦ ἐν οἷς καὶ ἡ παραπονουμένη, ἤγειρον κατὰ τοῦ Δημοσίου (ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν παρεμβάντων) τὴν ἀπὸ 12.4.50 ἀγωγήν του, αἰτούμενοι βάσει τοῦ Α. Ν. 1323)49 τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀνωτέρω πωλήσεως, ἄλλως δὲ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ τιμήματος, παρενέβη δὲ εἰς τὴν δίκην καὶ ὁ Γεώργιος Πελεκάνος δι’ ἑαυτὸν καὶ ὡς ἐπίτροπος τοῦ ἀνηλίκου υἱοῦ του διεκδικῶν ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ἀντικείμενον τῆς δίκης. Ἐπὶ τούτων, ἤτοι τῆς ἀγωγῆς καὶ τῆς παρεμβάσεως ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2480)1951 ἀπόφασις τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ἥτις α) ἀπέρριψε τὴν παρέμβασιν β) ἀπέρριψε τὴν περὶ ἀκυρώσεως κυρίαν βάσιν τῆς ἀγωγῆς καὶ γ) ἐδέχθη τὴν ἐπικουρικὴν βάσιν περὶ συμπληρώσεως τοῦ τιμήματος καὶ ὑπεχρέωσε τὸ Δημόσιον νά καταβάλῃ εἰς τοὺς ἐνάγοντας δραχμὰς 205.479.000 παλαιᾶς ἐκδόσεως. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἠσκήθησαν παρ’ ὅλων ἐφέσεις, ἐφ’ ὧν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 329)52 ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν, δι’ ἧς ἀπερρίφθησαν αἱ ἐφέσεις τῶν ἐναγόντων καὶ τῶν παρεμβάντων καὶ ἐγένετο ἐν μέρει δεκτὴ ἡ ἔφεσις τοῦ Δημοσίου καὶ περιωρίσθη τὸ συμπληρωματικὸν τίμημα εἰς δραχμὰς 175.479.000 ἰδίας ἐκδόσεως, ὅπερ τὸ Δημόσιον κατέβαλεν εἰς τοὺς ἐνάγοντας. Μετέπειτα ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 18.2.54 Β. Δ. (ΦΕΚ 37)54 τεῦχος γʹ), ὅπερ μεταξὺ ἄλλων ὁρίζει, ὅτι αἴρεται ἡ δήμευσις τῆς περιουσίας τοῦ Γεωργίου Πελεκάνου κτηθείσης μετὰ τὴν 30.4.41 ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ ἢ τῆς συζύγου του Βέρας, ἥτις ἐπεβλήθη διὰ τῆς μνησθείσης καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. Τὸ παρ’ ἡμῖν κατ’ ἄρθρον 10 τοῦ Α. Ν. 1539)38 Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Δημοσίων Κτημάτων ἐξέδοτο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 316)3.12.55 ὁριστικὴν γνωμοδότησίν του ὑπὲρ ἀποδόσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀκινήτου εἰς τὸν Γεώργιον Ν. Πελεκάνον, δι’ ἑαυτὸν καὶ ὡς ἐπίτροπον τοῦ ἀνηλίκου υἱοῦ του Νικολάου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο σώζεται παρὰ τῷ Δημοσίῳ καὶ ἔχει μεταβιβασθῆ παρ’ αὐτοῦ εἰς τρίτα πρόσωπα καὶ ἀφοῦ πρότερον εἰσπράξῃ τὸ κατὰ τὰ ἀνωτέρω καταβληθὲν ποσὸν διὰ συμπληρωματικὸν τίμημα. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ὡσαύτως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 386)13.3.58 γνωμοδοτήσεώς του κατόπιν τῆς ἄρσεως τῆς δημοσιεύσεως τοῦ προκειμένου ἀκινήτου προτείνει τὴν ἀπόδοσιν τούτου εἰς τὸν Γεώργιον Πελεκᾶνον δι’ ἑαυτὸν καὶ ὡς ἐπίτροπον τοῦ ἀνηλίκου υἱοῦ του Νικολάου, ὑπὸ τὴν ὡς ἄνω προϋπόθεσιν τῆς προηγουμένης καταβολῆς εἰς τὸ Δημόσιον τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ καταβληθέντος συμπληρωματικοῦ τιμήματος. Ἐπίσης τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 663)1.5.58 γνωμοδοτήσεώς του ἀπέρριψε τὴν κατ’ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. 3800)57 αἴτησιν τῆς Ἕλλης Κρητοπούλου περὶ ἐξαγορᾶς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀκινήτου, καθόσον ἡ κυριότης τούτου μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς δημεύσεως κατὰ παγίαν νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀνεκτήθη αὐτοδικαίως ὑπὸ τοῦ ἀπολέσαντος ταύτην συνεπεία τῆς δημεύσεως. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν διατυπουμένων ὑπὸ τῆς Ἕλλης θυγ. Ν. Κρητοπούλου εἰς βάρος ὑπαλλήλων αἰτιάσεως διὰ μεροληπτικὴν δῆθεν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως ἐνηργήθη διοικητικὴ παρ’ οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἐξέτασις καθ’ ἣν ἀπεδείχθη τὸ παντελῶς ἀβάσιμον τῶν ἀνωτέρω αἰτιάσεων καθόσον ἄλλως τε ἡ προκειμένη ὑπόθεσις ἐκρίθη παρά τε τῶν Δικαστηρίων καὶ τῶν ἁρμοδίων συλλογικῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8734)2.8.60 ὑμέτερον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 168 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὴν κατανομὴν τοῦ ὑπέρ τρίτων εἰσπραττομένου, μετὰ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν, ποσοστοῦ 9,8%, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α.Ν. 1419)50 οἱ προσθέτως τῷ εἰσαγωγικῷ δασμῷ εἰσπραττόμενοι φόροι, καθωρίσθησαν ἑνιαίως ὡς κάτωθι: α) Πρόσθετος εἰσαγωγικὸς δασμὸς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου 62,50%. β) Πρόσθετοι Δημοτικοὶ φόροι 5%. γ) Φόροι ὑπὲρ τῶν διαφόρων τρίτων τῶν περιλαμβανομένων ἐν τῷ ἀπὸ 30 Δεκεμβρίου 1929 Διατάγματι 7,5%. Σύνολον προσθέτων 75%. 2. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἀνωτέρω Α. Ν. 1419)50, τὰ προπαραταθέντα ποσοστὰ τῶν προσθέτων ἐπιβαρύνσεων περικόπησαν κατὰ 30% ὑπὲρ τῶν δικαιούχων τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)48, ἤτοι ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, τῆς Ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας καὶ τοῦ ΝΑΤ, διεμορφώθησαν δὲ ὡς ἀκολούθως: Πρόσθετος εἰσαγωγικὸς δασμὸς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου 62,50% μεῖον 18,75 (περικοπὴ κατὰ 30%) = 33,75%. Πρόσθετοι Δημοτικοὶ φόροι 5% μεῖον 1,50% (περικοπὴ κατὰ 30%) = 3,50%. Φόροι ὑπὲρ τρίτων Β. Δ. 30 Δεκεμβρίου 1929 7,50% μεῖον 2,25 (περικοπὴ κατὰ 30%) =6,25%. Σύνολον 75% μεῖον 22,50% (περικοπὴ κατὰ 30%) = 52,50%. Οὕτω οἱ πρόσθετοι τῷ εἰσαγωγικῷ δασμῷ φόροι κατενεμήθησαν ὡς ἐμφαίνεται εἰς τὸν παρατιθέμενον πίνακα, Πρόσθετος εἰσαγωγικὸς δασμὸς 43,75%. Πρόσθετοι Δημ. Φόροι 3,50%. Φόροι ὑπὲρ διαφόρων τρίτων Β. Δ)τος 30 Δεκεμβρίου 1929, 5,25%. Φόροι ὑπὲρ τρίτων Α. Ν. 843)4822, 50%. Σύνολον 75%. 3. Διὰ τοῦ Α. Ν. 1427)50, τὰ 20% τοῦ ὑπὲρ τῶν τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)48 ποσοστοῦ (22,50%), ἤτοι τὰ 4,50% τῶν 22,50% περιῆλθον εἰς τὴν Πρόνοιαν Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος, τὸ δὲ ὑπόλοιπον 80%, ἤτοι 18% (τῶν 22,50%) κατενεμήθη ὑπὲρ τῶν δικαιούχων τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)48 διὰ τοῦ ἄρθρου 6 αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀκόλουθον ἀναλογίαν: Δῆμοι καὶ Κοινότητες 14,04%, ἤτοι τὰ 78% τοῦ 18%. Λιμενικὰ Ταμεῖα 2,52%, ἤτοι 14% τοῦ 18%. Ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα 0,72%, ἤτοι τὰ 4% τοῦ 18%. Ν.Α.Τ. 0,72%, ἤτοι τὰ 4% τοῦ 18%. Σύνολον 18%, ἤτοι τὰ 100%. 4. Ἀκολούθως διὰ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α.Ν. 1910)51 «περὶ προσόδων Δήμων καὶ Κοινοτήτων» τὸ ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ποσοστὸν ὑπὲρ τῶν ὀργανισμῶν αὐτοδιοικήσεως (ἐκ 14,04%) περιῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον ὡς πρόσθετος εἰσαγωγικὸς δασμός, ἔναντι εἰσφορᾶς ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀναπληρούσης τὸ ἔσοδον ἐκεῖνον. Οὕτως, ἀπὸ τῆς 7ης Αὐγούστου 1951, ἡ κατανομὴ τῶν προσθέτων τῷ εἰσαγωγικῷ δασμῷ φόρων ἔχει κατὰ τὰ εἰς τὸν ἑπόμενον πίνακα ἐκτιθέμενα: Πρόσθετος εἰσαγωγικὸς δασμὸς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου 57,79%, ἤτοι 43,75%, 14,04%. Πρόσθετοι Δημοτικοὶ φόροι 3,50%. Φόροι ὑπὲρ τρίτων Β. Δι)τος 30 Δεκεμβρίου 1929, 5,25%. Φόροι ὑπὲρ τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)48, 8,46%, ἤτοι 22,50% μεῖον 14,04%. 5. Κατανομὴ εἰδικῶς τοῦ ὑπὲρ τῶν τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)1948 ποσοστοῦ 8,46%. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο κατανέμεται ὡς ἀκολούθως:

6. Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων, δι’ ὧν παρέχεται ἡ ἀκριβὴς θέσις τοῦ θέματος ἀπὸ τῆς θεσπίσεως τῶν προσθέτων τῷ εἰσαγωγικῷ δασμῷ φόρων καὶ εἰδικώτερον τῶν ὑπὲρ τρίτων τοῦ Α. Ν. 843)1948 τοιούτων, προκύπτουσι τὰ ἀκόλουθα: Πρῶτον. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Δ. 4088)60 «περὶ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς» οὐδεμίαν μεταβολὴν ἐπέφερεν εἰς τὴν κατανομὴν τῶν προσθέτων τῷ εἰσαγωγικῷ δασμῷ φόρων, πλὴν τῆς λογιστικῆς αὐτῶν ἀναμορφώσεως, τὴν ὁποίαν κατέστησεν ἀναπόφευκτον ἡ μετὰ τοῦ κυρίου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐνσωμάτωσις τῶν τέως προσθέτων ἐπιβαρύνσεων, κατόπιν τῆς ὁποίας αἱ ὑπὲρ τῶν τρίτων ἀποδόσεις ὑπολογίζονται ἐπὶ τοῦ ἀθροίσματος τοῦ κυρίου δασμοῦ καὶ τῶν προσθέτων (100+75 = 175), ἐνῷ πρότερον ὑπελογίζοντο ἐπὶ μόνον τοῦ κυρίου δασμοῦ 100. Οὕτως οἱ κατὰ τὴν ἀνωτέρω παράγραφον 4 πρόσθετοι φόροι (πλὴν τοῦ προσθέτου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ), ἤτοι α) οἱ πρόσθετοι δημοτικοὶ φόροι 3,50% β) οἱ φόροι ὑπὲρ τρίτων τοῦ ἀπὸ 30 Δεκεμβρίου 1929 Β. Διατάγματος 5,25% καὶ γ) οἱ φόροι ὑπὲρ τρίτων εἰς 17,21% τοῦ κυρίου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ (100) ὡρίσθησαν εἰς 9,8% τοῦ ἐξ 175 καθορισθέντος πλέον ἑνιαίου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, περιλαμβάνοντος, ὡς ἐλέχθη, τὸν παλαιὸν κύριον δασμὸν καὶ τὰς προσθέτους ἐπιβαρύνσεις. Τὸ καθορισθὲν ἤδη ποσοστὸν ἐξ 9,8% ἐπὶ βάσεως 175 εἶναι ἀκριβῶς ἴσον πρὸς ποσοστὸν 17,21% ἐπὶ βάσεως 100. Ἀντιστοίχως διεμορφώθησαν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰ ποσοστὰ τῶν ἐπὶ μέρους δικαιούχων μεταξὺ τῶν ὁποίων κατενέμοντο ἐπίσης τὰ 17,21%. Οὕτω τὰ 8,46% ὑπὲρ τῶν τρίτων τοῦ Ν. 843 διεμορφώθη εἰς 4,8%. Τὰ 3,5% τοῦ προσθέτου δημοτικοῦ φόρου διεμορφώθη εἰς 2% καὶ τὰ 5,25% εἰς 3%. Δεύτερον. Οἱ τρίτοι, περὶ ὧν ὁ 843)48 καὶ οἱ λοιποὶ δικαιοῦχοι τοῦ Β. Δ. τῆς 30 Δεκεμβρίου 1929 ἀποτελοῦν δύο διακεκριμένας κατηγορίας, οὐδόλως συμπιπτούσας. Συγκεκριμένως, ἐνῷ τοὺς τρίτους τοῦ Α. Ν. 843)48 ἀπαρτίζουν ἤδη α) ἡ Πρόνοια Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος, β) Τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, γ) ἡ Ἐπαρχιακὴ Ὁδοποιΐα καὶ δ) τὸ Ν.Α.Τ. ἀντιθέτως τοὺς τρίτους τοῦ Β. Δ. τῆς 30 Δεκεμβρίου 1929 ἀπαρτίζουν διάφοροι δικαιοῦχοι (τοπικὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, τοπικὰ Ταμεῖα Ὁδοποιΐας, Ὀρφανοτροφεῖα κλπ.) καταστάντες δικαιοῦχοι βάσει εἰδικῶν νόμων. Ὁ ἀριθμὸς τούτων δὲν εἶναι σταθερός, ἀλλὰ ποικίλλει ἀναλόγως τῶν κατὰ περιφερείας ἐπιβεβλημένων εἰδικῶν φορολογιῶν. Τρίτον. Οἱ δικαιοῦχοι τοῦ Α. Ν. 843)48 δὲν συμπίπτουσιν πρὸς τοὺς δικαιούχους τῆς Βʹ κατηγορίας, ἤτοι τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Οἱ δικαιοῦχοι οὗτοι λαμβάνουσι τὸ ἀρχικῶς ἐπεβεβλημένον, ὡς πρόσθετος δημοτικὸς φόρος, ποσοστὸν ὅπερ εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ ποσοστοῦ ὅπερ ἐλάμβανον οἱ Δῆμοι καὶ Κοινότητες, καθ’ ὃν χρόνον περιελαμβάνοντο κατὰ μεταξὺ τῶν δικαιούχων τοῦ Α. Ν. 843)48, ἤτοι πρὸ τοῦ Α. Ν. 1910)51 (ἀνωτέρω παρ.). Τέταρτον. Τὸ ὑπὲρ τῆς Προνοίας Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος ποσοστὸν οὐδεμίαν ὑπέστη μεταβολὴν ἀπὸ τῆς ἀρχικῆς ἐπιβολῆς του καὶ παρέμεινε σταθερὸν εἰς 4,50% τοῦ ἐξ 22,50% ποσοστοῦ τῶν δικαιούχων τοῦ Α. Ν. 843)48 καὶ Πέμπτον. Ἡ κατηγορία τῶν δικαιούχων τοῦ Α. Ν. 843 δὲν εἶναι ὀνομαστική, καλύπτουσα μόνον τὴν Πρόνοιαν Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος, ἀλλὰ περιλαμβάνει ἅπαντας τοὺς ἀρχικῶς δικαιούχους, ἤτοι τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, τὴν Ἐπαρχιακὴν Ὁδοποιΐαν καὶ τὸ Ν.Α.Τ., ἐξαιρέσει μόνον τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸ ποσοστὸν τῶν ὁποίων ἐκ 14,04% περιῆλθεν, ὡς ἀνωτέρω ἐξετέθη, εἰς τὸ Δημόσιον (ἀνωτέρω παράγρ. 4) ἀφοῦ ὅμως ἀνεπληρώθη ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ ἐτησίας ἐπιχορηγήσεως, τὸ ὕψος τῆς ὁποίας κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Ν. Δ. 3033)54 «περὶ τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων» δὲν δύναται νὰ εἶναι κατώτερον τῶν διακοσίων τεσσαράκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ταῦτα πάντα ἐξετέθησαν καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συζήτησιν, ἐπανελήφθησαν δὲ παρ’ ἐμοῦ, εἰς ἐπακολουθήσασαν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη ἔκτοτε εἰς ὅλας τὰς καθημερινὰς ἐφημερίδας τῆς Πρωτευούσης, παρέχει δὲ πλήρη καὶ ἐμπεριστατωμένην ἀπάντησιν εἰς ἀφορῶντα τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν σημεῖα τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἀκόμη διεπιστώθη ἔκτοτε, ὅτι οὐδεμία ἀλλαγὴ ἐπῆλθεν εἰς τὴν μεταξὺ τῶν δικαιούχων κατανομὴν τοῦ διατιθεμένου ποσοστοῦ ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ κυρίου δασμοῦ, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη συγκαλύψεως ἀνυπάρκτου μεταβολῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9255)24.8.50 ἐγγράφου ὑμῶν ἀποσταλείσης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διαβιβασθείσης δὲ ὑπὸ τούτου ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 33119)31.8.60 ἐγγράφου του, ὑπ’ ἀριθ. 250 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β. 3192)3718)31.5.60 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν (Φ.Ε.Κ. 85)22.6.60 τεῦχ. Δʹ) ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις ἐμβαδοῦ 330.533 τ. μέτρων ἐν τῇ περιοχῇ Λαρίσης πρὸς ἀνέγερσιν ἐργοστασίου σακχάρεως. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη ἐστηρίχθη εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 18 τῆς διὰ τοῦ νόμου 4036)1960 κυρωθείσης συμβάσεως, ἐγένετο δὲ ὑπὲρ καὶ δαπάναις τῆς συσταθείσης Α. Ε. «Ἑλληνικὴ Βιομηχανία Σακχάρεως» ἑδρευούσης ἐν Θεσσαλονίκῃ. Δεδομένου, ὅτι ὑπόχρεως πρὸς καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως ἐκ τῆς ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως τυγχάνει ἡ ὡς ἄνω Ἑταιρεία, αὕτη ἐπιμελεῖται κατὰ νόμον τῆς κινήσεως τῆς διαδικασίας τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων. Ἡ ἀποζημίωσις, ἥτις ὡς γνωστὸν καθορίζεται ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, δέον κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγὴν καὶ τὴν περὶ ἀπαλλοτριώσεων νομοθεσίαν νὰ εἶναι πλήρης, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντικατάστασις τῶν ἀπαλλοτριωθέντων. Κατὰ συνέπειαν, εἰς τὴν προκειμένην ἀπαλλοτρίωσιν, ἡ καθορισθησομένη ἀποζημίωσις θὰ περιλαμβάνῃ, οὐχὶ μόνον τὴν ἀξίαν τοῦ ἐδάφους, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπικειμένων τούτου π.χ. κτισμάτων, δένδρων κλπ. ὡς καὶ τῆς τυχὸν καταστραφείσης ἠρτημένης παραγωγῆς. Κρατήσεις ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως δὲν γίνονται, ὑπάγεται τοῦτο εἰς τὸν φόρον μεταβιβάσεως καὶ συντρεχούσης περιπτώσεως εἰς τὸν εἰδικὸν τέλος Ἐποικισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9200)24.8.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλὴν τοῦ Δήμου Χανίων ἐκ χορηγηθέντων αὐτῷ ἐφοδίων ὑδρεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῶν ὀφειλῶν τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐκ χορηγηθέντων αὐτοῖς ἐφοδίων ὑδρεύσεως, ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐμ.π 910)14. 9.60 ἐγγράφου μας πρὸς λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10051 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 390 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 1976)25.7.1960 διαταγῆς ἡμῶν, ἀνακοινωθείσης καὶ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς ἐλαιῶν Σπῦρον Βρεττόν, Γεράσιμον Μπαγιάρκαν καὶ Παναγιώτην Μιχαλιώτην διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1271)29.7.1960 ἐγγράφου τοῦ Τελωνείου Μεσολογγίου, διετάχθη τὸ Τελωνεῖον τοῦτο ὅπως ἀποστέλλῃ ἑκάστοτε Ἐλεγκτὴν εἰς Ἀγρίνιον, ἵνα διεξάγῃ τὸν τελωνειακὸν ἔλεγχον τῶν ἐξαγωγίμων ἐλαιῶν συγχρόνως μετὰ τοῦ διενεργουμένου ποιοτικοῦ ἐλέγχου τούτων εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐξαγωγέντων. Παραλλήλως ἔχει διαταχθῆ ὁ Ἐπιθεωρητὴς Τελωνείων Β. Δ. Πελοποννήσου, ὅπως παρακολουθῇ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς καὶ παρέχῃ τὰς ὁδηγίας του διὰ τὴν ταχυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐλαιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει περαιωθῆ ὁ ἔλεγχος τῶν Ἑταιρειῶν: α) «Κάρολος Φὶξ», β) «Ἐμπόριον–Προμήθεια–Ἀντιπροσωπεία ΕΠΑ», γ) «Ἑλληνικὴ Βιομηχανία ΕΒΚΑΠ» καὶ δ) «Α. Ε. Μεταφορῶν ΠΕΜΠΕΞ» καὶ χωρεῖ ἡ ὁριζομένη ὑπὸ τοῦ νόμου διαδικασία ὁριστικοποιήσεως τῶν ἐγγράφων καὶ βεβαιώσεως τοῦ φόρου. Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἐλέγχου καὶ αἱ ἐξ αὐτοῦ συνέπειαι θέλουσι δημοσιευθῆ, ἐὰν συντρέξουν αἱ προϋποθέσεις τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 3323)55 (ἄρθρου 74) περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Πρ. 9226 Δικ. 7533 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἄρσεως τῆς φορολογικῆς ἀνισότητος. Θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ Ν. Διατάγματος 3325)55 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος» εἶναι ἡ καθολικότης καὶ τὸ πάνδημον τοῦ φόρου. Αἱ δὲ ἐν ἄρθρῳ 7 αὐτοῦ ὁριζόμεναι ἀπαλλαγαὶ ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβεβλημέναι, εἶναι περιωρισμένης ἐκτάσεως, ὥστε δὲν δύναται νὰ λογισθῶσιν, ὅτι ἐπιφέρουσι ρῆγμα εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτήν. 2. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς μειώσεως τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3765)57 ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1958 καὶ ἐφεξῆς καθιερώθη νέα φορολογικὴ κλῖμαξ μειωμένη κατὰ 27% περίπου διὰ τὰ μεσαῖα εἰσοδήματα ἔναντι τῆς ἀρχικῆς. Πλέον δὲ τῆς μειώσεως ταύτης τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν καθιερώθησαν καὶ τὰ κάτωθι ὑπὲρ τῶν φορολογουμένων μέτρα: 1. ἀφορολόγητον ὅριον δι’ ὅλους γενικῶς τοὺς φορολογουμένους τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 12.000, 2) ὁ διπλασιασμὸς τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου δι’ ἕκαστον τῶν πέραν τῶν δύο τέκνων, 3) ὁ κεχωρισμένος ὑπολογισμὸς τοῦ φόρου διὰ τὰ μέχρι ὡρισμένου ποσοῦ εἰσοδήματα τῆς συζύγου, 4) ἡ ἔκπτωσις τῶν ὑποχρεωτικῶν εἰσφορῶν εἰς τὰ Ταμεῖα Ἀσφαλίσεως τοῦ φορολογουμένου, τῆς συζύγου καὶ τῶν ἀνηλίκων τέκνων, 5) ἡ ἔκπτωσις τόκων προσωπικῶν δανείων συναφθέντων πρὸς κάλυψιν ἐκτάκτων δαπανῶν (τοκετοῦ, ἀσθενείας κλπ.). Τὰ μέτρα ταῦτα εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα αἱ μὲν ἐκπτώσεις νὰ καλύψουν τὰ 50% τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος, ἡ δὲ ἀπώλεια τοῦ ἐσόδου νὰ ἀνέλθῃ εἰς 3%. Ὡσαύτως διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3844 ἐμειώθη ἡ προκαταβολὴ φόρου ἀπὸ 75% εἰς 50%. 3. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος αὐξήσεως τῶν ὁρίων ἀκαθαρίστων ἐσόδων διὰ τὴν τήρησιν βιβλίων τοῦ Κ.Φ.Σ. Τὰ ὅρια τῆς ἰσχυούσης σήμερον κλίμακος τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Κ.Φ.Σ. εἶναι λίαν ὑψηλά, καθωρίθησαν δὲ τοιαῦτα ἵνα προσαρμοσθῶσιν εὐχερέστερον οἱ ἐπιτηδευματίαι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος Φορολογικῶν Στοιχείων κατὰ τὸ στάδιον τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. Τὰ ὅρια ταῦτα ηὐξήθησαν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς γενομένης κατὰ τὸ ἔτος 1956 κωδικοποιήσεως τῶν περὶ βιβλίων καὶ στοιχείων διατάξεων. Ἀντιθέτως ὑποστηρίζεται, ὅτι διὰ τὸν ἀκριβέστερον λογιστικὸν προσδιορισμὸν τῶν φορολογικῶν κερδῶν θὰ ἔπρεπε νὰ μειωθοῦν τὰ ὅρια, ἵνα ἀντιστοίχως αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιτηδευματιῶν τῶν τηρούντων βιβλία τρίτης καὶ τετάρτης κατηγορίας. Ἀσχέτως πρὸς ταῦτα εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, τόσον οἱ λογισταὶ τῶν ἐπιχειρήσεων, ὅσον καὶ οἱ ἐπιτηδευματίαι, ἔχουσιν ἤδη ἐθισθῆ μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος, ὥστε θὰ ἀποβαίνῃ ἐπωφελὴς διὰ τοὺς ἐπιτηδευματίας ἡ τήρησις βιβλίων ἀνωτέρας κατηγορίας, ἅτινα, ὡς γνωστόν, παρέχουσι πληρέστερα στοιχεῖα εἰς τὸν φοροτεχνικὸν ἔλεγχον καὶ συνεπῶς περιορίζονται εἰς τὸ ἐλάχιστον αἱ ἀμφισβητήσεις καὶ ἀποφεύγονται αἱ φορολογικαὶ δίκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 47731)16.8.60 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, δι’ οὗ παρεσχέθησαν ὑμῖν πληροφορίαι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 176 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 57 καὶ 58 τοῦ 1956 ἀποφάσεων τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Ρόδου καθωρίσθησαν προσωριναὶ τιμαὶ μονάδος ἀποζημιώσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 25.3. 1955 Β. Δ. (ΦΕΚ 92)55 Αʹ) ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀερολιμένος Ρόδου (Μαριτσῶν). Πρὸς συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ταύτης καὶ κατάληψιν τῶν ἀκινήτων, τὸ ἀντιστοιχοῦν βάσει τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων ποσὸν ἀποζημιώσεως ἀνερχόμενον εἰς δραχμὰς 1.082.823, παρακατετέθη εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων Ρόδου, ἐκδοθέντος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 315)26.8. 1957 γραμματίου παρακαταθήκης. Αἱ καθορισθεῖσαι προσωριναὶ τιμαὶ ἀποζημιώσεως ἐκρίθησαν ἀσύμφοροι τόσον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς πλειονότητος τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἠσκήθησαν ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν διαδίκων μερῶν προσφυγαὶ ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοδικείου Ρόδου, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ὁριστικῆς ἀποζημιώσεως, ἐφ’ ὧν ὅμως δὲν ἐξεδόθησαν εἰσέτι ἀποφάσεις. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123)59 ἀπόφασις τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Ρόδου, δι’ ἧς ἀνεγνωρίσθησαν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων ὡς δικαιοῦχοι ἀποζημιώσεως. Κατόπιν τῆς σημειωθείσης καθυστερήσεως εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων τοῦ καθορισμοῦ τῆς ὁριστικῆς ἀποζημιώσεως, ἐτάχθημεν ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου τῶν διὰ τῶν μνημονευθεισῶν ἀποφάσεων τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν καθορισθεισῶν προσωρινῶν τιμῶν ὡς ὁριστικῶν καὶ πρὸς τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ν. 4987)4644)19.8.60 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ἐζητήσαμεν τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀπαιτουμένης σχετικῆς γνωμοδοτήσεώς του. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐν λόγῳ γνωμοδοτήσεως καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως, ὅτι καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἰδιοκτῆται ἤθελον ἀποδεχθῆ τὴν λύσιν ταύτην, θέλομεν χωρήσει εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν περὶ τοῦ ὅτι ἡ τριμελὴς Ἐπιτροπὴ ἐξετίμησεν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ ἀπαλλοτριωθέντα εἰς περιοχὴν Ἀγρινίου κτήματα διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀεροδρομίου τοῦ ΝΑΤΟ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, συνισταμένη ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ νόμου (ἄρθρον 11 τοῦ Α. Ν. 1731)39), ἀποτελεῖται ὑπὸ ἁρμοδίων ὀργάνων, ἤτοι τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ἔχοντος κυρίως ὑπ’ ὄψιν στοιχεῖα ἐκ τῆς φορολογίας μεταβιβάσεων παρακειμένων καὶ ὁμοειδῶν κτημάτων τοῦ Νομογεωπόνου, εἰδικοῦ διὰ τὰς κατ’ εἶδος καλλιεργείας στρεμματικὰς ἀποδόσεις, γονιμότητα, σύστασιν ἐδάφους κ.λ.π. κτημάτων καὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν δένδρων καὶ ἑνὸς μηχανικοῦ δυναμένου νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐπὶ τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων κτισμάτων. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ἡ ἔκθεσις τῆς τριμελοῦς ταύτης Ἐπιτροπῆς ἀποτελεῖ ἁπλοῦν συμβουλευτικὸν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον οὐδένα δεσμεύει, οὔτε παραβλάπτει τὰ συμφέροντα τῶν ἰδιοκτητῶν, δοθέντος ὅτι ὁ τελικὸς καθορισμὸς τοῦ ὕψους τῆς πλήρους κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀποζημιώσεως ἀνήκει εἰς τὰ Δικαστήρια, ἅτινα θὰ κρίνωσιν ἐπὶ τῇ βάσει καὶ τῶν προσκομισθησομένων ὑπὸ τῶν δικαιούχων στοιχείων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἀφορῶσαν τὸν βουλευτὴν κ. Κορόζον, γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ ἁρμόδιος Οἰκονομικὸς Ἔφορος Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν Ἀθηνῶν, ἐκ τῶν τηρουμένων παρ’ αὐτῷ στοιχείων κλπ., προκύπτει, ὅτι αἱ μετοχαὶ τῆς Α. Ε. ΥΔΡΕΞ τυγχάνουσιν ὀνομαστικαὶ καὶ ὅτι ὁ κ. Κωνστ. Κορόζος (δικηγόρος, Βαλαωρίτου 4) δὲν εἶναι μέτοχος τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας. Ἐκ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω στοιχείων προκύπτει ἐπίσης, ὅτι μέχρι καὶ τῆς χρήσεως 1.1.58–31.12.58, δὲν ἐγένετο διανομὴ μερίσματος. Τὸ πρῶτον ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μετόχων τῆς 27.6.60, ἡ διανομὴ ἐκ τῶν κερδῶν τῆς χρήσεως 1.1.59–31.12.59 μερίσματος δραχ. 820.000 καὶ ἀμοιβῶν συμβούλων δραχ. 235.000, τοῦ ἐν λόγῳ μερίσματος κατανεμηθέντος μεταξὺ τῶν ἐχόντων τὰς ὀνομαστικὰς μετοχάς. Διὰ τὰ ἐν λόγῳ μερίσματα κλπ. ὑπεβλήθη ἐμπροθέσμως ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ἡ κατὰ νόμον δήλωσις, καταβληθέντος τοῦ ἀναλογοῦντος ἐπ’ αὐτῶν φόρου εἰσοδήματος, ὅστις καὶ παρεκρατήθη παρὰ τῶν μετόχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7878 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 24.6.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου περιελήφθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 438)60 Β. Δ. περὶ συμμετοχῆς εἰς τὸ καθαρὸν προϊὸν τῶν Κρατικῶν Λαχείων κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1960 διὰ ποσὸν δραχ. 5.000.000, ὅπερ καὶ κατεβλήθη αὐτῷ πέραν τοῦ τακτικῶς κατ’ ἔτος καταβαλλομένου ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τοῦ καθαροῦ προϊόντος τῶν Κρατικῶν Λαχείων, συμφώνως τῇ ὑπ’ ἀριθ. 61033)8)789302 τοῦ ἔτους 1958 κοινῇ ἀποφάσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπί τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8117)6627)12.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα, εἰς ἀπάντησιν τῆς (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 76) ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Τὰ περὶ ὧν πρόκειται ἰδιωτικὰ φορτία, ὡς καὶ ἕτερα τοιαῦτα ἀνήκοντα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, εὑρέθησαν ἐν πλῷ πρὸς Πειραιᾶ ἢ ἄλλους Ἑλληνικοὺς λιμένας, ὅτε ἡ χώρα κατελήφθη ὑπὸ τῶν ἐχθρικῶν στρατευμάτων διαρκοῦντος τοῦ τελευταίου πολέμου, ἵνα δὲ ἀποκλεισθῇ ἡ περιέλευσις τούτων εἰς ἐχθρικὰς χεῖρας, διετάχθησαν τὰ φέροντα πλοῖα καὶ ἔπλευσαν πρὸς ἐκφόρτωσιν εἰς λιμένας τῆς Μ. Ἀνατολῆς, ὑποδειχθέντας ὑπὸ τῶν Συμμαχικῶν Ἀρχῶν. Ἐν συνεχείᾳ, ὅσα ἐκ τῶν φορτίων δὲν ἦσαν ἀναγκαῖα εἰς τὰς ἐν Μ. Ἀνατολῇ Ἑλληνικὰς Ἀρχάς, παρελήφθησαν, κατόπιν συνεννοήσεως μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Μ. Βρεταννίας καὶ Ἑλλάδος, ὑπὸ τῶν ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ Ἀγγλικῶν Ἀρχῶν. Δι’ ὅλα τὰ φορτία ἐκεῖνα, Κρατικὰ (πλὴν ἐκείνων, ἅτινα εἶχον ἀγορασθῆ διὰ κεφαλαίων LEASE LEND) καὶ ἰδιωτικά, ἡ Βρεταννικὴ Κυβέρνησις, μετὰ μακρὰς διαπραγματεύσεις, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀποζημίωσιν ἐκ Λ.Α. 3.640.467. Ἔναντι τοῦ ποσοῦ τούτου κατέβαλε Λ.Α. 1.423.813–0–0, ἀχθείσας εἰς ἐξόφλησιν τῆς πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος ὀφειλῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἐξ ἀποζημιώσεως λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως τῶν κτημάτων τῆς τελευταίας. Ποσὸν 1.060.384–6–6 συνεψηφίσθη ἐπίσης πρὸς ἀνταπαιτήσεις τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐκ Λ.Α. 256.269–13–6 κατεβλήθη προσφάτως πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μετ’ ἄλλων ἀπαιτήσεων αὐτοῦ (ἐκ Λ.Α. 434.918–4–0) περιληφθεισῶν εἰς τὸν αὐτὸν διακανονισμόν. Πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιωτῶν, δικαιούχων τῶν περὶ ὧν πρόκειται φορτίων, ἐγένετο ὑπὸ τῆς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης Ἐπιτροπῆς ἐκτίμησις τῶν ἀντιστοίχων ἀπαιτήσεων, ἔγιναν δὲ καὶ πληρωμαί τινες, εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν ὁποίων, ὡς καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν μὴ εἰσέτι πληρωθέντων, ἀποβλέπει ἡ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πρόβλεψις. Τὰ περὶ ὧν πρόκειται φορτία περιελάμβανον εἴδη ἐπισιτισμοῦ, εἴδη γενικοῦ ἐμπορίου, πρώτας πολεμικὰς ὕλας κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 1406 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε, τροποποιουμένης τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας, νὰ ἐπαναφερθοῦν ἐν ἰσχύϊ αἱ διὰ τοῦ Α. Ν. 1854)1951 καταργηθεῖσαι συνταξιοδοτικαὶ διατάξεις (προσμέτρησις ἐμπολέμων ἐτῶν, νέων χωρῶν, ἀπονομὴ συντάξεως ἀνωτέρου βαθμοῦ μετὰ συμπλήρωσιν πενταετίας εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν κλπ.), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὡς ἄνω αἴτημα θὰ ἐξετασθῇ ἐν καιρῷ ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1695 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς, ὅτι τὸ ζήτημα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν κατωτέρων ὀργάνων τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων τελεῖ ὑπὸ μελέτην.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1664 καὶ 1782 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα, Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Ε. Μπενᾶ κλπ., ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς, ὅτι, ἀσχέτως ἐὰν ἡ καταβολὴ τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα τοῦ λαοῦ, μετέχοντος εἰς τὰς δαπάνας τῆς λειτουργίας τῆς ἐκκλησίας ἀπὸ τῆς συστάσεώς της καὶ εἰς πᾶσαν περίοδον τοῦ ἐθνικοῦ βίου, ὡς συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλας χώρας, ἡ κατάργησις τῆς εἰσφορᾶς ταύτης προϋποθέτει τὴν ἀναπλήρωσιν τοῦ ἐσόδου δι’ ἄλλου πόρου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπα, ἧς τὸ κείμενον διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5698)4.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καταρτίζεται νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1020)58 καὶ 129)59 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, οὗτινος θέλει ἐπιδιωχθῇ ἡ ψήφισις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4028)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του, δὲν ἀντιμετωπίζεται μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν ἃς συνεπάγεται, ἀλλὰ κυρίως καὶ ἐξ ἀπόψεως οὐσίας τοὐτέστιν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς προσηκούσης συνθέσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, πρὸς ἣν ἀποσκοπεῖ ὁ ἐσχάτως ψηφισθεὶς Ν. 3925)59. Κατόπιν τούτου, καθίσταται πρόδηλον, ὅτι ἡ ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος δὲν δύναται νὰ λάβῃ χώραν εἰ μὴ μόνον μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τοῦ ρηθέντος Ν. 3925)59 προβλεπομένων Β. Δ)των περὶ ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Λουλακάκη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5697 ἀπὸ 4.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Λουλακάκη, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀναδιορισμὸν εἰς τὴν ταμιακὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ τέως Ἐπιμελητοῦ κατασχέσεως ἐπὶ 5ῳ βαθμῷ Ἐμμανουὴλ Καλογεράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ περὶ οὗ πρόκειται, διὰ τοῦ ἀπὸ 10ης Αὐγούστου 1954 Β. Δ)τος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 162 τῆς 19.8. 1954 ΦΕΚ καὶ στηριζομένου εἰς τὴν ἀπὸ 27 Μαΐου 1952 ἀπόφασιν τοῦ ΙΙ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ἀπελύθη τῆς Ὑπηρεσίας ὡς πλεονάζων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2500)53 δοθέντος, ὅτι ἐπὶ 8 ὀργανικῶν θέσεων Ἐπιμελητῶν κατασχέσεως ἐπὶ 5ῳ βαθμῷ ὑπηρετοῦν 10. Διὰ τοῦ ἐπακολουθήσαντος Ν. Δ. 3605)56 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους» αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν Ἐπιμελητῶν κατασχέσεως ἐπὶ 5ῳ βαθμῷ παρέμειναν 8, οὕτω ὁ ἀναδιορισμὸς τοῦ ἀπολυθέντος δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ ἀφοῦ δὲν ἐμεσολάβησεν ἀνασύστασις καταργηθείσης ὀργανικῆς θέσεως εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ἐπὶ τούτοις, εἶναι χρήσιμον νὰ προστεθῇ, ὅτι καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45)1958 ἀποφάσεώς του ἐκδοθείσης ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀπέρριψε, διὰ τὸν ἐκτεθέντα λόγον, τὸ περὶ ἀναδιορισμοῦ αἴτημα εἰς τὴν ἐξ ἧς ἀπελύθη θέσιν τοῦ Ἐπιμελητοῦ κατασχέσεως ἐπὶ 5ῳ βαθμῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα κλπ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1551 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα, Β. Μπρακατσούλα, Ε. Ρήγα καὶ Ε. Πρωϊμάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4708)6.4.60 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1795)28.4.60 ἔγγραφον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι πρὸς τὰ ἐν τῷ ὡς ἄνω ἐγγράφῳ αὐτοῦ ἐκτιθέμενα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ θέσις τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ἀφ’ ἧς διετέθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη σημαντικὰ ποσὰ ὡς πρόσθετος ἐνίσχυσις, πέραν τῆς καθοριζομένης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IV. Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς ἐξηκριβώσαμεν, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔσχεν ὁ λιμενοσταθμάρχης Ρεθύμνης εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10044)8177)19.9.60 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, Διεύθυνσις Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν, διεβιβάσθη ἡμῖν καὶ ὑμῖν ἡ ἀπὸ 8.9. 1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν τέκνων τῶν συνταξιούχων ναυτικῶν (τοῦ Ν. Α.Τ.) ἐκ τοῦ ἡμίσεος τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὡς ἐφαρμόζεται καὶ μὲ τὰ τέκνα τῶν συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου, κληρικῶν κλπ. Ἐπειδὴ τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἀνάγεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν σφαῖραν τῆς ὑμετέρας ἁρμοδιότητος, παρακαλοῦμεν, ὅπως παράσχητε τὴν δέουσαν ἐν προκειμένῳ πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἀπάντησιν, τηροῦντες καὶ ἡμᾶς σχετικῶς ἐνημέρους. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ καὶ δεδομένου, ὅτι τὸ προτεινόμενον θέμα, δὲν στερεῖται βάσεως, παρακαλοῦμεν, ὅπως μελετηθῇ τοῦτο εὐμενῶς παρ’ ὑμῶν, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησίν του. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74700)951)29.9.60 ἡμετέρας διαταγῆς, ἐκοινοποιήθη πρὸς τὸ Ταμεῖον Προνοίας κατωτέρων Πληρωμάτων Ε. Ν. ἡ ὑπ’ ἀριθ. 73453) 932)20.9.60 κοινὴ ἀπόφασις ἡμῶν καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. ὑπουργοῦ, περὶ αὐξήσεως τῶν πόρων καὶ παροχῶν τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου καὶ συνεπῶς δὲν ὑφίσταται πλέον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: 1. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 470)47 καθορίζεται ὁ τρόπος χρηματοδοτήσεως τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πλοιοκτητῶν, τῶν ἀπωλεσάντων ἐπίτακτα ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους σκάφη αὐτῶν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας, μέχρι τῆς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος. 2. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὡς ἄνω νόμου διευκρινίζεται, ὅτι, μετὰ τὴν ρευστοποίησιν καὶ διανομὴν τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Ε. Τ. εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν ἀνηκόντων εἰς ἕκαστον κατ’ ἀναλογίαν χρηματικῶν ποσῶν, ἐπέρχεται πλήρης ἐξόφλησις τῶν ἔναντι αὐτῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Δημοσίου, διὰ τὴν ἀπώλειαν ἢ ζημίαν τοῦ ἐπιτάκτου πλοίου του, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐπιδικασθέντος εἰς αὐτὸν ὑλικοῦ ποσοῦ ἀποζημιώσεως, οὐδεμίαν δὲ περαιτέρω ἀξίωσιν δύναται νὰ ἔχῃ ὁ ζημιωθεὶς κατὰ τοῦ Δημοσίου ἢ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας. 3. Ἤδη, μὲ τὸ καταβληθὲν μέχρι σήμερον ποσοστὸν τοῦ 56,80% καὶ τὴν πιθανὴν καταβολὴν ἑτέρου συμπληρωματικοῦ ποσοστοῦ 1% περίπου, ἐπέρχεται πλήρης ἐξάντλησις τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου καὶ κατὰ συνέπειαν ἐξόφλησις τῶν δικαιούχων. 4. Θέμα ἐξευρέσεως πόρων διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἐκδικασθείσης ἀποζημιώσεως δὲν ὑφίσταται διὰ τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν. Δ. 470)47. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ὑμέτερον 9232)7539)24.8.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.8.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου εἶναι πολὺ πρόωρον εἰσέτι νὰ ἀχθῇ τις εἰς συγκεκριμένα καὶ θετικὰ συμπεράσματα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δὲν ἐπεράτωσεν εἰσέτι τὰς ἐν προκειμένῳ ἐνεργείας (κωδικογραφήσεως κ. λ.π.) ἐπὶ τῆς ἀπογραφῆς τῶν ναυτικῶν, πρὸς μελέτην καὶ ἐξαγωγὴν συμπερασμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν κατὰ τὴν κειμένην ἤδη νομοθεσίαν ἀπαιτουμένων προσόντων πρὸς ἀπόκτησιν διπλώματος Πλοιάρχου Ε. Ν. Αʹ Τάξεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ μελέτην. Εἰδικώτερον, καὶ πρὶν ἢ καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις, ἀναμένομεν νὰ ἐκδηλωθῶσι τὰ ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμπληρούντων προσόντα πρὸς ἀπόκτησιν τοῦ διπλώματος τούτου ἀποτελέσματα τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 4091)18.8.60, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου ἡ ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας κτηθεῖσα ὑπηρεσία θὰ λογίζηται διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους προσερχομένους δι’ ἐξετάσεις, εἰς τὸ ἀκέραιον πρὸς συμπλήρωσιν τῆς κατὰ νόμον ἀπαιτουμένης τριετοῦς ναυτικῆς ὑπηρεσίας. Ὡς γνωστόν, μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὡς ἄνω Νομ. Δ)τος ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν μὴ συμβεβλημένων ἀσφαλιστικῶς μετὰ τοῦ ΝΑΤ ναυτικὴ ὑπηρεσία ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν μόνον κατὰ τὰ ⅔ αὐτῆς καὶ κατ’ ἀκολουθίαν διὰ μεγάλον ἀριθμὸν ὑποψηφίων πρὸς ἀπόκτησιν Αʹ Τάξεως διπλώματος Πλοιάρχου Ε. Ν., ὁ χρόνος τῆς τριετοῦς ναυτικῆς ὑπηρεσίας ἐπηυξάνετο κατ’ οὐσίαν εἰς 4 ἔτη. Κατόπιν τῆς λήψεως τοῦ ὡς ἄνω μέτρου ἀναμένεται νῦν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συμπληρούντων τριετῆ ναυτικὴν ὑπηρεσίαν Πλοιάρχων Βʹ Τάξεως θὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς καὶ θέλουσιν ἐπαρκῶς καλυφθῆ αἱ σημεριναὶ ἀνάγκαι τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 76 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν φέρονται τὰ κάτωθι πλοῖα, ἰδιοκτησίας ἢ διαχειρίσεως τοῦ Οἴκου ΧΑΝΔΡΗ.

2. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ ἐὰν ὁ οἶκος Χανδρῆ ἔχῃ ἐπενδεδυμένα κεφάλαια εἰς πλοῖα ὑπὸ ξένας σημαίας καὶ ποῖα τὰ πλοῖα ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9247)7554)24.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 241 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθεισῶν ἀποφάσεων, δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὶ τὸ δικαιολογοῦν ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ ὅτι αἱ ἀποφάσεις, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐλευθέραν διαχείρισιν καὶ διακίνησιν τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος, ἐφαρμόζονται ἀφ’ ἧς ἐξεδόθησαν, οὐδὲ οἱουδήποτε ἐνδιαφερομένου διετυπώθησαν σχετικὰ παράπονα. 2) Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 3276) 1944 «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων ἐν τῇ Ναυτικῇ Ἐργασίᾳ» ἐκκρεμεῖ εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διαβιβασθὲν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39981)2486)3. 10.1959 ἐγγράφου μας. 3) Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν ἐμπορικῶν πλοίων» ἐκκρεμεῖ εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διαβιβασθὲν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6027)242)22.1.1960 ἐγγράφου μας. 4) Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 3170)1955 «περὶ Ν.Α.Τ.» ἀπεστάλη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66200)844)208.1960 ἐγγράφου μας. 5) Τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νέων σχολῶν διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν στελεχῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. 6) Ἀναφορικῶς μὲ τὴν μείωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου ὑπηρεσίας τῶν ὑποψηφίων ἀξιωματικῶν διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς ἐξετάσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καὶ τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ μελέτην. Εἰδικώτερον πρὶν ἢ καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις, ἀναμένομεν νὰ ἐκδηλωθῶσι τὰ ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ των συμπληρούντων προσόντα πρὸς ἀπόκτησιν τοῦ διπλώματος τούτου, ἀποτέλεσμα κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 4091)18.8.1960 διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας κτηθεῖσα ὑπηρεσία θὰ λογίζηται, διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους προσερχομένους δι’ ἐξετάσεις, εἰς τὸ ἀκέραιον πρὸς συμπλήρωσιν τῆς κατὰ νόμον ἀπαιτουμένης θαλασσίας ὑπηρεσίας. Ὡς γνωστόν, μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. ἡ ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν μὴ συμβεβλημένων ἀσφαλιστικῶς μετὰ τοῦ Ν.Α.Τ. ναυτικὴ ὑπηρεσία, ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν μόνον κατὰ τὰ ⅔ αὐτῆς καὶ κατ’ ἀκολουθίαν διὰ μεγάλον ἀριθμὸν ὑποψηφίων ἀξιωματικῶν, ὁ χρόνος ναυτικῆς ὑπηρεσίας ἐπηυξάνετο κατὰ μεγάλον χρονικὸν διάστημα. Ἤδη ἀναμένεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συμπληρούντων ναυτικὴν ὑπηρεσίαν θὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς καὶ θέλουσιν ἐπαρκῶς καλυφθῇ αἱ σημεριναὶ ἀνάγκαι τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. 7) Τὸ σχέδιον Β. Δ. «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας» ἔχει καταρτισθῆ ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ἀποφάσεων τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναδιοργανώσεως Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν ἐπὶ τεθέντων εἰς αὐτὴν ἐρωτημάτων ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάληψιν παρὰ τοῦ Υ.Ε.Ν. ἁρμοδιοτήτων τινῶν ἀφορωσῶν εἰς θέματα ἅτινα διαχειρίζονται σήμερον ἕτερα Ὑπουργεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9246)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 8.8.60 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς πλήρους προστασίας τῶν ἠσφαλισμένων ναυτικῶν εἰς τὰ Παραρτήματα Ο. Ν., ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὰς ἁρμοδίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου Ὑπηρεσίας καὶ τελεῖ ἤδη ὑπὸ μελέτην, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν αἰτουμένη ἐξίσωσις τῶν ἠσφαλισμένων Κέντρου καὶ Ἐπαρχιῶν καὶ δὴ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν παρ’ ἰατρῶν εἰδικοτήτων περίθαλψιν, βάσει πάντοτε τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ οἰκείου κεφαλαίου. Πάντως, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος, ἀπαιτεῖται πίστωσις χρόνου, ἵνα ἐξετασθοῦν τὰ συγκεκριμένα στατιστικὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτίμησις τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως ἣν τὸ οἰκεῖον Ταμεῖον θὰ κληθῇ ν’ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9256)7563)24.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ἑκάστην Δευτέραν πρωΐαν ὁ λιμὴν Ἑρμιόνης ἐξυπηρετεῖται πλήρως διὰ τοπικοῦ πλοίου Κοινοπραξίας Ἀργοσαρωνικοῦ, ἀναχωροῦντος ἐξ Ἑρμιόνης ὥραν 06.00′ διὰ Πόρον, Μέθανα, Πειραιᾶ. 2. Λόγῳ μικρᾶς κινήσεως ἐπιβατῶν πρὸς Ἑρμιόνην, ἡ ἐκεῖ προσέγγισις τοῦ πλοίου, τοῦ ἀναχωροῦντος ἕκαστον Σάββατον, ὥραν 15.30′, ἐκ Πειραιῶς, κατηργήθη. Οἱ ἐπιβάται πρὸς Ἑρμιόνην ἱκανοποιοῦνται διὰ τοῦ ἀναχωροῦντος σκάφους ἐκ Πειραιῶς ὥραν 14.30′ ἕκαστον Σάββατον. Σημειωτέον, ὅτι τὸ ὅλον δρομολόγιον Πειραιῶς–Σπετσῶν–Ἑρμιόνης ἑκάστου Σαββάτου, ὥρας 15.30′, κατηργήθη ὁλοσχερῶς τὴν 12ην τρέχοντος, διότι παρουσίαζε ἐλαχίστην κίνησιν. 3. Τέλος, τὰ ἐκτελοῦντα δρομολόγια μέχρι Σπετσῶν πλοῖα προσεγγίζουν εἰς Ἑρμιόνην μόνον κατὰ τὸ πρὸς Σπέτσας πλοῦν των, καταργηθείσης τῆς δευτέρας προσεγγίσεως τὴν αὐτὴν ἡμέραν κατὰ τὴν πρὸς Πειραιᾶ ἐπιστροφήν των, διότι τοῦτο ἐπέφερε μιᾶς ὥρας καθυστέρησιν εἰς τὸ δρομολόγιον ἐπιστροφῆς καὶ κατὰ συνέπειαν δικαιολογημένως διεμαρτύροντο οἱ πολυάριθμοι ἐπιβάται Σπετσῶν. Κατωτέρω παραθέτομεν λεπτομερῶς τὰ ἐκτελούμενα ἑβδομαδιαίως δρομολόγια Ἑρμιόνης, ἐξ ὧν προκύπτει, ὅτι ἀδικαιολογήτως παραπονοῦνται οἱ κάτοικοι αὐτῆς, δεδομένου, ὅτι ἐξυπηρετοῦνται πλέον ἢ ἐπαρκῶς, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς μικρᾶς ἐπιβατικῆς κινήσεως: Ἐκ Πειραιῶς ἑκάστην Δευτέραν, Τρίτην, Τετάρτην, Πέμπτην καὶ Παρασκευὴν τὴν 8 π.μ. καὶ 2 μ.μ., ἕκαστον Σάββατον τὴν 8 π.μ. καὶ 2.30′ μ.μ. καὶ ἑκάστην Κυριακὴν τὴν 8 π.μ. καὶ τὴν νύκτα τῆς Κυριακῆς κατ’ εὐθεῖαν δι’ Ἑρμιόνην διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ τοπικοῦ ἐξ Ἑρμιόνης τῆς πρωΐας τῆς Δευτέρας, ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρομεν. Ἐπίσης τὸ πλοῖον τὸ ἀναχωροῦν ἐκ Πειραιῶς τὴν 2μ.μ. ἑκάστης Παρασκευῆς, μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ μέχρι Σπετσῶν πλοῦ του, παραμένει εἰς Ἑρμιόνην καὶ ἀναχωρεῖ ἐκεῖθεν τὴν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου διὰ Πειραιᾶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8730)1.8.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐκφορτώσεως καὶ οὐχὶ ἐναποθηκεύσεως εὐφλέκτων καὶ ἐκρηκτικῶν ὑλῶν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἐμελετήθη ὑπὸ ὅλων τῶν ὑπευθύνων ὑπηρεσιῶν, ἀντιπρόσωποι τῶν ὁποίων συνελθόντες εἰς κοινὴν σύσκεψιν τὴν 30.7.59 ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ μόνη κατάλληλος θέσις διὰ τὴν διακίνησιν τῶν εὐφλέκτων ὑλῶν εἶναι ὁ προβλὴς «Κερατοπύργου», εἰς ὃν, πρὸ τῆς χρησιμοποιήσεώς του πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, δέον νὰ ἐκτελεσθοῦν ὡρισμέναι διαρρυθμίσεις ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9051)17.8.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 30.7.1960 ἐρώτησις κλπ. τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἁρμόδιον νὰ παράσχῃ τὰς αἰτουμένας πληροφορίας εἶναι μόνον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον τὰ ΓΕΚ ἐξαρτῶνται ἱεραρχικῶς καὶ ἐλέγχονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8721)7067)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.7.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς πλήρους προστασίας τῶν ἠσφαλισμένων ναυτικῶν εἰς τὰ Παραρτήματα Ο. Ν., ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὰς ἁρμοδίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπηρεσίας καὶ τελεῖ ἤδη ὑπὸ μελέτην, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν αἰτουμένη ἐξίσωσις τῶν ἠσφαλισμένων Κέντρου καὶ Ἐπαρχιῶν καὶ δὴ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν παρ’ ἰατρῶν εἰδικοτήτων περίθαλψιν, βάσει πάντοτε τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ οἰκείου Κεφαλαίου. Πάντως διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος, ἀπαιτεῖται πίστωσις χρόνου, ἵνα ἐξετασθοῦν τὰ συγκεντρούμενα στατιστικὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτίμησις τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως, ἣν τὸ οἰκεῖον Ταμεῖον θὰ κληθῇ ν’ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Σιαφλέκη. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ἐν περιλήψει ἁλιεργάτης Δημ. Γιαλαμπούκας ἐργαζόμενος εἰς τὸ Π)Κ «ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» νηολογίου Πειραιῶς 1511 ἐπετέθη ἐν πλῷ τὴν 22.3.1960 κατὰ τοῦ Κυβερνήτου τοῦ ὡς ἄνω πλοίου Καρατζῆ Γεωργίου κτυπήσας τοῦτον διὰ σφύρας εἰς τὰ ἰσχία καὶ ἀπειλήσας νὰ τὸν ρίψῃ εἰς τὴν θάλασσαν. 2. Τὸ ἀνωτέρω συμβὰν κατεχωρήθη εἰς τὸ ἐπίσημον ἡμερολόγιον τοῦ πλοίου καὶ ὡς τούτου ὁ Λιμενάρχης Χαλκίδος ἠναγκάσθη νὰ ἀφαιρέσῃ αὐτεπαγγέλτως παρὰ τοῦ Γιαλαμπούκα τὴν ἄδειαν τοῦ ἁλιεργάτου κρίνων, ὅτι ἡ διαγωγή του εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δημιουργοῦνται βάσιμοι φόβοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς τῶν ἐπὶ τοῦ ἄνω πλοίου ἐπιβαινόντων. 3. Ταὐτοχρόνως ὁ αὐτὸς Λιμενάρχης ἐνεργεῖ προανάκρισιν ἐναντίον τοῦ εἰρημένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Ποινικοῦ καὶ Πειθαρχικοῦ Κώδικος Ε. Ν., συμφώνως δὲ τῷ ἄρθρῳ 58 τοῦ αὐτοῦ Κώδικος ἐπὶ τοιούτων παραβάσεων κατάσχεται, οὐχὶ μόνον τὸ ναυτικὸν φυλλάδιον τοῦ κατηγορουμένου, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἄδεια. 4. Πάντως εἶναι ἀνακριβέστατον, ὅτι ἀφῃρέθη ἡ ἄδεια παρὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἀναγινώσκει τὴν ἐφημερίδα «ΑΥΓΗ». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς, ἀπὸ 23.5.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, καταχωρηθείσης εἰς τὸ οἰκεῖον βιβλίον ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1811, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς νήσου Σκύρου ὑπὸ τοῦ Α)Π «ΚΥΚΝΟΣ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς τουριστικῆς γραμμῆς Κύμης–Σκύρου–Βορ. Σποράδων–Βόλου, τὸ ἐν λόγῳ πλοῖον ἐπιχορηγεῖται ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ, ὅστις καὶ ἔχει καθορίσει τὰ, τρὶς τῆς ἑβδομάδος ἐκτελούμενα δρομολόγια μὲ ἀναχώρησιν ἐκ Κύμης κατὰ Σάββατον ὥραν 13.00′. Συνεπῶς, διὰ τὴν προτεινομένην τροποποίησιν δρομολογίων δέον κατ’ ἀρχὴν νὰ συμφωνήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος θέλομεν προέλθει εἰς σχετικὰς μετ’ αὐτοῦ συνεννοήσεις. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι τὴν συγκοινωνίαν Κύμης —Σκύρου ἐκτελεῖ ἐπίσης τρὶς τῆς ἑβδομάδος κατάλληλον πετρελαιοκίνητον, ἐπιχορηγούμενον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ὁλικῆς χωρητικότητος 68 κόρων καὶ μεταφορικῆς ἱκανότητος 75 ἐπιβατῶν κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Ε. Ρήγα, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Ι. Σιαφλέκη. Ἐπὶ τῆς, ἀπὸ 15 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Λ. Λασκαρίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν λιμένων Βορ. Ἑλλάδος καὶ τῶν νήσων Αἰγαίου ὡς καὶ τὴν ἀπ’ εὐθείας σύνδεσιν τούτων μετὰ τοῦ Πειραιῶς, περιελήφθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα ἀγόνων γραμμῶν τοῦ ἔτους 1960 δύο ἄγονοι γραμμαί, αἵτινες καὶ ἐδημοπρατήθησαν ἐγκαίρως τὴν 28.3.60, ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους. Ἡ μία τούτων, ἤτοι ἡ μεταξὺ Πειραιῶς–Σκύρου– Ἁγ. Εὐστρατίου–Λήμνου–Σαμοθράκης–Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Καβάλας, ἐμισθώθη εἰς τὸ ἐπιβατηγὸν Α)Π «ΙΟΝΙΟΝ» οὐδενὸς καταλληλοτέρου πλοίου ἐμφανισθέντος κατὰ τὴν διενεργηθεῖσαν ἀρχικὴν καὶ ἐπαναληπτικὴν δημοπρασίαν. Σημειωτέον ὅτι ἡ γραμμὴ αὕτη ἐκτελεῖται μέχρι σήμερον κανονικῶς, ἄνευ διακοπῆς τινός. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑτέραν ἄγονον γραμμὴν Πειραιῶς –Σύρου–Νήσων Αἰγαίου–Βορ. Ἑλλάδος μέχρι Θεσσαλονίκης, αὕτη, κατόπιν ἀναπροσαρμογῆς τοῦ κατὰ ταξείδιον μισθώματος, ἐμισθώθη τὸ μικτὸν πλοῖον «ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Φ» καὶ ἐπανήρχισε λειτουργοῦσα ἀπὸ 21 Μαΐου ἐ. ἔ., ἐκτελουμένη ἤδη κανονικῶς. Διὰ τῶν ἐπιδοτουμένων ὡς ἄνω δύο ἀτμοπλοίων καὶ τῶν ὑπαρχόντων δρομολογημένων φορτηγῶν πλοίων MOTOR-SHIPS ὡς καὶ τῶν ἐπιβατηγῶν πετρελαιοκινήτων τοπικῆς συγκοινωνίας, φρονοῦμεν, ὅτι ἐξυπηρετοῦνται ἐπαρκῶς αἱ ἀνάγκαι καὶ τῆς ἐπιβατικῆς καὶ ἐμπορικῆς κινήσεως τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τῶν Νήσων Αἰγαίου. Ὁ σχετικὸς νόμος περὶ ἀγόνων ἀτμοπλοϊκῶν γραμμῶν παρέχει εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίαν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπιδοτήσεως ἐπιβατηγῶν πλοίων πρὸς ἐξυπηρέτησιν συγκοινωνιακῶν μόνον ἀναγκῶν, δι’ ἐκτελέσεως ἑνὸς τὸ πολὺ καθ’ ἑβδομάδα δρομολογίου. Ἐὰν πέραν τῆς ἐξυπηρετήσεως ταύτης ὑφίσταται ζήτημα πυκνώσεως τῶν νῦν ἐκτελουμένων δρομολογίων πρὸς τουριστικὴν ἀξιοποίησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου δι’ ἐπιδοτήσεως καὶ ἑτέρου ἐπιβατηγοῦ πλοίου, τὸ θέμα τοῦτο ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ε.Ο.Τ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7879)1.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 24.6.60 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς πλήρους προστασίας τῶν ἠσφαλισμένων ναυτικῶν εἰς τὰ Παραρτήματα Ο. Ν. τελεῖ ὑπὸ μελέτην, μετὰ τὸ πέρα τῆς ὁποίας καὶ θὰ ἐπιδιωχθῇ νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις τῶν ἠσφαλισμένων Κέντρου καὶ Ἐπαρχιῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρ’ ἰατρῶν εἰδικοτήτων βεβαίως τοῦ οἰκείου ὀργανισμοῦ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ὑμέτερον 8353)6801)19.7.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2.7.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ καταρτιζομένου ἤδη νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ διέποντος τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον Ν. 3170)55 «περιελήφθη σχετικὴ διάταξις προβλέπουσα τὴν καταβολὴν ἐξόδων κηδείας εἰς τοὺς θνήσκοντας ναυτικοὺς τοὺς κεκτημένους δεκαετῆ τοὐλάχιστον ναυτικὴν ὑπηρεσίαν κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου των, ὡς καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ν.Α.Τ. 2. Ἔτι περαιτέρω περιελήφθη ἐν αὐτῷ διάταξις, ληφθεῖσα αὐτουσίως ἐκ τῆς ἰσχυούσης περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας (Α. Ν. 1846)51, ἄρθρον 32 παρ. 3), καθ’ ἣν ἐπὶ περιπτώσεων θανάτου ἠσφαλισμένων ἢ συνταξιούχων ἢ μελῶν οἰκογενείας τούτων νοσηλευομένων εἰς θεραπευτήρια διὰ λογαριασμὸν τοῦ Οἴκου Ναύτου, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἐμφανίζεται ὅπως ἐπιμεληθῇ τῆς κηδείας, τὸ Ν.Α.Τ ἢ Ο. Ν. ἀναλαμβάνουν τὴν ἐπιμέλειαν ταύτης. 3. Πέραν τῶν ἀνωτέρω, εἰς οὐδεμίαν περαιτέρω διεύρυνσιν τοῦ ἐν λόγῳ μέτρου δυνάμεθα νὰ προέλθωμεν, τὸ μὲν διότι τοῦτο δὲν θὰ ἐρείδεται ἐπὶ τῶν διεπόντων τὰ ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα οἰκείων ἀσφαλιστικῶν κανόνων, τὸ δέ, διότι τοιαῦται παροχαί, εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, δὲν καταβάλλονται καὶ παρ’ ἄλλων παρομοίων ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1767 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ε. Πρωϊμάκη κλπ., περὶ τῆς διακηρύξεως διὰ τὴν ἀγορὰν ἐκπαιδευτικοῦ σκάφους, διὰ τὰς Δημοσίας Σχολὰς Ε. Ν., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ διακήρυξις καὶ ἡ γενικὴ προδιαγραφὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ σκάφους κατηρτίσθη ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐκπροσωπούσης ὅλας τὰς ἀναγκαίας εἰδικότητας (ναυπηγοί, ἐφοπλισταί, πλοίαρχοι, μηχανικοί), οἵτινες ἀσφαλῶς ἦσαν εἰς θέσιν νὰ περιγράψουν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὸ σκάφος καὶ τὰς μηχανὰς αὐτοῦ. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπρόκειτο ἀποκλειστικῶς περὶ ναυπηγήσεως νέου σκάφους, ἀλλὰ περὶ ἀγορᾶς ἑτοίμου τοιούτου, ἡ διακήρυξις, ἥτις θὰ προδιέγραφεν ἓν ἐξ ὑπαρχῆς ἐκπαιδευτικὸν σκάφος, θ’ ἀπέκλειε κατ’ ἀνάγκην σωρείαν ἄλλων σκαφῶν καὶ θὰ περιώριζε τὰς προσφορὰς μεταξὺ μόνον τῶν ἐκ κατασκευῆς ἐκπαιδευτικῶν σκαφῶν, τῶν ὁποίων ἡ προσφορὰ ὡς γνωρίζετε, εἶναι λίαν περιωρισμένη εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. 2. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐτέθη μὲν εἰς τὴν σειρὰν προτιμήσεως (ὅρος 6 διακηρύξεως) ἐπὶ κεφαλῆς τὸ ἐκ κατασκευῆς ἐκπαιδευτικὸν σκάφος, πλὴν δὲν ἀπεκλείσθησαν καὶ τὰ λοιπὰ πλοῖα ἐκ κατασκευῆς ἢ μετασκευῆς κατάλληλα διὰ νὰ χρησιμεύσουν ὡς ἐκπαιδευτικὰ τῶν μαθητῶν τῶν Δημοσίων Σχολῶν Ε.Ν. 3. Ἤδη ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἡ οἰκεία Ἐπιτροπὴ διαγωνισμοῦ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀπορρίψεως ὅλων τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν ὡς μὴ συμφερουσῶν διὰ τὸ Δημόσιον, ἡ Ὑπηρεσία τῇ συμφώνῳ γνώμῃ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Σχολῶν ἀπεφάσισε τὴν προκήρυξιν διαγωνισμοῦ διὰ τὴν ναυπήγησιν ἐκπαιδευτικοῦ σκάφους καὶ ἀνέθεσεν εἰς Ναυπηγὸν τὴν σύνταξιν σχετικῆς μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 60999) 13.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1721 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἤδη διὰ τῆς ἀπὸ 30.6.60 ἀποφάσεώς του ἐνέκρινε τὴν ἐπιχορήγησιν τῆς Νομαρχίας Καβάλας διὰ ποσοῦ δραχμῶν 70.000 πρὸς ὀργάνωσιν Φεστιβάλ Ἀρχαίου Δράματος εἰς Φιλίππους. Ἐγένετο δὲ καὶ νεωτέρα εἰσήγησις πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἔγκρισιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως 25.000 δραχμ. διὰ τὸν ὡς ἀνωτέρω σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 7865) 1.7. 1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 50 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως πίνακα χρηματοδοτήσεως τουριστικῶν ξενοδοχείων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἔτους 1960 καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 33391. Πρὸς Τὴν Προεδρίαν Κυβερνήσεως Ὑπηρεσίαν Ἐποπτείας Τουρισμοῦ Ἐνταῦθα Θέμα: Ἐρώτησις βουλευτοῦ περὶ χρηματοδοτήσεως ξενοδοχείων τοῦ προγράμματος 1960. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1475) Τ)5.7.1960 ὑμετέρου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν κατωτέρω τὰ ζητούμενα στοιχεῖα περὶ τῆς εἰς βάρος τοῦ Κεφ. 1 ἄρθρ. 1 τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων χρηματοδοτήσεως ἔργων.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΩΚΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 6602) 25.5.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1779 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου κλπ. περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ προγράμματός του, δὲν ἠγνόησε τὴν ἐπαρχίαν Ὀλυμπίας. Πράγματι, ἤδη ἀποπερατοῦται τουριστικὸν ξενοδοχεῖον εἰς Ἀνδρίτσαιναν, ἐπραγματοποιήθη δὲ μικρὸν περίπτερον παρὰ τὸν Ναὸν τοῦ Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος. Ὡσαύτως, κατεσκευάσθη ἡ ὁδὸς Ἀνδριτσαίνης–Ναοῦ Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος, καταστήσασα τὴν πρὸς τὸν Ναὸν τοῦτο προσπέλασιν εὐχερῆ καὶ ἄνετον. Διὰ τῶν ἔργων τούτων ἀξιοποιεῖται πλήρως τὸ πλέον ἀξιόλογον κέντρον τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς ἐπαρχίας ταύτης. Ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη ἐκτελέσεως ἁπάντων τῶν ἐν τοῖς ψηφίσμασι ἀναφερομένων ἔργων, ἔργα κυρίως ὁδοποιΐας ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἢ ἄλλων Ὑπηρεσιῶν, εὑρίσκεται δὲ ἐν ἐκτελέσει ἤδη, ὡς γνωρίζομεν, ἡ ἐθνικὴ ὁδὸς ἀπὸ Πύργου εἰς Κυπαρισσίαν, ἡ συνδέουσα τὴν ἐπαρχίαν Ὀλυμπίας μὲ τὸ δίκτυον τῆς Πελοποννήσου. Πέραν τούτου, ὁ ΕΟΤ περιέλαβεν εἰς τὸ σχέδιον τοῦ 5ετοῦς προγράμματός του τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πράγματι ἀξιολόγου λουτροπόλεως τοῦ Καϊάφα δι’ ἀξιοποιήσεως τόσον τῶν ἰαματικῶν πηγῶν της, ὅσον καὶ τῶν πέριξ φυσικῶν καλλονῶν. Ἡ ἐκτέλεσις ὅμως τῶν ἔργων τούτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ χρονικῶς ἀπὸ τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6091)13.5.60 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1713 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, περὶ τῆς ἀνάγκης ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Πάργαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα τουριστικῆς ἀναπτύξεως περιελήφθη ἡ κατασκευὴ ξενῶνος εἰς Πάργαν. Ἐὰν δὲ ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου τούτου δὲν κατέστη δυνατὴ εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων τοῦ 1960 λόγῳ προτάξεως ἑτέρων ἔργων μείζονος σημασίας ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ καταστῇ αὕτη δυνατὴ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 2625) 23)2.1.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1239 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου κλπ. περὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἐν συνημμένῳ ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5878)17.3.60 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων μόλις περιελθοῦσαν ἡμῖν περὶ τῶν ὑπὸ τῆς Διοικήσεως γενομένων ἐνεργειῶν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τῶν προξενηθεισῶν λόγῳ θεομηνίας εἰς τὰ λιμενικὰ καὶ τουριστικὰ ἔργα τοῦ λιμένος Ἑρμουπόλεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 50213. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960 Πρὸς Τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως Ὑπηρεσίαν Ἐποπτείας Τουρισμοῦ Θέμα: Ὑπ’ ἀριθ. 1239 ἐρώτησις βουλευτῶν περὶ καταστροφῆς λόγῳ θεομηνίας λιμενικῶν καὶ τουριστικῶν ἔργων Ἑρμουπόλεως. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 924)1)3.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5878)17.3.60 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΣΥΡΕΠΙΣΙΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 5878. Περίληψις περιεχομένου «Σχετικῶς μὲ ὑπ’ ἀριθ. 1239 ἐρώτησιν βουλευτῶν περὶ θεομηνίας καὶ καταστροφῶν λιμενικῶν ἔργων Ἑρμουπόλεως». Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19655)26.2.60 ὑμετέρας διαταγῆς περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1239 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου κλπ., περὶ καταστροφῶν λόγῳ θεομηνίας λιμενικῶν καὶ τουριστικῶν ἔργων Ἑρμουπόλεως, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 966)22.2.60 ἀναφορᾶς τοῦ Γραφείου Νομομηχανικοῦ Κυκλάδων, ὑπεβλήθη προμελέτη πρὸς Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων (Διεύθυνσιν Γ5) προϋπολογισμοῦ 2.000.000 δραχ. διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ τῆς θεομηνίας τῆς 11.1.60 εἰς λιμένα Ἑρμουπόλεως. Ἐπίσης, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1214)10.3.60 ἀναφορᾶς τοῦ εἰρημένου γραφείου πρὸς τὴν ἰδίαν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ὑπεβλήθη πλήρης μελέτη διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν περὶ οὗ πρόκειται ἐργασιῶν, ὧν ὁ προϋπολογισμὸς δαπάνης ἀνέρχεται εἰς τὸ αὐτὸ ποσὸν τῆς προμελέτης, ἤτοι τῶν 2.000.000 δραχμῶν. Ἐν Σύρῳ τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Νομάρχης

Α. ΛΕΒΙΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 2321) 16.2.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1198 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν σχετικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπάντησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11650)16.6.60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 11650. Πρὸς Τὴν Δ)νσιν Τουριστικῆς Ἀστυνομίας Ἐνταῦθα Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3475)103)2 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίων Θεοδώρων καὶ παρὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τόσον τῶν παραλλήλως τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ, ὅσον καὶ τῆς γραμμῆς τῶν ΣΠΑΠ ζωνῶν, ὡς «ζωνῶν ἐμφανίσεως», ἔχουν ἐγκατασταθῆ καὶ λειτουργοῦν βάσει ἀδείας πλεῖστα ὀρνιθοτροφεῖα. Τὰ ἐν λόγῳ ὀρνιθοτροφεῖα θεωροῦμεν, ὅτι δὲν δυνάμεθα πλέον νὰ τὰ ἀπομακρύνωμεν. Κατόπιν τούτου, παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐκδώσητε τὰς ἀπαραιτήτους διαταγὰς καὶ προβῆτε εἰς τὰς κατὰ τὴν κρίσιν σας προσφορωτέρας ἐνεργείας ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως εὐπρεπισθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν τά τε κτίρια καὶ οἱ περιβάλλοντες αὐτὰ χῶροι, ἰδίως οἱ κείμενοι πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς δημοσίας ὁδοῦ καὶ τῶν γραμμῶν τοῦ σιδηροδρόμου καὶ συνεπῶς ὁρατοὶ ἐκ τῶν διερχομένων δι’ αὐτῶν. 2. Παρὰ τὸ 62ον χιλιόμετρον τῆς ἐν θέματι ὁδοῦ καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς θαλάσσης λειτουργεῖ ξενοδοχεῖον μεθ’ ἑστιατορίου εἰς ὃ ἐχορηγήθη τελευταίως δάνειον δι’ ἐπέκτασίν του, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Παραπλεύρως δὲ τούτου λειτουργεῖ ἐγκατάστασις παροχῆς καυσίμων καὶ ἐν γένει ἐξυπηρετήσεως διακινουμένων δι’ αὐτοκινήτων προσώπων. Ἀκριβῶς ἔναντι τῶν ἐν λόγῳ ἐγκαταστάσεων ὑφίσταται οἰκοδομὴ ἀνεγερθεῖσα ὡς ἀποθήκη, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν οἰκείαν ἄδειαν τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου, πλὴν ὅμως χρησιμοποιομένη νῦν ὡς ὀρνιθοτροφεῖον, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν σοβαρωτάτην παρενόχλησιν —λόγῳ τῆς κατὰ καιροὺς προκαλουμένης ἐκ τῶν πτηνοτροφῶν δυσοσμίας— τῶν πελατῶν τοῦ πλησίον κειμένου ξενοδοχείου. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω θεωροῦμεν ἀπαραίτητον ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπαγορευθῇ ἡ συνέχισις τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ λειτουργοῦντος παρατύπως ὀρνιθοτροφείου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ληφθῇ μέριμνα καὶ ἀπαγορευθῇ ἡ ἐγκατάστασις νέων παρομοίων ἐγκαταστάσεων, πέραν τῶν ἤδη λειτουργουσῶν ἐν τῇ περιοχῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΩΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 5694) 4.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1633 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα κλπ., περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ὧδε τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ σχετικὴν ἀπάντησιν, ἔχουσαν οὕτω: Τὸ διὰ τῆς οἰκείας δικαστικῆς ἀποφάσεως προσδιορισθὲν προσωρινῶς τίμημα τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ὡς ἐν θέματι ἀκινήτων παρεκατετέθη παρ’ ἡμῶν ἀμέσως εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἐνταῦθα. Ἀνεξαρτήτως τῆς προσφυγῆς ἡμῶν κατὰ τῆς ὡς ἄνω προσωρινῆς ἀποφάσεως, ἥτις καθώρισε καθ’ ἡμᾶς ὑπερβολικὰς τιμὰς μονάδος διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα καὶ ἣν προσφυγὴν ἠσκήσαμεν ἤδη πρὸς προάσπισιν τοῦ Δημοσίου συμφέροντος, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἠδύναντο, ἀκολουθοῦντες τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζομένην διαδικασίαν, ἤτοι διὰ τῆς ἐκδόσεως δικαστικῆς ἀποφάσεως διατασσούσης τὴν καταβολήν, νὰ εἰσπράξωσι μέρος τῆς ἀναλογούσης εἰς ἕκαστον ἀποζημιώσεως δυναμένης νὰ κυμανθῇ κατὰ τὰ νόμιμα ἀπὸ τοῦ ἡμίσεος μέχρι καὶ τοῦ συνόλου. Ἐδώσαμεν μάλιστα ἐντολὴν εἰς τὸν ἐν Θεσσαλονίκῃ δικηγόρον τοῦ Ὀργανισμοῦ, νὰ διευκολύνῃ τοὺς ἐνιδαφερομένους. Πλὴν μέχρι σήμερον οὐδεὶς τούτων ἐπεδίωξε τὴν ἄσκησιν τοῦ ὡς ἄνω δικαιώματός του. Ἀντ’ αὐτοῦ ἠσκήθησαν καὶ ὑπὸ τούτων προσφυγαὶ κατὰ τῆς προσωρινῆς προεδρικῆς ἀποφάσεως ὧν ἡ ἐκδίκασις λόγῳ συναφείας ἔχει ὁρισθῆ ὁμοῦ μετὰ τῆς ἡμετέρας προσφυγῆς τὴν 25ην τρέχοντος (Μαΐου). Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 5686) 4.5.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1612 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου περὶ τοῦ φέρρυ– μπὼτ «Ἐγνατία», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀνακοινώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλὰ περὶ ἀπαντήσεως τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ ΕΟΤ εἰς ἐρώτησιν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου, ἥτις ὑπό τινων ἐφημερίδων δὲν ἀπεδόθη καλῶς καὶ ἥτις ἐπὶ λέξει ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ ΕΟΤ θὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν (τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας). Τὰ περαιτέρω στάδια τυχὸν ἄλλης ρυθμίσεως τοῦ θέματος ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους, οἱ τελευταῖοι τῶν ὁποίων δύνανται νὰ ἀσκήσουν τριτανοκοπήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 5975) 11.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1708 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ διαγωνισμοῦ κατασκευῆς τῶν ἐπίπλων τοῦ ξενοδοχείου Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἅ πληροφορεῖ ἡμᾶς ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἀνάθεσις τῆς κατασκευῆς τῶν ἐπίπλων τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου Χίου εἰς τοὺς ἐπιπλοποιοὺς τῆς Χίου, διότι ὁ διαγωνισμὸς λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος δὲν ἠδύνατο νὰ διεξαχθῇ εἰς Χίον, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ μεταξὺ μεγάλων οἴκων δυναμένων νὰ κατασκευάσωσι τὰ ἔπιπλα ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος καὶ διότι ἡ κατασκευὴ ἐπεβάλλετο νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν συνεχῆ παρακολούθησιν τῆς ἀρχιτεκτονικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ ἀνωτέρω ἀπάντησις ἐγνωστοποιήθη ἤδη ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ εἰς τὸ Ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 5968) 11.5.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1688 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τοῦ διαγωνισμοῦ παραχωρήσεως ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ξενοδοχείου Λ. Ὑπάτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν διεξαχθείσης τὴν 6.4.60 δημοπρασίας διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἀναδόχου ἐκμεταλλεύσεως τοῦ νέου ξενοδοχείου Λ. Ὑπάτης, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534)1960 ἀποφάσεώς του κατεκύρωσε τὴν ἐκμετάλλευσιν τούτου ἐπ’ ὀνόματι τοῦ τρίτου πλειοδότου «Ο.Ε.Γ. Δασκαλάκης–Ἀλ. Χονδρός», ἀντὶ ποσοστοῦ 22% ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τοῦ ξενοδοχείου— ἑστιατορίου κλπ. Ἡ κατακύρωσις τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ διαγωνισμοῦ εἰς τὸν τρίτον πλειοδότην καὶ οὐχὶ εἰς τὸν πρῶτον ἢ δεύτερον ἐγένετο δι’ ᾐτιολογημένης ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ ἀπὸ 25–9)5.10.57 Β. Δ. «περὶ κανονισμοῦ μισθώσεων, ἐκμισθώσεων κλπ. τοῦ ΕΟΤ», καθ’ ἣν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δύναται ν’ ἀποφασίζῃ ᾐτιολογημένως ὑπὲρ τῆς κατακυρώσεως ἐπ’ ὀνόματι οὐχὶ τοῦ τελευταίου πλειοδότου, ἂν οὗτος δὲν συγκεντρώνει τὰ ὑπὸ τῆς διακηρύξεως ἀπαιτούμενα εἰδικὰ προσόντα. Ἡ διακριτικὴ αὕτη ἐξουσία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου σαφῶς ἀναφέρεται εἰς τὴν σχετικὴν διακήρυξιν τῶν ὅρων τῆς δημοπρασίας, ἅπαντες δὲ οἱ συμμετασχόντες εἰς αὐτὴν ρητῶς ἐδήλωσαν, ὅτι ἀποδέχονται ταύτην. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἔκρινεν, ὅτι ὁ Γ. Ζαμάνης δὲν κέκτηται εἰδικὴν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν ξενοδοχείου πολυτελείας, οἷον εἶναι τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Ὑπάτης, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς ἑπομένους πλειοδοτήσαντας Γ. Πετροδασκαλάκην ἢ Δασκαλάκην–Χονδρόν, οἵτινες συγκεντρώνουν τὰ ὑπὸ τῆς διακηρύξεως ἀπαιτούμενα εἰδικὰ οὐσιαστικὰ προσόντα, καθόσον διευθύνοντες ἐπιτυχῶς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐν Ἀθήναις ξενοδοχεῖα «Ἐθνικὸν» πολυτελείας καὶ «Σίτυ Πάλλας» Αʹ κατηγορίας, ὡς καὶ ἕτερα ξενοδοχεῖα ἐν τῇ λουτροπόλει τῆς Ὑπάτης, κέκτηνται μεγαλυτέραν εἰδικὴν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν ξενοδοχείου πολυτελείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 6612) 25.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1789 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη περὶ Τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς Κύμης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ΕΟΤ δὲν παραγνωρίζει τὴν Τουριστικὴν ἀξίαν τῆς Κύμης, πλὴν ὅμως, κινούμενος ἐντὸς αὐστηρῶς καθωρισμένων πλαισίων κατευθύνει πρὸς τὸ παρὸν τὴν προσπάθειάν του εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῶν κυριωτέρων τουριστικῶν κέντρων τῆς Χώρας καὶ βάσει αὐστηρᾶς ἀξιολογήσεως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν. Ἐλπίζομεν δέ, ὅτι ἡ ἐπίτευξις τῶν ἀμέσων τούτων σκοπῶν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν μελλοντικὴν ἐπέκτασιν τῆς προσπαθείας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ πρὸς ἕτερα ἐνδιαφέροντα κέντρα καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 6847) 31.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1836 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου δὲν ἔλαβεν εἰσέτι ὁριστικὰς ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 6613) 25.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1790 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ τῆς ἀνάγκης ἐκτελέσεως ὡρισμένων τουριστικῶν ἔργων ἐν Αἰδηψῷ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ἀρίστων ἀποτελεσμάτων τῆς ἀπὸ ἐτῶν συνεχιζομένης προσπαθείας τοῦ Δήμου Αἰδηψοῦ διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς ὁμωνύμου λουτροπόλεως ἐκρίθη, ὅτι οὐδεμία ἀνάμιξις τοῦ ΕΟΤ εἶναι ἐνδεδειγμένη, πλὴν τῆς οἰκονομικῆς συνδρομῆς αὐτοῦ, ὥστε νὰ καθίσταται πραγματοποιήσιμος ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπ’ αὐτοῦ προγραμματιζομένων ἔργων, ὡς ἐνημέρου ὑπὲρ πάντα ἄλλον τῶν ζωτικῶν προβλημάτων τῆς λουτροπόλεως. Ἀκριβῶς δὲ λόγῳ τῆς ἐπιδεικνυομένης ὑπὸ τοῦ Δήμου δραστηριότητος καὶ τῆς ἀκριβοῦς, ὡς ἀπεδείχθη, ἐκτιμήσεως τῆς χρησιμότητος καὶ ἱεραρχήσεως τῶν ἐκτελεστέων ἔργων, ἡ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον οἰκονομικὴ ἐκ μέρους τοῦ ΕΟΤ ἐνίσχυσις αὐτοῦ ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν ἀμέριστος. Οὕτω, πλὴν τῶν φόρων οὓς οὗτος εἰσπράττει ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ὑδροθεραπείας καὶ τῶν λογαριασμῶν τῶν ξενοδοχείων καὶ ἑστιατορίων τῆς λουτροπόλεως συνολικοῦ ποσοῦ δραχμ. 200.000 περίπου ἐτησίως, εἰδικῶς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπιχορηγεῖται κατ’ ἔτος ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ βάσει ὑποβαλλομένου ὑπ’ αὐτοῦ προγράμματος ἐκτελεστέων ἔργων. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρεται, ὅτι διὰ τὰ ἔτη 1958, 1959 καὶ 1960 ἡ ἐπιχορήγησις αὕτη ἀνῆλθεν εἰς δραχμ. 500.000 κατ’ ἔτος. Πλέον τούτων ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ παραχωρεῖται εἰς τὸν Δῆμον καὶ τὸ 10% τῶν ἐκ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν καθαρῶν κερδῶν τοῦ ΕΟΤ. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμπλήρωσιν καὶ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ ὑδροθεραπευτηρίου Ἁγ. Ἀναργύρων, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι καὶ ὁ ΕΟΤ κρίνει, ὅτι παρίσταται κατ’ ἀρχὴν ἀνάγκη ἀνεγέρσεως νέου ὑδροθεραπευτηρίου ἐν ταῖς Ι. Π. Αἰδηψοῦ, ἐμερίμνησε δὲ καὶ συνετάγη σχετικὴ προμελέτη, ἡ ἐκτέλεσις ὅμως τοῦ ἔργου δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6610)25.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1787 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μὲν θέσις τοῦ ξενοδοχείου Σκύρου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ἐν ὄψει ἑνὸς λίαν ἀπιθάνου ἐνδεχομένου, ὡς ἡ πρωτοφανὴς θαλασσοταραχὴ τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἡ δὲ κατασκευὴ τοῦ τοίχου ἀντιστηρίξεως τῆς ἀκτῆς πρὸ τοῦ ξενοδοχείου ἀπετέλεσεν ἔργον ἀναγκαῖον καὶ λίαν χρήσιμον, ὡς καὶ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς διαπιστοῖ, πρὸς προστασίαν καὶ τῆς ἀκτῆς καὶ τοῦ κτιρίου τοῦ ξενοδοχείου. Ἡ κατασκευὴ ὅμως ὁμοίου τοίχου καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς ἀκτῆς εἶναι ἔργον ἀνέφικτον, λόγῳ τῆς μεγάλης δαπάνης ἣν συνεπάγεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 6491) 23.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1772 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπισυνάψωμεν ὧδε ἀντίγραφον τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου ἡμῶν ὑπ’ ἀριθ. 1137)Τ)25.5.1960, δι’ οὗ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ἡμῶν εἰς ἐρώτησιν βουλευτῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, περὶ οὗ καὶ ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7851)1.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 36 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπισυνάψωμεν ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ἀπάντησιν, ἣν ἐδώκαμεν ἤδη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1137)Τ)25.5.1960 ἐγγράφου ἡμῶν ἐπὶ ὁμοίας καὶ περὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ, 1633 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα κλπ., διαβιβασθείσης δὲ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5694)4.5.60 ἐγγράφου ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 5694) 4.5.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1633 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα κλπ., περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ὧδε τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ σχετικὴν ἀπάντησιν, ἔχουσαν οὕτω: «Τὸ διὰ τῆς οἰκείας δικαστικῆς ἀποφάσεως προσδιορισθὲν προσωρινῶς τίμημα τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ὡς ἐν θέματι ἀκινήτων, παρακατετέθη παρ’ ἡμῶν ἀμέσως εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, ἐνταῦθα. Ἀνεξαρτήτως τῆς προσφυγῆς ἡμῶν κατὰ τῆς ὡς ἄνω προσωρινῆς ἀποφάσεως, ἥτις καθώρισε, καθ’ ἡμᾶς, ὑπερβολικὰς τιμὰς μονάδος διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα, καὶ ἣν προσφυγὴν ἠσκήσαμεν ἤδη πρὸς προάσπισιν τοῦ δημοσίου συμφέροντος, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἠδύναντο, ἀκολουθοῦντες τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζομένην διαδικασίαν, ἤτοι διὰ τῆς ἐκδόσεως δικαστικῆς ἀποφάσεως διατασσούσης τὴν καταβολήν, νὰ εἰσπράξωσι μέρος τῆς ἀναλογούσης εἰς ἕκαστον ἀποζημιώσεως, δυναμένης νὰ κυμανθῇ κατὰ τὰ νόμιμα ἀπὸ τοῦ ἡμίσεος μέχρι καὶ τοῦ συνόλου. Ἐδώσαμεν μάλιστα ἐντολὴν εἰς τὸν ἐν Θεσσαλονίκῃ δικηγόρον τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ διευκολύνῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Πλὴν μέχρι σήμερον οὐδεὶς τούτων ἐπεδίωξε τὴν ἄσκησιν τοῦ ὡς ἄνω δικαιώματός του. Ἀντ’ αὐτοῦ ἠσκήθησαν καὶ ὑπὸ τούτων προσφυγαὶ κατὰ τῆς προσωρινῆς προεδρικῆς ἀποφάσεως, ὧν ἡ ἐκδίκασις, λόγῳ συναφείας, ἔχει ὁρισθῆ ὁμοῦ μετὰ τῆς ἡμετέρας προσφυγῆς τὴν 25ην τρέχοντος Μαΐου)». Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Ζαΐμη, Π. Παπαληγούρα, Ε. Λουλακάκη καὶ Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6493)5233)60 καὶ 6824) 5527)60 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1774 καὶ 1813 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Ζαΐμη, Π. Παπαληγούρα, Ε. Λουλακάκη καὶ Μ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν τῶν εἰς χεῖρας τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων εὑρισκομένων ἀποθεμάτων οἴνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει πᾶσαν δυνατὴ προσπάθειαν διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν οἴνων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν προβαίνουσα εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἑκάστοτε ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Πρὸς τούτοις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσθη ἡ οἰνοπνευματοποίησις τῶν πλεοναζόντων ἀποθεμάτων οἴνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνία 24 Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς νέας ἐξαγωγικῆς περιόδου καὶ μέχρι σήμερον οὐδεμία καταγγελία ἐγένετο περὶ μεταφορᾶς σταφίδων ἐξ ἄλλων περιφερειῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Αἰγιαλείας ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀναμίξεως ταύτης μετὰ τῆς σταφίδος παραγωγῆς Αἰγιαλείας καὶ ἐξαγωγῆς της εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 72 τοῦ ἀπὸ 26.9.55 (30.11.55) Β. Δ. «περὶ Κωδικοποιήσεως τῶν περὶ προστασίας Κορινθιακῆς σταφίδος καὶ περὶ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διατάξεων», ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ σταφιδοκάρπου ἐξ ἄλλων περιφερειῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Αἰγιαλείας. Εἰς ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἔχει τοποθετήσει φύλακας εἰς διάφορα μέρη τῆς περιφερείας Αἰγιαλείας μὲ τὴν ἐντολὴν κατασχέσεως τῶν παρανόμων φορτίων σταφίδος. Ἐπίσης κατάσχεται ὑπὸ τοῦ ἰδίου Ὀργανισμοῦ πᾶσα ποσότης σταφιδοκάρπου προερχομένη ἐξ ἄλλης περιφερείας καὶ ἡ ὁποία ἐναποθηκεύθη εἰς τὰς ἀποθήκας Αἰγίου διαλαθοῦσα τῆς προσοχῆς τῶν φυλάκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9543)7805)2.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὰς καθορισθείσας τιμὰς ἀσφαλείας Κορινθιακῆς σταφίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν: α) Ὅτι ἡ παραγωγὴ τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος προβλέπεται ν’ ἀνέλθῃ εἰς τοὺς 95.000–97.000 τόννους. β) Αἱ ἑκάστοτε ἐν Ἑλλάδι καθοριζόμεναι τιμαὶ ἀσφαλείας δὲν διαμορφώνουν τὰς τιμὰς ἐξαγωγῆς. Εἰς τὴν διαμόρφωσιν αὐτῶν συντελεῖ τὸ ὕψος τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς καὶ αἱ ὑπὸ τῶν λοιπῶν παραγωγικῶν χωρῶν προσφερόμεναι τιμαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. γ) Αἱ τιμαὶ τῆς σουλτανίνας ἀσκοῦν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς Κορινθιακῆς, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πρόκειται περὶ συναφῶν προϊόντων, εἶναι δὲ δυνατὴ ἡ ἀντικατάστασίς της παρ’ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ διαθέσεώς της δὲν κρίνονται ἱκανοποιητικαί. δ) Κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐπεβαρύνθη μὲ τὴν κάλυψιν ἐλλειμμάτων ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος τριῶν ἐτῶν. ε) Αἱ ὁρισθεῖσαι τιμαὶ ἀσφαλείας διὰ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα, ὄχι μόνον δὲν εἶναι χαμηλαί, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὑψηλαί, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὴν λῆψιν τῶν σταφιδικῶν μέτρων τὸ ὕψος τῶν διεθνῶν τιμῶν εὑρίσκετο εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα ἡ δέ παγκόσμιος παραγωγὴ σταφίδων ἦτο κατὰ πολὺ ἀνωτέρω τῆς μέσης ἐτησίας διεθνοῦς καταναλώσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως παρὰ ταῦτα ἐκτιμοῦσα τὰς ἀνάγκας τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐνισχύσῃ αὐτοὺς οἰκονομικῶς ἀπέφυγε νὰ καθορίσῃ τιμὰς ἀσφαλείας βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν, αἵτινες θὰ ἐχαρακτηρίζοντο χαμηλαὶ καὶ ὥρισε τιμὰς ὑψηλάς, αἵτινες δέον νὰ θεωρηθοῦν ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς παραγωγούς. στʹ) Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν ἀνωτέρω καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι τόσον αἱ διεθνεῖς τιμαί, ὅσον καὶ αἱ τιμαὶ τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐσωτερικὸν ἐμπόριον, εὑρίσκονται κάτω τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, οὐδεμία μεταβολὴ τῶν τιμῶν ἀσφαλείας πρόκειται νὰ γίνῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 429 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10527)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀρχικῶς εἶχεν ἀποφανθῆ, ὅπως ποσότης 150 τόννων καπνῶν κρατικῆς συγκεντρώσεως ἐσοδείας 1959 τύχῃ ἐπεξεργασίας εἰς Κατερίνην. Πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπεξεργασίας τῆς ἀνωτέρω ποσότητος κρατικῶν καπνῶν, καπνέμποροι προσεφέρθησαν νὰ ἀγοράσουν ταῦτα ἀνεπεξέργαστα, ἐπειδὴ δὲ ἡ προσφορὰ των ἐκρίθη συμφέρουσα διὰ τὸ Δημόσιον, ἐπωλήθησαν τὰ ἐν λόγῳ καπνὰ ἀνεπεξέργαστα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀρχικὴ ἀπόφασις περὶ ἐπεξεργασίας αὐτῶν εἰς Κατερίνην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9202)7509)24.8.1960 ὑμετέρου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς ἐξαγγελίας τῶν σταφιδικῶν μέτρων ἐσοδείας 1960)61, αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εὑρίσκονται εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ἡ δὲ παγκόσμιος παραγωγὴ εἶναι κατὰ πολὺ ὑψηλοτέρα τοῦ μέσου ὅρου τῆς ἐτησίας διεθνοῦς καταναλώσεως, ὡρίσθησαν εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα, χωρὶς νὰ ἐπαληθεύσουν αἱ φῆμαι περὶ ὑποβιβασμοῦ αὐτῶν. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει συνεχῶς προσπαθείας εὐρύνσεως τῶν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς σταφίδας γενικῶς, μὴ παραλείπουσα νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, διὰ τὴν κατάκτησιν καὶ τῶν ἀγορῶν τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 428 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10526)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ μετὰ προσοχῆς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀγορᾶς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1958 καὶ 1959 καὶ ὁσάκις παρετηρήθησαν τάσεις ὑποτιμήσεως αὐτῶν, κατόπιν προσωπικῆς ἐπεμβάσεως ἡμῶν, αἱ τιμαὶ τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν ἀποκατεστάθησαν εἰς ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπίπεδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν 1) ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8362)19.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη ἀναφορᾶς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καβάλας, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8628)2146)12.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπεξεργασίας καπνῶν εἰς Καβάλαν. Κατὰ τὰς διενεργουμένας ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ παρεμβάσεις εἰς τὰς ἀγορὰς γωρικῶν καπνῶν, λαμβάνεται μέριμνα, κατόπιν κυβερνητικῆς ἐντολῆς, ὅπως ἡ ἐπεξεργασία τῶν συγκεντρουμένων καπνῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης συντελεῖται ἀποκλειστικῶς εἰς Κέντρα τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας. Εἰδικότερον, διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1959 ἀπεφασίσθη, ὅπως, ἐπὶ πλέον τῶν συγκεντρωθησομένων καπνῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, μεταφερθῶσι πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς κέντρα αὐτῆς, ἕτεροι 2060 τόννοι καπνῶν συγκεντρώσεως Κεντρικῆς καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας. Οὕτως, εἰς Καβάλαν θὰ τύχωσιν ἐπεξεργασίας περὶ τοὺς 1.700 τόννους κρατικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959, ἐξ ὧν 870 Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ 830 Κεντρικῆς καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ 1) τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1801 καὶ 286 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα, καὶ 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γαβριηλίδη ἀναφορᾶς, ἐν σχέσει μὲ τὴν διενεργηθεῖσαν ὑπὸ τῆς ΣΕΚΕ ἢ τοῦ ΕΟΚ, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, συγκέντρωσιν καπνῶν περιφερείας Νομοῦ Κιλκίς, διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἀντιστοίχως διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6813)1960, 9547)60 καὶ 6042)60 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ προσφερθεῖσαι ὑπὸ τῆς ΣΕΚΕ τιμαὶ διὰ τὰ ὡς ἄνω καπνά, ἦσαν κανονικαὶ καὶ ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὴν ποιοτικὴν στάθμην τῶν καπνῶν, ἡ ὁποία ἦτο λίαν χαμηλή, ὡς ἄλλωστε τοῦτο διεπιστώθη καὶ ἐκ γενομένης ἐπανεξετάσεως τῶν καπνῶν 84 παραγωγῶν τῆς πόλεως Κιλκὶς ὑπὸ πραγματογνωμόνων τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, κατόπιν ὑποβληθέντος σχετικοῦ ὑπομνήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, περὶ ἐπαναβαθμολογήσεως αὐτῶν Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 193 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Λασκαρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9206)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου ἀναφορᾶς τῶν καπνοπαραγωγῶν Αἰτωλικοῦ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9167)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ 3) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Λασκαρίδη ὁμοίας ἀναφορᾶς, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9280)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, βάσει τῶν κειμένων περὶ καπνοῦ διατάξεων, ἀπαγορεύεται εἰς τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ νὰ ἀγοράζῃ καπνὰ ἀνήκοντα εἰς παραβάτας τῶν ὡς ἄνω διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8363) 6811)60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 5.7.60, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων, πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων ἐκ τῶν θεομηνιῶν τῆς 18ης Ἰουνίου εἰς τὴν πόλιν Καβάλας, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ διαλαμβανομένου ἐν τῇ ἐρωτήσει θέματος τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, τῆς εἰδικῆς ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως τῶν ὅρων τῆς πιστοδοτήσεως τῶν διαφόρων τάξεων, ἐν αἷς καὶ ἡ ἐπαγγελματοβιοτεχνικὴ τάξις, ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας καὶ εἰδικώτερον μετὰ τὴν 18ην Ἰουνίου ἐ.ἔ. σχετικαὶ ἀποφάσεις, δι’ ὧν α) ηὐξήθη τὸ ὅριον τῆς προεξοφλήσεως γραμματίων καὶ συναλλαγματικῶν ἄνευ προσκομίσεως τιμολογίων, προκειμένου περὶ ἐπαρχιῶν, ἀπὸ 35.000 εἰς 50.000, ἐπεμηκύνθη ἡ διάρκεια αὐτῶν ἀπὸ 3 εἰς 6 μῆνας καὶ ἐμειώθη τὸ ἐπιτόκιον προεξοφλήσεως καὶ τὰ ἔξοδα προμηθείας ἀπὸ 10% καὶ 2% εἰς 8% καὶ 1% ἀντιστοίχως (ἀριθ. ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1167)60, β) ἐβελτιώθησαν οἱ ὅροι χρηματοδοτήσεως τῶν συνεταιρισμένων μικρομεσαίων ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων, αἵτινες δὲν δύνανται νὰ χρηματοδοτηθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐν ἰσχύϊ ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ δανείου κατὰ συνεταιρισμένον ἐπαγγελματίαν ἀπὸ 7.500 εἰς 15.000 δραχμὰς (ἀριθ. ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1167)60), γ) ἐνεκρίθη τὸ πρῶτον ἡ χρηματοδότησις τῶν ἐν γένει ἐπαγγελματιῶν, τῶν διατηρούντων ἐπιχειρήσεις, αἵτινες παρουσιάζουν τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, διὰ παροχῆς δανείου μέχρι ποσοῦ 40.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἀνακαίνισιν καὶ ἐξοπλισμὸν τῶν καταστημάτων των ἀνεξαρτήτως πάσης ἄλλης προβλεπομένης ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἐξοφλουμένου εἰς 6|μηνιαίας δόσεις, μετὰ δωδεκάμηνον ἀπὸ τῆς χορηγήσεως (ἀριθ. ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1167)60, δ) ἐνεκρίθη ἡ αὔξησις τοῦ ὁρίου χρηματοδοτήσεως τῶν οἰνοποιῶν, διὰ τὴν προμήθειαν γλεύκους ἢ σταφυλῶν πρὸς οἰνοποίησιν, ἀπὸ 40.000 εἰς 70.000 (ἀριθ. ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 700)3.8.60). Διὰ τῶν ὡς ἄνω γενικῶν μέτρων, φρονοῦμεν, ὅτι θὰ ἀνακουφισθῇ ἀναμφισβητήτως καὶ ἡ πληγεῖσα ἐπαγγελματοβιοτεχνικὴ τάξις τῆς πόλεως Καβάλας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7875) 1.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ θεσπισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Νόμου 522)1914 (ἄρθρον 2) ἀπαγόρευσις μεταφορᾶς καπνῶν ἐκ παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς Μακεδονίαν, ἀπεσκόπει εἰς τὴν προστασίαν τῆς γνησιότητος τῶν Μακεδονικῶν καπνῶν, ἐκ τῆς τυχὸν ἀναμίξεως αὐτῶν μὲ τοιαῦτα παλαιᾶς Ἑλλάδος. Καθ’ ὃν χρόνον ἐθεσπίσθη ἡ ἐν λόγῳ ἀπαγόρευσις, ἦτο ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη, διότι ἡ διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ καπνῶν Μακεδονίας καὶ παλαιᾶς Ἑλλάδος ἦτο τεραστία καὶ οἱ ἔμποροι, ἐν τῇ προσπαθείᾳ των ἀποκομίσεως μεγαλυτέρων κερδῶν, φυσικὸν ἦτο νὰ ἐκδηλώνουν τάσεις ἀναμίξεως καπνῶν διαφόρων περιοχῶν. Ἔκτοτε, ὅμως, αἱ συνθῆκαι ἐμπορίας τοῦ καπνοῦ μετεβλήθησαν καὶ αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ἐμειώθησαν, εἰς σημεῖον, ὥστε ἡ διαφορὰ αὐτῶν πρὸς τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν παλαιᾶς Ἑλλάδος νὰ μὴ ἀφήνῃ δελεαστικὰ περιθώρια πρὸς ἀνάμιξιν καὶ οὕτως ἐξέλιπον οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλον τὴν ὡς ἄνω ἀπαγόρευσιν. Τοὐναντίον μάλιστα, ἡ ἐν λόγῳ ἀπαγόρευσις παρεμβάλλει πολλάκις ἐμπόδια εἰς τὴν ὁμαλὴν ἀπορρόφησιν τῶν παραγωγικῶν καπνῶν. Τὴν ἀνωμαλίαν ταύτην ἀποσκοπεῖ νὰ θεραπεύσῃ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 68)60 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐξουσιοδοτοῦνται οἱ ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, ὅπως, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἐγκρίνωσι τὴν μεταφορὰν παραγωγικῶν καπνῶν παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς Νέας Χώρας, κατὰ παρέκκλισιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 522)1914, Βάσει τῆς ἀνωτέρω πράξεως, ἐχορηγήθη εἰς τὴν Καπνεμπορικὴν Ἐπιχείρησιν «ΠΑΛΤΑΜΠ» Ε.Π.Ε. ἔγκρισις, διὰ τὴν μεταφορὰν μικρᾶς ποσότητος καπνῶν περιοχῆς Ἀγρινίου (50 τόννοι), εἰς Θεσσαλονίκην πρὸς ἐπεξεργασίαν, ληφθέντος ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἐπιχείρησις, μὴ διαθέτουσα ἰδίαν ὀργάνωσιν ἐπεξεργασίας εἰς τὸν τόπον τῆς ἀγορᾶς, δὲν θὰ προέβαινεν ἄλλως εἰς τὴν ἀγορὰν τούτων καὶ συνεπῶς, ἐὰν δὲν ἐχορηγεῖτο ἡ ἀνωτέρω ἔγκρισις μεταφορᾶς θὰ ἐθίγοντο οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς περιοχῆς, δεδομένου μάλιστα ὅτι, λόγῳ τοῦ μικροῦ ὄγκου τῆς παραγγελίας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἰδίαν ὀργάνωσιν ἐπεξεργασίας ἡ ἀνωτέρω ἐπιχείρησις εἰς τὸν τόπον τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ ἀνεγειρομένην εἰς Ἀγρίνιον καπναποθήκην, αὕτη εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι, ἐντὸς δὲ τῶν ἡμερῶν παραλαμβάνονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ μηχανήματα ἐπεξεργασίας καπνῶν, δι’ ὧν πρόκειται νὰ ἐξοπλισθῇ αὕτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9556)7808)2.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικῶς μὲ συγκέντρωσιν τῆς ἀδιαθέτου ποσότητος σουλτανίνας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70)25.4.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐδόθη ἡ εὐχέρεια παραδόσεως εἰς τὴν Κ.Σ.Ο.Σ. πάσης ἀδιαθέτου ποσότητος σουλτανίνας, ἥτις παρέμενεν ἀδιάθετος εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῶν ἰσχυουσῶν διεθνῶν τιμῶν ἐξαγωγῆς, πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν. Ἐν συνεχείᾳ, ἵνα ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τῆς συγκεντρωθείσης σουλτανίνας, ὑπὸ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ., ἀπεφασίσθη ἡ διὰ προχείρων δημοπρασιῶν, ἐκποίησις ταύτης εἰς τὸ ἐμπόριον, εἰς τιμὰς κατωτέρας τῶν τῆς συγκεντρωθείσης, μὲ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 220 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ αἰτημάτων ἐμπορικοῦ κόσμου Κεντροδυτικῆς Μακεδονίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀσκούμενον ἀθέμιτον ἀνταγωνισμὸν ὑπὸ τῶν πλανοδίων ἐμπόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐκ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9545) 7807)60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν προβαλλομένων ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 52)60 ὑπομνήματι τοῦ Συνδέσμου Ραπτῶν καὶ Ἐμπορορραπτῶν Ἡρακλείου Κρήτης αἰτημάτων τῆς ἐν λόγῳ τάξεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐκ τῶν προτεινομένων μέτρων, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 τοιοῦτον ἐμπῖπτον εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα καὶ ἀφορῶν τὴν παράτασιν διαρκείας τῶν προεξοφλουμένων γραμματίων ἀπὸ τρεῖς ἕως ἓξ μῆνας, ἔχει ἤδη ἐγκριθῆ ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1167 συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 16.9.60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ: 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 313 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9573)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀναφορᾶς τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9026)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ μετὰ προσοχῆς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ὁσάκις παρετηρήθησαν τάσεις ὑποτιμήσεως αὐτῶν, κατόπιν προσωρινῆς ἐπεμβάσεως ἡμῶν, ἀποκατεστάθησαν αἱ τιμαὶ αὐτῶν εἰς ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπίπεδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Α. Χονδρονασίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7839)1. 7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Αἱ ἀγοραὶ καπνῶν ἐσοδείας 1959, Κατερίνης, ἀνῆλθον εἰς 8.300 τόννους, ἐξ ὧν 5.600 τόννοι ἠγοράσθησαν ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου, οἱ δὲ ὑπόλοιποι 2.700 τόννοι ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Αἱ καταβληθεῖσαι εἰς τοὺς παραγωγοὺς τιμαὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν ἀνωτέρω ἀγορῶν, ἐκυμάνθησαν ἀπὸ 8–26 δραχ. κατὰ χιλ)μον, ἔναντι 6–30 δραχ. διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1958. Ἡ ἀνωτέρω διαφορὰ τιμῆς ὀφείλεται εἰς τὴν χαμηλὴν ποιοτικὴν στάθμην τῆς ἐσοδείας 1959, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐξηνάγκασε τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ νὰ προβῇ εἰς ηὐξημένας ἀγορὰς κατωτέρων καπνῶν (ἀξίας δρχ. 8 καὶ κάτω) ἀνελθούσης εἰς 1.500 τόννους ἐπὶ συνολικῆς ἀγορασθείσης ὑπ’ αὐτοῦ ποσότητος 2.700 τόννων καπνῶν τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν Κατερίνης ἀπομένοντα ἀδιάθετα ὑπόλοιπα καπνὰ ἐσοδείας 1959, ἀνερχόμενα εἰς 500 τόννους περίπου, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἀγορὰ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, καθ’ ὅσον ἀνήκουν εἰς παραβάτας διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120)59 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ καὶ ἀποκλείονται ἐκ τοῦ λόγου τούτου τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως, βάσει ρητῆς διατάξεως τῆς ἀνωτέρω πράξεως. Πάντως, δύνανται νὰ διατεθῶσιν ἐλευθέρως εἰς τὸ καπνεμπόριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ εἰσφορὰν ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καπνῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10055) 19.9.50 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἀνωτέρω εἰσφορὰ ἐπεβλήθη διὰ τοῦ Ν. 2348) 53 καὶ Ν. Δ. 2519) 53 εἰς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν καταβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως καὶ συντάξεως εἰς τοὺς ἐξελθόντας βάσει τῶν ἐν λόγῳ νόμων, τοῦ ἐπαγγέλματος καπνεργάτας καὶ τοὺς συνταξιούχους τοῦ καταργηθέντος διὰ τῶν αὐτῶν νόμων Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν. Ἡ ἐν λόγῳ εἰσφορά, ἐπιβληθεῖσα ἀρχικῶς διὰ τῶν ἀνωτέρω νόμων ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων καπνῶν ἐσοδείας 1952– 1953 καὶ 1954 ἐπεξετάθη δι’ ἡμετέρας ἐντολῆς καὶ διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων καπνῶν ἐσοδειῶν 1955–59, τὰ δὲ ποσοστὰ αὐτῆς ἐμειοῦντο προοδευτικῶς καὶ ἀναλόγως τῆς καλύψεως τῶν ὡς ἄνω ἐκτάκτων δαπανῶν ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ φυσιολογικῆς ἀπορροφήσεως ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ τῶν συγχωνευθέντων εἰς αὐτὸ καπνεργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθμ. 1867) ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7432)5999) 20.6.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἵνα διευκολύνῃ τὴν διάθεσιν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν ἐσοδείας 1959 εἰς ἱκανοποιητικὰς διὰ τοὺς παραγωγοὺς τιμὰς ἀπεφάσισεν ὅπως παρέμβῃ τὸ Κράτος μέσῳ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἰς τὴν καπναγορὰν ἐκ παραλλήλου μὲ τὰς διενεργουμένας ὑπὸ τοῦ ἐλευθέρου καπνεμπορίου ἀγοράς, ἔδωσε δὲ ἐντολὰς εἰς τὰ ἁρμόδια διὰ τὴν βαθμολόγησιν τῶν καπνῶν ὄργανα τοῦ ΕΟΚ, ὅπως ἐξαντλήσουν πᾶν ἐπιτρεπτὸν ὅριον ἐπιεικείας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ποιοτικὴν κατάστασιν τῶν βαθμολογουμένων καπνῶν: Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑποβληθείσας καὶ ἡμῖν διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν ἐνίων κοινοτήτων τῆς περιφερείας Αἰτωλοακαρνανίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ ΕΟΚ βαθμολόγησιν τῶν καπνῶν των, γνωρίζομεν, ὅτι διετάχθη ἡ μετὰ μείζονος κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιεικείας ἐπαναβαθμολόγησις τῶν καπνῶν τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀδιαθέτων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1958 διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10042) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἀγορῶν ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχανιῶν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1958 καὶ 1959 θὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 565 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10.000)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν θεμάτων ἡμετέρας ἁρμοδιότητος: 1) Ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ μετὰ προσοχῆς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀγορᾶς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ὁσάκις παρετηρήθησαν τάσεις ὑποτιμήσεως αὐτῶν, κατόπιν προσωπικῆς ἐπεμβάσεως ἡμῶν ἀποκατεστάθησαν αἱ τιμαὶ αὐτῶν εἰς ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπίπεδα. 2) Τὰ καπνὰ τῶν χωρίων μικτοῦ τύπου προσομοιάζουν πρὸς τὰ ἐξαγώγιμα καὶ συνεπῶς ὑπάγονται εἰς τὰ μέτρα τὰ λαμβανόμενα διὰ τὰ καπνὰ ταῦτα. 3) Ἡ καλλιεργητέα διὰ καπνῶν ἔκτασις καθορίζεται κατ’ ἔτος διὰ πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δυνατοτήτων ἐξαγωγῆς καὶ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἑκάστης καλλιεργουμένης ποικιλίας καπνοῦ, ὡς καὶ τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων ἑκάστης τούτων καὶ τῶν εἰδικῶν γεωργοοικονομικῶν ὅρων ἑκάστης καπνικῆς περιφερείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9970)8112)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ προσφορὰν βαγονίων–ψυγείων ἐκ Γιουγκοσλαβίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πράγματι, ὑπεβλήθη προσφορὰ Γιουγκοσλαβικῆς προελεύσεως διὰ πλαίσια βαγονίων–ψυγείων εὐθηνοτέρα τῆς Ρουμανικῆς τοιαύτης καὶ μὲ διακανονισμὸν τῆς ἀξίας διὰ τῆς ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου δὲν ἔχει ληφθῆ εἰσέτι ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κυρίου Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9563)7825)50 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ διενεργηθέντα ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ διαγωνισμὸν προμηθείας τηλεφωνικῶν καλωδίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸν διαγωνισμὸν τοῦ ΟΤΕ διὰ προμήθειαν διαφόρων καλωδίων, προσεφέρθησαν ὑπὸ τῶν μειοδοτησάντων αἱ κατωτέρω τιμαί:

Αἱ τιμαὶ τῶν Οἴκων τοῦ ἐξωτερικοῦ νοοῦνται διὰ παράδοσιν CIF Πειραιᾶ, τοῦ δὲ Ἑλληνικοῦ ἐργοστασίου μετὰ δασμῶν Φ.Κ.Π. καὶ χαρτοσήμου, διὰ παράδοσιν εἰς ἀποθήκας ΟΤΕ. Μετὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν, ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3215)55, προβλεπομένων ἐκπτώσεων καὶ ἐπιβαρύνσεων, αἱ προσφοραὶ διεμορφώθησαν ὡς κάτωθι:

Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἀνωτέρω ὑπολογισμοῦ ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3215 περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ὁ Ἑλληνικὸς Οἶκος FULGOR τίθεται εἰς τὴν σειρὰν μειοδοσίας δεύτερος. Κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Οἴκου τούτου, ὁ διαγωνισμὸς θὰ ἔδει νὰ κατακυρωθῇ εἰς αὐτόν, ἀποκλειομένου τοῦ Ἰαπωνικοῦ, ὡς προσφέροντος τὸ προϊὸν του εἰς τιμὰς ντάμπινγκ. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποδεικνύεται. Ἐξ ἄλλου, δὲν ἤρχισεν εἰσέτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4056)1960, διὰ τοῦ ὁποίου ἐτροποποιήθησαν αἱ περὶ ντάμπινγκ διατάξεις. (Σημ.: Συνήθως εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς αἱ ἐν γένει προσφερόμεναι τιμαὶ τῶν Ἰαπωνικῶν Οἴκων εἶναι χαμηλότεραι τῶν ἄλλων χωρῶν). Ὡσαύτως, κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος οἱ Ἰάπωνες ἐπρομηθεύθησαν ἐξ Ἑλλάδος βάμβακα καὶ ἄλλα προϊόντα, ἀξίας 4.500.000 δολλαρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8737)2.8.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης ἐργοστασίων ἑτοίμων ἐνδυμάτων, ἐλαστικῶν ζωνῶν καὶ καλτσῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ θιγομένου θέματος ἡ τυχὸν ἐκδοθησομένη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἥτις ἤθελε ρυθμίσει τὸ καθεστὼς τῆς εἰσαγωγῆς τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῆς περαιτέρω ἐξαγωγῆς τῶν ἐκ τούτων παραγομένων ἑτοίμων προϊόντων θὰ ἀπέκλειε τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἑτοίμων τούτων προϊόντων εἰς ἀνάλωσιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Π. Καπνίση καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9572)7834)2.9.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 312 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν λιγνιτωρυχεῖον Σερρῶν Περδικάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὡς εἴρηται θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Βιομηχανίας καὶ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Ε. Γιαρένη, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 7853 διεκ. 6408)1. 7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς ἡμᾶς καὶ τοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 21.6.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Ε. Γιαρένη, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Καρακουλουξῆ, ἐν σχέσει μὲ εἰσαγωγὴν ἀποκομμάτων γουναρικῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ ξένων Οἴκων πρὸς ἐπεξεργασίαν ὑπὸ γουνοποιῶν Καστορίας καὶ ἐξαγωγὴν ἑτοίμων γουναρικῶν διὰ λογαριασμὸν τῶν ἐν λόγῳ ξένων Οἴκων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6501)18.1.60 ἀποφάσεως ἡμῶν, δι’ ἧς ἐπετρέπετο μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1960 ἡ ἐπεξεργασία ἀποκομμάτων ὑπὸ γουνοποιῶν Καστορίας διὰ λογαριασμὸν ξένων Οἴκων, κατὰ τὰ δι’ αὐτῆς ὁριζόμενα καὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς ἀποφάσεως ταύτης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10478)5.3.60 σχετικοῦ ἡμῶν τηλεγραφήματος, δὲν ἐπιτρέπεται ἤδη ἡ ἐπεξεργασία ἀποκομμάτων γουναρικῶν διὰ λογαριασμὸν ξένων Οἴκων. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23950)17.5.60 ὁμοίας ἀποφάσεως ἡμῶν ὡρίσθη, ὅτι συμβόλαια συναφθέντα καὶ κατατεθέντα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Τιμολογίων Ἐξαγωγῆς Καστορίας ἢ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς ἰδίας πόλεως ἀπὸ 18.2.60 μέχρι καὶ τῆς 5.3.60 (χρονολογιῶν ἐκδόσεως τῶν προαναφερομένων ὑπ’ ἀριθ. 6501 καὶ 10478 ἀποφάσεών μας), ταῦτα θέλουσιν ἐκτελεσθῆ συμφώνως πρὸς τὰ ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 6501)18. 2.1960 ἀποφάσεως ἡμῶν ὁριζόμενα, καθ’ ὅσον δὲν δύναται νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐκτέλεσίς των. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὡς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίσωμεν, ἐμπίπτει ἓν μόνον συμβόλαιον, μεταξὺ Ἕλληνος γουνοποιοῦ καὶ Γερμανικοῦ Οἴκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7845)1.6.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας κατηρτίσθη ἤδη σχέδιον νόμου θεσπίζον τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων τῆς χώρας τῆς σχετικῆς δαπάνης καλυφθησομένης ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω Ὀργανισμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ἑτέρου αἰτήματος τῶν ἐνδιαφερομένων ὑπαλλήλων, ἤτοι τῆς παροχῆς εἰς τοὺς ἐξερχομένους ἐξ αὐτῶν ποσοστοῦ μέχρις 20% ἐπὶ τῆς βασικῆς των συντάξεως ἐκ τοῦ παρὰ τῷ οἰκείῳ Ταμείῳ Συντάξεων Κλάδου Προνοίας γνωρίζομεν, ὅτι ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἰς ὃ ὑπάγεται τὸ ἀνωτέρω Ταμεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1715 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6093)13.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ συνολικῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσοδ. 1959 νήσου Χίου ἐκ 232.000 χιλ)μων ἠγοράσθησαν ὑπὸ τοῦ Καπνεμπορίου 18.000 χιλ)μα μόνον καὶ ὑπὸ τῆς ΣΕΚΕ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου 72.500 χιλ)μα εἰς τιμὰς 9–18 δραχμ. τὸ χιλιόγραμμον. Ἐκ γενομένης κατόπιν ὑποβληθέντων ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν παραπόνων ὑπὸ εἰδικῶς πρὸς τοῦτο μεταβάντος εἰς Χίον πραγματογνώμονος τοῦ Ε.Ο.Κ. ἐπανεξετάσεως τῶν πωληθέντων εἰς ΣΕΚΕ καπνῶν 23 παραγωγῶν εἰς 5 χωρία τῆς Νήσου προέκυψεν, ὅτι τόσον ἡ βαθμολόγησις, ὅσον καὶ αἱ προσφερθεῖσαι ὑπὸ τῆς ΣΕΚΕ τιμαὶ ἦσαν ὀρθαί. Ἡ ὑπολειπόμενη πρὸς διάθεσιν ποσότης καπνῶν τῆς Νήσου Χίου ἐξ 140.000 χιλ)μων καπνῶν μὴ ἐμπορευσίμων, ἀξίας 8 δραχμ. καὶ κάτω κατὰ χιλ)μον πρόκειται νὰ ἐξαγορασθῇ ὑπὸ ΕΟΚ βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34)1960 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν τῶν μὴ ἐμπορευσίμων καπνῶν παραγωγῆς Νήσου Χίου, ὀφείλεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὰς καιρικὰς συνθήκας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ κατὰ κύριον λόγον εἰς προσβολὴν τῶν καπνῶν ὑπὸ ἀσθενειῶν αἱ ὁποῖαι παρὰ τὰς παροτρύνσεις τῶν τεχνικῶν Ὀργανώσεων τῆς ΕΟΚ δὲν κατεπολεμήθησαν ὑπὸ τῶν καπνοπαραγωγῶν Χίου, ὡς τοῦτο ἐγένετο λίαν ἐπιτυχῶς εἰς ἄλλας καπνικὰς περιοχὰς, τῆς Χώρας. Διὰ τὰ ἐν λόγῳ καπνὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταβληθῶσιν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. αἱ διὰ τὰ ἐμπορεύσιμα καπνὰ τῆς Νήσου καταβληθεῖσαι ὑπὸ τῆς ΣΕΚΕ τιμαί. Πάντως ἐδόθησαν ἐντολαὶ εἰς τὰ ὄργανα τοῦ Ε.Ο.Κ. ὅπως, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὑψηλοῦ ποσοστοῦ μὴ ἐμπορευσίμων καπνῶν ἐξαντληθῇ πᾶν ἐπιτρεπτὸν ὅριον ἐπιεικείας ἐν σχέσει πρὸς τὴν ποιοτικὴν κατάστασιν τῶν ἀγοραζομένων καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 504)4.5.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1658 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατηγορίαν εἰς ἣν ὑπάγονται ἀγορανομικῶς τὰ γεωργικὰ φάρμακα, ἔχομεν τὴν τιμὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ταῦτα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 86)1957 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως μετετάγησαν ἐκ τῆς κατηγορίας τῶν οὐσιωδῶν ἐν ἐπαρκείᾳ εἰδῶν εἰς τὴν τοιαύτην τῶν ἐπουσιωδῶν μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἀγορανομικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108262)19.7.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τοῦ ὁποίου ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ἐν τῇ Χώρᾳ καταναλισκομένων γεωργικῶν φαρμάκων ποσοστὸν 80% διατίθεται μέσῳ τῆς ΑΤΕ καὶ ἐλέγχεται ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν καὶ ποιότητος παρ’ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὑπολοίπου δὲ 20% τὸ ἥμισυ περίπου προέρχεται ἐκ τῶν ἐγχωρίως παραγομένων ὑπὸ τῆς Α.Ε.Χ.Π. καὶ Λιπασμάτων καὶ οὕτω μόνον 10% διατίθεται ὑπὸ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου οὗτινος αἱ τιμαὶ ἐπηρεάζονται ἐμμέσως ἐκ τῶν παρεμφερῶν τιμῶν τῆς

Α.Τ.Ε.

Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερόμενον ὑπ’ ἀριθ. 100805)30.5.59 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας γνωρίζομεν, ὅτι παρῆλκεν ἐνέργειά τις ἐπ’ αὐτοῦ καθ’ ὅσον ἐπηκολούθησε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 103332)14030) 6.6.59 ὅμοιον τοῦ ἰδίου Ὑπουργείου, δι’ οὗ τοῦτο ἐζήτησε νὰ παραμείνῃ ἡ ὑπάρχουσα ἀγορανομικὴ κατάταξις τῶν γεωργικῶν φαρμάκων εἰς τὰ ἐπουσιώδη ἀγαθά. Ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 108262)19.5.57, 103332) 14030)6.6.59 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διαβιβάζονται ὑμῖν συνημμένως πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Σιαφλέκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7872)6427 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Σιαφλέκη κλπ., περὶ ὁμαδικῶν ἀπολύσεων ἐργαζομένων τύπου βάσει τοῦ Ν. 4046 γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἔχει ὑποπέσει εἰς τὴν ἀντίληψιν ἡμῶν τοιοῦτον θέμα ὁμαδικῶν ἀπολύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7883)6438) ὑμετέρου ἐγγράφου σας καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν κατηρτίσθη ἤδη σχέδιον νόμου ἀφορῶντος εἰς τὰς ἐπενεκτέας εἰς τὸν Ν. 3239)55 τροποποιήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τῆς διαβιβαζομένης ἡμῖν ἀπὸ 30.8.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποζημίωσιν ὑδροδοτῶν καὶ ὑδροπωλητῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ νόμου 5471)1932 «περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς τοὺς ἀχρηστευθέντας ὑδροπωλητάς», προεβλέπετο ἡ παροχὴ ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς καταστάντας ἀνέργους ὑδροπωλητὰς καὶ φρεατορύκτας περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης τῶν ἔργων ὑδρεύσεως Μαραθῶνος. Προπολεμικῶς ὑπὸ τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς ἐπεδικάσθησαν ἀποζημιώσεις εἰς διαφόρους δικαιούχους εἰς οὓς κατεβλήθη μέχρι τοῦ πολέμου ὁλόκληρος ἢ μέρος τῆς ἐπιδικασθείσης ἀποζημιώσεως ἐκ τοῦ προϊόντος τοῦ ἐπιβληθέντος ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου ὕδατος εἰδικοῦ τέλους. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καταβάλλεται μέχρι σήμερον τμηματικῶς ἡ ἀποζημίωσις τῶν μὴ ὁλοσχερῶς καταβληθεισῶν μέχρι τοῦ πολέμου ἀποζημιώσεων. Πέραν τῶν ἀνωτέρω ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι δικαιούχων εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐπεδικάσθη ἀποζημίωσις. Ἡ μία ἀφορᾷ τοὺς ἐμπροθέσμως ὑποβαλόντας αἰτήσεις περὶ ἀποζημιώσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξεδικάσθησαν λόγῳ ἀλλαγῆς τῆς συνθέσεως τῶν ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν καὶ ἡ ἄλλη τοὺς ἐμπροθέσμως ὑποβαλόντας αἰτήσεις. Λῆψις μέτρων ὑπέρ τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν θὰ εἶναι δυνατὴ, φρονοῦμεν, μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν καταβαλλομένων τμηματικῶς, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἀποζημιώσεων τῶν ἐπιδικασθεισῶν πρὸ τοῦ πολέμου, δοθέντος, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ τέλους ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου ὕδατος εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπουν τὴν ταὐτόχρονον καταβολὴν τῶν ἐπιδικασθεισῶν πρὸ τοῦ πολέμου ἀποζημιώσεων ὡς καὶ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι τυχὸν ἤθελον ἐπιδικασθῆ εἰς δικαιούχους τῶν προαναφερθεισῶν δύο κατηγοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8731)7077 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μεταπολεμικῶς, ἡ τάσις πρὸς μετανάστευσιν δὲν ἐμφανίζεται μόνον εἰς τὴν Χώραν μας, διὰ τὴν ὁποίαν δικαιολογεῖται, λόγῳ τοῦ πληθυσμιακοῦ της προβλήματος καὶ τῆς μὴ εἰσέτι πλήρους ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ καὶ εἰς πλείστας ἄλλας Χώρας, οἵτινες θεωροῦνται ὡς Χῶραι πλήρους οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, οὐδέποτε ηὐνόησεν ἢ προώθησε τὴν ὑπερπόντειον μετανάστευσιν, τοὐναντίον δὲ ἑκάστην δεδομένην περίπτωσιν, προσπαθεῖ νὰ κατοχυρώσῃ τὴν ἀναχώρησιν εἰς τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἐξασφάλισις τῶν ἡμεδαπῶν ἐργατῶν. Μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν τῆς Οἰκονομικῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας καὶ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, ἡ διαμετακίνησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἐντὸς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Χώρου, δὲν ἀποτελεῖ πλέον μετανάστευσιν, ἀλλὰ διακίνησιν τῶν ἐργατῶν ἐντὸς μιᾶς εὐρυτέρας ἀγορᾶς ἐργασίας, τῶν συμβληθεισῶν Χωρῶν, συνήθως μικρᾶς διαρκείας καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ πλήρη διασφάλισιν τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως. Τοιουτοτρόπως ἐξασφαλίζεται ἐργασία εἰς πλεονάζον ἐργατικὸν δυναμικὸν καὶ ἐπὶ πλέον διευκολύνεται ἡ τεχνικὴ εἰδίκευσις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ὠφέλιμον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Παράλληλα, ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνει πάντοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς οἰκονομικῆς της δυνατότητος, διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων εἰς τὴν Χώραν μας. Οὕτω, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, προέβη εἰς τὴν παροχὴν πιστώσεως ἐξ ἑκατὸν ἑκατομμυρίων δραχμῶν, εἰς 150 περίπου πόλεις καὶ κωμοπόλεις τῆς Χώρας, παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν καὶ λοιπῶν ἔργων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀπησχολήθησαν πλέον τῶν 30.000 ἄνεργοι, πραγματοποιήσαντες ὑπὲρ τὰ 95.000 ἡμερομίσθια. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, διὰ τῶν γενικωτέρων οἰκονομικῶν μέτρων καὶ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐκτελουμένου πενταετοῦς προγράμματος, αὐξάνεται συνεχῶς ἡ παραγωγικότης διὰ τῆς ἱδρύσεως βασικῶν βιομηχανιῶν καὶ ἐκτελέσεως μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων καὶ συνεπῶς αἱ δυνατότητες ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9198)7505 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θιγομένου διὰ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, θέματος παρεσχέθησαν σχετικαὶ ἀπόψεις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56164)10698)26. 8.1960 ἡμετέρου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 56164)10698 Πρὸς τὸ Γραφεῖον κ. Προέδρου Κυβερνήσεως Θέμα: Τροποποίησις 14)60 Διαιτ. ἀποφάσεως περὶ τῶν ἀποδοχῶν κλωστοϋφαντουργῶν. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 150313)30.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 102)20.7.1960 ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργῶν Ἑλλάδος, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47443)9635)15.7.60 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ (ΦΕΚ 326 τεῦχ. Βʹ τῆς 15.7.60) γενομένης μετατόπισιν εἰς μεταγενέστερον χρόνον τῆς ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14)60 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν «περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς τῶν ἐργατοτεχνιτῶν ἐργοστασίων Κλωστοϋφαντουργίας ἁπάσης τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἐν τῇ ἀνωτέρῳ Ὑπουργικῇ ἀποφάσει ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐν λόγῳ μετατόπισιν τῆς ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος προέβημεν, κατόπιν σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ παρ’ ἡμῖν Ἐθν. Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ἐν τῇ Διαιτητικῇ ἀποφάσει καθορισθεῖσα ἡμερομηνία ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς (1.9.60) θὰ προεκάλει ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν τῶν περὶ ὧν αὕτη ἐπιχειρήσεων ἐκ τῆς καταβολῆς ἀναδρομικῶν διαφορῶν ἡμερομισθίων πραγματοποιηθέντων κατὰ τὴν παραγωγὴν προϊόντων, ἅτινα εἶχον ἤδη διατεθῆ εἰς τὴν κατανάλωσιν, μὲ συνέπειαν τὴν ἐπίπτωσιν τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν παραχθησομένων προϊόντων πρᾶγμα ὅπερ ἀντίκειται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀκολουθουμένην κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιδιώκουσαν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς σταθερότητος τῶν τιμῶν καὶ δὴ ἐπὶ προϊόντων εὐρείας καταναλώσεως ὡς ἐν προκειμένῳ. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τῆς ἀνωτέρω Διαιτητικῆς ἀποφάσεως παρεσχέθησαν σημαντικαὶ αὐξήσεις ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων ἡμερομισθίων τῶν εἰς τὸν κλάδον κλωστοϋφαντουργίας ἀσχολουμένων ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν, ἐξικνούμεναι γενικῶς μὲν μέχρι ποσοστοῦ 15% ἐπὶ τῶν ἰσχυουσῶν ἀπὸ 24.8.1958 κατωτάτων ὁρίων, εἰδικῶς δὲ διὰ τοὺς εἰς τὰ τμήματα βαφείου, τυποβαφείου, φινιστηρίου, πλυντηρίου, λευκαντηρίου καὶ σιδηρωτηρίου ἐργαζομένους μέχρι ποσοστοῦ 22%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9225)7532 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Δ. Γιαχνῆ ἐν σχέσει μὲ τὴν κήρυξιν ὑποχρεωτικῆς διὰ πάντας τοὺς ἐργοδότας τῆς ἀπὸ 20.10.59 συλ. συμβ. ἐργασίας «περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς τῶν Βυρσοδεψεργατῶν ἁπάσης τῆς χώρας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἀπηυθύνθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2017) 589)23.1.60 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸν Πανελλήνιον Σύνδεσμον Βιομηχάνων Βυρσοδεψῶν καὶ τὴν Ὁμοσπονδίαν Ἐργατῶν Δέρματος Ἑλλάδος, δι’ οὗ ἐζητήθησαν τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 παρ. 2 τοῦ Ν. 3239)55 προβλεπόμενα στοιχεῖα, ἵνα ἐξακριβωθῇ ἐὰν συντρέχουν αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις διὰ τὴν κήρυξιν τῆς ἐν λόγῳ συλλογικῆς συμβάσεως ὡς ὑποχρεωτικῆς. Ἐπειδὴ δὲν ἐλήφθη εἰσέτι σχετικὴ ἀπάντησις ἐκ μέρους τῶν ἀνωτέρω ὀργανώσεων προέβημεν εἰς ὑπόμνησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου μας διὰ τὴν ἐπίσπευσιν ἀπαντήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7882)6437 ὑμετέρας ἀναφορᾶς, δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 25.6.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διὰ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας ἕνα δὲ ἐκ τῶν μέτρων ἅτινα ἔλαβε διὰ τὴν ἔν τινι μέτρῳ ἀντιμετώπισίν της εἶναι καὶ ἡ διάθεσις παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας σεβαστοῦ χρηματικοῦ ποσοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν καὶ ἄλλων ἔργων παρὰ τῶν διαφόρων Δήμων Κοινοτήτων μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριελήφθη καὶ ὁ Δῆμος Βόλου καί δὴ διὰ σεβαστοῦ χρηματικοῦ ποσοῦ. Ἐκτὸς ὅμως τούτου διὰ τῶν γενικωτέρων οἰκονομικῶν μέτρων καὶ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐκτελουμένου πενταετοῦς προγράμματος αὐξάνεται συνεχῶς ἐν γένει ἡ δραστηριότης διὰ τῆς ἱδρύσεως βασικῶν βιομηχανιῶν καὶ ἐκτελέσεως μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων καὶ συνεπῶς αἱ δυνατότητες ἀπασχολήσεως. Τὸ θέμα ὅμως τῆς ἀνεργίας λόγῳ τῆς σοβαρότητός του, ὡς εἶναι ἑπόμενον, προκαλεῖ πάντοτε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, πλὴν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ τοῦτο ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, δεδομένου, ὅτι συνδυάζεται μὲ τὸ ὅλον δημογραφικόν μας πρόβλημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8701)7046 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς ἀπὸ 16.7.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν ἔχει ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων τὴν εὐχέρειαν νὰ προβῇ μονομερῶς εἰς αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν ἐν προκειμένῳ νομοθεσίαν (Ν. 3239)55), τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δύναται μόνον νὰ μεσολαβήσῃ συμβιβαστικῶς καὶ περαιτέρω νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελε ζητηθῇ παρά τινος τῶν ἐνδιαφερομένων ἡ τοιαύτη μεσολάβησις ὁπότε καὶ θέλουσι ἐξετασθῇ παρ’ ἡμῶν μὲ πνεῦμα κατανοήσεως τὰ αἰτήματά των. Πρὸς τοῦτο ὅμως ἀπαιτεῖται ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἔχῃ προηγηθῇ ἀνεπιτυχῶς βεβαίως τὸ στάδιον τῶν ἀπ’ εὐθείας συλλογικῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῆς οἰκείας ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως τῶν ἐργοδοτῶν των, καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου σχετικὴ αἴτησις μετὰ τῶν ἀποδεικτικῶν τῆς ἀποτυχίας τῶν ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεων καὶ λεπτομεροῦς περιγραφῆς τοῦ ἀντικειμένου τῆς συλλογικῆς διαφορᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Π. Γλιγλῆ, Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7859)6414 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Π. Γλιγλῆ, Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μεταπολεμικῶς, ἡ τάσις πρὸς μετανάστευσιν δὲν ἐμφανίζεται μόνον εἰς τὴν χώραν μας, διὰ τὴν ὁποίαν δικαιολογεῖται λόγῳ τοῦ πληθυσμιακοῦ της προβλήματος καὶ τῆς μὴ εἰσέτι πλήρους ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας της, ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας αἵτινες θεωροῦνται χῶραι πλήρους οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας οὐδέποτε ηὐνόησεν ἢ προώθησε τὴν ὑπερπόντειον μετανάστευσιν, τοὐναντίον, δὲ εἰς ἑκάστην δεδομένην περίπτωσιν προσπαθεῖ νὰ κατοχυρώσῃ τὴν ἀναχώρησιν εἰς τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἐξασφάλισις τῶν ἡμεδαπῶν ἐργατῶν. Μετὰ τὸν δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον καὶ τὴν ἵδρυσιν τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν τῆς Οἰκονομικῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας καὶ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς ἡ διαμετακίνησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἐντὸς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χώρου δὲν ἀποτελεῖ πλέον μετανάστευσιν, ἀλλὰ διακίνησιν τῶν ἐργατῶν ἐντὸς τῆς ἑνοποιημένης ἀγορᾶς ἐργασίας τῶν συμπραττουσῶν χωρῶν συνήθως μικρᾶς διαρκείας καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ πλήρη διασφάλισιν τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως. Ἤδη ἡ χώρα μας συνῆψε συμβάσεις μετὰ τριῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν τὸ Βέλγιον, τὴν Γαλλίαν καὶ Γερμανίαν δυνάμει τῶν ὁποίων ὁ Ἕλλην ἐργάτης τυγχάνει τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ὡς οἱ ὑπήκοοι τῶν ὡς ἄνω χωρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9204)7511 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πολλάκις, διετάξαμεν ἔρευναν πρὸς διαπίστωσιν καταγγελιῶν καθ’ ἃς οἱ ὁδηγοὶ καὶ κυρίως οἱ εἰσπράκτορες τῶν λεωφορείων ὑποχρεοῦνται, ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας των, μετὰ τὴν πληρωμήν των καὶ τὴν ὑπογραφὴν τῶν μισθοδοτικῶν καταστάσεων, νὰ ἐπιστρέψουν μέρος τοῦ μισθοῦ των ἐπὶ ποινῇ ἀπολύσεως, ἀλλά, ἀτυχῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ δράσωμεν ἀποτελεσματικῶς, διότι οἱ δικαιοῦχοι ἀρνοῦνται τὸ γεγονός. Ὁσάκις δὲ τοιαύτης φύσεως ὑπόθεσις ἤχθη ἐνώπιον τῶν Ποινικῶν Δικαστηρίων, οἱ ἐργοδόται ἀπηλλάγησαν ἐλλείψει στοιχείων στηριζόντων τὴν κατηγορίαν. Ἤδη ἐπικειμένης τῆς ἐντάξεως τῶν εἰσπρακτόρων εἰς τὰ ΚΤΕΛ, ἐλπίζομεν βασίμως ριζικὴν θεραπείαν τοῦ ἀτόπου τούτου μὲ τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ταχυτέρας ἐντάξεως ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν κατατεθεῖσαι ὑμῖν ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου κλπ., ἀναφοραὶ τῶν Συλλόγων Ἐμποροϋπαλλήλων διὰ τῶν ὁποίων διαμαρτύρονται τὸ μὲν διὰ τὴν ἐγκριθεῖσαν τρίμηνον παράτασιν ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)58 ἀποφάσεως, τὸ δὲ διὰ τὴν μὴ παραπομπὴν εἰς διαιτησίαν τῆς ἐκ μέρους τῆς Ὁμοσπονδίας Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων ἐγερθείσης συλλογικῆς διαφορᾶς ἐργασίας τῶν ἐμποροϋπαλλήλων ἁπάσης τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν προκειμένῳ τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἐγκριθεῖσα τρίμηνος παράτασις ἰσχύος τῆς ἀνωτέρω διαιτητικῆς ἀποφάσεως, ἐγένετο, ἵνα μὴ μείνωσιν ἀκάλυπτοι οἱ νεοπροσλαμβανόμενοι μισθωτοὶ τοῦ κλάδου τῶν ἐμποροϋπαλλήλων ἐξ ἀπόψεως ἀποδοχῶν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς λήξεως ἰσχύος τῆς καταγγελθείσης μέχρι τῆς ἐκδόσεως νεωτέρας ἀποφάσεως διαιτησίας, δι’ ἧς θέλουσι ρυθμισθῆ ἐφεξῆς αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐν λόγῳ μισθωτῶν. Παρὰ ταῦτα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41007)8329 τῆς 25.7. 1960 ἡμετέρου ἐγγράφου παρεπέμφθη ἡ ὡς ἄνω ἐγερθεῖσα συλλογικὴ διαφορὰ ἐργασίας ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν πρὸς ἔκδοσιν σχετικῆς ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9240)7547 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου σχέδιον Ν. Δ. «περὶ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν» κατετέθη πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου προσδοκᾶται ἡ βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου καὶ τῆς παρεχομένης παρὰ τούτου ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7848)6403 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβαζομένης ἡμῖν ἀπὸ 18.6. 1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἀπασχόλησιν τοῦ καπνεργάτου Θεσ)νίκης Κων. Ραφτοπούλου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ περὶ οὗ πρόκειται καπνεργάτου ἐμπίπτει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 2345 προβλεπομένης εἰδικῆς ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9223)7530 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 2.8.1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ ἐπεμβάσεις τῶν ἀρχῶν εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης τῆς 15.5. 1960, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ὑποθέσεως οὐδὲν σχετικὸν στοιχεῖον ὑπεβλήθη ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παινέζη, καὶ Γ. Ἀράπη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8750)1096 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 184 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παινέζη καὶ Γ. Ἀράπη, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47443)9635)15.7.60 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ (ΦΕΚ 326 τεῦχος βʹ τῆς 15.7.60) γενομένην μετατόπισιν εἰς μεταγενέστερον χρόνον τῆς ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14)60 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν «περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς τῶν ἐργατοτεχνιτῶν ἐργοστασίων Κλωστοϋφαντουργίας ἁπάσης τῆς χώρας» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἐν τῇ ἀνωτέρω ὑπουργικῇ ἀποφάσει ἀναφέρεται, εἰς τὴν ἐν λόγῳ μετατόπισιν τῆς ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος προέβημεν κατόπιν σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ παρ’ ἡμῖν Ἐθν. Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ἐν τῇ διαιτητικῇ ἀποφάσει καθορισθεῖσα ἡμερομηνία ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς (1.9.59) θὰ προεκάλει ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν τῶν περὶ ὧν αὕτη ἐπιχειρήσεων ἐκ τῆς καταβολῆς ἀναδρομικῶν διαφορῶν ἡμερομισθίων πραγματοποιηθέντων κατὰ τὴν παραγωγὴν προϊόντων ἅτινα εἶχον ἤδη διατεθῆ εἰς τὴν κατανάλωσιν μὲ συνέπειαν τὴν ἐπίπτωσιν τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν παραχθησομένων προϊόντων πρᾶγμα ὅπερ ἀντίκειται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀκολουθουμένην κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπιδιώκουσαν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς σταθερότητος τῶν τιμῶν καὶ δὴ ἐπὶ προϊόντων εὐρείας καταναλώσεως ὡς ἐν προκειμένῳ. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τῆς ἀνωτέρω διαιτητικῆς ἀποφάσεως παρεσχέθησαν σημαντικαὶ αὐξήσεις ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων ἡμερομισθίων τῶν εἰς τὸν κλάδον Κλωστοϋφαντουργίας ἀσχολουμένων ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν ἐξικνούμεναι γενικῶς μὲν μέχρι ποσοστοῦ 15% τῶν ἰσχυουσῶν ἀπὸ 24.8.59 κατωτάτων ὁρίων, (εἰδικῶς δὲ διὰ τοὺς εἰς τὰ τμήματα βαφείου, τυποβαφείου), φινιριστηρίου, πλυντηρίου, λευκαντηρίου καὶ σιδερωτηρίου ἐργαζομένους μέχρι ποσοστοῦ 22%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8371)6819 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Τὰ λιγνιτωρυχεῖα Κύμης λόγῳ περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν των ὤφειλον εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτῶν τὰ δεδουλευμένα ἡμερομίσθια Ἰουνίου ἐπεμβάσει δὲ τοῦ Ἐπόπτου Ἐργασίας Χαλκίδος κατεβλήθησαν ταῦτα καὶ ἤδη καθυστεροῦνται τὰ τοῦ Ἰουλίου, ἅτινα ὡς πρὸς τὸ πρῶτον 15θήμερον τοῦ μηνὸς τούτου, θὰ καταβληθοῦν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ ἐκεῖ Ἀστυνομικὴ Ἀρχή. 2) Εἶναι ἀληθές, ὅτι συμφωνίᾳ ἐργοδότου καὶ ἐργαζομένων οἱ τελευταῖοι καταβάλλουν τὸ ¼ τῆς ἀξίας τῶν ὑποδημάτων ἐργασίας μὲ τὸ δικαίωμα, ὅπως χρησιμοποιοῦν ταῦτα καὶ ἔξω τῆς ἐργασίας. Πρὸς τακτοποίησιν τούτου ἐδώσαμεν ἤδη πρὸ μηνὸς ἐντολὴν εἰς τὸν Ἐπόπτην Ἐργασίας Χαλκίδος, ὅπως ἐφεξῆς παύσῃ ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργατῶν εἰς τὰς δαπάνας ὑποδήσεως καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ ἡ χρησιμοποίησις τούτων ὑπὸ τῶν ἐργατῶν ἔξω τῆς ἐργασίας. Διὰ τὰς φόρμας ἐργασίας καὶ τὰ κράνη οὐδὲν καταβάλλουν οἱ ἐργάται. 3) Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι οἱ λιγνιτωρύχοι Κύμης ἐργάζονται ἐντὸς ὕδατος καὶ μάλιστα ὕψους ἑνὸς μέτρου ὡς διεπιστώθη ἐξ ἐρεύνης τοῦ Ἐπόπτου Ἐργασίας Χαλκίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Ἐπὶ τῆς συνημμένως διαβιβαζομένης ἡμῖν ἀπὸ 21.6.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη, Ι. Παπαθανασοπούλου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἁμαξοκαρραγωγέων κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων κλπ. τὸ πρῶτον ἀνέκυψεν ἐν ἔτει 1928 ὅτε ἤρχισεν ἡ ἀθρόα χρησιμοποίησις τῶν αὐτοκινήτων συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἐξετοπίσθησαν τὰ ἱππήλατα μεταφορικὰ μέσα. Τότε ἐλήφθη πρόνοια ὑπὲρ τῶν οὕτω πληγέντων διὰ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς μετεκπαιδεύσεως εἰς αὐτοκίνητα τῶν μὴ ἐπιθυμούντων νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως. 2) Τὸ μέτρον τῆς ἀποζημιώσεως ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη οὐχὶ τὸ ἐνδεδειγμένον δοθέντος, ὅτι ἱκανὸς ἀριθμὸς ἐκ τῶν ἀποζημιωθέντων συνέχισε, τὸ ἐπάγγελμά του, ἱκανὸς δὲ ἐπίσης ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν ζητεῖ τὴν λῆψιν ὑπὲρ αὐτῶν προστατευτικῶν μέτρων, ἰδίᾳ μεταπολεμικῶς, ὅτε τὸ αὐτοκίνητον παρέμεινε, τὸ μόνον χερσαῖον μεταφορικὸν μέσον. 3) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον γενικώτερον ἀπασχολεῖ τὸ θέμα τῶν ἐκ τῆς τεχνικῆς ἐξελίξεως πληγέντων μισθωτῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν ἐπαγγελμάτων καίτοι οἱ ἁμαξοκαρραγωγεῖς καὶ οἱ ἀσκοῦντες παρεμφερῆ ἐπαγγέλματα ὡς τοῦ καρροποιοῦ, σαγματοποιοῦ, πεταλωτοῦ ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας των εἶναι ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίαι καὶ οὐχὶ μισθωτοὶ ἡ μέριμνα ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἀνήκει εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον. 4) Διὰ τοὺς ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ἀνεργίας πληγέντας γενικώτερον φρονοῦμεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐξυπηρετοῦντα τούτους συνιστάμενα κυρίως εἰς τὸν ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμὸν τῶν νεωτέρων ἐξ αὐτῶν καὶ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν μεγαλυτέρας ἡλικίας. 5) Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ἡ λῆψις τῶν ἀνωτέρω μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐκ τεχνολογικῆς ἀνεργίας πληγέντων προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν οἰκονομικῆς δυνατότητος διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς ὁποίας ἀπαιτοῦνται πόροι, ἡ ἐξεύρεσις τῶν ὁποίων καθίσταται προβληματικὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Ἀράπη καὶ Δ. Παινέζη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7847)6409 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τοὺς διενεργηθέντας κατὰ νυκτερινὰς ὥρας ἐλέγχους τοῦ ἐργοστασίου τῆς ἐριουργίας Κ. Σιγάρα παρ’ ἐπόπτου ἐργασίας τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν κατὰ τοὺς μῆνας Ἰούλιον καὶ Αὔγουστον ἐ. ἔ., δὲν διεπιστώθησαν παραβάσεις τῶν διατάξεων περὶ χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας, οὐδὲ τῶν τοιούτων περὶ νυκτερινῆς ἐργασίας τῶν γυναικῶν. 2) Ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐπίσης ἐλέγχου εἰς τὸ αὐτὸ ἐργοστάσιον διεπιστώθη, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις ἔχει ἐφοδιασθῆ διὰ Κανονισμοῦ Ἐσωτερικῆς Ὑπηρεσίας ἐγκεκριμένου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐπιτρέποντος τὴν ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ἐπιβολὴν πειθαρχικῶν ποινῶν (προστίμου καὶ ἀργίας) εἰς τοὺς ἀπειθαρχοῦντας ἐργατοτεχνίτας αὐτῆς. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς χρηματικῶν προστίμων διὰ παραβάσεις τοῦ Κανονισμοῦ ἀλλὰ περὶ κρατήσεως μέρους τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων διὰ κακοτεχνίαν. Ἐπειδὴ μία τοιαύτη παρακράτησις δικαιολογεῖται μόνον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δόλος τοῦ μισθωτοῦ εἰς τὴν κακοτεχνίαν ὑπεδείξαμεν τὴν εἰς τοὺς δικαιούχους ἐπιστροφὴν τῶν οὕτω παρακρατηθέντων ποσῶν. 3) Τέλος γνωρίζομεν, ὅτι παρὰ τοῦ ἐνεργήσαντος τὸν ἔλεγχον ὀργάνου μας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ διαπιστωθῇ τὸ ὅτι ἡ ἐπιχείρησις εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας τῶν ἐργαζομένων ὑποχρεώνει τούτους νὰ ἐργασθοῦν ὡρισμένα ἐκ τῶν ἡμερομισθίων τούτων ἄλλως τοὺς παρακρατεῖ ταῦτα τμηματικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 28 Ἰουνίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σωτηρίου κλπ., σχετικῶς μὲ τὰ ἐπισυμβάντα ἐργατικὰ ἀτυχήματα εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν Ἀμβούργῳ Ἐργοστασίου «Χαλυβουργικὴ» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐλάβομεν ἅπαντα τὰ μέτρα τόσον διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν αἰτίων τῶν εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο ἐπισυμβάντων ἐργατικῶν ἀτυχημάτων ὅσον καὶ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ζωῆς καὶ τῆς σωματικῆς ἀκεραιότητος τῶν ἐν αὐτῇ ἐργαζομένων. Πρὸς τοῦτο δὶς διετάξαμεν γενικὴν ἐπιθεώρησιν τοῦ ἐργοστασίου εἰδικῶν τεχνικῶν Ἐπιθεωρητῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας οἵτινες ὑπέβαλον ἡμῖν τὰς ἀπὸ 7.5.60 καὶ 4.8.1960 ἐκθέσεις τῶν ὧν ἀντίγραφα ἐπισυνάπτομεν. Σημειοῦμεν, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὰ χαλυβουργεῖα, Ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν συνέταξε κανονισμὸν περὶ τῶν τηρητέων μέτρων ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας τῶν εἰς τὰ ἐργοστάσια ταῦτα ἐργαζομένων ὅστις καὶ ἐνεκρίθη παρ’ ἡμῶν. Εἰδικώτερον διὰ τὸ ἐπισυμβὰν θανατηφόρον ἀτύχημα εἰς βάρος τοῦ ἐργάτου τῆς χαλυβουργικῆς Ν. Μαναίου εἰδικὸς τεχνικὸς ἐπιθεωρητὴς τοῦ Ὑπουργείου ἐνήργησεν αὐτοψίαν πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν αἰτίων τοῦ ἀτυχήματος τούτου τὴν σχετικὴν δὲ ἔκθεσιν ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν ἀπεστείλαμεν εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω προκύπτει σαφῶς καὶ ἀναμφισβητήτως, ὅτι ἐπράξαμεν πᾶν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν αἰτίων τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων τῶν ἐπισυμβάντων εἰς τὸ ἐργοστάσιον Χαλυβουργικῆς καὶ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων προστασίας τῶν ἐργαζομένων ἅμα δὲ καὶ τὸν κολασμὸν τῶν τυχὸν ὑπευθύνων. Ἀξιόλογον, ἐπίσης, μέτρον εἶναι τὸ διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ προσφάτως ψηφισθέντος Ν. Δ. 4104)1960 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» θεσπιζόμενον ηὐξημένον ἀσφάλιστρον εἰς 1% εἰς βάρος τῶν ἐπιχειρήσεων αἵτινες παρέχουν ηὐξημένους κινδύνους ἀτυχημάτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προβλεπομένη σύστασις ἐπιτροπῆς ἐκ προσώπων εἰδικῶν ἀφ’ ἑτέρου πρὸς πρόληψιν τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων καὶ ἐπαγγελματικῶν ἀσθενειῶν ἥτις σκοπὸν ἔχει τὴν θέσπισιν κανονισμῶν ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων, ἀσκήσεως ἐλέγχου ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων ἀσφαλείας κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Μπενᾶ, Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8376)6824 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Μπενᾶ, Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν τῶν τυφλῶν γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολιτικῶν ἀναπήρων καὶ τῶν τυφλῶν εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἐξευρέσεως ἐργασίας εἰς τοὺς ἐξ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος καταστάντας ἀναπήρους μελετᾶται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἡμῶν ἡ λῆψις εἰδικῶν μέτρων πέραν τῶν ὅσων ἤδη τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει λάβει ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8694)7639 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα καὶ καθ’ ὃ μέρος αὕτη ἀφορᾷ τὴν πρόσληψιν τῶν ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν Καλλιθέας καὶ Θεσσαλονίκης ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητος αὑτοῦ, μετεκάλεσεν εἰδικὸν ἐμπειρογνώμονα, δαπάναις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου, διὰ τὴν μελέτην καὶ εἰσήγησιν τρόπου ὀργανώσεως Ὑπηρεσίας Εἰδικῶν Τοποθετήσεων, ὡς ἡ τοποθέτησις ἀναπήρων πολιτῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8122)6632 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς συνημμένης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρη καὶ Δ. Γιαχνῆ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἰς περιοχὰς ἔνθα ἐργάζονται κεραμοπλινθοποιοὶ καὶ ἀγγειοπλάσται, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 3464)55 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων» ἡ ἀσφάλισις ἀνεργίας ἐπεκτείνεται ὅπου ὑφίσταται καὶ ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ι.Κ.Α. Ἡ διάταξις αὕτη ἐτέθη, διότι τὸ Ι.Κ.Α. εἰσπράττει ὁμοῦ μὲ τὰς ὑπὲρ αὐτοῦ εἰσφορὰς καὶ τὰς ὑπὲρ τοῦ Ο.Α. Α.Α. τεθεσπισμένας τοιαύτας, καθ’ ὅσον ὁ τελευταῖος Ὀργανισμὸς δὲν διαθέτει ὑπηρεσίας βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ εἰσφορῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7835)6990 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ι. Δραγονέτη, ὡς πρὸς τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων εἰς ἐργατοϋπαλλήλους Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς οὐδεμίαν ἄλλην πόλιν τῆς Ἑλλάδος ἔχει προγραμματισθῆ ἡ χορήγησις δανείων αὐτοστεγάσεως ποσοῦ μείζονος τῶν 60.000 δραχμῶν. Ἤδη, εἰς τὰς περισσοτέρας ἐπαρχιακὰς πόλεις ἀπεφασίσθη ἡ παροχὴ δανείων αὐτοστεγάσεως ἐκ ποσοῦ δραχ. 50.000 καὶ 40.000, βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΕΟΚ ἐπὶ τῷ τέλει ἱκανοποιήσεως μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἐργατοϋπαλλήλων, διότι ἡ ἀντίθετος τακτικὴ θὰ ἐπέφερε μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χορηγουμένων δανείων, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀντίκειται εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς δικαίας καὶ ἴσης μεταχειρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8135)6645 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περικοπὴ τοῦ ποσοῦ τῶν δανείων αὐτοστεγάσεως ἐργατοϋπαλλήλων ἐπαρχιῶν εἰς 50.000 δὲν ἀφεώρα μόνον τὰ ὑπόλοιπα 8 δάνεια ἐργατοϋπαλλήλων Καρλοβασίου, ἀλλὰ καὶ ἕτερα τοιαῦτα πλείστων ἐπαρχιακῶν πόλεων, ἐγένετο δὲ τοῦτο ἐν ὄψει τῆς ἐκπονήσεως τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος τοῦ ΕΟΚ χρήσεως 1959–60 καὶ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἱκανοποιήσεως μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ στεγαστικῶν αἰτημάτων. Δὲν παραλείπομεν νὰ σημειώσωμεν, ὅτι πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ καὶ βάσει πάντοτε τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΕΟΚ, αἱ πλεῖσται ἐπαρχιακαὶ πόλεις τῆς χώρας ἐνετάχθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα χορηγήσεως δανείων αὐτοστεγάσεως χρήσεως 1959–60 διὰ τεσσαράκοντα χιλιάδας δραχμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§8Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρουσιάσθην εἰς ὑμᾶς καὶ παρεπονέθην...

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινεν αὐτὴ ἡ διόρθωσις.

§10Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἔγινεν, ὅπως μοῦ εἶπεν ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος, ἀλλὰ δὲν διετάξατε, κ. Πρόεδρε, τὴν διατύπωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς ἡμερομηνίας ἐκείνης.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα, κ. Δερδεμέζη, μὲ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολῆται ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος.

§12Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Σᾶς παρεπονέθην, κ. Πρόεδρε, διότι ἕνα τοιοῦτον θέμα δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ διαφύγῃ τῆς προσοχῆς τῶν πρακτικογράφων ἢ τοῦ τυπογραφείου. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔγινεν ἐκ προθέσεως ἢ ἐξ ἀβλεψίας ἠθελημένης, πλὴν ὅμως, μία τοιαύτη σοβαρωτάτη συζήτησις, ἕνα τοιοῦτον εὐαίσθητον σημεῖον ἐνδιέφερεν ἡμᾶς τοὺς Ἠπειρώτας κυρίως. Ἐν τούτοις, εἰς τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀπηυθύναμεν, ὑπάρχει ἡ ὑπογραφή μου δευτέρα κατὰ σειράν, ἐν τούτοις ὅμως, δὲν εἶμαι μέσα εἰς τοὺς ὑπογράψαντας εἰς τὰ τυπωθέντα πρακτικά. Μάλιστα ἔγινε καὶ κακὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι καὶ «ἐκμετάλλευσις», κ. Δερδεμέζη! Σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέχετε ὀλίγον εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Τὶ θὰ πῇ «ἐκμετάλλευσις»;

§14Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινεν ἐκμετάλλευσις ἀπὸ ἄλλους. Τὸ πρᾶγμα ἔχει μίαν συνέχειαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἐκείνη ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν συζήτησιν τοῦ Ἰταλικοῦ ἐγγράφου, δὲν ἀναφέρει εἰς τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀπεστείλαμεν, τὴν ἐπιστολήν, καὶ τὸ ὄνομά μου, νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἔχει διατάξει τὴν ἀνατύπωσιν καὶ θὰ πρέπει εἰς τὸ προχθεσινὸν πρακτικὸν νὰ ἐγγραφῇ ὁλόκληρος ἡ ἐπιστολὴ ὡς ἔχει.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δερδεμέζη, τὸ πῶς θὰ τυπωθοῦν τὰ πρακτικά, εἶναι θέμα Προεδρείου. Αὐτὸ τὸ θέμα ἀφίσατέ το εἰς ἐμέ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ μὴ ἐκπλήσσεσθε διὰ τὸ τὶ συνέβη, σᾶς τὸ ἐξιστορῶ. Νομίζω, ὅτι τὴν 30ὴν Μαΐου ἀπηυθύνθη μία ἐπιστολὴ ἐκ μέρους τῶν Ἠπειρωτῶν βουλευτῶν. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ὑπογράφεται εἰς δύο σειρὰς καὶ ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Βουλήν. Διετυπώνετο διὰ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς μία εὔλογος καὶ ἔντονος διαμαρτυρία κατὰ τοῦ περιεχομένου τοῦ γνωστοῦ ἐκείνου ἐγγράφου τοῦ Ἰταλικοῦ Ἐπιτελείου κλπ. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Δερδεμέζη δὲν εἶναι οὔτε εἰς τὴν μίαν σειρὰν οὔτε εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ ἐγγράφου, εἶναι εἰς τὸ μέσον. Φαίνεται, δὲν τὴν ἐπρόσεξαν οἱ τυπογράφοι ἢ οἱ διορθωταί. Πάντως, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει εὐθύνην. Εἶπον εἰς τὸν κ. Δερδεμέζην νὰ κάμῃ μίαν ἐπιστολήν, λέγων, ὅτι ἐκ λάθους δὲν ἐτέθη καὶ ἡ ὑπογραφή μου. Ἔφερον δὲ προχθὲς ὁ ἴδιος τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ἐκφράσας τὴν λύπην τοῦ Προεδρείου, διότι τὸ τυπογραφεῖον δὲν ἔθεσε καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Δερδεμέζη. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ διόρθωσιν καὶ πλήρη ἱκανοποίησιν τοῦ κ. Δερδεμέζη, ἀφοῦ ἡ παρατήρησίς μου ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά; Τώρα τὶ θὰ γίνῃ; Νὰ ἀνατυπωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς 30ῆς Μαΐου, ἀφοῦ ἀμφότερα τὰ πρακτικὰ ἀλληλοσυμπληρούμενα ἀποτελοῦν ἓν ἑνιαῖον σύνολον; Δὲν ὑπῆρξεν οὔτε δόλος, οὔτε καὶ ἀμέλεια. Ἐπρόκειτο περὶ συνήθους τυπογραφικοῦ λάθους. Οὔτε ἐκμετάλλευσις ἔγινε. Δίδετε, κ. Δερδεμέζη, εἰς ἓν ἀσήμαντον λάθος, διότι τὸ πρᾶγμα βεβαίως εἶναι ἀσήμαντον, δίδετε μεγάλην σημασίαν, ἐφ’ ὅσον κανεὶς δὲν ἤθελε νὰ μὴ εἶναι ἡ ὑπογραφή σας. Τὸ ὅτι ὅμως ἡ ὑπογραφή σας ἦτο ἐν τῷ μέσῳ τῶν δύο σειρῶν, αὐτὴ βεβαίως ἦτο ἡ αἰτία τοῦ λάθους, διότι δὲν ὑπογράψατε εἰς τὴν σειράν, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι.

§16Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ λυπεῖ ἡ ἄποψίς σας, διότι μία τοιαύτη ἐπιστολὴ δι’ ἕνα τοιοῦτον ἐθνικὸν θέμα, ὅταν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἀναφέρωνται ὅλαι αἱ ὑπογραφαὶ τῶν συναδέλφων καὶ παραλείπεται ἡ ἰδική μου εὐκρινεστάτη ὑπογραφή, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ παρίδῃ κανείς. Δὲν λέγω, ὅτι σεῖς ἠθελήσατε εἴτε νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῆτε, εἴτε ὄχι. Ἔγινε μία παράλειψις, τὸ παραδέχομαι, ἀλλὰ ὡρισμέναι ἐφημερίδες τὸ ἐξεμεταλλεύθησαν, διότι τὸ ἔγραψαν κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει συμβῆ καὶ ἔχει τηρηθῆ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον πάντοτε εἰς τοιαύτας σοβαρὰς συζητήσεις, εἶναι, ὅτι ἀνατυπώνονται τὰ πρακτικά, διότι ὁ ἀναγνώστης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψάχνῃ τὰς παραπομπὰς εἰς τὰ διάφορα πρακτικά. Θὰ παρακαλέσω τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐπανορθώσῃ τὸ γενόμενον λάθος διὰ τῆς ἀνατυπώσεως τῶν πρακτικῶν ἐκείνων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δερδεμέζη, κωλύομαι ὡς Πρόεδρος νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν ποὺ εἴπατε προηγουμένως. Τὰ πρακτικὰ γράφονται διὰ τὴν διαπίστωσιν τῶν ἐδῶ λεγομένων καὶ λαμβανόντων χώραν. Αὐτὰ διαπιστοῦνται διὰ τῶν δύο πρακτικῶν. Χρειάζεσθε πρακτικὰ νὰ μοιράσετε εἰς τοὺς ἐκλογεῖς σας διὰ νὰ εἴπητε, ὅτι διεμαρτυρήθητε; Ἀμφιβάλλει κανείς, ὅτι οἱοσδήποτε Ἕλλην, πολὺ περισσότερον ὁ κ. Δερδεμέζης δὲν διεμαρτυρήθη διὰ τὸ κακόηθες τοῦ Ἰταλικοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου; Οὐδεὶς θὰ ἠρνεῖτο νὰ ὑπογράψῃ μίαν τοιαύτην ἐπιστολήν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὥρα νὰ ὁμιλοῦμεν τώρα διὰ τοιαῦτα ἀσήμαντα πράγματα. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, νὰ θεωρηθῇ λῆξαν τὸ ζήτημα. Ἔγινε μία παράλειψις, διωρθώθη, ἐτελείωσε. Τὶ τὰ θέλετε τὰ περαιτέρω;

§18Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ πάρω πρακτικὰ διὰ νὰ τὰ στείλω.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, τὶ τὰ θέλετε;

§20Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀλλά, ὅταν ἀναγινώσκωνται εἰς τὰς βιβλιοθήκας τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς καὶ αἱ σοβαραὶ αὐταὶ συζητήσεις, θὰ εἶναι μέσα καὶ ἡ σοβαρὰ καὶ ἡ εἰδικὴ αὐτὴ συζήτησις;

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δερδεμέζη, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὸν τόμον τῶν πρακτικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκδοθῇ καὶ θὰ βιβλιοδετηθῇ, θὰ εἶναι τὰ διωρθωμένα πρακτικά. Δηλαδή, θὰ ἔχῃ γίνει ἐκεῖ ἡ διόρθωσις. Συνεπῶς, ἐτελείωσε τὸ μέγα αὐτὸ θέμα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 3239)55.

§22Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ὁμοσπονδία ἠλεκτρισμοῦ καὶ ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας, δι’ ἀνακοινώσεώς της τῆς 14ης Ἰουνίου 1960 θέτει τὸ ζήτημα τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἀντεργατικοῦ νόμου 3239)55 καὶ ἐπίσης ἐπισυνάπτει εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτὴν καὶ σχέδιον νόμου περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἄρθρων τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον ἡ ἐργατικὴ ὀργάνωσις αὐτή, ἡ ὁποία διαμαρτύρεται διὰ τὸν νόμον 3239. Ὅλαι αἱ Ὀργανώσεις, ἀπὸ τὸ μικρότερον Σωματεῖον, ὅλα τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, εἰς ὅλα τὰ Συνέδρια, καὶ αὐτὸ τὸ Συνέδριον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἔχουν καταδικάσει τὴν ἀντεργατικότητα τοῦ νόμου 3239 καὶ ζητοῦν τὴν ἀντικατάστασίν του. Οὐσιαστικά, διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, γίνεται διατίμησις τῆς ἐργασίας. Αὐτὰς τὰς ἡμέρας πολλὰ παραδείγματα ἔχει νὰ εἴπῃ κανείς, ἀλλὰ θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς αὐτὸ ποὺ συμβαίνει τὶς ἡμέρες αὐτὲς μὲ τὸ ἐργαζόμενον προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων. Ἐνῷ τὰ Διαιτητικὰ Δικαστήρια ἔβγαλαν μίαν αὔξησιν διὰ τοὺς ἐργαζομένους κατὰ 8% καὶ πολυετίες, ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ περικόπτει αὐτὴν τὴν αὔξησιν ποὺ ἔδωσαν τὰ διαιτητικὰ δικαστήρια εἰς τὸ ἥμισυ καὶ καταργεῖ καὶ ὅλες τὶς πολυετίες. Ἐκτὸς αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι μόνον ὅτι διατιμᾷ τὴν ἐργασίαν ὁ νόμος αὐτός, ἀλλὰ διὰ τῶν διαφόρων διατάξεων τοῦ νόμου, ἐνῷ προβλέπεται ὅτι ἐντὸς τριμήνου πρέπει νὰ ἔχῃ ἐκδοθῆ ἡ τελεσίδικος ἀπόφασις περὶ τοῦ ποσοστοῦ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐργαζομένων ἐκείνων ποὺ ἔχουν προσφύγει εἰς τὴν διαιτησίαν, ἐν τούτοις, περνοῦν πέντε, ἕξ, δέκα μῆνες, καὶ ἑνάμισυ ἔτος ἀκόμη, χωρὶς νὰ ἐκδοθοῦν τελεσίδικοι ἀποφάσεις καὶ νὰ πάρουν αὐξήσεις οἱ ἐργαζόμενοι. Ὁ κ. ὑπουργός, κατὰ τὸ τοπικὸν Συνέδριον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ποὺ ἔγινε τελευταίως, ἐκράτησε ὑπὸ σημείωσιν, ὅτι πράγματι θὰ φέρῃ νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ τροποποιῇ τὸν ἀντεργατικὸν αὐτὸν νόμον 3239) 1955. Πρὸ ἡμερῶν ἀνήγγειλεν, ὅτι πρόκειται νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ ἀνέφερεν ὡρισμένας τροποποιήσεις τῶν ἄρθρων αὐτοῦ. Ἐὰν εἶναι πράγματι αἱ τροποποιήσεις αὐταί, ὅπως ἀνεγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν ἐξυπηρετοῦν τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δι’ αὐτό, ἡμεῖς ζητοῦμεν, ὅπως, οἱαδήποτε τροποποίησις ἢ ἀντικατάστασις τοῦ νόμου αὐτοῦ δοθῇ προηγουμένως εἰς τὰς ἐργατικὰς Ὀργανώσεις, οὕτως ὥστε νὰ κρίνουν αὐταί, ἐὰν εἶναι συμφέρον τῆς ἐργατικῆς τάξεως ὁ νόμος αὐτὸς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἢ ὄχι, τὸν ὁποῖον θὰ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς γιὰ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν Ν. 3239)55.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ νόμος 3239 ἔχει ἐξεγείρει ὅλας τὰς ἐργατοϋπαλληλικὰς Ὀργανώσεις καὶ δικαίως, διότι, ὅπως ἀνέφερε προηγουμένως ὁ κ. συνάδελφος, δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου ἔχει ἐπιβληθῆ μία διατίμησις τῆς ἐργασίας, κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον. Ἀφοῦ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀνατρέπουν συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ἀφοῦ αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις καθυστεροῦν ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δεχθῇ αὐτὸ τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων καὶ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀπεργίαι, ἢ, κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν τους, ὀφείλονται εἰς τὴν ἀνατροπὴν ἀποτελεσμάτων τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἢ εἰς τὰς καθυστερήσεις. Ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων περὶ καταργήσεως νόμων, χρησιμοποιεῖ ἄλλας μεθόδους. Οἱ αὐτοκινητισταὶ τελευταίως ἀπήργησαν καὶ τὴν συγκέντρωσίν των ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε κατὰ βάναυσον τρόπον, ἐπετέθησαν οἱ ἀστυνομικοὶ καὶ ἐτραυμάτισαν δεκάδας αὐτοκινητιστῶν, ἐνῷ εἶχον δίκαιον, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν πρὸ ἡμερῶν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπέμβῃ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων διὰ τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ αὐτοκινητισταί. Ἄλλη μέθοδος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ συνεχίζῃ τὰς συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις συνδικαλιστῶν. Προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἔγινε καὶ πρὸ ἡμερῶν εἰς Πειραιᾶ, ὁπότε ἐξετόπισεν ἓξ τὴν αὐτὴν ἡμέραν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦ νόμου 3239 διὰ ἀστυνομικῶν μεθόδων, ξυλοδαρμοῦ τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐκτοπίσεως. Θὰ ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον αὐτόν. Εἶπε προηγουμένως ὁ κύριος συνάδελφος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξήγγειλε κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 20. Ἄν πράγματι εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς ἀνεγράφη καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ μέθοδον, διὰ τῆς ὁποίας προσπαθεῖ τὰς ἰδικάς της εὐθύνας νὰ τὰς ἐπιρρίπτῃ εἰς ὄργανα συλλογικά.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, κάμνετε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐπερώτησιν. Ἡ ἐρώτησις συνίσταται εἰς τὸ νὰ ζητῇ τις πληροφορίας. Δὲν σᾶς διέκοψα. Ἐπερίμενα νὰ τελειώσητε, διὰ νὰ κάμω μίαν γενικωτέραν σύστασιν εἰς ὅλους τοὺς ἐρωτῶντας. Καὶ λέγω: Ἡ ἐρώτησις συνίσταται εἰς τὸ νὰ ζητοῦνται πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ δίδωνται ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς. Καὶ οἱ ἐρωτῶντες νὰ λέγουν, δευτερολογοῦντες, ἐὰν μένωσιν ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὰς πληροφορίας ἢ ὄχι. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐκάματε σεῖς, ἦτο, ὡσὰν νὰ ἀναπτύξατε ἐπερώτησιν.

§26Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μεταρρυθμισθῇ ὁ νόμος 3239 καὶ συντόμως θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ὅταν θὰ ἔλθῃ, οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἂς ἐπιφυλαχθοῦν νὰ διατυπώσουν τὰς ἀντιλήψεις των.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Κελτεμλίδης, Εὐαγγέλου καὶ Γιαρένης, δι’ ἐρωτήσεώς των ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν τὸν λόγον τῆς προνομιακῆς ἀπαλλαγῆς ὡρισμένων ἐργοδοτῶν κεραμοποιΐας κλπ. ἀπὸ τὴν νόμιμον ἀσφαλιστικὴν ὑποχρέωσίν των, πρὸς βλάβην τῶν συμφερόντων τοῦ ΙΚΑ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§28Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τῆς πατρίδος μας λειτουργοῦν πολλαὶ ἐπιχειρήσεις κεραμοπλαστικῆς καὶ ἀγγειοπλαστικῆς αἱ ὁποῖαι, ἐπειδὴ εἶναι ἐγκατεστημέναι καὶ λειτουργοῦν ἐκτὸς τῶν ἀστικῶν κέντρων, συμβαίνει οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοὶ νὰ μὴ ἐκπληρώνουν τὰς νομίμους ἀσφαλιστικάς των ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ ΙΚΑ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικόν, ἀλλὰ καὶ ἄδικον, διότι πολλοὶ ἐργάται ποὺ συνέβη νὰ ἐργάζωνται εἰς αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις, στεροῦνται τῶν ἀσφαλιστικῶν των δικαιωμάτων. Ἀκόμη, τὰ ἀντίστοιχα Ταμεῖα κινδυνεύουν νὰ χρεωκοπήσουν, διότι δὲν ἔχουν πόρους. Πέραν αὐτοῦ, νομίζομεν, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἀθέμιτος συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι, ἐπειδὴ εἶναι ἐγκατεστημέναι εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των, ὑφίστανται τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μικρότερον κόστος, ἐπειδὴ εἶναι ἐγκατεστημέναι ἐκτὸς τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἀλλὰ καὶ αἱ μὲν καὶ αἱ δὲ ἐπιχειρήσεις καταναλίσκουν τὰ προϊόντα των ἐντὸς τῶν ἀστικῶν κέντρων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ἔχῃ μελετήσει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τὶ μέτρα λαμβάνει, διὰ νὰ διασφαλίσῃ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ φέρει ἐπὶ τάπητος τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ΙΚΑ καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν φορέων εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐπικράτειαν. Διότι πράγματι, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἐξωφρενικόν, κατηγορία ὁλόκληρος ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἀσχολοῦνται εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, ὅπως οἱ κεραμοποιοί, νὰ δουλεύουν ὀλίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὅπου εὑρίσκεται τὸ ἐργοστάσιον, θεωρεῖται ὡς εὑρισκόμενον ἐκτὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς, νὰ μὴ εἶναι ἠσφαλισμένοι. Πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τώρα, καὶ ἰδίως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. περὶ ΙΚΑ, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ μπορέσουν πλέον οὐδέποτε νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κ. Πρόεδρε, φέρει εἰς χρεωκοπίαν καὶ τὴν τάξιν τῶν ἐργατῶν τῶν κεραμοποιείων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐκτὸς τῶν μέτρων ποὺ πρέπει νὰ λάβῃ διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἐργαζομένων, ὅπως πληροφορήσῃ, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πῶς σκέπτεται τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ συστήματος περὶ

ΙΚΑ.

§31Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Συνιστῶ.

§32Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις τῶν μισθωτῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ διαφόρους φορεῖς. Ἡ ἐπίδρασις τῶν φορέων αὐτῶν ἔχει ὡρισμένην ἀκτῖνα καὶ ἡ ἀκτίς, συνήθως, εἶναι γύρω ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Πέραν αὐτῶν τῶν περιοχῶν ἀρχίζει ἡ ἀγροτικὴ ὕπαιθρος. Βεβαίως, ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ ἰδίως αἱ κεραμουργικαί, εὑρίσκονται ἐκτὸς τῆς ἀκτῖνος ἀσφαλίσεως τῶν μισθωτῶν. Ἐξετάζεται τὸ ὅλον θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κεραμοποιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν συνολικῶς, τοὐλάχιστον πρὸς τὸ παρόν, νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ μέτρον τῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ πρῶτον βῆμα, τὸ ὁποῖον σκεπτόμεθα —ἤδη, ἔχομεν προπαρασκευάσει τὴν σχετικὴν ἐργασίαν— εἶναι νὰ φθάσωμεν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, ποὺ διαθέτουν ὡρισμένον ἀριθμὸν μισθωτῶν. Διότι, ἐὰν θελήσωμεν νὰ περιλάβωμεν ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, θὰ εἶναι ἀντιοικονομικὸν καὶ ἀσύμφορον, ἀλλὰ καὶ ἡ διαφυγὴ θὰ εἶναι μεγάλη. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ κάθε χωρίον. Ὁλοκληρωτικῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Συνεπῶς, διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως κεραμοποιῶν, τὸ πρόβλημα ἔχει τεθῆ καὶ ἀφορᾷ μόνον τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν ὡρισμένον ἀριθμὸν μισθωτῶν. Διὰ τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς πολὺ μικράς, τὰς βιοτεχνικάς, ποὺ εἶναι εἰς διάφορα χωριά, πρὸς τὸ παρὸν δὲν σκεπτόμεθα νὰ λάβωμεν μέτρα.

§33Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς καὶ τὶ κριτήρια θὰ ὑπάρξουν; Διότι, καθὼς γνωρίζετε, οἱ περισσότεροι εἶναι εἰδικευμένοι ἐργάται καὶ τεχνῖται. Εἶναι δὲ καὶ κάτοικοι τῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ ἀναγκάζονται νὰ παίρνουν λεωφορεῖα διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὸν τόπον τῆς δουλειᾶς των. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι καὶ ἐποχιακὸν τὸ ἐπάγγελμά των, δὲν τυγχάνουν ἐπιδόματος.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 12 ἐρώτησις τῶν κ. κ. Σκούρα, Σιαφλέκη καὶ Τσιάντου, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν, ἐὰν ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τοῦ Συλλόγου Συνταξιούγων Ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούγων ΤΕΑΜΚ–Βόλου περὶ μονιμοποιήσεως τῶν συντάξεων ἀναπηρίας ἐξ ἀσθενειῶν κλπ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§35Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχουμε καταθέσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἕνα ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν, διότι εἰς αὐτὸν γίνεται λόγος μεταξὺ τῶν ἄλλων διὰ τοὺς κεραμοποιοὺς τοῦ Ι.Κ.Α. Πρόκειται περὶ μιᾶς συμπαθοῦς τάξεως πολιτῶν τῶν ὁποίων ἀφαιροῦνται κεκτημένα δικαιώματα, ἀναφερόμενα εἰς τὴν μονιμοποίησιν τῆς χορηγουμένης συντάξεως ἀναπηρίας. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ συμβουλευθῇ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν γνώμην αὐτῶν. Διότι πράγματι πρόκειται νὰ στερηθοῦν πολλὰ πράγματα, ὅπως τὸ ἐπίδομα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως κλπ. Εἶναι μία τάξις ἡ ὁποία δεινοπαθεῖ, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν κεκτημένα δικαιώματα νὰ τῆς τὰ ἀφαιρέσωμεν, εἶναι μία τάξις, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης συμπαθείας καὶ βοηθείας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάντος, ἔχει τὸν λόγον.

§37Α. ΤΣΙΑΝΤΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι πράγματι τελευταίως αἱ ὑγειονομικαὶ ἐπιτροπαὶ τοῦ Ι.Κ.Α. προβαίνουν εἰς ἔκδοσιν ἀθρόως ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὡς ἄδικοι ἀπὸ τοὺς ἀμέσως ἐνδιαφερομένους. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἰδική σας γνώμη εἶναι αὐτή. Διότι διὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν περικόπτεται τὸ ποσοστὸν ἀναπηρίας τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ ΤΕΑΜ. Καὶ ἀκόμη πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κρίνονται ὡς ἱκανοὶ πρὸς ἐργασίαν, ἀνεξαρτήτως ποσοστοῦ ἀναπηρίας, ἡλικίας κλπ., μὲ συνέπειαν νὰ περικόπτεται πολλὲς φορὲς καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ πενιχροτάτη σύνταξις ἀναπηρίας. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κ. Πρόεδρε, πολλάκις γίνεται εἰς βάρος ὑπερηλίκων συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν διαθέτουν ποσοστὸν ἀναπηρίας ἄνω τοῦ 66%, καὶ ὡς εἶναι φυσικόν, ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τοῦ μεγάλου ποσοστοῦ ἀναπηρίας καὶ τῆς ἡλικίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς μακροχρονίου ἐξόδου των ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα ἔχουν χάσει κἄθε δυνατότητα διὰ ἐργασίαν. Ἡ περίφημος περίοδος ἀναπροσαρμογῆς εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν πρακτικὴν ἀξίαν ἰδιαιτέρως διὰ τὸν τόπον αὐτὸν ὅπου ἡ ἀνεργία ἔχει φθάσει εἰς μεγάλον ὕψος, ἡ δὲ προσφορὰ ἐργασίας ἀπὸ νέους ἐργάτας ἢ ἱκανοὺς ἐργάτας εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Δικαίως, λοιπόν, αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τῶν ὑγειονομικῶν ἐπιτροπῶν τοῦ Ι.Κ.Α. κρίνονται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις τοῦ λαοῦ, ὡς ἄδικαι, σκληραί, ἀντικοινωνικαί, καὶ ὡς στερούμεναι ἐντελῶς ἑνὸς πνεύματος κοινωνικῆς πολιτικῆς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ὅ,τι πολυτιμότερον, τὴν ὑγείαν, ὑπὲρ τῆς προόδου τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἡμεῖς συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῶν δικαίων αἰτημάτων ὡς ταῦτα διετυπώθησαν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὸ ὑπόμνημα ποὺ ἔστειλαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ 16.6.1960, καὶ τὰ ὁποῖα συνοψίζονται εἰς τὴν μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων βάσει 3% ἢ 4% τὸ πολὺ ἀναπηρίας. Δεύτερον εἰς τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων εἰς τὸ 30%, τρίτον εἰς τὴν ἀναγνώρισιν: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§38Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ περίοδος ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων ἀναπηρίας προβλέπεται ἀπὸ τὰς ἀσφαλιστικὰς νομοθεσίας ὅλων τῶν Χωρῶν, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἐξ ἄλλου ἔναντι τοῦ κινδύνου τῆς πλάνης ἢ καὶ τῆς ἀδικίας ὑπάρχει τὸ μέσον τῆς ἐφέσεως. Ὑπάρχει δευτεροβάθμιον ὄργανον, εἰς τὸ ὁποῖον οἱ τυχὸν κατὰ τὴν κρίσιν των ἀδικούμενοι δύνανται νὰ προσφύγουν. Συνεπῶς καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ὑπάρχει πρόβλεψις εἰς τὴν νομοθεσίαν διὰ τὴν προστασίαν τυχὸν ἀδικουμένων.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἐρωτήσεων,

εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Κύριοι βουλευταί, πρὶν λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. Κωστῆς, ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ συναφεῖς ἐπερωτήσεις, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 35 τῶν κ.κ. Σπηλιοπούλου, Πρωϊμάκη, μία τῶν κ.κ. Κωστῆ, Μητσοτάκη «περὶ βάμβακος», μία τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ἑτέρα τοῦ κ. Καλλιδοπούλου, ἄλλη τοῦ κ. Μερλοπούλου καὶ ἄλλαι. Ἐὰν ὅμως ὅλαι αὐταὶ συζητηθοῦν δὲν πρόκειται νὰ τελειώσωμεν καθ’ ὅλον τὸν Νοέμβριον. Ἀφ’ ἑτέρου τὸ νὰ παραμένουν ἐκκρεμεῖς, ὅπως ἔχω εἴπει, τοῦτο προκαλεῖ δυσχερείας διὰ τὸ Προεδρεῖον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἐὰν θέλετε, νὰ τελειώσῃ σήμερον ἡ ἐπερώτησις, ἄλλως νὰ παραταθῇ μέχρι καὶ τῆς προσεχοῦς Τρίτης, ὁπότε θὰ ἀρχίσωμεν τὴν γνωστὴν ἐπερώτησιν «περὶ ἐκλογικοῦ συστήματος» τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Πάντως ὅπως θέλετε, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη καὶ τὴν Τρίτην νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος. Τὶ λέγουν οἱ ἐπερωτῶντες; Ὁ κ. Μητσοτάκης μοῦ εἶπεν, ὅτι συμφωνεῖ διὰ τὴν Παρασκευήν. Εἴμεθα λοιπὸν σύμφωνοι νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ περατωθῇ ὁπωσδήποτε μέχρι τῆς Τρίτης ἡ παροῦσα ἐπερώτησις;

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου, πέραν τῆς Τρίτης θὰ παραιτηθοῦν οἱ ρήτορες, ὅσοι δὲν προλάβουν νὰ ὁμιλήσουν, διότι ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ διακόψω τὴν ἐπερώτησιν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένοι, καὶ τὴν ἄλλην Παρασκευὴν θὰ ἀρχίσῃ ἡ γνωστὴ ἐπερώτησις, ἡ ἀφορῶσα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν «περὶ ἐκλογικοῦ συστήματος». Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§42Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν καταθέσει ἐπερώτησιν διὰ τῆς ὁποίας ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὀλιγωρίαν, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Ἕτερον μέλος τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως, ὁ συνάδελφος κ. Παπαληγούρας ἀνέπτυξε τὰς βασικὰς ἀρχὰς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἤλεγξε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν τρόπον διαχειρίσεως τῆς ἐξαγωγικῆς μας πολιτικῆς. Ἐγὼ προσωπικῶς θὰ περιορισθῶ εἰς δύο ἀγροτικὰ προϊόντα τῆς περιφερείας μου. Καὶ τὸ πρῶτον ἐξ αὐτῶν ἀφορᾷ τὸν βάμβακα. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἐνέχει ἡ ἀξιοποίησις τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος καὶ ἡ τοποθέτησις αὐτοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν εἰς τὴν ὁποίαν τόσην σημασίαν ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ἔτυχεν ἰσχυροτέρας μεταχειρίσεως καὶ ἐξηγοῦμαι. Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἐνομοθετήθη διαδικασία ἐλέγχου ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος, ὥστε ν’ ἀποφεύγεται ἡ δυσφήμησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συμφωνουσῶν ὅλων τῶν παρατάξεων, ὥστε νὰ τεθῇ κἄποια τάξις. Ἐψηφίσθη λοιπόν, ὁμοφώνως σχετικὸς νόμος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ὁ βάμβαξ θὰ ἐλέγχεται κατὰ τὴν ἐκκόκκισιν, κατὰ τὴν συσκευασίαν εἰς μπάλλες καὶ ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτοῦ διὰ νὰ διαπιστοῦται τὸ σύμφωνον τῆς ποιότητος πρὸς τὸ πωλούμενον προϊόν. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐψηφίσθη παμψηφεί. Γεγονότα ὅμως, τὰ ὁποῖα ηὐνόουν τὴν κερδοσκοπίαν, μετὰ δύο ἔτη καὶ χωρὶς νὰ ἀνακληθῇ προηγουμένως ὁ νόμος αὐτός, δι’ ἁπλῆς διαταγῆς μόνον τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ Ἐμπορίου ἀνεστάλη καὶ ἔκτοτε ἔπαυσε νὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος. Τοῦτο ὅμως ὡς ἀποτέλεσμα ἔχει τὴν δημιουργίαν κακῆς πίστεως εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν διὰ τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα καὶ ἡ κακοδαιμονία αὐτὴ περιβάλλει ὅλα τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα καὶ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους μας, ὅτι ἀποτελεῖ μάλιστα κακὸν διὰ τὴν σταθεροποίησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ὁ βάμβαξ, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ τὴν καλλιέργειαν τοῦ μέλλοντος διὰ τὴν Χώραν μας καὶ διότι τριπλασιάζει τὸ στρεμματικὸν εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου καὶ διότι ἀπορροφᾷ περισσότερα ἡμερομίσθια, πρᾶγμα ποὺ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν μετὰ τὴν μηχανοποίησιν τῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου καὶ τὴν ὡς ἐκ τούτου μείωσιν τῆς ἀγροτικῆς ἀπασχολήσεως. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος ἀπορροφᾷ δέκα περίπου ἡμερομίσθια κατὰ στρέμμα καὶ συμβάλλει οὕτω μεγάλως εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως. Μέχρι πρὸ 8ετίας δὲν εἴχομεν ἐπάρκειαν βάμβακος διὰ τὰς βιομηχανίας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἔκτοτε ὅμως διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς καλλιεργείας αὐτοῦ, ὄχι μόνον ἐκαλύφθησαν αἱ ἐσωτερικαὶ ἀνάγκαι, ἀλλὰ ἀπομένουν 30.000 τόννοι πρὸς ἐξαγωγὴν μὲ προοπτικὴν τοὐλάχιστον νὰ τριπλασιασθοῦν. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ βιομηχανία ἀπορροφᾷ 800.000 τόννους. Ἔναντι αὐτῆς τῆς καταναλώσεως ἡ ἐξαγωγή μας δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 30.000 τόννους, καὶ ἐν τούτοις δημιουργοῦνται ζητήματα καὶ κινδυνεύει ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἄλλων χωρῶν παρὰ τὸ ὅτι ὑπερέχει εἰς ποιότητα. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος εἰς τὴν Χώραν μας ἔχει μειονεκτήματα, ἀλλὰ ἔχει καὶ πλεονεκτήματα. Λόγῳ τοῦ βραχέος θέρους (3½ μῆνες) ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ καλλιεργηθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἡ συγκομιδή του, οἱ βαμβακοκαλλιεργηταὶ ἀναγκάζονται νὰ κάμουν τὴν σπορὰν πολὺ πρώϊμα μὲ ἀποτέλεσμα πολλάκις νὰ ἀποτυγχάνουν καὶ νὰ ἀναγκάζωνται νὰ σπέρνουν δύο φορὰς καὶ τρεῖς. Καὶ τὸ φθινόπωρον ἀναγκάζονται νὰ διενεργοῦν τὴν συγκομιδὴν ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον ἐνῷ ὁ Μεξικανὸς ἔχει πλήρη ἄνεσιν χρόνου καὶ διενεργεῖ τὴν συγκομιδὴν μὲ μηχανήματα, πρᾶγμα ποὺ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα μικροτέραν μὲν δαπάνην, ἀλλὰ χειροτέραν ποιότητα, διότι συλλέγονται μαζὶ καὶ φύλλα καὶ καρύδια, ὁπότε χάνει τὸ χρῶμα του, ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ διατηρεῖ πλήρη τὴν λευκότητά του, πρᾶγμα ποὺ εἶναι σοβαρὸν πλεονέκτημα. Μέλημα ἑπομένως τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κατοχυρώσῃ τὴν συγκομιδὴν τῶν εὐγενῶν προϊόντων καὶ ἰδίως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ὑπερσκελίσῃ τὸν καπνὸν καὶ τὴν σταφίδα. Θὰ πρέπει πρὸ παντὸς νὰ κατοχυρωθοῦν αἱ ξέναι ἀγοραὶ καὶ νὰ σταθεροποιηθῇ ἡ πίστις. Ἐλέχθη κάποτε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι μία ξένη ἑταιρεία εἶπεν, ὅτι τὴν ἐνοχλεῖ ὁ ἔλεγχος εἰς τὸ Τελωνεῖον καὶ δι’ αὐτὸ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν κατάργησίν του. Ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος ἀποτελεῖ κέρδος διὰ τὸν παραγωγόν, κέρδος διὰ τὸ προϊόν, διότι κατοχυρώνει καὶ σταθεροποιεῖ τὴν ποιότητα τοῦ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§43Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον, θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὅλοι οἱ ξένοι ἀγορασταὶ βάμβακος εἶναι εὐχαριστημένοι, δὲν θὰ ἔπρεπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐκφράζωνται ἀμφιβολίαι ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος.

§44Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ., συνάδελφος ἔθιξεν ἕνα θέμα βασικῆς σημασίας. Ἐὰν πράγματι κατηργήθη ὁ ἔλεγχος ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἡ φήμη τοῦ προϊόντος νὰ καταστραφῇ. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν νὰ ἔχωμεν μίαν θετικὴν ἀπάντησιν, κατηργήθη ἢ ὄχι ὁ ἔλεγχος;

§45Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον εἶπον, ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ ἀπάντησιν ἱκανοποιητικήν. Βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι οὐδέποτε παρεπονέθησαν ξένοι διὰ τὴν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Ὅλοι εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ δὲν πρέπει ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐκφράζωνται ἀμφιβολίαι ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος.

§46Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τοῦ ἐξωτερικοῦ αἱ χρησιμοποιοῦσαι Ἑλληνικὸν βάμβακα, εἶναι εὐχαριστημέναι, ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ ὀρθὸν θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ συμβουλευθῇ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ παρανόμως καταργηθέντος νόμου ὡς πρὸς τὴν θέσπισιν τοῦ ἐλέγχου διὰ τὸν ἐξαγόμενον βάμβακα. Τὸ σχετικὸν νομοθέτημα τὸ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγένετο δεκτὸν ὑφ’ ὅλων τῶν παρατάξεων διὰ νὰ σταματήσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς ἡ δυσφήμησις τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τοὺς σφετεριστὰς τοῦ μόχθου τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν. Δὲν ἔχουν παράπονα οἱ ξένοι ἀγορασταί. Παράπονα, ὅμως, ἔχουν οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοί. Διότι, ὅταν πρόπερσι ἐγένοντο αἱ πλημμῦραι τοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ, οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ἐπώλησαν τὸν μὴ ἐκκοκκισμένον βάμβακα πρὸς 3,5 ἕως 5,5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν λόγῳ κακῆς ποιότητος. Τὸ βαμβάκι αὐτὸ τὸ ἠγόρασαν τρεῖς ἑταιρεῖαι καὶ τὸ ἐπώλησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὴν κανονικὴν τιμὴν ὡς βαμβάκι ἀρίστης ποιότητος. Ὁ Ἕλλην, ὅμως, βαμβακοπαραγωγὸς ἀντὶ νὰ πληρωθῇ πρὸς 9 δραχμάς, ἐπληρώθη πρὸς 3,5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά, κ. Ὑπουργέ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν προχθὲς εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαληγούραν, εἶπεν, ὅτι ἔχει ἑτοίμην τὴν τοποθέτησιν τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας. Αἱ πωλήσεις ἤρχισαν ἤδη καὶ ἀπὸ 7,5 δραχ. ἡ τιμή του ἔφθασεν εἰς τὰς 6. Θὰ τοποθετηθῇ, βεβαίως, τὸ βαμβάκι εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ θὰ τοποθετηθῇ ὅταν θὰ ἔχῃ ἀγορασθῆ ὑπὸ τῶν ἑταιρειῶν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς μὲ τιμὰς 20–30% κάτω τῆς κανονικῆς τιμῆς. Ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, βεβαίως, τὸ ἰδεῶδες εἶναι ἡ ἐλευθέρα οἰκονομία. Δι’ ὡρισμένα ὅμως, προϊόντα, ὅπως εἶναι καὶ ὁ βάμβαξ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόζεται κατευθυνομένη οἰκονομία. Κατ’ ἀρχὴν ὁ βάμβαξ, θὰ πρέπει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις νὰ τυποποιηθῇ. Ἡ τυποποίησίς του εἶναι εὔκολος, διότι ὁ καθορισμὸς τοῦ τύπου γίνεται ἀναλόγως τοῦ μήκους τῆς ἴνας καὶ τῆς στιλπνότητος τῆς καθαριότητός του κλπ. Αἱ ἀπὸ τοῦ 1951 μέχρι τοῦ 1954 Κυβερνήσεις, ἐνδιαφέρθησαν πράγματι διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο, χορηγήσασαι δάνεια πρὸς τὰς ὀργανώσεις τῶν βαμβακοκαλλιεργητῶν διὰ τὴν δημιουργίαν ἐκκοκκιστηρίων καὶ ἐθέσπισαν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ βάμβακος. Τὴν τακτικὴν αὐτὴν ἔπρεπεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ τὴν κατοχυρώσῃ καὶ προστατεύσῃ. Τὴν τελευταίαν, ὅμως, τριετίαν, τὸ Κράτος ἔπαυσε νὰ συγκεντρώνῃ τὸν βάμβακα καὶ ἠρκέσθη νὰ δώσῃ μικρὰς τιμὰς ἀσφαλείας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς ΚΥΔΕΠ οὔτε κιλὸν ἀκκοκκίστου βάμβακος. Τοῦτο εἶχεν ὡς συνέπειαν τὸ ἄγχος, τὸ ὁποῖον περιέβαλε τοὺς συνεταιρισμοὺς ἐκ τῶν χρεῶν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα συνῆψαν διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐκκοκκιστηρίων. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι κἄποτε, ὅταν ἐκδηλωθῇ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα, θὰ φθάσωμεν πρὸς κατευθυνουμένην οἰκονομίαν, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸν βάμβακα, ὁπότε ὁμολογουμένως ἠμπορεῖ νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχὴν τῶν καλλιεργητῶν μας πρὸς αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ἐσοδείας των γενικώτερον τὴν ἐξασφάλισιν νὰ ἐπιτύχωμεν. Δι’ ὀλίγων, εἰσέρχομαι εἰς ἓν ἕτερον θέμα, ἀφορῶν ἓν ἐπίσης εὐγενὲς προϊόν, τὰς βρωσίμους ἐλαίας. Δύο μόνον λέξεις θὰ εἴπω. Ὑπάρχει κἄποια ὑποτυπώδης ἐπιτροπὴ ἐλέγχου τῶν ἐλαιῶν εἰς τοὺς λιμένας πρὸς ἐξαγωγήν. Τὶ συμβαίνει; Ἢ δὲν γίνεται ὁ ἔλεγχος ἤ, ἐὰν γίνεται κἄποτε, δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν. Οὐχὶ ἅπαξ, ἀλλὰ δὶς καὶ τρὶς περιέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, ἐλαῖαι βρώσιμοι, ἐλεγχθεῖσαι ὡς ἀκατάλληλοι πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸν λιμένα τῆς Στυλίδος, μετεφέρθησαν νύκτωρ εἰς τὸν λιμένα τῆς Ἰτέας ἢ εἰς ἄλλον λιμένα καὶ ἐξήχθησαν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἢ δὲν ἀποτελεῖ δυσφήμησιν τοῦ προϊόντος τῆς βρωσίμου ἐλαίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ποίαν μέριμναν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ εἰς ποίας κυρώσεις προέβη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, δι’ ὅσα κατηγγέλθησαν διὰ τηλεγραφημάτων τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν πρὸς τοὺς πλείστας βουλευτὰς τῶν παραγωγικῶν περιφερειῶν τῆς ἐλαίας; Ἡ Κυβέρνησις λέγει ἑκάστοτε, ὅτι φταῖνε οἱ φορεῖς, ὅτι φταίει ἡ νομοθεσία. Οὔτε τὸ ἕνα φταίει, οὔτε τὸ ἄλλο. Δὲν θέλει νὰ προστατεύσῃ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα ἢ δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα. Πλεῖστα ὅσα δύναται νὰ πράξῃ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τῆς κειμένης μόνον νομοθεσίας διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ ἰδιαίτερα διὰ τὸν βάμβακα καὶ τὰς βρωσίμους ἐλαίας. Κἄποτε, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ξυπνήσωμεν. Τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ τυποποιήσωμεν καὶ τὰ ὁποῖα ἐλλείπουν ἀπὸ τὰς ξένας ἀγορὰς ὀφείλομεν νὰ τὰ προστατεύσωμεν, ὄχι διὰ λόγων, ἀλλὰ δι’ ἔργων. Καὶ δι’ ἔργων ἡ Κυβέρνησις ἀποδεικνύεται ἀντίθετος πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι, ὅτι ἐπικειμένης συζητήσεως περὶ ἐξαγωγῶν, ἐνομίσθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν αἴθουσαν καὶ δι’ αὐτὸ «ἐξήχθησαν» φαίνεται, οἱ περισσότεροι συνάδελφοι δι’ ἀσχολίας περισσότερον σημαντικὴν ἀπὸ τὴν προκειμένην. Κύριοι, ὁ φίλος καὶ διακεκριμένος συνάδελφος ἐκ Κορινθίας κ. Παπαληγούρας, ἔδωσε προχθὲς μὲ ἁδρὰν γραμμὴν τὴν ζοφερὰν εἰκόναν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν ἐξ ἴσου ζοφερὰν προοπτικήν, ἡ ὁποία διαγράφεται διὰ τὸ μέλλον. Ἐξ ἄλλου ὁ ἐξ ἴσου φίλος καὶ διακεκριμένος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου συνεφώνησε μὲ τὴν ζοφερότητα τῆς εἰκόνος, ἀλλὰ τοῦτο δὲν τὸν ἠμπόδισε νὰ δώσῃ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν εἰς τὴν Βουλὴν δείγματα τῆς ἀκατανικήτου, θὰ ἔλεγον, εὐφορίας του. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεώς μου εἶναι νὰ περιορισθῶ κυρίως εἰς τὸ ὀργανωτικόν. Ἔτσι θὰ ἱκανοποιήσω, νομίζω, τὸν προχθὲς διαμαρτυρηθέντα κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Ἐν τούτοις, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, ὑπὸ μορφὴν εἰσηγήσεως, νὰ δώσω καὶ ἐγὼ μίαν εἰκόνα τῶν ἐξελίξεων εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον, καὶ τρόπον, ὥστε νὰ διαπιστώσωμεν ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀσθένεια, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διατυπώσωμεν ἐνδεχομένως τὰ ἐπιβαλλόμενα πρὸς θεραπείαν φάρμακα. Κύριοι, οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐξαγωγῶν ὁμιλοῦν μόνοι των καὶ ἡ φωνή των εἶναι φωνὴ κινδύνου. Δὲν θὰ ἀναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς καθ’ ἡμερολογιακὰ ἔτη, διότι τοῦτο ἐγένετο ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ ἀναφερθοῦν οἱ ἀριθμοὶ τῶν κατ’ ἐξαγωγικὰ ἔτη, διότι τοῦτο εἶναι καὶ ἡ φυσιολογικωτέρα ἐμφάνισις τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐξαγωγῶν. Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἐφθάσαμεν κατὰ τὰ ἔτη 1955– 1956 νὰ ἔχωμεν ἐξαγωγὰς 218.000.000 δολλάρια. Κατὰ τὸ ἐξαγωγικὸν ἔτος 1956–57 ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὰ 226.000.000, διὰ 1957–58 εἰς 226.600.000, τὸ 1958–59 εἰς 229.000.000 δολλάρια πάντοτε καὶ τὸ 1959–60 εἰς 208.800.000 δολλάρια. Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται κανὲν σχόλιον. Αἱ ἐξαγωγαί μας καθηλώθησαν ἀπὸ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἔτους 1955–56 εἰς τὸ ὕψος περίπου τῶν 225.000.000 δολλαρίων, τὸ ἔτος δὲ 1959–60 ἔπεσαν κατὰ 9% περίπου. Ἡ ἐξέλιξις τῶν ἐξαγωγῶν, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, μᾶς πείθει, ὅτι δὲν θὰ ὑπερβῶμεν τὰ ὕψη τοῦ περασμένου ἐξαγωγικοῦ ἔτους. Κύριοι, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξαγωγῶν, πρέπει πάντοτε νὰ τὰς συσχετίζωμεν μὲ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι χρήσιμον νὰ ἀναφέρω μερικοὺς βασικοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς ὁλοκληρώσουν τὴν εἰκόνα τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Γνωρίζετε, ὅτι πάντοτε ἡ Ἑλλὰς εἶχεν ἀσθενὲς σημεῖον τῆς οἰκονομίας της τὴν παθητικότητα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου. Αὐτὸ ἀπετέλει ἄγχος διὰ τὴν προπολεμικὴν οἰκονομίαν, τὸ ἄγχος δὲ αὐτὸ μετεφράζετο εἰς τὴν σχέσιν 69% περίπου κατὰ τὰ ἀμέσως πρὸ τοῦ πολέμου ἔτη. Δηλαδὴ αἱ ἐξαγωγαί μας ἦσαν 69% τῶν εἰσαγωγῶν. Λέγω, ὅτι τὸ 69% ἦτο ἄγχος καὶ βλέπετε τὴν ἐξέλιξιν μεταπελευθερωτικῶς. Λαμβάνω τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ ἀποκτηθὲν καὶ διατεθὲν συνάλλαγμα, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν τὴν γνωστὴν ἀμφισβήτησιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία βεβαίως εἶναι καθαρῶς τεχνική. Ἡ σχέσις αὐτή, συναλλάγματος ἀποκτηθέντος ἐξ ἐξαγωγῶν πρὸς τὸ δι’ εἰσαγωγὰς δαπανηθὲν συνάλλαγμα, ἦτο 70,6 τὸ 1938, 56,4 τὸ 1953, 45,5 τὸ 1958. Βλέπετε ποία κατακόρυφος χειροτέρευσις τῆς καταστάσεως. Ὑπῆρξεν ἄγχος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὅτι προπολεμικῶς αἱ ἐξαγωγαί της ἀπαρτίζοντο ἀποκλειστικῶς σχεδὸν ἀπὸ γεωργικὰ προϊόντα ἡμιπολυτελοῦς φύσεως μάλιστα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπιζον πάντοτε μίαν ἀποτελεσματικότητα ζητήσεως εἰς τὴν ξένην ἀγοράν. Μεταπολεμικῶς, ἐν ἔτει 1958, τὸ ἴδιον συμβαίνει, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὸν πλήρη ἐξαφανισμὸν τῶν βιομηχανικῶν ἐξαγωγῶν. Ὅταν ἀναφέρεται τὸ 10% ὡς συμμετοχὴ τῆς βιομηχανίας εἰς τὰς ἐξαγωγάς, αὐτὸ εἶναι παραπλανητικόν. Δέν ἀναφέρεται εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα, ἀλλὰ εἰς ἁπλῶς ἐλαφρῶς βιομηχανοποιημένα γεωργικὰ προϊόντα. Πρόκειται δηλαδὴ πράγματι, περὶ γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ ἀριθμὸς εἰς τὸν ὁποῖον κατέληξε τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον ἀπὸ μίαν ἐμπεριστατωμένην μελέτην διὰ τὸ 1958 ἔδειξεν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας ἦτο 2,4%. Κύριοι, δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω ἄλλον τινα ἀριθμὸν εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἤδη ἐδόθησαν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι τοιαύτη, ὥστε πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἡρωϊκώτερος τοῦ Ναπολέοντος, διὰ νὰ μὴ ἀνησυχήσῃ, τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας, ἕνα μόνον θὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι τὸ πρόγραμμα, τὸ 5ετές, διὰ τὸ ὁποῖον τόσον σεμνύνεται ἡ Κυβέρνησις, θέτει εἰς προϋπόθεσιν τῆς πραγματοποιήσεως τῶν ἐπιδιώξεών του, αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν κατ’ ἔτος κατὰ 8,5%. Ἐνῷ, λοιπόν, προγραμματίζει ἡ Κυβέρνησις αὔξησιν 8,5%, πραγματοποιεῖται ἀπὸ τὸν πρῶτον χρόνον μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν, τοὐλάχιστον κατὰ 9–12% ἀναλόγως τοῦ ὑπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ. Κύριοι, ποῦ ὀφείλεται ἡ κατάστασις αὐτή; Ἐδῶ εἶναι τὸ μέγα ἐρωτηματικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε δύο ἀπαντήσεις, διὰ τὰς ὁποίας εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι ἀπαντήσεις ἀποτελοῦν τὸ συντριπτικὸν κατηγορητήριον κατὰ τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν καὶ βεβαίως εἰδικώτερον τῆς ἰδικῆς του Κυβερνήσεως. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ λύσωμεν τὸ θέμα αὐτό, τὸ ἐφιαλτικόν, τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, πρέπει νὰ κάμωμεν ἀναδιάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται τι ζητῆτε περισσότερα ἀπὸ μένα; Αὐταὶ εἶναι αἱ συνέπειαι. Διὰ νὰ ἀμβλύνῃ βεβαίως τὴν ἐντύπωσιν, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι μέχρι τώρα ἐμελετούσαμε, τώρα εἴμεθα μελετημένοι καὶ ἀρχίζομεν νὰ ἐφαρμόζωμεν αὐτὴν τὴν ἀναδιάρθρωσιν. Βεβαίως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μελέτην καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογήν, ὑπάρχουν καὶ ἀπόψεις ἐντελῶς διάφοροι, ἀπὸ αὐτὰς τὰς ὁποίας φαίνεται δεχόμενος ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν χρειάζεται νὰ ἐπεκταθῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι τὸ ἀκόλουθον: Κύριοι, διὰ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ τὴν ὑποτίμησιν, ἐκόπηκαν τὰ χέρια μου, εὑρισκόμεθα ἄνευ διαπραγματευτικῆς ἱκανότητος καὶ ἑπομένως ἡ ἐξωτερικὴ μας οἰκονομικὴ πολιτικὴ εὑρίσκεται ὑπὸ συνθήκας ἀνυποφόρους. Δὲν θὰ ἀμφισβητήσω τὸ ἐπιχείρημα, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησίς του σεμνύνονται ἰδιὰ τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν διαφημίζουν συνεχῶς, ἔστω καὶ ἂν συνεχῶς τὴν παραβιάζουν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποτρέψουν τὰς συνεπείας της. Κύριοι, τὶ συνέβη μὲ τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγάς; Αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ ὠφελήθησαν ἀσφαλῶς εἰς ἕνα τοιοῦτον στάδιον τῆς ἄφρονος ὑπερτιμήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐν ἔτει 1953. Ὅταν ὑπετιμήθη τὸ νόμισμα, ἦτο μοιραῖον νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐξαγωγαί. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς, ὁ ὁποῖος νὰ νομίζῃ, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρετηρήθη εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς ἦτο κἄτι τὸ ἰδιότυπον. Παντοῦ κάμνεις τὴν ὑποτίμησιν διὰ νὰ αὐξήσῃς τὰς ἐξαγωγάς. Πράγματι μέχρι τοῦ 1956, λόγῳ τοῦ τεχνικοῦ αὐτοῦ παράγοντος, διογκώθησαν αἱ ἐξαγωγαί, διότι ἐὰν λάβωμεν ὡς βάσιν (100) τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ 1953, εἰς τὸ 1955 ἔχομεν αὔξησιν κατὰ 54%. Ἀνάλογος ὅμως ἦτο καὶ ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθῇ περισσότερον τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου. Μετὰ τὸ 1955–56 ὁπότε ἐξητμίσθησαν τὰ τεχνικὰ περιθώρια τῆς ὑποτιμήσεως, παρατηρεῖται εἰς μίαν πρώτην φάσιν στασιμότης, εἰς μίαν δευτέραν δὲ πτῶσις τῶν ἐξαγωγῶν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἀκόμη περισσότερον κατακόρυφος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς τῶν διμερῶν συμφωνιῶν, τῶν κλῆριγκ, ἡ ὁποία εὐτυχῶς ἐκράτησεν εἰς ἕνα ἐπίπεδον τὰς ἐξαγωγάς μας, καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα πραγματικὸν ἀδιέξοδον εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἐξασφαλίζει τὸ εἰσόδημά του. Κύριοι, πρέπει νὰ ἰδῆτε πῶς ἐξειλίχθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν διμερῶν συμψηφισμῶν. Εἰς τὸ 1955, τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἐξήχθη, ἐπὶ τοῦ συνόλου, ἦτο 33,7%. Ἔπεσε τὸ 1958 εἰς τὸ 27,54%, διὰ νὰ ἀνέλθῃ τὸ 1959 εἰς τὸ 35,39%. Αἱ ἐξαγωγαί μας καὶ μὲ τὴν Ἕνωσιν Εὐρωπαϊκῶν πληρωμῶν εἰδικώτερον, δηλαδὴ εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Εὐρώπην, ἐξαιρουμένης τῆς Ἀνατολικῆς, 55,5% εἰς τὸ 1955, ἔπεσαν εἰς τὸ 45,39% τὸ 1958 καὶ τὸ δὲ 1959 ἔφθασαν εἰς τὸ 36,46%. Δηλαδή, ἐδῶ ὑπάρχει πραγματικῶς ὄλεθρος. Ἀντιθέτως αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς χώρας διμερῶν συμφωνιῶν, τῶν κλῆρινγκ, ἀπὸ 9,85% τὸ 1955, ἔφθασαν τὸ 1958 εἰς τὸ 29%, τὸ δὲ 1959 εἰς τὸ 25,80%. Συμπέρασμα, ἐὰν ὑπάρχουν ἐξαγωγαὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐτῶν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου δὲν ἀφέθη νὰ ἀποδώσῃ ὅλα τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματά της, διότι ὑπῆρξεν ἡ διέξοδος τῶν διμερῶν συμφωνιῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι διὰ νὰ σώσωμεν τὴν κατάστασιν χρειάζεται μία βασικωτέρα ἀναδιάρθρωσις τῆς οἰκονομίας. Βεβαίως, ἐὰν ἐμπλουτίσωμεν τὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν καὶ νέων γεωργικῶν προϊόντων, θὰ ἀνέλθωμεν εἰς ἕνα ἐπίπεδον οἰκονομικὸν πολὺ ἀνώτερον, πολὺ σταθερώτερον. Ἀλλὰ δημιουργεῖται ἕνα ζήτημα: Διατὶ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἤδη παράγονται, ὑφίστανται αὐτὴν τὴν ἀπώλειαν θέσεων εἰς τὰς ξένας ἀγοράς; Διατὶ αὐτὸς ὁ συνεχὴς ἐξοβελισμὸς καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναγωνιστάς μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημά σας εἰδικώτερον, ὡς ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Διότι δὲν ἔχετε, ὡς Κυβέρνησις, οἰκονομικὴν πολιτικήν, δὲν κατωρθώσατε νὰ ἐπιτύχετε τὴν ἀναδιάρθρωσιν καὶ αἱ συνέπειαι μόναι τους ὁμιλοῦν. Ἡ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, εἶναι γενικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδική σας ὅμως —ὡς ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου— εἶναι ἡ εὐθύνη, ὅτι ἐκδιώκονται ἀπὸ τὰς εὐρωπαϊκὰς ἀγορὰς τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, μεταβολὴ τῶν διαθέσεων τῆς διεθνοῦς συζητήσεως δὲν ὑπάρχει, ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ ἠδύνατο νὰ προβλεφθῇ ἐγκαίρως. Διατὶ ἐκδιώκονται τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημά σας. Ἡ ἀπάντησις, βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ μὲ μίαν λέξιν, διότι πολλοὶ παράγοντες ἐπενεργοῦν. Ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἀναφέρω δύο, οἱ ὁποῖοι ἐπενεργοῦν κατὰ τρόπον ἀποφασιστικόν. Ὁ πρῶτος εἶναι, ὅτι ἀφρόνως ἡ Κυβέρνησις ἄφησε τὸ κόστος παραγωγῆς νὰ ἀνέλθῃ καὶ νὰ ἐξαφανίσῃ τὰ περιθώρια τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς. Οὐδὲν ἐκάματε, διὰ νὰ μειώσετε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Εἴπατε, ὅτι ἔπεσε τὸ κόστος τοῦ χρήματος. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλά, παρὰ τὴν πτῶσιν τοῦ κόστους τοῦ χρήματος, ἔχομεν τοιαύτην αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τῶν προϊόντων, ὥστε νὰ καταστῇ δυσχερεστάτη ἡ τοποθέτησίς των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ δεύτερος παράγων εἶναι τοῦτος: Καὶ σήμερον ἀκόμη, ἐν ἔτει 1960, εἰς ἐποχήν, ποὺ τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον εἰς ὅλα τὰ Κράτη ἔχει ὀργανωθῆ κατὰ τρόπον ἀξιοθαύμαστον, ὁ ὁποῖος ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν τεχνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πρόοδον, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις κατέχεται ἀπὸ ἀντιλήψεις καὶ ἐφαρμόζει μεθόδους τοῦ 19ου αἰῶνος. Σεῖς μάχεσθε μὲ τὴν ἀντίληψιν ἥρωος τῆς ἐπαναστάσεως καταδιώκοντος μὲ τὸ καριοφύλλι τὰ ἄτακτα στίφη τοῦ Κιουταχῆ. Δὲν κατωρθώσατε, οὔτε ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου νὰ κάμετε, ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐποχῆς, οὔτε ἀντελήφθητε, καὶ ὑμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸν ρόλον σας εἰς τὴν ὅλην ἐξαγωγικὴν διαδικασίαν. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν πάσχομεν ἀπὸ ἔλλειψιν νέων προϊόντων μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς κατακορύφου πτώσεως τῶν κατὰ παράδοσιν ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων ἐπὶ πλέον, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα πίνακα διὰ τὴν σουλτανίναν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μὲν ἐπίσημος, πλὴν ὅμως, πιστεύω, ὅτι ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰ πράγματα, διότι συνετάγη ἀπὸ σοβαρὸν ἐξαγωγικὸν οἶκον, Ἡ σύγκρισις γίνεται μὲ τὴν Τουρκίαν καὶ ἀφορᾷ τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν σουλτανίναν. Κατὰ τὸ 1955–56, ἡ Ἑλλὰς ἐξήγαγεν εἰς τὰς χώρας αὐτὰς τὸ 57% τοῦ συνόλου τῆς ἐκ τῆς τῶν δύο χωρῶν ἐξαχθείσης σουλτανίνας. Ἡ Τουρκία ἐξήγαγε μόνον τὸ 43%. Κατὰ τὸ ἔτος 1959 –1960 τὰ πράγματα ἀνατρέπονται ἄρδην. Ἡ Ἑλλὰς ἐξάγει τὸ 36% καὶ ἡ Τουρκία τὸ 64%. Κύριοι, κατηγόρησα τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχει νοοτροπίαν ἀπηρχαιωμένην ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐξαγωγῶν, διότι χρησιμοποιεῖ μεθόδους καὶ συστήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ξεπερασθῆ ἀπὸ τὴν τεχνικὴν τοῦ τομέως αὐτοῦ τῆς οἰκονομίας. Τὴν νοοτροπίαν τῆς Κυβερνήσεως τὴν γνωρίζομεν βεβαίως καὶ ἀπὸ ἄλλοτε. Τὴν ἠκούσαμεν, ὅμως, ἐπαναλαμβανομένην καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, κύριοι, ἐγὼ τὸ Κράτος, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ συνάπτω ἐμπορικὰς συμβάσεις καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐμπόριον ἔχει καθῆκον νὰ πληροῖ τὰ οὕτω ἐπιτυγχανόμενα κοντεζάν. Ἐάν, ὅμως, τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον ἐγὼ τόσον πολὺ ὑπολήπτομαι καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον συμπαθὲς εἰς τὴν καρδίαν μου, δὲν ἠμπορῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον του, τότε ἐπεμβαίνω ἐγὼ καὶ κάμω ὁ ἴδιος τὰς πωλήσεις. Ἄλλον ρόλον δὲν βλέπει, ἢ περίπου δὲν βλέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐντὸς τῆς πολυπλόκου ἐξαγωγικῆς διαδικασίας διὰ τὸν ἑαυτόν του ὁ κ. ὑπουργός. Μὲ τὴν ἀντίληψιν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἓν Ὑπουργεῖον ἀνάπηρον, ἓν Ὑπουργεῖον τοῦ ὁποίου ἡ ὀργάνωσις εἶναι ὀργάνωσις ἀνταποκρινομένη εἰς οἰκονομίαν τοῦ 19ου αἰῶνος. Ὑπάρχουν βεβαίως ἄριστοι ὑπάλληλοι, τοὺς ὁποίους ὑποληπτόμεθα, διότι παρὰ τὰς ἀντιξοότητας, κατορθώνουν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸ καθῆκον των. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι ἀνάπηρον, ἡ δὲ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐμφάνισίς του εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον, ἐὰν μὲν εἶσθε συναισθηματικοί, θὰ σᾶς ἔκαμε νὰ κλαύσητε, ἐὰν δὲ εἶσθε σκληρότεροι, θὰ σᾶς ἐγέμιζεν ἀγανάκτησιν. Διότι, κύριοι, ὁλόκληρος ἡ ἐμφάνισις τοῦ Κράτους μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συνίσταται, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, εἰς τὰ πτωχὰ καὶ ἐλάχιστα γραφεῖα τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων. Οἱ ἐμπορικοί μας ἀκόλουθοι, μὲ ἀπιθάνως γλίσχρα μέσα προσπαθοῦν νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἔργον των, συναγωνιζόμενοι τοὺς ξένους συναδέλφους των, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν ἀπειρίαν μέσων. Εἶχον τὴν εὐτυχίαν, ἢ μᾶλλον τὴν ἀτυχίαν, νὰ ἐπισκεφθῶ τοὺς ἐμπορικούς μας ἀκολούθους τῆς Ἀμερικῆς, πολλῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ὡς καί τινων τῆς Ἀφρικῆς καὶ κατελήφθην ἀπὸ δέος. Φαντασθῆτε τὸν ἐμπορικόν μας ἀκόλουθον, τὸν ἔξοχον πράγματι ἐμπορικὸν ἀκόλουθον ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην, ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐργάζεται. Εἶναι ζήτημα, ἐὰν ἔχῃ δύο δακτυλογράφους ὡς βοηθοὺς καὶ στεγάζεται εἰς δύο μικρὰ δωμάτια. Καὶ παρὰ ταῦτα, ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ χρησιμεύσῃ ὡς αὐτὶ καὶ μάτι τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν τεραστίαν ἀγορὰν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Πέρυσιν ἐπεσκέφθην τὸν ἐμπορικόν μας ἀκόλουθον εἰς τὸ Μόναχον, τὴν ἐποχὴν ποὺ ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ἰδίως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, κατείχετο ἀπὸ τὸ ἄγχος τῆς διαθέσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Εἶδον τὸν ἐμπορικόν μας ἀκόλουθον εἰς γραφεῖα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐντροπὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἄνευ βοηθῶν, ἄνευ δακτυλογράφων, ταλανιζόμενον ὑπὸ τῶν παντὸς εἴδους Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι παρίστανον τὸν ἐξαγωγέα, νὰ προσπαθῇ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν τοποθέτησιν τῶν κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς ἀπίθανον κατάστασιν ἀφικνουμένων ἐκεῖ προϊόντων μας. Ὡς ἦτο ἑπόμενον, τὰ προϊόντα μας αὐτὰ ἀντὶ νὰ πωληθοῦν, καταλήγουν, οὐχὶ σπανίως, εἰς τοὺς χώρους τῶν ἀπορριμμάτων τῆς ἀγορᾶς τοῦ Μονάχου. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἡ ὀργάνωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Δι’ αὐτὸ ὡμίλησα πρὸ ὀλίγου περὶ τῆς ἀναπηρίας αὐτοῦ, ὡς καὶ περὶ τῆς ἀναπήρου ἐξωτερικῆς μας ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Διά τινας ἄλλας ἐκδηλώσεις τῆς ἐμφανίσεώς μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, προτιμῶ νὰ σᾶς ἀναγνώσω πρόσφατα ἀποσπάσματα ἀπὸ ἑλληνικὰς ἐφημερίδας. Ἀνταποκριτὴς ἐγκύρου ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος, γράφει τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἐκ Μονάχου τὰ ἀκόλουθα: «Οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς ἔχουν τὸν τίτλον τοῦ γυρολόγου..... Ἂν δὲν ὀργανωθῇ ταχύτατα καὶ ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων τὸ σύστημα τῶν ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, δεδομένου ὅτι τὰ ἄλλα κράτη ἔχουν φθάσει εἰς τὴν τελειότητα, θὰ εἶναι ὡς νὰ ἀντιμετωπίζωμεν ἀτομικὴν βόμβαν μὲ καριοφύλλι». Ἄλλη ἀνταπόκρισις, τὴν 15.6.1960, ἀναφέρει, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Γραφεῖον Μονάχου ἐξυπηρετεῖται μόνον μὲ ἕνα γεωπόνον. Ἑτέρα ἀναφέρει, ὅτι «τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα ἐπιβαρύνονται μὲ ὑψηλὰ μεταφορικὰ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ εἴμεθα οὐραγοί». Ἄλλη ἀναφέρει, ὅτι «ἐλλείψει διαφημίσεως, τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι ἄγνωστα εἰς πολλὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας». Μακρὰ ἀνταπόκρισις τῆς 2.1.60 ἀποτελεῖ πραγματικὸν θρῆνον διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῆς ἑλληνικῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν Παγκόσμιον Ἔκθεσιν τῆς Νέας Ὑόρκης τοῦ 1964. Ἑτέρα προσθέτει: «Ἡ ὑπόθεσις τῶν ἐκθέσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ, ἐφ’ ὅσον ὑπόκειται εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου». Θὰ προσθέσω καὶ τὴν προσωπικήν μου μαρτυρίαν εἰς μίαν ὑπόθεσιν ἐξόχως σοβαράν. Κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, κατόπιν προσκλήσεως τῆς Κυβερνήσεως τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, μετέβην μὲ ἄλλους συναδέλφους εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὀργανώσεως μιᾶς «ἑβδομάδος τῆς Ἑλλάδος» ἐπεσκέφθημεν μεταξὺ ἄλλων καὶ τὴν πόλιν Ἔσσεν, ὅπου ἐγένετο ἡ τελετὴ καί ἠνοίχθη μία πραγματικῶς θαυμασία ἔκθεσις διὰ τὴν Ὀλυμπίαν. Δίπλα ἀπὸ τὴν τεραστίαν αἴθουσαν τῆς ἐκθέσεως, ὑπῆρχε καὶ μία ἄλλη ἐπίσης τεραστία, ἡ ὁποία παρέμενε κλειστή. Ἠρωτήσαμεν τὶ αἴθουσα εἶναι αὐτὴ καὶ μᾶς εἶπον, ὅτι αὐτὴ ἡ αἴθουσα προωρίζετο διὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς δὲν ἔφθασαν, καίτοι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶχεν εἰδοποιηθῆ ἀπὸ πολλῶν μηνῶν! Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω σχόλιόν τι. Κύριοι, νομίζω, ὅτι τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῶν διαπιστώσεων αὐτῶν εἶναι, ὅτι εὑρισκόμεθα, ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν εἰς μίαν κατάστασιν ἐντελῶς πρωτόγονον καὶ ὅτι, παρ’ ὅλα ὅσα λέγονται ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ καὶ ἀναγράφονται εἰς τὸν Τύπον, τὸ πρωτόγονον εἶναι ἡ πραγματικότης τῆς σήμερον καὶ ἀσφαλῶς θὰ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ τῆς αὔριον, ἐὰν δὲν γίνῃ ἀλλαγὴ ἀντιλήψεων, μεθόδων καὶ συστημάτων. Τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον δὲν εἶναι μόνον ὑπόθεσις τοῦ ἐμπόρου καὶ δὲν ἐξαντλεῖται μὲ τὴν δραστηριότητα τοῦ ἐμπόρου ἐξαγωγέως. Ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου ἀρχίζει ἀπὸ τὸ χωράφι καὶ τὸ ἐργοστάσιον καὶ τερματίζεται εἰς τὸ σπίτι τοῦ τελευταίου καταναλωτοῦ τῆς χώρας, ἡ ὁποία δέχεται τὰ προϊόντα μας. Εἶναι μία τεραστία διαδικασία περιλαμβάνουσα ἀπείρους φάσεις καὶ ἑκάστη τῶν φάσεων αὐτῶν χρειάζεται εἰδικὴν ὀργάνωσιν. Ἡ χώρα μας, παρ’ ὅλα ὅσα λέγονται καὶ γράφονται, λόγῳ τῶν ἐδαφολογικῶν καὶ κλιματολογικῶν της συνθηκῶν, ἔχει μίαν πραγματικῶς προνομιακὴν θέσιν, ἔναντι ἄλλων χωρῶν. Τὶ πταίει ὅμως ἡ γῆ μας, ἐὰν ἡμεῖς στρεφώμεθα εἰς καλλιεργείας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας θέλει αὐτή. Ὑπάρχει, ἐπίσης, ὁ ὑπόγειος πλοῦτος τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος εἶναι οὐχὶ ὀλιγώτερον σημαντικὸς τοῦ προηγουμένου. Τὶ συμβαίνει ὅμως μὲ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας; Διότι πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν. Ἔχομεν τὴν ἀκόλουθον νοοτροπίαν: Θέλομεν οἱ ξένοι νὰ καταναλίσκουν τὰ προϊόντα μας ὅπως ἡμεῖς τὰ θέλομεν καὶ νὰ ἐμπορεύωνται μὲ τὰς μεθόδους ποὺ ἡμεῖς θέλομεν. Καὶ ἔτσι ὑπάρχει ἡ πλήρης διάστασις μεταξὺ τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Αὐτὸ τὸ βασικὸν πρᾶγμα ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεται. Διότι, ἐὰν τὸ ἀντελαμβάνετο, δὲν θὰ ἄφινε τὴν παραγωγὴν νὰ αὐξηθῇ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια χωρὶς συσχετισμὸν μὲ προτιμήσεις εἰς τοὺς τόπους εἰς τοὺς ὁποίους ὑποτίθεται ὅτι θὰ καταναλωθῇ. Καὶ διὰ νὰ ἰδῆτε μέχρι ποίου ἐγκληματικοῦ σημείου κοιμᾶται ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἄλλο παράδειγμα ἐκ τῆς προσωπικῆς μου πείρας, τῶν κρομμύων τῆς Ρόδου. Πρὸ τριῶν ἐτῶν ἔφθασεν εἰς τὴν Ρόδον ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἰσραὴλ διὰ νὰ ἀγοράσῃ κρόμμυα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀληθινὴν πληγὴν διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῆς Ρόδου, λόγῳ τῆς διακυμάνσεως τῶν τιμῶν. Ὁ ἄνθρωπος ἦτο ἐπιστήμων ἐξαιρετικὰ καλλιεργημένος. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὸ Ἰσραὴλ ἠμπορεῖτε νὰ ἰδῆτε ἕνα καθηγητὴν Πανεπιστημίου νὰ κάμνῃ τὸν κουρέα. Αὐτὸς ἦτο μία προσωπικότης, τὸν ὁποῖον αἱ συνθῆκαι ἠνάγκασαν νὰ γίνῃ ὑπάλληλος τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Ρόδον διὰ νὰ ἀγοράσῃ κρόμμυα. Ἐνόμισα, ὅτι ἦτο καθῆκον μου νὰ τὸν καλέσω εἰς γεῦμα καὶ νὰ τοῦ εἴπω μερικὰ καλὰ πράγματα, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ ἐνισχύσω τὰς διαθέσεις του νὰ ἀγοράσῃ τὸ προϊὸν αὐτό. Μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἦλθε νὰ μὲ εὕρῃ καὶ μοῦ εἶπε: «Κύριε Ζίγδη, λυποῦμαι πάρα πολύ. Ὅ,τι ἐπῆρα, τὸ ἐπῆρα. Ἄλλην φορὰν δὲν πρόκειται νὰ ἔλθω εἰς τὴν Ρόδον». «Διατί, τὶ συνέβη; Μήπως σᾶς ἐγέλασε κανείς»; τὸν ἠρώτησα. «Ὄχι, λέγει. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι χρυσοὶ καὶ θαυμάσιοι. Οἱ ἔμποροι τίμιοι. Ἀλλά, κ. Ζίγδη, εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ πάρω ἕνα λότο κρόμμυα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἓξ ποικιλίας»; Καὶ μὲ ἐπῆγεν εἰς τὸν σωρὸν τῶν κρομμύων καὶ μοῦ εἶπε: «Κύριε Ζίγδη, ἀφῆστε τὸ μέγεθος καὶ τὸ σχῆμα, ποὺ ἠξεύρετε ὅτι ἔξω δὲν ἠμποροῦν νὰ πωληθοῦν τὰ μεγάλα κρόμμυα. Ἴδετε, αὐτὴ ἡ ποικιλία βαστάει 6 ἑβδομάδας. Αὐτὴ βαστάει 45 ἡμέρας, αὐτὴ βαστάει τρεῖς μῆνας, αὐτὴ βαστάει τέσσαρας μῆνας. Ὅταν ἐγὼ τὰ ἔχω ἀνακατεμμένα ὅλα αὐτὰ τὰ κρόμμυα, τὶ θὰ γίνῃ; Πρέπει νὰ τὰ πωλήσω εὐθὺς ὡς τὰ πάω εἰς τὸ Ἰσραήλ. Ἐὰν πάλιν εἰς τὸ Ἰσραὴλ τὰ χωρίσω διὰ νὰ τὰ κρατήσω περισσότερον, θὰ «φάγῃ ἡ φακὴ τὸ λάδι». Τὰ ἔξοδα θὰ εἶναι τόσον πολλά, ὥστε θὰ ἀποβῇ εἰς ζημίαν μου, κ. Ζίγδη. Τοῦ χρόνου θὰ πάω εἰς τὴν Βουλγαρίαν. Ἐκεῖ κάνουν κρόμμυα πιὸ ἀκριβὰ ἀπὸ τὰ ἰδικά σας, ἀλλὰ ἑνὸς τύπου. Ὅταν θὰ ἀποταθῶ ἐκεῖ θὰ γνωρίζω διὰ πόσον καιρὸν ἀγοράζω κρομμύδια». Καὶ μοῦ λέγει: «Δὲν ὑπάρχει ἐδῶ πέρα γεωπονικὴ ὑπηρεσία; Πῶς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ κρομμύδι ἄνθρακα»; Καὶ πράγματι, ἔπιασε ἕνα κρομμύδι, τὸ ἤνοιξε καὶ ἦτο ὁλόμαυρο ἀπὸ μέσα. «Δὲν ἠξεύρουν», μοῦ λέγει, «ὅτι ἐὰν τὸ κοκκάρι βαπτισθῇ εἰς μίαν ὡρισμένην διάλυσιν σώζεται τὸ κρομμύδι ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν αὐτήν»; Καὶ σᾶς εἶπον, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἦτο τυχαῖος ἔμπορος, ἦτο ἕνας ἐπιστήμων. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν νοοτροπίαν, τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ παραδείγματος τῶν κρομμύων —δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλο— ἀπεδείχθη, ὅτι ἔχει ἡ Κυβέρνησις, παρ’ ὅλα ὅσα περὶ τοῦ ἀντιθέτου λέγει. Βέβαια, τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, ἔπειτα ἀπὸ τὸ χωράφι καὶ τὸ ἐργοστάσιον, ἔχει διάφορα στάδια, τῆς διακινήσεως, τῆς συντηρήσεως, τῆς συσκευασίας. Θέλετε νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ χάλι τῶν θεμάτων τῆς ἀποθηκεύσεως καὶ διατηρήσεως; Εἶναι περιττόν. Διότι νομίζω, ὅτι εἰς ἄλλην συζήτησιν ἐλέχθησαν. Ἄλλωστε, ὁ κ. ὑπουργὸς προχθὲς ἀκόμη εἶπεν, ὅτι τώρα μόλις ἐκάμαμεν τὴν Σκύδρα καὶ τώρα μόλις παρηγγείλαμεν τὰ 400 βαγόνια ψυγεῖα, διὰ νὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τῆς διακινήσεως.

§49Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶπον μόνον αὐτό. Εἶπον καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅτι δὲν εὕρομεν τίποτε. Δὲν μᾶς παρεδώσατε τίποτε. Εἶπον, ὅτι ἤρχισε νὰ γίνεται κἄτι εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὅταν γίνεται κἄτι, μᾶς φέρετε κατηγορουμένους ἐδῶ. Ὅταν προσπαθοῦμεν νὰ ἐκβιομηχανίσωμεν τὴν χώραν, ἀμέσως ἐπερωτήσεις. Ἀμέσως κατηγορούμενοι. Διότι ἀκριβῶς προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν αὐτοδύναμον καὶ νὰ μὴ εὑρίσκεται εἰς τὴν φυματιώδη κατάστασιν, ὅπως εὑρίσκετο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας.

§50Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοῦ ζητῶ συγγνώμην, διότι εἶπον ὅτι ἤδη ἤρχισαν νὰ κάμνουν τὴν Σκύδραν. Ἡ... διαστρέβλωσις τῶν λόγων σας ὑπῆρξε πράγματι πάρα πολὺ τολμηρὰ ἀπὸ ἐμέ. Κύριοι, μετὰ τὴν διακίνησιν, καὶ τὴν συσκευασίαν, εἰς τὰς ὁποίας βεβαίως περιλαμβάνεται καὶ τὸ θέμα τῆς τυποποιήσεως, ἔχομεν τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου, διότι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ὁμιλήσωμεν κατὰ ποῖον τρόπον γίνεται οὗτος. Ἀλλὰ ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Φθιώτιδος συνάδελφος, ὁ κ. Κωστῆς, σᾶς εἶπε κἄτι τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι εἶναι σημαντικώτατον ὅτι εἰς μίαν ὡρισμένην στιγμήν, εἰς μίαν ἐξαγωγικὴν περίοδον, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀνέστειλε τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐλέγχου διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν βλαμμένου ἐμπορεύματος.

§51Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἀληθές.

§52Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐζήτησα νὰ τὸ διαψεύσητε καὶ μοῦ εἴπατε, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ διαψεύσω καὶ ὅτι θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Τὸ θέμα τὸ ἀφίνω ἀνοικτόν. Ἀλλά, ἐὰν πράγματι ἔγινεν αὐτό, ὁποῖον μεγαλύτερον ἔγκλημα ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ κατὰ τῆς καλῆς φήμης τοῦ προϊόντος αὐτοῦ; Ἔχομεν τὴν δυσφήμησιν τῆς σταφίδος ποὺ ἔγινε μὲ τὰ καρφιὰ πέρυσι καὶ τὰ ἄλλα. Ἔχομεν τὴν δυσφήμησιν τῶν ὀπωροκηπευτικῶν, ἔχομεν τὴν δυσφήμησιν τῶν καπνῶν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, τώρα θὰ πᾶμε νὰ σκοτώσωμεν καὶ τὸ μόνον προϊὸν τὸν ὁποῖον ἔχει ἕνα καλὸν ὄνομα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὸν αʹ ἢ βʹ, δὲν θέλω νὰ εἴπω φίλον τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ τὸν αʹ ἢ βʹ ἐν δυσκολίᾳ εὑρισκόμενον ἐξαγωγέα; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ δεύτερον παράδειγμα, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε. Ὑπάρχει ὁ νόμος τοῦ 1953 περὶ τυποποιήσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ ἔγιναν ὡρισμένα ἐργοστάσια. Σᾶς πληροφορῶ, κ. ὑπουργέ, ὅτι, καίτοι ὑπάρχει ἐργοστάσιον τυποποιήσεως, διαλογῆς δηλαδή, εἰς τὴν Σπάρτην, ἐπειδὴ κατηργήσατε τὸν ἔλεγχον, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ πέρυσιν ἦτο σχεδὸν κλειστὸν ὅλον τὸν χρόνον, καὶ ἔφυγεν ὅλη ἡ παραγωγὴ χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ τὰς θύρας του παρὰ μόνον περὶ τοὺς 900, νομίζω, τόννους. Δηλαδή, κάμνομεν ἐπενδύσεις, ἐξοδεύομεν τὰ μαλλιοκέφαλά μας, διὰ νὰ τὰς μεταβάλωμεν εἰς αἱμορροούσας πληγάς, καθ’ ὅτι δὲν καλύπτουν τὰ ἔξοδά των, ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπομεν ταὐτοχρόνως καὶ τὰς πρωτογόνους μεθόδους τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, διὰ νὰ εἴμεθα ἀρεστοὶ εἴτε εἰς παραγωγούς, εἴτε εἰς φίλους μας. Θὰ ἀναφέρω καὶ τοῦτο τὸ τρομερόν, τὸ ὁποῖον συνέβη πάλιν εἰς τὴν Ρόδον, διότι τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ εἶναι καὶ ἐνδιαφέρον. Ἦλθε κἄποιος Γερμανὸς εἰς τὴν Ρόδον διὰ νὰ ἀγοράσῃ λεμόνια. Ἐπῆγεν ὁ κύριος αὐτὸς εἰς τὰ χωριὰ καὶ ἔκοψε τὸ λεμόνι ἐντελῶς πρόχειρα. Ὁ ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπεφάνθη, ὅτι: «Τὸ λεμόνι αὐτὸ δὲν εἶναι πρὸς ἐξαγωγήν». Καί, δὲν θέλω νὰ εἴπω ἐπεμβάσει τίνος, τὸ λεμόνι αὐτὸ ἐξήχθη. Ἀλλὰ γνωρίζετε τὶ συνέβη; Αἱ Γερμανικαὶ Ἀρχαὶ ἀπηγόρευσαν τὸν ἐκτελωνισμόν του. Ἔτσι, δὲν τὸ ἔφαγαν οἱ Γερμανοί. Τὰ ἐπλήρωσαν ὅμως οἱ παραγωγοί. Διότι ὁ γερμανικὸς Οἶκος δὲν τοὺς ἐπλήρωσεν εἰς τὸ τέλος καὶ οἱ παραγωγοὶ κλαῖνε τὴν μοῖρα τους. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς ἐλέγχους ἐφαρμόζομεν εἰς τὴν χώραν μας.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διατὶ δὲν θέλετε νὰ τὸ εἴπητε;

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ θέλω, κ. Κύρκο, αὐτὴν τὴν συζήτησιν νὰ τὴν κάμω κατὰ τρόπον, μὴ δημιουργοῦντα ἀντεγκλήσεις.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀρθῶς. Καὶ νὰ συνεχίσετε οὕτω.

§56Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τότε, μὴ λέγετε, δὲν θέλω νὰ τὸ εἴπω. Διότι δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις.

§57Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, ὑπάρχει ἐν συνεχείᾳ, εἰς αὐτὴν τὴν πολύπλοκον κλίμακα τῆς διαδικασίας ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, θέμα τῶν φορέων. Διότι βέβαια, κἄποιος πρέπει νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τὰ προϊόντα της καὶ νὰ τὰ τοποθετήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς ὁμιλήσω λεπτομερῶς περὶ φορέων. Διότι ἤδη, μὲ ὅσα ἀνέγνωσα, ἀπὸ τὰ ἀποκόμματα τῶν ἐφημερίδων, ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρισκόμεθα. Βεβαίως, ὄχι εἰς ὅλους τοὺς κλάδους. Διότι εἴς τινας κλάδους ὑπάρχουν σοβαρώτατοι ἐξαγωγεῖς τοὺς ὁποίους ὑποληπτόμεθα ὅλοι καὶ τιμοῦμεν. Ἀλλὰ ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν γενικὴν τάσιν. Ὑπάρχει πέραν ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἡ ξένη ἀγορά. Ἐκεῖ εἰς αὐτὸν τὸν διεθνῆ στίβον, θὰ κριθῇ ὅλη ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐξεκίνησεν ἀπὸ τὸ χωράφι καὶ τὸ ἐργοστάσιον, ἐὰν θὰ πάῃ χαμένη ἢ θὰ ἀποδώσῃ. Εἰς αὐτὴν τὴν διεθνῆ ἀγορὰν βεβαίως συναγωνίζονται ὅλα τὰ Κράτη, ἕκαστον μὲ τὰ καλύτερά του ὅπλα. Καὶ τὸ σπουδαιότερον ὅπλον κατὰ πρῶτον λόγον εἶναι ἡ γνῶσις τῆς ἀγορᾶς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω περιληπτικὰ τί μελέται γίνονται διὰ κἄθε ἐμπόρευμα. Ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι τῶν Κρατῶν, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται εἰς τὴν Γερμανίαν —ἀναφέρω τὴν Γερμανίαν ὡς παράδειγμα— μελετοῦν τὴν ἀγορὰν τί θέλει καὶ μόλις μάθουν τί θέλει, ἀμέσως πληροφοροῦν τὴν χώραν των καὶ τῆς λέγουν, αὐτὸ τὸ ἐμπόρευμα θέλει ἡ γερμανικὴ ἀγορά, ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους Σκοτωθῆτε, κόψτε τὸν λαιμόν σας, νὰ τὸ παρουσιάσετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὑπάρχει βεβαίως τὸ θέμα τῆς διαφημίσεως, ἡ ὁποία ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται πολυδάπανος, ἀλλὰ εἶναι ἀπὸ τὰ ἔξοδα, ποὺ ἀποδίδουν ἑκατονταπλασίως. Καὶ ὑπάρχει τέλος τὸ θέμα τῶν ἐκθέσεων, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω τίποτε περισσότερον, διότι εἶναι γνωστὰ τὰ πράγματα. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας, κύριοι, ἡ ξένη ἀγορὰ σημαίνει καὶ κἄτι ἄλλο πολὺ σπουδαῖον, πολυτιμότατον, τὸ ὁποῖον ὀλίγα κράτη διαθέτουν. Σημαίνει ἑλληνικὴ παροικία. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Ἀφρικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Εὐρώπης ἀκόμη ἔχομεν παροικίας ἑλληνικάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰς ἰδίας μὲ ἡμᾶς καταναλωτικὰς συνηθείας. Ἀλλὰ πολὺ περισσότερον αἱ παροικίαι αὐταὶ ἐπιθυμοῦν διακαῶς νὰ γίνουν οἱ σκαπανεῖς τῆς τοποθετήσεως τῶν προϊόντων μας εἰς τὰς ἀγορὰς ὅπου δροῦν. Ἔ λοιπόν, ἡ μόνη χώρα εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν κατέβαλε προσπάθειαν ἀξιοποιήσεως αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου, ἀλλὰ τὸ ἀπεθάρρυνε καὶ πολλὰς φορὰς τὸ μετέβαλεν εἰς ἐχθρόν της εἶναι ἡ μοιραία αὐτὴ χώρα τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι, σᾶς περιέγραψα τὴν κατάστασιν καὶ σᾶς περιέγραψα μὲ ἁδρὰς γραμμὰς τὰ διάφορα στάδια τῆς ἐξαγωγικῆς προσπαθείας, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τύχουν τῆς δεούσης ὀργανώσεως. Μὴ νομίζετε, ὅτι σᾶς λέγω καὶ καινούργια πράγματα. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ ἁμαρτία αὐτή. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν μίαν ὡραίαν συνήθειαν: νὰ μελετῶμεν, νὰ γράφωμεν καὶ νὰ πετῶμεν τὰ χαρτιὰ εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων καὶ τὰς μελέτας εἰς τὰ ἀρχεῖα μας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σωρείαν μελετῶν, τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῆς χώρας, ὅπως εἶναι τῶν ἐπιμελητηρίων, τοῦ Συνδέσμου Ἐξαγωγέων καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς κουράσω καθόλου, διότι, μέσα εἰς αὐτὰς τὰς μελέτας καὶ τὰ ὑπομνήματα, ὑπάρχουν διάσπαρτοι αἱ ἰδέαι καὶ αἱ σκέψεις περὶ τοῦ τί δέον γενέσθαι, ἔστω καὶ ἐὰν οἱ ἄνθρωποι, ὁμιλοῦντες ὡς ἐκπρόσωποι τῶν ἐξαγωγέων, βεβαίως θέλουν εἰς καίρια τινὰ σημεῖα νὰ ἐμφανίζουν τὴν ἰδικήν των ἄποψιν. Θὰ σᾶς διαβάσω ὅμως μίαν περικοπήν, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ χαρακτηριστική, διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, ἀπὸ μίαν εἰσήγησιν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἐξαγωγέων. Ἀκούσατε λοιπόν: «Τὰ δύο Ὑπουργεῖα, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, ὡς γνωστόν, ἐπικαλοῦνται τὸ ἁρμοδιώτερον τῶν ὑπηρεσιῶν των εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ προβλήματος. Οὐδεὶς βέβαια δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι ἀμφοτέρων τῶν Ὑπουργείων καταβάλλουσι φιλοτίμους καὶ ἀξιεπαίνους προσπαθείας, ἑκάστη ὅμως χωριστά, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ὅλον θέμα. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καταβάλλει λίαν σημαντικὰς προσπαθείας διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ὀργάνωσιν τῆς παραγωγῆς, ἔχει ἐπιτύχει δὲ ἄριστα ἀποτελέσματα, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ κατευθυντήριος πολιτικὴ εἰς τὸ παρελθὸν ὑπηγόρευε τὸν προσανατολισμὸν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως καταστῇ ἡ χώρα αὐτάρκης εἰς τὸν πρωτογενῆ τομέα. Ἐφ’ ὅσον τοιοῦτος ἦτο ὁ σκοπός, ὁ παράγων «κόστος» καὶ «διεθνεῖς τιμαὶ» ἦτο δευτερευούσης σημασίας». Βλέπετε ποία ἡ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν δύο Ὑπουργείων. Ἡ κατεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία βεβαίως εἶναι ἀντίθετος μὲ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, τὴν ὑπάρχουσαν μέχρι σήμερον γενικὴν κρατικὴν πολιτικήν. Ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξάνωμεν συνεχῶς τὴν παραγωγήν, χωρὶς νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις ἐξαγωγῆς της; Εἶναι δυνατὸν ὅλα νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Εἰς τὸ τμῆμα τῆς ὁμιλίας μου, εἰς τὸ ὁποῖον εἰσέρχομαι τώρα, θὰ δεχθῶ εὐχαρίστως διορθώσεις ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶχον τὸν καιρὸν νὰ εἶμαι ἐξαντλητικὸς εἰς ἐξακρίβωσιν τῶν ληπτέων μέτρων. Ἡ Κυβέρνησις, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, τῆς στασιμότητος κατ’ ἀρχὴν καὶ τῆς ὑποχωρήσεως βραδύτερον τῶν ἐξαγωγῶν, τί ἔκαμε; Ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, διότι ἠμπορεῖ νὰ μὲ ἀπατᾷ, ἠμπορεῖ νὰ μοῦ διαφεύγῃ κάτι, ἔκαμε τὰ ἑξῆς κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον. Ἐζήτησε καὶ ἡ Βουλὴ ἐψήφισε τὸν Ν. 3959)59, διὰ τοῦ ὁποίου προσεπάθησε νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ θέμα τῶν φορέων τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Εἶναι ὁ νόμος περὶ ἐλέγχου ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Ἔκαμεν ἕνα μητρῷον ἐξαγωγέων καὶ καθώρισεν ὡρισμένα πειθαρχικὰ καὶ ποινικὰ μέτρα ἐναντίον τῶν κακῶν ἐξαγωγέων. Πῶς ἐφηρμόσθη ὁ νόμος αὐτός; Πληροφοροῦμαι ἀπὸ ἐγκύρους πηγάς, ὅτι, ὅταν ἕνας δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ μητρῷον τῆς Κομοτηνῆς, ἐπῆγεν εἰς γειτονικὸν ἐπιμελητήριον καὶ ἐνεγράφη εἰς τὸν κατάλογον, εἰς τὸ μητρῷον τῶν ἐξαγωγέων. Διότι δὲν ὑπῆρξε μία κεντρικὴ ἐπιτροπή, ποὺ νὰ ἐλέγξῃ αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ γενικὰ κριτήρια. Τὸ πῶς ἐπέτυχεν ὁ νόμος αὐτὸς τὸ ἀποδεικνύει ὁ συρφετὸς τῶν διεθνῶν ἐξαγωγέων τοῦ Μονάχου, σχετικὴν περικοπὴν περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ἀνέγνωσα ἀπὸ ἀνταπόκρισιν σοβαροῦ δημοσιογράφου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν αὐτόπτης μάρτυς τῶν περιγραφομένων. Ἐπίσης ὁ νόμος ἐκεῖνος περιέχει διατάξεις περὶ ἐλέγχου τῶν ἐξαγωγέων. Ἐνθυμοῦμαι πόσον ὀξὺς ἤμην κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ περιφήμου ἄρθρου 12 εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ δυστυχῶς, ἀναγινώσκων τὰ ὅσα γράφονται εἰς τὰς ἐφημερίδας ἔκτοτε, ἔχω τὴν θλιβερὰν ἱκανοποίησιν, ὅτι δὲν ἐπλανήθην εἰς τὰς προβλέψεις μου. Εἰς τὸν νόμον αὐτὸν εἶχε μπῆ καὶ μία προσθήκη, διὰ νὰ ἱδρύσωμεν 4 ἀκόμη γραφεῖα ἐμπορικῶν ἀκολούθων. Αὐτὴ ἦτο ἡ ριζικὴ ἀναμόρφωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν ἠθέλησαν νὰ πραγματοποιήσουν διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὰ ἵδρυσαν. Ἐλπίζω, ναί. Αὐτὸς ἦτο ὁ πρῶτος νόμος.

§58Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ἐλέγχου τῶν εἰσαγωγῶν, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ 226 ἐξαγωγεῖς ποὺ ἐκινήθησαν τὸ 1958, περιωρίσαμεν τὸν ἀριθμόν των τὸ 1960 εἰς 97. Δηλαδὴ εἴχομεν μίαν μείωσιν κατὰ 60 τοῖς ἑκατὸν περίπου. Πέραν αὐτοῦ ἐθεσπίσθη διὰ Β. Δ. ἐφέτος διὰ πρώτην φορὰν καὶ ἡ κατάθεσις ἐγγυήσεως δραχ. 40.000 καὶ ἡ πιστοποίησις Τραπέζης διὰ τὴν ἐμπορικὴν δραστηριότητα τοῦ ἐξαγωγέως νωπῶν.

§59Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν πληροφορίαν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει μὲ πόσον βραδέα βήματα προχωροῦμεν. Ὁ κανονισμὸς καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν κριτηρίων περὶ ἐξαγωγῆς εἶναι εὔκολος ὑπόθεσις καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα καὶ εἰς ταχύτερον ρυθμόν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶναι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε ἀπόδοσιν τοῦ μέτρου. Δεύτερος νόμος τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, εἶναι ὁ περὶ τῆς νέας ΑΓΡΕΞ. Εἶναι ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν δημιουργίαν νέου φορέως διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν νωπῶν προϊόντων. Τὰς περὶ νέας ΑΓΡΕΞ ἀπόψεις μου ἐξέθεσα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου. Δὲν χρειάζεται νὰ ἐπανέλθω. Εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον, ὑπῆρχε καὶ εἰδικὸν ἄρθρον ρυθμίζον τὰ τῆς ἐμπορίας τῶν πορτοκαλίων. Καὶ ὅμως ἡ σχετικὴ διάταξις δὲν ἐφαρμόζεται ἐφέτος διὰ τὰ πορτοκάλια. Ἀφήνεται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἴσως τὸ ἑπόμενον ἔτος. Καὶ οὕτως οἱ παραγωγοὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν εὑρίσκονται εἰς τὸ κενὸν καὶ ὁ Θεὸς νὰ τοὺς βοηθήσῃ. Ὅταν δὲ ζητοῦν ἐπιδότησιν, λαμβάνουν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν δύναται νὰ τοὺς ἐπιδοτήσῃ καὶ ἀποροῦν διατὶ δὲν προβάλλει τὴν ἰδίαν ἀντίρρησιν διὰ πολλὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα περιῆλθον εἰς ἐξ ἴσου δυσχερῆ κατάστασιν καὶ ὅμως ἐπιδοτοῦνται τοὐλάχιστον συγκεκαλυμμένως. Ἐπίσης εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον ὑπῆρχε καὶ ἓν ἄλλο ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δημιουργήσῃ ἕνα φορέα διὰ τὰ ἔργα ὑποδομῆς τῆς ἐμπορίας καὶ διακινήσεως τῶν νωπῶν προϊόντων. Ἀποθήκας, ψυγεῖα, λαχαναγορὰς κλπ. Ἐνθυμεῖσθε πόσον γριφώδης ἦτο ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου ἐκείνου. Καὶ φυσικὰ δὲν ἀπορεῖτε, ὅτι οὐδὲν ἐξ αὐτοῦ προέκυψε μέχρι σήμερον. Νομίζω, ὅτι ἄλλα μέτρα ὀργανώσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου δὲν ἐλήφθησαν κατὰ τὴν ὑπὸ ἐξέτασιν περίοδον. Εἶναι γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου ἐξαντλεῖται εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς νόμους. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαληγούραν, ὑπεσχέθη τὴν λῆψιν νέων μέτρων, διὰ νὰ ἐλαφρύνῃ, νομίζω, τὸ βάρος τὸ ὁποῖον πιέζει τὰ στήθη ὅλων μας, ἐκ τῆς τοιαύτης κυβερνητικῆς ἀδρανείας. Ὑπεσχέθη οὕτω τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀναδιοργανωθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Εὐχόμεθα νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τάχιστα, διὰ νὰ ἴδωμεν τί πρόκειται νὰ γίνῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ πλέον ὡμίλησε καὶ περὶ φορέων, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὰ πάντα ἔχουν, ὡς πρὸς αὐτούς, καλῶς. Ὑπεσχέθη ὅμως, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν οἱ φορεῖς δὲν ἐπιτελοῦν ἱκανοποιητικῶς τὸ ἔργον των, θὰ ἀναλάβῃ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος τοῦτο. Ὡς ἀπόδειξιν τούτου ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ γεγονός, ὅτι μετέβη ὁ ἴδιος εἰς τὴν Πολωνίαν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων μας.

§60Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὰ ἀποθέματα τοῦ Κράτους ποῖος θὰ τὰ πωλήσῃ, κ. συνάδελφε; ἐὰν δὲν ἐνδιαφερθῇ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός;

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ κρατικὰ ἀποθέματα πρέπει νὰ εἶσθε συντηρητικὸς εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, πρὸ παντός, πρέπει νὰ ἀποφεύγῃ τὴν δημιουργίαν ἀποθεμάτων. Τίποτε ἄλλο δὲν ὑπεσχέθη ὁ κ. ὑπουργός, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀνεφέρθη εἰς ὡρισμένας μελέτας τῶν ἐπιμελητηρίων αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ γίνουν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ τομέως τῆς οἰκονομίας μας. Ἔτσι πρέπει νὰ καταληφθῶμεν καὶ πάλιν ἀπὸ ἀπογοήτευσιν διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ ἐμφορουμένη ἀπὸ ἀπηρχαιωμένας ἀντιλήψεις, μεταχειρίζεται ἀπηρχαιομένους θεσμοὺς καὶ μέσα καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπαναστάσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Κύριοι, αὐτὰ εἶναι τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἤμην ἄδικος ἐὰν δὲν σᾶς ἔλεγα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραλλήλως πρὸς αὐτὰ ἐπιδίδεται εἰς συνεχῆ μελέτην τοῦ ὅλου θέματος. Ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἀποτελεῖ πράγματι μόνιμον ἀντικείμενον μελέτης τῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ὅτου εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ οὔτε εἰς παρωχημένας ἐποχάς, οὔτε εἰς κείμενα συζητηθέντα ὑπὸ τῆς Βουλῆς αὐτῆς. Θὰ περιορισθῶ εἰς ὀλίγα τινὰ χαρακτηριστικὰ περιστατικά, περαιτέρω, πορίσματα. Τὸ 1958 ὅταν ἵδρυσεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ὑπηρεσίαν προγραμματισμοῦ, τῆς ἀνέθεσε καὶ τὴν μελέτην τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Κἄποτε μᾶς εἶπαν, ὅτι ἡ μελέτη ἐτελείωσε καὶ ἐπεριμέναμεν νὰ τὴν ἴδωμεν. Ἡ μελέτη αὐτὴ δὲν ἐκυκλοφόρησε ἐπισήμως, διότι τόσον βιαστικὰ συνετάγη ὥστε ἐθεωρήθη, ὅτι διὰ τὸ κῦρος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ δὲν ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ. Ἐπηκολούθησαν ἐξαγγελίαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμελέτησε καὶ ἔφθασεν εἰς συμπεράσματα καὶ πρόκειται νὰ ἀναγγείλῃ μέτρα, ἀλλὰ δὲν ἴδαμεν τίποτε συνεχιζόμενον. Ὁπότε ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους αὐτοῦ ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἐκλήθη νὰ κρατήσῃ τὴν ἀναπνοήν της, διότι ἐπὶ τέλους συνελήφθη ὁ ταῦρος ἐκ τῶν κεράτων. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος κατόπιν μακρᾶς προσπαθείας συνέταξε μελέτην, ἡ ὁποία καλύπτει ὅλα τὰ θέματα τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, τὴν ὑπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Κυβέρνησις ἔπεσε μὲ τὰ μοῦτρα νὰ τὴν μελετᾷ καὶ ἐντὸς ὀλίγου ἡ μελέτη αὐτὴ θὰ ἰδῇ ὄχι μόνον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, ἀλλὰ θὰ μεταφρασθῇ εἰς μέτρα διοικητικά, εἰς μέτρα νομοθετικά, εἰς μέτρα πιστωτικά, εἰς μέτρα ὀργανωτικὰ κ.ο.κ. Διαβάζω τὴν σειρὰν τῶν ἀποκομμάτων τῶν σοβαρωτέρων ἐφημερίδων. «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» 4 Φεβρουαρίου 1960: «Ριζικὰ μέτρα προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Δι’ εἰδικῆς μελέτης ὑποβαλλομένης εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου, προτείνεται νὰ θεσπισθοῦν ἰσχυρὰ κίνητρα πρὸς διαμόρφωσιν ἐξαγωγικῶν μονάδων μεγάλης ἐπιφανείας. Εἰδικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, δημιουργία ἀσφαλίσεως, ἐνίσχυσις τῶν φορέων κλπ.». «Βῆμα» 4 Φεβρουαρίου 1960, τὰ ἴδια. «Ναυτεμπορικὴ» «... ἐξετάζεται ἡ ἔκθεσις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». «Ναυτεμπορικὴ» 10 Μαρτίου. «Ὑπεβλήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ μελέτη ἐπὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας προβλήματος. Ἡ ἔρευνα ἀρχίζει ἀπὸ τὸ στάδιον τῆς παραγωγῆς ἐξαγωγικῶν ἀγαθῶν, καλύπτουσα τὰ θέματα διαρθρώσεως καὶ κόστους τῆς ἐξαγωγίμου παραγωγῆς, προτείνεται κλπ.». Ἐδῶ εἴμεθα εἰς τὸ Μάρτιον. Ἡ Κυβέρνησις βεβαίως, διότι αἱ πληροφορίαι αὗται δὲν δίδονται ἀπὸ ἀνευθύνους, προειδοποιεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ κρατήσῃ τὴν ἀναπνοήν του διότι ἀπὸ αὔριον ἀρχίζει ἡ κοσμογονία. Ἀπὸ τὸν Μάρτιον ὅμως ἕως τὸν Αὔγουστον, πλήρης σιωπή. Ἀποτόμως τὸν Αὔγουστον ἀρχίζομεν. «Νέα» 25 Αὐγούστου 1960. «Θὰ ἱδρυθῇ ἀνεξάρτητος ἡμικρατικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ κατευθύνῃ τὸ ἔργον τῶν ἐξαγωγῶν». Εἶναι ἡ μελέτη προφανῶς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Τὴν ἑπομένην τὸ «Βῆμα». «Μελετᾶται ἡ ἵδρυσις ἡμικρατικοῦ ὀργανισμοῦ μὲ ἀποστολὴν τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν». Καὶ τὴν μεθεπομένην. «Ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ἡ σκέψις διὰ τὴν ἵδρυσιν κρατικοῦ ὀργανισμοῦ διὰ τὰς ἐξαγωγάς». Ἔκτοτε οὐδεμία λέξις περὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ ὅσα μᾶς εἶπε περὶ τῶν προθέσεών του, περὶ τῶν μελλοντικῶν ἐνεργειῶν του, ὁ κ. ὑπουργὸς προχθές, πρέπει νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι ἡ ἔκθεσις αὐτὴ ἐτάφη, διότι προφανῶς ἦτο πάρα πολὺ δυσκολοχώνευτη διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι, θὰ ἤθελα, πρὶν τελειώσω, νὰ σᾶς εἴπω τὶ γίνεται, μὲ δύο λόγια, εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἐπὶ τοῦ τεραστίου αὐτοῦ προβλήματος τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν διάστασιν μεταξὺ τῶν ἀντιλήψεων τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῶν Κυβερνήσεων εἰς ὅλας τὰς χώρας. Ἡ ἐξαγωγικὴ διαδικασία περιλαμβάνει τριῶν κατηγοριῶν ἐνεργείας. Ἐνεργείας ποὺ μόνον ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ τὰς κάνῃ, ἐνεργείας ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰς κάνῃ τόσον καλὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ πρέπει νὰ χρησιμοποιήσῃ ἡμικρατικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ ἐνεργείας ἀφορώσας ἀμέσως τὴν καθ’ αὑτὸ ἐξαγωγήν, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τοὺς ἰδιώτας. Ἐδῶ ὑπάρχει γενικὴ σύγχυσις, ὅτι τὸ κράτος πρέπει νὰ τὰ κάνῃ ὅλα ἢ σχεδὸν ὅλα. Τί γίνεται εἰς τὴν Ἰταλίαν ὅπου τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι ἐπίσης καταπιεστικόν. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὑπάρχει βεβαίως Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὑπάρχουν ἐμπορικοὶ ἀκόλουθοι καὶ ἐὰν κανεὶς ἐπισκεφθῇ εἰς τὰς διαφόρους χώρας τὰ γραφεῖα τῶν Ἰταλῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων καὶ ἔχῃ τὴν ἀτυχίαν κατόπιν νὰ μεταβῇ καὶ εἰς τὸ ἰδικόν μας γραφεῖο ἐμπορικοῦ ἀκολούθου, θὰ ἀντιληφθῇ τὴν κολοσσιαίαν διαφορὰν ἡ ὁποία χωρίζει αὐτὸ ἀπὸ τὸ πρῶτον. Παρὰ τὴν ὕπαρξιν ὅμως Πρεσβειῶν ἐπηνδρωμένων μὲ ἀνθρώπους μὲ πλήρη οἰκονομικὴν μόρφωσιν, παρὰ τὴν ὕπαρξιν γραφείων ἐμπορικῶν ἀκολούθων, ποὺ καλύπτουν σχεδὸν ὅλον τὸν κόσμον, οἱ Ἰταλοὶ ἀπὸ τοῦ 1926 ἵδρυσαν τὸ περίφημον ἰνστιτοῦτον διὰ τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον. Τὸ Ἰνστιτοῦτον αὐτὸ δὲν εἶναι ὑπηρεσία κρατική, εἶναι ἡμικρατικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα τὰ πλεονεκτήματα κύρους ἑνὸς ἐπισήμου ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνα, τὴν εὐελιξίαν ἰδίως, ἑνὸς ἰδιωτικοῦ. Ποῖαι εἶναι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ἰνστιτούτου αὐτοῦ; Πρῶτον, ἔρευνα ἐπὶ τῶν ξένων ἀγορῶν καὶ μελέτη παντὸς θέματος σχετικοῦ μὲ τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον. Δεύτερον, παρακολούθησις τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξελίξεων ἐμπορικῆς καὶ τεχνοοικονομικῆς φύσεως. Τρίτον, συσχέτισις τῶν συγκεντρουμένων πληροφοριῶν, διὰ δελτίων, δημοσιευμάτων κλπ. καὶ κατεύθυνσις καὶ ὑποβοήθησις τῆς προσπαθείας τῶν ἐξαγωγικῶν ἐπιχειρήσεων. Τέταρτον, ὀργάνωσις τῆς συμμετοχῆς τῆς χώρας εἰς διεθνεῖς ἐκθέσεις κλπ. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν περικοπὴν ἀπὸ τὸ καταστατικόν του: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι, εἰς τὸ Μόναχον παρηκολούθησα τὰς ἐργασίας τοῦ Ἰνστιτούτου αὐτοῦ καὶ διεπίστωσα μεταξὺ ἄλλων τὸ ἀκόλουθον ἄξιον νὰ ἀναφερθῇ παράδειγμα, ὡς χαρακτηριστικὸν τῆς δράσεώς του. Τὸ Ἰνστιτοῦτον παρετήρησεν, ὅτι οἱ Βούλγαροι ἔστειλαν καρύδια μὲ ἕνα λίαν ἐπιτυχές, εἰδικὸν ἀμπαλάζ. Ἠγόρασε τὰ καρύδια, τὰ ἔστειλεν εἰς τὴν Ἰταλίαν μὲ τὴν σύστασιν, ὅτι ἡ Βουλγαρικὴ αὐτὴ ἐξαγωγὴ εἶναι καλλιτέρα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ καρύδια δὲν ἐξάγονται πλέον ὅπως ἐξήγοντο ἄλλοτε ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν. Βεβαίως, τὸ Ἰνστιτοῦτον παρακολουθεῖ τὴν ἀγορὰν τοῦ Μονάχου συνεχῶς. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ εἰς αὐτὴν ἐμπόρευμα ἀπὸ οἱανδήποτε συναγωνίστριαν χώραν, χωρὶς τὸ Ἰνστιτοῦτον νὰ ἀγοράσῃ μίαν παρτίδα, νὰ τὴν μελετήσῃ, νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἔκτασιν τῆς ἐπιτυχίας της καὶ βεβαίως νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν χώραν του σχετικῶς, εἰς τρόπον ὥστε αἱ συνολικαὶ ἐξαγωγαὶ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, νὰ ὑπολείπωνται τῶν συναγωνιστῶν των. Παράδειγμα τὰ μανταρίνια. Μόλις ἡ Ἱσπανία ἔβγαλεν ἕνα ἐπιτυχῆ τύπον, τὰ ἠγόρασε, τὰ ἔστειλεν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου κατώρθωσαν νὰ τὰ παράγουν καὶ νὰ συναγωνίζωνται τὰ Ἱσπανικά. Ἀντιθέτως ἡμεῖς ἔχομεν τὰ μανταρίνια τῆς Καλύμνου, ποὺ εἶναι περίφημα ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος αἰῶνος. Μὲ τὸν τύπον αὐτὸν πᾶμε νὰ κατακτήσωμεν καὶ σήμερον τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν, καὶ παραπονούμεθα, διότι δὲν ἀρέσουν πλέον εἰς αὐτοὺς τοὺς κουτόφραγκους! Ποῖος θὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν δουλειὰ ποὺ σᾶς εἶπα; Ὁ Ἐμπορικὸς Ἀκόλουθος; Βεβαίως, ὁ Ἐμπορικὸς Ἀκόλουθος ἑνὸς Κράτους δὲν ἔχει οὔτε τὴν ἱκανότητα, οὔτε τὴν ἁρμοδιότητα, οὔτε τὰς γνώσεις. Δὲν ὁμιλῶ τόσον διὰ τὸν Ἐμπορικὸν Ἀκόλουθον τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἐὰν τὰ ἔκαμεν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἔπρεπε νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ Φρενοκομεῖον. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, παρὰ ἡ δημιουργία ὀργανισμοῦ ποὺ θὰ εἶναι τὰ αὐτιὰ καὶ τὰ μάτια τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διὰ νὰ παρακολουθοῦνται αἱ προτιμήσεις τῶν ξένων ἀγορῶν διὰ νὰ συντονίζωνται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅλαι αἱ δραστηριότητες τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἰδιωτῶν εἰς τὰ θέματα τῆς ἐξαγωγῆς. Αὐτὸν τὸν τύπον τοῦ ὀργανισμοῦ τὸν ἔχομεν πλέον εἰς ὅλας τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Δὲν ὑπάρχει χώρα ποὺ νὰ μὴ τὸν ἔχῃ ὑπὸ τὸν τίτλον «Ὀργανισμὸς Προωθήσεως Ἐξαγωγῶν», «Ἰνστιτοῦτον Ἐξαγωγικοῦ Ἐμπορίου» καὶ τὰ τοιαῦτα. Ὑπάρχει εἰς τὸ Ἰσραήλ, τὴν Ἰταλίαν, τὸ Βέλγιον, τὴν Γαλλίαν, τὴν Ὁλλανδίαν. Ἐπίσης εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, τὴν Νορβηγίαν, τὴν Σουηδίαν καὶ τὴν Φινλανδίαν. Εἰς τὰς τελευταίας χώρας οἱ ὀργανισμοὶ εἶναι πιὸ προηγμένοι. Ἱδρύθησαν ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ συντηροῦνται ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἐξαγωγέων. Εἰς τὰ περισσότερα Κράτη ἐπιχορηγοῦνται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Κύριοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς ὀργανισμοῦ προωθήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου εἶναι καίριον, ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον βῆμα διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ μηχανισμοῦ μας καὶ τὸ μόνον μέσον διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς νοοτροπίας, ἡ ὁποία χρειάζεται, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιζήσωμεν ὡς ἐξαγωγεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ τελειώσω. Θὰ συμπεράνω μὲ τὰς ἀκολούθους παρατηρήσεις καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰς ἐξετάσῃ, ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργός, ἀλλ’ ὡς ἐπιστήμων καὶ ὡς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν πεῖραν τῆς ἀγορᾶς. Μὴ ἐπιτυχοῦσα ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς παραγωγῆς, ἄφησε τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν εἰς μίαν ἀσθενεστάτην, πράγματι, θέσιν, διότι τὰ προϊόντα τὰ κλασσικά, τὰ κατὰ παράδοσιν ἐξαγωγικὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι μικρᾶς ἐλαστικότητος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἀπὸ ἀπόψεως ζητήσεως. Βεβαίως, προσεθέσαμεν τὸν βάμβακα καὶ τὰ λαχανικά, ἀλλ’ αὐτὰ δὲν ἀνέτρεψαν τὴν κατάστασιν. Δεύτερον, ἡ ἐπιμονή της εἰς τὴν θεωρίαν τῆς ἀποδεσμεύσεως τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς ἐπέφερε μεγίστην ζημίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τρίτον, μὴ ἐπιτυχοῦσα ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκρατήσῃ τὸ κόστος, ὡδήγησε τὴν χώραν σήμερον πρὸ ἐξαγωγικοῦ ἀδιεξόδου. Τὰ περισσότερα γεωργικὰ προϊόντα σήμερον δὲν μποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν, λόγῳ ὕψους τιμῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἀκούεται γενικὴ ἡ κατακραυγὴ καὶ τὸ αἴτημα: Ἐπιδότησις ἢ συγκέντρωσις. Ἡ Κυβέρνησις ἐξωθήσασα τὴν οἰκονομίαν μας εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, εἶναι ἔνοχος ὑπονομεύσεως τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος. Ἐὰν δὲν λάβῃ τὰ μέτρα της τάχιστα μὲ ρυθμὸν ἐντελῶς διάφορον τοῦ μέχρι σήμερον, ἡ ἰδία συντόμως θὰ καταστρέψῃ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Διότι τὸ αἴτημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς ἐπιδοτήσεως διὰ κάθε εἶδος ἐξαγωγικοῦ προϊόντος ἀποτελεῖ ἄμεσον ἀπειλὴν κατὰ τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Σᾶς κατηγοροῦμεν δι’ αὐτὸ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι κἄποτε θ’ ἀνανήψητε διὰ νὰ κάμητε τὸν καθῆκον σας. Τὸ τελευταῖον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς ὑπομνήσω, εἶναι τὸ ἑξῆς, κ. Ὑπουργέ. Ἀφήσατε τὴν παραγωγὴν ν’ αὐξάνεται ὑπὸ συνθήκας ἀπαγορευούσας τὴν ἐξαγωγήν. Διὰ τοῦτο βλέπετε, ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα, ἐνῷ αὐξάνεται ἡ παραγωγή, ἐνῷ δὲν μειοῦται, μένει εἰς τὰ ἴδια ἄθλια ἐπίπεδα. Δημιουργεῖται μία κατάστασις ποὺ εἶναι ἐξαιρετικῶς ἀνυπόφορος, διότι εἶναι δικαιολογημένον νὰ πεθάνῃ κανεὶς μέσα εἰς τὴν στέρησιν, ἀλλὰ νὰ πεθάνῃ μέσα εἰς τὴν ἀφθονίαν τῆς παραγωγῆς, αὐτὸ δὲν τὸ θέλει οὔτε ὁ Θεός, οὔτε ὁ διάβολος. Ἐνεργοῦντες, λοιπόν, ὅπως ἐνεργεῖτε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπονομεύετε τὰ θεμέλια τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον, δῆθεν, ὑπηρετεῖτε. Κύριε Ὑπουργέ τοῦ Ἐμπορίου, ἐλπίζω, ἡ Βουλὴ νὰ μὴ εἶναι πολὺ αὐστηρὴ ἀπέναντί μου, διότι κατηνάλωσα τόσον πολὺν χρόνον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ τῆς Ν.Π.Κ. εἶναι ἡ πρώτη ἐπερώτησις ποὺ γίνεται ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν ἐνθυμοῦμαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπελήφθημεν τοῦ θέματος αὐτοῦ κατὰ τρόπον τόσον συστηματικόν. Βεβαίως, συνεζητήσαμεν εἰδικὰ νομοσχέδια, ἀλλὰ ποτὲ δὲν μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν πληρότητά του καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς σκέψεις καὶ τὰ μελλοντικά της σχέδια. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἐὰν κατεπόνησα τοὺς κ.κ. βουλευτὰς, αὐτοὶ θὰ εἶναι ἐπιεικεῖς ἔναντί μου. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα εἰς τὴν ἀπάντησίν σας νὰ εἶσθε περισσότερον ὁ ἐπιστήμων, ὁ ὑπεύθυνος πολιτικὸς ἀνήρ, παρά, ἂς εἴπωμεν, ὁ ἀπολογούμενος, ὁ κομματικὸς Ὑπουργός. Ἄλλωστε καὶ ἐγώ, ἐνῷ εἶχον τοῦ κόσμου τὰς δικαιολογίας, προσεπάθησα νὰ κρατήσω τὴν συζήτησιν εἰς αὐστηρῶς ἐπιστημονικὰ πλαίσια. Καὶ διὰ τὰ δύο συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ κατηγορήσετε, ὅτι εἶναι συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ρίπτονται ἁπλῶς ὡς ἀντιπολιτευτικαὶ ρουκέται. Διότι τὸ ξέρετε, ὅτι ἀπασχολοῦν ὅλους, ὅσους σοβαρῶς ἀπασχολοῦνται μὲ τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Περιμένω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, μίαν ὑπεύθυνον ἀπάντησιν, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ εὐχαριστηθῶ πολὺ νὰ ἴδω, ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ ἐπικαλεσθῇ τοὐλάχιστον, ὅτι ἐμφορεῖται ἀπὸ καλὰς προθέσεις, παρὰ τὴν μαρτυρίαν τῶν πράξεών της, ἐν ὄψει τῆς κρίσεως παρὰ ...τοῦ Κυρίου. Διότι ὁ Κύριος —ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος— θὰ κρίνῃ πολὺ γρήγορα, νομίζω, καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§62Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ὁ κ. Ζίγδης, ἔκαμε τὸ σφάλμα νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Δὲν πιστεύω νὰ τὸ ἐπαναλάβητε καὶ σεῖς.

§63Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Γνωρίζετε, ὅτι σέβομαι ἰδιαιτέρως ὑμᾶς, κ. συνάδελφε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, νὰ μὴ συμφωνήσω μαζί σας. Θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ζίγδην. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ζίγδης, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν εὐρύτητα, ἐν τῇ ἀναπτύξει τῆς ἐπερωτήσεως, ἔφερε σχεδὸν τὸ σύνολον τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος πρὸ ἡμῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσω τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος. Ὁ κ. Ζίγδης, ἀνεφέρθη ἐν ἀρχῇ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ἀνεφέρθη εἰς τὰς εἰσαγωγάς, ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἐξαγωγάς, καὶ ἀνεφέρθη ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς ἀδήλους πόρους. Συνέδεσε τὸ ὕψος τῶν εἰσαγωγῶν, μὲ τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐπιθυμῶ, πράγματι, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ζίγδην ἐφ’ ὅλων τῶν βασικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον τῆς χώρας, εἶναι ἐντόνως παθητικόν. Καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν τῆς χώρας, δὲν ἐμφανίζει τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας διαρθρωτικῶς εὑρισκομένην εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε ἐξ ἐσωγενῶν πόρων, νὰ δύναται ἡ οἰκονομία τῆς χώρας νὰ ἐξοικονομήσῃ ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν διαβίωσιν τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας. Πράγματι, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τῆς χώρας, τὸ ἥμισυ καὶ πλέον τῶν ἀναγκῶν τῆς οἰκονομίας μας, τὸ ἐξυπηρετεῖ ἐκ τῶν ἀδήλων πόρων, οἱ ὁποῖοι ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι πολύτιμοι διὰ μίαν οἰκονομίαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελοῦν ἀπαραίτητον καὶ βασικὸν στήριγμα τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Τὸ ὅτι τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐξυπηρετεῖται κατὰ βάσιν ἐκ τῶν ἀδήλων πόρων, ἀναμφισβητήτως δὲν ἐμφανίζει, ὅτι δύναται νὰ διασφαλίσῃ εἰς τὸ διηνεκές, ὄχι μόνον τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄνοδον τῆς οἰκονομίας μας. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὀφείλομεν νὰ πράξωμεν πᾶν τὸ δυνατὸν ὅπως τὸ μέγιστον τῶν πόρων τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἀντλῆται ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Παρέλειψεν ὅμως ὁ κ. Ζίγδης νὰ σχολιάσῃ ἕνα γεγονός, ἀναμφισβήτητον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Παρέλειψε νὰ σχολιάσῃ τὸ γεγονός, ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ἐμφανίζει ἐλαττωματικότητα τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον τῆς χώρας καὶ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ἐν τούτοις ἡ χώρα προχωρεῖ καὶ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας ἀνέρχεται. Καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς σταθερότητος καὶ νομισματικῆς σταθερότητος, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς, θὰ φθονοῦν τὰ περισσότερον προηγμένα οἰκονομικῶς Κράτη. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ νομισματικὴ σταθερότης, δὲν ὑπῆρξε κληρονομία διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Διότι καὶ οἰκονομικὴν ἀστάθειαν ἐκληρονομήσαμεν καὶ νομισματικὴν ἀστάθειαν ἐκληρονομήσαμεν, ὅπως καὶ τὴν ἐλαττωματικότητα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου καὶ τὴν ἐλαττωματικότητα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν ἐκληρονομήσαμεν. Καὶ παρὰ ταῦτα, παρ’ ὅλον ὅτι ὑπήρξαμεν ἀτυχεῖς κληρονόμοι, ἐν τούτοις ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ—καὶ θὰ εἴπω διατὶ λέγω ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ— ἠδυνήθημεν, πρῶτον, νὰ διασφαλίσωμεν τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα, καὶ δεύτερον, νὰ θεμελιώσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἄνοδον τῆς χώρας. Ἠδυνήθημεν, τρίτον, νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν ἐπὶ τέλους εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας νὰ καταστῇ αὐτοδύναμος καὶ αὐτάρκης, θὰ ἐπιτρέψουν, ἐπὶ τέλους, εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον καὶ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν μας νὰ ἐξοικονομήσουν τὰ βασικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν διατήρησιν καὶ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας ἐξ ἐσωγενῶν πόρων. Διότι τὶ εἶναι τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον ἔχομεν πρὸ ἡμῶν; Πράγματι, ἔχομεν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν, ὅπερ σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει ἀπορροφητικότης τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ταὐτοχρόνως, ἔχομεν συναλλαγματικὴν βελτίωσιν τῆς χώρας. Τὸ συνάλλαγμα, τὸ ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀνέρχεται. Κατὰ συνέπειαν, λόγῳ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς σταθερότητος, λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ προγραμματισμὸς συνδυάζει τὴν βραχυπρόθεσμον καὶ τὴν μακροπρόθεσμον ἐπιδίωξιν, ἠδυνήθημεν κατὰ τὸ μεσόχρονον διάστημα, μέχρις ὅτου ἐπιτύχωμεν τοὺς μακροπροθέσμους σκοπούς, διὰ τῶν βραχυπροθέσμων ἐπιδιώξεων, νὰ διασφαλίσωμεν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα τῆς χώρας καὶ τὴν συναλλαγματικὴν ἐπάρκειαν. Ἔχομεν πράγματι, αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἀνάλογον αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἔχομεν ὅμως ταὐτοχρόνως αὔξησιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον κατὰ κύριον λόγον τροφοδοτεῖται ἐκ τῶν ἀδήλων πόρων. Κατὰ συνέπειαν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τόσον βραχυπροθέσμως, ὅσον καὶ μακροπροθέσμως, ἡ Κυβέρνησις ἠδυνήθη νὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως καὶ νὰ θεμελιώσῃ μίαν οἰκονομικὴν ἄνοδον, ἡ ὁποία μετὰ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα θὰ δώσῃ εἰς τὴν χώραν μας οἰκονομικὴν αὐτοδυναμίαν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν ὑγιὲς ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς διαρθρωτικὴν μεταβολὴν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ὅταν λέγωμεν τοῦτο, σημαίνει, ὅτι ἡ οἰκονομία μας δὲν ἔχει διαρθρωθῆ. Τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι ἐν τῷ προσώπῳ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῶν παρόντων Ὑπουργῶν ἀσκεῖται ἔλεγχος ὑπὸ τῶν ἰδίων ἀγορητῶν ἐναντίον τῆς πολιτικῆς των. Οἱ ἴδιοι ἀγορηταὶ ἀσκοῦν ἔλεγχον τοῦ ἑαυτοῦ των ἐν τῷ προσώπῳ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῶν παρόντων Ὑπουργῶν. Διατί; Διότι διαρθρωτικὴ μεταβολὴ τῆς οἰκονομίας δὲν ὑπάρχει, διότι δὲν ὑπῆρξεν. Ἐὰν εἶχε συντελεσθῆ ἡ διαρθρωτικὴ μεταβολὴ τῆς οἰκονομίας ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε νὰ βαδίσῃ κατὰ τρόπον αὐτοδύναμον, θὰ τὴν εὕρισκεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἐκ τοῦ ὅτι ὅμως δὲν ὑπάρχει διαρθρωτικὴ μεταβολή, σημαίνει, ὅτι ὅσοι κατὰ σύμπτωσιν ἐχειρίσθησαν τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας κατὰ τὸ ἀπώτερον καὶ πρόσφατον παρελθὸν δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὸ ὕψος τῶν εὐθυνῶν των καὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀντιληφθοῦν τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐὰν τὰς εἶχον ἀντιληφθῆ, ἐὰν εἶχον ἀρθῆ εἰς τὸ ὕψος τῶν εὐθυνῶν των, τότε ἀναμφισβητήτως τὸ θέμα τῆς διαρθρωτικῆς μεταβολῆς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς παραγωγῆς, δὲν θὰ ὑπῆρχε καὶ θὰ ὡμιλούσαμεν μόνον περὶ τοῦ ὀργανωτικοῦ σχήματος, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν εἶναι, ἐὰν αὐτὴ ὡς Κυβέρνησις, ἀφοῦ ἐκληρονόμησε τὴν οἵαν κατάστασιν ἐκληρονόμησε, τὴν ὁποίαν οἱ ἐλέγχοντες σήμερον μᾶς παρέδωσαν, ἐὰν ἤρχισε νὰ ὀργανώνῃ διαρθρωτικῶς τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν, ἐὰν πράγματι ἀντελήφθη τὸ θέμα καὶ ἐὰν πράγματι διὰ συνεχοῦς καὶ συνετοῦς πολιτικῆς προσπαθῇ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἤρχισε πράγματι νὰ ἐφαρμόζῃ πρόγραμμα διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ ὑποσχεθῶμεν, ὅτι μετὰ μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον τὰ θέματα τὰ βασικὰ καὶ διαρθρωτικὰ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας θὰ ἔχουν πράγματι ἐπιλυθῆ. Τὸ περίεργον εἶναι, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τοῦτο ἰδιαιτέρως, ὅτι οἱαδήποτε σοβαρὰ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν εὑρίσκει τὴν ἔμμονον καὶ λυσσαλέαν ἀντίδρασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θέλουν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀφήσωμεν τὴν χώραν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν τὴν ἄφησαν αὐτοὶ ὡς Κυβέρνησις. Θέλουν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀφήσωμεν εἰς τοὺς μετέπειτα διαδόχους μας ἀνοργάνωτον τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Οἱαδήποτε προσπάθεια ἔγινεν ἐκ μέρους μας ἐκβιομηχανοποιήσεως τῆς χώρας καὶ ἀποκτήσεως ψυκτικῆς ἁλύσεως, ἔτυχε τῆς δριμείας ἐκ μέρους των ἐπικρίσεως. Θὰ καταθέσωμεν ἐπερώτησιν, μᾶς ἀπειλοῦν. Θὰ σᾶς καταγγείλωμεν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, διότι διαπράττετε σφάλματα μᾶς λέγουν. Προσπαθοῦν νὰ ἐκφοβήσουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς Ὑπουργούς της, ἵνα οὕτω παραμείνῃ ἄλυτον τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν θέμα τῆς χώρας. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἀκούω διαμαρτυρίας. Ἀλλὰ διατὶ διαμαρτύρεσθε; Ὅταν διὰ πρώτην φορὰν Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις παραγγέλῃ βαγόνια ψυγεῖα —παρηγγέλθησαν, δὲν ὑπῆρχον, δὲν μᾶς παραδώσατε ψυκτικὴν ἅλυσον —καὶ μᾶς καταγγέλλετε, ὅτι καθυστεροῦμεν. Ὅταν διὰ πρώτην φορὰν ἤρχισεν ἡ ψυκτικὴ ἅλυσος ἐφαρμοζομένη καὶ μᾶς καταγγέλλετε, ὅτι κατὰ τρόπον ἀντιοικονομικὸν ἐθεμελιώσαμεν τὸ ἔργον. Ὅταν ἔρχωνται συμβάσεις πρὸς κύρωσιν, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν βασικὰ εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ μᾶς καταγγέλετε διὰ σκανδαλώδεις ἐνεργείας, δικαιούμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖτε τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Δὲν ὑπάρχει πρᾶξις διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τὴν βασικὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐκ τῆς ὁποίας θὰ δυνηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ζήσῃ καλύτερα, ἡ ὁποία νὰ μὴ εὑρίσκῃ τὴν ἔντονον ἀντίδρασιν. Κύριοι, πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν ἐπὶ ἑνὸς θέματος. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ἀναδιάρθρωσις τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐξαγωγῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὕψους παραγωγῆς ἀναλόγου πρὸς τὰς οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς μας ἀνάγκας. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ ἐπιλύσῃ ριζικῶς τὸ θέμα τοῦτο, ἤρχισεν ἤδη τόσον εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα προσαρμόζουσα τὴν καλλιέργειαν εἰς δυναμικὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἐφαρμόζουσα οὕτω τὸν σχεδιασμόν της, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἑτέραν πλευράν, τὴν πλευρὰν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς Χώρας μας, ἤρχισεν ἐφαρμόζουσα τὸ 5ετὲς πρόγραμμα μὲ προοπτικὴν 10ετοῦς ἀποδόσεως. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δυνηθῇ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸν προγραμματισμόν της, θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ κανένα, ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη προηγουμένη Κυβέρνησις σοβαρῶς ἐπρογραμματίσθη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Σᾶς προσφέρει ἀναμφισβητήτως τὴν εὐχέρειαν ἐλέγχου ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ προγράμματος τούτου, ἀλλὰ σᾶς προσφέρει καὶ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀρθῆτε εἰς τὸ ὕψος τῆς εὐθύνης τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ὁμολογήσητε τὴν ἀναμφισβήτητον προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ θίξω καὶ ἕτερα θέματα. Ὁ κ. Ζίγδης, εἰσῆλθεν, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Παπαληγούρας, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἀντίστροφον. Εἶπε περίπου, ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν συνδέει κατὰ ἕνα τρόπον τὰς εἰσαγωγὰς μὲ τὰς ἐξαγωγάς, μοιραῖον εἶναι νὰ ἔχωμεν μειωμένας ἐξαγωγὰς καὶ ηὐξημένας εἰσαγωγάς. Ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ 1953. Ἤδη μὲ τὸ σύστημα τοῦτο, ἐπετύχομεν τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Θὰ ἦτο ἐπικίνδυνον νὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τοῦ συστήματος τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Θὰ ἦτο ἐνδεχομένως καὶ ἀνωφελὲς σήμερον νὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Διότι δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Χώραν μας ἡ ἐπιλογὴ τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀκολουθήσῃ. Δὲν ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν, οὔτε τὴν δυνατότητα, οὔτε τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς πιστεύομεν. Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, διότι αἱ Χῶραι ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἔχουν ἀποφασιστικῶς τραπῆ πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἔπιπτεν εἰς τὸ κενὸν πᾶσα προσπάθεια τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐφαρμόσῃ διμερισμόν, ἔναντι τῶν χωρῶν ἐλευθέρου συναλλάγματος. Θὰ εὑρίσκετο ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ νὰ πράξῃ τοῦτο. Καὶ ὄχι μόνον θὰ εὑρίσκετο ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ, ἀλλὰ ματαίως θὰ προσεπάθει, διότι καὶ ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν καταβάλλομεν μὲ ὡρισμένας χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος νὰ διατηρήσωμεν τὸν ὑπάρχοντα διμερισμὸν εἰς τὰς συναλλαγάς μας, κατέστη ἀδύνατος. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν Ἰαπωνίαν. Ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἰαπωνίας, τὸν ὁποῖον προσωπικῶς συνήντησα καὶ συνεζήτησα διὰ μακρῶν τὸ θέμα τῶν ἐμπορικῶν μας σχέσεων.

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ εἰς τὰ ἰδικά σας.

§65Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Σᾶς εὔχεται καὶ σεῖς νὰ γίνετε Πρωθυπουργός.

§66Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι, πρὸς Θεοῦ! Ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποια ἀσθένεια εἰς τὸ Κοινοβούλιον, εἶναι ἡ ἀσθένεια τῆς πρωθυπουργοποιήσεως. Συνήντησα, λοιπόν, τὸν τότε Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι εἶχον ἐπίσημον πληροφορίαν, ἢ μᾶλλον εἰδοποίησιν, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ καταγγελθῇ ἡ διμερὴς σύμβασις, τὴν ὁποίαν εἴχομεν. Τὴν καταγγελίαν τῆς διμεροῦς συμβάσεως ἀνέστειλα δι’ ἓν ἔτος, κατόπιν ἐμμόνου προσπαθείας τὴν ὁποίαν κατέβαλον. Μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι τοῦτο ἦτο ἀδύνατον. Μόνον μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ ἕνα Κράτος ἀσιατικόν, προσέθεσε, διατηροῦμεν ἐμπορικὴν συμφωνίαν. Μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συναλλαγῶν. Παρὰ τὴν προσπάθειάν μου νὰ τὸν πείσω, ὅτι τὸ συμφέρον τῆς Ἰαπωνίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἦτο νὰ παραμείνωμεν εἰς τὸν διμερισμόν, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἰαπωνίας καὶ νῦν Πρωθυπουργός, ἠρνήθη νὰ διατηρήσῃ τὸν διμερισμόν. Τὸ αὐτὸ θὰ συμβῇ μὲ οἱονδήποτε Κράτος ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἔχωμεν διμερισμόν, εἴτε μὲ τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, εἴτε μὲ τὴν Γερμανίαν, εἴτε μὲ τὴν Ἰταλίαν, εἴτε μὲ τὴν Γαλλίαν. Ἄλλο τὸ θέμα τῶν ποσοστώσεων, τῶν ὑφισταμένων ποσοστώσεων δι’ ὡρισμένα προϊόντα εὐπαθῆ δι’ ἑκάστην οἰκονομίαν, τῶν εἰδικῶν, δηλαδή, ποσοστώσεων καὶ ἄλλο ὁ διμερισμὸς τῶν συναλλαγῶν.

§67Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ εἶναι σημαντικὸν τὸ θέμα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Δὲν πιστεύω νὰ ἀντελήφθητε, ὅτι ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸ σύστημα τοῦ διμερισμοῦ. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι αὐτὸ τὸ τμῆμα τῆς ὁμιλίας σας, διότι δὲν πιστεύω νὰ ἀντελήφθητε, ὅτι ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸ σύστημα τοῦ διμερισμοῦ. Ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι ἦτο ὀρθὴ ἡ ἀπόλυτος ἀποσύνδεσις τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς τὸ 1953.

§68Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἴπατε, ὅτι εἶναι λάθος, ὅτι διατηροῦμεν τὸ σύστημα αὐτό.

§69Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ ταὐτοχρόνως τὸ παραβιάζετε κακῶς.

§70Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦμεν καὶ ἐὰν συμφωνοῦμεν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶναι δικαίωμα καὶ δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἔχῃ διμερεῖς σχέσεις μὲ τὰς χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος, δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω, διότι αὐτὸ ἀκριβῶς ἠθέλησα νὰ εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπαντῶν ταὐτοχρόνως εἰς πολλοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θέτουν ἑκάστοτε τὸ θέμα αὐτό. Κατ’ ἐπανάληψιν τὸ ἔχουν θέσει μάλιστα καὶ ὑποστηρίζουν, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας νὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τοῦ πολυμερισμοῦ καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν διμερισμόν, ὡς νὰ εἶναι δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀποκτήσῃ διμερεῖς σχέσεις ἐκεῖ ποὺ ὑφίστανται διεθνῶς πολυμερεῖς. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀποκτήσῃ διμερεῖς σχέσεις ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν πολυμερεῖς ἐμπορικαὶ σχέσεις θὰ δεχθῶμεν ἐπίσης, ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἀπὸ ἀπόψεως βραχυπροθέσμου, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δραστηριότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος, ἀπὸ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν προσφέρεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀπορροφητικότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ προσφερόμενον προϊόν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ περισσότερα γεωργικὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῶν ἐξαγωγῶν της, εἶναι προϊόντα τὰ ὁποῖα διέρχονται διεθνῶς κρίσιν. Εἶναι προϊόντα εὐπαθῆ, μὲ εὐπαθῆ, δηλαδὴ ζήτησιν διεθνῶς, καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι φυσικὸν νὰ ἐπηρεάζωνται τόσον ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν ἄλλων Κρατῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι περισσότερον ἀνεπτυγμένα οἰκονομικῶς καὶ κατὰ συνέπειαν δύνανται νὰ προσφέρουν ταῦτα εἰς καλλιτέραν ποιότητα καὶ εἰς χαμηλοτέραν τιμήν. Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν προϊόν, ἐὰν δὲν δύναται νὰ προσφερθῇ εἰς χαμηλὴν τιμὴν πολλάκις τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ γεωργικὸς κλῆρος τῆς Ἑλλάδος εἶναι πολὺ μικρός, ἐνῷ οἱ γεωργοὶ τῶν ἄλλων χωρῶν, τῶν πλουσίων χωρῶν, δύνανται νὰ μειώσουν τὸ κέρδος των, διότι διαθέτουν μεγαλύτερον κλῆρον καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχουν μεγάλον, ἐν συγκρίσει μὲ τὸν παραγωγικόν μας ὄγκον παραγωγῆς. Ὁ Ἕλλην γεωργὸς διαθέτει μικρὸν κλῆρον καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ζήσῃ ἐκ τῆς μικρᾶς παραγωγῆς του καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κυρίως, μειονεκτεῖ ἔναντι τῶν παραγωγῶν γεωργικῶν προϊόντων τῶν ἄλλων Χωρῶν, διότι δὲν δύναται πολλάκις, λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ κλήρου, νὰ μειώσῃ τὰς τιμὰς τῶν παραγομένων ἐν Ἑλλάδι γεωργικῶν προϊόντων καὶ νὰ φέρῃ τιμὰς εἰς τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, γνωρίζομεν, ὄχι μόνον τὸ μέχρι τοῦδε ἀνοργάνωτον τῆς οἰκονομίας μας, ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν, ὅτι τοὐλάχιστον μέχρις ὅτου ἔλθῃ εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, οὐδεμία σοβαρὰ προσπάθεια κατεβλήθη διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ τῶν προϊόντων μας, ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἔστω καὶ μὲ μικρὰν καθυστέρησιν, ἐὰν θέλετε, ἤρχισεν ἤδη ἐφαρμόζουσα ἕνα πρόγραμμα ἀναδιαρθρώσεως τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν δικαίῳ ἐλέγχοντες τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, διότι ἡ ἀναδιάρθρωσις τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας δὲν ἔχει ἀκόμη ἐπιτευχθῆ. Ἀλλὰ ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὑφίστανται ἐξ ἀντικειμενικοῦ λόγου αἱ δυσχέρειαι, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθησαν ἤδη, ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς μας εἰς τὰς Χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ὑπάρχει ἔντονος ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ στραφῇ εἰς ἀνάπτυξιν τῶν ἐμπορικῶν σχέσεων εἰς τὰς διμερεῖς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ δραστηριότης τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, πρέπει κυρίως νὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν δραστηριότητα τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς τὰς Χώρας μὲ τὰς ὁποίας συνδέεται διὰ διμεροῦς συμφωνίας. Διότι ἀπὸ ἀπόψεως βραχυπροθέσμου, ἡ διμερὴς συμφωνία προσφέρει τὴν δυνατότητα τῆς ἀναπτύξεως ἐξαγωγικῆς δραστηριότητος. Δύναται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δι’ ἐνσυνειδήτου πολιτικῆς, ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ ἐξαγωγὰς τῆς Χώρας πρὸς τὰς διμερεῖς συμφωνίας. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, θελήσωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν δραστηριότητα τὴν ἐξαγωγικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, θὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἡ δραστηριότης τῆς Κυβερνήσεως, ὑπῆρξεν ἔντονος καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ συμφωνήσωμεν— διότι οἱ ἀριθμοὶ λέγουν αὐτό— ὅτι οὐδεμία ἄλλη χώρα ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ ὄχι ἁπλῶς οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις προηγουμένη, ἐπέτυχεν εἰς τοιοῦτον βαθμόν. Δὲν θὰ ἦτο σπουδαῖον ἐπίτευγμα ἐὰν συγκριτικῶς ὑπερείχομεν μόνον ἔναντι ὅλων τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν, ὅτι εἶναι ἀναμφισβήτητος ἡ ὑπεροχή μας ἔναντι τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων ἐπὶ ὅλων τῶν πεδίων δράσεως. Εἰς τὸ σημεῖον ὅμως αὐτὸ ὑπερέβημεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος, ὅλων τῶν ἡμισφαιρίων. Δὲν ὑπάρχει χώρα δυναμένη νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ ἀπόψεως δραστηριότητος ἀναπτύξεως τοῦ ἐμπορίου της πρὸς τὰς διμερεῖς χώρας Ὁ κ. Ζίγδης εἶναι πράγματι βαθὺς μελετητὴς τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων καὶ τῶν ἐντοπίων καὶ τῶν διεθνῶν. Παρακαλῶ νὰ εὕρῃ, ἔστω καὶ μίαν χώραν, ἡ ὁποία νὰ δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν δραστηριότητα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ πεδίου τούτου. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, μὲ τὴν δραστηριότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Μὲ συγχωρεῖτε πάρα πολύ, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐλεγχόμενος καὶ κατηγορούμενος νὰ ἀμυνθῶ.

§71Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἦτο ἡ μόνη σανὶς σωτηρίας ποὺ σᾶς ἀπέμεινε. Συνετρίβητε εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, ἐὰν δὲν εὑρίσκατε καὶ αὐτὰς τὰς χώρας τῶν διμερῶν ἀνταλλαγῶν, οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Σᾶς ἐδιάβασα πῶς ἐκινήθησαν τὰ ποσοστὰ τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, τοῦ Δυτικοῦ κόσμου. Ἀλλοίμονον, ἐὰν δὲν εἴχατε τὴν διέξοδον τῶν διμερῶν συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ μὲ ὡρισμένας χώρας τῆς Δύσεως ἐπίσης.

§72Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος θὰ ἀπαντήσωμεν μὲ τὸν προγραμματισμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευρύνωμεν τὰς ἐμπορικάς μας συναλλαγὰς μὲ τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος, διότι εἴπομεν, ὅτι εἰς τὰς χώρας ταύτας ἔρχεται τὸ Ἑλληνικὸν προϊὸν νὰ ἀναμετρηθῇ ἐπὶ ἴσοις ὅροις μὲ τὰ προϊόντα τῶν οἰκονομικῶς καὶ ὀργανωτικῶς προηγμένων χωρῶν. Καὶ ἐπειδή, οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις εἶχεν ἀντιληφθῆ ὅτι διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιβιώσῃ αὐτοδυνάμως τὸ Ἑλληνικὸν προϊὸν εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἔναντι τῶν προϊόντων τῶν προηγμένων οἰκονομικῶς χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἐχρειάζετο ἀναδιάρθρωσις τῆς οἰκονομίας μας, εἶναι φυσικὸν νὰ ὑστεροῦμεν σήμερον. Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῆς οἰκονομίας μας δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἡ ἀναδιάρθρωσις— τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά —τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς χρειάζεται κόπον, μόχθον, προσπάθειαν καὶ χρόνον. Ὁ χρόνος αὐτὸς ἔχει προβλεφθῆ διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ. Εἰς τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, προβλέπεται ἡ ὅλη διαδικασία τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Κύριε Ζίγδη, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἐφθάσαμεν εἰς σημεῖον νὰ κατηγοροῦμεν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, διότι ἤρχισε τὴν ψυκτικὴν ἅλυσον. Μοῦ κάμνει μεγάλην ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν ὑπῆρξε δεῖγμα προγραμματισμοῦ κατὰ τὸ παρελθόν. Οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις ἐσκέφθη, ὅτι χρειάζεται τὸ σύστημα αὐτό, δηλαδὴ νὰ ἀποκτήσωμεν ψυκτικὴν ἅλυσον. Μᾶς κατηγοροῦν διότι ἠρχίσαμεν καὶ δὲν ἐτελειώσαμεν, ἐνῷ ἐπρογραμματίσαμεν ἤδη καὶ ἠρχίσαμεν θέσαντες εἰς ἐφαρμογὴν τὸν προγραμματισμόν μας. Παρὰ ταῦτα, αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι, οὔτε κἄν καθ’ ὕπνον ἐσκέφθησαν, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ψυκτικῆς ἁλύσεως, οὔτε κἄν τὰς ἀπησχόλησε τὸ θέμα τῆς ψυκτικῆς ἁλύσεως, κατηγοροῦν ἡμᾶς καὶ ὄχι μόνον διότι μᾶς ἀπησχόλησεν, ὄχι μόνον διότι τὸ ἐπρογραμματίσαμεν, ἀλλὰ διότι ἐθέσαμεν εἰς ἐφαρμογὴν τὴν ψυκτικὴν ἅλυσον. Κατηγορούμεθα ἡμεῖς διατί; Διότι ἐπιστεύσαμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ προχωρήσῃ μὲ ἔντονον γεωργικὴν μορφὴν καὶ φυσιογνωμίαν καὶ ἀρχίζομεν νὰ ἐκβιομηχανίζωμεν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτυρόμεθα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν μας μὲ τὰς διμερεῖς χώρας. Τὸ 1955 τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς διμερεῖς χώρας ἦτο 4,3%, τὸ 1956 ἦτο 9,4%, τὸ 1957 ἦτο 11,9%, τὸ 1958 ἦτο 15,6%. Τὸ 1959 ἦτο 15,9%. Τὸ 1960 εἶναι 24%. Ἐάν, κύριοι, ἡ ἄνοδος αὕτη δὲν ἀποτελῇ ἀναμφισβήτητον πρόοδον, πρόοδον τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, οὐδὲν ἄλλο Κράτος ἠδυνήθη νὰ ἐπιτύχῃ, τότε τὶ ἀποτελεῖ πρόοδον καὶ τὶ προδίδει τὴν δραστηριότητα τῆς Κυβερνήσεως;

§73Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς κανὲν ἄλλο Κράτος δὲν ἔπεσαν αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς τὰς χώρας τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, αὐτὸ εἶναι στοιχειῶδες μαθηματικὸν λάθος. Κάνετε ἕνα στοιχειῶδες μαθηματικὸν λάθος. Ἀκούσατε, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι μειωθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὰς Αʹ χώρας καὶ μείνουν αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὰς Βʹ χώρας εἰς τὸ ἴδιον ὕψος ποσοστιαίως, δὲν θὰ φανῇ, ὅτι ηὐξήθησαν τεραστίως αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς Βʹ χώρας; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.

§74Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν εἰς τὴν ἀρχήν.

§75Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὰ ποσοστὰ ποὺ ἐδιαβάσατε τώρα σᾶς τὰ ἐδιάβασα ὡς ἀπόδειξιν τῆς ἀποτυχίας τῆς πολιτικῆς σας, εἰς τὴν τοποθέτησιν ἐξαγωγίμων προϊόντων εἰς χώρας πολυμερῶν ἀνταλλαγῶν. Τὴν συμφοράν σας τὴν φέρετε ὡς θρίαμβον. Περίεργον.

§76Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, μετὰ λύπης μου, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἀρχήν. Εἴπομεν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀναδιαρθρώσωμεν τὴν ἐθνικήν μας παραγωγήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσωμεν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν διὰ νὰ καταστῇ ἡ οἰκονομία μας αὐτοδύναμος μὲ ἰσογενεῖς συναλλαγματικοὺς πόρους. Αὐτὸ τὸ εἴπομεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Καὶ εἴπομεν, ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν αὐτὴν τὴν αὐτοδυναμίαν μας, χρειάζεται πρῶτον νὰ ἀποκτήσωμεν δυναμικὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα καὶ δεύτερον νὰ ἀποκτήσωμεν ἐξαγωγὰς εἰς βιομηχανικὰ καὶ βιοτεχνικὰ προϊόντα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς κατειργασμένα προϊόντα. Αὐτὰ ὅμως διὰ νὰ τὰ ἀποκτήσωμεν, χρειαζόμεθα προγραμματισμὸν ἐτῶν. Παραπονοῦνται οἱ ἀντίπαλοί μας, διότι δὲν ἀπεκτήσαμεν ἀκόμη τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Μᾶς κατηγοροῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὄντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τόσην σειρὰν ἐτῶν, δὲν προέβησαν εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν, ἐνῷ ἡμεῖς εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι φροντίζομεν καὶ προσπαθοῦμεν νὰ ἀναδιαρθρώσωμεν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Συναντῶμεν μάλιστα τὴν ἀντίδρασιν, τὴν λυσσαλέαν ἀντίδρασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μόνον καὶ μόνον, διότι προβαίνομεν εἰς τὰς προσπαθείας αὐτάς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν κατηγορούμεθα μόνον, διότι δὲν ὡλοκληρώσαμεν τὴν προσπάθειάν μας πρὸς ἀναδιάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας, ἡ ὁποία ἄλλως τε προσπάθεια καὶ ἂν ὁλοκληρωθῇ, εἶναι φυσικόν, κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἀναδιαρθρώσεως νὰ μὴ ἔχωμεν τὰ ἐκ ταύτης ὀφέλη. Κατηγορούμεθα ἐπὶ πλέον δι’ ἔλλειψιν ὀργανώσεως. Πράγματι, ὑστεροῦμεν εἰς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως. Ἡ Ἑλλὰς πράγματι ὑστερεῖ. Ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο νὰ συγκρίνωμεν τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν οἰκονομίαν τῶν προηγμένων Κρατῶν, ἀναμφισβητήτως ὑστεροῦμεν καὶ θὰ ὑστεροῦμεν ἐπὶ μακρόν, διότι ὅσην δήποτε πρόοδον καὶ ἂν ἐπιτελοῦμεν, εἶναι φυσικὸν νὰ ἐπιτελῆται πρόοδος καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων Κρατῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη προχωρήσει ἔναντι ἡμῶν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσέξητε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Νὰ μὴ συγκρίνετε τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν ἀμερικανικήν, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως. Νὰ μὴ συγκρίνετε τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν Γερμανικὴν οἰκονομίαν, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως. Νὰ μὴ συγκρίνετε τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν ἰταλικὴν οἰκονομίαν, διότι τότε εἴμεθα σύμφωνοι. Δέχομαι καὶ ἐγώ, ὅτι, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως, ὑστεροῦμεν καὶ ἔναντι τῶν Η. Π. καὶ ἔναντι τῆς Δυτικῆς Γερμανίας καὶ ἔναντι τῆς Ἰταλίας, ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρωνται ὡς παράδειγμα αἱ χῶραι αὗται καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρωνται τὰ τεράστια ποσά, τὰ ὁποῖα διαθέτουν αἱ χῶραι αὐταὶ διὰ τὴν διαφήμισίν των. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσέξητε, εἶναι τοῦτο: Ἐὰν συγκρίνωμεν τὸ σήμερον μὲ τὸ χθὲς τῆς χώρας μας, καὶ ὄχι μὲ τὴν Γαλλίαν ἢ τὰς Η. Π., θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἔχομεν ἀναμφισβητήτως ἐπιτελέσει προόδους. Δὲν λέγω, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέρμα τῶν προσπαθειῶν μας καὶ ὅτι ὡλοκληρώσαμεν τὴν ἀπόδοσίν μας, λέγω, ὅμως, ὅτι ἀναμφισβητήτως ἐπετελέσθη πρόοδος. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζίγδης, ἀνεφέρθη, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως, πρῶτον εἰς τὸ δίκτυον τὸ ἐξωτερικόν, τὸ ὁποῖον διαθέτει ἡ χώρα καὶ εἶπεν, ὅτι ὑστεροῦμεν καὶ ἀνεφέρθη εἰς παραδείγματα. Δὲν ἀνεφέρθη, ὅμως, εἰς γεγονότα πραγματικά, συγκριτικὰ τοῦ χθὲς καὶ τοῦ σήμερον, διότι ἐὰν ἀνεφέρετο, θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ἐφέτος ἔχει ὑπερδιπλασιασθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων καὶ συμβούλων ἀπ’ ὅ,τι ἦτο πέρυσι καὶ πρόπερσι καὶ τοῦτο, διότι προσελάβομεν περὶ τοὺς 6 ἢ 8 ἐμπορικοὺς ἀκολούθους καὶ ἕνα ἐμπορικὸν σύμβουλον καὶ δεύτερον, διότι ἀκριβῶς, ἐπειδὴ δὲν ὁλοκληροῦται τὸ δίκτυον τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων, ἐπιπροσθέτως 13 ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐμπορίου, ἀνέλαβον νὰ ἐκπληροῦν χρέη ἐμπορικῶν ἀκολούθων. Κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπουσίαζεν, ἀπὸ ἀπόψεως στελεχώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συνεπληρώθη κατὰ τρόπον οὐσιώδη. Ἐπίσης, διὰ πρώτην φοράν, προσελήφθη βοηθητικὸν προσωπικὸν εἰς τοὺς ἐμπορικοὺς ἀκολούθους, ὡς ἐπίσης καὶ διὰ πρώτην φορὰν προεβλέφθη δι’ ὡρισμένας ἀγορὰς καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ γεωργικοῦ ἀκολούθου. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν κρίνωμεν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ χώρα καὶ ὁ ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς καὶ ἂν τὰ κρίνωμεν μὲ τὰ προπολεμικὰ τοιαῦτα, θὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἔχει συγκριτικὰ ἐπιτελεσθῆ μεγάλη πρόοδος. Καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκθέσεων, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ζίγδης, εἶχον, κύριοι, μίαν ἐξαιρετικὴν ἱκανοποίησιν, παρισταμένου μάλιστα καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλου, νὰ ἀκούσω ἔπαινον ἀπὸ τὸν εἰς Ἀθήνας εὑρισκόμενον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῆς Φινλανδίας, διὰ τὴν περιοδικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς Φινλανδίαν πρὸς διαφήμισιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Ὅλος ὁ Φινλανδικὸς Τύπος ἔγραψε, κατὰ τρόπον ἐνθουσιώδη, καὶ ὁ Πρέσβυς μας κ. Κύρου ἀπέστειλε πλήρη περιγραφήν, ἐκφράζων τὴν πλήρη ἱκανοποίησίν του. Ἡ ἐπιτυχία ἄλλως τε, ἐν πολλοῖς, ὀφείλεται καὶ εἰς αὐτόν, εἰς τὴν ἐνεργητικότητά του. Διὰ πρώτην φορὰν ἱδρύονται μόνιμα ἐκθετήρια ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὴν Στοκχόλμην, προσεχῶς δὲ εἰς Λονδῖνον, εἰς Ρώμην καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὄχι μόνον ἀνεπτύξαμεν τὸν θεσμὸν τῶν ἐκθέσεων καὶ τῆς διαφημίσεως τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων —διότι ἐφέτος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἴχομεν συμμετοχὴν εἰς 17 διεθνεῖς ἐκθέσεις, ἔναντι τῶν 9, 10 καὶ 11, ποὺ συμμετείχομεν ἄλλοτε— ἀλλὰ πλέον τούτου, ἠρχίσαμεν καὶ νέον τρόπον διαφημίσεως τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, διὰ τῆς ἀποκτήσεως μονίμων ἐκθετηρίων. Θὰ ἀναφερθῶ, κ. συνάδελφοι, καὶ εἰς ἕνα θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι μοῦ ἔχει κατατεθῆ καὶ ἐπερώτησις. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ μας νὰ μελετήσωμεν τὰς ὑφισταμένας δυνατότητας τῶν ξένων ἀγορῶν, ὡργανώσαμεν εἰδικὰς ἐμπορικὰς ἀποστολὰς εἰς τὴν Ἄπω Ἀνατολήν, εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, εἰς τὴν Λατινικὴν Ἀμερικήν. Τοῦτο ἐγένετο, διὰ νὰ διαπιστώσωμεν τὰς ἐντοπίας δυνατότητας καὶ νὰ ἰδῶμεν τὰς ἐλλείψεις μας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας ἔχομεν πρὸς διάθεσιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς τὰς ἐνεργείας ταύτας καὶ τὰς προσπαθείας ταύτας, δὲν ἀναφέρομαι διὰ νὰ ἐμφανίσω τὴν δραστηριότητά μας, διότι, ἐπὶ τέλους, ὑποχρέωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου εἶναι νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ μέτρα πρὸς προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ διαφήμισιν τῶν προϊόντων μας. Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς αὐτάς, εἶναι, διότι, ἐνῷ πράγματι συγκριτικὰ μὲ τὸ ὑφιστάμενον χθές, εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὄχι μὲ τὸ ὅ,τι συμβαίνει εἰς τὸ Βέλγιον, τὴν Ἑλβετίαν καὶ τὴν Γαλλίαν —διότι ἐκεῖ, εἶναι ἄλλαι αἱ συνθῆκαι καὶ ἄλλα τὰ μέσα καὶ ἄλλη ἡ μορφὴ τῆς ὀργανώσεως τῶν οἰκονομιῶν καὶ ἡ παράδοσίς των— ἀναφέρομαι, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτάς, διότι, ἐνῷ πράγματι, συγκριτικὰ μὲ τὸ χθές, πολὺ περισσότερον μὲ τὸ προχθές, ὅπου ὑπῆρξε πλήρης ἀνυπαρξία τῆς κυβερνητικῆς ἐκδηλώσεως, σήμερον ἀρχίζει, ἐπὶ τέλους, μία προσπάθεια ἀναμφισβήτητος καὶ ἡ ὁποία συγκριτικῶς ἐξεταζομένη ὑπερβαίνει κατὰ πολὺ τὰς μέχρι τοῦδε καταβληθείσας προσπαθείας, ἀσκεῖται καθ’ ἡμῶν ἔλεγχος. Εὑρισκόμεθα, λοιπόν, πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀπολογούμεθα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀνεφέρθησαν ἀκόμη καὶ ὀργανωτικὰ σχήματα, ἀφορῶντα τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον, ἀποβλέπον εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐὰν μὲ ἐρωτήσητε, ἐὰν εἶμαι ἱκανοποιημένος ἢ ὄχι ἐκ τοῦ ὀργανωτικοῦ σχήματος, τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος, θὰ σᾶς εἴπω ὄχι. Διότι ἀναμφισβητήτως πιστεύω, ὅτι ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ προβλέπῃ, πληρεστέραν ὀργάνωσιν καὶ νὰ δίδῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν τὴν εὐχέρειαν νὰ διαρθρώσῃ κατὰ τρόπον πληρέστερον τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐν τούτοις, εἶναι φυσικόν, τὰ οἰκονομικὰ μέσα νὰ κατανέμωνται ἰσορρόπως καὶ κατὰ συνέπειαν, ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκομεν, γίνεται κατανομὴ τῶν πόρων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, δὲν εἶναι ἐὰν τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον Ν. Δ. ὁλοκληρώνῃ τὴν προσπάθειαν τῆς ὀργανώσεως, ποὺ δὲν τὴν ὁλοκληρώνει, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν προωθῇ καὶ βελτιώνῃ τὴν παροῦσαν κατάστασιν. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, ἐξεταζόμενον, θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι προχωροῦμεν καὶ βελτιώνομεν τὴν ὀργάνωσιν τόσον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὅσον καὶ τῶν Ὀργανισμῶν καὶ Ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐπαφὴν καὶ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐμπορίου. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφήν, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τόσον ὁ νόμος περὶ ἐλέγχου ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, ὅσον καὶ ἡ ἵδρυσις τῆς Νέας ΑΓΡΕΞ. Διότι, κ.κ. συνάδελφοι, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἐξετάσωμεν τοὺς φορεῖς τῆς ἐξαγωγῆς, θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι αὐτοὶ δὲν διαθέτουν πλήρη καὶ σύγχρονον ἐξοπλισμόν. Χρειάζεται νὰ ἀνανεώσουν τὸν ἐξοπλισμόν των, τοὺς ἀποθηκευτικοὺς χώρους ἢ τὰς μηχανικάς των ἐγκαταστάσεις. Ἰκανότητα καὶ πεῖραν, ἔχουν οἱ ἐξαγωγεῖς μας. Ποῦ ὑστεροῦμεν ὅμως; Φορέων ἐξαγωγεῖς εἰς τὰ νωπὰ ὀπωροκηπευτικὰ καὶ ἐξ αἰτίας εἰδικῶν λόγων, εἰς τὴν σουλτανίναν. Ἡ Νέα ΑΓΡΕΞ, πράγματι, ἀποτελεῖ μίαν πρόοδον. Καὶ πράγματι, ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ ἕνα ὑφιστάμενον κενόν. Εἶπον καὶ χθὲς καὶ ὀφείλω νὰ τὸ ἐπαναλάβω, διότι, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, παρεξηγήθη αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον χθές, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην. Εἶπον, ὅτι τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον βασίζεται, κυρίως, εἰς τοὺς ἰδιωτικοὺς φορεῖς. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει τὸ βάρος καὶ τὴν τελικὴν εὐθύνην τῶν ἐργατῶν. Ἀλλά, θὰ ἀπετέλει πλάνην νὰ πιστευθῇ, ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ὅτι εἶναι ἀπηγορευμένον νὰ μεταχειρισθῶμεν οἱονδήποτε ἄλλο σχῆμα ἢ ὄργανον, ὅταν πιστεύωμεν, ὅτι τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς εὐθύνας του καὶ δὲν ὑποτάσσῃ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Δι’ αὐτό, εἶπον, ὅτι εἶναι εὐκρινὴς ἡ πολιτικὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν μεταχειρίζεται μόνον τὸν ἰδιώτην ἐξαγωγέα, ἀλλὰ καὶ τὸν γεωργικὸν συνεταιρισμὸν διὰ τὰς ἐξαγωγάς. Καὶ περαιτέρω, ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται, ὅτι οὔτε ὁ ἰδιώτης ἐξαγωγεύς, οὔτε ὁ συνεταιρισμός, ἐπιτελεῖ τὴν ἀποστολήν, τότε τὸ Κράτος, ἔρχεται, δι’ Ὀργανισμῶν τοὺς ὁποίους ἱδρύει ἢ ἐνισχύει, νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ἐλλείπουσαν ἢ ληθαργοῦσαν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἢ ἀκόμη καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ συνεταιρισμένου παραγωγοῦ. Κατηγορήθην, κ.κ. συνάδελφοι, διότι ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου πωλεῖ, ὅπερ σημαίνει, ὅτι τὸ Κράτος πωλεῖ. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν ἀσκοῦμεν προστατευτικὴν πολιτικὴν καὶ ἐν τῇ ἐνασκήσει αὐτῆς ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ, προβαίνωμεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν γεωργικῶν προϊόντων, φυσικὸν εἶναι ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τὴν εὐθύνην μάλιστα, ἐνίοτε καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν πώλησιν τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων. Ἐρωτῶ, ποῖος θὰ πωλήσῃ τὰ κρατικὰ ἀποθέματα; Θὰ τὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς ἰδιώτην τινὰ ἢ θὰ τὰ καταστρέψωμεν; Ποία εἶναι ἡ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὀρθὴ πολιτική; Νὰ καταστρέψωμεν τὰ συγκεντρούμενα προϊόντα; Ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ καίωμεν γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνομεν ἀπὸ τὸν πτωχὸν γεωργόν; Ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ καταστρέφωμεν γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνομεν μὲ χρήματα τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν πώλησιν γεωργικῶν προϊόντων εἰς ἰδιώτας; Τὶ πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ; Μοιραῖον εἶναι νὰ τὰ πωλῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ δικαίωμα, ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν νὰ τὸ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπασχολήσω περισσότερον τὴν Βουλήν. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ τὴν ἀπασχολήσω καὶ ἄλλην ἡμέραν εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην εἶναι, ὅτι ὁ ἐλέγχων καλοπίστως τὴν Κυβέρνησιν δὲν δύναται ποτὲ νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς της ὑπονομεύει τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα τῆς χώρας. Διότι ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης εἶναι ἔργον ἰδικόν μας καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ὑπονομεύσωμεν τὸ ἔργον μας. Δὲν μᾶς παρεδώσατε, σεῖς, κ. συνάδελφε, οἰκονομικὴν σταθερότητα. Σεῖς μᾶς παρεδώσατε οἰκονομικὴν ἀστάθειαν. Ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης εἶναι ἔργον ἰδικόν μας. Εἶναι τέκνον μας. Ἡμεῖς ἐμοχθήσαμεν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Δὲν δυνάμεθα, συνεπῶς, νὰ ὑπονομεύωμεν τὸ ἔργον μας, ὅπως καὶ ὁ πατὴρ οὐδέποτε ἐσκέφθη νὰ ὑπονομεύσῃ τὸ ἔργον τῶν τέκνων του. Εἶναι ἔργον ἰδικόν μας ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης καὶ δι’ αὐτό, ὅσον εἴμεθα ἡμεῖς εἰς τὴν Ἀρχὴν καὶ ἔχομεν τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας, ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης θὰ εἶναι κτῆμα τοῦ λαοῦ. Δὲν ὑπονομεύομεν. Οἰκοδομοῦμεν. Καὶ ἕνα πρᾶγμα μόνον ζητοῦμεν, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ ἀναγνωρίσητε ὅτι οἰκοδομοῦμεν, τοὐλάχιστον μὴ μᾶς ὑποχρεώνετε νὰ ἀνερχώμεθα εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπολογούμεθα διὰ τὸ ἔργον ποὺ πραγματοποιοῦμεν ὡς οἰκοδόμοι. (Χειροκροτήματα).