1960.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 98η

Πέμπτη, 19 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὅπως προσέρχωνται ἐνωρίτερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίζωμεν ὥραν ἐνάρξεως συνεδριάσεως τὴν 6.30′ καὶ νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 7.05′. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Μπακατσέλος, ἐμέμφθη τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐδέχθη νὰ περιληφθῇ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν συνεζητήθη ὑπὸ τοῦ Σώματος καὶ περιελήφθη εἰς νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας «περὶ... καὶ συλλογικῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως». Προφανῶς, πρόκειται ὄχι περὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀλλὰ περὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐδῶ, δύο τινὰ συμβαίνουν, ἢ ὁ κ. βουλευτὴς Θεσσαλονίκης ἀπουσίαζε καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ κρίσις του ἦτο ἐπιπολαία, ἢ παρίστατο —καὶ ἀκόμη χειρότερον— δὲν κατώρθωσε νὰ παρακολουθήσῃ τὴν γενομένην εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησιν. Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς καταφαίνεται, ὅτι ἡ πρότασις ἡ ὁποία ἐψηφίσθη, ἦτο τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Τούμπα, καὶ παραλλήλως, μία δευτέρα πρότασις τοῦ αὐτοῦ σχεδὸν περιεχομένου τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Εὐστρατιάδη. Εἰς τὸ περιεχόμενον τῶν πρακτικῶν ἀναφέρονται καὶ αἱ δύο προτάσεις. Καὶ ἐπὶ πλέον, μεταξὺ ἄλλων, ἀναφέρεται: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Τὰ ἀνέφερον αὐτά, διότι ἡ ἐπίκρισις τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ἡ διατυπωθεῖσα μομφὴ ἐναντίον τῆς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς καὶ ἄδικος εἶναι καὶ ἔξω τῆς πραγματικότητος.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακατσέλο, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, δι’ ἄλλοτε, ὅταν θέλετε νὰ προβαίνετε εἰς τοιούτου εἴδους συστάσεις, νὰ μὴ γίνεται τοῦτο ἀπόντος τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ὅπως ἐκάματε χθές, παρὰ τὸν Κανονισμόν, συζητουμένου ἄλλου νομοσχεδίου. Σεῖς εὑρίσκεσθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ εἶσθε διακεκριμένος συνάδελφος. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται ἐπικρίσεις ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου ἀπόντος τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ ἀταξία αὐτή.

§5Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔκαμα παράπονον, διότι παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ ψηφίζωνται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν συζητοῦνται. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἶχε παρουσιασθῆ πέρυσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, συζητουμένου νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Καὶ χθές, ἀνεφέρθην εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἀπὸ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἐπιμελέστατα ἀνέγνωσα, δὲν διεπίστωσα, ὅτι ὑπάρχει ἡ παράγραφος, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. ὑπουργός. Ὁ κ. Τούμπας εἶναι ἐδῶ, ἂς μᾶς εἴπῃ, ἂν ἔκαμε τοιαύτην πρότασιν.

§6Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Μάλιστα, τὴν ἔκαμον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ βεβαιοῖ καὶ ὁ κ. Τούμπας. Βλέπετε, λοιπόν, κ. Μπακατσέλο, ὅτι δὲν ἀνεγνώσατε τὰ πρακτικὰ καὶ ἐμέμφθητε τὸ Προεδρεῖον ἀβασίμως.

§8Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ σύνολον τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐψήφισε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Τούμπα μετὰ χειροκροτημάτων, ἀναφέρεται δὲ εἰς τὰ πρακτικά.

§9Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναγράφεται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ σᾶς τὰ ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργός.

§11Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἂς τὰ διαβάσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἂς διαβάσῃ τὴν παράγραφον αὐτήν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ξεύρετε τὶ συμβαίνει; Ὅταν ἕνα νομοσχέδιον ἢ μία συζήτησις διαρκῇ πλείονας συνεδρίας, πρέπει νὰ ἀναγινώσκετε τὰ πρακτικὰ ὅλων τῶν συνεδριάσεων.

§13Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἂς διαβάσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν παράγραφον.

§14Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). «Τέλος, ἀποδέχομαι τὴν ἀναστολὴν τοῦ Κώδικος... (ἀναγινώσκει) ....».

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴθισται, ὅταν λέγῃ ὁ ὑπουργὸς «δέχομαι» καὶ ἡ Βουλὴ δὲν φέρει ἀντίρρησιν, τὸ Προεδρεῖον νὰ θεωρῇ ὅτι τὸ Σῶμα συναινεῖ καὶ θεωρεῖ ὡς ψηφισθεῖσαν τὴν πρότασιν. Ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου ὅμως πλευρᾶς, δὲν θὰ ἤθελον, συζητουμένου ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ θίγεται ὑπουργὸς ἀπών, ἄσχετος μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων ΣΤʹ) 17.5.60 καὶ Ζʹ) 18.5.60. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μερκούρης ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§18Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Μακρόπουλος καὶ Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δεληγιαννίδης καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σπεντζάρης, Α. Κοντογιάννης καὶ Δ. Ἰατρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς, περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ τῆς εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν, νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Πρίφτης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ζωοτεχνικῆς καὶ Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5575)4337)30.4.1960 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1645 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πρίφτη σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ 17 Μαρτίου 1960 ὁ Ὀργανισμὸς Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος ὑπέγραψε σύμβασιν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ Τσεχοσλοβακίας παντοίου τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ συνολικῆς ἀξίας 3.000.000 δολλαρίων. Ἡ ἀξία αὕτη θέλει διακανονισθῆ ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τῆς ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν καπνῶν ὧν τὸ 50% ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων καὶ τὸ ἕτερον 50% ἐκ τοῦ ἐλευθέρου καπνεμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Α. Παπαδοπούλου καὶ Χ. Μπουσίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Α. Παπαδοπούλου καὶ Χ. Μπουσίου ὑπ’ ἀριθ. 1481 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4030)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὰ κατωτέρω μέτρα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἤδη ἐν πλήρει ἐφαρμογῇ, ἵνα διευκολύνῃ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν χωρικῶν καπνῶν ἐσοδ. 1959: α) Ἐξαγορὰ ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καὶ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τῶν κατωτέρων ποιοτήτων τῶν παραγωγικῶν καπνῶν ἐσοδ. 1959 ἀξίας μέχρι καὶ δραχμῶν 8 κατὰ χιλιόγραμμον. β) Παρέμβασις τοῦ Ε.Ο.Κ. διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς ἀγορὰς ἐξαγωγίμων καπνῶν ἐσοδ. 1959 ἐφ’ ὅλων τῶν ποικιλιῶν καπνῶν καὶ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰς διενεργουμένας ὑπὸ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου ἀγορὰς ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν. Κατὰ τὰς ἀνωτέρω ἀγορὰς καπνῶν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου προηγεῖται βαθμολόγησις τῶν ἀγοραζομένων καπνῶν ὑπὸ ὀργάνων τοῦ Ε.Ο.Κ. ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ποιοτικῆς αὐτῶν συνθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3517)2855)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1389)9.3.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ νεοϊδρυθὲν 10ον Δημοτικὸν Σχολεῖον Αἰγάλεω ἐγκατεστάθη ἤδη εἰς ἐκμισθωθὲν οἴκημα ἐπὶ τῶν ὁδῶν Δημοσθένους καὶ Ἀριστοτέλους. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν Δημοσίου διδακτηρίου, δέον ὅπως ὁ Δῆμος, παραχωρήσῃ τὸ κατάλληλον γήπεδον εἰς τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον διὰ τὴν σύνταξιν τῆς οἰκείας μελέτης. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Δῆμον Αἰγάλεω. Ὑπενθυμίζομεν, ὅτι δαπάναις τοῦ Δημοσίου, ἀνεγείρεται εἰς τὸ Αἰγάλεω ἐκτὸς τοῦ Γυμνασιακοῦ Κτιρίου καὶ τὸ διδασκαλεῖον Αἰγάλεω. Διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν εἰς θρανία κατ’ ἔτος κατασκευάζεται ἀριθμὸς θρανίων ἅτινα, διατίθενται εἰς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, οἵτινες τὰ κατανέμουν εἰς τὰ ἔχοντα τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην Σχολεῖα τῆς περιφερείας των. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα, ἤρχισεν ἤδη ἡ κατασκευὴ καὶ προμήθεια ὀργάνων φυσικῆς πειραματικῆς διὰ τὴν δωρεὰν χορήγησίν των εἰς τὰ σχολεῖα βάσει τῶν διατιθεμένων ἤδη ηὐξημένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4921)4096)7.4.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1575 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Παιδείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς 1.700 νέων δημ)λων διὰ τῆς ἰσαρίθμου αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων αὐτῶν ἐβελτιώθη σημαντικώτατα ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε κατάστασις τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς Δημοτικῶν σχολείων, ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἕνα σχολεῖον εἰς τὴν χώραν, ἔχον μέσον ὅρον ἐξετασθέντων μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἀνώτερον τῶν 60 κατὰ διδάσκαλον. Ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου Βριλλησίων–Ἀττικῆς, ὅπερ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν εἶχε μέσον ὅρον ἐξετασθέντων μαθητῶν 104 θέλει πραγματοποιηθῆ εὐθὺς ὡς αὐξηθῇ ἔτι περαιτέρω ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοδιδασκάλων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5321)4216)23.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1625 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Παιδείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ διορισμὸς 1.700 νέων δημ)λων, ἐβελτιώθη σημαντικώτατα ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε κατάστασις τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς Δημοτικῶν Σχολείων καὶ τῆς ἐλλείψεως Σχολείων εἰς χωρία καὶ συνοικισμούς, ἔνθα ὑπῆρχε μεγάλος ἀριθμὸς μαθητῶν πρὸς φοίτησιν. Εἰς τὸν συνοικισμὸν Ρωμανοῦ–Γραικικοῦ Ἄρτης δὲν ἱδρύθη μέχρι σήμερον Δημοτικὸν Σχολεῖον, διότι δὲν ὑπεβλήθη εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν μας ἡ πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένη κατὰ νόμον πρότασις τοῦ περιφερειακοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Ἄρτης. Διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος ἀπετάνθημεν εἰς τὸν οἰκεῖον Γεν. Ἐπιθεωρητὴν πρὸς γνωμοδότησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4457)3614)30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1519)23.3.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι αἱ χορηγούμεναι ἀπὸ τετραετίας πιστώσεις διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας εἶναι πολλαπλάσιαι τῶν διατεθεισῶν κατὰ τὸ παρελθόν. Αὗται μεταβιβαζόμεναι εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα κατανέμονται ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὰ ἔχοντα διδακτηριακὰς ἀνάγκας Σχολεῖα, κατὰ σειράν, ὑπὸ τούτων καθοριζόμενα. Εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως διδακτηρίου διὰ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Φτελοπούλας, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καρδίτσης, τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖ τὰ διδακτηριακὰ ἔργα τοῦ Νομοῦ ἐκ τῶν τιθεμένων εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ σχετικῶν πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3515)2861)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1385)9.3.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι: 1. Διὰ τὸν Συνοικισμὸν Κάτω Χαλανδρίου συντάσσεται ἤδη μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου τριῶν αἰθουσῶν μὲ πρόβλεψιν ἐπεκτάσεως αὐτοῦ εἰς ἕξ αἰθουσῶν. 2. Ὁ Συνοικισμὸς «Πατοῦσα» εἶναι ἄγνωστος. 3. Τὸ προσφερθὲν δωρεὰν διὰ μίαν τριετίαν ἰδιωτικὸν οἴκημα πρὸς στέγασιν τοῦ ἀρτισυστάτου Δημοτικοῦ Σχολείου Τούφας Χαλανδρίου, ἐκρίθη παρὰ τῆς κατὰ νόμον ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ὡς ἀκατάλληλον διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, λόγῳ γειτνιάσεως αὐτοῦ μὲ βουστάσια. 4. Διὰ τὴν ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ εἰς τὸν παρακείμενον Συνοικισμὸν «Σαντορινέϊκα» Χαλανδρίου, δὲν ἐκκρεμεῖ παρ’ ἡμῖν ἡ πρὸς τοῦτο ἀπαραίτητος σχετικὴ πρότασις τοῦ οἰκείου Περιφερ. Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως (Π.Υ.Σ.Σ.Ε.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2779)25.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1269 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι: α) Τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως νέου Γυμνασίου εἰς τὴν αἰτουμένην περιοχὴν θέλει ἐξετασθῆ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων. β) Διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέου διδακτηρίου ἐξευρέθη ἤδη κατάλληλον γήπεδον καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ὑποβολῆς ἡμῖν τοῦ σχετικοῦ διαγράμματος μετ’ ἀντιγράφου τοῦ παραχωρητηρίου συμβολαίου, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐπιληφθῇ ἡ παρ’ ἡμῖν Τεχνικὴ Ὑπηρεσία, τῆς συντάξεως τῆς οἰκείας μελέτης καὶ γ) διὰ τοῦ διορισμοῦ τῶν νέων καθηγητῶν, θέλει ἐπέλθει ἀποσυμφόρησις τῶν τάξεων τῶν μαθητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3201)2521)5.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1325 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ οἰκεῖος Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς, ἀπεσπάσθη ἤδη εἰς τὸ Γυμνάσιον Λεβαδείας εἷς φιλόλογος Καθηγητὴς ἐκ τοῦ Γυμνασίου Λίμνης καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἡ λειτουργία τοῦ Γυμνασίου τούτου θὰ καταστῇ πληρεστέρα. Τοποθέτησις Καθηγητοῦ Τεχνικῶν δὲν εἶναι δυνατὴ πρὸς τὸ παρὸν ἐλλείψει ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν Καθηγητῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης. Τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως Καθηγητοῦ Ὠδικῆς θὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸν προσεχῶς διενεργηθησόμενον διαγωνισμὸν διὰ τὴν πρόσληψιν Καθηγητῶν Ὠδικῆς εἰς τὰ Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3977)3172)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1428 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μὴ ἀποπεράτωσις εἰσέτι τῆς κρίσεως τῶν βιβλίων «Ἀγωγὴ τοῦ Πολίτου» ὀφείλεται εἰς τὸ ἰδιαιτέρως ἐπίμοχθον τοῦ ἔργου, διότι πρώτην φορὰν εἰσάγεται τὸ μάθημα τοῦτο καὶ διότι τὰ ὑποβληθέντα βιβλία ἀνέρχονται εἰς εἴκοσι. Ἡ διὰ τὰς αἰτίας ταύτας σημειουμένη βραδύτης εἰς τὴν κρίσιν τῶν σχολικῶν βιβλίων, ἀπετέλεσεν ἕνα ἐκ τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους εἰσηγήθημεν τὸ Ν. Δ. 3971)1959, δι’ οὗ προβλέπονται δύο ἀποκλειστικῶς Γνωμοδοτικὰ Συμβούλια, χωρὶς διοικητικὰς ἀπασχολήσεις, μεταξὺ δὲ τῶν πρώτων ἔργων τοῦ ἁρμοδίου Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου θὰ εἶναι καὶ ἡ κρίσις τοῦ διδακτικοῦ ἐγχειριδίου «Ἀγωγὴ τοῦ Πολίτου». Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Δραγονέτη. Κατόπιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Δραγονέτη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 880)27.4.60 ἀναφορὰν τῆς Δ)σεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Λεσινίου, ἵνα λάβωσι γνῶσιν οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί. Ἐκ τῆς διαβιβαζομένης ἀλληλογραφίας ἐξάγεται, ὅτι: 1) Ὁ Ὀργανισμὸς Λεσινίου διὰ τὸ συνεχῶς ἀπασχολούμενον παρ’ αὐτῷ προσωπικὸν (τακτικὸν καὶ προσωρινὸν) ἐζήτησε πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει. 2) Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ἐποχιακῶς ἐργαζόμενον προσωπικόν, ἤτοι διὰ τοὺς κοινοὺς ἐργάτας γῆς, δὲν ἐζήτησε τοιαῦτα. 3) Τούτους προσλαμβάνει ἄνευ παρεμποδίσεως τινός, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ὑπάρχει ἐργασία. 4) Συνημμένως ἐπιστρέφομεν ἐρώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΕΣΙΝΙΟΥ

ΛΕΣΙΝΙ–ΑΣΤΑΚΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 880. Ἐν Λεσίνι τῇ 27.4.60. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Υ.Ε.Β.–Δ)νσιν IV Ἀθήνας Εἰς ἀπάντησιν ὑπ’ ἀριθ. 16599)2211)1196 τῆς 13.4. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ληφθέντος σήμερον, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Κατὰ τὰ τέλη Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὁ Διοικητὴς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Αἰτωλικοῦ, μᾶς ἐπληροφόρησε προφορικῶς, ὅτι βάσει τοῦ νόμου 516)1948, διὰ τὴν πρόσληψιν, πάσης φύσεως ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, παρὰ τῶν Ν. Π.Δ.Δ. ἀπαιτεῖται, ὅπως οἱ προσλαμβανόμενοι, εἶναι νομιμόφρονες, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνωτέρω νόμου, καὶ ὅτι οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν, μὴ τηροῦντες τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἢ προβαίνοντες εἰς καταστρατήγησιν τούτου, τιμωροῦνται κλπ. 2) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, διὰ τῆς ἀπὸ 2.2.1960 ἀνακοινώσεως ἡμῶν, ἐκλήθη τὸ ἐργαζόμενον προσωπικόν, ὅπως προσκομίσῃ ἡμῖν: α) Βεβαίωσιν τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, περὶ ὑποβολῆς αἰτήσεως, πρὸς ἔκδοσιν πιστοποιητικοῦ Κοινωνικῶν Φρονημάτων, καὶ β) δήλωσιν νομιμοφροσύνης. 3) Ἐν συνεχεία, ὁ Διοικητὴς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Αἰτωλικοῦ, μᾶς ἐπληροφόρησε, προφορικῶς ὁμοίως, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη νὰ αἰτοῦμεν πιστοποιητικὰ καὶ δηλώσεις ἐκ τῶν ἐποχιακῶς ἐργαζομένων. 4) Κατὰ συνέπειαν, ἔκτοτε δὲν ἐζητήθη, ἀπὸ τοὺς ἐποχιακῶς ἐργαζομένους, ἡ προσκόμισις πιστοποιητικῶν καὶ σχετικῶν δηλώσεων, τὸ δὲ μέτρον τοῦτο ἐφηρμόσθη μόνον διὰ τὸ τακτικὸν προσωπικὸν καὶ τὸ ἔκτακτον, ἀλλὰ μονίμως ἀπασχολούμενον. 5) Πρὸς κατοχύρωσιν τῶν ἐν παραγράφῳ 4 ἐνεργειῶν μας, ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ὀργανισμοῦ Λεσινίου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 226)29.3.60 ἐκοινοποίησε ἡμῖν, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7)28)246)28.3.60 ἀπόρρητον ἔγγραφον Διοικήσεως Χωρ)κῆς Αἰτωλ)νίας, δι’ οὗ ρυθμίζεται ἡ πρόσληψις τῶν ἐποχιακῶς ἐργαζομένων. 6) Ἐπὶ τούτοις, ἀναφέρομεν, ὅτι τὸ ἐν τῷ ἐγγράφῳ ὑμῶν ἀναφερόμενον Ν. Δ. 3362)55, ἀντίκειται, πρὸς τὸ ἐν παραγράφῳ 5 τοῦ παρόντος ἀναφερόμενον ἔγγραφον, ἀπόρρητον, τῆς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Αἰτωλ)νίας. 7) Πάντως, ἐν προκειμένῳ, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία τοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἐποχιακῶς ἐργαζομένων, ἐφαρμόζει τὸ ἐν παραγράφῳ 5 ἀναφερόμενον ὑπ’ ἀριθ. 7)28)246 ἐ.ἔ., ἔγγραφον τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Αἰτωλ)νίας. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὴν σχετικὴν ἐπερώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

ΔΗΜ. ΛΕΜΠΕΝΤΕΦ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2769 Διεκ. 2210)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀρ. 1260 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου κλπ., περὶ ἐνισχύσεως τῆς πολυμελοῦς οἰκογενείας τοῦ Νικολάου Ἀλιφραγκῆ, κατοίκου Κοινότητος Ἀκρωτηρίου– Θήρας Κυκλάδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ εἰρημένη οἰκογένεια εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τοὺς καταλόγους τῶν ἀπόρων Αʹ κατηγορίας καὶ συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰ ἑκάστοτε λαμβανόμενα ὑπὲρ τῶν ἀπόρων τῆς κατηγορίας ταύτης μέτρα, ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς Χώρας (ιδιανομὴ τροφίμων κλπ.). Ὡσαύτως γνωρίζομεν, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὴν οἰκογένειαν ταύτην, ἥτις ἔχει 9 ἀνήλικα τέκνα, ἀπεστείλαμεν καὶ εἴδη ἱματισμοῦ καὶ κλινοσκεπάσματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1584 βιβλ. ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μετὰ τὸν τραυματισμὸν τοῦ Χρήστου Σαλτικιώτη, οἱ οἰκεῖοι αὐτοῦ μετέφερον τὸν τραυματισθέντα ἐκ Διδυμοτείχου εἰς ἰδιωτικὴν κλινικὴν ἐν Ὀρεστιάδι, ἔνθα ὁ ἀνωτέρω παρέμεινε νοσηλευθεὶς ἐπὶ 24ωρον, τὴν δὲ ἑπομένην πλέον ὁ ἀσθενὴς μετεφέρθη εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν ἐξ Ὀρεστιάδος καὶ εἰσήχθη εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Διδυμοτείχου. Εἰς τὸ ἐν λόγῳ Νοσοκομεῖον ὁ τραυματισθεὶς ἐξητάσθη παρὰ τοῦ χειρουργοῦ ἰατροῦ τούτου, ὅστις καὶ διεπίστωσεν ἐσωτερικὴν αἱμορραγίαν ἀπὸ 24ώρου καὶ πλέον, λόγῳ ρήξεως σπλάχνων, συνεπεία τῆς ὁποίας πᾶσα χειρουργικὴ ἐπέμβασις καθίστατο ματαία, καθ’ ὅσον ὑπαιτιότητι τῶν οἰκείων τοῦ ἀσθενοῦς εἶχε ἀφεθῆ νὰ παρέλθῃ πολύτιμος χρόνος. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ χειρουργοῦ ἰατροῦ τοῦ Νοσοκομείου περὶ τοῦ ἀδυνάτου τῆς διασώσεως καὶ τοῦ ἀσκόπου τῆς χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως, ὁ ἀσθενὴς παραληφθεὶς ὑπὸ τῶν οἰκείων του μετεφέρθη εἰς ἰδιωτικὴν κλινικὴν ὅπου χειρουργηθεὶς ὑπὸ ἰδιωτικοῦ ἰατροῦ ἀπεβίωσε. Τὸ Νοσοκομεῖον Διδυμοτείχου κατ’ οὐδὲν εὐθύνεται διὰ τὸν ἐπισυμβάντα θάνατον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Βαλούρδου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5578)4340)30.4.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Βαλούρδου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, μετὰ συνημμένων ἀναφορῶν τῶν νοσηλευομένων ἀνασφαλίστων φυματικῶν τῶν Νοσοκομείων–Σανατορίων «Σωτηρία», Ἰωαννίνων καὶ Σπάρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἀπηντήσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. Φ. 949) 12.3.60 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4713) 3797)4.4.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφυγικῶν πυροπαθῶν οἰκογενειῶν τοῦ Συνοικισμοῦ Καλαμαριᾶς Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ ὑπ’ ὄψιν τῶν ἁρμοδίων ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσιῶν, αἵτινες θέλουσι προσεχῶς προβῆ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν τῷ εἰρημένῳ Συνοικισμῷ διαμενόντων δικαιούχων παραπηγματούχων προσφύγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαγνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12272)1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 859 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαγνῆ, καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12281)1959 ἡμέτερον, περὶ ὑδρεύσεως συνοικισμῶν τῶν κοινοτήτων δύο χωρίων καὶ Στενῆς Τήνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, συμπληρωματικῶς τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸ χωρίον Στενὴ τῆς Κοινότητος Στενῆς, ἐχορηγήθη τὸ ἔτος 1959, ἐκ τῆς πιστώσεως τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. χαριστικῶς ποσὸν 18.000 δραχμῶν, μὲ συμμετοχὴν καὶ τῆς κοινότητος εἰς χρῆμα καὶ ὑλικὰ 15.000 δραχμῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς συνοικίας αὐτῆς Καμαρίου. Διὰ τὸ λοιπὸν τμῆμα τοῦ χωρίου, τὸ ἔτος 1958, ἐξετελέσθησαν ἔργα ὑδρεύσεως, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδαπανήθη ποσὸν 30.000 δραχμῶν περίπου. Διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ χωρίου Στενῆς καὶ Μυσσίνης (Μουσσουλοῦς), ἐζητήθη καὶ ἐστάλη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὁ γεωλόγος Γ. Κολιόπουλος, ὅστις συνέταξε σχετικὴν μελέτην, προτείνας τὴν ἐκτέλεσιν ὑδρευτικῶν ἔργων εἰς δύο σημεῖα τῆς περιφερείας, τὰ ὁποῖα, ὅμως, εὑρίσκονται πολὺ χαμηλότερον τῶν ἐν λόγῳ χωρίων, ἡ δὲ ὕδρευσις ἐξ αὐτῶν θὰ ἀπῄτει μεγάλας δαπάνας διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ συντήρησιν τῶν ἀπαραιτήτων ἀντλιοστασίων. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἐθεώρησεν ὡς ἐπὶ πλέον συμφέρουσαν τὴν λύσιν διενεργείας ὑδρομαστεύσεων εἰς τὰς ὑπαρχούσας πηγὰς τοῦ χωρίου Στενῆς, ἥτις καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομαρχίας, διὰ τὸ ἔτος 1960. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν συνεχεία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40)1259)148γ ἀπὸ 21.12.59 ἡμετέρου καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4919)4044)7.4. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε καὶ αὖθις εἰς τοὺς καταθέσαντας τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν κ.κ. βουλευτάς, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἐνέργεια τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, ἐγένετο κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70)1953 ἀστυνομικῆς διατάξεως «περὶ ἀπαγορεύσεως εἰσόδου ὁπλιτῶν στρατοῦ εἰς καφενεῖα κλπ.», δημοσιευθείσης εἰς Φ.Ε.Κ. 98 τῆς 22.4.53 (τεῦχος Βʹ), ἥτις τυγχάνει νόμιμος, πολλῷ μᾶλλον, διότι, διὰ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τοῦ Πλημμελειοδικείου, δὲν ἀμφισβητεῖται ἡ νομιμότης τῆς ἀστυνομικῆς διατάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργ. Πρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2108)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1177 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῶν πλημμυρῶν δημιουργηθείσης καταστάσεως εἰς Κομοτηνὴν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 29857 Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως Ὑπ’ ἀριθ. 1177 ἐρώτησις περὶ λήψεως μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῶν πλημμυρῶν δημιουργηθείσης καταστάσεως εἰς Κομοτηνήν. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2108)60 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1177 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Σ. Καρασάββα, κατόπιν τῶν ὑμετέρων ἀνακοινώσεων κατὰ τὴν ΚΓʹ)12.1.1960 συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως λάβητε γνῶσιν καὶ μεριμνήσητε διὰ τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4493 ἐ.ἔ., ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ροδόπης, ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα: 1) Ὀργάνωσις καὶ διανομὴ συσσιτίου: Κατὰ τὰς πρώτας μετὰ τὰς πλημμύρας ἡμέρας δὲν καθίστατο εὐχερὴς ἡ ὀργάνωσις καὶ διανομὴ θερμοῦ συσσιτίου λόγῳ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐμφανισθέντων ὡς πληγέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν (6.000 ἄτομα) καὶ τῆς ἀνάγκης ταχείας περιθάλψεως αὐτῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τῶν ἀπαραιτήτων ἑστιῶν καὶ μαγειρικῶν σκευῶν, ὧν ἡ ἄμεσος κατασκευή, προμήθεια καὶ ἐγκατάστασις ἦτο ἀδύνατος, ὡς ἐκ τῆς καταστάσεως εἰς ἣν περιῆλθεν ἡ πόλις. Ἐγένετο ὅμως τακτικὴ διανομὴ ξηρᾶς τροφῆς εἰς ἅπαντας τοὺς πλημμυροπαθεῖς ἐπὶ τόπου τῶν πληγεισῶν συνοικιῶν. Ἡ ξηρὰ τροφὴ συνίστατο κατ’ ἄτομον εἰς ἥμισυ χιλιόγραμμον ἄρτου καὶ διάφορα εἴδη, ὡς τυρὸς καὶ ἐλαῖαι ἢ κονσέρβαι, σαρδέλλαι καὶ μαρμελάδα κλπ. ἐπὶ πλέον δὲ τούτου καὶ τέϊον. Ἀργότερον ἐξακριβωθέντος τοῦ ἀκριβοῦς ἀριθμοῦ τῶν πληγέντων, ὅστις διὰ μὲν τὴν πόλιν τῆς Κομοτηνῆς ἀνήρχετο εἰς 3.500 ἄτομα, διὰ δὲ τὴν ὕπαιθρον εἰς 1.300 ἤρχισεν ἡ διανομὴ θερμοῦ συσσιτίου, ἐπειδὴ ὅμως οἱ περισσότεροι πλημμυροπαθεῖς τῆς πόλεως διὰ λόγους ἀξιοπρεπείας ἐδήλωσαν, ὅτι προτιμοῦν τὴν ξηρὰν τροφὴν συνεχίσθη ἡ χορήγησις αὐτῆς εἰς 2.250 ἄτομα, εἰς τοὺς ὑπολοίπους δὲν ἐχορηγήθη παρασκευασμένον (θερμὸν) συσσίτιον ἀπὸ τῆς 27. 1.1960. Διὰ τὴν τροφοδοσίαν τῶν πλημμυροπαθῶν διετέθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους 600.000 δραχμαί. Πλέον δὲ τούτων διετέθησαν καὶ 110 τόννοι ἀλεύρου. 2) Διανομὴ ἱματισμοῦ: Εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς διενεμήθησαν ἀναλόγως τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας ἀνὰ 3 ἕως 5 κλινοσκεπάσματα καὶ ἐπαρκὴς ἀριθμὸς εἰδῶν ἱματισμοῦ καθὼς καὶ ἀνὰ ἕνα ζεῦγος ὑποδημάτων εἰς πάντα τὰ παιδιά. Ἐπίσης διετέθησαν ψάθαι (τὰς πρώτας ἡμέρας) διὰ τὴν ἐπίστρωσιν τῶν δαπέδων καὶ ἐν συνεχείᾳ πρόχειρα στρώματα. Εἰς τὰ ὁμαδικὰ καταλύματα (Σχολεῖα, Δημόσια κτίρια κλπ.) ἐτοποθετήθησαν ὡσαύτως ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς θερμάστραι καὶ διετίθετο καθ’ ἑκάστην καὶ δι’ ἑκάστην θερμάστραν ποσότης 50 χιλιογράμμων καυσοξύλων. Ἀπόδειξις τῆς ἀποτελεσματικότητος τῶν ληφθέντων μέτρων, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐσημειώθησαν ἀσθένειαι μεταξὺ τῶν πληγέντων συνεπεία κρυολογημάτων ἢ ἄλλων παρεμφερῶν αἰτίων. Διενεμήθησαν ἤδη εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς συνολικῶς τὰ ἑξῆς εἴδη: 3.550 κλινοσκεπάσματα, 2.500 παλτά, 900 ζεύγη ἀρβυλῶν, 300 συλλογαὶ βρεφικοῦ ἱματισμοῦ, 1.200 μέτρα ὑφάσματα κάμποτ, 60 δέματα ἱματισμοῦ, φαρμάκων καὶ διαφόρων εἰδῶν διὰ τὰ σχολεῖα ὡς καὶ διάφορα εἴδη ἱματισμοῦ διὰ 3.500 ἄτομα, καλυφθεισῶν οὕτω τῶν συναφῶν ἀναγκῶν. 3) Ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Συνεργεῖον ἐξ ἰατρῶν καὶ ἀδελφῶν νοσοκόμων, περιήρχετο καθ’ ἑκάστην ἅπαντα ἀνεξαρτήτως τὰ στέγαστρα καὶ προέβαινον εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐν αὐτοῖς πλημμυροπαθῶν. Τὰ ἀπαιτούμενα φάρμακα ἐχορηγοῦντο δωρεάν. Ἐκτὸς τούτων ὑγειονομικὴν ἐποπτείαν ἀσκεῖ συνεχῶς καὶ τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ροδόπης. Ἀπόδειξις τῆς ἐπισταμένης ὑγειονομικῆς παρακολουθήσεως πρὸς προστασίαν τῆς ὑγείας τῶν πληγέντων, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι παρὰ τὴν ὁμαδικὴν καὶ ὑπὸ ἀνωμάλους συνθήκας συντελεσθεῖσαν στέγασιν 2.329 πλημμυροπαθῶν, οὐδὲν ἴχνος λοιμώδους νοσήματος ἢ ἄλλης σοβαρᾶς ἀσθενείας ἐνεφανίσθη εἰς πλημμυροπαθεῖς. 4) Οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις–Ἀπασχόλησις ἀνέργων. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς προκληθείσης λόγω τῶν πλημμυρῶν καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως συνθηκῶν ἐργασίας καὶ ἀπασχολήσεως ἀνέργων διετέθησαν παρὰ τοῦ ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας (Ο.Α.Α.Α.) τὰ κάτωθι ποσά:

Πλὴν τοῦ ποσοῦ τούτου ὑπάρχουν καὶ αἱ τακτικαὶ πιστώσεις τοῦ Δημοσίου Νομαρχιακοῦ Ταμείου καὶ τοῦ Δήμου δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ ἑπομένως καθίσταται πρόδηλον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ ἀνέργων. Ἐξ ἄλλου αἱ πληροφορίαι καθ’ ἃς τὸ κονδύλιον ἀνεργίας διατίθεται μὲ προτιμήσεις ὡς πρὸς τὰ πρόσωπα οὐδόλως ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰ πράγματα. 5) Στέγασις: Κατὰ τὰς πρώτας μετὰ τὴν θεομηνίαν ἡμέρας, οἱ ἄστεγοι ἐστεγάσθησαν εἰς ὁμαδικὰ στέγαστρα. Ἐν συνεχείᾳ, ὅσων αἱ οἰκίαι ὑπέστησαν βλάβας δεκτικὰς ἐπισκευῆς, ἐπετεύχθη ἡ ἐπισκευὴ τούτων εἴτε ἰδίαις δαπάναις εἴτε διὰ συμβολῆς συνεργείων τοῦ στρατοῦ καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτάς. Εἰς τὸν συνοικισμὸν Ἥφαιστος, ὅπου κατέρρευσαν σχεδὸν ἅπασαι αἱ οἰκίαι, ἤρχισεν ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ἡ ἀνοικοδόμησις τούτων τῇ συμβολῇ τοῦ στρατοῦ καὶ δαπάναις τοῦ Κράτους, τόσον εἰς ἡμερομίσθια, ὅσον καὶ εἰς ὑλικά. Πλέον τῶν ἀνωτέρω, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1133)29.1.60 πράξεως αὐτῆς ἐνέκρινεν, ὅπως ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης ποσὸν μέχρι 5.000.000 δραχμῶν, διὰ τὴν χορήγησιν ἐγγυήσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τοκοχρεωλυτικῶν δανείων 15ετοῦς διαρκείας ἐπὶ ἐπιτοκίῳ 4% ἄνευ ἑτέρας τινὸς ἐπιβαρύνσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἢ ἐπισκευὴν τῶν βλαβέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν κτισμάτων τῶν κατοίκων τῆς Κομοτηνῆς. 6) Ἐνίσχυσις πληγέντων ἀγροτῶν: Ἐπίσης, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε διὰ τῆς ὡς ἀνωτέρω ἀποφάσεως αὐτῆς, ὅπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα χορηγήσῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὧν τὰ κτίσματα ὑπέστησαν ζημίας μεγαλυτέρας τοῦ 15% τῆς ἀξίας των δάνεια 15ετοῦς τοὐλάχιστον διαρκείας μέχρι ποσοῦ 25.000 δραχμῶν κατὰ περίπτωσιν. Συνεστήθη ἐπίσης ὑπὸ τῆς Ν.Ε. πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως χορηγήσῃ καλλιεργητικὰ δάνεια εἰς τοὺς ἀγρότας τῆς πληγείσης περιοχῆς. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Ροδόπης 200 τόννους ζωοτροφῶν, αἵτινες ἐκάλυψαν τὰς εἰς ζωοτροφὰς ἀνάγκας τῶν πληγέντων κτηνοτρόφων. 7) Ἐπαγγελματίαι–Βιοτέχναι: Διὰ τῆς αὐτῆς ὑπ’ ἀριθ. 1133 πράξεως αὐτῆς, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισεν, ὅπως αἱ Τράπεζαι Ἐθνικὴ καὶ Ἐμπορικὴ προβοῦν εἰς τὴν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας–βιοτέχνας, ἐμπόρους καὶ ἐπιχειρηματίας, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, 15ετοῦς διαρκείας, τῆς πρώτης δόσεως καταβλητέας μετὰ 18μηνον ἀπὸ τῆς χορηγήσεως. Τὸ ὕψος τῶν δανείων τούτων θὰ φθάσῃ τὸ 40% ἕως 70%, τῆς προϋπολογισθείσης ἐκ τῆς θεομηνίας ζημίας εἰς ἕκαστον. Ἐπίσης ἐνέκρινεν, ὅπως αἱ Τράπεζαι, ἀνεξαρτήτως καὶ πέραν τῶν ἀνωτέρω δανείων παρέχουν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας πιστωτικὰς διευκολύνσεις μέχρι ποσοῦ 25.000 δραχμῶν κατὰ περίπτωσιν. Ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰ ἀνωτέρω μέτρα, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διέταξε τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀναγκαστικῶν μέτρων κατὰ τῶν πλημμυροπαθῶν ὀφειλετῶν διὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα. 8) Ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα: Ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς ἑπομένης τῆς καταστροφῆς, ἐντολῇ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἀφίχθη ἀεροπορικῶς εἰς Κομοτηνὴν ὁ κ. ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, συνοδευόμενος ὑπὸ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, πρὸς ἐπιτόπιον ἐξέτασιν καὶ μελέτην τοῦ θέματος. Κατόπιν τῶν γενομένων παρατηρήσεων, ἀπεφασίσθη ἡ ἄμεσος ἔναρξις τῆς ἐκτροπῆς τοῦ χειμάρρου Κομοτηνῆς, βάσει τῆς ὑπαρχούσης τεχνικῆς μελέτης καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἀφίχθησαν εἰς Κομοτηνὴν βαρέα μηχανήματα καὶ ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι, ἤδη δὲ ἔχουν περατωθῆ τὰ πρῶτα ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα προστατεύουν τὴν πόλιν ἀπὸ μελλοντικὰς πλημμύρας. Παραλλήλως, ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ δυτικῶς τῆς Κομοτηνῆς διερχομένου χειμάρρου Πὸς–Πός, πρὸς προστασίαν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων καὶ τοῦ συνοικισμοῦ «Ἥφαιστος» (Καλάντζια). Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν καταληφθησομένων ἐκτάσεων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀνωτέρω δύο ἔργων θὰ ἀποζημιωθοῦν ἢ θὰ παραχωρηθῇ εἰς αὐτοὺς ἔκτασις ἴσης ἀξίας εἰς ἄλλην θέσιν. 9) Ἐκτέλεσις κοινωφελῶν ἔργων: Εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ροδόπης προβλέπεται κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἡ ἐκτέλεσις 71 κοινωφελῶν ἔργων συνολικῆς δαπάνης 7.888.000 δραχμῶν, ἐξ ὧν 5.600.000 δραχμαὶ ἐκ πιστώσεων δημοσίων ἐπενδύσεων. 10) Συνοικισμὸς Καλάντζια: Τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς τοῦ συνοικισμοῦ Καλάντζια ἐμελετήθη ἐπισταμένως ὑπὸ τῆς Διοικήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐξήχθη δὲ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη λύσις εἶναι ἡ παραμονὴ τοῦ συνοικισμοῦ εἰς τὴν θέσιν του. Σημειωτέον ὅτι, ἤδη ὁ ἐν λόγῳ συνοικισμὸς προστατεύεται ἀπολύτως ὑπὸ τῶν κατασκευασθέντων περιμετρικῶς αὐτοῦ ἰσχυρῶν ἀναχωμάτων ἐπενδεδυμένων δι’ εἰδικοῦ λιθοπλέγματος. Τὰ πάσης φύσεως μέτρα, ἅτινα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῶν καταστρεπτικῶν πλημμυρῶν δημιουργηθείσης καταστάσεως διὰ τῆς ἀμέσου κινητοποιήσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς καὶ τῆς διαθέσεως τῶν ἀπαραιτήτων μέσων καὶ πιστώσεων, ἦσαν καὶ ταχύτατα καὶ ἐπαρκῆ, διαπιστοῦται δὲ τοῦτο ἐκ τῶν ἐπιτευχθέντων ἱκανοποιητικῶν ἀποτελεσμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ ἡμετέρα Διεύθυνσις ἔχει ἤδη ἐπιληφθῆ τῆς ἐξετάσεως τοῦ ὡς ἄνω θέματος, κατόπιν τῆς ἀποστολῆς ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Δήμου Χαλανδρίου σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Δημ. Συμβουλίου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12279)23.12.1959 καὶ 1470)1.2.1960 ὑμετέρων ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, παρ’ οὗ ἐν συνεχείᾳ διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 878 καὶ 1077 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, σχετικῶς μὲ τὸ ἔργον ἐπεκτάσεως μώλου λιμένος Ρεθύμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὕψος τῆς διὰ λιμενικὰ ἔργα διατεθείσης πιστώσεως ἐκ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, δὲν ἐπέτρεψαν τὴν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἔνταξιν αὐτοῦ εἰς τὸ Πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Α. Χονδρονασίου, Ε. Σκούρα καὶ Β. Μπρακατσούλα. Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 4937)7.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1591 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιπώρη, Α. Χονδρονασίου, Ε. Σκούρα καὶ Β. Μπρακατσούλα, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάργησιν 8 ἰσοπέδων διαβάσεων γραμμῆς Βελεστίνου–Καλαμπάκας καὶ τὴν μετάθεσιν ἐκεῖθεν τῶν ὑπηρετούντων φυλάκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15109)3189)9. 12.59 ἐγγράφου του πρὸς τοὺς ΣΕΚ ἐνέκρινε τὴν αἰτηθεῖσαν μετατροπὴν 8 φυλασσομένων ἰσοπέδων διαβάσεων εἰς ἀφυλάκτους τοιαύτας, δοθέντος, ὅτι αἱ συνθῆκαι ὁρατότητος εἶναι εὐνοϊκαί, ἡ δὲ δι’ αὐτῶν κίνησις μικρά, μὴ δικαιολογοῦσα τὴν δαπάνην φυλάξεώς των. 2) Εἰς τὰς ἐν λόγῳ διαβάσεις ὑπηρετοῦν σήμερον ἀνὰ εἷς φύλαξ καὶ οὕτω παραμένουν διαθέσιμοι 8 φύλακες. 3) Ἐκ τῶν 8 διαθεσίμων φυλάκων, δύο θέλουσι τοποθετηθῆ εἰς τὴν φυλασσομένην καθ’ ὅλον τὸ 24ωρον ἰσόπεδον διάβασιν χιλ. 60+615 (νέας γραμμῆς Λαρίσης–Βόλου) καὶ εἰς τὴν ἰσόπεδον διάβασιν χιλ. 2+103 (γραμμῆς Βελεστίνου–Καλαμπάκας), τῆς ὁποίας ἡ φύλαξις μετετράπη ἀπὸ 12ωρον εἰς 24ωρον. 4) Διὰ τοὺς 4 ἐκ τῶν πλεοναζόντων 5 φυλάκων εὑρέθησαν ἤδη θέσεις συμβιβαζόμεναι πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ἐπιθυμίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ προεκφώνησις τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. (Ἐκφωνουμένων τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει νομοσχεδίων περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, παρακαλεῖ, ὅπως κρατηθοῦν, ἵνα συζητηθοῦν μὲ τὴν σειράν των). Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν δαπάναι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγγεγραμμέναι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τὸν αʹ ἢ βʹ λόγον δὲν προφθάνουν νὰ ἐκδοθοῦν τὰ ἐντάλματα καὶ νὰ πληρωθοῦν μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου, ἡμέρας λήξεως τῆς σιωπηρᾶς παρατάσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Κατόπιν, δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν διὰ τὰς δαπάνας αὐτὰς καὶ δὲν δύναται νὰ πληρωθῇ ὁ ἔχων λαμβάνειν, ὁ ὁποῖος εἶναι Ἕλλην πολίτης καὶ ὁ ὁποῖος συνηλλάγη νομίμως, καίτοι ὁ ὑπουργὸς ἢ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς —διότι συνέβη καὶ εἰς ἐμὲ μίαν–δύο φορὰς— νομίμως ἔδωσαν ἐντολὴν διὰ τὰς δαπάνας αὐτάς, προβλεπομένας εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Οὕτω, διότι αἱ Ὑπηρεσίαι, ὁ Πάρεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κλπ. δὲν ἐξέδωκαν ἢ δὲν ἐθεώρησαν ἐγκαίρως τὰ ἐντάλματα πρὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου ἢ σιωπηρῶς μέχρι τῆς 10ης–15ης Ἰανουαρίου, μένουν οἱ πολῖται χωρὶς νὰ πληρωθοῦν, ἐνῷ αἱ δαπάναι προεβλέποντο καὶ νομίμως ἐξεδόθησαν τὰ ἐντάλματα. Δὲν θέλω νὰ συνηγορήσω! εἰδικῶς διὰ τὰς περιπτώσεις τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, δι’ αὐτὸ καὶ θὰ κρατηθοῦν τὰ νομοσχέδια, ἀλλ’ ἡ ἔγκρισις ὅλων αὐτῶν τῶν καθυστερουμένων δαπανῶν, αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει. Ἄλλοτε, ὡς βουλευτής, ὑπῆρξα γενικὸς εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἔχω γνῶσιν αὐτῶν τῶν θεμάτων. Ψηφιζομένων τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, δὲν ἀπαλλάσσεται ὁ ὑπουργός, ὅπως δυνατὸν καὶ νὰ μὴ εἶναι πλέον, ἀλλὰ παύει ἡ ταλαιπωρία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι συνηλλάγησαν νομίμως μὲ τὸ Δημόσιον. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν σημερινὴν εἰδικὴν περίπτωσιν, λέγω ὅμως ταῦτα γενικῶς, διὰ νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἵνα ἐπιδείξῃ εἰς τὰ νομοθετήματα αὐτὰ μίαν εὐρύτητα ἀντιλήψεως. Τονίζω, ὅμως, ὅτι τὰ ἀνωτέρω ἐλέχθησαν διὰ νὰ μὴ θεωρῆται ἡ Βουλὴ φραγμός, χωρὶς νὰ λαμβάνω θέσιν ὑπὲρ οἱουδήποτε σχεδίου νόμου.

§20Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐκράτησα καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας καὶ τὰ δύο ἐκπαιδευτικά. Σχετικῶς μὲ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, θέλω νὰ θέσω ἕνα ζήτημα καὶ θὰ κάμω ἓν ἐρώτημα εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Σχετικῶς μὲ τὰ ἄλλα δύο τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, θὰ θέσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τὸ ἴδιον ἐρώτημα καὶ θὰ ζητήσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, δι’ ὡρισμένας δαπάνας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἔδωσα μίαν γενικὴν εἰκόνα τοῦ πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ἕλληνες πολῖται ταλαιπωροῦνται. Δὲν πταίουν οἱ ὑπουργοί. Οἱ ὑπουργοὶ ἔκαμαν τὸ καθῆκον των, ἀλλὰ τὰ ἐντάλματα δὲν ἐξοφλοῦνται. Οἱ ὑπουργοὶ δὲν ἔχουν εὐθύνην, διότι εἶναι ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἶναι, ὅτι δὲν ἔγινεν ἡ πληρωμὴ μέχρι τῆς σιωπηρᾶς παρατάσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ἤτοι μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου ποὺ δίδεται. Ἐν προκειμένῳ, δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ ἄλλως, δὲν ἀναλαμβάνω οὐδεμίαν εὐθύνην. Συνεπῶς, αὐτὰ τὰ νομοσχέδια κρατοῦνται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Τὸν λόγον ἔχει ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Π. Γυιόκας.

§22Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς οἰκονομικοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖον καὶ προπολεμικῶς εἶχεν ἐμφανισθῆ εἰς σπανίας περιπτώσεις, φαινομένου, κατὰ τὸ ὁποῖον, χῶραι τινὲς μὲ χαμηλὸν κόματος παραγωγῆς ἢ ἔχουσαι δεσμευμένην τὴν οἰκονομίαν, καθορίζουν εἰς ἐξόχως χαμηλὰς τιμὰς τὰ προϊόντα των, τὰ ὁποῖα εἰσάγουν εἰς ξένας χώρας πρὸς ἀνατροπὴν τῶν ὁμαλῶν συνθηκῶν τῆς ἀγορᾶς των. Τοιουτοτρόπως, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς κατορθώνουν νὰ εἰσβάλουν εἰς ἄλλας χώρας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέσουν ἀναστάτωσιν καὶ ἐν πολλοῖς κατάρρευσιν τῆς παραγωγῆς των. Μεταπολεμικῶς ἐνεφανίσθη καὶ πάλιν τὸ φαινόμενον αὐτό. Ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ πολέμου, αἱ πλεῖσται χῶραι ἔθεσαν ποσοτικούς, συναλλαγματικοὺς καὶ πάσης ἄλλης φύσεως περιορισμοὺς εἰς τὰς συναλλαγάς των καὶ ἰδίως εἰς τὰς εἰσαγωγάς, ἀποβλέπουσαι εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν των πληρωμῶν, καὶ εἰς τὴν προστασίαν αὐτῆς ταύτης τῆς βιομηχανίας των. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, διὰ νὰ ἀναλάβουν οἱ λαοὶ ἐκ τῶν καταστροφῶν τὰς ὁποίας ἐπροκάλεσεν οὗτος, ἔκρινον σκόπιμον, ὅπως ἀναζητήσουν τρόπον καλυτέρας διευκολύνσεως τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν εἰς τὰς μεταξύ των σχέσεις. Ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, συνῆλθεν ἱκανὸς ἀριθμὸς ἀντιπροσώπων διαφόρων χωρῶν εἰς Ἁβάναν εἰς συνέδριον, τὸ ὁποῖον κατέληξεν εἰς τὴν γνωστὴν Γενικὴν Συμφωνίαν Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου, γνωστὴν ὡς GENERAL AGREEMENT OF TARIFFS AND TRADE. Ἡ συμφωνία, τεθεῖσα ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς 1.1.58, καθώρισε τρόπον ἄρσεως ὡρισμένων περιορισμῶν καὶ ἔθεσεν ὡς βασικὸν σκοπὸν τὴν ἐπιτυχῆ προστασίαν τοῦ ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν ἐπιτυχίαν τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ὡς καὶ πᾶσαν ἄλλην παροχὴν διευκολύνσεως τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν, διὰ τῆς ἀποφυγῆς τῶν ποσοτικῶν περιορισμῶν. Εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν, περιελήφθησαν καὶ ὡρισμέναι ρῆτραι, κατὰ τὰς ὁποίας, παρὰ τὴν ἀνάγκην καταρρίψεως τῶν φραγμῶν, κρίνεται σκόπιμος ἡ διατήρησις ὡρισμένων περιορισμῶν. Δυνάμει τῶν ρητρῶν αὐτῶν (CLAUSES ECHAPATOIRES) ἐπετράπη εἰς ὡρισμένας χώρας, ὅπως δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις δύνανται νὰ ζητήσουν τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τὰς δεσμεύσεις τῆς συμφωνίας. Εἰδικώτερον, ἔχει προβλεφθῆ εἰς τὴν Γενικὴν ταύτην Σύμβασιν ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν μία χώρα ὑφίσταται τὴν ἐπίθεσιν ἄλλης χώρας ἐπιζητούσης, ὅπως διὰ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς προϊόντων εἰς τιμὰς ἐνίοτε καὶ κάτω τοῦ κόστους, κατορθώσῃ νὰ εἰσδύσῃ εἰς τὴν ἀγοράν της καὶ λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῶν τιμῶν νὰ καταστρέψῃ τὰς παραγούσας παρόμοια προϊόντα ἐπιχειρήσεις της. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 τῆς συμφωνίας τῆς GATT περιλαμβάνεται τὸ δικαίωμα τῶν χωρῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς δι’ εἰδικῆς δασμολογήσεως. Ἐπίσης, κατὰ τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ ἄρθρου 6, παρεσχέθη πλήρως τὸ δικαίωμα εἰς πᾶσαν χώραν ὑφισταμένην εἴτε ἄμεσον, εἴτε ἔμμεσον ἐπίθεσιν τῆς μορφῆς αὐτῆς, νὰ ἀντιμετωπίσῃ διὰ τῆς ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ ἢ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἔτος 1954, ὑπῆρξεν ἔτος τῆς πλήρους ἀπελευθερώσεως τῶν εἰσαγωγῶν μας, μετὰ τὴν γενομένην νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ἔτους 1953. Ὡς ἐκ τούτου, ἤχθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβωμεν μέτρα προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Πράγματι, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2775 τοῦ 1954 «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων», ἀλλὰ ὁ νόμος οὗτος ἔμεινεν ἄνευ ἐφαρμογῆς, μολονότι παρῆλθον 6 ἔτη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρήσασα τὴν ἐφαρμογήν του προσέκρουσεν εἰς τὴν δυσκολίαν τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ τὸ σύνολον τοῦ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ ἢ τῶν ἀντισταθμιστικῶν δασμῶν, ἀφοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεύρῃ τὰ στοιχεῖα κόστους τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος εἰς τὴν ἐξάγουσαν χώραν, καθὼς καὶ τῆς πραγματικῆς τιμῆς, εἰς ἣν τοῦτο πωλεῖται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐξαγούσης χώρας ἢ πρὸς τρίτας χώρας. Κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τῆς Γενικῆς Συμβάσεως Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου, τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις περιελήφθησαν καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 2775, ἡ ἀνεύρεσις τοῦ ποσοῦ τιμῆς πωλήσεως τοῦ ἀποτελοῦντος ἀντικείμενον ντάμπιγκ προϊόντος εἰς τὴν χώραν τῆς παραγωγῆς, ἦτο δύσκολος, διότι τὰ στοιχεῖα κόστους, κέρδους καὶ πωλήσεως τηροῦνται μυστικά. Ὅλαι αὐταὶ αἱ δυσκολίαι ἀπέτρεψαν τότε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἐκείνου, μολονότι κατ’ ἐμὲ αἱ δυσκολίαι αὗται δὲν ἦσαν ἀνυπέρβλητοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς ἀνεφέρεται καὶ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, εὑρέθημεν εἰς δυσκολίαν ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2775)54. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ἐμελέτησεν ὅλα τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας καὶ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς μας, ἐφρόντισε καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Κατέθεσε, λοιπόν, τὴν 31ην Ὀκτωβρίου 1959 σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθίστατο εὐκολωτέρα ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων περὶ ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν δασμῶν, διὰ τοῦ καλυτέρου καθορισμοῦ τῶν κριτηρίων. Ἤδη, ἡ Κυβέρνησις, τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, μαζὶ μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2775, τὰς ἀνασυνεχώνευσεν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εἰς τὸ 1ον ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου ἀναφέρεται τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν φαινόμενον: «........ (ἀναγινώσκει)........». Ὁ δασμὸς ἀντιντάμπιγκ, διὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ ἑνὸς ἐμπορεύματος, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρέπει νὰ συντρέχουν δύο προϋποθέσεις. Πρῶτον, ἕνα προϊόν νὰ πωλῆται εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς κανονικῆς καὶ δεύτερον, τὸ προϊόν αὐτὸ νὰ ἀποτελῇ κίνδυνον σοβαρᾶς ζημίας διὰ τὸ ἀντίστοιχον προϊὸν τὸ παραγόμενον εἰς τὴν Χώραν μας. Ὅταν συντρέχουν οἱ δύο οὗτοι ὅροι, δύνανται νὰ ληφθοῦν τὰ δασμολογικὰ μέτρα ἀντιντάμπιγκ. Τώρα, τὶ ἐννοοῦμεν κανονικὴν τιμήν; Ἡ κανονικὴ τιμὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία σχηματίζεται ὑπὸ ὅρους ἐλευθέρου διεθνοῦς συναγωνισμοῦ καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι δὲν περιέχει εὐνοίας κρατικὰς ἢ δὲν περιέχει ἀπόκρυψιν τοῦ πραγματικοῦ κόστους παραγωγῆς. Τότε εἶναι κανονικὴ τιμή. Πολλαὶ χῶραι ἔχουν συμφέρον νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τιμὴν κατωτέραν τοῦ κόστους, ἐνῷ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πωλοῦν ταῦτα εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας, διὰ νὰ ἀντισταθμίζουν τὴν τιμὴν πωλήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ντάμπιγκ, δηλαδὴ ἀθέμιτον διεθνῆ συναγωνισμόν. Πάντως, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διαπιστωθῇ πάντοτε ἡ συνδρομὴ τῶν προϋποθέσεων τοῦ ἀθεμίτου τούτου συναγωνισμοῦ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προβλέπει τὴν διαδικασίαν καὶ τὸν τρόπον ἀναζητήσεως καὶ διαπιστώσεως τῶν προϋποθέσεων ὑπάρξεως ντάμπιγκ καὶ καθορισμοῦ τῆς διαφορᾶς τῶν τιμῶν καὶ εἰς ποίαν περίπτωσιν δύναται νὰ κριθῇ, ὅτι ἕνα προϊὸν πωλεῖται εἰς χαμηλοτέραν τιμὴν τῆς κανονικῆς. Ἀναφέρω... «ἀναγινώσκει»... παραδείγματα τρόπου πωλήσεως προϊόντων εἰσαχθέντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ συνθήκας ντάμπιγκ. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἀνεπτύξαμεν ὅλα αὐτὰ τὰ κριτήρια καὶ τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δέον νὰ ἐπιβάλλωνται αὐτοὶ οἱ δασμοὶ ἀντιντάμπιγκ, δέον νὰ ὁρίσωμεν ποῖα εἶναι τὰ κρατικὰ ὄργανα ποὺ θὰ κρίνουν πότε συντρέχουν αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις καὶ ποῖος θὰ ἐπιβάλῃ τὸν δασμόν. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δεύτερον θέμα, τοῦ ποῖος θὰ ἐπιβάλῃ τὸν δασμόν, διότι γεννᾶται πρόβλημα συνταγματικότητος, ἐκ τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ δασμὸς ἢ φόρος, ἄνευ τυπικοῦ νόμου. Εἶναι γνωσταὶ αἱ προϋποθέσεις, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐπιβληθῇ ὁ δασμός, ἀλλ’ ἡ συνδρομὴ τούτων δὲν δύναται νὰ καθορισθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸ εἶχε προσέξει καὶ εἶχε λάβει ἀπόφασιν νὰ προτείνῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁ δασμὸς ἀντιντάμπιγκ, κατὰ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4, ὁρίζεται ὡς ἑξῆς: «.......... (ἀναγινώσκει).........». Ὅταν λέγῃ δύναται, σημαίνει, ὅτι ἀφίνεται ἕνα πλαίσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ κινηθῇ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Οὕτως ὅμως, ἡ συνδρομὴ τῶν προϋποθέσεων ντάμπιγκ καθορίζεται ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ τότε ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὡρισμένον τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας ἢ τοῦ δασμοῦ. Διὰ τοῦτο, ἐγὼ προτείνω τὴν ἑξῆς μεταρρύθμισιν, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου: «..... (ἀναγινώσκει).....». Τὸ δύναται σημαίνει, ὅτι χορηγεῖ μεγάλα περιθώρια κινήσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ προσδιορίσῃ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πωληθῇ καὶ τὸν δασμόν, ἐνῷ ἡ τιμή, ὅπως ἀνέπτυξα, εἶναι μία καὶ σταθερά. Διατί, λοιπόν, νὰ θέσωμεν εἰς τὸν νόμον δυνητικὴν ἔκφρασιν; Ἐάν, λοιπόν, διατυπωθῇ ἡ παράγραφος 2, ὡς τὴν ἀνέγνωσα, κατὰ τρόπον ἀπολύτως καὶ σταθερῶς ὡρισμένον, θὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Ἡ Ἐπιτροπὴ ποὺ θὰ ἀναζητῇ καὶ θὰ ἀνευρίσκῃ τὴν κανονικὴν τιμὴν καὶ τὴν διαφορὰν μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῆς τιμῆς εἰσαγωγῆς τοῦ προϊόντος, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀντιπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ἀπὸ ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν κ.λ.π. Αὕτη θὰ προεδρεύεται ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἀναζητεῖ τὰ στοιχεῖα καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ ἄλλους παράγοντας τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ θὰ εὑρίσκῃ τὴν διαφορὰν τῆς κανονικῆς τιμῆς τοῦ ὁμοειδοῦς προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τοῦ ντάμπιγκ καὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως, κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ ἀποτελεῖ καὶ καθορίζει τὸ ποσὸν τοῦ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ, τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιβάλλωμεν πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ οὕτως ἀσκουμένου εἰς βάρος τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ, διὰ τῆς ἰσοζυγίσεως τῆς τιμῆς εἰσαγωγῆς πρὸς τὴν κανονικὴν τοιαύτην, εἰς ἣν πωλοῦνται τὰ ἐν τῇ χώρᾳ μας παραγόμενα ὅμοια ἢ ὁμοειδῆ προϊόντα. Ἀλλὰ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἀνευρέσεως αὐτῆς τῆς κανονικῆς τιμῆς πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γνωρίζωμεν καὶ τὴν μέσην τιμὴν τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν εἰς τὴν χώραν μας ἀντικείμενον ντάμπιγκ. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἱδρύεται διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου μία ἄλλη Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας ἡ σύνθεσις καὶ ὁ τρόπος λειτουργίας θέλουσι καθορισθῆ διὰ Β. Διατάγματος. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, θὰ καθορίζῃ καθ’ ἕκαστον Ἰανουάριον τοῦ ἔτους ἢ καὶ κατὰ μικρότερα διαστήματα, πίνακα μέσων τιμῶν τῶν κυριωτέρων προϊόντων ποὺ δύνανται νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ντάμπιγκ. Τὰς μέσας αὐτὰς τιμὰς θὰ τὰς ἔχωμεν εἰς τὸν πίνακα, ἡ ἰσχὺς τοῦ ὁποίου θὰ διαρκέσῃ μέχρι νεωτέρας ἀντικαταστάσεώς του. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν μέσων τιμῶν τῶν προϊόντων, ποὺ θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν ντάμπιγκ, λαμβάνονται ὡς βάσις αἱ τιμαί, μὲ τὰς ὁποίας εἰσάγουν οἱ σπουδαιότεροι εἰσαγωγεῖς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 7 περιέχει μίαν σημαντικὴν διάταξιν. Αὕτη καθορίζει μίαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν ἡ τιμὴ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα προϊόντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι κατὰ 15% κάτω τῆς εἰς τὸν πίνακα ἀναγραφομένης, τότε αὐτοδικαίως ἀνακύπτει τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβολῆς τῶν δασμῶν ἀντιντάμπιγκ. Δηλαδή, ἐπιβάλλεται ὁ δασμὸς ἄνευ περαιτέρω ἐρεύνης κόστους, τιμῶν κλπ. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι τὸ 15% δύναται νὰ θεωρηθῇ πολὺ ὑψηλόν. Νομίζω, ὅτι καὶ 10%, ὅταν εἶναι σαφῶς διακεκριμένον, εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὴν νομοθεσίαν μας καὶ εἰς κίνησιν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα προστασίας, κατὰ τῆς ἐξωτερικῆς εἰσβολῆς. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8 προβλέπεται, ὅτι ὁ νόμος θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς του καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιφυλάσσει εἰς ἑαυτὸν τὸ δικαίωμα, ὅπως διὰ Β. Διαταγμάτων καθορίζῃ τὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἡ φράσις «ἐπιβολὴ δασμοῦ», τὴν ὁποίαν περιέχει ἡ διάταξις τῶν ἄρθρων 5 καὶ 9 εἶναι ἀδόκιμος, διότι δὲν δύναται διὰ τοῦ Β. Διατάγματος νὰ ἐπιβληθῇ ὁ δασμός, ἀλλὰ μόνον διὰ τοῦ παρόντος νόμου. Διὰ Β. Δ. δύναται νὰ ὁρισθῇ μόνον τὸ ἀκριβὲς εἰς δραχμὰς ποσὸν τοῦ δασμοῦ, πρᾶγμα, ὅπερ δὲν ἀπαιτεῖ παρὰ μίαν ἀριθμητικὴν πρᾶξιν τοῦ ἁρμοδίου τελωνειακοῦ ὑπαλλήλου, ἐνῷ ὁ παρὼν νόμος θὰ ὁρίζῃ τὰ σταθερὰ ὅρια τοῦ ἐπιβαλλομένου δασμοῦ. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, κύριοι βουλευταί, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐπαινέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι, παρὰ τὰς πολλαπλᾶς του φροντίδας, ἀνέσυρεν ἀπὸ τὴν ἀχρηστείαν τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2775)54 καὶ τὰς ἔθεσεν ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν διεθνῆ Σύμβασιν τῆς GATT καὶ καθιστᾷ δυνατὴν τὴν ἐφαρμογήν του. Ζητεῖ, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ψῆφον μας διὰ νὰ τῷ δώσωμεν τὰ νόμιμα δικαιώματα πρὸς προστασίαν τῆς παραγωγῆς μας κατὰ τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ τῶν ξένων χωρῶν. Εἰσηγοῦμαι, κατόπιν ὅλων αὐτῶν, εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ὁμόφωνον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ διότι ὑπῆρχε τόσον ἐμπεριστατωμένως λεπτομερειακὴ ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας καὶ διότι δὲν θέλω νὰ καταστήσω περισσότερον ἀνιαρὰν τὴν συζήτησιν, θὰ περιορισθῶ εἰς γενικάς τινας παρατηρήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων παρακαλῶ νὰ ἔχω τὴν προσοχήν σας. Εἶναι ἀναμφισβήτητος καὶ πιστεύω καθολικὴ ἡ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εὔλογος καὶ δικαία νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ κατὰ παντὸς συναγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος θέτει εἰς κίνδυνον τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον καὶ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου, πολὺ δὲ περισσότερον νὰ προστατευθῇ ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἀποδίδεται διὰ τοῦ διεθνοῦς ὅρου τοῦ ντάμπιγκ καὶ δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, παρὰ ἀθέμιτος συναγωνισμός. Πολὺ πρὶν τοῦ νόμου 2775)54, ἄλλαι χῶραι, οἰκονομικῶς ἰσχυραί, βιομηχανικῶς λίαν ἀνεπτυγμέναι, ὅπως εἶναι ὁ Καναδᾶς, τὸ Ἡνωμένον Βασίλειον τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ὅπως αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ἡ Ἱσπανία, ἡ Πολωνία, ἔλαβον μέτρα ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ. Καὶ ἂν χῶραι τοιαύτης οἰκονομικῆς δυνάμεως, τοιοῦτοι κολοσσοὶ ἐφρόντισαν νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν ἀνταγωνιστριῶν χωρῶν, σκεφθῆτε κατὰ πόσον εἶναι ὑποχρέωσις τῆς πτωχῆς καὶ ὑποαναπτύκτου Ἑλλάδος νὰ φροντίσῃ νὰ ἀποφύγῃ ὄχι μόνον τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμόν, ἀλλά, θὰ ἤθελα νὰ ὑποστηρίξω, πάντα συναγωνισμόν, ὁ ὁποῖος θέτει εἰς κίνδυνον τὴν οἰκονομικὴν στερέωσιν καὶ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Βεβαίως, κύριοι βουλευταί, τελῶ ἐν συνειδήσει, ὅτι εἴμεθα ὑπὸ καθεστὼς ἐλευθέρας οἰκονομίας, καὶ ὅτι ὑπηρετοῦμεν τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ, ὅστις, πράγματι, ἀνακουφίζει τὸν καταναλωτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Δὲν γεννᾶται ζήτημα, ὅτι ὁ ἐλεύθερος συναγωνισμὸς διευκολύνει τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ἡ προσήλωσις αὐτὴ εἰς τὰς ἀρχὰς δὲν πρέπει νὰ γίνεται μετὰ τόσου θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ. Εἶπε κἄποτε, ὁ Βίσμαρκ, ὅτι ὅστις προσηλοῦται εἰς τὰς ἀρχὰς εἶναι σὰν νὰ θέλῃ νὰ διέλθῃ ἀπὸ ἕνα πυκνὸν δάσος μὲ τοποθετημένην εἰς τὸ στόμα του μίαν δοκόν. Ἔτσι, ὅλαι αἱ ἀρχαὶ εἶναι ἄξιαι ἐξυπηρετήσεως, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν προσβάλλονται καίρια συμφέροντα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀντιστρατεύονται εἰς τὴν λογικὴν καὶ εἰς τὰ στοιχειώδη συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως συνέβη εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Μία παραίτησις ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ, ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος, προκειμένου νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν, προκειμένου ν’ αὐξήσωμεν τὰς παραγωγικάς μας πηγάς, προκειμένου νὰ στερεώσωμεν τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Θὰ ἤθελα πρὸς τοῦτο νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν πηγῶν, διὰ τὴν στερέωσιν τῶν ὑπαρχουσῶν παραγωγικῶν πηγῶν χρειάζεται καὶ μία θυσία ἀπὸ μέρους τῆς κοινωνίας. Εἶναι ἡ θυσία, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθησαν αἱ μεγάλαι βιομηχανικαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν καὶ πλούσιον ἔδαφος καὶ ἄφθονον οἰκονομικὴν δύναμιν καὶ ἐν τούτοις ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς θυσίας αὐτάς. Εἶναι πρώτη ἡ Γερμανία, ἡ ὁποία καθιέρωσε τὸν ὅρον τῆς βρεφικῆς ἀνατροφῆς, δηλαδὴ καθιέρωσε τὸν ὅρον τοῦ δασμοῦ ποὺ χρειάζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἑνὸς οἰκονομικοῦ κλάδου κατὰ τὴν βρεφικὴν ἡλικίαν. Ὡς προϋπόθεσις πρέπει νὰ εἶναι, ὅτι ἡ βρεφικὴ αὐτὴ ἡλικία δὲν πρέπει νὰ εἶναι μακρᾶς διαρκείας, διότι τότε παύει νὰ εἶναι βρεφικὴ ἡλικία καὶ γίνεται ἕνα καρκίνωμα τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἀλλ’ ὅταν πρόκειται πραγματικὰ περὶ βρεφικῆς ἡλικίας, εἰς μίαν βιομηχανίαν ποὺ θὰ ἀνδρωθῇ, θὰ μεγαλώσῃ καὶ θὰ ἀποτελέσῃ οἰκονομικὸν παράγοντα τοῦ τόπου, τότε ἐπιβάλλεται ἡ θυσία αὐτή, ὁ δασμὸς αὐτῆς τῆς ἀνατροφῆς. Τὸ κρινόμενον νομοσχέδιον προστατεύει περιωρισμένως. Προστατεύει μόνον ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν, ὄχι ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν γενικώτερον. Πιστεύω, ὅτι ὁ σκοπὸς αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀποδεκτὸς ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅπως συνέβη μὲ τὸν νόμον 2775. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ἢ μᾶλλον ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω εἰς τοὺς μὴ ὄντας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην βουλευτάς, ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐψηφίσθη χωρὶς συζήτησιν, διότι ἀναμφισβητήτως φρονῶ, ὅτι κἄθε Ἕλλην θέλει, καὶ κατὰ μείζονα λόγον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμόν. Ἐν τούτοις, ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς ΕΔΑ κ. Ἠλιοῦ διέκρινα, ὅτι ὑπάρχει μία κακὴ διάθεσις ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ μέρους τῆς ἀριστερᾶς. Τί δημιουργεῖ τὴν κακὴν αὐτὴν διάθεσιν; Ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶπεν, ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ συζητηθῇ ἓν νομοσχέδιον τοῦ ἀντιντάμπιγκ, ἐναντίον τοῦ ὁποίου καὶ ἐξεφράσθη. Ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Ὑπάρχει ἡ δικαιολογία, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἥν, προκειμένου νὰ κριθῇ ἡ τιμή, δὲν θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ τιμαὶ ἐκείνων τῶν χωρῶν ποὺ δὲν ἔχουν ἐλεύθερον ἐμπόριον. Ἄν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράγῃ προϊόν, τὸ ὁποῖον μπορεῖ νὰ συναγωνίζεται ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνίζεται τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὰς χώρας, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἐλεύθερον ἐμπόριον, τὸ ἑλληνικὸν αὐτὸ προϊὸν δὲν εἶναι ἄξιον προστασίας; Πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ τὸ ἀφήσωμεν ὑπὸ τὸν βυζαντινισμὸν αὐτόν, ἀφοῦ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνίζεται τὰ Ἀγγλικά, τὰ Ἀμερικανικὰ προϊόντα, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ τὰ προϊόντα τῆς Πολωνίας, τῆς Βουλγαρίας κλπ., ὅπου αἱ τιμαὶ καθορίζονται αὐθαιρέτως; Πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν ἐξοντωτικὴν αὐτὴν ἀπειλήν; Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν συνάδει πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος. Τὸ νομοσχέδιον προστατεύει τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν, δὲν προστατεύει ὅμως ἀπὸ ἕνα ἄλλον ἀνταγωνισμόν, ἀθέμιτον ἐπίσης, ἀσκούμενον διὰ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος. Ὁ ἀνταγωνισμὸς μπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ τῶν κρατικῶν ἐπιδοτήσεων, ἀλλὰ τοῦτο γίνεται εἰδικῶς καὶ δι’ ὡρισμένα προϊόντα. Ὁ τρόπος ὅμως διὰ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος εἶναι περισσότερον ἐπικίνδυνος διότι εἶναι καθολικώτερος. Σκεφθῆτε διὰ μίαν στιγμὴν τί θὰ γίνουν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αὔριον ἔλθῃ ἡ Ἀγγλία καὶ ὑποτιμήσῃ τὴν λίραν, κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὸ ὁποῖον βέβαια θὰ φέρῃ πολὺ χαμηλὰς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν της προϊόντων; Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ νομοσχέδιον δὲν μᾶς προστατεύει. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ μέθοδος τῆς ὑποτιμήσεως εἶναι ἡ χειροτέρα μορφὴ DAMPING. Τὸ θεωρῶ αὐτὸ σκληροτέραν μορφὴν συναγωνισμοῦ. Ἔχω μάλιστα τελευταίως ὑπ’ ὄψιν μου τὸν συναγωνισμὸν τῆς Τουρκίας τοῦ ὁποίου τὸν ἀντίκτυπον ᾐσθάνθημεν βαρύτατα. Ἤθελα ἀκόμα νὰ κάμω καὶ δύο παρατηρήσεις. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς λέγει, ὅτι ὁ νόμος 2775 δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ. Εἶναι γεγονὸς βέβαια, ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ ψηφισθεὶς ἀπὸ τὸ 1954 μὲ ὁμόφωνον θέλησιν τῆς Βουλῆς. Μᾶς λέγει λοιπὸν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι ὑπῆρξαν περιπτώσεις καὶ περιπτώσεις πολλαὶ δικαίων παραπόνων, βασίμων παραπόνων, δηλαδὴ ὑπῆρξαν μονάδες ἐπιχειρηματικαί, αἱ ὁποῖαι διεμαρτυρήθησαν, ὅτι ὑφίσταντο DAM-PING. Καὶ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τὰς ἐχαρακτήρισαν δικαίας αἱ ὑπηρεσίαι. Ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Διότι λέγει δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἀπὸ τὸν νόμον. Ὑπάρχουν δύο κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ DAMPING ἢ δὲν ὑπάρχῃ. Ὑπάρχουν δύο περιπτώσεις. Τώρα προσετέθη καὶ ἄλλη περίπτωσις; Δὲν διηυκολύνετο ἀπολύτως; Ὄχι. Λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι σχεδὸν καθίστατο ἀδύνατον ἀλλ’ ὅτι ἦτο καὶ κάπως δυνατόν. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἦτο καὶ κάπως δυνατὸν καὶ ὑπῆρξαν 50– 100 περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἠσκήθη τὸ DAMPING, διατὶ δὲν ἐφηρμόσθη, ἔστω καὶ εἰς μίαν περίπτωσιν; Αὐτὸ μᾶς βάζει εἰς ὑποψίας, ὅτι καὶ ὁ νέος νόμος, παρ’ ὅλα τὰ νέα κριτήρια, δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ. Δὲν ξεύρω ποῦ προσκόπτει ἡ πραγματοποίησις. Δι’ ἐμὲ δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου μέχρι σήμερον, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς ὁμολογῇ, ὅτι ὑπῆρχον περιπτώσεις παραπόνων, τὰ ὁποῖα ἦσαν δίκαια. Δευτέρα παρατήρησις τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελα νὰ κάμω εἶναι τὸ ζήτημα τὸ Συνταγματικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει μία συνταγματικὴ ἀνωμαλία. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι καὶ ὁ προηγούμενος νόμος τὴν ἰδίαν διατύπωσιν εἶχε, δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος διὰ νὰ ἴδωμεν τί θὰ ἀπεφαίνοντο τὰ δικαστήρια διὰ τὴν συνταγματικότητα ἢ μὴ τοῦ νόμου. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις προσφυγῆς εἰς τὸ δικαστήριον διὰ νὰ ὑπάρχῃ σχετικὴ δικαστικὴ κρίσις. Τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος εἶναι ρητὸν καὶ κατηγορηματικόν. Εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον λέγει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ὁ καθορισμὸς τοῦ δασμολογικοῦ συντελεστοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μὲ τὸν νόμον ποὺ ψηφίζομεν ἐπιτρέπομεν τὸν καθορισμὸν τοῦ ὁρίου τοῦ δασμοῦ εἰς τὴν ἐκτελ. ἐξουσίαν, ὅπερ ἀντιτίθεται εὐθέως εἰς τὴν Συνταγματικὴν διάταξιν. Αὐτὸ ὑπεστήριξα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ οἱ κ. συνάδελφοι συνεφώνησαν μαζί μου. Εὑρέθη ἡ διατύπωσις ἡ ἄλλη τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος. Δηλαδὴ νὰ θεσπισθῇ, ὅτι ὁ δασμὸς θὰ εἶναι ὅση εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ DAMPING. Αὐτὸ εἶναι βέβαια μία συμμόρφωσις πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι θὰ παρουσιάσῃ πολλὰς δυσκολίας. Ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου μέχρι σήμερον καίτοι θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ εἶχεν ἐφαρμοσθῆ καὶ λαμβάνων τώρα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἕνας τοιοῦτος καθορισμὸς θὰ εἶναι λίαν αὐστηρὸς φρονῶ, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ κατὰ μείζονα λόγον ὁ νόμος εἰς τὸ μέλλον. Εὔχομαι ἡ ψυχικὴ δύναμις τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἐξουδετερώσῃ παρόμοια ἐμπόδια. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, ἂν ὄχι διὰ τὸν σημερινὸν ὑπουργόν, τοὐλάχιστον διὰ τὸν διάδοχόν του ἐὰν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα νόμον μὲ τοιαύτας διατάξεις. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις αἱ γενικαὶ τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω, κύριοι βουλευταί, καὶ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία καὶ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ ὅσον εἶναι δυνατὸν περισσότερον ἔστω καὶ κατὰ παρέκκλισιν ἀπὸ τοὺς αὐστηροὺς κανόνας τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν πράγματι ἀναλυτικωτάτην εἰσήγησιν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας κ. Γυιόκα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τροποποιεῖ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν περὶ ντάμπινγκ, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀναλύσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἢ νὰ ἀσχοληθῶμεν περὶ τῆς θεωρητικῆς ἀπόψεως, ἡ ὁποία καὶ διεθνῶς καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν χώραν μας ἐπιβάλλει, κατὰ τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν, ὅπως ληφθοῦν μέτρα ἐναντίον τοῦ ἀσκουμένου ντάμπινγκ. Θὰ περιορισθῶ, λοιπόν, εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν πρῶτον μὲ τὸν βαθμὸν τῆς ἀνάγκης τροποποιήσεως τοῦ ἰσχύοντος νόμου καὶ δεύτερον, μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παρατηρήσεων αὐτῶν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, σχετικὰς μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Γιαννόπουλος. Ὑπηνίχθη ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὅτι εἰς μίαν ὁμιλίαν του, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός μας κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐπερωτήσεως, ἐξεφράσθη ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὁ κύριος Γιαννόπουλος ἠθέλησε νὰ προεκτείνῃ τὴν σκέψιν του προσθέτων, ὅτι πιθανὸν ἡ ἀντίθεσις αὐτὴ δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διὰ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐξαιροῦνται τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς κανονικῆς τιμῆς αἱ χῶραι ἐκεῖναι, εἰς τὰς ὁποίας τὸ ἐμπόριον εἶναι κρατικοποιημένον καὶ δὲν τελεῖ ὑπὸ τὰς συνθήκας τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ. Τὸ Κόμμα μας ἐπανειλημμένως ἔχει ἐκδηλώσει τὴν στοργήν του διὰ τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν καὶ ἔχει προτείνει μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ εἰς παλαιοτέρας προτάσεις. Ἀρκοῦμαι νὰ μνημονεύσω δύο προτάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ τρέχοντος ἔτους. Καὶ ἡ μὲν πρώτη ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Εἶναι ἡ πρότασις, ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ γεωργικῶν προϊόντων, τῶν ὁποίων ὁμοειδῆ παράγομεν εἰς τὴν χώραν εἰς ἐπαρκῆ ποσότητα. Εἶναι καὶ ἄλλη μία πρότασις, ἡ ὁποία συνδέει κατὰ ἕνα τρόπον τὰς εἰσαγωγὰς μὲ τὰς ἐξαγωγάς, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς μας, ἀλλὰ καὶ τὴν διοχέτευσιν τῶν παραγομένων προϊόντων, εἴτε εἶναι βιομηχανικά, εἴτε γεωργικά, εἴτε μεταλλευτικά. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ Κόμμα μας εἶναι σαφῶς τεταγμένον ὑπὲρ τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς πρωτογενοῦς καὶ τῆς δευτερογενοῦς τοιαύτης. Ἐπίσης, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, φρονεῖ, ὅτι ἡ ἐθνική μας βιομηχανία πρέπει νὰ κατατείνῃ εἰς τὴν δημιουργίαν συνθηκῶν ἀναπτύξεως τῆς παραγωγικότητος εἰς τὸν τόπον καὶ δὴ εἰς τιμὰς συναγωνιστικὰς καὶ ὄχι νὰ τελῇ ἐσαεὶ ὑπὸ τὰ μέτρα ὑπερβολικῆς προστασίας διὰ νὰ διατηρῆται εἰς τὴν ζωήν. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εἴμεθα σύμφωνοι μὲ ὅσα ὁ κ. Γιαννόπουλος εἶπεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, δηλονότι τῆς ἀνάγκης τῆς προστασίας τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, δὲν ἔχομεν νὰ κάμωμεν παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἔχομεν, τοὐναντίον, ἀνησυχίας, μήπως, ὄχι μόνον προστασία τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς δὲν ἐπιτευχθῇ, ἀλλ’ ὑπάρξῃ καὶ ζημία εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας. Αἱ παρατηρήσεις μου ἐντοπίζονται, ἐπὶ τῶν ἑξῆς θεμάτων: 1) Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 2 περίπτω. γʹ προστίθεται τὸ στοιχεῖον ἑνὸς τρίτου τρόπου ἐλέγχου τῆς «κανονικῆς» τιμῆς. Τὸ σημεῖον ὅμως αὐτό, νομίζω, ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ τὸ σχετικὸν ἄρθρον VI τῆς Γενικῆς Συμφωνίας δασμῶν καὶ ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει μόνον τὰς δύο πρώτας περιπτώσεις τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2. Πραγματικῶς δέ, οἱ δύο αὐτοὶ πρῶτοι ὅροι, εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ντάμπινγκ, ὡς ἠθελημένης προσπαθείας ὑπονομεύσεως τῆς παραγωγῆς συγκεκριμένης χώρας. Διὰ τοῦ τρίτου ὅμως ὅρου, ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι ἐκφεύγομεν πολὺ ἀπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Νομίζω, δηλαδή, ὅτι, ἐὰν μία χώρα, τῆς ὁποίας ὁ οἰκονομικὸς ὀργανισμὸς εἶναι νέος, ἢ μία χώρα, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ κρατοῦντος εἰς αὐτὴν συστήματος, κατώρθωσε νὰ ἀνανεώσῃ τὸν παλαιὸν βιομηχανικόν της ἐξοπλισμὸν εἰς ἕνα κλάδον καὶ παράγει συνεχῶς προϊόντα εἰς εὐθηνοτέρας τιμάς, ἐν σχέσει μὲ ἄλλας χώρας μὲ πεπαλαιωμένον ἐξοπλισμόν, τότε ἡ χώρα αὐτὴ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἀσκεῖ ἀθέμιτον συναγωνισμὸν ἢ ντάμπινγκ. Λέγω τοῦτο, διότι ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος. Ὅτε κατὰ τὸ 1956, ὡς Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀθηνῶν, ὁμοῦ μετὰ τῶν τότε Δημάρχων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς κ.κ. Κατσώτα καὶ Σαπουνάκη καὶ ἄλλων δημοτικῶν ἀρχόντων, ἐπεσκέφθημεν, κατόπιν προσκλήσεως, κράτη τινὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, ἐπεσκέφθημεν καὶ τὴν Βουλγαρίαν καὶ συγκεκριμένως τὴν Φιλιππούπολιν. Ἕν μέγα ἐργοστάσιον κλωστοϋφαντουργίας, τὸ ὁποῖον ἐπεσκέφθημεν ἐκεῖ, εἶχεν ὅλα τὰ μηχανήματα τελευταίου τύπου ἐξ Ἀνατολικῆς Γερμανίας καὶ χρονολογίας κατασκευῆς 1956. Θὰ ἀντιταχθῇ, ἴσως, τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Βουλγαρία εἶναι νέα βιομηχανικὴ χώρα καὶ ὅτι ἦτο φυσικὸν νὰ ἔχῃ συγχρονισμένα μηχανήματα, λειτουργοῦντα κατὰ τὸ σύστημα τῆς αὐτοματοποιήσεως. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅμως καὶ μίαν ἄλλην χώραν μὲ βιομηχανίαν, ἰδίᾳ ὑφαντουργικήν, ἀνεπτυγμένην ἀπὸ πολλοῦ, τὴν Πολωνίαν. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν πόλιν Λὸντζ τῆς Πολωνίας, ἥτις εἶναι τὸ κέντρον τῆς κλωστοϋφαντουργίας τῆς χώρας αὐτῆς, ἐπεσκέφθημεν ἐργοστάσιον κλωστοϋφαντουργίας παλαιόν, ὅπερ εἶχεν ἐγκαταστήσει μηχανήματα νέου τύπου, χρονολογούμενα ἀπὸ 1 ἢ 2 ἐτῶν. Μόνον δὲ ἕνα τμῆμα εἶχεν ἀκόμη μηχανήματα παλαιοῦ τύπου, μᾶς ἐδηλώθη ὅμως ἀπὸ τὸν Διευθυντήν, ὅτι συντόμως καὶ τὸ τμῆμα αὐτὸ πρόκειται νὰ συγχρονισθῇ μὲ μηχανήματα νέου τύπου. Ὅταν, λοιπόν, τέτοιαι χῶραι ἔχουν τόσον νέα μηχανήματα, ἀπολύτως συγχρονισμένα, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ παράγουν εὐθηνότερα ἀπὸ ὅ,τι αἱ χῶραι ἐκεῖναι ποὺ διαθέτουν πεπαλαιωμένον καὶ ἀσυγχρόνιστον βιομηχανικὸν ἐξοπλισμόν. Εἰς αὐτὰς τὸ παραγωγικὸν κόστος εἶναι πολὺ μικρότερον, παρὰ ἂν ἡ παραγωγὴ ἐγένετο μὲ παλαιὰ μηχανήματα. Δὲν νομίζω, συνεπῶς, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐμπῖπτον εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ντάμπινγκ. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐνόμισεν, ὅτι θὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐξωπλισμένη μὲ μηχανήματα νέου τύπου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἀναφέρεται, ὅμως, εἰς ποίους κλάδους τῆς βιομηχανίας ἢ ἐπὶ ποίων εἰδῶν προέκυψεν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 2775)54, ὅτι ἀσκεῖται αὐτὸ τὸ ντάμπινγκ. Ἐγώ, προσωπικῶς, ἐν τῇ ἐρεύνῃ τὴν ὁποίαν ἔκαμα διὰ νὰ ἐξακριβώσω ποῖος λόγος ἐπέβαλε νὰ ληφθοῦν τὰ προτεινόμενα σήμερον μέτρα, ἀνεῦρον, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ πόρισμα μιᾶς Ἐπιτροπῆς εἰδικῆς ἐρεύνης τῆς βιομηχανίας, ἥτις εἶναι τμῆμα τῆς εὐρυτέρας Ἐπιτροπῆς Ὀργανώσεως καὶ Προγραμματισμοῦ. Πρόεδρος τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ βιομήχανος κ. Κατσάμπας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, βάσει εἰσηγήσεως τοῦ ἐκ τῶν μελῶν της βιομηχάνου κλωστοϋφαντουργίας κ. Γαβριὴλ, ἐπρότεινε τὴν ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον τροποποίησιν τοῦ ὅρου «κανονικὴ τιμή», ἰδιὰ τὸν ἔλεγχον ἀσκήσεως ἢ μὴ ντάμπινγκ. Καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἀνεῦρον τὴν ἀφορμήν, διὰ τὴν ὁποίαν λαμβάνεται τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ εἰδικώτερον, διατὶ καθωρίσθη καὶ ὁ τρίτος συγκριτικὸς ὅρος. Εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, ἀναπτύσσονται οἱ κίνδυνοι, τοὺς ὁποίους φέρεται διατρέχουσα ἡ Ἑλληνικὴ κλωστοϋφαντουργία καὶ ἰδίᾳ ἡ βαμβακουργία ἐκ τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν προϊόντων τῶν Ἀνατολικῶν Χωρῶν. Καὶ διὰ τῶν ἀριθμῶν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, ἐπιχειρεῖται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως τοῦ προσθέτου αὐτοῦ προστατευτικοῦ μέτρου. Ἀπὸ στοιχεῖα ὅμως στατιστικῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, προκύπτει, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν ὑφασμάτων τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, δὲν εἶναι πάντοτε καὶ εἰς σταθερὰν ἀναλογίαν ἐπὶ ἔλαττον τῶν ἀντιστοίχων προϊόντων ὅλων τῶν Δυτικῶν χωρῶν καί, ὅτι ὁ μέσος ὅρος τιμῶν τῶν προϊόντων τούτων ποικίλλει εἰς τὰς διαφόρους χώρας καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναται νὰ ληφθοῦν ὡς κριτήρια καθορισμοῦ τῆς κανονικῆς τιμῆς αἱ τιμαὶ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ψηφίσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς ἔχει, τὶ θὰ συμβῇ τότε; Τὰ προϊόντα τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν θὰ καταστοῦν τεχνικῶς ἀκριβώτερα εἰς τὴν ἐσωτερικήν μας ἀγοράν, ὥστε νὰ καταστῇ δυσχερὴς ἡ εἰσαγωγὴ των ἢ καὶ νὰ ἐκλείψῃ παντελῶς. Τὰ προϊόντα ὅμως τῶν Δυτικῶν χωρῶν, ὅπως τοῦ Βελγίου π.χ. δὲν θὰ πληγοῦν ἀπὸ τοὺς δασμοὺς ἀντιντάμπιγκ καὶ ἡ εἰσαγωγή των θὰ ἐξακολουθήσῃ, συναγωνιζομένη τὴν ἐγχώριον κλωστοϋφαντουργίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, κ. συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, τὸ ἐμπόριόν μας διεξάγεται ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἰδικῶν μας προϊόντων, ἐνῷ διὰ τὰς Δυτικὰς χώρας, δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον, ἀλλ’ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, εἰσάγοντες τὰ προϊόντα τῶν χωρῶν αὐτῶν, νὰ διαθέτωμεν ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Θὰ καταλήξωμεν συνεπῶς, νὰ εἰσάγωνται προϊόντα κλωστοϋφαντουργίας ἐκ τῶν Δυτικῶν χωρῶν, χωρὶς ἀντιστοίχως αἱ χῶραι αὗται, νὰ εἰσάγουν καὶ ἀπορροφοῦν γεωργικά μας προϊόντα. Θὰ ἔχωμεν δηλ. μίαν ἀντίστοιχον μείωσιν ἐξαγωγῆς τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, χωρὶς νὰ ἐπιτύχωμεν προστασίαν τῆς κλωστοϋφαντουργίας μας ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς ὁμοίων προϊόντων ἐκ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Δευτέρα παρατήρησις ποὺ ἤθελα νὰ κάμω, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐὰν ἡ ὕπαρξις καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν δύναται νὰ συμβαδίζῃ μόνον μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ὁμοίων προϊόντων εἰς ὑψηλὰς τιμάς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῇ ἐπιμόνως ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοιν. Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι αἱ χῶραι αἵτινες τὴν ἀποτελοῦν, ἔχουν ἐξειλιγμένας βιομηχανίας καὶ ἰδίως ἐξειλιγμένας κλωστοϋφαντουργίας, ὅπως ἡ Γαλλία, ἡ Δυτ. Γερμανία, τὸ Βέλγιον κλπ. Καὶ ἐν τούτοις ἡ Ἑλληνικὴ κλωστοϋφαντουργία ἔχει μίαν εἰσέτι πρόσθετον προστασίαν, διότι ὅπως γνωρίζετε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν βαμβακερῶν ὑφασμάτων, πρέπει νὰ παρακατατίθεται τὸ 280% τῆς ἀξίας των εὐθὺς ὡς παραγγελθοῦν ταῦτα καὶ πολλοὺς μῆνας πρὶν εἰσαχθοῦν. Ἀλλὰ ἡ δέσμευσις τοῦ ποσοῦ τούτου ἐπὶ μῆνας ἐπιβαρύνει τὴν τιμὴν τῶν εἰσαγομένων προϊόντων μὲ τόκους καὶ οὕτω εἰς τὴν κατανάλωσιν θὰ διατεθῇ εἰς ἔτι μεγαλυτέραν τιμήν. Ὑπάρχει ἑπομένως καὶ αὐτὴ ἡ προστασία τῆς κλωστοϋφαντουργίας. Καὶ διὰ νὰ γενικεύσω τώρα τὸ θέμα θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ἔναντι αὐτῆς τῆς προστασίας τῆς κλωστοϋφαντουργίας, ποία εἶναι ἡ προστασία ποὺ παρέχεται εἰς τὰ γεωργικά μας προϊόντα ἔναντι τῶν εἰσαγομένων Ἀμερικανικῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐκ τῶν λεγομένων πλεονασμάτων; Οὐδεμία. Καὶ ἔχει πληγῇ κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν Ἀμερικανικῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων ὄχι μόνον εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλὰ καὶ εἰς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐπρομηθεύοντο τοιαῦτα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, μὲ ἀποτέλεσμα αἱ Χῶραι εἰς τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν εἰσαγωγὰς διαφόρων ἀγροτικῶν προϊόντων, ὅπως καπνόν κλπ., νὰ προμηθεύωνται Ἀμερικανικὰ καπνὰ διὰ τὰ ὁποῖα δίδονται καὶ μεγάλαι πιστωτικαὶ εὐκολίαι. Ἐν ὄψει αὐτῶν νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι μονόπλευρον, διότι θίγει ὡρισμένας Χώρας, ἐνῷ εἰς ἄλλας δὲν θὰ δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ, λόγῳ καὶ συμβατικῆς δεσμεύσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὸν διὰ τὴν βοήθειαν τῆς ἀμύνης καὶ ἀναπτύξεως τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς μας, ἀπὸ τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Τρίτη παρατήρησις εἶναι ἑξῆς: Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται, ὅτι τὸ πρῶτον 15θήμερον τοῦ Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους ἢ ἐντὸς τοῦ πρώτου τριμήνου κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, μία Ἐπιτροπὴ καθοριζομένη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ὁρίζῃ τὴν μέσην τιμὴν τῶν κυριωτέρων προϊόντων διὰ τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρεται ἡ ἐθνικὴ παραγωγή. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ λαμβάνῃ τιμὰς ἀπὸ τὰς τρεῖς Χώρας ὧν αἱ εἰσαγωγαὶ ὡρισμένου εἴδους ὑπερβαίνουν τὸ 25% τῆς συνολικῆς εἰσαγωγῆς τοῦ εἴδους αὐτοῦ καὶ θὰ καθορίζῃ βάσει τούτων ποία εἶναι ἡ «κανονικὴ» τιμή. Ἐὰν ἡ τιμὴ εἰσαγομένου ὁμοίου προϊόντος εἶναι κατὰ 15% κατωτέρα, χωρὶς ἄλλην ἀπόδειξιν θὰ θεωρῆται τοῦτο ὡς ντάμπιγκ καὶ τὸ προϊὸν θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν ἐπιβολὴν αὐτοῦ τοῦ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ ποὺ ἰσοῦται μὲ τὸ περιθώριον τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς του ἀπὸ τὴν ὁρισθεῖσαν ὡς «κανονικὴν» τοιαύτην. Νομίζω ὅτι τὰ διδόμενα δικαιώματα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ὥστε νὰ κρίνῃ ἀνεξελέγκτως, εἶναι ὑπερβολικά. Θὰ πρέπῃ ἐπίσης νὰ θεσπισθῇ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ κρίνῃ βάσει ὡρισμένων ἐγγράφων στοιχείων καὶ πληροφοριῶν δηλαδὴ ἐγγράφων ἐμπορικῶν Συμβουλίων ἢ ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ χρηματιστηρίων ἐμπορευμάτων κλπ., ὅπως προέβλεπε καὶ ὁ νόμος 2775)1954 καὶ οὐχὶ βάσει ἁπλῶν πληροφοριῶν. Νὰ κρίνῃ δὲ ὄχι τελεσιδίκως, ἀλλὰ νὰ ὑφίσταται καὶ δικαίωμα ἀναθεωρήσεως, διότι ἡ κρίσις τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἐπηρεάζῃ ἐμμέσως καὶ τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις τῆς Χώρας μας μετὰ τῶν ἄλλων χωρῶν καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ εἶναι βεβιασμένη καὶ ἀνεξέλεγκτος. Ὡς πρὸς τὸν ἀντισταθμιστικὸν δασμὸν αἱ περιπτώσεις ἐπιβολῆς του καὶ τὸ ὕψος του καθορίζονται σαφῶς καὶ εἶμαι σύμφωνος. Θὰ παρουσιάσῃ ὅμως δυσκολίας ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοστοῦ ἐπιχορηγήσεως ἐν τῇ πράξει, διότι δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἐξακρίβωσις ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπάρχουν καὶ κεκαλυμμέναι ἐπιχορηγήσεις. Ἄλλη παρατήρησις εἶναι, ὅτι μένει ἔξω ἀπὸ τὸ πεδίον προστασίας ἡ περίπτωσις ντάμπιγκ, διὰ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, εἴτε αὕτη εἶναι γενικὴ, εἴτε ἔχει σχέσιν μὲ νομισματικοὺς χειρισμοὺς ἀφορῶντας ὡρισμένον ἐμπόρευμα ἢ ὡρισμένας κατηγορίας ἐμπορευμάτων. Καὶ εἶναι ὁ ὑπουλότερος τρόπος ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀκριβῶς, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς προστασίας θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν διὰ τοῦ νομοσχεδίου μέτρα, διὰ τὸ θέμα τοῦτο, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι προσφάτως ἡ Τουρκία μετῆλθε τὸ σύστημα αὐτό, διὰ τὸν καπνὸν ἰδίως. Γενικώτερον, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ δημιουργήσῃ κινδύνους ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς περιπτώσεως τοῦ ἐδαφίου γʹ εἰς τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγῶν καὶ δὲν θὰ προστατεύσῃ τὴν παραγωγήν μας διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα. Ἡμεῖς ὑπεβάλαμεν τροπολογίαν καλύπτουσαν καὶ τὴν προστασίαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν διεύρυνσιν τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας μας, τῆς μεταλλικῆς παραγωγῆς μας κλπ. Διὰ τῆς τροπολογίας μας, ἥτις θὰ διανεμηθῇ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς, προτείνομεν, ὅπως εἰς τὸν 2ον στίχον τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, προστεθοῦν ἐπεξηγηματικῶς αἱ λέξεις «ἀγροτικήν, βιομηχανικήν, βιοτεχνικὴν καὶ μεταλλευτικὴν παραγωγήν». Ἐπίσης εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1 νὰ προστεθοῦν αἱ ἑξῆς παράγραφοι:... (Ἀναγινώσκει)...... Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς προσθήκης αὐτῆς θὰ προστατευθῇ πράγματι ἡ ἐθνική μας παραγωγὴ καὶ θὰ δώσωμεν εἰς τὰς χώρας ποὺ εἰσάγουν τὰ προϊόντα μας μίαν προτίμησιν ἔναντι ἐκείνων τῶν χωρῶν, αἵτινες εἰσάγουν εἰς τὴν χώραν μας, χωρὶς νὰ εἰσάγουν οὐδὲ μικρὸν ποσὸν Ἑλληνικῶν προϊόντων, ὅπως ἡ Σουηδία, ἡ ὁποία ἐξῆγεν εἰς τὴν Ἑλλάδα 10πλάσια τῶν ὅσων ἐπρομηθεύθη Ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἥτις εἰσάγει τὸ ⅓ ἀπ’ ὅσα μᾶς πωλεῖ. Οὕτω, διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, θεραπεύονται αἱ ἀτέλειαι τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὡς πρὸς τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται ἡ ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν, δηλαδή, εἰς δύο συζητήσεις. Ἡ πρότασις εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ συνεπῶς, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Ἐπειδή, κ.κ. βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον θὰ συζητηθῇ καὶ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν, νὰ γίνῃ δεκτὸν τώρα κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν, καὶ κατὰ τὴν βʹ αὐτοῦ συζήτησιν νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ ἐκθέσουν γενικώτερον τὰς ἀπόψεις των.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως εἰς τὴν πρότασιν, δὲν ὑπάρχει ἄλλως τε λόγος νὰ παραταθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§31Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις ὡρισμένων κυρίων συναδέλφων, καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἀλλὰ προκειμένου νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις αἱ Κυβερνητικαί, διότι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἠκούσθησαν τόσαι ἀντιρρήσεις. Πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς ἀποτελεῖ συμπλήρωσιν καὶ προσαρμογὴν εἰς τὸν ἰσχύοντα νόμον 2775)54 καὶ περιλαμβάνει ἐπανόρθωσιν καὶ συμπλήρωσιν ἀτελειῶν, τὰς ὁποίας κατέδειξεν ἡ πεῖρα ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ὁ νόμος περὶ ἀντιντάμπιγκ, εὑρίσκεται εἰς τὰ πλαίσια τῆς ὅλης νομοθετικῆς προσπαθείας διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Πρέπει ὅμως νὰ γίνεται σαφὴς διάκρισις μεταξὺ τῶν προστατευτικῶν δασμῶν καὶ τῶν δασμῶν ἀντιντάμπιγκ, διότι οἱ μὲν πρῶτοι δημιουργοῦν προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου προϊόντος, ἐνῷ ὁ δασμὸς ἀντιντάμπιγκ σκοπὸν ἔχει τὴν ἄμυναν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἔναντι τῆς προσφορᾶς προϊόντος εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς κανονικῆς καὶ ἐπιδιώκει νὰ ἐξισώσῃ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους προσφέρεται εἰς τὴν κατανάλωσιν τὸ προϊὸν τὸ ἐγχώριον μὲ τὸ προϊὸν τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ παρανόησις, ἡ σύγχυσις καὶ ἡ παρεξήγησις μεταξὺ δασμῶν ἐπιβαλλομένων ἐπὶ εἰδῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δασμῶν ἀμύνης κατὰ τῆς προσπαθείας τῆς καταβαλλομένης ἔξωθεν ἐναντίον τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Αὐτὴ ἡ βασικὴ διάκρισις μεταξὺ προστατευτικῶν δασμῶν καὶ δασμῶν ἀντιντάμπιγκ, πρέπει νὰ γίνῃ ἀπ’ ἀρχῆς. Περαιτέρω ἐκ τῆς πράξεως κατεδείχθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβοῦται ἡ κανονικὴ τιμή, τὴν ὁποίαν προϋποθέτει ὁ νόμος τοῦ προσφερομένου ἐμπορεύματος διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ ντάμπιγκ ἢ ὄχι. Καὶ τὸ φαινόμενον αὐτὸ δὲν εἶναι Ἑλληνικόν. Ἔχει ἐπισημανθῆ εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ εἰς τὴν διάσκεψιν τῆς ΓΚΑΤΤ ἀπησχόλησε τοὺς συνέδρους τὸ γεγονός, ὅτι δι’ εἰσαγωγὰς γενομένας ἀπὸ χώρας, ὅπου δὲν λειτουργεῖ τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἐξευρεθῇ τὸ κόστος, διὰ νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐρεύνης ἡ διαπίστωσις τῆς κανονικῆς τιμῆς. Καὶ ἔχει περιληφθῆ εἰς τὴν συμφωνίαν τῆς ΓΚΑΤΤ αὐτό, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ τῆς προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεχθέν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰς βασικὰς διατάξεις τῆς γενικῆς συμφωνίας δασμῶν καὶ ἐμπορίου. Ἀντιθέτως ἔχει γίνει δεκτὸν καὶ ἀνεγνωρίσθη διὰ τῆς συμφωνίας ἐν παραρτήματι, ὅπερ ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστον τμῆμα αὐτῆς, ὅτι «ἀναγνωρίζεται, ὅτι εἰς περιπτώσεις εἰσαγωγῶν προερχομένων ἐκ χώρας τῆς ὁποίας τὸ ἐμπόριον ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον πλήρους ἢ σχεδὸν πλήρους μονοπωλίου καὶ ὅπου ὅλαι αἱ τιμαὶ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καθορίζονται παρὰ τοῦ Κράτους, ὁ προσδιορισμὸς τοῦ βαθμοῦ, καθ’ ὃν εἶναι δυνατὴ ἡ σύγκρισις τῶν τιμῶν ἐπὶ σκοπῷ ἐφαρμογῆς τῶν ἐν τῇ πρώτῃ παραγράφῳ ἀναφερομένων δύναται νὰ παρουσιάσῃ ἰδιαιτέρας δυσχερείας καὶ ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις τὰ εἰσάγοντα συμβαλλόμενα μέρη δυνατὸν νὰ θεωρήσουν ἀναγκαῖον ὅπως λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὴν περίπτωσιν, ὅτι μία ἐπακριβὴς σύγκρισις πρὸς τὰς ἐσωτερικὰς τιμὰς τῆς εἰρημένης χώρας δὲν εἶναι πάντοτε ἐπιτυχής». Κατὰ συνέπειαν ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἔκτοτε ἡ ἀνάγκη ἀντιμετωπίσεως τῆς περιπτώσεως τῶν εἰσαγωγῶν, τῶν προερχομένων ἀπὸ χώρας ὅπου δὲν λειτουργεῖ ἡ ἐλευθέρα οἰκονομία καὶ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστοῦται τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεστήθη εἰς τὴν χώραν μας ὑπὸ τὸν καθηγητὴν τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τὸν κ. Δερτιλῆν, ὁμιλεῖ ἐπίσης ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀντιμετωπίσεως ἀκριβῶς τῆς περιπτώσεως τῆς εἰσαγωγῆς ἀπὸ χώρας ὅπου δὲν λειτουργεῖ τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Λέγει δὲ τὸ πρακτικὸν τῆς ἐπιτροπῆς: «Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ χωρῶν μὲ διευθυνομένην οἰκονομίαν, ἡ ἐπιτροπὴ διεπίστωσεν, ὅτι ἡ κειμένη νομοθεσία χρήζει συμπληρώσεως, καθ’ ὅσον αἱ τιμαὶ εἰς τὰς χώρας ταύτας δὲν δύνανται νὰ ἐξακριβωθῶσιν. Ἐξ ἄλλου αἱ ἔννοιαι «κόστος» καὶ «τιμὴ» εἰς τὰς χώρας ταύτας εἶναι διάφοροι ἀπὸ τὰς ἀντιστοίχους ἐννοίας αὐτῶν εἰς τὰς χώρας μὲ ἐλευθέραν οἰκονομίαν. Εἰς τὰς χώρας ταύτας αἱ τιμαὶ δὲν ρυθμίζονται ἀπὸ τὸ πραγματικὸν κόστος, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν σκοπιμότητα». Καὶ διὰ τοὺς λόγους τούτους ἡ ἐν λόγῳ ἐπιτροπὴ εἶναι τῆς γνώμης, ὅτι «βάσει διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς τιμῆς πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ συγκρίνωνται αἱ τιμαὶ τῶν ἐμπορευμάτων τῶν εἰσαγομένων ἐκ χωρῶν μὲ διευθυνομένην οἰκονομίαν, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἐνεργῆται ντάμπιγκ, δέον νὰ ἀποτελέσῃ ὁ μέσος ὅρος τῶν τιμῶν τσὶφ τῶν εἰσαγομένων ὁμοειδῶν προϊόντων ἐκ χωρῶν μὲ ἐλευθέραν οἰκονομίαν». Καὶ περαιτέρω καὶ εἰς τὰς συζητήσεις τῆς ΓΚΑΤΤ ἡ Τσεχοσλοβακία, χώρα τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, μετέχουσα εἰς τὴν συμφωνίαν, ἔχει ἀναγνωρίσει ἡ ἰδία τὴν ἀνάγκην κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων της, προσφυγῆς εἰς τιμὰς ὁμοειδῶν προϊόντων εἰσαγομένων ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ Δυτικοῦ Συνασπισμοῦ, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις. Διότι παραδέχεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ ἡ τιμὴ εἰδῶν, ἀγαθῶν, ἐμπορευμάτων προερχομένων ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Ἀναφέρεται αὐτὸ καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐρεύνης καὶ ὀργανώσεως οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, καθ’ ἣν: «Ἡ Τσεχοσλοβακία, ἀναγνωρίζουσα τὴν ἀδυναμίαν αὐτοῦ τοῦ συστήματος, συνῆψε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη διμερεῖς συμφωνίας μὲ ὡρισμένα κράτη, τὰ ὁποῖα ἀκολουθοῦν τὸ ἀνωτέρω σύστημα, δηλαδή, κατὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς τελωνησίμου ἀξίας τοῦ εἰσαγομένου τσεχοσλοβακικοῦ ἐμπορεύματος δὲν λαμβάνεται πλέον ὡς βάσις ἡ τιμὴ τῆς ἐσωτερικῆς Τσεχικῆς ἀγορᾶς, ἀλλ’ ἡ τιμὴ τοῦ αὐτοῦ ἢ παρεμφεροῦς εἴδους, εἰσαγομένου ἐκ τρίτης χώρας».

§32Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ Τσεχοσλοβακία δὲν ἐδέχθη προκειμένου περὶ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς, διὰ τὸν ὑπολογισμόν, τοῦ ἐὰν γίνεται ντάμπιγκ ἢ ὄχι, ἀλλὰ διὰ τὴν δασμολογικὴν ἀξίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι διάφορον ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον.

§33Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Τσεχοσλοβακία ἐδέχθη προκειμένου περὶ εἰσαγωγῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ νὰ λαμβάνεται ὡς βάσις ἡ τιμὴ τοῦ ἐπὶ μέρους ἢ παρεμφεροῦς εἴδους τοῦ προερχομένου ἐξ οἱασδήποτε χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Διότι ἀκριβῶς τὸ σύστημα τῆς οἰκονομίας τῶν χωρῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ δὲν ἐπιτρέπει, οὔτε τὴν διαμόρφωσιν τιμῶν, οὔτε καὶ τὴν γνῶσιν τῶν στοιχείων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων διαμορφοῦνται αἱ ἐμφανιζόμεναι τιμαὶ εἰς τὰς χώρας αὐτάς. Πρὸς τούτοις δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος ἐφ’ ὅσον εἶναι καθολική, ὡς ἐγνώρισεν αὐτὴν ἡ χώρα μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπέσῃ εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ντάμπιγκ. Εἶναι δυνατὸν ὅμως, ὁ καθορισμὸς διαφορικῶν τιμῶν συναλλάγματος νὰ ἀποτελῇ οὐσιαστικῶς ἐπιδότησιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ νὰ δίδῃ ἀφορμὴν εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν ἀντισταθμιστικῶν δασμῶν. Ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος μιᾶς χώρας, δύναται νὰ πλήξῃ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, εἰς τὰς ὁποίας ἐξάγονται ὅμοια προϊόντα, ἡμῶν καὶ τῆς χώρας ἐκείνης. Ἀλλὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τὴν προστασίαν ἐγχωρίων προϊόντων ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν χώραν μας προϊόντων εἰς τιμὰς μειωμένας καὶ κατωτέρας τοῦ πραγματικοῦ κόστους. Κατὰ συνέπειαν τὸ ζωτικὸν θέμα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὑφίστανται τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, δὲν εἶναι ἀντικείμενον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἐπρόκειτο, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, περὶ πραγματικῆς ἀνάγκης ἀντιμετωπίσεως ἀδυναμίας, ἡ ὁποία ἐνυπάρχει εἰς τὸν ἰσχύοντα νόμον 2775. Ἡ ἀδυναμία αὐτὴ ἔχει διαπιστωθῆ ἀπὸ τὴν διάσκεψιν τῆς ΓΚΑΤΤ τοῦ 1954. Σᾶς ἐδιάβασα ἐπιφυλάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ ἀναγνωρισθεῖσαι ἀπὸ τοὺς Τσεχοσλοβάκους, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὴν ΓΚΑΤΤ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ ἀνάγκη νὰ ἐξοπλισθῇ καὶ ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ μὲ τὰ μέσα αὐτὰ τῆς ἀμύνης κατὰ τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ ἀπὸ χώρας, αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας. Περαιτέρω θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται εἰς τὸν περιωρισμένον τομέα τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, κατὰ τῆς ἐπιβολῆς, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς εἰδῶν εἰς τιμὰς μειωμένας καὶ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἀποβῇ ἐπικίνδυνος εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Δὲν πρόκειται, οὔτε περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίσῃ τὸ σύστημα τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου τῆς Ἑλλάδος, οὔτε περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίσῃ τὴν προστασίαν τῶν ἐξαγομένων προϊόντων τῆς χώρας μας. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι αἱ διατάξεις αἱ ὁποῖαι περιελήφθησαν εἰς τὸ μόλις πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων κατατεθὲν νέον Δασμολόγιον, κατοχυρώνουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, ὥστε ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι αἱ προτεινόμεναι προσθῆκαι δὲν ἔχουν καμμίαν συνάφειαν καὶ ὀργανικὴν σύνθεσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἐν πάσῃ περιπτώσει καθίστανται ἀπολύτως περιτταί. Καὶ ἀπορῶ διατὶ προτείνονται, διότι οὔτε εἰσαγωγαὶ γεωργικῶν προϊόντων γίνονται εἰς τὸν τόπον μας, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν μὲ τοὺς δασμούς, τοὺς ὁποίους ἔχει καθιερώσει τὸ νέον δασμολόγιον. Καὶ ἐπὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναστείλῃ τὴν λειτουργίαν ὡρισμένων δασμῶν μέχρι τοῦ τέλους Δεκεμβρίου 1960 ἢ καὶ 1961, ἀκριβῶς, διότι ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ μὲ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν εἶναι ἀκόμη παρεσκευασμένη διὰ νὰ καλύψῃ τὰς Ἑλληνικὰς ἀνάγκας. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ κινδύνου τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, εἶναι προτιμότερον νὰ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας διὰ νὰ καταστῇ αὐτάρκης ἡ ἑλληνικὴ γεωργικὴ παραγωγὴ καὶ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως. Τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς εἶναι ἑνιαῖον καὶ ἀδιαίρετον. Καὶ θὰ ἦτο παράλογος ἡ σκέψις, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀφήσῃ ἀσυγκινήτους ὁ κίνδυνος ὡρισμένου κλάδου παραγωγῆς ἐκ τῆς ἀσκήσεως ντάμπιγκ. Θὰ ἠδύνατο νὰ προστεθῇ, ὅτι ἡ ἄσκησις ντάμπιγκ εἰς βάρος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων ἀπὸ χώρας διμερῶν συμφωνιῶν, ὄχι μόνον δὲν αὐξάνει τὸ ἐνεργητικόν μας, ἀλλὰ τοὐναντίον μειώνει τὰ περιθώρια ἐξαγωγῆς ἄλλων ἑλληνικῶν προϊόντων. Μὲ ἄλλους λόγους, εἶναι δυνατὴ ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων μὲ τὴν ἐπιβολὴν δασμῶν ἀντιντάμπιγκ, χωρὶς νὰ δημιουργῆται κίνδυνος περιορισμοῦ ἐξαγωγῆς ἄλλων ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς ἰδίας χώρας. Καὶ ἡ ἐξήγησις εἶναι ἁπλῆ; Διότι ἡ ἐπιβολὴ δασμῶν ἀντιντάμπιγκ, δὲν σημαίνει περιορισμὸν εἰς τὰς εἰσαγωγὰς ἐξ ὡρισμένης χώρας, ἀλλὰ ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν. Μὲ τὰς ἐξηγήσεις αὐτάς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν εὐχέρειαν ὅπως εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς νὰ δύνανται νὰ ἀναπτύξουν γενικώτερον τὰς ἀπόψεις των.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, δέχεται τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν μὲ τὴν δήλωσίν μου, ὅτι οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ ὁμιλήσουν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἐκτενέστερον;

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς ζωοτεχνικῆς καὶ κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας». Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§37Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προσθέσω μόνον ὀλίγα τινὰ σχετικῶς μὲ τὴν παστερίωσιν τοῦ γάλακτος, τὴν καθιέρωσιν τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶναι γεγονός, ὅτι παρ’ ἡμῖν ἡ ἐπιβολὴ τῆς παστεριώσεως τοῦ γάλακτος εἶναι δυνατὴ σήμερον μὲν εἰς τὰς περιοχὰς ὅπου ὑπάρχουν ἐργοστάσια παστεριώσεως γάλακτος, ὅπως π. χ. εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, Ἀθήνας, Πειραιᾶ κλπ. καὶ αὔριον εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς ὅπου θὰ ἱδρυθοῦν τοιαῦτα ἐργοστάσια. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅμως, ὅτι ἡ παστερίωσις θὰ πρέπει νὰ γίνεται κατὰ προτίμησιν εἰς ἐργοστάσια ἀνήκοντα εἰς συνεταιρισμούς, διότι ταῦτα ἐγγυῶνται κατὰ τρόπον καλύτερον καὶ τὴν συστηματικὴν παστερίωσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ποιότητα τοῦ παστεριωμένου γάλακτος. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἐγγύησις ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς ὑγιεινῆς τῆς καταναλώσεως τοῦ νωποῦ γάλακτος. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα βουστάσιον, τὸ ὁποῖον τηρεῖ τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀκριβῶς εἴμεθα σύμφωνοι ὑπὲρ τῆς καθιερώσεως τῆς παστεριώσεως τοῦ γάλακτος. Συνιστῶμεν, ὅμως, ὅπως ἡ παστερίωσις γίνεται ὑπὸ τοιαύτας τεχνικὰς συνθήκας καὶ ὑπὸ τοιαύτην θερμοκρασίαν, ὥστε νὰ καταστρέφωνται πράγματι οἱ παθογόνοι μικροοργανισμοί, ὅπως εἶναι τῆς φυματιώσεως κλπ. Ἐπίσης ἡ παστερίωσις πρέπει νὰ καλύπτῃ τὴν παραγωγὴν γάλακτος ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ πωλῆται γάλα εἰς τὸ κοινὸν μόνον παστεριωμένον. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἡ παστερίωσις ἔχῃ ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τοῦ γάλακτος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ γαλακτοκομικὰ προϊόντα, τυροκόμησις, κατασκευὴ γιαούρτης κλπ. Εἰδικώτερον πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ παστερίωσις καὶ ἡ ποιότης ἐν γένει διὰ τὰς μεγάλας ποσότητας γάλακτος τὰς προοριζομένας π. χ. διὰ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα κλπ. Τέλος, εἰς τὸ ἄρθρον 21 πρέπει νὰ προστεθῇ «εἰς συνεταιριστικὰ ἐργοστάσια». Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκος, ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ γάλα καὶ τὰ προϊόντα του ἀποτελοῦν τὴν πλέον πολύτιμον τροφὴν τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ γάλα ἐμφανίζεται ἀπὸ δύο πλευράς. Τὴν ἐμπορικὴν καὶ τὴν πλευρὰν τῆς ὑγιεινῆς. Τὸ ἐμπόριον τοῦ γάλακτος εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν γαλακτοπωλῶν μέχρι πρό τινος, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἱδρύθη ἡ ΕΒΓΑ καὶ ἀργότερον ἄλλα ἐργοστάσια εἰς Ἀθήνας, Θεσσαλονίκην καὶ Βόλον. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι διὰ τῆς παστεριώσεως οἱ γαλακτοπῶλαι θὰ παύσουν νὰ ἔχουν τὴν ἐμπορίαν τοῦ γάλακτος. Ἁπλῶς ἀποκτοῦν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πωλοῦν καθαρὸν γάλα καὶ ὄχι γάλα παρασκευαζόμενον μὲ τὴν συνεργασίαν τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων.

§40Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ἕνας μὴ συνεταιρισμένος γαλακτοπώλης ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα θὰ παραδίδῃ τὸ γάλα του πρὸς παστερίωσιν;

§41Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ἐφ’ ὅσον δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου θὰ ἐπιβληθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ παστερίωσις, ὁ παραγωγὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ προσκομίσῃ τὸ γάλα του εἰς τὸ ἐργοστάσιον πρὸς παστερίωσιν καὶ ἀκολούθως δικαιοῦται νὰ τὸ παραλάβῃ καὶ νὰ τὸ πωλήσῃ. Ἐνδεχομένως νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ δυνατότης συνεργασίας, ὁπότε βέβαια θὰ γίνῃ ἡ παράδοσις τοῦ γάλακτος, ἡ παστερίωσις ἀκολούθως δὲ ἡ πώλησις καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ λογαριασμοῦ.

§42Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Εἴμεθα, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, σύμφωνοι ὑπὲρ τῆς παστεριώσεως τοῦ γάλακτος. Ὑπάρχει μία ὀργάνωσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ ὁποία παρέχει δωρεὰν ἐργοστάσια καὶ μηχανήματα πρὸς παστερίωσιν τοῦ γάλακτος. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ ἐν Ἑλλάδι. Κύριοι συνάδελφοι, τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ὄχι μόνον διότι εἶμαι ὑπὲρ τῆς παστεριώσεως τοῦ γάλακτος, ἀλλὰ καὶ διότι ἐξασφαλίζει τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν γαλακτοπωλῶν τῶν Ἀθηνῶν.

§43Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον οἱ κ. συνάδελφοι ἐπιμένουν νὰ ὁμιλήσουν δὲν ἠμπορῶ νὰ τοὺς ἀρνηθῶ τὸν λόγον. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§45Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον τελικῶς θὰ ἀποβῇ ἀτελέσφορον. Διότι ὁμιλεῖ περὶ παστεριώσεως τοῦ γάλακτος καὶ τῶν γαλακτοκομικῶν προϊόντων διὰ τὴν χρῆσιν τῆς καταναλώσεως χωρὶς νὰ καθορίζῃ, ὅτι ὅλη ἡ παραγωγὴ μιᾶς περιοχῆς θὰ πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν παστερίωσιν. Ἔτσι θὰ εἶναι εὐχερέστατον εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ἰσχυρίζωνται, ὅτι θὰ παράγουν γαλακτοκομικὰ προϊόντα καὶ δὲν θὰ τὰ θέσουν εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς τὴν περιοχὴν ποὺ θὰ καθορίζεται διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ καί, παρὰ ταῦτα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ θέτουν. Ἀλλὰ πέραν αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως, ἔχω, κ. Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποσαφηνίσῃ εἰς τὸ Σῶμα ποίαν ἔννοιαν ἔχει τὸ ἄρθρον 22, ποῖαι ἀπαιτήσεις εἶναι αὐταί, αἱ ὁποῖαι παραγράφονται, πρὸς ποίους ὑπάρχουν ἀπαιτήσεις, ποῖοι εἶναι οἱ φορεῖς τῶν ἀπαιτήσεων αὐτῶν, εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται κλπ., διότι οὔτε ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, οὔτε τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου μᾶς διαφωτίζει.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, κ. συνάδελφε. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Τὸ Προεδρεῖον, διαπιστῶνον πράγματι τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοραί, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.40′ μ. μ.)