1960.04.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Παρασκευὴ 29 Ἀπριλίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου οὗτος νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γκαργκάνας, ζητεῖ εἰκοσαήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 6770)25.4.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μελετίου Κανιάρη, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2434)25 Ἀπριλίου 19650 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μυτιλήνης κ. Παναγιώτου Γλιγλῆ ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25055)20.4.1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σπυρίδωνος Μαυρουκάκη ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτης, Δ. Γιαχνῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Μ. Σβώλου, Δ. Παινέζης, Γ. Ἀράπης, Δ. Καρακουλουξῆς, Κ. Ἀθανασιάδης καὶ Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτουσι προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἐλέγχου τῶν ἀπολύσεων τῶν ἐργαζομένων», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. 3239)1955 «περὶ ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας καὶ συστάσεως Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Μυριδάκης, Π. Κλῆς καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Μπατρῖνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Θεοδοσιάδης, Χ. Γκαργκάνας, Π. Κλῆς, Ν. Πινιατῶρος καὶ Α. Μητακίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Κατσιάμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης, Π. Κλῆς, Α. Μητακίδης, Χ. Γκαργκάνας καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ι. Μοσχοπούλου, Γ. Ἀβανίδη κλπ., πρώην κατοίκων Δήμου Προσωτσάνης καὶ Κοινότητος Μικροπόλεως Νομοῦ Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Δήμου Προσωτσάνης αὐθαίρετον προσωρινὴν διανομὴν τῶν κτημάτων των εἰς ἄλλους κατοίκους χωρίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Γεωργιανῆς Νομοῦ Καβάλας, αἰτουμένων ὅπως οἱ καπνοπαραγωγοὶ τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου, στερούμενοι καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου συνεπείᾳ τῶν ἐξευτελιστικῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ, τύχουν μεσοπροθέσμων δανείων παρὰ τῆς ΑΤΕ ἐκ δραχμῶν 1.000–1.500 κατὰ στρέμμα μὲ μειωμένον ἐπιτόκιον, ἵνα δυνηθοῦν καὶ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεώς των καὶ καλλιεργείας καπνοῦ κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Κλωστοϋφαντουργίας κλπ. Λαρίσης, διαμαρτυρουμένων διὰ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μ. Μυρτίλου κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου συμπαράστασιν, ὅπως μεταβῇ ὁ ἀσθενὴς υἱὸς του εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν πρὸς εἰδικὴν θεραπείαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Παγοπωλῶν Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων, διαμαρτυρουμένων κατὰ τῆς μελετωμένης ἱδρύσεως Κοινοπραξίας ἐκμεταλλεύσεως ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΙΚΑ Εὐβοίας, ζητούσης τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων εἰς ποσοστὸν 30% καὶ καθορισμὸν κατωτάτων ὁρίων συντάξεων εἰς ποσοστὸν 80% ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε ἡμερομισθίων, πρὸς ἐνίσχυσιν πενομένων χιλιάδων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Οἰκιστῶν καὶ Οἰκοπεδούχων προαστείου Εὐωνυμίας ἡ «Ἀλληλεγγύη», αἰτουμένου τὴν ἵδρυσιν Λαϊκῆς Ἀγορᾶς εἰς τὸ ἐν λόγῳ Προάστειον. Ὁ βουλευτῆς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ ΙΓʹ τετραγώνου τοῦ συνοικισμοῦ Καισαριανῆς Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ὅπως παραμείνωσιν εἰς τὰ παραπήγματα εἰς ἅτινα στεγάζονται καὶ σήμερον, τοὺς δοθῇ δὲ ὁ τίτλος ἰδιοκτησίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανευβοϊκοῦ ἁλιευτικοῦ Συνεταρισμοῦ πλοιοκτητῶν μέσης ἁλιείας, ζητοῦντος τὴν λῆψιν ἐπειγόντων μέτρων ὑπὲρ τῆς δυσπραγούσης ἁλιευτικῆς τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐπαρχιακῶν καὶ ἀγροτικῶν ταχυδρομικῶν διανομέων Εὐβοίας, ζητούντων τὴν βαθμολογικὴν των τακτοποίησιν δι’ ἑνοποίησιν τῶν βαθμῶν ἀπὸ τοῦ 11ου μέχρι τοῦ 6ου καὶ βαθμολογικῆς ἐξισώσεώς των μὲ τοὺς ἀστικοὺς διανομεῖς. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος, ζητοῦντος τὴν διαγραφὴν τῶν ἀντικοινωνικῶν καὶ ἀντιδικηγορικῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος φορολογικῆς δικονομίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Π. Γλιγλῆς καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, αἰτουμένων τὸν ψεκασμὸν τοῦ στρατοπεδικοῦ χώρου καὶ τοῦ παρακειμένου χωρίου δι’ ὀκταχλωριούχου, πρὸς πρόληψιν ἐπιδημιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Ἀθητάκης καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μαράθου Ἡρακλείου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπατριώτου των Στυλιανοῦ Παπαδομιχελάκη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Ἐφραιμίδης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῶν ἀπαγορευτικῶν διαταγῶν ὡς πρὸ τὸ ἐπισκεπτήριον τῶν οἰκογενειῶν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων, εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γλιγλῆς, Ε. Πρωϊμάκης, Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν ἀπαγορευτικῶν μέτρων εἰς τὸ ἐπισκεπτήριον τῶν συγγενῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Προδρόμου Ξηρομέρου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τῶν συγχωριανῶν των Ἰωάν. Π. Ζανιᾶ, Θεοδ. Δ. Καρανίκα, Ἰωάν. Εὐαγγ. Σταύρου καὶ Νικ. Εὐαγγ. Παπαφώτη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων πόλεως Ἀγρινίου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπολίτου των Κ. Θ. Γεωργίου κρατουμένου εἰς τὰς φυλακὰς Γυάρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Β. Μπρακατσούλας, Α. Χονδρονάσιος, Α. Τσιπώρης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανοικοδομικῆς Πανθεσσαλικῆς Συνδιασκέψεως, γενομένης τὴν 6.3.1960 ἐν Καρδίτσῃ, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον ἐπιδότησιν τῶν οἰκοδόμων ἄνευ προϋποθέσεων, τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν οἰκοδόμων τῶν ἐκτοπιζομένων ἐκ τῆς ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παραπομπὴν Ἑλλήνων εἰς τὸ στρατοδικεῖον βάσει τοῦ Α. Ν. 375 καὶ αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τούτου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος καὶ Α. Κολαμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν συγκεντρώσεως τῶν ἐκπροσώπων Ἐπιστημονικῶν Παραγωγικῶν καὶ Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Δημάρχου Πατρέων, αἰτουμένων τὴν ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τῶν παρακαμπτηρίων γραμμῶν ΣΠΑΠ καὶ τοῦ σιδ. δικτύου ΣΒΔΕ. Αἱ βουλευτίδες κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐν Σπάρτῃ ἐκτοπισμένων γυναικῶν, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των, τὴν χορήγησιν τοῦ 14δράχμου ἐπιδόματος, καὶ ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Αἱ βουλευτίδες, κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν τριάκοντα δύο (32) κρατουμένων γυναικῶν τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισίν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Α. Κολαμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Ἁγίας Φωτεινῆς Πατρῶν, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συγχωριανοῦ των Ἀνέστη Προκοπίου, κρατουμένου ἤδη ἐν ταῖς φυλακαῖς Αἰγίνης καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Κ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ Προσωπικοῦ Βιομηχανιῶν Ἐλαστικοῦ, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων, κατάργησιν τοῦ Ν. 3239 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Παπαθανασόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Φωναΐτικων Ἠλείας, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Χαραλ. Καλαντζῆ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Ι. Δραγονέτης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων καὶ Ὁδοποιΐας Ἀγρινίου «Ἅγ. Δημήτριος», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας ἔκπτωσιν τοῦ Κων. Καλαϊτζίδου ἀπὸ τῶν καθηκόντων του ὡς μέλος τῆς Διοικήσεως τοῦ Ταμείου αὐτοῦ καὶ αἰτουμένου τὴν ἄμεσον ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ τὴν ἐπανεγκατάστασιν τούτου εἰς τὰ καθήκοντά του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνικῶν λεβητοποιείων—ναυπηγείων καὶ μεταλλικῶν κατασκευῶν Πειραιῶς–Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ἐκτέλεσιν συγχρόνων τεχνικῶν μέσων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Σιδηροβιομηχανίας καὶ ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς μηχανικῶν εἰδῶν, αὔξησιν ἡμερομισθίων καὶ τιμαριθμικὴν προσαρμογὴν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης, Ι. Ἀθητάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτου ἀναφορὰν Συνδικαλιστικῶν στελεχῶν κατοίκων Χανίων αἰτουμένων τὴν ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως βάσεων πυραύλων εἰς Κρήτην. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀσθενῶν νοσηλευομένων εἰς τὸ νέον σανατόριον «Σωτηρία», αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως, χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας καὶ ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ ἐλευθεριῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Η. Σκυλλάκος, Ι. Γιαλώφας καὶ Δ. Μερλόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐν ᾗ ἐκθέτουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ θέματος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παραπομπὴν τῶν ἐξ αὐτῶν ἀπεργῶν παρὰ τοῦ 5ου ΚΤΕΛ εἰς τὸν διοικητὴν τῆς Τροχαίας Πειραιῶς κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I´) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2323)1799)16.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη ἐν σχέσει μὲ αἴτημα τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως– Θεσσαλονίκης, περὶ μεταβιβάσεως εἰς αὐτὴν κατὰ κυριότητα κοινοχρήστων, κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς διεπιστώθη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, αἱ ἐκτάσεις ὧν ἡ Κοινότης Σταυρουπόλεως ζητεῖ τὴν μεταβίβασιν κατὰ κυριότητα εἰς αὐτήν, περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἀγρόκτημα Πολίχνης Θεσσαλονίκης, χαρακτηρισθεῖσαι κατὰ τὴν ὁριστικὴν διανομὴν αὐτοῦ ὡς κοινόχρηστοι, μετεβιβάσθησαν δὲ κατὰ κυριότητα, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 164 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος ἔτους 1949, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)15458)14.7.1953 ἀποφάσεως ἡμῶν εἰς τὴν οἰκείαν κοινότητα Πολίχνης, ἥτις καὶ ἡ δικαιοῦχος κατὰ τὸν Ἀγροτικὸν νόμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3514)2852)11.3.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1386 ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν καὶ ἄρδευσιν τοῦ συνοικισμοῦ «Πατοῦσα» τοῦ Δήμου Χαλανδρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνοικισμὸν ἐξετελέσθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν κατὰ τὸ παρελθὸν γεώτρησις βάθους 80 μέτρων, ἥτις ἀπέβη ἀρνητική. Ἐκ τῆς γεωλογικῆς τομῆς τῆς γεωτρήσεως ταύτης, ὡς καὶ ἐκ τῆς γενικωτέρας ὑδρογεωλογικῆς ἐρεύνης τῆς περιοχῆς τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ, διεπιστώθη, ὅτι αὕτη εἶναι πτωχὴ εἰς ὑπογείους ὑδροφόρους ὁρίζοντας. Κατόπιν τούτου, ἡ ἀνόρυξις φρέατος πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ὑδρευτικοῦ καὶ ἀρδευτικοῦ προβλήματος τῶν κατοίκων τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ δὲν ἐνδείκνυται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν σχετικὴ μὲ τὰ θέματα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ζημία τῶν πευκοδένδρων ἐκ τῆς κάμπης, γνωστῆς ὡς πιτυοκάμπης ἢ κνηθοκάμπης, εἶναι μᾶλλον αἰσθητικῶς ἐντυπωσιακή, ἀφοῦ βεβαίως ταῦτα δὲν καταστρέφονται, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον τρώγεται τὸ φύλλωμά των, ὅπερ ἀναπτύσσεται ἐκ νέου τὴν ἄνοιξιν, εὐθὺς μετὰ τὴν νυμφοποίησιν τῶν καμπῶν. 2. Ἡ διὰ συνεργείων ἀποκοπὴ καὶ καῦσις τῶν κλώνων τῶν φερόντων τολύπας πιτυοκάμπης, εἶναι δαπανηροτάτη καὶ ἄκρως ἀντιοικονομική, καθ’ ὅσον ἡ διὰ τῆς κοπῆς τῶν κλώνων τούτων φθορὰ τῶν δένδρων εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρα τῆς ἐκ τῆς κάμπης ταύτης. 3. Τελευταίως, ἡ καταπολέμησις τῆς κάμπης πραγματοποιεῖται διὰ ραντισμοῦ δι’ ἐντομοκτόνων ὑγρῶν, ἥτις, ὅμως, διὰ νὰ ἀποβῇ ἀποτελεσματική, δέον νὰ πραγματοποιηθῇ κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον, ἤτοι προτοῦ ἡ κάμπη ἐξελιχθῇ εἰς μορφὴν μᾶλλον ἀπρόσβλητον. 4. Ἂν καὶ ὁ τρόπος τῆς τοιαύτης καταπολεμήσεως εἶναι δαπανηρός, ἐν τούτοις, καταβάλλεται προσπάθεια καὶ γίνεται ἡ σχετικὴ καταπολέμησις, ἐν ὄψει τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη ἀπὸ 29.3.60 ἐρωτήσεως, ἀφορώσης τὴν σύστασιν ἐν τῷ Νομῷ Κοζάνης δευτέρας Διευθύνσεως Γεωργίας μὲ ἕδραν τὰ Γρεβενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ μελετηθῇ μετὰ τῶν ἄλλων ζητημάτων, τῶν ἀφορώντων τὴν διάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὑπὸ τῆς, βάσει τοῦ Νόμου 3925) 1959 συσταθείσης πρὸς τοῦτο παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ καὶ συνεχιζούσης τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς, μὴ καθισταμένης ἄλλωστε δυνατῆς ἐλλείψεως σχετικῶν διατάξεων τῆς ἤδη ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη ἀπὸ 29.3.60 ἐρωτήσεώς του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, προσεχῶς θὰ προβῶμεν εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς 8ης Ἐπιθεωρήσεως Γεωργίας (Κοζάνης, Πέλλης, Φλωρίνης καὶ Καστοριᾶς). Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 1393 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ἐν σχέσει μὲ τὴν παροχὴν τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰς δημιουργηθείσας νέας οἰκογενείας καπνοπαραγωγικῶν χωρίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰ ἄρρενα τέκνα καπνοπαραγωγῶν, τὰ δημιουργήσαντα νέας οἰκογενείας ἐκ γάμου, παρεσχέθη τόσον κατὰ τὸ ἔτος 1958, ὅσον καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1959 διὰ τῶν σχετικῶν πράξεων τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ μόνον εἰς τὰ ὀρεινὰ καὶ κατὰ κύριον λόγον καπνοπαραγωγικὰ χωρία, κατὰ συνέπειαν, καὶ κατὰ τὰ δύο ὡς ἄνω ἔτη τὰ ἐν λόγῳ χωρία ἔτυχον τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἐχαρακτηρίσθησαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν καὶ κατὰ τὸ ἕνα καὶ κατὰ τὸ ἄλλο ἔτος ὡς ὀρεινά. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Κοινότητος Κριθιᾶς, ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Καπνοῦ, δὲν παρεσχέθη τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰς νέας οἰκογενείας κατὰ τὸ ἔτος 1958, εἴτε κατὰ τὸ 1959, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ πεδινῆς Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Κατσίμπα, κατατεθὲν ἀπὸ 20.2. ἐ.ἔ. ὑπόμνημα τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀστέγων κατοίκων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας καὶ τὴν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 1371 ἐρώτησιν τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ κατατεθέντος ὡς ἄνω ὑπομνήματος τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀστέγων κατοίκων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας ζητεῖται ἡ εἰς τὰ μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ τούτου ἀποκατεστημένους κληρούχους εἰς γαίας τῆς Κωπαΐδος χορήγησις ἀναλόγου ἐκτάσεως ἐξ ὑποδεικνυομένων γαιῶν καὶ δὴ ἐκ τοῦ, ὡς περιγράφεται, λειβαδίου Ὀρχομενοῦ, πλησίον τῆς ἐκκλησίας Ἁγίων Θεοδώρων, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀνεγέρσεως συνοικισμοῦ καὶ διὰ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10665)23.3. ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Βοιωτίας, τὸ λειβάδιον, ἐκ τοῦ ὁποίου κυρίως ζητεῖ ὁ ρηθεὶς Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς παραχώρησιν ἀναλόγου ἐκτάσεως δι’ οἰκόπεδα τῶν μελῶν του, προέρχεται ἐκ γαιῶν τοῦ Κωπαϊδικοῦ Πεδίου, κεῖται ἐγγὺς τοῦ Δήμου Ὀρχομενοῦ καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42)8.2.56 ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας Βʹ Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Λεβαδείας, ἐξῃρέθη τῆς διαθέσεως καὶ διανομῆς πρὸς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, ἵνα χρησιμεύσῃ διὰ τὴν βόσκησιν τῶν ζώων (μικρῶν καὶ μεγάλων) τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Ὀρχομενοῦ (τέως Κοινοτήτων Πετρομαγούλας καὶ Σκριποῦς) κριθέντος, ὅτι ἡ ἔκτασις τοῦ λειβαδίου τυγχάνει λίαν ἀναγκαία διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον εἰς τοὺς κατοίκους Ὀρχομενοῦ, ὡς στερουμένας οἱωνδήποτε ἄλλων βοσκησίμων χώρων. Ἡ ἔκτασις τοῦ λειβαδίου τούτου ἀνέρχεται εἰς 644,028 στρέμματα, οὐχὶ δὲ εἰς 1.300 στρέμματα, ὡς διατείνονται οἱ ἐνδιαφερόμενοι, καθ’ ἃ προκύπτει ἐκ τοῦ οἰκείου κτηματολογικοῦ πίνακος ὁριστικῆς διανομῆς, ἀπαρτιζομένη ἐκ πέντε τεμαχίων, φερομένων ὡς βοϊλοδείβανα (κοινοχρήστου ἐκτάσεως). Ὡς διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς της ἀναφέρει ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Γεωργίας Νομοῦ Βοιωτίας, ὁ Δῆμος Ὀρχομενοῦ, ἤδη, διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ἐπάρκειαν τῆς βοσκοϊκανότητος, προέβη εἰς περίφραξιν τοῦ ὑπ’ ὄψιν λειβαδίου καὶ τὴν καλλιέργειάν του διὰ μίγματος λειμωνωδῶν φυτῶν (ἐτησίων καὶ πολυετῶν), ὡς καὶ διαχωρισμόν του εἰς τμήματα, ἅτινα καὶ βόσκονται ἐναλλάξ, ἐπιτυχῶν οὕτω νὰ μετατρέψῃ τὴν ἔκτασιν ταύτην εἰς τεχνικὸν λειμῶνα, ἀποτελοῦντα σήμερον πρότυπον ὄχι μόνον διὰ τὴν Βοιωτίαν, ἀλλὰ καὶ γενικωτέρας σημασίας. Ἀνεξαρτήτως τῶν μὴ ἠλεγμένων ἀναγκῶν τῶν ἐνδιαφερομένων, ὡς καὶ τῆς παρεχομένης ἢ μὴ ὑπὸ τοῦ Νόμου εὐχερείας πρὸς παραχώρησιν ὡς οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων, ἐκ τοῦ ὑπ’ ὄψιν λειβαδίου, καθ’ ἃ δέχεται καὶ ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Γεωργίας, ἀντενδείκνυται οἱαδήποτε περιοχὴ καὶ τεμαχισμὸς τοῦ λειβαδίου τούτου, καταστάντος προτύπου λειμῶνος καὶ προοριζομένου νὰ ἐξυπηρετῇ τὴν χωρικὴν γενικωτέραν κτηνοτροφίαν. Ὁμοίως, δὲν εἶναι δυνατὴ ἔκ τε τοῦ Νόμου καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ χορήγησις δι’ οἰκόπεδα καὶ δημιουργίαν νέου συνοικισμοῦ ἐκτάσεως ἐκ τῆς κατὰ τὴν ὁριστικὴν διανομὴν τῶν γαιῶν Κωπαΐδος, λόγῳ ἀκαταλληλότητος, μετ’ ἀνάλογον δὲ περικοπὴν τῶν κλήρων τῶν κληρούχων, ἐξαιρεθείσης ἐκτάσεως τῶν 800 περίπου στρεμμάτων, φερομένη εἰς τὸν κτηματολογικὸν πίνακα ὡς διαθεσίμου, καθ’ ὅσον ἡ ἔκτασις αὕτη κεῖται ἐντὸς τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου καὶ δὲν προσφέρεται διὰ τὸν ὑπ’ ὄψιν σκοπόν. Πέραν πάντων τῶν ἀνωτέρω, τὸ θέμα τῆς δημιουργίας νέου οἰκισμοῦ, δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ κριθῇ ἀπὸ τῆς στενῆς πλευρᾶς διαθέσεως μόνον χώρου τοῦ λειμῶνος ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ τοῦτο χρῄζει γενικωτέρας μελέτης καὶ ἐρεύνης, τόσον ὡς πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς δημιουργίας νέου συνοικισμοῦ, θέματος ἐφ’ οὗ θὰ ἐπιδράσουν καὶ ἄλλοι παράγοντες δημογραφικῆς καὶ πολεοδομικῆς μορφῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη ὑπ’ ἀριθ. 1459 ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὰ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ χορηγούμενα δάνεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν σταύλων ἢ ἀποθηκῶν καὶ τῶν ὑπὸ ταύτης κηρυσσομένων ληξιπροθέσμων δανείων, δι’ ἃς περιπτώσεις χρησιμοποιοῦνται ταῦτα δι’ ἑτέρους σκοποὺς κ. λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ χορηγούμενα δάνεια, οἱασδήποτε κατηγορίας, προορίζονται δι’ ὡρισμένους καθαρῶς παραγωγικοὺς σκοπούς, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὁποίων τίθενται ἐγκαίρως εἰς τὴν διάθεσίν της ὑπὸ τοῦ Κράτους αἱ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμεναι πιστώσεις. Εἰδικώτερον, διὰ τὴν ἀνέγερσιν σταύλων, ἀποθηκῶν, περὶ ὧν ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, χορηγοῦνται κατ’ ἔτος δάνεια ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος μεσοπροθέσμων χορηγήσεων, ὅπερ πρόγραμμα ἐγκρίνεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐν ὄψει τῆς ὑπὸ ταύτης χαρασσομένης γεωργικῆς πολιτικῆς. Αἱ πιστώσεις αὗται τυγχάνουσιν εἰδικευμέναι κατὰ βασικοὺς κλάδους τῆς γεωργίας καὶ δέον νὰ χρησιμοποιοῦνται μόνον δι’ οὓς σκοποὺς προορίζονται, διότι οὕτω, θὰ ἐξασφαλίζεται ἡ ἀνάπτυξις τῆς παραγωγῆς. Κατὰ συνέπειαν, οἱ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει διατυπούμενοι ὑπαινιγμοὶ εἰς βάρος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀφίστανται τῆς πραγματικότητος, δεδομένου, ὅτι αὕτη, συμμορφουμένη πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ Κράτους παρεχομένας ὁδηγίας εἰς τὸ πιστοδοτικόν της ἔργον, ὀρθῶς περιλαμβάνει εἰς τὰ δανειστικὰ συμβόλαια συμβατικὸν ὅρον, βάσει τοῦ ὁποίου ἀποκλείεται ἡ χρησιμοποίησίς του διὰ τοὺς δι’ ἄλλους μὴ καθαρῶς παραγωγικοὺς σκοπούς. Τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν ἀγροτῶν προσδοκᾶται, ὅτι θὰ λυθῇ διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, ἥτις θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγρότου καὶ συνεπῶς καὶ τῶν ὅρων στεγάσεως αὐτοῦ. Τὸ θέμα τοῦτο, ἐξ ἄλλου, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπερ καὶ ἀκολουθεῖ ὡρισμένην στεγαστικὴν πολιτικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3204)5.3.60 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 1328 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2289)24.2.1960, 3173)4.3.60 ἐγγράφων σας διαβιβασθεισῶν ἀναφορῶν τῶν Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19219)1536)22.2.60 ἐγγράφου μας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς γεωμήλων, ἐγένετο συγκέντρωσις ὑπὸ τοῦ Κράτους, μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, 25.000 περίπου τόννων γεωμήλων μὲ τιμὴν 1,30 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν ταύτην συμπεριελήφθη καὶ ἡ περιφέρεια Ἠλείας διὰ ποσότητα 1.772 τόννων. Ἐν σχέσει μὲ τὸ θιγόμενον θέμα τῆς ἀνανεώσεως τῶν σταφιδαμπέλων, ὡς ἐγνωρίσαμεν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30824)1314)15.2.60 ἐγγράφου μας, συντόμως ἡ Κυβέρνησις θέλει ἀνακοινώσει τὰς ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεις της διὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3609)2938)12.3.60 ἐγγράφου αὐτῆς ὑπ’ ἀριθ. 1402 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως κατὰ χαλάζης καὶ παγετῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς ἀνεκοινώσαμεν ὑμῖν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 236163)59882)23.12.59 ἡμετέρου ἐγγράφου, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 705 ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, τὸ ἀνωτέρω θέμα, λόγῳ τῆς σοβαρότητός του, μελετᾶται ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ ἀντιμετωπίζεται ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1503 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμοζομένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κτηνοτροφικὴν πολιτικήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὡς βασικῶς ὑπεύθυνον Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς κτηνοτροφικῆς πολιτικῆς, διὰ τῶν ἁρμοδίων αὐτοῦ Κεντρικῶν καὶ Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν, ἔχει προγραμματίσει καὶ ἐφαρμόζει προγράμματα, ἐπὶ σκοπῷ βελτιώσεως καὶ προωθήσεως τῆς κτηνοτροφίας τῆς χώρας καὶ αὐξήσεως τῆς κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς. Διὰ τῶν προγραμμάτων τούτων, δημιουργία Κέντρων ἐκτροφῆς, βελτιωμένων ζώων, δημιουργία προτύπων ἐκτροφῶν ἐκλεκτῶν ζώων, διατήρησις ἐκλεκτῶν ἀρρένων ἀναπαραγωγῶν ζώων, ἀνάπτυξις τῆς χωρικῆς πτηνοτροφίας, κατάλληλος δανειοδότησις διὰ τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τὴν καλὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων κλπ., ἐπιδιώκεται ἡ διάδοσις καὶ διατήρησις, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἐκλεκτῶν παραγωγικῶν ζώων μὲ ηὐξημένας ἀποδόσεις, ἡ βελτίωσις τῶν συνθηκῶν διατηρήσεως καὶ διατροφῆς τῶν ζώων τούτων καὶ ἡ ἀξιοποίησις καὶ καλὴ διάθεσις τῶν παραγομένων κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Αἱ καταβαλλόμεναι ὡς ἀνωτέρω προσπάθειαι καλύπτουν ὅλα τὰ διαμερίσματα καὶ περιφερείας τῆς χώρας, ἄνευ ἐξαιρέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐπὶ τῶν ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ὑπ’ ἀριθ. 847 ἐρώτησις, ὡς καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου κατατεθεῖσα ἀπὸ 17.11.59 ἀναφορὰ τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βασιλικῶν Θεσσαλονίκης, δι’ ἧς ᾐττήσαντο τὴν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἀναστολὴν διώξεως τῶν ὀφειλετῶν παραγωγῶν τῆς ἄνω Κοινότητος κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην, ἐκτὸς τῆς σιτοκαλλιεργείας, ἥτις ὑπέστη ζημίας ἐκ τῆς ἀνομβρίας κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, αἱ λοιπαὶ καλλιέργειαι εἰς ἃς ἀσχολοῦνται οἱ παραγωγοί, ἀπέδωκαν ἱκανοποιητικῶς. Αἱ καλλιέργειαι αὗται, ὡς εἶναι τοῦ βάμβακος καὶ κηπευτικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παραλλήλως πρὸς τὰ δημητριακὰ σημαντικὴν θέσιν μεταξὺ τῶν καλλιεργειῶν τῶν παραγωγῶν τούτων, ἀπέδωσαν εἰσοδήματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ κλονισθῇ ἡ οἰκονομία αὐτῶν, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐκπροσωποῦντες τὸν συνεταιρισμόν. Πιεστικὰ μέτρα, ἤτοι κοινοποίησις ἐπιταγῶν καὶ προληπτικὴ κατάσχεσις τῆς παραγωγῆς βάμβακος, ἐλήφθησαν μόνον ἐναντίον λίαν κακοπίστων πιστούχων καὶ τοῦτο, πρὸς ἀποφυγὴν λάθρα διαθέσεως τῆς παραγωγῆς των. Αἱ γενόμεναι κατασχέσεις, ἐν τέλει, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν, διότι ἅπαντες ἔσπευσαν νὰ τακτοποιήσουν ἔστω καὶ μερικῶς τὰς ὀφειλάς των, πλὴν ἑνός, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη χωρὶς νὰ ἐκτελεσθῇ ἔνταλμα προσωποκρατήσεως, διότι τὸ χορηγηθὲν αὐτῷ ἐκ δραχ. 10.000 δάνειον διὰ γεώτρησιν ἐχρησιμοποιήθη παρ’ αὐτοῦ δι’ ἀνέγερσιν οἰκίας. Πέραν τούτου, τὸ οἰκεῖον ὑποκατάστημα τῆς ΑΤΕ, διὰ νὰ διευκολύνῃ τοὺς παραγωγοὺς βάμβακος εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐσοδείας των μέσῳ τῆς συγκεντρώσεως καὶ πρὸς ἀποφυγὴν πωλήσεως αὐτῆς εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἐδέχθη νὰ ἀφίσῃ εἰς χεῖρας των οἱονδήποτε ποσὸν ἐχρειάζετο διὰ τὴν κάλυψιν τῶν βιοτικῶν των ἀναγκῶν, καίτοι δὲν θὰ ἐξωφλοῦντο αἱ ἀντίστοιχοι ὀφειλαί των. Τέλος, οἱ ἀδυνατοῦντες νὰ καταβάλλουν τὰς ὀφειλάς των κατὰ τὴν παροῦσαν ἐποχήν, θὰ τακτοποιήσουν ταύτας ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς προσεχοῦς περιόδου. Ἐπίσης, τὸ οἰκεῖον ὑποκατάστημα ἐνίσχυσε τοὺς παραγωγοὺς τούτους διὰ σιτοσπόρου, εἰς ὅσους ἐδικαιοῦντο, ὡς καὶ διὰ λιπασμάτων, περιπτώσεών τινων, καθ’ ἃς οἱ παραγωγοὶ δὲν καλλιεργοῦν τοὺς ἀγρούς των οἱ ἴδιοι ἢ καθυστεροῦν ἀπὸ μακροῦ τὰ δάνειά των ἀδικαιολογήτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου ὑπ’ ἀριθ. 868 ἐρώτησις περὶ παροχῆς διευκολύνσεων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τοῦ Δήμου Ἐχίνου Ξηρομέρου τοὺς πωλήσαντας τὰ καπνά των εἰς χαμηλὰς τιμὰς κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι βάσει τῆς παγίως τηρουμένης τακτικῆς ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παρέχονται διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἀντιμετωπίζοντας πραγματικὴν ἀδυναμίαν νὰ ἐξοφλήσωσι τὰ χρέη των, ὥστε αὕτη νὰ γίνηται τμηματικῶς ἤτοι εἰς πλείονας τῆς μιᾶς χρονικὰς περιόδους, τὰ δὲ εἰσπραττόμενα ποσὰ νὰ εὑρίσκωνται πάντοτε ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτῶν. Αἱ ἀνωτέρω διευκολύνσεις παρέχονται εἰς τοὺς πληγέντας παραγωγοὺς τοῦ Δήμου Ἐχίνου μετὰ προηγουμένην ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα ὑπ’ ἀριθ. 971 ἐρώτησις, δι’ ἧς προτείνεται ἡ λῆψις ὡρισμένων μέτρων ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς πεδινῆς Χαλκιδικῆς παρὰ τῆς ΑΤΕ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: α) Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει προτεινόμενον περὶ ἀτόκου ἀναστολῆς τῶν πάσης φύσεως πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν τῶν ἀνωτέρω ἐπὶ τριετίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τοῦ καταστατικοῦ νόμου τῆς ΑΤΕ. Πάντως καὶ οὐσιαστικὴ ἀναγκαιότης δὲν ὑφίσταται λήψεως τοιούτου μέτρου, καθ’ ὅσον ἡ ΑΤΕ κατὰ παγίαν τακτικὴν ἐφαρμοζομένην ὑπὸ ταύτης, εἰς τοὺς εὑρισκομένους εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν των παραγωγούς, ὀφειλομένων εἰς ζημίας ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἀσθενείας κλπ. αἰτίας, ἀναμένει σιωπηρῶς τὴν τακτοποίησιν τῶν ὀφειλῶν των ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἑπομένων περιόδων, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνῃ ταύτας διὰ τόκου ὑπερημερίας. β) Ὡς πρὸς τὸ προκείμενον αἴτημα, περὶ χορηγήσεως καλλιεργητικῶν δανείων καὶ λιπασμάτων, σημειοῦμεν, ὅτι ἡ ΑΤΕ κατὰ τὰ παγίως ἰσχύοντα παρ’ αὐτῇ, ἐνισχύει πάντα παραγωγὸν ὅστις προτίθεται ἀποδεδειγμένως νὰ προβῇ εἰς καλλιέργειαν ἢ ἄλλας ἐργατικὰς ἐκμεταλλεύσεις διὰ τῶν προβλεπομένων βραχυπροθέσμων πιστώσεων, εἰς μετρητά, λιπάσματα, φάρμακα κλπ. Ἐξαίρεσις ἀπὸ τῶν ἀνωτέρω γίνεται διὰ τοὺς κακοπίστους παραγωγοὺς τοὺς καθυστεροῦντας ἀδικαιολογήτως τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν των πέραν τῆς μιᾶς περιόδου καὶ ἐσκεμμένως ἀποφεύγοντας ἔστω καὶ τὴν μερικὴν τακτοποίησιν αὐτῶν, καὶ γ) Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τῆς ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν διὰ μεσοπροθέσμων δανείων, σημειοῦμεν, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ΑΤΕ εἰς οὐδένα παραγωγὸν ἀρνεῖται τὴν ἐνίσχυσιν διὰ μεσοπροθέσμων δανείων, ἀρκεῖ νὰ ὑφίστανται αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις καὶ ἐφ’ ὅσον ἐννοεῖται ταῦτα ἀποσκοποῦν εἰς τὴν παραγωγὴν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας τοῦ παραγωγοῦ διὰ τῆς βελτιώσεως τῶν ἐν γένει ἐκμεταλλεύσεων αὐτοῦ καὶ οὐχὶ εἰς τὴν κάλυψιν ἄλλης μορφῆς οἰκογενειακῶν αὐτοῦ ἀναγκῶν. Πλέον τούτων, γνωρίζομεν, ὅτι ἐχορηγήθη εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς ὡς ἄνω περιφερείας πρόσθετον καλλιεργητικὸν δάνειον ἐκ δρχ. 50 κατὰ στρέμμα, τὸ ὁποῖον πάντως δὲν ἠδύνατο νὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1500 κατὰ συνεταῖρον. Ἐν συνεχείᾳ τῶν ἀνωτέρω ἐχορηγήθησαν εἰς τοὺς ἰδίους δρχ. 500 κατὰ οἰκογένειαν διὰ τὴν ἀγορὰν σίτου ἢ ἀλεύρων διατροφῆς καὶ εἰς τοὺς μὴ χρησιμοποίησαντας τὴν ἀρχικὴν ἐνίσχυσιν συνεταίρους ἐνεκρίθη, ὅπως ἡ ἐκ 500 δρχ. ἐνίσχυσις αὐξηθῇ μέχρι δρχ. 1200 κατὰ οἰκογένειαν διὰ τὴν προμήθειαν εἰδῶν διατροφῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4001)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1452)60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χανίων κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου περὶ ἀποδόσεως εἰς τὴν καλλιέργειαν χερσοδασικῶν ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καταρτισθέντος πρὸς τοῦτο σχετικοῦ νομοσχεδίου, ρυθμίζοντος τὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων, παραλλήλως διὰ σχετικῆς ἡμετέρας ἀποφάσεως ἀνετέθη εἰς συσταθείσας κατὰ νόμον εἰδικὰς ἐπιτροπάς, ἡ ἔρευνα τῶν καταλλήλων πρὸς καλλιέργειαν χερσοδασικῶν ἐκτάσεων, ἡ ἐργασία τῶν ὁποίων εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη. Ἐπὶ τῆς συνημμένης τῷ ὡς ἄνω ἐγγράφῳ ὑμῶν ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς τὸ παρὸν ἡ ἐκτέλεσις ἔργων δασοτεχνικῆς διευθετήσεως πραγματοποιεῖται κατ’ ἔτος εἰς τὴν ἄνω λεκάνην Ἀράχθου, εἰς ἣν δὲν ἐμπίπτει ἡ περιοχὴ Χοσέψεως. Ἀντιμετωπίζεται ἐν τούτοις ἡ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ δυνατοῦ ἐν ὄψει τῶν διαθεσίμων πιστώσεων, ἐπεκτάσεως ἐνδεχομένως κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος τῶν ἐργασιῶν καὶ εἰς τὸ μέσον Ἀράχθου, ἔνθα αἱ κοινοτικαὶ περιοχαὶ Δροσοπηγῆς καὶ Χοσέψεως Ἄρτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Ι. Δραγονέτη ὑπ’ ἀριθ. 1156 ἐρώτησις περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς ἀκτήμονας πρόσφυγας Θηβῶν διὰ τὴν ἀγορὰν καπναγρῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀκτημόνων καπνοκαλλιεργητῶν τῆς περιφερείας Θηβῶν, ἔχει ἀπασχολήσει σοβαρῶς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ, ἰδίᾳ κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον. Οὕτω εὐθὺς ὡς ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΑΤΕ πιστώσεις πρὸς ἐνίσχυσιν ἀκτημόνων καὶ ἡμιακτημόνων δι’ ἀγορὰν ἀγρῶν, ἐνεκρίθησαν ὑπὲρ τοῦ Ὑποκαταστήματος ΑΤΕ Θηβῶν, ἀξιόλογα ποσὰ πιστώσεων διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰδικῶς εἰς τὰ μέλη τῶν Καπνικῶν Συν)σμῶν Προσφύγων ἀκτημόνων Θηβῶν. Συγκεκριμένως κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἐνεκρίθησαν διὰ τὴν ἀνωτέρω αἰτίαν δρχ. 500.000 κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1959 δρχ. 390.000. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διετέθησαν πρὸς τὸ παρὸν δρχ. 60.000 ἀντιμετωπίζεται δὲ ἡ ἔγκρισις καὶ συμπληρωματικῆς πιστώσεως. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τῆς δι’ ἐνισχύσεως τῆς ΑΤΕ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀνωτέρω, λόγῳ ἀφ’ ἑνὸς τῆς μὴ προσφορᾶς πρὸς πώλησιν σημαντικῶν ἐκτάσεων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τῆς ἀνάγκης ὅπως ἐνισχυθῇ τὸ συντομώτερον μείζων ἀριθμὸς ἐκ τούτων διὰ τὴν ἀγορὰν παρ’ ἑκάστης οἰκογενείας μιᾶς κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ὑπολογισίμου ἐκτάσεως, καθωρίσθη ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅριον ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἐξαγορὰν 10 στρεμμάτων. Καὶ μὲ τὸ ὅριον ὅμως τοῦτο δὲν κατωρθώθη ν’ ἀπορροφηθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των αἱ ὡς ἄνω ἐγκριθεῖσαι πιστώσεις κυρίως λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἐξεύρεσις ἐν τῇ περιφερείᾳ καταλλήλων καπναγρῶν πρὸς ἀγοράν, παρουσιάζει δυσκολίας. Αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διὰ δανείου ἀγορασθησομένων στρεμμάτων ἄνω τῶν 10 κατὰ οἰκογένειαν δὲν κρίνεται ἐνδεδειγμένη, ἐπὶ τοῦ παρόντος τόσον, διότι τοῦτο θὰ συνετέλει εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν πρὸς πώλησιν κτημάτων εἰς βάρος τῶν ἀγοραστῶν, ὅσον καὶ διότι θὰ περιώριζε σημαντικῶς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐνισχυτέων προσώπων εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν πωλουμένων ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι σκοπιμώτερον νὰ διατεθοῦν κατὰ πρῶτον εἰς μείζονα ἀριθὸν ἀκτημόνων, πρὸς ἀποκατάστασιν παρὰ τούτων ἔστω καὶ μικροτέρας ἐκτάσεως τῆς συνολικῆς καλλιεργουμένης ἤδη διὰ καπνοῦ, μὴ ἀποκλειομένης ἄλλωστε τῆς ἀποκτήσεως σὺν τῷ χρόνῳ καὶ τῆς ὑπολοίπου ἐκτάσεως ἐντὸς τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καθορισθέντων ὁρίων. Πέραν τούτων δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ πρὸς πώλησιν ἀγροὶ δὲν ἀποτελοῦν ἑνιαῖα μεγάλα κτήματα εὑρισκόμενα εἰς τὴν ἰδίαν θέσιν, ἀλλὰ εἶναι τεμάχια εὑρισκόμενα εἰς διαφόρους τοποθεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ δανείων μὲ μικρὸν τόκον γνωρίζομεν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀπεφασίσθη ἡ χορήγησις τοιούτων μὲ ἐπιτόκιον 2%. Μὲ τὸ ἐπιτόκιον τοῦτο καὶ μὲ ποσὸν δανείου δραχμ. 2.200 κατὰ στρέμμα ὅση εἶναι δηλαδὴ ἡ μέση τιμὴ πωλήσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων καὶ μὲ διάρκειαν ἐξοφλήσεων 10 ἔτη, τὸ ἐτήσιον τοκοχρεωλύσιον ἀνέρχεται εἰς δραχμ. 222 ἤτοι πολὺ κατώτερον τοῦ ἐκ δραχμ. 300–350 ἤδη καταβαλλομένου ἐτησίου μισθώματος κατὰ στρέμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4007)3202)19.3.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος στεγάσεως τῶν ἀστέγων κατοίκων τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐκ τοῦ πολέμου, συμμοριτισμοῦ, πλημμυρῶν, σεισμῶν κλπ. ἐπελθοῦσαι καταστροφαὶ εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς χώρας, ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν εἰς ἀκατάλληλα στέγαστρα διαβιουσῶν οἰκογενειῶν, συνιστῶσι τὸ στεγαστικὸν τῆς χώρας πρόβλημα, ὅπερ εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε νὰ καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἄμεσος καὶ ταὐτόχρονος ἀντιμετώπισίς του. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀνωτέρω, προβαίνει εἰς τὴν σταδιακὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐν λόγῳ προβλήματος ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3985)3180)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. βιβλ. ἐρωτήσεων 1436, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη κλπ. σχετικῶς μὲ τὸν κατολισθαίνοντα Οἰκισμὸν Κορακάδων τῆς Κοινότητος Βασιλατίνων Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐνεκρίθη ἤδη ἡ μεταφορὰ καὶ ἀνοικοδόμησις τοῦ ἐν λόγῳ ἀγροτικοῦ οἰκισμοῦ εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ γεωλόγου καὶ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς προταθεῖσαν νέαν θέσιν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Πετρητῆ», διετάχθη δὲ ἡ Νομαρχία Κερκύρας, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4005)3200)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1456 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Μπενᾶ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν συνέστησεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας, ὅπως προβῇ εἰς τὴν διακοπὴν τῶν λαθραίων συνδέσεων τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων τῶν ἑκατέρωθεν οἰκιῶν, ὡς ἄρσιν τοῦ αἰτίου τοῦ προκαλοῦντος τὴν ἀνθυγιεινὴν ἑστίαν τῆς τάφρου, ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἐνήργησε παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον διήνοιξε μικρὸν ἀβαθῆ αὔλακα ἐντὸς τῆς τάφρου πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ροῆς τῶν ἐν αὐτῷ ὑδάτων καὶ ὑπεσχέθη τὴν μελλοντικὴν διὰ συνεργείων τοῦ Ο.Α.Λ.Α. κατασκευὴν δικτύου ἀποχετεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2530) 2047)22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὰς παρὰ τὸν λιμένα Καρλοβασίου ἐστεγασμένας ἐντὸς παραπηγμάτων ἕνδεκα (11) προσφυγικὰς καὶ γηγενεῖς οἰκογενείας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 2325 διεκπ. 1801)16.2.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως–Θεσσαλονίκης αἰτηθεῖσαν παραχώρησιν γηπέδου ἀνήκοντος κατὰ κυριότητα εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑφ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία μελετᾷ εἰσέτι τὸ θέμα τοῦτο, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰς οἰκοπεδικὰς ἐκτάσεις ἀνάγκας της, ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς προαναφερθείσης Κοινότητος, διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐκεῖ διαβιούντων ἀναποκαταστάτων εἰσέτι προσφύγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3515)11.3.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1387)60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπηγορεύθη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν ἡ ἐνεργουμένη λάθρα ἄρδευσις κτήματος διὰ τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων τοῦ διασχίζοντος τὸν Συνοικισμὸν Λιούμα Κάτω Αἰγάλεω χειμάρρου, ἐζητήθη δὲ ἡ ποινικὴ δίωξις τῶν μισθωτῶν τοῦ ὑπ’ ὄψιν κτήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀποχετεύσεως τοῦ χειμάρρου διὰ κλειστοῦ ἀγωγοῦ, γνωρίζομεν, ὅτι ἁρμόδιος τυγχάνει ὁ Ὀργανισμὸς Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, ὅστις ἐποπτεύεται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου ὑπ’ ἀριθ. 1171)8.2.1960 ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν καλλιέργειαν ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ τῆς ποικιλίας «ΤΣΕΜΠΕΛΙ» Νο 32 διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2102)11.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954, σημαντικαὶ ποσότητες σπόρου τῆς ἀνωτέρω ποικιλίας ἀνερχόμεναι εἰς ἑκαντοντάδας χιλιόγραμμα χορηγοῦνται κατ’ ἔτος δωρεὰν εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ καλλιεργήσουν ταύτην παραγωγοὺς, ἐνῷ παραλλήλως ἐνεργοῦνται κατ’ ἔτος ὑπὸ τοῦ Καπνικοῦ Σταθμοῦ Ἀγρινίου ἀποδεικτικαὶ καλλιέργειαι εἰς διάφορα χωρία μὲ φυτὰ παραγόμενα εἰς τὸν Σταθμόν. 2. Κατέστη ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εὐρέως γνωστὴ ἡ ἐν λόγῳ ποικιλία τόσον εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Καπνοβιομηχανίας, ὅσον καὶ εἰς τοὺς κυριωτέρους ἐξαγωγεῖς καπνεμπόρους, τοὺς ὁποίους καὶ βοηθεῖ κατὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ προϊόντος διὰ χημικῶν ἀναλύσεων εἰς τὰ ἐργαστήρια τοῦ Ἰνστιτούτου. 3. Ἡ ὕπαρξις τῆς ἀξιολόγου ταύτης ποικιλίας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν καπνοπαραγωγὴν ἐπανειλημμένως προεβλήθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τῆς ἀποστολῆς δειγμάτων εἰς ξένας Καπνοβιομηχανίας καὶ Ἐπιστημονικὰ Ἐργαστήρια ὡς καὶ δι’ εἰδικῶν ἀνακοινώσεων, γενομένων ὑπὸ ἐπιστημόνων τοῦ Καπνολογικοῦ Ἰνστιτούτου εἰς τὰ Διεθνῆ Καπνικὰ Συνέδρια τῶν Παρισίων (1955) καὶ τῶν Βρυξελλῶν (1958) καὶ δημοσιευθεισῶν εἰς Πρακτικὰ τῶν συνεδρίων τούτων. 4. Ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐθν. Ὀργαν. Καπνοῦ ὅπως προβῇ κατὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1960 μέσῳ τοῦ ἐν Ἀγρινίῳ Καπνικοῦ Σταθμοῦ αὐτοῦ καὶ τῇ συνεργασίᾳ εὐαρίθμων καπνοπαραγωγῶν τῶν περιφερειῶν Μεσσολογγίου καὶ Τριχωνίδος εἰς καλλιέργειαν 250–300 στρεμμάτων διὰ τῆς ἐν λόγῳ ποικιλίας. Τὸ προϊὸν τῆς ὡς ἄνω καλλιεργείας, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ εἰς 25–35.000 χ)μα ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀγοράσῃ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ὁ ΕΟΚ βάσει μέσης τιμῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν ἑκάστου τῆς διετίας 1958–59 ἐπηυξημένης κατὰ 2 δραχμ. τὸ χιλ)μον. Ἑπομένως κᾶθε δυνατὴ ἐνέργεια ἔχει γίνει τόσον πρὸς τὴν πλευρὰν τῶν παραγωγῶν ὅσον καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τῶν ἀγοραστῶν. Ἐὰν παρὰ ταῦτα ἡ παραγωγὴ τῆς ποικιλίας δὲν ἔχῃ ἀναπτυχθῆ ἱκανοποιητικῶς τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς τοιαύτης παραγωγῆς παρουσιάζει ὡρισμένα ἀσθενῆ σημεῖα τὰ κυριώτερα τῶν ὁποίων εἶναι τὰ ἑξῆς: α) Ὁ χαρακτὴρ «πτωχὸς εἰς νικοτίνην τῆς ποικιλίας, δὲν εἶναι σταθερὸς ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὰς καλ)κὰς καὶ τὰς κλιματολογικὰς συνθήκας ἑκάστης ἐσοδείας» εἰς τρόπον ὥστε ἐκ τῆς παραγωγῆς ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ καλλιεργητοῦ ἄλλα μὲν «χέρια» νὰ παρουσιάζουν περιεκτικότητα νικοτίνης μικροτέραν τοῦ 1 τοῖς χιλίοις, ἄλλα δὲ περιεκτικότητα ὑψηλὴν καὶ μέχρι 10 τοῖς χιλίοις. β) Παρὰ τὰς συνεχεῖς συστάσεις τοῦ ΕΟΚ οἱ παραγωγοὶ ἀναμιγνύουν συχνὰ τὸν χορηγούμενον ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας σπόρον τῆς ποικιλίας «ΤΣΕΜΠΕΛΙ 32» μὲ ἰδικόν των σπόρον ἢ μὲ καπνόφυτα ἄλλων ποικιλιῶν μὲ τὴν ἐλπίδα ἀποκτήσεως ηὐξημένων στρεμματικῶν ἀποδόσεων ἢ καὶ ἐξ ἀνωτέρας βίας (καταστροφὴ τῶν σπορείων των ἀπὸ θεομηνίας ἀσθενείας κλπ.). γ) Οἱ περισσότεροι ἀγορασταὶ δίδουν κατὰ τὰς ἀγοράς των μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς τοὺς ἐμπορικοὺς χαρακτῆρας τοῦ ἀγοραζομένου καπνοῦ (χρῶμα, στιλπνότητα, πάχος, ἐλαστικότητα, ποσοστὸν μαξουλίου κλπ.) εἰς τοὺς ὁποίους χαρακτῆρας ἡ ποικιλία «ΤΣΕΜΠΕΛΙ 32» ἐνίοτε ὑστερεῖ, μικροτέρα δὲ ἢ οὐδεμίαν σημασίαν δίδουν εἰς τοὺς καπνιστικοὺς χαρακτῆρας εἰς τοὺς ὁποίους ἡ ποικιλία αὕτη ἀναμφισβητήτως ὑπερτερεῖ τῶν λοιπῶν. Τοιουτοτρόπως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγοραστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ προϊὸν πτωχὸν εἰς νικοτίνην εἶναι περιωρισμένος, τοῦτο δὲ φυσικὰ ἐπηρεάζει τὰς διαθέσεις τῶν καλλιεργητῶν. δ) Ἡ ποικιλία «ΤΣΕΜΠΕΛΙ 32» δὲν διακρίνεται σαφῶς ἀπὸ τὴν κοινὴν ποικιλίαν «ΤΣΕΜΠΕΛΙ», οὔτε εἰς μορφολογικοὺς χαρακτῆρας τῶν φυτῶν, οὔτε εἰς τοὺς ἐμπορικοὺς χαρακτῆρας τοῦ προϊόντος ἐπηρεαζομένους ἄλλως τε καὶ ἀπὸ τὰς διαφόρους καλλιεργητικὰς συνθήκας, τοῦτο δὲ καθιστᾷ ἀδύνατον τόσον τὸν ἔλεγχον τῶν καλλιεργειῶν ὅσον καὶ τὴν διάκρισιν τοῦ προϊόντος ἐκ μέρους τῶν ἀγοραστῶν, ἐὰν δὲν γίνῃ χημικὴ ἀνάλυσις τῶν ξηρῶν φύλλων. Ἡ ἰδιομορφία δὲ αὕτη τῆς ποικιλίας ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν προσκόπτει ἡ ἀνάπτυξις τῆς παραγωγῆς της. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον συνιστῶμεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ποικιλίαν ταύτην ἀγοραστὰς νὰ πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸν αὐτόθι Καπνικὸν Σταθμὸν τὰ ὀνόματα τῶν παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάβει σπόρον τῆς ποικιλίας χωρὶς ὅμως καὶ τοῦτο νὰ ἐξασφαλίζῃ ἀπολύτως τὴν γνησιότητα τοῦ παραχθέντος προϊόντος διὰ τοὺς προεκτεθέντας λόγους. 3) Τὸ προϊὸν τῆς ποικιλίας λόγω τῆς πτωχότητός του εἰς νικοτίνην ἐνδιαφέρει κυρίως τὰς Καπνοβιομηχανίας τοῦ ἐξωτερικοῦ αἱ ὁποῖαι ὅμως ὡς γνωστὸν δὲν δύνανται νὰ παρακολουθήσουν εἰς τὰς τιμὰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τῆς περιοχῆς Ἀγρινίου στρεφόμεναι διὰ τοῦτο πρὸς καπνὰ ἄλλων περιοχῶν τῆς χώρας μὲ μικρὰν σχετικῶς περιεκτικότητα νικοτίνης (5–10 τοῖς χιλίοις), ἀλλὰ εὐθηνότερα. Δέον ἄλλως τε νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὸν διεξαγόμενον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀγῶνα κατὰ τοῦ καπνίσματος διὰ λόγους ὑγείας ἡ νικοτίνη δὲν ἐθεωρήθη μέχρι τοῦδε ὡς καρκινογόνος παράγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4031)3227)19.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπὸ ἡμερομηνίαν, 18 Μαρτίου ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν σταφίδων καὶ προστασίαν τῶν παραγωγῶν. Ἐν συνεχείᾳ, ἐφ’ ὅσον ἤθελε κριθῇ ἀναγκαῖον θὰ ληφθοῦν ἐπιπρόσθετα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

IVʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Κωνσταντάρα, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν ὑπ’ ἀριθ. 4453)30.3.1960 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 24.3.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52381)11701)10.11.59 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, καθωρίσθησαν αἱ ὧραι ἐργασίας τῆς ἰχθυοσκάλας Πειραιῶς. 2. Τὴν ὡς ἄνω ἀπόφασιν ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κεντρικοῦ Λιμεναρχείου Πειραιῶς ἐφήρμοζε μέχρις ὅτου ἐξεδόθη ἀνασταλτικὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἰς ὃ προσέφυγον οἱ ἐνδιαφερόμενοι. 3. Κατὰ συνέπειαν μέχρις ἐκδόσεως τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ ὡραρίου λειτουργίας τῆς ἰχθυοσκάλας Πειραιῶς, τὸ ἡμέτερον, τοὐλάχιστον Ὑπουργεῖον, οὐδὲν δύναται νὰ πράξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐμπίπτοντος ἄλλως τε εἰς τὴν ἄμεσον ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4032)19.3.1960 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Εἶναι ἀληθές, ὅτι αἱ Τουρκικαὶ Ἀρχαὶ ἐφαρμόζουν κατὰ τὴν χορήγησιν συναλλάγματος πρὸς τοὺς ταξιδεύοντας περιοριστικὰ μέτρα, παρεμποδίζοντα ἐν τῇ πράξει τὴν χρησιμοποίησιν πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας παρὰ τῶν ἐκ Τουρκίας ἀναχωρούντων ταξιδιωτῶν. 2) Τὰ μέτρα ταῦτα ἐπιδροῦν δυσμενῶς ἐπὶ τῶν πλοίων ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ὡς καὶ ἐπὶ πάντων τῶν μὴ Τουρκικῶν πλοίων. 3) Ἡ οὕτω δημιουργουμένη κατάστασις ἀπετέλεσε κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἰδίᾳ προσφάτως ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας ἐξετάσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ναυτιλιακῶν Μεταφορῶν τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ. οὗτινος ἡ Τουρκία εἶναι μέλος τῇ ἐνεργῷ συμμετοχῇ τοῦ παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ἕλληνος ἀντιπροσώπου. 4) Τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰσέτι ἐν ἐξελίξει παρὰ τῷ Ο.Ε. Ο.Σ. δι’ ὃ καὶ δὲν εἶναι δυνατή, οὔτε σκόπιμος ἡ παροχὴ λεπτομερεστέρων σχετικῶν πληροφοριῶν κατὰ τὸν παρόντα χρόνον. 5) Παραλλήλως πρὸς τὴν ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ. Ἑλληνικὴν προσπάθειαν συνεχίζεται καταβαλλομένη διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ πᾶσα προσπάθεια πρὸς μεταβολὴν τῆς τουρκικῆς στάσεως ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου. 6) Ἐὰν ἡ μέσῳ τοῦ ΟΕΟΣ προσπάθεια καὶ ἡ ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὴν Τουρκικὴν Κυβέρνησιν ἐνέργεια δὲν τελεσφορήσουν τὸ θέμα θὰ τύχῃ ἐπανεκτιμήσεως πρὸς προσδιορισμὸν τῶν μέσων δι’ ὧν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ προστασία τῶν Ἑλληνικῶν ναυτιλιακῶν συμφερόντων ἐν ὄψει πάντοτε καὶ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ 4417 διεκπ. 3604 ἀπὸ 30.3.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: 1. Ἡ λῆψις τοῦ Νομοθετικοῦ μέτρου τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου μόνον τοῦ Ν. Δ)τος 3285)55 δι’ οὗ θεσπίζεται ὁ ὑπολογισμὸς κατὰ τὰ ⅔ τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ὑπηγορεύθη ἐκ τῆς ἀνάγκης προστασίας τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπὸ ξένας σημαίας Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας πλοίων ηὐξάνετο ἁλματωδῶς καὶ καθίστατο προβληματικὴ ἡ ἐπάνδρωσις διὰ προσοντούχων ναυτικῶν τῶν ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοίων, λόγῳ προτιμήσεως τῶν ναυτικῶν μας, συντελούσης καὶ τῆς κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἐντατικῆς κινήσεως τῆς Ναυτιλίας, τῶν πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ἅτινα κατέβαλλον ηὐξημένας ἀποδοχάς. 2. Παραλλήλως, διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 3539)56 κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς ἀνωτέρω μνημονευομένης διατάξεως, ἐλήφθη καὶ τὸ μέτρον ὑπολογισμοῦ εἰς τὸ ἀκέραιον τῆς παρ’ Ἑλλήνων ναυτικῶν διανυομένης θαλασσίας ὑπηρεσίας ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ὧν τὰ πληρώματα ἤθελον συλλογικῶς ἀσφαλισθῆ παρὰ τῶν πλοιοκτητῶν των παρὰ τῷ Ν.Α.Τ. καὶ τοῖς λοιποῖς Ταμείοις καὶ τοῦτο ἐπὶ σκοπῷ, ὅπως διευκολυνθῇ καὶ ἐπιταχυνθῇ ἡ παρὰ τῶν Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν κοινωνικὴ ἀσφάλισις, τῶν εἰς τὰ πλοῖα των ἐργαζομένων Ἑλλήνων ναυτικῶν, εἰς τὰ δι’ αὐτοὺς παλαιόθεν λειτουργοῦντα ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα. 3. Κατὰ συνέπειαν τὰ ληφθέντα ὡς ἀνωτέρω, δύο νομοθετικὰ μέτρα ἀπέβλεπον, τὸ μὲν εἰς τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων ἀπὸ ἀπόψεως εὐχεροῦς ἐπανδρώσεως αὐτῶν διὰ καταλλήλων ναυτικῶν, τὸ δὲ εἰς τὴν ὑποβοήθησιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα, τῶν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας, ὑπηρετούντων Ἑλλήνων ναυτικῶν. 4. Δεδομένου νῦν, ὅτι διὰ τῶν ληφθέντων κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας μεγάλος ἀριθμὸς πλοίων Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας ὑπὸ ξένην σημαίαν, ὕψωσε τὴν Ἐθνικὴν σημαίαν, τὰ πλεῖστα δὲ ἐκ τῶν ἀπομενόντων ὑπὸ ξένην σημαίαν Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας πλοῖα, ἔχουν ἀσφαλίσει τὰ πληρώματά των μετὰ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, μικροῦ μόνον ἀριθμοῦ πλοίων παραμένοντος ἐκτὸς τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς Ὑπηρεσίας τῶν ἐπὶ τῶν πλοίων τούτων ὑπηρετούντων ναυτικῶν εἰς τὰ ⅔ εἶναι ἄνευ ἀξίας. 5. Διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς τοῦτον συνετάξαμεν σχέδιον νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ κατάργησις τῆς διατάξεως τοῦ νόμου 3285)1955 καὶ ἐξασφαλίζεται οὕτω ὁ ὑπολογισμὸς τῆς ὑπηρεσίας τῶν ναυτικῶν εἰς τὸ ἀκέραιον, εἴτε οὗτοι ὑπηρετῶσιν ἐπὶ Ἑλληνικῶν πλοίων, εἴτε ὑπηρετῶσιν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν ἠσφαλισμένων ἢ μὴ εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον μετὰ τὴν διεκπεραίωσιν τῶν σχετικῶν διατυπώσεων θέλει κατατεθῆ ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ καταρτιζομένου ἤδη σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ διέποντος τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον Ν. 3170)1955» ἐπιδιώκεται ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις θεμάτων χαρακτηριζομένων ὡς ἐπειγούσης φύσεως, ὧν ἡ παρατεινομένη ἐκκρεμότης δημιουργεῖ συνεχῶς ἐν τῷ ἱδρύματι ἀνωμαλίας παρακωλύουσα οὕτω τὴν κανονικὴν καὶ εὔρυθμον τούτου λειτουργίαν. Τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων ναυτικῶν, ἀπασχολεῖ σοβαρῶς ἡμᾶς, ἡ δὲ ἀντιμετώπισίς του μελετᾶται ἤδη μετὰ περισσῆς συμπαθείας λυπούμεθα δέ, διότι ἡ ὅλη ὑφὴ τοῦ θέματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ παρέχεται δυνατότης ἐπιλύσεώς του, ἐὰν δὲν προηγηθῇ οἰκονομικὴ μελέτη καὶ δὴ ἀναλογιστικὴ τοιαύτη. Πάντως ἐπειδὴ ἀναγνωρίζομεν τὰς ὅσας προσέφερε, κατὰ τὴν Ἰταλικὴν Κατοχὴν καὶ τὸν πόλεμον, ὑπηρεσίας, ἡ τάξις αὕτη τῶν Δωδεκανησίων ναυτικῶν, καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ ἡμῶν ὅπως ἐξευρεθῇ ἱκανοποιητικὴ ἐν προκειμένῳ λύσις, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10778)127)15.2.60 ἡμετέρας διαταγῆς, διετάξαμεν τὴν παρὰ τῶν Λιμ. Ἀρχῶν Δωδεκανήσου διενέργειαν ἀπογραφῆς τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ αὐτῶν διαμενόντων ὑπερηλίκων ναυτικῶν πρὸς διαπίστωσιν: α) Τοῦ ἀριθμοῦ τῶν οὕτω συνταξιοδοτηθησομένων καὶ β) τὴν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ στοιχείου τούτου ἐξακρίβωσιν τοῦ ὕψους τῆς ἀπαιτηθησομένης ἐν προκειμένῳ δαπάνης. Συνεπείᾳ τῶν προεκτεθέντων ἡ ἄμεσος τοῦ θέματος τούτου ἐπίλυσις, παρ’ ὅλον τὸ ἐπιδεικνυόμενον ἐκ μέρους ἡμῶν καὶ τῶν ὑπ’ ἐμὲ ὑπηρεσιῶν ζωηρὸν ἐνδιαφέρον, δὲν καθίσταται ἐφικτή, θ’ ἀποτελέσῃ δὲ τοῦτο κατ’ ἀνάγκην ἀντικείμενον ἰδίας μελέτης, ὁμοῦ μετ’ ἄλλων θεμάτων ἅτινα ἀνέκυψαν ἐκ τῆς τετραετοῦς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς προεξετέθη καταστατικοῦ τοῦ Ν.Α.Τ. νόμου (3170)55) διὰ τὴν ἑνιαίαν ρύθμισιν ἁπάντων τῶν ὑφισταμένων ἐν τῇ νομοθεσίᾳ αὐτοῦ κενῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Vʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Κατσίμπα. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 8493)29.1.60 ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὴν Γεν. Δ)σιν Δημοσίου Λογιστικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ κατόπιν τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ἀριθ. 29935)17.3.60 ἀπαντητικοῦ πρὸς ἡμᾶς ἐγγράφου τῆς ὡς ἄνω Γενικῆς Διευθύνσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Μὴ ὑπαρχούσης σχετικῆς διατάξεως νόμου, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ παραχώρησις ἐσόδων προκυπτόντων ἐκ τῆς ἐκμισθώσεως τοῦ ἰχθυοτροφείου «Ρούγα» εἰς τὸ εἰδικὸν Ταμεῖον Ὑδρεύσεως Παληάμπελην, πρὸς ἐνίσχυσιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα, Α. Τσιπώρη καὶ Ε. Ρήγα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 4454) 3611)30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1516 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀποψίλωσιν τῆς περιοχῆς τῆς δημιουργηθείσης τεχνητῆς λίμνης Μέγδοβα καὶ τῆς προσαπτομένης μομφῆς, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἐσιώπησεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου κατὰ τὴν δοθεῖσαν ἀπάντησιν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1217)13.2.1960 ἐρώτησιν αὐτῶν, πέμπομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113261)9940 ἀπὸ 29.12.59 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Γενικὴν Διεύθυνσιν Δασῶν, διὰ τοῦ ὁποίου δίδονται σχετικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν ἀποψίλωσιν τῆς περιοχῆς πρὶν καλυφθῇ αὕτη ὑπὸ τῶν ὑδάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ

«Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὴν σχηματισθεῖσαν διὰ τῶν ἔργων τοῦ Μέγδοβα τεχνητὴν λίμνην, ἧς τὰ ὕδατα συνεχῶς ἀνυψοῦνται, προτιθέμεθα νὰ ἐμπλουτίσωμεν δι’ ἰχθύων, προκειμένου νὰ δώσωμεν ἀπασχόλησιν διὰ τῆς ἐνεργείας ἁλιείας εἰς τοὺς περιοίκους ὧν τὰ κτήματα ἀπωλέσθησαν καὶ πρόσοδον ἀντισταθμίζουσαν ἔν τινι μέτρῳ τὴν ζημίαν ἐκ τῶν ἐνεργουμένων μέχρι τοῦδε ἄλλων καλλιεργειῶν. Ἐπειδὴ εἰς τὴν περιοχὴν ὑπάρχουσι καὶ δένδρα τὰ ὁποῖα ἐὰν παραμείνωσιν ἐντὸς τοῦ ὕδατος θὰ ἀποτελέσωσι μελλοντικῶς ἐμπόδιον εἰς τὴν ἁλιείαν, παρακαλοῦμεν ὅπως δώσητε ὁδηγίας διὰ τὴν βαθμιαίαν καὶ ἔγκαιρον ἀποψίλωσιν τῆς περιοχῆς ἥτις πρόκειται νὰ καλυφθῇ ὑπὸ ὑδάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1959 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ

VIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4154) 3328)22.3.1960 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1493 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενος ἀρχισχεδιαστὴς— ὑπάλληλος, δὲν δύναται νὰ προαχθῇ ἐκ τοῦ 5ου εἰς τὸν 4ον βαθμόν, ἐλλείψει νομοθετημένης θέσεως τοῦ βαθμοῦ τούτου. β) Ἡ ψήφισις νόμου ἐπιτρέποντος τὴν προαγωγὴν τούτου θὰ ἐπιφέρῃ σάλον καὶ ἀναταραχὴν εἰς τὰς τάξεις τῶν σχεδιαστῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, καθ’ ὅσον συμφώνως τῷ Ν. Δ. 2386)1953 ἄρθρον 6, «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους», οἱ σχεδιασταὶ γενικῶς δὲν προάγονται εἰς βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ 5ου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 793 ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὰ διατυπούμενα ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. Α. Π. 30659 ψηφίσματι τῆς διασκέψεως τῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ὀργανώσεων τῆς Χώρας αἰτήματα περὶ τροποποιήσεως τῶν κειμένων διατάξεων τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος καὶ δὴ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἔκπτωσιν ἀφορολογήτου ὁρίου συντηρήσεως, τὴν ἰσχύουσαν φορολογικὴν κλίμακα καὶ τὴν προείσπραξιν τοῦ φόρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων κατὰ τὰ ἔτη 1957, 1958 καὶ 1959 μέτρων, δι’ ὧν περιωρίσθησαν οἱ φορολογικοὶ συντελεσταί, ἡ προείσπραξις τοῦ φόρου κλπ. δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τῶν διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου προβαλλομένων αἰτημάτων. Ἡ λῆψις περαιτέρω ἀνακουφιστικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν φορολογουμένων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς ἐν τῷ μέλλοντι βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν ἐφαρμογῆς τῆς φορολογίας ταύτης καὶ τῆς ἐν γένει ἐξελίξεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VIIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2811)2241)25.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1291)23.2.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τὰς ἐργασίας ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Νικαίας, ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1959 δραχμαὶ 500.000, προβλέπεται δὲ ἡ χρηματοδότησίς του καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως γυμνασιακῶν κτιρίων εἰς Κορυδαλλόν, Δραπετσῶνα καὶ Κερατσίνιον, ἤδη, δι’ ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τοὺς ὡς ἄνω Δήμους ἐζητήσαμεν ὅπως παραχωρήσωσι κατάλληλα γήπεδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3771)3042)16.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1412 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Παιδείας μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς 1.700 νέων δημοδιδασκάλων ἐβελτιώθη σημαντικῶς ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε κατάστασις τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς Δημοτικῶν Σχολείων, ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἓν σχολεῖον εἰς τὴν χώραν ἔχον μέσον ὅρον ἐξετασθέντων μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἀνώτερον τῶν 60 κατὰ διδάσκαλον. Κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν θέσεων τούτων ἐπροτιμήθησαν τὰ σχολεῖα τὰ ἔχοντα μεγαλυτέραν ἀναλογίαν ἀριθμοῦ μαθητῶν κατὰ διδάσκαλον. Ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων τοῦ μονοδασκάλου Δημ. Σχολείου Παληάγιαννη–Μελισσίων ὅπερ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν εἶχε μέσον ὅρον ἐξετασθέντων μαθητῶν 56, κατὰ τὰ τελευταῖα δὲ ἔτη παρουσιάζει ἀπότομον αὔξησιν φοιτώντων μαθητῶν θέλει πραγματοποιηθῆ εὐθὺς ἅμα ὡς αὐξηθῇ ἔτι περαιτέρω ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοδιδασκάλων τῆς Χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ θέματα τῆς ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου, γνωρίζομεν, ὅτι κατόπιν τοῦ ἀπὸ 25.2.1960 πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκλογῆς γηπέδου καθ’ ὃ ἐξελέγη γήπεδον ἀνῆκον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ὅπως προβῇ εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ ἐκλεγέντος γηπέδου πρὸς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν. Μετὰ δὲ τὴν παραχώρησιν αὐτοῦ ἡ παρ’ ἡμῖν Τεχνικὴ Ὑπηρεσία θὰ συντάξῃ τὴν σχετικὴν μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3342)2672)8.3.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1358)60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ἀναμένεται ἡ σχετικὴ εἰσήγησις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῆς περιφερείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2324) 1800)16.2.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι γηπέδου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ γήπεδον, κατόπιν πράξεως τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, παρεχωρήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀστῶν προσφύγων ἀντὶ ποσοῦ δραχμῶν ἕνδεκα ἑκατομμυρίων (11. 900.000) διατεθέντος διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀνεγειρομένου ἐν Κορυδαλλῷ κτιριακοῦ συγκροτήματος τοῦ Σωφρονιστικοῦ Καταστήματος Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπα καὶ Α. Χονδρονάσιου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3504 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπα καὶ Α. Χονδρονάσιου ἐπὶ τῆς καταστάσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Λαμίας ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως καὶ ἐπιπλώσεως τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Λαμίας εὑρίσκεται, ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως καὶ ἐπιπλώσεως, εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν, διὰ τῆς διαθέσεως τῶν κάτωθι πιστώσεων: 1) Δραχ. 520.000 ἐκ τῶν Δημοσίων ἐπενδύσεων κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1955–56 καὶ 1956–57 διὰ τὴν ἐγκατάστασιν κεντρικῆς θερμάνσεως, ἥτις ἤρξατο λειτουργοῦσα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957. 2) Δραχ. 373.000 κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1954–55, 1955 –56, 1956–57 ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν γενικὴν ἀνακαίνισίν του ἐκ τῆς ἐρειπώδους καταστάσεώς του συνεπείᾳ τῆς κατοχῆς καὶ συμμοριτισμοῦ. 3) Δραχ. 45.000 ἐκ τῶν Κεφαλαίων τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ Φυλακῶν κατὰ τὸ ἔτος 1959 διὰ τὴν ἐπίπλωσίν του. Ἐκτὸς τούτων, εἰς βάρος τῶν κεφαλαίων τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου, τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1960 ἐγένετο πρόβλεψις δραχμῶν 150.000 διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἐξοπλισμοῦ εἰς ἔπιπλα καὶ γραφομηχανὰς τόσον τῶν Δικαστηρίων Λαμίας ὅσον καὶ τῶν Εἰρηνοδικείων τῆς περιφερείας καὶ δραχμῶν 40.000 διὰ τὴν ἀλλαγὴν τῆς στέγης καὶ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἐργασίας ἀποχετεύσεως, ὑδραυλικὰς ἐργασίας, ἐσωτερικὸν ἐλαιοχρωματισμὸν κλπ. τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1492) τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε αὐτῷ εἰς ἀπάντησιν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς καὶ διὰ τοῦ προγενεστέρου σχετικοῦ ὑπ’ ἀριθ 27748)24.3.1960 ἡμετέρου πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου (ἀπαντητικοῦ ἐπὶ τηλεγραφήματος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Βεροίας κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω βουλευτοῦ) ἐγνώσθη ἤδη ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει κατονομαζόμενα πρόσωπα ἐκηρύχθησαν ἔκπτωτα τῆς ἰδιότητος αὐτῶν ὡς μελῶν τῆς διοικήσεως τοῦ ὡς εἴρηται ἐργατικοῦ κέντρου καί τινων ἄλλων σωματείων, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι μετέβαλον τὰ γραφεῖα τῶν ὀργανώσεων τούτων εἰς κέντρα κομματικῆς προπαγάνδας καὶ ἕδραν ἀντεθνικῆς δράσεως κατὰ παρεκτροπὴν τοῦ σκοποῦ τῶν περὶ ὧν πρόκειται σωματείων. ΙΙ. Ἰσάριθμοι πρὸς τοὺς κηρυχθέντας ἐκπτώτους (ἀνήκοντας κατὰ τὸ πλεῖστον, εἰς διάφορα σωματεῖα) εἶναι πράγματι αἱ ἐπαγγείλασαι τὴν ἔκπτωσιν ἀποφάσεις τοῦ Νομάρχου Ἠμαθίας, ἡ δ’ ἔκδοσις κεχωρισμένης δι’ ἕκαστον τούτων νομαρχιακῆς πράξεως οὐδένα κανόνα παραβιάζει καὶ οὐδὲν τὸ μεμπτὸν παρουσιάζει, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει οὐδὲ πόρρωθεν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν Νομάρχην πρόθεσις, οἵαν ὑπολαμβάνει ὁ ἐρωτῶν βουλευτής. ΙΙΙ. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον σημεῖον τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως σημειοῦμεν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐξ ὑποβληθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἠμαθίας, τὸ πρῶτον ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῆς Χωροφυλακῆς παρέσχον αὐτῷ πληροφορίας περὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς δράσεως εἰς τοὺς κόλπους τῶν σωματείων ὑπὸ μελῶν τῆς διοικήσεως ἐμφορουμένων ὑπὸ κομμουνιστικῶν ἰδεῶν. Μετὰ παρέλευσιν χρόνου ἐγνώσθη καὶ πάλιν ὑπὸ τῶν αὐτῶν ὑπηρεσιῶν, ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται συνδικαλισταὶ ἐξακολουθοῦν τὴν κομμουνιστικήν των δρᾶσιν καὶ εἰς τοὺς κόλπους τῶν σωματείων των καὶ προετάθη εἰς τὴν Νομαρχίαν ἡ ἔκπτωσις ἀπὸ τῆς ἰδιότητός των, ἥτις ἀπηγγέλθη τηρηθείσης τῆς νομίμου διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου θιγόμενον θέμα ἀπὸ μακροῦ ἔχει ἀπασχολήσει τὴν ὑπηρεσίαν μας καὶ πρὸς τοῦτο ἐγένετο σχετικὴ ἀλληλογραφία μετὰ τοῦ ἁρμοδίου ἐν προκειμένῳ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Οὕτω, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 822)25)2 ἀπὸ 14.4.1959 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐτέθη τὸ θέμα τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) καὶ ἐτονίσθησαν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐκτιθέμενα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2084)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1153 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Β. Θανασέκου, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Νομαρχία Κυκλάδων ἔχει προβλέψει τὴν ἀνάπτυξιν εἰδικοῦ προγράμματος τουριστικῶν ξενοδοχείων μικρῶν κλινοδυνάμεων, διὰ τὰς μικρὰς νήσους τοῦ Νομοῦ, μεταξὺ δὲ αὐτῶν, περιλαμβάνεται καὶ ἡ νῆσος Σίφνος. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν Σίφνον, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἐν σχέσει πρὸς ἀπευθυνόμενον ὑμῖν τε καὶ ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 2793)60 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1273 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη καὶ Σ. Καρασάββα, περὶ τῆς θέσεως κατασκευῆς τῆς δεξαμενῆς φορτίσεως τοῦ ὑπὸ μελέτην ὑδροηλεκτρικοῦ σταθμοῦ «Ἐδεσσαῖος» καὶ τῆς ἐν γένει διαφορᾶς, μεταξὺ τοῦ Δήμου Ἐδέσσης καὶ τῆς ΔΕΗ, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 4703)19.3.60 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Πέλλης νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀπαντήσητε ὑμεῖς εἰς τὴν Βουλήν, λόγῳ ἁρμοδιότητος. Τὴν ὡς ἄνω ἀπάντησίν σας, παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε καὶ ἡμῖν. Ἐπὶ τούτοις, διαβιβάζομεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1)60 πράξεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἐδέσσης ὡς καὶ τοιοῦτον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18955)1.8.59 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Πέλλης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Κ. Τσιγάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων ἐκ τοῦ δημοσίου φόρου 3% διὰ τὰ εἰς εἶδος εἰσπραττόμενα καὶ χονδρικῶς πωλούμενα ἁλωνιστικὰ δικαιώματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Διατάγματος 3570)56 εἶναι παγίως ἐπιβεβλημένος ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων φόρος 3% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν χονδρικῶς πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ μεταγενεστέρου ὑπ’ ἀριθ. 3777)1957 Ν. Διατάγματος ὡρίσθη, ὅτι εἰς τὸν ἀνωτέρω φόρον ὑπόκεινται καὶ τὰ εἰς εἶδος εἰσπραττόμενα καὶ χονδρικῶς πωλούμενα δικαιώματα ὑπὸ τῶν ἐλαιοτριβείων, μύλων, ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων κλπ. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐλήφθη, διότι ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως οἱ ἐκμεταλλευταὶ τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων τύχουν τῆς αὐτῆς μὲ τοὺς λοιποὺς παραγωγοὺς μεταχειρίσεως, δεδομένου, ὅτι τὸ 10% τῆς παραγωγῆς περιέρχεται εἰς χεῖρας των καὶ διατίθεται εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ συνεπῶς, θὰ διέφευγε τῆς φορολογίας. Πάντως οὗτοι, ἐφ’ ὅσον εἰσπράττουν τὰ δικαιώματά των εἰς χρῆμα δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸν φόρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1991)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1140 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Σταυροῦ Θεσσαλονίκης, ἀποτελεῖ κέντρον παραθερισμοῦ καὶ ἔχει χαρακτηρισθῆ διὰ διατάγματος χῶρος τουριστικός. Ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος τούτου ἡ Νομαρχία ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ οἰκισμοῦ Σταυροῦ ἐβοήθησε τὴν κοινότητα διὰ σημαντικῶν πιστώσεων ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. εἰς τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων ἔργων ἐν οἷς καὶ τοῦ ἐξωραϊσμοῦ τῆς κεντρικῆς Πλατείας τοῦ οἰκισμοῦ. Τὸ ἔργον τοῦτο ἤδη κατὰ τὸ μέγιστον αὐτοῦ μέρος ἔχει ἐκτελεσθῆ, ὁ ἐξωραϊζόμενος δὲ χῶρος καταλαμβάνει ἔκτασιν 24 στρεμμάτων καὶ οὐχὶ 60 ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ὁ περιορισμὸς τοῦ χώρου τούτου πρὸς τὸν σκοπὸν δημιουργίας οἰκοπέδων πρὸς στέγασιν τῶν κατοίκων δὲν κρίνεται ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως ἐπιτρεπτὸς καὶ σκόπιμος ἐφ’ ὅσον καταβάλλεται προσπάθεια ἀξιοποιήσεως τοῦ χώρου ὡς τουριστικοῦ καὶ παραθεριστικοῦ κέντρου. Ἐξ ἄλλου τὸ σύνολον τῶν κατοίκων, οἵτινες τυγχάνουν ὅλοι πρόσφυγες ἔχουσιν ἀποκατασταθῆ καὶ στεγασθῆ ὑπάρχουσι δὲ ἤδη 50 ἀδιάθετα οἰκόπεδα πρὸς στέγασιν τῶν νεοπαγῶν οἰκογενειῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑφίστατο πρόβλημα στεγάσεως ὑπάρχει πρὸς τοῦτο ἕτερος χῶρος κοινόχρηστος συνεχόμενος τοῦ οἰκισμοῦ εἰς τὸ βορειοδυτικὸν τμῆμα αὐτοῦ καὶ προσφερόμενος ἀπὸ πάσης ἀπόψεως πρὸς οἰκοπεδοποίησιν καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἐγένοντο σχετικαὶ ἐνέργειαι ὑπὸ τῆς κοινότητος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνατολικῶς τοῦ οἰκισμοῦ ἑτέραν ἔκτασιν γνωρίζομεν, ὅτι αὕτη ἀνήκει ἐξ ἀδιαιρέτου κατὰ τὰ ⅗ εἰς τοὺς ἰδιώτας κληρονόμους τοῦ δασοκτήματος Παν. Οἰκονόμου, κατὰ τὸ ⅕ εἰς τὸ Δημόσιον καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ⅕ εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἀνταλλαξίμου. Τὸ Δημόσιον ἐζήτησε πρό τινος τὸν δικαστικὸν διαχωρισμὸν τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως τὸ δὲ ἁρμόδιον δικαστήριον διέταξε τὴν σύνταξιν πραγματογνωμοσύνης ὑπὸ δασολόγων, ἥτις καὶ ὑπεβλήθη τελευταίως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3509)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1381 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Χονδρονάσιου, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Τρικάλων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου, ἐκδοθείσης κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, παρεχωρήθη, εἰς τὴν Κοινότητα Σπαθάρων, χῶρος 35 μέτρων τετραγωνικῶν, πρὸς ἀνέγερσιν κοινοτικοῦ καταστήματος καὶ ἐνεκρίθησαν ὑπ’ αὐτοῦ τὰ πρακτικὰ τοῦ πρὸς τοῦτο διενεργηθέντος μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ. Κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὅμως τοῦ ἐργολάβου, διεπιστώθη, ὅτι ὁ χῶρος οὗτος ἀποτελεῖ τμῆμα πλατείας τῆς Κοινότητος βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου ρυμοτομικοῦ διαγράμματος. Κατόπιν τούτου καὶ δι’ ἐπιτοπίου διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, ἀνεκλήθησαν ὑπ’ αὐτοῦ αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις παραχωρήσεως τοῦ χώρου καὶ ἐγκρίσεως τῶν πρακτικῶν τῆς δημοπρασίας. Ἤδη, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κοινοτικοῦ καταστήματος, θὰ παραχωρηθῇ εἰς τὴν κοινότητα ἕτερον οἰκόπεδον τοῦ ὡς ἄνω οἰκισμοῦ, ἔχει δὲ γνωμοδοτήσει πρὸς τοῦτο τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον Ἐποικισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3508 ἀπὸ 11.3.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 9.3.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τσιπώρη, Μπρακατσούλα καὶ Φιλίππου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἶναι τελείως ἀνακριβῆ καὶ ἀνυπόστατα τὰ ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν καταγγελλόμενα τόσον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀδείᾳ δῆθεν τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν ὁπλοφορίαν, τοῦ κατόπιν συντόνων ἐπιτυχῶν ἐνεργειῶν των ἀνακαλυφθέντος καὶ συλληφθέντος δράστου τῆς διαπραχθείσης ἔξωθι τοῦ χωρίου Σωτήρα–Τρικάλων ἀνθρωποκτονίας ἐπὶ σκοπῷ ληστείας κατὰ τοῦ Θωμᾶ Στραπάτσα καὶ τὰ περὶ προγενεστέρας κακοποιοῦ δράσεως καὶ ἀσκήσεως παρ’ αὐτοῦ τρομοκρατίας καὶ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀόριστον καταγγελίαν, ὅτι καὶ ἕτερα ἄτομα ἐν τῇ περιοχῇ Τρικάλων ὁπλοφοροῦσι παρανόμως τῇ ἀνοχῇ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν καὶ ἀντιποιοῦνται ἔργα Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν. Ἀντιθέτως πρὸς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν ἐρωτώντων, ἐν τῇ περιοχῇ Νομοῦ Τρικάλων, ἐπικρατεῖ πλήρης τάξις καὶ ἀσφάλεια, τὴν ὁποίαν διαταράσσει ἐνίοτε μόνον ἡ ἔκνομος κομμουνιστικὴ δραστηριότης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοντογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2903 ἀπὸ 27ης Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1307)26.2.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κοντογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ συντήρησιν τῆς ὁδοῦ Πρεβέζης–Μενίνας κατὰ τὸ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης τμῆμα τῆς ὁδοῦ ταύτης, ἐχορηγήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ.8296)60 διαταγῆς συμπληρωματικὴ πίστωσις δραχμῶν 600.000. Οὕτω, τὸ σύνολον τῶν διὰ τὴν ὁδὸν ταύτην διατεθεισῶν κατὰ τὴν χρῆσιν 1960 πιστώσεων ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.100.000. Ἐγκριθείσης τῆς σχετικῆς μελέτης τοῦ ἔργου αἱ ἐργασίαι δημοπρατοῦνται κατ’ αὐτάς. Εἰς βάρος τῆς πιστώσεως ταύτης καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας μέχρις ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐργολάβου διετέθησαν δι’ ἐπιταγῶν προπληρωμῆς δραχ. 200.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2797 ἀπὸ 25ης Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1277)19.2.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ ὁδὸς Ἀμαλιάδος–Σιμοπούλου ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30 Ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Νομοῦ Ἠλείας. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Νομοῦ Ἠλείας, διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ ταύτης διέθεσε κατὰ τὴν χρῆσιν 1959 πίστωσιν δραχμῶν 250.000. Ἡ ὁδὸς Σιμοπούλου–Μπουκοβίνας μήκους 12 χιλμ. καὶ διὰ τῆς ὁποίας συνδέεται ἡ Ἀμαλιὰς πρὸς τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Πατρῶν–Τριπόλεως (πρώην 111) εἶναι σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου ἀδιάνοικτος, ἀνήκει δὲ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Νομοῦ Ἠλείας. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ν. Ἠλείας κατὰ τὴν χρῆσιν 1959 διέθεσε πίστωσιν δραχμ. 450.000 ἐπὶ σκοπῷ ἐκτελέσεως ἐργασιῶν διανοίξεως τοῦ τμήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χονδρονάσιος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὑποβληθείσης προτάσεως νόμου, ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α., «περὶ ἀπολύσεως καταδίκων ὑπὸ ὅρον».

§11Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως, κύριε Πρόεδρε, σκοπεῖται ἡ ἀπόλυσις, ὑπὸ ὅρον, τῶν πολιτικῶν καταδίκων, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ μέχρι σήμερον, διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἀδικήματα, σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν ἐσωτερικὴν ἀναταραχὴν καὶ διὰ παραβάσεις προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου 509, τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 19)1945, τοῦ Ἀν. Νόμου 353)1945 καὶ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 6)45, ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Βάσει τῶν διατάξεων αὐτῶν κατεδικάσθησαν καὶ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνω τῶν 2.000 καταδίκων, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ πράξεις διὰ τὰς ὁποίας κατεδικάσθησαν ἐτελέσθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον τῆς χώρας. Τὰ ἀδικήματα αὐτὰ ἐξεδικάσθησαν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀναταραχήν, ὅτε δὲν εἶχεν ἐπικρατήσει ἀκόμη τὸ πνεῦμα τῆς ἀπονομῆς ἀληθοῦς δικαιοσύνης. Πέραν αὐτοῦ αἱ ἀθρόαι μηνύσεις κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, συνέτεινον εἰς τὸ νὰ σχηματισθῇ τεράστιος ὄγκος δικογραφιῶν, εἰς τὰ διάφορα ἀνακριτικὰ γραφεῖα τῆς χώρας, συνεπεία τοῦ ὁποίου καθίστατο ἀδύνατος ἡ πλήρης ἐκκαθάρισις τῶν δικογραφιῶν καὶ εὔκολος ἡ δικαστικὴ πλάνη. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο πολλοὶ νὰ καταδικασθοῦν διὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πρᾶξιν, τελεσθεῖσαν εἰς διαφόρους τόπους καὶ χρόνους, ἢ διὰ φόνον ἀγνώστου κλπ. Οἱ περισσότεροι τῶν πολιτικῶν αὐτῶν κρατουμένων κρατοῦνται ἐπὶ 12–15 ἔτη, χρονικὸν διάστημα ὅσον δὲν κρατοῦνται οὔτε οἱ κατάδικοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοὺς κοινοὺς καταδίκους, μετὰ τὴν κράτησίν των εἰς τὰς φυλακὰς ἐπὶ 5–8 ἔτη, ἀπολύονται τῶν φυλακῶν δι’ ἀπονομῆς χάριτος, μετὰ τὴν ἔκτισιν τοῦ ⅓ τῆς ποινῆς των, ἢ δι’ εὐεργετικοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν ἡμερῶν τῆς κρατήσεως τούτων. Διὰ τοὺς πολιτικοὺς ὅμως καταδίκους δὲν ἐφαρμόζονται αἱ κείμεναι διατάξεις τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος «περὶ ἀπολύσεως ὑπὸ ὅρον». Δι’ αὐτούς, ἀποφασιστικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἀναστολῆς τοῦ ⅓ τῆς ποινῆς των, εἶναι ἡ δήλωσις μετανοίας, ἡ ὁποία εἶναι ἐκτὸς τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Τοῦτο γίνεται φανερὸν ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ὡρισμένοι ἐκ τῶν καταδίκων τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς φυλακὰς μόνον μετὰ τὴν ὑποβολὴν δηλώσεως μετανοίας. Διὰ τοῦτο φρονοῦμεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἰδιαιτέρα νομοθετικὴ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως τῶν πολιτικῶν καταδίκων, διὰ τῆς ὁποίας νὰ αἴρωνται τὰ κωλύματα πρὸς χορήγησιν τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, διὰ τῆς κατατεθείσης προτάσεως νόμου, προτείνεται, ὅπως ἀπολύωνται τῶν φυλακῶν οἱ κατάδικοι τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν συμπληρώσει τὰ ⅔ τῆς ποινῆς των, καὶ ἐπὶ προσκαίρου ἢ ἰσοβίου καθείρξεως, ἐφ’ ὅσον κρατοῦνται ἐπὶ 10ετίαν εἰς τὰς φυλακάς, ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν. Τῆς ἀπολύσεως, δέον ὅπως ἐπιμελεῖται ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ τόπου τῆς κρατήσεως, αἱ δὲ ἀντιρρήσεις περὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων, δικάζωνται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν. Τὰ προτεινόμενα μέτρα, θὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἄμβλυνσιν τῶν πολιτικῶν παθῶν καὶ ἀνταγωνισμῶν. Ἐφ’ ὅσον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, κ. Πρόεδρε, δὲν θέλει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁριστικὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος διὰ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας, ἐπιβάλλεται ἡ ἀπόλυσις τῶν ἐπὶ τοσούτῳ χρονικὸν διάστημα κρατουμένων, πολιτικῶν καὶ καταδίκων, κατὰ τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τῆς προτάσεώς μας διαδικασίαν. Δικαιούμεθα ὅθεν, νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασίν μας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ πρὸς τὸν ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον, παρὰ τὴν διατεθεῖσαν πίστωσιν, καθυστερεῖ ἡ ἔναρξις ἐπισκευῆς γεφύρας Καλλιθέας–Καρυᾶς Ἐλασσόνος.

§13Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Μεταξὺ τῶν χωρίων Καλλιθέας καὶ Καρυᾶς Ἐλασσόνος τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ὑπῆρχεν εἰς τὸ παρελθὸν μία γέφυρα, διὰ τῆς ὁποίας οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἠδύναντο νὰ ἐπικοινωνοῦν. Ἐπὶ ἔτη ἡ γέφυρα αὐτὴ παραμένει ἀχρησιμοποίητος, διότι ἔχει καταρρεύσει. Κατόπιν διαμαρτυριῶν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, πρὸς τοὺς ἁρμοδίους, διετέθη πίστωσις 1.150.000 καὶ πλέον δραχμῶν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας αὐτῆς, ὡς τοῦτο προκύπτει ἀπὸ σχετικὸν ἔγγραφον, τῆς 13ης Φεβρουαρίου 1959, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Κοινότητος Καρυᾶς. Δυστυχῶς, ὅμως, οὐδεμία ἔναρξις κατασκευῆς τοῦ ἔργου ἤρχισε καὶ ὅταν ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν παρὰ τοῦ Νομομηχανικοῦ διατὶ καθυστερεῖ ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς, μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι δὲν ἤρχισεν ἡ ἐπισκευή, διότι δὲν ἐδόθη μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἡ διατεθεῖσα πίστωσις τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν ἡ διατεθεῖσα αὐτὴ πίστωσις τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας, ἐξακολουθῇ νὰ ὑπάρχῃ ἢ ἀνεκλήθη, διατεθεῖσα ἀλλοῦ καὶ ἐν καταφατικῇ ἀπαντήσει, διατὶ δὲν ἤρχισεν ἐκτελούμενον τὸ ἔργον;

§14Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ γεφύρας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐπὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ καὶ ἑπομένως ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Δὲν γνωρίζω ἐάν, ὡς ἀνεφέρατε, διετέθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον πίστωσις ἢ ἂν τοιαύτην ἐζήτησε τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω εἶναι, ὅτι, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ ἔχει γίνει μελέτη, ἀλλὰ δὲν διετέθη ἡ σχετικὴ πίστωσις, διότι, ἐρωτηθὲν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, ἐὰν δύναται νὰ διαθέσῃ τὴν ἀπαιτουμένην πίστωσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἀπήντησεν, ὅτι ἀδυνατεῖ, διότι εἶχε διαθέσει μόλις πρὸ ὀλίγου χρόνου πιστώσεις, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἄλλων ἔργων εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Θὰ εἴμεθα πολὺ εὐτυχεῖς, ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ εὕρωμεν πίστωσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τῆς κατασκευῆς τῆς γεφύρας Καρυᾶς συντόμως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐλπίζομεν.

§15Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔχει κάμει κἄποιαν παρεξήγησιν. Δὲν πρόκειται περὶ πιστώσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, ἀλλὰ περὶ πιστώσεως χορηγηθείσης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ὡς προκύπτει ἀπὸ ἔγγραφόν του, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Κοινότητος Καρυᾶς. Αὐτὴ ἡ πίστωσις, ἐρωτῶμεν, τὶ ἔγινεν; Ὑπάρχει ἢ ἀνεκλήθη, διατεθεῖσα ἀλλοῦ;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος, ἔχει, ἐπίσης, τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ δὲν διατίθεται πίστωσις, διὰ τὴν προέκτασιν τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Γκουσμπασανιώτη, μέχρι τοῦ χωρίου Νέα Λεύκη Λαρίσης.

§17Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπηρεσία ὑδραυλικῶν ἔργων Θεσσαλίας, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, αἰτεῖται τὴν χορήγησιν πιστώσεως, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Γκουσμπασανιώτη, ἀνερχομένης εἰς δραχμὰς 360.000, μέχρι τοῦ χωρίου Νέα Λεύκη Λαρίσης. Διὰ τῆς διευθετήσεως αὐτῆς τοῦ χειμάρρου, πρόκειται νὰ προστατευθῇ μία ἔκτασις χιλίων περίπου στρεμμάτων εὐφορωτάτης γῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, διατὶ δὲν διατίθεται ἡ αἰτουμένη πίστωσις, ὅταν μάλιστα, ὡς ἀνέφερον, πρόκειται νὰ προστατευθοῦν ἀντιπλημμυρικῶς χίλια καὶ πλέον στρέμματα.

§18Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι εἶχον πληροφορήσει καὶ ὑμᾶς καὶ ἄλλους ἀξιοτίμους συναδέλφους τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι εἶχε δοθῆ ἐντολὴ εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ εἶναι ἕτοιμοι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ, κατὰ τὸ 1960. Ἤδη, ἡ σχετικὴ πίστωσις ἐδόθη καὶ συνεπῶς τὸ ἔργον θὰ ἐκτελεσθῇ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν πρόκειται νὰ παύσῃ ἡ κατασκευὴ ἀθλητικῶν ἔργων εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦνται πληροφορίαι, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν ἀναγκῶν τῆς συνοικίας Ἑκατὸ Δένδρα–Περιστερίου κλπ.

§20Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τρία εἶναι τὰ βασικὰ ζητήματα ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν ἀμέσως τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ Ἑκατὸ Δένδρα τοῦ Δήμου Περιστερίου. Κατ’ ἀρχὴν δὲν ὑπάρχει δίκτυον ὑδρεύσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου, οἱ κάτοικοι ταλαιπωροῦνται, ἀναγκαζόμενοι νὰ τροφοδοτοῦνται μὲ ὕδωρ ἀπὸ ὑδροφόρα βυτία ἀμφιβόλου καὶ ἀνεξελέγκτου ὑγιεινῆς καταστάσεως. Ἐπίσης, διὰ τὴν ἀποτροπὴν πλημμυρῶν, οἱ κάτοικοι ζητοῦν ἀγωνιωδῶς τὴν ἐκβάθυνσιν τοῦ διερχομένου διὰ τοῦ συνοικισμοῦ χειμάρρου καὶ τὴν γεφύρωσιν αὐτοῦ. Καὶ τρίτον, ζητοῦν, τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Σκαραμαγκᾶ. Εἶναι αἰτήματα ἐπείγοντα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ συντόμως σχετικὴν πρόνοιαν.

§21Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως, ὅπως γνωρίζετε, γίνεται κατὰ ἕνα ὡρισμένον τρόπον. Ἡ περιοχὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, ὑπάγεται εἰς τὸν Δῆμον Περιστερίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, παρὰ τὰ πενιχρὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀκριβῶς ἐξυπηρετήσεως τῶν Δήμων εἰς τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως, ἔρχεται ἀρωγὸν καὶ ἤδη μέχρι σήμερον ἔχουν καταρτισθῆ ἓξ προγράμματα. Εἰδικῶς, ὁ Δῆμος Περιστερίου περιελήφθη εἰς τὸ δεύτερον, τέταρτον καὶ πέμπτον πρόγραμμα καὶ ἔλαβεν 9.000 μέτρα σωλήνων ὑδρεύσεως. Ἐν τῇ ἐξετάσει τοῦ ἑπομένου ἐκ τοῦ προγράμματος, θὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ δυνατότης καὶ νέας ἐνισχύσεως τοῦ Δήμου αὐτοῦ, διὰ νὰ περιληφθῇ καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλτοστρώσεως, εἶναι εἰς ἡμᾶς δύσκολον νὰ ἐπέμβωμεν, διότι πρόκειται περὶ δημοτικῆς ὁδοῦ, ἀνηκούσης εἰς τὸν Δῆμον Περιστερίου. Θὰ εἴμεθα πολὺ εὐτυχεῖς, ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ συμβάλλωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ αὐτῆς. Ἀλλὰ σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ ἐπέμβῃ εἰς ἁρμοδιότητας τοῦ Δήμου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κολαμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνάγκην ἀποπερατώσεως ὁδῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαβρύτων.

§23Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, δι’ ἀπεγνωσμένων ὑπομνημάτων ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν, πότε ἐπὶ τέλους θὰ γίνῃ ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ δικτύου τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, διὰ νὰ συνδεθῇ αὕτη μὲ κεντρικὰς ὁδικὰς ἀρτηρίας.

§24Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι διὰ τὴν ὁδὸν Πατρῶν–Καλαβρύτων συνήφθη ἤδη δάνειον 30.000.000 δραχμῶν καὶ συντόμως πρόκειται νὰ γίνῃ πλήρης ἀποκατασκευὴ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς. Ὑπάρχει, ἐπίσης, ὑπὸ κατασκευὴν ἡ ὁδὸς Πτέρης–Καλαβρύτων, ὅπως καὶ ὑπὸ μελέτην ἡ κατασκευὴ ἄλλων ὁδῶν διὰ τὴν σύνδεσιν Κορίνθου–Καλαβρύτων. Αὐτοί, κυρίως, οἱ τρεῖς δρόμοι, μὲ τὸν ἐπίσης σπουδαιότερον δρόμον Διακοφτοῦ–Καλαβρύτων, πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ διατεθῇ πίστωσις διὰ τὴν ἐπισκευὴν ὁδῶν τῆς Χίου.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ προσφάτως ἐγένετο ἓν αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα εἰς τὴν Χίον, λόγῳ ἐλλείψεως ὁδικοῦ δικτύου καὶ διότι παρεκλήθην φιλικῶς, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν διάθεσιν σχετικῆς πιστώσεως.

§27Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, μοῦ δίδεται ἀπὸ ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου ἡ εὐκαιρία, νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Χίου, διετέθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον 1.800.000, διὰ δὲ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ποσὸν δραχμῶν 1.140.000 δραχμῶν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων εἰς συνοικίας τῆς Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου), ἀπαραιτήτων διὰ τὴν κάλυψιν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων.

§29Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνοικισμὸς Ἁγίου Δημητρίου, τὸ γνωστὸν Μπραχάμι, στερεῖται συγκοινωνίας, φωτισμοῦ καὶ ὑδρεύσεως, καθὼς ἐπίσης ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ ταχεῖαν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας ποὺ συνδέει τὴν Κοινότητα μὲ τὸ Καλαμάκι. Τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι ἀπαραίτητα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου.

§30Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως, τὸ αἴτημα περιορίζεται εἰς δύο μικροὺς συνοικισμούς. Ἀτυχῶς, οἱ δύο αὐτοὶ συνοικισμοὶ εὑρίσκονται ἐκτὸς σχεδίου καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος αὐτοῦ δεδομένου, ὅτι ἡ ὕδρευσις ἀκολουθεῖ ὡρισμένον πρόγραμμα ἐπὶ ὀρθολογιστικῶν βάσεων. Διὰ τὴν γέφυραν, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, διετέθησαν 180 χιλ. δραχμαί. Ἐπειδή, ὅμως, ἐπείγουσαι ἀνάγκαι ἐπαρχιακαὶ ἐμεσολάβησαν, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθῇ τὸ ποσὸν αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπαιτοῦνται ἀρκετὰ ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ ἐξοικονομήσωμεν. Ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἔλθωμεν ἀρωγοὶ εἰς τὴν Κοινότητα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐπερώτησις τοῦ κ. Ζίγδη, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Συντονισμοῦ.

§32Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι συναφεῖς καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 15 καὶ 202.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι προτιμότερον νὰ συζητηθῇ μία–μία ξεχωριστά.

§34Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐπίσης συναφὴς καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 85 τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ αἰφνιδιάζετε τὸ Προεδρεῖον μὲ προτάσεις περὶ συναφείας. Τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἐγκαιρότερον, διὰ νὰ διαπιστώσῃ καὶ τὸ Προεδρεῖον τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ λόγων συναφείας, μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἀναφερομένην εἰς τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ τὸν ὅλως ἐμπειρικὸν καὶ ἀτελέσφορον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς καιρίας διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς χώρας ὑποθέσεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως.

§36Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν ἀπείρων ἀναβολῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 5ετοῦς προγράμματος, ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησίς μου. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἦτο νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὸν ὅλως ἐμπειρικὸν καὶ ἀτελέσφορον τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς καιρίας διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς χώρας ὑποθέσεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ εἰδικώτερον διὰ τὸν ὅλως πρόχειρον τρόπον τῆς συντάξεως τοῦ πενταετοῦς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὴν παραμέλησιν συστάσεως τῶν ἐνδεδειγμένων διὰ τὸν οἰκονομικὸν προγραμματισμὸν ὀργάνων καὶ τέλος, διὰ τὴν πλήρη παραγνώρισιν τῆς ἀνάγκης δημιουργίας τῶν καταλλήλων φορέων, οἵτινες θὰ ἐπωμισθοῦν τὴν εὐθύνην τῆς κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἔργων τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ παροῦσα ἐπερώτησις θὰ ἀφιερωθῇ, πρῶτον, εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς μέχρι σήμερον πορείας τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ δεύτερον, εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ προγράμματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας της. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οὐσίας τῆς ἐπερωτήσεώς μου, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα ὡρισμένα γεγονότα. Κύριοι, ἀπὸ τοῦ 1952 εἰσήλθομεν εἰς περίοδον εἰρήνης καὶ πολιτικῆς σταθερότητος. Δεύτερον, ἀπὸ τοῦ 1952 ἡ χώρα κυβερνᾶται ἀπὸ σταθερὰς Κυβερνήσεις τῆς αὐτῆς κομματικῆς προελεύσεως, μάλιστα δέ, κατὰ τὰ τελευταῖα 4½ ἔτη ἀπὸ τὸ ἴδιον πολιτικὸν Κόμμα. Ἡ περίοδος αὐτή, εἶναι μία περίοδος πρωτοφανοῦς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Εἰς τὴν Δύσιν ἀντιμετωπίζονται σήμερον προβλήματα εὐημερίας καὶ πλήρους ἀπασχολήσεως. Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία προχωρεῖ μὲ ἀξιόλογον ρυθμὸν προόδου καί, κατὰ τὰς φράσεις ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς βαθμὸν ἀνώτερον τῶν πλείστων ἄλλων χωρῶν τῆς ὑφηλίου. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι βουλευταί, περικοπὴν ἀπὸ λόγον, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Δερτιλῆς, κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς τεσσαρακονταετηρίδος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, τὴν 15.11.59, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ἔκτασιν τῶν ἀπόψεων καὶ τῶν ἰσχυρισμῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἄλλοι ὑπουργοὶ ἐπανέλαβον τοὺς ἰδίους ἰσχυρισμούς, κατὰ τρόπον περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον ἔντονον, καὶ αὐτοῦ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ πρωτοφανοῦς εἰς τὴν ἱστορίαν μας δραστηριότητος, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πολιτικοῦ θέματος, τὸν παρελθόντα Νοέμβριον. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξαγγέλλων τὸ 5ετὲς πρόγραμμα εἶπεν, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, γνωρίζει μόνον τὴν φάσιν τῆς ἀνόδου καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ τὸ ἴδουν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἐκ φύσεως μεμψίμοιροι καὶ δημοκόποι! Μὲ τὸ ὑπόβαθρον αὐτό, παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὲ παρακολουθήσουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα εἶναι τὸ πρόβλημα ποὺ κυριαρχεῖ τῆς ζωῆς τῆς χώρας, μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν ἰδίως καταστροφήν. Καὶ τοῦτο εἶναι ἡ ἀδυναμία ἐξασφαλίσεως παραγωγικῆς ἐργασίας εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμόν. Ὅταν τὸ ⅓ τοῦ πληθυσμοῦ μιᾶς χώρας δὲν δύναται νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν, ἡ δημιουργουμένη κατάστασις εἶναι λίαν κρίσιμος, δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασίν της. Ἀπὸ τοῦ 1922 μέχρι τῆς ἐκρήξεως τοῦ πολέμου, ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἔζησεν ὑπὸ τὸ ἄγχος τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως. Καὶ ἔκαμε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, κατὰ τὴν μέχρι τοῦ πολέμου περίοδον, τεραστίας προσπαθείας διὰ νὰ καλύψῃ τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα, ὅπως τὰ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα τῶν νέων χωρῶν καὶ τὴν ὁδοποιΐαν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία κατέβαλεν ἐπίσης μεγάλας προσπαθείας, ἰδίως εἰς τὸν βιομηχανικὸν τομέα. Ἀτυχῶς, ὅμως, δὲν ἠδυνήθησαν οὕτω νὰ λύσουν ἀποτελεσματικῶς τὸ πρόβλημα. Διὰ τοῦτο καὶ ὡς ἔσχατον καταφύγιον ἡ Ἑλλὰς ὑπεχρεώθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν σύνδεσιν τῶν ἐξαγωγῶν μὲ τὰς εἰσαγωγάς, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ κἄπως μεγαλυτέραν ἀπασχόλησιν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἀλλὰ καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λυθῇ προπολεμικῶς. Καὶ παρέμεινε μὲ ὅλην τὴν ἀγχώδη ὀξύτητά του, ὡς κληρονομία διὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον. Ἐν τῷ μεταξύ, συνέβη κἄτι ἄλλο, πολὺ σπουδαῖον, ποὺ ἐπέτεινε τὴν ὀξύτητά του. Προπολεμικῶς, τὴν ἀνεργίαν αὐτὴν τὴν ἠνείχετο κατὰ ἕνα τρόπον ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία. Μεταπολεμικῶς, ὅμως, τὸ φαινόμενον τοῦτο κατέστη ὀλιγώτερον ἀνεκτόν. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπασχολήσεως διεκδικεῖται καὶ ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ γυναικείου πληθυσμοῦ. Δι’ ὃ καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως προσλαμβάνει, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἐκρηκτικὴν καὶ ἐπικίνδυνον μορφήν. Διὰ τοῦτο, εὐθὺς μετὰ τὸ τέρμα τοῦ πολέμου, οἱ ἀπασχοληθέντες μὲ τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας, διὰ τῶν προγραμμάτων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὰ ὁποῖα κατήρτισαν, ἔστρεψαν τὴν προσοχήν των ὄχι ἀμέσως πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀπασχολήσεως καὶ δι’ αὐτῆς τὴν αὔξησιν τοῦ πρώτου. Αὐτὸ ἦτο τὸ πρόγραμμα τῆς ΟΥΝΡΑ τὸ 1947 καὶ αὐτό, περίπου, καὶ τὸ πρόγραμμα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὸν Ο.Ε. Ο.Σ. τὸ 1948. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι μεταπολεμικῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως προσέλαβεν ἐκρηκτικὴν καὶ ἐπικίνδυνον ἔκτασιν. Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἀντιθέτως καὶ μία ἄλλη ἐξέλιξις, εὐνοϊκωτέρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν της. Δύο εἶναι τὰ ἐν προκειμένῳ στοιχεῖα. Πρῶτον, ἡ συνειδητοποίησις τῆς μεγάλης φυσικῆς προικίσεως τῆς χώρας καὶ δεύτερον, ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια καὶ αἱ τεράστιαι δυνατότητες εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πάσης φύσεως κεφαλαίων. Οἱ παράγοντες αὐτοὶ μεταφέρουν τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος εἰς τὴν σφαῖραν τοῦ ἐφικτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, δυνάμεθα νὰ διαιρέσωμεν τὴν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν περίοδον αὐτὴν εἰς δύο περιόδους. Ἡ μία φθάνει μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1952 καὶ ἡ ἄλλη ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ 1952 μέχρι τῶν ἡμερῶν μας. Ἡ διάκρισις δὲν εἶναι τυχαία. Μέχρι τοῦ 1952 εἴχομεν πολεμικὴν περίοδον. Ἀπὸ τοῦ 1952 ἔχομεν περίοδον εἰρήνης καὶ πολιτικῆς σταθερότητος. Ἡ περίοδος ἀπὸ τοῦ 1948 ἕως 1952 θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι περίοδος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀλλ’ ἐκ τῶν πραγμάτων περιωρίσθη εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ὑλικῶν ζημιῶν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κανονικοῦ ρυθμοῦ τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ 1952, ἐτέθησαν τὰ θεμέλια τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως τῆς χώρας διὰ τῆς ἀσκηθείσης τότε ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς. Τὸ μόνον οὐσιαστικὸν ποὺ ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀναπτύξεως, ἦτο ἡ ἔναρξις τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ, τὸ ὁποῖον συνέχισαν αἱ μεταγενέστεραι κυβερνήσεις καὶ ἡ σύστασις τῆς Δ.

Ε.Η.

Τώρα, ἂς ἴδωμεν, τὶ συνετελέσθη ἀπὸ τοῦ 1953 ἕως σήμερον, διὰ νὰ συναγάγωμεν ὡρισμένα βασικὰ συμπεράσματα διὰ τὸ μέλλον. Ὡς πρὸς τὸ καίριον καὶ βασικώτερον θέμα τῆς ἀπασχολήσεως: Καίτοι ὑπάρχουν Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Ἐργασίας, Γεωργίας καὶ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, ὡς τὸ ΙΚΑ, Γραφεῖα Ἀνεργίας κλπ., οὐδεμία στατιστικὴ καταρτίζεται ἐν Ἑλλάδι. Ἡ μόνη συνεχὴς στατιστικὴ εἶναι ἡ τοῦ Συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων, ἥτις παρουσιάζει ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι τοῦ 1958 μίαν ἐλαχίστην ἄνοδον ἀπασχολήσεως ἐργατῶν (ἀπὸ 78,8 εἰς 80,6 χιλ.) καὶ ἐν συνεχείᾳ μίαν πτῶσιν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε σήμερον ἡ ἀπασχόλησις νὰ εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τοῦ 1952. Ὁ δείκτης αὐτὸς ἐλέχθη, ὅτι δὲν εἶναι πλήρης. Δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι πλήρης ἀλλ’ ὁπωσδήποτε εἶναι ἀντιπροσωπευτικός, διότι βασίζεται ἐπὶ μεγάλου δείγματος βιομηχανιῶν. Διὰ τὴν ἀπασχόλησιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν τομέα, δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως καμμία στατιστικὴ, ἐκτὸς μερικῶν ὑπολογισμῶν. Πάντως, τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως εὑρισκόμεθα εἰς πτῶσιν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι οὐδὲν ἐγένετο, ὥστε νὰ παύσῃ τοῦτο νὰ διατηρῇ τὴν ἀγχώδη μορφήν του. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς συγκεκριμένα παραδείγματα. Τὸ προσωρινὸν 5ετὲς πρόγραμμα ἐμφανίζει κατὰ τὸ 1958 ἀπασχόλησιν 3.462.000, ἐνῷ τὸ ὁριστικὸν πρόγραμμα ἐμφανίζει διὰ τὸ 1959 ἀπασχόλησιν 3.400.000. Δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν ὅθεν, ὅτι τὸ τελευταῖον ἔτος ἀπελύθησαν 60.000 ἄνθρωποι. Πάντως, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὡς ἐμφανίζονται εἰς τὸ προσωρινὸν 5ετὲς πρόγραμμα, ἔχομεν περίσσευμα ἐργατικοῦ δυναμικοῦ 1.055.000, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι τὸ 25% τοῦ συνόλου τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ παραμένει μακρὰν πάσης ἐλπίδος ἐξασφαλίσεως ἐργασίας. Ὡς πρὸς τοὺς ἀγρότας, τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 36%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξέλιξις ἐπὶ τοῦ πρώτου καιρίου θέματος τῆς ἀπασχολήσεως, διὰ τὴν περίοδον διὰ τὴν ὁποίαν ἤδη συζητοῦμεν. Ὡς πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα: Πράγματι, τοῦτο ηὐξήθη. Βάσει τῶν στοιχείων τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα παρουσιάζει αὔξησιν, εἰς σταθερὰς τιμὰς 1954, ἀπὸ τοῦ 1948–1952, 7,3% ἐτησίως. Ἀπὸ τοῦ 1953–1958 αὔξησιν 7,3%, ἐπίσης, ἐτησίως. Καὶ ἀποτόμως τὸ 1958 μειοῦται ἡ αὔξησις εἰς 2% καὶ τὸ 1959 δὲν θὰ ὑπερβῇ τὸ 3,5%. Ἑπομένως, ἀπὸ 7,3% ἐφθάσαμεν εἰς 2,5 ἕως 3%. Ἡ πτῶσις τοῦ ρυθμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι σημαντική. Ὁ μεγάλος ρυθμὸς ἀναπτύξεώς του ἀπὸ τοῦ 1947 ἦτο φυσικὴ ἐν τούτοις, διότι κατὰ τὸν πόλεμον εἶχε σταματήσει ἡ παραγωγικὴ διαδικασία. Οἱ ἀγρόται ἐπανερχόμενοι εἰς τὰ κτήματά των θὰ τὰ ἐκαλλιέργουν ὁπωσδήποτε, καὶ οἱ βιομήχανοι θὰ παρῆγον εὐθὺς ὡς θὰ τοὺς ἐδίδετο εὐκαιρία νὰ ἐπαναλάβουν τὴν ἐργασίαν των. Δεδομένου δέ, ὅτι ἐπιπροσθέτως ἤρχισαν νὰ γίνωνται σημαντικαὶ ἐπενδύσεις, ἦτο φυσικὸν νὰ σημειωθῇ ἁλματώδης αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι, μέχρι ποίου σημείου θὰ ἠδύνατο νὰ συνεχισθῇ ὁ ηὐξημένος ρυθμός, μὲ τὴν ὑφισταμένην διάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ἀπεδείχθη ἀπὸ τοῦ 1958, ὅτι τὰ ὅρια ἦσαν αὐστηρῶς περιωρισμένα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ σημειωθεῖσα ἀπὸ τὸ 1958 πτῶσις τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀνησυχητική. Εἶναι καὶ ἡ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία ἐχειροτέρευσε σοβαρῶς. Οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια καθηλώθησαν ἐπὶ μακρὰ ἔτη. Σήμερον δέ, ἀκόμη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων ἔφθασε τὴν αὔξησιν τοῦ πραγματικοῦ τιμαρίθμου. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἀφ’ ἑτέρου, ηὐξήθη ἀπὸ τοῦ 1953 ἕως 1958 κατὰ 10%. Ἀλλά, κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, ἡ αὔξησις τῶν ἄλλων εἰσοδημάτων ἔφθασε τὰ 39%. Οὕτω, ἡ σχέσις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος πρὸς τὰ λοιπά, ἔπεσεν ἀπὸ 63% τὸ 1953 καὶ μόνον 50% τὸ 1958. Ἀντιλαμβάνεσθε, ἑπομένως, τὸ δεδικαιολογημένον τῆς δυσφορίας τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, ἐκ τῆς σχετικῆς αὐτῆς πρὸς τὰς ἄλλας τάξεις χειροτερεύσεως τῆς θέσεώς των. Ὡς πρὸς τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου. Τὸ 1953 ἐπραγματοποιήθησαν εἰσαγωγαὶ 237,3 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1955 352.000.000, τὸ 1958, 491,5, τὸ 1959, 454.8. Δηλαδή, μὲ βάσιν τὸ 1953, αἱ εἰσαγωγαὶ τὸ 1959 ηὐξήθησαν κατὰ 192%. Αἱ ἐξαγωγαί, ἀντιθέτως, ἀπὸ 134,1 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1953, ἀνῆλθον τὸ 1955 εἰς 206,5, τὸ 1958 εἰς 242,8 καὶ τὸ 1959 ἔπεσαν εἰς 212, δηλαδή, ἔχομεν κάμψιν τοῦ ἀπολύτου ὕψους αὐτῶν. Ἡ αὔξησίς των ἀπὸ τοῦ 1953 εἶναι μόνον 58%. Καὶ τὸ ἔλλειμμα ἀπὸ 103,2 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1953, ἔφθασεν εἰς 145,5 τὸ 1958 καὶ αἰσίως τὸ 1959 εἰς 242,3 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐσημείωσε, δηλαδή, αὔξησιν 134%.

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως εἶσθε πρόχειρος νὰ μᾶς δώσητε τὴν κίνησιν τῶν εἰσαγωγῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐξαγωγάς;

§38Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μάλιστα. Αἱ ἐξαγωγαί, ἐν σχέσει μὲ τὰς εἰσαγωγάς, κατὰ τὸ 1938, ἦσαν 69%. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐπεδεινώθη μετὰ τὸν πόλεμον καὶ ἔχομεν τὸ ἔτος 1953 σχέσιν 47,4% καὶ τὸ ἔτος 1958, 41%. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους μᾶς δίδει ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία τῆς Ἑλλάδος, ἐπὶ τῇ βάσει ἀφίξεων καὶ φορτώσεων. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος μᾶς δίδει τοὺς ἑξῆς δείκτας, μὲ βάσιν τὸ πληρωνόμενον ἢ εἰσπραττόμενον συνάλλαγμα. Ἀπὸ 70,6% ποὺ εἴχομεν τὸ 1938, κατῆλθε τὸ 1953 εἰς 56,4% καὶ τὸ 1958 εἰς 45,5%. Ἐξ ὅλων τῶν πηγῶν, δηλαδή, βλέπομεν, ὅτι ἔχομεν μίαν σταθερὰν καὶ ἀνησυχαστικὴν ἐπιδείνωσιν τοῦ ἐμπορικοῦ συναλλάγματος μὲ τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται εἰς εἰσαγωγὰς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, εἰμὴ μόνον κατ’ ἐλάχιστον. Τὸ ἰσοζύγιον, βεβαίως, τῶν πληρωμῶν, δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ ἰσορροπηθῇ. Καὶ ἡ ἐξισορρόπησίς του ἐπετεύχθη μὲ τὰ συνεχῶς αὐξανόμενα ἐμβάσματα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ τὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν καὶ μὲ τὸν δανεισμόν, εἰς τὸν ὁποῖον γίνεται συνεχῶς μεγαλυτέρα προσφυγή. Συνεπῶς, ἡ χώρα μας, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐξαρτήσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εὑρίσκεται σήμερον εἰς πολὺ χειροτέραν θέσιν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἦτο πρό τινων ἐτῶν. Βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένοι τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπετεύχθη πρόοδος. Τὰ συμπεράσματά μας, ὅμως, δὲν θὰ πρέπει νὰ τὰ βασίσωμεν εἰς τοὺς καθ’ ἕκαστον τομεῖς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ κρίνωμεν, βάσει τῆς ἐξελίξεως τῆς ἐν γένει ἐθνικῆς οἰκονομίας. Καὶ ὅπως ἀπέδειξαν οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοί, ἐπὶ τῶν τριῶν βασικῶν ἐκδηλώσεων τῆς οἰκονομίας μας, ἤτοι τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἡ ἐξέλιξις αὐτὴ ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἰδίως ἀπὸ τοῦ 1955, δὲν εἶναι καθόλου ἱκανοποιητική. Τὸ ἀντίθετον εἶναι γεγονός. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, διατὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀνησυχαστικὸν αὐτὸ σημεῖον; Θὰ πρέπει, κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, διότι ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας καὶ ὅλοι συνεπῶς, πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἡμαρτήσαμεν, ὥστε διὰ τὸ μέλλον νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἴδια σφάλματα. Καὶ ἡ ἀπάντησις, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δύσκολος. Τὰ αἴτια ὀφείλονται εἰς τὴν ἐσφαλμένην οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐφεξῆς. Τὴν βάσιν τῆς ἐσφαλμένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς δὲν τὴν ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἀλλ’ ἡ μήτηρ αὐτῆς, Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ βάσις δὲ αὐτή, ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο σκέλη. Πρῶτον, τὴν ὑπερυποτίμησιν τοῦ 1953 καὶ δεύτερον, τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ τελευταῖον τοῦτο ἐξέθεσε τὴν οἰκονομίαν μας, παντελῶς ἀπαράσκευον καὶ ἀνίκανον νὰ ἀμυνθῇ εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν. Μὲ τὴν ὑπερυποτίμησιν ἔπνευσε κατ’ ἀρχὴν κἄποιος ἀὴρ προόδου, ὁ ὁποῖος, ὅμως, ὡς ἦτο ἑπόμενον, ἐξέλιπε συντόμως, διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ σημερινὴ φάσις τῆς ὑφέσεως. Περὶ αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ δώσω μεγαλυτέρας ἐξηγήσεις. Μὲ τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τῆς ὑπερυποτιμήσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῶσι καὶ ἐλήφθησαν ταὐτοχρόνως, τὰ ἑξῆς τρία μέτρα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν ἐλαμβάνοντο, θὰ ἄφηναν τὰς τιμὰς νὰ ἀνέλθουν ἀμέσως καὶ τὰ ἐλάχιστα ἀγαθὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑπερυποτιμήσεως θὰ ἐξηνεμίζοντο. Τὰ τρία αὐτὰ μέτρα, εἶναι: Πρῶτον, ἡ ἀντιπληθωρικὴ πολιτική, δεύτερον, ἡ καθήλωσις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ τρίτον, ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν. Ἀναγκαῖα, ὅμως, ὡς ἦσαν διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ἀπετέλουν παράγοντας ἀντιστρατευομένους τὴν ἀνάπτυξιν. Οὕτω, μὲ τὴν ἐλευθερίαν, ὅμως, τῶν εἰσαγωγῶν, ἀφήνετο ἐλευθέρα ἡ ροπὴ τῆς οἰκονομίας πρὸς τὴν κατανάλωσιν νὰ μεταβληθῇ εἰς ἔντονον ροπὴν πρὸς εἰσαγωγάς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διογκωθοῦν αἱ εἰσαγωγαί. Ἐστερεῖτο δὲ ἡ χώρα τοῦ ἀποτελεσματικωτέρου ὅπλου διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων της εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τῶν ὁποίων ἡ ζήτησις ἦτο ἀνέκαθεν ἀνελαστική. Τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ τὰ ἐκ ταύτης ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῆς ἐργατικῆς τάξεως, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναπτύξω αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι πάντες τὰ γνωρίζετε. Διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ὡς προεῖπον, ἀφήνεται ἐλευθέρα ἡ οἰκονομία διὰ τὴν κατανάλωσιν ἀγαθῶν καὶ κυρίως ἀφήνονται ἐλεύθερα τὰ μεγάλα εἰσοδήματα νὰ ἐξατμισθοῦν εἰς καταναλωτικοὺς σκοπούς. Οὕτως ἐστράφημεν διὰ τὴν ἀποταμίευσιν εἰς τὰς πτωχοτέρας τάξεις διὰ τῆς καθηλώσεως τῶν ἡμερομισθίων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἐμμέσων φόρων, τῶν ὁποίων συνεπήγετο ἡ ὑποτίμησις, τῶν ὁποίων, ὅμως, ἡ δυνατότης πρὸς ἀποταμίευσιν ἦτο μικρὰ καὶ τοιουτοτρόπως ἡ οἰκονομία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ἀπαιτουμένας ἐκ τῶν περιστάσεων ἐπενδύσεις. Ἕνεκα τούτου, ἐναυάγησεν ἡ προσπάθεια τῶν ἐπενδύσεων καὶ συνεπῶς τῆς ἐπιβαλλομένης ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σημειώσω, πὼς οἱ ἐπινοηταὶ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, κατὰ τρόπον ἀνύποπτον, ἀνταποκρινόμενον ὅμως εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ πράγματος, ὀρθῶς δὲν τὴν ἀπεκάλεσαν πολιτικὴν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ πολιτικὴν οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955, ὅταν δηλαδὴ εὑρίσκοντο ἐν ἐξελίξει εἰσέτι τὰ εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Δὲν ἀντελήφθη, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ὡς ὤφειλε νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου, τὰ εὐνοϊκὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα θὰ ἐξέλιπον καὶ δὲν ἐπεδίωξε τὰ ἑξῆς δύο σοβαρὰ πράγματα, ἐκ τῶν ὁποίων προελαμβάνετο ἡ ἀνατροπή των. Τὰ δύο αὐτὰ πράγματα, εἶναι τὰ ἑξῆς: Τὸ ἓν εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς μεταβολῆς τῆς οἰκονομίας εἰς ἐξαγωγικήν, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ βιομηχανικοῦ κλάδου ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τῆς διαρρυθμίσεως τῆς γεωργίας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ παράγωνται νέα ἐξαγώγιμα προϊόντα καὶ ταὐτοχρόνως μειωθῇ τὸ κόστος τῶν κλασσικῶς ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Τὰ θέματα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰ ἀντελήφθη καί, ὡς ἦτο ἑπόμενον, οὐδὲν διὰ τὴν ἐπίτευξιν τούτων ἔπραξεν. Οὐδεμίαν μεταβολὴν ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι σήμερον εἴχομεν εἰς τὴν διάρθρωσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἔχω, κύριοι βουλευταί, εἰς χεῖρας μου ἕνα πίνακα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ ὁποῖος μᾶς παρουσιάζει τὴν ἐξέλιξιν τῶν καλλιεργειῶν ἀπὸ τοῦ 1954–58. Θέτω τὸν πίνακα τοῦτον εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ πιστεύω, ὅτι, ἐὰν τὸν διαβάσητε, οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ ἔχῃ διάφορον γνώμην ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐλαχίστους μόνον ἀριθμούς, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ὁποία ἦτο ἡ ἐξέλιξις τῶν καλλιεργειῶν: 28. Ἐξέλιξις διαρθρώσεως μονοετῶν καλλιεργειῶν.

Αἱ καλλιεργούμενοι διὰ σίτου ἐκτάσεις τὸ 1954 ἐκάλυπτον τὸ 40,1% τῶν καλλιεργειῶν. Κατὰ τὸ 1958 αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ ἐκάλυπτον τὸ 44%. Ἀλλ’ ἐμειώθησαν ὀλίγον τὰ λοιπὰ δημητριακά. Ἀπὸ 28% κατῆλθον εἰς 24,2%. Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει ἐπ’ αὐτοῦ ἐξέλιξις. Θέλετε νὰ ἴδητε τί ἔγινε διὰ τὰ βιομηχανικὰ φυτά, διὰ τὰ ὁποῖα τόσος γίνεται λόγος; 12,3 εἰς τὸ 1954, 12,3 εἰς τὸ 1958. Τὰ κτηνοτροφικὰ φυτὰ 1,8 εἰς τὸ 1954, 1,6 εἰς τὸ 1958. Ἀλλ’ ὁ πίναξ, κ. βουλευταί, εἶναι γνωστὸς εἰς ὅλους καὶ μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀγνοεῖται, ὁσάκις μάλιστα προβαίνῃ εἰς δημοσίας δηλώσεις. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν ποία μεταβολὴ συνετελέσθη εἰς τὴν διάρθρωσιν τῆς Βιομηχανίας. Αἱ μόναι ἀπὸ τοῦ 1953 προσθῆκαι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι τὸ περίφημον διϋλιστήριον πετρελαίων καὶ τὰ Ναυπηγεῖα Σκαραμαγκᾶ. Ἀλλὰ εἶναι ποτὲ δυνατὸν μὲ τὰς δύο αὐτὰς μονάδας νὰ ἀλλάξῃ ἡ διάρθρωσις τῆς οἰκονομίας μας; Ἐὰν ἀναλογισθῶμεν τί ἐπράξαμεν διὰ τὴν βιομηχανίαν μέχρι τοῦδε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιέλθωμεν εἰς πολὺ θλιβερὰς σκέψεις. Πέραν αὐτῶν, βεβαίως, ὑπῆρξε μία ἀνάπτυξις μὴ βασικῶν βιομηχανιῶν. Ἀλλὰ οὐδόλως τῆς ἐκτάσεως ποὺ θὰ μετέβαλε τὴν βιομηχανικὴν διάρθρωσιν. Τὴν ἀπόδειξιν μᾶς τὴν παρέχουν αἱ ἐξαγωγαί, αἱ ὁποῖαι μεταξὺ 1954 καὶ 58 ἔχουν σοβαρῶς περιορισθῆ. Κύριοι βουλευταί, ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις δὲν ἀποτελεῖ θέμα μόνον ἐπενδύσεων, ὅπως τοὐλάχιστον θέλει νὰ τὸ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι βεβαίως καὶ θέμα ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ τί ἐπενδύσεις ἔλαβον χώραν μεταξὺ τοῦ 1953–58; Τοὺς ἀριθμοὺς μᾶς τοὺς παρέχει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἀνέρχονται συνολικῶς αὗται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 60 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν πλοίων. Ἡ κατεύθυνσις αὐτῶν ἦτο ἡ ἀκόλουθος: Γεωργία 7,6%, Βιομηχανία 11,8%, Μεταφοραὶ καὶ Κτίσματα 54,4%! Ἡ σχέσις μεταξὺ ἀκαθαρίστων ἐπενδύσεων παγίου κεφαλαίου καὶ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ προϊόντος ἦτο μόνον 13,4%. Αἰσθάνομαι λύπην διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀναφέρω αὐτὸν τὸν ἀριθμόν. Ποία οἰκονομία θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀναπτύξει μὲ ἕνα τέτοιο ρυθμὸν ἐπενδύσεων; Ἀλλὰ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν 60 δισεκ. ἡ Κυβέρνησις τὸν παρουσιάζει ὡς κατόρθωμα καὶ ὡς σημεῖον τρομακτικῆς ἐπιτεύξεως τῆς οἰκονομίας, διὰ μίαν ἀνάπτυξιν τῆς ὁποίας ἡμεῖς παριστάμεθα μάρτυρες χωρὶς ἐν τούτοις νὰ τὴν βλέπωμεν. Περιλαμβάνονται δὲ εἰς τοὺς ἀνωτέρω ἀριθμούς της, κύριοι βουλευταί, αἱ ἐπενδύσεις πάσης φύσεως ὡς καὶ αἱ ἀπώλειαι τῶν κεφαλαίων τῆς περιπτώσεως τῆς Λαρίμνης καὶ τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ὅπου τὰ κεφάλαια ἀπωλέσθησαν ἀνεπιστρεπτί, λόγῳ τεχνικῶν καὶ ἄλλων σφαλμάτων. Πέραν αὐτῶν ἔχομεν εἰς τοὺς ὡς ἄνω ἀριθμοὺς καὶ τὰς δαπάνας τῶν προσκυνητῶν κατὰ τὰς καταθέσεις θεμελίων λίθων, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐργοστασίων λιπασμάτων εἰς τὴν Πτολεμαΐδα, αἱ ὁποῖαι ὡς ἐξηγγέλθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν θὰ βαρύνουν τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων τοῦ ἔργου. Ἀλλ’ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ κατὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι καὶ μικρόλογος καὶ ἀνόητος. Οἱ γενικοὶ λόγοι τῶν χαμηλῶν ἐπενδύσεων εἶναι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, ἀναλύουν τὴν πολιτικὴν τῆς ὑπερυποτιμήσεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Βεβαίως πέραν αὐτοῦ τοῦ λόγου, ὑπάρχουν καὶ αἱ μεγάλαι στρατιωτικαὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς 7,2%, 8,3 τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας εἶναι ἀφαντάστως μικρότεραι. Π.χ. εἰς τὸ Βέλγιον εἶναι 2,1, εἰς τὴν Ὁλλανδίαν 2,5, εἰς τὴν Γαλλίαν 7,7, εἰς τὴν Νορβηγίαν 4,4 καὶ εἰς τὴν Μεγ. Βρεταννίαν 8,7. Ὁ ἄλλος παράγων εἶναι ἡ τραγικὴ πλάνη τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῶν φορέων, ἥτις συνετέλεσε καὶ εἰς τὴν ὅλως ἐσφαλμένην κατανομήν των. Ἡ Κυβέρνησις ἐπλανήθη τρομακτικά, ὡς πρὸς τὸν ρόλον τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Ἐπλανήθη ἐπίσης οἰκτρῶς νομίζουσα, ὅτι δύναται νὰ κάμῃ ἐκβιομηχάνισιν μὲ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν ὀψίμως συσταθέντα Ο.Β.Α. ὡς ἱδρύθη, εἶναι ἀμφίβολον ἂν θὰ ἔχωμεν τὰ. ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Ἡ Κυβέρνησις ἐστηρίχθη εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν νὰ παίξῃ τὸν σοβαρώτερον ρόλον εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐφρόντισε νὰ ἱδρύσῃ τὸ ἀπαραίτητον ὄργανον μακροπροθέσμου βιομηχανικῆς πίστεως. Λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν φορέων δὲν ἠδυνήθημεν, οὔτε τὴν ἐσωτερικὴν ἀποταμίευσιν νὰ ἀξιοποιήσωμεν, ἡ ὁποία λιμνάζει ὑπὸ μορφὴν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας, τὴν στιγμὴν ταύτην καὶ δὲν ἠδυνήθη ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντλήσῃ ἐπαρκῶς ἀπὸ τὰς τεραστίας δυνατότητας ποὺ παρουσιάζει ἡ Διεθνὴς χρηματαγορὰ διὰ τὴν ἀπόκτησιν κεφαλαίων, ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον ταύτην. Δὲν εἶχε τὸ σθένος νὰ ρυθμίσῃ τὸ ἐξωτερικὸν δημόσιον χρέος καὶ ἐστέρησε τὴν χώραν ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ λάβῃ χρήματα ἀπὸ τὴν διεθνῆ Τράπεζαν καὶ τοὺς συγγενεῖς της ὀργανισμοὺς μὲ τόκον 2% καὶ 3%. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα τοῦ Δημοσίου χρέους, διότι ἡ Ἑλλὰς παρέμεινε μετὰ τῆς Κίνας ἡ τελευταία χώρα ἥτις εἰς οὐδεμίαν ρύθμισιν μέχρι τοῦδε προέβη. Καὶ αὐτὴ ἡ Σοβιετικὴ Κυβέρνησις ἤρχισε νὰ διαπραγματεύεται ἀπὸ μηνῶν τὴν ρύθμισιν τῶν ἐκκρεμούντων χρεῶν τῶν Βαλτικῶν χωρῶν μὲ τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Μεγ. Βρεττανίαν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀτολμίας της ἐζημίωσε τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ παρέσχε τὴν εὐκαιρίαν εἰς μίαν προκλητικὴν καὶ ἀπαράδεκτον κερδοσκοπίαν. Τὸ θέμα τῶν φορέων εἶναι τόσης σημασίας, ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ πρωθυπουργὸς τῆς χώρας, ἐδήλωσε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι τὸ «Ἑλληνικὸν πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ ἐξεύρεσις κεφαλαίων· εἶναι πρόβλημα τεχνικὸν καὶ ὀργανωτικόν». Ἀλλὰ τὶ ἔπραξεν ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις; Ἑτέρα βασικὴ ἀδυναμία τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς εἶναι ὅτι παρεγνώρισε καὶ τὸν παράγοντα τοῦ κόστους, τὸν ὁποῖον ἐγκατέλειψεν, ὥστε οὗτος νὰ ἐξελιχθῇ σήμερον εἰς βρόγχον διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς. Τὸν παράγοντα τοῦ κόστους ἡ Κυβέρνησις τὸν ἀντιμετώπισε μόνον ὡς θέμα ὕψους τῶν ἡμερομισθίων καὶ τόκου. Καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ θέματος τῆς καθηλώσεως τοῦ ὕψους τῶν ἡμερομισθίων ἡ Κυβέρνησις ἤσκησε μίαν πολιτικὴν ἐξόχως συνεπῆ καὶ ἐπίμονον. Ἀλλ’ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ὑπεχρεώθη νὰ δεχθῇ σὺν τῷ χρόνῳ τὴν ἀναπροσαρμογήν των, ἥτις καίτοι δὲν εἶναι ἀκόμη πλήρης, ἀποτελεῖ ἐμπόδιον διὰ τὴν συναγωνιστικότητα τῆς μὴ ἐξυγιανθείσης συστηματικῆς παραγωγῆς καὶ πάλιν ἐξ ὑπαιτιότητός της. Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ τόκου ἐπῆλθε βεβαίως σημαντικὴ βελτίωσις ἡ ὁποία προέκυψε ἐκ τῆς πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος καὶ τῆς προϊούσης ἐγκαταλείψεως τῆς λιρομανίας, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν. Ὅσον ἀπομακρυνόμεθα ἐκ τοῦ πολέμου, τόσον ἡ ἀποταμίευσις δὲν γίνεται εἰς λίρας, ἀλλὰ εἰς τὰ ἐθνικὰ νομίσματα. Ἡ μείωσις τῶν τόκων δὲν ἐχρησιμοποιήθη ὅμως διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς βιομηχανίας. Διετήρησεν ἐν τῇ ζωῇ ἡ Κυβέρνησις τὰς παγωμένας ἐπιχειρήσεις, ὡς μὴ ὤφειλεν, αἱ ὁποῖαι ἐμποδίζουν τὴν περαιτέρω βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, διότι ὡς γνωστὸν ἀπὸ ἕνα δένδρον κόπτονται οἱ ξηροὶ κλάδοι διὰ νὰ βλαστήσουν νέοι. Ἀλλὰ σήμερον γίνεται καὶ κάτι ἄλλο διὰ τὸ ὁποῖον θὰ θρηνήσωμεν μετ’ ὀλίγα ἔτη. Διὰ τῆς μεθόδου τῆς παγοποιήσεως τῶν βραχυπροθέσμων ὑποχρεώσεων τῶν ἐν τῇ δυσκολίᾳ εὑρισκομένων ἐπιχειρήσεων μετατρέπονται αἱ ἐν ὄψει καταθέσεις τῶν Τραπεζῶν εἰς μακροπροθέσμους ἐπενδύσεις. Ἀποτέλεσμα τούτου θὰ εἶναι, ὅτι εἰς τὴν πρώτην ἀνατροπὴν τῶν σημερινῶν συνθηκῶν αἱ ἐμπορικαὶ Τράπεζαι θὰ εὑρεθοῦν εἰς δυσκολίαν νὰ πληρώσουν, ἐὰν ζητηθοῦν αἱ καταθέσεις. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τοῦ κόστους, οὐδὲν ἐγένετο, διὰ τῆς ἀντιθέτου πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων. Τὸ μόνον σοβαρὸν ἔργον τὸ ὁποῖον κατεσκεύασεν εἶναι τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου. Τὰ καύσιμα ὅμως σήμερον πωλοῦνται ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἐπωλοῦντο ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ διϋλιστήριον. Μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον χρηματοδοτοῦνται καὶ ἐκτελοῦνται τὰ ἔργα τῆς Δ.Ε.Η. τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα τῆς στοιχίζει 30 λεπτὰ κατὰ ὡριαῖον κιλοβάτ. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ἐὰν τὸ ἠλεκτρικὸν στοιχίζῃ εἰς αὐτὴν πλέον τῶν 10 λεπτῶν κατὰ κιλοβάτ. Αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὸν τομέα τῶν μεταφορῶν ἐλάχιστα συνέβαλον εἰς τὴν μείωσιν τῶν μεταφορικῶν κόστους, διότι τὸ μεγαλύτερον μέρος, εἴτε ἔγινε διὰ λόγους ἀντεπιδείξεως, εἴτε ἦτο ξένον ἐντελῶς πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν μεταφορῶν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ κοινωνικὸν κόστος. Ἡ γραφειοκρατία διαρκῶς ὀγκοῦται καὶ ἐπηρεάζει δυσμενέστατα τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους τῶν ἐπιχειρήσεων. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔπραξεν. Ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ὀργανωτικὸν θέμα εἶναι πλέον ἀποκαρδιωτική. Καὶ αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ μένει ὡς ἦτο τὸ 1953 παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑποσχέσεις δὲν συνέστησεν ἀκόμη ὄργανον προγραμματισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ 3ετίας ἐπαναλαμβάνει συνεχῶς, ὅτι ἀπεφάσισε νὰ ἱδρύσῃ διαφόρους φορεῖς, εἰς ὅσας περιπτώσεις ἡ ἀνάγκη ἀποβαίνει κραυγαλέα. Καὶ ὅμως ἔχομεν τὸ δρᾶμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων τὸ ὁποῖον ὀφείλεται κατὰ ἕνα μόνον λόγον εἰς τὴν ἔλλειψιν καταλλήλων φορέων. Ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλει διαφόρους φορεῖς, διὰ νὰ εὑρεθῶμεν μετὰ 3ετίαν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν ἀνυπαρξίας των. Ἔχομεν καὶ τὸ δρᾶμα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζομεν, οὔτε πῶς γίνονται, οὔτε πόσον στοιχίζουν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, πρὸ τοῦ Πάσχα δι’ ἐπιστολῆς, νὰ μοῦ στείλῃ κατάλογον τῶν προγραμματισθέντων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τῆς προϋπολογισθείσης δαπάνης ὡς καὶ τὸν ἀπολογισμὸν τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων. Δυστυχῶς δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν. Οὐδὲν συνεπῶς συνετέλεσθη διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, παρὰ τὴν δέουσαν ἀνάγκην καὶ τὰς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτικὴ ἰδίως μετὰ τὸ 1955, εἰς τὰς μεγάλας της γραμμάς, οὐδέποτε εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξέλιξιν, τὴν ὁποίαν περιέγραψα εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας μου. Καὶ ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὸν προγραμματισμόν. Μὲ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν φάσιν τῆς ὑφέσεως καὶ μὲ τὰς συνεχεῖς ἐπικρίσεις περὶ τοῦ προχειρολόγου τῆς πολιτικῆς της ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ ἕνα προσωρινὸν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1958. Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἐδημοσιεύθη καὶ ἐγένετο τεραστία διαφήμισις αὐτοῦ, ὡς σταθμοῦ τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἐν τούτοις, ἐξέδωκε δύο προγράμματα τὸ 1956 καὶ τὸ 1958. Καὶ πάντοτε ἔλεγεν, ὅτι ἀσκεῖ τὴν πολιτικήν της, βάσει συγκεκριμένου προγράμματος. Ἀλλὰ τότε τὶ ἐσήμαινεν τὸ προσωρινὸν πρόγραμμα τὸ 1959; Ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐσήμαινε μετάνοιαν διὰ τὰς ἀνακριβείας μὲ τὰς ὁποίας περιέβαλεν ἕως τότε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς ἐπίσημον δήλωσιν τρόπόν τινα, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἠκολούθει προγραμματισμένην πολιτικήν. Οὔτε ἡ ἰδία Κυβέρνησις ἔλαβε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὸ προσωρινὸν πρόγραμμα καὶ δι’ αὐτὸ ἔσπευσε νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ, μὲ τὸ ὁριστικὸν πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλε πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων. Τὸ νέον πρόγραμμα κατηρτίσθη ἀπὸ μίαν ὁμάδα ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τῇ συνεργασίᾳ Ἰταλῶν ἐμπειρογνωμόνων ὑπὸ τὸν καθηγητὴν Σαρατσένον. Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ διὰ τοῦ Τύπου διὰ νὰ πληρώσῃ εἰς κἄθε ἐφημερίδα 120.000 δραχμ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε πόσον ἐστοίχισαν οἱ Ἰταλοὶ ἐμπειρογνώμονες;

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔγιναν ἀνακοινώσεις.

§40Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πληροφορήσητε καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν;

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ναί, εἰς τὴν ἀπάντησίν μου.

§42Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ ὁριστικὸν πενταετὲς πρόγραμμα κ.κ. συνάδελφοι, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ προσωρινὸν καὶ τὰ προηγηθέντα, παρουσιάζει σημαντικὴν πρόοδον ἀπὸ ἀπόψεως κομψότητος διατυπώσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς συνεπείας, εἶναι πολὺ ἀρτιώτερον τῶν προηγηθέντων. Ἔχει ἀκόμη τὸ προσόν, ὅτι ἐμφανίζει κατὰ ἕνα ἀρκετὰ σαφῆ τρόπον τὴν μορφὴν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑποστῇ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἐν τῇ ἀναπτύξει της. Εἶναι ἐπίσης πολὺ ρεαλιστικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιλήψεις περὶ τὸν ρόλον τῆς δημοσίας καὶ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἀντιστοίχως, διὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀναπτύξεως. Ἐγκαταλείπονται πράγματι εἰς αὐτὸ αἱ πομπώδεις ὁμολογίαι πίστεως εἰς τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν, αἱ ὁποῖαι ἐχαρακτήριζον τὸ προσωρινὸν καὶ αἱ ἐκτιθέμεναι ἀπόψεις εἶναι πολὺ πλέον συγκρατημέναι καὶ ρεαλιστικαί. Ἀτυχῶς, εἰς αὐτὰ καὶ μόνον περιορίζονται τὰ προσόντα του, διότι πέραν αὐτῶν ἔχομεν τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἰδίων ἀδυναμιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐχαρακτήριζον τὰ προηγηθέντα αὐτοῦ. Παρὰ τὴν ἐπίφασιν ὀργανικῆς ἑνότητος, τὸ πενταετὲς πρόγραμμα ἀποτελεῖται οὐσιαστικῶς ἀπὸ δύο ἐντελῶς χωριστὰ τμήματα. Τὸ πρῶτον τούτων ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸ μέρος 1ον τὸ ἐπιγραφόμενον «αἱ προοπτικαὶ ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας κατὰ τὴν προσεχῆ 10ετίαν» καὶ τὸ κεφάλαιον 8ον τοῦ 2ου μέρους «τ’ ἀποτελέσματα τοῦ προγράμματος κατὰ τὴν προσεχῆ πενταετίαν». Τὸ τμῆμα τοῦτο εἶναι προφανῶς ἡ συνεισφορὰ τῶν ἰταλῶν προγραμματιστῶν. Τὸ δεύτερον τμῆμα ἀντιθέτως, προϊὸν προφανῶς, κατὰ κύριον λόγον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸ μέρος 2ον τοῦ προγράμματος «ἡ ἀνάπτυξις τῶν τομέων τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας κατὰ τὴν προσεχῆ 5ετίαν» καὶ τὸ μέρος 3ον «ἡ πολιτικὴ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως». Ἄς ἐξετάσωμεν τὰ δύο τμήματα χωριστά, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ πρῶτον. Τοῦτο ἐξαντλεῖται εἰς τὴν ἑξῆς μαθηματικὴν ἄσκησιν: Καθοριζομένης ὡς βασικῆς ἐπιδιώξεως κατὰ τὴν προσεχῆ πενταετίαν καὶ δεκαετίαν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 6% ἐτησίως, ἐπιδιώκεται νὰ καθορισθῇ ἡ μεταβολὴ ὅλων τῶν λοιπῶν οἰκονομικῶν μεγεθῶν ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπέλθῃ, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ προαναφερθεῖσα βασικὴ ἐπιδίωξις. Οὕτω καθορίζεται πράγματι ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἱκανοποιητικὸν ὕψος ἐσωτερικῶν ἀποταμιεύσεων καὶ ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ συμβολὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφαλαίου διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ ἐπιβαλλόμενον ὕψος ἐπενδύσεων τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἐτησία αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 6%. Καθορίζει ἐπίσης ποίας μεταβολὰς ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως καὶ μεγεθῶν πρέπει νὰ ὑποστῇ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγή. Ἐπίσης καθορίζει ποῖαι μεταβολαὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως τοῦ ὕψους πρέπει νὰ ἐπέλθουν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς συναλλαγὰς διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὰς ἐπενδύσεις μέγεθος ἐξωτερικῆς ἐνισχύσεως. Καθορίζει ἐπίσης πόση πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγικότητος κατὰ κλάδους παραγωγικούς, ἵνα ἔχωμεν τὴν ἐπιδιωκομένην αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος. Καὶ τέλος, ἐμφανίζει ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπιβαλλομένη αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως διὰ τὸ ἐπιδιωκόμενον ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὸ μέρος 1ον, ἡ ἐργασία αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὸ τέλος τῆς δεκαετίας. Εἰς τὸ κεφάλαιον δὲ 8ον τοῦ 2ου μέρους εἰς τὸ τέλος τῆς πενταετίας. Ἡ ἐργασία αὐτὴ παρουσιάζει ἐξωτερικῶς μίαν κομψότητα ἡ ὁποία πείθει, ὅτι εἶναι προϊὸν σοβαρᾶς μαθηματικῆς ἐπεξεργασίας τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἰταλῶν μελετητῶν. Ἐπειδὴ ὅμως οὐδὲν ἀναφέρεται ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἀκολουθηθείσης μεθοδολογίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντικειμενικὴ κριτικὴ τῆς ἐργασίας αὐτῆς. Σοβαρὸν μειονέκτημα τῆς ὅλης ἐπεξεργασίας εἶναι, ὅτι δὲν γίνεται καθορισμὸς τῶν μεταβολῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον τῆς οἰκονομίας τμήματα κατ’ ἔτος. Τὸ θέμα ἑπομένως τοῦ καθορισμοῦ τῶν σχετικῶν προτεραιοτήτων παραβλέπεται πρᾶγμα ποὺ ἀποτελεῖ σοβαρωτάτην δυσχέρειαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος. Δὲν ἔχει ἑπομένως μεγαλυτέραν ἀξίαν διὰ τὸν ἀναγνώστην εἰμή, ὅτι παρέχει μίαν εἰκόνα τῶν διαρθρωτικῶν καὶ ποσοτικῶν περιορισμῶν, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ὑποστῇ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 6% εἰς τὸ τέρμα τῶν δύο αὐτῶν χρονικῶν περιόδων. Βεβαίως ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ δι’ ἄλλης μορφῆς μεταβολῶν τῆς οἰκονομίας. Οὐδὲν ἀναφέρεται διατὶ ἡ προβαλλομένη εἶναι ἡ μόνη ἢ ἡ καλλιτέρα. 4. Τὸ 2ον τμῆμα προσπαθεῖ νὰ καθορίσῃ τὰς συγκεκριμένας ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι θὰ μεταβάλουν τὴν θεωρητικὴν εἰκόνα τοῦ πρώτου τμήματος εἰς πραγματικότητα κατὰ τὴν πρώτην πενταετίαν. Ἀλλ’ ἐνταῦθα εὑρισκόμεθα εἰς μίαν κατάστασιν ἐντελῶς νεφελώδη, ἡ ὁποία συνοψίζεται εἰς τὴν χαρακτηριστικὴν φράσιν ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται ἀπείρους φορὰς ἐν τῷ κειμένῳ «Θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀκολουθουμένη πολιτικὴ» ἢ «Θὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα». Πρόγραμμα βεβαίως σημαίνει ἐπιτελικὸν σχέδιον ἐνεργείας, καθορισμὸς συγκεκριμένης πολιτικῆς, χαρακτηριζομένης ἀπὸ τὴν βάσει προτεραιοτήτων χρονικὴν κλιμάκωσιν τῶν ἐπὶ μέρους μέτρων ὡς καὶ ὕπαρξις τοῦ καταλλήλου ὀργανωτικοῦ μηχανισμοῦ ὁ ὁποῖος θ’ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνωμεν σαφέστεροι. Δὲν ἀρκεῖ βεβαίως νὰ λέγωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἀποτελέσματος χρειάζεται ἡ ἐπένδυσις ἐντὸς πενταετίας κεφαλαίων τοῦ αʹ μεγέθους εἰς τοὺς διαφόρους παραγωγικοὺς τομεῖς. Χρειάζεται νὰ καθορισθῇ σαφῶς τὶ ποσοστὸν θὰ διατεθῇ κατὰ τομέα κατ’ ἔτος. Διότι ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ἄλφα ἐπενδύσεως περιμένομεν τὰ βῆτα ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξαγωγῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπέλθῃ ἐὰν ἡ ἐπένδυσις γίνῃ τὸ 4ον ἔτος καὶ οὐχὶ τὸ 1ον ἔτος τοῦ προγράμματος. Καθυστέρησις μιᾶς ἐπενδύσεως εἰς τὸν ἕνα τομέα, ζημιώνει τ’ ἀποτελέσματα τῶν ἐπενδύσεων εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς. Τὸ στοιχεῖον τοῦ χρονικοῦ προσδιορισμοῦ λείπει ἀπολύτως εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ τοῦ προγράμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ θεμέλιον. Πέραν αὐτοῦ ἀναφέρεται, ὅτι εἰς τὸν ἄλφα παραγωγικὸν κλάδον θὰ γίνουν ἐπενδύσεις ἑνὸς ὡρισμένου μεγέθους. Διὰ τὰ ἔργα ὅμως τὰ ὁποῖα θὰ συντελεσθοῦν διὰ τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν δὲν ὑπάρχει κανεὶς προσδιορισμὸς τῆς πραγματικῆς των ἀξίας. Εἰς τὸν βιομηχανικὸν τομέα ἐπὶ παραδείγματι καθορίζεται, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ἐπενδύσεις τὸ 1964 πέντε δισεκατομμ. δραχμῶν. Δι’ οὐδεμίαν ὅμως σχεδὸν τῶν συγκεκριμένων προτεινομένων βιομηχανιῶν καθορίζεται πόσον θὰ στοιχίσῃ ἡ ἵδρυσίς των. Εἶναι δυνατὸν νὰ στοιχίσῃ πέντε ἢ δέκα πέντε δισεκατομμ., ὅπως συνέβη μὲ ὅλους τοὺς ὑπολογισμοὺς δαπανῶν τῶν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκτελεσθέντων μέχρι σήμερον ἔργων. Τὸ μέγεθος τοῦ δυνατοῦ ἐν προκειμένῳ σφάλματος ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος. Οὕτω τὰ φράγματα τοῦ Ἀξιοῦ, Ἁλιάκμονος καὶ Ἀχελώου, προϋπολογίσθησαν εἰς 90.000.000 δραχμῶν, ἐδαπανήθησαν δὲ 300 ἑκατομμ. δραχμῶν, χωρὶς ἀκόμη νὰ συμπληρωθοῦν. Τὸ ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον τοῦ Μέγδοβα προϋπολογίσθη τὸ 1955 εἰς 19.000.000 δολλάρια, ἐστοίχισε δὲ 30 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου προϋπελογίσθη εἰς 11,000.000 δολλάρια περίπου καὶ ἐστοίχισεν 22.000.000 δολλάρια. Ἀλλ’ ὅταν εἷς κλάδος εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπορροφήσῃ τόσον περισσοτέρας ἐπενδύσεις τῶν προϋπολογισθεισῶν ἀπομένουν βεβαίως πολὺ ὀλιγώτερα κεφάλαια διὰ τοὺς ὑπολοίπους μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ματαίωσιν ἐπιτεύξεως τῶν βασικῶν ἐπιδιώξεων τοῦ προγράμματος. Διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ φθάσουν εἰς τὴν καθοριζομένην ἔκτασιν, χρειάζεται ἡ λῆψις συγκεκριμένων μέτρων τῶν ὁποίων ἡ ἀποτελεσματικότης θὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν παράθεσίν των. Τὸ πρόγραμμα ἀρκεῖται νὰ ἐπαναλάβῃ, ὅτι θὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἀλλὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνωμεν περισσότερον ἐπὶ τῆς ἀσαφείας αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἔκδηλον, θὰ πρέπει ὅμως νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς ὀργανωτικῆς ἀδυναμίας τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ὡς ἤδη ἀνεφέρθη, τούτου συνείδησιν ἔχει καὶ ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός. Εἰς τὸ μέρος ὅμως αὐτοῦ τοῦ προγράμματος, οὐδὲν συγκεκριμένον ἀναφέρεται περὶ τῆς μεταβολῆς εἰς τὸν ὑφιστάμενον μηχανισμὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς πολιτικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὅταν δὲν ὑπάρχουν ὅμως τὰ κατάλληλα ὄργανα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πιστέψῃ κανείς, ὅτι ἡ διαγραφομένη πολιτικὴ θὰ καθορισθῇ ἐπακριβῶς. Ἄς ἔλθωμεν καὶ πάλιν εἰς τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων. Τὸ 1959 ἡ βιομηχανία ἀπερρόφησε 1930 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Διὰ τὸ 1964 προγραμματίζεται, ὅτι θὰ ἀπορροφήσῃ πέντε χιλιάδες ἑκατομμύρια δραχμῶν, αὐξανομένη ἐν τῷ μεταξὺ ἐτησίως κατὰ 21%. Καὶ ἐρωτᾶται μὲ ποίους φορεῖς θὰ γίνῃ ἡ ἐπανάστασις αὐτή; Ἡ μόνη μεταβολὴ ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τὸ θέμα τῶν φορέων εἶναι ἡ ἵδρυσις τοῦ Ο.Β.Α. Πιστεύει, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ μίαν τόσον ριζικὴν μεταβολήν; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἀλλ’ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναμένωμεν τὴν ἐπίτευξιν τοῦ προγράμματος εἰς τὸν τομέα αὐτόν; Τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ὡς ἀπέδειξεν ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος λόγῳ ἀνυπαρξίας καταλλήλου μηχανισμοῦ τὰ διαθέσιμα κεφάλαια θὰ ἀπορροφῶνται ἀναλόγως τῆς διαθεσιμότητος τῶν ἤδη ὑφισταμένων μὲ ἀποτελέσματα τὴν πλήρη διαστροφὴν τῶν ἐπιταγῶν τοῦ προγράμματος. Διαπιστοῦται ἐπίσης εἰς τὸ πρόγραμμα, ὅτι διὰ τὰς κλασικὰς ἐξαγωγὰς μας, πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ ἐτήσιος ρυθμὸς αὐξήσεως κατὰ 9% περίπου. Αὗται ὡς γνωστὸν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος παρουσίασαν κάμψιν, ἡ ὁποία κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀποδίδεται εἰς τὴν ἔλλειψιν καταλλήλου φορέως ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Μὴ καθοριζομένων νέων τοιούτων, ποῖος θὰ ἐπιφέρῃ αὐτὴν τὴν στροφὴν εἰς τὸν ρυθμὸν τῶν ἐξαγωγῶν μας; Αἱ ὑπογραμμισθεῖσαι ἀνωτέρω ἀτέλειαι καὶ ἀσυνέπειαι καθορίζουν τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν τοῦ προγράμματος, ἀλλ’ ἕνα πρόγραμμα δὲν θὰ κριθῇ μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ἀρτιότητος καὶ συνεπείας, θὰ κριθῇ κυρίως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐὰν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς συγκεκριμένης οἰκονομίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται καὶ τῆς ὁποίας ἀποσκοπεῖ τὴν ἀνάπτυξιν κατὰ τὸν συγκεκριμένον χρόνον τῆς ἐφαρμογῆς του. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εὑρίσκεται ἀπὸ τοῦ 1958 ἐν ὑφέσει τῆς ὁποίας βασικὴν ἐκδήλωσιν ἀποτελεῖ ἡ μείωσις τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ 7,3% κατὰ τὴν περίοδον 1953–58 εἰς 3 περίπου κατὰ τὴν περίοδον 1958–59. Τὸ πρόγραμμα καθορίζει ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 6%. Δὲν περιγράφει ὅμως πῶς θ’ ἀνατραπῇ ἡ πτωτικὴ τάσις καὶ θὰ γίνῃ τὸ πήδημα εἰς τὸ ὕψος τοῦ 6%. Ἐὰν ὁ ἀριθμὸς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δέν ἐκάμπτετο ὡς συνέβη κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ προβολὴ καὶ εἰς τὸ μέλλον τοῦ κατὰ τὰ προηγηθέντα ἔτη παρατηρηθέντος τοιούτου καὶ τοῦτο ν’ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τοῦ προγράμματος. Ἀλλ’ ἤδη διὰ τῆς σημειωθείσης κάμψεως διαπιστοῦται, ὅτι μὲ τὴν σημερινὴν διάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας, δὲν εἶναι δυνατὴ περαιτέρω ἀνάπτυξις, ὡς ἡ πραγματοποιηθεῖσα κατὰ τὸ παρελθόν. Ὡς ἐκ τούτου τὸ πρόγραμμα ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ ρίχνῃ ὅλο τὸ βάρος του ἀρχικῶς τοὐλάχιστον εἰς τοὺς παράγοντας οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν ὕφεσιν. Καὶ ἀπεδείχθη ἐπαρκῶς, νομίζομεν, ἀνωτέρω, ὅτι αὕτη ἤρχισεν ἀπὸ τὸν γεωργικὸν τομέα λόγῳ ἀνελαστικότητος τῶν γεωργικῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἐνισχύθη ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξίαν βιομηχανικῶν τοιούτων. Ὁ πρῶτος ἑπομένως ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς περαιτέρω προόδου εἶναι ἡ ἐπαναστατικὴ μεταβολὴ εἰς τὰς δυνατότητας προσφορᾶς καὶ τοποθετήσεως τῶν προϊόντων μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ πρέπει νὰ γίνῃ οὐσιωδῶς ἐξαγωγική, διότι εἶναι ἀδύνατον ν’ αὐξάνεται συνεχῶς καὶ ν’ ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὴν ἐγχώριον ἀγοράν. Τὸ πρόγραμμα ἑπομένως ἀντὶ νὰ ἐπιδιώκῃ ὡς ἐπανειλημμένως τονίζει ἰσόρροπον ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, θὰ ἔπρεπε νὰ προσδίδῃ ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐν προκειμένῳ τὸ πρόβλημα συνοψίζεται εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους, εἰς τὴν δημιουργίαν προϊόντων ζητουμένων ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ τὴν ὀργάνωσιν τῶν καταλλήλων φορέων. Ἐπὶ τῆς τριπλῆς αὐτῆς βάσεως δέον νὰ γίνῃ καὶ ἡ κατανομὴ τῶν ἐπενδύσεων. Ὅταν ἡ οἰκονομία ὑπερβῇ τὰς δυσκολίας αἱ ὁποῖαι ἀπέβησαν βρόγχος εἰς τὸν λαιμόν της, τότε ἀκριβῶς θὰ δυνηθῇ νὰ ἀναπτυχθῇ μὲ ρυθμὸν πολὺ ταχύτερον τοῦ καθοριζομένου εἰς τὸ πρόγραμμα, ἐνῷ ὡς ἔχει τοῦτο τὸ ἀντίθετον εἶναι σχεδὸν βέβαιον, ὅτι θὰ συμβῇ. Βασικὴν ἀδυναμίαν τοῦ προγράμματος ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως ἀποτελεῖ καὶ ἡ ὅλως δευτερεύουσα σημασία τὴν ὁποίαν ἀποδίδει εἰς τὴν ἔρευναν. Καὶ τοῦτο εἶναι φυσικὴ ἀπόρροια τῆς πίστεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν φυσικὴν πτωχίαν τῆς χώρας, ἀπόδειξιν τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καὶ ἡ ἀκόλουθος περικοπὴ τὴν ὁποίαν περιέλαβεν εἰς τὸν Βασιλικὸν λόγον τῆς 9ης Ἰουνίου 1958 ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τῆς παρούσης Βουλῆς «μόνον βαθμιαίως θὰ ἴδωμεν αὐξανόμενον τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τῆς Χώρας τὴν ὁποίαν ἡ φύσις δὲν ἐπροίκισε μὲ ἄφθονον φυσικὸν πλοῦτον». Πεπεισμένη διὰ τὴν πτωχίαν αὐτήν, ἦτο φυσικὸν νὰ δώσῃ ὅλως περιωρισμένην ἀξίαν εἰς τὴν ἔρευναν καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα. Τὸ μόνον πράγματι τὸ ὁποῖον τοῦτο προβλέπει εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Ἰνστιτούτου ἐρευνῶν τοῦ ἐδάφους, χωρὶς ὅμως ν’ ἀναφέρεται καὶ εἰς ποίαν ἔκτασιν, ἰδίως μάλιστα ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀναπτύξεώς του, ὡς ὀργάνου ἐρευνῶν, θὰ προβαίνῃ εἰς ἐρεύνας ὑδρογονανθράκων, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δι’ αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις ἐστράφη ἤδη πρὸς τὰς ξένας ἑταιρείας. Προβλέπεται ἐπίσης εἰς τὸ πρόγραμμα 200.000.000 δραχμ. κατὰ τὴν πρώτην δεκαετίαν δι’ ἔρευναν καὶ μελέτας εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα. Διὰ μίαν χώραν ἡ ὁποία θέλει ν’ ἀναπτυχθῇ ἡ ἐπένδυσις εἰς τὸν τομέα τῆς ἐρεύνης ἀποτελεῖ τὴν πλέον ἀποδοτικὴν ἐπένδυσιν. Ἄς μὴ ξενίσῃ τοῦτο οὐδένα. Ὁ γεωργικὸς χῶρος ποὺ λέγεται Ἑλλάς, παραμένει καὶ σήμερον ὁ μέγας ἄγνωστος ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῆς προικίσεως καὶ εἶναι καιρὸς ν’ ἀσχοληθῶμεν σοβαρῶς μὲ τὴν διερεύνησίν του. Ἡ ὑπὸ τοῦ προγράμματος καθοριζομένη ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος δὲν εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν σοβαρότητά του. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀκόμη ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς «ὑδροβιολογικῆς ἐρεύνης» ἀπέδειξα, νομίζω, ἐπαρκῶς τὰς τεραστίας ζημίας τὰς ὁποίας ὑφίσταται ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, διότι ἡ προσπάθεια διερευνήσεως τοῦ πλούτου τῶν θαλασσῶν καὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑδάτων, ἐγκατελείφθη ἀπὸ τοῦ 1953. Ἡ ἀναλογία τῶν δαπανῶν διὰ τὴν γεωργικὴν ἔρευναν εἰς χώρας προηγμένας καὶ τὴν ἰδικήν μας δίδει τὸ μέτρον τῆς σημασίας ἡ ὁποία ἀποδίδεται εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐν σχέσει πρὸς τὰς χώρας αὐτὰς. Δαπάναι διὰ τὴν γεωργικὴν ἔρευναν. Συμμετοχὴ ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου γεωργικοῦ εἰσοδήματος

Δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη τὴν σύστασιν τοῦ ἐδάφους. Δὲν ὑπάρχει ἐδαφολογικὸς χάρτης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἂν δὲν συνταχθῇ τοιοῦτος, εἶναι μάταιον ν’ ἀσκοῦμεν λιπαντικὴν πολιτικήν. Ἁπλῶς ἐπιφορτίζομεν τὸν γεωργὸν μὲ μεγαλύτερα ἔξοδα διὰ νὰ ἔχῃ ἴσως ἀμυντικὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ τὴν λίπανσιν τῶν ἀγρῶν του εἰς τὴν ὁποίαν ἐξωθοῦμεν. Ἐν τῷ μεταξὺ βεβαίως προγραμματίζομεν καὶ τὴν ὕπαρξιν βιομηχανιῶν λιπασμάτων χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὰς πραγματικάς μας ἀνάγκας. Τὸ θέμα τῆς διαμορφώσεως τῶν καταλλήλων ποικιλιῶν φυτῶν καὶ ζώων πρὸς τὰς ἐδαφολογικὰς καὶ κλιματολογικὰς συνθήκας τῶν περιοχῶν τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, αἱ ὁποῖαι ποικίλλουν, τόσον πολύ, ἀντιμετωπίζεται κατὰ τρόπον ἐντελῶς πρόχειρον καὶ περιπτωσιακὸν καὶ ἐν τούτοις φιλοδοξοῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν γεωργίαν ἀποδοτικὴν καὶ ἱκανὴν νὰ ἐξάγῃ τὰ προϊόντα της εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐνώπιον τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἡ ἐκ 200.000.000 πρόβλεψις τοῦ προγράμματος διὰ μελέτας καὶ ἐρεύνας, ἀποτελεῖ κονδύλιον τοῦ ὁποίου ἡ ἀνεπάρκεια εἶναι ἔκδηλος. Πέραν τῆς διερευνήσεως τοῦ ὑπεδάφους τέλος τῆς ὁποίας συνείδησιν ἔχουν κατά τινα βαθμὸν οἱ συντάκται τοῦ προγράμματος, ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς ἀξιοποιήσεως τῶν προϊόντων τῆς φυσικῆς καὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὰ χρωμιοῦχα σιδηρομεταλλεύματα ἀφθονοῦν εἰς τὸν τόπον, οὐδεμία ὅμως μέχρι σήμερον ἔγινε διερεύνησις τῆς βιομηχανικῆς των ἀξιοποιήσεως. Τὸ χαρούπι καὶ ἡ μαστίχη, διὰ ν’ ἀναφέρω δύο μόνον ἀπὸ τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἶναι χαρακτηριστικαὶ περιπτώσεις γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα σπαταλῶνται χωρὶς βιομηχανικὴν ἀξιοποίησιν. Ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ βιομηχανικὴ παραγωγὴ ἄνευ συνεχοῦς ἐρεύνης τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῶν ἐργαλείων; Εἰς ὅλας τὰς βιομηχανικὰς χώρας ἐκτὸς τῶν κρατικῶν ἱδρυμάτων καὶ αἱ καθ’ ἕκασται ἐπιχειρήσεις θεωροῦν ἀπαραίτητον τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐνδεδειγμένου ἐργαστηρίου ἐρευνῶν. Διὰ νὰ τερματίσω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπαναλάβω τὴν παλαιάν μου πρότασιν, ὅπως συσταθῇ εἰς τὴν χώραν «Ἰνστιτοῦτον βιομηχανικῆς καὶ τεχνικῆς ἐρεύνης» κατὰ τὰ ξένα πρότυπα, τὸ ὁποῖον θ’ ἀναλάβῃ τὰ ἔργα ἀξιοποιήσεως τῶν δυνατοτήτων βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς φυσικῆς καὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Δεδομένης τῆς ἀλματώδους τεχνικῆς προόδου τῆς ἐποχῆς μας ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς συνεχῶς διευρυνομένας γνώσεις μας ἐπὶ τῆς φυσικῆς προικίσεως τῆς χώρας μας καὶ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἐξασφαλίσεως κεφαλαίου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας εἶναι δυνατὴ μὲ ρυθμὸν πολὺ μεγαλύτερον τοῦ καθοριζομένου εἰς τὸ πρόγραμμα. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρξῃ πίστις συνδυαζομένη μὲ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν κατάλληλον ἡγεσίαν. Ὡς ἀπεδείχθη νομίζομεν ἀνωτέρω εἶναι ἀμφίβολος ἡ πραγματοποίησις καὶ αὐτῆς τῆς μετριόφρονος ἐπιδιώξεως τοῦ προγράμματος, τῆς αὐξήσεως δηλαδὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 6% ἐτησίως. Ἀλλ’ ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι μετὰ μία πενταετίαν πραγματοποιοῦνται πράγματι τὰ ὑπὸ τοῦ προγράμματος ἐπιδιωκόμενα. Ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τοῦ μέσου Ἕλληνος ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἄλλας χώρας. Ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος, τὸ χάσμα τὸ ὁποῖον τὸν χωρίζει ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης θὰ ἔχῃ διευρυνθῆ ἀκόμη περισσότερον. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως μετὰ κόπου θὰ ἔχῃ ἀπορροφηθῆ ἡ φυσικὴ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὸ 1.000.000 ἐκ τῶν περισσευόντων σήμερον θὰ παραμένῃ ἄνευ δυνατότητος ἐξευρέσεως ἐργασίας. Ἡ ἐργατικὴ τάξις εἰδικώτερον, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἔχῃ βελτιώσει τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀμοιβῆς της ἐκ τῆς ἐργασίας, διὰ νὰ μὴ τεθῇ εἰς κίνδυνον ἡ πραγματοποίησις τῶν ἀντικειμενικῶν σκοπῶν τοῦ προγράμματος. Αἱ λαϊκαὶ δὲ τάξεις ἐν τῷ συνόλῳ των θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ φέρουν τὸ βάρος τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἐφ’ ὅσον ἡ σημερινὴ δημοσιονομικὴ πολιτικὴ δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ. Ἀλλὰ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναμένεται τὸ πρόγραμμα αὐτὸ νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν πίστιν, τὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ τὴν αἰσιοδοξίαν τὰς ὁποίας ὁ κ. Πρωθυπουργὸς θεωρεῖ ἀπαραιτήτους διὰ τὴν ἐπιτυχίαν του; Ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς προηγηθείσης ἀναλύσεως καὶ τὸ παρὸν πρόγραμμα ὑπολείπεται σοβαρῶς ἑνὸς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀξίου τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ὁ βασικὸς λόγος ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι καὶ τοῦτο κατηρτίσθη κατὰ τρόπον πρόχειρον ὑπὸ μὴ εἰδικευμένου ὀργάνου. Ἡ μετάκλησις τῶν Ἰταλῶν εἰδικῶν δὲν προσέδωσεν εἰς αὐτό, ὅπως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσδώσῃ ἕνα περίβλημα τεχνικῆς ἀρτιότητος. Εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἐξ ἴσου ἀτελὲς ὡς καὶ τὰ προηγηθέντα αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται ἐπιμόνως νὰ συστήσῃ τὸ ἐνδεδειγμένον ὄργανον τὸ ὁποῖον θ’ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς καταρτίσεως, τῆς συνεχοῦς ἀναθεωρήσεως καὶ παρακολουθήσεως τῆς ἐφαρμογῆς του παρὰ τὰς ἐκ πάσης πλευρᾶς ὑποδείξεις καὶ τὰ ἰσχύοντα εἰς ὅλα τὰ ἄλλα κράτη. Καὶ τοῦτο δι’ ἕνα καὶ μόνον λόγον νομίζω. Διότι τὸ εἰδικὸν αὐτὸ ὄργανον τοῦ προγραμματισμοῦ πρέπει νὰ μὴ εἶναι πλήρως ὑποδουλωμένον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ νὰ τυγχάνῃ ἀνεξαρτησίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος εἰς αὐτήν, ἄσχετον ἐὰν ἡ ἀνεξαρτησία αὕτη θὰ προσέδιδε μεγαλυτέραν πειστικότητα εἰς τὸ ἔργον τοῦ ὀργάνου τοῦ προγραμματισμοῦ καὶ ἑπομένως, θὰ ἦτο εὐκολωτέρα ἡ δημιουργία πίστεως καὶ αἰσιοδοξίας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ προγράμματος. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐν προκειμένῳ ἐπιμένει εἰς τὴν παρ’ αὐτῆς μονοπώλησιν πάσης ἐξουσίας καὶ τὴν χάραξιν τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς τῆς χώρας εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις της. Ἐν προκειμένῳ, πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ τοῦτο. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν διαμορφώνει ἐκτὸς καὶ αὐτῆς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὸ ἴδιον ἐφαρμόζει καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ὡς γνωστόν, ὁ προϋπολογισμὸς ἔπαυσε ν’ ἀποτελῇ ἀντικείμενον συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν. Τόσον τὸ προσωρινόν, ὅσον καὶ τὸ ὁριστικὸν πενταετὲς πρόγραμμα δὲν ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ τῇ ἰδικῇ της πρωτοβουλίᾳ οὐδέποτε θὰ συνεζητεῖτο ὑπὸ τοῦ Σώματος. Ἐπροτίμησε τὴν πολυδάπανον διὰ τοῦ Τύπου καὶ τοῦ ραδιοφώνου ἐξαγγελίαν ἡ ὁποία τὴν ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὴν ἐνόχλησιν τῆς κριτικῆς τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ ἔθνους καὶ τῆς ἐξησφάλιζε τὴν ὁμολογίαν τοῦ καλῶς πληρωθέντος Τύπου. Ὑπάρχει σήμερον ἐκκρεμὲς τὸ μέγιστον διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας θέμα τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐχειρίσθη καὶ τὸ χειρίζεται μακρὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ὁποίαν ἀποσκοπεῖ νὰ θέσῃ καὶ πάλιν πρὸ τετελεσμένων γεγονότων ἀνικάνου νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην της ἀποτελεσματικῶς ἐπὶ τόσων καιρίων διὰ τὴν ὑπόστασιν τῆς χώρας ἀποφάσεων. Ἀλλ’ ἤδη, πρέπει νὰ συμπεράνωμεν ἐκ τῆς προηγηθείσης ἀναλύσεως προέκυψε νομίζω σαφῶς, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία οὐδένα τῶν βασικῶν προβλημάτων της ἐπέλυσε καθ’ ὅλην τὴν ἀπὸ τῆς ὑποτιμήσεως διαρρεύσασαν περίοδον. Ἡ σημειωθεῖσα πρόοδος ὑπῆρξεν εἰς τοὺς περισσοτέρους τομεῖς ἐπιφανειακὴ καὶ φαίνεται ἤδη, ὅτι ἐξήντλησεν ὅλα τὰ περιθώρια τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως μὲ ἀποτέλεσμα ν’ ἀντιμετωπίζωμεν καταστάσεις ὁμοίας τῶν τῆς πρὸ τοῦ 1953 καταστάσεων τοιούτων. Πάντως, τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως παραμένει ἐξ ἴσου ἀγχῶδες, ὅσον καὶ κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἀπελευθερώσεως. Τὸ ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως οὔτε πείθει περὶ τῆς ἀποτελεσματικότητός του, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἂν γίνῃ πιστευτὸν διαγράφει εἰκόνα ἡ ὁποία δύναται ἂν μὴ νὰ ἐμπνεύσῃ τοὐλάχιστον νὰ καθησυχάσῃ τὸν λαὸν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ οἰκονομικόν του μέλλον τοὐλάχιστον. Αἱ διαπιστώσεις αὗται καθορίζουν τὸ μέτρον τῆς ἀποτυχίας τῆς ἀσκηθείσης οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ προσδιορίζει τὸν βαθμὸν τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνίκανος αὕτη νὰ συλλάβῃ τὴν οὐσίαν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας, ἀνίκανος νὰ διατυπώσῃ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ μία συνεπῆ πολιτικὴν πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ ἠρκέσθη εἰς τὴν ἐπιδίωξιν ἐφημέρων καὶ ἀπατηλῶν ὑποσχέσεων τῶν ὁποίων ἡ ἀδήριτος πραγματικότης ἤρχισεν ἤδη ἀποκαλύπτουσα τὸν ἀληθῆ χαρακτῆρα. Αἱ ἐξελίξεις αὗται λαμβάνουν χώραν ἐντὸς ἑνὸς διεθνοῦς κλίματος σταθερᾶς προόδου ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἄνευ ἀπηχήσεως εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ ἐπηρεάσῃ τὴν σκέψιν καὶ τὸ ἠθικόν του. Οἱ βόρειοι γείτονες ὑπολειπόμενοι οὐσιαστικῶς τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον ἔχουν σήμερα πραγματοποιήσει τεραστίας προόδους εἰς τὸν βιομηχανικὸν ἰδίως τομέα. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον ὑπῆρξε πρωτοφανὴς εἰς τρόπον ὥστε αἱ περισσότεραι τῶν χωρῶν της ν’ ἀντιμετωπίζουν σήμερον προβλήματα προερχόμενα ἀπὸ τὴν πλήρη ἀπασχόλησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ καὶ μίας καταστάσεως μονίμου εὐημερίας. Ἡ Ἑλλὰς ἀντιθέτως, κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα ἐπροχώρησε μὲ πολὺ βραδύτητα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἑδραία ἡ πεποίθησις, ὅτι τὸ χάσμα τὸ ὁποῖον τὴν χωρίζει ἀπὸ τὰς ἄλλας χώρας θὰ διευρύνεται συνεχῶς εἰς τὸ μέλλον. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι μοιραία ἡ ἀποκαρδίωσις ἡ ὁποία κερδίζει συνεχῶς ἔδαφος εἰς τὰς εὐρείας μάζας τοῦ λαοῦ μας. Καὶ εἶναι φυσικὸν ἐπίσης, σὺν τῷ χρόνῳ νὰ γενικεύεται ἡ ἀντίληψις, ὅτι ὑπὸ τὸ Δημοκρατικὸν καθεστὼς εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ βαθμὸς ἀναπτύξεως τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλουν αἱ ἀνάγκαι καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας. Διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ μετὰ τόσης φιλαρεσκείας αὐτοδιαφημιζομένη, ὡς ὁ μόνος στυλοβάτης τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος καταστρέφει ὄχι μόνον τὰς ὑλικὰς προϋποθέσεις τῆς πίστεως εἰς αὐτό, ἀλλὰ καὶ τὰς πνευματικὰς τοιαύτας. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη της καὶ διὰ τὸ ἔργον της αὐτὸ θὰ μείνῃ ὑπόλογος ἐνώπιον τῆς Ἱστορίας. Ἐγκαταλείπων τὸ βῆμα ἀναμένω μὲ ἐξαιρετικῶς ὅλον ἐνδιαφέρον τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εὔχομαι, ὅτι τὴν φορὰν αὐτὴν δὲν θὰ ἐπαναλάβῃ τὴν παλαιάν της τακτικὴν «τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιπραμένων ὑμεῖς ἄδετε». (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§43Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος εἰς τὴν ἀπάντησίν μου, μὲ διευκολύνει δὲ εἰς τοῦτο ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ζίγδη. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ ἀρχίσω, ὅπως καὶ ἐκεῖνος, ἀναγινώσκων τὴν ἐπερώτησίν του τὴν ὁποίαν λυποῦμαι, ὅτι ἐσφαλμένως ἀνέγνωσεν ὁ ἴδιος. «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὸν ὅλως ἐμπειρικὸν ἀτελέσφορον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς καιρίας διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς χώρας ὑποθέσεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Εἰδικώτερον δέ: 1) Διὰ τὸν ὅλως πρόχειρον καὶ ἀντιεπιστημονικὸν τρόπον τῆς συντάξεως τοῦ «προσωρινοῦ 5ετοῦς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως», 2) διὰ τὴν παραμέλησιν συστάσεως τοῦ ἐνδεδειγμένου διὰ τὸν οἰκονομικὸν προγραμματισμὸν ὀργάνου καὶ 3) διὰ τὴν πλήρη παραγνώρισιν τῆς ἀνάγκης δημιουργίας τῶν καταλλήλων φορέων, οἵτινες θὰ ἐπωμισθοῦν τὴν εὐθύνην τῆς κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως». Τὸ πλεῖστον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ζίγδη ἠναλώθη εἰς μία κριτικήν, εἰς μίαν ἀνάπτυξιν, ἡ ὁποία ἴσως νὰ εἶχε τὴν θέσιν της κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔλαβε μέρος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν εἶχε τὴν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ προγράμματος, ἔστω καὶ τοῦ ὁριστικοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ κριτικὴ ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης μέχρι σήμερον οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Θὰ προσπαθήσω νὰ παρακολουθήσω εἰς τὴν ἀπάντησίν μου τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ζίγδη. Ὁ κ. Ζίγδης θεωρεῖ, ὅτι πλήρης εἰρήνη εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐπεκράτησεν ἀπὸ τοῦ 1952, ἐνῷ, ὡς γνωστόν, ὁ συμμοριτοπόλεμος τῶν κομμουνιστῶν, ὁ ὁποῖος τόσας καταστροφὰς ἐπέφερεν εἰς τὸν τόπον, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων ἐγκλημάτων, κατεστάλη ἤδη ἀπὸ τοῦ 1949.

§44Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νοέμβριον τοῦ 1949.

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Μάλιστα. Νοέμβριον. Συνεπῶς, τὰ ἔτη 1950, 1951 καὶ 1952, ἦταν διαθέσιμα διὰ τὰς Κυβερνήσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Σημειωτέον, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τοῦ 1950–51 καὶ 52 ἦτο καὶ ἡ ἔξωθεν βοήθεια οὐσιωδῶς μεγαλυτέρα τῆς σημερινῆς. Παρὰ ταῦτα, ἐνῷ μὲ ὅλον τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐσυνεχίζετο ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεχίσθη κατὰ τὰ ἔτη 1950–51, αἴφνης τὸ 1952 εἶναι τὸ μόνον ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται μείωσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1960 ἔχομεν μία συνεχῆ αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ μόνον τὸ 1952 παρουσιάζεται μείωσις. Ὁ κ. Ζίγδης τὸ ἀποδίδει εἰς τὴν ἀσκηθεῖσαν τότε πολιτικὴν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει διάφορον περὶ τῶν αἰτίων τῆς πτώσεως αὐτῆς γνώμην. Κατέβαλεν ὁ κ. Ζίγδης μεγάλην προσπάθειαν, ἀνέπτυξε πολὺ τὴν φαντασίαν του, διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν σταθερῶς αὐξάνει τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης, ἐν τούτοις ἡ οἰκονομία μας πίπτει. Θὰ ἤμην ἀνιαρὸς ἐὰν ἐπανελάμβανα τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοί, διότι ἔχουν ἐπανειλημμένως δημοσιευθῆ. Ἀλλ’ εἶναι ὁμολογουμένως ἀκατανόητον πῶς κατώρθωσεν ὁ κ. Ζίγδης νὰ πείσῃ τὸν ἑαυτόν του, διότι δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ὅσα εἶπε τὰ εἶπεν εἰλικρινῶς, πῶς κατώρθωσε νὰ πείσῃ τὸν ἑαυτόν του, ὅτι ἡ οἰκονομία μας βαίνει τὴν κατιοῦσαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλα τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη βαίνουν αὐξανόμενα Ἐπέμεινε, κ. συνάδελφοι, ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ζίγδης ἐπὶ τῆς μειώσεως τῆς ἀπασχολήσεως εἰς τὴν βιομηχανίαν, καὶ ἐπιμένω εἰς τὸν ὅρον «τῆς μειώσεως τῆς ἀπασχολήσεως» Καὶ θέλω νὰ δώσω πάλιν πρὸς τὴν Βουλὴν μία πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε ἔδωσα, ὅτι δηλαδὴ ὁ δείκτης ἀπασχολήσεως τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων ἀναφέρεται εἰς 570 βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ὑφίσταντο τὸ 1938. Τὸ ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰς βιομηχανίας αὐτὰς ἐμειώθη, εἶναι καλὸν σημεῖον. Ἀποδεικνύει, κ. Πρόεδρε, καὶ κ. βουλευταί, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἐπῆλθεν, ἴσως ὄχι ὅσον θὰ ἦτο ἐπιθυμητόν, ἀλλὰ ἐπῆλθεν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκσυγχρονισμὸς τῶν ἐγκαταστάσεών των καὶ συνεπῶς, ηὐξήθη ἡ παραγωγικότης τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς τὰς βιομηχανίας αὐτάς. Ἀλλὰ πέραν τῶν 570 αὐτῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑφίσταντο τὸ 1938, ἐδημιουργήθησαν νέαι βιομηχανίαι καὶ βασικαὶ καὶ μεγάλαι καὶ ἰδιωτικαί. Αὐτὰς δὲ συνέλαβεν ἡ ἀπογραφὴ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τὸ 1957, τὰ πορίσματα τῆς ὁποίας ἀπογραφῆς ἐδημοσιεύθησαν. Εἶναι προφανές, ὅτι καὶ εἰς τὰς νέας βιομηχανίας εὗρον ἀπασχόλησιν Ἕλληνες ἐργάται. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξηγηθῇ καὶ πῶς ἐξηγεῖ ὁ κ. Ζίγδης τὸ ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων κατὰ τὴν χρονικὴν αὐτὴν περίοδον ποὺ ἐξήτασε, ἰδιαίτατα δὲ ἀπὸ τὸ 1955 ἕως τὸ 1959, ἐὰν δὲν ἐμειώθη, ἔμεινε σταθερός; Τοῦτο δὲ καθ’ ἣν στιγμὴν κατ’ ἔτος προσέρχονται νέοι ἐργάται καὶ ἐπαυξάνουν τὸ ἐργατικὸν δυναμικόν. Ἐὰν εἴχομεν μείωσιν τῆς ἀπασχολήσεως θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων νὰ ἔχῃ αὐξηθῆ μέχρι σημείου ἀπελπισίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἀκριβῶς δημιουργοῦνται συνεχῶς νέαι εὐκαιρίαι ἀπασχολήσεως ἀπορροφᾶται τὸ νεοδημιουργούμενον ἐργατικὸν δυναμικόν, καὶ συνεπῶς, ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως καὶ ὄχι μείωσιν αὐτῆς. Δὲν θὰ ἔπρεπε δὲ ὁ κ. Ζίγδης νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν δείκτην τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι ἀσφαλῶς αὐτὰ ποὺ εἶπον τὰ γνωρίζει. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐλύπησεν ὀλίγον καὶ ὑποθέτω, ὅτι δὲν τὸ ἐννοοῦσε ὁ κ. Ζίγδης, ἦτο καὶ ἕνας ὑπαινιγμὸς περὶ τῆς πιέσεως τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπασχολήσεως ἡ ἐργασία τῆς γυναικὸς μεταπολεμικῶς. Ὁ κ. Ζίγδης εἶπεν, ὅτι ἡ οἰκονομία μας ἀκολουθεῖ τὴν κατιοῦσαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλα τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη τῆς οἰκονομίας μας ἀκολουθοῦν τὴν ἀνιοῦσαν. Εἶπε δέ, ὅτι τοῦτο συμβαίνει παρὰ τὸ ὅτι ἡ Διεθνὴς Οἰκονομία εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ ἄνοδον. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές. Διότι βεβαίως ἔχομεν εἰς τὴν μακρὰν αὐτὴν περίοδον τῶν 15 ἐτῶν ἄνοδον τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομίας, ἀλλὰ μὴ λησμονῶμεν καὶ τὴν κρίσιν, τὴν ὕφεσιν, τὴν πράγματι πτῶσιν τῶν οἰκονομικῶν μεγεθῶν τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομίας κατὰ τὸ 1957–58. Αὐτῆς κυρίως τὸν ἀντίκτυπον ᾐσθάνθημεν καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ 1958–59, ὄχι μόνον, ἀλλὰ μαζὺ μὲ μία πτῶσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἰς ποσότητα, ὄχι εἰς χρηματικὸν εἰσόδημα, κατὰ τὸ 1958. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι μετὰ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ 1958, ἔχομεν κατὰ τὸ 1959 νέαν πάλιν τόνωσιν τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αἱ δὲ ἐνδείξεις τῶν πρώτων μηνῶν τοῦ 1960 ἄγουν εἰς τὸ συμπέρασμα καὶ ἑδραιώνουν τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ ἔτος τοῦτο θὰ εἶναι καλύτερον ἀπὸ τὸ 1959. Σήμερον, κ. συνάδελφοι, ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ὑποθέτω αὔριον θὰ δημοσιευθῇ, ὅτι ὁ δείκτης βιομηχανικῆς παραγωγῆς τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου παρουσιάζει αὔξησιν ἔναντι μὲν τοῦ Φεβρουαρίου 1959 κατὰ 9% περίπου, ἔναντι δὲ τοῦ Ἰανουαρίου 1960 7½%. Εἶναι χαρακτηριστικοὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ καὶ θὰ τοὺς ἴδητε αὔριον, ὑποθέτω, εἰς τὰς ἐφημερίδας. Δὲν εἶμαι ἐγὼ θιασώτης τῆς αὐξήσεως τῶν πολυτελῶν καταναλωτικῶν δαπανῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δεχθῶμεν, ὅτι ὁ πόλεμος, ἡ κατοχὴ καὶ ὁ συμμοριτοπόλεμος ἀφ’ ἑτέρου ἐδημιούργησαν τοιαύτην ἀθλιότητα, ὥστε ἑπόμενον καὶ ἐπιβεβλημένον ἦτο νὰ ἐπιτευχθῇ μία βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, αὔξησις τοὐτέστι τῶν καταναλωτικῶν του δαπανῶν. Ὅταν δὲ διεπιστώθη, ὅτι διὰ τὰς ἑλληνικὰς συνθήκας καὶ ἀντιλήψεις ηὐξάνετο ἡ κατανάλωσις πολυτελῶν ἀγαθῶν, ἔσπευσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ γνωστὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε πρὸ 2ετίας. Εἶπε νομίζω ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν κυρίως εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως καὶ δεύτερον εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλὰ προφανῶς, κ. Πρόεδρε, ἡ αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως συνδέεται πρὸς αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ δὲ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ βεβαίως αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὴ εἶναι προσπάθεια πάσης Κυβερνήσεως. Εἰδικώτερον ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει τὰς προσπαθείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται ὥστε τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα νὰ αὐξηθῇ διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως. Φυσικὸν ἦτο κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων ἐτῶν νὰ ὑπάρξῃ μία αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν, διότι ὁ τόπος διψοῦσεν ἀπὸ ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν κατασκευάζονται ἐδῶ καὶ ἠδύνατο νὰ προμηθευθῇ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν μέχρι τὸ 1956–57. Ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγομένων διαρκῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς αὐξούσης εὐημερίας τοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Ζίγδης ἀνέφερε τὸ μικρὸν ποσοστὸν τῶν ἐπενδύσεων ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ὁλοκλήρου τῆς 4ετίας. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἶναι μεγάλο τὸ ποσοστόν, ἀλλὰ οὐσιῶδες εἶναι, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐπενδύσεων παγίου κεφαλαίου ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα βαίνει συνεχῶς αὐξανόμενον. Ἀπὸ 14,1% τὸ 1955 ηὐξήθη εἰς 16,3 τὸ 1959. Αὐτὴ εἶναι μία οὐσιώδης κατ’ ἐμὲ παρατήρησις, διότι δεικνύει πῶς προοδεύομεν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ρυθμοῦ τῶν ἐπενδύσεων. Ὁ κ. Ζίγδης, ἐνῷ ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς θεωρεῖ, ὅτι ὁ ἐργάτης ἀμείβεται ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅ,τι πρέπει, ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς θεωρεῖ τὰ ἤδη καταβαλλόμενα ἡμερομίσθια ὡς σημαντικὸν βάρος τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἀπέδωσεν ὁ ἴδιος περισσοτέραν σημασίαν εἰς τὴν περίοδον 1955–1959. Ὑπενθυμίζω, ὅτι κατὰ τὰ 4 αὐτὰ ἔτη ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν ἡμερομισθίων ηὐξήθη κατὰ 30%. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν ἡμερομισθίων ηὐξήθη κατὰ 30%, τὸ δὲ ἀγοραστικὸν εἰσόδημα λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως, ηὐξήθη πολὺ περισσότερον. Διὰ μὲν τὸ 1958 εἶχα δώσει ἀριθμούς, διὰ δὲ τὸ 1959 δὲν ἔχομεν ἀκόμη τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ ὕψους τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος ἐν τῷ συνόλῳ. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα κατὰ τὴν 3ετίαν 1955–1958 ηὐξήθη νομίζω κατὰ 45,7%, ἂν καλῶς ἐνθυμοῦμαι.

§46Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν σᾶς ἐμβάλλουν εἰς ἀμφιβολίας οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ διὰ τὴν ὀρθότητα τῆς βάσεως τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος;

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Διατί;

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διότι ἔχετε ἄγνωστον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπασχολουμένων.

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Βεβαίως δὲν ὑπάρχει στατιστικὴ τῶν ἀπασχολουμένων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ πόση ἀντιστοιχεῖ αὔξησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Γνωρίζομεν ἐπίσης πόσοι εἶναι οἱ μεταναστεύσαντες ἐργάται καὶ πόση ἡ αὔξησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τοῦ παραμένοντος ἐν τῇ χώρᾳ. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ὁδηγούμεθα εἰς ἕνα συμπέρασμα καὶ τὸ συμπέρασμα εἶναι ἡ αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως. Συγχρόνως δὲ ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῶν συλλογικῶν συμβάσεων γνωρίζομεν, ὅτι ἔχομεν καὶ αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἡμερομισθίων. Ὅλα αὐτὰ ἐλέχθησαν κατὰ τὸν παρελθόντα Νοέμβριον. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ ἐπαναλάβωμεν. Ὁ κ. Ζίγδης δὲν μίλησε τότε καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ σήμερον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἶχεν εἴπει τότε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτερον εἶναι τὸ θέμα τῆς ὑποαπασχολήσεως εἰς τὴν γεωργίαν. Καθ’ ἑαυτὸ ἄνεργοι ἀγρόται δὲν ὑπάρχουν. Ὑπάρχουν ὅμως πολλοὶ ἀγρόται ὑποαπασχολούμενοι καὶ θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν ἑξῆς διάκρισιν: Ποῖον εἶναι τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ ἀγρότης ἐκ τῆς γεωργίας καὶ ποῖον εἶναι τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ ἀγρότης ἀπὸ ἄλλας πηγάς. Ὅπως γνωρίζετε ἡ φύσις τῆς ἐργασίας εἰς τὴν γεωργίαν εἶναι τοιαύτη ὥστε ὑπὸ τὰς καλλιτέρας τῶν συνθηκῶν νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ γεωργὸς ἡμερομίσθια περισσότερα ἀπὸ 200–220 ἐτησίως. Ἡ ὑποαπασχόλησις λοιπὸν εἰς τὴν γεωργίαν εὑρίσκεται ἐν τῇ φύσει τῆς ἐργασίας τῆς γεωργίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ ἡ ἀπασχόλησις τοῦ ἀγρότου εἰς ἀγροτικὰς ἐργασίας πέραν τοῦ ἀριθμοῦ ποὺ σᾶς εἶπα. Τὸ πρόβλημα εἶναι, πῶς θὰ κατορθωθῇ, ὥστε τὰ ὑπόλοιπα ἡμερομίσθια μέχρι τῶν 300, πῶς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ εὕρῃ ὁ ἀγρότης ἀπασχόλησιν καὶ δι’ αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια. Καὶ ὅπως γνωρίζητε καταβάλλεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν προσπάθεια ὁμοία τῆς ὁποίας δὲν νομίζω νὰ ἔχῃ καταβληθῆ ἄλλοτε εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, ὥστε διὰ τῆς κατασκευῆς διαφόρων ἔργων μεγάλων καὶ μικρῶν νὰ εὑρίσκῃ ἀπασχόλησιν ὁ ἀγρότης ἴσως ὄχι διὰ τὰ 80 αὐτὰ ἡμερομίσθια ποὺ τοῦ περισσεύουν, ἴσως σήμερον τοῦ περισσεύουν καὶ περισσότερα ἀπὸ 80, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀπὸ αὐτά. Εἶναι αὐτὸ ποὺ ἠνώχλησε τὸν κ. Ζίγδην: Ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει μεταβληθῇ εἰς ἕνα ἀπέραντον ἐργοτάξιον. Ἦτο πολὺ ἐπιτυχὴς ἡ διατύπωσις τοῦ συναδέλφου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Βεβαίως εἰς μίαν ἐλευθέραν δημοκρατικὴν οἰκονομίαν ἡ πρόοδος τοῦ τόπου βασίζεται κυρίως εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Εὐχόμεθα καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία θὰ ἀναπτύξῃ ὅσον προχωροῦμεν ὅλον καὶ μεγαλυτέραν δραστηριότητα. Ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, εἰς ἃς περιπτώσεις ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς συνεχοῦς καὶ ἐντόνου οἰκονομικῆς προόδου νὰ τὴν ὑποκαταστήσωμεν. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε καὶ αὐτὰ ἀνεπτύχθησαν ἐπαρκῶς ὅταν συνεζητήθη καὶ ἐψηφίσθη ὁ νόμος τοῦ Ὀργανισμοῦ Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως, δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπ’ εὐθείας τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν καὶ διὰ τοῦτο συνεστήθη ὁ Ὀργανισμὸς Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ λειτουργῇ ὡς ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μακροπρόθεσμον πίστιν ἡ ὁποία ὁμολογουμένως δέν ἀσκεῖται εἰς ἐπαρκῆ ἔκτασιν εἰς τὸν τόπον μας, δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Δωδεκανήσου, ὅτι ἐκ τῶν σημαντικῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ΟΧΟΑ, τὸ πλεῖστον εἶχον χορηγηθῆ ὡς δάνεια κατὰ τὴν χρονικὴν περίοδον τοῦ 1951–52, αὐτὰ δὲ εἶναι καὶ τὰ περισσότερον παγωμένα. Εἶχον φέρει καὶ ἀριθμοὺς ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις περὶ αὐτῶν. Θὰ τοὺς ἐνθυμῆται ὑποθέτω ὁ κ. Ζίγδης. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Ζίγδης, ἀλλ’ ὁμολογῶ, ὅτι μία πληροφορία τὴν ὁποίαν παρέσχε, μοῦ ἔκανε ἐντύπωσιν. Εἶπεν, ὅτι ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε τὸ διϋλιστήριον ἀγοράζομεν τὰ καύσιμα, τὰ πετρελαιοειδῆ ἀκριβότερον ἀπ’ ὅ,τι ἠγοράζοντο, νομίζω, τὸ 1952–53. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν προχείρους ἀριθμοὺς διὰ νὰ συγκρίνω τὰς τιμὰς τῶν πετρελαιοειδῶν κατὰ τὸ 1959 μὲ ἐκείνας τοῦ 1952–53. Ἕν εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ διϋλιστήριον πωλεῖ ὅλα τὰ προϊόντα του εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Καὶ ἐὰν δηλαδὴ δὲν ὑπῆρχε σήμερον τὸ διϋλιστήριον, πάλιν ἡ βενζίνη καὶ τὸ πετρέλαιον καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ ἐτιμῶντο ὅσον καὶ σήμερον, φυσικὰ ἀφαιρουμένου τοῦ φόρου. Ἐὰν ἔλαβεν χώραν αὔξησις τοῦ φόρου αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ὁ κ. Ζίγδης, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ εἶναι τόσον καλὸς ἄνθρωπος, ἀφήνει καμμία φορὰ νὰ ἐκφεύγουν τοῦ ἕρκους τῶν ὀδόντων του καὶ μερικαὶ κακαὶ ἐκφράσεις, εἶπεν, ὅτι τὸ ὅτι ἐχαρακτηρίσαμεν ἡμεῖς τὸ προσωρινὸν πενταετὲς πρόγραμμα ὡς γνώμονα ἐπιδιωκτέων σκοπῶν καὶ μέσων, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀναγνώρισιν τῆς ἐλλείψεως σοβαρότητος τοῦ προγράμματος ἐκείνου. Ἐνῷ ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ προγράμματος ἐκείνου ὡς ἀποτελοῦντος κυρίως γνώμονα καὶ ὄχι πρόγραμμα, ὀφείλεται ἁπλῶς εἰς μίαν ἀκριβῆ τοποθέτησιν τῆς σημασίας τοῦ προγράμματος ἐκείνου. Αἱ κρίσεις διεθνῶν κύκλων μὴ ἐπηρεαζομένων ἀπὸ τὴν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν ποὺ τόσον πολὺ ἐπικρατεῖ εἰς τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ κ. Ζίγδη, ὑπῆρξαν καὶ δι’ ἐκεῖνο τὸ πενταετὲς πρόγραμμα λίαν κολακευτικαί. Ἀλλ’ ὅταν ἔρχεται ὁ κ. Ζίγδης καὶ μὲ γενικότητας, μὲ ἐκφράσεις γενικὰς καὶ ὀλίγον, ἂς εἴπω, γλαφυρὰς καὶ κακοχαρακτηρίζει καὶ τὸ τελευταῖον πρόγραμμα τοῦ 1960–64 ὅπως τὸ ἐχαρακτήρισεν, τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἔχει ὑποταχθῆ πλήρως εἰς τὴν ἀντιπολιτευτικήν του διάθεσιν καὶ τίποτε ἄλλο. Ὅταν, κ. Πρόεδρε, συνειργάσθη διὰ τὴν ἐκπόνησιν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους καὶ ὄχι ὅπως ἠθέλησεν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὰ πράγματα, νὰ ὑποστηρίξῃ ὁ κ. Ζίγδης τμηματικῶς, ὅταν λέγω, συνειργάσθησαν ὁ γνωστὸς καὶ διεθνῶς Ἰταλὸς Καθηγητὴς Σαρατσένο μὲ τοὺς ἐπιτελεῖς του καὶ μὲ τὰς Ἑλληνικὰς Ὑπηρεσίας ἀθορύβως καὶ μὲ ἐξαιρετικὴν ἱκανότητα καὶ εὐσυνειδησίαν ἐπὶ ἓν ἔτος, ὅταν διὰ κᾶθε ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸ πρόγραμμα, ὑπάρχῃ σωρεία ὑπολογισμῶν καὶ πινάκων, τότε σημαίνει, ὅτι δὲν ἔχει διάθεσιν ὁ κ. Ζίγδης νὰ εἶναι ἀντικειμενικός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν μὲ ἐκπλήσσει. Ἀλλὰ σημαίνει καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι δὲν ἀνέγνωσε τὸ πρόγραμμα καὶ λυποῦμαι διὰ τοῦτο. Διότι, ἐὰν ἀνεγίνωσκε τοῦτο καὶ ἐὰν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναγνώσεώς του ἀπηλευθέρωνε τὸν ἑαυτόν του ἀπὸ τὸν ἀντιπολιτευτικόν του φανατισμόν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ αὐτός, εἰς στιγμὴν εἰλικρινείας πρὸς τὸν ἑαυτόν του, θὰ ὡμολόγει, ὅτι πράγματι αὐτὸ τὸ πρόγραμμα εἶναι πρόγραμμα, ὅμοιον τοῦ ὁποίου, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχει ξαναγίνει εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ἀλλὰ καὶ ὅμοια τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχουν πολλὰ ἀνὰ τὸν κόσμον. Αἱ δὲ ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας προέβαλεν ὁ κ. Ζίγδης, ὡς πρὸς τὸ τί ἔπρεπε νὰ περιέχεται εἰς τὸ πρόγραμμα, εἶναι πρωτοφανεῖς δι’ ὅσους ἔχουν ἀσχοληθῆ μὲ προγραμματισμόν. Αὐτὸ τὸ πρόγραμμα, περιέχει περισσότερα στοιχεῖα ἀπὸ οἱοδήποτε ἄλλο πρόγραμμα ἐλευθέρας δημοκρατικῆς οἰκονομίας. Θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ κ. Ζίγδης νὰ προσπαθήσῃ νὰ εὑρίσκεται εἰς περισσοτέραν ἐπαφὴν μὲ τὸν λαὸν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν εὑρίσκετο εἰς μεγαλυτέραν ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναπτύσσῃ αὐτὰς τὰς ἀπαισιοδοξίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας θέλει νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι διαπνέεται. Ὁ κόσμος βλέπει καὶ αἰσθάνεται τὴν πρόοδον. Οὐδείς, εἶπε, κ. βουλευταί, ὅτι εἴμεθα πλούσιοι. Εἴμεθα ἀκόμη καὶ σήμερον λαὸς πτωχός, ἀλλά, ὅπως τὸ εἶχε τοποθετήσει τὸν Νοέμβριον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἴμεθα τώρα ὀλιγώτερον πτωχοὶ ἀπ’ ὅ,τι εἴμεθα τὸ 1952 καὶ τὸ 1953. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Εἶναι δὲ σαφές, ὅτι βαίνομεν πρὸς ἕνα καλύτερον μέλλον. Πότε ἄλλοτε ἐγένοντο τόσαι μελέται, ὅπως αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς διαφόρους Οἴκους τοῦ ἐξωτερικοῦ; Πότε ἄλλοτε ἐθεμελιώθησαν εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα τόσα ἔργα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀλλάξουν τὴν μορφὴν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας; Ἀλλὰ ὅλα αὐτά, δὲν θέλει νὰ τὰ βλέπῃ ὁ κ. Ζίγδης, διότι δὲν πιστεύω, ὅτι δὲν δύναται νὰ τὰ βλέπῃ.

§50Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. ... (Δὲν ἠκούσθη).

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξεν ὁ κ. Ζίγδης, εἶναι, ὅτι διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸς ὁ προγραμματισμός... Δὲν ἤκουσα ἂν ἔγινε διακοπὴ καὶ τί ἐλέχθη, ἀλλὰ ἂς προχωρήσωμεν, διότι δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει, διὰ νὰ παραταθῇ ἡ συνεδρίασις τόσον πολύ.

§52Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀξίζει καὶ πολύ.

§53Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Ἐννοῶ, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸ θέμα, ὅπως ἐτοποθετήθη. Ζητεῖ λοιπόν, ὁ κ. Ζίγδης, ἕνα ὄργανον ὑπερκομματικόν, ἀλλὰ ἡ ἀντιπολίτευσις ἤ, ἐπὶ τέλους, Κόμματά τινα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐπανειλημμένως ἐζήτησαν τοιαύτης μορφῆς ὑπερκομματικοὺς σχηματισμούς. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία προσπάθεια διεξόδου ἀπὸ τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ἔχει τοποθετήσει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, μὲ ἀντιπολίτευσιν σκεπτομένην, καθ’ ὃν τρόπον σκέπτεται, μὲ ἀντιπολίτευσιν ἡ ὁποία δὲν ἔχει σταθερὰν γραμμήν, καὶ ἐννοῶ τὰ πλεῖστα τῶν Κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συνανάληψις εὐθύνης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὑπευθύνως θὰ χειρισθῇ ὅλα τὰ θέματα καὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ὅλα, ἀνεξαρτήτως, τὰ θέματα, θὰ τὰ χειρισθῇ ὑπευθύνως ἡ Κυβέρνησις, διότι τοιαύτην ἐντολὴν ἔχει ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ δῆθεν ὑπερκομματικά, τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται, εἰμὴ νὰ προκαλέσουν μία καθυστέρησιν εἰς τὴν πρόοδον τοῦ τόπου, εἶναι ἐφευρήματα, ὅπως εἶπον προηγουμένως, μὲ μόνον σκοπὸν νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει τοποθετήσει τὴν ἀντιπολίτευσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ἄλλον τρόπον ἐξόδου ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτὴν δὲν βλέπουν. Κύριοι βουλευταί, παρ’ ὅλα ποὺ λέγονται ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὁ κόσμος γνωρίζει ποῦ βαδίζομεν, ὁ κόσμος ὁ Ἑλληνικός, ὁ πολὺς ὁ κόσμος καὶ ἐκεῖνος ἀκόμη, ὁ ὁποῖος ἐψήφισε τὴν ἀντιπολίτευσιν. Θὰ συνεχίσωμεν, λοιπόν, τὴν πολιτικὴν καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, μὲ τὰς προτάσεις καὶ τὰς προοπτικὰς ποὺ καθορίζει τὸ πρόγραμμα. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς βέβαιος, ὅτι εἰς τὸ τέλος τῆς 5ετίας, τὸ 1964, θὰ ἔχωμεν ἐπιτύχει σημαντικὰ ἀποτελέσματα εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, τὸ πρόγραμμα, πᾶν πρόγραμμα, εἶναι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἴπω οὕτω, σύνθεσις πολυσύνθετος προβλέψεων, ἐπιδιώξεων καὶ δυνατοτήτων, ἀλληλοεπηρεαζομένων. Ὅταν, λοιπόν, λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ πρόγραμμα, ὅταν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ποῖοι συνειργάσθησαν διὰ τὴν κατάρτισίν του, τότε θὰ πεισθῇ, ὅτι ἐγένετο ἐργασία εὐσυνείδητος καὶ ἐπιμελὴς καὶ ὅτι ἀσφαλῶς τὸ πρόγραμμα αὐτὸ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ὄχι πλέον γνώμονα, ἀλλὰ ὁδηγὸν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν.

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, προφανῶς παρεξήγησε τὴν διατύπωσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ δι’ αὐτὸ ἦλθεν ἀπαράσκευος. Μόνον ἔτσι δύναται νὰ ἐξηγηθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀπάντησίς του ἦτο ἀπάντησις ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ προπάντων ἀπάντησις οὐχὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλ’ ἐπί τινων ἐκ τῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν, δευτερευούσης ὅλως σημασίας. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀνασκευάσω δύο–τρία μόνον σημεῖα ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι μοῦ ἀπέδωσε τὴν σκέψιν, ὅτι δῆθεν ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῆς ἐργασίας τῆς γυναικός. Ἐγὼ εἶπον ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον.

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Ἤκουσα, κ. Ζίγδη, νὰ λέτε τὰ ἑξῆς: Ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν περίοδον ὑπάρχει σήμερον καὶ ἡ πίεσις ἐκ τῆς ἐργασίας τῆς γυναικός. Ἐὰν δὲν ἠθέλατε νὰ εἴπητε αὐτό, τότε εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρεξηγήσατε, κ. Ὑπουργέ, τὸν λόγον. Ἐπίσης εἰς παρεξήγησιν ὀφείλεται ἡ ἀντίληψίς σας, ὅτι δῆθεν ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων. Κἄτι ἄλλο ὑπεστήριξα. Εἶπον, ὅτι καίτοι τὰ ἡμερομίσθια καὶ σήμερον ἀκόμη ὑπολείπονται πολὺ τοῦ σημείου εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωνται, ἐν τούτοις ἀποτελοῦν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας παράγοντα ὑψώσεως τοῦ κόστους εἰς τὴν μὴ ἐξυγιανθεῖσαν εἰσέτι ὑπαιτιότητι τῆς Κυβερνήσεως βιομηχανίαν. Εἶναι ἀτύχημα, κ. βουλευταί, τὸ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπανέλαβε τὰ περὶ ἐργοταξίων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Τὰ πλεῖστα τῶν μικρῶν ἔργων εἶναι ἔργα ἐφήμερα καὶ ἀνόητα, ἔργα Κομματικῆς σκοπιμότητος, εἰς τὰ ὁποῖα σπαταλῶνται σοβαρώτατα ποσά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἄλλως νὰ διαθέσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Δὲν βασίζεσθε, κ. Ζίγδη, εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὸ ἐργοτάξιον περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ μεγάλα καὶ ἀπὸ μικρὰ ἔργα. Δὲν ἔχετε ἀντιληφθῆ τὴν σημασίαν τῶν μικρῶν ἔργων.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὰ ἔργα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι, ὡς προεῖπον, κατὰ ἕνα μέγα ποσοστὸν Κομματικῆς σκοπιμότητος καὶ ἐν πολλοῖς ἄχρηστα. Διὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν ἐξοδεύονται δεκάδες ἑκατομμυρίων τὸ ἕνα ἔτος καὶ τὸ ἑπόμενον δὲν ὑπάρχουν. Μὲ κατηγόρησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν ἔρχομαι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν. Ἴσως τοῦτο εἶναι ἀληθές, γνωρίζει ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς διατὶ συμβαίνει αὐτό.

§59Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Δὲν γνωρίζω.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ νὰ μὴ πάρωμεν εἰς τὸν λαιμόν μας δημοσίους ὑπαλλήλους, προέδρους κοινοτήτων καὶ μερικὰ ἄλλα πρόσωπα.

§61Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι ψεῦδος. Ἡ κατηγορία ποὺ διατυπώνετε εἶναι συκοφαντική. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ ἔλθητε εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅποιον θέλετε.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ εἴμεθα εὐπρεπεῖς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ μοῦ ἦτο εὔκολον νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι τὸ ψεῦδος εἶναι τὸ βασικὸν χαρακτηριστικὸν τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Τὸν ἴδιον χαρακτηρισμὸν θὰ ἠδυνάμην νὰ κάμω διὰ τὰς περισσοτέρας τῶν δηλώσεών σας. Ἀλλ’ ἂς μὴ καταβιβάσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως. Μὲ κατηγόρησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δῆθεν ὑπεστήριξα ὡς κατηγορίαν τὸ γεγονός, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν πετρελαιοειδῶν σήμερον εἶναι ἀκριβότερες ἀπὸ ἐκείνας τοῦ 1952. Δὲν εἶπον τοιοῦτον τι. Εἶπον, ὅτι καίτοι ἱδρύσαμεν εἰς τὸν τόπον μας διϋλιστήριον δὲν ἐμειώθη ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ καύσιμα συντελοῦν σπουδαίως εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν μεταφορῶν. Προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου κέρδη τῆς τάξεως τῶν 300 ἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ τὸ διαθέτῃ διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους.

§63Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Ἀκριβῶς ἐδῶ ἔγκειται ἡ ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνῷ διαθέτει τὰ καύσιμα εἰς τὰς διεθνεῖς τιμὰς ἐξασφαλίζει καὶ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου κέρδη.

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐξεφράσατε εὐφυολογῶν, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἀμφιβολίαν σας ἐὰν ἔχω μελετήσει τὸ πρόγραμμα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως εἴπατε, μοῦ ἐπιτρέπετε, μετὰ τὸν λόγον νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Ἔχετε σεῖς ἀναγνώσει τὸ πρόγραμμα;

§65Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Καλὰ εἶναι, κ. Ζίγδη, τὰ εὐφυολογήματα. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἔχετε καλυτέραν διάθεσιν ὅταν τὰ διατυπώνετε.

§66Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὴ δυνάμενος νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν διατυπωθεισῶν κατηγοριῶν ὡμίλησε μὲ γενικότητας ἀντὶ νὰ ἀντιπαρατάξῃ ἐπιχειρήματα, ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι εὑρίσκομαι ἐκτὸς τῶν πραγμάτων. Αὐτὸ βέβαια διεσκέδασε τὴν Βουλήν. Δὲν ἀποτελεῖ ὅμως καὶ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου. Τέλος, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξέφρασε τὴν γνώμην, ὅτι ὑπεστήριξα τὴν ἀνάγκην τῆς συντάξεως τῶν προγραμμάτων ἀπὸ ὑπερκομματικοὺς παράγοντας, διότι δῆθεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τῆς τεθλασμένης ἐπιδιώκω τὴν ἀνάθεσιν κυβερνητικῶν εὐθυνῶν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. Δὲν εἶπον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶπον, ὅτι διὰ τὴν σύνταξιν τῶν προγραμμάτων θὰ πρέπει νὰ ἐργάζωνται ὄργανα ἄξια τοῦ ὀνόματός των, καὶ σχετικῶς ἀνεπηρέαστα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν ἁρμοδιότητα νὰ συντάσσουν αὐτὰ τὰ προγράμματα, ὅπως καὶ ἡ Ὑπηρεσία τῶν Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν δὲν θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τοῦ ἑκάστοτε κυβερνῶντος Κόμματος. Ὁ κ. ὑπουργὸς παρέλειψε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς δύο σημεῖα. Πρῶτον, πόσον ἐστοίχισεν ἡ μετάκλησις τῶν Ἰταλῶν διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος καὶ δεύτερον ἀπὸ ποῖον ἐγχειρίδιον «δημοκρατικῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας» ἐπῆρε τὴν ἀρχήν, ὅτι τὰ ἔξοδα τῆς ὑποδοχῆς καὶ τῶν Κομματικῶν συγκεντρώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως..... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος, κ. Ζίγδη.

§68Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἐπιβληθῇ λογοκρισία εἰς τὸν ἐπερωτῶντα.

§69Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀπὸ ποῦ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀρχήν, ὅτι τὰ ἔξοδα τῶν ὑποδοχῶν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κομματικῶν συγκεντρώσεων ἀποτελοῦν δαπάνην τοῦ Δημοσίου καὶ ἰδιαιτέρως βαρύνουσαν τὰς ἐπενδύσεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ὀφείλει μίαν ἀπάντησιν πρὸς τὸ Σῶμα καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως. (Χειροκροτήματα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὅτι κατέληξεν ἐκεῖ ποὺ κατέληξεν ὁ κ. Ζίγδης, εἶναι, νομίζω ἀρκούντως χαρακτηριστικὸν διὰ τὴν νοοτροπίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὅσα τμήματα τοῦ προγράμματος ἀνέγνωσε καὶ διὰ τὴν νοοτροπίαν, ἡ ὁποία διέπει τὴν ἀγόρευσίν καθὼς καὶ τὴν καθ’ ὅλου πολιτείαν του. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὄντως κωμικόν, ὅτι ἐπρόκειτο δῆθεν περὶ μεταφορᾶς ἀνθρώπων διὰ νὰ ζητωκραυγάσουν τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ἔδωσα σήμερον διὰ τοῦ τύπου μίαν ἀπάντησιν. Ἐπίσης εἰς σχετικὴν αἴτησιν τῆς Ε.Δ.Α. ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως ἀφ’ ἑτέρου, ἀπήντησα καὶ ἐγγράφως. Εἶναι ὁμολογουμένως ἀστεῖον, γελοῖον, τὸ νὰ λέγεται, ὅτι ἐβασίσαμεν τὴν ὑποδοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς 336 ἐκπροσώπους τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τῶν ὁποίων μάλιστα καὶ τὰ φρονήματα οὔτε γνωρίζομεν καὶ τῶν ὁποίων τὰ φρονήματα κατὰ πᾶσαν πιθανότητα θὰ εἶναι τοιαῦτα ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὅλοι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, ἔχομεν ἢ δὲν ἔχομεν ὑποχρέωσιν εἰς τὴν θεμελίωσιν ἑνὸς τοιούτου ἐργοστασίου, τοῦ μεγαλυτέρου βιομηχανικοῦ ἔργου τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον τόσον πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν γεωργίαν, ἔχομεν ἢ δὲν ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προσκαλέσωμεν τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν; Καὶ ἐρωτᾶται, ἐὰν ἀπηυθύναμεν πρὸς αὐτοὺς ἁπλῶς πρόσκλησιν χωρὶς νὰ φροντίσωμεν καὶ διὰ τὴν μετάβασίν των, θὰ ἦτο αὐτὸ πρόσκλησις ἢ θὰ ἦτο εἰρωνεία, ὅταν θὰ ἐκαλοῦντο νὰ μεταβῶσιν εἰς τόσον μεγάλας ἀποστάσεις ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι μὲ τόσον κόπον κατορθώνουν νὰ οἰκονομήσουν τὰ ὀλίγα ποὺ οἰκονομοῦν διὰ σκοποὺς ποὺ εἶναι σοβαρώτεροι ἀπὸ μίαν τοιαύτην συγκέντρωσιν; Ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν κακότητος πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ κατὰ τῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοὺς προσκαλέσῃ. Συγχρόνως δέ, εἶναι προφανῶς γελοῖος ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἐβασίσαμεν τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ λαοῦ εἰς τὴν πρόσκλησιν 336 ἐκπροσώπων; Καὶ ἐὰν ἐξακολουθήσητε νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι προσεκλήθησαν αὐτοὶ οἱ 336 ἄνθρωποι διὰ νὰ ζητωκραυγάσουν τὸν Πρωθυπουργόν, τότε πῶς ἐξηγεῖτε τὸν πραγματικὸν παλλαϊκὸν συναγερμόν, ὁ ὁποῖος ἔγινεν εἰς τὰ ὑπόλοιπα μέρη τῆς Μακεδονίας, ὅπου δὲν ἦσαν παρόντες οἱ 336 ἐκπρόσωποι τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν; Διότι αὐτοὶ οἱ 336 ἦσαν παρόντες μόνον εἰς τὴν Πτολεμαΐδα. Εἰς τὴν Κοζάνην, τὴν Δράμαν καὶ τὰ ἄλλα μέρη τῆς Μακεδονίας, πῶς ἐξεδηλώθη ὁ κόσμος, ὡς ἐξεδηλώθη; Ἀποδεικνύει, λοιπόν, τοὐλάχιστον κακότητα ἐκ μέρους ὑμῶν πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, συγχρόνως δέ, σᾶς ἐμφανίζει καὶ ὡς σκεπτομένους κατὰ τρόπον ὁμολογουμένως κωμικόν. (Χειροκροτήματα).

§71Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Εἶναι ἐξόχως θλιβερὸν τὸ φαινόμενον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καθιεροῖ ἐπισήμως τὴν ἀρχὴν τῆς σπατάλης τοῦ δημοσίου χρήματος εἰς ὑποδοχὰς καὶ κομματικὰς συγκεντρώσεις. Φυσικά, αἱ ἐκφράσεις περὶ γελοίου κλπ., οὐδόλως ἀνταποδίδονται. Ἀλλὰ ὀφείλει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ χρησιμοποιῇ διάφορον γλῶσσαν ὁσάκις ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ νὰ παρατάσσῃ οὐσιαστικὰ ἐπιχειρήματα. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἀπήντησεν εἰς τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀπηύθυνεν ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις. Παρὰ ταῦτα, ἡ ληφθεῖσα ἀπάντησις ὑπῆρξεν ἔγγραφον μὴ περιλαμβάνον ἀπάντησιν. Ἀλλὰ ἡ ἔλλειψις τῆς τοιαύτης ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, δεικνύει τὸ πνεῦμα τῆς ἐκτιμήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον διέπει τὴν Κυβέρνησιν.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰς τὸ ἔγγραφον, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλα εἰς τὴν Βουλήν, ἀναφέρεται τὸ πραγματικῶς δαπανηθὲν ποσόν. Εἶναι 245.000. Καὶ νομίζω, κύριοι, ὅτι ἀπὸ πολλὰς ἄλλας δαπάνας, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἔχετε καὶ σεῖς προσωπικῶς ἐκφρασθῆ, ἦτο πλέον ἐπιβεβλημένη αὐτὴ ἡ δαπάνη. Διότι δὲν ἦτο μόνον θέμα, ὡς θέλετε νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε σεῖς, τὸ νὰ ἰδοῦν ἀπὸ κινηματογράφου τὴν θεμελίωσιν αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου οἱ ἀγρόται. Εἶναι διάφορος ἡ ἔννοια τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸν ἑορτασμὸν τῆς θεμελιώσεως αὐτῆς καὶ λυποῦμαι, διότι δὲν δύνασθε νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε.

§73Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου δὲν εἶσθε σεῖς ὁ πρῶτος ποὺ εἰργάσθη εἰς τὸν τόπον αὐτόν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ δὲν ὑπήρξατε ὑμεῖς ὁ μόνος. Ἡ ἵδρυσις τοῦ ἐργοστασίου τούτου εἶχεν ἀποτελέσει πανελλήνιον ἀξίωσιν, καὶ εἶναι γνωστοὶ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀνεβάλλετο. Εἶναι ἔργον, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου πολλοὶ εἰργάσθησαν καὶ πολλοὶ ἐμόχθησαν, ὑμεῖς δὲ ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, σεβόμενος καὶ τὸν μόχθον τῶν προκατόχων σας, ὠφείλατε νὰ τοὺς εἴχατε προσκαλέσει εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ θεμελίου λίθου.

§74Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μετὰ τὴν ἐξήγησιν αὐτὴν τῆς ὀργῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἀπαντήσω.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐρωτᾶται, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)