1960.04.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Τετάρτη, 27 Ἀπριλίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μητσοτάκης, ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακατσέλος, ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως, ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς, ζητεῖ τὴν χορήγησιν διμήνου ἀδείας ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Α. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων». Ὁ κ. Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντοβράκης, Λ. Μπατρῖνος καὶ Ι. Λύρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16295) 11.4.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χ. Η. Σπάτσογλου, τραυματίου πολέμου 1940–41, κατοίκου Τζιτζιφιῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν ἐπανεξέτασίν του ὑπὸ τῆς ΑΣΥΕ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς καὶ ἐκπροσώπων ἐπιστημονικῶν, παραγωγικῶν καὶ ἐργατικῶν Ὀργανώσεων τῆς Πόλεως Πατρῶν, αἰτουμένων, ὅπως ἀναθεωρηθῶσιν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις μὲ τὴν κατάργησιν παρακαμπτηρίων γραμμῶν Σ.Β.Δ.Ε. καὶ ἐπιλυθῇ ριζικῶς τὸ σιδηροδρομικὸν θέμα δι’ ἑνοποιήσεως ἁπάντων τῶν δικτύων ὑπὸ κρατικὴν ἐκμετάλλευσιν κλπ. Ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς ἐν Σόφιᾳ Β. Πρεσβείας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 380)Β)8 ἀπὸ 25.3.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει δήλωσιν τῆς Βουλγαρικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ἐκκλήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῆς ΕΣΣΔ, ὡς καὶ φωτοτυπία τοῦ κειμένου τῆς διακοινώσεως εἰς τὴν Γαλλικήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν χιλίων πεντακοσίων πεντήκοντα (1.550) ἀξιωματικῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ἀποστρατευθέντων ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι τοῦ 1955, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Σεπολίων «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὸ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, πρὸς περιστολὴν τῶν ἐκ τοῦ ἐργοστασίου ΦΕΛΙΖΟΛ προερχομένων ἐπιβλαβῶν καυστικῶν ἀερίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Πελοποννήσου, αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν ὅλων τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ὑπὸ ἑνιαῖον συνταξιοδοτικὸν δίκαιον, τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. 1726)51 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων ΤΕΒΕ Νομοῦ Σερρῶν καὶ περιφερείας, αἰτουμένου τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Γεωργίας Βʹ Κατηγορίας, τοῦ Γεωπονικοῦ καὶ Δασικοῦ Κλάδου, ἐξελθόντων τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ 1.5.52, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας, αἰτουμένης τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καπνικῆς κρίσεως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν διεύρυνσιν τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Βιοτεχνικῶν Σωματείων Κερκύρας, (κουρέων, ὑποδηματοποιῶν, ραπτῶν καὶ χρυσοχόων), αἰτουμένων ἀνάκλησιν ἀποφάσεως τῆς αὐξήσεως τῶν κατὰ 50% ἀσφαλίστρων τοῦ ΤΕΒΕ καὶ ἐπαναφορὰν τοῦ ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε. Β.Ε. κοινωνικοῦ πόρου, ἐπέκτασιν νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἠσφαλισμένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Σερρῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διατύπωσιν τῶν ἄρθρων 33 καὶ 34 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας καὶ αἰτουμένου τὴν τροποποίησιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ καὶ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καστελλάνων Μέσης–Κερκύρας, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐπὶ μίαν πενταετίαν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Προφήτης Ἠλίας–Μεταμορφώσεως Ἀττικῆς, Καλλωπιστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Χαϊδαρίου «Ἡ Ἀναγέννησις» κλπ., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.», καὶ αἰτουμένων ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας, αἰτουμένου τὴν δρομολόγησιν τοῦ Φέρρυ–Μπὼτ «ΙΓΝΑΤΙΑ» μόνον εἰς τὸν λιμένα Κερκύρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινωφελῶν Ἔργων Ριμινιτῶν, αἰτουμένου τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ σχεδίου πόλεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πηγῆς χήρας Φωτίου Σιδέρη καὶ κατοίκων περιοχῆς Κάτω Πατησίων, αἰτουμένων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Ἀριστοτέλους Κουρτίδου μέχρι τοῦ ρεύματος Ποδονίφτη. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Ν. 751)1836)51, αἰτουμένης τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, ἀφορῶντος τὴν προστασίαν τῶν ἐν λόγῳ πολεμιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Σ. Διβάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ληξουρίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην χρησιμοποίησιν τοῦ οἰκοπέδου τῆς πρώην Δημοτικῆς Ἀγορᾶς, δι’ ἵδρυσιν Εἰρηνοδικειακοῦ καταστήματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων περιφερείας Σταθμῶν Λαρίσης καὶ Πελοποννήσου, αἰτουμένων τὴν μὴ ἀνέγερσιν τοῦ ὑπὸ μελέτην κτιριακοῦ συγκροτήματος πρὸς στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ΣΕΚ ἐπὶ τῆς παλαιᾶς πλατείας «Μικρὸν Ζάππειον». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ν. Κιτσίκης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων πολιτικῶν Κομμάτων εἰς τὸν Δῆμον Χαϊδαρίου, διαμαρτυρομένων ἐξ ὀνόματος τῶν κατοίκων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.», καὶ αἰτουμένων νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἐν λόγῳ νομοθετικοῦ μέτρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Καλλωπιστικοῦ Συλλόγου Συνοικίας Κοκκινάδας Κυπριάδου–Ἄνω Πατησίων «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτουμένου τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας κτισμάτων ἐκτὸς σχεδίου πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λιμνίστης, αἰτουμένης χορήγησιν βοηθείας διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἀναγκαιοτάτων τοίχων ὑποστηρίξεως καὶ ἐπικλινότητος τοῦ ἐδάφους, δημιουργηθείσης ἐπὶ ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Ναυπάκτου–Ἄνω Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ἱεραπέτρας, αἰτουμένου τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαθέσεως γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, αἰτουμένου τὴν μὴ ἀποδοχὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου περὶ ἐμπορίας ὀπωροκηπευτικῶν καὶ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως προϊόντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πολυγύρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπογύμνωσιν τοῦ Γυμνασίου των ἐκ καθηγητῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων, αἰτουμένων βελτίωσιν μισθῶν καὶ ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Φιλιππιάδος καὶ τῶν Κοινοτήτων Κερασῶνος, Τσαγκαροπόλου, Πέτρας, Γοργομύλου, Νέας Κερασσοῦντος, Δαφνωτῆς, Δρυοφύτου, Ἀνωγείου, Ρωμιᾶς, Φανερωμένης, Γυμνατόπου, Ἁγίου Γεωργίου, Βουλίτσης, Κλεισούρας, Ἁγίου Σπυρίδωνος, Καμπῆς, Σκούπας καὶ Νησίστης, αἰτουμένων τὴν ἐπανίδρυσιν Οἰκονομικῆς Ἐφορίας εἰς Φιλιππιάδα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «Ἁγία Βαρβάρα» Ράχης Μεταμορφώσεως, αἰτουμένου τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ φορολογίας τῶν ἐκτὸς σχεδίου πόλεων κτισμάτων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 4 (παρ. 4) Ν. 3395)35, τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. 672)47 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Ι. Τσακίρη, ἀναπήρου πολέμου 1918, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου, ὅπως ἐπανεξετασθῇ ὑπὸ τῆς ΑΣΥΕ καὶ καθορισθῇ τὸ ποσοστὸν ἀναπηρίας του. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων βουλευτῶν πρὸ τοῦ 1950, καθὼς καὶ τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν τούτων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παράλειψιν τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὗ αἴρεται ἡ ἀνισότης συντάξεων μεταξὺ τῶν βουλευτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πανόρμου, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῆς μεγάλης κρίσεως, τὴν ὁποίαν διέρχεται καὶ τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησίν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ὁδηγῶν τῆς τέως ΥΕΚΑ, δι’ ἧς αἰτεῖται, ὅπως τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑνώσεως πλαισιώσῃ τὸν ἱδρυθέντα παρὰ τοῦ Κράτους νέον Ὀργανισμὸν Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, αἰτουμένων τὴν ἱκανοποίησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν αἰτημάτων των καὶ τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως περὶ ἱδρύσεως Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνταξιούχων Χωροφυλακῆς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται συζήτησις τῶν πρὸς τὸν ὑφυπουργὸν Οἰκισμοῦ ἀπευθυνομένων ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δανείων παρὰ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν κατοικιῶν σεισμοπλήκτων Βόλου.

§12Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν σεισμοπλήκτων πόλεων συνετελέσθη διὰ τῆς παροχῆς κρατικῆς ἀρωγῆς. Ἡ ἀρωγὴ ὅμως αὕτη ὑπῆρξεν ἀνεπαρκὴς καὶ οὕτω δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἀνεγερθεισῶν κατοικιῶν τῶν σεισμοπλήκτων. Ὑπὸ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου ὑπεβλήθη αἴτημα δανειοδοτήσεώς των ἐκ μέρους τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν σεισμοπλήκτων οἰκιῶν. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῶς μεγάλου ἀριθμοῦ ἐν Βόλῳ, ὑπεβλήθη τὸ αἴτημα εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ ἀπόφασις, ὅμως, τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξῄρεσε τὸν Βόλον τῆς τοιαύτης δανειοδοτήσεως. Ἐπεσκέφθην τὸν Διοικητὴν τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης καὶ τὸν παρεκάλεσα, ὅπως ἀρθῇ ἡ ἀπαγόρευσις αὐτὴ διὰ τὸν Βόλον, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον καὶ διὰ τὴν Λάρισαν, ἡ ὁποία ἐξ ἴσου εἶναι σεισμόπληκτος καὶ ἀνοικοδομεῖται διὰ κρατικῶν ἀρωγῶν, δὲν ἰσχύει ἡ ἀπαγόρευσις αὐτή, ὅπως ἐπίσης δὲν ἰσχύει διὰ τὸν Ἁλμυρὸν καὶ ἄλλας πόλεις. Ὁ κ. Ἀρλιώτης μοῦ εἶπεν, ὅτι χρειάζεται νέα ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατόπιν τούτου, κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι θεωρῶ τὸ ζήτημα πολὺ σοβαρόν, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου καθυστερεῖ ἡ πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν χορήγησιν μεγαλυτέρου ποσοῦ διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κέντρου τῆς πόλεως Βόλου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάντος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§14Α. ΤΣΙΑΝΤΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα ὁ προλαλήσας κ. Σιαφλέκης ὑπεστήριξεν, ἡ εἰκόνα τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ πόλις τοῦ Βόλου εἶναι καταθλιπτικὴ καὶ ἐμφανίζει τὴν μορφὴν μισοτελειωμένης πόλεως. Ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν εἶναι περισσότερον ἐπιτακτικὴ ἀπὸ κάθε ἄλλην φοράν, σήμερον. Ὁ κ. Ἀρλιώτης, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη σχετικὸν ὑπόμνημα τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων, εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχει ἀντίρρησιν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπαγορευτικὴ διάταξις, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ παρακαλεῖ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μεσολαβήσῃ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§16Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Συνιστῶ, ἐπίσης, τὰ ὅσα οἱ προλαλήσαντες εἶπον καὶ τονίζω, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τοῦ κέντρου τῆς πόλεως τοῦ Βόλου, ἐπιβάλλεται καὶ ἐκ λόγων τουριστικῶν καὶ αἰσθητικῆς. Τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα θὰ χορηγηθοῦν, ὑπερκαλύπτονται ἀπὸ τὴν ἀξίαν τῶν μέχρι τοῦδε κτισμάτων, διὰ τὰ ὁποῖα οἱ ἴδιοι σεισμόπληκτοι ἔχουν δαπανήσει ἐξ ἰδίων. Ἀναφέρω, εἰδικῶς, ἰδικήν μου περίπτωσιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐδαπάνησα τὸ ποσὸν τῶν 500 χιλ. δραχμῶν, ἐνῷ ἔλαβα δάνειον μόνον 47 χιλ. δραχμάς.

§17Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ οὐδέποτε ἐξέδωκεν ἀπόφασιν, ἀπαγορεύουσαν εἰς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τὴν χορήγησιν δανείων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν οἰκιῶν ἢ διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν στέγην τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου. Οὔτε, ἐπίσης, ἐξέδωκεν ἀπόφασιν, αἴρουσαν τυχὸν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς τοῦτο. Κατὰ τὰ ἄλλα, τὸ αἴτημά σας εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Γνωρίζετε, ὅτι καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ προσφάτως, τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ εἰσηγήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὴν παροχὴν διευκολύνσεων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ γνωρίζετε, ὅτι συντελεῖται μὲ γοργὸν ρυθμὸν ἡ ἀποκατάστασις τῶν σεισμοπλήκτων.

§18Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς δὲν ἰσχυρίσθημεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ ἀπηγόρευσεν εἰς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν νὰ χορηγήσῃ δάνεια.

§19Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Αὐτὰ λέγετε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας.

§20Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ὑπάρχει ἀπαγόρευσις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ἄρσιν τῆς ὁποίας ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δι’ ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποία εἶναι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, διὰ τὴν ἔγκρισιν τοποθετήσεως ἐπὶ τῶν πεζοδρομίων στύλων κλπ.

§22Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφορμὴν διὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς, ἀπετέλεσε χρονογράφημα τοῦ κ. Σπορίδη, δημοσιευθέντος εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἔθνος». Εἰς τὸ χρονογράφημά του αὐτό, ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος, ἀσχολεῖται μὲ τὰ διάφορα, ὡς τὰ χαρακτηρίζει, «παλούκια» ποὺ παρουσιάζονται εἰς τὰ πεζοδρόμια. Καὶ ἐρωτᾷ, ἐν συνεχεία, ἐὰν ὑπάρχουν πολεοδομικαὶ διατάξεις, διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ φαινόμενον, εἰς ὡρισμένας γωνίας τῆς πρωτευούσης, νὰ φυτρώνουν στύλοι διὰ τὰ τράμ, διὰ τὸ ἠλεκτρικὸν καὶ διὰ τὰ τηλέφωνα. Ὑπέβαλα τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν ὑπάρχουν πολεοδομικαὶ διατάξεις ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τῶν πεζοδρομίων κλπ.

§23Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Διὰ τῆς ἐρωτήσεώς σας, κ. συνάδελφε, ζητεῖτε νὰ πληροφορηθῆτε, ποία εἶναι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία διὰ τοὺς στύλους αὐτούς. Σᾶς πληροφορῶ, λοιπόν, ὅτι, διὰ τοὺς στύλους τοῦ ΟΤΕ εἶναι ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ διὰ τοὺς στύλους τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐπιδιώκει νὰ ἔλθῃ εἰς μίαν συμφωνίαν μὲ τὰς ἑταιρείας αὐτάς, ὥστε οἱ στύλοι νὰ τοποθετοῦνται εἰς καταλλήλους θέσεις, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸ Παλαιὸν Φάληρον κλπ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Συλλόγου Κοινωφελῶν Ἔργων «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτοῦντος τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν οἰκοδομηθέντων οἰκιῶν, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς σχεδίου, ἄνευ ἀδείας, ἀναβάλλεται αἰτήσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διὰ νὰ συζητηθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 3275 τοῦ 1955 καὶ διὰ οἰκοδομὰς ἐκτισμένας παρατύπως, ἐντὸς σχεδίου πόλεως κλπ.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ Ν. 3275)55, ἐνομιμοποιήθησαν αἱ παρατύπως ἀνεγερθεῖσαι ἐκτὸς σχεδίου οἰκοδομαὶ εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς. Τώρα παρουσιάζεται τὸ αἴτημα τῶν παρατύπως ἀνεγερθεισῶν οἰκοδομῶν τῶν ἐντὸς σχεδίου πόλεως εὑρισκομένων καὶ διὰ τὰς ὁποίας ζητεῖται ἡ λῆψις ἀναλόγου μέτρου ἀναγνωρίσεως, ὡς νομίμως οἰκοδομηθεισῶν. Οἱ ὑπαγόμενοι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, παρακαλοῦν τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως, ἐφ’ ὅσον ἐνομιμοποιήθησαν αἱ ἐκτὸς σχεδίου παρατύπως ἀνεγερθεῖσαι οἰκοδομαί, νὰ νομιμοποιηθοῦν καὶ αἱ ἐντὸς σχεδίου παρατύπως ἀνεγερθεῖσαι τοιαῦται. Τὸ αἴτημα εἶναι λογικὸν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§26Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἡ λῆψις ἑνὸς τοιούτου μέτρου, ποὺ θὰ ἔδιδεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν δι’ οἰκοδομάς, αἱ ὁποῖαι ἀνηγέρθησαν παρατύπως ἐντὸς σχεδίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἡ τήρησις τῶν κανόνων πολεοδομίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι κανόνες δημοσίου συμφέροντος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον συναλλαγῆς μετὰ τῶν ἰδιωτῶν, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀπαρεγκλίτως.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Βρανοπούλου, ἡ ἀφορῶσα τὴν μὴ ἀνέγερσιν αὐθαιρέτως οἰκιῶν εἰς τὸν Λουτρόπυργον, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν οἰκοπεδοποίησιν τῆς Πλατείας Δεληγιάννη.

§28Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἀφορμὴν διὰ τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην ἔδωσεν ἕνα δημοσίευμα εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία», ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι ὁ Δῆμος Ἀθηναίων ἀντιδικεῖ εἰς τὴν οἰκοπεδοποίησιν τῆς Πλατείας Δεληγιάννη. Βεβαίως, ἡ ἐν λόγῳ πλατεῖα εἶναι κάπως μακρὰν τοῦ κέντρου, δὲν πρέπει, ὅμως, νὰ λησμονῶμεν, ὅτι σπουδαίως ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐκεῖ περιοχὴν καὶ συνεπῶς δὲν ἔπρεπε νὰ οἰκοπεδοποιηθῇ καὶ μάλιστα νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκημάτων, ἐξυπηρετούντων τοὺς ΣΕΚ.

§29Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Πράγματι, κ. συνάδελφε, ὑπὸ τοῦ σχεδίου πόλεων προεβλέπετο ἡ πλατεῖα, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε. Ὁ Δῆμος, ὅμως, Ἀθηναίων, μὴ ἐπιθυμῶν νὰ διαθέσῃ τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις, δὲν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς πλατείας. Μετὰ τὴν κατασκευὴν τῆς λεωφόρου Ἀθηνῶν, πλησίον ἐκεῖ διεμορφώθη μία μεγάλη πλατεῖα καὶ εἷς σπουδαῖος συγκοινωνιακὸς κόμβος. Κατόπιν τούτων, δὲν νομίζει τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατεθοῦν καὶ νέαι πιστώσεις διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ διαμόρφωσιν τῆς πλατείας Δεληγιάννη, ἡ ὁποία ἀπέχει μόλις 250 μέτρα ἀπὸ τὴν πλατεῖαν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν συμβολὴν τῶν ὁδῶν Ἀνδρομάχης καὶ Δεληγιάννη.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου πτηνοτροφεῖα.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τελευταίως, κ. Πρόεδρε, ταξιδεύων διὰ πούλμαν μὲ ξένους τουρίστας διὰ τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου, ἤκουσα δυσμενῆ σχόλιά των διὰ τὰ πτηνοτροφεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν κτισθῆ κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ ταύτης καὶ μάλιστα τινὰ ἐξ αὐτῶν πλησίον ἢ ἀκριβῶς ἔναντι ὡραιοτάτων τουριστικῶν κέντρων. Αὐτὸ προκαλεῖ κακὴν ἐντύπωσιν καὶ ἀφορμὴν διὰ δυσμενῆ σχόλια εἰς τοὺς ἐπισκεπτομένους ξένους τὸν τόπον μας. Βεβαίως, ἡ πτηνοτροφία ἀποτελεῖ μίαν σοβαρωτάτην πηγὴν πλούτου καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὴν προστατεύσωμεν. Θὰ ἦτο, ὅμως, δυνατόν, κατὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν πτηνοτροφείων, νὰ ὑπάρχῃ κἄποια τάξις, ὥστε καὶ πτηνοτροφεῖα νὰ ἀνεγείρωνται, ἀλλὰ καὶ ὁ τουρισμὸς νὰ μὴ παραβλάπτεται. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δίδεται ἄδεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν πτηνοτροφείων μόνον, ἐφ’ ὅσον ταῦτα πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν εἰς ἀρκετὴν ἀπόστασιν τῶν κεντρικῶν ἀρτηριῶν τουριστικῆς σημασίας. Ὑπῆρξα, κ. Πρόεδρε, αὐτήκοος μάρτυς δυσμενῶν σχολίων διὰ τὴν κακὴν ἐντύπωσιν ποὺ προκαλοῦν τὰ κοτέτσια αὐτά, κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Κορίνθου–Ἀθηνῶν καὶ διὰ τοῦτο ἔφερα τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Οἰκισμοῦ, νὰ λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα.

§32Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ περιοχή, ὅπου ἔχουν ἀνεγερθῆ τὰ ἐν λόγῳ πτηνοτροφεῖα εἶναι ἐκτὸς σχεδίου πόλεων καὶ συνεπῶς, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα.

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δύνασθε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀρνηθῆτε τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας.

§34Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἐὰν ὁ ἐνδιαφερόμενος, κ. συνάδελφε, ἔχῃ τέσσαρα στρέμματα, δὲν δύναμαι νὰ τοῦ ἀρνηθῶ ἄδειαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ πτηνοτροφείου.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως εἰς τὴν Κοινότητα Μελισσίων.

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κοινότητα Μελισσίων, κ. Πρόεδρε, παρατηρεῖται φαινόμενον, αἱ οἰκίαι τῶν ⅔ τῆς Κοινότητος νὰ ἔχουν κτισθῇ ἐκτὸς σχεδίου πόλεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων γενικῶν μέτρων ποὺ πρόκειται νὰ λάβῃ ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τὴν Κοινότητα ταύτην νὰ ἐπεκταθῇ τὸ σχέδιον, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον.

§37Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Πράγματι, ἡ Κοινότης Μελισσίων, μᾶς ἐζήτησε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἀφοῦ συνέταξε τὰ ἀπαιτούμενα τοπογραφικὰ διαγράμματα, τὰ παρέπεμψεν εἰς τὴν Κοινότητα, διὰ τὰς περαιτέρω κατὰ νόμον ἐνεργείας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως εἰς συνοικίας τῆς Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου.

§39Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναφέρω, κ. Πρόεδρε, εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς ἀρρυθμίας ποὺ ἐπικρατεῖ, κατὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως. Παρὰ τὴν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ὑπάρχει μία ὁλόκληρος νησὶς πυκνοκατωκημένη, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὑπαχθῆ εἰς τὸ σχέδιον πόλεως, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ πέριξ ταύτης περιοχαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀραιότερον κατωκημέναι, ἔχουν ὑπαχθῆ εἰς τὸ σχέδιον πόλεως. Παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργόν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων μέτρων τῶν γενικωτέρων ποὺ πρόκειται νὰ λάβῃ, νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην, ὥστε νὰ παύσῃ ὁ ἐφιάλτης τῆς κατεδαφίσεως τῶν οἰκιῶν διὰ τοὺς ἐκεῖ κατοικοῦντας.

§40Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ περιοχή, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, σύγκειται ἐκ τριῶν χιλιάδων ὀκτακοσίων στρεμμάτων καὶ εἶναι παντελῶς ἀκάλυπτος. Τελευταίως, ἐπεκτείναμεν τὸ σχέδιον πόλεως εἰς δύο συνοικίας τῆς Κοινότητος. Δὲν εὑρίσκω τὸν λόγον τῆς ἐπεκτάσεώς του, καὶ μάλιστα συντόμως, καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν, ὅτι ἡ περιοχὴ αὐτὴ εἶναι κατωκημένη. Ἀπὸ μίαν ἐπίσκεψιν ποὺ ἔκαμα τελευταίως, διεπιστώθη τὸ ἀντίθετον. Δὲν νομίζω, ὅτι σφάλλω περὶ τῆς ταυτότητος τῆς περιοχῆς. Μάλιστα, δηλῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι οὐδεμίαν δυσκολίαν ἔχω νὰ ἐπισκεφθῶ καὶ πάλιν τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ ἐὰν διαπιστωθῇ, ὅτι εἶναι κατωκημένη, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸ σχέδιον πόλεως.

§41Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ τοῦ συνοικισμοῦ Ἀσυρμάτου. Ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ περιοχὴ εἶναι κατωκημένη, ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ δίμηνον Δεκεμβρίου — Ἰανουαρίου, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου σας κατεδάφισαν 55 κτίσματα.

§42Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ κατεδάφισις τῶν 55 κτισμάτων δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ περιοχὴ εἶναι κατωκημένη, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ ἁπλῶς, ὅτι 55 ἄνθρωποι ἀπεπειράθησαν νὰ ἀνεγείρουν οἰκίας ἐπὶ χώρου εὑρισκομένου ἐκτὸς σχεδίου πόλεως.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἀπροστατεύτων παίδων». Ἡ κ. Λ. Τσαλδάρη, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§44Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ἐνώπιον ἡμῶν σχεδίου νόμου, ἐπιδιώκεται παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐνισχύσεως τῶν δεομένων προστασίας παιδιῶν, διὰ τῆς ἐπιδοτήσεώς των παρὰ τῇ ἰδίᾳ, παρὰ συγγενικῇ ἢ παρὰ ξένῃ οἰκογενείᾳ, ὑπὸ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἁρμοδίων κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ θεσμὸς οὗτος, εἶχε τεθῆ ἐν λειτουργίᾳ δοκιμαστικῶς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς τραγικῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον περιέλθει τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὰς καταστροφάς, τὰς ἀπορφανίσεις καὶ τὰς παντοίας δοκιμασίας τοῦ Ἰταλοελληνικοῦ πολέμου, τῆς τριπλῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Τὸ ἐφαρμοσθὲν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὴν μορφὴν ἐξωϊδρυματικῆς περιθάλψεως, ἐτέθη εἰς λειτουργίαν ἀμέσως μετὰ τὰ πολεμικὰ γεγονότα, ὡς καὶ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφέρεται, βάσει παλαιοτέρου νόμου, τοῦ νόμου 421)37, ὅστις ἔδιδε τὴν δυνατότητα διαθέσεως πόρων τινῶν ὑπὲρ ἀναγκῶν κοινωνικῆς προνοίας, δεδομένου, ὅτι ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν ἀπορφανισθέντων καὶ ἄνευ προστασίας παιδιῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἦτο ἀδύνατον ν’ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῶν ὑπαρχόντων ἀγροτικῶν ἢ ἀστικῶν ὀρφανοτροφείων. Οὕτω, ἡ περίθαλψις αὕτη ἀποτελεῖ ἐπέκτασιν τῆς παρεχομένης μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μόνον ἐντὸς ἱδρυμάτων προστασίας εἰς τὰ παιδιὰ τὰ στερηθέντα τῶν φυσικῶν αὐτῶν προστατῶν καὶ τῶν μητρικῶν ἢ πατρικῶν φροντίδων, ἢ καὶ τὰ ὑποστάντα τὰς συνεπείας τῶν παντοίων κακουχιῶν, τῆς πλημμελοῦς διατροφῆς καὶ τῆς κακῆς διαβιώσεως. Μετὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ προγράμματος τούτου, τὸ ὁποῖον ἐπεξετάθη βαθμιαίως εἰς ὅλην τὴν χώραν, ἤτοι εἰς 6.100 Δήμους καὶ Κοινότητας καὶ ἐξυπηρέτησε μέχρι τοῦδε περὶ τὰς 135.000 παιδιῶν, περιλαμβάνον οὕτω, μαζὶ μὲ τὰ ἐντὸς τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Ὀργανισμῶν Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, σχεδὸν ὅλα τὰ ἀπροστάτευτα παιδιὰ τῆς χώρας, ἐκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας λίαν σκόπιμος ἡ διατήρησις καὶ μονιμοποίησις τοῦ θεσμοῦ καὶ ἡ διὰ νόμου θεμελίωσίς του. Ἡ βοήθεια, ἡ παρασχεθεῖσα ἐκ τοῦ προγράμματος τούτου εἰς τὰ παιδιά μας, κατὰ τὰ τελευταῖα κρίσιμα διὰ τὰ Ἑλληνόπουλα χρόνια, ὑπῆρξε σημαντική. Ἀρχικῶς, ἐπεδοτοῦντο 80.000 περίπου παιδιῶν. Ὁ ἀριθμός των ἔβαινε μειούμενος, ἤδη δέ, παρελθουσῶν τῶν ἡλικιῶν, αἵτινες εἶχον ὑποστῆ τὰς συνεπείας τοῦ πολέμου, τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, περιωρίσθη εἰς 24.000 περίπου, ἀριθμόν, ὅστις ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ εἶναι ὁ προκύπτων ἐκ συνήθων κοινωνικῶν αἰτίων, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν ἀναγκαίαν τὴν διατήρησιν καὶ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ θεσμοῦ. Οὕτω, διὰ τῆς μονιμοποιήσεώς του καὶ τῆς λειτουργίας του εἰς τὴν ἔκτασιν ταύτην καὶ διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης καθ’ ἡμᾶς συνεχίσεως τῆς ἱδρυματικῆς περιθάλψεως, τῆς ὁποίας ἡ λειτουργία διὰ τῶν ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν ὀρφανοτροφείων, οἰκοκυρικῶν σχολῶν κλπ., ὑπῆρξε λίαν ἐπιτυχὴς καὶ ἀποδοτική, ὀργανοῦται πληρέστερον δίκτυον κοινωνικῆς μερίμνης, διὰ τὰ δεόμενα προστασίας παιδιά. Διὰ τοῦ νομοθετουμένου δὲ μέτρου, παρέχεται, ὄχι μόνον οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις καὶ προστασία, ἀλλὰ παρακολουθοῦνται καὶ ἐλέγχονται αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως τῶν παιδιῶν, ἅτινα χρήζουν κοινωνικῆς προστασίας εἰς ὅλην τὴν χώραν, διότι πλὴν τῆς ἐπιδοτήσεως παρέχεται καὶ πᾶσα ἄλλη δυνατὴ μέριμνα καὶ καθοδήγησις, ὡς πρὸς τὰ ποικίλα τοῦ παιδιοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας προβλήματα, μέσῳ τῆς κοινωνικῆς λειτουργοῦ καὶ τῶν ἄλλων ὀργάνων τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν κοινωνικῆς προνοίας καὶ ὑγιεινῆς. Εἰσερχομένη εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἄρθρων, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀπασχολήσω πολὺ τὴν Βουλήν. Εἰς τὰ 3 πρῶτα ἄρθρα, καθορίζονται αἱ κατηγορίαι καὶ τὰ κριτήρια τῶν δικαιουμένων οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ὅταν ἡ διατροφὴ καὶ ἡ ἐν γένει ἐπιμέλεια αὐτῶν δὲν καθίσταται δυνατὴ παρὰ τῶν κατὰ νόμον ὑποχρέων πρὸς τοῦτο προσώπων. Τὸ 4ον ἄρθρον προβλέπει τὰ τῆς συστάσεως καὶ ἁρμοδιότητος τῶν περιφερειακῶν Ἐπιτροπῶν παιδικῆς προστασίας εἰς τὰ κέντρα ἢ γραφεῖα κοινωνικῆς προνοίας, τῶν ὁποίων ἡ σύνθεσις καὶ ὁ τρόπος λειτουργίας θὰ καθορίζεται ἑκάστοτε διὰ Β.Δ. Κατὰ τόπους, αἱ Ἐπιτροπαὶ προεδρεύονται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τοὺς Εἰσαγγελεῖς Πρωτοδικῶν. Τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6 ἀφοροῦν τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν καὶ λειτουργίαν, τὴν ἀναγραφὴν τῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐνισχύσεων, ἥτις δύναται ν’ ἀνατεθῇ εἰς πιστωτικὸν Ὀργανισμὸν ἢ τὰ Δημόσια Ταμεῖα, διαχωριζομένων ὀρθῶς τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς ἐπιλογῆς καὶ ἐγκρίσεως τῶν δεομένων προστασίας ἀπὸ τὸν Ὀργανισμόν, ὅστις καταβάλλει τὴν ἐνίσχυσιν, καθοριζόμενον διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Τὰ ἄρθρα 7 καὶ 8 δίδουν τὴν δυνατότητα συνάψεως συμβάσεων, ὡς πρὸς τὰ προγράμματα παιδικῆς προστασίας μετ’ ἄλλων ὀργανισμῶν, οἵτινες θὰ διέθετον καὶ πόρους διὰ τὸν σκοπόν, ὡς καὶ χρησιμοποιήσεως προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον οἱ ὀργανισμοὶ οὗτοι θὰ ἔθετον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ προγράμματος. Τὰ ἄρθρα 9–10 καθορίζουν τὰ τῆς συνθέσεως, λειτουργίας καὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς 7μελοῦς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Παιδικῆς Προστασίας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Τέλος, ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, προβλέπεται ἡ δαπάνη τῆς λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ, ὑπολογιζομένη εἰς 30 ἑκατομμύρια περίπου ἐτησίως, εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Παρηκολούθησα, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου, ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος παιδικῆς προστασίας καὶ τὴν εὐεργετικήν του ἀπόδοσιν, ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν ἐχόντων ἀνάγκην κοινωνικῆς μερίμνης παιδιῶν μας, καὶ συνιστῶ θερμότατα τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον.

§46Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν, ὅπως ἀνέφερε καὶ ἡ ἀξιότιμος εἰσηγήτρια τῆς πλειοψηφίας, κ. Τσαλδάρη. Προσωπικῶς, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις: Συμβαίνει συχνὰ εἰς τὸν τόπον μας, πράγματα μικρὰ καὶ ἀσήμαντα νὰ διατυμπανίζωνται ὡς μεγάλα κατορθώματα. Πρὸ δύο ἢ τριῶν μηνῶν, ἀνηγγέλθη ἀπὸ τὸν Τύπον, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν εἰς τὰ ἀπροστάτευτα παιδιά. Σύσκεψις, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέσχον καὶ πολλοὶ ὑπουργοί, συνεκροτεῖτο μὲ σκοπόν, ὅπως ἐπιλύσῃ τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα. Ἀλλά, περὶ τίνος πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι; Ἀπὸ τὸ 1951 εἶχε τεθῆ δοκιμαστικῶς ὁ θεσμὸς προστασίας τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν. Δαπάναις τοῦ Ὑπ. Κοιν. Προνοίας, καὶ διὰ τοῦ προγράμματος τῆς ἐξωραϊστικῆς περιθάλψεως, ἔκτοτε πραγματοποιεῖται ἡ περίθαλψις τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν. Ἡ ἀρωγὴ αὐτὴ ἐπεκτείνεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 25.000 παιδιῶν, ἡ δὲ προβλεπομένη δαπάνη ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν κατ’ ἔτος. Ἡ διαίρεσις αὐτὴ μᾶς δίδει κατὰ παιδὶ τὸ ποσὸν τῶν τριῶν δραχμῶν ἡμερησίων. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, τὶ εἴδους προστασία εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ μὲ τρεῖς δραχμὰς ἡμερησίως διὰ κάθε παιδί. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει ν’ ἀντιληφθῇ, ὅτι τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ παιδιοῦ ἀποτελεῖ μέγα, ἐπεῖγον ἐθνικὸν πρόβλημα καὶ ἀπαιτεῖ φροντίδα καὶ μελετημένην προσπάθειαν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ πόλεμος, ἡ κατοχή, ἡ ἐσωτερικὴ ἀνωμαλία, αἱ ἐκτοπίσεις, αἱ φυλακίσεις γονέων καὶ τὸ χειρότερον ὅλων, ἡ κατάρρευσις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἔχουν ἐξανεμίσει τὸν οἰκογενειακὸν προϋπολογισμὸν ὅπου αὐτὸς ὑπάρχει, ηὔξησαν τὸν ἀριθμὸν τῶν παιδιῶν ποὺ ἔχουν ἀνάγκην προστασίας, ἐὰν λάβῃ μάλιστα κανεὶς ὑπ’ ὄψιν τὰ τρία ἑκατομμύρια τῶν ἀνέργων, ἢ ἔστω τὰ δύο ἑκατομμύρια τῶν λιμοκτονούντων Ἑλλήνων, κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν 400.000 παιδιά, ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, τὴν σοβαρότητα τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα, ὅταν θέλῃ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μὲ τὸ γελοῖον ποσὸν τῶν 30.000.000 δραχμῶν κατ’ ἔτος. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα. Τὴν περίπτωσιν τοῦ οἰκογενειάρχου ἀπὸ τὴν Κρήτην, Πιτσιγαυδάκη, ὁ ὁποῖος ἔχει 11 παιδιά, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 6 εἶναι κωφάλαλα, ὅτι ἡ μικροτέρα κόρη του ἠδύνατο νὰ θεραπευθῇ, ἀλλὰ ἐπὶ 20 χρόνια δίδεται εἰς αὐτὸν ἡ στερεότυπος ἀπάντησις, ὅτι δέν ὑπάρχει κανένα ἵδρυμα διὰ νὰ εἰσαχθοῦν. Ἐπίσης, ἐκ τῶν 5 ἀνηλίκων παιδιῶν τοῦ Ἐμμ. Ἀναγνωστάκη ἀπὸ τὸν Κίσσαμον, τὰ 4 εἶναι ραχιτικά. Ἀδυνατοῦν νὰ σταθοῦν ὄρθια. Δὲν χρειάζονται σχόλια. Ἐπίσης θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἐπιστολὴν ἑνὸς ἀπόρου πατρός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπευθύνει 7 γράμματα πρὸς τὴν Α.Μ. Βασίλισσαν Φρειδερίκην, ζητοῦντος τὸ ποσὸν τῶν 200 δραχμῶν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ βελτιώσῃ τὴν συντήρησιν τῆς μικρᾶς ἀσθενοῦς θυγατρός του, ἡ ὁποία πάσχει ἀπὸ μίαν σπανίαν ἀσθένειαν τοῦ αἵματος καὶ τῆς γίνονται τακτικαὶ μεταγγίσεις. Ὁ πατὴρ τῆς μικρᾶς αὐτῆς ἀσθενοῦς, ὀνομάζεται Μάξιμος Μυρτίλος–Γιάννη Σταθᾶ 16. Ζητεῖ ἀπεγνωσμένως νὰ βοηθηθῇ, νὰ σώσῃ τὸ μικρὸ παιδί του. Εἶναι δραματικαί, κ. συνάδελφοι, αἱ ἐπιστολαί του. Ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀπόσπασμα ἐφημερίδος ἡ ὁποία ἀναφέρει διὰ τὰ παιδιὰ τῆς Νάξου, τὰ ὁποῖα ἔχουν προσβληθῇ ἀπὸ μίαν νόσον ἡ ὁποία ὀνομάζεται «ὀξυουρίασις». Πλέον τῶν 40% τῶν παιδιῶν πάσχουν ἀπὸ τὴν νόσον αὐτήν. Δυστυχῶς, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ σοβαρὸν μεγάλον τοῦτο θέμα. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τρόπον ριζικὸν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του. Διὰ τοῦ παρόντος, ἁπλῶς γίνεται μία ὀργανοτεχνικὴ προσπάθεια συγκεντρώσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων αὐτῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας καὶ δὲν προσθέτει τίποτε τὸ νέον εἰς τὸν τομέα τῆς προστασίας τοῦ παιδιοῦ γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν τομέα τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ., νομίζομεν, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν καλύπτονται ἅπαντα τὰ ἀπροστάτευτα παιδιὰ τὰ εὑρισκόμενα εἰς ἀνάγκην, εἶναι τοὐλάχιστον ὑπερβολικός, καὶ ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα σεμνότεροι. Ἀποτελεῖ πρόκλησιν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἡ προστασία τοῦ παιδιοῦ ὁλοκληροῦται διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν. Ἐπίσης ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς κατηγορίας τῶν παιδιῶν κατὰ πρῶτον λόγον τὰ ἄπορα. Ἐπίσης, πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν παιδιῶν τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ τοποθετηθοῦν εἰς οἰκογενείας, διότι διὰ τοῦ παρόντος δὲν προβλέπεται τίποτε. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ εἰδικὸς π.χ. ὁ διδάσκαλος τοῦ χωριοῦ ὁ ὁποῖος νὰ παρακολουθῇ τὸν τρόπον διαβιώσεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν παιδιῶν αὐτῶν. Ἐπίσης ὀρθὸν θὰ ἦτο ἡ ἡλικία τῶν 14 ἐτῶν νὰ γίνῃ 15, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ παιδιὰ νὰ συμπληρώνουν ἕνα στοιχειώδη κύκλον σπουδῶν καὶ ν’ ἀποκτοῦν ἕνα κἄποιο ἐφόδιον διὰ τὴν ζωήν των. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, αἱ Ἑλληνίδες μητέρες, ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ν’ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον σύγχρονον ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τοῦ παιδιοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ χώρα μας, ἡ ὁποία ὑπέγραψε τὰς διεθνεῖς συμβάσεις διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παιδιοῦ, δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑστερήσῃ εἰς τὴν φροντίδα ὑπὲρ τοῦ παιδιοῦ ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν. Θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν σύστασιν νὰ συμπεριληφθοῦν ὅλα τὰ ἄπορα παιδιὰ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν αὐτὴν καὶ νὰ αὐξηθοῦν τὰ διατιθέμενα κονδύλια διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀριστερᾶς).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀντικείμενον τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. εἶμαι βέβαιος, ὅτι συγκινεῖ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κανὲν ἄλλο θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς συγκινήσῃ περισσότερον ἀπὸ τὸ θέμα τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. δὲν προστίθεται τίποτε τὸ νέον, διότι θὰ ἐξακολουθήσουν ἐφαρμοζόμενα ὅσα μέτρα ἴσχυον καὶ προπολεμικῶς. Μεταπολεμικῶς, λόγῳ τῶν τότε κρατουσῶν συνθηκῶν, εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἕνα πρόγραμμα προστασίας τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Σκοπὸς τοῦ παρόντος σχεδίου Ν. Δ. εἶναι ἡ τοποθέτησις τῶν ἀπόρων καὶ ἀπροστατεύτων παιδιῶν παρ’ οἰκογενείαις, ὡς τοῦτο ἀναφέρεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν διαλαμβανομένων ἐν αὐτῷ ἄρθρων, δὲν προκύπτει τοιοῦτόν τι. Κατὰ ταῦτα, τὸ νομοσχέδιόν σας δὲν ἔχει ἀρχήν, κ. Ὑπουργέ. Πέραν αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει διάταξις καθορίζουσα ἐπὶ τῇ βάσει ποίων κριτηρίων θὰ γίνεται ἡ τοποθέτησις τῶν ἀπόρων καὶ ἀπροστατεύτων παιδιῶν παρ’ οἰκογενείαις. Ἐπίσης, δὲν γίνεται καμμία πρόβλεψις περὶ τοῦ τρόπου διαβιώσεως καὶ τοῦ οἰκογενειακοῦ περιβάλλοντος, τὸ ὁποῖον τόσον ρόλον πρόκειται νὰ παίξῃ εἰς τὴν ψυχικὴν διαμόρφωσιν καὶ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ χαρακτῆρος τῶν παιδιῶν αὐτῶν. Ἑπομένως, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, δὲν εἶναι παρὰ πλαίσιον νόμου, διότι τὰ πάντα ρυθμίζονται διὰ Β. Δ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ παρόντος, καθορίζονται αἱ κατηγορίαι τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην προστασίας. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 4, μεταξὺ ἄλλων καθηκόντων ἀνατιθεμένων εἰς τὴν ἐπιτροπὴν παιδικῆς προστασίας, εἶναι καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀποκατάστασις τῶν τιθεμένων ὑπὸ προστασίαν παιδίων, δηλαδή, ἡ υἱοθεσία. Εἴχομεν καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τονίσωμεν, ἀλλὰ καὶ ὁ τύπος ἠσχολήθη διὰ μακρῶν μὲ τὴν διεξαγομένην μαύρην ἀγορὰν υἱοθεσίας τῶν παιδιῶν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἡ νομοθεσία μας εἶναι ἐλλιπεστάτη καὶ εἶχε δοθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν ἡ ὑπόσχεσις νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος. Πλὴν ὅμως μιᾶς μελέτης ἀπὸ συσταθεῖσαν ἐπὶ τούτῳ ἐπιτροπὴν καὶ ἥτις ἀκόμη δὲν εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, τίποτε ἄλλο δὲν ἔγινε μέχρι σήμερον. Μετὰ τὰς συντόμους αὐτὰς παρατηρήσεις, συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§50Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, τὸ θέμα ποὺ ἀντιμετωπίζεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἶναι συμπαθέστατον, ὡς ἐτόνισε καὶ ἡ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λ. Π. Τσαλδάρη, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ψηφισθῇ ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Διὰ τὴν ριζικήν, ὅμως, ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν καὶ νὰ χορηγηθοῦν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν προτεινομένων μέτρων, διότι, δυστυχῶς, μέχρι σήμερον διατίθενται ψιχία ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὴν περίπτωσιν δύο Κοινοτήτων, Νικησιάνης καὶ Γεωργιανῆς, τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας, αἵτινες ἐζήτησαν τὴν σύστασιν παιδικοῦ σταθμοῦ. Τὸ αἴτημά των δὲν ἱκανοποιήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἐλλείψει πιστώσεων, ὡς μοὶ ἐγνώρισεν ἐγγράφως σήμερον ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας, καίτοι τὸ αἰτηθὲν ποσὸν ἦτο μικρὸν καὶ αἱ ὡς ἄνω κοινότητες διέθεσαν κατάλληλον οἴκημα καὶ 20.000 δραχμῶν διὰ τὰ πρῶτα ἔξοδα λειτουργίας τοῦ σταθμοῦ. Καὶ ὅμως, ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὰ καπνοπαραγωγικὰ χωρία, ἐπὶ δύο συνεχεῖς μῆνας κατ’ ἔτος, ἀπὸ τῶν μέσων Μαΐου μέχρι τῶν μέσων Ἰουλίου, οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ παίρνουν μαζὺ τὰ τέκνα των, ταλαιπωρούμενα καὶ βασανιζόμενα ὑπὸ τὸν καύσωνα. Πρὶν ἀπὸ ὅλα πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ὅλων αὐτῶν τῶν προγραμμάτων τῶν ἀφορώντων τὴν προστασίαν τῆς παιδικῆς ἡλικίας.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, πράγματι, εἶναι σοβαρόν. Ἀλλὰ δημιουργεῖται ἡ ἀμφιβολία ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἐν συγκρίσει μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ προστασία τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν, διὰ τῆς τοποθετήσεώς των εἰς οἰκογενείας, ὅπως φαίνεται, ὅτι ἐπαγγέλλεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, καὶ μάλιστα τὴν ἐπαγγέλλεται ἀναφερομένη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις εἰς μέτρα ἀντίστοιχα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται καὶ ἐφαρμόζονται εἰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι καὶ ρητῶς ἀναφέρονται. Ἐνῷ λοιπὸν φαίνεται, ὅτι ἀποδίδεται ἰδιαιτέρα σημασία εἰς τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως παιδιῶν παρ’ οἰκογενείαις, ἐν τούτοις δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου ἐκ τῆς ὁποίας νὰ ὑπάρχῃ ἔνδειξις ποία τοὐλάχιστον κατεύθυνσις πρόκειται νὰ ἀκολουθηθῇ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον σημειώνει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Τὸ τονίζω τοῦτο, διότι πράγματι ἔχει σημασίαν τὸ μέτρον τῆς τοποθετήσεως παρ’ οἰκογενείαις. Ἐὰν ὑπάρχῃ κάτω ἀπὸ κἄποιαν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἡ ἄποψις τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιῇ ἡ οὕτως συγκεκαλυμμένη ὕπαρξις τοιαύτης διατάξεως, διότι τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, ὕστερα ἀπὸ μίαν σειρὰν περιστατικῶν ποὺ ἔχουν δημιουργηθῆ εἰς τὴν χώραν μας, σχετικῶς μὲ τὴν τύχην τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν, ἰδίᾳ τῶν παιδιῶν ποὺ ἦσαν εἰς οἰκοτροφεῖα καὶ τὰ ὁποῖα ἐξετοξεύθησαν ὑπὸ μορφὴν υἱοθεσιῶν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, εἰς τοὺς πέντε ἀνέμους θὰ ἔλεγον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ποὺ εὑρίσκονται πολλὰ ἀπὸ τὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν εἰς οἰκογενείας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Χωρὶς καμμίαν παρακολούθησιν, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ γνωρίζῃ ἐὰν ὑπάρχουν, ποὺ ὑπάρχουν καὶ πῶς ζοῦν αὐτὰ τὰ παιδιά. Ἤδη ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἐρώτησίς μας, διὰ νὰ παρασχεθοῦν πληροφορίαι· ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τρεῖς τοιαύτας ἐρωτήσεις. Καὶ δὲν κατωρθώθη νὰ πληροφορηθῶμεν, οὔτε πόσα παιδιὰ ἔχουν φύγει τώρα τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ τοποθετηθοῦν εἰς οἰκογενείας, διὰ νὰ υἱοθετηθοῦν, οὔτε ποῦ ὑπάρχουν καὶ ποία προστασία ἔχει ληφθῆ διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά. Γνωρίζει, ὅτι τὸ θέμα ἔχει φθάσει μέχρι τῶν δικαστηρίων καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, καὶ ἑπομένως, τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν. Παρακαλῶ νὰ ἔχωμεν μίαν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος, πῶς προβλέπει νὰ ὀργανώσῃ τὸν θεσμὸν τῆς τοποθετήσεως τῶν παιδιῶν παρ’ οἰκογενείας, δι’ υἱοθεσίας ἢ ἄλλως, ὑπὸ ποίαν διαδικασίαν κλπ. Βεβαίως αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου προσφέρουν μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν σκοπὸν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν παιδιῶν. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ αὐταπάτη περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῆς προστασίας, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ μοναδικὴ προστασία τὴν ὁποίαν προβλέπει συγκεκριμένως τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἡ παροχὴ τοῦ μηνιαίου βοηθήματος, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν προσδιορίζεται κατ’ οὐδένα τρόπον, ἀφίνουν δὲ νὰ τὸ προσδιορίσῃ διὰ ἑκάστην περίπτωσιν ἡ ἐπιτροπὴ παροχῆς τῶν βοηθημάτων, βέβαια ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν συγκεκριμένην διάταξιν θὰ εἴπω δύο λέξεις. Θέλω ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ὁ τρόπος τοῦ καθορισμοῦ βοηθημάτων ἀκαθορίστως καὶ ἀπροσδιορίστως εἰς τὸν νόμον, μὲ ἀνάθεσιν ἁρμοδιοτήτων εἰς κἄθε περίπτωσιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, εἰς πρόσωπα, εἶναι ἐπισφαλὴς καὶ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀνωμαλίας.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Πρῶτον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀόριστον καὶ δὲν καθορίζει τὸν τρόπον προστασίας τῶν ἀπροστατεύτων παίδων. Καὶ δεύτερον, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ προκαλέσῃ σύγχυσιν, ὅπως προεκάλεσε σύγχυσιν καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ αἱμοδοσίας. Ὡς γνωστὸν σήμερον ἡ προστασία ἀπροστατεύτων παίδων ἀσκεῖται ὑπὸ τοῦ ΠΙΚΠΑ καὶ ἄλλων τινῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνισχύονται οἰκονομικῶς ὑπὸ Ἀμερικανικῶν τινων ὀργανώσεων. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἡ δραστηριότης τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος θὰ περιορισθῇ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Διότι τὸ ΠΙΚΠΑ πρῶτον ἐφήρμοσε τὸν θεσμὸν προστασίας διὰ τῆς τοποθετήσεως παίδων παρ’ οἰκογενείαις. Θὰ ἤθελα νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἐὰν παραλλήλως πρὸς τὸ ΠΙΚΠΑ, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας θὰ λάβῃ συγκεκριμένα μέτρα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ποῖα θὰ εἶναι αὐτά. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει ἐξ ἄλλου, ὅτι θὰ παρασχεθῇ εἰς τὰ ἀπροστάτευτα παιδιὰ οἰκονομικὴ βοήθεια καθὼς καὶ προστασία πάσης φύσεως. Ποία ὅμως θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ πάσης φύσεως προστασία; Θὰ εἶναι ἡ νοσοκομειακὴ καὶ φαρμακευτικὴ μόνον περίθαλψις, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς ὅλους τοὺς ἀπόρους; Θὰ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐνίσχυσις διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν παίδων τούτων διὰ τῆς ἀναλήψεως ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν δαπανῶν μορφώσεως τῶν παιδιῶν τούτων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διευκρινίσῃ ἐὰν εἰς τὴν «πάσης φύσεως» προστασίαν θὰ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀνάληψις ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν δαπανῶν ἐκπαιδεύσεως τῶν ἀπροστατεύτων παίδων, παραλλήλως πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψίν των. Ἡ διευκρίνισις αὐτὴ χρειάζεται διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς παρασχεθησομένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου θετικῆς προστασίας εἰς τὰ ἀπροστάτευτα παιδιά. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ συζητηθοῦν αἱ τροπολογίαι;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος», ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§58Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν αἰσθάνομαι ποὺ μοῦ δίδεται εὐκαιρία νὰ εἰσηγηθῶ ἐνώπιον ὑμῶν τὸ παρὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα ἀφορῶν τὴν προστασίαν τῆς Δημοσίας ὑγείας. Ἀνέκαθεν εἰς τὰς ὠργανωμένας κοινωνίας ὁ δείκτης τῆς προόδου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ των ἦτο ἀνάλογος μὲ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς Δημοσίας ὑγείας. Ἡ φυματίωσις εἶναι νόσος γνωστὴ εἰς πάντας ἡμᾶς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νοσηρότητος, ἀλλὰ καὶ θνησιμότητος. Ἡ λέξις φυματίωσις μέχρι πρό τινος τοὐλάχιστον, κ. βουλευταί, προεκάλει τὸν τρόμον καὶ ὁ φορεὺς τῆς νόσου ταύτης ἀπεμονοῦτο κατὰ τὸν πλέον σκληρὸν τρόπον, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον κοινωνίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ στενὸν οἰκογενειακόν του περιβάλλον. Καὶ πολὺ δικαίως. Οὐδὲν ὅπλον ἦτο εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἀνθρώπου παρὰ μόνον ἡ ἀπομόνωσις. Διὰ μέσου τῶν αἰώνων σκληρὰ καὶ ἀδιάλειπτος μάχη διεξήγετο μεταξὺ τῆς ἐμπειρικῆς ἰατρικῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ἐναντίον τῆς ἐπαράτου καὶ βροτολοιγοῦ ταύτης νόσου. Καὶ ἀπὸ τὴν μάχην αὐτὴν ἡ Ἐπιστήμη ἡττᾶτο ἄλλοτε μὲν κατὰ κράτος, ἄλλοτε δὲ εἰς τὰ σημεῖα, μέχρι τοὐλάχιστον πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἡ Ἰατρικὴ Ἐπιστήμη κατώρθωσε νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της τὴν χρῆσιν τῶν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων. Καὶ εἶναι ἡ πρώτη φορά, κ. βουλευταί, ποὺ ἡ Ἰατρικὴ Ἐπιστήμη ᾐσθάνθη τὸν ἑαυτόν της ἰσχυρὸν καὶ κυρίαρχον εἰς τὸν τομέα τῆς μάχης ἐναντίον τῆς φυματιώσεως. Διακατέχεται ὅμως ἀπὸ τὴν ἀκριβῆ ἀντίληψιν, ὅτι ἡ φυματίωσις δὲν κατετροπώθη, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὡς ἐχθρὸς ἐπίμονος καὶ ἐπικίνδυνος, δυνάμενος νὰ ἀνασυντάξῃ τὰς δυνάμεις του καὶ νὰ ἐπιτεθῇ ἐκ νέου μὲ ἐπικινδύνους καὶ ὀδυνηρὰς συνεπείας. Ἡ Παγκόσμιος Ὀργάνωσις Ὑγείας τῆς Γενεύης, διὰ συνεχῶν διακηρύξεών της τονίζει, ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα φυματιώσεως ἐπισημαίνουσα τοὺς ἐκ τῆς ὑπερβολικῆς πρὸς τὰ ἀντιβιοτικὰ κλπ. φάρμακα ἐμπιστοσύνης καὶ τῆς ἐκ ταύτης ἀδιαφορίας, καὶ συνιστῶσα τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς διασφάλισιν τῆς δημοσίας ὑγείας. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει μείωσις τῆς νοσηρότητος καὶ ἐκ τῆς φυματιώσεως θνησιμότητος, ἀλλὰ εἶναι πλάνη τὸ νὰ θεωροῦμεν, κ. βουλευταί, ὅτι ἔχουν ἐξασφαλισθῆ πλήρως ἐκ τοῦ κινδύνου τῆς φυματιώσεως. Ἐκ τῶν ἐρευνῶν τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως ὑγείας ἡ νοσηρότης τῆς φυματιώσεως στατιστικῶς παρουσιάζεται περίπου ὡς ἑξῆς: Εἰς τὰ πλέον ἐξελιγμένα κράτη ἡ νοσηρότης ἀνέρχεται εἰς 1: 1000. Εἰς τὰ ὀλιγώτερον ἀνεπτυγμένα κράτη τὰ συνήθως λεγόμενα ὑποανάπτυκτα ἡ νοσηρότης ἀνέρχεται εἰς 1–3: 100. Εἰδικώτερον εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ στατιστικὰ δεδομένα τοῦ Ἰνστιτούτου ἐρεύνης Ἀθηνῶν, ἡ νοσηρότης ἀνέρχεται εἰς 0,76: 100 ἤτοι οἱ νοσοῦντες ἐν Ἑλλάδι ἀνέρχονται εἰς 56.000 περίπου, ἀριθμὸς ὅστις ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, κ. βουλευταί, εἶναι λίαν σημαντικὸς καὶ ἀρκετὰ ἀνήσυχος. Ἡ ἐκ τῆς φυματιώσεως θνησιμότης συνεπεία βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν διαβιώσεων καὶ τῶν εἰς χεῖρας τῆς Ἰατρικῆς Ἐπιστήμης νεωτέρων φαρμάκων, ἔχει μειωθῆ σημαντικά. Κατὰ τὰ μέσα τοῦ 1938 στατιστικὰ δεδομένα, ἡ θνησιμότης ἀνήρχετο εἰς 86 ἐπὶ τοῖς χιλίοις πασχόντων ἐκ φυματιώσεως. Κατὰ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τοῦ ἔτους 1958, ἡ θνησιμότης ἐνέρχεται εἰς 12 ἐπὶ τοῖς χιλίοις περιστατικῶν. Ἀλλὰ ἂν τὰ ἀντιβιοτικὰ καὶ χημειοθεραπευτικὰ ἐπέφερον εἰς μεγίστην ἀναλογίαν θεραπείαν τῆς προηγουμένως θανατηφόρου φυματιώδους μηνιγγίτιδος, εἰς μεγάλην τὴν κεγχροειδοῦς καὶ τῆς ἐκ πρωτομολύνσεως προσφάτου πνευμονικῆς φυματιώσεως, εἰς τὸν μέγιστον ἀριθμὸν τῶν πασχόντων ἐκ φθίσεως τῶν πνευμόνων «τῆς ἐξ ἐπιμολύνσεως ἀναμολύνσεως ἀρχομένης φθίσεως τοῦ ἐνηλίκου», τὰ φάρμακα ταῦτα ἐπέφεραν μεγίστην μὲν κλινικήν, περιωρισμένην ὅμως ἑστιακὴν βελτίωσιν, ἀποφυγήν, πάντως τοῦ θανάτου, περιορισμόν, ἄρα τῆς θνητότητος, ἐπὶ ἱκανὰ ἔτη, ἐπιβίωσιν πλὴν ἄνευ θεραπείας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δὲ μετὰ διατηρήσεως τῆς βακτηριδιοφόρου ἀποχρέμψεως ὅπερ δυσμενέστατον ἀπὸ ἐπιδημιολογικῆς ἀπόψεως διὰ τὴν κοινωνίαν «διατήρησις ἀφθόνων πηγῶν μολύνσεως». Τὸ σπουδαιότερον δὲ ἀπὸ κοινωνικοϋγιεινῆς ἀπόψεως ζήτημα τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τοῦ πλέον θερμοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν εἰδικῶν ὅλων τῶν χωρῶν. Εἰς τὸ σοβαρὸν τοῦτο συμπέρασμα στηρίζεται ἡ βασικὴ ἰδέα τοῦ παρόντος Ν. Δ)τος, τὸ ὁποῖον συνεχῶς ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν διασφάλισιν τῆς δημοσίας ὑγείας, προκαλῶντας τὸ ἐνδιαφέρον παντὸς ἀτόμου ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἀντιμετωπίσεως τῆς φυματιώσεως μετὰ τῆς προσηκούσης σοβαρότητος. Εἰσερχόμενος εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Νομοσχεδίου τούτου κρίνω σκόπιμον ὅπως σταθῶ εἰς ὡρισμένα ἄρθρα ἔχοντα κατ’ ἐμὲ ἰδιαιτέραν κάπως σημασίαν. Τὸ ἄρθρον 5 ὁμιλεῖ περὶ ὑποχρεωτικῆς δηλώσεως πάσης περιπτώσεως φυματιώσεως οἱασδήποτε μορφῆς, ἵνα αὕτη χρησιμεύσῃ διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἀντιφυματικῶν ἰατρείων ἀνίχνευσιν, διάγνωσιν καὶ θεραπείαν τῶν πασχόντων ἐκ πνευμονικῆς φυματιώσεως. Ἀλλὰ τὸ Νομοσχέδιον τοῦτο ἐπιθυμεῖ ὅπως ἐκτὸς τῶν Ἰατρῶν καὶ πολλοὶ ἄλλοι παράγοντες ὑποχρεοῦνται νὰ ἀναφέρωσι ἐνυπογράφως πᾶσαν, κατὰ τὴν γνώμην των, περίπτωσιν ὑπάρξεως φυματιώσεως. Θεωρῶ τοῦτο ὑπερβολικὸν δυνάμενον νὰ δημιουργήσῃ πολλὰ ζητήματα κοινωνικοῦ περιεχομένου ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπεισέρχωνται παράγοντες μὴ ἔχοντες σχέσιν μὲ τὴν Ἰατρικὴν ἐπιστήμην εἰς τοὺς φορεῖς τῆς ὁποίας καὶ μόνον πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἡ ὑποχρέωσις δηλώσεως. Παράλληλα μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν δήλωσιν πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν νοσηλείαν πάσης ἐπικινδύνου μορφῆς φυματιώσεως. Τὸ 7ον ἄρθρον ἀπασχολεῖται μὲ τὸν ὑποχρεωτικὸν ἐμβολιασμόν. Εἰς τὸν κατὰ τῆς φυματιώσεως ἀγῶνα μεγάλην συμβολὴν καὶ παρὰ τὰς μέχρι πρό τινος ὑπαρχούσας ἐπιφυλάξεις, προσέφερεν ἡ ὁλονὲν εὐρυτέρα ἐφαρμογὴ τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ. Ἡ ἀποτελεσματικότης αὐτοῦ ὡς καὶ ἡ ἔλλειψις κινδύνων ἢ δυσαρέστων συνεπειῶν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν του ἔχουν ἤδη πολλαπλῶς ἀποδειχθῇ, ὥστε εἰς πολλὰς χώρας ὁ ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμὸς κατατάσσεται μεταξὺ τῶν ὑποχρεωτικῶν τοιούτων, ὡς εἰς Γαλλίαν, Ἰταλίαν, Σκανδιναυϊκὰς χώρας κλπ. Ὁ ἐμβολιασμὸς προκαλεῖ σχετικὴν ἀνοσίαν, περιορίζει τὴν νόσον εἰς μέγα βαθμὸν, διενεργεῖται δὲ συμφώνως τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων, εἶναι δὲ τὸ ἐμβόλιον εἰσαγωγῆς ζώντων βακτηριδίων ἀτροφικῶν εἰς τὸν ὀργανισμόν. Τὸ 8 ἄρθρ. ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸν ἀκτινογραφικὸν ἔλεγχον, ὅστις ἀποτελεῖ τὸν βασικὸν παράγοντα τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλέγχωνται καὶ παρακολουθοῦνται τὰ περιστατικὰ φυματιώσεως. Τὸ παρὸν Νομοσχέδιον, κ. βουλευταί, εἶναι ἁπλοῦν ἐν τῇ διατυπώσει, ἀλλὰ σοβαρὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἐξασφαλίσεως τῆς δημοσίας ὑγείας, δι’ ὃ προτείνω τὴν ἐπιψήφισίν του (χειροκροτήματα).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§60Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ἐκ τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα προγραμματίζουν λύσεις κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμεθα ἰδιαιτέρως προσεκτικοὶ εἰς τὸν προγραμματισμὸν αὐτῶν. Εἰδικώτερον, ὅταν συζητοῦμεν νομοσχέδιον διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ἐπιβάλλεται ἰδιαιτέρα προσοχή. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀσθενείας κοινωνικοῦ χαρακτῆρος καὶ ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν ἔχει λάβει εἰς τὴν χώραν μας ἡ ἀσθένεια αὐτὴ καὶ οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν αὐτήν, εἶναι κυρίως λόγοι κοινωνικοί, λόγοι χαμηλοῦ ἐπιπέδου ὑγιεινῆς διαβιώσεως τοῦ λαοῦ. Θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν διὰ νὰ μὴ ἐφαρμόσωμεν μέτρα ἀνεδαφικά, καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόσωμεν μεθόδους ἐπειδὴ αὗται ἐφηρμόσθησαν εἰς ἄλλας χώρας χωρὶς νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς τὰς συνθήκας τῆς χώρας μας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφέρω, ὅτι τὰ μέχρι τοῦδε ἐφαρμοσθέντα κλασσικὰ μέτρα ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπεδείχθησαν τελείως ἀνεπαρκῆ καὶ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κλασσικῶν μέτρων ἡ Ἑλλὰς ὑστεροῦσε πάντοτε σημαντικῶς. Πρέπει νὰ διευκρινήσω, ὅτι κλασσικὰ μέτρα ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐφηρμόζοντο πρὸ τῆς συγχρόνου φαρμακοθεραπείας. Τὸ πρῶτον κλασσικὸν μέτρον ἦτο ἡ ἄνοδος τοῦ βιοτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου. Τὸ δεύτερον μέτρον, ἦτο ἡ ἀπομόνωσις τῶν ἑστιῶν καὶ ἡ θεραπεία τῶν ἀσθενῶν εἰς τὰ σανατόρια. Τὰ σανατόρια τὰ ὁποῖα ἐλειτούργησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὐδέποτε εἶχον τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν κλινῶν. Ἐφ’ ὅσον εἴχομεν 15.000 θανάτους ἐτησίως θὰ ἔπρεπε νὰ διέτετον τὰ σανατόρια τοὐλάχιστον 15.000 κλίνας, ἐνῷ διέθετον μόνον 5.000 κλίνας. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ποιοτικῆς ἀπόψεως ἡ θεραπεία ἡ ὁποία ἐγίνετο εἰς τὰ σανατόρια ἦτο ἀπολύτως πλημμελής. Ἡ ἀνεπάρκεια τῶν σανατορίων μας καὶ ἀριθμητικῶς καὶ ποιοτικῶς, συνεχίζεται δυστυχῶς καὶ σήμερον. Ἡ κατανομὴ τῶν σανατοριακῶν κρεββατιῶν εἶναι τελείως ἀκατάλληλος, δεδομένου, ὅτι τὸ 70–80% τῶν σανατοριακῶν κλινῶν ἔχει συγκεντρωθῇ πέριξ τῆς πρωτευούσης. Πρέπει νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, ὅτι ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχομεν ἀναπτύξει σύγχρονον ἐπαρκῆ σανατοριακὴν θεραπείαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξουδετερωθοῦν σημαντικῶς αἱ δυσμενεῖς κοινωνικαὶ ὑγιειναὶ συνθῆκαι, διότι θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἀπομόνωσις τῶν ἀσθενῶν καὶ συνεπῶς θὰ ὑπῆρχε μείωσις τῆς ἐξαπλώσεως τῆς νόσου. Σήμερον δυστυχῶς ὑπάρχουν οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν φυματικοὺς ἀσθενεῖς καὶ συγκατοικοῦν μὲ αὐτούς, μολονότι, γνωρίζουν τὴν ἀσθένειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν πάσχει ὁ συγκατοικῶν μὲ τὴν οἰκογένειαν. Εἶναι ὅμως λόγῳ τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν ἀδύνατος ἡ ἀπομόνωσις τοῦ ἀσθενοῦς αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν οἰκογένειαν αὐτὴν οἰκίαν διὰ νὰ ἀπομονωθῇ ὁ ἀσθενής, πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἀπομακρύνωμεν τὸν ἀσθενῆ αὐτὸν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν, παρέχοντες εἰς αὐτὸν σανατοριακὴν περίθαλψιν, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καὶ ἡ μετάδοσις τῆς ἀσθενείας νὰ μειωθῇ καὶ οἱ θάνατοι ἐκ τῆς ἀσθενείας αὐτῆς νὰ μειωθοῦν σημαντικῶς. Τὴν ἀνάγκην αὐτὴν ἀναγνωρίζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅτι δηλαδὴ παρὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν θανάτων, ὑπάρχει θέμα κοινωνικῆς ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ἀλλὰ δὲν εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην δὲν εἶναι ἐφικτή. Τὴν ἔλλειψιν ὅμως αὐτήν, μποροῦμεν νὰ τὴν ὑποκαταστήσωμεν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν μιᾶς καλῆς καὶ συγχρονισμένης σανατοριακῆς θεραπείας. Δυστυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀρνεῖται ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ τεράστιον αὐτὸ αἴτημα καὶ παραμένει καὶ ἀριθμητικῶς καὶ ποιοτικῶς ἡ παρεχομένη σανατοριακὴ θεραπεία τελείως ἀνεπαρκής. Ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ὡς παιδιάτρου, δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω ὑπευθύνως, ὅτι ἔχομεν μέγα ποσοστὸν μεταδόσεως τῆς ἀσθενείας εἰς βρέφη, νήπια καὶ μικρὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα μολύνονται ἀπὸ φυματικοὺς γονεῖς μετὰ τῶν ὁποίων κατοικοῦν εἰς στενοὺς χώρους, πιθανῶς εἰς ἕνα μόνον δωμάτιον καὶ κοιμῶνται πιθανῶς εἰς τὴν ἰδίαν κλίνην. Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς λειτουργίας τῶν σανατορίων μας ἔχω ἔλθει εἰς ἀντιλογίας πολλάκις μὲ τὸν ἀξι)μον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς. Πρέπει νὰ συγχρονίσωμεν τὰς ἀπαιτήσεις μας ἀπὸ τὰ σανατόρια διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ εἰσαγομένου ἀσθενοῦς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πράγματι μόλις εἰσέλθῃ ὁ ἀσθενὴς εἰς τὸ σανατόριον μετὰ ὀλίγους μῆνας ἀρχίζει νὰ ἀποκτᾶ βάρος. Αὐτὸ ἑρμηνεύεται ἐσφαλμένως ὡς δεῖγμα καλῆς καὶ ἐπαρκοῦς διατροφῆς τῶν ἀσθενῶν. Καὶ ὅμως δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ἀσθενῶν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, εἶναι πτωχοὶ ἄνθρωποι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, καὶ συνεπῶς πεινασμένοι. Εἶναι λοιπὸν φυσικὸν καὶ μὲ τὸ ἀνεπαρκὲς αὐτὸ φαγητὸν ποὺ τοὺς παρέχεται, τὸ ὁποῖον εἶναι καλύτερον βεβαίως ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔτρωγον προηγουμένως, νὰ ἀποκτήσουν ἕνα βάρος. Εἶναι τοῦτο ἀπόδειξις, ὅτι ἡ τροφὴ εἶναι κατάλληλος διὰ φυματικούς; Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ στομάχι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀσθένειαν καὶ νὰ περιορίσῃ αὐτήν. Δυστυχῶς εἰς τὴν διατροφὴν ὑστεροῦμεν, ὅπως καὶ γενικῶς ὑστεροῦμεν εἰς σανατοριακὴν ἐμφάνισιν. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πειθαρχίας, νομίζω, ὅτι ἡ σημερινὴ πειθαρχία εἰς τὰ σανατόρια, ἡ ἐμφανίζουσα μορφὴν στρατοπέδου, δὲν εἶναι ἡ ψυχολογικῶς ἐνδεδειγμένη καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀποβαίνει εἰς βλάβην τοῦ ἀσθενοῦς.

§61Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, σεῖς εἶσθε ἰατρὸς καὶ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ποία ἡ ἐφαρμοζομένη πειθαρχία εἰς ὅλα τὰ σανατόρια τῆς Εὐρώπης, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Ἐὰν συγκρίνετε τὴν πειθαρχίαν αὐτὴν μὲ τὴν ἰδικήν μας, θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ ἰδική μας οὐδόλως προσεγγίζει πρὸς τὴν πειθαρχίαν αὐτήν. Ἁπλῶς σᾶς λέγω μόνον, ὅτι ἐὰν ἕνας ἀσθενὴς εἰς τὸ σανατόριον τῆς Ἑλβετίας ἀπουσιάσῃ μίαν ὥραν ἐκ τῆς κούρας του, στερεῖται 10ημέρου ἐλευθερίας. Ἐὰν λείψῃ πέντε φορὰς ἀπομακρύνεται τοῦ σανατορίου Συνεπῶς ἡ ἰδική μας πειθαρχία εἶναι πολὺ ἐλαστική.

§62Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως ἔχω σανατοριακὴν πεῖραν καὶ δὲν εἶμαι ἀναμφισβητήτως ὑπὲρ τῆς σανατοριακῆς ἀναρχίας, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ γίνῃ σύγκρισις πειθαρχίας μεταξὺ Εὐρωπαϊκῶν σανατορίων καὶ Ἑλληνικῶν, διότι ἡμεῖς ὑστεροῦμεν κατὰ πολὺ εἰς τὸ θέμα σανατοριακῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὰ σανατόρια τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐὰν εἰς τὰ Σανατόρια τῆς Εὐρώπης καὶ ἰδίως τῆς Ἑλβετίας, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, ἐφαρμόζεται ἡ πειθαρχία διὰ τῆς αὐστηρᾶς πειθαρχίας, κακῶς δι’ ἐμέ....

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πῆτε κακῶς, διότι εἶσθε ἰατρός. Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι μόνον θεραπευτικὸν μέσον διὰ τὸν ἀσθενῆ, ἀνεξαρτήτως τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἶναι μόνον ἡ ἀνάπαυσις καὶ συνεπῶς μόνον μὲ πειθαρχίαν εἰς τὸ θέμα τῆς ἀναπαύσεως δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀποτελεσματικὴ θεραπεία.

§64Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ λέξις πειθαρχία πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ἀνταπόκρισιν. Δηλαδὴ ὁ ζητῶν πειθαρχίαν πρέπει πρῶτος νὰ πειθαρχῇ ὁ ἴδιος εἰς τοὺς σανατοριακοὺς κανονισμοὺς περιθάλψεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πειθαρχήσῃ ἐπὶ παραδείγματι ὁ ἀσθενὴς τοῦ σανατορίου «Σωτηρία» ὅταν τρέφεται ἐλλειμματικῶς καὶ ὅταν αὐτὸ τὸ ἀναγνωρίζῃ καὶ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος; Γνωρίζετε, ὅτι τὸ Κράτος ἐγκρίνει ἐπίδομα τροφῆς εἰς τοὺς νοσηλευομένους τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν «Σωτηρία». Σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι δὲν εἶμαι, ὑπὲρ τῆς ἀναρχίας, ἀλλὰ θὰ πρέπει πρωτίστως νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ἀλλοιῶς γινόμεθα οἱ ἴδιοι πρόξενοι τῆς ἀναρχίας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ σύγκρισις τῶν Εὐρωπαϊκῶν σανατορίων καὶ τῶν ἰδικῶν μας.

§65Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Σπηλιόπουλε, θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ἀσφαλῶς ἐπισκεφθῆ ὡς ἰατρός, τὰ Εὐρωπαϊκὰ σανατόρια, ἀλλὰ δὲν θέλετε νὰ πῆτε τὴν ἀκριβῆ πραγματικότητα. Ἐγὼ παραδέχομαι, ὅτι ὑπάρχουν ἐλλείψεις ἀναμφιβόλως, ἀλλὰ αἱ ἐλλείψεις αὐταὶ δὲν εἶναι τόσον τραγικαὶ ὅσον τοὐλάχιστον θέλετε νὰ τὰς ἐμφανίσητε σεῖς.

§66Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ παρεκάλουν ὅμως τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ διαθέσουν μόνον μίαν ὥραν διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰ σανατόρια καὶ πρῶτον τὸ μεγάλον λαϊκὸν σανατόριον τῆς «Σωτηρίας» διὰ νὰ πεισθοῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δημιουργεῖται καὶ ὑπάρχει θέμα σανατοριακῆς περιθάλψεως.

§67Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἡμεῖς διὰ τοῦ παρόντος Νομοσχεδίου δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν κλινῶν, διότι ἀλλοίμονον ἂν ἀποβλέπαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀποβλέπομεν ἀντιθέτως εἰς τὴν ἀπομόνωσιν τῆς ἀσθενείας καὶ τὴν μείωσιν τῶν κλινῶν καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς κατατείνει ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§68Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ. Δευτέρα προϋπόθεσις εἶναι ὁ συνδυασμὸς τῆς σανατοριακῆς περιθάλψεως μὲ τὴν δημιουργίαν σανατορίων εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὥστε κἄθε Νομὸς νὰ ἀποκτήσῃ τὸ σανατόριόν του. Καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὰ καθ’ αὑτὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ρίχνει ὅλη τὴν βαρύτητά του εἰς τὴν προληπτικὴν θεραπείαν, ἥτις πράγματι εἶναι συμφερωτέρα τῆς καθ’ αὑτῷ θεραπευτικῆς, πρᾶγμα ποὺ ἔχει ἀγνοηθῆ ἐν Ἑλλάδι. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι ἐὰν μὲ τὰ προτεινόμενα μέτρα πράγματι προλαμβάνεται ἡ νόσος. Ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ὑπῆρξαν ἐποχαὶ κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἐμβόλιον ἐθεωρεῖτο ἐπικίνδυνον. Αἱ ἐποχαὶ αὐταὶ παρῆλθον. Πράγματι τὸ ἐμβόλιον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ δὲν εἶναι ἐπικίνδυνον, δεδομένου, ὅτι δὲν δύναται νὰ προκαλέσῃ νόσον. Παραμένει ὅμως τὸ ἐνδεχόμενον μήπως ὁ ἐμβολιαζόμενος εἶναι ἤδη ἀσθενὴς ἢ μήπως εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἀρνητικῆς ἀκόμη φάσεως μολυνθῆ. Δηλαδὴ μήπως τὸ ἐμβολιασθὲν παιδὶ ἐπανερχόμενον εἰς τὴν οἰκογένειάν του μολυνθῆ ἀπὸ ἄλλο μέλος τῆς οἰκογενείας του. Τοιαύτη περίπτωσις δὲν ὑπάρχει εἰς τὰς χώρας τὰς ὁποίας ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον ὡς παράδειγμα, διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν ἀσθενεῖς μὲ ἀνοικτὴν φυματίωσιν εἰς τὰς οἰκίας των. Τὸ νομοσχέδιον ἑπομένως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου εἶναι τελείως ἀνεδαφικόν.

§69Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ ἀφορᾶ τοὺς Παιδιάτρους. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ὅτι κάθε ἐμβολιασμὸς ἔχει προεργασίαν.

§70Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει περιπτώσεις. Ἐμβολιάζει ὅλα τὰ ἄτομα. Ὁ ἐμβολιασμὸς εἶναι ὑποχρεωτικὸς καὶ ὁμαδικός, ἄρα δημιουργεῖ ἀφθονίαν εὐκαιριῶν ἐπικινδύνων ἐπιπτώσεων, δεδομένων τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν καὶ τῶν ἀφθόνων εὐκαιριῶν ἐνδοοικογενειακῶν μολύνσεων εἰς τὴν χώραν μας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ μεγάλος δείκτης φυματιώσεως εἰς μικρὰ παιδιὰ ἀποτελεῖ σοβαρὰν προειδοποίησιν διὰ τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τοῦ ἐμβολιασμοῦ.

§71Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν εἶναι ὑποχρεωτικὸς ὁ ἐμβολιασμὸς κατὰ τῆς φυματιώσεως.

§72Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω νὰ μὴ γίνεται ὁ ἐμβολιασμός, ἀλλὰ ἡ διὰ νόμου ἐπιβολὴ τοῦ ἐμβολιασμοῦ δημιουργεῖ βαρυτάτας ὑποχρεώσεις. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν μητέρα νὰ ἐμβολιάσῃ τὸ παιδί της ὅταν εὐθὺς μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸν πρόκειται τὸ παιδὶ νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ ἀσθενῆ καὶ μολυνθῇ ἀπὸ φυματίωσιν. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ θεσπίσωμεν. Καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπικαλούμεθα τὰ ἐφαρμοζόμενα εἰς Γερμανίαν καὶ Ρωσίαν ὅπου ὅπως εἶναι γνωστόν, δὲν ὑπάρχουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ δυσμενεῖς περιπτώσεις. Συνιστῶ νὰ ἐμβολιάζωνται τὰ παιδιά, ἀλλὰ ἕνα μῆνα τοὐλάχιστον πρὸ καὶ ἀκολούθως ἕνα μῆνα μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸν νὰ παραμένουν ὑπὸ προφύλαξιν καὶ ἔλεγχον εἰς ἕνα Πρεβαντόριον μέχρις ὅτου παρέλθῃ τὸ στάδιον ἐλέγχου. Δὲν εἶναι ἁπλοῦν τοῦτο νὰ γίνῃ, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἀδύνατον.

§73Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ὑποβάλω τὰς ἑξῆς δύο ἐρωτήσεις. Πρῶτον πιστεύετε εἰς τὴν προφυλακτικὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ ἐμβολίου; Καὶ δεύτερον, πιστεύετε πράγματι εἰς τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε;

§74Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς συζήτησιν εἰδικῶν ζητημάτων περιορίζομαι νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς ὀλίγα. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ μολύνσεως δὲν εἶναι εὐχερὴς πρῶτον, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀδυναμία ἀντιδράσεως καὶ δεύτερον, καὶ ἐὰν ἡ ἀντίδρασις εἶναι ἀρνητική, δὲν ἀποκλείεται τὸ παιδὶ νὰ εἶναι μολυσμένον. Πάντως ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνος ἡ θέσις τοῦ παιδιοῦ ὅταν μολυνθῇ κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τοῦ ἐμβολιασμοῦ. Ἀλλ’ ἐγὼ ὑποβάλλω τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα: Ποῖος ἰατρὸς ἐφ’ ὅσον γνωρίζῃ, ὅτι εὐθὺς μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸν τὸ παιδὶ θὰ ἐπανέλθῃ εἰς ἐπικίνδυνον οἰκογενειακὸν περιβάλλον ποῖος λέγω θὰ συστήσῃ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ τὸν ἐμβολιασμὸν τοῦ παιδιοῦ αὐτοῦ; Αὐτὴ ἡ ἀδυναμία μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ παρακαμφθῇ καὶ δι’ αὐτὸ προτείνω ὅπως οἱ ἐμβολιασμοὶ μὴ γίνωνται μαζικὰ ἀλλὰ κατὰ ὁμάδας, αἱ ὁποῖαι τοὐλάχιστον ἕνα μῆνα πρὸ καὶ ἕνα μῆνα μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸν θὰ ἀπομονώνωνται. Θὰ πρέπει αὐτὸ τὸ θέμα νὰ ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς καὶ νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου. Τὸ ἄλλο σκέλος τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ λειτουργία τῶν διαγνωστικῶν ἰατρείων. Πράγματι, εἶναι σημαντικὸς ὁ ρόλος τῶν διαγνωστικῶν ἰατρείων διὰ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν καὶ διαπίστωσιν ἑστιῶν τῆς νόσου. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι, ἐὰν παράλληλα δὲν ἔχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ἀπομονώσωμεν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ πάλιν τὸ μέτρον θὰ παραμείνῃ χωρὶς πλήρη ἀπόδοσιν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀναλάβει. Δι’ αὐτὸ προτείνω, ὅπως, εἰς κάθε Νομὸν ἱδρυθῇ σανατόριον. Τὰ σανατόρια αὐτὰ ἐξοπλιζόμενα μὲ τὰ ἀπαραίτητα ἐπιστημονικὰ ὄργανα καὶ μὲ τὸ ἀνάλογον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συγκρατήσουν τοὺς ἀσθενεῖς εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἰδῶμεν ὑπ’ αὐτὸ τὸ πρῖσμα καὶ τὸ δεύτερον σκέλος, εἰς τὸ ὁποῖον στηρίζεται ὁ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ προβλεπόμενος ἀντιφυματικὸς ἀγών. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ τῶν δύο σκελῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§75Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν αἴθουσαν ταύτην, κ. Πρόεδρε, τιμοῦν διακεκριμένοι Ἀσκληπιάδαι, οἱ ὁποῖοι θὰ εὐαρεστηθοῦν νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας. Ἐγὼ λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς γνωρίζει. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καταργεῖται ἡ Ἀντιφθισικὴ Ἑταιρεία Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ἡ ὁποία ἔχει ζωὴν 25 ὁλοκλήρων ἐτῶν. Κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν ὑπηρέτησαν καὶ ὑπηρετοῦν δύο ἰατροὶ καὶ τρεῖς διοικητικοὶ ὑπάλληλοι. Μέχρι τοῦδε, τὸ προσωπικὸν τοῦτο εἶναι ἠσφαλισμένον εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἡ Ἀντιφθισικὴ Ἑταιρεία ἔχει μίαν σημαντικὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν πρόνοιαν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς τῆς Ἀντιφθισικῆς Ἑταιρείας, ὥστε τὰ ἔτη τὰ ὁποῖα ὑπηρέτησαν εἰς τὴν ἑταιρείαν ταύτην νὰ θεωρηθοῦν ὡς διανυθέντα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δημοσίου. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦτο εἶναι προχωρημένης ἡλικίας καὶ συνεπῶς κατὰ τὴν τοποθέτησίν των θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια νὰ μὴ τοποθετηθοῦν ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, διότι τοῦτο ἀσφαλῶς δὲν τὸ ἐπιτρέπει καὶ ἡ ὑγεία των καὶ αἱ οἰκογενειακαί των ὑποχρεώσεις. Τελειώνων, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἔχει ἀναγνωρισθῇ παγκοίνως ἡ ἐξαιρετικὴ σημασία τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς νοσηρότητος τῆς φυματιώσεως. Τὸ σχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ σπουδαῖον παράγοντα εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὑποχρέωσίν μου, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ ἀπονείμω ἔπαινον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ὑφυπουργὸν Προνοίας κ. Ψαρρέαν, ὁ ὁποῖος ἠσχολήθη μὲ τὴν μελέτην τοῦ θέματος αὐτοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κύριοι βουλευταί, διαπιστοῖ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅμως, δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὸν λόγον εἰς οὐδένα τῶν κ. κ. συναδέλφων. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου, νὰ κάμωμεν δεκτὸν τὸ σχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν αὐτοῦ νὰ συζητήσωμεν τὰς τυχὸν ὑπαρχούσας τροπολογίας. Ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Συνεπῶς, συνεχίζεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, κύριοι βουλευταί, ἐπιζητεῖται ἡ λῆψις προληπτικῶν μέτρων διὰ τὴν περιστολὴν τῆς νοσηρότητος ἀπὸ τὴν φυματίωσιν, ἡ ὁποία, παρὰ τὰ ἀντιβιοτικὰ καὶ τὰ ἄλλα σύγχρονα μέσα, ἐξακολουθεῖ εἰς τὴν χώραν μας νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀρκετὰ ὑψηλὸν ἐπίπεδον. Δυστυχῶς, ἡ φυματίωσις δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀσθενειῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας δυνάμεθα νὰ καταπολεμήσωμεν μόνον μὲ τὰ προληπτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προβλέπονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Χρειάζονται καὶ ἄλλα μέτρα κοινωνικά. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν 3½ ἤ, καὶ κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, 2 ἑκατομμύρια ἀπόρων, τὸ γεγονός, ὅτι εἰς μεγάλο ποσοστὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ πρὸ πάντων αἱ ἀγροτικαὶ καὶ ἐργατικαὶ οἰκογένειαι διαβιοῦν εἰς ἀνθυγιεινὰς κατοικίας, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐργασία εἰς τὸν τόπον μας ἐκτελεῖται ὑπὸ λίαν ἀνθυγιεινὰς συνθήκας καὶ τόσοι ἄλλοι παράγοντες, τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, ὅλα αὐτὰ συντελοῦν εἰς τὴν ὕπαρξιν ὑψηλοῦ ποσοστοῦ τῆς νοσηρότητος ἐκ τῆς φυματιώσεως. Ἡ γνώμη τῶν εἰσηγητῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὅτι μὲ τὰ εἰς τὸ σχέδιον ἀναφερόμενα μέτρα θὰ περιστείλωμεν τὴν φυματίωσιν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι οὐτοπική. Δὲν ἀρκοῦν, κύριοι βουλευταί, τὰ μέτρα αὐτά. Δὲν ἀρνοῦμαι, βεβαίως, ὅτι καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι χρήσιμα. Ἰσχυρίζομαι, ὅμως, ὅτι εἶναι ἀνίκανα, μόνον αὐτά, νὰ περιστείλουν σοβαρῶς τὴν νοσηρότητα ἐκ τῆς φυματιώσεως. Δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν σημαντικὰ πράγματα, ἐὰν δὲν λάβωμεν καὶ ἄλλα μέτρα ριζικώτερα, μέτρα κοινωνικά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον παραβλέπει παντελῶς. Αὐτὸ ποὺ λέγω, τὸ γνωρίζουν βεβαίως ὅλοι, ἰατροὶ καὶ μή, πλὴν ὅμως, ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ χώρα μας, δὲν τολμοῦν νὰ ἀναζητήσουν τοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦνται διὰ μίαν ἀποτελεσματικὴν ἀντιφυματικὴν ἐκστρατείαν. Θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῆς φυματιώσεως εἰς τὴν βάσιν του. Δὲν ἀσχολεῖται, παρὰ μόνον μὲ τὸν διαγνωστικὸν τομέα τῆς φυματιώσεως καὶ τὴν ἀπομόνωσιν. Σοβαρὰ προληπτικὰ μέτρα διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως δὲν προβλέπονται. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, ἐὰν θέλωμεν νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν φυματίωσιν, νὰ λάβωμεν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν δημιουργίαν ὑγιεινῶν συνθηκῶν διὰ τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀναμορφώσωμεν τελείως τὸν προϋπολογισμόν μας. Θὰ πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐγγίσωμεν τὸ Ταμποῦ τῶν πολεμικῶν δαπανῶν καὶ νὰ διαθέσωμεν τὰ τεράστια κονδύλιά του, τὰ ὁποῖα σήμερον καταναλίσκομεν δι’ αὐτάς, δι’ ἄλλους σκοπούς, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν Ἑλλάδα ἐξερχομένην ἀπὸ τὸ τέλμα τῆς ὑγείας, εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκονται. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι σήμερον, ποὺ ἡ θερμότης τῆς ὑφέσεως ἔκαμε νὰ καταρρεύσῃ τὸ καθεστὼς τοῦ Σῆγκμαν Ρῆ καὶ τὸν ἀδιάλλακτον Μεντερὲς νὰ ὁδεύῃ πρὸς τὴν Ρωσίαν, εἶναι μία εὐκαιρία νὰ στρέψωμεν τὰς ἀναπαραγωγικὰς πολεμικὰς δαπάνας καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§78Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κ. συνάδελφε, κρίνομεν ἓν σχέδιον ἀποβλέπον εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων ὑγειονομικῶν μέτρων. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κατάλληλος στιγμὴ καὶ πρὸ πάντων ἡμεῖς, οἱ ἰατροί, νὰ ἀναφερώμεθα εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ὑμεῖς ἀνεφέρθητε.

§79Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, καὶ οἱ ἐπιστήμονες ἔχουν χρέος νὰ ἀναζητοῦν ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν. Πολὺ περισσότερον, αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ὅπως συμβαίνει μὲ ἐμέ. Χωρὶς κοινωνικὰ μέτρα δὲν καταπολεμεῖται ἐπαρκῶς ἡ φυματίωσις. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ὑγιεινὴν διαβίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρᾶγμα ποὺ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν περιστολὴν τῆς φυματιώσεως, ἐὰν δὲν ἀναμορφώσωμεν τὸν προϋπολογισμόν. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, προβλέπεται ἡ διάθεσις πιστώσεων τῆς τάξεως τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν. Εἶναι χαρακτηριστικόν, μάλιστα, ὅτι εἰς τὸ αὐτὸ σχέδιον γίνεται μνεία, ὅτι ἡ δαπάνη αὐτὴ προβλέπεται νὰ ὑπερκαλυφθῇ ἀπὸ περικοπὴν ἀντιστοίχων σανατοριακῶν κρεβατιῶν. Τὸ ποσὸν εἶναι μικρόν, εἶναι ἐλάχιστον δι’ ἕνα μεγάλον σκοπόν. Ὑπολογίζομεν, κι’ αὐτὸ νὰ τὸ πάρωμεν ἀπὸ τὴν περικοπὴν σανατοριακῶν κλινῶν: «..............(ἀναγινώσκει)..............». Ἰδοὺ ἡ ἀντίφασις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἀλλά, ὅταν ὀργανώνωμεν τὸν προληπτικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς φυματιώσεως, εἶναι προφανές, ὅτι, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα εἰς τὴν πραγματικότητα, πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν τὸ ἄθροισμα τῶν φυματικῶν τῶν δεομένων σανατοριακῆς περιθάλψεως. Ἀλλὰ μέχρις ὅτου ἀρχίσῃ ἡ ἔρευνα, θὰ ἔχῃ παρέλθει τὸ θέρος καὶ θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ 1961. Πῶς θὰ περιορισθοῦν τὰ νοσοκομειακὰ κρεβάτια, ὅταν εἶναι γεγονός, ὅτι θὰ προκύψουν πολλαπλάσιαι ἀνάγκαι ἐκ τῆς τοιαύτης ἐρεύνης; Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος προβλέπεται ἡ στέγασις τῶν νεοϊδρυθησομένων ἀντιφυματικῶν ἰατρείων εἰς τὰ ἤδη λειτουργοῦντα καὶ ὀρθῶς. Ἀλλά, ἐνῷ ὀρθῶς ἀντιμετωπίζεται ἡ ἄποψις αὐτή, προκύπτει τὸ ζήτημα τῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα προβλέπεται, ὅτι θὰ συμπληρωθοῦν ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων ἰατρῶν εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Ἀλλά, πῶς εἶναι δυνατόν, εἰς τὰ Χανιά, φέρ’ εἰπεῖν, τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος νὰ ἀναλάβῃ ὁ ἐκεῖ ὑπηρετῶν ἰατρὸς Παθολόγος;

§80Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶναι ποτὲ δυνατόν, κ. συνάδελφε, ἕνας ἰατρὸς Παθολόγος νὰ ἀναλάβῃ τὴν Διεύθυνσιν ἑνὸς Ἀντιφυματικοῦ Ἰατρείου. Εἶναι ἀπαραίτητος ὁ Φυματιολόγος.

§81Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 3: «... ......(ἀναγινώσκει)........». Δὲν ἀναφέρεται, ὅτι πρόκειται νὰ διορισθοῦν νέοι. Ἐξοικονομοῦνται ἐκ τῶν ἐνόντων τὰ πράγματα.

§82Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν ἤδη ἐν ὑπηρεσίᾳ Φυματιολόγοι. Ὅπου δὲν ὑπάρχουν, προβλέπεται ἡ ἵδρυσις 30 νέων ἀντιφυματικῶν ἰατρείων καὶ ὁ διορισμὸς Φυματιολόγων.

§83Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ δήλωσίς σας, κ. Ὑπουργέ, περὶ τοῦ διορισμοῦ Φυματιολόγου, κλείει τὸ θέμα.

§84Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ δηλώσεως μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ἀναποφεύκτου ἀνάγκης.

§85Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Πέραν αὐτῶν, ἐὰν ὑπολογίσωμεν, ὅτι θὰ ἀπαιτηθῇ ὁ διορισμὸς 20 τοὐλάχιστον νέων Φυματιολόγων μὲ μισθὸν 5.000 δραχμῶν μηνιαίως, θὰ ἀπαιτηθῇ ποσὸν 1.200.000 δραχμῶν ἐτησίως.

§86Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι. Ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἰατρῶν Φυματιολόγων, θὰ περιληφθῇ εἰς τὰς δαπάνας τοῦ νοσοκομείου.

§87Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Δηλαδή, μεταθέτετε τὴν δαπάνην εἰς τὰ νοσοκομεῖα;

§88Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§89Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑποθέσωμεν τώρα, ὅτι ἀνακαλύπτομεν ἕνα μέγα ἀριθμὸν πασχόντων ἐκ φυματιώσεως, ποῦ θὰ τοὺς στείλωμεν, ἀφοῦ θὰ περιορίσωμεν τὰ σανατοριακὰ κρεβάτια; Πῶς θὰ δυνηθῶμεν νὰ στειρεύσωμεν τὴν πηγήν, ἡ ὁποία τροφοδοτεῖ τὰ σανατόρια; Ἐξ ἄλλου, φοβοῦμαι, ὅτι ἀντιφυματικὸς ἀγών, οἰκονομικῶς θὰ σημάνῃ νέαν ἐπιβάρυνσιν διὰ τὸν λαόν. Δὲν διευκρινίζετε, δαπάναις ποίου θὰ γίνεται ὁ ἀκτινογραφικὸς ἔλεγχος.

§90Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δωρεάν.

§91Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Λέγει, ὅτι ἑκάστη πλάκα θὰ στοιχίζῃ 8 δραχμάς.

§92Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μόνον διὰ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς.

§93Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Δὲν λύεται τὸ πρόβλημα, διότι ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 8, λέγει: «... (ἀναγινώσκει)... ...». Θὰ λυθῇ μόνον, ἐὰν δηλωθῇ ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προκληθῇ ἐπιβάρυνσις εἰς τὸν λαόν.

§94Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§95Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὴν παράγραφον 3 προκύπτει ἐξ ἀντιδιαστολῆς, ὅτι, πλὴν τῶν περιπτώσεων τῆς ἀπαλλαγῆς διὰ κοινῆς ἀποφάσεως, οἱ λοιποὶ θὰ ἐπιβαρύνωνται.

§96Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, οὐδεὶς καταβάλλει καὶ σήμερον, ἀλλὰ μόνον τὸ Ὑπουργεῖον. Γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια νὰ πεισθοῦν, νὰ ἐμβολιασθοῦν.

§97Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὡς πρὸς τὸν ὑποχρεωτικὸν ἐμβολιασμόν, κ. συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω ἐπιφυλάξεις καὶ τὸ ἐρώτημα, κατὰ πόσον εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἀναλάβωμεν τὴν εὐθύνην τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ, ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου.

§98Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μόλις πρὸ ὀλίγων λεπτῶν, ὅτε ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρίσκετο ὁ κ. Σπηλιόπουλος, ἐλέχθη καὶ ἐπεβεβαιώθη, ὅτι ὑφίσταται ἡ τοιαύτη ἔγκρισις τοῦ ΑΥΣ. Πέραν τούτου, ἠρώτησα τὸν κ. Σπηλιόπουλον, ἐὰν γνωρίζῃ περίπτωσιν θανατηφόρον ἢ βαρείας ἀσθενείας, προερχομένην ἐκ τοῦ ἐμβολιασμοῦ. Εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἀπήντησεν, ὅτι δὲν γνωρίζει τοιαύτην περίπτωσιν καὶ τοῦτο βεβαιοῦται καὶ ἀπὸ τὰς στατιστικὰς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§99Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀπόσπασμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ ΑΣΔΥ. Ἐπίσης, ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχεν εἰς τὸ νομοσχέδιον συνημμένη ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου. Λέγει δὲ τὸ ΑΣΔΥ: «... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὸ λέγει, δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω νὰ ἀναμετρήσῃ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν τὸ μέγεθος τῆς ἠθικῆς του εὐθύνης, πρὶν ἢ ἀποφασίσῃ νὰ ψηφίσῃ ἕνα τέτοιο νομοσχέδιον, ὡς ἔχει.

§100Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ΑΣΔΥ εἶναι διοικητικὸν ὄργανον καὶ δὲν δεσμεύει τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§101Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐὰν δὲν ἐχρειάζετο, τότε δὲν ὑπῆρχε λόγος καὶ νὰ παρεπέμπετο τὸ νομοσχέδιον εἰς αὐτό. Λέγει, ἡ παράγραφος 2: «... (ἀναγινώσκει) ...». Τὸ θέμα τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ εἶναι μαχητόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, χρειάζεται ἡ ἀπομόνωσις τῶν περιστατικῶν ποὺ ζοῦν σὲ φυματικὸ περιβάλλον καὶ θὰ τὸ ἐμβολιάσωμεν. Ἐπειδὴ ἡ ἀρνητικὴ φάσις τοῦ ἐμβολιασμοῦ θὰ χρειασθῇ τοὐλάχιστον δύο μῆνας, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, πρὸς διασφάλισιν τῆς ὑγείας τῶν Ἑλληνοπαίδων καὶ νέων, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα ἀπομονώσεώς των καὶ μετὰ τὸν ἐμβολιασμόν τους.

§102Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συνάδελφον κύριον Κατσαφάδον. Θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν βιβλιογραφίαν. Σήμεραν, νομοθετοῦντες, κάμνομεν ἐπιστημονικὸν προγραμματισμόν. Θέτομεν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν του. Καὶ ἐρωτῶμεν, θὰ πάρῃ τὰ παιδιὰ νὰ τὰ ἐμβολιάσῃ μαζικά, ἄνευ ἐλέγχου;

§103Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰς καλλιτέρας δυνατὰς συνθήκας διὰ τὸν ἐμβολιασμὸν τῶν Ἑλλήνων. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι, πέραν τῆς γνώμης τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ βλάψῃ εἰς τίποτε, ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τρίτον ὑπεύθυνον παράγοντα. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμβολιάσωμεν ὑποχρεωτικῶς τὸν κόσμον, χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ἀνάλογα πλήρως διασφαλισμένα μέτρα διὰ τὴν ἀσφάλειάν του;

§104Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν παράγραφον 2, ἡ ὁποία λέγει: «...... (ἀναγινώσκει)......». Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ὁ ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου. Τὸ ἄρθρον τοῦτο προβλέπει ὑποχρεωτικὸν ἐμβολιασμὸν εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις, δηλαδὴ ἐκεῖ, ὅπου τὰ παιδιὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μολυνθοῦν.

§105Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἐτόνισα νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα ἀσφαλείας, διὰ νὰ γίνεται ἐπωφελὴς ὁ ἐμβολιασμός. Αὐτὸ ἐπιζητοῦμεν, μὲ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεών μας.

§106Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ποῖοι θὰ μετέχουν εἰς τὸ Ἀνώτατον Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον; Θὰ μετέχῃ ὁ Καθηγητὴς Φυματιολογίας τοῦ Πανεπιστημίου καὶ διάφοροι διαπρεπεῖς Φυματιολόγοι. Μήπως θεωρῆτε, ὅτι τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν ἀποστολήν του καὶ ζητεῖτε καὶ τὴν προσθήκην τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου;

§107Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην περισσοτέρων ἐπιστημόνων, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ βλάψῃ σὲ τίποτε. Πέραν τούτου, ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἐδόθη ὑπὸ τοῦ συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου ἡ δέουσα προσοχή, ὅσον ἀφορᾶ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀφορῶντος τὸν τομέα τῆς δηλώσεως τῶν κρουσμάτων. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα κρίσεως εἰς τὸν ἑστιάτορα ἢ τὸν ξενοδόχον, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ καὶ τὴν σχετικὴν δήλωσιν δι’ ὕποπτα κατ’ αὐτὸν κρούσματα. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον τοῦτο καὶ ἡ σχετικὴ δήλωσις νὰ γίνεται μόνον ἀπὸ τὸν θεράποντα ἰατρὸν ἢ τὸ νοσοκομεῖον, ἐφ’ ὅσον οἱ φυματικοὶ ποὺ θὰ φτάσουν στὸ σημεῖον νὰ τοὺς χωρίζουν καὶ οἱ ἁπλοῖ ἄνθρωποι ἀκόμα, θἄχουν προσφύγει στὸ μεταξὺ σὲ γιατρό. Τελικά, θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι προσφέρει κἄτι εἰς τὸν τομέα τῆς στατιστικῆς, προσφέρει κἄτι εἰς τὴν πρόληψιν μὲ τὴν ἀπομόνωσιν τῶν φορέων, ἐφ’ ὅσον ὁ ἐμβολιασμὸς θὰ γίνεται μέσα στὰ σύγχρονα ἐπιστημονικὰ πλαίσια. Χρειάζεται, ὅμως, νὰ γίνουν ἀκόμα πολλὰ εἰς τὸν τομέα τῆς λήψεως κοινωνικῶν κυρίως μέτρων, γιὰ νὰ περιστείλωμεν σοβαρῶς τὴν φυματίωσιν. (Χειροκροτήματα).

§108Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἤρχετο πρὸς ψήφισιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸ 10ετίας, θὰ ἐψηφίζετο ἐν τάχει ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τοῦ πανικοῦ, διότι τότε ὁ κοινωνικὸς αὐτὸς ἐχθρὸς εὑρίσκετο ἐν πλήρει δράσει καὶ ἔπληττε τὸν πληθυσμόν μας. Σήμερον, ὁ κοινωνικὸς οὗτος ἐχθρὸς ἔχει ἐντοπισθῆ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δύναται νὰ συζητήσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐν πάσῃ ἀνέσει καὶ νὰ λάβῃ ψυχραίμως τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φυματιώσεως. Εἰς τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, γενικῶς, τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ τὴν συμμετοχὴν καὶ βοήθειαν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ τῆς κοινωνίας ὁλοκλήρου. Νομίζω, ὅτι τρία εἶναι τὰ στάδια, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν διὰ τὴν συστηματικὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φυματιώσεως. Τὸ στάδιον τῆς προφυλάξεως τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τὴν νόσον, τὸ στάδιον τῆς διαγνώσεως καὶ τὸ στάδιον τῆς θεραπείας. Θὰ ἀναφέρω πῶς ἀντιμετωπίσαμεν τὴν νόσον αὐτὴν εἰς τὴν νῆσον μου, ἵνα συναγάγωμεν γενικὰ συμπεράσματα περὶ τῆς γενικῆς ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν χώραν. Πρὸ τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, οἱ συμπολῖται μου εἶχον συγκεντρώσει τὸ ποσὸν τῶν 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν σανατορίου εἰς τὴν Χίον. Ἐπῆλθεν, ὅμως, ὁ πόλεμος, καὶ δὲν ἐπραγματοποιήθη τὸ ἔργον ἐκεῖνο καὶ τὰ χρήματα ἐξηνεμίσθησαν. Μετὰ τὸν πόλεμον ἔκαμαν νέαν ἐξόρμησιν οἱ συμπολῖται μου τῆς Ἀμερικῆς, συγκεντρώσαντες δεκάδας χιλιάδας δολλαρίων, τὰς ὁποίας ἀπέστειλαν εἰς τὴν πατρίδα μας διὰ νὰ κατασκευάσωμεν σανατόριον. Τὸ 1954, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας μᾶς ἀπέτρεψε νὰ κατασκευάσωμεν σανατόριον, διότι αἱ ὑπάρχουσαι κλῖναι σανατορίων εἰς τὴν χώραν ἦσαν ἐπαρκεῖς, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῆς φυματιώσεως. Τότε, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπεστάλη ἐξ Ἀμερικῆς, διετέθη ἓν μέρος αὐτοῦ διὰ κοινωνικοὺς σκοποὺς καὶ τὸ ἕτερον διὰ τὴν ἐνέργειαν καθολικοῦ ἐλέγχου τοῦ πληθυσμοῦ διὰ μικροακτινογραφιῶν, πρὸς ἐντόπισιν τῶν μολύνσεων. Διὰ τοῦ γενομένου τούτου γενικοῦ συστηματικοῦ ἐλέγχου τοῦ πληθυσμοῦ, ἐνετοπίσθησαν οἱ μολυσμένοι διὰ τῆς νόσου, οἵτινες ἀπεστάλησαν ἐν τάχει εἰς σανατόρια, ὅπου καὶ ἐθεραπεύθησαν καὶ πολλοὶ τούτων ἐπανῆλθον ἤδη ὑγιεῖς εἰς τὴν πατρίδα των. Διὰ τῆς ἐξετάσεως αὐτῆς ἐνετοπίσθησαν καὶ οἱ ἀδενοπαθεῖς καὶ ἔχοντες ἀνάγκην τονώσεως τοῦ ὀργανισμοῦ των καὶ πολλοὶ τούτων ἐνισχύθησαν διὰ τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης εἰς τὴν τόνωσιν τοῦ ὀργανισμοῦ των καὶ ἀποτροπὴν τῆς μολύνσεως. Διὰ τῆς συστηματικῆς αὐτῆς σταυροφορίας κατὰ τῆς νόσου, ἡ φυματίωσις εἰς τὴν περιφέρειάν μας, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀντιμετωπίσθη καὶ ἐπατάχθη. Ἀνέφερα τὸ περιστατικὸν αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἰδιὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος, μαζὶ μὲ τὴν Κρατικὴν βοήθειαν, καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως καὶ διὰ νὰ ἀπευθύνω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὰς εὐχαριστίας τοῦ Χιακοῦ λαοῦ πρὸς τοὺς ἐν Ἀμερικῇ συμπολίτας μας, διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν ἐνίσχυσιν, πρὸς θετικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐπαράτου νόσου εἰς τὴν νῆσον μας. Ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία περιορίζει τὰς κατηγορίας τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἀκτινογράφησιν, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καθολικὴ ἐξέτασις τοῦ πληθυσμοῦ.

§109Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔτσι ἐπιζητεῖται νὰ γίνεται πάντοτε.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι, ὅταν ἀναφέρετε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ κατηγορίας πολιτῶν ποὺ θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἀκτινογράφησιν, δίδετε τὴν ἐντύπωσιν τοῦ ἐντοπισμοῦ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθορισθῇ, ὅτι θὰ γίνῃ ἐξέτασις ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ, πρὸς ἀνίχνευσιν τοῦ μικροβίου, ὅπου ὑπάρχει τοῦτο.

§111Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὅλοι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἐξέτασιν. Ἀλλὰ δι’ αὐτὰς τὰς ὁμάδας ποὺ ἀνεφέρατε, δηλαδὴ ὑπαλλήλους κλπ., ἐπειδὴ εἶναι συγκεκροτημέναι ὁμάδες, λέγομεν, ὅτι καὶ αὐταὶ ἀκόμη θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἐξέτασιν.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀκτινοσκόπησις ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ νὰ γίνῃ ἡ ἐντόπισις τῶν μεμολυσμένων, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὰ σπίτια των, οὔτε ἓν εἰκοσιτετράωρον, ἀλλὰ νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὰ σανατόρια ἀμέσως.

§113Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ προϋπόθεσις καταπολεμήσεως τῆς φυματιώσεως.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τοὺς μὴ μεμολυσμένους ἀδενοπαθεῖς καὶ καχεκτικοὺς θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν εἰδικὰ μέτρα τονώσεως τοῦ ὀργανισμοῦ των, καὶ πρὸς τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ Κράτος καὶ τὴν συνδρομὴν τῆς κοινωνίας, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαθέσῃ ὅλα τὰ οἰκονομικὰ μέσα, νὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὴν τεραστίαν δαπάνην τῆς ὀρθολογικῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς νόσου εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας. Εἶμαι σύμφωνος διὰ τοῦτο, μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Βρανοπούλου, νὰ μὴ καταργηθοῦν αἱ ἀντιφυματικαὶ ἑταιρεῖαι. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνῷ διὰ τοῦ Νομοσχεδίου συλλαμβάνεται τὸ πρόβλημα διαγνώσεως, ἀντιμετωπίσεως καὶ καταπολεμήσεως τῆς φυματιώσεως ὀρθῶς, δὲν διατίθενται ὅμως τὰ οἰκονομικὰ μέσα, ὥστε ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμοζόμενος νὰ φέρῃ θετικὸν ἀποτέλεσμα. Τὸ ἰδανικὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ ἐκτεταμένη ἐξέτασις τοῦ πληθυσμοῦ. Νὰ ἐντοπισθοῦν οἱ ἀσθενεῖς καὶ νὰ σταλοῦν εἰς σανατόρια. Καὶ διὰ τοὺς ἄλλους, τοὺς ἀδενοπαθεῖς, νὰ γίνῃ μία σταυροφορία πρὸς τόνωσιν τοῦ ὀργανισμοῦ των, ὥστε νὰ καταπολεμήσωμεν εἰς τὴν ρίζαν της αὐτὴν τὴν ἐπάρατον νόσον. Ἀλλὰ ὅπως εἶπον, ἀπαιτοῦνται μέσα οἰκονομικὰ ἄφθονα καὶ σύστημα ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν πεῖραν τῆς περιφερείας μου, καὶ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχῃ καλὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν ὡραίαν αὐτὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε. Τὸ νομοσχέδιον ὀργανώνει κατὰ ἕνα τρόπον τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Τὸ ποσὸν ὅμως τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ποὺ προβλέπει, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ μέτρου εἶναι λίαν ἀνεπαρκὲς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν βλέπω, ὅτι μὲ τόσον πενιχρὰ μέσα θὰ γίνῃ σοβαρὰ ἐργασία. Χρειάζονται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φυματιώσεως οἰκονομικὰ μέσα πολλά. Καὶ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος χρειάζονται ἐπίσης πολλὰ χρήματα. Μὲ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον δραχμ. ποὺ προβλέπεται νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, τίποτε τὸ σοβαρὸν δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι νομοθετοῦμεν ματαίως ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ προβλήματος καὶ προκειμένου περὶ ἑνὸς ὑπούλου κοινωνικοῦ ἐχθροῦ ποὺ ἐλλοχεύει κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§115Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐλέχθησαν ὅμως τινὰ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ διευκρινισθοῦν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κ. βουλευταί, ἔχει ὡς ἀρχὴν τὰς βάσεις αἱ ὁποῖαι ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ ἐδημιουργήθησαν πρὸ 25 αἰώνων ὑπὸ τοῦ πατρὸς τῆς ἰατρικῆς, Ἱπποκράτους, τοὐτέστιν τὴν πρόληψιν τῆς νόσου ἀντὶ τῆς θεραπείας αὐτῆς. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προβλέπει τὴν λῆψιν τῶν προληπτικῶν ἐκείνων μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτύχωμεν, ὄχι ἁπλῶς τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως, ἀλλὰ τὴν ἐκρίζωσιν αὐτῆς. Τὰ νέα βιομηχανικὰ μέσα, κ. συνάδελφοι, ἐπέτυχον ὥστε ἡ θνησιμότης ἐκ τῆς φυματιώσεως νὰ κατέλθῃ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ἐνῷ ἡ νοσηρότης αὐτῆς εὑρίσκεται εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα. Ἐγένετο παραλληλισμὸς τῆς σανατοριακῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία παρείχετο προπολεμικῶς καὶ ἐκείνης, ἡ ὁποία παρέχεται σήμερον. Ἔγινε παραλληλισμὸς τῆς θεραπείας ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὰ σανατόρια καὶ ἐβασίσθη αὕτη ἐπὶ ἐπιχειρημάτων ἀντιεπιστημονικῶν. Δὲν ἀνεφέρθη πόσος χρόνος ἀπαιτεῖται διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἀσθενῶν μὲ θετικὰ πτύελα καὶ πόσος χρόνος μὲ ἀρνητικά. Ἐκεῖ τοποθετεῖται τὸ θέμα. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω ὡρισμένας ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν καθωρίσθησαν τὰ προληπτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ περιστείλλουν τὴν νόσον. Ἀλλὰ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται σαφῶς, ὅτι ἡ λῆψις τῶν προληπτικῶν μέτρων θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῶν σανατοριακῶν κλινῶν, διότι δὲν θὰ ὑπάρχουν ἀσθενεῖς. Ἔρχομαι, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν πρακτικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν περιστολὴν τῆς φυματιώσεως; Πρώτη βάσις διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν βακιλοφόρων καὶ διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς μεταδόσεως τῆς νόσου, εἶναι ἡ ἀνίχνευσις καὶ ἀνεύρεσις τῶν βακιλοφόρων καὶ προώθησις αὐτῶν εἰς τὰ σανατόρια. Μὲ τὰ σήμερον παρεχόμενα μέσα, οἱ βακιλοφόροι αὐτοὶ γίνονται μὴ βακιλοφόροι, γίνονται ἀρνητικοί, ὅπως λέγομεν εἰς τὴν ἐπιστήμην, καὶ δὲν μεταδίδουν τὴν φυματίωσιν, δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει δίκτυον διὰ τὴν μετασανατοριακὴν παρακολούθησιν τῶν ἀσθενῶν. Ἐὰν καὶ τοῦτο δὲν πράξωμεν, τίποτε δὲν ἐπιτυγχάνομεν. Διὰ τῆς ἀνιχνεύσεως, τῆς ἀνευρέσεως τῶν βακιλοφόρων καὶ τῆς προωθήσεως αὐτῶν εἰς τὰ σανατόρια, καταργοῦμεν τὴν πηγὴν μολύνσεως τῶν ὑγιῶν. Ἀνεφέρθησαν ἐπιχειρήματα, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, νὰ λύσῃ ὁλόκληρον τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα τῆς χώρας καὶ ἀνεπτύχθησαν πολλαὶ θεωρίαι. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σοβαρευώμεθα ὅταν συζητοῦμεν περὶ τοιούτων θεμάτων. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι ὡρισμένοι κοινωνικοὶ λόγοι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς φυματιώσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα τὰ κοινωνικὰ προβλήματα νὰ λυθοῦν μὲ ἕνα νομοσχέδιον, μετὰ μάλιστα ἀπὸ ἕνα καταστρεπτικὸν πόλεμον. Δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζουν οἱ κ. συνάδελφοι, τὰ ὅσα ἔπραξαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα. Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν πόσα παιδιὰ στέλλονται εἰς τὰ πρεβαντόρια καὶ πόσαι χιλιάδες παιδιὰ ἀποστέλλονται κατ’ ἔτος εἰς τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλαι αἱ κοινωνικαὶ συνθῆκαι καὶ πόσαι χιλιάδες κατοικιῶν οἰκοδομήθησαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τῆς στέγης. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ. Ὁ συνάδελφος, κ. Σπηλιόπουλος, ὁ ἁρμοδιώτερος ὅλων, ἐρωτηθεὶς ἀπὸ ἐμέ, ἐὰν πιστεύῃ εἰς τὰ ἀποτελέσματα τῆς μεθόδου BCG καὶ ἐὰν ἐσημειώθη ἔστω καὶ ἕνα θανατηφόρον κροῦσμα ἐκ τοῦ ἐμβολιασμοῦ αὐτοῦ, ἀπήντησε δι’ ὑπεκφυγῶν. Ἐκ τῆς πείρας, τὴν ὁποίαν διαθέτει σήμερον ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη, χρησιμοποιεῖ βάσει τῶν δεδομένων τὸν ἀντιφυματικὸν ἐμβολιασμόν, καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅσον ἐνωρίτερον γίνεται ὁ ἐμβολιασμός, τόσον ἡ προφύλαξις εἶναι μεγαλυτέρα καὶ καλλιτέρα. Καὶ οἱ κίνδυνοι εἶναι μηδαμινοί, ἔναντι τῆς προφυλάξεως καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως, ἐκ τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολίου. Ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε, νὰ ὑπάρχῃ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου. Εἶμαι ἐκ τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι σέβονται καὶ ἐκτιμοῦν τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπῆρχε λόγος νέας ἀποφάσεως, διότι ὑπῆρχε ἀπόφασις ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεβάλετο ὁ ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμός. Ἀλλὰ ἠμφισβητήθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου. Τὴν ἀπάντησιν τὴν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ἐγγυᾶται περισσότερον καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀντιμετωπίζει μίαν κοινωνικὴν νόσον, ἡ ὁποία, παρὰ τὴν ὕφεσιν τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν θνησιμότητα, ἐν τούτοις παραμένει μία μάστιγξ λανθάνουσα διὰ τὴν κοινωνίαν καὶ ἡ ὁποία, θὰ πρέπει νὰ καταπολεμηθῇ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§116Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ὡμίλουν ἐὰν ὡρισμένοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἰσχυρίζοντο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραλλήλως πρὸς τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ διὰ τὴν ὑγιεινὴν καὶ τὴν καλὴν δίαιταν τῶν κατοίκων. Εἶμαι εὐτυχής διότι προχθὲς παρέστην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τὴν διανομὴν 250 ἐργατικῶν κατοικιῶν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἄλλων δεκάδων κατοικιῶν εἰς πτωχοὺς ἕλληνας. Εἶμαι εὐτυχής, ὡς Μακεδών, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐθεμελίωσε τὰ ἔργα τοῦ Νέστου καὶ τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξεδήλωσε τὸ ἐνδιαφέρον της καὶ διὰ τὴν ὑγιεινὴν ἐγκατάστασιν τῶν κατοίκων καὶ διὰ τὴν καλὴν δίαιταν αὐτῶν καὶ διὰ τὴν αὔξησιν ἐν γένει τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Ἑλλήνων. Ἔπρεπε νὰ εἴπω αὐτὰ τὰ ὀλίγα διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ ἐσφαλμένη ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν περιέλαβε καὶ ἄλλους παράγοντας εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ τὴν ἀποτελεσματικὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ἦτο καιρὸς νὰ ὀργανωθῇ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ θέμα τῆς ἀνιχνεύσεως, προλήψεως, προφυλάξεως καὶ ἀνοσοποιήσεως τῆς φυματιώσεως, διότι πράγματι τὸ θέμα τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως — συμφωνῶ καὶ ἐγὼ — ἀντιμετωπίζεται ἱκανοποιητικῶς. Ὑπάρχει, ἀτυχῶς, μία κατηγορία ἀνιάτων φυματικῶν, οἱ ὁποῖοι νοσηλεύονται ἐπὶ 2 καὶ 3 ἔτη εἰς σανατόρια, μετὰ δὲ τὴν ἐξάντλησιν καὶ τοῦ χρονικοῦ αὐτοῦ ὁρίου ὑποχρεοῦνται νὰ ἐξέλθουν τῶν σανατορίων, μολονότι ἡ νόσος των ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀνίατος. Θεωρῶ σκόπιμον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον ἱδρύσεως ἑνὸς ἀσύλου, σανατορίου, διὰ τοὺς ἀνιάτους αὐτοὺς φυματικούς. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω τόσον ἐπὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον καὶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, διότι δῆθεν ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνώμη, ὅτι ἡ φυματίωσις, ὄχι μόνον δὲν ἀπεμονώθη, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὸν ἴδιον ὀξὺν κοινωνικὸν χαρακτῆρα, ὡς καὶ πρότερον. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ διαφωνήσω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τόσον μὲ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅσον καὶ μὲ τοὺς ἀναπτύξαντας τὸ θέμα ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, διότι ἀπὸ στατιστικὰς τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ταμείων, τὰς ὁποίας ἔχω εἰς χεῖρας μου καταδεικνύεται, ὅτι ὄχι μόνον ἡ θνησιμότης, ἀλλὰ καὶ ἡ νοσηρότης ἐκ τῆς ἀσθενείας τῆς φυματιώσεως, ἔχει περιορισθῆ σημαντικῶς. Δὲν πρέπει, ἑπομένως, νὰ συντηρῆται ἡ ἰδέα, ὅτι ἡ φυματίωσις ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὸν ὀξὺν κοινωνικὸν χαρακτῆρα καὶ νὰ προκαλοῦνται οὕτω ἀνησυχίαι τῆς κοινῆς γνώμης. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἐμβολιασμοῦ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἡ διὰ τῆς στοματικῆς ὁδοῦ χορήγησις τοῦ ἐμβολίου, ἡ ὁποία καὶ εὐπρόσδεκτος εἶναι, ἀπὸ τὸ κοινόν, καὶ ἀντιδράσεις δὲν προκαλεῖ, καὶ ὀλιγώτερον δαπανηρὰ εἶναι. Κατὰ τὸ περυσινὸν διεθνὲς συνέδριον διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως, ἐν Κωνσταντινουπόλει, ἀνεφέρθη, ὅτι ἐπὶ ἀτόμων ποὺ εἶχον ὑποστῆ τὸν διὰ τῆς στοματικῆς ὁδοῦ ἐμβολιασμὸν ὑπὸ τοῦ μεγάλου Γάλλου ἐπιστήμονος Καμλέτκ ἡ νοσηρότης περιωρίσθη εἰς 2‰, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Τοῦτο ἀπεδείχθη καὶ ἀπὸ γενομένην σχετικὴν ἔρευναν τῶν στοιχείων τοῦ Ληξιαρχείου, ὅπου, ὡς γνωστόν, ἀναφέρεται ἡ αἰτία τοῦ θανάτου. Δὲν μὲ εὑρίσκει ἐπίσης σύμφωνον ἡ διάταξις τοῦ σχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας παρέχονται δικαιώματα εἰς πρόσωπα παντελῶς ξένα πρὸς τὴν ἐπιστήμην, ὡς οἱ διευθυνταὶ ξενοδοχείων, νὰ προβαίνουν εἰς τὴν δήλωσιν, διότι ἡ νόσος τῆς φυματιώσεως δὲν εἶναι τόσον ἐπικίνδυνος, ὡς ἄλλαι ἀσθένειαι. Βεβαίως τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν νοσοκομείων ἔχει κάθε δικαίωμα διὰ τὴν ἀνίχνευσιν καὶ τὴν δήλωσιν τῆς φυματιώσεως. Οἱ διευθυνταὶ ὅμως τῶν ξενοδοχείων καὶ ἄλλα πρόσωπα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιβληθοῦν μὲ τοιαῦτα δικαιώματα. Ὑπάρχουν βεβαίως ὡρισμένα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα χρήζουν βελτιώσεως, ἀλλ’ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, ἐπεθύμουν νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατόπιν αὐτοῦ, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἐπιψήφισίν του.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ρητόρων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ συνηθισμένη διαδικασία, δηλαδὴ νὰ γίνουν ἀποδεκτὰ καὶ τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν νὰ συζητηθοῦν αἱ τυχὸν ὑπάρχουσαι τροπολογίαι;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς ἐγένετο ἀποδεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ. μ.)