1960.04.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 81η

Τρίτη, 26 Ἀπριλίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γεροκωστόπουλος ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁμοίως, ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πυρομάγλου ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, ζητοῦν μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὰς αἰτουμένας ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου εἰσαγωγῆς». Οἱ κ. κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Ν. Μάρτης (ὑπουργὸς Βιομηχανίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Οἱ κ.κ. Θ. Κονίτσας (ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς τέλους ἀεροπορικῶν ταξιδίων ἐξωτερικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Σπεντζάρης, Α. Κοντογιάννης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σπηλιόπουλος, Χ. Γραμματίδης, Α. Καλαντζάκος καὶ Π. Καλλιγκάτσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Φορολογικῶν Δικαστηρίων καὶ καθορισμοῦ τῶν τελῶν διαδικασίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σιαφλέκης, Σ. Καρασάββας, Α. Χονδρονάσιος καὶ Β. Μπρακατσούλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Φορολογικῶν Δικαστηρίων καὶ καθορισμοῦ τῶν τελῶν διαδικασίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Β. Δ. τῆς 14ης Νοεμβρίου 1956 «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν» καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46652)2997 τῆς 3.12.1956 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανιαδάκης, Σ. Κούνδουρος, Κ. Μακρῆς, Ι. Κοντοβράκης, Β. Πανούσης, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Σταμάτης καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς, Β. Κρῖκος καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων». Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Σοφοκλῆς Βενιζέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ξενοδοχοϋπαλλήλων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, αἰτουμένων τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου τῶν συνταξιούχων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Λευκάδος, αἰτούντων τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων των, ὡς καὶ τοῦ θέματος τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Γαλακτοπωλῶν Τ.Δ. Πρωτευούσης, αἰτουμένου τὴν μονοπώλησιν τοῦ γάλακτος διὰ τῆς μεθόδου τῆς καθολικῆς παστεριώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Περισσοράτης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἅγιος Μόδεστος» Βερροίας, αἰτουμένου τὴν θέσπισιν ἑνιαίας διαχειρίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ προστασίαν τῶν νωπῶν τοιούτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὁμήρων καὶ Ἀγνοουμένων Νομοῦ Μεσσήνης, αἰτουμένων, ὡς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν, τὸν διαχωρισμὸν τῶν ὁμήρων τῶν ἀπαχθέντων εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ ἐγκλεισθέντων ἐκεῖ, ἀπὸ τοὺς ἐγκλεισθέντας εἰς στρατόπεδον ἐν Ἑλλάδι κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἄρτης, αἰτουμένης τὴν μὴ ἐπανασύστασιν τῶν Κ.Τ.Ε.Φ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Παναγίας Γρηγορούσης–Χαϊδαρίου, διαμαρτυρομένου ἐξ ὀνόματος 3.000 κατοίκων τῆς συνοικίας ταύτης κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Ἀνωγείων, αἰτουμένου τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς περιοχῆς Ἴδας, καθὼς καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἱστορικῆς κωμοπόλεως καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἀναζωογονηθῇ ὁλόκληρος ἡ περιοχή, ἡ ὁποία σήμερον διέρχεται μεγάλην οἰκονομικὴν κρίσιν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πύργου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν σιδηροδρόμων Πύργου–Κατακώλου, Κυλλήνης–Βαρθολομιοῦ. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Δ. Λιανουλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σιδηροδρομικῶν Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ), αἰτουμένου ἀσφάλισιν καὶ συνταξιοδότησιν 150 ἐργατοτεχνιτῶν του. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Δ. Λιανουλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Δ. Λιανουλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καστελλίων–Φωκίδος, αἰτουμένου προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Τροπαίων, αἰτουμένου τὴν τοπικὴν κατάργησιν τῆς Κοινότητος Τροπαίων, ὡς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ ΙΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ξενοδοχείων Ὕπνου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν καθιέρωσιν τοῦ ὀκταώρου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀλφειούσης, αἰτουμένου ἐξακρίβωσιν ζημιῶν, προελθουσῶν ἐκ καταπεσούσης χαλάζης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης, Ν. Καθαροσπόρης καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων, αἰτουμένου, ὅπως συνδεθῇ ἡ Εὔβοια μετὰ τῆς Βοιωτικῆς ἀκτῆς δι’ ὑπογείου σήραγγος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Συλλόγου Συνοικισμοῦ Ραδουπόλεως–Περιστερίου, διαμαρτυρομένου ἐξ ὀνόματος 3.000 πτωχῶν βιοπαλαιστῶν οἰκογενειαρχῶν τῆς περιφερείας του, κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.» καὶ αἰτουμένων νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἐν λόγῳ νομοθετικοῦ μέτρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Β. Α. Ζαρούλια καὶ Κλ. Σφαέλλου κλπ., αἰτουμένων τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ μέτρου τῆς προσωπικῆς κρατήσεως τῶν Διευθυνόντων Συμβούλων τῶν ὑπὸ πτώχευσιν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Κατσίμπας, Α. Κακογιάννης, Κ. Δεσποτόπουλος, Π. Γιαχνῆς, Σ. Καρασάββας καὶ Ι. Γαβριηλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν εἰς τὰς Π. Δ. Τσεχοσλοβακίας, Βουλγαρίας καὶ Οὐγγαρίας διαμενόντων καὶ διαμενουσῶν πολιτικῶν προσφύγων, αἰτουμένων ἄρσιν ἐκτάκτων μέτρων, ἐλεύθερον ἐπαναπατρισμόν, χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας καὶ ἀπόλυσιν Ἐμμανουὴλ Γλέζου. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 32174) 11.4.60 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Ἰωάννου Κοντουδάκη Ποινικῆς Δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 136133) 11.4.60 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐτυχίου Γιαρένη ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30453) 11.4.60 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Μερλοπούλου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας ὑπέβαλεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19) 1958 πράξεως τοῦ Ιʹ Τμήματος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, δι’ ἧς ἐθεωρήθη ὑπ’ εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκισμοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Κεφαλογιάννη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1287)58 χρηματικὸν ἔνταλμα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ Κεφ. 1 ἄρθρ. 74–2 δραχ. 5.335,50 ἐπ’ ὀνόματι Νικ. Νικολαΐδη, Νομομηχανικοῦ Μαγνησίας, καὶ ζητεῖται ἡ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2334)16.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῶν ἀποφοίτων τῶν Ἐθνικῶν Ἀγροτικῶν Οἰκοτροφείων, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τούτων ὑπὸ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, οὗτοι δύνανται ν’ ἀπευθύνωνται πρὸς τούτους, ἐφ’ ὅσον συντρέχει τοιαύτη ἀνάγκη, τὰ δὲ οἰκονομικὰ τῶν συνεταιρισμῶν ἐπιτρέπουν τοιαύτας προσλήψεις. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ εἶναι αὐτοδιοικούμενοι Ὀργανισμοὶ καὶ παρέμβασις ἡμῶν, ἐπιβαρύνουσα τὰ οἰκονομικά των, δὲν ἐπιτρέπεται. 2) Αἱ καθ’ ἡμᾶς Διευθύνσεις Γεωργίας προσλαμβάνουν γεωργοτεχνίτας δι’ ἐποχιακὰς ἐργασίας. Συγκεκριμένως, διὰ τὴν λειτουργίαν κατ’ ἔτος Μεταβατικῶν Σχολείων εἰς πάσης φύσεως εἰδικότητας χρησιμοποιοῦνται πλέον τῶν 500 γεωργοτεχνιτῶν ἐπὶ δίμηνον ἢ τρίμηνον. 3) Εἶναι γνωστόν, ἐξ ἄλλου, ὅτι εἰς τοὺς ἀποφοίτους Ἀγροτικῶν Ὀρφανοτροφείων παραχωροῦνται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων γεωργικοὶ κλῆροι, ὅπου ὑπάρχουν διαθέσιμοι γαῖαι πρὸς διανομήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2335)16.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Ἀγροτικῶν Ὀρφανοτροφείων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ὅτι αἱ Διευθύνσεις Γεωργίας Νομῶν χρησιμοποιοῦν ἐποχιακῶς γεωργοτεχνίτας διὰ τὴν λειτουργίαν Μεταβατικῶν Γεωργικῶν Σχολείων καὶ δι’ ἐργασίας εἰς πρότυπα δημόσια κτήματα. Πλὴν τῶν ἀποφοίτων, ὅμως, τῶν Ἀγροτικῶν Ὀρφανοτροφείων, εἶναι καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Πρακτικῶν Γεωργικῶν Σχολείων, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται εἰς εἰδικὰ θέματα καὶ χρησιμοποιοῦνται ὡς γεωργοτεχνῖται, δικαιούμενοι ἐξ ἴσου καὶ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως. 2) Οἱ γεωπόνοι τῶν Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, οἵτινες καὶ ἀναπτύσσουν γεωργοεκπαιδευτικὸν πρόγραμμα εἰς τὴν ὕπαιθρον, χρησιμοποιοῦν ὡς ἐκτελεστὰς τῶν ποικίλων ἐργασιῶν τοὺς ἰδίους τοὺς γεωργούς, τοὺς ὁποίους καὶ ἐκπαιδεύουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 775)609)18.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν παρ’ ὑμῖν διαβιβασθεῖσαν καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Γεωργίας καὶ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀπευθυνομένην ὑπ’ ἀριθ. 974 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ διὰ ταύτης θιγόμενον θέμα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν, διότι, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία ἡμῶν Ὑπηρεσία, ἡ ἀπαλλοτριωθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1932 ἔκτασις διὰ τὴν στέγασιν σεισμοπαθῶν τοῦ οἰκισμοῦ Ἱερισσὸς — Χαλκιδικῆς, δὲν προέρχεται ἐξ ἀπαλλοτριώσεως γενομένης κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον, οὐδὲ ἡ ἔκτασις αὕτη ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον, ὡς διάδοχον τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1391 ἀπὸ 8.3.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 3519)11.3.60 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, πρὸς προστασίαν τῆς παραγωγῆς τῆς ἐαρινῆς καλλιεργείας τῶν γεωμήλων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ τῆς τοιαύτης τῆς φθινοπωρινῆς καλλιεργείας (σπορᾶς Ἰουλίου–Αὐγούστου), ὡς καὶ διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος τούτου εἰς λογικὰ ἐπίπεδα διὰ τοὺς παραγωγούς, ἐγένετο συγκέντρωσις 25.000 τόννων ὀψίμων γεωμήλων εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχ. 1,30 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἡ συγκέντρωσις αὕτη διενηργήθη ἐκ τῶν πλέον πατατοπαραγωγῶν περιφερειῶν, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς καταναλώσεως ἐκ τῆς ἀνωτέρω ποσότητος καὶ τῆς ἐκ ταύτης συγκρατήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος. Εἰς τὴν ὡς ἄνω συγκέντρωσιν τῶν γεωμήλων, δὲν συμπεριελήφθη ἡ περιοχὴ τοῦ ὀροπεδίου Λασηθίου, καθόσον εἰς ταύτην καλλιεργεῖται ἡ τοπικὴ ποικιλία, Λασηθιώτικη, παρὰ τὰς ἐπιμόνους προσπαθείας τῶν ὑπηρεσιῶν μας διὰ τὴν ἀλλαγὴν ταύτης, ἥτις δὲν προτιμᾶται, οὐχὶ μόνον ὑπὸ τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ αὐτῆς ταύτης τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως (πλὴν τῆς νήσου Κρήτης). Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1379)9.3.1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3507)11.3.60 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, πρὸς προστασίαν τῆς παραγωγῆς τῶν γεωμήλων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ὡς καὶ τῆς τοιαύτης τῆς φθινοπωρινῆς καλλιεργείας (σπορᾶς Ἰουλίου–Αὐγούστου), ἐγένετο συγκέντρωσις 25.100 τόννων γεωμήλων εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχ. 1,30 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἡ συγκέντρωσις αὕτη διενηργήθη ἐκ τῶν κάτωθι περιφερειῶν:

Ὡς χρόνος ἐνάρξεως τῆς συγκεντρώσεως τῶν γεωμήλων, ὡρίσθη: α) ἀπὸ τῆς 20ῆς Ὀκτωβρίου διὰ τὰς περιφερείας Ἀρκαδίας, Φλωρίνης καὶ Λαρίσης καὶ β) ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου διὰ τὰς περιφερείας Κυκλάδων–Εὐβοίας– Βοιωτίας· γ) ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1950 διὰ τὰς περιφερείας Ἀχαΐας, Ἠλείας, Κοζάνης, Μαγνησίας καὶ δ) ἀπὸ 6ης Φεβρουαρίου 1960 διὰ τὰς περιφερείας Καστοριᾶς, Μεσσηνίας, Δράμας καὶ Λέσβου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2635) 22.2.1960 καὶ 2569)682)4.3.60 ὑμετέρων ἐγγράφων, νὰ πέμψωμεν συνημμένως τὸ ἀπὸ 14ης τρέχοντος μηνὸς σημείωμα τῆς παρ’ ἡμῖν IV Διευθύνσεως Υ.Ε.Β., ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1249 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ καὶ ὑπομνήματος καλλιεργητῶν κατοίκων Δήμου Ἀμαρουσίου, σχετικῶς μὲ τὰ ὕδατα τῶν περιοχῶν τῶν Δήμων Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ τῆς Κοινότητος Μελισσίων, διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΓΓΕΙΩΝ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΝ

Διεύθυνσις IV

Τμῆμα Αʹ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Α. α) Ἄν σκέπτωνται νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἄμεσον συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν διὰ τὴν ὑπόδειξιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀμέσως διὰ τὴν παρεμπόδισιν νέων ζημιῶν κατὰ τὸ ἐρχόμενον θέρος. 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4914)471)147)4.2.1960 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, συμπληρωθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7113)789)255)16.2.60 ὁμοίας, συνεστήθη 6μελὴς Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἐκ 2 γεωλόγων, ἐξ ὧν εἷς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, 3 γεωπόνων καὶ 1 μηχανολόγου, μὲ τὴν ἐντολὴν εἰς αὐτὴν ὅπως, ἀφοῦ ἐρευνήσῃ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεώς της, εἰς τὰς περιφερείας τῶν Δήμων Ἀμαρουσίου καὶ Χαλανδρίου καὶ τῶν Κοινοτήτων Βριλησσίων, Μελισσίων καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς, τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐν αὐτοῖς σοβαρὰν ἀρδευτικὴν κατάστασιν, ἐκ τῆς ἀλογίστου ἀντλήσεως τῶν ὑπογείων ὑδάτων καὶ τῆς συνεχοῦς ἐκτελέσεως γεωτρήσεων, πρὸς ἄρδευσιν καλλιεργειῶν, θέτουσαν εἰς κίνδυνον τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, λόγῳ τῆς μειώσεως τῆς παροχῆς τῆς ὑδροφόρου ὑπογείας λεκάνης, προτείνει τὰ ληπτέα προστατευτικὰ διὰ τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν μέτρα, ἤτοι τοὺς ἐπιβαλλομένους πρὸς λῆψιν περιορισμούς, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν νέων γεωτρήσεων, εἰς τὰς ἀντλήσεις τῶν ἐν λειτουργίᾳ γεωτρήσεων κλπ. 2. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνήργησεν αὐτοψίαν καὶ θὰ ὑποβάλῃ λίαν προσεχῶς τὴν ἔκθεσίν της, βάσει τῶν προτάσεων τῆς ὁποίας θὰ ἐκδοθῇ Ὑπουργικὴ ρυθμιστικὴ ἀπόφασις. Β. β) Ἄν σκοπεύουν νὰ ἐπανασυγκροτήσουν τὴν Τοπικὴν Ἐπιτροπὴν ἀρδεύσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν δικαίαν κατανομὴν τοῦ πρὸς ἄρδευσιν ὕδατος μὲ ἀντιπροσώπευσιν καλλιεργητῶν ἐκ τῶν Δήμων Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ τῆς Κοινότητος Μελισσίων, διότι ἡ παλαιὰ ἠχρηστεύθη. 1. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1943 καὶ ἐντεῦθεν δι’ ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. α) Δεσμεύονται τὰ ἀντλούμενα ὕδατα ἐκ τῶν ἀρτεσιανῶν Κεφαλαρίου καὶ τῶν φρεάτων Ἀμαρουσίου. β) Κατανέμονται κατὰ ὡρισμένα ποσοστὰ μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων περιοχῶν, ἤτοι τῶν Δήμων Κηφισίας καὶ Ἀμαρουσίου καὶ τῶν Κοινοτήτων Μεταμορφώσεως (Κουκουβαούνων) καὶ Λυκοβρύσεως. γ) Ρυθμίζεται ἡ διοίκησις καὶ διαχείρισις αὐτῶν ὑπὸ τῶν Τοπικῶν Ἐπιτροπῶν Ἀρδεύσεων. 2. Ἡ δέσμευσις ἐπιβάλλεται κατ’ ἔτος, κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγῶν (Γενικαὶ Συνελεύσεις τῶν Συνεταιρισμῶν) καὶ προτάσεων τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ν. Ἀττικῆς διὰ τὰ ἀντλούμενα ὕδατα ἀπὸ τὰ ἐν Κεφαλαρίῳ Κηφισίας ὑπάρχοντα ἀρτεσιανὰ φρέατα ἤτοι 2 ἰδιοκτησίας τοῦ Δήμου Κηφισίας καὶ 2 ἰδιωτικὰ (Σπέντζα–Τσερώνη) καὶ ἀπὸ 5 φρέατα–γεωτρήσεις περιοχῆς Ἀμαρουσίου. Λόγῳ τῆς πτώσεως τῆς ὑπογείου ὑδροφόρου στάθμης ἀπὸ τὰ ἀρτεσιανὰ Κεφαλαρίου κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἀρδευτικὴν περίοδον θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ λειτουργήσῃ μᾶλλον ἕν ἐξ αὐτῶν ἰδιοκτησίας τοῦ Δήμου Κηφισίας. 3. Θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὅπως ἐκ τῶν ἀντληθησομένων ὑδάτων τοῦ μοναδικοῦ ἀρτεσιανοῦ Κηφισίας δοθῇ ποσοστὸν τούτων καὶ εἰς τὰς γειτονικὰς τῆς Κηφισίας περιφερείας (Δῆμος Ἀμαρουσίου καὶ Κοινότης Μεταμορφώσεως) πρὸς ἄρδευσιν τῶν δενδροειδῶν καλλιεργειῶν. 4. Αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων περιοχῶν θὰ πρέπει ἐγκαίρως νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἐπιβολὴν δεσμεύσεως ἐπὶ τῶν ὑδάτων Κεφαλαρίου, Κηφισίας κλπ. καὶ τὴν κατανομὴν αὐτῶν μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων περιοχῶν. Γ. γ) καὶ δ). Ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Δ. δ) Ἄν θὰ ἐκτελεσθοῦν ἀμέσως γεωτρήσεις δι’ ἀρτεσιανὰ εἰς τὰ Μελίσσια καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς περιφερείας τῶν 2 Δήμων καὶ τῆς λοιπῆς περιοχῆς ἡ ὁποία ἀρδεύεται καὶ ἀπὸ φρέατα Κοκκιναρᾶ–Κεφαλαρίου χωρὶς ὅμως νὰ παραβλεφθοῦν τὰ ὑπάρχοντα ἤδη φρέατα. Αἱ περιοχαὶ τῶν Δήμων Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ τῆς Κοινότητος Μελισσίων ἀπὸ γεωλογικῆς πλευρᾶς εἶναι ἀπολύτως ἠρευνημέναι. Ἐπομένως ἂν οἱ κτηματίαι τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν ζητήσουν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν διενέργειαν γεωτρήσεων εἰς τὰ κτήματά των, ἐπὶ καταβολῇ τῆς δαπάνης τῆς γεωτρήσεως, θὰ ἀποφανθῇ αὕτη τὸ ἂν ἐνδείκνυται ἡ διενέργεια ἢ ὄχι τῆς γεωτρήσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ὑφισταμένη ἀρδευτικὴ κατάστασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Δ. ΕΝΕΠΙΚΙΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Παπαθανασίου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5738) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1315 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου κλπ. ἐν σχέσει πρὸς τὴν ρύθμισιν διαφόρων ζητημάτων ἀκτημόνων τοῦ Συνοικισμοῦ Νέας Βύσσης Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 15314)59 καὶ 12945)60 ἀναφορᾶς τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἕβρου, ἐξ ὧν δεικνύεται, ὅτι τὰ θιγόμενα ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει θέματα ἐπελύθησαν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας πλὴν τοῦ τῆς ἀναδιανομῆς τῶν γαιῶν, ὅπερ θέλει ἀπασχολήσει τὴν Ὑπηρεσίαν, μετὰ τὴν ὁλοσχερῆ ἀποπεράτωσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 22704)9.6.59 διαταγῆς ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐν τῇ Βουλῇ τῶν Ἑλλήνων ἐρώτησιν βουλευτῶν διὰ τὸν Συνοικισμὸν «Βύσσης», λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναφέρωμεν, ὅτι 1) κατὰ τὴν διανομὴν ἡ Ἐπιτροπὴ Διανομῶν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της τὴν γονιμότητα τῶν ἐδαφῶν διαχωρίσασα τὴν διανεμητέαν ἔκτασιν εἰς Α καὶ Β κατηγορίας, 2) ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαλ)σεων ἐχορήγησεν εἰς στερουμένους καὶ δικαιουμένους, γεωργικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ οἰκόπεδα δὲν ἐγένετο δὲ ὁ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους διαχωρισμὸς τούτων εἰσέτι, διότι οἱ δικαιοῦχοι δὲν ἐπιθυμοῦν ταῦτα εἰς τὸν χαραχθέντα χῶρον τῆς Ἄνω Βύσσης, ἀλλὰ εἰς τὸν κάτω συνοικισμὸν εἰς ὃν δέον νὰ γίνῃ πρότερον ἡ ρυμοτομία, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα Τοπογραφικῶν ἐργασιῶν. Διὰ τοὺς δικαιωθέντας δανείου στεγαστικοῦ διεχωρίσθησαν οἰκόπεδα. Ἡ ἀντικατάστασις τῶν ἀκαταλλήλων ἐγένετο ἡ δὲ ἀναδιανομὴ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ μετὰ ἀπὸ τὴν τελείαν ἀποπεράτωσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου. Συνημμένως σᾶς ὑποβάλλομεν καὶ ἀντίγραφον τῆς καὶ ἡμῖν κοινοποιηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 829)2.6.59 ἀπαντήσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ν. Βύσσης πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα τῆς Ε.Δ.Α. ἵνα λάβητε γνῶσιν ταύτης. Ἐν Ἀλεξανδρουπόλει τῇ 1 Ἰουλίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΜΥΔΑΡΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε 28362)4.2.1960 διαταγῆς ὑμῶν λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑποβάλωμεν τὴν διὰ τῆς Ε)22704)59 διαταγῆς σας διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κεραμιτσιόγλου ἐν σχέσει μὲ τὴν διανομὴν οἰκοπέδων Ν. Βύσσης σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος Τοπογραφικῶν ἐργασιῶν 1959 ἐγένετο διανομὴ οἰκοπέδων προρυμοτομίας εἰς ἅπαντας τοὺς δικαιούχους οἰκοπέδου, ρυμοτομία δὲν ἐγένετο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΜΥΔΑΡΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Ν. Ἀθανασίου, Ε. Ἀθανασάκου, Α. Αὐγερινοῦ, Α. Κοντογιάννη, Δ. Καρατζένη, Κ. Παληοῦ, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Φρόντζου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν ἀποφοίτων τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀγροτ. Οἰκοτροφείου Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 41395)5.3.59 καὶ 13840)22.2.60 ἡμετέρων ἐγγράφων ἐγνωρίσαμεν. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἄρθρου 5 παρ. 3 τοῦ Ν. 1643)1951 εἰς πάντας τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀγροτικοῦ Οἰκοτροφείου Ἰωαννίνων, οὔτε ὀρθὴ εἶναι, ἀλλ’ οὔτε καὶ σκόπιμος κρίνεται τὸ μὲν, διότι οἱ ἀπόφοιτοι τοῦ οἰκοτροφείου τούτου δὲν ἔχουν τὰ προσόντα ἐξομοιώσεώς των ὡς πρὸς τὸ πτυχίον καὶ τὰ ἐκ τούτου δικαιώματα, πρὸς τοὺς ἀποφοίτους τῶν Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν, ὑπολειπόμενοι αὐτῶν κατὰ δύο ἔτη Γυμνασιακῶν Σπουδῶν ὡς καὶ κατὰ τὴν γεωργικὴν των κατάρτισιν, τὸ δὲ διότι τοῦτο δὲν εἶναι σύμφωνον καὶ πρὸς τὴν ἐφαρμοζομένην ἄλλωστε ἀπὸ 16ετίας, ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπευθύνως Γεωργοεκπαιδευτικὴν πολιτικήν, καθ’ ἣν ἀποβλέπον τοῦτο εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Γεωπονικοῦ κλάδου καὶ τὴν ὁμοιόμορφον τούτου ἐπιστημονικὴν καὶ τεχνικὴν κατάρτισιν ὑπὸ τῶν παρ’ ἡμῖν λειτουργουσῶν δύο Ἀνωτάτων Γεωπ. Σχολῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ κατήργησε τὴν μέσην Γεωργ. Ἐκπαίδευσιν μετατρέψας τὰς Γεωργικὰς Σχολὰς του, εἰς Πρακτικὰ Γεωργικὰ Σχολεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουελτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1426 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον Ράδου ἐτοποθετήθη ὁ κτηνίατρος κ. Κ. Γιαγκουνίδης ὅστις καὶ ἀνέλαβε ἤδη ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τοποθέτησιν κτηνιάτρου εἰς Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον Κῶ δὲν ὑφίσταται τοιοῦτον ζήτημα, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον ἵδρυμα εἰς Κῶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Λ. Λασκαρίδη, ὑπ’ ἀριθ. 1050 ἐρώτησις, διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρονται διὰ λαμβανόμενα ὑπὸ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. Διδυμοτείχου πιεστικὰ μέτρα κατὰ τῶν ὀφειλετῶν αὐτοῦ ἀγροτῶν τῆς περιφερείας του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Βάσει τῶν συγκεντρωθέντων ὑφ’ ἡμῶν στοιχείων τὸ ἐν Διδυμοτείχῳ ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. ἐνήργησεν ἐν προκειμένῳ μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς καὶ ἐκινήθη ἐντὸς τῶν ὑπηρεσιακῶν διατεταγμένων πλαισίων. Οὕτω, ὡς πρὸς τὰς ἀναφερομένας πιέσεις κατὰ παραγωγῶν τῶν χωρίων Ἑλληνοχωρίου καὶ Κουφοβούνου, ὅτι αὗται ὑπῆρξαν λίαν περιωρισμέναι καὶ ἐστράφησαν ἀποκλειστικῶς κατὰ κακοπίστων παραγωγῶν, οἵτινες παρ’ ὅτι, βάσει ἠλεγμένων στοιχείων τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑποκαταστήματος εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ ἐξοφλήσουν ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς τρεχούσης περιόδου ὁλοσχερῶς τόσον τὰς προσφάτους ληξιπροθέσμους, ὅσον καὶ τὰς καθυστερουμένας ὀφειλάς των, οὐ μόνον ἀπέφυγον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ εἰς δοθείσας ἐπανειλημμένας κατηγορηματικὰς διαβεβαιώσεις μερικῆς καταβολῆς, δὲν ἐφάνησαν συνεπεῖς. Συγκεκριμένως, τὰ ληφθέντα πιεστικὰ μέτρα ἀναφέρονται: α) εἰς δύο ἐντάλματα τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν κατὰ ἰσαρίθμων δυστρόπων παραγωγῶν τῆς Κοινότητος Ἑλληνοχωρίου καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεστάλησαν εὐθὺς ὡς οἱ ὑπόχρεοι κατέβαλον ἀνάλογον μέρος ἔναντι τῶν χρεῶν των ἀπὸ τὸ πλεονάζον μέρος τῆς παραγωγῆς των καὶ β) εἰς τρεῖς κατασχέσεις εἰς τὸ χωρίον Κουφόβουνο, κατὰ παραγωγῶν οἵτινες ἐκ συστήματος τὰ τελευταῖα ἔτη ἐξεποίουν τὴν ὑπέγγυον παραγωγήν των χωρὶς νὰ καταβάλουν οὐδὲν ποσὸν ἔναντι τῶν καθυστερουμένων χρεῶν των, πέραν δὲ τούτου οἱ δύο ἐξ αὐτῶν ἐπώλησαν καὶ τοὺς παχυθέντας μόσχους, τοὺς ὁποίους εἶχον ἀγοράσει ἀπὸ εἰδικὰ δάνεια τοῦ ὑποκαταστήματος χωρὶς νὰ προσέλθουν, ὡς ἔδει, νὰ ἐξοφλήσουν τὴν ἀντίστοιχον ὀφειλήν των. Τέλος, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τῆς περιφερείας καὶ εἰδικώτερον τῶν δύο ὡς ἄνω χωρίων, θεωρουμένων ἐκ τῶν εὐφορωτέρων, ὑπῆρξε κατὰ τὴν ἐκπνεύσασαν περίοδον ἡ ἀνωτέρα ἀπὸ 10ετίας καὶ ὅτι οὐδεμία καταστροφὴ ἢ ἔστω ζημία ἔλαβε χώραν εἰς τὰς ἐνεργουμένας καλλιεργείας τῆς περιφερείας δικαιολογοῦσα τὴν ὁλοσχερῆ ἀναστολὴν τῶν χρεῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3512)2350)12.3.1960 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη ὑπ’ ἀριθ. 1384 ἐρωτήσεως αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῶν δι’ αὐτῆς τιθεμένων ζητημάτων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 25462)58 ἀποφάσεως ἡμῶν συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τοῦ δυνατοῦ τῆς διαθέσεως δι’ ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν γαιῶν τοῦ κτήματος τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸν Γεωργικὸν Σταθμὸν Χαλκιδικῆς ὑπέβαλεν ἡμῖν τὸ πρὸς τοῦτο πρακτικόν της, τὸ περιεχόμενον δὲ τούτου ἀνεκοινώσαμεν εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον Σύνδεσμον Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Ν. Μουδανιῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 415 ἐγγράφου μας. Διὰ τοῦ πρακτικοῦ της τούτου καὶ διὰ τοὺς εἰς αὐτὸ ἀναφερομένους λόγους αὕτη φρονεῖ, ὅτι ἡ περικοπὴ οἱασδήποτε ἐκτάσεως ἐκ τῶν γαιῶν τοῦ ἐν λόγῳ Σταθμοῦ θὰ ἦτο εἰς βάρος τοῦ προγράμματος καὶ γενικὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Σταθμοῦ τούτου, ὅστις ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν Ἵδρυμα εἰς τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὴν ὁλότητα τῶν Γεωργῶν αὐτοῦ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν Γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ ὅτι ἐν ὄψει τῆς τοιαύτης ὑφισταμένης πραγματικῆς καταστάσεως αἱ γαῖαι τοῦ ἀνωτέρω Γεωργικοῦ Σταθμοῦ δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον συζητήσεως πρὸς κατατεμαχισμὸν καὶ διανομὴν αὐτῶν εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Ἡ αὐτὴ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ ἥτις ἠρεύνησε καὶ τὸ θέμα τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀκτημόνων τῆς περιοχῆς Ν. Μουδανιῶν ἀναφέρει ἐν τῷ αὐτῷ ὡς ἄνω πρακτικῷ τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων Χαλκιδικῆς, ὑπεβλήθησαν 139 αἰτήσεις ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ν. Μουδανιῶν πρὸς ἀποκατάστασιν. Ἐκ τῆς ἐρεύνης δὲ τῶν ὑποβαλόντων τὰς αἰτήσεις ταύτας ἀκτημόνων προέκυψεν, ὅτι 97 ἐξ αὐτῶν δὲν ἔχουσι προσόντα ἀποκαταστάσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος ὡς ἔχοντες ἐπαρκῆ ἰδιοκτησίαν ἢ τυγχάνοντες ἐπαγγελματίαι. Διὰ τοὺς λοιποὺς 42 οἵτινες θέλουσι κριθῆ ὑπὸ τῆς Ε.Α. Χαλκιδικῆς ὡς δικαιοῦχοι ἀποκαταστάσεως διατυπώνει ἐν τῷ πρακτικῷ τὴν γνώμην, ὅτι οὗτοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐκ τῆς ὑπαρχούσης διαθεσίμου ἐκτάσεως 600 στρεμμάτων τῆς περιοχῆς τοῦ ἀγροκτήματος Ν. Μουδανιῶν. Κατόπιν τούτου ἤδη ἐνετάλη ἡ Δ)σις Γεωργίας Ν. Χαλκιδικῆς, ὅπως ὑποβάλῃ σχετικὴν ἔκθεσιν περὶ τῆς διαθέσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως διὰ τὸν προεκτεθέντα σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τῆς γεωτρήσεως Κοινότητος Χαλκειοῦς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41520)2843)30.3.54 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐξετελέσθη κατὰ τὸ ἔτος 1954 εἰς Κοινότητα Χαλκειοῦς, ὑπὸ τῆς τέως ΔΥΚ ἁρμοδίας τότε Ὑπηρεσίας, γεώτρησις ὑδρεύσεως ὑπὲρ τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, εἰς θέσιν ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ τότε γεωλόγου τῆς Ὑπηρεσίας Παπαχατζῆ, ἥτις ἀπέδωσε

15Μ3.

Ἡ γεώτρησις ἀξιοποιήθη δι’ ἐγκαταστάσεως ἀντλητικοῦ συγκροτήματος μεταγενεστέρως δὲ (κατὰ τὸ 1957) μετρηθεῖσα ὑπὸ τοῦ μηχανολόγου τῆς Ὑπηρεσίας κ. Π. Γεωργίου, εὑρέθη παροχῆς 6Μ3)ὥρ. 2) Ἤδη, ἓξ (6) ἔτη μετὰ τὴν παράδοσιν τῆς γεωτρήσεως καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν ταύτης ὑπὸ τῆς Κοινότητος, δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ χαρακτηρισμοῦ ταύτης ὡς ἀποτυχούσης, παρὰ τὴν μικρὰν ὄντως παροχήν της, ἀφοῦ ἄλλωστε χρησιμοποιεῖται δι’ ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος. 3. Τὸ ἐὰν ἡ γεώτρησις ἐγένετο εἰς σημεῖον διάφορον τοῦ ὑποδειχθέντος ὑπὸ τοῦ γεωλόγου τῆς Ὑπηρεσίας, τοῦτο ἔπρεπε νὰ γνωστοποιηθῇ εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν ἀμέσως ὑπὸ τῆς Κοινότητος καὶ ἥτις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραλάβῃ ταύτην. 4. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει εὐνοϊκὴ ἔκθεσις τοῦ γεωλόγου τῆς Ὑπηρεσίας κ. Φραγκοπούλου, ὡς μόνη πλέον λύσις διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος εἶναι ἡ ἐκτέλεσις νέας γεωτρήσεως. 5. Ἡ γεώτρησις αὕτη θὰ ἐκτελεσθῇ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας κατόπιν προγραμματισμοῦ της ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας καὶ ἐφ’ ὅσον τακτοποιηθῇ ἡ Κοινότης οἰκονομικῶς, προκαταβάλλουσα τόσον τὴν δαπάνην τῆς γεωτρήσεως, ὡς καὶ τὴν ἀξίαν τῶν σωλήνων τελικῆς σωληνώσεως καὶ μέχρι βάθους τὸ ὁποῖον θὰ καθορίζεται ὑπὸ τῆς γεωλογικῆς ἐκθέσεως. 6. Εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας, ἡ Κοινότης ἐπιβαρύνεται μόνον μὲ τὴν δαπάνην γεωτρήσεως, ἥτις ἀνέρχεται εἰς 450 δραχμ. ἀνὰ μέτρον βάθους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Θ. ΜΑΡΙΝΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1403)11.3.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ τὸ ἔτος 1950 ἡ καθ’ ἡμᾶς Αʹ Περιφ. Δ)σις Ἐγγείων Βελτιώσεων (τέως ΥΠΕΜ) προκειμένου νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἀρδευτικοῦ ἔργου ἐπὶ ἐκτάσεως 12.000 στρεμμάτων περίπου εἰς τὴν περιοχὴν Σερβίων Κοζάνης ἀπεφάνθη δι’ ἡμῶν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων διὰ τὴν συγκατάθεσιν τούτου εἰς τὴν χρησιμοποίησιν μέρους τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς μελετηθησομένης περιοχῆς Σερβίων. β) Τὸ Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων, ἐν ὄψει τῶν προγραμματισθέντων καὶ ἐκτελουμένων ὑπ’ αὐτοῦ μεγάλων ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς πεδιάδος Θεσσαλονίκης ἐκτάσεως 1 ἑκατομμυρίου στρεμμάτων ὡς καὶ τῆς ἀπολύτου ἀνεπαρκείας τῶν διαθεσίμων ὑδάτων τῶν ποταμῶν Ἀλιάκμονος καὶ Ἀξιοῦ, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν τῆς πεδιάδος, ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὴ ἡ χρησιμοποίησις μέρους τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος δι’ ἀρδευτικὰ ἔργα ἔξω τῆς περιοχῆς τῶν ἐκτελουμένων ἤδη μεγάλων ἀρδευτικῶν ἔργων διὰ τὰ ὁποῖα διετέθησαν μέχρι τέλους 1959, δραχμαὶ 260 ἑκατομμύρια καὶ προβλέπεται ἀκόμη νὰ διατεθοῦν 963 ἑκατομμύρια ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐξ ὧν 100 ἑκατομμύρια δραχμαὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. γ) Τὰ ἀπόψεις τοῦ Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων πρὸς ἃς συνεφωνήσαμεν ἀπολύτως ἐκοινοποιήσαμεν πρὸς τὴν Αʹ περιφ. Δ)σιν Ἐγγείων Βελτιώσεων καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὥστε νὰ μὴ ἀναληφθῶσιν ὑποχρεώσεις αἵτινες δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, οὔτε καὶ συμφέρον, διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Οἰκονομίαν νὰ ἐκπληρωθοῦν κατὰ τὸ στάδιον τοῦτο τῆς ἐκτελέσεως τῶν μεγάλων ἀρδευτικῶν ἔργων. Διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον μέχρι τοῦδε, οὔτε μελέτη ἔχει ἐκπονηθῆ διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἔργον, οὔτε ἔχει συμπεριληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων τῶν Δημ. Ἐπενδύσεων. δ) Ἡ ἱκανοποίησις γενικώτερον τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν τῆς περιοχῆς Σερβίων ὡς καὶ τῶν ἄλλων περιοχῶν εὑρισκομένων ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ἐκ τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος θὰ εἶναι δυνατὴ ἀργότερον μετὰ τὴν κατασκευὴν κατὰ τὸ 2ον στάδιον τῶν προβλεπομένων φραγμάτων ἀποθηκεύσεως ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος ὁπότε θὰ ὑπάρχει ἐπάρκεια ἀρδευτικοῦ ὕδατος. ε) Παρέχομεν συμπληρωματικῶς τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἀνετέθη ἤδη εἰς ξένον οἶκον ἡ μελέτη τῆς ὅλης λεκάνης τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος μὲ σκοπὸν τὴν πλήρη καὶ ἐπωφελῆ χρησιμοποίησιν τοῦ ὑδατικοῦ δυναμικοῦ ταύτης καὶ ἑπομένως τὴν κάλυψιν τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν πέραν τῶν τῆς πεδιάδος Θεσσαλονίκης καὶ τῶν παρὰ τὸν Ἀλιάκμονα ἐκτάσεων (ὡς καὶ ἐν θέματι τοιαύτης) ὡς καὶ ἄλλων εὐρυτέρων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1453 ἀπὸ 16ης Μαρτίου ἐ.ἔ., ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Χριστογεώργου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4002)3197)11.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1. Δὲν προέκυψε περίπτωσις ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῆς Γεωργικῆς Ἑταιρείας Λεσινίου καθ’ ὅσον αὕτη ἐμπροθέσμως ἀποπεράτωσεν ἅπαντα τὰ τεχνικὰ ἔργα καὶ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀντλιοστασίου Κάτω Ζώνης, τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν ἐγκριθεισῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων μελετῶν. Τὰ ἔργα ταῦτα παρελήφθησαν τμηματικῶς παρ’ εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, συσταθείσης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, τὰ δὲ σχετικὰ πρωτόκολλα παραλαβῆς των μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Δημ. Ἔργων, ἐνεκρίθησαν θεωρηθέντα ὡς ὁριστικὰ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ 49391)23.11. 1957 Δ. 50220)11.11.1958, Δ. 41380)19.12.1959 ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. 2. Ἡ μὴ ἐγκατάστασις παρὰ τῆς ἀναδόχου τῶν ἀντλητικῶν συγκροτημάτων τοῦ ἀντλιοστασίου Κάτω Ζώνης ἡ προμήθεια τῶν ὁποίων συμβατικῶς ἐβάρυνε τὸ Δημόσιον, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον κύρωσιν τῆς συμβάσεως παρὰ τῆς Βουλῆς, καὶ τὴν ἐκ τούτου ἀδυναμίαν διαθέσεως τοῦ παρὰ τοῦ Δημοσίου τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς προμηθείας ταύτης. Ἐκτὸς τούτου καὶ ἡ ὑπηρεσία Ἐγγείων Βελτιώσεων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὁποίας ὑπήχθη ὁ Ὀργανισμὸς Λεσινίου βάσει τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ Ν. Δ. 3863)58 τοῦ κυρώσαντος τὴν σύμβασιν ἔκρινε ἀναγκαῖον διὰ τὴν πλήρη ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ ἀντλιοστασίου Κάτω Ζώνης, τὸν ἔλεγχον τῆς μελέτης περὶ τῶν ἀναγκαιούντων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων, τοῦ τύπου καὶ δυνάμεως αὐτῶν καὶ ἁρμοδίως ἔγκρισίν της μεθ’ ὧν καὶ θὰ προκηρυχθῇ διαγωνισμὸς διὰ τὴν προμήθειαν καὶ ἐγκατάστασιν αὐτῶν. 3. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία Ἐγγείων Βελτιώσεων ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν συσταθέντα ἤδη διὰ τοῦ ἀπὸ 11.11.1959 Ν. Δ. Ὀργανισμὸν Λεσινίου, προβαίνει εἰς ἁπάσας τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐκτέλεσιν τῶν ἀναγκαιούντων συμπληρωματικῶν ἔργων διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου ἐκθάμνωσιν καὶ ἀσφάλτωσιν τῶν γαιῶν Κάτω Ζώνης τοῦ κτήματος πρὸς πλήρη ἀξιοποίησιν αὐτῶν διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις τῆς ἀναδόχου ἐκ τῆς συμβάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὰ ὕπερθεν ὑμέτερα ἔγγραφα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραπέμψωμεν ὑμᾶς εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 197726) 14244)17.10.1959 ἡμέτερον ἔγγραφον ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 30824)1314)15.12.1960 ὅμοιόν μας, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Δ. Μεγλοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 156 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, καὶ Δ. Μεγλοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ὑπομνήματος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν Ὀρεινῆς Αἰγιαλείας διαβιβασθέντος ἡμῖν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7178)28.8.1959 ὑμετέρου, ἔχομεν ἀποστείλει ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 173414)10.9.1959 ἐγγράφου μας ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 135216)8.8.1959 ὁμοίου μας ἐν σχέσει μὲ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις περὶ σταφιδοκαλλιεργείας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Τὰ αὐτὰ ἰσχύουν καὶ διὰ σχετικὴν ἀναφορὰν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, ἐν σχέσει μὲ αἴτημα κατοίκων Κοινότητος Πιτίτσης, ὡς καὶ διὰ τὴν ἐπερώτησιν βουλευτῶν κ.κ. Σπηλιοπούλου κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 30824)1314 Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὸ θέμα τῶν σταφιδαμπέλων καὶ ἀμπέλων γενικῶς, λίαν συντόμως δὲ θέλει ἀνακοινώσει ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεις της διὰ τὴν περαιτέρω νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1252 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 37366)412)1.3.1960 ἔγγραφόν μας, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1238 καὶ 655 ἐ.ἔ. ἀναφορῶν τοῦ Δασαρχείου καὶ τῆς Δασικῆς Ἐπιθεωρήσεως Λαμίας. Καθ’ ἃ ἐκ τῶν ἀναφορῶν τούτων βεβαιοῦται, τὸ θέμα τῆς καυσοξυλεύσεως τῶν κατοίκων τῶν περὶ τὴν πόλιν τῆς Λαμίας χωρίων, ἔχει ρυθμισθῆ διὰ τῆς καθ’ ἧς ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, δασικῆς ἀστυνομικῆς διατάξεως, κατὰ τὸν ὀρθότερον καὶ σκοπιμώτερον τρόπον ἀπό τε τῆς ἀπόψεως τοῦ γενικωτέρου κοινωνικοῦ συμφέροντος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐνισχύσεως τῆς οἰκονομίας τῶν πτωχῶν περιοίκων τῶν δασῶν. Ἡ πλήρης ἐλευθερία, ἀσυδοσία καὶ ἄνευ οὐδενὸς μέτρου καυσοξυλεύσεως, ἐὰν ἤθελε συνεχισθῆ, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν τελείαν ἐξαφάνισιν τῶν ἤδη ὑπεραραιωθέντων καὶ σοβαρώτατα καταπεσόντων δασῶν τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΝ ΛΑΜΙΑΣ

Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑμετέρας σχετικῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διὰ ταύτης διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω τ’ ἀκόλουθα: 1. Πρόκειται περὶ τῶν θεσπισθέντων μέτρων καυσοξυλεύσεως δυνάμει τῆς ἐν ἀντιγράφῳ ὑποβαλλομένης ὑπ’ ἀριθ. 47)1959 ἡμετέρας ρυθμιστικῆς διατάξεως καυσοξυλεύσεως. 2. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ρυθμιστικῆς ταύτης διατάξεως θ’ ἀποτελέσῃ πρώτιστον σωτήριον μέτρον διὰ τὴν ἐκ τῶν χειμάρρων πλησσομένην Φθιώτιδα. 3. Ἤδη εἰς πλείστην περιοχὴν κάτοικοι συμφωνοῦντες εὐχαριστοῦσιν διὰ ληφθέντα μέτρα. Διαμαρτυρίαι περιορίζονται εἴς τινα χωρία καταστρέψαντα κυριολεκτικῶς ἐκ τῆς ἀλογίστου καυσοξυλεύσεως τὴν δασικὴν βλάστησιν καὶ εἰς ἃ μετ’ οὐ πολὺ θὰ ἀντιμετωπισθῇ συνεχιζομένης τῆς ἀλογίστου ἐμπορίας τῶν καυσοξύλων καὶ τὸ πρόβλημα τῆς προμηθείας τῶν διὰ τὰς ἀτομικὰς των ἀνάγκας ἀπαιτηθησομένων πέραν τῆς ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς τῆς δασικῆς βλαστήσεως.

Ἐν Λαμίᾳ τῇ 7 Μαρτίου 1960

Α. ΑΡΓΥΡΗΣ

ΔΑΣΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΛΑΜΙΑΣ

Ἀριθμὸς πρωτ. 665 Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος καὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Τ. Κωστῆ τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 47)1.12.59 ρυθμιστικῆς τῆς καυσοξυλεύσεως ἀστυν. Δ)ξεως ὁ Δασάρχης Λαμίας κατόπιν συμφώνου γνώμης καὶ ἡμῶν ἠθέλησε νὰ ἐπιβάλῃ κἄποιαν τάξιν εἰς τὴν καυσοξύλευσιν διὰ τὰς οἰκιακὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας του. Καθὼς εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν καὶ ἀσύδοτον εἰς πάντα χρόνον καὶ εἰς οἱονδήποτε δάσος καυσοξύλευσιν ὑπεραραιώθησαν κατέπεσαν εἰς παραγωγικότητα ἐκτεταμένα δάση καὶ ἐξηφανίσθησαν καθ’ ὁλοκληρίαν τὰ πλησιέστερα πρὸς τοὺς κατῳκημένους χώρους. Τοῦτο δὲ πρὸς μεγίστην καὶ ἀνεπανόρθωτον ζημίαν ὄχι μόνον τῶν κατοίκων τῆς ὀρεινῆς ὑπαίθρου ἀλλὰ τῶν εἰς τὰ χαμηλότερα σημεῖα ἐγκατεστημένων, οἱ ὁποῖοι βλέπουν εὐφορώτατα γεωργικὰ κτήματα εἰς μικρὰς κοιλάδας νὰ μεταβάλλωνται μὲ γοργὸν ρυθμὸν εἰς κώνους ἀποθέσεως φερτῶν ὑλικῶν χειμάρρων, Τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως πτωχῶν καὶ ἀπόρων κατοίκων χωρίων τινῶν τῆς περιφερείας εἰς τὴν ἐξοικονόμησιν τῶν πρὸς τὸ ζῆν ἀναγκαίων ἐκ τῆς πωλήσεως καυσοξύλων εἰς γειτονικὰ χωρία ἀπησχόλησε καὶ ἡμᾶς κατόπιν δὲ συνεννοήσεως μὲ τὸν κ. Δασάρχην Λαμίας θέλει ἐπιτραπῆ κατὰ μίαν ἡμέραν ἢ δύο, ὅπου ἐπιτρέπει ἡ δυναμικότης τοῦ δάσους, κάθε ἑβδομάδα ἡ ὑλοτομία καὶ μεταφορὰ πρὸς πώλησιν καυσοξύλων ἐκτὸς τῆς περιφερείας τῶν χωρίων, κατὰ τὰς ἡμέρας δὲ αὐτὰς θὰ προσπαθήσωμεν ἡ ὑλοτομία αὕτη νὰ γίνεται εἰς ὡρισμένας θέσεις καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν Δασικῶν ὀργάνων διὰ νὰ εἶναι ὀλιγώτερον ἐπιζημία. Ἐν Λαμίᾳ τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δασῶν Λαμίας

ΚΩΝ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1357 ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Δ. Κελτεμλίδη κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν ὁδοῦ καὶ διαπλάτυνσιν γεφύρας Κοιν. Ἐλεούσης–Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὰ ὡς ἄνω ἔργα τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων πρὸς ὃ διεβιβάσθη ὑφ’ ἡμῶν ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3761)16. 3.60 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 1404)12.3.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως κατάστασιν ἐμφαίνουσαν τὴν κατὰ περιφέρειαν διακινηθεῖσαν ποσότητα γεωμήλων τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως, μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3943)59 «περὶ ρυθμίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας γεωμήλων». Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἐκ τῆς ἀνωτέρω διακινηθείσης μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, ποσότητος γεωμήλων, ποσότης 20.000 τόννων διεκινήθη διὰ τῶν ἐμπόρων εἰς τὸ ἐσωτερικόν, συνολικὴ δὲ ποσότης 13.687 τόννων ἐξήχθη εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

ΕΝΙΑΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΣ ΓΕΩΜΗΛΩΝ 1959

ΠΙΝΑΞ

Παραληφθείσης ποσότητος Γεωμήλων κατ’ Ἕνωσιν

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη καὶ Δ. Παινέζη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1227 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη καὶ Θ. Παινέζη σχετικῶς μὲ ἀνεγειρομένην Ν. Κεντρικὴν Λαχαναγορὰν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1227 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη καὶ Δ. Παινέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ὅτι ἡ Νέα Κεντρικὴ Λαχαναγορὰ Ἀθηνῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἀνεγέρσεώς της καὶ τόσον ἡμεῖς ὅσον καὶ τὸ συσταθὲν διὰ τοῦτο προσωρινὸν Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Λαχαναγορᾶς ἐπιμελούμεθα σήμερον τοῦ ἔργου τῆς κατασκευῆς αὐτῆς ἥτις κατὰ προβλέψεις θὰ ἀποπερατωθῇ κατὰ τὸ τέλος 1961. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει καθορισθῆ ἀκόμη ποῖος θὰ εἶναι ὁ φορεὺς ἢ οἱ φορεῖς τοῦ ἔργου τούτου ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀντιμετώπισις τοιούτων θεμάτων τῶν παλαιῶν ἀγορῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη καὶ Χ. Μπούσιου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη καὶ Χ. Μπούσιου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἔκδοσιν τῶν τίτλων κυριότητος τοῦ οἰκοπέδου τῆς κληρούχου Πολυξένης Συμεὼν Συμεωνίδου τοῦ συνοικισμοῦ Γλαύκης Λαρίσης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἐγένετο εἰσέτι ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ παροχὴ στοιχείων πρὸς ἔκδοσιν τῶν τίτλων κυριότητος. Ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τοῦ συνοικισμοῦ τούτου θὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐργασιῶν τῆς ἐφετεινῆς περιόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη καὶ Δ. Παινέζη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2550)1965)19.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρόκειται νὰ καταρτισθῇ παρὰ Γερμανικοῦ Τεχνικοῦ οἴκου μελέτη ἱδρύσεως κοινῶν σφαγείων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Ἡ ἐκλογὴ τοῦ χώρου ἔνθα θ’ ἀναγερθῶσι τὰ ὡς ἄνω σφαγεῖα ἔχει ἀνατεθῆ εἰς συσταθεῖσαν πρὸς τοῦτο ἐπιτροπήν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ θὰ ἐπιλέξῃ τὸν πλέον κατάλληλον χῶρον πληροῦντα πάντας τοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουσιν ἀπαραίτητοι διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπα καὶ Μ. Κανιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3503)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1375 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπα καὶ Μ. Κανιάρη, περὶ παρατηρουμένης ἐλλείψεως ζωοτροφῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα ΑΤΕ τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας προωθήθησαν αἱ ἀναγκαιοῦσαι ποσότητες ζωοτροφῶν, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πέραν τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Κράτους διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα καὶ οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ κτηνοτρόφοι θὰ πρέπει νὰ μεριμνοῦν, ὅπως ἔχουν ὑπὸ τὴν κατοχήν των μικρὸν ἀπόθεμα ζωοτροφῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ κάλυψιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν τῶν ζώων των. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὠργανώσαμεν κατὰ ἐξαιρετικὸν τρόπον τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν διαφόρων περιφερειῶν μὲ τὰς ἀπαιτουμένας ζωοτροφάς, ὥστε νὰ καλύπτωνται πλήρως αἱ ἀνάγκαι τῆς κτηνοτροφίας εἰς ζωοτροφάς. Ἡ διάθεσις τῶν τροφῶν αὐτῶν γίνεται μὲ μεγάλας διευκολύνσεις μέσῳ τῆς ΑΤΕ, πρὸς μέγα ὄφελος τῆς κτηνοτροφίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1279) 27,1.1960, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1060 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Τὸ περιοδικὸν DINER'S CLUB MAGAZINE ἐκδίδεται ὑπὸ τῆς ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις τῆς Ἀμερικῆς Ἐπιχειρήσεως DINER'S CLUB, ἥτις ἐφοδιάζει τὰ μέλη της μὲ εἰδικὰς πιστωτικὰς ἐπιστολὰς (CREDIT CARDS), αἵτινες χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τῶν κατόχων των ἀντὶ χρήματος, μόνον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις (καταστήματα, ξενοδοχεῖα, ἑστιατόρια κλπ.) μεθ’ ὧν εἶναι συνδεδεμένη ἡ Κεντρικὴ Ὀργάνωσις. 2. Ἐν Ἑλλάδι μόλις πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἤρχισε νὰ λειτουργῇ Πρακτορεῖον τοῦ DINER'S CLUB, ἐλάχισται δὲ ἐπιχειρήσεις εἶχον συμβληθῆ μετ’ αὐτοῦ μέχρι τοῦ Ἰουλίου π.ἔ. Ἐκ τούτου καὶ ὁ Ἀμερικανὸς φίλος τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ ἄλλην ἀπάντησιν. 3. Σήμερον πλεῖσται ἐπιχειρήσεις τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν ἔχουν συμβληθῆ καὶ τοποθετήσει εἰδικὰ σήματα, δι’ ὧν εἰδοποιοῦνται οἱ ξένοι, ὅτι γίνονται δεκταὶ GRE-DIT CARDS τοῦ DINER'S CLUB καὶ τῆς AMERI-CAN EXPRESS. 4. Ὅσον ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν ἐνημέρωσιν τῶν Τουριστικῶν Γραφείων τῆς ἀλλοδαπῆς, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀποστέλλονται κατ’ εὐθεῖαν εἰς 7.000 περίπου ξένα Τουριστικὰ Γραφεῖα καὶ Ὀργανώσεις διαφημιστικὸν καὶ πληροφοριακὸν ὑλικόν, ὥστε ταῦτα νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν οἱανδήποτε πληροφορίαν τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος ἐν Ἑλλάδι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 2004) 9.2.1960 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1153 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου κλπ. περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἐσφαλμένως γίνεται ἐν τῇ ἐρωτήσει λόγος περὶ διαγραφῆς ἐκ τοῦ προγράμματος 1960 τοῦ ΕΟΤ τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Σίφνῳ καθ’ ὅσον τοῦτο δὲν συμπεριελήφθη οὐδόλως εἰς τὸ ἐν λόγῳ πρόγραμμα εἰς ὃ ἐνετάχθησαν κατὰ κύριον λόγον ἔργα μείζονος σπουδαιότητος ἀποβλέποντα εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ζωτικῆς σημασίας τουριστικῶν περιοχῶν τῆς χώρας. Ἡ ἔνταξις τοῦ ἐν λόγῳ ξενοδοχείου θὰ γίνῃ εἰς προσεχὲς ἐτήσιον πρόγραμμα καὶ ὡς ἐλπίζεται συντόμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπούσιου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1739) 5.2.1960 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1116 ἐρώτησις πρὸς ὑμᾶς τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπούσιου κλπ., περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα τουριστικῶν ἔργων τοῦ ΕΟΤ προετάχθησαν αἱ πλέον σημαίνουσαι τουριστικαὶ περιοχαὶ τῆς χώρας κατ’ αὐστηρὰν κρίσιν ἐρειδομένην εἰς δεδομένα στατιστικὰ στοιχεῖα περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς προτιμήσεως τῶν ξένων περιηγητῶν. Ἡ δυνατότης τῆς μελλοντικῆς ἐπεκτάσεως τῆς δραστηριότητος τοῦ ΕΟΤ εἰς ἑτέρας περιοχὰς ἥσσονος ἀπὸ τῆς ὡς ἄνω ἀπόψεως σπουδαιότητος θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν σπουδαιοτέρων τουριστικῶν περιοχῶν ἥτις καὶ συγκεντρώνει ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅλην τὴν προσπάθειαν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1543)2.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα ἀφορῶσα εἰς τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων–Ἀμφιλοχίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ θιγομένου θέματος ἁρμοδιότης ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ σύνολον τῆς ὁδικῆς ἀρτηρίας Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων–Ἀντιρρίου ἐν ὄψει λειτουργίας τοῦ Πορθμείου Ἑλλάδος Ἰταλίας, ἐνέχει ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς ἐδόθησαν ἁρμοδίως αἱ δέουσαι ἐντολαὶ τοῦ κ. Προέδρου Κυβερνήσεως διὰ τὸν ἐμπρόθεσμον τερματισμὸν τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν, καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας, αἱ συνεχιζόμεναι ἐπισκευαὶ θέλουσι περατωθῆ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἐντὸς τοῦ θέρους. Συνεπῶς τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1991) 9.2.1960 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1140 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη κλπ., περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐκτελούμενα ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Κοινότητος Σταυροῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης ἐξωραϊστικὰ ἔργα ὀφείλονται εἰς πρωτοβουλίαν τῆς ὁμωνύμου Κοινοτικῆς ἀρχῆς, τοῦ ΕΟΤ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχοντος εἰς τὰ ἔργα ταῦτα. Συνεπῶς καὶ τὰ περὶ περιορισμοῦ τῆς ὑπὸ ἐξωραϊσμὸν ἐκτάσεως πρὸς ἐγκατάστασιν ἐν αὐτῇ ἀστέγων τῆς περιοχῆς ἐκφεύγουν τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 2110) 11.2.1960 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1179 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου κλπ., περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ γενομένη εἰς τὸν ΕΟΤ πρότασις περὶ ὑδρεύσεως τοῦ ξενοδοχείου Μυκόνου ἐκ τοῦ φρέατος «Ἀργύραινα» ἀπεκλείσθη ὑπ’ αὐτοῦ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της, προτιμηθείσης τῆς παροχετεύσεως τῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς «Ἀναβολούσης», τῆς περὶ ταύτης μελέτης περατουμένης ὅσον οὔπω. Συνεπῶς ἡ περὶ τοῦ ἀντιθέτου πληροφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν εἶναι ἀνακριβής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Ζαΐμη, Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Δεσποτοπούλου. Ἐπὶ 3336)2666)8.3.60 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι: 1. Ἡ λῆψις τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Ν. Δ)τος 3285)55 δι’ οὗ θεσπίζεται ὁ ὑπολογισμὸς κατὰ τὰ ⅔ τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ὑπηγορεύθη ἐκ τῆς ἀνάγκης προστασίας τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπὸ ξένας σημαίας Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας πλοίων ηὐξάνετο ἁλματωδῶς καὶ καθίστατο προβληματικὴ ἡ ἐπάνδρωσις διὰ προσοντούχων ναυτικῶν τῶν ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοίων λόγῳ προτιμήσεως τῶν ναυτικῶν μας, συντελούσης καὶ τῆς κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἐντατικῆς κινήσεως τῆς Ναυτιλίας, τῶν πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ἅτινα κατέβαλον ηὐξημένας ἀποδοχάς. 2. Παραλλήλως, διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ 3539)56 κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς ἀνωτέρω μνημονευομένης διατάξεως, ἐλήφθη καὶ τὸ μέτρον ὑπολογισμοῦ εἰς τὸ ἀκέραιον τῆς παρ’ Ἑλλήνων ναυτικῶν διανυομένης θαλασσίας ὑπηρεσίας ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, ὧν τὰ πληρώματα ἤθελον συλλογικῶς ἀσφαλισθῆ παρὰ τῶν πλοιοκτητῶν των παρὰ τῷ Ν.Α.Τ. καὶ τοῖς λοιποῖς Ταμείοις καὶ τοῦτο ἐπὶ σκοπῷ, ὅπως διευκολυνθῇ καὶ ἐπιταχυνθῇ ἡ παρὰ τῶν Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν κοινωνικὴ ἀσφάλισις, τῶν εἰς τὰ πλοῖα των ἐργαζομένων Ἑλλήνων ναυτικῶν, εἰς τὰ δι’ αὐτοὺς παλαιόθεν λειτουργοῦντα ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα. 3. Κατὰ συνέπειαν, τὰ ληφθέντα ὡς ἀνωτέρω, δύο νομοθετικὰ μέτρα ἀπέβλεπον, τὸ μὲν εἰς τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων ἀπὸ ἀπόψεως εὐχεροῦς ἐπανδρώσεως αὐτῶν διὰ καταλλήλων ναυτικῶν, τὸ δὲ εἰς τὴν ὑποβοήθησιν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα, τῶν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας, ὑπηρετούντων Ἑλλήνων ναυτικῶν. 4. Δεδομένου νῦν, ὅτι διὰ τῶν ληφθέντων κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας μεγάλος ἀριθμὸς πλοίων Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας ὑπὸ ξένην σημαίαν, ὕψωσε τὴν Ἐθνικὴν σημαίαν, τὰ πλεῖστα δὲ ἐκ τῶν ἀπομενόντων ὑπὸ ξένην σημαίαν Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας πλοῖα ἔχουσιν ἀσφαλίσει τὰ πληρώματά των, μετὰ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, μικρὸς μόνον ἀριθμὸς παραμένει ἐκτὸς τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς Ὑπηρεσίας τῶν ἐπὶ τῶν πλοίων τούτων ὑπηρετούντων ναυτικῶν εἰς τὰ ⅔ εἶναι ἄνευ ἀξίας. 5. Διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς τοῦτον ὑπεβάλαμεν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου δι’ οὗ προβλέπεται ἡ κατάργησις τῆς διατάξεως τοῦ νόμου 3285)1955 καὶ ἐξασφαλίζεται οὕτω ὁ ὑπολογισμὸς τῆς ὑπηρεσίας τῶν ναυτικῶν εἰς τὸ ἀκέραιον εἴτε οὗτοι ὑπηρετοῦσιν ἐπὶ Ἑλληνικῶν πλοίων εἴτε ὑπηρετοῦσιν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν ἠσφαλισμένων ἢ μὴ εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία ἔχουσα τὴν γνώμην, ὅτι ἡ κατηγορία τῶν παρὰ τοῦ Ν.Α.Τ. συνταξιοδοτουμένων νῦν φυματικῶν ναυτικῶν δέον νὰ δικαιωθῇ τῆς αὐτῆς ἐπιστροφῆς εἰσφορῶν, τόσον παρὰ τοῦ Τ.Π.Α.Ε.Ν. ὅσον καὶ τοῦ Τ.Π.Κ.Π.Ε.Ν. ὡς καὶ οἱ λοιποὶ συνταξιοῦχοι τοῦ Ν.Α.Τ. ἀπηύθυνε σχετικὸν ἐρώτημα εἰς τὸ Ν.Σ.Κ., ὅπερ υἱοθετῆσαν τὰς ἀπόψεις ἡμῶν, ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τῶν αἰτούντων. Κατ’ ἀκολουθίαν τὸ ὅλον θέμα ἐλύθη διοικητικῶς καὶ δὲν παρίσταται ἀνάγκη νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1312 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν τὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Δημοσίων Σχολῶν Πλοιάρχων Ε.Ν. ἵνα προσέλθουν εἰς ἐξετάσεις πρὸς ἀπόκτησιν τοῦ διπλώματος Πλοιάρχου Γʹ τάξεως, ὑποχρεοῦνται εἰς διετῆ θαλασσίαν ὑπηρεσίαν μετὰ τὴν ἐκ τῆς Σχολῆς ἀποφοίτησίν των, ἐνῷ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Ναυτικῶν Γυμνασίων ἵνα προσέλθουν εἰς τὰς αὐτὰς ἐξετάσεις ὑποχρεοῦνται εἰς τριετῆ θαλασσίαν ὑπηρεσίαν μετὰ τὴν ἐκ τοῦ Γυμνασίου ἀποφοίτησίν των. Ἐξ ἄλλου ὅμως οἱ μὲν τῶν Δημοσίων Σχολῶν Πλοιάρχων κατέχοντες ἤδη ἀπολυτήριον Γυμνασίου (ἢ τοὐλάχιστον ἐνδεικτικὸν τῆς προτελευταίας τάξεως αὐτοῦ) διανύουν εἰς τὰς Σχολὰς διετῆ εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν περιλαμβάνουσαν 42 ὥρας ἑβδομαδιαίως διδασκαλίας ἐπὶ καθαρῶς ναυτικῶν μαθημάτων καὶ δύο θερινοὺς ἐκπαιδευτικοὺς πλόας, ἐνῷ οἱ τῶν Ναυτικῶν Γυμνασίων διεξέρχονται ἁπλῶς εἰς τὰς τρεῖς τελευταίας Γυμνασιακὰς τάξεις, ὁμοῦ μετὰ πάντων τῶν λοιπῶν ἐγκυκλίων μαθημάτων, στοιχειώδη ναυτικὰ μαθήματα καθ’ ὥρας διδασκαλίας 6–7 ἑβδομαδιαίως. 3. Ἡ ἐντεῦθεν προκύπτουσα διαφορὰ τῆς ναυτικῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι τοσούτῳ προφανὴς ὥστε νὰ παρέλκῃ ἡ λεπτομερεστέρα ἀνάπτυξις τοῦ θέματος. Ἀρκεῖ μόνον νὰ λεχθῇ, ὅτι ὁ μὲν μαθητὴς τῶν Σχολῶν Πλοιάρχων ἐκπαιδεύεται εἰδικῶς ἐπὶ διετίαν διὰ νὰ γίνῃ πλοίαρχος ἐνῷ ὁ μαθητὴς τοῦ Ν. Γυμνασίου, ἁπλῶς κατατοπίζεται ἐπὶ στοιχειωδῶν γνώσεων διὰ μίαν ἐνδεχομένην ναυτικὴν σταδιοδρομίαν. 4. Σημειωτέον, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς συνολικοῦ χρόνου προπαρασκευῆς διὰ τὸ ἐπάγγελμα (δίπλωμα Πλοιάρχου Γʹ τάξεως) μαθητὴς τῶν Ναυτικῶν Γυμνασίων οὐδόλως μειονεκτεῖ τοῦ τῶν Δημοσίων Σχολῶν Πλοιάρχων. Πράγματι, ἐὰν λάβωμεν δύο μαθητὰς τῆς 7ης τάξεως τοῦ Γυμνασίου, ὁ εἰσερχόμενος εἰς τὴν Δημοσίαν Σχολὴν θὰ διανύσῃ 4 ἔτη πρὶν φθάσῃ πρὸ τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὸ δίπλωμα Πλοιάρχου Γʹ τάξεως ἤτοι 2 ἔτη εἰς τὴν Σχολὴν καὶ 2 εἰς θαλασσίαν ὑπηρεσίαν ἐπὶ ἐμπορικῶν πλοίων. Ἀλλὰ καὶ ὁ παραμένων ἵνα ἀποφοιτήσῃ τοῦ Ναυτικοῦ Γυμνασίου, 4 ἔτη θὰ χρειασθῇ διὰ νὰ φθάσῃ πρὸ τῶν αὐτῶν ἐξετάσεων, ἤτοι 1 ἔτος διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ Ν. Γυμνάσιον καὶ 3 ἔτη διὰ θαλασσίαν ὑπηρεσίαν. 5. Ἐὰν πραγματοποιηθῇ ὁ ζητούμενος περιορισμὸς τῶν ἐτῶν θαλασσίας ὑπηρεσίας τῶν ἀποφοίτων τῶν Ν. Γυμνασίων εἰς 2 ἔτη, τότε προφανῶς ὁ ἀπόφοιτος τῶν Δημοσίων Σχολῶν Πλοιάρχων θὰ μειονεκτῇ οὐσιωδῶς εἰς πλεονεκτήματα ἐκ τῆς σπουδῆς του. Ἡ δὲ μειονεκτικότης αὕτη ἐγκλείει τὸν κίνδυνον τῆς ἐξαφανίσεως τῶν Δημοσίων Σχολῶν, διότι εἶναι προφανές, ὅτι οὐδεὶς θ’ ἀκολουθῇ τὴν ὁδὸν τῆς εἰδικῆς εἰς τὰς Σχολὰς ἐκπαιδεύσεως (δι’ ἣν εἰρήσθω θὰ καταβάλῃ σημαντικὴν δαπάνην) ἀφοῦ θὰ δύναται διὰ τῆς διελεύσεώς του ἐκ τοῦ Ν. Γυμνασίου νὰ ἐξασφαλίζῃ μεγαλύτερα πλεονεκτήματα. 6. Ἐν συμπεράσματι φρονοῦμεν ἀδιστάκτως, ὅτι καλῶς ἐμελετήθησαν καὶ ἐτέθησαν ἐξ ἀρχῆς τὰ τῶν Ναυτ. Γυμνασίων. Οἱ εἰδικοὶ λόγοι τῆς δημιουργίας των καὶ ἡ ἐκ τῆς λειτουργίας των πεῖρα οὐδεμίαν δικαιολογοῦν σήμερον μεταβολήν. Πειραιεὺς 12 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ὑμέτερον 3498)2836)11.3.1960 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 8.3.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1959 διατεθεῖσα συνολικὴ δαπάνη διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἐν λόγῳ Παραρτήματος ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμ. 256.507,90 ἐξ ὧν 181.479,60 διὰ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδὲν ὑφίσταται ἐν προκειμένῳ θέμα. Ἀθῆναι 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 781 Διεκπ. 616)18.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ Βιομηχανίας, καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Ρήγα, περὶ τῆς ἐξαχθείσης ποσότητος διπύρου μαγνησίας ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας MAGNOMIN τῆς τιμῆς πωλήσεως κατὰ τόννον ταύτης κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας διὰ τὴν θεώρησιν τιμολογίων ἐξαγωγῆς μεταλλευμάτων Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου τιμολογίων Ἐξαγωγῆς Ἀθηνῶν ἔχουν θεωρηθῆ τιμολόγια ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1958 μέχρι Φεβρουαρίου 1959, ἐπ’ ὀνόματι τῆς MAGNOMIN δι’ ἐξαγωγὰς διπύρου μαγνησίας διὰ ποσότητα 34.500 περίπου ἀγγλικῶν τόννων μὲ τιμὴν κατὰ τόννον δολ. 55 ΦΟΜΠ Θεσσαλονίκης, βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος. Ὡς πρὸς τὴν ζητουμένην ὑπὸ τῆς MAGNOMIN ἀναθεώρησιν τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω κατὰ τόννον τιμῆς, γνωρίζομεν ἡμῖν, ὅτι τὸ θέμα εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου τιμολογίων Ἐξαγωγῆς Ἀθηνῶν πρὸς ἐξέτασιν. Ἀθῆναι 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2768)25.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1259 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἡ ἀναφερόμενη εἰς τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν ἑλληνικῶν μεταλλευμάτων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καταβάλλονται συνεχῶς προσπάθειαι ἀπορροφήσεως αὐτῶν ὑπὸ τῶν ξένων ἀγορῶν, παρ’ ὅλας τὰς συναντωμένας δυσχερείας προσαρμογῆς τῶν τιμῶν αὐτῶν πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, αἵτινες ὑφίστανται κάμψιν. Ἀθῆναι 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου, ὑπ’ ἀριθ. 1047 ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τοὺς ἐπιβληθέντας κατὰ καιροὺς περιορισμοὺς εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν καὶ εἰδικώτερον τῆς περιφερείας Ἀγρινίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1170)26.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἔτος λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν συνθηκῶν τῆς Διεθνοῦς καὶ Ἐσωτερικῆς Καπναγορᾶς, τῶν δυνατοτήτων ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν καπνῶν καὶ καταναλώσεως ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς παραγομένας ἐν τῇ χώρᾳ ποικιλίας καὶ ποιότητας καπνῶν καὶ τὰ ὑφιστάμενα ἀποθέματα ἑκάστης τούτων ρυθμίζεται διὰ πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἡ καπνοκαλλιέργεια τοῦ ἑπομένου ἔτους, πρὸς προστασίαν τοῦ Ἐθνικοῦ προϊόντος τοῦ καπνοῦ καὶ τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν καλλιέργειαν αὐτοῦ παραγωγῶν. Κατὰ συνέπειαν δέν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄρσις τῶν ἐπιβληθέντων πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν, περιορισμῶν εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν, κατὰ μείζονα δὲ λόγον εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Ἀγρινίου ἔνθα καλλιεργοῦνται καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως (τσεμπέλια) τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ εἶναι ἀνωτέρα τῆς ζητήσεως αὐτῶν. Ἀθῆναι 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου, ὑπ’ ἀριθ. 1323 ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐπεξεργασίας τῶν ἀποθηκευμένων ἐν Ἀγρινίῳ κρατικῶν καπνῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3199)5.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπεξεργασία τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν θὰ ἀρχίσῃ εὐθὺς ὡς αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι ἐπιτρέψωσι ταύτην ἄνευ κινδύνων διὰ τὴν μετέπειτα συντήρησιν τῶν καπνῶν. Ἀθῆναι 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Η. Σκυλλάκου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν κατατεθεισῶν ὑμῖν ἀναφορῶν 1) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3080)764)7.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, 2) τῶν βουλευτῶν Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3079)763)7.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, 3) τῶν προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Συν)σμοῦ Φιλίππων Ν. Καβάλας, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, διαβιβασθείσης δὲ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2766) 729)7.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, 4) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3311)893)14.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου ὡς καὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1405 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3762)16.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρακολουθοῦσα μετὰ προσοχῆς τὴν ἐξέλιξιν τῆς καπναγορᾶς τὴν διαμορφωθεῖσαν ἰδίως κατόπιν τῆς προσφάτου Νομισματικῆς ὑποτιμήσεως ἐν Τουρκίᾳ, ἀπεφάσισε τὴν λῆψιν τῶν ἀκολούθων μέτρων διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ εἰς ἱκανοποιητικὰς διὰ τοὺς παραγωγοὺς τιμὰς ἀπορρόφησιν τῶν χωρικῶν καπνῶν. α) Ἀπαγόρευσιν τῆς ἀγοραπωλησίας ἐπὶ καπνῶν ἀξίας κατωτέρας τῶν 8 δραχμῶν κατὰ χιλ)μον καὶ ἐξαγορὰν τῶν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς καπναγορᾶς ἐκ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος κατωτέρων καπνῶν. β) Καθολικὴν παρέμβασιν τοῦ ἀνωτέρου Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν ἀγορὰν ἐξαγωγίμων χωρικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959, βάσει τῶν ἐξαγωγικῶν τιμῶν FOB τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1958, πλὴν τῶν παραγομένων καὶ εἰς Τουρκίαν ποικιλιῶν, Σαμψοῦντος, Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ Μυρωδάτων Σμύρνης, διὰ τὰς ὁποίας αἱ ἐν λόγῳ τιμαὶ μειοῦνται κατὰ 5%. Ἡ ὡς ἄνω μείωσις τῆς τιμῆς κατέστη ἐπιβεβλημένη πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ὁμοειδῶν ποικιλιῶν καπνοῦ Τουρκίας. 3. Εἰδικώτερον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν κλασσικῶν καπνῶν ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις ποσοῦ δραχμ. 335.000.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν 5ετοῦς προγράμματος, ἀποβλέποντος εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς οἰκονομίας τῶν παραγωγῶν πρὸς ἀπόκτησιν σταθεροῦ εἰσοδήματος ἐξ ἄλλων πηγῶν. Διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι προστατεύονται πλήρως οἱ καπνοπαραγωγοί, ἀλλὰ καὶ τὸ γενικώτερον καπνικὸν συμφέρον τῆς Χώρας. Ἀθῆναι 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1242 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις ἀναλαμβάνουν τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. β) Διὰ τὸν προγραμματισμὸν τῆς ὁδοῦ Κεφαλλήνου Καλογερέσι–Σελλᾶ–Λαντζουνάτου Ξηροκασίου–Τρικόρφου δὲν τυγχάνει ἁρμόδιον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον καθ’ ὅσον διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἔργων ὁδοποιΐας διετάχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως αἱ Νομαρχίαι ὅπως ὑποβάλωσι σχετικὰς προτάσεις. γ) Ἡ ἐκτελεσθεῖσα ἀναγνώρισις τῆς ὑπ’ ὄψιν περιοχῆς ὑπὸ Ἀξ)κοῦ τῆς 5ης ΜΟΜΑ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν συλλογὴν στοιχείων τὰ ὁποῖα τυγχάνουν ἀπαραίτητα διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐζητοῦντο πληροφορίαι ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἀναλήψεως τῆς ἐργασίας ὑπὸ τῆς Σ.Υ.

Κ.Ε.Α.

δ) Ἡ νομαρχία Μεσσηνίας ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δ. Ἔργων, περιέλαβεν εἰς τὰς προτάσεις της τὸ μὲν τμῆμα ΜΕΛΙΓΑΛΑ–ΖΕΡΜΠΙΣΙΟΝ ὑπ’ ἀριθ. προτεραιότητος 25, τὸ δὲ τοιοῦτον ΣΕΛΛΑ–ΤΡΙΚΟΡΦΟΝ ὑπ’ ἀριθ. προτεραιότητος 8. Διὰ τὸ τμῆμα τέλος ΖΕΡΜΠΙΣΙΟΝ–ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ– ΚΑΛΟΓΕΡΕΣΙ–ΛΑΝΤΖΟΥΝΑΤΟ δὲν ὑφίσταται πρότασις τῆς Νομαρχίας, διότι τυγχάνει Κοινοτικὴ ὁδὸς καὶ ἁρμοδία διὰ τὸν προγραμματισμὸν τυγχάνει ἡ ἰδία Νομαρχία διὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἀθῆναι 10 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1348 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εἰς τὰς ἀρχὰς ἑκάστου ἔτους ἐκδίδει προκήρυξιν, δι’ ἧς καλοῦνται οἱ στρατεύσιμοι ὅπως προσέλθωσιν ἐντὸς ὡρισμένων προθεσμιῶν εἰς τὰ ΣΕΟ πρὸς ἐξέτασιν καὶ δι’ ἧς καθορίζονται ὡσαύτως τὰ Κέντρα ἐξετάσεως δρομολόγια καὶ αἱ λοιπαὶ σχετικαὶ λεπτομέρειαι. β) Κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν Κέντρων ἐξετάσεως τῶν στρατευσίμων δι’ ἐπιλογὴν, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οἱ στρατεύσιμοι νὰ ὑποβάλωνται εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέρας δαπάνας καὶ ἐλαχίστας ταλαιπωρίας κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιλογῆς των. 2. Ἡ ἐξέτασις τῶν στρατευσίμων ἰδίᾳ ἀπὸ ὑγειονομικῆς πλευρᾶς νὰ εἶναι κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρης. 3. Αἱ καθοριζόμεναι ὡς ἕδραι τῶν ΣΕΟ πόλεις νὰ παρέχωσιν ἀφ’ ἑνὸς κατάλληλα κτίρια, Δημοτικὰ ἢ Κοινοτικά, ἀπαραίτητα διὰ τὰς ἐργασίας τῶν ΣΕΟ καὶ δοκιμασίας τῶν στρατευσίμων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐξυπηρετῶσι στοιχειωδῶς τὰς ἀνάγκας τῶν στρατευσίμων κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιλογῆς των. γ) Ἡ Νομαρχία Μεσσηνίας πρὸς ἣν ἀπετάθημεν διὰ νὰ μᾶς γνωρίσῃ ποῖαι ἐκ τῶν πόλεων τοῦ Νομοῦ διαθέτουσι Δημοτικὰ ἢ Κοινοτικὰ κτίρια, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργασιῶν τῶν ΣΕΟ ἀνέφερεν, ὅτι ἡ πόλις Μελιγαλᾶ δὲν διαθέτει τοιαῦτα κτίρια. δ) Πλέον τῶν ἀνωτέρω ἡ πόλις Μελιγαλᾶ δὲν καθωρίσθη ὡς ἕδρα ΣΕΟ λόγῳ τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ τῶν στρατευσίμων, οὓς διαθέτουσιν αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι Κοινότητες. Ἀθῆναι 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1254 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀναφερομένης περιπτώσεως μὴ ὑπαγωγῆς εἰς Ν. 362 Ἀξι)κοῦ παθόντος ἐν ὑπηρεσίᾳ, δέον ὅπως ἀναφερθῶσιν ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ συγκεκριμένα στοιχεῖα καθ’ ὅσον ἑκάστη τῶν περιπτώσεων τούτων τυγχάνει ἰδιότυπος. Ἀθῆναι 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2624)2041)22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καβάλας βουστασίου Κ. Κωνσταντέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὴν ὑπ’ ἀριθ. Δ.Υ.Α. 2459)2.5.59 ἀπόφασιν ἡμῶν περὶ ἀπομακρύνσεως, προσέβαλεν ὁ εἰρημένος Κ. Κωνσταντέλος, εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅπερ καὶ ἀπέρριψε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 105)52 ἀποφάσεώς του. Κατόπιν τούτου ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Ὑγ. Κέντρον Ἀττικῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20988)902)22.1.60 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Ὑποδ)σιν Χωρ)κῆς Αἰγάλεω, ζητεῖ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐν λόγῳ βουστασίου ὡς ἁρμοδίαν διὰ τὴν ἐνέργειαν ταύτην. Ἀθῆναι 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ οἰκοπεδικὸν χῶρον τοῦ Συν)σμοῦ Καλογρέζης, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος χῶρος ἀποτελεῖ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 68 οἰκοπεδικὸν τετράγωνον τοῦ προαναφερθέντος Συν)σμοῦ, ἐμβαδοῦ 1421 Μ2, κτηματογραφημένον ἀπὸ τοῦ 1933 καὶ διηρημένον εἰς ὀκτὼ οἰκόπεδα ἅτινα ἐσχάτως ἐπληρώθησαν εἰς ἰσαρίθμους προσφυγικὰς οἰκογενείας δικαιούχους συμφώνως τῷ νόμῳ. Μετὰ τὴν κλήρωσιν καὶ ὁροθέτησιν τῶν οἰκοπέδων, ὁ Δῆμος Ν. Ἰωνίας ὑπέβαλε πρότασιν περὶ μετατροπῆς τοῦ τετραγώνου τούτου εἰς πλατεῖαν ἥτις ἐξετάζεται παρ’ ἡμῶν. Ἀθῆναι 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3200)5.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1324 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανάρη, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Σωτηρίου, περὶ ἱδρύσεως Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου εἰς τὴν Κοινότητα Παναγίας Θηβῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ εἰρημένη Κοινότης περιελήφθη μεταξὺ τῶν ὑπὸ προγραμματισμὸν νέων ἰατρείων. Ἀθῆναι 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2901)27.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1304 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ν. Σκοπούλη, σχετικῶς μὲ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῷ Νομῷ Κερκύρας ἔχουσι προγραμματισθῆ ἐν συνόλῳ 23 Ἰατρεῖα ἤτοι 2 Κοινοτικὰ καὶ 21 Ἀγροτικὰ ἐξ ὧν σήμερον εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ 15 ἰατρεῖα (2 κοινοτικὰ καὶ 13 ἀγροτικά). Τὰ ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ ἡμῖν ἐρωτήσει ἀναφερόμενα χωρία ὑπάγονται εἰς τὰ ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα Ἐπισκέψεως Γαστούρι, Ζυγοῦ, Καρουσάδων, Γιαννάδων καὶ Πεταλειῶν ἅτινα δὲν λειτουργοῦσιν ἐλλείψει ἰατρῶν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι αἱ σχετικαὶ πιστώσεις λειτουργίας ἁπάντων τῶν προγραμματισθέντων ἰατρείων εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἀνωτέρω, ἔχουσι διαβιβασθῆ εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας Κερκύρας ὅπερ καταβάλλει προσπαθείας πλαισιώσεως δι’ ἰατρῶν καὶ λειτουργίαν τῶν Ἰατρείων τούτων. Ἀθῆναι 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2780)2220)25.2.1960 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1270 ἐ.ἔ., ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ θέμα τῆς ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης ἐν ᾗ καὶ ὁ συνοικισμὸς Καλογρέζης τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΟΑΠ) ὅστις ἐποπτεύεται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Πάντως ὑπὸ τῶν ἡμετέρων Ὑπηρεσιῶν λαμβάνονται ἑκάστοτε διάφορα μέτρα προσωρινοῦ κατ’ ἀνάγκην χαρακτῆρος διὰ τὸν περιορισμὸν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἑστιῶν μολύνσεως. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν καὶ καῦσιν τῶν ἀπορριμμάτων εἰς τὴν περιοχὴν Καλογρέζας, γνωρίζομεν, ὅτι ἐγένετο σχετικὴ ἐνέργεια πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς θέλουσι δὲ παρασχεθῆ ὑμῖν προσεχῶς σχετικαὶ πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος. Ἀθῆναι 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλουρίδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Οὐδεὶς Ἰατρὸς ἀνήκων εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν προσωπικὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπηρετεῖ παρά τινι τῶν λοιπῶν πολιτικῶν Ὑπουργείων. Καθ’ ἃ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ἔνια τῶν πολιτικῶν Ὑπουργείων διαθέτουσιν ἰατρόν, ὀργανικῶς ἀνήκοντα εἰς αὐτὰ καὶ οὗτινος ἡ πρόσληψις κλπ. ρυθμίζεται διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα ὀργανισμῶν τούτων. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀπὸ 29.5.59 Β. Δ. περὶ τῆς νοσοκομειακῆς κλπ. περιθάλψεως τῶν τακτικῶν Δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων κλπ., οἱ ἐν λόγῳ ἰατροὶ ἐκτελοῦσι τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 12 παρ. 2 καθήκοντα τοῦ ἰατροῦ τῆς Ὑπηρεσίας γενικώτερον δὲ τὸ θέμα τῆς παροχῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἡ ἐνέργεια παρακλινικῶν ἐξετάσεων αὐτῶν, ρυθμίζονται ὑπὸ τῶν κατ’ ἰδίαν ἄρθρων τοῦ ρηθέντος Β. Δ. Ἀθῆναι 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3163)822 Διεκ. 2808)60 καὶ 3493 Διεκ. 2831)60 ἐγγράφων ὑμῶν ἐπὶ κατατεθείσης τὴν 4.3.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ λήψεως μέτρων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ πλημμυρῶν ζημιῶν τῶν κατοίκων τῆς συν)κίας Φρουρίου Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν παρὰ τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας Χίου ἐκθέσεως ζημιῶν ἐκ πλημμυρῶν εἰς τὴν εἰρημένην συνοικίαν διαπιστοῦται, ὅτι αἱ ζημίαι αὗται ἀφοροῦν καταστροφὴν ἐμπορευμάτων ἐπαγγελματιῶν τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας, τὸ δὲ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον στερεῖται σχετικῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος, δεδομένου, ὅτι αἱ παρ’ ἡμῖν εἰς παρομοίας περιπτώσεις θεομηνιῶν πιστώσεις περιορίζονται εἰς τὴν παροχὴν ἀμέσου περιθάλψεως καὶ τὴν χορήγησιν στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πληγέντας. Συνεπῶς τὴν σχετικὴν ἀναφορὰν τοῦ Κέντρου Κοινων. Προνοίας Χίου μετὰ τῆς ἐπισυναπτομένης αὐτῇ ἐκθέσεως ζημιῶν διεβιβάσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.Α. 1854)60 ἐγγράφου μας εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἐξετάσουν τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τῶν πληγέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Δ. Σπυρίδη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ν. Σκοπούλη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 398)3176)19.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.3.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Δ. Σπυρίδη κλπ. σχετικῶς μὲ τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν τάξιν τῶν ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν θέματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἀπηντήσαμεν πρὸς ὑμᾶς σχετικῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Β. 4803)19.3. 1960 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρῳ ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μας, ἐλλείψει ἐπαρκῶν πιστώσεων, δὲν περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔτους 1960 ἡ ἀνέγερσις κτιρίου Ἐθνικοῦ Παιδικοῦ Σταθμοῦ ἐν Χίῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 2548)1960 ἐ.ἔ., ἐγγράφου ὑμῶν περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν κειμένην Νομοθεσίαν τὸ προσωπικὸν τῶν Ἐθνικῶν Ὀρφανοτροφείων, διαιρεῖται εἰς δύο κατηγορίας: α) τὸ μόνιμον ἐπὶ βαθμῷ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει πλήρως ἐξομοιωθῆ πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος καὶ β) τὸ ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀποζημιώσει τεχνικὸν καὶ ὑπηρεσιακὸν προσωπικὸν ἐπὶ τῆς φύσεως τῆς σχέσεως τοῦ ὁποίου κατὰ καιροὺς ἔχουν ἐγερθῆ ὑπὸ τῶν διοικητικῶν ὀργάνων διάφοροι ἀμφισβητήσεις, καὶ δὲν ἔχει διευκρινισθῆ ἐὰν τοῦτο εἶναι τακτικὸν ἢ ἔκτακτον. Πρὸς ἄρσιν τῶν ἀμφισβητήσεων τούτων ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν ἀπηύθυνε τελευταίως ἐρώτημα πρὸς τὸ νόμῳ ἁρμόδιον, Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως, ἐξ ἧς θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τούτου ἐφαρμογὴ ἢ μὴ τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος, τῶν ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἔνταξιν καὶ ἐξέλιξιν αὐτοῦ. Ὡς πρὸς τὸ ὡράριον ἐργασίας καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἐθνικῶν Ὀρφανοτροφείων, γνωρίζομεν, ὅτι ταῦτα λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης φύσεως τῶν καθηκόντων τοῦ προσωπικοῦ τούτου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνατεθῆ ἡ περίθαλψις, ἡ ἀγωγὴ καὶ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ὀρφανῶν καὶ λοιπῶν ἀπροστατεύτων παιδιῶν ρυθμίζονται ἐν λεπτομερείᾳ ὑπὸ τῶν κατὰ νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ἐκδοθέντων εἰδικῶν Κανονισμῶν ἐσωτερικῆς λειτουργίας. Κατὰ τὰς διατάξεις τῶν Κανονισμῶν τούτων σκοπεῖται ἡ δημιουργία, κατὰ τὸ δυνατόν, οἰκογενειακοῦ περιβάλλοντος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τῶν Ἱδρυμάτων τούτων. Διὰ τὸν ἀνωτέρω ἀκριβῶς λόγον καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἀναγκαία ἡ συνεχὴς παρουσία τοῦ προσωπικοῦ τούτου εἰς τὸ Ἵδρυμα, παρέχεται ὑπὸ τῆς Νομοθεσίας εἰς αὐτὸ πέραν τῶν ἀποδοχῶν του δικαίωμα οἰκήσεως καὶ σιτίσεως δωρεὰν ἐν τοῖς Ἱδρύμασι, παροχαὶ αἵτινες εἶναι λίαν σημαντικαὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ προσωπικοῦ ἄλλων Ὑπηρεσιῶν. Παρά ταῦτα ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἀναγνωρίζουσα τὰς ὑποχρεώσεις τῶν ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τούτων προστατῶν οἰκογενείας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13011)ἐγκ. 268)28.11.1959 ἐγκυκλίου ἡμῶν ἐτροποποίησε τὰς σχετικὰς διατάξεις τῶν Κανονισμῶν καὶ ἐπετράπη εἰς τοὺς οἰκογενειάρχας ὑπαλλήλους, ὅπως ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς μὴ διαταράξεως τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ Ἱδρύματος, διανυκτερεύουσι πλησίον τῶν οἰκογενειῶν των. Τέλος γνωρίζομεν, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 72141)18.3.57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν περὶ χορηγήσεως ὑπερωριακῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ν.Π.Δ.Δ. εἰσηγήθημεν τὴν ἔκδοσιν κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Κοιν. Προνοίας, Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ, διὰ τὴν παροχὴν καὶ εἰς τὸ ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀποζημιώσει προσωπικὸν τῶν Ἱδρυμάτων Παιδικῆς προστασίας ἐπιδόματος ὑπερωριακῆς ἐργασίας, ἥτις ὑπογραφεῖσα ἐσχάτως καὶ, παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κοινοποιεῖται κατ’ αὐτὰς εἰς τὰ Ἱδρύματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1279 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ λόγου δι’ ὃν δὲν ἐνεκρίθη πρόγραμμα στεγάσεως ἀστῶν προσφύγων Χίου κατὰ τὴν ἀρξαμένην χρῆσιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1960–1961 θέλει ἐφαρμοσθῆ μόνον τὸ ἐξαγγελθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρόγραμμα στεγάσεως 3.500 παραπηγματούχων οἰκογενειῶν τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, εἰς ἃς ἀναντιρρήτως τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως τῶν ἀπὸ δεκαετηρίδων διαβιούντων ἐντὸς παραπηγμάτων καὶ τρωγλῶν προσφύγων ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν ὀξυτέραν μορφὴν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1341 βιβλ. ἐρωτ. σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸν διορισμὸν τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν θέματι Ἱδρύματος, τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει δεδομένου, ὅτι, ὁ διορισμὸς τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τούτου, ἐνεργεῖται συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ ἀπὸ 5.12. 51)10.1.52 Β. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2903)27.2.1960 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1306)60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γερασίμου Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1959 δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔναρξις ἀνεγέρσεως τῆς προγραμματισθείσης πολυκατοικίας, καθόσον δὲν ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσίν μας σχετικὴ πίστωσις. Ἡ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἔναρξις ἐκτελέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν τυχὸν εἰς τὴν διάθεσίν μας τεθησομένων σχετικῶν πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3210 τῆς 5ης Μαρτίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1334 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστόν, εἰς τὴν περιοχὴν Ἠπείρου ἐκτελοῦνται σημαντικώτατα συγκοινωνιακὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν ἕνα μέγα μέρος τῶν πιστώσεων τῶν διατιθεμένων δι’ ὁδοποιΐαν. Οὕτω, ἐντὸς τοῦ θέρους 1960 περατοῦται ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων, στοιχίσασα 130 ἑκατομμύρια περίπου. Ἤδη ἐδημοπρατήθη ἡ ὁδὸς Ἰωαννίνων–Ἄρτης– Ἀντιρρίου μὲ προϋπολογισμὸν 102 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὁδοῦ Ἄρτης–Πρεβέζης διατίθενται 5.000.000. Διετέθησαν ἐπίσης πιστώσεις διὰ τὴν συντήρησιν καὶ τῶν λοιπῶν ἐθνικῶν ὁδῶν τῆς περιοχῆς. Τοιούτου ὕψους χρηματοδοτήσεις εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἐπιτρέπουν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν διάθεσιν πιστώσεων διὰ μεγάλας ἐργασίας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μενίνας–Παραμυθιᾶς —Πρεβέζης ἥτις κατὰ τὸ 1960 θὰ τύχῃ ἁπλῆς συντηρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2898)27.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1301 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοπικῶν τινῶν δρομολογίων μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ τοῦ συνοικισμοῦ «Νταμάρια» Αἰγάλεω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο διὰ πρώτην φορὰν τίθεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Δοθέντος, ὅτι ἡ σχετικὴ αἴτησις τοῦ Συλλόγου «Ἀλληλεγγύη» ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Ο.Ε.Α.Σ. ἐζητήσαμεν παρ’ αὐτοῦ δι’ ἐγγράφου μας τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος τῆς διενεργηθείσης ἐξετάσεως διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3203)5.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1327 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπίλυσιν αἰτημάτων τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων Πειραιῶς, ἀναφερομένη εἰς τὸ ἀπὸ 16.2.1960 ψήφισμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων θὰ γίνῃ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν.Δ. 3990)59 τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὁμοφώνως παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς μὴ διατυπωθείσης οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως. Ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ὁδηγῶν λεωφορείων εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. 2. Τὰ θέματα τῶν παραγράφων 2, 5, 6, 8, 9, 12, 13 καὶ 15 τοῦ ψηφίσματος εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 3. Στολὰς χορηγεῖ ἕκαστον ΚΤΕΛ διὰ τὸ προσωπικὸν του καὶ τοὺς ὁδηγοὺς λεωφορείων. Τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως ἐλευθέρας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ μελετᾶται. 4. Ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ προσωπικοῦ εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας δὲν καθίσταται δυνατή. 5. Τὰ θέματα τῶν παραγράφων 7 καὶ 14 τοῦ ψηφίσματος εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 6. Ἡ καθιέρωσις ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου δὲν καθίσταται δυνατὴ, διότι ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. Δὲν ἀντιμετωπίζεται κατάργησις τῶν ὑφισταμένων νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Χ. Φιλίππου, Α. Χονδρονάσιου, Α. Τσιπώρη, Ε. Σκούρα, Χ. Παγώνη, Α. Τσιάντου καὶ Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2641)22.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1245 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Χ. Φιλίππου, Α. Χονδρονάσιου, Α. Τσιπώρη, Ε. Σκούρα, Χ. Παγώνη, Α. Τσιάντου καὶ Β. Μπρακατσούλα, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάργησιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Βελεστίνου Καλαμπάκας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ στενοῦ πλάτους τμῆμα τῶν Θεσσαλικῶν σιδ)μων ἀπὸ (Βόλου διὰ Βελεστίνου–Παλαιοφαρσάλων εἰς Καλαμπάκαν, λόγῳ τοῦ πολυπλόκου τοῦ προβλήματος μελετᾶται ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Εἰς ἣν περίπτωσιν τὰ πορίσματα τῆς μελέτης ἐπιβάλλουν τὴν λῆψιν ἀποφάσεως καταργήσεως αὐτοῦ, αὕτη θὰ πραγματοποιηθῇ ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχουν δημιουργηθῆ αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις διὰ τὴν πλήρη ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν αἵτινες ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῆς γραμμῆς ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2791)25.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1271 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνίαν Καλογρέζας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διετάχθη ὁ Ο.Ε.Α.Σ. ὅπως προβῇ εἰς τὴν διενέργειαν ἐλέγχου πρὸς διαπίστωσιν τοῦ βαθμοῦ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ συνοικισμοῦ Καλογρέζας ὑπὸ τῶν ἐκτελουμένων σήμερον δρομολογίων καὶ τῆς ἀνάγκης ἢ μὴ πυκνώσεως αὐτῶν. 2. Τὰ μεταφορικὰ μέσα ἅτινα διατίθενται σήμερον πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν διαφόρων γραμμῶν τῆς πρωτευούσης καὶ τῶν προαστείων μόλις ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν βασικῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῆς περιοχῆς κατὰ τὰς ὥρας τῆς μεγάλης κινήσεως. Κατὰ συνέπειαν τὸ αἴτημα τῆς καθιερώσεως τοπικῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς μεταξὺ τέρματος Πατησίων– Ν. Φιλαδελφείας–Ν. Ἰωνίας–Καλογρέζας–Φιλοθέης–Χαλανδρίου καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ πρὸ τῆς αὐξήσεως τῆς εἰς λεωφορεῖα δυνάμεως τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς διὰ τῆς τοποθετήσεως νέων λεωφορείων ὑπὸ τῆς Α.Ε. Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Περιοχῆς Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2337)16.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1214 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν στάθμευσιν εἰς Πόρον, Βρυσούλαν, Πράγγιον, Μικροχώραν, Πετράδες, Πύθιον καὶ Ρήγιον–Ἔβρου ἁπάντων τῶν ἁμαξοστοιχιῶν καὶ αὐτοκινηταμαξῶν (πλὴν τῆς ταχείας Κωνσταντινουπόλεως–Ἀθηνῶν), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐν συνεχείᾳ καὶ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Υ 15445)17. 2.60 ἔγγραφόν μας, ὅτι αἱ ὡς ἄνω Κοινότητες καίτοι παρουσιάζουν μηδαμινὴν ἐπιβατικὴν κίνησιν ἐν τούτοις ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ δύο ζεύγη αὐτοκινηταμαξῶν καὶ ἓν ζεῦγος μικτῶν ἁμαξοστοιχιῶν, προσέτι δὲ διετάχθη ἤδη ἡ στάθμευσις τῆς ἁμαξοστοιχίας 531 εἰς Ἀμόριον καὶ Πράγγιον ὁσάκις ὑπάρχουν ἐπιβάται πρὸς ἀποβίβασιν ἢ ἐπιβίβασιν. Ἡ στάθμευσις εἰς τὰς ὡς ἄνω Κοινότητας ἁπάντων τῶν ἁμαξοστοιχιῶν δὲν καθίσταται δυνατή, καθ’ ὅσον αἱ ταχεῖαι ἁμαξοστοιχεῖαι προορίζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κυριωτέρων ἀστικῶν κέντρων τῆς γραμμῆς ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2769)2210)25.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ λοιπῶν ἀφορῶσα τὴν ἀποκατάστασιν Σεισμοπλήκτων Νήσου Θήρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ χορήγησις Κρατικῆς ἀρωγῆς πρὸς τοὺς ἐκ τῶν σεισμῶν πληγέντας κατοίκους Νήσου Θήρας ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3525)56. Ἐπὶ τῇ βάσει τούτων δικαιοῦνται δανείου ἀνοικοδομήσεως οἱ μονίμως ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν νῆσον ἰδιοκτῆται οἰκοδομῆς καταστραφείσης ἢ βλαβείσης ὑπὸ τῶν σεισμῶν. Ἡ προϋπόθεσις αὕτη δὲν συντρέχει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐν τῇ ἐρωτήσει οἰκογενείας τοῦ Νικολάου Εὐαγ. Ἀλεφραγκῆ ἐγκατεστημένης καὶ πρὸ τῶν σεισμῶν εἰς ὑπόσκαφον οἰκίαν οὐδεμίαν ὑποστᾶσαν ἐκ τούτων ζημίαν. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι σκοπὸς τοῦ νόμου ἦτο ἡ ἀποκατάστασις τῶν πληγέντων ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ οὐχὶ ἡ ἄσκησις γενικῆς οἰκιστικῆς πολιτικῆς διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν εἰς ὑπόσκαφα ἐγκατεστημένων κατοίκων τῆς νήσου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 3095)510)7.2.1959 ἀπόφασις ἡμῶν (ἥτις σημειωτέον δέον νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου) δι’ ἧς ἀνεγνωρίσθησαν τινὲς τῶν ἀνωτέρω κατοίκων ἐν οἷς καὶ ὁ προμνησθεὶς Ἀλεφραγκῆς δικαιοῦχοι ἀρωγῆς καὶ ἐνεκρίθη ἡ εἰς αὐτοὺς χορήγησις δανείου διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐπὶ ἰδιοκτήτου των οἰκοπέδου νέας κατοικίας. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἡμῶν ἡ ρηθεῖσα οἰκογένεια Ἀλεφραγκῆ ἐκλήθη τότε μεταξὺ τῶν ἄλλων δικαιούχων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1672)4.3.1959 ἐγγράφου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Γραφείου Οἰκισμοῦ Θήρας ἵνα ἐντὸς τῆς ταχθείσης ὑφ’ ἡμῶν γενικῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἀπόκτησιν οἰκοπέδου ὑποδείξῃ τῇ Ὑπηρεσίᾳ Οἰκισμοῦ Θήρας ἰδιόκτητον οἰκόπεδόν της, προκειμένου νὰ ἐκπονηθῇ ἡ οἰκεία μελέτη ἀνεγέρσεως τῆς κατοικίας της. Ἐν τούτοις, καίτοι ἐξεδόθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 10370) 2195)11.3.1959 καὶ 15663)3001)10.4.1959 ἀποφάσεις ἡμῶν δι’ ὧν παρετάθη μέχρι τῆς 30.4.59 ἡ προθεσμία προσκτήσεως οἰκοπέδων ὑπὸ τῶν δικαιούχων ἀρωγῆς ὁ εἰρημένος δικαιοῦχος δὲν ὑπέδειξεν οἰκόπεδον καταστὰς οὕτω ἐκπρόθεσμος. Περὶ τὰ τέλη τοῦ μηνὸς Μαΐου 1959 ὁ ἀνωτέρω κάτοικος Θήρας Νικόλαος Ἀλεφραγκῆς ὑπέδειξεν εἰς τὴν προμνησθεῖσαν Ὑπηρεσίαν ἡμῶν οἰκόπεδον. Καίτοι οὗτος ἦτο ἐκπρόθεσμος ἐν τούτοις ἡ ὑπηρεσία λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὸ πολυμελὲς τῆς οἰκογενείας του καὶ ἔχουσα τὴν πρόθεσιν νὰ εἰσηγηθῇ ἡμῖν τὴν παράτασιν τῆς ληξάσης προθεσμίας προσκτήσεως οἰκοπέδου ὑπογραφῆς τῆς μετὰ τῆς ΑΤΕ δανειακῆς συμβάσεως καὶ ἀπολήψεως τῆς ἀρωγῆς τούτου εἰδικῶς διὰ τὸν ἐν λόγῳ κάτοικον προσεκάλεσε τοῦτον ἵνα προσκομίσῃ τίτλον κυριότητος τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ ὑποδειχθέντος οἰκοπέδου ἐν τῷ μεταξὺ δὲ τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν προέβη εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς ἀντιστοίχου μελέτης ἀνεγέρσεως τῆς κατοικίας τοῦ ἀνωτέρω. Πλὴν ὅμως ὁ περὶ οὗ πρόκειται προσεκόμισε τίτλον ἐξ οὗ συνήγετο, ὅτι οὗτος ἦτο κύριος κατὰ τὸ ἥμισυ ἐξ ἀδιαιρέτου τοῦ ὑποδειχθέντος οἰκοπέδου. Κληθεὶς δὲ μετὰ ταῦτα καὶ αὖθις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4892)4.7.59 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου Οἰκισμοῦ Θήρας πρὸς ἐνημέρωσίν του ὁ Νικόλαος Ἀλεφραγκῆς ἐπὶ τοῦ παρουσιασθέντος κωλύματος ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐνήργει διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ τῶν ὑπολοίπων μεριδίων τῶν ἄλλων συνιδιοκτητῶν. Ἔκτοτε ὁ δικαιοῦχος οὗτος οὐδὲν ἐγνώρισε τῇ καθ’ ἡμᾶς ἐν Θήρᾳ Ὑπηρεσίᾳ. Βραδύτερον προκειμένου νὰ ἐξετάσωμεν τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως νέας παρατάσεως τῶν ὡς ἄνω προθεσμιῶν διετάξαμεν τὸ Γραφεῖον Οἰκισμοῦ Θήρας ὅπως ἀναφέρῃ ἡμῖν τίνες ἐκ τῶν ἐκπροθέσμων δικαιοῦχοι ἔχουσι τὴν διάθεσιν νὰ προβῶσιν ἐν τέλει εἰς τὴν ἀνέγερσιν τῆς οἰκίας των. Τὸ ἀνωτέρω Γραφεῖον ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι τὴν 21.11. 1959 ὅτε ἐγένετο ἡ συμπλήρωσις τῶν δελτίων τῶν ἐνδιαφερομένων δικαιούχων ἐν οἷς καὶ ὁ περὶ οὗ πρόκειται κάτοικος ὁ Ἀλεφραγκῆς ἐδήλωσεν, ὅτι διαθέτει ἕτερον οἰκόπεδον ὅπερ προτίθεται νὰ ἀγοράσῃ ἐφ’ ὅσον παραταθοῦν αἱ προθεσμίαι. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος δικαιοῦχος παρὰ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας διὰ τὴν στεγαστικήν του ἀποκατάστασιν, δὲν ἀνοικοδόμησεν τὴν οἰκίαν του ἐξ ἰδίας αὐτοῦ ὀλιγωρίας. Πάντως ἐπίκειται ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως ἡμῶν παρατάσεως τῶν ὡς εἴρηται προθεσμιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου θέλει παρασχεθῆ εἰς τὸν προμνησθέντα κάτοικον καὶ αὖθις ἡ εὐχέρεια πρὸς λῆψιν τοῦ δανείου του ἀνεγέρσεως κατοικίας ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἀποκτήσῃ ἢ ὑποδείξῃ οὗτος ἰδιόκτητον οἰκόπεδον. β) Ἕτεροι δικαιοῦχοι ἀρωγῆς πληροῦντες τὰς ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3525)56 τεθείσας προϋποθέσεις οἵτινες δὲν ἔλαβον στεγαστικὸν δάνειον δὲν ὑφίστανται καθ’ ἡμᾶς ἐξαιρέσει βεβαίως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπαιτιότητί των λόγῳ ἀδιαφορίας των κλπ. δὲν προέβησαν εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀρωγῆς των. γ) Ἡ ἀποκατάστασις τῶν σεισμοπλήκτων Νήσου Θήρας εὑρίσκεται σχεδὸν ἐν τῷ περατοῦσθαι, τὸ δὲ μέχρι τῆς 31.12.1959 διατεθὲν συνολικῶς ποσὸν διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἀποκατάστασιν ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 122.000.000 περίπου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκ τῆς εἰδικῆς φορολογίας ἀπόδοσιν ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρὸς παροχὴν στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3773 ἀπὸ 16ης Μαρτίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1415 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν ταῖς παραγράφοις 1 καὶ 2 ἀναφερόμενα θέματα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν οἰκείων Δήμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3775 ἀπὸ 16.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1417)12.3.1960 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεφωνικῶν θαλάμων εἰς συνοικισμοὺς τοῦ Δήμου Χαλανδρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ παρασχεθείσας ἁρμοδίως ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ πληροφορίας, μελετᾶται ἡ τοποθέτησις τηλεφωνικῶν θαλάμων εἰς τὰς περιοχὰς Κάτω Χαλανδρίου, Πάτωμα καὶ Τούφα, πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων, μέσῳ τῶν κοινοχρήστων τούτων τηλεφώνων. Δέον, ὅμως, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ δι’ αὐτῶν ἐξυπηρέτησις τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας δι’ ὁλόκληρον τὸ 24ωρον δὲν εἶναι δυνατή, διότι οἱ θάλαμοι, παραμένοντες ἀνεπιτήρητοι κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας εἰς μεμακρυσμένας περιοχάς, ὡς ἐν προκειμένῳ, ὑπόκεινται εἰς κινδύνους βλαβῶν ἐκ κακῆς χρήσεως, ἀφαιρέσεως ἐξαρτημάτων τῆς συσκευῆς, ὡς καὶ ρυπάνσεως παρ’ ἀγνώστων. Τούτου ἕνεκεν, ἡ παροχὴ τηλεπικοινωνίας μέσῳ αὐτῶν, κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας, καθ’ ἃς ἀποσύρονται οἱ ἐπιτηροῦντες αὐτοὺς περιπτεριοῦχοι, καθίσταται ἀνέφικτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4021)19.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1472 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν λεωφορειακὴν συγκοινωνίαν Χολαργοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἔγκρισις λειτουργίας νέας προσθέτου γραμμῆς ἐν τῇ ἀστικῇ περιοχῇ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος, διότι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι γενικώτερον καὶ ἐξηρτημένον ἐκ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς αὐξήσεως τῆς δυνάμεως τοῦ διατιθεμένου νῦν ἀριθμοῦ λεωφορείων, ὡς καὶ ἐκ τῆς ρυθμίσεως τοῦ χώρου ἀφετηριῶν τῶν διαφόρων γραμμῶν, ὑφισταμένων καὶ νέων. 2. Ἡ προώθησις ὅλων τῶν λεωφορείων Χολαργοῦ μέχρι τοῦ νέου τέρματος δὲν καθίσταται δυνατή, διότι ἡ κατάργησις τῶν ἐνδιαμέσων τοπικῶν τερμάτων δημιουργεῖ ἄσκοπον αὔξησιν τοῦ χρόνου περιφορᾶς τοῦ συνόλου τῶν λεωφορείων εἰς βάρος τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐπιβατῶν ὁλοκλήρου τῆς γραμμῆς ταύτης. Πάντως, διὰ τῶν καθιερωθέντων προσθέτων δρομολογίων ἐκ τοῦ νέου τέρματος, ἐβελτιώθη ἤδη ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν κατοίκων τοῦ Χολαργοῦ. 3. Διὰ τὴν κατασκευὴν πέντε εἰσέτι στεγάστρων δέον, ὅπως ὑποβάλῃ ἡ Κοινότης Χολαργοῦ προτάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον περὶ τῆς θέσεως ἱδρύσεως αὐτῶν, ἵνα μελετηθῶσιν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3773)16.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1415 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀστικὴν συγκοινωνίαν Χαλανδρίου καὶ Πεντέλης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Δὲν ἔχει διατυπωθῆ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου αἴτημα τῶν κατοίκων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς διὰ λεωφορείων συγκοινωνίας εἰς τὴν συνοικίαν Τούφα. 2. Κατὰ τὰς ὥρας τῆς μεγάλης κινήσεως τὰ δρομολόγια τῆς γραμμῆς Χαλανδρίου ἐκτελοῦνται ἀνὰ 3′, 4′ καὶ 5′, δι’ ὧν ἐξυπηρετεῖται ἐπαρκῶς τὸ ἐπιβατικὸν κοινόν, μὴ διατυπωθέντος παραπόνου τινὸς τῇ ὑπηρεσίᾳ. 3. Κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον ἡ λεωφορειακὴ γραμμὴ Πεντέλης δὲν παρουσιάζει ἐπιβατικὴν κίνησιν τοιαύτην, οὕτως ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ ἐκτέλεσις δρομολογίου πέραν τοῦ μεσονυκτίου. 4. Δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἐπέκτασις τῆς γραμμῆς Χαλανδρίου μέχρι τῆς στάσεως «Φαρίντα», διότι οὕτω θὰ ἐκτραπῇ τῆς περιοχῆς, διὰ τὴν ὁποίαν συνεστήθη καὶ θ’ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κυρίως κατοίκων Χαλανδρίου. Ἐκτὸς τούτου, λόγοι τεχνικοὶ δὲν συνιστοῦν τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως ταύτης. 5. Δὲν προβλέπεται ὁ καθορισμὸς νέων τμηματικῶν εἰσιτηρίων, διότι ἡ καθιέρωσις τοιούτων εἰσιτηρίων συνεπάγεται τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου ὁλοκλήρου τῆς διαδρομῆς, ἣν δὲν δυνάμεθα νὰ υἱοθετήσωμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2617)22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1232 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας μεταξὺ τῆς Κοινότητος Δρυοπίδος Κύθνου καὶ τῆς τοποθεσίας «Παναγία Κανάλλα», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Εἰς τὴν τοποθεσίαν «Παναγία Κανάλλα» δὲν ὑπάρχει συνοικισμὸς εἰμὴ μόνον μία ἐκκλησία καὶ εἷς φύλαξ αὐτῆς. Κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον παρουσιάζεται κίνησις παραθεριστῶν. 2. Ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῆς ὡς ἄνω τοποθεσίας μετὰ τοῦ πλησιεστέρου Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου ἀπαιτεῖ κατασκευὴν νέας γραμμῆς μήκους 6–7 χιλιομέτρων, τῆς συνολικῆς δαπάνης ὑπολογιζομένης εἰς δραχ. 70.000 περίπου. 3. Ἡ ὡς ἄνω τηλεφωνικὴ σύνδεσις θέλει ἐξετασθῆ κατὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη προγραμμάτων καὶ μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως μονίμων συνοικισμῶν τῆς ὑπαίθρου, τῶν ὁποίων δὲν ἔχει ἐπιτευχθῆ εἰσέτι ἡ σύνδεσις. 4. Ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῶν στερουμένων τοιαύτης Κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν ἐνεργεῖται ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος, ἡ δὲ συμβολὴ εἰς τὴν ἀπαιτηθησομένην δαπάνην τῶν ἐνδιαφερομένων Κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν εἶναι προαιρετικὴ καὶ οὐχὶ ὑποχρεωτική. Ἀθῆναι τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3492)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1364 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται ἐπισταμένως, ὅταν δὲ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν, δύναται ὁ ἐρωτῶν νὰ διατυπώσῃ τὰς ἀπόψεις του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11519)7.3.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 721)59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι μέγαρον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἐπὶ τοῦ ἐπὶ τῆς πλατείας τῶν παλαιῶν Δικαστηρίων τῆς πόλεως Λαρίσης οἰκοπέδου ἀνέγερσις ἑνιαίου κτιρίου διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἐγκατάστασιν τόσον τῶν Διοικητικῶν Ὑπηρεσιῶν (Διοικητήριον), ὅσον καὶ τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν (Δικαστικὸν Μέγαρον) προσκρούει εἰς τήν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως, ἀνεπάρκειαν τοῦ οἰκοπέδου ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι τὸ ἐπ’ αὐτοῦ ἀνεγερθησόμενον κτίριον δὲν δύναται νὰ ἔχῃ πλείονας τῶν 3 ὀρόφων, ὑπὲρ τὸ ἰσόγειον. 2. Ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνεγερθησομένων ὀρόφων εἰς σεισμοπαθῆ, ὡς ἐν προκειμένῳ περιοχήν, συνεπιφέρει λίαν σημαντικὴν αὔξησιν δαπάνης, λόγῳ ὑπερβολικοῦ κόστους τῶν συναφῶν ἐργασιῶν θεμελιώσεως. 3. Κατόπιν τούτων, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐπιδιώκεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις οἰκοπέδου ἐν συνεχείᾳ τοῦ νῦν διατιθεμένου, ἐφ’ ὅσον δὲ ἐπιτευχθῇ τὸ τοιοῦτον, θέλει μελετηθῇ ἡ ἐπὶ τῆς ὅλης ἐκτάσεως ἀνέγερσις ἑνιαίου κτιρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ἀναφερομένου ἐγγράφου σχετικῶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν βουλευτῶν διὰ τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεως κειμένης εἰς Μικρὸν Ἔμβολον Θεσσαλονίκης εἰς τὸν Ναυτικὸν Ὅμιλον Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὡς ἄνω περιοχὴ δὲν παρεχωρήθη ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2632)22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1246 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν μειωμένου σπουδαστικοῦ εἰσιτηρίου εἰς τὰς ὑπεραστικὰς γραμμὰς δι’ αὐτοκινήτων, σιδηροδρόμων καὶ πλοίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2423)53 Ν.Δ. κατηργήθησαν πᾶσαι αἱ διατάξεις αἱ ἐπιβάλλουσαι εἰς τοὺς σιδηροδρόμους τὴν δωρεὰν ἢ ἐπὶ ἐκπτώσει μεταφορὰν προσώπων ἢ πραγμάτων καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται δυνατότης, ἐκ τοῦ Νόμου, ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος. Οἱ καθ’ ὁμάδας διὰ τῶν ΣΕΚ ταξιδεύοντες φοιτηταί, δύνανται νὰ ἐπωφεληθῶσι τῆς παρεχομένης εἰς τούτους, βάσει τοῦ ἄρθρου 25 τῶν Γενικῶν Τιμολογίων τοῦ Δικτύου, ἐκπτώσεως 50% ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν Γενικῶν Τιμολογίων. 2) Ἐν τῷ Νόμῳ 2119)52 «περὶ τῶν δι’ αὐτοκινήτων λεωφορείων συγκοινωνιῶν, δὲν ὑπάρχει διάταξις θεσπίζουσα εἰδικὸν εἰσιτήριον ἐπὶ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων (ἀστικῶν–ὑπεραστικῶν) διὰ τοὺς φοιτητὰς καὶ σπουδαστὰς Ἀνωτάτων Σχολῶν. Τὸ Αʹ Τμῆμα τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 506)19.6.53 γνωμοδοτήσεώς του, ἀπεφάνθη, ὅτι «ἡ μείωσις τῶν κομίστρων θὰ ἦτο δυνατὴ μόνον δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, προκαλουμένης δι’ αἰτήσεως εἴτε τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, εἴτε τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μετόχων τοῦ οἰκείου ΚΤΕΛ». Ἡ ἀνωτέρω γνωμοδότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐγένετο ἀποδεκτὴ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου, ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150991)20.7.1953 πρὸς ἅπαντα τὰ ΚΤΕΛ ἐγκυκλίου διαταγῆς «περὶ μειώσεως τιμῆς εἰσιτηρίων καὶ τρόπου ἐπιβολῆς ταύτης». Συμφώνως τοῖς ἀνωτέρω, ὁσάκις ὑπεβάλλετο τοιαύτη αἴτησις, μετὰ σχετικὴν ἔρευναν καὶ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, ἐφ’ ὅσον ἐκρίνετο τοῦτο σκόπιμον, ἐξεδίδετο ἀπόφασις, δι’ ἧς καθιεροῦτο μειωμένον κόμιστρον. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω καὶ κατόπιν προτάσεως. α) Τοῦ 54 ΚΤΕΛ προαστείων Θεσσαλονίκης, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 204106)1.10.58 ἀπόφασις, δι’ ἧς ἐνεκρίθη ὅπως, εἰς τοὺς ταξιδεύοντας διὰ τῶν λεωφορείων του μαθητὰς Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Δημοσίου καὶ ἰδιωτικῶν ἐκπαιδευτηρίων, καθὼς καὶ τοὺς φοιτητὰς Ἀνωτάτων Σχολῶν χορηγῆται εἰσιτήριον μειωμένης τιμῆς κατὰ 50% τοῦ ἰσχύοντος κομίστρου διὰ τὴν σχολικὴν περίοδον τοῦ ἔτους 1958–59. Διὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1959–60 δὲν ὑπεβλήθη σχετικὸν αἴτημα. β) Τοῦ 39 ΚΤΕΛ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 202094)18.11.1959 ἀπόφασις, δι’ ἧς ἐνεκρίθη ὅπως, εἰς τοὺς μαθητὰς Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τῶν Δημοσίων καὶ Ἰδιωτικῶν Ἐκπαιδευτηρίων καὶ τοὺς Σπουδαστὰς Ἀνωτάτων Σχολῶν τοὺς ταξιδεύοντας διὰ τῶν λεωφορείων τοῦ 39 ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης πρὸς μετάβασιν καὶ ἐπιστροφὴν εἰς τὰ Ἐκπαιδευτήρια καὶ τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, χορηγῆται εἰσιτήριον μειωμένης τιμῆς κατὰ 50% τοῦ ἰσχύοντος κομίστρου διὰ τὴν σχολικὴν καὶ ἀκαδημαϊκὴν περίοδον 1959–60. 3) Διὰ τὰ πλοῖα εἶναι ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2808)2238)25.2. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἀπὸ 23.3.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ι. Σιαφλέκη, Κ. Σκούρα, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Τσιάντου καταχωρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1288, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρ. 12 περίπτωσις 4 τοῦ ἀπὸ 23. 3.1953 Β.Δ. «περὶ κανονισμοῦ τῆς διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιείας», ἡ ἁλιεία διὰ μηχανοτρατῶν ἀπαγορεύεται ἀπολύτως καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ἐντὸς τοῦ Παγασητικοῦ κόλπου. Τὸ Λιμεναρχεῖον Βόλου, εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ὁ Παγασητικὸς κόλπος, ὡς καὶ αἱ εἰς τοῦτο ὑπαγόμεναι ὑποδεέστεραι λιμενικαὶ Ἀρχαί, τῇ χρησιμοποιήσει τῶν εἰς τὴν διάθεσίν των ὑπαρχόντων μέσων, διώκουσι τοὺς παραβάτας, ἐπιβάλλονται δὲ κατὰ τούτων αἱ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπόμεναι κυρώσεις, ἤτοι: πρόστιμον μέχρι πέντε χιλιάδων (5.000) καὶ ἐν ὑποτροπῇ μέχρις ἑπτὰ χιλιάδων πεντακοσίων (7.500) δραχμῶν, ἀπαγόρευσις ἁλιείας μέχρι 15 ἡμερῶν καὶ κατάσχεσις τῶν παρανόμως ἁλιευομένων ἰχθύων. Τοιαῦται ἀποφάσεις ἔχουσιν ἐκδοθῆ ἀρκεταὶ ὑπὸ τοῦ Λιμεναρχείου Βόλου. Εἰς τὰς ἀπαγορευομένας περιοχάς, ὡς ὁ Παγασητικὸς κόλπος, σημειοῦται ἐνίοτε αὔξησις τῶν παραβάσεων. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ἐντείνονται ἐκτάκτως καὶ τὰ μέτρα διώξεως, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν περιορισμὸν εἰς τὸ ἐλάχιστον τῶν παραβάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3197) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1321 ἐρώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὴν διαφήμισιν τοῦ Ὁμολογιακοῦ Δανείου τῆς Δ.Ε.Η., νὰ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ παράλειψις χρονολογήσεως τῆς ἐγκυκλίου τῆς Ὑπηρεσίας Δημοσίων Σχέσεων τῆς ΔΕΗ πρὸς τοὺς διαφημιστὰς ὀφείλεται εἰς ἀβλεψίαν κατὰ τὴν πολυγράφησιν τοῦ κειμένου τῆς ἐγκυκλίου ταύτης. 2. Ἡ εἴδησις περὶ ἐκδόσεως νέου δανείου τῆς ΔΕΗ ἐδημοσιεύθη εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐσχολιάσθη εὐρύτατα πρὸ διμήνου περίπου. Ἔκτοτε, οἱ πλεῖστοι διαφημισταὶ ἤρχισαν τὴν μελέτην τοῦ θέματος ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ὡς προνοητικοὶ ἐπιχειρηματίαι. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἐζήτησαν τότε πληροφορίας πέραν τῆς σχετικῆς εἰδησεογραφίας συνήντησαν τὴν ἄρνησιν τῆς Ὑπηρεσίας, στηριζομένην εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶχεν εἰσέτι ληφθῆ ἐπίσημος ἀπόφασις, ὡς πρὸς τοὺς ὅρους ἐκδόσεως τοῦ νέου δανείου. 3. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ καθορίζουσα τὰ στοιχεῖα τοῦ νέου δανείου ἐκοινοποιήθη εἰς τὴν ΔΕΗ τὴν 19ην παρελθόντος Φεβρουαρίου, ἡ δὲ ἐντολὴ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῆς ΔΕΗ πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν της, ὅπως αὕτη προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάρτισιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ διαφημιστικοῦ προγράμματος, ἐδόθη τὴν 22αν Φεβρουαρίου. 4. Πρὸ τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως καὶ τῆς σχετικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ἐντολῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῆς Δ. Ε.Η., ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία αὐτῆς δὲν ἠδύνατο κατ’ οὐδένα λόγον νὰ ζητήσῃ προσφορὰς ἀπὸ διαφημιστάς. 5. Ἀπὸ τῆς 22ας μέχρι τῆς 26ης Φεβρουαρίου, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΔΕΗ κατήρτισε μὲ τὸν ταχύτερον δυνατὸν ρυθμὸν πρόγραμμα διαφημίσεως τοῦ δανείου, προσαρμόζουσα τοῦτο εἰς τὰ πλαίσια τὰ καθοριζόμενα ὑπὸ τῆς τελικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀποφάσεως τῆς Διοικήσεως τῆς Δ. Ε.Η. Τὴν δὲ Παρασκευὴν 26ην Φεβρουαρίου, ἀπέστειλεν εἰς τοὺς διαφημιστὰς τὴν ἐγκύκλιον, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητοῦντο προσφοραὶ διὰ τὴν ἐκτύπωσιν καὶ τοιχοκόλλησιν ἀφισῶν, ὡς καὶ ἄλλαι διαφημιστικαὶ ἰδέαι. 6. Ἐκ τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΔΕΗ δύναται ἐπὶ παρομοίων θεμάτων ἐπειγούσης φύσεως νὰ περιορίσῃ τὸν διαγωνισμὸν μεταξὺ 3 ἢ 4 ὀργανισμῶν, ἐκ τῶν γνωστοτέρων εἰς τὴν ἀγοράν. Ἐν τούτοις, ἡ ἐγκύκλιος ἀπεστάλη εἰς πλέον τῶν 30 διαφημιστικοὺς οἴκους. 7. Ἡ δοθεῖσα προθεσμία ἦτο πλέον ἢ ἐπαρκὴς διὰ τὴν αἰτουμένην ἐργασίαν, ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι, ὅτι 25 διαφημιστικοὶ οἶκοι ὑπέβαλον προσφοράς. Διὰ πάντα καλῶς ὠργανωμένον διαφημιστικὸν οἶκον, ἡ ἐκπόνησις δύο ἢ τριῶν μακεττῶν ἐπὶ θέματος τόσον γνωστοῦ, ὅσον εἶναι ἡ διαφήμισις τῶν δανείων τῆς ΔΕΗ, δὲν ἀπαιτεῖ χρόνον μεγαλύτερον τῶν δύο ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2804)25.2.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰς δημιουργηθησομένας ἐνοχλήσεις ἐκ τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐν Πειραιεῖ καὶ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Βασιλίσσης Σοφίας καὶ Δημοσθένους, Ὁμ. Σκυλίτση ἐγκατασταθησομένου ξυλουργικοῦ ἐργοστασίου τῶν Δ. Κοσμαδοπούλου, Ν. Οἰκονομίδη καὶ Φρ. Φύτρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Ἐλέγχου Μηχανολογικῶν Ἐγκαταστάσεων Ἀθηνῶν, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 283)18.1.60 καὶ 409)26.1.60 ἐγγράφων της πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Πειραιῶς, ἐζήτησε κατ’ ἀρχὴν τὴν ποινικὴν δίωξιν τῶν κατόχων τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου διὰ τὴν ἄνευ ἀδείας ἐνδεχομένην ἐγκατάστασιν τούτου, ἐν συνεχείᾳ δέ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1166)23.2.60 ἀποφάσεώς της ἡ αὐτὴ ὑπηρεσία ἀπέρριψεν αἴτησιν τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἐγκαταστάσεως τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2793) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη καὶ Σ. Καρασάββα, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1273 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ νέου ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἐδεσσαίου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Μετὰ τὴν ἐκπόνησιν τῆς ὁριστικῆς προμελέτης τοῦ ἔργου καὶ τὴν ἔναρξιν ἀναθέσεως παραγγελιῶν καὶ μελετῶν κατασκευῆς, ἡ ΔΕΗ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 123162)7.12. 1959 καὶ 110520)21.12.1959 ἐγγράφων πρὸς τὸν Δῆμον Ἐδέσσης κατετόπισε τοῦτον ἐπὶ τοῦ μελετωμένου ἔργου καὶ τῶν θιγομένων ἐντὸς τοῦ Δήμου ἐκτάσεων, ὡς καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τούτων, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. Ἐν συνεχείᾳ συνεκροτήθη σύσκεψις εἰς Ἔδεσσαν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Νομάρχου Πέλλης, παρισταμένου τοῦ Δημάρχου τῆς πόλεως μετὰ τριῶν Δημοτικῶν Συμβούλων, τοῦ Νομομηχανικοῦ Πέλλης, τοῦ Μηχανικοῦ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ δύο ἐκπροσώπων τῆς ΔΕΗ. Κατὰ τὴν σύσκεψιν τούτων ἀνεπτύχθη ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΔΕΗ τὸ ὅλον θέμα καὶ κατετοπίσθησαν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Δήμου ἐπὶ τῶν θιγομένων περιοχῶν καὶ τῶν δεσμεύσεων, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἡ ΔΕΗ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τούτων, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. Κατὰ τὴν σύσκεψιν ταύτην ἐπῆλθε πλήρης συμφωνία καὶ ἀνεμένετο ἡ ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπεβεβαιοῦτο αὕτη. Μετὰ πάροδον χρονικοῦ τινος διαστήματος, ὁ Δῆμος Ἐδέσσης ἔλαβεν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας διεφώνει ἐπὶ ὅλων τῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἡ ΔΕΗ ἔθετεν ὡς προϋπόθεσιν κατασκευῆς τοῦ ἔργου. Ἓν ἐκ τῶν σημείων τούτων ἦτο καὶ ἡ θέσις κατασκευῆς τῆς δεξαμενῆς φορτίσεως τοῦ ἔργου, ἡ ὁποία πράγματι προβλέπεται νὰ κατασκευασθῇ παρὰ τὸ πάρκον τοῦ Δήμου καταλαμβάνουσα, περίπου, τὸ ⅙ τῆς ἐπιφανείας τούτου. Εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς τοιαύτης καταλήψεως, ἡ Δ.Ε.Η. ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακατασκευάσῃ καὶ ἐπεκτείνῃ τὸ πάρκον πρὸς τὴν νοτίαν κατεύθυνσιν, χρησιμοποιοῦσα πρὸς τοῦτο εἰδικὸν πολεοδόμον διὰ τὴν διαρρύθμισιν καὶ διαμόρφωσιν αὐτοῦ, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὅλην πολεοδομικὴν διαμόρφωσιν τῆς διώρυγος προσαγωγῆς ἀπὸ τῆς θέσεως Κιουπρὶ μέχρι τοῦ πάρκου. Ἡ προτεινομένη ὑπὸ τοῦ Δήμου λύσις, ὅπως ἡ δεξαμενὴ κατασκευασθῇ εἰς τὸν παρακείμενον τοῦ πάρκου χῶρον, δημιουργεῖ δύο σοβαρὰ θέματα, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν ἐπισφαλῆ τὴν λειτουργίαν καὶ κατασκευὴν τοῦ ἔργου. α) Ἡ ἐκτροπὴ τῆς προσαγωγῆς διώρυγος, γενομένη διὰ δύο καμπυλῶν ὑπὸ μορφὴν S, θὰ προκαλέσῃ ὑδραυλικὰ θέματα λειτουργίας τοῦ ἔργου, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ καταστήσουν δυσχερεστάτην τὴν λειτουργίαν ἀπὸ ὑδραυλικῆς ἀπόψεως. β) Ἡ ἐκτροπὴ αὕτη, διερχομένη διὰ τριῶν οἰκοδομικῶν τετραγώνων, θὰ προκαλέσῃ κοινωνικὴν ἀναταραχήν, λόγῳ τῆς κατατμήσεως καὶ κατεδαφίσεως πολλῶν οἰκημάτων, ἐκτὸς τοῦ σοβαροῦ λόγου τῶν σημαντικῶν ἀποζημιώσεων, τὰς ὁποίας θὰ ἔδει νὰ καταβάλῃ ἡ ΔΕΗ. Διὰ τοὺς δύο ἀνωτέρω σοβαροὺς λόγους, ἡ ΔΕΗ προτίθεται νὰ κατασκευάσῃ τὴν δεξαμενὴν φορτίσεως εἰς τὸ τέρμα τῆς προσαγωγοῦ διώρυγος, παρὰ τὸ ἤδη ὑφιστάμενον πάρκον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3204) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1328 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν Κοινοτήτων Νομοῦ Ἠλείας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἠλεκτροδότησις τῶν Κοινοτήτων Βροχίτσης, Ρομεσίου, Ἁγίου Γεωργίου, Κορυφῆς, Κατσαροῦ, Μαλαπασίων καὶ Ἁγίων Ἀποστόλων Νομοῦ Ἠλείας, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν σταδιακῶς γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Πάντως, ἡ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους ἠλεκτροδότησις τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων ἢ ἐνίων ἐξ αὐτῶν, θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν διατεθησομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πιστώσεων πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2798) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1278 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Συνεργεῖα μελετῶν τῆς ΔΕΗ προβαίνουσιν ἤδη εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης ἐξυπηρετήσεως 1.850 φρεάτων, κειμένων εἰς τὰς περιοχὰς Δουνέϊκων–Ἀμαλιάδος–Χαβαρίου–Γαστούνης–Κυλλήνης, ἐνῷ ἐξ ἄλλου πρόκειται νὰ δοθοῦν πρὸς κατασκευὴν τὰ ἀναγκαῖα δίκτυα διανομῆς, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἑτέρων 250 φρεάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων Κοινοτήτων, αὕτη περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν σταδιακῶς γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Πάντως, ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων ἢ ἐνίων ἐξ αὐτῶν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν διατεθησομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πιστώσεων τῆς παρούσης χρήσεως, δι’ ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4026)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα Ραφίνας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς διὰ τά, ἐν τῇ ἀπὸ 17.3.60 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ ἀναφερόμενα, ἡμετέρας ἁρμοδιότητος θέματα: Ἐξ αὐτοψίας διενεργηθείσης ὑπὸ μηχανικοῦ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας εἰς τὰ ἐν λόγῳ λιγνιτωρυχεῖα τὴν 26.3. 1960 διεπιστώθη, ὅτι: α) εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν τῶν ὑπογείων ἐργασιῶν δὲν ὑφίστανται ἐκρηκτικὰ ἀέρια (CH4) καὶ οὕτω δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ χρῆσις εἰδικῶν λυχνιῶν, β) ὁ ἀερισμὸς τῶν ὑπογείων ἐργασιῶν εἶναι ἱκανοποιητικός, ἐκτὸς ὡρισμένων τομέων, δι’ οὓς ἐδόθησαν πρὸς τοὺς ἁρμοδίους αἱ δέουσαι ὁδηγίαι καὶ γ) ὑπάρχει εἰς τὴν κυρίως ἐργασίαν καὶ δευτέρα ἔξοδος ἀσφαλείας ἐκ τῶν ὑπογείων ἔργων. Εἰς ἑτέραν πρόσφατον ἐργασίαν δὲν ὑφίσταται εἰσέτι δευτέρα ἔξοδος ἀσφαλείας ἐκ τῶν ὑπογείων ἔργων, πλήν, ὅμως, κατασκευάζεται ἤδη αὕτη. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ἐδόθησαν ὑπὸ τοῦ μηχανικοῦ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας αἱ ἀνάλογοι ὁδηγίαι εἰς τοὺς ἁρμοδίους, διὰ τὴν ἀσφαλεστέραν ἐκτέλεσιν τῶν μεταλλευτικῶν ἔργων καὶ εἰδικώτερον, διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τοῦ ἀερισμοῦ τῶν ὑπογείων στοῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1960

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας

Θ. ΑΠΑΘΩΝ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις βουλευτῶν (ὑπ’ ἀριθ. 1286, 1308 καὶ 1344 τοῦ 1960) καὶ ἀναφορὰ τῶν 800 ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν τῆς Βιομηχανίας Ἐλαστικοῦ «ΕΘΕΛ» Α.Ε., σχετικῶς μὲ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου ΕΘΕΛ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὅτι ἡ βιομηχανία ἐπεξεργασίας ἐλαστικοῦ, ἀνήκουσα εἰς τὴν «ΕΘΕΛ», ἦτο μία τῶν ἀξιολογωτέρων βιομηχανιῶν τῆς χώρας, ἀπασχολοῦσα σοβαρὸν ἀριθμὸν ἐργατοϋπαλληλικοῦ προσωπικοῦ (περὶ τοὺς 800) καὶ καλύπτουσα μέγα μέρος τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως. Παραλλήλως πρὸς ταύτην, λειτουργοῦν ἐν τῇ χώρᾳ καὶ ἕτεραι σοβαραὶ βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι ἐπεξεργασίας ἐλαστικοῦ, τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα ἀπορροφῶνται ὑπὸ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, λόγῳ τῆς ἀρίστης ποιοτικῆς παραγωγῆς των, χωρὶς μέχρι τοῦδε νὰ ἔχωσι δημιουργηθῆ προϋποθέσεις μὴ βιωσιμότητος τούτων. Αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται παράγουσι ποικίλης μορφῆς καὶ τύπου τοιαῦτα εἴδη, ἐφάμιλλα τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ (ὑποδήματα, σωλῆνες, ἱμάντες κλπ.). Διὰ τῶν ἐν ἰσχύϊ σχετικῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας περιφερείας Νομοῦ Ἀττικῆς καὶ ἐπαρχιῶν (νόμοι 2176)1955, 321)55, 3215)55, 3949)59 καὶ 4002)1959), ἐν συνδυασμῷ πρὸς πλείστας διοικητικὰς πράξεις, ἐκδοθείσας κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω νομοθετημάτων, φρονοῦμεν, ὅτι ἐδημιουργήθησαν ἅπασαι αἱ οὐσιαστικαὶ προϋποθέσεις καὶ παράγοντες, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν βιωσιμότητα καὶ περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῶν λειτουργουσῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ αἱ προϋποθέσεις ἱδρύσεως νέων παραγωγικῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν μονάδων ἐν τῇ χώρᾳ. Ὁ βιομηχανικὸς κλάδος τῆς ἐπεξεργασίας ἐν γένει ἐλαστικοῦ, οὐδεμίαν μέχρι τοῦδε κρίσιν ἐνεφάνισε, τοὐναντίον, μάλιστα, διὰ τῆς παραγωγῆς παντοειδῶν προϊόντων λαϊκῆς καταναλώσεως, ἐθεωρεῖτο ἐκ τῶν μᾶλλον σημαντικωτέρων ἐπιχειρήσεων, αἵτινες ὑπῆρξαν αἱ πλέον βιώσιμοι τοιαῦται, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν οἰκονομίας. Συνεπῶς, τὸ ἀνακῦψαν θέμα τῆς προαναφερθείσης ἑταιρείας «ΕΘΕΛ», περὶ ἀπομακρύνσεως ἐκ τῶν ἐργασιῶν τοῦ προσωπικοῦ ταύτης, ὡς καὶ τῆς καταβολῆς καθυστερουμένων ἡμερομισθίων, δὲν ὀφείλεται εἰς ἀδυναμίαν ἀπορροφήσεως τῶν προϊόντων ταύτης. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θεωροῦμεν σκόπιμον νὰ σημειώσωμεν τὸ γεγονός, ὅτι, ἐν ὄψει καὶ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, δέον νὰ κατανοηθῇ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιχειρηματιῶν, ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ ὑπ’ αὐτῶν μεγίστη προσπάθεια ποιοτικῆς καὶ ποσοτικῆς παραγωγῆς των, εἰς τρόπον ὥστε τὰ προϊόντα των νὰ καταστῶσι συναγωνίσιμα πρὸς τὰ ἀλλοδαπῆς προελεύσεως τοιαῦτα, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἰδιωτικῆς καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2891 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις (ὑπ’ ἀριθ. 1294) τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87811 τῆς 2ας Ὀκτωβρίου 1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, στηριζομένης εἰς γνωμάτευσιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1469)50 προβλεπομένης Ἐπιτροπῆς, τὸ ἀνῆκον κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου γνωστοῦ ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Ἰλίου Μέλαθρον» ἀκίνητον ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ἔργον τέχνης, χρῇζον τῆς κατὰ τὸν νόμον τοῦτον προστασίας. Ἐπειδὴ δέ, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 31ης Ἰανουαρίου 1944 Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Γεν. Οἰκοδομικοῦ Κανονισμοῦ», προκειμένου περὶ μνημειακῶν κτιρίων ἢ κτιρίων χαρακτηριζομένων ὡς ἔργων τέχνης, ἐπιβάλλεται διὰ λόγους αἰσθητικῆς ἡ παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ὁμόρων ἀκινήτων ἀρχιτεκτονικὴ διαμόρφωσις τῶν μεσοτοίχων, ἐπιτρεπομένης παραλλήλως τῆς κατασκευῆς ἀνοιγμάτων φωτισμοῦ καὶ ἀερισμοῦ ἐπὶ τούτων, οἱ ἰδιοκτῆται τοῦ πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς ὁδοῦ Βουκουρεστίου ὁμόρου πρὸς «Ἰλίου Μέλαθρον» οἰκοπέδου, ὡς καὶ οἰκοπέδου ἐπὶ πλευρᾶς ἑτέρας, (ἤτοι, τοῦ γνωστοῦ ὡς οἰκοπέδου Μελᾶ), ἔτυχον παρὰ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου Ἀθηνῶν ἀδείας, πρὸς ἀνέγερσιν κτιρίων μὲ ἀνοίγματα φωτισμοῦ καὶ ἀερισμοῦ (παράθυρα) πρὸς τὴν ὅμορον τῆς ἰδιοκτησίας τοῦ Δημοσίου πλευρὰν τούτων. Τὸ Αʹ Τμῆμα τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, παρὰ τοῦ ὁποίου ἐζητήθη νὰ ἐξετασθῇ ἄν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἰσχύοντος Ἀστικοῦ Κώδικος ὑφίσταται περίπτωσις ἀποζημιώσεως τοῦ Δημοσίου διὰ τὰ ἐκ τοῦ νόμου ἀποκτηθέντα πλεονεκτήματα ταῦτα ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ὁμόρων τούτων ἀκινήτων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπεκόπησαν καταφώρως σημαντικὰ οἰκονομικὰ ὠφελήματα, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 478)52 γνωμοδοτήσεώς του, ἐγνωμοδότησεν, ὅτι περὶ τοῦ συνταγματικοῦ τοῦ διὰ τοῦ νόμου 1469)50 ἐπιβληθέντος γενικοῦ περιορισμοῦ τῆς κυριότητος δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία καὶ συνεπῶς εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ προκείμενος πλουτισμὸς ἔχει «νόμιμον αἰτίαν». Ἐκτὸς τούτου, κατὰ τὴν αὐτὴν γνωμοδότησιν, εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι ἐπὶ συνταγματικῶς ἐπιβληθέντος διὰ νόμου γενικοῦ περιορισμοῦ τῆς κυριότητος, δὲν γεννᾶται αὐτονοήτως ἀγωγὴ ἀποζημιώσεως ἐκείνου, τοῦ ὁποίου ἡ κυριότης περιωρίσθη ἢ ὁ ὁποῖος ὁπωσδήποτε ἐζημιώθη ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τῆς κυριότητος, εἴτε κατὰ τοῦ Δημοσίου, εἴτε κατ’ ἄλλου τινός. Τοιαύτη ἀγωγὴ γεννᾶται μόνον ἂν ρητῶς ἐχορηγήθη ὑπὸ κανόνος δικαίου, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ καθιερωθῇ καὶ δι’ ἐθίμου. Τοιοῦτος, ὅμως, κανὼν δὲν ὑφίσταται ἐν προκειμένῳ. Κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἀνηγέρθη μέγαρον ἐπὶ οἰκοπέδου κατεδαφισθέντος κτιρίου, τὸ ὁποῖον εἶχε πρόσοψιν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀμερικῆς καὶ εἶχε περιέλθει εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τῆς Ἑταιρείας «Ἀδελφοὶ Κουτεντάκη καὶ Σία». Τμῆμα μιᾶς πλευρᾶς τοῦ ἀκινήτου τούτου εἶναι ὅμορον πρὸς τὸ «Ἰλίου Μέλαθρον» καὶ δὴ τὸν περίβολον τούτου. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, πρὸς περιφρούρησιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγερσιν ἀγωγῆς, πρὸς παρεμπόδισιν ὡρισμένων ἐνεργειῶν τῆς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον εἰς ἀπόκτησιν ὑπ’ αὐτῆς ἐμπραγμάτων δικαιωμάτων ἐπὶ τοῦ περιβόλου τοῦ «Ἰλίου Μέλαθρον» καὶ ἐζητήσαμεν συγχρόνως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων καὶ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου νὰ παράσχωσι πληροφορίας ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους περὶ τῆς ἀδείας, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη εἰς τὴν ὡς ἄνω ἑταιρείαν καὶ ἡ ὁποία ἐπέτρεπεν εἰς αὐτὴν τὴν διάνοιξιν παραθύρων ἐπὶ τῆς ὁμόρου πρὸς τὸ «Ἰλίου Μέλαθρον» πλευρᾶς τοῦ μεγάρου της καὶ τῶν διατάξεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐρείδεται αὕτη. Ἤδη, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἐν ὁλομελείᾳ ἐξετάζει τὸ ὅλον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χρ. Σιανίδη καὶ Χ. Ζησιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2103)11.2.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 9.2.1960 κατατεθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Σιανίδη καὶ Χ. Ζησιάδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3783)57 ἐπὶ ἀγορᾶς ἀκινήτων καὶ ὑπὸ τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦ θέματος τούτου τελεῖ ἐν γνώσει ἡ ὑπηρεσία, πλὴν προϋποθέτει νομοθετικὴν ρύθμισιν. Ἀθῆναι τῇ 23 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3494)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1366 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ διαχειριστοῦ τῆς εἰδικῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Ἑλίκας Λακωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Ἑταιρείαν Διαχειρίσεως εἰδῶν Μονοπωλίου Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἥτις δυνάμει συμβάσεως μετὰ τοῦ Δημοσίου διαχειρίζεται τὰ εἴδη μονοπωλίου, ὑπεβλήθησαν ἓξ ἐν ὅλῳ αἰτήσεις διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ διαχειριστοῦ ἐν τῇ νεοϊδρυθείσῃ ἀποθήκῃ μονοπωλίου Ἑλίκας Λακωνίας. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας ἐνέκρινε κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τὴν 4.2.1960 τὸν διορισμὸν τοῦ Γεωργίου Ἰωάν. Καλογεράκου εἰς τὴν θέσιν τοῦ διαχειριστοῦ τῆς ρηθείσης ἀποθήκης ὡς πλέον καταλλήλου καὶ ἐμπνέοντος ἐμπιστοσύνης κατὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ διαχείρισιν τῶν εἰδῶν μονοπωλίου. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ΕΔΕΜΕΔ ἀποφεύγει τὸν διορισμὸν διαχειριστῶν τῶν ἀποθηκῶν Μονοπωλίου, προσώπων ἀσκούντων ἐμπορικὸν ἐπάγγελμα. Ἡ παρὰ τοῦ Γ. Παπαδάκη γενομένη τηλεγραφικὴ δήλωσις, περὶ προσφορᾶς ἀμισθεὶ τῶν ὑπηρεσιῶν του ὡς καὶ ἀποθήκης ἄνευ καταβολῆς μισθώματος ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑπεβλήθη ἕνα μῆνα μετὰ τὸν διορισμὸν τοῦ διαχειριστοῦ τῆς ἀποθήκης, φυσικὸν ἦτο, νὰ μὴ ληφθῇ αὕτη ὑπ’ ὄψιν καθ’ ὅσον πρόδηλον εἶναι, ὅτι ὁ αἰτῶν ὑπέβαλε τὴν δήλωσιν ταύτην ἐκ λόγων εἰδικῆς σκοπιμότητος. Ὡς πρὸς τὸν διορισμὸν τοῦ αἰτοῦντος Παύλου Τσιγκούνη, ἀναπήρου πολέμου, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ΕΔΕΜΕΔ οὐδεμίαν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν ἔχει διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν πρόσληψιν ὡς διαχειριστῶν ἀποθηκῶν μονοπωλίου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου καὶ ὡς ἐκ τούτου, ὀρθῶς, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, προέκρινε τὸν ἐκ τῶν ὑποψηφίων συγκεντροῦντα τὰ περισσότερα κατὰ τὴν κρίσιν της τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ὑπευθύνου ἔργου τοῦ διαχειριστοῦ εἰδῶν μονοπωλίου. Ἀθῆναι τῇ 21 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1222 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου εἰς τρόπον ὥστε οἱ ἐξελθόντες τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας κατώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ο.Τ.Ε. (Τεχνῖται, διανομεῖς κλπ.) καὶ συνταξιοδοτηθέντες ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὡς προερχόμενοι ἐκ μετατάξεως εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ἐκ τῆς τέως Κρατικῆς ΤΤΤ ὑπηρεσίας νὰ δύναται νὰ προσμετρήσωσι ὡς συντάξιμον τὸν ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας χρόνον παραμονῆς των ἤτοι ἀπὸ τῆς ἀπομακρύνσεώς των λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ὡς συμπληρώσαντες τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των μέχρι συμπληρώσεως τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ ὡς ἄνω αἴτημα. Ἀθῆναι τῇ 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεῶργον, εἰς σχετικὴν των ὑπ’ ἀριθ. 1103 ἐρώτησιν αὐτῶν, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Πολιτείας διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐπιταχθέντων ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἐξεδηλώθη, ὡς γνωστόν διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ν. Δ. 3612)56. Ἡ καταβολὴ εἰς τοὺς ἐν λόγῳ δικαιούχους ὡς ἀποζημιώσεως τοῦ ἡμίσεος τῆς καθορισθείσης κατὰ τὴν ἐπίταξιν ἀξίας τοῦ ὑποζυγίου εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ὡς ἄνω Νομ. Διατάγματος, προφανῶς δὲ ὁ περιορισμὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς παλαιᾶς πρὸς τὴν νέαν δραχμήν. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ θέματα τῆς ἐρωτήσεως σχετικὰς πληροφορίας θέλουσι παράσχει οἱ ἁρμόδιοι κατὰ περίπτωσιν κ.κ. Ὑπουργοί. Ἀθῆναι τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Δ. Μέρου καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3491)11.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον κατατεθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ἐν σχέσει μὲ ὁμολογίας τῶν προσφυγικῶν δανείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ δάνεια ταῦτα ὡς ἀποτελοῦντα μέρος τοῦ ἐσωτερικοῦ Δημοσίου χρέους εἰς δραχμὰς ἀπεσβέσθησαν δυνάμει τοῦ

Α. Ν. 18)1944.

Κατ’ ἀκολουθίαν αἱ ὁμολογίαι τῶν δανείων τούτων καὶ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας στεροῦνται οὐσιαστικῆς ἀξίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2619) 22.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1233 ἐ.ἔ., ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξομοίωσιν τῶν τραυματιῶν πολιτῶν τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ πρὸς τοὺς ἀναπήρους πολέμου καὶ εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὸ παράπονον τῶν ἀνωτέρω, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι τραυματίαι ἀμάχου πληθυσμοῦ λαμβάνουν μειωμένον δῶρον Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ἔναντι τῶν ἀναπήρων πολέμου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 1939 τοῦ 1951 ὡρίσθη, ὅτι εἰς τοὺς δικαιουμένους πολεμικῆς συντάξεως ἐξαιρέσει τῶν ὑπαχθέντων εἰς τὸν Α. Ν. 1854)1951 καὶ Α. Ν. 1521)1950 παρέχεται α) ἡ σύνταξις μετὰ τῶν ἐπιδομάτων ἑνὸς μηνὸς ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων καὶ β) ἡ σύνταξις μετὰ τῶν ἐπιδομάτων ἡμίσεος μηνὸς ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα. Μεταγενεστέρως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1049 τῆς 18ης Δεκεμβρίου 1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προβλέπεται ἡ χορήγησις δώρου εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους καὶ τοὺς περὶ ὧν ἤδη πρόκειται τραυματίας πολίτας συνταξιούχους τοῦ Α. Ν. 1612)1950 οἵτινες ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τοῦ χορηγουμένου αὐτοῖς δώρου ὑπόκεινται εἰς κράτησιν 10–25%. Ὡς πρὸς τὰ ἕτερα αἰτήματα τῶν συνταξιούχων τὰ σχετιζόμενα μὲ τὸν νόμον 1487)1950 περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου διαβιβάζομεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ πρὸς παροχὴν πληροφοριῶν λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3189)2509)5)60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πλοιοκτητῶν λόγῳ ἀπωλείας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου τῶν πλοίων των συνεπεία πολεμικῆς ἐνεργείας τῶν τέως Γερμανικῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῶν ἐπανορθώσεων τῶν ζημιῶν τῶν προκληθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τελευταίου πολέμου δὲν ἔχει λυθῆ παρ’ οὐδεμιᾶς διεθνοῦς συμφωνίας καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τούτου δὲν ἐθεσπίσθη σχετικὴ Ἑλληνικὴ νομοθετικὴ διάταξις. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὰς γερμανικὰς ἐπανορθώσεις εἰς ἃς ἀναφέρεται ὁ ὡς ἄνω ἐρωτῶν βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο παρεπέμφθη τόσον ὑπὸ τῆς Συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946, ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Λονδίνου τοῦ 1953 εἰς τὴν ὑπογραφησομένην Συνθήκην Εἰρήνης μετὰ τῆς Γερμανίας. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπὸ διαπραγμάτευσιν κατ’ αὐτὰς συμφωνίας περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως ὑπὸ τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως αὗται περιορίζονται ἐπὶ προσώπων διωχθέντων διὰ λόγους 1) φυλετικούς, 2) θρησκευτικοὺς καὶ 3) ἀντιθέσεως εἰς τὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸν καὶ ἀπώλεσαν συνεπεία τούτου τὴν ζωὴν των ἢ τὴν ἐλευθερίαν των. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 019196)10.11.59, 01028)19.1.60 καὶ 00113)2.1.60 σχετικῶν ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Σ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1541)2.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, προτείνοντος τὴν ἀναστολὴν τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ν. 1811)51, ὡς ἀντικατεστάθη ὑπὸ τῆς παραγρ. 6 τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Ν. Δ. 3200)55, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Α.Σ.Δ.Υ. τοῦ ὁποίου ἐζητήθη ἡ ἐπὶ τούτου γνώμη ἐπὶ τῆς προτεινομένης τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος Δημ. Ὑπαλλήλων δὲν συνεφώνησεν ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146)1960 γνωμοδοτήσεώς του, ἧς ἀντίγραφον συναποστέλλομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ Ἀριθ. 146)1960

ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Ὁλομέλεια ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣ τῆς 23.2.1960 Ἀντικείμενον «Περὶ παρατάσεως τῆς ἀναστολῆς παρ. 2 ἄρθρου 98 νόμου 1811)51 ὡς ἀντικατεστάθη ὑπὸ τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 29 Ν. Δ. 3200)1955». Παρόντες: Τακτικὰ Μέλη: Γ. Σωφρονόπουλος, Πρόεδρος. Ι. Κουμουτσόπουλος, Ἀντιπρόεδρος. Β. Κορφιωτάκης, Σύμβουλος Ν. Σκοπέτσος, Σύμβουλος Σ. Ἀποστολᾶτος, Σύμβουλος Σ. Καζάκος, Σύμβουλος Ἔκτακτα μέλη: Π. Πετρόπουλος Πάρεδρα μέλη: Μ. Πασχόπουλος Α. Παναγιωτόπουλος Β. Μπορονικολὸς Α. Σουρᾶς Εἰσηγητής: Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, Πάρεδρος

Γραμματεύς: Γ. ΝΟΒΑΣ

ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ

Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., γενομένην ἐν τῷ καταστήματι αὐτοῦ, μὴ παραστάντος ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὁ Πρόεδρος εἰσήγαγε πρὸς συζήτησιν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 43761 τῆς 16.2.1960 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ) «περὶ παρατάσεως τῆς ἀναστολῆς παραγρ. 2 ἄρθρου 98 νόμου 1811)51 ὡς ἀντικατεστάθη ὑπὸ τῆς παραγρ. 6 τοῦ ἄρθρου 29 Ν. Δ. 3200)55». Μεθ’ ὃ ὁ ὁρισθεὶς εἰσηγητὴς ἐξέθεσε τὰ ἑξῆς: «Διὰ τοῦ ὑπ’ ὄψιν ὑπουργικοῦ ἐγγράφου ζητεῖται ἡ γνώμη τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἐπὶ προτεινομένης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἀναστολῆς ἐπὶ μίαν διετίαν τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ ὑπ. κώδικος, ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 29 παρ. 6 τοῦ Ν. 3200)55, καθ’ ἣν διὰ τὴν προαγωγὴν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ Κατηγορίας εἰς τοὺς βαθμοὺς 5ον, 4ον καὶ 3ον ἀπαιτεῖται ὡς εἰδικὸν τυπικὸν προσὸν τετραετὴς ὑπηρεσία εἰς θέσεις ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ὁ σκοπὸς τῆς εἰς ἣν ἀφορᾷ ἡ ἀναστολὴ διατάξεως εἶναι, ὡς γνωστὸν διπλοῦς. Ἐπιδιώκεται δι’ αὐτῆς ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅπως οἱ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων Αʹ Κατηγορίας προαγόμενοι εἰς τοὺς βαθμοὺς 5ον, 4ον ἢ 3ον ἔχουσιν ἐπαρκῆ ὑπηρεσιακὴν πεῖραν ἐπὶ τῶν ζητημάτων ἅτινα ἀπασχολοῦν τὰς ἐκτὸς τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης ἑδρευούσας κρατικὰς ἀρχάς, ἀφ’ ἑτέρου δ’ ὅπως διευκολύνηται ἡ ἐκ τῆς Διοικήσεως τῆς Πρωτευούσης μετάθεσις ὑπαλλήλων πρὸς πλήρωσιν κενῶν θέσεων ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις, ἡ προσκρούουσα μεταπολεμικῶς ἰδίᾳ εἰς μεγάλην ἀπροθυμίαν τῶν ὑπαλλήλων. Τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι κατὰ βάσιν ὀρθὸν καὶ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀποτελεσματικὴν λειτουργίαν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐπὶ τῆς ὀρθότητος δὲ καὶ τῆς ἀναγκαιότητος αὐτοῦ ὁμοφώνως ἀπεφάνθησαν τόσον ἡ ἐπεξεργασθεῖσα τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπ. Κώδικος διακομματικὴ ἐκ βουλευτῶν Ἐπιτροπή, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ ἐργασθεῖσα ἐπὶ τοῦ προσχεδίου τοῦ περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως Ν. 3200)55 ἐπιτροπή. Οὕτως ἐτέθη ἐν τῷ Ν. 1811)51 περὶ ὑπ. κώδικος ἡ σχετικὴ διάταξις τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 καὶ ἐν τῷ Ν. 3200)55 ἡ διάταξις τῆς παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 29, αἵτινες καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς παρούσης μνημονεύονται... Ἐν τούτοις τὸ ἐν λόγῳ μέτρον, ὑπὸ τὴν πίεσιν, ὡς εὐνόητον τῶν ἐξ αὐτοῦ θιγομένων ὑπαλλήλων ἀνεστάλη εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ὑπ. Κώδικος (1952) ἡ δ’ ἀναστολὴ παρετάθη διὰ διαφόρων διατάξεων μέχρι καὶ τῆς 24 Δεκεμβρίου 1959. Τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἔχον ἐν τούτῳ σύμφωνον καὶ τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναδιοργανώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, καὶ ἀποβλέπον εἰς τὸ ν’ ἀποβῇ τὸ ἐν λόγῳ μέτρον, κατὰ τὸ δυνατόν, ὀλιγώτερον ὀδυνηρὸν διὰ τοὺς εἰς αὐτὸ ὑπαγομένους ὑπαλλήλους καὶ ἀποφευχθῇ περαιτέρω ἀναστολὴ αὐτοῦ, περιέλαβεν ἐν τῷ ὑπ’ αὐτοῦ καταρτισθέντι τῷ 1959 προσχεδίῳ νόμου «περὶ α) τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.» καὶ διάταξιν ἐν ἄρθρῳ 8 παρ. 1 περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος οὕτω: «2. α. Οὐδεὶς ὑπάλληλος τῆς Αʹ Κατηγορίας προαγόμενος εἰς τὸν 5ον, 4ον, 3ον ἢ 2ον βαθμὸν τοποθετεῖται εἰς θέσεις ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ἐπαρχιῶν Ἀττικῆς, Μεγαρίδος καὶ Αἰγίνης, ἐφ’ ὅσον δὲν συνεπλήρωσε τετραετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν εἰς θέσεις ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῶν ἐπαρχιῶν τούτων, ὑφίστανται δὲ τοιαῦται ἐν τῷ εἰς ὃν ἡ προαγωγὴ βαθμῷ τοῦ κλάδου του. β. Παρέκκλισις ἀπὸ τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου ἐπιτρέπεται μόνον ἐν ἀνεπαρκείᾳ τῶν ἔξω τῶν ρηθεισῶν ἐπαρχιῶν θέσεων τοῦ εἰς ὃν ἡ προαγωγὴ βαθμοῦ τοῦ οἰκείου κλάδου ἢ δι’ ἄλλους σοβαρωτάτους ὑπηρεσιακοὺς λόγους μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Σ.Δ.Υ.». Διὰ τῆς τοιαύτης τροποποιήσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος διασφαλίζεται ἀποτελεσματικώτερον ὁ, διὰ τῆς ἀρχικῆς διατάξεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ὑπ. κώδικος ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 29 παρ. 6 τοῦ Ν. 3200 ἐπιδιωκόμενος διπλοῦς, ὡς ἄνω σκοπός, ἀποτρέπονται δὲ καὶ πιθαναὶ ἀντιδράσεις τῶν ὑπαλλήλων ὡς καὶ κίνδυνοι εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον δὲν κατέστη εἰσέτι νόμος. Φρονῶ δ’ ὅτι τὸ Συμβούλιον δέον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ ἐκφράσῃ καὶ αὖθις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως τὴν εὐχήν, ὅπως περιβάλῃ διὰ τῆς ἐγκρίσεώς του τὸ σύνολον τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, δι’ ὧν, ἐν ἀλληλουχίᾳ τελουσῶν, ἐπιδιώκεται σημαντικὴ βελτίωσις τοῦ ὅλου δικαίου τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑπ’ ὄψιν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἀναστολῆς ἐπὶ διετίαν εἰσέτι τῆς ἰσχύος τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ ὑπ. κώδικος, ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 29 παρ. 6 τοῦ Ν. 3200)55 φρονῶ, ὅτι τὸ Συμβούλιον δέον νὰ γνωμοδοτήσῃ ἀρνητικῶς. Ἡ διάταξις αὕτη ἀνεστάλη ἤδη ὡς ἐλέχθη ἐπὶ ὀκταετίαν περίπου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπ. κώδικος. Ἡ ἐκ νέου ἀναστολὴ αὐτῆς ἱκανοποιεῖ μὲν προσωπικῶς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ κέντρου, οἵτινες κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νέας ἀναστολῆς θέλουν κριθῆ πρὸς προαγωγὴν ἐξ ἄλλου ὅμως καταλείπει ἐκθέτους τοὺς ὡς ἄνω σκοπούς, εἰς οὓς ἀποβλέπει ἡ διάταξις καὶ ἀποτελεῖ μέτρον ἀνισότητος ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων, οἵτινες μετετέθησαν ἤδη ἐκ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης ἐφαρμογῆς αὐτῆς». Τὸ Συμβούλιον μετὰ συζήτησιν, ἀποφαίνεται ὡς ἕπεται: α) Γνωμοδοτεῖ ἀρνητικῶς ἐπὶ τῆς ὑπ’ ὄψιν προτάσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ ἀναστολῆς ἐπὶ διετίαν τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ν. 1811)51 «περὶ ὑπαλληλικοῦ κώδικος». β) Ὑποβάλλει εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως τὴν εὐχὴν ὅπως περιβάλῃ διὰ τῆς ἐγκρίσεώς του τὸ διὰ πράξεων τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. κατὰ τὸ 1958 καὶ 1959 καταρτισθὲν προσχέδιον νόμου «περὶ α) τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, β) κοινῶν διαγωνισμῶν διὰ τὴν πλήρωσιν δημοσίων κλπ. θέσεων καὶ γ) τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμότητος τῶν δημοσίων κλπ. ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν διατάξεων». δ) Γνωμοδοτεῖ, ὅπως ἡ ἐν τῷ προσχεδίῳ τούτῳ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 παρ. 1 περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ν. 1811)1951 τροποποιηθῇ ὡς κατωτέρω ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἀποκλεισθῇ ἐνδεχομένη καταστρατήγησις τοῦ δι’ αὐτῆς ὁριζομένου μέτρου. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ν. 1811)51, ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τῆς παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Ν. 3200)55, ἀντικαθίσταται οὕτω: 2. α. Ὑπάλληλοι τῆς Αʹ Κατηγορίας μὴ ἔχοντες συμπληρώσει τετραετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν πολιτικοῦ διοικητικοῦ ἐν γένει ὑπαλλήλου, εἰς θέσεις ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῶν ἐπαρχιῶν Ἀττικῆς, Μεγαρίδος καὶ Αἰγίνης, προαγόμενοι εἰς τὸν 5ον, 4ον, 3ον ἢ 2ον βαθμόν, τοποθετοῦνται ὑποχρεωτικῶς εἰς θέσεις τοῦ εἰς ὃν προάγονται βαθμοῦ τοῦ κλάδου των ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῶν ρηθεισῶν ἐπαρχιῶν, ἐφ’ ὅσον προβλέπονται τοιαῦται. β. Παρέκκλισις ἀπὸ τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου ἐπιτρέπεται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἐὰν καὶ καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχῃ ἐπαρκὴς ἀριθμὸς κενῶν θέσεων καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διὰ μεταθέσεως δημιουργία κενῶν θέσεων πρὸς τοποθέτησιν τῶν προαγομένων. γ. Ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν ἐφαρμογῆς τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου βʹ ἀπαγορεύεται ἡ μετάθεσις, μετάταξις ἢ ἀπόσπασις οἱουδήποτε ὑπαλλήλου εἰς θέσεις ἐντὸς τῶν ἐπαρχιῶν Ἀττικῆς, Μεγαρίδος καὶ Αἰγίνης, πρὸ τῆς συμπληρώσεως τετραετοῦς πραγματικῆς ὑπηρεσίας πολιτικοῦ διοικητικοῦ ὑπαλλήλου ἐκτὸς τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν. Ἐφ’ ᾧ συνετάχθη τὸ παρὸν πρακτικόν.

Ὁ Πρόεδρος

Γ. ΣΩΦΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ Γραμματεὺς

Γ. ΝΟΒΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1225 καὶ 1169 ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν Νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ὑποθέσεων τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῆς δράσεως τῶν ἀνταρτῶν δημιουργηθείσης ἐκρύθμου καταστάσεως εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἱδρύθη δυνάμει τοῦ Ν. 1236 τοῦ 1944 τὸ Βʹ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς μὲ ἕδραν τὴν Τρίπολιν καὶ συνεκροτήθησαν κατὰ τόπους Τάγματα Ἀσφαλείας εἰς ἃ κατετάγησαν ἰδιῶται τῶν ὁποίων ἡ εἰς ταῦτα ὑπηρεσία ἐθεωρεῖτο δυνάμει τοῦ νόμου τούτου ἐν παντὶ στρατιωτική. Ἐκ τῶν διαφόρων ὅμως λόγων οἱ μονάδες αὗται παρέλειψαν νὰ γνωστοποιήσουν ἐγκαίρως εἰς τὰ οἰκεῖα στρατολογικὰ Γραφεῖα, τὰς μεταβολὰς κατατάξεως καὶ ὑπηρεσίας τῶν εἰς ταύτας καταταγέντων καὶ οὕτω, ἐπελθούσης ἐν τῷ μεταξὺ καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀρχείων τῶν μονάδων τούτων, δὲν κατεχωρήθησαν εἰς τὴν στρατολογικὴν μερίδα τῶν παθόντων ὡς καὶ τῶν φονευθέντων αἱ μεταβολαὶ των αὗται. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ προκειμένου νὰ συνταξιοδοτηθῶσι συμφώνως τῷ Α. Ν. 1119 τοῦ 1946, τόσον οἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω παθόντες ὅσον καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν φονευθέντων ἐκ δράσεως τῶν ἀνταρτῶν ἀνέκυψε ζήτημα ἀποδείξεως τῆς στρατιωτικῆς των ἰδιότητος. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ δημιουργηθέντος ζητήματος ἐλήφθη πρόνοια διὰ τοῦ Α. Ν. 859 τοῦ 1946 καὶ τοῦ ἄρθρ. 17 τοῦ Α.Ν. 835 τοῦ 1948, ὅπως δι’ ἐνόρκων βεβαιώσεων τῶν ἀξιωματικῶν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῶν ὁποίων ὑπηρέτησαν οἱ παθόντες, καταχωρηθῶσιν εἰς τὴν στρατολογικὴν των μερίδα αἱ ἐλλείπουσαι μεταβολαὶ ὑπηρεσίας των εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας καὶ οὕτω ἀποδεικνύεται ἡ στρατιωτικὴ ἰδιότης τούτων. Ἡ Αʹ Ἐπιτροπὴ Κανονισμοῦ Πολεμικῶν Συντάξεων, προέβη εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐνδιαφερομένων δεχθεῖσα ὡς ἰσχυρὰς τὰς κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων καταχωρηθείσας μεταβολὰς κατατάξεως καὶ ὑπηρεσίας εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας τῶν παθόντων. Ἡ Ὁλομέλεια ὅμως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου εἰς ἣν διὰ διαφόρους λόγους προσέφυγον τινὲς τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιληφθεῖσα τῆς ἐξετάσεως τοῦ ὅλου θέματος τῆς ἀποδείξεως τῆς στρατιωτικῆς ἰδιότητος τῶν εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας ὑπηρετησάντων ἐξ ἐνόρκων βεβαιώσεων καὶ ἑρμηνεύσασα τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 859 τοῦ 1946 καὶ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Α. Ν. 835)48, ἀπεφάνθη, ὅτι αἱ κατὰ τοιοῦτον τρόπον καταχωρηθεῖσαι μεταβολαὶ οὐδεμίαν ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἰσχὺν διὰ τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀρχικῆς εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας κατατάξεώς των. Κατόπιν τῆς Νομολογίας ταύτης τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου πρὸς ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς στρατιωτικῆς ἰδιότητος τῶν ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας κατηρτίσθη σχέδιον νόμου, ὅπερ ὅμως δὲν κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου διὰ νεωτέρας Νομολογίας της ἀπεφάνθη, ὅτι αἱ ἔνορκοι βεβαιώσεις τῶν Ἀξιωματικῶν ἀποτελοῦν κατ’ ἀρχὴν στοιχεῖα πρὸς ἀπόδειξιν τῆς στρατιωτικῆς ἰδιότητος, τῶν ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον ὅμως προϋπόθεσιν, ὅτι οἱ βεβαιώσαντες ἀξιωματικοὶ διετέλεσαν διοικηταὶ τῶν ὁπλιτῶν, δι’ οὕς βεβαιοῦσι καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀκρίβεια τούτων δὲν ἤθελεν ἀμφισβητηθῇ ἐξ ἄλλων στοιχείων. Κατόπιν τούτου ρυθμισθέντος τοῦ ὡς ἄνω ζητήματος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων ἤδη συνταξιοδοτικῶν διατάξεων δὲν συντρέχει περίπτωσις λήψεως καὶ ἑτέρου πρὸς τοῦτο Νομοθετικοῦ μέτρου. Ὡς πρὸς τὸν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει, αἴτημα ὅπως αἱ ἔνορκοι βεβαιώσεις τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὰ δικαιοδοτοῦντα, ἐπὶ τῶν συντάξεων ὄργανα, μὴ δυνάμενα ν’ ἀνατραπῶσιν ἐν περιπτώσει ὑπάρξεως ἑτέρων στοιχείων ἀντιτιθεμένων πρὸς τὸ περιεχόμενον αὐτῶν κρίνεται, ὅτι δὲν θὰ ἔδει νὰ υἱοθετηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικ. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3214)2534)6.3.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1338 κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 3379)1955 αἱ πτυχιούχοι τοῦ Διδασκαλείου Οἰκοκυρικῆς Ἐκπαιδεύσεως, διωρίζοντο Καθηγήτριαι τῶν Οἰκοκυρικῶν μαθημάτων ἐπὶ βαθμῷ γραμματέως Βʹ τάξεως, προήγοντο δὲ εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ γραμματέως Αʹ τάξεως Εἰσηγητοῦ καὶ Τμηματάρχου Βʹ τάξεως μετὰ πενταετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν ἐν ἑκάστῳ βαθμῷ. Ἐξέλιξις πέραν τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου Βʹ τάξεως δὲν προεβλέπετο. Ἤδη διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379)1955 ἡ βαθμολογικὴ καὶ μισθολογικὴ ἐξέλιξις τῶν ὡς ἄνω Καθηγητριῶν ἐβελτιώθη λίαν σημαντικῶς, δεδομένου, ὅτι διορίζονται ἐπὶ βαθμῷ καθηγητοῦ καὶ ἀποδοχαῖς ἴσαις πρὸς τὰς τοῦ Γραμματέως Αʹ τάξεως καὶ μετὰ τριετῆ, ἑπταετῆ καὶ ἑνδεκαετῆ ὑπηρεσίαν λαμβάνουσι τὸ ¼ ἢ 2)4 ἢ ¾ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τοῦ μισθοῦ τοῦ βαθμοῦ καθηγητοῦ καὶ Πρωτοβαθμίου καθηγητοῦ ἀποδοχὰς ἀνωτέρας τοῦ Τμηματάρχου Αʹ τάξεως. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐξέλιξις τῶν καθηγητριῶν τούτων εἶναι εὐρυτέρα τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τῶν προϊσχυσασῶν διατάξεων. Προαγωγὴ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Πρωτοβαθμίου Καθηγητοῦ προβλέπεται μόνον προκειμένου περὶ τῶν κεκτημένων ἀπολυτήριον Γυμνασίου ὡς ἐχόντων εὐρυτέραν ἐγκύκλιον μόρφωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Σωτηρίου. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16301)6.2.60 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ οἰκεία Σχολὴ καὶ ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παρ’ ὧν ἐζητήθη ἡ γνώμη ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν Νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν μεταφορὰν εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος σπουδῶν ἑνὸς μαθήματος εἰς ὃ ἀπέτυχον φοιτηταὶ τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τούτου, ἐγνώρισαν ἡμῖν, ὅτι ἀντίκεινται εἰς τὴν θέσπισιν τοιαύτης διατάξεως, διότι ἀφ’ ἑνὸς θεωροῦν τὰ εὐεργετικὰ ὑπὲρ τῶν φοιτητῶν μέτρα ὡς ὀλέθρια δι’ αὐτοὺς τούτους τοὺς φοιτητὰς καὶ διὰ τὴν Παιδείαν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι φρονοῦν, ὅτι οὐδεὶς εἰδικὸς λόγος συντρέχει διὰ τὴν θέσπισιν διατάξεως διαφοροποιούσης τὴν Πολυτεχνικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Κατόπιν τούτου ἀντεδείκνυται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου ἀντιθέτου πρὸς τὰς ὡς ἄνω ἀπόψεις τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2906)2297 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1309 ἐ.ἔ., ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23602)19.2.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου παρεσχέθησαν ὑμῖν σχετικαὶ πληροφορίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2796)25.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1276 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία ἐνεργεῖ διὰ δικαστικοῦ ἀγῶνος ὅπως ἀποβάλῃ τοὺς παρανόμως καταπατήσαντας τὸν ἀρχαιολογικὸν χῶρον Ἤλιδος. 2) Αἰτήσει τοῦ Αὐστριακοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Ἰνστιτούτου ὅπερ ἐξετέλεσε τὰς μέχρι τοῦδε ἀνασκαφὰς ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας ὅπως ἀναληφθοῦν ἀπὸ κοινοῦ καὶ πάλιν αἱ ἀνασκαφαὶ τῆς Ἤλιδος συνεργασίᾳ Ἑλλήνων καὶ Αὐστριακῶν Ἀρχαιολόγων. 3) Ἔχει προγραμματισθῆ παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας ἡ διαμόρφωσις καὶ περίφραξις τοῦ ὡς ἄνω ἀρχαιολογικοῦ χώρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαγνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαγνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου ὑπ’ ἀριθ. 1267 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ προσωρινῶς δημιουργηθεῖσα ἔλλειψις δημοδιδασκάλου εἰς τὸ 4θέσιον δημοτικὸν σχολεῖον Μελισσίων συνεπείᾳ τῆς ἐκ τούτου μετακινήσεως διὰ λόγους ὑπηρεσιακοὺς ἑνὸς δημοδιδασκάλου ἐπληρώθη διὰ τῆς ἐπανόδου αὐτοῦ εἰς τὴν θέσιν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Δ. ΓΚΙΖΕΛΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3464)2752)10.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1345 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι εἰς τὸ Καζούλιον Γυμνάσιον Θηλέων Ρόδου ὑπηρετεῖ καθηγήτρια Ἀγγλικῆς γλώσσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀθανασιάδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1221)15.2.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀθανασιάδη περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία μεριμνᾷ ἤδη διὰ τὴν συντήρησιν, τὸν καθαρισμὸν καὶ ἐν γένει τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐξαιρέτων τούτων εὑρημάτων, ἅτινα ἀποτελοῦν πολυτιμότατα ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἡ προβολὴ αὐτῶν καὶ ἡ ἀνάλογος πρὸς τὴν σημασίαν αὐτῶν ἔκθεσις εἶναι ζητήματα συνδεόμενα πρὸς τὰς καθιερωμένας ἐπιστημονικὰς ἀρχὰς τοῦ τρόπου ἐκθέσεως ἀρχαιολογικῶν ἀντικειμένων ἐν τοῖς Μουσείοις τοῦ Κράτους καὶ τὰς ἐκ τούτων ἐπιβαλλομένας προϋποθέσεις. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἐν Πειραιεῖ ἢ μὴ ἔκθεσις αὐτῶν θέλει ἐξαρτηθῆ ἐξ ὡρισμένων παραγόντων, συνδεομένων πρὸς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαραιτήτων οἰκονομικῶν μέσων, καθὼς καὶ τοῦ καταλλήλου χώρου πρὸς ἀνίδρυσιν νέου καταλλήλου Μουσείου, διότι ἡ ἐν τῷ ὑπάρχοντι κτιρίῳ ἔκθεσις τῶν νέων χαλκῶν ἀγαλμάτων εἶναι ἀδύνατος. Ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία ἔχει ὑπ’ ὄψιν της νὰ ἐξερευνήσῃ ὁλόκληρον τὸν γύρω χῶρον καὶ δὴ πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Δημοτικοῦ κήπου, ὅπου ἡ ἀνασκαφὴ εἶναι εὐκολωτέρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1471 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ ἐργασία ἡ ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀνακατανομὴν τῶν σχολείων, μετὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3970)59 προβλεπομένην αὔξησιν τῶν Ἐπιθεωρήσεων Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως, δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ, ὥστε νὰ διατυπωθῇ τὸ σχετικὸν Β. Διάταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3516)2854)11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1388 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κκ. συναδέλφους, ὅτι, κατόπιν τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Παιδείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς 1.700 νέων δημοδιδασκάλων, ἐβελτιώθη σημαντικώτατα ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε κατάστασις τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς Δημοτικῶν σχολείων, οὕτως ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἓν σχολεῖον εἰς τὴν χώραν, ἔχον μέσον ὅρον μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἀνώτερον τῶν 60 κατὰ διδάσκαλον. Κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν θέσεων τούτων ἐπροτιμήθησαν τὰ ἔχοντα μεγαλυτέραν ἀναλογίαν ἀριθμοῦ μαθητῶν κατὰ διδάσκαλον. Οὕτω, εἰς τὸ Αἰγάλεω ἱδρύθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 13.7.59 Β. Διατάγματος τέσσαρα νέα ἑξαδάσκαλα Δημοτικὰ σχολεῖα, ηὐξήθησαν δὲ κατὰ δύο αἱ θέσεις τοῦ Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου, Ἁγίας Βαρβάρας–Αἰγάλεω, ἤτοι ἀπὸ 4 εἰς 6, προστεθεισῶν οὕτω συνολικῶς 26 νέων θέσεων διδασκάλων εἰς τὰς πρότερον ὑφισταμένας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κοκκέβη, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Κ. Σωτηρίου καὶ Ν. Ἐξάρχου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2728)2154)24.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1253 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κοκκέβη, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Κ. Σωτηρίου καὶ Ν. Ἐξάρχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους εἰς τὸ Διδασκαλεῖον Νηπιαγωγῶν Καλλιθέας διενηργήθησαν πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 3997) 1959 καὶ κατὰ συνέπειαν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσχυουσῶν τότε διατάξεων, αἵτινες προέβλεπον ὡς προσὸν συμμετοχῆς εἰς τὰς ἐξετάσεις ταύτας ἀπολυτήριον Δημοτικοῦ Σχολείου, διὰ δὲ τὰς τυχὸν κεκτημένας ἀπολυτήριον Γυμνασίου τὴν κατάταξίν των εἰς τὴν Βʹ τάξιν τοῦ Διδασκαλείου τούτου. Τὸ Ν.Δ. 3997)59 «περὶ Σχολῆς Νηπιαγωγῶν καὶ ἄλλων διατάξεων», δι’ οὗ τὸ Διδασκαλεῖον Νηπιαγωγῶν μετατρέπεται εἰς Σχολὴν Νηπιαγωγῶν, θέλει ἐφαρμοσθῆ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους 1960–61. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

XI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Τσιπώρη καὶ Μ. Σβώλου. Ἀπαντῶν εἰς δι’ ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν μοι ἔγγραφον ἐρώτησιν ἀπὸ 13.2.60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Σπηλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Α. Τσιπώρη, ἀφορῶσαν τὴν Γαλλικὴν ἀτομικὴν δοκιμὴν τῆς Σαχάρας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς σχετικῶς, ὡς ἑξῆς: Κατὰ τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα καὶ τὰ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας στοιχεῖα, ἡ τιμὴ ραδιενεργείας, ἄνω τῆς ὁποίας αὕτη δύναται νὰ προκαλέσῃ ἀνησυχίας διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ὑγείαν εἶναι 50 μικρομικροκιουρὶ κατὰ κυβικὸν μέτρον ἀτμοσφαιρικοῦ ἀέρος· ἡ τιμὴ ραδιενεργείας εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Κέντρου Ἐρευνῶν «Δημόκριτος» κυμαίνεται κανονικῶς μεταξὺ 0,02 καὶ 0,08 μικρομικροκιουρὶ κατὰ κυβικὸν μέτρον ἀτμοσφαιρικοῦ ἀέρος καὶ ἡ ἀνωτάτη σημειωθεῖσα κατὰ τὰς ἑπομένας τοῦ γαλλικοῦ πειράματος ἡμέρας τιμὴ ραδιενεργείας ἦτο 1,16 μικρομικροκιουρὶ κατὰ κυβικὸν μέτρον ἀέρος. Ἑπομένως, κατ’ οὐδεμίαν στιγμὴν ἡ ἐκ τοῦ γαλλικοῦ πειράματος προξενηθεῖσα ραδιενέργεια ἠδύνατο ἔστω καὶ πόρρωθεν νὰ προκαλέσῃ καὶ τὴν παραμικρὰν ἀνησυχίαν διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ ἐρωτῶντες κ. κ. βουλευταὶ ἀποφεύγουν νὰ μνημονεύσουν ποῖοι, κατὰ πόσον ὑπευθύνως καὶ βασίμως, ὡς καὶ διὰ ποῖον λόγον ἰσχυρίζονται τὸ ἀντίθετον. Παρέμβασις τῆς Β. Κυβερνήσεως πρὸς ματαίωσιν τοῦ πειράματος ἀπεκλείετο, καθ’ ὅσον τοιοῦτον διάβημα θὰ ἐθεωρεῖτο —πρωτίστως— λόγῳ τῶν ἀνωτέρω συνθηκῶν, ὡς παρέμβασις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ξένης χώρας, ἐπέμβασις ἀπαράδεκτος ἀπὸ πλευρᾶς τῆς ξένης Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως, στερουμένης πάσης πρακτικῆς συνεπείας. Προσθέτω ἄλλωστε, ὅτι, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τοιαύτη παρέμβασις τῆς Β. Κυβερνήσεως παρὰ τῇ οἰκείᾳ ξένῃ Κυβερνήσει οὐδέποτε ἐζητήθη παρὰ τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν εἰς πλησίον πρὸς τὴν Ἑλλάδα χώραν καὶ περιοχὴν ἐλάμβανε χώραν σειρὰ ἐκρήξεων ἀτομικῶν βομβῶν, πολλαπλασίας ἑκάστη ἰσχύος τῆς Γαλλικῆς βόμβας, καὶ κατὰ τεκμήριον, πολλαπλασίως ἀπειλουσῶν τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συγκεκριμένως, κατὰ Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον 1958, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις προέβη εἰς σειρὰν ἀτομικῶν ἐκρήξεων εἰς τὴν Ἀρκτικὴν περιοχήν, τὴν δὲ 1ην καὶ 3ην Νοεμβρίου 1958, δύο ἀτομικαὶ βόμβαι ἐξερράγησαν ἐν Νοτίῳ Ρωσίᾳ. Κατὰ τὸν αὐτὸν μῆνα (Νοέμβριον 1958), ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπιτροπὴ Ἀτομικῆς Ἐνεργείας κατεμέτρησε τὴν ἀνωτάτην, ἀφ’ ἧς τηροῦνται σχετικὰ στοιχεῖα, τιμὴν ραδιενεργείας ἐν τῷ Ἑλληνικῷ ἀτμοσφαιρικῷ χώρῳ, ἤτοι ἄνω τῶν 8 (ὀκτὼ) μικρομικροκιουρὶ κατὰ κυβικὸν μέτρον ἀτμοσφαιρικοῦ ἀέρος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3506)11.3.60 (διεκ. 2844) ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1378 καταχωρησθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1933)14 Μαρτίου 1960 ἡμετέρας ἀπαντήσεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1248 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως βουλευτῶν, ἐξετέθησαν οἱ λόγοι, οἵτινες συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, τοῦ θεσπισθέντος χρονικοῦ περιορισμοῦ ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 32 παράγρ. 1 περίπτ. βʹ τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας (Β.Δ. 10)12 Ἀπριλίου 1958) κατὰ τὰς ὁποίας, διὰ νὰ ἐγγραφῇ τις εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, ἔνθα δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὰ μητρῷα ἀρρένων, δέον νὰ ἔχῃ μόνιμον ἐγκατάστασιν ἐν αὐτῷ, πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1948. Εἰδικῶς, ὅμως, διὰ τοὺς κρατικοὺς ὑπαλλήλους ἐν γένει, τὸ θέμα λαμβάνει ἄλλην μορφήν, διότι οὗτοι, καὶ ἂν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους Δήμου τινός, ἢ Κοινότητος, συνηθέστατα, λόγῳ τῶν ὑπηρεσιακῶν μεταθέσεων, ἃς ὑφίστανται, δὲν ὑπηρετοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας ἐν ᾧ τόπῳ φέρονται ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς καταλόγους, οὔτε ἐπίσης δύνανται νὰ μεταβοῦν εἰς τὸν τόπον τῆς ἐγγραφῆς των διὰ νὰ ψηφίσουν, καθ’ ὅσον, κατὰ τὸ ἄρθρον 163 τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας «ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις πάσης κανονικῆς ἀδείας ἀπουσίας εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ στρατιωτικοὺς κατὰ τὰς τριάκοντα ἡμέρας πρὸ τῆς ὡρισμένης διὰ τὴν ψηφοφορίαν συνυπολογιζομένης». Πάντως, αἱ ἀνωτέρω ἐκτεθεῖσαι δυσχέρειαι, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ψηφοφορίαν, δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τοὺς δημοσίους πολιτικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς δικαστικούς, ἀλλ’ ἔτι περισσότερον ὑφίστανται καὶ διὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας τῶν κρατικῶν ὀργάνων, ὡς εἶναι οἱ στρατιωτικοὶ ἐν ἐνεργείᾳ, οἱ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, οἱ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος καὶ οἱ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, οἵτινες πολὺ συχνότερον ὑπόκεινται εἰς ὑπηρεσιακὰς μετακινήσεις ἀπὸ τοὺς δημοσίους πολιτικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἑπομένως καὶ δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἴδιον μέτρον. Κατόπιν τούτου, τὸ θέμα χρήζει γενικωτέρας ρυθμίσεως καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν διατύπωσιν σχετικῶν διατάξεων, παρεχουσῶν τὴν εὐχέρειαν νὰ ψηφίζουν πάντες οἱ τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, ἐν ᾧ τόπῳ ὑπηρετοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1743)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1120 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κερκύρας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ συνολικὸν μῆκος τῶν ὁδῶν τῆς νήσου Κερκύρας εἶναι 600 χιλιόμετρα περίπου, ἐξ ὧν 43 χιλ. ἐθνικῶν, 439 χιλ. ἐπαρχιακῶν καὶ 118 χιλ. κοινοτικῶν ὁδῶν. Τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, συντηρούμενον κατ’ ἔτος ἀνελλιπῶς ἐκ πιστώσεων διατιθεμένων ἀπ’ εὐθείας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν. Ἐπιπροσθέτως, διὰ περατωθείσης ἤδη μελέτης, προβλέπεται βελτίωσις τῆς χαράξεως τούτου. Διὰ τὸ ἐπαρχιακὸν δίκτυον, τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον προέβη εἰς τὴν σύναψιν δανείου 10.000.000 δραχμῶν, μὲ προοπτικὴν τὴν συμπλήρωσιν τούτου δι’ ἑτέρων 2.000.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἀνακαίνισιν καὶ συντήρησιν αὐτοῦ. Οὕτω, ἄλλας μὲν ὁδοὺς ἔχει δημοπρατήσει τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον καὶ ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι, ἄλλας δὲ δημοπρατεῖ ἤδη εἰς τρόπον ὥστε διὰ τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων αὐτῶν ἥτις ἐλπίζεται νὰ ὁλοκληρωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους 1960, νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ὁδικὴ σύνδεσις ὅλων τῶν περιοχῶν μὲ τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ καὶ δι’ ὁδικοῦ δικτύου κατὰ ποσοστὸν ἱκανοποιητικὸν ἀσφαλτοστρωμένου. Ἐκτὸς τοῦ ὡς ἄνω ποσοῦ κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον διὰ τὸ ἐπαρχιακὸν δίκτυον, θὰ διατεθῇ καὶ τὸ ἐκ τῆς κατ’ ἔτος ἐπιχορηγήσεως τοῦ Κράτους ποσὸν ἐκ δραχμῶν 1.700.000 περίπου διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν δευτερευούσης σημασίας ὁδῶν αἵτινες συνδέουν τὰς παρὰ τὸ Κεντρικὸν δίκτυον εὑρισκομένας Κοινότητας, μετ’ αὐτοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3500 ἀπὸ 11.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ διώξεως πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελοῦν καθαρὸν τροπάριον κομ)κῆς προπαγάνδας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3783) 3054 ἀπὸ 16.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα, σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Πράγματι, εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, παρατηρεῖται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν βραδεῖα ἐξέλιξις τῶν Ἀξιωματικῶν, οἵτινες παραμένουν ἐπὶ ἀρκετὰ ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Τὴν ἀνωμαλίαν ταύτην, ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀπαιτήσεις, ἐπεχείρησε νὰ τακτοποιήσῃ τὸ Ν. Δ. 3365)1955, διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Ἀξιωματικῶν. Ἤδη, τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται καὶ αὖθις ἐπὶ νέων βάσεων καὶ εὐθὺς ὡς καταλήξωμεν εἰς συγκεκριμένα συμπεράσματα θὰ προέλθωμεν εἰς τὴν κατάρτισιν σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2893)2284 ἀπὸ 27.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 11 τοῦ Α. Ν. 1502)1950, εἰς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους καὶ Στρατιωτικούς, τοὺς ἐπὶ μακρὸν χρόνον —ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐχὶ ἀνώτερον τῆς ὀκταετίας— παραμένοντες ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ, δικαιολογεῖται καὶ καταβάλλεται ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς, συνιστάμενον εἰς ὁλόκληρον τὴν διαφοράν τοῦ μισθοῦ τοῦ κατεχομένου, ἀπὸ τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Ἐπειδὴ δέ, συμφώνως τοῖς ἄρθροις 9 καὶ 34 τοῦ Α.Ν. 1854)1954 ὡς ἐτροποποιήθησαν καὶ συνεπληρώθησαν διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 3768)1957, τὸ ὡς εἴρηται ἐπίδομα ὑπολογίζεται καὶ προσμετρᾶται κατὰ τὸν καθορισμὸν τῆς εἰς τὸν ὑπάλληλον ἢ στρατιωτικὸν ἀπονεμητέας συντάξεως, ἕπεται, ὅτι ἀξιωματικοὶ Χωροφυλακῆς, ἐξερχόμενοι τοῦ Σώματος λόγῳ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἔχοντες τὸν ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανόμενον χρόνον παραμονῆς—9 ἕως 11 ἐτῶν—ἐν τῷ κατεχομένῳ βαθμῷ, λαμβάνουν σύνταξιν τοῦ βαθμοῦ ὃν φέρουσι προσηυξημένην μὲ τὴν διαφορὰν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2331)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1208 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Δῆμος Ἀμπελοκήπων, ὑπέβαλεν εἰς τὴν Νομαρχίαν τρεῖς μελέτας, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία, προϋπολογισμοῦ δαπάνης 40.000 δραχμῶν. Κατόπιν προτάσεως τοῦ Δ)ντοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν, ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας καὶ ὑπεγράφη σύμβασις, μεταξὺ τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ μεταβάντος εἰς Θεσσαλονίκην Προέδρου τοῦ Ο.Α.Α.Α., τὴν ὁποίαν ὅμως τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀμπελοκήπων δὲν ἐνέκρινε. Κατόπιν τούτου, ἡ Νομαρχία εἰσηγήθη εἰς τὸν Ο.Α.Α.Α. ὅπως δοθῇ ἡ πίστωσις εἰς τὴν Κοινότητα Σταυρουπόλεως. Ἡ δευτέρα μελέτη προϋπολογισμοῦ, δαπάνης 330.000 δραχμῶν, ἀφορῶσα τὴν διαρρύθμισιν τῆς κοίτης Δενδροποτάμου, ἐνεκρίθη καὶ περιελήφθη εἰς τὸ ἔργον Δενδροποτάμου, μὲ φορέα τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, διότι πρόκειται περὶ ἔργου γενικωτέρας σημασίας, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη συνολικὴ δαπάνη 1.000.000 δραχμῶν, εἰς ἐκτέλεσιν ὑπαρχούσης ἑνιαίας μελέτης τοῦ ἔργου τούτου, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρονται τέσσαρες Δῆμοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Δῆμος Ἀμπελοκήπων. Ἡ τρίτη μελέτη, ἀφορῶσα τὴν διαμόρφωσιν καὶ ἀμμοχαλικόστρωσιν ὁδῶν τοῦ Δήμου Ἀμπελοκήπων, δὲν περιελήφθη εἰς τὰς προτάσεις, διότι ἐπεβάλλετο ἡ προηγουμένη διευθέτησις τοῦ ποταμοῦ, ἐκ λόγων ἀσφαλείας τῶν ἐκτελεσθησομένων ἐργασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1740)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1117 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Πιερίας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀποξήρανσις καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀποστράγγισις τῆς ὑπὸ τοῦ Σ)ΑΑΚ Λεπτοκαρυᾶς ἀγορασθείσης προπολεμικῶς ὑδατοσκεποῦς ἐκτάσεως 640 περίπου στρεμμάτων ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι ἀντιοικονομικὴ ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κατωτέρω ἐκτιθεμένων. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ πυθμένος τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως ἔχει τὸ αὐτὸ ὑψόμετρον μὲ τὸ τῆς παρακειμένης θαλάσσης διὰ τῆς φυσικῆς καθιζήσεως δὲ τοῦ τυρφώδους ὑποστρώματος αὐτοῦ κατόπιν τῆς ἀποστραγγίσεως θέλει ὑποβιβασθῆ τοὐλάχιστον κατὰ 0,40–0,50 μ. ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης. Ἐπὶ πλέον ἐκ τοῦ πυθμένος τῆς ἐκτάσεως ταύτης, ἀναβλύζουν πηγαῖα ὕδατα μεγάλης παροχῆς. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀποστράγγισιν τῆς ἐκτάσεως ἰσχυροῦ ἀντλιοστασίου, τοῦ ὁποίου τὰ ἐτήσια ἔξοδα λειτουργίας καὶ συντηρήσεως ὑπολογίζονται εἰς 400.000 δραχμάς. Ἐὰν μελλοντικῶς διὰ τῆς διελεύσεως τῶν γραμμῶν τοῦ δικτύου τῆς ΔΕΗ ἐκ τοῦ Νομοῦ Πιερίας δημιουργηθοῦν εὐνοϊκώτεραι οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τοῦ ἀντλιοστασίου, θὰ μελετηθῇ ἐκ νέου ἡ σκοπιμότης τῆς ἀποστραγγίσεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1869)1434 ἀπὸ 8.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ Λογοτέχνης Θεοδωρόπουλος Σπυρίδων «Ἄγις Θέρος», τὴν 26.1.1960 νομίμως ἐκλήθη εἰς τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας Κηφισίας ἵνα παράσχῃ διευκρινίσεις συμφώνως πρὸς τὰ ἐξαγγελθέντα ἐν τῇ Βουλῇ παρὰ τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑφυπουργείου μέτρα, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν βαρυνομένων μὲ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν κατὰ τὸ παρελθόν, τὰ δὲ ἀναγραφέντα εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον σχετικῶς ἀπεδείχθησαν ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου αἰτήσεως (ἀριθ. βιβλ. αίτ. καταθ. ἐγγράφων 109) τῶν κ.κ. βουλευτῶν Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ ὡς ἄνω θέμα τῶν διακυβερνητικῶν υἱοθεσιῶν χειρίζονται ὑπευθύνως καθ’ ἁρμοδιότητα τὰ Ὑπουργεῖα Δικαιοσύνης, διότι αὗται ἀφορῶσιν εἰς ἀντικείμενα Διεθνοῦς ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι τὰ υἱοθετούμενα ἀνήλικα τυγχάνουσι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον παντελῶς ἄπορα, τρόφιμα Κρατικῶν Ἱδρυμάτων καὶ εὐαγῶν τοιούτων ἐξώγαμα ἢ καὶ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν γονέων ὀρφανά. Οὐχ ἧττον γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ἐκδίδει τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν ἀποδημίαν ἢ μετανάστευσιν τῶν υἱοθετουμένων ἀνηλίκων διαβατήρια. Ταῦτα χορηγοῦνται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν θεώρησιν τῶν διαβατηρίων Ἀρχῶν καὶ Ὑπηρεσιῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων διατάξεων κατὰ τὰ κεκανονισμένα εἰδικώτερον καὶ ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ αὐτοῖς τῶν ἀπαραιτήτων δικαιολογητικῶν στοιχείων. Κατὰ ταῦτα εἰς τὰς τοιαύτας περιπτώσεις προσκομίζονται σὺν τοῖς ἄλλοις εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας α) ἀπόφασις τοῦ οἰκείου Δικαστηρίου τῶν Πρωτοδικῶν περὶ υἱοθεσίας τοῦ ἀνηλίκου β) ἔγγραφος συναίνεσις τῶν θετῶν γονέων τοῦ υἱοθετουμένου ἀνηλίκου διὰ τὴν ἀποδημίαν ἢ μετανάστευσιν αὐτοῦ, γ) ὁρίζεται συνοδὸς κατὰ τὸ ταξίδιον ἐφ’ ὅσον τὰ υἱοθετούμενα βρέφη δὲν συνταξιδεύουν μετὰ τῶν θετῶν των γονέων καὶ τέλος δ) ἐρευνᾶται καὶ ἐφαρμόζεται πᾶν πρόσφορον μέτρον διὰ τὴν ἀσφαλῆ μετάβασιν τοῦ υἱοθετουμένου πλησίον τῶν θετῶν γονέων του, εὐθύνῃ αὐτῶν τῶν πληρεξουσίων των, τῶν φυσικῶν γονέων ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἢ τῶν Κρατικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐπιμέλειαν καὶ φροντίδα τῶν υἱοθετουμένων. Ἐξ ὅσων στοιχείων διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, προκύπτει, ὅτι αἱ τοιαῦται υἱοθεσίαι εἶναι μικροῦ ἀριθμοῦ ἐλαττωθεῖσαι ἔτι μᾶλλον κατόπιν τοῦ περιορισμοῦ τῶν ὑπὸ ὑπηκόων Η.Π. Ἀμερικῆς υἱοθεσιῶν ἐξ Ἑλλάδος δοθέντος, ὅτι ἐν τῷ συνόλῳ των σχεδὸν αἱ υἱοθεσίαι αὗται συνετελέσθησαν ὑπὸ Ἀμερικανικῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων ἢ μὴ τὸ γένος. Ἀθῆναι τῇ 12 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

XIII. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως 928 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔπαυσαν νὰ ὑφίστανται οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπέβαλον τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν τῶν σταφυλῶν Δωδεκανήσου καὶ δὴ δι’ ἐπιδοτήσεως ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Ἐκ τῶν στοιχείων ἅτινα συνεκέντρωσεν ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία, διαπιστοῦται, ὅτι ἡ σημερινὴ στρεμματικὴ ἀπόδοσις τῶν ἀμπελώνων Δωδεκανήσου ὑπερεδιπλασιάσθη ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1949, καὶ ἤδη εὑρίσκεται εἴς τινας περιπτώσεις εἰς ὑψηλότερον ἐπίπεδον πολλῶν ἄλλων σταφυλοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας. Ἐπίσης, σημαντικὸν ποσοστὸν τοῦ παραγομένου γλεύκους οἰνοποιεῖται, ἐνῷ παλαιότερον μέγα μέρος τούτου διετίθετο πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ ἐξακολούθησις τοῦ λήξαντος προστατευτικοῦ συστήματος ἰδίᾳ τῆς ἐπιδοτήσεως ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ ὄχι μόνον δὲν εὐσταθεῖ, ἀλλὰ καὶ θὰ ἀπέβαινε πρόξενος ἀνασχέσεως τῆς ἀρξαμένης προσπαθείας βελτιώσεως τῶν μεθόδων καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς, καθ’ ὅσον πλεῖστοι τῶν σταφυλοπαραγωγῶν θὰ ἐπανευπαύοντο, ἐπὶ τῆς παρεχομένης ὑψηλῆς ταύτης προστασίας, μὴ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν περαιτέρω βελτίωσιν τῆς ποιοτικῆς καὶ ποσοτικῆς ἀποδόσεως. Ἡ τυχὸν ἐξακολούθησις τοῦ ὡς ἄνω προστατευτικοῦ συστήματος, παρὰ τὸ ὅτι οἱ λόγοι, οἵτινες τὸ ἐπέβαλον, ἐξέλιπον, θὰ προκαλέσῃ ὡς εἶναι φυσικόν, ἐπανάληψιν τῶν ὑφισταμένων ἤδη ἐντόνων παραπόνων τῶν ἀμπελουργῶν τῶν διαμερισμάτων ἐκείνων τῆς χώρας, τῶν ὁποίων ἡ ἀπόδοσις εἶναι σήμερον μικροτέρα τῆς Δωδεκανήσου. Συμφώνως πρὸς τὰ ἀνωτέρω, οὐδεὶς οὐσιαστικὸς πλέον λόγος ἐπιβάλλει τὴν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν τῶν ἀμπελουργῶν Δωδεκανήσου, ἔναντι τῶν τοιούτων τῆς λοιπῆς χώρας ἡ δὲ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐκδηλοῦται τοῦ λοιποῦ διὰ τὸ προϊόν τοῦτο ἑνιαίως καὶ διὰ γενικῶν μέτρων, δι’ ὅλους τοὺς παραγωγοὺς τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Σιαφλέκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: α) Τὸ ζήτημα τῆς καλυτέρας ὀργανώσεως ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ εὐθηνοτέρας διαθέσεως τῶν στεγαστικῶν δανείων ὑπὸ διαφόρων Ταμείων καὶ Ὀργανισμῶν ἀπησχόλησε τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἥτις δι’ ἀποφάσεώς της, ληφθείσης κατὰ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1017 τῆς 30.8. 1957 καὶ 1115 τῆς 19.9.1959 συνεδριάσεις της, ἀνεζήτησεν ἕνα ὀργανισμὸν εἰς ὃν θὰ ἀνέθετε τὴν φροντίδα χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων διὰ λογαριασμὸν τῶν Δημοσίων Ὀργανισμῶν καὶ Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων ἐκ τῶν ἰδίων αὐτῶν διαθεσίμων πρὸς τὰ μέλη των, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ὑπάρξῃ εἷς καὶ μόνον οἰκονομικὸς φορεὺς τῆς στεγάσεως εἰς τὸν ὁποῖον νὰ συγκεντροῦται ἡ διαχείρισις πάσης χρηματοδοτήσεως στεγαστικῶν ἔργων τῶν ἀνωτέρω Ὀργανισμῶν καὶ τοῦτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἵνα καταστοῦν εὐνοϊκοὶ οἱ ὅροι δανεισμοῦ τῶν μελῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἀπόκτησιν στέγης ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅπως παρακολουθοῦνται τὰ στεγαστικὰ αὐτῶν προγράμματα. Διὰ τὴν πληρεστέραν ἐπίτευξιν τῶν ἀνωτέρω ἐπελέγη ἡ ΕΚΤΕ λόγῳ τῆς ἐξειδικεύσεως καὶ ὀργανώσεώς της εἰς τὸν τομέα τοῦτον τῆς διαχειρίσεως. Αὕτη μὲ μικρὰν σχετικῶς ἀποζημίωσιν ἀνερχομένην εἰς 1% ἐν συνόλῳ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ χορηγουμένου δανείου, ἐνεργεῖ διὰ λ)σμὸν τῶν ἀνωτέρω Ταμείων καὶ Ὀργανισμῶν καὶ ἀναλαμβάνει τὰς ἀπαιτουμένας φροντίδας ἤτοι α) ἐλέγχους τίτλων ἰδιοκτησίας, ἐκτιμήσεις ἐνυποθήκων ἀκινήτων, ἔλεγχον τῆς διαθέσεως τῶν δανείων, κατάρτισιν καὶ ὑπογραφὴν τῶν δανειστικῶν συμβολαίων, ἐγγραφὴν ὑποθηκῶν κλπ. καὶ β) συμφώνως πρὸς τὰ ἀνωτέρω, διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ τῶν 3.000.000 δραχμῶν πρὸς στέγασιν τῶν μελῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ΟΤΕ ἡ ΕΚΤΕ θὰ εἰσπράξῃ ὡς μεσολαβοῦσα Τράπεζα τὸ 1% ἐπὶ τοῦ χορηγουμένου δανείου ἤτοι δραχ. 30.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

XIV. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2541) 1956 ἐ.ἔ., ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῷ θέματος δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ εἰς τὴν αἰτουμένην παρέμβασιν πρὸς ματαίωσιν δίκης, αὕτη εἶναι καὶ νόμῳ ἀδύνατος, λόγῳ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ ἀπαράδεκτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Χονδρονάσιου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3998) ἐ.ἔ., ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀνεξαρτήτως ἁρμοδιότητος ἡμῶν ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῷ θέματος, τυχὸν παραβάσεις νόμων κρίνονται ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων αὐτεπαγγέλτως ἢ ἐγκλήσει, οὐδέποτε ὅμως παρεμβαίνει τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

XV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2072)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, σχετικῶς μὲ τὰς εἰς τὸ ΤΕΒΕ γενομένας προσλήψεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Προκειμένου περὶ προσλήψεως προσωπικοῦ εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας δὲν ἰσχύουν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1836)51 (παρ. 2 ἄρθρ. 7 Ν. 2855)1954). 2. Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ Μαρτίου 1956 μέχρι σήμερον ἐκ τῶν ἐπὶ μισθῷ ἀμειβομένων ὑπαλλήλων τοῦ ΤΕΒΕ ἀπελύθησαν δέκα πέντε (15) καὶ ἐστρατεύθησαν δύο (2) ἐκ δὲ τῶν ἐπὶ ποσοστοῖς ἀμειβομένων ἀπελύθησαν ἢ παρῃτήθησαν ἑκατὸν πεντήκοντα δύο (152) καὶ ἐστρατεύθησαν τέσσαρες (4). 3. Κατὰ τὸ ὡς ἄνω χρονικὸν διάστημα προσελήφθησαν (88) ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι ἰδιωτ. δικαίου ἀμειβόμενοι ἐπὶ μισθῷ καὶ (209) διακόσιοι ἐννέα πωληταὶ ἐνσήμων ἀμειβόμενοι ἐπὶ ποσοστοῖς. Τὸ προσωπικὸν τοῦτο προσελήφθη εἰς ἀντικατάστασιν τῶν κατὰ τὸ ἐν λόγῳ χρονικὸν διάστημα ἀπολυθέντων ἐν τῷ μεταξὺ δημιουργηθεισῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τοῦ ΤΕΒΕ συνεπεία τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ κλάδου αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 77)35)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 28.12.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Χονδρονασίου, ὡς καὶ τοῦ ψηφίσματος τοῦ 8ου Πανελληνίου Προσφυγικοῦ Συνεδρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10 αἰτήματος δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου ὑπὸ τὰς παρούσας οἰκονομικὰς συνθήκας τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Τὸ Ἵδρυμα ὑποχρεωμένον ἐκ τοῦ νόμου εἰς ἄσκησιν κοινωνικῆς πολιτικῆς διὰ τῆς χορηγήσεως παροχῶν συντάξεων καὶ ἀσθενείας καὶ μητρότητος, ἔχει ἀνάγκην εἰσπράξεως τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ θεσπισμένων πόρων. Ἐπειδὴ δὲ διὰ διαφόρους αἰτίας ἔχουν γίνει μέχρι σήμερον σημαντικαὶ μειώσεις τῶν ὑπὲρ τούτου εἰσφορῶν φρονοῦμεν, ὅτι πᾶσα περαιτέρω ἀπαλλαγὴ ἀπὸ εἰσφορῶν, θὰ ἔχῃ ἀμέσους συνεπείας ἐπὶ τῆς στάθμης τῆς ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ παρεχομένης προστασίας εἰς τοὺς ἀπομάχους τῆς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12250)9622)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 16.12.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καθ’ ἃ μᾶς ἐπληροφόρησε τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ἵδρυμα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 357)5.1.1959 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ᾐτήσατο τὴν ἔγκρισιν διαθέσεως ποσοῦ 7.500.000 δραχμῶν ἐκ τῶν ἀποθεματικῶν του κεφαλαίων διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου ἐπὶ τοῦ ἐν Βόλῳ οἰκοπέδου του πρὸς στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ Ἰατρείου τοῦ ἐν Βόλῳ ὑποκαταστήματος τοῦ Ἱδρύματος. Μέχρι τοῦδε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐνέκρινε τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ τούτου. Ἤδη λόγῳ περιορισμοῦ τῶν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων τοῦ Ἱδρύματος ἡ διοίκησις αὐτοῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀναστείλῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν προώθησιν τοῦ οἰκοδομικοῦ του προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12241)9613)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 16.12.1959 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως λόγῳ γήρατος παρὰ τοῦ ΙΚΑ ὁ Α. Ν. 1846)51 ὁρίζει: α) Ὡς ὅριον ἡλικίας τὸ 65ον ἔτος διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὸ 50ον διὰ τὰς γυναῖκας καὶ β) τὴν συμπλήρωσιν 2.500 ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει, ἀνεξαρτήτως τοῦ πότε αὗται ἐπραγματοποιήθησαν ἢ τὴν συμπλήρωσιν 500 τοὐλάχιστον τοιούτων, κατανεμομένων ἀνὰ 100 ἡμερῶν καθ’ ἕκαστον τῶν πέντε ἡμερολογιακῶν ἐτῶν τῶν προηγουμένων τῆς συμπληρώσεως τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων ὁρίων ἡλικίας. Αἱ ἡμέραι αὗται ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει ὡς προϋπόθεσις ἀπονομῆς συντάξεως γήρατος εἶναι ἐλάχισται ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων λειτουργεῖ ἀπὸ τοῦ 1937. Ἡ ἐν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α.Ν. 1946)51 τιθεμένη αὐστηροτέρα διάταξις καθ’ ἣν ἡμέραι ἐργασίας πραγματοποιούμενοι κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὁρίων ἡλικίας (65 ἢ 60) συνυπολογίζονται ἅπασαι, αἱ κατὰ τὰ ἑπόμενα ὅμως ἔτη πραγματοποιούμεναι συνυπολογίζονται μετ’ ἀφαίρεσιν 50 ἡμερῶν ἐκ τῶν πραγματοποιηθεισῶν καθ’ ἕκαστον ἡμερολογιακὸν ἔτος, ἀποβλέπει εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν εἰς βάρος τοῦ Ἱδρύματος παροχῶν τοῦ νόμου εἰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ἄνθρωποι ἀναλώσαντες τὴν ζωὴν των εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα αὐτοτελῶς ἐργαζομένων καὶ ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἄλλων ὀργανισμῶν, ὧν ἔτυχον συντάξεως, ἀσφαλίζονται εἰς τὸ ΙΚΑ μετὰ ταῦτα καὶ εἰς ἡλικίαν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐργαζόμενοι ἐπὶ 100 ἡμέρας κατ’ ἔτος (ἐνίοτε εἰκονικῶς) ἵνα τύχωσι συντάξεως καὶ παρὰ τοῦ

ΙΚΑ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11536)9056)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου 1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331) 1959 ἀποφάσεώς της, ἦρε τὴν μεταξὺ τῶν τμημάτων Αʹ καὶ Βʹ αὐτοῦ διαφωνίαν καὶ ἀνέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν πρὸς περαιτέρω συζήτησιν εἰς τὸ Γʹ τμῆμα τοῦ Δικαστηρίου τούτου, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπεφάνθη εἰσέτι ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ ἀναπεμφθέντος θέματος. Συνεπῶς πρὸ τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεως τοῦ Γʹ τμήματος, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξέτασις ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)59 ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου, προκυπτόντων ζητημάτων. Τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν συνάπτονται ἀμεσώτατα πρὸς τὴν καθόλου οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ εἰς ὃ συνεχωνεύθη τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐξετάζονται δὲ παρ’ ἡμῶν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 553)493 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν συγκροτηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας Ἐπιτροπὴν ἐπιλογῆς δικαιούχων δανείου αὐτοστεγάσεως Αἰτωλικοῦ, ὡρίσθη ἐργατικὸς ἐκπρόσωπος, ὑποδειχθεὶς ὑπὸ τῆς μᾶλλον ἀντιπροσωπευτικῆς Ὀργανώσεως πόλεως Αἰτωλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Παπαθανασίου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1746)1389 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ κλπ. περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐξόφλησιν ὀφειλομένων ἡμερομισθίων κλπ. ἐκ τῆς ἐργασιακῆς σχέσεως πηγαζουσῶν ἀπαιτήσεων τόσον ἐκ τῶν ἐργασθέντων εἰς τὴν προκάτοχον ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία ἐξεμεταλλεύετο τὸ λιγνιτωρυχεῖον Καλογρέζης ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Α.Ε. Ἐμπορικῶν καὶ Μεταλλευτικῶν Ἐπιχειρήσεων» ὅσον καὶ τῶν ἐργασθέντων εἰς λοιπὰς ἐπιχειρήσεις αἵτινες δι’ οἱονδήποτε λόγον περιῆλθον εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τὴν καθυστέρησιν πληρωμῆς ὀφειλομένων ἀποδοχῶν κλπ. νομίμων ἀπαιτήσεων πρὸς τοὺς μισθωτοὺς τῶν Ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ οἰκεῖοι ἐργοδόται κατὰ τῶν ὁποίων συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις αἵτινες ἐπαρκῶς ἐξασφαλίζουν εἰς τοὺς μισθωτοὺς προστασίαν ἁρμόδια νὰ ἐπισύρουν τὰς νομίμους ἀστικὰς καὶ ποινικὰς κυρώσεις καὶ νὰ ὑποχρεώσουν τούτους εἰς συμμόρφωσιν εἶναι τὰ δικαστήρια. Τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πέραν τῆς διαιτητικῆς παρεμβάσεως διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων, τῆς διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος καὶ τῆς ὑποβολῆς μηνύσεως κατὰ τῶν ὀφειλετῶν, οὐδὲν ἄλλο δύνανται νὰ πράξουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῶν διαβιβαζομένων ἡμῖν ἀπὸ 13.2.1960 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀφορωσῶν εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Δήμου Ἀμπελοκήπων καὶ τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78197)12688)23.11.59 Ὑπουργικῆς Ἀποφάσεως, ἐνεκρίθη ἡ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορήγησις ποσοῦ 40.000 δραχμ. εἰς τὸν Δῆμον Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, πρὸς τὸν σκοπὸν διευθετήσεως ἀντιπλημμυρικῆς τάφρου, συμφώνως πρὸς τὴν σχετικὴν πρότασιν τῆς ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης συσταθείσης Ἐπιτροπῆς βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64146)10242)22.9.59 κοινῆς ἐγκυκλίου διαταγῆς τῶν Ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν, Ἐργασίας καὶ Ἐσωτερικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ χρηματοδότησιν τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία πρὸς τοῦτο πρότασις ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2329)1805 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως ἐργοστασιαρχῶν τορνευτικῆς ξύλου, περὶ ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ξυλίνων τροχίσκων διὰ τὴν κλωστοβιομηχανίαν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τοῦτο ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν σχετικῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1939)1960 ἐγγράφου μας. Ἐπιπροσθέτως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα περὶ παροχῆς ἀδείας εἰς τὴν βιομηχανίαν «Καρέλα» διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 15.000 μασουρίων ἄνευ μεταλλικῶν κρίκων δι’ αὐτομάτους ἱστοὺς «Ρούντιγκ» διεβιβάσαμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11976)1581) 17.2.60 ἔγγραφον πρὸς τὸν Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας παρὰ τοῦ ὁποίου ἐζητήσαμεν τὴν μὴ πραγματοποίησιν τῆς ἐν λόγῳ εἰσαγωγῆς πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ταῦτα κατασκευασθοῦν ἐν Ἑλλάδι ἐπὶ τῷ τέλει ἀπασχολήσεως ἀνέργων τοῦ κλάδου τούτου, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα τὰ ἐνταῦθα κατασκευαζόμενα εἶναι ἐφάμιλλα τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα. Ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ καταβολὴν διαφορᾶς ἡμερομισθίων εἰς τοὺς ἀρτεργάτας στρατιωτικῶν κλιβάνων Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὄντως ὑφίσταται ἀπὸ μακροῦ χρόνου διένεξις μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ΓΕΣ) καὶ τῶν κατὰ τόπους ἀρτεργατῶν τῶν στρατιωτικῶν κλιβάνων, διὰ τὴν ἐξομοίωσιν τῶν ἐργατῶν τούτων, ἀπὸ ἀπόψεως ἡμερομισθίων πρὸς τοὺς ἀρτεργάτας τῶν ἰδιωτικῶν ἀρτοποιείων. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ στρατιωτικὰ ἀρτοποιεῖα προσέφυγον εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ ἐπέτυχον ὑπὲρ αὑτῶν τὴν ἔκδοσιν εὐνοϊκῶν ἀποφάσεων. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τούτων ἠσκήθησαν παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ ΓΕΣ τὰ ἔνδικα μέσα τῆς ἐφέσεως καὶ ἀναιρέσεως, καθ’ ὅσον τοῦτο ὑποστηρίζει, ὅτι διὰ διαφόρους νομικούς, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικοὺς λόγους τὰ καταβαλλόμενα εἰς τοὺς ἀρτεργάτας τῶν ἰδιωτικῶν ἀρτοποιείων, ἡμερομίσθια, δὲν ἰσχύουν ἢ ἄλλως δὲν ἐνδείκνυται νὰ καταβληθοῦν καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας τῶν στρατιωτικῶν κλιβάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Π. Καπνίση καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 770)604 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη κλπ. ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀναρτωμένων ἀρότρων κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τοῦτο ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν διεβίβασε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας τὰς ὑπ’ ἀριθ. 62026)9581)25.9.59 75037)12198)21.11.59 καὶ 79037)12838)17.12.1959 ἔγγραφα, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα λόγῳ ἁρμοδιότητος καὶ δώσῃ τὴν διὰ τοῦ προκειμένου ἐνδεδειγμένην λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12246)9617 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβάζοντος τὴν ἀπὸ 16.12.59 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων ἢ ἐργατῶν δὲν ὑπεβλήθησαν ἡμῖν σχετικὰ παράπονα διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν ἐργατικῶν νόμων εἰς τὰς ἐργασίας ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8388)6705 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Αὐγεροπούλου κλπ., καὶ τοῦ ὑπομνήματος τῶν Σωματείων Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, αἰτουμένων τὴν ἀνάκλησιν τῆς παρανόμου, ὡς ἰσχυρίζονται, ὑπ’ ἀριθ. 160618)17.6.59 ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν, περὶ προσαρμογῆς ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν ἐξέτασιν καὶ θεραπείαν τῶν ἐν προκειμένῳ παραπόνων τῶν ὡς ἄνω ἀναφερομένων Σωματείων τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὅπερ ἐξέδωσε τὴν ὡς εἴρηται ἐγκύκλιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη, Ι. Δραγονέτη, Δ. Παινέζη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1161)1953 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Γεωργίου Στεργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἡ ἐκτόπισίς του ἐγένετο, διότι οὗτος κατέστη ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ἀντεθνικήν του δρᾶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 30.1.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν περὶ ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων κειμένων προϋποθέσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας κειμένη νομοθεσία, προβλέπει τὴν ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα ἐπιδότησιν τῶν ἑκάστοτε καθισταμένων ἀνέργων τῶν πληρούντων τὰς ὑπ’ αὐτῆς καθοριζομένας σχετικὰς προϋποθέσεις καὶ δὴ τὴν πραγματοποίησιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἡμερομισθίων κατὰ τὸ πρὸ τῆς ἀπολύσεως τοῦ μισθωτοῦ 14μήνου. Γεγονὸς πάντως τυγχάνει, ὅτι αἱ ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας καθορισθεῖσαι προϋποθέσεις περὶ ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων ἐστηρίχθησαν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΟΑΑΑ ἐπὶ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ πόροι τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου (ἐργοδοτικὴ καὶ ἐργατικὴ) δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξάνωνται ἀπεριορίστως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβαζομένης ἡμῖν ἀπὸ 30.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀνέργους λόγῳ τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων π.ἔ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν παρεσχέθη ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς εἰς τοὺς ἀνέργους, ἐκ τοῦ, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137)10.12.59 Π.Υ.Σ., ἐγκριθέντος κονδυλίου ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας. Ἡ οἰκονομικὴ αὕτη ἐνίσχυσις παρεσχέθη εἰς τοὺς ἀνέργους τοὺς πληροῦντας ὡρισμένας προϋποθέσεις. Περαιτέρω, ἐλήφθη πρόνοια καὶ διὰ ἄλλας κατηγορίας μισθωτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεκέντρουν τὰς προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως, ἀλλὰ εἶχον περιληφθῆ ὡς ἄνεργοι εἰς τοὺς πίνακας διαφόρων Σωματείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1999)1562)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 5. 1.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν ἐκ τοῦ τέως ΤΑΚ προερχομένων συνταξιούχων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2348) 1953 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519)63, συνάπτονται ἀμεσώτατα μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Ἱδρύματος, ἐξετάζονται δὲ παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ μὲ πνεῦμα ἱκανοποιήσεως τῶν ἐκ τούτων κρινομένων ὡς δικαίων. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κρίνομεν σκόπιμον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς καπνεργατῶν παρουσιάζει ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 2345)53 ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται νὰ φθάσῃ τὰ 240 ἑκατομμ. δραχμὰς καὶ θὰ αὐξάνῃ συνεχῶς καθ’ ἕκαστον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

XVI. Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2331)16.2.1960 καὶ 2333)16.2.1960 ὑμετέρων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ αἱ κατατεθεῖσαι ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1208 καὶ 1210 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὰ ἐκτελούμενα ὑπὸ τοῦ ΟΑΑΑ ἔργα καὶ παράλειψιν χρηματοδοτήσεως τοῦ Δήμου Ἀμπελοκήπων καὶ Κοινότ. Σταυρουπόλεως κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 105256)9.3.1960 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος Νομαρχία Θεσσαλονίκης Πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα, Ἐσωτερικῶν Βορείου Ἑλλάδος. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1817)24.2.1960 Δ)γῆς τοῦ Ὑπ. Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1684 καὶ 1686)22.2.1960 δ)γῶν τοῦ Υ.Β.Ε. τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα διὰ δαπάνης τοῦ ΟΑΑΑ καὶ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἠγνοήθη ὁ Δῆμος Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Ὁ Δῆμος Ἀμπελοκήπων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 265)15.10. 1959 ἀναφορᾶς του ὑπέβαλεν ἡμῖν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104832)6.10.1959 διαταγῆς μας, τὰς ὑπ. ἀριθ. 198, 199 καὶ 200 μελέτας τῆς ΤΥΔΚ κατασκευῆς μικρῶν ἔργων συνολικῆς δαπάνης δραχμῶν 670.000. Τὴν ἀναφορὰν ταύτην ὑπεβάλαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75831)16.10.1959 ἀναφορᾶς μας κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐκ τῶν τριῶν ἔργων ἡ Διεύθυνσις τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν ἐπρότεινε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 200 μελέτης συνολικῆς δαπάνης 40.000, ὅπερ ἔργον ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας καὶ ὑπεγράφη σύμβασις μεταξὺ τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ ἀφιχθέντος ἐνταῦθα πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον Προέδρου τοῦ ΟΑΑΑ ἣν τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Δήμου Ἀμπελοκήπων δὲν ἐνέκρινε καὶ κατόπιν τούτου εἰσηγήθημεν εἰς τὸν ΟΑΑΑ νὰ δοθῇ ἡ πίστωσις εἰς τὴν Κοινότητα Σταυρουπόλεως ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2648)28.1.1960 ἀναφορᾶς μας. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου καὶ τὸ ἔργον τῆς διαρρυθμίσεως τῆς κοίτης τοῦ δενδροποτάμου περὶ οὗ ἡ ὑπὸ τοῦ Δήμου τούτου ὑποβληθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 199 μελέτη συνολικῆς δαπάνης 330.000 δραχμ. ἐνεκρίθη καὶ συμπεριελήφθη εἰς τὸ ἔργον Δενδροποτάμου μὲ φορέα τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, διότι πρόκειται περὶ ἔργου γενικωτέρας σημασίας, ἐνδιαφέροντος τέσσαρας Δήμους μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Δῆμος Ἀμπελοκήπων καὶ Κοινότητας καὶ δι’ ὅπερ ἐνεκρίθη συνολικὴ δαπάνη δραχμ. 1.000.000 εἰς ἐκτέλεσιν ὑπαρχούσης ἑτέρας ἑνιαίας μελέτης διαρρυθμίσεως τῆς κοίτης τοῦ Δενδροποτάμου. Τὸ ἕτερον ἔργον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 198 μελέτης «Διαμόρφωσις ἢ ἀμμοχαλικόστρωσις ὁδῶν Δήμου Ἀμπελοκήπων» δὲν συμπεριελήφθη, διότι ἐπεβάλετο ἡ προγουμένη διευθέτησις τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐκρίθη παρὰ τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ὅτι ἐπεβάλετο ἡ ἀναβολὴ του ἐκ λόγων ἀσφαλείας τῶν ἐκτελεσθησομένων ἐργασιῶν. 2) Ὡς πρὸς τὴν Κοινότητα Σταυρουπόλεως Θεσ)κης αὕτη δὲν ὑπέβαλεν ἐγκαίρως (μέχρι 15.10.1959) μελέτην τινά, ἀλλὰ μόλις τὴν 28.1.1960 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 94 ἀναφορᾶς της ἐζήτησεν τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13)1960 μελέτης τῆς ΤΥΔΚ συνολικοῦ ποσοῦ δραχμ. 40.000 ἣν ἡ Νομαρχία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2648)28.1.1960 ἐγγράφου της ἐπρότεινε νὰ ἐκτελεσθῇ καὶ τελεῖ ἐν ἀναμονῇ ἐγκρίσεως ἁρμοδίως. Ἐν τοσούτῳ καὶ διὰ τὴν Κοινότητα ταύτην προκύπτει ὠφέλεια ἐκ τοῦ ἐκτελουμένου ἐντὸς τῶν ὁρίων της ἔργου διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου δενδροποτάμου ὅπερ ἐκτελεῖται μὲ φορέα τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ὡς ἀνωτέρω ἱστορήθη. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 9 Μαρτίου 1960

Ὁ Νομαρχῶν Θεσσαλονίκης

Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 97888 π.ἔ. ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 19.10.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιάρα καὶ λοιπῶν περὶ τῆς ἀνάγκης κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικοῦ ἔργου εἰς περιοχὴν Κοινότητος Λευκάρων τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ἀπὸ 1.2.1960 σχετικῆς ἀναγνωριστικῆς ἐκθέσεως τῆς ἐνταῦθα Αʹ Περιφερειακῆς Δ)σεως Ἐγγείων Βελτιώσεων πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 26 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥ ΛΕΥΚΑΡΩΝ

ΝΟΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ὁ χείμαρρος Λευκάρων συγκεντρώνει τὰ ἀπορρέοντα ὄμβρια ὕδατα τῶν βορείως τοῦ χωρίου ὑψωμάτων (Βαχτσέ– Ντερέ» καὶ «Κόκκινος Βράχος». Ἡ συνολικὴ ἐπιφάνεια τῆς λεκάνης ἀπορροῆς ἀνέρχεται εἰς 8.500 στρέμματα, τὰ δὲ πετρώματα τῆς λεκάνης εἶναι ἀσβεστολιθικῆς συστάσεως. Ὁ χείμαρρος διέρχεται δυτικῶς τοῦ χωρίου εἰς ἀπόστασιν 250 μ. περίπου, ἡ δὲ κοίτη του εἶναι χαραδρώδης πλὴν ἑνὸς τμήματος πλησίον τοῦ χωρίου ὅπου λόγῳ ἐλαττώσεως τῆς κλίσεώς του ἐναποτίθεται φερτὸν ὑλικὸν ἐπὶ μήκους 200 μέτρων. Κατὰ τὰς μεγάλας πλημμύρας τὰ ὕδατα τοῦ ἐν λόγῳ χειμαρρίσκου διασκορπίζονται εἰς τὴν θέσιν τῆς δημιουργηθείσης ὡς προελέχθη προσχώσεως, πολλάκις δὲ ὕδατα αὐτοῦ εἰσρρέουν ἐντὸς τοῦ χωρίου. Κάτωθεν τῆς θέσεως ἐναποθέσεως φερτῶν ὑλικῶν τὰ ὕδατα συγκεντροῦνται εἰς ὑπάρχουσαν φυσικὴν χαράδρωσιν καὶ διὰ ταύτης ἐκβάλλουν εἰς τὸν Ἁλιάκμονα χωρὶς νὰ δημιουργοῦν ζημίας εἰς τοὺς ἀγροὺς ἐκ κατακλύσεως ἢ διαβρώσεως. Διὰ τὴν προστασίαν τοῦ χωρίου ἐκ τῶν πλημμυρικῶν ὑδάτων εἶναι ἀπαραίτητος ἡ κατασκευὴ λιθοδομήτου τοίχου συνολικοῦ μήκους 60 μ. εἰς τὴν θέσιν διαφυγῆς καὶ εἰσροῆς τῶν πλημμυρικῶν ὑδάτων ἐντὸς τοῦ χωρίου. Ἡ δαπάνη κατασκευῆς τῆς ἀνωτέρω προστατευτικῆς τειχοποιΐας ὑπολογίζεται εἰς 40.000 δραχμ. Τὸ ἔργον τοῦτο δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ ὑπὸ τῆς Κοινότητος διὰ τῆς συνάψεως δανείου ἐκ τῶν πιστώσεων μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων καὶ διὰ προσωπικῆς ἐργασίας. Ἐν Κοζάνῃ τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Συντάξας Γεωπόνος

ΔΗΜΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος, ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§12Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὴν ὑμετέραν ἐπίσκεψιν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας περιφέρειαν, εἰς ἕνα γεῦμα τὸ ὁποῖον παρετέθη πρὸς τιμήν σας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Λαρίσης, λαβὼν τὸν λόγον, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, πιστεύει, ὅτι ἡ Κυβερνῶσα παράταξις, ἡ ΕΡΕ, δὲν εἶναι ἁπλῶς κόμμα πολιτικόν, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς Ἐθνικόφρονος Ἑλλάδος, ἀλλὰ πιστεύει ἀκραδάντως, ὅτι εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ κορμὸς τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Πιστεύει ἀκόμα, ὅτι ὅλα τὰ ὑπάρχοντα καὶ λεγόμενα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡς ἔχουν σήμερον, δὲν εἶναι παρὰ ὑλοτόμοι τοῦ Ἐθνικοῦ κορμοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἐπιβλαβῆ καὶ ἐθνικῶς ἐπικίνδυνα». Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ ἡ γνώμη τοῦ ὑποκειμένου αὐτοῦ καὶ τὰ λόγια τὰ ὁποῖα εἶπε. Μᾶς ἐνδιαφέρει, ποῖαι εἶναι αἱ ἀντιδράσεις, αἱ ἰδικαί σας. Καὶ ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα τῆς Λαρίσης ἀναγινώσκομεν, ὅτι εἰς τὴν ἀπάντησίν σας, λέγετε: «Εἶμαι συγκεκινημένος τόσον δι’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μεσσήνης καὶ ὁ κ. Μάχος, καὶ ὀφείλω νὰ εὐχαριστήσω ὅλους σας διὰ τὰς φιλικὰς ἐκδηλώσεις καὶ τὴν φιλοξενίαν σας. Ὁ κ. Μεσσήνης μὲ εὐφράδειαν καὶ συναίσθημα εἶπεν ὅσα ᾐσθάνετο καὶ ἐξέφραζαν τὴν ἀλήθειαν, πρᾶγμα ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν γεννῶνται νέοι καὶ ἱκανοὶ διὰ τὰ κοινὰ ἄνδρες». Κύριε Πρόεδρε, μᾶς προκαλεῖ κατάπληξιν ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἐδώκατε καὶ πῶς ἐδέχθητε σεῖς, ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, νὰ λεχθοῦν αὐτὰ τὰ λόγια εἰς βάρος τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ἐπιτελοῦν ἐθνικὴν ἀποστολήν; Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς διεκδικήσωμεν τὸν ρόλον τοῦ μοχλοῦ τῆς Ἑλλάδος, τὸν ὁποῖον τοὐλάχιστον οἱ συμπατριῶται σας σᾶς ἀναγνωρίζουν, θὰ ἠθέλαμεν ὅμως κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ υἱοθετῆτε τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, διότι καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἐδείξατε, ὅτι εἶσθε κομματικὸς Πρόεδρος, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσθάνεσθε περισσότερον ὡς Πρόεδρος ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς κατὰ τὰς δημοσίας ἐμφανίσεις. Αὐτὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ δεχθῆτε νὰ φέρετε μίαν βελτίωσιν εἰς ὅσα εἴπατε καὶ νὰ ἀποδοκιμάσετε τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Λαρίσης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θῦμα τῶν δημοσιευμάτων αὐτῶν ὑπῆρξα καὶ ἐγώ, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγράφη, ὅτι εἶπον δῆθεν, ὅτι οἱ χωρικοὶ δὲν πρέπει νὰ τρώγουν ψωμὶ ἢ νὰ σταματήσουν νὰ τρώγουν ψωμί. Ἐπίσης ἐγράφησαν καὶ ἄλλα τινά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν λόγον τοῦ κ. Μεσσήνη, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι τὸ γεῦμα ἦτο ἀπολύτως φιλικόν. Ὅταν ἠγέρθη ὁ κ. Μεσσήνης καὶ εἶπεν ὀλίγας φράσεις ἄνευ χειρογράφου, δὲν εἶπεν, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἤκουσα νὰ εἶπε, τὰ ὅσα ἀποδίδονται εἰς αὐτόν, διότι ἐὰν ἤκουον θὰ τὸν διέκοπτον. Δὲν ἀντελήφθην καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι νὰ εἶπε τὰς λέξεις αὐτάς, ἐπαναλαμβάνω. Ἐὰν κατόπιν, ὅπως συνήθως συμβαίνει, ἐδόθησαν εἰς τὸν Τύπον τὰ λεχθέντα μετὰ θεώρησιν ἢ ὄχι, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ πολλάκις τῆς Βουλῆς, τοῦτο δὲν μὲ ἀφορᾷ. Δύναμαι νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀντίληψιν προσωπικὴν τοῦ πράγματος δὲν ἔχω. Ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔδειξα πάντοτε, ὅτι σέβομαι τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ ἐπιθυμία μου εἶναι πάντοτε, ὅπως αἱ ἐνέργειαι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἐποικοδομητικαὶ κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ὅπως καὶ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἐξετάσω, θὰ ἐρευνήσω καὶ νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιος, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἐὰν ἐδόθησαν εἰς τὸν Τύπον μετὰ ταῦτα, τὰ ὅσα ἐδημοσιεύθησαν θὰ τύχουν καὶ πάλιν τῆς ἀποδοκιμασίας μου. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω, ὅτι ὑπῆρξα θῦμα καὶ ἐγὼ μιᾶς ἀντιπολιτευτικῆς δημοσιογραφικῆς ἐπιθέσεως, διὰ δημοσιεύσεων καὶ ἀνταποκρίσεων ἀπολύτως ἀνακριβῶν. Ὑπάρχει εἰς τὴν Λάρισαν ἕνας δημοσιογράφος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει, θὰ εἴπω μίαν βαρεῖαν φράσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπαγγελματικὴν συνείδησιν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐπαγγελματικὴν τιμήν. Διότι, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι δυνατὸν ἕνας βουλευτής, ἕνας οἱοσδήποτε βουλευτής, σεβόμενος ἑαυτόν, νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς χωρικοὺς «μὴ τρῶτε ψωμί;». Εἶναι δυνατὸν νὰ διανοηθῇ κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὑπῆρξα συνεπῶς καὶ ἐγὼ θῦμα, θῦμα διὰ τὸ «ψωμί», θῦμα διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἐνδεχομένως θὰ εἶμαι καὶ εἰς τὸ μέλλον πάντοτε θῦμα, τῆς διαστροφῆς καὶ ἐξαλλοσύνης τοῦ δημοσιογράφου αὐτοῦ. Εἶναι τόσον ἀνόητα ὅλα αὐτὰ τὰ περὶ ψωμιοῦ, ὥστε καὶ ἡ διάψευσις ἀκόμη νὰ περιττεύῃ. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὰ διαψεύδω ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, χαρακτηρίζων αὐτὰ συκοφαντικά. Θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι πιστεύω, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀσκεῖ λειτούργημα ἐξ ἴσου χρήσιμον πρὸς τὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ στάσις μου πάντοτε εἶναι τοιαύτη ἔναντι τοῦ Σώματος, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται εἰς κανένα νὰ φαντασθῇ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν μία ὀξεῖα ἐπίθεσις νὰ μὴ εὕρισκε τὴν ἄμεσον καὶ ἀναγκαίαν ἀντίδρασιν τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἀπὸ μέρους ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸν πόσον σέβομαι ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. (Χειροκροτήματα).

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κατόπιν τῶν ὅσων ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, εἶπε, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔχει νὰ προσθέσῃ πλέον.

§15Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, δὲν παρέστην εἰς τὸ γεῦμα, τὸ ὁποῖον ὑπαινίσσεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Ἀλλὰ ἐὰν οἱ δημοσιογράφοι καὶ οἱ συντάκται, οἱ ὁποῖοι περιέγραψαν τὰ ὅσα συνέβησαν εἰς τὸ γεῦμα τοῦτο, εἶναι τόσον φίλοι τῆς ἀληθείας ὅσον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μετέδωκαν τὴν ὁμιλίαν μου εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ ΜΟΤΕΛ Λαρίσης, τότε ἀσφαλῶς, ὀρθῶς ὁ κ. Πρόεδρος ὑποστηρίζει, ὅτι ἐκ Λαρίσης τὰς τελευταίας ἡμέρας δὲν μετεδόθησαν ἐπακριβῶς τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ὁμιλητάς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀσθενεῖ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀπουσιάζει εἰς Θεσσαλονίκην, δι’ αὐτὸ θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ παρισταμένου κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Οἰκισμοῦ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν διαμόρφωσιν τῆς πλατείας Μεταξουργείου κλπ.

§17Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστὸν ἀπὸ ἑξαμήνου περίπου ἐγένετο διαμόρφωσις τοῦ χώρου τοῦ κειμένου μεταξὺ τῆς ὁδοῦ Ἁγ. Κωνσταντίνου καὶ τῆς πλατείας Μεταξουργείου, διὰ λόγους συγκοινωνιακοὺς καὶ ἐξωραϊστικούς. Ἀλλά, ὡς ἐκθέτουν εἰς ψήφισμά των ὡρισμένοι ἐξωραϊστικοὶ Σύλλογοι τῆς περιοχῆς, παρελείφθη ἡ κατεδάφισις δύο οἰκιῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβάλλει εἰς τὸν ἐξωραϊσμὸν καὶ τὴν διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας. Παρακαλοῦμεν ὅθεν, τὸν κ. ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ ἡ κατεδάφισις τῶν δύο αὐτῶν οἰκιῶν, δοθέντος, ὅτι πρόκειται περὶ μικρᾶς δαπάνης καὶ δὲν πρέπει τὸ ἔργον νὰ μείνῃ ἀτελές.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§19Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, ὅπως ἀνεγνώρισε καὶ ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν ἐγένετο μία διαμόρφωσις τοῦ χώρου καὶ ἐδημιουργήθη ἕνας κυκλοφοριακὸς κόμβος, ὁ ὁποῖος ἐστοίχισε συνολικῶς 34.000.000 δραχμάς. Τὸ ψήφισμα τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν κατεδάφισιν δύο οἰκιῶν, ἀλλὰ εἰς τὴν κατεδάφισιν δύο οἰκοδομικῶν τετραγώνων καὶ ἡ Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ δὲν νομίζει, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη μία τόσον σοβαρὰ δαπάνη, δοθέντος, ὅτι μὲ τὸν δημιουργηθέντα συγκοινωνιακὸν κόμβον, ἐξυπηρετεῖται ἡ συγκοινωνία ἄριστα, καὶ ἐξωραΐσθη ἡ περιοχὴ καὶ ἡ μεγάλη αὐτὴ δαπάνη θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ἄλλης περιοχῆς. Πρόκειται ἑπομένως, περὶ δύο οἰκοδομικῶν τετραγώνων καὶ οὐχὶ περὶ δύο οἰκιῶν, ὥστε ἡ προτεινομένη ἀπαλλοτρίωσις, θὰ ἐδημιούργει, διὰ τὴν ἤδη σημαντικώτατα βελτιωμένην περιοχὴν βαρυτάτας δαπάνας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην ἀμέσου στεγάσεως τῶν εἰς τὴν θέσιν «Βετοῦρι» Σούδας ἐγκατεστημένων οἰκογενειῶν κλπ.

§21Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὸ 1945 εἰς τὴν θέσιν «Βετοῦρι» Σούδας Κρήτης καὶ ἐπὶ κατεστραμμένων Γερμανικῶν παραπηγμάτων εἶχον ἐγκατασταθῆ ἐπὶ ἐνοικίῳ ἐπὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐν γνώσει καὶ τῆς τότε Γεν. Διοικήσεως Κρήτης, ἑπτὰ οἰκογένειαι πυροπαθῶν, βομβοπλήκτων. Αἱ οἰκογένειαι αὗται ἐνθαρρυνόμεναι συνεχῶς ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας Ἀνταλλαξίμων, ὅτι κἄποτε θὰ ἐγένοντο κύριοι τῶν ἐπὶ ἐνοικίῳ κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν κτημάτων, ἐκαλλιέργησαν καὶ ἠξιοποίησαν τὴν περιοχήν, φυτεύσαντες καὶ 800 περίπου ὀπωροφόρα δένδρα, ἅτινα πρὸ πενταετίας ἤρχισαν νὰ ἀποδίδουν καρπούς. Πέραν τούτου, κατόπιν ὑπερανθρώπων μόχθων καὶ σημαντικῶν δαπανῶν, οἰκοδόμησαν, ἰδίοις ἐξόδοις, νέας οἰκίας ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων κατεστραμμένων Γερμανικῶν παραπηγμάτων. Ἤδη, ἀπὸ τοῦ 1959 ἐνδιεφέρθη ἡ Ναυτικὴ Διοίκησις Σούδας διὰ τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἐπιδιώκουσα τὴν ἔξωσίν των. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ βομβοπλήκτων ἀστέγων καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξωσθοῦν χωρὶς νὰ καταβληθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις, δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι ἔχουν ἀποκτήσει καὶ νόμιμα δικαιώματα, καθὼς ἀπεφάνθησαν καὶ τὰ Δικαστήρια, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Οἰκισμοῦ, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, πῶς πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα.

§22Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Τὸ θέμα εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ ὄχι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ. Ἐν τούτοις, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ ἐζήτησε πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἔλαβεν ἀπάντησιν, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὴν θέσιν «Βετοῦρι» τῆς Σούδας ἔχει ἀντιμετωπισθῆ ἀπὸ τὸν Νομάρχην Χανίων διὰ πιστώσεων τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τοὺς συντάξαντας τὴν μελέτην ἀνεγέρσεως τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον κλπ.

§24Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τῆς θεμελιώσεως τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶχεν ἀναρτηθῆ πινακίς, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρετο, ὅτι ἐκπονητὴς τῆς μελέτης τοῦ ξενοδοχείου τούτου ἦτο ὁ Ἀρχιτέκτων Π. Βασιλειάδης. Ἐπειδὴ τὸ αὐτὸ πρόσωπον ἔχει ἐκπονήσει τὰ σχέδια τῆς Βουλιαγμένης, ὅπως καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις τῆς πλὰζ Ἀστέρια Γλυφάδας, ὡς ἰδιώτης μηχανικός, ὁ ὁποῖος ὅμως συμβαίνει νὰ εἶναι καὶ ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται καὶ τὸ πολεοδομικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν, καὶ τὸ ἐν λόγῳ ξενοδοχεῖον λέγεται, ὅτι θὰ εἶναι 10όροφον καὶ μεγαλυτέρου ὕψους τοῦ ἐπιτρεπομένου εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ θὰ χρειασθῇ μετατροπὴ τοῦ σχεδίου, καὶ ἐπειδὴ εἰς τὸν ἴδιον μηχανικὸν ἀποδίδεται ἡ μελέτη τῶν ἔργων τῆς Ὁμονοίας, ἅτινα ἀπεδείχθησαν τόσον ἐλλιπῆ, ὥστε νὰ παραστῇ ἀνάγκη μετακλήσεως ξένης καὶ εἰδικῆς αὐστριακῆς ἑταιρείας, διὰ νὰ μελετήσῃ τὸν ἐξαερισμόν, διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ἐξαεριστῆρος ὑπογείως εἰς τὴν πλατεῖαν Δημαρχείου, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐν λόγῳ μηχανικός, ἐπιβαρυνόμενος μὲ τόσην ἰδιωτικὴν ἐργασίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκῇ καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ νὰ ἐλέγχῃ ὡς ὑπάλληλος τὰ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκπονηθέντα σχέδια.

§25Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, ὅπως καὶ προφορικῶς ἐπληροφόρησα τὸν κ. συνάδελφον, κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς τὸ γραφεῖον μου, ἡ πληροφορία, ὅτι εἶχεν ἀναρτηθῆ πινακὶς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρετο, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. Βασιλειάδη, ἦτο ἀνακριβής. Εἰς ἐπιμονήν του διέταξα ἔρευναν καὶ διεπιστώθη, ὅτι οὐδέποτε εἶχεν ἀναρτηθῆ τοιαύτη πινακίς, οὔτε ἄλλωστε ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων τοῦ φακέλλου τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον, ὅστις εἶναι κατατεθειμένος εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ὁ κ. Βασιλειάδης οὐδέποτε ὑπῆρξε μελετητὴς τῶν σχεδίων τοῦ ξενοδοχείου τούτου. Τὴν μελέτην ἔκαμαν οἱ μηχανικοὶ Βουρέκας καὶ Στάϊκος, μὲ ἕνα τεχνικὸν Ἀμερικανικὸν Οἶκον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μελέτην διὰ τὰ Ἀστέρια τῆς Γλυφάδας, πράγματι μελετητὴς ὑπῆρξε καὶ ὁ κ. Βασιλειάδης, κατόπιν ἀδείας τῆς ὑπηρεσίας.

§26Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πινακὶς κατεβιβάσθη μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεώς μου καὶ ἀνηρτήθη ἄλλη, φέρουσα ὡς μελετητὴν τὸν κ. Βουρέκαν, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἐργάζεται εἰς τὸ ἰδιωτικὸν γραφεῖον τοῦ κ. Βασιλειάδη. Ἀνεφέρθη ἐπίσης, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ ἀνῆλθεν εἰς 200.000 δολλάρια καὶ διενεμήθη αὕτη μεταξὺ 7 μηχανικῶν συνεργασθέντων εἰς τὴν μελέτην, συνεργατῶν ἢ ὑπαλλήλων τούτου, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ὡμολόγησεν ὁ κ. Βασιλειάδης εἰς συνάδελφον βουλευτήν.

§27Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζω ποία ἀμοιβὴ κατεβλήθη εἰς τοὺς μελετητὰς τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον». Πάντως, ἐκ τῆς ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι μελετηταὶ τῶν σχεδίων ἀνεγέρσεως τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον» ὑπῆρξαν οἱ μηχανικοὶ Βουρέκας καὶ Στάϊκος, μὲ ἕνα τεχνικὸν Ἀμερικανικὸν Οἶκον. Ὁ κ. Βασιλειάδης οὐδαμοῦ ἀναφέρεται ὡς μελετητής.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῆς συνοικίας Ἑκατὸ Δένδρα Περιστερίου κλπ.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν συνοικίαν Ἑκατὸ Δένδρα Περιστερίου εἶναι τὰ αὐτὰ περίπου, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν ὅλας τὰς πέριξ τῶν Ἀθηνῶν συνοικίας. Κατ’ ἀρχήν, οἱ κάτοικοι τῆς πτωχῆς ταύτης συνοικίας ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως τοῦ Δήμου Περιστερίου καὶ εἰς τὴν συνοικίαν ταύτην, ὥστε νὰ δύνανται τοῦ λοιποῦ νὰ ἀνεγείρουν τὰς οἰκίας των, βάσει τῶν πολεοδομικῶν διατάξεων. Ἐπίσης, ζητοῦν νὰ διαρρυθμισθῇ ἡ κοίτη τοῦ ἐκεῖθεν διερχομένου χειμάρρου, εἰς τρόπον ὥστε, κατὰ τὴν ὑπερχείλισιν τοῦ ποταμοῦ, ἡ ὁποία συμβαίνει συχνὰ νὰ μὴ ἔχωμεν πλημμύρας καὶ νὰ εἰσέρχεται τὸ νερὸ εἰς τὰς οἰκίας. Ἡ δαπάνη, ὡς μὲ πληροφοροῦν, εἶναι μικρά, ἐνῷ ἡ ἐκ ταύτης ὠφέλεια θὰ εἶναι μεγάλη. Τρίτον, ζητοῦν νὰ ἀσφαλτοστρωθῇ ἕνα τμῆμα τῆς ὁδοῦ Σκαραμαγκᾶ, τὸ ὁποῖον καὶ πρότερον εἶχεν ἀσφαλτοστρωθῇ, τοῦ ὁποίου ὅμως ὁ ἀσφαλτικὸς τάπης ἔχει καταστραφῇ. Τέλος, κ. Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ταύτης ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν τῆς Οὖλεν καὶ ἐκεῖ διότι πολὺ ὑποφέρουν ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ὕδατος. Γνωρίζουν βεβαίως, ὅτι τοῦτο εἶναι κάπως δύσκολον, διότι ἡ Οὖλεν ἐπεκτείνει τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως μόνον εἰς τὰς ἐντὸς σχεδίου περιφερείας. Ἐπειδή, ὅμως, πρόκειται περὶ μιᾶς πυκνοκατωκημένης συνοικίας, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει, κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως καὶ εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, τὶ σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις.

§30Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἁρμόδιος μόνον δι’ ἓν ἐκ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν συνοικίαν ταύτην, διὰ τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου πόλεως. Διὰ τὰ ἄλλα θέματα εἶναι ἁρμόδιοι ἄλλοι ὑπουργοί, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ πολύ, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ νὰ μὴ θεωρηθῇ ἐξαντληθεῖσα, ἀλλὰ νὰ ἐγγραφῇ καὶ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἁρμόδια.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Καλὸν εἶναι, τοῦ λοιποῦ νὰ ἀναφέρεσθε εἰς συγκεκριμένα θέματα ἁρμοδιότητος ἑνὸς Ὑπουργείου, διὰ νὰ μὴ δυσχεραίνεται ὁ ἔλεγχος. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐρωτήσεως νὰ παρίσταται ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§32Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ περιοχὴ Ἑκατὸ Δένδρων, διὰ Διατάγματος εἶχεν ὑπαχθῆ εἰς τὸ σχέδιον πόλεως, πλὴν ὅμως, τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, διὰ λόγους τυπικοὺς ἠκυρώθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἤδη, ἀρθέντος τοῦ τυπικοῦ λόγου ἀκυρότητος, ἑτοιμάζεται νέον Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ σχέδιον πόλεων ἐπεκτείνεται εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα τοὺς συναδέλφους, ὅσοι ἔχουν ἐρωτήσεις, νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν τὴν πρόταξιν τῆς ἰδικῆς μου ἐρωτήσεως καὶ εἶναι σύμφωνοι. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ φέρω εἰς τὸ Σῶμα ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε ρυθμισθῆ ἀπὸ ἐτῶν καὶ νὰ μὴ ἀποτελῇ ἀκόμη ἐπίμαχον καὶ ματαιούμενον θέμα, τὸ θέμα τοῦ χώρου τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ μνημείου τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Εἶμαι Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἀνέγερσιν. Ἐπὶ πέντε ἔτη παλαίω διὰ τὴν εὕρεσιν χώρου καὶ συνεχῶς ἡ εὕρεσις χώρου ματαιώνεται. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ ἀναδράμω εἰς τὴν περιπέτειαν τῆς πενταετίας. Θὰ εἶναι ἕνα θέμα τῆς ἱστορίας, ἐκτὸς ἐὰν καταστῇ ἀμέσως συζητήσιμον ἐκ τῆς πορείας τῶν πραγμάτων. Θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὴν τελευταίαν φάσιν. Πρὸ δύο περίπου μηνῶν, ὁ κ. ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ ἐκάλεσε τὴν ἁρμοδίαν καλλιτεχνικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Μουσείου, τὸν ἀκαδημαϊκὸν κ. Καροῦζον καὶ τοῦ ἀνεκοίνωσεν, ὅτι εἶναι ὁριστικὴ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ χώρου τῆς γωνίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τοῦ ἔδωκεν ἐπίσης ἐντολὴν νὰ μοῦ ἀνακοινώσῃ αὐτὴν τὴν ὁριστικὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Καθὼς πληροφοροῦμαι, καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, προφορικῶς ἔγινε τότε παρομοία ἀνακοίνωσις. Κατόπιν, ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ μὲ ἐπεσκέφθη καὶ μοῦ ἀνεκοίνωσεν αὐτὴν τὴν ὁριστικὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς ἀνακοινώσεως, προέβην εἰς δημοσίας δηλώσεις καὶ εἶπον τότε, ὅτι τὸ θέμα ἔληξεν ὁριστικῶς. Ὁ χῶρος ἐδόθη, εἶναι ἡ γωνία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ οἱ τρεῖς γλύπται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προκριθῆ, θὰ κληθοῦν διὰ νὰ προχωρήσουν εἰς τὸ ἔργον των. Ἔκτοτε, παρακαλῶ καὶ ἐγγράφως καὶ προφορικῶς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Οἰκισμοῦ, νὰ μοῦ ἐπιβεβαιώσῃ ἐγγράφως αὐτὴν τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, διὰ νὰ ἠμπορέσω, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ ὑπευθύνου κειμένου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δώσω συνέχειαν εἰς τὸ ἔργον. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ, ἐπιμένει νὰ μὴ μὲ τιμᾷ μὲ μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν, παρὰ τὰς ἐγγράφους καὶ τὰς προσωπικὰς παρακλήσεις μου. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, θέτω ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ τελικόν μου ἐρώτημα. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ δώσῃ χῶρον; Ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν ναί, ἂς ὁρίσῃ τὸν χῶρον. Ἐὰν ὄχι, ἂς ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς ματαιώσεως. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Ἐπιτροπή μου δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως. Ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὑποβάλλω παραίτησιν.

§34Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὡς σᾶς εἶπον καὶ προφορικῶς, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ σᾶς βοηθήσῃ εἰς τὴν ὡραίαν σας αὐτὴν προσπάθειαν. Πράγματι, εἶχον συζητήσει μὲ τὸν κ. Καροῦζον τὸ θέμα τῆς ἐγκρίσεως τῆς θέσεως τῆς γωνίας τοῦ παλαιοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ὡς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ τοποθετηθῇ ὁ ἀνδριὰς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ὁ κ. Καροῦζος καὶ τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς εἶχον ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ὅταν, ἐν συνεχείᾳ, ἀνέφερον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος περισσότερον ἀπὸ ὅλους ἡμᾶς ἐνδιαφέρεται, πράγματι, διὰ τὴν καλυτέραν λύσιν τοῦ θέματος...

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀναγνωρίζω ἴσον ἐνδιαφέρον. Δὲν ἀναγνωρίζω περισσότερον.

§36Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Δὲν εἶπον περισσότερον ἀπὸ ὑμᾶς. Εἶπον περισσότερον ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν τὸ δέχωνται...

§38Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησε νὰ ἐπανεξετάσωμεν τὸ θέμα ἀκριβῶς, διότι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν καλυτέραν ἀντιμετώπισίν του καὶ νὰ μελετήσωμεν καὶ ἄλλας δυνατὰς θέσεις, ὅπως π.χ. τὴν περίπτωσιν εἰς τὸν λόφον, ὁ ὁποῖος παράκειται εἰς τὸ Στάδιον. Ἐν ὄψει, λοιπόν, τῆς μελέτης αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, δὲν σᾶς ἐδόθη ἀκόμη ἡ ἔγγραφος ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐζητήσατε καὶ θὰ παρακαλέσω πολὺ νὰ μᾶς δώσητε μίαν προθεσμίαν διὰ τὴν τελικὴν ἀπάντησιν.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ συγκεκριμένον χρόνον. Ἀλλὰ ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ ἀόριστον χρόνον. Ἐπὶ πέντε ἔτη τυραννοῦμαι μὲ τὸν ἀόριστον χρόνον. Εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς δώσω ἀκόμη καὶ δύο μῆνας μετὰ τὴν πάροδον, ὅμως, τῶν ὁποίων ἢ θὰ προσφερθῇ ὁ χῶρος ἢ θὰ ὑποβάλω παραίτησιν. Δὲν δέχομαι ἀόριστον χρόνον.

§40Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἐντὸς μηνὸς θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐν Καβάλᾳ κατεδαφισθεῖσαν οἰκίαν τοῦ Σ. Τ. Καζαντζίδη κλπ.

§42Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Ὁ συμπολίτης μας κ. Καζαντζίδης, κ. Πρόεδρε, μὲ μυρίας στερήσεις ἀνήγειρεν ἕνα μικρὸν οἰκίσκον ἐκτὸς σχεδίου πόλεως, ὅπου ἐστέγασε τὴν οἰκογένειάν του. Εὐθύς, ὅμως, μετὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς ἐν λόγῳ οἰκίας καὶ τὴν στέγασιν ἐν αὐτῇ τῆς οἰκογενείας του, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, προέβησαν εἰς τὴν κατεδάφισιν τῆς οἰκίας ταύτης διὰ συνεργείου, προστατευομένου ὑπὸ τμήματος Χωροφυλακῆς καὶ ἐδημιουργήθησαν κατ’ αὐτὴν σοβαρὰ ἐπεισόδια, τραυματισθείσης τῆς γυναικὸς τοῦ Καζαντζίδη. Τὸ γεγονὸς τοῦτο προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Καβάλας, διότι δὲν ἦτο ἡ μόνη περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνηγέρθη οἰκία ἐπὶ ἐκτάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶχεν ἐπεκταθῆ τὸ σχέδιον πόλεως. Εἰς τὴν Καβάλαν 1.000 τοὐλάχιστον οἰκίαι ἔχουν ἀνεγερθῆ καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ δὴ καὶ εἰς τὸ σημεῖον τῆς οἰκίας τοῦ Καζαντζίδη ἔχουν κτισθῆ καὶ ἄλλαι οἰκίαι καὶ ὅμως δὲν κατεδαφίσθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε σχέδιον πόλεως. Διὰ τὸν πτωχὸν τοῦτον συμπολίτην μας ἐγένετο ἡ τιμητικὴ αὐτὴ ἐξαίρεσις καὶ κατεδαφίσθη ἡ οἰκία, διὰ τὴν ὁποίαν οὗτος ἐξώδευσε τὰς οἰκονομίας του πολλῶν ἐτῶν. Κατ’ ἀρχὴν μᾶς ἐδόθη ἡ πληροφορία, ὅτι ἐγένετο ἡ κατεδάφισις, διότι ἡ ἐν λόγῳ οἰκία ἐκτίσθη ἐπὶ οἰκοπέδου τῆς Ἰατρικῆς Ἑταιρείας. Ἐκ τῆς ἐρεύνης, ὅμως, τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν διεπιστώθη, ὅτι ἐκτίσθη ἓν μέτρον καὶ πλέον πέραν τοῦ ἐν λόγῳ οἰκοπέδου. Ἐρωτῶμεν συνεπῶς, ἐὰν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσίν τινα διὰ τὴν κατεδάφισιν τῆς οἰκίας ταύτης.

§43Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ ἐν λόγῳ οἰκία, κ. συνάδελφε, ἐκτίσθη αὐθαιρέτως καὶ ἐπὶ οἰκοπέδου ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον. Τὶ ἀποζημίωσιν, λοιπόν, νὰ καταβάλωμεν εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον;

§44Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Καὶ ἄλλαι οἰκίαι ἔχουν κτισθῆ, κ. Ὑπουργέ, ἐκτὸς σχεδίου, πλὴν ὅμως, δὲν κατεδαφίσθησαν. Διατὶ νὰ μὴ ἀποζημιωθῇ;

§45Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Εἶναι ἀληθές, ὅτι καὶ εἰς τὴν Καβάλαν καὶ εἰς ἄλλας πόλεις ἔχουν κτισθῆ οἰκίαι ἐκτὸς σχεδίου καὶ δὲν κατεδαφίσθησαν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅμως, ἡ ἐν λόγῳ οἰκία δὲν κατεδαφίσθη μόνον αὐθαιρέτως, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ οἰκοπέδου ἀνήκοντος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ὠχλήθησαν ἀπὸ τὸν Ἔφορον, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, εἶναι ὁ κατὰ νόμον φρουρὸς τῶν δημοσίων κτημάτων, νὰ προβοῦν εἰς τὴν κατεδάφισιν τῆς ἐν λόγῳ οἰκίας. Κατόπιν τούτου, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν κατεδάφισιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάντος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸν οἰκοδομικὸν κανονισμὸν τῆς Νέας Ἀγχιάλου κλπ.

§47Α. ΤΣΙΑΝΤΟΣ. Εἰς τὴν πόλιν ταύτην, κ. Πρόεδρε, αἱ Ἀρχαὶ κατοχῆς ἐρήμωσαν τὰ πάντα καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων κατεστράφη καὶ ἡ Ἐπαγγελματικὴ Στέγη τῶν ἐκεῖ ἐπαγγελματιῶν. Τὸ αἴτημά των δι’ ἀποκατάστασιν ἀνεγνωρίσθη καὶ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων ἐνέκρινε νὰ δοθῇ μία ἔκτασις ἐκ 2 χιλ. τετραγωνικῶν μέτρων εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ ἐλαχίστη ἐπιφάνεια τῶν οἰκοδομησίμων οἰκοπέδων ἀνέρχεται εἰς 600 τετραγωνικὰ μέτρα, ἡ ἐν λόγῳ ἔκτασις δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν στέγασιν ὅλων τῶν ἐπαγγελματιῶν. Δοθέντος, ὅτι πρόκειται περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης καὶ δὲν χρειάζεται, συνεπῶς, τόσον μεγάλη ἔκτασις διὰ τὴν στέγασιν ἑκάστου ἐπαγγελματίου, ἐζητήθη νὰ τροποποιηθῇ ὁ οἰκοδομικὸς συνεταιρισμός, ὥστε διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀνέγερσις κτιρίων καὶ ἐπὶ οἰκοπέδων μικροτέρας ἐκτάσεως, ὥστε νὰ ἐπαρκέσῃ ἡ ἐκ 2 χιλ. τετραγωνικῶν μέτρων παραχωρηθεῖσα ἔκτασις. Σημειῶ ἔτι, ὅτι τὴν τροποποίησιν τοῦ οἰκοδομικοῦ συνεταιρισμοῦ ἐζήτησεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό;

§48Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν τροποποίησιν τῶν ὅρων δομήσεως τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ εἰς τὴν ἔνταξιν μιᾶς περιοχῆς εἰς τὸ σχέδιον πόλεως. Ὁ νομομηχανικὸς Μαγνησίας μᾶς ὑπέβαλλε πρότασιν τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας, διὰ τῆς ὁποίας παρεχωρεῖτο μία περιοχή, πλὴν ὅμως αὕτη εὑρίσκετο ἐντὸς ἀρχαιολογικοῦ χώρου. Παρεκλήθη πρὸς τοῦτο ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἐδέχθη τὴν παραχώρησιν ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ χώρου. Μετὰ ταῦτα, ἡ ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν σύνταξιν μελέτης διὰ τὴν δυνατότητα τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ἀστέγων ἐπαγγελματιῶν καὶ ἥτις μελέτη, μετὰ γνωμάτευσιν τοῦ Συμβουλίου Οἰκισμοῦ, διαβιβάζεται εἰς τὴν Κοινότητα Ν. Ἀγχιάλου πρὸς νόμιμον διαδικασίαν, διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἔκδοσιν τοῦ οἰκείου Β. Διατάγματος.

§49Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀπαιτεῖται καὶ νομοθετικὴ ρύθμισις, ὡς πρὸς τὸ ἐμβαδόν.

§50Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Θὰ τὸ καθορίσῃ τὸ Διάταγμα, κ. συνάδελφε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῇ, πρῶτον, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐπερώτησις τοῦ κ. Ζίγδη, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐπερώτησις τοῦ κ. Λυμπερίδη, ἡ ἀφορῶσα τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν χωρίων τινῶν τοῦ Νομοῦ Καβάλας, ὡς καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 τοῦ κ. Διβάρη, ἡ ἀφορῶσα τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν Ἀργοστολίου, διότι εἶναι παρὼν ὁ ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, κ. Μάρτης, καὶ οὕτω διευκολύνεται ἡ συζήτησις αὐτῶν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 23 ἐπερώτησις τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου ἀναβάλλεται, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ἐπερωτῶντος.

§52Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐπερώτησίς μου, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἀνασυγκρότησιν κλπ., θὰ συζητηθῇ τὴν Παρασκευήν;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ προκαθορίσωμεν, διότι εἶναι ζήτημα ἁρμοδιότητος τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ πρέπει νὰ παρίσταται ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός.

§54Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Εἶναι παρὼν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἑπομένως, πρόκειται περὶ ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐπερωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου κλπ.

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, χαρακτηριστικὸν τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν εἶναι τὸ πλέγμα, καθ’ ὃ ἡ πτωχεία των προέρχεται ἀπὸ τὴν πτωχείαν τοῦ φυσικοῦ χώρου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διαβιοῦν καὶ ἡ ἐντεῦθεν ἀδιαφορία των νὰ διερευνήσουν τὸν χῶρον αὐτόν. Παρουσιάζεται, ἀντιθέτως, τὸ φαινόμενον εἰς προηγμένας χώρας, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν πολὺ πλοῦτον, νὰ διεξάγωνται συνεχεῖς ἔρευναι, νὰ ἀναζητοῦνται νέαι πηγαὶ πλούτου καὶ νὰ ἐπιδιώκεται ἡ ἐξεύρεσις νέων μεθόδων ἀξιοποιήσεως τοῦ πλούτου αὐτοῦ. Ἀντιθέτως, αἱ πτωχαὶ χῶραι, παραμελοῦσαι τὴν ἔρευναν, παραμένουν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐν πτωχείᾳ καὶ ἀναμένουν νὰ ἐξέλθουν αὐτῆς διὰ μεθόδων θαυματοποιΐας. Ὅταν θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου, ἡ ἀφορῶσα τὸ οἰκονομικὸν θέμα, θὰ ἐκθέσω τὸ ζήτημα ἐν ἐκτάσει, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα. Σήμερον, θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τῆς ὑδροβιολογικῆς ἐρεύνης, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 40.000 Ἕλληνας ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν ἁλιείαν, ὡς καὶ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ τροφὴ εἶναι τόσον πτωχὴ εἰς πρωτεΐνας. Κύριοι βουλευταί, ἂς ἀρχίσωμεν, κατὰ τὸ ἔθιμον, ἀπὸ τὰς ξένας χώρας. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1959 περιελάμβανε πρόβλεψιν 48.360.000 φράγκων, διὰ ὑδροβιολογικὰς ἐρεύνας, ἤτοι τὸ 1% τοῦ ἀκαθαρίστου ἁλιευτικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ ποσὸν τοῦτο, ὅμως, ἐκρίθη τελείως ἀνεπαρκὲς καὶ δι’ αὐτὸ ἐπεκρίθη σφοδρῶς ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλήν. Εἰς τὰς Σκανδιναυϊκὰς χώρας καὶ τὴν Ἀγγλίαν, διατίθεται ἐτησίως τὸ 8–15% τοῦ ἀκαθαρίστου ἁλιευτικοῦ εἰσοδήματος δι’ ἐρεύνας. Ἀλλά, ἂς ἐξετάσωμεν, τὶ γίνεται εἰς τὰς πλησιεστέρας χώρας.

Αʹ. ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΥΪΑ

Ι. Θαλασσία ἔρευνα 1. Ἰνστιτοῦτον Ὠκεανογραφίας καὶ Ἁλιείας εἰς SPLIT. 2. Ἰνστιτοῦτον Ὠκεανογραφίας καὶ Ἁλιείας εἰς ROVINI. 3. Σταθμὸς Ὠκεανογραφίας καὶ Ἁλιείας εἰς DUBRO-VNIK. 4. Σταθμὸς Ὠκεανογραφίας καὶ Ἁλιείας εἰς STON. 5. Σταθμὸς Ὠκεανογραφίας καὶ Ἁλιείας εἰς RIJEKA. ΙΙ. Ἔρευνα ἐσωτερικῶν ὑδάτων 1. Ἰνστιτοῦτον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν εἰς Ζάγκρεμπ. 2. Ἰνστιτοῦτον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν εἰς Σεράγεβον. 3. Ἰνστιτοῦτον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν εἰς Σκόπια. 4. Ἰνστιτοῦτον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν εἰς Ὀχρίδα. 5. Τμῆμα Ὑδροβιολογίας καὶ Ἰχθυολογίας παρὰ τῷ Ἰνστιτούτῳ Οἰκολογίας τῆς Σερβικῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν εἰς Βελιγράδιον. 6. Πειραματικὸς Σταθμὸς Ἁλιείας εἰς Βελιγράδιον. 7. Ἰνστιτοῦτον Ἐρευνῶν ἐπὶ τῆς παθολογίας τῶν ἰχθύων, τῆς Κτηνιατρικῆς Σχολῆς τοῦ Ζάγκρεμπ, εἰς Ζάγκρεμπ. 8. Πειραματικὸς Σταθμὸς Ἁλιείας εἰς Μαυροβούνιον. 9. Ἐργαστήριον Ὑδροβιολογίας καὶ Ἰχθυολογίας εἰς Δοϊράνην. Σύνολον ἀπασχολουμένων ἐπιστημόνων: Τὸ 1959 ἦτο 100. ΙΙΙ. Ἐρευνητικὰ σκάφη

Βʹ. ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

1. Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον εἰς Βάρναν. 2. Ὑδροβιολογικὸς Σταθμὸς εἰς Φιλιππούπολιν. Σύνολον ἐπιστημόνων 1959: 18. Ἐρευνητικὰ σκάφη: Ἕν μεγάλον 200 τόννων. — Ἕν μικρόν.

Γʹ. ΤΟΥΡΚΙΑ

1. Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον Κωνσταντινουπόλεως. 2. Κέντρον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν Κωνσταντινουπόλεως. Ἐπιστημονικὸν προσωπικόν: Μερικαὶ δεκάδες. Ἐρευνητικὰ σκάφη: «ARAR».

Δʹ. ΙΣΡΑΗΛ

1. Ἰνστιτοῦτον Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν εἰς Χάϊφα. 2. Ἁλιευτικὸν Κέντρον Ἐρευνῶν εἰς Τὲλ–Ἀβίβ.

Εʹ. ΤΥΝΙΣ

Ὠκεανογραφικὸς Σταθμὸς εἰς SALAMBO.

ΣΤʹ. ΑΛΓΕΡΙΟΝ

Σταθμὸς Ἁλιείας εἰς CASTIGLIONE.

Ζʹ. ΑΙΓΥΠΤΟΣ

1. Θαλάσσιος Βιολογικὸς Σταθμὸς εἰς CHARDAQA

(ΕΡΥΘΡΑ).

2. Ἰνστιτοῦτον Ὑδροβιολογίας καὶ Ἁλιείας εἰς Ἀλεξάνδρειαν.

Ηʹ. ΑΛΒΑΝΙΑ

Ἐγκαθίσταται Σταθμὸς Ὑδροβιολογίας εἰς Δυρράχιον. Σκοπὸς τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος εἶναι, κυρίως, ἡ μελέτη τῆς σαρδέλλας. Ἐρευνητικὰ σκάφη: 2. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία, ἡ ὁποία ἀποδίδεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ προηγμένα κράτη, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς ὁμόρους χώρας εἰς τὴν ὑδροβιολογικὴν ἔρευναν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποία εἶναι ἡ κατάστασις; Εἰς ἐρώτησίν μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, δι’ ἧς τοῦ εἶχον ζητήσει νὰ μὲ πληροφορήσῃ περὶ τῆς τύχης τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, μοῦ ἀπήντησε τὴν 6.7.1959 λιτά, ὅτι «αἱ ἐργασίαι του ἀνεκόπησαν». Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ διεβεβαίωσε ταὐτοχρόνως, ὅτι αἱ ἐργασίαι τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ὑπουργείου του συνεχίζονται. Βεβαίως, ἐργασίαι ἄξιαι τοῦ ὀνόματος Ἱδρύματος Ἐρευνῶν, οὐδέποτε ἐγένοντο παρὰ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ σήμερον τοῦτο εὑρίσκεται ἐν πλήρει νεκροφανείᾳ. Τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν ὑπουργικὴν ἀπάντησιν εἶναι, ὅτι ἡ ὕπαρξις καὶ λειτουργία Ἱδρύματος Ἁλιευτικῆς Ἐρεύνης, εἶναι ἄνευ σημασίας. Θεωρεῖται, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ὡς ὑπερβολικὴ πολυτέλεια εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ ἀνάγκη, ὅμως, τῆς λειτουργίας ἑνὸς παρομοίου Ἱδρύματος δὲν ἐπισημαίνεται μόνον ἀπὸ τὸν ἐπιστημονικὸν κόσμον τῆς χώρας, ἀλλὰ ὑπογραμμίζεται καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τούτους τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι προσεφέρθησαν ἀκόμη καὶ νὰ φορολογηθοῦν, διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ πόροι τῆς λειτουργίας τοῦ Ἱδρύματος. Καὶ ἔχουσι πρὸς τοῦτο δίκαιον οἱ ἐπαγγελματίαι ἁλιεῖς, διότι βλέπουν συνεχῶς τοὺς τόπους εἰς τοὺς ὁποίους ἐκ παραδόσεως ἁλιεύουν, νὰ ἐξαντλοῦνται καὶ νὰ παρουσιάζουν μικροτέραν ἀπόδοσιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλος σπουδαιότερος λόγος. Εἰς τὴν Γενεύην ἀπὸ διετίας, κατὰ περιόδους, συζητεῖται ὑπὸ εἰδικῶν συνδιασκέψεων τὸ θέμα τῶν ὁρίων τῶν χωρικῶν ὑδάτων, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἁλιεία ἀπὸ ξένα σκάφη καὶ ξένα πληρώματα. Τὸ τελευταῖον σχέδιον ἐπεκτείνει τὰ ὅρια εἰς 12 μίλλια καὶ ἀπαγορεύει συνάμα ἐντὸς αὐτῶν τὴν ἁλιείαν εἰς κράτη, τὰ ὁποῖα δὲν ἡλίευον εἰς τὴν περιοχήν, τοὐλάχιστον 5 ἔτη πρὸ τοῦ 1958. Ἐὰν ἰσχύσῃ τὸ σχέδιον αὐτό, ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον θὰ εἶναι τὸ πλῆγμα εἰς τὴν Ἀτλαντικὴν ἁλιείαν μας καὶ ποῖον πλῆγμα θὰ ὑποστῇ ἡ ὅλη ἁλιευτικὴ οἰκονομία τῆς χώρας, ἡ ὁποία, λόγῳ ἐλλείψεως ἐρευνῶν, δὲν ἐκμεταλλεύεται δεόντως οὔτε τὸν πλοῦτον τῶν θαλασσῶν μας. Πλῆγμα, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται νὰ ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὰ δύο τελευταῖα ἁλιευτικὰ Συνέδρια τῆς Χαλκίδος, εἶχε ζητηθῆ διὰ ψηφίσματος τοῦ Συνεδρίου ἡ λειτουργία Ὀργανισμοῦ Ὑδροβιολογικῆς Ἐρεύνης: «....... (ἀναγινώσκει).......». Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1959, κατὰ τὴν γενομένην σύσκεψιν μεταξὺ ἐκπροσώπων τῶν ἁλιέων καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ἐγένετο ἡ πρότασις παρὰ τῶν πρώτων ποὺ σᾶς ἀνέφερα περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν πλοίων, μέρος τῆς ὁποίας νὰ διατεθῇ διὰ τὰς ἐρεύνας τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου. Βεβαίως καὶ εἰς τὴν Βουλὴν, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς περὶ ἁλιείας ἐπερωτήσεως, ἐγένοντο μακρότατοι συζητήσεις τὴν 18ην καὶ 19ην Μαΐου 1959 ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριοι βουλευταί, ὑπεγράμμισαν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἐλάχιστοι ὑδροβιολόγοι ποὺ διαθέτομεν, ἀπεσπάσθησαν εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας, ἀσχέτους μὲ τὴν εἰδικότητά των καὶ φθίνουν ἐγκαταλελειμμένοι εἰς αὐτάς. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεσχέθη εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα. Οὐδὲν ὅμως μέχρι σήμερον ἔπραξεν. Θὰ ἐρωτήσῃ κανείς, ποίους σκοποὺς ἐξυπηρετεῖ ἡ ὑδροβιολογικὴ ἔρευνα; Αὐτὴ ἔχει δύο σκέλη. Πρῶτον, τὴν ἔρευναν εἰς τὰς θαλάσσας καί, δεύτερον, τὴν ἔρευναν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ὕδατα. Ἔρευνα εἰς τὰς θαλάσσας: Πρῶτον θέμα, ἡ μετακίνησις τῶν μεταναστευτικῶν καὶ ψευδομεταναστευτικῶν ἰχθύων, ὅπως εἶναι οἱ σκόμβροι αἱ παλαμίδες, οἱ τόννοι κλπ., οἱ ὁποῖοι κατέρχονται ἐκ τῆς Μαύρης Θαλάσσης πρὸς τὴν Μεσόγειον καὶ ἐπιστρέφουν πάλιν εἰς τὴν Μαύρην Θάλασσαν. Καὶ ἐνῷ ἁλιεύονται τεράστιαι ποσότητες ἀπὸ τοὺς ἰχθεῖς αὐτούς, τόσον ἀπὸ τοὺς Γιουγκοσλαύους, ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, ἡμεῖς, δὲν ὠφελούμεθα παρὰ ἐλάχιστα τούτων, διότι ἁπλούστατα δὲν γνωρίζομεν τοὺς νόμους τῆς μετακινήσεως καὶ δὲν παρακολουθοῦμεν συστηματικῶς αὐτήν. Εἰς τὸ Ἰόνιον ὑπάρχουν αἱ σαρδέλλαι, αἱ ὁποῖαι ἁλιεύονται κατὰ χιλιάδας τόννων ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς. Εἶναι δὲ τόσον πλούσιον τὸ ἁλίευμα αὐτό, ὥστε ὁ κ. Κροῦτσεφ, κατὰ τὸ πρόσφατον ταξίδιόν του εἰς Ἀλβανίαν, ὑπεσχέθη εἰς τοὺς Ἀλβανοὺς νὰ τοὺς κατασκευάσῃ ἁλιευτικὸν στόλον, διὰ τὴν ἁλιείαν τῶν σαρδελλῶν. Ἐν τούτοις, ἡμεῖς, καὶ ἀπὸ τοῦ ἁλιεύματος αὐτοῦ δὲν ὠφελούμεθα, παρὰ κατ’ ἀσήμαντον τρόπον. Θὰ σᾶς φανῇ περίεργον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν γνωρίζομεν ποῦ ὑπάρχουν ἁλιευτικὰ πεδία. Καὶ ἐν τούτοις, εἶναι ἀληθές. Πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ συστηματικῶς, ὡς καὶ τὸ θέμα τῶν λεγομένων πάγκων. Ἐπίσης, ἡ ὀστρακοκαλλιέργεια εἰς τὴν χώραν μας εἶναι ἄγνωστος, ἐνῷ ὑπάρχουν μεγάλαι δυνατότητες ἀναπτύξεως αὐτῆς, ὅταν μάλιστα τόσος λόγος γίνεται περὶ ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ. Διότι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρωμεν εἰς τοὺς τουρίστας καὶ τὸ ὡραιότατον αὐτὸ ἔδεσμα. Τὰ ἰχθυοτροφεῖα μας, τέλος, εἶναι ἀνεπαρκῶς ὠργανωμένα καὶ ἡ ἀπόδοσίς των πτωχὴ καὶ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος συνέπεια εἶναι ἡ ἀθλιεστάτη οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἁλιέων. Ἐπίσης, ὑφίσταται τὸ πρόβλημα τῆς τεχνητῆς καλλιεργείας τῶν σπόγγων, τὸ ὁποῖον ἐγκαίρως θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ καὶ ἐρευνηθῇ, διὰ νὰ ἴδῃ ἂν ὅσα ἐπέτυχον ἐν προκειμένῳ οἱ Ἰάπωνες, εἶναι ἐφαρμόσιμα. Μὲ τὸν συναγωνισμὸν τοῦ τεχνητοῦ, ἀλλοίμονον διὰ τὴν σπογγαλιείαν μας, ἐὰν αὔριον ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸν συναγωνισμὸν τοῦ καλλιεργουμένου σπόγγου. Ἑσωτερικὰ ὕδατα: Ὑπάρχουν οἱ ποταμοὶ καὶ αἱ λίμναι μας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν πηγὴν πλούτου διὰ τοὺς πληθυσμοὺς ποὺ κατοικοῦν πλησίον των, ὡς καὶ τὸν τρόπον βελτιώσεως τῆς διατροφῆς των. Οὐδὲν ὅμως μέχρι σήμερον ἐπεχειρήθη ἀπὸ ἀπόψεως ἐρεύνης καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις εἶναι στοιχειώδης. Τὸ περίεργον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι, ἡ ἀνάδρομος φορὰ ποὺ ἀκολουθοῦμεν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας, ἱδρύθη τὸ Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν διὰ τοῦ Α.Ν. 469)45. Καὶ ἐδῶ ὀφείλω νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον τῶν σχόντων τὴν ἰδέαν τῆς ἱδρύσεώς των, ὅπως ὁ μακαρίτης Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Δοντᾶς καὶ ὁ κ. Παῦλος Μελᾶς, ἀπόστρατος ἀξιωματικός, εἰς τὰς προσπαθείας τοῦ ὁποίου ὀφείλεται καὶ ἡ ἐπανασύστασις τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ρόδου, τὸν ὁποῖον εἶχον ἱδρύσει οἱ Ἰταλοὶ καὶ ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ σήμερον στόλισμα διὰ τὴν νῆσον. Τὸ Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον ἱδρύθη τὸ 1946 καὶ ἕως τὸ 1957 ἦτο ἐγκατεστημένον εἰς τὸ Μέγαρον Σκουλούδη. Ἐξωσθὲν ἐξ αὐτοῦ, μέχρι τοῦ 1958 ἐστεγάσθη εἰς οἰκίαν τοῦ Νέου Φαλήρου. Ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον δὲ τοῦ 1959, εἶναι ἐγκατεστημένον εἰς τὰ ἐρείπια τοῦ Τροκαντερό. Κατὰ τὰ ἔτη 1948–1952 ὑπεγράφησαν δύο Συμβάσεις μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διὰ τῶν ὁποίων διετέθησαν 1.800 ἑκατομμύρια δραχμῶν, τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ τὸν πλήρη ἐξοπλισμὸν τοῦ Ἰνστιτούτου. Διετέθη δὲ εἰς αὐτὸ ἐπίσης ἀρχικῶς μὲν τὸ ξύλινον τρεχαντήρι «Γλαῦκος», ἀκολούθως δὲ τὸ «Ἀλκυών», ἕνα λίαν συγχρονισμένον τρόλλεϋ, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔφερεν ἡ UNRRA. Μὲ τὸν ἐξοπλισμὸν αὐτὸν παρετηρήθη τεράστιος ὀργασμός. Μὲ τὰ ταξίδια τῶν πλοίων αὐτῶν ἀνεκαλύφθησαν νέα πλουσιώτατα ἁλιευτικὰ πεδία ἔξωθι τῆς Ἀμοργοῦ, τῆς Δωδεκανήσου, τῆς Λήμνου, τῆς Λέσβου, τῶν Ἀν. Κυκλάδων, τῆς Εὐβοίας κλπ. Ἀνεκαλύφθησαν δὲ καὶ νέοι πάγκοι διὰ γρὶ–γρὶ πλουσιώτατοι. Ἐπίσης, ἐγένετο ὑδροληψία ὑδάτων, διὰ νὰ μελετηθῇ ἡ σύνθεσίς των καὶ νὰ καταμετρηθῇ ἡ περιεκτικότης των εἰς θρεπτικὴν οὐσίαν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐρευνῶν αὐτῶν ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῶν ἁλιευτικῶν πεδίων τῆς Εὐβοίας, τοῦ Σαρωνικοῦ, τοῦ Θερμαϊκοῦ καὶ τῆς Καβάλας, εἶχε μειωθῆ τὸ 1952 εἰς τὸ ⅓, λόγῳ τῆς ἐξαντλητικῆς ἁλιείας. Κατόπιν αὐτῶν βεβαίως, οἱ διευθύνοντες τὸ Ἰνστιτοῦτον εἰσηγήθησαν τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων προστατευτικῶν μέτρων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων διεμορφώθη καὶ ἡ πολιτική, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν μεγαλυτέρων μηχανοτρατῶν. Τὸ Ἰνστιτοῦτο ἐπὶ πλέον ἔκαμε διαφόρους μελέτας διὰ νὰ εὕρῃ τὰ κατάλληλα δίκτυα καὶ ἐργαλεῖα διὰ τὰς Ἑλληνικὰς θαλασσίας μελέτας, διὰ τὴν κονσερβοποιΐα καὶ διὰ τὴν καλλιτέραν χρησιμοποίησιν καὶ συντήρησιν τῶν ἐργαλείων. Ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρξεν ἰδιαιτέρως πολύτιμος ἡ συμβολὴ τοῦ Ἰνστιτούτου, ἦσαν τὰ δημοσιεύματα, τὰ ὁποῖα ἔκαμε κατ’ ἔτος καὶ μὲ τὰ ὁποῖα ἠδυνήθημεν νὰ ἐμφανισθῶμεν εἰς τὰ διεθνῆ συνέδρια. Ἐπίσης, διὰ τῶν ἐκλαϊκευμένων φυλλαδίων, τὰ ὁποῖα ἐξέδιδε κατηύθυνε τὴν ἁλιείαν πρὸς τὸν Ἀτλαντικὸν καὶ τὰς ἀκτὰς τῆς Β. Ἀφρικῆς. Ἐκτὸς τῆς πραγματικῆς ὠφελείας, ἡ ὁποία προέκυψε ἀπὸ τὸ ἔργον αὐτό, ὑπῆρξε καὶ ἡ διεθνὴς ἀναγνώρισις. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἔγγραφον τοῦ Ἀμερικανοῦ ναυάρχου Κάρνεϋ, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς τὸν ἀείμνηστον καθηγητὴν Δοντᾶν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐκφράζεται μὲ τὰ πλέον κολακευτικὰ λόγια διὰ τὸ ἔργον τοῦ Ἰνστιτούτου. Ἐν τούτοις μετὰ τὸ 1952 καὶ τὴν λῆξιν τῶν δύο συμβάσεων μετὰ τῆς Ἀμερ. Κυβερνήσεως, παρουσιάζεται μία κατάστασις διαλύσεως, διότι αἱ Ἑλληνικ. Κυβερνήσεις ἠρνήθησαν νὰ συνεχίσουν νὰ χρηματοδοτοῦν τὸ Ἰνστιτοῦτον, ἐπιπροσθέτως δὲ ἄλλους τῶν ὑπαλλήλων ἀπέλυσαν καὶ ἄλλους ἀπέσπασαν εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἀκατανοησίαν τῆς σημασίας τῆς ἐρεύνης ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς μίαν παθολογικὴν ζηλοτυπίαν μεταξὺ τῶν ἐπιστημόνων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων, οἱ τελευταῖοι τῶν ὁποίων ἐπροτίμησαν νὰ καταστρέψουν τὸ ἵδρυμα παρὰ νὰ τὸ ἴδουν ἀναπτυσσόμενον μακρὰν τῆς ἰδικῆς των ἐξαρτήσεως! Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Βιομηχανίας ἀπήτησε νὰ ὑπαχθῇ τὸ ἵδρυμα ὁλοσχερῶς εἰς αὐτό. Καὶ εἶπεν, ὅτι ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο ἐρρέτω. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας ἐγκατέλειψε τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἀφῆκε τὸ Ἰνστιτοῦτον νὰ καταρρεύσῃ, ἐναποθέσαν τὰς εὐθύνας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Τὸ 1955, τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, συνέταξεν ἓν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου συνεχώνευε τὸ Ὑδρολογικὸν Ἰνστιτοῦτον μὲ τὸ ἐργαστήριον ἐρευνῶν καὶ τὰ ὑπέβαλλεν ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του. Κατὰ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς ἀντέδρασε πεισμόνως ἡ Ἀκαδημία καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐγκατελείφθη. Τὸ 1958 ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας πειρᾶται νὰ καταρτίσῃ νομοσχέδιον διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος. Ἀλλὰ λόγῳ ἀντιδράσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἐγκαταλείπεται ἡ προσπάθεια. Εἰς ἐρώτησίν μου τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπὶ τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως αὐτῆς, ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, τὴν ὁποίαν ἤδη ἀνέφερα. Ἔγραφε τότε μετὰ τοιαύτης ψυχρότητος ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ τελείως ἀσημάντου θέματος, ἀναξίου νὰ τύχῃ τοῦ ἐνδιαφέροντος ἑνὸς Ὑπουργοῦ. Ἐν τούτοις, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, εἰς δημοσίας δηλώσεις του ὑπεγράμμιζε πάντοτε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀνανεώσεως τοῦ Ἰνστιτούτου αὐτοῦ. Διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ Ἰνστιτούτου ἐζητήθησαν πιστώσεις 750 χιλιάδων δραχμῶν καὶ διετέθησαν μόνον 330 χιλιάδες δραχμαί, μόλις ἐπαρκοῦσαι διὰ τὸ μισθολόγιον τῶν ἐλαχίστων ἐπιστημόνων ποὺ ὑπηρέτουν ἀκόμη, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διατεθῇ παρ’ αὐτοῦ τμῆμα κονδυλίου 500 χιλιάδων δραχμ. ποὺ διαθέτει διὰ τὴν κατασκευὴν ἐνυδρείου πρὸς συντήρησιν τοῦ Τροκαντερό. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἴδητε τοὺς μισθοὺς τοὺς ὁποίους λαμβάνουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον αὐτό, θὰ εἴπητε, ὅτι μόνον κἄποια θεία τρέλλα τοὺς κρατεῖ εἰς τὴν θέσιν των.

§57Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Πόσα παίρνουν.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. 1200–1500 δραχμὰς μηνιαίως. Δηλαδή, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐσπούδασαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν παραμένουν ἐκεῖ διὰ τὰ ψιχία αὐτά. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις σήμερον. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅμως πόσον εἶναι ξένη ἡ ἔννοια τῆς ἐρεύνης ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου, θὰ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς: Τὸ 1954 εἶχε συσταθῆ ἡ ἐπιτροπὴ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ. Εἰς τὸ εἰδικὸν τεῦχος περὶ Ἁλιείας, τὸ ὁποῖον ἐξεπόνησεν, οὐδὲν ἀναφέρεται περὶ ἐρεύνης. Μόνον εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπενδύσεων ἀναφέρεται κονδύλιον 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ κτιρίου τοῦ ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου. Εἰς τὸ Προσωρινὸν Πενταετὲς Πρόγραμμα τοῦ 1959 οὐδεμία τοιαύτη πρόβλεψις ὑπάρχει. Προχθὲς ἐδημοσιεύθη τὸ 5ετὲς πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Οὔτε δεκάρα δὲν προβλέπεται δι’ ἐπενδύσεις διὰ τὴν ὑδροβιολογικὴν ἔρευνα. Ἀλλὰ καὶ κάτι χειρότερον ἀκόμη. Ὑπάρχει τὸ Ι.Κ.Υ. δηλ. τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Δὲν ἔστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, οὔτε ἕνα ὑπότροφον ἀπὸ τὴν χώραν αὐτήν, ἡ ὁποία περιβάλλεται ἀπὸ θαλάσσας, διὰ νὰ σπουδάσῃ ὑδροβιολογίαν. Κύριοι συνάδελφοι, μία ἀκτὶς ὅμως ἐλπίδος μᾶς παρέχεται ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἀθαν. Χριστομάνου, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε καὶ συντηρεῖ ἰδίαις δαπάναις, τὸ «Ἰνστιτοῦτον βιοχημείας τῶν θαλασσίων ζωνῶν». Ὁ ἐπιστήμων αὐτὸς προέβη εἰς ἀνακοινώσεις εἰς τὴν Ἀκαδημίαν καὶ δημοσιεύσεις εἰς τὸν ξένον τύπον, διὰ τῶν ὁποίων ἐγένετο γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἑλληνικὴ ἐπιστήμη εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ κατανάλωσις ἰχθύων εἰς τὸν τόπον μας καὶ ὅτι ἑπομένως τὰ περὶ ἐρεύνης εἶναι πολυτέλεια. Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τῶν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλούμενοι διεθνεῖς δῆθεν στατιστικὰς ἐμφανίζουν τὴν Ἑλλάδα ὡς προηγουμένην εἰς ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν σοβαρότητά μας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὡμίλησεν ἐπίσης καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ κατὰ κεφαλὴν κατανάλωσις ἰχθύων εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν Γαλλίαν. Τὰ στοιχεῖα ὅμως διαψεύδουν τὸν κ. Ὑπουργόν. Διότι εἰς τὴν Γαλλίαν ἡ κατὰ κεφαλὴν παραγωγὴ εἶναι 13 χιλιόγραμμα, ἐνῷ ἐδῶ δὲν ἔχομεν περισσότερον ἀπὸ 7 χιλιόγραμμα. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς ἐρεύνης εἶναι σημαντικόν: Πρῶτον ὡς ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς καὶ βελτιώσεως τῆς θέσεως τῆς τάξεως τῶν ἁλιέων. Δεύτερον ὡς συντελεστὴς βελτιώσεως τῆς διατροφῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τρίτον ὡς συντελεστὴς ἀναπτύξεως τῆς ἀπασχολήσεως. Οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν ἁλιείαν ἀνέρχονται σήμερον εἰς 35.000–40.000 ἐνῷ εἶναι δυνατόν, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἁλιείας νὰ ἀπασχοληθοῦν πολὺ περισσότεροι. Τέταρτον, διότι τὰ ἐνυδρεῖα ἔχουν μίαν τεραστίαν σημασίαν ἀπὸ ἀπόψεως τουρισμοῦ. Εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἔλλειψις ἐνυδρείου, ἀποτελεῖ ἕνα μεγάλο κενὸν ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, θὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Ἡ ἔρευνα ἡ ὑδροβιολογικὴ εἶναι ἀπαραίτητος δι’ ἀρχαιολογικὰς ἐρεύνας ἐν τῇ θαλάσσῃ. Μερικὰ ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα τῶν Μουσείων μας εὑρέθησαν ὡς γνωστὸν εἰς τοὺς πυθμένας τῶν θαλασσῶν. Σήμερον ἡ ὑδροβιολογικὴ ἔρευνα γίνεται μὲ τοιαύτην μέθοδον, ὥστε εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Τυνησίαν νὰ ἀνακαλυφθοῦν σημαντικαὶ ἀρχαιότητες εἰς τὴν θάλασσαν. Αἱ ἐφαρμοζόμεναι νέαι τεχνικαὶ μέθοδοι φωτογραφήσεως, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς συσκευὰς τοῦ Κουστὼ ἔχουν ἐπιφέρει ἀληθινὴν ἐπανάστασιν, λίαν ἐπωφελῆ διὰ τὸν ἀρχαιολόγον. Περαίνων, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι ἐπιβάλλεται ὅπως τὸ ταχύτερον ψηφισθῇ ἕνας νόμος καὶ ἕνας ἐσωτερικὸς κανονισμὸς τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου. Ὅπως προικισθῇ τὸ Ἰνστιτοῦτον τοῦτο μὲ τὰ κατάλληλα μέσα καὶ εἰδικῶς μὲ ἕνα σκάφος καὶ νὰ ἐπανδρωθῇ μὲ τὸ εἰδικὸν προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀμείβεται ἀρκούντως, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελῇ ἀποτελεσματικῶς τὸ καθῆκον του. Τέλος θὰ πρέπει νὰ ἀποφασισθῇ ἡ ὁριστικὴ ἐγκατάστασις τοῦ Ὑδροβιολ. Ἰνστιτούτου ὡς καὶ τοῦ ἐνυδρείου καὶ νὰ χορηγηθοῦν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Διὰ τὸ ἐνυδρεῖον, μάλιστα ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι πέρυσι ἐξεδήλωσε τὸ ἐνδιαφέρον του Καναδὸς ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος καὶ διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον χρηματικὸν ποσόν. Ἡ Ἑλληνικὴ ὅμως Κυβέρνησις ἀκολουθοῦσα τὴν ὁδὸν τῆς μακαριότητος, οὔτε κἂν ἀπήντησεν εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἐπιχειρηματίου. Βασικὴ ἀνάγκη εἶναι ὅπως ἀναθεωρηθῇ τὸ ὁριστικὸν πενταετὲς πρόγραμμα Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως καὶ προβλεφθοῦν πιστώσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν μεγάρου τοῦ Ἰνστιτούτου καὶ τὴν μόνιμον ἐγκατάστασιν τοῦ ἐνυδρείου, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀπαραιτήτου πλοίου διὰ τὴν ἐνέργειαν ἐρευνῶν. Εἶπα καὶ ἐλάλησα. Θὰ ἀναμένω καὶ μαζὶ μὲ ἐμὲ θὰ ἀναμένῃ καὶ ὁλόκληρος ἡ ἁλιευτικὴ τάξις καὶ πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων ποὺ δὲν ἐνδιαφέρονται μόνον εἰς πολιτικὰς διαμάχας, ἀλλ’ εἰς πράγματα μονιμωτέρου ἐνδιαφέροντος, τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζίγδης, ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος τὴν ἁλιείαν, ἀλλὰ ἄφισε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι οὐδὲν ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως. Τὸ Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον δὲν ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἀλλὰ εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν. Ἀπὸ ἔτους περίπου, ὅτε παρέστη ἡ ἀνάγκη μεταστεγάσεώς του, ἐδημιουργήθησαν ὡρισμένα προβλήματα ὡς ἐκ τῆς ἰδιομορφίας, τὴν ὁποίαν τοῦτο παρουσιάζει. Κατηρτίσθη πράγματι νομοσχέδιον, ὅπως ὑπαχθῇ τὸ Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ θέμα ὅμως ἔμεινεν ἐκκρεμὲς καὶ ἐξετάζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν νὰ ρυθμισθῇ τοῦτο ὁριστικῶς. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἡ ὑδροβιολογικὴ ἔρευνα δὲν εὑρίσκεται πράγματι εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ηὐχόμεθα νὰ εὑρίσκετο. Μὲ τὴν περιωρισμένην ὅμως κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον δὲν ἕπεται, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑδροβιολογικῆς ἐρεύνης ἔχει ἐγκαταλειφθῆ καθόσον ὑπάρχει σχετικὴ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται μὲ τοιαύτας ἐρεύνας, ὡς τὸν ἐμπλουτισμὸν τῶν λιμνῶν καὶ ἰχθυοτροφείων, μὲ τὴν ἔρευναν τῶν μεταναστευτικῶν ἰχθύων κλπ. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου θὰ ὑπάρξῃ σημαντικὴ βελτίωσις καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἐφ’ ὅσον, ὡς ἀνέφερε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης, τὸ θέμα τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἁλιευτικὴν τάξιν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἡ Κυβέρνησις ἔπραξεν ὑπὲρ τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τελευταίως ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα τῶν ἰχθυοσκαλῶν. Πρὸ 15 ἡμερῶν ἐθεμελίωσα τὴν ἰχθυόσκαλαν τῶν Πατρῶν. Λίαν προσεχῶς θὰ θεμελιωθοῦν αἱ ἰχθυόσκαλαι Βόλου καὶ Χαλκίδος, ὡς ἐπίσης καὶ αἱ ἰχθυόσκαλαι Καβάλας, Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς. Συνεπῶς, ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ ρυθμισθῇ ὁριστικῶς τὸ θέμα ὅλων τῶν ἐξαγγελθεισῶν ἰχθυοσκαλῶν τῆς Χώρας. Ἀπὸ τὴν ρύθμισιν τῶν ἰχθυοσκαλῶν θὰ προκύψῃ ὠφέλεια 100 ἑκατομμυρίων ἐτησίως. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὠφέλεια τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως, ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ εἰς 200 ἑκατομμύρια ἐτησίως περίπου. Καὶ μόνον τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἰχθυοσκαλῶν θὰ ἦτο ἀρκετὸν νὰ δείξῃ τὸ μέτρον τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως, ὑπὲρ τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἐρρυθμίσθησαν θέματα οἰκονομικῆς φύσεως τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως. Πλεῖστοι ἁλιεῖς εἶχον λάβει δάνειον ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ. Ὁ τόκος τῶν δανείων αὐτῶν ἐμειώθη, παρεσχέθη δὲ ἡ εὐχέρεια τῆς εἰς δόσεις ἐξοφλήσεως τούτων. Ὁ ρυθμὸς τῆς δανειοδοτήσεως τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως ηὐξήθη σημαντικῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. (Ἀναγινώσκει σχετικὸν πίνακα). Ἐπίσης παρεσχέθη ἀτέλεια διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν ἁλιευτικῶν μηχανημάτων. Διὰ τοῦ σήμερον κατατεθέντος νομοσχεδίου παρέχονται δασμολογικαὶ διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἁλιεῖς. Ὅταν ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τὰ αἰτήματα τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως ἦσαν: ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τῶν ἰχθυοσκαλῶν, ἡ δανειοδότησις, αἱ δασμολογικαὶ διευκολύνσεις. Ὅλα αὐτὰ ἐρρυθμίσθησαν. Μένει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου. Διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ὡς καὶ τοῦ θέματος τῶν ἐρευνῶν θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὅπως εὕρῃ τὴν εὐτυχῆ του λύσιν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ὀστράκων καὶ ὀστρακοτροφείων πληροφορῶ, ὅτι εἰς νόμον, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐγένετο δεκτὴ τροπολογία ἰδική μου, δυνάμει τῆς ὁποίας γίνονται παραχωρήσεις εἰς ἰδιώτας δι’ ἐγκατάστασιν ὑδροβιολογικῶν ἐρευνῶν. Τοιαύτη παραχώρησις ἐγένετο εἰς τὴν νῆσον Χίον καὶ ὅπως πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὸν οἰκεῖον Νομάρχην, ἐγένετο ἐπιτυχὴς προσπάθεια. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐτησίας καταναλώσεως ἰχθύων ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω, προκύπτει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς καταναλίσκει 9 χιλιόγραμμα ἐτησίως κατὰ κεφαλήν. Ἡ Ἰταλία τρία χιλιόγραμμα καὶ κἄτι καὶ ἡ Γαλλία 6,5 χιλιόγραμμα κατὰ κεφαλήν. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν παραγωγῆς ἰχθύων ἀπὸ 35.000 τόννους ἐτησίως εἰς 80.000. Καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι παρεχωρήθησαν εἰς τοὺς ἁλιεῖς. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ γίνῃ καμμία σύνδεσις μεταξὺ τοῦ ζητήματος τοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, καὶ τῆς ἁλιευτικῆς τάξεως.

§61Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθοῦν προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἁλιευτικὴν ἐπιχείρησιν, τὴν ἀσχολουμένην μὲ τὴν Ἀτλαντικὴν ἁλιείαν.

§62Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Μάλιστα, κ. συνάδελφε, διότι ἐλήφθη πρόνοια εἰς τὸ δασμολόγιον νὰ τεθῇ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἕνα ποσοστὸν δασμοῦ μέχρις 20% διὰ τὰ κατεψυγμένα ψάρια, τὰ εἰσαγόμενα ἀπὸ ἄλλας περιοχὰς καὶ ἐπιχειρήσεις μὴ Ἑλληνικάς, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ περιορισμὸς τῶν εἰσαγωγῶν τῶν μὴ ἁλιευομένων ὑπὸ Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων κατεψυγμένων ψαριῶν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς ἁλιείας, τῆς ἀσχολουμένης μὲ τὸ ἐμπόριον τῶν κατεψυγμένων ψαριῶν. Ἐπίσης ἐλήφθησαν μέτρα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπάρχουν ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ἀγορὰν ψυκτικῶν χώρων καὶ ψυκτικῶν αὐτοκινήτων, διὰ τὴν μεταφορὰν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐλπίζω συντόμως μὲ τὴν ἀνάπτυξιν αὐτήν, ἡ ὕπαιθρος νὰ φάῃ πολὺ εὐθηνὸ ψάρι.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ὑπερπόντιος ἁλιεία συνεισφέρει καὶ αὐτὴ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Θὰ ἦτο σκόπιμον ὡς ἐκ τούτου, νομίζω, ἐὰν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διετίθεντο ἐκλαϊκευτικὰ φυλλάδια εἰς τὸν λαόν, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἀναφέρωνται, ὅτι τὰ κατεψυγμένα ψάρια τῆς ὑπερατλαντικῆς ἁλιείας, εἶναι ἀπολύτως ἀβλαβῆ καὶ φρεσκότατα. Λέγω τοῦτο, διότι ὑπάρχει εἰς τὸν λαὸν ἕνας ἐνδοιασμὸς εἰς τὰ δύο αὐτὰ θέματα.

§64Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Μπακόπουλε, εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ ἡ παρατήρησις αὐτὴ καὶ σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν πρότασίν σας, διότι πράγματι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ θέμα τῶν κατεψυγμένων ψαριῶν ὑπῆρξε πρωτοπόρος. Πρέπει νὰ καταστῇ γνωστόν, ὅτι τὰ συλλαμβανόμενα εἰς τὸν Ἀτλαντικὸν ὑπὸ Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν ψάρια, εὐθὺς μετὰ τὴν σύλληψίν των ὁλοζώντανα, ρίπτονται εἰς κατάψυξιν 40 βαθμῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου διατηροῦν ἀπολύτως τὴν νωπότητά των. Οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὑπάρχει βεβαιότης, διότι ἤκουσα ἰατροὺς νὰ συνιστοῦν ὅπως τὰ μικρὰ παιδιὰ τρέφωνται μὲ κατεψυγμένα ψάρια. Ὀρθῶς λοιπὸν ἐπροτείνατε ὅπως διανεμηθοῦν ἐκλαϊκευτικὰ φυλλάδια, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἐμπιστοσύνην ὁ λαὸς τοὐλάχιστον διὰ τὰ ψάρια τῆς ὑπερατλαντικῆς ἁλιείας τὰ ἁλιευόμενα ὑπὸ Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν πλοίων.

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκούων τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀνεμνήσθην τῆς παροιμίας τῶν ἐνδόξων ἡμῶν προγόνων, «ἀπορία ψάλτου βήξ». Ἡ ἐφαρμογή της εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν βεβαίως γίνεται κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον. Ἐπερωτᾶται εἷς Ὑπουργὸς δι’ ἓν συγκεκριμένον θέμα. Καὶ οὗτος ὅταν εὑρίσκεται εἰς ἀπορίαν νὰ ἀπαντήσῃ, φυσικὰ δὲν βήχει, ἀλλ’ ἀναπτύσσει ἕτερον θέμα. Ἐπερώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ὑδροβιολογικὴν ἔρευναν, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος, ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ ἀναπτύξῃ τὰ ἐπιτεύγματα εἰς τὰ ἁλιευτικὰ θέματα, τὰ πραγματοποιηθέντα ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του. Δὲν θὰ παρασυρθῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς συζήτησιν ἄλλων θεμάτων. Ἐπειδὴ ὅμως ἰσχυρίζεται, ὅτι ὅλα τὰ ἁλιευτικὰ θέματα ἔχουν λυθῆ, τὸν παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ τελευταίου Ἁλιευτικοῦ Συνεδρίου Χαλκίδος, ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ὁποίων θὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι παραμένουν ἄλυτα τεράστια ἁλιευτικὰ προβλήματα. Πλανᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν νομίζῃ, ὅτι αἱ ἰχθυόσκαλαι ἀποτελοῦν πανάκειαν διὰ τὴν ἁλιείαν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα ἐξ ἴσου σοβαρά, ὡς ἡ διακίνησις τῶν ἁλιευμάτων, τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν λυθοῦν, ἡ ἀξία τῶν ἰχθυοσκαλῶν, ἐξουδετεροῦται. Μοῦ εἶναι ἀνησυχαστικὴ ἡ τακτικὴ αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι προφανῶς πηγάζει ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν σημασίαν τῆς ὑδροβιολογικῆς ἐρεύνης. Τὶ νὰ τὰς κάνωμεν τὰς ἰχθυοσκάλας, ὅταν μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἀσκεῖται ἡ ἁλιεία σήμερον, αὔριον δὲν θὰ μείνουν ἰχθεῖς εἰς τὰς θαλάσσας μας; Στέλλομεν τὰ πλοῖα μας εἰς τὸν Ἀτλαντικὸν δι’ ἁλιείαν — καὶ ὀρθῶς — ἀφίνομεν ὅμως ἀφρόνως νὰ διέρχωνται ἀπὸ τὰς θαλάσσας μας τὰ ψάρια χωρὶς νὰ τὰ συλλαμβάνωμεν. Εἶναι λογικὴ αὐτή; Διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπῆρξεν ἀπογοητευτική, ὅσον καὶ ἂν προσεπάθησεν εἰς τὸ τέλος κάπως, νὰ διορθώσῃ τὴν κατάστασιν. Αὐτὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Ἀλλ’ ἐπὶ ἑνὸς παρεμπίπτοντος θέματος ποὺ ἀνέφερα, δὲν εἶδα ἐπίσης ἀπάντησιν, πρᾶγμα ποὺ μὲ ἀνησυχεῖ. Ἀνέφερα τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχομεν νὰ ἀποκλεισθῶμεν ἀπὸ τὴν Ἀτλαντικὴν ἁλιείαν, ἐὰν τὸ θέμα τῶν χωρικῶν ὑδάτων εἰς τὴν ἐν Γενεύῃ συνελθοῦσαν διάσκεψιν, λυθῇ εἰς βάρος ἡμῶν. Νομίζω, ὅτι τοῦ ἔδωσα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναφέρῃ ἀπαντῶν, τὰς ἐνεργείας εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀποσοβήσῃ τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἀτυχῶς δὲν ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας. Καὶ ἕνα τελευταῖον σημεῖον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν τὸν ἐμβάλλει εἰς ἀμφιβολίας ἡ ὀρθότης των ὅταν ἐμφανίζεται ἡ Ἑλλὰς μὲ κατανάλωσιν ἰχθυερῶν κατὰ κεφαλὴν 9 χιλιογράμμων, ἡ Γαλλία 6 καὶ ἡ Ἰταλία 3; Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι διεθνεῖς στατιστικαὶ τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ. Ἀλλὰ μήπως αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἔδωσαν τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀφορῶντας τὴν Ἑλλάδα; Ἡμεῖς τοὺς ἐδώσαμεν, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν, ἔτσι τὴν ἐπιπολαιότητά μας, καὶ νὰ ἐπισύρωμεν τὰς εἰρωνείας παντὸς ἀναγνώστου τῶν στατιστικῶν αὐτῶν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐπερωτήσεως ἀφορώσης τὴν δημοσίαν ἐπιχείρησιν ἠλεκτρισμοῦ καὶ τὰς συμβατικὰς αὐτῆς ὑποχρεώσεις διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν μέχρι τέλους τοῦ 1958 Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Καβάλας.

§67Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δι’ ἐλαχίστων μόνον θὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει κατατεθῆ πρὸ ἔτους καὶ ἔχει χάσει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἐπικαιρότητός της. Εἶναι τοπικῆς φύσεως τὸ θέμα ἡ ἐπερώτησις εἶναι ὅμως ἀπαραίτητον, νομίζω, νὰ ὑπογραμμισθοῦν ὡρισμένα γεγονότα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ΔΕΗ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ΔΕΗ εἶχεν ἀναλάβει τὴν ἠλεκτροδότησιν ὡρισμένων Κοινοτήτων τοῦ Ν. Καβάλας. Ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ τῆς ΔΕΗ ἔναντι τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν ἔδει νὰ ἔχῃ περατωθῆ μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1958. Ἐν τούτοις καὶ μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς καθυστερήσεως τῆς ἀφίξεως τοῦ ἀπαραιτήτου ὑλικοῦ, ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν ἐβράδυνε καὶ ἐπερωτήθη μετὰ τὴν παρέλευσιν ἑνὸς καὶ ἡμίσεος περίπου ἔτους. Ἤδη αἱ Κοινότητες αὗται ἠλεκτροδοτοῦνται. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θέμα δὲν ὑφίσταται. Ἔχει ὅμως σημασίαν ἡ στάσις τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἡ ΔΕΗ ἔναντι ὡρισμένων ἀπὸ τὰς Κοινότητας αὐτάς. Ἐνῷ δηλαδὴ ἡ ΔΕΗ δὲν ἀντεπεκρίθη εἰς τὰς συμβατικὰς της ὑποχρεώσεις ἐν τούτοις ἐχρησιμοποίησεν ἀπαράδεκτον τακτικὴν διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐκ τῆς συμβάσεως εἶχον καθορισθῆ ὡς προκαταβολή. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα μου, τὴν Κοινότητα τῶν Φιλίππων. Ἡ Κοινότης τῶν Φιλίππων, ὤφειλε νὰ προκαταβάλῃ τὸ ποσὸν τῶν 90.000 δραχμῶν. Καὶ ἐπειδὴ ἡ κοινότης ἦτο πτωχὴ καὶ δέν ἠδύνατο νὰ καταβάλῃ τὴν πρώτην δόσιν, ἡ ΔΕΗ ἐδέσμευσε τὸ ποσὸν τῶν 27.000 δραχμῶν τῆς Κοινότητος. Ἡ Κοινότης Φιλίππων ἐνώπιον τῆς οἰκονομικῆς ἀδυναμίας καὶ ἐνώπιον τῆς ἀνάγκης ἀνοικοδομήσεως νέου διδακτηρίου, ἐπεδίωξε διὰ νὰ δώσῃ τὴν πρώτην δόσιν, τὴν σύναψιν δανείου ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ὅταν τὸ δάνειον ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν μετέβην εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ εἶπον εἰς τοὺς ἁρμοδίους, ὅτι τὸ δάνειον τῆς Κοινότητος Φιλίππων ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ εἰσπράξῃ τὸ ποσὸν τῶν 90.000 δραχμῶν καὶ κατόπιν τούτου παρεκάλεσα νὰ ἀποδεσμεύσῃ τὸ ποσὸν τῶν 27.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἡ Κοινότης εἶχεν ἀνάγκην διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ νέου διδακτηρίου της. Μοῦ ἀπήντησαν οἱ ἁρμόδιοι τῆς ΔΕΗ, ὅτι πρέπει τὸ δάνειον νὰ ἐγκριθῇ ὁριστικῶς. Κατόπιν τούτου, περιμέναμεν καὶ τὰς τυπικὰς διατυπώσεις τὰς ἀπαιτουμένας διὰ τὴν ὁριστικὴν ἔγκρισιν τοῦ δανείου, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ αὐτή. Μετέβην καὶ πάλιν εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ ἀνεκοίνωσα τὴν ὁριστικὴν ἔγκρισιν τοῦ δανείου καὶ παρεκάλεσα καὶ πάλιν διὰ τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν 27.000 δραχμῶν τῆς Κοινότητος. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν ἡ συμπεριφορὰ τῶν κυρίων τῆς ΔΕΗ καὶ ἡ στάσις των. Μοῦ εἶπον, ὅτι ἐὰν ἡ ΔΕΗ δὲν εἰσπράξῃ τὰς 90.000 δραχμὰς δὲν θὰ ἀποδέσμευε τὸ ἐν λόγῳ ποσόν, καίτοι ἡ Κοινότης διὰ τηλεγραφήματος ἐξουσιοδότησε τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων νὰ καταβάλῃ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ΔΕΗ ἐν Ἀθήναις τὸ ἐγκριθὲν δάνειον, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀποδέσμευσιν τοῦ ποσοῦ τῶν 27.000 δραχμῶν ποὺ ἦτο ἀπαραίτητον διὰ τὸ σχολεῖον. Δυστυχῶς ὅμως ἡ ΔΕΗ ὅταν εἰσέπραξε τὸ δάνειον, ἀποδέσμευσε τὸ ποσόν, πρᾶγμα ποὺ δὲν θὰ ἔκαμνε καὶ ἡ πλέον κερδοσκοπικὴ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Σᾶς ἀνέφερα, κ. συνάδελφοι, τὸ παράδειγμα διὰ νὰ βγάλετε τὰ συμπεράσματά σας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπεν ἡ ΔΕΗ νὰ φέρεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς πτωχὰς Κοινότητας, ὅταν αὐτὴ ἡ ἰδία παρεβίασε τὰς ὑποχρεώσεις της νὰ ἠλεκτροδοτήσῃ τὰς Κοινότητας αὐτὰς ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου. Κύριοι συνάδελφοι, ἤδη αἱ κοινότητες αὐταὶ ἔχουν ἠλεκτροδοτηθῆ. Εἶχα ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας αὐτὸ τὸ σημεῖον. Τὴν ἰδίαν τακτικὴν, ὡς πληροφοροῦμαι, ἀκολουθεῖ ἡ ΔΕΗ καὶ εἰς ἄλλας Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Καβάλας, ὡς εἶναι αἱ Κοινότητες Λεύκης, Πολυστύλου, Ν. Περάμου, Ἐλευθερῶν, Χορτοκοπίου καὶ ἄλλαι ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀξιοῖ τὴν ἄμεσον καταβολὴν σημαντικῶν διὰ τὰ πτωχὰ Ταμεῖα τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν ποσά, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς ἠλεκτροδοτήσῃ παρέχουσα εὐκολίας πληρωμῆς τῆς δαπάνης.

§68Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, ἀφορᾷ τὴν ἠλεκτροδότησιν ὡρισμένων χωρίων τῆς Καβάλας, τὰ ὁποῖα πράγματι εἶναι πολὺ μεγάλα χωρία καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἠλεκτροδότησιν, τὸ γνωρίζει, ὁ κ. συνάδελφος, συνέβαλα καὶ ἐγώ. Συνεπῶς, ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἐπικαιρότητα. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ εἰδικώτερον θέμα τὸ ἀναφερθὲν εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ χωρίου του, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω τὰ ἑξῆς: Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἴμεθα συμπολῖται, φίλοι καὶ παλαιοὶ συμμαθηταὶ, ὀφείλω νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι οὐδέποτε μοῦ τὸ ἔθεσε, διότι ἐὰν εἶχα γνῶσιν ἀναμφισβητήτως θὰ εἶχε ρυθμισθῇ.

§69Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ διευκρινίσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, δὲν ἔχει τὴν οὐσιαστικὴν εὐθύνην, ἀλλὰ τὴν τυπικὴν εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τῆς ΔΕΗ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο θέμα δὲν θὰ ἐνθυμῆται προφανῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Φιλίππων ἀνεφέρθη εἰς αὐτὸν καὶ ἡ ΔΕΗ πρὸς τὴν ὁποίαν ἀπηυθύνθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τηρήσῃ τοὺς συμβατικοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους ὅμως ἡ ΔΕΗ δὲν ἐτήρησεν, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὸν ἑαυτόν της καὶ εἶναι πιθανὸν, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ περαιτέρω συνέχειαν. Τελευτῶν, κ.κ. συνάδελφοι, συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως προβῇ εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τὴν ΔΕΗ, ἵνα παύσῃ νὰ τηρῇ εἰς τὸ μέλλον τοιαύτην στάσιν ἔναντι τῶν Κοινοτήτων.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Διβάρης, ἔχε τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως Ἀργοστολίου κλπ.

§71Σ. ΔΙΒΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως Ἀργοστολίου Κεφαλληνίας, οἱ κάτοικοι τοῦ ὁποίου ταλαιπωροῦνται ἐπὶ ἔτη. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας μοῦ ἀπήντησεν ἐγγράφως, καὶ τὸ εὐχαριστῶ. Διὰ τοῦ ἐγγράφου μοῦ γνωρίζει, ὅτι ἀπεστάλησαν δύο γεννήτριαι, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἔφθασε καὶ ἐλύθη κατὰ τὸ ἥμισυ τὸ θέμα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ Ἀργοστολίου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τὶ θὰ γίνῃ τὸ ὑπόλοιπον ἥμισυ.

§72Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, τὸν Ἰούνιον φθάνει καὶ ἡ ἄλλη γεννήτρια.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.10′ μ.μ.)