1960.03.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

Τρίτη 15 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς κλπ.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας περὶ κανονισμοῦ κυκλοφορίας ἀτόμων μεταξὺ χωρῶν τοῦ Συμβουλίου Εὐρώπης». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας περὶ ἀνταλλαγῆς θεραπευτικῶν οὐσιῶν ἀνθρωπίνης προελεύσεως». 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος Δευτέρου Προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων καὶ Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». 4) «Περὶ ἱδρύσεως ἐν Ἑλλάδι ξένων στρατιωτικῶν νεκροταφείων». 5) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τῶν Ἑλληνικῶν Ἀντιπροσωπειῶν παρὰ ταῖς ΙΑʹ, ΙΒʹ καὶ ΙΓʹ Γεν. Συνελεύσεσι τοῦ Ο. Η. Ε., ὡς καὶ ὁμοίων τῶν μελλοντικῶν τοιούτων καί 6) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1957 καὶ 1958 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πιπιλῆς, Δ. Λαντζούνης καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς Πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Γ. Λύχνος, Λ. Τσαλδάρη, Β. Κρῖκος, Δ. Ἰωάννου, Δ. Λιανουλόπουλος, Δ. Καρατζένης καὶ Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς Πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Ἰωάννου καὶ Κ. Ράλλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς Πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Κατσιάμπας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Ἀθανασάκος, Ν. Ἀθανασίου, Δ. Καρατζένης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Α. Κοντογιάννης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν Βουλιαγμένης Σαρωνικοῦ, αἰτουμένης τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ φοροδιαφυγῆς Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ποσοστοῦ 28% εἰς τὰ οὐσιώδη ἐν ἐπαρκείᾳ εἴδη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων πόλεως Χανίων, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπολίτου των Δημ. Περακάκη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Κ. Χιωτάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καστελίου Ἀποκορώνου Κρήτης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπατριώτου των Ἀλεξάνδρου Ρωμανιᾶ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Καυσίμων, αἰτουμένης τὴν συμμετοχὴν τῶν Ἐμπόρων στερεῶν καυσίμων ὑλῶν εἰς τὸ ἐμπόριον τῶν προϊόντων τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μαριῶν–Θάσου «Ἅγιος Γεώργιος», αἰτουμένου τὴν ἐντατικωτέραν καὶ ἀποδοτικωτέραν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς περιοχῆς των καὶ ἰδίως τὴν εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐκεῖ Ἀνων. Ἑλλην. Μεταλλευτικῆς Ἑταιρείας, εἰς τρόπον ὥστε καὶ ἡ ἐθνικὴ μας οἰκονομία νὰ ὠφεληθῇ καὶ ἀπορρόφησις τῶν ἀνέργων μεταλλωρύχων τῆς Θάσου νὰ καταστῇ δυνατή. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν διαμαρτυρουμένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ ἀπὸ 4ετίας ἑτοίμου κώδικος ὡς καὶ τοῦ σχετικοῦ Νομοσχεδίου δι’ οὗ ἐπιλύονται προβλήματα τῆς τάξεως τῶν ἀνέργων φαρμακοποιῶν. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Νέας–Σαμψοῦντος Πρεβέζης, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν μακροχρονίου δανείου διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1925 παραχωρηθέντων αὐτοῖς ξυλοπήκτων οἰκημάτων, ἅτινα ἤδη ὡς ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου εὑρίσκονται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν καὶ ἐγκυμονοῦν κινδύνους διὰ τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου τῶν Συνεταιρισμῶν Παραβόλας, Μαχαλᾶ, Παπαδάτου, Κωνωπίνης καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κατούνης, διαμαρτυρουμένων διότι τὸ εἰδικὸν κεφάλαιον πρὸς προστασίαν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μετεφέρθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ καπνοῦ καὶ αἰτουμένων ἄμεσον λῆψιν μέτρων διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδειῶν 1958 καὶ 1959. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργοενώσεως Φαρσάλων, αἰτουμένης τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἑνιαίας Διαχειρίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ε.Ο.Μ.Α. αἰτουμένου, ὅπως τὰ μέλη του ἀπορροφηθῶσιν ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ ἐκμεταλλεύσεως λεωφορείων τῶν Σ.Ε.Κ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν αἰτουμένου ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν ἀπὸ διετίας ἐκκρεμούντων θεμελιωδῶν δικηγορικῶν ζητημάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πολυξένης Δ. Πράσσα κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ὅπως τὸ Μ.Τ.Π.Υ. (Μετοχ. Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων) προβῇ εἰς προικοδότησιν τῶν θυγατέρων τῶν ἐν λόγῳ συνταξιούχων. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν διατύπωσιν τῶν ἄρθρων 33 καὶ 34 τοῦ πρὸς ψήφισιν Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πεταλιδίου Μεσσηνίας διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται ἡ ἐπέκτασις τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν Κοινότητα Πεταλιδίου ἀπεχούσης 14 χιλιόμετρα ἐκ τῆς Μεσσήνης διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς κωμοπόλεως καὶ ἄρδευσιν ὑπὲρ τὰς 10.000 στρεμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Διαβολορέματος Ν. Ψυχικοῦ, «Η ΠΡΟΟΔΟΣ», αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑπονόμων καθ’ ὅτι στεροῦνται παντελῶς δικτύου ὑπονόμων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐκ τῶν χρησιμοποιουμένων βόθρων κινδυνεύει ἡ ὑγεία τῶν κατοίκων, περιφερείας Διαβολορέματος καὶ Ἑλληνορώσων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40106)9.3.1960 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν ὑπὲρ ἐξαγωγίμων καπνῶν διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐξαγορὰν ποσοτήτων μὴ ἐξαχθησομένων καπνῶν ἐσοδείας 1959. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 49774)9.3.1960 παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν δέκα ἑκατομμυρίων (10.000.000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κορινθίας κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40104)9.3.1960 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Ἐμπορικὰς Τραπέζας διὰ τὴν ὑπὸ τούτων προχρηματοδότησιν τῶν σταφιδοεξαγωγέων σουλτανίνας παραγωγῆς κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 989 ἀπὸ 22ας Ἰανουαρίου 1950 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1014 ἀπὸ 19.1.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ Πύλου–Φιλιατρῶν ἐχορηγήθη κατὰ τὴν χρῆσιν 1959 εἰδικὴ πίστωσις δραχ. 1.800.000. 2) Κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῶν ὑφισταμένων πιστώσεων θὰ συνεχισθῇ ἡ συντήρησίς της. Ἡ ὁδὸς αὕτη εἶναι φυσικὴ προέκτασις τῆς ὁδοῦ Πύργου–Κυπαρισσίας–Φιλιατρῶν καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον διέθεσε πιστώσεις 50 ἑκατομ. εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1960 διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Πύργου —Κυπαρισσίας, ἐφαρμόζον μεθοδικὸν πρόγραμμα βελτιώσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ὁ πληθυσμὸς ὁλοκλήρου τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Ὁ χρόνος συμπληρώσεως τοῦ προγράμματος αὐτοῦ εἶναι ἐξάρτησις τῶν οἰκονομικῶν μέσων τῶν τεχνικῶν δυνατοτήτων καὶ τῆς ἱεραρχήσεως τῶν ὁδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Δ. Σπυρίδην, Ἀθ. Παπαθανασίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου περὶ ἐπεμβάσεως τοῦ κ. Νομάρχου Σερρῶν εἰς συνδικαλιστικὰ ζητήματα, ὅτι ὁ κ. Νομάρχης ἐνήργησε νομίμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 775)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 974 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3911)11.11.58 παρεχωρήθησαν ὁριστικῶς, εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους κατοίκους τῶν χωρίων Ἱερισοῦ κλπ. τὰ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀνεγερθέντα οἰκήματα, ὡς καὶ χορηγηθέντα οἰκόπεδα, κατὰ πλήρη κυριότητα, ἀπονομὴν καὶ εἰς τὴν Κοινότητα, ἅπασαι αἱ ἀπομείνασαι, μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων ἀδιάθετοι ἐκτάσεις, ἐφ’ ὅσον αὗται δὲν ἔχουν ἐπιστραφῆ εἰς τοὺς τέως ἰδιοκτήτας ἢ δὲν καλλιεργοῦνται ὑπ’ αὐτῶν. Εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ., ἡ Κοινότης ἐπελήφθη τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ χώρου, τοῦ παραχωρηθέντος αὐτῇ, ἐκ τῶν αὐθαιρέτως κατεχόντων αὐτόν. Ἡ προσπάθεια αὕτη τῆς Κοινότητος, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ ἄμεσα ἀποτελέσματα, διότι οἱ πλεῖστοι τῶν ἐπὶ μακρὰ ἔτη κατεχόντων τὴν ἐν λόγῳ ἔκτασιν, ἐναντιοῦνται καὶ ἐπιβάλλεται ἐν πολλοῖς ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ δικαστήρια. Ἐπίσης ἡ Κοινότης μελετᾷ παραλλήλως τὴν ἀξιοποίησιν περιοχῆς καὶ ἀνετέθη ἤδη εἰς τὴν ΤΥΔΚ νὰ συντάξῃ ἀναλόγους μελέτας. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος καὶ τὸ προσεχὲς τοιοῦτον, ἐπρογραμματίσθησαν δι’ ἐκτέλεσιν ἔνια τῶν ἀποβλεπόντων εἰς τὴν γενικὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἀκτῆς τῆς Κοινότητος ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 512)352)60 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 905 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς λειτουργίας ἰατρείων καὶ φαρμακείων παρὰ τῷ Δήμῳ Καλαμαριᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1173)8.2.60 ἐγγράφου του κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12289)23.12.1950 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 873 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Αἰτωλ)νίας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὡς πρὸς τὴν παλαιὰν γέφυραν τῆς Κοινότητος Κονίτσης, ὅτι κατεσκευάσθη ἤδη νέα πεζογέφυρα, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς μετοικήσεως τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Μελιγκόβης, τῆς Κοινότητος Νεροχωρίου, ἀπήντησεν ὑμῖν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, διὰ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 10183) 59)4.1.1960 ἐγγράφου αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ.

ΙΙΙʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10827)8559 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 616 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ὑπὸ τῶν πελατῶν τῆς ΗΕΑΠ καὶ ΔΕΗ καταθετομένων εἰς χρῆμα ἐγγυήσεων καταναλώσεως ρεύματος, διὰ τίτλων δανείων τῆς ΔΕΗ ἢ τοῦ παραγωγικοῦ δανείου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, κατόπιν μελέτης τοῦ θέματος, τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχὴν ἡ πρότασις τοῦ κ. βουλευτοῦ εἶναι ἐν πολλοῖς ἀνεφάρμοστος καθότι αἱ πλεῖσται τῶν ἐγγυήσεων καταναλώσεως ρεύματος ἰδίᾳ ἐπαρχιακῶν καταναλωτῶν, ἀνέρχονται εἰς μικρὰ χρηματικὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα εἶναι κατώτερα καὶ τῶν μικροτέρων συνήθων τίτλων δανείων. Ἐπὶ πλέον οἱ διάφοροι τίτλοι τελοῦν ὑπὸ ποικίλους ὅρους ἐκδόσεως, κυκλοφορίας, ἐξοφλήσεως κλπ. Ἡ τυχὸν ἀποδοχὴ τίτλων λόγῳ ἐγγυήσεως θὰ ἐπέβαλεν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐπιπροσθέτους φροντίδας παρακολουθήσεως τίτλων (χρόνου πληρωμῆς τοκομεριδίων ἢ μερισματαποδείξεων, χρόνου πληρωμῆς τοῦ κεφαλαίου λόγῳ λήξεως τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου ἢ κληρώσεως κλπ.), οἵτινες θὰ ἐδίδοντο εἰς αὐτὰς ὡς ἐγγύησις, τοῦτο δὲ θὰ ἀπῄτει τὴν σύστασιν εἰδικῆς πρὸς τοῦτο Ὑπηρεσίας μὲ τὰς εὐνοήτους ἐντεῦθεν συνεπείας. Πρὸς τούτοις ἡ ἐγγύησις ὡς γνωστὸν καταπίπτει ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρήσεων ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς ἣν περίπτωσιν παραβῇ ὁ πελάτης ὡρισμένας συμβατικὰς αὐτοῦ ὑποχρεώσεις. Ἡ λῆψις ὅμως τίτλων ὡς ἐνεχύρου καὶ ἡ ἐκποίησις τοῦ ἐνεχύρου τούτου συνεπείᾳ ἀθετήσεως ὑποχρεώσεως τοῦ καταναλωτοῦ ὑποβάλλονται εἰς βαρείας ἐν σχέσει μὲ τὸ μικρὸν ποσὸν ἑκάστης ἐγγυήσεως πελάτου διατυπώσεις ἐπιπροσθέτως καὶ δαπάνας (ἡ σύστασις τοῦ ἐνεχύρου ἀπαιτεῖ συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον ἢ ἔγγραφον ἰδιωτικὸν φέρον βεβαίαν χρονολογίαν) εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθίσταται τόσον διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ὅσον καὶ διὰ τοὺς καταναλωτὰς ἀσύμφορος ἡ διὰ τίτλων ἐγγύησις. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΗΕΑΠ αὕτη ἀπὸ τοῦ 1927 ἔχει ἀποδεχθῆ νὰ συνυπολογίζῃ καὶ συνυπολογίζει ἔκτοτε εἰς τὰ ἔσοδα ἠλεκτρικοῦ ρεύματος πρὸς ὑπολογισμὸν τῆς μέσης τιμῆς αὐτοῦ τόκον ἐπὶ τοῦ εἰς χεῖρας της ποσοῦ τῶν ἐγγυήσεων κατὰ 2% ἀνώτερον τοῦ ἑκάστοτε παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καθοριζομένου τοιούτου διὰ τὰς καταθέσεις ὄψεως. Συνεπῶς τὰ χρήματα τῶν ἐγγυήσεων διὰ τὴν περιοχὴν τοὐλάχιστον τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης τῆς ἐξυπηρετουμένης ὑπὸ τῆς ΗΕΑΠ, ἥτις περιοχὴ καὶ παρουσιάζει τὸ γε νῦν ἔχον τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν καταναλώσεως τῆς Χώρας, δὲν εἶναι νεκρὸν κεφάλαιον ὡς πρὸς τοὺς καταθέτας καὶ οἱ καταναλωταὶ ἐπωφελοῦνται ἐμμέσως τῶν τόκων τῶν ὑπ’ αὐτῶν καταβαλλομένων ἐγγυήσεων διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1174)26.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 25 Ἰανουαρίου 1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βαλούρδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ξυριστικῶν λεπίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἱδρύσεως καὶ ἑτέρου ἐργοστασίου ξυριστικῶν λεπίδων ἀνεκλήθησαν ἢ ἠκυρώθησαν παρ’ ἡμῶν λόγῳ ἐκδόσεώς των κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων. Εἰδικώτερον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ὑφισταμένων παρ’ ἡμῖν ἐπισήμων ἐκθέσεων τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς Διοικήσεως ὑφίστανται σήμερον ἐν Ἑλλάδι τέσσαρα ἐργοστάσια ξυριστικῶν λεπίδων ἐτησίας δυνατότητος 240 περίπου ἑκατομμυρίων λεπίδων μὲ ὀκτάωρον ἐργασίαν ἢ 700 περίπου ἑκατομμυρίων λεπίδων μὲ 24ωρον ἐργασίαν, ἔναντι καταναλισκομένων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ 50 περίπου ἑκατομμυρίων λεπίδων, ξένων καὶ ἐγχωρίων. Ἐνῷ δὲ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων (παρ. 3 ἄρθρ. 1 τοῦ Α. Ν. τῆς 3.6.1935) ρητῶς ὁρίζεται, ὅτι διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἱδρύσεως ἢ ἐπεκτάσεως βιομηχανίας ἐξετάζεται σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ ἡ ἐπάρκεια τῆς ὑφισταμένης ὁμοειδοῦς βιομηχανίας, οὕτω δὲ ἀπεφάνθη καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ προσφάτου ἀποφάσεώς του, παρὰ ταῦτα αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἱδρύσεως καὶ ἑτέρου ἐργοστασίου ξυριστικῶν λεπίδων, ἐξεδόθησαν ἄνευ οὐδεμιᾶς προηγουμένης ἐρεύνης ἢ αἰτιολογίας, δι’ ὃ καὶ εὑρέθημεν ὑποχρεωμένοι, συνεπείᾳ ἐνστάσεως τῶν ἀντιενδιαφερομένων, νὰ ἀκυρώσωμεν ταύτας διὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως νόμου. Πάντως εἶναι ἤδη γνωστόν, ὅτι παρὰ τ’ ἀνωτέρω καὶ κατόπιν ἐντολῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Διοίκησις ἐχορήγησε τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

IVʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἀναφερομένου ἐγγράφου σας, ὑπ’ ἀριθ. 1285 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ πρότασις ἱδρύσεως, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, Μονίμου Διεθνοῦς Ἐκθέσεως, ἀνεξαρτήτως τῆς πείρας, εἰδικότητος καὶ σοβαρότητος τοῦ προτείνοντος Ἕλληνος ἐπιχειρηματίου, δὲν εὑρίσκει ἡμᾶς συμφώνους, καθ’ ὅσον κρίνομεν, ὅτι τοῦτο ἀντιτίθεται πρὸς τὴν ἐξέλιξιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ.

V') Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2626 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ Κρητικοῦ αἰγάγρου, μοναδικοῦ εἴδους ἀγριμίου εἰς τὴν ὑφήλιον, τὸ ὁποῖον διαβιοῖ εἰς τὰς ἀποκρήμνους πλαγιὰς τῶν Λευκῶν Ὀρέων, παρὰ τὸ Φαράγγι τῆς Σαμαριᾶς, Ἐπαρχίας Σφακίων, τὰ ἑξῆς: Ἡ ὑπηρεσία, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Νομαρχίας Χανίων καὶ παλαιότερον τῆς Γεν. Διοικήσεως Κρήτης, τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ἔχει λάβει ἀπὸ ἐτῶν σειρὰν μέτρων πρὸς προστασίαν τοῦ αἰγάγρου, ἐκ τῶν κινδύνων οὓς διατρέχει, κυρίως ἐκ τῆς παρανόμου θήρας, ἀσκουμένης ὑπὸ ὀλιγαρίθμων μέν, ἀλλὰ μὴ ἐννοούντων νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν παλαιὰν τακτικήν των, ἀτόμων κατοίκων τῶν πέριξ χωρίων ρεπόντων εἰς τὴν παρανομίαν. Τὰ μέτρα ταῦτα συνίστανται εἰς τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὴν κήρυξιν ὡς μονίμου καταφυγίου θηραμάτων ἐκτάσεως 90.000 στρεμ. περίπου ἐπὶ τῶν Λευκῶν Ὀρέων περιλαμβανούσης καὶ τὴν περιοχὴν τοῦ Φαραγγίου Σαμαριᾶς. β) Εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν παντελῶς τῆς θήρας ἐντὸς τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως. γ) Εἰς τὴν κατὰ περιόδους ἐπικήρυξιν χρηματικῆς ἀμοιβῆς, εἰς πάντα ὅστις ἤθελε καταδώσει ἢ συντελέσει εἰς τὴν ἀνακάλυψιν παρανόμως θηρευόντων εἰς τὴν ἀπαγορευμένην ὡς ἄνω περιοχὴν ἢ προβάντων εἰς τὴν σύλληψιν καὶ φόνον αἰγάγρων. δ) Εἰς τὴν τοποθέτησιν δύο φυλάκων θήρας εἰδικῶς διὰ τὴν περιοχὴν ταύτην. ε) Εἰς τὴν ἵδρυσιν δύο φυσικῶν ἐκτροφείων θηραμάτων τοῦ ἑνὸς εἰς τὴν Ἐρημόνησον Θοδωροῦ, ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀναπαραχθέντων αἰγάγρων ἀνέρχεται εἰς 50 καὶ τοῦ ἑτέρου εἰς τὴν Ἐρημόνησον Δία λειτουργοῦντος ἀπὸ 4ετίας ὅπου ἤδη, ὁ ἀριθμὸς τῶν αἰγάγρων ἀνέρχεται εἰς 15. Σκοπὸς τῶν ἐκτροφείων τούτων εἶναι ἡ ἀναπαραγωγὴ αἰγάγρων οἱ ὁποῖοι νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὰ Λευκὰ Ὄρη ὅπου ὁ βιότοπος αὐτῶν, αὐξανομένου οὕτω τοῦ σήμερον ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ, ὅστις κατ’ ἔτος τείνει νὰ μειωθῇ ἐκ τῆς παρανόμου θήρας ἡ ὁποία δυστυχῶς μέχρι τοῦδε καὶ δι’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα εἰσέτι δὲν προβλέπεται νὰ ἐξαλειφθῇ. Ἐπὶ πλέον τούτων, κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κ. Νομάρχης Χανίων μετὰ τῶν λοιπῶν ἀρχῶν Δικαστικῶν, Δασικῶν καὶ Ἀστυνομικῶν, μετέβησαν ἐπὶ τόπου καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῶν προκρίτων τῶν πέριξ χωρίων, ἐξηγήσαντες εἰς αὐτοὺς τοὺς λόγους αἵτινες ἐπιβάλλουν, ὅπως πάσῃ θυσίᾳ προστατευθῇ τὸ σπάνιον τοῦτο ζῶον καὶ ἐπιβληθοῦν εἰς τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς παρανόμως δρῶντας, ὅπως παραιτηθοῦν τοῦ ἔργου των, αὐτοῦ, τοῦ ἀφανισμοῦ τοῦ ἀγριμίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον προνομιακῶς ζῇ εἰς τὴν περιχήν των καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὑπεγράφη πρωτόκολλον τιμῆς παρ’ αὐτῶν, ὅτι ἀναλαμβάνουν οὗτοι τὴν προστασίαν τοῦ αἰγάγρου. Καὶ κατ’ ἀρχὴν ἐτηρήθη τὸ πρωτόκολλον, ἀπὸ τινος ὅμως παρουσιάζονται σποραδικῶς κρούσματα, εἴτε φόνου, εἴτε συλλήψεως μερικῶν αἰγάγρων. Ἐπίσης ἐξεδόθησαν διάφορα προπαγανδιστικὰ φυλλάδια περὶ τῆς ἀξίας ἢ σημασίας τοῦ Κρητικοῦ αἰγάγρου τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῶν πέριξ χωρίων. Εἰς τὰ σχολεῖα δὲ τῶν χωρίων τούτων ἐπανειλημμένως ἐγένοντο ὁμιλίαι ὑπὸ τῶν διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ μάθημα τῆς Ζωολογίας ἐκτενῶς ἀναφέρονται διὰ τὸν αἴγαγρον καὶ εἰς τὰς ἐκθέσεις δίδουν θέματα περὶ τῆς σημασίας τοῦ Κρητικοῦ αἰγάγρου, πολλαὶ τῶν ὁποίων ἐβραβεύθησαν ὑπὸ τῆς Νομαρχίας καὶ Εἰσαγγελίας Ἐφετῶν Κρήτης, δοθέντος, ὅτι ὁ Ἀντεισαγγελεὺς κ. Γιαννακόπουλος πρωτοστατεῖ εἰς τὴν λῆψιν παντὸς μέτρου προληπτικοῦ καὶ κατασταλτικοῦ διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν προστασίαν τοῦ αἰγάγρου, ἐκδόσας σειρὰν ἐγκυκλίων διαταγῶν καὶ ὁδηγιῶν πρὸς ἁπάσας τὰς δημοσίας, Δημοτικὰς καὶ Κοινοτικὰς Ἀρχάς, τὰ διάφορα σωματεῖα κλπ. πρὸς προστασίαν τοῦ αἰγάγρου. Ἡ Ὑπηρεσία ἐξ ἑτέρου, δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, τῆς κηρύξεως τῆς περιοχῆς ταύτης (Φαραγγ. Σαμαριᾶ κλπ.) ὅπου διαβιοῖ ὁ αἴγαγρος, ὡς Ἐθνικοῦ Πάρκου, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Α. Ν. 856)1937. Τὸ θέμα τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι ἁπλοῦν, ὡς ἐκ πρώτης ὄψεως παρουσιάζεται, ὡς σχετιζόμενον καὶ μὲ ἕτερα προβλήματα λίαν σοβαρά, κοινωνικῆς σημασίας. Τὸ κυριώτερον τούτων εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις παντελῶς τῆς βοσκῆς ἐντὸς τοῦ πυρῆνος τοῦ Ἐθνικοῦ Δρυμοῦ κατὰ δεύτερον δὲ λόγον τῆς ὑλοτομίας διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν περιοίκων, τῆς παραχωρήσεως δασ. ἐκτάσεων καταλλήλων ἐντὸς αὐτῶν πρὸς δενδροκομικὴν ἐκμετάλλευσιν (ἐλαιοκομικὴν) κλπ. προβλήματα τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν ρυθμισθοῦν καὶ δὲν εὕρουν τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν θ’ ἀσκήσουν λίαν δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν καὶ πολὺ πτωχῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ταύτης, οἱ ὁποῖοι τὴν μόνην σοβαρὰν πρόσοδον ἔχουν ἐκ τῆς κτηνοτροφίας. Συγκεκριμένως περὶ τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς ἀποτελεσματικωτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν διαφόρων ὡς ἀνωτέρω δημιουργουμένων προβλημάτων, διετάχθη ὁ παρ’ ἡμῶν Προϊστάμενος τοῦ Τμήματος Θήρας, ὅπως ἐπισκεφθῇ τὸ συντομώτερον τὴν περιοχὴν ταύτην καὶ εἰσηγηθῇ σχετικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ἔργα ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς τοῦ Φαραγγίου, ὁδοποιΐας κλπ., εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιεία ἀπαγορεύεται καθ’ ὅλον τὸ ἔτος εἰς τὸν Παγασητικὸν κόλπον, συμφώνως τῷ ἀπὸ 23.3.53 Β. Δ. (Φ.Ε.Κ. 90 Αʹ) «περὶ κανονισμοῦ τῆς διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιείας». 2. Ὑπὸ τοῦ Λιμεναρχείου Βόλου, ἐπιτηρεῖται διὰ τῶν διατιθεμένων ὑπ’ αὐτοῦ μέσων ἡ ἀνωτέρω θαλασσία περιοχή. 3. Περιπτώσεις παραβάσεων τοῦ σχετικοῦ Β. Δ. κολάζονται ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Λιμεναρχείου διὰ χρηματικῆς ποινῆς καὶ κρατήσεως τῶν σκαφῶν τῶν παραβατῶν συμφώνως τῷ νόμῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ παρατηρουμένη σήμερον ἔλλειψις ἀξιωματικῶν καταστρώματος καὶ μηχανῆς ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, καὶ ὁ τρόπος τῆς συμπληρώσεως τούτων ἔχει ἐπαρκῶς μελετηθῆ καὶ ἀντιμετωπισθῆ ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Υ.Ε.Ν. Αἱ ληφθεῖσαι ἀποφάσεις ἀναφέρονται εἰς τρία βασικὰ σημεῖα. Πρῶτον εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀποδόσεως τῶν Δημοσίων Σχολῶν Ε. Ν., δεύτερον εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐξεταστικῶν περιόδων ἰδιὰ τὴν ἀπόκτησιν διπλωμάτων Ε. Ν. πάσης τάξεως καὶ τρίτον εἰς τὴν προσέλκυσιν τῶν Ἑλληνοπαίδων πρὸς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα. Καὶ πρὸς τὰς τρεῖς ταύτας κατευθύνσεις τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει θέσει ἤδη εἰς ἐφαρμογὴν τὰ ἀναγκαιοῦντα μέτρα. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς καταστρώματος, προβλέπεται ἐπὶ τῇ βάσει πλήρως ἐξηκριβωμένων στοιχείων, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ προσέλθουν ὑπερεπτακόσιοι νέοι τρίτοι Πλοίαρχοι, ὁ δὲ ρυθμὸς οὗτος θὰ συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην διετίαν εἰς τρόπον ὥστε ἐντὸς τοῦ 1962 τὰ εἰς ἀξιωματικοὺς καταστρώματος κενὰ τῆς ὑφ’ ὅλας τὰς σημαίας Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας νὰ ἔχωσι καλυφθῇ. Δέον νὰ μὴ παρορᾶται, ὅτι εἰς τὴν εἰδικότητα ταύτην τὴν κίνησιν δὲν ρυθμίζουν αἱ Δημόσιαι Σχολαὶ ἢ τὰ Ναυτικὰ Γυμνάσια (τὰ ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει μικρὸν ποσοστὸν τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ δύνανται νὰ ἐκπαιδεύσουν), ἀλλὰ ἡ μεγάλη καὶ ἀνεξάντλητος μερὶς τῶν ἀποφοίτων τῶν κοινῶν Γυμνασίων τῆς χώρας, ἔναντι τῶν ἀποφοίτων τούτων κατὰ τὰ ἀδιάψευστα στατιστικὰ στοιχεῖα ἡ πρὸς τὰ ἄνω (ἢ τὰ κάτω) πορεία τῆς ναυτιλίας ἀποτελεῖ αὐτομάτως δρῶντα παράγοντα παρωθήσεως (ἢ ἀνασχέσεως) πρὸς τὴν θάλασσαν. Τέλος δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐντὸς τῆς προϋπολογισθείσης τριετὴς πλήρωσις τῶν εἰς στελέχη Ε. Ν. κενῶν εἶναι τελείως φυσιολογικὴ καὶ ὁμαλή, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ ἐκβιασμὸς ἐσπευσμένων ἢ συμπτωματικῶν λύσεων (π.χ. μείωσις θαλασσίων προσόντων, ἀπαλλαγὴ ἀπὸ ἐξετάσεων κλπ.) εἶναι ἐπικίνδυνος ὡς καταλήγων εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κύρους τῶν Ἑλληνικῶν ἀποδεικτικῶν ναυτικῆς ἱκανότητος ἐπὶ προφανῇ γενικωτέρᾳ ζημίᾳ. Ἐπὶ τοῦ πεδίου τῶν ἀξιωματικῶν μηχανῆς ἡ κατάστασις δὲν εἶναι πολὺ διάφορος. Εἰς 2.000 ὑπολογίζονται οἱ ἐντὸς τῆς τριετίας 1960–1962 μέλλοντες διπλωματοῦχοι μηχανικοὶ (ἀτμοῦ καὶ ἐσωτερικῆς καύσεως) οἵτινες μετὰ τῶν 5.500 ὑπαρχόντων σήμερον θὰ καλύψουν πλήρως τὰς εἰς μηχανικοὺς ἀνάγκας τῆς ναυτιλίας μας. Σημειωτέον, ὅτι ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν δοκίμων μηχανικῶν τοῦ Ε. Ν. προέρχεται ἐκ τῶν ἰδιωτικῶν Ναυτικῶν Σχολῶν Μηχανικῶν εἰς τὰς ὁποίας φοιτοῦν σήμερον 2.400 μαθηταί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2897 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1.300 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου κλπ. μετὰ τοῦ συνημμένου ὑπομνήματος τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου ἡ «Ἀλληλεγγύη» τῆς συνοικίας Νταμαράκια Αἰγάλεω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων, εἰς τὴν περιφέρειαν Ἁγίας Βαρβάρας, δὲν νομίζομεν, ὅτι ἐγκυμονεῖ κίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν λόγῳ τῶν λαμβανομένων μέτρων προφυλάξεως. Ἀπόδειξις τούτου τὸ γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ ἀπὸ ἑξηκονταετίας διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ τὸ Νοσοκομεῖον, οὐδέποτε ἔσχομεν οἱανδήποτε μόλυνσιν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐν τούτοις τὸ θέμα μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, οὐχὶ ἰδίᾳ λόγους μολύνσεως, ἀλλὰ διὰ καθαρῶς ἐσωτερικοὺς λόγους λειτουργίας τοῦ Νοσοκομείου. Προέβημεν εἰς τὴν κάλυψιν ἱκανοῦ τμήματος τοῦ ἐκεῖσε ὑπάρχοντος ἀσκεποῦς ρεύματος καὶ κυρίως τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ εὑρισκομένου εἰς κατωκῃμένην περιφέρειαν καὶ ἐγένοντο ἔργα παροχετεύσεως τῶν ρεόντων ὑδάτων τῶν προερχομένων κυρίως ἐκ τῶν παρακειμένων ἐργοστασίων καὶ ἅτινα οὐδένα κίνδυνον μολύνσεως προκαλοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκτὸς τοῦ Νοσοκομείου ἀπορριπτόμενα ἄχρηστα ὑλικά, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ταῦτα καταστρέφονται εἰς τὸν λειτουργοῦντα ἀποτεφρωτικὸν κλίβανον τοῦ Νοσοκομείου. Τέλος ἡ ἐπίβλεψις τῶν χανσενικῶν τυγχάνει συνεχὴς καὶ ἄγρυπνος, διεξάγεται δὲ τόσον ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ἱδρύματος, ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς εἰδικῶς ἑδρευούσης ἐκεῖσε ἀστυνομικῆς φρουρᾶς. Ἐν κατακλεῖδι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἔχει σημαντικώτατα ἐξυγιανθῆ, τὸ δὲ ἐνδιαφέρον ἡμῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέλει συνεχισθῆ ἀμείωτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2899 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1302 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἂν καὶ τὸ θέμα τῆς ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας τοῦ ἀντιδραστῆρος «Δημόκριτος» ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας, ἐν τούτοις ὡς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν, ὑπὸ ταύτης ἔχουσιν ληφθῆ ἅπαντα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα προφυλάξεως καὶ προστασίας τοῦ πληθυσμοῦ ἐκ τῶν κινδύνων τῆς ραδιενεργείας καὶ οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας ὑπάρχει. Ὡς πρὸς τὸ Νεκροταφεῖον Χολαργοῦ, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι, ὁ ὑπὸ τῆς Κοινότητος ἐκλεγεὶς χῶρος εἶναι μὲν κατάλληλος ἀπὸ ὑγιεινῆς πλευρᾶς, πλὴν ὅμως ἡ ὑπὸ τῆς συσταθείσης πρὸς μελέτην τοῦ θέματος Ἐπιτροπῆς εἰς ἣν μετέσχεν καὶ ὁ κ. Νομίατρος, ἐκφράζεται ἡ εὐχὴ ὅπως τὸ Νεκροταφεῖον ἐγκατασταθῇ εἰς ἄλλον καταλληλότερον χῶρον. Ὡς τοιοῦτος ὑπεδείχθη ὁ παρὰ τὴν Ἁγίαν Ἐλεοῦσαν καὶ πλησίον τοῦ Βλητικοῦ Στρατιωτικοῦ Σ)θμοῦ κείμενος τοιοῦτος, ὅστις κεῖται μακρὰν κατῳκημένης περιοχῆς καὶ καθ’ ὅλα κατάλληλος νὰ ἐξυπηρετήσῃ, τόσον τοὺς κατοίκους τοῦ Χολαργοῦ, ὅσον καὶ τοὺς Συνοικισμοὺς Παπάγου καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς πέριξ περιοχῆς, ἥτις οἰκοδομεῖται ἐντατικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VIIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1127 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐνοριακὴ εἰσφορὰ ἀποτελεῖ ἔσοδον ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας, εἰσπράττεται δὲ τοῦτο διὰ τῶν Δημοσίων Ταμείων πρὸς διευκόλυνσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ διατίθενται ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὴν κάλυψιν μικροῦ ποσοστοῦ τῆς ἀπαιτουμένης διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου δαπάνης. Τὸ Δημόσιον ἀνέλαβε διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἐκκλησίας τὴν εἴσπραξιν τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς, ἐξ αἰτίας τῆς ἀπροθυμίας τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὴν εὐθύνην τῆς εἰσπράξεως καὶ τῆς ἀντιθέσεως αὐτῆς εἰς πᾶσαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐφημερίων. Ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν καταργήσεως τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς, ἐὰν ἡ Ἐκκλησία ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην τῆς εἰσπράξεως τῶν πόρων της καὶ τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου, ὡς γίνεται εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ὁ προϋπολογισμὸς νὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὴν δαπάνην τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου, ὅταν αὕτη ἀποτελῇ ὑπόθεσιν τῶν πιστῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεμίχθη τὸ Δημόσιον ν’ ἀπολυτρώσῃ τὸν Ἐφημέριον τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ τὴν ἀπειλὴν τῆς ἐνδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 957 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου γενομένη ρύθμισις τῆς προσαυξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ Κατηγορίας, οἵτινες λαμβάνουν μισθὸν ἀνώτερον τοῦ ἀντιστοιχοῦντος εἰς τὸν βαθμὸν τῆς ὀργανικῆς των θέσεως ἀναφέρεται εἰς ὑπαλλήλους λαμβάνοντας ἀπὸ 8ετίας τοὐλάχιστον, ἤτοι ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ τὸν αὐτὸν μισθὸν καὶ τυχόντες ἔκτοτε μόνον τῶν γενικῶν τιμαριθμικῶν αὐξήσεων. Εἰδικώτερον οἱ ὑπάλληλοι εἰς οὓς ἀναφέρεται τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει παράδειγμα ἐκέκτηντο κατὰ τὴν 1ην Ἰουλίου 1950 δημοσίαν ὑπηρεσίαν 21 ἐτῶν καὶ οὗτοι ἄγουσι νῦν τὸ 30ὸν ἔτος τῆς ὑπηρεσίας των μέχρι δὲ τῆς ὑπηρεσίας ἐξόδου των οὐδεμιᾶς περαιτέρω δικαιοῦνται ἐξελίξεως. Ἡ σύγκρισις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τούτων πρὸς τὰς ἀποδοχὰς Εἰσηγητοῦ Αʹ Κατηγορίας κεκτημένων 30ετῆ δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διανυθεῖσαν μετὰ τὴν ἀπόκτησιν πτυχίου Ἀνωτάτης Σχολῆς ἄγει εἰς συμπεράσματα οὐχὶ ἀσφαλῆ, διότι ἡ ἐπὶ 20ετίαν καὶ πλέον παραμονὴ τοῦ ὑπαλλήλου ἐν τῷ βαθμῷ τοῦ Εἰσηγητοῦ μὴ προωθηθέντος ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν. Ἐν τῇ ἐρεύνῃ δὲ τῶν αἰτίων, εἰς ἃ ὀφείλονται αἱ ἐξαιρετικαὶ αὗται περιπτώσεις, δυνατὸν νὰ καταλήξῃ τις εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅταν μάλιστα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ ἔνδικα μέσα, τὰ παρεχόμενα εἰς τὸν ὑπάλληλον πρὸς διεκδίκησιν τῶν ἐπὶ τῆς προαγωγῆς δικαιωμάτων, ὅτι ἡ ἐπὶ τόσον μακρὸν χρόνον παραμονὴ τοῦ ὑπαλλήλου ἐν τῷ βαθμῷ ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν οὐσιαστικῶν προσόντων. Αἱ ὅλως εἰδικαὶ καὶ ἐξαιρετικαὶ αὗται περιπτώσεις δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἄγουν εἰς συμπέρασμα ὡς τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενα οὐδὲ νὰ ἀποτελέσουν ἀφορμὴν ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ θεσμῶν καταργηθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ὡς εἶναι ἡ προτεινομένη ἀπονομὴ μισθοῦ ἀνωτέρου τῶν ἀποδοχῶν τῆς ὀργανικῆς τοῦ ὑπαλλήλου θέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΧʹ.) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2622)2039)22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1236)17.2.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀναμένει τὴν ἀποστολὴν ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ἐπιθεωρητοῦ σχεδιαγράμματος τοῦ δωρηθέντος οἰκοπέδου ἐγκεκριμένου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ἵνα προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον σύνταξιν τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ τὴν περαιτέρω διαδικασίαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρυνίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2551)1966)19.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1229 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῆς Παιδείας μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς 1.700 νέων δημοδιδασκάλων, ἐβελτιώθη σημαντικῶς ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε κατάστασις τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς δημοτικῶν σχολείων, οὕτως ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἓν σχολεῖον εἰς τὴν χώραν ἔχον μέσον ὅρον μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἀνώτερον τῶν 60 κατὰ διδάσκαλον. Τὸ διθέσιον Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἀσῆ Γωνιᾶς (Νομοῦ Χανίων) εἰς τὸ ὁποῖον ἐφοίτησαν κατὰ μέσον ὅρον τὴν τελευταίαν τριετίαν 98 μαθηταὶ (ἤτοι 49 μαθηταὶ κατὰ διδάσκαλον) δὲν συμπεριελήφθη μεταξὺ τῶν σχολείων τῶν ὁποίων ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν θέσεων τῶν διδασκάλων καθ’ ὅσον προηγοῦντο ἕτερα ἔχοντα μεγαλυτέραν ἀναλογίαν ἀριθμοῦ μαθητῶν, ἅτινα καὶ ἐπροτιμήθησαν κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν θέσεων τούτων, ὑπῆρχον δὲ καὶ χωρία στερούμενα παντελῶς σχολείου εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ἱδρύθησαν τοιαῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4)2632)2049)22.2.60 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1246 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαθανασίου, Δ. Σπυρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΝΙΚ. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Σωτηρίου, Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2771)25.2.1960 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1262 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Μ. Σβώλου, Κ. Σωτηρίου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ ἵδρυσις Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων δὲν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων ναυτικῶν.

§4Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δώδεκα ἔτη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἡ τάξις τῶν ναυτικῶν τῆς Δωδεκανήσου δὲν εἶδε ρυθμιζόμενον τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεώς των. Οὕτω ὑπερήλικες ναυτικοὶ εἴτε εἶναι καταδικασμένοι εἰς τὴν πενίαν εἴτε εἶναι καταδικασμένοι νὰ ἐξασκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των μὲ κίνδυνον καὶ διὰ τὴν ζωήν των ἀκόμη. Ἰδιαιτέρως μὲ συνεκίνησε τελευταίως ἡ περίπτωσις δύτου, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ 59ον ἔτος τῆς ἡλικίας του καὶ μετὰ 25ετῆ ὑπηρεσίαν ὑπεχρεώθη καὶ ἐφέτος νὰ ναυτολογηθῇ διὰ νὰ μὴ ἀφήσῃ τὴν οἰκογένειάν του νὰ πεινάσῃ, ἐφ’ ὅσον, ὡς τοῦ ἀπήντησε τὸ ΝΑΤ, δὲν πληροῖ τὰς προϋποθέσεις τῆς συνταξιοδοτήσεώς του. Αἱ προϋποθέσεις δι’ αὐτοὺς εἶναι τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ 15 ἔτη τοὐλάχιστον ὑπηρεσία πραγματική. Μὲ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ συνταξιοδοτηθῇ ἀφοῦ φθάσῃ εἰς τὸ 70ὸν ἔτος, ἐὰν φυσικὰ ἐπιζήσῃ τοῦ τόσον δυσκόλου καὶ ἐπικινδύνου ἐπαγγέλματός του. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κατόπιν τῶν ἐπανειλημμένων ὀχλήσεων καὶ διαβημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν κάμει καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ προηγουμένως, διέταξε γενικὴν ἀπογραφὴν τῶν ναυτικῶν Δωδεκανήσου. Βεβαίως ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως δικαιολογεῖται ἡ ἐνέργεια, διότι ὑπάρχουν ἀρκετοὶ μηδέποτε ἀπογραφέντες, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἄλλης νομίζω καὶ ἀπὸ τοὺς ναυτικοὺς τῆς Δωδεκανήσου τοὺς ἤδη ἀπογεγραμμένους, ὅτι δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἡ νέα αὐτὴ ἀπογραφή, διότι τὸ ΝΑΤ ἔχει τὰ στοιχεῖα των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα εἶναι νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς πότε προβλέπει νὰ τελειώσῃ ἡ ἀπογραφὴ καὶ πότε θὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ Ὑπουργεῖον νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν τὸν σχετικὸν νόμον. Τὸ εἰδικὸν θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι τὸ θέμα τῶν δυτῶν. Οἱ δύται, κ. Ὑπουργέ, ἐργάζονται ἓξ ἕως ὀκτὼ μῆνας τὸ ἔτος. Ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ναυτικὴν ὑπηρεσίαν 30 ἐτῶν καὶ τὸ βιβλιάριόν των νὰ δείχνῃ 15 χρόνια. Πρέπει ἡ νομοθεσία νὰ πάρῃ ὑπ’ ὄψιν της καὶ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν, διότι διαφορετικὰ φθάνομεν εἰς κατάστασιν ἀπανθρώπου μεταχειρίσεως τῶν ἐργαζομένων. Καὶ τὸ τρίτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι τὸ θέμα τῶν μὴ ἀπογραφέντων εἰς τὸ ΝΑΤ. Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον ἑλληνικῶν ναυτικῶν φυλλαδίων εἶναι ἀρκετοὶ καὶ δὲν ἀπεγράφησαν διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους. Θὰ παρακαλέσω ἡ ἀπογραφὴ νὰ μὴ τοὺς ἀφήσῃ ἔξω καὶ ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§5Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων ναυτικῶν ἔχει ἀπασχολήσει ἀπὸ μακροῦ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας ἔχει υἱοθετηθῆ ὡς λογικὸν καὶ δίκαιον καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ προκατόχου ἡμῶν κ. Κωτιάδη εἶχε δοθῆ ἐντολὴ καὶ ἐμελετήθη ἀπὸ τὸ ΝΑΤ. Δυστυχῶς ὅμως οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, διότι διὰ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν οἱ Δωδεκανήσιοι ναυτικοί οἱ ὁποῖοι εἶχον μίαν μακροχρόνιον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμπληρώσουν τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου ὑπηρεσίαν ἐπὶ Ἰταλικῆς κατοχῆς καὶ μετέπειτα καὶ διὰ προβλεπόμενον χρόνον, θὰ ἔδει, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συνταξιοδότησις, νὰ γίνῃ ἀναλογιστικὴ μαθηματικὴ μελέτη διὰ νὰ εἶναι τὸ ΝΑΤ εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὰς συντάξεις. Διότι γνωρίζετε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν ἕνα ἀριθμὸν περίπου 15.500 συνταξιούχων, ὅτι καταβάλλεται ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἑκατομμυρίων εἰς συντάξεις, ἐπιδοτήσεις, περίθαλψιν καὶ διαφόρους δαπάνας καὶ θὰ πρέπει μετὰ προσοχῆς νὰ υἱοθετήσωμεν τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον πράγματι καὶ ὁ κ. Κωτιάδης κατ’ ἐπανάληψιν μᾶς ἐπεσκέφθη καὶ μᾶς ἔχει παρακαλέσει νὰ τὸ προωθήσωμεν, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ὡς Ὑπουργεῖον, τὸ εὑρίσκομεν δίκαιον νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν μίαν μικρὰν σύνταξιν εἰς τοὺς ναυτικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἔκαμον τὴν θητείαν των εἰς τὴν θάλασσαν ἐπὶ κατοχῆς, μετέπειτα ὅμως μὴ δυνηθέντες νὰ συμπληρώσουν τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα, δηλαδὴ μίαν ὡρισμένην ὑπηρεσίαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνταξιοδοτηθῶσιν. Πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων μηνῶν θὰ ἔχωμεν ἐπίσημον ἀπογραφὴν ὅλων τῶν Δωδεκανησίων ὑπερηλίκων, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατόπιν μελέτης θὰ μειώσωμεν τὰ προσόντα διὰ νὰ δικαιωθοῦν πράγματι μιᾶς μικρᾶς συντάξεως καὶ νὰ ἠμπορέσουν καὶ αὐτοὶ νὰ περάσουν τὰ γηρατειά των μὲ κἄποιαν στοργὴν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ἔχουν προσφέρει πλείστας ὑπηρεσίας πρὸς τὴν πατρίδα καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον μας.

§6Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὴν 28)10)1955 διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος εἶχεν ὡς προϋποθέσεις τὸ 70ὸν ἔτος καὶ τριετῆ ὑπηρεσίαν ἀπὸ τῆς ἀπογραφῆς, δηλαδὴ 36 μηνῶν. Ὁ νόμος αὐτὸς οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὸ ΝΑΤ. Ἐγώ, ἐφ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον ἐπέλεξε τὴν ὁδὸν τῆς ἀπογραφῆς ἔστω καὶ τόσον καθυστερημένα, εἶμαι σύμφωνος, καὶ πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μας πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς, κ. Ὑπουργέ, διὰ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Διὰ τὰς ἐξαιρετικὰς ὅμως περιπτώσεις τῶν ἀνθρώπων ποὺ πλησιάζουν τὸ 65ον ἔτος καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει τὸ ἐλάχιστον ὅριον ὑπηρεσίας, νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον τοῦ 1955 ἀμέσως, διὰ νὰ δώσωμεν κἄποιαν ἀνακούφισιν εἰς αὐτὰς τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Τὸ μεγάλο θέμα νὰ λυθῇ κατόπιν ἰδιὰ τῆς ἀπογραφῆς.

§7Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἔχομεν ὑπὸ μελέτην ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ ὑποστῶμεν καὶ τὴν θυσίαν αὐτήν, νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συνταξιοδοτήσωμεν τοὺς ὑπερήλικας ναυτικοὺς Δωδεκανήσου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν βοηθήματος εἰς φυματικοὺς καὶ καρδιοπαθεῖς ἀξιωματικοὺς Ε. Ν. ἀπὸ τὸ Τ.Π.Κ.Π.Ε.Ν.

§9Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία κατηγορία ἀξιωματικῶν ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἐκ κατωτέρων πληρωμάτων. Αὐτοὶ ὅταν ἀνῆκον εἰς τὰ κατώτερα πληρώματα, κατέβαλον τὰς συνδρομάς των καὶ τὰ ἀσφάλιστρά των εἰς τὸ ταμεῖον προνοίας κατωτέρων πληρωμάτων. Ἤδη κατέστησαν ἀσθενεῖς, φυματικοὶ καὶ καρδιοπαθεῖς καὶ παρακαλοῦσι τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπ. Ναυτιλίας καὶ ἐρωτῶσι συγχρόνως ἐὰν θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημά των αὐτό, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Ταμεῖον, κατωτέρων πληρωμάτων ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ νὰ τοὺς δώσῃ ἕνα ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτοὶ ὅταν ἀνῆκον εἰς τὰ κατώτερα πληρώματα συνεισέφεραν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ. Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον ἀλλὰ εἶναι καὶ πολὺ συμπαθὲς ἰδιότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον ἐν τῇ ὑπηρεσία τοῦ πλοίου καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μετὰ στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος. Τὸ αἴτημα τὸ συνιστῶ θερμῶς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν τὸ υἱοθετῇ τὸ αἴτημα αὐτὸ καὶ ἂν θὰ λάβῃ μέτρα πρὸς ἱκανοποίησίν του.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§11Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Εὐχαρίστως πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι κατόπιν μελέτης τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἐδόθη ἡ ἑρμηνεία, ὅτι καὶ οἱ καρδιοπαθεῖς δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ νὰ λάβουν τὸ βοήθημα σύμφωνα μὲ τὸ αἴτημα τοῦ κ. συναδέλφου. Τὴν ἑρμηνείαν τοῦ Ὑπουργείου μας υἱοθέτησε καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὰ Ταμεῖα νὰ ἐπιστρέφουν τὰς εἰσφορὰς ὅλων τῶν δικαιούχων καρδιοπαθῶν, οἱ ὁποῖοι πράγματι ὑπέβαλον τὸ αἴτημα αὐτὸ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ λάβουν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα κατέθεσαν. Συνεπῶς, κ. συνάδελφε, τὸ αἴτημα τῶν καρδιοπαθῶν σας γίνεται δεκτὸν καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ τὰ διάφορα ταμεῖα θὰ λάβουν τὴν ἀπόφασιν σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόδειξιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τὴν γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ μας Συμβούλου.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι γνωρίζω, ὅτι ἐξεδόθη αὐτὴ ἡ γνωμάτευσις καὶ ὅτι ἐδόθη αὐτὴ ἡ ἐντολή, ἀλλὰ τὸ ταμεῖον ἀκόμη δὲν ἤρχισε νὰ τὴν ἐφαρμόζῃ. Μέχρι πρό τινος, δὲν εἶχεν ἐντολὴν ἐφαρμογῆς αὐτῆς τῆς γνωματεύσεως.

§13Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Εἶχε ἀντίθετον ἀπόφασιν καὶ κατόπιν τῆς ὑποδείξεώς μας καὶ τῆς γνωματεύσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τὸ ταμεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δεχθῇ τὴν ἀπόφασίν μας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν πλοίων.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1959 ὅταν κατέθεσα τὴν ἐρώτησίν μου, ἐγνώσθη μίαν ἡμέραν ἀποτόμως, ὅτι ηὐξήθη ἡ τιμὴ τῶν εἰσιτηρίων. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον ἀντίκτυπον εἶχεν ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ἐπὶ τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ τῶν πλοίων, τὸ ὁποῖον ἀναγκάζεται νὰ μετακινῆται διὰ διαφόρους ὑποθέσεις, δι’ ἀσθενείας πολλὰς φορὰς κλπ. Διηρωτήθην ἐὰν τὴν αὔξησιν αὐτὴν τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τὴν ἐπέβαλον ἀνάγκαι ἀντικειμενικαί, δηλαδὴ ἐὰν ἦτο ἀναγκαία, ἐὰν ηὐξήθη ἡ μισθοδοσία τοῦ προσωπικοῦ, ἢ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων, ἢ ἄλλαι παρεμφερεῖς ὑποχρεώσεις τῶν πλοιοκτητῶν. Εἶδον ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οὔτε αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων ἐγένετο, οὔτε αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν πλοίων. Καὶ διὰ τοῦτο κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐρωτῶ καὶ τώρα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ διὰ ποῖον λόγον ἐπεβλήθη ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν πλοίων καὶ ποίαν ἀνάγκην ἐπλήρωσεν αὐτὴ ἡ αὔξησις, διότι δὲν δέχομαι, ὅτι ἐκ τῆς αὐξήσεως ἐπωφελήθη τὸ προσωπικόν, οὔτε τὴν αὔξησιν αὐτὴν ἐπέβαλον ἄλλαι αὐξήσεις τῶν ἀναγκῶν τῶν πλοίων. Μία ἐξήγησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ θὰ ἦτο ἀναγκαία.

§16Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Εὐχαρίστως πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ αὔξησις ἐγένετο διότι οἱ ἀκτοπλοϊκοὶ ἐδέχθησαν κατ’ αὔγουστον τοῦ 1956 μίαν αὔξησιν ὅλων τῶν πληρωμάτων 8%, μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι θὰ βελτιώσῃ τὸ ναυλολόγιόν των. Δυστυχῶς ὅμως τοιαύτη αὔξησις δὲν ἐγένετο. Ὅταν πρὸ 4μήνου τὸ Ὑπουργεῖον ἐπέτυχε κατόπιν αἰτήσεως τῶν ναυτικῶν μίαν νέαν αὔξησιν τῶν πληρωμάτων 7½%, ἐνόμισεν, ὅτι ἦτο δίκαιον νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸ αἴτημα τῶν ἀκτοπλοϊκῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπανάληψιν εἶχον ζητήσει τὴν σχετικὴν αὔξησιν τοῦ ναυλολογίου. Τὸ Ὑπουργεῖον υἱοθέτησε τὴν ἀντίληψιν τῶν ἀκτοπλοϊκῶν, διότι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύωμεν αὐτοὺς διὰ νὰ βελτιώνουν τὰ πλοῖα των καὶ νὰ πλαισιώσουν τὰς θαλασσίας συγκοινωνίας. Ἡ αὔξησις δὲν ἦτο αἰσθητή, διότι ηὐξήσαμεν τὰ εἰσιτήρια τῆς μὲν Αʹ θέσεως κατὰ 8% τῶν δὲ Βʹ, Γʹ καὶ τουριστικῆς κατὰ 6%. Ἀπηλλάξαμεν τῶν αὐξήσεων δύο γραμμάς, τὴν γραμμὴν Κερκύρας καὶ Ἀργοσαρωνικοῦ, διότι ἐκρίναμεν, ὅτι τὰ εἰσιτήρια αὐτὰ ἦσαν ἀκριβὰ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν νέας αὐξήσεως. Συνεπῶς ἡ δοθεῖσα αὔξησις ἐβασίσθη εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν πληρωμάτων ἀξιωματικῶν καὶ ναυτῶν αἵτινες ἐγένοντο κατὰ τὰ ἔτη 1956 καὶ 1959 καὶ ἦτο δικαιολογημένη διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ αἱ ἀκτοπλοϊκαὶ συγκοινωνίαι νὰ καλύψουν τὰς δαπάνας τῶν πληρωμάτων, καὶ ἄλλων ἀναγκῶν λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν γενικῶν ἐξόδων συντηρήσεως τῶν πλοίων των. Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ μικρὰ αὐτὴ αὔξησις ἦτο δεδικαιολογημένη.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4.

§18Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑδροδότησις...

§19Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐρωτήσεως, διότι τὸ Ὑπουργεῖον μου εἶναι ἀναρμόδιον. Ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς.

§20Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ δεδομένου, ὅτι τὸ νερὸ τὸ παίρνουν τὰ πλοῖα τὰ ἀκτοπλοϊκὰ τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νομίζω, ὅτι κατὰ τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον ἀφορᾷ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο.

§21Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Εἶμαι ἀναρμόδιος.

§22Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τότε νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανός, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖαι ἦσαν αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις κατὰ τὸν χρόνον τῆς χορηγήσεως ὑπὸ τοῦ Ν.Α.Τ. εἰς τὴν Ἑταιρείαν τοῦ Α. Πεζᾶ, ἐν συνόλῳ λιρῶν Ἀγγλίας 488.500 κλπ.

§24Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν παρελθόντα Νοέμβριον ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς Ἀθηναϊκὰς καὶ Πειραϊκὰς ἐφημερίδας ἡ εἴδησις τῆς πτωχεύσεως τοῦ Οἴκου Πεζᾶ. Εὔλογος ἦτο ἡ συγκίνησις τοῦ ναυτικοῦ κόσμου τοῦ Πειραιῶς καθὼς καὶ τοῦ ὑποφαινομένου, ὅπως πληροφορηθοῦν ἂν τὰ ὀφειλόμενα εἰς τὸ Ν.Α.Τ. ὑπὸ τοῦ οἴκου Πεζᾶ ποσὰ κατετέθησαν καὶ διησφαλίσθησαν εἰς αὐτό. Ἡ ἐρώτησίς μου αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχε καὶ ἀντὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐξαιρετικός μου φίλος νὰ ἀπαντήσῃ, ὅπως εἴθισται, εἰς τὸν ὑποφαινόμενον, ἐδημοσιεύθη ἀνακοινωθὲν εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, εἰς τὸ ὁποῖον διεψεύδοντο αἱ πληροφορίαι αἱ ἰδικαί μου περὶ τοῦ χρέους τοῦ οἴκου Πεζᾶ, εἰς δὲ τὸ τέλος τοῦ ἀνακοινωθέντος ἀνεφέροντο τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: «Τὰ ἀνωτέρω φέρονται εἰς τὴν δημοσιότητα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καὶ ἐνημέρωσιν τῆς κοινῆς γνώμης». Εἶμαι βέβαιος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἂν ἀνεγινώσκατε τὸ ἀνακοινωθὲν αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ὑπεγράφατε, διότι οὔτε πολύ, οὔτε ὀλίγον, κατηγορεῖται ὁ ὑποφαινόμενος, ὅτι ψευδῶς διέδωσε τὴν εἴδησιν αὐτὴν διὰ πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Καὶ ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε, σεῖς τοὐλάχιστον, ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος οὐδέποτε ἐχρησιμοποίησε τὸ ψεῦδος διὰ πολιτικήν του ἐπικράτησιν, ὅπως καὶ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκῃ. Καὶ ἤδη ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἀνακοινωθέν. Τὸ ἀνακοινωθέν σας κ. Ὑπουργέ, ὁμιλεῖ δι’ ἐξόφλησιν τοῦ χρέους τοῦ οἴκου Πεζᾶ. Ὁ φάκελλος τὸν ὁποῖον συνεβουλεύθην ὄντως ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ οἶκος Πεζᾶ ἐξώφλησε τὰς πρὸς τὸ Ν.Α.Τ. ὑποχρεώσεις του πλὴν μιᾶς ἐξ 20.000 λιρῶν Ἀγγλίας, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται ἐκ κρατήσεων τοῦ προσωπικοῦ τῶν πλοίων ὅπως καὶ ἐξ εἰσφορῶν τῶν πλοιοκτητῶν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν ἔχει κατατεθῆ, δὲν ἔχει διασφαλισθῆ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἐκκρεμές. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν ἕνας ναυτικὸς δὲν καταθέσῃ τὰ ἀσφάλιστρά του ἡ ἀσφάλισις δὲν ὑφίσταται. Ἐπίσης γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν δὲν κατατεθοῦν τὰ ἀσφάλιστρα εἰς τὸ ΝΑΤ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ μέρος εἰς διαγωνισμὸν διὰ τὴν ἀπόκτησιν πτυχίου ἢ διπλώματος, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ, ὅπως ἐπίσης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας του. Κατὰ ποῖον τρόπον διησφαλίσατε τοὺς ναυτικούς; Δὲν εἶναι ἀρκετόν, ὅτι ἐπλήρωσεν ὁ Πεζᾶς τὰ χρέη του. Πῶς ἐξησφαλίσατε τοὺς ναυτικούς; Ἐπληροφορήθην ἀπὸ δηλώσεις ποὺ ἐκάματε κατὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ τὴν 15ην Ἰανουαρίου, ὅτι ἐλάβατε πάντα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτήσεων τῶν ναυτικῶν αὐτῶν. Ἐρωτῶ, ὅμως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ εἰσπράξετε ἀπὸ ἕνα ὁ ὁποῖος ἔχει κηρυχθῆ εἰς πτώχευσιν; Θὰ τὰ εἰσπράξετε ἀπὸ τὸν πλοίαρχον, ἢ θὰ τὰ εἰσπράξετε ἀπὸ τοὺς διαχειριστάς, ὅπως λέγῃ ὁ νόμος, καὶ ποῦ θὰ τοὺς εὕρετε; Ἐπληροφορήθην, ὅτι φροντίζετε καὶ σᾶς ἔχει δοθῆ μετάφρασις τῶν ἰσχυουσῶν νομοθετικῶν ναυτικῶν διατάξεων ἐν Ἀμερικῇ, διὰ νὰ ἴδητε κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσετε τὰς ἀπαιτήσεις αὐτὰς ἀπὸ τοὺς νέους πλοιοκτήτας διὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἀμερικῆς τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 20.000 λιρῶν. Εἶναι ἀληθές; Καὶ ἐρωτῶ, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μὲ πληροφορήσετε καὶ νὰ μὲ βεβαιώσετε, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ τῶν πτωχῶν ναυτικῶν εἶναι ἐξησφαλισμένα; Διότι, ὅπως σᾶς εἶπα, ἀσφάλισις δι’ αὐτοὺς δὲν ὑφίσταται, δὲν δύνανται νὰ προαχθοῦν καὶ δώσουν ἐξετάσεις καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας των δὲν προσμετρᾶται. Ἐπ’ αὐτοῦ, παρακαλῶ νὰ ἀπαντήσετε.

§25Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἐπὶ ὁμοίας ὑποθέσεως εἶχεν ὑποβληθῆ ἐρώτησις πρὸ διμήνου καὶ εἶχα δώσει σαφῆ ἀπάντησιν διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλειαν τῶν δανείων ποὺ ἔδωσε τὸ ΝΑΤ πρὸς τὸν οἶκον Πεζᾶ. Εἰς τὴν αὐτὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ὀρφανοῦ ποὺ παραπονεῖται, ὅτι δὲν ἀπήντησα, ὀφείλω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου, ἡ ὁποία ἐδόθη πρὸς τὸν κ. Ζορμπᾶν, ἐγένετο καὶ διὰ τὸν κ. Ὀρφανόν: «Ἀπαντῶμεν ἐπὶ τριῶν ἐρωτήσεων ......... (ἀναγινώσκει) ............». Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ κατετέθησαν καὶ συνεπῶς ἡ ἀπάντησις ἔπρεπε νὰ εἶχε δοθῆ καὶ πρὸς ὑμᾶς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ παράπονόν σας, κύριε συνάδελφε, κατ’ ἐμοῦ, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἀμέσως σᾶς ἀπήντησα, καθυστερημένα ἴσως, ἀλλὰ πάντως σᾶς ἔδωσα πλήρη ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά σας, τὸ ὁποῖον περιορίζεται μόνον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐνυποθήκων δανείων. Πρέπει νὰ ἐπαναλάβω καὶ αὖθις, ὅτι τὰ μὲν χρήματα τὰ ἐνυπόθηκα μετὰ τῶν τόκων, καὶ μάλιστα ἂν θέλετε νὰ εἴπω, ὅτι ἐπειδὴ κατεβλήθησαν εἰς τὸ ἐνδιάμεσον καὶ ὄχι εἰς τὴν λῆξιν τῶν ἐνυποθήκων δανείων τὸ Ν.Α.Τ. ἐζήτησε καὶ ἔλαβε 2.000 λίρας, διότι θὰ ἔμεναν εἰς τὴν Τράπεζαν μὲ μικρότερον τόκον, ἐπληρώθησαν, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ πλοῖα αὐτὰ ἐπρόκειτο νὰ πωληθῶσιν, ὅπως καὶ ἐπωλήθησαν. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν εἶχον πληρωθῆ καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς κρίσεως ἑνὸς ἀτυχοῦς ἐφοπλιστοῦ, τὰ χρήματα θὰ ἦσαν καὶ πάλιν ἐξησφαλισμένα. Τὸ Ν.Α.Τ. ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν νόμων εἶναι αὐστηρότατον, ὅπως καὶ ὅλαι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, διὰ νὰ σᾶς δώσουν ἓν ἐνυπόθηκον δάνειον καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἔχει ἐμφανισθῆ περίπτωσις καθ’ ἣν τὸ Ν.Α.Τ., ἀπώλεσεν, ἔστω καὶ μίαν δεκάραν ἔναντι δανείων ἐνυποθήκων πρὸς πλοῖα, διότι ὁ νόμος καθορίζει τὸ ποσοστὸν τῆς ἀξίας. Διὰ μὲν τὰ νεότευκτα μᾶς ἐπιτάσσει μέχρι τοῦ ⅓ τῆς ἀξίας, βάσει τῶν συμβολαίων τῶν ναυπηγείων, διὰ δὲ τὰ παλαιότερα μέχρι τοῦ ¼. Συνεπῶς, μὲ οἱανδήποτε ναυτιλιακὴν κρίσιν, οἱανδήποτε πτῶσιν τῶν τιμῶν τὸ Ν.Α.Τ. καλύπτεται πάντοτε καὶ διὰ τὸ κεφάλαιον ποὺ δανείζει καὶ διὰ τοὺς τόκους αὐτοῦ. Τὸ ἐρώτημά σας λοιπόν, περιορίζεται μόνον διὰ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπεξετάθητε καὶ διὰ τὰς ἄλλας ὀφειλάς, σᾶς λέγω, ὅτι αὗται εἶναι τρεχούμενοι τῶν πλοίων. Τὰ ναυτολόγια ἐξοφλοῦνται μετὰ ἓν ἑξάμηνον καὶ ἂν εὑρίσκωνται εἰς λιμένας ποὺ ὑπάρχουν λιμενικὰ Προξενεῖα εἶναι εὔκολον οἱ πλοίαρχοι νὰ ὑποβάλλουν τὰ ναυτολόγια καὶ τὰ χρήματα. Ὅπου ὅμως δὲν ὑπάρχουν Λιμενικοὶ ἀξιωματικοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κρατοῦν τὰ χρήματα καὶ ὅταν προσεγγίσουν εἰς λιμένας ὅπου ὑπάρχει Προξενικὸν Λιμεναρχεῖον νὰ καταθέτουν τὰ ναυτολόγια καὶ τὰ χρήματα. Συνεπῶς, αἱ ὀφειλαὶ τοῦ Οἴκου Πεζᾶ εἶναι ὀφειλαὶ τρεχούμεναι, μὲ τὰς διαφόρους δὲ ἐκποιήσεις ποὺ γίνονται τὸ Ν.Α.Τ. εἰσπράττει, κατὰ τὸ δυνατόν, τὰ δικαιώματά του. Συνεπῶς, ἐπ’ αὐτοῦ δὲν πρέπει ν’ ἀνησυχῆτε, διότι ἔχομεν λάβει ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε, κατὰ τὸ δυνατόν, τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ ἐξασφαλισθῶσι. Ὀρθῶς ὅμως ἐτονίσθη, ὅτι καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ ἐφοπλιστὴς δὲν δυνηθῇ νὰ καταβάλῃ τὰ ὀφειλόμενα ποσά, ὑπάρχουν ἄλλα συνυπεύθυνα πρόσωπα, ὅπως ὁ διαχειριστὴς, ὁ πλοίαρχος, καὶ τὸ Ν.Α.Τ. θὰ κρίνῃ ἂν θὰ πρέπει νὰ προσφύγῃ καὶ πρὸς τοὺς ἑτέρους ὑπευθύνους. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχουν ληφθῆ ὅλα τὰ μέτρα, παρακολουθοῦμεν τὰς ὑποθέσεις μετὰ προσοχῆς καὶ ἔχομεν ἐξασφαλίσει τὰ πληρώματα. Διότι, ὅπως ξέρετε, ἐνδιεφέρθημεν διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν εἰς διαφόρους λιμένας ναυτικῶν καὶ ἔχομεν φροντίσει, ὥστε τὰς πρώτας ἑβδομάδας, ὅταν τὰ πλοῖα αὐτὰ ἐδεσμεύθησαν, νὰ ἐνισχύωμεν τὰ πληρώματα διὰ χρημάτων καὶ τροφίμων. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχῆτε διότι τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβεν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν πληρωμάτων καὶ τῶν ἀπαιτήσεών των.

§26Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀπαντήσεώς σας, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι δὲν ἔλαβα τοιαύτην. Συνεπῶς καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐν τάξει ἀπέναντί σας. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ τελευταῖον, ὅτι ἐπεξετάθην πέραν τῆς ἐρωτήσεώς μου, δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι εἰς τὸ τέταρτον σημεῖον τῆς ἐρωτήσεώς μου ἀναφέρω ποῖα μέτρα ἔλαβε τὸ Ν.Α.Τ. διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἀπαιτήσεων, μετὰ τὴν γνωσθεῖσαν οἰκονομικὴν θέσιν, εἰς ἣν περιῆλθεν ὁ ἐν λόγῳ ἐφοπλιστής. Μήπως τὸ ποσὸν τῶν 20.000 λιρῶν δὲν περιλαμβάνεται ἐδῶ; Ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναφέρω ἐδῶ. Ἑπομένως, καὶ ἐδῶ εὑρίσκεσθε, νομίζω, ἐν ἀδίκῳ, κύριε Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνετε ἐπὶ λέξει ὅσα εἴχατε εἴπει καὶ εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν κατὰ τὴν ἐπερώτησίν του, ὅτι ἐλάβατε ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν πληρωμάτων. Σᾶς ἐρωτῶν νὰ μοῦ εἴπητε ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ μέτρα, διότι ὁ μὲν ἐφοπλιστὴς ὁ ὑπεύθυνος ἔχει κηρυχθῆ εἰς πτώχευσιν. Θὰ συλλάβετε τὸν πλοίαρχον ἢ τὸν διαχειριστὴν ν’ ἀποσπάσετε αὐτὲς τὶς 20.000 λίρες; Ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ καὶ ποῖος θὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτοὺς τοὺς ναυτικούς, σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα; Εἶναι μετέωροι, δὲν εἶναι ἐξησφαλισμένοι. Πῶς ἐξασφαλίζονται αὐτὰ τὰ χρήματα; Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κυρίως ἐνδιαφέρον. Δὲν ἐνδιαφέρει τὸν ποσὸν τῶν λιρῶν, ὅσον ἐνδιαφέρει ἡ ἐξασφάλισις τῶν ναυτικῶν, τῶν ὁποίων ὁ πλοιοκτήτης κατακρατεῖ τὰς εἰσφοράς.

§27Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐρώτησίς σας ὡς κύριον περιεχόμενον εἶχε τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια. Δὲν ἐπιστεύατε, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν τὰ δάνεια ταῦτα, διότι ἐνομίζατε, ὅτι δὲν ἐλάβομεν τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ ὅταν ἐπείσθητε, ὅτι τὰ δάνεια ἐξησφαλίσθησαν, τότε μετατοπίσατε τὸ θέμα. Τὸ αἴτημά σας λοιπὸν ἦτο τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια. Ἡ κειμένη νομοθεσία προβλέπει ποῖοι εἶναι συνυπόχρεοι μὲ τὸν πλοιοκτήτην διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δανείων. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ὑποδείξητε ἐὰν ὑπάρχῃ ἀμέλεια ἢ ἄλλος τρόπος ἐξασφαλίσεως τῶν χρημάτων διὰ νὰ τὸν ἀκολουθήσωμεν.

§28Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐξασφαλίσητε τὰ πληρώματα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, μὴ ἐπανέρχεσθε.

§30Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ προεκάλεσε νὰ τοῦ εἴπω ἂν ὑπάρχῃ τρόπος. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ὑπάρχει τρόπος, κ. Ὑπουργέ.

§31Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Σᾶς εἶπον, κ. συνάδελφε, ὅτι εἰς τὰ πληρώματα ἐστείλαμεν χρήματα. Τὰ ἐναυτολογήσαμεν καὶ ἐφέραμεν ἀπὸ ἐκεῖ ὅσους ἤθελον νὰ ἔλθουν. Τί ἄλλο νὰ κάμωμεν;

§32Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ εἴπατε νὰ σᾶς ὑποδείξω τρόπον ἐξασφαλίσεως. Ὑπάρχει τρόπος, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅταν ὁ πλοιοκτήτης δὲν καταβάλλη τὰ ἀσφάλιστρα ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, τὸ βαπόρι, ὅταν θὰ φθάσῃ εἰς τὸ πρῶτο λιμάνι κατάσχεται. Καὶ ἐδῶ ὁ Ἕλλην Λιμενάρχης, ὅταν δὲν κατατεθοῦν τὰ ἀσφάλιστρα κατάσχει τὸ πλοῖον. Ἔγινε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§33Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Λυποῦμαι κ. συνάδελφε, ἐὰν ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι διὰ μίαν μικρὰν ὀφειλὴν θὰ πρέπει τὸ Ν.Α.Τ. καὶ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ κατάσχῃ τὰ πλοῖα, καὶ νὰ ἐμποδίζῃ τὸν πλοῦν των. Δηλαδὴ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν 1000 χαρτίνας λίρας νὰ ἐπιφέρωμεν μίαν κολοσσιαίαν ζημίαν εἰς τὸν πλοιοκτήτην, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ χρήματα εἶναι ἐξησφαλισμένα. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις, καὶ θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Εἶναι δυνατὸν ὅταν μία μεγάλη ἐπιχείρησις εὑρίσκεται εἰς κρίσιμον σημεῖον νὰ ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ λαμβάνῃ μέτρα καταστρεπτικά; Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς ἐφοπλιστὰς, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν καὶ τιμοῦν τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, καὶ νὰ λαμβάνωμεν μέτρα προφυλακτικά, διὰ νὰ μὴ χαθοῦν τὰ χρήματα τοῦ Ν.Α.Τ. Διατὶ νὰ κατάσχωμεν τὸ πλοῖον; Διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα μὲ τοὺς καλύτερους ὅρους; Ἀντιθέτως θὰ ἔπρεπε σεῖς ἀπὸ τῆς θέσεώς σας νὰ ὑποδείξετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ Ν.Α.Τ., ὅτι δὲν πρέπει νὰ λαμβάνουν μέτρα πιεστικὰ ὄχι μόνον κατὰ τῶν ἐφοπλιστῶν, ἀλλὰ καθ’ οἱουδήποτε ἐπιχειρηματίου, ὁ ὁποῖος ἐνισχύει τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἀγωνίζεται ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του καλοπίστως.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ, περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καθ’ ἣν ἤρξατο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διότι οἱ ἐπερωτῶντες ὑπερέβαινον τοὺς δέκα, εἶπεν, ὅτι ἐγενικεύθη κατ’ οὐσίαν ἡ συζήτησις. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὕτη γενικεύεται καὶ τύποις.

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὡς εἰς ὅλα τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα ἰσχύει, ὁ ἔλεγχος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐὰν τοῦτο εἶναι δεδομένον, ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ γίνεται καταστρατήγησις τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, ἀξίωσις ὅλων τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐκφρασθεῖσα ἤδη, εἶναι νὰ τερματισθῇ ἐντὸς τῆς σήμερον ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, καὶ πρὸς τοῦτο ἀναλαμβάνουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δεσμευθοῦν καὶ νὰ αὐτοπεριορισθοῦν οἱ ρήτορες τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τοιαῦτα χρονικὰ ὅρια, ὥστε ὁ ἔλεγχος νὰ τερματισθῇ ἐντὸς τῆς σήμερον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ διὰ τῶν βουλευτῶν της νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι ἄλλο ζήτημα. Θὰ ἠδύνατο νὰ ὁμιλήσῃ τὴν Δευτέραν, τὴν Τετάρτην, καὶ τὴν Πέμπτην, τὰς ἡμέρας αἱ ὁποῖαι τῆς ἀνήκουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ἄλλο. Μένει ἐκκρεμές, καίτοι εἶχεν ἤδη λυθῇ —καὶ δὲν ξεύρω ἐπὶ τῇ βάσει τίνος σκέψεως τοῦ Προεδρείου— ἑνιαῖον εἶναι τὸ Προεδρεῖον, κατεῖχε τὴν ἕδραν ἄλλος ἐκ τῶν ἀξιοτίμων Ἀντιπροέδρων τὴν ἡμέραν ἐκείνην— ἐνῷ εἶχε συμφωνηθῇ ἀπὸ ὅλους τοὺς παράγοντας τῆς Βουλῆς, εἶχεν ἀποτελέσει περίπου ἀπόφασιν, ἐματαιώθη τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ ἀπαγγελία τῆς ἀποφάσεως, ὅτι μετὰ ταῦτα θὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑφετικοῦ ζητήματος. Τοῦτο ὀφείλει νὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τοῦδε, ὅτι τερματιζομένης— καὶ δύναται νὰ τερματισθῇ σήμερον— τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, καὶ τῆς θέσεως τῆς χώρας μας ἔναντι τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, διὰ νὰ τερματισθῇ δηλαδὴ ἡ συζήτησις ἀπόψε, εἶναι ζήτημα τοῦ Σώματος. Ἐὰν ἀποφασίσῃ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, ἡ πρότασίς σας εἶναι εὐπρόσδεκτος ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, ἀρκεῖ νὰ περιορισθοῦν οἱ ρήτορες. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον, ὅτι δηλαδὴ κατὰ ἕνα τρόπον διευκολύνονται οἱ ρήτορες τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ νὰ ὁμιλήσουν δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι εἶναι ἐγγεγραμμένοι, ἐκτὸς τῶν ἐπερωτώντων, περίπου 7 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μόνον δύο τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προταχθείσης ἐπερωτήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκαθορισθῇ ὁ χρόνος τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ. Πλέον τούτου ὑπάρχει προτεταγμένη ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ζαννῆ. Συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ προταχθεῖσα ἐπερώτησις τοῦ κ. Ζαννῆ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα διὰ τὰ περαιτέρω.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐλαίου, προῆλθε κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, θεωρῶ χρέος μου νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω —διότι τὸ Προεδρεῖον παρίστατο δι’ ἄλλου ἐκ τῶν ἀξ)μων μελῶν του— ὅτι ὅταν ἐλήφθη ἡ σχετικὴ ἀπόφασις, ἐπῆλθε τρόπον τινὰ μία συμφωνία, ὅτι δὲν θὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως πέραν τῶν δύο ἡμερῶν. Τὴν συμφωνίαν αὐτήν, παρ’ ὅλον, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔχει εἴπει, ὅτι ἡ συζήτησις κατ’ οὐσίαν ἔχει γενικευθῆ, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὴν τηρήσωμεν. Καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ νὰ παραταθῇ πέραν τῶν δύο ἡμερῶν. Ἀνελάβαμεν τὰ κόμματα νὰ περιορίσωμεν τοὺς ὁμιλητάς μας. Ἐὰν θέλῃ καὶ ἡ Συμπολίτευσις ἂς ὁρίσῃ ἕνα ἢ δύο ὁμιλητάς της καὶ νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἐπὶ τέλους διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ τετάρτου εἰς τρόπον ὥστε, ὅλα αὐτὰ νὰ γίνουν μὲ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν υἱοθέτησιν τῶν προτάσεών μας καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ὥστε νὰ μπορέσωμεν τὴν προσεχῆ ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ζαννῆ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ζήτημα νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ περιορισθοῦν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἀπόψε.

§39Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον διότι δὲν εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ συναδέλφους ποὺ ἀνήκουν εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Βεβαίως εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπεραντολογοῦμεν καὶ μία ἐπερώτησις νὰ ἀπασχολῇ τὸ Σῶμα ἐπὶ μακρόν, ὅπως συνέβαινεν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ποὺ ἔρχεται τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα προϊὸν ποὺ ἀφορᾷ τὴν ὅλην οἰκονομίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις εἰς μίαν ἢ δύο συνεδριάσεις. Διότι τὴν πρώτην ἡμέραν μόνον τρεῖς ὁμιληταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡμίλησαν. Φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ μίαν ἡμέραν ἀκόμη καὶ κατόπιν νὰ τερματισθῇ, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς ἄλλα θέματα καὶ δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς διεθνοῦς θέσεως τῆς Ἑλλάδος.

§40Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ μάλιστα ὄχι διὰ πρώτην φορὰν ἀλλὰ καθ’ ὑποτροπήν, ἡ Κυβέρνησις θέλουσα, κατὰ σύστημα, ἄλλωστε, νὰ ἐπιρρίψῃ εὐθύνην εἰς τὸ Κοινοβούλιον διὰ τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν, μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶπεν, ὅτι ἔχουν συζητηθῆ μόνον ὀλίγαι ἐπερωτήσεις, ὡς ἐὰν ἦτο συμφέρον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ συζητῇ ὀλίγας ἐπερωτήσεις. Τὸ συμφέρον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι νὰ συζητοῦνται πολλαὶ ἐπερωτήσεις καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις περὶ τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων συνεπικουρούμενος καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου εἶναι θέμα ἐπανερχόμενον εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ καιροὺς καὶ εἶναι πασίγνωστον, δὲν εἶναι ἀνάγκη κάθε φορὰν ποὺ ἔρχεται ζήτημα τοιοῦτον, νὰ γίνεται πλήρης ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἐξ ὑπαρχῆς ἀπὸ ὅλους, ὅσοι τὸ γνωρίζουν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δύναται νὰ διατηρηθῇ τὸ θέμα εἰς ἀπείρους συνεδριάσεις, διότι πράγματι εἶναι πολλοὶ ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι τὸ γνωρίζουν πολὺ καλὰ καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐκθέτουν ἐπὶ ὥρας ἀμετρήτους. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, τὸ ὁποῖον τίθεται, ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρέπει νὰ συζητηθῇ καθ’ ὅσον τὸν δυνατὸν γρηγορώτερον τρόπον, χωρὶς νὰ ἐμποδισθῇ κανείς, εἴτε εἰς τὸ κόμμα τοῦ κ. Μπαλτατζῆ ἀνήκει εἴτε εἰς τὰ ἄλλα κόμματα, ὅλοι θὰ ἔχουν τοὺς ὁμιλητάς των καὶ ἐπῆλθε συμφωνία—ἐὰν δὲν εἶναι μία—νὰ εἶναι δύο συνεδριάσεις, διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὅπως ὁσάκις ἐπείγεται ἡ Κυβέρνησις, ὑποχρεούμεθα νὰ ἐνθυμούμεθα τὴν νεότητά μας, ὁπότε δυνάμεθα καὶ νὰ «ξενυχτοῦμε», ὅπως χθές, ὅταν ἐπείγετο ἡ Κυβέρνησις νὰ τελειώσῃ ἕνα νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ ἐπερωτήσεων νὰ εἶναι διακριτικὴ καὶ τὴν ἑπομένην νὰ μὴ ἐμφανίζεται αἴτησις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ κρατήσῃ ἡ συζήτησις τοῦ λαδιοῦ ἐπὶ 5 ἢ 6 ἢ 7 συνεδριάσεις. Λέγομεν, ὅτι ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ διεξάγωνται ταχέως αἱ συζητήσεις τῶν ἐπερωτήσεων, τοῦ ἐλέγχου, εἶναι σκόπιμον ἁπλῶς νὰ ἐφαρμόζωμεν τὸν Κανονισμόν, διότι ὁ Κανονισμὸς ἐπιτρέπει τὸ πᾶν καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ τελειώνῃ ποτὲ ἡ συζήτησις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅταν δὲν θέλῃ νὰ βαδίσῃ πρὸς νέαν ἐπερώτησιν νὰ παρατείνῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως διὰ τῆς γενικεύσεως, ὁπότε καὶ πάλιν δύναται ἐπ’ ἄπειρον νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις διὰ νὰ ἀκούωμεν τὴν ἑπομένην, ὅτι τὸ Κοινοβούλιον δὲν γνωρίζει νὰ συζητῇ καὶ ἀπεραντολογεῖ ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα θέμα. Ἡ συνεννόησις ἐπὶ αὐτῶν τῶν ζητημάτων καὶ ὄχι ἡ μεταβολὴ τοῦ Κανονισμοῦ, λύει τὰ ζητήματα. Δεύτερον θέμα. Τὸ θέμα τῆς προτάξεως. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ ἀποφασισθῇ ἡ πρόταξις τῆς ἄλλης. Εἶχον ὑποβληθῆ τρεῖς προτάσεις προτάξεως, ἡ μία τοῦ κ. Ζαννῆ, ἡ ἄλλη τοῦ ἐλαίου καὶ τρίτη τοῦ κ. Μερκούρη καὶ τῶν ἄλλων ὑπογραψάντων τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν προτάσεων ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ὄχι ὡς πρὸς τὴν ἡμέραν, διότι πράγματι ὅταν προηγῆται ἄλλη ἡμέρα, δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὴν σειρὰν τῆς προτάξεως, ἐὰν τὸ Σῶμα δέχεται νὰ προταχθοῦν αὐταὶ αἱ ἐπερωτήσεις. Ἀπεφασίσαμεν διὰ τὸ λάδι, ἀπεφασίσαμεν διὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ζαννῆ, μένει ἡ ἄλλη, ἡ ἀφορῶσα τὴν ὕφεσιν συναφὴς κατὰ κάποιον τρόπο μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ζαννῆ, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπάρχει αἴτησις χωριστά. Ἔμεινεν αὐτὴ ἡ συζήτησις τὴν τελευταίαν στιγμήν, μὲ ἀπόφασιν μόνον ἐπὶ τῶν δύο. Νομίζομεν, ὅτι τὸ Σῶμα πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ, ὅτι θὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς μὲ τὴν σειράν της ἀφοῦ τελειώσῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἐλαίου καὶ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ζαννῆ.

§41Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν συγκατατεθῆ καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου, κατόπιν τῆς συμφωνίας, τὴν ὁποίαν ἐνομίσαμεν γενικήν, περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ἐντὸς μιᾶς ἢ τὸ πολὺ δύο ἡμερῶν. Συνεπῶς πρὸς αὐτὴν τὴν συμφωνίαν ἀπεφασίσαμεν νὰ περιορίσωμεν τοὺς ρήτοράς μας, μόνον εἰς ἕνα, διότι πράγματι νομίζομεν, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ἐδῶ διατριβὴ περὶ ἐλαίου, ἀλλὰ δι’ ἑνὸς θὰ ἐκφρασθοῦν αἱ ἀπόψεις ἐπὶ τῶν πλέον σημαντικῶν σημείων τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἐλαίου κατὰ τὴν παροῦσαν στιγμήν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι πρέπει νὰ φανῶμεν συνεπείς πρὸς τὴν συμφωνίαν καὶ νὰ τερματίσωμεν σήμερον. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρόταξιν νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι δυνάμεθα σήμερον νὰ ἀποφασίσωμεν περὶ τῆς σειρᾶς τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸν τερματισμὸν τῶν ἤδη προταχθεισῶν, θὰ προτιμηθοῦν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι πλὴν τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, εἶναι ἐκ τῶν ἐπερωτώντων μόνον 9 ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ πλέον τῶν 12, ἐξ ὧν 8 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατὰ συνέπειαν ἡ πρότασις τῆς γενικεύσεως δὲν φέρει καμμίαν περαιτέρω συνέπειαν, καμμίαν προσθήκην νέων ὁμιλητῶν καὶ τοῦτο διότι κατ’ οὐσίαν εἶχε γενικευθῆ ἀπὸ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ὁ κ. Γ. Λαζανᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§43Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παριστάμην εἰς τὴν συζήτησιν τῆς συμφωνίας τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ κ. Κωστόπουλος, συμφωνίας Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ ἐντὸς 2 ἡμερῶν ἡ συζήτησις. Ἐσχημάτισα τότε τὴν γνώμην, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συμφωνίας ἀλλὰ περὶ ἁπλῆς εὐχῆς τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτε εἶχε γενικευθῆ τότε ἡ συζήτησις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τόσον τοῦ φίλου κ. Ἠλιοῦ, ἐκπροσώπου τῆς Λέσβου, ὅσον καὶ τοῦ κ. Κωστοπούλου, ἐκπροσώπου τῶν Καλαμῶν, ὅτι θέτουν εἰς ἥσσονα μοῖραν τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς ὑφέσεως. Νομίζω, ὅτι τὸ πλεῖστον τοὐλάχιστον τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου θὰ εἶναι σύμφωνον, ὅτι ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ⅓ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σιωπήσῃ καὶ νὰ ἀκούσωμεν μόνον τὰς κατηγορίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀπόψεις μας. Θέλομεν 2 μόνον ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ὁμιλήσωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν οὐδεμίαν δέσμευσιν. Θέλομεν νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν χώραν μας. Καὶ ἂς ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ κατὰ πρόταξιν ἢ ἄνευ προτάξεως μὲ τὴν ὕφεσιν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελα ποτὲ νὰ θέσω ζήτημα προσωπικὸν εἰς τὴν Βουλήν, ἰδίως μὲ τοὺς κ. συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως τοὺς ἐκ Λέσβου. Δὲν ἠθέλησα ποτὲ νὰ ὑπαινιχθῶ ὅσα ὡρισμένοι ἐργοστασιάρχαι, πυρινελαιοεργοστασιάρχαι μεταξὺ τῶν ὁποίων προέχουσαν θέσιν κατέχει ὁ προλαλήσας βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως, εἰς βάρος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Λέσβου ἔπραξαν. Δὲν ἠθέλησα ποτὲ νὰ ὑπαινιχθῶ, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον τὰ λέγει θέλω νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο. Ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς ὑφέσεως, ἡ πολιτικὴ τῆς εἰρήνης εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὸ λάδι θὰ δώσῃ τιμὰς καὶ εἰς τὸν καπνὸν θὰ δώσῃ τιμὰς καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας δουλειὰν καὶ ἐκείνη εἶναι, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας κατὰ τὴν ἄποψίν μας. Πιθανὸν νὰ μὴ τὴν συμμερίζεται ὁ κ. Λαζανᾶς, διότι δὲν συμφέρει εἰς τὸν κ. Λαζανᾶν καὶ εἰς τοὺς ὀλιγαρχικοὺς τύπους ὅπως ὁ κ. Λαζανᾶς. Προεκάλεσε τὴν ἀπάντησιν. Δὲν ἤθελα ποτὲ νὰ φέρω προσωπικὰς ἀντεγκλήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τὸ ἠθέλησεν ἐκεῖνος. Ἂς τὸ ἀκούσῃ.

§45Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπετε εἰς τὴν Βουλήν. Οὔτε ἐργοστασιάρχης εἶμαι, οὔτε πυρηνελαιοεργοστασιάρχης. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο πρὸς κατηγορίαν μου. Θέλετε —καὶ τὸ διαπιστώνω αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐπιμονὴν τὴν ὁποίαν ἔχετε— νὰ ἀφίσετε τὴν ἐντύπωσιν κατηγορίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου καὶ βιάζεσθε γρήγορα–γρήγορα νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις καὶ νομίζετε, ὅτι θὰ πείσετε τὴν κοινὴν γνώμην, θὰ πείσετε τοὺς Ἕλληνας, ὅτι μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν θὰ λυθῇ καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ὅλα αὐτὰ εἶναι δημοκοπίαι καὶ δημαγωγίαι.

§46Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν κανονικὴν διεξαγωγὴν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ τερματισμοῦ τῶν συζητήσεων, ὅπως κανεὶς δὲν δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τῶν νόμων. Ὀφείλουν καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ καταβάλλουν ἀμοιβαίας προσπαθείας οὕτως ὥστε ἡ λειτουργία τοῦ πολιτεύματος νὰ ἀποβαίνῃ γοργή, διότι αὐτὰ εἶναι καὶ τὰ προσόντα της. Ἀλλὰ τί συμβαίνει ἐν προκειμένῳ; Ἐν προκειμένῳ ἐζήτησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν πρόταξιν μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ἐκ τῶν πρακτικῶν, περὶ συμφωνίας —ἐγὼ δὲν ἤμην παρὼν— δὲν βλέπω τίποτε. Πιθανὸν νὰ μὴ ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά, πιθανὸν νὰ εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λέσβου, ὅτι δὲν ὑπάρχει συμφωνία, ἀλλὰ ἁπλῶς μία κουβέντα, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ ἡ ὁποία δὲν κατέληξεν εἰς συμφωνίαν σαφῶς διατυπωθεῖσαν. Δὲν τὸ συζητῶ αὐτό, δὲν θέλω ἐπ’ αὐτοῦ δημιουργίαν θέματος. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν νὰ τὴν προτάξῃ. Κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν ὡμίλησαν μόνον οἱ ἐπερωτῶντες, ἄρα ἡ Ἀντιπολίτευσις. Εἰς τὸν κατάλογον τῶν σημερινῶν ρητόρων, καὶ ἂν ἀκόμη ἕκαστον κόμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁρίσῃ ἕνα ὁμιλητήν, θὰ πλειοψηφοῦν πάλιν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πολὺ σωστόν, ἔλεγχος εἶναι, νὰ πλειοψηφοῦν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ εἰς ἕνα ζήτημα ὅπως τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον εἶναι πανελλήνιον, εἶναι σοβαρὸν ὅταν ὑποστηρίζεται, ὅτι πρέπει νὰ σιωπήσῃ ἡ παράταξις τῆς πλειοψηφίας, νὰ σιωπήσουν οἱ 170 βουλευταί, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ἔχουν καὶ γνώμην καὶ ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου; Θὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι ὅσον τὸ δυνατὸν συντόμως. Αὐτὸ θὰ τὸ φροντίσω ἐγὼ διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅπως καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρακαλοῦνται καθὼς καὶ οἱ Ἀρχηγοί των παρακαλοῦνται νὰ τοὺς συστήσουν νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομοι, ὥστε ἐὰν θέλετε, παρατεινομένης τῆς συζητήσεως ὅσον χρόνον ἀντέχει ἡ Βουλὴ νὰ καταλήξωμεν, ἂν θέλετε, εἰς τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως, χωρὶς νὰ στερηθοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως τοῦ δικαιώματος νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των ἐπὶ τοῦ θέματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα καὶ νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑπάρχῃ συμφωνία. Τὸ δεύτερον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῆς προτάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν πάντοτε περὶ ὀρθοδοξίας ἅπαντες ἐν τῇ Βουλῇ αὐτῇ, ὀρθοδοξίας ἔναντι τοῦ Κανονισμοῦ....

§47Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀργότερον θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ Καθολικισμοῦ, εἶμαι βέβαιος!

§48Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤδη εἴμεθα εἰς τὴν ὀρθοδοξίαν. Ἡ ὀρθοδοξία ἔγκειται εἰς τοῦτο: Ὅτι, διὰ τῆς συνεχοῦς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων ἡ ὁποία τελευταίως ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, βάσει τοῦ ἄρθρου 51 διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν, τὴν μὴ ἱκανοποιητικὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ὁ βασικὸς κανών, ὅτι αἱ ἐπερωτήσεις συζητοῦνται μὲ τὴν σειρὰν τῆς ἐγγραφῆς των ἔχει τελείως καταλυθῆ καὶ ὁ κανὼν αὐτὸς κατηργήθη ἀντικατασταθεὶς ἀπὸ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν προτάξεων. Ἡ πρόταξις, ἡ ὁποία κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἶναι ἐξαίρεσις ἔγινεν ὁ κανών, ὁ κανὼν δὲ ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ. Αὐτὸ ἑπομένως ἀπὸ ἀπόψεως ὀρθοδοξίας δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἐὰν κἄποτε συζητήσωμεν τὸν Κανονισμὸν θὰ ἴδωμεν πῶς θὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν. Ἐὰν ἑπομένως θέλετε νὰ συζητοῦμεν περὶ προτάξεως, σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐχομένη αὐτῆς τῆς ὀρθοδοξίας, κατ’ ἀρχὴν δὲν συμφωνεῖ εἰς καμμίαν πρόταξιν. Εἰς ἐντελῶς ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν βεβαίως τὸ Σῶμα κρίνει περὶ τῆς προτάξεως ἢ μὴ μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ἤδη ἔχομεν δεχθῆ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ζαννῆ, ἡ ὁποία δὲν συνεζητήθη ἀκόμη. Δὲν βλέπω κανένα λόγον διατὶ ἀπὸ σήμερον νὰ δεσμευθῇ τὸ Σῶμα διὰ τὴν μεθεπομένην προταχθησομένην ἐπερώτησιν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κανεὶς ἐξ ἡμῶν δὲν ξέρει ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἄλλη ἐπερώτησις. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀρνούμεθα ὡς Κυβέρνησις νὰ δεχθῶμεν συζήτησιν περὶ προτάξεως τῆς μεθεπομένης ἐπερωτήσεως. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις τῆς ἑπομένης, τῆς ἤδη προτεταγμένης—νομίζω δέ, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία νόμῳ προτεταγμένη.

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ τοῦ κ. Ζαννῆ, εἶναι προτεταγμένη ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου.

§50Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὅταν θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις αὐτῆς θὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις προτάξεως. Λέγω ὅμως, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἀνορθόδοξον γραμμὴν τὸ νὰ θέλωμεν ἑκάστοτε νὰ συζητῶμεν βάσει προτεταγμένων ἐπερωτήσεων. Τότε διατὶ οἱ κύριοι βουλευταὶ σπεύδουν νὰ ἐγγράφουν τὰς ἐπερωτήσεις των ἐκεῖ πέρα; Δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ καταργήσωμεν τὸ βιβλίον τῶν ἐπερωτήσεων καὶ νὰ ἔρχεται ὁ καθένας μὲ ἕνα χαρτὶ εἰς τὸ χέρι καὶ νὰ λέγῃ ζητῶ νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου. Αὐτὸ πρέπει κἄποτε νὰ τὸ καταργήσωμεν.

§51Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διὰ νὰ εὑρεθῇ μία λύσις ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως λέγει, ὅτι σήμερον ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἑτοίμη νὰ δεχθῇ νέαν πρόταξιν, ἠμποροῦμεν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ὁπότε θὰ ἴδωμεν τί θὰ γίνῃ. Τὸ δεύτερον θέμα ποὺ ἔχω νὰ εἴπω ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι, ὅτι ἡ πλέον ὀρθόδοξος ἄποψις εἶναι ἡ ἐν συμφωνίᾳ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως πρόταξις τῶν ἐπερωτήσεων, διότι δύνανται ἀπὸ κοινοῦ νὰ κρίνουν περὶ τῆς ἐπικαιρότητος καὶ τῆς σπουδαιότητος ἑνὸς θέματος. Αὐτὸ λέγει, ὅτι θὰ πρέπει ἡ πλειοψηφία, διότι αὐτὸ σημαίνει Κυβέρνησις, νὰ προτάσσῃ κατὰ βούλησιν τὰς ἐπερωτήσεις, ὁπότε πράγματι θὰ κατατοπίζῃ τοὺς βουλευτάς, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἡ πλειοψηφία δικαιοῦται νὰ προτάσσῃ. Ἀλλὰ ὅταν ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συμφωνοῦν εἰς τὴν πρόταξιν, μιᾶς ἐπερωτήσεως, τῶν βουλευτῶν ἐπίσης συμφωνούντων, ὡς ἔχουν ὑποβάλει τὴν ἐπερώτησιν, τοῦτο εἶναι ἀπολύτως κοινοβουλευτικόν, διότι δὲν εἶναι, ἀντιθέτως, δυνατόν, νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ συζητῇ ἐπερωτήσεις, τὰς ὁποίας δὲν εὑρίσκει τόσον ἐπικαίρους καὶ νὰ σιωπᾷ ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκει ὅτι πρέπει νὰ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ ταχύτερον. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω εἰς τὴν λέξιν «συνεννόησις». Πάντοτε εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια τοῦ κόσμου ὁ ἔλεγχος καθορίζεται βάσει συνεννοήσεων αἱ ὁποῖαι γίνονται μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προτιμηθῇ.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν μεταβάλλεται ἡ σειρὰ τῶν ἐπερωτήσεων ἀποφάσει τῆς Βουλῆς προτάσει 10 βουλευτῶν. Ἡ πρότασις 10 βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μερκούρη ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἑπομένως ζητῶμεν νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς ἐὰν δέχεται τὴν πρόταξιν ἢ ὄχι τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἐπερωτήσεως.

§53Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὸν κανόνα, τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἔλεγχος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὄχι εἰς τὴν Συμπολίτευσιν. Ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου ἀπαντᾷ ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀποτελεῖ δι’ ἐμὲ κοινοβουλευτικὴν αἵρεσιν τὸ ὑποστηριχθὲν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς ἀπάντησιν τῶν ἐλεγχόντων τὴν Κυβέρνησιν βουλευτῶν, θὰ ὁμιλήσουν οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας. Δὲν ἐνθυμοῦμαι εἰς παλαιότερα Κοινοβούλια νὰ ἐπεχείρουν νὰ ὁμιλήσουν ἢ νὰ λάβουν ποτὲ τὸν λόγον οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ ἐπερωτήσεων.

§54Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐνθυμεῖσθε ποτὲ συζήτησιν ἐλαίου, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ὡμίλησεν ὁλόκληρος ἡ Βουλή;

§55Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ διὰ παλαιοτέρας ἐποχάς. Ἔχω τὸ ἀτυχὲς προνόμιον νὰ ἐνθυμοῦμαι παλαιοτέρας ἐποχάς. Δὲν ἦτο νοητὸν νὰ μεσολαβοῦσαν εἰς συζητήσεις ἐπερωτήσεων, κυβερνητικοὶ βουλευταί. Ἐθεωρεῖτο πρᾶξις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε ἔχει ἀνάγκην τῶν βουλευτῶν ἡ Κυβέρνησις, διότι ἔχει τοὺς ὑπουργούς της.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τίνα λόγον ἔχει ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως;

§57Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοὺς μὴ ἐγγεγραμμένους ἀντικυβερνητικούς.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι ἐπερώτησις.

§59Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, τείνει ἡ πλειοψηφία νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ἐλέγχου ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν. Ἐθέσαμεν ζήτημα προτάξεως τοῦ ἐλαίου, ὄχι διὰ νὰ ματαιώσωμεν τὴν συζήτησιν οἱασδήποτε ἄλλης ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ συζητηθῇ ἕνα ἐπίμαχον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἄδικα μᾶς κατέκρινεν ὁ κ. βουλευτὴς, ἐκ Λέσβου ὡς ἀδιαφόρους. Ἡμεῖς εἴχομεν τὴν πρωτοβουλίαν νὰ καταθέσωμεν τὴν ἐπερώτησιν καθ’ ἣν στιγμὴν, ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτής, οὔτε εἶχε κἂν σκέψιν νὰ προτάξῃ θέμα καὶ δὲν εἶχε κἂν καταθέσει ἐπερώτησιν, οὐδὲ κἂν εἶχε προβῆ εἰς τὰ κατάλληλα διαβήματα, διὰ νὰ ἐπηρεάσῃ διὰ τῆς κρίσεώς του, τὴν ἄστοχον κυβερνητικὴν πολιτικήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Σώματος, ἰδιαιτέρως τῆς πλειοψηφίας, ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀτερμόνων συζητήσεων τείνομεν νὰ καταπνίξωμεν τὴν φωνὴν τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω νὰ μὴ εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὅλη αὐτὴ ἡ αἰτιολογία, ὅτι ὅταν προχωρήσωμεν θὰ σκεφθοῦμε ποῖα θὰ προταχθοῦν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ὁμιλοῦν καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ ἐπερωτήσεων, στρεφομένων συνήθως ἐναντίον τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἀποτελεῖ αἵρεσιν Κοινοβουλευτικὴν καὶ εἶναι δι’ ἐμὲ ἀπαράδεκτον.

§60Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ δηλώσω, ὅτι οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι, δίδομεν τὸ παράδειγμα καὶ παραιτούμεθα. Ἂς παραιτηθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐγώ, πέραν τοῦ ἡμιώρου.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐκάμαμεν μίαν πρότασιν καὶ ἀνετέθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ κωλυσιεργήσῃ.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μετὰ ἀγορεύσεις 4 ἀντιπολιτευομένων βουλευτῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσῃ. Ἡ πρότασις περὶ προτάξεως θὰ συζητηθῇ μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ ὀρθόδοξον. Δὲν ἠμπορεῖτε εἰς κάθε συζήτησιν νὰ παρεμβάλλετε προτάσεις περὶ προτάξεως.

§64Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχει πρὸ τριῶν συνεδριάσεων κατατεθειμένη πρότασις καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Β. Κρῖκος).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, θὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις αὐτή. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐλέχθη ὀρθῶς ἐκ μέρους τοῦ κ. Τσιριμώκου, ὅτι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἔχει συζητηθῆ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἐπικριθῆ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ παρελθόν, ἐπαναφέρεται εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἐπαναλαμβάνονται τὰ ἴδια πράγματα. Προσφάτως, κατὰ τελευταίαν συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Δεκεμβρίου 1957. Τότε κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἐγένετο ἀναστροφὴ εἰς τὸ παρελθόν, δηλαδή, εἰς τὸν χρόνον τὸν ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν. Κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν, δυστυχῶς, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐγένετο πάλιν ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθόν, δηλαδή, εἰς τὰ πεπραγμένα ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ ἐκεῖθεν καὶ ἀκόμη ἐγένετο καὶ ἀναδρομὴ τοῦ γεγονότος καὶ τοῦ σταθμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐσημειώθη κατὰ τὸ 1957 κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καθώρισε σαφῶς τὴν πολιτικὴν της ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐπανελήφθη ἀπὸ τοὺς ρήτορας τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέγετο καὶ τότε κατὰ τὸ 1957, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν δημιουργοῦνται ὑψηλαὶ τιμαὶ τοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπαγορεύει τὴν ἐξαγωγήν, πρὸς σκοπὸν νὰ διατηρήσῃ τὰς τιμὰς ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Ἐνῷ, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ 1957 διὰ τοῦ Ν. Δ. περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἐψηφίσθη τότε τὸ Ν. Δ. αὐτὸ καθιερώθη καὶ ἐφηρμόσθη ἡ ἀπεριόριστος ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἤρθησαν δι’ ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, πάντες οἱ περιορισμοὶ ἐπανελήφθησαν ἀκόμη τώρα εἰς τὴν συζήτησιν, ὅτι, κύριοι, εἰσάγετε σπορέλαιον καὶ προτίθεσθε νὰ εἰσαγάγητε σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ 1957 οὐδεμία εἰσαγωγὴ σπορελαίου ἐγένετο. Ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου οὐσιαστικῶς ἔχει ἀπαγορευθῆ διὰ τῆς ἐπιβολῆς ὑψηλοῦ δασμοῦ, περίπου δραχμ. 29 κατὰ χιλιόγραμμον.

§67Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, κ. Ὑπουργέ;

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ ὁμιλῆτε περὶ εἰσαγωγῆς, ἡ ὁποία ἀνῆλθεν εἰς 300 τόννους καὶ μὴ θέλετε νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις. Ἀκόμη ἔγινε προχθὲς ὑπαινιγμὸς ἐκ μέρους ρήτορος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἐκ τοῦ ποσοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας τῶν 6 ἑκατομμ. δολλαρίων τῆς προοριζομένης δι’ εἰσαγωγὰς γεωργικῶν προϊόντων, ἴσως εἰσαχθῇ ποσότης τις σπορελαίου. Ποιοῦμεν τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν ὅτι οὔτε τὸ ἥμισυ δολλαρίου δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου διὰ τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ὅπως δὲ εἶπον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν δὲν δύναται νὰ γίνεται σοβαρὸς λόγος περὶ τῆς ποσότητος τοῦ σπορελαίου, τὸ ὁποῖον θὰ παραχθῇ ἐκ τῆς εἰσαχθησομένης διὰ τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας βαμβακοσπόρου. Διότι ἡ εἰσαχθησομένη ποσότης τοῦ βαμβακοσπόρου δὲν πρόκειται νὰ μᾶς δώσῃ εἰς σπορέλαιον ποσότητα ἀνωτέραν τῶν 2.000 τόννων, ἡ ὁποία εἶναι μηδαμινὴ ἔναντι τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλισκομένης ποσότητος ἐλαίου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη καὶ ἄλλοτε, ὅτι ἡ ἐτησία μέση παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου αὐξάνεται συνεχῶς. Κατὰ τὴν πενταετίαν 1948–52 εἴχομεν μέσην ἐτησίαν παραγωγὴν ἐλαίου 103.000 τόννους, κατὰ τὴν 5ετίαν 1953–57 ἡ μέση παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου ἀνῆλθεν εἰς 138.000 τόννους. Προβλέπεται δὲ ἔτι περαιτέρω αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ἥτις θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς ἐντονωτέρας ἐφαρμογῆς βελτιωμένων μεθόδων καλλιεργείας, ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν λιπασμάτων καὶ ἐκ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν καρποφορίαν νέων ἐλαιοδένδρων, τὰ ὁποῖα ἐφυτεύθησαν μεταπολεμικῶς καὶ φυτεύονται ἀκόμη. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας τῆς παραγωγῆς ἡ Κυβέρνησις καθώρισε τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κατὰ τὸ 1957. Συνίσταται δὲ εἰς τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπάρχουν δὲ ὡς προεῖπον, σημαντικὰ περιθώρια διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς προσπαθείας ταύτης. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, διὰ πᾶν γεωργικὸν προϊὸν καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον συναγωνίζεται ἡ παραγωγὴ ἑτέρων Μεσογειακῶν χωρῶν μεγάλης παραγωγῆς καὶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἱσπανία, ἡ συναγωνιστικότης τῶν τιμῶν, ἡ ποιότης καὶ καλὴ ἐμφάνισις τοῦ προϊόντος εἶναι βασικὴ προϋπόθεσις τῆς προσπαθείας τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐπιδιώκομεν τὴν αὔξησιν, τῶν κατὰ μονάδα καλλιεργείας ἀποδόσεων, τὴν ὁποίαν ἐπιτυγχάνομεν, ὡς εἶπον καὶ ἀνωτέρω διὰ τῆς ἐφαρμογῆς βελτιωμένων μεθόδων καλλιεργείας, τῆς χρησιμοποιήσεως ἀφθονωτέρων λιπασμάτων καὶ ἀκόμη διὰ τῆς ὀργανώσεως τῆς συστηματικῆς καὶ διὰ νεωτέρων μεθόδων καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ νόσων τῆς ἐλαίας, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν καὶ καταστροφὴν εἰς τὴν ποσότητα ἐπιφέρουν καὶ βλάπτουν σημαντικῶς τὴν ποιότητα. Τὸ Ν. Δ. τοῦ 1957 «περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς», προέβλεπε τὴν σύστασιν Ἰνστιτούτου ἐλαίας, τὸ ὁποῖον συνεστήσαμεν καὶ ἤρχισε λειτουργοῦν ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ 1958. Ἀσχολεῖται δὲ τοῦτο, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, κυρίως μὲ τὰ προβλήματα τῆς μεθοδικωτέρας καὶ ἀποτελεσματικωτέρας καταπολεμήσεως τῶν νόσων καὶ τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου, προγραμματίζαμεν τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἀποθηκεύσεως καὶ ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαιοκάρπου. Διὰ δανείων παρεχομένων ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε., ἱδρύεται σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐλαιουργείων μηχανοκινήτων καὶ ἐφωδιασμένων μὲ τὰ νεώτερα μέσα ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαιοκάρπου. Διετέθησαν ἤδη κατὰ τὰ ἔτη 1955– 1959 περίπου 95 ἑκατομμύρια δραχμαὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν συνεταιριστικῶν μηχανοκινήτων ἐλαιοτριβείων. Κατὰ τὸ 1959 ἡ Α.Τ.Ε. διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον 32 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἐκτὸς δὲ αὐτῆς αἱ ἄλλαι Ἐμπορικαὶ Τράπεζαι διαθέτουν σημαντικὰ ποσὰ εἰς ἰδιώτας διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιούτων ἐλαιοτριβείων. Ὁ ἐξοπλισμὸς τῆς Χώρας εἰς σύγχρονα ἐλαιοτριβεῖα, βαίνει ἱκανοποιητικῶς. Τὰ 7)10 περίπου τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκθλίβωνται διὰ μηχανικῶν μέσων, δηλαδή, ἐπετεύχθη κατὰ μέγιστον ποσοστὸν ἡ τελειοτέρα ἔκθλιψις τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, παίζει σημαντικὸν ρόλον εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος.

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς δώσητε ἀριθμὸν τῶν ἐλαιοτριβείων, τὰ ὁποῖα ἱδρύθησαν καὶ λειτουργοῦν ἀπὸ τοῦ 1959;

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχω τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς, ἀλλὰ ἔχομεν περὶ τὰ 4.000 μηχανοκίνητα ἐλαιοτριβεῖα. 3.500 ὑδραυλικὰ πιεστήρια καὶ 1.500 ἐλαιοχωριστῆρες. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ Κυβέρνησις μετέσχε τελευταίως συναφθέντος διεθνοῦς συμφώνου ἐλαιολάδου. Ὁ σκοπὸς τοῦ συμφώνου αὐτοῦ, εἶναι ἡ δημιουργία μεταξὺ τῶν παραγωγικῶν χωρῶν κοινῶν συμφερόντων, σχετικῶς μὲ τὸ ἔλαιον, τὰ ὁποῖα θὰ ἐναρμονίζωνται πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν καταναλωτριῶν χωρῶν, διὰ τῆς συνεχοῦς τροφοδοτήσεως αὐτῶν δι’ ἐλαίου. Ἔχει δὲ σημασίαν τοῦτο, διότι, ὅπως γνωρίζητε, λόγῳ τῆς ἐναλλασσομένης παραγωγῆς, ἄλλοτε ὑπάρχει ποσότης πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ ἄλλοτε δὲν ὑπάρχει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον παίζει σημαντικὸν ρόλον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ σταθεροποίησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀκόμη δέ, διὰ τῆς τροφοδοτήσεως τῶν καταναλωτριῶν χωρῶν δι’ ἐλαιολάδου ἠγγυημένης ποιότητος καὶ εἰς λογικὰς τιμάς. Ἡ ἐπέκτασις τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἶναι δυνατὴ κυρίως εἰς τὰ βόρεια διαμερίσματα τῆς χώρας, ὅπου ἡ παραγωγὴ ἐλαιολάδου εἶναι ἀσήμαντος. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν μὴ ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων, Μακεδονίας, Θράκης κλπ., χρηματοδοτοῦνται διὰ τὴν προμήθειαν ἐλαιολάδου, ἐπὶ πιστώσει, εἰς τὰ μέλη των. Μέχρι τοῦδε, διετέθησαν 30.000.000 δραχμῶν, εἰς τὰς ἄνω συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαιολάδου. Ὑπάρχουν πληροφορίαι, ὅτι εἰς τὴν Λέσβον ἡ ἐπέμβασις τῶν συνεταιρισμῶν τούτων δι’ ἀγορὰν ἐλαίου εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἄνοδον τῶν τιμῶν πέραν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν Εὔβοιαν μετεφέρθη ἔλαιον εἰς τὴν Λέσβον διὰ νὰ διατεθῇ εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. Αὐταί, κ. συνάδελφοι, εἶναι αἱ βασικαὶ γραμμαὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἀλλὰ δὲν παραλείπομεν ὅπως καὶ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα, καὶ διὰ τὸ ἔλαιον νὰ παρεμβαίνωμεν ὁσάκις ὑπάρχῃ ἀνάγκη προστασίας τοῦ παραγωγοῦ καὶ ἀνάγκη ὑφίσταται κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν μεγάλων ἐσοδειῶν καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς, διότι τότε ὑπάρχει ὁ κίνδυνος καὶ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ὑπερβολικῆς πτώσεως τῶν τιμῶν ἢ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ παραγωγοῦ. Τὰ κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ ὑπῆρξαν ἀποτελεσματικὰ διότι συνεκράτησαν τὰς τιμὰς εἰς ἱκανοποιητικὰ ἐπίπεδα, ἐν συγκρίσει μάλιστα πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου εἰς ἄλλας παραγωγικὰς χώρας. Αἱ διεθνεῖς τιμαὶ κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1959 μέχρι τῶν ἀρχῶν Φεβρουαρίου 1960 δι’ ἐλαιόλαδα ὀξύτητος 5 βαθμῶν, ἐκυμάνθησαν μεταξὺ τῶν δραχμ. 11,50 καὶ 12,35 κατὰ χιλιόγραμμον εἰς τοὺς λιμένας φορτώσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐφέτος διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, ἀφορῶσι τοὺς μικροὺς παραγωγούς, οἵτινες ἀποτελοῦν τὰ 80% καὶ πλέον τῶν 440.000 περίπου οἰκογενειῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Συνίσταται δὲ εἰς τὴν ἐξαγορὰν 15.000 τόννων ἐλαίου εἰς τὴν τιμὴν τῶν 12,50 κατὰ χιλιόγραμμον ὀξύτητος πέντε βαθμῶν. Πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ κλιμάκωσις τῶν ἀναλόγων πρὸς τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαιολάδου (περιεκτικότης εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ) τιμῶν, ὑπῆρξεν ἐξαιρετικὰ εὐνοϊκὴ ἐφέτος διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Διὰ τὸ ἔλαιον ὀξύτητος 1% ὡρίσθη ἡ τιμὴ ἐξαγορᾶς εἰς δραχμ. 14,30 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἡ εὐνοϊκὴ αὕτη μεταχείρισις κύριον σκοπὸν εἶχε τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καταβαλλομένων ὑπὸ τῶν παραγωγικῶν προσπαθειῶν βελτιώσεως τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαιολάδου. Ἔχει ὅμως ὡς ἀποτέλεσμα καὶ τὴν μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν τοῦ παραγωγοῦ, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἐξαιρετικῆς ποιότητος τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς καὶ τῆς μικρᾶς περιεκτικότητος εἰς ἐλαϊκὸν ὀξύ, ὀφειλομένης καὶ εἰς τὰς εὐνοϊκὰς καιρικὰς συνθήκας καὶ εἰς τὴν συστηματικὴν καταπολέμησιν τῶν νόσων τῆς ἐλαίας. Ἕτερα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ εἶναι: α) Ἡ χορήγησις δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ διαρκείας 6 μηνῶν. Τὸ ποσὸν τοῦ δανείου φθάνει εἰς τὸ 80% τῆς τιμῆς τῆς χονδρικῆς πωλήσεως. β) Ἡ χρηματοδότησις τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διαμερισμάτων, διὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου καὶ τὴν πώλησιν αὐτοῦ διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν. Ἡ χρηματοδότησις μέχρι τοῦδε, ἀνῆλθεν εἰς 70 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἡ ἀνωτέρω μνημονευθεῖσα χρηματοδότησις τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων τῶν περιοχῶν τῶν βορείων ἐπαρχιῶν, διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου, πρὸς διάθεσιν τούτου εἰς τὰ μέλη των. Ἀκόμη καὶ ἡ πώλησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα εἴχομεν ἀπὸ τῶν ἐτῶν 1955 καὶ 1957 συνετέλεσαν εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Ἀπὸ τὴν πώλησιν ταύτην ὑπέστη ὁ προϋπολογισμὸς μίαν ζημίαν ὑπεράνω τῶν 40 ἑκατομμυρίων. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν ἀπέχει ἡ κατηγορία, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὴν ἀνάλογον πρὸς ὡρισμένας πραγματικὰς συνθήκας προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ὥρισεν ἡ Κυβέρνησις, ἦτο ἀνωτέρα τῆς διεθνοῦς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ διὰ ἔλαιον ὀξύτητος πέντε βαθμῶν ἐκυμάνθη μεταξὺ 11,50 ἕως 12,30 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον. Δεύτερον, διὰ τῆς τιμῆς τῆς καθορισθείσης καὶ τῶν ἄλλων μέτρων, κατωρθώσαμεν νὰ διατηρήσωμεν εἰς ἐπίπεδα ὑψηλότερα τῶν 12.50 κατὰ χιλιόγραμμον τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη, ὅτι ἡ ὁρισθεῖσα τιμὴ ἐξαγορᾶς, δὲν καλύπτει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς.

§71Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὴν Κέρκυραν.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γενικῶς τὸ εἴπατε. Πρὸς ἀπόδειξιν, μάλιστα, τοῦ ὕψους τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, ἐπεκαλέσθη μελέτην τοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας Κερκύρας. Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὅλων, ἰδιαιτέρως τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Κερκύρας, τοῦ ὁποίου τὴν ἀντικειμενικότητα καὶ τὴν καλὴν πίστιν δὲν τὴν ἀμφισβητῶ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ στηριζώμεθα ἐπὶ ὑπολογισμῶν, οἱ ὁποῖοι, θεωρητικοὶ ὡς εἶναι, δημιουργοῦν ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ διελευκάνῃ τὸ σημεῖον τοῦτο, διότι, ὡς θὰ ἀποδείξω, εἶναι, κύριον καὶ οὐσιῶδες. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ μεγάλος διαφορισμὸς τοῦ κόστους παραγωγῆς ἑνὸς προϊόντος, παρατηρεῖται ὄχι μόνον ἀπὸ περιοχῆς εἰς περιοχήν, ἀλλὰ καὶ εἰς κᾶθε τεμάχιον τῆς αὐτῆς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Τοῦτο, ὡς εἶναι εὐνόητον, καθιστᾷ λίαν δυσχερῆ καὶ αὐτὸν τὸν θεωρητικὸν καθορισμὸν ἑνὸς γενικοῦ μέσου κόστους παραγωγῆς. Αἱ δυσχέρειαι δὲ αὗται εἶναι ἔτι μεγαλύτεραι, προκειμένου περὶ ἐλαιολάδου, λόγῳ τοῦ πληθύος τῶν περιπτώσεων καλλιεργείας τοῦ δένδρου καὶ τῆς ἀγνώστου ἐκτάσεως τῆς καταλαμβανομένης ὑφ’ ἑκάστης περιπτώσεως (ἐλαιῶνες κλαδευόμενοι ἢ μὴ, ἀρδευόμενοι ἢ ἐαρινοί, ἐλαιῶνες συνεχόμενοι ἢ διάσπαρτοι, ἢ δένδρα ἐντὸς ἄλλων καλλιεργειῶν, συνήθως ἐπὶ ἀμπελώνων). Ἐπίσης δυσχερῆ καθιστοῦν τὸν προσδιορισμὸν τοῦ κόστους αἱ διάρκειαι τῶν περιόδων τῆς μὴ καρποφορίας τῶν ἐλαιώνων. Ἔτι δὲ καὶ ἡ μέθοδος τῆς συλλογῆς, ἐὰν δηλαδὴ αὕτη γίνεται διὰ χειρῶν ἢ διὰ ραβδισμοῦ, ἢ διὰ συλλογῆς τοῦ αὐτομάτως πίπτοντος καρποῦ (ὁ τελευταῖος τρόπος ἐφαρμόζεται ἐν Κερκύρᾳ). Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῶν δυσχερειῶν τούτων τοῦ θεωρητικοῦ καθορισμοῦ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ὁ καθορισμὸς οὗτος εἶναι δύσκολος ἂν μὴ ἀδύνατος εἰς τὴν χώραν μας ὅπου ἡ γεωργικὴ ἐκμετάλλευσις εἶναι οἰκογενειακή, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας ἐκτελοῦν τὰς γεωργικὰς ἐργασίας καὶ ὅπου ὁ γεωργικὸς κλῆρος εἶναι ἀνεπαρκής. Εἰς οἱονδήποτε ὑπολογισμὸν τοῦ κόστους γεωργικῶν προϊόντων περιλαμβάνεται καὶ ὁ παράγων τῆς ἐργασίας. Πῶς ὅμως θὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἐργασία ὅταν λόγῳ τῶν ἄνω συνθηκῶν, δηλαδή, τοῦ μικροῦ κλήρου ὁ ἀριθμὸς τῶν δυναμένων ν’ ἀξιοποιηθῶσιν ἡμερομισθίων τῶν μελῶν, ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἰδίου κτήματος εἶναι μικρός. Καὶ ὅταν τὸ περισσεῦον ἐργατικὸν δυναμικὸν δὲν δύναται νὰ ἀξιοποιηθῇ ἀλλαχοῦ, ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους ἡ ἐκτίμησις τῆς προσφερομένης εἰς τὴν ἰδίαν ἐκμετάλλευσιν οἰκογενειακῆς ἐργασίας, εἶναι δυσχερής. Διὰ νὰ ὑπολογίσωμεν τὸ ἡμερομίσθιον τῶν μελῶν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας μὲ τὰς ἰσχύουσας τιμὰς τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν, πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἐὰν ἡ ἐργασία δὲν κατεβάλλετο εἰς τὴν ἰδίαν ἐκμετάλλευσιν, εἰς τὸν ἰδικόν του ἀγρόν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ ἀλλοῦ, ὅπου θὰ ἀπελάμβανε τὸ ὑπολογιζόμενον ἡμερομίσθιον. Ἀλλά, κύριοι, αὐτὸ ἦταν τὸ ζήτημα. Ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ ἀλλοῦ ἡ ἐργασία. Ἡ ἔλλειψις δηλαδὴ δυνατότητος πλήρους ἀπασχολήσεως. Ἡ ὕπαρξις ὑποαπασχολήσεως. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, ἀντὶ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ κόστους παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὀρθότερον εἶναι νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐπιθυμητοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος. Μία τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία, κ. συνάδελφοι, εἶναι ὁ γεωργικὸς ὑπερπληθυσμὸς καὶ ἡ στενότης τῆς καλλιεργησίμου γῆς, μὲ σύνδρομον τὴν ὑποαπασχόλησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς ὑπαίθρου (μόλις τὸ 40% ἀπασχολοῦνται). Διέξοδος εἰς τὴν κατάστασιν ταύτην εἶναι ἡ προώθησις καὶ ἀνάπτυξις καλλιεργειῶν καὶ ἐπιδόσεων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ἀπορροφήσουν περισσοτέραν ἐργασίαν. Διότι, κύριοι, ὅσον περισσοτέραν ἐργασίαν ἀπασχολοῦν αἱ ἐπιδόσεις αἱ γεωργικαί, τόσον μεγαλύτερον θὰ εἶναι τὸ εἰσόδημα, διότι τότε θὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ ἐργασία τῶν μελῶν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἐκφραζομένη εἰς τὸ εἰσόδημα.

§73Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἶναι ἡ μορφὴ τῆς καλλιεργείας, κ. Ὑπουργέ. Ἀλλὰ μᾶς λέγετε πράγματα ἄσχετα.

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ἢ δὲν παρακολουθεῖτε ἢ δημοκοπεῖτε. Ἕν ἀπὸ τὰ δύο. Τὸ πρόβλημα, συνεπῶς, κ. συνάδελφοι, δὲν λύεται μὲ τὸν ὑπολογισμὸν καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς οἱουδήποτε γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ ἐλαίου συνεπῶς, τῆς ἐργασίας τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας τοῦ γεωργοῦ εἰς ποσὸν ἀντιστοιχοῦν πρὸς τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἐργάτου. Μία ἢ δύο ἢ καὶ τρεῖς δραχμαὶ κατὰ χιλιόγραμμον ἐλαιολάδου ἐπὶ πλέον τῶν σημερινῶν τιμῶν δὲν λύουν τὸ πρόβλημα τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος τοῦ μικροῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Καὶ μικροὶ παραγωγοὶ εἶναι ἡ πλειονότης. Ἐπὶ 440.000 περίπου οἰκογενειῶν ἐλαιοκαλλιεργητῶν, τὰ 53% ἔχουν μέχρι 100 ἐλαιόδενδρα. Ἄλλα 28% ἔχουν μέχρι 200 ἐλαιόδενδρα. Δηλαδή, τὸ 81% ἔχουν μέχρι 200 ἐλαιόδενδρα. Εἰς τὰς μελέτας τοῦ κόστους, ὑπολογίζεται ἡ μέση παραγωγὴ ἑκάστου δένδρου κατ’ ἔτος εἰς 2 κιλά. Ἐὰν κάμετε τὸν λογαριασμὸν τὶ ποσὸν θὰ προκύψῃ ἐὰν δώσετε 1–3 δραχμὲς ἐπάνω εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν λύεται τὸ πρόβλημα τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος. Τὸ πρόβλημα, ἐπαναλαμβάνω, θὰ λύσῃ ἡ ἀνάπτυξις καλλιεργειῶν καὶ ἐκμεταλλεύσεως αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπορροφήσουν περισσοτέραν ἐργασίαν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀπορροφᾷ ἡ ἐλαιοπαραγωγή. Τοῦτο θὰ ἔχῃ ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν ἐλαιοκαλλιέργειαν, διότι ὡς γνωστὸν ἡ ἐλαία καρποφορεῖ ἀνὰ διετίαν καὶ ἡ μεγαλυτέρα ἀπασχόλησις εἶναι ἡ συλλογὴ τοῦ καρποῦ ἡ ὁποία ἐλλείπει καθ’ ὁλοκληρίαν ἢ κατὰ μέγιστον ποσοστὸν τὸν ἕνα χρόνον. Ἐπανειλημμένως ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως κατευθύνεται εἰς τὴν δημιουργίαν συνθηκῶν εἰς τὴν γεωργίαν πρὸς ἀνάπτυξιν καλλιεργειῶν καὶ ἐπιδόσεων αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσουν μεγαλυτέραν ἐργασίαν καὶ συνεπῶς ἀποδιδουσῶν μεγαλύτερον εἰσόδημα. Προκειμένου περὶ ἐλαιοκαλλιεργείας ἡ μᾶλλον προσιδιάζουσα πρόσθετος ἐκμετάλλευσις εἶναι ἡ κτηνοτροφία καὶ μάλιστα ἡ οἰκόσιτος τοιαύτη. Ἡ ἐλαιοκαλλιέργεια συμβαδίζει μὲ τὴν καλλιέργειαν κτηνοτροφικῶν φυτῶν ἰδίᾳ βῖκον καὶ ἐπὶ πλέον οἱ κλάδοι τῆς ἐλαίας εἶναι ἀρίστη τροφὴ διὰ τὰ ζῶα. Ἡ αὔξησις τῆς κτηνοτροφίας εἶναι ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων μέσων διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἠμποροῦσε νὰ αὐξηθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανειλημμένως ἔχω ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Τὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα. Πιστώσεις εἰς μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν προμήθειαν ζώων, χορηγούμενα ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. Κυρίως δὲ ὁ περιορισμὸς τοῦ τόκου τῶν δανείων τῶν χορηγουμένων διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον εἰς 2% ἔναντι ἰσχύοντος πρότερον ἐπιτοκίου 8% καὶ ἀντιστρόφως ἡ ἐπιμήκυνσις τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως ἀπὸ 5 εἰς 8 ἔτη. Πιστεύω, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας θὰ δώσῃ εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, ἀπείρως ἱκανοποιητικώτερον εἰσόδημα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου 1 ἢ 2 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Κύριοι, θὰ τελειώσω, διότι δὲν θέλω νὰ παραβῶ τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα. Ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικὴν της, ἀποβλέπει εἰς τὴν σταθερὰν καὶ μόνιμον ἀνάπτυξιν τοῦ εἰσοδήματος τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ὅπως καὶ ὅλου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Οἱ μὴ ἀντιλαμβανόμενοι ἢ μὴ θέλοντες νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν πολιτικήν μας καὶ ἐνσπείροντες τὴν ἀπογοήτευσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀναμφισβητήτως δὲν προσφέρουν ὑπηρεσίαν εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. (Χειροκροτήματα).

§75Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ὅπως εἶπον καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἡ ἰδία ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὸ δελτίον της ἀναφέρει, ὅτι εἶναι ἀσύμφορος διὰ τὸν ἀγρότην ἡ κτηνοτροφία ἡ οἰκόσιτος. Βεβαίως τὰ μέτρα ποὺ ἐξαγγέλλετε μὲ τὸν χαμηλὸν τόκον καὶ πολυετῆ δανεισμὸν θὰ δημιουργήσουν μίαν ἄλλην πραγματικότητα. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ἀλλὰ θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, καὶ αἱ κτηνοτροφαὶ νὰ εἶναι εὐθηναί, διότι ἀκριβῶς τὸ παράπονον τῶν κτηνοτρόφων μας εἶναι, ὅτι αἱ κτηνοτροφαὶ εἶναι ἀκριβαί. Παραβάλλετε τὴν ἀξίαν τοῦ βουτύρου μὲ ἔξοδα διατροφῆς τῶν κτηνῶν καὶ θὰ ἴδητε.

§76Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Τὶ νὰ κάμῃ ἐπὶ τέλους ἕνας γεωργός;

§77Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Βεβαίως συμφωνῶ καὶ εἶναι ἀξιέπαινος ἡ προσπάθεια, ἀλλὰ δὲν λύει τὸ θέμα, καὶ δὲν λύει τὸ θέμα ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ποὺ εἶναι μονοκαλλιέργεια. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρεκάλεσα νὰ μᾶς κάμετε τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ἐπισκεφθῆτε διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ κατάστασις. Εἶναι εἰδικὸν τὸ θέμα διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ τῆς διακοπῆς σας μοῦ δίδετε μίαν ἀφορμὴν νὰ προσθέτω ὀλίγα τινὰ σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Πρὸς τοῦτο ἐκτὸς τῶν ἐργοστασίων γάλακτος τὰ ὁποῖα ἱδρύομεν, διευκολύνομεν τὴν ἵδρυσιν συνεταιριστικῶν τυροκομείων. Ἐπιδοτοῦντες αὐτά, εἴτε μικρὰ εἶναι, εἴτε μεγάλα μὲ τὸ 30% τῆς ἀξίας των, δηλαδή, εἰς ἕνα μικρὸν τυροκομεῖον π.χ., ὅπως αὐτὰ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, τὸ ὁποῖον στοιχίζει 300.000 δίδομεν δωρεὰ τὰς 90.000. Ἔχομεν δίκαιον διὰ τὰς κτηνοτροφάς. Ὑπεδείξαμεν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους τὸν τρόπον καλλιεργείας τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν, διότι π.χ. ὁ βῖκος καλλιεργεῖται καὶ εἰς τοὺς ἐλαιῶνας καὶ ὁ βῖκος εἶναι ἡ καλυτέρα κτηνοτροφή. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς μελέτης διὰ τὴν ἵδρυσιν μεγάλου ἐργοστασίου συνθέτων κτηνοτροφῶν. Τοῦτο θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ παρέχωμεν κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ παροχὴ τροφῆς νωπῆς, κτηνοτροφῶν συνθετικῶν εἰς εὐθηνὰς τιμάς.

§79Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὡμιλήσατε, κύριε Ὑπουργέ, περὶ τῶν παρεχομένων πιστώσεων διὰ τὴν οἰκόσιτον κτηνοτροφίαν καὶ ἐξεφράσατε τὸν φόβον, ὅτι αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀπορροφηθοῦν. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ ἀπορροφηθοῦν αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις, διότι οἱ δανειζόμενοι εἶναι ὑποχρεωμένου νὰ διαθέτουν τὰς πιστώσεις διὰ τὴν ἀγορὰν ζώων βελτιωμένης ράτσας. Τοῦτο ὅπως γνωρίζετε δὲν εἶναι εὔκολον διὰ κάθε παραγωγὸν δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μεριμνήσητε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτων ζώων ὑπὸ τῶν Συνεταιρισμῶν.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα, κύριε συνάδελφε, μὲ ἔχει ἀπασχολήσει καὶ ἔχω δώσει σχετικὰς ἐντολὰς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτων ζώων μέσῳ τῶν Ἑνώσεων.

§81Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ δάνεια δίδονται μόνον δι’ οἰκόσιτα ζῶα ἢ καὶ διὰ κοπάδια;

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μόνον διὰ ζῶα οἰκόσιτα.

§83Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, κύριε Ὑπουργέ, ἐξακολουθεῖτε νὰ ἔχετε ὑπὸ δίωξιν τὰ γίδια.

§84Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος, κ. Ὑπουργός, μᾶς ὡμίλησε διὰ μακρῶν περὶ τῆς ἀδυναμίας καθορισμοῦ τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Εἶναι ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι τὸ κόστος παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ σαφῶς καὶ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἠσχολήθησαν συστηματικὰ αἱ Κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, κατέτεσε μίαν ἔκθεσιν τῆς Γεωργικῆς Διευθύνσεως Χανίων, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κόστος παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 17.48 κατὰ κιλόν. Εἰς χεῖρας μου ἔχω ἐπίσης ἑτέραν ἔκθεσιν τῆς ἰδίας Ὑπηρεσίας, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κόστος παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου κατὰ τὸ 1956 ἀνῆλθεν εἰς δραχμ. 22.42 κατ’ ὀκᾶν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι κατὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ κόστους αὐτοῦ, τοῦ κόστους παραγωγῆς, δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνεβίβαζον ἔτι περαιτέρω τὸ κόστος παραγωγῆς. Αὐτὰ ὡς μία ἀπάντησις εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπὶ τοῦ ἰσχυρισμοῦ του, ὅτι τὸ κόστος παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ. Ἡ ἀνυπαρξία, κύριοι συνάδελφοι, ὀρθῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τοῦ πυρηνελαίου, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Ἕνεκα τῆς ἀκολουθουμένης κακῆς πολιτικῆς ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἔχωμεν σήμερον 15 χιλ. τόννους πυρηνελαίου ἀποθέματα.

§85Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουρ. Ἐμπορίου). Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε ἀπέχει πολὺ τῆς πραγματικότητος καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη διὰ τῶν λόγων μας νὰ διευκολύνωμεν καὶ διαφωτίσωμεν τὴν συζήτησιν, θὰ παρεκάλουν ἐὰν ’σεῖς τὸ ἐπιθυμῆτε, νὰ ἀναφέρετε τὴν πηγήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐλάβατε τὰ στοιχεῖα σας, διότι ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἤκουσα, φαίνεται, ὅτι τὰ στοιχεῖα σας ἀπέχουν πολὺ τῆς πραγματικότητος. Τὰ ἀποθέματα κατὰ τὴν λήξασαν ἐλαιοκομικὴν περίοδον εἰς πυρηνέλαιον, ἀφίστανται τοῦ ἀριθμοῦ ποὺ ἀνεφέρατε σχεδὸν κατὰ 10 χιλ. τόννους.

§86Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Τὰ στοιχεῖα μου τὰ ἠρύσθην, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ ἕν ἔγγραφον τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων πυρηνελαίου, ἀπευθυνομένου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ ἕν ἐπίσης ὑπόμνημα τοῦ ἔτους 1959 τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Χανίων, εἰς τὸ ὁποῖον γίνεται μνεία, ὅτι ὑπῆρχον τότε εἰς τὴν περιφέρειαν Χανίων 2 χιλ. τόννοι πυρηνέλαια καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπεβάλλετο παράκλησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, νὰ ληφθῇ πρόνοια ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχουν τὰ πρόσφατα τηλεγραφήματα τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Χανίων. Βλέπετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἐξάγεται κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμούς, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθέματα ἄνω τῶν 15 χιλ. τόννων. Ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου καὶ πυρηνελαίου, δυστυχῶς ὑπῆρξε συμπτωματικὴ καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀντιπαραγωγική. Κατὰ τὸ 1956, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἀπηγορεύθη ἡ ἐξαγωγή, μὲ τὴν αἰτιολογίαν τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Ἡ ἀληθὴς ὅμως αἰτιολογία ἦτο διὰ νὰ προστατευθοῦν οἱ ἐξαγωγεῖς, διότι εἶχον ἀναλάβει ὑποχρεώσεις ἐξαγωγῆς σημαντικῶν ποσοτήτων εἰς ὡρισμένας τιμὰς καὶ ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν αἱ τιμαὶ εἶχον ἀνέλθει. Ἀποτέλεσμα λοιπὸν τῆς πράξεως ἐκείνης τοῦ 1956 ἦτο νὰ παραμείνουν τὰ ἔλαια καὶ τὰ πυρηνέλαια, ἐνῷ διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἐμπορικὴν ἱστορίαν τοὺς παρουσιάζετο ἡ εὐκαιρία νὰ διατεθοῦν ἄνω τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κύριοι συνάδελφοι, τὰ πυρηνέλαια ἠκολούθησαν τὴν κατιοῦσαν καὶ σήμερον ἀποτελοῦν σοβαρώτατον πρόβλημα. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ πυρηνέλαια χρησιμοποιοῦνται κυρίως εἰς τὴν σαπωνοποιΐαν, ἀλλὰ ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ σύνολον τῶν ἀποθεμάτων, ὁ μόνος ἐναπομένων δρόμος εἶναι αἱ ἐξαγωγαί. Μοναδικὴ ἀγορὰ τῶν πυρηνελαίων ἦτο ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία τὰ ἐστεροποιοῦσε καὶ τὰ καθίστα βρώσιμα. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἰταλίας εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ στρέψωμεν τὰς προσπαθείας μας, καὶ τοῦτο διότι, ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος, ἡ ποιότης τῶν πυρηνελαίων μειοῦται καὶ ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις συνεπεία τῶν τόκων καὶ τῶν ἀποθηκεύτρων, πράγματα τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς ἀνοίγματα εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, ἐὰν ποτὲ πωληθοῦν εἰς χαμηλὰς τιμάς.

§87Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουρ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τῶν ἀποθεμάτων, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ἐξαχθεισῶν ποσοτήτων. Πρῶτον, παραγωγὴ πυρηνελαίων 1953–54 19.000 τόννοι, 1954–55 14.500, 1955–56 15.500, 1956–57 16.500, 1957–58 18.000, 1958–59 11.000. Ἐξήχθησαν δὲ αἱ ἑξῆς ποσότητες: 1952 τόννοι 3.385, 1953 τόννοι 2.403, 1954 τόννοι 4.091, 1955 τόννοι 4.520, 1956 τόννοι 10.382, 1957 τόννοι 7.038, 1958 τόννοι 726, 1959 τόννοι 584. Ἐν τώρα λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἀπορροφῶνται ἐτησίως 5–6.000 τόννοι διὰ τὴν παραγωγὴν ὑδρογονωμένων λιπῶν καὶ περίπου 11.000 τόννοι διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς σαπωνοποιΐας, τότε μόνον θὰ ἔχετε τὴν πλήρη καὶ ἀληθῆ εἰκόνα τῶν εἰς πυρηνέλαια ἀποθεμάτων, ἥτις θὰ ἀπεικόνιζε τὴν ἀληθῆ πραγματικότητα. Τὰ ἀποθέματα κατὰ τὴν λήξασαν περίοδον τοῦ ἔτους 1958–59 δὲν ὑπερέβησαν τοὺς 5.000 τόννους κατὰ δὲ τὸ τέλος τῆς περιόδου 1959– 1960 προβλέπεται, ὅτι δὲν θὰ εἶναι μείζονα τῶν 4.000 τόννων. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀκρίβειαν τῶν στοιχείων παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ταῦτα ἔχουν ἐπίσημον προέλευσιν. Οὕτω, ἐπειδὴ ἀπαγορεύεται ἡ πρόσμιξις τῶν πυρηνελαίων μετὰ τοῦ ἐλαίου, ἀσκεῖται συστηματικὸς ἔλεγχος πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, καταγράφονται δηλαδὴ καὶ παρακολουθοῦνται τόσον αἱ παραγόμεναι ποσότητες ὅσον καὶ αἱ καταναλισκόμεναι τῶν πυρηνελαίων καὶ δὴ ὄχι μόνον εἰς τὰ πυρηνελαιουργεῖα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς βιοτεχνίας κατεργασίας των διὰ τὴν παραγωγὴν μαγειρικῶν λιπῶν κλπ. Κατὰ συνέπειαν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, ἀπεικονίζουν τὴν πραγματικότητα, διότι εἶναι στοιχεῖα προκύπτοντα ἀπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν πυρηνελαίων ὑπὸ τῶν ἐντεταλμένων πρὸς τοῦτο ὀργάνων τῶν ἁρμοδίων δημοσίων ὀργάνων.

§88Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρὰ τὰ στοιχεῖα, ὑφίσταται ὀξύτατον πρόβλημα πυρηνελαίων.

§89Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ ἔτος 1958 ὑπῆρξε τὸ πρῶτον ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον ἀνεκόπησαν αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ πράγματι ἐσημειώθη ἡ δημιουργία σοβαρῶν πλεονασμάτων καὶ φόβοι μὴ ἀπορροφήσεώς των ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας σαπωνοποιΐας, λίπους κλπ., διότι πράγματι αἱ ἐν λόγῳ παραγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις διὰ διαφόρους λόγους εἶχον μειώσει τὰς ὑπ’ αὐτῶν χρησιμοποιουμένας ποσότητας πυρηνελαίων. Ἤδη ὅμως μὲ διαφόρους ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον κυβερνητικοὺς χειρισμοὺς κατέστη δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ τὸ μέγιστον μέρος τῶν πλεονασμάτων τοῦ ἔτους 1958.

§90Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Βλέπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὴν πραγματικὴν κατάστασιν καὶ δι’ αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ ἀντίθεσιν μὲ τοὺς παραγωγούς. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τηλεγράφημα τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χανίων: «.......» ..... (ἀναγινώσκει) ..........».

§91Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐπεχείρησα νὰ σᾶς ἀποτρέψω ἀπὸ τὴν ἐπίκλησιν ἐκ μέρους σας στοιχείων ἀνακριβῶν, καὶ τοῦτο διότι μὲ ἕνα τηλεγράφημα τοῦ ὁποίου τὸ περιεχόμενον ἐνδεχομένως εἶναι ἐπιθυμητὸν εἰς ὑμᾶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὴν παροῦσαν αἴθουσαν καὶ μάλιστα συζήτησις βασιζομένη ἐπὶ τῆς καλῆς πίστεως. Ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξεν ἀπαγόρευσις ἐξαγωγῆς μαγειρικῶν λιπῶν, ἀλλὰ ἀντιθέτως πλήρης ἐλευθερία καὶ ἐπραγματοποιήθησαν τελευταίως καὶ ἐξαγωγαί, ἔστω καὶ εἰς μικρὰν κλίμακα, ἤτοι: Κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1959, Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον τοῦ 1960, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, διὰ πρώτην φορὰν κατὰ τὴν περίοδον ταύτην ἐξήχθη βούτυρον τετηγμένον ἢ νωπόν. Κατὰ συνέπειαν τὸ τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χανίων, εἶναι ἐστερημένον ἀκριβείας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτίασίν του ὅτι ἐμποδίζονται αἱ ἐξαγωγαί.

§92Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δύνασθε νὰ ἀμφισβητήσητε τὴν ἀκρίβειαν τοῦ τηλεγραφήματος, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγετε, ὅτι ἡμεῖς ἐπροκαλέσαμεν τὸ τηλεγράφημα.

§93Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Σύμφωνος, ἐὰν ὁ κ. ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος δὲν ἐπέμενε παρὰ τὰς πληροφορίας ἃς τοῦ παρέσχον ἀνωτέρω περὶ τῆς ἀνακριβείας τοῦ περιεχομένου τοῦ τηλεγραφήματος, νὰ χρησιμοποιῇ τοῦτο καὶ νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ὅσα ἐπικαλεῖται τὰ λέγει ὁ λαός, τὸν ὁποῖον μόνον ὁ κατέχων τὸ βῆμα θεωρεῖ, ὅτι ἐκπροσωπεῖ διὰ νὰ δύναται νὰ διατείνηται, ὅτι μόνον αὐτὸς λέγει τὴν ἀλήθειαν, ἐνῷ οἱ ὑπουργοὶ λέγουσι καὶ ἀνακριβείας. Προσεπάθησα νὰ ἀποδείξω καὶ νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα πλήρως, ὅτι ὅσα ὁ κ. συνάδελφος ἰσχυρίζεται, ὅτι λέγει ὁ λαὸς δὲν εἶναι ἀκριβῆ καὶ ἐπιμένει εἰς τοῦτο δὲν πράττει τί ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιβεβαιώνῃ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ χρησιμοποιῇ μὴ ἀκριβῆ στοιχεῖα.

§94Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Τὴν πληροφορίαν περὶ ἀπαγορεύσεως ἐξαγωγῆς λιπῶν ἡ Ἕνωσις ἤντλησεν ἀπὸ τὴν «Ναυτεμπορικήν»: «..... (ἀναγινώσκει) ........». Τὸ θέμα τὸ ἐπεκαλέσθην ἰδιὰ νὰ τονίσω τὴν ἀνάγκην διαθέσεως τῶν ἀποθεμάτων πυρηνελαίου, τὰ ὁποῖα πλεονάζουν εἰς τὴν χώραν μας.

§95Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἔδωσα τὰς ἀνωτέρω ἐξηγήσεις, διότι ὑμεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος προέβητε εἰς τὸν ἑξῆς αὐθαίρετον συλλογισμόν, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον δὲν ἔλαβε μέριμναν κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν, ἀλλὰ, ὅτι ἀντιθέτως ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μαγειρικῶν λιπῶν καὶ δὴ εἰς κρίσιμον περίοδον καὶ οὕτω ἀντὶ νὰ προστατεύσῃ ἐνήργησεν ἐχθρικῶς κατὰ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἰσχυρισμὸν παντάπασι θεμελιούμενον ἀπὸ τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Τὸ τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χανίων ὅπερ ἐπικαλεῖσθε δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἶχε καὶ ἔχει ἀπὸ μακροῦ ἐξουσιοδοτηθῆ ἀκριβῶς διὰ τὸ ἀντίθετον, δηλαδὴ διὰ τὴν ἄνευ διατυπώσεων διοικητικῶν, ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν τῶν μαγειρικῶν λιπῶν.

§96Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα μερικὸν στοιχεῖον τοῦ θέματος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἀποτελεῖ δημαγωγίαν ἐκ μέρους μου, διότι ἐὰν ἡ ἀλήθεια εἶναι δημαγωγία, τότε καὶ ἐγὼ δημαγωγῶ. Πέραν τοῦ γεγονότος τῆς ἀνάγκης διαθέσεως τῶν πυρηνελαίων, ὑπάρχει καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἐλαιοπυρήνης. Πάντως, διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις, διότι τὸ 1956 ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν πυρηνελαίου. Παρὰ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, τὸ κατρακύλισμα τοῦ πυρηνελαίου ἤρχισεν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ὡς νὰ μὴ ἔφθαναν αὐτά, ἔχομεν καὶ τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς ἀπορρυπαντικῶν, ποὺ ἀνταγωνίζονται τὸν ἐλαιοσάπωνα. Ἡ ἐπιβολὴ ὑψηλῶν δασμῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ περιορισμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀπορρυπαντικῶν δὲν ἀπέδωσεν ἀποτελέσματα, διότι παρουσιάζει τεράστια κέρδη ἡ εἰσαγωγή των. Φροντίζομεν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν βαμβακοσπόρου, ἵνα λειτουργήσουν τὰ σπορελαιουργεῖα καὶ ἐκ παραλλήλου δὲν φροντίζομεν διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν πυρηνελαιουργείων καὶ σαπωνοποιείων μας. Αὐτὸ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς πυρηνελαιουργίας. Ἤδη, ἡ σαπωνοποιΐα μας ὁδεύει πρὸς τὴν καταστροφήν. Ἡ δυνατότης χρησιμοποιήσεως πυρηνελαίου, ἐμειώθη σημαντικά, ἡ δὲ κατανάλωσις ἐλαιοσάπωνος ἔπεσε κατὰ 30% τοὐλάχιστον. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ ὑπάρξῃ ἐνθάρρυνσις διὰ τὴν παραγωγὴν ὑδρογονουμένων λιπῶν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ διέξοδος εἰς τὴν κρίσιν τῶν πυρηνελαίων μας. Ἀλλά, πέραν τούτου, ποίαν σκοπιμότητα ἐξυπηρετεῖ ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου; Ἐκ τῆς εἰσαγομένης ποσότητος τῶν 20.000 τόννων βαμβακοσπόρου 25% αὐτῆς, δηλαδὴ 5.000 τόννοι, θὰ γίνουν σπορέλαια καὶ 10%, δηλ. 2.000 τόννοι, θὰ παραχθοῦν λιπαρὰ διὰ σαπωνοποιΐαν. Ἀπηγορεύθη, μᾶς ἀπαντᾷ ὁ κ. ὑπουργός, ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων. Ἀπὸ τοῦ 1957 δὲν εἰσήχθησαν σπορέλαια εἰς τὴν χώραν μας, διότι ἐπεβλήθη δασμὸς 29 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἀπαγορεύομεν τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλην εἰσάγομεν βαμβακόσπορον καὶ δι’ αὐτοῦ παράγομεν σπορέλαιον. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ Κεντρικὴ Ἕνωσις: «...... (ἀναγινώσκει) ....». Πέραν ὅλων αὐτῶν εἰσάγομεν καὶ κατώτερα λιπαρὰ διὰ σαπωνοποιΐαν, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον. Μήπως δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνημερώσῃ τὸ Σῶμα, ποῖα ἐκ τῶν Ἀμερικανικῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ πάρωμεν, βάσει τοῦ συναφθέντος δανείου τῶν 6.300.000 δολλ., τὸ ὁποῖον μᾶς ἐχορηγήθη μὲ τόκον 4% ἐξοφλητέον εἰς 30 ἔτη καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐξ ὁλοκλήρου ἐξοφλήσεώς του εἰς ἀγροτικὰ Ἀμερικανικὰ προϊόντα; Ποῖα προϊόντα γεωργικὰ θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς εἰσαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων αὐτῶν;

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ εἰσαγάγωμεν κτηνοτροφάς.

§98Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, περιμένομεν νὰ πληροφορηθῶμεν, ποῖα γεωργικὰ προϊόντα πρόκειται νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν διὰ νὰ συντρίψωμεν ἀντίστοιχα Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἔλλειψιν πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τοῦ πυρηνελαίου, διὰ νὰ μὴ τὴν ὀνομάσω καθαρῶς ἐχθρικήν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀσφυκτιᾷ καὶ διατελεῖ ὑπὸ δραματικὰς συνθήκας. Ἡ κατάστασις ἐπιτείνεται μὲ τὴν εἰσαγωγὴν διαφόρων Ἀμερικανικῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων. Πίσω ἀπὸ ἕν ἀκατάσχετο βερμπάλισμα, βρίσκεται τὸ δρᾶμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς τὸ πληροφορούμεθα ἀπὸ τὰ διάφορα τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα στέλλονται πρὸς ὅλους ἡμᾶς. Ἡ οἰκονομία τῶν ἀντιφάσεων καὶ τῆς αὐτοκτονίας, εἶναι ὁ ἐφιάλτης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ὑπάρχει διέξοδος εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Τὸ ἄνοιγμα τῶν ἀγορῶν ὁπουδήποτε. Μήπως προστατεύσατε τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὸν καθορισμὸν τιμῆς συγκεντρώσεως εἰς 12,50 δραχμάς, τὴν στιγμὴν ποὺ τὸ ἔλαιον ἐπωλεῖτο 13,50 δραχμὰς καὶ εἰς τὴν ποσότητα τῶν 15.000 τόννων; Τὶ προστασία εἶναι αὐτή; Ἐδώσατε μόνον τὸ σύνθημα τῆς ἐπιδρομῆς τῶν διαφόρων κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐπέπεσαν ἐναντίον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τοὺς κατεσπάραξαν. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀξιοποιηθοῦν τὰ πυρηνέλαια, χρειάζεται νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, καὶ τὸ κυριώτερον, νὰ ἀνοίξωμεν τὶς ἀγορὲς ὅπως–ὅπως. Τὰ πυρηνέλαια ἐξάγονται εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἡ ὁποία τὰ στεροποιεῖ, τὰ ραφινάρει καὶ τὰ διοχετεύει εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἡ Ἰταλία διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐντόπιον ἐλαιοπαραγωγήν της ἔλαβε μέτρα (πατεντίνο) καὶ οὕτω ἐσταμάτησαν αἱ ἐξαγωγαὶ ἐλαίου καὶ πυρηνελαίου εἰς αὐτήν. Ἡμεῖς, ἐξ αἰτίας διαφόρων συμφωνιῶν, ὅπως τοῦ ΓΚΑΤ κλπ., δὲν λαμβάνομεν κανένα μέτρον προστασίας τῶν προϊόντων μας. Διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν μας, πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα ἀμοιβαιότητος. Ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς πυρηνελαίων, εἶναι ζήτημα πιέσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς Ἰταλικῆς. Καὶ ὑπάρχουν ὅλα τὰ περιθώρια. Νὰ ὑποχρεώσωμεν, λ.χ., τοὺς εἰσαγωγεῖς αὐτοκινήτων φίατ γιὰ κάθε εἰσαγόμενον αὐτοκίνητον νὰ παίρνουν 500 κιλὰ πυρηνελαίου. Ἐὰν ὑπάρχῃ ΓΚΑΤ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχει καὶ διὰ τὴν Ἰταλίαν. Νομίζω, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν νέων ἀγορῶν. Δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἡ ὁποία ἀνεφέρθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια ἐπιβάλλει νὰ ἔχωμεν περιωρισμένην εἰσαγωγὴν πετρελαίου ἀπὸ τὴν Ρωσίαν. Αὐτὸ γίνεται, διὰ νὰ παίρνωμεν Ἀμερικανικὰ πετρέλαια. Ἡ ἀσφάλεια τῆς Ἑλλάδος, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς τὴν φιλίαν μὲ ὅλα τὰ Κράτη εἰς τὴν εἰρήνην καὶ εἰς ἀνταλλαγὰς μὲ ὅλας τὰς χώρας. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἐπίσης ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου, μὲ ὁποιανδήποτε αἰτιολογίαν. Νὰ προστατευθῇ ἀποφασιστικὰ ἡ ντόπια σαπωνοποιΐα, διὰ τῆς λήψεως σοβαρῶν μέτρων. Νὰ ἐπιβληθοῦν ἀπαγορευτικοὶ δασμοὶ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἀπορρυπαντικῶν, μὲ βάσιν τὴν ἀναλογίαν πλυτικῆς ἱκανότητός των, ἐν σχέσει μὲ τὸν σάπωνα, ὅπως ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῶν χημικοτεχνικῶν παρασκευασμάτων, τῶν κλάσεων 19 καὶ 20, διότι ἀπ’ αὐτὰ παράγεται πενταπλασία ποσότης ἀπορρυπαντικῶν. Ὑπάρχει, ἀκόμη, ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ θέμα τῆς ἐστεροποιήσεως τῶν πυρηνελαίων. Ὑπάρχει μία ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν δημιουργίαν ἐστεροποιημένου πυρηνελαίου, διότι, ὡς λέγει, κατ’ αὐτὰ δημιουργοῦνται ἐπιβλαβῆ διὰ τὸν ὀργανισμὸν συστατικά. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, κατασκευάζονται ἐστεροποιημένα πυρηνέλαια, χωρὶς νὰ εἶναι ἐπιβλαβῆ εἰς τὸν ὀργανισμόν. Χρειάζεται νὰ ξαναμελετηθῇ τὸ θέμα, ἐὰν δὲν εὑρεθῇ ἄλλη διέξοδος ἀπὸ τὴν σημερινὴν κρίσιν τῶν πυρηνελαίων μας. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν δυνηθῶμεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰ πυρηνέλαια τὶ θὰ κάμωμεν; Κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, τῆς πλήρους καταστροφῆς τῶν πυρηνελαιουργικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἐγκαίρως προστατευτικὰ μέτρα, μὲ τραγικὰ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ κατάστασις μοῦ ἐνθυμίζει κάτι ἀπὸ τὴν μυθολογίαν μας, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω. Λέγεται, ὅτι, κἄποτε, ὁ Φαέθων, υἱὸς τοῦ Ἀπόλλωνος, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν πατέρα του νὰ ὁδηγήσῃ τὸ ἅρμα τοῦ Ἥλιου. Ἄπειρος ὅπως ἦταν, ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν γῆν κοντὰ καὶ τὴν κατέκαυσεν. Ὅ,τι γίνεται καὶ σήμερα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ συζητουμένου θέματος, παρατηρῶ ἀπροθυμίαν συναδέλφων εἰς τὴν παρακολούθησιν τῆς συζητήσεως. Ἡ ἀπροθυμία αὕτη πιθανὸν νὰ ὀφείλεται εἰς τὴν κόπωσιν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Διαπιστώνων ὅθεν, ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον. (Φωναὶ ἐκ τῶν πτερύγων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν (Προτάσεις νόμου ἐπὶ Ν.Δ. ἄρθρ. 35 τοῦ Συντάγματος). (Ὥρα 10.00 μ.μ.)