1960.03.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Παρασκευὴ 11 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 5.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Φορολογικῶν Δικαστηρίων καὶ καθορισμοῦ τῶν τελῶν διαδικασίας». Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἐκφράζοντος τὴν ἀγανάκτησιν τῶν Λιγνιτωρύχων ἐπιχειρήσεως Περδικάρη, διὰ τὴν μὴ καταβολὴν εἰς αὐτοὺς δεδουλευμένων ἡμερομισθίων δύο μηνῶν ὡς καὶ δώρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σεπολίων «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτουμένου ὅπως διαταχθῇ τὸ ἄμεσον σταμάτητα τῆς ἀνεγέρσεως τῆς νέας πολυκατοικίας ἥτις ἀποφράσσει τελείως τὴν ὁδὸν Ἰβὰν καὶ ἀνοικοδομηθῇ ἡ ἐν λόγῳ πολυκατοικία ὀλίγον νοτιώτερον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Ἀθητάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Χρυσοπηγῆς Δήμου Ἡρακλείου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου τοῦ συμπατριώτου των Θεοδώρου Παπάζογλου ἢ Παπαγάλου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Μιλτιάδη Τζίμα, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν ἀδείας ὑλοτομίας τοῦ δασοκτήματός του κειμένου εἰς τὴν περιφέρειαν Καλαμπάκας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας καὶ Δ. Χονδρονάσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Χρυσομηλιᾶς Καλαμπάκας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συγχωριανοῦ των Κωνσταντίνου Νιαβῆ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Κανιάρης, Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Ξηρονομῆς τῆς Ἐπαρχίας Θηβῶν, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Παν. Μπαρδάτσα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πρὸς ἀνέγερσιν καὶ προστασίαν κοινωφελῶν ἔργων «Ἡ Ἀναγέννησις» Πετρουπόλεως καὶ συναφῆ ἔκκλησιν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωραϊστικῶν Συλλόγων Ἡλιουπόλεως, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.» διὰ τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται κυριολεκτικῶς δημευτικὴ φορολογία ἐπὶ τῶν ἐπὶ τῶν ἄνευ ἀδείας ἀνεγερθεισῶν οἰκοδομῶν, αἰτουμένων τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἀντικανονικοῦ αὐτοῦ νομοθετικοῦ μέτρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πλευριανῶν Μυλοποτάμου Ρεθύμνης Κρήτης, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ βαρέως ἀσθενοῦς συμπατριώτου των Κων. Μπαλυπακάκη, κρατουμένου εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γ. Π. Συν)σμῶν Κατούνης τοῦ Α.Γ.Π.Σ. Μαχαλᾶ, αἰτουμένων τὴν ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ Ταμείου Καπνοῦ καὶ ὑπαγωγὴν τῶν ἐσόδων εἰς τὸν Ε.Ο.Κ. ἐφ’ ὅσον τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἔχει συσταθῆ εἰδικῶς διὰ τὴν προστασίαν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Σκουφίδη, Χ. Βάντση, Ε. Βασλῆ κλπ., ἐργατῶν μισθωτῶν καὶ ἐξαγωγέων Λατομείων μαρμάρου καὶ ἐξαγωγέων κατοίκων Μοναστηρακίου Δράμας αἰτουμένων ὅπως οἱ ΣΕΚ διαθέσουν βαγόνια κατάλληλα πρὸς φόρτωσιν μαρμάρων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ἀκτημόνων Ἀστέγων Καλλιεργητῶν Πετρούσης Δράμας, αἰτουμένου τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του διὰ παροχῆς γεωργικοῦ κλήρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ρήγας, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἁλιευτικοῦ Συν)σμοῦ «Ἅγιος Θεόδωρος» Ἱερισσοῦ, αἰτουμένου ὅπως διαταχθῇ ἄμεσος προκήρυξις πλειοδοτικῆς δημοπρασίας διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Δημοσίου Θυννείου κόλπου Ἱερισσοῦ, δεδομένου, ὅτι ἔληξεν ἤδη ἡ πενταετὴς μίσθωσις αὐτοῦ εἰς τὸν ἕτερον ἐν Ἱερισσῷ Ἁλιευτικὸν Συνεταιρισμὸν «Ἅγιος Νικόλαος», ἐπείγει δὲ ἡ διεξαγωγὴ τῆς δημοπρασίας ἵνα μὴ παρέλθῃ ὁ κατάλληλος χρόνος ἁλιευτικῆς ἐγκαταστάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ναυστάθμου, αἰτουμένου νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ σχέσις ἐργασίας τῶν μελῶν του, ὡς σχέσις ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν διαγραφὴν τῶν ἄρθρων 33 καὶ 44 ἀπὸ τὸν πρὸς ψήφισιν Κώδικα Φορολογικῆς Δικονομίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεν. Συνελεύσεως Κονιαστῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 20 παρ. 2, 2, 4 τοῦ Ν. 3239 τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων, τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σιδηροβιοτεχνῶν Πειραιῶς, αἰτουμένης τὴν προμήθειαν δύο ἀκόμη πλωτῶν δεξαμενῶν, ἵνα τοιουτοτρόπως δοθῇ ἀπασχόλησις καὶ ὤθησις εἰς τὴν ἐλλείψει ἐργασιῶν εὑρισκομένην ἐν μαρασμῷ σιδηροβιομηχανίαν τοῦ Πειραιῶς καθὼς καὶ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων ἐργατῶν τοῦ ἀντιστοίχου κλάδου. Οἱ βουλευταὶ Ζακύνθου κ.κ. Μ. Μυριδάκης καὶ Δ. Ρώμας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ 306 ΚΤΕΛ Ζακύνθου, αἰτουμένου ὅπως χαρακτηρισθῇ ἡ γραμμὴ Ζακύνθου– Ἀθηνῶν ὡς ὑπεραστικὴ καὶ ἀνατεθῇ εἰς τὸ ΚΤΕΛ Ζακύνθου καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ΣΠΑΠ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Λεμβούχων Κερκύρας, αἰτουμένου τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 4408)29. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Πολυχρονίδης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Σιαφλέκης καὶ Α. Κακογιάννης, καταθέτουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδης, Δ. Σπυρίδης, Ι. Σιαφλέκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Σιαφλέκης, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Πρίφτης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Ἠλιόπουλος, Α. Παπαθανασίου καὶ Α. Κακογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Πρίφτης καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Α. Κακογιάννης, Μ. Κανιάρης καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Γ. Πρίφτης, Α. Κακογιάννης καὶ Μ. Κανιάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι) Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1739) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1116 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς Κοινότητος Λιτοχώρου Νομοῦ Πιερίας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Μετὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἐπιχειρήσεως Λιτοχώρου ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐγκατεστάθη ὑπὸ ταύτης εἰς τὸν σταθμὸν παραγωγῆς μία νέα ἠλεκτροπαραγωγὸς ὁμὰς ἰσχύος 100 ΗΡ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ σταθμοῦ. Μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς ἀνωτέρω ὁμάδος αἱ ὧραι λειτουργίας τοῦ σταθμοῦ καὶ ἡ παροχὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ηὐξήθησαν ἀπὸ 12 εἰς 20. Προβλέπεται εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐγκατάστασις μιᾶς εἰσέτι ἠλεκτροπαραγωγοῦ ὁμάδος ἰσχύος 110 ΗΡ ὁπότε ὁ σταθμὸς παραγωγῆς θὰ λειτουργῇ καθ’ ὅλον τὸ εἰκοσιτετράωρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2329)16.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1206 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῶν ξυλίνων τροχίσκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας, νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ἐν συνεχείᾳ καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 112317)59 καὶ 3295)60 ἡμετέρων ἐγγράφων, ὅτι ἡ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ εἰς ἣν ἀνετέθη ἡ μελέτη τοῦ θέματος τῶν ξυλίνων τροχίσκων (κουβαρίστρες) ἐγνωμοδότησεν, ὅτι οὗτοι δὲν εἶναι ἐξαρτήματα μηχανῶν καὶ συνεπῶς δὲν δύνανται νὰ περιληφθῶσιν εἰς τὴν κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ εἰσαγωγή των νὰ ὑπόκειται εἰς τὸν ἔλεγχον ἡμῶν εἰς ὃν ὑποβάλλονται τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα μηχανήματα, ἐξαρτήματα καὶ ἀνταλλακτικὰ αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 15.000 μασουρίων εἰς τὴν βιομηχανίαν Καρέλλα, αὕτη ἐχορηγήθη κατόπιν γνώμης Ἐπιτροπῆς ἐκ τεχνικῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας, ἥτις μεταβᾶσα εἰς τὸ ἐν Λαυρίῳ ἐργοστάσιον Καρέλλα διεπίστωσεν, ὅτι τὰ αἰτούμενα μασούρια ἦσαν ὅλως εἰδικῆς κατασκευῆς, τὰ δὲ ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας κατασκευαζόμενα τοιαῦτα, δὲν προσηρμόζοντο εἰς τοὺς ἱστοὺς ρούντιγκ, συνεπείᾳ δὲ ἐλλείψεως τῶν εἰδικῶν τούτων μασουρίων ἐκ τῶν 70 ἐγκατεστημένων ἱστῶν τύπου ρούντιγκ, 20 εὑρέθησαν ἐν ἀκινησίᾳ τῶν λοιπῶν 50 λειτουργούντων διὰ μασουρίων συνεισαχθέντων μετὰ τῶν ἱστῶν. Δὲν παραλείπομεν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία διὰ τοὺς λοιποὺς τύπους ἱστῶν πλὴν ρούντιγκ ἐπρομηθεύθη παρὰ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας τορνευτῶν ξύλου κατὰ τὸ ἀπὸ 3.1.59 ἕως 5.12.59 χρονικὸν διάστημα τὸ ποσὸν τῶν 60.660 τεμαχίων μασουρίων. Τέλος ἡ βιομηχανία Καρέλλα ἐδήλωσεν ἡμῖν, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ἐγχώριος βιομηχανία τορνευτῶν ξύλου κατορθώσῃ νὰ κατασκευάσῃ μασούρια προσαρμοζόμενα εἰς τοὺς ἱστοὺς τύπου ρούντιγκ θὰ προμηθεύηται ταῦτα ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι αἱ τιμαί των εἶναι χαμηλότεραι τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ συνεπῶς συμφέρει εἰς τὴν βιομηχανίαν ἡ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ προμήθεια τῶν τοιούτων μασουρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 557)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 950 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη κλπ., περὶ λήψεως μέτρων προστασίας τῆς ὑφαντουργίας Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας, νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι παρὰ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ἐλήφθη σειρὰ νομοθετικῶν μέτρων, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἐπὶ σκοπῷ περαιτέρω ἀναπτύξεως ταύτης, ἰδίᾳ δὲ τῆς κλωστοϋφαντουργίας. Οὕτω, διὰ τοῦ Ν. Δ. 2176)52, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ Ν. 3213)55, προβλέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν λειτουργούντων καὶ ἱδρυομένων ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν. Ὁμοίως, διὰ τοῦ Ν. Δ. 4002)59 περὶ λήψεως φορολογικῶν καὶ ἄλλων τινῶν μέτρων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων, ἡ ἔννοια τῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας εἶναι εὐρυτέρα τῆς τοιαύτης τῶν βιομηχανιῶν τοῦ Κέντρου καὶ τοῦτο, πρὸς προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἥτις εὑρίσκεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Κέντρου, ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικῶν συντελεστῶν καὶ διαθέσεως τῶν προϊόντων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1597)3.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 31. 1.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου ΕΘΕΛ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι, καίτοι τὸ θέμα δὲν ἐμπίπτει εἰς ἡμετέραν ἁρμοδιότητα, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ καθαρῶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, ἐν τούτοις ἐδώσαμεν ἤδη τὰς δεούσας ἐντολάς, ἵνα ἐν συσκέψει τῇ συμμετοχῇ ἐκπροσώπων τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἐξετασθοῦν τὰ ὑφιστάμενα θέματα καὶ ὑποβληθῇ ἡμῖν τὸ σχετικὸν πόρισμα, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐνέργειαν τῶν δεόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1310)419 διεκπ. 1480)8. 2.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 18.1. 1960 ἀπόφασις τῆς Ν.Ε. τῆς Ε.Δ.Α. τῆς Ροδόπης περὶ τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων ἐνισχύσεως τῶν πλημμυροπαθῶν Κομοτηνῆς, ὡς καὶ καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2108)1694)60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῶν προξενηθεισῶν ἐκ πλημμυρῶν καταστροφῶν εἰς Κομοτηνήν, ἔσπευσε νὰ λάβῃ ἅπαντα τὰ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ ἀναγόμενα μέτρα περιθάλψεως τῶν πληγέντων. Οὕτω, διὰ τὴν ἄμεσον παροχὴν περιθάλψεως, ἀπέστειλε μέχρι σήμερον εἰς τὴν Νομαρχίαν Ροδόπης ἐν συνόλῳ πίστωσιν δραχ. 600.000, ὡς καὶ δραχ. 750.000, διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν. Ὡσαύτως ἐστάλησαν σκηναί, ἱματισμός, κλινοσκεπάσματα καὶ εἴδη διατροφῆς παρὰ τῆς Π.Ε.Υ., δι’ ἐκτάκτους διανομὰς εἰς τοὺς παθόντας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΤΖΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Καρακουλουξῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1147 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Καρακουλουξῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν προσηρτημένως πίνακα τῶν ἀνεγερθέντων ἢ ἀνεγειρομένων κατὰ περιφερείας οἰκημάτων διὰ τὴν στέγασιν ἀστῶν προσφύγων ἀπὸ 1.1.58 μέχρι σήμερον. Κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα διετέθησαν σημαντικὰ ποσὰ διὰ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων, πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν μνημονευομένων κατοικιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΠΙΝΑΞ

Ἀνεγερθέντων ἢ ἀνεγειρομένων οἰκημάτων κατὰ τὰ ἔτη 1958 καὶ 1959, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἀντιστοίχων προγραμμάτων:

ΣΗΜ.: Κατὰ τὰς αὐτὰς χρήσεις ἐγένετο συνέχισις χρηματοδοτήσεως τῶν κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη ἐγκριθέντων προγραμμάτων αὐτοστεγάσεως τῶν ἀνωτέρω, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν περιφερειῶν, εἰς ἃς δὲν ἐνεκρίθησαν νέα προγράμματα κατὰ τὰ ἔτη 1958–59. Ὁ Διευθυντὴς Α.Α.Π. (Ὑπογραφὴ δυσανάγνωστος) γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ χρόνος ἐργασίας καὶ τὰ εἰδικὰ καθήκοντα τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἐθνικῶν Ἱδρυμάτων Παιδικῆς Προστασίας, καθορίζονται ἐν λεπτομερείᾳ ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ κατ’ εἰδικὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ἐκδοθέντων Κανονισμῶν ἐσωτερικῆς λειτουργίας. Ὁ ἐπιδιωκόμενος ὑπὸ τῶν ἱδρυμάτων τούτων σκοπὸς καὶ ἡ φύσις τῶν καθηκόντων τοῦ προσωπικοῦ τούτου, ἐπιβάλλει τὴν συνεχῆ παρουσίαν του ἐν τοῖς ἱδρύμασι, πρὸς δημιουργίαν κατὰ τὸ δυνατὸν οἰκογενειακοῦ περιβάλλοντος ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ὁμαλὴν ἀνάπτυξιν, ἀγωγὴν καὶ ἐκπαίδευσιν τῶν ὀρφανῶν καὶ ἀπροστατεύτων παιδιῶν, τροφίμων τῶν ἱδρυμάτων τούτων. Διὰ τὸν ἀνωτέρω ἀκριβῶς λόγον, παρέχεται εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ἱδρυμάτων Παιδικῆς Προστασίας δικαίωμα δωρεὰν σιτίσεως καὶ οἰκήσεως ἐν τῷ ἱδρύματι, παροχαί, αἵτινες ἀποτελοῦσι σημαντικωτάτην βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν του, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Ἐπειδή, ἐν τούτοις, δὲν παραγνωρίζονται αἱ οἰκογενειακαὶ ἀνάγκαι τῶν ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἱδρυμάτων προστατῶν οἰκογενειῶν ὑπαλλήλων, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ο. 13019 ἐγκυκλ. 268)28.11.59 ἐγκυκλίου μας, ἐτροποποιήθησαν αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῶν Κανονισμῶν καὶ ἐπετράπη εἰς τὰς διοικήσεις τῶν ἱδρυμάτων ὅπως, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς μὴ διαταράξεως τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ ἱδρύματος, ἐπιτρέπωσιν κατὰ περίστασιν τὴν διανυκτέρευσιν τῶν ὑπαλλήλων οἴκοι μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2899)17.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ. καὶ ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα αὐτῆς, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἵδρυσιν νεκροταφείου ὑπὸ τῆς Κοινότητος Χολαργοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἐγγράφου τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας, καθ’ ὃ ἀντεδείκνυται ἡ ἵδρυσις νεκροταφείου ὑπὸ τῆς Κοινότητος Χολαργοῦ ἐπὶ τῷ ἐπιλεγέντι ὑπ’ αὐτῆς χώρῳ, δεδομένου, ὅτι οὗτος εὑρίσκεται ἐγγὺς τοῦ λειτουργοῦντος ἤδη Κέντρου Ἐρευνῶν «Δημόκριτος», ὅπερ πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ τὴν «ἀτομικὴν πόλιν τῆς Ἑλλάδος», ἀπεφασίσαμεν τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Χολαργοῦ καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς, προκειμένου νὰ ἐξετασθῇ ὑπ’ αὐτῆς καὶ ὑποδειχθῇ ἡμῖν ὁ πλέον κατάλληλος χῶρος διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὡς εἴρηται νεκροταφείου, λαμβανομένων πρὸς τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀντιρρήσεων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας καὶ τῶν ἀπόψεων τῶν ἐκπροσώπων τῶν Κοινοτήτων Χολαργοῦ καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 9.2.60 ὑπ’ ἀριθ. 2010 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἀπὸ 5.2.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν θέλει εὐαρεστηθῇ καὶ γνωρίσει σχετικῶς ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως καὶ τῶν ἐπεισοδίων ἐν Κολωνίᾳ καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐν Γερμανίᾳ Ἑλλήνων ἐργατῶν, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχεν ἀπαντήσει εἰς σχετικὰς ἐρωτήσεις βουλευτῶν. Διὰ τοὺς μεταναστεύσαντας εἰς Βέλγιον Ἕλληνας ἐργάτας γνωρίζομεν, ὅτι οὗτοι ἔχουσι πλήρη προστασίαν, βάσει τῆς Ἑλληνοβελγικῆς συμφωνίας μεταναστεύσεως, ὡς καὶ τῆς τοιαύτης περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Τέλος, διὰ τὴν μετάβασιν Ἑλλήνων ἐργατῶν εἰς Ἅγιον Δομίνικον, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν εἰς ἐρώτημα τῶν κ.κ. βουλευτῶν Β. Ἐφραιμίδη κλπ., διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14630 ἀπὸ 22.2.1960 ἐγγράφου μας, οὗτινος ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.2.60 ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1263 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν διανομὴν τῶν οἰκοπέδων τοῦ συνοικισμοῦ «Ρητίνη» (Πιερίας), νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὑφ’ ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 252 τοπογραφικὸν συνεργεῖον ἐκτελέσεως κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τὴν ρυμοτομίαν τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ καὶ τῶν ἐφαρμογῶν ταύτης ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, δὲν προέβη καὶ εἰς τὴν διανομὴν τῶν οἰκοπέδων καὶ ἀνεχώρησεν ἐκ τοῦ συνοικισμοῦ δι’ ἐκτέλεσιν ἑτέρων ἐργασιῶν, λόγῳ ἐνεργειῶν τῶν κατοίκων, δυσχεραινουσῶν τὰς ἐργασίας τοῦ τοπογραφικοῦ συνεργείου. Ἡ ἐπανάληψις τῶν ἐργασιῶν τῆς διανομῆς, ζητηθεῖσα ἀργότερον δὲν ἦτο δυνατή, διότι ὁ ἐν λόγῳ συνοικισμὸς εἶναι ὀρεινὸς καὶ ὡς ἐκ τούτου, αἱ ἐργασίαι τοῦ συνεργείου κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ἐκτὸς τῶν δυσχερειῶν, θὰ ἐπεβραδύνετο τὰ μέγιστα. Τὴν ἐν λόγῳ ἐργασίαν θέλομεν περιλάβει εἰς τὸ πρόγραμμα ἐργασιῶν, ἵνα ἐκτελεσθῇ κατὰ τὸ θέρος ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1737)1375)5.2.60 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1114)2.2.60 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη, περὶ τῆς σημειωθείσης κατολισθήσεως εἰς τὸ χωρίον Πλατανούσης Ἰωαννίνων, ὡς καὶ τὴν ἀποστολὴν γεωλόγου τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν πρὸς ἐξέτασιν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περιοχὴ τοῦ χωρίου Πλατανούσης ἀνήκει γεωλογικῶς εἰς τὸ φλυσχογενὲς πεδίον τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος. Τὸ φαινόμενον τῆς κατολισθήσεως γενικῶς εἰς τὰ πεδία ἀναπτύξεως τοῦ φλύσχου, εἶναι σύνηθες καὶ περιοδικὸν καὶ λαμβάνει χώραν κυρίως κατὰ τὴν βροχερὴν περίοδον τοῦ ἔτους. Συνεπῶς, ἡ ἄφιξις γεωλόγου κατὰ τὴν περίοδον ἐξελίξεως τῶν κατολισθήσεων εἰς τίποτε ἄλλο δὲν θὰ συμβάλῃ, εἰμὴ μόνον εἰς τὴν διαπίστωσιν τούτων. Ἀντιθέτως, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ θέρους, ὅτε σταθεροποιεῖται τὸ ἔδαφος, εἶναι δυνατὴ ἡ καθολικὴ γεωλογικὴ μελέτη τῆς περιοχῆς καὶ τοῦ μηχανισμοῦ τῶν κατολισθήσεων, οὕτως ὥστε νὰ δοθῇ ἡ πρέπουσα λύσις εἰς τὸ ὅλον θέμα (ἔργα ἀναχαιτίσεως τῶν κατολισθήσεων, μεταφορᾶς τοῦ οἰκισμοῦ κλπ.). Κατόπιν τούτου, τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἐνδείκνυται, ὅπως ἐπισκεφθῇ γεωλόγος κατὰ τὸ προσεχὲς θέρος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1048)23.1.60 ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἀφορῶσα τὸ πληγὲν χωρίον Μοναστηράκιον Βονίτσης ἐκ τῆς ὑπερχειλίσεως τοῦ διασχίζοντος τοῦτο χειμάρρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν κατωτέρω, ἐν ἀντιγράφῳ, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4180)446)30.1.60 σχετικόν μας ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. ΥΕΒ 4180)446. Πρὸς

Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων

Υ.Τ.Ε.)Δ4

Θεμιστοκλέους 7 Κοινοποιεῖται ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ἀπὸ 18.1.60 τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Κακογιάννη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119)Β)25...1960 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ἐν θέματι τηλεγράφημα, ἀφορῶν τὸ πληγὲν χωρίον Μοναστηράκιον Βονίτσης ἐκ τῆς ὑπερχειλίσεως τοῦ διασχίζοντος τοῦτο χειμάρρου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἐξετάσητε τὴν δυνατότητα προστασίας τοῦ ὡς ἄνω χωρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 968)742 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἀφορώσης εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Δήμου Ἀμπελοκήπων καὶ τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78197)12688)23.11.59 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορήγησις ποσοῦ 40.000 δραχμῶν εἰς Δῆμον Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διευθετήσεως ἀντιπλημμυρικῆς τάφρου, συμφώνως πρὸς τὴν σχετικὴν πρότασιν τῆς ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64146)10242)22.9.59 κοινῆς ἐγκυκλίου Διαταγῆς τῶν ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν, Ἐργασίας καὶ Ἐσωτερικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ χρηματοδότησιν τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία πρὸς τοῦτο πρότασις ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κοθρῆ καὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐλαιουργικοῦ συνεταιρισμοῦ Παναγίας Θηβῶν (ἔγγραφόν σας 11736)2609)253)11.1.60), ὅτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τῶν πρὸς τὰς συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις δανείων τῶν συναφθέντων μὲ τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου, εἶχε κατατεθῆ παρ’ ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11)10.6.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα κλπ., κατὰ τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς, ἐφ’ ἧς ἐδώσαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 21490)270 τῆς 26.5.1959 γραπτὴν ἀπάντησιν πρὸς ὑμᾶς, εἰς ἣν παραπέμπομεν καὶ τοὺς ἤδη ἐρωτῶντας βουλευτὰς κ.κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Ε. Σαββόπουλον. Πρὸς διευκόλυνσιν ὑμῶν ἐπισυνάπτομεν ἀκριβὲς ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω ἀπαντήσεώς μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓ. ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 21490)270. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11)10.6.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα, Π. Γλιγλῆ, Α. Τσιάντου καὶ Ἐμ. Πρωϊμάκη ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ διαδικασία καὶ οἱ ὅροι χορηγήσεως τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος δανείων, προερχομένων ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, προβλέπονται εἰς τὰς πρὸς τοῦτο συναφθείσας συμφωνίας μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Η.Π.Α. κυρωθείσας ἑκατέρωθεν διὰ νόμων. Εἰς τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν τῆς 12.11.1948, κυρωθεῖσαν διὰ τῶν Ν. Δ. 1038 καὶ 1198)1949, καὶ εἰς τὸ ἐπακολουθῆσαν προσάρτημα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 τροποποιήσεως αὐτῆς τῆς 18.6.54, παρ. 7, ἐδ. Δ, κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. 2941)54, ἐτέθη ὁ ὅρος, ὅτι: «Τὰ δάνεια θὰ συνομολογοῦνται εἰς δολλάρια ΗΠΑ καὶ ἡ πληρωμὴ τοῦ τόκου, ὡς καὶ ἡ ἀποπληρωμὴ τοῦ κεφαλαίου, θὰ καταβάλλωνται εἰς δραχμὰς μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν συναλλάγματος, τὴν ἰσχύουσαν κατὰ τὰς ἡμερομηνίας πληρωμῆς των». Δεσμευομένη ἡ Κυβέρνησις ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ὅρου, τοῦ συμφωνηθέντος μετὰ τοῦ χρηματοδότου φίλου ξένου Κράτους, καὶ τοῦ ὁποίου ὅρου ἡ ἀξία εἶναι, ἐν τούτοις, προφανής, ὡς τεθείσης τῆς ρήτρας διὰ νὰ διασφαλίσῃ τὴν σταθερότητα τῆς ἀξίας τοῦ ἐν λόγῳ διατεθέντος διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας κεφαλαίου, ὥστε νὰ δυνηθῇ τοῦτο, ἀνεπηρεάστως ἀπὸ τὰς ἐν ὄψει διακυμάνσεις τῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος, νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν δι’ ὃν ἐδόθη σκοπόν, δὲν δύναται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ τὸν ἄρῃ μονομερῶς, ἅτε δεσμευθεῖσα διὰ διεθνοῦς συμβάσεως. 2. Ἐν ὄψει ὅμως τῆς δυσχεροῦς θέσεως, εἰς ἣν εὑρέθησαν αἱ δανειοδοτηθεῖσαι, πρὸς συμπλήρωσιν ἢ ἵδρυσιν γεωργικῶν συνεταιριστικῶν βιομηχανιῶν συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, συνετείᾳ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Ἀπριλίου 1953, παρεσχέθησαν εἰς αὐτὰς ὑπὸ τῆς Κ.Ε.Δ. ἀρχικῶς καὶ ὑπὸ τοῦ διαδόχου ταύτης Ο.Χ.Ο.Α. ἐν συνεχείᾳ ἔκτοτε μέχρι σήμερον, ἐπανειλημμέναι πάσης φύσεως διευκολύνσεις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀνακουφίσεως τῶν ὀφειλετῶν καὶ ἐξυγιάνσεως τῶν ἐν λόγῳ δανείων, αἱ σπουδαιότεραι τῶν ὁποίων εἶναι: α) Ἡ μείωσις τοῦ ἤδη χαμηλοῦ ἐπιτοκίου κατὰ μίαν καὶ ἡμίσειαν μονάδα, β) ἡ ἐπιμήκυνσις τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως εἰς τὸ διπλάσιον διὰ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν, γ) ἡ διευκόλυνσις διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερήσεων διὰ μηνιαίων καταβολῶν καὶ ἀπαλλαγὴ τῶν ληξιπροθέσμων δόσεων ἐκ τοῦ τόκου ὑπερημερίας, δ) ἡ μείωσις τῶν διαφόρων βαρῶν ἐξ ἀσφαλίστρων καὶ ε) ἡ παροχὴ προθεσμιῶν κατὰ περίπτωσιν, διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δόσεων, μέχρι καὶ ἀποδοχῆς μικρῶν καταβολῶν ἔναντι, ὥστε οὐσιαστικῶς νὰ ἐπέρχεται παράτασις τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως πολὺ πέραν τοῦ συμβατικοῦ. 3. Δὲν πρέπει νὰ παρορᾶται ὁμοίως, ὅτι: α) Εἰς ἃς περιπτώσεις τὰ χρήματα ἐκ τῶν δανείων τούτων ἐπενδύθησαν ὑπὸ τῶν δανειοδοτηθεισῶν ἐπιχειρήσεων εἰς πάγια στοιχεῖα τοῦ ἐνεργητικοῦ αὐτῶν ἢ εἰς πρώτας ὕλας, εἰσαχθείσας ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἡ εἰς συνάλλαγμα ἀξία τῶν στοιχείων τούτων δὲν ἐπηρεάσθη ὑποτιμητικῶς ἐκ τῆς μεταγενεστέρας ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. β) Εἰς ἃς περιπτώσεις τὰ χρήματα ἐκ τῶν δανείων τούτων ἐπενεδύθησαν ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐπιχειρήσεων εἰς πάγια στοιχεῖα τοῦ ἐνεργητικοῦ αὐτῶν ἢ εἰς πρώτας ὕλας ἐγχωρίου προελεύσεως, ἡ εἰς δραχμὰς ἀξία τῶν στοιχείων τούτων σημαντικῶς ηὐξήθη μετὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. γ) Τέλος, εἰς τὴν κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος αὐτῆς ἀπόσβεσιν τῆς ἀξίας ἁπάντων τῶν ὡς ἄνω στοιχείων ἐνεργητικοῦ τῶν εἰρημένων ἐπιχειρήσεων συνετέλεσε τὸ Δημόσιον διὰ τῶν, βάσει τῶν φορολογικῶν ἐν προκειμένῳ κειμένων διατάξεων, μειώσεων τῶν φορολογικῶν αὐτῶν ὑποχρεώσεων κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον ἀπὸ τῆς δανειοδοτήσεως μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα. 4. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ἐξ ἄλλου, τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον, ὅτι διὰ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς τὸ ἀρχικὸν δάνειον ἐτριπλασιάσθη, διότι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρὰ τῷ Ο.Χ.Ο.Α. τηρουμένων στοιχείων, ἐκ τῶν χορηγηθέντων κεφαλαίων, τὸ 19% μόνον ἐχορηγήθη μὲ τιμὴν δολλαρίου πρὸς 10 δραχ., ἐνῷ τὸ 73% τῶν χορηγηθέντων δανείων (ἤτοι δολλ. 3.914.000), ἐχορηγήθη μὲ τιμὴν δολλαρίου πρὸς 15 δραχ., καὶ ἕτερον ποσοστὸν 8% (ἤτοι δολλ. 459.000) ἀνελήφθη ὑπὸ τῶν δανεισθέντων μὲ τιμὴν δολλαρίου 30 δραχ. 5. Γενικῶς, δέον νὰ σημειωθῇ ἐπίσης, ὅτι ἡ ἀπροθυμία ἐξοφλήσεως τῶν δανείων δὲν εἶναι καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων δικαιολογημένη, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ πορεία τῶν δεικτῶν παραγωγῆς τῶν δανειοδοτηθέντων κλάδων τῆς οἰκονομίας εἶναι ἀνοδική, μὴ δικαιολογοῦσα τὴν μὴ ἐξυπηρέτησιν οὔτε τῶν τόκων τῶν ἐν λόγῳ δανείων, δεδομένου, ὅτι τὴν 31.12.58 τὸ συνολικὸν ὕψος τοῦ ὑπολοίπου τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ ΟΧΟΑ ἐκ κεφαλαίων καὶ τόκων ἦτο δολλ. 5.584.000, ἔναντι ἀρχικῆς ὀφειλῆς τῶν συνεταιρισμῶν καὶ Ἑνώσεων συνεταιρισμῶν συνολικοῦ ποσοῦ δολλ. 5.385.000 καὶ δή, παρὰ τὰς ὡς ἄνω μνησθείσας οὐσιαστικὰς διευκολύνσεις. Τυχὸν πλήρης ἀδυναμία ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου ὑπὸ ὡρισμένων ὀφειλετῶν εἶναι περιπτωσιακή, ὀφειλομένη εἰς εἰδικοὺς λόγους, ἀσχέτους πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑπὸ τὴν ρήτραν δολλαρίου δανειοδοτήσεώς των. 6. Τέλος, τυχὸν ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος τινῶν τῶν ἐνδιαφερομένων περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτῶν ἐκ τῶν ἐκ τῆς ρήτρας τοῦ δολλαρίου ὑποχρεώσεών των θὰ συνίστα, σὺν τοῖς ἄλλοις, ἐξ ἀντιπαραβολῆς ἄδικον καὶ ἄνισον μεταχείρισιν, εἰς βάρος τῶν ἐκπληρωσάντων ἐμπροθέσμως καὶ εἰς ὁλόκληρον τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῶν ὀφειλετῶν ἐκ τοιούτων δανείων, χορηγηθέντων πρὸς πρόσωπα τῶν αὐτῶν ἢ ἄλλων κλάδων τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαΐου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακογιάννη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1157)949 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ ἀναφερομένου θέματος ἐνηργήθη ἐξέτασις παρὰ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Φυλακῶν Α. Χριστοδούλου, ὅστις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30)7559 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Φυλακῶν Ἡρακλείου πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Κακογιάννην καὶ πρὸς τοὺς λοιποὺς ἐκπροσώπους τῆς ΕΔΑ, ἐπισκεφθέντας τὰς ὡς ἄνω φυλακὰς κατὰ τὴν 25ην Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. δὲν ἦτο ἀντικανονική, τὰ αἰτήματα δὲ αὐτῶν δὲν ἐγένοντο δεκτά, καθ’ ὅσον δὲν ἦσαν σύμφωνα πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῶν φυλακῶν καὶ τὰς ἐγκυκλίους τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1740)5.2.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1117 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Μπουσίου κλπ., περὶ ἀξιοποιήσεως ὑδατοσκεποῦς ἐκτάσεως 500– 600 στρεμμάτων συνεταιρισμοῦ ἀκτημόνων Λεπτοκαρυᾶς –Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 2407)17.2.60 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Πιερίας πρὸς ἐνημέρωσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 27 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 2407. Ἐν Κατερίνῃ τῇ 17 Φεβρουαρίου 1960 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος Εἰς Θεσσαλονίκην Ἐπὶ ἐρωτήσεως κ.κ. βουλευτῶν διὰ τὴν μὴ στράγγισιν τοῦ ἕλους Λεπτοκαρυᾶς–Πιερίας. Σχετικὴ ὑπ’ ἀριθ. 1335)12.2.60 ὑμετέρα διαταγή. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ ἀντιγράφου τῆς ἀπὸ 2.2.60 ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν Χ. Μπουσίου κλπ. πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἀποξήρανσιν εἰσέτι τῆς ἐξαγορασθείσης ὑπὸ τοῦ ΣΑΑΚ Λεπτοκαρυᾶς, πρὸ τοῦ πολέμου καὶ οὐχὶ πρὸ διετίας, ὡς ἐν αὐτῇ ἀναγράφεται, ὑδατοσκεποῦς ἐκτάσεως 640 περίπου στρεμμάτων, κειμένης ἐν τῇ κτηματικῇ περιοχῇ τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος. Καθ’ ἃ μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Ν. Πιερίας, ἡ ἀποξήρανσις καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἀποστράγγισις τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως διὰ τὴν εἰς τὴν γεωργίαν ἀπόδοσίν της, εἶναι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀντιγεωργοοικονομική, διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: Ἡ μείζων ἔκτασις τοῦ πυθμένος τῆς ἐν λόγῳ ὑδατοσκεποῦς ἐκτάσεως ἔχει τὸ αὐτὸ ὑψόμετρον μὲ τὸ τῆς παρακειμένης θαλάσσης, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ τυρφώδους ὑδατοστρώματος, κατόπιν τῆς τυχὸν στραγγίσεως θέλει ὑποβιβασθῆ τὸ ὑψόμετρον αὐτῆς τοὐλάχιστον κατὰ 0,40 –0,50 μ. ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης. Ἕνεκεν τοῦ σοβαροῦ λόγου τούτου, πρὸς δὲ καὶ κυρίως τῆς μεγάλης παροχῆς τῶν εἰς τὸν πυθμένα ταύτης ἀναβλυζόντων πηγαίων ὑδάτων (κ. μάτια) ἐκ στραγγιστικῶν προφανῶς ὑδάτων τοῦ πρὸς τὰ ἀνάντι κειμένου ὀρεινοῦ ὄγκου τοῦ Ὀλύμπου, ἀπαιτεῖται ἀπαραιτήτως ἡ ἐγκατάστασις ἰσχυροῦ ἀντλιοστασίου, ἐφωδιασμένου μὲ 2 τοὐλάχιστον κινητῆρας, ἰσχύος ἑκάστης 60 HP, μὲ ἀντιστοίχους ἑλικοφόρους ἀντλίας τῶν 22 ἰντσῶν, τὰ ἐτήσια ἔξοδα λειτουργίας καὶ συντηρήσεως τοῦ ὁποίου ὑπολογίζονται εἰς 400.000 δραχ., μὴ συμπεριλαμβανομένης εἰς ταῦτα τῆς ἀποσβέσεως τῶν μηχανημάτων. Συνεπῶς, οἱ ἀριθμοὶ τῆς εἰς στρέμματα πρὸς ἀποξήρανσιν ἐκτάσεως καὶ τῶν ἐτησίων δαπανῶν τοῦ ἀντλιοστασίου ὁμιλοῦν εὐγλώττως διὰ τὴν μὴ στράγγισιν τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως μέχρι τοῦδε. Πάντως, ἐὰν μελλοντικῶς, διὰ τῆς διελεύσεως τοῦ ρεύματος τῆς ΔΕΗ ἐκ τοῦ Νομοῦ μας, δημιουργηθοῦν εὐνοϊκώτεραι συνθῆκαι λειτουργίας ἀντλιοστασίου, ἰσχύος ὡς τὸ ἀπαιτούμενον, θέλει ἐκ νέου μελετηθῆ ἡ σκοπιμότης τῆς στραγγίσεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης, δοθέντος, ὅτι ἡ Κοινότης Λεπτοκαρυᾶς τῆς περιοχῆς μας εἶναι, ὁμολογουμένως, μία τῶν πλέον ἐνδεῶν καὶ χρῄζει ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως.

Ὁ Νομάρχης

ΚΩΝ. ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2329)16.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ λοιπῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰ ξύλινα ἐξαρτήματα ὑφαντουργίας καὶ τοὺς ξυλίνους τροχίσκους περιτυλίξεως κλωστῶν ραφῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς τῶν ξυλίνων ἐξαρτημάτων ὑφαντουργίας, τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Προκειμένου περὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν ξυλίνων τροχίσκων περιτυλίξεως κλωστῶν ραφῆς διὰ τῆς καταργήσεως τῆς κλάσεως 51)1δὶς καὶ τῆς ὑπαγωγῆς τῶν εἰδῶν τούτων εἰς τὴν κλάσιν 51ι)1, ὡς ἐπανειλημμένως ἐγνωρίσαμεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, τὸ θέμα τοῦτο ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς καταρτίσεως τοῦ νέου δασμολογίου, τῆς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις, ἐφ’ ὅσον περιβληθοῦν διὰ τῆς Κυβερνητικῆς ἐγκρίσεως, θὰ γνωσθῶσι διὰ τῆς καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νέου Δασμολογίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων Δʹ κατηγορίας, αἰτούντων τὴν διάκρισιν μεταξὺ εἰσηγητῶν διπλωματούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ μὴ διπλωματούχων κλπ.

§6Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ κακῶς ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι καθαρῶς θέμα διαβαθμίσεως καὶ ἀφορᾷ μόνον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ παρακαλῶ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀξιοποίησιν διὰ κοινωφελεῖς σκοποὺς γηπέδου 150 στρεμμάτων τῆς κωμοπόλεως Ἱερισσοῦ–Χαλκιδικῆς.

§8Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τοὺς σεισμοὺς τῆς Χαλκιδικῆς τὸ 1932, ὅτε κατεστράφη ἡ κωμόπολις τῆς Ἱερισσοῦ ἀπηλλοτριώθη ἐξ ἰδιωτῶν μία ἔκτασις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡ νέα κωμόπολις ἀνοικοδομήθη. Μία ὅμως ἔκτασις ἐξ αὐτῆς κειμένη μεταξὺ παραλίας καὶ κωμοπόλεως, παραμένει ἀχρησιμοποίητος ἔκτοτε, καὶ ἡ κοινότης ἔχασε τὴν κυριότητά της, ἢ μᾶλλον ἐπικρατεῖ μία σύγχυσις, καὶ δὲν γνωρίζει κανεὶς εἰς ποῖον ἀνήκει ἡ κυριότης τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 150 στρέμματα περίπου. Ἡ ἔκτασις αὐτὴ εἶναι καταλληλοτάτη διὰ νὰ συσταθῇ ἐκεῖ ἕνα ἄλσος, καὶ περίπτερον καὶ ἀκόμη καὶ ξενοδοχεῖον τῆς κωμοπόλεως, δεδομένου, ὅτι ἡ κωμόπολις τῆς Ἱερισσοῦ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα τουριστικὰ κέντρα τῆς Χαλκιδικῆς, καθόσον ἀπὸ ἐκεῖ διέρχονται πολλοὶ ἐπισκέπται τουρίσται καὶ προσκυνηταὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ δίδει ἕνα τόνον καὶ οἰκονομικὸν περιεχόμενον εἰς τὸν τουρισμὸν γενικῶς τῆς Χαλκιδικῆς. Ἡ κοινότης ἐντόνως ἐνδιαφέρεται καὶ δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἔκτασιν αὐτήν. Ἐν τούτοις οἱ παλαιοὶ ἰδιοκτῆται ἐπῆγαν καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ, χρησιμοποιοῦντες τὸν χῶρον αὐτὸν διὰ τὸν ἁλωνισμὸν τῶν σιτηρῶν των, διὰ τὴν διαμονὴν καὶ διαφύλαξιν τῶν ζώων των κλπ., καὶ ἕνεκα τούτου δημιουργεῖται μία ἀκαταστασία καὶ μία ὄψις ὄχι καλὴ τοῦ χώρου αὐτοῦ. Κατόπιν τούτων παρακαλῶ τὸν κύριον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τί εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ πρῶτον ἡ κυριότης τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς εἰς τὴν Κοινότητα Ἱερισσοῦ καὶ δεύτερον νὰ ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ἡ Κοινότης, ὥστε νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν χῶρον τοῦτον διὰ τῆς κατασκευῆς καὶ ὀργανώσεως ἐκεῖ ἑνὸς τουριστικοῦ κέντρου, περίπτερον ἢ ξενοδοχεῖον ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνα ἀγροκήπιον (ἄλσος) ἢ πάρκον, ἢ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ ὠφεληθῇ οἰκονομικῶς καὶ ἡ κοινότης καὶ ὁ τόπος γενικώτερον, δεδομένου, ὅτι κατὰ ἑκατοντάδες, ὅπως ἀνέφερον προηγουμένως, διέρχονται ἐκεῖθεν κατ’ ἔτος οἱ τουρίσται καὶ οἱ προσκυνηταὶ πρὸς Ἅγιον Ὄρος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Συνιστῶ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὅπως διαπιστώνετε, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς εἶμαι ἀναρμόδιος διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς ἐμέ. Μόνη μου ἁρμοδιότης εἶναι νὰ διαβιβάσω, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἔπραξα, τὴν ἐρώτησιν εἰς τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην διὰ νὰ μᾶς δώσῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητεῖτε. Ἡ ἐρώτησις κατετέθη, ἢ μᾶλλον ἐνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν πρὸ μηνὸς περίπου, καὶ πρὸ 15) θημέρου περίπου ἦλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διεβιβάσθη ἀμέσως καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπηκολούθησε καὶ ὑπομνηστικὸν ἔγγραφον. Θὰ ἀπευθυνθῶ καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ παρακαλέσω, ὅπως ὡρισμέναι ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου μου, μὴ ἀναγράφωνται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν κατὰ τρόπον τόσον ἄμεσον, διότι πρέπει νὰ ἐπικοινωνῶ μὲ τοὺς κατὰ τόπους Νομάρχας ἐν συνεχείᾳ δὲ μὲ τὰς ὑπηρεσίας, νὰ γίνεται διαπίστωσις ἐπ’ αὐτῶν, καὶ νὰ ἔρχεται ἡ ἀπάντησις διὰ νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕτοιμος νὰ δώσω τὴν ἀπάντησίν μου πρὸς ὑμᾶς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψιν τὰ δύο ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Νομάρχου. Εἶναι θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν μόνον ὁ Νομάρχης ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ πληροφορίας, διότι γενικώτερον πρόκειται περὶ θεμάτων ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, καὶ ὄχι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 6. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως του σχετικῶς μὲ κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων εἰς τὸ χωρίον Μοναστηράκιον–Βονίτσης κ.λ.π.

§16Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Περὶ τὰ μέσα παρελθόντος Ἰανουαρίου, καθ’ ὃν χρόνον ἐπλήσσετο ὑπὸ θεομηνίας ἡ πόλις τῆς Καβάλας, τὸ χωρίον Μοναστηράκι, τῆς ἐπαρχίας Βονίτσης, Αἰτωλοακαρνανίας ἐπλήγη ὑπὸ βροχοπτώσεως εἰς σημεῖον ὥστε ὁ διασχίζων τὸ χωρίον χείμαρρος νὰ πλημμυρίσῃ καὶ νὰ εὕρουν τὸν θάνατον ἀρκετὰ πρόβατα καὶ ἄλλα ζῶα καὶ νὰ καταρρεύσουν καὶ ὡρισμέναι οἰκίαι. Μετέβην ἐπιτοπίως καὶ ἐπεσκέφθην τὸ χωρίον, ὅπου πράγματι διεπίστωσα μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἔχει φέρει εἰς ἀπόγνωσιν τοὺς κατοίκους, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται περίπου εἰς 2.500. Αἴτημα τῶν κατοίκων καὶ τῆς Κοινότητος εἶναι, ὅπως, εἰς τὴν θέσιν «Ἅγιος Παντοκράτωρ» τοῦ χωρίου γίνῃ κἄποιο ἀνάχωμα, οὕτως ὥστε νὰ ἐκτραπῇ ἡ κοίτης τοῦ χειμάρρου, ὁ ὁποῖος τέμνει εἰς τὴν μέσην τὸ χωρίον. Διὰ τηλεγραφημάτων οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου κατέστησαν γνωστὴν τὴν κατάστασιν καὶ δύναμαι καὶ ἐγὼ νὰ διαβεβαιώσω, ὅτι πράγματι οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου αὐτοῦ ζοῦν ὑπὸ καθεστὼς ἀγωνίας ἕκαστον χειμῶνα καὶ δέον νὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι τόσον ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, ὅσον καὶ παρ’ ὑμῶν, διὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ ἐξαφάνισις, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, τοῦ χωρίου τούτου.

§17Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Διὰ νὰ μὴ ἀπασχοληθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι καὶ καταναλίσκωμεν χρήσιμον χρόνον ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὸ σύνολον τῶν ὑπολειπομένων ἐρωτήσεων ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπάντησις. Ὑπάρχουν ἐρωτήσεις κατατεθεῖσαι τὸν Φεβρουάριον. Διὰ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ περιφερειακῶν θεμάτων, ἔχει ἀνάγκην πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ζητεῖ ἀπὸ τοὺς Νομάρχας καὶ οἱ Νομάρχαι περαιτέρω ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας. Μέχρι τῆς στιγμῆς θὰ ἀναφέρω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους τὰ ἔγγραφα, διὰ τῶν ὁποίων διεβιβάσθησαν αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐρωτήσεις των καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑπομνήσω καὶ ἔγγραφα τῶν Ὑπουργείων. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τῶν ἐρωτήσεων, ἐφ’ ὅσον οὐσιαστικὴ ἀπάντησις ἐπ’ αὐτῶν δὲν θὰ δοθῇ.

§18Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μήπως πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν διὰ τὴν ἀπάντησιν;

§19Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἀπάντησιν θὰ λάβετε ὁπωσδήποτε.

§20Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου κατετέθη τὴν 23 Ἰανουαρίου.

§21Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Μέχρις ὅτου γίνουν αἱ διαβιβάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, φθάνομεν εἰς τὰς 27, 28. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ θεμάτων κατεπειγούσης φύσεως, ὥστε νὰ διεκπεραιωθοῦν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα. Πάντως καὶ σήμερον εἰς τὰς 3 μ.μ. ἔκαμα μίαν ἐκκαθάρισιν, μήπως εἶχον καμμίαν ἀπάντησιν νὰ δώσω, ἀλλὰ ἐφ’ ὅλων τῶν ὑπολοίπων ἐρωτήσεων μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 17 δὲν ὑπάρχη καμμία ἀπάντησις Νομάρχου, διότι ὅλαι ἔχουν κατατεθῆ μεταξὺ 20 Ἰανουαρίου καὶ 5 Φεβρουαρίου.

§22Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἀναβληθῇ, διὰ νὰ ἔχῃ τὸν χρόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ σχετικῶς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλαὶ ἐρωτήσεις ἀπευθύνονται εἰς τέσσαρα Ὑπουργεῖα καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς εὑρίσκεται εἰς κἄποιαν δυσχέρειαν. Ἤθελον γενικώτερον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅπως ἀπευθύνωνται εἰς ἓν Ὑπουργεῖον, εἴ δυνατόν, διὰ νὰ δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ ταξινομῶμεν τὰς ἐρωτήσεις αὐτάς. Εἶναι σύστασις διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ἀναβάλλεται, κ. Κακογιάννη, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ὑπάγεται καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8.

§24Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὅλαι.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀναβάλεται. Ἡ ὑπ’ 9. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον. Κύριε Εὐαγγέλου, ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπε πῶς δὲν ἔχει λάβει ἀκόμη ἀπάντησιν ἀπὸ τοὺς Νομάρχας.

§26Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἂς λάβῃ γνῶσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς ἐρωτήσεως δημοσίᾳ, διότι πρόκειται περὶ σοβαροῦ θέματος.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ὁμιλήσετε, δὲν θὰ ἀναβληθῇ. Καὶ διὰ τοῦ Κανονισμοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἀναβολὴν. Ἐγὼ δὲν σᾶς ἐμποδίζω νὰ ὁμιλήσετε, ἀλλὰ διατὶ δὲν ἀναμένετε τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἔχει εἰσέτι λάβει ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Νομαρχίαν; Ἐὰν ὁμιλήσητε, θὰ διαγραφῇ ἡ ἐπερώτησίς σας καὶ δὲν θὰ ἀναβληθῇ.

§28Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Καλλίτερα νὰ συζητηθῇ ἀπόψε, διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι πρόσφατον. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ φέρει ἐπὶ τάπητος, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ θέμα τῶν ἐπεμβάσεων τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰς συνεταιριστικὰς καὶ συνδικαλιστικὰς Ὀργανώσεις καὶ τὰς ἐπανειλημμένας καθαιρέσεις Δημοτικῶν Συμβούλων. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ μεμονωμένου ζητήματος, διὰ τὸ ὁποῖον νὰ ἀναμένω ἐνδεχομένως ἰδιαιτέραν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§29Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν θέλετε γενικὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ τὴν κάμωμεν τώρα καὶ θὰ σᾶς εἴπω ἐγώ, ἐὰν πρόκειται περὶ παρεμβάσεων ἢ περὶ ὑπονομευτικῆς δράσεως.

§30Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὅ,τι στοιχεῖα ἔχετε, νὰ τὰ θέσητε ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅπως καὶ ἡμεῖς θὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν σας αὐτά, ποὺ συμβαίνουν. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς καθαιρέσεως τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Βερροίας καὶ τῶν ἄλλων συμβούλων, οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται συνεχῶς ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ οὐδεὶς ὡμίλησε περὶ ὑπονομευτικῆς δράσεώς των. Ἡ ὑπονομευτικὴ δρᾶσις ἠφευρέθη, ἀφ’ ἧς, πρὸ ἑξαμήνου, ἐδημιουργήθη εἰς τὴν Βέρροιαν διασπαστικὸν Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ προκειμένου νὰ ἐνισχυθῇ αὐτὸ τὸ διασπαστικὸν Κέντρον, προέβησαν εἰς τὴν ἀθρόαν καθαίρεσιν τῶν συμβούλων. Κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς 11 Μαΐου 1959 μέχρι σήμερον, ὁ Νομάρχης Κυκλάδων καθῄρεσεν ὁλόκληρα διοικητικὰ συμβούλια τοῦ ἐργατικοῦ κέντρου.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Εὐαγγέλου, ἡ ἐρώτησίς σας δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ ὅλους τοὺς Νομάρχας. Σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας.

§32Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἀκριβῶς, θέλω νὰ ἀποδείξω, ὅτι δέν πρόκειται περὶ ὑπονομευτικῆς δράσεως, ἀλλὰ περὶ ἀναμίξεως τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ Νομάρχου Ἠμαθείας. Οἱ ἄλλοι Νομάρχαι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐρώτησίν σας.

§34Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρισκόμεθα πρὸ ἀναμίξεως τοῦ Νομάρχου Ἠμαθίας εἰς τὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βερροίας. Δὲν εἶναι δὲ μόνον αὐτό. Ὅπως πρὸ ἡμερῶν ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες, ὁ κ. Νομάρχης Βερροίας καὶ οἱ ἄλλοι Νομάρχαι, δὲν ἀρκοῦνται εἰς τὴν παῦσιν διοικητικῶν συμβουλίων, ἀλλ’ ἀπηύθυναν καὶ ἐρώτημα πρὸς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ζητοῦν τὴν συγκατάθεσιν διὰ τὴν διάλυσιν σωματείου παρὰ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ρητῶς ὁρίζει, ὅτι ἁρμόδια διὰ τὴν διάλυσιν τῶν σωματείων εἶναι τὰ δικαστήρια. Λοιπόν, πέραν αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, ἔχομεν τὴν ἀνάμιξιν καὶ τὴν παῦσιν τῶν αἱρετῶν ἀρχόντων. Σήμερον ἔχουν παυθῇ οἱ Δήμαρχοι τῆς Δάφνης... (δὲν ἠκούσθη)

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Εὐαγγέλου, ἡ ἐρώτησις εἶναι διὰ ἕνα Νομάρχην. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ βγαίνετε ἀπὸ τὸ θέμα. Τὸ τὶ ἔχετε γραμμένο εἶναι ἄλλο θέμα, τὸ τὶ ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§36Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἁπλῶς πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὰς αὐθαιρέτους πράξεις τῶν Νομαρχῶν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, κ. Πρόεδρε, ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ θελήσῃ κἄποτε εἰς τὰ σοβαρὰ νὰ ἐνδιαφερθῇ νὰ σταματήσουν αὐταὶ αἱ ἀναμίξεις τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰ τῆς διοικήσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, θὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς παρανόμως παυθέντας Νομάρχας εἰς τὰς θέσεις των;

§37Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, ὑπέβαλε μίαν ἐρώτησιν ἀναφερομένην εἰς θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἐργατικὸν κέντρον τῆς Βερροίας. Ἀπήντησα, ὅτι δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα τοῦ Νομάρχου ἀκόμη καὶ συνεπῶς δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσω σήμερον. Προέτεινα ὀλιγοήμερον ἀναβολὴν τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἐδικαιούμην καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Διότι ὅμως, σκοπὸς τῶν ἐρωτήσεων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πτέρυγός σας, δὲν εἶναι ἡ λῆψις οὐσιαστικῆς ἀπαντήσεως, ἀλλὰ ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων, ὁ κ. συνάδελφος ἐπέμεινεν εἰς ἄμεσον ἀνάπτυξιν. Διὰ νὰ κάμῃ τί; Ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως προειδοποίησα, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ, ἐπέμεινε νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του διὰ νὰ ἀκουσθῇ, ὅτι ὑπάρχει θέμα δῆθεν συνδικαλιστῶν ἐν Ἡμαθίᾳ. Πέραν αὐτοῦ ἐπεζήτησεν ἀπαραδέκτως νὰ γενικεύσῃ τὸ θέμα καὶ εἰς ἀπάντησιν τὸν προειδοποίησα, ὅτι ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἡ προσπάθεια τῆς ὑπονομεύσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ μακροῦ ἔχει ἀναληφθῆ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν, θὰ πρέπει νὰ θεωρῇ τὸν λαὸν καὶ τὴν Κυβέρνησίν του ὡς πολὺ ἀφελεῖς διὰ νὰ ἀποφασίσουν νὰ παραιτηθοῦν τῆς παρακολουθήσεως, τῆς ἀμύνης καὶ τῶν ἐπιβαλλομένων κυρώσεων. Προειδοποίησα ἐν συνεχείᾳ, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἡ προδοτικὴ δρᾶσις, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀνακοπῇ ἡ ἄγρυπνος παρακολούθησις καὶ τὰ μέτρα, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἐλεγχθοῦν αὐστηρότατα τὰ ὄργανα πάσης ἁρμοδιότητος διὰ πᾶσαν ὀλιγωρίαν, ἀδράνειαν καὶ ἐπιείκειαν ἀκόμη. Διότι, ἐὰν νομίζετε, ὅτι θὰ παραμείνῃ γράμμα νεκρὸν τὸ ὅτι τὸ Κ.Κ. τὸ ὁποῖον κατὰ ἕνα ποσοστὸν στεγάζεται εἰς τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν σας—εἶναι ὁμολογία ἰδική σας— ἔχει τεθῆ ἐκτὸς νόμου, καὶ ὅτι οὐδὲν τῶν στελεχῶν ἢ τῶν μελῶν ποὺ δροῦν παρανόμως, θὰ διωχθῇ, σφάλλετε ὁπωσδήποτε. Ἐκτὸς ἐὰν ἐπιθυμῆτε ν’ ἀνακαλέσητε τὴν εἰλικρινῆ ἐκείνην ὁμολογίαν σας, καὶ ὑποστηρίξετε ὀψίμως, ὅτι τὸ Κόμμα εἶναι ἄμεμπτον τοῦ κομμουνιστικοῦ μιάσματος. Πάντως ἐφ’ ὅσον εἰς τοὺς κόλπους σας ὑπάρχουν προδοτικὰ στοιχεῖα καὶ ἐκτρέπονται εἰς παράνομον δρᾶσιν, εἴτε εἰς τοὺς συνδικαλιστικοὺς τομεῖς, εἴτε εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, εἴτε εἰς ἄλλον οἱονδήποτε τομέα, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι θὰ παταχθοῦν κατὰ τὸν σκληρότερον τρόπον. Καὶ ἐπειδὴ προκαλέσατε καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παρακολουθήσεως, σᾶς προειδοποιῶ ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη ἄγρυπνος παρακολούθησις θὰ συνεχισθῇ βάσει τῶν κειμένων πάντοτε διατάξεων καὶ καθ’ ὃν τρόπον συντελεῖται εἰς ὅλα τὰ καθεστῶτα τῶν ὁποίων ἁπλῶς δὲν υἱοθετήσαμεν τὴν σκληρότητα καὶ μόνον τῶν μέτρων.

§38Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχουν.......(δὲν ἠκούσθη).

§39Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχουν. Διότι ὑπάρχουν παντοῦ δολιοφθορεῖς καὶ ὑπονομευταὶ ὅπως σεῖς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν, πῶς ὁμιλεῖτε; Ἐζητήσατε τὸν λόγον; Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.

§41Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Σᾶς προειδοποιῶ καὶ πάλιν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῇ σκληρῶς πᾶσα νέα προσπάθεια θανατώσεως τοῦ τόπου αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀντιμετώπισις νὰ εἶσθε προειδοποιημένοι, ὅτι θὰ εἶναι ἀπολύτως ἀποτελεσματική. (Χειροκροτήματα).

§42Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὁμολογῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν κατάπληξίν μου διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἐπιφανὴς νομικός. Τὰ τῆς λειτουργίας τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων ρυθμίζει ὁ νόμος 281 περὶ σωματείων, ὁ ὁποῖος δὲν παρέχει καμμίαν ἁρμοδιότητα εἰς τοὺς Νομάρχας. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ κ. Πρόεδρε, ὅσοι ἐκ τῶν καθαιρεθέντων σήμερον κατ’ αὐτὸν τὸν παράνομον τρόπον, προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐδικαιώθησαν, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ἡ παρανομία. Συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, ἀφήσατε αὐτοὺς τοὺς παραλογισμούς, διότι περὶ παραλογισμῶν πρόκειται. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραλογισμὸς, δὲν εἶναι Κοινοβουλευτικὴ ἔκφρασις.

§44Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ θίξω τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ὑπερβολῶν καὶ κακῶν εἰσηγήσεων καὶ νὰ ἀφήσουν τὰ σωματεῖα νὰ λειτουργήσουν ἐλεύθερα. Ὑπάρχουν αἱ κείμεναι διατάξεις, ἡ ἐπιθεώρησις ἐργασίας, τὰ κυρίαρχα σώματα τῶν συνελεύσεων τῶν διαφόρων κλάδων, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν καὶ ξεύρουν τὶ εἶναι ὁ κάθε ἐκπρόσωπός τους, καὶ αὐτοὶ ἐφ’ ὅσον τοὺς ἐκλέγουν, μὲ τὴν λῆξιν τῆς θητείας των, εἴτε ἀνακαλοῦν, εἴτε ἀνανεώνουν τὴν ἐκλογήν των. Συνεπῶς πρέπει νὰ τερματισθῇ αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον καθεστὼς τῆς ἐπεμβάσεως τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰ ἔργα τῶν σωματείων.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§46Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὑπάρχουν δύο ζητήματα, τὰ ὁποῖα δύνανται καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν διατάξεις νόμων αἱ ὁποῖαι τιμωροῦν τὴν παράνομον δρᾶσιν τῶν κομμουνιστικῶν στελεχῶν ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει πάντοτε εἰς ἑκάστην περίπτωσιν ἕνα θέμα οὐσίας, κατὰ πόσον πρόκειται περὶ παρανόμου δράσεως κατ’ ἐντολὴν τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ. ἢ πρόκειται περὶ προσχήματος διὰ τὴν δίωξιν ἑνὸς συνδικαλιστικοῦ στελέχους, ἁπλῶς δραστηρίου. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνα θέμα κατὰ πόσον ἁρμοδίως ἑκάστοτε ἐφαρμόζεται ὁ νόμος καὶ πράγματι ὑπάρχουν περιπτώσεις Νομαρχῶν, οἱ ὁποῖοι παρενέβησαν παρὰ τὸν νόμον εἰς τὰ τῶν Σωματείων, χωρὶς νὰ ἔχουν οἱ ἴδιοι ἁρμοδιότητα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἰς τὰ δύο αὐτὰ θέματα, ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι ἀμέριστος. Διότι ἄλλο θέμα εἶναι νὰ ἐφαρμόζωνται αἱ κείμεναι διατάξεις νόμων καὶ ἄλλο θέμα εἶναι νὰ ἐφαρμόζωνται ἀπὸ ἀναρμόδια ὄργανα καὶ νὰ ἐφαρμόζωνται ὡς πρόσχημα διὰ νὰ διωχθῇ οἱαδήποτε ἐνέργεια, ἔστω ζωηρὰ δρᾶσις, οἱουδήποτε συνδικαλιστικοῦ στελέχους. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ὑπάρχει θέμα ἐλέγχου, ἀνεξάρτητα ἐὰν ὁ ἔλεγχος αὐτὸς καλύπτεται διὰ γενικῶν παρατηρήσεων.

§47Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Κύριε ἀρχηγὲ τῆς Δ.Ε., οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία καὶ οὐδεὶς θὰ διατυπώσῃ ἀμφισβήτησιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον εὑρεθῇ ὄργανον καὶ μάλιστα ἀνώτατον ὅπως εἶναι ὁ Νομάρχης, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποκριθῇ, ὅτι ἐφαρμόζει μίαν διάταξιν καὶ θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ προσχηματικῶς, διὰ νὰ καταδιώξῃ ἕνα αἱρετὸν ὄργανον, ὅτι διαπράττει παράβασιν διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐλεγχθῇ, ὄχι μόνον ὁ ὑπουργὸς ὡς ἁρμόδιος καὶ ἐπικεφαλῆς τοῦ τομέως, ἀλλὰ θὰ διωχθῇ πειθαρχικῶς καὶ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτροχιασθῇ καὶ θὰ ἐκτραπῇ. Ἐπίσης καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι θὰ ἐλεγχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὸ ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου. Ἄλλως τε ἐὰν δὲν θελήσετε νὰ ἐλέγξητε σεῖς τὸν Ὑπουργὸν, θὰ τὸν ἐλέγξῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τὸ ὅλον θέμα ὅμως, περιορίζεται εἰς τὴν οὐσίαν τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἄλλως τε ὡς ἐκ προοιμίων σᾶς ἐδήλωσα ἐν ἀναμονῇ τῶν ζητηθέντων στοιχείων δέν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω συγκεκριμένην πρὸς τὸ Σῶμα ἀπάντησιν. Ἐπεξετάθη ὑφ’ ὑμῶν εἰς ἕνα ἀπαράδεκτον ὑπαινιγμὸν, ὅτι τοὐτέστιν εἶναι γενικώτεραι δῆθεν αἱ ἐκτροπαὶ ὀργάνων τῆς Διοικήσεως καὶ μάλιστα ἀνωτέρων. Ἐπὶ τοῦ ὑπαινιγμοῦ σας αὐτοῦ εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν. Διὰ τῆς γνωστῆς καὶ ἀνευθύνου αὐτῆς τακτικῆς δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε καὶ παραδεκτὸν νὰ κατασυκοφαντῆται ὁλόκληρος ὁ τομεὺς τῆς Διοικήσεως. Δὲν ἀποκλείεται βεβαίως μεταξὺ δεκάδων χιλιάδων κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων νὰ ὑπάρχουν μεμονωμέναι περιπτώσεις ἐκτροπῆς, δεόμεναι κυρώσεων. Ἀντὶ ὅμως τῆς τακτικῆς τῆς ἀοριστίας καὶ ἀνευθυνότητος εἶσθε ὑποχρεωμένος κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ συγκεκριμένον νὰ κατονομάσητε τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ νὰ εἶσθε βεβαιότατος, ἂν ἔχωνται πράγματι βασιμότητος, πρῶτος ἐγὼ θέλω ἐξαντλήσει πᾶσαν αὐστηρότητα κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Ἐκτὸς ἂν ἀποδειχθοῦν, ὅπως εἶμαι βέβαιος, προσπάθειαι γνωστῆς ἐμπνεύσεως, ὁπότε καὶ πάλιν ἐφ’ ὅσον θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων θέλει ἀποκαλυφθῆ καὶ ἡ συκοφαντικότης τῶν κατηγοριῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ παράταξις ἡ ὁποία τὰς ἐμπνέει κατὰ τὴν γνωστὴν εἰς ὅλους μας μέθοδον καὶ τακτικήν της. Πάντως οἱ ἀνεύθυνοι ὑπαινιγμοὶ καὶ οἱ σπερματολογίαι εἶναι ἀνεύθυνοι.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Δ.Α. κ. Πασαλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§49Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Μὲ ὅσα εἶπε τώρα δευτερολογῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, βασικῶς συμφωνῶ. Ἀλλὰ ἐρωτῶ ἀναφερόμενος εἰς τὴν πρώτην ὁμιλίαν του: Μέχρι σήμερον πόσες φορὲς ἐγένοντο ἐπεμβάσεις τῶν Νομαρχῶν καὶ τῆς ἀστυνομίας εἰς τὰς διοικήσεις καὶ ἀρχαιρεσίας τῶν Σωματείων καὶ τὰς ἠκύρωσε τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀπὸ ποῦ ἀντλεῖ τὴν δύναμιν ὁ Νομάρχης διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ δρᾶσις ἑνὸς συνδικαλιστοῦ εἰς τὸ Α. Σωματεῖον εἶναι «ὑπονομευτική»; Εἰς τὰ Συνδικᾶτα ἐὰν θέλετε νὰ διοικοῦνται δημοκρατικὰ ἐπεμβάσεις διοικητικαὶ δὲν δύνανται νὰ ὑπάρξουν. Μόνον δικαστικαί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, εἰς τὸν πρῶτον του λόγον ἠπείλησε καὶ εἶπεν «ἡμεῖς —δηλαδὴ ποῖοι ἡμεῖς;— ἡ διοικητικὴ ἀρχή, ὑποπτευόμεθα, ὅτι τὸ τάδε συνδικαλιστικὸν στέλεχος δὲν εἶναι καλόν, διότι δὲν ἀρέσει εἰς τὸν Νομάρχην ἢ τὰ ὄργανα ποὺ «διαφωτίζουν» τὸν Νομάρχην. Ἡμεῖς— λέτε— διαπιστώνομεν, ὅτι κάνει «κομμουνιστικὴν» δρᾶσιν καὶ θὰ τὸ διώξωμεν». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν τοιαῦται ἀπειλαὶ ἐναντίον τῶν συνδικαλιστῶν καὶ τῶν Σωματείων τους. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἀνέκαθεν ὡρισμένη μερὶς πολιτική, ὡρισμένα ὄργανα ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ τῶν Σωματείων. Ἡμεῖς ὅμως λέγομεν, ὅτι τὰ Σωματεῖα πρέπει νὰ εἶναι ἀνεξάρτητα. Δημοκρατικὰ νὰ ἐκλέγουν τὰ διοικητικά των συμβούλια, δὲν παραβιάζουν τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μπαίνουν μέσα εἰς τὰς συνεδριάσεις ἢ ἔξω τῶν συνεδριάσεων τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ νὰ ἀπειλοῦν, ὅτι ἐὰν ψηφίσετε τὸ τάδε ψηφοδέλτιον θὰ σᾶς στείλωμεν εἰς τὴν ἐξορίαν. Αὐτὰ τὰ διεπίστωσα μόνος μου. Ἐγὼ καμμίαν φορὰν δὲν κατηγόρησα κανέναν ἀδίκως. Πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἡ Ἀστυνομία δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ παρακολουθῇ τὰς συνεδριάσεις τῶν Σωματείων καὶ νὰ ἀπειλῇ τοὺς συνδικαλιστάς. Εἰς τὰ Σωματεῖα μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν διάφοροι ἀποχρώσεις. Ἐὰν θέλετε θέσατε ἐκτὸς νόμου τὴν ἰδεολογίαν τὴν κομμουνιστικήν. Ἐὰν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ δηλώσητε, ὅτι ὅλα τὰ βιβλία τοῦ Μάρξ, τοῦ Ἔγκελς, τοῦ Λένιν καὶ ὅλων τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν περὶ κοινωνικῶν συστημάτων, τὰ καταργεῖτε. Δὲν δύνασθε νὰ ἀναμιγνύετε τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν εἰς τὰ Σωματεῖα. Ἐὰν ἕνα μέλος τοῦ Σωματείου κάνῃ μίαν πρᾶξιν ἐγκληματικήν, ὑπάρχουν τὰ δικαστήρια. Ὁ Νομάρχης τὶ ἁρμοδιότητα ἔχει ἐν προκειμένῳ; Πῶς λοιπὸν νὰ ἀπολύῃ συμβούλια ἐκλεγόμενα ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους; Δικαστήριον εἶναι διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν παρεβίασαν τοὺς νόμους; Δὲν δύναται ὁ Νομάρχης νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὰ Σωματεῖα, ἐὰν θέλετε νὰ λέγετε, ὅτι ἔχετε τὰ Σωματεῖα ἐλεύθερα. Τοιοῦτον ὅμως πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ ἀπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὸν πρῶτον του λόγον. Εἶπε δηλαδή,— αὐτὸ ἦτο τὸ νόημα τῶν λόγων του— ὅτι ἐὰν ὁ συνδικαλιστὴς δὲν ἀσπάζεται τὴν ἰδεολογίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι κομμουνιστὴς καὶ θὰ πάῃ στὴν ἐξορία. Αὐτὸ θέλετε; Αὐτὸ θὰ γίνῃ.

§50Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπὶ τοῦ τὶ θὰ γίνεται θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν.

§51Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, δὲν σᾶς διέκοψα. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν καλόπιστον συζήτησιν πρέπει νὰ μὲ ἀκούσητε.

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν Ρωσίαν τὶ γίνεται;

§53Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Μίαν φορὰν σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Κανελλόπουλος, διὰ νὰ σᾶς εἴπῃ τὶ εἶπα τότε. Τὶ σχέσιν ἔχει ἡ Ρωσία μὲ τὸ ζήτημα ποὺ συζητοῦμεν; Ἀφήσατε τὴν Ρωσίαν. Διὰ νὰ εἴμεθα καλόπιστοι τὰ Σωματεῖα πρέπει νὰ λειτουργήσουν δημοκρατικά. Ἐὰν συνδικαλιστὴς ἢ Σωματεῖον κάμουν κἄποιο ἀδίκημα, ἁρμόδια εἶναι μόνον τὰ δικαστήρια. Αὐτὴ εἶναι ἡ δημοκρατικὴ ἄποψις. Νομίζω, ὅτι καὶ τὰ ἄλλα δημοκρατικὰ κόμματα θὰ συμφωνήσουν μαζί μου. Ἐγὼ δὲν λέγω τὰ Σωματεῖα νὰ ἀσπασθοῦν τὴν ἰδεολογίαν τῆς Ε.Δ.Α. Εἰς τὰ Σωματεῖα θὰ εἶναι καὶ δεξιοὶ καὶ δημοκρατικοὶ τοῦ κέντρου καὶ ἀριστεροί. Θὰ ἀγωνισθοῦν ὅμως ὅλοι μαζὶ διὰ τὰ συνδικαλιστικὰ των συμφέροντα. Αὐτὴν τὴν δημοκρατικὴν ἀρχὴν πρέπει νὰ σεβασθοῦμεν ὅλοι.

§54Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Δ.Α., ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ παρόντων ὑπερεκατὸν συναδέλφων νὰ παραμορφώνωνται, κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ, τὰ ὅσα εἶπον εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Πρῶτον, δὲν ἀνεφέρθη παντάπασιν εἰς τὸ θέμα τοῦ συνδικαλισμοῦ ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε γενικὰς παρατηρήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπήντησα. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐρωτήσαντος συναδέλφου, ἐπίσης, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ, ἐφ’ ὅσον μέχρι τῆς ἀναμενομένης ἀπαντήσεως τοῦ κ. Νομάρχου δὲν γνωρίζω τὸ θέμα. Συνεπῶς δὲν ἠσχολήθην ὁπωσδήποτε μὲ τυχὸν συνδικαλιστικὰς ἐκτροπὰς ἢ παρεμβάσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Πῶς, εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΔΑ νὰ ἐγείρεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι διεκήρυξα ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ παρέμβῃ εἰς τὸν τομέα τοῦ συνδικαλισμοῦ, τὸν ὁποῖον οὐδὲ κἄν ἐμνημόνευσα καὶ μάλιστα ἰδιὰ νὰ τὸν διώξῃ; Δεύτερον, διηρωτήθη ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΔΑ τὶ εἶναι αὐτὸς ὁ περιβόητος Νομάρχης, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητα νὰ ἐλέγχῃ ὡρισμένας πράξεις ποικίλων περιφερειακῶν συλλογικῶν ὀργάνων; Τὸν πληροφορῶ, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ γνωρίζῃ, ὅτι εἶναι ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργὸς καὶ ἐκπρόσωπος τοπικὸς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκην νὰ ἔχῃ δικαστικὴν ἰδιότητα, διὰ νὰ εἶναι κατωχυρωμένη καὶ διησφαλισμένη ἡ ἐνσυνείδητος κρίσις του, διότι ἔχει ἄλλα ἐπαρκῆ προσόντα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος προβλέπει. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τυχὸν εἶχε τὰ προσόντα τοῦ δικαστοῦ, θὰ διεβάλλετο καὶ αὐτὸς εἰς πρώτην εὐκαιρίαν ἀπὸ τὴν παράταξιν ἐκείνην, ὅπως διαβάλλονται κατὰ σύστημα οἱ ἔντιμοι καὶ ἄψογοι δικαστικοί, οἱ μετέχοντες κατὰ πλειοψηφίαν εἰς ὡρισμένας ἐπιτροπάς, ὅπως π.χ. τῆς ἐκτοπίσεως ἐπικινδύνως καὶ ἀντεθνικῶς δρώντων ἀτόμων. Συνεπῶς δὲν θὰ προσετίθετο τίποτε, ἐὰν ἐζητούσαμεν μεταξὺ τῶν προσόντων τῶν κυρίων Νομαρχῶν καὶ τὸ προσὸν τοῦ νὰ εἶναι τοὐλάχιστον τέως δικαστικοί. Τρίτον, ἐζήτησεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ε.Δ.Α., νὰ τεθῇ ἐπὶ τέλους τέρμα εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν ἀστυνομικῶν. Κύριε ἀρχηγὲ τῆς Ε.Δ.Α., ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκτροπὴ οἱουδήποτε ὀργάνου ἀστυνομικοῦ ἢ γενικώτερον κρατικοῦ, βεβαίως θὰ ἀνακοπῇ καὶ θὰ ἐπιβληθοῦν εἰς βάρος του κυρώσεις. Ἡ δρᾶσις, ὅμως, τῶν ἀστυνομικῶν, ὅπως ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ προτιμᾶται σεῖς προσωπικῶς καὶ ἡ παράταξίς σας, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀνακοπῇ, ἀλλὰ θὰ ἐνταθῇ. Θὰ ἀνακοπῇ τότε μόνον, ὅταν μηδενισθῇ πλήρως ἡ προσπάθειά σας νὰ θέσετε τρίτη φορὰν εἰς κίνδυνον ἀφανισμοῦ τὸν τόπον αὐτόν. Μὴ νομίσητε, ὅτι ἀπευθύνεσθε πρὸς ἀφελεῖς ὅταν ἐπικαλῆσθε τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὰς ἀρχάς της, μὲ μόνον σκοπὸν τὴν πλήρη κατάλυσίν των. Ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς Δημοκρατίας ἤλθατε κατὰ τὴν Κατοχὴ καὶ παρεπλανήσατε σημαντικὸν ἀριθμὸν πολιτῶν, τοὺς ὁποίους τελικῶς παρεπλανήσατε καὶ διεστρέψατε μέχρι τῶν ἐνστίκτων διὰ νὰ τοὺς χρησιμοποιήσητε τελικῶς ὡς κοινοὺς ἐγκληματίας. Ἤλθατε, ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, μὲ τὰ αὐτὰ δημοκρατικὰ δῆθεν συνθήματα διὰ νὰ ἐκπληρώσητε τοὺς αὐτοὺς καταστροφικοὺς σκοπούς σας, δρῶντες κατ’ ἐντολὴν καὶ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν ξένων δυνάμεων, ὑπονομευουσῶν ἀπροκαλύπτως τὴν βαρέως δοκιμασθεῖσαν αὐτὴν χώραν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζετε εἰς τὴν δυνατότητα καὶ νέας προδοτικῆς ἀπάτης; Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἰσχύοντα μέτρα ἀμύνης τοῦ καθεστῶτος καὶ ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ἐπὶ τῶν ὁποίων κατ’ ἐπανάληψιν ἐπανῆλθεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Δ.Α., ἔχω νὰ τοῦ ἀποδείξω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τελευταίως καθιερώθη ἡ συστηματικὴ τῆς πτέρυγός του τακτικὴ τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεων καταθέσεως ἐγγράφων θὰ ἦτο εὔκολον διὰ παρομοίας αἰτήσεως νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης νὰ κατατεθοῦν ἐδῶ αἱ διατάξεις αἱ ἰσχύουσαι εἰς ὅλας ἀνεξαρτήτως τὰς χώρας μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸ Παραπέτασμα ὁλόκληρον, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα μέτρα ἰσχύουν καὶ ἐφαρμόζονται εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον ἐναντίον τῶν ὑπονομευτικῶν καὶ προδοτικῶν κινήσεων καὶ διὰ νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ὁμολογήσῃ ἡ Ε.Δ.Α. ἐὰν εἶναι ἐπαρκῆ τὰ ἐδῶ ἐφαρμοζόμενα ἢ ἐὰν ἔχουν ἀνάγκην συμπληρώσεως καὶ σκληροτέρας ἐφαρμογῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέρχεσθε περιοδικῶς καὶ νὰ ἐπικαλῆσθε κατὰ τρόπον γελοῖον καὶ αὐθάδη τὴν Δημοκρατίαν, διὰ νὰ προσπαθῆτε, βάλλοντες ὑπονομευτικῶς ἐναντίον πάσης δημιουργικῆς προσπαθείας, νὰ αἱματοκυλίσετε ἀνὰ πενταετίαν τὸν τόπον αὐτὸν πρὸς ἔννομον καὶ μόνον ἐπικράτησίν σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§55Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρεξέκλινε σκοπίμως ἀπὸ τὸ θέμα. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ θέμα τὸ συνδικαλιστικὸν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς δημοκρατικῆς τάξεως καὶ μάρτυρες εἶναι ὅλοι ἐδῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν μπόρεσε νὰ μὲ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἐπιχειρήματα καὶ ἀμέσως μετετόπισε τὴν συζήτησιν εἰς τὸ παρελθὸν, εἰς τὸ τὶ ἔγινε ἐπὶ κατοχῆς κλπ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν θὰ ἀρχίσωμεν νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ τὶ ἔγινε ἐπὶ κατοχῆς κλπ. ἡμεῖς δὲν ἔχομεν νὰ φοβηθῶμεν τίποτε, ἀλλὰ πρὸ πολλοῦ εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ λήθη εἰς τὸ παρελθόν. Διότι ἡμεῖς δὲν φοβούμεθα καθόλου νὰ ἐμφανισθῶμεν σήμερον ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ καὶ ἀπέναντι τῶν Δεξιῶν. Διότι πᾶμε καὶ λέμε τὴν ἀλήθεια. Σεῖς ὅμως δὲν ἔχετε περιεχόμενον, ἀσκεῖτε ἀντιλαϊκὴν πολιτικήν. Καὶ ἔχετε ἀνάγκην νὰ κάμετε ἀνασκαφές. Καὶ θέλετε νὰ ἐρεθίζετε μερικοὺς καθυστερημένους, ἀναφέροντες τὸ παρελθόν. Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀδυναμία σας. Ἕνας πολιτικὸς ἡγέτης ὅταν ὁμιλῇ λέγει τὶ ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν ὅπως τὸ εἴπομεν ἡμεῖς ἀπὸ τὸ 1952 ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὅταν ἀναγνωρίσαμεν, ὅτι εἰς τοὺς ἐμφυλίους πολέμους γίνονται ἀθλιότητες. Ὅλα αὐτὰ τὰ εἴπομεν. Ἀλλὰ εἴπομεν, ὅτι συμφέρον ὅλων μας εἶναι νὰ γίνῃ λήθη τοῦ παρελθόντος διότι ἡ Ἑλλάς, εἴπομεν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ μόνον μὲ τοὺς πεθαμένους. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ζωντανὴ καὶ ἡμεῖς οἱ ζωντανοὶ πρέπει νὰ δίνουμε τὰ χέρια γιὰ νὰ πᾶμε πρὸς τὰ ἐμπρός. Αὐτὸ ἐμεῖς τὸ ἐθέσαμεν καὶ τὸ ἐφαρμόσαμε. Σεῖς ὅμως ἱστορικῶς ἀνήκετε εἰς τὸ παρελθόν, εἰς τὴν ἀντίδρασιν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πᾶτε εἰς τὴν πρόοδον καὶ δι’ αὐτὸ συνεχῶς θέλετε νὰ ἐκμεταλλεύεσθε τὸν πόνον τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ παρελθόν. Ὅλα τὰ ὑγιᾶ πολιτικὰ στελέχη ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Δεξιάν, εἶναι ὑπὲρ τῆς λήθης καὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἡ ΕΔΑ τὰ ὅσα διεκήρυξε τὰ ἐφαρμόζει. Σεῖς ὄχι μόνον δὲν ἔχετε τίποτε τὸ νέον νὰ παρουσιάσετε εἰς τὸν Λαόν, ἀλλὰ καὶ τὸν καταδυναστεύετε. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀναμοχλεύετε τὰ πάθη. Παύσατε νὰ ἀναμοχλεύετε τὸ παρελθόν. Ἐχύσαμε καὶ ἡμεῖς δάκρυα καὶ καταθέσαμε στέφανα. Αὐτὰ εἴπομεν ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸ 1952 καὶ σᾶς βεβαιῶ σήμερα, ὅτι ὁ Στρατάρχης Παπάγος μοῦ εἶπε τότε — τὸ λέγω τώρα διὰ νὰ τὸ γνωρίζετε — ὅτι «ἐθέσατε καλὰ τὰ πράγματα καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ». Σεῖς ὅμως ἐξακολουθεῖτε τὸ παλαιὸ τροπάριο. Εἶναι ξεπερασμένα αὐτά, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἂς τὰ ἀφήσωμεν. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ θέμα τῶν συνδικάτων μέσα εἰς τὰ δημοκρατικὰ πλαίσια. Ὅποιος δὲν συμφωνεῖ μὲ αὐτὰ δὲν εἶναι δημοκρατικός. Ἀφήσατε λοιπὸν τὴν Δημοκρατίαν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Πολὺ καλὰ καταλαβαίνετε καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς τὶ θὰ πῇ Δημοκρατία. Ἐγὼ δὲν παρεξήγησα τὸν λόγον σας τὸν πρῶτον. Καλὰ τὸν κατάλαβα. Διότι ἀπειλήσατε, ὅτι οἱ Νομάρχαι καὶ οἱ ἀστυνομικοὶ θὰ πάρουν καὶ ἄλλα σκληρότερα μέτρα ἐναντίον τῶν συνδικαλιστῶν.

§56Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐναντίον τῶν πολιτικῶς δρώντων κομμουνιστῶν, εἶπα.

§57Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, δὲν πάσχω οὔτε ἀπὸ ἀμνησίαν, οὔτε εἶμαι κουφός. Πολὺ καλὰ σᾶς ἐκατάλαβα καὶ διὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις, καλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαίτερα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὴν ζωντανὴ πραγματικότητα. Δὲν μπορεῖ νὰ παραμένῃ ἡ χώρας μας εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια τὰ ἀστυνομικά.

§58Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σεῖς τὶ σκέπτεσθαι διὰ τὴν Ἑλλάδα;

§59Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἰς τὸν Λαὸν θὰ τὸ εἴπω καὶ ὄχι σὲ σένα. Ἡμεῖς σκεπτόμεθα πραγματικὰ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ λέγομεν καὶ τὸ πράττομεν. Ἐνῷ σεῖς σκέπτεσθε μόνον διὰ τὴν ἐξουσίαν καὶ δι’ αὐτὴν μεταχειρίζεσθε κάθε μέσον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πασαλίδη, ἐβγήκατε ἀπὸ τὸ θέμα.

§61Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν μὲ διακόπτουν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως δὲν ἐπεμβαίνετε. Ὅταν σεῖς, κ. Ὑπουργέ, σκέπτεσθε νὰ ἐγκαταστήσητε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀκόμα καὶ μιλιταριστικὰς βάσεις τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, μπορεῖτε νὰ λέτε, ὅτι ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν Ἑλλάδα;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκεῖ, κ. Πασσαλίδη.

§63Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θέλομεν, δὲν θέλει ὁ λαὸς χιτλερικὰς βάσεις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§64Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Δ.Α., ἀνεφέρθητε εἰς δύο πράγματα. Πρῶτον, ἐπεκαλέσθητε καὶ πάλιν τὴν Δημοκρατίαν.

§65Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἔχω δικαίωμα περισσότερον ἀπὸ πολλοὺς ἄλλους ποὺ ὁμιλοῦν περὶ Δημοκρατίας.

§66Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγώ, κ. Πασσαλίδη, σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅταν ἀκούω νὰ ὁμιλοῦν περὶ Δημοκρατίας σεῖς καὶ τὸ κόμμα σας, αἰσθάνομαι ἐντροπὴν διὰ λογαριασμόν σας. Προφυλαχθῆτε, τοὐλάχιστον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅπου σᾶς γνωρίζομεν, τῆς φαιδρᾶς ὄψεως τοῦ ζητήματος. Δεύτερον, ἐκαλέσατε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τοὺς ζῶντας καὶ ὄχι μὲ τὸ παρελθὸν τὸ ὁποῖον ἠθέλετε νὰ ρίψετε εἰς τὴν λήθην... (δὲν ἠκούσθη).

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς ἐπιτρέπετε... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§68Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Δ.Α., νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ἐνδιαφερόμενος ἀκριβῶς διὰ τοὺς ζῶντας, ἀφοῦ τίποτε ἀπολύτως δὲν δύναμαι νὰ πράξω διὰ τοὺς ἀφανισθέντας, εἶμαι ὑποχρεωμένος, πρὸς ἀσφάλειαν τῶν ζώντων, ἐπαναλαμβάνω, νὰ προφυλάξω τὴν χώραν ἀπὸ νέον θανάσιμον ἐναγκαλισμὸν καὶ ἐπιδρομήν σας κατ’ αὐτῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν μῦθον τῆς λήθης καὶ τῆς συναδελφώσεως πρέπει νὰ αἰσθανθῆτε ἐπὶ τέλους, ὅτι εἶναι ἐξηντλημένος καὶ χονδροειδὴς ἐφ’ ὅσον δὶς κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπὸ τὸ αὐτὸ πρόσχημα ἐπανελάβατε τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν προδοτικῶν σας δυνάμεων καὶ τὴν νέαν κατὰ τοῦ λαοῦ μας αἱματηρὰν ἐπιδρομήν σας.

§69Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν παίρνω καμμίαν ἄδειαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ ὁμιλήσω περὶ Δημοκρατίας. Ὅταν ἐγὼ ὁμιλοῦσα περὶ Δημοκρατίας, καὶ ἀγωνιζόμουν δι’ αὐτὴν δὲν ἠξεύρω ἐκεῖνοι, οἱ ἄλλοι, τὶ ἐπίστευον. Ἂς ἀφήσωμεν αὐτά, κ. Ὑπουργέ. Μὴ δημοκοπῆτε, μὴ γίνεσθε κωμικοὶ ὁμιλῶντας περὶ κωμικότητος. Ἡ δική μου θέσις εἶναι ἴσως τραγικὴ ὅταν εὑρίσκωμαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλῶ περὶ Δημοκρατίας μαζί σας. Δὲν πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ φορεῖτε προσωπεῖον. Οἱ δημοκράτες ὁμιλοῦν ὅπως ὁμιλῶ ἐγώ. Σεῖς τὴν Δημοκρατίαν τὴν ἐξευτελίσατε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς, διὰ τὰς ἐρωτήσεις,

ὡρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Δυνάμει ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, ἔχει προταχθῆ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 125 ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Ὑπάρχει συναφὴς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 148 τοῦ κ. Δεσύλλα. Ὑπάρχει ἐπίσης ἡ ὑπ’ ἀριθ. 157 τῶν κ.κ. Πρίφτη, Γλιγλῆ καὶ λοιπῶν καὶ αὐταὶ βεβαίως θὰ συζητηθοῦν δυνάμει τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως, ἡ ὁποία λέγει, αἱ ἤδη ἐγγεγραμμέναι. Μετὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως, τρόπον τινα ἐκπροθέσμως, κατετέθη συναφὴς ἐπερώτησις ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Παπαληγούρα, Μαύρου καὶ Μητσοτάκη, ἡ ὁποία ὅμως δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον δὲν θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ θεωρηθῇ γενικευομένη ἡ συζήτησις, διότι ἤδη εἶναι 15 οἱ ἐπερωτῶντες. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Κουθρῆ.

§71Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἦτο ἡ πρώτη, ἡ ὁποία κατετέθη καὶ παρελείψατε νὰ τὴν ἀναφέρετε...

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 117 ἐπερώτησίς σας, σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε διὰ πᾶν θέμα καὶ εἰς πᾶσαν συνεδρίασιν. Διότι λέγει τὰ ἑξῆς: «.... ... (ἀναγινώσκει)...». Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ προηγηθῆτε, ἀλλὰ θὰ ἐγγραφῆτε καὶ θὰ ὁμιλήσητε μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Δὲν ἔχω καμμίαν προκατάληψιν ἐναντίον σας. Ὅλοι ὅσοι πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν εἶναι ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταί. Ἡ Βουλὴ ὅμως προέταξε τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Πολυχρονίδη, διότι καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐδέχθημεν νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ λοιπαὶ συναφεῖς.

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου καθὼς καὶ ἡ προταχθεῖσα ἐπερώτησις διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἀπολύτως, ὅτι εἶναι τοῦ ἰδίου περιεχομένου.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§75Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προταχθῇ ἄλλη ἐπερώτησις, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καταργεῖται τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἐπιθυμῶ βεβαίως νὰ ὁμιλήσω τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἐπὶ τῆς προταθείσης ἐπερωτήσεως, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι, ὅτι εὐθὺς ὡς λήξῃ ἡ προτεταγμένη διὰ τὸ ἔλαιον ἐπερώτησις θὰ συζητηθῇ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναστέλλεται ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δυνάμει ἐκδοθέντος μετ’ αὐτῶν παραρτήματος ἀναγεγραμμένων νέων ἐπερωτήσεων.

§77Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὅτε ὑμεῖς ἀπουσιάζατε ἐγένετο πρότασις προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ζαννῆ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἠκολούθῃ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸ ἔλαιον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐζήτησε τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ἔλαιον διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ τερματισθῇ ἀπόψε. Ἐζήτησε, ὅπως μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσως αὐτῆς νὰ ἀκολουθήσῃ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις καὶ ἄλλαι συναφεῖς περὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς δεδομένου, ὅτι ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις ἐκκρεμεῖ ἀπὸ διετίας.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, ὅταν περαιωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν δύο προτεταγμένων ἐπερωτήσεων καὶ τῆς τοῦ κ. Κύρκου, προτασσομένης κατὰ τὸν Κανονισμόν, δύνασθε νὰ φέρετε τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεώς σας ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§79Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποφεύγει τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πολυχρονίδη.

§81Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν λόγον παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε, κ. Κοθρῆ; Ἐνεγράφητε καὶ σεῖς.

§83Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Προηγουμένως εἴπατε, ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἡ ἰδική μου εἶναι γενικὴ καὶ ἀναφέρεται εἰς πολλὰ Ὑπουργεῖα καὶ θέματα. Ἐὰν εἴχατε ἀναγνώσει τὰς δύο ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγγεγραμμέναι καὶ τὴν ἰδικήν μου, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι εἶναι ταὐτόσημοι, ἔχουν τὴν αὐτὴν διατύπωσιν, ἀπευθύνονται εἰς τοὺς αὐτοὺς ὑπουργοὺς καὶ ἔχουν τὸ αὐτὸ περιεχόμενον. Δὲν ἔχει σημασίαν, ἐὰν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Πολυχρονίδης πρῶτος, ἀλλὰ σημασίαν ἔχει, τὸ ὅτι σεῖς ὡς Πρόεδρος δὲν ἀνεγνώσατε πρώτην τὴν ἰδικήν μου ἐπερώτησιν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ δὲν ἐπροτάθη ἡ ἰδική σας. Ἐγὼ δὲν προήδρευον κατὰ τὴν συνεδρίασιν, καθ’ ἣν ἐλήφθη ἀπόφασις, ἀλλὰ ἔχω ἐνώπιόν μου τὰ πρακτικά. Ὅταν ἐκυρώθησαν τὰ πρακτικὰ ἔπρεπε νὰ φέρετε τὰς παρατηρήσεις σας.

§85Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μετὰ τὸν κ. Πολυχρονίδη, εἶμαι ἐγὼ ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω ἢ εἶμαι τελευταῖος;

§86Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δηλαδὴ θὰ συζητηθῇ ἡ ἰδική μου, κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἐλαιολάδου;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ σεβασθῇ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ὅταν ἑπομένως τοῦτο θὰ εἶναι ἐφικτόν, θὰ γίνῃ ἀμέσως. Εὐθὺς μετὰ τοῦ ἐλαιολάδου ἔχει σειρὰν ἡ ἰδική σας.

§88Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἔχει προταχθῆ πρώτη ἡ ἰδική μου, παραχωρῶ ὅμως τὴν σειράν μου, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμέσως μετὰ θὰ συζητηθῇ ἡ ἰδική σας. Ὁρίστε, κύριε Πολυχρονίδη.

§90Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων μας δὲν εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει μόνον μίαν τάξιν, τὴν τῶν γεωργῶν. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἕνα θέμα ποὺ ἔχει λάβει μεγίστην ἔκτασιν καὶ μεγάλην κοινωνικὴν σημασίαν. Φοβοῦμαι, ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ ἰδίως αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν, δὲν ἀπέδωσαν τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἀποδώσουν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐκτάσεως τῆς σημασίας τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἂν εἴπω, ὅτι ἅπτεται αὐτῆς ταύτης τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ λαοῦ μας. Πάντοτε τὸ μεγάλο τοῦτο θέμα συνεζητεῖτο κατὰ τρόπον πρόχειρον καὶ παρεμπίπτοντα καὶ αἱ λύσεις, αἵτινες ἐδίδοντο, ἐξηρτῶντο ὄχι ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ θέματος, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τόνον τῆς φωνῆς τῶν διαμαρτυρομένων παραγωγῶν μας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ γενικοῦ τούτου θέματος τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ἐλαιόλαδον, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ προεκαλέσαμεν τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν. Τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον πολλάκις ἔχει ἀπασχολήσει τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀνάγκην οὔτε συνηγορίας, οὔτε ἐπιχειρημάτων, οὔτε ἀριθμῶν, οὔτε συμπερασμάτων, διότι πάντα ταῦτα εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν ὡρισμένων ἀμφισβητήσεων. Διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος τούτου θὰ ἀφήσωμεν νὰ ὁμιλήσουν τὰ γεγονότα καὶ μόνον, τὰ γεγονότα διὰ τὴν τακτικὴν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα, διότι τί σημαίνει λάδι, ὀλίγοι τὸ γνωρίζουν καὶ ὀλιγώτερον οἱ ἀποτελοῦντες τοὺς οἰκονομικοὺς ἐγκεφάλους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ λάδι δὲν εἶναι μόνον μία βασικὴ τροφὴ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ αὐτὸ ζοῦν 450.000 οἰκογένειαι ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ πολλαὶ ἄλλαι χιλιάδες, αἵτινες ἀσχολοῦνται εἰς τὰς ἐργασίας μέχρι τῆς ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαιολάδου. Εἶναι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον εὐδοκιμεῖ εἰς τὴν χώραν μας, κατ’ ἐξοχὴν ὀρεινήν, εἰς τὰς βραχώδεις καὶ πτωχὰς ἐκτάσεις τῆς ὁποίας ὁ Ἕλλην ἀγρότης διὰ τοῦ μόχθου του κατώρθωσεν αὐτὰς τὰς ἀγόνους ἐκτάσεις νὰ τὰς ἀξιοποιήσῃ μὲ αὐτὸ τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν τροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι κἄποτε ἡ ἔννοια τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης θὰ ἀνεζήτει ἕν ἔμβλημα, δὲν θὰ εὕρισκε καλύτερον ἀπὸ τὴν ἐλαίαν. Διότι εἶναι τὸ μόνον δένδρον τοῦ ὁποίου ἡ ἀπόδοσις δὲν πηγαίνει μὲ ἀποκλειστικότητα εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, ἀλλὰ κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰς τοὺς χιλιάδες ἐργάτας τῆς γῆς ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν συγκομιδὴν μέχρις ὅτου βγῇ τὸ λάδι. Θὰ ἐδικαιοῦτο ἑπομένως μιᾶς προνομιακῆς μεταχειρίσεως τὸ προϊὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν ἔτυχε τοιαύτης, ὄχι μόνον δὲν ἔτυχε μιᾶς δικαίας μεταχειρίσεως, ἀλλὰ πάντοτε ἀντεμετώπισεν ἐχθρικὴν στάσιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἂς ἴδωμεν συγκεκριμένως, ποία ἡ ἀκολουθηθεῖσα ἀπὸ τὰς ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνήσεις, αἵτινες ἀπετέλεσαν συνέχειαν ἡ μία τῆς ἄλλης, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀλλαγῆς ὀνομάτων. Ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ 1953 διεκηρύχθη ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐνῷ ἅπαντα τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς, τὸ μόνον προϊὸν τὸ ὁποῖον ἐξῃρέθη, ὑπῆρξε τὸ ἐλαιόλαδον. Θὰ ἐνθυμῆσθε τὰ γνωστὰ παρακρατήματα ἐλαιολάδου. Ὅταν ἐν συνεχείᾳ παρουσιάσθη μία ἐξαιρετικὴ τύχη διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὅπως ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἥτις ἀπετέλει μίαν εὐκαιρίαν νὰ εἰσπράξουν μίαν τιμὴν ἱκανοποιητικὴν καὶ θὰ ἠδύνατο καὶ ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία νὰ ἀπολαύσῃ μεγάλων ποσοτήτων συναλλάγματος, ἔρχεται τότε ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπαγορεύει τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, ἀκόμη καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας εἶχον κλεισθῆ πωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ οἱ ἐγκέφαλοι τῆς Κυβερνήσεως εἰσηγήθησαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη, ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἔλαιον ἐπηρεάζει τὸν τιμάριθμον, ἐπιβάλλεται νὰ κρατηθῇ ἡ τιμὴ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι καλεῖται μία τάξις, ἥτις ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, νὰ ἀσκήσῃ ἔργον προνοίας ἔναντι τοῦ συνόλου. Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις νὰ κληθῇ μία τάξις νὰ ἀναλάβῃ τὰ βάρη τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἐτηρήθη τότε μὲ τὰς τρομερὰς συνεπείας ὄχι μόνον κατὰ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς πίστεως τῆς χώρας μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον ἠκυρώθησαν αἱ προπωλήσεις αἵτινες εἶχον γίνει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς στιγμὴν μάλιστα, καθ’ ἣν τεραστία προσπάθεια καταβάλλεται ἐκ μέρους ὅλων τῶν Κρατῶν διὰ τὴν κατάκτησιν τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν ἤρκεσαν δὲ μόνον αὐτά, κ. βουλευταί, τὰ ὁποῖα οὐχὶ μόνον προστασίαν δὲν πιστοποιοῦν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀπετέλεσαν πρᾶξιν εὐθέως ἐχθρικὴν ἐναντίον τοῦ προϊόντος τούτου καὶ τῶν παραγωγῶν του, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον πέραν αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισε τὸν περίφημον ἐκεῖνον νόμον διὰ τοῦ ὁποίου καθιεροῦτο ἡ ἐπίσημος νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου διὰ τῆς ἀναγκαστικῆς προσμίξεως σπορελαίου. Οὐδέποτε μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὁ ἐπιχειρῶν τοιαύτην νοθείαν θὰ παρέμενεν ἀτιμώρητος. Παρὰ τοῦτο ἐθεσπίσθη ἐπισήμως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν δύναμαι παρὰ νὰ ἀναμνησθῶ τῆς δικαιολογίας τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ τότε ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τούτου. Εἶπε τὸ καταπληκτικόν: Ὅτι λαμβάνει δηλαδὴ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι τὸ ἐλαιόλαδον εὑρίσκεται ἐν ἀνεπαρκείᾳ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι διέκοψα τότε τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, ὅτι ἂν τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἐλέγετο εἰς οἱονδήποτε ἄλλο Κράτος, ἐνδεχομένως θὰ ἐξελαμβάνετο ὡς δικαιολογία, ἀλλὰ ἐδῶ, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ὁ τελευταῖος πολίτης γνωρίζει, ὅτι ἔχομεν ὑπερεπάρκειαν ἐλαιολάδου ἱκανὴν διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ ἐπάρκειαν μάλιστα ἀρκετῶν χιλιάδων τόννων πρὸς ἐξαγωγήν. Τοιαύτην δικαιολογίαν ἀπετόλμησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Μετὰ τὴν δοκιμασίαν τῆς περιόδου ἐκείνης, ἐν ἔτει 1957, ἐψηφίσθη ἐν τέλει ὁ γνωστὸς νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετράπη ἡ ἐλευθερία τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἀλλὰ τοῦτο συνέπεσεν εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τεράστια ἀποθέματα εἶχον παραμείνει ἀδιάθετα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ ἀποθέματα τῶν πυρηνελαίων τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν εἰσέτι διατεθῆ ὕστερα ἀπὸ μίαν ὁλόκληρον 7ετίαν, διότι σὺν τοῖς ἄλλοις ἐσημειώθη καὶ ἀθρόα εἰσαγωγὴ λιπαρῶν. Ἀλλὰ καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν ἐκεῖνο διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον συνέπεσεν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ εἶναι ὑψηλαί, οὐδέποτε εἶχε διατυπωθῆ ἢ εἶχε γίνει ἀποδεκτὴ ἡ θεωρία, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι διαμορφώνουν τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἀντιθέτως εὐθὺς ὡς ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, εἰς ἐποχὴν δηλαδὴ ποὺ εἶχε πέσει ἡ τιμή του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συνεπῶς δὲν ὑπῆρχε δυνατότης ἐξαγωγῆς, ἐνεφανίσθη αἰφνιδίως ἡ Κυβέρνησις ἵνα ὑποστηρίξῃ τὴν θεωρίαν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ τιμαὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου πρέπει νὰ διαμορφώνωνται συμφώνως πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δηλαδὴ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ Κυβέρνησις ἐνεθυμήθη καὶ ὑπεστήριξεν ἀκριβῶς ἐντελῶς ἀντίθετον ἄποψιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε πρό τινος. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν συνεχείᾳ, διὰ τὴν τρέχουσαν ἐσοδείαν τοῦ ἐλαιολάδου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐσοδεία ἐλαιολάδου ὑπῆρξε μόνον εἰς Ἱσπανίαν καὶ Ἑλλάδα, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Τύνις δὲν εἶχον ἐσοδείαν. Ἡ στοιχειώδης λογικὴ ἐπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ καθῆκον νὰ ἤρχετο εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἱσπανίας, ἐπὶ σκοπῷ ὅπως ἀπὸ κοινοῦ συνεργασθοῦν εἰς τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς λογικῆς τιμῆς. Παρὰ ταῦτα ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὄχι μόνον εἰς οὐδεμίαν συνεννόησιν προέβη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀκριβῶς κατὰ τὴν κρίσιμον ἐποχὴν τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν προέβη εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τιμὰς ἐξόχως χαμηλὰς μὲ συνέπειαν νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπὶ τὰ κάτω. Ἐπώλησε 10 χιλιάδας τόννους ἐλαιολάδου πρὸς 12–12.20 δραχμὰς κατὰ κιλόν, ἠκολούθησε δὲ καὶ ἡ διάθεσις δύο ἕως τριῶν χιλιάδων τόννων ἐλαιολάδου Ἐλευσῖνος ἐξαιρετικῆς ποιότητος, ἄγνωστον μάλιστα εἰς ποίαν τιμήν, λέγεται δὲ καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὴν περίφημον συγκέντρωσιν τῶν 15 χιλιάδων τόννων ἐλαιολάδου πρὸς 12,50 κατὰ κιλόν, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἐξαγγελία αὕτη νὰ συντελέσῃ εἰς μίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑπαρχούσας τιμὰς τῆς στιγμῆς ἐκείνης καὶ μὲ ἄμεσον συνέπειαν δῆθεν αὕτη, νὰ ἐπιδράσῃ ὑποτιμητικῶς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ τὸ φοβερώτερον νὰ ὁδηγήσῃ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν πιέζονται νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν ἐπειγούσας βιοτικὰς ἀνάγκας, εἰς τὴν ἐκποίησιν τοῦ προϊόντος των εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμήν, ἡ ὁποία ἔφθασε τὰς 11 ἕως 11,5 δραχμὰς τὸ κιλόν. Αὐτὴ δηλαδὴ ἡ δῆθεν προστασία ἀπετέλεσε μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἐχειροτέρευσε τὴν κατάστασιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Συνέπεια τῆς ἐλλείψεως σταθερᾶς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ βασικοῦ τούτου προϊόντος τῆς χώρας μας, ὑπῆρξεν ἡ ἀπογοήτευσις, ἡ ἀποκαρδίωσις καὶ ἡ δυσανασχέτισις οὐχὶ μόνον τῶν παραγωγῶν ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἐπαρχίας, διότι αἱ ἱκανοποιητικαὶ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου ἐπηρεάζουν τὴν οἰκονομίαν ὁλοκλήρων περιφερειῶν. Παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ Κρήτη, ἡ ὁποία ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλας περιφερείας, δὲν θεωρεῖται ἡ πτωχοτέρα. Παρὰ ταῦτα οἱ Νομοὶ τῆς νήσου, οἱ ὁποῖοι ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἀθλιότητα εἰς οἵαν δὲν εὑρέθησαν οὔτε κατὰ τὰ ἔτη τῆς Κατοχῆς. Καὶ τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὑπερβολήν. Ἐάν τις ἐξ ὑμῶν ἀμφιβάλλῃ, θὰ ἤξιζε μία μικρὰ ἐπίσκεψις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατό τις ὡς Ἕλλην καὶ ἀνεξαρτήτως κομματικῆς προκαταλήψεως, νὰ δοκιμάσῃ πράγματι ἀπογοήτευσιν διὰ τὴν τύχην τοῦ τόπου μας. Ἤδη ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀρχίζει νὰ κάμνῃ μίαν ἁπλῆν ἀριθμητικὴν πρᾶξιν καίτοι δὲν καταλέγεται μεταξὺ τῶν οἰκονομικῶν ἐγκεφάλων. Ὑπολογίζει τὸν μόχθον καὶ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ εὑρίσκει, ὅτι ἐνῷ αὐξάνει τὴν παραγωγήν του, μειώνεται τὸ εἰσόδημά του, μὲ ἀποτέλεσμα μάλιστα, νὰ μένῃ χρεώστης. Ἀρχίζει λοιπόν, νὰ σκέπτεται: συμφέρει νὰ μοχθῶ νυχθημερόν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργῶ παθητικὸν ἢ εἶναι προτιμότερον νὰ σταματήσω κἄθε καλλιέργειαν; Καὶ ἐρωτῶ, ἂν ποτὲ ἡ σκέψις αὐτὴ ἐπικρατήσῃ καὶ μάλιστα περὶ τῶν ἄλλων προϊόντων ἔχετε συλλάβει τί πρόκειται νὰ ἀκολουθήσῃ ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐπιβιώσεώς μας ὡς Ἔθνους; Ἢ μήπως τὸ κῦμα τῆς ἀποδημίας τῶν νέων τῆς ὑπαίθρου δὲν ἀποτελεῖ τὴν πλέον κραυγαλέαν πιστοποίησιν τῆς ἀθλιότητος αὐτῆς; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νέους τῶν χωρίων τῆς Κρήτης, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἀποδημήσουν εἰς Καναδᾶν, διότι ἔχουν περιέλθει εἰς ἀπελπισίαν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐὰν αἱ αἰτήσεις αὐταὶ περὶ ἀποδημίας ἱκανοποιηθοῦν, θὰ παραμείνουν εἰς τὰ χωριὰ κάτοικοι τῆς ἡλικίας 65–70 ἐτῶν καὶ ὕστερα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια θὰ καταλήξῃ εἰς τὰ χωριὰ αὐτὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ζῶσα ὕπαρξις. Τὸ θέμα εἶναι γνωστὸν καὶ ἐνδιαφέρει γενικώτερον τὸ Ἔθνος. Ἔχει προσλάβει ἐπικίνδυνον κοινωνικὴν σημασίαν καὶ πρέπει ὅλοι μας ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς παρατάξεως, νὰ ἀντιληφθῶμεν τὴν σημασίαν του καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους περικλείει. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν ὅλαι αἱ ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν μίαν δικαιολόγησιν διὰ νὰ βάλλουν εὐθέως κατὰ τοῦ ἐλαιολάδου, ἐπικαλούμεναι ἄλλοτε τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἄλλοτε τὸν τιμάριθμον. Κατὰ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἕνα προϊὸν τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ ποικίλλει εἰς 100, 120, 130, 150 χιλιάδας τόννους καὶ τῆς ὁποίας παραγωγῆς τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν καταναλίσκεται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ μόνον μία μικρὰ ποσότης ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα, ἐπαναλαμβάνω, ἰσχυρίζεται, ὅτι θὰ ἔλθουν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ διαμορφώσουν τὴν τιμὴν τούτου; Πρέπει ν’ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ συνέχισις τῆς τακτικῆς αὐτῆς θὰ δημιουργήσῃ κοινωνικὰς συνεπείας, τῶν ὁποίων τὴν ἔκτασιν οὐδεὶς δύναται νὰ προβλέψῃ. Ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς δὲν ζητεῖ προνομιακὴν μεταχείρισιν. Ζητεῖ δικαίαν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀρνεῖται. Τὸ αἴτημά του συνίσταται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἀσφαλίσῃ τοὐλάχιστον τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος του. Ποῖος θὰ τοῦ ἀρνηθῇ τὴν δικαίωσιν τοῦ ἐλαχίστου αὐτοῦ αἰτήματός του; Ἐν τούτοις αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν μὲ διαφόρους σοφιστείας συνεχίζουν ἀρνούμεναι τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ ἐλαχίστου αἰτήματός του. Πᾶσα Κυβέρνησις καὶ ἑπομένως καὶ ἡ σημερινὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἴδῃ μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια ποῖον εἶναι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ τὸ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν Ἕλληνα ἐλαιοπαραγωγόν. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐπίσημα στοιχεῖα μὴ δυνάμενα νὰ ἀμφισβητηθοῦν, τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας Χανίων, τὰ ὁποῖα στηρίζονται εἰς ἀκριβῆ καὶ μετριοπαθῆ ἐκτίμησιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀνάγονται εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1956. Εἰς ἐποχήν, δηλαδή, ποὺ ὁ τιμάριθμος δὲν εἶχε φθάσει τὰ σημερινὰ ὅρια. Καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀναβιβάζουν τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου, κατὰ κιλόν, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 17,48 κόστος. Αὐτὸ τὸ καταθέτω καὶ παρακαλῶ, ἔστω διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ ζητήματος, νὰ καταχωρηθῇ ἐπὶ λέξει εἰς τὰ πρακτικά. Εἶναι κόστος παραγωγῆς μὲ στοιχεῖα μετριοπαθέστατα. Κατάθεσις ἐγγράφου ἐπισήμου περιέχει ἀνάλυσιν λεπτομερῆ. Μπορεῖτε νὰ λάβετε γνῶσιν τοῦ ἐγγράφου καὶ ἠμπορεῖτε, ὅσοι θέλετε, ν’ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀντιμετωπίσετε τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἂν δύνασθε νὰ τὰ ἀντιμετωπίσητε. Εἶναι στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσωπικῶς ἔχω ἐλέγξει καὶ τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι, ἴσως, ὑπολείπονται τῆς πραγματικότητος. Δὲν ὁμιλῶ κατὰ τρόπον ἀνεύθυνον.

§91Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ δὲν κατονομάζετε τὴν πηγὴν ποὺ τὰ ξέρει;

§92Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Πρόκειται, ἀπὸ τὴν κοστολόγησιν ποὺ ἔκαμεν ἡ Γεωργικὴ Ὑπηρεσία Χανίων. Εἶναι ἐπίσημον ἔγγραφον μὲ τὰς ὑπογραφὰς τῆς ἐπισήμου ὑπηρεσίας καὶ ἐσφραγισμένον ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§93Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἡ Γεωργικὴ Ὑπηρεσία Ἡρακλείου τὰ ἴδια ἔκαμεν.

§94Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἰς τὰ 1956, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε δὲν ἀφίστανται τῆς πραγματικότητος, διότι εἶναι γνωστόν, κατόπιν ἐρωτήσεως συναδέλφου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν βουλευτικὴν περίοδον μᾶς ἐδόθη ἡ πληροφορία ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου κυμαίνεται γύρω εἰς τὰς 22,40 ἕως 22,60. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἀπόλυτος συμφωνία μὲ αὐτὰ ποὺ εἴπατε.

§95Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν αὐτοῦ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ κατάστασις νὰ συνεχισθῇ ἐπ’ ἄπειρον, διότι ὅταν δι’ ἕνα προϊὸν ὄχι μόνον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ κόστος, ἀλλὰ τὸ προϊὸν αὐτὸ ὑπολείπεται τόσον σημαντικῶς τῆς τιμῆς τοῦ κόστους, εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιληφθῆτε ποία γενικωτέρα κατάστασις δημιουργεῖται εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ποῖαι θὰ εἶναι αἱ τυχὸν συνέπειαι τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἂν κἄποτε, κατ’ ἀρχήν, τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ εἰδικώτερον οἱ κυβερνῶντες δὲν θελήσουν νὰ κατανοήσουν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν. Νομίζω, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ὑπόμνησιν αὐτῶν τῶν γεγονότων, διότι αὐτὸ κυρίως ἠθέλησα νὰ κάμω αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ δώσω μὲ σαφήνειαν μίαν εἰκόνα τοῦ καταντήματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει περιέλθει σήμερον ὁ ἐλαιοπαραγωγός, πρὸς κατάπληξίν μου πρὸ ὀλίγου ἔλαβα καὶ δύο τηλεγραφήματα προερχόμενα ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Συνεταιριστικὴν Ἕνωσιν Νομοῦ Χανίων. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι τὸ περιεχόμενόν των εἶναι ἀκριβές. Θὰ εὐχαριστηθῶ ἰδιαιτέρως ἂν οἱ κ.κ. ὑπουργοί, μὲ πληροφορήσουν, ὅτι πρόκειται περὶ ἁπλῆς φήμης καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ τηλεγραφήματα ἀφοῦ σᾶς ἀναγνώσω τὸ περιεχόμενόν των: «Πληροφορούμεθα............ ..... (ἀναγινώσκει)............». Πέραν τούτου ἕτερον τηλεγράφημα τῆς αὐτῆς Ἑνώσεως: «29 Ἰανουαρίου, «Ναυτεμπορικήν»,........ ....... (ἀναγινώσκει)......».

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς παράσχω μίαν πληροφορίαν. Ὁ ἀνάγκαι τῆς χώρας εἰς βαμβακόσπορον, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται κυρίως διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, δὲν ἱκανοποιοῦνται μὲ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν. Πολὺ περισσότερον, διότι ἐφέτος, ὅπως γνωρίζετε, ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος εἶναι κατά τι μειωμένη. Πάντως, καὶ μὲ τὴν συνήθη παραγωγήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ κατ’ ἔτος μᾶς χρειάζονται γύρω εἰς τοὺς 20.000 τόννους βαμβακοσπόρου, τὸν ὁποῖον εἰσάγομεν μετὰ τὴν περίοδον τῆς πωλήσεως τοῦ βάμβακος, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ἐπηρεάζωμεν τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος. Ἡ παραγωγὴ βαμβακελαίου, σπορελαίου, ἀπὸ τὸν εἰσαγόμενον βαμβακόσπορον ἀντιστοιχεῖ περίπου εἰς τὸ 10% τῆς εἰσαγομένης ποσότητος, δηλαδὴ ἐπὶ 15–20.000 τόννων ποὺ εἰσάγεται κατ’ ἔτος βαμβακόσπορος ἔχομεν σπορέλαιον 1.500 μὲ 2.000 τόννους, ποσότης, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως, δὲν δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τοῦ τηλεγραφήματος νὰ μὴ ἀπαντήσω, διότι δὲν ἔχω γνῶσιν τοῦ θέματος. Εἶναι ζήτημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν θὰ δώσω ἀπάντησιν, ἀφοῦ ἐξετάσω τὸ θέμα.

§97Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι, ὅτι ἡ μέχρι σήμερον σκληρὰ πεῖρα ἔχει διδάξει τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὅτι πάντοτε μὲ κἄποιαν αἰτιολογίαν δημιουργεῖται ἡ δυνατότης εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου ἢ ἄλλων λιπαρῶν, ὥστε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πλήσσονται οἱ ἐλαιοπαραγωγοί. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, κ. Ὑπουργέ, καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἠθέλησα τώρα νὰ τονίσω, βάσει αὐτῶν τῶν συγκεκριμένων γεγονότων τὰ ὁποῖα οὐδεὶς εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀμφισβητήσῃ, εἶναι, ὅτι κἄποτε αὐτὴ ἡ τακτικὴ πρέπει νὰ σταματήσῃ. Πρέπει νὰ σκεφθῆτε πράγματι, νὰ σκεφθῶμεν ὅλοι μας γενικώτερον αὐτὸν τὸν ἀγρότην, εἴτε ἐλαιοπαραγωγὸς λέγεται, εἴτε δὲν ξεύρω πῶς ἄλλως λέγεται. Πρέπει διὰ λήψεως θετικῶν, οὐσιαστικῶν μέτρων νὰ καταστήσωμεν δυνατὴν τὴν στοιχειώδη διαβίωσίν του, ὥστε νὰ σταματήσῃ τὸ κῦμα τῆς ἀπογνώσεως, τὸ ὁποῖον τὸν κατέχει σήμερον, καὶ τὸ ὁποῖον ὡς προεῖπον ἐκδηλώνεται μὲ αὐτὴν τὴν τάσιν τῆς ἀποδημίας τῶν νέων τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ἐπίσης εἶναι ἓν ἄλλο τεράστιον θέμα ἐθνικόν, ποὺ πρέπει μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς νὰ προσέξωμεν καὶ ἀντιμετωπίσωμεν.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολὺ ὀρθῶς, ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Χανίων ἐπεσήμανεν αὐτὸ τὸ γεγονός. Δὲν θέλω νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ πλήσσει τὴν γεωργικήν μας παραγωγήν, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ εἰσαχθῇ βαμβακόσπορος. Ποῖος λόγος ὑπάρχει; Διὰ νὰ δημιουργήσωμεν νέαν πρόσθετον ποσότητα λαδιοῦ, ἔστω καὶ σπορελαίου, τῆς τάξεως τῶν 1000 τόννων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν ὑπερπαραγωγήν. Διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν κτηνοτροφίαν, κ. Ὑπουργέ, ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν κτηνοτροφάς, χωρὶς νὰ φέρωμεν σπόρους. Ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν βαμβακόπιττα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Γνωρίζετε ὅτι ἐπίμονον αἴτημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, εἶναι νὰ μὴ εἰσάγεται βαμβακόσπορος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας ἐξ ἰδίων πηγῶν. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν συμφέροντα βιομηχανικά, ποὺ πιέζουν τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ κἄτι τι τὸ καινούργιον, ὑπάρχουν συμφέροντα τὰ ὁποῖα ἀντιτάσσονται πρὸς τὴν ὀρθὴν καὶ ὑγιᾶ ἀγροτικὴν πολιτικήν. Οἱ σπορελαιουργοὶ θέλουν νὰ φέρουν βαμβακόσπορον διὰ νὰ δώσουν ἐργασίαν εἰς τὰς ἰδικάς των βιομηχανίας εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Μπαλτατζῆν: Εἶναι κατὰ τῆς διατηρήσεως τῆς ὑπαρχούσης βιομηχανίας καὶ τῆς βιοτεχνίας γενικῶς;

§100Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἐναντίον τῶν προνομίων τῶν βιομηχάνων εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Οἱ βιομήχανοι εἶναι παράσιτα, καὶ ἡ βιομηχανία στηρίζεται εἰς τὴν εὔνοιαν τοῦ Κράτους. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν θέλω νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι θέλομεν νὰ ἀσκήσωμεν κριτικὴν τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου καθαρῶς ἐξ ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ εἴπω, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν μας, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι τελείως ἀκατανόητος καὶ τὴν θεωροῦμεν ἀντιαγροτικήν, καὶ ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀντινομίᾳ πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν ἐνῷ μὲ τὴν πολιτικήν της αὐτὴν ἀντιστρατεύεται τὰ συμφέροντά της ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπαγγέλλεται καὶ διακηρύσσει.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν εἶναι κατὰ τῆς διατηρήσεως τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βιοτεχνίας, τῆς σποροελαιουργίας καὶ τῆς παραγωγῆς συνθετικῶν κτηνοτροφῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν ἡ πρώτη ὕλη, ἡ παραγομένη εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὁ βαμβακόσπορος, δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς βιομηχανίας, δὲν ἐπαρκεῖ ἀκόμα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ μὴ εἰσαγάγῃ βαμβακόσπορον καὶ τὴν βιομηχανίαν τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ τὴν καταδικάσῃ εἰς ἀδράνειαν; Ἔτσι λέγετε σεῖς.

§102Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Θέλετε λοιπόν, κ. συνάδελφε, νὰ καταδικάσωμεν εἰς ἀδράνειαν κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν τὴν βιομηχανίαν, καὶ νὰ εἰσαγάγωμεν βαμβακόπιττα ἑτοίμην, ἡ ὁποία, πρῶτον, θὰ στοιχίζῃ ἀκριβότερον καὶ δεύτερον, μὴ βιομηχανοποιουμένη εἰς τὸν τόπον, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐργασία εἰς τὸν τόπον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Μπαλτατζῆς.

§104Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει λόγος μὲ ὀργὴν νὰ συζητῶμεν τὸ θέμα. Ἡμεῖς ἠρέμως ἀπαντῶμεν καὶ ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι βεβαίως εἴμεθα ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ ἐδῶ ἀποκαλύπτεται, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὕτη γίνεται διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας καὶ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὄχι, γίνεται διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας.

§106Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας ὑποκρύπτει εἰσαγωγὴν λιπαρῶν καὶ ἔχει τὴν ἐπίπτωσίν της εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγήν.

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ προστασίας τῆς βιομηχανίας, πρόκειται περὶ εἰσαγωγῆς πρώτης ὕλης διὰ νὰ ἐργασθῇ ἡ βιομηχανία. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ προστασίαν.

§108Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δοκιμάζω ἀποκαρδίωσιν πραγματικήν, διὰ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἔθεσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸς τὸν κ. Μπαλτατζῆν. Διότι τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός; Ἠρώτησε τὸν κ. Μπαλτατζῆν, ὅτι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἔχει τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τὴν βιομηχανίαν. Τί.....

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν ἠρώτησα αὐτό. Τὸν ἠρώτησα, ἐὰν εἶναι κατὰ τῆς λειτουργίας καὶ τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας. Ναὶ ἢ ὄχι. Διὰ νὰ ἐξαγάγω τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐξήγαγον.

§110Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἡ οὐσία εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην καὶ ἰσχυρίζομαι. Δηλαδὴ εἴπατε: Θὰ πρέπει νὰ φέρωμεν τὴν βαμβακόπιττα ἀπὸ ἔξω, ἢ θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ φέρωμεν τὴν πρώτην ὕλην ἰδιὰ νὰ ἐργασθῇ ἡ βιομηχανία κλπ. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ ἀκριβὲς ἐρώτημά σας. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπαντῶ, εὐθέως καὶ λέγω ὄχι. Νὰ μὴ τὴν φέρετε καὶ ἂς κλείσουν αἱ ὀλίγαι βιομηχανίαι. Διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὰς 450.000 οἰκογενείας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ τοιούτων ἐμμέσων τρόπων θίγονται πάντοτε, ὥστε νὰ ἔχουν περιέλθει εἰς τὴν σημερινὴν ἔνδειαν καὶ νὰ ὑφίσταται τὸ τεράστιον κοινωνικὸν θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ὑφίσταται καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ὀξύτατον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω, κ. Πρόεδρε.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὸ ὀλίγου εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶσθε οἰκονομολόγος. Τὸ ἴδιον ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγὼ διὰ τὸν ἑαυτόν μου. Νομίζω ὅμως, ὅτι πάντες εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διατηρηθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίαι διὰ νὰ εὕρῃ ἀπασχόλησιν τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας. Πρὸ τοῦ διλήμματος, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ εἰσαγάγωμεν βαμβακόσπορον ἢ βαμβακόπιτταν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προτιμᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βαμβακοσπόρου, διότι ἐνῷ δὲν ἔχομεν παραγωγὴν λιπαρῶν εἰς ποσότητα τοιαύτην δυναμένην νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου ἐξασφαλίζομεν ἐργασίαν εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν ἐργατῶν. Προσπάθεια ὅλων μας θὰ πρέπει νὰ εἶναι, ἡ διατήρησις τῶν βιομηχανιῶν καὶ οὐχὶ ἡ ἀδιαφορία μας πρὸς αὐτὰς ἢ ἡ λῆψις τοιούτων μέτρων, ὥστε νὰ τὰς συγκρατῶμεν ἐν ἀδρανείᾳ. Θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν ὥστε νὰ ἔχωμεν τόσην βαμβακόπιτταν, ὅση μᾶς χρειάζεται. Ἡ ἀνάγκη εἶναι νὰ ἰσορροπήσῃ κανεὶς τὰ συμφέροντα καὶ αὐτὸ πράττει ἡ Κυβέρνησις.

§112Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅτι ἡ βαμβακόπιττα ζητεῖται συνήθως ἀπὸ κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι ἐκτρέφουν μικρὰ ζῶα γαλακτοφόρα.

§113Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει βαμβακόπιττα, παρὰ μόνον 10.000 τόννοι.

§114Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἀπαντῶ καὶ πάλιν, σταματήσατε τὰς αἰτιολογίας αὐτάς, σταματήσατε τὴν ἐχθρότητα πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Τῆς ἐχθρότητος αὐτῆς ἔδωσα σαφῆ εἰκόνα. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκτιμήσῃ τὴν φωνήν μου καὶ δὲν θὰ ἑρμηνεύσῃ αὐτὴν ὡς φωνὴν ἀντιπολιτευτικήν, ἀλλὰ ὡς τὴν ὑστάτην φωνὴν ἐντόνου διαμαρτυρίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν μας. Ὁ κόσμος αὐτὸς τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ στάδιον τῆς διαμαρτυρίας, ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ στάδιον τῆς ἀγανακτήσεως καὶ τώρα εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς σιωπῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν σιωπὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὴν ἑρμηνεύῃ ὡς ἀναγνώρισιν τοῦ ἔργου της, λυποῦμαι διὰ τὸν βαθὺν ὕπνον της. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡμεῖς τὴν πληροφοροῦμεν, ὅτι ἡ σιωπὴ κρύπτει μέγα ἡφαίστειον. Τὸ ἐθνικὸν καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβάλλει νὰ προλάβῃ τὴν ἔκρηξίν του. Ἐν τῇ ἀντιθέτῳ περιπτώσει οὐδεὶς δύναται νὰ προΐδῃ τὰς συνεπείας μιᾶς τοιαύτης ἐκρήξεως εἰς βάρος αὐτῆς τῆς ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως. Προσέξατε, κ. Ὑπουργέ, τὸ ζήτημα καὶ ἐκτιμήσατέ το ἀνάλογα μὲ τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν σημασίαν του. (Χειροκροτήματα).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνεννοηθῶμεν περὶ τῆς πορείας τῆς συζητήσεως; Θὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ὅσον κρατήσῃ, ἢ θέλετε νὰ προσδιορίσωμεν τὰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας θὰ διαρκέσῃ ἡ συζήτησις; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εὑρῆκα συζήτησιν γενικευμένην.

§118Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἴπομεν προχθές, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἕν ὅριον. Ἡμεῖς προτείνομεν, ἐπειδὴ ἄργησε νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπερώτησις ἀπόψε λόγῳ τοῦ ὅτι προηγήθησαν ἄλλα θέματα, παρεμπίπτοντα, νὰ συνεχισθῇ ἀπόψε καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι ἐντὸς δύο ἡμερῶν πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα συμφωνίας μεταξὺ σας. Πάντως, ὅπως γνωρίζετε, συνεχωνεύθησαν 5 ἐπερωτήσεις, εἶναι ἐπερωτῶντες 25 καὶ ἄρα ἐγὼ εὑρῆκα συζήτησιν γενικευθεῖσαν.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διαρκέσῃ ἡ συζήτησις δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς ἀγορητὰς καὶ ἰδίως ἀπὸ τοὺς ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμποροῦν νὰ περιορισθοῦν οἱ ἀγορηταὶ καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§122Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν ἀγορηταὶ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Κατὰ συνέπειαν ἐξαρτᾶται ἐξ ἴσου καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπὶ ἴσοις ὅροις.

§124Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς προτείνομεν, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βενιζέλος, νὰ συνεννοηθῶμεν διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Τρίτην μέχρις ὅτου ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ρήτορες.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ συνεννοηθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν συνεννοούμεθα.

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ συμφωνήσωμεν πρέπει νὰ γνωσθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ μετάσχῃ τῆς συζητήσεως διὰ πολλῶν ρητόρων δὲν δυνάμεθα νὰ στερήσωμεν τοὺς βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως νὰ εἴπουν τὴν γνώμην των καὶ αὐτοὶ ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος. Πρέπει λοιπὸν νὰ γνωρίζωμεν ποῖος εἶναι περίπου ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων.

§128Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου εἶναι ἀπὸ τὰ θέματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν ἐπανειλημμένως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἰδίως κατὰ τὰς περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας τὸ προϊὸν αὐτό, διῆλθε κρίσιν. Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι καὶ κατὰ τὰς διεξαχθείσας συζητήσεις τοῦ παρελθόντος ἔτους ἦτο ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὸ θέμα. Αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσωμεν σήμερον θὰ διευκολύνουν τὸ ἔργον μας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως, εἶναι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ θέμα σύμφωνα μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν. Δὲν εἶναι νομίζω, κἄτι τὸ νέον ἐὰν, ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος, κ. Πολυχρονίδης, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς βασικοῦ προϊόντος ὄχι μόνο ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ ἐξαγωγίμου. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρατηροῦμεν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὁσάκις συμφέρῃ τὸ ἀντιμετωπίζει ὡς προϊὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ὁσάκις τὴν ἐνδιαφέρῃ, τὸ ἀντιμετωπίζει ὡς ἐξαγώγιμον προϊόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Αὐτὴ ἡ ἔλλειψις πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἔχει ὁδηγήσει εἰς ἀπόγνωσιν τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν, ἡ ὁποία διέρχεται σήμερον μίαν δεινοτάτην κρίσιν, διότι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Ἡ κρίσις αὐτὴ ἴσως ἀναγκάσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς νὰ καταφύγουν εἰς τὰς πόλεις πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας διὰ νὰ ζήσουν. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι βασικὸν δι’ ἡμᾶς. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, δὲν ἀκολουθεῖ μίαν ὡλοκληρωμένην οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ συμπτωματικῶς ἀντιμετωπίζει τὰ διάφορα θέματα. Εἶναι πρόσφατα τὰ συλλαλητήρια τὰ ὁποῖα ὠργάνωσαν αἱ ἐλαιοπαραγωγικαὶ τάξεις τῆς Κρήτης ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν παρατάξεων. Τὰ συλλαλητήρια ταῦτα ὑπῆρξαν τόσον ἔντονα, ὥστε ἔπρεπε νὰ πιστεύσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ ἐπλήγη σκληρῶς καὶ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ πολιτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔλαιον ἔχει μίαν αὐτοδύναμον θέσιν, καὶ ἔχει αὐτοδύναμον θέσιν, διότι ἀπορροφᾶται ὡς προϊὸν βασικῆς διατροφῆς εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἐνῷ ἔχει καὶ τὰς δυνατότητας τοποθετήσεως εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Λέγω ἔχει μίαν αὐτοδυναμίαν ἡ ὁποία τοῦ δίδει τὴν δυνατότητα νὰ ἔχῃ μίαν λογικὴν τιμήν, ἐν τούτοις βάλλεται συνεχῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ λόγους καθαρῶς ἀγορανομικούς, συνεχῶς συμπιέζονται αἱ τιμαί του καὶ ὑποβιβάζονται συνεχῶς εἰς βάρος ἀποκλειστικῶς τῆς τάξεως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Δὲν θὰ ἀνατρέξω εἰς ἀπώτερον παρελθὸν, δὲν θὰ ἀνατρέξω εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς συγκεντρώσεως τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν ἡμεῖς ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου τὸ 1951, ὁπότε πράγματι ἐπροστατεύθη τὸ προϊὸν αὐτό, διότι εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἶχον διαμορφωθῆ εἰς 9 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ, ἐποχὴ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, μὲ τὴν συγκέντρωσιν καὶ μὲ τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν τότε ἐπραγματοποιήσαμεν εἰς τὸ προϊὸν αὐτό, ἀνέβηκε ἡ τιμὴ εἰς 11.50–12 δραχμάς, τὸ πεντάβαθμον κατ’ ὀκᾶν. Διότι αὐτὸ θὰ εἴπῃ προστασία προϊόντος, θὰ εἴπῃ νὰ ἀνέλθουν αἱ τιμαὶ εἰς τὰ λογικὰ ἐπίπεδα τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ὥστε ὁ ἀγρότης νὰ μὴ ἀποθαρρύνεται ἀπὸ τὴν καλλιέργειάν του. Θὰ ἀνατρέξω εἰς ἐποχὴν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως τὸ 1956. Τὸ 1956, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ μὲ τοὺς ἰδίους Ὑπουργοὺς περίπου, συμβάλλεται μὲ τὴν ἐλαιουργικήν, ὡς τριτοβάθμιον συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν καὶ ἐκπροσωποῦσαν τὸ σύνολον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, καταρτίζει καὶ ὑπογράφει σύμβασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἀναλαμβάνει ἡ ἐλαιουργικὴ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀγοράζῃ ἔλαιον διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου εἰς τιμὴν κάτω τῶν 20 δραχμῶν. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν τρέχουσαν ἀγοράν, ἦτο περίπου 22 δραχμάς, ἦτο μία ἐποχὴ σχετικῆς κάμψεως ἡ ὁποία ἠκολούθησε μίαν ἐποχήν, ὅπως ἐνθυμῆσθε, μεγάλης ἀνόδου τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, ἀνόδου ἡ ὁποία ἔφθασε τότε εἰς τὴν τιμὴν 28–31 δραχμάς, λόγῳ τοῦ ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπῆρξε μεγάλη ζήτησις ἐλαίου καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου διὰ νὰ μὴ ὑψωθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ δὲν ὥριζε τοὐλάχιστον συγκέντρωσιν εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι νὰ καλύπτουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συγκέντρωσις, ἀλλὰ κάτω τῶν τρεχουσῶν τιμῶν, γεγονός, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ συγκέντρωσις παρὰ ἐλαχίστης ποσότητος ἐλαίου. Τὸ 1956 εἴχομεν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀγοράσῃ λάδι μὲ 20 δραχμάς, τὴν ὀκᾶν, κάτω φυσικὰ τῆς τιμῆς τῆς τρεχούσης, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, καταφανέστατα ἀποτελεῖ ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο λογικὴ διὰ νὰ τὴν εἰσπράξῃ ὁ ἐλαιοπαραγωγός. Τὴν ἑπομένην ἐλαιοκομικὴν περίοδον, ζητεῖται πάλιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ συγκέντρωσις μὲ τιμὴν ἀσφαλείας. Ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι παγία ἀξίωσις τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιοχῶν υἱοθετήσαμεν, εἶναι ἡ καθιέρωσις τιμῆς ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη πολιτική, ἡ ὀρθὴ πολιτική, ἡ ὑγιὴς πολιτικὴ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Τὴν πολιτικὴν γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι δὲν ἐξηγγείλαμεν μόνον ἡμεῖς, δὲν τὴν ὑποστηρίζομεν μόνον ἡμεῖς εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Εἶναι πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν ὅλα σχεδὸν τὰ ἀγροτικὰ κράτη, εἶναι πολιτικὴ ἡ ὁποία ἔχει υἱοθετηθῆ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, εἰς τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὴν Ἱσπανίαν καὶ γενικῶς εἰς ὅλας ἐκείνας τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι διαθέτουν ὠργανωμένην ἀγροτικὴν τάξιν, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζουν πραγματικὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται πραγματικῶς διὰ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων. Τὸ 1957 λοιπὸν ζητεῖται συγκέντρωσις μὲ τιμὴν ἀσφαλείας. Ἡ Κυβέρνησις ποίαν πολιτικὴν ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσῃ; Νὰ στηρίξῃ τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν ἢ τοὐλάχιστον νὰ στηρίξῃ τὴν τρέχουσαν τιμὴν ἐὰν ἦτο ὀλίγον κατωτέρα. Ἡ τιμὴ πράγματι λόγῳ τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς καὶ λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἦτο τιμὴ κατά τι κατωτέρα τῶν 20 δραχμῶν, ἤτοι 18 δραχμὰς περίπου κατ’ ὀκᾶν. Ἡ Κυβέρνησις ὁρίζει συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος εἰς τιμὴν ἔτι κατωτέραν, καὶ τὴν ὑποβιβάζει τὴν τιμὴν εἰς 16,50 δραχμάς. Δὲν πραγματοποιεῖται λοιπὸν συγκέντρωσις τὸ ἔτος αὐτό, ἐγκαταλείπεται τὸ προϊόν, δὲν γίνεται ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος, ἔρχεται ἡ ἑπομένη ἐλαιοκομικὴ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχε παραγωγή, καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ δυνατότης ἐξαγωγῆς καὶ δυνατότης πραγματοποιήσεως τῆν συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν τελευταίαν περίοδον τοῦ ἔτους 1959–60 ὅπου καὶ πάλιν ἐζητήθη ἀπὸ τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς τῆς ὀργανώσεως τῆς συγκεντρώσεως εἰς καθωρισμένην τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις πάλιν, μὲ τὴν ἰδίαν πολιτικήν, τὴν πολιτικὴν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ προϊόντος, ὁδηγουμένη ἀπὸ καθαρῶς στενὰς σκέψεις ἀγορανομικὰς, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ διατηρῇ τὸν τιμάριθμον ὅπως ἐνόμιζεν ἐκείνην εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα εἰς βάρος μιᾶς καὶ μόνον τάξεως τῆς ἐλαιοπαραγωγικῆς τάξεως, δὲν προβαίνει εἰς συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος, εἰς τὴν τιμήν, ἥτις εἶχε διαμορφωθῆ εἰς τὴν ἀγοράν, ὡς εἶχε μετὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους ὑποτιμήσεις διαμορφωθῆ, ἡ ὁποία ἦτο τιμὴ περίπου 17– 18.50 δραχμάς, κατ’ ὀκᾶν, ἀλλὰ ὑποβιβάζει τὴν τιμὴν εἰς 12.50 κατὰ κιλόν, δηλαδὴ περίπου 15 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διότι πράγματι κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ὑπῆρχε μία δυνατότης ἐξαγωγῆς, εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμὰς αὐτοῦ τοῦ ἐλαίου τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἦτο δυνατὸν νὰ τοποθετήσωμεν μίαν μεγάλην ποσότητα ἐλαιολάδου, 10.000 τόννων εἰς τιμὴν 550 δολλάρια κατὰ τόννον. Τὶ συμβαίνει μὲ αὐτά, νέα ὑποτίμησις τοῦ προϊόντος αὑτοῦ χωρὶς τοὐλάχιστον νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος, διότι ὅπως ἀνέφερε προηγουμένως ὁ κ. Πολυχρονίδης, ὑπῆρχε δυνατότης ἐξαγωγῆς εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς. Ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τοποθετήσωμεν μίαν μεγάλην ποσότητα τοῦ ἐλαίου κατὰ 550 δολλάρια καὶ ἄνω κατὰ τόννον καὶ δὲν προέβη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν τοποθέτησιν αὐτήν, ἀλλὰ ἀνέμενε νὰ πέσουν αἱ τιμαί, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προβῇ εἰς γενικὴν ἐξαγωγὴν εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς εἰς 400 δολλάρια κατὰ τόννον περίπου, δηλαδὴ ἀπὸ 11–12 δραχμ. τὴν ὀκᾶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει μὲ πόσην ἀδιαφορίαν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἕνα τόσον βασικὸν θέμα, καὶ μὲ πόσην προχειρότητα καὶ πόσην ἔλλειψιν κατανοήσεως. Ἐὰν ἦτο ἐνήμερος τῆς διαμορφώσεως τῶν ἐξωτερικῶν ἀγορῶν θὰ ἐγνώριζε πότε πρέπει νὰ προσφέρῃ ἕνα προϊὸν καὶ πότε εἶναι δυνατὸν ἡ καλλιτέρα τοποθέτησις εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὰ ἐν ὀλίγοις μᾶς δίδουν τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πολιτικὴ ὑποτιμήσεως τοῦ προϊόντος. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἔχει πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τυχὸν αὔξησις τιμῆς τοῦ ἐλαίου θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου καὶ πιθανὴν ἀνατροπὴν ὡς ἐκ τούτου τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Θεωρητικῶς βεβαίως ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ ἡ ζητουμένη τυχὸν αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἶναι ἐλαχίστη, θὰ ἐπιφέρῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου καὶ συνεπῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνατρέψῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, συνεπῶς οἱ φόβοι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀστήρικτοι. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαμαρτυρωθῶμεν καὶ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν λύπην μας διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία καθ’ ἡμᾶς οὐδόλως δικαιολογεῖται. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον τὸ θέμα αὐτό. Εἶναι καὶ τὸ ἐξ ἴσου σοβαρὸν θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα προϊὸν συναγωνίσιμον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἕνα ἐκ τῶν οὐσιωδεστέρων προϊόντων διὰ τὴν χώραν μας. Δὲν πρέπει λοιπὸ νὰ ὑποτιμῶμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, διότι τοῦτο ἐπιβάλλουν αἱ διεθνεῖς τιμαί. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ὑφίσταται ὑποτίμησιν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν θὰ πρέπει ἀντιστοίχως νὰ ὑποτιμᾶται καὶ ἡ τιμή του εἰς ἐξωτερικόν, πιθανῶς νὰ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ πότε θὰ συνέβαινεν αὐτό; Θὰ συνέβαινε τοῦτο, ὅταν τὸ προϊὸν ἦτο ἐλεύθερον. Ἐπειδὴ ὅμως εἰς τὴν χώραν μας τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα ἐκ τῶν κυρίων προϊόντων πρέπει καὶ αὐτὸ νὰ τὸ προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅπως προστατεύει τὰ ἄλλα ἐξαγώγιμα προϊόντα. Καὶ ἡ προστασία θὰ παρασχεθῇ διὰ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν θὰ παρέχῃ τὸ Κράτος, ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ εἰσπράττῃ κατὰ τρόπον βέβαιον τοὐλάχιστον τὸ κόστος τοῦ ἐλαίου. Ἡ μέχρι σήμερον ἀκολουθηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴ διὰ τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι διὰ χώραν ἀγροτικὴν ὡς ἡ ἰδική μας, ἀπαράδεκτος. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἡ πολιτική της ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἐν συναρτήσει μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν της πολιτικὴν καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ φροντίσῃ τὴν ἔγκαιρον προσαρμογὴν τῆς οἰκονομίας μας διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τοὺς διεθνεῖς οἰκονομικοὺς συνασπισμούς. Μέχρι σήμερον ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καθορίσει τὴν θέσιν της, ἐὰν θὰ μετάσχωμεν ἢ ὄχι εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς αὐτοὺς συνασπισμούς. Ἕνα ὅμως εἶναι βέβαιον ἐν πάσῃ περιπτώσει. Ὅτι ἐὰν δὲν προσαρμόσωμεν ἐγκαίρως τὴν οἰκονομίαν μας καὶ ἂν ἀκόμη ἐνταχθῶμεν εἰς οἱονδήποτε οἰκονομικὸν διεθνῆ συνασπισμὸν ὁδηγούμεθα εἰς οἰκονομικὴν διάλυσιν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος ἔστω καὶ μὲ ζημίαν ἀκόμη τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι ἡ ζημία τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ θὰ εἶναι ἐλαχίστη ἔναντι τοῦ κινδύνου τὸν ὁποῖον διατρέχομεν νὰ χάσωμεν καὶ τὰς ἐλαχίστας διεθνεῖς ἀγορὰς λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ καὶ τὴν διαγραφὴν τῶν Ἑλληνικῶν ἐλαίων ἐκ τῶν διεθνῶν αὐτῶν ἀγορῶν. Καὶ ἂν ἀποκλεισθῇ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τὰς ἀγορὰς αὐτάς, τότε οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει, ὅτι τεραστία ζημία ἐπέρχεται εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν κλονισμὸν τῆς τάξεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, κλονισμὸν ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ μεγίστην ἀπήχησιν ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων τάξεων. Διὰ τοῦτο ποιούμεθα ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως προσαρμοσθῇ ἐγκαίρως εἰς τὰ σημερινὰ δεδομένα. Μία Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίζῃ μόνη της τὴν πολιτικὴν ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος ὅπως τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀκούσῃ καὶ τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὅλοι ἰδὲ ἀπὸ κοινοῦ νὰ παράσχουν βοήθειαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως τοῦτο χρειάζεται πρωτίστως ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἔναντι τοῦ Ἔθνους, ὅτι λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της σοβαρῶς τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου. (Χειροκροτήματα).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Θ. Δεσύλλας.

§130Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπόγνωσις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ Κερκύρας καὶ τὰ ἔντονα τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῶν λοιπῶν Ἑνώσεων, μὲ ἠνάγκασαν νὰ καταθέσω εἰς τὰς 20 Ἰανουαρίου τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ διὰ τὴν ἔλλειψιν προγραμματισμένης ἐλαϊκῆς πολιτικῆς. Διότι δὲν λαμβάνεται καμμία οὐσιαστικὴ προστασία διὰ τὸν παραγωγόν. Διότι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν μόνον τὸν Ἰανουάριον τὴν ἀνεκοίνωσε. Τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ πληγοῦν οἱ μικροὶ παραγωγοὶ καὶ νὰ ὑποστοῦν ἄνευ προηγουμένου ζημίαν, διότι ἠναγκάσθησαν νὰ πωλήσουν τὸ προϊὸν εἰς χαμηλὰς τιμάς. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 12,50 δραχμῶν κατὰ κιλόν, ἦτο κατὰ τὴν Ἕνωσιν Γεωρ. Συνεταιρισμῶν μικροτέρα κατὰ 5 δραχμὰς τῶν ἐξόδων συλλογῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ πρῶτον θέμα, τὴν ἔλλειψιν προγραμματισμένης ἐλαϊκῆς πολιτικῆς. Δὲν θέλω μὲ αὐτὸ νὰ διαχωρίσω, ὅτι ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει προγραμματισμένη πολιτικὴ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα. Μὲ ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως ἡ περίπτωσις τοῦ λαδιοῦ. Εἶναι παράδοξος, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ διάφορος μεταχείρισις τοῦ λαδιοῦ ἔναντι τῶν ἄλλων προϊόντων. Ἀνέκαθεν τὸ ἐλαιόλαδον δὲν ἐτύγχανεν οὐδεμιᾶς προστασίας. Ἐλαμβάνοντο μέτρα προστασίας διὰ τὰ σῦκα, διὰ τὸν καπνόν, διὰ τὴν σταφίδα καὶ λοιπὰ προϊόντα, ἀλλὰ δὲν ἐλαμβάνετο καμμία προστασία διὰ τὸ ἔλαιον. Ἀντιθέτως μάλιστα ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἐπεβάλετο φορολογία ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Τὸ ἴδιο συνέβαινεν ἐκτὸς τῆς Κερκύρας τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην, Κρήτην καὶ ἄλλας περιοχάς.

§131Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας, ἀλλὰ περὶ τῆς ἐγγείου ἢ τῆς λεγομένης δεκάτης.

§132Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Παρ’ ἡμῖν δὲν ὑπῆρχε δεκάτη, ὑπῆρχε τὸ σύστημα τῆς Ἀγγλοκρατίας κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ λάδι ἐπλήρωνε φόρον κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἐξαγωγῆς.

§133Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον.

§134Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἀργότερα καὶ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἑνοποιήθησαν οἱ φορολογικοὶ νόμοι, ἐξηκολούθησεν αὐτὴ ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ ἐλαίου εἴτε μεταφερόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἴτε εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἀποδεικνύει τὸν κατατρεγμὸν ποὺ ὑφίστατο καὶ ὑφίσταται τὸ ἐλαιόλαδον. Ἀργότερα, κατηργήθη αὐτὴ ἡ φορολογία καὶ ἤρχισε τὸ λάδι νὰ πληρώνῃ ὅλας τὰς ἁμαρτίας, δηλαδὴ κόστους ζωῆς, αὐξήσεως τιμαρίθμου κλπ., μέχρι σημείου νὰ βλέπῃ κανεὶς ὑπουργοὺς νὰ τρέμουν πρὸ τῆς ἰδέας αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ. Ἔβλεπε κανεὶς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον ἡ παροῦσα, νὰ λέγῃ μὴ πρὸς Θεοῦ αὐξήσετε τὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ, διότι θὰ ἀνέλθῃ ὁ τιμάριθμος. Καὶ ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ τιμάριθμος; Εἶναι ὁ θεωρητικός. Διότι πραγματικὸς τιμάριθμος εἶναι τῆς νοικοκυρᾶς δηλ. τί ἐπλήρωνε καὶ τί πληρώνει κἄθε μῆνα. Τὸν τιμάριθμον δὲν θὰ μετέβαλε μία ἢ δύο δραχμαὶ ποὺ θὰ ἐδίδοντο ὑπὲρ τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἤρχοντο τὰ καλὰ χρόνια τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἄφινε νὰ λειτουργήσῃ ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως. Ηὔξανετο ἡ τιμὴ ἐξωτερικοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἢ δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἐξαγωγὴν ἢ ἐπέβαλε παρακράτημα. Πάντοτε λοιπὸν ὑφίσταντο οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ μόνον, τὴν δίωξιν, ἴσως διότι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶναι μαλακοὶ ἄνθρωποι εἰς τὸν χαρακτῆρα καὶ δὲν διαμαρτύρονται ἐντονώτερον ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς παραγωγοὺς ἄλλων προϊόντων. Θὰ πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ προσελκύσῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν μας καὶ τὸ ζήτημα τῶν δανείων τῆς Α.Τ.Ε. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν κἄποια ἔκθεσις τῆς Α.Τ.Ε., ὄχι διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ διὰ τὰ οἰκόσιτα κτήνη, ἡ ὁποία ἀναφέρει, ὅτι ὁ παραγωγὸς ὑφίσταται ζημίαν 40–45% ἀπὸ τὴν διατροφὴν τῶν κτηνῶν. Εἶναι ἕνα θέμα, κύριοι βουλευταί, ποὺ πρέπει νὰ μελετηθῇ, διότι ἔχει δημιουργήσει καὶ δημιουργεῖ καθημερινῶς τὴν ἀπόγνωσιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ ἡ γεωργία, ὅταν ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ φοβεροὶ τόκοι, τόκοι ὑπερημερίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ παραγωγοί μας νὰ καλλιεργήσουν μὲ αὐτὸν τὸν ἀνεπαρκῆ δανεισμόν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἰδικεύσω κἄπως τὸ θέμα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν 450.000 ἐλαιοκαλλιεργητικαὶ οἰκογένειαι. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι εἰς πολλὰς περιοχὰς τῆς χώρας ὑπάρχουν μικταὶ καλλιέργειαι. Ἀλλά, τὸ δρᾶμα τὸ ἀντιμετωπίζουν αἱ περιοχαὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀποκλειστικῶς τὴν μονοκαλλιέργειαν ὡρισμένου εἴδους. Μεταξὺ αὐτῶν συγκαταλέγεται καὶ ἡ ἰδιαιτέρα μου πατρίς, ἡ Κέρκυρα. Δὲν κάμνω, πιστεύσατέ με, κύριοι συνάδελφοι, πολιτικήν. Μεταφέρω ἁπλῶς τὴν κατάστασιν. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ζοῦν ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς τραγικῆς καταστάσεως γυμνητεύοντες καὶ πεινῶντες. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ εἰς τὴν Κέρκυραν, διὰ νὰ διαπιστώσῃ ἀπὸ πολὺ κοντὰ τὸ δρᾶμα αὐτὸ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τὴν ἀπόγνωσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, στερούμενοι καὶ τοῦ ἐλαίου ἐνῷ εἶναι ἐλαιοπαραγωγοί. Πρέπει λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ γίνῃ κἄποιος προγραμματισμὸς καὶ ἡ Α.Τ.Ε. νὰ μεταβάλῃ τὴν πολιτικήν της ὡς πρὸς τὸν τρόπον χορηγήσεως τῶν δανείων. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ 2–3 μηνῶν δάνεια νὰ ἠμπορέσῃ νὰ καλλιεργήσῃ καὶ νὰ τὰ ἐξοφλήσῃ. Τὰ δάνεια πρέπει νὰ εἶναι 5ετῆ, ὥστε νὰ ἔχῃ ὁ παραγωγὸς 1–2 καλὰς ἐσοδείας ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἠμπορέσῃ νὰ εἰσπράξῃ, διὰ νὰ πληρώσῃ τὸ δάνειον. Ἔχει σημασίαν αὐτό, κ. Ὑπουργέ, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμετε μίαν ἐπίσκεψιν.

§135Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ἀπόδειξις, ὅτι ὁ κ. Θεοτόκης, ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ συμπολίτης σας, ἔθεσεν εὐθαρσῶς τὸ θέμα. Εἶναι ὁ μόνος ποὺ εἶχεν ὀρθὴν πολιτικὴν καὶ ἐπειδὴ ἐπίστευεν εἰς τὴν ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών του εἶχε τὸ θάρρος νὰ παραιτηθῇ.

§136Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὴν Κέρκυραν, κ. συνάδελφοι, συμβαίνει καὶ ἐπὶ πέντε ἔτη νὰ μὴ ἀποδίδουν τὰ δένδρα λόγῳ τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ διότι εἶναι παλαιά. Θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα καλλιεργείας καὶ ἀντικαταστάσεως, ἀλλὰ τὴν Γεωργικὴν Ὑπηρεσίαν Κερκύρας διευθύνει ἕνας ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 30ετίαν ὑπηρετεῖ καὶ εἶναι κουρασμένος καὶ ἴσως οὐχὶ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, χωρὶς καμμίαν πνοήν, μὴ δυνάμενος νὰ προσφέρῃ τίποτε. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ τοποθετηθοῦν πρόσωπα μὲ πνοὴν καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ σήμερον κρατοῦσα γραφειοκρατία. Πέραν τούτων, ἀπαραίτητον εἶναι νὰ ρυθμισθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἕνα Ταμεῖον Προστασίας Ἐλαιοπαραγωγῆς διὰ νὰ ἔρχεται εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἰς δυσχερεῖς στιγμάς. Σχετικῶς μὲ τὰς τιμὰς ἀσφαλείας φρονῶ, ὅτι σήμερον εἶναι πολὺ ἀργά, διότι τὸ κακὸν ἔχει γίνει καὶ ἑπομένως δὲν ἔχω νὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ. Περαίνων εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἐλπίζω τοὐλάχιστον νὰ χαραχθῇ διὰ τὸ μέλλον μία γραμμή, ἕνα πρόγραμμα ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς νὰ μποροῦν νὰ φᾶνε ἕνα κομμάτι ψωμί. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§138Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν μερικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν κακὴν τύχην νὰ ἐπανέρχωνται κάθε χρόνον σχεδὸν ταὐτοσήμως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ. Πάντοτε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ὄχι ἔγκαιρα λαμβάνονται μέτρα σπασμωδικὰ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύονται ἀνεπαρκῆ καὶ ἀπρόσφορα, καὶ ἁπλούστατα ἐμβαλώνουν μόνον προσωρινὰ τὴν κατάστασιν καὶ ἐπανέρχεται, ἔτσι, τὸ ἑπόμενον ἔτος, ὀξύτερον τὸ θέμα. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν προγραμματισμοῦ εἰς τὴν ἐλαϊκὴν πολιτικήν. Πολλαὶ ἐλπίδες εἶχον ἐναποτεθῆ εἰς τὸ ψηφισθὲν τὸ 1957 ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Θεοτόκη Ν. Δ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοθετικοῦ ἐκείνου Διατάγματος εἴχομεν ἐπισημάνει τὰς ἐλλείψεις του καὶ εἴχομεν τονίσει, ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔλυον τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ τὸ περιέπλεκαν περισσότερον. Ἐπίσης εἴχομεν ὑποδείξει τὰς τροπολογίας, αἵτινες θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπενεχθοῦν ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τὸ Νομοθετικὸν ἐκεῖνο Διάταγμα μίαν βάσιν ὀρθήν. Δυστυχῶς δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ προτάσεις μας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπανέλθῃ καὶ τὸ θέμα πέρυσι καὶ πάλιν ἐφέτος μὲ καθυστέρησιν καίτοι πολὺ ἐγκαίρως ἀπηυθύνθησαν διαμαρτυρίαι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκ μέρους τοῦ συνόλου τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τῶν συνεταιριστικῶν αὐτῶν ὀργανώσεων ποὺ διατελοῦν ἐν ἀναστατώσει. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ διερωτηθῇ τις, αὐτὴ ἡ εὐαισθησία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι δικαιολογημένη; Μερικοὶ ἀριθμοὶ ἀπαντοῦν εὔγλωττα. Ἐπὶ γεωργικοῦ εἰσοδήματος 23 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, σὲ σταθερὲς τιμές, στὸ λάδι μὲ μίαν μέσην παραγωγὴν 140 χιλιάδων τόννων καὶ μὲ τὶς τρέχουσες τιμὲς ἀναλογεῖ συμμετοχὴ εἰς τὸ 8–10%. Ὀρθῶς ἐλέχθη, ὅτι μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας ἀσχολοῦνται 450.000 οἰκογένειαι καὶ ὀρθῶς ὁ συμπολίτης μου κ. Δεσύλλας ἐτόνισεν, ὅτι ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς αὐτῶν ἀσχολεῖται μονοκαλλιεργητικῶς μὲ τὴν ἐλαίαν. Πέραν ὅμως τούτου ὁ Ἑλληνικὸς ἐλαιῶνας ἀντιπροσωπεύει ἐθνικὸν κεφάλαιον 70 ἑκατομμυρίων ἐλαιοδένδρων. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, ὄχι εὐαισθησίαν, ἀλλὰ καὶ κἄτι ἀκόμη πάρα πάνω θὰ ἦτο δεδικαιολογημένον, διὰ τὰ ζητήματα τῆς ἐλαίας καὶ τοῦ λαδιοῦ, ποὺ ὀρθῶς ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ἐθνικὸν προϊόν. Ποῖα, λοιπόν, μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν προστασίαν τῆς πολυπληθοῦς κατηγορίας, ὥστε καὶ τὰς ἀνάγκας των νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ νὰ μεγαλώσῃ ἡ ἔφεσίς των νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς καλλιεργείας τῆς ἐλαίας, ποὺ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀναγκαία ὥστε νὰ βελτιωθῇ ἡ ποιότης τοῦ λαδιοῦ καὶ νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγομένη ποσότης; Ἡ Κυβέρνησις καθώρισε μίαν τιμὴν ἀσφαλείας 12,50 δραχμῶν κατὰ κιλὸν μὲ προσυγκέντρωσιν 15 χιλιάδων τόννων καὶ κἄποιαν εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν, ὡς διεμορφώθησαν τὰ μέτρα τελικῶς, τῶν ἐχόντων 50 ἕως 400 ἐλαιόδενδρα ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἠδύνατο νὰ γίνῃ παράδοσις μέχρι 600 χιλιογράμμων. Ἀλλὰ τὰ μέτρα, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν ἦσαν ἀρκετὰ καὶ ἐὰν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως διὰ νὰ ἔχουν ἀποτελέσματα. Ἐξηγγέλθησαν τὸ πρῶτον τὸν Ν)βριον τοῦ 1959, ἐτέθησαν ἐν ἰσχύϊ τὴν 9ην Ἰανουαρίου 1960 καὶ διεμορφώθησαν τελικῶς τὴν 17ην Φεβρουαρίου. Ὁ χρόνος τῆς 9ης Ἰανουαρίου ὅμως ἦτο πολὺ περασμένος διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς παραγωγούς, ἔστω καὶ διὰ τῶν ἀτελῶν αὐτῶν μέτρων.

§139Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὴν 22αν Νοεμβρίου δὲν ὑπάρχει δημοσιογραφικὴ πληροφορία ἀλλὰ ἐπίσημος κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων ἐν τῷ συνόλῳ των. Προηγουμένως τὴν 19ην Νοεμβρίου ὑπάρχει ἐπίσημος ἀγγελία. Συνεπῶς ἔκτοτε ἦτο γνωστὸς ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπροστατεύετο ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ καὶ τὴν 22αν Νοεμβρίου ἐξηγγέλθησαν τὰ λοιπὰ μέτρα. Ἐὰν ὑπῆρξε καθυστέρησις ἐπεμβάσεως εἰς τὴν ἀγορὰν εἶναι διότι δὲν προσεφέρθησαν ποσότητες. Θὰ πρέπει νὰ σᾶς εἶναι γνωστόν......

§140Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ μᾶς λιθοβολήσουν ἂν δὲν παρακολουθοῦμεν τὸ θέμα.

§141Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐξαρτᾶται ἂν θὰ σᾶς λιθοβολήσουν ἢ θέλετε νὰ προκαλέσετε τὸν λιθοβολισμὸν διὰ τοὺς ἄλλους. Σήμερον δὲν ἔχομεν ὑπερβῆ τοὺς 700 τόννους, διότι δὲν ὑπάρχει ποσότης πρὸς προσφοράν. Διότι αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν αἱ ὁποῖαι ἐχρηματοδοτήθησαν ἔκτοτε....

§142Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἀπὸ Ἰανουαρίου, κ. Ὑπουργέ.

§143Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Μόνον καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ Δημόσιον, κ. συνάδελφε. Κατὰ συνέπειαν τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως δέον νὰ λογίζωνται ληφθέντα ἀπὸ Νοεμβρίου καὶ οὐχὶ ἀπὸ Ἰανουαρίου.

§144Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ χρηματοδότησις καθιεροῖ οὐσιαστικῶς τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς. Παρὰ ταῦτα τὰ μέτρα ἔστω καὶ ἀπὸ Νοέμβριον λογιζόμενα δὲν εἶναι λυσιτελῆ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἐλαιοκομικοῦ ἔτους ὁ παραγωγὸς πιέζεται νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας του. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφέτος ἰδιαιτέρως ἡ Διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀπεφάσισε νὰ ρευστοποιήσῃ τὸ μέγιστον μέρος τῶν ὀφειλῶν παρὰ τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἠναγκάσθησαν πάντες νὰ πωλήσουν ἀκόμη καὶ τὸ λάδι ποὺ ἐκράτουν διὰ τὰς ἀνάγκας διατροφῆς διὰ νὰ μὴ φυλακισθοῦν. Ἀκόμη καὶ ὁ Νοέμβριος δὲν εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος μὴν διὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων. Εἶναι διεθνῶς καθιερωμένον, ὅτι ἡ πρώτη Ὀκτωβρίου ἀποτελεῖ τὴν ἔναρξιν τοῦ ἐλαιοκομικοῦ ἔτους καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδόλως ἠμποδίζετο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγέλῃ τότε τὰ μέτρα προστασίας, πολὺ δὲ περισσότερον ἀφοῦ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου εἶναι περίπου γνωστὸν τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§145Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐγὼ σᾶς διέκοψα, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ διορθώσω ἁπλῶς τὸν μῆνα. Εἴπατε ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου, ἐνῷ ἐπρόκειτο ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου.

§146Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἶπον καὶ ἐπιμένω, ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ Ἰανουαρίου οὐσιαστικῶς. Ἕν ἄλλο θέμα εἶναι ἐπίσης ἡ κλιμάκωσις κατὰ βαθμόν. Ὡς βάσις ἐλήφθη τὸ πεντάβαθμον, ἀλλὰ ἡ κλιμάκωσις αὕτη δὲν ἀποτελεῖ νέον μέτρον καὶ κατὰ τίποτε δὲν διηυκόλυνε τὴν κατάστασιν. Αἱ κλιμακώσεις αὐταὶ εἶναι γνωσταὶ εἰς τὴν ἀγοράν, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ὑπάρχουν καὶ ἐμπορικαὶ πράξεις ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ πάντοτε τὰ μικρόβαθμα ἐπετύγχαναν μεγαλυτέρας τιμάς.

§147Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Τὸ ὕψος ὅμως, δὲν εἶναι τὸ αὐτό.

§148Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐὰν ἐρωτήσητε, τὸν προκάτοχόν σας κ. Μάρτην θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ ὕψος κατὰ τὸ ἔτος 1956–57 ἐκυμαίνετο εἰς τὰ 50 λεπτὰ κατὰ βαθμόν.

§149Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐφέτος κυμαίνεται καὶ εἰς τὰ 80.

§150Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἰδοὺ αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας τῶν τελευταίων ἐτῶν:

δηλαδὴ δραχ. 15,90 κατ’ ὀκᾶν. Εἶναι, ὅπως καταδεικνύεται, ἡ μικροτέρα τιμὴ τῆς τελευταίας πενταετίας. Καὶ τοῦτο ὅλως ἀδικαιολογήτως, διότι δὲν ἔχει μεσολαβήσει πτῶσις τῶν ἄλλων οἰκονομικῶν συντελεστῶν (μισθῶν, ἡμερομισθίων κλπ.). Τονίζω τὸ 15,90, διότι ὁ τέως κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτε ἐζητήθη ἡ κατοχύρωσις τῶν τιμῶν, ἀνέφερε τὸ Ν. Δ. 3548)1959, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἐλαίου εἰς τιμὴν κάτω τῶν 17 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ προπωλήσεις κάτω τῆς τιμῆς αὐτῆς ἐθεωροῦντο ἄκυροι. Ἤδη τὸ Κράτος παραβιάζει τὴν ἀρχὴν ταύτην καὶ βλέπομεν νὰ καθορίζῃ τιμὴν κατωτέραν τῆς ἀντιστοίχου 13,60 κατὰ κιλόν. Προβάλλεται ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ διαμόρφωσις τῶν τιμῶν ἀσφαλείας ἀποτελεῖ συνάρτησιν τοῦ δείκτου τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο καὶ ἕωλον εἶναι καὶ δίκοπον μαχαίρι εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ὑπουργῶν, ὀφείλομεν κυρίως νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν τὸ λάδι ἀποτελῆ προϊὸν ἐσωτερικῆς κατὰ βάσιν καταναλώσεως καὶ ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον νὰ συνάγωμεν συμπεράσματα. Πράγματι, τὸ συναγόμενον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ἀδυναμίαν τῆς πολιτικῆς της ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προϊόντος. Ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀκαταστασίαν τῶν τιμῶν καὶ τὴν ἀπαράδεκτον ἐφαρμογήν του. Δηλαδή, ὅταν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι ὑψηλαί, ἐπικαλεῖται τὴν δῆθεν προστασίαν τῆς καταναλώσεως καὶ τοῦ τιμαρίθμου διὰ τὴν διαμόρφωσιν χαμηλῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν. Καὶ ὅταν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι χαμηλαί, τὰς ἐπικαλεῖται ὡς ἐπιχείρημα διὰ τὸν ἴδιον σκοπόν. Κύριοι συνάδελφοι, λησμονεῖ, δῆθεν, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ σταθερότης καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἀποτελεῖ οὐσιώδη παράγοντα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ εἰς ἄλλας χώρας (Ἑλβετίαν, Βέλγιον κλπ.), οὐδέποτε τελεῖ ἐν συναρτήσει πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ ὡς πρὸς τὴν συγκέντρωσιν, διὰ τὸ ἔτος 1957–58 εἶχε προγραμματισθῆ συγκέντρωσις 15.000 τόννων, μετὰ τὸν Ἰανουάριαν καὶ ἐνῷ εἶχε παρέλθει ἡ περίοδος τῆς προσφορᾶς, ἐπραγματοποιήθη συγκέντρωσις 6.500 τόννων. Ἐφέτος θὰ εἶναι ἀσφαλῶς χαμηλοτέρα. Ὑλική, τονίζω, πολιτικὴ διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὕψος τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς καὶ τὸν ρόλον τοῦ λαδιοῦ στὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ α) στὴ διατροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, β) στὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, γ) στὶς δυνατότητες ἐξαγωγῶν καὶ δ) στὰ μέτρα ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τούτου. Ὁ μέσος ὅρος τῆς Ἑλληνικῆς ἐτησίας παραγωγῆς, ἀνέρχεται εἰς 140.000 τόννους, ἡ ἰδὲ ἐτησία κατανάλωσις ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ ἔτους 1957–1958 ἐμφαίνεται, ὅτι ἀνέρχεται εἰς 100.000 τόννους.

§151Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δύνασθε νὰ μᾶς πληροφορήσητε ποία εἶναι ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ εἰς σπορέλαιον;

§152Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἔχομεν 31.000 τόννους βαμβακελαίου, συμφώνως πρὸς τὰ τελευταῖα στοιχεῖα τοῦ 1958. Ἀλλὰ τελευταίως, εἰς μίαν σειρὰν δημοσιεύσεων, ἀνεπήδησε καὶ ἕνας ἄλλος νεοφανὴς ἰσχυρισμός, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ἀνέρχεται εἰς 135.000 τόννους. Κύριοι συνάδελφοι, τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, τὸν θεωρῶ ὕποπτον καὶ ὑπηρετοῦντα ἕνα σκοπόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἐξετάσωμεν πάρα κάτω, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ κατὰ 50% ἡ κατανάλωσις λαδιοῦ ἐντὸς ἔτους, ὅταν ἔχωμεν καὶ αὔξησιν τῶν ἐγχωρίων παραγομένων βαμβακελαίων, τῶν ὁποίων θὰ ἦτο παρήγορον νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν χρῆσιν εἰς τοὺς βαμβακοκαλλιεργητάς. Γεγονός, λοιπόν, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔχομεν παραγωγὴν ἐλαιολάδου περὶ τοὺς 140.000 περίπου τόννους. Αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀνέρχονται εἰς 100 περίπου τόννους. Ὑπάρχει, συνεπῶς, τὸ περιθώριον καὶ τῆς καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος ἐξαγωγῆς. Εἰς τὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου, ἡ παραγωγὴ ἐλαιολάδου ἀνήρχετο προπολεμικῶς, περίπου εἰς 830.000 τόννους, ἡ δὲ μέση ἐξαγωγὴ εἰς 120.000 τόννους. Μεταπολεμικῶς, ἐνῷ ἡ παραγωγὴ ἐκυμαίνετο εἰς 900.000–950.000 τόν., εἰς τὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου κατὰ τὸ 1958–59 ηὐξήθη εἰς 1.100.000 τόννους. Δι’ ἐφέτος δὲ ἀναβιβάζεται εἰς 1.400.000 τόννους. Ἡ μέση, ὅμως, ποσότης ἐξαγωγῆς ἐκυμαίνετο μεταξὺ 58–68.000. Καὶ τὸ 50% τῶν ἐξαγωγῶν τῶν διεθνῶν τὸ καλύπτει ἡ Ἱσπανία. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νομίζομεν, ὅτι τὸ ποσοστὸν καταναλώσεως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παίζει ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία τιμὴ πρέπει νὰ ὑπολογίζεται μὲ βάσιν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία οὐσιαστικὴ κρατικὴ παρέμβασις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαμορφώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἐν τούτοις ὑπάρχουν ὡρισμένα φαινόμενα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως, διότι συμπληρώνουν τὸν διωγμὸν τοῦ λαδιοῦ. Εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημοσιεύθη τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὴν ὁποίαν καθορίζεται ἡ ἐξ ἀμερικανικῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων βοήθεια εἰς 6.300.000 δολ. Δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἤθελε κάμει μίαν δήλωσιν, ὅτι ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ οὔτε ἕνα δολλάριον διὰ τὴν κάλυψιν εἰσαγωγῶν σπορελαίου. Εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς περὶ τελωνειακῆς νομοθεσίας, περιλαμβάνεται διάταξις, ἄρθρον 17, κυροῦσα πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ λιπαρῶν βιομηχανικῆς χρήσεως διὰ τὴν παραγωγὴν γλυκερίνης. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν εἰσαγομένων αὐτῶν λιπῶν, θὰ περάσουν ὡς λίπη σαπωνοποιΐας. Αὐτὴ ἡ διαρκὴς ἀτελὴς εἰσαγωγὴ λιπαρῶν ἀτελῶς, δημιουργεῖ μίαν πρόσθετον δυσμενῆ μεταχείρισιν τοῦ ἐλαιολάδου, δεδομένου, ὅτι πλήττει τὰ ἑλληνικὰ πυρηνέλαια ποὺ ὑποχρεώνονται οἱ κάτοχοί των νὰ τὰ ραφινάρουν καὶ νὰ τὰ ρίχνουν γιὰ λάδι στὴν ἀγορά. Δὲν ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν φυτίνη, βέβαια, καὶ τὰς ἄλλας λιπαρὰς οὐσίας εἰς τὰς ὁποίας ἀμφιβάλλω ἐὰν περιέχεται ποσοστὸν ἔστω καὶ 5% ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον συναγωνίζονται.

§153Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην, ἐνῷ ἤρχοντο εἰς τὸν Πειραιᾶ προηγουμένως 1.000.000 ὀκάδες ἐλαίου, σήμερον εἶναι ζήτημα ἐὰν ἔρχωνται 50.000.

§154Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Σήμερον ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καταναλίσκει ὑδρογονωμένα σπορέλαια, ποὺ δυστυχῶς τὰ ἀποκαλεῖ «βούτυρο»! Ἕνα ἄλλο θέμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν. Εἶναι καίριον, γενικῶς, καὶ εἰδικῶς γιὰ τὸ λάδι, καὶ πολὺ θ’ ἀνακουφίσῃ ἡ ἀντιμετώπισίς του. Προλαλήσας συνάδελφος διεξετραγώδησε τὴν κατάστασιν τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ προσθέσω εἶναι, ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν τὸ μέσον εἰσόδημα τετραμελοῦς οἰκογενείας ἀνέρχεται ἐτησίως εἰς 3.484 ἕως 4.000. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι αὐθαίρετοι, ἀλλὰ προκύπτουν ἀπὸ στατιστικὰ δεδομένα τῆς Νομαρχίας Κερκύρας καὶ νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας ἡ ἰδία κατάστασις θὰ ἐπικρατῇ. Καὶ ἀποδίδεται αὐτὸ καὶ στὴν ἐξαφάνισιν τῶν ἐξαγωγῶν λαδιοῦ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις τὸν Σ)βριον νὰ προβῇ εἰς ἐξαγωγὴν 10.875 τόννων ἐλαιολάδου. Ἀπὸ τὴν ποσότητα αὐτὴν μόνον 2.500 τόννοι περιείχοντο εἰς πεντόκιλα δοχεῖα μὲ φίρμαν. Τὸ ὑπόλοιπον προήρχετο ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων.

§155Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Διὰ πρώτην φορὰν καθιερώθη ἡ περαιτέρω πριμοδότησις εἰς πεντόκιλα δοχεῖα καὶ τοῦτο διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐπωνύμως. Ἠνέχθημεν μείωσιν τῆς τιμῆς κατὰ 10%, δυστυχῶς ὅμως, δὲν κατωρθώθη ἡ ἐξαγωγὴ περισσότερον ἀπὸ 250 τόννους.

§156Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Οἱ 8.000 τόννοι, εἶχον ἐξαχθῆ μέχρι 20 Σεπτεμβρίου;

§157Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι ἀκριβές.

§158Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐὰν ἡ προσπάθεια ἐγένετο ἐνωρίτερον ἴσως νὰ ἐπιτυγχάνατε τιμὰς καλλιτέρας. Διότι ἡ παραμονὴ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἐλαιοκομικοῦ ἔτους, δὲν εἶναι ἡ καλυτέρα δι’ ἐξαγωγάς.

§159Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἰς τὰς 22 Αὐγούστου, ἐπραγματοποιήθη πώλησις πρὸς τὴν συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν Κερκύρας πρὸς 13 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, εἰς δὲ τὴν ἐλαιουργικὴν πρὸς 14 δραχμ. Ἔκτοτε αἱ τιμαὶ ἐμειώθησαν διεθνῶς καὶ μόνον κατὰ τὸν Ὀκτώβριον ἔλαβον κἄποιαν αὔξησιν καὶ πάλιν.

§160Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θίγω τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, διότι ἕνας ἀριθμὸς μοῦ καρφώθη ἀπὸ ἐτῶν στὸ μυαλό, καὶ ἡ ἐλαχίστη αὔξησις τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ ἐλαϊκόν μας πρόβλημα. Ἐκ τῶν καταναλισκομένων εἰς τὸν κόσμον λιπαρῶν, τὰ ἐλαιόλαδα ἀντιπροσωπεύουν τὸ 5,2%. Ἐὰν αὐτὸ τὸ 5,2% αὐξηθῇ μόνον εἰς 5,5% τότε ἐλαϊκὸν πρόβλημα δὲν θὰ ὑπάρχῃ. Θὰ πρέπει πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν νὰ στρέψωμεν ὅλην μας τὴν προσοχήν. Διότι σύν τοῖς ἄλλοις, τὸ λάδι ἔχει μίαν διαιτητικὴν ἀξίαν καὶ διὰ τὰς ἰδιότητάς του, ἔχουν γίνει πλεῖσται μελέται ἀπὸ διασήμους ἐπιστήμονας εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Πέραν αὐτοῦ ἡ ἀνωτέρα θρεπτικὴ ἀξία του εἶναι ἀναμφισβήτητος. Εὐτυχῶς ἐσχάτως, ὑπάρχουν καὶ χημικαὶ μελέται διὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ ἐλαίου καὶ εἰδικώτεραι μελέται τοῦ κ. Κατσούλη, Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐπαινεθεῖσαι ὑπὸ τῆς Ἀκαδημίας. Αἱ μελέται αὗται εἰς τὰς χεῖρας καλῶς ὠργανωμένου ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσουν ἕνα καλὸν ὅπλον διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ὅπλον διὰ τὴν τελειοποίησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅμως, ὅτι ἐν Ἑλλάδι οὐδέποτε εἴχομεν ἀληθῆ προγραμματισμὸν εἰς τὴν ἐλαϊκήν μας πολιτικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν ἐξαγωγῶν. Πλείστας ὅσας φορὰς ἡ πολιτικὴ μετεβλήθη μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χάνωμεν τοὺς πελάτας τοὺς ὁποίους μετὰ πολλῶν κόπων κατωρθώσαμεν νὰ ἀποκτήσωμεν. Πρέπει νὰ καταβάλωμεν μίαν προσπάθειαν νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἔλαιον εἰς περισσοτέρας χώρας, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης τῆς περαιτέρω αὐξήσεώς του εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας, ἀλλὰ καὶ ἐξασφαλίζοντας τὴν μονιμότητα τῆς παρουσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ στὶς ἀγορὲς αὐτές. Καὶ νὰ γίνῃ καὶ συνδυασμὸς μὲ διαρκῆ καὶ ἔντονον διαφήμισιν. Συμβαλλόμενοι μὲ τὰς διαφόρους Χώρας θὰ πρέπει νὰ τὰς ὑποχρεώσωμεν νὰ ἀγοράζουν ἕνα μέρος ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων ἀντὶ νὰ τὰς ὑποχρεώνωμεν νὰ πάρουν, π.χ. ξυραφάκια «Ἄστορ» ἢ ἄλλα παρόμοια εἴδη. Ὁ συνδυασμὸς αὐτῶν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῆς ἐσωτερικῆς κρατικῆς παρεμβάσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβοηθήσουν σπουδαίως εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Παράδειγμα, ἐφέτος εἰς πλεῖστα διαμερίσματα εἴχομεν τιμὴν πωλήσεως τοῦ ἐλαιολάδου κάτω τῶν 12,50 κατὰ κιλόν.

§161Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ποτὲ δὲν ἐγένετο αὐτό, κ. συνάδελφε. Ἔχω ἐπισήμως βεβαιωμένας τιμὰς καὶ οὐδέποτε ἔχομεν τιμὴν κάτω τῶν 12,50.

§162Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ ποὺ ἔχετε σεῖς ἀπὸ τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι ρωτοῦν μερικοὺς μεγαλεμπόρους. Ἐμεῖς ἐξακριβώνουμε τὰς τιμὰς ἐκεῖ ποὺ γίνονται αἱ ἀγοραπωλησίαι καὶ αὐταὶ αἱ τιμαὶ εἶναι αἱ πραγματικαί.

§163Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς τὴν Ζάκυνθον ἔχομεν μέσην τιμὴν κατὰ κιλὸν 10,50 καὶ εἰς τὴν Σάμον 10,30–10,80.

§164Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Καὶ εἰς τὰ δύο αὐτὰ διαμερίσματα ἐγένετο κρατικὴ συγκέντρωσις καὶ ἠδύναντο νὰ παραδώσουν τὸ ἔλαιον μὲ τιμὰς τὰς ὁποίας ἔδιδε τὸ Κράτος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν Σάμον εἶναι 12,80 εἰς δὲ τὴν Ζάκυνθον τὸ τριάρι, διότι τεσσάρι καὶ πεντάρι δὲν ὑπάρχει, διεκυμάνθη μέχρι 14,60 δραχμῶν.

§165Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς τὰ διαμερίσματα, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἔγινε συγκέντρωσις.

§166Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἔχετε λάθος. Αἱ ἀποθῆκαι τοῦ Κράτους, ἦσαν διαρκῶς ἀνοικταί.

§167Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Λυποῦμαι μόνον ποὺ δὲν ἔφερα μαζί μου τηλεγραφήματα καὶ ἐπιστολὰς ποὺ ὁμιλοῦν περὶ τῶν πραγματικῶν τιμῶν, διότι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι θὰ ἀμφισβητήσητε αὐτὴν τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν ἀνέφερον τὴν κρατικὴν παρέμβασιν, τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ὁ συνδυασμὸς κρατικῆς παρεμβάσεως καὶ ἐξαγωγῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβοηθήσουν σπουδαίως εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῶν τιμῶν. Τελευταίως ποὺ ἐγένετο εἷς τοιοῦτος συνδυασμὸς εἰς τὴν Κέρκυραν, εἴχομεν μίαν τιμὴν ἀπὸ 1–1,30 δραχμ. κατὰ κιλὸν ὑπερτέραν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἐλαιουργίας (κοινοπραξία μετὰ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν) καὶ τῆς ἐξαγωγῆς 550 μόνον τόννων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (Ἰταλία, Γιουγκοσλαβία, ΕΣΣΔ). Ἀκόμη ὑποστηρίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὴν πριμοδότησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, γνωρίζει, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντιδικία μεταξὺ Κράτους καὶ Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων διὰ 2.000.000 δολλάρια ἐκ τοῦ παρακρατήματος τῆς διαφορᾶς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ 1953. Τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἔναρξιν μιᾶς πριμοδοτήσεως. Αὕτη ἀποτελεῖ καὶ δικαίαν ἀξίωσιν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος, ποὺ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει δὲν θὰ ζημιώσῃ τὸ Δημόσιον. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος εἶναι ἡ ἀποφασιστικὴ σύνδεσις τῶν ἐξαγωγῶν μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Εἶναι ἀνάγκη τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα νὰ ἀποτελέσουν τὸ μέσον πληρωμῆς τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Χώραν προϊόντων. Ἀνάγκη ζωτικὴ ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις ὄντως νὰ ἐξακολουθῇ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομικὴ τῆς ὁποίας ἡ παραγωγὴ καλύπτει τὰ 83% τῶν ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ ἐλαϊκοῦ τὰς ἔχομεν καθορίσει καὶ ἄλλοτε. Συνίστανται πρῶτον εἰς τὸν χρόνον τῆς λήψεως τῶν προστατευτικῶν μέτρων καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ πρέπει νὰ λαμβάνωνται ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλαιοκομικῆς περιόδου, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐπιτρέπωνται αἱ ἐσπευσμέναι πωλήσεις καὶ θὰ προστατεύεται οὕτω ἀποτελεσματικῶς παραγωγὴ καὶ κατανάλωσις. Ἔγκαιρος κρατικὴ παρέμβασις διὰ συγκέντρωσιν ἀνάλογον τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς, διεξαγομένη μέσῳ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν πρὸς ἀποτροπὴν κερδοσκοπικῶν τάσεων καὶ συγκράτησιν τῶν τιμῶν καταναλώσεως εἰς λογικὰ ἐπίπεδα, διὰ νὰ μὴ πωλῆται τὸ λάδι ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς εἰς χαμηλὰς τιμὰς καὶ τὸ πληρώνῃ ὑπέρμετρα ἡ κατανάλωσις, ὅπως τὸ 1956, ποὺ ἔφθασε στὶς 40 δραχμές. Νὰ ἐπαναφερθῇ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος 3755)29 περὶ προστασίας τοῦ ἐλαίου τοῦ ὁποίου τὰ ἄρθρα πρῶτον, δεύτερον καὶ τρίτον προστατεύουν τὸ ἔλαιον ἀπὸ προσμίξεις μὲ σπορέλαιον κλπ. Ἄν πέραν τούτων τεθῇ καὶ φραγμὸς ἐπὶ τῶν ἀτελῶν εἰσαγωγῶν τῶν λιπαρῶν σαπωνοποιΐας καὶ τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, τότε ἡ προστασία θὰ ἀποβῇ ἀποτελεσματικωτέρα. Μαζὺ μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα ἂν ἐπιδιωχθῇ καὶ ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπὶ πλέον γίνῃ ὁμαλὴ ἡ ἀναγκαία ἀνανέωσις τῶν ἐλαιώνων, τὰ δὲ μεσοπρόθεσμα δάνεια γίνουν 15χρονα, νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ βασικὴ προστασία καὶ θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ἐλαϊκόν μας θέμα. Θεωρῶ, ὅτι κατέστη σαφές διατὶ ἐλέγχομεν πλέον τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ἡ τιμὴ ἡ καθορισθεῖσα διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, εἶναι ἀπαραδέκτως χαμηλὴ καὶ ξεζουμίζει τὸν παραγωγόν. Διότι καθυστερημένα ἐξήγγειλε τὰ μέτρα. Διότι δὲν ἐξασφαλίζει ἐξαγωγήν. Καὶ ἔτσι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἔφθασεν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν. Ἐὰν δὲν ἀντιληφθῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ καὶ τὸ ἀπαράδεκτον κακὸν τῆς ἀσυδοσίας τῶν εἰσαγωγῶν, δηλαδὴ τοῦ νὰ εἰσάγωμεν ἀγαθὰ ἐξ ὡρισμένων χωρῶν χωρὶς νὰ τὰς ὑποχρεώνωμεν ἀντιστοίχως νὰ δεχθοῦν ὡς μέσον πληρωμῆς τὰ ἰδικά μας γεωργικὰ προϊόντα, τότε σᾶς βεβαιῶ, ὅτι καὶ τοῦ χρόνου πάλιν θὰ συζητοῦμεν ἐδῶ ἰδιὰ τὸ ἴδιον θέμα καὶ ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν παραγωγῶν γεωργικῶν προϊόντων, θὰ εἶναι μεγαλυτέρα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, ὥραν 10,30′ π. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ. μ.)