1960.03.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 60ὴ

Πέμπτη 10 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανὸς ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸν ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως προσθέτων πράξεων περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν ἀπὸ 3.4.1954 τριῶν συμβάσεων, περὶ παροχῆς εἰδικευμένων ὑπηρεσιῶν ὑπὸ μετακληθέντων Βρεταννῶν εἰδικῶν διὰ τὴν κατάλληλον διοικητικήν, τεχνικὴν καὶ λογιστικὴν ὀργάνωσιν τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κυρωθεισῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3071)54 Ν. Δ.». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ ἔτους 1959 οἰκον. ἔτη καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου», καὶ 3) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γρίβας, Π. Κλῆς, Ε. Κωστελίδης, Κ. Παπαγεωργίου, Δ. Καρατζένης, Κ. Καλτεζιώτης, Α. Ἀηδονᾶς, Θ. Μπάρμπας, Λ. Μπίστης, Ι. Παπαρτεμίου καὶ Δ. Ἰωάννου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδ. νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μακρῆς καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Αἱ βουλευτίδες κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Ν. Ἔξαρχος, Π. Τσακιρίδης, Θ. Μπάρμπας καὶ Σ. Περτσινίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων καὶ Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Δυτικῆς Μυρτουντίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν Σιδηροδρόμου Βαρθολομιοῦ–Κυλλήνης ἐπὶ ζημίᾳ ὁλοκλήρου περιφερείας καὶ ἰδιαιτέρως τῶν λουτρῶν Κυλλήνης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Βαρθολομιοῦ, Κυλλήνης, Νεοχωρίου, Καβασίλων καὶ λοιπῶν Κοινοτήτων Δυτικῆς Μυρτουντίας, αἰτουμένων ἐκτίμησιν ζημιῶν σταφιδαμπέλων, ἀμπέλων καὶ λοιπῶν καλλιεργειῶν συνεπεία πτώσεως παγετώνων κατὰ τὴν 6ην τρέχοντος ἐ. ἔ. καὶ λῆψιν μέτρων βοηθείας πρὸς καλλιέργειαν ἄλλων εἰδῶν ὡς καὶ ἀναστολὴν διώξεων ὀφειλετῶν Τραπέζης ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δυνηθῶσι καὶ συντηρήσωσιν οἰκογενείας των εὑρισκομένας εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων, αἰτουμένης τὴν ματαίωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ τοῦ προκηρυχθέντος τὴν 27.3.60 διὰ τὴν πλήρωσιν 160 κενῶν θέσεων ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς, αἰτουμένης τὴν ἄνευ διακρίσεως παροχὴν ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προστασίας Τάξεων Ἐμπορικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν μὴ διάνοιξιν τῶν ὁδῶν Κοραῆ–Μοναστηρακίου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων καὶ μέτρων ἀφορώντων τὰς χερσαίας μεταφοράς». Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων τῶν ὑπολοίπων ρητόρων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Βεβαίως, ὁ περιορισμὸς αὐτὸς δὲν θὰ ἀφορᾷ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὡς καὶ τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς ἐκπροσώπους τούτων. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐκ τῶν ὑποστηριζόντων τὴν πρότασιν καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων. Ἐκ μέρους τῶν ὑποστηριζόντων τὴν πρότασιν ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§8Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φρονοῦμεν ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει διαφωτισθῆ πλήρως τόσον ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον καὶ ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας καὶ τῶν λοιπῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Τὸ θέμα ἐξηντλήθη φρονοῦμεν πλήρως καὶ διὰ τοῦτο προτείνομεν ὅπως αἱ ἀγορεύσεις τῶν λοιπῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου περιορισθοῦν εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας δι’ ἕνα ἕκαστον τούτων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ μέρους τῶν ἀντιλεγόντων ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐντύπωσίς μας εἶναι, ὅτι οὔτε ἡ Βουλή, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον οὔτε οἱ ἐνδιαφερόμενοι, δηλαδή, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἔχουν διαφωτισθῆ ἐπαρκῶς ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Εἰς τοῦτο ἔχει συντελέσει καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δήλωσις, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ πᾶσαν κατὰ τὴν συζήτησιν γενομένην πρότασιν καὶ ὑπόδειξιν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς βελτιώσεως τοῦ Νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναπτυχθῇ πρότασις, μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀγορεύσεων ὡς ζητεῖται διὰ τῆς προτάσεως; Πέραν αὐτοῦ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἀποτελεῖται ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀπὸ δύο Νομοσχέδια. Συνεπῶς, καὶ ἂν ἀκόμη καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας, τὸ ¼ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ἡμίωρον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ δύο Νομοσχεδίων ἐν τῇ πραγματικότητι.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων τῶν ὑπολοίπων ρητόρων τῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Συνεπῶς περιορίζεται ὁ χρόνος τῆς ἀγορεύσεως ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὑπολοίπων ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου εἰς τὸ ¼ δὲν περιλαμβάνει τοὺς Ἀρχηγούς, ὡς καὶ τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς ἐκπροσώπους τῶν Κομμάτων.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Περίπου δὲν θὰ τὸ ὑπερβῶ. Ἄλλωστε, μὴ ἀνησυχῆτε, ἡ τοποθέτησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ ἢ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων ἐξαιροῦνται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος καὶ ὑποθέτω, ὅτι περίπου δὲν θὰ ὑπερβῶ τὸ τέταρτον ἢ τὸ πολὺ τὰ 20 λεπτὰ δεδομένου, ὅτι ὡμίλησαν ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ ὁ κ. Εὐαγγελίδης ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων, οὔτε ἐπὶ ὡρισμένων τροπολογιῶν τῆς ΕΔΑ, διότι θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰ σχετικὰ θέματα, ὅπως ἐπίσης δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου συναπτομένου πρὸς τὸ πρῶτον Νομοσχέδιον, τοῦ σχετικοῦ μὲ τὴν λεγομένην ἐξίσωσιν τοῦ κόστους τῶν χερσαίων μεταφορῶν αὐτοκινήτων καὶ σιδηροδρόμων. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μερικὰς γενικωτάτας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς παρατηρήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατ’ ἐπανάληψιν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος κατὰ Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ εἰσηγούμενος τὸν προϋπολογισμὸν καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσιν καὶ διακοπάς του ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου εἶχε δηλώσει, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν του νὰ ἐπιβάλῃ νέα φορολογικὰ βάρη. Ἐπὶ τῆς δηλώσεως αὐτῆς ἀπολύτως διαφωνῶ, διότι νομίζω, ὅτι ὁ μοναδικὸς τοῦ Νομοσχεδίου σκοπὸς εἶναι ἡ ἐπιβολὴ νέων φορολογικῶν βαρῶν. Πράγματι, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἐμφανίζεται ὡς ἕνα εἶδος ἱπποκενταύρου, ὡς μία σύζευξις δύο ἀνομοίων πραγμάτων. Ἄλλωστε, ἐκ τῆς συγκολλήσεως ἑνὸς Νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ἑνὸς Νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, προῆλθεν ἐν τούτοις μία ἐσωτέρα ἑνότητα. Διότι ὅπως προέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοσχεδίου, δὲν ἀφορᾶ οὔτε εἰς τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Μὴ αὐταπατώμεθα. Ὑπάρχουν ἐλάχισται διατάξεις τῶν ἄρθρων 2, 3, 4, αἱ ὁποῖαι ἐφ’ ὅσον τύχουν προσηκούσης μεταρρυθμίσεως εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀποδεκταί. Ἀσπιρίνες. Ἁπλῶς ἄκρως περιωρισμένα μέτρα, περιορισμοῦ ἀσημάντων τινῶν περιπτώσεων φοροδιαφυγῆς. Τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ θὰ τὰ ἀποδεχθῶμεν καὶ θὰ εἰσηγηθῶμεν βελτιώσεις των. Πέραν τούτου, τὸ σύνολον τῶν ὑπολοίπων διατάξεων, καὶ τοῦ δευτέρου μέρους τῶν ἀφορωσῶν τὸ συγκοινωνιακόν, δὲν ἀφορᾶ εἰς τὴν ἐξίσωσιν ὅρων ἐκμεταλλεύσεως τῶν χερσαίων μεταφορῶν εἰς τίποτε ἄλλο δέν ἀφοροῦν παρὰ νὰ αὐξήσουν δι’ ὅπλων τρομοκρατικῶν παρεχομένων εἰς τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα, δι’ ὅπλων πιέσεως ἀλογίστου, νὰ αὐξήσῃ τὴν ἀπόδοσιν τῆς κειμένης φορολογίας εἰσοδήματος εἰς βάρος ἀποκλειστικῶς τῶν μικρῶν καὶ τῶν μεσαίων στρωμάτων ὡς θέλω ἀποδείξει καὶ ἑπομένως νὰ αὐξήσῃ τὴν ἄμεσον φορολογίαν εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν καὶ ἕως τώρα τὴν πληρώνουν. Ἀφ’ ἑτέρου τὰ δύο ἄρθρα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν φορολογίαν τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου ἐπίσης δέν ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξίσωσιν τοῦ κόστους τῶν χερσαίων μεταφορῶν. Καθίσταται ἀπρόσφορον τὸ μέτρον διὰ τὴν ἐξίσωσιν τοῦ κόστους αὐτοῦ καὶ εἶναι εὐτύχημα ὅτι εἶναι ἀπρόσφορον τὸ μέτρον, ὅτι δὲν βάζει ἀκόμη μεγαλυτέραν αὔξησιν, ἀλλὰ ἀποβλέπει εἰς νέαν τῆς φορολογίας αὔξησιν. Ἔχομεν δηλαδὴ διὰ τοῦ συστήματος τοῦ διπλοῦ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου αὐξήσεις. Μίαν αὔξησιν τῆς ἀμέσου καὶ μίαν αὔξησιν τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Πράγματι, κατὰ τὴν πανηγυρικὴν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ, δὲν ὑπεγραμμίσθη, δὲν ἐφωτίσθη καθόλου τὸ γεγονός, ὅτι ἔχομεν ἕνα προϋπολογισμὸν ἐλλειμματικὸν κατὰ 4 δισ. δραχμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν, ἐκ παγίων κλασσικῶν πηγῶν ἀντιμετώπισις τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπολείπεται τῶν ἐξόδων ἀκριβῶς κατὰ 4.030.000.000 δραχμῶν. Αὐτὰ πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ 2.147 ἑκατομμύρια ἐξωτερικοῦ δανεισμοῦ καὰ βοηθείας, μὲ 983 ἑκατομμύρια ἐσωτερικοῦ δανεισμοῦ, μὲ 900 ἑκατομμύρια εἰσφορὰς τοῦ ΝΑ-ΤΟ. Ἔχομεν ἐλλειμματικότητα 1.400 ἑκατομμ. μεγαλυτέραν ἀπὸ τὴν περυσινήν, ἡ ὁποία ἦτο τῆς τάξεως τῶν 2.650 ἑκατομμ. Ἐν σχέσει πρὸς παλαιοτέρους προϋπολογισμοὺς π.χ. εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1957 ἡ βοήθεια τῶν 33 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἰσοῦτο πρὸς τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν κατὰ 33 ἑκατομμ. δολλάρια, ἑπομένως τὰ 33 ἐκεῖνα ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπλήρωναν τὰς εἰσαγωγάς, μετετρέποντο εἰς ἐμπορεύματα τὰ ὁποῖα ἐπωλοῦντο καὶ ἀπερρόφουν ἴσον ποσὸν δραχμῶν. Πέρυσι, εἴχομεν πλεόνασμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, ὄχι λόγῳ αὐξήσεως τῶν οἰκονομικῶν μεγεθῶν, ἀλλὰ λόγῳ πτώσεως τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, ἕνεκα στασιμότητος καὶ ἐλλείψεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως, εἴχομεν πλεόνασμα 4 ἑκατομμύρια δολλάρια τῆς βοηθείας, εἴχομεν δηλαδὴ 56 ἑκατομμύρια, ἑπομένως πλεόνασμα δραχμογόνον. Ἑπομένως, κύριοι, ἔχομεν δραχμάς, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι κατὰ κἄποιον τρόπον πληθωρικαί. Ἂς εἴδωμεν μὲ εἰλικρίνειαν ὅτι ἔχομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου μία διπλῆν αὔξησιν τῆς ἐμμέσου φορολογίας μὲ φόρον πάνω εἰς τὴν βενζίνην καὶ εἰς τὸ πετρέλαιον καὶ τῆς ἀμέσου ὄχι μὲ ἐπιβολὴ νέων ἀμέσων, ἀλλὰ μὲ ἐξοπλισμὸν τῶν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων μὲ περισσότερα καὶ δραστικώτερα μέτρα πιέσεως καὶ ἐκβιασμοῦ, ὥστε χωρὶς νὰ μεταβληθῇ ἡ ὑπάρχουσα νομοθεσία νὰ μεταβληθῇ ἡ ἀπόδοσις τῶν ἀμέσων φόρων. Θὰ ἴδωμεν εἰς βάρος τίνων. Νομίζω, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι τρομοκρατικά, ὅτι παρέχουν ἐξουσίας χωρὶς νὰ παρέχουν τὰς ἐγγυήσεις ἐκείνας, ὅτι θὰ γίνῃ δικαία χρῆσις τῶν ἐξουσιῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν «ὁ ἔντιμος πολίτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ θίγεται ἀπὸ τὴν ἀπαρίθμησιν εἰς τὸ Π. Κ. τῶν φοβερῶν ἀδικημάτων ποὺ ἠμπορεῖ νὰ διαπράξῃ ἕνας ἐγκληματίας». Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει μόνον ποινικὸς κῶδιξ. Πλάϊ εἰς τὸν ποινικὸν κώδικα, ὁ ὁποῖος λέγεται εἰς τὴν γλῶσσαν τῶν νομικῶν ὁ Κῶδιξ τῶν Ἐγκληματιῶν, ὑπάρχει ὁ Κῶδιξ τῆς ποινικῆς δικονομίας, ὁ ὁποῖος ἀποκαλεῖται ὁ κῶδιξ τῶν ἐντίμων ἀνθρώπων, ὁ κῶδιξ ὁ ὁποῖος περιέχει ὅλας ἐκείνας τὰς δικαστικὰς ἐγγυήσεις, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ὑποπέσει εἰς παράβασιν δὲν θὰ γίνῃ θῦμα αὐθαιρέτου κρίσεως. Ἐδῶ ἔχομεν ὅλας τὰς ἐγγυήσεις, ὅλα τὰ δεδομένα ὅτι ἀπογιγαντώνεται ἡ αὐθαίρετος κρίσις, ἀνάγεται εἰς δόγμα καὶ ὅτι οἱ πολῖται καὶ ἰδίως οἱ μικροὶ καὶ μεσαῖοι παραδίδονται ἕρμαιον εἰς τὴν τρομοκρατικὴν αὐθαιρεσίαν τοῦ φοροτεχνικοῦ ὑπαλλήλου. Μᾶς λέγουν, ὅτι ὁ Ἕλλην δὲν ἔχει φορολογικὴν συνείδησιν ἐνῷ οἱ ἄλλοι, οἱ ξένοι, οἱ Ἄγγλοι λ. χ. καὶ οἱ Ἀμερικανοί, ἔχουν φορολογικὴν συνείδησιν. Δὲν μὲ διακρίνει οὐδενὸς εἴδους σωβινισμός, ἀλλὰ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ, ὄχι ἀπὸ σωβινισμόν, ἀλλὰ διότι παραβιάζεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκριβές. Ποινικαὶ στατιστικαὶ ὅσον καὶ εἰδήσεις τῶν καθημερινῶν γεγονότων ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας δείχνουν, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς ἐγκληματικότητος, τὸ ἐπίπεδον τῆς ἠθικῆς, τὰ γεγονότα τὰ τρομερά, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν, καὶ συμβαίνουν εἰς μεγάλην ἔκτασιν καὶ εἰς μέγα ποσοστόν, ὑψηλότερον παρὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὰς χώρας ἐκείνας. Καὶ φόνοι καὶ πράξεις σαδισμοῦ καὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαράδεκτοι παρ’ ἡμῶν. Πῶς ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀποφυγὴ πράγματι εἰς σημαντικὸν βαθμὸν τῆς παραβάσεως φορολογικῶν ὑποχρεώσεων; Νομίζω, ὅτι ἡ ἀποφυγὴ αὐτὴ ὑπάρχει διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ὑπάρχει μία ὀργάνωσις φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἀρχίσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, λόγου χάριν, ἐπὶ 58.000 φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, ὑπάρχουν 1.800 ἐλεγκταί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἁρμοδιότητας, ἀλλὰ καὶ μόρφωσιν δικαστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη εἶναι ἀπόφοιτοι τοῦ Καῖμπριτς ἢ οἱασδήποτε ἀνωτάτης σχολῆς, πρὶν γίνουν φορολογικοὶ ἐλεγκταί, σπουδάζουν ἐπὶ τρία χρόνια ὡς φορολογικοὶ ἐλεγκταὶ καὶ ἅμα διορισθοῦν φορολογικοὶ ἐλεγκταὶ μισθοδοτοῦνται μὲ μισθὸν τριπλάσιον τοῦ ἄλλου φοροτεχνικοῦ ὑπαλλήλου, τοῦ διοικητικοῦ, τοῦ γραφέως, τοῦ γραμματέως, χωρὶς νὰ ὑψώνεται ἕνα στεγανὸν τοῖχος μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων, διότι ἡ ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν γίνεται κατ’ ἔτος μὲ 100 νέους μαθητὰς ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 50 προέρχονται ἀπὸ διαγωνισμὸν καὶ οἱ 50 εἶναι ἀριστεῖς διοικητικοὶ ὑπάλληλοι ἐγγραφόμενοι εἰς τὴν σχολήν. Ἔτσι ὀργανώνεται τὸ σύστημα τῶν φορολογικῶν ἐλεγκτῶν—δικαστῶν μὲ δικαστικὴν συνείδησιν πρῶτον. Δεύτερον, ἐκεῖνοι πληρώνουν διότι γνωρίζουν, ὅτι ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι ἀποτελεσματικὴ εἰς βαθμὸν ὥστε κἄθε παράβασις τῆς φορολογικῆς ὑποχρεώσεως νὰ ἐπιφέρῃ μία τελειωτικὴν συντριβὴν καὶ ἀποκλεισμὸν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν τῶν ἐντίμων ἀνθρώπων. Ἡμεῖς τὶ κάμνομεν; Ἡμεῖς ἔχομεν φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ καταλογίζουν εἰς πρῶτον βαθμὸν καὶ νὰ βεβαιώνουν πόρους ἑκατομμυρίων εἰς βάρος τῶν ἐπιχειρήσεων. Αὐτοὶ ἐὰν ἔχουν τὸν βαθμὸν γραμματέως, παίρνουν μισθὸν 1.500 δραχμῶν, ὅταν δὲ φθάσουν μετὰ 20ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου Αʹ τάξεως παίρνουν 2.400 δραχμάς. Μὲ αὐτὸν τὸν μισθὸν πᾶνε νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ τὸν κερδίζοντα ἐνδεχομένως 3–10 ἑκατομμύρια ἐτησίως ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησίν του. Ἐπίσης μὲ τὰ ψηφίσματα Θʹ, ΜΘʹ, καὶ τὸν νόμον 2500 ἐγένετο ἡ λεγομένη ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, πιστεύω ἀπὸ πολλὰ ὑγιᾶ στοιχεῖα. Τρίτον, διαταγαὶ αἱ ὁποῖαι ἐμνημονεύθησαν εἰς τὰς ἀγορεύσεις πολλῶν συναδέλφων διατελεσάντων εἰς τὸ παρελθὸν ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος καὶ τοῦ κ. Μαύρου, ὑποχρεώνουν τοὺς ἐφοριακοὺς νὰ βεβαιώσουν ὡρισμένον ποσόν. Εἶναι ὑποχρεωμένοι οὗτοι νὰ ἐξασφαλίσουν ὡρισμένα ἑκατομμύρια κατὰ συνείδησιν ἢ παρὰ συνείδησιν, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς εὐδοκιμήσαντες ἤτοι ἐὰν πραγματοποιήσουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα διαγράφονται διὰ τῶν διαταγῶν τῶν ἀνωτέρων των. Τέταρτον, τὸ γενικὸν κριτήριον, τοῦ ἐφοριακοῦ εἶναι ἐὰν ἐφοριακός τις κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ ἐπὶ ἓν ἔτος βεβαίωσιν φόρων ἀνωτέρων τοῦ προηγουμένου ἔτους ἢ τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἐὰν οὗτος τὸ κατορθώσῃ αὐτό, θεωρεῖται ὡς ἐπιτυχών. Ἐὰν ὄχι, θεωρεῖται ὡς ἀποτυχών. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἔχομεν μία περίεργον ὡς θὰ ἐκθέσω ἐπίπτωσιν τῶν φορολογικῶν βαρῶν εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι πράγματι ἄκρως ἐκτεταμένη παρ’ ἡμῖν. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους δὲν δύναται νὰ ἐνθυμῆται ἡ Κυβέρνησις μόνον ὁσάκις τῆς εἶναι συμφέροντες, τὸ ἐξ ἐγχωρίων πηγῶν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 75,6 δισεκατομμύρια κατὰ τὸ ἔτος 1959. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ εἰσόδημα τὸ μὴ φορολογούμενον, διότι εἶναι ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 25 δισεκατομμυρίων καὶ τὸ εἰσόδημα τὸ ἀνῆκον εἰς πρόσωπα ἔχοντα τόσον χαμηλὸν ὕψος εἰσοδήματος ὥστε νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται εἰς δήλωσιν φόρου, ἀνέρχεται εἰς 4–5 δισεκατομμύρια. Ἔχομεν ἐν ὅλῳ 30 δισεκατομμύρια εἰσόδημα τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ δηλωθῇ. Θὰ ἔπρεπε ἑπομένως νὰ δηλώνεται εἰσόδημα 45.600.000.000 ἐτησίως πρὸς φορολόγησιν. Ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀλλὰ καὶ προχθεσινὴν ἀπάντησιν εἰς διαφόρους ἀγορητάς, ἐφέτος τὸ ὑψηλότερον δηλωθὲν ποσὸν εἶναι περίπου 13.500.000.000 καὶ μὲ ὡρισμένας βελτιώσεις, ἐὰν πραγματοποιηθοῦν, φθάνει τὰ 14.400.000.000. Τὰ ὑπόλοιπα 31 δισεκατομμύρια εἰσόδημα τί γίνονται; Ποῦ πᾶνε; Ἐδῶ βλέπετε, ὅτι πρόκειται περὶ πελωρίου θέματος, περὶ τῆς πραγματικῆς μάστιγος, περὶ ἑνὸς πρωτοφανοῦς σκανδάλου, περὶ μιᾶς πραγματικῆς ἀτιμίας. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἔργου τὸ ὁποῖον ὅσοι ἐπιτελοῦν, ὑπονομεύουν τὸ Ἔθνος, ὑπονομεύουν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἑπομένως διὰ τὴν εὐμάρειαν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Μὴ νομίζετε, ὅτι ἐὰν δηλώνωνται 15 δισεκατομμύρια καὶ ἀποκρύπτωνται 31 δὶς πραγματοποιεῖται τὸ ⅓ τοῦ φόρου τὸ ὁποῖον ὤφειλε κατὰ τὴν νομοθεσίαν νὰ πραγματοποιηθῇ. Ὄχι, διότι αὐτοβούλως, ὁ ὑπόλοιπος φόρος θὰ ἐφορολογεῖτο κατὰ ὑψηλότερον ποσοστὸν καὶ θὰ εἴχομεν 4πλάσιον ἢ 5πλάσιον ἀπὸ τὸν πραγματικῶς βεβαιούμενον καὶ εἰσπραττόμενον φόρον. Τώρα ἂς κάμωμεν μίαν διεύρυνσιν τοῦ ποῖα εἶναι τὰ 31 δισεκατομμύρια τὰ μὴ δηλούμενα. Κύριοι συνάδελφοι, λέγομεν πάντοτε καὶ θὰ τὸ ὑποστηρίξω καὶ ἐγώ, ὅτι διὰ λόγους ἠθικοὺς καὶ ὄχι οἰκονομικοὺς διὰ τὰς συνταγματικὰς δαπάνας, διὰ τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν καὶ διὰ τὴν βασιλικὴν χορηγίαν. Ὀρθὸν εἶναι πράγματι νὰ δίδεται τὸ παράδειγμα ἀπὸ τοὺς ἐπιφανεῖς καὶ ἀπὸ τὰς συντεταγμένας ἐξουσίας, ὅτι δὲν ἀπαλλάσσουν τὸν ἑαυτόν των τῆς φορολογίας. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ὁμοῦ λαμβανόμενα εἶναι 50 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως, ὡς φορολογητέα ὕλη.

§13Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δημοκοπίαν κάμνομεν.

§14Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν τὸ χαρακτηρίζω ὡς δημοκοπίαν ἀλλὰ τὸ χαρακτηρίζω, ὅτι ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς, διὰ νὰ δοθῇ τὸ παράδειγμα, ὅτι οἱ φορεῖς τῆς ἐξουσίας δὲν πρέπει νὰ ἐξαιροῦν τὸν ἑαυτόν των, πρέπει νὰ ληφθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον, ἂν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λύσῃ κανένα πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς παρὰ μόνον ὅταν θὰ δοθοῦν ἐξηγήσεις ποῦ πᾶνε τὰ 31 δισεκατομμύρια. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐτὸ οὔτε λύει τὸ πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς οὔτε τὴν ἐξηγεῖ, διότι εἶναι ποσὸν 50 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐτησίως. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι πέραν τῆς Βασιλικῆς χορηγίας, δυνάμει εἰδικῆς διατάξεως νόμου, πᾶν ἔσοδον Βασιλικόν, ἐξαιρεῖται τῆς φορολογίας ὡς καὶ πᾶν ἔσοδον ἐκ τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας τοῦ Βασιλέως. Ἀλλὰ πέραν τούτου, ὑπάρχει ἡ φοροδιαφυγὴ καὶ ἡ φοροαπαλλαγή, τὰς ὁποίας λέγω ἐγὼ δύο διδύμους ἀδελφάς, δύο ὄψεις τοῦ ἰδίου νομίσματος, τῶν μεγάλων, τῶν πολὺ μεγάλων, τῶν μονοπωλιακῶν ὡς θὰ ἀποδείξω καὶ ὀλιγαρχικῶν εἰσοδημάτων. Ἐλέχθη, καὶ ἐλέχθη εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν, ὅτι οἱ ἔμμεσοι φόροι εἶναι ἀντιλαϊκοὶ καὶ βαρύνουν τὴν κατανάλωσιν. Δυστυχῶς, ὅμως, παρ’ ἡμῖν ἰδιαιτέρως, βαρύνουν ὅλα τὰ εἴδη πλατυτάτης καταναλώσεως, διότι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ἐμμέσων φόρων προέρχεται ἀπὸ φορολογίαν τῆς σακχάρεως, τῶν σιγαρέττων, τῆς βενζίνης καὶ λοιπῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Ἀλλ’ ἐὰν κανεὶς ἔχῃ εἰσόδημα τόσον μικρόν, ὥστε νὰ ἀναγκάζεται νὰ τὸ διαθέσῃ ὁλόκληρον εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας, ἐπιβαρύνεται περίπου μὲ 42%, ἐὰν ἔχῃ περισσότερον εἰσόδημα, ὥστε νὰ ἐξοδεύῃ μόνον τὸ ἥμισυ διὰ καταναλωτικὰς δαπάνας, κατ’ ἀνάγκην περιορίζεται ἡ ἐπιβάρυνσίς του ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ εἰσοδήματός του. Ἑπομένως, εἶναι ἀπὸ τὴν ἀνάποδην προοδευτικὸς ὁ φόρος αὐτός. Ἀλλὰ μὴ νομίζομεν ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἔμμεσος φορολογία καὶ ἐπειδὴ παγκοσμίως ἀναγνωρίζεται καὶ εἰδικὰ ὑπὸ τὴν μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἰσχύει παρ’ ἡμῖν, ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἔμμεσος φορολογία εἶναι ἀντιλαϊκὴ καὶ ἡ ἄμεσος φορολογία, ὅτι εἶναι πάντοτε δικαία. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζεται, ἐξαρτᾶται ἑπομένως καὶ ἀπὸ τὴν διοικητικὴν πρακτικήν, τῆς ὁποίας γίνεται χρῆσις κατὰ τὴν ἐφαρμογήν της. Παρ’ ἡμῖν, δυστυχῶς, ἀπὸ τὸ 1946–1950, ἐπὶ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν τότε τοῦ κ. Χέλμη, ἐδόθη ὁ ἀκόλουθος στραβὸς δρόμος. Ἀντὶ νὰ κατευθυνθῇ ἡ ἄμεσος φορολογία εἰς τὴν καθ’ ὕψος ἀναζήτησιν τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων καὶ εἰς τὴν φορολόγησίν των, ἐσκέφθησαν ταξικά, ἐσκέφθησαν πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ὀλίγων καὶ μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι ἀσθενεῖς ἀντιδράσεις θὰ εὕρουν ἐὰν τὴν κατανείμουν εἰς τοὺς πολλούς, ἐσκέφθησαν νὰ γίνῃ ἡ κατ’ ἔκτασιν ἐφαρμογὴ εἰς πολλὰς χιλιάδας. Αὐτὴ εἶναι ἡ μέθοδος, μὲ τὴν ὁποίαν σταθερῶς ἐφαρμόζεται μὲ μία διακύμανσιν μεταξὺ 1950–1953, μὲ μία διακύμανσιν, ἡ ὁποία μετέβαλε τὴν ἀναλογίαν μεταξὺ ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φόρων, ὅπως καὶ τὸ ποῖα εἰσοδήματα πλήττονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἤρκεσεν ἡ διετία διὰ νὰ φέρῃ μίαν ἀνάσχεσιν τῆς ροπῆς αὐτῆς. Ἐγένετο, λοιπόν, ἡ προσπάθεια νὰ ἐπιβληθῇ ὁ φόρος εἰς πολλοὺς καὶ εἰς μικρούς. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζομεν τὸ σύστημα καὶ τὴν κατανομὴν τῶν πάσης φύσεως εἰσοδημάτων. Ὑπάρχουν εἰσοδήματα ἀπὸ ἀμοιβὰς ἐργασίας, τὰ ὁποῖα δὲν διαφεύγουν μὲ κανένα τρόπον διότι παρακρατοῦνται ἀπὸ τὸν καταβάλλοντα τὸν μισθόν, ὁ ὁποῖος ἐὰν δὲν τὰ παρακρατήσῃ θὰ τὰ πληρώσῃ ἐξ ἰδίων καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ δικαιολογήσῃ τοὺς μισθοὺς διὰ νὰ τοὺς ἐκπέσῃ ἐκ τῶν κερδῶν. Δὲν δύνανται ἐπίσης νὰ διαφύγουν καὶ τὰ εἰσοδήματα ἐκ γαιῶν καὶ ἐξ οἰκοδομῶν. Ἔχομεν ὅμως τὰ εἰσοδήματα ἐξ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, καθὼς καὶ ἐξ ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων. Ποία εἶναι ἡ προοπτικὴ διὰ τὰ εἰσοδήματα ἐξ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων. Εἰς τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις ὅπου ὁ μικρέμπορος, ὁ μικροεπαγγελματίας ἐπιδιώκει νὰ βγάλῃ ἕνα ἡμερομίσθιον ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησίν του, δὲν ἠμπορεῖ οὔτε λογιστὴν νὰ προσλάβῃ ὥστε νὰ τηρήσῃ ὅλας τὰς γραφειοκρατικὰς διατυπώσεις τοῦ κώδικος φορολογικῶν στοιχείων, οὔτε ὁ ἴδιος νὰ γίνῃ λογιστὴς τῆς ἰδίας αὐτοῦ ἐπιχειρήσεως καὶ νὰ προσλάβῃ ἄλλον πωλητήν. Ἑπομένως, κατ’ ἀνάγκην τὰ βιβλία του εἶναι στοιχειώδη καὶ δὲν εἶναι νομότυπα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὴν νομικὴν τελειότητα, ἐνῷ ἔχουν ὅλα τὰ ἐνδεχόμενα νὰ εἶναι εἰλικρινῆ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅλος ὁ κύκλος τῶν ἐργασιῶν του εἶναι τόσον μικρὸς ὥστε δὲν παίζουν ρόλον αἱ 10 δραχμαὶ πλέον ἢ ἔλαττον. Ὅμως τὰ βιβλία αὐτὰ τῆς αʹ καὶ βʹ κατηγορίας ἀπορρίπτονται ἀπὸ τὸν ἔφορον διότι γνωρίζει, ὅτι ἐκεῖ δὲν πρόκειται νὰ εὕρῃ ἀντίστασιν. Δὲν ἔχει συμφέρον ὁ μικρὸς αὐτὸς ἐπαγγελματίας ἢ βιοτέχνης πέραν μιᾶς ἐνστάσεως νὰ τρέχῃ εἰς τὰς ἐφορίας καὶ νὰ ἀντιδικῇ. Γνωρίζει, ὅτι ὁ ἔφορος θὰ τὸν καλέσῃ διὰ συμβιβασμὸν ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρὰ ἕνας ἐκβιασμός. Ἐὰν δὲν ὑποκύψῃ εἰς τὸν συμβιβασμόν, ὁ ἔφορος ὑπαναχωρεῖ καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ ἀρχίζει ἡ δικαστικὴ μάχη εἰς ὑψηλοτέραν κλίμακα βεβαίως καὶ ὁ μικροεπαγγελματίας ἔχει τὰ βιβλία ὡς ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι μὲν κολλυβογράμματα, ἀσφαλῶς εἰλικρινέστατα ἐκφράζουν τὰς συναλλαγάς του, ἀλλὰ δὲν εἶναι νομοτύπως συντεταγμένα καὶ ἔχουν ὅλην τὴν πιθανότητα νὰ ἀπορριφθοῦν. Ἑπομένως, κἄθε ἕνας ἀπὸ τοὺς 200.000 μικροὺς φορολογουμένους εἶναι δυνατὸν μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν καὶ αὐτὸ πραγματοποιεῖται διότι αἱ στατιστικαὶ αὐτὸ δείχνουν, νὰ δεχθῇ κἄθε χρόνον νὰ πληρώσῃ ἄλλες 500 ἢ 1.000 ἢ 2.000 δραχμές, ὁπότε θὰ ἔχωμεν 400–600 ἑκατομμύρια ἀκόμη. Ἔτσι γίνεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ φόρου εἰσοδήματος κατ’ ἔκτασιν. Δηλαδὴ κατανέμεται ἀπὸ 2.000 σὲ 200.000 φορολογουμένους. Τί γίνεται μὲ τὸν μεγάλον φορολογούμενον τὸν κρατοῦντα βιβλία δʹ κατηγορίας; Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ εἰς τὸ σπίτι του ἢ εἰς ἄλλο σπίτι ἐγκαταστήσει ἕνα λογιστὴν νὰ τοῦ κρατάῃ τὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἀπεικονίζουν τὴν πραγματικὴν πορείαν τῆς ἐπιχειρήσεώς του, ἀλλὰ τὰ ψευδῆ βιβλία εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐπιχείρησίν του καὶ εἶναι κατὰ νόμιμον τρόπον συντεταγμένα καὶ ἀποτελοῦν πλήρη ἀπόδειξιν ἔναντι πάντων. Ὁ ἔφορος δὲν δικαιοῦται νὰ τὰ καταρρίψῃ, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ ἐπίσημον ἀπόφασιν περὶ τοῦ ἐναντίου. Ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἡ μανία τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, πιεζομένων νὰ ἀποδώσουν, στρέφεται, ἐναντίον τῶν μικρῶν. Ὁ κ. Δερτιλῆς εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἰσηγούμενος ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου ἀνεγνώρισεν, ὅτι εἰς ἐφορίας ἐχούσας 5.000 φακέλλους εἶχε γίνει ὁ ἔλεγχος ἐπὶ 4.850 φακέλλων, ἐνῷ οἱ 150 μεγάλοι φάκελλοι δὲν εἶχον ἐλεγχθῆ διότι δὲν ἦτο εὔκολον νὰ ἐλεγχθοῦν. Καὶ πραγματικά, ἐὰν γίνῃ ἕνας ἔλεγχος θὰ παρεμβληθοῦν πολλὰ πρόσωπα ἰσχυρά, πρόσωπα πολιτικά, ἀφήσατε τοὺς πειρασμοὺς πρὸς τὸν φοροτεχνικὸν ὑπάλληλον τὸν πληρωνόμενον μὲ 1.500 δραχμὰς μηνιαίως, θὰ ἀσκηθοῦν ὅλα τὰ ἔνδικα μέσα, ἔφεσις εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, αἴτησις ἀναιρέσεως εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔνδικα μέσα ἀναστολὴ πληρωμῆς εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν. Ἑπομένως, ἡ νομοθεσία μας παρέχει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ ὅλας τὰς εὐκολίας εἰς τοὺς μεγάλους φορολογουμένους καὶ διὰ τῶν προσθηκῶν τῶν ἄρθρων 6, 7, 8, 9, 10, 11, 14 καὶ 15 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρέχει τρομερὰ μέσα ἐκμηδενίσεως τῆς βουλήσεως τοῦ μικροῦ φορολογουμένου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γίνῃ ἕρμαιον τῶν βουλήσεων τοῦ φοροτεχνικοῦ καὶ νὰ συμβιβασθῇ εἰς πᾶσαν περίστασιν. Τώρα προστίθεται εἰς αὐτοὺς ἡ δυνατότης νὰ τοῦ κλείσουν τὸ κατάστημα, ἡ δυνατότης νὰ τοῦ κόψουν τὰς πιστώσεις ἀπὸ τὴν Τράπεζαν καὶ ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ, ἡ δυνατότης νὰ τοῦ στερήσουν τὸ πιστοποιητικὸν ἐνημερότητος καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα πράγματα. Καθιεροῖ δηλαδή, παρὰ τὴν ἀμφισβήτησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ἄρθρον 5 καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν τεκμηρίων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, ξεύρετε, ὅτι ἐπέρασε μισὴ ὥρα καὶ πέντε λεπτά, ἀφ’ ἧς ἀρχίσατε νὰ ὁμιλῆτε;

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Τώρα αὐτὰ τὰ τρομακτικὰ μέσα θὰ στραφοῦν πάλιν ἐναντίον τῶν μικρῶν, διότι πάλιν ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις, ὅτι οἱ μεγάλοι θὰ γλυτώσουν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ μικροὶ ἔπαθον πολλὰ τοὺς δίδεται ἕνας ἄλλος στόχος, ἕνας ἄλλος ἐχθρός. Ἠχοῦν τὰ πολεμικὰ κύμβαλα ἐναντίον τῶν ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων, τὰ φλάμπουρα τὰ πολεμικὰ ἐναντίον τῶν ἰατρῶν καὶ δικηγόρων. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσγειούμεθα καὶ νὰ σοβαρευώμεθα. Ὑπάρχουν ἰατροὶ καὶ δικηγόροι οἱ ὁποῖοι κερδίζουν πολλὰ καὶ δὲν δηλώνουν ὅσα κερδίζουν; Ἀναμφισβητήτως ναί. Πρέπει νὰ εὑρεθοῦν οἱ τρόποι οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς ὑποχρεώνουν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ἀξιώσεις τῆς ἠθικῆς καὶ νὰ πληρώσουν τὰς φορολογικάς των ὑποχρεώσεις; Ἀναμφισβητήτως ναί. Ἐκεῖ νὰ τὸ ζητήσωμεν καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ φοροδιαφυγή. Πόσοι εἶναι αὐτοί; Εἶναι 100, 200; Ἔχουν μέσον εἰσόδημα 300.000 δραχμῶν τὸν χρόνον; Ἐγὼ τοὺς βάζω 500 μὲ 500.000 τὸν χρόνον εἰσόδημα. Εἶναι μυθώδη ποσὰ τὰ 250.000.000; Ποῦ εἶναι τὰ 31 δισεκατομμύρια, κ. Ὑπουργέ; Δὲν βγαίνει μὲ αὐτά. Μὴ θέλωμεν νὰ ἐκτρέψωμεν πρὸς ἄλλην κατηγορίαν τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ πάλιν δὲν θὰ πιάσωμεν τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, τὴν μεγάλην φοροδιαφυγήν. Μὴ φοβῆσθε. Πάλιν θὰ πιάσουν τοὺς 15.000 ἐπαγγελματίας ἰατροὺς καὶ δικηγόρους καὶ θὰ τοὺς ἀναγκάσουν νὰ δεχθοῦν ἕνα συμβιβασμὸν μὲ 1.000 δραχμὰς πάνω–κάτω ὥστε νὰ πραγματοποιηθοῦν 15.000.000 ἢ 2.000 δραχμὰς νὰ πραγματοποιηθοῦν 30.000.000. Αὐτὴ εἶναι ἡ τακτική. Αὐτὴ εἶναι ἡ μέθοδος διὰ τῆς ὁποίας κατανέμεται κατ’ ἔκτασιν ἡ φορολογία, ἀντὶ νὰ συλλαμβάνεται καθ’ ὕψος τὸ μεγάλο εἰσόδημα. Δίδυμος ἀδελφὴ τῆς φοροδιαφυγῆς αὐτῆς εἶναι ἡ ἀπαλλαγή, ἡ φοροαπαλλαγή, τὴν ὁποίαν τὰ τελευταῖα χρόνια παρέχομεν ἀφειδῶς ἐπὶ πᾶσι καὶ εἰς πάντα τὰ μονοπώλια καὶ τὸ ξένον κεφάλαιον. Καὶ τὴν παρέχομεν χωρὶς νὰ ζητῆται πολλὰς φοράς, διότι τὸ ξένον κεφάλαιον ὅσα τὸ ἀπαλλάσσομεν νὰ πληρώνῃ εἰς ἡμᾶς τὸ πληρώνει εἰς τὴν πατρίδα του. Τὸ δὲ γεγονός, ὅτι ἐπιμαρτυρεῖ ἡ κίνησις κεφαλαίου ποὺ δείχνει, ὅτι προστατευόμενον εἰσήχθη 5.500.000 δολλάρια καὶ κεφάλαιον ποὺ ἐνόμισαν, ὅτι δὲν χρειάζεται αὐτὴν τὴν προστασίαν εἰσήχθη εἰς 48.000.000, δηλαδὴ τὸ 9πλάσιον. Ἤδη ἀνάλογος ἦτο καὶ ἡ τοῦ 1958. Λέγουν, κίνητρα φορολογικὰ διὰ νὰ ἐπενδυθῇ τὸ κεφάλαιον εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν φουκαρᾶ τὸν ἀγρότη, ὁ ὁποῖος χρειάζεται νὰ ἀγοράσῃ ἕνα μηχανάκι ἀντλήσεως διότι διὰ νὰ κάμῃ τὰς καλλιεργητικὰς ἐπενδύσεις χρειάζεται καὶ αὐτό, δὲν ἐσκέφθη κανεὶς νὰ τοῦ δώσῃ φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Τὰ ἄρθρα 13 καὶ 14 ἐσκέφθησαν νὰ τοῦ φορολογήσουν προσθέτως τὴν βενζίνην. Ὁ τσαγκάρης ὁ ὁποῖος κοντὰ εἰς τὰ 999 τσαγκαράδικα ἀνοίγει ἕνα τσαγκαράδικο, κάμει μίαν ἐπένδυσιν, εἰς αὐτὸν δὲν ἐσκέφθη κανεὶς νὰ τοῦ πῇ θὰ σοῦ δώσω φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ἀλλ’ ἐδῶ ἔχομεν μία τάσιν τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων νὰ δημοσιοποιοῦν τοὺς κινδύνους, νὰ δημοσιοποιοῦν καὶ νὰ παγώνουν ὀφειλὰς πρὸς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ πρὸς τὸ Δημόσιον, νὰ δημοσιοποιοῦν τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ζημίας καὶ νὰ ἰδιοποιοῦν μόνον τὰ κέρδη καὶ τοὺς φόρους οἱ ὁποῖοι θὰ ὀφείλωνται καὶ οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξαίρεσιν δὲν πρέπει νὰ ὀφείλωνται. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν κίνητρα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἂν ἀφήσωμεν νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐκτεταμένη φοροδιαφυγή. Διότι ὅταν εἶναι φανερὸν ἀπὸ τὸ μέγεθος, ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον διαθέτει, ὅτι ὅλοι οἱ μεγάλοι δὲν θὰ διαφύγουν τὴν φορολογίαν, θὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπενδύσεις δὲν ἔκαμε καὶ ὅτι δὲν θὰ πληρώσῃ φόρον. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδὲν κίνητρον δι’ αὐτό. Διότι ἂν εἶναι εἰς ἐπενδύσεις πάλιν εὑρίσκει χιλίους τρόπους εἰς τὰ βιβλία 4ης κατηγορίας διὰ τῶν ὁποίων ἀποφεύγει τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων. Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ παράταξίς μας καὶ ἐγὼ διεκηρύξαμεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι τὰ λελογισμένα κίνητρα δὲν εἶναι ἀπαράδεκτα. Ὑπῆρξε τὸ ΚΗʹ Ψήφισμα. Ἀνεξαρτήτως τοῦ σκοποῦ, ὁ ὁποῖος σήμερον δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος, δηλαδὴ ἡ ἐπένδυσις εἰς πολυτελεῖς οἰκοδομὰς εἶναι ἀπαράδεκτος, τότε ἦτο λογική, διότι δὲν ὑπῆρχε τρόπος ἄλλος ἐπενδύσεως. Τὶ κίνητρα δίδονται; Ἕνας περιορισμὸς νέων χρεῶν καὶ βαθμηδὸν ἀπομειουμένη ἀπαλλαγὴ φορολογική. Σοῦ δίδω μίαν ἀπαλλαγὴν 2–3 χρόνια, ὕστερα πληρώνεις τὸ ⅓, ὕστερα τὸ ἥμισυ, ὕστερα τὰ ¾ καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ ἐξομοιωθῇς πρὸς τοὺς ὑπολοίπους φορολογουμένους, δίδομεν ἐσαεὶ φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, μὲ τὸν δρόμον δὲ ποὺ ἐπήραμεν θὰ καταντήσῃ εἰς τὴν χώραν μας ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώνουν φόρους νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένοι ἐκ τοῦ νόμου τῆς ὑποχρεώσεως καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι εἰς φορολογίαν ἐκεῖνοι ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι ἠθικῶς ἢ κοινωνικῶς πρέπον νὰ πληρώνουν καμμίαν ἀπολύτως ἄμεσον φορολογίαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον. Παρακαλῶ, κ. Γαληνέ, νὰ μὴ δεχθῆτε καμμίαν διακοπήν. Ἐγὼ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπὰς καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ τέταρτον.

§18Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι παρὰ τὴν 3ήμερον, μὲ τὴν σημερινήν, συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν κατώρθωσα ἀκόμη νὰ ἀντιληφθῶ, ἢ μᾶλλον νὰ διαπιστώσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι διὰ τὴν φοροδιαφυγήν, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος του, ἢ ὅτι ἔχει προορισμὸν τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποδεικνύει τὴν πλήρη ἀποτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ὅπως καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, καὶ ἀποδεικνύει ἄγνοιαν τῶν πραγμάτων ὡς πρὸς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον δῆθεν πηγαίνει νὰ ρυθμίσῃ. Βεβαίως, ὑπάρχει ἐξηκριβωμένον τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει πράγματι φοροδιαφυγή, αὐτὸ εἶναι πανθομολογημένον ἀκόμη καὶ ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ἀναβιβάζει ταύτην εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1½ ἑκατ. περίπου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν μᾶς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις εἶναι τὸ ποῦ ὀφείλεται ἡ φοροδιαφυγὴ καὶ ποῦ εἶναι ἡ φοροδιαφυγή, διότι δὲν ἀρκεῖ νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει φοροδιαφυγή, ἀλλὰ πρέπει νὰ λέγωμεν καὶ ποῦ εἶναι ἡ φοροδιαφυγή, διότι ἐγὼ δὲν δέχομαι, ὅτι αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν διάθεσιν τῶν Ἑλλήνων μόνον, οὔτε εἰς τὴν ἔλλειψιν φορολογικῆς συνειδήσεως μόνον τῶν Ἑλλήνων. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὑπεύθυνον κυρίως εἶναι τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἡ ὁποία δὲν συνέλαβε τὸ θέμα καὶ δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπὸ μίαν μικρὰν ἔρευναν τὴν ὁποίαν ἔκαμα διεπίστωσα τὸ ἑξῆς πρᾶγμα. Ἐπὶ 100 φορολογουμένων οἱ 50 περίπου φορολογοῦνται διὰ ποσὸν κάτω τῶν 500 δρχ. ἐτησίως, οἱ 35 ἔχουν φόρον περίπου 1000 δρχ. ἐτησίως καὶ μόνον τὸ 15% εἶναι διὰ τοὺς ἄνω τῶν 1000 δρχ. φόρους. Οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν ὅλας αὐτὰς τὰς δηλώσεις εἶναι ἐλάχιστοι καὶ παντελῶς ἀνεπαρκεῖς διὰ νὰ καλύψουν τὸν ὄγκον τῶν δηλώσεων. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ φόρος οἰκοδομῶν τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς καὶ πρωτευούσης ἔχει 10 χρόνια νὰ ἐλεγχθῇ. Ἐπὶ 10 χρόνια δὲν ἠσκήθη ἔλεγχος εἰς τὰς φορολογικὰς δηλώσεις τοῦ εἰσοδήματος ἐξ οἰκοδομῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ποία φοροδιαφυγὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ γίνει εἰς τὰ σπίτια, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀλλάξει ἤδη 3 ἢ 4 μισθωτὰς εἰς τὸ διάστημα αὐτό. Ὁ δὲ φόρος κατεβλήθη μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἰδοὺ ἓν σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἕνα ἀρκετὰ μεγάλο ποσοστὸν φοροδιαφυγῆς.

§19Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τὸ μόνον σημεῖον τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκρυβῇ, κ. συνάδελφε. Ἀπὸ κακὴν ἀρχὴν ἀρχίσατε. Δὲν ἀποκρύπτονται τὰ ἄθλια, ἔρχεται ὁ ἐφοριακὸς καὶ βλέπει ἂν ὑπάρχουν 5, 6 ἢ 10 πατώματα.

§20Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ἐπῆγεν ὁ ἐφοριακὸς νὰ κάμῃ τὸν ἔλεγχον. Σᾶς λέγω, ὅτι ἀπὸ μίαν ἔρευναν τὴν ὁποίαν ἔκαμον ἐγὼ ὁ ἴδιος καὶ τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαψεύσῃ κανείς, εἶδον, ὅτι ἐπὶ μίαν περίπου 10ετίαν δὲν ἔχουν ἐλεγχθῆ αἱ δηλώσεις τοῦ φόρου οἰκοδομῶν, δὲν ἔχει πάει ὁ φοροτεχνικὸς ὑπάλληλος νὰ ἴδῃ τὰ πατώματα ποὺ λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Ἐδῶ οἱ Δημόσιοι ὑπόλογοι ἔχουν 10 χρόνια νὰ ἐλεγχθοῦν, ἔχουν 10 χρόνια νὰ ἀποδώσουν λογαριασμόν. Καὶ μάλιστα νομίζω, ὅτι ἕνας ἐξ αὐτῶν ἀπέθανε. Ἀπὸ ποῖον θὰ πάρῃ λογαριασμὸν τὸ δημόσιον ὅταν δὲν λογοδοτῇ ἐπὶ μίαν 10ετίαν ὁ ὑπόλογος; Καὶ ἐὰν αὐτὸς εἶναι καταχραστὴς ποῖος θὰ ἀποδώσῃ λογαριασμὸν μετὰ μίαν 10ετίαν, καὶ ποῖος θὰ εἶναι ὁ ὑπεύθυνος;

§21Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν μικρὰν διακοπὴν διὰ νὰ πληροφορήσω κἄτι τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ κἄποιου ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον μοῦ ἔθεσε προχθές. Κύριε Ὑπουργέ, ἠρωτήσατε προχθὲς ἐὰν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἦτο ἐξ ἴσου καθυστερημένον εἰς τὸν ἔλεγχον τὸ 1951 ὅταν ἤμην ἐπὶ 5μηνον ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἤμην εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν τότε. Ἐπληροφορήθην, ὅτι τὸ 1951 ἦτο σχεδὸν ἐνήμερος ὁ ἔλεγχος. Ἤλεγχε λογαριασμοὺς τῶν 3 προηγουμένων ἐτῶν. Θὰ ἦτο δὲ ἐντελῶς ἐνήμερος ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ νόμος περὶ συντάξεως τὸ 1951, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλεν ἀπόσπασιν τῶν ὑπαλλήλων διὰ νὰ κάμουν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων. Ἐπειδὴ προχθὲς μοῦ εἴπετε, ὅτι καὶ τότε εἴχομεν καθυστέρησιν 10 ἐτῶν, ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν αὐτήν.

§22Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐκπλήσσομαι διότι ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν διετέλεσεν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 51–52 ὁ ἔλεγχος τῶν δημοσίων ὑπολόγων εἶχε σταματήσει εἰς τὰ προηγηθέντα ἔτη. Ἡ καθυστέρησις βεβαίως ὀφείλεται, ὅπως ἐξήγησε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, εἰς τὴν συσσώρευσιν τῶν φακέλλων συνταξιοδοτήσεως μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 1854 καὶ ἐν συνεχείᾳ ἄλλων συνταξιοδοτικῶν νόμων. Ὡς ἐκ τούτου κατέστη ἀναγκαία ἡ ἀπόσπασις ὑπαλλήλων πρὸς ἐπίσπευσιν τῆς διαδικασίας ἐλέγχου καὶ ἀπονομῆς τῶν συντάξεων. Ἤδη ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως γίνεται ὁ ἔλεγχος τῆς τρεχούσης χρήσεως καὶ μὲ τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν γίνεται παραλλήλως καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ὁ ἔλεγχος θὰ ἐκπληροῖ καὶ τοὺς δύο σκοπούς. Ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς Μαΐου θὰ ἀρχίσῃ ὁ ἔλεγχος τῆς τρεχούσης χρήσεως.

§23Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπικροτοῦμεν ἀπολύτως τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλάβατε, ἀλλὰ ἀμφιβάλλω ἐὰν μὲ τὴν σημερινὴν σύνθεσιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος καὶ τῶν τρεχουσῶν χρήσεων καὶ τῶν παλαιῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἐλέγχει τοῦ ἔτους 1952. Ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος εἶπεν, ὅτι ἀπεβίωσεν ὁ Κυριαζόπουλος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐλεγχθῇ διὰ διαχείρισιν τοῦ 1952. Οἱ σημερινοὶ ὑπόλογοι θὰ ἐλεγχθοῦν τὸ 1970 διὰ διαχείρισιν χρημάτων τὴν ὁποίαν κάμνουν σήμερον. Τί ἀξίαν θὰ ἔχῃ ὁ ἔλεγχος μετὰ 10ετίαν; Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀδύνατον μὲ τὸ σημερινὸν προσωπικόν, μὲ τοὺς ὀλίγους ὑπαλλήλους νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἔλεγχος. Εἶναι ἀνάγκη, ἄνευ ἀναβολῆς, νὰ πληρωθοῦν πρῶτον τὰ ὑφιστάμενα κενὰ εἰς τὸ Συνέδριον. Ἔχετε 9 θέσεις τμηματαρχῶν κενὰς ἀπὸ 1½ ἔτους. Πρέπει, λοιπόν, νὰ συμπληρωθῇ τὸ προσωπικόν, πρῶτον.

§24Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐσχάτως προσελήφθησαν 25 ὑπάλληλοι ἐκ τῶν ὁποίων 20 τῆς αʹ κατηγορίας καὶ 5 τῆς βʹ κατηγορίας. Ἐντὸς ὀλίγου θὰ λειτουργήσουν καὶ τὰ Φορολογικὰ Δικαστήρια, τὸ δὲ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ ἓν μέρος τῆς ἀπασχολήσεώς του. Ἐκ παραλλήλου, λαμβάνονται ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα, ὥστε νὰ γίνεται τὸ ταχύτερον ὁ ἔλεγχος.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δεδομένου, ὅτι καθιερώθη τὸ ¼, δὲν ἐπιτρέπεται οὐδεμία διακοπή.

§26Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διαφορά μας τοῦ 1951 μὲ σήμερον δὲν εἶναι εἰς τὸ πότε ἔγινεν ὁ ἔλεγχος ὡς πρὸς τοὺς Δημοσίους ὑπολόγους, εἶναι, ὅτι δὲν ἀπέδωσαν κανένα λογαριασμὸν οἱ Δημόσιοι ὑπόλογοι, διότι δὲν ὑπέβαλον πρὸς ἔλεγχον τὰς διαχειρίσεις των ἐπὶ μίαν 10ετίαν. Καὶ αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι οὐσιώδης καὶ τεραστία διαφορά. Διότι ἂν ὑποβάλῃ κανεὶς τὴν λογοδοσίαν του, ἄσχετα πότε θὰ ἐλεγχθῇ σημαίνει τερματισμὸν ἢ ἔστω ἀρχὴν τοῦ τέρματος μιᾶς ὑποθέσεως. Ἀλλὰ τὸ νὰ μὴ ὑποβάλῃ καθόλου λογοδοσίαν ἕνας ὑπόλογος εἶναι κἄτι τὸ ἐξωφρενικὸν τὸ ὁποῖον μόνον ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ. Καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι εἰς καμμίαν ἄλλην Κυβέρνησιν καὶ εἰς καμμίαν ἄλλην χώραν νὰ ἔχῃ συμβῆ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀκριβῶς πιστεύω, ὅτι εἷς ἐκ τῶν βασικωτέρων λόγων εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἀνεπάρκεια τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ ἀριθμητικὴ ἀνεπάρκεια, πρῶτον, καὶ δεύτερον, ἡ ἀνεπάρκεια τῶν ὑπαρχόντων ὑπαλλήλων ἀπὸ ἀπόψεως μορφώσεως καὶ πείρας, εἰς τὰ θέματα αὐτά. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, κ. συνάδελφοι, δι’ αὐτὸ σᾶς ἀνέφερον τὸν ἀριθμὸν τῶν δηλώσεων, ὅτι ἐκυκλοφόρησε τελευταίως εἰς τὰ δημόσια ταμεῖα ἐγκύκλιος, ἡ ὁποία ἐντέλλεται τοὺς ταμίας νὰ μὴ μεριμνοῦν διὰ τὴν ἀναγκαστικὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων κάτω τῶν 20 δραχμῶν ἐνῷ τῶν 50 ἐπιτρέπεται. Καὶ ἀσχολοῦνται τὰ Ταμεῖα καὶ οἱ ὑπάλληλοι νὰ ξεκαθαρίζουν φακέλλους τῶν ὀφειλετῶν τῶν 25 ἢ 21 δραχ. Ἑπομένως εἶναι πολὺ φυσικόν, ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ φθάσουν εἰς τοὺς φακέλλους τῶν ὀφειλετῶν τῶν μεγάλων ποσῶν. Καί, ἐπὶ πλέον, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἀκριβῶς ἡ ἀνεπάρκεια τῶν ὑπαλλήλων συντελεῖ εἰς τὴν καθυστέρησιν καὶ εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν ἐλέγχου. Διότι, κ. συνάδελφοι, ὅταν θὰ πάῃ ὁ ἐφοριακὸς ὑπάλληλος νὰ ἐλέγξῃ εἰσόδημα πρὸ μιᾶς δεκαετίας, ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον ἀποδεικτικὸν ὑλικὸν θὰ ἔχῃ. Καὶ θὰ ἔχετε παραδείγματα πελατῶν σας διὰ τοὺς ὁποίους ἔρχονται σήμερον, τὸ 1960, χαρτιὰ τῆς Ἐφορίας, τὰ ὁποῖα τοὺς καταλογίζουν φόρον τοῦ 1952, διότι τώρα ἐλέγχουν τὸ 1952. Ἐπομένως, ὑπάρχει πλήρης ἀνεπάρκεια ἐλέγχου εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις, καὶ πάντως ἀπολύτως ἀνεπαρκὴς ἔλεγχος ἰδίως εἰς τοὺς μεγάλους. Καὶ ὀφείλεται ἡ ἀνεπάρκεια εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὴν πληθώραν τῶν ὑποθέσεων. Ἐγὼ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν, νὰ διαχωρίσῃ τοὺς φορολογουμένους κατὰ ἐφορίας, καὶ νὰ ὁρίσῃ εἰδικὴν Ἐφορίαν διὰ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, μὲ πληθώραν ὑπαλλήλων τοιαύτην, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωνται τὰ μεγάλα εἰσοδήματα συχνότερον καὶ λεπτομερέστερον. Ἐνῷ τώρα δὲν ἐλέγχονται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλεγχθοῦν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι ἔρχονται χαρτιὰ ἐλέγχου δι’ εἰσοδήματα τοῦ 1952 ἢ 1953. Καὶ ἐπειδὴ οἱ μικροί, ὡς εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος ὁ προλαλήσας συνάδελφος, δὲν ἔχουν βιβλία τετάρτης κατηγορίας —ἔχουν πρόχειρα βιβλία πρώτης ἢ δευτέρας ἢ καὶ οὐδεμιᾶς κατηγορίας— δὲν ἠμποροῦν νὰ τὰ διατηροῦν ἐπὶ τέσσαρα ἢ ἕξη ἔτη, καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀμυνθοῦν κατὰ τοῦ φοροτεχνικοῦ ὑπαλλήλου, ἐνῷ οἱ μεγάλοι ἀμύνονται. Καὶ ἐπειδὴ ὁ ἔφορος εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν νὰ τοὺς ἐλέγξῃ τὸ ἀποτέλεσμα, εἶναι, ὅτι ὅλοι οἱ μεγάλοι ἀπαλλάσσονται, ἐνῷ οἱ μικροὶ φορολογοῦνται διπλᾶ καὶ τριπλᾶ. Μὲ τὴν μανίαν ποὺ ἔχουν οἱ ὑπάλληλοι, πιεζόμενοι, νὰ δώσουν εἰσόδημα πιέζουν τοὺς μικρούς. Ὅταν, λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, γίνεται μετὰ ἑπταετίαν ὁ ἔλεγχος, εἶναι φυσικὸν οἱ μικροὶ νὰ ὑποκύπτουν καὶ οἱ μεγάλοι νὰ μὴ ὑποκύπτουν. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θέλει νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Καὶ μᾶς ἔφερε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τί λέγει: Ἐπιβάλλει ποινάς, πρόστιμα καὶ δίδει ὡρισμένα δικαιώματα εἰς τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους, περισσότερα ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα, ὡς καὶ ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἰς τοὺς συμβολαιογράφους καὶ τοὺς πολίτας. Ἀλλά, πέστε μου, σᾶς παρακαλῶ, πότε ἐφηρμόσθησαν οἱ κείμενοι νόμοι; Διότι διὰ νὰ ζητηθῇ κἄτι τὸ καινούργιο πρέπει νὰ ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ τὸ παλαιόν, καὶ νὰ ἔχῃ ἀποδειχθῆ, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκές. Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ πῆ ἡ Κυβέρνησις, πότε ἐφηρμόσθησαν διὰ τοὺς φοροφυγάδες αἱ κείμεναι διατάξεις. Διὰ τοὺς μεγάλους φοροφυγάδες. Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ πῆ π.χ. πότε ἐπεβλήθη πρόστιμον εἰς ἕνα βιομήχανον ἢ εἰς ἕνα ἐφοπλιστὴν ἢ γενικῶς εἰς ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ μεγάλου κεφαλαίου; Οὐδέποτε. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζονται νέαι διατάξεις διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, ἀλλὰ ἐφαρμογὴ τῶν κειμένων καὶ προσωπικὸν κατάλληλον νὰ τὰς ἐφαρμόσῃ. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα μὲ τὴν ὑπάρχουσαν σύνθεσιν τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν ξεύρετε τὶ θὰ προσθέσῃ; Θὰ ἀποτελέσῃ ἀκόμα ἕνα μέσον ἐκβιάσεως τῶν μὴ Κυβερνητικῶν φορολογουμένων ἀπὸ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους.

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Δεξιᾶς). Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§28Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχα τὴν τιμὴν νὰ εἴπω κἄποτε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, καὶ ἔφερα παραδείγματα καὶ δὲν διεψεύσθην, ὅτι ὑποβάλλονται μηνύσεις ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα μόνον ἐναντίον τῶν μὴ κυβερνητικῶν πολιτῶν. Γίνεται συστηματικὴ ἐπιλογὴ καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι εἰς ἓν χωρίον, μίαν ἡμέραν ὑπεβλήθησαν διὰ πταίσματα 230 μηνύσεις, ἀκριβῶς δηλαδὴ ὅσοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐψήφισαν ἐμένα. Ἄλλωστε, κ. συνάδελφοι, ὅταν μία πεῖρα, ὅπως ἡ ἰδική μου, ὁμιλῇ, νομίζω, ὅτι ἡ διάψευσις διὰ κραυγῶν δὲν εἶναι δυνατὴ καὶ ἀρκετή. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν τοὐλάχιστον οὐδεμία μήνυσις ὑποβάλλεται κατὰ ψηφοφόρων σας, ἐνῷ ἀντιθέτως, ἀθρόως ὑποβάλλονται κατὰ ψηφοφόρων μου. Φοβοῦμαι, δέ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς ἔχουν αἱ διατάξεις του, θὰ ἀποτελέσῃ ἀκόμη ἓν μέσον ἐκβιάσεως τῶν εὐσυνειδήτων πολιτῶν, διὰ νὰ ψηφίσουν ἐκείνους ποὺ θέλουν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι. Δι’ ἐμέ, κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος, οὐδένα σκοπόν. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος, δὲν χρειάζεται νὰ ὁμιλήσω, διότι δὲν φαντάζομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ὑπάρχῃ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ προσθέσῃ ἕνα νέον φόρον εἰς τὴν πλάτην τῶν ἀρκετὰ βαρέως φορολογουμένων Ἑλλήνων. Ἀλλὰ εἶπον καὶ τὴν ἄλλην φοράν, καὶ θὰ τὸ εἴπω καὶ σήμερον, —νομίζω, ὅτι θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου— ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἁπλῶς ἔχει τὸν τίτλον. Οὐδὲν ἐκ τῶν ἄρθρων αὐτοῦ καὶ οὐδὲν ἐκ τῶν μέτρων του πρόκειται νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Ἁπλῶς, ἐπαναλαμβάνω, θὰ χρησιμοποιηθῇ, ἐὰν θέλετε νὰ μὴ κάμω τὴν παρατήρησιν ποὺ ἔκαμα προηγουμένως, θὰ χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους ἐναντίον τῶν μικρῶν. Διότι θὰ ξεκινήσετε ἀπὸ τὸ δεδομένον, ὅτι εἰς μίαν οἱανδήποτε Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν ὑπάρχουν 4 ἢ 5 ὑπάλληλοι διὰ νὰ ἐλέγξουν τοὺς φόρους εἰσοδήματος καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ἐλέγξουν 10.000 φακέλλους. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐπαρκοῦν νὰ ἐλέγξουν αὐτοὺς τοὺς φακέλλους; Ὄχι. Τί ἐλέγχουν; Βγαίνουν εἰς τὴν ἀγοράν, εἰς ἕνα οἱονδήποτε δρόμον θέλετε, καὶ μπαίνουν ἀπὸ μαγαζὶ εἰς μαγαζὶ καὶ ζητοῦν τὰ βιβλία. Ὅποιος ἔχει τετάρτης κατηγορίας βιβλία ἔχει καλῶς. Ὅποιος ἔχει πρώτης ἢ δευτέρας, ἄνευ οὐδεμιᾶς συζητήσεως τοῦ τὰ «ρίχνουν». Καὶ πηγαίνετε ἔπειτα νὰ κάμετε ἔνστασιν καὶ συμβιβασμόν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὑπάρχει πράγματι μία αὔξησις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου, ἡ ὁποία συνίσταται πλειστάκις εἰς ἄδικον φορολογίαν, εἰς βάρος τῶν μικρῶν βιοπαλαιστῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, προσωπικῶς, κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ψηφίσω. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ τὸ ψηφίσω καὶ ὡς πρὸς τὰ δύο σκέλη. Διότι δὲν συνήθισα νὰ παρασύρωμαι ἀπὸ τὸν τίτλον τὸν ὁποῖον φέρει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ἀποβλέπω εἰς τὴν οὐσίαν. Καὶ εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πατάσσεται ἡ φοροδιαφυγή.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§30Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐκφράσω ἐντελῶς προσωπικὰς ἀντιλήψεις. Εἶναι παλαιὰ καὶ γενικὴ ἡ κοινωνικὴ ἀγανάκτησις ἐναντίον τῆς γενικῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τῆς φοροκλοπῆς. Καὶ τὴν ἀγανάκτησιν αὐτὴν συμμερίζεται, ὅπως διέκρινα, καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅταν μάλιστα ἡ φοροδιαφυγὴ ὑπολογίζεται εἰς τὰ ὅρια τῶν 500 ἕως 1500 ἑκατ. δραχμῶν. Ἐν τούτοις ὅμως νομίζω, ὅτι ὁ νομοθέτης, προκειμένου νὰ ἐπιληφθῇ νομοθετικῶν μέτρων ἀναφερομένων εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ κοινωνικὰ συναισθήματα, ἀλλὰ πρέπει μετὰ ψυχραιμίας, πολλῆς ἐπιμελείας, πολλῆς ἀντικειμενικότητος, νὰ κρίνῃ τὰ μέτρα ὡς πρὸς τὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν ἐπὶ τῆς ὅλης οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας. Πολλὰ ἐλέχθησαν διὰ τὴν ἄμεσον καὶ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν καὶ διὰ τὴν δυσαναλογίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο φορολογιῶν αὐτῶν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ἔμμεσος φορολογία, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, βαρύνει τὰς πενεστέρας τάξεις καίτοι ὑπάρχουν ἔμμεσοι φορολογίαι, ὅπως ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν πολυτελείας, αἵτινες βαρύνουν τὸν πλοῦτον καὶ τὴν σπατάλην. Ἀντιθέτως, ἡ ἄμεσος φορολογία βαρύνει τοὺς ἔχοντας εἰσοδήματα ὅπως καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις φόρου εἰσοδήματος, κληρονομιῶν, δωρεῶν, προικῶν κλπ., ὅπου οἱ ἔχοντες φορολογοῦνται. Συγκριτικῶς ἡ ἀναλογία τῶν φορολογιῶν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ ὄχι τῆς ἐμμέσου, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ ἄμεσος φορολογία ἐμφανίζει σοβαρὰ ἐλαττώματα. Πρῶτον ἐλάττωμα εἶναι, ὅτι ἡ ἀπόδοσις εἶναι μικρά. Εἰς χώραν πτωχήν, ὅπως ἡ Ἑλλάς, μὲ περιωρισμένον ἀριθμὸν εἰσοδηματούχων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ σοβαρὸν ποσόν. Δεύτερον ἐλάττωμα τῆς ἀμέσου φορολογίας, εἶναι, ὅτι εἶναι πολλὰ τὰ ἔξοδα διὰ τὴν σύλληψιν καὶ βεβαίωσιν τῆς φορολογητέας ὕλης καὶ τὴν εἴσπραξιν. Τὸ τρίτον καὶ σοβαρώτερον ἐλάττωμα τῆς ἀμέσου φορολογίας εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μία ὀξεῖα ἀντιδικία μεταξὺ τῶν φορολογουμένων καὶ τοῦ Κράτους. Καὶ δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι ἐν Ἑλλάδι δὲν ὑπάρχει φορολογικὴ συνείδησις ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας χώρας ὑπάρχει τοιαύτη καὶ ἡ σύλληψις τῆς φορολογητέας ὕλης καὶ τῶν εἰσοδημάτων γίνεται εὐκόλως. Διάσημος οἰκονομολόγος λέγει, ὅτι διὰ νὰ εἶναι πλήρης ἡ σύλληψις τῶν φορολογικῶν στοιχείων θὰ ἔπρεπε εἰς κάθε ἐπιχείρησιν νὰ τοποθετῆται ἕνας φοροτεχνικὸς ὑπάλληλος καὶ ἕνας ἔνοπλος ἀστυνομικός. Καὶ τοῦτο εἶναι ἀληθές. Διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ ἑνὸς συνεταίρου τῆς ἐπιχειρήσεως λεοντείου μορφῆς. Δηλαδή, τὸ Κράτος ἐπιδιώκει νὰ λάβῃ κέρδη ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ ἐμφάνισιν αὐξήσεως τῶν κερδῶν. Ἀντιθέτως, ὑπάρχει ὁ φορολογούμενος ἐπιχειρηματίας, ὅστις φέρει ὁλόκληρον τὸ βάρος τῆς ἐνδεχομένης ζημίας. Εἰς πᾶσαν ἑταιρείαν, εἰς πάντα συνεταιρισμόν, κάθε συνεταῖρος λαμβάνει μέρος εἰς τὰ κέρδη ἀλλὰ μετέχει καὶ τῶν ζημιῶν. Ἐνῷ ἐν προκειμένῳ τὸ Κράτος λαμβάνον μέρος τῶν κερδῶν δὲν μετέχει εἰς τὰς ζημίας. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, δημιουργεῖ τὸ δικαίωμα ἀμύνης εἰς τοὺς φορολογουμένους καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ βλέπουν τὸ φορολογοῦν Κράτος ὡς φιλικὸν πρόσωπον, ἀλλ’ ὡς ἐχθρικὸν τοιοῦτον. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐξηγεῖται ἡ ἐχθρικὴ στάσις τῶν φορολογουμένων ἔναντι τοῦ Κράτους. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, προσωπικήν μου περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς δήλωσιν διὰ φόρον μεταβιβάσεως καίτοι ἀνέγραψα τὸ πραγματικὸν τίμημα, ἐν τούτοις ἐγένετο βεβαίωσις ὑπὸ τοῦ ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου διὰ τίμημα κατὰ 50% ἀνώτερον. Εἰς σχετικὴν δὲ διαμαρτυρίαν μου, μοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι τὸ βεβαιωθὲν ηὐξημένον τίμημα ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀκινήτου. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρόκειται περὶ φορολογίας κεφαλαίου, ἀλλὰ αὐτὴ ἦτο ἡ ἀντίληψις τῆς φοροτεχνικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἐνδώσω. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν θὰ ἦτο ζήτημα στοιχειώδους ἀμύνης νὰ δηλώσω μικρότερον τίμημα, ὥστε ὁ συμβιβασμὸς νὰ μὴ μὲ θίξῃ; Αὐτὰ εἶναι τὰ αἴτια τῆς διαμάχης μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῶν φορολογουμένων. Εἶναι ἑπομένως, ἐντελῶς ἕωλος ἡ ἐλπίς, ὅτι διὰ τῶν μέτρων ποὺ λαμβάνει τὸ νομοσχέδιον θὰ δημιουργηθῇ φορολογικὴ συνείδησις. Γεννᾶται ὅμως, τὸ ἐρώτημα, ὑπάρχει φοροδιαφυγὴ καὶ τὶ μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν περιστολήν της. Ἡ ἀπάντησις ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐντείνῃ τὴν δραστηριότητα τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ πλησιάσῃ περισσότερον τὸν φορολογούμενον. Δὲν ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἀπειλὴ τῶν αὐστηρῶν ποινῶν δύναται νὰ ἀποδώσῃ καλύτερα ἀποτελέσματα καὶ πιστεύω, ὅτι μᾶλλον θὰ συντελέσῃ εἰς ἀναστάτωσιν τῶν φορολογουμένων καὶ οὐδὲν πέραν τούτου. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπόν, πρῶτον τὴν λῆψιν μέτρων, ὥστε νὰ καταστῇ δικαιότερος ὁ φόρος καὶ νὰ παύσῃ ἡ μορφὴ λεοντείου ἑταίρου τοῦ Κράτους. Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ εἰσοδήματος νὰ γίνεται κατὰ μίαν μακροτέραν περίοδον, δηλαδὴ ἀνὰ 3 ἕως 5 ἔτη εἰς τρόπον, ὥστε νὰ δύναται ὁ φορολογούμενος νὰ ὑπολογίσῃ καὶ τὰς ζημίας. Τοῦτο θὰ παρέχῃ τὴν ὄψιν δικαιοσύνης εἰς τοὺς φορολογουμένους χωρὶς ἀφ’ ἑτέρου νὰ ζημιωθῇ τὸ Κράτος. Πέραν τούτου ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς φορολογίας πρέπει νὰ εὑρίσκεται πλησιέστερον πρὸς τὸν φορολογούμενον, ἐνῷ ἀντιθέτως σήμερον εὑρίσκεται πολὺ μακρὰν αὐτοῦ. Λέγομεν εἰς τὸν φορολογούμενον, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς φορολογίας θὰ διατεθοῦν διὰ τὸν Στρατόν, διὰ τὰ Πανεπιστήμια καὶ γενικῶς διὰ τὰς κρατικὰς ἀνάγκας. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντιλαμβάνεται ὁ φορολογούμενος, ἀλλ’ εἶναι πολὺ μακρὰν αὐτοῦ οἱ σκοποὶ αὐτοί. Ἄν τοὺς ἐφέραμεν πλησιέστερον πρὸς τὸν φορολογούμενον θὰ καθίστατο περισσότερον ἀποδοτικὸς ὁ φόρος. Ἐὰν τοῦ ἐλέγομεν, ὅτι τὸ ἔσοδον ἀπὸ τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον θὰ καταβάλῃ θὰ διατεθῇ διὰ τὸ σχολεῖον, διὰ τὸν δρόμον, ἐὰν δηλαδὴ μετεβιβάζετο τὸ ἔσοδον τοῦτο εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν θὰ ἐμειοῦτο ἡ ἐχθρότης τοῦ φορολογουμένου πρὸς τὸ Κράτος. Εἶναι φυσικὸν νὰ ἐπήρχετο μία μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἔναντι αὐτῆς θὰ ἠδύνατο νὰ μετατεθοῦν καὶ ὡρισμένα βάρη τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ὁ φόρος εἰσοδήματος θὰ πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν ὁπότε καὶ τὰ ἔξοδα βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως θὰ ἐβάρυναν τὴν αὐτοδιοίκησιν ἀλλὰ καὶ ὁ ἔλεγχος θὰ ἐγίνετο πληρέστερος, διότι θὰ ἐγίνετο ἐπὶ τόπου καὶ θὰ ἐλάμβανε κοινωνικὸν χαρακτῆρα. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεκινήθη ἀπὸ τὸ μεγάλο ἔλλειμμα τῶν σιδηροδρόμων, τὸ ὁποῖον ὅμως δέν εἶναι τόσον μεγάλο, ὅσον ἐμφανίζεται, διότι ἐὰν ἀφαιρεθοῦν τὰ 220 ἑκατομμύρια τῶν συντάξεων τὰ ὁποῖα βαρύνουν οὕτως ἢ ἄλλως τὸ Δημόσιον διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προσωπικοῦ, τὸ πραγματικὸν ἔλλειμμα εἶναι ὀλιγώτερον τῶν 300 ἑκατομμυρίων. Ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις συνέστησε μίαν ἐπιτροπὴν καὶ ἐκάλεσε ξένον ἐμπειρογνώμονα. Ὑπεβλήθησαν ἐκθέσεις ὡς πρὸς τὴν ὀργάνωσιν καὶ τῶν δύο σιδηροδρομικῶν δικτύων καὶ τὴν περιστολὴν τῶν ἐλλειμμάτων. Κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς φορολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι κατὰ κἄποιον τρόπον δικαιολογημένη. Θὰ περιορισθῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς γραμμὰς ποὺ ἀπειλοῦνται, τῶν ΣΠΑΠ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὅλη ὠφέλεια ποὺ θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν 5 γραμμῶν Πύργου–Κατακώλου, Κατακώλου–Λουτρῶν Κυλλήνης, Μεγαλοπόλεως κλπ., ἐὰν ὑπολογισθῇ ὅτι ὁπωσδήποτε τὸ ἥμισυ ἐκ τῶν εἰσπράξεων θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τοὺς ΣΠΑΠ, θὰ εἶναι 4 ἑκατομμύρια δραχμαί. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἕνα ἔλλειμμα 160 ἑκατομμυρίων δραχ. μὲ 4 ἑκατομμ. καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ ἀναστατώσητε ὁλοκλήρους περιφερείας. Τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας τῶν περιοχῶν αὐτῶν καταφθάνουν καὶ ἐπιτροπαὶ ἀφίχθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ πείσουν τοὺς ἁρμοδίους, ὅτι ἀποτελεῖ ἄνευ προηγουμένου ταλαιπωρίαν, διὰ τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν αὐτῶν, ἡ τυχὸν κατάργησις τῶν 5 αὐτῶν γραμμῶν.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπολογίζετε σεῖς, κ. συνάδελφε, εἰς 4 ἑκατομμύρια δραχμάς, δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς μικρὰς διακλαδώσεις;

§32Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§33Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ περιοχαὶ αὐταὶ θὰ μείνουν χωρὶς συγκοινωνίαν;

§34Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγεται, ὅτι θὰ τοποθετηθοῦν πούλμαν ἢ ἄλλου τύπου λεωφορεῖα.

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα δὲν ἔχουν δαπάνας, δὲν θέλουν βενζίνην, δὲν θέλουν συντήρησιν, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφαιρεθοῦν καὶ ἐνδεχομένως ἀπὸ τὸ περιπλέον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνη ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαννόπουλε, παρακαλῶ, νὰ μὴ δέχεσθε διακοπάς, διότι θὰ εἶναι αὗται εἰς βάρος τοῦ τετάρτου.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ἄδειὰν σας διέκοψα τὸν κ. συνάδελφον, διότι ἡ διασάφησις, ἡ ὁποία ἐγένετο διευκολύνει τὴν συζήτησιν.

§38Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ γραμμὴ Καβασίλλων–Κυλλήνης ἔχει πλεόνασμα.

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ, κ. συνάδελφοι, παρίσταται ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν θὰ σᾶς θέσω ἕνα λογαριασμὸν καὶ τὸν ὁποῖον, ὅπως θέλω νὰ πιστεύω, θὰ προσέξουν. Ἄς πάρωμεν τὴν γραμμὴν Καβάσιλλα–Κυλλήνης. Ἡ γραμμὴ αὐτὴ ἔχει σύνολον εἰσπράξεων 1.612.000. Δαπάναι διὰ καύσιμα συντήρησιν κλπ. δραχμαὶ 1.512.000. Ἔχομεν συνεπῶς πλεόνασμα 100.000 δραχμές. Καβάσιλλα–Λουτρὰ Κυλλήνης. Ἔχομεν εἰσπράξεις 458.000. Δαπάναι 565.000. Ἄρα ζημία 107.000 δραχμές. Γραμμὴ Κατακώλου, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐδαπάνησε πολλὰ ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ Λιμένος καὶ ἂν καταργηθῇ ἡ γραμμὴ νεκροῦται. Ἔσοδα 905.000. Ἔξοδα 1.202.000. Ἄρα παθητικὸν 297.000. Ἤτοι καὶ αἱ γραμμαὶ Ἠλείας ἔχουν ἔλλειμμα 304.000 δραχμάς. Βέβαια, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν θὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι δὲν θὰ ἀπολεσθοῦν ὅλαι αἱ εἰσπράξεις, ἀλλὰ θὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι καὶ ἂν δὲν χαθοῦν ὅλαι αἱ εἰσπράξεις, πάντως θὰ χαθῇ τὸ ½ τούτων. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ σύνολον τοῦ ἐλλείμματος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπολογισθῇ δι’ ὅλας τὰς ὑπὸ κατάργησιν γραμμὰς τῶν ΣΠΑΠ πλέον τῶν 4.200.000. Καὶ ἐρωτᾶται, κ. Ὑπουργέ, ἀξίζει νὰ ταλαιπωρηθῇ ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος διὰ μίαν τόσον μικρὰν ζημίαν; Καὶ διατὶ εἰδικῶς θὰ καταργηθῇ ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμὴ Κατακώλου μὲ τὸ μικρότερον ἔλλειμμα καὶ δὲν καταργεῖται ὁλόκληρον τὸν σιδηρόδρομον ΣΠΑΠ. Ἐπὶ τῶν Ὠτομοτρὶς αἱ εἰσπράξεις εἶναι τριπλάσιαι τῶν ἐξόδων, ἐνῷ τὰ ἔξοδα διὰ καύσιμον ὕλην, τῶν ἀτμαμαξῶν ἀνέρχεται εἰς 32.000.000 δραχμάς. Καὶ σᾶς λέγει ἡ Ὑπηρεσία σας, κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ ὑπεύθυνοι σύμβουλοί σας, ὅτι ἐὰν ἀντικαταστήσετε τὰς ἀτμαμάξας μὲ μηχανὰς ντῆζελ, θὰ ἐξοικονομήσετε 61.000.000 ἐτησίως. Ἰδού, κ. Ὑπουργέ, ἡ ὁδὸς ποὺ ἄγει εἰς τὴν ἄμεσον βελτίωσιν τοῦ σιδηροδρόμου, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀποφεύγεται ἡ ἀναστάτωσις τῆς χώρας. Κύριοι βουλευταί, ἔχω καταθέσει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου σχετικὴν ἐπερώτησιν. Ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ δὲν θὰ φθάσῃ νὰ συζητηθῇ, διότι θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιληφθῇ ἐγκαίρως, ὅτι ἡ σκέψις τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν σιδηροδρόμων δὲν εἶναι ἡ ὀρθή. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σιδηρόδρομος Κατακώλου, δὲν κατεσκευάσθη ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τὸν σιδηρόδρομον αὐτὸν τὸν κατεσκεύασεν ἑταιρεία καὶ ἀνῆκεν ἀνέκαθεν εἰς τὸν Δῆμον Λετρίνων. Παρεχωρήθη δὲ εἰς τὸ Δημόσιον μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς βελτιώσεως καὶ τῆς καλυτέρας ὀργανώσεως τοῦ δικτύου. Ἐγένετο δὲ τοῦτο μὲ τὴν ἰδικήν μου ὑπογραφὴν ὡς Ὑπουργοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχω, ἂν μὴ τι ἄλλο καὶ ἠθικὴν εὐθύνην, ὅτι διὰ τῆς παραχωρήσεως τῆς γραμμῆς αὐτῆς εἰς τὸ δημόσιον ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ τὸν τόπον μου, ἀντιθέτως συνετέλεσε εἰς τὴν στέρησίν του ἀπὸ ἕνα παλαιὸν πολύτιμον ἀπόκτημα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ὑπὸ κρίσιν σχέδια νόμου, διότι περὶ δύο οὐσιαστικῶς νομοσχεδίων πρόκειται, συζητοῦνται ἐνώπιον τοῦ Σώματος καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ παραγωγικαὶ καὶ φορολογούμεναι τάξεις τὰς ὁποίας ἀφοροῦν εὑρίσκονται ἐν πλήρῃ κινητοποιήσει μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τῶν ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίων. Τοῦτο ἀποτελεῖ γεγονὸς εὐχάριστον διότι δεικνύει ποῖος εἶναι ὁ ὀρθὸς δρόμος τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ Σῶμα, δρόμος τὸν ὁποῖον δὲν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἠτύχησεν εἰς τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου, διότι ἡ ἰδία εἶχε συλλάβει τὴν ἰδέαν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπετέλει ἓν ἀναμφισβήτητον βῆμα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ὁμαλότητος τῶν σχέσεων μεταξὺ δημοσίου καὶ φορολογουμένων. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ μᾶς προκαλῇ ἐντύπωσιν ἡ καθολικὴ ἐξέγερσις τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἐφ’ ὅσον παρῆλθε πλέον τοῦ ἔτους χωρὶς νὰ λειτουργήσουν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, ἡ δὲ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν λῆψιν ἀστυνομικῶν μέτρων. Αἱ παραγωγικαὶ τάξεις διαισθάνονται, ὅτι ὁ φοροτεχνικὸς μηχανισμὸς δὲν ἔχει ἀλλάξει οὔτε εἰς ποιότητα οὔτε εἰς σύνθεσιν, καὶ ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ὁ παρὼν νόμος δὲν πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ ὅπλον φορολογικῆς δικαιοσύνης πρὸς πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, ἀλλὰ ὅπλον περαιτέρω ὀξύνσεως τῶν σχέσεων μεταξὺ δημοσίου καὶ φορολογουμένων. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ζητεῖται νὰ ἀποσυρθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ὑποδεικνύεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχεῖαν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Ὁ θεσμὸς τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ἔπρεπε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τύχῃ ἀμέσου ἐφαρμογῆς καὶ μόνον μετὰ τὴν παρέλευσιν ἱκανοῦ χρονικοῦ διαστήματος ἀπὸ τῆς λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν ἐκ πείρας διαπιστώσει, ὅτι ἡ φορολογικὴ δικαιοσύνη δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ κινηθῇ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ δικαίου, θὰ εἶχεν ἴσως τὸ δικαίωμα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν προσθέτων μέτρων ἢ νὰ δηλώσῃ, ὅτι μὴ ἐπιτυχόντος τοῦ θεσμοῦ ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ λάβῃ καὶ ἄλλα μέτρα. Αὐτὸ ὑπῆρξε καὶ εἶναι τὸ αἴτημα τῶν μικρῶν καὶ τῶν μεσαίων ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ ἀναμείνῃ τὴν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ἐπισπεύδει τὴν ἐπιψήφισιν ἑνὸς νόμου σκληροῦ, ἀντικοινωνικοῦ, ἐπιφέροντος πλῆγμα σκληρὸν κατὰ τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ ἀγανάκτησις τῶν παραγωγικῶν τάξεων; Εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀπαντῶ σαφῶς ναί. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ φορολογικὸν σύστημα δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῶν βασικῶν ἀρχῶν αἱ ὁποῖαι διέπουν τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην. Διότι ὁ καταβαλλόμενος φόρος ὑπὸ τοῦ ἕλληνος πολίτου δὲν εἶναι φόρος ἀνταποδοτικός. Κατὰ 50% διατίθεται εἰς ἀγόνους, ἀπαραγώγους δαπάνας. Πέραν αὐτοῦ ὑφίσταται ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ ἐμμέσων καὶ ἀμέσων φόρων. Αἱ νόμιμοι φοροαπαλλαγαὶ ἀνέρχονται εἰς χίλια ἑκατομμύρια αἱ δὲ παράνομοι εἰς 1.500 ἑκατομμύρια. Εἶναι κατὰ συνέπειαν ἑπόμενος ἡ δημιουργία τοῦ αἰσθήματος τῆς πικρίας καὶ τῆς ἀδικίας. Δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν κατὰ τρόπον ἀφηρημένον περὶ φορολογικῆς συνειδήσεως. Ἡ φορολογικὴ συνείδησις εἶναι προϊὸν συντελεστῶν τοὺς ὁποίους γεννᾷ ἡ ἰδία φορολογικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ φορολογικὸν σύστημα. Ὅταν τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι ἄδικον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐξεγείρεται καὶ νὰ ἀντιδρᾷ ὁ ἕλλην φορολογούμενος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ πρώτου νομοσχεδίου. Μοῦ προκαλεῖ ὅμως ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἱδρύονται ποινικὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐπισύρουν ποινὰς καταστρεπτικάς. Ἱδρύονται αὐτὰ τὰ ἀδικήματα, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ ποινικὸς νόμος περιγράφει τὸ ἀδίκημα καὶ προσφέρει τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀδικήματος. Ἀντιθέτως εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀδικήματος εἶναι ρευστά, καὶ τελοῦν ὑπὸ κρίσιν ὑποκειμενικήν. Δηλαδὴ ἐλλείπει παντελῶς ἡ ἀντικειμενικὴ ὑπόστασις τοῦ ἀδικήματος. Αἱ ποιναὶ ὅμως αὗται ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ ἐπεβάλλοντο ἀπὸ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια τὰ ὁποῖα τὰ ἀπαρτίζουν δικασταὶ διαθέτοντες ἱκανὴν πεῖραν καὶ νομικὴν κατάρτισιν. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀφορῶν τὴν λῆψιν φορολογικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ σιδηροδρόμου, λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. «Ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα... ... (ἀναγινώσκει)...». Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πλέον ἐσχάτου καὶ ἀμελετήτου μέτρου, δηλαδὴ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας εἰς τὴν κατανάλωσιν τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς προσπαθείας πρὸς κλείσιμον τοῦ ἐλλείμματος. Ἀλλὰ τὸ δεύτερον μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἡ κατάργησις ὡρισμένων δικτύων. Καὶ τὰ δύο μέτρα εἶναι ἀπρόσφορα. Ἡ Κυβέρνησις στερεῖται σοβαρᾶς μελέτης τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος καὶ συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς. Καταργεῖ τοὺς Θεσσαλικοὺς σιδηροδρόμους ἰσχυριζομένη, ὅτι ἔχουν ἔλλειμμα 7,5 ἑκατομμυρίων. Κύριοι βουλευταί, ἡ λύσις τοῦ προβλήματος δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ξήλωμα τῶν γραμμῶν, ἀλλὰ εἰς τὴν ὀρθολογιστικὴν ὀργάνωσιν τῶν σιδηροδρόμων ἐπὶ ἐμπορικῆς βάσεως. Τὸ Κράτος οὐδέποτε ἐτοποθέτησε διοικητὴν μὲ ἐμπειρίαν ἐμπορικὴν καὶ ἐπιχειρηματικήν, ἀλλὰ πάντοτε ἐπικεφαλῆς τῶν ΣΕΚ εὑρέθη ἕνας «ἡμέτερος», εἴτε ἀπόστρατος εἴτε συνταξιοῦχος. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι, ἔστω καὶ ἂν ἀνήκουν εἰς τὸ Κράτος, ἀποτελοῦν μίαν ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ διοίκησιν ἐμπορικὴν καὶ ἐπιχειρηματικὴν ἐὰν θέλωμεν νὰ προκόψῃ καὶ νὰ μὴ ἀφίνῃ εἰς βάρος τοῦ Κράτους τὰ τεράστια ἐλλείμματα τὰ ὁποῖα ἀφίνει σήμερον. Ἐπίσης δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι τὰ ἐλλείμματα τῶν σιδηροδρόμων ἀποτελοῦν γενικὸν μεταπολεμικὸν φαινόμενον εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ἐκεῖνο μόνον τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ μελετήσωμεν εἶναι νὰ σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ φαινόμενον αὐτὸ καὶ πρὸς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὶ ἔκαμαν τὰ ἄλλα Κράτη. Τὰ ἄλλα Κράτη λοιπόν, ἀντὶ τῆς καταργήσεως τῶν σιδηροδρόμων ποὺ ἐπιχειροῦμεν ἡμεῖς, ἔλαβον ἄλλα μέτρα καὶ συγκεκριμένως καθιέρωσαν τὰς διπλᾶς γραμμάς, ἐπρομηθεύθησαν τελειότερον ὑλικόν, καὶ κυρίως συνετόνισαν τὸν σιδηρόδρομον μὲ τὸ αὐτοκίνητον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡμεῖς μέχρι σήμερον δὲν ἐννοοῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Ἀντὶ ὅλων αὐτῶν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐσκέφθη τὴν εὐκολωτέραν λύσιν, τὴν κατάργησιν τοῦ σιδηροδρόμου. Αὐτὸ ὅμως ἂν μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ λύσιν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον ὁλοέν καὶ τελειοῦται καὶ οἱ δρόμοι ἐπίσης γίνονται καλύτεροι. Ἐὰν συνεπῶς δὲν λάβωμεν κἄποιαν πρόνοιαν διὰ τὸν συντονισμὸν τῶν δύο αὐτῶν μεταφορικῶν μέσων, οὐδέποτε θὰ ἴδωμεν τὸν σιδηρόδρομον ἀναρρωνύοντα. Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, δηλῶ, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, διότι καὶ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον καὶ ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος αὐτοῦ, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐξετοξεύθησαν, κύριοι βουλευταί, τελευταίως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μύδροι ἐναντίον τῶν ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων καὶ κυρίως ἐναντίον τῶν ἰατρῶν, διότι δῆθεν οἱ ἰατροὶ ἀποτελοῦν τοὺς μεγάλους φοροφυγάδας τοὺς ὁποίους θὰ πρέπει νὰ πατάξῃ τὸ Κράτος. Οἱ ἰατροί, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελοῦν τὴν πλέον ἠδικημένην τάξιν, τὴν τάξιν ἐκείνην ἡ ὁποία ἐνῷ προσφέρει τὰ πάντα εἰς τὴν ὁλότητα, δὲν τυγχάνει τῆς ἀναλόγου μεταχειρίσεως ὑπὸ τῆς Πολιτείας. Αἱ μεγάλαι Τράπεζαι π.χ., δίδουν στοὺς ἰατροὺς δι’ ἑκάστην ἐπίσκεψιν 30 δραχμὰς καὶ ἐξ αὐτῶν, κρατοῦνται 11% διὰ φόρους, χαρτόσημον καὶ τὸ Ὑγειονομικὸν ταμεῖον. Εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, μὲ τοιαῦτα τιμολόγια νὰ ὑπάρξουν σοβαρὰ εἰσοδήματα καὶ φοροφυγάδες; Γνωρίζετε ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ἐνενήκοντα πέντε τοῖς ἑκατὸν (95%), τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἠσφαλισμένοι. Ὁ ἰατρὸς ἐὰν δὲν μεταβῇ καλούμενος δωρεὰν νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν ἀσθενῆ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἠθικὴν πίεσιν ἔχει καὶ ποινικὰς εὐθύνας. Κάμνει λοιπὸν ὁ ἰατρὸς τὸ καθῆκον του μὲ 30 δραχμ. καὶ ὡς ἀντίδοτον ἀκούει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν τάξιν τῶν φοροφυγάδων. Ἐὰν ζοῦσε ὁ Ἱπποκράτης θὰ ἐθρηνοῦσε διὰ τὸ κατάντημα τῶν ἰατρῶν καὶ θὰ ἤλλαζε τελείως τὸν ὅρκον. Σήμερα οἱ ἰατροὶ ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐπιβίωσίν των καὶ εἰς τὶς 4 Ἀπριλίου μάλιστα πρόκειται νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι βουλευταί, εἰς ποῖον σημεῖον ἔχει καταπέσει τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα, ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδημάτων, σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς. Πρό τινος ἐκλήθη εἷς τεχνίτης νὰ τοποθετήσῃ δύο τζάμια καὶ διὰ τὴν ἐργασίαν του αὐτὴν τοῦ προσεφέρθησαν 30 δραχμαί. Ὁ τεχνίτης ἐπέταξε τὰς 30 δραχμὰς θεωρῶν τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑποτιμητικὸν δι’ αὐτὸν καὶ προσθέτων «μήπως μὲ περάσατε γιὰ γιατρὸν καὶ μοῦ δίνετε 30 δραχμάς;» (γέλωτες). Εἰδικῶς, διὰ τοὺς ἰατροὺς σχετικῶς μὲ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ ἀσθενὴς γίνῃ καλά, λέγουν τὸν ἔκαμε καλὰ ὁ Θεός. Ἐὰν τύχῃ καὶ ἀποθάνῃ ὁ ἀσθενής, τότε πταίει ὁ ἰατρὸς καὶ οἱ συγγενεῖς τοῦ ἀποθανόντος μὲ κἄθε μέσον ἐπιχειροῦν τὴν διαπόμπευσιν τοῦ ἰατροῦ. Γνωρίζω περιπτώσεις ποὺ ἠναγκάσθη ὁ ἰατρὸς νὰ μὴ ζητήσῃ τὰς ἀμοιβάς του καὶ τὰ ἔξοδα, διότι ἐφοβεῖτο τὴν διαπόμπευσίν του συνεπεία μηνύσεως τῶν συγγενῶν τοῦ ἀποθανόντος. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἡ Πολιτεία ἔχει ἀφίσει ἀκαλύπτους τοὺς ἰατρούς. Ἐὰν ψηφισθῇ λοιπὸν τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου, πρέπει νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις θὰ ἔρχωνται οἱ καλοθεληταὶ καὶ θὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι κατέβαλον τεράστια ποσὰ εἰς τὸν ἰατρόν, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα, δὲν θὰ ἔχουν καταβάλει ἴσως οὔτε μίαν δραχμήν. Δὲν θὰ εἶναι δὲ ὀλίγαι αἱ περιπτώσεις ποὺ ὁ ἰατρὸς διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν καταταλαιπώρησίν του ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καλοθελητάς, νὰ τοὺς δίδῃ καὶ ἕν ἐφ’ ἅπαξ διὰ νὰ τὸν ἀφίσουν ἥσυχον. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι τὰ ἐνενήκοντα πέντε τοῖς ἑκατὸν τῶν Ἑλλήνων κατὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἠσφαλισμένον. Μέχρι πρό τινος ἔμεναν ἀνασφάλιστοι οἱ ἔμποροι. Τώρα καὶ αὐτοὶ ἠσφαλίσθησαν. Μένουν ἀνασφάλιστοι μόνον οἱ ἐφοπλισταὶ καὶ οἱ βιομήχανοι. Οἱ ἐφοπλισταὶ ὅμως διαμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπολείπονται μόνον οἱ βιομήχανοι. Ἀλλὰ ποῖος ὅμως θὰ πρωτοέχῃ τοὺς βιομηχάνους ὡς πελάτας; Ἴσως 10–20 ἰατροί, οἱ ἄλλοι πένονται κυριολεκτικὰ καὶ ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐπιβίωσίν των—ἐκ τῶν 5 χιλ. ἰατρῶν τῶν Ἀθηνῶν οἱ 4.500 στεροῦνται καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐνισχύσεως ὄχι καταπιέσεως.

§44Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Διατὶ τότε δὲν πηγαίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας;

§45Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Καὶ ἐγὼ μέχρι πρό τινος εἶχον αὐτὴν τὴν ἀπορίαν. Ἔλαβον λοιπὸν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δὲν πηγαίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ προτιμοῦν τὰς 2.000 ἀντὶ τῶν 7.000 τῆς ἐπαρχίας, διότι οὐδεμίαν ἀσφάλειαν ἔχουν, ὅταν θὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τὴν ἐκεῖ μετάβασίν των θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν θέσιν των, διότι δὲν θὰ ἀρέσουν εἰς τὸν τοπικὸν κομματικὸν παράγοντα. Δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑπάρχουν καὶ 20 ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἀποκρύπτουν τὰ εἰσοδήματά των. Ἐξ αἰτίας ὅμως αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν μία ὁλόκληρος τάξις νὰ νυκτοξημερώνεται μὲ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ἀγωνίαν τοῦ φοροτεχνικοῦ ὑπαλλήλου. Καὶ νὰ τὸν ἔχῃ καὶ τὴν νύκτα ἐφιάλτην. Ἀλλὰ ἂς μὴ μᾶς διαφεύγῃ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἄλλο ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ ὄχι τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ σφίξῃ τὰ λουριὰ τῶν φορολογουμένων καὶ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὸ 1 δισεκατομμύριον δραχμῶν κατὰ τὸ ὁποῖον χωλαίνει ὁ προϋπολογισμός. Οἱ μεγάλοι φοροφυγάδες, εἶναι γνωστοί, καὶ γνωρίζουν, ὅτι οὐδεὶς θὰ τοὺς θίξῃ. Διότι ἔχουν τὰ ἐπιτελεῖα των καὶ τοὺς λογιστάς των καὶ καλύπτουν πλήρως καὶ τελείως τὰς τυχὸν φοροκλοπάς. Ἡ μεσαία τάξις καὶ πάλιν θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ τὸ ἐλλεῖπον εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Οἱ μεγάλοι δὲν ἀνησυχοῦν καθόλου, τὰ βολεύουν. Ἤκουσα προχθές, τὸν κ. Κύρκον, ἰσχυριζόμενον, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι τὸ δεύτερον σκέλος αὐτοῦ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ πρῶτον. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἠπόρησα, διότι ὁ κ. Κύρκος, πανέξυπνος ἄνθρωπος, ὑπεστήριξεν ἀνυπόστατα πράγματα. Κύριε Κύρκο, καὶ τὸ πρῶτον μέρος τοῦ σχεδίου καὶ τὸ δεύτερον, τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἔχουν, δηλαδὴ τὴν φορολόγησιν, τὴν περαιτέρω φορολόγησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πῶς δὲν ἔχουν σχέσιν μεταξύ των. Πλήρης ταυτότης σκοποῦ ὑπάρχει. Ποιὸ ταιριασμένο σχέδιο καὶ ὡς πρὸς τὰ δύο του σκέλη ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Ἐπιβάλλομεν 150 καθαρὰ ἑκατομμύρια εἰς τὰς μεταφορὰς τῶν προϊόντων καὶ τὰ καύσιμα εἰς νέον φόρον καὶ ἐπιβαρύνομε πάλιν κυρίως τοὺς γεωργοὺς οἱ ὁποῖοι περιμένουν νὰ διαθέσωμεν αὐτὴν τὴν φορὰν κἄτι γι’ αὐτοὺς πάλιν ὅμως τοὺς κάνομε ἀφαίμαξιν ἕως πότε ὅμως; Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐπιτύχῃ ἁρμονίαν καὶ ἐμπιστοσύνην μεταξὺ φορολογουμένων καὶ φοροτεχνικῶν καὶ νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι τότε θὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἀπόδοσις καὶ θ’ ἀποκτήσῃ φορολογικὴν συνείδησιν ὁ λαός. Θέλετε νὰ βρῆτε τοὺς φοροφυγάδας, κύριε Ὑπουργέ; Εἶναι γνωστοί. Δὲν ἔχομεν ὅμως τὴν τόλμην νὰ τοὺς συλλάβωμεν. Ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, κ. Μουτσέλου, δι’ ἀτασθαλίας τοῦ Διοικητοῦ κ. Ἀνδρεάδη. Τὶ μέτρα ἐλήφθησαν; Ποῖον εἶναι τὸ πόρισμα ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Μουτσέλου; Διατὶ ἐπὶ 8 ὁλοκλήρους μῆνας δὲν βγαίνει τὸ πόρισμα αὐτό; Ἐὰν ὁ κ. Ἀνδρεάδης, εἶναι λευκός, πρέπει νὰ τὸ γνωρίζωμεν διὰ νὰ τοῦ ἀποκαλυπτώμεθα ὅλοι. Δυστυχῶς ὅμως, τίποτε τὸ ἀποτελεσματικὸν δὲν ἐπιτυγχάνεται διὰ τοὺς μεγάλους φοροφυγάδας καὶ τὰ πληρώνουν οἱ μικροί.

§46Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αἱ παραβάσεις διὰ τὰς ὁποίας κατηγορήθη ἡ Διοίκησις τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν φορολογίαν οὔτε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ φορολογικῶν παραβάσεων. Ἀλλὰ τὴν ἑσπέραν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ θεμάτων ξένων πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν εἰσήγησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶπεν, ὅτι «παρακαλεῖ τοὺς συναδέλφους νὰ ἀποδώσουν τὴν ὀφειλομένην σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ βοηθήσουν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως» καὶ προσέθεσε «Πρόκειται περὶ προσπαθείας, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα, πρέπει νὰ εἶναι μόνιμα καὶ τοὺς καρποὺς τῆς ὁποίας θὰ ἀπολαύσουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν εἰς τὸ μέλλον τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας». Συμμερίζομαι πλήρως τὰς ἀπόψεις του αὐτάς. Ἑπομένως θὰ προσπαθήσω κι’ ἐγὼ νὰ συντρέξω τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι γνωρίζω ἐκ πικρᾶς πείρας πόσον ἄχαρες καὶ τραχὺ εἶναι τὸ ἔργον τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελα ἐκ τῶν προτέρων νὰ δηλώσω, ὅτι θὰ προσπαθήσω ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ ἀποφύγω νὰ πικράνω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν τυχὸν ἡ κριτική μου, καλόπιστος πάντοτε, δὲν θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῶν κακῶν εἰσηγήσεων τῶν ὁποίων ἐνδεχομένως νὰ ἔπεσε θῦμα εἰς τὴν ἐπαινετὴν προσπάθειάν του, ἰδιαιτέρως τῆς περιστολῆς τῆς φοροδιαφυγῆς. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1959 κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ ἄρθρου μου δημοσιευθέντος εἰς τὴν «Καθημερινὴν» τῆς 4ης Ἀπριλίου 1959 προσεπάθησα καὶ τότε νὰ ὑποβοηθήσω τὸν ἔργον του καὶ τοῦ ἐπέστησα τὴν προσοχήν, ὅτι ὡρισμένα μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν μετὰ τὴν ἀποχώρησίν μου ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, «δὲν περιέστειλαν τὴν φοροδιαφυγήν, ἀλλὰ συνέτειναν εἰς τὴν εὐρυνομένην καθιέρωσιν τῆς νομοθετημένης καὶ μή, φοροδιαφυγῆς, ἡ ὁποία λαμβάνει τὴν πλέον ἐπικίνδυνον διάστασιν καὶ τοῦτο θὰ ἔδει νὰ εἶχεν ὁδηγήσει τοὺς ἁρμοδίους εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῆς μέχρι τοῦδε ἐφηρμοσμένης πολιτικῆς, διότι προβλέπεται νέα μείωσις, τοῦ φόρου εἰσοδήματος, λόγῳ τῆς διαφυγῆς τῶν μεγάλων εἰσοδηματιῶν». Εἰς τὴν εἰλικρινῆ αὐτὴν καὶ ἀπολύτως καλόπιστον σύστασίν μου ἐδέχθην τὴν ὀλίγον ὀργίλην ἀπάντησίν σας ἀπὸ τῶν στηλῶν τῆς αὐτῆς ἐφημερίδος «Καθημερινῆς» καὶ τοῦ ραδιοφώνου. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς τὴν διαβάσω, ἀλλὰ μόνον νὰ σᾶς ἐπιδείξω τοὺς τίτλους. «Δὲν δικαιολογοῦνται αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Εὐταξία περὶ στατικότητος τῆς φορολογίας εἰσοδήματος καὶ περὶ αὐξήσεως τῆς φοροδιαφυγῆς». Θὰ ἐπεθύμουν, βεβαιωθῆτε περὶ τούτου, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ μὲ εἶχον δικαιώσει τόσον συντόμως αἱ προβλέψεις μου καὶ σεῖς νὰ μὴ εἴχατε παρασυρθῆ εἰς τὰς δηλώσεις σας ἐκείνας καὶ νὰ εἴχατε σεῖς μόνον κάμει ἐξαίρεσιν εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον πάντοτε διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου νὰ παρουσιάζωνται τὰ πάντα ὡς ρόδινα καὶ κάθε ἀντίθετος γνώμη νὰ εἶναι ἐξ ὑπαρχῆς ἀπορριπτέα. Ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀνάγκη, παρ’ ὅλον, ὅτι διὰ τοὺς περισσοτέρους ἐξ ὑμῶν νὰ εἶναι ὀλίγον ἀνιαρόν, νὰ ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔχω ἀρυσθῆ ἀπὸ ἐπίσημα δελτία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν «Ἐκτέλεσις προϋπολογισμοῦ ἐσόδων 1959 — Ἰανουάριος 1959 — Ἰανουάριος 1960 παράτασις», τοὺς ὁποίους καὶ θὰ καταθέσω, ὥστε νὰ εἶναι εὐχερὴς ὁ ἔλεγχος ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, διότι γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, τὸ λεχθὲν διὰ τοὺς ἀριθμούς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδείξῃ τὸ πᾶν διὰ τῶν ἀριθμῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἀλήθεια τῶν ἀριθμῶν εἶναι, ὅτι ἡ στατικότης τῆς ἀμέσου φορολογίας, ἐὰν δὲν μεταβληθῇ εἰς ὀπισθοδρόμησιν, πάντως δὲν εἶναι ἄνοδος μὲ τὴν κατ’ ἔτος σημειουμένην αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλὰ ἰδοὺ πῶς ἔχουν οἱ ἀριθμοί: Φόρος Εἰσοδήματος

Φόρος Νομικῶν Προσώπων

Σύνολον Ἀμέσων Φόρων

Ἀλλά, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸ προαναφερθὲν ἄρθρον μας, θὰ εὕρωμεν καὶ ἄλλην ἀντικειμενικὴν καὶ εἰλικρινῆ ὑπόδειξιν. Ἐπεμείναμεν εἰς τὸ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τόσον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, «εἰς τὴν παρατηρουμένην καθ’ ἕκαστον ἔτος αὔξησιν τῆς ἀποστάσεως μεταξὺ ἐμμέσων καὶ ἀμέσων φόρων». Ἐπὶ τούτου, ἔχομεν τὴν ἑξῆς εἰκόνα:

Καὶ ταῦτα, παρὰ τὴν παρατηρηθεῖσαν πτῶσιν τῶν ἐσόδων ἐκ δασμῶν, ὡς παρατηρεῖ εἰς τὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ τὴν κατάθεσίν του, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλά, ἂς ἔλθωμεν πλέον εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν εἰς τὴν κατάθεσίν του. Καὶ ποῖος ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ὑπηγόρευσεν, ὅπως εἰς ἓν νομοσχέδιον ὑπαχθοῦν τρεῖς διαφορετικαὶ ἔννοιαι. Ἡ νέα φορολογία τῆς βενζίνης, ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τὰ ἐλλείμματα τῶν σιδηροδρόμων. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε καθ’ ὅλην τὴν πολιτικὴν σταδιοδρομίαν του ἰδιάζον θάρρος, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συνδυάσῃ τὴν ἐπιβολὴν τῆς νέας αὐξήσεως φορολογίας μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι εἶναι «ἐπιβεβλημένη ἡ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς μεγάλης διαφορᾶς τῶν συνθηκῶν μεταξὺ τῶν χερσαίων μέσων μεταφορῶν», καὶ πρὸς τοῦτο ἐκρίθη σκόπιμος μικρά τις ἐπιβάρυνσις τῶν δι’ αὐτοκινήτων μεταφορῶν. Ὁ συνδυασμὸς θὰ εἶχε τότε μόνον ἔννοιαν, ἐὰν αἱ εἰσπράξεις τοῦ νέου φόρου ἐπρόκειτο νὰ δοθοῦν πρὸς κάλυψιν τοῦ μονίμου ἐλλείμματος τῶν σιδηροδρόμων. Ἀλλὰ τοῦτο οὔτε εἶναι δυνατόν, οὔτε καὶ ἐπιδιώκεται. Ἑπομένως δὲν δικαιολογεῖται παντάπασιν ἡ προσυπογραφὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, παρὰ μόνον διὰ τὸ ἀκροτελευταῖον ἄρθρον τῆς εἰσφορᾶς 1% ἐπὶ τῶν κομίστρων ἐκ μεταφορῶν, ἐνεργουμένων δι’ αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Καὶ ὡς πρὸς τὴν νέαν φορολογίαν, εἶναι πρόδηλον, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀναγκάζουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προσφεύγῃ εἰς τὸν εὐκολώτερον τρόπον εἰσπράξεως. Οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχουν πάντοτε τὴν αὐτὴν ἐκλογήν. Νὰ ἐπιβαρύνουν τὴν σάκχαριν ἢ τὴν βενζίνην. Αὐτὴν τὴν φορὰν καταφεύγομεν εἰς τὴν βενζίνην. Τώρα, ἐὰν συμβιβάζεται ἡ ἐξισορρόπησις τῶν χερσαίων μεταφορῶν μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 1% ἐπὶ τῶν κομίστρων μὲ τὴν ἐπαινετὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας νὰ μειώσῃ τὴν τιμὴν τῶν προϊόντων καὶ νὰ συμπιέσῃ τὸ κόστος τῶν μεταφορῶν, τοῦτο εἶναι λίαν ἀμφίβολον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶχεν οἱανδήποτε πρακτικὴν σημασίαν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπιβληθείσης καὶ ἰσχυούσης ἤδη νέας φορολογίας, οὔτε θὰ εἶχε πρακτικὸν σκοπὸν νὰ συζητήσωμεν τὸ μέγα θέμα τοῦ περιορισμοῦ «τοῦ πραγματικοῦ κακοῦ», εἶναι ἡ φράσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δηλαδὴ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τοῦ ἀνοίγματος τῶν σιδηροδρόμων. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς τὴν τεχνικὴν προεργασίαν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἐπιζητεῖται ὁ περιορισμὸς τοῦ κακοῦ. Θὰ περιμένωμεν μὲ ἐνδιαφέρον τὴν ἀνακοίνωσίν των. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν φίλον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ εἶναι ἰδιαιτέρως προσεκτικὸς εἰς τὰς εἰσηγήσεις τῶν κυρίων τεχνικῶν. Θὰ ἤθελα δὲ νὰ διανθίσω τὴν κἄπως ἀνιαρὰν ὁμιλίαν μου, νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν συνομιλίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον διὰ τὰ ἐλλείμματα τῶν σιδηροδρόμων μὲ τὸν τέως Πρωθυπουργὸν τῆς Γαλλίας, κύριον Μπιντώ, ὅταν, ὡς ὑπουργός, τὸν εἶχα πρὸ ἐτῶν συνοδεύσει εἰς τοὺς Δελφούς. «Ὥστε καὶ σεῖς ἔχετε ἐλλείμματα μὲ τοὺς σιδηροδρόμους σας, ὅπως καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Γαλλίαν. Μὲ τὴν μόνην διαφοράν, ὅτι ἡμεῖς ἐπαυξάνομεν τὰ ἐλλείμματά μας διὰ τῆς προσθήκης νέων δαπανῶν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τὴν μείωσιν τοῦ ἐλλείμματος, τὸ ὁποῖον ἐπαυξάνει καθ’ ἕκαστον ἔτος». Εὔχομαι, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἶσθε σεῖς τοὐλάχιστον πλέον τυχηρὸς εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ μεγάλου κακοῦ. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὸ κύριον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τῆς περιστολῆς τῆς φοροδιαφυγῆς. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε τόσον εἰς τὸν τύπον, ὅσον καὶ μὲ τὴν διαμαρτυρίαν τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἐπείσθη, ὅτι αἱ διατάξεις, τὰς ὁποίας ἐθέσπισεν, εἶναι τόσον μεγάλης ἀποδόσεως διὰ τὴν περιστολὴν τῆς φοροδιαφυγῆς, ὅσον θὰ ἤθελαν νὰ τὴν παρουσιάσουν οἱ κύριοι εἰσηγηταὶ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πρέπει νὰ ἀναφερθῶ δι’ ἄλλην μίαν φορὰν εἰς τὴν πρὸ ἔτους διατυπωθεῖσαν τόσον εὔγλωττον διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους μιᾶς τάξεως φορολογουμένων ἐκ τῶν πλέον νομοταγῶν, τῆς τάξεως τῶν ἐμπόρων, εἰς ἣν ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος ἐτόνιζεν, ὅτι «δὲν πάσχομεν ἀπὸ ἔλλειψιν κυρώσεων. Αἱ ὑφιστάμεναι εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκεῖς, ἀρκεῖ νὰ ἐφαρμόζωνται». Ἐπίσης ἔλεγον, ὅτι, κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ κυρίως ἐπὶ τοῦ προκατόχου ὑπουργοῦ, ἐνῷ παρέλαβον τὸν νέον φορολογικὸν νόμον τοῦ φόρου εἰσοδήματος μὲ τὴν ἑνιαίαν του μορφήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὸ κυριώτερον προσόν του, ἐνέδωσαν εἰς ἀλλοίωσιν τούτου διὰ συνεχοῦς προσθήκης διατάξεων εἰδικεύσεως τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας, δι’ ὡρισμένας κατηγορίας φορολογουμένων καὶ ἤνοιξαν τὰς θύρας πρὸς τὴν φοροδιαφυγὴν τῶν ἰσχυροτέρων, σήμερον πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι αἱ νέαι διατάξεις, τὰς ὁποίας σᾶς εἰσηγήθησαν αἱ ὑπηρεσίαι, εἶναι μόνον προωρισμέναι νὰ ταλαιπωρήσουν τοὺς ἀσθενεστέρους ἐκ τῶν φορολογουμένων ἄνευ σοβαροῦ οἰκονομικοῦ ἀποτελέσματος, ἡ δὲ ἀγανάκτησις τῶν παραγωγικῶν τάξεων ἐκδηλοῦται τόσον ζωηρῶς, κυρίως ἐκ τοῦ ὅτι τοὺς ἐκφοβίσατε ὑπερμέτρως μὲ τὰς αὐστηρὰς κυρώσεις καὶ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θεσπίσατε, ἄνευ οὐσιαστικοῦ λόγου, ἐφ’ ὅσον αἱ ὑφιστάμεναι ἦσαν ὑπερεπαρκεῖς. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐμφανιζόμενον ὡς νέον ὅπλον τῆς δημοσιεύσεως τῶν καταλόγων, τὸ εἴχατε ἤδη διὰ τοῦ νόμου 3323 καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 5765, καὶ ὑμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ σταθμίσητε ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνέπειαι τῆς καθολικῆς δημοσιεύσεως τῶν φορολογικῶν καταλόγων ἰδιὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μας.

§49Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐναπόκειται πλέον εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ τὴν γενομένην διαμόρφωσιν τῶν σχετικῶν διατάξεων, ἡ δημοσίευσις τῶν φορολογικῶν καταλόγων ἀποβαίνει ὑποχρεωτική.

§50Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ὑπεστήριξα καὶ ἔγραψα εἰς τὸν Τύπον καὶ ἐξακολουθῶ σήμερον νὰ πιστεύω ἀκόμη πλέον ζωηρότερα, «ὅτι ἡ φθοροποιὸς ἐπίδρασις ἐνίων ὑπηρεσιῶν, αἵτινες μὲ τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἐπισταμένης μελέτης, ὁδηγοῦν ἑκάστοτε εἰς συνεχεῖς ἀναβολὰς καὶ τέλος, εἰς τὰς χειροτέρας λύσεις, αἵτινες ματαιώνουν κάθε πρόοδον». Ἐνθυμεῖσθε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρὸ ἔτους εἶχα ἐξάρει τὸ ὅτι δὲν ἐβραδύνατε ἐπὶ δύο ἔτη, ὅπως ἐβράδυνεν ὁ ἀείμνηστος προκάτοχός σας διὰ νὰ ψηφίσῃ τὰ ἤδη ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου ὑπουργίας ἐκκρεμῆ νομοσχέδια σχετικῶς μὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ νέου νόμου περὶ εἰσοδήματος, δηλαδὴ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν ἑνιαίων φόρων ἐπὶ τῶν Ν. Π., τῆς διαρρυθμίσεως τῶν φόρων τῆς κληρονομίας καὶ τῆς ἱδρύσεως τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Εἰς σύντομον σχετικῶς διάστημα ἐψηφίσατε τὰ βασικὰ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μας αὐτὰ νομοσχέδια. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἤρχισαν αἱ ἀντιδράσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων καὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀλλὰ καὶ γενικώτερον εἰς τοὺς κόλπους αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι τώρα ὁπότε ἐντὸς ὀλίγου συμπληρώνητε μίαν διετίαν ὡς ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δίδετε μίαν ὑπόσχεσιν, ὅτι περὶ τὸ τέλος τοῦ ἔτους θὰ δυνηθῆτε νὰ ἐφαρμόσητε τὸν νέον νόμον περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων τὸν ὁποῖον κατεθέσατε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Διατὶ αὐτὴ ἡ καθυστέρησις, κύριε Ὑπουργέ; Τί θὰ συμβῇ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους; Ὁπλισθῆτε λοιπὸν μὲ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον σᾶς διακρίνει εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας καὶ θελήσητε νὰ συνδέσητε τὸ ὄνομά σας μὲ τὴν ταχεῖαν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ βοηθήσουν ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν περιστολὴν τῆς φοροδιαφυγῆς.

§51Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ποῖος ἀντιδρᾷ;

§52Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ μὲ ἐρωτᾶτε, θὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον χαριτολογῶν προχθὲς πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμεθα ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰν τοῦ τοίχου, βλέπομεν περισσότερα πράγματα, ἐνίοτε ἀπὸ σᾶς ὁ ὁποῖος εὑρίσκεσθε περιχαρακωμένος εἰς τοὺς ὑψηλοὺς τοίχους τοῦ κλειστοῦ φρουρίου, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ βεβαίως δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι τὸ πᾶν θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, διότι πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι μέχρις ὅτου ἡ λειτουργία των ἀποδώσῃ τοὺς καρποὺς τοὺς ὁποίους ὅλοι ἀναμένομεν, θὰ περάσῃ πολὺς χρόνος.

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν διακοπήν. Νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα ἔναντι ὑμῶν, καίτοι οὐδένα ἄλλον ρήτορα διέκοψα. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἀντετάχθη ἢ ἐπεζήτησε νὰ ἐπιβραδύνῃ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Καὶ εἰς ἰδιωτικὴν μεταξὺ ἡμῶν συνομιλίαν, μοῦ εἴχατε θίξει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ σᾶς ἐβεβαίωσα, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντίδρασις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Ἐξήγησα καὶ κατὰ τὴν εἰσήγησίν μου κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, τοὺς λόγους τῆς καθυστερήσεως. Πλὴν ὅμως τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον δὲν ἔχει κάμει τὴν ἐπιλογὴν τῶν δικαστῶν. Τὸ ἀνώτατον συμβούλιον διοικητικῶν δικαιοσύνης, ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην παρατάσεως τῆς θητείας τῶν ἀνανεουμένων μελῶν αὐτοῦ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἑνότης κρίσεως εἰς τὴν πρόσληψιν δικαστῶν διὰ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια. Εἰς τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον προβλέπεται ἡ παράτασις τῆς θητείας τῶν κληρουμένων μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Διοικητικῆς Δικαιοσύνης. Καὶ πλέον αὐτοῦ, οὐδὲν παρελείφθη, τὸ ὁποῖον θὰ συνετέλει εἰς τὴν ταχεῖαν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Συνετάγη καὶ ὁ Κῶδιξ τῆς Δικονομίας, ὅστις ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπάρχει λοιπὸν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὅλη ἡ διάθεσις νὰ λειτουργήσουν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια καὶ παρέχω καὶ σήμερον τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους οἱ οἰκονομικοὶ ἐπιθεωρηταὶ θὰ εἶναι οἰκονομικοὶ εἰς τὴν οὐσίαν, διότι εἰς τὸ παρελθὸν ἦσαν μᾶλλον φορολογικοὶ δικασταὶ καὶ ὄχι ἐπιθεωρηταί. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι τὸ καθεστὼς αὐτὸ ὑφίσταται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ οἱ θέλοντες νὰ ἀναμορφώσουν τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην —θὰ μὲ συγχωρήσητε ἐὰν φθάσω εἰς τὴν ἰδικήν σας περίοδον— εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ προσφύγουν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων 1951 ἢ 1952. Ἐὰν δὲν ἔπραξαν τοῦτο κατὰ τὴν περίοδον, καθ’ ἣν εὑρέθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, σημαίνει, ὅτι ἀντιμετώπισαν δυσχερείας οὐσιαστικάς. Ἂς ἀναγνωρίσωμεν λοιπὸν καὶ διὰ τοὺς διαδόχους των τὴν συνδρομὴν οὐσιαστικῶν δυσχερειῶν διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων.

§54Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν σας, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι δι’ ἄρθρων μου ἐπανειλημμένως σᾶς ὑπέδειξα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ λειτουργία των, διότι αἱ ὑπηρεσίαι ἔχουν ἄλλον τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου, ἂς εἴπωμεν, καθυστεροῦν. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ νόμος δὲν εἶναι ὥριμος ἀκόμη καὶ ὅτι πρέπει νὰ μελετηθῇ. Αὐτὸ ἔχει συμβῆ καὶ μὲ τὸ περιώνυμον νομοσχέδιον περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων. Τὸ πρῶτον ἐψηφίσθη τὸ 1951. Ὅταν ἀπεχώρησα ἀπὸ Ὑπουργός, ἦτο ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ δὲν ἐπρόλαβα νὰ τὸ καταθέσω, διότι ἐμεσολάβησαν τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε. Ὁ προκάτοχός σας καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τὸν μελετοῦν ἐπὶ διετίαν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ ἔρχεσθε σεῖς, μετὰ τὰς ἐκλογὰς, καὶ καταθέτετε τὸ νομοσχέδιον, εὐθὺς ὡς ἀναλαμβάνετε ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἠμπορεῖτε, ὅμως, νὰ μοῦ εἴπητε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη αὐτὴ ἡ καθυστέρησις, ὥστε μεθαύριον, ὅταν θὰ συμπληρώσητε τὰ δύο ἀκριβῶς ἔτη ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐμφανίζετε νέον εἰς τὴν Βουλήν, ὑπὸ τὴν τελικὴν μορφήν, τὸ ὁποῖον καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πάλιν νὰ σᾶς κάμω τὴν ἔκκλησιν ὅπως συνδέσητε τὸ ὄνομά σας μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Προφυλαχθῆτε ἀπὸ τὰς σκοπίμους καὶ φθοροποιοὺς εἰσηγήσεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον νὰ μὴ θίγηται ἡ ἐξουσία των, τὸ IMPERIUM, τὸ ὁποῖον μακρὰ παράδοσις καθιέρωσεν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται ἀκόμη εἰς τὴν μὴ καθιέρωσιν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων ἢ εἰς τὴν καθιέρωσιν εἰς χρόνον συμφέροντα εἰς αὐτούς. Ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ περισταλῇ μόνον μὲ τὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας εἰσηγεῖσθε μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θὰ προβῶ εἰς συγκεκριμένας πρακτικὰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι, δυστυχῶς, δὲν εἶναι νέαι, ἔχουν δημοσιευθῆ δι’ ἄρθρων μου εἰς τὴν «Καθημερινὴν» πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον, τὴν 29 Νοεμβρίου 1958, αἱ ὁποῖαι, δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἴσως νὰ μὴ ὑπέπεσαν κἂν εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπρότεινα, λοιπόν, τότε, ἐκτὸς τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα καὶ τῆς συγκροτήσεως καὶ λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων: 1) Ἐκκαθάρισιν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. 2) Συστηματοποίησιν τοῦ φορολογικοῦ ἐλέγχου. 3) Ὀργάνωσιν τῶν φορολογικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ περιορισμὸν τῶν γραφειοκρατικῶν ἀπασχολήσεων τῶν ὑπαλλήλων. α) Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἤδη ἐγένετο, προέκυψεν ὡς κοινὴ πλέον συνείδησις, ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἀπαλλαγῶν. Ἠμπορεῖ ὁ ἐκ Χανίων συνάδελφος, νὰ μὴ εἶναι τόσον μεγάλης ἀποδόσεως αἱ ἀπαλλαγαὶ καὶ ἐξαιρέσεις αὐτοῦ. Ἀλλὰ παραμένει ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ συνεχεῖς ἀπαλλαγαί, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, δέον νὰ σταματήσουν κάποτε. Πολλαὶ ἐξαιρέσεις εἶχον παρεισφρήσει ἐπὶ τοῦ προκατόχου σας εἰς τὸν νόμον περὶ εἰσοδήματος καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν. β) Ἡ συστηματοποίησις τοῦ φορολογικοῦ ἐλέγχου, τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι δύναται εὐχερῶς νὰ ἐπιτύχῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἤθελε προσωπικῶς ἀπασχοληθῆ καὶ ὁ ἴδιος μεταβαίνων ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν εἰς τὰς Ἐφορίας, ὅπως ἐπράττομεν ἡμεῖς μετὰ τοῦ συναδέλφου σας ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, ὅταν ἦτο Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀνασυστήσῃ τὰ εἰδικευθέντα συνεργεῖα κατὰ Ἐφορίας, τὰ ὁποῖα ἐξωστρακίσθησαν εἰς ἄλλας Ἐφορίας καὶ τὰ ὁποῖα παρηκολούθουν, συνέκριναν καὶ ἤλεγχον εἰς τὸ παρελθόν, κατὰ εἰδικὰ ἐπαγγέλματα, τοὺς φορολογουμένους. Ἡ μακροχρόνιος πεῖρα καὶ εἰδίκευσις τῶν συνεργείων ἐχάθη διὰ τῆς διασκορπίσεως τῶν ἐν λόγῳ συνεργείων καὶ ἤρχισε πάλιν νὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος τῶν αὐτῶν ἐπαγγελμάτων κατὰ διάφορον τρόπον εἰς τὰς διαφόρους Ἐφορίας, ὅπου εἶναι διασκορπισμένοι οἱ εἰδικοὶ ἐπαγγελματίαι. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ καλυτέρα ὀργάνωσις τῶν Φοροτεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν. Ἐγώ, ἐν ἀντιθέσει, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὰ ὅσα ὑπεστηρίχθησαν ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων, δὲν συμφωνῶ πρὸς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν ἔχομεν τοὺς καταλλήλους ὑπαλλήλους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀντιθέτως, θεωρῶ, ὅτι μὲ ἐκείνους τοὺς ὁποίους διώρισεν ἐσχάτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν καὶ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου ὑπουργίας καὶ ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Κωστοπούλου, ἀπεκτήσαμεν πεπειραμένους ὑπαλλήλους, ἀρίστους κατὰ πάντα καὶ ἑτοίμους νὰ διαδεχθοῦν τοὺς παλαιοὺς ὑπαλλήλους. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἀπεστερήθη τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν πεπειραμένων ὑπαλλήλων του πλὴν δύο ἰδιαιτέρως ἱκανῶν καὶ πεπειραμένων, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐδημιουργήθη σάλος ὡς ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Μαῦρος. Ἀντιθέτως, μάλιστα, δίδεται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὰς Ὑπηρεσίας του, διότι τώρα ὡρισμένοι ὑπάλληλοι θὰ μεταπηδήσουν ὡς φορολογικοὶ ἐπίτροποι ἢ δικασταὶ διὰ νὰ δώσῃ μὲ τοὺς νέους αὐτοὺς ὑπαλλήλους μίαν νέαν πνοὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του καὶ νὰ βοηθήσῃ, εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ ἡ φορολογικὴ συνείδησις εἰς τὸν τόπον μας, ἡ ὁποία δὲν ἠμπόρεσε νὰ δημιουργηθῇ μέχρι σήμερον λόγῳ τῶν παλαιῶν κακῶν συνηθειῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγούμενος τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ, ἔναντι τῆς ἀνάγκης καὶ τοῦ αἰσθήματος τῆς κοινῆς γνώμης περὶ πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, καὶ δι’ αὐτὸ κατέθεσε τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ἔχει συμπληρώσει τὸ 4ον ἔτος καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ 5ον τῆς ἐξουσίας της οὐδέποτε ἐπεχείρησε νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προκληθεὶς ἀπὸ ἐμὲ δι’ ἐρωτήσεώς μου, ὅπως δημοσιεύσῃ τὸν πίνακα τῶν μὴ ἐκπληρούντων τὰς ὑποχρεώσεις των, μοῦ ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμος καὶ ὅτι μελετᾷ τὸ θέμα. Εἰς ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον παρομοίας φύσεως ἐρώτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ δημοσίευσις τῶν καταλόγων εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργήσῃ κοινωνικὸν ζήτημα. Ἔτσι, κύριοι βουλευταί, ἀμφισβητοῦμεν τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως περὶ πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ μέτρα σας περὶ φοροδιαφυγῆς ἔχουν μᾶλλον σκοπὸν συλλήψεως περισσοτέρων φόρων διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, ὁ Κανονισμὸς ἀπαγορεύει τὰς ἀγορεύσεις ἀπὸ χειρογράφου.

§58Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ δὲν συμβαίνει πρώτην φορὰν καὶ χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω οὐδένα, νομίζω, ὅτι συνέβη καὶ εἰς τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον ἄλλως τε ἐγὼ συμβουλεύομαι τὰς σημειώσεις μου. Κύριοι βουλευταί, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἶναι συνδεδεμένον μὲ μίαν νέαν φορολογίαν, τὴν φορολογίαν τῶν καυσίμων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συνδυασθῇ μὲ μίαν ἄλλην φορολογίαν ποὺ ἀφορᾶ μίαν κατηγορίαν βιοπαλαιστῶν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ φτιάξουν ἕνα μικρὸν σπιτάκι διὰ νὰ στεγασθοῦν. Πρόκειται περὶ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ φορολογίας τῶν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς σχεδίου ἀνεγερθεισῶν οἰκιῶν. Προβλέπει δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ φορολογίαν ἀπὸ 5–80% καὶ πέραν αὐτῆς πληρωμὴν τῆς ἀδείας οἰκοδομῆς καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ΙΚΑ. Ἡ φορολογικὴ αὐτὴ ἐπιβάρυνσις ἀφορᾶ οἰκοδομὰς ἀνεγερθείσας ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1945 μέχρι σήμερον ἄνευ τῆς σχετικῆς ἀδείας τοῦ ἁρμοδίου πολεοδομικοῦ Γραφείου κειμένων ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῶν σχεδίων πόλεων. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη γνῶσιν τῶν ἀντιθέσεων αὐτῶν τῶν τάξεων. Παρὰ ταῦτα, ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντης εἰς τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἀνεκοίνωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε συγχαρητήριον ἐπιστολὴν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, τὸν κ. Νικολόπουλον.

§59Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουρ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν ραδιοφωνικὴν μου ὁμιλίαν ἀνέφερα τὸ ἔγγραφον αὐτό.

§60Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Καὶ ὅμως τὸ ἔγγραφον αὐτὸ διαψεύδεται ἀπὸ τὸν κ. Νικολόπουλον δι’ ἀνακοινώσεών του, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν «Ναυτεμπορικὴν».

§61Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν) Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὶ ἀκριβῶς εἶπον.... (ἀναγινώσκει). Αὐτὸ εἶπον καὶ αὐτὸ λέγει τὸ σχέδιον.

§62Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Νικολοπούλου ἡ δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν «Ναυτεμπορικὴν» λέγει τὰ ἑξῆς.... (ἀναγινώσκει).

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο σκόπιμον ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἐλάμβανε τὴν φροντίδα νὰ κατατοπισθῇ οὐσιαστικῶς εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν ἀναφέρεται πιθανῶς, εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἀποδοθείσης εἰς αὐτὸν δηλώσεως. Προκειμένου εἰδικῶς περὶ τοῦ ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ συνάδελφός μου κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὰ συμπεράσματά σας εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμα. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ραδιοφωνικήν του ὁμιλίαν ὅσα ἀναγράφονται εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν καὶ ἐπεσήμανε τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον αὐτοῦ.

§64Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, εἶδα τὴν διάψευσιν τοῦ κ. Νικολοπούλου καὶ τὴν ἀνέφερον. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον δὲν λειτουργήσουν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἀναφέρομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν σοβαρότητα τῶν ἄρθρων 6, 7, 8 καὶ 9, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν δαμόκλειον σπάθην ἐπὶ τῶν κεφαλῶν παντὸς φορολογουμένου πολίτου. Τοὐλάχιστον, θὰ ἠδύναντο νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις αὗται διὰ τοὺς ἔχοντας εἰσόδημα ἄνω τῶν 200.000 δραχμῶν. Ἐνδεικτικῶς θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα δὲν συγκινοῦν τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ ἔχουν δημιουργήσει ἀναστάτωσιν εἰς τὰς ἐπαγγελματικὰς τάξεις. Τελευταίως, κύριοι βουλευταί, εἴδομεν νὰ δημοσιεύωνται ὁ συμβιβασμὸς τῶν παγωμένων πιστώσεων εἰς 276 ἑκατομμύρια ἔναντι ἑνὸς δισεκατομμυρίου καί. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν αὐτοὶ, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν αὐτὸ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἐκεῖνο, ὅμως ποὺ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἶναι αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι, ὡς γνωστόν, αἱ συμβάσεις τῶν Ὠνάση, Νιάρχου, Βάβδου, ἀμιάντου, τῶν σπίρτων, τῶν πετρελαίων τῆς σακχάρεως, Πεζᾶ, Χίλτον καὶ τόσαι ἄλλαι συμβάσεις καὶ αὐταί, ὡς εἶπα, νομιμοποιούμεναι, δηλαδὴ διδόμεναι ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ πέραν αὐτῶν αἱ διδόμεναι ἀθορύβως διὰ τῆς γνωστῆς εἰς ὅλους μας παραγραφῆς καὶ εἰς ἐκείνους βεβαίως οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ξεγελοῦν τὸ Κράτος μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς γνωστῆς πενταετίας τῆς παραγραφῆς. Ἰδοὺ καὶ ἕνα εἰδικὸν θέμα. Τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῶν κερδῶν τῶν ἑταιρειῶν ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν. Καὶ ἐρωτᾶται: κατέστη ποτὲ δυνατὸν νὰ ἐξακριβώσῃ τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ποῖα εἶναι τὰ πραγματικὰ κέρδη τῶν ἑταιρειῶν τούτων; Ὅταν τὸ 1951 ἐπεβλήθη μία αὔξησις εἰς τὴν τιμὴν πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, δηλαδὴ φόρος εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἡ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία» εἰς ἄρθρον της τὸ θέρος τοῦ 1958 ἀνεβίβαζεν εἰς 500.000.000 δραχμ. καὶ τοῦτο διὰ τὴν λειτουργίαν ἀποθηκευτικῶν χώρων. Σήμερον, ἐν ἔτει 1960, τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ἀγνοεῖ ποῖον τὸ ὕψος τῶν ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης εἰσπράξεων καὶ ποῦ διετέθησαν καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς ποῖον ἀνήκουν οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι. Δηλαδὴ εἰς τὰς ἑταιρείας;

§65Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ κωμῳδία. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον ἐπὶ τόσην ὥραν νὰ ἀνεχώμεθα αὐτὸ τὸ ξεφύλλισμα τῶν φύλλων διὰ νὰ περνάῃ ἡ ὥρα. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐπέμβετε.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπέδειξα, κ. Βαλοῦρδο, νὰ ἀφήσετε τὸ χειρόγραφον.

§67Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμβουλεύομαι τὰς σημειώσεις μου. Τὴν παρατήρησιν αὐτὴν δὲν τὴν ἐκάματε εἰς κανένα συνάδελφον μέχρι τώρα, καὶ τὴν κάμνετε εἰς ἐμέ;

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, νὰ τελειώνετε.

§69Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ τελειώνῃ ἡ κωμῳδία.

§70Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αὐτὴ ἡ κωμῳδία ἐγένετο ἐπισήμως ἐκ μέρους Ὑπουργῶν, ἐὰν θέλετε τοὺς ἐνθυμοῦμαι, ὅταν εἰς μίαν συζήτησιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Δημητρᾶτος, καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας κ. Καλαντζῆς, ἀνέγνωσαν ἐπὶ δύο καὶ πλέον ὥρας ἐγγράφους λόγους καὶ εἰς διαμαρτυρίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπήντησαν, ὅτι τοὺς γράφουν τοὺς λόγους διότι εἶναι ἀσφαλέστεροι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νομίζω, ὅτι ὅταν τοιοῦτον ἐπεισόδιον ἔχῃ προκληθῆ, τὸ νὰ γίνῃ ἀνεκτὸς ἕνας βουλευτὴς συμβουλευόμενος λεπτομερεστέρας σημειώσεις ἐπὶ 10 λεπτὰ τῆς ὥρας εἶναι ὀλιγωτέρα κωμῳδία καὶ πάντως ὄχι τόσον φοβερὸν πρᾶγμα ὥστε νὰ γίνεται ἐπεισόδιον.

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Τσιριμῶκο, δὲν θὰ ὑπῆρχε καμμία ἀντίρρησις ἰδιαιτέρως διὰ τὸν ρήτορα ἐπὶ τοῦ βήματος, ἀλλὰ μὲ σεμνότητα μεγαλυτέραν νὰ τὰ διαβάσῃ, νὰ τελειώνῃ τέλος πάντων καὶ νὰ σταματήσῃ ἢ νὰ ἀποφεύγῃ τὰς ἐρωτήσεις πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀφοῦ τέλος πάντων τὰ διαβάζει, ἂς περιορισθῇ νὰ τὰ διαβάσῃ καὶ ἂς μὴν κάμνῃ ἐρωτήσεις, διότι ἅμα κάμνῃ ἐρωτήσεις προκαλεῖ καὶ θὰ λάβῃ ἀπάντησιν. Λοιπὸν νὰ τὰ διαβάσῃ, ἀλλὰ νὰ ἀποφεύγῃ τὰς ἐρωτήσεις.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ τὰ διαβάσῃ καὶ νὰ συντομεύσῃ, διότι δὲν ἔχει παρὰ δύο μόνον λεπτὰ τῆς ὥρας διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§73Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπορίας ἄξιον ἐὰν τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα ἠδυνήθησαν ποτὲ νὰ ἐλέγξουν τὰ βιβλία τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν, διότι ὡς γνωρίζω τὰ βιβλία ταῦτα τηροῦνται εἰς τὴν ἀγγλικὴν γλῶσσαν καὶ δὲν τηροῦνται εἰς τὴν ἑλληνικήν. Καὶ ἐπίσης ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ ἔχουν καὶ κρυπτογραφικὸν κώδικα. Κύριοι βουλευταί, αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἔχω καὶ τὰς μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἔχομεν καὶ τὴν κατηγορίαν εἰδικῶν κατηγοριῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τὸ ἰατρικόν. Ὁ συνάδελφος κ. Ἀρβανιτάκις, ὑπερημύνθη τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἰατροῦ. Οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ τῶν ἐπιστημόνων εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ζωὴν τὴν ἀνθρωπίνην καὶ ὅτι τὸ λειτούργημα τὸ ὁποῖον ἀσκοῦν εἶναι ὕψιστον. Ἀλλὰ ὑπάρχουν, ὅμως, καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιλήσμονες τοῦ καθήκοντος τοῦ προερχομένου ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, ἔχετε ἕνα τέταρτον ἀκριβῶς ποὺ ὁμιλεῖτε, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔγινε καὶ διακοπή, ἔχετε ἀκόμη τρία λεπτὰ τῆς ὥρας νὰ ὁμιλήσετε.

§75Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Γνωρίζομεν λοιπόν, κ. βουλευταί, καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι τοποθετημένοι εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα καταχρῶνται τῆς ἰδιότητος τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ κατορθώνουν πτωχοὶ βιοπαλαισταὶ προερχόμενοι ἀπὸ τὰς διαφόρους ἐπαρχίας νὰ ἔρχωνται ἐν Ἀθήναις καὶ νὰ ζητοῦν νὰ νοσηλευθοῦν διότι δὲν ὑπόκεινται εἰς τὴν ἀσφάλισιν, νὰ ζητοῦν νὰ νοσηλευθοῦν εἰς τὰ διάφορα ἱδρύματα, καὶ ὅμως κατορθώνουν οἱ καθηγηταὶ αὐτοὶ νὰ τοὺς παραπέμπουν εἰς τὸ προσωπικόν τους ἰατρεῖον καὶ ἐκεῖ θυσιάζονται ἀμπέλια, χωράφια, σπίτια, ἐλαιόδενδρα, φυτεῖαι, καταστήματα καὶ ὅ,τι ἰκμάδα οἰκονομικὴ ὑπάρχει εἰς τὰ χωριά. Εἶναι οἱ ἀφανεῖς εἰσοδηματίαι τεραστίων ποσῶν, καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰ σαλόνια τους πρωῒ καὶ ἀπόγευμα οὐρὲς ὁλόκληρες παρατάσσονται διὰ νὰ νοσηλευθοῦν ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς αὐτούς. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν ὑπέβαλον τὰς γνωστὰς δηλώσεις των καὶ ἐὰν ἐπλήρωσαν ποτὲ φόρους οἱ ἐπιστήμονες αὐτοὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν; Πολὺ ἀμφιβάλλω. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν τοὺς ἀνωτάτους δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ τοὺς ὁποίους ὡς εἶναι γνωστὸν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 4021)59 κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ καὶ ἀπολαυαὶ περιωρίσθησαν εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ μισθοῦ τῆς ὀργανικῆς θέσεώς των. Δὲν γνωρίζω ἐὰν μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 4021)59 ὑπέβαλον σχετικὰς φορολογικὰς δηλώσεις καὶ ἐὰν ἐπλήρωσαν τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πάντως, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι συνέβαλεν ὁ ρήτωρ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ προσέθεσε στοιχεῖα.

§77Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ γνωρίζετε καὶ σᾶς γνωρίζω. Διατηρῶ μαζί σας δεσμὸν φιλικὸν ἐπὶ χρόνια καὶ οὐδέποτε ἀνέμενον ἀπὸ ὑμᾶς τοιαύτην συμπεριφορὰν ἀπόψε.

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἀποσύρω τὰ ὅσα εἶπον, ἀλλὰ ἐγὼ εἰλικρινῶς εἶπον τὰ ὅσα εἶπον.

§79Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Παρεξηγήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἰλικρινῶς διετύπωσε τὴν γνώμην αὐτήν. Τὸν παρεξηγήσατε.

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, εἶπον ἐγώ, ὅτι ὁ ρήτωρ συνέβαλεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου.

§81Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα εἰδικῶς τοῦ 1958 εἶδον, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα γενικώτερον τοῦ 1958 ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τῶν 68–70 δισεκατομμυρίων δραχμ. καὶ ἐπιπροσθέτως, ὅτι ἀπὸ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ τῶν 70 δισεκατ. τὸ 25% καταναλίσκεται ἀπὸ πληθυσμὸν ἀποτελοῦντα τὸ 5% τοῦ συνόλου πληθυσμοῦ καὶ τὸ 75% καταναλίσκεται ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον πληθυσμὸν τὸν ἀποτελοῦντα τὸ 95% τούτου, ἤτοι 7½ ἑκατ. ἀνθρώπους.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδε, σᾶς παρακαλῶ, τελειώνετε. Ἔχετε 25 λεπτὰ ποὺ ὁμιλεῖτε, μὴ κάμνετε κατάχρησιν. Βεβαίως εἴχατε μίαν προετοιμασίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχετε χρόνον νὰ τὴν ἀναπτύξετε. Παρακαλῶ, τελειώνετε διότι τὸ τέταρτον ἔχει περάσει πρὸ πολλοῦ καὶ εὑρίσκομαι εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν. Παρακαλῶ, ὅλους τοὺς κυρίους ρήτορας νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§83Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον, ἕνα πρᾶμα μόνον ἔχω νὰ εἴπω: ὅτι διὰ νὰ ἔχωμεν ἀπεργίας ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν γενικὴν πανελλαδικὴν ἀναστάτωσιν, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν ἐνδεχομένως καὶ πρὸ θυμάτων εἰς μίαν μεγάλην, γενικήν, ἀπεργίαν διαρκείας, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, ἢ ἐν ἀνάγκῃ νὰ ἀναστείλῃ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ὁπωσδήποτε θὰ τὸ καταψηφίσωμεν μὲ τὰς ἐν αὐτῷ περιεχομένας διατάξεις.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χονδρονάσιος, ἔχει τὸν λόγον.

§85Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων, μόλις εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος καὶ ἔγιναν γνωσταὶ αἱ διατάξεις του εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, προεκάλεσε τὴν ἔντονον ἀντίδρασιν τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κατὰ τὴν εἰσήγησίν του ἰσχυρίσθη, προφανῶς διὰ νὰ μειώσῃ τὴν ἔκτασιν τῶν διαμαρτυριῶν, ὅτι δῆθεν εὐάριθμοι ἐκπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγικῶν τάξεων ἐπέκριναν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, τὴν Λάρισαν, ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων ἐπέκριναν τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος ὡς καὶ ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Νομοῦ Λαρίσης καὶ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Λαρίσης ἀπέστειλαν τηλεγραφήματα διαμαρτυριῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῶν ὁποίων ζητοῦν νὰ ἀποσυρθῇ τὸ σχέδιον νόμου. Ἡ Ὁμοσπονδία ἔστειλε τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: «Διὰ διατάξεων κατατεθέντος νομοσχεδίου περιστολῆς φοροδιαφυγῆς... (ἀναγινώσκει)............». Τὸ ἴδιον καὶ ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος: «...... (ἀναγινώσκει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου)......». Αἱ ἐπικρίσεις αὐταὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων εὗρον ἀπήχησιν καὶ εἰς τὸν τύπον τῆς Λαρίσης. Ὅλαι αἱ ἐφημερίδες μὲ ἄρθρα καὶ σχόλια ἐπέκριναν τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν δημοσιευθέντων τηλεγραφημάτων διαμαρτυρίας τῶν δημοσιευθέντων εἰς τὸν τύπον, ἀπὸ ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων, μαρτυρεῖ, ὅτι ὄχι εὐρύ, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Δὲν γνωρίζω πῶς ἔχει ἡ διάψευσις τοῦ κ. Νικολοπούλου, γνωρίζω ὅμως, ὅτι αἱ διαμαρτυρίαι συνεχίζονται καὶ σήμερον καὶ ὅτι κινητοποιοῦνται αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις διὰ νὰ ἀποτρέψουν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Αἱ συνεχιζόμεναι αὐταὶ διαμαρτυρίαι μαρτυροῦν, ὅτι ὁ ἐπαγγελματικὸς καὶ βιοτεχνικὸς κόσμος τῆς χώρας μας κατέχεται ἀπὸ βαθεῖαν ἀνησυχίαν, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ αἱ θεσπιζόμεναι διατάξεις δὲν θὰ πλήξουν τοὺς πραγματικοὺς φοροφυγάδας ἀλλὰ θὰ πλήξουν τοὺς ἤδη βαρύτατα φορολογουμένους εἰλικρινεῖς καὶ τιμίως δηλοῦντας τὸ εἰσόδημά των. Οἱ διαμαρτυρόμενοι εἶναι πράγματι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θίγονται. Ἐφ’ ὅσον εἶναι διαπιστωμένον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ εὐρέος κοινοῦ καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, φρόνιμον θὰ ἦτο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων τάξεων, διότι ὅταν δὲν ἔχῃ τὴν ἐμπιστοσύνην, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδώσῃ. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι φορολογικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ εὐρέος κοινοῦ, δὲν δύνανται νὰ ἀποδώσουν. Ἡ φοροδιαφυγή, ὁμολογουμένως, εἶναι μεγάλο ἀδίκημα Δὲν στερεῖ μόνον τὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ ἑκατομμύρια ἐσόδων ποὺ καλοῦνται, ἄλλαι τάξεις φορολογούμεναι ἤδη νὰ τὸν καλύψουν, ἀλλὰ δημιουργεῖ καὶ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν καὶ δὲν σταθεροποιεῖ καὶ τὴν φορολογικὴν συνείδησιν. Τὸ ὕψος τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι ἤδη βεβαιωμένον. Κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὕψος τῆς φοροδιαφυγῆς ἀνέρχεται εἰς 1.500.000.000 δραχμάς, ὕψος καταπληκτικῶς μεγάλο. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἶναι τὸ ὕψος τῆς φοροδιαφυγῆς βεβαιωμένον, δὲν εἶναι βεβαιωμένον καὶ ἀπὸ ποῦ προέρχεται ἡ φοροδιαφυγή; Νομίζω, ὅτι ἡ δειγματοληψία τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἔπρεπε νὰ μᾶς δείξῃ ἀπὸ ποῦ προέρχεται τὸ τεράστιον αὐτὸ ποσὸν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ποῖαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ πηγαὶ πλούτου αἱ ὁποῖαι δὲν συλλαμβάνονται ἀπὸ τὰς φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας; Φοροφυγάδες, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι οὔτε οἱ ἄνεργοι τοῦ Βόλου, τοῦ Πειραιῶς καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Οὔτε οἱ σιτοπαραγωγοὶ τῆς Θεσσαλίας ἢ οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Μακεδονίας. Ἡ φοροδιαφυγὴ δὲν εἶναι εἰς τοὺς μικροὺς καὶ μεσαίους φορολογουμένους. Αὐτοὶ κρατοῦν βιβλία. Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας, τὰ ὁποῖα πάντοτε θεωροῦνται ἄκυρα καὶ ἀναγκάζονται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν φοροτεχνικῶν ὀργάνων νὰ συμβιβάζωνται καὶ νὰ καταβάλλουν ἐκεῖνο ποὺ ὁρίζει ὁ ἔφορος. Ἡ κρίσις τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἔχει περιορίσει τὴν ἐμπορικὴν δραστηριότητα εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ἔχει περιορισθῆ ἡ δραστηριότης τῶν ἐπαγγελματιῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ ὡς ἐκ τούτου, αἱ ἐπαρχίαι δὲν ἔχουν φοροδιαφυγήν. Ἡ φοροδιαφυγὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ ἂν ὑπάρχῃ, εἶναι ἐλαχίστη. Μόνον εἰς μίαν μικρὰν κατηγορίαν ἐξ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ἢ καὶ ἐξ ἐλευθέρων ἐπαγγελμάτων τὰ εἰσοδήματα δὲν συλλαμβάνονται εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἀριθμὸς εἰς τὰς ἐπαρχίας εἶναι μικρός, τότε μπορεῖ νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ὀλίγων φορολογουμένων. Ἡ μεγάλη φοροδιαφυγὴ εἶναι εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Ἐδῶ εἶναι οἱ ἄνομοι πηγαὶ πλούτου. Ἐδῶ εἶναι αἱ προμήθειαι, θεμιταὶ ἢ ἀθέμιτοι, αἱ δωροδοκίαι. Ἐδῶ πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχὴν της ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀνακαλύψῃ τοὺς φοροφυγάδας. Ἀπόδειξις τοῦ ὅτι ἐδῶ εἶναι ἡ μεγάλη φοροδιαφυγή, εἶναι ὅτι αἱ καταθέσεις εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἶναι ἐλάχιστοι, εἶναι τὸ 20% τῶν ὅλων καταθέσεων. Τὰ 70–80% τῶν καταθέσεων εἶναι εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις. Εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς πόλεις εἶναι ὁ ὄγκος τῆς φοροδιαφυγῆς, τῶν εἰσοδημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν συλλαμβάνονται, διότι ἐδῶ οἱ μεγάλοι εἰσοδηματίαι ἔχουν τὸν τρόπον νὰ ἀποφεύγουν τὸν ἔλεγχον καὶ νὰ παραπλανοῦν τὸν ἔλεγχον τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἔχουν, εἶναι δυνατὸν νὰ καταστρατηγήσουν τὰς διατάξεις καὶ νὰ παραπλανήσουν τοὺς φοροτεχνικούς. Χαρακτηριστικὰ παραδείγματα μεγάλων φοροφυγάδων ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Κωστόπουλος. Τοιαῦτα παραδείγματα ὑπάρχουν πολλὰ καὶ ὅλη ἡ κοινωνία, ὅλη ἡ κοινὴ γνώμη γνωρίζει πῶς ὁ μεγάλος αὐτὸς ἀριθμὸς αὐτῶν τῶν φοροφυγάδων δρᾷ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εὑρίσκουν τὸν στόχον των, τοὺς μεγάλους φοροφυγάδας; Εἶναι πρόσφορα νὰ πατάξουν τοὺς μεγάλους φοροφυγάδας; Ὄχι. Ἔχει ἀναλυθῆ τὸ θέμα αὐτό, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ σχεδίου νόμου εἶναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν συλλαμβάνουν τοὺς φοροφυγάδας καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ πλήξουν ἀκόμη περισσότερον τοὺς εἰλικρινεῖς, τοὺς τιμίους φορολογουμένους καὶ θὰ ὁδηγήσουν εἰς αὐθαίρετον κρίσιν τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ ἡ αὐθαίρετος κρίσις θὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων εἰσοδηματιῶν καὶ ὄχι εἰς βάρος τῶν μεγάλων, οἱ ὁποῖοι θὰ εὕρουν τρόπον νὰ καταστρατηγήσουν τὰς διατάξεις αὐτάς. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, αἱ κυρώσεις αἱ ἐπιβληθεῖσαι δὲν εἶναι ὅπως ἀστόχως, ἔφερε παράδειγμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δῆθεν τὶ ἔχουν νὰ φοβοῦνται οἱ ἔντιμοι φορολογούμενοι ἀπὸ τὰς ἐπιβαλλομένας κυρώσεις; Διατὶ νὰ φοβῆται ὁ ἔντιμος πολίτης ἀπὸ τὰς κυρώσεις; Ἡ ἀπάτη, ἡ κλοπή, ἔχουν σαφῶς καθωρισμένην ἔννοιαν. Ἀλλ’ ἡ ἔννοια τῶν ἀνειλικρινῶν βιβλίων καὶ ἡ μὴ εἰλικρινὴς τήρησις τῶν βιβλίων δὲν ἔχουν καθωρισμένην ἔννοιαν. Ἐπιδέχονται ἀνάλογον ἑρμηνείαν καὶ διάφορον ἑρμηνείαν, ἀπ’ ὅ,τι εἶναι εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια. Διὰ τοῦτο λαμβάνονται ἐγγυήσεις εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια. Ἔχομεν τὴν δικονομίαν, ἡ ὁποία ὑφίσταται κατὰ τὴν δίωξιν τῶν ἀδικημάτων καὶ ὄχι ὅπως εἶναι εἰς τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, ὅπου εἶναι αὐθαίρετος ἡ κρίσις, ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικοῦ φορολογικῆς ἐνημερότητος ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ὁποία δὲν χορηγεῖται εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἀνειλικρινῆ δήλωσιν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ Κόμμα μας δὲν πρόκειται νὰ ψηφίσῃ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν; Ὑπάρχει ἕνα ἀλάνθαστον μέσον. Σήμερον καλεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ τὰς παραγωγικὰς τάξεις, νὰ προτείνουν τὰ μέτρα πρὸς βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἀντὶ ὅμως αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν διάταξιν τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ὁρίζῃ ἐκ τῶν μελῶν αὐτῆς ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς. Αἱ ἐξεταστικαὶ δὲ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαὶ δὲν ἔχουν πάντοτε τὴν ἔννοιαν ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ θεσμὸς ἐξ ἄλλου τῶν ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, καὶ μάλιστα ἐπιτυχῶς. Ἠμπορεῖ ἑπομένως καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ὁρίσῃ ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς, καὶ θὰ προτείνῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι πρόσφορα πρὸς πραγματικὴν καταπολέμησιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Καὶ ὄχι σήμερον νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι τὴν πρότασιν μου αὐτήν, πρέπει νὰ τὴν κάμῃ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τελειώνετε. Παρῆλθε τὸ τέταρτον. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§87Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα ἀντιτίθεμαι ριζικῶς. Δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον αὐτὸν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀνακόλουθος... (Θόρυβος φωναί. Νὰ τελειώνῃ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμὸς. Παρῆλθε τὸ τέταρτον).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκετὰ κ. συνάδελφε. Ὁ κ. Π. Καλλιγκάτσης, ἔχει τὸν λόγον.

§89Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι περίεργον πῶς ἐνῷ ὑπῆρξε κατ’ ἀρχὴν ὁμόφωνος ἡ ἀντίληψις, ὅτι πράγματι δὲν ὑπῆρχεν ἀντίρρησις διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ νὰ συζητῆται ἐπὶ 3ήμερον. Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου γίνεται ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις μᾶλλον κατ’ εὐφημισμὸν ἔκαμε δήλωσιν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν συμφωνεῖ καὶ τὸ ἔκαμε διότι γνωρίζει, ὅτι εἶναι πανελλήνιος ἡ ἀξίωσις τοῦ τιμίου φορολογουμένου λαοῦ διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπεκαλέσθησαν τὰ τηλεγραφήματα τῶν ἀντιπροσώπων τῶν διαφόρων ὁμοσπονδιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου θὰ διατυπώσωμεν τὰς παρατηρήσεις μας καὶ ὄχι νὰ ἐπικαλούμεθα τὰ τηλεγραφήματα διαμαρτυριῶν. Καὶ ἔλαβον τηλ)μα τοῦ προέδρου τῆς συνομοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Ἐδέσσης, πλὴν πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ ἐστάλησαν κατ’ ἐπιταγὴν ἐκ τοῦ Κέντρου. Εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτὸ καταλήγω διότι ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου οὐδένα κίνδυνον διατρέχουσιν αἱ φορολογούμεναι τάξεις Ἐδέσσης. Οἱ φοροφυγάδες δὲν εὑρίσκονται εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις ἀλλὰ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις καὶ ἰδίως τὰς πρωτευούσας. Εἶναι δι’ οὗτοι ἐπιτήδειοι ὄχι μόνον νὰ ἀποφεύγουν τὴν φορολογίαν ἀλλὰ καὶ νὰ δημιουργοῦν θόρυβον ὅταν πρόκειται νὰ θιγοῦν. Εἰς τὰς μικρὰς πόλεις ὅπως εἶναι ἡ Ἔδεσσα οἱ φορολογούμενοι εἶναι γνωστοὶ μεταξὺ των ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινδυνεύουν οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ Ἔμποροι τῆς Ἐδέσσης ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Εἶναι γνωστοὶ οἱ δικηγόροι καὶ αἱ ἐργασίαι τούτων. Εἶναι γνωστοὶ οἱ ἰατροὶ καὶ τὶ ἐργασίας ἕκαστος ἔχει καὶ τὶ εἰσοδήματα ἔχουν, ὅπως καὶ αἱ λοιπαὶ τάξεις. Κατὰ τὶ λοιπόν, εἶναι δυνατὸν νὰ κινδυνεύουν ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου; Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν διαπίστωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοὺς φοροφυγάδας καθηγητὰς ἰατρούς, καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀντίρρησις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡμεῖς μάλιστα οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν θὰ πρέπει νὰ συγχαρῶμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι θὰ παταχθοῦν οἱ φοροφυγάδες οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω πῶς προκαλοῦνται τὰ τηλ)ματα διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Εἰς τὰ Γιαννιτσὰ ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑποκαταστήματος Ἐμπορικῆς Τραπέζης, ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ὡς ἐπληροφορήθην (δὲν ἔχει τιμητικὸν παρελθόν, εἰς συζητήσεις μετὰ ἐμπόρων Γιαννιτσῶν, διεπίστωσε τὴν κατηγορίαν, ὅτι οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου ὁ φόρος εἰσπράττεται προκαταβολικῶς καὶ θὰ πρέπει νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Αὐτὸς ὁ διευθυντὴς συνελήφθη φοροφυγὰς διότι ἐδήλωσεν εἰσόδημα τὸν μισθόν του καὶ δολίως παρέλειψε νὰ δηλώσῃ καὶ τὰς ἀποδοχάς του ἐκ τῶν ποσοστῶν ἀσφαλίστρων. Ἀπεκαλύφθη ἡ ἀνειλικρινὴς δήλωσίς του καὶ ἠναγκάσθη νὰ καταβάλῃ τὸν φόρον. Ἐν τούτοις ὁ ἔφορος κατηγορήθη, διότι ἐπεχείρησε νὰ ἐλέγξῃ τὰς δηλώσεις ἑνὸς διευθυντοῦ Τραπέζης. Ἔτσι δημιουργοῦνται οἱ θόρυβοι ὑπὸ τῶν ἐπιτηδείων φοροφυγάδων. Ἡ ἀντιπολίτευσις ἠθέλησε νὰ κατηγορήσῃ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὅτι μετὰ τὸν 2.500 ἐξηρθρώθησαν δῆθεν αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι. Ἄν εἶναι δυνατὸν κ. συνάδελφοι, νὰ θεωρηθῇ σοβαρὰ ἡ ἐπιχειρηματολογία αὐτὴ ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοῦ νόμου 2.500 ἐλάχιστοι φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι ἀπεμακρύνθησαν ἔστω καὶ ἀδίκως ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι αὐτοὶ οἱ 10–20 ὑπάλληλοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐξησφάλιζαν τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν καὶ ἡ ἀπόλυσις τούτων ἐπέφερεν ἐξάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν; Δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὑπάλληλοι φοροτεχνικοὶ οἱ ὁποῖοι, εἴτε ἀπὸ ὑπερβάλλοντα ζῆλον, εἴτε ἀπὸ ἔλλειψιν καλῆς θελήσεως νὰ διαπράττουν ἀδικίας, ἀλλὰ Ἕλληνες εἶναι καὶ αὐτοὶ καὶ ἂν πρόκειται νὰ διορισθοῦν ἄλλοι καὶ αὐτοὶ Ἕλληνες θὰ εἶναι μὲ τὰ αὐτὰ ἐλαττώματα ἢ προτερήματα. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι νὰ ἐπιμεληθῇ διὰ τὴν ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ ἀσφάλεια διὰ τοὺς φορολογουμένους νὰ ἐξασφαλισθῇ.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, εὐλόγως τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προεκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νομίζω δέ, ὅτι ἀνεπτύχθησαν ἐν ἐκτάσει, αἱ διάφοροι ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψεις διὰ τῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου ὁμιλησάντων. Μὲ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν πρὸς τὴν γνῶσιν καὶ τὴν πεῖραν τῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου βουλευτῶν, δεδομένου, ὅτι οὐδὲν νέον στοιχεῖον εἶναι δυνατὸν νὰ προστεθῇ πέραν τῶν ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη ἐξηντλημένον, θὰ παρεκάλουν νὰ θεωρηθῇ περατωθεῖσα ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις, παραιτουμένου τοῦ λόγου τῶν λοιπῶν συναδέλφων. Ἐπίσης, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐγγεγραμμένων ρητόρων ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ συνεδριάσῃ καὶ τὸ Σάββατον πρὸ μεσημβρίας.

§91Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἔπρεπε, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐξηγηθῇ ποῖος εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγκάσῃ τὴν Βουλὴν νὰ συνεδριάσῃ καὶ τὸ Σάββατον.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος νὰ πλανᾶται διὰ τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος ἀναγκάζει τὴν Βουλὴν νὰ συνεδριάσῃ καὶ τὸ Σάββατον. Τρεῖς συνεδριάσεις κατηναλώθησαν διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα νομοσχέδια ἐπίσης σοβαρά, τὰ ὁποῖα πρέπει ταχέως νὰ συζητηθοῦν. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ συνεδριάσῃ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Σάββατον διὰ νὰ ἀποδώσῃ ἔργον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ὑπαγορεύει τὴν λύσιν ταύτην.

§93Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ἄλλα νομοσχέδια, κ. Πρόεδρε, ἀπησχόλησαν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τρεῖς ἢ τέσσαρας συνεδριάσεις, ὅμως δὲν συνεδριάσαμεν τὸ Σάββατον διὰ τὴν περαίωσίν των. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἐπείγεται ἡ Κυβέρνησις νὰ περατωθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, διότι πιέζεται ἀπὸ μίαν ὁλοὲν ὀγκουμένην δυσφορίαν τῶν παραγωγικῶν τάξεων, νομίζω, ὅτι κακῶς ἐπειγόμεθα. Αὐτὴ ἡ πίεσις θὰ πρέπει νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν νὰ παρατείνῃ τὴν ψήφισιν καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐπισπεύσῃ.

§94Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Περὶ τῆς διογκουμένης δῆθεν δυσφορίας, κ. Πρόεδρε, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν ὑπάρχει, θὰ ὁμιλήσω εἰς ἄλλην στιγμήν. Τώρα ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῶ διὰ ποίαν ὥραν ὡρίσθη ἡ συνεδρίασις τοῦ Σαββάτου.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥραν 10.30′ π. μ. κύριε Ὑπουργέ.

§96Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Εὐχαρίστως παραιτοῦμαι τοῦ λόγου ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ ἀναπτύξω ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις μου κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11.

§97Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἱκανοποιήσω τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ φίλου κ. Ὑπουργοῦ καὶ νὰ παραιτηθῶ τοῦ λόγου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, ὅτι ὑπάρχει θέμα φοροδιαφυγῆς. Τὸ φαινόμενον, ὅμως, αὐτό, δὲν ἀφορᾷ τὰς εὐρείας λαϊκὰς μάζας. Οὔτε καὶ τοὺς μισθοβίωτους, οὔτε ἀσφαλῶς τοὺς ἐμπόρους, ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Ἀφορᾷ ὡρισμένους μόνον προνομιούχους οἱ ὁποῖοι ὅμως διὰ τῆς ἀρτίας ὀργανώσεώς των ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλλουν ἑκάστοτε τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸ Κράτος καὶ τοὺς νόμους. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δημοσιεύωνται οἱ φορολογικοὶ κατάλογοι, διότι αἱ ἠθικαὶ κυρώσεις ἴσως δυνηθοῦν νὰ ἀναγκάσουν τοὺς φορολογουμένους μεγιστάνας νὰ παύσουν ἀποφεύγοντες νὰ δηλώσουν τὰ εἰσοδήματά των. Καίτοι συμφωνῶ μὲ τὴν δημοσίευσιν, νομίζω, κύριοι βουλευταί, δὲν πιστεύω ὅτι οἱ φοροφυγάδες θὰ ἀποδώσουν σοβαρὰν σημασίαν εἰς τὰς ἠθικὰς κυρώσεις τὰς ὁποίας θὰ ὑποστοῦν, διότι ἔχουν πώρωσιν καὶ διέπονται ἀπὸ ἀμοραλισμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ὑπῆρχεν ἐκ μέρους τῶν φορολογουμένων ἡ δυνατότης νὰ ἴδουν εἰς τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους πρόσωπα τῶν ὁποίων ὁ πλοῦτος βοᾶ... Ἀλλὰ τότε, κ. βουλευταί, διατὶ ἐδημιουργήθη τόσος θόρυβος καὶ διατὶ ἐξηγέρθησαν ὅλαι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις καὶ διετυπώθησαν τόσον ἔντονα τηλεγραφήματα πρὸς ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους, καὶ εἰς ἐμὲ ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς τάξεις Ρεθύμνης. Ἀσφαλῶς θὰ πρέπει εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κἄτι νὰ ὑπάρχῃ τὸ ὁποῖον βλέπουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἡμεῖς δὲν τὸ βλέπομεν, ἢ δὲν θέλομεν νὰ τὸ παραδεχθῶμεν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὑπάρχει κἄποια παρεξήγησις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἡ παρεξήγησις συνίσταται εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς φοροδιαφυγῆς. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὑπάρχουν τρία εἴδη φοροδιαφυγῆς. Ἡ ἔννοια τῆς νομίμου φοροδιαφυγῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρόκειται περὶ τῆς καθιερώσεως νόμῳ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, εἰς σειρὰν ἐπιχειρήσεων, προσώπων, ἢ ὁμάδας ἀτόμων. Συμφώνως πρὸς τὰ πορίσματα, τῆς πρὸς τοῦτο συγκροτηθείσης Ἐπιτροπῆς. Χαρακτηριστικὸν τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν ἔχουν προσλάβει σήμερον αἱ οἰκονομικῶς ἀναιτιολόγητοι φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, εἶναι γεγονός, ὅτι μόνη ἡ ἀπαρίθμησις εἰς τὴν κατάρτισιν ὑπὸ τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἔννοια τῆς φοροδιαφυγῆς ποὺ διαπράττεται παρανόμως ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα, ποὺ ἐπιτυγχάνουν νὰ ἀποκρύπτουν τὸ μεγαλύτερον μέρος ἢ τὸ σύνολον τῶν εἰσοδημάτων των. Πρόκειται περὶ τῶν παντὸς εἴδους μεσαζόντων, οἱ ὁποῖοι ἀπομυζοῦν τὰς ἐπιχειρήσεις, λαμβάνοντες ἀφορολογήτους ἀμοιβάς, περὶ τῶν προσώπων ποὺ δανείζουν χρήματα μὲ τόκον ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ τῶν ὁποίων, αἱ πράξεις δὲν ἐμφανίζονται εἰς κανενὸς εἴδους φορολογικὰ βιβλία, καὶ τῶν ὁποίων τὰ κέρδη δὲν εὑρίσκονται δηλωμένα εἰς κανενὸς εἴδους φορολογικὸν κατάλογον. Οὔτε ἡ ἔκτασις, οὔτε τὰ συγκεκριμένα ποσὰ εἰς ἃ ἀνέρχεται ἡ φοροδιαφυγή, τῆς μορφῆς αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν συγκεκριμένως. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχει καὶ τρίτη ἔννοια τοῦ ὅρου «φοροδιαφυγή», ἐκδηλουμένη αὐτὴν τὴν φορὰν ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς οἰκονομικὰς μονάδας, διὰ τῆς ἐνδεχομένης ἀποκρύψεως τῶν κερδῶν των, ἢ τῆς διογκώσεως τῶν ἐξόδων των. Εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν θεωροῦμεν καὶ τὴν τρίτην αὐτὴν μορφὴν τῆς φοροδιαφυγῆς ὡς ἐπιτρεπτήν. Φρονοῦμεν, ὅτι καὶ αὐτῆς ὁ περιορισμὸς θὰ πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως καὶ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι εἶναι πρόσφορα τὰ μέσα τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὸν περιορισμὸν ἢ τὴν ἐξαφάνισίν της καὶ δὲν καταλήγουν, καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ κατατιθεμένου νομοσχεδίου ἀναφέρεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν τρίτην ἔννοιαν τῆς φοροδιαφυγῆς. Βασικὴ ἑπομένως ἀντίρρησις ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι παραβλέπονται καὶ πάλιν αἱ δύο βασικαὶ μορφαὶ τῆς φοροδιαφυγῆς, ἡ πάταξις τῶν ὁποίων θὰ ἀπέφερε θετικὰ ἔσοδα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, διὰ νὰ κυνηγηθοῦν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πάλιν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῶν ὁποίων καὶ ἡ προσφορὰ εἰς τὴν συμμετοχὴν τῶν φορολογικῶν βαρῶν εἶναι τεραστία καὶ αἱ δυνατότητες φοροδιαφυγῆς ἐλάχιστοι. Ἐὰν ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ἀνεφέρετο κυρίως εἰς τὰς δύο πρώτας ἐννοίας τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ ἐπικουρικῶς εἰς τὴν τρίτην μορφήν της, τὴν σχετικὴν ἀπόκρυψιν κερδῶν ὑπὸ τῶν παραγωγικῶν οἰκονομικῶν μονάδων, θὰ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. Ἀτυχῶς ὅμως, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρεται οὐδόλως εἰς τὴν νομοθετικὴν φοροδιαφυγήν. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν αὕτη νὰ καταργηθῇ, ἡ δημοσιονομικὴ ὠφέλεια θὰ ἦτο τεραστία. Ἡ ἀνωτέρω ἀναφερθεῖσα Ἐπιτροπή, κατέβαλε κάθε προσπάθειαν διὰ τὸν ἀκριβῆ ὑπολογισμὸν τῆς συνολικῆς διαρροῆς τῶν δημοσίων ἐσόδων ἐκ τῶν τοιούτων ἀπαλλαγῶν. Κατέληξε δέ, εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι ἓν μέρος μόνον τῶν συνολικῶς ὑφισταμένων ἀναιτιολογήτων ἀπαλλαγῶν, δημιουργεῖ ζημίαν διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὑπερβαίνουσαν τὸ ἥμισυ δισεκατομμύριον δραχμῶν! Εἰς τὴν πραγματικότητα, τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, συμφώνως μὲ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἠδυνήθην νὰ ἀντλήσω ἐκ μέρους τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν, διὰ τοὺς ἑξῆς κυρίους λόγους: 1) Διότι ἡ Ἐπιτροπὴ μετὰ μεγάλης συντηρητικότητος ἔκαμε τοὺς ὑπολογισμούς της. 2) Διότι τὸ ποσὸν τοῦτο, ἀναφέρεται εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν περιπτώσεων καὶ κυρίως εἰς περιπτώσεις ἀπαλλαγῶν θεσπισθεισῶν ὑπὲρ ὀργανισμῶν κοινῆς ὠφελείας. 3) Δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν ὑπολογισμὸν ἐν τῷ συνόλῳ των αἱ ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ τὰ τέλη χαρτοσήμου. 4) Δὲν περιλαμβάνονται ἐν τῷ συνόλῳ των, ἅπασαι αἱ περιπτώσεις χορηγήσεως δασμολογικῆς ἀτελείας. Μὲ τὴν προσθήκην τῶν ἀνωτέρω περιπτώσεων, τὸ διαφεῦγον ποσὸν ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον τῆς ἀναφερθείσης ὡς ἀνωτέρω διαφυγῆς τῶν 1.500.000.000 δραχμῶν. Ἐὰν τὸ ποσὸν τοῦτο ἐξοικονομεῖτο ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν αὐτομάτως νὰ ἐκλογικευθοῦν οἱ φορολογικοὶ συντελεσταί, ὁπότε καὶ ἡ διαφυγὴ ἡ ἐκδηλουμένη ὑπὸ τῶν παραγωγικῶν τάξεων, θὰ περιωρίζετο σημαντικώτατα, ἢ καὶ θὰ ἐξεμηδενίζετο. Πλὴν ὅμως τῆς δημοσιονομικῆς ὠφελείας, μεγάλη θὰ ἦτο καὶ ἡ ἐθνικὴ ὠφέλεια, διὰ τῆς καταργήσεως τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Καὶ τοῦτο, ὁμολογουμένως τὸ καθώρισε σαφέστατα ἡ ἀνωτέρω Ἐπιτροπή, ἥτις ἀναφέρει, ὅτι ἐκτὸς τῆς σημαντικῆς δημοσιονομικῆς ζημίας, τὴν ὁποίαν προκαλοῦν αἱ ἐν λόγῳ ἀπαλλαγαί, ἀντιβαίνουν αὗται, ἐφ’ ὅσον εἶναι οἰκονομικῶς ἀναιτιολόγητοι καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς καθολικότητος τῆς φορολογίας καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς οἰκονομικῆς δημοκρατίας. Ἀλλὰ πέραν τῶν ἀνωτέρω ἀντιρρήσεών μας, αἱ διαφοραί μας ἐκτείνονται καὶ ἐπὶ τῶν εἰδικῶν μέτρων ποὺ θεσπίζονται δι’ αὐτὸ διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Διότι ἡ φοροδιαφυγὴ τῆς μορφῆς αὐτῆς, δὲν πλήττεται μὲ μέτρα στείρας αὐστηρότητος, ἀλλὰ ὡς καὶ ἀνωτέρω ὑπηνίχθημεν, μὲ μίαν ἐκλογίκευσιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος καὶ τῶν τοιούτων φορολογικῶν συντελεστῶν. Ἄλλως τε καὶ διεθνῶς, εἰς τὰς προηγμένας φορολογικῶς χώρας, ἐπῆλθε πλέον μία πλήρης ἀλλαγὴ μεθόδων ἐφαρμογῆς τῶν φορολογικῶν νόμων, ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων, καὶ εἰς τὴν καθιέρωσιν μέτρων καταπραϋντικῶν πρὸς ἐξουδετέρωσιν τῆς μήνιος τῶν φορολογουμένων. Ἀτυχῶς, ἀντίθετον ὅλως κατεύθυνσιν ἀκολουθοῦν αἱ εἰδικαὶ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, αἱ δὲ θεσπιζόμεναι δι’ αὐτοῦ ἐπὶ τῶν παραβάσεων ποιναί, εἰς οὐδένα ἄλλον ἀποτέλεσμα θὰ καταλήξουν, εἰμὴ μόνον εἰς τὸ νὰ ὁπλισθῇ ἡ Διοίκησις καὶ τὰ φορολογικὰ ὄργανα μὲ νέας δυνατότητας αὐθαιρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναστείλουν τὴν ἔφεσιν διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις καὶ θὰ δημιουργήσουν νέας αἰτίας παραγωγικῆς ἐφεκτικότητος. Κατ’ αὑτὸν τὸν τρόπον, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινόμενα μέτρα κατὰ τελευταίαν ἀνάλυσιν, θὰ δημιουργήσουν μείωσιν εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἐκ φορολογίας ἐσόδων, δεδομένου, ὅτι καὶ αἱ ὑφιστάμεναι ἐπιχειρήσεις θὰ ἀνακόψουν τὸν ρυθμὸν τῶν ἐπεκτάσεών των καὶ νέαι ἐπιχειρήσεις μετὰ δυσχερείας θὰ ἱδρυθοῦν. Τέλος διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ἡ προσπάθεια τοῦ ἐλέγχου νὰ περιορίζεται εἰς τοὺς ἐλέγχους τῶν μεγάλων παραγόντων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τοῦ τόπου, ἐπεκτείνεται καὶ ὡς διαδικασία ἐλέγχου, καὶ οἱ στερούμενοι παντελῶς φορολογικῆς ἱκανότητος, συμπλέκονται πρὸς τοὺς δυνατοὺς εἰσοδηματίας μὲ τελικὸν ἀποτέλεσμα τὴν διασπάθισιν τοῦ χρόνου τῶν ἁρμοδίων φορολογικῶν ὀργάνων εἰς ἄγονον ἐνέργειαν οὕτως ὥστε νὰ καθίσταται δυσχερέστατος ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ παρακολούθησις τῶν ὀλίγων πλουσίων τῶν ὁποίων τὰ ἐκ διαφόρων πηγῶν εἰσοδήματα δὲν ἐμφανίζονται εἰς τὰς φορολογικάς των δηλώσεις. Τοῦτο δὲ εὑρίσκεται καὶ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν σκοπὸν καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ θεσπίσαντος τὸν ἑνιαῖον φόρον νόμου, ὅστις ἀπέβλεπε κυρίως εἰς τὸ νὰ ἀπαλλάξῃ τὰ φορολογικὰ ὄργανα ἀπὸ τὴν ἄγονον παρακολούθησιν καὶ τὸν ἔλεγχον 350 χιλιάδων φορολογουμένων, οἵτινες ἔχουν εὐτελὲς εἰσόδημα μὴ ἐπαρκοῦν διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησίν των καὶ νὰ περιορίσῃ τὸν ἔλεγχον τῶν 300 Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν εἰς τὰς 2 περίπου χιλιάδας φορολογουμένων, οἵτινες πραγματοποιοῦν μεγάλα εἰσοδήματα καὶ ἔχουν τὴν δυνατότητα καὶ μεγάλης ἀποκρύψεως. Αἱ διὰ τοῦ νομοσχεδίου θεσπιζόμεναι γενικεύσεις, δὲν θὰ ἔχουν ἄλλο ἀποτέλεσμα, εἰμὴ μόνον νὰ καταδιωχθῇ καὶ πάλιν ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν φορολογουμένων καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν διολίσθησίν των οἱ ὀλίγοι καὶ οἱ ἐπιτήδειοι. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου θὰ πρέπει κἄποτε νὰ ἀντιληφθοῦν ποῖοι ἀποτελοῦν τὴν βάσιν των. Εἶναι οἱ πτωχοί τοῦ χωριοῦ, οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι καὶ ἔμποροι τῶν ἐπαρχιακῶν ἀστικῶν πόλεων. Ἐὰν δὲν θέλουν νὰ διαλυθῇ ἡ βάσις, ὁπότε αὐτομάτως θὰ πέσῃ καὶ ἡ κορυφή, θὰ πρέπει νὰ συνεισφέρουν κατὰ τρόπον ἀνάλογον τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ζητοῦμεν ἐπὶ παραδείγματι νὰ ἀπαλλαγοῦν τὰ παλαιὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῶν τόκων ὑπερημερίας καὶ εἰ δυνατὸν νὰ καταβληθῇ μόνον τὸ ληφθὲν ἀρχικῶς κεφάλαιον, νὰ δηλώνωμεν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ πράξωμεν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος νὰ χαρίζωμεν δεκάδας ἑκατομμυρίων εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς ἰσχυρούς. Ζῇ ὁ λαός μας ὑπὸ τὴν χειροτέραν μορφὴν σκλαβιᾶς καὶ ἀμορφωσιᾶς καὶ μακαριζόμεθα μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι δὲν ἀντιδρᾷ. Ἀλλὰ θὰ δοῦμε συντόμως, ὅτι ἀπατώμεθα. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἔπρεπε νὰ μελετήσῃ καλύτερον καὶ προσεκτικώτερον τὸ ὅλον θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Τὸ Νομοσχέδιον εἶναι ἀτυχῶς ἕνα μικρὸ δεῖγμα τῆς ἀκολουθημένης γενικῆς φορολογικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία μοῦ ἐνθυμίζει ὡρισμένους ἐνοικιαστὰς διὰ δύο ἔτη κτημάτων οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται ἐξοντωτικῶς τὰ κτήματα, ἀλλὰ δὲν ἀπομένει τίποτε διὰ τοὺς διαδόχους τῶν ἐνοικιαστῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, δὲν θὰ πρέπει νὰ φροντίζῃ νὰ εἰσπράττῃ κατὰ τρόπον διαλυτικὸν τῶν οἰκονομικῶν μονάδων χρήματα διὰ νὰ μπορῇ νὰ τὰ σπαταλᾶ εἰς μεγάλα ἔργα ἐπιδείξεως τῆς πρωτευούσης καὶ νὰ διαθέτῃ εἰς τὴν ἐπαίτιδα ἐπαρχίαν ἐλάχιστα ψιχία καὶ νὰ ἐκμαιεύῃ μάλιστα τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ἰδίων τῶν φορολογουμένων ἀντὶ νὰ προκαλῇ τὴν ὀργὴν καὶ τὴν ἀγανάκτησίν των. Μέ τὴν ἀνοχήν του αὐτὴν ὁ Λαὸς ἐπιτρέπει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἐπιτυχοῦσα εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν της καὶ νὰ ἐπιτείνεται ἡ ἀπαθλίωσις. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς διαμαρτυρίας καὶ ἂς ἀντιληφθῶμεν ἐπὶ τέλους, ὅτι ὁ ἐμπαιγμὸς δὲν μπορεῖ χωρὶς κινδύνους νὰ συνεχισθῇ. Νὰ περιορισθοῦν οἱ ἔμμεσοι φόροι τοὺς ὁποίους πληρώνουν αἱ πτωχότεραι τάξεις χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνωνται, ὅπως νομίζομεν. Αὐτὴ ἡ ἠθελημένη προσήλωσις πρὸς τοὺς ἐλαχίστους τῶν Ἀθηνῶν δικαίως ἐξοργίζει τὰ ἑκατομμύρια τῶν ὑπολοίπων Ἑλλήνων. Χρειάζεται νὰ δοῦμε τὶ συμβαίνει στὰ ἄλλα Κράτη. Εἰς τὸ Βέλγιον ἐπὶ παραδείγματι ἀπήργησαν τὴν ἑπομένην τῆς ἐπιβολῆς μιᾶς φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης ὅλα τὰ αὐτοκίνητα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις της ἡ Κυβέρνησις. Ἐδῶ ἐπιβάλλονται φόροι 150 ἑκατομμυρίων εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς καὶ δὲν διαμαρτύρεται κανείς. Ἂς μὴ ἐπιμένῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξοντωτικὴν τῶν μεσαίων καὶ λαϊκῶν τάξεων πολιτικήν της διότι ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος θὰ τὰ στιγματίσῃ. Ἂς ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἐκπροσωποῦμεν τὸ σύνολον τοῦ Λαοῦ καὶ δὲν εἴμεθα ὑποστηρικταὶ τῶν συμφερόντων τῶν ὀλίγων.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§99Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθὸν θὰ εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ τῆς Συμπολιτεύσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς, διότι ἐπὶ τρεῖς κατὰ συνέχειαν συνεδριάσεις ἀκούομεν τοὺς ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπιτιθεμένους κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐνισχύσῃ δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών της τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν πάταξιν τῶν φοροφυγάδων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι ἀπορῶ διὰ τὴν ἐπίθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐναντίον τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἀποσκοποῦν εἰς τὴν εὐημερίαν τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μίαν εὐνομουμένην πολιτείαν ἔχει δικαιώματα ὁ πολίτης ἀναγόμενα εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ζωῆς του, τῶν ἀγαθῶν του, τῆς ἡσυχίας του. Καὶ ὅπως ἔχει δικαιώματα ἔχει καὶ ἀναλόγους ὑποχρεώσεις. Καὶ μία ἐκ τῶν ὑποχρεώσεών του εἶναι νὰ καταβάλλῃ ἕνα μέρος ἐκ τῶν κερδῶν του τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ ἐξασφαλίσουν τὰ ἀνωτέρω καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὰ ἀσφάλιστρα τῆς ἡσύχου καὶ ἀνέτου ζωῆς του. Δυστυχῶς δὲν ἔχει δημιουργηθῇ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἡ πίστις τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς πρὸς τὸ Κράτος, μὲ συνέπειαν νὰ δημιουργηθῇ ἡ φοροδιαφυγή. Καὶ ὅ,τι μέχρι σήμερον δέν ἀπετόλμησε καμμία προηγουμένη Κυβέρνησις, ἦλθε διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ μαστιγώσῃ ὅλους τοὺς κακοὺς αὐτοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι φροντίζουν νὰ ἐφεύρουν κἄθε τρόπον διὰ νὰ καταδολιεύσουν τὸ Κράτος. Κύριοι βουλευταί, τὸ μέτρον εἶναι ἀντιδημοκρατικὸν διὰ τὸν κύκλον τῶν φοροφυγάδων. Εἶναι ὅμως εὐεργετικὸν διὰ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν ἀσυνειδήτων φοροφυγάδων ἐνῷ παραλλήλως ἀποβλέπει εἰς τὴν ὠφέλειαν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Τὸ μέτρον εἶναι πράγματι ἀντιδημοτικὸν καὶ διὰ τῆς λήψεως τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἔδωσε ἡ Κυβέρνησις ἔρεισμα εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ ἐπιτεθῇ κατ’ αὐτοῦ ὡς πράττει κατὰ παντὸς μέτρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ φοροφυγάδες δὲν εἶναι οἱ πτωχοί. Οἱ φοροφυγάδες εὑρίσκονται εἰς τοὺς πλουσίους. Οἱ φοροφυγάδες εὑρίσκονται εἰς τοὺς Καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων καὶ τοῦ Πολυτεχνείου, οἱ ὁποῖοι παραλλήλως πρὸς τὰ καθηγητικά των καθήκοντα, ἀσκοῦν καὶ ἐλευθέριον ἐπάγγελμα. Δι’ αὐτοὺς καὶ δι’ ἄλλους μεγιστάνας τοῦ πλούτου εἰσάγεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Θὰ φορολογηθοῦν οἱ φοροφυγάδες αὐτοὶ καὶ θὰ συγκεντρωθῇ ἕνα ποσὸν 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμῶν, κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ συνεχίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κυρίως πληθυσμοῦ ὡς καὶ τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων. Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ πρέπει ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ βελτιωθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ καταστῇ ὀλιγώτερον σκληρὸν, καὶ πρὸς τοῦτο εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ προτείνω ὡρισμένας βελτιώσεις, ὥστε τοῦτο νὰ μὴ θίξῃ τὰς μεσαίας ἀστικὰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀντίληψιν τοῦ καθήκοντός των πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἔρχομαι ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Τὸ δεύτερον μέρος ὁμιλεῖ περὶ τῶν χερσαίων μεταφορῶν καὶ ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν ἐπὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ ἐπὶ τοῦ κομίστρου τῶν μεταφερομένων ἀγαθῶν διὰ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Τὰ μέτρα αὐτὰ ἐλήφθησαν διὰ νὰ ἐπέλθῃ μία ἐξισορρόπησις εἰς τὰς συγκοινωνίας καὶ διὰ νὰ μειωθῇ τὸ τεράστιον ἔλλειμμα τῶν σιδηροδρόμων. Πραγματικῶς, κύριοι συνάδελφοι, οἱ σιδηρόδρομοι ἀποτελοῦν μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία εἰς ἄλλας χώρας ἐπιδοτεῖται. Εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦτο, διὰ λόγους οἰκονομικοὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Διὰ τοῦτο καλῶς ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπιβάλλει αὐτὴν τὴν ἐλαφρὰν ἐπιβάρυνσιν διὰ νὰ συγκεντρωθῇ ἕνα ποσὸν ἐνισχυτικὸν τοῦ ἰσχνοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα νὰ ἀναγραφῇ εἰς ἰδιαίτερον κεφάλαιον πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐθνικῆς καὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλα κράτη. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τοῦ νόμου θὰ εἶναι ἱκανοποιητική. Καὶ διὰ νὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ, θὰ πρέπει οἱ κακοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες νὰ ἀποκτήσουν φορολογικὴν συνείδησιν, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ θὰ πρέπει καὶ οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι μὲ εὐσυνειδησίαν νὰ κρίνουν τὰς φορολογικὰς δηλώσεις. Πρὸς τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, πρὶν ἢ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος ἀποστείλῃ ἐγκύκλιον πρὸς ὅλας τὰς οἰκονομικὰς ἐφορίας διὰ τῆς ὁποίας νὰ συνιστᾶται εἰς τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα νὰ κρίνουν μὲ πνεῦμα κατανοήσεως τὰς φορολογικὰς δηλώσεις καὶ οὐχὶ μὲ πνεῦμα δυσπιστίας πρὸς αὐτάς.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν ἄποψιν, ὅτι ὑπῆρξεν ὠφέλιμος ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διότι ἐπέτρεψε τὴν διερεύνησιν περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι συγκλίνουν εἰς τὴν διαφυγὴν σημαντικωτάτων πόρων τοῦ προϋπολογισμοῦ ποὺ οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν προσπαθοῦν νὰ ἀναπληρώσουν, ἔστω καὶ μὲ ἀποστράγγισιν τῶν μέσων καὶ μικρῶν φορολογουμένων. Ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν μειουμένην σχέσιν μεταξὺ τῆς ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας. Τὴν ἔκτασιν τῶν πολλαπλῶν ἀπαλλαγῶν. Τὸ κοινωνικὸν ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον κινεῖται ἡ φοροδιαφυγὴ καὶ τέλος τὸ θέμα τῶν εὐθυνῶν καὶ παραλείψεων τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων. Αὐτὸ τὸ τελευταῖον θέμα, κ. συνάδελφοι, μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα. Ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος ἔκαμε μίαν ἀσυνήθως ὀξεῖαν καὶ κατηγορηματικὴν καταγγελίαν κατὰ φοροτεχνικῶν ὀργάνων τὰ ὁποῖα ἀπεκάλεσεν σπεῖραν λωποδυτῶν. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀντὶ νὰ δηλώσῃ εὐθέως, ὅτι σημειώνει τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ ὅτι θὰ κινήσῃ ὅλον τὸν διοικητικὸν μηχανισμὸν ποὺ διαθέτει, ὥστε νὰ διερευνηθῇ καὶ ἐντοπισθῇ καὶ νὰ ἐπισύρῃ τὸν κολασμὸν τῶν «μελῶν τῆς σπείρας», ἠρκέσθη νὰ διακηρύξῃ τὰ προσόντα τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ τὴν ἐργατικότητά των. Κανείς, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ ἤθελε νὰ κάμῃ γενίκευσιν τῆς κατηγορίας καθ’ ὅλων τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, ἔστω καὶ ἂν ὄντως ὑπάρχῃ καὶ δρᾷ ἡ σπεῖρα τῶν λωποδυτῶν ποὺ κατήγγειλεν ὁ κ. Μαῦρος. Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ εὑρίσκεται τὸ εὔκολον ἐξιλαστήριον θῦμα. Καὶ — κατὰ τὴν λαϊκήν μας παροιμίαν— νὰ πίπτουν ραβδισμοὶ εἰς τὸ σαμάρι διὰ τὰς ἐνεργείας τοῦ ὑποζυγίου. Δηλαδὴ ἐξ αἰτίας κακῶν ἐνεργειῶν ὡρισμένων ὑπαλλήλων νὰ γενικεύωμεν κατηγορίας διὰ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν τῶν φοροτεχνικῶν ὀργάνων. Εἶναι ὅμως ὀρθὸν νὰ τονισθῇ, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ρίξωμεν μία ματιὰ εἰς τὸ κλῖμα, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ φοροτεχνικὸς ὑπάλληλος νὰ ἀσκῇ τὰ καθήκοντά του. Καὶ τότε θὰ διαπιστώσωμεν εἰλικρινῶς, ὅτι ὑπάρχει μία κατάστασις ποὺ δυσχεραίνει ἀποφασιστικῶς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος εἰς τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους. Δὲν εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὅπως ἀνεφέρθη, μόνον ὁ νόμος 2500)53, ὁ τόσον ἐπιζήμιος κατὰ τὸν μακαρίτην Θηβαῖον, ὁ ὁποῖος ἔπληξε τὸ σύνολον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ φυσικὰ καὶ τοὺς φοροτεχνικούς. Σειρὰ προγενεστέρων ψηφισμάτων καὶ νόμων, ἄδικοι ἐκκαθαρίσεις κλπ. ἐδημιούργησαν τὸ αἴσθημα τῆς ὑπηρεσιακῆς ἀσταθείας καὶ εἰς τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ἐδημιούργησε τὸν φόβον, ὅτι διαρκῶς ζοῦν ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς. Τὸ ἀνθυπαλληλικὸν ἐξοντωτικὸν πνεῦμα τῶν νόμων αὐτῶν πλανᾶται ἀκόμη καὶ σήμερα ἐπάνω ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἔχει δημιουργήσει τὴν πεποίθησιν, ὅτι, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἰσχύουν οἱ νόμοι αὐτοὶ σήμερα, εἶναι δυνατὸν εὔκολα νὰ προκληθοῦν συνθῆκαι ποὺ ὁδηγοῦν κατ’ εὐθεῖαν στὴν ὑπηρεσιακήν των ἐξόντωσιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς συνάδελφος, εἴτε τῆς συμπολιτεύσεως, εἴτε τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ ἔντιμοι καὶ ἄριστοι φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μολονότι ἐπεσήμαναν τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, δὲν ἐτόλμησαν νὰ τὰ θίξουν λόγῳ τῆς πολιτικῆς ἰσχύος τῶν εἰσοδηματιῶν. Καὶ αἱ πολιτικαὶ ἐπεμβάσεις τοὺς φέρουν σὲ διαρκὲς δίλημμα μεταξὺ τῆς ὑπηρεσιακῆς των συνειδήσεως καὶ τῶν ἀναγκῶν ἐπιβιώσεως αὐτῶν καὶ τῆς οἰκογενείας των. Ἔτσι ἀκριβῶς ἀρχίζει ἡ φοροδιαφυγή, διότι οἱ μεγάλοι αὐτοὶ φοροφυγάδες, παντοδύναμοι οἰκονομικῶς καὶ πολιτικῶς, εὑρίσκουν προστασίαν. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ κλονίζει τὸν καθ’ ὅλα ἄξιον φοροτεχνικὸν ὑπάλληλον καὶ τὸν ἀναγκάζει νὰ περιορίζεται εἰς μίαν στενὴν καθαρῶς γραφειοκρατικὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του εἰς τὰ ὁποῖα δίδει καθαρῶς τυπικὸν χαρακτῆρα. Ἔτσι θεωρεῖ, ὅτι ὑπερασπίζεται τὴν σταδιοδρομίαν του, ἐπηρεάζεται διὰ τὸν φοροτεχνικὸν ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν βεβαιουμένων φόρων, ὅπως διὰ τὸν ταμειακὸν ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν πραγματοποιουμένων εἰσπράξεων. Καὶ ἀποθαρρύνεται γιατὶ βλέπει, ὅτι αἱ ἐπεμβάσεις ὑπὲρ τῶν φοροφυγάδων, φθάνουν καὶ μέχρι καὶ τῶν ἐπιτροπῶν ἐνστάσεων, ἀκυρουμένης τῆς ἀρχικῶς ἐπιβληθείσης φορολογίας. Καὶ ἔτσι, στρέφεται ἐκεῖ ὅπου ἡ ἀντίστασις εἶναι μικροτέρα, ἀφοῦ ἔχει καὶ τὴν ὑπηρεσιακὴν παρότρυνσιν.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, παρακολουθῶ μετὰ προσοχῆς ὅσα ἐξεθέσατε. Θὰ παρεκάλουν νὰ πιστεύσητε, ὅτι ταῦτα δὲν ἀνταποκρίνονται καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡ Φοροτεχνικὴ Ὑπηρεσία ἐκτελεῖ εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον της καὶ λειτουργεῖ ἀπερισπάστως ἀπὸ οἱανδήποτε παρέμβασιν. Θὰ παρεκάλουν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ δίδετε πίστιν εἰς τοιαύτας διαδόσεις, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν προάγονται τὰ συμφέροντα τῆς κοινωνίας καὶ Πολιτείας, οὔτε ἡ θέσις τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων.

§103Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ πιστεύσω, ὅτι οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ὑπάρχει σειρὰ παραδειγμάτων, τὰ ὁποῖα καὶ πλεῖστοι ἄλλοι συνάδελφοι, ἀνέφερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν σκέψιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερον. Ἀλλὰ καὶ προσωπικῶς ἀκόμη, ἐκ πείρας ἔχω ἀντίθετον, δυστυχῶς, γνώμην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἔτσι τὸ προσωπικὸν παράδειγμα ποὺ ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Γιαννόπουλος, εἶναι ὁ γενικὸς κανὼν τοῦ «συμβιβασμοῦ» ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερον εἰς τὰς σχέσεις φορολογουμένων καὶ φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ φυσικὰ ὅ,τι γίνεται, γίνεται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῶν μέσων καὶ μικρῶν εἰσοδημάτων ὅπου ὑπάρχει ἡ μικροτέρα ἀντίστασις καὶ ἡ ἔλλειψις μέσων. Εἶναι συνεπῶς λογικὸν δι’ οὓς λόγους ἀνέφερον καὶ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι τὸ παρὸν νομοθέτημα συνήντησε ἐπιφυλάξεις, ἀντιδράσεις καὶ διαμαρτυρίας, διότι προικίζει μὲ ἀκόμη μεγαλυτέραν καὶ ἀνεξέλεγκτον δύναμιν τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους. Εἶναι ἀντιδράσεις κατὰ τῆς εὐρύτητος τῶν νέων δικαιωμάτων ποὺ κακὴ χρῆσις των θὰ τοὺς πλήξῃ οἰκονομικῶς καὶ ἠθικῶς. Αἱ διαμαρτυρίαι δὲν στρέφονται κατὰ τῆς εἰλικρινείας τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ κατὰ τῆς εὐρύτητος τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τοῦ ἀνεξελέγκτου τῆς κρίσεως, τὸ ὁποῖον παρέχεται πρὸς αὐτούς. Μέσα, λοιπόν, σ’ αὐτὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν, πολιτικὸν καὶ κοινωνικὸν κλῖμα ἐνεργοῦν καὶ οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι. Γιὰ τὰς πράξεις, τὰς παραλείψεις ἢ τὰς ὑπερβάσεις των, γιὰ τὴν ὕπαρξιν ἀκόμα «σπείρας λωποδυτῶν», ὅπως κατήγγειλεν ὁ κ. Μαῦρος, τελικὰ ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ εὐθύνη βαρύνει τὴν Πολιτείαν, τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι, φυσικά, μόνον τὴν παροῦσαν, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετατοπισθῇ. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει ὑποχρέωσιν εὐθέως νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλανᾶται ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς περισσότερον χρόνον ἡ καταγγελία τοῦ κ. Μαύρου. Νομίζω δέ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ θέμα αὐτό, ὄχι διότι πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ οἱαδήποτε παράταξις ἐκ τῆς ἀνακαλύψεως καὶ τῆς τιμωρίας μερικῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ διότι τοῦτο ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ διότι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δημιουργήσουν εἰς τοὺς φορολογουμένους τὴν αἴσθησιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελον ὀχληθῆ ἀπὸ μερικά, τυχὸν φορολογικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των.

§104Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατρέξητε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης διὰ νὰ ἀνεύρητε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα πρὸς τὸν κ. Μαῦρον. Καὶ ἐὰν ὑπῆρξαν μεμονωμένα περιστατικὰ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο ἐπιλήσμονες τοῦ καθήκοντος, εἶπον, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἐξ αὐτοῦ ἡ γενίκευσις συμπερασμάτων δι’ ὁλόκληρον τὴν φοροτεχνικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους καὶ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτῆς. Ἀπορῶ δέ, πῶς ἐπανέρχεσθε καὶ ζητεῖτε ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν ἡ ἀπάντησις αὕτη ἐδόθη ἀμέσως τότε πρὸς τὸν κ. Μαῦρον.

§105Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ὅταν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος κατήγγειλε «τὴν σπεῖραν λωποδυτῶν» ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἐσπεύσατε νὰ δώσητε «περὶ μεμονωμένων περιστατικῶν» δὲν ἱκανοποίησε τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἀνέμενεν, ὅτι θὰ ἐρρίπτατε ὅλο τὸ πολιτικὸν βάρος, τὸ ὁποῖον διαθέτετε διὰ νὰ ἀνεύρητε καὶ κτυπήσητε ἀμειλίκτως τοὺς ἐνόχους. Αὐτὴν τὴν ἀπερίφραστον δήλωσιν ἀνέμενεν ἡ Βουλή. Ἕν ἄλλο σημεῖον, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ θίξω, ἀφορᾷ δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνεγράφησαν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ τὸν τύπον, ὅτι ἡ ἀναγκαιότης τῶν μέτρων τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, ἔχει ἀναγνωρισθῆ γενικῶς. Καὶ ὅμως, αἱ ἀθρόαι καὶ διαρκεῖς διαμαρτυρίαι τῶν ἐμπορικῶν, ἐπαγγελματικῶν, βιοτεχνικῶν κλπ. ὀργανώσεων, δὲν ἐπιβεβαιοῦν τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ δικαίως ἐγείρεται ἡ ἀπορία: Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ διαμαρτύρονται εἶναι φοροφυγάδες καὶ φοβοῦνται τὰ νέα μέτρα, ἢ ἔχουν δίκαιον νὰ φοβοῦνται, ὅτι τὰ μέτρα θὰ πλήξουν αὐτούς, ἀφήνοντα ἀνενόχλητον τὴν φοροδιαφυγήν, ὁπότε εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προσέξωμεν πολύ. Αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημέναι, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ φοβοῦνται δικαίως, ὅτι θὰ παραδοθοῦν ἀνυπεράσπιστοι πρὸς ἀποστράγγισιν, ἐνῷ ἄθικτοι καὶ πάλιν θὰ μείνουν οἱ κυρίως φοροφυγάδες. Καὶ διὰ τοῦτο ζητοῦν κατοχύρωσιν. Καὶ δὲν πρέπει, μὲ διαξιφισμοὺς καὶ παρερμηνείας νὰ γίνεται προσπάθεια νὰ ἀμβλυνθῇ ἡ ἔννοια τῶν διαμαρτυριῶν ποὺ συνεχίζονται ἀπὸ ὅλας τὰς ὀργανώσεις, ὥστε νὰ φθάνωμεν εἰς διαψεύσεις ὑπουργικῶν ἀνακοινώσεων ἀπὸ τὸν πρόεδρον τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. Ἀθηνῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φορολογίας τῶν καυσίμων, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω, διότι μόλις χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3839)58 ἀναλυτικῶς ἠσχολήθην μὲ τὸ θέμα. Θέλω ἁπλῶς νὰ τονίσω, ὅτι ἡ δῆθεν ἐξομοίωσις ὅρων ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκινήτου καὶ σιδηροδρόμου, δὲν εὐσταθεῖ λογικῶς καὶ ὅτι πρόκειται περὶ καθαρῶς φορολογικοῦ ἀποταμιευτικοῦ μέτρου. Ἀπὸ στοιχεῖα μιᾶς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἡ ὁποία εἶχεν ἀσχοληθῆ διὰ τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς φορολογίας 10 λεπτῶν κατὰ γαλλόνιον καυσίμων ὑγρῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν προκύπτει, ὅτι θὰ ἀπέδιδε 30 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἄν οἱ ὑπολογισμοὶ αὐτοὶ εἶναι ὀρθοί, τότε δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας 115 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐτησίως ὡς ἀναφέρει ἡ ἔκθεσις Γ.Δ.Δ.Λ., ἀλλὰ περὶ 200 ἑκατομμυρίων καὶ ἄνω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ παρίσταται ἀνάγκη μιᾶς σαφοῦς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§107Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ ἄμεσος φορολογία ἀποδίδῃ 18,3% μόνον, εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπάρχει φοροδιαφυγή. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξῃ φοροδιαφυγή, ὅταν ὑπάρχῃ φοροδιαφυγὴ τεραστίας ἐκτάσεως. Διὰ νὰ ἐπιτύχουν, κ. συνάδελφοι, οἱ φορολογικοὶ νόμοι, θὰ πρέπει νὰ δημιουργηθῇ πνεῦμα κατανοήσεως εἰς τὸν λαόν, χωρὶς τὴν βοήθειαν τοῦ ὁποίου δὲν δύναται νὰ ἀποκαλυφθοῦν οἱ φοροφυγάδες τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων. Καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ πνεύματος τῆς συνεργασίας, πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε ν’ ἀποκτήσῃ ὁ λαός μας φορολογικὴν συνείδησιν. Πρὶν ἢ ὅμως ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὴν τὴν ἀρετήν, πρωτίστως θὰ πρέπει τὸ ἴδιον τὸ Κράτος νὰ ἀποκτήσῃ φοροτεχνικὴν εὐσυνειδησίαν καὶ διὰ τῶν ὀργάνων του νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαόν. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὸν τὸν σκοπόν, τῆς φορολογικῆς συνειδητοποιήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ πρέπει, ἐκ παραλλήλου, μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῶν φοροτεχνικῶν του ὑπηρεσιῶν, τὸ Κράτος νὰ δημιουργήσῃ καὶ τὴν πεποίθησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ὑπάρχει πέραν τούτων καὶ ὁ φορολογικὸς δικαστής, εἰς τὸν ὁποῖον τελικὰ θὰ δύναται νὰ καταφύγῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὸ δίκαιόν του. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἐξαλείψωμεν τὴν φοροδιαφυγὴν ἀπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου πολίτου. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ ὅλους καὶ νὰ κατοχυρωθῇ διὰ νόμου, ὅτι πᾶς ἐργαζόμενος εἰς τὸν τόπον αὐτόν, πρέπει νὰ πληρώνῃ τοὺς φόρους του καὶ ἂν πρόκειται περὶ ξένων ἑταιρειῶν. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας φορολογικῆς συνειδήσεως, θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ διαχωρίσῃ τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους ἀπὸ τοὺς ἀσκοῦντας τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην, μὲ τὴν ἐπίσπευσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐχρημάτισα ἐπὶ πολλὰ ἔτη μέλος φορολογικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκ συστήματος ὅλα τὰ βιβλία τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ γενικῶς τῶν μικρῶν ἐπιχειρήσεων τῆς 1, 2 καὶ 3 κατηγορίας, ἀπορρίπτονται ὡς ἀνειλικρινῆ. Τέλος, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου διὰ τοῦ ἄρθρου 6, θὰ πρέπει ν’ ἀπορρίπτωνται ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα καὶ τὰ ἐλάχιστα βιβλία, ἅτινα μέχρι τώρα ἐθεωροῦντο εἰλικρινῆ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος καὶ μόνον ἐδημιουργήθη ἡ ἀνησυχία καὶ ἡ ἀναταραχὴ εἰς διαφόρους ἐπαγγελματικὰς καὶ μικρομεσαίας τάξεις εἰς ὅλην τὴν χώραν. Κύριοι βουλευταί, ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος, ἀτυχῶς, βλέπει κατὰ σύστημα τὸν Ἕλληνα πολίτην ὡς φοροκλέπτην. Ὁ Ἕλλην πολίτης, ἀντιθέτως, βλέπει τὸ Κράτος ὡς προσπάθειαν φορομπηχτικήν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ψυχολογίαν, νὰ ὑπάρξῃ συνεργασία μεταξὺ τοῦ λαοῦ καὶ Κράτους; Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ λειτουργήσουν τὸ συντομώτερον δυνατὸν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διαλυθῇ ἡ θλιβερὰ αὐτὴ ὑφισταμένη σήμερον ἀνωμαλία. Κύριοι βουλευταί, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀντὶ νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν, ὡς ἰσχυρίζεται, θὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ὑφισταμένην ἀνωμαλίαν. Εἰδικώτερον τὸ ἄρθρον 6 εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ἐξέγερσιν ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Κύριοι βουλευταί, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὅσον αὐστηρότερα εἶναι τὰ μέτρα ἐναντίον τῶν φορολογουμένων, τόσον περισσότερον θὰ αὐξάνωνται καὶ οἱ κίνδυνοι τῆς συναλλαγῆς καὶ τόσον περισσότερον θὰ μειώνωνται οἱ ἄμεσοι φόροι. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ λοιπὸν τὸ Κράτος εἰς τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, ὡς ἰσχυρίζεται, θὰ πρέπει ν’ ἀποκτήσῃ φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους ἱκανοὺς καὶ πεπειραμένους, ἠθικοὺς καὶ καλῶς ἀμειβομένους, ἵνα μὴ ὑποκύπτουν εἰς τοὺς πειρασμούς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ εἰς τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, τῆς προτείνω μίαν ἁπλῆν λύσιν. Ὑπάρχει μία φορολογικὴ ζωὴ 10 ἐτῶν εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ Κυβέρνησις ἂς ἀπαλλάξῃ τὰ μικρὰ εἰσοδήματα. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξαφανίσητε χιλιάδες φακέλλους ἀπὸ τὰς ἐφορίας καὶ θὰ ἐλευθερώσητε τοὺς φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους ἀπὸ αὐτὴν τὴν τεραστίαν ἀλλὰ ἀδικαιολόγητον ἀπασχόλησιν τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων. Τὰ εἰσοδήματα ταῦτα θὰ πρέπει νὰ φορολογοῦνται μὲ βάσιν τὸν μέσον ὅρον τῆς φορολογικῆς δεκαετίας καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἀποδεχθοῦν οἱ φορολογούμενοι. Διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ κάθε φορολογούμενος ὅμως μὴ τηρῶν βιβλία, νὰ ἔχῃ ἕνα μικρὸν βιβλίον διὰ νὰ καταχωρῇ τὰ τιμολόγια ἀγορᾶς καὶ οὕτω εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωνται αἱ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει καὶ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἄλλως τε ἂς μὴ μᾶς φοβίζῃ ἡ πρότασις τῆς μὴ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων ἀπὸ τὰ μικρὰ εἰσοδήματα, ὅταν ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος διὰ τοῦ ἄρθρου 6 καταργῇ οὐσιαστικὰ τὰ βιβλία. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀφορῶν τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν καυσίμων. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἶναι βεβαρημένα ἀπὸ ἀπόψεως κόστους καὶ διαρκῶς ὅλοι ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν μείωσιν αὐτοῦ τοῦ κόστους. Ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἐπανάληψιν ὑπεσχέθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι καταβάλλει προσπαθείας νὰ μειώσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἐν ὄψει μάλιστα καὶ τῆς προσχωρήσεώς μας εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν αὔξησιν τῶν κομίστρων καὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν καυσίμων ὁ σκοπὸς αὐτός. Ἀντιθέτως μάλιστα, πιστεύω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει μὲν τὸν φανταχτερὸν τίτλον τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, οὐσία ὅμως εἶναι ἐπιβολὴ βαρυτάτων νέων φόρων καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Κόμμα τῆς Ἀγροτικῆς Κινήσεως δηλοῖ, ὅτι θὰ τὸ καταψηφίσῃ.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Μέρος.

§109Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει δυσφορία κατὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα. Ὑπάρχει δυσφορία ἢ ὑπάρχει μᾶλλον φοβία εἰς τὰ μεσαῖα καὶ κατώτερα στρώματα τῶν ἐπιτηδευματιῶν. Ὅπως γνωρίζετε, οἱ ἐπιτηδευματίαι κατατάσσονται εἰς 4 κατηγορίας. Οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας τηροῦν στοιχειώδη βιβλία, οἱ τῆς δευτέρας τηροῦν κάπως καλλίτερα, οἱ τῆς τρίτης μᾶλλον πλήρη καὶ μόνον ἡ τετάρτη κατηγορία τηρεῖ βιβλία σύμφωνα μὲ τὸν νόμον. Καὶ ἐπειδὴ ἡ πλουτοκρατικὴ αὐτὴ τάξις, διαθέτουσα λογιστήρια διατηρεῖ ἐν τάξει τὰ βιβλία της ἢ τὰ παρουσιάζει ὡς εὑρισκόμενα ἐν τάξει, δὲν διατρέχει κανένα κίνδυνον νὰ ἰσχύσουν κατ’ αὐτῆς τὰ τεκμήρια. Τὰ τεκμήρια τὰ φοβοῦνται ἡ πρώτη, ἡ δευτέρα καὶ ἡ τρίτη κατηγορία τῶν ἐπιτηδευματιῶν. Ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ μόνον, ἔχομεν τὴν ἀνησυχίαν ἢ τὴν φοβίαν ποὺ ἐσημειώθη. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, νὰ διαλύσωμεν τὰς ὑποψίας τῶν φορολογουμένων τῶν τριῶν πρώτων κατηγοριῶν. Καὶ αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως διὰ συμπληρωματικῶν διατάξεων, θελήσῃ νὰ ἀποκαταστήσῃ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν φορολογουμένων τὴν πίστιν, ὅτι τὰ ληφθησόμενα ἐναντίον τῆς φοροδιαφυγῆς μέτρα θὰ ἐφαρμοσθοῦν δικαίως καὶ ἄνευ προκαταλήψεων καὶ θ’ ἀποκλεισθῇ ἡ αὐθαιρεσία τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων. Παράλειψις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει κυρώσεις κατὰ τῶν φοροτεχνικῶν ἐκείνων ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ἤθελον ὑποπέσει εἰς ἀδικίας καὶ ὑπερβασίας. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ κινήσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διὰ ρητῶν διατάξεων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, νὰ καθορίσῃ τὰς κυρώσεις δι’ οἱαδήποτε ὑπερβολὴν καὶ αὐθαιρεσίαν τῶν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων. Ὡς πρὸς τὴν φοροδιαφυγήν, δὲν ὑπάρχει κανείς, ἐξαιρέσει τῶν εὐνοουμένων, ποὺ νὰ μὴ θέλῃ τὴν πάταξιν τοῦ ἐντελῶς ἀπαραδέκτου τούτου κακοῦ. Ποῖος ὅμως πταίει διὰ τὴν φοροδιαφυγήν; Μήπως οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι; Ἀλλὰ ἐδῶ, ἐξήρθη τὸ ἦθος καὶ ἡ προσήλωσις εἰς τὸ καθῆκον τῶν ὑπαλλήλων τούτων. Ἑπομένως, δὲν πταίουν αὐτοί. Ἀπεδόθη ἡ μομφή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπηρεάζει τοὺς ὑπαλλήλους καὶ δὲν τοὺς ἀφήνει νὰ φορολογήσουν τοὺς πλουσίους. Αὐτὴ ἡ μομφὴ εἶναι βαρεῖα. Βαρυτέρα καὶ ἀπὸ τὴν μομφὴν τοῦ κ. Μαύρου, διότι ἐκείνη ἀφεώρα μίαν μικρὰν μερίδα ὑπαλλήλων, ἐνῷ ἡ ἄλλη ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δι’ αὐτό, πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ, διότι ἐπαναλαμβάνεται ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς συχνά. Λέγεται, δηλαδή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι Κυβέρνησις πλουτοκρατίας, Κυβέρνησις τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν ἐπίδρασιν ἔχει αὐτό. Ἐγώ, δὲν τὸ παραδέχομαι. Ἀλλὰ θὰ πρέπει σαφῶς νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν μεροληπτεῖ καὶ δὲν χαρίζεται ὑπὲρ τῶν πλουτοκρατικῶν κύκλων καὶ ὅτι ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρεται δι’ ὅλα τὰ λαϊκὰ στρώματα. Ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι καθῆκον καὶ τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ μὲ συμπληρώσεις, αἵτινες θὰ ἄρουν ἀπὸ τὴν ψυχὴν τῶν φορολογουμένων ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἐφοριακὸς ὑπάλληλος νὰ αὐθαιρετήσῃ εἰς βάρος των. Ὡρισμένα ζητήματα ἀφίενται εἰς τὴν ρύθμισιν δι’ ἐγκυκλίων. Αὐτὸ εἶναι ἄτοπον καὶ πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ. Πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ εἶναι πλῆρες καὶ ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας καὶ ὄχι νὰ παρέχῃ ἀπροσδιορίστους ἁρμοδιότητας εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν τοῦ πετρελαίου καὶ τῆς βενζίνης, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ φορολογία αὕτη ἐπεβλήθη κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν σιδηροδρόμων ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι μὲ τὴν φορολογίαν τῶν ὑγρῶν καυσίμων θὰ αὐξηθῇ τὸ κόμιστρον τῶν αὐτοκινήτων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προτιμηθοῦν οἱ σιδηρόδρομοι διὰ τὰς μεταφορὰς καὶ νὰ ἐλαττωθῇ τὸ ἔλλειμμά των. Πιθανῶς οἱ σκοποὶ νὰ εἶναι καθαρῶς ταμιακοί. Ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, ἡ φορολογία θέλει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σιδηροδρόμους. Ἂς τὸ δεχθῶμεν. Ἐὰν ὅμως ἀναμένωμεν μεγαλυτέραν εἰς τοὺς σιδηροδρόμους κίνησιν καὶ αὔξησιν τῶν ἐσόδων των, διατὶ καταργοῦμεν τὰς ἀκραίας γραμμὰς καὶ τὰ στενὰ δίκτυα, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν ὡρισμένας περιοχάς; Εἰς τὴν Θεσσαλίαν π.χ., ὑπάρχει τὸ σιδηροδρομικὸν δίκτυον Θεσσαλίας. Διατὶ νὰ καταργηθῇ ἡ γραμμὴ Βόλου–Καλαμπάκας, ἐνῷ τὸ ὅλον δίκτυον ἀφήνει ἔλλειμμα μόνον 12 ἑκατομμύρια ἐτησίως, τὰ ὁποῖα μὲ τὰ νέα μέτρα καὶ μὲ κἄποιαν περισυλλογὴν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθοῦν ἢ καὶ νὰ ἐξαλειφθοῦν; Ἀφοῦ προβλέπεται αὔξησις τῆς κινήσεως διὰ τῶν σιδηροδρόμων, διατὶ νὰ ἀχρηστεύσωμεν τὴν γραμμὴν αὐτὴν καὶ νὰ σχεδιάζωμεν ὁδικὴν ἀρτηρίαν διὰ τὰ αὐτοκίνητα; Ὁλόκληρος ἡ Δυτικὴ Θεσσαλία καὶ ὁ λιμὴν τοῦ Βόλου θὰ πληγοῦν. Ἔπειτα, θὰ δημιουργηθῇ θέμα ἐργασίας διὰ χιλίους σχεδὸν σιδηροδρομικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζομεν ἐὰν θὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς ἄλλα δίκτυα ἢ θὰ ριφθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ἄλλα προβλήματα ἄξια προσοχῆς καὶ μελέτης. Προκειμένου περὶ τῶν σιδηροδρόμων, οἱ σύμβουλοι τῆς Κυβερνήσεως, ὁ μετακληθεὶς Φρόνετ, ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα τῆς Γερμανίας καὶ ἄλλων προηγμένων χωρῶν, μπροστὰ εἰς τὰ ὁποῖα αἱ ἰδικές μας στενὲς σιδηροδρομικὲς γραμμὲς εἶναι γελοῖα κατασκευάσματα. Συνιστοῦν τὴν κατάργησίν των, ἀλλὰ εἶναι φρόνιμον νὰ τὰς καταργήσωμεν, ὅταν δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀντικατάστασίς των μὲ κἄτι καλύτερον; Προτείνεται ἡ κατάργησις τῆς γραμμῆς Βόλου–Καλαμπάκας, ἀλλὰ ἡ γραμμὴ αὕτη προσφάτως ἔχει ἀνακαινισθῆ, διατεθέντων πρὸς τοῦτο πολλῶν χρημάτων. Ἔχουν γίνει καὶ νέοι σιδηροδρομικοὶ σταθμοί. Πῶς νὰ ξηλωθῇ, λοιπόν, καὶ μὲ τὶ νὰ ἀντικατασταθῇ; Μήπως ὑπάρχει καὶ ὁ κατάλληλος δρόμος μεταξὺ Βόλου–Καλαμπάκας, ἰδιὰ νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ σιδηροδρόμου διὰ τοῦ αὐτοκινήτου; Νομίζομεν, ὅτι ἀμελετήτως προτείνονται μέτρα, διὰ νὰ προκαλοῦνται μόνον ἀνησυχίαι. Καὶ ἐπανερχόμενος εἰς τὸ φορολογικὸν θέμα, τονίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐμβάλωμεν μὲ τὰ καθιερούμενα τεκμήρια τὸν φόβον εἰς τὴν μεγάλην πλειονότητα τῶν φορολογουμένων, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ ἔφοροι νὰ τοὺς ἀδικήσουν, αὐθαιρέτως κρίνοντες τὰ τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως καὶ εὑρίσκω, σχετικῶς, ὅτι εἶναι ἄτοπον νὰ μὴ ὑπάρχουν καὶ κυρώσεις, εἰς περίπτωσιν ἀδικιῶν καὶ αὐθαιρεσιῶν εἰς βάρος τοῦ κόσμου τῶν φορολογουμένων.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνησυχεῖ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ ἀνησυχεῖ διότι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται δι’ αὐτοῦ ἐπροκάλεσαν τὴν ἤδη ὀγκουμένην ἐξέγερσιν ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ἐπροκάλεσαν ἐπίσης καὶ τὴν ὁμόθυμον ἀντίδρασιν ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καί, κατὰ τὴν ἄποψίν μου, ἔχουν προκαλέσει καὶ μίαν ἀντίθεσιν μέσα εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ στρατόπεδον τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ εἶναι διαφορετικὸν τὸ θέμα, ἐὰν ἡ ἀντίθεσις αὐτὴ ἐκδηλώνεται ἢ ὄχι. Εἶναι ὅμως γεγονός, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἤδη, διὰ δευτέραν φοράν, μετὰ τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ υἱοθετήσῃ τὸ μέτρον τῆς χορηγήσεως συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας, ἔρχονται διὰ δευτέραν φορὰν εἰς δυσχερῆ θέσιν, εἰς θέσιν ἡ ὁποία θὰ εἶναι πολὺ δύσκολος ὅταν θὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτοὺς τούτους τοὺς συμπατριώτας των, τοὺς ψηφοφόρους των, οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς θέσουν τὸ ἐρώτημα ποίαν γνώμην ἐξέφρασαν καὶ ποίαν ἄποψιν καὶ ἀντίρρησιν προέβαλον ἐναντίον τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ νομοσχεδίου. Ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἀνησυχεῖ, ἐφάνηκεν ἀπὸ ὡρισμένας ἐκδηλώσεις ἐντὸς τῆς αἰθούσης καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης. Διὰ πρώτην φορὰν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ἐξεδήλωσεν αὐτὴν τὴν νευρικότητα, θὰ ἔλεγα τὸν πανικόν, τὸν ὁποῖον ἀρχικῶς εἶχεν ἀποδώσει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία δῆθεν ἐπεχείρησε νὰ πανικοβάλῃ τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον, ὅτι μὲ ἀτυχεῖς ἑλιγμοὺς προσεπάθησε νὰ περιορίσῃ τὴν συζήτησιν, προσεπάθησε νὰ τὴν στραγγαλίσῃ κυριολεκτικῶς, καταφεύγουσα εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου τῆς ὥρας, ἐνῷ τὸ θέμα δὲν ἐξηντλήθη καὶ δὲν θὰ ἐξαντληθῇ καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος. Καταφεύγει ἀκόμη εἰς τὸ κάπως περίεργον νὰ καθορίσῃ καὶ ἐμβόλιμον συνεδρίασιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος διὰ τὸ Σάββατον. Ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελοῦν μίαν ἀφορμὴν διὰ νὰ θέσωμεν τὸ ἐρώτημα, διατὶ αὐτὴ ἡ τάση ἀνησυχία καὶ τὶ σημαίνει κυρίως ἡ ἀνησυχία αὐτή; Νομίζω, ὅτι ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύσωμεν τὴν ἀνησυχίαν αὐτὴν ὡς ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πιστεύει εἰς ὅσα διακηρύττει, ὅ,τι ἐπιχειρεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ διὰ τοῦ νομοθετήματος. Διότι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπίστευεν, ὅτι διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ πρόκειται νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγὴν ἤ, ἁπλῶς νὰ τὴν περιστείλῃ καὶ ὅτι πρόκειται νὰ ἀναδιοργανώσῃ καὶ νὰ συντονίσῃ καὶ τὰς χερσαίας μεταφοράς, νομίζω, ὅτι ἐὰν εἶχεν αὐτὴν τὴν ἁπλῆν ἐλπίδα ἔστω, τότε θὰ ἀπεφάσιζεν ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίζετο ἔστω καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα ἡ συζήτησις, διότι θὰ ἔλεγεν ὅτι, ἐὰν ἐπιτύχω νὰ ψηφίσω αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, δὲν μοῦ χρειάζονται ἄλλα νομοθετήματα, οὔτε ἄλλα μέτρα, διότι πράγματι τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς ἀποτελεῖ ἐθνικὸν σκάνδαλον. Οἱαδήποτε ἄλλα θέματα ἔχουν συζητηθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν βίον τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα ἀμέσως ἢ ἐμμέσως συνδέονται μὲ τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Δὲν εἶναι διάθεσις ὑπερβολῆς καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὅλοι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον πιστεύομεν τὴν σημασίαν τοῦ θέματος τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἀνησυχεῖ, ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις, διότι γνωρίζει, ὅτι διακηρύσσει μέν, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Καὶ τὸ γνωρίζει, κύριοι συνάδελφοι, διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅταν συνέλαβε τὴν ἰδέαν νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης μὲ ἕνα νομοθέτημα περὶ πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, δὲν ἐφρόντισε νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὸν ἀτομικὸν βίον καὶ εἰς τὸν ὁμαδικὸν καὶ εἰς τὸν πολιτικὸν βίον κάνει πᾶς τις, ὅταν πρόκειται νὰ ἐπιχειρήσῃ τὴν λῆψιν τοῦ παραμικροῦ μέτρου διὰ νὰ θεραπεύσῃ κάτι, τὸ ὁποῖον κακῶς κεῖται. Δηλαδή, ἀμέσως, ἐρευνᾷ τὰς αἰτίας τοῦ φαινομένου. Καὶ τὸ φαινόμενον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι οὔτε σημερινόν, οὔτε χθεσινόν. Προϋπῆρχε καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὀξυνθῆ καὶ ἔχει ἐπεκταθῆ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠρεύνησε τὰς αἰτίας τοῦ φαινομένου. Λέγω δὲν ἠρεύνησεν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοθετήματος, εἰς τὰ ὅσα εἰσηγήθη ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου, διότι πραγματικῶς δὲν ἐχρειάζετο νὰ τὰ ἐρευνήσῃ, διότι γνωρίζει ποῖα εἶναι τὰ αἴτια τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἐὰν ἐπρότεινε μέτρα, βάσει τῶν ὅσων γνωρίζει διὰ τὰ αἴτια αὐτά, δι’ αὐτοὺς τούτους τοὺς φοροφυγάδας, εἶναι βέβαιον, ὅτι τότε θὰ εἰσηγεῖτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐστηρίζετο ἐπὶ τῆς ὀρθῆς διαγνώσεως, θὰ ἦτο εὐχερέστατον νὰ εὕρῃ καὶ τὰ μέσα τῆς θεραπείας. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ εἰδικὰ τεχνικὰ αἴτια ἀνεφέρθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, εἶναι αὐτὴ ἡ κακὴ ὀργάνωσις τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἡ ἔλλειψις τοῦ πολυπλόκου ἐλέγχου, ὥστε νὰ προστατεύεται καὶ τὸ ἀξιόπιστον καὶ τὸ ἀδιάβλητον τοῦ φοροτεχνικοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ καὶ ὁ φορολογούμενος. Ἀνεφέρθη ἐπίσης ἡ ἔλλειψις τῆς δημοσιότητος καὶ ἡ μὴ ἐπιβολὴ παραδειγματικῶν κυρώσεων, δὲν ἐννοῶ ἁπλῶς αὐστηρῶν κυρώσεων, κύριοι συνάδελφοι. Ἴσως μία ἠπιωτέρα κύρωσις θὰ ἦτο παραδειγματική, ἐὰν ἐπεβάλετο ἐναντίον πραγματικῶς μεγάλου φοροφυγάδος. Ἄλλα παραδείγματα αὐτῆς τῆς σημασίας, νομίζω, ὅτι, κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς διακυβερνήσεως τοῦ τόπου ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, δὲν ἔχομεν. Ἔλλειψε, λοιπόν, τὸ παραδειγματικὸν τῆς κυρώσεως. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν εἰδικῶν αἰτίων, εἶναι τὰ γενικὰ αἴτια, τὸ φυτώριον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσεται ἡ φοροδιαφυγὴ καὶ καθημερινῶς ἀνδροῦται καὶ ἁπλώνεται, διὰ νὰ ἀφαιρῇ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν πολύτιμα ἔσοδα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ καλύψουν τόσας βασικὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἐξ αὐτῶν τῶν γενικῶν αἰτίων, εἶναι ἡ φορολογικὴ ἀνισότης. Ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ψαλίδα μεταξὺ ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φόρων καὶ ὅταν αὐτὸ καθορίζεται ἀπὸ τὴν βούλησιν καὶ τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, τὶ ἀποτελεῖ αὐτὸ τὸ παράδειγμα ἐνώπιον τῶν φορολογουμένων; Ὅτι τὸ ἴδιον τὸ Κράτος φορολογεῖ κατὰ τρόπον κραυγαλέως ἄνισον, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι φυσικόν, ἀμέσως, νὰ ἀναπηδήσῃ ἡ ἀνάγκη, τὸ αἴσθημα τῆς ἀμύνης ἐναντίον ἑνὸς Κράτους, μιᾶς πολιτικῆς μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀρχὴν τὴν ἄνισον φορολογίαν τοῦ λαοῦ. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἀκόμη αὐτὸ τὸ λίαν χαμηλὸν ἀφορολόγητον ὅριον. Εἶναι κοινῶς παραδεκτόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὐτὸ τὸ ὅριον, τὸ ὁποῖον ἐπαφίεται ὡς ἀφορολόγητον εἰς τὸν Ἕλληνα πολίτην, εἶναι κυριολεκτικῶς ἕνα ὅριον πείνης καὶ ἑπομένως καὶ λόγῳ τῆς αἰτίας αὐτῆς, ὑποκινεῖται τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, λέγω, ὅτι αὐτὸ τὸ χαμηλὸν ὅριον ὑποκινεῖ τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι πανίσχυρον εἰς τὸν φορολογούμενον, ὥστε νὰ ἀναζητῇ τρόπους νὰ ἐπαυξήσῃ τὸ εἰσόδημά του αὐτό, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀπομένει ἀπὸ τὴν φορολογίαν καὶ ἑπομένως, ἀναζητεῖ τρόπους νὰ διαφύγῃ ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ τὴν φορολογίαν. Ὑπάρχει ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πασίγνωστον γεγονός, ὅτι ἔγιναν ἐπεμβάσεις ὑπὲρ ἰσχυρῶν διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν φορολογίαν αὐτὴν καὶ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ κινῇ τὴν πικρίαν, τὴν ἀγανάκτησιν καὶ ἐν τέλει τὴν ἄμυναν τοῦ φορολογουμένου, διὰ νὰ ἀποφύγῃ καὶ αὐτὸς τὴν φορολογίαν μὲ τὸν τρόπον τὸν ἰδικόν του, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει προστάτας, ὅπως ἔχουν οἱ μεγάλοι φοροφυγάδες. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ μὴ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἡ κανονικὴ ψήφισίς του ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀποτελεῖ ἕνα τῶν γενικῶν αἰτίων τῆς φοροδιαφυγῆς. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, διαχειρίζεται τὸ δημόσιον χρῆμα ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα ἐπὶ 4ετίαν, ὅλα τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅταν ἐπιβάλῃ φόρους, ὅταν κατανέμῃ τὰ ἔσοδα χωρὶς νὰ προηγηθῇ μία συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, χωρὶς νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος, εἶναι φυσικώτατον νὰ ἀμβλύνῃ τὸ αἴσθημα τοῦ φορολογουμένου νὰ μὴ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτὴν τὴν διαχείρισιν πλέον, τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἀκόμη, αὐτὴ ἡ διάθεσις τοῦ δημοσίου χρήματος, εἶναι εὐνοιοκρατικὸν κριτήριον τῆς ἀλογίστου διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἡ διάθεσίς του εἰς ἀπαραγώγους δαπάνας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιδρᾷ πολὺ ἐπὶ τῆς συνειδήσεως τοῦ φορολογουμένου, ὁ ὁποῖος αὐτά, τὰ ὁποῖα περισυλλέγονται διὰ τῆς φορολογίας, εἶναι βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διατεθοῦν ἐπωφελῶς διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ ἑπομένως καὶ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, μέσα εἰς τὰ γενικὰ αἴτια, εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπογραμμισθῇ ὁ γενικὸς παραδειγματισμός, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸν δημόσιον βίον, τόσον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε καλοῦνται καὶ κυβερνοῦν τὸν τόπον, ὅσον καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον διαδραματίζουν κάποιον ρόλον εἰς τὴν ἐθνικὴν κοινωνικὴν ζωήν. Ὅλα αὐτὰ τὰ αἴτια, κύριοι συνάδελφοι, ἂν δὲν ἐρευνηθοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τόσης εὐκολίας νὰ ὁμιλῶμεν καὶ νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν δημιουργίαν φορολογικῆς συνειδήσεως μὲ εὐχολόγια. Χρειάζεται παράδειγμα, πρακτικὸν παράδειγμα καὶ πρὸ παντὸς χρειάζεται παράδειγμα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον ἐμφανίζουν, ὅτι διαδραματίζουν ἡγετικὸν ρόλον εἰς τὴν κοινωνίαν μας. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ αἴτια δὲν ἠθέλησε νὰ τὰ ἐρευνήσῃ ἡ Κυβέρνησις, τὰ ἠμέλησε, διότι, ἐὰν τὰ διερεύνα, ἐὰν τὰ προσῆγεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τότε θὰ ἀπεκαλύπτετο ποῖοι πράγματι εἶναι οἱ φοροφυγάδες καὶ θὰ ἦτο ὑποχρεωμένη, παρὰ τὴν θέλησίν της, λόγῳ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, νὰ πάρῃ τότε τὰ μέτρα καὶ τὰς κυρώσεις μόνον ἐναντίον τῶν πραγματικῶν φοροφυγάδων. Ἀντὶ τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησεν ἕνα περισπαστικὸν ἑλιγμὸν καὶ ἐνεφάνισεν ὡς φοροφυγάδας ὡρισμένους ἀπὸ τὰ μεσαῖα στρώματα, ἀπὸ τὰ ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα, διὰ νὰ ἀποκρύπτεται ὄπισθεν αὐτῶν, τῶν δῆθεν φοροφυγάδων, ἡ ὕπαρξις, ἡ δρᾶσις ἡ ληστρικὴ τῶν πραγματικῶν φοροφυγάδων. Τοῦτο κατέστη βέβαιον, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν συζήτησιν, χωρὶς νὰ σημαίνῃ, ὅτι μέσα εἰς αὐτὰ τὰ στρώματα, ὅπως ἐτόνισαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ὡρισμένα ἄτομα ποὺ εἶναι ἐνδεχομένως φοροφυγάδες, ἀλλὰ οἱ πραγματικοὶ φοροφυγάδες, κατορθώνουν, ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν λεγομένην ἀπυρόβλητον γωνίαν, δὲν πρόκειται νὰ τοὺς συλλάβῃ οὐδὲν ἐκ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ πρόκειται ἁπλῶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ καταστῇ ἐπαχθεστέρα ἡ θέσις τῶν ἤδη εἰλικρινῶν φορολογουμένων. Καὶ πρόκειται, ἀκόμη, νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ οἱ ἔμμεσοι φόροι μὲ τὰ πετρέλαια, τὴν νάφθην κλπ. Ἐδῶ, δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις, πέραν τοῦ προπαγανδιστικοῦ θορύβου, τὸν ὁποῖον ἐπιχειρεῖ νὰ κάμῃ μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, ἐπιχειρεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ νέα ἔσοδα διὰ νέας προσθέτου βαρυτάτης φορολογίας, διὰ νὰ καλύψῃ τὸν ἐλλειμματικὸν προϋπολογισμόν της. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ, διότι ἐπεχειρήθη μία κάποια σύγχυσις, ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας συζήτησιν, διότι ἐπεχειρήθη, λέγω, μία σύγχυσις, ὅτι δῆθεν ὑπάρχουν διαφωνίαι, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν σκοπὸν καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Νομίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία παράταξις, καὶ κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ διαφωνῇ εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ὑπάρχει μόνον διαφωνία, καὶ ἀπὸ τὴν διαφωνίαν αὐτὴν πηγάζει ἡ ἀπόφασις τῆς καταψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι δι’ αὐτοῦ δὲν πρόκειται νὰ παταχθῇ ἡ φοροδιαφυγή. Ἡ Κυβέρνησις, διαθέτουσα τὴν πλειοψηφίαν, θὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν πρόκειται νὰ λήξῃ. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ λύσετε τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπεχείρησεν ἁπλῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ προβάλῃ. Πρόκειται, ἴσως, νὰ δυσκολεύσητε τὴν προσπάθειαν καὶ τὸν ἀγῶνα τῶν παραγωγικῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι πλήττονται διὰ τοῦ νομοθετήματος, ἀλλὰ δὲν θὰ κατορθώσητε νὰ τὸν ἀναστείλετε. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ στρώματα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰδικῶς πλήττονται διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, θὰ εὕρουν τὸν τρόπον καὶ τὸν δρόμον, ὥστε εἰς διατάξεις φορομπηχτικάς, ἀντιλαϊκάς, νὰ ἀντιδράσουν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§113Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, ἀλλὰ αἱ διαμαρτυρίαι, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν, μὲ κάνουν νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ βήματος, διότι τὸ θέμα δὲν ἐξηντλήθη, οὔτε καὶ θὰ ἐξαντληθῇ, ἔστω καὶ ἂν γίνουν καὶ ἄλλαι τόσαι συνεδριάσεις. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας θεωροῦν τὸ θέμα ἐξηντλημένον, ἡμεῖς δὲν τὸ θεωροῦμεν ἐξηντλημένον καὶ πιστεύομεν, ὅτι δὲν τὸ θεωροῦν ἐξηντλημένον ὅλαι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῶν ἀστικῶν κέντρων τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι πλήττονται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἔμεινεν ἐμπορικὸς σύλλογος ἢ ἐπαγγελματοβιοτεχνικός, ποὺ νὰ μὴ ἐξέφρασεν ὄχι ἁπλῶς τὴν ἀντίθεσίν του, ἀλλὰ τὴν ἀγανάκτησίν του, τὰς ζωηροτάτας ἀνησυχίας, τὴν ἀγωνίαν του, διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πολλὲς ἐπιχειρήσεις θὰ κλείσουν. Αὐτὸ τὸ κῦμα, τὸ ὁποῖον κατέκλυσεν ὅλην τὴν χώραν, αὐτὸ τὸ κῦμα, τὸ ὁποῖον ἔφθασε μέχρι τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀπείρων τηλεγραφημάτων καὶ ὑπομνημάτων, εἶναι κἄτι ποὺ ἔπρεπε νὰ προσέξωμεν, διότι δὲν εἶναι ἡ συνδυασμένη συζήτησις, δὲν εἶναι ἡ συνδυασμένη διαμαρτυρία, ἀλλὰ εἶναι μία ζωηροτάτη ἀντίδρασις, τὴν ὁποίαν ἤδη ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ἐφραιμίδης, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν σοβαρῶς. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ δείχνεται αὐτὴ ἡ βία νὰ τερματισθῇ τὸ ταχύτερον ἡ συζήτησις, διὰ νὰ μὴ ὑποχωρήσῃ εἰς τὰς πιέσεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρῶτοι δέκται αὐτῶν τῶν διαμαρτυριῶν, πρῶτοι δέκται αὐτῆς τῆς ἀγωνίας, εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἀπὸ κᾶθε περιφέρειαν, καὶ μὲ δύο λόγια θὰ σᾶς εἴπω τὰς ἀντιδράσεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν, ἡ ὁποία εἶναι μία μεγάλη πόλις μὲ 3.000 φορολογουμένους, καὶ ἡ ὁποία, ὑπὸ τὴν οἰκονομικὴν δυσπραγίαν τὴν σημερινήν, εἶναι φυσικὸν νὰ ἐκφράζῃ αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν, τὴν ὁποίαν ἐκφράζει. Φυσικά, ἡ κατάστασις ποὺ ὑπάρχει εἰς τὰς Πάτρας, ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Τὰ 90% τῶν 3.000 φορολογουμένων ἐπιχειρήσεων, εἶναι Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας. Αὐτὸ σημαίνει ἐξοργιστικοὺς ὑπολογισμούς, αὐτὸ σημαίνει, ὅπως εἶπε καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ἀναγκάζονται πολλὲς φορὲς νὰ αὐθαιρετοῦν, ὅπως εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Πρίφτης, διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους καὶ ἰδίως ἀπὸ τὰς πιέσεις, αἱ ὁποῖαι κἄθε ἡμέραν καταγγέλλονται, αἱ ὁποῖαι συνεχῶς προσδιορίζονται, αἱ ὁποῖαι ἐξεφράσθησαν καὶ μὲ ἄρθρον εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον», τοῦ εἰδικοῦ γραμματέως τοῦ Ἐμπ. Συλλόγου Ἀθηνῶν. Λέγει ὁ Ἐμπ. Σύλλογος Πατρῶν, ὅτι οὐδέποτε ἡ δήλωσις τοῦ εἰσοδήματος συμφωνεῖ μὲ τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος γίνεται. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται, τῶν ὁποίων ὁ ἔλεγχος καταλογίζει, κατὰ κανόνα, ἄνω τοῦ 50% τοῦ δηλωθέντος, εἶναι πλέον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, ἐξωπλισμένων μὲ προσθέτους ἐξουσίας, ἐξωπλισμένους μὲ τὰς δρακοντείους διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ ἠκούσθη κατὰ κόρον περὶ τῆς ἀνειλικρινείας τῶν φορολογουμένων, πρέπει ὅμως νὰ ἀκουσθοῦν καὶ τὰ παράπονα τῶν φορολογουμένων περὶ τῆς ἀνειλικρινείας τοῦ Κράτους, διότι τὸ Κράτος ἔχει καθιερώσει ὡρισμένα βιβλία διὰ νόμου δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τὰ ὁποῖα οὐδόλως λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν διὰ τοὺς καθαροὺς συντελεστὰς ποὺ ἐφαρμόζονται, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόζωνται οἱ μικτοί. Διότι ὑπὸ τοῦ σκληροῦ συναγωνισμοῦ πολλάκις ἀναγκάζονται νὰ πληρώσουν καὶ κάτω τοῦ κόστους. Ἀλλά, πέραν τῶν ἐμπόρων τῶν Πατρῶν, ἐδῶ ἔχομεν καὶ διαμαρτυρίας τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῶν Πατρῶν, καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν παρὰ 3 μεγάλαι βιομηχανίαι, ἐνῷ ὅλαι αἱ ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι ἀγκομαχοῦν. Θὰ σᾶς διαβάσω μόνον μίαν περικοπήν: «..... (ἀναγινώσκει).....». Ἀλλά, ἂς εἴπωμεν, ὅτι ὅλαι αὗται αἱ διαμαρτυρίαι εἶναι τεχνηταὶ καὶ προσποιηταί, ἂς εἴπωμεν, ὅτι καταφέρνουν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς Ἑλλάδος νὰ γίνουν αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἠθοποιοὶ περίφημοι καὶ νὰ ὑποδύωνται αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν. Περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπομνημάτων καὶ διαμαρτυριῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ὡρισμένα συντριπτικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀκούσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Λέγει ὁ Ἐμπορικὸς καὶ Εἰσαγωγικὸς Σύλλογος τῶν Πατρῶν εἰς ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν, ὅτι τὸ 1959 ἔχομεν τὰς ἡμίσεις εἰσαγωγὰς εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν, ἀπὸ τὸ 1958. Ποῦ στηρίζεται ἡ ἐπιχειρηματολογία τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔχομεν ἀνειλικρινεῖς φορολογουμένους; Συνεπῶς εἰς τὰς τάξεις αὐτάς, ἰδίως τῶν μικρῶν καὶ μέσων ἐπιχειρήσεων, τῶν ὁποίων τὰ βιβλία πετᾶμε, ὑπάρχει μία οἰκονομία... ὑπάρχει, δηλαδή, ἓν ἀντίστοιχον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον φεύγει καί, συνεπῶς, πρέπει νὰ φτιάξωμεν στενώτερα δίκτυα, διότι τὰ ἤδη ὑπάρχοντα εἶναι πλατειὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι μὲ ἡμίσεις εἰσαγωγὰς ὑπάρχει φορολογητέα ὕλη, ἡ ὁποία διαφεύγει, θὰ δεχθῶμεν, ὅτι πέρυσι, ποὺ εἴχομεν διπλασίας εἰσαγωγὰς εἰς τὰς Πάτρας, διέφυγε πολὺ μεγαλυτέρα φορολογητέα ὕλη καὶ συνεπῶς οἱ ἔμποροι καὶ ἐπαγγελματίαι τῶν Πατρῶν ἐπλούτισαν. Ἂς πάρωμεν τὰ γραμμάτια, τὰ ὁποῖα διεμαρτυρήθησαν εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν κατὰ τοὺς τρεῖς τελευταίους μῆνας, καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδιάσειστα, κατὰ τὴν γνώμην μου, κριτήρια. Τὸν Ὀκτώβριον 1958 εἴχομεν 646 καὶ τὸ 1957 εἴχομεν 915. Ἂν τὸ πάρωμεν εἰς χρῆμα εἶναι, τὸ μὲν 1958 2 ἑκατομμύρια περίπου, τὸ δὲ 1959 3 ἑκατομμύρια περίπου. Καὶ ἂν προχωρήσωμεν εἰς τὸν Νοέμβριον, μεταξὺ τῶν δύο ἐτῶν ὑπάρχει μία αὔξησις κατὰ 100%. 430 τὸ 1958, 801 τὸ 1959. Καὶ τὸν Δεκέμβριον, 548 τὸ 1958, καὶ 1.000.000 τὸ 1959. Ὅταν ἔχωμεν εἰς μίαν πόλιν αὔξησιν τῶν γραμματίων κατὰ 100%, ποῦ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ φορολογητέα ὕλη ποὺ διαφεύγει; Καὶ αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις δίδομεν σήμερον εἰς τὴν αὐθαιρεσίαν τῶν φορολογικῶν ὑπαλλήλων καὶ δὲν φροντίζομεν νὰ κατοχυρώσωμεν ἀπὸ τὴν αὐθαιρεσίαν τῶν φορολογικῶν ὑπαλλήλων. Αὐτὸ τὸ αἴτημα τῶν φορολογουμένων τάξεων, διατὶ δὲν τὸ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις; Νὰ βάλῃ μίαν διάταξιν, ποὺ νὰ κατοχυρώνῃ καὶ τοὺς ἐφοριακοὺς καὶ τὴν αὐθαιρεσίαν τῶν φορολογικῶν ὑπαλλήλων. Ὀλίγα τινὰ θὰ εἴπω διὰ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῶν καυσίμων. Καὶ ἐδῶ ἔχομεν μίαν φορολογίαν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται διὰ ταμειακοὺς σκοπούς. Στρέφεται, κυρίως, ἐναντίον τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ὀξύτατον συναγωνισμὸν καὶ ἀναγκάζεται νὰ μεταφέρῃ κάτω τοῦ ἐπισήμου κομίστρου. Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1958, μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἐνεκρίναμεν, εἴχομεν ἐπιβάλει ἐπαχθεῖς φόρους εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς καί, ἰδίως, εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα. Καὶ ἐδῶ οἱ σκοποὶ εἶναι ταμιακοί. Διότι, ἂν ἠθέλαμεν ἂν ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῶν σιδηροδρόμων, μπορούσαμεν νὰ ρίξωμεν μιὰ ματιὰ καὶ εἰς τὰς ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας κάμνουν τὰ συνδικάτα τῶν σιδηροδρόμων. Ἀκόμη, ἂν ἐρρίχναμεν μιὰ ματιὰ εἰς τὰ στοιχεῖα, θὰ ἐβλέπαμεν, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι δὲν ἔχουν πάρει τὴν κάτω βόλταν, ἀλλὰ κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει σημειωθῆ αὔξησις μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων στοὺς ΣΠΑΠ, ἡ δὲ μεταφορὰ ἐπιβατῶν, ἐὰν δὲν ἐσημείωσεν αὔξησιν, παρέμεινεν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Ἑπομένως, ἡ λύσις τοῦ προβλήματος δὲν ἔγκειται εἰς τὴν ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν. Ἡ Κυβέρνησις, λέγει, ὅτι ἡ πολιτική της εἶναι νὰ κατεβάσωμεν τὸ κόστος τῶν προϊόντων. Ἂν θέλωμεν νὰ προσέξωμεν εἰς πόσας περιπτώσεις, αὐξανομένου τοῦ κόστους τῶν μεταφορῶν αὐξάνεται καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, τότε πολὺ θὰ ἀνησυχοῦσαμεν. Ἕνα ἀριθμὸν θὰ εἴπω μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ποὺ νομίζω, ὅτι ἔχει πολὺ μεγάλην σημασίαν. Ἂν συγχρονίσωμεν τὸ ὑλικὸν τὸ σιδηροδρομικόν, θὰ ἔχωμεν, ὁπωσδήποτε, αὔξησιν μεταφορῶν ἐμπορευμάτων καὶ ἐπιβατῶν εἰς τοὺς σιδηροδρόμους. Λέγει, αὐτὴ ἡ ἔκθεσις τῶν συνδικάτων τῶν σιδηροδρόμων, ὅτι τὸν μῆνα Αὔγουστον τοῦ 1958, εἴχομεν αὔξησιν τῶν μεταφερομένων ἐπιβατῶν 20.000, παρ’ ὅ,τι τὸ 1958. Ἀκόμη, ὁμιλοῦν διὰ φορτηγὰ ψυγεῖα, ψυγεῖα–βαγόνια, τὰ ὁποῖα, πέραν τοῦ ὅτι θὰ αὐξήσουν τὰς μεταφορὰς ἐμπορευμάτων, εἶναι τόσον ἀναγκαῖα διὰ τὴν παραγωγήν μας. Ἀκόμη, ὁμιλοῦν καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν νέας γραμμῆς μεταξὺ Κορίνθου–Ἀθηνῶν. Ἐδῶ θὰ ἴδωμεν ἀκόμη, ὅτι εἰς τὰς ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης αὐξάνονται τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα, ἐνῷ εἰς τὴν ἰδικήν μας προσπαθοῦμεν νὰ τὰ περιορίσωμεν. Αὐτὰ ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ἦτο ὑποχρέωσίς μας νὰ εἴπωμεν, ἀπέναντι τῶν παραγωγικῶν Ὀργανισμῶν, τῶν κέντρων τῶν παραγωγῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα καταγόμεθα καί, νομίζω, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀναγκασθῇ, κατὰ τὴν πορείαν τῆς ἐφαρμογῆς του, πολλὰ νὰ ἀναθεωρήσῃ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§115Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑποβληθῆ ἔνστασις ἀπαρτίας, δὲν πρέπει νὰ καλῆτε ρήτορα εἰς τὸ βῆμα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν ρήτορα τὸν εἶχα καλέσει, προτοῦ ὑποβάλετε τὴν ἔνστασιν. Πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς κακῆς πίστεως, διὰ νὰ μὴ τὸ παραδεχθῇ αὐτό.

§117Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. «Κακῆς πίστεως», κ. Πρόεδρε, εἶναι ἔκφρασις ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ, νὰ τὴν ἀνακαλέσητε ἀμέσως.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνακαλῶ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος, δὲν μπορεῖ νὰ ὑποβληθῇ ἔνστασις ἀπαρτίας.

§119Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὴν φράσιν «κακῆς πίστεως» νὰ τὴν ἀνακαλέσητε, κ. Πρόεδρε.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ τὴν ἀνακαλέσω. Λόγοι μετριοφροσύνης πρὸς τὸν ρήτορα ἐπιβάλλουν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπὶ τοῦ βήματος, νὰ τὸν ἀφήσωμεν νὰ συνεχίσῃ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ προβάλῃ τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ὁ κ. Κοθρῆς ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ τοῦ ἔδωσα τὸν λόγον, δὲν ἠμπορῶ νὰ φέρω τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας πρὸς ψήφισιν.

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ὁμιλήσω, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ εἶναι ἀντικανονικόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγω ἐγὼ εἶναι κανονικόν. Ὁρίστε, κ. Κοθρῆ.

§123Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει συγκινήσει εὐρύτατα τὰς κοινωνικὰς καὶ παραγωγικὰς τάξεις τῆς χώρας. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διατυπώσωμεν τὰς γνώμας μας, διότι ἡμεῖς, ποὺ ἀνήκομεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, αὐτὸ τὸ ὅπλον ἔχομεν, διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας, ἀπέναντι τῶν ἐκλογέων μας. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ οὐσίαν σήμερον συζητοῦμεν δύο νομοσχέδια. Τὸ πρῶτον εἶναι νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζονται θέματα φοροδιαφυγῆς, καὶ τὸ ἄλλο εἶναι νομοσχέδιον φορολογικόν. Τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν χωριστὰ διότι εἶναι σοβαρώτατα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐξονυχιστικὴ ἡ συζήτησις ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἰσάγονται δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου, θὰ ὑποχρεωθῶμεν, δι’ ὀλίγων νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας καὶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων. Τὸ μὲν πρῶτον μέρος τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως διατυποῦται, ἐμφανίζεται ὡς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Κατ’ οὐσίαν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς —καὶ εἰς αὐτὸ εἶναι ἡ διαφωνία μας— ἀλλ’ ἁπλῶς προσπαθεῖ νὰ διευρύνῃ τὴν φορολογητέαν ὕλην, φορολογουμένων ἤδη, τῶν ὁποίων καθιστᾶ τὴν θέσιν, ἀπὸ φορολογικῆς πλευρᾶς, δυσκολωτέραν ἀπ’ ὅ,τι μέχρι σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐξηγέρθησαν σύσσωμοι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς χώρας, ὅπως καὶ οἱ Ἐμπορικοὶ Σύλλογοι καὶ Ἐπαγγελματικοὶ Σύλλογοι τῆς χώρας, οἱ ὁποῖοι, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς χώρας, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθοῦν καλοπίστως ὡς ἐπιδιώκουσαι τὴν φοροδιαφυγήν. Αἱ παραγωγικαὶ τάξεις, κ. συνάδελφοι, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ὅλα τὰ βάρη τῆς ἑκάστοτε ἀσκουμένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς, αἱ παραγωγικαὶ τάξεις αἱ ὁποῖαι σήμερον συνθλίβονται κυριολεκτικῶς ὑπὸ τὸ βάρος τῶν δυσμενῶν οἰκονομικῶν ἐξελίξεων τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ χώρας μας, δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν αἱ τάξεις αὐταὶ νὰ κατηγορηθῶσι, ὅτι ἀντιτίθενται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν φοροδιαφυγήν. Κατ’ ἀκολουθίαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὡς φορεῖς τῆς κοινῆς γνώμης, τὰς ἀντιδράσεις αὐτὰς νὰ τὰς ἐξετάσωμεν μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Φυσικὸν εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, νὰ προκαλῇ ἀντιδράσεις, διότι ὡς φορολογικὸν νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀφαίρεσιν μεγαλυτέρου μέρους τοῦ εἰσοδήματος τῶν φορολογουμένων. Καὶ εἶναι φυσικὸν τοῦτο νὰ δημιουργῇ μεγάλην ἀντίδρασιν. Ἀλλὰ ἀντίδρασις τοιαύτης ἐκτάσεως, οἵα εἰκόνα ποὺ προεκάλεσε τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν ὀφείλεται εἰς αὐτὸν τὸν λόγον, καὶ μᾶς ἐπιβάλλεται νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν προσοχήν. Νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν πράγματι εἶναι δικαιολογημέναι, ὁπότε ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ προβῇ εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰ αἰτήματα τῶν θιγομένων παραγωγικῶν τάξεων. Ὅπως θὰ ἔχετε, κ. συνάδελφοι, παρακολουθήσει, ὅλα τὰ ἀνακοινωθέντα, τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων, ὅλα τὰ ψηφίσματα καὶ αἱ διαμαρτυρίαι αὐτῶν, καταλήγουν εἰς ταὐτοσήμους διαπιστώσεις, καὶ ἀφοροῦν τὰς αὐτὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ὅλαι αἱ παρατηρήσεις καὶ ὅλαι αἱ διαπιστώσεις, κ. συνάδελφοι, ἀποβλέπουν εἰς τὴν διασφάλισιν τῶν εἰλικρινῶν φορολογουμένων. Ὅλαι αἱ τάξεις εἶναι σύμφωνοι καὶ εἰς τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δεχθῶμεν, ὅτι τὴν φοροδιαφυγὴν τὴν ἐνισχύουν αἱ τάξεις αἱ παραγωγικαί, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τοῦ ὑφισταμένου κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Κατ’ ἀκολουθίαν, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, μήπως οἱ συντάξαντες τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, δηλαδὴ τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, μήπως εὑρίσκονται μακρὰν τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς πραγματικότητος, καὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη συλλάβει τὸ νόημα τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, οὔτε τὸ μέγεθος τῶν δυσμενῶν ἐπιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πραγματοποιηθῆ εἰς βάρος τῶν παραγωγικῶν τάξεων κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, ὁπότε ἀσφαλῶς πλανῶνται, σφάλλονται, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ πραγματικὴ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, καὶ θὰ ἀποδειχθῇ, ἔτι περισσότερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου πραγματοποιεῖται ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἀναμφιβόλως ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις δηλαδὴ τὸ νὰ συλλάβῃ τὴν διαφεύγουσαν φορολογητέαν ὕλην, ἡ ὁποία πράγματι εἶναι σημαντικὴ καὶ ἡ ὁποία ἐὰν πράγματι κατωρθώνετο νὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὰς φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας ἤθελε ἀποδώσει ἕνα μεγάλο ἔσοδον εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἐνίσχυσιν ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅπως θὰ ἀναγνωρίσετε, οὐδεμία προσπάθεια πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καταβάλλεται. Ἁπλῶς βελτιώνεται ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος περὶ φορολογίας εἰσοδήματος, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι μας, ἀποβλέπει εἰς τὴν φορολογίαν πολιτῶν οἱ ὁποῖοι πιθανὸν νὰ μὴ ἔχουν πλήρως φορολογηθῆ, ἀλλὰ πάντως δὲν εἶναι φοροφυγάδες. Ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ἀφοροῦν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τροπολογίας, τῶν ἄρθρων τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος» καὶ τοῦ Κ.Φ.Σ. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, τὸ φορολογητέον εἰσόδημα τὸ ὁποῖον διαφεύγει δὲν εἶναι ἐκεῖνο εἰς τοῦ ὁποίου τὴν σύλληψιν ἀποβλέπει ὁ νόμος «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος». Εἶναι τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον πραγματοποιοῦν φορολογούμενοι οἱ ὁποῖοι τελείως ἔχουν διαφύγει ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ οἰκονομικοῦ Ἐφόρου καὶ διὰ τοὺς ὁποίους, ὅπως ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰ ψηφίσματα τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ τῶν ἐμπορικῶν τάξεων τῆς χώρας, ἔχουν γίνει ὑποδείξεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φορολογηθῇ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τῆς οἰκονομίας ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀπόδοσιν φορολογικῆς δικαιοσύνης. Εἰς τὰς ὑποδείξεις αὐτὰς τῶν ἐμπορικῶν τάξεων μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχομεν διαπιστώσεις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέδωσε τὴν δέουσαν σημασίαν καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐφ’ ὅσον ἀντιτίθενται πρὸς αὐτὸ κατηγορηματικῶς αἱ ἐνδιαφερόμεναι παραγωγικαὶ τάξεις τῆς χώρας. Θὰ ἤθελα, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀκούσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων πράγματι θὰ ἀποδεχθῇ τὰς ὑποδείξεις τῶν τάξεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ὑποδείξεις εἶναι γνωσταί, καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν διὰ ἐπανειλημμένων ὑπομνημάτων, καὶ ἀνεπτύχθησαν ὅπως ἀνεγνώσαμεν εἰς τὸν τύπον τῆς Πρωτευούσης εἰς σχετικὰς συσκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν καὶ χθὲς καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι μεγάλο θέμα καὶ ἀναγνωρίζομεν τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἔχει ἡ ἀντιμετώπισίς του. Δι’ αὐτὸ συγχωροῦμεν κάθε σφάλμα εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποπέσουν καὶ αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἰδία ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Διότι δὲν εἶναι ἕνα θέμα ἁπλοῦν, ἕνα θέμα μεμονωμένον, ἀλλὰ θέμα συνυφασμένον μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, καὶ εἶναι φυσικὸν εἰς μίαν ὑποανάπτυκτον χώραν ὡς ἡ ἰδική μας εἰς τὴν ὁποίαν ἡ διοικητικὴ διάρθρωσις δὲν εἶναι ἀτελής, εἶναι φυσικόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ εἶναι δύσκολος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος. Εἶναι δύσκολος ἡ ὀργάνωσις τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, οὕτως ὥστε νὰ ἐμπνεύσουν τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς πολίτας, οὕτως ὥστε νὰ μὴ προκαλοῦνται αἱ διαμαρτυρίαι ποὺ προεκλήθησαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνας ἐκ τῶν σημαντικωτέρων λόγων ὁ ὁποῖος προεκάλεσε τὴν ἀντίθεσιν τῶν παραγωγικῶν τάξεων εἶναι ἡ δυσπιστία πρὸς τὰς φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἄρῃ ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος. Διότι ἀπαιτεῖ μακροχρόνιον προσπάθειαν ἡ ὀργάνωσις τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ὥστε πράγματι νὰ ἀποκτήσῃ καὶ ὁ πολίτης φορολογικὴν συνείδησιν, ἀλλὰ καὶ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην τῆς χώρας. Ἄλλως τε, γνωρίζομεν, ὅτι καθυστερεῖ ἡ ὀργάνωσις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, αἴτημα τῶν φορολογουμένων, τὸ ὁποῖον καὶ ἔχει υἱοθετήσει ἡ Κυβέρνησις πρὸ πολλοῦ χρόνου, παρὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ ἱκανοποιήσεώς του δὲν ἔχει ἀκόμα πραγματοποιηθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ πραγματοποιήσῃ ἐντὸς λογικοῦ χρονικοῦ διαστήματος ὅλας αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, καταθέτει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ, προϋποθέτει τὴν πραγματοποίησίν των. Τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀφορᾷ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τῆς βενζίνης καὶ τῆς νάφθας. Διὰ τῆς διαρρυθμίσεως αὐτῆς ἐπιβάλλεται κατ’ οὐσίαν νέαν φορολογία εἰς βάρος τοῦ λαοῦ ἀνερχομένη εἰς 110 ἑκατομμ. δραχμῶν ἐτησίως. Εἴμεθα ἀντίθετοι διὰ τὴν ἐπιβολὴν οἱασδήποτε νέας φορολογίας διότι ἐξηντλήθη ἡ φορολογικὴ ἀντοχὴ τοῦ λαοῦ. Ἐπιβάλλεται δὲ αὕτη παρὰ τὰς τελευταίας διαβεβαιώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν θὰ θέσῃ νέας φορολογίας. Ἐπιβαρύνει ἐπίσης τὰ κόμιστρα τῶν αὐτοκινήτων μὲ εἰδικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἀνερχομένην εἰς 11 περίπου ἑκατομμ. δραχμῶν ἐτησίως. Ἀποβλέπει δηλ. τὸ νομοσχέδιον διὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰς δι’ αὐτοκινήτου μεταφορὰς διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰς σιδηροδρομικὰς τοιαύτας. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ἡ ἐξομοίωσις τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων γίνεται διὰ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν σιδηροδρομικῶν μεταφορῶν. Μόνον παρ’ ἡμῖν γίνεται τὸ ἀντίθετον καὶ ἐπιβαρύνονται τὰ καύσιμα καὶ τὰ κόμιστρα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν βασικὸν παράγοντα τῆς κοστολογήσεως τῆς παραγωγῆς, τῆς ὁποίας αὐξάνεται οὕτω τὸ κόστος, ἐνῷ ἀντιθέτως πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατεύθυνσις τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, δηλαδὴ νὰ τείνῃ εἰς μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς Χώρας κατὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ γεγονός, ὅτι ἐξηντλήθη ἡ φορολογικὴ ἀντοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ δὲν ἀντέχει εἰς νέας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις. Κύριοι συνάδελφοι, —καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς συναδέλφους ὅλων τῶν πτερύγων—ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ συμβάλετε καὶ ὑμεῖς ὅπως ἡ Κυβέρνησις πεισθῇ καὶ προσαρμόσῃ τὰς ἀπόψεις της πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔνστασις ἀπαρτίας. Εἶναι φανερόν, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία. Ἐρωτῶνται λοιπὸν οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐπιθυμοῦν νὰ κάμωμεν ψηφοφορίαν.

§125ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Παραιτούμεθα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἡ ἔνστασις ἀποσύρεται. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§127Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἐνώπιόν μας ἓν σοβαρώτατον νομοσχέδιον, νομοσχέδιον διὰ τὸ ὁποῖον ἀπὸ οὐδεμίαν πτέρυγα τῆς αἰθούσης εἶναι δυνατὸν νὰ προβληθῇ ἀντίρρησις διὰ τὴν προώθησίν του παρὰ μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὰς γενικὰς γραμμάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δυστυχῶς, ὅπως οἱ περισσότεροι τῶν Ὑπουργῶν, ὄχι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ καιροὺς ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν μας, ἐπηρεάζεται ἐν πολλοῖς ἀπὸ τοὺς κύκλους τῶν Ἀνωτάτων Κρατικῶν Λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι τὸν περιβάλλουν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν δέχονται συζήτησιν ἰδιὰ τὴν πρόταξιν ἑνὸς νομοσχεδίου ὁλοκληρωμένου ἀφορῶντος τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Δὲν θέλει ἡ ἀνωτάτη ὑπαλληλικὴ ἡγεσία νὰ κάνῃ εἰλικρινῆ ἐπιστημονικὴν καὶ ἔντιμον ἔρευναν τῆς καταστάσεως. Κύριοι, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν δέχομαι ἐγὼ προσωπικῶς καὶ λόγῳ ἐπιστήμης καὶ λόγῳ τοῦ παλαιοῦ μου ἐπαγγέλματός μου, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι φοροκλέπται. Δυστυχῶς ἕνα τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, πράγματι δὲν στέκει ὡς θὰ ἔπρεπε νὰ στέκῃ ἔναντι τοῦ Δημοσίου, καὶ ἀσχημονεῖ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου πλούτου. Πλὴν ὅμως τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως εἰς τὴν μοῖραν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἠθέλαμεν ἐπιπολαίως νὰ τοὺς κατατάξωμεν. Δὲν δέχομαι, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες δὲν θέλουν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των ἔναντι τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ἑαυτῶν των. Διατὶ τότε δὲν ἀνταποκρίνονται; Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν ἐπείσθησαν, ὅτι τὸ Κράτος φέρεται ἐντίμως ἔναντι αὐτῶν. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τοῦ κάνω μίαν ἐρώτησιν. Δὲν ἀπευθύνομαι ἰδὲ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἀπευθύνομαι εἰς τὸν δόκιμον νομικόν, εἰς τὸν παλαιὸν δικηγόρον. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἰθὰ ἤμην δὲ εὐτυχὴς ἐὰν ἓν ἐλάχιστον τμῆμα τῆς προσοχῆς σας ἀφιερώνατε εἰς τὴν ἐλαχιστότητά μου, σᾶς ἐρωτῶ ὡς δικηγόρον, σεῖς ὁ ὁποῖος ἐπὶ μακρῶν ἐτῶν ὑπηρετεῖτε τὴν Θέμιδα, παρέστητε εἰς τὴν σύνταξιν πάρα πολλῶν συμβολαίων: γνωρίζετε νὰ ὑπῆρξε ποτὲ Ἔφορος, ὁ ὁποῖος, συμβόλαιον τὸ ὁποῖον σεῖς τοῦ ὑπεβάλλατε νὰ ἐδέχθη, ὅτι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέροντο εἰς τὸ συμβόλαιον αὐτὸ ἦσαν εἰλικρινῆ; Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχω εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μίαν ἀπάντησίν σας.

§128Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅ,τι γνωρίζω ἐκ τῆς ὑπηρεσιακῆς μου θέσεως τῆς σημερινῆς, ἰδιότι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου δὲν ἀσκῶ πλέον.

§129Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημά μου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει Ἕλλην Ἔφορος, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ πλέον ἔντιμος φορολογούμενος νὰ ὑπέβαλε συμβόλαιον ἀγοραπωλησίας, καὶ τὸ ὁποῖον νὰ ἀπεδέχθη ὡς ἀληθές. Καὶ ἐρωτῶ. Τὶ θὰ γίνουν ἐκεῖνοι ἐκ τῶν Ἑλλήνων, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι φοροκλέπται, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον ἔντιμα στοιχεῖα εἰς τὸν Ἔφορον; Θὰ μποῦν εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον ἔντιμα στοιχεῖα; Εἶχα ὑποβάλει—ὅταν πρὸ τριετίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι γενικὸς εἰσηγητὴς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, τῆς πλειοψηφίας βεβαίως τότε— εἶχα ὑποβάλει μίαν πρότασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω ἐκ νέου, καὶ εἶπον, ὅτι ὁ ἀδικῶν φορολογούμενος νὰ ὑφίσταται ὅλας τὰς κυρώσεις, ὄχι μόνον αὐτὰς τὰς ὁποίας τοὺς ἐπιβάλλει τώρα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλας πολλάς, πλὴν ὅμως καὶ ὁ ἀδικῶν Ἔφορος νὰ ὑφίσταται καὶ αὐτὸς κυρώσεις. Δὲν ἠμπορεῖ, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐφαρμόζωνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συκοφαντῆται ὁ πολίτης ὡς φοροκλέπτης, καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ στοιχειῶδες δικαίωμα ἀμύνης, νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐναντίον τοῦ ψευδῶς ἰσχυριζομένου ἐναντίον τόσα καὶ τόσα πράγματα. Διὰ τίνα λόγον δὲν θέλομεν νὰ δημοσιεύωμεν τοὺς φορολογικοὺς πίνακας; Ἀνεφέρθησαν πολλὰ νούμερα. Δυστυχῶς, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ἐγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωμεν τελευταῖοι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ χρησιμοποιήσωμεν πολλὰ ἐπιχειρήματα, διότι τὰ ἐχρησιμοποίησαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἀλλὰ εἶναι ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν δύναται κανεὶς νὰ λησμονήσῃ. Καὶ ἐρωτῶ: Διὰ ποῖον λόγον δὲν θέλομεν νὰ δημοσιεύσωμεν τοὺς φορολογικοὺς πίνακας; Περὶ τοὺς 1.000, κ. συνάδελφοι, δηλοῦν εἰσόδημα ἄνω τῶν 300.000 δραχμῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι νοητὸν αὐτό; Ἔχω, κ. βουλευταί, ὑπ’ ὄψιν μου ἑκατοντάδας γνωστοὺς μου, τοὺς ὁποίους πρὸ 5 ἢ 6 ἐτῶν ἐδάνειζον 50 καὶ 100 δραχμ., οἱ ὁποῖοι σήμερον διὰ τῆς μεγαλοπρεποῦς ἐμφανίσεώς των προσβάλλουν τὸ δημόσιον αἴσθημα. Τὶ θὰ γίνῃ μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς;

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ τοὺς πιάσῃ ὁ νόμος.

§131Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κολακεύομαι νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ λόγῳ πείρας καὶ λόγῳ μορφώσεως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὴν πραγματικότητα. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν θὰ πιάσῃ αὐτούς, ἀλλ’ ἐμένα καὶ σᾶς. Ὄχι βέβαια ἐμένα, διότι προκαλῶ οἱονδήποτε νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι ἠδίκησα τὸ Δημόσιον καὶ ἀσφαλῶς τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ δι’ ὑμᾶς, ἀλλὰ θὰ πιάσῃ ἀνθρώπους ἐξ ἴσου ἀφελεῖς καὶ ἐντίμους μὲ ἡμᾶς. Καὶ ἐκείνους ποὺ πρέπει νὰ συλλάβῃ δὲν θὰ τοὺς συλλάβῃ. Τὶ ἐκάναμεν ἡμεῖς; Ἐκάναμεν 10 ἢ 12 νόμους. Αὐτὴν δὲ τὴν στιγμὴν ὑπάρχει ἕνα τεράστιον νομοσχέδιον ἐδῶ μέσα εἰς τὴν τσάντα μου τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συζητήσωμεν, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια. Διὰ ποῖον λόγον ἀναβάλλεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν δικαστηρίων αὐτῶν; Τὶ κρύπτεται πίσω ἀπὸ τὴν τὴν καθυστέρησιν αὐτήν;

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§133Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δικαιοῦμαι νὰ ἐρωτήσω, καὶ ἐρωτῶ ὡς ἁπλοῦς Ἕλλην. Διατὶ ἀναβάλλεται. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἔχομεν, κ. συνάδελφοι, ἀκόμη ἓν ἄλλο θέμα. Πρὸ ἔτους περίπου κατηγορήθημεν, καὶ ἔγινε μάλιστα τῆς μόδας νὰ λέγεται, ὅτι ὁ βουλευτὴς δὲν πληρώνει φόρον. Καὶ ἐξευτελιζόμεθα, καὶ κοντὰ μὲ ἡμᾶς ἐξευτελίζεται καὶ τὸ σύστημα εἰς τὸ ὁποῖον πιστεύομεν. Εἶχον ὑποβάλει μίαν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, καὶ τοῦ εἶχον εἴπει, ὅτι ἀφοῦ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ πόθεν ἔσχες διὰ τοὺς δημοσίους ἄνδρας, καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ δι’ ἡμᾶς, τοὐλάχιστον ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ὑποβάλωμεν ἀντίγραφον τῆς φορολογικῆς μας δηλώσεως εἰς τὸ Προεδρεῖον, οὕτως ὥστε τοὐλάχιστον ἡ ἰδική μας πρόσοδος νὰ ἐλέγχεται νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸν ἔλεγχον καὶ τοῦ τελευταίου πολίτου. Διὰ ποῖον λόγον δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα. Κύριοι συνάδελφοι, κἄπου εἰς τὴν Πολιτείαν ἀναγράφεται ἡ ἑξῆς φράσις: «οὐδεὶς καθ’ ὅσον ἄρχων ἐστὶ τῷ αὑτοῦ συμφέρον δοκεῖ οὐδ’ ἐκτάσσει ἀλλὰ τὸ τοῦ ἀρχομένου». Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον «ἄρχοντες ἐσμέν» ὀφείλομεν νὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ποτὲ δὲν διώκομεν τὸ ἴδιον συμφέρον, οὔτε καὶ ἐπιτάσσομεν, καὶ πράγματι νὰ δώσωμεν εἰς τὸν κόσμον νὰ καταλάβῃ—τὸ ἔχω εἴπει καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν—ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον εἴμεθα πανέντιμοι. Πρέπει οἱ ἴδιοι νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα. Διατὶ δὲν θέλομεν νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα οἱ ἴδιοι; Διατὶ δὲν θέλομεν νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα διὰ τὸν ἑαυτόν μας; Κατὰ ποῖον συλλογισμὸν τολμῶμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑποθέσεις διὰ τὰς ὁποίας ἐπεβλήθη συμβιβασμὸς πρὸ ἑξαετίας ἢ πενταετίας, θὰ τὰς φέρωμεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ θὰ ἀναζητήσωμεν νὰ ἀναμοχλεύσωμεν αὐτάς, καὶ ταὐτοχρόνως δὲν θέλομεν νὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι ἴδιοι οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν τὴν διελεύκανσιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως, ὅτι εἴμεθα καὶ οἱ ἴδιοι λευκοί. Αὐτά, κύριοι, εἶναι πράγματα ἁπλᾶ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἕνα τόπον εἰς τὸν ὁποῖον ἰσχυριζόμεθα, ὅτι θέλομεν νὰ ἀσκήσωμεν βιομηχανικὴν πολιτικήν, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ τὸν ἐκβιομηχανίσωμεν, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον τόπον ὅλοι μας διαπιστοῦμεν, διότι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ζοῦμεν, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειμμα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὑφίστανται ταὐτοχρόνως ὡρισμέναι προνομίαι. Ὑπάρχουν προνόμια, εἰς τοὺς ἠλεκτρικοὺς σιδηροδρόμους, γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουν βαγόνια τὰ ὁποῖα μένουν χωρὶς φῶς διότι δὲν ἔχουν ἔλθει οἱ ἠλεκτρικοὶ λαμπτῆρες ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἔχομεν ψηφίσει ἑκατόν (100) νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ εἰς τὰ ὁποῖα δίδονται αἱ πάσης φύσεως ἀπαλλαγαὶ πρὸς τὰς βιομηχανίας; Καὶ ἐρωτῶ, ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψουν τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ; Κύριοι, εἶναι ἀστεῖον, γνωρίζετε τὰς κοινωνικάς μου πεποιθήσεις καὶ τὴν τοποθέτησίν μου, εἶναι ἀστεῖον, κ. συνάδελφοι, νὰ ἔρχεται ἡ ΕΔΑ, ἡ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ νὰ ὁμιλῇ ὑπὲρ τῆς ἀστικῆς τάξεως καὶ ἡμεῖς διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει καθημερινῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ προετοιμάζωμεν τὴν ἀνατίναξιν εἰς τὸν ἀέρα τοῦ καθεστῶτος εἰς τὸ ὁποῖον πιστεύομεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλωμεν νὰ πάῃ ὁ τόπος μπροστά, πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὰς ἱσταμένας οἰκονομικῶς ὑψηλὰ καὶ νὰ ἀνεβάσωμεν τὰς κάτω. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κάμνομεν τὸ ἀντίθετον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀφίνωμεν ἀσυδότους τοὺς ἰσχυροὺς καὶ νὰ καταβιβάζωμεν τοὺς ἀδυνάτους. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι μὲ αὐτὸ ἐξυπηρετεῖτε τὸ σύνολον, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὸ ψηφίσετε.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας, ἔχει τὸν λόγον.

§135Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀφορῶν τὰς χερσαίας μεταφοράς. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισεν ὀρθῶς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ὅτι στερεῖται συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς. Ὁμιλεῖτε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι ἡ κακοδαιμονία τοῦ σιδηροδρομικοῦ δικτύου ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ συντηροῦν τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον καὶ ὅτι ἀντιμετωπίζουν τὸν συναγωνισμὸν τοῦ αὐτοκινήτου. Ἡ κακοδαιμονία ὅμως δὲν ἔγκειται ἐκεῖ, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Τὰ στατιστικὰ δεδομένα ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν τῶν σιδηροδρόμων ηὐξήθη καθὼς καὶ αἱ μεταφοραὶ τῶν σιδηροδρόμων. Συνεπῶς, δὲν δικαιολογεῖται αὐτὸ τὸ τεράστιον ἔλλειμμα. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπίσετε ὀρθῶς τὸ ζήτημα θέλετε νὰ βοηθήσετε τοὺς σιδηροδρόμους διὰ τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης καὶ τοῦ κομίστρου. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι μία ἔκθεσις τοῦ Φροναὶ ὁμιλεῖ περὶ ἐλλείψεων τοῦ σιδηροδρομικοῦ δικτύου καὶ λέγει, ὅτι ὀφείλεται εἰς τὸν διορισμὸν μεγάλου ἀριθμοῦ προσώπων κλπ.: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἀντὶ λοιπὸν νὰ λάβετε ἄλλα μέτρα ὥστε νὰ συγχρονισθοῦν οἱ σιδηρόδρομοι καὶ νὰ φροντίσητε νὰ συνδεθοῦν αὐτοὶ μὲ τοὺς σιδηροδρόμους ἄλλων χωρῶν, περιορίζεσθε εἰς τὴν διαπίστωσιν τῶν ἐλλειμμάτων καὶ τὴν κάλυψιν αὐτῶν διὰ φορολογίας. Ἐδηλώθη, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι τῶν ΣΠΑΠ καὶ ΣΕΚ θὰ ἑνοποιηθοῦν. Δὲν εἶπεν ὅμως τίποτε ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς Θεσσαλικοὺς Σιδηροδρόμους. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ζωτικὸν διὰ τὴν Θεσσαλίαν. Οἱ Θεσσαλικοὶ Σιδηρόδρομοι ἐξυπηρετοῦν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, τοῦ ὁποίου αἱ ἀποθῆκαι εἶναι κατὰ μῆκος τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ βρῆτε σύμφωνον τὸν Θεσσαλικὸν λαὸν εἰς τὴν προσπάθειάν σας νὰ καταργήσετε τοὺς Θεσσαλικοὺς σιδηροδρόμους, διότι, ὅπως εἶπον, οἱ σιδηρόδρομοι αὐτοὶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξυπηρετοῦν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ δημιουργηθῇ πρόβλημα ἀπασχολήσεως πολλῶν ἀνθρώπων. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἴδητε ἐκεῖ οὐσιαστικῶς τὸ πρόβλημα στρέφεσθε εἰς νέαν φορολογίαν καὶ ἐπιβαρύνετε τὸν λαὸν μὲ 150 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἀντίθετον μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς μειώσεως κόστους διακινήσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων καὶ ὡς ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ τὴν δυσχερεστέραν ἀκόμη ἐξαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Πρέπει συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ χωρήσητε εἰς τὰς φορολογίας αὐτάς, ἀλλὰ νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἠλεκτροκίνησιν τῶν σιδηροδρόμων, τὴν καλυτέραν κατασκευὴν δικτύου, διότι μόνον τοῦτο θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν, χωρὶς φορολογίας.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§137Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐπειδὴ δὲν εἶμαι εἰδικευμένος εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ ὁμιλήσω. Ἀλλὰ ἠναγκάσθην ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ ἀνατρέψω τὴν πρόθεσίν μου αὐτήν, ὅταν ἔλαβον ἓν ἔγγραφον διαμαρτυρίας τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, τοῦ ἐμπορικοῦ δηλαδὴ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ βαστάζει κυρίως τὸ μεγάλο βάρος τῶν φορολογιῶν. Εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό, ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος ἀναλύει τὸ ὅλον θέμα καὶ καταλήγει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὕφος, ἡ δριμύτης τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ προερχομένη ὡς ἀνέφερον ἀπὸ τὴν πλέον συντηρητικὴν τάξιν μὲ ἀνησύχησεν ἰδιαιτέρως. Μὲ ἀνησύχησεν ἰδιαιτέρως λέγω, διότι ὡς ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, οὐδεὶς ὑπῆρχε διαφωνῶν διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι ἐπρόκειτο τὴν φορὰν αὐτὴν νὰ παταχθοῦν οἱ φοροκλέπται. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπὸ χείλη ὑπευθύνων ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὰ τελευταῖα ἔτη τὸν οἰκονομικὸν τομέα τῆς χώρας, ὅπως ὁ κ. Μαῦρος ἀνεφέρθη, ὅτι λῃστρικὴ συμμορία, ἔχει σχηματισθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ καταπιέζει τοὺς φορολογουμένους, μὲ ἀνησύχησαν ἰδιαιτέρως, ἐπαναλαμβάνω, αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου διὰ τῶν ὁποίων ὄχι μόνον δὲν ἐπιτυγχάνεται ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπιδεινοῦται ἡ κατάστασις, ἥτις τελικῶς θὰ ἀποβῇ καὶ πάλιν εἰς βάρος τῆς μεσαίας τάξεως καὶ τῶν εἰλικρινῶν φορολογουμένων. Μὲ ἀνησυχεῖ δὲ ἰδιαιτέρως διότι τοῦτο περιλαμβάνει τρία βασικὰ σφάλματα. 1) Διότι δὲν πλήττει καιρίως ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἀπέφυγαν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των, δηλαδὴ τοὺς μεγάλους. 2) Διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πλήττεται κυρίως, ὡς πάντοτε ἡ μεσαία τάξις καὶ 3) διότι δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ περιλάβῃ εἰς νομοσχέδιον ἔχον σχέσιν μὲ τὴν φοροδιαφυγὴν διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξομοίωσιν τοῦ αὐτοκινήτου καὶ τῶν σιδηροδρόμων καὶ τὴν κάλυψιν τῶν τεραστίων ἐλλειμμάτων τῶν σιδηροδρόμων διὰ τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου, φορολογία ἡ ὁποία κυρίως πλήττει τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν μετὰ τὴν κρίσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας κατὰ τὸ παρελθόν, νὰ ἐπιβάλλωμεν καὶ νέας φορολογίας ἐπὶ τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων, διότι τοῦτο θὰ ἔχῃ φοβερώτερον ἀκόμη ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων καὶ τῆς ἐξαγωγῆς των. Ἡ πάλη ἐπικρατήσεως μεταξὺ σιδηροδρόμου καὶ αὐτοκινήτου δὲν εἶναι κάτι τὸ νέον. Εἶναι μία πάλη διεθνής, διότι τὸ αὐτοκίνητον ὡς προσφορώτερον καὶ ἐξυπηρετικώτερον δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ κερδίσῃ εἰς τὴν πάλην αὐτῆς τῆς ἐπικρατήσεως. Θὰ εἴπῃ τις· προτείνετε τὴν κατάργησιν τῶν σιδηροδρόμων; Ἀσφαλῶς ὄχι, διότι ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν σιδηροδρόμων συνηγοροῦν βασικοὶ καὶ οὐσιαστικοὶ λόγοι. Ἡ κρίσις μεταξὺ σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλ’ ὑπῆρξε παγκόσμιος καὶ διὰ τοῦτο εἰς ὅλας τὰς χώρας τὸ σιδηροδρομικὸν δίκτυον δὲν εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ἰδιωτῶν, ἀλλ’ εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κάλυψις τυχὸν ἐλλειμμάτων. Τὰ Κράτη ὅμως αὐτὰ ἐμελέτησαν τὸ θέμα καὶ προέβησαν εἰς ἀνακαίνισιν καὶ συγχρονισμὸν τοῦ παλαιοῦ τροχαίου ὑλικοῦ, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸς ὁ συναγωνισμὸς μεταξὺ σιδηροδρόμων καὶ αὐτοκινήτων. Τὸ θέμα συνεπῶς τῶν σιδηροδρόμων εἶναι ἕνα θέμα ἐξόχως σοβαρὸν καὶ ἀπαιτεῖται μεγίστη προσοχὴ καὶ μελέτη καὶ δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς φορολογίας 150 ἑκατομμυρίων, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται μέσα εἰς ἕνα ἄρθρον περὶ φοροκλεπτῶν νὰ λυθῇ τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα ὅταν εὑρίσκεται ἐνώπιον μιᾶς ἐξεγέρσεως τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου, διαπράττει δὲ σφάλμα ὅταν ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ ἀντιπολίτευσις δι’ ἐπισήμων στοιχείων ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὸ νομοσχέδιόν σας θὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιτύχητε τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς ὡς ἄτομον, ἐὰν συνελαμβάνατε τοὺς φοροκλέπτας θὰ τοὺς ἐκτυπούσατε ἀμειλίκτως, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιόν σας, δὲν θὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπὸν τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν θητεύω ὡς πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ ὁμολογῶ, ὅτι οὐδέποτε ἤκουσα ἀπὸ πρώην ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μάλιστα τῆς περιωπῆς τοῦ κ. Μαύρου, νὰ καταγγέλῃ ἐπισήμως τὸν σχηματισμὸν λῃστρικῶν συμμοριῶν μέσα εἰς τὸ ἱερὸν τέμενος εἰς τὸ ὁποῖον συγκεντροῦνται τὰ χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, καταλήγων ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας θὰ ἀποτύχῃ, διότι δὲν εἶναι τοποθετημένον ἐπὶ ὀρθῶν βάσεων. Καὶ ἐπίσης, ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν, ἐπειδὴ ἐχρειάζεσθο 150 ἑκατομμύρια δραχμῶν νὰ ἐπιβάλλετε εἰς τὸ αὐτοκίνητον τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἥτις ὡς ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, τὴν δυστυχίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τὸ ἀδύνατον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ἐντὸς ὀλίγου θὰ σαπίζουν, ὡς εἰς τὸ παρελθόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§139Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν πάταξιν τῆς εἰς μεγάλον βαθμὸν φοροδιαφυγῆς, ἰδιαίτατα τῶν ὑψηλῶν εἰσοδημάτων, ἐκ τῆς ὁποίας προσδοκᾶται καὶ ἡ ἐξίσωσις εἰς τὰς πρὸς τὸν νόμον ὑποχρεώσεις τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν πρὸς τοὺς μικροὺς εἰσοδηματίας, ἐναντίον τῶν ὁποίων σήμερον ἀνίσως ἐπιπίπτει τὸ φοροτεχνικόν μας σύστημα, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ προϋπολογισμὸς στερεῖται ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ ὕψος τῆς φορολογικῆς διαφυγῆς τοῦ μεγάλου κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον διαθέτον οἰκονομικὴν ἄνεσιν ἀπέραντον, δύναται, μέσῳ ἀρίστων καὶ καλῶς ἀμειβομένων φοροτεχνικῶν συμβούλων, τοὺς ὁποίους διαθέτει, νὰ δολιχοδρομῇ ἐν μέσῳ τῶν ποικίλων διατάξεων τῆς φορολογικῆς μας νομοθεσίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ὡς εἶναι διατετυπωμέναι πλεῖσται ὅσαι διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, παρέχουν περιθώρια παρερμηνειῶν τῶν ἐντεταγμένων τὴν ἐφαρμογήν του οἰκονομικῶν ὀργάνων τῆς Πολιτείας, ὡς πρὸς τὸν βασικὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ ἐκφράζεται φόβος ἐκ μέρους τῶν μικρῶν ἐπιτηδευματιῶν, τοῦ ἐμπορικοῦ, τοῦ βιοτεχνικοῦ καὶ τοῦ ἐλευθέρου ἐπαγγελματικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ὅτι αἱ θεσμοθετούμεναι κυρώσεις τελικῶς αὐτοὺς καὶ πάλιν ἀποκλειστικῶς θὰ πλήξουν. Ἡ ἐντύπωσις αὕτη εἶναι ἀπότοκος τῆς μὴ ἐπαρκοῦς συνεργασίας Κράτους καὶ φορολογουμένου πρὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς μὴ ἐπαρκοῦς ἀναπτύξεως τῶν σκοπῶν ποὺ ἐπιδιώκει τοῦτο διὰ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Πολιτείας εὑρισκομένων μέσων. Εἶμαι, λοιπόν, ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω γενικώτερον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡρισμένων διατάξεων αὐτοῦ, βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, κυριώτατα τῶν οἰκονομικῶς εὐρώστων ἀτόμων, δὲν θέτω ἐν ἀμφιβόλῳ οὐδὲ κατὰ κεραίαν, βέβαιος, λέγω, ὅτι θὰ θελήσῃ, ἀποδεχόμενος τὰς παρατηρήσεις μου αὐτάς, νὰ καταστήσῃ τὸ σημαντικὸν αὐτὸ νομοθέτημα σαφέστερον ὡς πρὸς τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς του καὶ νὰ ἀποκλείσῃ τοὺς φόβους οἱ ὁποῖοι σήμερον κρατοῦν ἐν ἀγωνίᾳ καὶ ἀναστατώσει τὰς ὑπὸ οἰκονομικῆς κρίσεως μαστιζομένας τάξεις τοῦ ἐπαγγελματικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Ἐν πρώτοις, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι: Ὅταν ἀξιῶμεν, καὶ πρέπει νὰ ἀξιῶμεν, τὴν εἰλικρίνειαν ἀπὸ τὸν φορολογούμενον πολίτην εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν πρὸς τὸ Κράτος χρηματικῶν του ὑποχρεώσεων, πρέπει νὰ τοῦ καταστήσωμεν σαφές, ὅτι ἐξ ἴσου εἰλικρινῶς καὶ μὲ καλὴν πίστιν συμπεριφερόμεθα καὶ ἡμεῖς, τὸ Κράτος, ἀπέναντί του. Καὶ τὸ τοιοῦτον σήμερον δὲν γίνεται εἰς τὰ πράγματα. Διότι, ὅταν τὸ Κράτος θεσπίζῃ ἀφορολόγητον ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως 12.000 ἐτησίως διὰ τὸν φορολογούμενον, 2.000 διὰ τὴν σύζυγον καὶ 2.000 δι’ ἕκαστον τέκνον, προσπαθεῖ δηλαδὴ μὲ σοβαροφάνειαν νὰ πείσῃ τὸν ἔγγαμον πολίτην καὶ πατέρα ἑνὸς τέκνου, ὅτι μὲ 1.340 δραχμὰς περίπου μηνιαίως, δύναται νὰ διασφαλίζῃ στοιχειωδῶς στέγην, ἔνδυσιν, τροφήν, ὑπόδησιν, στοιχειώδη ψυχαγωγίαν εἰς ἑαυτόν, τὴν σύζυγόν του καὶ τὸ τέκνον του, ὁμοῦ μετὰ τῶν δαπανῶν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ μορφώσεως, ὅταν, λέγω, αὐτὰ ἐπισήμως ἀναγνωρίζωνται ὡς ἐλάχιστα ὅρια συντηρήσεως μιᾶς οἰκογενείας, ὑπὸ τὰς γνωστὰς σημερινὰς συνθήκας τιμαρίθμου, τότε τὸ Κράτος δὲν εἶναι εἰλικρινές. Πρῶτον αὐτὸ δίδει τὸ σύνθημα τῆς ἀνειλικρινείας καὶ συνεπῶς, οὔτε δικαιοῦται νὰ ἀπαιτῇ, ἀλλὰ καὶ στερεῖται τοῦ κύρους νὰ ἐμπνεύσῃ τὸ ἀντίστοιχον αἴσθημα αὐτὸ εἰς τὸν πολίτην του. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ὡς πρώτη ἀρχὴ τῆς ἐντίμου προαιρέσεως τοῦ Κράτους θὰ ἀπετέλει μία Κυβερνητικὴ δήλωσις, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἑπομένου τοὐλάχιστον οἰκονομικοῦ ἔτους 1961 τὰ σήμερον ἰσχύοντα ἀφορολόγητα ἐλάχιστα ὅρια συντηρήσεως, ἔχει τὴν ἀπόφασιν νὰ διπλασιάσῃ, διὰ νὰ καταστήσῃ ταῦτα στοιχειωδῶς ἀνεκτὰ διὰ τὸν μοχθοῦντα ἐργαζόμενον καὶ νὰ τὸν πείσῃ, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς του ἐξηντλήθησαν τὰ ὅρια τῶν δυνατοτήτων του διὰ τὴν διασφάλισιν εἰς αὐτὸν ἑνὸς στοιχειώδους ὁρίου διαβιώσεως. Καὶ νῦν ἔρχομαι εἰς ὡρισμένα σημεῖα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐπιφυλασσόμενος εἰς πληρεστέραν ἀνάπτυξιν αὐτῶν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. 1. Ὀρθὴ ἀπολύτως ἡ καθιερουμένη ἀρχὴ τῆς πρὸς τὰ ἀντίστοιχα ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα καταβολῆς τῶν ἀναλογούντων ἀσφαλίστρων, ὑπὸ προσώπων συνδεομένων διὰ στενοῦ συγγενικοῦ δεσμοῦ πρὸς τὸν ἀσκοῦντα τὴν ἐπιχείρησιν, ὑπαλλήλου προκειμένου νὰ ἐκπεσθῶσιν ἐκ τῆς φορολογητέας ὕλης του τὰ ἐκ τῆς μισθοδοσίας τοῦ τοιούτου ὑπαλλήλου ἐμφανιζόμενα κονδύλια. Εἶναι γνωσταὶ αἱ καταχρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν ἐκ τοιούτων πλασματικῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὑπαλληλικῶν σχέσεων καὶ ἡ διάταξις θὰ θέσῃ ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὴν δημιουργίαν των εἰς τὸ μέλλον. Θὰ πρέπει ὅμως, φρονῶ, νὰ γίνῃ μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς διατάξεως ταύτης, ὅτι καταβαλλομένων τῶν ἀσφαλίστρων τὰ ἀντίστοιχα ταμεῖα ὑποχρεοῦνται νὰ παρέχωσι τὰς ἀσφαλιστικάς των ὑπηρεσίας εἰς τὸν οὕτω ἀσφαλιζόμενον, ὅταν ὑπάρξουν αἱ νόμιμοι πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις. Διότι συμβαίνει εἰς τὴν πρᾶξιν πλειστάκις τὸ ἑξῆς ἄτοπον: ὑπάλληλος τοῦ Α ἐμπόρου, λόγου χάριν συνδεόμενος διὰ στενῆς συγγενείας μετ’ αὐτοῦ, καταβάλλει ἀνελλιπῶς καὶ αὐτὸς καὶ ὁ ἐργοδότης του τὰς νομίμους εἰσφορᾶς των ἐπὶ τοῦ μισθοῦ εἰς τὸν οἰκεῖον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν. Ὅταν συμβῇ ἀτύχημά του ἐργατικὸν εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν καὶ δικαιοῦται αἴφνης ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., λόγου χάριν εἰς ὃ εἶναι ἠσφαλισμένος νὰ ἀξιώσῃ 25.000 δραχμῶν ἀποζημίωσιν, τότε τὸ τελευταῖον νὰ προσβάλῃ ὡς εἰκονικὴν τὴν ὑπαλληλικὴν σχέσιν. Αὐτὸ πρέπει νὰ λήξῃ. Ὅταν τὸ Ταμεῖον, τὸ οἱοδήποτε Ταμεῖον εἰσπράττῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς εἰσφοράς, εἰς τὸ ἀκέραιον θὰ ἐκπληρῇ καὶ τὰς ὑποχρεώσεις του ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ ὀργανισμοῦ του εἶναι ὑπόχρεως πρὸς τοῦτο καὶ δὲν θὰ δύναται νὰ προσβάλῃ τὴν εἰκονικότητα μόνον ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον καλῆται νὰ πληρώσῃ μετὰ τὸ ἀτύχημα. 2. Ἡ θεσπιζομένη θεώρησις τῶν μισθωτηρίων κατοικιῶν τῶν πλέον τοῦ ποσοῦ τῶν 2.000 δραχμῶν μηνιαίου μισθώματος ὑπὸ τοῦ ἐφόρου. Νομίζω ἐν πρώτοις, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ μισθώματος, ἐξ οὗ πηγάζει ἡ ὑποχρέωσις αὕτη πρέπει νὰ αὐξηθῇ εἰς 2.500 δραχμὰς μηνιαίως. Καὶ διότι διὰ μίαν οἰκογένειαν ἐπιστήμονος ἢ ἐπαγγελματίου μὲ πλείονα τῶν ἑνὸς μελῶν ἐργαζόμενα, τὸ ἐλεύθερον μίσθωμα τῶν 2.000 δραχμῶν δὲν εἶναι τεκμήριον ὑψηλῶν εἰσοδημάτων, ἀφοῦ ἡ εὐπρόσωπος οἴκησις ἀποτελεῖ στοιχεῖον ἀπαραίτητον μιᾶς ὁμαλῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξελίξεως εἰς τὸν στίβον τῆς βιοπάλης. Δεύτερον, διότι εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ ἔχωμεν καταστρατηγήσεις, διὰ τῆς εἰσπράξεως προκαταβολικῶς ἀπὸ τοὺς τοιούτους μισθωτὰς ἐκ μέρους τῶν ἐκμισθωτῶν τῆς πέραν τῶν 2.000 δραχμῶν διαφορᾶς δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος τῆς μισθωτικῆς σχέσεως, ὁπότε τὸ ἀναγραφόμενον μίσθωμα θὰ ἐμφανίζηται εἰς τὸ ὅριον τῶν 2.000 εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ὑποχρέωσις ἀτονεῖ. Διὰ τῆς θεσπίσεως ὁρίου μισθώματος διὰ τὴν τοιαύτην θεώρησιν 2.500 δραχμῶν μηνιαίως, καὶ πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ λογικοῦ μέτρου εὑρισκόμεθα πλησίον καὶ τὰς καταστρατηγήσεις περιορίζομεν εἰς τὸ ἐλάχιστον ἂν δὲν τὰς ἀποκλείωμεν τελείως, διότι ἡ προκαταβολικὴ εἴσπραξις τῶν διαφορῶν δι’ ὁλόκληρον τὸ μισθωτικὸν ἔτος, ἀναβιβαζομένη εἰς σεβαστὸν κονδύλιον ἀποκλείει τὴν τοιαύτην εὐχέρειαν τῶν συναλλασσομένων καταστρατηγήσεως τῆς σχετικῆς διατάξεως. Ἐπὶ πλέον διὰ νὰ διασκεδασθῶσιν οἱ φόβοι τῶν φορολογουμένων, ὅτι ἡ τοιαύτη θεώρησις θὰ σημάνῃ ἐνδεχομένως προσθέτους τυχὸν ἐπιβαρύνσεις των εἰς χαρτόσημον, νὰ διευκρινισθῇ εἰς τὴν διάταξιν, ὅτι ἡ τοιαύτη θεώρησις ὑπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου τῶν μισθωτηρίων ἐνεργεῖται ἀτελῶς. Τέλος, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον θεσπιζομένη ἀρχὴ τῆς ἀλληλεγγύου εὐθύνης ἐν περιπτώσει μεταβιβάσεως ἀκινήτου τοῦ νέου κυρίου πρὸς τὸν παλαιὸν διὰ τὰ φορολογικὰ εἰσοδήματα τῶν τριῶν τελευταίων πρὸ τῆς πωλήσεως, ἐτῶν, ὡς καὶ τῶν τελῶν ὑδρεύσεως καὶ χαρτοσήμου. Διότι τὸ τοιοῦτον ἀντίκειται πρὸς πᾶσαν ἔννοιαν δικαιοσύνης πλῆττον τὸν ἀνεύθυνον καὶ καλόπιστον ἀγοραστὴν διὰ ὑποχρεώσεως ἀποκλειστικῶς τοῦ πωλητοῦ. Ἐπὶ πλέον ἡ διάταξις θὰ δυσχεράνῃ τὰς συναλλαγὰς ἐπὶ τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων καὶ θὰ δημιουργήσῃ φόβους καὶ συγχύσεις. Ὅλα αὐτὰ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτραποῦν διασφαλιζομένων πλήρως τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, ἐὰν ἡ ὑποχρέωσις αὕτη ἐπέπιπτε ἀποκλειστικῶς ἐπὶ τοῦ πωλητοῦ, ὁριζομένου, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δὲν δύναται νὰ συνάψῃ συμβόλαιον μεταβιβάσεως ἀκινήτου ἄνευ προσκομίσεως ὑπὸ τοῦ πωλητοῦ πιστοποιητικοῦ, ὅτι οἱ ἀνωτέρω φόροι καὶ τέλη κατεβλήθησαν ὑπ’ αὐτοῦ μέχρι τῆς ἡμερομηνίας τῆς μεταβιβάσεως. Τὸ αὐτοκίνητον ἐν Ἑλλάδι, χωρὶς δυστυχῶς νὰ γίνεται διάκρισις λαϊκῶν αὐτοκινήτων καὶ τοιούτων πολυτελείας, εὑρίσκεται ἐν διωγμῷ. Δὲν ἔχει κατανοηθῆ, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τῆς τεραστίας ἀναπτύξεως τῶν ὁρίων τῶν μεγαλουπόλεων καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐργασίας, τὸ μικρὸν αὐτοκίνητον ἀποτελεῖ εἶδος πρώτης ἀνάγκης, ἀπαραίτητον ἐργαλεῖον, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, διὰ τὴν ἐργασίαν χιλιάδων ἐργαζομένων καὶ ἀποτελεῖ δι’ αὐτούς, κάθε ἄλλο παρὰ στοιχεῖον εὐμαρείας, ἀνέσεως καὶ πλούτου. Ὁ ἰατρός, ὁ δικηγόρος, ὁ ἐμπορικὸς ἀντιπρόσωπος, ὁ ἔμπορος, ὁ διαφημιστής, ὁ δημοσιογράφος καὶ ἀναρίθμητος κατηγορία βιοπαλαιστῶν διαφόρων ἄλλων εἰδικοτήτων, ἔχουν ἀνάγκην διὰ νὰ ζήσουν, νὰ μετακινῶνται συνεχῶς ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου τῆς πόλεως εἰς τὸ ἄλλον. Ἡ ἔκτασις τῶν συγχρόνων μεγαλουπόλεων εἶναι ἀπέραντος. Χωρὶς τὸ γρήγορο μεταφορικὸ μέσον, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀδυνατοῦν νὰ κερδίσουν τὰ πρὸς τὸ ζῆν. Φαντασθῆτε ἰατρὸν καλούμενον εἰς τρεῖς ἐπισκέψεις ἀσθενῶν του εἰς Τουρκοβούνια, Περιστέρι καὶ Ν. Σμύρνην. Διὰ νὰ τὰς πραγματοποιήσῃ αὐτὰς μὲ λεωφορεῖα, συνεπλήρωσε τὴν ἐργάσιμον ἡμέραν του, ὁπότε ποῦ ὥρα διὰ τὸ ἰατρεῖον, τὸ νοσοκομεῖον καὶ ὑπόλοιπον πελατείαν; Δηλαδή, πλήρης ἐπαγγελματικὸς ἀφανισμός. Ὑψηλὸς δασμός, ἔκτακτοι εἰσφοραί, ὕψος καυσίμων δυσβάστακτον καὶ διὰ τὸ λαϊκώτερον αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον ἀλλαχοῦ εἶναι κτῆμα καὶ τοῦ ἁπλοῦ ἐργάτου. Καὶ δὲν μένει διάταξις νόμου, ἡ ὁποία νὰ μὴ μᾶς παρέχῃ τὴν ἀφορμὴν διὰ νὰ βάλωμεν κατὰ τοῦ κατόχου αὐτοκινήτων. Εἶναι, νομίζω, καιρὸς νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ Κρατικῆς σκοπιᾶς νὰ διαχωρίζωμεν σαφῶς τὰς κατηγορίας τῶν αὐτοκινήτων, παρέχοντες πᾶσαν διευκόλυνσιν εἰς τὸ λαϊκὸν αὐτοκίνητον καὶ συμπεριφερόμενοι μόνον διὰ τὸ ἀκριβὸν καὶ πολυτελείας τοιοῦτον, ὡς τεκμηρίου οἰκονομικῆς εὐρωστίας τοῦ κατόχου του. Ἡ ὑποχρέωσις, λοιπόν, ἀναγραφῆς εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ ἰδιοκτήτου αὐτοκινήτου τοῦ ὑποχρέου νὰ περιορισθῇ, εἰς τοὺς κατόχους αὐτοκινήτων φορολογήσιμου ἱπποδυνάμεως 12 ἵππων καὶ πλέον.

§140Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον (ἄρθρον 5 Ν. Δ. 3323), ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν δύναται νὰ προσδιορίζηται τὸ εἰσόδημα τοῦ φορολογουμένου, βάσει τῶν ἐξόδων διαβιώσεως, ὁσάκις ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ δηλωθὲν τοιοῦτον εἶναι μικρότερον ἀπὸ τὰ πραγματοποιούμενα ἔξοδα διαβιώσεως. Ἑπομένως, δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ καμμία νέα διάταξις. Ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι, ναὶ μὲν ἡ φορολογία ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐν τῷ νόμῳ καθοριζομένων στοιχείων, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐμπαίζεται ἡ φοροτεχνικὴ ὑπηρεσία, ὅταν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ φορολογούμενος ἔχει τόσα ἔξοδα διαβιώσεως, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ δικαιολογηθοῦν ἀπὸ τὸ δηλωθὲν εἰσόδημα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ στοιχειῶδες δικαίωμα ὁ ἔφορος νὰ εἴπῃ εἰς τὸν φορολογούμενον, καλὰ εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα δηλώνεις, καλὰ τὰ ἐμφανίζουν τὰ βιβλία, ὡς τὰ ἐμφανίζουν, ἀλλὰ ἀφοῦ τὰ ἔξοδα διαβιώσεώς σου δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὸ δηλωθὲν εἰσόδημα, θὰ προχωρήσω καὶ θὰ ὑπολογίσω τὸν φόρον, βάσει τῶν δαπανῶν τούτων. Καὶ ἡ φορολογικὴ ὑπηρεσία θὰ ἐρευνήσῃ, ἐὰν αἱ δαπάναι διαβιώσεως πράγματι δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὸ δηλωθὲν εἰσόδημα. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν φορολογικὴν ὑπηρεσίαν ἀνταποκρινομένην εἰς τὴν ἀποστολήν της, θὰ πρέπει νὰ τῆς δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ διαπιστώσῃ τὰς δαπάνας διαβιώσεως. Ὁρίζει ἡ διάταξις, ὅτι θὰ πρέπει ὁ φορολογούμενος νὰ δηλώσῃ τὸ αὐτοκίνητόν του. Ἐλέχθη ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων, ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὴν δήλωσίν του ὁ φορολογούμενος νὰ ἀναγράφῃ τὸ αὐτοκίνητον. Ἀλλὰ εἴτε τὸ ἀναφέρει ὁ φορολογούμενος εἴτε ὄχι, ἡ φοροτεχνικὴ ὑπηρεσία τὸ γνωρίζει ἀπὸ τὰ εἰς τὴν διάθεσίν της στοιχεῖα.

§141Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε διατὶ ζητεῖτε νὰ τὸ ἐγγράψῃ;

§142Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) Διότι ἄλλως ὁ ἔφορος θὰ προσφύγῃ εἰς τὴν εἰδικὴν Ἐφορίαν αὐτοκινήτων καὶ θὰ πάρῃ στοιχεῖα δι’ ὅλους τοὺς κατόχους αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Εἴπομεν, λοιπόν, ἀντὶ νὰ προσφεύγουν εἰς πᾶσαν Ἐφορίαν διὰ νὰ πληροφορηθοῦν πόσοι φορολογούμενοι ἔχουν αὐτοκίνητον ἰδιωτικῆς χρήσεως, θὰ ἔπρεπε ὁ φορολογούμενος νὰ δηλώσῃ ὁ ἴδιος τὸ αὐτοκίνητόν του, ἢ νὰ παράσχῃ κάθε ἄλλην διευκρίνησιν. Δὲν προστίθεται τίποτε εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μεταβάλλει τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν. Τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν δυνατὴν καὶ εὐχερῆ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται σήμερον. Καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος, κύριοι συνάδελφοι, περὶ ἀναταραχῆς μεταξὺ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐμπόρων... (δὲν ἠκούσθη).

§143Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι σᾶς βοηθῶ, ὅταν τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν σας.

§144Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων τῆς Ἑλλάδος μοῦ ἀπέστειλε ἔγγραφον μὲ σημερινὴν ἡμερομηνίαν. Καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό, ἀσχέτως πρὸς τὴν ἐπιμονήν της, ὅπως λέγει, νὰ συνδεθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῶν κυρώσεων μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν Φορολογικῶν Δικαστηρίων καὶ ἀσχέτως τῆς ἐπιμονῆς της περὶ τῆς καταργήσεως τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος, ὑποβάλλει ὡρισμένας λεπτομερειακὰς ἐντελῶς παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν ζητεῖ τὴν διαγραφὴν οὐδεμιᾶς διατάξεως αὐτοῦ. Καὶ ὑπογράφεται τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἀπὸ τὸν κ. Παπᾶν καὶ τὸν κ. Κούμς, τοὺς Προέδρους δηλαδὴ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ὡς ἐντολοδόχους τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων ὁλοκλήρου τῆς Ἐπικρατείας. Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται συζήτησις περὶ θορύβων καὶ ἀναταραχῶν, ὅταν δι’ ἐγγράφου τῶν φερομένων ὡς πληττομένων τάξεων διαπιστοῦται, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀντίθεσις, ἀλλὰ ἐκδήλωσις τῆς ἐπιθυμίας νὰ συνδεθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ζητῆται ἡ διαγραφὴ βασικῆς διατάξεως. Ἁπλῶς ἐζήτησαν ὡρισμένας τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι διὰ τῶν κυρίων συναδέλφων θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων καὶ θὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον κρίσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτῆς τῆς ἀναταραχῆς καὶ ὅτι ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσαν συγκίνησιν καὶ ἐντύπωσιν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου, χωρίς, ὡς εἶπον, νὰ ἐπηρεαζώμεθα ἀπὸ θορύβους πραγματικοὺς ἢ σκοπίμους. Ἔπρεπε κἄποτε ἡ Κυβέρνησις, ἔστω καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ προκληθῇ ἀληθὴς θόρυβος, ν’ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπιβάλῃ μέτρα. Πρέπει νὰ προχωρήσωμεν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι διὰ τοῦ πρώτου μέρους τοῦ νομοσχεδίου τούτου, οὔτε νέα φορολογία ἐπιβάλλεται, οὔτε αὐξάνεται τὸ φορολογικὸν βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οὔτε ἐπὶ τέλους ἀπειλεῖται ὁ εἰλικρινὴς φορολογούμενος, ὁ ὁποῖος συμμορφοῦται πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἀντιθέτως, ἀπειλεῖται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν συμμορφοῦται πρὸς αὐτάς. Βεβαίως, οὐδὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτομάτως καὶ αὐτοδυνάμως ὁ νόμος. Καὶ ἡ Πολιτεία, πᾶσα Πολιτεία ἐπὶ τῆς Γῆς, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ βασίζεται εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια καὶ τὸ ἔργον τῶν φοροτεχνικῶν ὀργάνων, ἐλέγχεται ἀπὸ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια Αʹ καὶ Βʹ βαθμοῦ καὶ λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα, εἰς τρόπον ὥστε τὸ ἔργον τῶν φοροτεχνικῶν καὶ αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι, νὰ ἐξυπηρετῇ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Ὑπάρχουν αἱ διατάξεις περὶ πειθαρχικῆς διώξεως διὰ πᾶσαν πειθαρχικὴν παράβασιν καὶ ὑπάρχουν καὶ αἱ διατάξεις περὶ ποινικῆς διώξεως διὰ πᾶσαν παράβασιν καθήκοντος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα νὰ θεωροῦνται ἀντίδικα τῶν φορολογουμένων, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίζωμεν, ὅτι τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα θὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ δικαστήρια διὰ τὴν καλόπιστον ἐκτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς των. Ὑπήρξατε, κ. συνάδελφε, διαπρεπὴς ἀξιωματοῦχος Κρατικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον ὑμεῖς προσωπικῶς, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζητε, ὅτι δὲν νοεῖται λειτουργία Κρατικῆς Ὑπηρεσίας, ὅταν τὰ ὄργανα ταύτης ἀπειλοῦνται μὲ ποινὰς πειθαρχικὰς καὶ ποινικάς, διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, τὸ δικαστήριον δὲν θὰ υἱοθετήσῃ τὰς ἐνεργείας των. Σκεφθῆτε τὶ θὰ ἐγίνετο, ἐὰν ὁ ἀστυφύλαξ ἐγνώριζεν, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ὁ καταγγελλόμενος διὰ παράβασιν ἀστυνομικῆς διατάξεως ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ δικαστήριον, πρόκειται νὰ χάσῃ τὴν θέσιν του. Θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ λειτουργήσῃ ἀστυνομία ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον της; Καὶ θὰ ὑπῆρχε δικαιοσύνη, ἐὰν ὁ εἰρηνοδίκης καὶ ὁ πλημμελειοδίκης γνωρίζουν, ὅτι κινδυνεύει ἡ θέσις των, διότι τὸ ἀνώτερον δικαστήριον ἐνδέχεται νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἀπόφασίν των; Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν φύσιν τῆς Διοικήσεως ἔγκειται ἡ ἀναγνώρισις πρωτοβουλίας, δράσεως καὶ περιθωρίου διακριτικῆς ἐξουσίας, συνυφασμένης μὲ εὐχέρειαν ἐκτιμήσεως τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον ἡ Διοίκησις. Ἄλλο, βεβαίως, τὸ θέμα, ὅτι ἡ Πολιτεία ὀφείλει νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα, ἵνα ἡ Διοίκησις ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀποστολήν της.

§145Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὰς παρασχεθείσας ἐξηγήσεις. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν αὐτὴν διάταξιν περιλαμβάνονται καὶ τὰ κόττερα, τὰ γιώτ, καὶ αἱ ἄκατοι. Ποῖος θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀναγραφὴν τῶν γιὼτ καὶ κοττέρων, τῶν ὁποίων ἡ κατοχή, κατὰ τὴν κοινὴν ἀντίληψιν, εἶναι ἀναμφισβητήτως μιᾶς οἰκονομικῆς εὐρωστίας δείγματα; Ἐδῶ ὅμως, εἶναι ἀνάγκη πάλιν νὰ γίνῃ ἕνας σαφὴς προσδιορισμὸς τοῦ τὶ εἶναι γιώτ, κότερο, ἄκατος πολυτελείας. Διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις καὶ μὲ τὸ ἐπικρατοῦν πνεῦμα εἰς ἔνια φοροτεχνικὰ ὄργανα, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι κότερον, γιώτ, ἄκατος, θὰ βαπτίζεται καὶ τὸ οἱοδήποτε εὐτελὲς πλοιάριον, μὲ τὸ ὁποῖον οἱ ἐρασταὶ τῶν ἐναλίων θελγήτρων τῆς χώρας μας ἱκανοποιοῦν τὸ πάθος των διὰ τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ἐρασιτεχνικὴν ἁλιείαν. Καὶ εἶναι αὐτοὶ εἰς τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν των πτωχοὶ βιοπαλαισταί, οἱ ὁποῖοι μὲ μυρίας οἰκονομικὰς θυσίας συντηροῦν τὸ μικρόν των αὐτὸ πλοιάριον. Ἤδη, ἔγινε μία ἀψυχολόγητος ἐναντίον των φορολογικὴ ἐπίθεσις πρὸ ἔτους, μὲ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν τῶν μηχανῶν τῶν πλοιαρίων αὐτῶν. Ἀποτέλεσμα; Τὰ ἀκινητοποίησαν σχεδὸν ὅλοι οἱ κάτοχοί των. Ἠρημώθησαν αἱ ἑλληνικαὶ ἀκταὶ ἀπὸ τὴν γραφικότητα τῶν μικρῶν πλοιαρίων, τὰ ὁποῖα ἐκόσμουν τοὺς αἰγιαλούς μας. Ἑκατοντάδες καραβομαραγκῶν, συντηρητῶν μηχανῶν, ἐμπόρων εἰδῶν ἁλιείας καὶ ναυτικοῦ ἐξοπλισμοῦ ἐπλήγησαν βαρύτατα ἀπὸ τὸ μέτρον, παραμείναντες ἄνευ ἐργασίας. Ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς εἰσέπραξε μερικὰς πενταροδεκάρας ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα πλέον μικρὰ πλοιάρια, τὰ ὁποῖα παρέμειναν ἐν ἐνεργείᾳ, κατόπιν τῆς φορολογικῆς αὐτῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἀντιθέτως εἰς τὸν ἰσολογισμόν, γενικῶς, τὸ μέτρον ἀπεδείχθη παθητικὸν διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Ὁ Ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη εἰς χεῖρας του στοιχεῖα ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του περὶ τῶν ἀντιθέτων ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα ἀπέδωσεν ἡ ἐπιβληθεῖσα πέρυσι φορολογία αὕτη, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ καὶ θὰ εἰσηγηθῇ συντόμως τὴν κατάργησίν της. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπόν, διὰ νὰ μὴ προσθέσωμεν μὲ τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν νέους φραγμοὺς καὶ νὰ ἐπιτείνωμεν τὴν τάσιν ἐγκαταλείψεως τῶν αἰγιαλῶν μας ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Νεότητα κυρίως, νὰ γίνῃ διασάφησις, ὅτι ἡ ὑποχρέωσις ἀναγραφῆς εἰς τὴν δήλωσιν τῆς ἰδιοκτησίας γιώτ, θαλαμηγῶν, ἀκάτων, ἀφορᾷ τοὺς κατόχους τοιούτων σκαφῶν χωρητικότητος ἄνω τῶν 10 τοὐλάχιστον κόρων ἢ τῶν φερόντων προωστήριον μηχανὴν ἀνωτέρας ἱπποδυνάμεως τῶν 12 φορολογησίμων ἵππων, ὡς ἀκριβῶς ἐπρότεινα καὶ διὰ τοὺς αὐτοὺς ἀκριβῶς λόγους καὶ διὰ τὰ αὐτοκίνητα. Εἰς τὴν θάλασσαν μάλιστα ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης εἶναι ἰδιότυπος. Οἱ μεγιστάνες τοῦ πλούτου οἱ διαθέτοντες ἰδιόκτητα κόττερα μεγάλα καὶ θαλαμηγοὺς πολυτελεῖς καὶ ταχυκινήτους ἀκάτους εἰς τὴν παμψηφίαν των σχεδόν, διατηροῦν ταῦτα ὑπὸ ξένην σημαίαν. Αὐτοί, λοιπόν, οὐδόλως πλήττονται ὑπὸ τοῦ φορολογικοῦ μέτρου. Καλεῖται ὅμως νὰ καταβάλῃ δυσβάστακτον φόρον ὁ ἐργαζόμενος, ὁ ὁποῖος ἐπῆρε μὲ τὴν ὀκᾶν μίαν πεπαλαιωμένην μηχανὴν ἀπὸ τὸ Δημοπρατήριον, τὴν ἐπεσκεύασε καὶ τὴν ἐτοποθέτησεν εἰς τὸ ἁλιευτικὸν πλοιάριον διὰ νὰ ἱκανοποιῇ τὸ ὑγιεινόν του καὶ ὡραῖον αὐτὸ πάθος, κατὰ τὰς ὥρας τῆς σχόλης του καὶ ὅταν τὸ ἐπιτρέπῃ ὁ ἄστατος ἑλληνικὸς οὐρανός. Αὐτὸς βλέπετε, στεγάζεται ὑπὸ τὴν κυανόλευκον. Οὕτω ἐκτρέφεται ἐκ τῶν συγκρίσεων ἡ κοινωνικὴ ἀδικία, ἡ ὁποία εἶναι δίδυμος ἀδελφὴ τῆς κοινωνικῆς ἀναστατώσεως. Ἡ προβλεπομένη τριμελὴς Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν τελεσίδικον κρίσιν τοῦ δηλουμένου εἰσοδήματος, μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ προσδιορισθῇ, ὅτι ἡ ἄρνησις ἢ ἡ ἀμέλεια τῆς οἰκείας ἐπαγγελματικῆς Ὀργανώσεως, εἰς ἣν ἀνήκει ὁ φορολογούμενος νὰ ὁρίσῃ ἐκπρόσωπόν της εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ὁπότε οὗτος ἀντικαθίσταται δι’ ἑτέρου φορολογουμένου, νὰ βεβαιοῦται διὰ σχετικοῦ ἀποδεικτικοῦ ἐπιδόσεως τῆς σχετικῆς προσκλήσεως εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν Ὀργάνωσιν, διότι συμβαίνει πλειστάκις εἰς τὴν πρᾶξιν τοιαῦται προσκλήσεις ἀποστελλόμεναι ταχυδρομικῶς νὰ μὴ φθάσουν εἰς τὸν προορισμόν των, ἢ νὰ περιέρχωνται εἰς ἀναρμόδια πρόσωπα. Μία, λοιπόν, κατοχύρωσις τῆς ὀρθῆς αὐτῆς διατάξεως ἀπὸ τοιούτους κινδύνους εἶναι ἀπαραίτητος. Ἡ αὐτὴ προϋπόθεσις τῆς δι’ ἀποδεικτικοῦ ἀποδείξεως, ὅτι ἐγένετο ἡ ἐπίδοσις τῆς σχετικῆς ἀνακοινώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου πρὸς τὸν φορολογούμενον, ὅτι σκοπεύει νὰ παραπέμψῃ τοῦτον εἰς τὴν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, δέον νὰ διασφαλισθῇ. Ἡ κύρωσις τῆς ἐπιβολῆς προσθέτου φόρου ἴσου πρὸς τὸ ⅓ τοῦ βεβαιωθέντος φόρου, ὁσάκις τὸ ἐξακριβωθὲν εἰσόδημα εἶναι ἀνώτερον κατὰ 35% τοῦ δηλωθέντος τοιούτου, πρέπει, νομίζω, νὰ μᾶς ἀγάγῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐξήσεως τοῦ ὁρίου διὰ τὴν βαρεῖαν αὐτὴν κύρωσιν ἀπὸ 35% εἰς 50%, ὡς ἀκριβῶς προέβλεπε καὶ ἡ καταργητικὴ διάταξις τοῦ Νόμου 3323. Ἐπίσης, ἡ προβλεπομένη κύρωσις ἀπαγορεύσεως χορηγήσεως δανείων ὑπὸ Τραπεζῶν, ΟΧΟΑ κλπ. ἐπὶ τοιούτων δηλώσεων, ἐπὶ διάστημα τοὐλάχιστον ἔτους νομίζω, ὅτι δημιουργεῖ μίαν ἀπέραντον περιοχὴν αὐθαιρεσιῶν εἰς ἕνα ὄργανον, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐξόντωσιν τῶν ἐπιχειρήσεων μὲ ὅλους τοὺς συμπαρομαρτοῦντας κοινωνικοὺς ἀντικτύπους ἐπὶ τῶν εἰς αὐτὰς ἐργαζομένων. Θὰ πρέπει ἡ φράσις τῆς διατάξεως «τοὐλάχιστον ἔτους» νὰ μετατραπῇ εἰς «μέχρις ἑνὸς ἔτους». Εἰς τὴν κατάστασιν τῶν δημοσιευομένων ὑπὸ τοῦ ἐφόρου λόγῳ ἰδίᾳ τοὺς δηλώσαντας εἰσόδημα μικρότερον κατὰ 25% τοῦ πραγματικοῦ τοιούτου, διὰ τοὺς μὴ τηροῦντας βιβλία πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας, τὸ καθοριζόμενον ποσοστὸν τοῦ 25%, δέον νὰ ὁρισθῇ εἰς 35%, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ ὁριζόμενον ποσὸν φόρου τοῦ βεβαιουμένου, συνεπείᾳ τῶν ἐν λόγῳ παραλείψεων, ἕνεκεν τοῦ ὁποίου δὲν ἀναγράφονται εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν οἱ φορολογούμενοι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπερβαίνει τὰς 10.000 δραχμάς, νὰ γίνῃ 15.000 δραχμῶν, λόγῳ τῶν βαρυτάτων συνεπειῶν, τὰς ὁποίας συνεπάγεται ἡ δημοσίευσις τοῦ ὀνόματος τοῦ φορολογουμένου εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν τοῦ ἐφόρου. Ὡσαύτως, διὰ διατάξεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπεται ὀρθῶς, ἡ ἐνώπιον τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς προσφυγὴ τοῦ ἀπειλουμένου μὲ δημοσίευσιν τοῦ ὀνόματος τοῦ φορολογουμένου, ἀπαρτιζομένης ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν, τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς οἰκείας Νομαρχίας. Οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν διὰ τὰ πρῶτα δύο πρόσωπα τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν βλέπω, ὅμως, ποῖον σκοπὸν ὑπηρετεῖ ἡ παρουσία τοῦ Διευθυντοῦ τῆς οἰκείας Νομαρχίας, ὡς τρίτου μέλους, ἀφοῦ, κατὰ βασικὴν ἀρχὴν τῆς ἰσχυούσης φορολογικῆς μας Νομοθεσίας, μία θέσις εἰς πᾶσαν τοιαύτης μορφῆς Ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς, καταλαμβάνεται ἀπὸ ἐκπρόσωπον τῆς οἰκείας ἐπαγγελματικῆς Ὀργανώσεως τοῦ φορολογουμένου, ὁ ὁποῖος γνωρίζων κάλλιστα τὸν κρινόμενον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, θὰ δυνηθῇ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπαρκῶς πρὸς συναγωγὴν κρίσεως, ἐνῷ ταὐτοχρόνως θὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τὸν προσφεύγοντα εἰς αὐτὴν τὸ αἴσθημα, ὅτι ὑφίστανται ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις περὶ τοῦ ἀδιαβλήτου τῆς κρίσεως, τῆς εἰς ἣν προσέφυγεν Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης ἡ ἀνατρεπτικὴ προθεσμία τῶν πέντε ἡμερῶν, ἡ ὁποία θεσπίζεται διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς περὶ μὴ ἐγγραφῆς αἰτήσεως τοῦ φορολογουμένου, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ 10 ἡμέρες καὶ τὸ εἰκοσαήμερον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ὑποχρεοῦται ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης, νὰ γίνῃ τριακονθήμερος, διὰ νὰ ὑφίσταται χρονικὸν περιθώριον ἐρεύνης διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ μὴ ἐκδίδωνται ὑπὸ τὸν μικρὸν χρονικὸν περιορισμὸν τοῦ εἰκοσαημέρου, βεβιασμέναι καὶ ἀβασάνιστοι ἀποφάσεις. Ἡ ἀπαγγελλομένη, ὡσαύτως, στέρησις τοῦ τοιούτου φορολογουμένου νὰ λάβῃ πιστοποιητικὸν φορολογικῆς ἐνημερότητος ἐπὶ χρονικὸν διάστημα ἔτους, ἀρχόμενον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὀνόματός του εἰς τὸν κατάλογον, δέον νὰ γίνῃ «μέχρις ἑνὸς ἔτους», ὥστε νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια πρὸς κλιμάκωσιν τῆς κυρώσεως ταύτης, ἀναλόγως τῆς βαρύτητος τοῦ παραπτώματος αὐτοῦ, ἐν συναρτήσει πάντοτε πρὸς τὰς ἰδιαιτέρας συνθήκας, ὑφ’ ἃς οὗτος εὑρέθη. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ἄρθρον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι ἐγκυμονεῖ τεραστίους κινδύνους ἀπὸ πλευρᾶς ἐξοντωτικῶν συνεπειῶν διὰ τὸν φορολογούμενον, μὲ βαρυτάτας κοινωνικὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τεραστίου ἀριθμοῦ ἐργαζομένων εἰς ἐπιχειρήσεις εἶναι τὸ ἄρθρον 9, διὰ τὸ ὁποῖον ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργόν, διὰ τὴν ὁλοσχερῆ του ἀπάλειψιν. Εἶναι καθολικὴ παράκλησις τῶν ἐμπόρων, τῶν βιοτεχνῶν καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν. Ἐδῶ προβλέπονται κυρώσεις θανάσιμοι διὰ μίαν ἐπιχείρησιν ἢ τὸν ἁπλοῦν ἐπαγγελματίαν. Καὶ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας τοῦ ἐργαζομένου προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία θὰ καταδικασθῇ εἰς θάνατον, θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Βεβαίως, θὰ μοῦ ἀντείπητε, ὅτι λαμβάνεται πρόνοια εἰς τὸ νομοθέτημα, δι’ ἧς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακοπῆς τοῦ ἐπαγγέλματος ἢ τῆς λειτουργίας τῆς ἐπιχειρήσεως διατηροῦνται εἰς τὸ ἀκέραιον αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ἐπιτηδευματιῶν, ἔναντι τῶν παρ’ αὐταῖς ἐργαζομένων. Ὅμως, δικαιοῦμαι νὰ ἐρωτήσω: Διακοπείσης τῆς λειτουργίας μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ποῦ θὰ εὑρεθῇ τὸ ρευστὸν διὰ τὴν τοιαύτην ἱκανοποίησιν; Μοιραίως, θὰ ἐπακολουθήσουν κατασχέσεις, ὁπότε τὸ πρόσκαιρον κλείσιμον, μετατρέπεται εἰς ὁριστικὸν καὶ ἡ στρατιὰ τῆς ἀνεργίας διογκοῦται. Ἐάν, παρὰ τὰς παρατηρήσεις μου αὐτάς, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ 9, ἄρθρον — λαιμητόμον — τότε ποιοῦμαι ἔκκλησιν νὰ ἐπενεχθοῦν εἰς αὐτὸ αἱ ἑξῆς τροποποιήσεις: 1) Ἡ ἀπόφασις τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν νὰ μὴ εἶναι ἀνέκκλητος καὶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν φορολογούμενον τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἐφέσεως ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν, διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῆς κρίσεως. 2) Αἱ ποιναὶ νὰ παραμείνουν μόνον διὰ τὴν ἀνακριβῆ τήρησιν τῶν ὑπὸ τοῦ Κώδικος προβλεπομένων βιβλίων ὑπὸ τοῦ φορολογουμένου, ἀπαλειφομένης τῆς φράσεως «καὶ στοιχείων», διότι οἱ μικροὶ φορολογούμενοι, ὅλα δηλαδὴ τὰ μικρομάγαζα, λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας των, δὲν κόπτουν διπλότυπα λιανικῆς πωλήσεως καὶ λόγῳ τοῦ μικροῦ κύκλου ἐργασιῶν των καὶ λόγῳ τῆς κατὰ κανόνα ἀγραμματωσύνης τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν πτωχῶν ἐπιτηδευματιῶν. Θὰ ἦτο, λοιπόν, ἡ ἐφαρμογὴ δι’ ἔλλειψιν στοιχείων τῶν ἐξοντωτικῶν αὐτῶν διατάξεων ἀνεδαφική, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα καὶ 3) τὸ ἀναγραφόμενον ποσὸν τοῦ προστίμου τῶν 10.000 δραχμῶν, ἡ ἐπιβολὴ τοῦ ὁποίου ἐπιφέρει τὰς φοβερὰς αὐτὰς συνεπείας, νὰ ὁρισθῇ εἰς 20.000 δραχ., διὰ νὰ περισταλῇ ἡ εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν ἐφαρμογὴ τῶν βαρυτάτων αὐτῶν συνεπειῶν τοῦ ἄρθρου 9. 9. Τέλος, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7, 8, 9 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, δέον νὰ ἐφαρμοσθοῦν οὐχὶ ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1960, δι’ ὃ ὑπεβλήθησαν ἤδη αἱ δηλώσεις, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1961, ὁπότε κατὰ τὴν συνήθη τῶν πραγμάτων πορείαν, ἐλπίζομεν βασίμως, ὅτι τὰ νεοϊδρυθησόμενα φορολογικὰ δικαστήρια θὰ ἔχουν ἀρχίσει λειτουργοῦντα, ὁπότε καὶ θὰ ὑπάρξουν αἱ ἀπαραίτητοι δικαστικαὶ ἐγγυήσεις ἀπονομῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φρουρὸς τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, ἔχει ὁμολογουμένως ἐπωμισθῆ ἄχαρι καὶ ἐπίμοχθον ἔργον. Δικαιοῦται τὴν συμπαράστασίν μας καὶ αὐτῆς τῆς συμπαραστάσεως ἔκφρασις εἶναι αἱ διατυπούμεναι παρατηρήσεις ὑπὸ τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, διότι σκοποῦν ἀκριβῶς εἰς τὸ νὰ καταστήσουν καθαρωτέρους τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὴν πάταξιν τοὐτέστιν τῆς φοροδιαφυγῆς τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων, μὲ ταυτόχρονον ὅμως κατοχύρωσιν τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν ἐπιτηδευματιῶν ἀπὸ τὸν τυχὸν ὑπερβάλλοντα ζῆλον ἐνίων φοροτεχνικῶν ὀργάνων, ἰδιὰ τοῦ σαφῶς καὶ μὴ ἐπιδεχομένου παρερμηνείας πλαισίου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ κινηθοῦν ταῦτα. Ἂς φιλοδοξήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐμφυσήσῃ εἰς τὰ φοροτεχνικά του ὄργανα τὴν πεποίθησιν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν οὐδεὶς φορολογούμενος εἶναι κακῆς πίστεως, καὶ ὡς τοιοῦτος δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται. Νὰ περιστείλῃ τὸ πνεῦμα αὐθαιρεσίας ἐνίων ὀργάνων του, οἱ ὁποῖοι ἀβασανίστως θεωροῦντες ἐκ προοιμίων πᾶσαν δήλωσιν ψευδῆ τῆς φορτώνουν ἀβασανίστως ἕνα 50%, κατὰ κανόνα, ἐπὶ πλέον. Αὐτὴ ἡ νοοτροπία δημιουργεῖ τὸ κλῖμα τῆς ἐλλείψεως εἰλικρινείας τοῦ φορολογουμένου, ἀμυνομένου πλέον πρὸς τὸ πνεῦμα αὐτό. Ἡ ὕπαρξις κλίμακος ἀμοιβαίας ἐμπιστοσύνης φορολογοῦντος καὶ φορολογουμένου, εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ἀσκήσεως συνεποῦς φορολογικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀποδώσῃ καρπούς. Καὶ πρῶτον βῆμα πρὸς αὐτήν, ὡς προανέφερον, θὰ εἶναι ἡ Κυβερνητικὴ δήλωσις ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἑπομένου οἰκονομικοῦ ἔτους, τὸ σημερινὸν κωμικὸν ἀφορολόγητον ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως θὰ διπλασιασθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, τὸ ἀφορῶν τὰς χερσαίας μεταφοράς, τὸ ἐμφανιζόμενον τεράστιον ἔλλειμμα ἐκ 480 ἑκατ. τῶν ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων, καθ’ ἕκαστον ἔτος θὰ διογκοῦται, ἐὰν τὸ Κράτος δὲν χωρήσῃ θαρραλέως εἰς ρύθμισιν τῆς σήμερον ὑπαρχούσης ἀνεργίας, μεταξὺ τῶν χερσαίων, θαλασσίων καὶ δι’ αὐτοκινήτου μεταφορῶν. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ πνεῦμα ἀλληλοεξυπηρετήσεως μεταξὺ αὐτῶν τῶν μέσων, δὲν σταματήσουν οἱ ἀνταγωνισμοὶ μεταξύ των, δηλαδὴ δὲν ὑπάρξῃ συντονισμὸς ἐνεργειῶν μὲ ρυθμιστὴν τὸ Κράτος, τὸ ὡς ἄνω ἔλλειμμα θὰ ἀποτελῇ μόνιμον πληγήν, ἀφαιμάζουσαν κατ’ ἔτος τὰ δημόσια οἰκονομικά. Τέλος, ἐφόσον ἐτέθη τὸ θέμα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ τὸ θίξω. Δὲν ἔπρεπε βεβαίως νὰ ἀνακινηθῇ τὸ θέμα αὐτό, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀνεκινήθη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἀπηύθυνα ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν, ὅπως προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις ἐπ’ αὐτῆς καὶ διαφωτίσῃ τὴν κοινὴν γνώμην, διότι συνεχῶς, ὅταν εὑρίσκωμαι εἰς συγκεντρώσεις, μοῦ ὁμιλοῦν περὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ κρίνῃ, ἐὰν εἰς τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ εἰσέρχωνται μόνον οἱ πλούσιοι καὶ οἱ Κροῖσοι. (Χειροκροτήματα).

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις προφανῶς ἠθέλησε νὰ ἀμβλύνῃ τὴν σημασίαν τοῦ δευτέρου σκέλους τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ἔθεσεν ὑπὸ τὸν τίτλον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων». Διότι τὸ δεύτερον μέρος ἐπιφέρει τρία δεινὰ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρῶτον τὸν ἐπιβαρύνει μὲ 150 περίπου ἑκατομμύρια δραχμάς, δεύτερον, δυσκολεύει τὴν διάθεσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν κομίστρων, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων καὶ τρίτον, ἐπιχειρεῖ τὴν κατάργησιν τῶν ἀκραίων σιδηροδρομικῶν γραμμῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ τελευταῖον τοῦτο μέτρον ποὺ ἀποτελεῖ συνάρτησιν μὲ δύο ἄλλα, εἶναι ἄκρως ἀντιοικονομικόν. Ἐν πρώτοις, κύριοι τὸ ἔλλειμμα τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ 413 ἑκατομμύρια δραχμαί, διότι εἰς αὐτὸ περιλαμβάνονται αἱ δαπάναι συντάξεως τοῦ προσωπικοῦ, αἵτινες ἀνέρχονται εἰς 210 ἑκατομμύρια, αἱ τιμολογιακαὶ διευκολύνσεις καὶ ἀτέλειαι εἰς μεταφορὰς δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ συμφέροντος, αἵτινες ἀνέρχονται εἰς 50 ἑκατομμύρια δραχμάς, αἱ ἔκτακτοι δαπάναι ἀποκαταστάσεως ἐκ τοῦ πολέμου καὶ ἐκ θεομηνιῶν ζημιῶν, ἀνερχόμεναι εἰς 20 ἑκατομμύρια δραχμάς, αἱ ἀποδόσεις εἰς Δημόσιον ὑπὸ μορφὴν κύκλου ἐργασιῶν καὶ χρεώσεις δασμῶν, αἵτινες ἀνέρχονται εἰς 50 ἑκατομμύρια δραχμάς, καὶ τέλος, δὲν ἀφαιρεῖται ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ συνόλου δαπανῶν ἐκμεταλλεύσεως, λόγῳ τῆς καταναλώσεως ἐγχωρίου λιγνίτου. Συνεπῶς, ἂν πάντα ταῦτα ἀφαιρεθῶσιν, τὸ ἔλλειμμα εἶναι κατὰ πολὺ κατώτερον τοῦ ἀναφερομένου. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπιζητεῖ τὴν κατάργησιν τῶν ἀκραίων γραμμῶν, διὰ νὰ καλύψῃ, λέγει, τὸ ἔλλειμμα. Ἀλλὰ εἰς τὰς ἀκραίας αὐτὰς γραμμὰς τὸ ἔλλειμμα εἶναι μηδαμινὸν καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία εἰς τὴν βενζίνην, τὸ πετρέλαιον καὶ τὴν νάφθην, διατὶ νὰ καταργηθοῦν αἱ γραμμαὶ αὐταί, αἵτινες εἶναι τόσον χρήσιμοι διὰ τὴν χώραν; Ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξισορροπήσεως τῶν χερσαίων μεταφορῶν, δὲν εἶναι ἀντιφατικὸν νὰ καταργηθοῦν σιδηροδρομικὰ δίκτυα; Πάντως, δὲν ἐφαρμόζεται ἡ ἐμπρέπουσα σιδηροδρομικὴ πολιτική. Διότι, ἐὰν αὕτη ἐφηρμόζετο, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ, πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιῶν, ἐκσυγχρονιζομένων τῶν ὑπαρχόντων δικτύων, μὲ περαιτέρω συντονισμὸν τῶν χερσαίων μεταφορῶν καὶ ἑνοποίησιν τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἑνοποιηθοῦν τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα καὶ ὄχι νὰ καταργηθοῦν τινὰ ἐξ αὐτῶν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου καθίσταται περισσότερον δύσκολος ἡ ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν διαφόρων πόλεων. Συγκεκριμένως, οἱ σιδηρόδρομοι τῆς Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος ΣΒΔΕ, οἵτινες ἱδρύθησαν ὑπὸ τοῦ Χαριλάου Τρικούπη τὸ 1877 καὶ σήμερον ἐξυπηρετοῦν ὁλόκληρον τὴν Βορειοδυτικὴν Ἑλλάδα, ἐξαγγέλλεται, ὅτι πρόκειται νὰ καταργηθοῦν, γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαλέσει γενικὴν ἀναστάτωσιν καὶ κατακραυγὴν εἰς ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας. Μὲ τὰ ἐπικείμενα ἔργα τοῦ Ἀχελώου, ἡ κίνησις τῶν σιδηροδρόμων Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος θὰ ἐγίνετο μεγαλυτέρα, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεκταθοῦν μέχρι τῆς Ἠπείρου, διότι τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐξυπηρετεῖται πλήρως διὰ τῆς ὑπαρχούσης συγκοινωνίας. Συνεπείᾳ τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, θὰ ὑπάρξῃ τεραστία ἡ ἀνάγκη παντὸς συγκοινωνιακοῦ μέσου, δι’ ὃ καὶ ἀντεδείκνυται παντελῶς ἡ κατάργησίς των. Ὡς λόγοι καταργήσεώς των προβάλλονται ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ μικρὸν μῆκος, διότι ἔχουν μῆκος 77 χιλιομέτρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου, τὸ ἔλλειμμα ἐξ 1.960.000 δραχμῶν. Ἀλλὰ οἱ σιδηρόδρομοι τῆς Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχουν μικρὸν μῆκος, διότι ἔχουν ἐνταχθῆ εἰς τοὺς ΣΠΑΠ, ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν πρέπει νὰ διαχωρίζωνται, δηλαδὴ ἀνήκουν εἰς τὸ ὅλον μῆκος, ὅπερ ἀνέρχεται εἰς 900 περίπου χιλιόμετρα. Τὸ ἔλλειμμά του ἀνέρχεται μόλις εἰς 1.960.000 δραχ. ἐτησίως, ἔναντι τοῦ συνόλου τῶν 413.000.000 δραχ. ἐλλείμματος τῶν Ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων. Τοῦτο δὲ τὸ ἔλλειμμα θὰ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ τελείως, ἐὰν διετίθετο ἓν ταχύπλουν πορθμεῖον μεταξὺ Κρυονερίου–Πατρῶν. Ἐξ ἄλλου, ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχωμεν ἐκ τοῦ ξηλώματος τῶν γραμμῶν καὶ τοῦ παροπλισμοῦ καὶ τῆς ἀχρηστεύσεως τοῦ τροχαίου ὑλικοῦ, θὰ φθάσῃ τὰ 150.000.000. Ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις τοῦ 1954 καὶ αἱ πάσης φύσεως μεταφοραὶ ὡρισμένων ὑλικῶν τῶν προαναφερομένων Ὀργανισμῶν, ἐγίνοντο διὰ τῶν σιδηροδρόμων, θὰ εἴχομεν, ἀσφαλῶς, διαφορετικὴν ἀπόδοσιν καὶ ὄχι τὸ ἔλλειμμα, ὅπερ παρουσιάζουν. Εἶναι, συνεπῶς, δικαία ἡ ἀναταραχή, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας, διότι ὑπὸ τῶν σιδηροδρόμων αὐτῶν ἐξυπηρετοῦνται δεκάδες χωρίων τῆς περιοχῆς, καθὼς καὶ αἱ πόλεις Ἀγρινίου, Αἰτωλικοῦ καὶ Μεσολογγίου, κρίνεται δὲ ὡς ἐντελῶς οἰκονομικῶς ἀσύμφορος ἡ κατάργησις τοῦ ΣΒΔΕ. Νομίζω, ὅτι καὶ διὰ λόγους ἐθνικοὺς καὶ τουριστικούς, ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησις τῶν σιδηροδρόμων Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§149Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλαχίστας μόνον λέξεις θὰ εἴπω, δεδομένου, ὅτι ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς μειοψηφίας τῆς Ν. Π. Κινήσεως ἦτο λεπτομερειακή. Τὸ ζήτημα τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ὑπάρχει ἡ φορολογία. Διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ τῶν Κρατῶν, τὰ αἴτια ἦσαν διάφορα καὶ διάφορα τὰ μέτρα διὰ τὴν καταστολήν της. Εἰς εὐνομούμενον Κράτος, ὅπου ἡ νομοθεσία εἶναι σαφὴς καὶ δικαία, μὲ διοίκησιν χρηστήν, ὁ φορολογούμενος ἔχει φορολογικὴν συνείδησιν καὶ ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι ἐλαχίστη, ὥστε νὰ μὴ ἀπασχολῇ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ τοὺς μελετητὰς τῶν οἰκονομικῶν. Δυστυχῶς εἰς τὴν χώραν μας, μετὰ τὸν Πρῶτον Παγκόσμιον Πόλεμον καὶ κυρίως, μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, ἔλαβε σοβαρὰν ἔκτασιν ἡ φοροδιαφυγή, ἡ ὁποία ὠφείλετο εἰς τὴν ἔκλυσιν τῶν ἠθῶν. Ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὴν καταστολήν της, ἀλλὰ ἐπηκολούθησεν ὁ Βʹ Παγκόσμιος Πόλεμος, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε νέαν ἔκλυσιν ἠθῶν καὶ μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, τὸ κακὸν ἐχειροτέρευσε. Καίτοι παρῆλθε τόσος χρόνος, ἐν τούτοις τὸ φαινόμενον ἐξακολουθεῖ καὶ ἐδημιουργήθη ἕνας φαῦλος κύκλος, μεταξὺ φορολογούσης ἀρχῆς καὶ φορολογουμένων, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ θραύσωμεν. Τὸ πρόβλημα ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον, διότι εἶναι ἀδύνατον μετὰ τὴν θύελλαν ἀποτόμως νὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Οἱ φοροφυγάδες εἶναι δύο κατηγοριῶν. Εἰς τὴν μίαν ἀνήκουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται ἐναντίον τοῦ Κράτους, διότι νομίζουν, ὅτι ἀδικοῦνται, καὶ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα κατηγορία, ἡ ἄλλη κατηγορία εἶναι οἱ πραγματικοὶ φοροκλέπται, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τὸν τυχὸν πλουτισμόν. Ἐὰν δὲν ἐξαλείψωμεν τὴν πρώτην κατηγορίαν, εἶναι ἀδύνατον νὰ καταστείλωμεν τὴν δευτέραν. Μερικοὶ ἐκ τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους προβάλλουν οἱ φοροδιαφεύγοντες, εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἀνεφέρθησαν πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν, ἐγὼ ὅμως θὰ περιορισθῶ εἰς μερικοὺς μόνον, διὰ νὰ γίνουν περισσότερον ἀντιληπτοὶ καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ διὰ νὰ ἀκουσθοῦν καὶ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, διότι ἕνας ὑπουργὸς εἶναι ἐφήμερος, ἐνῷ αἱ ὑπηρεσίαι παραμένουν: Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι, ὅτι ἡ φορολογικὴ νομοθεσία εἶναι ἐν πολλοῖς ἀσαφής, ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πᾶσα νομοθεσία. Λύσις διδομένη εἴτε ἀπὸ τὸ φοροτεχνικὸν ὄργανον, εἴτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, εἶναι κατὰ κανόνα εἰς βάρος τῶν φορολογουμένων, ἐν ἄλλαις λέξεσιν, ὁ φορολογούμενος ἔχει πλέον πεισθῆ, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του. Πολλάκις αὐταὶ αἱ ἑρμηνεῖαι ἐκ τῶν ὑστέρων κυροῦνται, διὰ νόμων ἑρμηνευτικῶν μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἀναφέρω ἕνα ἄλλο κακόν, τὸ ὁποῖον ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν δυστυχῶς ἔχει σημειωθῆ, εἶναι οἱ ἀναδρομικοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι κάμπτουν τελείως τὴν φορολογικὴν συνείδησιν. Πρέπει νὰ παύσωμεν τοῦ λοιποῦ νὰ κάμωμεν ἀναδρομικοὺς νόμους καὶ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ συγκεντρώνωμεν κατ’ ἔτος, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ὅλας τὰς ἀσαφείας, αἱ ὁποῖαι κρίνονται ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς ἢ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ τὰς φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς· οὕτω θὰ γίνεται οὐχὶ πλέον συζήτησις DE LEGE LATA, ἀλλὰ DE LEGE FERENDA, θὰ κρίνῃ δὲ ἡ Βουλὴ ἐὰν αὗται αἱ διατάξεις θὰ παραμείνουν οὕτως ἢ ἄλλως μεταρρυθμιζόμεναι εἰς τὸ μέλλον. Εἰς ἄλλας κατηγορίας νομοθεσιῶν δὲν εἶναι ἐντελῶς τὸ ἴδιον, διότι ἐκεῖ δὲν εἶναι ἀντίδικος τὸ Κράτος. Ἄλλη κατηγορία, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ οἱ φοροδιαφεύγοντες προβάλλουν καὶ δὴ ἐναντίον τοῦ Κράτους, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ πολυπλόκου τῆς φορολογίας. Ὑπάρχουν αὐτή, λ.χ., ἡ περίφημος προείσπραξις, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐννοήσῃ ὁ φορολογούμενος διατὶ γίνεται, οὕτω δέ, ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν ὑπάρχουν, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν γεννῶνται ἀκόμη περισσότεραι ἀπορίαι, διότι ὁσάκις ὁ φορολογούμενος θέλει νὰ ἴδῃ τὶ ἔχει νὰ πληρώσῃ, οὔτε αὐτὸ εἶναι εὔκολον νὰ τὸ διαπιστώσῃ, πρὸ παντὸς ἕνας μὴ μορφωμένος, διότι εἰς τὰ διπλώματα δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἐννοήσῃ τὶ ἀναγράφεται καὶ τοῦ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι πληρώνει περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι ἔπρεπε νὰ πληρώσῃ. Αὐτὴ ἡ προείσπραξις εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος καὶ διὰ τὴν ἁπλούστευσιν τοῦ ὅλου συστήματος πρέπει ἐντὸς διετίας νὰ καταργηθῇ, ὑπάρχει δὲ τρόπος πρὸς τοῦτο, καὶ μόνον ἐμπλοκὰς δημιουργεῖ, ὑπαλλήλους περισσοτέρους ἀπασχολεῖ, ἀριθμητικὰς πράξεις περισσοτέρας χρειάζεται καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ταμειακῆς εἶναι μία ἀνωμαλία, διότι γίνονται πολλαὶ ἐγγραφαί. Ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα διὰ τὴν ἐν γένει ἁπλούστευσιν, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν θέλει νὰ τὰ θεσπίσῃ, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου κατορθώνει νὰ εἰσπράξῃ περισσότερα. Ἡ ἁπλούστευσις θὰ εἶχε καὶ τὸ καλόν, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι θὰ ἐνέπνεε τὸ Κράτος ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς φορολογουμένους, θὰ ἀπήλλασσε μέγαν ἀριθμὸν ὑπαλλήλων ἀπὸ τοῦ νὰ ἀπασχολοῦνται μὲ γραφειοκρατικὰς ἐργασίας. Ἕν ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον προβάλλουν οἱ φοροδιαφεύγοντες εἶναι τὸ ζήτημα, ὅτι θεωροῦν, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κατώτατα ὅρια διαβιώσεως, ὡς αἱ 12.000 δραχ., αἱ ὁποῖαι ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸ εἰσόδημα, ἡ ἀπαλλαγὴ φορολογίας τῶν μικρῶν οἰκοδομῶν κλπ. εἶναι πολὺ μικρά, στενά, καὶ ὁ φόρος πλήττει τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ζωὴν εἰσοδήματα, ἀκριβῶς ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν ἀπολύτως ἀνάγκην διὰ τὴν διατροφήν των οἱ φορολογούμενοι. Καὶ δὲν εἶναι μόνον, ὅτι προκαλοῦν τὴν δυσφορίαν τῶν φορολογουμένων, ἀλλὰ δίδουν τροφὴν καὶ εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ἥτις ἐκμεταλλεύεται τὸ ζήτημα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Προβάλλεται ἐπίσης καὶ ἕτερον ἐπιχείρημα, ὅτι ὑπάρχει μία μεροληψία τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν. Αὐτὴ εἶναι μία γενικωτέρα κατηγορία ἐναντίον τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι μεροληπτοῦν. Καὶ αὐτό, βεβαίως, εἶναι φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ ἐνετάθη, λόγῳ τοῦ πολέμου. Ὅταν λέγω μεροληψία, δὲν ἐννοῶ τὴν κακὴν συμπεριφορὰν πρὸς ἕνα φορολογούμενον, ἀλλὰ ἐννοῶ ἄλλα κίνητρα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔγινεν ἤδη λόγος καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὸν εὔκαμπτον χαρακτῆρα, τὸ εὐάλωτον ὡρισμένων ὑπαλλήλων. Νὰ μὴ αὐταπατώμεθα, κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ πολέμου, τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου ὑπῆρξαν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς, ὑπέπεσαν εἰς ἁμαρτήματα, εὑρεθέντες πρὸ τῆς σκληρᾶς ἀνάγκης διὰ τὴν ἐπιβίωσίν των, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἡ ἐποχὴ ἐκείνη βεβαίως παρῆλθεν, ἀλλὰ ἡ συνήθεια δὲν εἶναι εὔκολον νὰ μεταβληθῇ πλήρως. Τὸ κεφάλαιον δὲν ἔχει φραγμοὺς καὶ πρέπει εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ δραστηριότης τοῦ Ὑπουργείου, ὥστε νὰ τεθοῦν ἀνασχετικοὶ φραγμοὶ καὶ εἰς αὐτό. Προβάλλεται ἐπίσης τὸ ἀσθενὲς σημεῖον, καθ’ ὃ ἀναγκάζεται ὁ ὑπάλληλος νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ ἑκάστοτε ἐν τῇ ἐξουσίᾳ Κόμμα, καὶ αὐτὸ παρατηρεῖται εἰς τὰς Ἐφορίας τῶν Ἐπαρχιῶν, ὅπου ὁ φορολογούμενος ζητεῖ πάντοτε, προκειμένου νὰ ἐπισκεφθῇ Δημοσίαν Ἀρχήν, νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὸν δικηγόρον ἢ τὸν Κομματάρχην τοῦ ἰσχύοντος ἑκάστοτε Κόμματος. Αὐτό, οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ φαινόμενον εἶναι σπανιώτερον, διότι εἰς τὰς Ἀθήνας οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι οἱ ἱκανώτεροι καὶ παλαιότεροι καὶ ἐνισχύονται ἀπὸ τοὺς νέους ὑπαλλήλους, τοὺς εἰσελθόντας μεταπελευθερωτικῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ὑπάλληλοι τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀντεμετωπίζετο σκληρὰ ἡ ἀνάγκη τῆς ζωῆς. Περαιτέρω, δέον νὰ ἀναφέρωμεν τὸ ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς φορομανίας τῶν ὑπηρεσιῶν. Καὶ αὐτὸ προκαλεῖ μεγάλην δυσφορίαν, διότι ὑπάρχουν παραδείγματα, κατὰ τὰ ὁποῖα οἱ ὑπάλληλοι ἐξακολουθοῦντες νὰ ὑποψιάζωνται, ὅτι ἀποκρύπτεται εἰσόδημα, πάντοτε ἐπιβάλλουν μεγαλυτέρους φόρους. Παράδειγμα εἶναι ἡ περίφημος Ἐφορία Κληρονομιῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος, κατ’ ἐμέ, ἐξευτελίζει τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ πεισθῇ περὶ αὐτοῦ, νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ τοῦ δοθοῦν αἱ ἐπὶ μίαν πενταετίαν ὑποβληθεῖσαι δηλώσεις, ἡ βεβαίωσις τοῦ Ἐφόρου, ὡς καὶ αἱ ὁριστικαὶ ἀποφάσεις.

§150Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ζαΐμη, γνωρίζετε, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐφορίας Κληρονομιῶν εὑρίσκεται ἐφοριακὸς ὑπάλληλος, διακρινόμενος καὶ διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ διὰ τὸ ἦθος του. Ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἐφορίας Κληρονομιῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φορολογοῦν τὸ κεφάλαιον, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πράττουν τὸ καθῆκον των. Τῆς Ἐφορίας Κληρονομιῶν Ἀθηνῶν, προΐσταται εἷς τῶν ἀρίστων ὑπαλλήλων τοῦ ἐφοριακοῦ Κλάδου.

§151Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελε νὰ πεισθῇ περὶ αὐτοῦ, νὰ ζητήσῃ διὰ κάθε ὑπόθεσιν τρία στάδια. Τὸ στάδια τῆς δηλώσεως, τὸ στάδιον τῆς βεβαιώσεως καὶ τὸ στάδιον τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεως ἢ τοῦ συμβιβασμοῦ, διὰ νὰ πεισθῇ τὸ πῶς αἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες τῶν δραχμῶν εἶναι φασόλια διὰ τὴν Ἐφορίαν. Αὐτὸ τὸ λέγω, ὄχι διὰ νὰ κατηγορήσω τὸν Ἔφορον, διότι ἀγωνίζεται διὰ νὰ ἐπιβάλῃ μίαν τάξιν, ἀλλὰ τὰ ὄργανά του, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιφορτισμένα νὰ συλλάβουν τὴν φορολογητέαν ὕλην δὲν κάμνουν ὅπως πρέπει τὸ καθῆκον των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἔρευναν καὶ ἂν θελήσῃ νὰ τὴν ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ πεισθῆτε, ὅτι παρὰ τὰς προσπαθείας τοῦ ἀκεραίου αὐτοῦ προσώπου, τοῦ Προϊσταμένου τῆς Ἐφορίας Ἀθηνῶν, ἡ Ἐφορία ὅμως αὕτη ἀποτελεῖ ἕνα ἄντρον αὐθαιρεσίας.

§152Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ διευκρινίσητε τὶ ἐννοεῖτε ἀνωμαλίαν δημιουργουμένην ἄνωθεν.

§153Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐννοῶ ἀνοχήν.

§154Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπήρξατε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὁ ἔλεγχος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐπερατώθη ἐὰν δὲν συμφωνήσῃ τελικῶς καὶ ὁ Ἔφορος.

§155Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ Ἔφορος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐλέγξῃ 30 ἕως 50 ὑποθέσεις ἡμερησίως καὶ νὰ εἰσδύῃ εἰς τὴν οὐσίαν.

§156Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Βαδίζετε εἰς δρόμον ὀλισθηρὸν καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐὰν ὁ Ἔφορος εἶναι ὄντως οἷος τὸν παραδέχεσθε, ἄριστος ὑπάλληλος, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε. Οἱ ἐφοριακοὶ ὑπάλληλοι ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των, εἶναι δυνατὸν νὰ πικραίνουν καὶ βουλευτὰς καὶ Ὑπουργούς, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς κατηγοροῦμεν δι’ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§157Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ Διευθύνων κάμνει τὸ καθῆκον του, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βγῇ πέρα ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς μὲ τὸ προσωπικὸν ποὺ ἔχει. Ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν περὶ ὅσων σᾶς ἐκθέτω ἐκ προσωπικῆς μου ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλεῖτε θὰ σᾶς τὴν εἴπω. Ὅταν ὑπέβαλα δήλωσιν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θανάτου τοῦ πατρός μου μετὰ 3ετίαν μοῦ ἐβεβαιώθη, κατόπιν ἐλέγχου ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν, φόρος διὰ περιουσίαν ἀνύπαρκτον. Ἀπηλλάγην τελικῶς καὶ μοὶ ἐζητήθη συγγνώμη ἀπὸ τὸν Ἔφορον, ἀφοῦ ὑπέστην πολλὰς ταλαιπωρίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐφορία καὶ ἔχω ἰδίαν προσωπικὴν ἀντίληψιν, ὅπως σᾶς εἶπα, κ. Ὑπουργέ. Δὲν ὁμιλῶ μόνον διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν πραγμάτων. Ἀφοῦ ἐγὼ ὑπέστην αὐτά, φαντάζεσθε πόσον πρέπει νὰ ἔχουν δίκαιον οἱ παραπονούμενοι πολῖται. Τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τὰ φορολογικὰ Δικαστήρια δὲν ὑπάρχουν βεβαίως σήμερον. Ὑπάρχουν ὅμως αἱ Φορολογικαὶ Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου ἀποτελοῦν μίαν ἁπλῆν προέκτασιν τῶν φορολογικῶν καὶ φοροτεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ οὐδεὶς ἀναμένει ἐκ τῶν φορολογουμένων δικαίωσιν. Δι’ αὐτὸ πρέπει τὸ Νομοσχέδιον περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων νὰ ψηφισθῇ τάχιστα καὶ ὅταν λέγω Φορολογικὰ Δικαστήρια δὲν ἐννοῶ τοιαῦτα, ἐξαρτώμενα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης καὶ μὲ φορολογικοὺς Δικαστάς, τοὐλάχιστον διὰ τὰ ἄνω κλιμάκια, μὴ προερχομένους ἀπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν καὶ ἰσορροπίαν ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τὰς φορολογικὰς Ὑπηρεσίας. Τότε καὶ μόνον τότε, θὰ ἔχετε κερδίσει τὸ ζήτημα, διότι τότε καὶ μόνον τότε, θὰ παύσῃ ἡ δυσπιστία τῶν φορολογουμένων, διὰ τὴν φοροτεχνικὴν Ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ προληπτικὰ μέτρα τοῦ κρινομένου νομοσχεδίου, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν παραδειγματισμὸν θὰ φέρουν ἀποτελέσματα, ἀλλὰ τὰ κατασταλτικὰ μέτρα δὲν θὰ φέρουν ἀποτέλεσμα, ὅπως αἱ ποινικαὶ διώξεις, τὰ τεκμήρια κλπ. Εἰδικῶς τὸ μέτρον κλεισίματος καταστημάτων διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρηματοδοτήσεως εἶναι ὡσὰν νὰ στερεύωμεν τὴν ἀγελάδα, τὴν ὁποίαν πρέπει ν’ ἀρμέξωμεν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα τοὐλάχιστον, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε νὰ ψηφισθοῦν καὶ τὰ κατασταλτικὰ μέτρα καὶ αἱ κυρώσεις, νὰ τὰς συνδέσετε μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων, καὶ τότε νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία σήμερον ὑπάρχει, διότι θὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἐγγύησις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κυρώσεων αὐτῶν. Διὰ τὸ δεύτερον τμῆμα τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔχω τίποτα νὰ εἴπω. Περαίνων, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς κυρώσεις ἐναντίον τῶν φοροκλεπτῶν καὶ ὄχι ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται κατὰ τῶν ὑπερβασιῶν τῶν φορολογικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§159Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ὑπευθύνου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἑνώσεων τῶν παραγωγικῶν τάξεων διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Αἱ διαμαρτυρίαι ἐξ ὅλης τῆς χώρας εἶναι ταὐτόσημοι καὶ μία εἶναι ἡ ἀπάντησις. Νὰ μὴ τοὺς δώσῃ βορὰν τῆς ἐντεταλμένης διώξεως τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι αἱ ἐντολαὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκεῖναι ποὺ ἐμφανίζουν τοὺς φοροτεχνικοὺς ὡς δυνάστας. Τίθεται ὑπὸ δυσμένειαν ὁ οἰκονομικὸς ἐκεῖνος Ἔφορος, ὅστις δὲν πραγματοποιεῖ φορολογικὰς εἰσπράξεις ὑπερτέρας τοῦ προηγουμένου Ἐφόρου τῆς περιοχῆς. Οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν, ὅσοι ἠσχολήθημεν μὲ φορολογικὰς ὑποθέσεις, διεφεύγει τὴν προσοχὴν ἡ ἀδικαιολόγητος σκληρότης τοῦ Ἐφόρου εἰς ὑποθέσεις ἐξοφθάλμως δικαίας, ποὺ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἐν γνώσει του ὑπερβαίνει τὴν ἀλήθειαν. Τονίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ κλείσῃ τὰ ὦτα εἰς τὴν πανελλήνιον αὐτὴν κραυγὴν τῶν ἐντίμων φορολογουμένων καὶ τῶν ὀργανώσεών των. Ἡ νέα ἐπιβαλλομένη φορολογία τῶν καυσίμων, ἡ ὁποία βαρύνει εὐθέως, ὄχι μόνον τὰς μεταφοράς, ἀλλὰ καὶ τὸ κόστος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἀποδεικνύει τὴν Κυβέρνησιν, ἀντίθετον πρὸς τὸν ἑαυτόν της καὶ τὰς ἐξαγγελίας της, ὅτι ἐπιδιώκει μείωσιν τοῦ κόστους τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Φρονῶ, ὅτι πρέπει ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ διαχωρίσῃ τὰ ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν παραγωγῶν χρησιμοποιούμενα καύσιμα, ὥστε νὰ διατίθενται εἰς τοὺς ἀγρότας ἐλεύθερα φόρων ἢ δασμῶν. Ἐπὶ πλέον φρονῶ, ὅτι ἡ διάθεσις εἰς τὰς ἐπαρχίας τῶν καυσίμων δέον νὰ εἶναι ἑνιαίας τιμῆς. Διὰ τὰς χερσαίας μεταφορὰς μοὶ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε εὐκαιρία ν’ ἀναπτύξω ὡρισμένας σκέψεις μου. Φρονῶ, ὅτι τὸ χειρότερον ποὺ ἔχει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι νὰ καταργήσῃ τοπικὰς γραμμάς. Τελευτῶν, κατακρίνω τὴν Κυβέρνησιν, διότι φέρει ἐνώπιον τοῦ Σώματος νομοθέτημα τὸ ὁποῖον τυχὸν ἐφαρμοζόμενον, ἄνευ μάλιστα τῆς ἐγγυήσεως τῆς λειτουργίας ἀδιαβλήτων φορολογικῶν δικαστηρίων, θὰ ἀποβῇ ἐξοντωτικὸν δι’ ὁλοκλήρους τάξεις τιμίων φορολογουμένων χωρὶς νὰ ἐγγυᾶται τὴν πάταξιν τῶν πραγματικῶν φοροφυγάδων.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσωμεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ τοῦτο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§161Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ διὰ λόγους καθαρῶς δικονομικούς, νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 1.

§162Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου, κ. Πρόεδρε. Συνεπῶς, δὲν δύνασθε νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§163Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἂς γίνῃ τότε, κ. Πρόεδρε, ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§165Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§166Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζομεν ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἡ κυβερνητικὴ παράταξις ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν πλειοψηφίαν ἐντὸς τῆς αἰθούσης, καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προχωρήσῃ τὴν συζήτησιν μέχρις πρωΐας. Καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ διὰ νὰ δοθῇ ἕνα μάθημα, ἐπὶ τέλους, ὅτι τὰ συμφωνημένα πρέπει νὰ τηρῶνται. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς δεχόμεθα μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχὴν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις εἰς τὴν συνεδρίασιν τοῦ Σαββάτου, καίτοι λέγω ἡ πλειοψηφία μᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν τῆς συνεχίσεως τῆς συζητήσεως καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος θὰ πρέπει νὰ ἐκτιμήσῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν συνεργασίαν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ συζήτησις ὑπῆρξε λίαν διεξοδικὴ καὶ ἐθίγησαν καθ’ ὑπέρβασιν ὅλα τὰ ζητήματα. Κατόπιν τούτου ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις δύναται νὰ προχωρήσῃ ἀνέτως. Ἡ συζήτησις ἔχει ἀξίαν ὅταν τείνῃ εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας. Καὶ θὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ὁμαλὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως.

§167Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, ὑπῆρξε μία συνεννόησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπεδέχθημεν ὅπως ἀπόψε γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ ὅπως τὸ Σάββατον διεξαχθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ἠθελήσατε νὰ συνεχισθῇ ἀπόψε ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Κατὰ συνέπειαν παρεβιάσθη ἡ συμφωνία.

§168Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ συνεννόησις ἀφεώρα τὸν ταχὺν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως διὰ τῆς παραιτήσεως ἐκ τοῦ λόγου τῶν ἐγγεγραμμένων. Ὡμίλησαν ὅμως πάντες πλὴν τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Ἑπομένως δὲν ἐτηρήθη ἡ συμφωνία. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀρνηθῇ τὴν συνεννόησιν. Αὕτη ἀφορᾷ τὴν περαίωσιν τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως τὸ Σάββατον. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν, ὅπως ἡ ἡμέρα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου ὁρισθῇ διὰ τὴν Δευτέραν, οὕτως ὥστε τὴν Τρίτην νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν.

§169Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν γίνῃ τὴν Δευτέραν ὁ ἔλεγχος, οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ ἐπερωτήσεως, πιθανῶς νὰ λείπουν, διότι δὲν θὰ ἔχουν εἰδοποιηθῇ.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Σάββατον θὰ συνεδριάσωμεν καὶ θὰ εἰδοποιηθοῦν τέλος πάντων.

§171Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ συνεδρίασις τοῦ Σαββάτου ἔχει ὁρισθῆ. Γεννᾶται ζήτημα διὰ τὴν Δευτέραν, ἐὰν ἡ συζήτησις θὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸν ἔλεγχον, ἢ εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἔλεγχος τὴν Δευτέραν ἀντὶ τῆς Τρίτης καὶ τὴν Τρίτην νὰ γίνῃ νομοθετικὴ ἐργασία. Δὲν καταλαβαίνω εἰλικρινῶς, δὲν ἐννοῶ εἰς τὶ θὰ ζημιώσῃ ἡ μεταβολὴ αὐτὴ τῆς ἡμέρας ἐλέγχου ἀπὸ τῆς Τρίτης εἰς τὴν Δευτέραν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν;

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως γίνεται δεκτὸν τὴν Δευτέραν νὰ κάμωμεν ἔλεγχον ἀντὶ τῆς Τρίτης, καὶ τὴν Τρίτην νομοθετικὴν ἐργασίαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 03.15′ π. μ.)