1960.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δούκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Κ. Χιωτάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ τέως Δήμου Πανεθύμου–Κισσάμου, αἰτουμένων τὴν μὴ ἐγκατάστασιν πυραύλων εἰς τὴν Κρήτην. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Δ. Παπαθανασόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁλιέων Νεοχωρίου «Παλαιοπόταμος», αἰτουμένου τὴν ἐγγραφὴν τῶν μελῶν του εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν Ἐκμεταλλεύσεων Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου– Αἰτωλικοῦ (ΟΣΕΛΝΑ). Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πρεβέζης, αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των Ταμείου. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων ὀρεινῆς Δωρίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Δελφῶν–Ναυπάκτου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ἀνδρέας Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κυνηγοῦ Πυλίας, αἰτουμένου τὴν ἀποστολὴν εἰδικοῦ κλιμακίου τοῦ Σταφιδικοῦ Ἰνστιτούτου, πρὸς διαπίστωσιν τῶν αἰτιῶν ἐκδηλωθείσης σοβαρᾶς ἀσθενείας τῶν σταφιδαμπέλων τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Χώρας Τριφυλλίας, αἰτουμένου τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν ἐπὶ τριετίαν καὶ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς παροχῆς δανείων διὰ τὰς τρεχούσας καλλιεργητικὰς των ἀνάγκας, λόγῳ τοῦ πλήξαντος τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν τυφῶνος. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Σπεντζάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Βαρθολομιοῦ–Ἠλείας, αἰτουμένου τὴν κατάργησιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Καβασίλων–Κυλλήνης. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ «Μύτικα» Πρεβέζης, ὑποστάντων σημαντικὰς οἰκοδομικὰς ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν τῆς 22ας καὶ 23ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., αἰτουμένων, ὅπως τοῖς χορηγηθῇ οἰκονομικὴ βοήθεια διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των, καὶ ὅπως ἀνασταλῇ ἡ πληρωμὴ τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ἀποστράτων καὶ παθόντων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Καλαμῶν, αἰτουμένων τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐν πολέμῳ ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς διπλοῦν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν τοιούτων τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς κτηνοτρόφων Χούνης–Ἀγρινίου, διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς αἰγοβοσκῆς καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, αἰτουμένης τὴν οἰκονομικὴν βελτίωσιν τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Β. Ν., αἰτουμένου τὴν κύρωσιν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ὧν ἐγένοντο αἱ μετὰ τὸν συνταξιοδοτικὸν νόμον 1854)51 αὐξήσεις μισθῶν καὶ συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΙΚΑ Εὐβοίας, αἰτουμένης τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς ὁ «Φοῖνιξ», αἰτουμένης ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Μπούσιος, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων καὶ Ἀναπήρων ΙΚΑ Νομοῦ Πιερίας, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων ΙΚΑ κατὰ 30% καὶ καθορισμὸν τοῦ βασικοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως εἰς ποσοστὸν 80% ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε ἡμερομισθίων ἀνειδικεύτου ἐργάτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ὁ κ. Ν. Ράπτης, τέως βουλευτής, αἰτεῖ χορήγησιν λιπασμάτων εἰς κληρονόμους ἀγρῶν καλλιεργουμένων ὑπ’ αὐτῶν πρὸ τοῦ 1957 κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Διβάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας, αἰτουμένου εἰδικὴν ἐνοικιοστασιακὴν ρύθμισιν τῶν μισθωτικῶν σχέσεων τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Πρίφτης, Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Χιωτάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ», αἰτουμένης ἀποζημίωσιν δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν θυμάτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Ι. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ὁμήρων καὶ Θυμάτων Κατοχῆς Ρεθύμνης, αἰτουμένων ἱκανοποιητικὴν ἀποζημίωσιν ὅλων ἀδιακρίτως τῶν θυμάτων τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, αἰτουμένης τὴν μονιμοποίησιν τῶν μελῶν της κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Ἑνώσεως Τρικύκλων Ἀττικῆς Λ. Χ., αἰτουμένης μεταβίβασιν δικαιώματος ἀδειῶν, ἐφαρμογὴν Ν. 3334)55 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιτυχόντων ἀμίσθων Δικαστικῶν κλητήρων παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Ἀθηνῶν, αἰτούντων τὸν διορισμόν των, βάσει τοῦ πίνακος σειρᾶς ἐπιτυχίας των. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2326 ἀπὸ 16.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ σύλληψις καὶ ἐκτόπισις τῶν Στεργίου Γεωργίου καὶ Καραγκιώνη Νικολάου ἐγένετο νομίμως, βάσει τῶν ἰσχυόντων νόμων τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1281 ἀπὸ 27.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐξ ἐρεύνης, ἥτις διετάχθη καὶ ἐγένετο, διεπιστώθη, ὅτι οἱ ζωέμποροι καὶ ζωομεσῖται τῆς περιοχῆς Ἕβρου, προβαίνουν εἰς τὴν ἀγορὰν ζώων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον μὴ ἐσφαγμένων, κατὰ τεμάχιον, κατόπιν εἰδικῆς συμφωνίας μετὰ τῶν παραγωγῶν, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς τὴν κράτησιν τῶν κοιλεντοσθίων, ποδῶν, κεφαλῶν καὶ δερμάτων, εἰς οὓς καταβάλλεται ἡ ἀξία αὐτῶν ἢ ὑπολογίζεται κατὰ τὴν κατ’ ἀποκοπὴν ἀγορὰν τῶν ζώων. Ζύγισις ἐσφαγμένων ζώων διὰ στατήρων ἢ πλαστίγγων διὰ τοῦ συστήματος τῶν ὀκάδων δὲν διεπιστώθη, ἡ δὲ χρησιμοποίησις στατήρων ἐκπεφρασμένων εἰς χιλιόγραμμα, ἐπιτρέπεται μέχρι τῆς 31.3.60, κατὰ τὰς συναλλαγὰς μεταξὺ τῶν ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματιῶν, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51130)266 ἀπὸ 7.1.60 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Ε. Γιαρένη, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη περὶ ἐπεμβάσεως τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν εἰς συνδικαλιστικὰ ζητήματα, ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως τὰ καταγγελλόμενα ἀπεδείχθησαν ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7962)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3)59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν κιτροπαραγωγῶν Κρήτης, διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Ἑνώσεως αὑτῶν καὶ τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου παρασκευῆς σακχαροπήκτων κίτρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Πάντως μέχρι σήμερον, δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν αἴτησις ἱδρύσεως τοιούτου ἐργοστασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 556)14.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 949)1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη κλπ., σχετικῶς μὲ τὸν τόπον ἱδρύσεως τῆς δευτέρας βιομηχανικῆς μονάδος παραγωγῆς σακχάρεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ὅπως ἱδρύσῃ βασικὰς βιομηχανικὰς μονάδας ἐν τῇ χώρᾳ, καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν ὅπως ἡ ἵδρυσις τούτων πραγματοποιῆται κατὰ τὸν σκοπιμώτερον δυνατὸν τρόπον ἀπὸ ἀπόψεως ἐξευρεύσεως πρώτων ὑλῶν ἀπασχολήσεως ἐργατικῶν χειρῶν κλπ. καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ κυρία διάθεσίς της εἶναι ὅπως αἱ βιομηχανίαι αὗται ἱδρυθοῦν μακρὰν περιοχῶν εἰς ἃς ἔχουν συγκεντρωθῆ πλεῖσται ὅσαι βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ ἰδίᾳ τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Ἡ ὡς ἄνω ἀρχὴ θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν καὶ κατὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν τριῶν βιομηχανικῶν μονάδων παραγωγῆς σακχάρεως δι’ ἃς σημειωτέον μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθη ὁριστικὴ ἀπόφασις ὡς πρὸς τὰ συγκεκριμένα διαμερίσματα τῆς χώρας εἰς ἃ θὰ ἐγκατασταθοῦν. Σημειωτέον, ὅτι ὁ ἀγγλικὸς Οἶκος ΙΚΠΟΛ ὅστις κατήρτισε τὰς σχετικὰς μελέτας προέκρινε τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν εἰς Λάρισαν, Γιαννιτσᾶ καὶ περιοχὴν Σερρῶν–Δράμας. Τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ μελέτην, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει κατὰ τὴν λῆψιν τῶν ὁριστικῶν ἀποφάσεων θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν μεταξὺ ἄλλων καὶ τὸ ὅτι τὰ νέα ταῦτα ἐργοστάσια πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν οὐχὶ εἰς περιοχὰς ὡς ἡ τῆς πρωτευούσης εἰς ἃς ἔχει συγκεντρωθῆ σημαντικὸς ἀριθμὸς βιομηχανιῶν, ἀλλ’ εἰς περιοχὰς εἰς ἃς παρίσταται ἀνάγκη αὐξήσεως τῆς βιομηχανικῆς δραστηριότητος καὶ τονώσεως τῆς οἰκονομικῆς κινήσεως καὶ ἰδίᾳ ἀπορροφήσεως ἀνέργου ἢ ὑποαπασχολουμένου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Ἐπὶ πλέον δὲ κατὰ τὴν λῆψιν τελικῆς ἀποφάσεως διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ὡς ἄνω βιομηχανιῶν θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐκτιθέμενα ὡς πρὸς τὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας αἱ ὑπὸ τῆς ὁποίας προβλεπόμεναι εὔνοιαι οὐδόλως ἐπεκτάθησαν εἰς τὰς βιομηχανίας τοῦ Κέντρου. Αἱ εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις παρασχεθεῖσαι οἰκονομικαὶ τινες διευκολύνσεις εἰς βιομηχανίας τοῦ Κέντρου ἔχουν βαθυτέραν ἐπιδίωξιν καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὴν πραγματοποίησιν γενικωτέρων οἰκονομικῶν ἐπιτευγμάτων ἰδίᾳ τὴν ἐν γένει βιομηχανίαν τῆς χώρας ὡς ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῶν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων, ἡ δημιουργία κινήτρων διὰ τὴν ἐκδήλωσιν βιομηχανικῆς δραστηριότητος κλπ. πρᾶγμα ὅπερ θὰ ἔχῃ εὐεργετικὰς συνεπείας ἐπὶ τῆς ὅλης βιομηχανικῆς ζωῆς τῆς χώρας συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἐπαρχιακῆς τοιαύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Α. Τσιπώρη καὶ Η. Σκυλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3246)9.10.59 ἐγγράφου τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὑπ’ ἀριθ. 290)59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλάκου κλπ. περὶ τοῦ σημείου εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται τὸ θέμα τῆς ἀποπερατώσεως καὶ λειτουργίας τοῦ ἐν τῇ περιφερείᾳ Λαρίσης ἐργοστασίου χαρτομάζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΧΟΑ κατ’ ἐπανάληψιν ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα τῆς λειτουργίας τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου καὶ τελικῶς κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 21ης Αὐγούστου 1957 ἀπεφάσισε τὴν ἐκπλειστηρίασιν τῶν ὑπεγγύων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς ὀφειλέτιδος Ἑταιρείας ΕΛΒΕΚ καὶ προεκήρυξε διαγωνισμὸν ἐκποιήσεως τοῦ ἐργοστασίου διὰ τὴν 31.3.1957. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ προσφοραὶ δὲν ἐκρίθησαν συμφέρουσαι ἐγένετο νέα μελέτη βάσει τῆς ὁποίας ὑπεβλήθησαν ἤδη νέαι προσφοραὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὑπὸ Ἀμερικανικοῦ Οἴκου, αἵτινες θέλουσι κριθῆ λίαν προσεχῶς ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9638)22.1059 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 479)59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, περὶ διαθέσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος κατὰ προτίμησιν δι’ ἔργα ἐκτελούμενα εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας τῆς ὁδοῦ Σουνίου τὰ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐκτελούμενα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ κ. Μπακατσέλος, ἀνεφέρθη γενικῶς δι’ ὅλα τὰ ἔργα τῆς Πρωτευούσης διὰ νὰ τονίσῃ, ὅτι ἐγκαταλείπεται ἡ ἐπαρχία. Ὡς πρὸς τὰ ἔργα τῆς ὁδοῦ Σουνίου καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐξετελέσθησαν ταῦτα ἐκ τῶν κονδυλίων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ὡς συμβαίνει τοῦτο καὶ διὰ παρόμοια ἔργα εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν τὰ δὲ τοιαῦτα τῆς Πλατείας Ὁμονοίας ὑπὸ τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων ἤτοι ὄντως ἐκ χρημάτων τῶν Ἀθηναίων ὡς συμβαίνει καὶ μὲ ὅλα τὰ ἔργα ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9295)14.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 446)59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Κ. Χιωτάκη κλπ. σχετικῶς μὲ γενομένην ἀνακοίνωσιν κατ’ Ἀπρίλιον τοῦ ἔτους 1955 ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Π. Παπαληγούρα, περὶ ἐγκρίσεως εἰς τὴν Ἀνώνυμον Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν «Βιομηχανικαὶ Ἐλαιουργικαὶ Ἐπιχειρήσεις» «ΒΙΕΛΕΠ» εἰσαγωγῆς ἐκ Γερμανίας 3.160.000 δολλαρίων καὶ συστάσεως ἐν Ἑλλάδι Ἑταιρείας μετὰ τοῦ Γερμανικοῦ Οἴκου «ΤΕΧ ΝΙΚ» πρὸς ἵδρυσιν ἐν Κρήτῃ ἐργοστασίου παραγωγῆς φουρφουρόλης διὰ παραγωγὴν τεχνικῶν ἰνῶν νάϋλον κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρ’ ἡμῖν οὐδεμία αἴτησις ὑπεβλήθη μέχρι τοῦδε διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιαύτης βιομηχανίας ἐπὶ πλέον οὔτε καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καθ’ ἃ τοῦτο ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ὑπεβλήθη τοιαύτη αἴτησις ἀλλ’ οὔτε καὶ Ἑταιρεία συνεστήθη σκοπὸν ἔχουσα τὴν ἵδρυσιν τοιαύτης βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 975) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1.000 ἐρώτησις νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανομένων Κοινοτήτων Ἐπαρχίας–Λαγκαδᾶ, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν σταδιακῶς γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ὡς εἶναι ὅμως εὐνόητον ὁ ἐξηλεκτρισμὸς τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν ταὐτοχρόνως νὰ πραγματοποιηθῇ ἕνεκα οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ κατ’ ἀνάγκην οὗτος θὰ κλιμακωθῇ εἰς περίοδον ἐτῶν ὁ δὲ ἀκριβὴς χρόνος ἀντιμετωπίσεως ἑκάστης τῶν μὴ ἐξυπηρετουμένων περιοχῶν κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐξευρισκομένων πιστώσεων δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων νέων ἐπεκτάσεων. Δοθέντος, ὅτι τὸ ὕψος τῶν, ὑπὸ τῆς ΔΕΗ διατεθησομένων πιστώσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους διὰ νέας ἐπεκτάσεις θὰ εἶναι σημαντικῶς χαμηλὸν ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἐξ 28.000.000 δραχμ. περίπου ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται Κοινοτήτων δὲν προβλέπεται, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 549)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 942 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐπὶ τῆς ἀνατολικῆς πλευρᾶς τοῦ ποταμοῦ Λούρου Κοινοτήτων Παντανάσσης, Ἀμμοποτάμου, Κορνομύλου κλπ. περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν σταδιακῶς πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Πάντως ἡ ἐντὸς τοῦ 1960 ἠλεκτροδότησις τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν διατεθησομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πιστώσεων πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 530)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 923 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῶν δικτύων διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν τῶν, μεταξὺ Καρδίτσης καὶ Σοφάδων, εὑρισκομένων Κοινοτήτων ὡς καὶ τῆς τοῦ Παλαμᾶ, ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν τελοῦντος προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 769 ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ι. Ἰντζέ, περὶ ἀνεγέρσεως ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. καὶ ἐκ τῶν ἀσφαλίστρων ταύτης ἀποθηκῶν εἰς τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς Ναυπακτίας Λιμνίστα, Ἄνω Χώρα, Σίμου, Κλεπτὰ καὶ Πλάτανον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχήν, ἡ Α.Τ.Ε. δὲν προβαίνει εἰς τὴν ἀνέγερσιν ἰδιοκτήτων ἀποθηκῶν εἰς τὰ χωριά, ἀλλὰ τοὐναντίον παρέχει δάνεια εἰς εὐρυτάτην κλίμακα πρὸς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπ’ αὐτῶν ἀποθηκῶν πρὸς ἐναποθήκευσιν γεωργικῶν ἐφοδίων, εἴτε γεωργικῶν προϊόντων. Τὰ δάνεια ταῦτα ἐξυπηρετοῦνται κατὰ κανόνα ἐκ τῶν δημιουργουμένων ἐσόδων ἐκ τῶν ἀποθηκῶν, ἤτοι ἐξ εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἐναποθηκευομένων ἐφοδίων καὶ προϊόντων. Εἰς ἃς περιπτώσεις, τὰ ἔσοδα ταῦτα δὲν εἶναι ἐπαρκῆ καὶ πρόκειται περὶ ἀναγκαίων ἔργων διὰ τὴν παραγωγὴν ἰδίως πτωχῶν ἢ ὀρεινῶν περιοχῶν, ἡ Τράπεζα παρέχει χαριστικὰς παροχάς, περιωρισμένου ποσοῦ, ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν της. Αἱ παροχαὶ αὗται γίνονται κατὰ πρῶτον λόγον εἰς περιφερείας ἔνθα ὑπάρχει κύκλος ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν. Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὅπου ἐλλείπουσι παντελῶς αἱ δυνατότητες ἀποκτήσεως κατ’ ἄλλον τρόπον ἔργων, κρινομένων ἀπολύτως ἀναγκαίων, παρέχονται ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν ἐνισχύσεις καὶ εἰς περιφερείας αἵτινες δὲν ἔχουν συμβάλει δι’ ἀσφαλίσεων εἰς τὴν δημιουργίαν τοιούτων κεφαλαίων καὶ τοῦτο, πρὸς ἐπίδειξιν εὐρυτέρας ἀλληλεγγύης τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Μὲ βάσιν τὰ ἀνωτέρω, ἐξετάζονται ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. αἱ ὑποβαλλόμεναι ὑπὸ τῶν περιφερειακῶν της ὑπηρεσιῶν προτάσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ τὰ περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ὀρεινὰ χωρία τῆς Ναυπακτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)3789) 27.1.1960 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 979 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Θεσσαλονίκης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10986)986)11.2.60 ἀναφορᾶς της, τὸ αἴτημα τοῦ Γ. Παπαπαναγιώτου, κατοίκου Πολίχνης, περὶ διορθώσεως τῶν στοιχείων τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τοῦ συνοικισμοῦ Πολίχνης, ἀπερρίφθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)1959 γνωμοδοτήσεως τοῦ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Θεσσαλονίκης Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ καὶ ἐγένετο εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον ἀνακοίνωσις τούτου, χωρὶς νὰ ἐκδοθῇ ἀπορριπτικὴ ἀπόφασις τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης, ἥτις κατὰ τὴν γνώμην μας δὲν ἦτο καὶ ἀπαραίτητος, ἀφοῦ ἡ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας αἴτησις τοῦ εἰρημένου ἐπιδιώκει τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀρνήσεως τοῦ κ. Νομάρχου, ὅπως ἐκδώσῃ ἀπόφασιν, τροποποιοῦσαν τὴν ὁριστικὴν διανομὴν τοῦ συνοικισμοῦ Πολίχνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1001 ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολομπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἀκολουθουμένην τακτικὴν ἐπὶ τῆς ρευστοποιήσεως τῶν δανείων κλπ., ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει ἡμῶν τεθέντων στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. ἔδωσεν ὁδηγίας πρὸς τὰ Ὑποκαταστήματά της τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, διὰ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν τῶν ὀφειλετῶν της καὶ ἐπανενισχύσεως αὐτῶν, συμφώνως πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου παρασχεθείσας πρὸς ταύτην ὁδηγίας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Βάσει τῶν ὁδηγιῶν τούτων, τὰ ἐν λόγῳ Ὑποκαταστήματά της, παρέσχον τὰς ἐπιβαλλομένας διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἐν διαπιστωμένῃ ἀδυναμίᾳ εὑρισκομένους ὑποχρέους, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των καὶ περαιτέρω ἐνίσχυσιν αὐτῶν. Τὰ ὑπὸ τῆς Τραπέζης ληφθέντα πιεστικὰ μέτρα, εἰς περιωρισμένην πάντως ἔκτασιν, ἀφεώρων κυρίως τοὺς οὐδόλως πληγέντας παραγωγούς ἢ τοὺς ἐμφανίσαντας ἐπὶ τὸ ὑπερβολικώτερον τὰς προξενηθείσας ζημίας καὶ οἵτινες, σημειωτέον, ἐκ πνεύματος κακῆς πίστεως, ἐξεδήλωσαν διαθέσεις ἀποφυγῆς ἐκπληρώσεως ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ τῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεών των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 1047 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου καὶ τῆς κοινοποιηθείσης ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Ἀγρινίου ὑπὸ τοῦ κ. Σ. Χούτα ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄρσιν τῶν περιοριστικῶν μέτρων καπνοκαλλιεργείας ἐν Ἀγρινίῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστόν, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956, λαμβάνονται κατ’ ἔτος μέτρα περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν εἰς καπνὰ ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ τῶν ἐξαγωγικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τόσον τῶν παραγωγῶν, ὅσον καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120)12.11.1959 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, δι’ ἧς λαμβάνονται μέτρα ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν ἐπέρχεται σοβαρὰ μεταβολή, ὡς πρὸς τὴν ἐν τῷ συνόλῳ ἔκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ ἔτους 1960, ἔναντι τοῦ 1959, καθ’ ὅσον διὰ τῆς πράξεως ταύτης πρὸς ἀποφυγὴν περαιτέρω μειώσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν καπνοπαραγωγῶν, καθορίζεται τὸ ὁλικὸν ὕψος τῆς καλλιεργείας διὰ καπνοῦ ἐκτάσεως διὰ τὸ 1960 περίπου εἰς 1.020.000 στρέμματα, ἔναντι τῶν 1.034.000 στρεμμάτων τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι ἐπιβάλλεται μείωσις κατὰ 14.000 στρέμματα, ἤτοι 1,3%, κατανεμομένη εἴς τινας περιφερείας Ἐφοριῶν Καπνοῦ ἢ καὶ στενωτέρας περιοχὰς αὐτῶν ἢ καὶ εἰς ὡρισμένας μόνον ποικιλίας ἐκ τῶν ἐν αὐταῖς καλλιεργουμένων, εἰδικώτερον διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου (ποικιλία καπνοῦ Τσεμπέλια), οὐδεμία μείωσις ἐπιβάλλεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Περισσοράτη, Α. Τσιάρα καὶ Χ. Μπουσίου, Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Χ. Μπουσίου καὶ Φ. Περισσοράτη ὑπ’ ἀριθ. 825 ἐρωτήσεως, ἀπευθυνομένης εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν– Δημοσίων Ἔργων καὶ ἡμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἡμῶν ἐμπίπτοντα ζητήματα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος πληγέντας παραγωγοὺς τῶν χωρίων Νησελίου καὶ Νεοχωρίου Βεροίας, ὡς καὶ Αἰγινείου–Κατερίνης, διὰ τὴν ἐπανακαλλιέργειαν τῶν καταστραφεισῶν ἐκτάσεων. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐπελήφθη ἐγκαίρως τῆς ἐν λόγῳ ὑποθέσεως καὶ ἔδωσε τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπαιτουμένας ὁδηγίας πρὸς τὰ ἁρμόδια Ὑποκαταστήματά της, ἵνα προβῶσι κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν διαπίστωσιν τῶν εἰς ἕνα ἕκαστον παραγωγὸν προκληθεισῶν ζημιῶν καὶ ἐν συνεχεία εἰς τὴν ἐπανενίσχυσιν τῶν πληγέντων κατὰ τὰ παγίως ἰσχύοντα εἰς ταύτην, ἵνα δυνηθῶσιν οὗτοι νὰ προβῶσιν εἰς τὴν σπορὰν τῶν καταστραφεισῶν ἐκτάσεων δι’ ὀψίμων. Ἐκ παραλλήλου θὰ παρασχεθῶσι διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν ἐκείνων τῶν ὀφειλετῶν, οἵτινες, συνεπείᾳ τῶν πλημμυρῶν, ὑπέστησαν σοβαρὸν κλονισμὸν τῆς οἰκονομίας των, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐξοφλήσωσιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὰς ὀφειλάς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12231)23.12.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐπερώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἀποστράγγισιν τῆς λεκάνης Καρυῶν Λευκάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ ἔργον ἔχει προμελετηθῆ ὑφ’ ἡμῶν, πλὴν ὅμως ἡ ἰδιάζουσα τοπογραφικὴ συνθήκη τῆς περιοχῆς, ἥτις εἶναι μία βαθεῖα, κλειστὴ πανταχόθεν λεκάνη, ἄνευ φυσικῆς ἀποχετεύσεως τῶν ἀπορροῶν της, καθιστοῦν τὴν ἐκτέλεσιν τούτου λίαν πολυδάπανον καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀντεδείκνυται ἡ ἔνταξίς του εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. β) Πρόθεσις ἡμῶν εἶναι ἡ ἐκτέλεσις ἐρευνητικῶν ἐργασιῶν εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, διὰ τὴν ἐπισήμανσιν ὑπάρξεως καταβοθρῶν, αἵτινες θὰ καταστήσουν οἰκονομικῶς συμφέρουσαν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν θέματι ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδου κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1025 ἐρωτήσεως, περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν ἅτινα προέκυψαν ἐκ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου ὑπαλλήλων τῆς Α.Τ.Ε. κατὰ τὸ ἔτος 1958, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Τράπεζα ἐγκαίρως ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα τοῦτο κατ’ ἰδίαν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν περιφερειακῶν της ὑπηρεσιῶν. Οὕτω, ἔναντι ἀποχωρησάντων 293 ὑπαλλήλων ἐκ τῶν περιφερειακῶν της ὑπηρεσιῶν, προσέλαβε μέχρι σήμερον 337 διὰ τὰς ἰδίας ὑπηρεσίας καὶ ἐπίκειται ἡ πρόσληψις 30 γεωπόνων καὶ 50 βοηθῶν τῆς Λογιστικῆς Ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἰδίων Ὑπηρεσιῶν της. Πάντως, εἰς ἃς περιπτώσεις ἡ ΑΤΕ ἀντιμετωπίζει ἐποχιακὰς ἀνάγκας, ἐνισχύει δι’ ὀλιγόμηνον χρονικὸν διάστημα τὰ ὑποκαταστήματά της δι’ ἐκτάκτου προσωπικοῦ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διαπιστοῦται, ὅτι δὲν ὑφίσταται τὸ διὰ τῆς ἐρωτήσεως τιθέμενον θέμα τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν ἐκ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου ὑπαλλήλων τῆς ΑΤΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 654 ἐρωτήσεως, δι’ ἧς προτείνεται ἡ ἀναστολὴ τῶν χρεῶν τῶν συκοπαραγωγῶν, σταφιδοπαραγωγῶν καὶ πατατοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, λόγω ζημιῶν τῆς παραγωγῆς των ἐκ τῶν βροχῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ εἰς τὴν ἀνωτέρω περιφέρειαν ἐπενεχθεῖσαι ζημίαι εἰς τὴν παραγωγὴν δὲν ὑπῆρξαν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν σημαντικαί, ὥστε νὰ ἐπηρεάσουν ἐν τῷ συνόλῳ τὴν οἰκονομίαν τῶν παραγωγῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου διὰ τῆς καθολικῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν. Τὰ ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ, παρακολουθήσαντα τὴν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως, προέβησαν ἐγκαίρως εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν ζημιωθέντων διὰ τῆς ἐπανενισχύσεως αὐτῶν πρὸς συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των καὶ διὰ τῆς μὴ ὀχλήσεως τῶν ὑποχρέων νὰ τακτοποιήσουν τὰς ὀφειλάς των, αἵτινες, σημειωτέον, παραμένουν ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Τὰ λαμβανόμενα, σποραδικὰ ἄλλωστε, μέτρα κατ’ ἐνίων ὀφειλετῶν, ἀφοροῦν πιστούχους δυναμένους ἀποδεδειγμένως καὶ εὐχερῶς νὰ ἐξοφλήσουν τὰ δάνειά των ἢ νὰ καταβάλουν ἔναντι αὐτῶν καὶ μὴ ὑποστάντας οὐδενὸς εἴδους ζημίαν. Καὶ κατὰ τῶν ὀφειλετῶν τούτων, πρὶν ληφθοῦν πιεστικὰ μέτρα, λαμβάνεται φροντὶς νὰ ἐξαντληθοῦν ὅλα τὰ λοιπὰ μέσα, ἵνα συμμορφωθοῦν οὗτοι πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ ἐν περιπτώσει ἀρνήσεώς των γίνεται προσφυγὴ εἰς τὴν λῆψιν ἀναγκαστικῶν μέτρων. Ἐν τέλει, σημειοῦμεν, ὅτι, ὅσοι ἐκ τῶν παραγωγῶν ὑπέστησαν σημαντικὰς ζημίας, ὥστε νὰ διαταραχθῇ σοβαρῶς ἡ οἰκονομία των, δὲν θὰ καταβάλουν τόκον ὑπερημερίας, ἀλλὰ χορηγήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2251)15.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1191 ἀπὸ 10.2.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Ρήγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Τὰ ψυγεῖα Ναούσης καὶ Σκύδρας, κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπουργείου μας καὶ τῆς ΑΤΕ, ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ εἶναι ἕτοιμα τὴν προσεχῆ περίοδον παραγωγῆς. 2) Ἐκτὸς τῶν ἄνω ψυγείων, εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην, ἱδρύονται καὶ τά: α) Ἐργοστάσιον χυμῶν μήλων καὶ πούλπας ροδακίνων εἰς Νάουσαν. β) Κέντρα διαλογῆς φρούτων εἰς Σκύδραν καὶ Νάουσαν καὶ γ) Ξηραντήριον ἐρυθροῦ πεπέρεως εἰς Ἀλμωπίαν. Τὰ ἄνω ἔργα ἀποπερατούμενα ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ εἶναι ἱκανὰ νὰ ἀξιοποιήσουν εἰς σημαντικὸν ἀριθμὸν τὴν παραγωγὴν τῶν δενδροκηπευτικῶν προϊόντων τῆς περιοχῆς ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ξηραντήρια φρούτων, ἅτινα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι σήμερον τὰ ἀποξηραμένα φροῦτα δὲν διατίθενται εὐκόλως καὶ εἰς τιμὰς συμφερούσας καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι συμφέρουσα λύσις ἡ ἵδρυσις τοιούτων Ἐργοστασίων. Τὸ ζήτημα τῶν ἐμπορικῶν ἀνταλλαγῶν ἀνάγεται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 990 ἐρωτήσεως, περὶ προσλήψεως πέντε ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὸν διενεργηθέντα ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διαγωνισμὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐν Πελοποννήσῳ Ὑποκαταστημάτων της, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΑΤΕ καὶ ἐν ὄψει τῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τῶν ἐν Πελοποννήσῳ Ὑποκαταστημάτων της ἀπεφασίσθη ἡ πρόσληψις τριάκοντα Γραμματέων Δʹ. Ἐκ τοῦ διενεργηθέντος κατὰ τὴν 22.2.1959 ἐξωτερικοῦ διαγωνισμοῦ ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἐπληρώθησαν ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω θέσεις, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀναλάβει οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἡ Τράπεζα διὰ τὴν πρόσληψιν καὶ τῶν ἑτέρων ἓξ ἐπιτυχόντων (ἐπιλαχόντων) κατὰ τὸν ἀνωτέρω διαγωνισμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ διὰ τῆς ἐρωτήσεως θιγόμενα θέματα τῆς καταβολῆς ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. σημαντικῶν ποσῶν δι’ ὑπερωρίας καὶ προσλήψεις ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ ἡμερομισθίων καὶ τῶν ἐκ τῶν γεγονότων τούτων συνηγορούντων, κατὰ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ, διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐπιλαχόντων παρατηροῦμεν τὰ κάτωθι: Εἰδικῶς διὰ τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Πελοποννήσου, περὶ ὧν κυρίως στρέφεται ἡ ἐρώτησις, ἡ Α.Τ.Ε. προσέλαβε πρὸς ἀντιμετώπισιν καθαρῶς ἐποχιακῶν ἀναγκῶν της καὶ διὰ μικρὸν χρονικὸν διάστημα, 2–3 μηνῶν, περιωρισμένον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων καὶ κατέβαλεν ἐξ ἄλλου δι’ ὑπερωριακὴν ἀποζημίωσιν εἰς ὑπαλλήλους Ὑποκαταστημάτων Πελοποννήσου, καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1959, ποσὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὰς 230.000 δραχμὰς ἐξ οὗ τὸ ἥμισυ ἀφορᾷ ἐργασίας σιτοσυγκεντρώσεως. Οἱ λόγοι οὗτοι δὲν συνηγοροῦν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ μονίμου προσωπικοῦ της πέραν τῶν σημερινῶν τακτικῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν της, καθ’ ὅσον ἡ πρόσληψις τοιούτου μὴ ἀπαραιτήτου προσωπικοῦ δημιουργεῖ πολλαπλᾶς ὑποχρεώσεις τῆς Τραπέζης, αἵτινες ἀποβαίνουν εἰς βάρος τοῦ κόστους τοῦ ὑπὸ ταύτης διαχειριζομένου χρήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2115)11.2.1960 ὑμετέρου. δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3800)58 περὶ δημοσίων κτημάτων εἰς τοὺς ἐγκατασταθέντας σεισμοπαθεῖς εἰς πηλόπηκτα οἰκήματα τῆς ὑπηρεσίας ἐν τῷ συνοικισμῷ Βρυσούλα–Πρεβέζης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὰ ὡς ἄνω οἰκήματα ἀνηγέρθησαν διὰ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Βοηθείας, βάσει τῶν συναφθεισῶν Συμβάσεων μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀποστολῆς Α.Ο.Σ. Διὰ τῶν ὡς ἄνω Συμβάσεων προβλέπεται, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὁριστικῆς παραχωρήσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται οἰκημάτων θὰ ρυθμισθῇ διὰ τῆς ἐκδόσεως εἰδικοῦ νόμου. Τὸ σχέδιον τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, καταρτισθὲν πρὸ πολλοῦ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας, ἔχει ἀποσταλῆ εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς ἐπιψήφισιν. Κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων ὁ Ν. 3800)1958 περὶ Δημοσίων Κτημάτων δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὡς εἴρηται θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12272)9645)23.12.1959 ὑμετέρου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 859)18.12.1959 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως διαφόρων χωρίων τῶν κοινοτήτων δύο χωρίων καὶ Στενῆς Τήνου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὸ χωρίον Ἀρνάδου τῆς Κοινότητος δύο χωρίων δὲν ὑφίσταται θέμα ὑδρεύσεως. Κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐχορηγήθη ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κυκλάδων χαριστικὴ ἐπιχορήγησις ἐκ 14.000 δραχμῶν διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς πηγῆς τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Τὸ ἔργον ἤδη ἐπερατώθη μὲ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. 2) Εἰς τὸ χωρίον Στενῆς τῆς Κοινότητος Στενῆς ἐχορηγήθη κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. τοῦ Νομαρχ. Ταμείου Κυκλάδων χαριστικὴ ἐπιχορήγησις ἐκ δραχμῶν 18.000 μὲ συμμετοχὴν τῆς Κοινότητος ἐκ 15.000 δρχ. πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς συνοικίας αὐτοῦ Καμαρίου. Διὰ τὸ λοιπὸν τμῆμα τοῦ χωρίου τὸ 1958 ἐξετελέσθησαν ἔργα ὑδρεύσεως ἀνερχόμενα εἰς τὸ ποσὸν τῶν 30.000 δρχ. περίπου. Δεδομένου, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ὑδρεύσεως εἰς τὸ ἐν λόγῳ χωρίον ἐξακολουθεῖ ὑφιστάμενον, λόγῳ ἀνεπαρκείας ὕδατος εἰς τὴν περιοχήν, ἐζητήθη καὶ ἐστάλη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας γεωλόγος, ὅστις συνέταξε μελέτην ὑδρεύσεως τῶν χωρίων Στενῆς καὶ Μυρσίνης (Μουσουλοῦς), πλὴν ὅμως τὰ ὑποδειχθέντα δύο σημεῖα εὑρίσκονται ὑψομετρικῶς πολὺ χαμηλότερον τῶν χωρίων καὶ τυγχάνουν ἀσύμφορα οἰκονομικῶς. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἐθεώρησεν ὡς πλέον συμφέρουσαν λύσιν τὴν διενέργειαν ὑδρομαστεύσεων τῶν ὑπαρχουσῶν πηγῶν τοῦ χωρίου Στενῆς. Διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐργασίας προϋπελογίσθησαν δαπάναι ἐξ 140.000 δραχ., δι’ ἃς ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Στενῆς, ἐγκριθεῖσα δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων διὰ τὸ ἔτος 1960. Εἰς τὸ χωρίον Μυρσίνη πρὸ 5ετίας κατεσκευάσθη ὑδραγωγεῖον μὲ ἱκανοποιητικὴν παροχὴν ὕδατος. Τελευταίως παρετηρήθη αἰσθητὴ μείωσις τῆς παροχῆς, λόγῳ τῆς πολυετοῦς ἀνομβρίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ὀ. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1216, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ὀ. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χορηγήσεως συμπληρωματικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πρὸς αὐτοστέγασιν εἰς 114 προσφυγικὰς οἰκογενείας τῶν πόλεων Διδυμοτείχου καὶ Ὀρεστιάδος, ἀνακοινωθεῖσαν δι’ ἡμῶν διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Βασικὴν προϋπόθεσιν τῶν ἐφαρμοζομένων προγραμμάτων αὐτοστεγάσεως ἀστῶν προσφύγων ἀποτελεῖ ἡ οἰκονομικὴ συμβολὴ τῶν αὐτοστεγαζομένων εἰς τὴν δαπάνην ἀνεγέρσεως τῆς κατοικίας των. 2) Αἱ περὶ ὧν πρόκειται οἰκογένειαι ἐνετάχθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτοστεγάσεως 1957, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου παρεχομένη βασικὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἶχε καθορισθῆ εἰς δραχμὰς 19.000–25.000–30.000, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας πλέον προσαυξήσεως 15%, λόγῳ ἀντισεισμικῆς κατασκευῆς τῶν οἰκημάτων. 3) Εἰς τὰς αὐτὰς οἰκογενείας, πέραν τῆς ἀνωτέρω βασικῆς ἐνισχύσεως, κατεβλήθη καὶ συμπληρωματικὴ τοιαύτη, ἐκ δραχμῶν 5.000–6.500. 4) Κατὰ τὰς οἰκείας ἀναφορὰς τοῦ ἁρμοδίου Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Ἕβρου, τὰ ἀνεγερθέντα οἰκήματα παρουσιάζουν ἀσημάντους ἐλλείψεις. 5) Κατὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ἀπὸ 23.10)1.11.59 Β. Δ)τος «περὶ ἐφαρμογῆς κλπ. προγράμματος αὐτοστεγάσεως», ἡ χορήγησις συμπληρωματικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως δὲν εἶναι δυνατὴ κατὰ νόμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1004)16.1.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη ἐπὶ τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Σκεπαστοῦ–Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος καὶ τῶν Συνοικισμῶν αὐτῆς Μαυρούδας καὶ Λίμνης, διετέθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν πιστώσεις ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., διὰ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἐπιτυχὴς γεώτρησις καὶ ἠγοράσθησαν 2.370 μ. ἀμιαντοσιμεντοσωλῆνες ὑδρεύσεως. Ἐν συνεχείᾳ, διὰ νέας δανειοδοτήσεως ἐκ τοῦ αὐτοῦ προγράμματος, κατεσκευάσθη τὸ ἀντλιοστάσιον καὶ ἐγένετο ἀγορὰ καὶ τοποθέτησις ἑνὸς πλήρους ἀντλητικοῦ συγκροτήματος (ἤτοι στροφιλοφόρου ἀντλίας μετὰ πετρελαιοκινητῆρος). Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου, ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη, συμφώνως πρὸς σχετικὴν μελέτην τῆς ΤΥΔΚ, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 220.000 δραχμ. Πρὸς ἀντιμετώπισιν ταύτης, ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν πρότασις δωρεὰν ἐπιχορηγήσεως τῆς Κοινότητος ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Προγράμματος Παραμεθορίων Περιοχῶν τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος, ἥτις ὅμως δὲν ἐπετεύχθη, λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν σχετικῶν κονδυλίων. Κατόπιν τούτου προβλέπεται ἡ συνέχισις τοῦ ἔργου διὰ τῆς περαιτέρω διαθέσεως πιστώσεων ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 2098 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐφημερεῦον Νοσοκομεῖον, εἰσέρχονται πρὸς νοσηλείαν, ἀσθενεῖς ἔχοντες ἀνάγκην ἀμέσου νοσηλείας, οἱ δὲ λοιποὶ ἀσθενεῖς εἰσάγονται κανονικῶς εἰς τὰ μὴ ἐφημερεύοντα Ἱδρύματα. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸν ἀσθενῆ Εὐάγ. Κούτσικον, οὗτος διεκομίσθη κατ’ ἀρχὰς δι’ ἀσθενοφόρου αὐτοκινήτου τοῦ Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν Ἀθηνῶν εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Πειραιῶς καὶ οὐχὶ εἰς τὸ Ἱπποκράτειον Νοσοκομεῖον. Ἐκ τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Πειραιῶς, μετεφέρθη ἐν συνεχείᾳ καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸ Τζάνειον Νοσοκομεῖον Πειραιῶς ὅπου ἐξητάσθη παρὰ τοῦ ἐφημερεύοντος ἰατροῦ αὐτοῦ, εὑρέθη πάσχων ἐξ ἐλαφρᾶς παρέσεως τῶν κάτω ἄκρων χρονολογουμένης ἀπὸ 10ετίας, δηλαδὴ χρονίας ἀνιάτου παθήσεως, ἀνεπιδέκτου νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ θεραπείας δι’ ὃ καὶ δὲν ἐγένετο δεκτὸς εἰς τὸ Ἵδρυμα τοῦτο. Ἀκολούθως ὁ ἐν λόγῳ ἀσθενὴς διεκομίσθη ἐκ νέου εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον, ἔνθα καὶ εἰσήχθη. Κατὰ πληροφορίας, τὰς ὁποίας μᾶς παρέσχε τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, καθ’ ἃς ἐπιβεβαιοῦται ἡ ὑπὸ τοῦ ἐφημερεύοντος ἰατροῦ τοῦ Τζανείου Νοσοκομείου τεθεῖσα διάγνωσις, ὁ πάσχων δὲν εἶχεν ἀνάγκην νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, εἰσήχθη δὲ εἰς αὐτὸ προσωρινῶς καὶ λόγω τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας. Συνεπῶς, ἐπρόκειτο περὶ ἀσθενοῦς πάσχοντος ἐξ ἐλαφρᾶς χρονίας νόσου, δι’ ἣν δὲν ἐνεδεικνύετο ἡ εἰσαγωγὴ του εἰς Νοσοκομεῖον. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὰς θανούσας τὴν ἰδίαν ἡμέραν γυναῖκας εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Πειραιῶς, ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ὑφ’ ἡμῶν ἐρεύνης προέκυψαν τὰ ἑξῆς: Ἡ μία ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὀνόματι Δ. Ξυδακτίλου ἀποπειραθεῖσα ν’ αὐτοκτονήσῃ διὰ λήψεως μεγάλης ποσότητος κινίνης, μετεφέρθη εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν Ἀθηνῶν, ἔνθα τῆς παρεσχέθησαν αἱ πρῶται βοήθειαι (πλύσις στομάχου κλπ.) μετὰ δὲ παραμονὴν 20λέπτου εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν διεκομίσθη εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Πειραιῶς, ὅπου ἀφίχθη μετὰ 10 λεπτον. Εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ἵδρυμα, περιέπεσεν εἰς κωματώδη κατάστασιν μετὰ δὲ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ ἐφημερεύοντος ἰατροῦ βοηθείας καὶ τὴν ἐνδεδειγμένην θεραπευτικὴν ἀγωγὴν συνῆλθεν, ἀλλ’ ἐντὸς ὀλίγου περιέπεσεν ἐκ νέου εἰς κῶμα. Ἡ κατάστασις βελτιώσεως καὶ χειροτερεύσεως τῆς ἀσθενοῦς συνεχίσθη μέχρι τοῦ ἀπογεύματος τῆς ἰδίας ἡμέρας, ὅτε αὕτη καταληφθεῖσα ὑπὸ σπασμῶν ἀπεβίωσε προφανῶς ἐξ ὑπερβολικῆς ἀπορροφήσεως καὶ ἐπιδράσεως τοῦ δηλητηρίου εἰς τὰ ἐγκεφαλικὰ κέντρα. Ἡ μεταφορὰ τῆς ἀσθενοῦς εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Πειραιῶς ἐκ τοῦ Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν, γενομένη ἐντὸς 10 λέπτου τῆς ὥρας, οὐδόλως ἐπεβάρυνε τὴν κατάστασίν της, διότι ἡ ἀπορρόφησις τοῦ δηλητηρίου εἶχεν ἤδη συντελεσθῆ πρὸ τῆς ἀφίξεως εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν καὶ οὐδὲν θεραπευτικὸν μέσον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδράσῃ εὐνοϊκῶς καὶ νὰ τὴν διασώσῃ. Ἡ δευτέρα ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀσθενῶν ὀνόματι Ν. Ἀμπελιώτου, τραυματισθεῖσα εἰς αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα, μετεφέρθη εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν μὲ φαινόμενα βαρυτάτης ἐγκεφαλικῆς διασείσεως καὶ κατάγματος τοῦ ἀριστεροῦ μηριαίου ὀστοῦ. Ἐκεῖθεν διεκομίσθη εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Πειραιῶς καὶ ἐξητάσθη ὑπὸ τοῦ Χειρουργοῦ ἰατροῦ τούτου, ὅστις διεπίστωσε βαρυτάτην κατάστασιν μετὰ φαινομένου καταπληξίας, πλήρη ἀσφυγμίαν καὶ μεγίστην πτῶσιν τῆς πιέσεως τοῦ αἵματος. Ἡ ἀσθενὴς μετὰ παρέλευσιν 5λέπτου τῆς ὥρας ἀπεβίωσε καὶ ἐν συνεχείᾳ μετεφέρθη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Πειραιῶς, ὅπου ἡ γενομένη νεκροψία, ἀπέδειξε πλήρη πολτοποίησιν τοῦ ἥπατος, καὶ τῶν σπλάχνων καὶ ραγδαίαν ἐσωτερικὴν αἱμορραγίαν, ἐξ ἧς ἡ κοιλιακὴ κοιλότης εἶχε πληρωθῆ αἵματος. Ἡ μεταφορὰ τῆς ἀσθενοῦς ἐκ τοῦ Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Πειραιῶς, γενομένη ἐντὸς 10λέπτου τῆς ὥρας, οὐδόλως συνετέλεσεν εἰς τὸν θάνατον τῆς τραυματισθείσης, προελθόντος ἐκ τῆς πολτοποιήσεως τοῦ ἥπατος καὶ τῆς ραγδαίας αἱμορραγίας, οὐδὲν δὲ μέσον ἢ χειρουργικὴ ἐπέμβασις ἦτο δυνατὸν νὰ διασώσῃ τὴν πάσχουσαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Σπηλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 219 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1207 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Σπηλιοπούλου κλπ. μετὰ τοῦ συνημμένου ὑπομνήματος τῶν τροφίμων τοῦ Σανατορίου Σωτηρία, περὶ τῶν ἐκ τῆς ραδιενεργείας κινδύνων λόγῳ τῶν θερμοπυρηνικῶν δοκιμῶν τῆς Σαχάρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, τοῦ θιγομένου θέματος ἐπιλαμβάνεται ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀτομικῆς ἐνεργείας, ἥτις προβαίνει ἑκάστοτε εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1354)1083)28.1.1960 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1067)26.1.1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Καστανιᾶς Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καρδίτσης καὶ κατ’ αὐτὰς περατοῦται ἡ σύνταξις τῆς οἰκείας μελέτης, ἵνα ἐφ’ ὅσον καταστῇ δυνατὸν ἐνταχθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα Μέσων Κοινωφελῶν Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2071)10.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1163)8.2.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῆς κυριότητος τῶν οἰκημάτων τῶν ἀνεγερθέντων ὑπὸ τῆς τέως Ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη κατηρτίσθη ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας σχέδιον νόμου «περὶ χρεώσεως, ἐξοφλήσεως καὶ ὁριστικῆς παραχωρήσεως εἰς πολεμοπαθεῖς κλπ. οἰκημάτων ἀνεγερθέντων εἰς πόλεις ὑπὸ τοῦ πρώην Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως κλπ.», ὅπερ ἐπεξεργασθὲν ὑπὸ τῆς Εἰδικῆς Νομοπαρασκευαστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου μας καὶ τῆς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως τοιαύτης, διεβιβάσθη ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἵνα ἐγκριθῇ καὶ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κατὰ συνέπειαν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου θὰ καταρτισθῇ ἕτερος ὅστις θὰ ἀφορᾷ τὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀνεγερθέντα οἰκήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 521)361)14.1.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 914)2.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Κατσίμπα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Παλιαμπέλων Βονίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης ὑδρεύεται ἐκ πηγῆς κειμένης εἰς ἀπόστασιν 300 μέτρων ἐκ ταύτης. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο κατ’ ἐπανάληψιν ἐπισκευὴ τῶν ἔργων προστασίας τῆς ἐν λόγῳ πηγῆς καὶ διεσφαλίσθη κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. Ἤδη ἀπεφασίσθη παρὰ τῆς Κοινότητος ἡ κατασκευὴ νέου ὑδραγωγείου διὰ τὴν μεταφορὰν ἀφθόνου καὶ ὑγιεινοῦ ὕδατος ἐξ ἀποστάσεως 6.000 μέτρων. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ Κοινότης ἔτυχε παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας δωρεὰν οἰκον. ἐνίσχυσιν ἐκ 300.000 δραχμ. καὶ πλὴν τούτου ἐνετάχθη εἰς τὸ πρόγραμμα χορηγήσεως δανείων ὑδρεύσεως μέσῳ τῆς Ἐθν. Κτημ. Τραπέζης, τῆς σχετικῆς δανειακῆς συμβάσεως ὑπογραφείσης τὴν 17.10. 1959 διὰ ποσὸν δανείου 400.000 δραχμ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ἀνελήφθησαν μέχρι σήμερον 188.000 δραχμ. διὰ τὴν ἀγορὰν σωλήνων. Τὸ ἔργον ἐδημοπρατήθη τὴν 25.11. 1959 καὶ κατὰ πληροφορίας τῆς ΤΥΔΚ Αἰτωλ)νίας ἐπίκειται ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς αὐτοῦ. Ἡ προτεινομένη ὑπὸ τῶν κ.κ. βουλευτῶν παραχώρησις τῶν πόρων τοῦ ἰχθυοτροφείου «Ρούγα» διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος δὲν τυγχάνει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V') Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὴν διάταξιν τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ διέποντος τὸ ΝΑΤ καταστατικοῦ Ν. 3170)55 τὸ ἀντίτιμον τῶν διατετιμημένων ἐντύπων, ἐν οἷς καὶ τῶν ναυτικῶν ἐν γένει φυλλαδίων καθορίζεται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ ΝΑΤ ἐγκρινομένης ὑφ’ ἡμῶν. Ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἐπαύξησις ἀφορᾷ τοὺς κατὰ πρῶτον εἰσερχομένους εἰς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα, ἐπραγματοποιήθη ἀπὸ 1ης Μαΐου 1959 καὶ δικαιολογεῖται ἐκ τοῦ ὅτι αἱ τότε τιμαὶ τῶν διατετιμημένων ἐντύπων ΒΜΝ εὑρίσκοντο εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Τὸ Υ.Ε.Ν. ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν διατετιμημένων ἐντύπων ἀκολουθεῖ διαφόρους διαβαθμίσεις. Οὕτω οὐδόλως ηὐξήθη ἡ τιμὴ τῶν ναυτικῶν φυλλαδίων, ἐνῷ ἡ τιμὴ τῶν πάσης φύσεως ἀντιγράφων φυλλαδίων, ἐν οἷς καὶ τῶν βιβλιαρίων μαθητευομένων ναυτικῶν, καθορίζεται γενικῶς μὲν εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τῶν πρωτοτύπων, εἰδικώτερον δὲ δωρεάν, ὁσάκις ὁ αἰτῶν τὸ ἀντίγραφον ναυτικὸς ἀπώλεσε τοῦτο συνεπεία ναυαγίου. Κατὰ συνέπειαν διὰ τῆς περὶ ἧς πρόκειται αὐξήσεως ἀντιμετωπίσθη ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν μὴ μείωσις τῶν εἰσπράξεων τοῦ ΝΑΤ ἐκ διατετιμημένων ἐντύπων, λόγῳ τῆς ἀποφασισθείσης καὶ πραγματοποιηθείσης μειώσεως τῶν τιμῶν τῶν διατετιμημένων ἐντύπων εἰς τὰς ἑτέρας ὡς ἄνω ἐνδεικτικῶς ἀναφερθείσας περιπτώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Ζαΐμη, Α. Μπριλλάκη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11041)8710)25.11.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: α) Ἡ ἐξαγγελθεῖσα μελέτη ἤρχισεν ἤδη συντελουμένη καὶ θὰ συμπληρωθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τῆς μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀρξαμένης γενικῆς ἀπογραφῆς τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν πορισμάτων ταύτης, διὰ τοῦ μέλλοντος νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸ ἵδρυμα Μηχανογραφικοῦ συστήματος. β) Σχετικῶς μὲ τὴν περαιτέρω αὔξησιν τῶν παρεχομένων συντάξεων, γνωρίζομεν, ὅτι μελετᾶται ἤδη ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ἐκτιθεμένων. Ἐπὶ τούτοις, δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τὴν ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ ἔτους 1957 ἐμφανισθεῖσαν σοβαρὰν κρίσιν τῆς ναυτιλίας, ἐπετύχομεν τὴν ἀπὸ 1.7.1958 αὔξησιν τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντάξεων ἀπὸ 330 εἰς 400 δραχμ. μηνιαίως καὶ τὴν καθιέρωσιν συμπληρωματικῆς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, πλέον τῶν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα χορηγουμένων ἐκ δραχμῶν 300 κατ’ ἔτος. Σημειωτέον, ὅτι οἱ ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ κατωτάτου ὁρίου εὐεργετηθέντες συνταξιοῦχοι ἀνέρχονται εἰς 6.548, ἐπὶ συνόλου συνταξιοδοτουμένων ὑπὸ τοῦ ΝΑΤ 15.562, μὲ ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν δραχμ. 6.200.000 περίπου διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ δραχμ. 4.700.000 περίπου διὰ τὴν ἔκτακτον κατ’ ἔτος ἐνίσχυσιν. γ) Τὸ ΝΑΤ εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου ἑδρεῦον ἐν Πειραιεῖ καὶ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἀσκουμένην διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας (Ν. 3170)1955). Ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων, τὸ ἵδρυμα ἔχει πλήρη αὐτοδιοίκησιν, διοικούμενον ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου συγκροτουμένου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ἐκ προσώπων ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργανώσεων. Τοῦτο ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Προέδρου καὶ 13 μελῶν. Πρὸς ἐποπτείαν τῶν συμφερόντων τῆς εἰσφερούσης ἐργοδοτικῆς τάξεως τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ διασφάλισιν καὶ ἐνεργὸν παρακολούθησιν τῶν συμφερόντων τῆς τάξεως τῶν ναυτικῶν, ἣν ὁ θεσμὸς ἐτάχθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ, μετέχουσι τῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤ πέντε ἐφοπλισταὶ καὶ ἰσάριθμοι ναυτικοὶ ἐξ ὧν 4 ἐν ἐνεργείᾳ καὶ εἷς συνταξιοῦχος ναυτικός. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἀπὸ τῆς ἐν ἔτει 1861 μέχρι σήμερον λειτουργίας τοῦ ΝΑΤ οὐδέποτε ἀνέκυψε θέμα ἀντιπροσωπευτικῆς συνελεύσεως συνταξιούχων καὶ ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων, ὄργανον τὸ ὁποῖον δὲν ὑφίσταται καὶ παρ’ ἄλλοις παρομοίας φύσεως Ἀσφαλιστικοῖς Ὀργανισμοῖς (Ι.Κ.Α. Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν, Μ.Τ. Σ., Μ.Τ.Β.Ν. κλπ.). δ) Τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ Ταμείου ἀναφέρονται λεπτομερῶς ἐν τοῖς ἀπολογισμοῖς αὐτοῦ, τῶν οἰκονομικῶν χρήσεων 1955–56, 1957 καὶ 1958 ἀξιοποιοῦνται δὲ ταῦτα διὰ τῆς, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ καταστατικοῦ περὶ Ν. Α.Τ. νόμου, τοποθετήσεώς των εἰς: α) Ἐντόκους καταθέσεις παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, παρ’ ἄλλαις ἀναγνωρισμέναις Τραπέζαις, παρὰ τοῖς Ταχυδρομικοῖς Ταμιευτηρίοις, τῷ Ταμείῳ Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ παρὰ Τραπέζαις τοῦ Ἐξωτερικοῦ. β) Ἀγορὰν ὁμολογιῶν τῶν ἐθνικῶν δανείων καὶ ὁμολογιῶν Τραπεζῶν ἢ μετοχῶν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. γ) Ἀνέγερσις κτιρίων ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων τοῦ ΝΑΤ ὡς καὶ τὴν διαρρύθμισιν ἢ καὶ ἐπέκτασιν τῶν ἐπὶ οἰκοπέδων αὐτοῦ ὑπαρχόντων, πρὸς ἀξιοποίησιν καὶ καλυτέραν ἀπόδοσιν αὐτῶν. δ) Παροχὴν τοκοχρεωλυτικῶν ἢ ἁπλῶν δανείων εἰς δρχ. ἢ ξένον συνάλλαγμα εἰς πλοιοκτήτας ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ὑπὸ ναυπήγησιν πλοίων ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. ε) Παροχὴν ἁπλῶν ἢ τοκοχρεωλυτικῶν ἐνυποθήκων στεγαστικῶν δανείων πρὸς ἠσφαλισμένους παρὰ τῷ ΝΑΤ ναυτικούς. ε) Ὡς πρὸς τὰ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ἔσοδα καὶ ἔξοδα τοῦ ταμείου, παραπέμπομεν ὑμᾶς εἰς τοὺς συνημμένως ἀποστελλομένους τρεῖς ἀπολογισμοὺς οἰκονομικῶν χρήσεων 1955–56, 1957 καὶ 1958 ὡς καὶ σχετικὴν δακτυλογραφημένην κατάστασιν, ἐν οἷς ἐμφανίζονται δι’ ἕνα ἕκαστον ἔτος συνολικῶς καὶ διακεκριμένως κατὰ πηγὴν ἐσόδου, τὰ ἔσοδα καὶ συνολικῶς καὶ κεχωρισμένως, κατὰ κατηγορίαν δαπανῶν, τὰ ἔξοδα τοῦ ταμείου. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα διὰ δαπάνας μελέτης, ἐπιβλέψεως, ἐκτελέσεως καὶ παραλαβῆς ἀκινήτων, παραπέμπομεν ὑμᾶς εἰς τὰς συνημμένως ἀποστελλομένας καταστάσεις (Νο I, ΙΙ, ΙΙΙ, IV) εἰς ἃς ἀναγράφονται αἱ ὑπὸ τοῦ ΝΑΤ πραγματοποιηθεῖσαι δαπάναι ἀνοικοδομήσεως διακεκριμένως κατ’ ἔτος, ἀκινήτων καὶ αἰτίαν πραγματοποιήσεώς του. Σχετικὴ κατάστασις ἐπενδύσεως εἰς ἀκίνητα περιλαμβάνεται εἰς τοὺς ὡς ἄνω ἀποστελλομένους ἀπολογισμοὺς καὶ δὴ ἐν ἰδιαιτέρῳ πίνακι. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑπερβάσεως τῆς προϋπολογισθείσης δαπάνης διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζαλοκώστα ἀκινήτου τοῦ ΝΑΤ ἀποστέλλομεν συνημμένως ἀντίγραφα τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.262 π.ε.)5. 3.1958 πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾶς τοῦ ΝΑΤ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25815)27.7.1959 ἐπιστολῆς τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ΝΑΤ πρὸς τὸ περιοδικὸν «Ναυτιλιακὰ Νέα» ἐπὶ τῆς ἀπὸ 7.6.1959 ἐκθέσεως τοῦ παρὰ τῷ ΝΑΤ ὑπηρετοῦντος Πολιτικοῦ Μηχανικοῦ Δ. Κατζουράκη. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει λεπτομερῶς ἡ κατὰ διάφορα στάδια πραγματοποίησις τῶν ἐπισκευῶν τοῦ ἀκινήτου καθὼς καὶ οἱ λόγοι οἵτινες ἤγαγον τὸ Δ.Σ. τοῦ ΝΑΤ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ σταδιακῶν ἐργασιῶν. Τὸ Δ.Σ. τοῦ ΝΑΤ συνεπεία τῆς ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἐπιτάξεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀκινήτου ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς καὶ ἐν συνεργασίᾳ τῶν Ἐθνικῶν Στρατιωτικῶν Δυνάμεων (ἐλύθη τῆς ἐπιτάξεως περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους 1955) ὡς καὶ τῆς ἐπικρατησάσης ἀντιλήψεως περὶ τῆς ἀνάγκης ἰσαξίας ἐμφανίσεως τῶν διαμερισμάτων τῆς οἰκοδομῆς πρὸς τὰ γειτονικὰ νεόδμητα καὶ πολυτελῆ κτίρια, πρὸς ἐπίτευξιν εὐνοϊκῶν ὅρων ἐνοικιάσεως ταύτης, ἐθεώρησεν ὡς ἀναγκαίαν τὴν σταδιακὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ἐν λόγῳ κτιρίου. Σημειωτέον τέλος, ὅτι ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ὅλων τῶν ὡς ἄνω σταδιακῶν ἐργασιῶν προηγήθη σχετικὴ ἔγκρισις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤ ἡ δὲ παραλαβὴ τῶν ἐργασιῶν τούτων ἐγένετο ὑπὸ τῆς κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις προβλεπομένης καὶ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων συσταθείσης Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1469)1121)1.2.60 καὶ 2338)1814)16.2.60 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1076 καὶ 1215 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι μετὰ τοὺς γενομένους διορισμοὺς νέων καθηγητῶν διὰ τῶν ὁποίων ηὐνοήθησαν ἰδιαιτέρως ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Θρᾴκη, τὸ γυμνάσιον Ἀλεξανδρουπόλεως, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Γυμνασιάρχης αὐτοῦ, λειτουργεῖ ὁμαλῶς ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ Βʹ ἑξαμήνου. Ἐλλείψεις ὑπάρχουν εἰς τὰ μαθήματα τῆς Γαλλικῆς γλώσσης καὶ τῶν Τεχνικῶν, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν καθηγητῶν τῶν εἰδικοτήτων τούτων, πρᾶγμα τοῦ ὁποίου τὴν ἀντιμετώπισιν μελετᾷ τὸ Ὑπουργεῖον γενικώτερον, δι’ ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν κατατεθεισῶν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου α) ὑπ’ ἀριθ. 620 ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10831)23.11.59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ β) ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7618)8.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ σκοπῷ ἀπορροφήσεως τῶν ἀδιαθέτων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1958, παρετάθη δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνοβιομηχανιῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν μέχρι τῆς 31ης Ἰανουαρίου 1960. 2. Εἰδικῶς διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν Αἰτωλοακαρνανίας εὑρέθη ἐν τῇ ὡς ἄνω ἀποφάσει τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι αἱ καπνοβιομηχανίαι μὴ συμμορφούμεναι πρὸς τὴν ἀναληφθεῖσαν διὰ τῆς σχετικῆς συμβάσεως ὑποχρέωσιν ἀγορᾶς ὡρισμένου ποσοστοῦ καπνῶν παραγωγῆς περιφερείας Αἰτωλοακαρνανίας θὰ ὑποχρεωθῶσιν εἰς τὴν καταβολὴν προσθέτων τόκων, λόγῳ ποινῆς, καταλογιζομένων εἰς βάρος αὐτῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὸ πέρας τῆς χορηγηθείσης παρατάσεως τῆς χρηματοδοτήσεως. 3. Δι’ ἑτέρας ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐνεκρίθη ὅπως καταβληθῇ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Αἰτωλοακαρνανίας τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀξίας τῶν πωληθέντων καπνῶν τῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1958 τὸ ἀπομένον μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ὀφειλῶν των, ἐφ’ ἅπαξ πρὸ τῆς παρελεύσεως τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ προγενεστέρας αὐτῆς ἀποφάσεως, τριμήνου ἀπὸ τῆς καταβολῆς τῆς Αʹ δόσεως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ὑπερβαίνει τὰς δραχμὰς 2.000 κατὰ παραγωγόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ.

VIII´) Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 554)14.1.1960 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 947 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν, ἐπὶ μεταβολῶν εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 105036)21.1.1960 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, πρὸς ἐνημέρωσιν: Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 105036. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120262)59 ὑμετέρας διαταγῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. Νομάρχου εἰς τὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ ἐνταῦθα Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ νόμιμος Διοίκησις τοῦ ἐνταῦθα Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης διὰ τῆς ἀπὸ 1.12.1959 πρὸς ὑμᾶς ἀναφορᾶς της κατήγγειλε διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας εἰς βάρος τοῦ Ταμίου αὐτοῦ Γεωργίου Εὐσταθιάδου. Κατόπιν τούτου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104996)2.12.1959 διαταγῆς τῆς Νομαρχίας διετάχθη ἡ ἐνταῦθα Δ)σις Ἐπιθ. Ἐργασίας, ὅπως διενεργήσῃ συμφώνως ταῖς διατάξεσι τοῦ Ν. 281)1914 περὶ Σωματείων ἔλεγχον ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων. Πράγματι ὁ διαταχθεὶς ὑπάλληλος διενήργησεν ἔλεγχον, ἐξ οὗ προέκυψεν, ὅτι ὁ ταμίας τοῦ Σωματείου ἔδει νὰ παρουσιάσῃ τὸ εἰς χεῖρας του χρηματικὸν ὑπόλοιπον ἐκ δραχμῶν 19.760. Τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν δὲν ἐπαρουσίασεν ὡς ὤφειλεν εἰς τὸν ἐνεργοῦντα ἔλεγχον ὑπάλληλον ἰσχυρισθείς, ὅτι ἔχει τοῦτο εἰς τὸν Δικηγόρον του. Ἀκολούθως ὁ ἐνεργῶν τὸν ἔλεγχον ὑπάλληλος παρέσχεν εἰς τοῦτον προθεσμίαν, ὅπως τὴν ἑπομένην καὶ ὥραν 9ην π. μ. προσκομίσῃ εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Δ)σεως Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας ἀπόδειξιν τῆς ἐνταῦθα Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐξ ἧς νὰ προκύπτῃ, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν κατετέθη ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Σωματείου. Παρὰ ταῦτα προφανῶς ἐπειδὴ δὲν εἶχεν εἰς χεῖρας του τὸ ποσὸν τοῦτο ὁ ταμίας δὲν προσῆλθε τὴν 9ην ὥραν ὡς εἶχεν ἐντολὴν εἰς τὰ γραφεῖα Δ)σεως Ἐπιθ. Ἐργασίας Β. Ἑλλάδος, προσκομίζων τὴν ἀπόδειξιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης περὶ καταθέσεως τοῦ ποσοῦ τούτου. Μετὰ ταῦτα ὁ ἐνεργῶν τὸν ἔλεγχον ὑπάλληλος διὰ τῆς ἀπὸ 4.12. 1959 ἀναφορᾶς του ἀνέφερεν ἡμῖν περὶ τῆς ἀνωτέρω διαχειριστικῆς ἀνωμαλίας. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως καὶ συμφώνως ταῖς διατάξεσι τοῦ Ν. 281)1914 «περὶ Σωματείων» ὡς αὗται ἐτροποποιήθησαν καὶ συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 129208) Π. Ε. ἡμετέρου ἐγγράφου ἡ ὑπόθεσις παρεπέμφθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης διὰ τὰ περαιτέρω. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων τὴν 13ην ὥραν τῆς 4.12.1959 προσῆλθεν εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Ἐπιθ. Ἐργασίας ὁ ἐν λόγῳ ταμίας προσκομίζων τὴν ἀπόδειξιν καταθέσεως τοῦ προαναφερθέντος ποσοῦ ὡς τοῦτο μᾶς ἀνέφερεν ἡ Δ)σις Ἐπιθ. Ἐργασίας διὰ τῆς ἀπὸ 5.12.1959 συμπληρωματικῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἐνεργήσαντος τὸν ἔλεγχον ἐπόπτου ἐργασίας ἥτις καὶ διεβιβάσθη ὡσαύτως εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα. Τὴν 7.12.1959 ἡ νόμιμος Διοίκησις τοῦ Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου προσεκόμισεν ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20914 πιστοποιητικὸν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης δι’ οὗ ὁ Γεώργιος Εὐσταθιάδης παραπέμπεται ἐπὶ ὑπεξαιρέσει. Κατόπιν τούτου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129210) 7.12.1959 ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὁ ταμίας τοῦ περὶ οὗ Σωματείου Γεώργιος Εὐσταθιάδης, καὶ ἀντ’ αὐτοῦ διωρίσθη ἐκ τοῦ πλειοψηφοῦντος ψηφοδελτίου ὁ καπνεργάτης Κων. Γουδίνης. Κοινοποιηθείσης τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως ἡ νόμιμος Διοίκησις τοῦ Σωματείου ἐκάλεσε τὸν διορισθέντα Κων. Γουδίνην μετὰ τῶν ἄλλων μελῶν, ὅπως μετάσχῃ συνεδριάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῆς Διοικήσεως τοῦ Σωματείου τούτου. Ὁ διορισθεὶς ὅμως Κων. Γουδίνης δὲν προσῆλθεν εἰς τὴν συνεδρίασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καίτοι ἐκλήθη δὶς πρὸς τοῦτο προφανῶς διότι οὗτος δὲν ἀπεδέχθη τὸν διορισμόν. Μετὰ ταῦτα μεταρρυθμίσας τὴν ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 129210) π. ἔ. ἀπόφασίν του ὁ κ. Νομάρχης προέβη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129295) 24.12.1959 ἀποφάσεώς του εἰς τὸν διορισμὸν ἐκ τοῦ πλειοψηφήσαντος πάλιν ψηφοδελτίου, τοῦ ἀμέσως ἑπομένου καπνεργάτου Δημ. Ἀγγελίδη, εἰς τὴν θέσιν τοῦ μὴ ἀποδεχθέντος τὸν διορισμὸν Κων. Γουδίνη, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἀποκατασταθῇ ὁμαλότης εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου. Συνημμένως ὑποβάλλομεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7) 500) 31) 7.12.1959 ἀναφορὰν τῆς Διευθύνσεως Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης, Τμῆμα Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, σχετικὴν μὲ τὸ ἐν λόγῳ θέμα ὡς καὶ ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20914) π. ἔ. πιστοποιητικοῦ Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 129210) 7.12.1959 καὶ 129295) 24.12. 1959 ἀποφάσεων τοῦ κ. Νομάρχου. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Νομαρχῶν Θεσσαλονίκης

Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΑΔΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1874) 8.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἀναφερομένην εἰς τὰ νομοσχέδια 1) περὶ Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας Β. Ν., καὶ 2) περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι α) ἀπὸ 20 Νοεμβρίου 1959 ἐδόθη ἡ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταβολῆς προσθέτου βοηθήματος ἐκ τοῦ ΤΑΒΝ εἰς ἐξελθόντας τῶν τάξεων τοῦ Β. Ν. καὶ Λ. Σ. τοῦτο δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸν στρατὸν Ξηρᾶς καὶ β) ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον περὶ μονιμοποιήσεως ἐκτάκτων ΓΕΣ τὸ ζήτημα τοῦτο συνεπάγεται πρὸς τὸ γενικὸν θέμα τῆς θέσεως τῶν ἐκτάκτων, τελοῦντος εἰσέτι ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2620) 22.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1234 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χρ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν τοπικῆς συγκοινωνίας Σοφάδων–Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐζητήθησαν πληροφορίαι παρὰ τῆς Νομαρχίας Καρδίτσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ-15493)25.2. 1960 ἐπείγοντος ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΚΑΙ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. Υ. 15493 Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Καρδίτσης Διαβιβάζομεν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1234 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χρ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Τσιπώρη, περὶ καθιερώσεως τοπικῆς συγκοινωνίας Σοφάδων–Καρδίτσης, παρακαλοῦμεν ὅπως, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς συνημμένης ἐρωτήσεως, γνωρίσητε ἡμῖν ἐπειγόντως ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§5Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅπως μοῦ δώσετε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πρόεδρε, ἔχετε τὸν λόγον.

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ καπνικὸν θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου ἐξηντλήθη κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τῆς σχετικῆς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία διεξήχθη πρό τινος ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ θίξω ὡρισμένα σημεῖα ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις κατόπιν τοῦ ὀξυτάτου προβλήματος τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς Ἑλλάδος κατόπιν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος. Δὲν ξεύρω ἂν ἡ Κυβέρνησις, σύμφωνα μὲ πληροφορίας αἱ ὁποῖαι ἀνεγράφησαν εἰς τὸν καθημερινὸν τύπον τῶν Ἀθηνῶν εἶχεν ὄντως ἐγκαίρως εἰδοποιηθῆ ἀπὸ τὸν Τοῦρκον ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, περὶ τῆς ἀποφάσεως ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ ἐν Τουρκίᾳ διὰ τὴν τοιαύτην ὑποτίμησιν.

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν ἦτο ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, νὰ μᾶς εἰδοποιήσῃ ἡ Τουρκία. Δὲν εἶναι ἀκριβεῖς αἱ πληροφορίαι. Ἀνεμένετο πάντως ἡ ὑποτίμησις, διότι ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ πέρυσιν ἔκαμεν ἡ Τουρκία σταδιακὴν ἀναπροσαρμογήν. Ἀνεμένετο, ἀλλὰ δὲν ἦσαν γνωστὰ οὔτε ὁ χρόνος οὔτε ἡ ἔκτασις τοῦ μέτρου.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω, κ. Πρόεδρε, καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον «ἐάν». Νομίζω πάντως, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν εἶναι ἀνεπαρκῆ, καὶ δὲν δίδουν ἀσφαλῶς λύσιν εἰς τὸ ὀξύτατον καπνικὸν πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Καὶ ὡς τὸ πρῶτον μέτρον τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, τὸ μέτρον τῆς καταστροφῆς ὡρισμένης ποσότητος κακῶν ποιοτήτων καπνοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ ἀξίαν λόγου ἀνακούφισιν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, δοθέντος, ὅτι ἡ ποσότης ἡ ὁποία πρόκειται νὰ καταστραφῇ κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ μοῦ ἐδόθησαν δὲν ὑπερβαίνει τὰς 2.500 τόννους. Δηλαδὴ εἰς μίαν παραγωγήν, ἡ ὁποία κατὰ τὸ 1959 ἀνῆλθεν εἰς τοὺς 77.000 τόννους πρόκειται νὰ καταστραφῇ μόνον τὸ 3% αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ἂν παραδεχθῶμεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀποτελεσματικοῦ μέτρου νομίζω, ὅτι κάπως ἀργὰ ἔρχεται. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ λάβει τοιαύτην ἀπόφασιν πολὺ προηγουμένως καὶ νὰ τὴν ἔχῃ ἤδη ἐφαρμόσει. Ἔρχεται κατόπιν τὸ θέμα τῆς παρεμβάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας τοῦ 1959. Εἶναι καπνὰ κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον καλῆς ποιότητος, καπνὰ ἀνάλογα μὲ τὰ καπνὰ τῆς Σμύρνης καὶ Σαμψοῦντος. Τὸ κακὸν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται νὰ τὰ συγκεντρώσῃ μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1958. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ 1958 ἡ ποιότης τοῦ καπνοῦ ἦτο χειρίστη. Δυσμενεῖς καιρικαὶ συνθῆκαι εἶχον δημιουργήσει ὅρους δυσμενεῖς διὰ τὴν ποιότητα τῆς καπνοπαραγωγῆς μας. Κατὰ συνέπειαν, ἂν πρόκειται νὰ συγκεντρώσωμεν μὲ τὰς τιμὰς ἐκείνας νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ παρεχομένη βοήθεια πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι τὸ 1958 τόσον ἡ Σ.Ε.Κ.Ε. ὅσον καὶ ἄλλα καπνεμπορικὰ ἱδρύματα ἠγόρασαν μὲ τιμὰς 8–10 δραχμῶν μέχρι 12 τὸ κιλόν, ἐνῷ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν ἀναφέρεται ἡ τιμὴ 1,20 δολλάρια. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1958. Τὸ τρίτον μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις εἶναι, ὅτι παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς παρεμβάσεως καὶ τοῦ καπνεμπορίου εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ. Κατὰ τὴν γνώμην μας ἐὰν πραγματικῶς ἠθέλαμεν νὰ ἀνακουφίσωμεν κατά τινα τρόπον τοὺς παραγωγοὺς θὰ ἔπρεπε νὰ προσδιορισθῇ μία χρονικὴ περίοδος ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως τῶν καπνῶν παρὰ τοῦ καπνεμπορίου. Μία τρίμηνος περίοδος. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς περιόδου θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ συγκεντρώνῃ τὰ καπνὰ εἰς τρόπον ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ μὴ γίνεται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν κακῶν καπνεμπόρων.

§10Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὑπάρχει προθεσμία. Εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ ἐνῷ ἡ παρέμβασις θὰ ἐγένετο ἀφοῦ ἐξηγγέλετο ἡ προθεσμία διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀπεφασίσαμεν νὰ τὴν κάμωμεν εἰς τρόπον ὥστε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τριμήνου νὰ μὴ ἔχωμεν ὑποτίμησιν. Συνεπῶς, ἡ προθεσμία ὑπάρχει. Ἀλλὰ παραλλήλως γίνεται καὶ ἡ παρέμβασις.

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει, ἀλλὰ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μετὰ τὴν λῆξιν τῆς περιόδου τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ συγκεντρώνῃ τὰ καπνά, εἰς τρόπον ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ μὴ γίνεται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν κακῶν καπνεμπόρων. Δὲν νομίζω ἐπίσης, ὅτι κατὰ τρόπον ἀπόλυτον καὶ τελείως ὀρθὸν ἐλύθη τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ εὐγενῆ καπνὰ τὰ ὁποῖα καταντοῦν νὰ εἶναι ἀπώλητα. Καὶ καταντοῦν ἀπώλητα λόγῳ τοῦ μεγάλου συναγωνισμοῦ τὸν ὁποῖον ὑφίστανται ἐκ μέρους τῶν καπνῶν Βιρτζίνια. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ, ὅπως τὰ ἐδάφη τὰ ὁποῖα καλλιεργοῦνται μὲ τὰ καπνὰ αὐτά, καλλιεργηθοῦν μὲ ἄλλα προϊόντα. Δὲν ξεύρω ἐὰν τοῦτο εἶναι δυνατόν. Αἱ πληροφορίαι ὅμως ποὺ ἔχω λέγουν, ὅτι εἶναι ἀκατάλληλα τὰ ἐδάφη αὐτὰ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην καλλιέργειαν. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν νομίζετε, ὅτι θὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα ἀλλάζοντας τὴν καλλιέργειαν, ἐφ’ ὅσον ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι ἀκατάλληλα τὰ ἐδάφη δι’ ἄλλην καλλιέργειαν, ὄχι μόνον οὐδεμίαν ἀνακούφισιν θὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς πληθυσμούς, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἐπιτείνωμεν τὴν ἐξαθλίωσιν. Κατὰ τὴν γνώμην μας θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνοίξωμεν νέας ἀγοράς. Πιστεύομεν, ὅτι ὄχι μόνον πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχή μας, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀκόμη ἀποδεχθῆ κατὰ τρόπον ὁριστικὸν τὰ καπνὰ Βιρτζίνια. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδιωχθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὸ ἄνοιγμα αὐτῶν τῶν ἀγορῶν, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ διαθέσουν τὰ καπνὰ αὐτὰ σήμερον καὶ ὄχι νὰ ἀναμένουν μίαν 5ετίαν καὶ νὰ εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν καὶ τότε θὰ ἔχουν ἀπόδοσιν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ὀρρωδήσῃ πρὸ τῆς χρησιμοποιήσεως οἱουδήποτε μέσου καὶ πρὸ παντὸς τῆς πριμοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, χαίρω διότι παρίστασθε κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Ἔρχομαι ἀπὸ μίαν ἐπίσκεψιν ποὺ ἔκαμον εἰς τὸν Θεσσαλονικὸν κάμπον καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς μεταφέρω τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐκεῖ. Πρόκειται περὶ ἐξάλλου καταστάσεως. Ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀπελπισίας καὶ ἀπογνώσεως. Καὶ εἶδον ἀνθρώπους ὄχι μόνον ἀντιπολιτευομένους, ἀλλὰ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὀπαδοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Εὑρίσκονται ἐν ἐξάλλῳ καταστάσει. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ καπνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον, ὅπως ὅλοι ἰσχυριζόμεθα, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα θέμα οἰκονομικόν, ἀλλὰ εἶναι θέμα ἐθνικόν, πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον σοβαρὸν καὶ ἐπεῖγοντα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ θρηνήσωμεν μεγαλύτερα κακά. (Χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Ζητῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ δοθῇ μία ἐξήγησις διὰ λόγων καὶ ὄχι διὰ χειρονομιῶν. Ἀτομικῶς παρέχω οἱονδήποτε κοινωνικὸν προβάδισμα εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ ἄτομον Ἡλιοῦ. Ἐδῶ ὑπάρχουν ὡρισμένοι κανόνες λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν εἰς τὸν ἀριθμὸν τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ κυβερνᾷ, τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἔχῃ κανεὶς κἄποια σειρὰν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν κλπ. Δὲν ἐννοῶ διατὶ αὐτὴ ἡ χειρονομία.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καμμία χειρονομία. Ἁπλῶς ἤθελον νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ἤθελον νὰ ὁμιλήσω δημοσίᾳ, διότι τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει κανένα λόγον προτιμήσεων. Ὡς γνωρίζετε, ὁ Κανονισμὸς δὲν ὁρίζει καμμίαν διαδικασίαν κατὰ τὴν συζήτησιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλὰ τὸ καθιερωθὲν κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον εἶναι, ὅτι οἱ πρῶτοι αἰτησάμενοι τὴν συζήτησιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, προτιμῶνται πάντοτε.

§15Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Τότε διατὶ δὲν εἴμεθα πρῶτοι;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις ἐζήτησε τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεώς της, τὴν ὁποίαν ὅμως δὲν ἀπεδέχθη ἡ Βουλή. Ἀλλὰ χθὲς ὁ κ. Βενιζέλος ἦλθε χρονικῶς πρῶτος εἰς συνεννόησιν μὲ τὸ Προεδρεῖον καὶ εὐθὺς ἀμέσως ὁ κ. Παπανδρέου, Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Τὸ Προεδρεῖον ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἔρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ καπνικὸν ζήτημα. Συνεπῶς, κατὰ τὰ καθιερωμένα ἔθιμα θὰ λάβῃ τὸν λόγον πρῶτος ὁ κ. Βενιζέλος, μετὰ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἔπειτα θὰ ἰσχύσῃ ἡ δύναμις τῶν Κομμάτων τῶν ὁποίων οὐδεὶς παρέβλεψε, ποτέ, οὔτε καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ παραβλέψῃ.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχει βεβαίαν χρονολογίαν ἡ αἴτησις τῆς παρατάξεως αὐτῆς, διατυπωθεῖσα δι’ ἐπιστολῆς καταχωρηθείσης εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ἐν τέλει τῆς πρώτης στήλης τῆς δευτέρας σελίδος καὶ καθ’ ὅλην τὴν δευτέραν στήλην τῆς δευτέρας σελίδος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ συνέβησαν μετὰ μεσημβρίαν, κατὰ τὴν βραδυνὴν συνεδρίασιν.

§19Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Οὐδέποτε θὰ ἐδεχόμην νὰ εὑρίσκωμαι ἐπὶ τοῦ βήματος κατόπιν εὐνοίας. Ὑποστηρίζω, ὅτι, ὁσάκις τίθενται ζητήματα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, πρέπει νὰ τηρῆται ἡ σειρὰ τῆς αἰτήσεως τῶν κ. Ἀρχηγῶν, καὶ ὅταν λήξῃ ἡ σειρὰ τῶν αἰτούντων, ἀποκαθίσταται τότε ἡ σειρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Ποία εἶναι ἡ σειρὰ τῶν αἰτούντων δὲν γνωρίζω. Γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον. Καὶ ἐκτελῶ πρόσκλησιν τοῦ Προεδρείου εὑρισκόμενος εἰς τὸ βῆμα. Ὑποστηρίζω ὅμως καὶ νομίζω, ὅτι θὰ εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ὁσάκις συζητεῖται ἕνα θέμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηρῆται εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις, διότι αὐτὸ θὰ ὡδήγει εἰς τὸ ἀκόλουθον ἄτοπον: Ἂς ὑποτεθῇ, ὅτι ἡγέτης μικρᾶς μερίδος τῆς Βουλῆς ἐζήτησε τὴν συζήτησιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ἀκολουθεῖται ἡ σειρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Καλεῖται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ δὲν καλεῖται ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸν ἐζήτησε. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ τὸ παράδειγμα ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐπιβεβαίωσιν μιᾶς γενικωτέρας παραδόσεως τοῦ Σώματος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προκαλῇ συζήτησιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τηρεῖται πλήρως ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις. Ἐὰν ὅμως, ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως, προκληθῇ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τότε ὁ αἰτήσας προτιμᾶται. Καὶ ἐὰν περισσότεροι ἐζήτησαν, προτιμῶνται κατὰ σειρὰν αἰτήσεως. Ὅταν δὲ ἐξαντληθῇ ἡ σειρὰ τῶν αἰτούντων, ἀποκαθίσταται ἡ σειρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ θεωρηθῇ παράδοσις τοῦ Σώματος. Ποία εἶναι, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡ σειρὰ τῶν αἰτήσεων, γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον. Καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα βασιζόμενος εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Προεδρεῖον μὲ ἐκάλεσεν. Ἐὰν τὸ Προεδρεῖον ἔχῃ διάφορον γνώμην, ἐγκαταλείπω τὸ βῆμα, διότι δὲν δέχομαι νὰ εὑρίσκωμαι εἰς αὐτὸ κατόπιν εὐνοίας οἱουδήποτε.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κ. Πρόεδρε, ἐτήρησε τὴν χρονικὴν σειρὰν τῶν αἰτούντων. Πρῶτος ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Βενιζέλος καὶ εὐθὺς ἀμέσως, μετὰ πέντε ἢ δέκα λεπτά, ἤλθατε σεῖς καὶ ζητήσατε τὸν λόγον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης κι’ ἔτσι τὸ Προεδρεῖον κρίνει, ὅτι πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ καὶ πρέπει παγίως νὰ καθιερωθῇ αὐτό.

§21Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, συνεφωνήσαμεν ἡ συζήτησις νὰ ἐξαντληθῇ εἰς μίαν συνεδρίασιν καὶ νὰ διεξαχθῇ μεταξὺ τῶν ἡγετῶν ἢ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Κομμάτων. Αὐτὸ ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωσιν τῆς συντομίας. Καὶ θὰ τηρήσω αὐτὴν τὴν ἀνειλημμένην ὑποχρέωσιν. Θὰ περιορισθῶ διὰ τοῦτο εἰς μερικὰς διαπιστώσεις. Ἐπιθυμῶ πρῶτον νὰ προβῶ εἰς μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Ὅταν μία οἰκονομία, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχῃ ἐξαγωγὰς ἄνω τῶν 250 ἑκατ. δολλαρίων καὶ εἰσαγωγὰς ἄνω τῶν 500 ἑκατ. δολλαρίων, ὀφείλει, κατ’ ἀρχήν, νὰ ἔχῃ λύσει τὰ ζητήματα τῶν ἐξαγωγῶν της. Διότι εἶναι τόση ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, ὥστε ἡ δημιουργικὴ δύναμις τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλει νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν, ἰδίως ὅταν τὸ πλεόνασμα κινῆται περίπου εἰς τὰ 30 ἑκατ. δολλάρια. Αὐτό, ὡς θέμα γενικῆς ἀρχῆς. Ποία εἶναι ἡ λύσις; Ἡ λύσις εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῶν ἐξαγωγῶν. Πρὸς ποίαν κατεύθυνσιν; Πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Προσδιώρισα, μὲ τὴν εὐκαιρίαν ἄλλης γενικῆς συζητήσεως, ποία κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ εἶναι ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἀπέναντι τῶν δύο Συνασπισμῶν. Καὶ προέβην εἰς μία θεμελιώδη διάκρισιν, εἰς τὴν διάκρισιν τοῦ πολιτικοῦ θέματος, τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλείας, ἀπὸ τὸ θέμα τῶν οἰκονομικῶν καὶ πολιτιστικῶν σχέσεων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα, ὑπεστήριξα, ὅτι: Πρωτοβουλίαι, ἐπὶ θεμάτων πολιτικῶν καὶ ἐπὶ θεμάτων ἀσφαλείας, αὐτόβουλοι, βλάπτουν τὸ Συμμαχικὸν Μέτωπον. Πρωτοβουλίαι εἰς ἐκτέλεσιν κοινῶν ἀποφάσεων εἶναι βεβαίως εὐπρόσδεκτοι, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τοὺς γείτονας οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζουν ἰδίας πρωτοβουλίας «κατ’ ἐντολήν». Ἐὰν καὶ εἰς τὸ μέτωπον τῶν ἐλευθέρων Ἐθνῶν ὑπάρξῃ μία γενικὴ ἀπόφασις, ἡ πρωτοβουλία τῆς ἐπιδιώξεως τῆς ὁποίας ἐπαφίεται εἰς μίαν χώραν, τότε ἡ πρωτοβουλία εἶναι εὐπρόσδεκτος. Αὐτόβουλος ὅμως ἐνέργεια ἐπὶ θεμάτων πολιτικῶν καὶ θεμάτων ἀσφαλείας ὁδηγεῖ εἰς ἐξάρθρωσιν τῆς συμμαχίας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ οἰκονομικὰ καὶ ἐκπολιτιστικὰ θέματα ὑπεστήριξα, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ πλήρης πρωτοβουλία. Καὶ ὑπεστήριξα ἐπίσης, ὅτι εἰς τὴν διαμόρφωσιν οἰκονομικῶν σχέσεων μὲ τὸν Ἀνατολικὸν Συνασπισμὸν αἰωρεῖται βεβαίως ὁ κίνδυνος τῆς πολιτικῆς πιέσεως ἐκ τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ ἐλευθέρα οἰκονομία ὑπάρχει διευθυνομένη οἰκονομία. Μολαταῦτα, ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν οἰκονομικὰς σχέσεις, ἔστω καὶ ἐκτιθέμενοι εἰς τὸν κίνδυνον, ὑπὸ ἕνα ὅρον, ὄχι νὰ ἀντικαθιστῶμεν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐλευθέρου κόσμου μὲ ἀγορὰς τοῦ ἀνατολικοῦ, ἀλλὰ νὰ προσθέτωμεν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ δυτικοῦ κόσμου καὶ ἀγορὰς τοῦ ἀνατολικοῦ. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ προβῶ καὶ εἰς μίαν ἄλλην διαπίστωσιν, ἡ ὁποία νομίζω εἶναι γενικώτερον χρήσιμος διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὁσάκις συναντῶμεν δυσκολίας διὰ τὴν τοποθέτησιν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀμέσως ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν ὑποστηρίζεται, ὅτι ἡ λύσις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάπτυξιν οἰκονομικῶν σχέσεων μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ βάσεις μας εὑρίσκονται εἰς τὸν δυτικὸν κόσμον. Ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ 1958, 85% ἐξήχθησαν εἰς τὸν δυτικὸν καὶ 15% εἰς τὸν ἀνατολικὸν κόσμον. Ἑπομένως, ἡ τοποθέτησις καὶ ἡ οἰκονομική, ὄχι μόνον ἡ ἐθνική, τῆς Ἑλλάδος, εὑρίσκεται εἰς τὸν Δυτικὸν κόσμον. Αὐτό, διὰ νὰ ἔχῃ λεχθῆ καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ παρεξήγησις, ὅτι τὸ μέλλον τὸ οἰκονομικὸν τῆς Ἑλλάδος ἠμπορεῖ νὰ βασισθῇ εἰς τὸν ἀνατολικὸν κόσμον. Τούτου λεχθέντος, ἐρχόμεθα εἰς τὴν εὐθύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὑπάρχει στάδιον αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας καὶ ἰδίως τῶν καπνῶν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ὑπὸ ἕνα ὅρον, ὑπὸ τὸν ὅρον μὴ ἐξαγωγῆς καπνῶν μας καλῆς ποιότητος εἰς ἄλλας χώρας. Διότι τοιουτοτρόπως γινόμεθα ἀνταγωνισταὶ τοῦ ἑαυτοῦ μας. Ἑπομένως, ἐὰν μὲν ὑπάρχῃ πλήρης ἐγγύησις, ὅτι τὰ ἐξαγόμενα καπνὰ θὰ καταναλωθοῦν εἰς τὴν χώραν ὅπου στέλλονται, τότε πάσης ποιότητος καπνὰ θὰ πρέπει νὰ ἐξάγωνται. Ἐὰν ὅμως ἐν τῇ πράξει αὐτὴ ἡ ἐγγύησις δὲν ὑπάρχῃ, τότε θὰ πρέπει νὰ ἐξάγωνται μόνον καπνὰ κατωτέρας ποιότητος, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποτελοῦν ἀνταγωνιστικὸν κίνδυνον τῶν ἰδικῶν μας καπνῶν εἰς τὰς ἄλλας ἀγοράς. Μὲ αὐτὴν τὴν ἐπιφύλαξιν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως συνεχῶς βεβαιοῦται, ὅτι καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια. Φρονῶ ἐν τούτοις, ὅτι μία περαιτέρω δημιουργικὴ πρωτοβουλία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ ἀκόμη περισσότερον αὐτὰς τὰς ἐξαγωγάς. Καὶ ἔρχεται τώρα ἡ σειρὰ τῶν Συμμάχων. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὴν «φίλην» Τουρκίαν. Ὑπεβλήθη τὸ Ἔθνος εἰς μεγάλας θυσίας διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ Ἑλληνοτουρκικὴ φιλία. Τὸ Τουρκικὸν Κράτος ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Κύπρον καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε μίαν μεγάλην θυσίαν εἰς τὸν βωμὸν καὶ τῆς συμμαχικῆς ἑνότητος καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Ἐδικαιούμεθα νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ πολιτικὴ καὶ οἰκονομική. Ἐπανειλημμένως ἄλλως τε ὑπεστηρίχθη καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναζητηθῇ ἕνας τρόπος οἰκονομικῆς ἑνότητος. Θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸ κλῖμα τῆς ἐγκαρδιότητος τῶν σχέσεων καὶ τῆς ἀδελφικῆς συναντήσεως τῶν ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἔχῃ προνοηθῇ καὶ μία συνεννόησις ἐπὶ θέματος ἄλλως τε κοινοῦ συμφέροντος, διότι ὁ ἀνταγωνισμὸς εἰς αὐτὸ τὸ θέμα τελικῶς δὲν ἀποβαίνει οὔτε ὑπὲρ τῆς Τουρκίας οὔτε ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, ἀποβαίνει ὑπὲρ τῶν ξένων καταναλωτῶν. Φρονῶ λοιπόν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Τουρκίαν, ὅτι καὶ ἐκεῖ ἔχει ὑστερήσει μία δημιουργικὴ πρωτοβουλία ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ ἀποτελέσματα κοινῆς ὠφελείας. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι ἀναγνωρίζομεν τὴν ἡγεσίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τὴν ἀνεκτίμητον σημασίαν τῆς παρουσίας των. Χωρὶς αὐτὰς ἐλευθερία δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε εἰς τὸν κόσμον οὔτε εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ γίνονται λάθη. Ἀποτελεῖ λάθος ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ βήματος. Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν περιέχει ἀντίφασιν. Προσφέρουν ἀφ’ ἑνὸς βοήθειαν καὶ ταὐτοχρόνως ἀκολουθοῦν εἰς ὡρισμένα θέματα μία πολιτικὴν ἡ ὁποία ἐξουδετερώνει, ὑπονομεύει αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Μᾶς δίδουν βοήθειαν διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῶν ἰδικῶν των ἀγροτικῶν προϊόντων ἐξουδετερώνουν τὴν τοποθέτησιν τῶν ἰδικῶν μας. Ποῦ εὑρίσκεται ὁ εἱρμὸς εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικήν; Ἀσφαλῶς εὑρίσκονται εἰς ἀντίφασιν. Ἐφ’ ὅσον θέλουν, καὶ ὀφείλουν κατὰ ἱστορικὴν ἐπιταγήν, νὰ εἶναι ἡγέται τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ὀφείλουν νὰ ἐναρμονίσουν τὴν πολιτικήν των. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν μὲ ἀνεπιφύλακτον εἰλικρίνειαν ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ βήματος. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἀναγνωρίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Γερμανίας ὑπάρχει μία φιλικὴ πολιτικὴ διάθεσις ἀπέναντι τῆς χώρας μας. Καὶ ἔχω λόγον καὶ προσωπικῶς νὰ εἶμαι εὐγνώμων, διότι πρὸ 10 ἀκριβῶς ἐτῶν —πολὺς χρόνος!— τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1950, ἐπεσκέφθην τὴν Γερμανίαν καὶ ἔπειτα ἀπὸ μακρᾶς ἐπικοινωνίας καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως Ἀντενάουερ καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας Καθηγητὴν Χόϋς, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναστηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ τῶν καπνῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποθάνει κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου. Σήμερα ἀρχίζει μία μείωσις καταναλώσεως, διότι, λέγουν μετεβλήθη «τὸ γοῦστο» τῶν Γερμανῶν. Τὸ ἴδιον ἐπιχείρημα καὶ κατὰ μείζονα λόγον ὑπῆρχε τότε, διότι τώρα ἐπὶ τέλους ὑπάρχουν εἰς τὴν ἀγορὰν τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Τότε συνετελέσθη τὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς διὰ τὰ Ἑλληνικὰ καπνά, τώρα πρόκειται ἁπλῶς νὰ συντηρηθῇ ἡ ὑπάρχουσα ἀγορὰ καὶ βεβαίως τοῦτο εἶναι ἀπείρως εὐχερέστερον. Ἐνθυμοῦμαι μία προσωπικὴν συνομιλίαν μου μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας, τὸν Καθηγητὴν Χόϋς. Ἔπειτα ἀπὸ μία περιπλάνησιν εἰς τὰ κλασσικὰ κείμενα ἐφθάσαμεν εἰς τὰ κλασσικὰ καπνά. Καὶ μοῦ εἶπε: «Δυστυχῶς, ἔχει ἀλλάξει τὸ γοῦστο τῶν Γερμανῶν, πρέπει νὰ εὕρωμεν ἕνα σύνθημα». Καὶ τότε εἶπον: «Δέχεσθε τὸ σύνθημα «Γοῦστο τοῦ πολέμου, Βιρτζίνια. Γοῦστο τῆς εἰρήνης Ἑλληνικὰ καπνά». Καὶ ἐμείναμε σύμφωνοι. Καὶ ἔκτοτε —ὄχι βέβαια ἐξ αἰτίας τοῦ συνθήματος— ἀλλὰ ἐκ τῆς εἰλικρινοῦς θελήσεως τὴν ὁποίαν τότε ἐπέδειξεν ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις, καὶ ἐν ἐπιγνώσει τῶν γενικωτέρων πολιτικῶν λόγων οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπηγόρευσαν ἀπεκατεστάθη ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν καὶ ἐφθάσαμεν τὰς προπολεμικὰς ἐξαγωγάς, εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Τώρα ἐκεῖθεν ἀγγέλλεται ὁ κίνδυνος καὶ ὀφείλομεν νὰ διεκδικήσωμεν τὰ δικαιώματά μας. Ἐν ὀνόματι τῆς συμμαχίας, ἐν ὀνόματι τῆς πίστεώς μας εἰς τὴν συμμαχίαν, ἐν ὀνόματι τῶν κινδύνων εἰς τοὺς ὁποίους ἐκτίθεται ἡ χώρα, ἐὰν κλονισθῇ ἡ πίστις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ζητοῦμεν πολιτικὴν πρωτοβουλίαν διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν τοποθέτησιν τῶν καπνῶν μας καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν.

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὅπως γνωρίζητε, κύριον αἴτημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου νὰ συνδεθῶμεν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἶναι ἡ προνομιακὴ μεταχείρισις τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων καὶ δὴ τῶν καπνῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, κατεβλήθη καὶ καταβάλλεται ἔντονος προσπάθεια. Ἡ ἄρνησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποχωρήσῃ, ἐγκαταλείπουσα τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς παρατάσεως τῶν συζητήσεων. Συνεπῶς, τὸ θέμα ἔχει τεθῆ, ὄχι μόνον ἔναντι τῆς Γερμανίας, ἀλλὰ ἔναντι ὅλων τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἐὰν τὸ αἴτημά μας τοῦτο, νὰ τύχουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως τὰ γεωργικά μας προϊόντα καὶ δὴ ὁ καπνός, λυθῇ κατ’ εὐχήν, τότε θὰ ἀνακουφισθῇ ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ πρέπει νὰ εἶσθε ἄκαμπτος, εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιδίωξιν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ συγκεκριμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀνεκοίνωσεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Τὸ πρῶτον μέτρον, εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀγοραπωλησίας καπνῶν κατωτέρας ἀξίας τῶν 8 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Θὰ συγκεντρωθοῦν καὶ θὰ ἀχρηστευθοῦν. Εἶμαι σύμφωνος. Καταλογίζω, ὅμως, βραδύτητα. Ἔπρεπε ἡ γενναιότης αὐτὴ τῆς ἀχρηστεύσεως, νὰ ἔχῃ συντελεσθῆ ἐνωρίτερον. Ἡ ὕπαρξίς των ἀποτελεῖ πρόσκομμα εἰς τὴν διακίνησιν τῶν ἄλλων καπνῶν. Ἡ ἀχρήστευσίς των εἶναι τίμημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ καταβάλωμεν. Τίθεται τὸ γενικώτερον ἐρώτημα: Θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ὑφίσταται αὐτὰς τὰς θυσίας; Δὲν εἴμεθα Κράτος ἐλευθέρας οἰκονομίας; Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ἀπὸ τὴν προγενεστέραν. Σήμερον τὸ ἐλεύθερον Κράτος, ἡ Δημοκρατία, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐλεύθερον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνεμποδίστου οἰκονομικῆς ἐλευθερίας, ἀναγνωρίζει τὴν οἰκονομικὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ «ἐλεύθερον» καὶ «κοινωνικὸν» καὶ «ἐθνικὸν» Κράτος. Εἶναι «ἐλεύθερον», διότι ἀναγνωρίζει καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐλευθερίαν. Εἶναι «κοινωνικόν», διότι ἀναγνωρίζει τὸ αἴτημα τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης. Εἶναι συγχρόνως καὶ «ἐθνικὸν» Κράτος. Ὅταν μία τάξις κινδυνεύῃ νὰ ἐξαθλιωθῇ, ἀποτελοῦν ἐθνικὸν χρέος αἱ θυσίαι ὑπὲρ αὐτῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ σύγχρονον πνεῦμα καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπεροχὴ τῆς σημερινῆς Πολιτείας. Ἀπέναντι τῆς Πολιτείας τοῦ παρελθόντος. Εἶμαι, λοιπόν, σύμφωνος, διὰ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἀχρηστεύσεως. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον βασικὸν μέτρον. «Καθολικὴ παρέμβασις τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἰς τὴν ἀγορὰν χωρικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959, βάσει ἐξαγωγικῆς τιμῆς φὸμπ τῆς ἐσοδείας 1958». Ἐρωτᾶται: Τὶ εἶναι παρέμβασις; Συγκέντρωσις; Εἶναι εὐφημισμὸς τῆς συγκεντρώσεως; Ὁρίζεται, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ παρέμβασις μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1958. Ἀλλὰ ἡ «παρέμβασις» αὐτή, θὰ καταλήξῃ εἰς συγκέντρωσιν, διότι οἱ καπνέμποροι, βεβαίως, δὲν θὰ προσφέρουν τὰς τιμὰς τοῦ 1958, ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν θὰ ὑπάρξῃ μείωσις τιμῶν —ἐκτός, ἴσως, σπανίων περιπτώσεων— ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων καπνῶν μὴ παραγομένων εἰς τὴν Τουρκίαν.

§24Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς τουρκικῆς λίρας, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὰς 23 τοῦ μηνός, ἠγοράσθησαν περίπου 10.000 τόννοι καπνὰ ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον εἰς τὰς περυσινὰς τιμάς. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ εἰς ὡρισμένα, ἴσως, διαμερίσματα, τὰ ὁποῖα παράγουν ἀντίστοιχα καπνὰ τῶν τουρκικῶν. Δι’ αὐτὸ καὶ ὡρίσαμεν διὰ τὰ διαμερίσματα αὐτὰ τιμὴν κατὰ 5% κατωτέραν τῆς περυσινῆς. Ἄλλως τε, τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ ἐφέτος, εἶναι καλλιτέρας ποιότητος ἀπὸ τὰ τουρκικά. Καὶ πιστεύομεν, ὅτι δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, τὸ καπνεμπόριον μὲ τὰς εὐκολίας ποὺ τοῦ παρέχομεν, θὰ προβῇ εἰς ἱκανοποιητικὰς ἀγοράς. Μὲ τὴν ὑποτίμησιν, ἠγοράσθησαν ἐντὸς μηνὸς 10.000 τόννοι καπνά. Συνεπῶς, τὸ καπνεμπόριον ἀγοράζει. Ἀλλά, διότι ὑπάρχει πιθανότης, κατὰ τὴν πρόοδον τῶν ἀγορῶν καὶ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν καλῶν καπνῶν, νὰ ἐπιχειρηθῇ κάμψις τῶν τιμῶν, εἴπομεν, ὅτι θὰ γίνῃ καθολικὴ παρέμβασις, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ χωρικὸς νὰ δώσῃ τὰ καπνά του φθηνά. Θὰ ηὐχόμεθα, τὸ ἐμπόριον μὲ τὰς διευκολύνσεις, τὰς ὁποίας τοῦ παρέχομεν, νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλην τὴν ποσότητα. Ἡ ἀπόφασίς μας, ὅμως, εἶναι, ἐὰν τὸ καπνεμπόριον, δὲν ἔχῃ τὴν προθυμίαν νὰ προσφέρῃ λογικὰς τιμάς, νὰ ἀγοράσωμεν ὅλα τὰ καπνά. Διατηροῦμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι μέχρι τοῦ 1961, ὅτε θὰ λήξῃ ἡ ἐξαγωγικὴ περίοδος, θὰ διαμορφωθοῦν αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὸ Κράτος νὰ διαθέσῃ τὰ καπνά. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν προκύψῃ περίπτωσις ζημίας, τὸ Κράτος, προσφέρεται νὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν ζημίαν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν πρόσκαιρον κρίσιν τοῦ καπνοῦ, προελθοῦσαν ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος. (Χειροκροτήματα).

§25Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ καπνά, τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρονται ἄλλοθεν, τὸ ἐννοῶ, ἀλλὰ διὰ καπνὰ προσφερόμενα ἄλλοθεν εὐθηνότερα, βεβαίως, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀγοραί. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι, μεταξὺ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἀποθεματοποιήσεως ἢ τῆς ἐπιδοτήσεως, τάσσομαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τῆς ἐπιδοτήσεως. Ὁ τρόπος καὶ χρόνος τῆς ἐφαρμογῆς της, εἶναι βεβαίως, θέμα δεξιότητος τῆς Κυβερνήσεως. Φρονῶ, ὅμως, ὅτι ἡ καθιέρωσις τῆς συγκεντρώσεως, εἶναι ἐπιβλαβής, διότι βαρύνεται μὲ πλῆθος ἐξόδων καὶ ὁδηγεῖ εἰς μείωσιν τῶν τιμῶν. Φθείρεται εἰς τὰς ἀποθήκας, ὅπως συμβαίνει σήμερον, καὶ ἀποτελεῖ ἀνταγωνιστὴν καὶ πρόσκομμα εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν τῆς νέας ἐσοδείας. Καὶ ὁδηγεῖ, τελικῶς, εἰς μεγαλυτέραν ζημίαν καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§26Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον προσφέρεται νὰ ὑποβάλῃ τὸ Δημόσιον εἰς μίαν θυσίαν, δὲν θὰ εἶχε λόγον νὰ προτιμήσῃ τὸν ἄλφα ἢ τὸν βῆτα τρόπον, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε κίνδυνος διὰ τὸ μέλλον. Τὸ ὅτι προεκρίναμεν τὸ σύστημα τῆς παρεμβάσεως, ἐν γνώσει μας, ὅτι θὰ ὑποβληθῶμεν εἰς μίαν θυσίαν, αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἠθελήσαμε νὰ εἶναι περιωρισμένη ἡ θυσία αὐτή, διότι θὰ ἠδυνάμεθα μὲ τὴν αὐτὴν θυσίαν νὰ κάμωμεν καὶ ἄλλην πολιτικήν, ἀλλὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἄλλη πολιτικὴ ἔχει τὰ ἑξῆς μειονεκτήματα: 1) Ἡ ἐπιδότησις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ ἀπὸ τὸν καπνέμπορον καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ 2) Ἐὰν τὴν καθιερώσητε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν προϊόντος τοῦ χρόνου θὰ γίνῃ καθολική, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μόνιμος. Διατηροῦμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν προσεχῶς νὰ διαμορφώσωμεν συνθήκας ποὺ νὰ ἐπιτρέπουν ὁμαλὴν ἐξέλιξιν εἰς τὴν καπναγοράν. Ἐὰν καθιερώσωμεν τὸ σύστημα τῆς ἐπιδοτήσεως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν διαφορὰν αὐτὴν θὰ τὴν καρπωθοῦν οἱ ἔμποροι, ὅπως συνέβη εἰς τὴν Τουρκίαν, ὅπου ἐπῆγαν τὴν λίραν ἀπὸ 400 εἰς 900 καὶ τὰ καπνὰ ἐπωλήθησαν 600, ποσοστὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τὸ ἐκαρπώθησαν οἱ ἔμποροι. Ὥστε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπάρχει κίνδυνος, μέρος, ἂν ὄχι τὸ ὅλον, αὐτῆς τῆς θυσίας νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ ἔμπορος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ πολιτικὴ τῆς πριμοδοτήσεως θὰ γίνῃ εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, καθολικὴ καὶ μόνιμος. Πάντως, διατηροῦμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ τρόπος ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐπιδοτήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῆς σταθερότητος τῆς οἰκονομίας.

§27Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ, ἐὰν τὴν ἐπιδότησιν τὴν ἐννοοῦμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν ἢ εἰς τὴν παραγωγήν. Διότι ὁ φόβος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ εἶναι μόνιμος θεσμὸς ἡ ἐπιδότησις, θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τῶν παραγωγικῶν τιμῶν, διότι ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπίπεδον τῶν παραγωγικῶν τιμῶν θὰ πίπτῃ, θὰ φθάνωμεν εἰς τὴν ἐπιδότησιν τῆς παραγωγῆς. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος ἐννοῇ ἐπιδότησιν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, ὁπότε οἱ φόβοι τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀβάσιμοι.

§28Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐξήγησα ἤδη, ὅτι ἐννοῶ εἰς τὴν παραγωγήν.

§29Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὄχι εἰς τὴν ἐξαγωγήν.

§30Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ συμβῇ τὸ ἴδιον. Τὸ γνωρίζω ἀπὸ τὸ παρελθόν. Ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ εἶναι 40 δραχμὲς καὶ δίδονται 10 ἀπὸ μέρους τοῦ Δημοσίου, ὁ παραγωγὸς θὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὰ 45 ἐν τῷ συνόλῳ. Ὁ ἔμπορος ἐπωφελεῖται τῆς ψυχολογίας τοῦ παραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ἐξασφαλίζει ἕνα λογικὸν ὅριον καὶ κάμπτει τὰς τιμάς. Μόνον ἡ παρέμβασις δύναται νὰ στηρίξῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ προστατεύσῃ τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἀπέφυγεν ἡ Κυβέρνησις νὰ καθιερώσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐπιδοτήσεως διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ διότι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐπιδοτήσεως εἶναι ἐπικίνδυνος πολιτικὴ καὶ διότι δὲν ὠφελεῖ τὴν ὁλότητα.

§31Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ θέμα τῆς ἐπιδοτήσεως συνδέεται μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας. Αὐτὸ ποὺ γίνεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Τουρκίαν εἶναι ἐναντίον τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἂν καὶ βεβαίως, τὸ θέμα συνδέεται μὲ μίαν ἀσφάλειαν τῆς παραγωγῆς. Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Ἐὰν τὸ λέγητε ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, τὴν εὐρυτέραν, ποὺ ἀποτελεῖ αἴτημα τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου, καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος συνετάγη μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν, καὶ σεῖς ὑπεστηρίξατε κατὰ τὰ παλαιότερα ἔτη, ἡ ἐπιδότησις ἀποτελεῖ ἕνα ὁλόκληρον θεσμὸν προστασίας τοῦ παραγωγοῦ, ποὺ καταπολεμᾶτε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἄλλα συμφέροντα. Εἶναι μία ὑγιὴς κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ πολιτική, ἀλλὰ τὸ θέμα πρέπει νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν παραγωγῶν μὲ τιμὴν ἀσφαλείας ποὺ δύναται νὰ μελετηθῇ, ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἔχει ἐφαρμοσθῇ καὶ ὅπως τὸ ὑπέδειξαν οἱ ἐμπειρογνώμονες, οἱ ὁποῖοι ἦλθον κατ’ ἐπανάληψιν ἐδῶ καὶ ἔκαμαν σχετικὰς μελέτας, αἱ ὁποῖαι ὁσάκις ἀπέβαινον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ἐχάνοντο εἰς τὰ ντουλάπια, ὅπως ἐγένετο μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Εἶναι ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατηρῶ τὴν γνώμην, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς ἐπιδοτήσεως, εἰς τὴν παραγωγὴν εἶναι χρησιμώτερον. Ἀλλὰ ὅταν ὑποστηρίζω, ὅτι χρειάζεται ἐπιδότησις, βεβαίως δὲν τὴν ὑποστηρίζω, ὡς μόνιμον σύστημα. Καὶ ἡ ἐπιδότησις, καθὼς, ἄλλως τε καὶ ἡ συγκέντρωσις, ἔχουν τὴν ἔννοιαν τῶν ἐξαιρετικῶν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν μιᾶς ὀξείας καταστάσεως. Παγίως ὅμως ἐπιβάλλεται ἐξυγίανσις ὅλων τῶν παραγωγικῶν κλάδων. Καὶ ἐξυγίανσις εἶναι: 1) Ἡ ἐξασφάλισις ἀγορῶν διὰ τὰς ἐξαγωγάς. 2) Ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ 3) ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος. Συνεπῶς, θὰ ἦτο ἀφελὲς νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ καπνικὴ πολιτικὴ συγκεντροῦται μόνον εἴτε εἰς τὴν συγκέντρωσιν, εἴτε εἰς τὴν ἐπιδότησιν. Τοῦτο, θὰ ἀπετέλει καταστροφήν. Ἀντιμετωπίζουν προσκαίρους δυσμενείας, μίαν ὀξεῖαν κατάστασιν καὶ δίδουν καιρὸν εἰς τὴν λῆψιν ὅλων ἐκείνων τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐξυγιαίνουν τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν καθιστοῦν αὐτοδύναμον. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον κεφάλαιον τῆς Κυβερνητικῆς ἀνακοινώσεως, ὅτι μεριμνᾷ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ συμπληρωματικοῦ εἰσοδήματος τῶν πτωχῶν καπνοπαραγωγικῶν οἰκογενειῶν. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζει ἡ Βουλὴ εἰς πόσον βαθμὸν εἶναι ἐμπεδωμένη ἡ πεποίθησίς μου, ὅτι ἐὰν δὲν δώσωμεν ἐπάρκειαν οἰκονομικὴν εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀπολεσθῆ. Ἀποτελεσματικὸς τρόπος εἶναι πράγματι τὸ συμπληρωματικὸν εἰσόδημα, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων μέτρων τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι βεβαίως ἐπίσης ἀπαραίτητα. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ αὐτὴ καταβάλλει αὐτὴν τὴν προσπάθειαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀναπτύσσων τὴν καπνικὴν πολιτικὴν εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἀνέφερεν ἕνα ἀριθμὸν μὲ ὑπερηφάνειαν καὶ εἶπεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διέθεσαν πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἄτοκα μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν πενταετίαν τοῦ 1958, 136 ἑκατομμύρια! Τὸ γεγονός, ὅτι αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς ἐξαίρεται ὡς σημαντικός, μοῦ δημιουργεῖ θλῖψιν. Ὑπάρχουν 200 χιλ. οἰκογένειαι καπνοπαραγωγῶν καὶ διὰ μίαν πενταετίαν διετέθη ὡς συμπληρωματικὸν εἰσόδημα 136 ἑκατομμ., ἤτοι πέντε δολλάρια ἐτησίως δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν. Καὶ οὔτε κἂν ὡς φιλοδώρημα, διότι εἶναι δάνειον...

§33Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Αὐτὰ τὰ 315 ἑκατομ. θὰ διατεθοῦν διὰ τὰ διαμερίσματα τῶν κλασσικῶν καπνῶν. Εἶναι 15–18 χιλ. οἰκογένειαι δηλ. περίπου 70 χιλ. πληθυσμοῦ. Γνωρίζητε δέ, ὅτι λαμβάνονται διὰ τὰ διαμερίσματα αὐτὰ εἰδικὰ μέτρα, διότι τὰ κλασσικὰ καπνὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ ὑφίστανται ἔντονον καὶ μόνιμον κρίσιν, κυρίως διότι ὑπάρχει ὁ ἄγονος καὶ μικρὸς κλῆρος. Ἀνεφέρατε τὸν ἀριθὸν τῶν 136 ἑκατομ. τοῦ καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει διαθέσει κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος περίπου 900 ἑκατομ. εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια καὶ ἐφέτος τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 1.400 ἑκατομ. ἀπὸ 130 ἑκατομ. ποὺ ἦσαν τὸ 1955. Συνεπῶς ἡ διάθεσις μακροπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομίαν των ἔχει περίπου διπλασιασθῆ. Ἄλλο εἶναι τὸ εἰδικὸν πρόγραμμα τοῦ καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξ ἰδίων διευκολύνει τὴν καλλιέργειαν εἰς τὰ διαμερίσματα αὐτά, τὰ ὁποῖα περισσότερον ὑποφέρουν, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων. Τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε ἀφορᾷ τὰ κλασσικὰ διαμερίσματα. Δὲν ὑπάρχει πρόθεσις νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ καλλιέργεια, διότι τώρα εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀντικατάστασις, ἀλλὰ πρόθεσις εἶναι νὰ δημιουργηθῇ πρόσθετον εἰσόδημα διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων. Συνεπῶς τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσόδημα τῶν κατοίκων τῶν κλασσικῶν διαμερισμάτων...

§34Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἄνευ ἀντικαταστάσεως.

§35Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἄνευ ἀντικαταστάσεως. Ὁ κλῆρος εἰς τὰ διαμερίσματα τῶν κλασσικῶν καπνῶν εἶναι 5–10 στρέμματα καὶ ἐὰν ὑπῆρχε προϊὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσῃ εἰς τὰ ἐδάφη αὐτά, δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως. Προσπαθοῦμε νὰ δημιουργήσωμεν παράλληλον εἰσόδημα εἰς τοὺς παραγωγούς.

§36Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ἐφέτος ἐμειώθη κατὰ 7.000 στρέμματα εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν σας. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ζίχνης. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀντικατασταθοῦν αὐτά;

§37Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐμειώθη ἡ καλλιέργεια;

§38Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα.

§39Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἐμειώθη, θὰ ἐμειώθη προφανῶς μὲ πρωτοβουλίαν τῶν ἐνδιαφερομένων, διότι εἰς τοὺς περιορισμούς, τοὺς ὁποίους καθιερώσαμεν τὸ παρελθὸν ἔτος, δὲν ὑπάρχει περιορισμὸς διὰ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ ἰδίως διὰ τὰ κλασσικὰ διαμερίσματα.

§40Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς περιωρίσθησαν κατὰ 7.000 στρέμματα.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν τῷ συνόλῳ ἡ ἔκτασις κατὰ τοὺς ἰδικούς μου ἀριθμούς, περιωρίσθη κατὰ 21%. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ συμπεράνω. Ἐμμένω εἰς τὸ αἴτημα τοῦ συμπληρωματικοῦ εἰσοδήματος τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Ἀπετέλεσε δυστύχημα, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, ἐξ ἀρχῆς, δὲν ἔλαβε τὴν ὀρθὴν κατεύθυνσιν. Ἐσπαταλήθησαν ἑκατομμύρια δολλαρίων δι’ αὐτὸ τὸ φάντασμα, δι’ αὐτὸν τὸν ἀντικατοπτρισμόν, τὴν «ἐκβιομηχάνισιν», ἐνῷ ἔπρεπε τὸ μέγιστον μέρος νὰ διατεθῇ διὰ τὸν ἐξηλεκτρισμόν, διὰ τὴν ἄρδευσιν, διὰ τὴν συγκοινωνίαν. Καὶ θὰ ὑπῆρχε τότε, ἡ πλήρης ὑποδομὴ τῆς εὐημερίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Μαντεύω τὸ ἐρώτημα τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε ἐπανειλημμένως διετυπώθη εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν: «Σεῖς εὐθύνεσθε διὰ τὴν ἀρχικὴν διάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας». Ὀφείλω ἀπάντησιν, καθόσον μὲ ἀφορᾷ προσωπικῶς. Καθ’ ὅλην τὴν περίοδον, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πέραν τοῦ 7μήνου τῆς Κυβερνήσεως Μαξίμου, ἡ ὁποία ἀντιμετώπισε τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὑπῆρξα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὡς Ἀντιπρόεδρος, μόνον ἐπὶ 14 μῆνας! — Ἀπρίλιος 1950 ἕως τὸν Ἰούνιον 1951. — Καὶ ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ ἔτους συνέβη νὰ ἔχω ὑπογράψει τὰ ἐνεργειακὰ ἔργα τοῦ Λάδωνος, τοῦ Βόδα, τοῦ Λούρου, τῆς Πτολεμαΐδος.

§42Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἰφνιδίως, ἐδημιουργήθησαν αὐτὰ τὰ ἔργα, ἐντὸς 7 μηνῶν καὶ ὑπεγράψατε τὰς σχετικὰς συμβάσεις, χωρὶς προγραμματισμόν, χωρὶς προκηρύξεις, χωρὶς μελέτας;

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ προσδιώρισα καὶ δὲν μὲ παρηκολουθήσατε. Καὶ συνέβη, ἐπίσης, ἐξ αἰτίας τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1951, νὰ παραιτηθῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, λόγῳ διαφωνίας μου μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει παρόμοιον προηγούμενον. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἔκτασιν εἰς τὸ προσωπικὸν θέμα, ἀλλὰ ἐπειδὴ συνήθως ἀπευθύνεται τὸ ἐρώτημα: «Σεῖς τί ἐπράξατε;» ὤφειλα ἀπάντησιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπάθειαν, διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐν τούτοις, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πάσχει. Εἰς τὴν ψυχήν του, σήμερον ὑπάρχει πικρία καὶ ἀπόγνωσις. Θὰ πρέπει, νὰ τὸν συμφιλιώσωμεν μὲ τὴν Πολιτείαν. Καὶ αὐτὸ θὰ γίνῃ ὅταν ἐξυψώσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς του. Μόνον τότε θεμελιώνομεν πραγματικῶς τὴν Ἑλλάδα. Μέχρι σήμερον τοῦτο δὲν ἔχει συντελεσθῇ. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ἐπιτευχθῇ εἰς τὸ μέλλον. Καὶ θὰ εἶμαι πρόθυμος τότε, πρῶτος ἐγὼ νὰ ἐπευφημήσω. (Χειροκροτήματα).

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Ἑνὸς κακοῦ δοθέντος μύρια ὅσα ἕπονται. Διατὶ μεταβάλλετε τὴν νομολογίαν τῆς Βουλῆς; Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐν συνεχείᾳ διότι μετεβάλλατε τὴν νομολογίαν τῆς Βουλῆς. Καὶ ἠμπορεῖτε μὲν κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ κατὰ τὸν φοῦρνον τοῦ Καραγκιόζη νὰ κάμετε αὐτὰ τὰ πράγματα......

§45Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Σεῖς εἶσθε Καραγκιόζης. Σᾶς ἀνέχεται ἡ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Πρόεδρος σᾶς ἐπιτρέπει νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. (Θόρυβος).

§46Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, τὴν 29ην Ἰανουαρίου 1960 ἐτερματίσθη ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τῆς ἡγεσίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἐξεδηλώθη οὐδεμία ἀνησυχία διὰ τὴν πορείαν τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας. Δὲν ἐξεδήλωσεν ἀνησυχίαν οὐδὲ διάθεσιν ἀναμίξεως εἰς τὴν συζήτησιν. Δὲν ἐξεδήλωσαν τὴν ἀνησυχίαν των οὔτε κἂν οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐκδηλώνουν ἔντονον ἀνησυχίαν διὰ τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ ἔντονον δραστηριότητα διὰ νὰ προστατεύσουν τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν. Μετὰ τρεῖς ἑβδομάδας, ἀφ’ ἧς ἐπεραιώθη ἡ ἐπερώτησις, ἀνεγνώσαμεν, πράγματι, εἰς τὸν τύπον δηλώσεις πολιτικῶν ἀνδρῶν, αἱ ὁποῖαι, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἐξέπεμπον τὸ σῆμα τοῦ κινδύνου πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγὴν καὶ ἐδημιούργουν τὴν ἀτμόσφαιραν πανικοῦ. Διὰ νὰ συμπληρωθῇ κατὰ ἕνα τρόπον ἡ ὅλη ἐμφάνισις τῆς ὑποθέσεως, ἐπηκολούθησαν δημοσιεύσεις εἰς τὸν τύπον ἐνδιαφερομένων κύκλων, ἐνδιαφερομένων αὐτὴν τὴν φορὰν ὄχι διὰ τὴν πολιτικὴν ἐντύπωσιν, ἀλλὰ διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα τῆς ἐντυπώσεως νὰ δημιουργήσουν πανικὸν εἰς τὰς τάξεις τῶν καπνοπαραγωγῶν, καὶ ταὐτοχρόνως κατηγορεῖτο ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ὅτι δὲν ἐλάμβανε τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα ἐκ τῶν πραγμάτων διὰ τὴν προστασίαν τῶν Ἑλλήνων καπνοπαραγωγῶν. Τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι ἐπεστρατεύθησαν ἐντυπωσιακὰ γεγονότα. Φυσικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβαινον πάντοτε καὶ ἐπαναλαμβάνονται πάντοτε εἰς ἑκάστην ἔναρξιν τῶν ἀγορῶν εἰς οἱανδήποτε χώραν, εἴτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἴτε εἰς τὴν Τουρκίαν, ἐμεγαλοποιοῦντο, ἐνεφανίζετο δηλαδή, ὅτι ἐξήρχοντο ἐκ τῶν συνόρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ξένων καπνοβιομηχανιῶν, ἐγκατέλειπον τὴν Ἑλληνικὴν καπνοπαραγωγὴν καὶ ἐστρέφοντο πρὸς τὴν Τουρκικὴν καπνοπαραγωγήν. Γεγονότα φυσικά, τὰ ὁποῖα ἐπαναλαμβάνονται κατ’ ἔτος, ὅτι δηλαδὴ ἡ καπνοπαραγωγὴ τοῦ Αἰγαίου, συμπληρώνει τὰς ἀγορὰς ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἐνεφανίσθησαν ὡς ἔκτακτα γεγονότα, ὡς γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐλάμβανον χώραν μόνον κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν καὶ ὅτι, ἀντιθέτως, ἡ Ἑλληνικὴ καπναγορὰ παραμένει στάσιμος ἔναντι τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίζετο εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Αἰγαίου, κατὰ τὸ ὁποῖον, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἠγοράζοντο 34.000 τόννοι καπνοῦ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν. Θὰ ἤθελον, πράγματι, νὰ ἐρωτήσω τὸν ἑαυτόν μου καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλους τοὺς συναδέλφους, ἀλλὰ καὶ πάντα καλόπιστον πολίτην, πιστεύουν πράγματι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων καπνοπαραγωγῶν ἐὰν ἐδημιουργεῖτο ἡ ἀτμόσφαιρα πανικοῦ; Πιστεύουν πράγματι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ἔστω καὶ εἷς, ἐκ τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, θὰ ἦτο δυνατόν, ἔναντι οἱασδήποτε ἀντιξοότητος, νὰ παραμείνῃ ἀπροστάτευτος; Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις καὶ εἰς τὰ δύο ἐρωτήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσῃ μὲ ὅσους, ἐκ διαφόρων ἐλατηρίων κινούμενοι, ἠθέλησαν νὰ δημιουργήσουν κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὴν ἀτμόσφαιραν τοῦ πανικοῦ, ἡ ὁποία, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μόνον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων καπνοπαραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τῶν ὁποίων πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι προστατεύομεν ἀποτελεσματικῶς τὸν Ἕλληνα καπνοπαραγωγὸν καὶ διασφαλίζομεν τὰ συμφέροντα τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω καὶ νὰ ἀναφέρω τὰς μέχρι τοῦδε προσπαθείας, τὰς ὁποίας ἔχει καταβάλει ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ διὰ τὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τὰς θυσίας εἰς τὰς ὁποίας ἔχει ὑποβάλει τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους εἰς τὴν προστασίαν τῆς καπνοπαραγωγῆς. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἀπὸ τὸ 1955, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καθιερώθη, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὡς μόνιμος θεσμός, ὁ θεσμὸς τῆς παρεμβάσεως καὶ ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι διὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ καὶ διὰ τῆς προστασίας, τῆς μέχρι τοῦδε, συνεκεντρώθησαν πράγματι 30 χιλιάδες 500 τόννοι καὶ διετέθησαν περίπου 870 ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ πιθανολογοῦμεν, ὅτι ἐκ τῆς παρεμβάσεως αὐτῆς καὶ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ 250–300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται ἡ μέχρι τοῦδε ἄσκησις τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον γνωρίζει ὁ Ἕλλην καπνοπαραγωγός, ὅτι εἰς οἱανδήποτε στιγμήν, ὅσον δήποτε ἀντίξοον, θὰ εὑρεθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ πλευρόν του καὶ θὰ προβῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ καὶ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἐκ τοῦ καπνοῦ αὐτοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ, διὰ τῶν ρυθμιστικῶν πωλήσεων εἰς τὰς ὁποίας προβαίνει, θὰ ὑποβοηθήσῃ καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ συγκεντρωθησομένου καπνοῦ εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἐπὶ ζημίᾳ βεβαίως τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Νομίζομεν, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν γνώμην διάφορον, ὡς πρὸς τὴν ὀρθότητα εἴτε μὴ ὀρθότητα τῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τηρουμένης πολιτικῆς, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως, δὲν εἴμεθα καλόπιστοι, ὅταν ὑποστηρίζωμεν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν προστατεύει ἐπαρκῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς τὸν Ἕλληνα καπνοπαραγωγόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ ἐν συνεχείᾳ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν ληφθέντων μέτρων. Διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ἀξίαν τῶν ληφθέντων μέτρων, θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ προσθέσω, ὅτι κριτήριον καὶ ἀφετηρία τῆς λήψεως τῶν μέτρων αὐτῶν, ὑπῆρξε πάντοτε ἡ ὑγιὴς οἰκονομικὴ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὑγιὴς οἰκονομικὴ σκέψις ἀποβλέπει πρῶτον εἰς τὴν διασφάλισιν τοῦ Ἕλληνος καπνοπαραγωγοῦ καὶ ταὐτοχρόνως εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ καπνικοῦ συμφέροντος χωρὶς νὰ θέσῃ εἰς κίνδυνον τὸν οἰκονομικὸν μηχανισμὸν τῆς χώρας. Ἐὰν πράγματι ἐκκινήσαμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀφετηρίαν, ἐὰν πράγματι θελήσωμεν νὰ ἀντιληφθῶμεν αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ τὴν φύσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ μέτρα αὐτά, τότε θὰ συμφωνήσωμεν, καὶ θὰ δεχθῶμεν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις εἶναι τὰ μόνα ἐπιβαλλόμενα ἐκ τῶν πραγμάτων μέτρα καὶ τὰ μόνα, τὰ ὁποῖα διασφαλίζουν καὶ τὸν Ἕλληνα καπνοπαραγωγὸν καὶ ἐξυπηρετοῦν τὸ καπνικὸν συμφέρον τῆς χώρας. Τὸ πρῶτον μέτρον ὡς ἤδη γνωρίζετε εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῶν ἀγοραπωλησιῶν κάτω τῶν 8 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἀποβλέπεται ἡ ἀποσυμφόρησις τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἐκ τῶν καπνῶν κατωτέρας ποιότητος.

§47Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξαγγελθῇ τώρα;

§48Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ὅσοι ἐξ ὑμῶν—ἐπρόκειτο ἄλλωστε νὰ ἀπαντήσω διότι εἶχε τεθῇ τὸ ἐρώτημα ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων— ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἔχετε ἐπαφὴν μὲ τὴν καπνοπαραγωγήν, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσητε τὴν ἀποτελεσματικότητα αὐτοῦ τοῦ μέτρου καὶ τὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ τὸ μέτρον αὐτὸ εἰς τὴν ἀπόληψιν ὑψηλοτέρων τιμῶν διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα θὰ παραμείνουν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἄποψις αὕτη, ὅτι τὸ μέτρον ἀνηγγέλθη μὲ βραδύτητα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀπαντήσω, ὅτι τὴν βραδύτηταν αὐτὴν τὴν ἐπέβαλεν ἐνδεχομένως μία τεχνικὴ δυσχέρεια ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου εἰς συντομώτερον χρόνον. Γνωρίζητε, ὅτι ὑφίσταται μία προηγουμένη διαδικασία ἀποσυμφορήσεως τῶν καπνῶν. Καταστρέφεται ποσοστὸν ἀχρήστων φύλλων τὰ ὁποῖα ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ τὰ καθορίζει καὶ τὰ προσδιορίζει ὡς ἄχρηστα. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως νὰ ἀχρηστευθοῦν προηγουμένως τὰ φύλλα αὐτὰ καὶ μετὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ τὸ μέτρον διότι θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον—ὡς ἐνδεχόμενον τὸ λέγω,— νὰ ἐπέλθῃ μία σύγχυσις τρόπον τινα μεταξὺ τῶν ἀχρήστων καὶ τῶν πρὸς καταστροφὴν συγκεντρουμένων κατωτέρας ποιότητος καπνῶν. Δὲν τὸ προβάλλω ὡς ἐπιχείρημα, ἁπλῶς τὸ λέγω, νὰ ἐπέλθῃ μία σύγχυσις τρόπον τινα μεταξὺ τῶν ἀχρήστων καὶ τῶν πρὸς καταστροφὴν συγκεντρουμένων κατωτέρας ποιότητος καπνῶν. Δὲν τὸ προβάλλω ὡς ἐπιχείρημα, ἁπλῶς τὸ λέγω, ὅτι μᾶς ἀπησχόλησε πράγματι ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ καὶ προηγουμένως καὶ προσθέτω τὸ ὅτι καθυστέρησεν ἡ λῆψις τοῦ μέτρου καὶ ἐλήφθη μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς συμπληρώσεως τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος συνέτεινεν εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν ἀγοροπωλησιῶν εἰς χαμηλοτέρας τιμάς. Δὲν ἀποκλείεται ἐὰν ἐλαμβάνετο προηγουμένως τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ μὴ ἐλαμβάνετο ἀπόφασις ἀπαγορεύσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν διὰ τὰ καπνὰ κάτω τῶν 8 δραχμῶν ἀλλὰ νὰ ἦτο εἰς κατώτερον ἐπίπεδον. Ἐπιθυμῶ ὅμως συμπληρώνων ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἔδωσε μίαν πληροφορίαν, ὅτι ἡ ποσότης τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα θὰ συγκεντρωθοῦν ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ὑπολογίζεται εἰς 2 ἢ 3.000 τόννους, νὰ εἴπω ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὑπολογίζεται εἰς 2 ἢ 3 χιλιάδας τόννους, νὰ εἴπω, ὅτι θὰ εἶναι περίπου διπλασία.

§49Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Δηλαδὴ πόσοι;

§50Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἡ γνώμη μας εἶναι αὐτή. Διατὶ θέλετε συνεχῶς νὰ διακόπτετε.

§51Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ὁ καπνικὸς ὀργανισμὸς λέγει, ὅτι οἱ 2.000 τόννοι........... (δὲν ἠκούσθη).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§53Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ εἶναι περίπου διπλάσιος ὁ ἀριθμὸς αὐτός. Ὑπολογίζομεν δέ, ὅτι θὰ διατεθῶσιν ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν περίπου 40 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Βεβαίως θὰ ὑπάρξῃ ποσότης μικρὰ ἐμπορεύσιμος ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ταύτης καὶ ἡ ὁποία βεβαίως δὲν θὰ καταστραφῇ. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ποσὸν θὰ διατεθῇ ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς θὰ περιστραφῇ εἰς τὰ 40 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἰδιαιτέρα ἀπόφασις εἶναι ἡ καθολικὴ παρέμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν μὲ τιμὰς FOB 1958. Καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐξέφρασε μίαν γνώμην ἡ ὁποία θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω εἶναι ἐσφαλμένη διότι αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν θὰ εἶναι ἴδιαι τοῦ 1958 διὰ τὰς ἰδίας ποιότητας. Δὲν πρόκειται δηλαδὴ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ μία ἐσοδεία εἶναι καλλιτέρας ποιοτικῆς συνθέσεως ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ ἐπηρεασθῇ ἡ τιμή. Διότι δὲν πρόκειται νὰ ὑπολογίσωμεν μέσην τιμὴν ἐξαγωγῆς. Θὰ ὑπολογίσωμεν τιμὴν ἐξαγωγῆς FOB, ἡ ὁποία θὰ ἀντιστοιχῇ καὶ διὰ τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ διὰ τὴν ἄλλην περίπτωσιν εἰς τὴν αὐτὴν ποιοτικὴν σύνθεσιν. Κατὰ συνέπειαν διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λαμβάνομεν, διασφαλίζομεν εἰς τὸν καπνοπαραγωγὸν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχῃ τὴν ἰδίαν ποσότητα καπνῶν καὶ τὴν ἰδίαν ποιότητα, τὴν ἀπόληψιν τοῦ αὐτοῦ εἰσοδήματος. Ἦτο δὲ ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις αὕτη διότι ὁ ψυχολογικὸς παράγων ὁ ὁποῖος διεμορφώθη ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπρόκειτο ἐνδεχομένως νὰ πιέσῃ πρὸς τὰ κάτω τὰς τιμάς.

§54Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφής. Εἶπον, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ 1958 δοθέντος, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ καπνῶν κατωτάτης ποιότητος ἦσαν πολὺ χαμηλαί. Ἐρωτῶ ὑμᾶς ὡς ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἐὰν οἱ παραγωγοὶ ἦσαν εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται σήμερον, διατὶ ἐπιμένουν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην τῆς πωλήσεως καὶ ἐκ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ συγκεντρώσῃ νὰ πληρώσῃ τοὺς παραγωγούς. Τὸ προτιμοῦν αὐτό. Καὶ τὸ αἴτημα αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι καθολικόν. Διατὶ προτιμᾶτε αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντὶ τοῦ τρόπου τὸν ὁποῖον προτιμᾷ ὁ καπνοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος ἠξεύρει καλλίτερον τὸ συμφέρον του ἀπὸ ὅ,τι τὸ ἠξεύρομεν ἡμεῖς;

§55Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι νομίζω, ὅτι ἡ ἐντύπωσίς σας αὐτὴ εἶναι ἐσφαλμένη. Πρῶτον διότι οὐδέποτε ἠρνήθημεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν διὰ λογαριασμὸν αὐτῶν πώλησιν καὶ διότι καὶ εἰς τὰς δηλώσεις ἀναφέρεται, ὅτι ἐὰν ἐκ τῆς παρεμβάσεως προκύψῃ κέρδος θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Δηλαδὴ διὰ τῆς παρεμβάσεως δὲν καθορίζομεν ἀνώτατον ὅριον τιμῆς, καθορίζομεν κατώτατον ὅριον τιμῆς τὸ ὁποῖον διασφαλίζει τὸν παραγωγὸν ὥστε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ διάθεσις τοῦ προϊόντος του τὸ ὀλιγώτερον θὰ γίνῃ μὲ τιμὰς τοῦ 1958.

§56Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ὀκτὼ καὶ δέκα, κ. Ὑπουργέ;

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε συνεχῶς. Δὲν ἐπιτρέπετε νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸν ἀρχηγόν σας.

§58Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων...

§59Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐρωτῶ, εἰς τιμὴν τῶν 8.10 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν;

§60Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Εἰς μίαν συζήτησιν σᾶς εἶπεν, ὅτι καὶ ὁ ΕΟΚ καὶ ἡ ΣΕΚΕ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἀποτελοῦν ρυθμιστικοὺς παράγοντες ἐνῷ τὸ καπνεμπόριον ἔκαμε προσφορὰν 10 καὶ 11 δραχμῶν οἱ δύο αὐτοὶ ρυθμιστικοὶ παράγοντες προσέφερον 8 δραχμὰς καὶ 10 λεπτά.

§61Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ συνεχίσητε, κύριε συνάδελφε, διότι αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος τῶν συζητήσεων τὰς ὁποίας διεξάγομεν σήμερον καθ’ ὃν τρόπον τὰς διεξάγομεν. Ὁμιλεῖτε περὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα σχέσιν ἔχουν μὲ τὸν τρόπον τῆς παρεμβάσεως. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τόσον ὁ Ὀργανισμὸς ὅσον καὶ ἡ ΣΕΚΕ ἐξεπλήρωσαν πάντοτε τὸ καθῆκον των καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Διασφαλίζονται διὰ τοὺς παραγωγοὺς τοὐλάχιστον, αἱ τιμαὶ τοῦ 1958 καὶ ἀπαλλάσσονται ἐκ τῆς τυχὸν ἐκμεταλλεύσεως ἡ ὁποία θὰ ἐγίνετο εἰς βάρος των λόγῳ τῆς ὑποτιμητικῆς ψυχολογίας ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐξ αἰτίας τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος. Πέραν αὐτοῦ ἐφ’ ὅσον πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ τὸ καπνικὸν συμφέρον τῆς χώρας, αἱ ποικιλίαι τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀντιστοιχίαν μὲ τὰς ποικιλίας τοῦ τουρκικοῦ καπνοῦ ὅπου λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος τῆς Τουρκίας θὰ ἔχουν μίαν ἐπίδρασιν τῶν τιμῶν των, θὰ ἐξαγορασθοῦν ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ καπνοῦ εἰς τὰς τιμὰς φὸμπ τοῦ 1958 μειωμένας κατὰ 5%. Ἦτο ἀναγκαία ἡ ἐξήγησις αὐτὴ διότι, ἐνῷ ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν πρόκειται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεασθοῦν αἱ ἄλλαι ποικιλίαι καπνοῦ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀντιστοιχίαν μὲ τὰς ποικιλίας τοῦ τουρκικοῦ καπνοῦ καὶ ὅτι ἡ τυχὸν ὑποτίμησις θὰ ὠφείλετο μόνον εἰς ἐκμετάλλευσιν, λόγῳ τῆς ὑποτιμητικῆς ψυχολογίας ἡ ὁποία θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ προσφέρῃ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τὴν διασφάλισιν τῶν τιμῶν τοῦ 1958 ὡς πρὸς τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἄμεσον ἀντιστοιχίαν μὲ τὰς ποικιλίας τῶν τουρκικῶν. Ὡς πρὸς τὰς ποικιλίας Σαμψοῦντος κεντρικῆς Μακεδονίας, μυρωδάτα Σμύρνης, θὰ προσφερθοῦν τιμαὶ φὸμπ μειωμέναι κατὰ 5%. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ διασφαλίζεται τὸ συμφέρον τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὸ συμφέρον τῆς καπνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Τὸ τρίτον μέτρον ἦτο διατήρησις ἐν ἰσχύϊ τῆς πράξεως 124 τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Καπνοῦ διὰ τῆς ὁποίας ὡς γνωστὸν ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους καὶ ὡρισμένας προϋποθέσεις προσφέρεται ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους εἰς τὸ καπνεμπόριον διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καπνοῦ. Ἐχρειάσθη πράγματι ἡ λῆψις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀμέσως κατωτέρω διότι ἦτο ἀναγκαῖον νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ζωηροτέραν ἀγορὰν εἰς τὴν καπναγοράν. Καὶ ἦτο χρήσιμον νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον ἦτο φυσικὸν νὰ εἶναι διστακτικὸν τόσον γενικώτερον ἐκ τῆς ἀναμενομένης συμπληρώσεως τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος. Ὡς τέταρτον μέτρον εἶναι ἡ διάθεσις 335 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς οἰκονομίας τῶν κλασσικῶν περιοχῶν. Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀναλύσω περισσότερον τὸ μέτρον διότι πέραν τῆς κρίσεως τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν, ὑπάρχει καὶ ἡ κρίσις τῶν εὐγενῶν καπνῶν καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ εὐγενῆ καπνά, τὰ κλασσικὰ πλήττονται περισσότερον παντὸς ἄλλου, καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῶν περιοχῶν αὐτῶν οἱ Ἀκρῖται τῶν συνόρων μας δικαιοῦνται νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας μερίμνης. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, πέραν τῆς ἐγγυήσεως τῆς ὁποίας προσφέρομεν διὰ τῆς καθολικῆς παρεμβάσεως, ἡ ὁποία τοὺς ἐγγυᾶται τὴν ἐξαγωγὴν καπνοῦ εἰς τὰς τιμὰς τοῦ 1958 διὰ τοῦ 5ετοῦς προγράμματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕτοιμον ἤδη καὶ θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, θὰ προσφέρωμεν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τὴν δυνατότητα τῆς συμπληρώσεως τοῦ εἰσοδήματος των. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὰ 4 μέτρα διὰ τῶν ὁποίων πιστεύει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀποτελεσματικῶς διασφαλίζει τὸ συμφέρον τοῦ καπνοπαραγωγοῦ καὶ τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας. Θὰ ἠδυνάμην, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τελειώσω τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐδῶ. Ἐν τούτοις ἐπιθυμῶ νὰ προχωρήσω ἐπ’ ὀλίγον τόσον διότι ἀνεπτύχθησαν ὡρισμέναι ἀπόψεις ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων ἀξιοτίμων ἀρχηγῶν, ὅσον καὶ διότι ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸν Τύπον ἀπόψεις καὶ προτάσεις καὶ ἐτέθη πρὸ ἡμῶν τὸ ἐρώτημα ποία εἶναι ἡ τοποθέτησις ἡμῶν ἔναντι τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον καὶ διατὶ πράγματι θεωροῦμεν, ὅτι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τὰ ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβαλλόμενα. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν σημερινὴν συζήτησιν εἶναι ἡ συμπλήρωσις τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι, αἰφνιδιάσθην καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸν αἰφνιδιασμὸν τὸν ὁποῖον ἐξεδήλωσαν οἱ κ. συνάδελφοι, καὶ οἱ ἡγέται τῆς ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς τουρκικῆς λίρας. Θὰ πρέπει κανεὶς νὰ μὴ θέλῃ ἢ νὰ μὴ δύναται νὰ παρακολουθήσῃ τὰ νομισματικὰ φαινόμενα, διὰ νὰ μὴ ἀνέμενε τὴν συμπλήρωσιν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος, τῆς Τουρκικῆς λίρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ὑποτίμησις δὲν ἔλαβε χώραν τὴν 16ην Φεβρουαρίου 1960. Ἡ ὑποτίμησις εἶναι γεγονὸς διεθνὲς καὶ πασίδηλον καὶ ἔλαβε χώραν τὴν 14ην Αὐγούστου 1958. Τὸ 1958 ἡ σχέσις δολλαρίου πρὸς τὴν Τουρκικὴν λίραν ἀπὸ 1 πρὸς 280 ἔγινε 1 πρὸς 9 καὶ ἐφηρμόσθη ἀμέσως δι’ ὅλα τὰ εἰσαγόμενα εἴδη καὶ διὰ μίαν μεγάλην ποσότητα ἐξαγομένων εἰδῶν. Ἐξ αὐτῶν μᾶς ἐνδιαφέρουν ὁ βάμβαξ, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὸ ἔλαιον, τὰ μεταλλεύματα, πλὴν χρωμίου καὶ χαλκοῦ, καὶ ὡρισμένα ἄλλα εἴδη. Ὡς πρὸς τὸν καπνὸν δὲν ὡλοκληρώθη ἡ ὑποτίμησις τὴν 14ην Αὐγούστου 1958. Ἡ σχέσις ἔγινε 1 πρὸς 4,9 δηλ. ἔγινε σταδιακὴ προσαρμογὴ καὶ ὡς πρὸς τὰ σῦκα καὶ τὴν σταφίδα ἔγινε 1 πρὸς 5,60. Τὴν 15ην Αὐγούστου 1959, μετὰ ἓν ἔτος, ὁλοκληρώθη ὡς πρὸς τὴν σταφίδα καὶ ὡς πρὸς τὰ σῦκα καὶ συνεπληρώθη ὡς πρὸς τὸν καπνὸν καὶ ἐπροχώρησεν εἰς 1 πρὸς 5,60. Θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέτῃ κανεὶς ράθυμον σκέψιν καὶ ἀδυναμίαν παρακολουθήσεως τῶν νομισματικῶν φαινομένων διὰ νὰ μὴ ἀναμένῃ ὡς προσεχῆ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς νομισματικῆς προσαρμογῆς καὶ ὡς πρὸς τὸν καπνὸν καὶ τὸ ὄπιον μάλιστα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχεν ἀκόμη ὁλοκληρωθῆ, καὶ πράγματι ἡ ὁλοκλήρωσίς του ἐγένετο τὴν 16ην Φεβρουαρίου 1960. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις πρῶτον, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καὶ ἀνέμενε καὶ προετοιμάζετο καὶ ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα πρὶν ἢ ἐπέλθουν τὰ γεγονότα αὐτά. Ἀνέμενε νὰ ἴδῃ ποῖαι θὰ ἦσαν αἱ ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς Τουρκικῆς οἰκονομίας πρῶτον, καὶ δεύτερον πότε χρονικῶς θὰ ἐλάμβανε χώραν ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ὑποτιμήσεως. Διότι, τὸ χρονικὸν ὅριον δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ καθορίσῃ. Ἠδύνατο νὰ λάβῃ χώραν ἡ ὁλοκλήρωσις καὶ ἐφέτος τὸν Αὔγουστον τοῦ 1960, ὁπότε τὸ σύνολον τῶν μέτρων θὰ εἶχεν ἀποδώσει πλήρως καὶ δὲν θὰ εὑρισκόμεθα ἀκριβῶς εἰς μίαν τρόπον τινα ἀναταραχήν, τὴν ὁποίαν ἐδοκιμάσαμεν ὄχι ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν πανικὸν ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη κατ’ ἐμέ, κατὰ τρόπον ἐσφαλμένον καὶ ἀπὸ κακὸν ὑπολογισμὸν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ κακὸν ὑπολογισμὸν μὴ δυνάμενον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Ὑπουργέ, Ἐπανελάβατε, ὑποθέτω, δὶς ἢ τρὶς ὅτι προεκλήθη πανικὸς ἐκ τῶν δηλώσεων τῶν ἰδικῶν μας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω κατὰ τὸ παρὸν στάδιον τῆς συζητήσεως, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐγνώσθη ἡ ὑποτίμησις, ὡς γνωρίζητε ὑμεῖς κάλλιον ἐμοῦ, ἐσταμάτησαν ἀπολύτως, εἰς τὰς περιοχὰς τῶν καπνῶν τύπου Σαμψοῦντος καὶ Σμύρνης, αἱ ἀγοραί. Αὐτὸ εἶναι ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη εἰς μίαν μεγάλην ἔκτασιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἐὰν αὐτὸ προεκάλεσε πανικὸν—ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι προεκάλεσε πανικὸν—ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι σεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζητε. Ἡμεῖς ἐπιστοποιήσαμεν ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐγνώριζον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸ ὑφίσταντο, κ. Ὑπουργέ. Ὑπάρχει κανεὶς καπνοπαραγωγὸς ὁ ὁποῖος ἠγνόει, ὅτι ἐσταμάτησαν αἰφνιδίως αἱ ἀγοραί;

§63Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Καὶ ἐπιστεύσατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἐξυπηρετήσατε τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν, τῶν ὁποίων ἐσταμάτησεν ἡ συναλλαγὴ ἐκ τῆς ἀναγγελίας τῆς νομισματικῆς ὑποτιμήσεως, διὰ τῶν δηλώσεών σας, ἢ ὅτι ἐδημιουργήσατε τὰς προϋποθέσεις ἑνὸς πανικοῦ ὁ ὁποῖος ἐὰν πράγματι ἐπετύγχανε, τότε οἱ Ἕλληνες καπνοπαραγωγοὶ βεβαίως δὲν θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται;

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐδημιουργήσαμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς ἰδικῆς σας ἀντιδράσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπειδὴ ἀκριβῶς τὰ γεγονότα αὐτὰ ἀνεμένοντο καὶ ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ σημειωθῇ ἡ ἀναπροσαρμογή, θὰ ἔπρεπε καὶ σεῖς νὰ εἴχατε κἄτι ὑποπτευθῆ, χωρὶς νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον θὰ ἐσημειοῦτο ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς Τουρκικῆς λίρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐν συνεχείᾳ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἴσασθε ἕτοιμος καὶ προπαρασκευασμένος, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσητε τὴν ἑπομένην. Ἀλλὰ μὴ ἀντιδράσας τὴν ἑπομένην καὶ ἀρκεσθεὶς εἰς ἀορίστους καθησυχαστικὰς δηλώσεις τὴν ὥραν ποὺ εἶχε σταματήσει ἡ καπναγορὰ εἰς τὰς περιοχὰς τύπου καπνῶν Σαμψοῦντος καὶ Σμύρνης ἐδημιουργήσατε, κ. Ὑπουργέ, φοβοῦμαι, τὸν πανικὸν καθ’ ὃ μέτρον ἐδημιουργήθη, σεῖς καὶ ὄχι ἡμεῖς. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν ἐδημιουργήθη πανικός, ἀλλὰ ὅτι ὑπάρχει μία πραγματικὴ κατάστασις ἡ ὁποία χρήζει ψυχραίμου ἀντιμετωπίσεως καὶ νομίζω, ὅτι ἤλθομεν ἐδῶ διὰ νὰ συζητήσωμεν περὶ τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἐπληροφορήσαμεν ἡμεῖς τοὺς καπνεμπόρους περὶ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος ἢ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὅτι ἐσταμάτησαν οἱ καπνέμποροι νὰ ζητοῦν τὰ καπνά των. Καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο εἶναι περιστατικὰ πασίδηλα.

§65Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πασίδηλα, κύριε συνάδελφε, εἶναι τὰ γεγονότα αὐτά, ἀλλὰ πασίδηλον, ἐπίσης εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῶν δηλώσεών σας δὲν ἐπεδιώξατε νὰ εἰδοποιήσητε τὴν Κυβέρνησιν ἢ νὰ προκαλέσητε τὴν ἀντίδρασιν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε συνάδελφε, ἀσφαλῶς θὰ ἀδικῆτε τὸν ἑαυτόν σας. Σεῖς, ὁ ὁποῖος προϋπήρξατε καὶ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ γνωρίζετε τὴν εὐαισθησίαν καὶ τὸ παμμέγιστον ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ διὰ τὴν καπνοπαραγωγὴν γενικῶς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας καὶ πρέπει νὰ ἔχητε ἀφόρητον ἐγωϊσμόν, διὰ νὰ πιστεύητε, ὅτι ἦσαν ἀναγκαῖαι αἱ δηλώσεις σας, διὰ νὰ προκαλέσουν τὴν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἀντιδράσεως, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον καθορίζει ὁ ἔχων τὴν εὐθύνην τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς πολιτικῆς. Κατὰ συνέπειαν, ὁ ἔχων τὴν εὐθύνην τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς καπνικῆς πολιτικῆς, ἐπιλέγει τοὺς τρόπους καὶ τὰ στάδια τῆς ἀντιδράσεως. Ἔπρεπε πράγματι νὰ διαπιστώσωμεν τὰς ἐπιπτώσεις τὰς ὁποίας εἶχεν ἐπὶ τῆς τουρκικῆς καπνικῆς οἰκονομίας ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ὑποτιμήσεως διὰ νὰ προσδιορίσωμεν καὶ τὰ ἰδικά μας μέσα, διότι θὰ ἔπρεπε ταῦτα νὰ εὑρίσκωνται εἰς πλήρη ἀναλογίαν πρὸς τὰς βραχυπροθέσμους ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς καπνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς Τουρκίας καὶ ἡμῶν, ὡς ἡμεῖς νομίζομεν. Διὰ νὰ δυνηθῶμεν δὲ νὰ προσδιορίσωμεν ἀκριβῶς τὰς ἐπιπτώσεις αὐτάς, ὀφείλομεν νὰ παρακολουθήσωμεν τὰς ἀντιδράσεις καὶ τῆς Τουρκικῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ πρὶν ἢ λάβωμεν τὰ μέτρα αὐτά, ὑπῆρχον καὶ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶχον ληφθῆ καὶ τὰ ὁποῖα ὑμεῖς τοὐλάχιστον θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε, ὅτι ταῦτα ἀπετέλουν μίαν προετοιμασίαν καὶ εὑρίσκοντο ταὐτοχρόνως εἰς πλήρη ἀντιστοιχίαν πρὸς τὴν ἀναμενομένην Τουρκικὴν ὑποτίμησιν. Διότι τὶ ἄλλο ἦτο καὶ εἰς τὶ ἄλλο ἀπέβλεπεν ἡ ἐντὸς ὀλίγου χρόνου, μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς Τουρκικῆς ὑποτιμήσεως μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου τῶν ἐξαγωγῶν, τῶν ἐπιδοτήσεων εἰς μέγα βαθμὸν ἀπὸ 9% ποὺ ἦτο ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, διότι τὸ πλεῖστον τῶν προϊόντων μας ἔχει ἀντιστοιχίαν μὲ τὰ Τουρκικὰ προϊόντα, ἀπὸ 9% κατῆλθεν εἰς 6%. Ἐπίσης, πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων, εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις τῆς μειώσεως εἰς τὸ ἥμισυ τῆς εἰσφορᾶς εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Κατὰ συνέπειαν, ἐκεῖ ποὺ ἐνομίσαμεν, ὅτι δυνάμεθα εἰς βάρος τῶν διαμεσολαβητικῶν κερδῶν νὰ ἐπιβοηθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ νὰ μειώσωμεν τὰ διαμεσολαβητικὰ βάρη τῶν ἐξαγωγῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν τὰ καπνὰ πράγματι νὰ ἀποκτήσουν κατὰ ἕνα τρόπον διεθνῆ συναγωνιστικότητα, τὸ ἐπράξαμεν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐλάβομεν τὴν πρᾶξιν τῆς 124 τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἡ ὁποία πρᾶξις 124 αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχεν. Ἐπειδὴ χρονικῶς δὲν ἐγνωρίζαμεν πότε θὰ λάβῃ χώραν ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ὑποτιμήσεως, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τὸν Φεβρουάριον ἢ τὸν Ἀπρίλιον ἢ τὸν Αὔγουστον, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διὰ νὰ προκαλέσωμεν ταχεῖαν τὴν παρέμβασιν τοῦ ἐμπορίου καὶ διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἀγοραστικὸν ρεῦμα εἰς τὴν ἑλληνικὴν καπναγοράν, ἐλάβομεν τὸ μέτρον τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδημιουργήσαμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς εἰσόδου τοῦ καπνεμπορίου εἰς τὴν καπναγοράν μας. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον ποὺ ἠκολούθησε καὶ ἀντὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε, νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας δι’ ἄλλων εὐκόλων μέτρων καὶ προσφέρονται τὰ εὔκολα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀπαλλάσσουν τοῦ βάρους τῶν ὀχλήσεων τὸν ἔχοντα τὴν εὐθύνην τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων Ὑπουργόν. Μᾶς προσεφέρθησαν ἄλλοτε καὶ σήμερον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, τὸ ἀνέφερε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ διὰ τοῦ Τύπου, μᾶς τὰ ὑπέμνησαν καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως, τὰ εὔκολα αὐτὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι: Κατάργησις φορολογιῶν, μεταφορὰ φορολογιῶν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἐπιδότησις. Τίποτε τὸ εὐχερέστερον καὶ τίποτε τὸ εὐκολώτερον. Πράγματι, εἶναι εὔκολος ὁ δρόμος τῶν ἐπιδοτήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω, πρῶτον, νὰ λάβω μίαν θέσιν, ἐπὶ τῶν ἐπιδοτήσεων. Εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία ἔχει παράδοσιν νομισματικῆς ἀσταθείας, ἡ ἐπιδότησις ἀποτελεῖ τὸν προπομπὸν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος.

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συγχέετε τὴν ἐπιδότησιν μὲ τὸν διαφορισμὸν τοῦ συναλλάγματος. Εἶναι δύο διάφορα πράγματα καὶ ὅταν θὰ ὁμιλήσω θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω.

§67Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή, ὅτι ἀποτελεῖ τὸν προπομπὸν τῆς νομισματικῆς ὑποτιμήσεως, διότι τῆς ἐπιδοτήσεως γνωρίζομεν ὅλοι τὴν ἀρχὴν ἀλλὰ οὐδεὶς γνωρίζει τὸ τέλος. Πλέον αὐτοῦ ὀφείλομεν νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὤφειλαν μόνον νὰ διασφαλίσουν τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ ἀποτελέσουν μόνιμον κίνδυνον διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τῆς χώρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δὲ νὰ μὴ ἀναλύσω τὴν σκέψιν μου, διότι ἐφ’ ὅσον πιστεύομεν, ὅτι ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς νομισματικῆς ὑποτιμήσεως εἰς τὴν Τουρκίαν θὰ ἔχῃ βραχυπρόθεσμον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὠφείλαμεν διὰ μέτρων βραχυπροθέσμων νὰ ἀντιδράσωμεν. Διὰ τὸν λόγον δὲ αὐτὸν ἀντεδράσαμεν ὡς ἀντιδράσαμεν, διότι εἶναι βραχυπρόθεσμα τὰ μέτρα μας, διότι τὰ μέτρα ταῦτα πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν δημιουργηθεῖσαν βραχυπρόθεσμον κατάστασιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δυνάμεθα νὰ διασφαλίσωμεν τὸν καπνοπαραγωγόν μας χωρὶς νὰ θέτωμεν ἐν κινδύνῳ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα τῆς χώρας. Ἡ ἐπιδότησις ἀποτελεῖ ἕνα μέτρον ἐπικίνδυνον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἀποτελεῖ προπομπὸν τῆς ὑποτιμήσεως, ἀποτελεῖ μέτρον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εὔχωνται οἱ ὀλίγοι, ἀλλὰ οὐδέποτε ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ὀλίγων καὶ τῶν πολλῶν. Ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν πλήρη συνείδησιν τῆς ἀληθείας αὐτῆς ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἀκολουθῶμεν τὸν δύσκολον δρόμον τῆς δημιουργίας καὶ ὄχι νὰ ἐπαναπαυώμεθα εἰς τοὺς εὐκόλους δρόμους καὶ εἰς τὰς εὐκόλους λύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύομεν εἰλικρινῶς, ὅτι διὰ τῶν ληφθέντων μέτρων ἐπροστατεύσαμεν ἐπαρκῶς ὅσον τὸ δυνατὸν καὶ ὅσον τὸ ἐπιτρέπουν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τῆς χώρας καὶ τὸ γενικώτερον καπνικὸν συμφέρον τῶν καπνοπαραγωγῶν μας. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι πάντοτε ἔναντι τῶν παραγωγῶν τῆς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως ἔναντι τῶν καπνοπαραγωγῶν θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της καὶ πρέπει νὰ εἶσθε πάντοτε βέβαιοι, ὅτι ἐν τῇ ἐκπληρώσει τοῦ καθήκοντος τούτου οὐδέποτε θὰ ἀκολουθήσῃ τὸν εὔκολον δρόμον τῆς ἐπιλύσεως τῶν θεμάτων, ὁ ὁποῖος δρόμος ἀπαλλάσσει μὲν τὴν Κυβέρνησιν κόπων, μόχθων καὶ προσπαθειῶν, ἀλλὰ θέτει τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας εἰς γενικώτερον οἰκονομικὸν κίνδυνον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, κ. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ θλίβει εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Μὲ χαροποιεῖ ὅμως ἀντιστοίχως τὸ ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχῃ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν ὁ συμπαθὴς Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Μπατρῖνος. Πιστεύω, ὅτι καὶ σήμερον, καὶ ὄχι διὰ πρώτην φορὰν σήμερον, παρεβιάσθη δεινότατα ὁ Κανονισμὸς καὶ ἡ τάξις τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πολιτικῶν συζητήσεων.

§70Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι 9 ἡ ὥρα, κ. συνάδελφε.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν πρόκειται δι’ αὐτό. Εἰδοποιήθη εἰς τοὺς κ. ρήτορας, ὅτι εἴτε νωρὶς εἴτε ἀργά, δὲν πρόκειται νὰ ἀναγραφῇ ἂν τυχὸν ἡ θεία φώτισις μοῦ ἔδιδεν οἱοδήποτε ταλέντο τοῦ ὁποίου βεβαίως στεροῦμαι, δὲν πρόκειται νὰ ἀναγραφῇ τίποτε εἰς τὸν τύπον πλέον τοῦ ὀνόματός μου, ἐνδεχομένως, διότι πληροφορῶ τοὺς κ. ὁμιλητάς, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀπεργία Τύπου κλπ.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διὰ νὰ λύσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει ἄλλοτε, πρέπει νὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὸ Προεδρεῖον......

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν μὲ ἠκούσατε ὅμως. Θὰ προσκομίσω νέα στοιχεῖα ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ὁποίων θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τὴν ἀμερόληπτον γνώμην σας, ὅσον μέσα εἰς πολιτικὴν συζήτησιν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ γνώμη ἀμερόληπτος. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐπὶ τέλους τί νὰ κάμωμεν; Ὁ ἀριθμὸς ἔδωσεν εἰς τὴν πτέρυγα τὴν ἰδικήν μας τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ πρώτη.

§74Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κακῶς.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Ἢ κακῶς ἢ κάκιστα, αὐτὸ εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Μπορεῖ νὰ τὸ πιστεύητε ἢ νὰ μὴ τὸ πιστεύητε, ἀλλὰ χαριεντιζόμενος νὰ τὸ πιστεύετε. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀρεστόν, αὐτὸ τὸ κατανοῶ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι ἀρεστόν, ὅπως ἐμὲ εἰλικρινῶς δὲν μοῦ εἶναι ἀρεστόν, ὅτι ἡ δύναμις τοῦ ἀριθμοῦ ἔδωσε εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. τὸ δικαίωμα νὰ κυβερνᾷ τὴν Ἑλλάδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦλθε μία περίπτωσις συζητήσεως τοῦ θέματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν. Ἐνῷ εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν ἐπρόκειτο περὶ προκριματικοῦ ζητήματος, κατωρθώθη, ἀποκλειομένου τοῦ λόγου ἀπὸ ἐμὲ ἐπὶ τῆς οὐσίας, νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ διὰ μακρῶν μάλιστα καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπὶ 2ωρον. Μετὰ ταῦτα ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Τσιριμώκου, πρὸ 3ώρου διατυπωθεῖσαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν διενεμήθησαν τὰ κείμενα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μποῦμε εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Καὶ ἢ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσω ἐπεισόδιον, πρᾶγμα ποὺ δὲν μοῦ ἀρέσει, ἢ ἐπαφέθην διὰ νὰ διανεμηθοῦν τὰ κείμενα καὶ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου. Ἔρχεται ἐπὶ τέλους μετὰ τὴν διανομὴν τῶν κειμένων ἡ σειρά μου. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἐνῷ μοὶ ἐδόθη ὁ λόγος ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσῃ, μίαν ἐρώτησιν θὰ κάμῃ καὶ ἀντὶ ἐρωτήσεως ἀρχίζει μίαν ἀγόρευσιν διαρκέσασαν ἐπὶ 10λεπτον καὶ διακοπεῖσαν, διότι ἐγὼ ἱστάμην ὄρθιος παρὰ τὸ μικρόφωνον ἀναμένων τὴν σειράν μου. Τὸν κ. Παπανδρέου τιμῶ καὶ λόγῳ ταλάντου καὶ λόγῳ πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς σταδιοδρομίας, τὴν ὁποίαν ηὐτύχησε νὰ ἔχῃ καὶ λόγῳ ἡλικίας, ἀλλὰ καὶ λόγῳ προσωπικῶν δεσμῶν, τοὺς ὁποίους εἰς τὸ παρελθὸν εἶχον μαζί του. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ σχέσεως πρωτοκαθεδρίας μεταξὺ τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ ἐμοῦ καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ σχέσεως πρωτοκαθεδρίας μεταξὺ Ἠλιοῦ καὶ οἱουδήποτε ἐξ ἡμῶν δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ πρωτοκαθεδρεύω ἢ νὰ προεδρεύω δὲν ἔχω καμμίαν ὄρεξιν. Πρόκειται περὶ ὡρισμένων κανόνων ποὺ διέπουν τὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεξάγεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ θὰ ἐγένοντο συνεχῶς ἀντεγκλήσεις, θὰ ἐδημιουργοῦντο συνεχῶς παράπονα καὶ πικρίαι. Παρὰ ταῦτα τὴν τόσον συνεσταλμένην, τόσον ἄνευ μαχητικότητος στάσιν μου καὶ ἀναμονήν μου παρὰ τὸ μικρόφωνον, τὴν ἐχαρακτήρισεν ὡς κἄτι ποὺ ἀποτελεῖ ἐπὶ τέλους ἀδυναμίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀδυναμία καὶ ἡ συγκατάθεσις τῆς Δημοκρατίας καὶ ὄχι οἱ κανόνες ὑπάρξεως καὶ λειτουργίας τῆς Δημοκρατίας. Ἐτελείωσε αὐτό. Ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν τῆς Ν.Π.Κ. ἦτο ὥριμος— τὸ πρῶτον ἐὰν ἦτο ὥριμος ἠμφισβητήθη νομίζω, ὅτι ἐλύθη ἀπὸ συμφώνου, ὅτι ἦτο ὥριμος ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶχε ἀνατυπωθῆ— εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης ποὺ ἐπανελήφθησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδέχθη τίποτε. Μετὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης ἐνεφιλοχώρησεν ἡ συνεδρίασις τῆς Πέμπτης. Ἀρχομένης τῆς συνεδριάσεως τῆς Πέμπτης, λαμβάνω τὸν λόγον καὶ καταθέτω γραπτὴν δήλωσιν δημοσιευομένην εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν πρακτικῶν, πρὸ πάσης ἄλλης συζητήσεως, καὶ λέγω, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. ἐπιμένει, ὅτι πρέπει αὔριον (σήμερον) νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν δὲν παρέστη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Σήμερον ἐνεφανίσθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πολὺ ὕστερα ἀπὸ τὴν κατάθεσιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν καταχώρησιν εἰς τὰ πρακτικὰ ἐπίλεκτον στέλεχος τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐδῶ παρουσίᾳ ὅλων τῶν κ. βουλευτῶν ἔρχονται εἰς συνεννοήσεις, προδήλως διὰ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἐπιθυμία καὶ τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅπως διεβιβάσθη νομίζω ἐπιθυμία καὶ ἄλλων κ. Ἀρχηγῶν, τοῦ κ. Βενιζέλου, διεβιβάσθη ἡ ἐπιθυμία νὰ συζητηθῇ σήμερον τὸ καπνικὸν ζήτημα. Ὁπωσδήποτε αὐτὸ ἔγινε μεταγενεστέρως. Ἐδῶ ὑπάρχει πλήρης περὶ τούτου ἀπόδειξις, ἡ ἀρχὴ τῆς πρώτης συνεδριάσεως. Ἐνθυμοῦμαι, τὸ ξέρω, ὅτι ἦτο πολὺ δυσάρεστον καὶ δι’ ἐμὲ ὅταν ἔθεσα, ὅπως ἔθεσα τὸ ζήτημα, ὅτι χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ βεβαιότης χρονολογικὴ καὶ περιεχόμενον ἀνταλλασσόμενον. Ἀλλὰ βλέπετε ἐδῶ ὑπάρχει ἡ βεβαιότης καὶ νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα διὰ νεωτέρων γεγονότων τὰ ὁποῖα δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἐξέθεσε τὰ πράγματα ὡς ἀκριβῶς εἶχον ὅταν εἶπεν, ὅτι προηγουμένως πρὸ τῆς Ε.Δ.Α. ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐζήτησε νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τοῦ θέματος τῆς οὐσίας ἐδῶ ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσωμεν κἄθε μέρα ποιὸς τὸ εἶπε πρῶτος καὶ νὰ παίζωμε μεταξύ μας καὶ νὰ δημιουργοῦνται ἀφορμαὶ ἀντεγκλήσεων. Αὐτοὶ εἶναι πάγιοι κανόνες. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἐκλεγόμενος τὸ τρίτον βουλευτής, ἀπὸ τὴν ὁμολογίαν τὴν μέχρι τοῦδε ὅταν δὲν εἶχε πρώτη τὸν λόγον ἡ Ε.Δ.Α. εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς, πρώτη ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐνθυμοῦμαι τοῦτο: ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ζητήματος τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς μίαν ἐπαρχίαν τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ἕνα βουλευτὴν καὶ ἐφέρετο ἢ ἀπὸ τὸν βουλευτὴν ἢ παρακλήσει του ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματός του εἰς τὸ Σῶμα, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο περὶ τούτου ἀλλὰ περὶ γενικοῦ ζητήματος, καὶ εἴχομεν ἰδίως εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν σχεδὸν κἄθε μῆνα δύο φορὰς συζήτησιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, ἀνεξαρτήτως λοιπὸν τοῦ ποῖος τῶν κ. Ἀρχηγῶν τὸ προέτεινεν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἦτο τοιοῦτον ὥστε ὅλα τὰ Κόμματα ἐπρόκειτο νὰ λάβουν μέρος καὶ ὅλα τὰ Κόμματα ἐξεδήλωναν τὴν πρόθεσίν των καὶ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἀχθῇ πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα, ὁ λόγος ἐδίδετο κατὰ τὴν σειρὰν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἤδη ἔρχεται σήμερον ἐν τῇ οὐσίᾳ πρὸς συζήτησιν ἐπερώτησις κατ’ οἰκονομίαν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἑπομένως, ἡ σειρὰ θὰ ἦτο κατὰ τὴν ἄποψίν μου εἴτε νὰ δοθῇ εἰς τὸ Κόμμα τῶν ἐπερωτώντων ἐκλεγομένου ἑνὸς ἐξ αὐτῶν—καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο κανονικώτερον—καὶ μετὰ ταῦτα κατὰ τὴν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ σειράν, εἰς τὰ Κόμματα, εἴτε ἀπ’ εὐθείας κατὰ τὸν δεύτερον αὐτὸν τρόπον. Ὁπωσδήποτε νομίζω, ὅτι εἶναι σαφές, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔδωσε δείγματα εὐνοιοκρατίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν πρόκειται νὰ διατυπώσω πρότασιν μομφῆς, καίτοι ὑπάρχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα ὅταν ἐβεβαιώθη ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου ἀνακριβὲς πρᾶγμα ἐν γνώσει τῆς ἀνακριβείας. Καὶ βεβαίως ὁ κ. Παπανδρέου ἀπουσιάζων καλοπίστως συνήργησεν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐν γνώσει ἐβεβαίωσε τὸ Προεδρεῖον. Δὲν πρόκειται, νὰ διατυπώσω πρότασιν μομφῆς. Ἀλλὰ τὸ καθ’ ἡμᾶς δὲν πρόκειται εἰς τὸ μέλλον νὰ δεχθῶμεν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ καὶ χάριν οὐδενὸς προσώπου, ἐκτὸς ἐὰν ρητῶς συναινέσωμεν ἐρωτώμενοι ἐκ τῶν προτέρων, δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶμεν οὐδεμίαν μείωσιν τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα ὁ Κανονισμὸς μᾶς παρέχει ὄχι χάριν ἡμῶν αὐτῶν, ὄχι χάριν τοῦ Κόμματός μας, τῆς ἰδεολογίας μας, ἀλλὰ χάριν τῆς δημοκρατικῆς ἀρχῆς, χάριν τοῦ δημοκρατικοῦ ΠΡΕΝΣΙΠ, ὡς τοῦ μείζονος Κόμματος, τὸ ὁποῖον σήμερον εἴμεθα ἡμεῖς, αὔριον θὰ εἶναι ἄλλο, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ μεῖζον Κόμμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔχει ὡρισμένα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εἶναι σεβαστὰ ἐὰν θέλωμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι τηροῦμεν τοὺς κανονισμούς, ἐὰν θέλωμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν τὴν εὐαισθησίαν τὴν ὁποίαν τόσον πολὺ ἐπεδείξαμεν πρὸ ὀλίγου καιροῦ συζητοῦντες μερικὰ συνταγματικὰ ζητήματα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Μπατρῖνος, ὁ ὁποῖος προεδρεύει ἔδωσε τὴν ὀρθὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα, ἀσχέτως τῶν εἰδικῶν περιστατικῶν τὰ ὁποῖα ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ καθέκαστα νὰ ἐκτιμήσω καὶ νὰ ἐξακριβώσω. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ζήτημα ἢ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἀπὸ μέλος τῆς Βουλῆς. Ἐὰν δημιουργηθῇ ζήτημα, ἐὰν τεθῇ ζήτημα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν δηλαδὴ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τότε ὁ Πρόεδρος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐρωτήσῃ κατὰ τὴν σειρὰν τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως τοὺς κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ νὰ τοὺς παρακαλέσῃ ἐὰν θέλουν νὰ ὁμιλήσουν. Ἐὰν ὅμως δὲν ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις, ἀλλὰ ζητήσῃ ὄχι κἂν Ἀρχηγὸς Κόμματος, ἀλλ’ ἁπλοῦς βουλευτὴς τὸν λόγον, καὶ ἐγένετο προσυμφωνία μὲ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀνεγνωρίσθη κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Κανονισμοῦ τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὸν βουλευτὴν νὰ ὁμιλήσῃ, τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐγερθῇ κανεὶς ἐκ τῶν κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, εἴτε ἔχει 40, εἴτε ἔχει 60, εἴτε 10 βουλευτὰς καὶ νὰ εἴπῃ ὄχι θὰ ὁμιλήσω ἐγὼ πρὸ τοῦ βουλευτοῦ αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1950, θὰ τὸ ἐνθυμῆται κάλλιστα ὁ ἀγαπητὸς Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων Πρόεδρος κ. Βενιζέλος, ἤμην ἐπὶ κεφαλῆς μικροῦ κόμματος, τοῦ Ἐθνικοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, καὶ εἶχα παρακαλέσει τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὸν κ. Βενιζέλον ὡς Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας ἀνακοινώσεις καὶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένην ἐρώτησιν ἀναφερομένην εἰς τὸ Κυπριακόν. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἄλλων Ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀσυγκρίτως μεγαλύτερον ἀριθμὸν βουλευτῶν, οὐδεὶς ἠμφισβήτησεν εἰς ἐμὲ τὸ δικαίωμα νὰ λάβω τὸν λόγον. Αὐτὴ εἶναι ἡ κοινοβουλευτικὴ παράδοσις. Ἐὰν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπάρχῃ ἀμφισβήτησις τῶν πραγματικῶν γεγονότων, ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλ’ ὁ κ. Ἡλιοῦ δὲν ἠρκέσθη εἰς τὴν ἀμφισβήτησιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐλέγξω εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα, ἀλλ’ ἠμφισβήτησε καὶ τὴν ὀρθότητα τῆς ἀρχῆς, μνημονεύσας τὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα ἴσχυσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ μάλιστα ὅταν ἔζη ὁ ἀείμνηστος Καρτάλης. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀρχῆς, δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφισβήτησις. Δὲν ἠμπορεῖ, ὅταν ἔγινε συνεννόησις μεταξὺ Ἀρχηγοῦ ἢ ἁπλοῦ βουλευτοῦ, προεδρείου καὶ Κυβερνήσεως καὶ ἡ συνεννόησις κατέληξεν εἰς θετικὸν ἀποτέλεσμα καὶ ὁ Πρόεδρος ἔδωσε τὸν λόγον εἰς ἕνα βουλευτὴν ἢ ἀρχηγόν, νὰ ἐγερθῇ ὁ κ. Ἡλιοῦ ἢ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἢ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ νὰ εἴπῃ ὄχι, θὰ ὁμιλήσω προηγουμένως ἐγώ. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀντικοινοβουλευτικόν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο: Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Τετάρτης, θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. Ἡλιοῦ καὶ οἱ ὅλοι κ.κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις, ἦτο νὰ δεχθῇ πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τὴν ὁποίαν εἶχον διατυπώσει οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς νέας πολιτικῆς ὁμάδος.

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὴ συζητεῖται, κ. Πρόεδρε.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἴσως ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν, ἡ Κυβέρνησις, παρὰ καὶ τὰ ἐν τῷ τύπῳ ἀναγραφόμενα, ἐπεφυλάχθη. Ἠγέρθη ὁ κ. Βενιζέλος πρῶτος, καὶ διεφώνησε πρὸς τὴν νέαν πολιτικὴν ὁμάδα καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ πρόταξις, καὶ ἔρριψε τὴν ἰδέαν, ὄχι ἁπλῶς ἔρριψε τὴν ἰδέαν, ἀλλὰ προέβη εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς παρακλήσεως ὅπως πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως γίνῃ συζήτησις. Ἄρα ἐκείνην τὴν στιγμὴν ὁ κ. Βενιζέλος πρῶτος καὶ πρὸ τοῦ κ. Ἡλιοῦ ἐζήτησε τὴν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν. Ἠγέρθη μετὰ ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐδικαιοῦτο ὁ κ. Ἡλιοῦ νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον. Ἀλλ’ ἠμέλησεν ὁ ἴδιος. Τὶ πταίει ὁ κ. Παπανδρέου ἢ ὁ κ. Βενιζέλος ἢ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐὰν ὁ κ. Ἡλιοῦ ἠμέλησε νὰ πράξῃ τοῦτο; Ὄχι μόνον δὲν ἔπραξε τοῦτο, ἀλλ’ ἠγέρθη μετὰ καὶ διεφώνησε πρὸς τὴν πρόταξιν, καὶ συνετάχθη κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ κατὰ τρόπον πολὺ ἀσαφῆ, μὲ τὴν ἰδέαν τῆς πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζητήσεως. Δεδομένου πάντως, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀπὸ τὴν παρελθοῦσαν Τετάρτην, πρῶτον ὁ κ. Βενιζέλος καὶ δεύτερος ὁ κ. Παπανδρέου, ἐζήτησαν τὴν πρόταξιν, ἐγὼ δὲ ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως εἶπον: Διαβάσατε προηγουμένως τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐὰν αὔριον ἐπιμείνετε εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς νὰ συνεννοηθῶμεν, διὰ νὰ λάβετε τὸν λόγον τὴν Παρασκευήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἱστορικὸν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτη. Τὶ ἔγινε εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις δὲν μέ ἐνδιαφέρει, δεδομένου, ὅτι αὐτὰ ἐγένοντο ἐν δημοσίῳ χώρῳ, ἐγένοντο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τοῦ κ. Βενιζέλου πρώτου καὶ τοῦ κ. Παπανδρέου δευτέρου ζητησάντων νὰ γίνῃ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζήτησις. Ὑμεῖς, κ. Ἡλιοῦ, δὲν τὸ ἐπράξατε. Δὲν ἔχετε λοιπόν, νομίζω, βάσιμον δικαίωμα διαμαρτυρίας καὶ παραπόνων.

§80Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε.... (δὲν ἠκούσθη).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε κ. Ἡλιοῦ, νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος;

§82Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐπαφίεμαι ὅμως εἰς τὸν ἴδιον νὰ συντομεύσῃ, διότι ἀκόμη δὲν ἤρχισα νὰ ἐκθέτω τὰς ἀπόψεις μου.

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ προσθέσω ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶναι, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἡ ΕΔΑ διὰ τοῦ ἐκπροσώπου της, τοῦ φιλτάτου μου συναδέλφου, κ. Ἠλιοῦ, ὑπέβαλεν εἰς τὸ Προεδρεῖον, δὲν ἐζήτει τὴν συζήτησιν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀλλὰ τὴν συζήτησιν σήμερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἔρριψεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι τἄχα ἐγώ, ἐὰν ἀφορᾷ ἐμὲ... (δὲν ἠκούσθη).

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς ἀφορᾶ.

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ..... ὅτι τἄχα ἐκάμαμεν μίαν συνωμοτικὴν συνομιλίαν...

§86Η. ΗΛΙΟΥ. Πρὸς Θεοῦ ὄχι! Πρὸς Θεοῦ μὴ μοῦ ἀποδίδετε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ μυαλό μου.

§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ... ὅτι τἄχα ἐκάμαμεν μίαν συνωμοτικὴν συνομιλίαν μὲ τὸν κ. Τσάτσον, ὁ κ. Τσάτσος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγὼ ἐκ μέρους τοῦ κ. Παπανδρέου κλπ. Αὐτὰ δὲν εἶναι ἀληθῆ.

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Δέχομαι τὴν διαβεβαίωσίν σας.

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω ἕνα ἐκκρεμὲς ζήτημα μὲ τὴν Προεδρίαν Κυβερνήσεως ἀναφορικῶς πρὸς κἄποιον ἀνάπηρον, ὁ ὁποῖος ἦλθε καὶ μὲ εὑρῆκε καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ φροντίσω. Αὐτὸ ἦτο ὅλον. Οὔτε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησεν ὁ κ. Τσάτσος οὔτε ἐγὼ εἶχον καμμίαν ἐξουσιοδότησιν ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου διὰ νὰ συζητήσω.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν «εὐνοιοκρατίαν τοῦ Προεδρείου» ἂν καὶ μετὰ τὴν ἀγόρευσίν σας θὰ ζητήσω νὰ μὲ ἀντικαταστήσῃ εἷς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς τὴν ἕδραν ταύτην διὰ νὰ μοῦ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ ἀπαντήσω ἀνετώτερον.

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν σᾶς ἀπέδωσα μομφήν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι μομφή, ἀλλὰ ἡ λέξις «εὐνοιοκρατία» τὴν ὁποίαν κατὰ κόρον μεταχειρίζεσθε ἀποδιδομένη εἰς ἐμὲ προσωπικῶς ἀποτελεῖ μομφήν. Ἡ μὲν συμπολίτευσις μὲ χαρακτηρίζει ὡς παρέχοντα τὴν εὔνοιάν μου πρὸς τὴν ἀριστεράν, ἡ δὲ ἀντιπολίτευσις μὲ χαρακτηρίζει ὡς εὐνοιοκρατοῦντα τῆς δεξιᾶς. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶμαι εὐνοιοκράτης πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις ἀποδέχομαι τὸν χαρακτηρισμόν, διότι τότε ἐφαρμόζω τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, περὶ ἴσης μεταχειρίσεως καὶ ὅπου ὑπάρχει ἰσότης, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ εὔνοια. Ἐγὼ χωρὶς καμμίαν διάκρισιν εὐνοῶ καὶ ἀγαπῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους.

§93Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εὐνοιοκρατῶν δὲν ὑπάρχει. Εὐνοιοκρατούμενος ὑπάρχει.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἐδημιούργησα τὴν λέξιν.

§95Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδεαλιστικὴ φιλοσοφία τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ διαλεκτικὴ ὅμως λέγει, ὅτι ὅπου ὑπάρχει εὐνοιοκρατούμενος ὑπάρχει καὶ εὐνοιοκρατῶν ὁ ὁποῖος παρέχει εὔνοιαν νομίζων ὅτι διὰ τῆς παροχῆς εὐνοίας θὰ κρατῇ ὁ ἴδιος. Ἄλλο ζήτημα ἐὰν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει διὰ τῆς παροχῆς εὐνοιῶν νὰ ἑδραιώσῃ τὸ Κράτος του, τὸ ὑποσκάπτει.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγὼ ἔκαμον ἁπλῆν γραμματικὴν παρατήρησιν.

§97Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἴδωμεν, πρῶτον, ποῦ εὑρίσκεται τὸ ζήτημα. Σήμερον εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους εὑρίσκονται ἀποθέματα ἐξαγωγίμων καπνῶν περὶ τοὺς 20.000 τόννους, ἐκ τῶν ὁποίων ἔχουν διατεθῆ 5.200 τόννοι εἰς τὴν Πορτογαλίαν. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι ὅταν διατίθενται ὡρισμένα προϊόντα, ἀζήτητα προϊόντα, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς Ἀνατολάς, ὡς μέσον πληρωμῆς εἰσαγωγίμων ἀγαθῶν, πρέπει νὰ πανηγυρίζωμεν καὶ ὅταν διατίθενται πρὸς Δυσμὰς δὲν πρέπει νὰ τὸ μνημονεύωμεν. Αὐτὸ μᾶς τὸ ἀπέδωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι χρειάζεται νὰ κάμωμεν ἐμπόριον πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὴν στιγμὴν αὐτὴν πολιτικαὶ διακρίσεις καὶ εἶναι ἀντεθνικὴ πρᾶξις καὶ νὰ διανοηθῶμεν ἀκόμη πολιτικὰς διακρίσεις εἰς τὰς σχέσεις μας μὲ οἱανδήποτε Χώραν, ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστώς. Λοιπόν, ἔγινε συμφωνία. Σημειώσατε, ὅτι ἡ Πορτογαλία εἶναι μίαν χώρα τοῦ Ο.Ε. Ο.Σ. εἰς τὴν ὁποίαν δικαιούμεθα τὰς πληρωμάς μας διὰ τοῦ δανεισμοῦ, τῶν ὑπολοίπων δὲ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ὅμως, ὅταν, πέραν τῶν ὅσων ἀγοράζει καὶ τῶν ὅσων ἀγοράζομεν, τῆς εἴπωμεν: Σοῦ ἀγοράζομεν αὐτὰ τὰ 4 ἁλιευτικὰ ἀλλὰ δὲν ἔχομεν δολλάρια ἀλλὰ κἄτι καπνά, εἶσαι σύμφωνος; Ἐπροχωρήσαμεν ὅμως εἰς μίαν προσύμβασιν περὶ ἀνταλλαγῆς εἰς τὴν ὁποίαν διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀγαθῶν δὲν βάζομεν ὅρους. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συμβάσεως θὰ ἐξετασθῇ ἐὰν οἱ ὅροι οἱ τεθέντες ἦσαν καλοὶ ἢ ὄχι. Ἔπρεπε ὅμως εἰς τὴν συναλλαγὴν ὡς μέσον ἀποκτήσεως κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν νὰ χρησιμοποιήσωμεν ὄχι συνάλλαγμα ἀλλὰ κἄτι φύλλα ἀποξηραμένα ἑνὸς προϊόντος τοῦ ὁποίου ποσότητας σκεπτόμεθα νὰ παραδώσωμεν εἰς τὴν πυράν. Ἐκτὸς αὐτῶν ἔχομεν παλαιῶν ἐσοδειῶν ἀποθέματα ἐξαγωγικῶν καπνῶν 43.000 τόννους καὶ ἐφετεινῶν ἐξαγωγίμων 62.000 τόννους, δηλαδὴ 105.000 τόννους. Πλέον αὐτῶν τὸ 50% τῆς περυσινῆς ἐσοδείας μας μένει ἀδιάθετον καὶ τὸ δεύτερον ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Καπνεμπόρων.....

§98Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι ἐσφαλμένα τὰ νούμερα αὐτά, κ. συνάδελφε. Ἀκόμη θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι ὅταν λέγετε 62.000 τόννους, ἐννοεῖτε ἐμπορεύσιμον ποσότητα καὶ ὄχι ἐξαγώγιμον, διότι ἡ ἐμπορεύσιμος ποσότης διὰ νὰ καταστῇ ἐξαγώγιμος θέλει ἐπὶ πλέον ἐπεξεργασίαν. Οἱ ἀριθμοὶ λοιπὸν ἐμφανίζονται διωγκωμένοι ἀπὸ μέρους σας.

§99Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ δεύτερον ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Καπνεμπόρων ἀναφέρει, ὅτι μέχρι τέλους τῆς ἐφετεινῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου δὲν προβλέπεται ὅτι θὰ ἐξαχθοῦν περισσότεροι ἀπὸ 12–15 χιλιάδες τόννους. Ὑπάρχει μία πτῶσις τῶν ἐξαγωγῶν καπνοῦ πελωρία. Τὸ 1957 ἠγοράσθησαν καπνὰ 88 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, κατὰ τοὺς 11 δὲ πρώτους μῆνας 75 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Τὸ 1958 92 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Καὶ κατὰ τοὺς 11 πρώτους μῆνας 77 ἑκατομμυρίων δολλ. Καὶ κατὰ τοὺς 11 πρώτους μῆνας τοῦ 1959 ἔχομεν 60 ἑκατομμύρια, δηλ. 23% κάτω. Ἡ μείωσις κατὰ ἕνα ποσοστὸν ὀφείλεται εἰς τὴν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν κατὰ 6–7 χιλιάδας τόννους. Δηλ. ἐπὶ 20 χιλιάδων τόννων ἐξαγομένων ἔχομεν μείωσιν 35–40 τοῖς ἑκατόν. Σημειωτέον, ὅτι δὲν ἐμειώθη ἡ ποσότης τῶν εἰσαγομένων καπνῶν εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ἀλλ’ ἐμειώθη ἡ ποσότης ποὺ εἰσάγεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ μείωσις αὐτὴ ἀντικατεστάθη ἀπὸ ἀνατολικὰ καπνὰ ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Διότι ἡ Τουρκία, ἡ Βουλγαρία καὶ ἡ Γιουγκοσλαυΐα—καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ βρεθῶ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν φίλον μου ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν— δὲν ἔχουν ἀνοίξει διάπλατα τὶς πόρτες δι’ εἰσαγωγάς. Λέγουν, ὅτι ἔχω ὡρισμένα προϊόντα μὲ τὰ ὁποῖα ἠμπορῶ νὰ πληρώσω τὰ προϊόντα τὰ ἰδικά σας, ἐλᾶτε νὰ πάρετε τὰ καπνά μου καὶ νὰ ἀγοράσω σιδηρικά, τροχαῖον ὑλικὸν ἢ οἱαδήποτε ἄλλα ἐμπορεύματα. Ἐφ’ ὅσον ἡ Δυτ. Γερμανία κατὰ τὸ ἴδιον διάστημα ἔχει πωλήσει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀξίας 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων προϊόντα της καὶ ἔχει ἀγοράσει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων προϊόντα της καὶ κανεὶς δὲν τῆς εἶπεν, ἀγόρασε κἄτι παραπάνω, ποῦ νὰ εὕρω νὰ πληρώσω ἐὰν δὲν ἀγοράσῃς ἄλλα προϊόντα μου. Βεβαίως πηγαίνει ἡ Δυτικὴ Γερμανία καὶ κάμνει τὰς ἀνταλλαγὰς τῶν καπνῶν μὲ τὴν Βουλγαρίαν χωρὶς νὰ ἔχῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐνδοιασμούς, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων νὰ κάμῃ τὴν τριπλῆν διακήρυξιν διεθνοῦς νομιμοφροσύνης πρὸς τοὺς συμμάχους τὴν ὁποίαν δὲν ἐσκέφθη νὰ κάμῃ οὔτε ὁ Ἀϊζενχάουερ, οὔτε ὁ Μάκ Μίλλαν, ποὺ κάμνουν ἐμπορικὰς συναλλαγὰς μὲ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος. Δὲν ἐσκέφθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅταν ἔκαμε τὴν διακήρυξιν αὐτήν, ὅτι ἔχομεν νὰ πωλήσωμεν προϊόντα εἰς χώρας τοῦ παραπετάσματος τὰ ὁποῖα θὰ ἀνταλλάξωμεν μὲ ἄλλα προϊόντα. Ἐχάσαμεν οὕτω μίαν ἀγορὰν κατὰ 30%. Καὶ τοῦτο παρὰ τὴν ἔντονον ἐπιμονὴν τοῦ ἀξιοτίμου, κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως προβάντος εἰς παραστάσεις, ὅπως ἀνεγράφη ἀπὸ τὸν ἔγκυρον Κυβερνητικὸν Τύπον παρὰ τῇ Ἰταλικῇ Κυβερνήσει, τὴν ὁποίαν ἐπεσκέφθην εἰς τὴν Ρώμην. Ἐχάσαμεν ὁλοσχερῶς τὴν Ἰταλικὴν ἀγορὰν ἡ ὁποία ἐπρομηθεύετο πάντοτε κλασσικὰ καπνά. Ἐχάσαμεν καὶ τὴν Αὐστριακὴν ἀγορὰν καὶ τὴν ἐχάσαμεν, διότι δὲν ἠθελήσαμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἄρθρον πίστεως τῆς Ε.Δ.Α. καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνιστοῦν, δηλ. τὴν σύνδεσιν τῶν εἰσαγωγῶν μὲ τὰς ἐξαγωγάς. Ἠθελήσαμεν κἄποτε νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ὀρθὸν τοῦτο σύστημα, ἀλλὰ τελικῶς δὲν τὸ ἐπράξαμεν. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1959 ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις περὶ ποσοστώσεως τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ ὡρισμένας χώρας, ὅπως ἡ Σουηδία, Αὐστρία κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐξαγωγάς. Δὲν ἠξεύρω ὅμως τὶ συνέβη καὶ ἡ ὀρθὴ αὐτὴ ἀπόφασις λόγῳ διαφόρων πιέσεων εἰσαγωγέων καὶ λοιπῶν ἐνδιαφερομένων δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ. Ἐχάσαμεν, λοιπόν, τὴν Αὐστριακὴν ἀγοράν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγορὰν τῆς Φινλανδίας καὶ τῆς Αἰγύπτου καὶ τὰ ἐφορτώσαμεν ὅλα εἰς τὸ «ὁ μικρὸς πταίει». Εἰς τὸ φύλλον τῆς 1ης Μαρτίου 1960 μία ἔγκυρος ἐφημερίς, τόσον ἔγκυρος ὥστε οὐδέποτε καταδέχεται ν’ ἀναφέρῃ τὸ ὄνομά μου, ἀκόμη δὲ χθὲς ἔγραφεν, ὅτι διὰ τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ ἐζήτησαν νὰ ὁμιλήσουν διάφοροι κύριοι βουλευταί, δὲν ἔγραφεν ὅμως τὰ ὀνόματα τοῦ κ. Τσιριμώκου καὶ ἐμοῦ. Ἔγραφε, λοιπόν, τὸ «ΒΗΜΑ» τῆς 1ης Μαρτίου ἐξ ἀνταποκρίσεώς του ἐξ Οὐάσιγκτων μὲ ὑπογραφὴν Στέφανος Ζῶτος, τὰ ἑξῆς: «Ἡ πολιτικὴ τῶν μεγάλων δυνάμεων εἶναι συχνὰ ἀντιφατική, ὡς ἐκ τούτου συχνὰ ἀποκαρδιωτικὴ διὰ τὰ μικρὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς σημερινῆς ἀνάγκης διεθνοῦς συνεργασίας ἔχουν συνδέσει τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκονομικήν των τύχην μὲ τοὺς μεγάλους τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης παρατάξεως». Καὶ περαιτέρω: «Διεξάγεται τὴν στιγμὴν αὐτὴν πραγματικὸς ἐμπορικὸς πόλεμος ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεκριμένως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα τῆς χώρας μας νὰ διαθέσῃ τὰ καπνά της. Τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ δὲν ἀγοράζονται πλέον ὑπὸ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, ὅπως ἠγοράζοντο προπολεμικῶς, λόγῳ τῆς ἐπιτυχοῦς διεισδύσεως τῶν ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἐξ ἄλλου, ὑπῆρχεν ἡ πληροφορία, ὅτι ὑφίστανται μάλιστα καὶ ἀμερικανικὰ ἐργοστάσια καπνοβιομηχανίας ἐπὶ Γερμανικοῦ ἐδάφους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν ἔκτασιν τῆς ἀμερικανικῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τῶν Γερμανῶν καπνιστῶν καὶ ἐπὶ τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς. Δυστυχῶς, ἡ ἔρευνα ἔφερεν εἰς φῶς καὶ ἄλλας πλευρὰς μιᾶς πολιτικῆς—ρεαλιστικῆς διὰ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἂν θέλετε— ἀλλὰ καταστρεπτικῆς διὰ τὰ ἑλληνικὰ καπνά. Ἄν ἀπὸ τὴν ἔρευνα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ἐπισήμως ἡ ὕπαρξις γραπτῆς συμφωνίας μεταξὺ τῆς Οὐάσιγκτων καὶ τῆς Βόννης, πάντως ἐξηκριβώθησαν ἄλλα γεγονότα λίαν δυσάρεστα διὰ τὴν μελλοντικὴν πορείαν καὶ διάθεσιν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Πρὶν ἀναφερθοῦν αἱ λεπτομέρειαι τῆς διαπιστώσεως θὰ δοθῇ μία σύντομος εἰκὼν τοῦ ζητήματος τῆς λειτουργίας τοῦ Ἀμερικανικοῦ Νόμου περὶ διαθέσεως πλεονασμάτων καὶ τῆς σχέσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν μὲ τοὺς συμμάχους των ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἔχει συσταθῆ ἐδῶ εἰς τὴν Οὐάσιγκτων μία ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν ἐντυπωσιακὸν τίτλον τῆς «Διεθνοῦς Συμβουλευτικῆς Ὑποεπιτροπῆς Διαθέσεως Πλεονασμάτων», τῆς ὁποίας μέλη, μεταξὺ ἄλλων εἶναι φυσικὰ καὶ ἡ Ἀμερικὴ καὶ ἡ Ἑλλάς. Σκοπὸς τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς εἶναι νὰ συνεννοοῦνται τὰ μέλη ὁσάκις πρόκειται νὰ γίνεται διάθεσις ἀμερικανικῶν πλεονασμάτων πρὸς ἀποφυγὴν ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι δυνατὸν νά θίγουν τὰ συμφέροντά των. Αἱ ἀποφάσεις τῆς ὑποεπιτροπῆς αὐτῆς— ποὺ εἶναι ὡς ἐκ τῆς φύσεως καὶ τῆς συνθέσεώς της διεθνὴς ὀργανισμὸς —δὲν εἶναι μὲν δεσμευτικαὶ διὰ τὰ μέλη, ἀλλὰ ἐνέχουν ἠθικὴν σημασίαν καὶ ὑποτίθεται, ὅτι ἐμποδίζουν τὴν κατ’ ἀρχὴν λῆψιν ἀποφάσεων ἀντιθέτων πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν μελῶν. Εἰς πρόσφατον συνεδρίασιν τῆς ἀνωτέρω ὑποεπιτροπῆς ἐλήφθη ὁμοφώνως μία ἀπόφασις ὅπως πρὸ τῆς διαθέσεως πλεονασμάτων νὰ ἐνημερώνωνται σχετικῶς αἱ ἐνδιαφερόμεναι χῶραι— τὰ συμμαχικὰ κράτη. Ἐπὶ παραδείγματι, ἂν πρόκειται νὰ διατεθοῦν καπνά, νὰ γίνεται σχετικὴ ἀνακοίνωσις πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκίαν. Καὶ ἐδῶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ εἰς τὴν ὕπαρξιν ἀντιθέτως εἰς τὴν διεξαγωγὴν μιᾶς πολιτικῆς ἡ ὁποία, καὶ ἄδικος εἶναι διὰ τὴν Ἑλλάδα, καὶ μέχρις ἑνὸς σημείου εἶναι καὶ ἀντίθετος πρὸς τὴν λογικήν. Ἰδοὺ περί τίνος πρόκειται. Ἡ Ἀμερικανικὴ κυβέρνησις — ὅπως ἐτηλεγραφήθη ἤδη—ἀπεφάσισε νὰ διαθέσῃ ἐκ τῶν πλεονασμάτων περίπου 3.000 τόννους ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὴν Φινλανδίαν. Ἡ Φινλανδία εἶναι σοβαρὰ ἀγορὰ τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἐπιπροσθέτως ἐλήφθη καὶ ἑτέρα ἀπόφασις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως νὰ διατεθοῦν 6.000 τόννοι καπνοῦ καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἀπορροφᾶ ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ μὲ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει μάλιστα καὶ Ἑλληνοαιγυπτιακὴ συμφωνία ἀνταλλαγῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν διαθέσεως πλεονασμάτων καπνοῦ εἰς τὴν Φινλανδίαν ἐγένετο προηγουμένως σχετικὴ ἀνακοίνωσις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Προφανῶς λόγῳ τῆς ἠθικῆς ὑποχρεώσεως ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἀμερικανικὴ συμμετοχὴ εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν ὑποεπιτροπὴν «Διεθνὴς» Συμβουλευτικὴ Ὑποεπιτροπὴ Διαθέσεως Πλεονασμάτων. Ἀλλὰ πρὸς τί; Ἀφοῦ παρὰ τὰς ἑλληνικὰς ἀντιρρήσεις καὶ μάλιστα τὴν διαμαρτυρίαν ὑπεγράφη ἡ σχετικὴ συμφωνία Ἀμερικῆς–Φινλανδίας διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν. Ἡ ζημία διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι θετικὴ δεδομένου, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Φινλανδία θὰ λάβῃ 3.000 τόννους ἀμερικανικοῦ καπνοῦ ἀσφαλῶς δὲν πρόκειται νὰ ἀπορροφήσῃ ἰσόποσον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Κατὰ πόσον ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἶναι ἄγνωστον, ἐφ’ ὅσον μάλιστα εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπεγράφη ἡ συμφωνία Οὐάσιγκτων–Ἑλσίνκι. Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀκόμη νὰ γίνῃ ὑποχώρησις, δηλαδὴ ἐνδεχομένως νὰ διατεθῇ μικρότερον ποσὸν καπνοῦ, δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ ἡ κατάστασις. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν περίπτωσιν, ὡς πληροφοροῦμαι, δὲν προηγήθη οὔτε κἂν σχετικὴ ἀνακοίνωσις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, πρᾶγμα ποὺ εἶναι καὶ ἀντίθετον μὲ τὴν ἀρχὴν ποὺ πρεσβεύουν ὅλα τὰ μέλη τῆς Διεθνοῦς Συμβουλευτικῆς Ὑποεπιτροπῆς Διαθέσεως Πλεονασμάτων. Ἡ Ἑλλὰς εὑρέθη ἐνώπιον τετελεσμένου γεγονότος μὲ μόνην τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀπορίας καὶ τῆς διαμαρτυρίας. Ἤδη λοιπὸν εἶναι φανερόν, ὅτι διὰ τῶν δύο ἀνωτέρω ἀποφάσεων—χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν— ἡ Ἑλλὰς ἀποκόπτεται ἀπὸ τὰς ἀγορὰς Φινλανδίας καὶ Αἰγύπτου τοὐλάχιστον κατ’ ἀναλογίαν τῆς διαθέσεως ἀμερικανικῶν πλεονασμάτων πρὸς αὐτάς». Καὶ ἔτσι 9.000 τόννοι Ἑλληνικοῦ καπνοῦ ποὺ ἐπωλοῦντο ἐκεῖ πέρα δίδονται ὑπὸ μορφὴν δανεισμοῦ 40ετοῦς μὲ δυνατότητα ἐξοφλήσεως εἰς ἐγχώριον νόμισμα μὲ 4% εἰς τὰς Χώρας ἐκείνας ἀφοῦ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις κάμνουσα ντάμπιγκ εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τῶν ἀνταγωνιστριῶν χωρῶν, ἐν τῇ περιπτώσει αὐτῇ τῆς Ἑλλάδος, τὰ ἠγόρασεν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς παραγωγούς, τοὺς ἐπλήρωσε καὶ τώρα τὰ ξεφορτώνεται ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν. Ἑπομένως, ἐχάσαμεν ἀπὸ τὴν Φινλανδίαν καὶ τὴν Αἴγυπτον ἄλλους 9.000 τόννους. Καὶ ἔτσι ἐνῷ πέρυσι αὐτὴν τὴν ἐποχὴν εἶχον πωληθῆ περὶ τοὺς 40.000 τόσους τόννους τῆς περυσινῆς ἐσοδείας, ἐφέτος ἐπὶ 62.000 τόννων ἔχουν πωληθῆ μόνον 21.000. Ἀπὸ δὲ τῆς 17ης Φεβρουαρίου ποὺ ἀνεκοινώθησαν τὰ Τουρκικὰ μέτρα ἐσταμάτησαν περίπου αἱ ἀγοραί, πλὴν ποσοτήτων τινῶν προωρισμένων διὰ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ ἀνταλλαγὴ καὶ δὲν ἐπηρεάζονται. Φυσικὰ πρέπει νὰ μὴ ἐπεμείνῃ εἰς κἄτι τὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἄδικον ὅταν λέγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τἄχα ἤξευρε τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγένετο ἡ ὑποτίμησις. Εἶναι προσὸν οἱασδήποτε ὑποτιμήσεως, ὅτι εἶναι ἄγνωστος. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πλὴν ὡρισμένων ὑπευθύνων Ὑπουργῶν, νὰ τὴν ἠξεύρουν. Ἀποκλείεται νὰ ἠμποροῦσε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἤξευρε. Βεβαίως ἦτο γνωστόν, ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν πρόκειται περὶ νέας ὑποτιμήσεως. Εἶναι ὁ προσδιορισμὸς τοῦ δολλαρίου εἰς 900 γρόσια, προσδιορισμὸς ἀρκετὰ παλαιός. Πέρυσιν εἶχον περάσει ἀπὸ τὴν Τουρκίαν καὶ τὸ δολλάριον ἦτο 900 γρόσια. Εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν ἦτο τὸ διπλάσιον, καὶ διὰ τὰ καπνὰ ἦτο 580 γρόσια. Ὅπως δηλαδὴ εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ 1953, διετηρήθη διὰ τὸν καπνὸν τὸ δολλάριον εἰς τὰς 23 δραχμὰς διὰ τὸ πρῶτον ἔτος, διὰ τὸν βάμβακα εἰς 24 ἢ 26 δραχμάς, διὰ τὸ λάδι διετηρήθη εἰδικὴ τιμή, ἀλλὰ διὰ κἄθε συγκεκριμένην ἐσοδείαν. Ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ γίνῃ, ἦτο ἄγνωστον πότε θὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι λογικὸν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἠμποροῦσε νὰ εἶναι γνωστή. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ θὰ ἦτο γνωστή, ἦτο σἄν νὰ εἶχε γίνει.

§100Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπειδὴ εἴπατε ὅτι ἐσταμάτησαν ἐντελῶς αἱ ἀγοραὶ καὶ ἐλέχθη τοῦτο παρ’ ἄλλων συναδέλφων.....

§101Η. ΗΛΙΟΥ. Τὰ διαβάζω εἰς τὸν Τύπον.

§102Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου)... δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀληθῆ. Δηλαδὴ 16 Φεβρουαρίου μὲ 22 Φεβρουαρίου εἴχομεν ἀγορὰς εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην 3.127 τόννους. Εἰς τὴν Κεντρικὴν Μακεδονίαν 1.189, καὶ μικροτέρας ποσότητας εἰς ἄλλας περιφερείας, δηλαδὴ 4.766 τόννους. 23 Φεβρουαρίου ἕως 29 Φεβρουαρίου ἑτέρους 539 τόννους. 1 Μαρτίου ἕως 4 Μαρτίου 2.446 τόννους. Μέχρι σήμερον ἔχουν πωληθῆ 29.500 τόννοι.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς, ὅτι δὲν ἀγοράζονται μπασμάδες. Εἶπον, ὅτι δὲν ἀγοράζονται καπνὰ τύπου Σμύρνης καὶ τύπου Σαμψοῦντος. Θὰ εἴπωμεν τὶ συμβαίνει μὲ τοὺς μπασμάδες καὶ διατὶ ἀγοράζονται. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔκαμε ἕνα ὑπονοούμενον, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι δὲν τὸ ἀντελήφθη. Ἐπειδὴ φαίνεται, ὅτι δὲν τὸ ἀντελήφθη θὰ τοῦ εἴπωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τὶ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§104Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐν πρώτοις καθ’ ἐκεῖ δὲν ἐσταμάτησαν ἀπολύτως. Καὶ δεύτερον εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἐγένετο αὐτὴ ἡ διάκρισις καὶ ἡ προσπάθεια τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ πανικοῦ, ἦτο καθολικὴ εἰς ὅλους τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐὰν ὑπῆρξε πανικός, ὑπῆρξε διότι σεῖς δὲν ἀντεδράσατε καὶ διότι αἱ δηλώσεις σας ἐν πρώτοις ὑπῆρξαν τόσον ἀψυχολόγητοι, ὥστε προεκάλεσαν τὴν ἀπελπισίαν, σᾶς πληροφορῶ, τῶν καπνοπαραγωγῶν. Μὲ συγχωρῆτε ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ ὁμιλήσω εἰς τὸν τόνον αὐτόν, ἀλλὰ θὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν ὅταν ἐκφέρετε τοιαύτας γνώμας καὶ ὅταν σᾶς ἀπήντησα πρὶν καλοπίστως νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἴδια πράγματα. Ἐὰν τὰ ἐπαναλαμβάνετε ἀναγκάζομαι καὶ ἐγὼ νὰ σᾶς εἴπω ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς πικράνουν κ. Ὑπουργέ. Καὶ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτὰ τὰ πράγματα.

§106Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιθυμῶ νὰ μὲ πικράνετε, κ. συνάδελφε. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω τὴν ἐπιείκειάν σας. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς. Διατὶ ὅταν ὁμιλῶ περὶ ἀτμοσφαίρας πανικοῦ προσωποποιεῖτε τὸ θέμα; Δὲν ὡμίλησα περὶ ὑμῶν, ὡμίλησα γενικῶς, ὅτι ὑπῆρξε προσπάθεια δημιουργίας πανικοῦ καὶ ἂν πράγματι δὲν ὑπῆρχεν ἡ πεποίθησις εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὅτι ὁπωσδήποτε καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ συνθήκας δὲν εἶχον τὴν προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀναμφισβητήτως θὰ ἦσαν παμμέγισται αἱ ζημίαι τῆς καπνοπαραγωγῆς.

§107Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, κ. Πρόεδρε, εἶναι σαφές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐμοῦ ὁμιλοῦντος νὰ γίνεται διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ δύο ἄλλων ρητόρων.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάλιν σεῖς φταῖτε διότι ἐπιτρέπετε διακοπάς.

§109Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν δίδετε εἰς ἄλλους τὸ δικαίωμα τῶν διακοπῶν, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ ὅσων ἀναπτύσσουν οὗτοι. Δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται ἀνεύθυνα πράγματα καὶ νὰ καθήμεθα ἡμεῖς νὰ ἀκούωμεν μὲ κλειστὸ τὸ στόμα. Νὰ δώσετε καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν δυνατότητα... ... (δέν ἠκούσθη).

§110Η. ΗΛΙΟΥ. Πέστε τα διὰ νὰ ξεθυμάνετε.

§111Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ φοβία ὁμολογουμένως ἐδημιουργήθη εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ λόγῳ τῆς ἀποτυχίας τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως, διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν θὰ ἤθελον ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ πέσουν εἰς συγκέντρωσιν παρομοίαν τῆς περυσινῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἐκαλλιεργήθη τὸ αἴσθημα τῆς φοβίας συστηματικῶς ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσεδόκουν συμφέροντα. Τὴν φοβίαν αὐτὴν ἀτυχῶς ἦλθε νὰ ἐπιτείνῃ μία ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἦλθεν ἐδῶ καὶ ἐὰν προχθὲς ἐπετέθην κατὰ τῶν ὑποβαλόντων αὐτήν, ἀφορμὴ ὑπῆρξε τὸ ὅτι διελαλεῖτο ἀπὸ ὅλον τὸν τύπον, ὅτι κλονίζεται ἡ θέσις τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ, ὅτι ὁδηγοῦνται εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον οἱ καπνοπαραγωγοί. Καὶ ἀντὶ νὰ ἀντιδράσουν πρὸς τὸ δημιουργούμενον δικαιολογημένως, εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς αἴσθημα φοβίας, ἔρχεται εἰς ἐπικουρίαν τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ μεταβάλῃ τὴν φοβίαν εἰς πανικὸν καὶ δικαιολογημένως, διότι ἡ ἐπερώτησις ὑπεβλήθη ἀπὸ ἄνθρωπον ὄχι ξένον πρὸς τὸν καπνόν, ἀλλὰ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπευθύνως διαχειρισθέντα τὸ ὅλον θέμα. Ἀπὸ τὸν κ. Παπαληγούραν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐνετάθησαν πραγματικὰ οἱ φόβοι τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἐκάμφθησαν αἱ τιμαί. Εὐτυχῶς, ὅμως ἐπρόλαβε τὰ γεγονότα ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκεῖ ποὺ αἱ τιμαὶ δὲν ἔφθανον οὔτε τὰς 35 δραχμ. ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἐξηγγέλθησαν τὰ μέτρα ἔφθασαν ἀπὸ 42–47 καὶ ἔγιναν μὲ σκούπισμα αἱ ἀγοραὶ εἰς κάθε χωρίον καὶ ὄχι μεμονωμέναι.

§112Η. ΗΛΙΟΥ. Ποῦ ἐγένοντο αὐτὰ τὰ πράγματα;

§113Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως. Κατὰ μεταδοθείσας μοὶ σημερινὰς ὑπευθύνους τηλεγραφικὰς πληροφορίας, αἱ τιμαὶ ἀγορᾶς εὐγενῶν καπνῶν ἐν τῇ περιοχῇ Ξάνθης, ἀπὸ τῆς ἐξαγγελίας τῶν τελευταίων κυβερνητικῶν μέτρων ηὐνοήθησαν μεγάλως καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγορῶν παρουσίασεν εἰκόνα λίαν εὐχάριστον. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀγορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο προχθές, χθὲς συγκεκριμένως ἠγοράσθησαν τὰ καπνὰ τοῦ χωρίου Λυκοδρόμιον μὲ δραχμὰς 42–47 καὶ ἔμειναν ἀπώλητα μόνον 5 καπνά. Εἰς τὸ χωρίον Καρυόφυτον ἀπὸ 40–47 καὶ ἔμειναν ἀπώλητα μόνον 2 καπνά. Εἰς τὴν Σταυρούπολιν ἐπωλήθησαν τὰ εἰς τὴν σειρὰν παστὰλ πρὸς 25–30 καὶ ἔμειναν ἀπώλητα μόνον 7 καπνά. Τῶν μὲ καλὸ παστὰλ δὲν ἤρχισαν αἱ ἀγοραί. Εἰς Σιδηρόπετραν ἐπωλήθησαν ὅλα τὰ σειρᾶς παστὰλ πρὸς 27. Εἰς Κομνηνὰ ἐπωλήθησαν τὰ σειρᾶς παστὰλ πρὸς 27–30 καὶ μένουν ἀπώλητα 10 ἐξ αὐτῶν, τὰ δὲ καλὸ παστὰλ πρὸς 40–45. Ἐπίσης εἰς Νεοχώριον ἐπωλήθησαν τὰ σειρᾶς παστὰλ πρὸς 24–30 καὶ μένουν ἀπώλητα ἐξ αὐτῶν 10 καπνά. Εὐτύχημα δὲ ἀποτελεῖ, ὅτι τὰ ἐγκαίρως ληφθέντα παρὰ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα ἀπέτρεψαν τὴν ἀποπειραθεῖσαν λεηλασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ δηλώσετε, κ. Ἠλιοῦ, εἰς τὸ Προεδρεῖον ἐὰν θὰ ἐξακολουθῆτε νὰ ἐπιτρέπετε τὰς διακοπάς.

§115Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγώ, μὲ ὅλην τὴν ἐπιφύλαξιν, θὰ παρεκάλουν νὰ εἶναι σύντομοι οἱ διακόπτοντες, ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀρνηθῶ διακοπὰς εἰς τὴν ἐλεγχομένην Κυβέρνησιν. Ὡς πρὸς τὸν κ. συνάδελφον ἐκ Ξάνθης, θὰ ἔλεγον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀποδίδει αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς εὐθύνην τοῦ ἐπερωτῶντος, ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ διακόψῃ ἐκεῖνον καὶ ὄχι ἐμὲ καὶ νὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἔπρεπε. Ἐδῶ ὑπάρχει μία τάσις νὰ φορτώσωμεν ὅλα εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος. Σοβαρὰ ἡ ὑποτίμησις, εἶναι ὑποτίμησις κατὰ 52% περίπου, διότι ἀπὸ 580 γρόσια ἔφθασε στὰ 900. Περιθώριον μᾶλλον εἶναι, διότι δὲν ἕπεται, ὅτι τὸ καρποῦται ὁλόκληρον ὁ καπνοπαραγωγός. Ἐν τούτοις πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν εἶναι κἄτι καινούργιο ἡ κρίσις τοῦ καπνοῦ ἡ ὁποία νὰ ὀφείλεται καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποδοθῇ εἰς αὐτὸ τὸ νομισματικὸν μέτρον. Ἐδῶ βλέπω, ὅτι τὸ 1955 οἱ 100 λίβρες καπνοῦ, ἔλεγεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, προελεύσεως Η. Π. εἶχον 51,5 δολλ., 69 τὰ Τουρκικά, 63,5 τὰ Ἑλληνικά. Τὸ 1956 τὰ Ἀμερικανικὰ ἀνεβαίνουν κατὰ 2 μονάδες καὶ πᾶνε εἰς 53,40, τὰ Τουρκικὰ ἀνεβαίνουν κατὰ 3 μονάδας καὶ πηγαίνουν 72. Καὶ τὰ Ἑλληνικὰ πέφτουν κατὰ 2,5 μονάδας καὶ πᾶνε 60,70. Τὸ 1957 τὰ Ἀμερικανικὰ ἀνεβαίνουν ἀκόμη καὶ πᾶνε εἰς τὰ 54. Τὸ 1958 πᾶνε στὰ 56,90 καὶ τὸ 1959 τὸν Ἰούλιον πᾶνε 59,10, τὸν Αὔγουστον 59,20, τὸν Σεπτέμβριον 59,80. Τὰ Τουρκικὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἀνεβαίνουν. Τὸ 1957 73,30, τὸ 1958 70,90, κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1959 68,90. Τὰ Ἑλληνικὰ ἐξεκίνησαν ἀπὸ 63,52, πέφτουν εἰς 61,42, 61,57, 52,42, 52,37. Δηλαδὴ ἐνῷ ἐξεκινήσαμεν τὰ Ἀμερικανικὰ 51, τὰ Τουρκικὰ 69 καὶ τὰ Ἑλληνικὰ 63, ἐφθάσαμεν νὰ ἔχουν τὰ Ἀμερικανικὰ 59, τὰ Τουρκικὰ 68 καὶ τὰ Ἑλληνικὰ 52 δολλάρια οἱ 100 λίβρες. Εἰς μίαν σταθερὰν πορείαν ἀνατιμήσεως τῶν ἄλλων ποὺ ἀσκοῦν πολιτικὴν ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ εἰδικῶς ἐντὸς τῆς πολιτικῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς καπνικῆς πολιτικῆς, πέφτει ἡ ἀξία τῶν ἰδικῶν μας καπνῶν, καπνῶν, διότι ἡμεῖς δὲν ἀσκοῦμεν πολιτικήν, καπνικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ μίαν πολιτικὴν πῶς θὰ φανῶμεν εὐχάριστοι καὶ πῶς θὰ δεχθῶμεν ὅ,τι δήποτε μᾶς ζητήσουν οἱ ἀπ’ ἔξω καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω. Ἑπομένως βλέπομεν, ὅτι τὴν ζήτησιν δὲν τὴν προκαλοῦν αἱ τιμαὶ μόνον. Ἡ Τουρκία πωλεῖ περισσότερα καπνὰ μὲ ἀκριβοτέρας τιμάς, ἡμεῖς ἔχομεν καλλιτέρας ποιότητας καὶ μὲ χαμηλοτέρας τιμὰς καὶ πωλοῦμεν συνεχῶς ὀλιγώτερα καπνὰ διότι δὲν δημιουργοῦμεν κανένα κίνητρον, δὲν συνδέομεν τὰς εἰσαγωγὰς μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας, δὲν ὑποχρεώνομεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ εἰσαγάγουν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀγοράσουν τὸ προϊόν. Φυσικὰ δὲν πρέπει ἐδῶ, ἂν πρόκειται νὰ ὁμιλῶμεν εἰς μίαν περιωπήν, νὰ ἁπλοποιοῦμεν ὑπερβολικὰ τὰ πράγματα, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν ἄλλους παράγοντας, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχει μία αὔξησις τῆς συνολικῆς παγκοσμίου ζητήσεως καὶ καταναλώσεως ἐν σχέσει μὲ τὸ 1939 εἶναι 2,5 φορὰς πάρα πάνω οἱ ἀριθμοί, διότι 639 ἑκατομμύρια ἦτο ἡ κατανάλωσις τὸ 1939 καὶ 1519 ἑκατομμύρια τὸ 1956 καὶ ἐν τούτοις ἔχομεν μίαν πτῶσιν σχετικὴν τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν καὶ διότι ἔγινεν ὁ ἐθισμὸς μὲ τὰ βιρτζίνια καὶ διότι ἐπίσης τώρα ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ φίλτρου ἐπέφερε...

§116Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς διακόψω, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι τὸ εἴπατε καὶ προηγουμένως καὶ διότι ἐπὶ τέλους ἐπερωτώμενος ὑπουργὸς εἶμαι καὶ διότι ἀναφέρεσθε εἰς στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνάγονται ὄχι εἰς τὴν ὑπουργικήν μου περίοδον. Σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ πολλὰ ἔτη διὰ πρώτην φορὰν ἡ Τουρκία εἶχε ἐξαγωγὰς καπνοῦ πολὺ ὀλιγωτέρας τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐφ’ ὅσον παρακολουθεῖτε τόσον πολὺ τὰ πράγματα θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε διαπιστώσει, δηλαδὴ ἐνῷ πάντοτε μεταπολεμικῶς λόγῳ τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἀναφέρονται καὶ ἄλλοτε ὑπονοοῦνται, ἡ Τουρκία προηγεῖτο τῆς Ἑλλάδος, τὸ 1958–1959 ἔκαμεν ἐξαγωγὰς 57.900 τόννους καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔκαμεν 61.700. Δηλαδὴ αἱ Τουρκικαὶ ἐξαγωγαὶ ἐμειοῦντο κατὰ 40%, καὶ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ 58.900 πωλεῖ 61.700. Ἄρα ἡ Ἑλλὰς αὐξάνει τὰς ἐξαγωγὰς κατὰ 3%, ἐνῷ ἡ Τουρκία τὰς μειώνει κατὰ 40% περίπου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις.

§117Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπὸ ποῦ τὰ βγάζετε αὐτά;

§118Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Τὸ 1959–1960 πρῶτον ἑξάμηνον, ἡ Ἑλλὰς ἐξάγει 37.500 τόννους, ὑστεροῦσα ἐν προκειμένῳ τοῦ προηγουμένου ἑξαμήνου, ἀλλὰ καὶ ἡ Τουρκία ἐξάγει 19.500 τόννους δηλαδὴ ὑστερεῖ περίπου κατὰ 50% τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν. Διατὶ τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν τὸ λαμβάνετε ἐκ τῶν ἀπολύτων ἀριθμῶν καὶ δὲν τὸν λαμβάνετε ἐκ τῶν συγκριτικῶν ἀριθμῶν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἐνῷ ἀναφέρετε ὅλους τοὺς ἀριθμούς, ἀποσιωπᾶτε τοὺς οὐσιωδεστέρους καὶ τὸ ὅτι ἡ Ἑλλὰς διὰ πρώτην φορὰν ἐν συνεχείᾳ εἰς δύο καπνικὰς περιόδους προηγεῖται αἰσθητῶς τῶν ἐξαγωγῶν τῆς Τουρκίας;

§119Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ ἔχουν μειωθῆ καὶ αὐτὸ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν παραδοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Διὰ τοὺς ἐφετεινοὺς ἀριθμοὺς τῆς Τουρκίας ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶμαι ἐνήμερος καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀμφισβητήσω ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζω, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐτέλουν ἐν καλῇ πίστει. Ἕνα πρᾶγμα ὅμως ἠξεύρω, ὅτι πέρυσι καὶ πρόπερσι, κ. Ὑπουργέ, αἱ ἐξαγωγαὶ ηὐξήθησαν, ἀλλὰ ἔχομεν αὔξησιν ἀπὸ τὴν προπολεμικὴν περίοδον, τῶν μὲν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 30%, τῶν δὲ Τουρκικῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 102%.

§120Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς δώσω ἕνα στοιχεῖον ποὺ ἠμπορεῖτε νὰ ἐξακριβώσετε. Τὸ 1957–58 αἱ Τουρκικαὶ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἀνῆλθον εἰς 5.040 τόννους ἐνῷ τὸ 1958 –59 ἀνῆλθον εἰς 949½ τόννους. Αἰσθητὴ πτῶσις ἦτο φυσικὰ καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἔναντι 33.787 τόννων κατὰ τὸ 1957–58 ἐμειώθησαν κατὰ τὸ 1958– 59 εἰς 25.300 τόννους. Εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν τὸ 1957–58 ἦσαν 10.306 τόννοι καὶ τὸ 1958–59 3.992 τόννοι. Ἀλλὰ ἡ ἰδία πτῶσις, κ. συνάδελφε, εἶναι καὶ εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἔναντι 11.301 τόννων ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὸ 1958–59 5.069 τόννοι. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι τελείως διάφορα.

§121Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς μὲν παρουσιάζετε ἀριθμούς. Ἐγώ, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν διαθέτω δὲν εἶμαι διατεθειμένος. Εἶμαι διατεθειμένος, κ. συνάδελφοι, τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα, ὁ κ. ὑπουργός, δίδει καὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχω ἀντίθετα, νὰ τὰ δεχθῶ, ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς τυχὸν πλάνης καὶ τοῦ ἐλέγχου ἐκ μέρους μου. Ἐγὼ ἕνα πρᾶγμα ἠξεύρω, ὅτι ὑπῆρξε μία πορεία κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως λέγουν τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα ἀπὸ 1935 ἕως τὸ 1957, ἡ Ἑλλὰς ηὔξησε τὰς ἐξαγωγὰς κατὰ 30% καὶ ἡ Τουρκία κατὰ 102%. Καὶ ὅπως λέγει ἡ ἔκδοσις τῆς ὑπηρεσίας προγραμματισμοῦ ἐρεύνης ὀργανώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: «Ἡ θέσις τῆς Τουρκίας ὡς ἐξαγωγικῆς χώρας χαρακτηρίζεται μεταπολεμικῶς καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τὰ τελευταῖα πέντε ἔτη, ἀπὸ τὰ ἑξῆς δύο χαρακτηριστικὰ τὰ ὁποῖα εἶναι συνυφασμένα μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν θέσιν τῆς χώρας ..... (ἀναγινώσκει) ...... Ἡ ἔκδοσις εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, συγγραφὴ νομίζω, Ἀνδρεάδη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἠξεύρομεν, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ ἀνταλλαγαὶ τῆς Τουρκίας. Ἀλλά, ἐγώ, κύριοι, λέγω, ὅτι ἐμειώθησαν. Ὁ κ. ὑπουργός, λέγει, ὅτι ἐμειώθησαν, ἐγὼ δὲν ἔχω στοιχεῖα νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἐμειώθησαν, δέχομαι, ὅτι ἐμειώθησαν. Ἀνεβαίνουν αἱ Τουρκικαὶ ἐξαγωγαὶ καὶ δὲν ἀνεβαίνουν αἱ ἰδικαί μας. Τί μέτρον ἐλάβομεν μόλις ἐκάμφθησαν; Ἡ Τουρκία δίδει 5% ἐπιδότησιν διὰ τῆς συναλλακτικῆς ὁδοῦ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα, αὐτὸ εἶναι. Ὁ ἕνας ἀσκεῖ πολιτικὴν καπνικήν, ἀσκεῖ πολιτικὴν ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Ἡμεῖς μοιρολατρικὰ ἔχομεν ἐλευθερίαν εἰσαγωγῶν, ἔχομεν ἀνοικτὲς τὶς πόρτες, ἐλᾶτε φέρετε ὅ,τι θέλετε, σᾶς πληρώνομεν καὶ ἀγορᾶστε ἐὰν ἀγοράσετε καπνά, καὶ ἂν δὲν ἀγοράσετε δὲν πειράζει.

§122Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐνθυμοῦμαι τί ὑπέφερα ὡς βουλευτὴς τοῦ Ε. Σ. εἰσηγούμενος τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς τὸ 1953. Ἐπεπέσατε ἐπὶ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ὁμιλοῦντος βουλευτοῦ, διότι τὴν ὑποτίμησιν τὴν ἐθεωρήσατε ὡς ἐξυπηρετοῦσαν ὕποπτα συμφέροντα. Τώρα ποὺ τὴν κάμνει ἡ Τουρκία τὴν ὑποτίμησιν, μέμφεσθε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν κάμνει καὶ ἄλλην ὑποτίμησιν. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὑποτιμήσεις τοῦ νομίσματος εἶναι ἐπώδυνοι ἀλλ’ ἀναγκαῖαι ἐγχειρήσεις καὶ τείνουν πρὸς ἐπιτυχίαν ἑνὸς σκοποῦ. Καὶ ὅταν ὁ σκοπὸς ἐπιτευχθῇ, τότε εὑρίσκει δικαίωσιν ἡ ὑποτίμησις. Ἐὰν δὲν ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπός, τότε ἡ ὑποτίμησις δὲν εὑρίσκει δικαίωσιν. Εὐτυχῶς διὰ τὴν χώραν μας ἡ ὑποτίμησις ἔγινε καὶ ὁ σκοπὸς ἐπετεύχθη.

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐβιάσθη πάρα πολύ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ 1953, μὲ τὸν ὁποῖον εἶμαι σύμφωνος ἐν μέρει καὶ ἐν μέρει διαφωνῶ, διότι ἦτο σωστὴ τότε μία ἀναπροσαρμογὴ ἀλλὰ ἐτέθη καὶ ἡ βόμβα ἡ βραδυφλεγὴς ἡ ὁποία ἀνέτρεψε τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς. Ἡ βόμβα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐγὼ σήμερον λέγω τοῦτο, ὅτι ἡ Τουρκία δὲν ἔκαμεν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματός της, οὐσιαστικῶς ἔκαμε μίαν ἐπιδότησιν τῶν καπνῶν, 900 γρόσια ἔχει τὸ δολλάριον διὰ τὰ καπνὰ σήμερον, ἐνῷ τὸ ἔχει διατιμήσει 580, δηλαδὴ εἶχε ἕνα παρακράτημα μίαν ἔμμεσον φορολογίαν. Σήμερον διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν ἔδωσεν αὐτὴν τὴν διαφοράν. Ἑπομένως, εἶναι τελείως διαφορετικὸ πρᾶγμα, εἶναι μία μορφὴ ἐπιδοτήσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν θὰ εἰσέλθω. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἰδῶμεν βιαστικὰ τὰ τέσσαρα αὐτὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ὡς λύσιν καὶ ὡς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Πρῶτα–πρῶτα ἔγινε μία ἔξτρα κομμέρτσιουμ διὰ τὰ κάτω τῶν 8 δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ὅτι εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι κακὰ καπνά. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό; Εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀζήτητα καπνὰ καὶ τὰ ὁποῖα φθάνουν τὰς 8 δραχμὰς καὶ ἐφ’ ὅσον ἐντείνεται αὐτὴ ἡ κατάστασις, διότι συσσωρεύονται καὶ πιέζουν τὰ καπνικὰ ἀποθέματα, ὁλονὲν μεγαλύτερες ποσότητες θὰ διατρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ εὑρεθοῦν εἰς τιμὰς πολὺ χαμηλάς. Τὸ ὅτι τίθενται ἐκτὸς συναλλαγῆς, δὲν ἀποτελεῖ κἂν τιμὴν ἀσφαλείας, διότι μπορεῖ τὸ Κράτος, ἐξαγοράζον διὰ νὰ τὰ καταστρέψῃ, νὰ τὰ ἐκτιμήσῃ καὶ πέντε καὶ ἓξ καὶ τέσσαρας δραχμάς. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τὰ πάρῃ εἰς τὰς 8 δραχμάς. Τὰ μέχρι τῶν 8 δραχμῶν τίθενται ἐκτὸς συναλλαγῆς. Ἀλλὰ εἰς τὴν θέσιν τοῦ καπνεμπόρου, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ διὰ τῆς ἀπειλῆς, ὅτι ἂν θὰ μείνουν θὰ πᾶνε εἰς τὴν φωτιά, λέγει: δώσατέ μου μὲ 9 δραχμάς, διὰ νὰ μὴ τὰ δώσετε μὲ 8. Ἑπομένως, τὴν ὥραν ποὺ δοκιμάζεται ὁ καπνοπαραγωγός, τὸ πρῶτον μέτρον, νομίζω, ὅτι λαμβάνεται ὑπὲρ τοῦ καπνεμπόρου. Ἔπειτα, ἐψηφίσαμεν ἐδῶ, μὲ μεγάλην τυμπανοκρουσίαν τὸ Ν. Δ. 3758 περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ποὺ λέγει εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ ἄρθρου 3, ὅτι: «Ὁ Ὀργανισμὸς παρεμβαίνει ὁσάκις ......... (ἀναγινώσκει) ............». Ἑπομένως ὑπάρχει ἤδη ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἕνα κεκτημένον δικαίωμα διὰ νὰ γίνουν αἱ ἀγοραί, διὰ νὰ ἀγοράζωνται ὁσάκις ὑπάρχῃ κάμψις τῶν τιμῶν καὶ ἔχει προικοδοτηθῆ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὁ Ὀργανισμὸς, μὲ ἀρκετὰ χρήματα καὶ φαίνεται ἐὰν ὡρισμέναι ἐκθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν εἶναι ἀκριβεῖς, ὅτι δὲν ἔγινε φειδωλὴ χρῆσις τῆς προικοδοτήσεως αὐτῆς, ὅτι ἐπεβαρύνθησαν καπνὰ μὲ 11 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Ἑπομένως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σήμερον διατάσσονται, θὰ φέρουν τὸν παραγωγὸν πιὸ πίσω ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη νομοθετημένον, ἐνῷ ἡ νομοθεσία, ἡ ἰσχύουσα, ἐπιβάλλει τὴν ἐξαγωγήν, τώρα τίθενται αὐτὰ ἐκτὸς συναλλαγῆς καὶ ἀποκλείεται ἡ ἐξαγωγή, διότι αἱ παραγωγικαὶ τιμαὶ διεμορφώθησαν τόσον χαμηλά, ὥστε νὰ μὴ φθάνουν τὸ ἐπίπεδον τῶν 8 δραχμῶν. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ κἄτι ἄλλο. Τὸ μειονέκτημα —καὶ ἰδίως εἰς αὐτὸ διαφωνῶ— τὸ μειονέκτημα τῆς διατάξεως εἶναι, ὅτι ὑπάρχει καὶ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγοὺς ἡ ἰδέα, ὅτι ὡρισμέναι κακαὶ ποιότητες, «ρεφούζια», ἴσως ἐὰν καοῦν, θὰ ἐλαφρυνθῇ ἀπὸ τὴν πίεσιν καὶ τὴν προσφορὰν ἡ καπναγορά. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν πᾶνε οἱ καπνέμποροι, ἀγοράζουν μαζὶ μὲ τὶς καλὲς ποιότητες καὶ μίαν ἢ δύο μπάλλες κακῆς ποιότητος, τὰς ὁποίας κατόπιν κατατάσσουν εἰς τὰς ἐκλεκτὰς ποιότητας, ἐνῷ τὰς ἔχουν ἀγοράσει εἰς τιμὴν κακῆς ποιότητας. Ἑπομένως, λέγουν, ὅτι ἐὰν διαθέσωμεν τὰ κακῆς ποιότητος, δὲν θὰ ὑφιστάμεθα τὸν ἐκβιασμὸν ἐπὶ τῆς καλῆς ποιότητος. Οὔτε αὐτὴ ἡ παρηγοριὰ δὲν διαφυλάσσεται, διότι τὸ παράθυρον παραμένει «θὰ καοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα...». Δηλαδὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρξουν καὶ τὰ μαξούλια, τὰ ὁποῖα θὰ χαρακτηρισθοῦν κάτω τῶν 8 δραχμῶν, θὰ κρατηθοῦν καὶ θὰ ξαναπωληθοῦν. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει ἕνα ζήτημα ἀρχῆς. Τὰ Τουρκικὰ καπνὰ καὶ τὰ Ἀμερικανικά, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν σας στοιχείων, ἐκτοπίζουν τὰ καπνά μας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκλεκτῆς ποιότητος. Ἐκτοπίζονται ἀπὸ πολλὲς ἀγορές. Εἶναι δυνατόν, εἶναι ἐθνικὸν μέτρον καὶ παραδεκτὸν μέτρον, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι εἶναι μέτρον ὑγιοῦς πολιτικῆς, τὸ νὰ δεχθῶμεν ἀμαχητὶ τὴν ἰδέαν, ὅτι καλῶς μᾶς ἐκτοπίζουν, καλῶς μᾶς ἀπέκλεισαν τὰς ἀγοράς· ἂς κάψωμεν τὰ καπνά μας; Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἂν ἕνα σπίρτο διὰ νὰ καοῦν κοστίζῃ πολὺ ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ καπνά, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς νὰ μὴ τὰ κάψωμεν, ἀλλ’ ἔστω νὰ μείνουν εἰς τὰς ἀποθήκας, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι θὰ μείνουν εἰς τὰς ἀποθήκας, διότι περὶ αὐτοῦ δὲν πρόκειται, ἀρκεῖ νὰ ἔχωμεν μυαλὸ νὰ κάμωμεν σωστὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, σωστὴν πολιτικὴν ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, νὰ συνδέσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Τὸ δεύτερον μέτρον εἶναι, ὅτι θὰ γίνῃ μία καθολικὴ παρέμβασις τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐδῶ ὑπάρχει μία ἀοριστία. Ἡ διευκρίνισις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω, ὅτι τὸ κάμνει ἀκόμη σκοτεινότερον τὸ ζήτημα. Θὰ τελειώσῃ μία περίοδος ἀγορᾶς ἐκ μέρους τοῦ καπνεμπορίου, ἡ ὁποία, συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξ. κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἐφ’ ἅπαξ χωρὶς παράτασιν, διότι ἄλλως αἱ ἀλλεπάλληλοι παρατάσεις εὐνοοῦν τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον ἐπωφελεῖται διὰ νὰ πιέζῃ τὰς τιμὰς ἐπ’ ἄπειρον καὶ νὰ ἀφήνῃ τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἰς μίαν ἄλλην παράτασιν θὰ τὸ ξαναπωλήσουν κ.ο.κ. Ἀλλὰ ἐπὶ ποίας ἐκτάσεως θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις; Ποίας ἐκτάσεως θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ παρέμβασις; Τελείως φλοῦ. Θὰ ἐξαιρεθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι κάτω τῶν 8 δρχ., διότι αὐτὰ εἶναι ἔξτρα κομμέρτσιουμ. Αἱ περυσιναὶ τιμαὶ φὸμπ εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον διεμορφώθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν εἰς χεῖρας μας στοιχείων κἄπου 50–60% κάτω τῶν τιμῶν ποὺ εἶχε προσφέρει τὸ καπνεμπόριον. Συγκεκριμένως: «... (ἀναγινώσκει)...».

§124Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πῶς τὸ λέγετε αὐτό. Ἦτο ἡ ἰδία ποιότης; Πῶς τὸ γνωρίζετε αὐτό;

§125Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπειδή, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἀπαντῶ θέλω ἡ ἀπάντησίς μου νὰ βασίζεται σὲ γερὰ θεμέλια, σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὸ Κοντολείβαδο ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἐπίστευσαν εἰς ὡρισμένας ἐπαγγελίας τὰς ὁποίας βεβαίως δὲν ἔκαμα ἐγώ, ὅτι τώρα ποὺ ἔγινεν ὁ ΕΟΚ θὰ ὑποστηρίξῃ τὸ προϊόν, ἐπῆγαν οἱ ἔμποροι εἰς τὸ Κοντολείβαδο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκλεκτῆς ποιότητος καπνὰ καὶ εἶπαν φέρτε ὅλα τὰ καπνὰ πρὸς 35 δραχμάς. Ἔκαμαν τοὺς λογαριασμούς των καὶ ἔβγαλαν μίαν συνολικὴν προσφορὰν 35 δραχ. κατὰ κιλόν. Οἱ ἄνθρωποι ἐπεφυλάχθησαν, ἐπέρασαν αἱ ἐκλογαὶ καὶ ἔπεσαν εἰς τὸν ΕΟΚ εἰς τὸν ὁποῖον ἐπώλησαν πρὸς 8, 10, 12 καὶ 14 δραχ. ἐπὶ πλέον 4 παρτίδες πρὸς 28 δραχ. Μέσος ὅρος 14 δραχ. ἀντὶ τῶν 35 δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι τοὺς προσεφέρθησαν.

§126Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐγένετο διάβημα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἄλλους συναδέλφους καὶ ἐπεδώσαμεν καὶ ὀνομαστικὴν κατάστασιν καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπώλησαν τὰ καπνά των εἰς τὸν ΕΟΚ, τοῦ ὁποίου αἱ τιμαὶ ἐκυμαίνοντο ἀπὸ 30–70% ὀλιγώτερον ἀπὸ αὐτὰς ποὺ προσέφερε τὸ καπνεμπόριον.

§127Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, χαίρω διὰ τὴν πληροφορίαν αὐτὴν καὶ τοῦτο διότι ἐὰν τὸ ὄργανον τοῦ Ε.Ο.Κ. ἔδιδε τὸ ⅓ τῶν τιμῶν τοῦ καπνεμπορίου ἠδύνατο νὰ ἀντικατασταθῇ ὑπὸ ἄλλου ὀργάνου. Εἶμαι εἰλικρινὴς ὅμως ποὺ διαπιστοῦται, ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας προσέφερε τὸ καπνεμπόριον ἦσαν μεγαλύτεραι τοῦ ΕΟΚ καὶ συνεπῶς ἐξ αὐτῆς τῆς διαπιστώσεως προκύπτει, ὅτι τὸ καπνεμπόριον ἐργάζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα χάριν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ ἀπορῶ πῶς τὸ καταγγέλλετε, ὅτι ἐκμεταλλεύεται τοὺς παραγωγούς.

§128Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ γίνῃ ἑπομένως μετὰ τὴν ἐξαγορὰν ἡ ὁποία θὰ εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμένη, μετὰ τὴν ἀγοραστικὴν περίοδον, ἡ παρέμβασις ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἐκεῖνα ποὺ θὰ προσφέρωνται ὕστερα θὰ τὰ κάμετε τί; Θὰ τὰ ἔχετε διὰ νὰ σκέπτεσθε πάλιν νὰ τὰ κάψετε; Θὰ πιέζουν πάλιν τὰς τιμάς; Τί θὰ γίνουν αὐτά; Θὰ κάμετε ἀγορὰν πλέον ὅλων τῶν καπνῶν; Δὲν τὸ γνωρίζω. Τὸ τρίτον μέτρον ἀναθέσεως τῆς παρεμβάσεως εἰς τὸ καπνεμπόριον δίνει, ὁμολογῶ τὸ μέτρον τῆς χρεωκοπίας τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ καπνεμπόριον θὰ ἐκλέξῃ ἐκεῖνα ποὺ τοῦ κάμνουν καὶ τοῦτο πρὸς ζημίαν τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Τὸ τέταρτον μέτρον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ἡ ἰδιαιτέρα πρόνοια ποὺ θὰ ληφθῇ διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν, ὅπως εἶπον, τῆς οἰκονομίας. Χαίρω εἰλικρινῶς διὰ τὰς διευκρινίσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, εἶναι εὐκολώτερον νὰ ἀποκτήσουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ μίαν ἀγελάδα ἢ ὅτι δήποτε ἄλλο ἄξιον λόγου πρὸς αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματός των, ἀλλά, κ. συνάδελφοι, τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν καπνῶν, τῶν ἐκλεκτῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Δι’ αὐτὸ παρὰ τὴν ἀστοργίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἀνυπαρξίαν πολιτικῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορίου, ἀντέχουν ἀκόμη, διότι ἀκριβῶς πρόκειται περὶ ἐκλεκτῶν ποιοτήτων καπνῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι μοναδικὰ εἰς τὸν κόσμον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μικρᾶς περιεκτικότητος εἰς νικοτίνην καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρώματος. Ἐάν, κύριοι, ὅλα αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα τῶν ἐκλεκτῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν τὰ προπαγανδίζαμεν, θὰ ἦσαν ἀρκετὰ διὰ τὴν τύχην τῶν καπνῶν μας ἀλλὰ δυστυχῶς οὔτε αὐτὸ κάμνομεν, οὔτε πολιτικὴν ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου ἀσκοῦμεν διὰ νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν καπνῶν. Δὲν θὰ λύσωμεν, κ. συνάδελφοι, ποτὲ τὰ ζητήματα τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου ἐὰν δὲν δημιουργήσωμεν σχετικὰ κίνητρα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Πρέπει νὰ καταλάβουν αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἐλεύθεροι καὶ νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα μας εἰς τὴν χώραν μας, ὅτι εἶναι μὲν ἐλεύθεροι νὰ εἰσάγουν καὶ νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ κερδίζουν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι δὲν θὰ στεροῦν τὸν τόπον αὐτὸν τῆς δυνατότητος τῆς διαθέσεως καὶ τῶν ἰδικῶν του προϊόντων εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ σφίγγῃ ἡ θηλειὰ κἄθε χρόνον καὶ περισσότερον, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰς πάσης φύσεως φορολογικὰς διευκολύνσεις καὶ ἀπαλλαγάς, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται πρὸς ὄφελος τοῦ ξένου κεφαλαίου ὅπως συμβαίνει μὲ διαφόρους ὑπόπτους ἐπισκέψεις ὅπως τοῦ κ. Στράους κλπ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σφίγγῃ κἄθε ἡμέρα ἡ θηλειὰ τῆς ὑποτελείας περισσότερον εἰς τὸν λαιμόν μας. Δὲν εἴμεθα, κύριοι, ἐναντίον τῶν συναλλαγῶν μὲ τὴν Δύσιν. Εἴμεθα ὑπὲρ τῶν συναλλαγῶν μὲ ὅλας τὰς χώρας. Ὄχι ὅμως ὑπὲρ τῆς μονοπλεύρου εἰσβολῆς τοῦ ξένου προϊόντος, ὑπὲρ τῆς περιαγωγῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς κατάστασιν ξέφραγου ἀμπελιοῦ ὅπου δύνανται νὰ πωλοῦν τὰ πάντα χωρὶς νὰ ἀγοράζουν τίποτε καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ὑπαγορεύουν τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἐγκληματίου Μέρτεν καὶ τόσα ἄλλα, τὰ ὁποῖα γίνονται καὶ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ μένουν ἀδιάθετα τὰ καπνά μας, νὰ δημιουργῆται κρίσις καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ συναλλασσώμεθα μὲ ἐκείνους ποὺ δυνάμεθα νὰ συναλλασσώμεθα ἰσοτίμως.

§129Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε πόση εἶναι ἡ ἀναλογία τῶν συναλλαγῶν μας μὲ τὴν Δύσιν καὶ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας;

§130Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ Δυτικὴ Γερμανία μᾶς πωλεῖ προϊόντα ἀξίας 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἀγοράζει ἰδικά μας ἀξίας 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Εἶπον ἐπίσης, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις πωλεῖ καὶ ἀγοράζει, νομίζω 30 ἑκατομμυρίων δολλαρίων προϊόντα.

§131Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς πραγματικοὺς ἀριθμούς. Αἱ εἰσαγωγαὶ ἦσαν ὄχι 85 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ 95,9 ἑκατομμύρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ ἦσαν 44,3 ἑκατομμύρια δολλάρια. Πράγματι, ὑφίσταται ἕνα οὐσιῶδες ἄνοιγμα, ὄχι ὅμως τόσον μεγάλον ὅσον εἴπατε.

§132Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνατολικὴ Εὐρώπη. Τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1958 ἠγόρασε 18,80 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐπώλησε 17,60 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἴσα, ἴσα. Δυτικὴ Εὐρώπη ἠγόρασεν 65 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἐπώλησεν 137 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐδῶ δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἴσα, ἴσα. Ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις εἶχεν εἴπει, ὅτι ἐγὼ σᾶς πουλάω τὸ ἀπαραίτητον διὰ τὸ διϋλιστήριον πετρέλαιον καὶ πληρώνομαι εἰς ἀγροτικὰ προϊόντα. Ἀπηντήσαμεν ὄχι δὲν τὸ θέλομεν. Θὰ ἐδίδαμεν ἀγροτικὰ προϊόντα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τρεχούσης τιμῆς ἀξίας περίπου 40 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τὸ πάρῃ ἡ Σόκονυ τὸ πετρέλαιον αὐτό. Δεύτερον, ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Σεπίλωφ προσεφέρθη νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ Ἀχελώου, τὸ ἐργοστάσιον τῆς Ἀλουμίνας μὲ πληρωμὴν εἰς γεωργικὰ προϊόντα. Ἡμεῖς δὲν ἐδέχθημεν. Ὅμως ἀπὸ τότε ἔκαμε τὴν προσφορὰν καὶ εἰς τὰς Ἰνδίας καὶ ἐτελείωσεν ἡ βαρεῖα βιομηχανία τοῦ σιδήρου, τὸ ἴδιον εἰς τὴν Ἰνδονησίαν καὶ ἐπίσης τὸ τρόλλεϋ εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν. Καὶ ἠξεύρει ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὅτι ἡ Τσεχοσλοβακία, ἡ ὁποία ὑπεχρεώθη ὑπὸ τὰς συνθήκας τῆς ναζιστικῆς κατοχῆς νὰ φυτέψῃ καπνά, τὰ ὁποῖα ἦσαν κακῆς ποιότητος καὶ σήμερον ἐπειδὴ ἀνέρχεται τὸ βιοτικὸν της ἐπίπεδον ραγδαίως θέλει ἀνατολικὰ καπνὰ καλυτέρας ποιότητος καὶ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ μὴ ξαναφυτέψῃ τὰ καπνὰ αὐτά, ἀλλὰ νὰ μεταβάλῃ τὰ καπνοτόπια εἰς κτηνοτροφικὰς ἐκτάσεις. Εἶπεν ἡ Τσεχοσλοβακία, δέχομαι νὰ προμηθεύωμαι τὸ σύνολον τῶν εἰς καπνὸν ἀναγκῶν μου —καὶ ἡ Τσεχοσλοβακία εἶναι μία χώρα 18 ἑκατομμυρίων κατοίκων— καὶ ἀντιστοίχως παραχωρῶ βιομηχανικὰ προϊόντα. Μᾶς προσέφερε τρόλλεϋ, σιδηροδρομικὸν ὑλικόν, μᾶς προσέφερε τηλεφωνικὸν ὑλικόν. Προετιμήσαμεν νὰ ἀγοράσωμεν τὸ τηλεφωνικὸν ὑλικὸν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν ποὺ δὲν ἀγοράζει τίποτε ἀπὸ ἡμᾶς. Ἀπὸ τὴν Σουηδίαν, ἡ ὁποία πάλιν δὲν ἀγοράζει τίποτε ἀπὸ ἡμᾶς, προμηθευόμεθα τὰ σασσὶ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων. Βεβαίως αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, ἠξεύρω πολὺ καλά, ὅτι δὲν σᾶς συμφέρουν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι καὶ σᾶς συμφέρουν, διότι ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ ὑπάρξωμεν ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστὼς κοινωνικόν, ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ ὑπάρξωμεν εἶναι νὰ πωλῶμεν τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα. Δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε μὲ τὸν χωροφύλακα, οὔτε μὲ τὸν βούρδουλα καὶ τὴν ἐθνοκαπηλείαν νὰ διατηρηθῇ μία κατάστασις παρὰ μόνον μὲ ὑγιεῖς ἀρχὲς ἀνταλλαγῶν. Συνδέσατε τὶς ἀνταλλαγές, συνδέσατε τὶς εἰσαγωγὲς μὲ τὶς ἐξαγωγές. Ἔτσι λύεται τὸ πρόβλημα καὶ τῶν καπνῶν καὶ ὅλων τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας.

§133Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Εἰλικρινὰ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ταυτιζόμεθα.

§134Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς ἔπιασε ἀλλεργία ὅταν ἀνεκοινώθη, ὅτι θὰ σᾶς γίνῃ προσφορὰ δι’ 100 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ ἐκάματε διαμαρτυρίας, διότι θὰ τολμήσουν νὰ σᾶς προσφέρουν ἀγορὰς 100 ἑκατομμυρίων.

§135Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας μας πρὸς διεύρυνσιν τῶν ἀγορῶν καὶ διάθεσιν ὅλων τῶν προϊόντων μας καὶ ἰδίως τῶν καπνῶν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Προσωπικῶς ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς Ἐμπορίου ὀφείλω νὰ βεβαιώσω, ὅτι τηρῶ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἔχων πρὸς τοῦτο καὶ τὴν κατεύθυνσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἐμμονήν, τὴν ὁποίαν ἐλπίζω καὶ σεῖς ν’ ἀναγνωρίσητε. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως τούτου μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐμφανίζωμεν τὰ πράγματα ὑπὸ μίαν μορφὴν τόσον ἁπλουστευμένην, ὥστε νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἀρκεῖ μόνον ἡ θέλησίς μας διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό, ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐνδεχομένως αὔριον θὰ ὑπογράψω μίαν σύμβασιν μὲ τὴν Τσεχοσλοβακίαν διὰ τὴν προμήθειαν τηλεφωνικοῦ ὑλικοῦ ἀξίας 3 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἂν ζητήσω νὰ ὑπογράψω καὶ ἄλλην σύμβασιν δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀπορροφήσουν τὰ καπνά. Αὐτὰ μάλιστα τὰ 3 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἐδέχθημεν νὰ συμψηφίσουν μὲ τὴν ἀγορὰν τηλεφωνικοῦ ὑλικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ παραλάβουν ἀμέσως παρ’ ὅλες τὶς προσπάθειες ποὺ κατέβαλον νὰ πείσω τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Τσεχοσλοβακίας ὅπως παραλάβῃ ἀμέσως τὰ καπνὰ καὶ τοῦτο διότι στερεῖται περαιτέρω ἀπορροφητικότητος. Καὶ πράγματι, ἐὰν ἐπέμενον νὰ παραλάβουν τὰ καπνὰ θὰ ἐπανεξήγοντο τὰ καπνὰ εἰς ἄλλην χώραν. Δὲν εἶναι ἀπεριόριστοι αἱ δυνατότητες ἀπορροφητικότητος.

§136Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι ἡ θεωρία τοῦ Ντάμπιγκ ποὺ μᾶς ἀνέφερεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου.

§137Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Ἐὰν ἐπιμέναμεν πέραν τῆς ἀπορροφητικότητός των νὰ εἰσαγάγουν καπνά, βεβαίως θὰ ἐπανεξήγοντο.

§138Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὴν Πορτογαλίαν, ὅπου εἶναι ἀνακατεμμένοι ὡρισμένοι γνωστοὶ οἶκοι ἀπὸ ἄλλας συναλλαγὰς Μποῦγκε κλπ., θὰ ἤθελα νὰ ἠξεύρω, τί ἐγγυήσεις ἐλάβατε. Ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ πρόκειται νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὴν Πορτογαλίαν καὶ δὲν θὰ ἐπανεξαχθοῦν.

§139Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶπον, ὅτι θὰ ἐπανεξαχθοῦν, εἶπον, ὅτι ἐὰν ἐπιμέναμεν νὰ ὑπογράψωμεν τὴν σύμβασιν ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ παραλάβουν τὸ σύνολον τῶν καπνῶν, ἐφ’ ὅσον μοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν ἔχουν περαιτέρω ἀπορροφητικότητα ἦτο μοιραῖον νὰ ἐπανεξαχθοῦν τὰ καπνά.

§140Η. ΗΛΙΟΥ. Κορέσατε τὰς ἀνάγκας εἰς καπνὰ καὶ δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ στείλετε περαιτέρω. Ἕνα τελευταῖον σημεῖον εἰς δύο λεπτά. Κύριοι, μὲ τὴν καθυστερημένην οἰκονομίαν, μὲ τὸν ἀκριβότερον τόκον, μὲ τὰ λιπάσματα τὰ ὁποῖα κοστίζουν δύο φορὲς περισσότερον τοῦ ὅσον κοστίζουν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου, μὲ μίαν ὑπερεπιβάρυνσιν λόγῳ τῆς ἐμμέσου φορολογίας τῆς καταναλώσεως, ἡ ὁποία βαρύνει τὸ κόστος τῆς ζωῆς τοῦ ἀγρότου, μὲ μίαν ὑπερεπιβάρυνσιν λόγῳ τῆς ψαλίδος μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων, εἶναι φυσικόν, ὅτι ὁ ἀγρότης μας τοῦ ὁποίου διεξετραγῳδήθη καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν γερόντων, διεξετραγῳδήθη ἡ τραγικὴ θέσις 583.000 οἰκογένειαι μὲ μέσον εἰσόδημα 80 δραχμὲς τὸν μῆνα κατὰ κεφαλήν— εἶναι φυσικόν, ὅτι ὁ ἀγρότης μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ περαιτέρω συμπίεσιν τοῦ εἰσοδήματός του δι’ οἱανδήποτε ἐπίπτωσιν τῶν διεθνῶν συγκυριῶν καὶ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν Τούρκων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν, δι’ οἱασδήποτε συνθήκας ἐπάνω εἰς τὸ προϊόν του. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ψυχραιμίαν, χωρὶς δημαγωγίαν, χωρὶς ἐλευθεριότητα πέραν τοῦ δέοντος, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ ἀπαραιτήτου, ὅσον χρειάζεται, διὰ νὰ μὴ στειρεύσῃ ἡ παραγωγή, διὰ νὰ μὴ καταστῇ ἀσύμφορος ἡ συνέχισις τῆς διαδικασίας τῆς παραγωγῆς, διὰ νὰ μὴ στερηθῇ ἡ παραγωγικὴ διαδικασία καὶ τὸ πολυτιμότερον κεφάλαιον διὰ τὴν παραγωγήν, τὸν ἄνθρωπον ποὺ παράγει, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ψυχραιμίαν τὸ ζήτημα τῶν ἐπιδοτήσεων. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος. Εἶναι ἐνδεχομένως αὐτό, ὅταν ἄνευ λόγου δίδεται ἡ ὑποτίμησις. Ὅταν ὅμως ὑπάρχῃ μία κατάστασις, ἡ γνωστή, ἡ κατάστασις ἡ εἰδική, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εὐθύνεται διὰ τοὺς δυσμενεῖς ὅρους παραγωγῆς ὁ ἀγρότης, τότε ἡ ἐπιδότησις δὲν εἶναι ἀρχὴ ὑποτιμήσεως, εἶναι ἀρχὴ εὐθυγραμμίσεως τοῦ ἐλαχίστου εἰσοδήματος, τοῦ ἀπαραιτήτου διὰ νὰ μὴ νεκρώσωμεν τὴν παραγωγικὴν δραστηριότητα εἰς τὴν χώραν. Καὶ νομίζω, καὶ πιστεύω, ὅτι δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸν ἑξῆς ἁπλοῦν λογαριασμόν, τὸν ὁποῖον δὲν προβάλλω ὡς ὑπόδειγμα πρὸς ἐφαρμογήν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ ὁδηγούμεθα καὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα μὲ μίαν λεπτολόγον ἔρευναν νὰ προχωρήσωμεν. Εἰσάγομεν 500.000.000 δολλάρια, ἐξάγομεν 200.000.000. Εἶναι πιθανόν, ὅτι ἐκ τῶν 200.000.000 μόνον τὰ 100.000.000 ἠμπορεῖ νὰ χρειάζωνται μίαν ἐπιδότησιν ποὺ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 5–10–25% κατὰ περίπτωσιν. Δηλαδή, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τὸ πολὺ μία ἐπιδότησις τῆς τάξεως τῶν 15–20.000.000 δολλαρίων. Ἐὰν εἰς 500.000.000 δολλάρια εἰσαγωγὲς ἐπιρρίψης τὸ βάρος ἐπιδοτήσεως 15.000.000 ἐξαγωγῶν, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖς ἐπιτυχῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς καὶ σχετικῶς ἀνωδύνως νὰ τὸ ἐπιρρίψῃς.

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πολὺ σχηματικόν.

§142Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ πότε ὁμιλῶ ἀναλυτικῶς καὶ κατόπιν μελέτης καὶ πότε δίδω ἕνα σχῆμα διὰ νὰ ἀποτελέσῃ θέμα μελέτης. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ τὴν ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν εὑρίσκεται εἰς τόσον χαμηλὸν βαθμὸν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ, ὥστε κινδυνεύομεν νὰ πλήξωμεν καὶ νὰ νεκρώσωμεν τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς διαδικασίας. Αὐτὸ εἶναι, ἄλλως τε, κοινὸν συμφέρον. Ἀντὶ νὰ μᾶς ἀπασχολῇ οἱαδήποτε ἀντιδικία, θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν ποῖον εἶναι κοινὸν συμφέρον, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ τὴν αἴσθησιν τῆς εὐθύνης καὶ σοβαρότητος ποὺ ταιριάζει εἰς τόσον δυσκόλους διὰ τὸν λαὸν ὥρας, ἀλλὰ καὶ εἰς ὑπευθύνους πολιτικοὺς ἄνδρας, ἀνεξαρτήτως ποῦ ἀνήκουν, εἰς τὴν Δεξιάν, εἰς τὴν Ἀριστεράν, εἰς τὸ Κέντρον, εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§143Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν λάβῃ τὸν λόγον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶχον ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ ἔπρεπε ἀμέσως νὰ μοῦ δοθῆ. Ἐπέρασαν ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τὸ βῆμα τόσοι ἀγορηταί, καὶ ἀποτελεῖ παράλειψιν τοῦ Προεδρείου νὰ ἐκπληρώσῃ μίαν ὑποχρέωσίν του. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ; Ἐδῶ ἐκλήθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὁ ὁποῖος θέλει τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσῃ.

§145Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸς ὁ ἄτυχος, ὁ ἀνυπεράσπιστος Κανονισμὸς ἔχει ὡρισμένας διατάξεις. Συνηθίσαμεν νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν ἀνεπάρκειάν του, τὰς ἀτελείας του καὶ νὰ τὸν παραβιάζωμεν. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινεν, ἀποκομίζω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν πολλοὶ ἀκόμη ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ καὶ ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν, ὡς μὴ ὄντες Ἀρχηγοὶ Κομμάτων, τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσωμεν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς οὐσίας, δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§147Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁμιλῶ διὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸν ὁποῖον παραβιάζετε κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον, καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω εἰς τὶ συνίσταται ἡ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 7 λέγει: «Ἀρχηγοὶ πολιτικῶν ὁμάδων —καὶ ἑπομένως ἔχοντες τὸ δικαίωμα τοῦ λόγου— θεωροῦνται οἱ ἀναγνωριζόμενοι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 6, ὑπὸ ἀριθμοῦ βουλευτῶν οὐχὶ ὀλιγωτέρων τῶν 10». Τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 6; «Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ἐγκαίρως καὶ πρὸ τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ ὁριστικοῦ Προεδρείου, δηλοῦσιν εἰς τὸ Προεδρεῖον εἰς τίνα τῶν πολιτικῶν μερίδων ἀνήκουσιν». Δηλαδή, ἔχουν τὸν λόγον οἱ Ἀρχηγοὶ ὁμάδων πλέον τῶν 10, ἐφ’ ὅσον αἱ ὁμάδες αὗται ἐσχηματίσθησαν πρὸ τῆς καταρτίσεως τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς. Δεύτερον, «Οἱ ἀναγνωρισθέντες εἰς προγενεστέραν βουλευτικὴν περίοδον ὡς τοιοῦτοι», δηλαδὴ Ἀρχηγοὶ ἄνω τῶν 10 βουλευτῶν καί, τρίτον, «Οἱ διατελέσαντες Πρωθυπουργοί, ἔστω καὶ ἂν ἀκολουθοῦνται ὑπὸ ὀλιγωτέρων τῶν 10 βουλευτῶν». Αὐτὰ λέγει ὁ Κανονισμὸς καὶ τὸν σέβομαι τὸν Κανονισμὸν καὶ πρέπει νὰ τὸν σέβωνται ὅλοι καὶ ὑμεῖς νὰ τὸν ἐφαρμόζητε. Καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι σεβαστὸς ὁ Κανονισμός, δὲν ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν νὰ διατυπώσω ἀπόψεις μου.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποία παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ ἐσημειώθη, δὲν ἤκουσα μέχρι τῆς στιγμῆς.

§149Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ συμβουλευθῆτε τὸν πίνακα τῶν ἐγγεγραμμένων, κ. Πρόεδρε. Μὴ ἐρωτᾶτε ἐμέ. Ἐγὼ σᾶς ἔδωσα τὴν ὀφειλομένην ἐξήγησιν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μέχρι τώρα, ὡμίλησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ. Ἀμφισβητεῖτε τὸ δικαίωμα τοῦ κ. Ἡλιοῦ, νὰ ὁμιλῇ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ;

§151Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς ἔκαμα τὴν δήλωσιν αὐτήν, διότι εἶδα τὸν κατάλογον τῶν ἐγγεγραμμένων. Λοιπόν, συμβουλευθῆτε τον καὶ σεῖς. Ἐὰν θὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός, δὲν ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν νὰ λάβω τὸν λόγον, παρ’ ὅλον ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικὰ κρίσιμον διὰ τὴν περιφέρειάν μου. Ἀλλά, ἐὰν γίνῃ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ, τότε μοῦ δίδετε τὸ δικαίωμα καὶ εἰς ἐμέ, νὰ τὸν παραβῶ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§153Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος μὲ περιλαμβάνῃ εἰς τὴν ἔνστασιν, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω.

§154Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὄχι. Διότι σεῖς, ἐκάματε τὴν ὁμάδα πρὸ τοῦ σχηματισμοῦ τοῦ Προεδρείου.

§155Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι καλύτερον ὅτι δὲν μὲ περιλαμβάνει διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἠμπορῶ ὡς τρίτος νὰ τοῦ δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἐὰν συμβουλευθῇ ὄχι τὸν κατάλογον τῶν ἐγγεγραμμένων ἀγορητῶν, ἀλλὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου θὰ ἴδῃ, ὅτι τὰ πλεῖστα Ἑλληνικὰ Κόμματα ἐσχηματίσθησαν ἐν τῇ Βουλῇ μετὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ ὁριστικοῦ Προεδρείου. Δηλαδή, ἐὰν πάρετε τὸν κατάλογον τῶν περισσοτέρων Κομμάτων ποὺ ἔχουν ἱδρυθῆ ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἴδητε, ὅτι ἔχουν ἱδρυθῆ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ πολὺν καιρὸν μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν βουλευτικῶν περιόδων. Αὐτὸ εἶναι συνέπεια τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ Ἕλλην βουλευτὴς νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν αʹ ἢ τὴν βʹ μερίδα. Ὑπάρχουν δὲ καὶ Κόμματα, τὰ ὁποῖα ἐσταδιοδρόμησαν πάρα πολὺ ποὺ ἐγεννήθησαν ἐντὸς τῆς Βουλῆς, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ Ε. Ρ.Ε., εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκετε, ποὺ ἔγινεν εἰς τὸ τέλος τῆς συνόδου καὶ ὄχι εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς προηγουμένης περιόδου. Ἑπομένως, καλὸν εἶναι, πρὶν κανεὶς ὑποβάλῃ ἔνστασιν, ἡ ὁποία προφανῶς ἠμπορεῖ νὰ θίξῃ ὡρισμένα πρόσωπα ἢ μερίδας, νὰ ἔχῃ συμβουλευθῆ τὴν ἱστορίαν, ποὺ θεμελιώνει τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, μὲ τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συμμορφούμεθα. Ὡς πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς μέχρι τῆς στιγμῆς ἀνεπτύχθη τὸ ζήτημα ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ρήτορας καὶ θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἄλλοι, ὥστε νὰ ἠμπορῶ νὰ εἶμαι σύντομος. Θὰ ἔλεγον, πρῶτον, ὅτι οἱονδήποτε μέτρον λαμβανόμενον διὰ περιστάσεις, ὡς ἐκεῖναι ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁ καπνός, πρέπει νὰ λαμβάνεται ἐγκαίρως, διότι εἴτε ὑπάρχουν συμφέροντα πρὸς καλλιέργειαν πανικοῦ εἴτε δὲν ὑπάρχουν συμφέροντα πρὸς καλλιέργειαν πανικοῦ, ἡ μὴ ἔγκαιρος λῆψις τῶν μέτρων αὐτῶν ξεσπᾷ πάντοτε εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Κάνω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, διότι ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς δὲν θὰ λάβουν τὸν λόγον διὰ νὰ τὸ εἴπουν μόνοι των, ἤδη ὑπάρχουν πωλήσεις εἰς πολὺ μικρὰς τιμάς, ἕνεκα ἄλλωστε καὶ αὐτοῦ τοῦ πανικοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι πανικὸς δημιουργηθεὶς μόνον τεχνικά, ἀλλὰ στηρίζεται καὶ εἰς ἕνα ὑλικὸν γεγονός, δηλαδὴ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τὴν τύχην τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Δεύτερον, ὅσον δήποτε καὶ ἂν ἐπειγόντως λαμβάνωνται μέτρα, εἶναι καλλίτερον τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ εἶναι γονιμώτερα ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς ἀνάγκας μιᾶς στιγμῆς. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, μὲ τὸν κύριον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ καί, ὡς νομίζω, καὶ μὲ ἄλλους ἀγορητάς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπακολουθήσουν, ὅτι πράγματι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἐπιδοτήσεως πρέπει κανεὶς νὰ βαδίσῃ, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν μόνον τῆς καλύψεως μιᾶς συναλλαγματικῆς διαφορᾶς, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς διαμορφώσεως τῆς παραγωγῆς. Πράγματι, ἡ ἐπιδότησις τῆς παραγωγῆς ἔχει ἐπίδρασιν καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ποιοτήτων καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν κινήτρων, ἐὰν ἡ ἐπιδότησις εἶναι κατ’ ἀξίαν ἢ κατὰ ποιότητα. Νομίζω, ὅτι δὲν λύεται τὸ θέμα μὲ μίαν συζήτησιν τῆς στιγμῆς. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιδότησις, ὡς ὅπλον, δύναται νὰ κάμνῃ, ὥστε ἡ ἐν γένει γεωργική μας παραγωγὴ νὰ ὠφεληθῇ πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ὠφελεῖται σήμερον μὲ μέτρα μιᾶς στιγμῆς κινδύνου, τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν μιᾶς συγκεκριμένης περιόδου. Πέραν τούτων, δὲν θὰ εἶχον περίπου τίποτε νὰ εἴπω, ἐὰν ἡ συζήτησις δὲν ἀπεκάλυπτε καὶ δὲν ἔθετεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὡς γεγονὸς τὴν ἔλλειψιν ὀρθῆς προοπτικῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου καὶ περὶ καπνοῦ καὶ ἐν γένει περὶ τῆς τοποθετήσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Ἤκουσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ λέγῃ, ὅτι εἶναι πρόσκαιρος κρίσις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ παρέλθῃ. Εἴθε. Οὐδεὶς εὔχεται νὰ εἶναι μονιμωτέρα ἡ κρίσις. Ἀλλά, ἐὰν ἰδῇ κανεὶς τὸ τὶ συνέβη τὰ τελευταῖα χρόνια, καὶ τελευταῖα χρόνια ἐννοῶ τὸ 1957, 1958 καὶ 1959, εἰς τὰ ὁποῖα προστίθεται ὡς πρόσκαιρον πράγματι στοιχεῖον ἡ ὑποτίμησις τοῦ τουρκικοῦ νομίσματος, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ θέσῃ ἕνα ἐρωτηματικὸν εἰς τὴν αἰσιοδοξίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἐρωτήσῃ ποῖαι εἶναι αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ διαμορφωθοῦν αὔριον, ὥστε ἡ διάθεσις τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων νὰ περάσῃ καλλιτέρας στιγμάς; Ἐὰν στηρίζεται αὐτὸ εἰς τὴν προοπτικὴν τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἐπικροτῶ μὲν ἀπολύτως τὸν ὅρον, τὸν ὁποῖον θέτει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ νὰ εἰσέλθῃ, τυχὸν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ὄχι μόνον ὁ ὅρος αὐτὸς δὲν θὰ γίνῃ δεκτός, ἀλλ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν παρατηρεῖ, ὅτι εἰδικῶς ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μέσα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὑπάρχει μεγάλη ἀναταραχὴ καὶ δὲν ἔχει παρατηρήσει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ κοινῆς ἀγορᾶς, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν ἀγορὰν τῶν ἓξ καὶ τὴν ἀγορὰν τῶν ἑπτὰ καὶ τὴν παρέμβασιν τοῦ ἀμερικανικοῦ ἐμπορίου εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς συζητήσεις καὶ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα γίνονται ὄχι δυστυχῶς μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς χάριν ἑνὸς κοινοῦ προγραμματισμοῦ, ἀλλὰ γίνονται ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου καὶ τοῦ συναγωνισμοῦ, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι πρέπει, ἀντὶ μεγάλης αἰσιοδοξίας διὰ τὰς δυνατότητας ποὺ παρέχει ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, νὰ ἔχῃ κανεὶς πολλὰς ἐπιφυλάξεις καὶ πολὺ περιορισμὸν εἰς τὰς ἐλπίδας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας διὰ τῆς κοινῆς ἀγορᾶς. Ἔρχομαι, βάσει τῆς γενικῆς αὐτῆς παρατηρήσεως νὰ εἴπω, ὅτι ἡ αἰσιοδοξία τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν θὰ ἔπρεπε νὰ στηρίζεται μόνον εἰς τὴν ποιότητά των καὶ μόνον εἰς τὰς δυνατότητας ποὺ ἔχει ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καλλιτέραν. Δὲν τὴν βλέπω νὰ στηρίζεται ἐκεῖ καὶ φοβοῦμαι, μήπως τυχὸν ἡ ἐφαρμοζομένη αὐτὴ αἰσιοδοξία εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς κρίσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ συνεχὴς ἐκδήλωσις αἰσιοδοξίας εἶναι χρήσιμος εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως δημαγωγίας. Ἐνθυμοῦμαι πρὸ ὀλίγου καιροῦ ποὺ συνεζητήσαμεν τὸ πολιτικὸν ζήτημα καὶ ὅπου ἐτέθη παρεμπιπτόντως καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, πάλιν αὐτὸς ὁ ἄνεμος αἰσιοδοξίας ἐκυριάρχει εἰς πᾶσαν δήλωσιν ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἔφθασε προχθές, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁμιλῶν διὰ τὸ ἐξωτερικὸν νὰ εἴπῃ, ὅτι ἔχομεν ἕνα ἢ δύο ἑκατομμύρια Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς κατάστασιν κτηνώδη. Μακάρι νὰ μὴ τὸ ἔχῃ εἴπει ἔτσι, ἢ μακάρι, πράγματι νὰ μὴ ἦτο τόσον χαμηλὸν ἐπίπεδον, προκειμένου περὶ ἑνὸς μέρους τοῦ πληθυσμοῦ μας. Σήμερον, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας. Ἐν τούτοις, πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶχε δηλώσει, ὅτι ἡ μεγάλη ἀνάπτυξις τῶν σχέσεων αὐτῶν εἶναι ἐπικίνδυνος. Αἱ ἀντιφάσεις αὐταὶ θὰ ἦσαν ὀλιγώτεραι ἄν, ἀντὶ νὰ στηριχθῶμεν ἐπὶ τῆς ὑπεραισιοδοξίας, ἐστηριζόμεθα εἰς περισσότερον ρεαλισμόν. Κύριοι βουλευταὶ καὶ κύριοι Ὑπουργοί, γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι διεξάγεται δεινὸς ἀγὼν ἐμπορικὸς μεταξὺ τῶν διαφόρων χωρῶν, εἴτε μεταξὺ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, εἴτε μεταξὺ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Ἡ ἀλλαγὴ τοῦ γούστου τῶν Γερμανῶν αἴφνης, εἶναι μία ὑπόθεσις. Γνωρίζετε, ἐν τούτοις, ὅτι εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἐξαγοράζονται συνεχῶς καπνοβιομηχανίαι ἐκ μέρους τῶν Ἀμερικανῶν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ Δυτικὴ Γερμανία κατ’ ἀνάγκην θὰ μειώσῃ τὴν ἀγορὰν Ἑλληνικῶν καπνῶν, ὡς ἤρχισεν ἤδη νὰ τὸ πράττῃ, διότι αἱ καπνοβιομηχανίαι αἱ εὑρισκόμεναι εἰς χεῖρας Ἀμερικανῶν εἶναι μοιραῖον, ὅτι θὰ προμηθεύωνται καπνὸν Βιρτζίνια, τὸν ὁποῖον οἱ Ἀμερικανοὶ παράγουν. Ἤκουσα πρὸ ὀλίγου τὸν κ. Ἡλιοῦ μὲ κἄποιον ἐκνευρισμόν, νὰ ἀναφέρῃ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ κ. Στράους. Δὲν ἀντελήφθη φαίνεται, ὅτι ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου μὲ τοὺς γερμανούς. Ἐξηγάγομεν τοὺς ἐγκληματίας πολέμου, εἰσάγομεν τώρα τὸν ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πάντως, τὸ εἶδος ποὺ εἰσηγάγαμεν εἶναι καλύτερον ἀπὸ τὸ εἶδος ποὺ ἐξηγάγομεν. Ἀλλὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ εἰσαγωγαὶ δὲν ἐμποδίζουν τὴν ἐλάττωσιν τῶν πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἐξαγωγῶν μας. Ἡ ἰδία μείωσις ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῇ κανείς, ὅτι ἡ πολιτική μας ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ δύναται νὰ εἶναι πολιτικὴ θυσίας τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. 300–600 ἑκατομμύρια θὰ χρειασθοῦν διὰ τὴν συγκέντρωσιν τὸ 1959. Τὶ θὰ γίνῃ τὸ 1960; Θὰ γίνῃ πάλιν τὸ ἴδιον. Εἶναι τοῦτο λύσις; Ἀπὸ ὅλην τὴν συζήτησιν, προκύπτει, ὅτι ἡ ὀρθὴ πολιτική, εἶναι μόνον ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν, ὄχι μόνον διὰ τὰ καπνά, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα ἐξαγώγιμα προϊόντα μας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, παρατηρῶ, ὅτι ὑπάρχουν δύο ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα, ἐνῷ φαίνεται, ὅτι κατ’ ἀρχὴν συμφωνοῦμεν, μᾶς ὁδηγοῦν εἰς διαφωνίας καὶ μάλιστα ὀξυτάτας. Τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα, εἶναι τὸ ὅτι τὸ μέγιστον μέρος τῶν ἐξαγωγῶν μας γίνεται πρὸς τὴν Δύσιν. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀρνεῖται κανείς, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ παύσουν αἱ ἐξαγωγαὶ μας πρὸς τὴν Δύσιν. Ἀλλὰ ἔχω παρατηρήσει, ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος ἀναφέρετε, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξαγομένων προϊόντων μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἔχει αὐξηθῇ καὶ καθημερινῶς αὐξάνει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ὑπάρχουν δυνατότητες πρὸς τοῦτο. Ἴσως ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι ὑπερβάλλουν τὰς δυνατότητας αὐτὰς καὶ ὑποτιμοῦν τὰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι παρουσιάζονται δυσχέρειαι. Ἔχω παρατηρήσει ὅμως, ὅτι, ἐνῷ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν πολλὰς φορὰς ἡ σημασία τῶν δυσχερειῶν αὐτῶν παραγνωρίζεται, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, τὴν πλευρὰν τῆς Κυβερνήσεως, διογκοῦνται. Βεβαίως, θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ὅλοι διαπραγματεύονται. Αἱ δυνατότητες ἐξαγωγῶν πρὸς τὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην, δὲν εἶναι μεγαλύτεραι, διότι οἱ Ἀνατολικοὶ δὲν κάμουν διαπραγματεύσεις, ἀλλὰ διότι τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ ἐξαγάγωμεν ἡμεῖς, ἄλλαι χῶραι τὰ προμηθεύονται ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ δυστυχῶς, ἀπὸ ἄλλας χώρας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον λέγομεν, ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι καί, κατ’ ἀρχήν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας. Φοβοῦμαι, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, ὅτι εἶναι μεγάλον τὸ ποσοστὸν τῶν πρὸς τὴν Δύσιν ἐξαγωγῶν μας, ἐνῷ ἀντιθέτως, φαίνεται, ὅτι αὐξάνει τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ὑφέρπει μία διαφωνία, ἡ ὁποία ἔχει καθαρῶς πολιτικὸν χαρακτῆρα καὶ ἡ ὁποία, δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν, φαίνεται ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν τόνον τῶν συζητήσεων περὶ ἀναπτύξεως αὑτῶν τῶν συναλλαγῶν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ Κυπριακόν, κάθε φορὰ ποὺ ἐγίνετο συζήτησις περὶ αὐτοδιαθέσεως, ἐμένομεν ὅλοι σύμφωνοι. Εἰς τὴν ἀρχὴν ἐφαίνετο, ἐν τούτοις, ὅτι εἴχομεν κἄποιαν διαφωνίαν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς πραγματοποιήσεως τῆς αὐτοδιαθέσεως. Προκειμένου καὶ περὶ τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν, ἡ ἰδία ἐντύπωσις μοῦ δημιουργεῖται. Εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι κατ’ ἀρχήν, ὑφέρπει, ὅμως, ἡ ἀνησυχία εἰς τὴν κυβερνητικὴν πλευράν, μήπως ἡ αὔξησις τῶν συναλλαγῶν μας μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην ἔχῃ μὲν ἀποτελέσματα ἱκανοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς ζημιώνουν τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω τὴν διαφωνίαν μου ἀκόμη καὶ ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ἔκαμα διάκρισιν μεταξὺ τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀπόψεως τοῦ θέματος. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἡ τυχὸν ἐντύπωσις χωρεῖ οἱουδήποτε εἴδους συναισθηματισμοί, προκειμένου περὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν εἰδῶν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς τοποθετήσεως τῶν προϊόντων των, ἡ τυχὸν ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἴτε ἀπὸ τὴν Δύσιν, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀνατολήν, νὰ εἰσέρχεται εἰς τὰς συναλλαγὰς αὐτὰς ποσοστὸν οἱουδήποτε συναισθηματισμοῦ, εἶναι καταστρεπτικὴ διὰ τὰς περαιτέρω πολιτικὰς ἐνεργείας τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ οἰκονομικὸν ἐπίπεδον. Οὐδεὶς συναισθηματισμός. Πολιτικὴν κάμνουν ὅλοι καὶ ὄχι μόνον οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν Σινικὰ τείχη μεταξὺ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς μιᾶς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, νομίζω, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος δύναται νὰ εἶναι ἀποτελεσματικωτέρα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπίπεδον. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι αἱ ἀνταλλαγαί μας δύνανται νὰ αὐξηθοῦν καὶ πρὸς τὴν Δύσιν καὶ πρὸς τὴν Ἀνατολήν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀσκήσωμεν ἐξωτερικὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν στηριζομένην εἰς τὴν θέλησιν τῆς Ἑλλάδος νὰ πωλῇ τὰ γεωργικά της προϊόντα. Ἀλλοίμονον, ἐὰν κάθε φορὰν διὰ κάθε ἐξαγώγιμον προϊόν μας λαμβάνωνται τέτοιου εἴδους μέτρα προστασίας, ὅταν, προκειμένου περὶ μὴ ἐξαγωγίμων προϊόντων μας ἀρνούμεθα τὴν ἔννοιαν τῆς συγκεντρώσεως πέραν ἑνὸς ὁρίου. Ἐὰν διαθέσωμεν διὰ τὰ ἐξαγώγιμά μας προϊόντα ἐφέτος 300 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, τὸ ἑπόμενον ἔτος 600 καὶ τὸ μεθεπόμενον 900, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς καταστροφὴν ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πιστεύσωμεν εἶναι, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, δὲν εἶναι θέμα κοινωνικόν, δηλαδή, προσπάθεια νὰ μὴ μείνουν, ὡς ἐλέχθη προχθὲς ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καπνὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Αὐτὸ εἶναι μία κοινωνικὴ ἄποψις, ἡ ὁποία εἶναι κατὰ πάντα ἀξία τιμῆς, πλὴν ὅμως, δὲν εἶναι οὐσιώδης. Τὸ ζήτημα εἶναι, πῶς θὰ ἐξάγωνται τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἄποψις καὶ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς συζητήσεως. Δηλαδή, ὅτι πρέπει, βλέποντες τὸν μέγα κίνδυνον, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται τὰ τελευταῖα χρόνια εἰς τὰ καπνά, βλέποντες ὅτι ἡ ἐξαγωγή των εἶναι ἀνάγκη τῆς οἰκονομίας μας, πρέπει νὰ ἀσκήσωμεν ἐξωτερικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν κατάλληλον διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν πλήρη ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας (Χειροκροτήματα).

§156Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Τσιριμῶκος προηγουμένως, ἐδημιουργήθη ἐντύπωσις, ὅτι προσπάθειά μας ἦτο νὰ ἀποστερήσωμεν ἀπὸ οἱονδήποτε τῶν κ.κ. συναδέλφων τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσῃ. Προσπάθειά μας εἶναι, ἐφ’ ὅσον γίνεται παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς τὴν μίαν πλευράν, νὰ ἰσχύσῃ αὕτη καὶ διὰ τὴν ἄλλην πλευράν. Καὶ ἐὰν ἀνακύψουν θέματα δι’ ὡρισμένους ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς πτέρυγος αὐτῆς, νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των.

§157Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐπεθύμουν νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν προλαλήσαντα ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ καπνοῦ δὲν γίνεται μόνον πρὸς προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀλλὰ γίνεται καὶ πρὸς διασφάλισιν τοῦ καπνικοῦ συμφέροντος τῆς χώρας. Γνωρίζετε τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ, καθὼς ἐπίσης, ὅτι διὰ γενικοὺς λόγους, ὁ ἀνατολικὸς καπνὸς καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ὁ ἑλληνικὸς καπνός, διέρχονται μίαν κρίσιν. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀναμφισβητήτου κρίσεως, πρέπει νὰ ἐγκαταλείψωμεν τοὺς καπνοπαραγωγούς μας ἀπροστατεύτους καὶ νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διατηρήσουν αὐτοὶ τὰ καπνά τους; Κατὰ συνέπειαν, ἡ παρέμβασις ἔχει σκοπὸν ὄχι μόνον νὰ προστατεύσῃ τὸν καπνοπαραγωγόν, ἀλλὰ καὶ νὰ διασφαλίσῃ τὸ καπνικὸν συμφέρον τῆς χώρας, διότι διὰ τῆς παρεμβάσεως ἐπὶ θυσίᾳ τοῦ κρατικοῦ μας προϋπολογισμοῦ, γίνεται ρυθμιστικὴ πώλησις τῶν ἀγοραζομένων εἰς χώρας, αἱ ὁποῖαι εἴτε δὲν εἰσαγάγουν ἑλληνικὰ καπνά, εἴτε εἰσαγάγουν μικρὰς ποσότητας, εἴτε πρόκειται νὰ εἰσαγάγουν, ὅπως προβλέπουν ὅλαι αἱ συμβάσεις, τὰς ὁποίας μέχρι τοῦδε ἐκάμαμεν καὶ αἱ ὁποῖαι προβλέπουν εἰσαγωγὴν μεγαλυτέρων ποσοτήτων καπνοῦ. Θὰ ἤθελα, ὅμως, εἰδικώτερον νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια, ὡς πρὸς τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς ἕνα πρᾶγμα ἔχετε δίκαιον, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, ὅτι εἰς τὸ θέμα αὐτὸ γίνεται πολιτική, περισσότερον τοῦ δέοντος, δὲν τοποθετεῖται εἰς τὰ φυσικὰ πλαίσια καὶ δὲν τὸ ἀντιμετωπίζομεν ἀπὸ ἀπόψεως σαφῶς ἑλληνικῶν προϊόντων, ὄχι διότι προτιμῶμεν τὸ αʹ ἢ τὸ βʹ συμφέρον, ἀλλὰ ἀκριβῶς, διότι τὸ ἔχομεν συνδέσει πολὺ μὲ τὴν πολιτικήν, τὸ πολιτικὸν κριτήριον καὶ ἐνδεχομένως ὁ πολιτικός μας προσανατολισμὸς ἐπιφέρει κἄποιαν σύγχυσιν καὶ δὲν βλέπομεν καθαρῶς τὴν κατάστασιν. Συνεπῶς ἀκούεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι δῆθεν δὲν ὑφίσταται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἰλικρινὴς θέλησις νὰ προωθήσῃ καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἐξαγωγάς μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἐνῷ γνωρίζουν ὅλοι καὶ ὑμεῖς γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν κάμνομεν διὰ νὰ προωθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας μὲ τὸ ἐμπόριόν μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, συνεχῶς καὶ πάντοτε κάμνομεν ντικριμινασιὸν ἐναντίον τῶν Δυτικῶν χωρῶν καὶ ἐξαναγκάζομεν τὴν ἑλληνικὴν ἀγορὰν ἐν τῷ συνόλῳ νὰ ἀποδεχθῇ ἕνα ὡρισμένον ὕψος ἐμπορίου μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, τὸ ὁποῖον συνεχῶς χάρις εἰς τὴν ἔμμονον προσπάθειάν μας διατηροῦμεν. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πράγματι θελήσητε νὰ ἰδῆτε ὡρισμένα πράγματα τῆς τελευταίας τριετίας, ἀκόμη καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τόσον συχνὰ ἀναφέρονται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ἐπειδὴ ἡ συζήτησις γίνεται πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος, τὶ θὰ διαπιστώσητε; Θὰ διαπιστώσωμεν συνεχῆ μείωσιν τῶν ἐμπορικῶν της σχέσεων μὲ τὴν Ἀνατολὴν τῆς Τουρκίας καὶ συνεχῆ αὔξησιν τῶν ἐμπορικῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ἀνατολήν. Ὁμιλῶ περὶ τῆς τελευταίας 3ετίας, διότι αὐτὴν τὴν 3ετίαν, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ τελευταῖον ἔτος, ἀρνοῦμαι νὰ σᾶς εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι, ὡς πρὸς τὸν καπνόν, ἔχω διαβεβαίωσιν καὶ οὐδένα λόγον ἔχω νὰ ἀμφισβητῶ τὴν διαβεβαίωσιν αὐτήν, ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ὅτι μόνον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, μετὰ ἀπὸ τὰς συζητήσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν, θὰ ἀγοράσῃ ἐφέτος 8.000 τόννους καπνά, δηλαδὴ κατά τι περισσότερον ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἀγορασθέντων τὸ προηγούμενον ἔτος ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καπνῶν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὰ ἐπιτεύγματα, τὰ λέγω ὡς ἐπιτεύγματα, διότι ὑφίσταμαι ἐν τοῖς πράγμασι καὶ τὰς δυσχερείας τῆς ἐφαρμογῆς των. Νομίζετε, ὅτι τὰ ἐπιτεύγματα αὐτὰ ἐπραγματοποιήθησαν εὐκόλως; Εἶναι εὔκολον νὰ ὁμιλοῦμεν, δὲν ὁμιλῶ δι’ ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ ὁμιλῶ γενικῶς καὶ λέγω, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ εὑρίσκωμεν λύσεις καὶ νὰ συζητοῦμεν συνεχῶς περὶ δυνατοτήτων, τὰ ὅρια τῶν ὁποίων ὑπερβαίνουν τὰς ἐξαγωγικάς, ἂς εἴπωμεν, ἀνάγκας τῆς χώρας μας, χωρὶς νὰ ζῶμεν τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας συναντῶμεν εἰς κἄθε βῆμα προόδου, τὸ ὁποῖον κάμνομεν. Ἐὰν θελήσητε νὰ προσέξητε τὴν προσπάθειαν αὐτήν, θὰ ὁμολογήσητε, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἐπιτυχὴς ἡ προσπάθεια καὶ εἰλικρινὴς ἡ καταβαλλομένη ἐκ μέρους μας προσπάθεια, πρὸς διεύρυνσιν τῶν συναλλαγῶν αὐτῶν. Οὐδέποτε ἀσκοῦντες τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας μας ἐχρωματίσαμεν κατὰ ἕνα τρόπον τὴν προσπάθειαν αὐτήν, οὔτε ἐγὼ προσωπικῶς ἐσκέφθην ποτὲ τοιοῦτον τι, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§159Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε ὡς ἐδήλωσα καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως, ἐκ μέρους τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως, θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπαληγούρας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαληγούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ συνόλου τοῦ καπνικοῦ θέματος. Θὰ ὁμιλήσω ἀποκλειστικῶς περὶ τοῦ θέματος τοῦ προκύψαντος ἐκ τῆς προσφάτου ὑποτιμήσεως τοῦ καπνικοῦ δολλαρίου ὑπὸ τῆς Τουρκίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ πρόσφατος αὐτὴ ὑποτίμησις ἐσημειώθη εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ διήρχοντο κρίσιν. Ἀπό τινων ἐτῶν τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ διέρχονται κρίσιν τριπλῆν. Ὑπάρχει γενικωτέρα κρίσις τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου καὶ τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ, ὑπάρχει εἰδικωτέρα καὶ ἐντονωτέρα κρίσις τῶν καπνῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ ἐντονωτάτη καὶ εἰδικωτάτη κρίσις τῶν κλασσικῶν καπνῶν. Ἡ ἔντασις τῆς κρίσεως εἶναι πράγματι εὐθέως ἀνάλογος πρὸς τὴν εὐγένειαν τοῦ ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ἐσημειώθη τὴν 16.2.1960 ἡ ὑποτίμησις τοῦ καπνικοῦ δολλαρίου ὑπὸ τῆς Τουρκίας. Τὸ γεγονὸς δὲν ἔπρεπε νὰ αἰφνιδιάσῃ κανένα. Ὄντως, ἡ Τουρκικὴ ὑποτίμησις εἶχεν ἤδη ἀποφασισθῆ ἀπὸ τῆς 4.8.58. Ἡ ἀπόφασις τῆς ὑποτιμήσεως ἐλήφθη μετὰ σύμφωνον γνώμην τῶν ἁρμοδίων διεθνῶν Ὀργανισμῶν καὶ μάλιστα τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, καὶ εἴχαμεν ἔκτοτε, πεῖραν περὶ τῆς μεθόδου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Τουρκία εἶχεν ἀποφασίσει νὰ ὑποτιμήσῃ σιγὰ–σιγὰ τὴν τιμὴν τῶν ἀντιστοιχούντων πρὸς ἕκαστον ἐκ τῶν προϊόντων της συναλλαγμάτων. Εἴχομεν πρόσφατον, κύριοι βουλευταί, τὸ παράδειγμα τῆς σουλτανίνας. Καὶ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ συναγάγει ἐκ τοῦ παθήματός της εἰς τὴν σουλτανίναν μαθήματα. Δὲν πιστεύω, βεβαίως, ὅτι ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τοῦ καπνικοῦ δολλαρίου θὰ σημειωθῇ ἀκριβῶς τὴν 16ην Φεβρουαρίου. Ἔπρεπε, ἐν τούτοις, νὰ θεωρήσῃ, ὅτι εἶναι σφόδρα πιθανὴ ἡ ἡμερομηνία αὐτή. Διατί; Διότι εἶναι εὔλογον —ὅταν κανεὶς δὲν κάμνῃ γενικὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, ἀλλὰ κάμνει ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος τοῦ συνδεομένου πρὸς ἕνα εἰδικὸν προϊὸν— νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ὑποτίμησιν αὐτὴν κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἀγορῶν τοῦ προϊόντος ἤ, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου τοῦ προϊόντος. Ἔπρεπε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ φαντασθῇ καὶ νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἡ Τουρκία ἢ θὰ ἔκαμνε τὴν ὑποτίμησιν τώρα ἢ θὰ τὴν ἔκαμνεν ἀφοῦ ἔκλειναν ὁλοκληρωτικῶς αἱ ἀγοραί, ὁπότε καὶ ἡ ὑποτίμησις θὰ εἶχεν ἐντελῶς ἄλλην ἔννοιαν καὶ δὲν θὰ ἐκαρποῦτο ποσοστὸν τῆς ὑποτιμήσεως ὁ Τοῦρκος ἀγρότης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ὑποτίμησις ἔγινεν, ὑφ’ ἃς συνθήκας ἔγινε καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἐπαναλάβω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπὸ ἄλλων προλαλησάντων Ἀρχηγῶν καὶ ἐκπροσώπων τῶν Κομμάτων ἐσημειώθησαν. Θὰ παρεκάλουν μόνον νὰ ἐνθυμηθῶμεν τοῦτο: ὅτι δηλαδή, διὰ τὰ ἐπεξειργασμένα ἐμπορικῶς καπνὰ καθωρίσθη τὸ καπνικὸν δολλάριον εἰς 644 γρόσια διὰ τὰ καπνὰ Σμύρνης καὶ εἰς 728 γρόσια διὰ τὰ καπνὰ Πόντου καὶ Μαρμαρᾶ. Ἤτοι, ἐδόθη αὔξησις 15% εἰς τὰ πρῶτα καὶ 30% εἰς τὰ δεύτερα, ἔναντι τῆς ὑφισταμένης μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι πάνυ ὑπαινικτικοὶ περὶ τῆς προθέσεως τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὰ καπνὰ τῆς ἐσοδείας 1959, τὰ τελοῦντα ὑπὸ διαπραγμάτευσιν σήμερον. Ἡ εἴδησις αὐτὴ τῆς αὐξήσεως κατὰ 15% καὶ 30%, ἐγνώσθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, διότι περιέχεται εἰς τὴν πρώτην ἀνακοίνωσιν τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀλλ’ οὐδεὶς φαίνεται ἐσκέφθη ἐκ τῶν Ἑλλήνων ὑπευθύνων νὰ συναγάγῃ ἐκ τῆς ἀνακοινώσεως ταύτης συμπεράσματα. Τὶ σημαίνει ἡ αὔξησις κατὰ τὰ προμνησθέντα ποσοστά, κύριοι βουλευταί; Σημαίνει, ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις δίδει κἄποιο σύνθημα καὶ λέγει: Κάμνω μίαν κατανομὴν τῶν περιθωρίων τῆς ἀναπροσαρμογῆς μεταξὺ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ ἐμπόρου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν περιθωρίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριόν της διὰ νὰ ρίξῃ τὴν διεθνῆ τιμὴν ἀφ’ ἑτέρου. Καὶ πρὸς ἄρσιν πάσης ἀμφιβολίας, προέβη εἰς δήλωσιν ρητὴν αὐτὸς οὗτος ὁ ὑπουργὸς τοῦ τουρκικοῦ μονοπωλίου. Καὶ εἶπεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν μετάφρασιν, τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς ὅλας τὰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας: «Θὰ μειώσωμεν τὰς τιμὰς διὰ νὰ συναγωνισθῶμεν τὰς ἄλλας ἐξαγωγικὰς χώρας καὶ νὰ ἐξάγωμεν εὐχερέστερον τὰ καπνά μας». Εἶπε, δηλαδή, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸ τὸ ἀκατανόητον, ὅτι βεβαίως δὲν γίνεται τὸ καπνικὸν δολλάριον 900 γρόσια, ἀπὸ 560 ποὺ ἦτο πρὸ ὀλίγων μηνῶν, διὰ νὰ καρπωθοῦν ὅλην αὐτὴν τὴν διαφορὰν οἱ Τοῦρκοι καπνοπαραγωγοὶ καὶ νὰ αὐξήσῃ ἡ ἀγοραστικὴ αὐτῶν δύναμις. Ἀλλὰ γίνεται διὰ νὰ καρπωθοῦν μέρος μόνον αὐτῆς οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ διὰ νὰ παρασχεθῇ ταὐτοχρόνως ἡ εὐχέρεια νὰ καταστοῦν συναγωνιστικώτερα τὰ τουρκικὰ καπνά. Εἶχεν ἄλλωστε λόγους ἡ Τουρκία νὰ καταστήσῃ συναγωνιστικώτερα τὰ καπνά της. Διότι, πράγματι, τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐσημειώθη ὑποχώρησις τῶν τουρκικῶν καπνῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Πρέπει περαιτέρω νὰ προσδιορίσωμεν ποῖον εἶναι τὸ πιθανὸν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπορροφήσῃ ὁ Τοῦρκος παραγωγὸς καὶ γενικώτερον οἱ ἐσωτερικοὶ παράγοντες καὶ ποῖον εἶναι τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ μεταχειρισθῇ ὁ Τοῦρκος ἐξαγωγεὺς διὰ νὰ μᾶς συναγωνισθῇ, διὰ νὰ ρίξῃ, δηλαδή, τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν. Εἶπον, ὅτι μίαν ἔνδειξιν ἀποτελεῖ τὸ σύνθημα τὸ ἴδιον, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν αὐτὴ αὕτη ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις διατηρήσασα τὸ δολλάριον τὸ καπνικὸν τῶν ἐμπορικῶν καπνῶν εἰς τὰς τιμὰς ποὺ σᾶς εἶπον πρίν. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν μόνον αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ συναχθῇ κἄποιο θετικὸν συμπέρασμα, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μεγάλη Ἀμερικανικὴ ἑταιρεία ἠγόρασε καπνὰ τύπου Σμύρνης πρὸς 1,15–1,16 δολλάρια, ἐνῷ ἡ συνήθης τιμή, ἡ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἦτο 1,36–1,42 δολλάρια. Ἄρα, ἔχομεν μείωσιν 18%. Ἡ ἰδία ἑταιρεία ἠγόρασε 1.000 τόννους καπνὰ Μπάφρας πρὸς 1,57 δολλάρια, ἔναντι 1,85 ποὺ ἦταν πρὶν καὶ 1.000 τόννους Σαμψοῦντος πρὸς 1,65 ἀντὶ 1,92 ἕως 2 δολ. ποὺ ἦτο πρὶν ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν. Μείωσις, λοιπόν, 15–18% καὶ εἰς αὐτά. Ἀλλὰ ὑπάρχει κἄτι, ἀκόμη χαρακτηριστικώτερον. Ὡς γνωρίζετε, ἡ ἐσοδεία τῆς Σμύρνης κατὰ τὸ μέγιστον αὐτῆς ποσοστὸν ἔχει ἀπορροφηθῆ. Καὶ ἐδῶ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Εἶναι ἴσως, τὸ μόνον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου συμφωνοῦμεν. Πράγματι, ἡ ταχεῖα ἀπορρόφησις τῶν καπνῶν Σμύρνης δὲν ἔχει καμμίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ἐὰν δέ τις ἐπεκαλέσθη τὴν κατ’ ἔτος σημειουμένην ἄμεσον ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν Σμύρνης, ὡς ἐπιχείρημα ἀποδεικτικὸν τοῦ ὅτι τὰ τουρκικὰ καπνὰ διατίθενται, ἐνῷ τὰ ἑλληνικὰ μένουν ἀδιάθετα, σφάλλει. Ὁ ἐπικαλούμενος τοιοῦτον ἐπιχείρημα, ἢ ἀγνοεῖ τὰ πράγματα ἢ ἐπιχειρηματολογεῖ, ἀποβλέπων εἰς σκοποὺς τοὺς ὁποίους, βεβαίως, δὲν θέλω, διὰ τῶν ἰδικῶν μου λόγων, νὰ καλύψω. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοὺς 75 χιλιάδας τόννους τῆς ἐσοδείας τῶν καπνῶν τύπου Σμύρνης, ἔχουν ἤδη ἀγορασθῆ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς οἱ 63 ἢ 64 χιλιάδες τόννοι, ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς εἰς συμπεράσματα περὶ τῆς τιμῆς εἰς ἣν ἠγοράσθησαν τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς Τούρκους παραγωγούς. Διὰ νὰ καθησυχάσω τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ εἴπω εὐθέως καὶ ἀμέσως, ὅτι ἀπὸ 64 χιλ. τόννους, 34 χιλ. τόν. ἀπερρόφησε τὸ σύνηθες ἐμπόριον, 3 χιλ. τόν. πῆρε ἡ Γκέρυ, ἡ ὁποία δρᾷ αὐτονόμως ἐκεῖ, καὶ 27 χιλ. τόν. τὸ Τουρκικὸν μονοπώλιον. Οἱ ἀριθμοί μου εἶναι κατὰ προσέγγισιν μονάδος ἀκριβεῖς. Ἡ μέση τιμὴ τοῦ καπνεμπορίου ἦτο 591 γρόσια κατὰ κιλὸν καὶ ἡ μέση τιμὴ τοῦ μονοπωλίου 496 γρόσια κατὰ κιλό. Δεδομένου, ὅτι ἡ περυσινὴ μέση τιμὴ τῆς ἰδίας ἐσοδείας ἦτο 450 γρόσια κατὰ κιλόν, ἕπεται, ὅτι αἱ παραγωγικαὶ τιμαὶ ὑπερτιμήθησαν μόνον κατὰ 20%. Καὶ αὐτὸ ἀφορᾷ εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν καπνῶν τῆς Σμύρνης. Βεβαίως καὶ εὐτυχῶς δι’ ἡμᾶς, ἡ ποιοτικὴ σύνθεσις τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας τῆς Τουρκίας δὲν εἶναι καλή. Ἑπομένως, τὸ ἀπομένον περιθώριον ἐκ τῆς νέας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος δὲν πρόκειται βεβαιότατα νὰ δυνηθῇ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὁλόκληρον τὸ τουρκικὸν ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον διὰ νὰ ρίξῃ τὰς τιμάς. Ἠρώτησα σειρὰν εἰδικῶν καὶ ἀσχέτων πρὸς ἀλλήλους καὶ τοὺς ἔθεσα χωριστὰ αὐτὸ τὸ πρόβλημα, χωρὶς νὰ τοὺς θέσω ὑπ’ ὄψει τὰ ἄλλα στοιχεῖα καὶ συνέπεσαν ὅλοι εἰς τὸ ὅτι ἡ πιθανὴ ἐμπορικὴ τιμὴ θὰ κυμαίνεται μεταξὺ τοῦ 1,18 καὶ 1,25 δολλαρίων, ἀντὶ τῆς συνήθους τιμῆς τοῦ 1,46 ἕως 1,52. Καὶ ἑπομένως, ἔχομεν ἤδη ἕνα δείκτην, περὶ τοῦ πόσον θὰ ὑποτιμήσῃ τὰ καπνὰ τύπου Σμύρνης ἡ Τουρκία. Διὰ τὰ ὑπόλοιπα καπνὰ δὲν ἔχουν ἀρχίσει εἰς τὴν Τουρκίαν, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, αἱ ἀγοραὶ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ κάμω τὸν ἴδιον συλλογισμὸν διὰ τὰ καπνὰ τοῦ Πόντου καὶ τοῦ Μαρμαρᾶ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀπ’ ὅσα σᾶς εἶπα βγαίνει ἕνα συμπέρασμα. Καὶ τὸ συμπέρασμα εἶναι τοῦτο: ὅτι θὰ σημειωθῇ μία ἀξιόλογος ὑποτίμησις τῶν καπνῶν τύπου Σμύρνης καὶ Σαμψοῦντος. Αὐτὰ τὰ καπνὰ δὲν εἶναι ἀσήμαντα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Οἰκονομίαν, εἶναι διττῶς σημαντικά. Πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα, διότι τὰ ἀντίστοιχα ἑλληνικὰ καπνὰ ἀποτελοῦν —ἂν ὁμιλήσωμεν μόνον περὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν— τὸ τέταρτον τῆς ἐσοδείας. Πρέπει μάλιστα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰ μυρωδάτα Σμύρνης, παρήχθησαν ἐφέτος εἰδικῶς εἰς μειωμένην ποσότητα. Ἄλλως θὰ ἦτο μεγαλυτέρα ἡ συμμετοχή του εἰς τὸ σύνολον καπνικόν μας προϊόν. Μόλις ἀνηγγέλθη ἡ εἴδησις τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως, αὐτομάτως ἐσταμάτησαν αἱ ἀγοραὶ τῶν καπνῶν εἰς τὰς περιοχάς, περὶ ὧν ὁ λόγος. Ἀλλ’ ἐγὼ θὰ θέσω ἓν ἐρώτημα: Ὅπως ξέρετε, τὰ καπνὰ Σμύρνης τὰ Τουρκικά, ἐπειδὴ εἶναι ὁμοιόμορφα καὶ ἐπειδὴ παράγονται εἰς μεγάλον ὄγκον —ὅπως εἶπον, ὑπάρχουν 75.000 τόννοι ὁμοειδῶν καπνῶν βασικῶν— ἀποτελοῦν τὸ βάθρον, τὴν βάσιν τῆς πυραμίδος τῶν ἀνατολικῶν ἐν γένει καπνῶν, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν. Ὅταν, λοιπόν, αὐτὴ ἡ βάσις ὑποστῇ καθίζησίν τινα, εἶναι δυνατὸν νὰ νομίσῃ ἕνας σώφρων διαχειριστὴς τοῦ καπνοῦ, ὅτι καὶ ἡ κορυφὴ τῆς πυραμίδος δὲν θὰ ὑποστῇ κἄποιον κλονισμόν; Βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι ἂν πέσῃ ἡ βάσις κατὰ 15%, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πέσῃ καὶ ἡ κορυφὴ κατὰ 15%. Εἴδομεν, ὅτι ἐσταμάτησαν αἱ ἀγοραὶ τῶν καπνῶν εἰς τὰς περὶ ὧν ὁ λόγος περιοχάς. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐσταμάτησαν ἀλλ’ ἐνετάθησαν ἀφ’ ἧς ἤρξαντο, αἱ ἀγοραὶ μπασμάδων εἰς τὴν περιοχὴν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διατί; Μὲ ἀπήλλαξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀνάγκης νὰ κάμω οἱανδήποτε ἀνάλυσιν. Εἶπεν —ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι δὲν συνήχθησαν τὰ πρακτικὰ συμπεράσματα ἐκ τῆς παρατηρήσεώς του, ἡ ὁποία εἶναι ὀρθοτάτη— ὅτι ἡ ἐφετεινὴ Τουρκικὴ ἐσοδεία δὲν εἶναι πάρα πολὺ καλὴ καὶ ἡ ἰδική μας ἐσοδεία δὲν εἶναι ἀρίστη. Ἡ ἀπόδοσις, ἑπομένως, τῶν Τουρκικῶν καπνῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν εἰς ὑψηλοὺς Ἀμερικανικοὺς βαθμοὺς θὰ εἶναι μειωμένη. Καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὴν πρώτην φάσιν ἦτο καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρξῃ ηὐξημένη ζήτησις τῶν καπνῶν τοῦ τύπου αὐτοῦ. Καὶ ὑπῆρξεν, ὄντως, ζήτησις ἀξιόλογος τῶν καλῆς σχετικῶς ποιότητος χωρικῶν δεμάτων— τῶν σημαδιῶν—ὅπως λέγονται τοῦ τύπου αὐτοῦ. Ζήτησις ὀφειλομένη εἰς τὴν μετρίαν σύνθεσιν τῶν ἐσοδειῶν τῶν δύο μεγάλων ἐξαγωγικῶν χωρῶν. Δι’ αὐτὸ ἐσημειώθη αὐτὴ ἡ τάσις τῶν ἀγορῶν μπασμάδων κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, κ. Ὑπουργέ, ἀποτελεῖ καὶ ἀπόδειξιν, ὅτι οὐδεὶς πανικὸς ἐσημειώθη. Ἐκεῖ ὅπου ἐξ ἀντικειμένου ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀγοραί, ἔγιναν καὶ μὲ τὸ παραπάνω. Καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν μποροῦσαν νὰ γίνουν δὲν ἔγιναν. Καὶ αἱ μὲν ἰδικαί μας δηλώσεις, μὴ ἀποβλέπουσαι εἰς τὸ νὰ μεταβάλλουν τὴν κατάστασιν, δὲν τὴν μετέβαλλον. Τὸ χειρότερον εἶναι, ὅτι φοβοῦμαι ὅτι καὶ αἱ ἰδικαί σας πρῶται δηλώσεις δὲν μετέβαλλον τὴν κατάστασιν. Οὔτε αἱ δεύτεραι δηλώσεις σας τὴν μετέβαλλον. Θὰ σᾶς ἀποδείξω δὲ τώρα, ὅτι οὔτε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβατε πρόκειται νὰ μεταβάλλουν τὴν κατάστασιν κατὰ βάσιν. Θὰ ἤθελα κἄτι νὰ εἴπω περὶ τῆς Τουρκικῆς ὑποτιμήσεως πρὶν εἰσέλθω εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Ἀνεγράφη εἴς τινας ἐφημερίδας, ὅτι τάχα εἶχεν ἡ Τουρκία τὴν διεθνῆ ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς εἰδοποιήσῃ περὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Βεβαίως τοιούτου εἴδους ὑποχρέωσιν ἡ Τουρκία δὲν εἶχεν. Ὀφείλω ὅμως νὰ κάμω τὴν ἑξῆς βασικῆς σημασίας, νομίζω, παρατήρησιν. Καὶ ἡμεῖς, κ. συνάδελφοι, τὸ 1953 ὑπετιμήσαμεν τὴν δραχμήν. Διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβὴς δὲν ὑπετιμήσαμεν ἁπλῶς, ὑπερυπετιμήσαμεν. Καί, κατὰ τὴν ἰδικήν μου προσωπικὴν προφανῶς γνώμην, πιστεύω, ὅτι ὀρθότατα ὑπερυπετιμήσαμεν. Ὑπάρχει ὅμως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς ὑποτιμήσεως καὶ τῆς Τουρκικῆς τοιαύτης, ἡ ἑξῆς οὐσιώδης διαφορά: Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ὑποτίμησις ἢ ἂν θέλετε ἡ ὑπερυποτίμησις—ἢ καλῶς ἢ κακῶς γενομένη— ἐστηρίχθη εἰς τὰς ἰδικάς μας δυνάμεις. Ἡμεῖς ὑπετιμήσαμεν ὑπὸ καθεστὼς συνεχῶς μειουμένης Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Οἱ Τοῦρκοι ὑποτιμοῦν ὑπὸ τὸ γνωστὸν καθεστὼς ηὐξημένων καὶ ὑπὸ ποικίλλας μορφὰς χορηγουμένων εἰς αὐτοὺς εἴτε δανείων εἴτε δωρεῶν, εἴτε ἄλλων ποικίλων ἀρωγῶν. Φοβοῦμαι, ὅτι μέρος τῆς Τουρκικῆς ὑποτιμήσεως καὶ μέρος τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκίας δὲν πρόκειται νὰ βαστάσῃ ὁ Τουρκικὸς λαός, ὁπότε καὶ δὲν θὰ μᾶς ἔπεφτε πράγματι κανένας λόγος. Οὐσιῶδες μέρος τῆς Τουρκικῆς ὑποτιμήσεως στηρίζεται εἰς τὴν ἔξωθεν ἀρωγὴν καὶ ἐπικουρίαν, πρᾶγμα ποὺ δὲν συνέβη μὲ ἡμᾶς ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ αὐτῆς τῆς σκέψεως. Ἐὰν ἔκαμα τὴν σκέψιν αὐτήν, εἶναι διότι νομίζω, ὅτι δύνανται ἐξ αὐτῆς νὰ συναχθοῦν χρήσιμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν γενικώτερα συμπεράσματα εἰς τὰς διαπραγματεύσεις καὶ τοὺς χειρισμοὺς της. Ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀστεῖον νὰ γίνεται μεταξὺ τῆς τουρκικῆς καὶ τῆς ἑλληνικῆς ὑποτιμήσεως, μεταξὺ τῆς προσπαθείας τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἕνα νόμισμα σταθερὸν καὶ τῆς προσπαθείας τὴν ὁποίαν καταβάλλει ὁ λαὸς ὁ τουρκικὸς σύγκρισις. Ἡ προσπάθεια τῆς προπαρασκευῆς τῆς ἑλληνικῆς ὑποτιμήσεως ἤρχισε μὲ μέτρα ἀντιδημοτικώτατα ἐπὶ τῆς ἐποχῆς Ἀρχηγοῦ ἐκλείψαντος, τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη. Χαίρω διότι ὁ διάδοχός του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ συχνὰ ἀνεγνώρισε τὴν προσφορὰν τοῦ προκατόχου του λαβόντος τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐχρειάζοντο διὰ νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή.

§162Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Βεβαίως ἀνεγνώρισα καὶ ἀναγνωρίζω τοῦτο, τοσούτῳ μᾶλλον διότι ἐτίμων πάντοτε τὸν ἀείμνηστον Καρτάλην καὶ ἐξετίμων τὰς ἀρετάς του. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως καὶ πάλιν, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Καρτάλης εἶχε μεταβάλει γνώμην καὶ εἰς τὸ τέλος πλέον δὲν ἦτο ὑπὲρ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Αὐτὰ τὰ λέγω διὰ τὴν ἱστορίαν. Φυσικὰ ἡ ἀναδρομὴ δὲν γίνεται τὸ πρῶτον σήμερον, μὴ ὑπάρχοντος ἐν ζωῇ τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ἀνέφερον τοῦτο διὰ πρώτην φορὰν καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡμίλουν ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων της.

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἔχει καλῶς. Ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς περιστατικὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν πρὸ 8ετίας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλο τρόπον, μὲ τὴν ἀποκατάστασιν νομισματικῆς σταθερότητος εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἡμεῖς ἐστηρίξαμεν τὸ νόμισμα εἰς τὰς θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι συμβαίνει τὸ ἴδιον εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς φίλης καὶ γείτονος Χώρας. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ εἰδικὸν θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀφορᾷ καὶ θὰ συζητήσω ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέλυσα τὴν κατάστασιν ὡς αὕτη διαμορφοῦται. Σᾶς εἶπον, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ ἐπανέλαβεν σήμερον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὄντως τὰ κλασσικὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἐὰν τὰ περιορίσωμεν αὐστηρῶς ἀνέρχονται περίπου εἰς 4.000 τόννους, ἐὰν δὲν τὰ περιορίσωμεν καὶ συμπεριλάβωμεν εἰς ταῦτα καί τινα ἄλλα ἐκ τῶν εὐγενεστέρων καπνῶν, τότε ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀνέρχονται εἰς 5.000 ἢ καὶ εἰς 6.000. Ἡ ἔννοια τοῦ κλασσικοῦ κατέστη ἐλαστική.

§164Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι 4–5.000 τόννοι.

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μαλώσωμεν. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 6 ἢ καὶ 6,5. Ἐὰν προσθέσωμεν εἰς αὐτὰ καὶ ἄλλα καπνὰ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰ ὅρια μεταξὺ εὐγενῶν καὶ κλασσικῶν καπνῶν, πράγματι αὐξάνει ὁ ἀριθμός. Ἐν πάση περιπτώσει τοὐλάχιστον 4, 3,5 ἑκατομμύρια ἀπὸ αὐτὰ τὰ καπνὰ εὑρίσκονται, ἀνεξαρτήτως τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως, εἰς θέσιν δυσχερεστάτην. Ὁ μέσος κλῆρος τῶν παραγωγῶν των εἶναι 7 στρέμματα.

§166Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ μέσος κλῆρος δὲν εἶναι 7 ἀλλὰ πολύ κάτω, κ. συνάδελφε. Εἰς τὰς κλασσικὰς περιοχὰς φθάνει μέχρι καὶ τῶν 2½ στρεμμάτων. Ὁ βασικὸς δὲ ὑπῆρξε 5 στρέμματα.

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐὰν εἶναι πιὸ κάτω, τόσον τὸ χειρότερον. Σεῖς κατάγεσθε ἀπὸ αὐτὴν τὴν περιφέρειαν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀμφισβητήσω τὰ στοιχεῖα σας. Ἐδῶ λοιπὸν ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ¼ τῶν καπνῶν προσβεβλημένον ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τῆς ὑποτιμήσεως. Ἐπὶ πλέον ἄλλα 4 ἑκατομμύρια τόννους καπνὰ προσβεβλημένα ἀπὸ τὴν μονιμωτέραν ἀσθένειαν τῆς μεγάλης των εὐγενείας. Δηλαδὴ τὸ ⅓ τῆς ἐσοδείας τελεῖ ὑπὸ εἰδικὴν κρίσιν μὲ τὴν ἑξῆς πρόσθετον παρατήρησιν: Ὅτι ἕως τώρα τὰ καπνὰ τῆς Σμύρνης, καὶ Σαμψοῦντος ἀπετέλουν τὰ κατ’ ἐξοχὴν δυναμικὰ στοιχεῖα τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας. Ἕως τώρα ποτὲ τὰ καπνὰ αὐτὰ δὲν ἐδημιούργησαν δυσκολίας περὶ τὴν ἐξαγωγήν των. Μόνον πέρυσιν, ἐξ εἰδικωτέρων λόγων, ἐδημιουργήθη θέμα ὡς πρὸς τὰ καπνὰ Κατερίνης. Καμμίαν ἄλλην χρονιὰ δὲν ἐδημιούργησαν οὔτε τὰ καπνὰ τῶν Νήσων, οὔτε τὰ καπνὰ τῆς Κατερίνης οὔτε τὰ καπνὰ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸν τύπον τοῦτον πρόβλημα ἐξαγωγικόν. Ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῆς προσπαθείας μας τῆς ἐξαγωγικῆς. Καὶ αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ καπνὰ θίγονται κατ’ ἐξοχὴν ἀπὸ τὴν τουρκικὴν ὑποτίμησιν. Τοιαύτης οὔσης, κύριοι συνάδελφοι, τῆς καταστάσεως καὶ ἐφ’ ὅσον προεβλέπετο—καὶ μᾶς τὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι τὸ προέβλεπε καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ προβλέπῃ— ὅτι θὰ σημειωθῇ ἡ τουρκικὴ ὑποτίμησις, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕτοιμον σχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἐφηρμόζετο τὴν ἑπομένην τὸ πρωΐ ποὺ θὰ ἐγένετο ἡ ὑποτίμησις. Θὰ μοῦ εἰπῆτε τὸ σχέδιον ἔπρεπε νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ προσδιορισμοῦ εἰδικῶν ἀριθμῶν; Βεβαίως ὄχι. Διότι δὲν εἶχα τὴν ἀξίωσιν νὰ ἤξευρεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἡ ὑποτίμησις θὰ φθάσῃ εἰς τὸ 900 ἢ 800. Δὲν εἶχα τὴν ἀξίωσιν νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὰ βασικὰ καπνὰ τοῦ τύπου αὐτοῦ θὰ ὑποστοῦν κλονισμόν. Τὶ ἐβγήκαμε καὶ εἴπαμεν εἰς τὸν κόσμον; Ὅτι θὰ ὑποστοῦν κλονισμόν; Δὲν τὸ ξεύρουν ὅτι ὑπέστησαν κλονισμὸν τὰ καπνὰ οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ ἐφ’ ὅσον δέν πάει κανεὶς νὰ τὰ ἀγοράσῃ; Σοβαρευόμεθα; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς προσφάτων ἀγορῶν. Δὲν προσδιώρισεν ὅμως, ὅτι αἱ ἀγοραὶ αὐταὶ εἶναι ἀποκλειστικῶς ἀγοραὶ μπασμάδων, καὶ δὲν προσδιώρισε ποῖον ποσοστὸν ἐξ αὐτῶν εἶναι καπνὰ τοῦ τύπου τοῦ συζητουμένου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε κάτι περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι λέγω ἐγὼ σήμερον. Εἶπεν, ὅτι φοβεῖται μήπως ὅταν περάσῃ ἡ περίοδος τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἐκλεκτῶν μερίδων, ὑποστῇ κλονισμὸν καὶ αὐτὴ ἡ ἀγορὰ τῶν μπασμάδων. Δὲν θὰ τὴν ἔλεγα αὐτὴν τὴν φράσιν, ἐὰν δὲν τὴν ἔλεγεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀφοῦ τὴν εἶπεν ὅμως, τὴν προσυπογράφω. Ληπτέα μέτρα. Τὶ μᾶς λέγει ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ πράξῃ; Λέγει τὰ ἑξῆς: Θὰ κάμω ρυθμιστικὴν παρέμβασιν. Θὰ παρακάλουν νὰ κάμωμεν μίαν διάκρισιν. Θὰ τὴν κάμῃ τὴν ρυθμιστικὴν παρέμβασιν ἄραγε εἰς τὰ καπνὰ τύπου Σμύρνης καὶ Σαμψοῦντος; Μὰ ἐχάσαμεν τὴν ἔννοιαν τῶν λέξεων; Τὶ θὰ πῇ ρυθμιστικὴ παρέμβασις; Θὰ πῇ ὅτι ὑπάρχει μία διεθνὴς τιμὴ δεδομένου, ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ αὐτὴ εἶναι, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Ἑλληνικῆς, ρεαλιστική, καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν τιμὴν ἡ Κυβέρνησις τὴν ὑποστηρίζει διὰ νὰ μὴ ἀφήσῃ τοὺς ἐμπόρους νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν παραγωγὸν καὶ νὰ τοῦ πάρουν τὸ προϊόν του, ὑπὸ τὴν τιμὴν τὴν ἀντιστοιχοῦσαν εἰς τὴν διεθνῆ. Τί εἰπῇ ὅμως ρυθμιστικὴ παρέμβασις μὲ τιμὴν FOB, μὲ τιμὴν ἐξαγωγικήν, προκαθωρισμένην; Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἀγοράσῃ καπνὰ τοῦ τύπου Σμύρνης καὶ Σαμψοῦντος μὲ 5% κάτω ἀπὸ τὴν περυσινὴν τιμὴν FOB. Τὶ σημαίνει ὅμως ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως; Σημαίνει ἁπλούστατα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ συγκεντρώσῃ τὰ καπνὰ αὐτά. Ὁρίζει τιμὴν συγκεντρώσεως καὶ ὄχι τιμὴν ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως τουλάχιστον ὡς πρὸς αὐτὰ τὰ καπνά. Καὶ τὴν ὁρίζει πῶς; Μὴ ὁρίζοντας ταὐτοχρόνως ἐπιδότησιν. Τὶ σημαίνει αὐτό; Σημαίνει, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀπολύτως ἀντικειμενικὴ ἀδυναμία τοῦ ἐμπορίου νὰ ἀγοράσῃ καπνά.

§168Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Διατὶ τὸ προδικάζετε, κ. συνάδελφε;

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶπον διατί.

§170Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐπωλήσαμεν παρὰ ταῦτα 1.500 τόννους.

§171Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Πότε;

§172Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀκριβῆ ἡμερομηνίαν δὲν ἔχω.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂς μὴ πλανώμεθα. Πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως βεβαίως ἠγοράσθησαν. Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ὅμως δὲν ἠγοράσθησαν.

§174Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἠγοράσθησαν μερικά. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι μεταξὺ τῶν καπνῶν Σαμψοῦντος, περιφερείας Κατερίνης καὶ τῶν τουρκικῶν Σαμψοῦντος, Σμύρνης, ὑπάρχει διαφορὰ 20%. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ δὲν εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Ἀκριβῶς διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μία ἀπορρόφησις κατὰ ἕνα ποσοστὸν τῆς ὑφισταμένης ἀδικαιολογήτως μέχρι τοῦδε διαφορᾶς εἰς τὰς τουρκικὰς ποικιλίας Σαμψοῦντος, καὶ μὲ τὸ 5% τὸ πρόσθετον θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἰσορροπήσωμεν. Πέραν τούτου, ἐπειδὴ εἶναι βραχυχρόνιος ἡ ἐπίδρασις τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως, καὶ τὸ γνωρίζομεν τοῦτο ὅλοι, ἠθελήσαμεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν Ἕλληνα παραγωγὸν καπνῶν, διότι δὲν ἐπιθυμοῦμεν ἐκ μιᾶς προσωρινῆς βραχυπροθέσμου ἐπιρροῆς νὰ ὑποστῇ οὕτω ὁ Ἕλλην παραγωγὸς μείωσιν τοῦ εἰσοδήματός του, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς περαιτέρω ταλαιπωρίας καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς τῆς τόσον βραχυπροθέσμου, ὁ κίνδυνος μεγαλυτέρων οἰκονομικῶν ἐπιπλοκῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀντιμετωπίσαμεν τὸ θέμα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, βέβαιοι ὄντες ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑποχρεωθῶμεν εἰς διάθεσιν τῶν καπνῶν μὲ τιμὰς χαμηλοτέρας τῶν τῆς ἀγορᾶς, ὅπως τὸ ἐπράξαμεν μέχρι τοῦδε καὶ θὰ τὸ πράξωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη.

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὅσον περισσότερον ἀποδειχθῇ, ὅτι ἔχετε δίκαιον, ὡς πρὸς τὸν προσωρινὸν χαρακτῆρα τῶν ἐπιπτώσεων τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν διεθνῶν τιμῶν καπνοῦ, τόσον τὰ μέτρα ποὺ ἐλάβατε ἀποδεικνύονται περισσότερον ἀπρόσφορα. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται νὰ εἶναι προσωριναὶ αἱ ἐπιδράσεις τῆς τουρκικῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν διεθνῶν τιμῶν, τότε ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ταλαιπωρηθῶμεν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἔκτακτον θεομηνίαν διὰ τῶν συνήθων ἐκτάκτων μέτρων διὰ τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζονται αἱ θεομηνίαι.

§176Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡ ἐπιδότησις εἶναι ἔκτακτον μέτρον;

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Θὰ ἐξηγήσω ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν πιστεύω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἐπιδότησις. Διότι πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἴπατε εἶναι σωστὰ εἰς πρῶτον βαθμὸν καὶ ὡς πρώτη προσέγγισις. Ὑπάρχει ὅμως καὶ δευτέρα προσέγγισις τῆς ὑποθέσεως καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε πρῶτον καὶ μετὰ νὰ κρίνητε. Ἂς ἐξετάσωμεν τὴν περίπτωσιν τῶν καπνῶν τύπου Σμύρνης καὶ Σαμψοῦντος. Τὶ θὰ συμβῇ ἐφαρμοζομένης τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς; Ἐὰν τηρηθοῦν αἱ κυβερνητικαὶ ἐπαγγελίαι, ἐὰν δηλαδὴ πράγματι καὶ ἐγκαίρως προσφερθῇ ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ ταῦτα ὑποτετιμημένα κατὰ 5% τότε θ’ ἀναγκασθῇ νὰ τὰ συγκεντρώσῃ ὁλοκληρωτικῶς. Διότι ἡ διεθνὴς τιμὴ τῶν καπνῶν τούτων εἶναι κατωτέρα καὶ διότι, βεβαίως, δὲν θὰ τὰ ἀγοράσῃ τὸ ἐμπόριον. Ἐὰν πάλιν δὲν προσφερθῇ ἐγκαίρως —εἴτε ἐξ ὀργανωτικῆς ἀνεπαρκείας, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων— ν’ ἀγοράσῃ ἡ Κυβέρνησις, τότε, παρὰ τὴν κυβερνητικὴν ἐπαγγελίαν, ἡ τιμή των θὰ πέσῃ καὶ τὸ βάρος τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως θὰ κληθοῦν νὰ βαστάσουν οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἢ θὰ ἔχωμεν καθολικὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν τούτων, ἢ θὰ ἔχωμεν ὑποβιβασμὸν οὐσιώδη τῶν παραγωγικῶν τιμῶν. Συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἢ θὰ ρίψετε τὰς τιμὰς κάτω τῆς ἐπαγγελίας καὶ θὰ ρίψετε τὴν τουρκικὴν ὑποτίμησιν ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ, ἢ θὰ τηρήσητε τὰς ἐπαγγελίας σας καὶ θὰ κάμητε συγκέντρωσιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δαπανηρά. Ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι κατὰ τῆς ἐπιδοτήσεως διὰ τρεῖς λόγους. Τοὺς δύο λόγους τοὺς ἀνέφερεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν τρίτον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἐπιδότησις νὰ ἀπορροφηθῇ ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο βάσιμον ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ ἐπιδότησις εἰς τὸ ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ καὶ ὄχι εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ θὰ ἦτο βάσιμον δεύτερον ἐὰν δὲν εἴχομεν τὸ ὅπλον τῆς ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως. Δι’ αὐτὸ ἔγινεν ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Καπνοῦ. Ἐὰν δὲν προσφέρῃ τὸ ἐμπόριον τὰς κανονικὰς τιμάς, βγῆτε νὰ πληρώσητε σεῖς τὰς τιμὰς αὐτάς. Ἀλλὰ πότε; Ἀφοῦ διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως καταστήσητε δυνατὴν τὴν ἐξαγωγήν. Κανεὶς δὲν ἐφαντάσθη ὅτι πρόκειται νὰ μείνουν τὰ καπνὰ ἐπ’ ἄπειρον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Φοβούμεθα, ὅτι τὰ καπνὰ θὰ παραμείνουν ἐπὶ ἀπροσδιόριστον χρονικὸν διάστημα εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Κράτους. Ὁ δεύτερος κίνδυνος, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι διατρέχομεν εἶναι, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς ἐπιδοτήσεως κινδυνεύει νὰ γίνῃ μόνιμος. Καὶ αὐτὸς θὰ ἦτο ὄντως κίνδυνος ἐὰν δὲν ἐλέγαμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν, ὅτι τὰ μὲν καπνὰ τοῦ τύπου αὐτοῦ ἐπιδοτοῦνται διότι ἔχομεν διεθνῆ κάμψιν τῶν τιμῶν ὀφειλομένην εἰς τὴν τουρκικὴν ὑποτίμησιν τὰ δὲ εὐγενέστερα καπνὰ διότι διατρέχουν, ἀπὸ ἐτῶν, εἰδικὴν κρίσιν. Περὶ τῶν καπνῶν τούτων θὰ ὁμιλήσω βραδύτερον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι τελικῶς αἱ ἐπιδοτήσεις ὁδηγοῦν εἰς κλονισμὸν τοῦ νομίσματος. Δὲν μᾶς εἶπεν ὅμως διατὶ καὶ πότε ὁδηγοῦν εἰς κλονισμὸν τοῦ νομίσματος. Ὁδηγοῦν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, πράγματι, ὅταν αἱ ἐπιδοτήσεις εἶναι ἀκάλυπτοι δημοσιονομικῶς, ἢ ὅταν ἀρχίζουν καὶ γίνωνται ἕνα τεράστιον βάρος, ἔστω καὶ ὀρθοδόξως καλυπτόμενον, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ βαστάξῃ ἡ οἰκονομία. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, σᾶς προέτεινον νὰ ἐξοδεύσητε μίαν δραχμὴν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐξοδεύετε σήμερον διὰ τὰ καπνά, θὰ ἤμην δημοκόπος τολμῶν νὰ προτείνω ἐπιδότησιν. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἐὰν ἀκολουθήσητε τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύει ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς καὶ νομισματικῆς σταθερότητος, θὰ εὑρεθῆτε εἰς καλυτέραν θέσιν καὶ ὄχι εἰς χειροτέραν. Διότι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπιδοτεῖτε χωρὶς νὰ ἔχετε σαφῆ συναίσθησιν τοῦ ὅτι ἐπιδοτεῖτε. Καὶ ἐπιδοτεῖτε διττῶς, πρῶτον ἐπιδοτεῖτε τὰς ἀποθήκας, τοὺς ἀποθηκαρίους, τὰ ἔξοδα γενικώτερον τῆς συγκεντρώσεως καὶ δεύτερον — ἂς μὴ πλανώμεθα — εἰς ὅσας περιπτώσεις κατορθώνετε διὰ διμερῶν ἐξαιρετικῶν ἀνταλλαγῶν νὰ ἐξάγητε καπνὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ εἰδικῶν πράξεων, πάλιν ὑποκρύπτεται— καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑποκρύπτεται—ὑπὸ τὰς πράξεις αὐτὰς ἐπιδότησις.

§178Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, μὲ μίαν ὅμως διαφορὰν οὐσιώδη. Ἡ μὲν πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀπομονώνει αὐτὸ τοῦτο τὰ γεγονὸς εἰς τὰ φυσικά του ὅρια καὶ τὸ περιορίζει χρονικῶς καὶ ποσοτικῶς, ἡ δὲ ἰδική σας πρότασις γνωρίζει μὲν τὴν ἀρχήν, χωρὶς ὅμως νὰ γνωρίζῃ καὶ τὸ τέλος. Διότι ἐνῷ δύνασθε νὰ καθορίσητε τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως ἐντὸς μιᾶς χρονικῆς περιόδου καὶ δι’ ἕνα συγκεκριμένον προϊόν, ὅταν βραχυπροθέσμως δίδεται, γνωρίζετε πολὺ καλά, διότι ζῆτε ἐπὶ μακρὸν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας, πόσον δυσχερὲς εἶναι ὄχι μόνον νὰ ἀνακαλέσητε τὴν ἐπιδότησιν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴ τὴν γενικεύσητε τὴν ἐπιδότησιν τοῦ προϊόντος εἰς ὅλας τὰς ποικιλίας καὶ εἰς ὅλα τὰ προϊόντα. Ζῶμεν εἰς κοινοβουλευτισμὸν καὶ γνωρίζομεν ποία εἶναι ἡ σύνθεσις τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἑλλάδος καὶ πόσον ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι δυσχερὲς αὐτό, ἐὰν πράγματι ἐπιθυμοῦμεν νὰ διατηρήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ταῦτα ἁπλῶς ἀπὸ θεωρητικῆς κατασκευῆς.

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ διακοπὰς ἀλλ’ ὄχι νὰ κάμετε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας μου τέσσαρας ἀγορεύσεις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκολουθήσετε εἰς τὸ βῆμα καὶ εὐχαρίστως θὰ σᾶς ἀκούσω.

§180Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐγὼ σᾶς ἐπέτρεψα διακοπὰς καὶ θὰ ἔπρεπε εἰς ἀνταπόδοσιν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ σεῖς.

§181Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ τέρμα μιᾶς ἐπιδοτήσεως, ὅπως τὴν ἀντιλαμβανόμεθα ἡμεῖς εἶναι ἡ ἐξαγωγή. Τὸ τέρμα τῆς διαδικασίας τὴν ὁποίαν προδιαγράφει ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἀποθεμάτων. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν αἱ γενικώτεραι συνθῆκαι τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας ἦσαν τοιαῦται, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἕνα πάγιον, ἀλλ’ ἀνανεούμενον ἐτήσιον ἀπόθεμα ἀπὸ 10– 12 χιλιάδας τόννους, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀνησυχίαν. Θὰ ἐδικαιούμεθα νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Διότι εἶναι φυσικόν, ὅταν μία χώρα παράγῃ ἕνα προϊὸν ὡσὰν τὸν καπνὸν εἰς τὰς ποσότητας εἰς τὰς ὁποίας παράγομεν ἡμεῖς τὸ προϊὸν αὐτό, εἶναι φυσικόν, λέγω, νὰ ἔχωμεν —καὶ εἶναι ὑγιὲς νὰ ἔχωμεν— περιωρισμένα ἀποθέματα, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν διαθέσιμα. Ἀλλ’ ὅταν βλέπωμεν, ὅτι τὰ ἀποθέματα συσσωρεύονται καὶ διογκοῦνται καὶ ὅταν φθάνωμεν νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ τέλος ἑκάστης ἐκ τῶν τελευταίων καπνικῶν περιόδων ἕνα ἀπόθεμα προσεγγίζον εἰς τὸ ἥμισυ μιᾶς ἐσοδείας, τότε σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ἄλλα μέτρα. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐξοδεύομεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, ὅτι ἐξοδεύομεν διὰ τὸν καπνόν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξοδεύομεν δὲν τὰ ὁμολογοῦμεν οὔτε εἰς τὸν ἑαυτόν μας, οὔτε τὰ ἀναγράφομεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀναβάλλομεν συνεχῶς τὴν ρύθμισιν τῶν σχετικῶν λογαριασμῶν καὶ ρυθμίζομεν αὐτὰς τὰς σχέσεις μας μὲ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος βραδέως. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν ἰδικήν μας μέθοδον θὰ ἐξοδεύσητε ἴσως πολὺ ὀλιγώτερα καὶ θὰ καταστήσητε ταὐτοχρόνως ἐφικτὴν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος καὶ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, ὑπεστήριξα πάντοτε, ὅτι πρέπει αἱ ἐπιδοτήσεις νὰ ἀποφεύγωνται. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνα ὅριον εἰς ὅλα τὰ πράγματα καὶ ὑπάρχει καὶ ἐξαίρεσις εἰς τὸν κανόνα. Καὶ ὑπάρχει ὄντως ὁ ἑξῆς κανών: Ὅταν εἴχαμε 28.500 τόννους ἀπόθεμα τὸν περυσινὸν Ἰούλιον, καὶ ὅταν πέρυσι τέτοιαν ἐποχὴν εἴχομεν 36.150 τόννους καὶ σήμερον ἔχομεν 44.000 τόννους, παρακαλῶ νὰ μὴ πλανώμεθα, ὅτι εἶναι τελικὸν τὸ ἀπόθεμα αὐτό.

§182Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι τόσον.

§183Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ σᾶς διαβάσω τοὺς ἀριθμούς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἤκουσα ἐπὶ πλέον, ὅτι ἀνηγγείλατε εἰς τὸν τύπον, ὅτι ἐπωλήσατε καπνὰ ἀξίας 12.500.000 δολλαρίων.

§184Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κατ’ ἀρχήν.

§185Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐλπίζω, κ. Ὑπουργέ, νὰ πωλήσετε καὶ κατ’ ἄρθρον. Θὰ δεχθῶ ὅμως, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς συζητήσεως, ὅτι ἐπωλήσατε καὶ κατ’ ἄρθρον. Σᾶς πληροφορῶ ὅμως, ὅτι καὶ ἐὰν πωλήσετε καὶ κατ’ ἄρθρον, θὰ πωλήσετε ἀπὸ αὐτὰ τὰ καπνὰ περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦμεν τώρα, θὰ πωλήσητε, λέγω, μέχρι τέλους Ἰουλίου καπνὰ ἀξίας μόνον 3,5–4 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐὰν ὅλοι οἱ ἄνεμοι πνεύσουν οὔριοι. Αἱ συμβάσεις σας ἀφοροῦν ἐν μέρει εἰς καπνὰ περὶ τῶν ὁποίων καὶ τώρα συζητοῦμεν, ἐν μέρει δὲ εἰς καπνὰ τῆς ἐσοδείας 1960, ἡ ὁποία κἂν δὲν ἐφυτεύθη καὶ εἰς καπνὰ μελλουσῶν ἐσοδειῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εὐοδωθοῦν, κ. Ὑπουργέ, αἱ συμβάσεις αὐταί, καὶ ἐὰν φύγουν αὐτὰ τὰ καπνὰ τὸ ταχύτερον, πάλιν ἔχετε νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ἑξῆς δεδομένον: Τὸ 1958 ἡ ἐξαγωγή μας εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν προσήγγιζε τοὺς 20.000 τόννους. Τὸ 1959 ὑπεβιβάσθη εἰς 16.500 καὶ αἱ ἐνδείξεις εἶναι, ὅτι ἐφέτος θὰ πᾶμε κάτω καὶ ἀπὸ τὸν περυσινὸν ἀριθμόν. Ἡ μέση ἐξαγωγικὴ τιμὴ τῶν καπνῶν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἦτο 1,70 δολλάρια, τὸ 1958 καὶ τὸ 1959 ἦτο μόνον 1,10. Ὅ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, ὅτι τὰ κλασσικὰ ἰδίως καπνὰ ὑφίστανται καὶ νέον πλῆγμα. Αἱ ἐξαγωγαί μας εἰς τὴν Αὐστρίαν εἶχον μέσην τιμὴν τὸ 1958 0,89, τὸ 1959 δὲ 0,57. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη φθάσητε εἰς τὸν ἴδιον ἀριθμὸν τόννων, ἐφ’ ὅσον θὰ πολλαπλασιάσητε ἐπὶ μικρότερον συντελεστήν, θὰ ἔχετε ὀλιγώτερα δολλάρια εἰσόδημα. Δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὴν Αἴγυπτον, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει πράγματι μία ἐμπλοκή, ἄσχετος πρὸς τὸν καπνόν, ὁπότε ἡ συζήτησις θὰ ἦτο κακόπιστος. Θὰ ἔχωμεν ὅμως μία μείωσιν καὶ ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς καὶ ἐκ τῶν ἄλλων αἰτιῶν, ἡ ὁποία πῶς θὰ καλυφθῇ; Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνδείκνυται ἡ λῆψις μέτρων. Ἡμεῖς δὲν προτείνομεν ἔκτακτα μέτρα, τὰ ὁποῖα συνεπάγονται οἱανδήποτε αὔξησιν τῶν σήμερον πράγματι διατιθεμένων, ἀλλὰ μὴ ὁμολογουμένων, ὅτι διατίθενται ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Μὲ τὰ ἴδια ἢ καὶ μὲ ὀλιγώτερα χρήματα θὰ ἐπιτύχετε δύο σκοπούς: Θὰ καταστήσητε ἐφικτὴν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος καὶ θὰ προστατεύσητε τὸν παραγωγόν, ἐνῷ τώρα τὸ πολὺ–πολὺ θὰ ἐπιτύχητε τὸν ἕνα μόνον σκοπόν. Ἡμεῖς σᾶς προτείνομεν μία μέθοδον, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν ἐξασφαλίζετε, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἐξασφαλίζετε καὶ τὸν παραγωγὸν διὰ τῶν ρυθμιστικῶν παρεμβάσεων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐλέγχετε τὰς ἐνδεχομένας ἀταξίας τοῦ ἐμπορίου. Σεῖς, ἄλλωστε, εἴχατε εἴπει, ὅτι θὰ ἔχωμεν κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, μεγάλας ζημίας. Ἀντὶ νὰ ἀποκρύπτωμεν δημοσιονομικῶς τὰς ζημίας αὐτάς, λέγω, νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ τὰς ὁμολογήσωμεν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος. Κύριε Ὑπουργέ, πιστεύω, ὅτι κατὰ βάθος δὲν ἐχαράξατε καμμίαν διάφορον πολιτικὴν ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς, ἀπὸ ἐκείνην ποὺ σᾶς προτείνομεν ἡμεῖς. Ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς ψυχολογίας ἐχαράξατε διάφορον πολιτικήν. Διότι δὲν θέλετε νὰ εἴπητε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πράγματι συμβαίνουν, Ὅτι δηλαδή, ὅταν κανεὶς ἔχῃ πλεονάσματα 28,5 χιλιάδας τόννους καπνῶν, τὰ ὁποῖα διατηρεῖ εἰς τὰς ἀποθήκας του, ἐπιδοτεῖ, κ. συνάδελφοι. Ἐπιδοτεῖ, ἔστω καὶ ἂν δὲν τὸ ὁμολογῇ.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὴν σουλτανίναν.

§187Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ ἔχομεν τὸ παράδειγμα τῆς σουλτανίνας. Καταφέραμεν καὶ τοὺς παραγωγοὺς νὰ δυσαρεστήσωμεν καὶ τὸ προϊὸν νὰ ἔχωμεν αὐτὴν ὥραν ἀποθηκευμένον καὶ ἑπομένως νὰ μειώσωμεν τὰς ἐξαγωγὰς καὶ νὰ μᾶς ἐκτοπίσουν ἀπὸ ὡρισμένας ἀγοράς, εἰς τὰς ὁποίας εἴμεθα ἐγκατεστημένοι. Καταφέραμεν, ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον μεταπολεμικῶς εἶχε δημιουργήσει πρόβλημα— διότι δὲν εἶχε δημιουργήσει οὔτε μίαν δραχμὴν ἔλλειμμα εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν— καταφέραμεν καὶ αὐτὸ νὰ τὸ κάμωμεν παθητικόν.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ σουλτανίνα ἐπιδοτεῖται καὶ σήμερον καὶ ἐπιδοτεῖται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ ἀφήσῃ ἕνα ἄνοιγμα εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Καὶ συμβαίνει αὐτὸ μὲ τὴν σουλτανίναν, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδέποτε εἶχε δημιουργηθῆ πρόβλημα. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα κατορθώματα τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Ἔχασε κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ χρόνια τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸν καπνόν.

§189Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, δὲν ἐξετέθησαν σαφῶς αἱ ἀπόψεις μου καὶ νομίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι ἄλλη πολιτική, παρ’ ἐκτὸς αὐτῆς, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, δὲν ὑπάρχει. Ἄλλωστε καὶ θὰ ἤθελον νὰ καταλήξω μὲ αὐτὴν τὴν γενικωτέρας, νομίζω, σημασίας παρατήρησιν, ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ κρίσις ἡ γενικωτέρα τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν καὶ ἡ κρίσις, ἡ κἄπως εἰδικωτέρα τῶν καπνῶν τοῦ ἰδικοῦ μας τύπου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν μαστιζόμεθα, ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ κρίσις αὐτὴ δὲν εἶναι κρίσις παροδική, δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν καὶ νὰ γίνουν ἀναδιαρθρώσεις μεγάλης ἐκτάσεως εἰς τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν; Αὐτὸ σημαίνει ἀσφαλῶς. Αὐταὶ αἱ ἀναδιαρθρώσεις, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ χρηματοδοτηθοῦν ἐν τῷ μεταξύ; Ὅταν κανεὶς θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα οἱοδήποτε πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ καταλήξῃ τελικῶς εἰς ἀναδιαρθρώσεις, εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ χρηματοδοτηθοῦν, ἐν τῷ μεταξύ, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, χάριν τῶν ὁποίων κάμνει τὰς ἀναδιαρθρώσεις, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὁποίους, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀναδιαρθρώσεως, ὑποβάλλει εἰς μίαν δοκιμασίαν.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως), Ἀσφαλῶς καὶ δὲν τὸ ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις.

§191Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὀρθῶς, ἀλλὰ δὲν συνάγει καὶ τὰ πρακτικὰ συμπεράσματα ἐκ τῆς ἀναγνωρίσεως. Θὰ ἠδύνατο, λοιπόν, ἐν ὀνόματι ἑνὸς προγράμματος ἀναδιαρθρώσεων τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας, νὰ ἀποφασισθοῦν αἱ ἐπιδοτήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀποφασισθοῦν.

§192Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Σᾶς παρηκολούθησα μὲ μεγάλην προσοχὴν καὶ πράγματι ἡ σειρὰ τῶν συλλογισμῶν σας ἦτο σειρὰ συλλογισμῶν ἀρχιτεκτονικώτατα ἐκτεθειμένη. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐνῷ ἐξεκινήσατε μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἀποδείξητε, ὅτι ὑπάρχει οὐσιώδης διαφορὰ μεταξὺ ἐπιδοτήσεως καὶ συγκεντρώσεως, ὅπως τὴν ἀπεφασίσαμεν, κατελήξατε, χωρὶς νὰ τὸ θελήσητε ἴσως, εἴτε ἀπὸ ἕνα γλύστρημα τῆς σκέψεως λογικῶς ἀναγκαῖον εἰς τὸ νὰ εἴπητε, ὅτι κατ’ οὐσίαν τὰ δύο αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Καὶ τὰ δύο ἀποτελοῦν προστασίαν. Διὰ νὰ ἀποκρούσητε τοὺς συλλογισμοὺς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἐπήγατε, χωρὶς νὰ τὸ θελήσητε, εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Εἶναι δυνατόν, ἴσως, ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἡ σκέψις σας νὰ αἴρῃ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Δερτιλῆς, λέγων, ὅτι ἡ ἐπιδότησις εἶναι προπομπός ὑποτιμήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, αἴρει καὶ τὰ ἰδικά σας ἐπιχειρήματα διὰ τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖτε νὰ διακρίνετε τόσον πολὺ τὴν μίαν μέθοδον ἀπὸ τὴν ἄλλην. Ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβω, κ. Παπαληγούρα, τὴν διάκρισιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβω πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τίνος πραγματικῆς εἰκόνος καὶ ξαφνικὰ νὰ κάμωμεν ἐπιδότησιν, αὐτὰ τὰ καπνὰ θὰ ἐξήγοντο. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβω αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, εἶναι εὔκολον νὰ τὸ λέγῃ κανεὶς ὅταν εἶναι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἶμαι βέβαιος, κ. Παπαληγούρα, καὶ σεῖς καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελεῖτε τὰ ἐκλεκτὰ στελέχη καὶ τῆς ὁμάδος σας, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἐὰν εἴσασθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν θὰ ἐβλέπατε αὐτὴν τὴν δυνατότητα, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐὰν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν θὰ ἐφθάνατε τόσον εὐκόλως, ὅσον λέγετε, εἰς τὴν ἐπιδότησιν καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶχε κἄποια εὐεργετικώτερα ἀποτελέσματα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ συγκέντρωσις, διότι ὡς ὑπεύθυνος —καὶ σᾶς ἔχω γνωρίσει ὡς ὑπεύθυνον καὶ ἔχω διαπιστώσει πόσον βαθέως συναισθάνεσθε τὴν εὐθύνην σας— ὡς ὑπεύθυνος θὰ ἐβλέπατε τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον ἐτόνισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἴσως νὰ τὸν ἐτονίζατε καὶ σεῖς πρῶτος εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν εἶσθε μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸν κίνδυνον τοῦ μὴ σταματήματος. Σᾶς εἶπεν ὁ ἀγαπητός μου κ. Δερτιλῆς, ὅτι δὲν ἠξεύρει ποῦ φθάνεις, ἠξεύρεις πῶς ἀρχίζεις ἀλλὰ δὲν ἠξεύρεις πῶς τελειώνεις, ὅπως μὲ τὴν δικτατορίαν ἔτσι καὶ μὲ τὴν ἐπιδότησιν. Τὴν δικτατορίαν ξέρεις πῶς τὴν κάμνεις, ἀλλὰ δὲν ξέρεις πῶς τελειώνεις. Ὅταν σᾶς τὸ εἶπε αὐτὸ δὲν ἐννοοῦσε μόνον τὴν ἐπιδότησιν τῶν καπνῶν, ἐννοοῦσεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς κἄθε περίπτωσιν κρίσεως καὶ θὰ εἴχατε σκεφθῆ καὶ σεῖς εἶσθε εἰς τὴν θέσιν μας θὰ ἐβλέπατε τὸ αἴτημα αὐτὸ προβαλλόμενον καὶ πῶς θὰ τὸ ἀποκρούατε. Εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν τὸ ἔχετε ἀναγνωρίσει, ἐνῷ ἡ συγκέντρωσις αὐτὴ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Ἔκαμε μνείαν ὁ κ. Μητσοτάκης τῆς συγκεντρώσεως, τὴν ὁποίαν κάμνομεν εἰς τὴν σουλτανίναν. Δὲν ἐκάμαμεν πλήρη συγκέντρωσιν, εἴπομεν εἰς τὴν ἀρχὴν 10.000 τόννους, ἦτο μία παρέμβασις, ἔπειτα ἐπήγαμεν εἰς τὰς 20.000 καὶ ἤδη ἀντιμετωπίζομεν τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς σουλτανίνας, τὸ ὑπολειπόμενον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιωδῶς σοβαρὸν καὶ ἀξίζει προσοχῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψωμεν, κ. Μητσοτάκη, καὶ γνωρίζει ἄριστα καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ σεῖς, ὅταν ἔγινεν ἡ ὑποτίμησις, ὡς πρὸς τὴν σουλτανίναν, ἐλάβομεν ὡρισμένα μέτρα. Ἠξεύρομεν, ὅτι θὰ στοιχίσῃ καὶ εἴπομεν ἂς στοιχίσῃ. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας, οὐδέποτε ἡ σουλτανίνα ἐπεβάρυνε τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, οὐδέποτε ἐπεβάρυνε τὸν προϋπολογισμόν, ἀξίζει νὰ ξοδέψωμεν τριάντα καὶ τριανταπέντε ἑκατομμύρια καὶ σᾶς λέγω, ὅτι μπορεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 50 καὶ 55 ἑκατομμύρια.

§193Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὰ 100 ἑκατομμύρια.

§194Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἂν εἶναι ἀνάγκη εἰς τὰ 100 κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ δὲν θὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 100. Ἂν θὰ εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ἔλθητε εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ νὰ κάμωμεν μαζὶ ἐκείνους τοὺς λογαριασμοὺς θὰ ἰδῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 100 ἑκατομμύρια, προϋποτιθεμένου καὶ τοῦ ἐνδεχομένου —ἀρκετὰ σοβαροῦ ἐνδεχομένου— νὰ πωλήσωμεν ἐφετεινήν, δηλαδὴ περυσινὴν σουλτανίναν μετὰ ὀκτὼ–δέκα μῆνας, ὡς σουλτανίναν καὶ ὄχι νὰ οἰνοποιήσωμεν τὸ σύνολον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κἄτι, τὸ ὁποῖον ἂν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἶμαι βεβαιότατος, κ. Παπαληγούρα, ὅτι θὰ τὸ ἐλέγατε καὶ σεῖς, εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ ἐπιδότησις ἔστω καὶ ὡς λέξις, ἡ συγκέντρωσις εἶναι μέτρον προστασίας καὶ τονώσεως, ὅπως θὰ ἦτο καὶ ἡ ἐπιδότησις, ἀλλὰ ἔχει περισσότερον τὸν ἔκτακτον χαρακτῆρα καὶ δεύτερον, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἀπορίαν —καὶ μὲ αὐτὴν τὴν φράσιν θὰ τελειώσω, τὴν ὁποίαν διετύπωσα προηγουμένως— δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς ξαφνικὰ θὰ ἤνοιγον αἱ ξέναι ἀγοραί, ἐὰν ἐκάμαμεν ἐπιδότησιν.

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν, ἀρχόμενος ἀπὸ τὰς τελευταίας σας ἀπορίας. Ἀπλούστατα, ἐὰν ἐπιδοτήσητε ἕνα προϊόν, δύνασθε νὰ ὑποτιμήσητε τὴν διεθνῆ του τιμὴν καί, ἑπομένως, νὰ τὸ ἐξαγάγετε.

§196Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ὅταν τὸ συγκεντρώσω δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἐξαγάγω μὲ τὴν κατωτέραν αὐτὴν τιμήν; Εἶναι μαγικὴ ἡ ἐπιχειρηματολογία σας.

§197Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἔχω πειραματικὴν ἀπόδειξιν τοῦ πράγματος. Πρῶτον, αἱ συγκεντρώσεις εἶναι φυσικὸν νὰ στοιχίζουν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι στοιχίζει ἡ ὁμαλὴ διεξαγωγὴ τοῦ ἐμπορίου. Δεύτερον, εἶναι βεβαιότατον, ὅτι ἡ εὐκινησία τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Κράτος εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς συναλλαγάς, εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὴν εὐκινησίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἔμποροι, ἂν ὄχι διὰ κανένα ἄλλον λόγον, διότι ἁπλούστατα τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς εἶναι ἀποκεντρωμένον. Καὶ διότι εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς μιᾶς ποσότητος καπνῶν νὰ πάρῃ, ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην, ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς 80 ἢ 90 ἐξαγωγεῖς τὴν ἀπόφασίν του καὶ νὰ ἐνεργήσῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐνῷ διὰ νὰ ἐξαχθῇ μία ποσότης κρατικῶν καπνῶν, ὑπάρχει μία περιπλοκωτάτη διαδικασία, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν.

§198Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τοὺς ἐμπόρους.

§199Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαίως καὶ διὰ τοὺς ἐμπόρους. Ἀλλὰ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπάρχει μία διαδικασία, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τὴν γνωρίζει καὶ σεῖς τὴν γνωρίζετε καὶ ἐγὼ τὴν γνωρίζω ἐξ ἴσου καλὰ μὲ ὅλους τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Πόσον στοιχίζουν αἱ συγκεντρώσεις τὸ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διακόπτων πρὸ ὀλίγου. Λοιπόν, ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον μπορεῖ κανεὶς μὲ τὴν ἐπίδοσιν νὰ ἐξαγάγῃ τὸ προϊὸν γρήγορα, εἶναι, ὅτι ἀπὸ τώρα βγαίνεις εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μὲ μίαν τιμὴν ἀνταποκρινομένην πρὸς τὸ ὕψος τὸ ὁμαλόν. Ὅταν ὅμως ἀρχίσητε αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τιμές, οἱ ὁποῖες δὲν εἶναι ρεαλιστικές, ἀπογοητεύετε τοὺς ξένους ἀγοραστάς, οἱ ὁποῖοι θὰ τραποῦν ἀλλοῦ.

§200Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἐγκαίρως, ἔχει ἀποφασιστικὴν σημασίαν.

§201Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Περαιτέρω, ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς ποιότητος, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ὅσον γίνεται συγκέντρωσις ἔχομεν μειωμένην τὴν ποιότητα τοῦ συγκεντρουμένου προϊόντος. Καὶ ὀλιγώτερον ἐπιμελημένον εἶναι τὸ προϊόν, ὅταν ὁ παραγωγὸς γνωρίζῃ, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν τὸ προϊὸν θὰ συγκεντρωθῇ καὶ τὸ συνήθως συμβαῖνον εἶναι, ὅτι τὸ προϊὸν παραμένει ἐπὶ χρόνον μακρὸν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ φθείρεται.

§202Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ κακίσω τὴν τακτικήν σας αὐτήν. Αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ἐπεκαλέσθην τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πνευματικοῦ σας τέκνου, τοῦ νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». Τότε δὲν μοῦ ἐδίδατε ἀπάντησιν καὶ ἐθεσπίσατε τὰ ἀντίθετα. Τώρα τὰ υἱοθετεῖτε;

§203Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀποκηρύξω τὸ τέκνον μου, τέκνον ἀφορῶν εἰς ρυθμιστικὴν παρέμβασιν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ ποῖον λόγον εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ ἐπιδότησις. Τοῦ εἶπον διατὶ ἡ μία περίπτωσις στοιχίζει πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν ἄλλην. Καὶ αὐτὸ προκύπτει, ἀγαπητὲ κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀπολογιστικῶς. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ζητήσητε πόσον ἐστοίχισαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ διάφορα εἴδη καπνῶν τὰ ἐναποθηκευμένα —καὶ δόξα τῷ Θεῷ ὑπάρχουν πολλά—. Ἐὰν ἐτολμοῦσεν ὁ χειρότερος καπνέμπορος τῆς Ἑλλάδος νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ νὰ ἐμφανίσῃ ὡς ἰδικά του κοστολόγια τὰ κοστολόγια τῆς συγκεντρώσεως, θὰ τὸν ἐφυλακίζατε. Λοιπόν, ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς καταστάσεως καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ δημοσιονομικὰ ἀποτελέσματα εἶναι τὰ ἴδια, ἡμεῖς σᾶς λέγομεν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα σπαταλῶνται κατ’ ἀνάγκην αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀντὶ νὰ σπαταλῶνται, νὰ διοχετευθοῦν πρὸς μίαν σαφῶς προσδιωρισμένην κατεύθυνσιν καὶ νὰ διοχετευθοῦν, ἐν ὀνόματι ἑνὸς γενικωτέρου προγράμματος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιφέρωμεν ἀναδιάρθρωσιν εἰς τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν. Περὶ αὐτοῦ τοῦ προγράμματος, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ λόγος τώρα. Μία μικρὰ ἀπαρχή, ἀσήμαντος, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐν σχέσει μὲ τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος, εἶναι ἡ σημειουμένη διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 350 ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ τελευταῖον μέτρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ὁποῖον, πράγματι, εἶναι τὸ συμπαθέστερον ἐξ ὅλων τῶν ληφθέντων μέτρων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἐπὶ τῶν μεθόδων τῆς ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος ἐπεχειρήσαμεν, ματαίως, νὰ ἐπερωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Μολονότι ἡμεῖς πρῶτοι καὶ μόνοι ἐπηρωτήσαμεν, μολονότι συνέβη νὰ κατηγορηθῶμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τάχα ἐδημιουργήσαμεν πανικόν, μολονότι, πράγματι, ἡμεῖς ἐδημιουργήσαμεν τὸ ζήτημα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, προεβλήθη ἀπὸ τὸ συμπαθέστατον προεδρεῖον ἡ τυπικὴ δικαιολογία, ὅτι οἱ γραμματεῖς τῆς Βουλῆς δὲν καθαρόγραψαν τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν πρὸ πενθημέρου. Καὶ προχθὲς καὶ σήμερον, ὁπότε συζητοῦμεν κατ’ ἄλλην διαδικασίαν, οἱ προκαλέσαντες τὸ θέμα, οἱ ἐπιμείναντες εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, καλοῦνται νὰ ὁμιλήσουν περίπου τελευταῖοι. Παρά, μάλιστα, τὴν ἀντίθετον ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ καθήμενος ἔναντί μου, διεκήρυξε καὶ καθ’ ἣν ἀρχὴν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θέτει οὐσίᾳ τὸ ζήτημα, πρέπει καὶ νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος. Δὲν μᾶς πειράζει κύριοι, μᾶς τιμᾷ τὸ γεγονός, ὅτι συμπίπτει, δὲν λέγω ὅτι γίνεται ἐπίτηδες, ἄπαγε τῆς βλασφημίας, ὅτι συμπίπτει νὰ ἐφευρίσκωνται διάφοροι διαδικασίαι, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἀναγκαζόμεθα νὰ ὁμιλῶμεν εἰς τὰς 12.30′. Δὲν εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος παθαίνω αὐτὸ εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει καθόλου. Ἐγὼ θεωρῶ ὑποχρέωσιν τοῦ βουλευτοῦ, νὰ ὁμιλῇ καὶ εἰς τὰς 3.30′ καὶ εἰς τὰς 4.30′. Ἁπλῶς, σημειῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἢ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁμιλήσουν κατὰ τὴν τάξιν τῆς δυνάμεως ἑκάστου Κόμματος ἢ νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οὐσίᾳ ἔφερον τὸ θέμα, δικαιοῦνται νὰ ὁμιλήσουν πρῶτοι. Πρῶτοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ πρῶτοι ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, ἐφέραμεν τὸ θέμα ἡμεῖς. Καὶ ὑπερηφανευόμεθα, διότι κατηγορήθημεν ἐπειδὴ τὸ ἐφέραμεν. (Χειροκροτήματα).

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§205Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας, κ. Πρόεδρε, καὶ τὸ ὅτι οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπεξετάθησαν καὶ εἰς λεπτομερείας, τὸ γεγονὸς ἀκόμη, ὅτι τὰς τελευταίας ἡμέρας εἶδον τὸ φῶς δημοσιεύματα μὲ ἀριθμοὺς καὶ στοιχεῖα καὶ ἰδίως ἡ προσφάτως κυκλοφορήσασα ἔκθεσις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ διακεκριμένου εἰδικοῦ, κ. Θαλῆ Ἀνδρεάδη, ἐπὶ τῶν θεμάτων τοῦ καπνοῦ, τῆς ὁποίας ἐλπίζω ὅτι ὅλοι ἔχετε λάβει γνῶσιν, μοῦ ἐπιτρέπει νὰ περιορισθῶ, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, εἰς ὡρισμένας ἁπλᾶς διαπιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἄλλως τε ἐπέχουν κατά τινα τρόπον καὶ θέσιν συμπερασμάτων τῆς ὅλης συζητήσεως. Ἡ συζήτησις προεκλήθη σήμερον ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ καπνικοῦ δολλαρίου εἰς τὴν Τουρκίαν. Καὶ ὅμως τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ, εἶναι πολὺ παλαιότερον καὶ ἔχει ἀπασχολήσει καὶ τελευταίως τὴν Βουλήν. Ἀκόμη, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος τὸν παρελθόντα Νοέμβριον, ἤμην ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς εἰς τὸ οἰκονομικὸν ἠσχολήθησαν μὲ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ εἰδικώτερον μὲ τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ καὶ ἐπεσήμανα ἔκτοτε τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος καὶ τοὺς ἐπικειμένους μεγάλους κινδύνους. Ἡ ὑποτίμησις εἰς τὴν Τουρκίαν ὑπῆρξεν ἁπλῆ ἐπιδείνωσις, ἀσήμαντος ἴσως λεπτομέρεια, ἐμπρὸς εἰς τὸ ὅλον θέμα τοῦ καπνοῦ, τοῦ ὁποίου πράγματι ἡ ἐξέλιξις εἶναι ἄκρως ἀνησυχητική, διότι ὅλοι γνωρίζομεν τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ ἐθνικῶς, τὸ προϊὸν ποὺ λέγεται καπνός. Ἡ ἄλλη διαπίστωσις εἶναι, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ ἰσχυρισμὸς περὶ αἰφνιδιασμοῦ ὄχι μόνον γενικῶς εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς ἐκ τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως. Βεβαίως, δὲν ἦτο δυνατὸν κανεὶς νὰ γνωρίζῃ τὴν ἡμέραν τῆς ὑποτιμήσεως, ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀνεμένετο, ἀποκλείει κάθε ἰσχυρισμὸν περὶ αἰφνιδιασμοῦ. Κατὰ συνέπειαν, ὑπάρχει πρόσθετος εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν σπασμωδικότητα λήψεως μέτρων, ἐνῷ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι προητοιμασμένη δι’ ὅλα τὰ ἐνδεχόμενα. Τὸ πρόβλημα ὑπάρχει, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤρχισε πάλιν τὸ Κράτος νὰ προβαίνῃ εἰς συγκέντρωσιν, εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς πρώτης ὀκᾶς καπνοῦ. Αὐτὸ ἐσήμαινεν, ὅτι ἀνέκυψε καὶ πάλιν πρόβλημα καπνοῦ καὶ ἡ κατάστασις ἐπήγαινεν ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χειρότερον, ὅσον τὰ ἀποθέματα ηὔξανον καὶ ὡς διεπιστώθη καὶ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ρήτορας, ἡ Δύσις, ἡ καλυτέρα ἀγορὰ τοῦ καπνοῦ μας, ἤρχισε νὰ ἐκπίπτῃ ὡς τοιαύτη, συνεχῶς καὶ σημαντικῶς. Θὰ μνημονεύσω συμπερασματικῶς ἀριθμούς τινας. Ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἐμείωσε τὰς ἀγοράς της κατὰ 30%. Ἡ προβλεπομένη δὲ συνέχισις καὶ ἐφέτος τῶν περιορισμῶν θὰ καταλήξῃ, ὥστε κατὰ τὸ 1960 αἱ γερμανικαὶ ἀγοραὶ νὰ ἐμφανίζουν μείωσιν 50% κατ’ ἀξίαν, ἔναντι τῶν συνήθων ἀγορῶν της τῆς παρελθούσης τριετίας καὶ ταῦτα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κατανάλωσις τῶν σιγαρέττων, κατὰ τὴν αὐτὴν περίπου χρονικὴν περίοδον, ηὐξήθη κατὰ 50%. Κατὰ τὸ αὐτὸ ποσοστόν, δηλαδὴ 50%, παρουσιάζουν μείωσιν καὶ αἱ κατ’ ἀξίαν ἐξαγωγαί μας καπνῶν εἰς Αὐστρίαν. Ἡ Ἰταλία ἐμείωσεν ὁμοίως κατὰ 60% τὰς ἀγορὰς τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἡ Γαλλία, ἡ ὁποία δὲν ἀνεφέρθη μέχρι στιγμῆς, ἀπειλεῖ μείωσιν κατὰ 25%. Ἡ πρὸς τὴν Αἴγυπτον ἐξαγωγὴ διεκόπη ὁλοσχερῶς, ἀνάλογον δὲ μὲ ἐλαφρὰς διακυμάνσεις, ἀπαισιόδοξον εἰκόνα παρουσιάζουν αἱ ἐξαγωγαί μας καὶ πρὸς τὰς ἄλλας Δυτικὰς χώρας, μὲ μόνην ἐξαίρεσιν τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, πρὸς τὰς ὁποίας ἐξαγωγαὶ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν εὐτυχῶς διατηροῦνται εἰς τὰ αὐτὰ πάντοτε ἐπίπεδα. Αὐτὴ ἡ διαπίστωσις τῶν ἀριθμῶν εἶναι ἀπολύτως ἀνησυχητική. Εἶναι δὲ κατὰ τοσοῦτον ἀνησυχητική, διότι ὁδηγεῖ ἐνδεχομένως εἰς μίαν ἄλλην παρεξήγησιν. Τὸν τελευταῖον δηλαδὴ καιρὸν γίνεται πολὺς θόρυβος διὰ τὸ θέμα τῶν Ἀνατολικῶν ἀγορῶν. Συγκαταλέγομαι μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐγκαίρως ἐπεσήμαναν τὴν τεραστίαν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἄνοιγμα τῶν Ἀνατολικῶν ἀγορῶν. Ἄλλωστε, συνεδέθη αὕτη μὲ τὸ ὄνομά μου, διότι αἱ ἀγοραὶ ἐκεῖναι ἠνοίχθησαν, ὅταν ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι ὑπεύθυνος διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Τὸ γεγονός, ὅτι αἱ ἀγοραὶ ἐκεῖναι ἐπεξετάθησαν εἰς ἔκτασιν, εἶναι πρόσθετος ἀπόδειξις, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἔγιναν σφάλματα. Ἀπωλέσθη τουτέστι πολύτιμος χρόνος, ἀλλὰ εἶναι ἀκόμη καὶ ἀπόδειξις, ὅτι ὑπάρχει δυνατότης αὐξήσεως εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ὑπάρχει δυνατότης — καὶ ὑπάρχει κατὰ τὴν γνώμην μου μεγάλη—κατ’ οὐδένα λόγον πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγῇ εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα, ὅτι αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπληρώσουν τὴν ἐνδεχομένην ὁριστικὴν ἀπώλειαν τῶν Δυτικῶν ἀγορῶν. Ὅλοι ἡμεῖς, φαντάζομαι χωρὶς καμμίαν ἐξαίρεσιν, ἀποβλέπομεν εἰς τὰς ἀνατολικὰς ἀγορὰς εἰς συμπλήρωσιν, οὐδέποτε ὡς πλήρη ἀναπλήρωσιν καὶ κάλυψιν ἑνὸς μεγάλου κενοῦ, ποὺ τυχὸν θὰ ἄφηνεν ἡ Δύσις. Καὶ τὸ ἤδη δημιουργούμενον κενὸν εἶναι τόσον μεγάλον, ὥστε ἐὰν συνεχισθῇ τὸ καθεστὼς αὐτό, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν προβάλλει πρόβλημα καπνοῦ εἰς τὴν σημερινήν του τεραστίαν ἔκτασιν. Ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ ἐπιμείνω. Εἶναι προσωρινὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς ἀντιμετώπισιν προσωρινῆς καταστάσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐπαρκέσουν. Ἔχουν τὰ τρωτά των, ἀλλὰ εἶναι μέτρα ἀνάγκης καὶ δὲν θὰ μὲ ἀπασχολήσουν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει ἰδίως νὰ ἐνδιαφέρῃ εἶναι τὸ μόνιμον πρόβλημα καὶ ἐπὶ τούτου θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν τὰ πράγματα, ἀρχίζει νὰ μὴ εἶναι πλέον τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ οἰκονομικὸν καὶ τεχνικόν, ἀλλὰ καὶ παραλλήλως, ἂν ὄχι πρωτίστως, πολιτικόν. Εἶναι ἀνάγκη πολιτικοῦ χειρισμοῦ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα, ὡς τοῦτο παρουσιάζεται σήμερον. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου περὶ τοῦ τὶ ἐννοῶ πολιτικὸν χειρισμόν. Ὅταν φθάσωμεν εἰς σημεῖον, ὅπου οἱ τεχνικοὶ ἐμπειρογνώμονες εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὑψώσουν τὰς χεῖρας, διότι αἱ ὑποδείξεις των προσκρούουν εἰς σημεῖον φραγμοῦ, ὀφειλομένου, ἀσχέτως εὐθυνῶν καὶ εἰς διαμόρφωσιν ἰδιοτύπου πραγματικότητος, τότε ἔρχεται ἡ ὥρα τοῦ πολιτικοῦ. Διότι φραγμὸν ἀποτελεῖ ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἐξελίσσεται εἰς ἀγοράν, ἡ ὁποία σχεδὸν χάνεται διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἢ ἀκόμη ἡ περίπτωσις τῆς Αἰγύπτου, τῆς Φινλανδίας κλπ., ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀμερικανικῆς τακτικῆς. Δὲν δύναται, κύριοι, νὰ συνεχισθῇ αὐτὸ τὸ καθεστώς, νὰ μᾶς ἀνταγωνίζωνται δηλαδὴ οἱ σύμμαχοί μας. Ὑπάρχει ἐπικίνδυνος ἀντίφασις. Καὶ αὐτὸ μόνον πολιτικῶς ἀντιμετωπίζεται. Καὶ τὸ ζήτημα τῶν Ἀνατολικῶν ἀγορῶν ἐπίσης καταλήγει εἰς θέμα πολιτικῆς ἀντιμετωπίσεως, διότι ὑπάρχει πάντοτε εἴς τινας ἡ ἀνησυχία τῶν πολιτικῶν κινδύνων. Κατὰ συνέπειαν, διὰ νὰ συμπεράνω ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ τὸ καπνικὸν ὡς βασικὸν θέμα πολιτικόν. Νὰ ρίψῃ τὸ βάρος της εἰς τοὺς πολιτικοὺς χειρισμούς, πρὸς μὲν τὴν Δύσιν μὲ μεγαλυτέραν ἀποφασιστικότητα, θάρρος καὶ ἐπιμονήν, πρὸς δὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας μὲ ὀλιγωτέραν φοβίαν. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὕτω ἐνεργοῦσα ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἠδύνατο ἀφόβως νὰ ὑπολογίζῃ εἰς τὴν συμπαράστασιν ὅλων τῶν πτερύγων τῆς αἰθούσης ταύτης.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος.

§207Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τῶν συνεπειῶν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς Τουρκικῆς λίρας καὶ λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας θὰ εἶμαι σύντομος. Ἐν πρώτοις, νομίζω, ὅτι συνάγεται, ὡς γενικὸν συμπέρασμα, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τῆς λίρας τῆς Τουρκίας, ἐγένετο διὰ νὰ διευκολύνῃ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν καπνῶν της. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τις ἀντίρρησιν καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ δίδῃ ἐν προκειμένῳ ἐχθρότητά τινὰ πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ὀρθῶς ἔπραξεν ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ παρελθὸν καὶ νὰ δυνηθῇ οὕτω νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ καπνικὰ ἀποθέματά της. Δὲν παραπονούμεθα κατὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως. Παραπονούμεθα κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅμως, ἡ ὁποία, ἐνῷ εἶχεν ἐπίσης καπνικὰ ἀποθέματα ἴσα πρὸς τὸ ἥμισυ τῆς ἐτησίας παραγωγῆς μας, δὲν ἐσκέφθη νὰ λάβῃ ἀνάλογα μέτρα, δὲν ἐσκέφθη νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴν πίεσίν των. Ἡμεῖς ἠδυνάμεθα νὰ λάβωμεν ἄλλα μέτρα, ὥστε νὰ διευκολύνωμεν τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων μας. Ἡ Κυβέρνησις, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν αἰφνιδιάσθη ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς Τουρκικῆς λίρας. Ἐγνώριζε τὸ μέτρον αὐτό, ἀλλ’ ἐπέδειξε τὴν συνήθη μακαριότητά της καὶ περιέπεσεν εἰς τὴν γνωστὴν ἀδράνειάν της καὶ ὅταν ἦλθεν ἡ ὑποτίμησις τῆς Τουρκικῆς λίρας εὑρέθη ἄνευ σχεδίου, ἄνευ προπαρασκευῆς καὶ μετὰ ταῦτα ἐκινήθη σπασμωδικῶς καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι αἰφνιδιάσθη. Καὶ ἂν εἰς τὸν τόπον μας, ἐπειδὴ ἐπικρατεῖ ἐλευθέρα καὶ συναγωνιστικὴ οἰκονομία, ὡρισμένα γεγονότα εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἐκμεταλλεύωνται ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ ἀποκομίσουν κέρδη καὶ νὰ δημιουργοῦν ἀκόμη καὶ πανικόν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι κυρίως εἰς τοῦτο συνέβαλεν ἡ Κυβέρνησις, διότι, ἐνῷ ἔλαβε χώραν τὸ γεγονὸς τῆς ὑποτιμήσεως, τὸ ἐδέχθη εἰς τὰς ἀρχὰς μὲ μίαν ἀπάθειαν ποὺ ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προβῇ εἰς οὐδεμίαν ἐπέμβασιν. Μετὰ ταῦτα, δὲ, προέβη εἰς τὴν λῆψιν σπασμωδικῶν καὶ ἀνεπαρκῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ ἐπαυξήσουν τὰς ἀνησυχίας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ προκῦψαν θέμα. Ἡ σχετικὴ ἐν προκειμένῳ ἀντιμετώπισις ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐγκαίρως, διότι ἐὰν εἰς τὰ τοιαύτης φύσεως ζητήματα ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου δὲν λαμβάνωνται τὰ κατάλληλα μέτρα, μετὰ ταῦτα δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ σοβαρὰ ὠφέλεια. Καὶ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐγκαίρως ἔπρεπε νὰ ληφθῇ, εἶναι ἡ ἐπιδότησις. Καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐπροτείναμεν τὴν ἐπιδότησιν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὅταν εἴδομεν νὰ συγκεντροῦνται ἀποθέματα ἐκ τῶν διαφόρων γεωργικῶν μας προϊόντων καὶ ὅταν εἴδαμεν ἐπίσης τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομισματικοῦ Ταμείου, σχετικῶς μὲ τὴν Τουρκίαν. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους συνεστήσαμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὰ τοιαῦτα ἀποθέματα νὰ πιέζουν τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν παραγωγήν, διότι ἄλλως θὰ κατελήγαμεν κατ’ ἀνάγκην ἐκεῖ ποὺ κατελήξαμεν, δηλαδὴ εἰς τὴν ἀνησυχίαν καὶ τὸν πανικόν. Κατεβλήθη, κύριοι, προσπάθεια, νὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις μεταξὺ ἐπιδοτήσεως καὶ συγκεντρώσεως. Καὶ ἐλέχθη, ὅτι ἐπιδότησις καὶ συγκέντρωσις, εἶναι περίπου τὸ αὐτό. Τοῦτο εἶναι μεγάλη πλάνη. Ἡ μὲν ἐπιδότησις ἀποβλέπει εἰς τὸ πῶς θὰ καταστήσῃ κατὰ τὴν κρίσιμον ἐνδεδειγμένην περίοδον τῆς ἐξαγωγῆς ἕνα προϊὸν ἐξαγώγιμον, ἐνῷ ἡ συγκέντρωσις σκοπὸν ἔχει νὰ συσσωρεύσῃ καὶ ἀποθηκεύσῃ τὸ προϊόν. Ἐὰν δὲ χαθῇ ἡ ἐξαγωγικὴ περίοδος, τοῦτο τὸ προϊὸν ἀποθεματοποιεῖται καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀλλοιοῦται, πληρώνονται τόκοι, ἀποθηκευτικά, φύλακτρα καὶ λοιπαὶ ἐπιβαρύνσεις. Καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ διακόπτεται ἡ ἐπαφὴ μὲ τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ τὴν ξένην κατανάλωσιν. Καὶ τοῦτο ἔχει ὀλεθρίας συνεπείας. Τὸ εἴδομεν αὐτὸ εἰς τὸν καπνόν, ὅταν ἐξ αἰτίας τῆς διακοπῆς τῆς ἐπαφῆς κατὰ τὸν πόλεμον μετεβλήθη τὸ γοῦστο τῶν καπνιστῶν. Καὶ τὸ εἴδαμεν ἐπίσης καὶ εἰς τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα, ὅταν δὲν σπεύσαμεν κατὰ τὴν τρέχουσαν ἐξαγωγικὴν περίοδον νὰ τὴν ἐξαγάγωμεν ἐγκαίρως. Σήμερον δὲ κινδυνεύομεν ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου, ὅπως καὶ τῆς σουλτανίνας, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀνάλογα προβλήματα. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, διαφορὰ μεταξὺ ἐπιδοτήσεως καὶ συγκεντρώσεως. Ἡ ἐπιδότησις ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς, ἐνῷ ἡ συγκέντρωσις συσσωρεύει τὸ προϊόν, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ποῦ θὰ καταλήξωμεν. Μὲ τὴν ἐπιδότησιν γνωρίζομεν ποῦ θὰ καταλήξωμεν. Εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Μὲν τὴν συγκέντρωσιν καταλήγομεν εἰς τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ προϊόντος. Ἡ διαφορὰ ἔγκειται καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον. Ἡ συγκέντρωσις ἔχει καὶ τοῦτο τὸ ἐπὶ πλέον μειονέκτημα: Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἐπιδότησιν, ἡ ὁποία τείνει νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγήν, ἐπειδὴ συσσωρεύει τὸ προϊόν, τὸ φθείρει, τὸ ἀλλοιώνει, τοῦ χειροτερεύει τὴν ποιότητα καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ περίπτωσις ἐξαγωγῆς, οἱ ὅροι θὰ καταστοῦν δυσμενέστεροι καὶ συνεπῶς αἱ ζημίαι μεγαλείτεραι. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου θὰ προκύψουν κατ’ ἀνάγκην ὄχι τὰ αὐτὰ ἐπιζήμια ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως προϋπολογισμοῦ, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ ἀξιότιμον προλαλήσαντα, ἀλλὰ πολὺ βαρύτερα καὶ πολὺ πλέον ἐπιζήμια. Ὅταν εἰς τὸ παρελθὸν δι’ ἄλλο προϊόν, τῶν πατατῶν, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐσκέφθη τὴν συγκέντρωσιν, καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει πόσον ἀνακριβὴς εἶναι ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ ἐπιδότησις μόνον τείνει νὰ ἐπεκταθῇ πρὸς ὅλα τὰ προϊόντα, ἐνῷ τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἤδη ἔχει ἐπεκταθῆ εἰς πολλὰ προϊόντα καὶ ἂν συνεχισθῆ ἡ σημερινὴ ἀβελτηρία τῆς Κυβερνήσεως δὲν πρέπει νὰ ἀμφιβάλωμεν, ὅτι δὲν θὰ παραμένῃ προϊόν, διὰ τὸ ὁποῖον νὰ μὴ γίνεται συγκέντρωσις εἰς τὸ μέλλον ὅταν, λέγω, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπεξέτεινε τὴν συγκέντρωσιν εἰς ἄλλο προϊόν, ἐκαλέσαμεν αὐτὸν νὰ προβῇ εἰς μίαν συγκριτικὴν μελέτην μεταξὺ τῶν δαπανῶν καὶ κόστους τῆς συγκεντρώσεως πρὸς τὰς δαπάνας καὶ τὸ κόστος τῆς ἐπιδοτήσεως. Οὐδέποτε προέβη εἰς τὴν μελέτην ταύτην. Ἐάν, ὅμως, προέβαινεν εἰς ταύτην, θὰ ἐβλέπομεν, ὅτι αἱ ζημίαι καὶ ἐπιβαρύνσεις ἐκ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτεραι τῶν ἐκ τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Βεβαίως, τὰ συγκεντρωμένα προϊόντα θὰ ἐξαχθοῦν κἄποτε. Δὲν θὰ μείνουν αὐτὰ τὰ προϊόντα αἰωνίως ἀποθηκευμένα. Ἀλλά, ὅταν ἔλθῃ κἄποτε ἡ ὥρα τῆς ἐξαγωγῆς των, λόγῳ τῆς φθορᾶς καὶ τῶν προσθέτων δαπανῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ παγώσωμεν σεβαστὸν ἀριθμὸν κεφαλαίων, θὰ ἀπολαύσωμεν ἐν τέλει πολὺ ὀλιγώτερον συνάλλαγμα ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσηγάγομεν, ἐὰν ἐγκαίρως ἐσπεύδομεν διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος. Ἀνεφέρθη ὡς ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως, ὅτι εἰς περίπτωσιν ἐπιδοτήσεως, ἕνα μέρος αὐτῆς ἀπορροφᾶται ὑπὸ τοῦ ἐμπόρου. Οὐδεὶς ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἐπιδότησις θὰ γίνῃ πρὸς τὸν ἔμπορον. Θὰ γίνῃ πρὸς τὸν παραγωγόν, καὶ μάλιστα ἀναλόγως τοῦ ἔτους καὶ τῆς ποιότητος τῆς συγκομιδῆς του. Ἀλλὰ καὶ ἂν λάβῃ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν ὁ ἔμπορος, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον καὶ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ παράδειγμα τὸ Τουρκικόν, ὅτι ἕνα μέρος αὐτοῦ θὰ καρπωθῇ ὁ παραγωγός, ὅπως καὶ ἕνας τρίτος, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ξένος καταναλωτής. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πλεονέκτημα τῆς ἐπιδοτήσεως ποὺ διευκολύνει τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων. Ἐπίσης, ἀνεφέρθη ὡς ἐπιχείρημα, ἡ μοιραία ἐπέκτασις τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπαντῶ, ὅτι, ὅπως ἐπεκτείνεται ἡ ἐπιδότησις, κατ’ ἀνάλογον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἡ συγκέντρωσις, ὅπως ἐπεξετάθη ἤδη καὶ εἰς αὐτὴν τὴν πατάταν. Καὶ θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ σημερινὴ μοιρολατρικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ὀξείας κρίσεως ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς τουρκικῆς λίρας, ἥτις ἀποτελεῖ γεγονὸς χαρακτῆρος παροδικοῦ, καίτοι θὰ ἀφήσῃ βαθέα καὶ μόνιμα τὰ ἴχνη, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκῆ. Τὰ μὲν καπνὰ τὰ κάτω τῶν 7 δραχμῶν, τὰ ὁποῖα θὰ πρόκειται νὰ καταστραφοῦν, ἀποτελοῦν ἕνα ποσοστὸν τόσον μικρόν, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς καπνικῆς καταστάσεως συνέπειαν οὐσιαστικήν. Πάντως τὸ μέτρον τοῦτο, παρὰ τὸν περιωρισμένον χαρακτῆρα του, εἶναι ὀρθόν. Τὸ μέτρον, ἔπειτα, τῆς ἐπεμβάσεως, τὸ ὁποῖον προβλέπεται χωρὶς τὸν καθορισμὸν τιμῆς, ἀποτελεῖ, λόγῳ τῆς ἀοριστίας, τὴν ἐπέμβασιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ οὐδεμίαν συνέπειαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς παρούσης κρίσεως. Ἀποτελεῖ εἰς τὴν οὐσίαν του συγκέντρωσιν; Ἀλλὰ διατὶ δὲν λέγεται τοῦτο καθαρά, ἡ ἀσάφεια καὶ ἀτολμία αὐτή, μᾶς ἐμβάλλει ἀκριβῶς εἰς ὑποψίας, ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητά του. Ἀλλὰ πέραν τῆς προσκαίρου κρίσεως, ὑπάρχει ἡ ἄλλη, ἡ παγία κρίσις. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ σημερινὴ κρίσις θὰ εἶναι παροδική. Εὔχομαι νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ κρίσις παροδική. Ἔστω καὶ ἂν θὰ εἶναι παροδική, θὰ ἀφήσῃ ἴχνη ἀναμφισβήτητα εἰς τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν. Ἀλλά, πέραν αὐτῆς, πέραν τῆς ὑπὸ τῆς τουρκικῆς ὑποτιμήσεως κρίσεως, ὑπάρχει ἡ παγία, ἡ μακροχρόνιος κρίσις τοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία ὀφείλεται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν εἰσβολὴν τῶν ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν γερμανικὴν ἀγοράν, ἡ ὁποία ἰδιαιτέρως μᾶς ἐνδιαφέρει. Καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, ὀφείλεται εἰς ὡρισμένην μεταβολὴν τοῦ γούστου. Ὀφείλεται ἀκόμη, εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ φίλτρου, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ἀδιάφορον τὸν καπνιστὴν εἰς τὴν ποιότητα τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὴν ἀνάμιξιν. Ἐξ αὐτῶν ὅλων τῶν γεγονότων, δημιουργεῖται μία κρίσις, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς πρόσκαιρος ἢ παροδική. Εἶναι, ἀντιθέτως, κρίσις, ἡ ὁποία θὰ συνεχισθῇ καὶ μάλιστα ἐπεκτεινομένη εἰς τὸ μέλλον. Οἱ προλαλήσαντες ἀνέφερον τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας ἐπῆλθεν ἢ προβλέπεται, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μείωσις ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν καπνῶν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ὀρθῶς ἐπὶ πλέον ἀνέφερε καὶ τὴν Γαλλίαν, ποὺ πράγματι προβλέπεται ὁμοίως μείωσις. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἀνησυχεῖ, εἶναι ἰδιαιτέρως ἡ ἀγορὰ τῆς Γερμανίας. Ἐμειώθη μέχρι τοῦδε κατὰ 30% ἡ παραγωγή μας. Προβλέπεται ἀπὸ πολλούς, ὅτι θὰ φθάσῃ τὸ 50%. Κατ’ ἐμέ, τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον. Καὶ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀλλαγὴν τοῦ γούστου. Οἱ ἀμερικανικοὶ τύποι, ἰδίως ὁ τύπος Μπλέντ, ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἔχουν πρόσμιξιν Ἀνατολικῶν καπνῶν κατὰ 6 ἕως 12%. Εἰς τὴν Γερμανίαν, ὁ ἴδιος τύπος Μπλέντ, ἔχει μεγαλείτερον ποσοστὸν προσμίξεως Ἀνατολικῶν καπνῶν, ποὺ φθάνει μέχρι 40 καὶ 50%. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἀνησυχεῖ, εἶναι, ὅτι αἱ τρεῖς μεγάλαι γερμανικαὶ βιομηχανίαι, περιέρχονται ἤδη εἰς ἀμερικανικὰς χεῖρας. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ εἰσαχθῇ πλέον καὶ ἐκεῖ ὁ τύπος ὁ ἀμερικανικὸς εἰς τὴν Γερμανίαν, ὁπότε ἡ προμήθεια θὰ γίνῃ μικροτέρα εἰς ποσοστὸν καὶ συνεπῶς ἡ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν μας θὰ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα. Τοῦτο ἐμφαίνηται καὶ ἀπὸ τὴν ἐφεκτικότητα ποὺ ἐπιδεικνύουν οἱ καπνέμποροι καὶ καπνοβιομήχανοι τῆς Γερμανίας. Γνωρίζουν, ὅτι τὸ Γερμανικὸν κοινὸν θὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὸν νέον τύπον. Τὸ πρόβλημα συνεπῶς, θὰ καθίσταται συνεχῶς ὀξύτερον. Ὑπάρχει, λοιπόν, αὐτὸ τὸ μόνιμον καὶ μακροχρόνιον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δὲν προοιωνίζει τίποτε καλὸν διὰ τὸ μέλλον τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας. Βεβαίως, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἐλήφθη ἕνα μέτρον παρὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς παρούσης κρίσεως, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐπιδοκιμάσαμεν ὡς πρῶτον βῆμα, ὡς λίαν ἀνεπαρκές. Εἶναι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἀναμορφώσεως τῆς οἰκονομίας τῶν παραγωγῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Εἰδικῶς ἡ λέξις ἀναμόρφωσις, ἐδημιούργησε, καὶ ὀρθῶς, τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι σημαίνει μεταμόρφωσιν, μεταβολήν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Εὐτυχῶς, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των καὶ ἐξήγησεν, ὅτι πρόκειται περὶ συμπληρωματικοῦ εἰσοδήματος διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ τὸ μέτρον τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετόν. Θὰ χρειασθῇ μία συστηματικὴ μελέτη καὶ μία προγραμματισμένη ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος. Καὶ νὰ ἐξετασθῇ ἡ πλευρὰ τόσον ἡ οἰκονομικὴ καὶ τεχνική, ὅσον καὶ ἡ πολιτικὴ πλευρά. Ἡ πρώτη πλευρὰ μᾶς ἐπιβάλλει μίαν ἀναδιάρθρωσιν τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας, ἡ ὁποία χρειάζεται καὶ μελέτη σοβαρὰν καὶ ἀντιμετώπισιν σοβαρωτέραν τοῦ προβλήματος: Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ ἐγὼ τοὐλάχιστον φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησίον τῶν συνόρων θὰ ἀρχίσῃ ταχέως νὰ ἐμφανίζεται ἡ ἐρήμωσις. Δι’ αὐτὸ τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν. Εἶναι αὐτόχρημα πρόβλημα ἐθνικόν. Ὑπάρχει ἀκόμα καὶ ἡ πολιτικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος: Καὶ ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ προβῇ εἰς τοὺς καταλλήλους πολιτικοὺς χειρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέναντι ὅλων μὲν θὰ εἶναι χειρισμοὶ μὲ ἐπιμονήν, μὲ σταθερότητα καὶ μὲ ἀξιώσεις καὶ πρὸς ἄλλους πάλιν θὰ εἶναι χειρισμοὶ ὀλιγώτερον διστακτικοὶ καὶ περισσότερον θαρραλέοι. Ὁπωσδήποτε, κ. Πρόεδρε, ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν, ὅτι ἡ σημερινὴ κρίσις ἐκ τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν τουρκικῶν καπνῶν, παρὰ τὰ ἀνεξίτηλα ἴχνη τὰ ὁποῖα θὰ ἀφήσῃ εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, δὲν θὰ εἶναι τίποτε πρὸ τῆς μελλοντικῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν προβλέπομεν καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὁποίας χρειάζονται μέτρα πλέον δραστήρια, συντονισμένα καὶ προγραμματισμένα. Διότι ἂν συνεχισθῇ ἐπὶ μακρὸν ἡ σημερινὴ μακαριότης, μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸν κίνδυνον, δὲ ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι τὸ μέλλον θὰ εἶναι πράγματι ζοφερὸν διὰ τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δι’ ἡμᾶς ἔχουν ἰδιαιτέραν ἐθνικὴν σημασίαν. Καὶ ἔχουν ἰδιαιτέραν ἐθνικὴν σημασίαν οἱ ἐν λόγῳ πληθυσμοί, ὄχι μόνον διότι τὸ προϊὸν τοῦ μόχθου των καλύπτει τὰ 50% περίπου τῶν ἐμπορικῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀλλὰ διότι ἐκεῖ εἰς τὴν περιοχὴν των εὑρίσκονται αἱ πύλαι τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν δικαιουμένων νὰ ὁμιλήσουν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ.

§209Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι ἐνῷ ἐζήτησα τὸν λόγον δὲν μοῦ τὸν ἐδώσατε... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων;

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 01.30′ π. μ.)