1960.02.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ.

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει)..... Οἱ βουλευταί, κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων πληρωμῆς καὶ μειώσεων φόρων καὶ ἐπιβαρύνσεων ἐπὶ ὀφειλῶν ἐκ παρελθουσῶν χρήσεων». Ὁ βουλευτής, κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δήμου Ἀνδρούσης καὶ περιχώρων, αἰτουμένων τὴν ἵδρυσιν Γεωργικοῦ Γυμνασίου νέου τύπου ἐν Ἀνδρούσῃ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Κολαμπᾶς καὶ Δ. Παπαθανασόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀετοῦ Τριφυλίας, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ κρατουμένου ἐν ταῖς φυλακαῖς Αἰγίνης συγχωριανοῦ των Ἰωάν. Δημ. Ἀσημακοπούλου. Ὁ βουλευτής κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων καὶ Συνοικισμῶν Στεφάνης, Λούρου, Ὠρωποῦ κλπ. Νομοῦ Πρεβέζης, αἰτουμένων τὴν καταστροφὴν τοῦ ἀναχώματος ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Λούρου, τὸ κατασκευασθὲν πρὸ τετραετίας παρὰ τὸ ἰχθυοτροφεῖον Τσουκαλιό, πρὸς πρόληψιν μελλοντικῶν καταστροφῶν τῶν καλλιεργειῶν, τῶν προερχομένων ἐκ πλημμυρῶν. Οἱ βουλευταί κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Ν. Ἀθανασίου, Α. Αὐγερινός, Α. Κοντογιάννης, Δ. Καρατζένης, Κ. Παληός, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Φρόντζος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀποφοίτων Ἐθνικοῦ Ἀγροτικοῦ Οἰκοτροφείου Ἀρρένων Ἰωαννίνων, αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 παρ. 3 τοῦ Ν. 1643)51 εἰς πάντας τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀγροτικοῦ Οἰκοτροφείου Ἀρρένων Ἰωαννίνων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἁγίου Σώστη Κοινότητος Διλόφου Φθιώτιδος, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Περικλῆ Ἰωάν. Παπακώστα, κρατουμένου ἐν ταῖς φυλακαῖς Κερκύρας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γ. Π. Συνεταρισμοῦ Καλαφατιώνων Κερκύρας, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως ἀγροτικῶν χρεῶν ἐπὶ πενταετίαν ἀτόκως ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν τῆς περιοχῆς, τὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν διὰ νέων καλλιεργητικῶν δανείων καὶ λιπασμάτων καὶ τὴν θεσμοθέτησιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ βουλευτὴς Χίου, κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ποιμενικοῦ Συλλόγου Βρανοτάδων «Ἅγιος Μόδεστος», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀναδάσωσιν τοῦ ὀροπεδίου τοῦ Αἴπους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χανίων, κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Περιστερίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀπομάκρυνσιν πτηνοτροφείου εὑρισκομένου εἰς τὸν πυκνοκατῳκημένον συνοικισμόν των, καίτοι αἱ ἁρμόδιαι Ὑγειονομικαὶ Ὑπηρεσίαι ἐπανειλημμένως ἔχουν ζητήσει τὴν ἀπαμάκρυνσίν του, λόγῳ δημοσίας ὑγείας. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου, κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ὀρεστιάδος, αἰτουμένης ὅπως προγραμματισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ τμήματος ἐθνικῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου–Ὀρεστιάδος–Συνόρων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου, κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνείας Ὑποδηματοποιῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένης τὴν μὴ αὔξησιν εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Τ.Ε.Β.Ε., λόγῳ οἰκονομικῆς δυσπραγίας τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς, κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῆς Κοινότητος Ν. Συλλάτων Χαλκιδικῆς, αἰτουμένου τὴν παραχώρησιν δωρεὰν τίτλων εἰς τοὺς γηγενεῖς ἀκτήμονας κατόχους ἀνταλλαξίμων κτισμάτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Μ. Κύρκος, καταθέτει ἀντίγραφον ἐκκλήσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν εἰρήνην τοῦ Ἰνδικοῦ Κοινοβουλίου ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς ἐν γένει ἄνδρας ὅλων τῶν Κοινοβουλίων τοῦ Κόσμου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς, κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ταξιάρχου Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Δασάρχου τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Δάσους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Τ. Βουλόδημος, Κ. Ἀθανασιάδης, Δ. Παινέζης καὶ Γ. Ἀράπης, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων τῶν φυλακῶν Γιούρων καὶ Ἰτζεδίν, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Σωτηρίου καὶ Μ. Κανιάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἐλευσῖνος, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τῶν συμπατριωτῶν των Παντελῆ Χατζηπαντελῆ καὶ Λαζάρου Λαζαρίδη, φυλ. Ἀφίσσης, τοῦ Γεωργ. Σακελαρίου φυλ. Ἀβέρωφ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Καρασάββας καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Τούμπας Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν συμπατριωτῶν των πολιτικῶν ἐξορίστων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὀργανώσεως Ἀγροτικῆς Ἀποκαταστάσεως Καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς παραχώρησιν τοῦ ἐκ 12 στρεμμάτων κλήρου εἰς ἕκαστον ἐκ τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Καρασάββας καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουσι ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τῆς ἐξορίας τῶν συμπατριωτῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουσιν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Συν. Δώδεκα Ἀποστόλων Θεσ)νίκης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τοῦ συμπολίτου των πολιτικοῦ ἐξορίστου Ε. Σταθοπούλου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ν. Καθαροσπόρης, καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων τοῦ χωρίου Ἅγ. Σώστης Κοινότητος Διλόφου Φθιώτιδος, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Ἰωάν. Δημ. Κελαϊδώνη, κρατουμένου ἐν ταῖς φυλακαῖς Πατρῶν ὡς καὶ ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἀντιστάσεως διὰ τῆς χορηγήσεως Γενικῆς Ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτης, Λ. Γιαννῆς καὶ Ε. Σκούρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συμβουλίου τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ τῆς Ἑνώσεως Βιοτεχνῶν κατεργασίας ξύλου Βόλου, αἰτουμένων τὴν ρύθμισιν τοῦ προβλήματος τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς κλπ. Ὁ βουλευτής κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καλαφατιώνων Κερκύρας, αἰτουμένου ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν ἐπὶ μίαν 5ετίαν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν διὰ καλλιεργητικῶν δανείων καὶ λιπασμάτων καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτής κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Γεωργ. Πιστ. Συνεταιρισμοῦ Σωκρακίου Κερκύρας, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς τοὺς ἀγρότας ὑπὸ τῆς ΑΤΕ λιπασμάτων, προθεσμίαν ἐξοφλήσεως τῶν παλαιῶν ἀγροτικῶν δανείων καὶ χορήγησιν νέων μεσοπροθέσμων δανείων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, Α. Κολαμπᾶς καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν γεωργικῶν καὶ Κτηματικῶν Συνεταιρισμῶν Χάβαρι καὶ τοῦ Κτηματικοῦ Πιστωτικοῦ Δάφνης Ἠλείας αἰτουμένων τὴν ψήφισιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μαρίας καὶ Ἰφιγενείας Σταματιάδου κατοίκων Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν διὰ φονευθέντα ἀδελφὸν των ἐν Γερμανίᾳ κατὰ τὸν Βον παγκόσμιον πόλεμον. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καλαφατιώνων Κερκύρας, αἰτουμένου τὴν παροχὴν εὐκολιῶν διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Γεωργ. Συνεταιρισμοῦ Σωκρακίου Κερκύρας, αἰτουμένων τὴν παροχὴν εὐκολιῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν καὶ τὴν χορήγησιν λιπασμάτων διὰ καλλιέργειαν ἐλαιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χριστογεῶργος, Ν. Σκοπούλης καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Κοινοτήτων Ἀνέζης, Καλαμιᾶς Χαλκιάδων Μύρικα Ἁγ. Παρασκευῆς Παχυκαλάμου, Γραβιᾶς καὶ Καλοβάτου τοῦ Νομοῦ Ἄρτης αἰτουμένων τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γ.Π.Σ. Νικήσιανης «Ἡ Ἕνωσις Καπνοπαραγωγῶν», αἰτουμένου τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν καὶ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Κ. Χιωτάκης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν καὶ Σημιτεργατῶν Χανίων «Ἅγιος Παντελεήμων», αἰτουμένου τὴν τακτοποίησιν τῶν πόρων ΤΑΑΜΜ τιμαριθμικὴν προσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ὁδηγῶν καὶ βοηθῶν ὑπαλλήλων αὐτοκινήτων Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένου ὅπως μὴ ἀπαγορευθῇ ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας νέων Λεωφορείων εἰς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὰς μονίμως διαμένοντας εἰς Νομὸν Ἕβρου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Η. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11342)2.12.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 702 τοῦ βουλευτοῦ κ. Σκυλλάκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ διατυπωθέντος αἰτήματος κατὰ τὴν σύσκεψιν τῶν Γεωργικῶν Ἐπιτροπῶν Ν. Λαρίσης ὑποβληθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1959 ψηφίσματος περὶ πυκνώσεως, χάριν τῆς ἐφαρμογῆς ὅλων τῶν βελτιώσεων τῆς καλλιεργείας καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν παραγωγῶν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων γεωπόνων εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰς ἐκδόσεις διαταγῶν διὰ τὴν κίνησιν τῶν γεωπόνων ἄνευ περιορισμοῦ πρὸς ἐφαρμογὴν καὶ πλήρη ἐπιτυχίαν τοῦ γεωργικοῦ προγράμματος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐψηφίσθη ὁ Ν. 4030 δημοσιευθεὶς εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 278 ΦΕΚ διὰ τοῦ ὁποίου αὐξάνονται αἱ θέσεις τῶν γεωπόνων κατὰ 250 εἰς ὅλα τὰ κλιμάκια τῆς ἱεραρχίας οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ἀκριβῶς διὰ τὸν προσδιοριζόμενον ὡς ἄνω σκοπὸν θὰ τακτοποιηθοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου παρέχεται δυνατότης κινήσεως εἰς ὅλους τοὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δι’ ἰδίων μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. 1. Τὸ πόρισμα τῆς διαταχθείσης διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἔχει ὑποβληθῆ, ἤδη δὲ κινεῖται ἁρμοδίως ἡ διαδικασία τόσον κατὰ τῆς θεωρηθείσης ὡς βασικῶς ὑπευθύνου «Χαλυβουργικῆς», διὰ τὴν ζημίαν ἐκ τῆς ἐλαττωματικότητος τῶν σωλήνων καὶ ἥτις ὑπολογίζεται εἰς 300 χιλ. δραχμ. περίπου, ὅσον καὶ τῆς τυχὸν πειθαρχικῆς διώξεως τῶν, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ ἁρμόδιον πειθαρχικὸν Συμβούλιον ἤθελεν ἀποφανθῆ, ὅτι ὑφίστανται εὐθῦναι, ὑπαλλήλων. Πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ἐπίσης, ὅτι οἱ ἐλαττωματικοὶ σωλῆνες ἀντικατεστάθησαν ἤδη ὑπὸ τῆς προμηθευτρίας Ἑταιρείας καὶ κατὰ τὴν γενομένην δοκιμὴν τὸ δίκτυον ἐλειτούργησεν ἱκανοποιητικῶς. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἐνέκρινεν ἤδη πίστωσιν 2.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 244)167)11.1.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 953)8.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος. α) Ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Λάμαρης Πρεβέζης ἔχει ἐνταχθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα 1960 καὶ προβλέπει τὴν πλήρη προστασίαν καὶ ἀποξήρανσιν τοῦ πλείστου τῆς ἀναφερομένης ὡς ἄνω ἐκτάσεως ἐκ 10.000 στρεμμάτων περίπου. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων πρὸς ὃ κοινοποιεῖται τὸ παρὸν παρακαλεῖται, ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐνάρξεως τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐν λόγῳ ἀρδευτικοῦ δικτύου ἐντὸς τοῦ 1960 ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς διευθετήσεως καὶ ἐκβαθύνσεως τοῦ τελευταίου τμήματος τοῦ ποταμοῦ Λούρου, ἥτις θὰ διευκολύνῃ τὴν ἀποστράγγισιν τῆς ὑπὸ ἀξιοποίησιν πεδιάδος Ἄρτης, καὶ θὰ ἐξασφαλίζῃ ἐκ τῶν κατακλύσεων τὰς παρακειμένας ἐκτάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Καρδίτσης δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπέσῃ μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου τοῦ Μέγδοβα, καθόσον, ὡς γνωστόν, ἐν τῇ ἐκτελέσει τοιαύτης φύσεως ἔργων παρουσιάζονται ποικίλαι δυσχέρειαι, αἵτινες ἀνατρέπουν οἱανδήποτε χρονικὴν πρόβλεψιν. Ἐν προκειμένῳ ὑπολογίζεται, ὅτι παρὰ τὰς παρουσιασθείσας τοπικὰς ἀντιδράσεις, θὰ ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς τῶν ἔργων καὶ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ὕδατος κατὰ τὴν ἀρδευτικὴν περίοδον 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἔργον Λάμαρης Πρεβέζης περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Δημ. Ἐπενδύσεων 1960, ἐγκριθείσης πιστώσεως δραχμῶν 8.000.000. Τὸ ἔργον θὰ ἐκτελεσθῇ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12274)9647)23.12.59 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 18.12.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ διὰ τοῦ ἀπὸ 9.10.59 ὑπομνήματος τοῦ Σωματείου Τραυματιῶν καὶ ἐκ κρυοπαγημάτων παθόντων πολέμου 1940–1941 «Ἅγιος Δημήτριος» Χανίων, αἰτουμένη ἔκπτωσις κατὰ 50% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων διὰ τὰ μέλη τοῦ Σωματείου των, δὲν ἐνεκρίθη παρὰ τῆς κατὰ νόμον Ἐπιτροπῆς Ναυλολογίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, καθ’ ὅσον τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ σωματείου δὲν ἔχουσιν ἐπισήμως ἀναγνωρισθῆ καὶ νομίμως κατοχυρωθῆ ὡς τραυματίαι ἢ ἀνάπηροι. 2) Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ Α. Νόμου 1324)49 ἄρθρ. 39 ἔχει θεσπισθῆ ἔκπτωσις 50% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν δι’ ἀτμοπλοίων μετακινουμένων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, καὶ ἥτις ἔκπτωσις καθορίζεται διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58896)4071)17.9.54 ἀποφάσεώς μας. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 773) 607)18.1.60 ἐγγράφου σας, ὑπ’ ἀριθ. 972 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Τὰ Β. Διατάγματα τὰ καθορίζοντα τὰς χρονικὰς καὶ τοπικὰς ἀπαγορεύσεις τῆς διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιείας ἐκδίδονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. β) Τὸ θέμα διώξεως τῶν δελφίνων, κατόπιν προσφάτου κοινῆς μετὰ τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας ἀποφάσεώς μας, ἀντιμετωπίζεται ἤδη, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὑπηρεσιακῶν σκαφῶν τῶν Λιμεναρχείων Θεσσαλονίκης, Καβάλας καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, τὰ ὁποῖα περιπολοῦν πλησίον τῶν μεγάλων ἁλιευτικῶν σκαφῶν καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν ὁποίων πυροβολεῖ τοὺς ἐμφανιζομένους δελφίνας. Ὡς πρὸς τὴν ἐπίτευξιν γενικωτέρου ἀποτελέσματος καὶ συμπληρωματικῶς ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς καταπολεμήσεως τῶν δελφίνων ἀνὰ τὰ Ἑλληνικὰ πελάγη, ἔχομεν ἤδη διὰ τῆς αὐτῆς κοινῆς ἀποφάσεως, καθιερώσει χρηματικὸν βραβεῖον 150 δραχμῶν δι’ ἕκαστον φονευόμενον δελφίνα. Εἶναι ὅμως πρόωρον νὰ κρίνωμεν ἀπὸ τοῦδε τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν μέτρων τούτων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 957)731)22.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 982 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἔκδοσις ναυτικῶν φυλλαδίων εἶναι ἐπιτρεπτὴ εἰς πάντας γενικῶς τοὺς κεκτημένους τὰ ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἀπαιτούμενα προσόντα. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ «περὶ ἐξαγορᾶς ὑπηρεσίας ναυτικῶν κτηθείσης ἐπὶ ξένων πλοίων» θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: 1. Διὰ τοῦ καταρτιζομένου ἤδη νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 3170)55 «περὶ Ν.Α.Τ.» (Φ.Ε.Κ. 76 Αʹ)55) λαμβάνεται μέριμνα τροποποιήσεως ἐπὶ τὸ ἐξυπηρετικώτερον, τῶν περὶ ἐξαγορᾶς ὑπηρεσίας ναυτικῶν, κτηθείσης ἐπὶ ξένων πλοίων κειμένων διατάξεων (2 ἄρθρ. 45 ἄνω νόμου). 2. Κατὰ τὰς κειμένας σήμερον διατάξεις, ἡ ἐξαγορὰ τοιαύτης ὑπηρεσίας δέον νὰ συντελῆται ἐντὸς 2ετίας ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως τοῦ ναυτικοῦ ἐκ τοῦ ὑπὸ ξένην σημαίαν τελοῦντος πλοίου, ἐνῷ διὰ τῆς νεοεισαγομένης διατάξεως ἐπιτρέπεται αὕτη μέχρι 5ετίας. 3. Ὡς πρὸς τὴν μὴ καταβολὴν τοῦ ἐκ 3% προσθέτου τέλους γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ αἰτουμένη ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τούτου δὲν εἶναι ἐφικτὸν νὰ υἱοθετηθῇ διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: α) Διότι ἡ ἄνευ ἐπιβαρύνσεώς τινος ἐξαγορὰ κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ τὰ ἑκάστοτε συμφέροντα τῶν ἐνδιαφερομένων ναυτικῶν, θὰ συνεπήγετο τὴν ἐξαιρετικὴν καὶ ἄνισον μεταχείρισιν τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν ναυτικῶν ἔναντι τοῦ συνόλου τῶν ἠσφαλισμένων, οἵτινες ἐμπροθέσμως ἐξεπλήρωσαν τὰς πρὸς τὸ ἵδρυμα ὑποχρεώσεις των. β) Διότι ἡ μὴ ἐμπρόθεσμος ἐκπλήρωσις τῆς ὑποχρεώσεως ταύτης συνεπάγεται ἀποθετικὴν καὶ θετικὴν διὰ τὸ Ν.Α.Τ. ζημίαν. Ἡ ἀποθετικὴ ζημία συνίσταται εἰς τὴν ἀποστέρησιν τοῦ ἱδρύματος ἐκ προσόδων ἃς θὰ ἐκαρποῦτο τοῦτο ἐὰν τὰ ἐκ τῆς κατηγορίας ταύτης ἔσοδα πραγματοποιούμενα ἐγκαίρως ἀπέδιδον, ὡς κεφάλαια πλέον τοῦ Ν.Α.Τ., τὰς ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς περιουσίας προκυπτούσας προσόδους. Ἡ θετικὴ ζημία, ἥτις εἶναι καὶ σοβαρωτέρα ἐν προκειμένῳ προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς ἐξαγοραζομένης ἄνευ ἐπιβαρύνσεώς τινος ὑπηρεσίας, ἀναγνωρίζονται δικαιώματα ὑπὲρ τῶν ναυτικῶν προκαλοῦντα σοβαρὰν διὰ τὸ ἵδρυμα οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν, χωρὶς νὰ ὑφίστανται ἀσφαλιστικῶς αἱ προϋποθέσεις ἰσοδυνάμων οἰκονομικῶν εἰσφορῶν πρὸς τὰ ἐκ τοῦ ἀναγνωριζομένου χρόνου δημιουργούμενα δικαιώματα (συμπλήρωσις διὰ τῆς ἐξαγοραζομένης ὑπηρεσίας προσόντων συνταξιοδοτήσεως, ἐπιδοτήσεως καὶ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως). Γενικώτερον γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καταβολὴ προσθέτων τελῶν συνεπείᾳ τῆς μὴ ἐγκαίρου ἐκπληρώσεως τῶν πρὸς τὸ Ν.Α.Τ. ὑποχρεώσεων τῶν παρ’ αὐτῷ ἠσφαλισμένων, δὲν εἶναι κἄτι τὸ ἰδιότυπον, ἀλλ’ ἰσχύει ἀναλόγως καὶ παρ’ ἄλλοις Ὀργανισμοῖς καὶ παρ’ αὐτῷ τούτῳ τῷ Δημοσίῳ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 988)762)22.1.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.1.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ τοῦ «περὶ ἀναγνωρίσεως κατοχικῆς ὑπηρεσίας Δωδεκανησίων ναυτικῶν» ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ καταρτιζομένου ἤδη νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3170)55 «περὶ Ν.Α.Τ.» (Φ.Ε.Κ. 76 Αʹ)55) σκοπεῖται ἡ ἄμεσος νομοθετικὴ ρύθμισις θεμάτων, χαρακτηριζομένων ὡς ἐπειγούσης φύσεως, ὧν ἡ ἐκκρεμότης δημιουργεῖ συνεχῶς ἐν τῷ ἱδρύματι ἀνωμαλίας, παρακωλύουσα τὴν κανονικὴν καὶ εὔρυθμον τούτου λειτουργίαν καὶ δὴ εἰς τὰς μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν συναλλασσομένων του σχέσεις. Τὸ προκείμενον θέμα, τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς κατοχικῆς προϋπηρεσίας τῶν Δωδεκανησίων ναυτικῶν εἶναι θέμα ὅπερ χρῄζει εἰδικῆς οἰκονομικῆς μελέτης καὶ δὴ ἀναλογιστικῆς τοιαύτης. Ἡ μελέτη αὕτη ἤρχισε συντελουμένη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ν.Α.Τ., θὰ ὁλοκληρωθῇ δὲ ἐν τῷ συνόλῳ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀρξαμένης γενικῆς ἀπογραφῆς τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν πορισμάτων ταύτης διὰ τοῦ μέλλοντος νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸ Ν.Α.Τ. Μηχανογραφικοῦ συστήματος. Συνεπείᾳ ὅθεν τῶν ἀνωτέρω ἡ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐπίλυσις τοῦ θέματος τούτου δὲν εἶναι ἐφικτή, θὰ συνεξετασθῇ δὲ τοῦτο ὁμοῦ μετ’ ἄλλων θεμάτων ἀνακυψάντων ἐκ τῆς τετραετοῦς ἐφαρμογῆς τοῦ καταστατικοῦ νόμου τοῦ Ν.Α.Τ. διὰ τὴν ἑνιαίαν ρύθμισιν ὅλων τῶν ὑπαρχόντων κενῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12264) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 851 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 12617)14.1.60 ἐγγράφου τῆς Δ.Ε.Η. εἰς ὃ ἀναφέρονται λεπτομερῆ στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τὰς γενομένας βελτιώσεις δικτύων διανομῆς ἢ κατασκευῆς τῶν νέων τοιούτων, ἐνισχύσεως τοπικῶν Σταθμῶν παραγωγῆς κλπ. ὡς καὶ τὸ ἐκτελεσθησόμενον κατὰ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961, ἐνεργειακὸν πρόγραμμα ἐπεκτάσεων εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 12.617. Ἀθῆναι τῇ 15 Ἰανουαρίου 1960 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Ἐνταῦθα Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἀπὸ 5.1.60 ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 983 ὑμέτερον ἔγγραφον, σχετικὸν πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν ὑμῖν κατωτέρω στοιχεῖα ἐμφαίνοντα τὰ μέχρι 31.12.1959 ἐκτελεσθέντα ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἔργα ἐξηλεκτρισμοῦ εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου: Αʹ. Βελτιώσεις Δικτύων Διανομῆς ἢ καὶ κατασκευῆς νέων τοιούτων:

Βʹ. Ἐνίσχυσις Τοπικῶν Σταθμῶν Παραγωγῆς: Τοπικὸς Σταθμὸς Παραγωγῆς Ἀλεξανδρουπόλεως. Τοποθέτησις νέων ἠλεκτροπαραγωγῶν ὁμάδων συνολικῆς ἰσχύος 1655 HP. Τοπικὸς Σταθμὸς Παραγωγῆς Τυχεροῦ. Τοποθέτησις νέου ἐναλλακτῆρος ἰσχύος 80 HP. Τοπικὸς Σταθμὸς Παραγωγῆς Ὀρεστιάδος. Τοποθέτησις ἠλεκτροπαραγωγῶν ὁμάδων συνολικῆς ἰσχύος 360 HP. Τοπικὸς Σταθμὸς Παραγωγῆς Σουφλίου. Τοποθέτησις ὁμάδος 110 HP καὶ Τοπικὸς Σταθμὸς Παραγωγῆς Διδυμοτείχου. Τοποθέτησις ὁμάδος 100 HP. Διὰ τὰς ὡς ἄνω ἐνισχύσεις ἐδαπανήθη συνολικὸν ποσὸν τῶν δραχ. 630.000 μὴ περιλαμβανομένης τῆς ἀξίας τῶν ἐγκατασταθέντων μηχανημάτων. Γʹ. Ἀλλαγαὶ Ἐσωτερικῶν Ἠλεκτρικῶν Ἐγκαταστάσεων: Ἐχρηματοδοτήθησαν ἀλλαγαὶ ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων 430 πελατῶν διατεθέντος πρὸς τοῦτο ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τοῦ ποσοῦ τῶν 526.000 δραχμῶν. Δʹ. Συνδεθέντες νέοι πελάται. Ἀπὸ ἀναλήψεως τῆς ἠλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. προσετέθησαν ἀνὰ περιοχὴν οἱ κάτωθι πελάται:

Σημειωτέον, ὅτι ἅπασαι αἱ ὡς ἄνω ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰς ἃς ἐξετελέσθησαν τὰ ἀνωτέρω ἔργα, ἔχουσιν ἐξαγορασθῆ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ὁλοκληρωθείσης οὕτω τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Δικτύου εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἐγκριθέντος καὶ ἐκτελουμένου Δευτέρου Ἐνεργειακοῦ Προγράμματος τῆς χώρας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1960 θὰ κατασκευασθῇ ἡ γραμμὴ μεταφορᾶς ἀπὸ Καβάλας μέχρις Ἰάσμου, προβλέπεται δέ, ὅτι κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1961 αὕτη θὰ ἐπεκταθῇ μέχρις Ἀλεξανδρουπόλεως. Ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ, ἔχουσα πλήρη ἐπίγνωσιν τῶν ὑποχρεώσεων ἃς ἔχει ἀναλάβει ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καταβάλλει κάθε δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἀναγκῶν αὐτοῦ. Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν βεβαίως τοῦ ἔργου τούτου, ἐκτεινομένου ἀπὸ τῆς Κρήτης μέχρι τοῦ Διδυμοτείχου καὶ ἀπὸ τῆς Ρόδου μέχρι τῆς Κερκύρας, ἀπαιτεῖται ἡ διάθεσις τεραστίων κονδυλίων ἅτινα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῶσιν ἀμέσως, δι’ ὃ καὶ ἡ Δ.Ε.Η. προβαίνει εἰς τὴν ὀρθολογιστικὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων της βάσει ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν δαπανῶν διὰ τὰς ἐν λόγῳ ἐπεκτάσεις καὶ τῶν πιθανῶν καταναλώσεων ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας αἵτινες θὰ δημιουργηθοῦν ἐκ τῆς ἠλεκτροδοτήσεως νέων περιοχῶν.

Μετὰ τιμῆς

Ι. Δ. ΦΛΑΜΠΟΥΡΙΑΡΗΣ

(Βοηθὸς–Ἀναπληρωτὴς Γεν. Δ)ντοῦ) βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 21 Νοεμβρίου 1959 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11035)25.11.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διεπιστώθη, ὅτι τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων τελευταίως εἶχεν ἐπιβαρυνθῆ μὲ δυσανάλογον πρὸς τὴν ἀποστολήν του φόρτον ἐργασίας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς δημιουργίας ἑνὸς κατωτέρου συλλογικοῦ ὀργάνου εἰς τὸ ὁποῖον θὰ μετεβιβάζοντο ὡρισμέναι ἁρμοδιότητες καὶ θέματα (ὑπηρεσιακοῦ κυρίως χαρακτῆρος) τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων, ὥστε τὸ τελευταῖον τοῦτο νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν σοβαρωτέρων θεμάτων τῆς Μεταλλευτικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ συγκρότησις καὶ λειτουργία τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ συνεπάγεται, ἀφοῦ ἄλλωστε ἐν τῷ νόμῳ δὲν προβλέπεται δαπάνη διὰ προσθέτους ἀμοιβὰς τῶν ἀποτελούντων ταύτην μελῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8581 τῆς 29.9.1959 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 1 Σεπτεμβρίου 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση κλπ. (ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 253) σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας τῶν εἰς τὰ μεταλλεῖα Πάλιουρα Εὐβοίας ἐργαζομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, κατόπιν ὑποβληθέντος αὐτῇ ὑπομνήματος ὑπὸ τοῦ Σωματείου «Ἕνωσις Ἀνθρακωρύχων Δίρφυος», παραπονουμένων διὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Μεταλλευτικῆς Ἑταιρείας Κεντρικῆς Εὐβοίας, προέβη διὰ τῆς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν καταγγελλομένων δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεως μεταλλειολόγου μηχανικοῦ. Ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου προέκυψεν, ὅτι αἱ μεταλλευτικαὶ ἐργασίαι τοῦ λιγνιτωρυχείου ἐκτελοῦνται μετὰ προσοχῆς καὶ ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν ἐπίβλεψιν τοῦ ἐκεῖ ὑπηρετοῦντος μηχανικοῦ μεταλλείων, παρέχουν δὲ ἐπαρκῆ ἀσφάλειαν εἰς τοὺς ἐργαζομένους λιγνιτωρύχους καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν ἐγένετο παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Δραγονέτη, Γ. Ἀράπη καὶ Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8720 τῆς 1.10.59 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 22 Σεπτεμβρίου 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ. (ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 359), σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν ἀτυχημάτων εἰς βάρος τῶν ἐν τοῖς λατομίοις ἐργαζομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ αἴτημα τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Λατόμων–Ἀσβεστοποιῶν Ἀθηνῶν–περιχώρων ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1959 ὑπ’ ἀριθ. 4029)59 Ν. Διατάγματος «περὶ ἀργούντων μεταλλείων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος καὶ τῆς Ὑπηρεσίας τῶν Μεταλλείων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11031) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 661 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς περιοχῆς Καρδίτσης Παλαμᾶ, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων διανομῆς τοῦ ἔτους 1960 θέλει ἐξετασθῆ ἡ δυνατότης ἠλεκτροδοτήσεως τῆς περιοχῆς Παλαμᾶ– Καρδίτσης. Πάντως, ἡ ἠλεκτροδότησις αὕτη θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐξευρεθησομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πιστώσεων κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1960, πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα καὶ Φ. Περισσοράτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 555)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 948 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα καὶ Φ. Περισσοράτη περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ ἐν Βερροίᾳ ἐργοστασίου παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 938)5.1.60 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὡς ἄνω ἐγκαταστάσεις περιέρχονται λίαν συντόμως εἰς τὴν ΔΕΗ, κατόπιν τῆς ἐπελθούσης ἤδη μεταξὺ ΔΕΗ καὶ Ἑταιρείας Βερμίου συμφωνίας διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων ἠλεκτρισμοῦ παρὰ τῆς ΔΕΗ, ὅτε καὶ θὰ ληφθῶσι παρὰ ταύτης ἅπαντα τὰ πρὸς τοῦτο μέτρα, πρὸς πλήρη ἐξυπηρέτησιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τῶν ἀναγκῶν τῶν πόλεων Βερροίας, Ναούσης, Γιαννιτσῶν καὶ λοιπῶν περιοχῶν, αἵτινες ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Βερμίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Ν. Κιτσίκη, Π. Καπνίση καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9933)7854)31.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 38 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων, καὶ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Σ. Καρασάββα κλπ. περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου κατασκευῆς λιγνιτοπλίνθων Πτολεμαΐδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ εἰς τὴν περιοχὴν Πτολεμαΐδος ἀνεγερθὲν ἐργοστάσιον κατασκευῆς λιγνιτοπλίνθων, ἀποτελεῖ ἓν πολύπλοκον καὶ ἐκτεταμένον ἐργοστασιακὸν συγκρότημα, τὸ πρῶτον κατασκευαζόμενον ἐν Ἑλλάδι. Ἡ ἐγκατάστασις τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ ἐργοστασίου ἔχει περατωθῆ, εὑρίσκεται ὅμως τοῦτο εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς δοκιμαστικῆς λειτουργίας, συνεχιζομένων τῶν δοκιμῶν καὶ ρυθμίσεων τῶν διαφόρων μηχανημάτων, πρὸς ἐπίτευξιν τῆς καλυτέρας ἀποδόσεως ἀπὸ ποιότητος καὶ ποσοτικῆς ἀπόψεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀναφερόμενα 7 ἐρωτήματα, γενικῶς δὲν δύνανται νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, εἰδικώτερον δὲ ἡ ἀναφερομένη διαφορὰ τιμῆς πωλήσεως τῶν παραγομένων λιγνιτοπλίνθων τοῦ φυσικοῦ λιγνίτου εἶναι δικαιολογημένη, δοθέντος, ὅτι οἱ λιγνιτόπλινθοι εἶναι ὑπερδιπλασίας θερμαντικῆς ἀποδόσεως τοῦ φυσικοῦ λιγνίτου καὶ ἀπαιτῶσι δαπάνας διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι ἔγγραφον ὑμῶν, παρακαλοῦμεν, ὅπως εὐαρεστούμενοι θέσητε ὑπ’ ὄψιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Χριστογεώργου, ὅτι οὐδεμία μέχρι τοῦδε ἐνεκρίθη πίστωσις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ κτιρίου τοῦ Νοσοκομείου Λευκάδος, οὐδὲ δύναται νὰ γίνῃ σχετικὴ πρόβλεψις, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑφίσταται ἡ πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένη τεχνικὴ μελέτη. Τὸ Νοσοκομεῖον Λευκάδος, ὑπέβαλε τῇ Ὑπηρεσίᾳ ἡμῶν τὰ σχέδια τοῦ ὑπάρχοντος κτιρίου, ἵνα ἐπιληφθῇ αὕτη τῆς μελέτης διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέας νοσηλευτικῆς πτέρυγος, μετὰ τὴν σύνταξιν τῆς ὁποίας θὰ εἶναι γνωστὸν τὸ ὕψος τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης καὶ θὰ ἀντιμετωπισθῇ τυχὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται ἀνάγκη, ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου. Ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἡ ὑπηρεσία προβαίνει εἰς ἐνεργείας διὰ τὴν ἔγκρισιν πιστώσεως δραχ. 100.000 ἀπαιτουμένη πρὸς ἐπισκευὴν τοῦ ὑφισταμένου κτιρίου τοῦ Νοσοκομείου Λευκάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12288)9661)23.12.1959 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν 872)19.12.59 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ μῆνα Νοέμβριον π.ἔ., ἐσημειώθησαν εἰς Κοινότητα Ἀγγελοκάστρου Αἰτωλοακαρνανίας τέσσαρα κρούσματα τυφοειδοῦς πυρετοῦ, ὀφειλόμενα εἰς μικρὰν βλάβην τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως, ἥτις ἀπεκατεστάθη ἀμέσως, μερίμνῃ τῆς Κοινοτικῆς Ἀρχῆς. Ἐκ παραλλήλου, παρεσχέθη παρὰ τῶν Ὑγειονομικῶν Ἀρχῶν πλήρης ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ διενηργήθη διπλοῦς ἀντιτυφικὸς ἐμβολιασμὸς τῶν κατοίκων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν περιστολὴν τῆς νόσου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς γενικῆς ἀνακαινίσεως τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως καὶ τῆς δεξαμενῆς ἀποθηκεύσεως γνωρίζομεν, ὅτι ἐξεπονήθη σχετικὴ μελέτη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Νομαρχίας, ἥτις καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, διὰ τὴν ἔγκρισιν πιστώσεως ἐκ δραχ. 360.000 πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 975 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Βασικὴ ἐπιδίωξις τῶν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις ὅλων τῶν ἀσθενῶν, τῶν ἀπόρων δηλαδή, ἕνεκα τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα τῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ τῶν λοιπῶν ἀσθενῶν καὶ δὴ τῶν ἠσφαλισμένων, καθ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἀντίκειτο εἰς τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ὑπουργείου, ὅπερ μεριμνᾷ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς ὑγείας ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀνεκοινώθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὰς περὶ ὧν πρόκειται οἰκογενείας ἐνταχθείσας εἰς τὰ στεγαστικὰ προγράμματα τῶν ἐτῶν 1956 καὶ 1957 κατεβλήθη ἡ καθορισθεῖσα διὰ τὰ προγράμματα ταῦτα βασικὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, ἀναλόγως τῶν ἀριθμῶν τῶν μελῶν οἰκογενείας, ὡς καὶ ἡ κατὰ 15% προσαύξησις, λόγῳ ἀντισεισμικῆς κατασκευῆς. 2) Ἐπίσης, κατεβλήθη συμπληρωματικὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἐκ δραχ. 5.000–7.000 κατ’ οἰκογένειαν, κατόπιν προτάσεως τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς αὐτοστεγάσεως. 3) Περαιτέρω χορήγησις συμπληρωματικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως καθίσταται ἀνέφικτος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐλλείψει σχετικῶν πιστώσεων, ἀφ’ ἑτέρου δέ, λόγῳ τοῦ προσφάτως ἰσχύσαντος Β. Διατάγματος «περὶ διοικήσεως, ἐφαρμογῆς καὶ ἐλέγχου τοῦ προγράμματος αὐτοστεγάσεως ἀστῶν προσφύγων», δι’ οὗ δὲν παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Κύρκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11795)10.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθμ. 771 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Κύρκου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν εἰσπράττεται παρ’ ἑκάστου τῶν ὑποψηφίων διὰ τοὺς εἰσιτηρίους διαγωνισμοὺς ποσὸν δραχ. 340. Τὸ ποσὸν τοῦτο καθορίζεται, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Διατάγματος 283)1947. Ἐξ αὐτοῦ αἱ 200 δραχ. κατανέμονται μεταξὺ τῶν Καθηγητῶν τῶν ἀποτελούντων τὰς ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὑπόλοιποι δὲ δραχ. 140 ἀποτελοῦν ἔσοδον τοῦ Πανεπιστημίου, ἐγγραφόμεναι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αὐτοῦ ὑπὸ κεφ. 8 ἄρθρον 1. Τὸ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰσπραχθὲν ποσὸν ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 1.100.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12228)9599)23.12.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 924)21.1.60 ἐγγράφου τοῦ ΤΑΚΕ περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἵνα λάβῃ γνῶσιν ὁ βουλευτὴς κ. Ζίγδης ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 815) 11.12.59 ἐρωτήσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΜΕΙΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΡΩΓΗΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΦΗΜ. ΚΛΗΡΟΥ

«Ἐπαναφέρεται ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Ζίγδη περὶ συνταξιοδοτήσεως ἱερέων Δωδεκανήσου ὑπερηλίκων κλπ. καὶ παρέχονται πληροφορίαι». Ἐξαιρετικῶς Ἐπεῖγον Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Παιδείας Ἐπαναφέροντες τὴν σταλεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2854 ἀπὸ 11.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 815)11. 12.59 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζίγδη, δι’ ἧς οὗτος ἐρωτᾷ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν ἰδιὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων κληρικῶν Δωδεκανήσου καὶ τῶν ὀρφανῶν θανόντων κληρικῶν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς: Ὅτι παρὰ τὰς περὶ τοῦ ἐναντίου ἀσφαλιστικὰς ἀρχὰς διὰ τῆς μεταβατικῆς διατάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99836)55 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐν ἰσχύϊ Καταστατικοῦ τοῦ ΤΑΚΕ (ΦΕΚ 13 τ. Βʹ τῆς 26.1.55), ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς ἐφημερίους Δωδεκανήσου, ὁ χρόνος τῆς πραγματικῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ ΤΑΚΕ πρὸς ἀπόκτησιν δικαιώματος εἰς σύνταξιν ὁρίζεται εἰς πέντε (5) ἔτη, ἀφ’ ἧς ἐπεξετάθησαν (16.2.50) εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Δωδεκανήσου αἱ περὶ ΤΑΚΕ ἰσχύουσαι διατάξεις, ἐπιτρεπομένης τῆς καταβολῆς τῶν ὑπολειπομένων διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εἰκοσαετίας εἰσφορῶν ἐπὶ ἀσφαλίστρῳ 9%, Ἡ εὐεργετικὴ ὡς ἄνω διάταξις, ἐνῷ παρέχει τὴν δυνατότητα ἀποκτήσεως δικαιώματος εἰς σύνταξιν εἰς πλείστους ἐκ τῶν ἐφημερίων τῆς Δωδεκανήσου, ἀποστερεῖ τούτου ἄλλους ἐξ αὐτῶν, μὴ δυναμένους νὰ συνεχίσωσι τὰ ἐφημεριακά των καθήκοντα, εἴτε διότι κατελήφθησαν ὑπὸ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Δωδεκανήσου καὶ τῆς ἐπεκτάσεως εἰς Δωδεκάνησον τῶν περὶ ΤΑΚΕ διατάξεων (16.2.50), εἴτε διότι καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ πρὸ τῆς συμπληρώσεως ὑπ’ αὐτῶν τῆς νομίμου εἰς τὸν ΤΑΚΕ συμμετοχῆς τῶν πέντε (5) ἐτῶν. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΤΑΚΕ ἐν τῇ μερίμνῃ αὐτοῦ, ὅπως ἐργάται τῆς ἐκκλησίας λευκανθέντες ἐν τῇ διακονίᾳ τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸν βίον αὐτῶν ἀναλώσαντες εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος τῶν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπὸ τὴν ξενικὴν κατοχὴν χριστιανῶν τῆς Δωδεκανήσου καὶ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ φρονήματος, ἐξερχόμενοι τῆς ὑπηρεσίας μὴ ἀντιμετωπίσωσι δυσχερεῖς οἰκονομικὰς συνθήκας, προέτεινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ παρ’ ὑμῶν ἐνεκρίθη, ὅπως οἱ ἐφημέριοι οὗτοι ἐξερχόμενοι τῆς ὑπηρεσίας θὰ ἐτύγχανον προσωποπαγοῦς μηνιαίου βοηθήματος ἴσου πρὸς τὰ ⅔ τῆς ἀναλογούσης συντάξεως εἰς χρόνον 15ετοῦς πραγματικῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ ΤΑΚΕ (ΦΕΚ 269) 11.10.58 τ. Βʹ). Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης, ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς ἐφημερίους τῆς Δωδεκανήσου τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς αὐτὴν πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Δωδεκανήσου καὶ ἐν συνεχείᾳ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν αὐτῆς, τοὐλάχιστον ἐπὶ πενταετίαν, δὲν ἰσχύει ὁ περιορισμὸς τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ ΤΑΚΕ, καθ’ ὃν ὁ πέραν τοῦ ὁρίου ἡλικίας (75ον ἔτος) διανυθεὶς χρόνος δὲν ὑπολογίζεται ὡς συντάξιμος. Οἱ ἐφημέριοι οὗτοι, συνεπῶς, δύνανται, κατόπιν αἰτήσεώς των, νὰ τύχωσι μηνιαίου προσωποπαγοῦς βοηθήματος ἴσου πρὸς τὰ ⅔ τῆς ἀναλογούσης συντάξεως εἰς χρόνον 15ετοῦς πραγματικῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ ΤΑΚΕ, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν 5ετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν ἐν ἀσφαλίσει, ἀνεξαρτήτως τοῦ χρόνου συμπληρώσεως τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας, ἐπὶ καταβολῇ τῶν ἀσφαλίστρων τῶν Κλάδων συντάξεως (5%) καὶ Ἀρωγῆς (2%) ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ μηνὸς τῆς ἐξόδου των ἐκ τῆς ὑπηρεσίας καὶ μέχρι συμπληρώσεως 15ετῶν καταβολῶν. Ἀνεξαρτήτως πρὸς τ’ ἀνωτέρω, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν μελετᾷ τρόπον ἱκανοποιήσεως καὶ τῶν λοιπῶν περιπτώσεων ἐφημερίων Δωδεκανήσου καὶ ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν των, ἐν πνεύματι ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος καὶ πάντως, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παγίως ἀνεγνωρισμένων ἀσφαλιστικῶν ἀρχῶν, αἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως μετὰ συμπλήρωσιν ἐν ἀσφαλίσει ὡρισμένου χρόνου καὶ καταβολὴν τῶν νομίμων εἰσφορῶν. Τὴν σχετικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου μας θέλομεν ὑποβάλλει ὑμῖν ἐν καιρῷ, ἵνα αὕτη ἐφ’ ὅσον ἤθελε γίνει ἀποδεκτὴ παρ’ ὑμῶν περιληφθῇ εἰς τὸ ὑποβληθὲν ὑμῖν σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ ΤΑΚΕ Νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1960 Μετὰ τιμῆς

Ὁ Διευθύνων Σύμβουλος

Κ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη ὑπ’ ἀριθ. 849 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ὀρεινοῦ οὐδέποτε ἔπαυσε λειτουργοῦν ἐλλείψει διδασκάλου, ἐξακολουθεῖ δὲ ἀνελλιπῶς τὴν λειτουργίαν του καὶ μετὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ πρότερον ὑπηρετοῦντος ἐν αὐτῷ, ὅστις ἀντικατεστάθη διὰ νέου. Ὡσαύτως καὶ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἀργυροχωρίου ἐλειτούργησεν ἀνελλιπῶς ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους μὲ τὸν ἐκ τῆς ἰδίας Κοινότητος καταγόμενον δημοδιδάσκαλον, μετατεθέντος δὲ τούτου εἰς ἕτερον σχολεῖον, ἐτοποθετήθη ἕτερος δημοδιδάσκαλος εἰς αὐτό. Τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ξηροβάλτου ἔχει καταργηθῆ, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δὲν ὑπερέβαινε τοὺς 6 ἔναντι τῶν 15, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸ ἐλάχιστον ὅριον τὸ προβλεπόμενον ἐκ τοῦ νόμου διὰ τὴν διατήρησίν του ἐν λειτουργίᾳ, ἀντιστοίχως δὲ προήχθησαν ἕτερα σχολεῖα εἰς τὴν αὐτὴν περιφέρειαν, παρουσιάζοντα ἀναλογίαν μαθητῶν κατὰ διδάσκαλον μεγαλυτέραν τῆς ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ νόμου. Καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅμως τοῦτο, διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς Πωγωνίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2838)60 διαταγῆς ἡμῶν, ὅπως μὴ ἀπομακρύνῃ ἐξ αὐτοῦ τὸν διδάσκαλον, ἵνα μὴ διακοπῇ ἡ λειτουργία του μέχρι τῆς λήξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Παρὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ἐπιθεωρητοῦ ἐζητήθησαν πληροφορίαι περὶ τοῦ ἂν οἱ δημοδιδάσκαλοι τῶν σχολείων τούτων ἀπουσιάζουσι συχνὰ ἐπ’ ἀδείᾳ καὶ ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἀμέσου ἀναπληρώσεώς των εἰς περίπτωσιν δικαιολογημένης μακροχρονίου ἀπουσίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παινέζη καὶ Κ. Ἀθανασιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10389)8109)12.11.1959, ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ 558 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη καὶ Κ. Ἀθανασιάδη περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Γʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν διενεργουμένων ἤδη μεταθέσεων καθηγητῶν ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν Γυμνασίων εἰς τὴν περιφέρειαν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, θέλουν ἀντιμετωπισθῆ πλήρως αἱ ἀνάγκαι τοῦ Γυμνασίου τούτου. Τὰ ἐποπτικὰ μέσα διδασκαλίας ἐχορηγοῦντο μέχρι τοῦδε ἐπὶ καταβολῇ τοῦ ἀντιτίμου αὐτῶν παρὰ τῶν σχολικῶν Ταμείων. Ἤδη, μετὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ὑπηρεσίας παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, καταρτίζεται πρόγραμμα κατασκευῆς καὶ προμηθείας αὐτῶν, μετὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὴ καὶ ἡ ἀνάλογος χορήγησις τούτων δωρεάν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 338)266)12.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 955 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν μὴ προσερχομένων πρὸς ἀνάληψιν ὑπηρεσίας ἐκ τῶν διοριζομένων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἶναι ἐλάχιστον. Παρ’ ἡμῖν ἐκκρεμεῖ σεβαστὸς ἀριθμὸς αἰτήσεων ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν καθηγητῶν, ἐξαιρέσει τῶν καθηγητῶν Φυσικῶν καὶ ξένων γλωσσῶν, ὧν ὁ ἀριθμὸς τῶν αἰτουμένων διορισμὸν εἶναι μικρός, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς καθηγητὰς τῶν λοιπῶν εἰδικοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 992)766)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1017)19.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἀνεγειρομένου διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἐλασσόνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἀπὸ τετραετίας διατίθενται διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τῆς χώρας πολλαπλάσιαι πιστώσεις ἀπὸ τὰς τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Αἱ πιστώσεις αὗται μεταβιβαζόμεναι εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα κατανέμονται ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας των. Εἰδικῶς διὰ τὴν ΣΤʹ περιφέρειαν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως (Θεσσαλίας), ἐχορηγήθησαν κατὰ τὰ ἔτη 1956, 1957, 1958 καὶ 1959 δραχμαὶ 5.557.000. Διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀνεγειρομένου διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἐλασσόνος, ἁρμόδιον νὰ ἐπιληφθῇ εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Λαρίσης, ὅπερ θὰ ἀποφασίσῃ ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν τεθεισομένων εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ πιστώσεων. Διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων, ἑνὸς Φιλολόγου καὶ ἑνὸς Μαθηματικοῦ τοῦ Γυμνασίου τούτου, λαμβάνεται μέριμνα, κατὰ τοὺς διενεργουμένους διορισμοὺς νέων καθηγητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 994)768)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1019)19.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Ροδιᾶς–Τυρνάβου, ἀπεστάλη τὴν 11.12.59 πρὸς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν ἡ μελέτη ἀνεγέρσεως διὰ τὴν δημοπράτησιν καὶ ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν διὰ τῶν ὑπὸ τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας διατιθεμένων πιστώσεων, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ὁποίων ἁρμόδιον εἶναι νὰ ἐπιληφθῇ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Λαρίσης, διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)745)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 996 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποχωρήσαντος λόγῳ παραιτήσεως καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν τοῦ Γυμνασίου Ἀμαλιάδος θὰ τοποθετηθῇ ἕτερος καθηγητὴς Φυσικῶν κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμούς. Κατὰ τὸ ὑποβληθὲν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως δελτίον κινήσεως προσωπικοῦ, πλὴν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον ἑνὸς Φιλολόγου Γυμνασιάρχου καὶ δέκα τριῶν καθηγητῶν προσελήφθησαν ὑπὸ τοῦ Συλλόγου γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν δύο Θεολόγοι, ἐξ ὧν ὁ εἷς κατὰ τὸ ἥμισυ μόνον ἀπασχολεῖται καὶ μία γυμνάστρια. Πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ὡς ἄνω προσωρινῶν καθηγητῶν, θὰ ληφθῇ μέριμνα κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς νέων καθηγητῶν. Ἡ πλήρωσις τῆς κενῆς θέσεως καθηγητοῦ Γαλλικῶν καθίσταται δυσχερής, ἐλλείψει ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν καθηγητῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 511)351)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 904)30.12.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη «περὶ συμπληρωματικῶν ἐργασιῶν τοῦ διδακτηρίου εἰς τὸν συνοικισμὸν 151 Θεσσαλονίκης», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ διδακτηριακὰς ἐργασίας, εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης, εἰς τὸ ὁποῖον μεταβιβάζονται αἱ πιστώσεις ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τὸ ὁποῖον Ταμεῖον θὰ ἐπιληφθῇ καὶ τῆς ὡς ἄνω περιπτώσεως, κατόπιν ἡμετέρας ὑπ’ ἀριθ. 36398 π. ἔ. ὑποδείξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10655)8448)18.11.59 ἐγγράφου, σχετικοῦ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 577 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ λειτουργία τῶν συστεγαζομένων ἐν τοῖς αὐτοῖς διδακτηρίοις σχολείων ρυθμίζεται ἀναλόγως τῶν εἰδικῶν τοπικῶν συνθηκῶν, ἐκτιμωμένων ὑπὸ τῶν Συλλόγων τῶν διδασκόντων καὶ τῶν οἰκείων Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 141345) 1958 ἡμετέρας τηλεγραφικῆς ἐγκυκλίου πρὸς τοὺς Γεν. Ἐπιθεωρητὰς Μ. Ε., ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῇ παρούσῃ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στεγαζομένων σχολείων (Γυμνασίων Ἀρρένων, Θηλέων, Μικτῶν, Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων, Δημοτικῶν Σχολείων, Νυκτερινῶν Σχολῶν κλπ.) καταβαλλομένης προσπαθείας, ὥστε οὔτε αἱ ὧραι διδασκαλίας νὰ περικόπτωνται, οὔτε τινὰ ἐκ τῶν συστεγαζομένων τούτων σχολείων νὰ εὑρίσκωνται εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 523)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Δραγονέτη, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐν Ἀγρινίῳ Δημοσίας Τεχνικῆς Σχολῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Σχολὴ ἐξ ὑπαρχῆς ἐπρογραμματίσθη, ὅπως διὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος λειτουργήσῃ μὲ ἓν τμῆμα, τὸ τῆς ἠλεκτρολογίας καὶ οὐχὶ μὲ τρία. Ἤδη, μελετᾶται ἡ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους δημιουργία ἐν τῇ ὡς ἄνω Σχολῇ καὶ ἑτέρων τμημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 931 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἀρτίαν λειτουργίαν τῶν σχολείων τῆς περιφερείας Καλαβρύτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργουμένων 600 νέων διορισμῶν δημοδιδασκάλων πληροῦνται ἅπασαι αἱ κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, ἐν αἷς καὶ αἱ τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Καλαβρύτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Κ. Σωτηρίου, Β. Θανασέκου καὶ Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 547)387)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 940)5.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Κ. Σωτηρίου, Β. Θανασέκου καὶ Σ. Καρασάββα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μελετᾷ τὴν ἔνταξιν τοῦ ἔργου τούτου εἰς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12240)9612 τῆς 23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. 3952)59 καὶ τοῦ κατ’ ἐφαρμογὴν αὐτοῦ δημοσιευθέντος Διατάγματος 17.12.59 ἐπέρχονται μεγάλαι βελτιώσεις εἰς τὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας. Αἱ βελτιώσεις αὗται ὑπῆρξαν αἴτημα ἐπίμονον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Διὰ τοῦτο, ἐπεδοκιμάσθησαν τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ δηλώσεων τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὁλοκλήρου τοῦ Τύπου, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως ὅλων τῶν θρησκευτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ὀργανώσεων καὶ ὁλοκλήρου τῆς κοινῆς γνώμης. Διὰ τῶν μέτρων τούτων θὰ βοηθηθῇ ἡ Ἐκκλησία μας εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ μεγάλου προορισμοῦ τῆς ἠθικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἐξυψώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 974)748)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 999)16.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα καὶ Ε. Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἀπὸ τετραετίας διατίθενται διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, πολλαπλάσιαι πιστώσεις ἀπὸ τὰς τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Αἱ πιστώσεις αὗται μεταβιβαζόμεναι εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα, κατανέμονται ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας των. Εἰδικῶς διὰ τὰ σχολεῖα τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ ἀνωτέρω διάστημα 16.776.000 δραχμῶν. Διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν προσθήκην αἰθουσῶν εἰς τὰ νεοπροαχθέντα Δημοτικὰ Σχολεῖα Μαυρούδας καὶ Σκεπαστοῦ τῆς Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, θὰ ἐπιληφθῇ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης καὶ θὰ ἀποφασίσῃ ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν τεθεισομένων εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11531)9051)59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σάκχαρις μετεφέρθη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου εἰς τὸν πίνακα τῶν εἰδῶν, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖται προηγουμένη ἄδεια, μὲ σκοπὸν τὸν περιορισμὸν τῆς συναλλαγματικῆς δαπάνης δι’ εἰσαγωγὰς τοῦ εἴδους ἐκ χωρῶν ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν εἰσαγωγῶν του ἐκ χωρῶν, μεθ’ ὧν συνδεόμεθα διὰ διμερῶν συμφωνιῶν συμψηφισμοῦ. Ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν τῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς σακχάρεως καὶ τῆς θεωρήσεως τῶν σχετικῶν προτιμολογίων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἄδειαι διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν εἰδῶν τῶν τελούντων ὑπὸ καθεστὼς προηγουμένης ἀδείας ὡς ἡ σάκχαρις, εἶναι ἀναγκαῖον ὅπως χορηγῶνται ὑπὸ κεντρικοῦ ὀργάνου ἵνα καθίσταται εὐχερὴς ἡ κατεύθυνσίς του ἀναλόγως τῶν δημιουργουμένων ἑκάστοτε ἀναγκῶν. Ἡ θεώρησις τῶν προτιμολογίων ἔχει ἀνατεθῆ κατὰ περιφερείας εἰς τὰ ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια τὰ διαθέτοντα τὴν ὀργάνωσιν διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἔργου τούτου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ πολιτικὴ τῆς θεωρήσεως τῶν τιμῶν τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων νὰ εἶναι ἑνιαία δι’ ἅπασαν τὴν χώραν. Ὡς εἰκὸς ἡ πολιτικὴ αὕτη δὲν δύναται νὰ διασφαλισθῇ ἐὰν ἡ ἄσκησις τοῦ ἔργου τούτου ἀνατεθῇ καὶ εἰς τὰ μικρὰ Ἐπιμελητήρια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχωσι τοιαύτην ὀργάνωσιν ὥστε νὰ παρακολουθοῦν τὴν ἐξέλιξιν τῶν τιμῶν εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς, ἀλλὰ οὔτε καὶ τοιαύτην εἰσαγωγικὴν κίνησιν ἔχουν, ὥστε νὰ δικαιολογῆται παρ’ αὐτοῖς ἡ σύστασις Ἐπιτροπῆς Θεωρήσεως Τιμολογίων. Ὡς πρὸς τὴν ἁπλούστευσιν τῆς διαδικασίας, προκειμένου περὶ εἰσαγωγῆς σακχάρεως, γνωρίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ὑποβολὴ θεωρουμένου προτιμολογίου διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας εἰσαγωγῆς εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, καθ’ ὅσον τὸ τιμολόγιον ἀπαιτεῖται ὅπως προσκομισθῇ μόνον εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν. Δύνανται συνεπῶς οἱ εἰσαγωγεῖς σακχάρεως Χαλκίδος, ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ὑποβολὴν πρὸς θεώρησιν τοῦ τιμολογίου νὰ ζητῶσι καὶ τὴν ἄδειαν εἰσαγωγῆς σακχάρεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Κ. Μαρῆ καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12233)9604)59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνία 11. 12.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μαρῆ καὶ Ε. Κοθρῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κοινοπραξία Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Σουλτανίνας (ΚΣ-ΟΣ) διὰ τὴν πρόληψιν τυχὸν ἀνωμαλιῶν κατὰ τὴν διενεργηθεῖσαν ὑπ’ αὐτῆς βʹ συγκέντρωσιν σταφιδοσουλτανίνας, ἐσοδείας 1959, ἐπὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἔλαβεν ὅλα τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα, ἐκδώσασα πρὸς τοῦτο καὶ σχετικὴν ἐγκύκλιον πρὸς τὰς κατὰ τόπους ἐντολοδόχους αὐτῆς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου ταύτης πρὸς ἀποφυγὴν παραδόσεως εἰς τὴν συγκέντρωσιν σουλτανίνας ὑπὸ προσώπων ξένων πρὸς τὴν παραγωγὴν παρέσχεν εἰς τὰς εἰρημένας Ὀργανώσεις αὐστηροτάτας ὁδηγίας καὶ ἐντολάς. Συγκεκριμένως ὥρισεν, ὅτι ὁ παραδίδων σουλτανίναν ἔπρεπε ἀπαραιτήτως νὰ ἔχῃ εἰς τὴν ΑΤΕ ἀτομικὴν καρτέλλαν δανεισμοῦ, νὰ εἶναι δηλαδὴ πιστοῦχος τῆς ΑΤΕ, εἰς ἣν περίπτωσιν οὗτος ἦτο νέος καλλιεργητὴς καὶ ἐστερεῖτο ὡς ἐκ τούτου ἀτομικῆς καρτέλλας τῆς ΑΤΕ, ὑπεχρεοῦτο νὰ προσκομίσῃ βεβαίωσιν ὑπογραφομένην ὑπὸ τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Συνεταιρισμοῦ τοῦ χωρίου του περὶ τῆς ἰδιότητός του ὡς καλλιεργητοῦ σουλτανίνας, ὡς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 206)60 ἔγγραφον τῆς ΚΣΟΣ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ.

VIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8135)18.9.59 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 89)1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ, κ. Γ. Μπακατσέλου, περὶ τῆς παρατηρουμένης ἀποχῆς ἐκ τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος Δημοτικῶν Συμβούλων Δήμου Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 625)31.12.59 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, πρὸς ἐνημέρωσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 22 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΑΥΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἐπὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσ)νίκης. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20480)59 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Γ. Μπακατσέλου, ἐπὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ ἐκ τῶν τελευταίων δημοτικῶν ἐκλογῶν προελθὸν νέον Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, ἀντιμετώπισεν ἀρχικῶς δυσχερείας εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν του, ὀφειλομένης κυρίως εἰς τὰς δημιουργηθείσας ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν μελῶν αὐτοῦ λόγῳ τῆς ἐκλογῆς εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τοῦ ἐκ τῶν συμβούλων Εὐαγ. Καναβοῦ. Ἐπὶ χρονικὸν διάστημα, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον συνεδρίαζε καὶ ἐλάμβανε ἀποφάσεις διὰ τῆς παρουσίας δέκα ἓξ μόνον συμβούλων, οἵτινες καὶ ἀπετέλουν τὴν νόμιμον ἀπαρτίαν, καθ’ ὅσον οἱ ὑπολειπόμενοι δέκα τέσσαρες σύμβουλοι τῆς Ἀνεξαρτήτου Ἐθνικῆς Παρατάξεως, προσήρχοντο μὲν εἰς τὰς συγκαλουμένας κανονικῶς συνεδριάσεις τοῦ συμβουλίου καὶ ὑπέγραφον εἰς τὸ τηρούμενον οἰκεῖον βιβλίον παρουσίας, μετὰ πάροδον δὲ χρόνου τινός, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως καὶ κατόπιν τῶν δημιουργουμένων ἐπεισοδίων, ἀπεχώρουν ταύτης, ὁμαδικῶς. Ἡ Νομαρχία δὲν προέβη εἰς τὴν ἐπιβολὴν πειθαρχικῶν κυρώσεων κατὰ τῶν οὕτω ἀποχωρούντων τῶν συνεδριάσεων δημοτικῶν συμβούλων, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 96 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος, καθόσον ἔκριναν, ὅτι ἐν προκειμένῳ δὲν συνέτρεχον αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τούτων, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐν λόγῳ σύμβουλοι προσήρχοντο κανονικῶς εἰς τὰς συνεδριάσεις καὶ ἀπεχώρουν κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν, ὡς ἐκ τούτου δὲ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἀδικαιολογήτως ἀπουσιάζοντες τῶν συνεδριάσεων. Ἤδη ἀπὸ τριμήνου καὶ πλέον ἔχει ἀποκατασταθῆ ἡ ὁμαλότης ἐν τῇ λειτουργίᾳ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἅπαντες οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι προσέρχονται κανονικῶς εἰς τὰς συνεδριάσεις αὐτοῦ. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 31 Δεκεμβρίου 1959

Ὁ Νομάρχης

ΣΤΕΦ. Φ. ΝΙΚΟΓΛΟΥ

VIIIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 983)757 τῆς 22 τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Γ. Βαλούρδου (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 1008), ὅτι ἡ μὴ συμπλήρωσις εἰσέτι τῶν κενῶν θέσεων Διευθυντῶν καὶ Τμηματαρχῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας ὀφείλεται εἰς καθαρῶς ὑπηρεσιακοὺς λόγους. Ἐπίσης καὶ τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως τῶν προϊσταμένων τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις Ὑπηρεσιῶν Ἐντελλομένων εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακόν, ἀναγόμενον εἰς τὰς ἐν γένει εἰς προσωπικὸν ἀνάγκας τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 961) 735 τῆς 22 τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 986). Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ διορισμοῦ τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὸν μόνον διενεργηθέντα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διαγωνισμὸν παρέδρων πρωτοβαθμίων φορολογικῶν δικαστηρίων θέλει ληφθῆ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν ρύθμισιν αὐτοῦ καθ’ ὃν τρόπον προέβλεπε καὶ τὸ κατατεθὲν εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος κατ’ Ὀκτώβριον π. ἔ. σχέδιον Ν. Διατάγματος. Ἡ μὴ κατάθεσις τοῦ σχεδίου τούτου εἰς τὴν Βουλὴν ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνάγκην ρυθμίσεως καὶ ἑτέρων ζητημάτων ἐπὶ τῆς ἐν γένει ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῶν νέων φορολογικῶν δικαστηρίων. Ἤδη συντελεῖται ἡ ἐπεξεργασία τοῦ σχεδίου εὐρυτέρου νομοθετήματος πρὸς ἐπίλυσιν ἁπάντων τῶν ζητημάτων τούτων ἐν οἷς καὶ ἡ κύρωσις τοῦ Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας. Τὸ ἔργον τῆς ἐπιλογῆς τοῦ λοιποῦ δικαστικοῦ προσωπικοῦ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων εἶναι ἀνατεθειμένον ὑπὸ τοῦ νόμου εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον Διοικητικῆς Δικαιοσύνης πρὸς τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνθη σχετικὸν ἐρώτημα ἀπὸ τῆς 30 Ἀπριλίου 1959. Ἔκτοτε ἐγένοντο καὶ ἐπανειλημμέναι ὑπομνήσεις καὶ συστάσεις διὰ τὴν ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου περαίωσιν τῆς κρίσεως, πλὴν τὸ Συμβούλιον, λόγω τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν αἰτήσεων καὶ τῶν δυσχερειῶν τῆς συγκριτικῆς ἐπιλογῆς, δὲν ἔλαβεν ὁριστικὰς ἀποφάσεις μέχρι τέλους τοῦ 1959 ὅτε ἔληξεν ἡ θητεία τῶν διὰ κλήρου ὁριζομένων τριῶν ἐκ τῶν μελῶν αὐτοῦ. Θέλει ληφθῆ ἤδη μέριμνα παρατάσεως αὐτῆς, ἵνα μὴ ἀπαιτηθῇ νέα ἐξ ὑπαρχῆς κρίσις. Τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ Ν. Δ. 3845)58 Β. Δ)τα δὲν δύνανται νὰ ἐκδοθῶσι πρὸ τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων ζητημάτων. Ἐκ τούτων θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 76)5.1.60 ἐγγράφου σας, «περὶ χορηγήσεως παραγωγικοῦ σιγαροχάρτου» εἰς καπνοπαραγωγοὺς οἵτινες συνεπεία τῶν περιοριστικῶν μέτρων περιώρισαν τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς ἔκτασιν κάτω τῶν δύο στρεμμάτων, πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. Κ. 1496)38)13)20.1.1960 Ρόνεο Διαταγὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΤΣΙΝΑΒΑΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Πρὸς Τοὺς κ. Ἐφόρους Καπνοῦ Κράτους Ἐξ ἀφορμῆς ὑποβαλλομένων ἡμῖν αἰτήσεων ὑπὸ Προέδρων Κοινοτήτων καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὡς καὶ ὑπὸ καπνοπαραγωγῶν, εἴτε ἀπ’ εὐθείας, εἴτε μέσω ὑμῶν παραπονουμένων, ὅτι προέβητε εἰς τὴν ἀπόρριψιν αἰτήσεων καπνοπαραγωγῶν περὶ χορηγήσεως αὐτοῖς ἀδειῶν ἀγορᾶς σιγαροχάρτου, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι συνεπείᾳ τῶν ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ ἐφεξῆς ληφθέντων μέτρων ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας ὑποχρεώθησαν νὰ περιορίσουν τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς ἔκτασιν μικροτέραν τῶν δύο στρεμμάτων, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς γνωστὸν συνεπείᾳ τῆς σημειωθείσης κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἀπροβλέπτου αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καπνῶν, εἰς ποσότητα ὑπερκαλύπτουσαν τὰς ἐξαγωγικὰς καὶ καταναλωτικὰς δυνατότητας τῆς χώρας, κατέστη ἀναγκαία ἡ ἔκδοσις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 327)17.2.56 (Ε.Δ.Υ.Ο. 39)56) καὶ 118) 24.1.57 (ΡΟΝΕΟ Δ)γὴ Κ. 1947)30.1.57) πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 86)14.11.57 (ΡΟΝΕΟ Δ)γὴ Α. 26932)22.11.57), 109) 14.11.58 (ΡΟΝΕΟ Δ)γὴ Α. 26911)24.11.58) καὶ 120) 12.11.59 (Ἐγκύκλιος Δ)γὴ Α. 27435)2132)21.11.59) πράξεων τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ Ν. Δ. 3758)57, δι’ ὧν ἐπεβλήθησαν τὰ ἐν αὐταῖς καθοριζόμενα περιοριστικὰ τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ μέτρα διὰ τὰ ἔτη 1956, 1957, 1958, 1959 καὶ 1960 ἀντιστοίχως. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διὰ τῶν πράξεων τούτων ληφθέντων μέτρων δι’ ὧν, ἐπαναλαμβάνομεν, ἀπεσκόπει ἡ ρύθμισις τῆς καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς καπνοῦ εἰς ἐπίπεδα ἀνάλογα πρὸς τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως, ἔνιοι καπνοπαραγωγοὶ ὡρισμένων περιφερειῶν ὑπεχρεώθησαν ὅπως περιορίσωσι τὴν ὑφ’ ἑκάστου τούτων ἐνεργουμένην πρότερον καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς ἔκτασιν μικροτέραν τῶν ὑπὸ τοῦ Ψηφίσματος τῆς 1.6.1927 καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 530) 1937 ὁριζομένων ἐκ δύο στρεμμάτων. Ἡ οὕτω ὅμως ἐπιβληθεῖσα μείωσις τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας, εἰς τοὺς ρηθέντας καπνοπαραγωγούς, δὲν δύναται ν’ ἀποστερήσῃ τούτους τοῦ δικαιώματος χρήσεως σιγαροχάρτου καπνοπαραγωγῶν, δοθέντος, ὅτι οὐχὶ τῇ ἐλευθέρᾳ αὐτῶν βουλήσει ἢ ἐκ λόγων ἀναγομένων εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἐκτάσεως τῶν δύο στρεμμάτων, ὡς ἐλαχίστου ὁρίου καλλιεργείας διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος χρήσεως τοῦ σιγαροχάρτου τούτου, ἀλλ’ ἐκ νομικῆς ἐπιταγῆς, ὑπεχρεώθησαν νὰ περιορίσουν τὴν καλλιέργειαν εἰς ἔκτασιν κατωτέραν τῆς τοιαύτης τῶν δύο στρεμμάτων. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω οἱ καπνοπαραγωγοὶ οἵτινες ὡς συγκεντροῦντες τὰς προϋποθέσεις τοῦ ρηθέντος Ψηφίσματος τοῦ Α. Ν. 530)1937 εἶχον τύχει τοῦ δικαιώματος χρήσεως καπνοπαραγωγικοῦ σιγαροχάρτου, θὰ ἐξακολουθήσωσιν ἀπολαμβάνοντες τοῦ δικαιώματος τούτου καὶ ἂν ἔτι, συνεπείᾳ τῶν προαναφερθέντων περιοριστικῶν τῆς καλλιεργείας μέτρων ἡ ὑπὸ τούτων καλλιεργουμένη ἤδη ἔκτασις εἶναι μικροτέρα τῶν δύο στρεμμάτων καὶ κατ’ ἀναλογίαν ἡ παραγωγὴ αὐτῶν κατωτέρα τῶν 64 χιλιογράμμων (50 ὀκάδων) ἐν συνόλῳ. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ οὗτοι δέον νὰ συγκεντρῶσι τὰς λοιπὰς ὑπὸ τῶν διατάξεων τούτων καθοριζομένας προϋποθέσεις (συστηματικοὶ καλλιεργηταί, παραγωγοὶ πρὸς ἐμπορίαν, αὐτοπρόσωπος καὶ χειρονακτικὴ καπνοκαλλιέργεια κλπ.), ἄλλως θ’ ἀποκλείωνται ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Ἀντιθέτως οἱ καπνοπαραγωγοὶ οἵτινες ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας καὶ οὐχὶ συνεπείᾳ τῶν ὡς ἄνω περιοριστικῶν μέτρων, καλλιεργοῦν καπνὰ εἰς ἔκτασιν μικροτέραν τῶν δύο στρεμμάτων δὲν δικαιοῦνται τῆς νομίμου ἀδείας χρήσεως καπνοπαραγωγικοῦ σιγαροχάρτου, ὡς ἐμπίπτοντες εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 536 ἐ. ἔ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ, κ. Ε. Ζαννῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κώδικος Φορολογικῶν Στοιχείων καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Ν. Δ. 3717)57 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων φορολογικῶν καὶ ἄλλων νόμων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν» (Φ.Ε.Κ. 131)57), ἐπεξετάθησαν αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος Φορολογικῶν Στοιχείων, μὲ τινας τροποποιήσεις καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, δὲν ἐφηρμόσθησαν ὅμως μέχρι σήμερον, καθόσον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 246)16.9.1957 ἐμπιστευτικῆς διαταγῆς τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐνετάλησαν αἱ Οἰκονομικαὶ Ἀρχαὶ Δωδεκανήσου ὅπως ἀπόσχωσι προσωρινῶς πάσης ἐνεργείας πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος τούτου. Τὸ ὅλον ἤδη ζήτημα μελετᾶται ἵνα διαπιστωθῇ ἡ βασιμότης τῶν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων προβαλλομένων ἀντιρρήσεων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀνασταλέντος προσωρινῶς καθεστῶτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΧʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 19.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη κλπ. ἀφορώσης εἰς τὴν διακοπὴν τῆς ἐπιδοτήσεως ἀριθμοῦ τινος ἐκ τῶν ἀνέργων Ἀγρινίου, πρὸς ἀπασχόλησίν των εἰς τὰ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἐκτελούμενα κοινωφελῆ ἔργα τὰ χρηματοδοτούμενα ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεων καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ. 2961)54 παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἐκτελέσεως ἔργων ἐξυπηρετούντων τὸ δημόσιον συμφέρον, διὰ τῆς διαθέσεως τῶν ἀπαιτουμένων κονδυλίων ἐκ κεφαλαίων τοῦ Φ.Ε.Α.Α. ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὰ διατιθέμενα κεφάλαια ταῦτα εἶναι ἀνάλογα πρὸς τὰ ποσὰ τῆς ἐπιδοτήσεως τὰ ὁποῖα ἐξοικονομοῦνται διὰ τῆς ἀπασχολήσεως ἐπιδοτουμένων ἀνέργων εἰς τὰ περὶ ὧν πρόκειται ἔργα. Ἐπειδὴ πράγματι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς ὡς ἄνω διατάξεως ἀνεγνωρίσθη, ὅτι τὰ ἐν λόγῳ ἔργα, πλὴν τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων, οἵτινες λόγῳ τῆς ποικιλίας τῶν εἰδικοτήτων αὐτῶν, καθίστατο ἀδύνατος ἡ ἀπασχόλησίς των εἰς ἔργα ἀπαιτοῦντα κυρίως χειρονακτικὴν ἐργασίαν, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 137)20.10.59 Π.Υ.Σ. δι’ ἧς παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια ἀπασχολήσεως καὶ μὴ ἐπιδοτουμένων ἀνέργων. Πέραν τῆς ὡς ἄνω Π.Υ.Σ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83540) 13510)15.12.59 ἡμετέρας ἐγκυκλίου διαταγῆς πρὸς ἁπάσας τὰς Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας καὶ τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας, παρεσχέθησαν σχετικαὶ ὁδηγίαι ἐπὶ τῷ τέλει ἀπασχολήσεως κατὰ ποσοστὸν 50% ἐπιδοτουμένων ἀνέργων τοῦ τελευταίου τούτου ποσοστοῦ δυναμένου ν’ αὐξάνεται ἀπεριορίστως ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἐπιδοτούμενοι ἄνεργοι. Σημειωτέον δέ, ὅτι τὸ ἐκ τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων λαμβανόμενον ποσοστὸν συμπληροῦται κατὰ προτίμησιν ἐκ τῶν νεωτέρας ἡλικίας ἀνέργων καὶ γενικῶς ἐκ τῶν ἱκανῶν πρὸς ἐργασίαν προσώπων ἀποφευγομένης τῆς ἀπασχολήσεως εἰς τὰ ἔργα προσώπων προχωρημένης ἡλικίας, ἐπαγγελματικῆς εἰδικεύσεως, ἀσθενικῆς ἰδιοσυγκρασίας κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11911)9332 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 793)9.12.59 τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 στοιχ. αʹ καὶ γʹ καὶ 2 θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 1) Τὸ θέμα τῆς ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ὀφειλῶν ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 270 Φ.Ε.Κ. τῆς 16.12.59 Τ.Α. καὶ ἥτις κατετέθη ἤδη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. 2) Τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ ΤΕΒΕ ἀπασχολεῖ πάντοτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Προσφάτως δὲ συνεστήθη εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ προσφόρου συνθέσεως πρὸς μελέτην ἁπάντων τῶν προβλημάτων τοῦ ΤΕΒΕ, ἥτις καὶ ὑπέβαλε τὸ πόρισμά της ὅπερ διεβιβάσθη ἤδη εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου, προκειμένου νὰ ἐκτεθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις τούτου ἐπὶ τῶν ἀπασχολούντων προβλημάτων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πέραν ὡρισμένων διοικητικῆς φύσεως μέτρων, ἐπραγματοποιήθη κατόπιν προτάσεως τοῦ Δ. Σ. ΤΕΒΕ καὶ συμφώνου γνώμης ἁπασῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ὀργανώσεων αὔξησις ἀπὸ 1.1.1960 τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, ἥτις θέλει συμβάλει μετὰ τῶν ληφθησομένων μέτρων ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἀρξαμένης προσπαθείας ἐξυγιάνσεως αὐτοῦ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ἱκανοποιητικωτέρου ἐπιπέδου ἀσφαλιστικῆς προστασίας. 3) Τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν ἀποτελεῖ κατ’ ἀρχὴν ἀντικείμενον ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῶν οἰκείων ὀργανώσεων ἐργοδοτῶν καὶ μισθωτῶν. Μόνον ἐν ἀποτυχίᾳ τούτων εἶναι κατὰ νόμον δυνατὴ ἡ παρέμβασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας διὰ παραπομπῆς τῆς διαφορᾶς εἰς ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν. Κατὰ τὴν διαδικασίαν ταύτην ἐγένετο ἤδη ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἀποδοχῶν τῶν περισσοτέρων κλάδων μισθωτῶν πέραν τῆς διὰ τῶν ἐθνικῶν γενικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας τοῦ Αὐγούστου 1958 χορηγηθείσης αὐξήσεως ἐπὶ τῶν γενικῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ.

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας διάθεσιν ὡρισμένων κεφαλαίων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Δήμων Βόλου καὶ Νέας Ἰωνίας Βόλου ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137)59 Π.Υ.Σ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59744)8940)11.9.59 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Α.Α.Α. περὶ διαθέσεως ποσοῦ δραχμῶν 4.000.000 εἰς Δῆμον Βόλου καὶ ποσοῦ δραχμῶν 2.000.000 εἰς Δῆμον Νέας Ἰωνίας Βόλου ὡς συνεισφορὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων τῶν περιφερειῶν τούτων συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ. 2961)54. Βεβαίως ὡς ἤδη ἐλέχθη τὰ ἀνωτέρω ποσὰ δὲν ἀποτελοῦν δάνειον πρὸς τοὺς ἐνισχυομένους Δήμους ἀλλὰ εἰσφορὰν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων καὶ ἀποτελοῦν τμῆμα τῆς ἐξ 100.000.000 ἐγκριθείσης πιστώσεως ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας εἰς τὰ μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ ἀνεργία εἶναι πιεστική. Δυστυχῶς ἡ ἐνίσχυσις αὕτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ μεγαλυτέραν ἔκτασιν καὶ διὰ μικρότερα κέντρα καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου δὲν ἐπεχορηγήθησαν καὶ οἱ Δῆμοι Ἁλμυροῦ καὶ Σκοπέλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀπὸ 16.12.59 ὑμετέρου ὑπηρεσιακοῦ σημειώματος καὶ ἐπὶ τῶν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεισῶν ἡμῖν δύο ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83927)13639)16.12.59 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ο.Α.Α.Α. διάθεσις ποσοῦ 5.650.000 ἐξ ὧν 2.100.000 εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν ἐκ δραχμῶν 2.550.000 διὰ τὴν μέσῳ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως περιοχῆς Πρωτευούσης ἐκτέλεσιν ὑπονόμων ἐν τῇ περιφερείᾳ Δήμου Ἀθηναίων, τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου ὑποχρεουμένου εἰς τὴν καταβολὴν ἰσοπόσου διὰ τὴν ἀγορὰν ὑλικῶν κλπ. δαπανῶν διὰ δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78197) 12688)23.11.59 ὁμοίας ἀποφάσεως ποσὸν δραχμῶν 7.000.000 εἰς Δῆμον Θεσσαλονίκης δι’ ἐκτέλεσιν Κοινωφελῶν Ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ.

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11919)9340 ὑμετέρου ἐγγράφου τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Δ. Γιαχνῆ καὶ τοῦ ὑπομνήματος τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Κλωστοϋφαντουργῶν Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν κλωστοϋφαντουργῶν ἐκκρεμεῖ εἰσέτι παρὰ τῷ Δευτεροβαθμίῳ Διοικητικῷ Διαιτητικῷ Δικαστηρίῳ Ἀθηνῶν, οὗτινος ἀναμένομεν τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. Ἐπιρροὴν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου δὲν δυνάμεθα, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, νὰ ἀσκήσωμεν, καθ’ ὅσον τοῦτο κρίνει αὐτεπαγγέλτως καὶ ἀποφασίζει ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν ἑκάστης περιπτώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ.

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Σιαφλέκη, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Σιαφλέκη κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82823)13375)11.12. 59 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἐνεκρίθη ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορήγησις 45 ἡμερησίων ἐπιδομάτων εἰς ἕνα ἕκαστον ἐκ τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν τῆς χώρας, ἐφ’ ὅσον πληροῦν βεβαίως ὡρισμένας προϋποθέσεις ρητῶς καθοριζομένας διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ πρὸς τοῦτο ἀπαιτηθησομένου κονδυλίου ἐγκριθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156)10.12.59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἐφραιμίδη, Εὐαγγέλου, Κελτεμλίδη καὶ Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς καθιερώσεως τοῦ 8ώρου εἰς τὸν κλάδον τῶν σερβιτόρων ἀντιμετωπίζεται ἤδη μετὰ τὴν δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ν. Δ)τος 4020)59 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων ἐργατικῶν τινων νόμων» δι’ οὗ παρέχεται σχετικὴ ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος παρουσιάζει σοβαρὰς δυσχερείας, λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας τῆς ἐργασίας (ἐργασία κατ’ ἀγόνους ὥρας) καὶ ἕνεκεν τούτου αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων δὲν ἔχουν εἰσέτι καταλήξει ἀποτελεσματικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν σερβιτόρων καφεζυθεστιατορίων κλπ. ὡς ὑπαλλήλων γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος περὶ χαρακτηρισμοῦ μισθωτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 767 ἀπὸ 18.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ι. Ὑπὸ τῆς Χωρογραφικῆς Κατανομῆς τοῦ Σώματος Χωροφυλακῆς προβλέπεται Ταγματάρχης ὡς Δ)τὴς τῆς Δ. Χ. Ἄρτης. ΙΙ. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ σημεῖα τῆς ἐρωτήσεως ἐκ τῶν οἰκείων φακέλλων καὶ ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀνωτέρου Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Ἠπείρου διαπιστοῦται, ὅτι ὁ Δ)τὴς Χωροφυλακῆς Ἄρτης εἶναι ξένος πρὸς τὰς ἀποδιδομένας αὐτῷ αἰτιάσεις. Οὗτος διώκησεν εὐδοκίμως τὴν ἀνωτέρω ὑπηρεσίαν καὶ ἐχειρίσθη εὐστόχως θέματα Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12253)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 840 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατασκευασθεῖσα ξυλίνη γέφυρα ἐπὶ κοινοτικῆς παρόδου ἀπὸ τετραετίας ἐξυπηρετεῖ πρὸς τὸ παρὸν τὴν κοινότητα Ἄλλης Μεριᾶς μὲ τὴν συνοικίαν Ἁγίου Ἰωάννου πλὴν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ μονιμωτέρα λύσις πρὸ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων καὶ τῆς σταθεροποιήσεως τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο. Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων θὰ ἀπαντήσῃ ὡς ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογιώργου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12231)1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 818 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Μ. Χριστογιώργου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Νομάρχου Λευκάδος, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν θέσιν «Λειβάδι» τῆς κοινότητος Καρυᾶς ὑπάρχει πεδινὴ ἔκτασις 1500 περίπου στρεμμάτων, τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ὁποίας, κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, κατακλύζεται ὑπὸ τῶν ὀμβρύων ὑδάτων. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἔκτασιν καλλιεργοῦνται ἄμπελοι καὶ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ὄσπρια. Ἡ ἐκτέλεσις ἔργου ἀποστραγγίσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως ἀπασχολεῖ ἀπὸ ἐτῶν τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Νομοῦ Λευκάδος, λόγῳ ὅμως τῆς ἐλλείψεως φυσικῆς ἀπορροῆς καὶ τῆς δυσμενοῦς ἐν γένει διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποστραγγίσεως αὐτῆς παρουσιάζει μεγάλας δυσχερείας. Διὰ τὴν προταθεῖσαν λύσιν κατασκευῆς σήραγγος ἀπαιτεῖται δαπάνη μὴ δικαιολογουμένη ἐκ τῶν ἀποδοθησομένων εἰς τὴν καλλιέργειαν ἐκτάσεων. Κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἐξετελέσθησαν χωματουργικαὶ ἐργασίαι δαπάνης 16.750 δραχμῶν ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. πρὸς περιορισμὸν τῶν κατακλυζομένων ἐκτάσεων, τὰ ἀποτελέσματα ὅμως αὐτῶν δὲν ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικά. Κατόπιν τούτων τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται διὰ τῆς διενεργείας γεωλογικῆς ἐρεύνης, ἥτις ἐπρογραμματίσθη διὰ τὸ τρέχον ἔτος ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου Γεωλογίας, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κατόπιν ἐρεύνης ἀποστραγγίσεως τῆς ἐκτάσεως μέσῳ διαπιστωθεισῶν καταβοθρῶν, εὐθὺς δὲ ὡς προκύψουν θετικὰ στοιχεῖα θὰ προγραμματισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐνδεικνυομένων ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 760 καὶ 763 ἀπὸ 18.1.1960 καὶ 299)161)25.1.1960 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 958 καὶ 961 ἐρωτήσεων. 1. Ἐπὶ τοῦ αʹ μέρους τῶν ἐρωτήσεων. Τὸ ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν ὑποστηριζόμενον, ὅτι ὑφίσταται φασιστικὴ ὀργάνωσις δρῶσα καὶ κινουμένη κατὰ φασιστικὸν τρόπον εἶναι ἀνακριβές. Ἀνακριβὲς εἶναι ἐπίσης τὸ ὅτι ἐχρησιμοποιήθησαν μέλη ὀργανώσεως διὰ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως κατὰ τὴν ὑποδοχὴν τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ. 2. Ἐπὶ τοῦ βʹ μέρους τῶν ἐρωτήσεων. Διαρκοῦντος τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου 1960 ἐσημειώθησαν ἐν Ἀθήναις, Θεσσαλονίκῃ, Πάτραις, Λαμίᾳ καὶ Χαλκίδι ἀντισημιτικαί τινες ἐκδηλώσεις. Αἱ τοιαῦται ἐκδηλώσεις δὲν προέρχονται ἐκ ναζιστικῶν ὀργανώσεων, διότι τοιαῦται ὀργανώσεις δὲν ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε στοιχείων, προκύπτει, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σοβαρῶν καὶ ὡργανωμένων ἐκδηλώσεων ἀλλὰ μεμονωμένων κρουσμάτων ἀτομικῆς πρωτοβουλίας κατὰ μίμησιν τῶν εἰς ἑτέρας χώρας λαμβανουσῶν χώραν. Ἡ ἄποψις αὕτη ἐπικουρεῖται ἐκ δύο περιστατικῶν εἰς Πάτρας καὶ ἑνὸς ἐν Ἀθήναις, καθ’ ἃ συνελήφθησαν οἱ ἀναγράψαντες τὰ συνθήματα διαπιστωθέντος ἐκ τῆς ἐρεύνης, ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις των ὀφείλονται εἰς ἀτομικήν των πρωτοβουλίαν καὶ ἐγένοντο χάριν ἀστεϊσμοῦ. Κατὰ ἓν μάλιστα περιστατικόν, ἡ ἀναγραφὴ τῶν συνθημάτων ἐγένετο παρουσίᾳ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ραβίνου Πατρῶν. Αἱ Ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας ἔχουν ἐντείνει τὴν δραστηριότητά των διὰ τὴν παῦσιν τῶν ἐκδηλώσεων αὐτῶν, αἵτινες ἐκθέτουν τὴν χώραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογιώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Α. Κακογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 243 ἀπὸ 11.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως προσωπικῶς ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Ἰωαννίνων, διεπιστώθη, ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος Παπαζυγούρας ἐκλήθη εἰς τὸν Σταθμὸν Χωροφυλακῆς Γραμμένου Ἰωαννίνων τὴν 26 καὶ οὐχὶ τὴν 25 Δεκεμβρίου 1959 πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς ἀκριβοῦς διευθύνσεως τῆς ἐν Ἀθήναις διαμονῆς του καὶ οὐδὲν πέραν τούτου ἔλαβε χώραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11921)14.12.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 803)9.12.1959 τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν εἰς ἣν ἡ ἐρώτησις αὕτη ἀφορᾷ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Δράμας–Παρανεστίου, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἐκπονήσει τὴν μελέτην καὶ θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῆς, αἱ ἀπαιτηθησόμεναι ὅμως πρὸς τοῦτο σημαντικαὶ πιστώσεις δὲν διετέθησαν εἰσέτι ἡμῖν διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους, λόγῳ τῶν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν τῶν ἔργων ὁδοποιΐας τοῦ βασικοῦ δικτύου τῆς χώρας, αἵτινες προηγοῦνται εἰς προτεραιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογιώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 552 ἀπὸ 14.1.1960 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 945)5.1.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογιώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ αὐτομάτου τηλεφωνικοῦ δικτύου εἰς τὴν κωμόπολιν τῆς Φιλιππιάδος θέλει ἀντιμετωπισθῆ εἰς προσεχῆ προγράμματα τοῦ Ο.Τ.Ε., δεδομένου, ὅτι προηγοῦνται αὐτῆς πόλεις ἔχουσαι μεγαλυτέραν ἀνάγκην ἐπικοινωνίας καὶ δὴ πρωτεύουσαι Νομῶν, εἰς ἃς δὲν ἐπεξετάθη εἰσέτι τὸ αὐτόματον τηλεφωνικὸν σύστημα. Ἡ ἐγκατάστασις τηλεφωνικῆς συνδέσεως εἰς τὸ ἐργοστάσιον ΦΙΞ, ἐκ τοῦ αὐτομάτου δικτύου Ἄρτης, ἐγένετο τῇ αἰτήσει τοῦ συνδρομητοῦ δι’ ἀναλήψεως ὑπ’ αὐτοῦ ἐξ ὁλοκλήρου τῆς δαπάνης τοῦ κατασκευασθέντος δικτύου διὰ τὸ ἐκτὸς ἀκτῖνος τοῦ δικτύου Ἄρτης τμῆμα τῆς γραμμῆς, εἶναι δὲ αὕτη ὅλως ἄσχετος πρὸς τὴν μελλοντικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ συστήματος τούτου εἰς τὴν Φιλιππιάδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 922 ἀπὸ 30.12.1959 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἥτις διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 529)14.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζουσα τὸ πρόβλημα τῆς ὀρθολογικῆς ὀργανώσεως τῶν Σιδηροδρόμων καὶ τῆς καλυτέρας ἀποδόσεως αὐτῶν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ λοιπὰ χερσαῖα μεταφορικὰ μέσα, ἐρευνᾷ πάσας τὰς δυνατὰς λύσεις καὶ ἐξετάζει τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου προτάσεις τῶν εἰδικῶν ἐμπειρογνωμόνων, χωρὶς βεβαίως νὰ δεσμεύεται ἐξ αὐτῶν. Ἐν τῇ ἐρεύνη τοῦ θέματος θέλει ληφθῆ πρωταρχικῶς ὑπ’ ὄψιν ἡ συγκοινωνιακὴ ἐξυπηρέτησις τῶν διαφόρων περιφερειῶν τῆς χώρας, τόσον ἀπὸ πλευρᾶς ἐπιβατικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἐμπορευματικῆς κινήσεως, εἰς τρόπον ὥστε ἡ προκριθησομένη λύσις νὰ εἶναι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἡ πλέον προσήκουσα καὶ νὰ μὴ δημιουργήσῃ οὐδεμίαν κοινωνικὴν ἢ οἰκονομικὴν ἀναταραχήν. 2) Ἡ ἀνέγερσις μικροῦ κτιρίου ἐπιβατῶν εἰς τὴν σιδηροδρομικὴν στάσιν Ν. Μοναστηρίου (μεταξὺ Δομοκοῦ– Παλαιοφαρσάλων) ἤρξατο ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου καὶ προχωρεῖ κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Ζαΐμη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22248)23.12.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 835 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Ζαΐμη, ἐν σχέσει μὲ τὴν παρατηρηθεῖσαν ἀνωμαλίαν κατὰ τὴν ἐπιβίβασιν ἐπιβατῶν εἰς τὴν ἁμαξοστοιχίαν 4 τῶν Σ.Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ σύνθεσις τῆς ἁμαξοστοιχίας 4 ἀπετελεῖτο ἐκ 4 ὀχημάτων Βʹ καὶ Αʹ θέσεως, αἱ δὲ προσφερόμεναι θέσεις ἀνήρχοντο εἰς 387 Βʹ καὶ 24 Αʹ. Ἐπὶ πλέον τῶν ἀνωτέρω, προσεφέροντο 54 θέσεις ἐν ταῖς κλιναμάξαις, ἐξ ὧν αἱ 29 παρέμειναν ἀχρησιμοποίητοι. 2) Κατὰ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, κατὰ τὴν ἄνω χρονολογίαν ἐταξείδευσαν ἐκ τῶν κάτωθι σταθμῶν ἐπιβάται: Θεσσαλονίκης 16 Αʹ καὶ 277 Βʹ θέσεως. Πλατέος 15 Αʹ καὶ 281 Βʹ θέσεως. Κατερίνης 21 Αʹ καὶ 382 Βʹ θέσεως. Λαρίσης 30 Αʹ καὶ 424 Βʹ θέσεως. Παλαιοφαρσάλου 28 Αʹ καὶ 447 Βʹ θέσεως. Λιανοκλαδίου 28 Αʹ καὶ 472 Βʹ θέσεως. 3) Διὰ τοὺς ἐκ Λαρίσης ἐπιβάτας διατίθενται 25 θέσεις Βʹ καὶ 2 θέσεις Αʹ. 4) Οἱ ἐπὶ πλέον τῶν κανονικῶν θέσεων ἐπιβάται ἔλαβον εἰσιτήρια ἄνευ θέσεως, ἐν ἐπιγνώσει τοῦ ὅτι θὰ ἐταξείδευον ὄρθιοι. Ἄρνησις ἐκδόσεως εἰσιτηρίων προκαλεῖ θύελλαν διαμαρτυριῶν. Τινὲς τῶν λαβόντων εἰσιτήριον ἄνευ θέσεως, ἐγκατεστάθησαν αὐθαιρέτως εἰς ἠριθμημένας θέσεις ἑτέρων ἐπιβατῶν καὶ ἠρνοῦντο νὰ ἀπελευθερώσουν τὰς καταληφθείσας θέσεις, ἐξ οὗ καὶ αἱ ἀντεγκλήσεις. 5) Δὲν ὑπῆρχον ἄλλα ἐφεδρικὰ ὀχήματα, ἀλλ’ οὔτε εἶναι δυνατὸν ὁ σιδηρόδρομος νὰ διαθέτῃ ἀπεριόριστον ἀριθμὸν θέσεων, δοθέντος, ὅτι μέγα μέρος τῶν ἐπιβατῶν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ἦσαν ἐπιβάται ἐκ τῶν συνήθως ταξειδευόντων διὰ λεωφορείων, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῆς καιρικῆς καταστάσεως, προετίμησαν νὰ ταξειδεύσουν μὲ τοὺς Σ.Ε.Κ. καὶ ὡς ἐκ τούτου προῆλθεν ἡ παρατηρηθεῖσα ὑπερπλήρωσις τῶν ὀχημάτων. 6) Ἐκ τῶν κατωτέρω ἐπισήμων στοιχείων, τῶν κατειλημμένων θέσεων εἰς τὴν ἰδίαν ἁμαξοστοιχίαν ἐπί τινας μῆνας τοῦ ἔτους 1959, προκύπτει, ὅτι ἡ πλήρωσις τὸν Ἰούνιον ἦτο Αʹ 57%, Βʹ 69%, τὸν Ἰούλιον Αʹ 48%, Βʹ 74%, τὸν Αὔγουστον Αʹ 48%, Βʹ 67%, τὸν Σεπτέμβριον Αʹ 52%, Βʹ 85%, τὸν Ὀκτώβριον Αʹ 49%, Βʹ 91%, τὸν Νοέμβριον Αʹ 56%, Βʹ 69% καὶ τὸν Δεκέμβριον, 1ον δεκαήμερον, Αʹ 49%, Βʹ 81%, 2ον δεκαήμερον, Αʹ 64%, Βʹ 100%, ἤτοι πολὺ μικροτέρα τῶν ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. διατεθειμένων εἰς τὴν ἁμαξοστοιχίαν ταύτην θέσεων καὶ ὅτι μόνον ἡ κατὰ τὴν ἐν λόγῳ ἡμέραν σημειωθεῖσα συρροὴ ἐπιβατῶν ἦτο ὅλως ἐξαιρετικὴ καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἠδύνατο νὰ προβλεφθῇ. 7) Τονίζεται ἰδιαιτέρως, ὅτι κατὰ τὸν Δεκέμβριον εὑρίσκοντο ἐν κυκλοφορίᾳ ὅλα τὰ ἐπιβατικὰ ὀχήματα τῶν

Σ.Ε.Κ.

8) Ἡ ἁμαξοστοιχία ἀφίκετο εἰς Ἀθήνας μὲ καθυστέρησιν 104 λεπτῶν, λόγῳ ἐκτάκτου βλάβης τῆς ἀτμαμάξης, ἥτις ἀντικατεστάθη διὰ τὸν λόγον τοῦτον καθ’ ὁδόν. 9) Αἱ ἀτμάμαξαι BREDA παρηγγέλθησαν τὸ ἔτος 1952 καὶ αἱ ἑκάστοτε παρουσιαζόμεναι τεχνικαὶ ἀνωμαλίαι ἐπισκευάζονται δαπάναις τοῦ προμηθευτικοῦ οἴκου. Ἤδη, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν τῶν Σ.Ε.Κ., ἠγοράσθησαν 25, ἀμερικανικῆς κατασκευῆς, ἀτμάμαξαι, αἵτινες καὶ ἐτέθησαν ἤδη εἰς λειτουργίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 534)374)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάγκην διαθέσεως πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Αʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 2341)236)20.1.1960 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἐνεκρίθη ἡ ἐκτέλεσις ἐργασιῶν ἐπισκευῆς τοῦ ρηθέντος διδακτηρίου, ποσοῦ δραχμῶν 120.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 537 ἀπὸ 14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 930 ἀπὸ 3.1.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι ἐν τῷ Ν. 3105)54 (ἄρθρ. 1 παράγρ. 111—Β) ἐλήφθη πρόνοια, προκειμένης τῆς ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ, προσθήκης διετοῦς πλασματικῆς ὑπηρεσίας διὰ τοὺς ἐξ αὐτῶν ἔχοντας πολεμικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω τοὐλάχιστον 6 μηνῶν, πλὴν τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον, δι’ οὓς ἀπαιτεῖται πρὸς τοῦτο ὑπηρεσία εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω τοὐλάχιστον 5 μηνῶν. Τὰ ὡς ἀνωτέρω θεσπισθέντα χρονικὰ ὅρια πολεμικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω δὲν εἶναι δεκτικὰ μειώσεως ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐκ τοῦ προδιαδραμόντος ἔκτοτε μακροῦ χρόνου ἔχει διαμορφωθῆ παγίως ἡ ἐν τῷ ΟΤΕ ἱεραρχία τοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11910)διεκπ. 9331) 14.12.59 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 792)59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Μ. Χριστογιώργου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν κατωτέρω τὴν ἀπευθυνθεῖσαν πρὸς τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους ὑπ’ ἀριθ. 134606 οἴκ.)1.1.60 ἐγκύκλιον ἡμῶν ἔχουσαν οὕτω: Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Πρὸς Τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους. Παρακαλοῦμεν, ὅπως συστήσετε εἰς τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς τῆς ὑμετέρας δικαιοδοσίας καὶ εἰς τὰς Δικαστικὰς Ἀρχὰς ἵνα μετὰ προσοχῆς καὶ ἀκριβείας ἐφαρμόζωσι τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Ἐφιστῶμεν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν ὑμῶν εἰς τὰς περιπτώσεις οἱασδήποτε μορφῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐν τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 71)29 τῆς 5.1.1960 ἔγγραφον ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 880)60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Β. Ἐφραιμίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν κατωτέρω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 134) 606)11.1.1960 ἐγκύκλιον ἡμῶν ἔχουσαν οὕτω:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Πρὸς τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους Παρακαλοῦμεν, ὅπως συστήσητε εἰς τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς τῆς ὑμετέρας δικαιοδοσίας καὶ εἰς τὰς Δικαστικὰς ἀρχὰς ἵνα μετὰ προσοχῆς καὶ ἀκριβείας ἐφαρμόζωσι τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Ἐφιστῶμεν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν ὑμῶν εἰς τὰς περιπτώσεις οἱασδήποτε μορφῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐν τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΧΙΙΙ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 11917) 14.12.59, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 799 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ λοιπῶν περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Συνεπείᾳ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐπικυρωθείσης ὑφ’ ἡμῶν δι’ ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 1048)7.6.1957, ἐγένετο ἡ κατάταξις τῶν λουτροπόλεων εἰς τουριστικῆς καὶ τοπικῆς σημασίας: Ὡς κριτήρια διὰ τὴν τοιαύτην κατάταξιν ἐλήφθησαν: α) ἡ δυναμικότης καὶ ὁ ρόλος ἑκάστης λουτροπόλεως ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς, μὴ θεωρουμένου ἀρκετοῦ τοῦ θεραπευτικοῦ μόνον παράγοντος, β) ἡ τοποθεσία, τὰ τουριστικὰ ἔργα, ἅτινα ὑπάρχουν ἢ ἐκτελοῦνται εἰς τὴν λουτρόπολιν καὶ γενικῶς εἰς τὴν περιοχὴν αὐτῆς, αἱ συγκοινωνίαι καὶ ἐν γένει ὁ κοινωνικὸς παράγων καὶ γ) ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰαματικῶν πηγῶν τουριστικῆς σημασίας δὲν δύναται πρὸς τὸ παρὸν νὰ εἶναι μέγας, ἐλλείψει τῆς δυνατότητος παρακολουθήσεως καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ Ε.Ο.Τ. καθόσον τὰ διατιθέμενα διὰ τὰς λουτροπόλεις κεφάλαια δὲν δύνανται νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀξιολόγων ἔργων εἰς πλείονας λουτροπόλεις. 2. Βάσει τῶν ἀνωτέρω δεδομένων ἐγένετο καὶ ἡ κατάταξις τῆς ἰαματικῆς πηγῆς Κύθνου εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πηγῶν τοπικῆς σημασίας. 3. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τοῦ ἐκκρεμοῦντος εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου νόμου περὶ Ἰαματικῶν Πηγῶν παρέχεται ἡ δυνατότης τῆς διὰ Β. Δ. ἀνακατατάξεως τῶν πηγῶν. 4. Μετὰ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς Ἰαματικῆς Πηγῆς Κύθνου εἰς τὴν ὁμώνυμον Κοινότητα ἔπαυσε τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ε.Ο.Τ. διὰ τὴν ἐν λόγῳ πηγήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως κατὰ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς εἰσήγησιν προτάσεως νόμου τῆς ΕΔΑ περὶ συνδέσεως τῶν ἐξ ἀλλοδαπῆς εἰσαγωγῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς ἑλληνικῶν προϊόντων κλπ.

§6Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Πρόεδρος καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί μου τῆς ΕΔΑ μοῦ ἀνέθεσαν νὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν πρότασιν νόμου ποὺ ὑπεβάλαμεν περὶ συνδέσεως τῶν ἐξ ἀλλοδαπῆς εἰσαγωγῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς ἑλληνικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία καὶ ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 21.1. 1960. Ἡ νομοθετική μας αὐτὴ πρωτοβουλία ἐπήγασε ἀπὸ μελέτην, συμπέρασμα τῆς ὁποίας εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία εὑρίσκεται ὑπὸ μίαν μόνιμον καὶ ὀξυτάτην κρίσιν, προσδιοριστικὴν τῆς γενικωτέρας κρίσεως τῆς ὅλης οἰκονομίας τῆς χώρας. Χαρακτηριστικὰ τῆς κρίσεως αὐτῆς εἶναι α) συσσώρευσις ἑκάστοτε πελωρίου ὄγκου ἀδιαθέτων ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ἐμπορίου. Οὕτω κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1959 τὰ πιεστικὰ ὑπόλοιπα τῶν ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν προϊόντων παρουσιάζουν τὴν ἑξῆς εἰκόνα, συμφώνως πρὸς τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα:

συνολικῆς ἀξίας περίπου 110 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. β) Ἡ ἐπικίνδυνος ἐλλειμματικότης τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, κυμαίνεται ὑπὲρ τὰ 200 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἄμεσοι ἐπιπτώσεις τούτου εἶναι: α) ἡ διαρκὴς πτῶσις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου, παρουσιάζει τὴν ἑξῆς εἰκόνα: Ἐπὶ συνόλου 914.000 ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν:

β) Τὸ χαμηλὸν αὐτὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα περιορίζει ἀποφασιστικῶς τὰς καταναλωτικὰς δυνατότητας τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Ἀποτέλεσμα δὲ τούτου εἶναι ἡ ἐπέκτασις τῆς κρίσεως καὶ εἰς τὸν ἐμποροεπαγγελματικὸν κόσμον καὶ τὴν βιομηχανικὴν παραγωγήν, ἡ αὔξησις τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως, ἡ καταφυγὴ τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς πόλεις καὶ τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως. Τὰ αἴτια τῆς ἀναφερθείσης ὀξυτάτης κρίσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας εἶναι πολλά, ἤτοι ὁ μικρὸς κλῆρος, ἡ μὴ ὀρθολογιστικὴ διάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν, ἡ ἔλλειψις ἐπαρκῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων, τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον καλλιεργητικοῦ ἐξοπλισμοῦ, τὸ ἐπαχθὲς σύστημα δανειοδοτήσεως κλπ. Πέραν ὅμως ὅλων τούτων καὶ κατὰ κοινὴν διαπίστωσιν, βασικὴ αἰτία τῆς κρίσεως τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν. Τοῦτο καὶ ὑπὸ τὰ δεδομένα τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς καὶ τῶν σημερινῶν συνθηκῶν εἰς τὰς διεθνεῖς συναλλαγάς, ὀφείλεται, πλὴν τῶν ἄλλων, κυρίως εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀσυδότου ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῆς μὴ συνδέσεως τούτων μὲ τὰς ἐξαγωγάς. Ἀποτέλεσμα δὲ τοῦ συστήματος αὐτοῦ εἶναι ἡ ἑξῆς σχέσις εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Α) Χῶραι ἐλευθέρου συναλλάγματος.

Β) Χῶραι διμερῶν Συμφωνιῶν. Εἰσαγωγαὶ–ἐξαγωγαὶ ἰσοζυγισμέναι ἢ σχεδὸν ἰσοζυγισμέναι. Ἡ κατάστασις αὕτη ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν ριζικῶν μέτρων μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ διὰ τῆς ἀναπτυσσομένης προτάσεως νόμου σύνδεσις τῶν εἰσαγωγῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι τὸ ἀποτελεσματικώτερον. Τοῦτο ἄλλωστε, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς πραγματικότητος ἠναγκάσθη νὰ ἀναγνωρίσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις θεσπίσασα τὴν ὑπ’ ἀριθ. 163)1957 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, προκειμένου διὰ κρατικὰς προμηθείας. Ἀλλὰ ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς καὶ παρεκκλίσεις, ὡς οἱ διαλαμβανόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 55910)19.11.1959 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τόση ἀτολμία δημιουργεῖται εἰς τὴν πρακτικὴν ἐφαρμογήν, ὥστε αὕτη νὰ ἀποβῇ ἀπρόσφορος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω ἡ πρότασις νόμου τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν, συνδέουσα τὰς ἐξ ἀλλοδαπῆς εἰσαγωγὰς πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς ἀγροτικῶν μας προϊόντων εἰς ἀναλογίαν τοὐλάχιστον 70% ἀποτελεῖ τὸ ἐπιβαλλόμενον ριζικὸν μέτρον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐξαγωγικῆς κρίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Συνέπεια δὲ ταύτης θὰ εἶναι ἡ κατὰ μεγάλον βαθμὸν βελτίωσις τοῦ ἐλλειμματικοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου μας, ἡ μετατροπὴ ὄγκου τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων εἰς χρηματικὸν εἰσόδημα καὶ ἑπομένως, ἡ αὔξησις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ αὔξησις τῆς καταναλωτικῆς ἱκανότητος εὐρυτάτων ἀγροτικῶν μαζῶν μὲ ὅλας τὰς ἐντεῦθεν ἐπιπτώσεις διὰ τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς οἰκονομίας. Ἡ πρότασις νόμου, τὴν ὁποίαν ἀναπτύσσομεν σήμερον εἶναι ἀπολύτως συνδεδεμένη μὲ τὰς ὑποβληθείσας ἄλλας τρεῖς προτάσεις νόμων περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, καὶ περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίας ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ ὅλαι μαζὶ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἔξοδον ἐκ τῆς μονίμου καὶ ὀξυτάτης κρίσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκῶν προϋποθέσεων διὰ τῆς ἀνάπτυξίν της, μὲ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν μετὰ τῆς ἑταιρείας ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ συμφωνίαν ἀποστολῆς βαγονίων ψυγείων εἰς τὴν Ἑλλάδα κλπ.

§8Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὴ ἡ οἰκτρὰ τύχη, τὴν ὁποίαν εἶχε κατὰ τὴν τελευταίαν ἐξαιρετικὴν ἐσοδείαν ἡ φρουτοπαραγωγὴ τῶν περιφερειῶν Βεροίας, Ναούσης καὶ Σκύδρας. Ἀντὶ δὲ ἡ ἐσοδεία αὐτὴ νὰ γίνῃ πηγὴ βελτιώσεως τῆς ἀθλίας οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν παραγωγῶν τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν, κατήντησε πραγματικὴ κατάρα, διότι χιλιάδες τόννοι ἐκ τῆς παραγωγῆς κατεστράφησαν καὶ ἕνα μεγάλο μέρος ἐκ τῆς παραγωγῆς διετέθη εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Μία ἐκ τῶν αἰτιῶν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι καὶ ἡ ἔλλειψις βαγονίων διὰ τὴν προώθησιν τῶν ροδακίνων ἰδίως πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ τὴν ἐρώτησίν μας ἐρωτῶμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ ἐὰν ἐδέσμευσε τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν μὲ ἐπισήμους συμφωνίας, διότι, ὡς γνωστόν, ἂν καὶ ἡ ἑταιρεία αὐτὴ εἶναι διεθνής, ἐν τούτοις πολλαὶ μετοχαὶ αὐτῆς καὶ αἱ σχέσεις της εἶναι στεναὶ μὲ τὴν ἰταλικὴν παραγωγήν. Γνωρίζομεν δέ, ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀνταγωνιστὴς εἰς τὸν τομέα τῆς διαθέσεως τῶν ὀπωροκηπευτικῶν μας προϊόντων εἶναι οἱ Ἰταλοί. Δεύτερον, ἐρωτῶμεν τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν μετὰ τὴν ἀθέτησιν τῆς συμφωνίας ἐκ μέρους τῆς ἀνωτέρω ἑταιρείας καὶ τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν, ἐὰν ἐζήτησε νὰ πληροφορηθῇ τοὺς λόγους καὶ ἐὰν ἡ ἑταιρεία ἐγνώρισε τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἠνάγκασαν νὰ ἀθετήσῃ τὰς συμφωνίας αὐτάς. Νομίζομεν, ὅτι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔδει νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ὥστε ὁ κόπος καὶ ὁ ἱδρώτας τῶν παραγωγῶν νὰ μὴ σπαταλᾶται καὶ ἐξευτελίζεται καὶ νὰ ὁδηγοῦνται οἱ παραγωγοὶ εἰς ἐξαθλίωσιν, ἡ ὁποία βεβαίως ἀποβαίνει πρὸς ζημίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους μας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Περισσοράτης.

§10Φ. ΠΕΡΙΣΣΟΡΑΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ περιμένωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ θέμα θὰ ὁμιλήσωμεν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς τὴν ἐπικρατήσασαν δῆθεν οἰκτρὰν ἐφετεινὴν κατάστασιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν ροδακίνων. Ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως θὰ τοῦ παραθέσω συγκριτικῶς τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐξαχθέντων ροδακίνων κατὰ τὰ 3 τελευταῖα ἔτη καθὼς καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν διατεθέντων βαγονίων ψυγείων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Οὕτω κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐξήχθησαν 7.946 τόννοι καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν 976 βαγόνια–ψυγεῖα. Κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἐξήχθησαν 16.241 τόννοι καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν 1.790 βαγόνια —ψυγεῖα. Κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐξήχθησαν 24.395 τόννοι καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν ἄνω τῶν 2.450 βαγονίων.

§15Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ πόσης παραγωγῆς, κ. Ὑπουργέ;

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπὶ παραγωγῆς ἀνωτέρας κατὰ 20% περίπου ἔτους πρὸς ἔτος. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1957 ὁ ἀριθμὸς τῶν χρησιμοποιηθέντων βαγονίων ἐτριπλασιάσθη καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ 1958 ηὐξήθη κατὰ 60% καὶ πλέον. Πρέπει ἐπίσης νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἑκατὸν βαγόνια στοιχίζουν περὶ τὰς 9 χιλιάδας δολλάρια, δεδομένου δέ, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς αἰχμῆς τῶν ἐξαγωγῶν ἀπαιτεῖται ἀριθμὸς πλέον τῶν 3.000 βαγονίων θὰ πρέπει νὰ καλύψωμεν ἐν μέρει, πάλιν, τὰς ἀνάγκας μας νὰ προμηθευθῶμεν ἕνα ἀριθμὸν 1.000 τοὐλάχιστον βαγονίων. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ χώρα μας νὰ προμηθευθῇ ἕνα τόσον μεγάλον ἀριθμὸν βαγονίων ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην καὶ διὰ τοῦτο εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ προσφεύγωμεν διὰ τὰς μεταφορὰς τῶν νωπῶν προϊόντων εἰς τὴν πλέον συγκεκροτημένην ὀργάνωσιν μεταφορῶν τὴν ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ. Ἡ Ὀργάνωσις αὐτὴ ἔχει συγκροτηθῆ ἀπὸ τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνεισφέρει τὰ ὑπ’ αὐτῶν διατιθέμενα βαγόνια–ψυγεῖα μὲ δικαίωμα προτιμήσεως κατὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν. Ἡ διεθνὴς αὐτὴ ὀργάνωσις μεταφορῶν διέπεται ἀπὸ τοὺς κανονισμοὺς σιδηροδρομικῶν δικτύων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀνάληψιν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων διὰ τὴν διάθεσιν βαγονίων–ψυγείων εἰς ὡρισμένον χρόνον. Κατὰ τοῦτο, δὲν ἦτο ἐφικτὴ ἡ συμβατικὴ συνομολόγησις τῶν ὑποχρεώσεων τῆς ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ. Κατωρθώσαμεν παρ’ ὅλα ταῦτα διὰ προσπαθειῶν ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1958 καὶ ἐντεῦθεν νὰ ἐπιτύχωμεν ἔγγραφον διαβεβαίωσιν τῆς ἐν λόγῳ ὀργανώσεως μεταφορῶν, ὅπως καλύψῃ ἕνα μίνιμουμ ἀναγκῶν μας καὶ ἀπεδέχθη ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ ὅριον νὰ εἶναι 2.100 βαγόνια. Ἔναντι τῶν 2.100 αὐτῶν βαγονίων μᾶς ἀπέστειλε κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ροδακίνων ἄνω τῶν 2.450 βαγονίων. Συνεπῶς, δὲν ὑστέρησε τῆς ἐγγράφου ὑποσχέσεώς της. Μὲ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τῶν βαγονίων–ψυγείων καὶ τὰ λοιπὰ μεταφορικὰ μέσα (αὐτοκίνητα ψυγεῖα καὶ πλοῖα) ἐξυπηρετήθη τὸ σύνολον τῶν ἀναγκῶν μας εἰς ἐξαγωγὰς καὶ ἐπετεύχθη ἡ κατὰ 60% καὶ πλέον αὔξησις τῶν ἐξαχθεισῶν ποσοτήτων. Τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ ἐξυπηρετήθη τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸ ἀπὸ 9 Σεπτεμβρίου τοῦ 1956 πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς κατανομῆς καὶ ἀνακατανομῆς ψυγείων βαγονίων εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται: «Ἡ ληφθεῖσα παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου πρωτοβουλία τῆς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐξασφαλίσεως τοῦ ἀναγκαίου ἀριθμοῦ βαγονίων παρὰ τῆς ΙΝΤΕΡ-ΦΡΙΓΚΟ ὑπῆρξεν ἀναμφισβητήτως ἰδιαιτέρως ἐπαινετὴ διότι ἐξηνάγκασε τὴν ἑταιρείαν ταύτην πιεζομένην ἄλλωστε ὑπὸ τῶν ὑπερτροφικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐξαγωγέων ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, νὰ ἀποστείλλῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐντὸς 45 ἡμερῶν τὸν σοβαρώτατον ἀριθμὸν τῶν 2.741 βαγονίων ὅστις καὶ ἀπετέλεσε ρεκὸρ ἔναντι τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἂν ἔλειπεν ἡ πρωτοβουλία καὶ ἡ παρέμβασις αὕτη τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον, ὅτι ἡ ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ οὐδέποτε θὰ ἱκανοποίει τὰς ἀνάγκας τῶν ἐξαγωγέων συναλλασσομένη μεθ’ ἑνὸς ἑκάστου ἐξ αὐτῶν ἰδιαιτέρως». Ἂς σημειωθῇ, ὅτι εἰς τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς, μετέσχον πλὴν τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ τῶν λοιπῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βεροίας, τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐδέσσης, τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ναούσης καὶ τῆς ΑΓΡΕΞ. Ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν ἐν τῷ πρακτικῷ αὐτῷ πιστοποιουμένων ὑπάρχουν τηλεγραφήματα τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων συνεταιρισμῶν καὶ ἐξαγωγέων ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ἡ ἐπαρκὴς ἱκανοποίησις τῶν ἐξαγωγικῶν ἀναγκῶν μας εἰς μεταφορικὰ μέσα κατὰ τὴν περίοδον τῆς αἰχμῆς τῶν ροδακίνων. Τὰ τηλεγραφήματα ταῦτα προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐδέσσης, ἀπὸ τὸν Συνεταιρισμὸν Κατερίνης, τὴν Γεωργοένωσιν Ἀλμωπίας καὶ ἐκπροσώπους τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπεχειρήθη καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῶν ἐξαγωγῶν ὅπως καὶ σήμερον νὰ δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις, ὅτι δὲν ἐξυπηρετήθησαν ἐπαρκῶς διὰ μεταφορικῶν μέσων αἱ ἐξαγωγαὶ ροδακίνων κατὰ τὴν περίοδον τῆς αἰχμῆς. Ἐξ ἀφορμῆς δὲ ἑνὸς δημοσιεύματος ἡμερησίας ἐφημερίδος κατὰ τὴν 19.8.1959 ἔχω ἐπιστολὴν τοῦ παραγωγοῦ τὸν ὁποῖον ἀνέφεραν εἰς τὸ δημοσίευμα ὡς παραπονεθέντα, ὅτι τὸ δημοσίευμα ὑπῆρξεν ἀνακριβὲς καὶ ὅτι αὐτὰ ποὺ ἐγράφησαν ἀπὸ τὸν ἀνταποκριτὴν εἰς τὴν ἐφημερίδα του ὡς παραμείναντα καὶ καταστραφέντα ροδάκινα ἦτο μία περιωρισμένη ποσότης ροδακίνων προελθοῦσα ἐκ διαλογῆς τῶν ἐξαχθέντων καὶ δὲν ἦσαν ροδάκινα κατεστραμμένα ποὺ δὲν ἐπωλήθησαν, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἀνταποκριτής. Ἀνέφερα πάντα ταῦτα διὰ νὰ καταστήσω σαφὲς ἐνώπιον τοῦ Σώματος πόσον ἀσθενῆ εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα καὶ αἱ δῆθεν διαμαρτυρίαι διὰ τὴν ἐφετεινὴν μειωμένην δῆθεν συμβολὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐπετεύχθη διὰ τῶν μέτρων τούτων τῆς Κυβερνήσεως ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἱκανοποιητικὴ πράγματι κάλυψις τῶν ἀναγκῶν τῶν παραγωγῶν ροδακίνων κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τοῦ Αὐγούστου.

§17Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἱκανοποιημένος, ὅτι ἐξηγάγομεν 27.000 τόννους ροδακίνων, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἴδιον διάστημα αἱ ἰταλικαὶ ἐξαγωγαὶ ἔφθασαν τοὺς 700 χιλιάδες τόννους.

§18Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε τὸ σύνολον τῆς Ἰταλικῆς παραγωγῆς;

§19Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ διαστήματος 30 ἡμερῶν, ἐξ ὅσων ὅμως μᾶς διεβεβαίωσεν, ἡ διάρκεια τῶν ἐξαγωγῶν φθάνει τὰς 45 ἡμέρας. Ἐπίσης εἶναι γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον τὰ ροδάκινα ἔφθασαν νὰ πωλοῦνται πρὸς 3–4 δραχμὰς τὸ τελλάρο. Ὁ κ. ὑπουργὸς προσπαθῶν νὰ καλύψῃ τὰ δεδομένα ἀνέφερεν ἀνακριβείας.

§20Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅταν μᾶς ἀπευθύνωνται ἐρωτήσεις σκοπὸν ἔχουν νὰ παράσχωμεν πληροφορίας εἰς τοὺς ἐρωτῶντας καὶ δὲν ἔγκειται εἰς αὐτὰς ἡ ἄσκησις ἐλέγχου καὶ κριτικῆς, ὅπως συνέβη ἀπόψε, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐπερωτήσεως. Ἐπειδὴ καὶ ἡ ἀποψινὴ ἐρώτησις ἔλαβεν αὐτὴν τὴν τροπὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω καὶ πάλιν εἰς τὸν κ. συνάδελφον καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὅταν παρατίθενται ἀριθμοὶ καὶ συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ γεγονότα, ὡς εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ περιέλαβα εἰς τὴν ἀπάντησίν μου ἀπόψε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατείνεται, ὅτι διαστρεβλώνω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἀλήθεια διαστρεβλοῦται μόνον ὅταν παραγνωρίζωνται τὰ στοιχεῖα καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀπὸ τοὺς ὁμιλοῦντας, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν δι’ ἐντυπωσιακῶν λόγων νὰ μετατρέψουν τὴν ἀλήθειαν τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν γεγονότων διαστρεβλοῦντες πράγματι αὐτοὶ τὴν ἀλήθειαν. Ἀνήκει, συνεπῶς, εἰς τὸν συνάδελφον ἡ ἱκανότης διαστρεβλώσεως τῆς ἀληθείας καὶ ὄχι εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθην πραγματικὰ περιστατικά. Παρέλειψεν ἀκόμη ὁ κ. συνάδελφος ἐν τῇ ἱκανότητί του ταύτῃ νὰ ἀναφέρῃ τὴν παραγωγὴν τῆς Ἰταλίας, ὁπότε καὶ μόνον ἡ σύγκρισις θὰ ἦτο ἐπαρκὴς καὶ θὰ ἀπεδεικνύετο ἐξ αὐτῆς, ὅτι εἰς ποσοστὸν παραγωγῆς αἱ ἰδικαί μας ἐξαγωγαὶ ροδακίνων δὲν ὑστεροῦν τῶν Ἰταλικῶν.

§21Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεώς μας μᾶς ὑποχρεώνουν εἰς μίαν σύντομον ἀνταπάντησιν. Ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, ἐζητήσαμεν πληροφορίας, μεταξὺ τῶν πληροφοριῶν ἦτο καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν προκαταβολικῶς διὰ νὰ ὑποχρεώσουν τὴν Ἰντερφρίγκο ὥστε νὰ ἐκτελέσῃ ἀκριβῶς τὴν συμφωνίαν. Καὶ δεύτερον ἐὰν δὲν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις προκαταβολικῶς μέτρα, ποῖα μέτρα ἔλαβε μεταγενεστέρως καὶ εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη κατὰ τῆς Ἑταιρείας διὰ τὴν ἀθέτησιν τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἐπαγίδευσε τὸν φρουτοπαραγωγικὸν κόσμον. Διότι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἔφερνε καθημερινῶς εἰς τὸ Μόναχον 400 βαγόνια ἰταλικῶν φρούτων, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἔφερνε μόνον 20. Ὑπεύθυνος διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε κάμει τὴν διαπραγμάτευσιν μὲ τὴν Ἑταιρείαν καὶ δὲν εἶχεν ἐξασφαλίσει τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμφωνίας. Συνεπῶς στοιχεῖα καὶ πληροφορίας ἐζητήσαμεν σήμερον ἡμεῖς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δὲν μετατρέψαμεν τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς περιωρίζετο εἰς τὴν παροχὴν τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν θὰ ἐπροχώρει ὁμαλῶς ἡ συζήτησις καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα ἐλέγχου ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργός.

§22Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, τὰ στοιχεῖα εἰς ἃ ἀναφέρεται καὶ πάλιν ὁ κ. συνάδελφος τὰ ἔδωσα ἤδη κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπάντησιν. Θέλω μόνον νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ περίοδος τῆς αἰχμῆς τῶν ροδακίνων εἶναι 30 ἡμέραι καὶ ὄχι 45, ἐκτὸς ἐὰν εἰς τὰς 30 προσθέσωμεν καὶ τὸν χρόνον ἐλεύσεως καὶ ἐπιστροφῆς τῶν βαγονίων–ψυγείων, ὁπότε τότε μόνον προκύπτουν αἱ 45 ἡμέραι. Εἰς αὐτό, λοιπόν, τὸ χρονικὸν διάστημα δὲν ἐκινήθησαν μόνον τὰ 2.100 βαγόνια, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν μᾶς ἔδωσαν, ἀλλὰ 2.741. Δὲν εἶναι ἐπίσης ἀκριβές, ὅτι εἰς τὸ Μόναχον ἔφθαναν ἡμερησίως μόνον 20 Ἑλληνικὰ βαγόνια–ψυγεῖα, ἔφθανε πολὺ μεγαλύτερος ἀριθμός.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν προσφορὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ὅπως χορηγήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴδη μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ μὲ ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας των διὰ γεωργικῶν προϊόντων.

§24Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὸ γνωστὸν θέμα τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐπισήμως ἢ ἀνεπισήμως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκ μέρους τοῦ ἐνταῦθα Διευθυντοῦ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Περὶ τῶν προσφορῶν αὐτῶν κατ’ ἐπανάληψιν ἠσχολήθη ἡ Βουλή, ἀλλὰ καὶ ὁ Τύπος, δημοσιεύσας συνεντεύξεις τῶν ἁρμοδίων Ἀνατολικογερμανῶν. Κατὰ τὰς προσφορὰς αὐτάς, ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία προσεφέρετο νὰ προμηθεύσῃ ὁλόκληρον τὸν κεφαλαιουχικὸν ἐξοπλισμὸν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ λεγομένου 5ετοῦς προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως μὲ πληρωμὴν τῆς ἀξίας τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν διὰ γεωργικῶν προϊόντων. Ἐπὶ τῶν προτάσεων αὐτῶν, ἂν καὶ παρῆλθεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, δὲν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως μία σαφὴς ἀπάντησις. Εἰς τὰς προτάσεις αὐτάς, ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία προσεφέρετο νὰ ἀγοράσῃ ἑλληνικὰ προϊόντα ἀξίας 3.500 ἑκατομμυρίων δολλαρίων τὸ 1960 καὶ μέχρι τοῦ 1965 νὰ αὐξήσῃ ἔτι περαιτέρω τὰς ἀγορὰς ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρξε σαφὴς ἀπάντησις ἢ μία θετικὴ ἀποδοχὴ τῶν προτάσεων αὐτῶν, ὑπεβάλαμεν τὴν ἐρώτησίν μας αὐτὴν διὰ νὰ ὑπάρξῃ λύσις τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ ποὺ ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν χώραν.

§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω περὶ ποίας προτάσεως ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγώ, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν εἶναι, ὅτι αἱ προσφοραί, τὰς ὁποίας ὑποβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἀφοροῦν κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι, ἐξετάζονται μετὰ προσοχῆς καὶ δύναμαι νὰ εἴπω καὶ μετ’ εὐνοίας. Συγκεκριμένως, ὑπὸ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας μέχρι σήμερον εἴχαμεν μίαν προσφορὰν προμηθείας 400 αὐτοκινήτων–ψυγείων. Ἐξητάσαμεν μετὰ προσοχῆς τὴν προσφορὰν καὶ κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ προμηθευθῶμεν τὰ βαγόνια αὐτὰ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Προέβημεν δὲ καὶ εἰς προκαταρκτικὴν συμφωνίαν. Ἡ προμήθεια τῶν βαγονίων αὐτῶν, θὰ γίνῃ πρὸς 9.000 δολλάρια δι’ ἕκαστον αὐτοκίνητον. Δηλαδή, τὰ 400 αὐτοκίνητα θὰ στοιχίσουν περίπου 3½ ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ σύμπτωσις τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ μὲ τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ κἄποιαν ἀσάφειαν ὡς πρὸς τὸ ποίας προτάσεις ὑπέβαλεν ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία. Πάντως, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ μόνη ὑποβληθεῖσα εἰς ἐμὲ προσφορά, εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀνέφερα. Ἐλπίζω ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ἔλθουν ἐνταῦθα τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς τελικῆς συμφωνίας.

§26Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησίς μας δὲν ἀνεφέρετο εἰς συγκεκριμένας προσφοράς, οὔτε ἔχει σχέσιν μὲ τὴν προσφοράν, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε. Ἡμεῖς ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας ὡρισμένας προσφοράς, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος». Εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον» τοῦ Ὀκτωβρίου 1958, ἀνεφέροντο τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Ἐξ αὐτοῦ προκύπτει, ὅτι πρόκειται περὶ προσφορῶν εὐρυτέρας ἀνταλλαγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν μὲ ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Πρόκειται περὶ προσφορᾶς, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Ἐπ’ αὐτοῦ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν. Πρόκειται δὲ περὶ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, περὶ τῆς ὁποίας οὐδέποτε ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιφυλάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν προϊόντων τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν καταναλωτικὸν κοινόν.

§27Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Μπάρκες, μὲ τὸν ὁποῖον συνηντήθημεν πρὸ 10 περίπου ἡμερῶν, δὲν μοῦ ἀνέφερεν οὐδεμίαν ἑτέραν προσφοράν. Δηλώνω καὶ πάλιν, ὅτι οἱανδήποτε προσφορὰν καὶ ἂν εἴχομεν ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, τὴν ἐξητάσαμεν μετὰ πάσης εὐνοίας. Καὶ ἂν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ κατηγορηθῇ διὰ κἄτι, αὐτὸ θὰ ἦτο ἡ εὔνοια τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ ὄχι δι’ ἀμέλειαν.

§28Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι προσεκτικώτερος διὰ τὸ ἐὰν ὑπῆρξαν ἢ ὄχι αἱ προτάσεις αὐταί. Ὅταν, πρὸ ἔτους, ἐπεσκέφθησαν τὴν Ἑλλάδα βουλευταὶ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἐδήλωσαν εἰς συνέντευξίν των πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους ὁλοκλήρου τοῦ Τύπου, ὅτι αἱ προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας κ. Μπάρκες, ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν. Ταῦτα ἐδήλωσαν καὶ μόλις ἐξῆλθον ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὅπου εἶχον μίαν συνάντησιν μὲ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἀπορῶ, λοιπόν, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς δηλοῖ, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν ἄλλαι προτάσεις πλὴν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε διὰ τὰ βαγόνια–ψυγεῖα. Πρῶτον, λοιπόν, θὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ὑπῆρξαν προτάσεις καὶ κατόπιν ἐὰν αὗται ἦσαν ἀσύμφοροι, ἀλλὰ νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν προτάσεις, αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος.

§29Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν, ὅτι καταβάλλεται ἡ προσπάθεια νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐρωτᾶται ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» ἢ ὁ κ. Μπάρκες. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ ἐρώτημα τῶν κυρίων συναδέλφων ἀπήντησα σαφῶς. Παρὰ ταῦτα, οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐπιμένουν καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι αὐτὰ ἔγραψεν ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» ἢ αὐτὰ ἐλέχθησαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπὸ τὸν κ. Μπάρκες. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ ἠρωτήσατε τὸν ὑπεύθυνον ὑπουργὸν καὶ σᾶς ἀπήντησε σαφῶς. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς, εἶχον τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα, καὶ διεξοδικῶς σᾶς ἀνέπτυξα. Οὐδὲν ἄλλο μοῦ ἀνέφερεν ὁ κ. Μπάρκες. Μάλιστα δέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀποκαλύψω καὶ τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον μοῦ εἶπε: Μοῦ ἐξέφρασε τὴν λύπην του, διότι αὐτὰ τὰ ἴδια πράγματα ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν Βουλὴν εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Καὶ κατέληξε: «Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ εἶμαι ξένος πρὸς αὐτὰ τὰ πράγματα».

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ αʹ ἐδαφίου τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ Ν. Δ. 3971)59 «περὶ τεχνικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ὀργανώσεως τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως κλπ.». Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§31Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις μετὰ βουλευτῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐπαναφέρει πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ψηφισθὲν σχέδιον Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3971)1959 «περὶ Τεχνικῆς καὶ Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἰδιαιτέρως, τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 23, λέγουσα, ὅτι ἀνωμάλως ἐτοποθετήθη τοῦτο εἰς τὸ Ν. Διάταγμα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅτι δὲν συνεζητήθη καὶ ὅτι δὲν ἀπεφάσισεν ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργός, ἐνδιαφερόμενος ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἱδρυομένων Μέσων καὶ Κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν διὰ τοῦ καταλλήλου διδακτικοῦ προσωπικοῦ ἀφ’ ἑνὸς καὶ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν κενῶν ὑπαλλήλων θέσεων τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας, ὡς καὶ τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου καὶ ἄλλων κοινωφελῶν Ὀργανισμῶν ἀφ’ ἑτέρου, ἐτοποθέτει, τὴν διάταξιν ταύτην ὑπὸ τὸν περιορισμὸν τῆς ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις μέχρι 10.000 κατοίκων. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐτοποθέτησε τὴν διάταξιν ταύτην. Καὶ δὲν νομίζω, διότι μετ’ ἐμοῦ, ἔχοντος διάφορον γνώμην ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν κατοίκων, ἐπιμείναντος μάλιστα νὰ πείσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατοίκων, κατὰ μίαν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν, δὲν ἠδυνήθην νὰ τὸν μεταπείσω. Διότι ὁ κύριος ὑπουργὸς εἶχε τὴν γνώμην, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ ἐπανδρώσῃ διὰ τοῦ καταλλήλου τεχνικοῦ προσωπικοῦ τὰς Τεχνικὰς Σχολάς, ἀλλὰ καὶ κυρίως τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἔχουν ἐντολὴν νὰ ἐπιτελέσουν τὸ σοβαρώτατον ἔργον τῆς ἀναπτύξεως τῆς ὑπαναπτύκτου χώρας μας. Ὁ κ. Σωτηρίου, ὁμιλῶν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, εἶπεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπέστη πίεσιν, ἐπειδὴ εἶναι διπλωματοῦχος Ἀνωτάτης Σχολῆς, ἐκ μέρους τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος. Πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ὑπέστη, ἀλλ’ οὔτε εἶναι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θὰ ἐδέχοντο πίεσιν τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, διότι πιστεύει εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς διατάξεως καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ἐτοποθέτησε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐτοποθέτησε τὴν διάταξιν, διότι τοῦ τὴν ὑπέδειξε τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος, ἐπειδὴ συμβαίνει, ὡς τεχνικός, νὰ εἶναι μέλος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Τοῦτ’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερε καὶ ὁ διαδεχθεὶς τὸν κ. Σωτηρίου εἰς τὸ βῆμα συνάδελφος κ. Πρίφτης. Εἶμαι ἑπομένως εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι, κατὰ τὴν ἰδιαιτέραν συνομιλίαν ποὺ εἶχα μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ἐπειδή, λόγῳ τοῦ ἐπαγγέλματός μου, μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, ὅτι οὐδεμία πίεσις ἠσκήθη, ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδέχοντο μίαν τοιαύτην πίεσιν. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Σωτηρίου, ὅτι τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ διπλωματοῦχοι μηχανικοὶ ἀπόφοιτοι τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου ἢ ἰσοτίμων σχολῶν τῆς ἀλλοδαπῆς, ἐπενέβησαν διὰ νὰ περιορίσουν τὰ δικαιώματα τῶν ὑπομηχανικῶν, τόσον τῶν ἐξερχομένων ἀπὸ τὰς Τεχνικὰς Σχολὰς Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὅσον καὶ τῶν ἀποφοιτησάντων κατὰ τὸ παρελθόν, διότι ἐπεθύμουν νὰ τοὺς ἐκμεταλλεύωνται. Ὁ δὲ κ. Πρίφτης, εἶπε: Θέλουν οἱ μηχανικοὶ νὰ εἶναι ὑποτεταγμένοι εἰς αὐτοὺς οἱ ὑπομηχανικοί. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Εἶμαι δὲ εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ διπλωματοῦχοι μηχανικοὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου ἀποβλέπουν λίαν συμπαθῶς εἰς τοὺς ὑπομηχανικούς, καὶ τοῦτο, διότι τοὺς θεωροῦν ὡς ἀπαραιτήτους βοηθούς των εἰς τὴν τεχνικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν τοιαύτην. Ἐὰν ὑπάρχουν ἔνιοι ἐκ τῶν διπλωματούχων μηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι κινοῦνται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἀποτελοῦν ἐξαίρεσιν καὶ κινοῦνται ἐξ ἄλλων αἰτιῶν, νομίζοντες, ἐσφαλμένως, ὅτι οἱ ὑπομηχανικοὶ θὰ τοὺς στερήσουν ἐνδεχομένως, τὴν ἐργασίαν των ἢ θὰ προβάλουν προσκόμματα εἰς αὐτούς. Ἑπομένως, ἡ πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἦτο αὐτή, τὴν ὁποίαν σᾶς προανέφερα. Κύριοι βουλευταί, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι, κατὰ τὰς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις μου μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ἔλεγον: Ὀρθὴ εἶναι ἡ σκέψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ ἐπανδρώσῃ διὰ τεχνικῶν τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία στερεῖται τοιούτων, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα νὰ τῆς δώσωμεν τὴν δέουσαν βοήθειαν, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν οἰκονομίαν της. Ὑπεστήριξα, ὅμως, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 10.000 δὲν εἶναι ἐπαρκὴς καὶ ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ περιορίσωμεν τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ὑπομηχανικῶν εἰς πόλεις κάτω τῶν 30.000 κατοίκων. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὄχι μόνον αἱ πόλεις αἱ κάτω τῶν 30.000 κατοίκων στεροῦνται τεχνικῶν, ἀλλὰ καὶ αἱ πρωτεύουσαι τῶν Νομῶν. Δευτέραν πρότασιν, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ κάμω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἱδρυομένων σχολῶν διὰ τοῦ καταλλήλου προσωπικοῦ ἐκ τῶν ἀποφοιτούντων ἐκ τῶν σχολῶν τοῦ ἄρθρου 1, ἐφ’ ὅσον ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν μὲ τεχνικούς, μὴ δίδετε ἄδειαν ἐξασκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς αὐτούς, ἐφ’ ὅσον δὲν παρέλθῃ μία 10ετία ἐργασίας τῶν ὑπομηχανικῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐγὼ προτείνω, ὅπως οἱ νέοι αὐτοὶ τεχνικοί, ἐξερχόμενοι τῶν σχολῶν, ἐγκαθίστανται εἰς τὰς ἐπαρχίας δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα καὶ ὅταν παρέλθῃ μία περίοδος, ἀποκτήσουν οἰκογένειαν, ἀποκτήσουν πεῖραν ἐκ τῆς μελέτης καὶ ἐκτελέσεως ἔργων, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαθίστανται εἰς μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα, ἀσκοῦντες τὸ αὐτὸ ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον ἤσκουν ἐπὶ 8 ἢ 10 ἔτη εἰς τὰ χωρία καὶ κωμοπόλεις. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίσωμεν ἕνα ἐπιστήμονα εἰς ἕνα χωρίον, ἐφ’ ὅσον ἀσκεῖ ἐλευθέριον ἐπάγγελμα.

§32Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ τεχνικούς, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν διευρύνει τὸν ἀριθμὸν τῶν σπουδαστῶν τοῦ Πολυτεχνείου;

§33Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπεριορίστως νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν τοῦ Πολυτεχνείου, διότι οὔτε ἐπαρκὲς διδακτικὸν προσωπικὸν ἔχει, οὔτε ἐπαρκῆ ἐργαστήρια, οὔτε ἐπαρκῆ κτίρια. Ἡ Κυβέρνησις Παπάγου ἵδρυσε τὴν Πολυτεχνικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης καί, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἐκτιμῶσα τὴν ἔλλειψιν ἀνωτέρων τεχνικῶν, θὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ κατάλληλα μέτρα, ὥστε νὰ κατορθωθῇ νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός των. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Εἶπεν ὁ κ. Σωτηρίου, ὅτι δὲν βλέπει διαφορὰν μεταξὺ τῶν ἀποφοίτων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, οἵτινες ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ 5ετῆ φοίτησιν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ τῶν ἀποφοίτων τῶν σχολῶν αὐτῶν, οἵτινες μὲ ἀπολυτήριον Γυμνασίου εἰσέρχονται εἰς τὰς σχολὰς καὶ ἐπὶ 4ετίαν διδάσκονται καὶ ἀσκοῦνται. Εἶπεν, ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει ἕν ἔτος διαφορᾶς διδασκαλίας. Ἀλλά, κύριοι, δὲν ὑπάρχει ποσοτικὴ διαφορὰ διδασκαλίας, ἀλλὰ ποιοτικὴ τοιαύτη, δεδομένου, ὅτι οἱ δεύτεροι δὲν διδάσκονται τὴν ὕλην ἐκείνην, τὴν ὁποίαν διδάσκονται οἱ σπουδασταὶ τοῦ Πολυτεχνείου. Οἱ σπουδασταὶ τῶν σχολῶν αὐτῶν διδάσκονται κατώτερα μαθηματικά, ἐνῷ οἱ τοῦ Πολυτεχνείου διδάσκονται ἀνώτερα μαθηματικά, καὶ ὑπὸ καθηγητῶν μετεκπαιδευθέντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι γεγονός, ἑπομένως, ὅτι οἱ σπουδασταὶ τῶν ἀνωτέρων αὐτῶν σχολῶν ὑπομηχανικῶν διδάσκονται ἐπὶ βάσεως ἁπλουστέρας.

§34Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα, ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον, οἱ ἀπόφοιτοι τῶν σχολῶν αὐτῶν μὲ τοὺς πτυχιούχους τοῦ Πολυτεχνείου.

§35Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Εἴπατε, ἐγὼ δὲν δέχομαι ἐπιστημονικὴν μόρφωσιν κατωτέρου βαθμοῦ. Εἶναι ἴσης ἀξίας ἀλλὰ ποσοτικῶς μικροτέρα. Ὑπάρχει, ἑπομένως, ποσοτικὴ μόνον διαφορά. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἐπιχειρεῖται ὑπὸ τῆς Συγκλήτου τοῦ Πολυτεχνείου νὰ περιορισθῇ τόσον τὸ ποσόν, ὅσον καὶ τὸ ὕψος τῆς διδασκαλίας εἰς τὰς νέας σχολάς, εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν κατώτερα ἐπίπεδα. Δὲν μὲ εὑρίσκει τοῦτο σύμφωνον, διότι ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ σπουδασταὶ τῶν σχολῶν αὐτῶν πρέπει νὰ ἔχουν ἐπαρκῆ ἐπιστημονικὴν διδασκαλίαν, ὥστε νὰ καταστοῦν ἱκανοὶ δι’ ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ, δι’ ὃν προορίζονται. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν μὲ τοὺς σπουδαστὰς τοῦ Πολυτεχνείου, ἀλλὰ πάντως, δὲν πρέπει ἡ κατάρτισίς των νὰ ἀπέχῃ τόσον, ὅσον ἐπιχειρεῖ ἡ Σύγκλητος τοῦ Πολυτεχνείου νὰ πράξῃ. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μελετήσῃ τὸ πρόγραμμα τοῦ πρώτου ἔτους, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ ὑποβιβασμὸς τῆς στάθμης τῆς διδασκαλίας, ὥστε νὰ μὴ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ ἀποτελέσματος μετὰ 4ετίαν νὰ ἐξέλθουν τῶν σχολῶν ἀκατάλληλοι τεχνικοί. Ἄλλωστε, τόσον ὁ κ. ὑπουργός, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν προχθεσινήν, ὡμίλησαν περὶ ἀνωτέρας στάθμης, περὶ ἀνωτέρας βαθμίδος, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ εὑρίσκωνται αἱ ἱδρυθησόμεναι σχολαὶ εἰς Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκην. Τοῦτο μὲ εὑρίσκει σύμφωνον καὶ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἶπον, ὅτι, δέον, ὅπως ἀπαραιτήτως αἱ σχολαὶ αὐταί, ὅπως καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν καταργηθεισῶν διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1955 σχολῶν ὑπομηχανικῶν, τοποθετηθοῦν εἰς τὴν ἀνωτέραν τεχνικὴν βαθμίδα, δημιουργουμένων οὕτω 4 βαθμίδων τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως, τῆς ἀνωτάτης, τῆς ἀνωτέρας, τῆς μέσης καὶ τῆς κατωτέρας. Καὶ αἱ 4 βαθμίδες, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπαραίτητοι, διότι ἕνας ἕκαστος θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει διδαχθῆ καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι κατάλληλος, ὥστε νὰ ἀναπτύσσωμεν ὅλας τὰς τάξεις τῶν τεχνικῶν, ἀπὸ τοὺς ἐπιστήμονας τῆς πρώτης βαθμίδος μέχρι τοῦ τεχνίτου τῆς κατωτέρας βαθμίδος, νὰ εἶναι εἰς θέσιν συνεργαζόμενοι ὅλοι νὰ ἀποδώσουν ταχὺ καὶ ἄρτιον ἔργον. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπειδὴ κατ’ ἐπανάληψιν, ὡς σᾶς εἶπον, τόσον αὐτός, ὅσον καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐδήλωσαν ὁμιλοῦντες ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὅτι ἡ βαθμὶς εἰς τὴν ὁποίαν τοποθετοῦνται αἱ σχολαὶ αὐταὶ εἶναι ἡ ἀνωτέρα, νὰ δηλώσουν ἐπισήμως καὶ νὰ καταχωρισθῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά, ὥστε νὰ μὴ ἀνακύψουν μελλοντικῶς ζητήματα διὰ τὴν βαθμίδα ὑπαγωγῆς τῶν ἐκ τῶν σχολῶν τούτων ἐξερχομένων. Ἐπειδὴ δέ, ὁ ἀξιότιμος κ. Μίχας, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁμιλῶν κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κατ’ ἐπανάληψιν ἀνέφερεν, ὅτι, διὰ τῆς τοποθετήσεως τῆς διατάξεως, τῆς ὁποίας ἐπιζητοῦν τὴν ἀπάλειψιν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν θίγονται τὰ δικαιώματα τῶν ὑπομηχανικῶν τῶν καταργηθεισῶν σχολῶν καὶ γενικώτερον ὅλων τῶν ὑπομηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποπεράτωσαν τὰς σπουδάς των εἰς τὰς σχολὰς τὰς ἐξαρτωμένας ἀπὸ τὸ Ε.Μ.Π. καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἤσκησαν ἐπαξίως τὸ ἐπάγγελμά των τόσον ἐν τῇ δημοσίᾳ, ὅσον καὶ ἐν τῇ ἰδιωτικῇ ὑπηρεσίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ἐξασφαλισθῆ τὰ δικαιώματα τῶν ὑπομηχανικῶν, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων δι’ ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκεν, ἐξίσωσε τοὺς ὑπομηχανικοὺς μὲ τοὺς ἐργοδηγοὺς καὶ τεχνικοὺς βοηθούς.

§36Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε συνάδελφε, προχθὲς ὁμιλῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς εἰσηγήσεώς μου ἐπὶ τοῦ θέματος, περιωρίσθην μόνον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Νομοθ. Δ)γμα περὶ οὗ ἡ συζήτησις. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων πράττη αὐτὸ τὸ ὁποῖον σεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος ἀνεφέρατε, εἶναι ἄλλο ζήτημα, μὲ τὸ ὁποῖον δὲν ἠσχολήθην. Εἶπον συγκεκριμένως, ὅτι τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ τὸ ὁποῖον ἔφερε πρὸ μηνῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὄχι μόνον δὲν κατέστησε χείρονα τὴν θέσιν τῶν ὑπομηχανικῶν ἀπὸ τὴν θέσιν ἣν εἶχον πρὸ τοῦ Ν.Δ., ἀλλ’ ἀντιθέτως διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ ἀφ’ ἑνὸς μὲν παρέχεται ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς ὑπομηχανικοὺς τὸ δικαίωμα νὰ γίνωνται καὶ καθηγηταὶ τεχνικῶν Σχολῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπαλλάσσονται οὗτοι τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν μελλόντων νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὰς Τεχνικὰς Σχολάς. Κρίνων λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τοῦ ὁποίου ἐπαναφέρεται ἡ διάταξις, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ τονίσω, ὅτι ἡ τάξις τῶν ὑπομηχανικῶν ἀπὸ τὸ Ν)κὸν Δ)μα αὐτὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας δὲν ἔχει νὰ βλαβῇ, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ ὠφεληθῇ.

§37Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Πληροφορῶ τόσον ὑμᾶς ὅσον καὶ τοὺς κ. συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀνέγνωσεν ἐπιστολὴν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι μελετᾶται τὸ θέμα ἐν τῷ Ὑπουργείῳ του χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος τῶν ἐπαγγελματικῶν δικαιωμάτων τῶν ὑπομηχανικῶν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, μέχρι σήμερον δὲν ἐγένετο, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἀπέστειλε τὴν ἐπιστολὴν ταύτην, μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ἐξισώσεως τῶν τεχνικῶν βοηθῶν καὶ τῶν ἐργοδηγῶν, τουτέστι τῶν ἀποφοίτων Δημοτικοῦ Σχολείου, οἱ ὁποῖοι μετὰ τριετῆ ἐπαγγελματικὴν ἄσκησιν εἰς ἰδιωτικὰς σχολὰς Πάλμερ κλπ., πῆραν κἄποιον πτυχίον, πρὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ε.Μ.Π. καὶ τῆς Συγκλήτου, ἐδιδάχθησαν ἐπὶ 4ετίαν εἰς τὰς προσηρτημένας σχολὰς καὶ οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ἀσκοῦν πραγματικῶς πολύτιμον ἔργον.

§38Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό;

§39Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἔγινεν.

§40Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐδῶ ὑπάρχει εἰδικὴ πρόνοια εἰς τὸν νόμον.

§41Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἴσως νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 24 κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἱδρυόμενα παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας συμβούλια καθορίζουν καὶ τὴν ἐπαγγελματικὴν θέσιν τῶν ὑπομηχανικῶν βάσει τῆς διδαχθείσης ὕλης. Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, παραδεχόμενος τὴν τοποθέτησιν τῆς διατάξεως ταύτης καὶ εὐελπιστῶν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐργασίας τῶν μηχανικῶν τούτων εἰς τὴν ὕπαιθρον θὰ εὑρεθῇ ὁ ἴδιος ἢ ὁ διάδοχός του εἰς τὴν ἀνάγκην ἐκδόσεως νέου Διατάγματος ἀναβιβάζοντος τὸ ποσὸν τῶν 10.000 κατοίκων εἰς ὑψηλότερον ἐπίπεδον ἢ παραδεχόμενος τὴν δευτέραν πρότασιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω, ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ 8 ἢ 10 ἔτη εἰς τὴν ὕπαιθρον, παραδεχόμενος λέγω τὴν διάταξιν ταύτην καὶ ψηφίζων τὸ νομοσχέδιον, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ὀδυνηρὰ συνεπεία μιᾶς διατάξεως, μεταξὺ τοῦ τεχνικοῦ κόσμου, πρῶτον νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν σχολῶν τούτων εἶναι διπλωματοῦχοι τεχνικοί, εἶναι τεχνικοὶ ἀνωτέρας βαθμίδος καὶ δεύτερον, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ παρακαλέσῃ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἀποσύρῃ καὶ ἀκυρώσῃ τὴν ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν ἐξισώσεως τῶν ὑπομηχανικῶν καὶ τῶν τεχνικῶν βοηθῶν καὶ ἐργοδηγῶν καὶ νὰ ἀναθέσῃ, ὡς προβλέπεται ἄλλωστε εἰς τὸ ἄρθρον 25, τὴν χορήγησιν ἐπαγγελματικῶν δικαιωμάτων εἰς τοὺς ὑπομηχανικούς, εἰς τὰ ἱδρυθέντα συμβούλια ἐκπαιδεύσεως, ὥστε νὰ λήξῃ τὸ ταχύτερον αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ὁ καθ’ ἕνας ἐκ τῶν τεχνικῶν γνωρίζων πλέον τὰ δικαιώματά του, νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του εἰς τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν, εἰς τὴν ἑλληνικὴν πατρίδα καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς πολυπαθοῦς αὐτῆς χώρας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§43Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν δύο προτάσεις νόμων ὑπεβλήθησαν παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῆς ΕΔΑ, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ., εἰς τὸ ὁποῖον ἀφοροῦν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος δὲν εἶχεν ἐπιτευχθῆ σύμπτωσις ἀπόψεων ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα. Τὸ Ν. Δ. 3971 ἀπετέλει, ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, διότι, ἐὰν ὄχι ἡ ὁλότης, ἀλλὰ ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς Ὁλομελείας τῆς Βουλῆς ἔλαβε μέρος εἰς τὰς συζητήσεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν νομοσχεδίων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα ἀπετέλει μέρος, τμῆμα, σειρᾶς ὁλοκλήρου ἐκπαιδευτικῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ γνωρίζετε πόσον εἰλικρινὴς ὑπῆρξεν ἡ προσφορὰ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀντεπροσώπευσαν ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς κατὰ τὰς συνεδριάσεις καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις ἐκείνας, πόσον εἰλικρινὴς ὑπῆρξεν ἡ προσφορά των καὶ πόσον καλὴ ἐπεδείχθη πίστις, ὥστε τὰ νομοθετήματα αὐτὰ νὰ ὑποστοῦν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν προσφορωτέραν ἐπεξεργασίαν καὶ νὰ ἐξέλθουν ἀρτιώτερα τῆς Ἐπιτροπῆς, κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον νὰ συντελέσουν εἰς τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν τῆς ὅλης ἐθνικῆς Παιδείας. Τὸ γεγονὸς ἄλλως τε, ὅτι ἐξ ὅλων ἐκείνων τῶν νομοσχεδίων μόνον τὸ προκείμενον Ν. Δ. ἐπανεισάγεται πρὸς συζήτησιν καὶ δὴ μία συγκεκριμένη διάταξις τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος ἐπανεισάγεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος, ἀποδεικνύει, ὅτι ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπῆλθε τοὐλάχιστον ἐπὶ τῶν βασικῶν αὐτῶν διατάξεων, τοὐλάχιστον ἐπὶ τῶν οὐσιωδῶν αὐτῶν διατάξεων, σύμπτωσις ἀπόψεων ὅλων τῶν πτερύγων τῆς αἰθούσης, ὅπερ δὲν προσδίδει βέβαια μεγαλύτερον νομικὸν κῦρος εἰς τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα, προσδίδει ὅμως ἀναμφισβητήτως εὐρύτερον ἠθικὸν κῦρος, διότι αὐτὰ ἀπέρρευσαν ὄχι πλέον μόνον ἀπὸ τὴν ὁμόθυμον συγκατάθεσιν καὶ ἀπὸ τὴν ὁμόθυμον συνεισφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ ἐκθέσω, κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων νόμων. Ἐν ἀρχῇ ὅμως θὰ ἤθελον νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας γενικωτέρας φύσεως παρατηρήσεις καὶ νὰ ἐκφράσω πρὸς ὑμᾶς τὸν ἀληθῆ πόνον, τὸν ὁποῖον αἰσθάνομαι καὶ ὡς πολίτης ἀκόμη, ὄχι μόνον ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, δι’ ὡρισμένας ἀνωμάλους ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται τὸν τελευταῖον καιρόν. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι συνάδελφοι, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὰς ἐκδηλώσεις αὐτὰς ποία εἶναι ἡ τύχη τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς μετὰ τόσης ἐπιμελείας ἐπεξεργαζόμενοι ἐψηφίσαμεν; Τὰ νομοθετήματά μας αὐτά, καθιστάμενα νόμοι τοῦ Κράτους ἀσκοῦν ἆραγε καὶ τὴν ἠθικὴν καὶ τὴν νομικὴν ἐπιβολὴν ἐπὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ τὰ ἐφαρμόσουν; Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μετὰ βαθείας λύπης ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω, διότι θὰ ἦτο βαρύτατος ὁ χαρακτηρισμός, τὸν ὁποῖον θὰ ἀπέδιδα. Μεταξὺ τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισεν ἡ Ἐπιτροπή, περιλαμβάνεται καὶ τὸ Ν.Δ., τὸ ἀφορῶν εἰς τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν διατάξεων περὶ τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως καὶ τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα δὲν ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὰς Πανεπιστημιακὰς Ἀρχὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἐμὴν ἀποτελεῖ ἀσέβειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀσέβειαν πρὸς τὸν Βασιλέα, τοῦ ὁποίου ἡ σύμφωνος γνώμη κατὰ τὸ πολίτευμα εἶναι ἀναγκαία διὰ νὰ τελειωθῇ εἷς νόμος, ἀσέβειαν πρὸς τὴν Πολιτείαν. Πέραν τούτου αἱ πανεπιστημιακαὶ ἀρχαί, ἀρνούμεναι νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον ἀποδεικνύονται ἐπίορκοι, διότι καὶ αὐταί, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται ὡρκίσθησαν πίστιν εἰς τὸ Πολίτευμα, εἰς τὸν Βασιλέα καὶ φύλαξιν τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων.

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτά;

§45Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τώρα θὰ ἴδητε. Ἀλλὰ δὲν ἐπερίμενα νὰ μοῦ κάμετε αὐτὴν τὴν διακοπήν. Ἐπερίμενα, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω θὰ εὕρισκον ὁμόφωνον τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό. Ἐπὶ τοῦ θέματος παρακαλῶ.

§47Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βέβαια ἐπὶ τοῦ θέματος. Διότι πῶς θέλετε νὰ μὴ εἶμαι ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅταν πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νόμον, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἰσχύσῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ κάμετε ἔλεγχον;

§49Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πῶς θέλετε λοιπὸν νὰ μὴ καταγγείλω τὸ περιστατικὸν αὐτό;

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου θὰ συζητήσωμεν, κύριε συνάδελφε.

§51Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Λέγω λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀποτελεῖ τοῦτο ἀσέβειαν πρὸς τὸν Βασιλέα, ἀσέβειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἐπίορκον, διότι καὶ αὐτοὶ ὡρκίσθησαν νὰ φυλάττουν τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ πανεπιστημιακοὶ διδάσκαλοι ἐτάχθησαν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν, διὰ νὰ διαπαιδαγωγήσουν τὴν ἑλληνικὴν νεότητα καὶ ἐτάχθησαν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν διὰ νὰ διδάσκουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν νεότητα πρὸ παντὸς τὴν ὑποταγὴν εἰς τοὺς νόμους. Ποῖον παράδειγμα θέλετε νὰ ἀντλήσουν οἱ φοιτηταὶ καὶ ποίαν ὑπακοὴν θέλετε νὰ δείξουν εἰς τοὺς νόμους οἱ φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι αὔριον θὰ εἶναι βουλευταί, θὰ εἶναι ὑπουργοί, αὔριον θὰ εἶναι καθηγηταί, αὔριον θὰ εἶναι ἐπικεφαλῆς τῶν πολιτικῶν, οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν ἱδρυμάτων; Ποίαν θέλετε προσήλωσιν νὰ δείξουν αὐτοί, ὅταν ἀπὸ τῆς νεαρᾶς των ἡλικίας....

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε. Νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ θέματος. Δὲν θὰ ἐλέγξωμεν τὸ Πανεπιστήμιον, ἐὰν ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν πρότασιν νόμου. Θὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας ἐπὶ τῆς προτάσεως. Θὰ ἐλέγξωμεν τὸ Πανεπιστήμιον, ἐὰν ἐφαρμόζῃ, ἢ δὲν ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους; Εἶσθε παλαιὸς καὶ ἠξεύρετε τὸν Κανονισμόν.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὑπάρχει ἁπλοῦς τρόπος, διὰ νὰ παύσω ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ὁ τρόπος ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀκούει αὐτὰ τὰ πράγματα....

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τὰ ἀκούει, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀκούῃ.

§55Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ἔπαυον νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἀκούει αὐτὰ τὰ πράγματα ἐγείρετο καὶ μοῦ ἔλεγεν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν συνεδρίασιν διευθύνω ἐγὼ καὶ ὄχι ὁ κ. ὑπουργὸς Παιδείας.

§57Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐὰν αὐτὰ δὲν ἦσαν ἀκριβῆ, θὰ τὰ διέψευδεν ὁ κ. ὑπουργός.

§58Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς τὸν ὑπουργὸν Παιδείας, ἔχω νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς, ὅτι βεβαίως ἀκούω τὸν κ. συνάδελφον. Καὶ ἐγὼ πρέπει νὰ συμφωνήσω, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ βουλευταί, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς μεταχειρίσεως τῶν Καθηγητῶν, τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεσθε σεῖς. Ἐὰν θέλετε, τώρα, νὰ ἀκούσητε τὴν θέσιν τοῦ ὑπουργοῦ, θὰ σᾶς εἴπω αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχω καὶ κατ’ ἐπανάληψιν εἴπει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ τὸ Πανεπιστήμιον νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ καὶ ὑπέγραψεν ὁ Βασιλεύς.

§59Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ἔχει εἴπει κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὸ ἔχει ἀκούσει ὅλη ἡ Βουλή.

§60Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι τὸ ἔχει δηλώσει ὁ κ. ὑπουργὸς κατ’ ἐπανάληψιν, ἀλλὰ θὰ ἠξεύρετε καὶ σεῖς, ὅτι ἀκόμη, τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ὁ νόμος, ἐνῷ ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης.

§61Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς.

§62Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δόξα τῷ Θεῷ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐντὸς τοῦ θέματος.

§64Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶμαι πάρα πολὺ εὐχαριστημένος. Εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποβλέπει ἡ ἀναφορά μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὸ σημειώνω. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ καὶ εἰς τὰ πρακτικά.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν συζητοῦμεν θέματα περὶ ἐφαρμογῆς τῶν νόμων. Ἐδῶ συζητοῦμεν τὴν πρότασιν τοῦ νόμου. Θὰ ἐλέγξωμεν τὸ Πανεπιστήμιον;

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἤδη δημιουργηθῆ διὰ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Θεοδοσιάδη, ὁ ὁποῖος, σχετικῶς μὲ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου, εἶπεν, ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ προσόντα τῶν ὑπομηχανικῶν, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ψηφίζομεν, ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἐξέδωκε ἀπόφασιν ἀντίθετον πρὸς τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸν ἐλέγξητε.

§68Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ τὸ κάνωμεν; Ὅταν διὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν προκύπτῃ ζήτημα ἐφαρμογῆς, ἢ μὴ ἐφαρμογῆς τῶν νόμων; Δὲν εἶναι σχετικὸν τὸ θέμα; Ὅταν σημειοῦνται παραβάσεις τῶν νόμων διὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν, εἴμεθα ἐκτὸς θέματος, ὅταν συζητοῦμεν διὰ τὰς παραβάσεις αὐτάς;

§69Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σκοπός μου δὲν ἦτο νὰ προκαλέσω ἀντιδικίαν, διότι ἤμην ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὅσα θὰ ἔλεγον θὰ ἀπήχουν εἰς τὴν ψυχὴν ὅλων τῶν συναδέλφων καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐξέφραζον αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔλεγον, τὴν σκέψιν τῶν συναδέλφων ὅλων, διότι πιστεύω ἀδιστάκτως, ὅτι κανεὶς ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους δὲν ἔχει λόγον νὰ εἶναι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν τοιούτων ὄντως θλιβερῶν, περιστατικῶν. Δὲν ἀρνούμεθα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ δικαίωμα, ἐὰν θέλῃ, νὰ μεταβάλῃ τὸν νόμον, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἐξυπηρετικὸς τοῦ Πανεπιστημίου, νὰ ἀσκήσῃ ὅλο τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ τὸ Πανεπιστήμιον, ὅτι ὑπάρχει νόμος, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν τὸν ἐφαρμόζω. Ἀποκλείεται διὰ πάντα, ἀποκλείεται ἐπὶ πλέον καὶ εἰδικώτερον καὶ ἐπιτακτικώτερον διὰ τὸ Πανεπιστήμιον.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἔδωσεν ἐξηγήσεις ὁ κ. ὑπουργός.

§71Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος, δὲν συνηθίζω νὰ ἐξέρχωμαι τῶν θεμάτων. Ἀλλά, ἐγώ, δὲν τὰ ἀντιλαμβάνομαι τὰ θέματα ὑπὸ τὴν στενὴν ἔννοιαν. Τοὐλάχιστον ἡ Σχολή, ἡ Ἀκαδημία, ἡ Σχολὴ ἡ Πολιτική, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφοίτησα καὶ ἡ ὁποία εἶχε κοινοβουλευτικοὺς ἄνδρας τῆς ὁλκῆς Βενιζέλου, Καφαντάρη, Τσαλδάρη, Μιχαλακοπούλου, Παπαναστασίου καὶ πολλῶν ἄλλων, ἡ Σχολὴ αὐτὴ μὲ ἐδίδαξε νὰ μὴ βλέπω τὰ πράγματα ὑπὸ τὴν στενὴν ἔννοιαν, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν ἔννοιαν τῆς ἐπιδράσεως, τῆς ἐπιρροῆς, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἀσκήσουν ἐπὶ τῆς Κοινῆς Γνώμης καὶ ἐπὶ τῆς ἐν γένει εὐρύθμου λειτουργίας τῆς Πολιτείας. Ὅταν, λοιπόν, συζητοῦμεν ἕν ἐκπαιδευτικόν, κατὰ βάσιν, θέμα, διότι δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, ὅταν, λέγω, συζητοῦμεν ἕνα θέμα ἐκπαιδευτικόν, ὅταν συζητοῦμεν περὶ τῆς ἀξίας, ἢ τῆς ἀταξίας, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ψηφίζομεν καὶ τὰ ὁποῖα, κατόπιν, περιβάλλονται μὲ τὸ κῦρος τὸ Βασιλικόν, διὰ νὰ γίνουν νόμοι τοῦ Κράτους, νομίζω, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ἐκτὸς τοῦ θέματος, ὅταν καταγγέλλω ἕνα περιστατικόν, τὸ ὁποῖον σημειοῦται καὶ τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀνυπακοὴν εἰς τὸν νόμον, τὸ ὁποῖον σημαίνει κλονισμὸν τῆς ἀξίας τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ψηφίζομεν. Καί, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ κατισχύσῃ ἡ θέλησις τῶν Πανεπιστημιακῶν ἀρχῶν, ἀλλὰ θὰ κατισχύσῃ ὁ νόμος, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ συνεχίσω, ἀναπτύσσων περαιτέρω σκέψεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Μόνον, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ θέμα ἦλθε καὶ ἄλλοτε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Σύσσωμος ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἐν τούτοις, παρῆλθεν ἔκτοτε χρονικὸν διάστημα ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς καὶ ὁ νόμος δὲν ἐφαρμόζεται ἀκόμη. Μὴ τυχόν, συνεχιζομένης τῆς τακτικῆς αὐτῆς παρέλθουν αἱ προθεσμίαι, καὶ οἱ φοιτηταὶ χάσουν τὸ ἔτος των. Αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν. Καὶ τώρα, ἐπὶ τοῦ στενωτέρου θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ Ν. Δ., εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται αἱ δύο προτάσεις, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἔγιναν μακρόταται συζητήσεις καὶ ἀμφισβήτησις, τελικῶς ἠγέρθη περὶ τοῦ ἐὰν ἡ φράσις ἡ περιλαμβανομένη ἐν τέλει τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 23 «...καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικρῶν καὶ ἁπλῶν ἔργων ἐκτελουμένων εἰς τὴν περιοχὴν τούτων», ἀμφισβήτησις ἠγέρθη, ἐὰν ἡ φράσις αὐτὴ περιείχετο εἰς τὸ κείμενον τὸ ψηφισθὲν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ πολλοὶ ὑπεστήριξαν, ὅτι αὐτὸ δὲν ὑπῆρχε καὶ ὅτι προσετέθη ἐκ τῶν ὑστέρων, κατὰ τὴν εἰς τὸ σύνολον ἐπιψήφισιν. Ἀλλά, γνωρίζετε, ὅτι, κατὰ τὴν εἰς τὸ σύνολον ἐπιψήφισιν δὲν θὰ γίνῃ προσθήκη οὐσιαστική, ἢ μᾶλλον καμμία προσθήκη, ἁπλῶς λεκτικαὶ διαρρυθμίσεις ἠμπορεῖ νὰ γίνουν. Ὑπεστηρίχθη, λοιπόν, παρὰ πολλῶν συναδέλφων, καὶ ἡ συζήτησις ἦτο μακρά. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλεῖτο μίαν ἀγόρευσιν κλπ. καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα σᾶς τὰ ὑπομιμνήσκω, διὰ νὰ ἔχετε ἐναργῆ τὴν εἰκόνα τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ ψήφισις. Ὅμως, ἐδημοσιεύθη τὸ Ν. Δ. ὡς ἔχει. Καὶ ἐρωτᾶται: Πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν ἢ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν προτείνουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπανήγαγον τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας; Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἀναπτύξῃ κανεὶς πολλὰ ἐπιχειρήματα διὰ νὰ πείσῃ, ὅτι ἡ τελευταία τοὐλάχιστον φράσις «...καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικρῶν καὶ ἁπλῶν ἔργων ἐκτελουμένων εἰς τὴν περιοχὴν τούτων», ἡ τελευταία τοὐλάχιστον αὐτὴ φράσις, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ διαγραφῇ. Προσωπικῶς, θὰ ὑπεστήριζα ἐξ ὁλοκλήρου τὴν πρότασιν, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ καὶ ὁ περιορισμὸς τῶν 10.000 κατοίκων, καὶ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ εἰς 30.000, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Θεοδοσιάδης. Ἀλλά, ἐν πάσει περιπτώσει, κάμνων αὐτὴν τὴν πρότασιν τὴν συμβιβαστικήν, τὴν ἔκαμα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου εἶχε συζητηθῆ κατ’ ἀρχὴν ἡ πρότασις νόμου, τὴν κάμνω καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Διότι, τὶ πρόκειται νὰ εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφοιτήσουν ἀπὸ τὰς δύο ἱδρυομένας ἀνωτέρας τεχνικὰς σχολάς; Ὅταν θέτωμεν ὡς προσὸν τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν δύνανται νὰ προσέλθουν εἰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις, ὅταν μετὰ τοῦτο θέτωμεν τετραετῆ φοίτησιν; Ὑπολείπονται, δηλαδή, αὐτοὶ χρονικῶς, δὲν λέγω τὶ θὰ εἶναι τὰ μαθήματα καὶ ἐὰν θὰ εἶναι ἀνωτέρας ἢ κατωτέρας στάθμης, χρονικῶς ὑπολείπονται κατὰ ἓν ἔτος τῶν σπουδαστῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Τὶ θὰ εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ βγοῦν ἀπὸ τὰς ἀνωτέρας αὐτὰς τεχνικὰς σχολάς;

§72Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ ἀνώτερον ἢ κατώτερον, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διδασκομένην ὕλην.

§73Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα, δὲν λέγω ὄχι, ἀλλά, ἀγαπητὲ κ. Γιαννούση, διατὶ δὲν σκέπτεσθε τοῦτο: Διατὶ ἕνας σπουδαστής, ὁ ὁποῖος ἐπῆρε τὸ ἀπολυτήριόν του ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποστῇ εἰσιτήριον δοκιμασίαν εἰς τὴν ἀνωτέραν αὐτὴν τεχνικὴν σχολήν, ὅπως θὰ ὑποστῇ εἰσιτήριον δοκιμασίαν καὶ εἰς τὸ Μετσόβειον Πολυτεχνεῖον, διατί, δηλαδή, νὰ στερήσῃ ἑαυτὸν ὅλων τῶν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἀποκτῶν τὸ πτυχίον τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου καὶ θὰ περιορίσῃ ἑαυτὸν εἰς τὸν στενώτατον κύκλον, εἰς τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ τὸν περιορίσωμεν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τί; Νὰ κερδίσῃ ἕνα χρόνον, διότι περὶ αὐτοῦ καὶ μόνον πρόκειται. Θὰ κερδίσῃ ἕνα χρόνον καὶ ἀντὶ τοῦ πινακίου αὐτοῦ τῆς φακῆς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κἂν πινάκιον φακῆς, θὰ στερηθῇ ὅλων τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα τοῦ δίδει ὁ τίτλος τοῦ πτυχίου τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου;

§74Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ: Διὰ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν, φέρ’ εἰπεῖν, καὶ τῆς Σχολῆς Ἐνωμοταρχῶν ἢ Ὑπενωμοταρχῶν. Δὲν ἤρτηται ἀπὸ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ φοιτήσῃ εἰς τὴν Σχολὴν καὶ θὰ διδαχθῇ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, διότι ἐκεῖ δίδουν ἐξετάσεις χιλιάδες καὶ εἰσέρχονται 50–60, εἰς τὴν Σχολὴν δὲ εἰσέρχονται πολὺ εὐκολώτερον. Εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν εἰσέρχονται 600. Τὶ σχέσιν ἔχει τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο; Σημασίαν ἔχει, ὅτι μία σχολὴ ἀποφασίζει νὰ βγάζῃ ἄλφα ἐπιστήμονας καὶ ἡ ἄλλη ἀποφασίζει νὰ βγάλῃ βῆτα. Θέλετε νὰ δεχθῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαχωρισμὸς μεταξὺ τῶν ἀποφοίτων τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τῶν ἀποφοίτων τῆς Σχολῆς αὐτῆς; Μὴ ἐθελοτυφλῆτε.

§75Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, δὲν ὑπεστήριξα αὐτό, οὔτε ἦτο ποτὲ δυνατὸν εἰς ἐμὲ νὰ ὑποστηρίξω τοιαύτην ἄποψιν, τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ μοῦ ἀποδώσητε. Ἐγὼ ὁμιλῶ εὐθέως καί, νομίζω, ὅτι γίνομαι ἀντιληπτός. Εἶπα προηγουμένως, ὅτι δὲν θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ οὔτε ὁ ὄγκος τῆς διδαχθησομένης ὕλης, οὔτε ἡ στάθμη αὐτῆς, ἀλλὰ μὲ ἀπασχολεῖ μόνον ὁ χρόνος. Καὶ σᾶς λέγω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Γιαννούση, ἡ διακοπή σας δὲν ἦτο δι’ ἐμὲ διαφωτιστική.

§76Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγὼ εὐθέως εἰς τὴν ἐρώτησιν ποὺ ὑπεβάλατε. Ἐρωτᾶτε, διατὶ οἱ ἀπολυτηριοῦχοι τοῦ Γυμνασίου, προκειμένου νὰ φοιτήσουν ἐπὶ μίαν τετραετίαν εἰς τὸ μικρὸν αὐτὸ Πολυτεχνεῖον, εἰς τὰς δύο αὐτὰς ἀνωτέρας Τεχνικὰς Σχολάς, δὲν θὰ προτιμήσουν τὸ Ἀνώτατον Ἵδρυμα, τὸ Πολυτεχνεῖον, ὅπου θὰ ἔχουν ἕν ἔτος περισσότερον σπουδῶν. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ, εἶναι ἁπλούστατος ὁ λόγος. Διὰ τὸν ἴδιον λόγον δὲν φοιτοῦν καὶ οἱ ὑποψήφιοι τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν εἰς τὰς Καθηγητικὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ὅπου ἡ φοίτησις καὶ ἐκεῖ δὲν εἶναι παρὰ ἓν ἔτος διαφορά, τώρα μὲ τὴν τριετίαν, ποὺ γίνεται, ἀλλὰ ἁπλούστατα εἰσέρχονται εὐκολώτερα, εἶναι περισσότερα τὰ διδασκόμενα μαθήματα, εἶναι εὐκολώτερα καὶ ἔχουν προοπτικήν, ὅτι θὰ βγοῦν μετὰ τὴν τετραετίαν, ἐνῷ οἱ τοῦ Πολυτεχνείου δὲν ἔχουν τὴν προοπτικὴν αὐτὴν καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι οὔτε μετὰ τὸ τέταρτον ἔτος δὲν εἶναι πτυχιούχοι τοῦ Πολυτεχνείου. Ἐνῷ αὐτοί, λόγῳ τῆς διδακτέας ὕλης καὶ τῆς γυμνασιακῆς οὕτως εἰπεῖν φοιτήσεώς των, εἶναι ὡσὰν νὰ συνεχίζουν τὸ γυμνάσιον ἐπὶ 4 ἔτη ἀκόμη, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ προτιμήσουν τὰς σχολὰς αὐτὰς καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ μὴ ὑπάρχουν ὑποψήφιοι ἀρκετοὶ διὰ τὰς σχολὰς αὐτάς, οἱ ὁποῖοι σημειωθήτω θὰ εἶναι καὶ κατώτεροι πρὸς τοὺς ὑποψηφίους τοῦ Πολυτεχνείου, ὥστε ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς κατ’ ἐπανάληψιν ὑπεστήριξε προκειμένου περὶ τοῦ Πολυτεχνείου, ἐκ τῶν 1000 ὑποψηφίων θὰ μπαίνουν οἱ 35 εἰς τὴν Σχολὴν Ἀρχιτεκτόνων, 40 εἰς τὴν Σχολὴν Πολιτικῶν Μηχανικῶν κ.ο.κ., ἐνῷ οἱ ὑποψήφιοι τῶν σχολῶν αὐτῶν θὰ εἶναι περισσότεροι εἰς ἀριθμόν, καὶ ἑπομένως θὰ ἔχουν περισσοτέρας ἐλπίδας νὰ εἰσαχθοῦν καὶ θὰ ἔχουν καὶ μεγαλυτέραν βεβαιότητα, ὅτι θὰ καταστοῦν πτυχιούχοι ἐντὸς 4ετίας, ἐνῷ οἱ τοῦ Πολυτεχνείου δὲν θὰ τὴν ἔχουν, αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι οἱ οὐσιαστικοί.

§77Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν θέλω νὰ κάμω ἀντιδικίαν μαζί σας, διότι γνωρίζω μὲ πόσην προσοχὴν χειρίζεσθε καὶ τὰ λεπτότερα τῶν θεμάτων, πράγματι εἶναι ἕνα λεπτὸν ἐκπαιδευτικὸν καὶ τεχνικὸν πρόβλημα καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι δικαιολογημένη ἡ κἄποια σύγχυσις, ὄχι ὑπὸ τὴν κακὴν ἔννοιαν, σύγχυσις εἰς τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν εἰδικοτήτων καὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν τεχνικῶν. Πρῶτα, πρῶτα, κ. συνάδελφοι, οἱ ὑπομηχανικοὶ τοῦ παρόντος νόμου, δὲν θὰ ἔχουν 4ετῆ φοίτησιν, θὰ ἔχουν 3 ἔτη φοίτησιν θεωρητικὴν εἰς τὰ θρανία, καὶ θὰ κάμουν ἕνα χρόνον πρακτικὴν ἄσκησιν εἰς τὸ ἐργαστήριον, ἐνῷ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον δι’ ὅλα τὰ τμήματα εἶναι 5ετὴς ἡ φοίτησις.

§78Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει πρακτικὴ ἄσκησις εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον;

§79Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον εἶναι θεωρητικὴ ἡ κατάρτισις καὶ ἡ ἄσκησις ἐν τῷ συνόλῳ, τὸ πρωΐ ἔχουν 3 ὧρες μάθημα καὶ μαζὺ μὲ τὸ μάθημα κάμνουν μίαν ἐπίδειξιν ἀσκήσεως, εἰς τὰς νέας σχολὰς ἡ φοίτησις εἶναι μόνον 3ετής. Ἀλλὰ μὲ αὐτό, δὲν θέλω νὰ μειώσω ἐγὼ οὔτε τὴν ἀκτινοβολίαν, οὔτε τὸ ὕψος τῆς μορφώσεως αὐτῶν τῶν ὑπομηχανικῶν, σᾶς παρέχω δὲ τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τεχνικὰς ἑταιρείας, ὡς στελέχη τεχνικά, οἱ ὑπομηχανικοὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις ἀμείβονται καλύτερον ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς διπλωματούχους μηχανικούς. Ὑπομηχανικὸς μὲ πεῖραν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων εἴτε ὁδοποιΐας, εἴτε ὑδραυλικῶν, εἴτε ἠλεκτρολογίας, εἰς πλείστας περιπτώσεις, ὄχι εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλὰ καὶ εἰς ξένας χώρας, ἀμείβονται πολὺ καλύτερον ἀπὸ τοὺς μηχανικούς, ἡ διαφορὰ εἶναι, ὅτι ὁ ὑπομηχανικὸς θὰ μορφωθῇ ὡς ὑπομηχανικός. Δὲν ἔχει σχέσιν ἡ μόρφωσις τοῦ ὑπομηχανικοῦ μὲ τὴν μόρφωσιν ποὺ θὰ πάρῃ τὴν θεωρητικὴν ἕνας μηχανικός, ὁ ὁποῖος θὰ κληθῇ αὔριον καὶ διὰ τὴν ἀτομικὴν ἐνέργειαν νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ τὴν προαγάγῃ καὶ τὰ μεγαλύτερα τῶν προβλημάτων τῆς τεχνικῆς νὰ ἐπιλύσῃ, ἐνῷ ὁ ὑπομηχανικὸς θὰ χειρισθῇ πρακτικῶς τὸ θέμα του θὰ εἶναι τὸ δεξὶ χέρι τοῦ μηχανικοῦ καὶ πραγματικῶς θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου τὰ μέγιστα, διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ λεπτομέρεια, ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦν αὐτοδυνάμως νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα, σημαίνει, ὅτι θέλομεν νὰ τοὺς κάμωμεν νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν μεγίστην κλίμακα, ἀλλὰ ἐν συναρτήσει μὲ τὸν μηχανικόν, ὥστε ὁ μηχανικός, ὁ διπλωματοῦχος νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην εἰς τὸ σύνολον, διότι ἔχει πράγματι τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν ἐν τῷ συνόλῳ, αὐτὸς δὲν θὰ ἔχῃ τὴν μεγίστην τῶν εὐθυνῶν ἐπὶ τοῦ ἐργοταξίου, τῆς προόδου τῶν ἔργων ποὺ εἶναι πράγματι μεγίστη διὰ τὸν μηχανικόν. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ κάμωμεν ὁμοιώματα μηχανικῶν, μικρῶν μηχανικῶν, ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν μηχανικόν, μὲ ἐκείνους τοὺς παράγοντας τοὺς τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸν καταστήσουν ἱκανὸν νὰ ἀποδώσῃ τὸ μέγιστον τῶν ἐργασιῶν του, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸν μηχανικόν, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μὲ ὅλην τὴν θεωρητικὴν κατάρτισιν νὰ τὸν κάμωμεν νὰ ἀσχολῆται μὲ ἔργα ὑπομηχανικῶν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ ἀντίθετον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν τὸν ὑπομηχανικὸν νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ ἔργα τοῦ μηχανικοῦ. Ὁ συνδυασμὸς τῶν τεχνικῶν, ἐργοδοτῶν, ὑπομηχανικῶν καὶ μηχανικοῦ ὡς κορωνίδος τῆς ὅλης προσπαθείας, θὰ φέρῃ τὰ ἄριστα τῶν ἀποτελεσμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιληφθῶμεν τὸ θέμα, ὄχι πλέον ὡς παραχώρησιν πρὸς ὡρισμένην τάξιν, διότι ὅλοι σεβόμεθα τοὺς ὑπομηχανικούς, καὶ ἐπανειλημμένως προσωπικῶς ἐγὼ διεκήρυξα τὴν μεγίστην ὠφελιμότητα, εἶναι αὗται αἱ διαφοραί, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγκαῖαι καὶ διὰ τοὺς ὑπομηχανικοὺς ἀπαραίτητοι διὰ νὰ μὴ ἐπέρχεται ἡ σύγχυσις, διὰ νὰ γνωρίζουν, ὅτι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὑπομηχανικοί, οἱ ὁποῖοι εἰς πλείστας περιπτώσεις ἀμείβονται ἀκόμη καλύτερον ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν μηχανικόν.

§80Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν κριτικὴν αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἴπετε. Ἐπιθυμῶ πρῶτον νὰ θεωρήσετε ὡς δεδομένον, ὅτι δὲν εἶπον ὅσα εἶπον καὶ δὲν θὰ εἴπω ὅσα πρόκειται νὰ εἴπω ἀγόμενος ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι ὑπάρχει κἄποιο πολιτικὸν συμφέρον τὸ ὁποῖον μὲ ὁδηγεῖ. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ πολιτικοῦ συμφέροντος νὰ ὁρμηθῶ, δὲν θὰ ὑπεστήριζον αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξα καὶ ὅσα ἐν συνεχείᾳ θὰ ὑποστηρίξω, διότι ἀναμφισβητήτως ἡ πολυπληθεστέρα τάξις εἶναι ἡ τάξις τῶν μηχανικῶν καὶ ἀναμφισβητήτως εὐρυτέραν ἐπιρροὴν ἀσκοῦν ἐπὶ τῶν πολιτικῶν πραγμάτων οἱ ἀρχιτέκτονες καὶ οἱ μηχανικοί. Ἐὰν λοιπὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐπρόκειτο νὰ κρίνω, θὰ ἔλεγον ὅσα κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην θὰ ὑπηρέτουν, ἢ τοὐλάχιστον θὰ ἠκούοντο εὐαρέστως ἀπὸ τοὺς μηχανικούς, διὰ νὰ δημιουργήσω καὶ ἐγὼ μίαν ἀγαθὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν. Δὲν πρόκειται λοιπὸν περὶ αὐτοῦ, πρόκειται περὶ τῆς ψυχρᾶς καὶ ἀντικειμενικῆς ἐρεύνης τοῦ ζητήματος ἐν τῷ εἰλικρινεῖ ἐνδιαφέροντι, νὰ γίνῃ κἄτι τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι πράγματι ἐξυπηρετικὸν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος. Εἴπετε, ὅτι αὐτοὶ οἱ ὑπομηχανικοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ βγοῦν, θὰ ἀμείβωνται πολὺ περισσότερον ὅταν θὰ ἀποκτήσουν τὴν προσήκουσαν πεῖραν, διότι θὰ εἶναι οἱ δεξιοὶ βραχίονες τῶν μηχανικῶν, καὶ τὸ στηρίζετε αὐτὸ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπετε, ὅτι ἤδη ὑπάρχουν ὑπομηχανικοί, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀμείβονται πολὺ περισσότερον ἀπὸ τοὺς συνήθεις μηχανικούς, διότι συνεργάζονται μὲ τεχνικοὺς οἴκους οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν ὡρισμένα ἔργα. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀληθές, αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος παρέχει εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν τῶν σχολῶν αὐτῶν. Θὰ ἔτυχε καὶ εἰς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀκούσετε ἐπιφανεῖς —εἰς ἐμὲ ἔτυχε νὰ ἀκούσω— ἐπιφανεῖς ρήτορας χειριζομένους τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν ὅσον ὀλίγοι καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀποφοιτήσει οὔτε ἀπὸ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον. Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ δημοτικὸν σχολεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρέχει τὰ ἐφόδια διὰ νὰ ἀναδειχθῇ κανεὶς εἰς κράτιστον ρήτορα, εἰς κράτιστον χειριστὴν τῆς γλώσσης; Ὄχι, πολλοῦ γε καὶ δή, ἐκεῖ παρεμβαίνει τὸ στοιχεῖον τὸ ἀτομικόν, καὶ ἂν αὐτὸς ὁ μέλλων νὰ ἐξέλθῃ τῆς σχολῆς μὲ τὸ πτυχίον τῆς σχολῆς αὐτῆς γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπετε, σᾶς ἐρωτῶ, τί θὰ ἐγίνετο αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐὰν ἐσπούδαζεν ἓν ἔτος ἀκόμη καὶ ἔπερνε τὸ πτυχίον του ἀπὸ τὸ Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον; Τί θὰ ἐγίνετο αὐτὸς ὁ ἔχων αὐτὴν τὴν φλόγα ἀπὸ τὴν μίαν μεριά, ἀλλὰ καὶ τὴν φιλεργίαν ἀπὸ τὴν ἄλλην ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναδειχθῇ ἐκεῖ ὅπου τὸν θέλετε σεῖς; Δὲν εἶναι λοιπὸν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ πείσῃ. Ἀλλὰ τώρα θὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἀποσκίτην. Εἶπεν, ὅτι αὐτοὶ θὰ εἶναι κατωτέρας μορφωτικῆς στάθμης. Ἔχει ὁ κ. συνάδελφος ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι αὐτοὶ θὰ εἶναι πρὸ παντὸς τὰ στελέχη τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν μέσων καὶ κατωτέρων τεχνικῶν σχολῶν; Περὶ ποίας λοιπὸν κατωτέρας στάθμης μορφωτικῆς δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν ὅταν πρόκειται αὐτοὶ νὰ εἶναι καθηγηταὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως; Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Θὰ εἶναι καθηγηταὶ τῆς Μέσης Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως. Πῶς λοιπὸν παραμερίζετε τὸν παράγοντα αὐτὸν καὶ θέλετε νὰ μᾶς πείσετε, ὅτι αὐτὴ ἡ μόρφωσις τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσουν θὰ εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως ὕψους εἰς τόσον μεγάλην ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν μόρφωσιν τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν εἰς Πολυτεχνεῖον; Ἀλλὰ λέγετε: Εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον εἰσέρχονται ὀλίγοι. Διατὶ εἰσέρχονται ὀλίγοι καὶ διατὶ ἐκεῖ θὰ εἰσέρχωνται περισσότεροι, τί πρόκειται νὰ κάμωμεν; Πρόκειται νὰ κάμωμεν αὐστηρὸν διαγωνισμὸν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ κἄποιον οἱονεὶ διαγωνισμὸν εἰς τὰς ἀνωτέρας ἐπαγγελματικὰς σχολάς; Ἂν κάμωμεν αὐτὴν τὴν διάκρισιν ἐκ τῶν προτέρων, καταδικάζομεν εἰς ἀποτυχίαν τὸν θεσμόν. Ἴσης αὐστηρότητος οἱ διαγωνισμοὶ καὶ ἐκεῖ καὶ ἐδῶ, ἴσην δυνατότητα δίδει τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου, καὶ ὅπως δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ εἰς οὐδεμίαν ἀνωτάτην σχολὴν νὰ θέτῃ εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις ἐρωτήματα ἀναγόμενα εἰς ὕλην μὴ διδαχθεῖσαν εἰς τὸ Γυμνάσιον, ἔτσι δὲν ἐπιτρέπεται καὶ ἐκεῖ νὰ τίθενται ἐρωτήματα ἐπὶ ὕλης κατωτέρας τοῦ Γυμνασίου. Ἴσης ἀξίας ὁ διαγωνισμὸς ἐδῶ, ἴσης ἀξίας ὁ διαγωνισμὸς καὶ ἐκεῖ. Πῶς λοιπὸν λέγετε, ὅτι ἐκεῖ θὰ μπαίνουν οἱ ἄσσοι τῶν ἐχόντων ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ εἰς τὰς ἄλλας σχολὰς θὰ μπαίνουν οἱ παρακεντέδες; Δὲν τὸ δέχομαι αὐτό, διότι ὅπως σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐκ προοιμίου καταδίκην τῶν σχολῶν. Ἂν μάλιστα ἐπιμένωμεν εἰς τὸ ὅτι τὸ κύριον ἐφόδιον τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν οἱ πτυχιοῦχοι τῶν σχολῶν αὐτῶν θὰ εἶναι, ὅτι θὰ εἶναι καθηγηταὶ τῶν τεχνικῶν σχολῶν τῆς Μέσης καὶ τῆς κατωτέρας ἐκπαιδεύσεως, πρέπει πολὺ περισσότερον νὰ προσέξωμεν εἰς τὴν μόρφωσίν των παρ’ ὅτι θὰ προσέξωμεν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, διότι δὲν εἶναι ἁπλοῦν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔργον τοῦ καθηγητοῦ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διδάξῃ κανεὶς εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως παρὰ ἐκ τοῦ πλεονάσματος. Ἀλλοίμονον ἐὰν πρόκειται ὁ καθηγητὴς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως νὰ διδάξῃ ἐκ τοῦ ὑστερήματος. Δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ καμμίαν ἐπιτυχίαν. Ποῦ θὰ τὸ εὕρῃ τὸ πλεόνασμα αὐτὸς ὁ δυστυχὴς πτυχιούχος τῆς σχολῆς, τῆς ἀνωτέρας ἐπαγγελματικῆς σχολῆς, ὅταν θέλωμεν νὰ τὸν ὀργανώσωμεν κατὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ τὸν ὀργανώσωμεν; Ἀλλὰ περαιτέρω, ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν τελείως τὴν αὐτοδύναμον πρωτοβουλίαν περὶ τῆς ὁποίας εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν τοὺς ἀφαιροῦμεν αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν, δὲν τοὺς ἀφαιροῦμεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, λέγομεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐνασκήσετε παρὰ μόνον εἰς πόλεις πληθυσμοῦ κατωτέρου τῶν 10.000, καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικρῶν καὶ ἁπλῶν ἔργων. Ἐρωτῶ: Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος — διότι καλὰ ὁ πρῶτος περιορισμὸς τῶν 10.000 δὲν ἔχει ἀνάγκην συζητήσεως — ἀλλὰ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὸν ὁρισμὸν τῶν ἁπλῶν καὶ μικρῶν ἔργων εἰς τὰ ὁποῖα οἱ τεχνικοὶ αὐτοὶ θὰ ἔχουν αὐτοδύναμον δικαίωμα καὶ ποῖος θὰ τὸν δώσῃ τὸν ὁρισμὸν καὶ ποῖος θὰ προσδιορίσῃ ποῖα εἶναι τὰ ἁπλᾶ καὶ μικρὰ τεχνικὰ ἔργα;

§81Α. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὁ ὁρισμὸς αὐτὸς καὶ ἡ διατύπωσις δὲν εἶναι νέα, εἶναι ἡ διατύπωσις καὶ τὰ δικαιώματα ὅπως ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς ἤδη ὑπάρχοντας ὑπομηχανικοὺς ἀπὸ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Καὶ αὐτοὶ οἱ ἤδη ὑπάρχοντες ἔχουν δικαίωμα ἐπὶ μικρῶν καὶ ἁπλῶν ἔργων τὰ ὁποῖα διὰ διασαφήσεων, ἐγκυκλίων καὶ διαταγμάτων ἔχουν περιορισθῆ ἐδῶ δὲ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅπως θὰ ἰδῆτε πάρα κάτω, ὑπάρχει τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον τὸ ὁποῖον θὰ ἐξειδικεύσῃ καὶ θὰ κατονομάσῃ καὶ θὰ ἐξηγήσῃ ποῖα εἶναι τὰ ἁπλᾶ καὶ τὰ μικρὰ ἔργα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ δύνανται αὐτοὶ νὰ ἀσχοληθοῦν, ὥστε δὲν εἶναι κἄτι τὸ καινούργιον.

§82Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐφαντάσθητε, ὅτι δὲν θὰ τὸ εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου αὐτό; Βεβαίως τὸ εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου καὶ σᾶς λέγω, ὅτι διὰ μὲν τοὺς ὑπομηχανικοὺς περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε δὲν ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς τῶν 10.000 κατοίκων.

§83Α. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Λέγετε, ὅτι εἶναι ἀνεξήγητον, σᾶς ἐξηγῶ τὸ ἄλλο.

§84Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἀνεξήγητον δι’ αὐτὸ ἐδῶ καὶ σεῖς ἠθελήσατε διὰ τῆς ἀπαντήσεώς σας νὰ μοῦ εἰπῆτε τρόπον τινά, ὅτι αὐτοὶ ἀξιοποιοῦνται πρὸς τοὺς ἤδη ἐργαζομένους ὑπομηχανικοὺς καὶ σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι προκειμένου περὶ τῶν ὑπομηχανικῶν τῶν ἤδη ἐργαζομένων δὲν ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς τῶν 10.000 κατοίκων.

§85Α. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἠμπορούσατε νὰ καταλάβητε τὶ θὰ εἰπῇ ἁπλᾶ καὶ μικρὰ ἔργα καὶ πῶς αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ διευκρινισθῇ καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι τὰ ἴδια ἐφαρμόζονται καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἀλλὰ δὲ συνδέεται μὲ τὰς 10.000. Εἶναι ἄλλη ἡ ἀρχὴ καὶ ἄλλος ὁ λόγος ποὺ ἐπιβάλλει τὰς 10.000.

§86Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πράγματι εἶπον καὶ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ προσδιορίσῃ τὰ μικρὰ καὶ ἁπλᾶ ἔργα, σεῖς ὅμως ἀπαντῶν μοῦ εἴπετε, ὅτι αὐτὸ ὑπάρχει ἐν τῇ πράξει διότι αὐτὸ ἰσχύει διὰ τοὺς ὑπάρχοντας ὑπομηχανικοὺς καὶ σᾶς εἶπον μὴ θέλετε νὰ ἐξομοιώσετε τοὺς ὑπάρχοντας ὑπομηχανικοὺς πρὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν, διότι διὰ τοὺς ὑπάρχοντας ὑπομηχανικοὺς δὲν ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς τῶν 20.000 κατοίκων. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὰ μικρὰ ἔργα. Σεῖς ὁ ἴδιος εἴπετε, ὅτι τὰ μικρὰ ἔργα διηυκρινίσθησαν δι’ ἀποφάσεων, δι’ ἐγκυκλίων κλπ. Ἐδῶ θὰ τὰ προσδιορίσῃ τὸ τεχνικὸν συμβούλιον τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν θύραν ἀφήνετε ἀνοικτὴν διὰ τὸ μέλλον; Διότι σήμερον ἀπεφάσισε τὸ συμβούλιον, ὅτι μικρὰ καὶ ἁπλᾶ ἔργα εἶναι αὐτά. Ποῖος θὰ ἐμποδίσῃ τὸ συμβούλιον αὔριον νὰ ἀποφανθῇ, ὅτι ἐν συνεχείᾳ τῆς προγενεστέρας ἀποφάσεώς του θεωρεῖ, ὅτι ἁπλᾶ ἔργα δύνανται νὰ εἶναι καὶ ἐκεῖνα καὶ ποῖος θὰ τὸ ἐμποδίσῃ μετὰ μίαν ἄλλην περίοδον νὰ εἰπῇ ἐν συνεχείᾳ τῶν δύο προηγουμένων ἀποφάσεων, γνωμοδοτεῖ, ἀποφαίνεται, ὅτι ἁπλᾶ καὶ μικρὰ ἔργα εἶναι καὶ αὐτά, ποῖος θὰ τὸ ἐμποδίσῃ αὐτό; Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ξέρετε ποῖον θὰ εἶναι; Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι θὰ κινητοποιῆτε διαρκῶς ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξέλθῃ τῶν σχολῶν διὰ νὰ πιέζῃ τὸν ἑκάστοτε ὑπουργόν, εἴτε εἶναι ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἴτε εἶναι ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ τὸν πιέζῃ διὰ νὰ διευρύνεται ὁ κύκλος, ἐνῷ ἐὰν ὁ φραγμὸς ἐτίθετο διὰ τοῦ νόμου, δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ τὸ κάμουν αὐτό. Ὅταν μία ὁμὰς ἐνδιαφερομένων δι’ ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ δίκαιον, ἔχει ἀπέναντί της τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ ὑπουργοῦ, γίνεται πανίσχυρος αὕτη. Τὸ δὲ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ κινητοποιηθῇ ὅλος ὁ κόσμος καὶ νὰ πιέζῃ τὸν ἑκάστοτε ὑπουργὸν διὰ νὰ προσδιορίζῃ τὰ μικτὰ ἔργα. Ἰδοὺ διατὶ προτείνομεν, «τὸ ἁπλοῦν καὶ μικρὸν» νὰ ἐξαλειφθῇ καὶ τὸ «μέχρι 10.000 κατοίκων» νὰ γίνῃ 30.000 κατοίκων, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὄρεξις νὰ σπουδάσουν καὶ αἱ σχολαὶ αὐταί, νὰ γίνουν ἀνωτέρας στάθμης, νὰ εἶναι εἰς τὸ μεταίχμιον τῶν ἀνωτάτων καὶ μέσων Σχολῶν.

§87Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ὅτι, ὡς ὑπεστηρίξατε, ὁ καθορισμὸς τῶν μικρῶν καὶ ἁπλῶν ἔργων ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, θὰ εἶναι δυσχερές, εἶναι ὀρθόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ὁ ἁρμόζων διαχωρισμός. Ἐὰν ἀπαλειφθῇ τὸ πλαίσιον αὐτό, τότε τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον δὲν θὰ ἔχῃ κανένα πλαίσιον, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὸν ὁρισμὸν καὶ νὰ καθορίσῃ τὰ δικαιώματα.

§88Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἔχετε ἀνάγκην οὐδεμιᾶς προσθήκης ἐὰν εἰπῆτε, ὅτι θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτοδυνάμου ἐργασίας εἰς πόλεις μέχρι 30.000 κατοίκων. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν πρόκειται νὰ κάμω μίαν πολυκατοικίαν ἐν Ἀθήναις 20 διαμερισμάτων, δὲν θὰ εἶμαι τόσον μικρός, ὥστε νὰ πάρω ἕνα ἀπόφοιτον τῶν Τεχνικῶν Σχολῶν. Θὰ διαλέξω τὸν καλύτερον τοῦ Μ. Πολυτεχνείου, ἐκτὸς ἐάν, βεβαίως, πρόκειται περὶ ἰδιοφυΐας. Ποῖος ὅμως, θὰ εἶναι ὁ παράφρων ὅστις θὰ ἐμπιστευθῇ ἕνα μεγάλον ἔργον εἰς τοὺς πτυχιούχους τῶν Σχολῶν αὐτῶν; Ἐκτὸς ἐὰν θελήσητε, σεῖς, ἐκ προοιμίων, νὰ γίνετε ὁ προστάτης ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ οἰκοδομήσουν.

§89Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κατοχυρώσῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Σεῖς θέλετε νὰ μὴ καθιερώσωμεν πλαίσια. Τότε ἡ μαῖα εὐκόλως θὰ κάμνῃ τὸν μαιευτῆρα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὅτι αὐτὸς ἐξεπαιδεύθη δι’ ὡρισμένα ἔργα. Βεβαίως τὸ ὅτι δύναται τυπικῶς νὰ πάρῃ τὴν ὑπογραφὴν ἑνὸς ἄλλου μηχανικοῦ καὶ νὰ κάμῃ ὁ ὑπομηχανικὸς τὴν ὅλην ἐργασίαν, εἶναι ἀληθές. Τὸ Κράτος, ὅμως, ἔχει, ὑποχρέωσιν νὰ λέγῃ εἰς τὸν πολίτην, διὰ ποῖα ἔργα ἔχει ἐκπαιδευθῇ ὁ συγκεκριμένος ἐπιστήμων.

§90Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ παράδειγμά σας περὶ τῆς μαίας, δὲν ὑπῆρξεν ἐπιτυχές. Τὰ καθήκοντα αὐτῆς καὶ ἡ ἐκπαίδευσίς της, εἶναι τελείως διάφορα ἀπὸ ἐκεῖνα τοῦ ἰατροῦ. Δὲν λέγω νὰ μὴ θέσετε οὐδένα περιορισμόν. Νὰ θέσετε τὸν περιορισμὸν τῶν πόλεων 30.000 κατοίκων. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι αὐτὸ προτείνει καὶ ὁ κ. Θεοδοσιάδης. Μὲ τὴν διάκρισιν τῶν ἁπλῶν καὶ μικρῶν ἔργων, κ. Ὑπουργέ, ἐδημιουργήσατε μίαν τάξιν εἱλώτων ὑπομηχανικῶν, εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀποφοίτων τοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κάμνουν ὅλο τὸν κόπον καὶ θὰ δίδουν τὰ περισσότερα τῶν ἐσόδων των, διὰ τὴν τυπικὴν ὑπογραφὴν τοῦ μηχανικοῦ. Ἀλλ’ ἂν ἐλέγξητε αὐτὲς τὶς πολυκατοικίες θὰ ἴδητε, ὅτι αὐτὸς ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ τάδε, καὶ χαλκέντερος ἂν ἦτο καὶ 24ωρα ὁλόκληρα ἂν ἠργάζετο, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ ἀρχιτεκτονικὸν σχέδιον. Καὶ ὅμως γίνονται. Πῶς; Διότι παίρνει ἕνα παιδὶ τοῦ Πολυτεχνείου τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ δεύτερον, τρίτον, τέταρτον ἔτος καὶ κάθεται αὐτὸ καὶ κάνει τὶς μελέτες του καὶ κάνει τὰ σχέδια καὶ πληρώνεται μὲ 1.000–1.500 δραχμὲς τὸν μῆνα καὶ εἰσπράττει ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμὲς ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ θέτων τὴν ὑπογραφήν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξαίρεσιν μπορεῖ νὰ γίνεται τώρα, θὰ τὸ κάμετε σεῖς, κ. Ὑπουργέ, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς καθεστὼς καὶ θὰ δημιουργήσετε ἀναντιρρήτως, ἀναμφιβόλως, ἀναποτρέπτως μίαν κατάστασιν δούλων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι τὰ ἀτυχῆ θύματα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐχόντων τὸ πτυχίον τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§92Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει ἀνάγκην περισσοτέρων τεχνικῶν σχολῶν καὶ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τεχνικῶν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἀξιέπαινος διότι κατέβαλε πράγματι μίαν προσπάθειαν νὰ δημιουργήσῃ ἐν Ἑλλάδι τεχνικὰς σχολὰς καὶ νὰ πλουτίσῃ τὴν χώραν μὲ τεχνικούς. Προσωπικῶς, πιστεύω, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν χώραν μας ἐξερχομένην ἀπὸ τὴν ὑποανάπτυκτον κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται θὰ πρέπει νὰ ἐπιχειρήσωμεν μίαν πραγματικὴν ἐπανάστασιν εἰς τὸν τομέα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη ἐπὶ μακρὸν μὲ τὸ συζητούμενον σήμερον θέμα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ὑφίσταται βαθεῖα διένεξις μεταξὺ τῶν ἀποφοίτων ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων τεχνικῶν σχολῶν. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἐγένετο ἐὰν δὲν ὑπῆρχε μεγάλη ἔλλειψις τεχνικῶν στελεχῶν εἰς τὴν χώραν μας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην τεχνικῶν σχολῶν καὶ μάλιστα ἀποφοίτων τῶν ἀνωτάτων σχολῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω τὴν ἑξῆς σκέψιν καὶ θὰ ἀρχίσω μὲ τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Πρὸ δύο περίπου ἐτῶν, τὸ ἔτος δηλαδὴ 1957, εἰς τὸ ἐπίσημον ὄργανον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου περιελήφθη μία διάλεξις ἑνὸς πρυτάνεως Πολυτεχνείου τῆς Ἀμερικῆς εἰς τὴν ὁποίαν περιείχοντο τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἔλεγεν ὁ πρύτανις αὐτός, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου κατοίκων ἀποφοιτοῦν κατ’ ἔτος 280 τεχνικοί. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πληθυσμοῦ ἀποφοιτοῦν 150 τεχνικοί, εἰς τὴν Ἀγγλίαν 85 καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν 75. Διὰ τὰς ἄλλας χώρας καὶ συνεπῶς καὶ διὰ τὴν μικρὰν Ἑλλάδα δὲν ἔδιδε στοιχεῖα. Καταλήγων ὁ πρύτανις ἐκεῖνος συνίστα εἰς τοὺς ἁρμοδίους τῆς Ἀμερικῆς νὰ καταβάλλουν προσπαθείας διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τεχνικῶν, ἐὰν θέλουν νὰ προκόψουν καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἡ Ἀμερικὴ Ρωσία, ἄλλως νὰ εἰσαγάγουν ἀπὸ τοῦδε τὸ μάθημα τῆς ρωσικῆς γλώσσης. Ἡ σύστασις αὐτὴ ἰσχύει, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, περισσότερον διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ὑποανάπτυκτον κατάστασιν καὶ ἡ ὁποία διαθέτει ἐν ἀφθονίᾳ ὑλικὸν πρὸς τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν, ἀλλὰ δὲν διαθέτει τεχνικούς. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι συμφέρον δι’ ἡμᾶς ἀντὶ νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐργάτας, νὰ ἐξαγάγωμεν τεχνικοὺς ἢ ἄλλους ἐπιστήμονας. Ὑπάρχουν πολλαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην τεχνικῶν. Μάλιστα καὶ αὐταὶ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς ἔχουν ἀνάγκην τεχνικῶν. Μὴ παραξενεύεσθε. Ἀνεγίνωσκον εἰς ἐπίσημον φύλλον, ὅτι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐλλείπουν 18 χιλιάδες ἰατροὶ κατ’ ἔτος. Εἶναι συνεπῶς ἀξιέπαινος ὁ κ. Ὑπουργός, διότι κατέβαλε μίαν προσπάθειαν πλαισιώσεως τῆς χώρας μὲ τεχνικούς. Θὰ τὸν ἤθελα μόνον κἄπως γενναιότερον. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅταν λαμβάνωνται μέτρα, ὡς τὸ ρυθμιζόμενον, διὰ τοῦ ὑπὸ τροποποίησιν τιθεμένου ἔμπροσθέν μας Ν. Διατάγματος, θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καὶ ὅλα τὰ διαδραματιζόμενα παρ’ ἡμῖν. Ἠγνόησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τραγικὴν πραγματικότητα τῶν 1.000 κατ’ ἔτος Ἑλλήνων φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκπατρίζονται, ὄχι διὰ νὰ κάμουν εὐρυτέρας σπουδάς, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν καὶ νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὰ ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια καὶ Πολυτεχνεῖα. Ἡ κατάστασις τῶν ἑλληνοπαίδων αὐτῶν εἰς τὴν ξένην εἶναι τραγική. Ὑπάρχει τοιαύτη ἀνυποληψία πρὸς τοὺς Ἕλληνας φοιτητὰς εἰς μίαν χώραν, ὥστε νὰ ἔχῃ ἀναρτηθῆ ταμπέλλα εἰς τὰ διάφορα κέντρα, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος τῶν Ἑλλήνων φοιτητῶν. Ἠρώτησα πρό τινος τὸν Πρύτανιν τοῦ Πολυτεχνείου, πόσοι ἐκ τῶν ἐκπατριζομένων αὐτῶν Ἑλλήνων σπουδάζουν εἰς τεχνικὰς σχολὰς καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι σπουδάζουν εἰς τεχνικὰς σχολὰς τὰ ⅔ ἐξ αὐτῶν. Δηλαδὴ οἱ 700 ἐκ τῶν 1.000 κατ’ ἔτος μεταβαινόντων εἰς τὴν ξένην, σπουδάζουν εἰς τεχνικὰς σχολάς. Ὅπως γνωρίζετε, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ ἐπιστήμων μηχανικὸς νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα, θὰ πρέπει νὰ ὑποστῇ εἰς τὸ ἑλληνικὸν Πολυτεχνεῖον τὰς τελικὰς ἐξετάσεις διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Αἱ ἐξετάσεις αὐταὶ εἶναι ὑποχρεωτικαὶ δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως καὶ δι’ ἐκείνους δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σπουδάσει εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἠρώτησα, λοιπόν, τὸν Πρύτανιν τοῦ Πολυτεχνείου, πόσοι ἐκ τῶν φοιτησάντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προσέρχονται κατ’ ἔτος καὶ δίδουν ἐξετάσεις διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἔλαβον τὴν ἀποκαρδιωτικὴν πράγματι ἀπάντησιν, ὅτι μετέχουν εἰς αὐτὰς τὰς ἐξετάσεις μόνον εἷς ἢ δύο ἐκ τῶν φοιτησάντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατ’ ἔτος. Οἱ ἄλλοι ἢ δὲν παίρνουν δίπλωμα ἢ παραμένουν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Πέραν ἀπὸ τὶς πινακίδες ποὺ σᾶς ἀνέφερα αἱ ὁποῖαι ἀναγγέλλουν, ὅτι δὲν γίνονται δεκτοὶ οἱ Ἕλληνες σπουδασταὶ εἰς τὰ καφενεῖα, θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ μίαν ἄλλην εἰκόνα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος τῆς τραγικῆς καταστάσεως. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, πατέρες οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὰ παιδιά των καὶ νὰ πληροφορηθοῦν περὶ τῆς καταστάσεώς των. Καὶ ἐκεῖ λαμβάνουν τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ παιδιά των ἔχουν πάει εἰς τὴν λεγεῶνα τῶν ξένων. Ἔχουν δηλαδὴ ἐξαφανισθῆ διὰ νὰ μὴ γνωρίζῃ κανεὶς ποῦ εὑρίσκονται. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα δὲν συνεκίνησε τὸν συντάκτην τοῦ νόμου; Ἐγὼ κύριοι συνάδελφοι πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τοῦ πολυτεχνείου καὶ τοῦ πανεπιστημίου διάπλατα εἰς τοὺς Ἕλληνας σπουδαστάς.

§93Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζω πόσον αἱ γνῶμαι σας εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν πραγμάτων διότι προέρχεσθε ἀπὸ τὸν τεχνικὸν κλάδον. Πρέπει ὅμως νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι αἱ ἐπίσημοι πληροφορίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιέλθει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τόσον ἀπὸ τὰς ἀνωτάτας σχολὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅσον καὶ ἀπὸ τὰς Πρεσβείας ἀποδεικνύουν, ὅτι τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον τρομερὰ ὅπως μᾶς τὰ παρουσιάζετε. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἐπανάκαμψις τῶν σπουδαστῶν αὐτῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι πρὸς τὸ παρὸν ἐλαχίστη εἰς ἀριθμὸν καὶ τοῦτο διότι αἱ σπουδαὶ εἰς τὰς σχολὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι διαρκείας 4 καὶ πλέον ἐτῶν. Ἤδη ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν ποὺ πρόκειται νὰ ἐπανακάμψουν θὰ αὐξηθῇ σημαντικά. Εἰς τὸ Γκρὰτς ἐπὶ παραδείγματι ἀνέρχονται εἰς ἑκατοντάδας οἱ τελειόφοιτοι καὶ ἀσφαλῶς τὸ σύνολον ἐξ αὐτῶν θὰ ἐπανακάμψῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐλάχιστος δὲ ἀριθμὸς θὰ παραμείνῃ διὰ νὰ ἐργασθῇ καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν ἢ ἀλλαχοῦ. Ὀρθὴ εἶναι ἐξ ἄλλου ἡ ἄποψίς σας διὰ τῆς ὁποίας ὑποστηρίζετε τὴν διεύρυνσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σπουδαστῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Ἀλλὰ αὐτὸ γίνεται διὰ τοῦ νόμου, τοῦ ὁποίου ἐπανεφέρατε τὴν συζήτησιν. Διὰ τῆς δημιουργίας τῶν τεχνικῶν σχολῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν περὶ τῶν ὁποίων προβλέπει τὸ Ν. Δ. διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν σχολῶν ἠλεκτρολόγων καὶ διὰ τῆς διευρύνσεως ἐφέτος τοῦ ἀριθμοῦ εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ πολυτεχνείου καὶ τῶν πανεπιστημίων ἀκριβῶς αὐτὸ ἐπιδιώκεται, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε. Ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζωμεν ὅλοι μας δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ πολλαπλασιάσωμεν τὸν ἀριθμὸν διότι χρειαζόμεθα τεχνικὸν προσωπικόν, καθηγητὰς καὶ τεράστιον τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν ποὺ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὸν ἔχωμεν ἀμέσως. Χρειάζεται τεραστία προσπάθεια καὶ πρέπει νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδεμία δύναμις εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐμποδίσῃ, τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν τεχνικὴν πρόοδον καὶ τὸν τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας μας.

§94Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Χαίρω ποὺ ἀκούω ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, ὅτι δὲν εἶναι τόσον τραγικὴ ἡ κατάστασις τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὰ ὅσα ἐγὼ εἶπον, τὰ εἶπον διότι τὰ γνωρίζω ἀπὸ παραδείγματα γονέων ποὺ πῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὰ παιδιά των καὶ ἐκεῖ ἐλάμβανον τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ παιδιά των πῆγαν στὴν λεγεῶνα τῶν ξένων καὶ ἀκόμη, ὅτι μετὰ 2ετῆ ἢ 3ετῆ φοίτησιν παραμένουν εἰς τὴν πρώτην τάξιν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπῄνεσα τὰς ἐνεργείας σας, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ διάγει ἤδη τὸν 5ον ἔτος εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐφέτος ἔφυγαν διὰ τὸ ἐξωτερικὸν 961 σπουδασταί. Εἶναι τοῦτο ἀληθὲς ἢ ὄχι;

§95Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον, ὅτι ὑπάρχει μία ἔξοδος σπουδαστῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τεχνικὰς σπουδάς. Καὶ σᾶς εἶπον ἐφόσον δὲν εἴμεθα ἀκόμη εἰς θέσιν νὰ ἐκπαιδεύσωμεν τὸν ἀριθμὸν ποὺ θὰ ἔπρεπε ἐὰν ἕνας Ἕλλην σπουδαστὴς τοῦ πολυτεχνείου τοῦ Μονάχου π.χ. ἀποφοιτήση καὶ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι κακὸν διὰ τὸν τόπον ὅταν θὰ μεταλαμπαδεύσῃ τὰ φῶτα τῆς τεχνικῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα;

§96Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Τὸ θέμα μας δὲν εἶναι αὐτὸ κ. Ὑπουργέ. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὰς μεγάλας μάζας τῶν σπουδαστῶν. Ἔφυγαν ἐφέτος 961 σπουδασταὶ διὰ τὴν ἀλλοδαπήν. Μὲ ἀπασχολεῖ ἡ θέσις τῶν σπουδαστῶν αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἂν καὶ ὑποανάπτυκτος χώρα ἔχει τὰς δυνατότητας νὰ ἐκπαιδεύσῃ μεγαλύτερον ἀριθμὸν τεχνικῶν, καὶ ὅτι διαθέτει ἐν ἀφθονίᾳ προσωπικὸν διδακτικὸν μὲ ἀρτιωτάτην μόρφωσιν.

§97Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι ἀδύνατον. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι εὐχερὲς καὶ ἐξήγησα τοὺς λόγους, ποὺ δὲν εἶναι τοῦτο εὐχερές.

§98Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἄλλωστε, κ. Ὑπουργέ, τὰ μεγαλύτερα Πανεπιστήμια τοῦ Κόσμου ἔχουν Ἕλληνας καθηγητὰς οἱ ὁποῖοι λαμπρύνουν τὴν ἐπιστήμην. Ἀκόμη καὶ δύο ἀτομικοὶ ἐπιστήμονες ἐκ τῶν πρώτων μελετητῶν εἶναι Ἕλληνες. Δὲν εἶναι συνεπῶς δυνατὸν νὰ ἀγνοοῦμεν αὐτὸν τὸν παράγοντα τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιδόσεως καὶ ἀποδόσεως εἰς τὰς τεχνικὰς ἐπιστήμας. Προτείνω λοιπὸν νὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐδῶ πρέπει ἡ νεολαία μας νὰ βρῇ τροφὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Θεοδοσιάδην, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι 4 αἱ διαβαθμίσεις τῶν τεχνικῶν. Θὰ συμφωνήσω ἐπίσης καὶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Κύρκον, ὅτι ὅσαι ἰδιοφυΐαι ἐμφανίζονται εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον θὰ πρέπει νὰ ἔχουν μίαν διέξοδον. Οἱ διδάσκαλοι ποὺ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ εὐρύνουν τὴν ἐπιστήμην των εἰσάγονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Διατὶ λοιπὸν νὰ μὴ δύνανται καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν μετὰ ὡρισμένον χρόνον νὰ φοιτήσουν εἰς Ἀνωτάτην Σχολὴν τοῦ Πολυτεχνείου; Θὰ ἔλεγα, ὅτι αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἡ Πολιτεία διὰ νόμου νὰ τὸ εἶχε λύσει ἅπαξ διὰ παντός. Πέραν αὐτῶν ἂς παρακολουθήσωμεν τοὺς ἀποφοίτους μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν των εἰς τὰς Ἀνωτέρας Σχολάς. Πρώτη ἀπασχόλησις τούτων εἶναι νὰ κατευθυνθοῦν πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ ἐπὶ 2.000 Ὑπομηχανικῶν οἱ 1.500 εἶναι διωρισμένοι. Δευτέρα ἀπασχόλησις εἶναι αἱ ἐργολαβίαι Δημοσίων Ἔργων καὶ τρίτη, εἶναι νὰ γίνουν ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίαι. Ὡς πρὸς τὴν θέσιν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου αὕτη εἶναι σαφῶς καθωρισμένη διὰ νόμου. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν καὶ αὐτὴ εἶναι καθωρισμένη διὰ νόμου καὶ ἰσότιμος πρὸς τοὺς διπλωματούχους Μηχανικοὺς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, ἐκτὸς τῶν ἑταιρειῶν 5ου βαθμοῦ. Οὕτω καὶ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει οὐσιώδης διαφορά. Ἀναλόγως μὲ τὴν πρόοδον καὶ τὰ ἔργα του, προάγεται. Οὐδεμία λοιπὸν ἐξαίρεσις. Μένομεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος, δηλαδὴ τὰς μικρομελέτας ἢ μελέτας ἔργων, κυρίως κατοικιῶν. Πιστεύω, κύριοι, ὅτι θὰ ἔπρεπε αὐτὸ τὸ ζήτημα ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ λυθῇ διὰ τοῦ καθορισμοῦ ὁρίων δικαιοδοσίας. Ἀπορῶ, μὲ τοὺς τεχνικοὺς ρήτορας, οἵτινες ὅλοι ζητοῦν διεύρυνσιν τῶν δικαιωμάτων, χωρὶς νὰ λέγουν ἕως ποῦ. Θὰ ἠδύνατό τις ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις αὐτῶν, νὰ βγάλῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ πρέπει τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον νὰ εἶναι ἰσότιμον μὲ τὰς σχολὰς αὐτάς. Ἐὰν θέλουν νὰ ἀνοίξουν τὰς θύρας τοῦ Πολυτεχνείου, εἶμαι σύμφωνος. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ Ὑπομηχανικός, ὁ τεχνίτης καὶ ἔτσι γίνεται πάλιν ὁ φαῦλος κύκλος. Τὸ Νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας εἶναι σαφές. Ὅλαι αἱ σχολαὶ αὐταὶ ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ ὀρθότατα. Ἀλλὰ ἔπρεπε καὶ ἡ διαβάθμισις αὐτῶν νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διότι δὲν παρῆλθον δύο μῆνες καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Λ. 63532 τῆς 9.12.59 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἐξομοιώνονται οἱ ἀπόφοιτοι ὅλων τῶν νυκτερινῶν καὶ λοιπῶν κατωτέρων σχολῶν μὲ τοὺς Ὑπομηχανικούς, τοὺς ἀποφοίτους Ἀνωτέρων Σχολῶν καὶ δὴ τοῦ Ε.Μ.Π. Καὶ ἐνῷ εἶχεν ἐπέλθει ἕνας συμβιβασμὸς ὡς πρὸς τὰ δικαιώματα τῶν διπλωματούχων τοῦ Ε.Μ. Πολυτεχνείου καὶ τῶν ἀποφοίτων τῶν σχολῶν αὐτῶν, ἀφίσαμεν ἀνοικτὴν τὴν πόρταν ἐκ τῶν κάτω καὶ οὕτω διὰ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἑκατοντάδες ἀπόφοιτοι τῶν νυκτερινῶν σχολῶν, οἵτινες δὲν ἔχουν παρὰ ἀπολυτήριον Δημοτικοῦ Σχολείου, ἀποκτοῦν τὰ ἴδια δικαιώματα μὲ τοὺς Ὑπομηχανικούς. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ ἀντίθεσις εἶναι βαθεῖα. Καὶ αὐτὸ ἐγένετο λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπῆρχε κατοχύρωσις τῶν Ὑπομηχανικῶν ἐκ τῶν κάτω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, θὰ ἔπρεπε εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τοῦτο, νὰ προβῇ εἰς διάβημα καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἐγκύκλιος αὕτη. Παρίσταται ἑπομένως ἀνάγκη νὰ προβῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς δήλωσιν, ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων......

§99Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὅταν ἐπληροφορήθην τὴν ἐγκύκλιον περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, εἶπον πρὸς τὸν κ. Θεοδοσιάδην καὶ δηλῶ σήμερον, ὅτι θὰ συνεννοηθῶ μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γκίκα, ὥστε νὰ ρυθμισθῇ τό θέμα.

§100Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ. Γενικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ μεγαλυτέραν στοργὴν εἰς τὴν παιδείαν τὸ Κράτος, ὥστε νὰ περιορισθῇ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταβαινόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ σπουδάς. Εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη νὰ περιφρουρήσωμεν τὴν νεολαίαν μας, διότι ἄλλως θὰ θρηνήσωμεν καὶ ἄλλα θύματα, ὅπως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον, καὶ θὰ ἐπιστρέφουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄλλοι χωρὶς δίπλωμα ἢ ἄλλοι δὲν θὰ γυρίζουν καθόλου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβα τὸν λόγον ἐκ δευτέρου, διότι ἠθέλησα νὰ ξεκαθαρίσω ὡρισμένα σημεῖα τῆς προχθεσινῆς ὁμιλίας μου καὶ νὰ βγάλω ὡρισμένα συμπεράσματα ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε γενομένης συζητήσεως. Ὑπεστήριξα, ὅτι ἡ δευτέρα παράγραφος καὶ ἰδίως ἡ διάταξις «μέχρι 10.000 κατοίκων καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται διὰ μικρὰ ἔργα», ἐτέθη ἄνευ συζητήσεως καὶ ἀνωμάλως. Ἡ προσθήκη αὐτὴ δὲν ἔγινε κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Θεοδοσιάδη, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶχεν ἔκτοτε αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν καὶ ἦτο τῆς γνώμης, ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ προσθήκη, καὶ ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Θεοδοσιάδης ἐπεχείρησε νὰ μεταπείσῃ τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν αἴρει τὴν ἀνωμαλίαν. Αὐτὸ ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐζητήσαμεν τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε καμμία ἑρμηνεία διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, εἶπον ὅτι ἐτέθη ἡ διάταξις κατόπιν πιέσεως τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ὑποχωρήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ λόγῳ τοῦ ὅτι τυγχάνει πτυχιούχος τοῦ Πολυτεχνείου. Ἀνέμενα μίαν διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν ἴδιον κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ καὶ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Θεοδοσιάδης, ἔρχονται νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἀντίληψίν μου αὐτήν. Διότι μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πολυτεχνείου θέλει καὶ προτείνει νὰ δοθῇ περιωρισμένη μόρφωσις εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῶν σχολῶν αὐτῶν, φοβουμένη μήπως ἐξισωθῇ ἡ μόρφωσίς των μὲ τὴν μόρφωσιν ποὺ δίδει τὸ Πολυτεχνεῖον. Τοῦτο ἀποδεικνύει τὴν ἀντιπαλότητα ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν πτυχιούχων τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τῶν ὑπομηχανικῶν. Δείχνει ἀκόμη, πόσον κοντόφθαλμοι εἶναι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου καὶ πόσον φοβοῦνται, ὅτι ἐὰν δὲν εἶναι αὐτοὶ οἱ καθηγηταὶ εἰς τὰς ἀνωτέρας Σχολὰς Ὑπομηχανικῶν, ἡ μόρφωσις τῶν σπουδαστῶν δὲν θὰ εἶναι καλή, καὶ θὰ εἶναι κατωτέρας ποιότητος, διότι φαίνεται πιστεύουν, ὅτι κανεὶς ἄλλος ἐπιστήμων δὲν εἶναι ἰσάξιός των. Καὶ φοβούμενοι μήπως οἱ ἀπόφοιτοι τῶν σχολῶν αὐτῶν ζητήσουν τὴν ἐξίσωσιν, ἐπιδιώκουν νὰ παράσχουν εἰς αὐτοὺς μειωμένην μόρφωσιν, διὰ νὰ μειονεκτοῦν. Αὐτό, κ. συνάδελφοι, μὲ ἐμβάλλει εἰς πολὺ μεγάλην ἀνησυχίαν. Διότι δείχνει μία τάσιν καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου νὰ μὴ θέλῃ νὰ συμμορφωθῇ μὲ τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ψηφίζει ἡ Πολιτεία. Ἐφ’ ὅσον ἐψηφίσθη καὶ ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ σχολαὶ αὐταὶ εἶναι ἀνωτέρας στάθμης δὲν πρέπει ἑπομένως, αἱ σχολαὶ αὐταὶ νὰ θεωρηθοῦν σχολαὶ κατώτεραι. Ἡ Σύγκλητος, ὅμως, τοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου ἐπιδιώκει νὰ προσδιορισθῇ τὸ πρόγραμμα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ΝΤΕ ΦΑΚΤΟ νὰ γίνουν κατώτεραι αἱ σχολαὶ αὐταί. Αὐτὸ μοῦ ἐνθυμίζει τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Ἡ τάσις αὕτη τῶν καθηγητῶν τῶν ἀνωτάτων σχολῶν, φθάνει εἰς ἀσυδοσίαν. Ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους, ἄλλως θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἑτοιμάσετε τὰ διατάγματα τῆς ἀπολύσεώς των, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καθηγηταὶ καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους. Ἐὰν δὲν εἶναι καλοὶ οἱ νόμοι, νὰ ζητήσουν καὶ νὰ ἐπιδιώξουν τὴν τροποποίησιν αὐτῶν. Αἱ ἀνησυχίαι ποὺ εἶχα, ἔγιναν μεγαλύτεραι ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Θεοδοσιάδη. Ὑπεστήριξα, ὅτι δὲν ὑπάρχει κατωτέρα καὶ ἀνωτέρα ἐπιστήμη. Ἐὰν συμβαίνῃ αὐτό, τότε θὰ πταίουν οἱ καθηγηταί. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος θέλει ἀνωτάτας σχολάς, τότε θὰ πρέπει νὰ καθορίσῃ τὰ προσόντα τῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ διδάσκουν εἰς τὰς σχολὰς αὐτάς. Ὑπεστήριξα, ὅτι ὁ περιορισμὸς αὐτὸς τῶν ὑπομηχανικῶν, εἰς μικρὰ ἔργα καὶ εἰς πόλεις κάτω τῶν 10.000 κατοίκων, δὲν εἶναι ὀρθὸς καὶ ὅτι ἀποτελεῖ βλαβερὸν περιορισμὸν διὰ τὰς τεχνικὰς σχολάς. Αἱ ἀγορεύσεις τῶν συναδέλφων κ. κ. Θεοδοσιάδη καὶ Κωστῆ, μοῦ ἐνίσχυσαν τὴν γνώμην αὐτήν. Τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἐφέρατε, κ. Ὑπουργέ, διὰ τοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι διορίζονται πρῶτον εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον καὶ κατόπιν προάγονται εἰς τὸ Ἐφετεῖον καὶ τὸν Ἄρειον Πάγον, ἐνισχύει τὴν ἄποψίν μου. Δώσατε τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τοὺς ἀποφοίτους τῶν σχολῶν αὐτῶν νὰ ἀνέλθουν. Νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐπὶ 4–5 ἔτη καὶ κατόπιν νὰ προαχθοῦν, αὐτὸ τὸ ἐννοῶ, ἀλλ’ ὄχι ὅμως νὰ εἶναι διὰ παντὸς καταδικασμένοι.

§103Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Νὰ εὑρεθῇ τρόπος μετεκπαιδεύσεως.

§104Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Βεβαίως καὶ αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Πάντως δώσατε εἰς τοὺς ἀποφοίτους τῶν σχολῶν αὐτῶν τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δυνατότητα νὰ προαχθοῦν. Κύριε Ὑπουργέ, ποῖον εἶναι τὸ ἐπιστημονικὸν κριτήριον βάσει τοῦ ὁποίου θὰ κριθοῦν τὰ μικρὰ καὶ ἁπλᾶ ἔργα; Καθωρίσατε τὸ ἐπιστημονικὸν κριτήριον καὶ τὴν βάσιν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ καθορισθοῦν τὰ ἔργα αὐτά. Εἶναι γεγονός, ὅτι μεταξὺ τῶν ὑπομηχανικῶν καὶ μηχανικῶν ὑπάρχει μία ἀντιπαλότης καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ἡ Σύγκλητος τοῦ Πολυτεχνείου. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην τεχνικοῦ προσωπικοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ Ἑλλὰς χωρὶς τεχνικούς. Ἀναπτύξατε περισσότερον τὰς τεχνικὰς σχολὰς καὶ ἱδρύσατε καὶ ἄλλας ἀνωτάτας σχολὰς καὶ ἀφήσατε τοὺς ὑπομηχανικοὺς νὰ ἐξελιχθοῦν.

§105Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας αἱ μεγάλαι ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσφέρουν οἱ ὑπομηχανικοί, οἱ ὁποῖοι κατὰ μέγιστον ποσοστὸν συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὑπαίθρου. Ἐρχόμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ὑπομηχανικοὺς καὶ βλέπομεν αὐτοὺς μὲ πόσον κόπον καὶ μόχθον βοηθοῦν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου, εἰσήχθησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ εἰς τὰς προσηρτημένας σχολὰς τοῦ Πολυτεχνείου ὅπου ἐφοίτησαν ἐπὶ 4 ἔτη καὶ ἀπεφοίτησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ. Ἡ ὕλη τὴν ὁποίαν ἐδιδάχθησαν ἦτο πλήρης. Τὸ αἴτημα αὐτῶν εἶναι νὰ μὴ θεωρηθοῦν ὡς ἀπόφοιτοι τῶν μέσων σχολῶν, ἀλλὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δευτέραν κλίμακα τῶν σχολῶν αὐτῶν. Νὰ θεωρηθοῦν ἀπόφοιτοι πτυχιούχοι ἀνωτάτων τεχνικῶν σχολῶν. Πρέπει νὰ δοθῇ τὸ ἠθικὸν αὐτὸ κῦρος καὶ ἡ ἠθικὴ αὐτὴ ἀμοιβὴ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας ὑπηρετοῦν 20 περίπου ὑπομηχανικοί, ἐνῷ πτυχιούχοι ἀνωτάτων σχολῶν μόνον 4–5. Ἑπομένως, ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς ὑπαίθρου εἶναι εἰς χεῖρας τῶν ὑπομηχανικῶν. Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ μέγα ἔργον τὸ ὁποῖον πραγματοποιοῦν οἱ ὑπομηχανικοὶ καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν ἠθικὴν ἀμοιβὴν τὴν ὁποίαν ζητοῦν, νὰ θεωρηθοῦν ὡς πτυχιούχοι ἀνωτάτων σχολῶν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν συζητουμένων προτάσεων νόμων. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὰς προτάσεις νόμων περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3971)1959 παρακαλῶ, ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς, αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος προτάσεις νόμων ἀπερρίφθησαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.40′ μ. μ.)