1960.01.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Τετάρτη 20 Ἰανουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον καταθέσει, κατὰ τὴν χθεσινὴν ὁμιλίαν μου, τηλεγράφημα τοῦ ἐπαγγελματικοῦ συλλόγου καπνοπαραγωγῶν, ἐπίσης εἶχον καταθέσει ὑπόμνημα κατοίκων Δοξάτου, ὡς καὶ ὑπόμνημα καπνοπαραγωγῶν Χρυσουπόλεως. Οὐδὲν ἀπὸ αὐτὰ κατεχωρήθη εἰς τὰ πρακτικά.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁλόκληρα τὰ κείμενα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γραφοῦν, ἀναφέρονται ἐν περιλήψει.

§5Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δὲν ἀναφέρονται.

§6Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ ἐγὼ χθὲς ἔλαβον μέρος εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Τὰ πρακτικά, κ. Πρόεδρε, ἔρχονται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ποὺ καλύτερον νὰ μὴ ἐγράφοντο, διότι εἶναι τελείως παραμορφωμένο, τὸ νόημα τῶν ὅσων λέγονται. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου, αὐτὰ τὰ σημειώματα ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Παπαπαναγιώτου τοῦ συλλόγου Χρυσουπόλεως ἦσαν πολὺ σύντομα. Βλέπομεν εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅτι ἀναγράφονται ὁλόκληρα κατατιθέμενα κείμενα. Διατὶ αὐτὴ ἡ προνομιακὴ καὶ ἄδικος μεταχείρισις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν πρακτικῶν δὲν ἔγινε καμμία προνομιακὴ μεταχείρισις. Ἡ ὑπηρεσία ἀνέφερεν, ὅτι κατετέθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. τάδε ἔγγραφον. Ὁλόκληρα τὰ κατατιθέμενα ἔγγραφα δὲν καταχωροῦνται, ἐκτὸς ἐὰν ἀποτελῇ ἀπαραίτητον κείμενον διὰ τὴν κατανόησιν τοῦ ἀναπτυσσομένου θέματος.

§8Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ ἡ ὑπηρεσία ἐὰν τὸ προσέξῃ θὰ τὸ διαπιστώσῃ. Ἡ διαμαρτυρία τοῦ Συλλόγου Χρυσουπόλεως εἶναι σύντομη καὶ δὲν ἀνεγράφη οὔτε, ὅτι κατετέθη, ἐνῷ ἄλλων συναδέλφων κατατιθέμενα κείμενα ἀναγράφονται. Πολλάκις μᾶς ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ παραπονεθῶμεν καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάστασις δημιουργεῖ δύο κατηγορίας συναδέλφων εἰς τὸ Σῶμα καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ δὲν θίγει ἡμᾶς, κ. Πρόεδρε, θίγει ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὴν εὐθύνην τῆς τηρήσεως τῶν πρακτικῶν καὶ τῆς τάξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, μὲ τὰς ἑξῆς διορθώσεις: α) Εἰς τὴν σελίδα 1 νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἐπώνυμον τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, οὗτινος ἐγκρίνεται ἡ χορήγησις 20ημέρου ἀδείας, ὅπερ ἐκ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας παρελείφθη. β) Εἰς τὴν σελίδα 14 καὶ 15 θὰ γίνῃ μεταφορὰ ἀντιστοίχως τῶν καταχωρουμένων πινάκων εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Γαβριηλίδη. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Γεώργιος Παπανδρέου κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον ἐπιστολήν, δι’ ἧς παρέχει ὡρισμένας διασαφήσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ κατατεθεῖσαν πρότασιν νόμου «περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας». Καίτοι δὲν ἐλύθη εἰσέτι ὑπὸ τοῦ Σώματος τὸ θέμα τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ μὴ τῆς ἐν λόγῳ προτάσεως, ἐν τούτοις τὸ Προεδρεῖον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται μάλιστα περὶ ἐγγράφου Ἀρχηγοῦ Κόμματος, αἰσθάνεται τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἀνακοινώσῃ, θὰ λάβετε δὲ γνῶσιν τοῦ περιεχομένου αὐτῆς διὰ τῶν πρακτικῶν. Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω, ὅπως τὸ ἀκόλουθον ἔγγραφον, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Κανονισμοῦ, ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 12ης Ἰανουαρίου 1960 ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔθεσεν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τοὺς ἀριθμούς, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζω τὴν πρότασιν νόμου πρὸς παροχὴν συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐπειδὴ δὲν γνωρίζω, πότε θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία πρὸς ἐπανασυζήτησιν τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ καταθέσω τὴν ἀκόλουθον ἀνάλυσιν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει τὴν πλήρη ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἔχω ἐπικαλεσθῆ. Ἐὰν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ θέλουν νὰ τοὺς ἀμφισβητήσουν, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἀρκεσθοῦν εἰς ἀόριστον ἀμφισβήτησιν, ἀλλὰ νὰ τοὺς θέσουν ὑπ’ ὄψιν τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν — τοῦ Γεν. Λογιστηρίου διὰ τὰς δαπάνας καὶ τῆς Γεν. Διευθύνσεως Στατιστικῆς διὰ τὸν πληθυσμὸν — καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους αὐτῶν, ὅπως ἄλλως τε συμβαίνει ἐπὶ ὅλων τῶν νομοσχεδίων, ἐνυπόγραφος βεβαίωσις. 1. Εἰς τὴν πρότασιν νόμου ὁρίζω τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων —ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν— κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἤτοι τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961, ἐν συνόλῳ εἰς 130.000. Ὁ ἀριθμὸς συνάγεται ἐκ τῶν ἀκολούθων στοιχείων: Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951, καθὼς καὶ τῆς περαιτέρω δημογραφικῆς προβολῆς τοῦ πληθυσμοῦ, ὑπολογίζεται διὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961 ὁ πληθυσμὸς τῶν ἀρρένων ἀγροτῶν, τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος, εἰς 158.000. Ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τούτου θὰ πρέπει, κατὰ τὴν πρότασιν νόμου, νὰ ἐκπεσθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εὐπόρων, ὁ ὁποῖος, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσφάτων ὑπηρεσιακῶν μελετῶν, ὑπολογίζεται περίπου εἰς 20%. Θὰ ἔχωμεν ἑπομένως ἔκπτωσιν 32.000. Θὰ πρέπει ἐπίσης, κατὰ τὴν πρότασιν νόμου, νὰ ἐκπεσθῇ καὶ ὁ ἀριθμὸς «τῶν δικαιουμένων συντάξεως, βοηθήματος ἢ παροχῆς ἐν γένει τριακοσίων καὶ ἄνω δραχμῶν ἐκ τοῦ Δημοσίου, ἢ ἐξ οἱουδήποτε Ὀργανισμοῦ ἢ Ἱδρύματος ἢ Ταμείου κυρίας ἢ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως», οἱ ὁποῖοι ὑπολογίζονται, περίπου εἰς 8.000. Ἔχομεν ἑπομένως συνολικὴν ἔκπτωσιν 32.000+8.000=40.000, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ὁποίων ἀπὸ τὰς 158.000 φθάνομεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 118.000. Αὐτοὶ θὰ εἶναι οἱ ἄρρενες δικαιοῦχοι τῆς 1 Ἰανουαρίου 1961. Εἰς αὐτοὺς προσθέτω καὶ 12.000 γυναῖκας καὶ τοιουτοτρόπως ἔχομεν τὸν ἀριθμὸν τῶν 130.000, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται εἰς τὴν πρότασίν μου. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν 12.000. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐξέφρασεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἔκπληξίν του, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 130.000 ἦτο δυνατὸν νὰ συνυπολογίζωνται καὶ γυναῖκες. Ἡ ἔκπληξίς του προφανῶς ὠφείλετο εἰς ἄγνοιαν τῆς προτάσεώς μου, ἡ ὁποία εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἀναγράφει, ὅτι: «Τῆς αὐτῆς συντάξεως δικαιοῦνται καὶ αἱ χῆραι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν υἱοὺς καὶ ἐγγάμους θυγατέρας». Ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶναι πράγματι ἐλάχιστος, καὶ ἀσφαλῶς δὲν δύναται νὰ φθάσῃ τὸ 10% τῶν ἀνδρῶν. Δι’ αὐτὸ ὑπελογίσθη εἰς 12.000. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι εἰς τὴν πρότασίν μου δὲν θεσπίζεται πλήρης ἐξομοίωσις πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ τῶν γυναικῶν τῆς ὑπαίθρου, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐξοχὴν φέρουν τὸν σταυρὸν τοῦ μαρτυρικοῦ μόχθου. Ἀλλὰ ἐὰν ἐθεσπίζετο ἐξομοίωσις, αἱ δαπάναι θὰ ἐδιπλασιάζοντο, καὶ τὰ 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα τώρα προβλέπονται, θὰ ἐγίνοντο περίπου ἓν δισεκατομμύριον. Καὶ εἶχον τὴν ἀνησυχίαν, μήπως τὸ μέγεθος αὐτῆς τῆς δαπάνης ὡδήγει εἰς τὴν ὁλοσχερῆ ματαίωσιν. Ἔκρινα διὰ τοῦτο, ὅτι ἡ σύνταξις γήρατος πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, θὰ πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς δύο στάδια. Εἰς τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον σήμερον ἐπιδιώκεται. Καὶ κατόπιν νὰ ἐπακολουθήσῃ, εἰς τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον, ἡ γενίκευσις. Εἰς τὴν κατατεθεῖσαν πρότασίν μου ἡ συμμετοχὴ καὶ τῶν γυναικῶν τῆς ὑπαίθρου εἶναι συμβολική. Ἀποτελεῖ ἁπλῶς «ἀπαρχήν», τῆς ὁποίας βεβαίως ἡ ὁλοκλήρωσις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ βραδύνῃ. 2. Καὶ τώρα αἱ δαπάναι. Θὰ ἔχωμεν, τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961, ἀριθμὸν δικαιούχων 130.000. Πρὸς καταβολὴν συντάξεως 300 δραχμῶν μηνιαίως, ἀπαιτεῖται ἐτησίως ποσὸν 468 ἑκατομμυρίων. Καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπερκαλύπτουν οἱ προβλεπόμενοι πόροι: α) 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, εἰσαγομένων καὶ παραγομένων ἐπιχωρίως, ὅπως προσδιορίζονται εἰς τὸν πίνακα 12 τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (Ἑλληνικὴ Οἰκονομία 1958). Ἀπόδοσις ὑπὲρ τὰ 1000 ἑκατομμύρια. β) 10% ἐπὶ τῶν τελῶν χαρτοσήμου. Ἀπόδοσις 140 ἑκατομμύρια. γ) 10 λεπτὰ ἐπὶ ἑκάστου λαϊκοῦ κυτίου τῶν 10 σιγαρέττων καὶ 25 ἐπὶ ἑκάστου ὁμοίου κυτίου πολυτελείας. Ἀπόδοσις 150 ἑκατομμύρια. δ) 1% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων των, τὸ ὁποῖον σήμερον εἰσπράττει τὸ Κράτος. Ἀπόδοσις ὑπὲρ τὰ 80 ἑκατομμύρια. Εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1959 εἶχον προβλεφθῆ 60 ἑκατομμύρια. Ἀπέδωκεν ὅμως 87.600. Ἤτοι: Σύνολον ὑπὲρ τὰ 470 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὴν ἀπαιτουμένην δαπάνην. 3. Κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι ἐνδεχομένη μελλοντικὴ ἐξόγκωσις τῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, ἴσως θέσῃ ἐν κινδύνῳ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, καὶ ὅτι χρειάζονται διὰ τοῦτο ἀναλογιστικαὶ μελέται. Βεβαίως βάσιμος εἶναι ἡ ἀρχή, ὅτι αἱ κοινωνικαὶ δαπάναι συναρτῶνται μὲ τὴν ἀντοχὴν καὶ τῆς ἐθνικῆς καὶ τῆς δημοσίας οἰκονομίας. Ἐδήλωσα ὅμως καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ μελέται αὗται —αἱ ὁποῖαι διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι σχετικῶς ἁπλαῖ— καθ’ ὅσον μὲ ἀφορᾷ καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον θέμα, ἔγιναν. Ἀντιστοίχως πρὸς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως ὑπελόγισα πενταετῆ ἐπίσης πορείαν αὐτῆς τῆς ἀγροτικῆς συντάξεως. Καὶ συνάγω τὸ πόρισμα, ὅτι κατὰ τὴν πορείαν τῶν πέντε ἐτῶν 1961–1966 ἡ αὔξησις τῶν ἐσόδων θὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν δαπανῶν. Δὲν διατρέχει ἑπομένως κανένα κίνδυνον οὔτε ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία, οὔτε ὁ Δημόσιος Προϋπολογισμός. Ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων θὰ αὐξάνεται κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίως κατὰ 3.000. Θὰ ἀπαιτοῦνται ἑπομένως κατ’ ἔτος ἐπὶ πλέον 10 ἑκατομμύρια: 1962 + 10, 1963 + 20, 1964 + 30, 1965 + 40, 1966 + 50, σύνολον τῆς πενταετίας ἐπὶ πλέον 150 ἑκατομμύρια. Ὑποστηρίζω, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ἐπρόκειτο νὰ αὐξηθοῦν οἱ προβλεπόμενοι πόροι καὶ ἔπρεπε νὰ βαρύνῃ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμὸν τῶν 18 δισεκατομμυρίων, αὐτὴ ἡ ἐπὶ πλέον δαπάνη τῶν 150 ἑκατομμυρίων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν προσεχῶν πέντε ἐτῶν, καὶ πάλιν δὲν θὰ ἐπετρέπετο νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς δισταγμὸς διὰ τὴν ἀνάληψιν αὐτοῦ τοῦ ἀσημάντου βάρους. Ἀλλὰ συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν προβλεπομένων πόρων, καθὼς ἀποδεικνύει ὁ ρυθμὸς τῆς προηγουμένης πενταετίας, θὰ ἔχουν αὐξηθῆ πολὺ περισσότερον. Μετὰ τὸ πρῶτον ἔτος ἡ αὔξησις αὐτὴ προβλέπεται εἰς 60 ἑκατομμύρια. Καὶ ἂν ἀκόμη κατὰ τὰ περαιτέρω τέσσαρα ἔτη ἡ αὔξησις αὐτὴ ἐπρόκειτο νὰ παραμείνῃ στάσιμος, καὶ πάλιν θὰ ἀπέδιδεν εἰς τὸ σύνολον τῆς πενταετίας ποσὸν 300 ἑκατομμυρίων, ἤτοι διπλάσιον τῶν δαπανῶν. Ἡ ἀνάλυσις τῆς αὐξήσεως τῶν ἐσόδων ἔχει ὡς ἑξῆς: α) Ἡ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τοῦ 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, ἀντιστοίχως πρὸς τὴν προβλεπομένην αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, θὰ ἀνέλθῃ τὸ ὀλιγώτερον εἰς 10 ἑκατομμύρια. β) Ἡ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας τῶν σιγαρέττων 10 ἑκατομμύρια. γ) Ἡ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας τοῦ χαρτοσήμου 20 ἑκατομμύρια. καὶ δ) Ἡ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τοῦ 1% ἐπὶ πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων 20 ἑκατομμύρια. Ἤτοι: Ἐτήσιον σύνολον 60 ἑκατομμυρίων ἐπὶ πέντε ἔτη = 300 ἑκατομμύρια. Ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις, ὅτι ἡ προβλεπομένη κατὰ τὴν πενταετίαν αὔξησις τῶν ἐσόδων ὑπερκαλύπτει τὴν προβλεπομένην αὔξησιν τῶν δαπανῶν. 4) Εἶχε δηλωθῆ ἐκ μέρους «κυβερνητικῶν κύκλων», ὅτι ἡ κατάθεσις τῆς προτάσεώς μου ἀποτελεῖ «καθαρὰν δημοκοπίαν». Καὶ εἶχεν ἐπίσης ἐπανειλημμένως δηλώσει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ εἰς τὸν τύπον καὶ εἰς τὸ ραδιόφωνον καὶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι «ἐπιδεικνύω ἀδικαιολόγητον σπουδὴν» καὶ ὅτι «ἡ πρότασίς μου δὲν εἶναι θεμελιωμένη». Ὤφειλα ἀπάντησιν καὶ ὄχι μὲ λόγους, ἀλλὰ μὲ ἀριθμούς. Καὶ προσκομίζω τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύουν, ὅτι καὶ «οἱ κυβερνητικοὶ κύκλοι» καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔσφαλαν εἰς τὰς κρίσεις των. Ἀπέδειξα, ὅτι ἡ πρότασίς μου στηρίζεται ἐπὶ ἀκλονήτων θεμελίων. Καὶ εἶναι ἀμέσως πραγματώσιμος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Βουλευτὴς Ἀχαΐας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κολαμπᾶς, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§12Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θεοδοσιάδης, Π. Κλῆς καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Κατσιάμπας, Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Γ. Παπαευθυμίου, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης καὶ Ε. Ρήγας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἐπεκτάσεως καὶ βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν μας καλλιεργειῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρης καὶ Ε. Ρήγας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)55 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουσι ἀναφορὰς τῶν Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεγάλης Χώρας–Ἀγρινίου, Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὑψηλῆς Παναγίας–Ἀγρινίου κλπ., αἰτουμένων τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Καρασάββας, Κ. Τσιγάρας καὶ Ι. Γαβριηλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πυροπαθῶν Ἐπαρχίας Γρεβενῶν, αἰτουμένου τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Χονδρονάσιος, Α. Τσιπώρης καὶ Β. Μπρακατσούλας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐν Τρικάλοις συγγενῶν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ καταδίκων, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν συγγενῶν των ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ διάλυσιν τοῦ Στρατοπέδου συγκεντρώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ποταμιᾶς Ἁγυιᾶς Λαρίσης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν συγχωριανῶν των Στεφάνου Δίμτσα καὶ Ἀναστ. Κουτσογιώργου, κρατουμένων ἐν ταῖς φυλακαῖς Τρικάλων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων πόλεως Κομοτινῆς, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συμπολίτου των Χριστοδούλου Καλάμη. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Καλλιθέας Θηβῶν, αἰτουμένων τὴν ἀποκατάστασιν γενομένων εἰς αὐτοὺς ζημιῶν ὑπὸ τοῦ Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Πυροβολικοῦ Θηβῶν διὰ τῆς παρὰ τὸν νόμον καταλήψεως ἐκτάσεως δύο χιλιάδων (2.000) στρεμμάτων καλλιεργησίμου γῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ψυχικοῦ, Μελισσίων κλπ., αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ ἐγγείων βελτιώσεων Χρυσηΐδος Κερκύρας, αἰτουμένου τὸν συμψηφισμὸν τοῦ χορηγηθέντος αὐτοῖς παρὰ τῆς Νομαρχίας Κερκύρας δανείου ἐξ ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου δαπάνην ἡμιτελοῦς ἔργου ἢ τὴν τμηματικὴν αὐτοῦ ἐξόφλησιν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Βονίτσης–Μοναστηρακίου, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν προερχομένων ζημιῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Καπνοβιομηχανίας Καβάλας, αἰτουμένης χορήγησιν δανείου δραχμῶν ἑνὸς ἑκατομμυρίου διὰ τὴν συνέχισιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν ἐργασιῶν της. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Πολυτέκνων Ἄρτης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσαγωγὴν θηλέων ὑποψηφίων εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων, συγκεντρωσασῶν βαθμολογίαν ἄνω τῶν 80 βαθμῶν, ἐνῷ οἱ ἄρρενες μὲ βαθμολογίαν μέχρι τοῦ 80 εἰσήχθησαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Ἱερᾶς Πόλεως Μεσολογγίου, αἰτουμένου τὸν ἐξωραϊσμὸν καὶ συντήρησιν τῶν ἱερῶν μνημείων τοῦ ἐν Μεσολογγίῳ Μνημείου τῶν Ἡρώων τοῦ 1821, τὴν ἀνέγερσιν τῶν δύο ἱστορικῶν μικρῶν ναῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου καὶ τῆς Παναγίας ὡς καὶ τὸν ἐξωραϊσμὸν καὶ συντήρησιν καὶ τῶν ἄλλων ἐν τῇ ἱερᾷ ταύτῃ πόλει ἱστορικῶν μνημείων, προτείνοντος πρὸς τοῦτο καὶ τὸν τρόπον ἐξευρέσεως πόρων. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς, αἰτουμένου παραχώρησιν ἀναλόγου οἰκοπέδου ὑπὸ τοῦ Δήμου Πειραιῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας εἰς ἀντάλλαγμα ἴσης ἐκτάσεως οἰκοπέδου κειμένου ἐπὶ τῆς συμβολῆς τῶν ὁδῶν Παλαμηδίου–Μακεδονίας–Αἰγάλεω Δερβενακίων καὶ Ἁγ. Ὄρους ἐπὶ τῷ τέλει δημιουργίας πάρκου ἢ πλατείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Γουνεμπόρων Γουνοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐπιβολὴν δασμοῦ ἐπὶ τῶν ἀποκομμάτων γουναρικῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου Αἰτωλ)νίας, ἀναφέρει ἐκκένωσιν συνοικισμοῦ Μελιγγόβης λόγῳ καθιζήσεως ἐδάφους καὶ κατολισθήσεως οἰκιῶν συνεπεία ραγδαίων βροχῶν καὶ ζητεῖ λῆψιν ἀμέσων μέτρων προστασίας πληγέντων.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀπεποιήθη νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τῶν ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὰς καταστροφὰς εἰς τὴν Κομοτινήν, ἡ ΕΔΑ καταθέτει σχετικὴν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. Ἠλιοῦ, θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Ἠλιοῦ κατατεθεῖσα ἐπιστολὴ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 12ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., λαβὼν τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ὁ κύριος ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως ἀνεκοίνωσε μέτρα, ληφθέντα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐξόχως δυσχεροῦς θέσεως τῶν κατοίκων Κομοτινῆς, συνεπείᾳ τῆς πλημμύρας τοῦ Μπουκλουτζᾶ. Δυστυχῶς, ὡς ἐκ τῆς ἐπιτοπίου ἐπισκέψεως βουλευτῶν τῆς παρατάξεώς μας προκύπτει, τὰ ληφθέντα μέτρα ὑπῆρξαν ὅλως ἀνεπαρκῆ, διότι ἴσως ἡ Κυβέρνησις δὲν συνέλαβεν εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς καὶ τὰς συνεπείας αὐτῆς. Λυπούμεθα διότι ἡ Κυβέρνησις ἀπεποιήθη νὰ δεχθῇ σήμερον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος ὡς ἐζητήσαμεν καὶ ἀναγκαζόμεθα νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος, ὅτι: αʹ) Δὲν ὠργανώθη διανομὴ συσσιτίου θερμοῦ, δίδεται μόνον εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν κατοίκων, ποὺ ἀπώλεσαν τὰ πάντα, ξηρὰ τροφὴ (ἄρτος καὶ ἁλίπαστον ἢ ἐλαῖαι), ἡ δὲ δίαιτα αὐτή, παρατεινομένη μάλιστα, ἐκθέτει εἰς κινδύνους τὴν ὑγείαν καὶ τὴν ζωὴν προσώπων ἐκτεθειμένων εἰς τὸ ψῦχος, ἀστέγων ἢ κακῶς ἐστεγασμένων, ἀπωλεσάντων ρουχισμὸν καὶ κλινοσκεπάσματα, ἀνηλίκων, ὑπερηλίκων καὶ ἀρρώστων. βʹ) Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὅλαι σχεδὸν αἱ οἰκίαι καὶ τὰ καταστήματα ὑπέστησαν ζημίας μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας, ἀπὸ τριακοσίας οἰκίας, στεγαζούσας ὑπερχιλίους κατοίκους, τὰ ὕδατα παρέσυραν τὰ πάντα, ἰδίως ρουχισμὸν καὶ σκεπάσματα. Ἡ γενομένη διανομὴ κουβερτῶν μιᾶς δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν μὲ τὸν βαρὺν χειμῶνα τῆς Θράκης, ἀποτελεῖ καταδήλως εἰρωνείαν καὶ ὄχι στοιχειώδη ἔστω ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνάγκης. γʹ) Ἡ λάσπη, ὑπερβαίνουσα κατὰ τόπους τὸ μέτρον, ἐκάλυψε τὰ πάντα. Τὰ διατεθέντα τεχνικὰ μέσα (στρατιωτικὰ συνεργεῖα) εἶναι ἀνεπαρκῆ, μὲ τὸν ρυθμὸν δὲ μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ὁ καθαρισμὸς θὰ ἀπαιτηθῇ μὴν ὁλόκληρος ἐνῷ αἱ βροχαὶ ἐν τῷ μεταξύ, ἔστω καὶ μικραί, δημιουργοῦν ἐκ νέου τὴν ἰδίαν κατάστασιν. Ἀνάγκη, ἑπομένως, διαθέσεως ἐπαρκῶν τεχνικῶν μέσων. δʹ) Ἐνδεεῖς οἰκογένειαι, εἰς μέγαν ἀριθμόν, στεροῦνται καὶ δραχμῆς. Εἶναι ἀδύνατον νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι των διὰ τοῦ κονδυλίου ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον, κατά τινας πληροφορίας διατίθεται μὲ προτιμήσεις, ὡς πρὸς πρόσωπα. Ἐπιτακτικὴ παρίσταται ἡ ἀνάγκη παροχῆς χρηματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐνδεεῖς. Διὰ νὰ συλληφθῇ ἡ ἔκτασις τῆς καταστροφῆς, φέρομεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀπὸ 9 ἰχθυοπωλεῖα τῆς πόλεως ἔμειναν ἐν λειτουργίᾳ τὰ 2, ἐπίσης δὲ τὸ ἥμισυ μόνον τῶν ἀρτοποιείων καὶ κρεοπωλείων, ἐνῷ ἐν γένει, ἐκ τῶν 3.000 μικρῶν καὶ μεγάλων καταστημάτων τῆς πόλεως μόνον τὰ 500 ἐπανέλαβον τὴν λειτουργίαν των. Ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ἀσκήσεως ἐλέγχου, εἴτε διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ποὺ θὰ ἀπέτρεπον τὴν συμφοράν, εἴτε διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς παρεχομένης ἀρωγῆς, ἀπευθύνομεν ἐπείγουσαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἔστω καὶ καθυστερημένην παροχὴν ἐπαρκοῦς περιθάλψεως καὶ συμπαραστάσεως εἰς τὰ θύματα. Μετὰ τιμῆς Διὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα τῆς Ε.Δ.Α.

ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΟΥ

Βουλευτὴς Λέσβου»

§15Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διὰ τὸ θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κύριος Ἠλιοῦ....

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις.

§17Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. ... Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν θὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις, κ. Μπαλτατζῆ, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§19Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ ἐπ’ αὐτῆς τῆς δηλώσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κατέθεσεν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§21Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπιστολῆς, ἐρωτῶ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν θὰ ἀσχοληθῇ τὸ Σῶμα. Ἐνδιαφέρει τὸ θέμα αὐτὸ ὄχι μόνον τὴν Ε. Δ.Α., ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς, ὡς πολιτικὴν παράταξιν καὶ ὡς βουλευτὰς τῆς Θράκης.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατατίθεται ἡ ἐπιστολὴ αὐτή.

§23Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ τὸ χειρίζεται μόνον μία παράταξις. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε.

§25Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἄδικος μεταχείρισις.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄδικος μεταχείρισις εἶναι τὸ ὅτι δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε;

§27Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις;

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ νὰ σᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον τὴν προκαταλαμβάνετε σεῖς;

§29Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νὰ τὸ διαβιβάσετε αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ πότε θὰ γίνῃ συζήτησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§31Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἑτοιμάσει καὶ θὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ καὶ λαμβάνει συγχρόνως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς πόλεως τῆς Κομοτινῆς καὶ τῶν ἄλλων πληγεισῶν πόλεων. Συνεπῶς ἡ κατάθεσις τῆς ἐπιστολῆς δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη λάβει καὶ θὰ ἐξαγγείλῃ.

§32Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς μᾶς δίδει μίαν ἀπάντησιν, θὰ ἠθέλαμεν καὶ ἡμεῖς νὰ κάμωμεν μίαν ἐρώτησιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§34Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα, παρὰ ἀναρμοδίου ὑπουργοῦ λέγονται εἶναι πρωτοφανῆ εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ μεσημέρι, ἐζητήθη ἀπὸ τὴν ΕΔΑ νὰ ἔλθῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸ θέμα. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα μερίμνης μιᾶς παρατάξεως, ἀλλὰ θὰ πρέπει ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ μίαν κατάστασιν ἐκτάκτου ἀνάγκης, ὅπως φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἀπεποιήθη συζήτησιν καὶ τώρα ποὺ τὸ φέρνουμε δι’ ἐπιστολῆς, λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι αὐτὰ τὰ ἀπεφάσισαν καὶ θὰ μᾶς ἐξαγγείλουν τὰς ἀποφάσεις, ἀλλὰ μᾶς ἀνήγγειλεν ἀπόφασιν καὶ εἰς τὰς 12 Ἰανουαρίου ὁ κ. ὑπουργός, ἡ ὁποία δὲν ἐτηρήθη.

§35Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κακῶς γίνεται ἡ συζήτησις.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ καθορισθῇ καὶ διὰ τὰ ἁλιευτικὰ κέντρα Καβάλας καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως ἡ αὐτὴ τιμὴ ἀγορᾶς πετρελαίων διὰ τὰ ἁλιευτικὰ πλοῖα μὲ τὴν ὁρισθεῖσαν καὶ διὰ τὰ λοιπὰ ἁλιευτικὰ κέντρα τῆς χώρας.

§37Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ ἕνα σπουδαιότατον θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν ἁλιευτικὸν κόσμον τῆς Καβάλας καὶ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως. Πρόκειται διὰ τὴν τιμὴν τράνζιτο τοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον προμηθεύονται οἱ ἁλιεῖς. Ἡ τιμὴ αὐτὴ ἔχει καθορισθῆ εἰς τὸ ὕψος τῶν 1330 δραχ. κατὰ τόννον. Διὰ τὴν Καβάλαν, ἡ ὁποία εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἁλιευτικὰ κέντρα τῆς χώρας, ἡ τιμὴ εἶναι 1732 δρχ. ἤτοι 402 δρχ. μεγαλυτέρα ἀπ’ ὅτι εἶναι διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Διὰ δὲ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα καὶ ὑπερβαίνει τὰς 2000 δρχ. κατὰ τόννον. Ἡ ἄνισος αὐτὴ μεταχείρισις δημιουργεῖ δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἁλιείας, ἡ ὁποία τόσα ἅλματα ἔχει κάμει εἰς τὴν Καβάλαν καὶ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν. Ἐπίσης περιστέλλει τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων. Δι’ αὐτὸ ἀποτελεῖ αἴτημα τῶν ἁλιευτικῶν ὀργανώσεων καὶ τοῦ Σωματείου ἁλιεργατῶν νὰ εὐθυγραμμισθῇ ἡ τιμὴ αὐτῶν μὲ τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν καὶ εἰς τὰ ἄλλα κέντρα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως προβῇ εἰς τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ χορηγεῖται τὸ πετρέλαιον τράνζιτο εἰς τὰ ἁλιευτικὰ πλοῖα τῆς Καβάλας καὶ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως εἰς τὴν ἑνιαίαν τιμὴν τῶν 1330 δρχ. κατὰ τόννον, διὰ νὰ ἐκλείψῃ ἡ κατάφωρος ἀδικία, ἡ ὁποία ἔχει γίνει εἰς τὸ παρελθόν, ἡ ὁποία ὡς ἦτο φυσικὸν ἐπροκάλεσε καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἁλιέων τῶν πόλεων αὐτῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἔχει τὸν λόγον.

§41Θ. ΚΕΡΑΜΙΤΣΙΟΓΛΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη. Θὰ ἤθελον δὲ νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτή, τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου καθίσταται ὑπερβολικὴ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἁλιευτικὰ συγκροτήματα τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ὁριστικὰ θὰ διευθετηθῇ αὐτὸ τὸ θέμα, διότι παρουσιάζεται μία ἄνισος μεταχείρισις εἰς τὰς, ἰδίας κατηγορίας, οἰκονομικὰς μονάδας, δηλαδὴ τῶν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων καὶ εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν καὶ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι ἡ περιοχὴ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως εἶναι περιοχὴ ἁλιευτικὴ καὶ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εὐθυγραμμισθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὰ σκάφη.

§44Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἡ τιμὴ τῶν πετρελαιοειδῶν διὰ τὰ ἁλιευτικὰ ἔχει καθορισθῆ ἀπηλλαγμένη τῶν τελωνειακῶν δασμῶν. Εἶναι γενικῶς δι’ ὅλας τὰς πόλεις αἱ τιμαὶ τράνζιτο. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην λόγῳ τῶν ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεων τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν, αἱ ἑταιρεῖαι ἐμείωσαν περαιτέρω τὴν τιμὴν διὰ νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν τῆς Ἰταλίας καὶ ἐμείωσαν τὴν τιμὴν εἰς πολὺ χαμηλότερον ἐπίπεδον διὰ τὰ πλοῖα καὶ τὰ ἁλιευτικὰ καὶ καθώρισαν μίαν εἰδικὴν τιμὴν τάνκερς μὲ τὴν ὁποίαν διαθέτουν τὰ πετρελαιοειδῆ τόσον πρὸς τὰ ἁλιευτικά, ὅσον καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ σκάφη. Ἡ ἰσχύουσα διατίμησις καθορίζει τὴν τιμὴν τράνζιτο διὰ τὰ ἁλιευτικά, ἡ ὁποία εἶναι ἑνιαία δι’ ὅλας τὰς περιοχάς. Ἐπιβαρύνονται ὅμως μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς ἀπὸ Πειραιῶς ἢ Θεσσαλονίκης καὶ μὲ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ τόπου τῆς διαθέσεως, ἡ ὁποία εἶναι 2%. Ἡ διαφορὰ αὐτή, δηλαδὴ τὰ πραγματικὰ μεταφορικὰ ἀπὸ Πειραιῶς ἢ Θεσσαλονίκης καὶ ἡ προμήθεια τοῦ ἀντιπροσώπου, τὸ 2%, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διαμορφώνουν τὴν τιμὴν τράνζιτο διὰ τὴν λοιπὴν περιοχὴν τῆς Ἑλλάδος πλὴν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης–Πειραιῶς καὶ Πατρῶν. Μὲ παρέμβασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἐπετεύχθη ἡ τιμὴ εἰδικῶς εἰς τὴν πόλιν τῆς Καβάλας καὶ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως νὰ ὑποβιβασθῇ διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς προμηθείας τοῦ ἀντιπροσώπου κατὰ 100 δραχμὰς τὸν τόννον. Σήμερον ἡ τιμὴ διὰ τὴν Καβάλαν εἶναι 1647,70, ἔναντι 1330,70 ποὺ εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ 1912 διὰ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, λόγῳ τῆς μεγαλυτέρας ἀποστάσεως. Διὰ νὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου εἰς τὰς λοιπὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις, θὰ πρέπει τὰς δαπάνας μεταφορᾶς νὰ εὑρεθῇ τρόπος, νὰ καταβάλλουν ἄλλοι, πλὴν τῶν καταναλωτῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς αἱ πληροφορίαι, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ ἵδρυσις παρὰ τὸ Φάληρον διαρκοῦς ἐκθέσεως ἀμερικανικῶν εἰδῶν.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ἐδημοσιεύθησαν πληροφορίαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη καὶ ἀκόμη, ὅτι ἐπροχώρησεν εἰς προκαταρκτικὰς συνεννοήσεις καὶ ἐνεργείας διὰ τὴν ἵδρυσιν εἰς τὸ Δέλτα τοῦ Φαλήρου Διαρκοῦς Ἐκθέσεως Ἀμερικανικῶν Προϊόντων. Συγκεκριμένως ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας αὐτάς, ὅτι διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δυνάμει νόμου, ἐπετράπη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ εἰδῶν πολλῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ὅτι ἐπίσης παρείχετο εἰς τὸν Ἀμερικανὸν ἐπιχειρηματίαν ἡ ἐπὶ μίαν δεκαετίαν ἐκμετάλλευσις τοῦ χώρου αὐτοῦ. Ἀνεγράφη ἀκόμη, ὅτι παρείχοντο εἰς τὸν Ἀμερικανὸν αὐτὸν ἐπιχειρηματίαν πρωτοφανῆ προνόμια ἀτελειῶν διὰ τὸ ἱδρυθησόμενον Κέντρον τῆς Ἐκθέσεως τοῦ Φαλήρου. Καὶ μολονότι εὔλογος καὶ δικαιολογημένη ὑπῆρξεν ἡ ἀνησυχία τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν δημοσιεύσεων τοῦ τύπου, δὲν ὑπῆρξεν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σοβαρὰ διάψευσις. Ἐπίσης εἶναι φανερόν, ὅτι τυχὸν ἵδρυσις τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς θὰ ἐπέφερε θανάσιμον πλῆγμα εἰς τὴν Ἔκθεσιν τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ οὐδεμία διάψευσις τῶν ἁρμοδίων ὑπῆρξεν, ἀλλ’ ἀντιθέτως κατεφάνη ἀπὸ ὡρισμένας ἀπαντήσεις ὑπουργῶν ἐπὶ ἐρωτήσεών μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι δὲν ἀπεκλείετο ἡ ἵδρυσις τοῦ Κέντρου αὐτοῦ. Τέλος, κ. Πρόεδρε, ὑπῆρξε καὶ μία ἀκόμη αἰχμή, κατὰ τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, διότι ἐγένοντο ὡρισμένα λιμενικὰ ἔργα, μέχρι τοῦ Δέλτα Φαλήρου διὰ νὰ ὑπάρξῃ εὐχέρεια ἐκφορτώσεως καὶ φορτώσεως ἀμερικανικῶν προϊόντων εἰς τὸ κέντρον τοῦ Δέλτα, τὸ ὁποῖον προορίζεται δι’ ἔκθεσιν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ ἀπόψε σαφῆ ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας διαψεύδων τὰς εἰς τὸν τύπον ἀναγραφείσας πληροφορίας διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν ἐκθέσεως ἀμερικανικῶν προϊόντων εἰς τὸ Δέλτα τοῦ Φαλήρου.

§47Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητον τὸ ὅτι ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δηλαδὴ συζητεῖται οἱαδήποτε σύμβασις περιέχουσα προνόμια εἰς βάρος τοῦ τόπου ἢ εἰς βάρος ὡρισμένων περιφερειῶν. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ὅταν διαπραγματεύεται συμβάσεις, αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἀποβλέπουν μόνον εἷς ἕνα σκοπόν, εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ συμφέροντος τοῦ τόπου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε αἰχμὴ κατὰ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὄχι μόνον διὰ τὴν συγκεκριμένην σύμβασιν ἢ τὴν τυχὸν περίπτωσιν συνάψεως συμβάσεως, ἡ ὁποία δὲν ὑφίσταται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ ὁμιλῶ γενικῶς διὰ πᾶσαν σύμβασιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ συνάψῃ τὴν σύμβασιν ὑπὸ τὸ πρῖσμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὀφείλω ὅμως νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. συνάδελφον, διότι ἡ ἐρώτησίς του ἔχει δύο αἰχμάς. Πρῶτον, τὴν δῆθεν ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης ἢ τὴν Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία κινδυνεύει δῆθεν λόγῳ ἐλλείψεως ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ δεύτερον, αὐτὸ τοῦτο τὸ θέμα τῆς προτάσεως τοῦ Ἀμερικανοῦ ἐπιχειρηματίου. Πρῶτον, ἔχω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἀποτελεῖ πράγματι τόλμην νὰ ἀναφέρεται, ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε ἔλλειψις ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προέδρου αὐτῆς διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, τὴν Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης καὶ γενικῶς τὴν Β. Ἑλλάδα. Οὐδέποτε ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης καί, ἰδιαιτέρως, ἡ Ἔκθεσις τῆς Θεσσαλονίκης εὗρε συμπαράστασιν τὴν ὁποίαν εὗρεν ὑπὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς λόγους, ἀλλὰ καὶ εἰς ἔργα. Μέχρι τοῦ ἔτους 1956 γνωρίζετε, ὅτι ὁποτεδήποτε ἐζήτησεν ἡ Θεσσαλονίκη τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους, ἡ μόνη ἐνίσχυσις, ἡ ὁποία τῆς ἐδόθη ἦτο ἡ εὐχέρεια συνάψεως δανείου 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1953 –1956, τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθη μὲ τὸν συνήθη τόκον καὶ ἐξοφλεῖται τοκοχρεωλυτικῶς κατ’ ἔτος. Ἀπὸ τοῦ ἔτους ὅμως 1956 καὶ ἐντεῦθεν μέχρι σήμερον ἡ προσφερθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κρατικὴ εἰσφορὰ καὶ ὄχι δάνειον, πρὸς τὴν Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης, ἀνῆλθεν εἰς 19.600.000 δραχμάς. Πέραν αὐτοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἐδόθησαν ἐκ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων 650.000 δραχμαί. Τὰ ποσὰ ταῦτα ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Ἔκθεσιν τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ἐνισχύσῃ τὰς ἐν γένει ἐγκαταστάσεις της καὶ νὰ καταστῇ ἀξία καὶ τῆς ἀποστολῆς καὶ τῶν προσδοκιῶν, τὰς ὁποίας στηρίζομεν εἰς τὴν Ἔκθεσιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐδόθη ἐπίσης ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους διὰ τὴν χορήγησιν δανείου ὕψους 3 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπίσης γνωρίζετε, ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1958–1960 ἡ Διεθνὴς Ἔκθεσις Θεσσαλονίκης ἐπεξέτεινε τὸν χῶρον της κατὰ 37.000 τ.μ., ἠδυνήθη δὲ νὰ πράξῃ τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς παρεχώρησε χῶρον εἰς πολὺ χαμηλὴν τιμὴν ἔναντι δανείου 12ετοῦς καὶ ἔναντι μικροῦ τόκου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὴν γενικωτέραν φροντίδα καὶ μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Προέδρου αὐτῆς διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία σήμερον ἐμφανίζεται ὡς μία ἐκ τῶν ὡραιοτέρων καὶ πλέον συγχρονισμένων μεγαλουπόλεων τῆς Ἀνατολικῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ κεφαλαιουχικὸς ἐξοπλισμὸς ὁ ὁποῖος εἰσήχθη διὰ τὴν Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης μολονότι δὲν προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ νόμου δασμολογικὴ ἀπαλλαγή, ἔτυχε δασμολογικῆς ἀπαλλαγῆς δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως. Κατόπιν αὐτοῦ ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ εἷς συνάδελφος νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἦτο δυνατὸν πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προέδρου αὐτῆς νὰ στραφῇ κατὰ τῆς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Βέβαια ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως, ἐξετάζει πᾶσαν πρότασιν σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὴν ἐπένδυσιν κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Διότι φρονεῖ, ὅτι τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας ἐπιβάλλει ὅπως κατὰ τὸ δυνατὸν δημιουργηθοῦν προϋποθέσεις τῆς ἐπενδύσεως ἐντοπίων καὶ ξένων κεφαλαίων διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐν γένει παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Πάντως, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις ἐξετάζονται μὲ βάσιν τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς χώρας. Μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν ἐξετάζεται ἡ πρότασις, ἡ ὁποία μᾶς ἐγένετο. Οἱ ὅροι καὶ αἱ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν, ὁ ὁποῖος πράγματι ἐνδιεφέρθη διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἐπένδυσιν τῶν 17 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐνδεχομένως προεκάλεσαν δισταγμὸν εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ δὲν ἀποκλείεται σήμερον ποὺ ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς προθέσεως αὐτῆς νὰ μὴ ὑφίσταται αὐτὸ τοῦτο τὸ θέμα, διότι ἐπαναλαμβάνομεν, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ἡ Κυβέρνησις ὅπως προασπίσῃ τὸ συμφέρον τῆς χώρας καὶ διασφαλίσῃ πλήρως τὴν Ἔκθεσιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ μὴ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ ἐλαχίστη ὑπόνοια δι’ ἐνδεχομένης ἀντανακλαστικῆς ἔστω δυσμενοῦς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ μέλλοντος τῆς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης, ἐτέθησαν ὅλοι οἱ διασφαλιστικοὶ ὅροι καὶ ἐνδεχομένως οἱ διασφαλιστικοὶ αὐτοὶ ὅροι προεκάλεσαν τὴν ἐξάτμησιν τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ ἐπιχειρηματίου. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως αὑτῆς.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεώς μας εἶναι ἄσχετον πρὸς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ Προέδρου αὐτῆς διὰ τὴν Ἑλλάδα, καὶ συγκεκριμένως διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Τοῦτο δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἄλλην συζήτησιν. Ἐν προκειμένῳ ὅμως ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἔχωμεν μίαν σαφῆ ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐὰν προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἵδρυσιν κέντρου ἐκθέσεως ἀμερικανικῶν προϊόντων εἰς τὸ Δέλτα Φαλήρου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§50Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἡμίωρον, τὸ ὁποῖον θεσπίζει ὁ Κανονισμὸς διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, προϋποθέτει, ὅτι δὲν ὑπολογίζονται αἱ ἀπαντήσεις τῶν κ.κ. ὑπουργῶν. Συνεπῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη εἰς τὴν συζήτησιν δύο–τριῶν ἐρωτήσεων.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3910)1958 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 779)45 περὶ συστάσεως Ἑνώσεως ἀποστράτων ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Προηγουμένως ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν ἐὰν ἐπιμένουν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἢ δέχονται ν’ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως.

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δι’ ἀναστάσεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ ὡς ἄνω Νομοθετικοῦ Διατάγματος, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ ὡς ἄνω πρότασις νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 3910)1958 κλπ., ἀπερρίφθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3969)59 Ν. Δ. «περὶ ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως, ἐκμισθώσεως καὶ ὑποθηκεύσεως ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Ἐθν. Ἀμύνης, πρὸς ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου». Ὁ κ. Δ. Ἰατρίδης, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§54Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα ξενοδοχείου Χίλτον, ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν συζητηθῆ καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἔχῃ διαφωτισθῆ. Ἡ πρότασις περὶ ἀκυρώσεως τοῦ σχετικοῦ νόμου, βάσει τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ παραχώρησις ἐκτάσεως τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης μὲ αἰτιολογίας, ὅτι παρεχωρήθη μὲ μικρὰν τιμήν, ὅτι ὁ ἐφοπλιστικὸς Οἶκος Πεζᾶ ἐπτώχευσε καὶ ὅτι ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ ὡρισμένων εἰδῶν καὶ ὅτι ὑφίσταται κίνδυνος ζημίας τοῦ Δημοσίου, δὲν εὐσταθοῦν, διότι: Ἡ τιμὴ παραχωρήσεως εἶναι ἡ αὐτὴ ἐφ’ ὅλης τῆς ἐκτάσεως, καὶ τῆς παρὰ τὴν λεωφόρον Β. Σοφίας καὶ τῆς ὄπισθεν τοιαύτης. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Τ.Ε.Α. θὰ ἐζημιοῦτο, ἂν καὶ ἄλλη ἔκτασις κατενέμετο εἰς οἰκόπεδα, ὅτε λόγῳ ρυμοτομικῶν ἀναγκῶν, μικρῶν πλατειῶν κτλ. θὰ διετίθετο σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῆς ἐκτάσεως διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτάς. Τὸ ὅτι κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐφοπλιστικὸς οἶκος Πεζᾶ ἐπτώχευσε, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν τοῦτο, ἔστω καὶ ἂν ἀληθεύῃ, διότι οὗτος δὲν εἶναι ὁ ἀναλαβὼν τὴν ἐπιχείρησιν, ἀλλ’ ὁ Ἀπόστολος Πεζᾶς. Ἄλλωστε εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν τὸ Κράτος εἶναι ἐξησφαλισμένον, διότι, βάσει τῆς συμβάσεως ἔχει τὴν πρώτην ὑποθήκην, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἐνῷ ὁ Πεζᾶς ἔχει διαθέσει περίπου ἑπτακοσίας χιλιάδας δολλάρια, ἐξ ἰδίων του, οὐδὲ δραχμὴν ἔλαβε μέχρι σήμερον ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου. Ποῦ διαβλέπουν οἱ συνάδελφοι οἱ ζητοῦντες τὴν ἀκύρωσιν τοῦ σχετικοῦ νόμου, κίνδυνον διὰ τὸ Δημόσιον; Πιστεύω, ὅτι μόνον ἐξ ἐσφαλμένων ὑπολογισμῶν ἤχθησαν εἰς τὴν ἀπόφασιν ταύτην, δι’ ὃ καὶ προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως.

§55Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι συναφὴς μὲ τὴν ἄλλην πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3909)58 Ν.Δ. «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης χορηγηθείσας ἀπαλλαγὰς διὰ τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείων καὶ περὶ χορηγήσεως δασμολογικῶν διευκολύνσεων εἰς νεοϊδρυόμενα ξενοδοχεῖα», καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ συζητηθοῦν μαζὶ διὰ νὰ μὴ κατατριβῇ τὸ Σῶμα καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρίφτη, ὅπως συζητηθοῦν ταὐτοχρόνως καὶ αἱ δύο προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3969)59 Ν.Δ. «περὶ ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως, ἐκμισθώσεως καὶ ὑποθηκεύσεως ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου», καὶ 2) «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3909)58 Ν.Δ. «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης χορηγηθείσας ἀπαλλαγὰς διὰ τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείων καὶ περὶ χορηγήσεως δασμολογικῶν διευκολύνσεων εἰς νεοϊδρυόμενα ξενοδοχεῖα». Συνεπῶς, παρακαλεῖται ὁ κ. Πρίφτης νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων.

§57Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἦτο ὀρθὴ ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις νὰ συζητηθοῦν αἱ δύο προτάσεις ἀκυρώσεως τῶν Ν. Διαταγμάτων 3909)58 καὶ 3969)59 ὁμοῦ, διότι συνάπτονται ἀπολύτως τὰ θέματα ποὺ αἱ δύο αὐταὶ προτάσεις περιλαμβάνουν. Καὶ διὰ νὰ εἴμεθα ἀκριβέστεροι, τὸ Ν. Διάταγμα 3969)59 ἀποτελεῖ μέρος τοῦ Ν. Διατάγματος 3909)58 καὶ ἀρχίζω τὴν εἰσήγησίν μου ἀπὸ αὐτὸ καὶ θὰ μνημονεύω καὶ τὸ δεύτερον, ὅταν τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον. Τὸ Ν. Διάταγμα αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἐψηφίσθη εἰς τὰς 4 Νοεμβρίου 1958 ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀπεχούσης τότε ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μέσα εἰς ἐλάχιστα δευτερόλεπτα καὶ ἄνευ συζητήσεως παρὰ τὸ ὅτι τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα, ἀφορᾷ σοβαρώτατα εἰς θέματα μεταβολῆς περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Δημοσίου, μεγάλης ἐκτάσεως παραχωρήσεις κλπ. ποὺ φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν διὰ τῆς πομπώδους διακηρύξεως τῆς εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων κατὰ τὸ Ν.Δ. 2687)53. Χρειάζεται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκτιμήσωμεν βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων καὶ περιπτώσεων ἐὰν προσελκύωνται πράγματι ξένα κεφάλαια εἰς τὴν χώραν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποίου ὕψους εἶναι τὰ κεφάλαια αὐτά, ποῖαι ἀντιπαροχαὶ δίδονται καὶ ποίας πράγματι δυνατότητας ἔχει ὁ προσφερόμενος νὰ εἰσαγάγῃ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφάλαια. Χρειάζεται ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ διεύρυνσις αὐτή, νὰ λάβῃ χώραν μὲ συσχέτισιν πρὸς τὴν σημερινὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ τῶν προβλημάτων ποὺ ἀντιμετωπίζει. Ὡς ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν καὶ τὰ μεσολαβήσαντα ἔκτοτε, ἀπὸ τοῦ χρόνου δηλαδὴ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 3969)59 μέχρι σήμερον γεγονότα, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι δικαιολογημένη ἡ πρότασίς μου περὶ καταργήσεως τῶν Ν. Διαταγμάτων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 3909)58 ἀπαλλάσσονται δασμῶν κλπ. φόρων, ἐξαιρέσει φόρου κύκλου ἐργασιῶν, καὶ τελῶν χαρτοσήμου, τὰ ἑξῆς εἴδη: 1) Τὰ εἴδη ποὺ διαλαμβάνονται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 319)56 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3564)58. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ δασμοὺς διὰ τὰ εἴδη αὐτὰ ποὺ διαλαμβάνονται εἰς τὴν μνημονευθεῖσαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκτείνεται εἰς ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα πολυτελείας Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας καὶ ἰσχύει μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1961. Ἀναφέρω τὸ κείμενον διὰ νὰ ἀποδείξω τὰς παροχάς, τὰς ἰδιαιτέρας παροχὰς καὶ διευκολύνσεις πρὸς τὴν ξενοδοχειακὴν ἐπιχείρησιν Πεζᾶ. Τὰ εἴδη αὐτά, εἶναι εἴδη ἑστιάσεως, μαχαιροπήρουνα κλπ. ἐφ’ ὅσον φέρουν τὸ σῆμα ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως, κουζῖναι, πλυντήρια, στρώματα, ἀνελκυστῆρες κλπ. Πέραν ὅμως τούτων τὰ ὁποῖα ἰσχύουν γενικῶς δι’ ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, εἰδικῶς διὰ τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις Πεζᾶ παρεχωρήθησαν ἀτέλειαι διὰ τὰ ἑξῆς εἴδη: Πούπουλα διὰ μαξιλάρια, ὑφάσματα ἐπίπλων καὶ διακοσμήσεων, «πίνακες ζωγραφικῆς ἢ ἄλλης τινὸς τεχνοτροπίας», ὑλικὸν ἐπιστρώσεως δαπέδων, σιδηραῖ καὶ μετάλλινοι κατασκευαὶ κλπ. ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποδεικνύωνται διὰ βεβαιώσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὅτι δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι εἰς τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα καὶ ποιότητα. Καὶ περαιτέρω εἴδη κεραμικῆς καὶ ἔπιπλα παντὸς εἴδους, ἐφ’ ὅσον ἤθελε προσαχθῆ βεβαίωσις τοῦ ΕΟΤ, ὅτι αἱ ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίαι δὲν δύνανται νὰ κατασκευάσουν παρόμοια ἐντὸς 6 μηνῶν διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ τοιούτου ξενοδοχείου. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ποὺ παρεσχέθησαν εἰς αὐτὸ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ΕΟΤ τὸ σύνολον τῶν ἀπαλλαγῶν τούτων, ἀνέρχεται εἰς 20 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἢ 700.000 δολλάρια. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὡρισμένα εἴδη εἶναι ἀναγκαῖον νὰ εἰσάγωνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς μὴ παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλὰ ἀποτελεῖ πρόκλησιν νὰ θεωροῦμεν τὴν ἀπαλλαγὴν ὡρισμένων εἰδῶν ὡς εἰσροὴν ξένων κεφαλαίων βάσει τοῦ Ν.Δ. 2687)53. Ἡ εἰσαγωγὴ αὐτὴ ξένων κεφαλαίων ἀφορᾷ ἔργα ὑποδομῆς καὶ τὸ ἄρθρον 1 καθορίζει, ὅτι ὡς κεφάλαια ἐξωτερικοῦ νοοῦνται συνάλλαγμα, ἐφευρέσεις, τεχνικαὶ μέθοδοι, ἐμπορικὰ σήματα. Καὶ ἐρωτῶ, κ. συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν νὰ ὑπαγάγωμεν τὸ πούπουλο διὰ τὰ μαξιλάρια, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπάρχουν τόσαι ὄρνιθες εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ ἐπαρκοῦν καὶ διὰ παραστάσεις καὶ διὰ σκίτσα; Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπαγάγωμεν τοὺς «πίνακας ζωγραφικῆς ἢ ἄλλης τινὸς τεχνοτροπίας» καὶ ἀκόμη νὰ ὑπαγάγωμεν τὰ εἴδη κεραμικῆς καὶ ἐπιστρώσεως τῶν δαπέδων; Κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ σύνολον ὅλων αὐτῶν τῶν ἀπαλλαγῶν περικλείει τὸν κίνδυνον νὰ μειωθῇ κατὰ πολὺ τὸ συνάλλαγμα ποὺ πρόκειται νὰ φέρῃ ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διότι οὐδεμία ὑπηρεσία οὐσιαστικοῦ ἐλέγχου ὑφίσταται ὥστε νὰ ἐκτιμᾷ τὴν ἀξίαν τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν, π.χ. ἑνὸς ζωγραφικοῦ πίνακος, μὴ ὑποκειμένου εἰς ἀντικειμενικὴν ἀποτίμησιν ἀξίας, τὴν ὁποίαν αὐθαιρέτως δύναται νὰ καθορίσῃ ὁ ἀνάδοχος. Καὶ ἔτσι μειώνεται οὐσιωδῶς τὸ συνάλλαγμα–κεφάλαιον ποὺ θὰ εἰσφέρῃ, ἐνῷ παραμένουν εἰς τὸ ἀκέραιον αἱ παραχωρήσεις. Ἐπὶ πλέον αἱ ὑπέρμετροι αὗται παραχωρήσεις εἶναι ἀπαράδεκτοι, ὅταν βασικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας μας εὑρίσκωνται εἰσέτι εἰς καθυστέρησιν καὶ βαρύνονται μὲ μεγάλας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις καὶ ὅταν διὰ τὴν κατασκευὴν ἑνὸς νέου καὶ ἀναγκαίου δρόμου ἐπιβάλλωνται διόδια, ὅταν ἐπιδιώκεται ἡ κατασκευὴ λιμένων δι’ ἐπιβολῆς εἰδικῶν τελῶν, ὅταν εἰς τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ἐπιζητῆται ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀγροτῶν, ὅταν ἀρνούμεθα τὴν χρηματοδότησιν τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἐχθρῶν, τῶν ἐχθρῶν γεωργικῶν προϊόντων κλπ. Ἀκόμη εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἐπεκτείνονται εἰς εἴδη τὰ ὁποῖα καὶ ἐν ἐπαρκείᾳ παράγονται ἐν Ἑλλάδι καὶ εἰς καλὴν ποιότητα. Εἶναι σὰν νὰ παραδέχεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι, ἰδίᾳ αἱ ὑφαντουργικαὶ καὶ ἐπιπλοποιΐας, εἶναι ἀνίκανοι νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀναδόχου. Βεβαίως, ὑπάρχουν δύο ἀνασχετικαὶ διατάξεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἀφορᾷ τὰς μεταλλικὰς κατασκευὰς τὰς ὁποίας θὰ δύναται ὁ ἀνάδοχος νὰ εἰσάγῃ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ βεβαίωσις τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὅτι δὲν παράγονται εἰς τὴν Χώραν εἰς τὴν ἀπαιτουμένην ποιότητα καὶ ποσότητα. Καὶ ἡ δευτέρα ἀνασχετικὴ διάταξις ἀφορᾷ τὰ ἔπιπλα τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγή, ἐφ’ ὅσον ὁ Ε.Ο.Τ. παράσχῃ βεβαίωσιν, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κατασκευὴ καὶ παράδοσίς των ἐντὸς ἕξ μηνῶν ἀπὸ τῆς παραγγελίας. Καὶ αἱ δύο αὐταὶ ἀνασχετικαὶ διατάξεις εἶναι ἐλλιπεῖς. Ἡ πρώτη θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γενικὴ δι’ ὅλα τὰ παραγόμενα εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴδη. Ἡ δευτέρα εἶναι ἀκατανόητος, διότι ἐνῷ εἰς τὸν ἀνάδοχον παρέρχεται τριετὴς προθεσμία, αὕτη περιορίζεται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ παραγγελιῶν εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἐπιπλοποιΐαν εἰς ἑξάμηνον. Δυσκόλως ἑπομένως δύναται νὰ πιστέψῃ κανείς, ὅτι αἱ ἀνασχετικαὶ αὐταὶ διατάξεις δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐξ ἀρχῆς καταστρατηγήσιμες. Καὶ τελικῶς τονίζομεν, ὅτι αἱ ὑπέρμετροι αὐταὶ δασμολογικαὶ καὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ διὰ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς ἐπιχειρήσεως Πεζᾶ, θὰ μειώσουν τὸ ποσὸν συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦται νὰ εἰσάγῃ ὁ ἀνάδοχος. Καὶ ἐπὶ πλέον παρουσιάζεται ἡ Κυβέρνησις ἀσκοῦσα δύο πολιτικάς. Ὑπερμέτρων δασμολογικῶν παραχωρήσεων εἰς τὸν κ. Πεζᾶ καὶ δασμολογικὰς ἐπιβαρύνσεις σὲ εἰσαγόμενα εἴδη χαρακτηρισθέντα ὡς «πολυτελῆ» διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος. Περαιτέρω διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παρουσιάζεται εἰς τὸ προσκήνιον ὁ εὐτυχὴς θνητός, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδόθησαν τόσαι ἀπαλλαγαί. Τὸ ἄρθρον τοῦτο κυρώνει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1067) 7.6.57 Π.Υ.Σ. Ὁ κ. Πεζᾶς ὑποχρεοῦται νὰ εἰσαγάγῃ 3½ ἑκατομ. δολλάρια καὶ ὁ ΟΧΟΑ νὰ τὸν δανειοδοτήσῃ μὲ ἴσον ποσόν. Ἡ καθ’ ὑπέρβασιν δαπάνη θὰ βαρύνῃ τὸν ἀνάδοχον, ἀλλὰ εἶναι καταφανές, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δηλώσει, ὅτι πρόκειται περὶ ἔργου ἑπτὰ ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Περαιτέρω καθορίζεται ὁ χῶρος ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνεγερθῇ τὸ ξενοδοχεῖον (περίπτωσις Ν. Δ. 3969)59) καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρεται, ὅτι τὸ οἰκόπεδον ἐξετιμήθη ὑπὸ συσταθείσης 7μελοῦς Ἐπιτροπῆς. Ὅτι πρόκειται περὶ οἰκοπέδου 34.000 τετρ. πήχεων, ἐξ ὧν 16.000 πήχεις προτείνεται ὅπως πωληθοῦν καὶ τὸ ὑπόλοιπον ὅπως μισθωθῇ ἐπὶ μίαν 40ετίαν εἰς τὸν κ. Πεζᾶν. Τίποτε περὶ τιμῆς πωλήσεως, τίποτε περὶ μισθώματος. Μετὰ δύο ἔτη, δηλαδὴ τὸ 1959 κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἀνέφερεν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ κυρώσεως ἀποφάσεων τῆς διοικητικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὴν πώλησιν καὶ ἐνοικίασιν τοῦ ὡς ἄνω οἰκοπέδου. Προτοῦ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀπεσύρθη ἡ ἔκθεσις αὐτὴ καὶ ἀντικατεστάθη μὲ ἄλλην διάφορον τῆς πρώτης καὶ ὡς πρὸς τὸν τίτλον καὶ ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον. Βεβαίως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετικοῦ ἐκείνου διατάγματος ἐδικαιολογήθησαν ὡρισμένα πράγματα. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς ἐκτιμητικῆς ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένη ἀπὸ στρατιωτικούς, ἐξετίμησε τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου εἰς 8 λίρας κατὰ τετραγωνικὸν πῆχυν, τὰ δὲ πολιτικὰ μέλη αὐτῆς κατὰ πολὺ ὀλιγώτερον. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ περὶ τὴν ἐκτίμησιν δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς ξενίζῃ, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι τεχνικὸς δημόσιος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, ἐχρησιμοποιήθη ἀργότερον ὡς σχεδιαστὴς καὶ ἀνέλαβε καὶ τὴν οἰκοδόμησιν τοῦ ξενοδοχείου Πεζᾶ. Δικαιούμεθα ἑπομένως νὰ ἔχωμεν ἐπιφυλάξεις διὰ τὴν κρίσιν τῆς ἐκτιμήσεως τῆς μειοψηφίας τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς ἀπόψεις αὐτῆς πρὸς καθορισμὸν τοῦ τιμήματος. Κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Ν. Δ. 3969)59, τὸ οἰκόπεδον τοῦτο ἀνήκει εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν βάσει τοῦ ἱδρυτικοῦ αὐτοῦ νόμου τοῦ 4407)1929, τοῦ κατοχυρώνοντος τὴν περιουσίαν του, ἄνευ τηρήσεως ὡρισμένων διατυπώσεων νὰ πωληθῇ. Πρέπει ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι νὰ ἀναφέρω, ὅτι αἱ μετὰ τοῦ κ. Πεζᾶ συνεννοήσεις ἔληξαν τὴν 30 3.1957, ὅτι ἡ 1068)Π.Υ.Σ. ἐξεδόθη τὴν 7.6.1957, ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν οἰκοδομήσεως ἔγινε τὸν Ὀκτώβριον 1958 καὶ τὸ νομοσχέδιον ποὺ κατέστη Ν. Δ. 3969)1959 εἰσήχθη τὸ πρῶτον εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 9.3.1959. Καὶ ἐρωτῶ, ὅλος αὐτὸς ὁ χρόνος δὲν ἦτο ἐπαρκὴς γιὰ νὰ τηρηθοῦν αἱ «διατυπώσεις καὶ σχοινοτενεῖς διαδικασίαι» αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ Ν. 4407)1929, ἱδρυτικοῦ τοῦ Τ.ΕΘ. Α. καὶ κατοχυρωτικοῦ τῆς περιουσίας του, ὥστε νὰ μὴ χρειασθῇ μετὰ διετίαν ἀπὸ τῆς συνάψεως τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως ἀνατροπὴ ὑφισταμένης νομοθεσίας διὰ τὴν νομικὴν κάλυψιν τῆς συμβάσεως ταύτης; Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, θὰ τὴν ἔχωμεν ἀναλύοντες τὸ θέμα τοῦ οἰκοπέδου. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἑνὸς οἰκοπέδου τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πλέον κεντρικὰς καὶ ὡραιοτέρας περιοχὰς τῆς Πρωτευούσης, ἐπὶ τῶν ὁδῶν Βασ. Σοφίας, Βασ. Κωνσταντίνου καὶ Πετράκη. Ἰδιοκτήτης τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ εἶναι τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἡ ἔκτασίς του ἀνέρχεται εἰς 34.000 πήχεις. Ἐκ τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ ἡ πρόσοψις, τὸ καλύτερο κομμάτι, τὸ ψαχνὸ ὅπως προσφυῶς εἶπε συνάδελφος κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, ἐπωλήθη εἰς τὸν κ. Πεζᾶν ἀντὶ 750.000 δολλαρίων. Δηλαδὴ ἀντὶ 1.400 δραχμῶν κατὰ τετρ. πῆχυν, ἤτοι διὰ νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὴν γλῶσσαν τῶν συναλλαγῶν διὰ τὰ οἰκόπεδα, πρὸς 4,68 λίρες. Εἰς τὸν αὐτὸν ἀγοραστὴν παρέχεται τὸ δικαίωμα ἐπεκτάσεως τῆς πωλήσεως καὶ ἐπὶ ἐκτάσεως 6.400 πήχεων ἀντὶ 300.000 δολλαρίων, τοῦ ποσοῦ ἐξοφλητέου εἰς 10 ἐτησίας δόσεις. Τὸ ὑπόλοιπον τοῦ οἰκοπέδου, ἀνερχόμενον εἰς 12.000 τετρ. πήχεων, ἐκμισθώνεται εἰς τὸν αὐτὸν ἀγοραστὴν ἀντὶ 800.000 δολλαρίων καταβλητέων εἰς 40 ἐτησίας δόσεις καὶ διὰ χρονικὴν περίοδον 40 ἐτῶν. (Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, κ. Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ὁμιλεῖ περὶ χρονικοῦ διαστήματος 45 ἐτῶν). Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐτήσιον μίσθωμα τῆς ἐκμισθουμένης ἐκτάσεως ἀνέρχεται εἰς 50 δραχμὰς κατὰ τετραγωνικὸν πῆχυν. Ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι προφανής. Τὸ πωληθὲν τμῆμα, τὸ καλύτερον, δηλαδὴ ἡ πρόσοψις, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γνώμης τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐκτιμητικῆς ἐπιτροπῆς, ἔχει διπλασίαν ἀξίαν. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὴν ὑπόλοιπον ἔκτασιν τῶν 6.400 τετρ. πήχεων. Ἔχομεν συνεπῶς, ζημίαν τοῦ Δημοσίου ἀνερχομένην εἰς 1.050.000 δολλάρια, τοὐλάχιστον, διότι κατ’ ἄλλας ἐκτιμήσεις ἡ ἀξία εἶναι μεγαλυτέρα. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, ἡ πρότασις ἐπιχειρημάτων ἀντιδίκων, δὲν εἶναι τόσον εὔκολος. Ἐπροτάχθη ἄλλοτε τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ οἰκόπεδον εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ κατὰ συνέπειαν αὐτομάτως ὑποβιβάζεται. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ λογικῶς τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, κατὰ τὸ ὁποῖον τὰ μεγάλα καὶ μάλιστα τὰ κεντρικὰ οἰκόπεδα χάνουν τόσον μεγάλον μέρος τῆς ἀξίας των, ὅπως κατεβλήθη προσπάθειαν νὰ πεισθῶμεν. Πέραν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἔχομεν τὸ δεδομένον, ὅτι τὸ πωληθὲν τμῆμα ἀπετέλει τὴν πρόσοψιν, ἦτο στοιχεῖον βαρῦνον ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἕτερον στοιχεῖον, μεγάλως βαρῦνον ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ παραπλησίου χώρου ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν οἰκοδόμησιν τοῦ πνευματικοῦ κέντρου, ὅπως ἐπίσης, ὅτι πλησίον τοῦ ἰδίου οἰκοπέδου θὰ οἰκοδομηθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Πρεσβεία. Δηλαδή, κ. βουλευταί, τὸ ὑπὸ ἀνέγερσιν ξενοδοχεῖον ἔχει ἤδη ἐξησφαλισμένην μίαν διεθνῆ πελατείαν, στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ οἰκοπέδου. Οἱ παράγοντες αὐτοί, ἐν τῷ συνόλῳ των, συντείνουν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου καὶ οὐχὶ εἰς τὴν μείωσιν αὐτῆς, ὅσον μεγάλο καὶ ἂν θεωρῆται. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, προετάχθη καὶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἐὰν ἐτεμαχίζετο τὸ οἰκόπεδον καὶ ἐπωλεῖτο τμηματικῶς, οἱ ἀπομένοντες οἰκοδομήσιμοι χῶροι, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν δρόμων, τῶν πλατειῶν κλπ., θὰ ἐκάλυπτον μόλις τὸ ἥμισυ τῆς ἀρχικῆς του ἐκτάσεως. Παρὰ ταῦτα, τονίζω, μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ηὔξανεν ἡ ἀξία τῶν οἰκοπεδοποιηθέντων τεμαχίων καὶ μάλιστα πολὺ πέραν τῶν 8 λιρῶν κατὰ τετραγωνικὸν πῆχυν – κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐκτιμητικῆς ἐπιτροπῆς – οὕτως ὥστε θὰ ὑπερεκαλύπτετο ἡ ἀξία τοῦ ρυμοτομηθέντος κλπ. χώρου. Ὡς πρὸς τὴν μίσθωσιν τοῦ ὑπολοίπου χώρου πρὸς δραχμὰς 50 κατὰ τετραγωνικὸν πῆχυν ἐτησίως, οἱ ἀριθμοὶ ὁμιλοῦν ἀφ’ ἑαυτῶν. Ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἐπιχειρήματος περὶ τῶν βελτιώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν εἰς τὸν ἐν λόγῳ χῶρον, προκειμένου περὶ μισθώσεως 40 ἐτῶν, ἀναμφισβητήτως δὲν δύνανται νὰ δικαιολογήσουν τόσον χαμηλὸν μίσθωμα. Κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, αἱ δαπάναι τῆς βελτιώσεως θὰ ἀνήρχοντο εἰς 220.000 δολλαρίων, κατὰ δὲ τὴν Ἑταιρείαν εἰς 400.000 δολλαρίων. Τὰ πράγματα ὅμως δὲν μεταβάλλονται. Αἱ βελτιώσεις εἶναι κἄτι τὸ ἀπολύτως ἀναγκαῖον διὰ τὸν ἀνάδοχον καὶ ἀναγκαῖαι διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἔργου καὶ εἶναι πρᾶγμα ἐπίσης γνωστόν, ὅτι εἰς παρομοίας μακροχρονίους δουλείας πάντοτε λαμβάνουν χώραν βελτιώσεις. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ μίσθωσις καὶ ἡ πώλησις τοῦ ἐν λόγῳ οἰκοπέδου συνιστοῦν ἀληθῆ δωρεὰν ἑκατοντάδων χιλιάδων δολλαρίων καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὴν ἔλαβε χώραν ὁλόκληρος γνωστὴ διαδικασία. Καὶ ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἐγένοντο εἰς βάρος τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὰς ἀνάγκας τοῦ ὁποίου δύνασθε νὰ ἐκτιμήσητε ἂν ἀναφέρω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐπροικοδοτήθη ἀπὸ τὸν Δημόσιον προϋπολογισμὸν τὸ μὲν ἔτος 1957 διὰ 22.000.000 δολλαρίων, τὸ ἔτος 1958 διὰ 5.000.000 καὶ τὸ ἔτος 1959 διὰ 5.000.000 δολλαρίων ἐπίσης. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν σταματοῦν ἕως ἐδῶ αἱ παραχωρήσεις. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι μικροτέρας σημασίας εἰς τὸ Ν. Δ. 3969. Εἰς τὴν παράγραφον 2 ἐδάφια αʹ καὶ βʹ τοῦ ἄρθρου 3, προβλέπεται ἡ μείωσις τῶν τελῶν δικαιωμάτων κλπ., τὰ ὁποῖα δὲν ἀναγινώσκω, διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ περισσότερον τὸ Σῶμα καὶ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν μειοῦται ὁ φόρος μεταβιβάσεως ἀπὸ 11,3% εἰς 2%, ἐνῶ παραγράφονται ἐπίσης τὰ ὑπὲρ τρίτων δικαιώματα. Τὸ σύνολον τῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 26.000 δολλαρίων, πέραν δὲ τούτων ὑπάρχει καὶ ἡ διαφυγὴ εἰς βάρος τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν κλπ., ἀνερχομένη εἰς 24.000 δολλάρια. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ τελειώνουν αἱ παραχωρήσεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος μία ἀνακεφαλαίωσις αὐτῶν, οὕτως ὥστε νὰ καταδειχθῇ εἰς τὸ Σῶμα, τὶ ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως παρέχεται καὶ τὶ πρόκειται συγκριτικῶς ὁ ἀνάδοχος νὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συγκεκριμένως ἔχομεν τὰ ἑξῆς: 1) Δάνειον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. 3.500.000 δολλαρίων ἐξοφλητέον ἐντὸς 25ετίας πρὸς 6%. 2) Ἀπαλλαγαὶ δασμῶν, ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν 700.000 δολλαρίων. 3) Παραχώρησις οἰκοπέδου ἀξίας τοὐλάχιστον 2.100.000 δολλαρίων, εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς του. 4) Μία μακροχρόνιος μίσθωσις, ἀντὶ ἐλαχίστου μισθώματος. 5) Διαφεύγοντα ἔξοδα τοῦ Δημοσίου, συνεπεία ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τέλη, δικαιώματα κλπ., ἀνερχόμενα εἰς τὸ ποσὸν τῶν 26.000 δολλαρίων, ὡς ἐπίσης τέλη Τ.Σ.Η. κλπ. 24.000 δολλαρίων, δι’ οὕς λόγους ἀνέφερον προηγουμένως. Καὶ ὅλα αὐτὰ κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ γίνῃ ἕνα Ξενοδοχεῖον ἀξίας 7.000.000 δολλαρίων. Βασικὸν θὰ παραμείνῃ τὸ ἐρώτημα, τὶ εἰσεκόμισεν ὁ Πεζᾶς ἔναντι τῶν παραχωρήσεων αὐτῶν; Κατὰ μίαν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 26 Νοεμβρίου 1959, ὁ Πεζᾶς εἶχε φέρει μετρητά, εἰς Τραπεζιτικὸν λογαριασμὸν 630.000 δολλάρια ὡς ἐπίσης ἑτέρας 190.000 δολλάρια, δι’ ἐπιχορήγησιν δανείου, ἤτοι σύνολον 820.000 δολλάρια. Ὑπολογίζεται ἡ ἀξία τῶν σιδήρων οἰκοδομῆς εἰς 150.000 δολλάρια καὶ εἰς ἕτερα 80.000 δολλάρια ἡ ἀξία τῶν κώνων προεκτάσεως. Διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου ὁ ἀνάδοχος εἶχε καταβάλει μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης 175.000 δολλάρια, ἐπρόκειτο δὲ τὴν 3ην Φεβρουαρίου 1959 νὰ καταβάλῃ καὶ ἑτέρας 200.000 δολλάρια τὰς ὁποίας ὅμως δὲν κατέβαλε λόγω τῆς μὴ ἐγκαίρου κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3969)59. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ 375 χιλ. δολλάρια εἰς τὸ Τ.ΕΘ.Α. ἐκ τοῦ δανείου τοῦ ΟΧΟΑ καὶ τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀνέλαβε. Δηλαδὴ καὶ τὸ τόσον εὐνοϊκὰ πωληθὲν εἰς αὐτὸν οἰκόπεδον θὰ πληρώσῃ καὶ μὲ λεπτὰ τοῦ ΟΧΟἌ! Κατόπιν τούτων νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ἐπαναλάβω ὅσα ἐν ἀρχῆ εἶπον περὶ τοῦ κ. Πεζᾶ σχετικῶς μὲ τὰς φορολογικὰς διευκολύνσεις. Ἐφ’ ὅσον δὲν καθορίζεται Ἐπιτροπὴ ἐλέγχου τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν εὐχερὲς εἶναι εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ ἐξογκώσῃ τὴν ἀξίαν ἐνίων αὐτῶν καὶ τοιουτοτρόπως νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ ἐξαχθῇ συνάλλαγμα ἀντὶ νὰ εἰσαχθῇ ὡς ἐλπίζει καὶ ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν νομίζω, ὅτι καταντᾶ συμβολικὴ αὐτὴ ἡ περίφημος εἰσαγωγὴ κεφαλαίων ποσοῦ 315 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε τόσας παραχωρήσεις. Νομίζω περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἴδωμεν ποῖος εἶναι ὁ κ. Πεζᾶς, χάριν τοῦ ὁποίου ἐγένοντο τόσαι παραχωρήσεις. Διευκρινίζω, ὅτι ἡ διερεύνησις αὐτὴ δὲν θὰ πρέπει βεβαίως νὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ κατηγορητηρίου τὸ ὁποῖον ἀπήγγειλεν ὁ συνάδελφος κ. Πυρομάγλου, στηριζόμενος εἰς ἀξιοπίστους πηγὰς ἀλλ’ οὔτε καὶ σύμφωνα μὲ τοὺς ἐπαίνους τοὺς ὁποίους ἔκαμε περὶ τοῦ κ. Πεζᾶ ὁ κ. Κοντοβράκης διὰ τὰ ὅσα ἔκαμεν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του Πατρίδα. Ἡ διερεύνησις θὰ πρέπει νὰ γίνῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ποίας ἐγγυήσεις παρεῖχεν ὁ Πεζᾶς, ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβε διὰ τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ ἐδόθησαν τόσαι παραχωρήσεις. Ἀνεφέραμεν κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἐὰν μέχρι τοῦ Αὐγούστου δὲν διωρθοῦτο ἡ ναυλαγορὰ ὁ κ. Πεζᾶς θὰ εὑρίσκετο πρὸ μεγάλων οἰκονομικῶν δυσχερειῶν. Ὅτι σκοπίμως θὰ προσπαθήσῃ διὰ τοῦτο, νὰ συμμορφώσῃ τὴν σύμβασιν στὰ μέτρα τῶν δυνατοτήτων του. Καὶ διὰ τοῦτο ὁ ἴδιος μεσολαβεῖ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν σιδηροκατασκευῶν εἰς τὸ Βέλγιον καὶ τῶν τσιμέντων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰσπράττει οὕτω προμήθειαν πρὸς χρηματικήν του διευκόλυνσιν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3969 ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως ἐζήτησε νὰ πληροφορηθῇ ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἐπιφάνεια τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως Πεζᾶ καὶ ἀπάντησιν δὲν ἔλαβε. Προϊούσης ὅμως τῆς συζητήσεως, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι θεωρεῖ μεγάλο εὐτύχημα, διότι εὑρέθη ἐπιχειρηματίας ὁμογενὴς νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ πολυτελοῦς αὐτοῦ ξενοδοχείου τὸ ὁποῖον ἐπεθύμει νὰ ἱδρύσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν Ἑλλάδι. Ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως τοῦ νομοθετικοῦ ἐκείνου διατάγματος ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ μοναδικὴ ἐγγύησις εἰς τὴν ὁποίαν ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἡ δυναμικότης τῶν ἐφοπλιστικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ οἴκου Πεζᾶ. Ἰδοὺ ὅμως τί ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου μέχρι σήμερον. Κατ’ ἀρχὴν πληροφορούμεθα ἀπὸ τοὺς Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης τῆς 3.10.59, ὅτι ὁ οἶκος Πεζᾶ συναντᾶ μεγάλας δυσχερείας καὶ ὅτι πλοῖα τινὰ τοῦ οἴκου Πεζᾶ κατεσχέθησαν ἢ πρόκειται νὰ κατασχεθοῦν ἀπὸ ἑταιρείας πετρελαιοειδῶν εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἐν λόγῳ οἶκος ὤφειλε 200 χιλιάδας δολλάρια. Ἐν συνεχείᾳ ἔρχεται ἡ γνωστὴ ἐκείνη κατάσχεσις τοῦ φορτηγοῦ πλοίου τοῦ οἴκου Πεζᾶ ΠΑΣΙΦΙΚ ΚΟΝΚΕΡΟΡ, ἕνεκα τῆς ὁποίας τὸ πλήρωμα τοῦ πλοίου εὑρέθη ἄνευ τροφίμων. Τὸ Ἑλληνικὸν Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας πληροφορεῖται περὶ τῶν δυσχερειῶν τοῦ οἴκου Πεζᾶ καὶ δίδει ὁδηγίας εἰς τὸν Προξενολιμενάρχην Νέας Ὑόρκης, διὰ τὴν διασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τοῦ ἐνυποθήκου πλοίου ΙΓΚΟΡ, καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ πληρώματος καὶ τοῦ ΝΑΤ. Κατὰ τὴν 1.12.1959 εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Βαλούρδου ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας παρέχει τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν Λιμενάρχην Νέας Ὀρλεάνης, νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ πλοιάρχου καὶ τοῦ πληρώματος τοῦ ΠΑΣΙΦΙΚ ΚΟΝΚΕΡΟΡ τοῦ οἴκου Πεζᾶ, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτήσεις ἐκινδύνευον νὰ μείνουν ἀνικανοποίητοι. Εἰς τὰ «Ναυτικὰ Χρονικὰ» τῆς 15.12.1959 ἀναγράφεται, ὅτι 2 πλοῖα τύπου Λίμπερτυ τοῦ οἴκου Πεζᾶ, τὸ ΠΑΣΙΦΙΚ ΚΕΡΡΙΕΡ καὶ ΠΑΣΙΦΙΚ ΝΑΒΙΓΚΕΪΤΟΡ ἐξεπλειστηριάσθησαν εἰς τὴν Βαλτιμόρην τὸ ἓν ἀντὶ 126 χιλιάδων δολλαρίων καὶ τὸ ἕτερον ἀντὶ 124 χιλιάδων δολλαρίων. Εἰς τὰ «Ναυτικὰ Χρονικὰ» ἐπίσης τῆς 15.1.60 ἀναγράφεται ἐπίσης, ὅτι ἕτερα 2 πλοῖα Λίμπερτυ τοῦ οἴκου Πεζᾶ ὑπὸ ἀμερικανικὴν σημαίαν, τὸ ΠΑΣΙΦΙΚ ΕΞΠΛΟΡΕΡ καὶ τὸ ΠΑΣΙΦΙΚ ΤΑΪΝΤ ἐξεπλειστηριάσθησαν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, τὸ μὲν ἓν ἀντὶ 126 χιλιάδων δολλαρίων καὶ τὸ ἕτερον ἀντὶ 120 χιλιάδων δολλαρίων. Ἐπίσης καὶ ἕτερον πλοῖον τοῦ οἴκου Πεζᾶ, τὸ ΠΑΣΙΦΙΚ ΣΤΑΡ, ὑπὸ ἀμερικανικὴν καὶ αὐτὸ σημαίαν, ἐπωλήθη σὲ δημοπρασία στὸ Νόρφυλκ τὰς 5.1.1960 ἀντὶ 137 χιλιάδων δολλαρίων. Τὸ ΝΑΤ, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει λαμβάνειν ἐκ τοῦ οἴκου Πεζᾶ 20.500 λίρας ἐξ εἰσφορῶν ἠσφαλισμένων πληρωμάτων. Ἀναφέρεται μάλιστα, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἔχει εἰσπραχθῆ παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐφοπλιστικῶν γραφείων καὶ ὅτι ἡ κατακράτησις τούτου συνιστᾶ τὸ ποινικὸν ἀδίκημα τῆς ὑπεξαιρέσεως. Καὶ ἀνεγράφη («Ἑστία» 22 12.59), χωρὶς νὰ διαψευσθῇ, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Διεύθυνσις Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐκάλεσε τὴν Ἑλλάδα νὰ πληρώσῃ εἰσέτι 120.000 δολλάρια διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἠγγυημένα Λίμπερτυς τοῦ χρεωκοπήσαντος οἴκου Πεζᾶ. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, κύριοι βουλευταὶ, νομίζω, ὅτι ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰς ὑπερμέτρους χαριστικὰς παραχωρήσεις οἰκονομικῆς δυναμικότητος τοῦ ἐφοπλιστικοῦ οἴκου Πεζᾶ ἐὰν τελείως δὲν ἐξέλιπε, κλονίζεται μέχρις ἀνατροπῆς κατὰ τρόπον ποὺ ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς σκέψεις της καὶ νὰ λάβῃ μέτρα, διότι ἡ πτωχευτικὴ ὁμὰς διαρκῶς εὐρύνεται καὶ δημιουργοῦνται κίνδυνοι γενικωτέρων περιπλοκῶν. Περαιτέρω χρειάζεται νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι ὡς κατήγγειλε καὶ πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Ζορμπᾶς, πολλοὶ ἦσαν οἱ χαριστικοὶ ὅροι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν δανεισμοῦ τοῦ κ. Πεζᾶ ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ. Καὶ ἀνέφερεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι τὸ δάνειον ἐδόθη μάλιστα κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3170)55. Κατήγγειλεν ὡσαύτως ὁ κ. συνάδελφος, χωρὶς νὰ διαψευσθῇ, ὅτι ὁ ὑπηρεσιακὸς παράγων ὁ ὁποῖος ὑπηρέτει κατὰ τὸν χρόνον τῆς συνάψεως τοῦ δανείου, μετὰ τὴν ἀποχώρησίν του ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν προσελήφθη εἰς τὸν Οἶκον Πεζᾶ. Ἀλλὰ καὶ ἄλλος ὑπηρεσιακὸς παράγων ὑπενθυμίζω, ἀνήκων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ, ἀνέλαβε τὴν σχεδίασιν καὶ ἀνοικοδόμησιν τοῦ ξενοδοχείου. Εἶναι αὐτὰ ἁπλαῖ συμπτώσεις; Τίθεται ἤδη τὸ ἐρώτημα. Θὰ φθάσωμεν ἆραγε εἰς τὸ τέλος τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ προγραμματισθέντος ὑπερπολυτελοῦς ξενοδοχείου τοῦ ὁποίου τὸν θεμέλιον λίθον ἐκλήθη καὶ ἔθεσεν αὐτὸς οὗτος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Ἐλέχθη, ὅτι δύο φορὰς ἀπερρίφθη τὸ σχέδιον καὶ ἀντὶ τοῦ ὑπερπολυτελοῦς ξενοδοχείου, οἰκοδομεῖται ἕνα 10ώροφον ξενοδοχεῖον 1.000 κλινῶν, μᾶλλον κοινὸν ξενοδοχεῖον, τοῦ ὁποίου τὸ σχέδιον ἐχαρακτηρίσθη τερατῶδες. Ἁρμόδιος ἑλληνικὸς παράγων εἶχεν ἐπισημάνει ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ ἀνέγερσις μιᾶς ὑπερπολυτελοῦς ξενοδοχειακῆς μονάδος ἄνευ παραλλήλου δημιουργίας συνθηκῶν ἐπιμηκύνσεως τῆς τουριστικῆς περιόδου, ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εἰς καταστροφήν. Γεννᾶται ὅθεν ἡ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ποῖον ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐβάρυνεν εἰς τὴν πρόκρισιν τοῦ κ. Πεζᾶ; Ποῖοι εἶναι οἱ ἄλλοι, μὲ τοὺς ὁποίους ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς τοιούτου ξενοδοχείου; Ἀκόμη ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔμεινεν ἀναπάντητος πρότασις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸ τὴν ἀνέγερσίν του καὶ διατί. Διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἀνέγερσις εἰς τὸν κ. Πεζᾶν, ἐχρειάσθη νὰ λάβῃ χώραν μεθοδικὴ κλιμάκωσις Πράξεων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ Ν. Δ. 3969)59. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπὸ τὸν Μάρτιον 1957 εἶχε προηγηθῆ ἡ συμφωνία μὲ τὸν κ. Πεζᾶν, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν παραχωρήσεων ποὺ τοῦ ἐδόθησαν ἐκτὸς τῶν λίθων καὶ τῶν τούβλων καὶ τοῦ ἀσβέστη, ὅλα τὰ ἄλλα θὰ τὰ εἰσαγάγῃ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἂν καὶ πολλὰ τούτων παράγονται εἰς τὴν χώραν μας. Ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μᾶς ἀντιταχθῇ ὅπως πολλάκις γίνεται, ὅτι ἀπὸ σκοποῦ ἐπιδιώκωμεν τὴν ματαίωσιν τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ξενοδοχείου καὶ προσπαθοῦμεν νὰ ματαιώσωμεν ταύτην, ὀφείλω νὰ δηλώσω καὶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιφυλάξεών μας, ἀπορρεουσῶν ἀπὸ τὸν χαρακτῆρα τοῦ νεωτέρου τουρισμοῦ, οὐδεμίαν πρόθεσιν ἔχομεν νὰ ματαιώσωμεν τὴν δημιουργίαν μιᾶς νέας πολυτελοῦς ξενοδοχειακῆς μονάδος. Ἐλέγχομεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιχειρεῖται ἡ ἱκανοποίησις αὐτῆς τῆς ἀνάγκης. Ἐλέγχομεν τὰς ὑπερμέτρους παραχωρήσεις, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἀντιπροταθῇ, ὅτι τοιαῦται παραχωρήσεις ἀποτελοῦν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων. Ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν τῶν δύο Νομοθ. Διαταγμάτων, διότι εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, διὰ τούτων καθιερώνεται μία Λεόντειος ἑταιρεία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπαίρεται τὸ βῆμα. Διότι μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς παραχωρήσεις εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ζημιώνει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, πλήττονται αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι, δεδομένου, ὅτι πολλὰ τῶν χρησιμοποιηθησομένων εἰδῶν παράγονται εἰς τὸν τόπον μας, καὶ πλήττονται ἀναμφισβητήτως καὶ αἱ ἑλληνικαὶ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ λεοντείου ἑταιρείας ἡ ὁποία θεμελιώνει μίαν ἀεριτζίδικην ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία ἔρχεται νὰ κερδοσκοπήσῃ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Διότι ἡ σύμβασις δὲν ἔγινεν ἀπὸ θέσεως ἰσοτιμίας καὶ κατόπιν ἐκτιμήσεως τοῦ ἀμοιβαίου συμφέροντος. Μὲ τὴν μορφὴν τῆς παρανόμου αὐτῆς συμβάσεως θιγόμεθα καὶ ὡς Ἔθνος καὶ ὡς Κράτος. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν εἰς τὴν εἰσήγησίν μας διὰ τὴν ἀκύρωσιν τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος δύο Νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ διὰ νὰ ἀποφευχθῇ περαιτέρω ζημία εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐξ ἐνδεχομένων περιπλοκῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ ἀναπτύξωμεν τουριστικὸν πρόγραμμα, τὸ νὰ κατασκευάζωμεν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος ξενοδοχεῖον τύπου «ΧΙΛΤΟΝ» οὔτε κατάκρισις χωρεῖ οὔτε πᾶς τις ὀρθῶς κρίνων τὰ πράγματα, δύναται νὰ διαφωνῇ. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιχείρησις «ΧΙΛΤΟΝ» ἔχει ξενοδοχεῖα εἰς τὴν Μαδρίτην, Κωνσταντινούπολιν καὶ Κάϊρον, τὸ νὰ ἀνεγερθῇ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἕνα τοιοῦτον ξενοδοχεῖον ὠφέλεια ἐκ τούτου θὰ προέλθῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, δεδομένου, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία διακινεῖ χιλιάδας κατ’ ἔτος τουριστῶν τοὺς ὁποίους διοχετεύει ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖον μιᾶς χώρας εἰς τὰ τοῦ αὐτοῦ τύπου ξενοδοχεῖα τῆς ἐπιχειρήσεώς της εἰς ἄλλας χώρας. Συνεπῶς κατ’ ἀρχὴν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ξενοδοχείου «ΧΙΛΤΟΝ» εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Εὐρώπη ἀναμένει τὴν τουριστικὴν της κίνησιν ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς τοῦ οἰκοπέδου εἶναι βασικὸν καὶ αἱ παρατηρήσεις τοῦ ἄρτι κατελθόντος ἐκ τοῦ βήματος συναδέλφου εἶναι ἄξιαι προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν θὰ τὴν διατρέξω, διότι εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἀγοραπωλησίας δὲν εἶναι δυνατὸς ὁ καθορισμὸς τῆς πραγματικῆς ἀξίας. Ἴσως, διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπογράφεται ἡ σύμβασις τῆς ἀγορᾶς καὶ καθορίζεται ὁ σκοπὸς τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ οἰκοπέδου ἀπὸ ἐκείνης τῆς στιγμῆς τὸ οἰκόπεδον ἀποκτᾷ ὑπεραξίαν. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ παρατηρήσω καὶ εἰς τὸ ὁποῖον θὰ σταθῶ, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὅταν ὑπογράφῃ τοιούτου εἴδους συμβάσεις, λησμονεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς ἑλληνικῆς παραγωγικότητος, τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ τῆς ἑλληνικῆς βιοτεχνίας. Νομίζω, ὅτι αἱ ἐξαιρέσεις καὶ αἱ ἀτέλειαι τοῦ Ν. Διατάγματος εἶναι ὑπερβολικαὶ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ παραχωρήσῃ ἐξαιρέσεις καὶ ἀτελείας μόνον εἰς τὰ εἴδη ἐκεῖνα ποὺ δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι καὶ εἰς τὰ εἴδη ἐκεῖνα, ποὺ συμβαίνει νὰ εἶναι τῶν ἰδιαιτέρων προτιμήσεων τῶν πελατῶν. Ἄλλωστε αἱ ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι ἀνεπτύχθησαν τελευταίως εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ παράγουν προϊόντα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰ τελειότερα εὐρωπαϊκὰ καὶ ἀμερικανικά. Ἐξ ἄλλου, νομίζω, ὅτι ἦτο εὐκαιρία ἐπὶ τῇ συστάσει τοιούτου ξενοδοχείου, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιμείνῃ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἑλληνικῶν προϊόντων, ὁπότε αὐτομάτως θὰ ἐγίνετο καὶ διαφήμισίς των. Καὶ ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἡ Κυβέρνησις εἶναι κατακριτέα διὰ τὰς παραχωρήσεις ποὺ ἔκαμεν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ ἄλλο σοβαρώτατον θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι συνυφασμένον μὲ τὰ συζητούμενα νομοθετικὰ διατάγματα. Ἐλέχθη, ὅτι μηχανικοὶ τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως, χρησιμοποιοῦνται τώρα ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ξενοδοχείου. Ἐάν, ἐπίσης, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνώτερος κρατικὸς λειτουργὸς καί, ὁ ὁποῖος ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ δανείου, χρησιμοποιεῖται τώρα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κ. Πεζᾶ, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, δηλαδὴ ὁ κ. Πεζᾶς, εἰσάγει νέας συνηθείας ἀγνώστους εἰς τὸ Κράτος καὶ τὴν Πολιτείαν μας. Χρησιμοποιεῖ ὡς ὑπαλλήλους του ἐμμίσθους, ἀνωτέρους κρατικοὺς λειτουργούς. Πρέπει τὰς συνηθείας αὐτάς, τὰς ἀγνώστους μέχρι σήμερον εἰς ἡμᾶς, νὰ τὰς στηλιτεύωμεν. Ἐμελέτησα τὰ Ν. Διατάγματα καὶ ἐζήτησα νὰ ἀνεύρω ἕνα στερεὸν δεσμὸν τοῦ ἀναλαβόντος τὴν κατασκευὴν τοῦ ξενοδοχείου κ. Πεζᾶ, μετὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χίλτον. Δὲν εὗρον, ὅμως, τοιοῦτον δεσμόν. Καὶ διερωτῶμαι: Ὑπάρχει συμφωνία ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ξενοδοχείου ὑπὸ τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως Χίλτον, διότι τότε ὑπάρχει ἀσφάλεια, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἀποστέλλῃ εἰς τὸν τόπον μας ξένους τουρίστας, ἰδίᾳ Ἀμερικανούς, χειμῶνα καὶ καλοκαῖρι καὶ ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχῃ καὶ νὰ σταθῇ. Ἐὰν, ὅμως, δὲν ἔχει ἀναληφθῆ τοιαύτη ὑποχρέωσις τότε θὰ προστεθῇ ἐν Ἀθήναις ἕνα ἀκόμη ξενοδοχεῖον, ποὺ θὰ συναγωνίζεται τὰς ἄλλας ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις μὲ ἀβέβαιον καὶ ἐπισφαλὲς μέλλον καὶ τὸ ὁποῖον ἀνεγείρεται μὲ θυσίας τοῦ Κράτους καὶ ὑπὸ εὐεργετικοὺς ὅρους διὰ τὸν ἀνάδοχον.

§59Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι μήπως μειονέκτημα τὸ ὅτι ὁ ἀνάδοχος εἶναι ὁμογενής;

§60Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ ἀνάδοχος αὐτός, ὁ τόσον εὐεργετηθεὶς ὑπὸ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, ὅσον οὐδεὶς ἄλλος Ἕλλην ἐφοπλιστής, ἐκηρύχθη εἰς πτώχευσιν καὶ κατέλιπεν εἰς τὸν εὐεργέτην του τὸ Ν.Α.Τ. μίαν ζημίαν 20 χιλιάδων λιρῶν. Κατόπιν αὐτοῦ, πῶς θέλετε νὰ μὴ ἔχωμεν ἀνησυχίας διὰ τὴν τύχην τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον θὰ πρόκειται νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ ὁ ἴδιος; Ἐρωτᾶται, λοιπόν, θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐπιχειρήσεως ὁ Ὀργανισμὸς Χίλτον; Ἐὰν ναί, τότε θὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔγιναν μὲν ὑποχωρήσεις, τοὐλάχιστον ἔχομεν ἀσφάλειαν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Δὲν βλέπω, ὅμως, τὸν Ὀργανισμὸν Χίλτον νὰ προσυπογράφῃ τὴν σύμβασιν. Καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποῖος θὰ μᾶς ἐγγυηθῇ, ὅτι ἐὰν ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτὸς ὁ κατασκευαστὴς δὲν θὰ καταλήξῃ εἰς πτώχευσιν; Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, νὰ μᾶς δηλώσῃ, τὶ ὑπάρχει, ποῖαι δεσμεύσεις ὑπάρχουν καὶ ἐὰν ὁ Ὀργανισμὸς Χίλτον θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου. Ἐπὶ δύο σημείων θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τελευτῶν. Πρῶτον, νὰ σκεφθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, οἱ ὁποῖοι ἐβοήθησαν εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν συμβάσεων, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ μετεβλήθησαν τώρα εἰς ὑπαλλήλους τοῦ κ. Πεζᾶ καὶ ἡ συνήθεια αὐτή, καθιερώνεται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸν τόπον μας καὶ τὴν ἐπισημαίνομεν καὶ τὴν στηλιτεύομεν. Καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν ἐξασφαλίζεται στερεῶς διὰ τῶν κρινομένων Ν. Διαταγμάτων ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν ἐπιχείρησιν Χίλτον καὶ ἀφίεται μετέωρος ἡ τύχη του. Ἐπὶ τούτων ἔκρινα, ὅτι ἔδει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§61Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ δύο προτάσεις νόμων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἀναφέρονται κυρίως εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ξενοδοχείου, τὸ ὁποῖον ἀνετέθη εἰς τὸν Πεζᾶν διὰ νὰ κατασκευασθῇ καὶ νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ περαιτέρω ἡ ἐπιχείρησις Χίλτον. Διότι, ναὶ μὲν τὸ πρῶτον νομοθέτημα ὁμιλεῖ περὶ ἀπαλλαγῶν ἀπὸ δασμοὺς ξενοδοχείων γενικῶς, ἀλλὰ αἱ κυριώτεραι διατάξεις περὶ ἀπαλλαγῶν ἀναφέρονται εἰς ξενοδοχεῖα διακοσίων κλινῶν. Δὲν γνωρίζω, ὅμως, ἐὰν ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος ἐπωφελήθη ἄλλος τίς, ἐκτὸς τοῦ κ. Πεζᾶ, διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ξενοδοχείων. Πάντως, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ συνδέεται ἀπολύτως μὲ τὴν περίπτωσιν Πεζᾶ. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἐνισχύει τὸ γεγονός, ὅτι ἐν συνεχείᾳ ἔρχεται ἡ γνωστὴ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας γίνονται παραχωρήσεις καὶ δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἀπ’ εὐθείας καὶ εἰδικῶς πρὸς τὸν οἶκον Πεζᾶ. Τὸ ἕτερον νομοθέτημα ἀναφέρεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν Πεζᾶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοθετικοῦ ἐκείνου Διατάγματος ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω διὰ μακρῶν τὰς ἀπόψεις μου, ἐπὶ τῶν ἀσθενῶν πλευρῶν, τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ ὅλη ὑπόθεσις καὶ τὰς ὁποίας ἐξακολουθῶ σήμερον νὰ πιστεύω, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα ὀλίσθημα καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πρῶτον, κύριοι συνάδελφοι, τίθεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἕνα ζήτημα νομιμότητος καὶ κοινοβουλευτικῆς τάξεως διὰ τῆς ψηφίσεως τῶν νομοθετικῶν αὐτῶν Διαταγμάτων, διότι, ἐνῷ φαίνεται, ὅτι διὰ τῶν νομοθετικῶν αὐτῶν Διαταγμάτων ἐζητήθη ἐξουσιοδότησις τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐνέργειαν ὡρισμένων πράξεων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἄνευ τηρήσεως τῶν νομίμων διατυπώσεων, εἰς τὴν οὐσίαν ἐπρόκειτο περὶ ἐγκρίσεως ἐκ τῶν ὑστέρων πράξεων τῆς Διοικήσεως, γενομένων ἤδη, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐθέως παράνομοι, διότι πράγματι διὰ τῶν πράξεων αὐτῶν ἐγένετο μεταβίβασις περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, χωρὶς νὰ τηρηθοῦν αἱ διατυπώσεις τῶν κειμένων νόμων. Τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν μορφὴν ἐξόδου ἐκ τῆς νομιμότητος καὶ μίαν ἀδιαφορίαν ἔναντι τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας, τῆς ὁποίας δὲν τηρεῖται οὔτε ἐξουσιοδότησις, οὔτε ἔγκρισις διὰ τὴν ἐνέργειαν εἰς τὸ μέλλον ὡρισμένων πράξεων. Δὲν ὑπάρχει δὲ δικαιολογία, ὅτι ὑπῆρχε σπουδή, διότι ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑπογραφῆς τοῦ προσυμφώνου μὲ τὸν Πεζᾶν μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὁριστικοῦ συμβολαίου, παρῆλθον ἑπτὰ μῆνες. Καὶ εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα πρὸς ἐξουσιοδότησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἀποτελεῖ ἀδιαφορίαν ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι, ἄλλως, ὅταν ἐγένετο ἡ πώλησις καὶ τὸ ἔργον ἤρξατο, τὶ δύναται νὰ εἴπῃ ἡ Βουλή; Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ καταργήσῃ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ἀποζημιώσεως τοῦ ἐπιχειρηματίου. Καὶ ἂν δὲν γεννηθῇ ζήτημα ἀποζημιώσεως τοῦ ἐπιχειρηματίου ἀπὸ τὸ Κράτος, πάντως θὰ ὑπάρξῃ ζημία εἰς βάρος ἑνὸς ἰδιώτου, ἐμπιστευθέντος εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εὑρισκόμεθα ἔτσι, ἐνώπιον ἐκβιασμοῦ. Ἐκτὸς τούτου, ὑπάρχει ἀκόμη μία ἀταξία. Γίνεται πρῶτον τὸ προσύμφωνον ἀτομικῶς μὲ τὸν Πεζᾶν, χωρὶς νὰ ἀναμένεται ἡ ἵδρυσις τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἀκόμη, εἰς τὰ συμβόλαια δὲν κατωρθώθη νὰ διαπιστωθῇ πόση εἶναι ἡ πωληθεῖσα ἔκτασις. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου προκύπτει, ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτάσεως 35 χιλιάδων πήχεων, ἀλλὰ ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος προκύπτει, ὅτι εἶναι πολὺ ὀλιγωτέρα, περίπου 24.000–26.000 πήχεις. Πάντως, δὲν διεπιστώθη τίποτε τὸ ἀκριβές. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τῶν μεγάλων παραχωρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν πρὸς τὸν Πεζᾶν καὶ τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Πρίφτης. Θὰ ἀρκεσθῶ μόνον νὰ ἐπαναλάβω ἐν συνόψει, τὰς παραχωρήσεις ταύτας. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ οἰκοπέδου. Ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὡρίσθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν τοῦ οἰκοπέδου. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἀπετελέσθη ἀπὸ ἀνωτάτους καὶ ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς καὶ τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ἦσαν τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......».

§62Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἅπαντες ἀδάμαντες τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ, κ. συνάδελφε. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν συγκεκριμένα περιστατικά, ἐξ ὧν προκύπτει, ὅτι ἡ τιμὴ πωλήσεως τῶν πέριξ τοῦ οἰκοπέδου ἐκτάσεων, συμπεριλαμβανομένης καὶ μιᾶς μεγάλης ἐκτάσεως 6.000 πήχεων, δὲν εἶναι κατωτέρα τῶν 5½ λιρῶν κατὰ πῆχυν καὶ φθάνει μέχρι 12 λιρῶν. Εἰς πλείστας δὲ ἐξ αὐτῶν ἡ τιμὴ ἀνέρχεται εἰς 7–8 χρυσᾶς λίρας κατὰ πῆχυν. Ἀντί, λοιπόν, τῆς ἐλαχίστης τιμῆς τῶν 5½ λιρῶν κατὰ πῆχυν, ἐπωλήθη εἰς τὸν Πεζᾶν ἀντὶ 4,67 λιρῶν τὸν πῆχυν.

§64Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ζορμπᾶν, ὅτι ἕνας μηχανικὸς τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος μετεῖχε τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ἀνέλαβε νὰ κάμῃ τὴν μελέτην καὶ τὰ σχέδια τοῦ ξενοδοχείου. Εἶναι ἀληθὲς αὐτό; Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ κ. Βασιλειάδη.

§65Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές.

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν δὲν συμμετεῖχεν ὁ κ. Βασιλειάδης. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ἀπεφάνθη κατὰ πλειοψηφίαν καὶ ἐξετίμησε τὴν ἀξίαν τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς εἰς 2.400 δραχ. κατὰ πῆχυν. Ἤτοι, διὰ τὸ σύνολον τῆς ἐκτάσεως, δηλαδὴ τῶν 35.000 πήχεων, ἔπρεπε νὰ καταβληθοῦν περίπου 84 ἑκατομμύρια δραχμαί. Λέγω, κατὰ πλειοψηφίαν, διότι ὑπὲρ τῆς προτάσεως αὐτῆς ἐψήφισαν 4 στρατιωτικοί, μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, μηχανικοὶ ὅμως, ἐνῷ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διεφώνησαν, ὑποστηρίξαντες, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πλήρη στοιχεῖα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτιμηθῇ ἐπακριβῶς ἡ ἀξία τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀκόμη νὰ προσδιορίσῃ τὸν μέσον ὅρον. Πάντως, δέχεται καὶ ἡ μειοψηφία ὡς ἐλάχιστον ὅριον τὰς 5.5 λίρας κατὰ πῆχυν.

§67Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπειδὴ ἐλέχθη προηγουμένως, ὅτι τὸ οἰκόπεδον αὐτό, λόγῳ τῆς μεγάλης ἐκτάσεως, τὴν ὁποίαν εἶχε, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πωληθῇ εὐχερῶς εἰς ἕνα ἀγοραστήν, ἀλλὰ θὰ ἦτο ἴσως ὑποχρεωμένον τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ τὸ κατατεμαχίσῃ εἰς πλείονα τεμάχια καὶ συνεπείᾳ τούτου θὰ ἐπήρχετο μείωσις τῆς ὠφελίμου, οὕτως εἰπεῖν, ἐκτάσεως, λόγῳ ρυμοτομιῶν, πλατειῶν κλπ. ἀναγκαίων μέτρων. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπητε τὴν γνώμην σας ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐγνωμοδότει περὶ τοῦ ὅτι τὸ οἰκόπεδον πρέπει νὰ πωληθῇ πρὸς 2.400 δρχ. τὸν πῆχυν, δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει της τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ δὲν ὑπελόγιζε τὴν ἀπώλειαν τῆς ἐκτάσεως μέσα εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2.400 δρχ. τὸν πῆχυν; Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἔγινα ἀντιληπτός. Διότι οἱ 2.400 δρχ. τὸν πῆχυν διὰ μίαν ἔκτασιν 36.000 πήχεων εἶναι μία τιμή. Ὅταν ὅμως δὲν πρόκειται περὶ ἐκτάσεως 36.000 πήχεων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ 6.000 πήχεων οἰκοπέδου, τότε βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ ἡ τιμὴ νὰ εἶναι 2.400 δρχ., θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ διαφωτίσητε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, σεῖς ὁ ὁποῖος ἔχετε ἰδιαιτέρως μελετήσει τὸ θέμα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλύτερον θὰ ἦτο νὰ μὴ δέχεσθε διακοπὰς ἐκτεταμένας, διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§69Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Πρ. Κυβ.). Ἐὰν πρόκειται, βάσει ἐρωτήσεων, νὰ διαφωτίσητε περαιτέρω τὸ Σῶμα, τότε ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν διαφώτισιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμετε διὰ λογαριασμὸν τῶν συναδέλφων, νὰ κάμετε καὶ μίαν διὰ λογαριασμόν μου. Θὰ θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Ἡ ἀγοραπωλησία αὐτὴ εἶναι ἀγοραπωλησία ἀντικειμένου ἄνευ ὅρων; Δηλαδὴ αὐτὸς ποὺ ἠγόρασε τὸ οἰκόπεδον διὰ νὰ τὸ κάμῃ ὅ,τι θέλει, ὅπως θὰ ἔκαμνε κάθε ἰδιώτης διὰ τὸ οἰκόπεδόν του, ἢ ἦτο δεσμευμένος, ἐπὶ πόσα ἔτη καὶ μὲ ποῖα βάρη. Καὶ ἔχει ἢ δὲν ἔχει αὐτὴ ἡ δέσμευσις, ἡ ὁποία τὸν καθιστᾷ ὑπόδουλον εἰς ὁλόκληρον σειρὰν ὑποχρεώσεων, βάρος καὶ σημασίαν διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου;

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Κύρκος νὰ ἀπαντήσω πρῶτον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ μετὰ εἰς αὐτόν.

§71Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὴν σύμβασιν προκύπτει αὐτὴ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἐξετέθη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ)τος, ὅτι δηλαδὴ ὁ ἀγοραστὴς τοῦ οἰκοπέδου ὑπεχρεώθη νὰ κτίσῃ ξενοδοχεῖον καὶ μόνον εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτήν. Ἀλλὰ ἐγὼ τοὐλάχιστον ὑπεστήριξα τότε, αὐτὸ πιστεύω καὶ ὑποστηρίζω καὶ τώρα, ὅτι ἡ ἵδρυσις ξενοδοχείου εἰς αὐτὴν εἰδικῶς τὴν περιοχὴν δὲν ἀποτελεῖ μειονέκτημα διὰ τὸ ἀκίνητον καὶ συνεπῶς τὸ ὅτι δεσμεύεται νὰ κάμῃ μόνον ξενοδοχεῖον, δὲν σημαίνει, ὅτι εἶναι μικροτέρα ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου, διὰ τοῦτον καὶ μόνον τὸν λόγον, διότι πράγματι ἡ ἵδρυσις ἑνὸς ξενοδοχείου εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἔχει πλεονεκτήματα καὶ διὰ τὸ ἀκίνητον.

§73Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἐξελιχθοῦν κακῶς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Πεζᾶ, καὶ ὁ Πεζᾶς δὲν δύναται νὰ συνεχίσῃ τὴν οἰκοδόμησιν, ἔχει δὲ εἰσφέρει ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ ποσόν, ἐξ ἰδίων 20 ἑκατ. καὶ βάσει τοῦ συμβολαίου χάνει αὐτὰ τὰ 20 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἐκπίπτουν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὴ ἡ δέσμευσις ἐν τῷ συμβολαίῳ, ἀποτελεῖ ἢ ὄχι μειονέκτημα;

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ ποῖον;

§75Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Διὰ τὸν Πεζᾶν. Ὅταν ὑπογράφω ἕνα συμβόλαιον, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ κτίσω ἕνα κτίριον 7.000.000 δρχ. καὶ διακινδυνεύω νὰ εὑρεθῶ μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸ κτίσω, καὶ ἂν συμβῇ αὐτό, βάσει τοῦ συμβολαίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θεωρήσω ἔκπτωτον τὸ σύνολον τῶν χρημάτων αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ πωλητοῦ, ἀποτελεῖ αὐτὸ μειονέκτημα ἢ ὄχι διὰ τὸν ἀγοραστήν;

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἀλλάζει ἡ ἄποψις αὐτή, διότι ὁ Πεζᾶς κάνει μίαν ἐπιχείρησιν, ἐπιχείρησιν δὲ ἀξιολογωτάτην.

§77Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἀποτελεῖ βάρος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καλῇ τῇ πίστει, δι’ ἐκεῖνον ποὺ θέλει νὰ καθορίσῃ τὸ τίμημα.

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι προκειμένου νὰ ἱδρυθῇ μία ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις εἰς αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν περιοχήν, τοῦτο ἀποτελεῖ μέγα πλεονέκτημα διὰ τὸ ὅλον ἀκίνητον καὶ ὄχι μειονέκτημα, αὐτὴ εἶναι ἡ πεποίθησίς μου.

§79Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐὰν τὸ οἰκόπεδον παρεχωρεῖτο δωρεὰν καὶ παρὰ ταῦτα ὁ κύριος αὐτὸς ἐδαπανοῦσε τὰ 20 ἑκατομμύρια καὶ μετὰ ταῦτα δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ συνεχίσῃ πρέπει, λοιπόν, κατὰ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ φθάσωμεν καὶ μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου νὰ τοὺς τὰ δίδωμεν δωρεάν, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ κάνωμεν ξενοδοχεῖον ἢ οἱανδήποτε ἄλλην ἐπιχείρησιν;

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Κύρκος, προκειμένου περὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου, νομίζω, ὅτι θέμα μειωμένης ἀξίας ἐκ τοῦ ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ ἔκτασις δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὸ πωλούμενον τμῆμα τοῦ οἰκοπέδου, διότι δὲν πωλεῖται ὁλόκληρον τὸ οἰκόπεδον, εὑρίσκεται κατὰ τὸ μέγιστον μέρος ἐπὶ τῶν προσόψεων τῶν δύο ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἀρτηριῶν τῶν Ἀθηνῶν, 115 μέτρα εἶναι ἡ μία πρόσοψις ἐπὶ τῆς λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας.

§81Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Πόσοι πήχεις εἶναι τὸ σύνολον, ἐν σχέσει πρὸς τὴν πρόσοψιν;

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ἰατρίδη, τὸ πόσους πήχεις εἶναι, εἶπον προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς κανένα, εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ἀπὸ τὴν ἔκτασιν αὐτὴν πωλεῖται ἕνα τμῆμα 16.000 πήχεων, φαίνεται βέβαιον ἐπίσης, ὅτι τοὐλάχιστον 12.000 πήχεις ἐκμισθώνονται πρὸς τὸν Πεζᾶν, χωρὶς νὰ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἂν οἱ 12.000 πήχεις δὲν εἶναι καὶ πάρα πάνω, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκτιμήσεως ὁμιλεῖ περὶ 35.000 πήχεων. Συνεπῶς, θέμα μειώσεως τῆς τιμῆς δὲν ὑπάρχει, ὁπωσδήποτε, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι κάπως ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα, ὅταν ἔρχεται μία Ἐπιτροπὴ τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀποφαίνεται, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ τιμή, διατὶ θὰ καθίσω νὰ συζητῶ ἐὰν εἶναι εὐθηνότερον ἢ ἀκριβότερον; Διατὶ τὴν ἐκάνατε αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπήν;

§83Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἤξερε τὸν σκοπόν.

§84Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὸν ἀναφέρει τὸν σκοπὸν ἡ Ἐπιτροπή, λέγει, ὅτι ἀκριβῶς, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ, περὶ ἱδρύσεως ξενοδοχείου, ἔχει ἔτι μεγαλυτέραν ἀξίαν, καὶ τὸ ἀναφέρει ρητῶς αὐτὸ ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς, διατὶ θὰ συζητῶ ἐγὼ ἐὰν οὕτως ἢ ἄλλως θὰ εἶναι εὐθηνότερον ἢ ὀλιγώτερον εὐθηνότερον, ὅταν ἡ ὑπεύθυνος Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον ὥρισεν, ἀποφαίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον;

§85Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἴπετε, ὅτι ἡ μία πλευρὰ εἶναι 115 μέτρα, ἡ ἄλλη πλευρὰ πόσον εἶναι;

§86Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄλλη εἶναι 111 μέτρα καὶ τὸ πίσω μέρος εἶναι ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πετράκη 84,50, δὲν εἶναι σκάρτον, δι’ αὐτὸ τὴν ἄλλην φορὰν τὸ ὠνόμασα τὸ τμῆμα αὐτὸ ψαχνό. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν διαφορὰν σοβαρωτάτην εἰς τὴν τιμὴν τῆς πωλήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀναλαβόντος τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου ἐπὶ τοῦ πωληθέντος οἰκοπέδου. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰδικῶς εἰς τὸν Πεζᾶν καὶ ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀνέρχονται περίπου εἰς 20 ἑκατομμύρια δραχμάς, ἐκτὸς αὐτοῦ ἔχομεν ἔκπτωσιν εἰς τοὺς φόρους μεταβιβάσεως, μεταγραφῆς καὶ εἰς τὰ συμβολαιογραφικά, τὰ ὁποῖα κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς ποὺ ἠμποροῦσα νὰ κάνω, ἀνέρχονται εἰς 2.936.000 δραχμάς, συνολικῶς αἱ ἐκπτώσεις εἶναι 2.225.000 διὰ τὴν ἀγοραπωλησίαν, ἡ ἔκπτωσις διὰ τὸ δάνειον τὸ ὁποῖον συνομολογεῖ μέσῳ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης μὲ τὸν ΟΧΟΑ καὶ ἀπαλλαγαὶ διὰ τὸ ἑταιρικὸν συμβόλαιον τῆς ἱδρύσεως ἑταιρείας Πεζᾶς καὶ Σία, ἀνέρχονται εἰς 279.000, τὸ σύνολον τῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν μαζὶ μὲ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως ποὺ ἔκανεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐπίσης ἡ μίσθωσις, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἐπίσης ὑπὸ εὐμενεστάτους ὅρους, διότι περίπου τὸ μίσθωμα καλύπτει τὸ 2% τοῦ κεφαλαίου διὰ 40 χρόνια, ἐνῷ συνήθως εἰς αὐτὰς τὰς μισθώσεις ἀκινήτων μὴ προσοδοφόρων εὐθέως, ἀλλὰ ἐμμέσως, εἶναι 3,5–3%, τὸ σύνολον αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 80 ἑκατομμύρια δραχμάς, αὐτὰ εἶναι ποὺ χαρίζομεν κυριολεκτικῶς εἰς τὴν ἐπιχείρησιν Πεζᾶ. Ἔναντι τούτων, τὶ μᾶς παρέχει;

§87Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Διὰ τὰς τοποθετήσεις τῶν ἀκινήτων εἶναι 4%.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν θέλετε τὸ σβήνω αὐτό. Ἀλλὰ οἱ ὑπολογισμοὶ ποὺ ἔκανα δὲν εἶναι αὐθαίρετοι, βασίζονται εἰς δεδομένα.

§89Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Πάντως, θὰ σβήσητε τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου, διότι ἐπὶ κεφαλαίων εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ φόρος μεταβιβάσεως δὲν εἶναι 11%, ἀλλὰ εἶναι 5,5%.

§90Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔκανα ἐπακριβῶς τοὺς λογαριασμοὺς ποὺ ἀφοροῦν τὴν φορολογίαν, διότι ἔλαβα ὑπ’ ὄψιν τὸ 5,5%.

§91Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε περὶ ἀπαλλαγῆς ἔχουν ψηφισθῆ διὰ νόμου καὶ ἐπαναφερόμενα ἐδῶ κακῶς ἐπαναφέρονται;

§92Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νόμου ὄχι, πρόκειται περὶ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐκυρώθη.

§93Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Πρόκειται περὶ νόμου τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ τοῦ νόμου 2687, ἀλλὰ ὁ νόμος αὐτὸς δὲν προβλέπει συγκεκριμένας ἀπαλλαγάς, λέγει γενικῶς, ὅτι ἠμποροῦν νὰ χορηγηθοῦν ἀπαλλαγαὶ φορολογικαί, προκειμένου νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία.

§95Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατονομάζει τὰ εἴδη.

§96Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε τὰ εἴδη, οὔτε τὰ ποσοστὰ τῶν παραχωρήσεων, εἰς κᾶθε συγκεκριμένην περίπτωσιν θὰ κρίνῃ ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία τὶ ἀπαλλαγὰς θὰ δώσῃ.

§97Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὁ νόμος 3949 περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δημοσιευθεὶς εἰς τὰς 17.4.59.

§98Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ προηγοῦνται.

§99Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤδη, ἐκυρώθησαν διὰ νόμου, ἑπομένως τὸ νὰ ἐπαναφέρετε τὴν διάταξιν πρὸς συζήτησιν εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου, διότι νόμος ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ὄχι ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 2 τὰ ἴδια πράγματα μὲ μίαν τροπολογίαν, ὅτι κριτὴς περὶ τοῦ ἐὰν παραχωροῦνται ἢ δὲν παραχωροῦνται εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας.

§100Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ὁ νόμος ἀναφέρει λεπτομερῶς τὰ εἴδη;

§101Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μάλιστα. Ἀλλὰ εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις.

§102Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλων ἑτέρων διατάξεων. Λέγει δέ: «Μέχρι 31.12.61 ἀπαλλάσσονται .............. (ἀναγινώσκει) ............».

§103Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐδῶ ὑπάρχει διάταξις νόμου, ἡ ὁποία παρέχει αὐτὴν τὴν ἀτέλειαν. Δὲν ἠμπορεῖ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 35 νὰ ἐπαναφέρεται πρὸς συζήτησιν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Βουλὴ διὰ διατάξεως νόμου, διότι εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου ἡ συζήτησις καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ δι’ ἀποφάσεώς της καταργήσῃ τὸ Ν. Δ., θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ ὁ νόμος.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἐτροποποιήθη ἁπλῶς μία διάταξις καὶ συνεπληρώθη μία διάταξις.

§105Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως) Εἶναι νεώτερος ὁ νόμος.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν ἐπανάληψιν.

§107Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Λέγω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει διάταξις νόμου, ἔχουσα τὸ αὐτὸ περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον σήμερον συζητεῖται καὶ ἐὰν ἐνδεχομένως ἀπόψε ἡ Βουλὴ ἠκύρωνε τὸ Ν. Δ., θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ ὁ νόμος αὐτός.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν μπορῶ νὰ ἀποφανθῶ.

§109Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶσθε τόσον ὀξυδερκὴς καὶ ἔγκριτος νομομαθής, ὥστε θὰ εἴδατε, ὅτι καλύπτει....

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ξεύρω ἐὰν καλύπτῃ, ἀλλὰ τὰς ἀπαλλαγὰς ὁπωσδήποτε ὄχι. Παραμένουν αἱ εἰδικαὶ ἀπαλλαγαί, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν πρὸς τὸν Πεζᾶν.

§111Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ βʹ παράγραφος τὰ λέγει ὅλα. Εἶναι ἐπανάληψις ὅλου τοῦ κειμένου.

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν καλύπτει τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Λέγω, λοιπόν, ὅτι, ἔναντι αὐτῆς τῆς παροχῆς πρὸς τὸν Πεζᾶν, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰσαγάγῃ ὁ Πεζᾶς 3,5 ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδὴ 105 ἑκατομμύρια δραχ., δηλαδὴ περίπου τοῦ ἀποδίδουν εἰς παροχὰς ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ.

§113Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τὸν κ. Πεζᾶν, δὲν παράγονται εἰς τὴν Ἑλλάδα;

§114Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§115Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. ...... (Ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἠκούσθη) ......

§116Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κἄτι χειρότερον ἀπ’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, διότι, ἐνῷ εἰσάγει 105 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα εἶναι δικά του, ἡμεῖς τοῦ χαρίζομεν 80 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ τελευταῖον τμῆμα τῆς ὁμιλίας μου, λέγω τοῦτο, διατὶ αὐτὴ ἡ εἰδικὴ εὔνοια πρὸς τὸν Πεζᾶν; Πρόκειται περὶ καμμιᾶς ἐπιχειρήσεως ἀνεγνωρισμένης, ξενοδοχειακῆς, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ προσφέρῃ σοβαρὰν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ξενοδοχείων; Ὁ ἴδιος ὁ Πεζᾶς δὲν ἔχει ἰδέαν περὶ τοῦ τὶ εἶναι ξενοδοχεῖον, ἁπλῶς κάμνει μπίζινες καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν εἶναι, ὅτι ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Χίλτον, διὰ νὰ ἀναλάβῃ ὁ Χίλτον τὴν ἐκμετάλλευσιν;

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μικρὸ πρᾶγμα εἶναι αὐτό;

§118Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄλλος ἐπιχειρηματίας, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καὶ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ ἀνελάμβανον νὰ κάμουν μίαν ἐπαφὴν μὲ τὸν Χίλτον, διὰ νὰ ἐξακριβώσουν ἐὰν θὰ ἦτο διατεθειμένος νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἕνα ξενοδοχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνεγείρῃ τὸ ἴδιον τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀκόμη καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ μείνῃ κτῆμα τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐνδεχομένως καὶ ἄλλη ἐπιχείρησις ξενοδοχειακή, ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ ἐγὼ λέγω ἐὰν διὰ τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὸ Κράτος ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ δυνατότης καμμιᾶς ἐπαφῆς μὲ τὸν Χίλτον, τότε βεβαίως ἦλθε θεῖον δῶρον ὁ Πεζᾶς διὰ νὰ μεσολαβήσῃ, διότι περὶ τούτου πρόκειται. Ἀλλὰ καὶ οὕτω τιθεμένου τοῦ ζητήματος, ποίαν ἐξασφάλισιν ἔχει ἡ Κυβέρνησις ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ εἴπῃ σήμερον, ὅτι πράγματι ὁ Χίλτον θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου; Τὸ ὑπεστηρίξαμεν καὶ τότε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἔχῃ τὴν ἰδίαν γνώμην ποὺ εἶχε τότε εἰπών, ὅτι ὑπῆρξε ...... νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐπαναλάβω τὰς φράσεις του: «Εἶναι ζήτημα καλῆς τύχης......... (ἀναγινώσκει).........».

§119Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, δυοῖν θάτερον ἢ ὁ Πεζᾶς θὰ κτίσῃ τὸ ξενοδοχεῖον ἢ θὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος. Ἐὰν κτίσῃ τὸ ξενοδοχεῖον μέγα κέρδος ἔχομεν, ἐὰν κηρυχθῇ ἔκπτωτος κερδίζομεν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου 20 ἑκατομμύρια. Ἢ τὸ ἕνα θὰ συμβῇ ἢ τὸ ἄλλο.

§120Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μαζύ σας μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δι’ ἐμὲ ὑπάρχει δίλημμα. Δὲν ὑπάρχει «ἐάν». Ἂν μπορῆτε νὰ κηρύξετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔκπτωτον τὸν Πεζᾶν, ὀφείλετε νὰ τὸ κάμετε, διὰ νὰ προστατευθῆτε ἀπὸ μεγαλύτερες περιπέτειες, διότι ἤδη ὑπάρχει ἕνα νέον στοιχεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς προειδοποιήσαμε. Εἴπομεν τότε, ὅτι δὲν εἶναι ὁ Πεζᾶς, τὸ πρόσωπον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐμπιστευθῇ ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἀπαντήσατε αὐτό. Ἀνεφέρθη καὶ τότε ἀπὸ συναδέλφους καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἐπαναλάβω, ὅτι πρόκειται περὶ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναμιχθῆ εἰς ἐπιχειρήσεις ὄχι καθαρᾶς, ἐνεφανίσθη, τοὐλάχιστον εἰς τὸ παρελθόν, εἰς ὀλίγον τυχοδιωκτικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἀνεφέρθη τότε καὶ ὅπως ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες, λάθρα ὡς δοσίλογος καὶ ὡς συνεργασθεὶς μὲ τὸν κατακτητήν.

§121Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὅτι ἀπηλλάγη διὰ βουλεύματος παμψηφεὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Μὴ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ξεύρετε τότε ἐπὶ κατοχῆς τί συνέβαινε καὶ τί ἐλέγετο.

§122Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι ὁ Πεζᾶς ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τὸ 1945, διωκόμενος διὰ συνεργασίαν μὲ τὸν ἐχθρόν. Γνωρίζω, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὁ Πεζᾶς ὠργίαζεν εἰς τὰς Ἀθήνας. Αὐτὸ τὸ γνωρίζω. Διαψεύσατέ το αὐτό. Ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐπιβαρυντικὰ ἐναντίον του.

§123Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι ἔτσι, τότε ὅλοι εἴμεθα δοσίλογοι. Ξεύρετε πόσους κατηγόρησαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§124Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι ἐζήσαμεν τὴν περίοδον αὐτήν. Ὁ Πεζᾶς, δὲν ἦτο τὸ ἐνδεδειγμένον πρόσωπον, διὰ νὰ τοῦ ἀνατεθῇ τόσον σοβαρὰ ἀποστολή. Ἐν τούτοις προχωρήσατε καὶ τὰ ἀποτελέσματα ἦλθαν. Ὁ Πεζᾶς, μία ἐκ τῶν ἐπιχειρήσεών του, ἔχει κηρυχθῆ ἐν πτωχεύσει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὴ εἰς τὰς Η.Π.Α. Ἐρωτῶ, ποῖος ἐγγυᾶται, ὅτι ὁ Χίλτον, μία ἐπιχείρησις τοιαύτη, παγκοσμίου προβολῆς, θὰ δεχθῇ νὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν Πεζᾶν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἑνὸς ξενοδοχείου εἰς τὰς Ἀθήνας; Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφρόντισε νὰ ἔχῃ μίαν ἐγγύησιν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν Χίλτον, ὅτι ἀνεγειρομένου τοῦ ξενοδοχείου θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἠρκέσθη εἰς μίαν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι ὁ Πεζᾶς ἔχει διὰ μίαν δεκαετίαν. Ὑπάρχει καὶ ἐδῶ ἕνα κενόν, διότι ἐνῷ ὑπάρχει ἡ μίσθωσις διὰ μίαν εἰκοσαετίαν, ἐγένετο διὰ μίαν δεκαετίαν ἡ σύμβασις, ὥστε νὰ μὴ εἶναι γνωστὸν τί θὰ συμβῇ μετὰ τὴν δεκαετίαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι καθόλου πιθανόν, ὅτι ὁ Χίλτον θὰ δεχθῇ νὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν Πεζᾶν καὶ ὅπως γνωρίζομεν δὲν ἀποκλείεται ἐνδεχομένως αὐτὴ ἡ πτώχευσις ποὺ ἐνεφανίσθη εἰς μίαν τῶν ἐπιχειρήσεών του κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἐξελιχθῇ καὶ εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις ἐὰν κριθῇ, ὅτι κεφάλαιον ἢ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς πτωχευσάσης ἐπιχειρήσεως μετεπήδησαν εἰς ἄλλην ἐπιχείρησιν καὶ αὐτὴ δὲν ἔχει κηρυχθῆ εἰς πτώχευσιν, διότι καὶ τοῦτο ἐγνώσθη, ὅτι ἐπώλησε καράβια ὁ Πεζᾶς διὰ νὰ τὰ διαθέσῃ πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου ἐν Ἑλλάδι. Νομίζω, ὅτι ἕνας δρόμος ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ διορθωθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος ὁ Πεζᾶς, διότι οὐδεμία ἐλπὶς ἀπολύτως ὑπάρχει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ εἰς πέρας αὐτὸ τὸ ἔργον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ ὁ νόμος αὐτός, ἄλλωστε δὲν ἔχει ἐφαρμοσθῆ καὶ ἡ σύμβασις, δὲν ἔχει δοθῆ τὸ δάνειον ἀκόμη. Ἐπῆρε χρήματα ὡρισμένα ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν, 175.000 δολλάρια καὶ ἀκόμη δὲν ἔχει πραγματοποιήσει τὸ δάνειον, δὲν ἔχει καταβληθῆ τὸ τίμημα. Ὑπάρχουν ἀσυμπλήρωτοι ὅροι τοῦ συμβολαίου, σήμερον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης ἀνατροπῆς αὐτῆς τῆς ἀγοραπωλησίας.

§125Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, θὰ εἴπω πάρα πολὺ ὀλίγα, ἐπὶ ὅσων οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν ἀπὸ τοῦ βήματος. Ὡς πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Κερκύρας, κ. Πρίφτην, ἀπὸ ὅσα μᾶς εἶπεν ἀπόψε, τίποτε τὸ νεώτερον δὲν προσετέθη εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ πωληθέντος ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης οἰκοπέδου εἰς τὴν ἑταιρείαν Α. Ε. Πεζᾶ. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα τότε ἀνέπτυξε καὶ τὰ ὁποῖα ἐπανέλαβεν ἐπὶ λέξει ἀπόψε, ἀνταπεκρίθησαν ἀπολύτως μὲ ὅσα ἀνέπτυξα ἐγὼ καὶ ὅσα ἀνέπτυξαν τότε οἱ ὁμιλήσαντες κύριοι συνάδελφοι. Τὸ ὅτι τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ ἐπωλήθη εἰς τιμὴν καλήν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐπαναλάβω. Τὰ στρατιωτικὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Πρίφτης, ἦσαν ὑπὲρ τιμήματος μεγαλυτέρου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο παραδεκτὸν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ μάλιστα ἐξέφρασα καὶ ἀπόψε τὴν ἀπορίαν μου, πῶς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του τὰς ἀποφάσεις τῆς μειοψηφίας καὶ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς ἀπόψεις τῆς μειοψηφίας καὶ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του τὰς ἀπόψεις τῆς πλειοψηφίας. Τὰ στρατιωτικὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Ἡλιόπουλος, εἶπον, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ πωληθῇ ὀλιγώτερον ἀπὸ 5,17 λίρας καὶ ἐπωλήθη 4,70. Ἐὰν ὁ κ. Πρίφτης ἐγνώριζε τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται καὶ ποῖοι μετέχουν τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, δὲν θὰ εἶχεν ἐκφράσει αὐτὴν τὴν ἀπορίαν, διότι τὸ Συμβούλιον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὴν γνώμην τῆς μειοψηφίας, ὅπως τὴν ἀποκαλεῖ, ἡ ὁποία μειοψηφία, ἦτο πραγματικῶς οὐδετέρα, διότι οἱ ἀξιωματικοὶ ἦτο φυσικόν, διότι ἐπρόκειτο περὶ Ταμείου ἰδικοῦ των, δηλαδὴ τῆς ὑπηρεσίας των, νὰ θελήσουν κἄπως τὰ πράγματα νὰ τὰ παρουσιάσουν ὑπερβολικώτερα, ἐνῷ οἱ ἄλλοι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ἦσαν ἀντικειμενικώτεροι, διότι εἶχον ὑπ’ ὄψει των πολλὰ δεδομένα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐβάσισαν καὶ τὴν γνώμην τους. Ἀλλὰ μετὰ τὴν γνωμάτευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ πυρὴν τοῦ Α.Σ.Σ. εἰς τὸν ὁποῖον μετέχουν δύο μέλη, ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς τοῦ Στρατοῦ καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, παρεδέχθη, ὅτι ἡ τιμή, ἡ ὁποία καθωρίσθη ἦτο συμφέρουσα καὶ ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν διεφώνησε. Συνεπῶς, στρατιωτικοὶ πάλιν, οἱ ὁποῖοι προηγοῦνται εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶχον δεχθῆ τὴν τιμὴν αὐτήν. Συνεπῶς, τίποτε τὸ παράδοξον δὲν ὑπῆρξεν εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς προσφερθείσης τιμῆς. Ἐγὼ δὲ θὰ ἔλεγον κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέπτυξεν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Χίου κ. Ζορμπᾶς, ὅτι θὰ ἔπρεπε μᾶλλον νὰ τὴν θεωρήσωμεν τὴν τιμὴν καὶ πολὺ καλήν, διότι ὅπως εἶπεν ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου προσδιορίζεται ἐκ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ οἰκοδομήματος τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κτισθῇ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ λάβῃ ἀκόμη κανεὶς ὑπ’ ὄψει του καὶ τὴν γενικωτέραν τουριστικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τότε θὰ πρέπει ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ θεωρηθῇ ὡς πολὺ καλή. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ οἰκοπέδου. Διότι ὅ,τι καὶ ἂν εἴπω περισσότερον, θὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐπὶ τῶν ἄλλων σημείων θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§126Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ἀπολύτως σύντομος, διότι ὁ χρόνος εἶναι προκεχωρημένος, ἀλλὰ ἡ συντομία δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσῃ νὰ εἶμαι σαφὴς εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα ὅπου ἐγεννήθησαν ἀπορίαι ἐκ τῶν λόγων τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων συναδέλφων. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰ εἰδικώτερα, ἀπὸ τὰ συγκεκριμένα θέματα καὶ θὰ καταλήξω εἰς μερικὰς ἀπαντήσεις ἀφορώσας γενικὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα ἀπηύθυναν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι. Πρῶτον, ἡ τιμὴ τοῦ οἰκοπέδου. Γύρω ἀπὸ αὐτὴν τὴν τιμὴν ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄνω τῶν 5½ Λιρῶν κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ρητόρων τῆς ἀντιπολιτεύσεως —καὶ ἡ ὁποία εἶναι ὀρθὴ κατὰ τὴν κρίσιν τὴν ἡμετέραν— γύρω ἀπὸ αὐτὴν τὴν τιμὴν κάθε ὁμιλητὴς προσεπάθησε νὰ ἐξάρῃ τὰ σημεῖα καὶ τὰ θέματα καὶ τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς αὐτῆς τοῦ οἰκοπέδου. Ἐπεσήμανα —καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐξετιμήθη ἀπὸ ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους ἐπαρκῶς— τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐδῶ δὲν ἐπωλήσαμεν εἰς ἕνα ἰδιώτην ἕνα οἰκόπεδον εἰς τὴν ὁδὸν Κηφισσιᾶς διὰ νὰ κτίσῃ βίλλαν. Ἐδῶ ἐκαλέσαμεν ἕνα ἐπιχειρηματίαν καὶ τοῦ εἴπομεν: Θὰ πάρῃς αὐτὴν τὴν γῆν, μὲ αὐτὴν τὴν τιμὴν καὶ ἐπάνω ἐκεῖ θὰ κάμῃς ἕνα ἔργον τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ ἥμισυ θὰ γίνῃ μὲ τὰ ἰδικά σου χρήματα καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ μὲ δάνειον ποὺ θὰ πληρώσῃς. Θὰ εἶσαι δεμένος μὲ αὐτὸ τὸ ἔργον. Καλὰ πάει, κακὰ πάει, ὀφείλεις εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ ἐκπληρώσῃς τὰς ὑποχρεώσεις σου. Ἐὰν δὲν τὰς συμπληρώσῃς, ἐπανέρχονται αἱ ἐκ τοῦ συμβολαίου κυρώσεις. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἀποτελεῖ ἢ δὲν ἀποτελεῖ περιορισμὸν τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς κυριότητος, περιορισμὸν ὁ ὁποῖος ἐπάγεται μίαν μείωσιν τῆς ἀξίας αὐτοῦ τοῦ περιουσιακοῦ στοιχείου; Αὐτὸ ἐὰν δὲν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν ἀποτιμηθῇ, πᾶς ὑπολογισμὸς στερεῖται σοβαρᾶς βάσεως. Δὲν θὰ ἀναφέρω τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα, τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν οἰκοπεδοποίησιν, εἰς τὴν διαφορὰν τοῦ μεγάλου καὶ μικροῦ οἰκοπέδου. Ἐπεσήμανεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἰατρίδης, ὅτι ὅταν ὁμιλῆτε περὶ τιμῆς οἰκοπέδου καὶ μετώπου 100 μέτρων ἀπὸ τῆς τάδε ὁδοῦ, ὀφείλετε, ἐὰν θέλετε νὰ ἦσθε πλήρεις εἰς τὴν ἀνάπτυξίν σας νὰ εἴπητε ποία ἡ ἔκτασις τοῦ οἰκοπέδου καὶ ὀφείλετε νὰ εἴπητε ἐὰν εἶναι σύνηθες ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν Ἀθήναις νὰ πωλοῦνται ἐντὸς τῆς πόλεως καὶ εἰς τὸ κέντρον οἰκόπεδα 16.000 ἢ 22.000 πήχεων. Καὶ ἐὰν εἶναι ἰδία ἡ τιμὴ διὰ τοὺς 22.000 πήχεις, τοὺς ἀρυμοτομήτους καὶ ἐὰν εἶναι τὸ ἴδιον ὅταν ἀγοράζετε οἰκόπεδον 500 πήχεων διὰ νὰ κτίσητε μίαν πολυκατοικίαν. Καὶ ὀφείλομεν ὅταν ἐλέγχωμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν παραγόντων καὶ τῆς τιμῆς τῆς τρεχούσης εἰς τὴν ἀγοράν, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ εὐσταθῇ ὁ ἔλεγχος. Ἀλλὰ πέραν τούτου θὰ κάμω μίαν παραχώρησιν χάριν καὶ μόνον τῆς συζητήσεως. Ὅταν ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ κάμνῃ τουριστικὴν πολιτικὴν καὶ τοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ εὕρῃ ἕνα ἐπιχειρηματίαν —διότι ἄλλον δὲν εὗρε— νὰ προσφέρῃ δύο πράγματα, νὰ προσφέρῃ 3½ ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ μίαν σύμβασιν μὲ τὸν Χίλτον —διότι ὑπάρχει σύμβασις μὲ τὸν Χίλτον, ποὺ θὰ τὴν ἀκούσητε τώρα— αὐτὸ δὲν θὰ τὸ λογαριάσω; Αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάσῃ τοὺς ὑπολογισμούς μου; Πέραν τούτου, διὰ μὲν τὰς ἀτελείας αἱ ἀπαντήσεις εἶναι δύο. Ἡ πρώτη αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἡλιόπουλον. Εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν κάμνομεν, ἀπόψε ἐδῶ, διότι ὑπάρχει νόμος ὄχι νομοθετικὸν διάταγμα, ὁ ὁποῖος ὁρίζει τὰς ἀτελείας αὐτάς. Τὸ ἄρθρον καλύπτει καὶ τὴν περίπτωσιν τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον».

§127Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ ἐρωτήσω κάτι; Νομίζω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὁμιλεῖ περὶ εἰδῶν, τὰ ὁποῖα δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι, ἐνῷ αἱ ἐξαιρέσεις τοῦ διατάγματος τοῦ ἄλλου, ὁμιλοῦν μόνον διὰ δύο περιπτώσεις.

§128Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ εἴδη τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς, τὰ ραδιόφωνα κλπ., δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι.

§129Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι κατάλογος ὁλόκληρος. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς τὸν διαβάσω. Εἶναι πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐν Ἑλλάδι καὶ παρὰ τοῦτο δὲν φορολογοῦνται τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§130Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θέλετε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ναὶ μὲν ὑπάρχει ὁ νόμος, ἀλλὰ ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιπτώσεις τὰς ὁποίας δὲν καλύπτει, ἐπειδὴ παράγονται ἐν Ἑλλάδι; Πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι κατέστη πολὺ μικρὸν καὶ στενὸν τὸ περιθώριον τῶν σωζομένων ἀπ’ ὅσα εἴπατε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§131Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί;

§132Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Διότι εἶναι πολὺ ὀλίγα.

§133Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς τὸν διαβάσω; Ἀκούσατε τὸν κατάλογον τῶν ἐξαιρουμένων.

§134Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤθελον ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, τὰς ὁποίας ἀκριβῶς συνεκέντρωσα ἐσχάτως διὰ νὰ παύσουν νὰ λέγωνται ὅσα, ὄχι ἐδῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ, ἀλλὰ εἰς τὰς τριόδους λέγονται, διὰ νὰ δημιουργηθῇ δυσμενὲς κλῖμα, διότι ἐκτὸς τῶν καλῆς πίστεως συζητητῶν, ὑπάρχουν καὶ κακῆς πίστεως, ὄχι ἐδῶ, ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, ὑπάρχουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν συμφέροντα. Διὰ νὰ ἐλέγξωμεν λοιπόν, τί εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο μέχρι τοῦδε, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ νὰ μοῦ δώσῃ στοιχεῖα, καὶ εἶναι πρόσφατος ἡ ἀπάντησίς του, εἶναι τῆς 15 Ἰανουαρίου 1960, ποία εἶναι ἡ εἰσφορὰ τοῦ Πεζᾶ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Δὲν σᾶς διαβάζω ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ σύνολον τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Πεζᾶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὑπὲρ τὰ 18 ἑκατομμύρια, ὁ δὲ Ο.Χ.Ο.Α. ἀντ’ αὐτῶν ἔδωσε 12.450.000.

§135Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τί 18.000.000;

§136Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). 18 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἐξ ἰδίων. Δὲν ἐπρόκειτο ποτέ νὰ εἶναι 18 ἑκατομμύρια δολλάρια δι’ ἕνα ἔργον τὸ ὁποῖον ὅλον μαζὺ κάμνει 7.500.000 δολλάρια καὶ ἐξ αὐτῶν 460.000 εἰσέπραξεν ὁ συνάδελφός μου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τὸ οἰκόπεδον. Μένουν ἀκόμη νὰ ὀφείλωνται 300.000 διὰ τὸ οἰκόπεδον. Διετυπώθη μία ἄλλην ἀπορία. Δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος; Τί γίνεται. Ὡς ἐὰν διὰ πρώτην φορὰν δίδωνται ἀτέλειαι καὶ διὰ πρώτην δίδωνται προνόμια εἰς εἰσάγοντας κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς ἐὰν διὰ πρώτην φορὰν ἐφαρμόζεται ὁ νόμος περὶ εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων. Ὁρίστε κύριοι, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἔλεγχος. Ὑπάρχει διάταγμα τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι ὑπάρχει ἔλεγχος τῶν εἰσαγομένων, ὅτι εἰς περίπτωσιν διαφωνίας ὑπάρχει διαιτητικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ δημοσίων λειτουργῶν, ἡ ὁποία ἐλέγχει τὰ εἰσαγόμενα. Εἶναι τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Διατάγματος περὶ εἰσαγωγῆς κεφαλαίων. Καὶ ὑπάρχει ἐκεῖ ὁ ἔλεγχος. Ἐτέθη ἕνα ἐπίσης ἄλλο ἐρώτημα καὶ ἐτέθη, νομίζω, ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ζορμπᾶν, ἐὰν ὑπάρχῃ δέσμευσις ἔναντι τοῦ «Χίλτον». Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις: Εἰς τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐγκρίνει τὴν εἰσαγωγὴν ξένου κεφαλαίου, τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις ἀποτελοῦν τμῆμα τῶν συμβάσεων τῶν ὑπογραφεισῶν, διότι αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἀναφέρονται εἰς αὐτό, λέγεται εἰς τὸ ἄρθρον 8: (Ἀναγινώσκει). Ἀκολουθεῖ τώρα ἡ σύμβασις: «Ὑποβληθησομένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ». Καὶ ἐγκρίνεται.

§137Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Χίλτον εἶπε τίποτε; Ἔχετε ὑπογραφήν;

§138Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὁ Χίλτον ὑπογράφει σύμβασιν μὲ τὸν Πεζᾶν.

§139Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὄχι μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἑλλήνων.

§140Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἰδοὺ ἡ σύμβασις. Ὑπογράφεται εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου 1957. Εἶναι φωτοτυπωμένη. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ὄχι μόνον δεσμεύει τὸν Χίλτον, ἔναντι τοῦ Πεζᾶ, ἀλλὰ πέραν τούτου παρέχεται εἰς τὸν Πεζᾶν τὸ δικαίωμα, εἰδοποιῶν τὸν Χίλτον νὰ μεταβιβάζῃ τὰ ἐκ τοῦ παρόντος δικαιώματα εἰς τρίτους.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Χίλτον τί ὑποχρεώσεις ἀνέλαβεν;

§142Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔλαβεν ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ μίαν 20ετίαν, τοῦ ξενοδόχου.

§143Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω μίαν ἀπορίαν, κ. Ὑπουργέ. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς πληροφορήσητε ἐὰν τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν, τὸ Ξενοδοχεῖον αὐτό, ἀνελάμβανε τὸ Δημόσιον, δοθέντος, ὅτι ἤδη διαθέτει τὰ 3.500.000 δολλάρια, δηλαδὴ τὸ ἥμισυ τῶν κεφαλαίων, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὴν τὴν σύμβασιν μὲ τὸν Χίλτον; Μόνον ὁ κ. Πεζᾶς ἠδύνατο νὰ τὴν ἐξασφαλίσῃ;

§144Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ ἐρώτησίς σας θὰ ἠδύνατο νὰ γενικευθῇ διὰ πᾶσαν δημοσίαν ἐπιχείρησιν. Διότι τὸ ἴδιον θὰ ἠμπορούσατε νὰ εἴπητε διὰ τὴν Πτολεμαΐδα. Εἰς σᾶς ἀνήκει νὰ κρίνητε ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν τὸ Κράτος νὰ γίνῃ ἔμπορος καὶ βιομήχανος καὶ ξενοδόχος.

§145Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ἔμπορος. Ἰδιοκτήτης τοῦ ξενοδοχείου. Διότι ἔμπορος θὰ εἶναι ὁ Χίλτον.

§146Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἡ μόνη ἀντίρρησις ποὺ ἀπέμεινεν εἶναι αὐτή.

§147Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι μόνον αὐτή.

§148Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἡ μόνη ἀντίρησις, ἡ ὁποία ἀπέμεινεν εἶναι, ὅτι ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ κάμῃ μόνον του τὰ ξενοδοχεῖα καὶ νὰ τὰ μισθώνῃ εἰς διαφόρους ἰδιώτας, τότε σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὴ εἶναι μία ἀντίρρησις ἐπὶ μιᾶς γενικῆς πολιτικῆς βάσεως, σοβαρά. Διότι θὰ ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ πράγματι τὸ Κράτος τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι τὸ Κράτος εἰς μεγάλην κλίμακα δὲν τὴν κάμνει. Δὲν θέλει νὰ τὴν κάμῃ. Ἡμεῖς κάμνομεν ξενοδοχεῖα μόνον ὅπου εἶναι ἀδύνατον, παρὰ τὰς προσπαθείας μας, νὰ ἔλθουν ἰδιῶται νὰ τὰ κάμουν. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὸ Κράτος ἔκαμε ξενοδοχεῖα ἐκεῖ ὅπου ἠμποροῦσαν νὰ τὰ κάμουν ἰδιῶται. Ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἰδιώτης, ἔστω καὶ μὲ δανεισμόν, εἶναι ἕτοιμον νὰ τὸν βοηθήσῃ, νὰ κάμῃ ξενοδοχεῖον. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἔργων ὑποδομῆς, ἠμπορούσατε νὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι τὰ ἔργα ὑποδομῆς, πρέπει νὰ τὰ κάμῃ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὸ Κράτος ἀπεφάσιζε νὰ κτίσῃ ξενοδοχεῖα, ὅπου θέλει. Διότι ἐγὼ ἔχω πεῖραν τοῦ τὶ εἶναι κτίσιμον ξενοδοχείου. Προϋποθέτει ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἠξεύρει ἀπὸ ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις.

§149Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπεστήριξε κανείς, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ κάμῃ ξενοδοχεῖα. Εἴπομεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ ἕνα τὸ μεγάλο ἐπὶ κτήματος τοῦ δημοσίου πρῶτον, καὶ δεύτερον, δὲν ἔχετε πράγματι ἰδιώτας διατεθειμένους νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν δουλειὰ διότι σεῖς ὁ ἴδιος ἐδηλώσατε, ὅτι ἐπιχειρηματίαι ἢ ξενοδόχοι τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἀναλάβουν αὐτὴν τὴν δουλειὰ καὶ τὴν ἐδώσατε εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ ξενοδοχεῖα.

§150Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔτσι φθάνομεν, κύριοι, ὡς ἔλεγε κἄποιος ἐκ τῶν ἀγαπητῶν συναδέλφων, εἰς τὸ ψητό. Τὸ ψητὸ εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος ἔδωσε τὸ ξενοδοχεῖον εἰς τὸν Πεζᾶ. Ὁ Πεζᾶς μᾶς εἶναι ἀδιάφορος. Ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος Ἕλλην τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐδῶ καὶ εἶπε: Φέρω χρήματα εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὶ θὰ κάμῃ εἰς τὸ μέλλον καὶ ποῖαι αἱ προβλέψεις περὶ τοῦ μέλλοντός του, ἐγὼ προφήτης μετὰ Χριστὸν δὲν εἶμαι καὶ δὲν τὸ γνωρίζω. Γνωρίζω, ὅτι συνεισέφερεν ἤδη ἕν ποσὸν ὑπερβαῖνον τὰ 18.500.000 καὶ γνωρίζω διότι ἔχω εἰς χεῖρας μου σύμβασιν ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἐὰν δὲν ἐκπληρώσῃ τὰς συμβατικάς του ὑποχρεώσεις, ἐγὼ θὰ ξεκινήσω μὲ ἄλλον ἀνάδοχον καὶ μὲ ἀέρα 19.000.000. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔθεσα τὸ δίλημμα εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν κριτικὴν τώρα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§151Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι τώρα.

§152Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τώρα, ὅμως εἶναι ἀτυχὴς ἡ ὥρα τῆς κριτικῆς. Διότι δύο λύσεις καὶ δύο ἐξελίξεις εἶναι δυναταὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἢ νὰ ἐπιτύχῃ ὁ Πεζᾶς ἢ νὰ ἀποτύχῃ. Ἐὰν ἐπιτύχῃ, θὰ ἀποκτήσωμεν τὸ μεγαλύτερον Ξενοδοχεῖον μὲ 3,5 ἑκατομμ. δολλάρια, ἐὰν ἀποτύχῃ, ἔχω ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμὴν κέρδος 20 ἑκατομμ. ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Καὶ ἐρωτῶ τοὺς τώρα ἐλέγχοντας, ποῦ εἶναι ἡ ζημία διὰ τὴν ὁποίαν κόπτεσθε; (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν καὶ ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων νόμου. Οἱ παραδεχόμενοι τὰς ὡς ἄνω προτάσεις νόμου περὶ ἀκυρώσεως τῶν Ν.Δ. 3969 καὶ 3909, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν). Συνεπῶς καὶ αἱ δύο προτάσεις, ἀπερρίφθησαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)