1959.12.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12η

Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§2Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν δι’ ἀργότερον, διότι μόλις τώρα διενεμήθησαν καὶ εἶναι ἐκτεταμένα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἐπὶ μίαν ὥραν ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Α. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), Σ. Γκίκας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἰαματικῶν Πηγῶν». Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 3361)1955 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς»... Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Λεονάρδος, Γ. Μπακατσέλος, Ε. Κοθρῆς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Μ. Στεφανίδης, Π. Ξενοδοχειάρης, Π. Βαρδινογιάννης, Ν. Ζορμπᾶς, Κ. Μαρῆς, Π. Πολυχρονίδης, Ν. Ἰντζές, Θ. Δεσύλλας, Α. Κοκκέβης, Ν. Ἔξαρχος καὶ Σ. Κωστόπουλος καταθέτουσι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου, «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4026)1959 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3340)1959 «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικῆς Ὑπηρεσίας Αἱμοδοσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως τιμητικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποθανόντος Γενικοῦ Ἀρχηγοῦ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Ν. Ζέρβα». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀπομακρύνσεως ἐκ τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας τῶν συμπληρούντων τριακονταπενταετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀποστρατεύσεως ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, Ἀξιωματικῶν συμπληρούντων 35ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν καὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν κατωτέρων Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς ἐπὶ διετίαν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης καταθέτει πρότασιν νόμου, «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. 3768)1957 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Αἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103 Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας «περὶ προστασίας τῆς Μητρότητος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων», τοῦ Ν. 3505)1956, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὸν τύπον». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ μέτρων ἐπεκτάσεως καὶ βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ Ὀργανισμῶν Κοιν. Πολιτικῆς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ 2) «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων Κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων», τοῦ Ν. 3505)1956, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὸν τύπον». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λιάκος καὶ Π. Τσακιρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Μπάρμπας καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πινάτσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἀθανασίου καὶ Α. Κοντογιάννης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Κρῖκος, Χ. Γραμματίδης, Δ. Γρίβας, Δ. Καρατζένης, Α. Παπαχρήστου, Η. Πολυχρονίδης, Π. Πινάτσης, Ι. Κεφαλογιάννης, Γ. Παπαευθυμίου κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαευθυμίου καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μανέντης, Π. Πινάτσης καὶ Π. Κάβδας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Γραμματίδης, Α. Σχινᾶς, Α. Κοντογιάννης, Γ. Βιτούλιας καὶ Ε. Γαλενιανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μανέντης, Π. Πινάτσης, Π. Κάβδας καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ἰντζές, Π. Πινάτσης καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μανέντης, Π. Κάβδας, Φ. Κατσιάμπας, Ι. Λύρας καὶ Α. Λιάκος, καταθέτουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σταμάτης, Δ. Λιανουλόπουλος, Ι. Ἰντζές, Δ. Καρατζένης, Γ. Ἀνδρεάδης, Π. Γυιόκας, Χ. Ζησιάδης, Ι. Κοντοβράκης, Μ. Μυριδάκης, Α. Λαδᾶς, Δ. Μανέντης, Χ. Σιανίδης, Δ. Γρίβας, Ν. Παπαγεωργίου, καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Ι. Γιαννόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Μαρῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Δερδεμέζης, Σ. Κωτιάδης, Ι. Τούμπας, Π. Κάβδας, Π. Ξενοδοχειάρης, Γ. Μπακατσέλος, Φ. Πιτούλης, καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης, Γ. Μεταξᾶς, Σ. Εὐστρατιάδης, Ι. Ἰντζές, Γ. Σταμάτης, Δ. Λιανουλόπουλος, Ν. Πινιατῶρος, Χ. Καραπιπέρης, Δ. Καρατζένης, Γ. Ἀνδρεάδης, Χ. Ζησιάδης, Μ. Μυριδάκης, Α. Λαδᾶς, Ν. Π. Βαρβιτσιώτης, Γ. Μπακατσέλος, Χ. Σιανίδης, Α. Γκίλλας, Δ. Γρίβας, Ι. Κοντοβράκης, Π. Σταυρόπουλος, Δ. Μανέντης, Π. Γυιόκας καὶ Ν. Παπαγεωργίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης, Χ. Πιπιλῆς καὶ Γ. Παπαευθυμίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδ. Ν. «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κόπανος, Γ. Πλατῆς, Χ. Καραπιπέρης, Γ. Μεταξᾶς, Ν. Πινιατῶρος, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Δ. Λιανουλόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδ. Ν. «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Ταλιαδούρης, Π. Πολυχρονίδης, Α. Δερδεμέζης, Δ. Μανέντης, Κ. Παπαγεωργίου, Π. Τσακιρίδης, Π. Κάβδας καὶ Ι. Λευρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Κατσιάμπας, Σ. Εὐστρατιάδης, Κ. Γιαννούσης καὶ Χ. Πιπιλῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Ράλλης, Δ. Βρανόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς καὶ Π. Οἰκονομίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, Γ. Μεταξᾶς, Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Κοντοβράκης καὶ Ι. Λύρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων εἰσφορῶν ὑπέρ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καί ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει διαμαρτυρίαν τῶν Συνεταιρισμῶν Μελάμπων καὶ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ρεθύμνης, αἰτουμένων ὅπως ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἐλαιολάδου ὁρισθῇ εἰς 15 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κοινοτικῶν, Δημοτικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἐργατοτεχνιτῶν ὁδοποιΐας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούσης τὴν πρόσληψιν εἰς τὰ ἔργα ἠσφαλισμένων ἐργατοτεχνιτῶν εἰς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, πρόσληψιν, παρὰ τῶν ἀναδόχων ἐργοληπτῶν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐργατοτεχνιτῶν τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως κατὰ ποσοστὸν 60%, ἀπόλυσιν τοῦ συλληφθέντος διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Ἰωάννου Βλασσοπούλου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου, αἰτουμένων τὴν ταχεῖαν καὶ ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπασχολούντων τοὺς κλάδους των αἰτημάτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παινέζης, Γ. Ἀράπης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατοϋπαλλήλων Κρέατος «Ἡ Ἕνωσις», αἰτούσης τὴν κατάρτισιν γενικῆς, βασικῆς Νομοθεσίας, ρυθμιζούσης τὰ τῆς σφαγῆς καὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν σφαγείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων τοῦ Ταμείου ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργῶν, αἰτούσης τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς ἀποτροπὴν ἀπειλουμένης καταρρεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου καὶ προτεινούσης διάφορα πρὸς τοῦτο μέτρα. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, αἰτούσης ἀναθεώρησιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ Ἐλαιολάδου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Γλιγλῆς διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ διωγμὸν ὀπαδῶν του καὶ αἰτεῖ λήθην παρελθόντος. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης, κ. Θ. Δούκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου κατεχόντων ἐγκαταλελειμμένα Ἀκίνητα Ξάνθης καὶ Περιφερείας «ἡ Ροδόπη» αἰτοῦντος τὴν διαγραφὴν τῶν ὀφειλῶν τῶν προερχομένων ἀπὸ ἀποζημιώσεις ἢ μισθώματα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 μέχρι τοῦ 1956, Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν Λακώνων Κερκύρας κλπ. αἰτουσῶν ἀναθεώρησιν τῶν μέτρων προστασίας ἐλαίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τριακοσίων συνταξιούχων τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, αἰτούντων τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. «περὶ τοῦ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερημένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἐκδικάσεως ἀστυνομικῶν παραβάσεων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων, λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. Διατάγματος «περὶ ἐκδικάσεως ἀστυνομικῶν παραβάσεων». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκαλωτῆς Νομοῦ Δράμας, αἰτοῦντος τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν μεταλλευτικῶν χώρων, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς τακτοῦ χρονικοῦ διαστήματος δὲν ἔχουν ἀρχίσει αἱ ἐργασίαι. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων περιοχῆς Νευροκοπίου, αἰτούντων τὴν ἀνέγερσιν γυμνασιακοῦ κτιρίου εἰς Νευροκόπιον. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἀκριτικῆς Κοινότητος Ὀχυροῦ– Δράμας, αἰτούσης τὴν ἠλεκτροδότησίν της κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου χειριστῶν ἐκσκαφέων, προωθητήρων Λιπαντῶν Νομοῦ Δράμας, αἰτοῦντος τὴν διάλυσιν τοῦ Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν Ὁδοστρωτήρων καὶ Χειριστῶν Μηχανημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Μηχανικῶν Ἐργολάβων Δ. Ε. Βορείου Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργοληπτῶν Δ. Ε. κειμένων διατάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν Β. Ν., τῶν ἐξ ὑπαξιωματικῶν προερχομένων, αἰτούντων τὴν χορήγησιν τῆς ἀφαιρεθείσης συντάξεως τοῦ βαθμοῦ, ὃν ἔλαβον κατὰ τὴν ἀποστρατείαν των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου ἐπαρχίας Ἱεραπέτρας, αἰτοῦντος τὴν ἐπιδότησιν τοῦ ἐλαιολάδου, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐνοριτῶν Ἁγίας Μαρκέλλης Βοτανικοῦ, αἰτούσης τὴν παραχώρησιν τοῦ ἐγκαταλελειμμένου χώρου τῆς παλαιᾶς δημοτικῆς ἀγορᾶς, διὰ γήπεδον ποδοσφαίρου καὶ ἀθλοπαιδιῶν, πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς ἀθλητιούσης νεολαίας τῆς ἐνορίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Διονυσίου Χατζοπούλου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν ἀντιγράφου ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν τῆς ἐπιχειρήσεως ἠλεκτρισμοῦ Νέων Λιοσίων καὶ Πετρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωτηρίας Χριστοφορίδου, Δημ. Καπετανέα κλπ., ἀποφοίτων Γυμνασίου, ἐπιτυχόντων εἰς διαγωνισμὸν Ἐφετείου Κομοτηνῆς, αἰτούντων παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ πίνακος διαγωνισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Δράμας, αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς πανσυνταξιουχικῆς συγκεντρώσεως διαμαρτυρίας τῶν συνταξιούχων Ι.Κ.Α., αἰτούσης τὴν ἄμεσον ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐνοριτῶν Ἁγίας Μαρκέλλης Βοτανικοῦ, αἰτούσης τὴν ἵδρυσιν ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ε.Υ.Τ.Ε.Μ. Δράμας, αἰτοῦντος ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν τῶν προσκαίρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἡνωμένων Συλλόγων Ἑλλήνων Ὁμήρων Βουλγαρίας 1941–44 Νομῶν Δράμας–Καβάλας κλπ., αἰτούντων τὸν καταρτισμὸν νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεώς των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πετρούσης Δράμας, στεγαζομένων εἰς οἰκήματα φυγάδων Βουλγαρίας, αἰτούντων ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῶν μισθωμάτων τῶν καταβαλλομένων διὰ τὰ ἐν λόγῳ οἰκήματα. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως προσωπικοῦ Η.Ε.Μ., αἰτούσης τὴν μὴ ἀπόλυσιν οὐδενὸς ὑπαλλήλου, μὴ ἔχοντος προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Χιωτάκης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κρατουμένων φυλακῶν Ἰτζεδὶν (Καλαμίου) Κρήτης, αἰτούντων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Νομοῦ Δράμας, αἰτούντων τὴν βαθμολογικὴν ἐξέλιξίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Γ. Π. Συνεταιρισμῶν Χρυσοῦ «Ἡ Ἐλπὶς» καὶ Ν. Σουφλίου «Ἡ Πρόνοια», διεκτραγωδούντων τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν μελῶν αὐτῶν εἰς ἣν περιῆλθον, λόγῳ τῆς μὴ διαθέσεως τῶν καπνῶν των, ἕνεκεν τῆς ἐξευτελιστικῆς τιμῆς καὶ ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων ἀτόκων δανείων διαρκείας δέκα ἐτῶν, εἰσπραττομένων παρὰ τῆς ΑΤΕ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Αἰτωλοακαρνανίας κ. κ. Ν. Ἰντζὲς καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου συνταξιούχων ἐργατῶν καπνοῦ Ἀγρινίου «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)1959 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀθηνᾶς Κ. Καραγιάννη, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν συμμετοχὴν μὴ δικαιούχων εἰς τὴν κλήρωσιν ἐργατικῆς κατοικίας ἐν Ἀγρινίῳ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Μέσης καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως Ναυπακτίας, αἰτοῦντος τὴν ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν του. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8932)6.10.1959 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 403 ἀπὸ 30.9. 1959 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου ὡς καὶ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8771)15.10.1959 ἔγγραφόν σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ληφθέντα μέτρα βάσει τοῦ Νόμου 3953)1959 ἀπετέλουν ἓν ὡλοκληρωμένον οἰκονομικὸν σύστημα μὲ βάσιν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μὴ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, σύστημα τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπε διὰ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως ρύθμισιν τῆς προσφορᾶς τοῦ προϊόντος πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς λογικὰ ἐπίπεδα διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ πρὸς ρύθμισιν τῆς προσφορᾶς κατέστη ἀναγκαία ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κλιμάκωσις τῆς συγκομιδῆς τῶν γεωμήλων ἀναλόγως τῆς πρωϊμότητός των κλπ. ἀλλὰ καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ προσπάθεια ἐξαγωγῆς μεγαλυτέρων ποσοτήτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αἱ ἐξαγωγαὶ αὗται ἀνῆλθον συνολικῶς εἰς 12.000 περίπου τόννους μὲ τιμὰς ὅμως πολὺ κατωτέρας τῶν καταβληθεισῶν τοιούτων εἰς τοὺς παραγωγούς. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι τὰ μέτρα ἐπέτυχον ὅλους τοὺς σκοποὺς καθ’ ὅσον μέσῳ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως διεκινήθη μόνον τὸ ¼ περίπου τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦτο διότι ὀλίγοι ἐπειθάρχησαν εἰς αὐτὰ ἐνῷ οἱ πλεῖστοι οὐδόλως ἐπειθάρχησαν. Καὶ πρῶτον δὲν ἐπειθάρχησαν οἱ παραγωγοὶ ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, διότι προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν μικρὰν διαφορὰν τιμῆς ὑπὲρ αὐτῶν ἐτροφοδότησαν τὰς λαθραίας μεταφορὰς καὶ τὴν κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου τοπικὴν κατανάλωσιν μὲ ἀποτέλεσμα τὸν κλονισμὸν τοῦ μέτρου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν ὑπερβολικῶν κερδῶν εἰς τὸ ἐμπόριον. Εἰς τοῦτο ὀφείλεται ἡ μικρὰ διακίνησις τῶν γεωμήλων μέσῳ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ οὐχὶ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν διάθεσιν ταύτης εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ἰσχυριζόμεθα ὅμως, ὅτι τὸ μέτρον ἐσημείωσεν ἐπιτυχίαν εἰς τὰς βασικὰς καὶ γενικάς του ἐπιδιώξεις διότι ἐπέτυχε νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τῶν γεωμήλων διὰ τοὺς παραγωγούς, δεδομένου, ὅτι ἂν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα αἱ τιμαὶ θὰ εἶχον ἀσφαλῶς ὑποχωρήσει κάτω τῆς μιᾶς δραχμῆς ἴσως καὶ μέχρι πεντήκοντα λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Σημειωτέον ἐνταῦθα, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου οὐδὲν μέτρον προστασίας τῶν παραγωγῶν ἐλήφθη αἱ τιμαὶ τῶν γεωμήλων κατῆλθον εἰς 0,35 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ ἐξαγωγαὶ γεωμήλων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μολονότι αἱ πωλήσεις ἐγένοντο πρὸς 0,65–0,70 κατ’ ὀκᾶν ὑπῆρξαν βεβαίως μικρότεραι τῶν ἐλπιζομένων ἀλλὰ ἔφθασαν εἰς τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Θὰ ἦσαν δὲ πολὺ μεγαλύτεραι καὶ μὲ πολὺ ὑψηλοτέρας τιμὰς ἐὰν ἡ συγκομιδὴ δὲν ἐπεβραδύνετο ἀπὸ τὰ γνωστὰ ἐαρινὰ ψύχη, ἅτινα ἐπεκράτησαν εἰς τὴν χώραν μας. Ἀποτέλεσμα δὲ τούτων ἦτο ἡ συσσώρευσις τῆς παραγωγῆς μας τῶν ὀψιμωτέρων γεωμήλων καὶ ἡ δημιουργία τοῦ ἐφετεινοῦ προβλήματος. Πάντως ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα ἵνα προλάβῃ ζημίας τῶν πατατοπαραγωγῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ διὰ πρώτην φορὰν γενομένη ἐφέτος διατήρησις 10.000 τόννων γεωμήλων εἰς τὰ ψυγεῖα. Ἐπίσης γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῆς παραγωγῆς τῶν γεωμήλων ἐαρινῆς καλλιεργείας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ τῆς Φθινοπωρινῆς τοιαύτης (σπορᾶς Ἰουλίου–Αὐγούστου) ἀπεφασίσθη ἡ μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ συγκέντρωσις 20.000 τόννων ἥτις καὶ ἤρχισεν ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 103224 ἐ. ἔ. τηλ)μα πρὸς τὰς Νομαρχίας καὶ τὰς Δ)νσεις Γεωργίας Σερρῶν, Καβάλλας καὶ Κιλκίς, ἵνα λάβητε γνῶσιν τῶν γενομένων ἐνεργειῶν καὶ τῶν ληφθέντων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 163224.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1959

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Νομαρχίας Γεωργοδιευθύνσεις Σέρρας, Καβάλαν, Κιλκὶς Θέμα: Ἐνίσχυσις πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν. Ἀναφερόμενοι εἰς ζημίας ἐκ χαλαζοθυέλλης, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου ἐντολῆς πρὸς Ἀγροτικὴν Τράπεζαν–Γραφεῖον Διοικήσεως, ἐζητήσαμεν διατάξῃ αὕτη περιφερειακάς της Ὑπηρεσίας λάβουν ἐπείγοντα μέτρα θεραπείας δημιουργηθείσης λίαν δυσμενοῦς διὰ παραγωγοὺς καταστάσεως, ὡς ἀκολούθως: α) Χορηγηθοῦν ἀμέσως δάνεια εἰς σπόρους, λιπάσματα καὶ ὅπου εἶναι ἀναγκαῖον εἰς μετρητὰ δι’ ἐνέργειαν ἐαρινῶν καλλιεργειῶν ἐπὶ καταστραφεισῶν ἐκτάσεων εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν κλίμακα, β) ἐξετασθῇ ὑπὸ Ὑποκαταστημάτων της διαμορφουμένη σημερινὴ οἰκονομικὴ κατάστασις πληγέντων καὶ ἐντὸς ὁρίων δυναμικότητος οἰκονομίας των ἐνισχυθῶσι διὰ συμπληρωματικῶν δανείων καὶ καλλιεργειῶν των ἐπὶ σκοπῷ ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἀπρόσκοπτος περαιτέρω καλλιεργητικὴ προσπάθεια ἐνδιαφερομένων καὶ συντήρησις ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ ζωϊκοῦ κεφαλαίου μέχρι πραγματοποιήσεως προσεχῶν εἰσοδημάτων. Περιπτώσεις καθ’ ἃς ἀποδεδειγμέναι ἀνάγκαι κατηγορίας ταύτης δὲν καλύπτονται ὑπὸ φερεγγυότητος ἐνδιαφερομένων παρεκλήθη Ἀγροτικὴ Τράπεζα θέση τὸ ταχύτερον λεπτομερῶς ὑπ’ ὄψιν μας, γ) βάσει γενομένης ἐκτιμήσεως ζημιῶν ὑπὸ ΑΤΕ ἢ Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας, παρεκλήθη βάσει ἐντολῆς ἀναστολὴν εἰσπράξεως χρεῶν πληγέντων καὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τόκον ὑπερημερίας μέχρι νεωτέρων εἰσοδημάτων κατὰ τὰ παρ’ αὐτῇ γενικῶς περὶ πληγέντων ἰσχύοντα, δ) ἐπαυξήσῃ εἰς πληγείσας περιοχὰς παρὰ πιστώσεων δι’ ἀπόκτησιν ὑπὸ πληγέντων μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ζώων πρὸς πάχυνσιν ὅπου ἐμφανίζεται ζήτησις τούτων. Θεωροῦμεν ἀναγκαῖον, ὅπως πέραν ἀνωτέρω μέτρων πληγέντων παραγωγοὶ καταβάλλουν οἱ ἴδιοι προσωπικῶς καὶ διὰ μελῶν οἰκογενειῶν των ἁπάσας ἀναγκαίας προσπαθείας καὶ ἐργασίαν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρὸς διάσωσιν παντὸς δυνατοῦ μέτρου πληγείσης ἐσοδείας των, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δι’ ἐπαναφορὰν δυναμένων ἐπανασπαρῶσιν ἐκτάσεων πρὸς ταχυτέραν δυνατὴν ἀποκατάστασιν οἰκονομίας των.

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Σκοπούλη, περὶ θανῆς 15 ἡμιόνων εἰς τὴν Κοινότητα Σαργιάδος Τριχωνίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομοκτηνίατρος Αἰτωλοακαρνανίας, κατὰ τὸ ἀπὸ 4.5.1959 μέχρι 13.6.59 χρονικὸν διάστημα ἔθανον εἰς τὴν Κοινότητα Σαργιάδος 4 ἡμίονοι. Τὰ αἴτια τῆς ἀσθενείας ἐξ ἧς ἔθανον οἱ ἡμίονοι, δὲν ἠδυνήθη ὁ Νομοκτηνίατρος νὰ ἐξακριβώσῃ οὐδὲ καὶ νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰ ἀσθενῆ θεραπευτικῶς κατώρθωσε, καθ’ ὅσον οὗτος εἰδοποιήθη, μετὰ παρέλευσιν ἀρκετῶν ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ θανάτου τῶν ἡμιόνων, ὁπόταν, φυσικά, δὲν ὑπῆρχον ἀσθενῆ πρὸς ἐξέτασιν ἢ πτώματα πρὸς διενέργειαν νεκροψίας καὶ λῆψιν παθολογικῶν ὑλικῶν πρὸς ἐργαστηριακὴν ἐξέτασιν. Ἐκ πληροφοριῶν ὅμως, αἵτινες ἐδόθησαν ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν θανόντων ζώων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ συμπτώματα ἅτινα παρουσίαζον οἱ ἀσθενεῖς ἡμίονοι, ὑπωπτεύθη ὁ Νομοκτηνίατρος τὴν νόσον σπληνάνθρακα. Κατόπιν τούτου πρὸς πρόληψιν καὶ καταπολέμησιν τῆς νόσου ταύτης ὁ Νομοκτηνίατρος προέβη εἰς παραγγελίαν ἀντιανθρακικοῦ ὀρροῦ παρὰ τῷ Κτηνιατρικῷ Μικροβιολογικῷ Ἰνστιτούτῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εὐθὺς ὡς παρέλαβε τὸν ὀρρὸν διενήργησε τὴν 24.6.59 ἔγχυσιν ὀρροῦ ἐπὶ 130 μονόπλων τῆς Κοινότητος Σαργιάδος, καθὼς καὶ ἐπὶ 1500 μονόπλων τῶν ἐπαρχιῶν Τριχωνίδος, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου, χωρὶς ἔκτοτε νὰ σημειωθῇ ἕτερος θάνατος, πλὴν τῶν 4 ἀρχικῶς σημειωθέντων τοιούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 101048)30.5.1959 ἡμέτερον τηλεφωνικὸν σῆμα πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, βάσει τοῦ ὁποίου ἐλήφθησαν ἐγκαίρως ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐνισχύσεως τῶν ὑπὸ χαλάζης πληγέντων παραγωγῶν, τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἵνα λάβητε γνῶσιν τῆς γενομένης ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 101048.

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΝ ΣΗΜΑ

Ἀγροτικὴν Τράπεζαν Γραφεῖον Διοικήσεως–Ἐνταῦθα. Θέμα: Ἐνίσχυσις παραγωγῶν πληγέντων ὑπὸ θεομηνιῶν. Ἀναφερόμενοι εἰς ζημίας χαλαζοθυέλλης 25 καὶ 27 Μαΐου εἰς περιοχὰς Νομοῦ Λαρίσης (Λάρισαν, Τύρναβον, Ἐλασσόνα κ.λ.π.) καὶ κατόπιν τῆς διαπιστώσεως, ὅτι σημαντικαὶ ἐκτάσεις διαφόρων καλλιεργειῶν, κυρίως σιτηρῶν ἑτοίμων πρὸς θερισμόν, ἐπλήγησαν σοβαρῶς, ἐνιαχοῦ καὶ κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς, παρακαλοῦμεν ὅπως διατάξητε περιφερειακὰς ὑπηρεσίας σας λάβουν ἐπείγοντα μέτρα θεραπείας, δημιουργηθείσης λίαν δυσμενοῦς διὰ παραγωγοὺς καταστάσεως ὡς ἀκολούθως: α) Χορηγηθοῦν ἀμέσως δάνεια εἰς σπόρους, λιπάσματα, καὶ ὅπου εἶναι ἀναγκαῖον εἰς μετρητά, δι’ ἐνέργειαν ἐαρινῶν καλλιεργειῶν ἐπὶ καταστραφεισῶν ἐκτάσεων εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν κλίμακα. β) Ἐξετασθῇ ὑπὸ Ὑποκαταστημάτων σας διαμορφουμένη σημερινὴ οἰκονομικὴ κατάστασις πληγέντων καὶ ἐντὸς ὁρίων δυναμικότητος οἰκονομίας των ἐνισχυθῶσι διὰ συμπληρωματικῶν δανείων ἐπὶ καλλιεργειῶν των ἐπὶ σκοπῷ ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἀπρόσκοπτος περαιτέρω καλλιεργητικὴ προσπάθεια ἐνδιαφερομένων καὶ συντήρησις ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ ζωϊκοῦ κεφαλαίου μέχρι πραγματοποιήσεως προσεχῶς εἰσοδημάτων. Περιπτώσεις καθ’ ἃς ἀποδεδειγμέναι ἀνάγκαι κατηγορίας ταύτης δὲν καλύπτονται ὑπὸ φερεγγυότητος ἐνδιαφερομένων, τεθῶσιν ταχύτερον λεπτομερῶς ὑπ’ ὄψιν μας. γ) Βάσει γενομένης ὑφ’ ὑμῶν ἐκτιμήσεως ζημιῶν ἢ τοιαύτης γεωργικῆς ὑπηρεσίας, δώσητε ἐντολὴν ἀναστολῆς εἰσπράξεως χρεῶν πληγέντων καὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τόκους ὑπερημερίας μέχρι νεωτέρων εἰσοδημάτων κατὰ τὰ παρ’ ὑμῖν γενικῶς περὶ πληγέντων ἰσχύοντα. δ) Ἐπαυξήσητε εἰς πληγείσας περιοχὰς ποσὰ πιστώσεων δι’ ἀπόκτησιν ὑπὸ πληγέντων μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ζώων πρὸς πάχυνσιν, περὶ ὁποίων μᾶς ἀναφέρατε ἐμφανίζεται ζωηρὰ ζήτησις. Ἐπίσης, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρόμοιαι ζημίαι τῆς αὐτῆς αἰτίας ἔλαβον χώραν εἰς περιοχὴν Γρεβενῶν καὶ Καστορίας, παρακαλοῦμεν ὅπως διαταχθῇ λῆψις ἀναλόγων μέτρων εἰς περιφερείας ταύτας, καθὼς καὶ παντὸς ἑτέρου μέτρου, ὅπερ συνήθως λαμβάνεται ὑπὸ ὑμετέρας Τραπέζης πρὸς ἐνίσχυσιν πληγέντων διὰ συνέχισιν παραγωγικῆς δραστηριότητός των μέχρις ἀποκαταστάσεως πληγείσης οἰκονομίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7962)6326)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ἐμ. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου, σχετικῶς μὲ χρηματοδότησιν τῆς Κιτρενώσεως Ἡρακλείου Κρήτης διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου κίτρων ἐν Ἡρακλείῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 690 ἀπὸ 22.12. 58 ἀποφάσεως τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14493)ΓΒ)248 ἀπὸ 2.4.59 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἐνεκρίθη ἡ ἐπιδότησις ἐκ κεφαλαίου Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ Ἐργοστασίου Κίτρων Ἡρακλείου διὰ ποσοῦ δραχ. 1.000.000. 2) Ὡς μᾶς ἐγνώρισε τηλεφωνικῶς ἡ Ἀγροτ. Τράπεζα, ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις δανείου πρὸς τὴν Ἕνωσιν Κιτροπαραγωγῶν Κρήτης, ἐκ δραχ. 1.500.000 διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου κίτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Φ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν οὐδεμία ἀπόφασις ἔχει ἐκδοθῆ ἐπιβάλλουσα τὴν κατανάλωσιν παστεριωμένου γάλακτος εἰς τὴν πόλιν τῶν Χανίων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ἀπὸ 2.5.59 Β. Δ. περὶ Κτηνιατρικοῦ Ὑγειονομικοῦ ἐλέγχου τοῦ γάλακτος εἰς ἃς πόλεις λειτουργοῦσιν ἐργοστάσια παστεριώσεως γάλακτος καλύπτοντα τὰς ἀνάγκας τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, δύναται ὁ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸς δι’ ἀποφάσεώς του νὰ ἐπιβάλῃ ὑποχρεωτικῶς τὴν κατανάλωσιν παστεριωμένου γάλακτος. Ἡ ἐπιβολὴ καταναλώσεως παστεριωμένου γάλακτος δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς ἐμπορίας τοῦ προϊόντος τούτου, ἀλλ’ εἰς τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας, ὡς τοῦτο ἔχει γίνει διεθνῶς ἀποδεκτόν, ἐκ τυχὸν καταναλώσεως ἠλλοιωμένου γάλακτος ἢ περιέχοντος παθογόνους μικροοργανισμοὺς προερχομένους ἐκ πασχόντων ζώων τὴν ὑγείαν τῶν ὁποίων, ἐλέγχει ἡ καθ’ ἡμᾶς Κτηνιατρικὴ ὑπηρεσία. Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 2.5.59 Β.Δ. ἀφοροῦν τόσον τὸν ἔλεγχον τοῦ διατιθεμένου εἰς τὴν κατανάλωσιν νωποῦ γάλακτος ὅσον καὶ τοῦ παστεριωμένου τοιούτου. Δεδομένου, ὅτι ὁ ἔλεγχος τοῦ νωποῦ γάλακτος εἶναι ἀδύνατον νὰ συντελῆται πλήρως, καθόσον τὰ γαλακτοφόρα ζῶα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωνται συνεχῶς ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις παστεριωμένου γάλακτος μόνον εἶναι ἱκανὴ νὰ διασφαλίσῃ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Εὐκταῖον θὰ ἦτο ὅπως ἡ κατανάλωσις παστεριωμένου γάλακτος ἐπεξετείνετο καθ’ ὅλην τὴν χώραν, δυστυχῶς ὅμως ἐργοστάσια παστεριώσεως δὲν λειτουργοῦσιν εἰμὴ μόνον εἴς τινα ἀστικὰ κέντρα εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἐπέκτασις τοῦ μέτρου τούτου, ἐφ’ ὅσον τὰ λειτουργοῦντα εἰς αὐτὰ ἐργοστάσια καλύπτουν τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ἡ ἐπιβολὴ τοῦ ἐν λόγῳ μέτρου ἐνῷ προστατεύει τὴν δημοσίαν ὑγείαν δὲν θίγει τοὺς λιανοπωλητὰς γαλακτοπώλας οἱ ὁποῖοι θὰ προσαρμοσθῶσι καὶ θὰ προσφέρωσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀντὶ νωποῦ γάλακτος, παστεριωμένον τοιοῦτον πληροῦν τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς καὶ ἐξασφαλίζον τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ κοινοῦ. Ἐξ ἄλλου, τὸ μέτρον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποβῇ ἐπιζήμιον διὰ τοὺς ἀγελαδοτρόφους, δοθέντος, ὅτι τὸ παστεριωμένον γάλα διατίθεται κατόπιν διατιμήσεως ἡ δὲ αὔξησις τῆς καταναλώσεως θὰ ἐπιφέρῃ μείωσιν τῶν γενικῶν ἐξόδων τῆς παστεριώσεως ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα, Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 6.6.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱππ. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ε. Ρήγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἐν τῷ μέτρῳ τῶν περιωρισμένων αὐτῆς δυνατοτήτων μεριμνᾷ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν Δ)νσεων Γεωργίας Νομῶν, ὥστε αὗται νὰ δύνανται ἐπαρκῶς, ἂν ὄχι πλήρως νὰ φέρωσι εἰς πέρας τὸν προορισμόν των. Τὸ ζήτημα τῆς πλήρους ἐπανδρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι ταυτόσημον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς προσλήψεως ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων τοῦ Γεωπονικοῦ κλάδου, ἱκανοῦ νὰ παράσχῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν εὐχέρειαν ἱκανοποιήσεως τῶν εἰς προσωπικὸν ἀναγκῶν αὐτῆς. Τῇ ἐπιμονῇ τῆς ὑπηρεσίας τὸ πρόβλημα τοῦτο λύεται σταδιακῶς καὶ κατὰ συνέπειαν σταδιακῶς θεραπεύονται αἱ ἀνάγκαι τῶν ἡμετέρων ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ν. Σάμου ἤδη ἐτοποθετήθη Φυτ)κὸς Ἐλεγκτής. Ἐν ὄψει δὲ νέων διορισμῶν Γεωπόνων ἔχομεν ἐν νῷ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ὡς εἴρηται ὑπηρεσίαν καὶ δι’ ἑτέρων ὑπαλλήλων τοῦ κλάδου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Μ. Κανιάρη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8485)26.9.1959 ἐγγράφου σας μετὰ τῆς συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Κ. Τσιγάρα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)58 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως καθωρίσθη διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως γάλακτος ἀγελάδος εἰς 4,80 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ Διατάξεως ἐπιτρέπεται εἰς βιομηχανίας παστεριώσεως γάλακτος κ.λ.π. νὰ προμηθεύωνται γάλα ἀγελάδος εἰς τιμὴν μικροτέραν τῶν 2 δραχ. κατ’ ὀκᾶν πρὸς παρασκευὴν βουτύρου καὶ τυρῶν καὶ διὰ ποσοστὸν οὐχὶ πέραν τῶν 90% τῆς εἰκονιζομένης κατὰ μῆνα παρ’ ἑκάστου παραγωγοῦ ἢ Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως ποσότητος γάλακτος. Ὁ καθορισμὸς τοῦ ἐν λόγῳ ποσοστοῦ 20% δι’ οὗ καταβάλλεται εἰς παραγωγὸν τιμὴ οὐχὶ μικροτέρα τῶν 2 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἐγένετο διότι εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἐμφανίζονται πλεονάσματα γάλακτος ἀγελάδος μὴ δυνάμενα νὰ διατεθοῦν εἰς νωπὴν παστεριωμένην κ.λ.π. κατάστασιν ἢ χρησιμοποίησις δὲ τούτων διὰ παρασκευὴν βουτύρου ἐκκαθαρίζει τιμὴν 2 περίπου δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Αὔξησις τῆς καθορισθείσης τιμῆς τῶν 4,80 δραχ. κατ’ ὀκᾶν γάλακτος, δὲν ἀντιμετωπίζεται, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, διότι αὕτη ἐξυπηρετοῦσα βεβαίως τοὺς ἀγελαδοτρόφους παραγωγοὺς θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς καταναλωτὰς ἑνὸς προϊόντος ὑψηλῆς θρεπτικῆς καὶ βιολογικῆς ἀξίας. β) Ὁ ἔλεγχος τῶν πλεονασμάτων γάλακτος ἀγελάδος (20%) διὰ τὰ ὁποῖα καταβάλλεται τιμὴ 2 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἐνεργεῖται παρ’ Ἐπιτροπῆς ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. γ) Μείωσις τῶν ἰσχυουσῶν τιμῶν διαθέσεως τῶν κτηνοτροφῶν δὲν καθίσταται δυνατή, διότι αἱ τιμαὶ τούτων καθορίζονται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐπηρεάζεται δυσμενῶς ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ κτηνοτροφῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐξυπηρετῆται ἡ κτηνοτροφία. δ) Ἐκ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων, προβλέπεται ἡ ἵδρυσις: 1. Ἑνὸς συν)κοῦ ἐργοστασίου ζωοτροφῶν εἰς Ἀθήνας, συνολικῆς δαπάνης 13.000.000 δραχ. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον θὰ ἐκτελεσθῇ κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος ἐξασφαλισθείσης τῆς σχετικῆς πιστώσεως. 2. Ἑνὸς τοιούτους ἐργοστασίου εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, ὅπερ θὰ ἱδρυθῇ κατὰ τὸ ἔτος 1962. ε) Αἱ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμεναι ποσότητες γαλακτοκόνεως, εἰσάγονται πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας. στ) Καταβάλλονται ἐνέργειαι καὶ διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν εἰσαγομένων λοιπῶν γαλακτοκομικῶν προϊόντων (τυρῶν, βουτύρου). ζ) Ἤδη εὑρίσκονται ὑπὸ ἐκτέλεσιν δύο (2) συν)κὰ ἐργοστάσια συμπυκνώσεως γάλακτος, ἓν εἰς Λαμίαν καὶ τὸ ἕτερον εἰς Τρίκαλα, τὰ ὁποῖα ἐχρηματοδοτήθησαν ἐκ κεφαλαίων Δημ. Ἐπενδύσεων, ἐπεχορηγήθησαν δὲ χαριστικῶς ἕκαστον διὰ ποσοῦ 2.000.000 δραχμῶν. η) Ἡ Α.Τ.Ε. παρέχει εἰς ἀγελαδοτρόφους μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια, πρὸς ἐνίσχυσίν των. Τὰ παρεχόμενα δάνεια διέπονται ἀπὸ τοὺς ἰσχύοντας κανονισμοὺς τῆς Α.Τ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Πεταλωτῆ, καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ἀνομβρίας ἀρχικῶς καὶ τῶν μετέπειτα θεομηνιῶν σιτοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τῆς 30.7.59, ἀπετάθημεν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ ἐζητήσαμεν ὅπως λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐνισχύσεως αὑτῶν, ἀφοῦ προβῇ εἰς λεπτομερῆ ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν κατὰ παραγωγὸν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας Θεσσαλονίκης. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὡς μᾶς ἀνεκοίνωσεν, ἐγκαίρως ἐξήγγειλε τὰ ὑπ’ αὐτῆς ληφθησόμενα μέτρα, ἤτοι ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν χρεῶν, μὴ εἴσπραξιν τόκου ὑπερημερίας καὶ πανενίσχυσιν τῶν πληγέντων, ἤδη δὲ ἡ τεχνική της ὑπηρεσία ἀσχολεῖται μὲ τὴν σύνταξιν ὀνομαστικῶν πινάκων τῶν πληγέντων, βάσει τῶν ὁποίων καὶ θὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρη καὶ Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8484)26.8.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 29.8.59 ὑπ’ ἀριθ. 247 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρη καὶ Ε. Ρήγα, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς προστασίαν καὶ προώθησιν τῆς ἐγχωρίου πτηνοτροφίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ ἐτῶν ἤδη εἰσάγει κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ (πρόγραμμα πλεονασμάτων Η.Π. Α.) τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας συμπεπυκνωμένων ζωοτροφῶν (ἀραβόσιτος, κριθή, βρώμη, γαλακτόκονις) διὰ τὴν πλήρη κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Κτηνοτροφίας τῆς Χώρας. Αἱ ἐν λόγῳ ζωοτροφαὶ διατίθενται εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἰς ἐπαρκεῖς διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ζώων καὶ πτηνῶν ποσότητας, εἰς προσιτὰς τιμὰς καὶ ἐπὶ πιστώσει, παρεχομένης ἑκάστοτε πάσης δυνατῆς καὶ ἐνδεδειγμένης διευκολύνσεως εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας τῶν χορηγουμένων ζωοτροφῶν. Ἡ εἰσαγομένη κόνις γάλακτος, προορίζεται καὶ διατίθεται, κατὰ κύριον λόγον, διὰ τὴν πτηνοτροφίαν καὶ μάλιστα εἰς τὴν τιμὴν τῶν 4 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον, ἐνῷ ἡ αὐτὴ γαλακτόκονις, εἰσαγομένη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου, κυκλοφορεῖ εἰς τριπλασίαν σχεδὸν τιμήν. Περαιτέρω μείωσις τῆς τιμῆς τῶν ὡς ἄνω ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ζωοτροφῶν δὲν εἶναι δυνατὴ καὶ οὔτε ἐνδείκνυται, διὰ λόγους προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. 2) Ἡ πτηνοτροφία ἀπολαμβάνει διακριτικῆς σχεδὸν μεταχειρίσεως, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν δανειοδότησιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ τῆς Α.Τ.Ε., ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἄλλους Κλάδους τῆς Κτηνοτροφίας. Οὕτω, ὑπὸ τῆς ΑΤΕ διατίθενται δάνεια εἰς τοὺς Πτηνοτρόφους α) διὰ πτηνοτροφικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τεχνικὸν ἐξοπλισμόν, β) διὰ προμήθειαν ἀναπαραγωγικοῦ ὑλικοῦ, γ) διὰ τὰς ἀναγκαιούσας ζωοτροφὰς καὶ δ) διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ βελτίωσιν τῶν ὑφισταμένων πτηνοτροφικῶν ἐκμεταλλεύσεων. Ἤτοι, ἡ πιστοδότησις εἰς τὴν πτηνοτροφίαν εἶναι πλήρης καὶ σχεδὸν ἀπεριόριστος, ἀρκεῖ μόνον αἱ χορηγούμενοι πιστώσεις νὰ χρησιμοποιοῦνται δι’ ὃν σκοπὸν ἐχορηγήθησαν καὶ οἱ πτηνοτρόφοι νὰ εἶναι συνεπεῖς εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των ἔναντι τῆς ΑΤΕ καὶ τοῦ Κράτους. 3) Πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς πτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ παρὰ τὸ ὑφιστάμενον σύστημα ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, κατόπιν ἐπανειλημμένων συσκέψεων τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, καθὼς καὶ ἀντιπροσώπων τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων, ἀπεφασίσθη καὶ ἐπραγματοποιήθη ἤδη ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ 20–40% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὠῶν καταναλώσεως. Ἡ ἐν λόγῳ διακριτικὴ προστασία τῆς ἐγχωρίου πτηνοτροφίας θὰ ἔχῃ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῆς ἀναπτύξεως αὐτῆς καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως πτηνοτροφικῶν προϊόντων ἐν τῇ Χώρᾳ μας. Ὡσαύτως ἀπεφασίσθη καὶ ἐπραγματοποιήθη ἤδη ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅλων τῶν πρώτων ὑλῶν διατροφῆς τῶν προοριζομένων διὰ τὴν πτηνοτροφίαν καὶ κτηνοτροφίαν ἐν γένει. 4) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57)1959 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως κατηργήθη ἡ κοστολόγησις καὶ διατίμησις τῶν ᾠῶν. 5.) Πέραν τῶν ἀνωτέρω, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διέθεσε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη σημαντικὰ ποσὰ μέσῳ τῶν κατὰ τόπους Διευθύνσεων Γεωργίας δι’ ἐπιχορηγήσεις προτύπων χωρικῶν ὀρνιθώνων, προμηθείας ἀναπαραγωγικοῦ ὑλικοῦ ὑψηλῶν ἀποδόσεων καὶ προτύπων πτηνοτροφικῶν ἐκτροφῶν. Ἐγένοντο ἐνέργειαι πρὸς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἀναστολὴν διώξεων συστηματικῶν πτηνοτρόφων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔδει νὰ μεταφέρουν τὰς πτηνοτροφικάς των ἐγκαταστάσεις εἰς χώρους ἀνταποκρινομένους εἰς τὸν ἰσχύοντα ὑγειονομικὸν κανονισμόν, ταὐτοχρόνως δέ, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν παροχὴν πάσης δυνατῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐν λόγῳ πτηνοτρόφων διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐπανεγκατάστασιν τῶν πτηνοτροφείων των. Γενικώτερον, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ, ἐλήφθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ λαμβάνονται πάντοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα καὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητά των ἐμπίπτοντα μέτρα προστασίας, βελτιώσεως καὶ προωθήσεως τῆς ἐγχωρίου πτηνοτροφίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τῶν πτηνοτρόφων καὶ τῶν Ὀργανώσεων αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Δασονομεῖον Χίου, ὡς ἁρμοδία Ὑπηρεσία, πρὸς προστασίαν τοῦ ἐνδημικοῦ θηράματος ἐν τῇ Νήσῳ λαγοῦ καὶ πέρδικας, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἐξαφανισθῇ, λόγῳ τῆς ἐντατικῆς θήρας, ἀλλὰ καὶ τῶν ζημιῶν ἃς ὑπέστη κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἀναπαραγωγῆς ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, εἰσηγήθη εἰς τὸν Νομάρχην Χίου τὸν περιορισμὸν χρόνου θήρας τῶν ὡς ἄνω θηραμάτων. Ὁ κ. Νομάρχης Χίου, ὡς ἁρμόδιος δυνάμει τοῦ νόμου 3200)1955 «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως», ἐκτιμήσας δεόντως τὴν πρότασιν τῆς Δασικῆς Ἀρχῆς, ἤχθη εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως περιορισμοῦ τοῦ χρόνου θήρας διὰ τὰ ὑπ’ ὄψει θηράματα καὶ ἐξέδωκε πρὸς τοῦτο τὴν ὑπ’ ἀρ. 8406)30.5.1959 διαταγήν του, δι’ ἧς ἐπέτρεψε τὸ κυνήγιον τοῦ λαγωοῦ καὶ πέρδικος ἐν τῇ Νήσῳ ἀπὸ τὰς 11 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., ἀντὶ τῆς 25ης Αὐγούστου, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α.Ν. 1926) 39 «περὶ θήρας». Ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Νομάρχου καὶ νόμιμος εἶναι καὶ σκόπιμος κρίνεται, δὲν συντρέχει, συνεπῶς, περίπτωσις ἀκυρώσεως ταύτης. Ἄλλωστε, ἰσχύει μόνον διὰ τὴν τρέχουσαν κυνηγετικὴν περίοδον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8651)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ αἴτια τοῦ φαινομένου τῆς ἀκαρπίας τῶν ἐλαιοδένδρων τῶν περιοχῶν Βλυχοῦ καὶ Νυδρίου Λευκάδος, δὲν εἶναι ἄγνωστα. Τόσον κατὰ τὸ παρελθὸν, ὅσον καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, εἰδικοὶ ἐπιστήμονες τοῦ Ὑπουργείου, τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς, τοῦ Μπενακείου Φυτοπαθολογικοῦ Ἰνστιτούτου καὶ τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Σταθμοῦ τῆς περιφερείας μετέβησαν ἐπὶ τόπου καὶ ἐμελέτησαν τὴν ὅλην κατάστασιν. Τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ἐξήχθησαν εἶναι, ὅτι τὰ αἴτια τῆς ἀκαρπίας τῶν ἐν λόγῳ ἐλαιοδένδρων εἶναι φυσιολογικὰ, ὀφειλόμενα εἰς ἀνωμαλίας θρέψεως καὶ ὅτι πρὸς θεραπείαν τοῦ κακοῦ θὰ ἔδει τὰ ἐλαιόδενδρα τῶν περιοχῶν τούτων νὰ δεχθοῦν τὰς ἀπαραιτήτους καλλιεργητικὰς φροντίδας (λίπανσιν, σκαφήν, τοῦ ἐδάφους, κλαδεύματα, ἀραίωσιν κλπ.). Ἐπειδὴ αἱ καλλιεργητικαὶ αὗται φροντίδες ἀπαιτοῦν καὶ ἐξωτερικὰς δαπάνας τῶν παραγωγῶν διὰ λιπάσματα κ.λ.π. ἐμεριμνήσαμεν, ὥστε ἡ ΑΤΕ νὰ ἐνισχύσῃ τούτους πιστωτικῶς. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἐγκαταστάσεως μονίμου Φυτοπαθολογικοῦ Κλιμακίου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην τοῦτο δὲν εἶναι οὔτε ἐφικτὸν οὔτε ἀπαραίτητον ἐπὶ τοῦ παρόντος διότι ἡ ὡς ἄνω περιοχὴ ἐξυπηρετεῖται τόσον ὑπὸ τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Σταθμοῦ Πατρῶν εἰς ὃν καὶ ὑπάγεται ὅσον καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα Ἱδρύματα, ἤτοι τὸ Μπενάκειον Φυτοπαθολογικὸν Ἰνστιτοῦτον, τὴν Ἀνωτάτην Γεωπονικὴν Σχολὴν κλπ. ἐφ’ ὅσον ἤθελε προκύψει θέμα εἰδικῆς ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8632)6862)29.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα περὶ τοποθετήσεως Κτηνιάτρου εἰς ἐπαρχίαν Βοΐου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εὐθὺς ὡς περατωθῇ ἡ ἀνέγερσις τοῦ εἰς Τσοτύλιον–Βοΐου Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου, θέλομεν προβῆ εἰς τὴν τοποθέτησιν Κτηνιάτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8422)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ Κεφ. 1 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁρίζεται, ὅτι «Δικαιοῦχοι διὰ τὴν παράδοσιν σίτου ὁρίζονται οἱ καλλιεργηταὶ σίτου εἰς ἔκτασιν ἀνωτέραν τῶν 10 καὶ μέχρις 80 στρεμμάτων, εἰς ἁπάσας τὰς περιφερείας συγκεντρώσεως, καθὼς καὶ καλλιεργηταὶ εἰς ἔκτασιν ἄνω τῶν 7 καὶ μέχρι 10 στρεμμάτων τῶν περιφερειῶν Θρᾴκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιώτιδος καὶ Βοιωτίας. Ἐκ τῆς ἀνωτέρω διατάξεως προκύπτει σαφῶς, ὅτι οἱ καλλιεργήσαντες ἀκριβῶς 10 στρέμματα ὅλων τῶν περιφερειῶν πλὴν Θρᾴκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιώτιδος καὶ Βοιωτίας, ἀποκλείονται τοῦ δικαιώματος παραδόσεως σίτου εἰς τὴν τακτικὴν συγκέντρωσιν. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδοθοῦν, οὔτε συνεπῶς ἐξεδόθησαν παρ’ ἡμῶν ὁδηγίαι διὰ τὴν παραλαβὴν ὑπὸ τῆς συγκεντρώσεως σίτου καὶ ἀπὸ καλλιεργητὰς 10 ἀκριβῶς στρεμμάτων ὅλων τῶν περιφερειῶν πλὴν Θράκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιώτιδος καὶ Βοιωτίας, διότι τοῦτο θὰ ἦτο ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῆς προρρηθείσης διατάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι βάσει τῶν ἄρθρων 3 καὶ 4 τοῦ Ν.Δ. 3033)54 «περὶ ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων» τὰ σφαγεῖα ἀποτελοῦσι Δημοτικὴν καὶ Κοινοτικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ συνεπῶς τὰ ἔξοδα ἀνεγέρσεώς των βαρύνουσι τοὺς οἰκείους Δήμους καὶ Κοινότητας. Δοθέντος, ὅτι ἡ ἵδρυσις Σφαγείων εἰς τὰς διαφόρους πόλεις εἶναι ἐπιτακτικὴ διὰ τὴν ὑγιεινὴν παρασκευὴν τοῦ κρέατος πρὸς προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας ἔχει ληφθῆ μέριμνα διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν σχετικῶν μελετῶν ὑπὸ γερμανικῶν οἴκων. Μεταξὺ τῶν σφαγείων τούτων περιλαμβάνονται καὶ τὰ σφαγεῖα Λαρίσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 24 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθαν. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου, ἀφορῶσα τὴν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Αἰτωλ)νίας ἐνεργηθεῖσαν ἀπόλυσιν τοῦ Γ. Ταρνανᾶ, ἀπὸ τοῦ ἀξιώματός του ὡς Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Γαβαλοῦς–Μεσολογγίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ Κράτος, δεδομένης τῆς ὑπ’ αὐτοῦ προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν, ὡς καὶ τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον οὗτοι ἐπιτελοῦν, εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἔκρινε σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον, ὅπως ὑπαγάγῃ τὰς διοικήσεις αὐτῶν εἰς τὰς ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας ψηφισθείσας διατάξεις, περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης. Ὁ Νομάρχης Αἰτωλ)νίας, συμμορφούμενος πρὸς τὰ ἀνωτέρω ἐξετέλεσεν ἐν προκειμένῳ ἀπόφασιν τοῦ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ λειτουργοῦντος Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, τὸ ὁποῖον ἔκρινε τὸν ἀνωτέρω μὴ νομιμόφρονα καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἐκ μονίμων κρατικῶν ὀργάνων ἅτινα παρέχουν ἐχέγγυα ἀμερολήπτου κρίσεως. Πέραν τούτων γνωρίζομεν, ὅτι ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ΜΘʹ ψηφίσματος προβλέπεται Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης λειτουργοῦν παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Ἐπικρατείας, εἰς ὃ δύνανται νὰ προσφύγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι προσβάλλοντες ἐνώπιον αὐτοῦ τὰς παρὰ τῶν Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης τῶν Νομαρχιῶν ἐκδιδόμεναι ἀποφάσεις, ἐφ’ ὅσον διὰ τούτων θεωροῦν ἑαυτοὺς ἀδικουμένους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γενομένην ἐπανεκλογὴν τοῦ ἀνωτέρω ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συν)σμοῦ εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Συμβούλου καὶ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων του, κατόπιν ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς τοῦ κ. Νομάρχου, γνωρίζομεν, ὅτι νομίμως ἐνεργεῖ ἐπ’ αὐτοῦ οὗτος, καθ’ ὅσον τὰ κηρυσσόμενα ἔκπτωτα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ καὶ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τῶν Γεωργικῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων, βάσει τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος, δὲν δύνανται νὰ ἐπανεκλεγῶσι, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 738)10.7.57 γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἥτις σημειωτέον ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὑφ’ ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐλλείψει νομιμοφροσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱππ. Ζαΐμη, Π. Γλιγλῆ καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱππ. Ζαΐμη, Π. Γλιγλῆ καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ὑπ’ ἀριθ. 25 ἐρώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης τῆς Νομαρχίας Σάμου γενομένην ἀπόλυσιν τοῦ Ἀλεξ. Ἀξιώτη ἀπὸ τοῦ ἀξιώματός του ὡς Προέδρου τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παγώνδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ Κράτος, ἐν ὄψει τῆς ὑπ’ αὐτοῦ προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ὡς καὶ τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν οὗτοι εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἔκρινε σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον, ὅπως ὑπαγάγῃ καὶ τὰς διοικήσεις αὐτῶν εἰς τὰς ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας ψηφισθείσας διατάξεις τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος κλπ. περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης. Ἡ νομιμοφροσύνη τῶν διοικούντων τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς αἱρετῶν προσώπων, κρίνεται ὑπὸ τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις λειτουργούντων Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης, ὡς τὸ ἀνωτέρω τῆς Νομαρχίας Σάμου, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἐκ μονίμων κρατικῶν ὀργάνων, ἅτινα παρέχουν ἐχέγγυα ἀμερολήπτου κρίσεως. Πάντως, αἱ ἀποφάσεις τῶν ἀνωτέρω Συμβουλίων δύνανται νὰ προσβληθῶσιν εἰς τό, ὑπὸ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω διατάξεων προβλεπομένων, παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Ἐπικρατείας Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐφ’ ὅσον οὗτοι θεωροῦσιν ἑαυτοὺς ἀδικουμένους ἐκ τῶν ἐκδιδομένων ὑπὸ τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιη) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἀπὸ 5.9.1959 εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, σχετικῶς μὲ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα Ν. Ἀγχιάλου–Βόλου, ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Μαϊναρέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου εἶχε πράγματι προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ στρατοῦ (Μ.Ο.Μ.Α.) διὰ τὸ ἔτος 1957, πλὴν ὅμως ἡ ἔναρξίς του ἐματαιώθη, λόγῳ τῶν ἀναφυεισῶν διαφορῶν μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων. Οἱ θιγόμενοι ἰδιοκτῆται, διὰ μέσου τῶν ἀγρῶν τῶν ὁποίων θὰ διήρχετο ἡ διευθετουμένη κοίτη τοῦ χειμάρρου, ἀπῄτησαν τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεων. Ἡ καταβολὴ τούτων κατέστη ἀδύνατος καθ’ ὅσον, οὔτε εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ στρατοῦ προβλέπονται τοιούτου εἴδους ἀποζημιώσεις, οὔτε οἱ ὠφελούμενοι κάτοικοι Ν. Ἀγχιάλου ἐδέχθησαν τὴν καταβολήν των. 2. Διὰ τὸν ἴδιον ὡς ἄνω λόγον ἐματαιώθη ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ στρατοῦ διὰ τὸ ἔτος 1958. 3. Τὸ θέμα ἐξετάζεται καὶ εὐθὺς μετὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος θέλομεν μεριμνήσει, ὅπως τὸ ὡς ἄνω ἔργον ἐνταχθῇ εἰς τὴν ἁρμόζουσαν σειρὰν εἰς τὸν γενικὸν πίνακα προτεραιότητος ἔργων δι’ ὅλην τὴν Χώραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Μ. Σβώλου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8688)1.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, παραλλήλως πρὸς τὰς προσπαθείας του διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς χώρας διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν γεωργικῶν, κτηνοτροφικῶν καὶ δασικῶν δυνατοτήτων τούτου δι’ εἰδικοῦ προγράμματος, ὅπερ ἐκτελεῖται ἤδη, ἀντιμετώπισεν ἀπὸ ἐτῶν καὶ τὸ θέμα τῆς προσθέτου παραγωγικῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν διὰ τῆς οἰκιακῆς οἰκοτεχνίας καὶ χειροτεχνίας, καίτοι ὁ τομεὺς οὗτος δὲν ἦτο τῆς ἁρμοδιότητός του. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀπὸ τοῦ 1953 ἀνέπτυξε καὶ ἐνίσχυσε σχετικὰ προγράμματα ἀγροτικῆς οἰκοτεχνίας εἰς Σέρβια, Σουφλίον, περιφέρειαν Ἠπείρου κλπ., διαθέσαν μέχρι τοῦ 1957 καὶ ποσὸν 641.600 δραχ. Ἤδη, μετὰ τὴν σύστασιν Διευθύνσεως Οἰκοτεχνίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας, ἡ ἁρμοδιότης εἰς τὸν τομέα τοῦτον περιῆλθεν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ὑπουργεῖον, τὸ καθ’ ἡμᾶς δὲ Ὑπουργεῖον περιορίζεται εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἀγροτισσῶν εἰς θέματα οἰκιακῆς οἰκοτεχνίας, διὰ τοῦ ἐφαρμοζομένου ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος Ἀγροτικῆς Οἰκιακῆς Οἰκονομίας ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ἐσχάτως συσταθέντος Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Χειροτεχνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἀφορώσης τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ Σαμιακοῦ μοσχάτου οἴνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἔχει ἤδη ἀνατεθῆ εἰς Ἐπιτροπὴν ἡ ἐπεξεργασία νομοσχεδίου καλύπτοντος ὅλας τὰς φάσεις ἀπὸ τῆς παραγωγῆς μέχρι καὶ τῆς ἐμπορίας καὶ ἀξιοποιήσεως τῶν οἴνων, ἐπὶ σκοπῷ ὡλοκληρωμένης ἀντιμετωπίσεως τοῦ οἰνικοῦ προβλήματος. Ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῳ θέλει ἐξετασθῆ καὶ ἡ κατοχύρωσις τῆς γνησιότητος καὶ τοπωνυμίας τοῦ Σαμιακοῦ οἴνου διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ ὁποίου αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τόσον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὅσον καὶ τῆς ΑΤΕ, συντρέχουν ἐν τῷ μέτρῳ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων τὴν ὁμώνυμον Ἕνωσιν Οἰν)κῶν Συν)σμῶν εἰς τὴν παραγωγικήν της προσπάθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κα) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα κλπ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Γιαρένη περὶ τῆς διανομῆς κλπ. τοῦ δάσους Σταυροῦ Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ὑπόθεσις τῆς δικαστικῆς διανομῆς τοῦ μεριδίου τοῦ Δημοσίου (23%) τοῦ δάσους Σταυροῦ Χαλκιδικῆς, ὡς καὶ τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων εἰς τὸ αὐτὸ δάσος (15) 120) εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς πραγματογνωμοσύνης, ἡ ὁποία ἔχει διαταχθῆ ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου. Καθ’ ἃ δὲ ἀναφέρει τὸ Δικαστικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης, ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ πραγματογνωμοσύνη αὕτη θὰ περατωθῇ μέχρι τῆς 15 Νοεμβρίου ἐ. ἔ., ὁπότε θὰ ἐπακολουθήσῃ κατάθεσις ὑπὸ τοῦ Γραφείου τούτου κλήσεως πρὸς περαιτέρω συζήτησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν ὁριστικῆς ἀποφάσεως περὶ διανομῆς. 2) Τὸ θέμα τῆς διαθέσεως κατὰ κυριότητα τῶν ἐπιδικασθησομένων μεριδίων τοῦ Δημοσίου θὰ ρυθμισθῇ μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς διανομῆς, προσέτι δὲ ἀπεφασίσθη, ὅπως κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1959–60 μὴ ἀνατεθῇ εἴς τινα τῶν συνιδιοκτητῶν ἡ διαχείρισις τοῦ εἰς τὸ μερίδιον τοῦ Δημοσίου (23)120) ἀναλογοῦντος ποσοῦ δασικῶν προϊόντων, βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου λήμματος ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ δάσους, ἀλλὰ γίνῃ αὕτη κεχωρισμένως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. 3) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 954)59 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀπὸ 27.9.58 αἴτησις τῆς Μαρ. Π. Οἰκονόμου κλπ., ἀκυρωθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93470)1655)11.8.58 διαταγῆς ἡμῶν, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς ἀφέσεως ἀνυλοτομήτων ὡς παρακρατημάτων 8– 10 δένδρων καστανέας κατὰ στρέμμα καὶ συνεπῶς, κατὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην, δέον, ὅπως μὴ ἐγκαταλείπωνται παρακρατήματα. Ἐν ὄψει τοῦ ὅτι τίθεται θέμα νὰ ὑλοτομηθοῦν καὶ παρακρατήματα τὰ ὁποῖα ἀφέθησαν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς 93470)11.8.58 διαταγῆς μας μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀκυρωτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111408)1628)17.8.59 διαταγῆς μας, ἐζητήθησαν σχετικαὶ πληροφορίαι ἀπὸ τὸν Δασάρχην Σταυροῦ καὶ Ἐπιθεωρητὴν Δασῶν Θεσσαλονίκης, κατὰ πόσον ἐνδείκνυται τοῦτο καὶ ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως διὰ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῶν παρακρατημάτων καστανέας ὁριστικῶς, κατὰ τρόπον ἀποκλείοντα ζημίας καὶ καταστροφὰς εἰς τὴν νεαρὰν ἀναγέννησιν τοῦ ὑλοτομηθέντος δάσους ἐκ τῆς ὑλοτομίας τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τσιγάρα, Κελτεμλίδη καὶ Ρήγα, περὶ τῶν ἔργων ἀξιοποιήσεως πεδιάδος Ἀλμωπίας. 1. Τὰ ἐν λόγῳ ἔργα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὡς δὲ μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ ἀνωτέρω Ὑπουργείου, ἡ ὁριστικὴ μελέτη τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐκπονεῖται ἤδη ὑπὸ τοῦ μελετητοῦ κ. Καλίνσκη. Πρὸς ἐπίσπευσιν τῆς ἐνάρξεως ἐκτελέσεως τῶν ἔργων τούτων ὑπεβλήθη ἤδη καὶ ἐλέγχεται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας ἡ ὁριστικὴ μελέτη διευρύνσεως τῆς τάφρου Ἀψάλου, πρὸς ἀποχέτευσιν τῶν ὑδάτων σημαντικοῦ τμήματος τῆς ΝΔ περιοχῆς Ἀλμωπίας. 2. Τὰ ἔργα ἀξιοποιήσεως πεδιάδος Ἀλμωπίας, ἅτινα θὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν, περιελήφθησαν εἰς τὸ καταρτισθὲν πενταετὲς πρόγραμμα ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων Ὑπουργείων Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Δ. Παπαθανασίου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Α. Κακογιάννη. Ἀναφερόμενοι εἰς τήν, διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 2.10.59 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κελτεμλίδη, Παπαθανασίου κλπ. ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ γεωργικοῦ προγράμματος διὰ τὴν διατήρησιν τῆς στάθμης παραγωγῆς τοῦ προϊόντος εἰς ἐπίπεδον καλῦπτον τὰς εἰς ὄρυζαν ἀνάγκας τῆς χώρας, συνίστανται: αʹ. Εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς οἱασδήποτε ποσότητος καὶ ποιότητος ὀρύζης. βʹ. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν, μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, πρὸς κάλυψιν τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τῶν Κρατικῶν Ἱδρυμάτων καὶ πολὺ πέραν τῶν ἀναγκῶν τούτων ποσότητος 7.000 τόννων ἐπὶ τιμῇ κατὰ χιλιόγραμμον δραχ. 2,90 διὰ τὴν ἀναποφλοίωτον καὶ δραχ. 5 διὰ τὴν ἀποφλοιωμένην ὄρυζαν ἐφετεινῆς παραγωγῆς. γʹ. Εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ χορήγησιν εἰς τοὺς ὀρυζοπαραγωγοὺς δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ. δʹ. Εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου τῶν ἐγχωρίων γεωργικῶν προϊόντων, διὰ τὴν ἀγορὰν ὡσαύτως ὀρύζης ἐφετεινῆς παραγωγῆς, πρὸς ἐξασφάλισιν εἰς τὸ ἐμπόριον τιμῶν ἴσων τοὐλάχιστον πρὸς τὰς τῆς ὡς ἄνω ἐξαγορᾶς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑπὸ στοιχεῖον γʹ ὑπόδειξιν, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν λαμβάνει μέτρα διώξεως εἰμὴ μόνον κατὰ τῶν ἀποδεδειγμένως κακοπίστων ὀφειλετῶν της, ἤτοι ἐκείνων, οἵτινες καίτοι ἐπραγματοποίησαν παραγωγὴν καὶ δύνανται νὰ πληρώσουν δὲν πράττουν τοῦτο ἐκ κακοπιστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 427 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡλ. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς προσωρινὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Τμήματος Ἐπ)σμοῦ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπηρεσία ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀπάντησιν, ἥτις ἐδόθη εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως αὐτοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1957 καὶ προσθέτει, ὅτι ἐν ὄψει τῶν ἐπιτακτικῶν εἰς προσωπικὸν ἀναγκῶν τοῦ Ὑπουργείου εἰς ἅπαντας τοὺς Κλάδους αὐτοῦ, προβαίνει εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ μόνον θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προαναφερθεισῶν ἀναγκῶν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν, ἐν αἷς καὶ τοῦ Τμήματος Ἐπ)σμοῦ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Λαρίσης. Ἀναλόγως δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν νεοδιορισθησομένων ὑπαλλήλων, ὅστις τελικῶς θὰ ἐγκριθῇ, ἡ ὑπηρεσία θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν διαφόρων ὀργανικῶν αὐτῆς μονάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαθανασίου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαθανασίου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀπὸ 10.5.1959 ψήφισμα τοῦ 8ου Συνεδρίου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων Θυμάτων Πολέμου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας–Θράκης κλπ. περὶ γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως κατὰ προτίμησιν παντὸς ἑτέρου τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς κειμένης Ἀγροτικῆς Νομοθεσίας προβλέπεται προνομιακὴ γεωργικὴ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ μικρῶν κτηνοτρόφων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου δοθέντος, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Ν. Δ. 2185)52, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1324)49 κυρωθέντος διὰ τοῦ Νόμου 1487)50 οἱ ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου ἀποκαθίστανται γεωργικῶς κλπ. πρῶτοι ἐν σειρᾷ ἔναντι ἑτέρων προσώπων, ἐχόντων τὰ πρὸς ἀποκατάστασιν προσόντα, ἐκτὸς ἐὰν παρασχεθῇ εἰς τὸν αἰτοῦντα γεωργικὴ ἀποκατάστασις ἀνάπηρον ἢ θῦμα πολέμου ἓν τῶν ἐν τῇ διατάξει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν. 1324)49 ἀναφερομένων προνομίων, ὁπότε οὗτος θὰ κριθῇ κατὰ τὰς γενικὰς διατάξεις καὶ ἄνευ προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κστ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 2. Τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κατόχων ἐπιταχθέντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 καὶ ἀπωλεσθέντων γεωργικῶν ἑλκυστήρων, δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 3. Ἀνεξαρτήτως τούτου, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀντιμετώπισε τὴν διάθεσιν ἑλκυστήρων καὶ εἰς τὴν ἀνωτέρω κατηγορίαν προσώπων ἐκ τῶν τοιούτων προελεύσεως UNRRA, AMAG, Ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ προσέκρουσεν εἰς τὴν ἄρνησιν τῶν ἁρμοδίων ἐν Ἑλλάδι συμμαχικῶν Ἀποστολῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπέτρεψαν νὰ διατεθοῦν τὰ ὡς βοήθεια ἀποστελλόμενα πάσης φύσεως γεωργικὰ μηχανήματα, ὡς ἀποζημίωσις εἰς οἱονδήποτε πολεμοπαθῆ. 4. Ταῦτα ἔδει νὰ διατίθενται εἰς τοὺς δυναμένους νὰ ἀξιοποιήσουν πληρεστέραν, ἐπὶ σκοπῷ αὐξήσεως τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς ἰδιώτας κτηματίας ἢ γεωργικὰς συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. 5. Ἐντὸς τῶν ἀνωτέρω περιορισμῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διέθεσε καὶ εἰς τοὺς κατόχους ἐπιταχθέντων ἑλκυστήρων νέους τοιούτους προελεύσεως UNRRA, AMAG καὶ Ἀνασυγκροτήσεως καὶ μάλιστα κατὰ προτίμησιν, ἐφ’ ὅσον ἦσαν καὶ κάτοχοι ὡρισμένου ἀριθμοῦ στρεμμάτων (300–600) ἢ ἰδιοκτῆται ἁλωνιστικῶν. 6. Οἱ οὕτω διατεθέντες ἑλκυστῆρες ἐχρεώθησαν, ἀλλὰ εἰς τιμὴν χαμηλήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν τοιαύτην τοῦ ἐμπορίου καὶ ἡ ἐξόφλησίς των ἐγένετο δι’ ἐτησίων δόσεων εἰς διάστημα 3–5 ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8421)24.9.59 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν πωλήσεως τῶν μικρῶν γεωργικῶν ἑλκυστήρων. 2. Οἱ γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες προελεύσεως ἐξωτερικοῦ κατατάσσονται εἰς τὴν δασμολογικὴν κλάσιν 98α, δι’ ἣν ὁ καταβαλλόμενος δασμὸς ἀνέρχεται εἰς 8% περίπου ἐπὶ τῆς ἀξίας CIF. Ἐπὶ πλέον τοῦ δασμοῦ καταβάλλονται, ὡς γνωστόν, καὶ ἕτεροι συμπαρομαρτοῦντες φόροι, ὡς Φ.Κ.Ε. εἰδικὸς φόρος, δικαιώματα Ο.Λ.Π. κλπ., δι’ ὧν τὸ ἄνω ποσοστὸν ἀναβιβάζεται εἰς 10–12% περίπου τῆς ἀξίας CIF τοῦ ἑλκυστῆρος. 3. Ἐπὶ πλέον τούτων, ἡ ἀξία τοῦ μηχανήματος ἐπιβαρύνεται καὶ μὲ δαπάνας ἀνοίγματος πιστώσεως, τόκου ἐξωτερικοῦ, ὡς καὶ τόκους πιστοδοτήσεως ἐσωτερικοῦ. 4. Τὸ κέρδος τοῦ εἰσαγωγέως ἐξ 25% περίπου, ὑπολογιζόμενον ἐπὶ τῆς ἀξίας CIF τοῦ μηχανήματος, ὡς καὶ ὅλων τῶν προαναφερθεισῶν ἐπιβαρύνσεων αὐτοῦ, δὲν θεωρεῖται ὑπερβολικόν, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 113308) 397)30.1.59 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (Γεν. Δ)νσις Ἀγορανομίας). Ὡσαύτως ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ μηχανήματος εἰς τὸν ἀγρότην ὑπὸ τοῦ εἰσαγωγέως, συνεπείᾳ ὅλων τῶν προαναφερθεισῶν ἐπιβαρύνσεων, εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα τῆς ἀντιστοίχου τοιαύτης τοῦ ἐργοστασίου κατασκευῆς τοῦ ἐν λόγῳ μηχανήματος. 5. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ γνωρίζομεν, ὅτι καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν διετυπώθησαν παράπονα, ὅτι οἱ γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες ἐπωλοῦντο ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων εἰς ὑπερβολικὴν τιμήν, ἀλλὰ κατόπιν ἐρεύνης ἡ Δ)νσις Ἀγορανομίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, μᾶς ἐγνώρισεν, ὅτι τὰ ἐν λόγῳ παράπονα εἶναι ἀβάσιμα. 6. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν μείωσιν τῶν δασμῶν, τὸ θέμα εἶναι ὑπὸ ἐξέτασιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δασμολογίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 148 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ε. Ρήγα, σχετικῶς μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας εἰς Κέρκυραν, ἥτις διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8193)6543)59 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ εἰς ὑπολογίσιμον ἔκτασιν ἐμφάνισις λεκανίου εἰς ἐλαιῶνας τῆς Κερκύρας ἐσημειώθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957. Εὐθὺς ἀμέσως τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τῶν τοπικῶν καὶ λοιπῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ κέντρου καὶ εἰδικῶν ἱδρυμάτων ἐπελήφθη τῆς μελέτης τοῦ ὅλου θέματος ὡς καὶ τῆς λυσιτελεστέρας ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐχθροῦ τούτου τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς προκαλουμένων ζημιῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μελέτης τῆς βιολογίας τοῦ ἐντόμου καὶ τῶν τοπικῶν συνθηκῶν καθωρίζετο ἑκάστοτε τὸ πρόγραμμα καταπολεμήσεως τούτου. Ἡ ἐν λόγῳ ἐργασία ἐτέλει ὑπὸ τὴν συνεχῆ παρακολούθησιν καὶ καθοδήγησιν γεωπόνων τῆς ὑπηρεσίας εἰδικῶς ἐνισχυθείσης πρὸς τοῦτο καὶ ἐξετελεῖτο παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἡ ἀπαιτουμένη ποσότης ἐντομοκτόνου διετίθετο δωρεὰν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς προμηθευθείσης πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ποσότητος 110 τόννων θερινοῦ πολτοῦ ὀρυκτελαίου. Ὡσαύτως παρείχοντο παρὰ τῆς ΑΤΕ αἱ ἀναγκαῖαι ἑκάστοτε πιστωτικαὶ διευκολύνσεις διὰ τὴν διενέργειαν κλαδευμάτων τῶν ἐλαιοδένδρων ὡς καὶ διὰ τὴν προμήθειαν ἀναγκαιούντων ψεκαστικῶν μέσων. Διὰ τῆς οὕτω καταβληθείσης προσπαθείας ὑπηρεσιῶν καὶ παραγωγῶν, συνδραμόντων καὶ ἑτέρων βιολογικῶν παραγόντων ἐπετεύχθη ἡ ἐπιτυχὴς ἐν πολλοῖς περιστολὴ τῶν ζημιῶν τοῦ λεκανίου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν καὶ τρέχουσαν ἐλαιοκομικὴν περίοδον. Σήμερον καθ’ ἅπασαν τὴν νῆσον παρατηρεῖται γενικὴ ὑποχώρησις τοῦ λεκανίου, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ διαβιβαζομένης ὑπ’ ἀριθ. 6136)59 ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Κερκύρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας Διαταγῆς περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου θέματος σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ διὰ ταύτης ἀποσταλέντος ἀποκόμματος τῆς ἐφημερίδος «Ἡ Ἀγροτική», λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: 1) Κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον τὸ λεκάνιον καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Νήσου παρουσιάζει οὐχὶ ἁπλῆν ὑποχώρησιν ἀλλὰ ἁλματώδη τοιαύτην καὶ συγκεκριμένως κατὰ περιφέρειαν. α) Ἡ περιφέρεια Λευκίμης, ἥτις καὶ σφοδρότερον πάσης ἄλλης ἐπλήγη ἐκ τοῦ λεκανίου παρουσιάζει σήμερον κατόπιν τῶν ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν ἡμῶν γενομένων διαβροχῶν διὰ θερινοῦ πολτοῦ πλήρη ὑποχώρησιν κατὰ ποσοστὸν ἀνερχόμενον εἰς 90%. β) Εἰς τὴν περιφέρειαν Ἁγίου Ματθαίου καὶ Στρογγυλῆς. Καὶ εἰς τὰς περιφερείας ταύτας σημαντικωτάτη ὑπῆρξεν ἡ ὑποχώρησις τοῦ λεκανίου ὀφειλομένου τόσον εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ θερινοῦ πολτοῦ, ὅσον καὶ εἰς τὸν παρατηρηθέντα παρασιτισμὸν τοῦ λεκανίου. Τὸ ποσοστὸν ὑποχωρήσεως εἰς τὰς ὡς ἄνω Κοινότητας ἀνέρχεται εἰς 80% μὲ τάσιν περαιτέρω ὑποχωρήσεως, λόγῳ τοῦ παρατηρουμένου μεγίστου παρασιτισμοῦ. γ) Εἰς τὰς περιφερείας τῶν Κοινοτήτων Ἀρκαδάδων, Πάγων κλπ. Καὶ εἰς ταύτας παρατηρεῖται ἱκανοποιητικὴ ὑποχώρησις τοῦ λεκανίου καὶ δὴ εἰς ποσοστὸν ἀνερχόμενον εἰς 85% μὲ τάσεις ἔτι μεγαλυτέρας ὑποχωρήσεως ὀφειλομένης τῆς ὑποχωρήσεως κυρίως εἰς τοὺς διενεργηθέντας ψεκασμοὺς διὰ θερινοῦ πολτοῦ καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς τὸν παρατηρηθέντα παρασιτισμόν. δ) Εἰς τὰς λοιπὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς Κοινότητας τῆς Νήσου ἡ παρατηρηθεῖσα προσβολὴ τῶν ἐλαιοδένδρων ὑπὸ τοῦ λεκανίου ὑπῆρξεν ἀσήμαντος, ἐντοπισθεῖσα εἰς τοποθεσίας τινάς. Παρ’ ὅλον τὸ ἀσήμαντον τῆς παρατηρηθείσης προσβολῆς διενηργήθησαν καὶ εἰς τὰς τοποθεσίας ταύτας ψεκασμοὶ διὰ θερινοῦ πολτοῦ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐλαιοκαλλιεργητῶν εἰς ἡμερομηνίας καθορισθείσας παρ’ ἡμῶν προσδιορισθέντων τῶν ἡμερομηνιῶν διὰ γενομένων συνεχῶν δειγματοληψιῶν ἐλαιοκλαδίσκων προσβεβλημένων ὑπὸ λεκανίου. Γενικῶς, καθ’ ἅπασαν τὴν Νῆσον παρατηρεῖται γενικὴ ὑποχώρησις τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας, ὀφειλομένης κυρίως: 1) Εἰς τοὺς γενομένους τὴν κατάλληλον ἐποχὴν ψεκασμοὺς τοῦ λεκανίου ὑπὸ ἀκουτελίστια καὶ γαλαζόπετρα. 2) Διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας ἐλήφθησαν παρ’ ἡμῶν τὰ κάτωθι μέτρα. 1. Ἐχορηγήθη δωρεὰν τόσον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅσον καὶ κατὰ τὸ τρέχον τοιοῦτον θερινὸς πολτὸς διὰ δύο ψεκασμοὺς εἰς ἀναλογίαν 300 GR πολτοῦ κατὰ ἐλαιόδενδρον. Συνολικῶς ἐχορηγήθησαν δωρεὰν ἑβδομήκοντα τόννοι πολτοῦ. 2. Ἅπαν τὸ παρ’ ἡμῖν τεχνικὸν προσωπικόν, ὅσον καὶ οἱ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τρέχον ἔτος προσληφθέντες τομεάρχαι δακοκτονίας ἀνερχόμενοι εἰς 11 τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ 10 κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διέτρεχον τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ καθωδήγει παροτρῦνον καὶ ἐπρωτοστάτει εἰς τήν, διὰ τῆς καλῆς καὶ αὐστηρᾶς κλαδεύσεως καὶ διαβροχῆς διὰ θερινοῦ πολτοῦ τῶν ἐλαιοδένδρων, καταπολέμησιν τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας. 3. Ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν τεχνικοῦ προσωπικοῦ καταβαλλομένας προσπαθείας καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐλαίας Κερκύρας καταβάλλουν προσπαθείας τόσον διὰ τὸν κατατοπισμὸν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἰς τοὺς τρόπους καταπολεμήσεως τοῦ λεκανίου, ὅσον καὶ διὰ τῶν διαφόρων ἐγκαταστηθέντων παρατηρητηρίων καθωδήγει καὶ ὑπεδείκνυε τὸν πλέον κατάλληλον χρόνον διενεργείας τοῦ ψεκασμοῦ τῶν ἐλαιοδένδρων. 4. Ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰς ὡς ἄνω ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τὸ ἐνταῦθα Ὑποκατάστημα τῆς ΑΤΕ διὰ τῆς τεχνικῆς αὐτοῦ ὑπηρεσίας καθωδήγει καὶ ὑπεδείκνυε τὸν τρόπον καταπολεμήσεως τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας μὲ παράλληλον διευκόλυνσιν εἰς παροχὴν δανείου τῶν ἐνδεεστέρων ἐλαιοκαλλιεργητῶν. 5. Ἡ ἐν γένει θέσις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Κερκύρας δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ἀρνητικὴ τῶν καταβαλλομένων παρ’ ἁπάντων τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων Κερκύρας προσπαθειῶν καταπολεμήσεως τοῦ λεκανίου τῆς ἐλαίας καὶ τοῦτο διότι: α) Τὸ πλεῖστον τῶν ἐλαιοκαλλιεργητῶν καρτερικῶς καὶ μοιρολατρικῶς ὑπέμεινε τὴν σχεδὸν καταστροφὴν τῶν ἐλαιοδένδρων των, ἀδιαφοροῦντες καὶ οἰκτίροντες τοὺς κλαδεύοντας καὶ ψεκάζοντας τὰ ἐλαιόδενδρά των καλλιεργητάς. β) Εἰς πᾶσαν παραίνεσιν καὶ προτροπὴν ἡμῶν τόσον διὰ τὴν καλὴν καὶ αὐστηρὰν κλάδευσιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν διαβροχὴν τῶν ἐλαιοδένδρων διὰ θερινοῦ πολτοῦ παρετήρουν καὶ διετύπωναν ἀξιώσεις καὶ ἐπέκρινον τὴν ἐν γένει καταβαλλομένην προσπάθειαν καταπολεμήσεως τοῦ λεκανίου εἴτε ἀξιοῦντες τὴν συγκρότησιν συνεργείου τόσον διὰ τὴν κλάδευσιν καὶ τὸν ψεκασμὸν τῶν ἐλαιοδένδρων, εἴτε ἰσχυριζόμενοι, ὅτι οὐδὲν ἀποτέλεσμα θέλουν ἐπιφέρει ἡ κλάδευσις καὶ ἡ διὰ θερινοῦ πολτοῦ διαβροχὴ τῶν ἐλαιοδένδρων. γ) Τὰ ἐκ τῆς καταπολεμήσεως τοῦ λεκανίου προκύψαντα ἀποτελέσματα ἀνεπτύχθησαν προγενεστέρως. Ἐν Κερκύρᾳ τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας Κερκύρας

Θ. ΤΖΙΦΟΣ

κθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ἰ. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν βενζίνης εἰς γεωργοὺς τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐκ τῆς διὰ τοῦ Νόμου 3686)57 (ἄρθρ. 16 παρ. 2) προοριζομένης βενζίνης ἐκ 5.000 τόννων ἐτησίως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς γεωργίας διετέθησαν δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν διὰ τὸν Νομὸν Εὐβοίας 155 τόννοι (ἀποφ. 34709, 158466 καὶ 163097 ἐ.ἔ.). 2. Ἡ ἀδυναμία διαθέσεως μεγαλυτέρας ποσότητος βενζίνης ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ ποσότης τῶν 5.000 τόννων ταύτης δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὰς ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ ἐντεῦθεν αὐξηθείσας ἀνάγκας τῶν διαφόρων περιφερειῶν καὶ ἰδίᾳ ἐκείνων εἰς τὰς ὁποίας ἐπεξετάθησαν αἱ κηπευτικαὶ καλλιέργειαι. 3. Ἐζητήσαμεν, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐπαυξήσῃ εἰς 10.000 τόννους τὴν ποσότητα τῆς βενζίνης διὰ τὴν γεωργίαν (ἡμέτερον ἔγγραφον 143924)7526)28.7. 59), ἀλλὰ μέχρι τοῦδε δὲν ἐτύχομεν ἐγγράφου ἀπαντήσεως. Προφορικῶς ἐδηλώθη εἰς ἡμέτερον ὑπάλληλον, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀντιτίθενται εἰς πᾶσαν αὔξησιν τῆς διὰ τὴν γεωργίαν διατιθεμένης ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ βενζίνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.7.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοποθετήσεως προσωπικοῦ εἰς τὸ Δασοκομεῖον Χίου, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Νόμου 4173)29 καὶ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθέντος διατάγματος ἀπὸ 6)9)31 «περὶ Δασικῆς Διοικήσεως» προβλέπεται, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν Δασονομείων ἀπαρτίζεται ἐκ δύο δασικῶν ὑπαλλήλων καὶ πέντε δασοφυλάκων. Σήμερον εἰς τὸ ἐν λόγῳ Δασονομεῖον ὑπηρετοῦσι δύο δασικοὶ ὑπάλληλοι καὶ εἷς ἡμερομίσθιος δασοφύλαξ ἀπόφοιτος τῆς Μέσης Δασικῆς Σχολῆς Ἁγυιᾶς, ἀπεφασίσθη δὲ παρὰ τοῦ παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἡ τοποθέτησις καὶ ἑνὸς εἰσέτι μονίμου δασοφύλακος, ὅστις θέλει μεταβῆ εἰς Χίον εὐθὺς ὡς χορηγηθῇ ἡ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ζητηθεῖσα σχετικὴ πίστωσις διὰ τὴν μετάβασίν του. Δυνατότης περαιτέρω ἐνισχύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Δασονομείου δὲν ὑφίσταται σήμερον, ἐλλείψει διαθεσίμου δασικοῦ προσωπικοῦ, ὅπερ δυνάμει τοῦ Ν. Διατάγματος 2500)53 περιωρίσθη εἰς τὸ ἥμισυ σχεδὸν τοῦ πρὸ τῆς ἰσχύος τούτου προβλεπομένου. Πάντως, ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε μετὰ τὸν διορισμὸν 18 δασικῶν ὑπαλλήλων Μέσων Σχολῶν, δι’ οὓς ἐζητήθη ἤδη ἡ παροχὴ τῆς σχετικῆς ἐγκρίσεως, νὰ ἐνισχυθῇ ἔτι πλέον τὸ ἐν λόγῳ Δασονομεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἀφορώσης τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Μαγγαζίου Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ συνταχθεῖσα μελέτη τοῦ ἔργου προέβλεπε α) τὴν προστασίαν τῆς ἐκτάσεως ἀπὸ τῶν πλημμυρῶν, β) ἰσοπέδωσιν τῶν ἀγρῶν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ διὰ κατακλύσεως ἄρδευσις αὐτῶν καὶ γ) κατασκευὴν ἀρδευτικοῦ δικτύου. 2. Κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου παρουσιάσθη ὑπέρβασις τῆς δαπάνης α) λόγῳ διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου ἐπὶ μήκους 1.650 μ., ἀντὶ τῶν ἀρχικῶς προβλεφθέντων 750 μ. καὶ β) λόγῳ μεγαλυτέρου τοῦ προβλεφθέντος ὄγκου ἰσοπεδώσεων. 3. Ἤδη, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ἔργον δὲν ἐπερατώθη, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν χρεῶν ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς μέχρις ὁλοκληρώσεως αὐτοῦ ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων, εἰς ὃ πρόγραμμα ἐπροτάθη ἡ ἔνταξις τοῦ συμπληρωματικοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Φ. Περισσοράτη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9270)7325)14.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 421 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Φ. Περισσοράτη, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ψυγείων καὶ λοιπῶν ἐγκαταστάσεων εἰς τὰς περιφερείας Ἐδέσσης, Ναούσης, Βερροίας καὶ Ἀριδαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἐπερατώθη ἡ διαδικασία τοῦ ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διενεργηθέντος διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν μηχανημάτων τῶν ὑπὸ ἵδρυσιν ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων Ναούσης καὶ Σκύδρας καὶ προχωρεῖ μὲ γοργὸν ρυθμὸν τὸ θέμα τῆς προμηθείας τῶν μηχανημάτων τούτων καὶ τῆς ἱδρύσεως ἐν γένει τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων, αἵτινες ἐλπίζεται βασίμως, ὅτι θὰ λειτουργήσουν ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς θέρους. 2) Ἀπεφασίσθη προσφάτως ἡ ἵδρυσις εἰς Βέρροιαν καὶ Κατερίνην ἑτέρων ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων, διὰ τὴν ἐκπόνησιν τῆς μελέτης τῶν ὁποίων μετακαλεῖται κατ’ αὐτὰς Ἰταλὸς καθηγητὴς εἰδικὸς εἰς τὰ θέματα ταῦτα. 3. Ἀπεφασίσθη ἡ ἵδρυσις εἰς Νάουσαν ἐργοστασίου χυμῶν μήλων καὶ πούλπας ροδακίνων, ἀκολουθεῖται δὲ ἡ ἀπαιτουμένη διαδικασία διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαίων μηχανημάτων, περατωθέντος τοῦ σχετικοῦ διαγωνισμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. 4. Τὸ συσκευαστήριον ὀπωρῶν Ναούσης εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς κατασκευῆς, παραγγελθέντος καὶ τοῦ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ, διὰ δὲ τὸ συσκευαστήριον Σκύδρας πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ πραγματοποιηθῇ παραγγελία τοῦ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ. 5. Ἀπεφασίσθη καὶ πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ συντόμως ἐργοστάσιον κατασκευῆς κυτίων κονσερβοποιΐας εἰς Θεσσαλονίκην. 6. Ἀπεφασίσθη ἡ προμήθεια 400 βαγονίων–ψυγείων. Αἱ ἀνωτέρω ἐγκαταστάσεις θὰ συμβάλλουν συντόμως καὶ ἀποφασιστικῶς μετὰ τῶν διὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἱδρυομένων τοιούτων εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς παραγωγῆς τῶν φρούτων τῶν ἐν λόγῳ περιφερειῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡ. Σκυλλάκου καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τοῦ 8617)6847)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς βάμβακος ἐλήφθησαν τ’ ἀκόλουθα μέτρα: 1. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν παρελθόντος μηνὸς ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν συγκέντρωσις τῆς παραγωγῆς συσπόρου βάμβακος τῶν σποροπαραγωγικῶν κέντρων, ὑπολογιζομένης εἰς 20.000–25.000 τόννους. Αὕτη ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν βαμβακοσπόρου σπορᾶς, παραλλήλως ὅμως συμβάλλει καὶ εἰς τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος. Ἡ συγκέντρωσις ἐνεργεῖται ἔναντι προκαταβολῶν ἐπὶ τῆς τιμῆς, ἀρκετὰ ἱκανοποιητικῶν. 2. Ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω μηνὸς ἤρχισεν ἡ χορήγησις εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, μέσῳ τῶν οἰκείων Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ διὰ τὴν ἐκτὸς τῶν σποροπαραγωγικῶν κέντρων παραγωγὴν βάμβακος, τὸ δὲ ποσὸν τοῦ δανείου ὡρίσθη εἰς λίαν ὑψηλὸν ποσοστόν, ἤτοι 80%, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν προκυπτούσης διὰ τὸν παραγωγὸν τοιαύτης. 3. Δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐνεκρίθη ἡ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰδικὴ χρηματοδότησις τῆς ΚΥΔΕΠ, πρὸς διενέργειαν ὑπ’ αὐτῆς ἀγορῶν βάμβακος ἐπὶ καταβολῇ εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ὁλοκλήρου τῆς τιμῆς, πρὸς ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 4. Αἱ ἐξαγωγαὶ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξελίσσονται λίαν ἱκανοποιητικῶς. Οὕτως, ὑπολογίζεται, ὅτι μέχρι τοῦδε ἐπωλήθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 14.000 περίπου τόννοι ἐκκοκκισμένου βάμβακος. 5. Κατόπιν τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω μέτρων, αἱ τιμαὶ τοῦ προϊόντος εὑρίσκονται ἀπολύτως ἐντὸς τῶν ἐπιτρεπομένων ὑπὸ τῶν διεθνῶν τιμῶν ὁρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡ. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐγγειοβελτιωτικὸν ἔργον περιοχῆς Φαρσάλων (ἀξιοποίησις τοῦ ποταμοῦ Ἐνιπέως), ἔχει ἐνταχθῆ εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα (ἀριθ. ἔργου 6), ἡ δὲ σύνταξις τῆς ὁριστικῆς μελέτης ἔχει ἀνατεθῆ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων εἰς ὁμάδα Ἑλλήνων μηχανικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἀφορώσης τὸ ἔργον Μέγδοβα Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, σὺν τῇ ἐργασίᾳ τῆς χαράξεως συντάσσεται καὶ κτηματολόγιον τῶν ἀπαλλοτριωθησομένων ἀγρῶν, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κατὰ τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ Νόμου διαδικασίαν, ἔκδοσις πράξεως ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ καταβολὴ τῶν ἀποζημιώσεων. Καταβολὴ ἀποζημιώσεως πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν διατυπώσεων τῆς ἀπαλλοτριώσεως, δὲν εἶναι δυνατή. Ἐπίσης, δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ καθυστερήσῃ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων μέχρις ἀποπερατώσεως τῶν ἀνωτέρω διατυπώσεων καὶ καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων. Ἀφ’ ἑτέρου, ἡ ὑπηρεσία θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν λῆψιν μέτρων, ἀφορώντων τὴν διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λστ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη, Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πλέον τῶν ἀρχικῶν 10.000 τόννων, συγκέντρωσις ἑτέρων 10.000 τόννων σουλτανίνας εἰς τὴν τιμὴν τῶν 6,50 κατὰ χιλιόγραμμον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναζήτησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀγορῶν διαθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος, μεριμνᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸ αἴτημα, ὅπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα περιορίσῃ τὰς εἰσπράξεις τῶν ἀπαιτήσεών της εἰς τὸ ἥμισυ, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι θὰ ἐζημίωνε τὸν θεσμὸν τῆς ἀγροτικῆς πίστεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Τράπεζα, κατὰ παγίαν τακτικήν της περιορίζει τὰς ἀξιώσεις της δι’ εἴσπραξιν ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

λζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ἠ. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀν. Τσιάρα, Ἰ. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ἠ. Σκυλλάκου ὑπ’ ἀριθ. 404 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἀκολουθουμένην τακτικὴν κατὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν ὑπὸ ταύτης χορηγουμένων δανείων εἰς τοὺς ἀγρότας. Κατὰ παγίαν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ἀκολουθουμένην τακτικήν, λαμβάνεται ὡς κριτήριον κατὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν δανείων της, ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ὀφειλετῶν της καὶ ὁσάκις διαπιστοῦται, ὅτι οὗτοι ἀδυνατοῦν, λόγῳ σοβαρᾶς μειώσεως τῆς παραγωγῆς των, νὰ ἐκπληρώσουν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὰς πρὸς ταύτην ὑποχρεώσεις των, παραμένουν ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει καὶ ἐπανενισχύονται οὗτοι διὰ δανείων, λιπασμάτων κλπ., διὰ τὴν περαιτέρω συνέχισιν τῆς γεωργικῆς των ἐκμεταλλεύσεως. Ἐξ ἄλλου, βάσει ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΑΤΕ, ὁσάκις συντρέχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις, δὲν ὑπολογίζεται οὔτε τόκος ὑπερημερίας ἐπὶ τῶν ἐν καθυστερήσει τελούντων χρεῶν. Τέλος, τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον ζήτημα τῆς μετατροπῆς τῶν βραχυπροθέσμων δανείων εἰς μακροπρόθεσμα, γνωρίζομεν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ὑπάρχει ἐπ’ αὐτοῦ εὐχέρεια ἐκ τοῦ καταστατικοῦ νόμου τῆς ΑΤΕ, ἐξ ἄλλου δὲν δικαιολογεῖται καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς πλευρᾶς, ἐν ὄψει τῶν ὑπὸ τῆς Τραπέζης παρεχομένων ὡς ἄνω διευκολύνσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λη) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ἀναφορικῶς μὲ τὴν 4ην παράγραφον τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη κλπ. περὶ μὴ χορηγήσεως ἀδείας κυνηγίου εἰς ἑκατοντάδας κυνηγῶν τῆς νήσου Ζακύνθου, τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 9 παράγρ. 4 τοῦ Α. Ν. 1926)1938 «περὶ θήρας», δύναται νὰ ἀπαγορεύηται ἡ χορήγησις ἀδείας κυνηγίου, τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, εἰς ἄτομα χαρακτηριζόμενα ὡς ἐπικίνδυνα εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τοῦτο αὐστηρῶς ἐφαρμόζεται. Ἐπίσης, συμφώνως πρὸς τὰς παραγρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, δὲν χορηγεῖται ἄδεια κυνηγίου εἰς ἄτομα καταδικασθέντα δι’ ὡρισμένας ἀξιοποίνους πράξεις, κατονομαζομένας ἐν τῷ αὐτῷ ἄρθρῳ, ὡς καὶ εἰς ἄτομα καταδικασθέντα δι’ ὡρισμένας ἀξιοποίνους πράξεις κατονομαζομένας ἐν τῷ αὐτῷ ἄρθρῳ, ὡς καὶ εἰς ἄτομα ἀνήλικα ἢ κρινόμενα ἀνίκανα λόγῳ σωματικῶν ἢ πνευματικῶν παθήσεων νὰ ἀσκήσουν τὴν θήραν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην αὐτεπαγγέλτως αἱ ἁρμόδιαι Δασικαὶ Ἀρχαὶ ἀρνοῦνται τὴν χορήγησιν ἀδείας κυνηγίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8583)6813)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 255 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, ἀπευθυνομένη ἡμῖν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑπὸ τῆς πτωχευσάσης ἑταιρείας θειωρυχείων Μήλου ὀφειλόμενα ποσὰ εἰς τὸ ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν αὐτῆς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ πληροφορίας, ἡ Ἑταιρεία «Θειωρυχεῖα Μήλου Α. Ε.» ἀνέλαβε δυνάμει τῆς ἀπὸ 10.11.56 συμβάσεως μετὰ τῆς ΑΤΕ, τὴν προμήθειαν εἰς τὴν δευτέραν 23.000 τόννων θείου, ἐπὶ τῇ καταβολῇ τῆς συμπεφωνημένης τιμῆς. Ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἀνωτέρω συμβάσεως ἐβασίζετο ἐπὶ χρηματοδοτήσεως τῆς ΑΤΕ πρὸς τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρείαν. Ἡ Ἑταιρεία ὅμως αὕτη δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ τρίτους ὑποχρεώσεις της καὶ ὡδηγήθη τελικῶς τὸν Σεπτέμβριον 1958 εἰς πτώχευσιν. Ἅπαντα τὰ μηχανήματα, ἐργαλεῖα καὶ λοιπὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς Ἑταιρείας ταύτης, τελοῦσιν ὑπὸ ἐνέχυρον ὑπὲρ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἀσφάλειαν ἀπαιτήσεώς της ἐκ δρχ. 10.584.678, προερχομένη ἐξ ἀνοίγματος τῆς πρὸς τὴν Ἑταιρείαν γενομένης χρηματοδοτήσεως. Τὰ ἄνω ἐνέχυρα δὲν δύναται κατὰ νόμον ὁ σύνδικος τῆς πτωχεύσεως πρὸ τῆς λειτουργίας τῆς Ἑνώσεως τῶν δανειστῶν νὰ ἐκποιήσῃ ἢ ἀναλάβῃ καὶ ἄνευ προηγουμένης μάλιστα ἐξοφλήσεως τῶν βαρυνόντων αὐτῶν χρεῶν. Ὁ σύνδικος τῆς πτωχεύσεως, ἰσχυριζόμενος, ὅτι τὰ ἐνέχυρα ὑπόκεινται εἰς φθορὰν, ᾐτήσατο διὰ τῆς ἀπὸ 21.5.59 ἀγωγῆς του νὰ ἐπιτραπῇ αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου ἡ ἐκποίησίς της τμηματικῶς. Πρὸς τὴν ἀγωγὴν ταύτην ἀντετάχθη ὀρθῶς καθ’ ἡμᾶς ἡ ΑΤΕ καθ’ ὅσον ἡ μεμονωμένη ἐκποίησις τῶν ἐνεχύρων ἄνευ δηλονότι τῆς ταυτοχρόνου ἐκποιήσεως καὶ τοῦ δικαιώματος ἐκμεταλλεύσεως τῶν θειωρυχείων ὡς συγκεκροτημένης ἐπιχειρήσεως καὶ οἰκονομικῆς μονάδος, θὰ ἀπέφερεν ἀσήμαντον τιμήν. Τὴν ὀρθότητα τῆς ἀπόψεως ταύτης ἐδέχθη καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, ἀπορρίψαν τὴν ἀγωγὴν τοῦ Συνδίκου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14066)1959 ἀποφάσεως αὐτοῦ. Περατωθείσης ἤδη τῆς ἐπαληθεύσεως τῶν πιστώσεων, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ διαδικασία τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ ἐν ἀποτυχίᾳ τούτου, ἡ σύστασις τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἑνώσεως τῶν δανειστῶν, ὁπότε ἅπασα ἡ πτωχευτικὴ περιουσία νὰ δύναται νὰ ἐκποιηθῇ παρὰ τοῦ Συνδίκου. Ἐπὶ τῶν αἰτουμένων διὰ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως στοιχείων γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς:. α) Ἡ συνολικὴ ἀξία τῶν μηχανημάτων καὶ ἐργαλείων τῆς Ἑταιρείας ἀνέρχεται, κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ γενομένην ἐκτίμησιν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.524.800, ὡς ταῦτα εἶναι ἐγκατεστημένα, ἀποσυνδεόμενα ὅμως καὶ μεταφερόμενα εἰς Πειραιᾶ, ἡ ἀξία ὑποβιβάζεται εἰς δραχμὰς 721. 750. β) Αἱ ἀντίστοιχοι ὑποχρεώσεις τῆς Ἑταιρείας ἀναλύονται ὡς κάτωθι:

γ) Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ προσωπικοῦ ἐνεργηθήσεται κατὰ τὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τοῦ Συνδίκου τῆς πτωχεύσεως νόμιμον διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9960)31.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 538 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομοκτηνίατρος Ἀχαΐας, εἰς τὴν περιφέρειαν Καλαβρύτων ἐσημειώθη ἡ νόσος διστομίασις ἐξ ἧς ἐπὶ 2000 προβάτων προσεβλήθησαν 45 καὶ ἐξ αὐτῶν ἔθανον 18. Ἡ νόσος κατεστάλη πλήρως κατόπιν τῆς λήψεως ὑπὸ τῆς Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας Καλαβρύτων τῶν ἐνδεδειγμένων προληπτικῶν καὶ θεραπευτικῶν μέτρων Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8366)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 152)16.7. 1959 ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Θανασέκου, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ χορήγησις δανείου ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸν Ἐλαιουργικὸν Συνεταιρισμὸν Ἀμφίσσης, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν συγχρονισμένου ἐλαιουργείου, δὲν ἐγένετο εἰσέτι, καθ’ ὅσον δὲν ἐξεπληρώθησαν ὑπὸ τοῦ Συνεταιρισμοῦ οἱ ὅροι διὰ τὴν συνομολόγησιν τούτου. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐζήτησεν ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἵνα ὑπογράψωσι δηλώσεις, δι’ ὧν θὰ ἀνελάμβανον τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως προσκομίζωσι τὸν ἐλαιόκαρπόν των εἰς τὸ ἱδρυθησόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἐλαιουργεῖον καὶ τοῦτο ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀξιοποίησίς του. Αἱ δηλώσεις αὗται, κατὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἶναι ἐπιβεβλημέναι, καθ’ ὅσον ὁ Ἐλαιουργικὸς Συνεταιρισμὸς Ἀμφίσσης ἔχει συσταθῆ πρὸ 10ετίας καὶ ἐκ τῶν καταστατικῶν διατάξεων τοῦ παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὰ μέλη του νὰ ἀποχωροῦν τούτου, γεγονὸς ὅπερ θέτει ἐν κινδύνῳ τὸ οἰκονομικῶς βιώσιμον τοῦ Ἐλαιουργείου. Σημειωτέον, ὅτι οἱ ὅροι αὐτοὶ τίθενται εἰς πάντα Συνεταιρισμόν, ὅστις προτίθεται νὰ ἱδρύσῃ παρεμφερῆ βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν. Τούτου ἕνεκεν ἐζητήθησαν ὑπεύθυνοι δηλώσεις, πλὴν ὅμως ἐκ τῶν 383 μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἅτινα κατέχουσι περὶ τὰ 100.000 ἐλαιόδενδρα μόνον 58 μέλη του, κατέχοντα 18.500 ἐλαιόδενδρα, ὑπέγραψαν δηλώσεις ὑποχρεωτικῆς προσκομίσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου των, εἰς τὸ ἱδρυθησόμενον συνεταιρικὸν ἐλαιουργεῖον, πρὸς ἔκθλιψιν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐνῷ διὰ τοὺς λόγους τούτους δὲν ἐχορήγησεν εἰσέτι τὸ δάνειον, ἐδήλωσε συγχρόνως, εἰς τὸν Συνεταιρισμόν, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ δανείου, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἐκπληρωθῆ παρὰ τοῦ Συν)σμοῦ αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐξασφαλίζουν τὴν πλήρη ἀξιοποίησιν καὶ οἰκονομικὴν λειτουργίαν τοῦ Ἐλαιουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Π. Καπνίση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8638)29.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλέντος ὑπ’ ἀρ. 311)12.9.59 ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκλογὴ τῶν περιφερειῶν εἰς ἃς θὰ ἐγκαθιστῶσιν οἱ ὑποσταθμοὶ τοῦ ἐν Κερκύρᾳ Ἰνστιτούτου Ἐλαίας, οἵτινες θέλουσι πλαισιώσει τοῦτον, δὲν ἔχει εἰσέτι ὁλοκληρωθῆ. Ἡ ἐκλογὴ αὕτη εὑρίσκεται ἐν συναρτήσει μὲ τὸ ὕψος καὶ εἶδος τῆς παραγωγῆς τῆς περιφερείας τὴν οἰκονομικὴν σπουδαιότητα ἣν ἔχει ἡ καλλιέργεια τῆς ἐλαίας ἔναντι τῶν ἄλλων καλλιεργειῶν, τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ ἑτέρου ἐπιστημονικοῦ ἱδρύματος δυναμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ μέρος τῶν προβλημάτων τὴν ὕπαρξιν διαθεσίμου κτήματος ὡς καὶ ἄλλους συναφεῖς παράγοντας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ἔχομεν εἰσέτι καταλήξει εἰς ἀπόφασιν ὅπως ἐγκατασταθῇ ὑποσταθμὸς Ἰνστιτούτου Ἐλαίας ἐν Βόλῳ καθ’ ὅσον αὕτη θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ πλῆθος συντελεστῶν μὲ γνώμονα πάντοτε τὴν ἀρτιωτέραν μελέτην καὶ λυσιτελεστέραν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων τῆς ἐλαίας καὶ τῆς παραγωγῆς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7969)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀναγομένων θεμάτων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν τῶν ἐπενεχθεισῶν ἐκ τῆς χαλαζοθυέλλης ζημιῶν εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς ἰδίᾳ τῶν Ἐπαρχιῶν Λαρίσης, Τυρνάβου, Ἐλασσόνος, Νομοῦ Λαρίσης, διὰ συντόνων ἐνεργειῶν του ἐπέτυχε τὴν ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος οἰκονομικὴν καὶ τεχνικὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἀγροτῶν τῶν ἄνω περιφερειῶν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν συντήρησιν αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, τοῦ ζωϊκοῦ των κεφαλαίου ὡς καὶ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Οὕτω, διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ χαλάζης παραγωγοὺς τῶν ἄνω ἐπαρχιῶν, ὡς καὶ τῶν παραγωγῶν τῶν ὑπολοίπων διαμερισμάτων, εἰς ἃ προὐξενήθησαν σημαντικαὶ ζημίαι ἐκ χαλάζης καὶ συνεπεία τούτων διεταράχθη σοβαρῶς ἡ οἰκονομία των, ἐλήφθησαν τὰ ἑξῆς μέτρα ὧν ἡ ἐκτέλεσις ἀνετέθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. 1) Ἐχορηγήθη ἀνάλογον δάνειον, βάσει εἰδικῆς πιστώσεως ἐγκριθείσης ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν προμήθειαν μέχρι 800 ὀκ. σίτου διατροφῆς ἢ καὶ μεγαλυτέρας ποσότητος, ἐφ’ ὅσον ἡ οἰκογένεια τοῦ πληγέντος ἀγρότου ἠρίθμει περισσότερα τῶν πέντε μελῶν. 2) Ἐχορηγήθη ἕτερον δάνειον ἐκ 300 καὶ μέχρι 500 δραχμῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαιούντων αὐτοῖς εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης (τυροῦ, ἐλαίου, γεωμήλων κλπ.). 3) Παρεσχέθησαν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων, διὰ σπόρων, λιπασμάτων καθὼς καὶ δανείων εἰς μετρητὰ διὰ τὴν ἐπανασπορὰν τῶν πληγεισῶν ἐκτάσεων, εἰς ἃς βεβαίως περιπτώσεις καθίστατο τοῦτο δυνατόν. 4) Ἐστάλησαν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις διὰ χορήγησιν δανείων πρὸς ἀπόκτησιν παραγωγικῶν ζώων καθὼς ἐπίσης καὶ αἱ ἀναγκαιοῦσαι ζωοτροφαὶ διὰ τὴν πλήρη κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου. 5) Παρεσχέθη ἡ δέουσα προστασία εἰς τοὺς μικροὺς καὶ μέσης ἐκτάσεως σιτοκαλλιεργητὰς καὶ γενικῶς τοὺς μέχρι 100 στρεμμάτων τοιούτους, τῶν πληγεισῶν περιφερειῶν. 6) Ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὰ καταστήματα τῆς ΑΤΕ, ὅπως ἐφαρμόσουν ὑπὲρ τῶν πληγέντων τὰ παγίως παρὰ τῇ Τραπέζῃ ἰσχύοντα διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλῶν των, ἤτοι σιωπηρὰ ἀναστολὴ εἰσπράξεως τούτων μέχρι τῶν νέων εἰσοδημάτων των καὶ ἀπαλλαγὴ αὐτῶν ἐκ τῶν τόκων ὑπερημερίας καὶ τέλος. 7) Προεβλέφθη, ὅπως καλυφθῶσι κατὰ τὴν ἐρχομένην καλλιεργητικὴν περίοδον ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀγροτῶν τῶν πληγεισῶν περιφερειῶν Ν. Λαρίσης εἰς σπόρους σιτηρῶν καὶ ψυχανθῶν φθινοπωρινῆς σπορᾶς, ὡς καθωρίσθησαν αὗται παρὰ τῶν τοπικῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν Δ)νσεως Γεωργίας Α.Τ.Ε. καὶ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀποσκίτη, Δ. Παπαθανασίου, Γ. Σπηλιοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τῶν διὰ τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων σας διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐρωτήσεων τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ προέκυψεν ἐκ σχετικῆς ἐρεύνης τὰ ὑφιστάμενα πευκοδάση εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Κοινοτήτων Νεοχωρίου, Χώρας κ.λ.π. Γορτυνίας Ἀρκαδίας καὶ Νεμούτας Ἠλείας ἀνήκουν ἀναμφισβητήτως εἰς τὸ Δημόσιον. Κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν, (1957) πλεῖστοι ὅσοι κάτοικοι τῶν εἰρημένων Κοινοτήτων, προβάλλοντες ἰδιοκτησιακὸν δικαίωμα ἐπὶ τῶν πευκοδασῶν τούτων, ἐζήτησαν δι’ αἰτήσεών των, τὴν ἀναγνώρισιν αὐτῶν ὡς ἰδιωτικῶν, πλὴν ὅμως ἡ διαδικασία τῆς ἀναγνωρίσεως ἀνεστάλη ἀφοῦ οἱ ἐνδιαφερόμενοι οὐδένα τίτλον ἢ ἄλλο τι ἐπίσημον στοιχεῖον προσεκόμισαν, ἐξ οὗ νὰ ἀποδεικνύωνται τὰ προβληθέντα τότε παρ’ αὐτῶν ἰδιοκτησιακὰ δικαιώματα. Ὁμοίως, ἐν προκειμένῳ δὲν παρέχεται εὐχέρεια ἐκ τοῦ νόμου διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος διὰ παραχωρήσεως, ἀφοῦ αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Ν.Δ. 2501)1953 δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας, δοθέντος, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς συλλογῆς ρητίνης ἀσκεῖται ἀνέκαθεν παρὰ τοῦ Δημοσίου δι’ ἐνοικιάσεως. Πάντως μελετᾶται ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη κ. Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8154)6504)18.8.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 108 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, σχετικῶς μὲ τὰ ὑπὸ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς ΑΤΕ Κιλκὶς ληφθέντα ἀναγκαστικὰ μέτρα κατὰ τοῦ ὀφειλέτου αὐτοῦ Ἠλία Σχινίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ πληροφορίας, προκύπτει, ὅτι ὁ ἀνωτέρω καίτοι ἐκ τῶν εἰσοδημάτων αὐτοῦ τῆς τελευταίας τριετίας (παραγωγὴ σίτου ἔτους 1957 ὀκ. 1.800, 1958 ὀκ. 14.000, ἔτος 1959 παραγωγὴ 69 στρεμ.) εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ἐξοφλήσῃ τὰς ἐκ δραχμῶν 15.292 τοῦ ἰδίου καὶ 8.802 τῆς μητρός του ὀφειλὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ, δὲν ἔπραξε τοῦτο, ἀρκούμενος μόνον εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν του ἐκ τῶν λαμβανομένων κατ’ ἔτος λιπασμάτων. Ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως ταύτης, τὸ ἀνωτέρω Ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε., προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ μερικὴν εἴσπραξιν τῶν καθυστερουμένων, προέβη εἰς τὴν ἐν λόγῳ κατάσχεσιν, ἣν καὶ ἦρεν εὐθὺς ὡς ἡ μήτηρ τοῦ εἰρημένου, διεβεβαίωσε τὸ ὑποκατάστημα, ὅτι θὰ καταβάλῃ μέρος τῶν καθυστερουμένων χρεῶν του. Τὸ γεγονός, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ὀφειλέτης ἦτο ἐξόριστος, οὐδεμίαν ἐπίδρασιν ἠδύνατο νὰ εἶχεν, ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, ἐπὶ τῶν ληφθέντων μέτρων κατ’ αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ ὑποκαταστήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 72 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα ἀπευθυνομένη ἡμῖν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως ἀκαταλληλότητα τοῦ χρησιμοποιουμένου διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἐν Σάμῳ Ὑπ)τος τῆς ΑΤΕ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΑΤΕ τὸ ἐν Σάμῳ Ὑ)μα αὐτῆς ἔχει ἀπὸ ἐτῶν ἐξουσιοδοτηθῆ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν μεταστέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν του. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐπανῆλθε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34832)411)27.4.59 Δ)γῆς της ἡ ΑΤΕ πρὸς τὸ ἀνωτέρω Ὑπ)μά της ὅπερ ἀνέφερεν αὐτῇ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2366) 4.9.59 ἐγγράφου του, ὅτι αἱ πρὸς τοῦτο ἐνέργειαί του ἀπέβησαν ἄκαρποι. Κατόπιν τούτου ἡ ΑΤΕ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77773)939) 24.9.59 διαταγῆς της ἐξουσιοδότησε τὸ ἀνωτέρω Ὑποκατάστημά της ὅπως δεχθῇ προσφορὰς διὰ τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδου πρὸς τὸν σκοπὸν ἀνεγέρσεως ἐπ’ αὐτοῦ ἰδιοκτήτου κτιρίου πρὸς στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη Χ. Μπουσίου, Ι. Γαβριηλίδη, Δ. Σπυρίδη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 197738 καὶ 219373 ἐ.ἔ. ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων τῶν ὁποίων ἀντίγραφα ἀποστέλλομεν συνημμένως, συνηγορήσαμεν ὑπὲρ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν αἰτήματος ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Νιγρίτης καὶ τῆς Σερραϊκῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν φοιτητῶν τῶν προερχομένων ἐκ τῆς χαλαζοπλήκτου περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Σερρῶν κατὰ τὸ τρέχον Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος ἀπὸ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς καὶ λοιπῶν ἐπιβαρύνσεων. Τὸ ὡς ἄνω Ὑπουργεῖον εἶναι ἁρμόδιον, ἵνα λάβῃ τελικὰς σχετικὰς ἀποφάσεις. Πρὸς τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον πρὸς ὃ κοινοποιοῦμεν τὸ παρόν, ἐν συνεχείᾳ τῶν προηγουμένων σχετικῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐγγράφων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῆς παροχῆς τοῦ αἰτουμένου εὐεργετήματος εἰς τοὺς φοιτητὰς τοὺς προερχομένους καὶ ἐκ τῶν λοιπῶν πλὴν τῶν Σερρῶν χαλαζοπλήκτων εἰς μεγάλον βαθμὸν περιοχῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὡς ἡ φοιτητικὴ Ἕνωσις τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αἰτεῖται. Τοιαῦται περιοχαὶ εἶναι αἱ τῶν Νομῶν Κοζάνης, Καβάλας καὶ Κιλκὶς εἰς τὰ οἰκεῖα δὲ Ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ τῶν περιοχῶν τούτων εὑρίσκονται ὀνομαστικοὶ πίνακες τῶν πληγέντων ὑπὸ χαλάζης καὶ τυχόντων ἐνισχύσεων παραγωγῶν, οἵτινες συνετάγησαν ἀπὸ κοινοῦ ὑπὸ τῶν Κρατικῶν Γεωπόνων καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 219373)16433 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 197738)15201 καὶ ἀπὸ 19.10.59 ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐξετάσητε καὶ τὸ αἴτημα τὸ ὑποβληθὲν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 74)6.10.59 ὑπομνήματος τῆς Σερραϊκῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διαβιβασθέντος ὑμῖν τε καὶ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 56249 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τοῦ Πολ. Γραφείου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ αἴτημα τοῦτο συνίσταται εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν φοιτητῶν τῆς χαλαζοπλήκτου περιοχῆς Νομοῦ Σερρῶν ἀπὸ καταβολῆς διδάκτρων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐξ ὁλοκλήρου ἢ κατὰ τὸ ἥμισυ, λόγῳ τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς θέσεως εἰς ἣν εὑρέθησαν αἱ οἰκογένειαί των συνεπεία τῆς χαλαζοπληξίας, κρίνομεν δὲ τοῦτο λίαν εὔλογον, διότι ὄντως ὁ Νομὸς Σερρῶν ὑπέστη βαρείας ζημίας ἐκ τῆς χαλάζης τοῦ παρελθόντος θέρους. Οὕτω τὸ αἴτημα τὸ διατυπωθὲν διὰ τοῦ προηγουμένου ὡς ἄνω ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 197738 ἐ.ἔ. περὶ λήψεως τοῦ εὐεργετικοῦ τούτου μέτρου διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Ἑνώσεως Γ. Συν)σμῶν Νιγρίτης, ἐπεκτείνεται δι’ ὁλόκληρον τὴν χαλαζόπληκτον περιφέρειαν τοῦ Ν. Σερρῶν, παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ὅπως μᾶς γνωρίσητε τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀποφάσεις σας. Σημειωτέον ὅτι εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εὑρίσκονται ὀνομαστικοὶ πίνακες τῶν πληγέντων καὶ τυχόντων εἰδικῶν ἐνισχύσεων παραγωγῶν οἵτινες συνετάγησαν ἀπὸ κοινοῦ ὑπὸ τῶν κρατικῶν Γεωπόνων τῶν οἰκείων Ὑπηρεσιῶν τῆς ΑΤΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς

Θ. ΠΕΤΡΟΒΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 197738)15201 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Νιγρίτης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2029)540)9.10.59 ταχ)κοῦ τηλ)τος, ὑποβληθέντος καὶ ὑμῖν, αἰτεῖται τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων τῶν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν τῆς περιφερείας της ἐκ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1959–60. Δοθέντος, ὅτι ἂν ὡς ἡ ἀνωτέρω περιφέρεια συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν βαρύτερον πληγεισῶν ἐκ χαλάζης κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς, ὅπως ἐξετάσητε εὐμενῶς τὸ ὑποβαλλόμενον αἴτημα. Τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀποφάσεις σας παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς

Θ. ΠΕΤΡΟΒΑΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλήν, τὴν 31 Ὀκτωβρίου, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐπαμ. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δημ. Κελτεμλίδη σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ἀγελαδοτροφίας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Συκιᾶς–Χαλκιδικῆς, διὰ τῆς ἱδρύσεως Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν προσπαθειῶν του διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ προώθησιν τῆς Κτηνοτροφίας τῆς Χώρας, ἐφαρμόζει ἀπὸ ἐτῶν πρόγραμμα τεχνητῆς Γονιμοποιήσεως τῶν ἀγελάδων εἰς τὰς Βοοτροφικὰς περιφερείας τῆς Χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν Χαλκιδικῆς. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ προγράμματος ἐπιδιώκεται ἡ ποιοτικὴ βελτίωσις τῶν ἐγχωρίων ἡμιβελτιωμένων καὶ βελτιωμένων ἀγελάδων διὰ τῆς εἰσαγωγῆς αἵματος ἐξ ἐκλεκτῶν ταύρων, βελτιωμένων φυλῶν (Φαιᾶς τῶν Ἄλπεων, Μελαίνης ποικιλοχρόου Τζέρσεϋ). Τῶν ὡς ἄνω πλεονεκτημάτων τῆς Τεχν. Γονιμοποιήσεως ἐπωφελοῦνται καὶ οἱ ἀγελαδοτρόφοι τῆς περιοχῆς Συκιᾶς ἐρχόμενοι εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας, διὰ τὴν πληρεστέραν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος εἰς τὴν περιοχήν των. 2) Εἰς τὴν Χαλκιδικὴν λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν Γεωργοκτηνοτροφικὸς Σταθμός, εἰς τὴν περιοχὴν Νέων Μουδανιῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐκτρέφονται διάφορα εἴδη κατοικιδίων παραγωγικῶν ζῴων, ἐπὶ σκοπῷ περαιτέρῳ διαδόσεως αὐτῶν πρὸς βελτίωσιν τῆς Κτηνοτροφίας τῆς Χαλκιδικῆς καὶ ἄλλων γειτονικῶν περιφερειῶν. Ἤδη, ὁ ἐν λόγῳ Σταθμὸς εὑρίσκεται ὑπὸ ἀναδιοργάνωσιν, διὰ τῆς ἐκτελέσεως πολλῶν ἔργων (Βουστάσιον–Τυροκομεῖον–Ἀποθῆκαι–Πτηνοτροφεῖον κλπ.) ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Δημ. Ἐπενδύσεων, λίαν συντόμως δὲ θὰ καταστῇ τοιοῦτον Ἵδρυμα, ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ πληρέστερον εἰς τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ Σταθμοῦ καθὼς καὶ ἐξ ἄλλων γειτονικῶν Ἱδρυμάτων (Κτηνοτροφικὸς Σταθμὸς Γιαννιτσῶν, Ἀγρόκτημα Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ἀμερικανικὴ Γεωργικὴ Σχολὴ) δύνανται οἱ Κτηνοτρόφοι τῆς Χαλκιδικῆς καὶ ἑπομένως καὶ τῆς περιοχῆς Συκιᾶς, νὰ ἐξυπηρετηθοῦν πλήρως, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ προώθησιν τῆς ἀγελαδοτροφίας των καὶ δὲν συντρέχει εἰδικὸς λόγος, οὔτε καὶ ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις ἰδιαιτέρου Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Συκιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου, Ι. Γαβριηλίδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8383 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ὀρ. Ἀντώνογλου καὶ Ι. Γαβριηλίδου «περὶ κατακρατήσεως ὑπὸ τῶν ἐμπόρων ποσοστοῦ μέχρι 12% ἐκ τῶν ἀγορασθέντων ἐν Διδυμοτείχῳ Κουκουλίων νὰ γνωρίσωμεν τά ἑξῆς: 1) Ἡ πώλησις γενικῶς τῶν κουκουλίων (καὶ ἐν τῇ Διεθνεῖ ἀγορᾷ) διενεργεῖται μετὰ τὴν διαλογὴν αὐτῶν, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν, ἐκ τῶν ἑκάστοτε παραγομένων κουκουλίων τῶν ἐλαττωματικῶν τοιούτων, ἤτοι τῶν βωβῶν, κηλιδωμένων (λερωμένων) καὶ τσιπῶν. 2) Ἐπειδὴ παραγωγοί τινες, δὲν προέβαινον εἰς τὴν διαλογὴν τῶν κουκουλίων των, προσεκόμιζον δὲ ταῦτα εἰς τοὺς καθοριζομένους χώρους πωλήσεως τῶν κουκουλίων, ἄνευ διαλογῆς αὐτῶν, ἠναγκάσθημεν νὰ ἐκδώσωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 110981)430)11.6.59 ἐγκύκλιον, δι’ ἧς καθωρίσαμεν τὸν τρόπον διαλογῆς τῶν κουκουλίων, δηλαδὴ ποῖα τούτων δέον ν’ ἀφαιρῶνται ἐκ τοῦ συνόλου τῶν παραγομένων κουκουλίων, μὲ σκοπὸν νὰ ἀποτρέψωμεν τὰς δημιουργουμένας διενέξεις μεταξὺ ἐμπόρων καὶ σηροτρόφων καὶ ἰδίᾳ νὰ προφυλάξωμεν τοὺς τελευταίους ἐκ τῶν τυχὸν κακοπίστων ἐμπόρων. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ἐκ τῆς διαλογῆς προερχόμενα ὡς ἄνω κουκούλια εἶναι κατάλληλα πρὸς ἀναπήνισιν πλὴν ποσοστοῦ τινος τούτων (5–10%) ἅτινα ἀφαιροῦνται ὡς κατωτέρας ποιότητος, πωλούμενα εἰς μικροτέρας τιμὰς καὶ χρησιμοποιοῦνται κατόπιν εἰδικῆς ἐπεξεργασίας διὰ τὴν παραγωγὴν μετάξης κατωτέρας ποιότητος. 3) Ὁ ἐκ τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου διὰ τῆς ἀπὸ 30.6.59 τηλ)κῆς αὐτοῦ ἀναφορᾶς ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι οἱ ἔμποροι κατακρατοῦν ποσοστὸν μέχρι 12% ἐκ τῶν ἀγοραζομένων κουκουλίων καὶ ἐζήτησε τὴν μεσολάβησιν ἡμῶν. Κατόπιν τούτου ἀνεθέσαμεν τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν καταγγελθέντων εἰς τὸν εἰδικὸν ὑπάλληλον, τὸν ἐντεταλμένον τὴν παρακολούθησιν τῶν σηροτροφικῶν θεμάτων ἐν τῇ περιφερείᾳ Διδυμοτείχου Ν. Ἕβρου, ὅστις μετ’ ἐξέτασιν τοῦ ἀνωτέρω θέματος ὑπέβαλεν ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 254)7.7.59 ἀναφορὰν ἣν ἐγνωστοποιήσαμεν εἰς τὸν ὡς ἄνω βουλευτὴν Ἕβρου κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 134982)15.7.59 ἐγγράφου ἡμῶν, οὗ ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1959

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 134982)529 Πρὸς Τὸν κ. Θεοχάρην Κεραμιτσιόγλου Βουλευτὴν Ἕβρου Διδυμότειχον Εἰς ἀπάντησιν τοῦ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀποσταλέντος τηλ)τος, σχετικῶς μὲ τὴν πώλησιν τῶν κουκουλίων ἐν τῇ περιφερείᾳ σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 254)7.7.59 ἀναφορᾶς τοῦ ἀναπληρωτοῦ τοῦ Σηροτρ. Ἐλεγκτοῦ Ἕβρου καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: α) Κατόπιν γνωματεύσεως τῆς μονίμου Ἐπιτροπῆς Σηροτροφίας εἰς ἣν συμμετέχουν καὶ τρεῖς ἐκπρόσωποι τῶν παραγωῶν, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 101798)386)30.5.59 ἀπόφασις, δι’ ἧς ὡρίσθη κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τῶν νωπῶν κουκουλίων μεγαλυτέρα τῆς δυναμένης νὰ ἐπιτευχθῇ ἐν τῇ Διεθνεῖ ἀγορᾷ. β) Ἡ ἀνωτέρω καθορισθεῖσα κατωτάτη τιμή, νοεῖται διὰ κουκούλια ἀπηλλαγμένα τῶν βομβῶν, κηλιδωμένων (λερωμένων) καὶ τσιπῶν. γ) Οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πωλήσουν τὰ κουκούλια των ἐν νωπῇ καταστάσει, δύνανται νὰ ἀποξηράνουν ταῦτα καὶ νὰ πωλήσουν ὅταν ἐπιθυμοῦν ὡς ξηρά. Διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῶν παραγωγῶν τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἀποξηράνουν τὰ κουκούλια των, τὸ Ὑπουργεῖον προέβλεψε τὴν χορήγησιν πλασματικῶν δανείων, μέσῳ τῆς ΑΤΕ μέχρι ποσοστοῦ 80% τῆς ἀξίας των. δ) Αἱ ἁρμόδιαι Τοπικαὶ Ἀρχαί, παρουσίᾳ τῶν ὁποίων γίνονται αἱ ἀγοραπωλησίαι τῶν κουκουλίων, δὲν ἀνέφερον ἡμῖν μέχρι σήμερον παράπονα τῶν σηροτρόφων. Ἐκ τῆς προθυμίας δὲ τούτων νὰ πωλήσουν τὰ κουκούλια των καὶ νὰ μὴ θελήσουν νὰ λάβουν πλασματικὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ αὐτῶν, ὡς κατὰ τὸ παρελθόν, προκύπτει, ὅτι αἱ ἐπιτευχθεῖσαι τιμαί, κατὰ τὴν πώλησιν τοῦ προϊόντος των ἦσαν συμφέρουσαι δι’ αὐτούς.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Φ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

ΣΗΡΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΕΒΡΟΥ

Ἐν Σουφλίῳ τῇ 7 Ἰουλίου 1959 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Αʹ Διεύθυνσιν Γεωργίας Τμῆμα Μελισσοκομίας καὶ Σηροτροφίας Ἀθήνας Σχετικὴ ὑμετέρα τηλεγραφικὴ διαταγὴ ὑπ’ ἀριθ. 125941)5.7.59 Ἐκτελοῦντες τὴν ὕπερθεν διαταγὴν ὑμῶν, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τοῦ Σηροτροφικοῦ Ἐλεγκτοῦ Ἕβρου κ. Μιχ. Ἀπέργη, εὑρισκομένου ἐν κανονικῇ ἀδείᾳ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὴν γενομένην ἐνώπιον ὑμῶν καταγγελίαν περὶ πωλήσεως κουκουλίων εἰς ἐμπόρους μετ’ ἔκπτωσιν τοῦ βάρους των κατὰ 12%. 1) Ἡ ἀγορὰ τῶν κουκουλίων ἔληξε καὶ διεξήχθη ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων κανονικῶς δοθείσης εἰς τοὺς σηροτρόφους εἰς τὸ ἀκέραιον τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, οἱ δὲ σηροτρόφοι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον εὐχαριστημένοι διὰ τὴν κατάστασιν ταύτην προτιθέμενοι μελλοντικῶς ν’ αὐξήσουν τὸν ἀριθμὸν ἐκτραφησομένων κουκουλίων, οὐδεὶς δὲ τῶν σηροτρόφων παρεπονέθη ἡμῖν διὰ τὴν ὡς ἄνω περίπτωσιν ἐκπεσμοῦ τοῦ βάρους τῶν πωλουμένων κουκουλίων. 2) Ἀναφέρομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)13.6.59 ἐγκυκλίου τοῦ Σηροτροφικοῦ Ἐλεγκτοῦ Ἕβρου ἐκοινοποιήθη πρὸς ἅπαντα τὰ σηροτροφικὰ κέντρα τοῦ Νομοῦ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11098)430)11.6.59 Διαταγὴ ὑμῶν ἀφορῶσα τὴν ἐκτέλεσιν διαλογῆς τῶν κουκουλίων ἐκ μέρους τῶν σηροτρόφων, πρὸ τῆς προσκομίσεώς των πρὸς πώλησιν ἐν τῇ ἀγορᾷ. Διὰ ταύτης ὡς καὶ διὰ σχετικῶν μας ὁδηγιῶν κατὰ τὰς περιοδείας μας ἐν τῇ ὑπαίθρῳ συνεστήθη εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅπως προσκομίσουν τὰ κουκούλια των ἀπηλλαγμένα τῶν βομβῶν, κηλιδωμένων καὶ τσιπῶν, καὶ εὑρισκομένων εἰς κατάστασιν ἐμπορεύσιμον ἀπὸ ἀπόψεως πλοκῆς τοῦ βομβυκίου ὑπὸ τοῦ σκώληκος. Προφανῶς, ἔνιοι τῶν σηροτρόφων δὲν συνεμορφώθησαν μὲ τὴν ἀνωτέρω ὑπόδειξιν τῆς ὑπηρεσίας καὶ προσεκόμιζον τὰ κουκούλια των ἄνευ προηγουμένης διαλογῆς των ἢ καὶ εὑρισκόμενα εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον πλοκῆς τοῦ βομβυκίου ὑπὸ τοῦ σκώληκος πρὸ τῆς τελείας χρυσαλιδώσεως αὐτοῦ, ὁπότε εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην παρουσιάζουν τὰ κουκούλια ηὐξημένον βάρος κατὰ 10–20% οἱ δὲ ἔμποροι κουκουλίων, ὡς ἐκ τούτου, ἠρνοῦντο τὴν ἀγορὰν αὐτῶν χωρὶς νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ ὑπηρεσία νὰ κατακρίνῃ αὐτοὺς διὰ τὴν τακτικήν των ταύτην. Τοιαῦται περιπτώσεις διαφωνιῶν μεταξὺ ἐμπόρων καὶ σηροτρόφων, περιελθοῦσαι εἰς γνῶσιν ἡμῶν, ἀναφέρομεν ὑμῖν ταύτας, ἔχουσιν ὡς κάτωθι: α) Σοφοτάσιος Ἰωάννης ἐκ τοῦ χωρίου Ἀγριάνη τῆς περιοχῆς Δ)χου, ὅστις προσεκόμισε τὰ κουκούλια του ἄνευ προηγουμένης διαλογῆς των ὡς καὶ εὑρισκομένων εἰς τὸ στάδιον τῆς πλοκῆς τοῦ βομβυκίου, ἐλεγχθέντα δὲ ἐκ μέρους ἡμῶν προσωπικῶς, εὑρέθησαν ἔχοντα βάρος ἑνὸς χ)μου ἀριθμὸς βομβυκίων 397 ἐν ἀντιθέσει μὲ τὰ φυσιολογικὰ βομβύκια τῶν ἄλλων παραγωγῶν ὧν τινων τὸ βάρος ἑνὸς χ)μου περιεῖχον ἀριθμὸν βομβυκίων κυμαινόμενον μεταξὺ τῶν 490–515 τοιούτων. Κατόπιν τῆς ἀνωτέρω ἐπεμβάσεώς μας, δικαιωθέντος τοῦ ἐμπόρου καὶ πεισθέντος τοῦ σηροτρόφου διὰ τὴν γενομένην ἐκ μέρους του παράβασιν παρέμεινεν ἡ παραγωγή του ἀδιάθετος μέχρι τελείας ὡριμάνσεως καὶ ἐκτελέσεως τῆς διαλογῆς. β) Δευτέρα περίπτωσις περιελθοῦσα εἰς γνῶσιν μας εἶναι τοῦ σηροτρόφου κατοίκου Ταύρης τῆς περιοχῆς Σουφλίου ὀνόματι Σαλαμανάκη Στυλιανοῦ, ὅστις προσεκόμισε κουκούλια ἐν τῇ ἀγορᾷ ἄνευ διαλογῆς καὶ περιέχοντα ἀκατάλληλα πρὸς ἐμπορίαν βομβύκια εἰς ποσοστὸν 10–12% καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἠρνήθησαν οἱ ἔμποροι τὴν ἀγορὰν τῶν οὕτω προσκομισθέντων κουκουλίων. Τέλος ἀναφέρομεν ὑμῖν, ὅτι τοιαῦται περιπτώσεις ἀγοραπωλησιῶν κουκουλίων κατὰ τὴν τρέχουσαν σηροτρ. περίοδον, ἦσαν ἐλάχιστοι καὶ ἀνάξιοι πάσης σοβαρότητος ἔναντι τῆς ὁλότητος τῶν κουκουλίων πωληθέντων κανονικῶς ἐν τῷ Ν. Ἕβρου.

Ὁ Ἀναπληρωτὴς Σηροτρ. Ἐλέγχου Ἕβρου

Ε. ΚΑΡΕΛΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Δ. Καρακουλουξῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν ὅπως ὁμιλῇ εἷς μόνον ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς ἑκάστην ἐρώτησιν, διότι ἄλλως δὲν θὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ συζήτησις πέραν τῶν 4–5 ἐρωτήσεων καθ’ ἑκάστην συνεδρίασιν.

§6Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναφέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν συνταξιούχων Τ. Ε.Β.Ε., ὡς καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν εἰς ἣν ἔχουν περιέλθει οὗτοι. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιοτέχναι ὕστερα ἀπὸ μίαν μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ἐξασκήσεως κοινωνικοῦ λειτουργήματος, ζοῦν μὲ συντάξεις πείνης, αἱ ὁποῖαι κυμαίνονται μεταξὺ τῶν 75–540 δραχμῶν μηνιαίως. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα καὶ συνέστησεν ἐπιτροπὰς πρὸς τοῦτο. Ἐπὶ ἓν ἔτος ὅμως, δὲν γνωρίζομεν εἰς ποῖον ἀποτέλεσμα κατέληξαν αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταί. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε ὅτι τὸ Τ.Ε.Β.Ε. διοικεῖται κακῶς, ἀπὸ ἀνίκανον διοίκησιν, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἐπιβάλουν τὰς θελήσεις των καὶ νὰ εἰσπράξουν τὰ ὀφειλόμενα πρὸς τὸ ΤΕΒΕ. Ἀπὸ 300.000 ἠσφαλισμένους, μόνον αἱ 100–120 χιλιάδες καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς των. Τὸ Ταμεῖον παρουσιάζει ἔλλειμμα περὶ τὰ 45 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Οἱ συνταξιοῦχοι ζητοῦν αὔξησιν τῶν συντάξεών των κατὰ 50% τοὐλάχιστον. Περιορισμὸν τῶν ἐξόδων διοικήσεως τὰ ὁποῖα σήμερον ἀνέρχονται εἰς 15%. Ζητοῦν ἐπίσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, τὰ ὁποῖα σήμερον ἀνέρχονται εἰς 10 δραχμὰς διὰ τὸ πρῶτον μέλος καὶ 5 δραχμὰς διὰ τὰ ἄλλα. Ζητοῦν ἐπίσης τὴν κατάργησιν ἀσκόπων ὑγειονομικῶν Ἐπιτροπῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, πρόκειται περὶ ἐρωτήσεως. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ εἴπητε ὀλίγας μόνον λέξεις διὰ νὰ παράσχῃ ἐξηγήσεις ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸς διαφώτισίν σας. Δὲν γίνεται ἀνάπτυξις τοῦ ὅλου θέματος.

§8Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Δὲν ἐξήντλησα τὸ ὅριον τῶν 5 λεπτῶν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὰ ἔχετε τὰ 5 λεπτά, κ. βουλευτά. Ἀφήσατε ὅμως νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις, διὰ νὰ σᾶς εἴπω πῶς ὁ Κανονισμὸς καθορίζει τὰ τῶν συζητήσεων ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύσσεται τόσον πολυτελῶς, ἂς εἴπωμεν ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀρκεῖ μία ἐρώτησις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν περὶ τοῦ τί σκέπτεται νὰ κάμῃ σχετικῶς. Ἐὰν ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, τότε παρέχεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἡ εὐχέρεια νὰ κατατεθῇ ἐπερώτησις. Ἀνάπτυξις, ἐπαναλαμβάνω τῶν θεμάτων ἐπὶ ἐρωτήσεων δὲν ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ ἔχετε τὰ 5 λεπτὰ δὲν θὰ σᾶς τὰ στερήσω. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξετε ἐκτενῶς τὰς ἀπόψεις σας.

§10Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν τὰ παράπονα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε.

§11Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀδίκως αἰτιῶνται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας οἱ ἐρωτῶντες, διότι τὴν διοίκησιν τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἐκλέγουν οἱ σύμβουλοι τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων τῆς Χώρας. Συνεπῶς θὰ ἔπρεπε οἱ ἐρωτῶντες, ἐὰν εἶχον παράπονα νὰ τὰ διατυπώσουν ἐκεῖ κυρίως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθοῦν πρὸς αὐτοὺς ποὺ τοὺς ἐκλέγουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν συντάξεων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., πράγματι αἱ παρεχόμεναι συντάξεις δὲν καλύπτουν ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῶν συνταξιούχων, διότι δὲν φθάνουν εἰς τὰ ἐπίπεδα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἔδει νὰ εἶναι. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ ἐξυγιάνσεως τοῦ Ταμείου αὐτοῦ, συνεκροτήθη σύσκεψις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον, τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον, ἐκπρόσωποι τῶν συνταξιούχων, ἡ Διοίκησις τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ ἄλλοι ἁρμόδιοι παράγοντες. Κατὰ τὴν σύσκεψιν ἐκείνην, διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη λήψεως ὡρισμένων μέτρων ὅπως τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν, τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ ΤΕΒΕ κλπ. Ἡ μικροτέρα εἰσφορὰ ἀπὸ ὅλα τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, εἶναι ἡ εἰσφορὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλουν οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι καὶ δι’ αὐτό, ἐκρίθη σκόπιμον καὶ προεκρίθη ἡ αὔξησις τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Πάντως, τὸ θέμα αὐτὸ ἐξετάζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δεδομένου, ὅτι ὑπεβλήθησαν σχετικαὶ προτάσεις τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων, σήμερον μάλιστα, ἐξητάσθη ἡ δυνατότης χορηγήσεως τοῦ δώρου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων. Θὰ χορηγηθῇ βεβαίως τὸ δῶρον τῶν Χριστουγέννων, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅτι κατ’ ἀρχὴν υἱοθετοῦνται αἱ προτάσεις τῆς συσκέψεως τῶν πόρων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε.

§12Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὴν αὐτὴν ἀναφορὰν συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χονδρονάσιος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα ἀνακουφίσεως τῶν ἀνέργων ἐργατοϋπαλλήλων Λαρίσης κ.λ.π.

§14Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Καὶ ἡ 7 εἶναι συναφής. Ἀφορᾷ ζητήματα κλωστοϋφαντουργῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν.

§16Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνεργία ἡ ὁποία μαστίζει τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους τῆς πόλεως Λαρίσης, ἔχει αὐξηθῆ σημαντικῶς. Ἀκριβῆ στοιχεῖα βέβαια δὲν ὑπάρχουν, ὅπως ἄλλως τε καὶ δι’ ὅλην τὴν χώραν. Χαρακτηριστικὸν ὅμως τοῦ μεγέθους τῆς ἀνεργίας, εἶναι τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ ἀπὸ 10.4.59 ψήφισμα, τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν Λαρίσης, ὅπου ἀναφέρεται, ὅτι ἀπὸ 1.005 ἐργάται καὶ ἐργάτριαι, οἱ ὁποῖοι εἰργάζοντο προηγουμένως εἰς τὰς κλωστοϋφαντουργικὰς ἐπιχειρήσεις, τελευταίως περιωρίσθησαν εἰς 400. Τοῦτο δὲ διότι αἱ κλωστοϋφαντουργίαι ἀπὸ 15 περιωρίσθησαν εἰς 10, μία μάλιστα εὑρίσκεται ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, καὶ αἱ ὑπόλοιποι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ, λειτουργοῦν μὲ μειωμένον προσωπικόν. Ἀναλόγους διαστάσεις ἔλαβεν ἡ ἀνεργία καὶ εἰς τοὺς οἰκοδομικοὺς κλάδους, λόγῳ κάμψεως τῆς οἰκοδομικῆς δραστηριότητος. Τὸ αὐτὸ παρατηρεῖται καὶ εἰς τοὺς κλάδους τῶν σερβιτόρων, τῶν ὑποδηματεργατῶν κλπ. ἐργατικῶν κλάδων. Αἴτημα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς περιφερείας Λαρίσης, εἶναι νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν ἀνέργων καὶ παράλληλα νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα κοινῆς ὠφελείας καὶ ἔργα παραγωγικὰ εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων ὡς καὶ ἡ λειτουργία τῶν ἐργοστασίων (χαρτομάζης, ζακχάρεως κ.λ.π.). Ἐσχάτως, ἐχορηγήθη ἕνα ποσὸν ἀπὸ Ο.Α.Α.Α. ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου δραχμῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ μόνον 400.000 ἐχορηγήθησαν διὰ τὴν πόλιν τῆς Λαρίσης. Τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι τελείως ἀνεπαρκές. Διαμαρτυρίαι δὲ διετυπώθησαν καὶ ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν. Ἄλλο αἴτημα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Λαρίσης εἶναι νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ 8ωρον καὶ διὰ νόμου νὰ ἀπαγορευθοῦν αἱ ἀδικαιολόγητοι ἀπολύσεις. Αἱ παραβάσεις, κ. Πρόεδρε, τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, ἔχουν λάβει τρομακτικὴν ἔκτασιν. Ὀκτάωρον, ἄδειαι, 13ος μισθός, κατώτατα ὅρια ἀμοιβῶν κλπ. παραβιάζονται κατὰ τὸν καταφανέστερον τρόπον, οἱ δὲ ἐργατοϋπάλληλοι δὲν τολμοῦν νὰ διαμαρτυρηθοῦν, φοβούμενοι τὴν ἀπόλυσίν των. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Λαρίσης. Σήμερον ὑπηρετοῦν μόνον δύο Ἐπόπται Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πηγαίνουν εἰς Τρίκαλα καὶ Καρδίτσαν, ὅπως καὶ εἰς τὰς λοιπὰς κωμοπόλεις τοῦ Νομοῦ Λαρίσης καὶ ἔτσι εὑρίσκονται εἰς διαρκῆ κίνησιν, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν καὶ πάταξιν τῶν ἐργατικῶν παραβάσεων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ἐὰν καὶ πῶς σκέπτεται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ ἀνωτέρω δίκαια αἰτήματα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Λαρίσης.

§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) Κύριοι συνάδελφοι, εὐτυχῶς ἡ ἀνεργία εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης δὲν ἐμφανίζεται ὑπὸ ὀξεῖαν μορφήν. Ἡ ἐν λόγῳ περιφέρεια ἔχει τὸ μικρότερον ἀναλογικῶς ποσοστὸν ἀνεργίας. Πάντως, καὶ διὰ τὸ ποσοστὸν αὐτό, ἐλήφθησαν μέτρα καταπολεμήσεως καὶ ἐχρηματοδοτήθη ὁ Δῆμος Λαρίσης ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἐπίσης εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης ἐσημειώθη οἰκοδομικὸς ὀργασμός, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὴν ἀπορρόφησιν ἐργατικῶν χειρῶν. Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι παρὰ τὰς καταβαλλομένας προσπαθείας τόσον ἀπὸ τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας ὅσον καὶ ἀπὸ ἐμὲ προσωπικῶς, ὅστις ἠναγκάσθην νὰ ἐνεργῶ αἰφνιδιαστικὰς ἐπιθεωρήσεις, σημειοῦνται ἐνδεχομένως καταστρατηγήσεις. Ἐναντίον αὐτῶν τῶν καταστρατηγήσεων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν κινητοποιηθῆ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, καθὼς καὶ ἡ πλειονότης τῶν ἐργοδοτῶν Ὀφείλω δὲ νὰ τονίσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὸν ἐργατικὸν νόμον καὶ τὴν ἐν γένει συμμόρφωσιν πρὸς αὐτούς, οὗτοι κυρίως εἶναι οἱ ἐργοδόται, οἱ καλοὶ ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν τὰ σπασμένα, ὁσάκις ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν κακοὺς ἐργοδότας λόγῳ τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ. Ἰδιαιτέρως ἀπευθύνομαι πρὸς πάντας, εἰς τοὺς ἐργοδότας καὶ ἐργάτας καὶ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα ὅπως ἐπιζητοῦν πάντοτε καὶ ἐπιδεικνύουν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τῶν ἐργατικῶν νόμων.

§18Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀριθμὸς τῶν κλωστοϋφαντουργῶν εἶναι μέγας. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι ἐκ τῶν 1.000 καὶ πλέον κλωστοϋφαντουργῶν τῆς Λαρίσης, μόνον οἱ 400 ἐργάζονται, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι παραμένουσι μονίμως ἄνεργοι. Ὑπὲρ αὐτῶν ἀκριβῶς ἐγένετο τὸ ὑπόμνημα. Ἡ λῆψις μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀνέργων κλωστοϋφαντουργῶν καὶ τοῦ κλάδου αὐτῶν ἐν γένει εἶναι ἐπιβεβλημένη, πολὺ περισσότερον διότι ἡ κακοδαιμονία των ὀφείλεται εἰς τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν τρόπον μέ τὸ ὁποῖον διενεργοῦνται αἱ εἰσαγωγαί. Ἐμπορεύματα ἀξίας πλέον τῶν 4.000.000.000 δραχμῶν ὁμοειδῶν προϊόντων εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μοιραίως ἐπέτεινε τὴν ἀνεργίαν εἰς τὸν κλάδον τῶν κλωστοϋφαντουργῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς πρέπει ἀπαραιτήτως τοὐλάχιστον νὰ ἐπιδοτηθοῦν πέραν τοῦ 5μήνου ἐπὶ 12μηνον, καθὼς καὶ νὰ τοὺς παρασχεθῇ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἐπὶ δύο ἔτη, ἄνευ προϋποθέσεων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σχετικὴ εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις τοῦ κ. Γιαχνῆ καὶ φαίνεται ὅτι εἶχε δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος προηγουμένως. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προγενεστέρα ἐρώτησις ἀφεώρα τοὺς κλωστοϋφαντουργούς, ἀλλὰ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 περιορίζεται εἰς τοὺς κλωστοϋφαντουργοὺς τῆς Ν. Ἰωνίας. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ν. Ἰωνίας ἐλειτούργουν τὰ περισσότερα καὶ τὰ μεγαλύτερα κλωστοϋφαντουργικὰ ἐργοστάσια, τῶν περισσοτέρων δὲ αἱ ἐργασίαι ἐσταμάτησαν καὶ μεγάλος ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν ἔκλεισαν. Ἐργοστάσια ὡς τῆς Ἑλληνικῆς Μεταξουργίας–Βαμβακουργίας, Ἑλληνικῆς Ἐριουργίας, ΕΒΥΠ, Ἐριοβιομηχανικὴ Καββαδία–Συνάνογλου κλπ., ἔκλεισαν καὶ ἄλλα, ὡς τῆς Χρυσαλίδος, Ἐριονήμ, Ἕσπερος, Μπριτάνια, Μπαρδαβίλια κλπ., περιώρισαν τὰς ἐργασίας των σημαντικῶς. Συνεπεία τούτου εἶναι ὅτι 10.000 ἄνεργοι ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν Ν. Ἰωνίαν. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἑνὸς κοινωνικοῦ προβλήματος τῆς περιοχῆς, τὸ ὁποῖον ἐν πολλοῖς ὀφείλεται καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι παρεμφερῆ προϊόντα ἀξίας 4.000.000.000 εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 καὶ ἐντεῦθεν, ὡς εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Δραγονέτης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκληθῇ διόγκωσις τῆς ἀνεργίας. Πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, οὕτως ὥστε οἱ 10.000 ἄνεργοι νὰ ἐπιδοτηθοῦν ἀνεξαρτήτως προσόντων καὶ νὰ παρέχεται ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς ὅλους τοὺς ἀνέργους, ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων. Πέραν τούτου, πρὸ ἡμερῶν ἀνηγγέλθη περικοπὴ τῶν συντάξεων κατὰ 40% τοῦ Ταμείου Τ.Ε.Α.Μ.Κ., πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν σημερινὴν ἐποχὴν εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γενικὴ εἶναι ἡ ἀπαίτησις τῶν συνταξιούχων περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων, Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνεκοίνωσε διὰ τοῦ Τύπου, ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων τῶν κλωστοϋφαντουργῶν, πλὴν ὅμως αὗται περιεκόπησαν. Πρέπει νὰ φροντίσῃ τὸ γρηγορότερον νὰ ἐνισχυθῇ τὸ Τ.Ε.Α.Μ.Κ. ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταπεξέλθῃ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ζητοῦμεν ἐπ’ αὐτῶν νὰ ἀπαντήσῃ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἀνωτέρω σοβαρώτατα διὰ τοὺς ἐργαζομένους τῆς Ν. Ἰωνίας ζητήματα.

§21Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτό.

§22Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν λῆψιν ὅλων τῶν ὑποδειχθέντων ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους μέτρων. Θὰ θίξω προσθέτως ἓν ἄλλο σημεῖον ἐξ ἴσου σοβαρόν. Ἰδιαιτέρως σήμερον, ὅτε παρατηρεῖται αὔξησις τῆς παραγωγικότητος, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ λάβῃ μέτρα, ὅπως ἡ τοιαύτη αὔξησις ἀποβῆ πρὸς ὄφελος τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν καὶ οὐχὶ μόνον τῶν ἐργοδοτῶν ὅπως συμβαίνει. Τὰ μεροκάματα παραμένουν στάσιμα καὶ οἱ ὑπερωρίες εἶναι συνεχεῖς εἰς ἐποχὴν ἐξαιρετικῆς ἀνεργίας. Ἐξ ἄλλου γίνονται συνεχεῖς καταστρατηγήσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν λῆψιν τῶν δύο κάτωθι ἀναγκαίων μέτρων. Πρῶτον, τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ δεύτερον, τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ὑπερωριῶν, μαζὶ μὲ τὴν παράλληλον αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀνεργία δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λειτουργῇ τὸ σύστημα τῆς παροχῆς ὑπερωριῶν, τὸ ὁποῖον ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τῶν ἐργοδοτῶν, ὅπως ἐξ ἄλλου ἀνεπτύχθη διὰ μακρῶν ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν.

§23Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναπτυχθεῖσα ἐρώτησις, ἀφορᾷ τὴν Νέαν Ἰωνίαν, ἐνῷ δὲν διαφέρει ἀπὸ τὴν τοιαύτην τῆς Λαρίσης.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7, ἡ ὁποία συζητεῖται ὁμοῦ μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2, λόγῳ συναφείας.

§25Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος ἰδίως διὰ τὴν Νέαν Ἰωνίαν, ἡ Κυβέρνησις ἐξεδήλωσε ζωηρὸν τὸ ἐνδιαφέρον της. Πέραν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐκ μέρους τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ Ο.Α.Α.Α. ἐλήφθησαν ὁμοίως ποικίλα μέτρα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐντὸς τῶν πλαισίων καὶ τῶν δυνατοτήτων ποὺ ὑπάρχουν.

§26Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Τὸ κύριον πρόβλημα παραμένει ἡ κατοχύρωσις τῆς ἐργασίας. Πάντως ἡ διόγκωσις τῆς ἀνεργίας δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν τεχνολογικὴν ἀνεργίαν, ἀλλὰ εἰς τὰ συστήματα τῶν ἐργοδοτῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἔκθεσιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἰωαννίνων, κ. Παπακαριᾶ, ἀναλύοντος λεπτομερῶς τὰ συστήματα τῶν ἐργοδοτῶν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν ἄρσιν τῶν εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν γενομένων διὰ τοῦ νόμου 2348)53 καὶ τοῦ Ν.Δ. 2519)53 ἀδικιῶν.

§28Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μεταφέρω πρὸς τὸ Σῶμα τὴν φωνὴν διαμαρτυρίας τῶν καπνεργατῶν Δράμας διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Ν. 2348 καὶ τοῦ Ν.Δ. 2519. Διὰ τῆς παρούσης ἐρωτήσεως παρέχεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀναμνησθῇ τοῦ γεγονότος, ὅτι οἱ καπνεργάται διαμαρτύρονται ἀπὸ 4ετίας. Ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ προεκλογικῶς καὶ μετεκλογικῶς ὑπεσχέθησαν τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων, πλὴν ὅμως αἱ ἀδικίαι ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται. Ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον ἀπέθανον 1.500 συνταξιοῦχοι ἐξ αἰτίας τῶν πενιχρῶν συντάξεων. Αὐτὸς εἶναι ὁ θλιβερὸς ἀπολογισμός. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὑπεσχέθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν. Ἔχω ἐξουσιοδοτηθῆ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μεταφέρω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ὑπῆρξε καπνεργάτης, τὸ παράπονόν των, ὅτι πολὺ γρήγορα ἐξέχασε τὸ πικρὸ ψωμὶ ποὺ ἔφαγε μαζύ των. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν τελικῶς θὰ ἐντάξῃ τοὺς καπνεργάτας εἰς τὸ ΙΚΑ ἢ θὰ τοὺς ἀφίσῃ νὰ πεθάνουν.

§29Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι πολὺ θλιβερὸν τὸ φαινόμενον ὅτι εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ τῶν λοιπῶν διασπαθίσεων τοῦ δημοσίου χρήματος, τὸ Κράτος νὰ μὴ λαμβάνῃ οὐδὲν μέτρον διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὀφείλει νὰ ἐπιδείξῃ δραστηριότητα καὶ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τόσον βασανίζονται.

§30Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει ἔλθει πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Εἶναι χιλιάδες οἱ καπνεργάται, θύματα αὐτῆς τῆς ἀπανθρώπου μεταχειρίσεως. Ἡ μερὶς αὕτη εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀνθρωπίνως ἀπαράδεκτον ἡ δὲ ἐπίλυσις τῶν προβλημάτων των ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὡς κοινωνικὴ ἀνάγκη. Ἡ παρεχομένη σύνταξις πρὸς τούτους ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 10 δραχμῶν ἡμερησίως, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ ἄμεσον καὶ ταχεῖαν λύσιν εἰς τὰ αἰτήματά των.

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ὅτι εἰς ὡρισμένους καπνεργάτας προσεγένοντο ἀδικίαι τινές, ἀνεγνωρίσθησαν παρ’ ὅλων καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου αἱ ἀδικίαι αὗται ἤροντο. Ὀφείλει πᾶς τις νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπραγματοποιεῖτο ἓν θαρραλέον βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν καπνεργατῶν. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως ἐκεῖνο δὲν ἐψηφίσθη. Καὶ δὲν ἐψηφίσθη οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς πτέρυγος εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, ἀλλ’ ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς πτέρυγος ἡ ὁποία σήμερον ἀσκεῖ τὴν ἐπίκρισιν. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ὡς τοποθετεῖται σήμερον εἶναι θέμα οἰκονομικὸν καὶ ταὐτοχρόνως ἀσφαλιστικόν. Ὡς γνωρίζετε, ὁ κυριώτερος ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς τῆς Χώρας, τὸ ΙΚΑ, παρουσιάζει σήμερον σημαντικὸν ἔλλειμμα, ὀφειλόμενον εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου μὲ χιλιάδας συντάξεις, συνταξιούχων ἄλλων Ταμείων ὑπαχθέντων εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ἰδίᾳ τῶν καπνεργατῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφερομένη δι’ ὅλας τὰς τάξεις τῶν ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων μελετᾷ τὸ ὅλον ἀσφαλιστικὸν θέμα μὲ πρόθεσιν πάντοτε τὴν βελτίωσιν τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως.

§32Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατ’ ἐπανάληψιν ἐπεκαλέσθη, ὅτι δῆθεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶχε φέρει ὁ κ. Μπουρνιᾶς δὲν ἐψηφίσθη ἐξ αἰτίας τῆς κωλυσιεργίας τῆς ἰδικῆς μας. Καὶ ἄλλοτε ἐτονίσαμεν, ὅτι ὁ κ. Μπουρνιᾶς τὸ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφοροῦσε μόνον 700 καὶ χάρις εἰς τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐπέφερε κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, τὸ νομοσχέδιον ἐπροχώρησε καὶ ἐκάλυψε περὶ τὰς 5.500 ἠσφαλισμένους. Ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρ’ ὅλον ὅτι ἀναγνωρίζει, ὅτι ὑπάρχει ἀδικία δὲν ἐπαναφέρει τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἐλέγχομεν. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἐξαρκοῦν οἱ πόροι, διότι τὸ 3% ἐμειώθη εἰς 1% καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρουσιάζει ἔλλειμμα, ἂς διατηρήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ 3% τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ καὶ ἂς τοὺς ἀφίσῃ εἰς τὸ ΙΚΑ διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρωνται οὗτοι.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐπερωτήσεως, ἥτις ἔχει προτιμηθῆ κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς λόγῳ μὴ καταθέσεως τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκποίησιν καὶ διαχείρισιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας.

§34Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακολουθῶ, λόγῳ καθήκοντος, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς καταγωγῆς μου μὲ ηὐξημένον ἐνδιαφέρον τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστῶν προσφύγων. Ὡς γνωστόν, ἡ ἐπίλυσις τοῦ θέματος τούτου ἐκκρεμεῖ ἐπὶ 38 ὁλόκληρα ἔτη καὶ μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ μίαν γενομένην μελέτην τὸ πρόβλημα τοῦτο νὰ λυθῇ ἐντὸς μιᾶς 5ετίας, ἐὰν ἐνεγράφετο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ μίαν πενταετίαν ἓν κονδύλιον 200–250 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀντὶ ὅμως νὰ πράξῃ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἐξήρτησε τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου ἐκ τῆς διαχειρίσεως καὶ τὴν ἐκποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ἢ μᾶλλον διὰ νὰ ἀκριβολογοῦμεν τὸ ἐναπομεῖναν ὑπόλοιπον ταύτης τὴν διαχειρίζεται ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δι’ ἑνὸς ὀργανισμοῦ ἱδρυθέντος ἐν ἔτει 1957 διὰ τοῦ νόμου 3713)57. Ἐπειδὴ αἱ πληροφορίαι μου σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ὀργανισμοῦ ἦσαν ἀνησυχητικαί, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταθέσῃ ὡρισμένα ἔγγραφα διὰ νὰ μελετήσω τὸ θέμα αὐτό. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως δὲν εὐηρεστήθη νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα καὶ ἕνεκα τούτου ἡ αἴτησίς μου ἐκείνη σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς μετετράπη εἰς ἐπερώτησιν. Ἡ λεγομένη ἀνταλλάξιμος περιουσία, κύριοι βουλευταί, συμβολίζει τὴν ζωτικότητα καὶ τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀποκτήσει ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τοῦ Πόντου καὶ τῆς Θρᾴκης διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ τῶν χιλιετηρίδων καὶ θὰ ἔπρεπε καὶ δι’ αὐτὸν ἀκόμη τὸν λόγον νὰ τύχῃ κἄποιας καλυτέρας προσοχῆς καὶ προσεκτικωτέρας διαχειρίσεως... Ὡς γνωστόν, διὰ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης τοῦ 1913....

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα καὶ δὲν θὰ εἰσέλθητε εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος καὶ ἰδίᾳ ἀναγινώσκοντες τὴν ἔγγραφον ὁμιλίαν σας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ συντομεύσητε καὶ νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, ἀφίνοντας κατὰ μέρος τὴν... Συνθήκην τῆς Λωζάννης ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων.

§36Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμβουλεύομαι τὰς σημειώσεις μου. Ἔπειτα, τὰ ὅσα ἀνέφερα μέχρι τώρα ἔχουν μεγάλην σχέσιν μὲ τὴν ὑπόθεσιν ποὺ ἀναπτύσσω.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἡ μὴ κατάθεσις ἐγγράφων καὶ ὄχι τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν θὰ εἰσέλθητε.

§38Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἔχει, κ. Πρόεδρε, κἄποιαν σχέσιν καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω. Παρὰ ταῦτα θὰ περιορίσω τὴν ἀγόρευσίν μου σύμφωνα μὲ τὰς ὑποδείξεις σας. Μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, κ. βουλευταί, ἱδρύθη παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας ἡ Διεύθυνσις ἀνταλλαγῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ διαχείρισις τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Τὸ ἔτος 1925 ἡ διαχείρισις τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας ἀνετέθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν μέχρι τοῦ ἔτους 1939. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939 μέχρι τοῦ ἔτους 1957 ἡ διαχείρισις τῆς περιουσίας ταύτης ἀνετέθη εἰς μίαν ὑπηρεσίαν ὑπαγομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὴν λεγομένην ΥΔΑΜΚ. Τὸ ἔτος 1957 ὡς προανέφερον, διὰ τοῦ νόμου 3713)57 ἱδρύθη ὁ ὀργανισμὸς ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν ΤΑΠΑΠ, ὁ ὁποῖος διαχειρίζεται σήμερον τὴν ἐν λόγῳ περιουσίαν. Ὅταν ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς παρέλαβε τὴν περιουσίαν ταύτην, ὁ ἀριθμὸς τῶν κτημάτων ἀνήρχετο εἰς 90.000 περίπου. Τὰ κτήματα ταῦτα κατὰ τὴν πρὸ τοῦ πολέμου περίοδον, ὅτε ἀνήρχοντο εἰς 100–120 χιλιάδας, εἶχον ἐτήσιον εἰσόδημα κατὰ μέσον ὅρον 120.000.000 δραχμῶν. Σήμερον τὸ εἰσόδημα τῶν κτημάτων αὐτῶν, μόλις καλύπτει τὰ ἔξοδα τοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος τὰ διαχειρίζεται. Περὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐν λόγῳ περιουσίας, θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, ἐνδεικτικῶς παραδείγματά τινα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τί εἴδους διαχείρισις γίνεται. Εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν ὑπάρχει ἕνα μεγάλο δάσος ἀνῆκον εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, γνωστὸν μὲ τὸ ὄνομα Λεϊλᾶ. Τὸ δάσος αὐτὸ τὸ ὁποῖον σύγκειται ἐξ 27.000 στρέμ. ἐζήτησε νὰ τὸ ἀγοράσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ πρὸς τοῦτο, διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀξίας του συνεστήθη μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἀπεφάνθη ὅτι ἡ ἀξία τοῦ δάσους τούτου ἀνέρχεται εἰς 60.000.000 δραχ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὅμως παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἀσκεῖται κἄποια κοινωνικὴ πολιτικὴ πρὸς πολλὰς κατευθύνσεις, ἔκαμε χρῆσιν τοῦ παρεχομένου αὐτῷ δικαιώματος καὶ προσέφυγεν εἰς Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ὑπεβίβασε τὴν ἀξίαν τοῦ Δάσους τούτου εἰς 10.000.000 δραχμῶν. Κατόπιν τούτων, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας παρέλαβε τὸ δάσος αὐτὸ καὶ καταβάλλει 1.000.000 δραχμῶν ἐτησίως, δοθέντος, ὅτι ἡ ἐξόφλησίς του ἔχει καθορισθῆ εἰς 10 ἐτησίας δόσεις. Σημειωθήτω, ὅτι τὸ εἰσόδημα τοῦ δάσους τούτου ἀνέρχεται εἰς 5–6 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ἕτερον παράδειγμα τῆς κακῆς διαχειρίσεως τῆς ἐν λόγῳ περιουσίας ἀποτελεῖ τὸ γνωστὸν πρωτόκολλον Καραμάνου–Τρακάκη. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ πρωτοκόλλου, ὡρισμένη ἔκτασις, διενεμήθη εἰς γηγενεῖς καὶ μία ἑτέρα ἔκτασις εἰς πρόσφυγας. Ἡ ἐξόφλησις τοῦ τιμήματος, προκειμένου περὶ τῶν προσφύγων, καθωρίσθη νὰ γίνῃ διὰ τοῦ συστήματος τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν ἀνταλλαξίμων ὁμολογιῶν ἃς εἶχον λαμβάνειν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ. Διὰ τοὺς γηγενεῖς, ὁ τρόπος τῆς ἐξοφλήσεως δὲν καθωρίσθη τότε, καὶ ἐφθάσαμεν μετὰ τὸν πόλεμον, ὁπότε ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΥΔΑΜΚ, βάσει τοῦ Ν.Δ. 2967)53 καθώρισε καταβλητέον τίμημα καὶ ἐπρόκειτο μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ κοινοποιήσῃ τοὺς σχετικοὺς λογαριασμούς. Τότε ὅμως εἰς ἓν παντελῶς ἄσχετον νομοσχέδιον, ἀφορῶν τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου περὶ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ, τὸ ὁποῖον ψηφισθὲν ἔλαβε τὸν ἀριθ. 3784, περιελήφθη ἡ διάταξις καὶ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 26 τοῦ νόμου αὐτοῦ, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τί περὶ τούτου ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὰς ὁποίας αἱ ὑποχρεώσεις τῶν κληρούχων ὑπήχθησαν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ νόμου 18)1944 καὶ τοιουτοτρόπως, οἱ ἐν λόγῳ κληροῦχοι ἐθεωρήθησαν κύριοι τῶν κτημάτων αὐτῶν χωρὶς νὰ καταβάλουν οὔτε μίαν δραχμὴν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Καὶ τοῦτο μὲ τὴν νομικὴν θεωρίαν ὅτι παρεχωρήθη πρὸ τοῦ 1944 καὶ οὕτω ἀπεσβέσθη πᾶσα ἀπαίτησις πληρωμῆς τῶν ὑποχρέων. Ἐπίσης, γνωρίζω, ὅτι ἐκδίδονται κατὰ χιλιάδας τὰ παραχωρητήρια, ἅτινα κατὰ τὰς πληροφορίας μου ἔχουν ὑπερβῆ τὰς 40.000 καὶ θὰ ἀνέλθουν τὰς 57.000 χιλ. ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν 20–30 στρέμ. κατὰ παραχωρητήριον ἔχομεν ἔκτασιν 1.500.000 στρεμμάτων καὶ δι’ αὐτὰ δὲν ἐπληρώθη οὔτε μία δραχμή. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καταβάλλεται προσπάθεια νὰ μὴ πληρωθοῦν οἱ λαχανόκηποι περιοχῆς Μαγνησίας Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι εἶναι σημαντικῆς ἀξίας καὶ νὰ λάβουν παραχωρητήρια χωρὶς νὰ καταβάλουν οὔτε μίαν δραχμὴν καὶ αὐτοί.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως, τί θὰ ἐλέγατε περισσότερον; Διότι εἰσήλθομεν ἤδη πλήρως εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως τὸ δὲ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ δὲν καθορίζει προτεραιότητα εἰς τὰς ἐπερωτήσεις. Περιορισθῆτε συνεπῶς νὰ ἐλέγξητε τὸν κ. Ὑπουργὸν διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα. Ζητήσατε νὰ σᾶς διαφωτίσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μετὰ ταῦτα ἡ ἐπερώτησις θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν κατὰ τὴν σειράν της. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθηθῇ αὐτὴ ἡ μέθοδος, κ. βουλευτά. Δὲν σᾶς διακόπτω, ἀλλὰ κάμνω μίαν γενικὴν ὑπόδειξιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§40Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτεται ὁ ρήτωρ καὶ νὰ ὁμιλῇ ἕτερος βουλευτὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§42Κ. ΜΑΡΗΣ. Καὶ ἐὰν παραβιάζεται ὁ Κανονισμός;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν παραβιάζεται ὁ Κανονισμός, διότι ὁ Πρόεδρος διευθύνει τὴν συνεδρίασιν καὶ ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν.

§44Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, κ. Μαρῆ.

§46Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... .......... (Ἀναγινώσκει..........». Καὶ ἄλλοτε κ. Πρόεδρε, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου... Τὸ ἄρθρον 51 λέγει, ὅτι ἡ συζήτησις περιορίζεται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ὡρισμένου τῆς ἐπερωτήσεως θέματος.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν προσέξητε ὀλίγον περισσότερον τὸ ἄρθρον αὐτό, θὰ ἴδητε, ὅτι ἀφορᾷ γενικῶς εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§48Κ. ΜΑΡΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος;

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ ἔννοια αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ· ἔχετε λάθος, κ. βουλευτά.

§50Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω τὴν Κοινοβουλευτικήν σας πεῖραν, ἀλλὰ μία δεκαετίαν εἶμαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται καταστρατήγησις τοῦ ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ.

§52Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἔχω λάβει, κ. Πρόεδρε, τὸν λόγον καὶ ἐγὼ ἐπὶ σοβαρωτάτων ἐπερωτήσεων κατόπιν μὴ καταθέσεως ἐγγράφων ἐπὶ ἐρωτήσεων καὶ οὐδέποτε μοῦ ἐγένετο ἡ σύστασις, ἡ ὁποία γίνεται τώρα εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ εἰς τὸν τροποποιούμενον Κανονισμὸν ἀποσαφηνίζεται πλήρως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τῆς συζητήσεως διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, νὰ παρεκκλίνωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§54Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶπα προηγουμένως, ὅτι κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καταβάλλεται προσπάθεια δύο χιλιάδες στρέμματα λαχανοκήπων, τῆς Νέας Μαγνησίας τῆς Θεσσαλονίκης, ἀξίας μεγάλης καὶ σημαντικῆς, νὰ ἐξοφληθοῦν καὶ αὐτὰ καὶ νὰ λάβουν παραχωρητήρια οἱ κληροῦχοι. Βλέπομεν ὅτι τὸ Ταμεῖον τοῦτο τὸ συσταθὲν μὲ τὸν σκοπὸν τὴν περισυλλογὴν καὶ διαφύλαξιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, νὰ μὴ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμὸν τῆς ἱδρύσεώς του καὶ τῆς διαθέσεως τοῦ συνόλου τῶν εἰσπραττομένων ὑπ’ αὐτοῦ διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀναποκαταστάτων προσφύγων τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς τοῦ ἔτους 1922. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἔχομεν τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας νὰ λαμβάνῃ ὑπὸ τὴν κυριότητά του Τζαμιά, Μουσεῖα, Σχολεῖα κλπ. ἄνευ καταβολῆς οὐδενὸς τιμήματος. Ἐπίσης τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης εἰς τὸ ὁποῖον παρεχωρήθη ἔκτασις ἀνήκουσα εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν τὴν ἐπλήρωσεν ἀντὶ τῆς εὐτελεστάτης τιμῆς τῶν 50 δραχμῶν κατὰ πῆχυν, ἐνῷ εἰς τὸν αὐτὸν χῶρον καὶ παραπλεύρως τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, ἄλλη ἔκτασις ἀνήκουσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἄμυναν ἐπωλήθη πρὸς 880 δραχμὰς τὸν πῆχυν. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ ποῖον τρόπον ἐξανεμίζεται ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία. Ἐπίσης ἔχομεν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχεδίων ἐκ μέρους διαφόρων Δήμων καὶ Κοινοτήτων μὲ τὴν διαμόρφωσιν πλατειῶν καὶ ὁδῶν εἰς βάρος τῆς ἰδίας περιουσίας καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον ἐξοφλοῦνται τὰ κτήματα αὐτά. Ὡσαύτως ἕνα ἀκόμη σοβαρὸν θέμα, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω. Ὅταν κατὰ τὸ ἔτος 1940 ἡ τότε Κυβέρνησις Μεταξᾶ ἔδιδε τὴν μάχην τοῦ σίτου εἶχε δοθῆ ἐντολὴ ὅπως ὅλα τὰ ἀκαλλιέργητα καὶ ἀδιάθετα ἀνταλλάξιμα κτήματα δοθοῦν εἰς καλλιεργητὰς διὰ νὰ σπαροῦν μὲ σῖτον. Ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον τὰ κτήματα αὐτὰ παραμένουν —χωρὶς νὰ γωρίζῃ κανεὶς περὶ τῆς τύχης των— εἰς χεῖρας αὐτῶν τῶν καλλιεργητῶν καὶ δὲν γνωρίζω ἐπίσης πόσαι εἶναι αἱ ἐκτάσεις αὗται. Νομίζω, ὅτι τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἔχει ὑποχρέωσιν ἐὰν θέλῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπὸν τῆς ἱδρύσεώς του νὰ προβῇ εἰς γενικὴν ἀπογραφὴν ὅλης τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶχε ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ 300 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὴν ἀξίαν τῶν 312 τσιφλικίων ἐκτάσεως 2.700.000 στρεμμάτων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνταλλαξίμου Περιουσίας Ἠρεύνησα ὅλους τοὺς προϋπολογισμούς, δὲν εἶδον ὅμως πουθενὰ νὰ ἀναγράφεται τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 300 ἑκατομμυρίων. Ἐπίσης εἰς τὸ Ρέθυμνον Κρήτης ἐπωλήθησαν ἀνταλλάξιμα κτήματα εἰς τὸ ἐξευτελιστικὸν ποσὸν τῶν 350,400, 220, 147 δραχμῶν ἕκαστον. Ἐπίσης ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὸν ὑπάλληλον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου κ. Βλαβιανόν, ὅτι ἓν τεμάχιον ἀνῆκον εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, ἐπωλήθη εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης προσφάτως πρὸς 750 κατὰ πῆχυν ἐνῷ ἡ παραπλεύρως αὐτοῦ κειμένη ἔκτασις εἶχε πωληθῆ πρὸς τὴν ἰδίαν Ἔκθεσιν ἀντὶ τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 50 κατὰ πῆχυν, ὡς ἀνέφερον προηγουμένως, καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ὑπαλλήλου τούτου.

§55Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι προκειμένου διὰ τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ κόσμημα δι’ ὅλην τὴν χώραν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κἄποια παραχώρησις.

§56Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ περιορισθῇ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν δὲν θὰ ἐγεννᾶτο θέμα. Ἀλλὰ γίνεται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, προκειμένου διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, διότι παρετηρήθη καὶ τὸ ἄλλο φαινόμενον. Ὅταν πρόκειται περὶ ἐκτάσεων ἀνηκουσῶν εἰς τὸ Δημόσιον, ὁμιλῶ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπως ἡ πλατεῖα Βασ. Κωνσταντίνου, Ναυάρχου Βότση, Καρατάσου κλπ., ὁ κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν δὲν ἀπεδέχθη τροπολογίαν γενομένην κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. 3800)57 διότι ἐπρόκειτο περὶ χώρων τοῦ Δημοσίου καὶ ἀντιθέτως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 3713)1957 διὰ τοῦ ἄρθρου 20 παρ. 8 ἐχαρίσθησαν ὅλαι αἱ ἐκτάσεις τῶν ἀνταλλαξίμων αἱ κατεχόμεναι ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Κύριοι βουλευταί, ὅλα αὐτὰ μαρτυροῦν ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις, δυστυχῶς θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὅπως προεῖπον νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ τίποτε. Ἔχω ἕνα πίνακα τῆς τελευταίας 10ετίας, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι τὸ 1956, διότι δυστυχῶς, μόνον αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἔχω. Πρόσοδοι διὰ τὴν 10ετίαν αὐτὴν 31.926.646 ἑκατ. δραχ. Ἔξοδα δὲ διαχειρίσεως 32.056.438. Διὰ τὴν τελευταίαν διετίαν δὲν ἔχω κανένα στοιχεῖον. Τὸ μόνον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχω διὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον τοῦ 1959, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἔκτακτοι πρόσοδοι ἐξ ἐνοικίων 4.563.000 Μισθοὶ κλπ. ἔξοδα 5.672.000. Δηλαδὴ ἔχομεν ἔξοδα περισσότερα —περίπου 1.000.000 ἀπὸ τὰ ἔσοδα.— Διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον προανέφερον, ἐνῷ προηγουμένως τὸν τελευταῖον λόγον τὸν ἔδιδε ἡ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία διαχειρίσεως τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων, τώρα ἡ Κεντρ. Ὑπηρεσία παίζει ρόλον λογιστικὸν καὶ μόνον λογιστικόν, διότι τὰ πάντα λύονται καὶ ρυθμίζονται ἀπὸ τὰς τοπικὰς ἐπιτροπάς, καὶ πέραν τῶν τοπικῶν ἐπιτροπῶν εἶναι κυρίαρχος ὁ Νομάρχης. Εἶναι φυσικόν, αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαὶ νὰ ὑπόκεινται εἰς διαφόρους πιέσεις, ἀδυναμίας ἔχουν, γνωστοὺς ἔχουν, καὶ ταυτοχρόνως, εἰς πιέσεις ἀνθρώπων προσκειμένων φιλικῶς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ περιορίζουν τὸ ποσὸν τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ πωληθοῦν ἔρχεται κατόπιν ὁ Νομάρχης καὶ κάμνει καὶ ἄλλον περιορισμὸν καὶ τοιουτοτρόπως παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἐξετίμησαν αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαὶ 20 χιλιάδας δραχμὰς λ.χ., δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου νὰ περιορίζεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 5 χιλιάδων δραχμῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξανεμίζεται ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ μόναι ὑπεύθυναι εἰς τὴν περίπτωσιν ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἶναι αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαί. Σπουδαῖον ρόλον δέ, παίζει πάντοτε, ὡς κατέχων τὰ πράγματα καλῶς, ὁ προϊστάμενος τῶν διαφόρων τοπικῶν γραφείων. Διὰ τοῦ τελευταίου νόμου, ὁ προϊστάμενος δὲν ἔχει ψῆφον καὶ ταὐτοχρόνως, οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀνταλλαξίμου περιουσίας δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα οὔτε ἔνστασιν νὰ ὑποβάλουν, ἀλλὰ οὔτε ἔφεσιν εἰς τὴν τοπικὴν Ἐπιτροπήν. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει καὶ λέγει, ὅτι οὐδέποτε δύναται νὰ ἀπαλλοτριωθῇ περιουσία ἰδιωτικὴ καὶ ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία εἶναι περιουσία ἰδιωτική, κ. ὑπουργέ. Καὶ καθ’ ὃν τρόπον προσέχετε νὰ διαφυλάττετε τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἔπρεπε νὰ διαφυλάσσετε τὴν περιουσίαν τὴν προσφυγικήν, ἕνας λόγος πάρα πάνω, διότι πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς περιουσίας. Βεβαίως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ γενικῶς τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ μίαν κοινωνικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ ἡ σχέσις τῶν προσφύγων μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι σχέσις ἐμπράγματος ἐν προκειμένῳ, ἡ δὲ σχέσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας μὲ τοὺς ἀκτήμονας εἶναι σχέσις προστασίας. Καὶ θὰ ἔπρεπε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ δοθῇ ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἰδιαιτέρα προσοχή, διότι αἱ εὐθῦναι του, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας εἶναι τεραστία. Διότι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διπλῆν ἰδιότητα. Ἔχει τὴν ἰδιότητα τοῦ πωλητοῦ καὶ τοῦ ἀγοραστοῦ καὶ θὰ ἔπρεπε ἰδιαιτέρως νὰ προσέξῃ τὸ θέμα τοῦτο, διότι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῆται πολιτικὴ κοινωνικὴ πρὸς ὅλας τὰς πλευράς, ὄχι ὅμως, εἰς βάρος τῆς προσφυγικῆς περιουσίας καὶ τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν προσφύγων. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς ἕνα λεύκωμα, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη πρὸ μηνῶν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον λεύκωμα μὲ πολυτελῆ ἐμφάνισιν ἔχει τὰ ἀετώματα τῆς Ἀκροπόλεως καὶ ταυτοχρόνως ἔχει καὶ τὰ παραπήγματα τῶν Σφαγείων, εἰς αὐτὸ τὸ λεύκωμα ὑπόσχεται ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Καραμανλῆς, ὅτι τὸ στεγαστικὸν ζήτημα θὰ λυθῇ. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν εἶδα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἀναγράφεται τίποτε, πλὴν τῶν 12 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα εἶναι πρόσοδοι ἀνταλλαξίμων κτημάτων αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἐξ ὑποχρεώσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μεταβιβάζεται πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Βαλοῦρδο, συντομεύετε.

§58Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὑπεύθυνον διὰ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας αὐτῆς, ὅπως φέρει νομοθέτημα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ καταργήσῃ αὐτὰ τὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ Νομάρχαι, διότι μὲ τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν τηροῦν καὶ μὲ τὴν συναλλαγὴν τὴν κομματικὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν χαρίζοντες τὴν περιουσίαν αὐτὴν συναλλασσόμενοι μὲ τοὺς διαφόρους ἀγοραστὰς καὶ καθορίζοντες τιμήματα εὐτελῆ τελείως, εἰς κάθε ἀνταλλάξιμον κτῆμα, τὸ ὁποῖον πωλοῦν, θὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον, ὅπως προεῖπον νὰ μὴ ὑπάρχῃ τίποτε ἀπολύτως καὶ αἱ πρόσοδοι, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τὸ Νομικὸν αὐτὸ Πρόσωπον τὸ ΤΑΠΑΠ, νὰ εἶναι μηδὲν καὶ ὁ προορισμός του νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ ποτέ.

§59Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αἴτημα καὶ τοῦ Πανελλαδικοῦ προσφυγικοῦ Συνεδρίου, τὸ ὁποῖον συνῆλθε, τὸ 1956 εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τοῦ προσφάτως συνελθόντος ἐν Ἀθήναις Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου, αἴτημα ἐπιτακτικὸν εἶναι νὰ ἐγγράψῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἕνα ὡρισμένον ποσόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐντὸς 5ετίας θὰ ἀποπερατωθῇ ἡ στέγασις τῶν ἀστῶν προσφύγων καὶ ἂς πάρῃ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν καὶ ἂς τὴν χαρίσῃ καὶ ἂς τὴν μοιράσῃ καὶ ἂς τὴν κάμῃ ὅ,τι θέλει, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐμπλακῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας μὲ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν μὴ εἰσέτι στεγασθέντων προσφύγων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε παρὰ τὸν Κανονισμόν. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι ἡ συζήτησις περιορίζεται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ καὶ τοῦ ἐπερωτωμένου Ὑπουργοῦ.

§61Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι παρεβιάσθη ὁ Κανονισμὸς καταφώρως. Ὁ κ. συνάδελφος εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν καὶ ἐπὶ ὥρας ταλαιπωρεῖ τὴν Βουλήν.

§62Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Εἶχον καιρὸν νὰ ἀκούσω τὴν φωνήν σας τὴν τόσον συμπαθῆ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Κύρκος ἀνέφερε τὸ Πανελλαδικὸν Συνέδριον Προσφύγων εἰς τὸ ὁποῖον παρέστην. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ἀπὸ διεθνεῖς συμβάσεις ἀνεγνωρίσθη ἡ περιουσία αὐτὴ ὡς προσφυγικὴ ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑποχρεοῦται νὰ ἀναγράφῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσιν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀστῶν προσφύγων. Ἀλλ’ ὅπως εἶπα καὶ εἰς τὸ Συνέδριον ἐπαναλαμβάνω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πιστέψῃ, ὅτι ἀπὸ τὴν μέχρι σήμερον διαχείρισιν τῆς περιουσίας αὐτῆς ἀπεδείχθη, ὅτι αὕτη ἦτο μέσον ἀσκήσεως μιᾶς κοινωνικῆς καὶ κομματικῆς πολιτικῆς χωρὶς ὅμως νὰ καταβάλῃ τὸ τίμημα εἰς τὸ ΤΑΠΑΠ ἐκ τῆς παραχωρήσεως τῶν κτημάτων εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἔλθῃ εὐθέως ἐδῶ ν)σχέδιον ποὺ θὰ κάμνῃ τὴν περιουσίαν αὐτὴν κτῆμα τοῦ Δημοσίου καὶ νὰ ἀγωνίζεσθε νὰ τὴν προστατεύσητε καὶ ὄχι νὰ τὴν χαρίζετε, ἀναλαμβάνον τὴν εὐθύνην τὸ Κράτος τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς στεγάσεως τῶν προσφύγων. Ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε, τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων διὰ τὴν ὁποίαν δὲν συνεμορφώθη ὁ κ. ὑπουργός. Ἠγωνίσθην νὰ στερεώσω τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ κατέβαλα μίαν προσπάθειαν μὲ ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπίσημοι. Νομίζω, ὅτι ἔπραξα τὸ καθῆκόν μου. Κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν ἔπραξε τὸ ἰδικόν της, καταθέτουσα τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§64Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§66Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. συνάδελφος, ἐζήτησε διὰ τῆς ἀπὸ 25)8)59 αἰτήσεώς του τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1) Πίνακα τῶν πωληθέντων κατὰ περιοχὰς ἀκινήτων τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν.Δ. 3713)57. 2) Πίνακα τοῦ εἰσπραχθέντος ἔναντι ἑνὸς ἑκάστου ἀκινήτου ποσοῦ. 3) Πίνακα ἐξόδων διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου ἀπὸ τῆς συστάσεώς του μέχρι σήμερον. Ἀλλὰ ὡς γνωρίζει ἡ Βουλή, ἡ Κυβέρνησις, ἐνδιαφερομένη νὰ τερματισθῇ ἡ κατάστασις τῆς ἀοριστίας καὶ στασιμότητος εἰς τὰς ἐκποιήσεις τῶν κτημάτων τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, εἰσηγήθη τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. 3713)57 καὶ ἔκτοτε μὲ πλήρη ἀποκέντρωσιν διὰ τῶν 19 αὐτοτελῶν γραφείων διαχειρίσεως ἐπὶ τοῦ τόπου ὅπου ὑπάρχουν καὶ τὰ κτήματα, διὰ τῶν ἁρμοδίων ἐπιτροπῶν εἰς τὰς ὁποίας μετέχουν δικασταὶ καὶ μὲ τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου, συντελεῖται μὲ ταχὺν ρυθμὸν ἡ ἐκποίησις τῶν ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν κτημάτων, ἥτις καὶ θὰ ὁλοκληρωθῇ ἐντὸς τῆς τρεχούσης 3ετίας. Διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957 τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις ἐπετεύχθη ἡ πλήρης ἀποκέντρωσις τῆς Ὑπηρεσίας Ἀνταλλαξίμων, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ταχείας ρευστοποιήσεως καὶ ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐφαρμοζομένην διαδικασίαν τοῦ νόμου πρὸς πλήρη κατατοπισμόν της. Εἰς ἕκαστον Γραφεῖον Διαχ)σεως Ἀνταλλ. Περιουσίας συνεστήθησαν δύο Ἐπιτροπαὶ Διαχειρίσεως–Ἀνταλλαξίμου Περιουσίας, ἐξ ὧν ἡ μὲν Πρωτοβάθμιος προεδρευομένη ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν ἀποφαίνεται ὁριστικῶς περὶ διαθέσεως ἀνταλλαξίμων κτημάτων εἰς τοὺς κατόχους ἐφ’ ὅσον συντρέχουσιν αἱ εἰδικαὶ προϋποθέσεις τοῦ νόμου κατὰ περιπτώσεις. Διὰ τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ διαθέσεως τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων» προβλέπεται ἡ ἀπ’ εὐθείας πώλησις κτημάτων εἰς τοὺς ἀπὸ μακροῦ χρόνου κατόχους των. Τὰ κτήματα διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑφίσταται δικαίωμα ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως ἐκτίθενται εἰς πλειοδοτικὴν δημοπρασίαν ἐκποιήσεως. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Πρωτοβαθμίων Ἐπιτροπῶν, ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀποφάσεως εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἥτις προεδρεύεται ὑπὸ τοῦ Νομάρχου καὶ εἰς ἣν συμμετέχει ἐφέτης, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐνδιαφερόμενοι θεωρῶσι τὸ καθορισθὲν τίμημα ὑπερβολικόν. Αἱ ἀποφάσεις τῶν Δευτεροβαθμίων Ἐπιτροπῶν εἶναι ἀμετάκλητοι καὶ ἐκτελοῦνται παρὰ τοῦ Γραφείου ἄνευ συμπράξεως τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Οὕτω, ἐπετεύχθη πλήρης ἀποκέντρωσις τῆς Ὑπηρεσίας ἅμα δὲ διηυκολύνθη τὰ μέγιστα ἡ ταχεῖα ρευστοποίησις τῆς περιουσίας, τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας περιορισθείσης εἰς τὸν ἔλεγχον, τὴν ἐποπτείαν καὶ παροχὴν ὁδηγιῶν. Ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος τούτου ἀποτελεῖ ἡ περίπτωσις τῆς διαθέσεως κτημάτων ἀξίας μεγαλυτέρας τῶν 500.000 δραχμῶν ὡς καὶ ἡ ἔγκρισις τῆς διαθέσεως κτημάτων ἀναγκαιούντων εἰς τὸ Δημόσιον, Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, Ἱδρύματα καὶ Ὀργανισμούς, Δήμους καὶ Κοινότητας. Πάντως, τῶν κτημάτων τούτων τὸ τίμημα καθορίζεται καὶ πάλιν παρὰ τῶν κατὰ τόπους, ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμων Κτημάτων. Γραφεῖα Διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμου Περιουσίας, ὑφίστανται εἰς τὰς ἑξῆς πόλεις: Χανιά, Ρέθυμνον, Ἡράκλειον, Σητείαν, Μυτιλήνην, Λάρισαν, Ἰωάννινα, Καστορίαν, Κοζάνην, Φλώριναν, Ἔδεσσαν, Βέρροιαν, Θεσσαλονίκην, Σέρρας, Δράμαν, Καβάλαν. Ταῦτα ἐπηνδρώθησαν διὰ 52 βοηθῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ συμβάσει ἔναντι προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3713)1957, ἑξήκοντα. Ἤδη, περαιωθείσης τῆς ρευστοποιήσεως, τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, κατηργήθησαν τὰ Γραφεῖα Βόλου, Χίου, Λήμνου, ἐπίκειται δὲ ἐντὸς τῶν προσεχῶν μηνῶν, ἡ κατάργησις καὶ ἄλλων Γραφείων ΔΑΠ μετὰ τὴν διάθεσιν τῶν ὑπολειπομένων κτημάτων τῆς περιφερείας των. Τὸ τίμημα τῶν μὲν ἐκποιουμένων ἀπ’ εὐθείας καὶ ἄνευ δημοπρασίας ἀστικῶν κτημάτων, καταβάλλεται εἰς 10 ἴσας ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις, τῶν δὲ ἀγροτικῶν εἰς 15 ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις. Τὸ τίμημα τῶν διὰ δημοπρασίας ἐκποιουμένων ἀνταλλαξίμων κτημάτων καταβάλλεται τῶν μὲν ἀστικῶν εἰς 5 τῶν δὲ ἀγροτικῶν εἰς 15 ἴσας ἐτησίας δόσεις. Ἐκ τῶν κατατεθειμένων πινάκων, προκύπτει σαφῶς, ὅτι κατὰ μῆνα ἐκποιοῦνται ἤδη ἄνω τῶν 1.000 κτημάτων. Τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι δὲν ἠσκήθη ὁ προσήκων ἔλεγχος δὲν εἶναι ἀκριβές, καθ’ ὅσον ἀσκεῖται ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957, ἐπιθεώρησις τῶν Γραφείων εἰς τὸν τομέα εἰδικῶς τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν ἐκποιήσεων, διαχειριστικὸς δὲ ἔλεγχος τῶν Γραφείων ἀσκεῖται παρὰ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας, βάσει τῶν ὑποβαλλομένων ἑκάστοτε στοιχείων. Παραλλήλως, ἀσκεῖται ὁ προσήκων ἔλεγχος τῶν Δημοσίων Ταμείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιφορτισμένα μὲ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐν γένει πόρων τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας διὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων ἐσόδων τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος, 3713)1957, αἱ πωλήσεις μηνιαίως ὑπερβαίνουσι τὰ 1.000 ἀνταλλάξιμα κτήματα μολονότι τὸ ὑπηρετοῦν πεπειραμένον τακτικὸν προσωπικὸν ἔχει ἤδη μειωθῆ εἰς τὸ ἓν τρίτον. (⅓). Σημειωτέον, ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν ὑπολειπομένων ὑπὸ διάθεσιν κτημάτων εἶναι μικρᾶς ἐκτάσεως καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ἀξίας, ἐξαιρέσεις τῶν ἀστικῶν κτημάτων τῆς περιφερείας τοῦ Γραφείου Θεσσαλονίκης. Διὰ τὴν ταχεῖαν ρευστοποίησιν προβλέπεται διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957 προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεως ἐκ μέρους τῶν κατόχων ὑπὲρ ὧν συντρέχουσιν αἱ προϋποθέσεις τοῦ νόμου. Ἤδη, ἡ προθεσμία αὕτη ἔληξεν (10–7–1959), ἡ δὲ ὑπηρεσία διὰ τοὺς μὴ ὑποβαλόντας ἐμπροθέσμως ἐπίσης ἀπεδεσμεύθη τῆς ὑποχρεώσεως πωλήσεως εἰς τοὺς κατόχους, καὶ τὰ ἐν λόγῳ κτήματα ἐκτίθενται εἰς ἐλευθέραν δημοπρασίαν ἐκποιήσεως. Παρεσχέθησαν δὲ καὶ ὁδηγίαι, ἵνα αἱ δημοπρασίαι διενεργοῦνται εἰς χρόνον καθ’ ὃν πραγματοποιεῖται τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ἑκάστης περιφερείας, ἐπὶ τῷ τέλει πραγματοποιήσεως αὐτῶν καὶ ἐπιτεύξεως συμφερωτέρου τιμήματος. Διὰ τὰ ἀνταλλάξιμα ἀγροτικὰ ἀκίνητα τὰ παραδοθέντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957 τὸ τίμημα αὐτῶν καθοριζόμενον ὑπὸ τῆς ΥΔΑΜΚ, καταβάλλεται κατὰ τὸ ⅓ ὑπὸ τῶν κληρούχων εἰς τὴν ΥΔΑΜΚ κατὰ δὲ τὰ ⅔ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Ἡ ἀξία δὲ τῶν δύο τρίτων, ὑπελογίσθη εἰς 120 ἑκατομμύρια δραχμάς, ἥτις καὶ καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου διὰ δόσεων ἐκ 12 ἑκατ. ἐτησίως ἐγγραφομένης πρὸς τοῦτο σχετικῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐξόδων Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Διὰ δὲ τά, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957 παραδιδόμενα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἀγροτικὰ ἀκίνητα, καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἡ τρέχουσα ἀξία των, ἐγγραφομένης ἀναλόγου πιστώσεως εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐτησίως ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ)τος 3713)1957, παρεχωρήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας 321 ἀστικὰ ἀκίνητα σημερινῆς ἀξίας 93.000.000, τὸ δὲ τίμημα τούτων θὰ χρεωθῇ ἁρμοδίως. Παραχωρήσεις ἀνταλλαξίμων ἐν γένει κτημάτων ἐγένοντο ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ Ν.Δ. 3713)1957 καὶ εἰς ἄλλας Δημοσίας Ὑπηρεσίας, Δήμους, Κοινότητας, Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, Ἱδρύματα καὶ Ὀργανισμούς.

ΠΙΝΑΞ

Τῶν διαγραφομένων καὶ ἐλευθέρων πρὸς ἐκποίησιν ἀνταλλαξίμων κτημάτων, βάσει τῆς ἐνεργουμένης ἀπογραφῆς εἰς τὰ περιφερειακὰ Γραφεῖα Διαχειρίσεως ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἥτις δὲν ἐπερατώθη πλήρως.

Νοέμβριος 1956

Η ΑΔΙΑΘΕΤΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Ἡ ἀδιάθετος ἀνταλλάξιμος περιουσία βάσει τῶν συγκεντρωθέντων προσωρινῶν στοιχείων τῶν ὁποίων δὲν ἠλέγχθη εἰσέτι ἡ ἀκρίβεια, ὑποβληθέντων παρὰ τῶν κατὰ τόπους Γραφείων ΔΑΠ, ἀνέρχεται σήμερον:

Τὸ εἰσπραχθησόμενον τίμημα ἐκ τῆς ρευστοποιήσεως τῶν ὑπολοίπων ἀνταλλαξίμων κτημάτων, θὰ ὑπολείπεται ἔν τινι μέτρῳ τῆς τρεχούσης ἀξίας αὐτῶν, λόγῳ τῆς προσφυγικῆς ἰδιότητος καὶ ἀκτημοσύνης τῶν δικαιουμένων τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορᾶς ἀνταλλαξίμων ἀκινήτων (ἄρθρα 11 παρ. 3, 20 παρ. 4, 9 καὶ 10 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 3713)57).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΣΗΜ.: Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, τὸ τίμημα τῶν μὲν ἀπ’ εὐθείας πωλουμένων εἰς τοὺς δικαιουμένους τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορᾶς καταβάλλεται τῶν μὲν ἀστικῶν εἰς 10 ἴσας ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις, τῶν δὲ ἀγροτικῶν εἰς 15 ἴσας ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις. Τῶν διὰ δημοπρασίας πωλουμένων ἀστικῶν ἀκινήτων τὸ τίμημα καταβάλλεται εἰς 5 ἴσας ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις. Εἰς τοὺς ἀγοραστάς, τοὺς ἐξοφλοῦντας ὁλόκληρον τὴν ἐκ τιμήματος ὀφειλήν, παρέχεται ἔκπτωσις 20%. Πλέον τῆς ἀνωτέρω ἀξίας θέλει εἰσπραχθῆ τμηματικῶς ποσὸν ὡς ἔγγιστα δραχ. 200.000.000 ἐκ τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων ἐκποιηθέντων μέχρι τοῦδε ἀκινήτων.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Παραχωρηθέντων ἀνταλλαξίμων κτημάτων εἰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, Δήμους, Κοινότητας καὶ Νομικὰ Πρόσωπα ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νομ. Διατάγματος 3713)1957 μέχρι σήμερον.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

ἐμφαίνουσα τὰ καταβληθέντα πλεονάσματα ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς Ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἰς τὸν λογαριασμὸν ἀποκαταστάσεως προσφύγων τῶν ὡς κάτωθι οἰκονομικῶν ἐτῶν.

Σημείωσις: 1) Εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατεβλήθησαν ἐντὸς τοῦ οἰκον. ἔτους 1955–56 ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν λογαριασμὸν ἀποκαταστάσεως προσφύγων, προκαταβολαὶ συνολικοῦ ποσοῦ δραχ. 40.000.000, ἐντὸς δὲ τοῦ οἰκονομ. ἔτους 1957 ἕτερα 20.000.000. 2) Εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 60.000.000 τοῦ ἔτους 1958 περιλαμβάνεται καὶ χορηγηθεῖσα ἐπίσης ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς ΤΑΠΑΤ προκαταβολὴ ἐκ δραχ. 14.000.000, ἤτοι: Κατεβλήθησαν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου προκαταβολαὶ ἐν συνόλῳ δραχ. 14.000.000 (μὴ συμψηφισθεῖσαι).

Υ.Δ.Α.Μ.Κ.

(Τ.Α.Π.Α.Π.)

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΣΟΔΩΝ

(εἰς χιλιάδας Δραχμῶν)

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς πραγματοποιηθείσας πωλήσεις Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 3713)1957 ἤτοι ἀπὸ 1ης Αὐγούστους 1957 μέχρι 30ῆς Ἰουνίου 1959.

§67Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§68Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ προηγουμένη σας θητεία εἰς τὴν ἕδραν αὐτήν, νομίζετε, ὅτι σᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ διακόπτετε συμβουλεύοντας ἢ ἐπικρίνοντας; Πάντοτε τὸ κάμνετε αὐτό. Δὲν εἶναι παραδεκτόν.

§70Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι τὰ κτήματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἶναι 11.000 ἀκίνητα καὶ 30.000 ἀγροτικά. Ἔχω εἰς χεῖρας μου κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον ἀπὸ τοῦ βήματος, τοῦ δικαστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνήργησε τὴν ἀνάκρισιν ἐπὶ παλαιᾶς καταγγελίας περὶ ἀτασθαλιῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Ἔχω δὲ ὑπ’ ὄψει μου τί παρέδωσεν ἡ Υ.Δ.Α.Μ.Κ. εἰς τὸ

Τ.Α.Π.Α.Π.

§71Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔγινεν ἀπογραφὴ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διετίας.

§72Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐνεργεῖται ἀπογραφὴ τώρα, ναὶ ἢ οὔ; Δὲν ἐγένετο ἀπογραφή. Διατὶ δὲν καταθέτετε τὴν ἀπογραφήν; Τὰ μὲν ἀστικὰ εἶναι 17.766 τὰ δὲ ἀγροτικὰ εἶναι 77.236, πῶς λέγετε σεῖς, ὅτι εἶναι τὰ ἀστικὰ 11.000 καὶ τὰ ἀγροτικὰ 30.000; Ἐζητήσαμε τὴν κατάθεσιν στοιχείων.

§73Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τὰ καταθέσω. Αἱ πληροφορίαι σας εἶναι πρόχειροι.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐτερματίσθη. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν χορηγήσεως ἀδείας ἐκδόσεως περιοδικοῦ.

§75Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει σαφῶς, ὅτι ὁ τύπος εἶναι ἐλεύθερος καὶ ὅτι προληπτικὰ μέτρα διὰ τὸν τύπον δὲν ἐπιβάλλονται. Περαιτέρω δὲ τὸ αὐτὸ ἄρθρον καθορίζει τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ ἐπιβληθοῦν περιορισμοὶ εἰς τὸν τύπον. Καὶ διαφυλάσσει τὸ Σύνταγμα τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα, τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, τὴν Ἐκκλησίαν καὶ γενικῶς τοὺς θεσμοὺς τοῦ Πολιτεύματος. Κατὰ τὰ ἄλλα βροντοφωνεῖ τὸ ἄρθρον 14, ὅτι ὁ τύπος εἶναι ἐλεύθερος. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, εἰς μίαν ἔκτακτον περίστασιν, ἡ τότε Κυβέρνησις, ἐξέδωσε δύο ψηφίσματα, τὸ Γ καὶ τὸ ΛΒ καὶ βάσει αὐτῶν ἐξεδόθη ὁ νόμος 982)49, διὰ τῶν ὁποίων ἐπεβάλοντο προληπτικὰ μέτρα εἰς τὸν τύπον καὶ ἐπέβαλε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλωνται αἰτήσεις εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἀπὸ ἐκείνους τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδώσουν ἕνα ἔντυπον, νὰ ἐκδώσουν μίαν ἐφημερίδα ἢ ἕνα περιοδικόν. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952 καὶ τὸ Γ ψήφισμα καὶ τὸ ΛΒ ψήφισμα καὶ ὁ νόμος 982)49, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1827)55 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐκρίθησαν ἀντισυνταγματικά· καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόζωνται, διότι εὐθέως ἀντιστρατεύονται πρὸς τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τοῦ 1955 καὶ συνεχίζει νὰ θεωρῇ, ὅτι ἰσχύουν τὰ Γ καὶ ΛΒ ψηφίσματα καὶ ὁ νόμος 982)49. Βάσει αὐτῶν τῶν ἀνισχύρων καὶ ἀντισυνταγματικῶν διατάξεων, Ἕλλην πολίτης, ἔχων τὸ δικαίωμα ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν, μὲ λευκὸν ποινικὸν μητρῷον καὶ ὑγιεῖς ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀρχάς, ὑπέβαλε τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1958 αἴτησιν. Συγκεκριμένως ὁ Γεώργιος Ι. Παπαγεωργίου, υἱὸς τοῦ ἐκδότου τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ὑπέβαλε κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1958 αἴτησιν καὶ ἐζήτησε νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκδώσῃ ἓν περιοδικὸν ὑπὸ τὸν τίτλον «Τὶκ–Τὰκ» ποικίλης ὕλης. Ὁ νέος αὐτὸς εἶναι υἱὸς ἐκδότου καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνον, χωρὶς βέβαια νὰ τοῦ δίδῃ κανὲν προνόμιον εἰδικὸν ἐν πάσῃ περιπτώσει, καθιστᾷ τὴν αἴτησιν συμπαθῆ, διότι θέλει οὗτος νὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατρός του. Καὶ ὁ πατήρ του ἐπὶ σειρὰν δεκαετιῶν, εἶναι ἐκδότης καὶ ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, περιοδικῶν μάλιστα, τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν εἰς τὰς ἑλληνικὰς οἰκογενείας καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ κατέστησαν σύντροφοί των, περιοδικά, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἔδωκαν ἀφορμὴν ὄχι εἰς τὴν λῆψιν προληπτικῶν μέτρων ἐναντίον των, ἀλλ’ οὔτε κατασταλτικῶν μέτρων, καίτοι ὁ καταστατικὸς νόμος 5060 περὶ Τύπου καὶ ὁ κοινὸς Ποινικὸς Κῶδιξ προβλέπουν αὐστηρὰς κυρώσεις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποπειρῶνται νὰ κάμουν κατάχρησιν τοῦ τύπου. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἕνας νέος ἤθελε νὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατρός του καθιστᾷ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν συμπαθῆ καὶ αὐτὸ καὶ μόνον ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν Κυβέρνησιν προσεκτικήν, ὥστε νὰ μὴ φέρῃ προσκόμματα εἰς τὴν χορήγησιν τῆς αἰτηθείσης ἀδείας. Καθ’ ἃ μὲ ἐβεβαίωσεν ὁ πατὴρ τοῦ αἰτοῦντος, τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1959 ὁ Γενικὸς Δ)ντὴς Τύπου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τὸν ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἐξεδόθη ἡ ἄδεια αὐτή, ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, ὅπως σᾶς εἶπα, ἀντισυνταγματικῶς λειτουργεῖ, κατὰ κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, ἐνεκρίθη καὶ θὰ ἐκοινοποιεῖτο. Ἀνέμενεν ὁ αἰτῶν τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς ἀδείας καὶ ἄδεια δὲν ἐδίδετο, ἕως ὅτου ἀποτόμως πληροφορεῖται, ὅτι ἡ αἴτησίς του, ἐνῷ ἀρχικῶς εἶχεν ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἐπανεισήχθη εἰς αὐτὴν καὶ ἀπερρίφθη. Καὶ εἰς τὰς 18 Σεπτεμβρίου 1959 τοῦ ἐκοινοποιήθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6223)Γ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι: «......... (ἀναγινώσκει) .........». Δὲν ἐγκρίνεται κατὰ γνωμάτευσιν τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος .....................». Ἐζήτησα, ὡς ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ ἴδω, ποῖα στοιχεῖα βαρύνουν τὸν νέον αὐτὸν Γεώργιον Ι. Παπαγεωργίου, καὶ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἐκδώσῃ αὐτὸ τὸ ἀθῶον περιοδικόν, ὅταν μάλιστα εἰδικῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔχωμεν τὴν πρόθεσιν ἑνὸς νέου νὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατρός του καὶ ὅταν ἔχωμεν τὴν ἱστορίαν τοῦ πατρός του, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν τομέα αὐτὸν προσέφερε πολλὰ καὶ εἰς τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὸν ἑλληνικὸν τύπον. Διότι συμπαθῶ τοὺς νέους ἐκείνους, οἵτινες ἐπιθυμοῦν νὰ συνεχίσουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατρός των, διεπόμενος ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει νὰ κερδίσῃ εἰς πρόοδον ὅταν τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα κληρονομοῦνται ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀσκούντων ταῦτα, ὡς συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Κύριοι βουλευταί, μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν, διότι δὲν ἐπετράπη εἰς τὸν νέον αὐτὸν νὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατρός του καὶ μάλιστα δὲν τοῦ ἐπετράπη διὰ νόμον ἀντισυνταγματικὸν. Τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ ἐθεώρησα σκληρόν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Τύπου δὲν κατέθεσεν, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ἔγγραφα διὰ νὰ ἴδωμεν διατὶ δὲν ἐπετράπη ἡ ἔκδοσις τοῦ περιοδικοῦ εἰς τὸν υἱὸν Παπαγεωργίου. Ἐφ’ ὅσον δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα ἠρεύνησα περαιτέρω τὴν ὑπόθεσιν καὶ εἶδον, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Ι. Παπαγεωργίου, ἐκδότου τῆς «Ἀθηναϊκῆς», ὑφίσταται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πρωτοφανῆ δίωξιν, ἡ ὁποία τείνει νὰ πλήξῃ τὴν ἐφημερίδα αὐτήν, καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πλήττει τὴν ἐλευθερίαν τῆς χώρας. Ὅταν ἕνας γνωστὸς πολίτης ἐν μέσῳ τῶν Ἀθηνῶν ὑφίσταται τοιαύτην δίωξιν θὰ ἦτο παράλειψις καθήκοντός μου νὰ μὴ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ διαφωτίσω αὐτὴν διὰ νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἐπειδὴ ὁ ἐκδότης τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἀντίθετον τῆς Κυβερνήσεως δὲν τοῦ ἐπετράπη νὰ εἰσπράξῃ 2.500.000 δραχμῶν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τῶν ἐντύπων του εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ ἐκδότης τῆς Ἀθηναϊκῆς» οὐδεμίαν βοήθειαν ἔλαβεν ἀπὸ τὸ Ὑφυπουργεῖον Τύπου καὶ ὅσα δάνεια συνῆψεν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὰ συνῆψε μὲ ἐμπράγματον ἀσφάλειαν. Παραπονεῖται δὲ διότι ἐνῷ συνεφώνησε καὶ ἐδέχθη ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ τὸν Ι. Παπαγεωργίου ἀκίνητα ἀξίας πλέον τῶν 5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ τὴν κάλυψιν χρέους του, καὶ ἐνῷ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εὗρε συμφέρουσαν τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἐν τούτοις τὸ Ὑφυπουργεῖον Τύπου εἰς τὸ ὁποῖον ἐξ ὑποχρεώσεως ἀνεφέρθη ἡ Τράπεζα, δὲν ἔδωσεν ἀκόμη τὴν ἔγκρισίν του. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀπειλεῖται καθημερινῶς ὁ Παπαγεωργίου, ὅτι τὰ ἀκίνητά του θὰ πωληθοῦν εἰς τὸν πλειστηριασμὸν διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ δανείου του. Ὁ ἐκδότης τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ὁ ὁποῖος προσέφερε πολλὰ μὲ τὴν ἐφημερίδα αὐτὴν εἰς τὰ λαϊκὰ στρώματα, ἀπὸ ἑνὸς ἔτους ὑφίσταται αὐτὸ τὸ μαρτύριον τῆς καταπιέσεως καὶ δι’ αὐτὸ ἡ «Ἀθηναϊκὴ» δὲν ἔλαβεν οὔτε δάνειον κινήσεως, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐφημερίδες. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαγορεύεται ἡ συζήτησις.

§77Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλὴν διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠρκέσθη εἰς τὴν καταπίεσιν αὐτὴν μόνον κατὰ τοῦ ἐκδότου τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ἀλλὰ ἐπεξέτεινεν αὐτὴν καὶ εἰς τὸν υἱόν του εἰς τὸν ὁποῖον ἠρνήθη νὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς περιοδικοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πλήττεται ἡ συνείδησις τῶν νέων καὶ ἡ Κυβέρνησις βάλλει εὐθέως κατὰ τοῦ καθεστῶτος καὶ τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ δι’ αὐτὸ τὴν κατηγορῶ. Ἐὰν κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι οὐδὲν ὑπάρχει εἰς βάρος τοῦ νέου Παπαγεωργίου.

§78Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀναφέρετε τὰς συγκεκριμένας ἐκβιαστικὰς μεθόδους αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τὴν ὑποδούλωσιν τῆς «Ἀθηναϊκῆς». (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, ἀπαγορεύεται πᾶσα διακοπή.

§80Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Τύπου). Αἱ ἐκβιαστικαὶ μέθοδοι εἶναι ἴδιον ὑμῶν, κ. συνάδελφε.

§81Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὑπάρχει...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐχορήγησε τὴν ἄδειαν τῆς ἐκδόσεως ἑνὸς περιοδικοῦ εἰς τὸν υἱὸν Παπαγεωργίου καὶ δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα νὰ ἐξηγήσῃ διὰ ποῖον λόγον ἠρνήθη τὴν ἄδειαν αὐτήν. Καὶ διὰ ποῖον λόγον καταπιέζει τὸν ἐκδότην τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν δύναμιν ἀσκῇ τοιαύτην καταπίεσιν κατὰ τῶν ἐκδοτῶν τῶν ἐφημερίδων, τότε ὁ Τύπος καταργεῖται, ἡ ἐλευθεροτυπία ἐξαφανίζεται καὶ κλονίζεται τὸ καθεστώς. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἐνεργειῶν της αὐτῶν καὶ ἄλλων, ὅπως εἶναι ἡ ἄρνησις χορηγήσεως διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν «Ναξιακῶν Χρονικῶν» καὶ μὲ τὴν δίωξιν ἄλλων ἐφημερίδων ἀντιθέτων πρὸς τὴν πολιτικήν της τείνει εἰς τὸ νὰ καταπιέζῃ τὰς ἐφημερίδας αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν ἀντίθετον τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν, κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πλήττει τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Πιστεύομεν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ τύπου, ἡ ὁποία θεωρεῖται καὶ ὡς τετάρτη ἐξουσία καὶ βραχίων τῆς δημοκρατίας. Ἡ ἐλευθεροτυπία τοῦ τύπου εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀγαθὸν καὶ τὸ σπουδαιότερον στήριγμα τῆς δημοκρατίας καὶ δι’ αὐτὸ ὅλα τὰ φιλελεύθερα καθεστῶτα τὴν ἐσεβάσθησαν. Τὸ 1789, ὅταν ὁ Χάστιγξ ἔγραφε λίβελλον κατὰ τῆς τότε Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως, ὁ λόρδος Τὸμπς Ἔρσκιν εἶπε τὰ ἑξῆς εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Λόρδων, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἤχθη τὸ ζήτημα ἐκεῖνο: «Ἀπὸ μυαλὰ δαμασμένα ἀπὸ τὸν τρόμον τῆς τιμωρίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραχθῶσιν ἔργα πνευματικὰ διὰ νὰ καταλάβουν τὸ Κράτος τοῦ ἀνθρωπίνου λογικοῦ. Κάτω ἀπὸ τέτοιους τρόμους ὅλα τὰ μεγάλα φῶτα τῆς Ἐπιστήμης καὶ τοῦ πολιτισμοῦ σβύνουν, διότι οἱ ἄνθρωποι δὲν δύνανται νὰ ἀνταλλάξουν τὰς ἐλευθέρας των σκέψεις μὲ τὸ μαστίγιον ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς των. Εἶναι εἰς τὴν φύσιν παντὸς ὡραίου, παντὸς μεγάλου καὶ ὠφελίμου πράγματος, τόσον εἰς τὸν ἔμψυχον, ὅσον καὶ εἰς τὸν ἄψυχον κόσμον, νὰ εἶναι ἄγριον, βίαιον καὶ ἀνώμαλον. Καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι νὰ δεχώμεθα αὐτὰ μὲ τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἢ νὰ ζῶμεν χωρὶς αὐτά. Τὸ πνεῦμα σπάει τὰ δεσμὰ τῆς κριτικῆς καὶ πετᾷ καὶ παραπαίει ἴσως, ἀλλὰ αἱ περιπλανήσεις του, τὰ σφάλματά του ἐπικυρώνονται ἀπὸ τὸ μεγαλεῖον καὶ τὴν σοφίαν του, ὅταν αὐτὸ προχωρῇ εἰς τὴν πορείαν του. Ἐὰν τὸ ὑποτάξητε εἰς τὴν κριτικὴν τότε τὸ ἔχετε δαμάσει εἰς τὴν πλῆξιν, εἰς τὴν νωθρότητα. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἡ ἐλευθερία πρέπει νὰ ἐκλαμβάνεται ὅμως, ὅπως εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, ἐρεστική, ἀγρία, ἀνώμαλος καὶ παραπαίουσα ἐν ἀνάγκῃ. Δύνασθε νὰ τὴν ψαλιδίσητε καὶ νὰ τὴν ἐκλεπτύνητε εἰς μίαν σεμνὴν κανονικότητα. Καὶ νὰ τῆς δώσητε τὴν μορφὴν καὶ τὸν τύπον ἑνὸς σοβαροῦ καὶ ἀκριβολόγου νόμου. Ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι πλέον ἐλευθερία». Καὶ μετὰ ἀπὸ 135 χρόνια ἐπιφανὴς καθηγητὴς τοῦ Δικαίου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ὁ κ. Κ. Τσάτσος, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ ἐλευθερίας γενικῶς, γράφει τὰ ἑξῆς εἰς τὸ σύγγραμμά του «Εἰσαγωγὴ στὴν Ἐπιστήμη τοῦ Δικαίου»: «Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ ὑπερτάτη ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, αὐτὴ μόνη τοῦ δίδει τὴν εὐγένεια ποὺ τὸν ὑψώνει ἀπάνω ἀπὸ τὰ ἄλλα πλάσματα. Εἶναι τὸ ἡγεμονικὸ στοιχεῖο τῆς ψυχῆς του. Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ οὐσία τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ὁ πολιτισμὸς ἡ οὐσία τῆς Ἱστορίας». Νομίζω, κ. βουλευταί, ἐφόσον εἰς μίαν περίπτωσιν διακρίνομεν, ὅτι πλήττεται ἡ ἐλευθερία εἰς τὸν τόπον ἐν τῷ προσώπῳ ἑνὸς ἐκδότου καὶ διότι τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου δὲν ἠθέλησε νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς ἀθώου περιοδικοῦ, νομίζω, ὅτι καθῆκον εἴχομεν καὶ τὴν περίπτωσιν νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐλέγξωμεν αὐστηρῶς καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν συνείδησιν νὰ καταστήσωμεν προσεκτικήν, διότι ὅπως προχωροῦμεν σπάζονται οἱ θεσμοί μας καὶ ἡμεῖς θέλομεν οἱ θεσμοὶ αὐτοὶ τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας νὰ κρατηθοῦν εἰς τὸν τόπον μας, διότι αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δίδουν πραγματικὴν εὐτυχίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§85Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβ)σεως). Εὐχαριστῶ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κ. συνάδελφον, διότι μοῦ παρέχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντικρούσω τὰς διατυπωθείσας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπικρίσεις διὰ τὴν πολιτικήν της, εἰς τὸν τομέα τοῦ Τύπου, ἐπικρίσεις αἱ ὁποῖαι, καθ’ ἡμᾶς, διατυποῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς δημιουργίαν πεπλανημένων ἐντυπώσεων παρὰ τῇ Κοινῇ Γνώμῃ. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἐγκαταλείψας τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς του, μετέθεσεν οὐσίᾳ τὸ ὅλον θέμα. Οὕτω, τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀγορεύσεώς του κατηναλώθη οὐχὶ εἰς ἀνάπτυξιν τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλ’ εἰς τὴν προβολήν, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος, ἀπόψεων καὶ αἰτημάτων ἀσχέτως τοῦ θεμελιωμένου ἢ μὴ αὐτῶν, ἐκδότου γνωστῆς ἀπογευματινῆς ἐφημερίδος. Δὲν μοῦ εἶναι εὐχάριστον τὸ γεγονός. Ὄχι διότι δημιουργεῖ οἱανδήποτε δυσχέρειαν ἀπαντήσεως, ἀλλὰ διότι δημιουργεῖ ὑποχρέωσιν ἀντικρούσεως τῶν ὅσων ἐλέχθησαν εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ καθαρῶς προσωπικοῦ ζητήματος ἐκτὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἐπερωτήσεως κειμένου, καὶ τὰ ὁποῖα ἄλλωστε οὐδόλως ἀνταποκρίνονται εἰς πραγματικὰ περιστατικά. Οὕτω, πολλὰ καὶ ποικίλα ἐλέχθησαν, ὁ δὲ ἐπερωτῶν ὑπερημύνθη μετὰ συγκινήσεως τοῦ... ἀτυχοῦς ἐκδότου, τοῦ ὀφείλοντος ἐκ πάσης αἰτίας πρὸς φυσικὰ καὶ νομικὰ πρόσωπα τὸ ἀσήμαντον ποσὸν τῶν 22 ὡς ἔγγιστα ἑκατομμυρίων. Ὑπερημύνθη τοῦ ἀτυχοῦς ἐκδότου, ὁ ὁποῖος δὲν ἐννοεῖ νὰ καταβάλῃ οὐδὲ μίαν δραχμὴν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὀφειλῶν του. Τοῦ ἀτυχοῦς ἐκδότου, ὁ ὁποῖος τόσας ὑπηρεσίας προσφέρει εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὥστε νὰ ὀφείλῃ περὶ τὰ 4 ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Τύπον. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, δὲν τὸν συγκινεῖ. Συγκινεῖται ὅμως βαθύτατα —καὶ μὲ παλλομένην ἀπὸ ἀγανάκτησιν φωνὴν ὡμίλησε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν— διὰ τὴν καταπίεσιν τῆς ὁποίας δῆθεν θῦμα εἶναι ὁ... ἀτυχὴς ἐκδότης. Ἔθιξεν ὅμως καὶ εἰδικώτερα θέματα. Οὕτω ὡμίλησε περὶ μὴ δυνατότητος, λόγῳ κυβερνητικῆς παρεμβάσεως, εἰσπράξεως ποσοῦ δρχ. 2.500.000, τὸ ὁποῖον ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἐκδότης ἔχει λαμβάνειν μέσῳ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ κλῆριγκ. Πρόκειται περὶ τοῦ γνωστοῦ εἰς τοὺς κύκλους τῶν ἐφημερίδων «λαβεῖν Κωνσταντινουπόλεως». Δηλῶ, ὅτι οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχε ποτὲ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἁπλῶς καθ’ ἃ πληροφορούμεθα, ὁ κ. Παπαγεωργίου ὀφείλει εἰς τὸ Πρακτορεῖον, μέσῳ τοῦ ὁποίου κυκλοφοροῦν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκδιδόμενα ἔντυπα, ἓν ἀσήμαντον ποσόν, ὕψους μερικῶν ἑκατομμυρίων —ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη περὶ τὰ 7 ἑκατομμύρια —ἐπιπροσθέτως δέ, καθ’ ἃ γνωρίζομεν, ὑπάρχει διαφορὰ σχετικῶς μὲ τὰς οἰκονομικὰς δοσοληψίας του μετὰ τοῦ Πρακτορείου, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐκκρεμοῦν ἀγωγαί. Καὶ δι’ ὅλα αὐτά, ἰσχυρίζεται ὁ ἐπερωτῶν, πταίει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀσκεῖ... ἐκπληκτικὴν καταπίεσιν. Ὡμίλησε περὶ κονδυλίων τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως. Πρόκειται περὶ τοῦ γνωστοῦ μύθου. Μοῦ ἐδόθη ἄλλωστε ἡ εὐκαιρία, ὅταν πρὸ μηνῶν συνεζητοῦντο αἱ γνωσταὶ ἐπερωτήσεις διὰ τὰς ὀφειλὰς τῶν ἐφημερίδων, νὰ διεξέλθω τὸ θέμα καθ’ ὅλας αὐτοῦ τὰς πτυχάς. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι παρουσιάζεται ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθω. Ἄλλωστε, ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον ἐθίγη καὶ πάλιν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ὡμίλησεν ἀκόμη περὶ καταπιεστικῆς παρεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως ὀφειλῶν τοῦ κ. Παπαγεωργίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὁποίων εἶχε προτείνει τὴν ἐκχώρησιν ἀκινήτων περιουσιακῶν του στοιχείων. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχεν εἰς τὸ θέμα αὐτό, ὅπως οὐδεμίαν γενικώτερον ἀνάμιξιν ἔχει εἰς θέματα ἀφορῶντα τὸν τρόπον εἰσπράξεως παρὰ τῶν δανειστριῶν Τραπεζῶν τῶν πρὸς αὐτὰς ὀφειλῶν ἐκδοτῶν ἐφημερίδων. Περιωρίσθη εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς πολιτικῆς της διὰ τῶν δύο γνωστῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ πρώτη τῶν ὁποίων ἐθέσπισεν ἔκτοτε ἀδιαβλήτους κανόνας πιστοδοτήσεως, ἡ δὲ δευτέρα ἐρρύθμισε κατὰ τρόπον οὐχὶ περιπτωσιολογικὸν τὰς μέχρι τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἐκδόσεώς της ὀφειλάς. Εἰδικώτερον ἡ δευτέρα αὐτὴ ἀπόφασις σαφῶς προβλέπει, ὅτι αἱ δανείστριαι Τράπεζαι, εἰς περίπτωσιν καθυστερήσεως καταβολῆς ἔστω καὶ μιᾶς δόσεως τῶν ἐνοποιηθησομένων ὀφειλῶν δέον ἀμελλητὶ νὰ λαμβάνουν μέτρα ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως. Συνεπῶς, ἐναπόκειται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὰς Τραπέζας νὰ κρίνουν, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, σταθμίζουσαι κατὰ περίπτωσιν, ποῖος εἶναι ὁ προσφορώτερος τρόπος εἰσπράξεως τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν ἢ δόσεων. Ὡμίλησε καὶ περὶ μὴ χορηγήσεως κεφαλαίου κινήσεως, κατόπιν καὶ πάλιν παρεμβάσεως κυβερνητικῆς. Δυστυχῶς, ὁ κ. συνάδελφος ἀποκαλύπτει, ὅτι δὲν εἶναι κάτοχος ὅλων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐχειρίσθη. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, κεφαλαίου κινήσεως, βάσει τῶν ἰσχυουσῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἔχει δικαίωμα ἀπολήψεως ὁ κ. Παπαγεωργίου, ἐφ’ ὅσον ἀπαραίτητος προϋπόθεσις χορηγήσεως πάσης πιστοδοτήσεως πρὸς τὸν Τύπον εἶναι ἡ μὴ ὕπαρξις ἐν καθυστερήσει ὀφειλῆς. Τοῦ δὲ κ. Παπαγεωργίου αἱ πλεῖσται τῶν ὀφειλῶν εὑρίσκονται ἐν καθυστερήσει. Ἔτι πλέον ἐχρησιμοποιήθη βαρεῖα φράσις διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ ἔναντι τοῦ Τύπου πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, θέλω νὰ μὲ πιστεύσητε, κύριοι συνάδελφοι, ἀντέχει εἰς οἱανδήποτε κριτικὴν καὶ τὴν πλέον αὐστηράν. Καὶ πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ βαρυτάτου αὐτοῦ χαρακτηρισμοῦ ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἠχογράφησις συνομιλίας. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ οὔ, μὲ ἀφήνει ἐν παντὶ ἀδιάφορον καὶ ἀσυγκίνητον. Διότι δι’ ὅσα λέγομεν ἢ πράττομεν, ἀναλαμβάνομεν πλήρως τὰς εὐθύνας. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ, καταδεικνύει τὸ καταπληκτικὸν ἦθος τοῦ προσώπου, διὰ τὸ ὁποῖον, ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τρία τέταρτα τῆς ὥρας ἀπησχόλησε, μὲ τοὺς πρὸς αὐτὸ ἐπαίνους του, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀναλογισθῆτε τὴν ἠθικὴν σημασίαν τῆς ἀπονομῆς πανηγυρικῶν ἐπαίνων εἰς τοὺς τυχὸν μετερχομένους τοιαύτας γκαγκστερικὰς μεθόδους. Καὶ διὰ νὰ τερματίσω τὸ ἐκτὸς ἐπερωτήσεως παρεμβληθὲν θέμα, τὸ ὁποῖον —πιστεύσατέ με κύριοι συνάδελφοι— μὲ μεγάλην λύπην ἀντιμετώπισα λόγῳ τῆς προσωπικῆς του ὑφῆς, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω καὶ πάλιν, ὅτι ἠναγκάσθην ἐξ αἰτίας τοῦ κυρίου συναδέλφου νὰ εἴπω τὰ ὅσα ἠκούσατε....

§86Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§87Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν. Ὁ κ. συνάδελφος, πάντοτε εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, παρουσιάζεται ὑπέρμαχος τῶν συμφερόντων τῶν λαϊκῶν τάξεων, παρουσιάζεται ὑπέρμαχος τῶν συμφερόντων τοῦ Κοινωνικοῦ συνόλου, τῶν λαϊκῶν μαζῶν ποὺ πάσχουν καὶ ὑποφέρουν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην ὅμως περίπτωσιν, παρασυρθεὶς ἀπὸ τὴν διάθεσιν προστασίας τοῦ ἐκδότου τῆς γνωστῆς ἀπογευματινῆς ἐφημερίδος ἀπὸ τὴν δῆθεν διαπραττομένην εἰς βάρος του καταπληκτικὴν ἀδικίαν, ἐλησμόνησε τὰ συμφέροντα τῶν εἰς τὸν Τύπον ἐργαζομένων, πρὸς τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τῶν ὁποίων παραμένει ἀνεξόφλητος καὶ συνεχῶς διογκουμένη ἡ τεραστία ὀφειλὴ τοῦ προστατευομένου του, τὴν ὁποίαν ἀδυνατοῦν νὰ εἰσπράξουν.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖος τοὺς ἐμποδίζει;

§89Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι οἱ διοικοῦντες τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα δὲν προβαίνουν μέχρι τοῦδε εἰς λῆψιν μέτρων ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, διότι γνωρίζοντες κάλλιον ἡμῶν καὶ ὑμῶν τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς ὀφειλέτιδος ἐπιχειρήσεως, προφανῶς φοβοῦνται, ὅτι εἰς περίπτωσιν λήψεως τοιούτων μέτρων —τὰ ὁποῖα εἶναι φυσικὸν νὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἕτεροι πιστωταί, φυσικὰ ἢ νομικὰ πρόσωπα— δημιουργεῖται κίνδυνος ὁριστικῆς ἀπωλείας τοῦ λαβεῖν των, ἐνῷ τοὐλάχιστον τώρα διατηρεῖται τὸ στοιχεῖον τῆς προσδοκίας. Καὶ τώρα, μετὰ τὴν ἀναγκαστικὴν αὐτὴν παρέκβασιν, εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἀντίκρουσιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καθ’ ἑαυτήν, Ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἐκ Χίου κ. συναδέλφου παρουσιάζει δύο πτυχάς. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα τῆς μὴ χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὸν κ. Γ. Ι. Παπαγεωργίου διὰ τὴν ἔκδοσιν περιοδικοῦ ποικίλης ὕλης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸ μέγα θέμα τῆς ἐλευθεροτυπίας. Δεδομένου, ὅτι τὸ δεύτερον θέμα παρουσιάζει μεῖζον καὶ γενικώτερον ἐνδιαφέρον, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ αὐτό, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον περὶ αὐτὸ τόσον παλαιότερον ὅσον καὶ ἐπ’ ἐσχάτων ἀσκεῖται ἀπὸ ὡρισμένας πλευρὰς πολιτική, ἡ ὁποία παρουσιάζει σαφῶς τὰ στοιχεῖα τῆς δημοκοπίας.

§90Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε «δημοκοπίας».

§91Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Σεῖς δὲν δημοκοπεῖτε ποτὲ καὶ συνεπῶς δὲν ἀπευθύνομαι πρὸς Ὑμᾶς. Ὁ ἐπερωτῶν διατυπώνει ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τὴν μομφήν, ὅτι ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἀποβλέπουσαν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Διὰ νὰ καταστῇ ὅμως δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὴν τοιαύτην μομφήν, θὰ πρέπει, κατὰ πρῶτον λόγον νὰ προσδιορισθῇ τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν «ἐλευθεροτυπία». Ἐννοοῦμεν, διὰ τοῦ ὅρου αὐτοῦ, κατὰ τὰ κοινῶς παραδεδεγμένα, τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐκφράσεως τῶν στοχασμῶν, συνεπῶς καὶ τῆς κριτικῆς, διὰ τοῦ τύπου. Ἡ ἐλευθερία ὅμως αὐτή, ὅπως καὶ κἄθε ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου, δὲν εἶναι ἀνεξέλεγκτος οὔτε ἀπεριόριστος. Ἔχει τὰ ὅριά της, εἰς τὸν σεβασμὸν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἄλλου. Ἡ ἀτομικὴ ἐλευθερία καθενὸς ἀπὸ ἡμᾶς, κἄθε πολίτου, τελειώνει ἐκεῖ ὅπου ἀρχίζει ἡ ἐλευθερία τοῦ ἄλλου, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ τὸ Σύνταγμά μας ὁρίζει, εἰς τὸ ἄρθρον 14, ὅτι «ἕκαστος δύναται νὰ δημοσιεύσῃ προφορικῶς, ἐγγράφως καὶ διὰ τοῦ τύπου τοὺς στοχασμούς του, τηρῶν τοὺς νόμους τοῦ Κράτους». Οἱ νόμοι τοῦ Κράτους εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τάσσουν τὰ ὅρια τῆς ἐλευθεροτυπίας, ὅπως καὶ κἄθε ἀτομικῆς ἐλευθερίας, μὲ κριτήριον πάντοτε τὴν ἀποφυγὴν κἄθε καταχρήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἑνὸς νὰ καταλύσῃ τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἄλλων. Ὁ περιορισμὸς τῶν καταχρήσεων εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κατευθύνει τὸν νομοθέτην, ὁ δὲ περιορισμὸς αὐτὸς ἐνυπάρχει εἰς τὸ πνεῦμα τῶν συνταγματικῶν διατάξεων ὅπως διαπιστοῦται τόσον ἀπὸ τὰς συζητήσεις ποὺ διεξήχθησαν κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Συντάγματος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ΞΗʹ Ψηφίσματος, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μπακοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐτόνιζεν, αἰτιολογῶν τὰς προσθήκας νέων διατάξεων, ὅτι αὗται «ἔχουν ὡς σκοπὸν τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κοινωνίας μας ἀπὸ ψυχοφθόρα καὶ νοσηρὰ δημοσιεύματα, ὡς καὶ ἀπὸ τὴν κατάχρησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας, ἀποβλέπουσαν εἰς ἀντεθνικοὺς σκοπούς». Καὶ προσέθετεν, ὅτι «αἱ προστεθεῖσαι αὗται διατάξεις οὐδόλως περιορίζουν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἔχοντος ἐπίγνωσιν τῆς μεγάλης κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς του ἀποστολῆς Τύπου». Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν αὐτὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δικαιολογῶν τὴν προσθήκην εἰς τὸ Σύνταγμα διατάξεως καθ’ ἣν νόμος δύναται νὰ ὁρίσῃ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰ προσόντα τῆς ἀσκήσεως τοῦ δημοσιογραφικοῦ ἐπαγγέλματος, διετύπου ὀρθότατα τὴν παρατήρησιν, ὅτι τὸ ἐδάφιον αὐτὸ ἐτέθη χάριν κυρίως τοῦ Τύπου καὶ πρὸς ἀνύψωσιν αὐτοῦ, διότι «ἡ δημοσιογραφία δύναται, ὡς ἐκ τοῦ μεγάλου σκοποῦ τὸν ὁποῖον εἶναι προωρισμένη νὰ ἐξυπηρετήσῃ, διαφωτίζουσα καὶ καθοδηγοῦσα τὴν Κοινὴν Γνώμην, νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δημόσιον λειτούργημα». Καὶ προσέθετεν: «Ἴσως ἡ Πολιτεία σκεφθῇ ποτὲ νὰ προστατεύσῃ τὸ λειτούργημα αὐτὸ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἄξιοι αὐτοῦ καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀσκήσουν αὐτὸ κατὰ τὴν ἀγαθοποιὸν ἀποστολήν του, ἀποκλείουσα αὐτοὺς ἀπὸ τὸν στίβον τοῦ ἀγῶνος πρὸς καθοδήγησιν τοῦ λαοῦ καὶ πρὸς ἐπικράτησιν ὑγιῶν ἀρχῶν καὶ πεποιθήσεων. Χάριν, λοιπόν, τοῦ Τύπου, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐνδεχομένην ἀνάγκην ἀποτελεσματικωτέρας κατασφαλίσεως τῆς Κοινωνίας καὶ τῆς Πολιτείας ἀπὸ ἐπικινδύνους δημοσιογράφους, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνέγραψε τὸ ἐδάφιον αὐτὸ περὶ προϋποθέσεων καὶ προσόντων ἀσκήσεως τοῦ δημοσιογραφικοῦ ἐπαγγέλματος». Ἴσως νὰ ἐκούρασα τὴν Βουλήν, ἀναγινώσκων τὰ ἀποσπάσματα αὐτὰ ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Συντάγματος εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ κάμω τὴν παρέκβασιν αὐτήν, προκειμένου νὰ δυνηθῶμεν νὰ σχηματίσωμεν σαφῆ γνώμην περὶ τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα περιεχομένου τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ τῶν ὁρίων ἀσκήσεως αὐτῆς. Ἦτο ἀπαραίτητον διὰ νὰ καταφανῇ, ὅτι τὸ Σύνταγμα, διακηρῦσσον, ὅτι «ὁ τύπος εἶναι ἐλεύθερος», δὲν ἀπέβλεπε ποτὲ εἰς τὸ νὰ καθιερώσῃ τὴν ἀσυδοσίαν... Διότι ἂν καθιέρου τὴν ἀσυδοσίαν τοῦ τύπου, θὰ ἐθεμελίωνε τὴν ἀναρχίαν. Μετὰ τὴν δεοντολογικὴν αὐτὴν ἀνάπτυξιν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μου τώρα νὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐλευθεροτυπίας. Δι’ ὅσων μέτρων λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀποδεικνύεται κατὰ τὸν πλέον ἀναντίρρητον τρόπον, ὅτι ἐμπνέεται ἀπὸ πλήρη σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Ἡ Κυβέρνησις, ἀποβλέπουσα εἰς τὸ νὰ δύναται ὁ Τύπος νὰ ἐκπληρῇ τὴν ὑψηλὴν ἀποστολήν του ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθεροτυπίας, ἐμερίμνησε καὶ μεριμνᾷ διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν εὐνοϊκωτέρων δυνατῶν προϋποθέσεων πρὸς πραγμάτωσιν τοῦ τοιούτου σκοποῦ. Θὰ ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ἀντιστρέφουσα τὸ κατηγορητήριον τοῦ ἐπερωτῶντος λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τῶν γνωστῶν ὀφειλῶν τῶν πλείστων ἐφημερίδων, ἀντὶ νὰ λάβῃ μέτρα διευκολύνσεως, ὡς ἔπραξε, νὰ μὴ λάβῃ οὐδὲν μέτρον καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐκ τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν κατάστασιν ὡς μέσον ἐπηρεασμοῦ τοῦ τύπου. Ἀντ’ αὐτοῦ τί ἔπραξε;

§92Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Αὐτὸ ἐπιχειρεῖτε καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς κατηγοροῦμεν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί. Ἀφήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ὁμιλήσῃ.

§94Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιθέτως, ἐπαναλαμβάνω, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ ἀφίσῃ τὴν κατάστασιν ὁποία ἦτο, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Τύπος νὰ περιπλακῇ εἰς ἐπικίνδυνον ἀδιέξοδον ἐκ τῶν πάσης φύσεως ὀφειλῶν, ἐν καθυστερήσει καὶ μή, καὶ νὰ ἔχῃ καθ’ ἑκάστην ἀνάγκην τῆς κυβερνητικῆς συμπαραστάσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ποικίλης φύσεως θεμάτων τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τοῦ φαύλου κύκλου τῶν ἐκκρεμούντων ὀφειλῶν, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ ἐπιλύσῃ τὰ ἀπασχολοῦντα τὸν Τύπον προβλήματα πρὸς ἐξυγίανσιν αὐτοῦ, προέβη εἰς τὴν λῆψιν τῶν γνωστῶν μέτρων, μέτρων γενικῶν καὶ ἀδιαβλήτων μὲ πλήρη ἀπουσίαν οἱουδήποτε στοιχείου περιπτωσιολογικοῦ, μέτρων ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἀποκλείεται νὰ θίγωνται καὶ ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι φίλα διάκεινται πρὸς αὐτήν. Ὄντως, ὑπάρχουν περιπτώσεις, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ δύναμαι ἀφόβως νὰ ὑποστηρίξω, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπερωτῶντος, κ. συναδέλφου, ὅτι ἐγένοντο πράξεις ἐκβιασμοῦ, οὐχὶ ὅμως ποτὲ ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς Ὑπάρχει ὄντως περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐζητήθη ὑπὸ ἐφημερίδος τινὸς οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις σημαντικὴ κατὰ παράβασιν τῶν θεσπισθέντων κανόνων πιστοδοτήσεως, ἐνίσχυσις ἀνερχομένη εἰς 5 ἑκατομμύρια. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις, ὡς εἶχε ἄλλωστε καὶ ὑποχρέωσιν, ἔδωσεν ἀπάντησιν ἀρνητικήν, τότε ἀμέσως ἐσημειώθη ἐπίπτωσις τῆς τοιαύτης ἀπαντήσεως ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς ἐφημερίδος, τῆς ὁποίας δὲν ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τὸ αἴτημα. Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως ταύτης δὲν ὑπάρχουν κείμενα διὰ νὰ ἐπικαλεσθῶ. Πολλὰ ὅμως εὐϋπόληπτα πρόσωπα καὶ ἀξιόλογοι προσωπικότητες ἔχουν ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς περιπτώσεως. Ἀλλ’ ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ θέμα τῆς μὴ παροχῆς ἀδείας διὰ τὴν ἔκδοσιν περιοδικοῦ, ἡ ὁποία ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν. Δὲν πρόκειται, βεβαίως εἰς τὴν ἀπάντησίν μου νὰ δώσω τὸν δραματικὸν χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον προσέδωσεν ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν ἀγόρευσίν του. Κατηγορούμεθα, ὅτι δὲν κατεθέσαμεν τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα. Ἄλλα ἔγγραφα δὲν ὑπάρχουν. Σᾶς ἤκουσα, κ. συνάδελφε, μετὰ προσοχῆς ἀγορεύοντα καὶ λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι εἰς τὸ θέμα τοῦ ψηφίσματος καὶ τῆς γνωστῆς διχοστασίας μεταξὺ τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων δὲν εἶσθε πλήρως κατατοπισμένος. Βάσει τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, ἡ κατὰ νόμον Ἐπιτροπὴ ἐκδόσεως ἀδειῶν λαμβάνει ἀποφάσεις ἄνευ οἱασδήποτε αἰτιολογίας. Τὰ μόνα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἶναι ἡ αἴτησις καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Πρόκειται, συνεπῶς, περὶ τυπικῶν ἐγγράφων. Μία αἴτησις τυπικὴ καὶ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀναγράφει, ὅτι ἐγκρίνει ἢ δὲν ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας ἄνευ σκεπτικοῦ.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐπιφοιτᾷ, κ. Ὑπουργέ;

§96Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὰ ἰσχύοντα σήμερον νομοθετικὰ μέτρα ἐλήφθησαν τὸ 1949 ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἦτο καὶ τότε μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐκδηλώσει τότε τὴν ἀπορίαν του.

§97Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡ ἰδία κατάστασις ἦτο τότε καὶ σήμερον;

§98Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβ)σεως). Πράγματι, διὰ τῶν γνωστῶν ἀποφάσεών του, πρώτη τῶν ὁποίων ὑπῆρξεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1196)1956, τὴν ὁποίαν ἐπηκολούθησαν καὶ ἄλλαι, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπεδέχθη, ὅτι ἐπειδὴ διὰ τοῦ νόμου 982 τοῦ 1949 ἀντικατεστάθη ὁλόκληρον τὸ κείμενον τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος (ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ προστεθοῦν καὶ ἀναπληρωματικὰ μέλη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν χορηγήσεως ἀδειῶν ἐκδόσεως ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ καθορισθῇ, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἔχουν ἀνάγκην αἰτιολογίας) ἡ διάταξις αὕτη ἀπέβαλε τὴν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχύν της καὶ μετέπεσεν εἰς διάταξιν ἁπλοῦ πλέον νόμου, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἐφαρμόζεται ὡς ἀντίθετος πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἡ ALTERA PARS: ὁ Ἄρειος Πάγος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 226 τῆς 4 Ἰουλίου 1958 ἀποφάσεώς του, ἐκδοθείσης κατόπιν ἀναιρέσεως ὑπὲρ τοῦ νόμου ἀσκηθείσης ὑπὸ τοῦ παρ’ αὐτῷ Εἰσαγγελέως κατὰ βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Σέρραις Πλημμελειοδικῶν, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζον τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶχεν ἀποφανθῆ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ δίωξις κατὰ προσώπου ἐκδώσαντος ἑβδομαδιαίαν ἐφημερίδα ἄνευ ἀδείας, ἔκρινεν, ὅτι ἡ διὰ τοῦ νόμου 982 γενομένη τροποποίησις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος δὲν εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ χάσῃ αὕτη τὴν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχύν της καὶ ὅτι ἡ διάταξις τοῦ Ν. 982, συμπληροῦσα τὸ Γʹ Ψήφισμα, διετήρησε τὴν ἀρχικὴν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχύν της καὶ μετὰ τὸ Ψήφισμα τῆς 16 Ἀπριλίου 1952, τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὁποίου προβλέπει, ὅτι κυροῦνται αἱ διατάξεις τῶν νόμων τῶν τροποποιούντων Ψηφίσματα. Ὡς ἐκ τούτου, κατὰ τὸν Ἄρειον Πάγον, ἡ ἐπίμαχος διάταξις διατηρεῖ πάντοτε τὴν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχύν της, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ ἐξάρτησις τῆς ἐκδόσεως ἐφημερίδος ἢ περιοδικοῦ ἐκ προηγουμένης ἀδείας. Πέραν ὅμως τῆς τοιαύτης νομικῆς τοποθετήσεως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα οὐσίας, τὰ ὁποῖα κρίνω σκόπιμον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν. Ἐλέχθη καὶ λέγεται κατὰ κόρον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῆται τὸ Ψήφισμα ἐν ἰσχύϊ, ἀφοῦ δὲν ὑφίσταται πλέον ἡ γενεσιουργὸς αὐτοῦ αἰτία, ἡ ἀνταρσία. Ἀφοῦ κατέπαυσε πλέον ὁ ἔνοπλος ἀγὼν διὰ ποῖον λόγον ἐξακολουθοῦμεν νὰ δεχώμεθα τὴν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχὺν τῶν γνωστῶν Ψηφισμάτων; Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν ἰσχὺν τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, ἐξέθεσα ἤδη τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις, ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα διατηρήσεως τῆς ηὐξημένης τυπικῆς ἰσχύος τῶν λοιπῶν διατάξεων τῶν ψηφισμάτων, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις θεμελιωμένη θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν ἐξέλιπαν τὰ πάσης φύσεως δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὴν γενεσιουργὸν αἰτίαν τῶν Ψηφισμάτων καὶ τῶν ὁποίων μία φάσις ἦτο ὁ ἔνοπλος ἀγών. Καθ’ ἡμᾶς, τὰ δεδομένα ταῦτα ὑφίστανται, ὁ ἐκ τούτων κίνδυνος παραμένει ἀμείωτος καὶ ἀναγκαία ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἡ διατήρησις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος Ψηφισμάτων. Καὶ πρὸς ἐνίσχυσιν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ὑποστηριζομένης ἀπόψεως, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ὡρισμένα στοιχεῖα, νομίζω ἀρκετὰ ἐνδιαφέροντα. Αὐτὸ τοῦτο τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διὰ σειρᾶς ἀποφάσεών του, δεχόμενον τὴν ἰσχὺν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος ἐπὶ ὑποβληθεισῶν εἰς αὐτὸ προσφυγῶν, αἰτιολογεῖ, ὡς εἶναι φυσικόν, τὴν τοιαύτην θέσιν του εἰς τὸ σκεπτικὸν τῶν ἀποφάσεων. Ἰδοὺ ὡρισμέναι χαρακτηριστικαὶ περιπτώσεις διὰ τῶν ὁποίων σαφῶς δέχεται, ὅτι ἡ λῆξις τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος δὲν σημαίνει ἐξαφάνισιν τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα ἐπέβαλαν τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας μηχανισμὸς τῆς παρατάξεως ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὴν ἔνοπλον ἀνταρσίαν ἐμφανίζεται ἐν δράσει. Διὰ τῆς ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 992)1950, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐδέχθη τὰ ἑξῆς ἐπὶ αἰτήσεως ἀκυρώσεως τῆς ΤΑΕ κατὰ διατάγματος ἐκδοθέντος καθ’ ὑπέρβασιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Α.Ν. 512)1948 μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀνταρσίας. «Κατὰ κοινὴν πεῖραν, ἡ κατάπαυσις τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τῶν συμμοριτῶν δὲν σημαίνει καὶ λῆξιν ὁλοσχερῆ τῆς ἐκ τῆς ἀνταρσίας ἐπελθούσης ἀναταραχῆς, οὐδ’ ἐξαφάνισιν πλήρη τῶν συναφῶν κινδύνων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας». Διὰ τῆς ἀποφάσεώς του ὑπ’ ἀριθ. 416)1952, ἐκδοθείσης ἐπὶ αἰτήσεως ἀκυρώσεως τοῦ Στεφάνου Σαράφη τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75 τῆς 1.12.50 ἀποφάσεως τῆς πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς δημοσίας ἀσφαλείας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, παρατεινούσης ἐπὶ ἓν ἔτος τὴν ἐκτόπισίν του, ἐδέχθη τὰ ἑξῆς: «Ἐπειδὴ ὁ νομοθέτης, συνδέσας τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐν τῇ προηγουμένῃ σκέψει τελευταίας διατάξεως πρὸς τὴν διάρκειαν τῆς ἀνταρσίας, ἀπέβλεψεν εἰς τὸ πραγματικὸν γεγονός, καθ’ ὃ μέρος τοῦ πληθυσμοῦ ἔλαβε τὰ ὅπλα κατὰ τῆς ἐννόμου τάξεως, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βιαίας καταλήψεως τῆς ἐξουσίας, καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι ἡ ὠργανωμένη στρατιωτικὴ δύναμις τῶν συμμοριτῶν ἡττήθη ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, πλὴν δὲν ἐσυνθηκολόγησεν, οὗτοι διὰ τῆς καταθέσεως τῶν ὅπλων κατὰ ποσοστὸν δὲ ἀπεχώρησαν ἐκεῖθεν τῶν συνόρων ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας, καὶ δοθέντος, ὅτι ὁ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας μηχανισμὸς τῶν συμμοριτῶν ἐμφανίζεται ἑκάστοτε ἐν δράσει, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς τερματισθεῖσα ἡ ἀνταρσία, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν εἰς ἣν ἀπέβλεψεν ὡς πρὸς τὴν διάρκειαν αὐτῆς ὁ νομοθέτης τῆς προεκτεθείσης διατάξεως». Διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1819)1952 ἐκδοθείσης ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Δούκα Ἀφθονίδη ἢ Μπολμουτζῆ, περὶ ἀκυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 528 τῆς 8.8.51 ἀποφάσεως τῆς Πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας τοῦ Νομοῦ Ἔβρου παρατεινούσης ἐπὶ ἓν ἔτος τὴν ἐκτόπισίν του ἐδέχθη: «Καίτοι δὲ ἡ ἔνοπλος συμμοριακὴ δύναμις ἡττήθη, ἡ ἀνταρσία δὲν ἔληξεν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξε συνθηκολόγησις, ποσοστὸν τῶν συμμοριτῶν ἀπεχώρησεν ἐκεῖθεν τῶν συνόρων καὶ ὁ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας μηχανισμὸς αὐτῶν ἐμφανίζεται ἑκάστοτε ἐν δράσει». Διὰ τῆς ἀποφάσεώς του, ὑπ’ ἀριθ. 724)1954, ἐκδοθείσης ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Ἀγγέλου Ἀγαπητοῦ περὶ ἀκυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39)1953 ἀποφάσεως τῆς Δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς δημοσίας ἀσφαλείας Ἀττικῆς περὶ ἐκτοπίσεώς του ἐπὶ ἓν ἔτος, ἐδέχθη: «Ἡ ἀνταρσία δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ εἰσέτι ὡς τερματισθεῖσα, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πρὸς ὕπαρξιν ἢ ἐξακολούθησιν τῆς ἀνταρσίας συνδέεται καὶ πλείστων ἄλλων διατάξεων ἡ ἐφαρμογή. Ὁ νομοθέτης, ἐὰν τυχὸν ἐθεώρει τὴν ἀνταρσίαν ὡς λήξασαν, θὰ εἶχε δηλώσει τοῦτο διὰ ρητῆς νομοθετικῆς διατάξεως.».

§99Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω διότι ἐπανέρχεται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἕνα καίριον θέμα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται ἀπὸ μακροῦ. Μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ τῆς Δικαιοσύνης διεξάγεται ἀνταλλαγὴ σοφισμάτων. Λέγει ἡ Δικαιοσύνη: Ἐὰν εἶχε λήξει ἡ ἀνταρσία, ὁ νομοθέτης θὰ τὴν ἐκήρυττε λήξασαν. Ἐπομένως, ἐφ’ ὅσον ὁ νομοθέτης δὲν τὴν κηρύττει λήξασαν, ἡ ἀνταρσία διαρκεῖ. Καὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Δικαιοσύνη ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμον τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν νόμων. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀξία τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἡ ἐπίκλησις αὐτοῦ τοῦ πλάσματος. Ἄλλος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος. Καί, ἢ θὰ εἴπῃ, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν της γνώμην —τῆς Κυβερνήσεως— ἡ ὁποία εἶναι ἁρμοδιωτέρα νὰ γνωρίζῃ τὸ πραγματικὸν γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως ἢ τῆς λήξεως τῆς ἀνταρσίας, ὅτι πράγματι δὲν ἔληξεν ἡ ἀνταρσία καὶ τότε ἡ ἐπίκλησις τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων θὰ ἦτο περιττή, ἢ δέχεται, ὅτι ἔληξεν ἡ ἀνταρσία καὶ πρέπει νὰ λάβῃ νομοθετικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον νὰ τὴν κηρύσσῃ λήξασαν. Ἡ ἰδική μου γνώμη εἶναι, ὅτι ἡ ἀνταρσία ἔληξεν. Ὁ κομμουνισμὸς διαρκεῖ. Καὶ πρέπει διὰ λόγους εὐθύτητος νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ὁ νομοθέτης τὸ γεγονὸς αὐτὸ καί, ἐφ’ ὅσον εἰσήλθομεν εἰς ὁμαλὴν περίοδον, τὴν ὁποίαν συνεχῶς ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, νὰ τερματισθοῦν τὰ ἔκτακτα μέτρα διὰ νὰ μὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα ἐκεῖθεν νὰ λέγουν, ὅτι ἀστυνομικὸν Κράτος εἶναι ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία εἶναι καὶ θέλει νὰ εἶναι Δημοκρατία. (Χειροκροτήματα).

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις, μολονότι πιστεύει, ὅτι ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ἀπέναντι τοῦ μεγάλου προβλήματος τοῦ συνδεομένου μὲ τὸ Ἔθνος καὶ τοὺς ἀπειλοῦντας αὐτὸ κινδύνους εἶναι ἡ ὀρθὴ καί, ὅτι εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία συμπίπτει μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δικαιοῦται νὰ εἴπῃ, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὴν δοθεῖσαν ἑρμηνείαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου ἐπὶ τοῦ εἰδικωτέρου θέματος τοῦ τερματισμοῦ ἢ μὴ τῆς ἀνταρσίας. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι ὁ Κομμουνισμὸς ὑπάρχει καὶ ἡ ἀνταρσία συνεχίζεται, διότι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι συνεχὴς ἀνταρσία. Ἑπομένως, μὲ ἀπόλυτον βεβαιότητα περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει, ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἀνταρσία, ὡς στρατιωτικὸν μὲν κίνημα κατεστάλη ἐν ἔτει 1949 μὲ τὰς γνωστὰς μεγάλας θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ὡς ψυχολογικὸν καὶ πολιτικὸν γεγονός, συνεχίζεται. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω, ὄχι μόνον ὡς ψυχολογικὸν καὶ πολιτικὸν γεγονός, ἀλλὰ καὶ ὡς γεγονὸς δυναμικὸν συνεχίζεται ἡ ἀνταρσία. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀφ’ ἧς κατεστάλη ἡ καθαρῶς στρατιωτικὴ δρᾶσις τῶν συμμοριτῶν, εἰσῆλθον, ἀξιότιμε κ. Παπανδρέου καὶ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἰσῆλθον εἰς τὸ ἔδαφός μας ἄνω τῶν 100 κατασκόπων ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος. Τί σημαίνει αὐτό, τὸ ὅτι μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς στρατιωτικῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν εἰσῆλθον κρυφίως 480, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἴσως καὶ περισσότεροι κατάσκοποι εἰς τὸ ἔδαφος τὸ ἑλληνικόν; Δὲν σημαίνει τὴν ὕπαρξιν ἀνταρσίας, δὲν σημαίνει δρᾶσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ δρᾶσιν ὑπονομεύουσαν τὸ Ἔθνος, δρᾶσιν ὑπονομεύουσαν τὴν ὑπόστασιν τῆς Ἑλλάδος; Σᾶς δίδω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς. Οἱ εἰσελθόντες ἔκτοτε εἰς τὴν χώραν μας κατάσκοποι ἐξ Ἀλβανίας εἶναι 215. Οἱ εἰσελθόντες ἐκ Βουλγαρίας εἶναι 203 καὶ οἱ εἰσελθόντες ἐκ Ρωσίας 65. Καὶ γνωρίζετε ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι —καὶ ὅσοι δὲν τὸ γνωρίζετε ὀφείλετε νὰ τὸ πληροφορηθῆτε— ὅτι οἱ πλείονες ἐξ αὐτῶν εἶναι ἠσκημένοι εἰς ἔργα ὑπονομευτικά, εἰς ἔργα δυναμικῆς ὑπονομεύσεως τοῦ Ἔθνους. Λειτουργοῦν εἰς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος, αἱ ὁποῖαι κατηγοροῦν δῆθεν ἡμᾶς ὡς μὴ ἔχοντας τὴν διάθεσιν τῶν ἀγαθῶν σχέσεων, ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐπεδείξαμεν πᾶσαν ἀγαθὴν διάθεσιν, λειτουργοῦν σχολαὶ ἐκπαιδεύσεως ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀποστέλλονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς κατάσκοποι, εἴτε προετοιμάζονται διὰ νὰ ἀνανεώσουν τὴν ἀνταρσίαν ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ὑπάρχουν ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, 9 τοιαῦται σχολαὶ δι’ Ἕλληνας εἰς τὴν Βουλγαρίαν, 7 εἰς τὴν Πολωνίαν, 2 εἰς τὴν Οὐγγαρίαν, 2 εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν, 6 εἰς τὴν Ρουμανίαν καὶ 8 εἰς τὴν Ρωσίαν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μέχρι τοῦδε ἐκπαιδευθέντων βάσει ἀπολύτως θετικῶν στοιχείων —πιθανὸν νὰ εἶναι πολὺ περισσότεροι ὅπως μοῦ λέγει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Τσάτσος, ὀρθῶς— ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπαιδευθέντων βάσει τῶν μέχρι τοῦδε θετικῶν στοιχείων εἶναι 375 ἐν Βουλγαρίᾳ 136 ἐν Πολωνίᾳ, 36 ἐν Οὐγγαρίᾳ, 79 ἐν Τσεχοσλοβακίᾳ, 95 ἐν Ρουμανίᾳ καὶ 163 ἐν Ρωσίᾳ. Ὅταν ἑκατοντάδες κατάσκοποι, 483 ἀκριβῶς....

§101Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Συνελήφθησαν, κ. Πρόεδρε;

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Ὅταν 483 κατάσκοποι εἰσῆλθον κρυφίως, παρανόμως καὶ κατὰ παράβασιν ὅλων τῶν διεθνῶν νόμων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὸν ἐν Ἑλλάδι ὑπονομεύοντα τὸ Ἔθνος κομμουνισμόν, ὅταν εἰς τὰς χώρας αὐτὰς λειτουργοῦν τόσαι σχολαὶ ἐκπαιδεύσεως Ἑλλήνων τεταγμένων νὰ τινάξουν εἰς τὸν ἀέρα τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰς κεφαλὰς ὅλων τῶν μὴ «προοδευτικῶν Ἑλλήνων»— διότι οἱ Προοδευτικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐδοκίμασαν τὴν ἀνταρσίαν τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944— ὅταν τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην τῆς καταργήσεως τοιούτων Ψηφισμάτων, παραδεχομένη ὅτι ἔληξεν ἡ ἀνταρσία. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, προέβη εἰς μίαν ἀντιδιαστολήν, τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ παραδεχθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν ὡς ὀρθήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιδιαστείλωμεν τὸν δράσαντα ἐπανειλημμένως στρατιωτικῶς κομμουνισμὸν ἀπὸ τὴν ἀνταρσίαν, διότι ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου ὁ κομμουνισμὸς ἀποτελεῖ αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν ἀνταρσίαν λανθάνουσαν ἐκδηλουμένην μυστικῶς, ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ φανερά. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποτελεῖ ἀνταρσίαν. Ἐπαναστάται, ἀντάρται, εἶναι οἱ κομμουνισταί. Δροῦν εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν ἐναντίον τοῦ Ἔθνους καὶ ἐναντίον τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐναντίον τῆς ὑποστάσεως τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει βεβαίως ἡ θέσις τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν συζήτησιν τὴν γενικωτέραν, δὲν ἔχει σχέσιν δηλαδὴ μὲ τὴν ἄρνησιν χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὸν ἐθνικόφρονα υἱὸν ἐθνικόφρονος δημοσιογράφου. Ἄλλοι λόγοι εἶναι δυνατὸν νὰ ὡδήγησαν τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία βάσει τοῦ Ψηφίσματος, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἄδειαν, ἄλλοι λόγοι εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ὡδήγησαν εἰς τὴν ἄρνησιν. Οὔτε συνδυάζει ἡ Κυβέρνησις τὰ δύο ζητήματα. Ἀλλ’ ἐφόσον ἐτέθη ὑπὸ τοῦ κ. Ζορμπᾶ τὸ θέμα τῆς ἰσχύος ἢ μὴ τοῦ Ψηφίσματος ἦτο ἠναγκασμένος ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Καὶ ἐφόσον ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς Πρόεδρος κ. Παπανδρέου ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ θεωρήσῃ λήξασαν τὴν ἀνταρσίαν, λήξασαν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν νομικὴν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἠθικήν, ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσα. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατηγορήθη κατὰ τὴν προηγουμένην ἑβδομάδα, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς πολιτικῆς συζητήσεως, καὶ ὑπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ὑπό τινων, δυστυχῶς, Ἀρχηγῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου ὡς μὴ συμβάλλουσα, ὡς μὴ διατεθειμένη νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ὕφεσιν, ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾷ, ὅτι ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι πάντοτε διατεθειμένη νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ὕφεσιν, ἀλλ’ ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν: Ὅτι δὲν θὰ προκαλῆται τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Καὶ λυπεῖται ἡ Κυβέρνησις διότι ὄχι μόνον ἐπανειλημμέναι ἐσημειώθησαν εἰς τὸ παρελθὸν προκλήσεις, ἀλλὰ καὶ προχθὲς ἀκόμη ἐσημειώθη πρόκλησις βαρυτάτη καὶ ἀπολύτως ἀπαράδεκτος εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Μεγάλης Δυνάμεως, ἡ ὁποία ὀνομάζεται Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Εἴτε εἶναι μεγάλη, εἴτε εἶναι μικρά, εἴτε εἶναι κομμουνιστική, εἴτε εἶναι ἀστικὴ καμμία Δύναμις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ κανεὶς Ἀρχηγὸς οἱασδήποτε Δυνάμεως, ἐρυθρᾶς ἢ οἱουδήποτε ἄλλου χρώματος, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσβάλλῃ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, νὰ προσβάλλῃ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Νὰ προσβάλλῃ τὸ αἴσθημα τοῦ πένθους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τὸ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διέπραξαν τὰ δῆθεν «προοδευτικὰ στοιχεῖα τῆς Ἑλλάδος», ὅπως τὰ ὠνόμασε, κατὰ τὴν ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν, ὁ κ. Κροῦτσεφ, τὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἀπεφάσισαν τότε καὶ τὴν μητέρα Ἑλλάδα νὰ δολοφονήσουν καὶ χιλιάδας Ἑλλήνων πράγματι ἀνεσκολόπισαν. Κύριοι συνάδελφοι, χθὲς ἦτο ἡ ἐπέτειος τῆς ἐνάρξεως τοῦ φοβεροῦ ἀντεθνικοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου 1944. Καὶ εὗρε τὴν εὐκαιρίαν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως νὰ πληγώσῃ βαθύτατα τὸν Ἑλληνικὸν λαόν—λαόν, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη, μετὰ τὸν Δεκέμβριον, μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ συμμορῖται εἶχον ἐνισχυθῆ ὑπὸ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἐδέχθη ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὑπερήφανος, γενναιόφρων καὶ ρεαλιστὴς ὡς εἶναι, νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ εἰς τὰς πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν σχέσεις του ἀπὸ τὰ γεγονότα ἐκεῖνα. Ἔρχεται ὅμως ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σοβιετικοῦ Κράτους νὰ ὑπενθυμίσῃ, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη, διότι τὰ ἐνθυμούμεθα καὶ θὰ τὰ ἐνθυμούμεθα πάντοτε, νὰ ὑπενθυμίσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν τὰ γεγονότα ἐκεῖνα κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε νὰ μὴ μείνῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπαθής. Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεχρεώθη ἀπὸ τὴν συνείδησίν του καὶ ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἱστορικῆς ἀποστολῆς του νὰ δώσῃ τὴν ὑπερήφανον ἀλλὰ καὶ σώφρονα ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε προχθές. Καὶ εἶναι εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀγαπητὸς φίλος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ ἔδωσεν ἐπίσης μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου ἱστορικὴν καὶ ἀξιοπρεπεστάτην. Δυστυχῶς δὲν ἔδωσαν ἀπάντησιν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων τῶν μὴ ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Δὲν ἐνόμισαν, ὅτι ἤξιζε τὸν κόπον ἡ λεπτομέρεια αὐτή, τὸ ἀσήμαντον αὐτὸ γεγονός, ὅτι ἤξιζε τὸν κόπον νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀντίδρασίν των. Κύριοι συνάδελφοι, λυπούμεθα διὰ τὴν σιωπὴν αὐτὴν καὶ ἐλπίζομεν νὰ μὴ ἦτο συνδεδεμένη μὲ ὀππορτουνισμὸν καὶ ἀθέμιτον σκοπιμότητα, ἐλπίζομεν νὰ ἀπετέλεσε παράλειψιν τυχαίαν τὴν ὁποίαν θὰ θελήσουν οἱ ὑποπεσόντες εἰς τὸ σφάλμα τῆς παραλείψεως νὰ διορθώσουν εἰς τὸ μέλλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε καθῆκον διὰ τῶν χειλέων τοῦ Προέδρου της νὰ δώσῃ προχθὲς τὴν ἀπάντησιν. Καὶ δὲν θὰ εἰσήρχετο εἰς τὸ θέμα ἀπόψε ἐὰν δὲν ἦτο κατ’ ἀνάγκην συνυφασμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ζορμπᾶ μὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ ψηφίσματος, δηλαδὴ μὲ τὸ βασικὸν πρόβλημα ἐὰν ἐξακολουθῇ ἡ ἀνταρσία ἢ ὄχι. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὴν ἀνταρσίαν συνεχιζομένην. Τὰ δείγματα τὰ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τῆς Βουλῆς ὑπ’ ὄψιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ πιστεύω, ὅτι ἐφόσον τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνταρσία ἐξακολουθεῖ συνεχιζομένη καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνταρσία τοῦ Δεκεμβρίου εὐλογεῖται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Σοβιετικοῦ Κράτους διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἐν Ἑλλάδι κομμουνισταὶ εἰς τὴν ἐπανάληψίν της, νὰ ἐνθαρρυνθοῦν εἰς τὴν ἐπανάληψιν ἐνεργείας, ἡ ὁποία θὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν καταστροφὴν τοῦ Ἔθνους, ἐφ’ ὅσον οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ θεωρήσῃ, ὅτι τὰ ψηφίσματα καλῶς ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντα καὶ θὰ εἶναι μάλιστα εἰς τὸ μέλλον ἔτι αὐστηροτέρα ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§103Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Συνεχίζων, κύριοι συνάδελφοι, τὴν παράθεσιν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβοηθήσουν εἰς τὸν σχηματισμὸν ἀρτίας γνώμης ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος, εἶμαι δυστυχῶς καὶ πάλιν ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπωνύμως, νὰ ὁμιλήσω διὰ πρόσωπον τὸ ὁποῖον βαθύτατα ἐκτιμῶ καὶ ὑπολήπτομαι, διὰ τὸν διακεκριμένον Σύμβουλον τῆς Ἐπικρατείας κ. Στασινόπουλον. Θὰ ὁμιλήσω διὰ πράξεις του ἀναγομένας εἰς τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἤσκει τὰ καθήκοντα Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γεωργακοπούλου. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὑπουργίας του αὐτῆς, ὁ κ. Στασινόπουλος, διὰ τὸν ὁποῖον, ἄλλωστε, ἐτόνισα, προηγουμένως, ποῖα αἰσθήματα ἐκτιμήσεως τρέφω, μολονότι ὑπῆρξεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πρώτης ἐκ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τῶν ὁποίων ἐθεωρήθη μὴ ἰσχῦον τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, δὲν ἐδίστασε νὰ ἀγνοήσῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ τὰς ὅσας ἐπηκολούθησαν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ὑπουργίας του δὲν εἶχεν ἀκόμη ἐκδοθῆ ἀντίθετος ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διότι ἡ τελευταία αὐτὴ ἐξεδόθη, ὅπως ἀνέφερα, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958. Ὁ κ. Στασινόπουλος, ἐπαναλαμβάνω, ὡς ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως ἐφήρμοσε πιστῶς τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, παρὰ τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐκ τῆς συνεχίσεως τῆς λειτουργίας, ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του, τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 29, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐξ ἰδικῶν του πράξεων. Τοῦτο, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων ὑπερισχύει καὶ ἀντιθέτων δεοντολογικῶν ἀπόψεων, ὅταν ὁ ὑποστηρίζων αὐτὰς καλῆται εἰς ὑπεύθυνον λῆψιν ἀποφάσεων.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη)......

§105Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Καὶ ὑμεῖς, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, ἐὰν ἦσθο εἰς τὴν θέσιν τοῦ κ. Στασινοπούλου, θὰ ἐκάματε τὸ ἴδιον.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω.....

§107Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Εἶναι ἡ γνώμη μου αὐτή.

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐκφράζητε γνώμας δι’ ἐμέ. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω.....

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Δὲν μοῦ τὸν ἐζητήσατε. Καὶ δὲν ἔχετε τὸν λόγον, διότι πρέπει νὰ τελειώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς, καθ’ ὅσον ἐκκρεμεῖ ἕτερον θέμα. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐπὶ ἐπερωτήσεων δύνανται νὰ λάβουν τὸν λόγον μόνον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Καθῆστε, παρακαλῶ, κ. Μητσοτάκη.

§110Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Παρέθεσα ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔκρινα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβοηθήσουν ὑμᾶς εἰς τὸν σχηματισμόν, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, ἀρτίας γνώμης ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν σας ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβοηθήσουν ὄχι μόνον τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον τὴν κοινὴν γνώμην, νὰ ἐνημερωθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος, νὰ διαλυθοῦν πλάναι, νὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν συγχύσεις. Καὶ πρὶν τελειώσω θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἀκόμη ὀλίγα τινὰ πρὸς τὰ ἀξιότιμα μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τελευταίως ἰδίᾳ παρετηρήθη, ὅτι οἱ παραπλανητικοὶ ἑλιγμοὶ ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως ἐκδηλώσεων γνωστῆς παρατάξεως, ἔχουν φθάσει πλέον εἰς τὴν ἀποθέωσίν των. Καθημερινῶς παρουσιάζονται ἐκπρόσωποι τῆς παρατάξεως αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι φορεὺς ἰδεολογικῶν καὶ πολιτικῶν κατευθύνσεων αἱ ὁποῖαι συνιστοῦν κλασσικὴν καὶ πλήρη ἄρνησιν τῆς Δημοκρατίας, παρουσιάζονται, λέγω, κατὰ τρόπον τόσον προκλητικόν, ὥστε, πέραν τῶν δημιουργουμένων πάσης φύσεως ἀντιδράσεων, νὰ τοποθετοῦν τὴν ὅλην καταβαλλομένην προσπάθειαν εἰς περιοχὰς θυμηδίας. Παρουσιάζονται ὡς οἱ μόνοι γνήσιοι φορεῖς τῶν ἀρχῶν τῆς Δημοκρατίας. Ὁμιλοῦν συνεχῶς περὶ ἐλευθερίας πολιτικῆς καὶ ἀτομικῆς, κατὰ κόρον περὶ ἐλευθεροτυπίας, ἡ ὁποία δῆθεν περιορίζεται ὑφ’ ἡμῶν. Ποῖοι; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στεροῦνται καὶ τῆς ἐλευθερίας νὰ σιωποῦν. Δὲν τὴν ἔχουν οὔτε αὐτήν. Διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι καθημερινῶς, καθ’ ὑπόδειξιν νὰ ὑμνοῦν ἐκείνους ἀπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνουν ἐντολάς.

§111Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐξ ἰδίων κρίνετε, κ. Ὑπουργέ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κ. Μπριλλάκη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε.

§113Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Νομίζω, ὅτι εἶναι πλέον καιρὸς ἕκαστος ἐξ ἡμῶν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ διατυπώνῃ εὐθέως καὶ εὐθαρσῶς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ γνώμας. Πρέπει δέ, πέραν τούτου, νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ καταγγέλλωμεν ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι σαφῶς ἀποβλέπουν εἰς τὸν κλονισμὸν τοῦ ἠθικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔτι δὲ πλέον, πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ καταγγέλωμεν τὴν τηρουμένην ἀπαράδεκτον πολιτικὴν ἐκ μέρους τῆς γνωστῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ προσβολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὴ ἡ νοημοσύνη.

§114Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Αὐτὸ μάλιστα.

§115Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Διότι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν πλέον ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὐθύνονται διὰ τὰς γνωστὰς καταστροφὰς τῆς τελευταίας δεκαπενταετίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων πλεῖστοι φέρουν καὶ βαρείας εὐθύνας διὰ ἀξιοποίνους πράξεις, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ παρουσιάζωνται εἴτε εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἴτε εἰς οἱανδήποτε ἄλλην δημοσίαν προβολὴν κατὰ τρόπον ἀπαραδέκτως προκλητικόν, προσπαθοῦντες νὰ παραπλανήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ἐπετείου τοῦ τραγικοῦ Δεκεμβρίου, τοῦ ὁποίου πρωταγωνισταὶ ὑπῆρξαν στελέχη καὶ ὀπαδοὶ τῆς γνωστῆς παρατάξεως καὶ πλεῖστοι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρακάθηνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην...

§116ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Ἀριστερᾶς). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐκτὸς θέματος ὁ κ. ὑπουργός. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§117Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ συνεχίζεται ἡ τοιαύτη προκλητικῶς παραπλανητικὴ προσπάθεια. Διότι ἡ μεγίστη πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται μὲ τὰ ροζιασμένα χέρια ἀπὸ τὴν σκληρὰν καὶ ἔντιμον ἐργασίαν, τοὺς ὁποίους συνεχῶς ἐξαπατᾶτε, οἱ πάσης φύσεως ὑπάλληλοι, οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ μικροβιοτέχναι, ὅλος ὁ ὑγιὴς πληθυσμὸς τῆς χώρας, ἔχουν γνωρίσει οὐχὶ ἅπαξ τὴν θανάσιμον θωπείαν σας.

§118Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὀλίγον τάκτ, κ. Ὑπουργέ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ. Ὁρίστε, κ. Ὑπουργέ, συνεχίσατε.

§120Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Δὲν ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ὁσονδήποτε καὶ ἂν τὸ ἀναζητήσωμεν, πτωχικὸν σπίτι λαϊκῆς συνοικίας οἱουδήποτε ἀστικοῦ κέντρου, δὲν ὑπάρχει καλύβη τοῦ πλέον πτωχοῦ χωρίου, ἔστω νὰ μὴ ἔχουν κλαύσει νεκροὺς καὶ ἀνειπώτους καταστροφὰς ἐξ αἰτίας σας.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ θέσιν ἔχουν αὐτά; Ἡ ἐπερώτησις ἀφεώρα τὸ περιοδικόν.

§122Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Καὶ οὐδέποτε ἄλλωστε, ὑπάρχει ἀλλαγὴ σκοποῦ. Μεθόδους ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἑκάστοτε ἀλλάζει. Ὁ σκοπὸς παραμένει εἷς καὶ ἀμετάβλητος. Ἡ ἐπιβολὴ τῆς γνωστῆς πλέον τυραννικῆς, βασανιστικῆς, ἀνοικτίρμονος διδακτορίας. Σκοπός σας εἶναι πῶς θὰ δυνηθῆτε, διαβιβρώσκοντες τὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους, νὰ προετοιμάσητε τὸ ἔδαφος διὰ νέαν δυναμικὴν ἀναμέτρησιν εἰς τὴν πρώτην παρουσιασθησομένην κατάλληλον εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἐπιβάλετε τὴν δικτατορίαν τοῦ προλεταριάτου. Καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, ἑκάστοτε νὰ προσαρμόζετε τὰς μεθόδους σας μὲ τοιαύτην εὐχέρειαν, ὑποτιμῶντες ἀφελῶς τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τώρα πρὶν τελειώσω, κύριοι συνάδελφοι,......

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Διὰ τὴν πατάτα, κ. Ὑπουργέ... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§124Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Τώρα θὰ μὲ ἀκούσητε.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθίσατε εἰς τὴν θέσιν σας, κ. Ἠλιοῦ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§126Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ ἀνακαλέσητε τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν τάξιν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἔπρεπε νὰ ἀνακληθῇ κάποιος εἰς τὴν τάξιν θὰ ὤφειλα νὰ κάμω τοῦτο διὰ τοὺς περισσοτέρους βουλευτὰς τῆς παρατάξεώς σας.

§128Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ὁμιλεῖτε καὶ περὶ ἐλευθεροτυπίας. Θὰ σᾶς εἴπω τὶ εἶπεν περὶ ἐλευθεροτυπίας τὸ 1917 ὁ Λένιν. (Θόρυβος ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, καθίσατε εἰς τὰς θέσεις σας· ἐδῶ εἶναι Βουλή.

§130Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ὁ Λένιν εἶπε: Θὰ κόψω καὶ τὴν ρίζαν τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ... ἐμπορίαν ἀστικοῦ χασίς. Ἰδοὺ οἱ ὑπεραμυνόμενοι τὴν ἐλευθερίαν δημοκρατικῶν θεσμῶν. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, τελειώνων, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: (Θόρυβος καὶ φωναὶ ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡσυχάσατε, δικαίωμα τοῦ ρήτορος εἶναι νὰ ὁμιλήσῃ καθ’ ὃν τρόπον νομίζει αὐτός.

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. (Ἐγείρεται καὶ διὰ φωνῶν καὶ κινήσεων τῆς χειρὸς ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πρόεδρον)......

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθίσατε κάτω, κύριε, δὲν κινοῦν τὸ χέρι εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν. Δὲν εἶσθε εἰς Συνέδριον κομματικόν, εἶσθε εἰς τὴν Βουλήν. (Θόρυβος καὶ φωναὶ ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς, κωδωνοκρουσίαι).

§134Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Σεῖς εἶσθε στὴν Βουλήν!...

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευταί, θὰ ἐμποδίσητε τὸν λόγον σεῖς ἐδῶ μέσα;

§136Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Σεῖς νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν, ὅταν εἶσθε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, δὲν εἶμαι ὅμως ἐγὼ ποὺ σᾶς ἀρνοῦμαι τὴν ἰδιότητα τοῦ ἡγέτου, ἀλλ’ ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον συχνὰ ἐπικαλεῖσθε διὰ νὰ παραβιάζετε.

§138Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῶν εὐθυνῶν της, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους, ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῶν ὑποχρεώσεών της ἔναντι τῆς μεγίστης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πάντοτε κινουμένη ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ὑγιῶν Δημοκρατικῶν Ἀρχῶν, φορεύς, κατὰ τρόπον ἀναντίρρητον, τῶν στοιχείων ἐκείνων τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν βάσιν τῆς Δημοκρατίας.

§139ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἄλλα– Φράγκο!

§140Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Τὶ εἶναι ὁ Φράγκο μπροστά σας! ... Θὰ ἐκπληρώσῃ, ἐπαναλαμβάνω, τὰς ὑποχρεώσεις της καὶ θὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ὁμαλὴν ἐξέλιξιν τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων. Ἡμεῖς θέλομεν ὄντως καὶ εἶναι γνωστόν, κάλλιον ἡμῶν τὸ γνωρίζουν οἱ ἀντίπαλοί μας, θέλομεν τὴν Δημοκρατίαν καὶ εἴμεθα θιασῶται. Ἀλλὰ τὴν Δημοκρατίαν δὲν τὴν θέλομεν ὡς ἀσθενῆ κανόνα τοῦ παρελθόντος αἰῶνος διὰ νὰ γίνῃ βορᾶ τῶν γνωστῶν βασικῶν ἐχθρῶν της. Τὴν Δημοκρατίαν τὴν θέλομεν ἰσχυράν, μαχητικήν...

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἀστυνομικήν!

§142Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ὄχι, κύριοι, τὴν θέλομεν μαχητικήν, πεπειραμένην ἀπὸ τὰ θύματα τοῦ παρελθόντος καὶ δυναμένην νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὁμαλὴν καὶ εὐτυχῆ ζωὴν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς χώρας μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§143Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἠμπορῶ νὰ ἔχω τὸν λόγον; Ἐζήτησα προηγουμένως νὰ διακόψω τὸν ἀξιότιμον ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐπικαλεσθεὶς τὸ ὅτι μοῦ ἀπέδωσε ἀπόψεις τὰς ὁποίας δὲν ἔχω... Τὸ ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε, διότι μοῦ εἶπεν, ὅτι ἂν εὑρισκόμην εἰς τὴν θέσιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συναδέλφου του εἰς τὴν προκάτοχον ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἔπραττον καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιον καὶ δὲν θὰ ἐτήρουν τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθεροτυπίας τοῦ Συντάγματος. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι, δοθέντος, ὅτι αὐτὸ δημιουργεῖ προσωπικὸν θέμα, νὰ εἴπω διὰ μιᾶς καὶ μόνης φράσεως πρὸς τὸν φίλον μου κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Τύπου, ὅτι ὑπεστήριξα πάντοτε μετὰ συνεπείας τὴν ἀρχήν, τὴν Συνταγματικὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔπραττον τοῦτο, ἀλλά, ὅπως ἐπανειλημμένως καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς εἶπον, πιστεύω, ὅτι παρ’ οἱανδήποτε προσπάθειαν δικαιολογήσεως ἢ κατ’ ἀνεξέλεγκτον γνώμην —ὅπως ἀπέδειξε καὶ ἡ σημερινὴ συζήτησις εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσεν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ἐρωτήματος—χορήγησις ἀδείας, ἢ ἄρνησις χορηγήσεως ἀδείας, ὁδηγεῖ εὐθέως εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἡλιοῦ.

§145Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε.....

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσετε διότι ἐπὶ ἐπερωτήσεως ὁμιλεῖ ὁ ἐπερωτῶν, ὁ ὑπουργὸς καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ Κομμάτων. Θὰ ὁμιλήσῃ, λοιπόν, ὁ κ. Ἡλιοῦ, κατόπιν ὁ κ. Στεφανόπουλος, κατόπιν θὰ δευτερολογήσῃ ὁ κ. Ζορμπᾶς. Εὕρετέ μου τὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ ποὺ σᾶς ἐπιτρέπει νὰ ὁμιλήσετε καὶ στείλατέ μου την νὰ τὴν μάθω.

§147Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀμέσως θὰ σᾶς τὴν εὕρω. Σᾶς λέγω, ὅτι ἐκπροσωπῶ ταύτην τὴν στιγμὴν καὶ κατὰ προσωπικὴν ἐντολήν, τὸν ἀπουσιάζοντα Ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ λέγει κανένα ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ αὐτό. Θὰ ὠφείλατε νὰ μεριμνήσετε νὰ μοὶ σταλῇ ἔγγραφον τοῦ Ἀρχηγοῦ σας.

§149Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καλὰ θὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε. Ἐδῶ δὲν εἶναι συνέδριον Κάμματος. Ἐδῶ εἶναι Βουλὴ καὶ ἔχει Κανονισμόν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιβάλλετε δυναμικὰς λύσεις, οὔτε νὰ ἀπειλῆτε. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ Ἀρχηγός σας εἶναι εἰς τὸ καφενεῖον.

§151Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ θὰ πάω νὰ ἰδῶ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἡλιοῦ.

§153Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς πρωΐας εἶχεν ἐξαγγελθῆ καὶ ἦτο γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀφοῦ ἐν σπουδῇ καὶ ἐλαφρότητι πρὶν ἴδῃ τὸ αὐθεντικόν, πλῆρες καὶ γνήσιον κείμενον τῶν δηλώσεων τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ ἔσπευσε νὰ διατυπώσῃ διὰ δηλώσεών της τὰς ἐπ’ αὐτοῦ κρίσεις της, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ ἔφερε τὸ ἴδιον θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Ὡρισμέναι εὔγλωττοι παρουσίαι, δὲν ἀφίνουν οὐδὲ σκιὰν ἀληθοφανείας εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν θὰ εἰσήρχετο εἰς τὸ θέμα ἐὰν ἡ ἐπερώτησις περὶ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων διὰ τὴν μὴ χορήγησιν τῆς ἀδείας ἐκδόσεως ἐλαφροῦ περιοδικοῦ εἰς ἐθνικόφρονα, υἱὸν ἐθνικόφρονος, δὲν ἐπέβαλε νὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς αἰθούσης ὡς ποινικοῦ Δικαστηρίου, διὰ νὰ δικασθῇ ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἔχασε κάθε αἴσθησιν τοῦ μέτρου καὶ τῶν ἀναλογιῶν τόσον πολὺ ἡ Κυβέρνησις λοιπόν; Ἔγινε μία σκηνοθεσία βέβαια κατὰ τρόπον ἄξιον καλλιτέρων περιστάσεων. Δὲν θὰ ἔπρεπε εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς νὰ γίνωνται αἱ σκηνοθεσίαι ἀλλὰ εἰς τὰς αἰθούσας θεαμάτων. Ἔγινε μία σκηνοθεσία καὶ μία εἰσαγωγὴ εἰς τὸ θέμα δι’ ἑνὸς ὑφυπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀρχίσαμεν μὲ τὸ εἰσαγωγικὸν τέχνασμα, μὲ τὸ καταγέλαστον νομικὸν πλάσμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἀλλὰ ὅλη ἡ Ἐπιστήμη καὶ ὅλοι οἱ σοβαροὶ ἄνθρωποι ἐν Ἑλλάδι καὶ τὰ ἔγκυρα ὄργανα τῆς Ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης θεωροῦν ὡς πλάσμα καταγέλαστον, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀνταρσία, διότι ὁ νομοθέτης δὲν ἔχει κηρύξει τὸν τερματισμόν της. Καὶ ἐνῷ ἡ κυρία προέλευσις τοῦ γεγονότος εἶναι γνωστόν, ἔχει δημοσιευθῆ πρὸ καιροῦ, πρὸ μηνῶν μία λαμπρὰ περὶ τοῦ δικαίου τοῦ πολέμου εἰς τὰς ἐσωτερικὰς συγκρούσεις μελέτη Ἕλληνος νέου ἐπιστήμονος κατέχοντος ἰδιαιτέραν θέσιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τοῦ κ. Σιώτη, ὅπου ἀναφέρει, ὅτι ἐζητήθη κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ δικαίωμα ἐμπολέμου εἰς τοὺς τότε μαχομένους, ἀλλὰ ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσαλδάρης ἀπέκρουσε μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τὴν γνωστὴν καὶ ἑπομένως δὲν ἐδέχθη νὰ δοθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς ἐνάρξεως ἐμφυλίου πολέμου καὶ συνεπῶς δὲν ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς λέξεως ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως. Πέραν ὅμως τῆς νομικῆς πλευρᾶς ὑπάρχει μία πραγματικὴ ἄποψις, ἡ ἀκόλουθος. Ὅτι μὲ τὸ ἐπιχείρημα τῆς λανθανούσης ἀνταρσίας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι λανθάνουσα ἀνταρσία ὑπάρχει, διότι ὑπάρχει κομμουνισμός, ἔννοια ὑποθέτω ἀνιστόρητος καὶ ἀφιλοσόφητος διότι εἴτε μᾶς ἀρέσει, εἴτε δὲν μᾶς ἀρέσει μία ἄποψις κοσμοθεωρητική, ἰδεολογική, πολιτική, ἡ ὁποία πρὸ 42 ἐτῶν ἦτο ἄγνωστος εἰς τὸν κόσμον σήμερον ἔχει 1 δισεκατομμύριον ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι διαβιοῦν ὑπὸ τὰς ἀντιλήψεις αὐτάς.

§154Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτήσατέ τους πῶς διαβιοῦν.

§155Η. ΗΛΙΟΥ. Ἴδιον τῶν σοβαρῶν καὶ ὑπευθύνων ἀνθρώπων εἶναι νὰ ἠμποροῦν, ὅταν μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ μετριοπάθειαν ἐκτίθενται τὰ πράγματα, νὰ ἀκούουν καὶ νὰ ὁμιλοῦν περὶ ὅλων τῶν πραγμάτων καὶ περὶ ὅλων τῶν προσώπων καὶ νὰ μὴ παρουσιάζουν ἐκδηλώσεις ἐκνευρισμοῦ καὶ τάσεις διαταραχῆς μιᾶς συζητήσεως, ἡ ὁποία ὀρθὸν εἶναι νὰ κρατηθῇ εἰς τὸ προσῆκον ἐπίπεδον.

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ ἀφήσουν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἠρέμως. Μολονότι θὰ συνομολογήσετε μαζί μου, κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡ πτέρυξ σας ἐπέδειξε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐπέδειξε μίαν νευρικότητα, ἡ ὁποία ἦτο πράγματι ἀήθης ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν τὴν εἶχεν ἐκδηλώσει εἰς τὸ παρελθόν, παρακαλῶ, νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἠρεμία. Ἀλλὰ ἡ πτέρυξ σας, κ. Ἠλιοῦ, ἐπέδειξε ἀπόψε ὄχι μόνον ἐκνευρισμόν, ἐπέδειξε καὶ βιαιότητα ἐκφράσεων ἐνῷ ἔστω καὶ ἐὰν εἶπε κατὰ τρόπον ὠμότερον τοῦ δέοντος ὡρισμένας ἀληθείας ὁ κ. Τριανταφυλλάκος, ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ σιωπήσῃ ἡ πτέρυξ σας, ἐντρεπομένη δι’ ὅσα εἶχον συμβῆ καὶ κατὰ τὸν Δεκέμβριον καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον.

§157Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπαναλαμβάνει μὲ λεπτότερον τρόπον ὅσα ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν. Ἡ διαπίστωσις γεγονότος εἶναι ἕνα πρᾶγμα, ἡ κρίσις περὶ ἑκάστου ἐξ αὐτῶν ἀναλόγως τῆς τοποθετήσεως τοῦ καθενός μας εἶναι ἓν ἄλλο πρᾶγμα καὶ δὲν γνωρίζω διατὶ ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν τὰς ἰδικάς σας ἀντιλήψεις περὶ ὡρισμένων γεγονότων εἰς τὴν ἱστορίαν. Ἀλλὰ ἀκόμη ἡ εἰσαγωγὴ ἐγένετο καὶ προητοιμάσθη μὲ ὅσα περὶ κατασκοπείας εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπανέλαβε κάτι τὶ ποὺ εἶχε καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ὑποστηριχθῆ τόσον ἀτόπως, ὥστε καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ εἰς ἐφετεινὴν πολύκροτον δίκην στρατοδικείου ἠναγκάσθη νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἔχει ἀναγνώσει οὔτε ἔχει ἐπηρεασθῆ ἀπὸ δηλώσεις τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀποφαινομένου, ὅτι εἶναι κατάσκοποι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἤθελε νὰ παραπέμψῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ κατασκοπείᾳ. Καὶ ἐπὶ πλέον, ὅπως σύσσωμος ἡ Ἀντιπολίτευσις ζητεῖ ἔγινε δεκτὸν νὰ παραπέμπωνται σύμφωνα μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ἀλλὰ οὔτε κἂν τοὺς 140 ἀπὸ τὸ 1954 καὶ ἐντεῦθεν ἐτόλμησε νὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς τὰ στρατοδικεῖα, κρατοῦσα αὐτοὺς ἐπὶ 5 χρόνια ὑποδίκους. Ἀλλὰ ἂς ἀφήσωμεν αὐτά, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν προπαρασκευὴν πυροβολικοῦ διὰ νὰ ἀπαγγελθῇ τὸ κατηγορητήριον εἰς βάρος τῶν δηλώσεων τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ εἰς βάρος αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πλῆρες καὶ αὐθεντικὸν κείμενον ἀπὸ ταινίας μαγνητοφώνου τῆς ἐνδιαφερούσης τὴν Ἑλλάδα περικοπῆς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ ὑπάρχει καὶ εἶναι τὸ ἀκόλουθον.

§158Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ τὸ εὑρήκατε;

§159Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ διαβάζετε καμμία φορὰ καὶ καμμίαν ἐφημερίδα, δὲν βλάπτει. Καὶ ἡ «Καθημερινὴ» τὸ ἐδημοσίευσε καὶ τὸ «Βῆμα», ἐγὼ ἔχω τοῦ «Βήματος» ἀπόσπασμα: «Ὅταν μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον αἱ προοδευτικαὶ δυνάμεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἠθέλησαν νὰ ἐγκαταστήσουν λαϊκὴν ἐξουσίαν, ἀγγλικὰ στρατεύματα ὑποστηριζόμενα ἀπὸ τοὺς ἀμερικανοὺς ἐρρίφθησαν ἐναντίον τοῦ κινήματος αὐτοῦ. Οὕτω λοιπὸν ἡ ἀστικὴ τάξις θεωρεῖ ὡς νόμιμον τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἰμπεριαλισταὶ μιᾶς χώρας βοηθοῦν τοὺς ὁμοϊδεάτας των, ἄλλης χώρας εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ἐργατῶν. Ἀλλὰ ὅταν αἱ σοσιαλιστικαὶ χῶραι φθάνουν εἰς βοήθειαν τῶν ἀδελφῶν των, τότε ἀποκαλοῦν τοῦτο ἐπέμβασιν εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις ἄλλων χωρῶν». Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ κείμενον αὐτὸ γίνονται σαφῆ τρία πράγματα. Πρῶτον, ὅτι δὲν περιέχει ἀπολύτως καμμίαν αἰχμὴν εἴτε κατὰ τῆς Ἑλλάδος, εἴτε κατὰ τοῦ λαοῦ της, εἴτε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἑλληνικῆς. Ἀναφέρει ἁπλῶς ἓν ἱστορικὸν γεγονός, τὴν ξένην ἔνοπλον ἐπέμβασιν τοῦ 1944 ὡς δεῖγμα τῶν ἐπεμβάσεων τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ στρατοπέδου εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν διαφόρων χωρῶν. Τὸ δεύτερον πόρισμα ἐκ τῆς περικοπῆς αὐτῆς εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι τίποτε τὸ νέον, ἀλλά, θέσεις γνωσταὶ ἔκτοτε, τὰς ὁποίας δὲν εἶχε διατυπώσει μόνον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ἡ πλειοψηφία τοῦ ἀμερικανικοῦ τύπου καὶ μέγα μέρος τοῦ μὴ συνδεομένου μὲ τὴν ἀριστερὰν πολιτικοῦ κόσμου καὶ τύπου καὶ τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Γαλλίας καὶ τοῦ Δυτικοῦ ἐν γένει κόσμου, ἀπόψεις, τὰς ὁποίας εἶχον ἐκφέρει καὶ δὲν τὰς ἀπέσυρον ποτὲ ἡγέται πολιτικοὶ τῆς χώρας ταύτης μὴ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀριστεράν. Τὸ τρίτον πόρισμα ἀπὸ τὸ αὐθεντικὸν κείμενον εἶναι τοῦτο, ὅτι ὅλη ἡ μνεία τῶν γεγονότων τοῦ 1944 δὲν ἔγινε κἂν διὰ νὰ χαραχθῇ καὶ διὰ νὰ ἐγκαινιασθῇ πολιτικὴ ἔναντι τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ πρὸς ἀπάντησιν, ἀπόκρουσιν καὶ ἀναίρεσιν ἐπιθέσεων κατὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1956 ἐν Οὐγγαρίᾳ. Ἐλέχθησαν δὲ ὄχι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ πολιτικῆς τινος ἐπισήμου ἐκδηλώσεως, ἀλλὰ κατά τινα ἐπίσκεψιν εἰς ἓν ἐργοστάσιον Οὐγγρικόν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τὰς ἐκτεταμένας καὶ ἐντόνους πρωτοβουλίας εἰς τὴν διατύπωσιν κατηγοριῶν κατὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως διὰ τὰ Οὐγγρικά, πρωτοβουλίας ἐπισημοτάτας, ὄχι εἰς καμμίαν ἐπίσκεψιν ἐργοστασίου, ἀλλὰ μὲ τὰ γνωστὰ πρωτοχρονιάτικα διαγγέλματα τοῦ Βασιλέως, μὲ τοὺς λόγους τῶν Ἰωαννίνων καὶ τῶν Καλαμῶν, μὲ τὸν λόγον τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, μὲ τὰς ἀνωνύμους ἀλλὰ ὄχι ἀνευθύνους προστατευομένας τοιχοκολλήσεις προκλητικῶν λιθογραφιῶν, ἐπέδειξεν ἀνεξήγητον εὐαισθησίαν καὶ σπουδὴν πρὸς σχολιασμὸν τῶν πρώτων δημοσιογραφικῶν πληροφοριῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁπωσδήποτε, ὑποθέτω, αὐτονόητον καὶ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ τοποθετήσῃ ἐπὶ διαφόρου βάσεως, ὅτι καὶ ὁ τερματισμὸς τοῦ ψυχροῦ πολέμου καὶ ἡ συνύπαρξις καὶ ἅμιλλα καὶ ὁ γενικὸς καὶ πλήρης ἀφοπλισμὸς καὶ ἡ ἀπάρνησις τῆς βίας ὡς μέσου λύσεως διαφορῶν δὲν προϋποθέτει εἰς καμμίαν περίπτωσιν, ὅτι ἡ μία ἀπὸ τὰς ἐνδιαφερομένας παρατάξεις θὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἐκτιμήσεις, τὰς ὁποίας ἔχει κάμει περὶ παρωχημένων ἱστορικῶν γεγονότων, θὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἰδέας καὶ τὰς ἀπόψεις της διὰ νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις. Ὅμως, ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἀπὸ μακροῦ ἤδη γνωστὴ ἐκτίμησις τῶν ὅσων πρὸ 15ετίας εἶχον συμβῆ, ἐμφανίζει τὸ παράξενον καὶ προδίδει νομίζω ἀπώλειαν αἰσθήσεως τοῦ μέτρου καὶ τῶν ἀναλογιῶν τὸ νὰ μετατρέπεται ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἰς δικαστήριον μὲ κατηγορούμενον τὸν Πρωθυπουργὸν μιᾶς μεγίστης ξένης δυνάμεως. Αὐτὸ δι’ ἡμᾶς ἄγει εὐθέως εἰς μίαν διαπίστωσιν, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι αἰσθάνονται τὴν ἐπερχομένην ἀκατάσχετον ὕφεσιν ὡς κίνδυνον, κίνδυνον ὄχι βεβαίως διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν χώραν, θὰ ἀποτελέσῃ εὐλογίαν δι’ αὐτήν, ἀλλὰ κίνδυνον δι’ ἴδια πολιτικὰ συμφέροντα καὶ προνόμια. Μὲ παρερμηνείας προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ἀλλὰ εἰς τὴν πίεσιν τῆς νοοτροπίας αὐτῆς, ἀντιθέτου πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς εἰρήνης καὶ ἑπομένως ἀντιθέτου πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ, δὲν ὑποκύπτει ἡ ΕΔΑ, οὔτε τὴν συμμερίζεται. Καὶ ἀκόμη ἡ ΕΔΑ ἐπισημαίνει ἐκεῖνο, ἄλλωστε, τὸ ἀπειλητικῶς ἐξαγγελθὲν καὶ ἀπόψε ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ κείμενον αὐτὸ ὑπῆρξεν ἐπὶ πλέον μία εὐπρόσδεκτος εὐκαιρία διὰ νὰ ἐξαπολυθῇ μὲ ἀλλαλαγμοὺς μία ἐκστρατεία ἐναντίον μας καὶ νὰ δικαιολογηθῇ τὸ παράνομον καὶ αὐθαίρετον καθεστὼς διωγμῶν, μὲ τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ κόμμα μας. Καὶ τὰς ἐπιθέσεις αὐτὰς ἡ ΕΔΑ τὰς ἀντιμετωπίζει μὲ ἀπόλυτον ἠρεμίαν, ἔχουσα συνείδησιν, ὅτι ἐπιτελεῖ καὶ ἐπετέλεσεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον της ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ ἔχουσα ἐπίγνωσιν τῆς αὐξήσεως τῆς ἐπιρροῆς της. Ἁπλῶς τὰς ξεσκεπάζομεν αὐτὰς τὰς ἐπιθέσεις καὶ τὰς καταγγέλλομεν πρὸς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος τελικὰ θὰ εἶναι ὁ κριτὴς μεταξὺ τῶν ἀπόψεών σας καὶ μεταξὺ τῶν ἀπόψεών μας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§161Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τρόπον ἀήθη καὶ ἀσυμβίβαστον μὲ τὰς μακρὰς παραδόσεις τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπωφελούμενος μιᾶς ἐπερωτήσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 51 προταχθείσης ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων πρόκλησιν εἰς τὴν ὁποίαν ὤφειλον βεβαίως νὰ ἀπαντήσουν. Ἐν τούτοις, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἦσαν παρόντες. Ὅπως δὲ γνωρίζομεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἴθισται —δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι ἀποτελεῖ ἡ σημερινὴ συζήτησις παράβασιν μακρᾶς παραδόσεως τῆς αἰθούσης αὐτῆς— εἴθισται νὰ εἰδοποιοῦνται οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἰδίως μάλιστα ὅταν ἐπρόκειτο περὶ τόσον σοβαροῦ, τόσον πελωρίου θέματος. Ἤδη προηγουμένως εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς ἐκυκλοφόρουν ψίθυροι περὶ ἑνὸς αἰφνιδιασμοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἐλάμβανε χώραν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἐπίστευσα. Ἐν τούτοις εὑρισκόμεθα τώρα πρὸ ἐπιβεβαιώσεως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία ἦτο ὅλως τυπικὴ διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Καὶ τοῦτο μὲ ἔπεισεν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σκηνοθεσίας, ἡ ὁποία ὅμως κατηυθύνθη ὅλως ἀδεξίως, διότι οἱ Ἀρχηγοὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀπαντήσουν. Ὅσον δι’ ἐμὲ ἐνόμιζα, ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε πολιτεία μου, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζει καμμίαν παρέκκλισιν, ὅπως συμβαίνει μὲ ἄλλους ποὺ σήμερον κόπτονται κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, θὰ μὲ ἀπήλλασσε οἱασδήποτε δηλώσεως. Ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἀποδοκιμάσωμεν τοὺς λόγους τοῦ σοβιετικοῦ πρωθυπουργοῦ. Πιστεύω ἀκόμη, ὅτι εἰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀναλαμβάνει ἀληθῆ σταυροφορίαν ὑπὲρ τῆς ὑφέσεως καὶ τῆς εἰρήνης, οἱ λόγοι τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἐὰν πραγματικῶς ἀποδίδωνται, ὅπως ἐδόθησαν χθὲς εἰς τὴν δημοσιότητα, ἀποτελοῦν πρόκλησιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ καταδικάσωμεν ὅλοι ὅσοι πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς εἰρήνης, τῆς εὐγενοῦς ἁμίλλης μεταξὺ τῶν Ἐθνῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θλιβερὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν. Ὅπως ἐξήγησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῇ βάσει ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν συμμοριτῶν καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, καταδικάζεται ἐθνικόφρων υἱός, ἐθνικόφρονος πατρός, νὰ μὴ ἐκδώσῃ ἕνα περιοδικόν. Βλέπομεν δηλαδή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ καταχρηστικῶς ψηφίσματα τὰ ὁποῖα δι’ ἄλλον σκοπὸν προωρίζοντο, διὰ τὴν δίωξιν ἐθνικοφρόνων ἀντιπάλων της. Κάνει κατάχρησιν τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν καὶ τὰ στρέφει ἐναντίον τοῦ ἐθνικόφρονος λαοῦ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν μαζὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅπως τεθῇ τέρμα εἰς τὴν πλασματικὴν κατάστασιν τῆς ἀνταρσίας, διότι δὲν πολεμεῖ διὰ ταύτης ἡ Κυβέρνησις τὸν κομμουνισμόν, ἀλλὰ ἐν ὀνόματι δῆθεν τοῦ κομμουνισμοῦ καταπολεμεῖ τοὺς ἐθνικόφρονας, ὅσους δὲν συντάσσονται μὲ ταύτην. Ἠκούσαμεν καὶ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Τύπου νὰ ἐπικαλῆται δηλαδὴ καὶ νὰ ἐπιχειρῇ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἄρνησιν τῆς ἀδείας πρὸς ἔκδοσιν ἑνὸς περιοδικοῦ, δηλαδὴ οὐσιαστικῶς τὴν κατάργησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας, νὰ ἐπικαλῆται τί; Νὰ ἐπικαλῆται τὰ δόγματα τοῦ Λένιν. Ἐξ αὐτοῦ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὰ δύο ἄκρα συναντῶνται, καὶ ἡ κυβερνητικὴ παράταξις δὲν διστάζει νὰ ἀντλῇ ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν. Κατὰ συνήθειαν μᾶς λέγουν, ὁσάκις ἀκούονται ἀπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς διαμαρτυρίαι: Τί γίνεται εἰς τὴν κομμουνιστικὴν Ρωσίαν; Μάλιστα! Προσπαθοῦν νὰ ἀντιγράψουν ὅ,τι γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ ὅ,τι κηρύττει ὁ κομμουνισμός. Ἐξ αὐτοῦ καταφαίνεται, ὅτι ἡ πόλωσις παρασκευάζεται καὶ ὅτι τὰ δύο ἄκρα συναντῶνται κατὰ μίαν διαλεκτικὴν ἀναγκαιότητα ἡ ὁποία τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἀλληλοβοηθοῦνται. Ἡμεῖς ὅμως, πιστεύομεν εἰς τὴν Δημοκρατίαν τῆς ὁποίας ἡ οὐσία εἶναι ἡ ἐλευθερία, καὶ ἡ ἐλευθερία πιστεύομεν, ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν νὰ καταπολεμῇ τὴν βίαν καὶ τὴν καταπίεσιν, εἴτε αὕτη προέρχεται ἐκ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, εἴτε ἐκ τῆς ἀριστερᾶς. Ἡμεῖς, ἐν ὀνόματι τῆς δημοκρατίας, ζητοῦμεν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει καὶ κατ’ ἀντιγραφὴν τῶν δογμάτων τοῦ Λένιν. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν εἶχε συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν της, ὅταν δῆθεν ἀπὸ τοῦ βήματος ἰσχυρίζεται, ὅτι καταπολεμεῖ τὸν κομμουνισμόν, ἐὰν θὰ ἀνεμέτρει τὰς εὐθύνας της ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ὅλοι γνωρίζομεν, δὲν θὰ ἐτόλμα νὰ προβάλῃ τοιοῦτον ἰσχυρισμόν. Ἂς ἀναλογισθῇ, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὸ ποσοστὸν τοῦ ἀριστερισμοῦ ἔλαβε μεγάλην αὔξησιν. Ἂς ἴδῃ σήμερον εἰς ποῖον σημεῖον ἔχει φθάσει τὸ ποσοστὸν αὐτοῦ. Καὶ ἂς ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματά της. Μᾶς λέγει, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἀριστερῶν. Εἰς ποῖον τοῦτο ὀφείλεται; Ὀφείλεται εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλεται εἰς τὰ μέτρα μὲ τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται, ὅτι δῆθεν καταπολεμεῖ τὸν κομμουνισμόν. Χάρις εἰς αὐτά, ἡ πόλωσις πραγματοποιεῖται, τὰ ἄκρα ἐνισχύονται καὶ τοιουτοτρόπως ἡ Κυβέρνησις μεταβάλλεται εἰς στρατολόγον τοῦ κομμουνισμοῦ. Αὐτή, μὲ τὰ μέτρα της καὶ τὴν πολιτικήν της, μᾶς ηὔξησε τὸν κίνδυνον, ἐὰν κίνδυνος ὑπάρχῃ. Καὶ αὐτὴ ὑπέχει τὴν εὐθύνην τούτου. Ἂς μὴ προσπαθῇ συνεπῶς ἐπὶ τῇ βάσει ἀστυνομικῶν μέτρων νὰ καταπολεμήσῃ μίαν ἀνατρεπτικὴν ἰδεολογίαν. Διὰ νὰ καταπολεμηθῇ ὁ κομμουνισμὸς ὑπὸ τὴν νέαν μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται σήμερον, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ Ἀμερικανοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, τὴν μορφὴν τοῦ οἰκονομικοῦ ἀνταγωνισμοῦ, θὰ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἄλλα μέτρα, μέτρα ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ του ἐπιπέδου. Ἐφ’ ὅσον αὕτη, δὲν ἔλαβε καὶ δὲν λαμβάνει τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει ὁ κομμουνισμὸς ἀποτελεῖ κίνδυνον. Ἀπαντῶμεν, ὅτι αὕτη συμβάλλει εἰς τὴν ἀπόγνωσιν τοῦ λαοῦ, ὅστις τοιουτοτρόπως ὁδηγεῖται πρὸς τὰς ἀνατρεπτικὰς ἰδεολογίας. Ἐν τέλει, πρέπει νὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο ἡ ἐπερώτησις. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ διά τινα λόγον ἠρνήθη εἰς ἐθνικόφρονα πολίτην τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς περιοδικοῦ, χρησιμοποιοῦσα ἀντικομμουνιστικὸν ψήφισμα. Ἡ τοιαύτη ἄρνησις, ἀποτελεῖ κατάφωρον παραβίασιν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Καὶ ἡ κατάργησις τῆς ἐλευθεροτυπίας, κλονίζει τὸ δημοκρατικὸν οἰκοδόμημα.

§162Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἐπιβάλλει μίαν ἀπάντησιν. Προσεπάθησε πράγματι ὁ κ. Ἠλιοῦ διὰ διαφόρων ἐπιχειρημάτων νὰ δημιουργήσῃ σύγχυσιν, καὶ σχεδὸν νὰ ἀποδώσῃ εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀναταραχὴν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ ὡρισμένας δηλώσεις. Προσεπάθησε νὰ δημιουργήσῃ τὴν σύγχυσιν αὐτὴν στηριχθεὶς εἰς τὸ ὅτι ἐχρησιμοποιήσαμεν δῆθεν διὰ αὐθεντικὸν κείμενον. Ἐν πρώτοις θὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ κυβέρνησις μὲ τὸ πρῶτον κείμενον τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἀπὸ ὅλα τὰ ξένα πρακτορεῖα τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύονται εἰς Βουδαπέστην. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ διαφορά, κύριοι συνάδελφοι, μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου κειμένου; Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι εἰς μὲν τὸ πρῶτον, ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἑρμηνεία, ὅτι ἀφορᾷ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ ὅτι οἱ συμμορῖται ὀνομάζονται τὰ καλλίτερα τέκνα τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸ δεύτερον τὸ διωρθωμένον, τὸ ἐπίσημον, τὸ βελτιωμένον, τὸ ἠχογραφημένον, λέγεται σαφῶς, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος καὶ οἱ ἐπαναστάται δὲν ὀνομάζονται «τὰ καλλίτερα τέκνα» ἀλλὰ «αἱ προοδευτικαὶ δυνάμεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ ὡς πρὸς τὰ πλέον οὐσιαστικὰ σημεῖα; Διὰ τῆς δηλώσεως, εἴτε μὲ τὴν πρώτην διατύπωσιν εἴτε μὲ τὴν δευτέραν, ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἔκαμε τὰ ἑξῆς: Πρῶτον συνετάχθη ὑπὲρ τῆς ἐπαναστατικῆς μειοψηφίας. Δεύτερον ἐδήλωσεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλῃ αὕτη τὸ καθεστώς της. Τρίτον, ἐνέκρινε τὰς φοβερὰς μεθόδους τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησεν ἡ μειοψηφία. Πέραν αὐτοῦ δι’ ὅσων διετύπωσεν, ἔστειλε μήνυμα πρὸς τοὺς ἐνταῦθα πιστοὺς ὅτι αἱ μέθοδοι καὶ αἱ ἐπιδιώξεις αὐταὶ τυγχάνουν τῆς ἐπιδοκιμασίας του. Ποία ἡ διαφορὰ τῶν δύο κειμένων εἰς τὰ οὐσιαστικώτατα αὐτὰ σημεῖα, καὶ ποίαν σημασίαν ἔχει καὶ ἡ τυχὸν παραποίησις, παραποίησις πάντως ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς; Τὸ βαρυσήμαντον τῶν δηλώσεων αὐτῶν παραμένει. Καὶ οἱανδήποτε προσπάθειαν κι’ ἐὰν καταβάλῃ μὲ ὅλην τὴν δικανικήν του ἱκανότητα ὁ κ. Ἠλιοῦ, δείγματα τῆς ὁποίας ἱκανότητος λαμπρὰ μᾶς ἔδωκεν ἀπόψε, δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ τὸ κλονίσῃ. Ἡ ἀγόρευσίς του ἡ ἀποψινή, τὸ ἄρθρον τῆς «Αὐγῆς» τὸ σημερινόν, δὲν θὰ ἀλλάξουν τὴν οὐσίαν δηλώσεων ἐντελῶς ἀπαραδέκτων καὶ προσβλητικῶν. Κύριοι, καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως προσωπικῶς, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, τὴν βαθυτάτην διὰ τὰς δηλώσεις αὐτάς... Θεωρῶ καὶ εἶπον ἐπανειλημμένως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι θεωρῶ ἐγγεγραμμένην εἰς τὸ ἐνεργητικόν μου τὴν βελτίωσιν τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ μὲ ἄλλας χώρας συμμάχους της. Εἰργάσθην δι’ αὐτό, καὶ εἰργάσθην εἰλικρινῶς ἀναλώσας πολλὰς ἀπὸ τὰς δυνάμεις μου. Ἀλλὰ τὸ νὰ κάμωμεν πολιτικὴν βελτιώσεως καὶ ἐξομαλύνσεως τῶν σχέσεών μας, τὸ νὰ κάμωμεν πολιτικὴν μὴ προκλήσεως, δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν πρόκλησιν, ὅταν θίγεται καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ στοιχειώδης ἀξιοπρέπεια, ὅταν γίνεται ἔμμεσος ἀλλ’ ἀνοικτὴ ἐπίθεσις κατὰ τῆς ἐννόμου τάξεως. Ἀλλὰ διὰ τῶν δηλώσεων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, τίθεται καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα, ζήτημα τὸ ὁποῖον ὀφείλω καὶ ἔχω καθῆκον νὰ παραδώσω εἰς τοὺς στοχασμούς σας. Διὰ ποῖον λόγον ἔκαμε αὐτὰς τὰς δηλώσεις ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως; Εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου; Ἐὰν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὰ εἶπε, δὲν ἔχουν μεγάλην σημασίαν. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ πιστεύσω, ὅτι ἄνθρωπος μὲ αὐτὰς τὰς μεγάλας ἱκανότητας, εἰς ὥραν ἐπισήμου ἐπισκέψεως, εἰς ξένην χώραν, ἔκαμε μίαν τόσον βαρυσήμαντον δήλωσιν χωρὶς νὰ τὴν ἔχῃ σκεφθῆ καὶ νὰ τὴν ἔχῃ προγραμματίσει. Καὶ ἐὰν εἶναι προγραμματισμένη τίθεται ἐνώπιόν σας καὶ ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ἐρώτημα, εἰς τί ἀποβλέπει ἡ δήλωσις αὐτή; Ὀφείλει κάθε Ἕλλην νὰ τὸ διερωτηθῇ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ σοβαρόν. Ἡμεῖς πάντως, εἰς ὅ,τιδήποτε καὶ ἐὰν ἀπέβλεπαν, αἱ ἐν λόγῳ δηλώσεις, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν: Δὲν θὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικὴν τῆς προσπαθείας βελτιώσεως τῶν σχέσεων μὲ τὸν Ἀνατολικὸν Συνασπισμόν, δὲν θὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀποφυγῆς τῶν προκλήσεων, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνει, ὅτι ἔχει καὶ τὴν θέλησιν καὶ τὴν δύναμιν νὰ προστατεύσῃ τοὺς δημοκρατικούς μας θεσμούς. (Χειροκροτήματα).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον. (Ὁ κ. Παπανδρέου ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα).

§164Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κ. Πρόεδρε.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀγορεύσῃ ὁ κ. Παπανδρέου. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόψετε καὶ νὰ λάβετε τὸν λόγον σεῖς. Ὁμιλεῖ ὁ κ. Παπανδρέου.

§166Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§168Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. (Ὁ κ. Κύρκος προχωρεῖ πρὸς τὸ βῆμα).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πηγαίνετε εἰς τὴν θέσιν σας, παρακαλῶ. Πρῶτον δὲν ὁμιλοῦν ἀπὸ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε. Κύριε Κύρκο, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, πηγαίνετε εἰς τὴν θέσιν σας. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε ἀπὸ ὅπου θέλετε.

§170Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§172Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδικόν σας, προσωπικῶς, ἀφορῶν τὸν κ. Κύρκον;

§174Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα. Προσωπικόν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Παπανδρέου;

§176Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Κύρκο.

§178Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Προηγουμένως σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως τὸν ἐκπροσωπῶ. Καὶ ἀπηντήσατε πρὸς τὸ Σῶμα, θέλοντες νὰ μὲ ἐμφανίσετε, ὡς ψευδόμενον «ὁ Ἀρχηγός σας εἶναι εἰς τὸ καφενεῖον».

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶχον αὐτὴν τὴν πρόθεσιν.

§180Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐδώσατε τὴν διαβεβαίωσιν.....

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατέ με νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Αὐτὸ σᾶς τὸ εἶπον εἰς τὸ τέλος καὶ ὅταν κλητὴρ τῆς Βουλῆς μοὶ ἀνήγγειλεν, ὅτι εἶδε τὸν κ. Τσιριμῶκον εἰς τὸ καφενεῖον.

§182Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐδώσατε αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν. Ἐξῆλθε λοιπὸν ὁ κ. Γαληνὸς καὶ δὲν ἀπεκλείετο νὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ καφενεῖον, διότι ἀφ’ ἧς ἐδέχθην τὴν ἐντολὴν καὶ μέχρις οὗ ἐζήτησα τὸν λόγον ἐμεσολάβησαν 3–4 λεπτὰ καὶ τίποτε δὲν ἀπέκλειε τὸ νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ Βουλευτηρίου, ἐξῆλθε λοιπὸν ὁ κ. Γαληνὸς ἀπὸ τὴν αἴθουσαν, διὰ νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι ἐκείνη ἡ διαβεβαίωσις, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔδωσα εἰς τὴν Βουλὴν ἦτο ἡ ἀκριβὴς καὶ ὄχι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε σεῖς. Ἰδοὺ ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικὸν ζήτημα καὶ παρακαλῶ νὰ κάμετε τὴν σχετικὴν ἐπανόρθωσιν, σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐδώσατε τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν τὴν ἀνακριβῆ πρὸς τὸ Σῶμα.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, ἐγὼ σᾶς ἀπήντησα, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλήσετε. Ἰδοὺ ὁ Ἀρχηγός σας. Δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα. Ἐν τούτοις ὀφείλω νὰ κάμω αὐτὴν τὴν ἐπανόρθωσιν. Τὴν ὥραν ποὺ ἐπιμείνατε νὰ λάβετε τὸν λόγον, σᾶς εἶπον, ὅτι δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἔχετε τοιοῦτον δικαίωμα. Ἐκείνην τὴν ὥραν κλητὴρ τῆς Βουλῆς μοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Τσιριμῶκος εἶναι εἰς τὸ καφενεῖον. Ἐπήγατε, εἴδατε, διεπιστώσατε, ὅτι δὲν εἶναι. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν θέμα. Ἀποδέχομαι τὴν ἄποψίν σας. Ὁ κ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§184Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἦλθεν ἡ συζήτησις ἑνὸς μεγάλου θέματος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ Ἐπερώτησις ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἀναπτυχθῆ, ἀλλὰ ἡ συσχέτισις πρὸς τὸ μέγα θέμα τῶν δηλώσεων τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου ἦτο ἀπρόοπτος. Καὶ ἐξηγεῖ τὴν ἀπουσίαν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ πλήθους συναδέλφων καὶ ἡγετῶν κομμάτων. Καὶ ὡς οἰκονομία ὅμως τῆς συζητήσεως εἶναι περίεργος, διότι ἀναγκάζονται οἱ ἀγορηταὶ νὰ μεταπίπτουν ἀπὸ τοῦ παγκοσμίου θέματος εἰς ἕνα εἰδικὸν προσωπικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εἰδικὴν ἠθικὴν καὶ Συνταγματικήν του ἀξίαν, ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναρτηθῇ πρὸς τὴν συζήτησιν τοῦ μεγάλου θέματος. Θεωρῶ, ὅτι τὸ βῆμα τοῦτο προωρίζετο πράγματι, διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ μεγάλου θέματος, ἀλλὰ ἡ διαδικασία, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔπρεπε νὰ εἶναι διάφορος. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστόν, ὅτι θὰ ἤρχετο, διὰ νὰ παρευρίσκεται —πιθανώτατα—καὶ τὸ σύνολον τῶν συναδέλφων καὶ τὸ σύνολον τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν, πρὸς τοὺς ὁποίους, ἀπόντας, ἀπηυθύνθησαν μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Εὑρίσκομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐμπλακῶ εἰς τὴν συζήτησιν τῶν δύο ἀνίσων θεμάτων. Ἐπιθυμῶ νὰ καταλήξω ταχέως εἰς τὸ συμπέρασμα διὰ τὸ πρῶτον, διὰ νὰ ἀναχθῶ ἔπειτα ἀνέτως εἰς τὸ μέγα θέμα. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καθὼς καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ προστατεύσῃ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ ἀνέφερεν ἀριθμὸν κατασκόπων, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀμφισβητήσω τὰ πραγματικὰ αὐτὰ γεγονότα. Ὑποστηρίζω ὅμως, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ὁ ποινικὸς νόμος ὁρίζει τὸ ἀδίκημα τῆς κατασκοπείας. Καὶ ἡ τακτικὴ Δικαιοσύνη μᾶς ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην διὰ τὴν καταστολὴν παντὸς ἀδικήματος κατασκοπείας. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐκλείψουν τὰ ἔκτακτα μέτρα, δὲν ἐπρόκειτο ἡ Πολιτεία νὰ μείνῃ ἄοπλος. Ἐπρόκειτο νὰ λειτουργήσουν αἱ διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου καὶ αἱ διατάξεις τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας ἄποψις. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ὁ ποινικὸς νόμος καὶ ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη, εἶναι ἐπαρκῆ ὅπλα ἐναντίον τῆς ὀργανώσεως τῆς παρανομίας, τῆς συνωμοσίας, τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζῃ, ὅτι μ’ ὅλα ταῦτα συνεχίζεται ἡ ἀνταρσία, τότε θὰ ὤφειλε νὰ ἀποσύρῃ τὴν ἐπαγγελίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀδιακόπως προβαίνει, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐπεβεβαίωσε τὴν πολιτικὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν πολιτικὴν σταθερότητα. Διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ συμβιβασθῇ πολιτικὴ ὁμαλότης καὶ πολιτικὴ σταθερότης μὲ τὴν διακήρυξιν, ὅτι ἡ ἀνταρσία συνεχίζεται. Καὶ τώρα, ἔπειτα ἀπὸ μίαν μικρὰν διακοπήν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ψυχολογικὴ μετάβασις εἰς τὸ μέγα θέμα, ζητῶ τὴν ἄδειάν σας διὰ τὴν μετάβασιν. Κύριοι βουλευταί, οἱ λόγοι τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου εἰς τὴν Βουδαπέστην εἶναι ἀπαράδεκτοι ἀπὸ τὸ Ἔθνος. Καὶ λυποῦμαι, διότι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἐπικαλούμενος τὴν νέαν ἐκδοχὴν τοῦ κειμένου, δὲν προέβη εἰς τὴν ἀποδοκιμασίαν τῶν λόγων. Οἱ λόγοι τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου πλαστογραφοῦν τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν. Δὲν ὑπῆρξεν ἐπέμβασις ἰμπεριαλιστικὴ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944. Ἰδοὺ τί ὑπῆρξεν: Ὁ ἴδιος ὁ κομμουνισμὸς εἶχεν ὑπογράψει τὴν πρόσκλησιν τῶν Βρεταννῶν ὡς Συμμάχων, εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ ἴδιος εἶχεν ἀναγνωρίσει εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐθύνην τῆς νομίμου τάξεως. Καὶ ὀφείλω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, χάριν τῆς ἱστορίας, χάριν τῆς διαφωτίσεως τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, χάριν τῆς διαφωτίσεως τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου, νὰ ὑπομνήσω τὰ περιστατικά, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία καταβάλλεται, μιᾶς ἰσορροπήσεως τῶν ἐγκλημάτων τῆς Οὑγγαρίας καὶ τῶν ἐγκλημάτων τοῦ Δεκεμβρίου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ εἰς καμμίαν συσχέτισιν. Τὴν 26ην Σεπτεμβρίου 1944, εἰς τὴν Γκαζέρταν ὑπεγράφη Σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ὑπέγραψαν ἐκ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ ὁ ὑπουργὸς Ζεῦγος καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΕΛΑΣ Σαράφης. Ἰδοὺ τὸ κείμενον: «Κατὰ σύσκεψιν εἰς τὸ Συμμαχικὸν Στρατηγεῖον καθ’ ἣν παρευρέθησαν ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργὸς κ. Γ. Παπανδρέου μετ’ ἄλλων μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καθὼς καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἑλλήνων ἀνταρτῶν στρατηγοὶ Σαράφης καὶ Ζέρβας, αἱ κάτωθι ἀποφάσεις κατεκυρώθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς γενόμεναι παρὰ πάντων ἀποδεκταί: 1. Ὅλαι αἱ ἀνταρτικαὶ δυνάμεις αἱ δρῶσαι ἐν Ἑλλάδι τίθενται ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνότητος. 2. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέτει τὰς δυνάμεις ταύτας ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Στρατηγοῦ Σκόμπυ, ὅστις ὠνομάσθη ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμμαχικοῦ Ἀρχιστρατήγου ὡς στρατηγὸς Διοικῶν τὰς δυνάμεις ἐν Ἑλλάδι. 3. Συμφώνως πρὸς τὴν προκήρυξιν τὴν ἐκδοθεῖσαν παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Ἑλλήνων ἀνταρτῶν ὑπόσχονται, ὅτι θὰ ἀπαγορεύσουν πᾶσαν ἀπόπειραν τῶν ὑπ’ αὐτοὺς μονάδων νὰ ἀναλάβουν τὴν Ἀρχὴν ἀνὰ χεῖρας. Τοιαύτη πρᾶξις θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἔγκλημα καὶ θὰ τιμωρηθῇ ἀναλόγως». Οἱ ἴδιοι ὑπέγραψαν καὶ ἀνέθεσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν —τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω εἰς τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ὥραν— καὶ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῶν στρατευμάτων, τὴν ἐγγύησιν τῆς τάξεως. Ἰδού, ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἰμπεριαλισμὸς ὁ ὁποῖος ἐπενέβη, εἶναι ἡ νόμιμος στρατιωτικὴ δύναμις τὴν ὁποίαν ἀνεγνώρισαν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέθεσαν τὴν τήρησιν τῆς τάξεως οἱ ἴδιοι οἱ κομμουνισταί. Ἰδοὺ ἡ θεμελιώδης διαφορά. Καὶ ἐρχόμεθα πέραν αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου κειμένου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πλήρη ἀπόδειξιν, εἰς τὴν διαπίστωσιν δύο ἄλλων θεμελιωδῶν διαφορῶν: Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Οὐγγαρίας, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὡς ἀντίστοιχος ὑπόθεσις. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπρόκειτο νὰ διεξαχθοῦν νόμιμοι ἐκλογαὶ ὑπὸ Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐὰν ἐπίστευον, ὅτι διαθέτουν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀνοικτὸς ἦτο ὁ δρόμος τῆς πάλης καὶ ἠδύναντο νὰ παλαίσουν εἰς τὸν στίβον τῆς δημοκρατίας. Διότι ὅμως ἐφοβήθησαν, ὅτι θὰ συντριβοῦν, κατέφυγον εἰς τὴν στάσιν ἐναντίον τῆς νομίμου Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι εἶχον ἀναγνωρίσει. Μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς στάσεως τοῦ Δεκεμβρίου καὶ πάλιν ἐγένοντο ἐκλογαὶ νόμιμοι. Ἰδοὺ ἡ διαφορά. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν Σοβιετικὸν ἡγέτην, διὰ νὰ τοῦ εἴπω: Ὅταν κατεστάλη ἡ Οὐγγρικὴ ἐπανάστασις ἐπεβλήθη στυγνὴ δικτατορία, ὅταν κατεστάλη τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἐγένοντο πάλιν ἐκλογαί. Ἰδοὺ ἡ διαφορά. Καὶ ἐναντίον τῆς δημοκρατίας ἔβαλον καὶ δὲν εἶναι οἱ ἰμπεριαλισταί, οἱ ὁποῖοι ἦλθον διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὰ ἰδικά των συμφέροντα. Εἶναι οἱ σύμμαχοι οἱ ἐντεταλμένοι ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς κομμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἀντεστρατεύθησαν κατὰ τῆς πλειοψηφίας διὰ τῆς ἐνόπλου μειοψηφίας. Καὶ ὑπηρέτησαν καὶ τὴν αἰωνιότητα τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἱερότητα τῆς δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα). Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁμιλοῦν ἐσχάτως καὶ ἐπὶ μακρὸν περὶ λήθης. Ἀλλὰ ὁ Σοβιετικὸς ἡγέτης παρεβίασε τὸ σύνθημά των καὶ ἐπροτίμησε τὴν μνήμην. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ὑπαίτιοι ἐὰν τὸ ἰδικόν των σύνθημα παρεβιάσθη εἰς τὴν Βουδαπέστην. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον. Δὲν ἐφαρμόζεται ἡ λήθη δι’ ὁλόκληρον τὸ παρελθόν. Ὑπάρχει μνήμη διὰ τὴν ἀντίστασιν καὶ λήθη διὰ τὴν στάσιν. Ὁσάκις πρόκειται νὰ ἐξαρθοῦν περιστατικά, τὰ ὁποῖα νομίζουν, ὅτι ἠμποροῦν νὰ συγκινήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δὲν ὑπάρχει λήθη. Λήθη ὑπάρχει ὅταν ἀρχίζῃ ἡ ὑπόμνησις τῶν μεγάλων ἐγκλημάτων. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅταν ὡμιλούσαμεν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅτι βαδίζομεν πρὸς τὴν διεθνῆ ὕφεσιν. Καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ βέβαιος, ὅτι ἡ διεθνὴς ὕφεσις εἶναι ἀναπόφευκτος. Εἶναι ἀφελεῖς ὅσοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἐπῆλθεν ἤδη ἡ διεθνὴς ὕφεσις. Καὶ ἐσκεπτόμουν ἀναγινώσκων τὸ κείμενον τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου τί θὰ συνέβαινεν ἐὰν θὰ εἶχε γίνει δεκτὴ ἡ σύστασις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς «νὰ προλάβωμεν νὰ μὴ χάσωμεν τὸ λεωφορεῖον!». Τὸ μόνον κέρδος τὸ ὁποῖον θὰ εἴχομεν θὰ ἦτο νὰ εἴμεθα εἰς τὴν Βουδαπέστην ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Σοβιετικοῦ ἡγέτου. (Χειροκροτήματα). Οἱ στρατηγικοὶ σκοποὶ τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ εἶναι πάντοτε ἀμετάβλητοι: Εἶναι ἡ διεθνὴς ἐπικράτησις καὶ ἐπιβολὴ τῆς Δημοκρατίας τοῦ Προλεταριάτου καὶ τοῦ Πανσλαϊστικοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ τακτικὴ μεταβάλλεται. Καὶ διότι ἀκριβῶς γνωρίζομεν τὴν σταθερότητα τῶν σκοπῶν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐξέφρασα κατὰ τὴν προχθεσινήν μου ὁμιλίαν τὴν πικρίαν μου ἀπέναντι τῶν ἰδικῶν μας ἡγετῶν —τῶν ἡγετῶν τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου:— Ὅτι δὲν συγχωρῶμεν τοὺς ἡγέτας μας, ὅτι ἐπιτρέπουν καὶ μὲ τοὺς λόγους καὶ μὲ τὰς πράξεις των ἐπὶ μακρὸν διάστημα εἰς τὸν Σοβιετικὸν ἡγέτην νὰ κρατῇ τὴν σημαίαν καὶ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς εἰρήνης. Ἰδική μας εἶναι ἡ σημαία. Καὶ ἔπρεπε οἱ σοβιετικοὶ ἡγέται νὰ περιέρχωνται εἰς δυσχέρειαν ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας ἡγέτας προκαλούμενοι διὰ τὴν δημοκρατίαν, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν εἰρήνην. Φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν μίαν τελευταίαν περίοδον τῆς δράσεως τῆς συμμαχικῆς ἡγεσίας καὶ ἐνίων μελῶν αὐτῆς, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ κρίσις τῆς ἱστορίας θὰ εἶναι: Μετριότης τῶν μεγάλων καὶ μωρία τῶν μικρῶν. Μετριότης, διότι δὲν κατώρθωσαν νὰ διατηρήσουν σταθερὰν τὴν σημαίαν, ἡ ὁποία τοὺς ἀνήκει, τὴν ὁποίαν ἀξιῶμεν νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς εἰς τὰς χεῖρας μας καὶ μωρία τῶν μικρῶν λόγῳ διαφωνιῶν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν των. Ἡ ἑνότης τοῦ συνόλου, ἡ τόλμη καὶ ἡ πρωτοβουλία τῆς ἡγεσίας τῆς Δύσεως μὲ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος γενικοῦ ἀφοπλισμοῦ μὲ τὸν κανονισμὸν τῶν ὅρων τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, μὲ πρωτοβουλίαν εἰς τὰς προτάσεις, μόνον τότε θὰ ἦσαν ἄξιοι τῆς ἱστορικῆς των ἀποστολῆς. Καὶ διατηρῶμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ μὲ τὰ ταξείδια τοῦ Προέδρου Ἀϊζενχάουερ καὶ ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ μᾶς ἐπισκεφθῇ μὲ τὴν σημαίαν τῆς εἰρήνης — διατηρῶμεν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ σημαία καὶ τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως καὶ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἐλευθερίας θὰ εἶναι σταθερῶς ἰδική μας καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὁ κομμουνισμὸς διατηρεῖ τοὺς στρατηγικοὺς του σκοποὺς καὶ ἐρωτᾶται μὲ ποῖον τρόπον ἠμποροῦμεν νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν; Ὁ κομμουνισμὸς μάχεται μὲ ὅλα τὰ μέσα. Ὀφείλομεν ἑπομένως νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν ἐπίσης μὲ ὅλα τὰ μέσα: Κοινωνικά, οἰκονομικά, δυναμικὰ —ὁσάκις χρειάζεται τοῦτο— ἀλλὰ ἐπίσης καὶ ἰδεολογικά. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι παραπλεύρως πρὸς τὴν μεγάλην σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ κοινωνικὰ καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα, μεγαλυτέραν ἔχουν ἀξίαν τὰ ἰδεολογικὰ μέσα, διότι ἡ νεότης τρέφεται μὲ ἰδεώδη καὶ πρέπει πάντοτε νὰ δεικνύωμεν, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα οἱ φορεῖς τῶν εὐγενῶν ἰδεωδῶν. Ἰδοὺ διατὶ χρειάζεται ἀπόλυτος προσοχὴ εἰς τὰ μέσα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦμεν ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ. Πρέπει νὰ βεβαιωθῇ ἡ νεότης, ὅτι ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ἰδεώδη: Τὸ ἰδεῶδες τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ πολεμῶμεν ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἴμεθα ἄρνησις. Ἀντικομμουνισταί. Αὐτὸ ἀποτελεῖ καταστροφήν, πρέπει νὰ καταστήσωμεν κοινὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ, τῆς νεότητος, ὅτι εἴμεθα θέσις, ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς ἡ Δημοκρατία καὶ ἐκεῖνοι ἡ ἀντιδημοκρατία, ἡ τυραννία καὶ τότε θὰ κατακτήσωμεν καὶ τὴν νεότητα καὶ τὸ μέλλον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§185Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, χαρακτηρίζουν ὡς ἀπαράδεκτον τὸ κείμενον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς δὲν λέγει τίποτε ἄλλο παρὰ, ὅτι ἐνῷ οἱ ἰμπεριαλισταὶ ἐπεμβαίνουν πρὸς προστασίαν τῶν φίλων των μᾶς κατηγοροῦν ἡμᾶς διὰ ἐπέμβασιν ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Αὐτὸ τοὺς ἐνοχλεῖ. Δὲν παραδέχονται, ὅτι ἔλαβε χώραν ἐπέμβασις πρὸ 15ετίας; Θὰ τοὺς ἀπαντήσωμεν μὲ κείμενα ἐξόχως ἀδιαβλήτου καὶ ἐγκύρου συγγραφέως. Εἶναι τὸ βιβλίον τὸ τιτλοφορούμενον «Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Ἑλλάδος» μὲ συγγραφέα τὸν κ. Γεώργιον Παπανδρέου. Εἰς τὴν σελίδα 120, παραθέτει κείμενον τοῦ ἀπὸ 22ας Σεπτεμβρίου 1944 τηλεγραφήματός του πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν καὶ ὑπουργὸν Ἐξωτερικῶν τῆς Μ. Βρεταννίας. «Θεωρῶ καθῆκον, νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὴν πεποίθησίν μου, ὅτι ἐνώπιον τῆς διαμορφωθείσης κρισίμου καταστάσεως — ἦτο δὲ κρίσιμος κατάστασις ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Ἑλλάδος— τὰ πολιτικὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισίν της δὲν εἶναι πλέον ἐπαρκῆ. Μόνον ἡ ἄμεσος παρουσία ἐπιβλητικῶν Βρεταννικῶν δυνάμεων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μέχρι τῶν Τουρκικῶν ἀκτῶν ἠμπορεῖ νὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν». Δὲν ἀξιολογῶ, ἠμπορεῖ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, ἀνέτως νὰ εὑρίσκῃ καλὴν ἢ κακὴν τὴν πρᾶξιν, ἀλλὰ περὶ ἐπεμβάσεως ὁμιλοῦμεν καὶ αἱ περικοπαὶ μαρτυροῦν, ὅτι ὄχι μόνον ὑπῆρξεν ἐπέμβασις ξένη ἀλλὰ καὶ ἐπεδιώχθη. Καὶ εἰς τὴν σελίδα 219. Ἀπολογούμενος τῆς πολιτικῆς του. «Μὲ ἐπικρίνουν καὶ εὑρίσκουν, ὅτι ἔγιναν λάθη μετὰ τὴν ἄφιξιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εὑρίσκουν, ὅτι ἐχάσαμεν καιρὸν διὰ τὴν σύγκρουσιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσω τὴν χρονικὴν διάρκειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἤλθομεν τὴν 18ην Ὀκτωβρίου, ὡρκίσθημεν τὴν 23ην Ὀκτωβρίου καὶ ἡ ρῆξις ἐπῆλθε τὴν 27ην Νοεμβρίου. Ἑπομένως ἀπὸ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς ρήξεως παρῆλθον μόνον 35 ἡμέραι». Ἀπὸ τὰ κείμενα αὐτά, μαρτυρεῖται, ὅτι καὶ ἔκκλησις πρὸς ἐπέμβασιν ἔγινε καὶ δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ ἐπίκρισις ἐπὶ βραδύτητι διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ρήξεως. Τώρα ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ κείμενα, κατὰ τὴν ἄποψιν ἡμῶν, ἀξιολογικῶς πλέον ἀπορρέει ποῦ ἦτο ἡ πλειοψηφία καὶ ποῦ ἦτο ἡ μειοψηφία τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ καὶ τὰς ἰδιαιτέρας συνομιλίας ἀρνεῖται νὰ ἀναγνωρίσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι κοινῶς γνωστόν, καὶ προκύπτουν καὶ ἀπὸ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος, ὅτι πολιτικὰ μέσα δὲν ἐπήρκουν. Τὰ περὶ λήθης καὶ μνήμης περαιτέρω ἀναδεικνύουν βέβαια τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὡς ἕνα δεινὸν λογοπαίκτην καὶ ἐπιγραμματοποιόν, ἀλλὰ μετατοπίζουν ἁπλῶς τὸ ζήτημα διότι τὸ περὶ λήθης ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκκρεμοτήτων δικαστικῶν καὶ ἐκτάκτων μέτρων, οὐδεὶς δὲ ποτὲ ἰσχυρίσθη, ὅτι οἱ λαοί, οἱ ἄνθρωποι, τὰ ἄτομα δὲν ἀνατρέχουν εἰς τὸ παρελθόν, δὲν ἀντλοῦν διδάγματα ἀπὸ τὸ παρελθόν, δὲν κάνουν ἐκτιμήσεις περὶ τοῦ παρελθόντος ἐκτὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολλὲς φορὲς ἀσθενῆ μνήμην καὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ λησμονοῦν καὶ νὰ ἀπωθοῦν ἐξ αἰτίας σημερινῶν προσανατολισμῶν, γεγονότα πολὺ πρόσφατα, τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν. Ὁπωσδήποτε ὅσα ἀπόψε ἐναντίον τῆς παρατάξεως αὐτῆς, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐπερωτήσεως διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, ἐλέχθησαν, λέγονται ἐπὶ δέκα πέντε ὁλόκληρα χρόνια κατὰ κόρον καὶ εἰς τὰ δέκα πέντε αὐτὰ χρόνια ἡ παράταξις αὐτὴ εἶναι ἀντικείμενον σκληροτάτων μέτρων, ἀνελευθέρων μέτρων, ἀνείπωτων διωγμῶν καὶ ἐν τούτοις ἀναπτύσσεται καὶ προοδεύει καὶ ἁπλώνει ἡ ἐπιρροή της ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ δὲν σᾶς ἐδίδαξε τίποτε ἐπὶ τέλους, κύριοι; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ., Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον.

§187Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ὅτι ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθῶ, εἶναι ἀμετάβλητος εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Ἔχω ὑπερασπίσει τὰς ἰδίας ἀπόψεις ἀκόμη καὶ εἰς μίαν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσεται. Ἰδικόν μας ἦτο τὸ πρόγραμμα καὶ δὲν ὑπῆρξεν ἴχνος παραχωρήσεως ἢ συγκαταβάσεως πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην κατεύθυνσιν. Καὶ ἀπόψε ὑπεστήριξα καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τὰς γνώμας τὰς ὁποίας ἀνέκαθεν ἔχω ὑποστηρίξει. Αὐτὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόσφατον μνήμην. Ἀνεφέρθη ὅμως καὶ εἰς παλαιότερα κείμενά μου τῆς Ἰταλίας. Τὸν εὐχαριστῶ. Μοῦ δημιουργεῖ συγκίνησιν καὶ εὐχαριστῶ. Μοῦ δημιουργεῖ συγκίνησιν καὶ εὐγνωμοσύνην ἡ πρωτοβουλία του, διότι πράγματι ἐκεῖνα τὰ κείμενα εἰς τὴν ψυχήν μου ἀποτελοῦν τὴν θερμοτέραν ἀνάμνησιν τῆς δημοσίας ζωῆς μου. Εἶχον εὑρεθῆ εἰς μίαν σκληροτάτην ὥραν τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, στερούμενος ὑλικῶν δυνάμεων καὶ ὀφείλων νὰ ἀντιμετωπίσω μίαν παντοδύναμον ἔνοπλον μειοψηφίαν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Καὶ εἶχον εὑρεθῆ εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐξασφαλίσω ἀπὸ τοὺς συμμάχους, ἔστω καὶ ὀλιγοστοὺς ἄνδρας, διότι εἶχον ἐμπλακῆ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἰταλίας καὶ διότι ἐκρίνετο, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἀποστολὴ δυνάμεων ἦτο ἄσκοπος ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο μέτωπον καὶ ἔπρεπε ἑπομένως οἱ στρατιῶται νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὰ μέτωπα. Εἰς ἐκείνην τὴν κρίσιμον ὥραν κατηχόμην ἀπὸ ἀληθινὴν ἀγωνίαν. Ὑπάρχει μία περικοπή, ἡ ὁποία πράγματι ἐγράφη εἰς μίαν ὥραν ὑπερτάτης συγκινήσεως, ὅταν ἀπηυθυνόμην πρὸς τὴν Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν. Ἔγραψα; Τηλεγραφῶ ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν: «Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς μάτην μᾶς ἀπευθύνει ἀγωνιώδεις ἐκκλήσεις πρὸς ἀποστολὴν Ἑλληνικῶν καὶ Βρεταννικῶν στρατευμάτων. Τοῦ προσφέρω μόνον προκηρύξεις καὶ λέξεις. Ἀρχιστράτηγος Οὐΐλσον μᾶς ἀπαντᾷ, ὅτι εὑρίσκεται ἀπόλυτον ἀδυναμίαν διαθέσῃ καὶ ἐλαχίστας ἀκόμη δυνάμεις. Καθημεριναὶ διαμαρτυρίαι μας ἐνταῦθα ἀποτελοῦν φωνὴν βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Αἰσθάνομαι, ὅτι προδίδω τὴν Χώραν μου. Μόνη μου ἐλπὶς ἔχει ἀπομείνει Λονδῖνον. Μόνον Βρεταννικὴ Κυβέρνησις δύναται μεταβάλῃ κατάστασιν». Εἰς ἀπάντησιν τοῦ «προσωπικοῦ μηνύματος» τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Μ. Βρεταννίας Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ ἀπέστειλα τὴν 22αν Σεπτεμβρίου 1944 τὸ ἀκόλουθον τηλεγράφημα: «Ἀπὸ τὴν Νεάπολιν τῆς Ἰταλίας, ὅπου ἀπὸ δεκαπενθημέρου εὑρίσκεται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις χάρις εἰς τὴν ἐμπνευσμένην προσφοράν Σας, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὰς θερμοτάτας εὐχαριστίας μου διὰ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι μεριμνᾶτε καὶ σκέπτεσθε τὰ ἑλληνικὰ προβλήματα καὶ ὅτι ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν πλήρη ὑποστήριξίν Σας. «Ἠμπορῶ νὰ Σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ σταθερότης τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως θὰ διατηρηθῇ ἀκλόνητος ἐνώπιον τῶν κρισίμων καιρῶν τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζομεν. Μᾶς ἐμπνέει ὅμως σοβαρὰς ἀνησυχίας ἡ κατάστασις ὅπως διαμορφοῦται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου αἱ ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἐκκενούμεναι περιφέρειαι καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους τῆς Βρεταννικῆς ἀπουσίας Ἀλλὰ θεωρῶ καθῆκον νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὴν πεποίθησίν μου, ὅτι ἐνώπιον τῆς διαμορφωθείσης κρισίμου καταστάσεως τὰ πολιτικὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισίν της δὲν εἶναι πλέον ἐπαρκῆ. Μόνον ἡ ἄμεσος παρουσία ἐπιβλητικῶν Βρεταννικῶν δυνάμεων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μέχρι τῶν Τουρκικῶν ἀκτῶν ἠμπορεῖ νὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν. Ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνίαν μου μὲ τὸν Ἀρχιστράτηγον τῶν Συμμαχικῶν Δυνάμεων γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν πρὸς τοῦτο δυσχέρεια. Ἀλλὰ κατωρθώσατε κατ’ αὐτὸν τὸν πόλεμον τόσα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ ὅλους ἐθεωροῦντο ἀδύνατα, ὥστε νὰ δικαιοῦται καὶ ἡ μαρτυρικὴ Ἑλλὰς νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι διὰ ἀμέσου καὶ ἀποφασιστικῆς σας ἐπεμβάσεως θὰ ἐπανορθωθῇ ἡ κατάστασις». Καὶ ἐγνώριζον οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀριστερᾶς, ποία ἀνέκαθεν ἦτο ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ ἀκολουθήσω καὶ μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου, διότι εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Λιβάνου ὑπῆρξα ἀνεπιφύλακτος εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς γραμμῆς μου καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραπονοῦνται, ὅτι κατόπιν ὑπῆρξε μεταβολὴ γραμμῆς. Ἰδοὺ τὸ κείμενον, μία περικοπὴ μόνον ἀπὸ τὸ κείμενον τοῦ Λιβάνου. Ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὸν ἐπίλογον ἐνώπιον τῶν ἐκπροσώπων τοῦ κομμουνισμοῦ, τοῦ Πορφυρογένη, τοῦ Ρούσσου, τοῦ Σαράφη, εἴχομεν διακηρύξει: «Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις μεταξὺ ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῆς Χώρας καὶ τῶν Ἐθνικῶν Ἀπελευθερωτικῶν Ὀργανώσεων, ὑφίσταται ἤδη καὶ εἶναι πλήρης. Τὸ μόνον ζήτημα εἶναι ἐὰν εἰς αὐτὴν πρόκειται νὰ συμμετάσχῃ καὶ τὸ Ε.Α.Μ. Καὶ τὸ κύριον ἐπίμαχον θέμα εἶναι τὸ στρατιωτικόν, τὸ θέμα τῆς ὑλικῆς δυνάμεως. Ἡ ὥρα εἶναι ἱστορικὴ καὶ ὀφείλομεν νὰ ὁμιλήσωμεν εἰλικρινῶς καὶ ἀπεριφράστως. Ἐὰν τὸ Ε.Α.Μ. —τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς μὲ τὸ σύνθημα τῆς ἀπελευθερώσεως εἶχε συγκινήσει εὐρύτατα στρώματα τοῦ λαοῦ καὶ εἶχε προκαλέσει τὸν ἐνθουσιασμὸν τῆς νεότητος, τὸ ὁποῖον ὅμως σήμερον, μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τῶν πολιτικῶν του σκοπῶν καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν μέσων τῆς τρομοκρατίας, ἀποτελεῖ μίαν μικρὰν ὠργανωμένην καὶ ἔνοπλον μειοψηφίαν ἀπέναντι τῆς μεγάλης ἀνοργανώτου καὶ ἀφωπλισμένης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ— ἐάν, λοιπόν, τὸ Ε.Α.Μ. ἔχῃ τὴν πρόθεσιν νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ὑλικήν του δύναμιν, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησε χάρις εἰς τὸν πατριωτισμὸν τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἐπικουρίαν τῶν Συμμάχων μας, ὡς ὄργανον ἐμφυλίου πολέμου καὶ ἐξοντώσεως τῶν ἀντιπάλων του καὶ αὔριον, μετὰ τὸ πέρας τοῦ πολέμου, ὑπὸ τὸ ψευδώνυμον τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ὡς ὄργανον δυναμικῆς ἐπικρατήσεως ἐπὶ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τότε βεβαίως δὲν ὑπάρχει στάδιον συνεννοήσεως. Τὸ καθῆκόν μας τότε εἶναι νὰ συνεγείρωμεν τὸ Ἔθνος καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν ἐπικουρίαν ὅλων τῶν μεγάλων συμμάχων μας, καὶ τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῆς δημοσίας των γνώμης, εἰς τὸν διπλοῦν ἀγῶνα καὶ κατὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσβολέως καὶ κατὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ Διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν κάμνει ἐπιλογὴν τυράννων. Ἀρνεῖται τὴν τυραννίαν...». (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ λοιπὸν ποία ὑπῆρξεν ἡ δημοσία ἐπαγγελία τοῦ Λιβάνου, τὴν ὁποίαν ἐξεπλήρωσα τὸν Δεκέμβριον καὶ ὡδήγησα εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§188Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ἤδη ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν δραματικὴν ἐκείνην περίοδον εἶχε τὴν ὑπερτάτην τιμὴν νὰ ἀντιμετωπίσῃ μερικὰς ἀπὸ τὰς κρισιμωτέρας ὥρας τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας. Καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης.....

§189Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ὑπῆρξα μόνον ἐγώ, εἴμεθα συνεργάται. Ὑπῆρχον ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν κομμάτων.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶμαι εὐτυχὴς διότι μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπικεφαλῆς τὸν κ. Παπανδρέου. Τὰ πράγματα ἔχουν ὅπως ἀκριβῶς τὰ εἶπε. Καὶ θὰ ἦτο ὀρθότερον ἐὰν ἡ ἄκρα ἀριστερὰ δὲν ἐδοκίμαζε νὰ ἀλλοιώσῃ τὴν πραγματικότητα ἐπιλέγουσα φράσεις καὶ μὴ χρησιμοποιοῦσα τὰ κείμενα ὁλόκληρα, τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιδέχεται οὐδεμίαν κριτικήν. Τὰ κείμενα τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἰδίᾳ τῶν λόγων, τῶν ἐκκλήσεων καὶ τῶν τηλεγραφημάτων τοῦ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Παπανδρέου ἔχουν ἱστορικὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν οὐδὲν κόμμα δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσβάλῃ ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου. Κύριοι, ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶπε κἄτι, τὸ ὁποῖον μέχρις ἑνὸς σημείου εἶναι ὀρθόν. Εἶπεν, ὅτι πρέπει χωρὶς ἀξιολόγησιν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν καὶ νὰ κρίνωμεν τὰ γεγονότα τοῦ παρελθόντος. Ὑπῆρξα ἄλλοτε, ὡς κοινωνιολόγος, ὀπαδὸς τῆς θεωρίας τῆς κοινωνιολογικῆς ἀντικειμενικότητος, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀναπτύξει, μάλιστα κατὰ τρόπον φανατικὸν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ αἰῶνος καὶ δὴ κατὰ τὴν δευτέραν δεκαετίαν τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ διάσημος Μὰξ Βέμπερ. Ἀλλὰ ἄλλο κοινωνιολογία καὶ ἄλλο ὑπεύθυνος διαχείρισις ἐθνικῶν καὶ πολιτικῶν θεμάτων, ὑπεύθυνος ἀντιμετώπισις τοῦ προσφάτου παρελθόντος καὶ ὑπεύθυνος ἀντιμετώπισις τοῦ προσφάτου παρελθόντος ἐφ’ ὅσον τὸ παρελθὸν αὐτὸ δὲν εἶναι παρελθόν, δυνάμενον νὰ θεωρηθῇ ὡς διὰ παντὸς ἀνῆκον εἰς τὴν ἱστορίαν, ἀλλὰ εἶναι παρελθόν, συνδεδεμένον μὲ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Διότι αἱ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι τότε ἐπανεστάτησαν, αἱ ὁποῖαι προέβησαν εἰς τὴν ἀνταρσίαν τοῦ Δεκεμβρίου, εἰς τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα γεγονότα καὶ εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, αἱ δυνάμεις ἐκεῖναι δὲν ἔπαυσαν ὑπάρχουσαι, ὅπως ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ὁ ναζισμός, ἀλλ’ ἐξακολουθοῦν ὑπάρχουσαι καὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ ὅπως μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἕνας τεράστιος ἀριθμὸς ἀνθρώπων ὑπάγεται —τὸ πῶς ὑπάγεται δὲν θέλω νὰ τὸ ἐξετάσω, διότι δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς κριτικὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ καθεστῶτος τῶν διαφόρων αὐτῶν χωρῶν— ὑπάγεται εἰς τὰς κομμουνιστικὰς χώρας.

§191Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω μίαν σκέψιν. Πρέπει νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐφ’ ὅσον γίνεται ἡ συζήτησις ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ποῖοι καὶ πόσοι ἐκ τῶν σήμερον εὑρισκομένων εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς —ἐὰν ἡ Δημοκρατία μὲ πνεῦμα συγγνώμης καὶ εὐρυτέρας σκοπιμότητος δὲν ἐλάμβανεν ὡρισμένα μέτρα— θὰ ἦσαν ἤδη ἔγκλειστοι εἰς τὰς φυλακάς; Ποῖοι καὶ πόσοι ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς ἔχουν καταδίκας διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐστιγμάτισαν δι’ ὅλους τοὺς αἰῶνας τὸν Ἑλληνικὸν πολιτισμόν, διὰ τὰ ἐγκλήματα τοῦ Δεκεμβρίου.

§192Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὀρθῶς ἔκαμεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὑπενθυμίσῃ τὸ γεγονὸς αὐτό, ὄχι τόσον, διὰ νὰ διαθέσῃ δυσμενῶς ἡμᾶς ἔναντι ὡρισμένων συναδέλφων, ἀλλὰ διὰ νὰ καταδειχθῇ πόσον γενναιόφρων καὶ πόσον ἀληθῶς δημοκρατικὴ εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ Δημοκρατία. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει, λοιπόν, κατ’ ἀρχὴν δίκαιον, μέχρις ἑνὸς σημείου, ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι πρέπει τὰ γεγονότα τοῦ παρελθόντος νὰ τὰ ἐξετάσωμεν μὲ ἀντικειμενικότητα. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν πρόκειται περὶ γεγονότων ἁπλῶς τοῦ παρελθόντος. Τὰ ὄργανα τῶν μεγάλων ἐκείνων ἐγκλημάτων, τῶν ἐγκληματικῶν ἐκείνων ἐνεργειῶν, τὰ ὄργανα αὐτά, ὄχι ἔστω ὡς συγκεκριμέναι συνειδήσεις, ἀλλ’ ὡς πολιτικαὶ δυνάμεις, ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ δὲν προβλέπεται ἡ ταχεῖα ἔκλειψίς των. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἠλιοῦ νὰ θέσω ἓν ἐρώτημα. Καὶ ἐὰν ἀκόμη παραδεχθῶμεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁλόκληρον τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Δεκεμβρίου, ἐὰν θέλετε καὶ αὐτὴν τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, νὰ τὴν κρίνωμεν ἐπιστημονικῶς, χωρὶς νὰ ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι ὑπάρχουν θύματα, ὅτι ὑπάρχουν τάφοι καὶ ὅτι ἐχρειάσθη βαρύτατος κόπος καὶ μόχθος διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀσφάλεια καὶ ἠρεμία εἰς τὸν τόπον καὶ διὰ νὰ ἀνεγερθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὰ ἐρείπιά της καὶ ἐὰν ἀκόμη αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶναι ὀρθόν, τὸν ἐρωτῶ, θεωρεῖ ὄχι ἔστω τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου, ὄχι τὸν συμμοριτοπόλεμον ὡς δεδικαιολογημένον ἢ ὄχι, ἀλλὰ τὰς μεθόδους, αἱ ὁποῖαι ἠκολουθήθησαν, τὰς φοβερὰς ἐκείνας μεθόδους, αἱ ὁποῖαι ἠκολουθήθησαν ὑπὸ τῶν μὴ προκληθέντων ἀπὸ ἡμᾶς, ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου καὶ ἀπὸ τοὺς τότε συνεργάτας του, θεωρεῖ τὰς μεθόδους αὐτάς, τὰς ὁποίας γνωρίζει ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὡς μεθόδους, τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ κρίνωμεν καὶ νὰ κατακρίνωμεν; Καὶ ἐὰν δηλαδὴ ἔχῃ δίκαιον λέγων —καὶ δὲν ἔχει βεβαίως δίκαιον— ὅτι πρέπει ἀντικειμενικῶς νὰ ἐξετάσωμεν καὶ μόνον ἐπιστημονικῶς τὸ θέμα τοῦ κομμουνισμοῦ, τὸ θέμα τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΕΛΑΣ, τὸν Δεκέμβριον, ὡς συμμοριτοπολέμου, εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξετάσωμεν ἀντικειμενικῶς καὶ νὰ θεωροῦμεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τύχουν καταδίκης αἱ φοβεραὶ μέθοδοι, τὰς ὁποίας ἠκολούθησαν, εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ τύχῃ καταδίκης ἡ χρησιμοποίησις τῶν μέσων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιήθησαν; Τὰ γνωρίζετε τὰ μέσα, κύριοι συνάδελφοι. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁμιλεῖ ὁλόκληρος περὶ τῆς «κονσέρβας». Ὀφείλετε, κ. Ἠλιοῦ, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀποφανθῆτε, ἐὰν αἱ μέθοδοι ἐκεῖναι ἦσαν ἐπιτρεπταὶ ἢ ὄχι. Δὲν σᾶς ζητῶ, παραβιάζοντες τὴν συνείδησίν σας, νὰ ἀποφανθῆτε περὶ τῆς ἱστορικῆς δικαιολογίας τοῦ αʹ ἢ βʹ γεγονότος, ἔστω καὶ τῆς ἀνταρσίας ἀκόμη τοῦ Δεκεμβρίου ἢ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ζητῶ νὰ ἀποφανθῆτε ὡς ἄνθρωπος, ὄχι ὡς μέλος Κόμματος, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ, ὅπως φοβοῦμαι, Κόμμα τοῦ ὁποίου τὰ μέλη δὲν δικαιοῦνται νὰ εἶναι ἄνθρωποι καὶ δὴ ἐλεύθεροι ἄνθρωποι, ζητῶ νὰ ἀποφανθῆτε ὡς ἄνθρωπος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἡ κονσέρβα, εἶναι μέθοδος ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπιδοκιμασθῇ ἢ πρέπει νὰ κατακριθῇ ὑπὸ πάντων, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν δεξιάν, ὄχι μόνον ἀπὸ τὸ κέντρον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὰς τρεῖς κυρίας, αἱ ὁποῖαι κάθηνται πλησίον σας; (Χειροκροτήματα).

§193Η. ΗΛΙΟΥ. Διὰ νὰ θέσωμεν ἅπαξ διὰ παντὸς τέρμα εἰς μίαν κατάχρησιν ἐγκληματολογίας, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται μεταξὺ λήθης καὶ μνήμης, ἡ ὁποία λησμονεῖ καὶ τὴν ὁδὸν Μέρλιν καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ἀκόμη λησμονεῖ ἕνα Ὀργανισμὸν ἐπισήμως ἐν ψυχρῷ ἱδρυθέντα ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας, φέροντος τὴν ὑπογραφὴν δύο διαπρεπῶν καθηγητῶν τοῦ δικαίου, τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀναμορφώσεως Μακρονήσου, ὅπου ὑπέστην καὶ ἔζησα πράγματα, τὰ ὁποῖα ὑπερβαίνουν εἰς ἐγκληματικὴν σύλληψιν, προερχόμενα μάλιστα ἀπὸ τὴν Πολιτείαν, ὑπερβαίνουν εἰς ἐγκληματικὴν σύλληψιν πᾶν ὅ,τι θὰ ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ἄνθρωπος μὴ διεστραμμένος. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἀσφαλῶς εἴς τινας περιπτώσεις ἐγένοντο πράγματα ἀπαράδεκτα. Ἡμεῖς εἴχομεν τὴν εὐθύτητα καὶ νὰ τὰ ἀποκρούσωμεν καὶ νὰ τὰ καταδικάσωμεν ὁσάκις προῆλθον ἰδίως ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἴτε ὡς πράκτορες....

§194Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Καὶ τοὺς 2.000 ποὺ ἐσφάξατε τοῦ Μελιγαλᾶ; (Θόρυβος).

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε κάτω, κ. Λαντζούνη. Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.

§196Η. ΗΛΙΟΥ. Εἴτε ὡς πράκτορες εἶχον σταλῆ...

§197Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Σεῖς εἶσθε πράκτορες. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§198Η. ΗΛΙΟΥ. ... Εἴτε ὡς πράκτορες εἶχαν εἰσδύσει εἰς τὰς γραμμάς μας, εἴτε ἡ τακτικὴ τῆς πιέσεως καὶ τῆς ταπεινώσεως, συνεσσώρευσαν εἰς τὰς συνειδήσεις των μίση καὶ πάθη, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ μποροῦσαν ποτὲ νὰ ὑπάρξουν, ἐὰν ἐκεῖθεν δὲν ἐδίδετο ἀφορμή.

§199Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε... (Θόρυβος ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος). Ἐνοχλεῖται ἡ ἄκρα ἀριστερά; Πρὸς τὶ αἱ διαμαρτυρίαι; Πέραν τῶν ρητορικῶν πυροτεχνημάτων, ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον διὰ στόματος ἡμῶν, δὲν ἀπευθύνει μόνον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τὸ Ἔθνος, πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ὡς πυρακτωμένος σίδηρος, εἰσχωρεῖ εἰς τὰς σάρκας τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ἐρωτᾷ ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, ἔστω καὶ σήμερον, μετὰ παρέλευσιν 15 ἐτῶν, ἡ ΕΔΑ, ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Κομμουνισμὸς ἐστιγμάτισε τὴν ἱστορίαν τὴν δισχιλιετῆ τῆς Ἑλλάδος, ναὶ ἢ οὔ; Καὶ ἂς ἀφήσῃ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, τὰ σκηνοθετημένα ὡραιότατα πυροτεχνήματα ρητορικῆς. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἀμείλικτον καὶ ὄχι μόνον δὲν ἀπαντᾷ, ἀλλὰ ἀνατρέχει νὰ εὕρῃ τὴν δικαιολογίαν τῶν ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα, ὄχι μόνον τὸ Ἔθνος, τὸ Ἑλληνικόν, ἀλλὰ τὴν παγκόσμιον συνείδησιν κατηγανάκτησαν, νὰ τὰ συνδέσῃ μὲ δῆθεν μίση τὰ ὁποῖα εἶχαν προκαλέσει εἰς τὴν συνείδησιν τῶν τεράτων τοῦ Δεκεμβρίου, τῶν ἐγκληματιῶν τοῦ Κομμουνισμοῦ, δῆθεν πολιτικῆς ἀντεκδικήσεως. Εἶναι θλιβερὸν τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέληξεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀπαντῶν εἰς τὸ ἐρώτημα τὸ σαφές.

§200Η. ΗΛΙΟΥ. Πρῶτον, δὲν ἀναγνωρίζει, ἡ παράταξις αὐτή, εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν νομιμοποίησιν νὰ ὁμιλῇ ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἔθνους. Δεύτερον, ὡς πρὸς τὸν ὑπαινιγμόν, περὶ τοῦ τὶ οἱ βουλευταὶ τῆς παρατάξεως αὐτῆς ἔχουν εἰς βάρος των, τὸ Σύνταγμα δίδει τὴν ἀπάντησιν. Εἶναι πολῖται, ἔχοντες πλήρη τὰ πολιτικὰ δικαιώματά των καὶ τοὺς ὁποίους ὁ λαὸς διὰ τῆς ψήφου του, ἔστειλεν ἐδῶ. Τρίτον, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἐκεῖθεν καμμία ἀπάντησις εἰς τὰς πιεστικὰς ἐρωτήσεις μας, τὶ περὶ Μέρλιν καὶ τὶ περὶ Εἰδικῆς Ἀσφαλείας καὶ ἐφ’ ὅσον καθιέρωσεν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του, ὡς μέθοδον διοικήσεως τὴν τέλεσιν ἀξιοποίνων πράξεων ἀπὸ τὰ ὑπ’ αὐτὸν ὄργανα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένῃ καμμίαν ἐκεῖθεν ἀπάντησιν.

§201Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς πλείστους ἐκ τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, διότι θὰ ηὐχόμην τὸ ἀντίθετον, τὰ ὁποῖα συνδέονται αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ὡς ἄτομα μὲ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα. Καὶ ἐὰν ἡ Δημοκρατία, ἐπαναλαμβάνω, ἐχώρησεν εἰς εὐρυτέρους ὁρίζοντες καὶ σκέψεις, διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους, εἰς ἀποφάσεις γενναιοφροσύνης, δὲν ἔκαμεν χρῆσιν τῆς ἀμνηστίας καὶ τῆς χάριτος, τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὰς φυλακάς, ὅπου εὑρίσκονται τὰ θύματα, τῶν ἁπλῶν ὀπαδῶν, ὅπου εὑρίσκονται οἱ πτωχοὶ ἀγροτόπαιδες, οἱ ἀφελεῖς Ἕλληνες, τοὺς ὁποίους παρέσυρεν ἡ σκηνοθεσία τοῦ ΕΑΜ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Δεύτερον, θὰ ἔλθῃ εἰς κρίσιμον ἡμέραν, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως, εἴτε ἄλλως πῶς, θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα αὐτό, τῆς συνεχιζομένης ἀσχημίας ἐκ μέρους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, νὰ συκοφαντῶνται τὰ ὄργανα τῆς Πολιτείας, ὅπως εἶναι τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅπως ἡ Χωροφυλακή, ἡ Ἀστυνομία καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιεῖ ὡς μίαν καραμέλλαν συνεχοῦς κατασυκοφαντήσεως τῶν ὀργάνων αὐτῶν καὶ συνεχοῦς τροφοδοτήσεως τῶν ἀφελῶν ὀπαδῶν των. Ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ θὰ τὸ ἀρνηθῶ κατηγορηματικῶς, ὅταν ἀποδείξω διὰ συντριπτικῶν στοιχείων τὴν συνεχιζομένην ὑπονόμευσιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, πάντως ἀρνοῦμαι ἐὰν ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Κόμματος, ὅτι δικαιοῦται νὰ ἐμφανίζεται ὡς κόμμα δῆθεν πλαισιούμενον εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας. Εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ παύσητε τὴν τακτικὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ὅσον προχωρεῖ ἐπὶ τοσούτῳ ἀποκαλύπτει τοὺς δολίους σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκετε ὑπὸ τὸν μανδύαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Κόμματος.

§202Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διαπιστώνω μετὰ μεγάλης θλίψεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε μεθόδους ἀνταρτοπολέμου εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς συζητήσεις, διότι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ εἰσαγωγὴ θεμάτων σοβαρωτάτων πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τὸν τύπον παρεμπίπτοντος θέματος, κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐπερωτήσεως εἶναι μέθοδος ἀήθης. Εἴχαμεν τὴν πληροφορίαν ἀπὸ χθές, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐσπεύσαμεν νὰ ἐρωτήσωμεν κατὰ πόσον θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ χώραν τοιαύτη συζήτησις καὶ ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ τοιοῦτόν τι. Σήμερον τὴν πρωΐαν ἠρωτήσαμεν κατὰ πόσον θὰ ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα τοῦτο πρὸς συζήτησιν καὶ ἐλάβομεν καὶ πάλιν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τοῦτο δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ. Παρὰ ταῦτα, παριστάμεθα κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἔστω καὶ ἂν διὰ πρώτην φορὰν δὲν θὰ εἶχον εἰδοποιηθῆ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Καὶ δὲν ἐγένετο τοιαύτη συζήτησις. Ἠρώτησα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι παρ’ οὐδενὸς εἰδοποιήθη, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ τοιαύτη συζήτησις. Μετὰ ταῦτα, ἀπῆλθον ὡς ἀπῆλθε καὶ ὁ κ. Μαρκεζίνης καὶ ὁ κ. Βενιζέλος, διότι εἴχομεν ἄλλας ὑποχρεώσεις. Καὶ ἔρχεται τὸ θέμα τῶν δηλώσεων Χρουστσὼφ ὑπὸ τύπον παρεμπίπτοντος θέματος καὶ ἀξιοῦται ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην εἰς πᾶν θέμα μιᾶς προπαρασκευῆς μόνον καὶ μόνον, διότι ἔχουν ηὐξημένας εὐθύνας, διότι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ περὶ ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα τίθενται ἐδῶ προχείρως τάχα, ἀλλὰ περὶ τῶν ὁποίων εἶδα ρήτορας εἰς τὸ βῆμα πανόπλους καὶ μετὰ βιβλιογραφίας μάλιστα.

§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἰσχυρίσθη δι’ ἐμοῦ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπρεπε προχείρως ἀπόψε νὰ ὁμιλήσητε. Τὶ εἶπον. Εἶπον, ὅτι ἀπὸ προχθὲς ἀναμέναμεν, ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, πλὴν τῶν ἡγετῶν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, διότι ὑποτίθεται δὲν ἔπρεπε νὰ ἀχθοῦν ἑνὸς τοιούτου φοβεροῦ διλήμματος συνειδήσεως, ὅταν οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων θὰ προέβαινον εἰς ἀνακοινώσεις, καὶ ἠρκέσθην νὰ εἴπω, ὅτι ἐλπίζω ἡ παράλειψις αὐτή, δὲν ὀφείλεται εἰς σκοπιμότητα καὶ ὅτι εἰς πρώτην εὐκαιρίαν θὰ προέβαινον εἰς ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία θὰ σημαίνῃ τὴν σαφῆ τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν λαμβάνω ἔναντι τῶν δηλώσεων τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ.

§204Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μάλιστα, ἀλλά, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἡ Κυβέρνησις θέτῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν παρεμπιπτόντως καὶ λέγει ταυτοχρόνως, ὅτι ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων δὲν λαμβάνουν θέσιν, εἶναι ὡς νὰ προκαλῇ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, διότι, κύριοι, οὐδεὶς ἀρχηγὸς Κόμματος δέχεται νὰ θεωρῆται ὡς φυγομαχῶν ἐνώπιον ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον θέτει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἠδύνατο νὰ δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀπόψε δὲν συζητεῖ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἀλλὰ θὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἢ ἐπὶ τέλους, νὰ διακόψῃ τὴν συζήτησιν διὰ νὰ ἰδῇ ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνευρεθοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀρχηγοὶ διὰ νὰ ἔλθουν καὶ νὰ λάβουν θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πάντως, ἔστω καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐγὼ δὲν πρόκειται ν’ ἀποφύγω νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Μόνον, ὅτι ἐλθὼν ἐδῶ, εὑρέθην πρὸ ἄλλων θεμάτων, πλὴν τοῦ θέματος τῶν δηλώσεων Χρουστσώφ, δὲν ἔχω δὲ γνῶσιν οὔτε τῶν πρακτικῶν τῶν συζητήσεων ποὺ προηγήθησαν. Μόνον ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἠμπόρεσα νὰ ἔχω τὸν κατάλογον τῶν θεμάτων ποὺ συνεζητήθησαν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι, πρῶτον, ἡ ἀνταρσία καὶ ἐὰν ἐξακολουθῇ ἡ ἀνταρσία, δεύτερον, τὶ ἦτο ὁ Δεκέμβριος, τρίτον, τὶ εἶπεν ὁ κ. Χρουστσὼφ εἰς τὴν Βουδαπέστην καί, τέταρτον, περίπου τὶ ἐστὶ Δημοκρατία. Ἐὰν ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων πρέπει νὰ λάβω θέσιν, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ὁμιλῶ μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μοῦ μειώσῃ τὸν χρόνον τοῦ λόγου, διότι ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα φύρδην–μίγδην ἐθίγησαν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς βάρος ὅλων τῶν θεμάτων ἡ ἀνάμιξις μεταξὺ των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ ἕνα θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Πιστεύω, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἀνταρσίας εἶναι ἔννοια συγκεκριμένη καί, ὡς συγκεκριμένη ἔννοια, προεβλέφθη ὑπὸ τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Πᾶσα προσπάθεια διευρύνσεως τῆς ἐννοίας αὐτῆς μέχρι τοῦ φόβου νέας ἀνταρσίας ἢ μέχρι πράξεων αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προπαρασκευάσουν νέας ἀνταρσίας, εἶναι προσπάθεια ἡ ὁποία βαίνει ἀντιθέτως πρὸς πᾶσαν λογικήν, πρὸς πᾶσαν ἠθικήν, πρὸς πάντα νόμον. Διὰ τοῦτον τὸν λόγον, διὰ μίαν φοράν, θὰ εἶμαι σύμφωνος ἀπολύτως μὲ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος, ὅτι ἡ ἀνταρσία, ὡς πρᾶξις, ὡς ἐνέργεια, ὡς στάσις, ὡς ἐξέγερσις, ἔχει λήξει. Εἶναι γεγονός, ὅτι διὰ πᾶσαν ἄλλην πρᾶξιν, εἴτε κατασκοπείαν, εἴτε οἱανδήποτε παρανομίαν, ὑπάρχει ὁ Ποινικὸς Νόμος, ὑπάρχει ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη καὶ ἐνώπιον αὐτῆς δύνανται νὰ διώκωνται οἱ παρανομοῦντες. Ἀλλὰ δὲν δύναται, ἐν καιρῷ κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχει ἔνοπλος ἐξέγερσις, νὰ ἰσχύουν νόμοι οἱ ὁποῖοι ἐθεσπίσθησαν διὰ μίαν ἔνοπλον ἐξέγερσιν μεγάλης ἐκτάσεως, ἡ ὁποία ἔθετεν ἐν κινδύνῳ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑπερήσπιζαν αἱ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ἐμάχοντο κατὰ τῆς ἀνταρσίας ἐκείνης. Τούτου οὕτως ἔχοντος, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ στηρίξῃ ψυχολογικῶς τοὐλάχιστον καὶ πολιτικῶς αὐτὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα παραλόγως διατηρεῖ, ἔχει τὴν ἀνάγκην, ἔχει μεγάλην ἀνάγκην, νὰ ἀναμιγνύῃ εἰς πᾶσαν συζήτησιν περὶ ἀποκαταστάσεως Δημοκρατίας, ὁλόκληρον τὸ παρελθὸν καί, ἕνα ζοφερὸν μέλλον, τὸ ὁποῖον δὲν στηρίζεται εἰς τὸ παρόν, στηρίζεται εἰς τὴν ἀνάμνησιν τοῦ παρελθόντος. Δὲν θὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς συζητήσεις καὶ τὰς ὀξύτητας, ἐὰν δὲν ἀντιμετωπίσωμεν τὰ πράγματα ἐντίμως καὶ ἂν δὲν εἴπωμεν ὅτι, σήμερον, ὁπότε δὲν ὑπάρχει ἀνταρσία, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύουν τὰ ἔκτακτα μέτρα. Καταργήσατε τὰ ἔκτακτα μέτρα καί, τότε, αὐτομάτως, καὶ τοῦ παρελθόντος ἡ ἀνάμνησις θὰ εἶναι ὀλιγώτερον ὀξεῖα καὶ ὁ φόβος τοῦ μέλλοντος θὰ εἶναι ὀλιγώτερος, Πιστεύω δέ, ὅτι εἰς τὴν ἀνάγκην διατηρήσεως αὐτῆς τῆς ψυχολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ στηριχθοῦν τὰ ἔκτακτα μέτρα ποὺ χρησιμεύουν καὶ εἰς τὴν συγκράτησιν τῆς ἀγανακτήσεως διὰ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτὴν ὀφείλεται καὶ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἐξ ἀπόψεως γενικοῦ κλίματος, μετὰ βαρυθυμίας ἡ Κυβέρνησις ὁδηγεῖται εἰς ἀναγνώρισιν, ὅτι ὑπάρχει βελτίωσις τοῦ διεθνοῦς ὁρίζοντος, ἕνεκα τῆς ὁποίας καὶ πρόκειται νὰ ὑποδεχθῇ, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, τὸν Πρόεδρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, κ. Ἀϊζενχάουερ. Διότι πράγματι, τὸ ταξίδι τοῦ κ. Ἀϊζενχάουερ εἶναι μέρος τῆς ἐν γένει προσπαθείας πρὸς μετάβασιν εἰς διεθνῆ ὕφεσιν, πρὸς μετάβασιν εἰς καλλιτέρας ἡμέρας. Συρομένη ἡ Κυβέρνησις πηγαίνει ἐκεῖ, διότι καὶ ὁ φόβος καὶ τὸ φάσμα τῆς διεθνοῦς ρήξεως καὶ τῶν μεθόδων τοῦ διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ, εἶναι χρήσιμα διὰ νὰ διατηρῇ τὴν ἐσωτερικὴν ὀξύτητα, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ μόνον στηρίζει τὴν ἐξουσίαν. Ἀλλά, κύριοι, νομίζω, ὅτι δὲν εἴμεθα καθόλου ὑποχρεωμένοι νὰ παρακολουθοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν καὶ ἐγώ, π.χ. δὲν ἔχω ἀπολύτως καμμίαν διάθεσιν νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ τὶ ἦτο ὁ Δεκέμβριος. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει λάβει τὴν θέσιν του ἀπέναντι τῶν γεγονότων αὐτῶν, τὴν ἔχει λάβει ἐν καιρῷ καὶ δὲν συνέβη τίποτε, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ μεταβάλῃ τὴν θέσιν του, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε λάβει ἤδη τότε. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι ἀναμφισβητήτως δὲν ἐξυπηρετεῖται τὸ καλὸν τοῦ τόπου διὰ τῶν συνεχῶν καὶ δὴ ὀξειῶν συζητήσεων γύρω ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτά. Δὲν γνωρίζω, διότι ὁμολογῶ, δὲν ἔχω μελετήσει τόσον βαθέως τὸν Μάξ Βέμπερ, ὅπως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν πράγματι, εἶναι μέσα εἰς τὰ ἔργα τοῦ Κοινοβουλίου τοῦ νὰ κάμνῃ κοινωνιολογικὴν ἀνάλυσιν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔχουν συσσωρεύσει πάθη καὶ κάμνουν, ὥστε νὰ ἐπιζοῦν σήμερον, ὄχι ἁπλῶς ὡς ἀναμνήσεις, ἀλλὰ ὡς πάθη. Δὲν νομίζω, ὅτι εἰς ἕνα πολιτικὸν Σῶμα, ὅπως τὸ Κοινοβούλιον, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰκών, κατὰ μέγα μέρος τῆς Κοινῆς Γνώμης, ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ καί, ἑπομένως, ἐκφράζει ὄχι ἁπλῶς τὴν γνώμην 300 κοινωνιολόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπιστημονικῶς ἀναλύουν τὰ γεγονότα, ἀλλὰ 300 ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ —ἑπομένως ἐκφράζει καὶ τὰς σκέψεις καὶ τὰ πάθη τοῦ λαοῦ— δὲν νομίζω, ὅτι μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον εἶναι δυνατὴ ἡ κοινωνιολογικὴ ἀνάλυσις τῶν γεγονότων. Ἀλλά, ἀναμφισβητήτως, μέσα εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κοινοβουλίου εἶναι τὸ νὰ κάμῃ, ὥστε τὸ παρελθὸν νὰ μὴ ἐπιζῇ ὡς αἰτία συνεχοῦς ὀξύνσεως καί, ἐνδεχομένως, ζημίας διὰ τὸ μέλλον. Διότι, κύριοι, ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλοῦντα περὶ τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως εἶχον ἐπιβαρυνθῆ μὲ κατηγορίας, εἴτε διὰ τὸν Δεκέμβριον, εἴτε δι’ ἄλλας πράξεις. Εἶπεν, ἐπίσης, ὅτι μένουν εἰς τὰς φυλακὰς τὰ θύματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.