1959.11.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

Σάββατον 28 Νοεμβρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκφράσεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§2Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀποτελεῖ σύνηθες φαινόμενον μὲ κυβερνητικὴν πρωτοβουλίαν νὰ τίθεται πολιτικὸν θέμα. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσωμεν τὴν ἐξήγησιν πῶς συνέβη, ὥστε ἐνῷ εἶχε προηγηθῆ σαφὴς ἀντίθετος δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅμως ἐτέθη αἰφνιδιαστικῶς πολιτικὸν θέμα ἀπὸ τὸν Πρόεδρον αὐτῆς. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ὑπῆρξεν ἁπλοῦν πρόσχημα ἡ ἐπιφύλαξις τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ὅτι θὰ ἔθετεν ἐνδεχομένως ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων θέμα δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὑπῆρξε πρόσχημα διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον: Διότι ἡ ΕΔΑ καὶ σήμερον ὅταν τερματισθῇ ἡ παροῦσα συζήτησις καὶ λήξῃ ἡ ψηφοφορία, εὐθὺς ἀμέσως, δύναται κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ θέσῃ ζήτημα δυσπιστίας. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἡ κυβερνητικὴ πρωτοβουλία ἔχει τὴν δικαιολογίαν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἰδία Κυβέρνησις ἔχει βαθεῖαν τὴν συνείδησιν, ὅτι ἀπώλεσε τὸ λαϊκὸν ἔρεισμα, ὅτι τὸ κυβερνῶν Κόμμα ὑπέστη μίαν κάθετον μείωσιν τῆς ἐπιρροῆς του ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος καὶ ἐπιθυμεῖ διὰ νὰ ἐξασθενίσῃ αὐτὴν τὴν γενικὴν πεποίθησιν καὶ νὰ προκαλέσῃ σύγχυσιν, ἐπιδιώκει μὲ τὴν μεθαυριανὴν ἀπογραφὴν τῆς κοινοβουλευτικῆς της πλειοψηφίας νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παραμένει ἐν ἐπαφῇ καὶ ἐν ἁρμονίᾳ μὲ τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ ἀκόμη ἴσως ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἐκ νέου διαπίστωσιν αὐτὴν τῆς κοινοβουλευτικῆς της δυνάμεως, νὰ δυσχεράνῃ μίαν ἐνδεχομένην προσεχῆ μετακίνησιν μέρους τῆς κοινοβουλευτικῆς της πλειοψηφίας. Ἀλλά, νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι πλανᾶται ἡ Κυβέρνησις ἐὰν πιστεύῃ, ὅτι τὸ εὐφυὲς κατὰ τὰ λοιπὰ αὐτὸ ἐγχείρημά της θὰ ἐπιτύχῃ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς πολιτικῆς κρίσεως εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Διότι συμβαίνει εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς δημοκρατίας ὅταν διαπιστοῦται διάστασις Κυβερνήσεως, διάστασις Βουλῆς καὶ κοινοῦ αἰσθήματος, μοιραίως νὰ ἐκδηλοῦται, ἀργὰ ἢ γρήγορα, πολιτικὴ κρίσις. Διότι κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ βίου μιᾶς Βουλῆς, μιᾶς Κυβερνήσεως, δημιουργοῦνται συχνὰ αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι διευκολύνουν τοὺς βουλευτὰς ποὺ στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, τοὺς διευκολύνει εἰς τὸ νὰ εὐθυγραμμίσουν τὴν θέσιν των πρὸς τὸ αἴσθημα, τὸ νέον φρόνημα τῶν ἐκλογέων των. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἄλλωστε —καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνθρώπινον καὶ φυσικὸν— παρασκευάζονται οὗτοι διὰ μίαν ἐπιτυχῆ ἐξόρμησιν εἰς τὴν νέαν ἐκλογικὴν πάλην ἡ ὁποία ἀναποτρέπτως λαμβάνει, κατ’ ἀνάγκην, χώραν πρὸ τῆς λήξεως τῆς βουλευτικῆς περιόδου. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, ἐζήτησε τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος καὶ ἐξέθεσε τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ τομέως. Θὰ τὴν παρακολουθήσω, διατυπώνων ἐν γενικότητι τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν τομέων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠρκέσθη νὰ παραθέσῃ μίαν πλειάδα ἀσυνδέτων ἀριθμῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστήριξε τὰ συμπεράσματά του, θριαμβολογήσας ἐν συνεχείᾳ διὰ τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον. Ἡ ἀντιπολίτευσις, μέχρι στιγμῆς, δὲν ἀπέρριψεν ἐν τῷ συνόλῳ τοὐλάχιστον, τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ὑπάρχουν ὅμως ἀκόμη καὶ ἄλλοι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἐν μέρει μέχρι στιγμῆς, προεβλήθησαν ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοὺς ὁποίους παρέλειψε νὰ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ ἀντιπολίτευσις ἀκόμη ἔχει νὰ ἀντιτάξῃ εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη τὴν βοῶσαν πραγματικότητα, τὰς γοερὰς κραυγὰς τοῦ ἐν ἀπογνώσει διατελοῦντος πληθυσμοῦ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἰδιαίτατα τῆς ὑπαίθρου. Καὶ οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, εὐπαθεῖς καὶ αὐτοὶ δέκται τῶν λαϊκῶν ρευμάτων καὶ τῶν λαϊκῶν ροπῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συνέλαβον μὲ τὴν κεραίαν των αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ αἰσθήματα δυσφορίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Καθημερινῶς φθάνουν εἰς τὰ Ὑπουργικὰ Γραφεῖα, ἀλλὰ καὶ εἰς Πολιτικὰ Γραφεῖα τῶν βουλευτῶν, τηλεγραφήματα καὶ ὑπομνήματα μὲ ἐντόνους διαμαρτυρίας διὰ τὴν δυσχερῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον, ὅλαι σχεδὸν αἱ κοινωνικαὶ τάξεις τῆς χώρας. Φοβοῦμαι πάρα πολύ, ὅτι ἡ διαφωνία μεταξὺ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας, θὰ παραμείνῃ καὶ ὅταν θὰ ἔχῃ τερματισθῆ ἡ συζήτησις αὐτὴ καὶ ὅταν θὰ ἔχῃ γίνει ἡ ψηφοφορία. Εἶναι πιθανὸν μάλιστα ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν ψηφοφορίαν νὰ πανηγυρίσῃ διὰ τὴν δικαίωσιν τοῦ ἀπολογισμοῦ τὸν ὁποῖον παρουσίασε. Θὰ παραμείνουν, κατ’ ἀνάγκην, κριταὶ αὐτῆς τῆς διαφωνίας ὅσοι παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μᾶς ἀκούουν καὶ ἐκεῖνοι ἀκόμη οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς ἀκούσουν ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸν σταθμὸν ἐν ᾧ μέτρῳ θὰ τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος κ. Τσάτσος καὶ ἀκόμη θὰ μᾶς κρίνουν ὅσοι θὰ ἀναγνώσουν συνοπτικῶς τὰ πρακτικὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐλάχιστοι ποὺ θὰ ἀναγνώσουν τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Ὅμως ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐπικαλεσθῶ ἕνα ἀμερόληπτον κριτὴν αὐτῆς τῆς διαφωνίας. Θὰ ἀναγνώσω ἕνα πρόσφατον δημοσίευμα μιᾶς ἐγκύρου καθημερινῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται «ἀντ χὸκ» μὲ τὸ θέμα ποὺ συζητοῦμεν τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἰδοὺ τί γράφει ἡ ἔγκυρος αὐτὴ ἐφημερίς: «Ἐὰν κάποιος ρωτοῦσε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποῖο εἶναι τὸ πειὸ ἀνησυχητικὸ φαινόμενο στὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή, θὰ εἶχα τὴν ἀπάντηση ἕτοιμη: Ἡ ἔλλειψις ἀνησυχίας. Κοιτάξτε τί γίνεται τώρα μὲ τὰ οἰκονομικὰ τὰ ὁποῖα ἀκούγονται τόσο καιρὸ ὅτι πήγαιναν λαμπρά. Κάθε φορὰ ποὺ τολμούσαμε νὰ ρωτήσουμε καὶ τοὺς πλέον ὑπευθύνους καὶ ἁρμοδίους, ἐπαίρναμε ἕνα μαθηματάκι καὶ μαθαίναμε, ὅτι ποτὲ ὁ τόπος δὲν εἶχε γνωρίσει τέτοια σοφὴ διοίκηση, ὅτι ὅλα πήγαιναν κατ’ εὐχὴν καὶ ὅτι πρέπει νὰ κάνωμεν τὴν δουλειάν μας ἥσυχοι καὶ νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ κάνουν τὴν δική τους. Ἀπὸ λαμπρὰ λοιπὸν σὲ λαμπρότερα φθάσαμεν σὲ νέους φόρους, σὲ πρόσθετες ἐπιβαρύνσεις, σὲ ἐνοχλητικοὺς περιορισμούς, σὲ ἄνοδον τῶν τιμῶν καὶ σὲ γενικὴ οἰκονομικὴ δυσχέρεια. Ἰδίως τὰ δύο τελευταῖα χρόνια μία οἰκονομικὴ εὐεξία ἔχει φτερουγίσει, ἔχει κατεβάσει τιμές, ἔχει καταργήσει δασμούς, ἔχει ὑψώσει μισθούς. Ποῦ; Παντοῦ ἀλλοῦ ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς. Μόνον ἐμεῖς ἢ σχεδὸν (ἴσως ἡ Πορτογαλία νὰ πηγαίνῃ καὶ αὐτὴ ἄσχημα καὶ ἡ Κούβα) εἴμαστε χειρότερα ἐφέτος ἀπὸ προπέρυσι. Μόνον ἐδῶ νέοι δασμοὶ ἀγωνίζονται νὰ προστατεύσουν μία ἀναιμικὴ βιομηχανία, μόνον ἐδῶ κλείνουν τώρα ποὺ ἀνοίγουν παντοῦ οἱ πόρτες γιὰ νέες εἰσαγωγές, μόνον ἐδῶ ἀκριβαίνουν τὰ ἐμπορεύματα καὶ τὰ εἴδη διατροφῆς. Τὰ οἰκονομικὰ δὲν πᾶνε καλά. Ἡ ἀνεργία αὐξάνει, οἱ ἀγρότες δυσανασχετοῦν, ἡ ἀπειλὴ νέων φόρων σκοτεινιάζει τὸν ὁρίζοντα. Τί περισσότερον χρειάζονται οἱ ὑπεύθυνοι, ὄχι διὰ νὰ τρομοκρατηθοῦν, πρὸς Θεοῦ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀνησυχήσουν;». Θὰ ὑπέθεσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ἀνέγνωσα περικοπὴν ἄρθρου τῆς «Αὐγῆς». Ἴσως νὰ ἐσκέφθησαν τὴν «Ἐλευθερία» μερικοί, καὶ ἄλλοι τὸ «Βῆμα». Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ δημοσίευμα αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὸ φύλλον τῆς 8ης Νοεμβρίου 1959 τῆς ἐγκύρου Κυβερνητικῆς ἐφημερίδος τῆς «Καθημερινῆς» καὶ δὲν φέρει τὸ δημοσίευμα αὐτὸ τὴν ὑπογραφὴν κανενὸς ἀσήμου συντάκτου τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς. Φέρει τὴν ὑπογραφὴν τῆς ἀξιοτίμου ἐκείνης κυρίας ποὺ ἔχει τὴν ἐφημερίδα ὑπὸ τὴν ἰδιοκτησίαν της καὶ ποὺ κατευθύνει τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς ἐφημερίδος, φέρει τὴν ὑπογραφὴν τῆς κυρίας Ἑλένης Βλάχου. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ θελήσητε νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ὁ κριτὴς ποὺ ἐπέλεξα διὰ νὰ ἄρῃ τὴν διαφωνίαν μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν κυβερνώντων, ὑπῆρξε κατ’ ἐξοχὴν ἀδιάβλητος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν προτίθεμαι βεβαίως νὰ ἀσκήσω ἀπόψε λεπτομερῆ κριτικὴν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν μετὰ τὸ τέρμα τοῦ πολιτικοῦ θέματος ἔλθῃ ἡ σειρὰ νὰ συζητηθοῦν αἱ προταχθεῖσαι ἐπερωτήσεις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, νὰ ἀσχοληθῶ λεπτομερέστερον ἐπὶ τοῦ θέματος.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, διὰ πρώτην φορὰν θὰ κάμω μίαν διακοπήν. Δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα προτάξεως ἐπερωτήσεων. Μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν διαφωνίαν ὡς πρὸς τὸν τρόπον συζητήσεως καὶ τὴν θέσιν πολιτικοῦ θέματος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἠτόνισε τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων. Ἡ θέσις πολιτικοῦ θέματος ἠτόνισε τὴν ἀπόφασιν περὶ προτιμήσεως ἐπερωτήσεων καὶ προτάξεως αὐτῶν. Ὑπάρχει πλέον ἡ σειρὰ τῶν ἐπερωτήσεων. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ εἶναι εἰς τὴν σειράν των, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ προταχθεῖσαι ἐπερωτήσεις καὶ πολιτικὸν θέμα. Πρέπει νὰ σοβαρευώμεθα ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§4Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ τώρα τὸ πληροφοροῦμαι αὐτό. Ἐὰν πρόκειται περὶ συμφωνίας τὴν δέχομαι, ἐὰν πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἑρμηνείας ἐπιφυλλάσσομαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ ἢ ὄχι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι λογικὴ καὶ κοινοβουλευτικὴ ἡ ἑρμηνεία.

§6Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μένει νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὐτό. Πάντως σήμερον θὰ ἀρκεσθῶ νὰ διατυπώσω μερικὰς γενικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ ὡρισμένων μόνον κεφαλαίων τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Θὰ ἐπιδιώξω μὲ τὴν σειράν μου νὰ δώσω τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀκόμη διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν φάκελλόν του ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης θὰ δώσω μερικοὺς νέους ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐνεφάνισεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἐπεκαλέσθη, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὰ τελευταῖα 4 ἔτη. Καὶ ἐπεκαλέσθη πρὸ παντὸς τὴν αὔξησιν τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος καὶ μὲ ὑπερηφάνειαν ἀνέφερε τοὺς ἀριθμούς, ὅτι τὰ 214 δολλάρια κατὰ κεφαλὴν πρὸ 4ετίας ἔφθασαν σήμερον εἰς τὰ 280 δολλάρια. Παρέλειψεν ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀναφέρῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον πάντες γνωρίζουν, ὅτι αὐτὴ ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς μεγάλας καὶ εὐρείας μάζας καὶ ὅτι οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ ἀγνοῇ, ὅτι τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς μὲν τὴν πρωτεύουσαν εἶναι 600 δολλάρια εἰς δὲ τὴν ἐπαρχίαν 150 καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον 100 δολλάρια. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λησμονῶμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον χθὲς ἀνέφερεν ἀπὸ τοῦ βήματος ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος εἰδικώτερον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὅτι αὕτη μολονότι καλύπτει τὰ ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ, ἀπολαμβάνει μόνον τὸ ⅓ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ αὔξησις λοιπὸν ἀφορᾷ τοὺς ὀλίγους καὶ δὲν ἐνδιαφέρει τοὺς πολλούς. Καὶ ἐπεκαλέσθη ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων κατὰ τὸ 1958 κατὰ 6%, αὔξησις, ἡ ὁποία ἰσοφάρισε τὴν μείωσιν τοῦ ὄγκου τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ 5,6%. Καὶ τοιουτοτρόπως εἶπε τὸ χρηματικὸν εἰσόδημα παρέμεινεν ἀμετάβλητον. Διαπορῶ, κύριοι βουλευταί, πῶς δίδονται μὲ τόσην ἐλαφρότητα ἀριθμοὶ βαρυσήμαντοι, διότι ἔχω ἐνώπιόν μου πλέον τοῦ πλέον ἁρμοδίου συμβούλου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀριθμοὺς ἐντελῶς ἀντιθέτους. Παραλαμβάνω τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Νοεμβρίου–Δεκεμβρίου, τὸ προσφάτως κυκλοφορῆσαν καὶ ἀπὸ τὸ κεφάλαιον «τιμαὶ ἀπολαμβανόμεναι ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν» ἀποσύρω τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν χώραν μας τὸ γενικὸν ἐπίπεδον τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως πάσης φύσεως προϊόντων, ἐσημείωσεν ὑποχώρησιν κυμαινομένην μεταξὺ τοῦ 2,5% ἕως 3,2%, ἐνῷ εἰδικῶς τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως ἀγροτικῶν προϊόντων ἐσημείωσεν ὑποχώρησιν ἀνερχομένην εἰς 4%. Οὕτως ὁ γενικὸς δείκτης τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως Πειραιῶς ὑπεχώρησε κατὰ 3,2%, Ἀθηνῶν κατὰ 2,5% καὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, ὁ καταρτιζόμενος ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κατὰ 4%. Διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ποῖος ἐκ τῶν δύο ὑπευθύνων αὐτῶν δημοσίων ἀνδρῶν εἶπε τὴν ἀλήθειαν, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πρὸς τὴν Βουλὴν ἢ ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον; Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν εἶπε τὴν ἀλήθειαν, ὀφείλει νὰ ἀπέλθῃ, διότι ἄλλως θὰ πρέπει νὰ ἀποπεμφθῇ.

§7Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀναφέρει εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὁ διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι αἱ τιμαὶ αἱ πραγματοποιηθεῖσαι κατὰ τὸ 1958. Αἱ τιμαὶ ὅμως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἔτους 1958 ἐπραγματοποιήθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1959. Δηλαδὴ λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του ὁ Διοικητὴς τῆς Α.Τ.Ε. τὰς τιμὰς τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους, ἐνῷ εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει αἱ τιμαὶ τοῦ γεωργικοῦ ἔτους. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά.

§8Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐμβαθύνω εἰς τὴν ἀλχημίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖτε. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ὁ σιτοπαραγωγὸς ὁ Θεσσαλὸς ἢ ὁ Θρᾷξ, ὅταν ρευστοποιῇ τὴν παραγωγὴν του ἐν μηνὶ Ἰουλίῳ διαθέτει τὸ εἰσόδημά του ἐντὸς τοῦ ἰδίου ἔτους. Ὅθεν ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν ποὺ ἀπεκόμισε κατὰ τὸ 1958 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς δαπάνας του κατὰ τὸ 1958, ὅπως καὶ ἂν εἶναι, νομίζω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, πρὸ μιᾶς τοιαύτης κραυγαλέας διαφωνίας ἐπισήμου, νομίζω, ὅτι ἤξιζε τὸν κόπον αὐτὴν τὴν διευκρίνισιν νὰ τὴν εἴχατε κάμει ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς.

§9Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶναι γεγονός, ὅτι μέγα μέρος τῆς παραγωγῆς ὁ παραγωγὸς τὸ πωλεῖ εὐθὺς ὡς παραχθῆ, ἀλλά, πάλιν ἐκ τῶν στατιστικῶν τῆς ΑΤΕ, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ προϊόν καὶ δὴ κατὰ ἕνα ποσοστὸν 35–45%, μένει εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ γενικῶς λαμβανομένου.

§10Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πράγματι, εἶναι ἀκριβὲς ἐν μέρει τὸ ποσοστὸν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, καίτοι εἶναι ὑψηλόν. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθὲς ἐπίσης, ὅτι αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς ὀλίγους καὶ ἰσχυροὺς παραγωγούς, ὄχι τὴν μεγάλην μᾶζαν.

§11Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸν μέσον ὅρον.

§12Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν παραγωγῶν σπεύδει νὰ ρευστοποιήσῃ τὴν παραγωγὴν μόλις τὴν συγκομίσῃ ὅταν δὲν τὴν ἔχῃ προπωλήσει ὡς ἠρτημένην. Καὶ ἀκόμη θὰ ἐπεθύμουν νὰ ζητήσω μίαν διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός, μίαν διαφορὰν μεταξὺ ὑπολογισμοῦ εἰς τιμὰς σταθερὰς καὶ εἰς τιμὰς τρεχούσας τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἔτους 1958 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ εἰσόδημα τοῦ 1957, καὶ τὴν διαφορὰν αὐτὴν προσδιώρισε εἰς 3,2% διαφορὰ εἰσοδήματος εἰς σταθερὰς καὶ εἰς τρεχούσας δραχμάς. Συγχρόνως μᾶς λέγει, ὅτι ὁ τιμάριθμος μεταξὺ 1957 καὶ 1958 ἀνῆλθε κατὰ 1%. Καὶ ἐρωτῶ πῶς εἶναι νοητὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ πῶς δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν ἡμεῖς ἢ ὅτι ὁ τιμάριθμος ψεύδεται ἢ ὁ ὑπολογισμὸς τῶν εἰσοδημάτων εἶναι ἀνακριβής. Διότι καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ἀριθμοί, ὀφείλουν νὰ συμβαδίζουν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν συμβαδίζουν.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφε. Ἔγινε νομίζω ἡ ἰδία παρατήρησις χθὲς καὶ ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον.

§14Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι ἀκριβῶς.

§15Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τότε δὲν ἀντελήφθην ἴσως τί εἴπατε.

§16Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εὐχαρίστως νὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ἐπεκαλέσθητε μίαν διαφορὰν μεταξὺ εἰσοδήματος ἐθνικοῦ εἰς τιμὰς σταθερὰς καὶ εἰς τιμὰς τρεχούσας διὰ τὸ ἔτος 1958 καὶ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ὕψους τῶν δύο εἰσοδημάτων τοῦ ἐθνικοῦ ἂς εἴπωμεν καὶ τοῦ χρηματικοῦ, ὑπελογίσθη εἰς 3,2%. Συγχρόνως μᾶς εἴπατε, ὅτι ὁ τιμάριθμος τοῦ 1958 ἀνῆλθε κατὰ 1%. Αὐτοὶ οἱ δύο ἀριθμοὶ ὤφειλαν νὰ εἶναι ἴσοι καὶ ὅμως δὲν εἶναι ἴσοι διΐστανται κατὰ πολὺ τὸ ὁποῖον σημαίνει ἢ ὅτι ὁ ἕνας ἀριθμὸς δὲν εἶναι ἀκριβής, ἢ ὁ ἄλλος.

§17Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἢ ὅτι ὁ συλλογισμός σας εἶναι ἐσφαλμένος. Διότι συμβαίνει τοῦτο. Ἡ σύνθεσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν σύνθεσιν τῆς ἐθνικῆς δαπάνης. Δηλαδή, νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, εἰς τὸ ἀγροτικὸν π.χ., περιλαμβάνονται 70–80.000 τόννοι καπνοῦ, ἐνῷ εἰς τὴν κατανάλωσιν τὴν ἰδικήν μας ἔχομεν 10.000 τόννους καπνῶν. Ὁμοίως μὲ τὴν σταφίδα. Εἶναι διάφορος λοιπόν, ἂς τὸν ὀνομάσωμεν ἔτσι, ὁ τιμάριθμος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ διάφορος ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς. Ὅταν ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς σταθερὰς τιμὰς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς τρεχούσας τιμὰς εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐπωλήσαμεν ἀκριβότερα ἀπ’ ὅ,τι ἠγοράσαμεν τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰς ὑπηρεσίας ποὺ χρειαζόμεθα διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας μας. Συνεπῶς, οἱ δύο ἀριθμοὶ κατὰ κανόνα εἶναι διάφοροι, διότι εἶναι διάφορος ἡ σύνθεσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ διάφορος ἡ σύνθεσις τῶν εἰδῶν τῆς καταναλώσεως.

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὑπάρχῃ διαφορὰ σημαίνει, ὅτι ὁ τιμάριθμος δὲν ὑπολογίζεται κατὰ τὸν ἐπιστημονικῶς ἐνδεδειγμένον τρόπον. Ὅμως προχωρῶ διὰ νὰ ὑπενθυμίσω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ἐλέχθη ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν καὶ ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ὅτι κάθε ἄλλο παρὰ ὑπάρχει σταθερὰ ἀνοδικὴ πορεία τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ὅτι ἀπεναντίας, ἀπὸ τοὺς ἐπισήμους ἀριθμοὺς ποὺ ἐδόθησαν, προκύπτει μία κατιοῦσα εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν πορείαν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ συγχρόνως δὲν ἀμφισβητεῖται μία σημαντικὴ κάμψις κατὰ τὰ τελευταῖα δύο ἔτη τῆς βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς παραγωγῆς. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται, καὶ εὐλόγως, εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν τὴν νομισματικὴν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ ὡς μάρτυρα προσκομίζει τὸν τιμάριθμον. Ὡς μάρτυρα προσκομίζει ἐπίσης πλὴν τοῦ τιμαρίθμου καὶ τὴν σημαντικὴν πράγματι αὔξησιν τῶν καταθέσεων. Ἡ ἰδική μου θέσις εἶναι, ὅτι ἡ σταθερότης ἡ οἰκονομικὴ συμβαδίζει μὲ ἀποταμίευσιν ὑψηλὴν ἀλλὰ μὴ ἀξιοποιουμένην, μὴ διοχετευομένην εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν, ἡ σταθερότης αὐτὴ δὲν εἶναι εὐλογία, ἀλλὰ κατάρα διὰ μίαν χώραν. Νοσηρὸν σύμπτωμα καὶ κατὰ τὸν πρωτοετῆ ἀκόμη φοιτητὴν τῆς Νομικῆς, μιᾶς οἰκονομίας, ὑπάρχει ὅταν δὲν λειτουργῇ τὸ οἰκονομικὸν κύκλωμα, ὅταν ἡ ἀποταμίευσις δὲν φθάνῃ εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν, τότε νοσεῖ ἡ οἰκονομία. Ἰδοὺ διατὶ ἡ οἰκονομία μας πέραν τῆς στασιμότητος ποὺ προδίδουν οἱ ἀριθμοὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πάσχει βαρεῖαν νόσον. Ἰδοὺ διατὶ δὲν δικαιοῦσθε νὰ ἐπαίρεσθε διὰ μίαν φαινομενικὴν σταθερότητα, ἡ ὁποία εἶναι νοσηρὰ καὶ ἐξηγεῖται κυρίως ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ὅτι δὲν γίνεται δυστυχῶς ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ συχνὰ ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις τὸν περίφημον τιμάριθμον τοῦ κόστους ζωῆς Ἀθηνῶν καὶ μὲ αὐτὸν ὡς ὅπλον ἀποκρούει τὰς διεκδικήσεις τῶν ἐργαζομένων τοῦ Δημοσίου, τῶν κρατικῶν ἢ ἡμικρατικῶν ὀργανισμῶν, εἴτε τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων. Πράγματι, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους δίδει ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀκριβεῖς. Προκύπτουν ἀπὸ τὸν ἐπίσημον τιμάριθμον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐὰν εἴχατε ποτὲ τὴν περιέργειαν νὰ πληροφορηθῆτε τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον συντίθεται ὁ τιμάριθμος αὐτός, θὰ περιεβάλατε μὲ τὴν ἐσχάτην περιφρόνησιν τοὺς δείκτας αὐτοῦ τοῦ τιμαρίθμου. Ὁ τιμάριθμος, κύριοι βουλευταί, στηρίζεται εἰς μίαν ἔρευναν ἡ ὁποία ἔγινε τὸ 1923 καὶ μία δευτέρα τὸ 1926. Καὶ ἰδοὺ τί περιλαμβάνει: Μᾶς ἐνθυμίζει μίαν ἔνδοξον ἐποχὴν τῶν Ἀθηνῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίουν ἐδῶ τὰ καυσόξυλα διὰ θέρμανσιν. Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι φωτιζόμεθα μὲ τὸ πετρέλαιον καὶ ὄχι μὲ ρεῦμα, μᾶς ὑπενθυμίζει ἀκόμη, ὅτι εἶναι πολυτέλεια μία οἰκογένεια 6μελὴς νὰ καταναλίσκῃ ρεῦμα ἠλεκτρικὸν πέραν τοῦ 1,2 κιλοβὰτ κατὰ μῆνα. Ὁ τιμάριθμος αὐτὸς δὲν ἀναγνωρίζει τὴν παραμικρὰν δαπάνην δι’ οἱανδήποτε ψυχαγωγίαν τῆς 6μελοῦς οἰκογενείας, ἡ ὁποία, προσέξατε, δὲν πρέπει νὰ καταναλίσκῃ πέραν τῶν 3 ὑποκαμίσων διὰ τὰ 6 ἄτομα τῆς οἰκογενείας, ἢ πέραν τῶν 5 μανδηλίων διὰ τὰ 6 ἄτομα κατ’ ἔτος. Ἀκόμη ὁ τιμάριθμος αὐτὸς δὲν ἐπιτρέπει εἰς τὸν Ἀθηναῖον νὰ καταναλίσκῃ ἄσπρο ψωμί, ἀλλὰ μαῦρο. Καὶ βάσει αὐτῶν τῶν ἀρχαϊκῶν στοιχείων συντίθεται ὁ τιμάριθμος. Καὶ ἀκούσατε ἀκόμη τὸ ἐξωφρενικώτερον, ὁ τιμάριθμος αὐτὸς ὑπολογίζει διὰ τὴν 6μελῆ οἰκογένειαν τῶν Ἀθηνῶν, ὅτι θὰ ἐπλήρωνε τὸ 1938 μίσθωμα μηνιαῖον 840 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε προσαρμόζεται μόνον βάσει τοῦ ἑκάστου ἐνοικιοστασιακῶς συντελεστοῦ. Ποίαν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα οἱ δεῖκται ἑνὸς τέτοιου τιμαρίθμου μὲ τὴν σημερινὴν ζωήν, τὰς συνθήκας καὶ ἀνάγκας της; Καμμίαν ἀπολύτως. Καὶ ἐρωτῶ εἰδικώτερον, εἶναι ἢ ὄχι αἱ μισθώσεις κατοικιῶν σήμερον ἐν Ἀθήναις κατὰ 50% ἐλεύθεραι; Ὑπῆρξαν ποτὲ μίσθια τὰ ὁποῖα προσεφέροντο τὸ ἔτος 1940 μὲ 800 δραχ. διὰ στέγασιν 6μελῶν οἰκογενειῶν; Βεβαίως δὲν φέρει τὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν τιμάριθμον αὐτόν. Ἀποτελεῖ κληρονομίαν τοῦ ἁμαρτωλοῦ παρελθόντος. Ἡ εὐθύνη της εἶναι τὸ ὅτι τὸν διατηρεῖ διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν, νὰ ἀποκρούῃ τὰς δικαίας διεκδικήσεις τῶν ἐργαζομένων, διὰ νὰ πλανᾶται ἡ ἰδία καὶ διὰ νὰ παραπλανᾷ ὅλους ἡμᾶς καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Θέλω τώρα μίαν ἐξήγησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Διὰ ποῖον λόγον ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως, ὁ ὁποῖος ἤρχισε συντασσόμενος ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὁ καθηγητὴς κ. Ζολώτας, κατηργήθη πρὸ ἑνὸς ἔτους; Ἡ ἀφελὴς σκέψις τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἴσως ὅτι καταργοῦσα τὸν τιμάριθμον αὐτὸν καταργεῖ καὶ τὰς συναφεῖς ἀνατιμήσεις τῶν εἰδῶν καὶ ὑπηρεσιῶν βασικῆς ἀνάγκης. Μία δευτέρα ἐρώτησις. Τί συμβαίνει, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὥστε ὁ τιμάριθμος τὸν ὁποῖον συντάσσει καὶ τοῦ ὁποίου ἔχει περατώσει ἀπὸ πολλοῦ τὴν μελέτην ἡ Ἐθνικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία, ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ἀκριβείας τῆς ζωῆς, δὲν παραδίδεται εἰς τὴν δημοσιότητα; Ποῖος εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν τολμᾶτε νὰ παραδώσητε μίαν ἐργασίαν ἡ ὁποία ἔχει πρὸ πολλοῦ περατωθῆ; Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο ἐρωτήματά μου.

§19Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ θὰ ἀπαντήσω πρῶτον εἰς τὸ δεύτερον ἐρώτημα. Ὅπως γνωρίζετε, ἔγινε μία ἔρευνα τῶν οἰκογενειακῶν προϋπολογισμῶν καὶ τὰ πορίσματα τῆς ἐρεύνης αὐτῆς ἐδημοσιεύθησαν μαζὶ μὲ μίαν ἔκθεσιν. Ἡ ἔρευνα, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, χθὲς εἰς τὸ βῆμα, ἐπεξετάθη εἰς 3.000 οἰκογενείας διαφόρου οἰκονομικῆς στάθμης καί, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς 20 πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἐπεξεργασία τῶν στοιχείων ἐπροχώρησε καὶ ὅπως εἶπον ἔγινεν ἡ ἔκθεσις αὐτή. Καὶ ἐρευνᾶται καὶ καταρτίζεται δοκιμαστικῶς, σᾶς πληροφορῶ, ὁ τιμάριθμος βάσει αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως. Ἀλλὰ ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία, ἡ ὁποία τὸν καταρτίζει, ἔκρινεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη ὥριμος διὰ νὰ τὸν δημοσιεύσῃ. Παρὰ ταῦτα ἐζήτησα στοιχεῖα καὶ διεπίστωσα —πρᾶγμα ποὺ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν— ὅτι ὁ τιμάριθμος αὐτός, τὸν ὁποῖον ἀνεπισήμως ἔχει ὑπολογίσει ἡ Στατιστικὴ ὑπηρεσία διὰ τοὺς μῆνας τοῦ τρέχοντος ἔτους δὲν ἀπέχει ἀπὸ τὸν τιμάριθμον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέμενον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει γεγονός εἶναι, ὅτι ὁ τιμάριθμος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀπέχει ἀπὸ τὸν τιμάριθμον αὐτὸν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ πρέπει νὰ τὸ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας. Χιλιοστὰ εἶναι ἡ διαφορά. Εἶναι δὲ ὁ τιμάριθμος αὐτός, ὁ δοκιμαστικῶς ὑπολογιζόμενος, ἐπαναλαμβάνω, καὶ συνεπῶς ἀναλόγως θὰ πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ, ὁ δοκιμαστικῶς ὑπολογιζόμενος τιμάριθμος τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἶναι, λέγω, σταθερώτερος ἀπὸ τὸν τιμάριθμον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ δὲν ἐπικαλοῦμαι αὐτὸν τὸν τιμάριθμον, διότι ἀκόμη ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία θέλει νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν δοκιμαστικὸν ὑπολογισμόν. Ἄλλως θὰ προτιμοῦσα νὰ χρησιμοποιήσω τὸν τιμάριθμον διότι ἀκόμη ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία θέλει νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν δοκιμαστικὸν ὑπολογισμόν. Ἄλλως θὰ προτιμοῦσα νὰ χρησιμοποιήσω τὸν τιμάριθμον αὐτὸν καὶ ὄχι τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§20Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου αὐτὸ τὸ ὁποῖον μοῦ λέγετε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχω στοιχεῖα νὰ ἀντλήσω ἄλλας πληροφορίας. Μπορῶ ὅμως νὰ μάθω πότε προτίθεσθε νὰ φέρετε εἰς τὴν δημοσιότητα τὸν τιμάριθμον αὐτόν;

§21Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εὐθὺς ὡς ἀναφέρει ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία, ὅτι δύναται νὰ δημοσιευθῇ.

§22Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶναι εἰς τὸ ἐγγύτατον μέλλον.

§23Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἐλπίζω καὶ ἐγὼ περισσότερον ἀπὸ σᾶς.

§24Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δύο λέξεις, κύριοι βουλευταί, καὶ διὰ τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, αἱ προϋπολογισθεῖσαι πιστώσεις διὰ τὰς ἐπενδύσεις θὰ πραγματοποιηθοῦν. Ἕνα μόνον νομίζω καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ σοβαρώτερον: Ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἐπενδύσεως ὑφίσταται παραμόρφωσιν διαρκούσης τῆς κρίσεως. Ἡ παραμόρφωσις συντελεῖται διὰ τῆς θερινῆς ἀναμορφώσεως! Χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τῆς ἀναμορφώσεως ποὺ γίνεται ἑκάστοτε, κατὰ τὰς θερινὰς διακοπὰς εἶναι ὅτι εἰς τὴν θέσιν τῶν βασικῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων ἐξ αἰτίας ὀργανικῶν ἀδυναμιῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὑπηρεσίας, ὑπεισέρχονται ἐπενδύσεις διὰ παραγωγικὰ ἔργα ἥσσονος σημασίας. Καὶ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τὸ σημαντικώτερον πέραν τοῦ ἐὰν θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ πρόβλεψις τοῦ ὕψους πιστώσεων διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν προϋπολογισμόν, ὑποθέτω, ὅτι δὲν ἀμφισβητεῖται, ὅτι ὑπάρχει μία κάμψις τῶν ἐσόδων, ὀφειλομένη εἰς τὴν κάμψιν τῶν συναλλαγῶν καὶ εἰς τὴν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐτὴ ὅμως ἡ κάμψις τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ὁδηγεῖ εἰς δυσάρεστα πράγματα. Διότι ἀναζητεῖ ἀπὸ ἄλλας πηγάς, οὐχὶ ὑγιεῖς, μέσα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ τροφοδοτήσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Καί, βεβαίως, ἄγεται εἰς αὐστηρὰς οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι θίγουν στοιχειώδεις κοινωνικὰς δαπάνας. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διαδηλώσω τὸ αἴσθημα τῆς πικρίας μιᾶς ὁλοκλήρου περιοχῆς, ἡ ὁποία πάρα πολλὰ εἰσφέρει εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ ἐκ τῆς ὁποίας προέρχομαι, καὶ νὰ μεταφέρω τὸ πικρὸν παράπονον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προώρως ἐθεώρησε τερματισθὲν τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς σεισμοπλήκτου Θεσσαλίας, ἐνῷ ὑπάρχουν ἀκόμη σεισμόπληκτοι συμπολῖται, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον δὲν ἔλαβον ἀρωγήν. Θέλω νὰ προσθέσω ἀκριβῶς, ὅτι ἡ ἀνάγκη σᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὸ νὰ ἐπιδιώκητε ἀκόμη...

§25Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν)|. Εἴπατε, ὅτι ἐκ τῆς κάμψεως τῶν ἐσόδων ἀναγκαζόμεθα νὰ προβῶμεν εἰς ὡρισμένας περιστολὰς τῶν δαπανῶν, μεταξὺ δὲ αὐτῶν καὶ τῆς δαπάνης διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων τῆς περιοχῆς Θεσσαλίας. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς διαθέτει ὅλας τὰς προβλεπομένας πιστώσεις διὰ τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Θεσσαλίας. Ἐὰν τὸ ἔργον δὲν ὡλοκληρώθη αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἠρνήθη νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνέγραψε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Γίνονται καὶ θὰ γίνουν οἰκονομίαι. Ἀλλὰ αἱ οἰκονομίαι θὰ γίνουν εἰς ἄλλους τομεῖς καὶ ὄχι εἰς αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Τὸ πρόγραμμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπλήκτων δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὁλοκληρωθῇ κατὰ τὴν λήγουσαν χρῆσιν. Νὰ ἦσθε βέβαιος, ὅτι τὴν συνέχισιν θὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1960.

§26Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ὅμως, ἐπίσης, ἀκριβὲς εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω καὶ ἐγώ. Δηλαδή, ἡ ἀπὸ μηνῶν ἀγωνιώδης πλὴν ματαία προσπάθεια τοῦ ἁρμοδίου Ὑφυπουργοῦ, καὶ συναδέλφου ἐξ Ἡρακλείου, νὰ ἀποσπάσῃ ψιχία ἔστω, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ὑπολειπομένας ἀνάγκας τῶν Θεσσαλῶν σεισμοπλήκτων.

§27Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἐπαναλάβω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς διαθέτει τὰς ἐγγεγραμμένας πιστώσεις. Πέραν αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνταποκρινόμενον εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκισμοῦ διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀποκαταστάσεως, ἔλαβε πρόνοιαν διὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἐξησφάλισε πρόσθετον χρηματοδότησιν 24 ἑκατ. ἐφέτος ὑπὸ μορφὴν προκαταβολῆς, διὰ τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπλήκτων, πέραν τῶν πιστώσεων τὰς ὁποίας προέβλεπεν ὁ προϋπολογισμός.

§28Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Γνωρίζω, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ διατίθεται δι’ ἄλλην περιφέρειαν, ἡ ὁποία ὑπέστη προσφάτως ζημίας ἐκ σεισμῶν. Ἤθελον, ὁλοκληρώνων τὸ κεφάλαιον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δίκαιον εἶναι καὶ τὸ παράπονον τῶν συμπολιτῶν μου τῶν Θεσσαλῶν, ὅτι εἰς μίαν περίοδον ὀξυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως τῆς ὑπαίθρου, ὅπου ὑπάρχουν τὰ 9 δέκατα τῶν θυμάτων τοῦ σεισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἐκδώσῃ ὁμαδικὰ ἐντάλματα διὰ τὸ καθυστερούμενον κεφάλαιον καὶ τοὺς τόκους, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὸ κεφάλαιον, ὅταν μάλιστα αὐτὰ τὰ χρήματα δὲν προέρχωνται ἀπὸ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀπὸ δωρεάς, ἀπὸ ἐράνους καὶ ἀπὸ εἰδικὴν φορολογίαν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐκλήθη τότε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Στρατάρχου Παπάγου νὰ ἐκληρώσῃ τὴν ἀλληλεγγύην του πρὸς τὰ θύματα. Καὶ τώρα καταλήγομεν εἰς τὸ νὰ πλουτίσωμεν τὸν ΦΙΣΚΟΥΣ, μὲ τὰ χρήματα ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὰ θύματα ἀπὸ τοὺς μὴ πληγέντας Ἕλληνας καὶ ξένους. Ὅμως τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν προσεχῶς, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἑτοιμάζει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ θὰ κατατεθῇ κατ’ αὐτάς. Θὰ ἤθελον τώρα νὰ εἴπω δύο λέξεις ἀκόμη διὰ τὸ θέμα τῆς πιστοδοτήσεως. Συχνὰ ὁ φίλτατος ὑπουργὸς Γεωργίας εὑρίσκει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπικαλῆται μίαν σημαντικήν, ἁλματώδη αὔξησιν τῆς πιστοδοτήσεως τῆς γεωργίας. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ὄντως ἀκριβεῖς καὶ ἔχουν οὕτω. Ἐν ἔτει 1954 ἡ γεωργία ἐλάμβανε 3.313.000.000 ὡς πιστοδότησιν καὶ τὸ ἐμπόριον ἐλάμβανε 1.697.000.000. Τὸ 1958 κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ γεωργία ἔφθασε νὰ λαμβάνῃ 6.985.000.000 καὶ τὸ πτωχὸν ἐμπόριον 4.124.000.000. Αὔξησις δηλαδὴ τῆς πιστοδοτήσεως κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας κατὰ 11% καὶ τοῦ ἐμπορίου κατὰ τὸν ἴδιον χρόνον 142%. Ὅλοι ἐνθυμούμεθα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀνομολογοῦμεν, ὑπεύθυνοι καὶ ἀνεύθυνοι, ἀντιπολίτευσις καὶ συμπολίτευσις, ὅτι τὰ χρόνια ἐκεῖνα ὑπῆρχε μόνιμος ἀδικία τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς κατανομῆς τῶν πιστώσεων. Μὲ τοὺς ἀριθμοὺς ὅμως ποὺ ἀνέφερον, ἀποδεικνύεται καὶ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τοῦ Νοεμβρίου 1959, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἀδικία τοῦ 1954 ἔχει ἐνταθῆ εἰς βαθμὸν ἐξοργιστικὸν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§30Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα μετὰ καὶ θὰ εἴπω. Λέγετε, ὅμως, ἀνακριβείας.

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε ἐκ Χίου ὑπάρχει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τὸν ὁποῖον παρακαλῶ νὰ μὲ διακόψῃ καὶ νὰ μὲ διαψεύσῃ, ἐὰν οἱ ἀριθμοί μου δὲν εἶναι ὀρθοί.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ ζητήσω μίαν πληροφορίαν. Εἰς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἐδώσατε προκειμένου διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐμπορίου περιλαμβάνεται καὶ ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου ἡ ὁποία χρηματοδότησις —προλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω— σκοπὸν ἔχει τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν; Ἐπίσης περιλαμβάνεται ἡ χρηματοδότησις τοῦ σταφιδεμπορίου ἡ ὁποία ἔχει σκοπὸν τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ;

§34Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δίδετε ἀπάντησιν, κ. Ὑπουργὲ εἰς τὸ ἐρώτημα ποὺ ἐθέσατε. Μὲ ἐρωτᾶτε, ἀναμείνατε, λοιπόν, νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ξεύρετε διατὶ σᾶς ἐρωτῶ, σᾶς ἐρωτῶ διότι ἔχετε σύνδεσμον μὲ τὸ καπνεμπόριον καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε αὐτό.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Βέβαιον εἶναι, ὅτι τὸ καπνεμπόριον ἐπιστοδοτεῖτο καὶ τὸ 1954 καὶ τὸ 1958. Καὶ τότε περιελαμβάνετο εἰς τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἔδωσα καὶ σήμερον περιλαμβάνεται. Ἐγὼ συνέκρινα ὁμοίους ἀριθμοὺς καὶ ὄχι ἀνομοίους. Συνεπῶς ἡ ὑπουργικὴ παρέμβασις κατ’ οὐδὲν ὠφελεῖ τὴν συζήτησιν. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ θίξω τώρα ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἁρμόδιος διὰ μακρῶν ἀγορεύσας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δὲν ἔθιξε κἂν ἂν καὶ δὲν ἀποτελῇ λεπτομέρειαν. Εἶναι κατ’ ἐμὲ τὸ πλέον καίριον θέμα ὄχι τῆς οἰκονομίας ἀλλὰ τῆς χώρας, τοῦ Ἔθνους, τῆς Φυλῆς. Εἶναι τὸ θέμα τῆς ὀγκουμένης ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸ πενταετὲς σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐλησμόνησεν, ὅτι εἶχε προγραμματισθῆ διὰ τὸ 1959 πρῶτον ἔτος τοῦ σχεδίου του αὔξησις τῶν ἀπασχολήσεων κατὰ 40.000 ἐργάτας. Οἱ πίνακες οἱ ἐπίσημοι —οἱ μόνοι ὑπάρχοντες— τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων διὰ τὰς 547 βιομηχανικὰς μονάδας, ἀποδεικνύουν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1959 κατὰ 7%. Ἰδοὺ ποῦ ὁδηγούμεθα μὲ τὸ πενταετὲς σχέδιον, ἰδοὺ ποῦ βαίνουν αἱ προβλέψεις τῆς Κυβερνήσεως.

§37Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Γίνεται ἐπανειλημμένως λόγος περὶ τῆς ηὐξημένης ἀνεργίας, παρ’ ὅλον ὅτι οἱ ἀριθμοί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ διδόμενοι ἀπὸ τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, δὲν δεικνύουν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας, ἐξ αὐτοῦ δὲ συνάγεται ἐσφαλμένως τὸ συμπέρασμα, ὅτι μὴ ἐλαττουμένης τῆς ἀνεργίας, δὲν αὐξάνεται ἡ ἀπασχόλησις. Διότι δὲν λαμβάνεται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐκθέτουν οὕτω τὴν κατάστασιν ὑπ’ ὄψιν, ἡ συνεχὴς κατ’ ἔτος αὔξησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Καὶ μόνη, λοιπόν, ἡ διατήρησις τῆς ἀνεργίας εἰς τὸ ἐπίπεδον τὸ παλαιὸν καὶ ἐκεῖ περίπου εὑρίσκεται κάπως ἐλαττωθεῖσα, καὶ μόνον αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσερχομένων εἰς τὴν ἐργασίαν προσώπων. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. πληροφορίας καὶ πηγὴ εἶναι ἡ Διεύθυνσις Στατιστικῆς τοῦ Ι.Κ.Α. —ἂς μὴ ἀναφέρω τὸ ὄνομα τοῦ προϊσταμένου, διότι δὲν ὑπάρχει λόγος— καὶ οἱ ἀριθμοὶ ποὺ μοῦ ἐδόθησαν εἶναι οἱ ἑξῆς: Νεοεγγραφέντες κατὰ τὸ 1959 περίπου 80.000, 1957 87.000, 1958 79.700 —φαίνεται ὅτι ἔχει κἄποιαν δυνατότητα ἀκριβείας διὰ νὰ δίδῃ τέτοιους ἀριθμοὺς— πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1959 32.000. Αὐτὴ εἶναι αὔξησις ἀπασχολήσεως.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὰ μόνα ἐπίσημα στοιχεῖα ποὺ ὑπάρχουν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, δηλαδὴ τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφύγω καὶ εἰς ἕνα ἕκαστον συνάδελφον, διὰ νὰ τοὺς ἐρωτήσω, χωρὶς νὰ ζητῶ καὶ ἄμεσον ἀπάντησιν, ἐὰν δὲν ἔχῃ πληθυνθῆ ἡ πελατεία δι’ ἐξεύρεσιν ἐργασίας, τῶν πολιτικῶν των γραφείων. Ἐγώ, δέχομαι πτυχιούχους ἀνωτάτων σχολῶν, οἱ ὁποῖοι μοῦ ζητοῦν καὶ ἐλαφρὰν χειρονακτικὴν ἀκόμη ἐργασίαν. Ἀλλὰ σᾶς παραπέμπω ἐκ περισσοῦ καὶ εἰς τὸ δημοσίευμα ποὺ ἀνέγνωσα ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου καὶ εἰς τὴν διαιτησίαν τῆς κυρίας Ἑλένης Βλάχου.

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς, ἀλλὰ ἔχω καὶ τὸ παράπονον ἀπέναντί σας, διότι δὲν μὲ ἐτιμήσατε διὰ τῆς προσοχῆς σας, διότι, ἐὰν μὲ εἴχατε τιμήσει, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι οἱ δεῖκται τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων περιορίζονται εἰς τὰς 547 βιομηχανικὰς μονάδας καὶ πάντοτε μόνον εἰς αὐτάς. Αἱ βιομηχανίαι, ὅμως, αὐταὶ ἐκσυγχρονίζονται καὶ ἑπόμενον εἶναι νὰ ἐλαττώνουν τὸ προσωπικόν των. Ἀλλὰ πέραν τῶν 547 βιομηχανιῶν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ αἱ νέαι βιομηχανίαι, τὰς ὁποίας δὲν συλλαμβάνει ὁ δείκτης τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς παραγωγῆς, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ.

§40Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ νὰ μὴ τὸ ἐπαναλάβετε αὐτό, σᾶς λέγω ὅτι ἡ παραγωγὴ περιλαμβάνεται εἰς τὴν πανελλήνιον κλίμακα. Νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψει. Διὰ τὴν ἀπασχόλησιν ὁ δείκτης ἀφορᾷ μόνον αὐτὸ ποὺ εἴπατε, τὴν παραγωγήν, ὅμως, ἐμφανίζει ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων εἰς πανελλήνιον κλίμακα.

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι.

§42Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν δύο θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέκυψαν. Τὸ πρῶτον εἶναι τοῦ Ι.Κ.Α. Εἴπατε, ὅτι ἐγράφησαν 80.000 νέοι. Μήπως ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, ποία εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν ἐσόδων τοῦ Ι.Κ.Α. μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1958–59;

§43Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχω προχείρους τοὺς ἀριθμούς, ἐάν, ὅμως, σεῖς τοὺς ἔχετε, εἴπατέ τους.

§44Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρουσιάζεται μία διαφορὰ 4%, ἀλλὰ ὑπάρχει αὔξησις τοῦ μισθοτιμαρίθμου, δηλαδὴ τῶν μισθῶν, μεγαλυτέρα. Συνεπῶς καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἔσοδα τοῦ Ι.Κ.Α., προκύπτει μείωσις τῆς ἀπασχολήσεως.

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἢ μείωσις τῶν καταβολῶν.

§46Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος, τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων, διὰ τὰς 547 βιομηχανίας, εἶπε καὶ χθὲς ὁ κύριος ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι μέσα οὔτε ἡ Πτολεμαΐς, οὔτε τὰ Διϋλιστήρια, νομίζω...

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ ναυπηγεῖα.

§48Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὰ ναυπηγεῖα. Διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται ἐντύπωσις ἐσφαλμένη, εἶναι σκόπιμον νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, ὅτι ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῶν Διϋλιστηρίων, ἡ ὁποία ὑπῆρξε κατ’ ἐξοχὴν ἐπιτυχὴς ἐπένδυσις εἰς τὴν Χώραν, διότι ἀφήνει 300.000.000 ἐτησίως καὶ ἐξοικονομεῖται συνάλλαγμα, συνεπῶς, ὅ,τι θὰ εἴπω, δὲν ἀφορᾷ κρίσιν ἢ ἐπίκρισιν τοῦ ἔργου, ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῶν Διϋλιστηρίων Διότι τὸ Διϋλιστήριον ἀπασχολεῖ σήμερον 5.000 ἐν συνόλῳ ἐργατοϋπαλλήλους, ἐνῷ ἑκάστη ἐκ τῶν Ἑταιρειῶν πετρελαίου ἀπέλυσε περὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Τὸ δὲ ἔργον τῆς Πτολεμαΐδος, ἀπασχολεῖ ἐν συνόλῳ 1000.

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὰ ἀνεφέρθησαν ὡς παραδείγματα. Τὸ ὅτι ἔχομεν ηὐξημένην ἀπασχόλησιν, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι ἔχομεν τὸ ὕψος τῆς ἀνεργίας εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἀπασχολοῦνται ὅλοι οἱ νεοεισερχόμενοι.

§50Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δικαιοῦμαι νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ μαζί μου ὁλόκληρος ἡ Βουλή, διότι δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ παράσχητε στοιχεῖα, ἀλλὰ ὁμιλεῖτε μὲ παράδειγμα. Ποῖος θὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποία εἶναι ἡ ἀπασχόλησις, ἐὰν ὄχι ὑμεῖς;

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ ὅτι δὲν ἔχομεν στοιχεῖα εἰς τὸ θέμα αὐτό, εἶναι βέβαιον. Ἀλλὰ ὅσον εἶναι βέβαιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως, δὲν στηρίζεται ἐπὶ στατιστικῶν στοιχείων, τόσον εἶναι καὶ δι’ ὑμᾶς βέβαιον ὅτι δὲν ἔχετε στοιχεῖα διὰ νὰ ὑποστηρίξετε αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε. Τοὐλάχιστον μὲ τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, προκύπτει σαφὴς ἔνδειξις, ὅτι ὑπάρχει αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ καὶ κἄτι ἄλλο. Εἰς τρεχούσας τιμάς, τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι τοῦ 1958, ηὐξήθη κατὰ 45,7%. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν δὲν ἔχωμεν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως, τότε αὐτὴ ἡ αὔξησις πρέπει νὰ εἶναι αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων καὶ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 45,7%, ἀλλὰ μόνον κατὰ 21,5%. Τὸ ὑπόλοιπον ποῦ εἶναι; Εἶναι αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως.

§52Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς, ἀρχόμενος τοῦ λόγου, προέβλεψα ὅτι ἡ διαφωνία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς ἐθνικῆς καὶ ἰδιωτικῆς οἰκονομίας καὶ ἰδίᾳ τῶν κατοίκων τῆς ἐπαρχίας καὶ τῆς ὑπαίθρου, θὰ παραμείνῃ καὶ μετὰ τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως. Κριτὴς ἀπομένει ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ὁ ὁποῖος γνωρίζει καὶ ὑφίσταται ὁ ἴδιος τὴν διόγκωσιν τῆς ἀνεργίας. Ἐπιθυμῶ δι’ ὀλίγων νὰ διεξέλθω προβλήματα ἀναφερόμενα εἰς τρία καὶ μόνον βασικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸν σῖτον, ὄχι διότι ἀποτελεῖ προϊὸν βασικὸν τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, ἀλλὰ καὶ πιστεύω πράγματι, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖον διατρέφονται αἱ εὐρύτεραι καὶ πτωχότεραι λαϊκαὶ τάξεις, ὑπῆρξε πράγματι ἄξιον τῆς προστασίας, τῆς ὁποίας ἔτυχεν ἐπὶ 30 ὁλόκληρα ἔτη, ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ ὅλας τὰς παρατάξεις ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον χαράξει μίαν ἐθνικὴν πολιτικὴν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ προϊόντος. Αὐτὴν τὴν παγίαν καὶ ἐθνικὴν πολιτικὴν μιᾶς ὁλοκλήρου 30ετίας, ἀνέλαβε τὴν βαρεῖαν εὐθύνην ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ἐγκαταλείψῃ, νὰ διασπάσῃ. Ἡ Κυβέρνησις, χωρεῖ ἐν ψυχρῷ εἰς τὸν διωγμὸν τοῦ σίτου, ἐπὶ σκοπῷ νὰ ἐπιτύχῃ μείωσιν τῆς σιτοκαλλιεργείας. Θὰ ἦτο ἄφρων ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ διεφώνει μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ὁ περιορισμὸς τῆς σιτοκαλλιεργείας, εἰς ὅρια, ὅμως, τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζουν τὴν σιτάρκειαν τῆς Χώρας. Ἀλλὰ θὰ εἶναι ἄφρων ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐπίσης, διακυβερνῶν τὴν χώραν, θὰ ἠγνόει δύο βασικὰ στοιχεῖα, πρῶτον ὅτι μὲ τὴν σιτοκαλλιέργειαν ἀσχολοῦνται 1.000.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι καὶ δὴ αἱ πτωχότεραι, διότι τὸ προϊὸν αὐτὸ ἀποδίδει τὴν μικροτέραν ἀκαθάριστον στρεμματικὴν πρόσοδον καὶ θὰ ἦτο ἄφρων ἐκεῖνος ὁ πολιτικὸς ἡγέτης, ὁ ὁποῖος θὰ ἠγνόει καὶ θὰ παρημέλει ἕνα ἄλλο γεγονός, ὅτι τεράστιαι ἐκτάσεις τῆς ἑλληνικῆς γῆς δὲν προσφέρονται παρὰ μόνον διὰ τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε βασικῶς ἐσφαλμένην πολιτικήν, ὅσον ἀφορᾷ πρὸς τὸ βασικὸν αὐτὸ προϊόν. Δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξαντλήσῃ τεράστια περιθώρια, τὰ ὁποῖα παρέχονται, ὥστε καὶ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς νὰ ἀνακουφίσῃ καὶ τὴν κατανάλωσιν νὰ ὠφελήσῃ καὶ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ παύσῃ νὰ ἐπιβαρύνῃ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐτόλμησε νὰ θίξῃ τὰ κακῶς κείμενα, μολονότι καλῶς τὰ ἐγνώριζε ποῖα εἶναι. Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ποία πηγὴ τεραστίων καταχρήσεων ἀποτελεῖ αὐτὸς ὁ τριπλοῦς διαφορισμὸς τῶν τιμῶν τοῦ σίτου καὶ τῶν σιταλεύρων. Γνωρίζει, ἐπίσης, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγνώριζον καὶ οἱ προκάτοχοί των ποίαν πηγὴν μεγάλων καταχρήσεων ἀποτελεῖ ἐπίσης ἕνας ἄλλος θεσμὸς —ἂς εἴπωμεν— ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὁ θεσμὸς τῆς ἐπιδοτήσεως τοῦ μαύρου ψωμιοῦ. Μία ἰσχυρὰ ἐπιδότησις, ἡ ὁποία καταλήγει νὰ διοχετεύεται ἐν πολλοῖς εἰς τὰ θυλάκια ἐλαχίστων ἐπιτηδείων καὶ ὄχι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν πτωχῶν καταναλωτῶν. Ἔχει σχέσιν, ἴσως, μὲ τὸν τιμάριθμον τοῦ 1926 ἡ διατήρησις τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν πιτύρων!! Κύριοι βουλευταί, παρέχομεν δι’ αὐτῆς τὴν ψευδαίσθησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἐπιδοτοῦντες τὸ μαῦρο ψωμί, διοχετεύομεν εἰς τοὺς στομάχους τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων θρεπτικὴν δῆθεν τροφήν, ἐνῷ συγχρόνως τὰ πίτυρα αὐτὰ ἀποστεροῦμεν ἀπὸ τὰ ζῶα, διὰ τὰ ὁποῖα εἰσάγομεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πίτυρα, διαθέτοντες τὸ πολύτιμον συνάλλαγμά μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ φαῦλος κύκλος, πρὸ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐτόλμησε νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ τὸν διασπάσῃ καὶ νὰ προφυλάξῃ τὸ δημόσιον χρῆμα, προστατεύουσα καὶ τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀκόμη γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ποῖα τεράστια κονδύλια ἠδύνατο νὰ ἐξοικονομήσῃ, θέτουσα τέρμα εἰς μίαν ἄσκοπον διασπάθισιν τοῦ δημοσίου χρήματος, ἐκ τῆς μετακινήσεως τοῦ σίτου ἀπὸ τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς εἰς ἀπιθάνως μακρυνοὺς τόπους, ἀπ’ ὅπου ἐπανέρχεται εἰς τοὺς τόπους καταναλώσεως. Τεράστια ποσὰ διατίθενται διὰ νὰ συντηροῦνται τεράστιαι ἐπιχειρήσεις κυλινδρομύλων, αἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν εἰς παρῳχημένην ἐποχήν, ὅταν ὁ σῖτος κατὰ τὸ μέγιστον μέρος ἤρχετο ἀπ’ ἔξω καὶ ἐξεφορτώνετο εἰς λιμένας. Θὰ ἦτο μία οἰκονομία καταπληκτική, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐχώρει εἰς τὴν ἀποζημίωσιν αὐτῶν τῶν ἐπιχειρηματιῶν, ἀντὶ νὰ συνεχίζεται ἡ φοβερὰ αὐτὴ αἱμορραγία τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατ’ ἔτος. Ἀκόμη γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ποίαν πηγὴν καταχρήσεων καὶ καταστρατηγήσεων ἀποτελεῖ ἡ διαφορετικὴ τιμὴ συγκεντρώσεως ὑπὲρ τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Γνωρίζει, ὅτι ἕνας κύκλος ἐπιτηδείων ὠργανωμένων κατὰ τόπους εἰς συμμορίας, ἐπιτίθενται κατὰ τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ παραδίδουν ἐμπορικὸν σῖτον μὲ προνομιακὰς τιμάς, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν ἰδιότητα τῶν γεωργῶν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀσκῶ κριτικήν, ἀλλὰ νὰ οἰκοδομῶ καὶ αὐτὸ ἐσυνήθισα νὰ κάμνω εἰς τὴν αἴθουσα αὐτὴν ἐπὶ μίαν 9ετίαν, συνιστῶ εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ τολμήσῃ εἰς τὸ σιτικὸν πρόβλημα, νὰ λάβῃ ριζικὰ μέτρα καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι πρόδηλα. Ἀπαιτεῖται ἄμεσος ἐπιδότησις τῶν μικρῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι εἶναι δικαία καὶ νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ὅταν προσκομίζουσι τὸν σῖτον εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Τερματίσατε αὐτὸ τὸ πανάθλιον καθεστὼς τοῦ πολλαπλοῦ διαφορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ σιταλεύρου καὶ προβῆτε εἰς τὴν καθιέρωσιν ἐλευθερίας ποιοτήτων ἀλεύρου καὶ ἄρτου, μὲ διατίμησιν δι’ ἑκάστην ποιότητα. Ἀφήσατε ἐλευθερίαν εἰς τοὺς κυλινδρομύλους νὰ παράγουν τὰς ποιότητας ποὺ ἡ κατανάλωσις ζητεῖ καὶ ἀκόμη καταργήσατε τὴν ἐπιδότησιν τοῦ μαύρου ψωμιοῦ, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα. Θὰ πρέπει παραλλήλως νὰ ὁδηγηθῆτε εἰς τὴν ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν τοῦ σίτου διὰ μερικῆς ἔστω κρατικοποιήσεως τοῦ σιτεμπορίου, ὅπως συμβαίνει εἰς πλείστας χώρας καὶ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς τὴν Γαλλίαν. Ἐὰν θέλωμεν πραγματικὰ νὰ διατηρήσωμεν εἰς τὴν ζωὴν αὐτὰς τὰς πτωχὰς 1.000.000 ἀγροτικὰς οἰκογενείας τῶν σιτοπαραγωγῶν, ὁ σῖτος πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον καθολικῆς συγκεντρώσεως. Ἡ ἀποθήκη τοῦ χωρικοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἀποθήκη τῆς συγκεντρώσεως. Ἐκεῖθεν θὰ ἀντλῇ ὁ βιομήχανος ἢ ὁ ἔμπορος τὸν σῖτον ποὺ χρειάζεται καὶ θὰ πληρώνῃ τὸ τίμημα ὄχι εἰς τὸν γεωργόν, ἀλλὰ διὰ λογαριασμόν του εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, μὲ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ καθορισθῆ ὡς τιμὴ ἀσφαλείας. Θὰ τερματίσω μετ’ ὀλίγον τὸ κεφάλαιον αὐτό, κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ μὲ διακόψετε. Μὴ πλανᾶσθε, ὅμως, δὲν θὰ ἠμπορέσητε ποτὲ μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα νὰ περιορίσητε τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Τὸ ἐπεδιώξατε πέρυσιν, ἀσκήσατε μίαν ἔντονον προπαγάνδαν διὰ τὴν μείωσιν τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ μέτρα οἰκονομικὰ καὶ νομισματικὰ ἐλάβατε πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ ἠτυχήσατε. Ἀντὶ μειώσεως εἴχατε αὔξησιν τῆς σιτοκαλλιεργείας. Διότι δὲν ἐπιτυγχάνει, κύριοι βουλευταί, μὲ εὐλογίας καὶ μὲ εὐχὰς ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Χρειάζονται μέσα δραστικά, χρειάζεται πρὸ παντὸς νὰ διασφαλίσετε εἰς τοὺς παραγωγούς, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ νέον προϊόν, τὸ ὁποῖον καλεῖτε νὰ καλλιεργήσουν οἱ γεωργοί, θὰ εὕρῃ τρόπον νὰ διατεθῇ καὶ δὴ εἰς ἱκανοποιητικὴν σχετικῶς τιμήν. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ ἐξησφαλίσατε εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ δι’ αὐτὸ ὁ σιτοκαλλιεργητὴς δὲν ἐστράφη εἰς τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἐστράφη ὁ βαμβακοκαλλιεργητὴς πρὸς τὴν σιτοκαλλιέργειαν.

§53Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς πληροφορήσητε εἰς ποῖον ὕψος ὑπολογίζετε σεῖς τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν σίτου, ὡς καὶ κατὰ τὰς ἰδικάς σας πληροφορίας, ἐὰν εἶναι μικροτέρα ἢ μεγαλυτέρα ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις ἐφέτος;

§54Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω, ὅπως δὲν τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς. Διότι χθὲς ὡμολογήσατε, ὅτι δὲν γνωρίζετε τὴν ἀπόδοσιν τῆς σιτοεσοδείας τοῦ 1959.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι ἐνῷ ἀσχολεῖσθε εἰδικῶς μὲ τὰ θέματα τοῦ σίτου, ἐνῷ κατάγεσθε ἀπὸ περιφέρειαν κατ’ ἐξοχὴν σιτοκαλλιεργητικήν, ἐν τούτοις, δὲν παρακολουθεῖτε τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω εὐθὺς ἀμέσως. Εἴπατε, ὅτι καταργήσατε τὰς προνομιακὰς τιμάς, διότι ἕνεκα τῶν προνομιακῶν τιμῶν δημιουργοῦνται ἀπατεῶνες, οἱ ὁποῖοι παρουσιαζόμενοι ὡς καλλιεργηταί, προσάγουν εἰς τὰς ἀποθήκας συγκεντρώσεως σῖτον, πληρωνόμενοι μὲ προνομιακὰς τιμὰς καὶ δὲν παρακολουθήσατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1958 διετάχθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ γίνῃ ἀπογραφὴ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν καὶ ὅτι ἡ ἐφετεινὴ συγκέντρωσις ἔγινεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς αὐτῆς. Ἦτο τόσον αὐστηρὰ ἡ ἀπογραφὴ καὶ αἱ προθεσμίαι, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἔπρεπε νὰ γίνουν αἱ δηλώσεις καὶ ἡ ἐξακρίβωσις τῶν δηλώσεων, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποτρέπωνται αὐταὶ αἱ ἐκτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθόν, ὥστε πράγματι ὑπῆρξεν ἕνας ἀριθμὸς παραγωγῶν, ὁ ὁποῖος διὰ διαφόρους λόγους, ἴσως μάλιστα καὶ ἐξ ὑπολογισμοῦ καὶ ἐκ πονηρίας, δὲν ἐδήλωσε συμμετοχὴν εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Εἴπατε καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ σίτου εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς γενικῆς συγκεντρώσεως. Ἠξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ γενικὴ συγκέντρωσις, ἔχομεν ἀνάγκην ἀποθηκευτικῶν χώρων. Καὶ δὲν παρακολουθήσατε, κύριε συνάδελφε, κἄτι ἄλλο, ἀκριβῶς διατὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως πηγαίνει πρὸς τὴν γενικὴν συγκέντρωσιν. Πρὸ 5 ἕως 6 μηνῶν, ἀπεφασίσθη εἰδικὴ χρηματοδότησις, διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν καθ’ ὅλην τὴν χώραν, διὰ τῆς διαθέσεως 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν.

§56Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ἄσκοπος ἡ δαπάνη.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε ἀκόμη...

§58Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἀρκεῖ ἡ διακοπή; Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ πολὺ ἀκόμη διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Καὶ θὰ παρακαλέσω, νὰ ἀπαντήσητε εἰς τὸ τέλος.

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς: Ὅτι θὰ σᾶς ἀναγκάσω νὰ μὲ παρακολουθήσετε, διότι φαίνεται ὅτι δὲν παρακολουθήσατε τὴν χθεσινὴν ὁμιλίαν μου. Βέβαια, ἡ φωνή μου δὲν ἦτο ἔντονος καὶ δὲν θὰ ἠκούσθην.

§60Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὅ,τι δὲν ἤκουσα, τὸ ἀνέγνωσα, κύριε ὑπουργέ, καὶ γνωρίζω καλῶς τί εἴπατε.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λέγετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποδόσεως τῶν ἀλεύρων καὶ τῶν ἀποδόσεων εἰς τοὺς ἀλευρομύλους. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τὸ 1957, ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Παπαληγούρα, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου συνέστη εἰδικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἀλεύρων εἰς ἄρτον. Σὺν τοῖς ἄλλοις, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἀπεφάνθη...

§62Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ ἀποδόσεως, ἐγὼ ὡμίλησα περὶ διαφορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ σιταλεύρου. Γνωρίζετε, ὅτι ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, μισθοδοτουμένους μὲ 3.500–4.000 δραχ. μηνιαίως, ἐξαρτῶνται συμφέροντα πολλῶν δεκάδων ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων. Διότι περιάγετε εἰς τόσον δυσχερῆ θέσιν ἐντίμους ὑπαλλήλους καὶ θέτετε ἐν κινδύνῳ τὸ δημόσιον χρῆμα;

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα θὰ λυθῇ, ὅπως εἶπον προηγουμένως, διὰ τῆς γενικῆς συγκεντρώσεως. Ἡ διατήρησις τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, μεταξὺ λευκοῦ καὶ μέλανος, ἡ ἐπιδότησις, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ μέλανος ἄρτου, ἐπιβάλλεται διὰ κοινωνικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους γνωρίζετε καλύτερον ἀπὸ ἐμέ.

§64Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μελαγχολῶ μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι καὶ μεθ’ ὅσα εἶπον, δὲν ἀντελήφθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τί ἀκριβῶς θεωρῶ, ὡς τὴν πλέον μεγάλην φαγέδαιναν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐγὼ ὡμίλησα τρὶς περὶ διαφορικῆς τιμῆς σίτου–σιταλεύρων, διὰ τὸν σῖτον ποὺ παραδίδει ἡ συγκέντρωσις εἰς τὸν βιομήχανον, διὰ τὸν σῖτον ποὺ ἀγοράζει ὁ βιομήχανος ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ὁ σῖτος, ὁ ὁποῖος παραδίδεται εἰς τὴν δευτερεύουσαν συγκέντρωσιν. Καὶ ἐκεῖ παρεμβάλλεται ἕνας μηχανισμὸς μιᾶς σημαντικῆς εἰσφορᾶς, πρὸς ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν καὶ ἐκεῖ γίνεται μεγάλο «ἁλώνι» καὶ οἱ πάντες γνωρίζουν καὶ «ψιθυριστὰ» ἀναγνωρίζουν τί συμβαίνει μὲ τὸν διαφορισμὸν αὐτὸν τῶν τιμῶν. Αὐτὸ τὸ θέμα δὲν σᾶς ἀφορᾷ. Κύριε Ἀδαμόπουλε, τὸ θέμα αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν ὑπουργὸν καὶ ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καί, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐκεῖνον ποὺ πρέπει νὰ εἶναι καὶ θέλει νὰ εἶναι πράγματι κέρβερος τοῦ δημοσίου χρήματος, τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Μελετήσατε τὰς προτάσεις μου καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀσκήσω ἄγονον κριτικήν, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑποδείξω τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ποτὲ καὶ πάλιν ἐπωμισθῶ τὴν εὐθύνην τῆς ἀσκήσεως τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, θὰ τὰ λάβω ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ, μὲ συνείδησιν ὅτι ἐπιτελῶ τὸ καθῆκόν μου πρὸς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν κόσμον τῶν ταλαιπωρημένων σιτοπαραγωγῶν καὶ τῶν πτωχῶν καταναλωτῶν τοῦ ἄρτου.

§65Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Προσπαθεῖτε νὰ ἐντυπωσιάτετε τὸ Σῶμα, δι’ ἀνακριβῶν πραγμάτων. Καὶ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀμέσως καὶ παραχρῆμα. Διότι, ὅσον σῖτον εἰσάγει τὸ Δημόσιον εἰς τὰς ἀποθήκας του, ἀνεξαρτήτως τῆς τιμῆς κτήσεώς του, εἴτε διὰ τῆς συγκεντρώσεως, μὲ προνομιακὴν ἢ μὴ τιμήν, εἴτε μέσῳ τῆς ἀλευροβιομηχανίας ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τὸ σύνολον τοῦ σίτου αὐτοῦ τὸν χρεώνει εἰς τὴν ἀλευροβιομηχανίαν μὲ τὴν αὐτὴν τιμήν, βάσει τῆς καθωρισμένης τιμῆς τοῦ ἄρτου, εἰσπράττον ἢ καταβάλλον τὴν διαφοράν. Δηλαδή, ἐὰν ἔχωμεν συγκεντρώσει 100 ὀκ. σίτου πρὸς 4,50 δραχ. καὶ 100 ὀκ. πρὸς 3 δραχ., ἀμφότεροι αἱ ποσότητες τοῦ σίτου θὰ διατεθῶσιν εἰς τὴν ἀλευροβιομηχανίαν μὲ τὴν καθωρισμένην ὡς ἄνω τιμὴν τῶν δραχ. 4,60 φέρ’ εἰπεῖν, εἰς ἣν ἔχει ὑπολογίσει νὰ πωλῇ τὸ Δημόσιον τὸν σῖτον. Συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπικαλῆσθε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν συμβαίνουν καὶ δὲν εἶναι ἀκριβῆ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν δύνασθε, διὰ νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσετε, νὰ κουνᾶτε τὴν κεφάλη σας καὶ νὰ φαίνεσθε ὅτι ἀποδοκιμάζετε, ἐνῶ δὲν τὰ γνωρίζετε, διότι δὲν ἔχετε ἀσχοληθῆ. Δὲν ἔχω, παρὰ νὰ σᾶς δώσω τὰ στοιχεῖα ὁποτεδήποτε μοὶ τὰ ζητήσητε, διὰ νὰ βεβαιωθῆτε περὶ τῶν ἀνωτέρω.

§66Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ κύριος ὑπουργός, δικαιολογεῖται, λέγων πάντα ταῦτα, διότι εἰσῆλθεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀνωμάλως καὶ προσφάτως, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ καὶ τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν. Ἀπεκάλυψα, κύριε ὑπουργέ, ἁπλῶς ὅτι ἀγνοεῖτε ἐν μέρει ζητήματα τῆς ἁρμοδιότητός σας.

§67Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Λάθος κάνετε σεῖς. Διότι σεῖς ἀγνοεῖτε, τὰ ὅσα ἰσχυρίζεσθε ὅτι συμβαίνουν.

§68Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὰ γνωρίζω πολὺ παλαιότερον ἀπὸ ὑμᾶς, τὰ προβλήματα αὐτά. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἰσέλθω τώρα εἰς ἕνα φλέγον καὶ ἐξόχως σοβαρὸν θέμα, τὸ ὁποῖον συνήθως δημιουργεῖ ἀντεγκλήσεις καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ διατηρηθῇ σχετικὴ ψυχραιμία. Θὰ ἀναλύσω τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ. Ἀφ’ ὅτου ὑπάρχει Ἑλληνικὴ Βουλή, κατ’ ἐπανάληψιν τὸ θέμα αὐτὸ εἰσήρχετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐξήρχετο χωρὶς ριζικῶς νὰ λυθῇ. Δὲν φιλοδοξῶ νὰ εἰσηγηθῶ μέτρα, τὰ ὁποῖα διὰ μαγείας θὰ λύσουν τὸ πολύπλοκον καπνικὸν ζήτημα. Θὰ διατυπώσω, ὅμως, μερικὰς ἐπαναστατικὰς σκέψεις, ἐπὶ τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Καὶ πρῶτον, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν νὰ ἐπαναλάβω ὡρισμένους ἀριθμούς, ποὺ ἔδωσε χθές, διότι πιστεύω, ὅτι ἐπιτελῶ ἐθνικὸν καθῆκον, συμβάλλων νὰ δημιουργηθῇ κοινὴ συνείδησις, ὅτι τὸ καπνικὸν πρόβλημα εἰσέρχεται εἰς μίαν ὀξυτάτην φάσιν, οἵαν δὲν ἐγνώρισε καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον ἀκόμη παρελθόν. Παρέλαβεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κενὰς τὰς ἀποθήκας τὸ 1955 —τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ Κράτους— καὶ τὰς ἔχει σήμερον μεστὰς μὲ 35.000 τόννους ἀποθεμάτων κρατικῶν καὶ ἐμπορίου. Ἀκόμη παρέλαβε τὰς μέσας χωρικὰς τιμὰς τοῦ καπνοῦ ἐν ἔτει 1954 εἰς 24 δραχμὰς κατὰ κιλόν, διὰ νὰ φθάσουν τὸ 1955 εἰς 20 δραχμάς, νὰ ἀνέλθουν τὸ 1956 προσκαίρως εἰς 24 καὶ νὰ πέσουν τὸ 1957 εἰς 18,50 καὶ ἐφέτος εὑρίσκονται περίπου εἰς τὰς 20 δραχμάς. Ἔχομεν μίαν πτῶσιν τιμῶν κατὰ τὴν τετραετίαν, ἀνερχομένην εἰς 25%. Ἀκόμη παρέλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις 1.284.000 στρέμματα καλλιεργούμενα διὰ καπνοῦ, διὰ νὰ παραδώσῃ σήμερον 1.035.000 στρέμματα. Ἔχομεν, ἑπομένως, σημαντικὴν μείωσιν τῆς καπνοκαλλιεργίας, ποὺ σημαίνει, μαζὶ μὲ τὴν μείωσιν τῆς χωρικῆς τιμῆς, μείωσιν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ εἰσοδήματος. Ἰδοὺ ἡ βασικὴ ἐξήγησις τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὀφειλομένης εἰς τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ συνείδησις, ὅτι ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δὲν βαίνουν κατὰ κρημνὸν μόνον οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ καὶ αἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ μισθωτοί, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὸν καπνόν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ καπνικὴ οἰκονομία, μὲ τὴν ὁποίαν εἶναι κατ’ ἐξοχὴν συνδεδεμέναι αἱ ἐξαγωγαί μας καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ἰσοζύγιόν μας πληρωμῶν. Ὁ περιορισμὸς σημειωτέον τῆς καπνοκαλλιεργείας, ἐγένετο χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἂν ἡ περιφέρεια εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθη ὁ περιορισμός, παρουσίασεν ἢ ὄχι κρίσιν διαθέσεως καπνῶν ἢ κρίσιν τιμῶν. Ἐπίστευον οἱ Σύμβουλοι τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐὰν περιωρίζετο ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, θὰ ἠδύνατο νὰ παραπέμψουν τοὺς πελάτας εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, καὶ ὑπέπεσαν εἰς φοβερὰν πλάνην, διότι, λ.χ., ἡ Δυτικὴ Γερμανία, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξήγετο τὸ ⅓ τῆς ἐξαγωγίμου καπνοπαραγωγῆς, ἐφέτος ἐμείωσε κατὰ 25% τὰς ἀγοράς της ἐξ Ἑλλάδος, διότι δὲν εὗρεν εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν τὰς ποσότητας ποὺ ἐχρειάζετο. Ἀπωλέσαμεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως πατροπαραδότους ἀγορὰς τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν μας. Ἐχάθη ἡ Μεγάλη Βρεταννία καὶ ματαίως τὴν ἀναμένει ὁ φίλος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, βασιζόμενος εἰς τὴν γενομένην ἐπανασύνδεσιν τῶν σχέσεων, κατόπιν τῆς λύσεως τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, ματαίως τὴν ἀναμένομεν νὰ ἐμφανισθῇ μὲ τὴν βιομηχανίαν της εἰς τὴν ἑλληνικὴν καπναγοράν. Ἡ Ἰταλία μᾶς ἐγκατέλειψεν ὡς πελάτης τῶν ἀνατολικῶν εὐγενῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα κυρίως διέρχονται δραματικὴν κρίσιν. Ἡ Ἀμερικὴ ἐσταθεροποίησε περίπου τὰς ἀγορὰς εἰς ἐπίπεδον 25% ἐπὶ ἔλαττον, ἐν σχέσει μὲ τὸ 1957. Καὶ ἐνῷ, κύριοι, ἐν ἔτει 1952 εἴχαμε πραγματοποιήσει ἐξαγωγὰς εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν 4.800 τόννους, σημειοῦμεν τὸ θλιβερὸν ἀποτέλεσμα τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς νὰ ἔχωμεν φθάσει εἰς τὸ 1958 εἰς τὸ ⅒, δηλαδὴ 480 τόννους, ὅταν κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον ἡ Τουρκία, ἐνῷ ἤρχισε τὸ 1952 μὲ ἐξαγωγὰς εἰς τὴν Ἀνατ. Γερμανίαν 1.800 τόννων, προσήγγισε πέρυσι τοὺς 10.000 τόννους καὶ ταῦτα πάντα ἐν τῷ πνεύματι τῆς προσηλώσεως τῆς Τουρκίας πρὸς τὸ ΝΑΤΟ καὶ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας.

§69Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§70Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ τερματίσω, κύριε ὑπουργέ, τὸ καπνικόν, ἀφοῦ θὰ εἴπω δι’ ὀλίγων, ποῖα εἶναι τὰ ἐπιβαλλόμενα ἐπαναστατικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς σώσουν. Ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς αὔξησιν τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ καπνοπαραγωγῆς. Ποίων, ὅμως, περιφερειῶν; Ἐκείνων, ἀκριβῶς, ποὺ οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἐγνώρισαν ἢ πρόκειται νὰ γνωρίσουν κρίσιν διαθέσεως ἢ κρίσιν τιμῶν. Δὲν ἀναφέρεται, ἐπίσης, ἡ πρότασίς μου εἰς τὰ καπνὰ ἐγχωρίου καταναλώσεως. Συνιστῶ, ἐξ ἄλλου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθοῦν κἄποτε οἱ Σύμβουλοι τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ὅτι εἶναι ἀδύνατον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, νὰ ἀναγκάσωμεν δηλαδὴ τὴν διεθνῆ κατανάλωσιν τοῦ καπνοῦ, τοὺς καπνιστὰς τοῦ κόσμου, νὰ προσαρμόσουν τὸ γοῦστο των εἰς τὰς ἰδικάς μας καθιερωμένας ποικιλίας καπνῶν. Δυστυχῶς, τὰ τελευταῖα ἔτη, οἱ καπνισταὶ τῆς Εὐρώπης ἐγκατέλειψαν τὰ ἀρωματικὰ σιγαρέττα καὶ ἐσυνήθισαν καὶ ἐστράφησαν κυρίως πρὸς τὰ ἀμερικανικὰ τοῦ τύπου Βιρτζίνια. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, δὲν θελήσωμεν νὰ προσαρμοσθῶμεν πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ τὸ διεθνὲς γοῦστο, θὰ εὑρεθῶμεν λίαν συντόμως εἰς ἀδιέξοδον. Μεταπολεμικῶς, ἐπίσης, ἡ τάσις τοῦ Εὐρωπαίου καπνιστοῦ στρέφεται σταθερῶς καὶ πρὸς τὸ εὐθηνό, τὸ οὐδέτερο καὶ τὸ χορταστικὸ σιγαρέττον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν εἰς τὴν Εὐρώπην τῶν καπνῶν Βιρτζίνια, τοῦτο ἐπετεύχθη ἀφ’ ἑνὸς διὰ τῶν στρατευμάτων κατοχῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῶν σχετικῶν πιστωτικῶν εὐκολιῶν τῶν Η.Π.Α.

§71Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ διὰ τῆς μεγάλης ρεκλάμας.

§72Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ μεταπολεμικὸς καπνιστής, εἶπον, ἀναζητεῖ ἀκόμη εὐθηνὸν καὶ χορταστικὸν σιγαρέττον. Θὰ ἀποφασίσωμεν κἄποτε νὰ προσαρμοσθῶμεν εἰς τὰς τάσεις αὐτὰς τοῦ μεταπολεμικοῦ καπνιστοῦ; Ἐὰν δὲν τὸ πράξωμεν αὐτό, θὰ φθίνωμεν διαρκῶς ὡς καπνικὴ οἰκονομία. Προτείνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως χωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτούς. Σᾶς τὸ λέγει ὁ πρῶτος διδάξας τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως καπνῶν, ἣν ἐπραγματοποίησα ὡς ὑπουργὸς Γεωργίας τῷ 1952. Ἂς ἀφήσωμεν τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως, διότι ὅταν γίνῃ ἀπολογισμὸς τῶν τελευταίων συγκεντρώσεων καπνοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ τίλλῃ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς του. Κατὰ πρόσφατον ἔκθεσιν τοῦ ὑπευθύνου Συμβούλου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 785 ἑκατομ. ποὺ διετέθησαν διὰ τὰς τελευταίας συγκεντρώσεις, τὸ 40% αὐτοῦ ἔχει χαθῆ διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολοσμόν. Οἱ γνωρίζοντες μάλιστα τὸ θέμα, λέγουσιν, ὅτι τὸ 40% θὰ ἀνέλθῃ τελικῶς εἰς 60%. Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, διαθέτατε 300 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἕνα μέρος τῆς προαναφερθείσης κρατικῆς ζημίας, ἀπ’ εὐθείας εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, καὶ αὐτοὺς θὰ ἀνακουφίζατε ἀποτελεσματικώτερον καὶ τὸν προϋπολογισμὸν ὀλιγώτερον θὰ ἐπιβαρύνατε καὶ δὲν θὰ εὑρίσκεσθε σήμερον εἰς τὴν δύσκολον θέσιν ποὺ εὑρίσκεσθε. Ἐπιθυμεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ βάρος τῶν παγωμένων 785 ἑκατομμυρίων καὶ πιέζει διὰ τὴν πώλησιν τῶν κρατικῶν καπνῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅμως, διστάζει νὰ ρίψῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοὺς 25.000 τόννους τῶν κρατικῶν καπνῶν, διότι γνωρίζει ποίαν ἐπίπτωσιν θὰ ἔχῃ τοῦτο διὰ τὰς τιμὰς τῆς τρεχούσης ἐσοδείας εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἐξαγωγέων καὶ τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Θὰ ἀπαλλαγῶσι τῶν βαρῶν καὶ ἐπιπλοκῶν τῶν συγκεντρώσεων διὰ τῆς ἀμέσου ἐπιδοτήσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὅσοι ἐξ αὐτῶν, λόγῳ χαμηλῶν τιμῶν, ἀπολαμβάνουν ἀνεπαρκὲς εἰσόδημα, κατὰ τὸν χρόνον τῆς καλλιεργείας ἢ τῆς συγκομιδῆς ἢ τῆς πωλήσεως. Ἐξ ἄλλου πρέπει, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν, ὅτι ἡ κρίσις διαθέσεως καὶ τιμῶν τῶν εὐγενῶν καπνῶν, δυστυχῶς, εἶναι σχεδὸν ἀθεράπευτος. Δὲν ὑπάρχουν πλέον περιθώρια εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, πρὸς διάθεσιν, εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμὰς τῶν εὐγενῶν καπνῶν μας. Θὰ ἐπρότεινα, ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ συμφωνήσωμεν νὰ ἐπιβαρυνθῶμεν, ὡς σύνολον, δι’ αὐτοὺς τοὺς ταλαίπωρους ἀκριτικοὺς πληθυσμοὺς καὶ μονοκαλλιεργητάς, οἱ ὁποῖοι παράγουν, εἰς τὸν κλῆρον των τῶν 4–7 στρεμμάτων, αὐτὰ τὰ εὐγενῆ καπνά. Θὰ ἐπρότεινον νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ Δυτικὴ Γερμανία, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ὀλίγων ἐγχωρίων καπνῶν της. Τί ἔκαμεν ἡ Δυτικὴ Γερμανία; Εἶπε πρὸς τὰς καπνοβιομηχανίας: Ἐὰν εἰς τὸ χαρμάνι σας καπνοῦ περιλάβετε ποσοστὸν 50% γερμανικοῦ καπνοῦ, ἡ ταινία περιορίζεται εἰς τὸ ἥμισυ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρὶμ ποὺ δίδει ὁ προϋπολογισμὸς ὁ γερμανικὸς εἰς τὰ ἐγχώρια καπνά. Προτείνω νὰ χωρήσωμεν πρὸς ἀνάλογον μέτρον δι’ ὅσας Ἑλληνικὰς Καπνοβιομηχανίας ἀποφασίσουν νὰ κυκλοφορήσουν σιγαρέττον μὲ σύνθεσιν 60% εὐγενῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, ἤτοι νὰ πληρώνουν τὸ ἥμισυ τῆς ταινίας δι’ αὐτὰ τὰ σιγαρέττα. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, ἐξ ἄλλου, νὰ ἐπισκεφθῶ τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ καπνοῦ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία ἦτο προπολεμικῶς τμῆμα καὶ τῆς Ἡνωμένης Γερμανίας καὶ συνωμίλησα μὲ τοὺς ἐκεῖ ἁρμοδίους μαζὺ μὲ τοὺς διακεκριμένους συναδέλφους μας κ.κ. Κοθρῆν καὶ Σαββόπουλον. Ὁ ἐν Δρέσδῃ Διευθυντὴς τῆς Καπνοβιομηχανίας τῆς Ἀνατ. Γερμανίας, μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ μόνη Εὐρωπαϊκὴ Χώρα εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἰσήχθησαν τὰ Βιρτζίνια, εἶναι ἡ Ἀνατ. Γερμανία, διότι ἴσως ἰδεολογικοὶ λόγοι ἠμπόδισαν τὴν εἴσοδον τῶν Ἀμερικανικῶν καπνῶν. Τὸ γοῦστο τοῦ Ἀν. Γερμανοῦ παρέμεινεν ἀνεπηρέαστον ἀπὸ τὰς συνηθείας τοῦ Ἀμερικανικοῦ Βιρτζίνια. Ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν ἑνιαίαν Γερμανίαν καὶ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία καταναλίσκει τὸ ¼ τῶν προπολεμικῶς εἰσαγομένων Ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς ἑνιαίαν Γερμανίαν, ἤτοι 7.000 τόννους, οἵτινες δέον νὰ πολλαπλασιασθοῦν εἰς τὸ τριπλάσιον, διότι ηὐξήθη ἔκτοτε ἡ κατανάλωσις τῶν σιγαρέττων τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας ἤτοι 21.000 τόννους. Αὐτὴ θὰ ἔδει νὰ εἶναι ἡ κατανάλωσις τῆς σημερινῆς Ἀνατ. Γερμανίας εἰς τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Ἐὰν καθίστατο δυνατὸν νὰ εἰσαγάγωμεν τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος αὐτῆς εἰς τὴν Χώραν αὐτήν, θὰ εὑρίσκομεν, ἀσφαλῶς, τὴν λύσιν διὰ τὰ καπνά μας καὶ ἀκόμη διὰ τὰ εὐγενῆ τοιαῦτα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν Δρέσδην κυκλοφοροῦν σιγαρέττα ἀποκλειστικῶς Γιουγκοσλαυϊκῆς συνθέσεως, σιγαρέττα ἀποκλειστικῶς Κινεζικῆς συνθέσεως, σιγαρέττα ἀποκλειστικῶς Βουλγαρικῆς συνθέσεως καὶ ἄλλα ποὺ ἔχουν ἰσχυρὰν Σοβιετικὴν δόσιν. Ἀντιδροῦν οἱ καταναλωταὶ ὡς ἐπληροφορήθην ἀνεπισήμως. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει σχεδὸν τὸ ἑλληνικῆς συνθέσεως σιγαρέττον καὶ ὅταν εἰς τοὺς νέους τύπους χαρμάνια συνηθίσουν οἱ Γερμανοὶ καπνισταί, δὲν θὰ θελήσουν νὰ τὰ ἐγκαταλείψουν εἰς τὸ μέλλον. Προτείνω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐπειδὴ τὰ δύο μέτρα ποὺ ἐπρότεινα τῆς πριμοδοτήσεως, δηλ. τῶν εὐγενῶν σιγαρέττων εἰς τὴν χώραν μας καὶ τῆς διοχετεύσεως εἰς τὴν Ἀνατ. Γερμανίαν εὐγενῶν καπνῶν δὲν πρόκειται νὰ υἱοθετηθοῦν ἢ πάντως ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ των, προτείνω νὰ προέλθητε εἰς γενναῖα μέτρα διὰ τὴν τόνωσιν τῶν ἀκριτικῶν καπνοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν τῆς χώρας. Εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ διέρχονται τὴν πλέον δεινὴν κρίσιν. Ἔχουν 4–7 στρέμματα συνολικῆς ἰδιοκτησίας καὶ μικρὰν παραγωγὴν εὐγενῶν καπνῶν. Καὶ τὰ εὐγενῆ καπνὰ δὲν πληρώνονται οὔτε εἰς τὰ ⅕ τῆς προπολεμικῆς των τιμῆς, εὐθυγραμμιζόμενα τὰ καπνὰ τῆς Κατερίνης λ.χ., ὅπου ἡ παραγωγὴ φθάνει τὰ 150–200 κιλὰ κατὰ στρέμμα. Δὲν ὑπάρχει δεινοτέρα θέσις ἀπὸ αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον οἱ παραγωγοὶ τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῆς Ἀνατ. Μακεδονίας. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἂς ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς παραγωγοὺς αὐτῶν, ὄχι διὰ νὰ γίνουν τρόφιμοι μονίμως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀλλὰ νὰ τοὺς δοθῇ δι’ ἐπιδοτήσεως —ὄχι ὡς δάνειον— ἰσχυρᾶς τῶν μέσων διὰ νὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ τονώσουν τὴν οἰκονομικήν των θέσιν ὀργανικῶς καὶ νὰ εὕρουν νέας πηγὰς εἰσοδήματος ἀφοῦ ἡ ὑπάρχουσα ἔχει ἀτυχῶς στερέψει. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Ματρῖνος).

§73Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, εἰλικρινὰ σᾶς εὐχαριστῶ, διότι διευκολύνετε τὴν ἀπάντησίν μου μὲ ὅσα εἴπατε. Διεπιστώσατε, κ. Πρόεδρε, πρῶτον, κρίσιν ἀνατολικοῦ καπνοῦ καὶ δεύτερον κρίσιν εὐγενείας ἐντὸς τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ.

§74Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διεπίστωσα κρίσιν ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν.

§75Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἴπατε, ὅτι διέρχεται κρίσιν εὐγενείας ὁ ἀνατολικὸς καπνὸς καὶ εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀκριβῶς αὐτὰ τὰ δύο γεγονότα τὰ ἀναμφισβήτητα μᾶς παρέχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν ἐπιτυχῆ προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζετε, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ηὔξησε τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ καπνοῦ ἀπὸ 52.000 τόννους εἰς 62.000 τόννους. Ἐπίσης πρὶν ἀναλάβῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἡ μέση τιμὴ ἐξαγωγῆς ἦτο δολλάρια 1,18 κατὰ κιλόν. Πέρυσι ἡ μέση τιμὴ ἐξαγωγῆς ἦτο δολλάρια 1,36. Εἴχομεν οὕτω διαφορὰν εἰσπράξεως συναλλάγματος ἀπὸ 62 ἑκατομμύρια δολλάρια, πέρυσι εἰσεπράξαμεν 84 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§76Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ μᾶς ἀναφέρετε τὰς μέσας χωρικὰς τιμάς, διότι αὐταὶ διαφέρουν τοὺς παραγωγούς.

§77Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κατὰ συνέπειαν πρῶτον παρὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ καὶ τῆς εὐγενείας ἐντὸς τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ μέχρι τὸν περασμένον χρόνον εἴχομεν καὶ αὔξησιν τιμῆς διαθέσεως καὶ αὔξησιν ποσοτήτων ἐξαγωγῆς. Τώρα, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐκτιμήσητε ἔτι περαιτέρω τὴν κατάστασιν, καὶ σεῖς ἀσφαλῶς θὰ τὴν γνωρίζητε διότι τὴν παρακολουθεῖτε, θὰ ἀναφέρω τί συνέβη εἰς τὴν Τουρκίαν. Πρέπει νὰ ἀναφερθῇ ἡ Τουρκία, διότι ἔχει ὁμοειδῆ μὲ ἡμᾶς καπνά. Ἂς ἴδωμεν τί ἔκαμε ἡ Τουρκία. Ἡ Τουρκία τὸ 1957 ἔκαμεν ἐξαγωγὰς 88.500 τόννων καὶ τὸ 1958 67.000 τόννων. Δηλαδὴ ἐμειώθη ἡ ἐξαγωγή της κατὰ 24,4%. Ἡ Ἑλλὰς εἶχε ἐξαγωγὴν 69.000 τόννων τὸ 1957 καὶ 62.500 τόννων τὸ 1958. Δηλαδή, ἐνῷ ἡ Τουρκία ἐμείωσε τὰς ἐξαγωγάς της κατὰ 24,4%, ἡ Ἑλλὰς τὰς ἐμείωσε κατὰ 9,6 ο), ἀλλὰ ἡ κρίσις πρέπει νὰ γίνεται συγκριτικῶς. Ὅταν μία γείτων χώρα ἔχῃ μείωσιν 24,4% καὶ ἡμεῖς ἐπραγματοποιήσαμε μείωσιν 8% θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι πρέπει νὰ κατεβλήθη κἄποια ἐπιτυχὴς προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ κἄτι ἀκόμη ἐπὶ πλέον. Τὴν κρίσιν αὐτὴν δὲν τὴν διέρχεται ὁ καπνοπαραγωγός. Ἡ Κυβέρνησις μὲ ὅλας τὰς ἐκ τούτου ἐπιβαρύνσεις τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἐπίπτωσιν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται βεβαίως ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἐγκαίρως, ἐγκαιρότατα συγκεντρώνει τὸν καπνὸν καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐπιτύχῃ νὰ τὸν πωλῇ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχήν, τὴν ρυθμικὴν του διάθεσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸν καπνὸν λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία εἶναι διεθνὴς κρίσις καὶ δὲν εἶναι μόνον ἑλληνική, προβαίνομεν εἰς συγκέντρωσιν καὶ διὰ νὰ μὴ δυσχεράνωμεν τὴν διάθεσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ καπνοῦ πωλοῦμεν ρυθμικῶς καὶ ἔχομεν πωλήσει ἀπὸ τὸν συγκεντρωθέντα καπνὸν περίπου 4.000 τόννους καὶ ἐνδεχομένως διὰ συνδυασμένης πράξεως σήμερον ἑτέρους 5.200 τόννους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις.

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εὔχομαι νὰ ἐλάβατε δραστικὰ μέτρα ἐγγυήσεων ὥστε αὐτὰ ποὺ πωλήσατε σήμερον εἰς τὴν Πορτογαλίαν νὰ μὴ ἐξαχθοῦν ἐκ τῆς ὀπισθίας θύρας εἰς χώρας ὅπου προσφέρονται καὶ θὰ προσφερθοῦν τὰ καπνὰ τῆς περυσινῆς καὶ ἐφετεινῆς ἐσοδείας διότι γνωρίζετε, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν πωλοῦνται τὰ κρατικὰ καπνὰ εἶναι περίπου ἐξευτελιστικὴ καὶ ἐνδεχομένως θὰ παρασύρουν εἰς τὴν κατολίσθησιν καὶ ὁλόκληρον τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1958 καὶ τοῦ 1959 ἴσως. Ἂς κλείσωμεν τὴν συζήτησιν μὲ τοὺς ἀριθμοὺς ἑνὸς ὀργανισμοῦ ποὺ λειτουργεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν σας, τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας πράγματι ηὐξήθησαν ἀπὸ 59.500 τόννους τὸ 1954–1955 εἰς 63.800 τὸ 1956–1957. Ἔκτοτε ὅμως, κ. Ὑπουργέ, λέγουν οἱ ὑφιστάμενοί σας, ὅτι πίπτουν. Ἀπὸ τὸ 1956 εἰς 58.600, δηλαδὴ 5.000 τόννους ἐπὶ ἔλαττον τὸ 1967–58 εἰς 61.800. Ἐνῷ παραλλήλως αἱ τιμαὶ εἰς συνάλλαγμα κατὰ κιλὸν καὶ κατ’ ἔτος ἀπὸ τὸ 1956 ἀκολουθοῦν σταθερῶς τὴν κατιοῦσαν. Τὰ 83 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1956–1957 γίνονται 81 τὸ 1957–1958 καὶ τὸ 1958–1959 εἰς 79,2. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ὁποῖοι προδίδουν τὴν ἀποτυχίαν τῆς πολιτικῆς σας.

§79Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς δώσω τοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ τὸ διαπιστώσητε.

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θέλω ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐξαντλήσω δι’ ὀλίγων τὸ τελευταῖον ἐκ τῶν ἐπιλεγέντων βασικῶν προϊόντων, τὸν βάμβακα. Δὲν ἐπιθυμῶ διὰ τῆς ἐπιλογῆς αὐτοῦ τοῦ προϊόντος νὰ ὑποτιμήσω τὴν σημασίαν τῆς σταφίδος ὡς προϊόντος σημαντικοῦ διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ἐὰν ἐπέλεξα τὸν βάμβακα, εἶναι διότι θεωρῶ, ὅτι οὗτος εἶναι ἕνα προϊὸν δυναμικὸν, ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη μὲ τὴν ἐργώδη προσπάθειαν τῶν γεωπόνων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὴν αὐτοθυσίαν καὶ προοδευτικότητα καὶ τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ καὶ μὲ τὴν συνεχῆ καὶ ἐπίμονον πολιτικὴν ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων, τὸ προϊὸν αὐτὸ ἐγνώρισε μίαν λαμπρὰν πρόοδον. Τὸ προϊὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἦτο σχεδὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως πρό τινων ἐτῶν, κατέληξε νὰ εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολυτίμους συντελεστὰς τοῦ ἐνεργητικοῦ σκέλους τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Καὶ περαιτέρω τὸ προϊὸν αὐτὸ συμβάλλει εἰς τὴν μείωσιν τῆς ὑποαπασχολήσεως, διότι ὡς γνωστόν, ἀπαιτεῖ ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν ἡμερομισθίων. Καὶ ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, ἐπανηγυρίζαμεν μέχρι πέρυσιν αὐτὴν τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ μας εἰσοδήματος καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ συναλλάγματος ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος, ἔλαβε χώραν ἕνα λάθος, ἂς εἶμαι ἐπιεικής, ἕνα λάθος φοβερὸν ἀπὸ πλευρᾶς κυβερνητικῆς. Εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον μιᾶς κάμψεως σημαντικῆς τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, κάμψεως, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς εἰδότας, δὲν εἶναι ἄσχετος μὲ μίαν ἰσχυρὰν ἐπιδότησιν τὴν ὁποίαν παρέχουν εἰς τὸ προϊὸν ἰσχυραὶ βαμβακοπαραγωγικαὶ χῶραι. Ἡ Κυβέρνησις προσηλωμένη εἰς τὸ δόγμα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, ἐσταύρωσε τὰς χεῖρας καὶ ἀφῆκε τὸν παραγωγὸν ἕρμαιον καὶ βορᾶν εἰς τὴν κατολίσθησιν τῶν διεθνῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος. Καὶ ὁ βαμβακοπαραγωγός μας περιῆλθε κατὰ συνέπειαν εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν. Ἀπήλαυσε τιμὰς κατὰ 30% μικροτέρας τοῦ προηγουμένου ἔτους καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία γενικώτερον ὑπέστη δεινὸν πλῆγμα ἐκ τῆς ἀσυνέτου αὐτῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντὶ αὐξήσεως ἔχομεν μείωσιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας καὶ οἱ γεωργοί, οἱ βαμβακοπαραγωγοί, ἐγκαταλείπουν τὸν βάμβακα καὶ στρέφονται πρὸς τὴν «προγεγραμμένην», οὕτως εἰπεῖν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν σιτοκαλλιέργειαν. Ὄπισθεν ὁλοταχῶς διὰ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἔχουν συνάψει δάνεια μεσοπρόθεσμα μεγάλα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων μικρῶν διὰ νὰ γίνουν ἀρδευτικοὶ οἱ ἀγροί των, ἀκόμη διὰ τὴν προμήθειαν μικρῶν καὶ παγίων ἐγκαταστάσεων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν. Αἱ τελευταῖαι αὐταὶ ἀτυχῶς ἀχρηστεύονται καὶ μὲ τὸ βάρος των παρασύρουν εἰς τὸν τάφον τοὺς ἀτυχεῖς βαμβακοπαραγωγοὺς ποὺ μᾶς ἤκουσαν ἐπὶ τόσα ἔτη, ὅλους μας, πολιτικούς, Νομάρχας, τεχνικούς, προπαγανδίζοντας τὴν ἰδέαν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Ἆραγε ἡ Κυβέρνησις ἔστω καὶ ἤδη θὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ σφάλμα της καὶ θὰ τὸ ἐπανορθώσῃ ὅσον εἶναι καιρὸς ἀκόμη ἢ θὰ παραμείνῃ πάντοτε ἀπαθὴς θεατὴς τοῦ δράματος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν; Ἐάν, κύριοι βουλευταί, δικαιολογῆται κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐπιδότησις τοῦ οἱουδήποτε παθητικοῦ γεωργικοῦ προϊόντος, ἐν ὀνόματι τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καὶ ἀπέναντι τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐπιδοτοῦνται ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον μέσῳ τῆς ὑψηλῆς δασμολογικῆς προστασίας, εἶναι δυνατὸν ἕνα προϊὸν τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκομεν τὴν ἐπέκτασιν, διότι ἀπὸ αὐτὸ ἀναμένομεν καὶ προσδοκῶμεν ἀποτελέσματα πολύτιμα καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διὰ τὸ ἔθνος ὁλόκληρον, εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῶμεν ἀδρανεῖς, λόγῳ τῆς ὀρθοδοξίας τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ νὰ μὴ κάμωμεν τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνουν ἄλλαι χῶραι, ἐνισχύουσαι ποικιλοτρόπως τὸν ἰδικόν των βάμβακα. Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της. Δὲν δύναται νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν καὶ νὰ στρέφῃ τὸν καλλιεργητὴν πρὸς συνθέτους καλλιεργείας μὲ μεγάλο εἰσόδημα ἀκαθάριστον καὶ μεγάλην ἀπασχόλησιν, ὅταν τὸν βάμβακα κατεδίκασεν εἰς τοιαύτην ὀπισθοδρόμησιν.

§81Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἐξήχθησαν ἐν τῷ συνόλῳ τὰ ἀποθέματα βάμβακος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διὰ πρώτην φορὰν δὲν εἶχε βάμβακα οὔτε διὰ τὴν βιομηχανίαν της; Ἠδυνήθη νὰ ἐξαγάγῃ τὸν βάμβακα καὶ παρ’ ὀλίγον νὰ πραγματοποιήσωμεν εἰσαγωγὴν διὰ βιομηχανικὴν χρῆσιν.

§82Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ αὐτὸ ἀπαγγέλλετε καταδίκην κατὰ τοῦ συναδέλφου σας τῆς Γεωργίας, διότι λέγετε, ὅτι ἀπερροφήθη ἡ παραγωγή. Μὴ παρεμβαίνετε ὡς συνήγορος διότι ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ μειώσεως τῆς παραγωγῆς καὶ ὄχι τῆς ἐξαγωγῆς.

§83Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ βάμβαξ...

§84Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ φθάσω καὶ σὲ σᾶς, θὰ ὁμιλήσω περὶ ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος καὶ τότε θὰ ἀπαντήσετε σεῖς.

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, διότι ἄλλην μίαν φορὰν ἀναγκάζομαι νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ τόσον ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὰ προϊόντα αὐτὰ τῶν ἐτησίων καλλιεργειῶν, ἐν τούτοις, ὅμως, δὲν παρακολουθεῖτε τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως.

§86Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν ἔχετε;

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω ἀμέσως.

§88Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ πεισθῶ.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν παρηκολουθήσατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, πρὸ ἑνὸς μηνός, ἔλαβεν εἰδικὰ μέτρα διὰ τὸν βάμβακα.

§90Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ γνωρίζω.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τότε, ἀποκαλύπτεσθε, ὅτι ἐνῷ ἠξεύρατε τὰ μέτρα, ἐν τούτοις κάμετε κριτικήν....

§92Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὸ λάθος ποὺ ἐκάματε πέρυσι καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπανορθώνεται εὔκολα. Μὲ τὸ μέτρον ποὺ προσφάτως ἐλάβατε —ἄλλοτε θὰ κρίνωμεν ἂν εἶναι ἐπαρκῆ— δὲν ἀμνηστεύεται τὸ παρελθόν.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νὰ ἴδωμεν ἐὰν τὸ λάθος τὸ ὁποῖον ἔγινε πέρυσι, κατὰ τί ἐζημίωσε τὴν ἐθνικὴν παραγωγήν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐμειώθη ἡ βαμβακοκαλλιέργεια κατὰ 300.000 στρέμματα.

§94Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν τὸ ἠξεύρω. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἄποψις, τὴν ὁποίαν εἶπον ἄλλοτε.

§96Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μὴ ἀμφιβάλλετε, μόνον ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, κ. Ὑπουργέ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστῆ, μὴ παρεμβαίνετε εἰς τὴν συζήτησιν.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1959, δηλαδὴ κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον, ἔχομεν μίαν μείωσιν τῶν ἐκτάσεων τῶν καλλιεργουμένων διὰ βάμβακος, κατὰ 300.000 στρέμματα. Ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι ἀπὸ τὰς 300.000 στρέμματα, τὰ 225.000 στρέμματα ἀφοροῦν ξηρικοὺς ἀγρούς.

§99Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἀφεώρουν καὶ ποτιστικοὺς εἰς μεγάλην ἔκτασιν.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἀποκλείεται ὁ περιορισμὸς αὐτὸς νὰ ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν ἀμειψισποράν, εἰς τὴν ἐναλλαγὴν τῶν καλλιεργειῶν. Εἶναι κατὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ μειωμένη ἡ καλλιέργεια, ἀλλὰ εἶναι ἐξηκριβωμένον, ὅτι τὰ 75.000 στρέμματα ἀνήκουν εἰς μέσους παραγωγούς, ἀνήκουν εἰς μεγαλοπαραγωγούς, δηλαδὴ εἰς ἐπιχειρηματίας καλλιεργητὰς βάμβακος. Ἠξεύρετε, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος ἔχει ἀνάγκην πολλῶν ἡμερομισθίων.

§101Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν δὲν ἔχει ἀξίαν.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτό, ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, ἀλλὰ ἔχει ἀξίαν ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος τῶν κυρίως ἀσχολουμένων μὲ τὴν γεωργίαν.

§103Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ οἱ μεγάλοι ἐπιχειρηματίαι ἀπασχολοῦν ἐργάτας. Δὲν καλλιεργοῦν οἱ ἴδιοι.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτοὶ ἐγκατέλειψαν τὴν καλλιέργειαν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι δὲν ἐκέρδιζον διὰ τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος. Ὁπωσδήποτε εἶναι ἀληθές, ὅτι εἴχομεν πέρυσιν μίαν κάμψιν τιμῶν τοῦ βάμβακος. Ἐπαναλαμβάνω καὶ σημειῶ, ὅτι ἐνῷ τὸ ἐγνωρίζατε ὅπως ἀπεκαλύφθη δὲν εἴπατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ μέτρων τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἀπεφάσισε τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη καὶ πρακτικὸν εἶναι καὶ ὠφέλιμον. Πρακτικὸν μὲν εἶναι διότι ἀπέφυγε τὴν ἐπιδότησιν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ὅπως ἠξεύρετε αἱ ἐπιδοτήσεις καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μέτρου οἰκονομικοῦ ἴσως νὰ μὴ εἶναι ὀρθαί. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἐὰν τὸ ποσὸν τὸ διδόμενον διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ἔρχεται εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ ἢ ὄχι, αὐτὸ δὲν εἶναι βέβαιον.

§105Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ συνέστησα τὴν ἄμεσον κατὰ στρέμμα ἐπιδότησιν καπνοῦ καὶ σίτου.

§106Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε καὶ ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸ μέτρον τῆς ἐπιδοτήσεως κατὰ καλλιεργούμενον στρέμμα. Καὶ ὅπως ἀπεκαλύφθη, ἐγνωρίζατε τὸ μέτρον ἀλλὰ παρελείψατε νὰ τὸ εἴπητε. Ὑπάρχει ἕνας διαχωρισμὸς εἰς τὴν ἐπιδότησιν. Εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἐπιδότησις εἰς τὰς ἀρδευομένας ἐκτάσεις καὶ μικροτέρα διὰ τὰς μὴ ἀρδευομένας. Ὄχι διότι κηρύσσομεν τὸν πόλεμον κατὰ τῶν καλλιεργητῶν τῶν μὴ ἀρδευομένων ἐκτάσεων, ἀλλὰ διότι ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ ἄρδευσις ἀπαιτεῖ ἐπὶ πλέον δαπάνας, καὶ διότι, νὰ τὸ εἴπωμεν καθαρὰ δὲν εὐνοοῦμεν τὴν καλλιέργειαν εἰς ξηρικὰ χωράφια. Δὲν τὴν εὐνοοῦμεν διότι εἶναι γνωστὸν καὶ ἐβεβαιώθη τοῦτο ἀπὸ τοὺς πελάτας μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι ὁ βάμβαξ ὁ παραγόμενος εἰς ξηρικὰ χωράφια δὲν ἔχει τὰς ἐξαιρετικὰς ἰδιότητας τοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος παράγεται εἰς ποτιστικὰ χωράφια. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἀποφασιστικὰ μέτρα διὰ τὴν περαιτέρω ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος.

§107Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, πράγματι, ἐγνώριζον τὸ ἐντελῶς πρόσφατον μέτρον τῆς ἐπιδοτήσεως κατὰ στρέμμα τῶν βαμβακοκαλλιεργητῶν καὶ ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ διέφυγε νὰ τὸ ἀναφέρω. Πάντως ἔκαμα ἀνάλυσιν τῶν σκέψεών μου καὶ ὑπέβαλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν προτάσεις διὰ τὸν σῖτον καὶ καπνὸν καὶ ὑπελόγιζα, ὅτι συνεπὴς πρὸς τὸ μέτρον ποὺ προσφάτως ἔλαβε διὰ τὸν βάμβακα ἡ Κυβέρνησις, θὰ τὸ ἐπεκτείνῃ σύμφωνα πρὸς τὴν πρότασίν μου καὶ διὰ τὸν καπνὸν καὶ διὰ τὸν σῖτον. Κύριοι βουλευταί, θὰ μνημονεύσω ἁπλῶς τὸ ἔλαιον, τὴν σταφίδα, τὰ φροῦτα, τὰ λαχανικά, τὰ γεώμηλα, τὴν ὄρυζαν καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτῶν. Ὅμως δὲν θὰ ἤμην δίκαιος, ἐὰν δὲν μετέφερον εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς τὸν πόνον ὅλων τῶν παραγωγῶν αὐτῶν τῶν προϊόντων καὶ τὰς διαμαρτυρίας διὰ τὴν δεινὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιαχθῆ συνεπείᾳ κρίσεως τιμῶν καὶ κρίσεως παραγωγῆς ὅλων αὐτῶν ἀνεξαιρέτως τῶν προϊόντων. Ὁ συνάδελφος κ. Μαρῆς δὲν εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ μᾶς λύσῃ τὴν γνωστὴν ἀπορίαν ἐὰν ἔγινεν ἢ δὲν ἔγινε τὸ συλλαλητήριον τῶν σουλτανοπαραγωγῶν εἰς τὸ Ἡράκλειον. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ἂν ἐματαιώθη αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπέμβασιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τῶν δυνάμεων ἀσφαλείας. Καὶ πάντως ἡ ἀπόπειρα τῆς συγκροτήσεως τοῦ συλλαλητηρίου δὲν ὑποθέτω νὰ μὴ ἀποτελῇ ἀψευδῆ μαρτυρίαν τῆς δεινῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιαχθῆ οἱ παραγωγοὶ ὅλων αὐτῶν τῶν προϊόντων.

§108Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ κῦρος τὸ ἰδικόν σας, τὸ προσωπικόν, πράγματι δικαιολογεῖτε τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ὅταν γνωρίζετε κἄτι τι τὸ ὁποῖον σᾶς τὸ ἐπιβεβαιῶ καὶ μὲ τὴν σημερινήν μου πρᾶξιν. Τὴν σουλτανίνα τὴν ἠγόρασε τὸ Κράτος πρὸς 7 δραχμὰς τὸ κιλόν. Μέρος τῆς σουλτανίνας αὐτῆς ἐπώλησε σήμερον πρὸς 5,80 δραχμὰς τὸ κιλόν. Ὅταν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιδοτῇ τὴν παραγωγὴν τῆς σουλτανίνας, πράγματι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐνισχύετε τὰς ἀνευθύνους αὐτὰς ἐνεργείας. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν φθάνῃ εἰς σημεῖον μία Κυβέρνησις νὰ συγκεντρώνῃ γεωργικὸν προϊὸν διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς παραγωγούς, εἰς τιμὴν πολὺ ἀνωτέραν τῆς διεθνοῦς καὶ πραγματοποιεῖ ζημίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ, δηλαδὴ εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διὰ νὰ ἐπιδοτήσῃ τὴν ρυθμικὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος, πιστεύετε πράγματι, ὅτι ἦσαν φιλικὰ πρὸς τοὺς σουλτανοπαραγωγοὺς τὰ ἐλατήρια ἐκείνων ποὺ τοὺς ἐκάλουν εἰς ἐξέγερσιν; Ἂν καὶ ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, σεῖς ποὺ εἶσθε κατ’ ἐξοχὴν μελετητὴς τῶν ἀγροτικῶν θεμάτων εὑρίσκετε, ὅτι δὲν ἐφέρθη μὲ εὔνοιαν ἔναντι τῶν σουλτανοπαραγωγῶν ἡ Κυβέρνησις ὁρίσασα πολὺ μεγαλυτέραν τιμὴν τῆς διεθνοῦς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς σουλτανίνας, τότε πλέον, κ. Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμπορῶ πραγματικὰ νὰ σᾶς παρακολουθήσω.

§109Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν θὰ μὲ παρασύρετε νὰ παρεκκλίνω ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν ποὺ ἔχω νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὰ ἐπὶ μέρους αὐτὰ θέματα, φειδόμενος καὶ κηδόμενος τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος εἶναι διατεθειμένος διὰ τοὺς ρήτορας ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν. Ὅμως φοβοῦμαι πολύ, ὅτι καὶ τὸ δημόσιον ἐζημιώσατε μὲ τὴν πολιτικήν σας εἰς τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος, καὶ τοὺς παραγωγοὺς δὲν ἐβοηθήσατε. Ἀλλὰ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ σᾶς ἀπαντήσουν καὶ πάντως μὴ σᾶς φαίνεται παράξενον διότι αὐτὸ ποὺ ἀνέφερον συνέβη. Σᾶς ἀνέφερα πρὸ ὀλίγου τὸν κ. Ἀνδρεάδην, ὁ ὁποῖος σημειώνει ἀπὸ τοῦδε 40% ζημίαν διὰ τὰ κρατικὰ καπνά. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἐὰν μέρος αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ἐδίδετο εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὡς ἄμεσος ἐπιδότησις, δὲν θὰ ἦτο καλυτέρα ἡ θέσις των καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς ἐξαγωγικῆς διαδικασίας;

§110Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔμειναν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν τὰ καπνὰ ὅπως ἔμειναν ἄλλοτε ἐπὶ ἄλλων Κυβερνήσεων.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀστόχως μὲ διακόπτετε καὶ μὲ ὑποχρεώνετε νὰ ἐπαναλάβω μίαν θλιβερὰν διαπίστωσιν. Παρελάβατε τὸ 1955 κενὰς τὰς ἀποθήκας τῶν καπνῶν καὶ τῶν ἐμπόρων καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς ΣΕΚΕ καὶ τῶν χωρικῶν, καὶ τὰς ἔχετε σήμερον μεστὰς κρατικῶν ἀποθεμάτων, τῶν ὁποίων ἡ διάθεσις γίνεται ὑπὸ ὅρους ὀλεθρίους καὶ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν καὶ καπνικὴν οἰκονομίαν.

§112Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Πέρυσι, ἡ τιμὴ τῆς σουλτανίνας ἦτο 360 δολλάρια ὁ τόννος. Ποία εἶναι ἡ τιμὴ ἐφέτος; Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐδώσατε μίαν ἐξήγησιν, ἡ ὁποία εἶναι μακρὰν τῆς πραγματικότητος καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχει κἄποιαν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ξεκινᾶμε μὲ 360 δολλάρια τὸν χρόνον καὶ καταντοῦμε εἰς τὰς 280.

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζω τὸ θέμα ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ τὸ θίξω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ δι’ ὀλίγων πάλιν νὰ εἰσέλθω εἰς ἕνα κατ’ ἐξοχὴν καίριον ἀλλὰ καὶ ἐπίκαιρον θέμα, τὸ ὁποῖον περιέργως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ παρῆλθεν ἐν σιγῇ, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ παρωνυχίδος ἐνῷ πρόκειται περὶ προβλήματος μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι συνδεδεμένη ἡ ἐπιβίωσις τοῦ Ἔθνους. Θὰ εἰσέλθῃ ἢ ὄχι ἡ Ἑλλὰς εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν; Θὰ συνδεθῇ ἁπλῶς καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους; Ἢ οὔτε θὰ συνδεθῇ, οὔτε θὰ εἰσέλθῃ; Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ εἶναι θέμα ποὺ δὲν ἀφορᾷ ἐκείνους, ποὺ κατέχουν τοὺς ὑπουργικοὺς θώκους μόνον, —ὡς ψιθυρίζει συνάδελφος τῆς συμπολιτεύσεως—, ἀφορᾷ καὶ τὸν τελευταῖον Ἕλληνα οἱονδήποτε καὶ ἂν ἀσκῇ ἐπάγγελμα, εἴτε ἀγρότης εἶναι, εἴτε ὑπάλληλος, εἴτε ἐργάτης, εἴτε βιοτέχνης ἢ ἐπαγγελματίας, εἴτε βιομήχανος, εἴτε ἔμπορος. Εἰς τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν αὐτὴ ἢ ἡ ἄλλη ρύθμισις τοῦ θέματος. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις θέτει πολιτικὸν ζήτημα, προβαίνει εἰς ἀπολογισμὸν τοῦ ἔργου της, καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν διεξάγονται εἰς τελικὴν φάσιν συζητήσεις καὶ διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ δὲν θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις ἄξιον τὸ Σῶμα νὰ τὸ ἐνημερώσῃ στοιχειωδῶς περὶ τοῦ σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται αἱ συζητήσεις καὶ ποία ἡ διαγραφομένη προοπτική. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦται τὸ Σῶμα νὰ ζητήσῃ, νὰ παρακαλέσῃ ἔστω εὐσεβάστως, τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, πρὶν τερματισθῇ ἡ πολιτικὴ συζήτησις νὰ διαφωτίσῃ τὸ Σῶμα καὶ τὸν λαὸν ἐπὶ τοῦ καιρίου αὐτοῦ ζητήματος. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὅτι —ἐξ αἰτίας ἐπιμόνων κυκλοφορουσῶν ἀπὸ προχθὲς φημῶν— καθ’ ἃς οἱ ἁρμόδιοι τῆς εὐρωπαϊκῆς κοινῆς ἀγορᾶς ἀποκρούουν πᾶσαν ἰδέαν ἴσης μεταχειρίσεως τῶν ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων μὲ τὰ προϊόντα τὰ ἰδικά των, ἡ ἀνησυχία ὅλων μας ἐνετάθη, διότι ἀποκρούονται τὰ λογικὰ ἑλληνικὰ αἰτήματα, ἐν γένει δημιουργεῖται ἡ ὑποχρέωσις πρὸς τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τί πράγματι συμβαίνει μὲ τὸ καίριον αὐτὸ ζήτημα, πρὶν ἢ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Καὶ θὰ ἔλθω τώρα εἰς μίαν συζήτησιν ἀχάριστον μὲ τὸν φίλον κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Θὰ τοῦ εἴπω δι’ ὀλίγων διατὶ ἀπέτυχεν εἰς τὴν ἐξαγωγικήν του πολιτικήν. Θὰ γνωρίζῃ καὶ ἐκεῖνος, ὅτι ἂν κἄποιαν στιγμὴν κατ’ ἰδίαν εἰς οἰκογενειακόν του περιβάλλον ἀνομολογῇ τὴν ὕφεσιν τὴν οἰκονομικήν, θὰ τὴν ἐξηγῇ ὡς καλὸς οἰκονομολόγος, ὡς ὀφειλομένην ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ὀφειλομένην τὴν τελευταίαν ταύτην καὶ κατὰ ἕνα μέγα μέρος εἰς τὴν δυσχέρειαν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ποίαν εὐθύνην ἔχετε ἐπωμισθῇ, χειριζόμενοι τὴν ἐμπορικὴν πολιτικήν, ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ δὲ ἄσκησιν τῶν ἰδικῶν σας καθηκόντων θὰ ἐξαρτηθῇ κατὰ τελευταῖον λόγον ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας. Δύο εἶναι τὰ βασικὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ προσήλωσίς σας, πρῶτον, ἡ θρησκευτική, εἰς τὸ δόγμα, εἰς τὸ ταμποῦ, τῆς ἀσυδοσίας τῶν εἰσαγωγῶν — χάρις εἰς αὐτήν, εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, πέντε δεκάδες καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δολλαρίων διετέθησαν μόνον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως, μέχρι σημείου, ὥστε νὰ δυσχερανθῇ τὸ ἔργον τῆς τροχαίας καὶ νὰ σκεπτώμεθα πῶς θὰ ὑποσκάψωμεν καὶ τὰς ὑφισταμένας οἰκοδομάς, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν χώρους στάσεως τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ἡ προσήλωσις εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀπώλειαν πολυτίμου συναλλάγματος, διατιθεμένου διὰ πολυτελῆ κατὰ ἕνα μέρος καταναλωτικὰ ἀγαθὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅταν δὲ αὐτὰ συμβαίνουν συγχρόνως, δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ διαθέσωμεν συνάλλαγμα, διὰ νὰ ἀγοράσωμεν βαγόνια–ψυγεῖα καὶ πλοῖα–ψυγεῖα, χάρις εἰς τὰ ὁποῖα ἡ τραγωδία ἡ περυσινὴ καὶ ἐφετεινὴ τῶν φρουτοπαραγωγῶν δὲν θὰ ἐσημειοῦτο. Χάρις εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, πλήρης ἐπίσης ἀνισοσκέλεια τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῆς χώρας, μὲ ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, πλὴν τῶν χωρῶν ἐκείνων, μὲ τὰς ὁποίας ἕνα ἰδιότυπον καθεστὼς μᾶς συνδέει, ἐννοῶ τῶν χωρῶν τῶν ἀνατολικῶν, ὅπου πρέπει νὰ ἰσοζυγίζωνται αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ αἱ ἐξαγωγαί. Ἐξοργιστικὰ παραδείγματα ἀνισοσκελείας ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἀνεφέρθησαν καὶ ἄλλοτε. Οἱ διοικοῦντες τὰς χώρας, τὴν Σουηδίαν, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Αὐστρίαν κλπ., ἐπωφελούμενοι τῆς δογματικῆς προσηλώσεως τῆς Κυβερνήσεώς μας εἰς τὸ ταμποῦ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἔρχονται ἐδῶ καὶ λεηλατοῦν καὶ ἀπομυζοῦν κατ’ οὐσίαν τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Εἰσάγουν τὰ προϊόντα των, καλοπληρώνονται, ὅμως, ἀποστρέφουν τὸ πρόσωπόν των ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ εἰσάγουν ὁμοειδῆ τοιαῦτα ἀπὸ ἄλλας χώρας. Πρὸς τί ἄλλως τε νὰ συγκινηθοῦν, ὅταν βλέπουν τὴν Κυβέρνησίν μας νὰ προσεύχεται εἰς τὸν Θεὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν; Τί ἀνάγκην ἔχουν νὰ δείξουν οἱανδήποτε διάθεσιν διαπραγματεύσεως, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγῶν των; Κατὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, μοιραίως γίνονται ὅσα γίνονται. Ὅταν, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἡμεῖς ἐπεκρίναμεν τὸ μέτρον αὐτό, ὅταν τὸ ἐξήγγειλεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, συνδέων αὐτὸ μὲ τὴν δραστικὴν ἐκείνην νομισματικὴν ὑπερυποτίμησιν ἐν ἔτει 1953, ἠκούσθησαν ἐπιχειρήματα, τινὰ τῶν ὁποίων, κατὰ μίαν καλόπιστον κριτικὴν ἐδικαιολόγουν, προσκαίρως τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου ἐκείνου. Ὅμως ἔτη ἓξ ἀφ’ ὅτου συνέβη τὸ γεγονὸς ἐκεῖνο τὸ κοσμοϊστορικόν, ἡ ἄκαμπτος ἐμμονή σας εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, γίνεται πηγὴ συμφορῶν διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν χώραν. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ πολλοῦ θὰ ἔδει νὰ χρησιμοποιήσητε, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἕνα δραστικὸν μέσον, τὸ ὁποῖον ἔχετε εἰς χεῖρας σας. Δὲν ἠμπορεῖτε ἢ δὲν θέλετε εὐθέως νὰ ἐπιβάλετε περιορισμούς, διὰ νὰ μὴ παραβιάσητε τὸν συνταγματικὸν!! νόμον περὶ ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν. Λήγουν αἱ ἐμπορικαὶ συμβάσεις κἄποιαν στιγμήν. Εἰς τὴν διάθεσίν σας εἶναι νὰ εἴπητε εἰς τοὺς συναδέλφους σας, ποὺ μᾶς πωλοῦν 20 καὶ ἀγοράζουν 1, ἢ μᾶς πωλοῦν 15 καὶ ἀγοράζουν ἕνα, ὅτι δὲν ἀνανεώνομεν τὴν σύμβασιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς λείπῃ τὸ ἕνα καὶ ἂς ἀναζητήσουν οἱ ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς νὰ εὕρουν πελάτας νὰ ἀγοράζουν τὰ εἴκοσι τὰ ἰδικά των. Θὰ ἴδητε τότε, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἐκλιπαροῦν διὰ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς μερικὴν ἔστω ἰσοσκέλισιν τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῶν δύο χωρῶν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν λογικὴν σχέσιν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν μὲ τὰς χώρας αὐτάς. Τί ἐνδιαφέρει τὸ ἕνα ἑκατομμύριον ποὺ ἐξάγομεν εἰς τὴν Σουηδίαν ἢ ἑκατοντάδες χιλιάδες πρὸς τὴν Ἀγγλίαν; Διατὶ νὰ μὴ τοὺς ἀναγκάσετε νὰ συνετισθοῦν καὶ νὰ μάθουν ὅτι δὲν εἶναι ξέφραγο ἀμπέλι ἡ χώρα αὐτή;

§114Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ σᾶς διακόψω, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἐγὼ ἐνδεχομένως, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου γενικώτερον. Ἕνα ἔχω μόνον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μὲ τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὸν ΟΕΟΣ, δὲν ὑπογράφονται ἐμπορικαὶ συμβάσεις, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς αὐτὰς μονοπώλιον δι’ ἐξαγώγιμόν μας προϊὸν ἢ ὑφίστανται ποσοστώσεις εἰσαγωγάς, διὰ τὰ προϊόντα μας.

§115Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον βασικὸν σφάλμα τῆς πολιτικῆς σας. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ἐκληρονομήσατε τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τοὺς προκατόχους σας, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν τὴν εἴχατε τυχὸν ἐπικρίνει τὸ 1953, ἀπὸ ἄλλης πολιτικῆς θέσεως εὑρισκόμενος. Σημασίαν ἔχει, ὅτι τὴν διατηρεῖτε, καίτοι εἶναι ἐκδήλως πηγὴ ἀκένωτος συμφορῶν διὰ τὸν τόπον. Καὶ ὑπάρχει ἕνα δεύτερον σφάλμα τῆς πολιτικῆς σας, καὶ αὐτό, ὅταν σᾶς τὸ καταλογίζωμεν, ἐρεθίζεσθε ἰδιαιτέρως. Εἶναι ἡ παρεμβολὴ πολιτικῶν κριτηρίων εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ἐξωτερικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς σας. Γνωρίζω τὰ ἐπιχειρήματά σας, τὰ ἤκουσα πλειστάκις εἰς τὸ διάστημα τῶν τελευταίων τριῶν μηνῶν, εἶναι στερεότυπα, δύναμαι νὰ σᾶς τὰ ἐπαναλάβω. Εἶπε π.χ. ὁ κ. Πρωθυπουργός, προχθές, ἀκόμη, διακόπτων Ἀρχηγὸν Κόμματος, ὁμιλοῦντα ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς: «Μὰ τί θέλετε, ἐπὶ τέλους; Προπολεμικῶς ἐξῆγεν ἡ Ἑλλὰς ἐμπορεύματα ἀξίας 17 ἑκατομμυρίων εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας καὶ ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 35 ἑκατομμυρίων. Τί ζητᾶτε ἀκόμη;». Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ἐντυπωσιακόν, ὅμως χάνει τὴν ἀξίαν του, ἐὰν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν δύο τινά. Τὰ 17 προπολεμικὰ ἑκατομμύρια δολλαρίων ἐκφράζουν τριπλάσιον ὄγκον ἀγαθῶν, ἀπὸ ὅ,τι ὁ ὄγκος τοῦ παγκοσμίου ἐμπορίου ἔχει αὐξηθῆ σημαντικῶς, ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν περίοδον. Ὑπῆρξεν ἕνα δεύτερον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ πάλιν διακόψαντα τὸν ἴδιον ρήτορα: «Ἐπὶ τέλους, δὲν σᾶς φθάνει ποὺ ἡ Κυβέρνησίς μου παρέλαβεν ἐξ ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας 9 ἑκατομμύρια καὶ τὰς ἔφθασεν εἰς τὰ 35 ἑκατομμύρια; Τί θέλετε ἀκόμη;». Τρεῖς εἶναι αἱ παρατηρήσεις μου, εἰς τὸ δεύτερον αὐτὸ ἐπιχείρημα. Κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ηὐξήθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ κατὰ 27 ἑκατομμύρια πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας, ηὐξήθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς Ἑλλάδος κατὰ 35 ἑκατομμύρια πρὸς τὰς χώρας καὶ μόνον τῆς Ἑνώσεως Εὐρωπαϊκῶν πληρωμῶν. Δευτέρα παρατήρησις: Μὲ τὰς χώρας τοῦ δυτικοῦ κόσμου ἤρχισαν αἱ συναλλαγαί μας εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας ἤρχισαν μόλις τὸ 1950–51. Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συναλλαγῶν μας εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἐπαφῆς μας μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας νὰ εἶναι οἷος ἦτο κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἐπαφῆς μας τῆς ἐμπορικῆς μὲ τὰς δυτικὰς χώρας; Εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνωμεν τὸ κατ’ ἔτος ὕψος συναλλαγῶν μὲ τὰς δύο πλευράς, ὅταν, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὰς μὲν δυτικὰς χώρας ἔχωμεν ἀρχίσει ἀπὸ 13 ἐτῶν νὰ συναλλασσώμεθα, μὲ τὰς χώρας δὲ τοῦ παραπετάσματος ἀπὸ μιᾶς 5ετίας; Ἰδού, διατὶ ἐξατμίζεται ἡ ἀξία τοῦ ἐπιχειρήματος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη παρατήρησις. Δὲν ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐπιθυμεῖ γενικῶς τὴν διεύρυνσιν τῶν συναλλαγῶν της, τὴν ἐλέγχομεν διότι δὲν ἐξήντλησεν ὅλα τὰ δυνατὰ περιθώρια, τὴν εἰς τὸ μάξιμουμ διεύρυνσιν τῶν συναλλαγῶν μας. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι αἱ δυνατότητες συναλλαγῶν εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰ 35 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καταλογίζομεν παράλειψιν καθήκοντος. Τὸ ἐξετελέσατε μερικῶς, οὐχὶ ἐξ ὁλοκλήρου. Ἰδοὺ ἡ κατηγορία, ὡς ὀρθῶς νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διατυποῦται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξωτερικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς πρὸς Ἀνατολάς. Ὑπάρχει ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον συχνὰ ἐπικαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Λέγει πρὸς ἡμᾶς, ὅτι «τί θέλετε νὰ κάμω; τὸ γοῦστο τῶν Ἑλλήνων καταναλωτῶν δὲν συμβιβάζεται μὲ τὰ προϊόντα τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν». Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα δὲν εὐσταθεῖ. Λέγει ὁ κύριος ὑπουργός: «Πῶς θέλετε νὰ ἐπιβάλω διὰ τῆς βίας εἰς τὸν Ἕλληνα καταναλωτὴν τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν τοῦ ἀρέσουν ὡς ποιότης, ὡς τιμή;». Κύριοι, εἶπον καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν φίλον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μὴ προβάλῃ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, διότι ὑπάρχει μία ἀποστομωτικὴ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας, κύριε ὑπουργέ. Σᾶς ἐρωτῶ: Χῶραι βιομηχανικῶς καὶ πολιτιστικῶς προηγμέναι, ὅπως εἶναι αἱ χῶραι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, εἰσάγουν τεραστίας ποσότητας καταναλωτικῶν ἀγαθῶν βιομηχανικῶν ἀπὸ τὰς Χώρας τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Αὐτοί, τέλος πάντων, οἱ ἀστοὶ Εὐρωπαῖοι, δὲν σοκάρονται ἀπὸ τὴν ἰδεολογικὴν ὀσμὴν τῶν προϊόντων αὐτῶν; Διατὶ οἱ Ἕλληνες νομίζετε ὅτι θὰ ἀποκρούουν προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν ἐν ἀφθονίᾳ αἱ δυτικαὶ χῶραι, καὶ θὰ εἴπω ἀκόμη, κύριε ὑπουργέ, ἡ Δυτικὴ Γερμανία, τὸ γνωρίζετε καλῶς, πραγματοποιεῖ τεραστίας εἰσαγωγὰς βιομηχανικῶν προϊόντων ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, παρὰ τὴν γνωστὴν εὐαισθησίαν ποὺ ἔχει ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἔναντι ἄλλων χωρῶν, συναπτουσῶν σχέσεις μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Οἱ Γερμανοὶ οἱ δυτικοί, δὲν γνωρίζουν ἄραγε νὰ ἐκτιμοῦν ποιότητα, τιμήν, χρῶμα καὶ μόνον οἱ Ἕλληνες εἶναι τόσον λεπτεπίλεπτοι καὶ εὐαίσθητοι προκειμένου νὰ ἀγοράσουν τοιαῦτα προϊόντα ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν; Τὸ ἐπιχείρημά σας, προφανῶς, ἐξ ἄλλου, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὰς εἰσαγωγὰς τοῦ Κράτους, ὡς καὶ τὰς τῶν κρατικῶν, τῶν ἡμικρατικῶν ὀργανισμῶν, τῶν ἐλεγχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους, διότι, βεβαίως, τὸ γοῦστο τῶν Ἑλλήνων καταναλωτῶν δὲν ἔχει, λ.χ., καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀγορὰν σοβιετικοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον ἀγοράζουν, φερ’ εἰπεῖν, καὶ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖται τῆς Ἀμερικῆς, διότι τὸ εὑρίσκουν εὐθηνότερον εἰς τὴν Ρωσίαν ἀπὸ ἀλλοῦ.

§116Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, μὴ προκαλῆτε, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω καὶ πάλιν. Λυποῦμαι, διότι ἐπαναλαμβάνετε τὸ τροπάριον αὐτὸ τῶν Ἀνατολικῶν σχέσεων. Γενικῶς ὁμιλῶ. Δὲν ὁμιλῶ προσωπικῶς δι’ ὑμᾶς. Κατὰ σύμπτωσιν, σήμερον δὲν διαβάσατε τὴν «Αὐγήν». Ἐὰν ἐδιαβάζατε τὴν «Αὐγὴν» —τὴν ἐφημερίδα «Αὐγὴ» τῆς Ε.Δ.Α.— θὰ ἐβλέπατε, ὅτι μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀσχοληθῇ τὸ ραδιόφωνον τῆς Μόσχας μὲ τὰς δηλώσεις μου —καὶ θὰ ἀναφερθῶ λεπτομερῶς ἐπ’ αὐτῶν, ὅταν θὰ ὁμιλήσω— καὶ ἀναγνωρίζει ὁ ἐπίτιμος σχολιαστὴς τοῦ ραδιοφώνου τῆς Μόσχας, ὅτι ηὐξήθησαν αἰσθητῶς τελευταίως αἱ συναλλαγαί μας καὶ ὅτι ἔφθασαν... 40%. Οἱ ἐπίσημοι χειρισταὶ τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς Ἑλλάδος, πιστεύουν πράγματι, ὅτι προχωροῦν, παρὰ τὰς δυσχερείας, πολὺ καλῶς, καὶ διατὶ σεῖς τὸ ἀμφισβητεῖτε;

§117Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι δὲν ἀπορροφοῦνται τὰ ἀνατολικὰ προϊόντα, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἂν εὐσταθοῦσε, δὲν θὰ ὑπῆρχον ἐξαγωγαί. Καὶ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ πάλιν, ἐν σχέσει μὲ τὸ στερεότυπον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνετε, πῶς ξεχωρίζουν οἱ Ἕλληνες καταναλωταὶ τὰ προϊόντα τὰ βιομηχανικὰ τῆς ἡνωμένης προπολεμικῶς γερμανικῆς βιομηχανίας;

§118Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ποῖος τὰ καταδικάζει;

§119Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι οἱ Ἕλληνες πολῖται δὲν ἀπορροφοῦν εὐκόλως τὰ προϊόντα τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν. Ἐρωτῶ: Πῶς συμβιβάζεται, οἱ Ἕλληνες, κατὰ τὴν ἄποψίν σας, νὰ ἀποκρούουν βιομηχανικὰ προϊόντα τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας καὶ ὄχι τῆς Δυτικῆς, ὅταν ἡ βιομηχανία τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας ἀπετέλει ἕνα ἑνιαῖον σύνολον μὲ τὰς βιομηχανίας τῆς Δυτικῆς Γερμανίας; Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διατὶ ἐπιμένετε εἰς ἕνα ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον καταρρέει μὲ τὴν ἐλαχίστην βάσανον. Θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, πάλιν, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς καὶ θὰ περιορίσω τὴν κριτικήν μου, διότι εὐρύτερον θὰ τὴν ἀσκήσω ἄλλοτε, τὴν πολιτικήν σας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐμπορικὰς σχέσεις μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, θὰ τὴν ἐντοπίσω μόνον εἰς μίαν χώραν, εἰς τὴν χώραν τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Συνέβη, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, νὰ ἐπισκεφθῶ μετὰ δύο διακεκριμένων συναδέλφων, τὴν χώραν αὐτὴν μόλις πρὸ 20 ἡμερῶν. Μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀκούσωμεν καὶ νὰ ἀντιληφθῶμεν πολλὰ οὐσιώδη πράγματα, διὰ τὸ θέμα ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀπεκομίσαμεν τὴν βάσιμον ἀντίληψιν, ὅτι ἀντικειμενικαὶ προϋποθέσεις ὑπάρχουν περισσότερον ἀπὸ εὐνοϊκαί, διὰ νὰ διευρυνθοῦν αἱ συναλλαγαὶ ποὺ ἔχουν τελευταίως περιορισθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Πράγματι ὁ πίναξ, τὸν ὁποῖον ἐζήτησα ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν προϊόντων καὶ τῶν ἐξαγομένων ἀπὸ αὐτήν, ἐμφανίζει ὅτι πλεῖστα βασικῆς σημασίας ἑλληνικὰ προϊόντα, διερχόμενα κρίσιν μόνιμον, εἰσάγονται ἐξ ἄλλων χωρῶν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ὅπως ἐπίσης βασικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐξάγει ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία πρὸς ἄλλας χώρας, δὲν τὰ εἰσάγομεν ἡμεῖς ἀπὸ αὐτήν, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλας χώρας. Ἰδοὺ διατὶ δύναται νὰ θεμελιωθῇ μία γόνιμος καὶ ἐξαιρετικῶς ὠφέλιμος ἐμπορικὴ πολιτικὴ εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινήσω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι τάχα τίθενται πολιτικοὶ ὅροι ἐκ μέρους τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, διὰ τὴν διεύρυνσιν τῶν σχέσεών μας μὲ αὐτήν. Μὲ τὴν χώραν αὐτὴν δὲν ἔχομεν διπλωματικὰς σχέσεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Αὐτὸ τὸ κατεστήσαμεν σαφὲς εἰς τοὺς ἐπισήμους συνομιλητὰς καὶ τῆς χώρας αὐτῆς καὶ τοὺς εὕρομεν συμφώνους. Μὲ τὴν χώραν αὐτὴν ἔχομεν ἐμπορικὰς σχέσεις, ἀλλὰ ὄχι ὁμαλάς, διότι δὲν συνεβλήθησαν τὰ Κράτη, οἱ ὑπουργοί, ἑκατέρωθεν, συνεβλήθησαν αἱ αἱμοδοτικαὶ τράπεζαι μόνον καὶ δι’ αὐτῆς τῆς τραπεζιτικῆς συμβάσεως γίνονται αἱ συναλλαγαί. Πρὸς στιγμὴν εἶχε μείνει ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Γερμανία ζητεῖ νὰ ὑπάρξῃ κρατικὴ ἐμπορικὴ σύμβασις. Ἐζήτησα ἐπιμόνως διευκρινήσεις ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν κ. Βάϊς καὶ ἀπὸ τὸν πανίσχυρον Ἀντιπρόεδρον τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως κ. Οὔλμπριχτ καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι βεβαίως θὰ ἐπεθύμει ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία νὰ γίνῃ ὑπουργικὴ ἐμπορικὴ σύμβασις καὶ νὰ κάμῃ ἡ Ἑλλὰς ὅ,τι ἔκαμεν ἡ Δυτικὴ Γερμανία μαζί της καὶ νὰ μὴ εἶναι βασιλικωτέρα τοῦ Βασιλέως. Καὶ ἔσπευσεν ὁ εὐφυέστατος ὑπουργὸς τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου κ. Βάϊς νὰ ἀνασύρῃ ἀπὸ χρηματοκιβώτιόν του ἕνα ἔγγραφον, τοῦ ὁποίου φωτοτυπίαν εὐηρεστήθη νὰ δώσῃ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Σαββόπουλον καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν πρᾶγμα, ὅτι ὁ ἐξοχώτατος δόκτωρ Ἔρχαρτ, Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Δυτικῆς Γερμανίας καὶ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δι’ ἐπιστολῆς του, ὑπογραφομένης παρ’ αὐτοῦ, ἐξουσιοδότησε τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου του νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, τὴν ὁποίαν συνυπογράφει καὶ ὁ Δήμαρχος τοῦ Δυτικοῦ Βερολίνου δόκτωρ Μπράουν. Καὶ εἶπον οἱ ἁρμόδιοι τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ὅτι εὐκταῖον εἶναι νὰ πράξωμεν ἐκεῖνο ποὺ ἔπραξαν καὶ ὅσοι μᾶς συνιστοῦν νὰ μὴ τοὺς μιμηθῶμεν!! Συνιστῶμεν ἡμεῖς, ὅτι ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι λεπτὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν πρώτη ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ νὰ προηγηθῇ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Ἑλλάς. Τὸ τί ἔκαμεν ἡ Δυτικὴ Γερμανία, εἶναι μία ὑπόθεσις οἰκογενειακή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τοῦ ἐξηγήσαμεν, ὅτι ὑπὸ τὸ σημερινὸν κλῖμα δὲν πρέπει νὰ ἐλπίζουν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ βῆμα καὶ ὁμολογῶ, ὅτι συνηντήσαμεν κατανόησιν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Λέγω καὶ πάλιν, δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ, οὔτε φαίνεται ὑπῆρξεν ὅρος πολιτικῆς ἔστω καὶ τοιαύτης ἠπίας μορφῆς ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, διὰ νὰ προχωρήσουν αἱ σχέσεις μας μὲ τὴν χώραν αὐτήν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἐξ ὀνόματος 44 συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς διαδεχθοῦν εἰς τὸ βῆμα, θὰ σᾶς παρακαλέσω ἰδιαιτέρως νὰ ἦσθε ὀλίγον συντομώτερος, διὰ νὰ τοὺς δοθῇ ὁ χρόνος κἄτι νὰ εἴπουν καὶ αὐτοί.

§121Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Σᾶς ἐδήλωσα, κύριε Πρόεδρε, συντομεύω ὅσον εἶναι δυνατόν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ συνεχεῖς ὑπουργικαὶ διακοπαί, αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν ὅσον καὶ ἡ ὁμιλία μας. Ὅπως καὶ νὰ εἶναι, κύριε ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ νὰ προσάψω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν κατηγορίαν, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὰς σχέσεις μας μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, τὴν ἀξίαν τῶν ὁποίων ἔχω ἤδη ἐν προοιμίῳ ἐπισημάνει, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδημιούργησε τὸ κατάλληλον κλῖμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέτρεπε τὴν διεύρυνσιν τῶν σχέσεών μας μὲ τὴν χώραν αὐτήν. Φέρ’ εἰπεῖν, εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι ἐγκατεστημένη, μὲ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, μία ἐμπορικὴ ἀντιπροσωπεία τῆς χώρας αὐτῆς. Βεβαίως, παραπονοῦνται, ὅτι συχνὰ προσκρούουν εἰς μικροπρεπεῖς ἐκδηλώσεις κατωτέρων ὀργάνων, διὰ τὰ ὁποῖα βεβαίως δὲν εὐθύνεται ἀμέσως ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὸ ἔργον των συναντᾶ πολλάκις δυσχερείας ἐν τῇ ἐκτελέσει του. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: Διατί, ἀφοῦ ἀνεκοινώθη ἤδη ἀπὸ ἔτους διὰ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, μεταβάντος εἰς τὴν Λειψίαν, ὅτι θὰ ἱδρύαμεν καὶ ἡμεῖς ἐμπορικὴν ἀντιπροσωπείαν εἰς τὸ Ἀνατολικὸν Βερολῖνον ἢ Δρέσδην ἢ Λειψίαν, δὲν ἐδόθη καμμία συνέχεια; Καίτοι ἀπήντησαν οἱ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ὅτι μετὰ χαρᾶς θὰ δεχθοῦν ἐγκατάστασιν ἰδικῆς μας ἀντιπροσωπείας ἐκεῖ, ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν προχωρεῖ. Βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ ἀπὸ πλευρᾶς Ἀνατολικῆς Γερμανίας ἀδυναμίαι ὀργανωτικαὶ καί τινες οὐσιαστικαί, τὰς ἐπεσημάναμεν κατὰ τὰς εἰς τὴν χώραν ταύτην συζητήσεις, τὰς ἀνεγνώρισαν οἱ ἁρμόδιοι καὶ μᾶς παρέσχον τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ τὰς θεραπεύσουν. Θέλω νὰ τερματίσω τὸ κεφάλαιον αὐτὸ μὲ τὴν ἁμαρτωλὴν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ἐστοίχισε τὴν οὐσιαστικὴν διακοπὴν ἀπό τινος τῶν σχέσεων τῶν ἐμπορικῶν τῶν δύο χωρῶν, ἡ ὑπόθεσις τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου ΜΑΡ-ΘΑ μὲ τουρκικὸν φορτίον βόρακος, τὸ ὁποῖον Ἕλλην ὑπήκοος ἐπώλησεν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Ἑλληνικὸν πλοῖον, τουρκικὸν ἐμπόρευμα, ἐκ Τουρκίας φορτωθέν, μὲ πωλητὴν Ἕλληνα πρὸς τοὺς Ἀνατολικοὺς Γερμανούς. Αὐτὸ τὸ πλοῖον μὲ προορισμὸν τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, συνελήφθη ἀπὸ τὸν 6ον Ἀμερικανικὸν Στόλον. Καὶ ἐπειδὴ ὁ βόραξ εἰς ἕνα παλαιοντολογικὸν κατάλογον (EMBAR-GO) ἀναφέρεται ὡς στρατιωτικὸν εἶδος, ὡδηγήθη τὸ πλοῖον εἰς Πειραιᾶ πρὸ τριμήνου καὶ ἐκεῖ αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ ἐπελήφθησαν τῆς κατασχέσεως τοῦ φορτίου καὶ ποινικῆς διώξεως, διότι ἐθεωρήθη ὅτι ὁ πωλήσας τὸ ἐμπόρευμα, Ἕλλην ὑπήκοος, πρὸς τοὺς Γερμανούς, εἶχεν ὑποπέσει εἰς παραβάσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἠσκήθη κατ’ αὐτοῦ ποινικὴ δίωξις. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κατέστη σαφὲς ἀπὸ πλευρᾶς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ὅτι τὸ θέμα ἐθεωρεῖτο ὡς θέμα γοήτρου τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους, πέραν τοῦ οἰκονομικοῦ περιεχομένου. Καὶ σαφῶς ἐδηλώθη, ὅτι ἐὰν δὲν ἐδίδετο ἡ προσήκουσα συνέχεια, θὰ διέκοπτον παντελῶς πάντα ἐμπορικὸν δεσμόν. Ἴσως νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἕτοιμα, συσκευασμένα τὰ ἐκθέματα τῆς χώρας αὐτῆς εἰς τὰ λιμάνια καὶ τοὺς σταθμούς, διὰ νὰ φορτωθοῦν μὲ προορισμὸν τὴν Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης, διετάχθησαν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἀποθήκας των. Καὶ ἔκτοτε εἶναι σαφὴς ἡ πρόθεσίς των, νὰ ἀναστείλουν πᾶσαν ἐμπορικὴν συναλλαγήν, ἐὰν δὲν δοθῇ μία ἱκανοποιητικὴ λύσις εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὑπό τινα ἔννοιαν δυσχερὴς ἤ, μᾶλλον, κατέστη δυσχερής, ἐξ ἰδίας ὑπαιτιότητος. Ἠδύνατο νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Πλοίαρχον ἢ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸν ἔστειλαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, νὰ ἀποπλεύσῃ διὰ Σμύρνην, ἐκεῖ ὁπόθεν ἀπέπλευσε καὶ ἐκεῖ ὁπόθεν προήρχετο τὸ φορτωθὲν ἐμπόρευμα ἐπὶ τοῦ πλοίου καὶ νὰ βγάλουν ἄλλοι τὰ κάστανα ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ ὑμεῖς, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον, νὰ ἀσκήσητε ποινικὴν δίωξιν κατὰ τοῦ Ἕλληνος ὑπηκόου, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον παρέβη τοὺς ἑλληνικοὺς νόμους. Οὕτω πως θὰ ἐφέρατε ἀντιμέτωπον τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν μὲ τὴν Τουρκίαν καὶ ὄχι τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχει μία δευτέρα βαρεῖα εὐθύνη ἐν τῇ διαχειρίσει αὐτῆς τῆς λεπτῆς ὑποθέσεως, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτοι ἡμεῖς, ὅταν εἴμεθα εἰς τὸ Ἀνατολικὸν Βερολῖνον, ἐπεσημάναμεν εἰς τοὺς ἐκεῖ ἁρμοδίους καὶ τὴν ἰδικήν των εὐθύνην, διότι συνεβλήθησαν μὲ ἕνα παραβάτην τῶν ἑλληνικῶν νόμων. Ὅμως οἱ Ἀνατολικοὶ Γερμανοὶ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶπον: Δεχόμεθα τὸ ἐμπόρευμα νὰ τὸ πωλήσωμεν εἰς οἱανδήποτε χώραν τοῦ ΝΑΤΟ, ἐφ’ ὅσον θεωρεῖτε ὅτι ἔχει στρατηγικὴν σημασίαν, δεχόμεθα νὰ τὸ πωλήσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ θεωροῦμεν ζήτημα τιμῆς νὰ μᾶς ἀποδώσητε τὸ ἐμπόρευμα ποὺ μᾶς ἀνήκει. Πράγματι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ὑπέδειξε, διὰ γνωμοδοτήσεως, νὰ δοθῇ μία ἐκ τριῶν λύσεων εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, πρὸς ἀπόδοσιν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Πρὶν ἀναχωρήσωμεν διὰ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἐπεσκέφθημεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ κ. Δερτιλῆς ἀπουσίαζε τότε ἐξ Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἐπεκοινώνησε μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι δυνάμεθα νὰ μεταφέρωμεν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἀπομένει μόνον ἡ τυπικὴ πλευρὰ καὶ εἶχε λυθῆ ἡ οὐσία. Αὐτὰ τὰ διεβιβάσαμεν καλοπίστως εἰς τὸν ὑπουργὸν Ἐμπορίου τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ ὅτι ἐγένετο ἡ πρότασις τῆς πωλήσεως τοῦ ἐμπορεύματος, ἐγένετο εἰς χώραν τοῦ ΝΑΤΟ —σημειωτέον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ πρώτης ὕλης, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν πολεμικωτάτην γερμανικὴν βιομηχανίαν τῶν ἐμαγιέ!! — ἡ ὑπόθεσις ἀφέθη νὰ ἀχθῇ πρὸ ἡμερῶν ἐνώπιον τοῦ ἀκροατηρίου τοῦ ἁρμοδίου ποινικοῦ δικαστηρίου — ἴσως, ἐκεῖ ὤφειλε νὰ καταλήξῃ, ἀλλὰ ὄχι ἡ τύχη τοῦ ἐμπορεύματος, ἀλλὰ μόνον ὁ κατηγορούμενος, ὁ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος τυχὸν παρενόμησε. Καὶ καθ’ ὅσον γνωρίζω, ἡ ὑπόθεσις δὲν ἐξεδικάσθη, ἐξ αἰτίας τῆς ἀπουσίας μάρτυρος μὴ κλητευθέντος καὶ ἀνεβλήθη καὶ τὶς οἶδε πότε θὰ ἐκδικασθῇ. Θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένον, νομίζω, νὰ εἶχε παρέμβει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἀτυχὴς αὐτὴ ἐξέλιξις. Σημειωτέον, ὅτι ὁ πωλήσας τὸ ἐμπόρευμα πρὸς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν εἶχεν ἄδειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, περὶ εἰσαγωγῆς ἐκ Τουρκίας εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ βόρακος καὶ ἐπανεξαγωγῆς εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἄδειαν φέρουσαν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ ὑπουργοῦ κ. Παρασκευοπούλου, τῆς ὁποίας ἁπλῶς εἶχεν ἐκπνεύσει ἡ χρονικὴ ἰσχύς, καὶ ὄντως ὑπέπεσεν εἰς τὸ παράπτωμα, ἐν ὀνόματι μιᾶς ἀδείας, μὴ ἰσχυούσης πλέον, νὰ κάμῃ ἐπανεξαγωγὴν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Ἂν ὑπῆρξεν, ἴσως, παραβάτης τῆς ἑλληνικῆς νομοθεσίας, νὰ δώσῃ λόγον, ἀλλὰ τί χρεωστοῦν αὐτὰ τὰ δύσμοιρα ἑλληνικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν ἐναγωνίως τοποθέτησιν καὶ τὰ ὁποῖα μὲ τὴν τακτικὴν σας ἐμποδίζετε νὰ φθάσουν εἰς τὴν χώραν ἐκείνην, ἡ ὁποία τὰ ἀναζητεῖ καὶ τὰ ἔχει ἀνάγκην. Ἦτο δυνατὸν ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος, νὰ δώσητε λύσιν. Καὶ τὸν ὑπεύθυνον νὰ κολάσητε ποινικῶς καὶ τὸ θέμα νὰ τακτοποιήσητε μὲ μίαν χώραν, μὲ τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἐπιθυμεῖτε νὰ διευρύνητε τὰς ἐμπορικάς μας σχέσεις. Εἶμαι ἐντελῶς βέβαιος, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σας πρόθεσιν καὶ εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει ἡ εἰλικρινὴς πρόθεσις νὰ λύσητε κατ’ οὐσίαν τὸ θέμα. Ἐνεπλάκησαν, ὅμως, εἰς τοὺς τύπους, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλουν εἰς τοὺς συμβούλους των νὰ ἀντιληφθοῦν ποίαν βαρύνουσαν σημασίαν ἔχει ὁ χρόνος τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος, ὄχι ἡ λύσις, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ λύσις. Ἐὰν ἐδίδετο πρὸ ἑνὸς ἢ δύο μηνῶν ἢ θὰ δοθῇ σήμερον ἢ μετὰ ἕνα μῆνα, ἐντεῦθεν ἐξαρτᾶται ἡ ματαίωσις ἢ ὄχι ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ σαπίσουν, διότι ἐξ αἰτίας τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς δὲν ἐξάγονται εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν.

§122Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, μὲ λυπεῖ ἐξαιρετικά, διότι ἡ κοινοβουλευτική σας πεῖρα δὲν σᾶς ἀπέτρεψεν ἀπὸ τοῦ νὰ θίξητε αὐτὸ τὸ θέμα ἀπὸ τοῦ βήματος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ δικαστηρίου.

§123Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, διότι εἶσθε ἄμοιρος νομικῶν γνώσεων, εὑρίσκεται ὁ Ἕλλην ὑπήκοος, ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὸ ἐμπόρευμα.

§124Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀκριβῶς, διότι ἡ ὅλη ὑπόθεσις δι’ ἡμᾶς, εἶναι μία ἐσωτερικὴ ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ἕνα Ἕλληνα εἰσαγωγέα. Ἐὰν ὁ Ἕλλην αὐτὸς εἰσαγωγεύς διέπραξε μίαν πρᾶξιν ἀξιόποινον ἔναντι ἑνὸς ξένου Κράτους, αὐτὸ μὲ λυπεῖ καὶ μὲ στενοχωρεῖ. Καὶ μὲ λυπεῖ καὶ μὲ στενοχωρεῖ, ἐπαναλαμβάνω, ὡς ὑπουργὸν Ἐμπορίου. Ἀλλά, παρὰ τὴν λύπην ποὺ αἰσθάνομαι διὰ τὴν ἐμπλοκήν, ἡ παράβασις τοῦ Ἕλληνος εἰσαγωγέως δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ χαρακτηρίζῃ τὸ θέμα ὡς σαφῶς ἐσωτερικόν. Εἶναι ἄλλο τὸ θέμα, ποίαν ἐντύπωσιν δημιουργεῖ τὸ ζήτημα, ὅτι ἕνα τοιοῦτον θέμα, καθαρῶς ἐσωτερικὸν καὶ ἑλληνικόν, ἐκλαμβάνεται ἀπὸ ἕνα ἄλλο Κράτος ὡς ἀφορμὴ διακοπῆς τῶν ἐμπορικῶν σχέσεων.

§125Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀφοῦ εἶναι ἰδιοκτήτης τοῦ ἐμπορεύματος ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία.

§126Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Λέγω μόνον τοῦτο: Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ ζητήματος ὑφίστατο παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ...

§127Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καθυστέρησιν καταλογίζω, ἡ ὁποία συνεπάγεται βαρείας συνεπείας διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας.

§128Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δύνασθε νὰ ἀναμείνατε τὴν ἀπόφασιν τὴν Δικαστικὴν καὶ μετὰ νὰ καταθέσητε ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ ὄχι, πρὸς Θεοῦ, καὶ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς συζητήσεως, γενικωτέρας μορφῆς, νὰ ἔρχεται μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία, γνωρίζετε καλύτερον ἐμοῦ, ποίαν εὐπάθειαν ἔχει τὴν στιγμὴν ποὺ εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου. Ἂς ἀναμείνετε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τοῦτο δηλῶ: Δι’ ἡμᾶς εἶναι καθαρῶς ἐσωτερικὸν θέμα. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἐμπλέκετε ἕνα ξένον Κράτος, μὲ τὸ ὁποῖον θέλομεν καὶ ἐπιθυμοῦμεν καὶ ἐπιδιώκομεν νὰ ἔχωμεν ἐμπορικὰς σχέσεις, μοῦ δημιουργεῖ λύπην καὶ στενοχώριαν. Πρέπει, ὅμως, νὰ προσθέσω, ὅτι μοῦ προκαλεῖ, ἐπίσης, δυσάρεστον ἔκπληξιν τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξ αἰτίας ἑνὸς καθαρῶς ἐσωτερικοῦ Ἑλληνικοῦ θέματος, δημιουργεῖται ἐκ μιᾶς χώρας ζήτημα ἐμπορικῶν σχέσεων.

§129Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐλησμονήσατε ὅτι τὸ θέμα συνεζητήθη εἰς τὴν ἰδίαν αἴθουσαν πρὸ δύο μηνῶν, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ ἀπορῶ, διατὶ ἀναπτύσσεται ἡ θεωρία, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συζητῆται. Σεῖς τὸ ἀνεπτύξατε διὰ μακρῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Δεύτερον, ἐμένα δὲν μοῦ διέφυγε καμμία λεπτομέρεια καὶ μὲ λυπεῖ, ὅτι ἐσᾶς διέφυγεν, ὅτι ὑπῆρχεν ἄδεια ἐπανεξαγωγῆς διὰ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν καὶ καταλογίζω εἶναι, ὅτι, πρῶτον, δὲν ἐξαποστείλατε τὸ ἀτμόπλοιον εἰς τὸν τόπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀπέπλευσε καὶ ἐκεῖ ὅπου ἀνήκει τὸ ἐμπόρευμα. Μὴ ἐπιμένετε, λοιπόν, διὰ νὰ φανῆτε βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως.

§130Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου, διὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι, ὅταν ἐπρόκειτο περὶ ἐξαγωγῆς ἑνὸς προϊόντος ἄλλου, περὶ ἐξαγωγῆς ἑνὸς ἐγκληματίου πολέμου ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην, τὰ τηλέφωνα ἐλειτούργησαν.

§131Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ ἀκόμη εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐὰν δὲν μεταβάλῃ νοοτροπίαν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, τῆς διευρύνσεως τῶν θέσεών μας μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας, θὰ πᾶμε διαρκῶς πρὸς τὰ ὀπίσω. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀλλάξῃ ἡ νοοτροπία τῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξωτερικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, πρέπει νὰ ἀλλάξῃ ἡ νοοτροπία γενικώτερον εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς ὅλους, ποὺ ἀποτελοῦν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἰσότιμον μέλος τῆς καθαρῶς ἀμυντικῆς Βορειοατλαντικῆς Συμμαχίας, ὅτι δικαιοῦται καὶ αὐτή, ὅπως ἄλλα Κράτη μέλη τοῦ ΝΑΤΟ, νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν κινήσεων καὶ ἰδίαν γνώμην, πολλάκις διάφορον ἀπὸ τὴν γνώμην τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Ἡ Γαλλία εἶναι μεγάλη, βεβαίως, χώρα καὶ εἶναι ἰσότιμον μέλος τοῦ ΝΑΤΟ. Ὅταν κἄποτε ἐνόμισεν, ὅτι τὰ ἐθνικά της συμφέροντα ἐπέβαλον νὰ ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της ἔναντι τοῦ ΝΑΤΟ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν στρατὸν καὶ τὸ ναυτικόν, τὸ ἔπραξεν. Ὅταν ἐχρειάσθη νὰ ἀποκρούσῃ τὴν παραμονὴν ἀτομικῶν βομβαρδιστικῶν ἀεροπλάνων ἀμερικανικῶν εἰς τὴν χώραν της, τὸ ἠρνήθη καὶ ἐχορήγησε φύλλον πορείας εἰς τοὺς ἀμερικανοὺς πιλότους. Ἡ Δανία καὶ ἡ Νορβηγία δὲν ἐγνώρισαν οὐδεμίαν δυσκολίαν. Ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1957, ὅτε ὁ ἰδικός μας Πρωθυπουργὸς ἀνέπτυξε τὴν θεωρίαν τῆς καθολικότητος διὰ τοὺς πυραύλους, νὰ δηλώσουν ὅτι δὲν συζητοῦν τὸ θέμα αὐτὸ διὰ τὰς χώρας των. Τὸ μικρὸν καὶ σύμμαχον τῆς χώρας μας Βέλγιον —μέλος τοῦ ΝΑΤΟ— τοῦ ὁποίου ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, συνέπεσε νὰ εὑρίσκωμαι ἐκεῖ ὅταν ἐπανῆλθεν ἀπὸ τὸ Παρίσι— ἔσπευσεν εἰς μίαν δήλωσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα διὰ τὸ Βέλγιον, λόγῳ τῆς πεδινῆς διαμορφώσεως τῆς Χώρας. Ἤθελον ἀκόμη νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ παράδειγμα τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία ἐνῷ πραγματοποιεῖ ὑψηλὸν ἐπίπεδον συναλλαγῶν μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας καὶ βιομηχανικὰς ἐπενδύσεις μὲ σοβιετικὰς πιστώσεις ἐξοφλητέας μὲ γεωργικὰ προϊόντα, συγχρόνως ἐπιδίδεται εἰς συνεχεῖς καταδύσεις εἰς τὰ ταμεῖα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, τῶν Ὀργανισμῶν Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας καὶ ὅλων τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν, τῶν ἐλεγχομένων ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Αὐτὰ τὰ παραδείγματα, θὰ πρέπει νὰ πείσουν, ὅτι πρέπει κἄποτε καὶ ἡμεῖς νὰ ἀλλάξωμεν νοοτροπίαν, παραμένοντες πάντοτε εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἀμυντικῆς συμμαχίας τοῦ ΝΑΤΟ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἠσχολήθη δι’ ὀλίγον μὲ τὰς σχέσεις τὰς φιλικάς, τὰς πάντοτε φιλικὰς μὲ τὴν μεγάλην σύμμαχον χώραν, τὴν Ἀμερικήν. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν ὑπῆρξεν ἐπ’ αὐτοῦ διαφορὰ ἀπόψεων. Ἀνέφερεν αὐτὴν τὴν ἐγκαρδιότητα τῶν σχέσεων καὶ τὴν κοινὴν πολιτικὴν τῶν δύο χωρῶν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ θέματα ἀμύνης τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, κατ’ ἀντιδιαστολὴν μὲ τὰς ἀνωμάλους σχέσεις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὴν Ἀλβανίαν. Καὶ ἠκολούθησεν ἡ εἴδησις, τὴν ἰδίαν ἑσπέραν, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἀποκαθιστᾷ προσεχῶς σχέσεις ὁμαλὰς μὲ τὴν Ἀλβανίαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν. Νὰ προβλέψω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ἀκολουθήσωμεν συντόμως τὸ παράδειγμα τῆς Ἀμερικῆς; Ἐγὼ τὸ διακινδυνεύω. Ἀλλὰ τότε θὰ ἔχῃ γίνει, χωρὶς τὴν ἰδικήν μας πρωτοβουλίαν καὶ φυσικὰ ὑπὸ ὅρους ὄχι τόσον εὐμενεῖς, θὰ ἔχῃ γίνει ὁ διακανονισμὸς τῶν ἀξιώσεών μας ἔναντι τῶν δύο αὐτῶν χωρῶν. Ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διὰ τὴν φιλίαν μὲ τὴν Ἰταλίαν, ἐξ ἀφορμῆς τῆς μεταβάσεως τοῦ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Ἀβέρωφ εἰς τὴν χώραν αὐτήν, μετ’ ἐπίσημον πρόσκλησιν τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὴν περαιτέρω σύσφιξιν τῶν φιλικῶν σχέσεων μὲ τὴν Χώραν αὐτήν, κατ’ ἀντιδιαστολὴν μὲ τὰς τελευταίως καθισταμένας ψυχρὰς σχέσεις Ἑλλάδος καὶ Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐξ αἰτίας ἀλλεπαλλήλων πράξεων ἐμμέσων ἐπεμβάσεων εἰς τὰ ἐσωτερικά μας ἐκ μέρους τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Καὶ ἐνῷ ἀντιδιαστέλλει τὰς σχέσεις καὶ τὴν φιλίαν μὲ τὴν Ἰταλίαν, μὲ κἄποιαν ψυχρότητα μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, σκάζει τὴν ἑπομένην ἡ βόμβα τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Ἰταλοῦ Προέδρου τῆς Ἰταλικῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν Ρωσίαν. Θὰ σᾶς εἴπω τὴν ἀλήθειαν. Δὲν τολμῶ νὰ προβλέψω, ὅτι θὰ ἀκολουθήσωμεν τὸ παράδειγμα τῆς Ἰταλίας εἰς τὴν πορείαν αὐτὴν πρὸς τὴν Μέκκαν τοῦ Κομμουνισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἄν, ὅπερ ἀπίθανον, συμβῇ αὐτό, τότε ἡ πορεία αὐτὴ δὲν θὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ἀξίαν, διότι οἱ οὐραγοὶ εἶναι θλιβερὰ πρόσωπα πάντοτε.

§132Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω δύο διευκρινίσεις. Εἴπατε, ὅτι πιθανὸν θὰ ἀκολουθήσωμεν τὸ ἀμερικανικὸν παράδειγμα μὲ τὴν Βουλγαρίαν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ χρειασθῇ, διότι ὡς γνωστὸν ἔχομεν ἀποκαταστήσει διπλωματικὰς σχέσεις μὲ τὴν Βουλγαρίαν ἀπὸ τοῦ 1954.

§133Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἠννόουν τὴν διευθέτησιν τῶν διαφορῶν.

§134Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Αἱ διαφοραὶ εἶναι συγκεκριμένα πράγματα. Ἔχομεν ἀποκαταστήσει διπλωματικὰς σχέσεις.

§135Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἠννόουν τὰς διπλωματικὰς σχέσεις.

§136Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἄλλα ἐλέγατε, ἄλλα ἐννοούσατε.

§137Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὰ ἔλεγον καὶ αὐτὰ ἠννόουν.

§138Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εἴπατε ἐπίσης πάρα πολλὰ περὶ μὴ ὑπάρξεως ἀνεξαρτήτου πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ΝΑΤΟ, ἐνῷ ὑπάρχει ἀνεξάρτητος πολιτικὴ τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Ἀπορῶ πῶς εἰς τὰς τόσας λεπτομερείας εἰς τὰς ὁποίας εἰσέρχεσθε δὲν ἀνεφέρατε καὶ τὸ παράδειγμα τῆς ὑποταγῆς καὶ τῆς εὐθυγραμμίσεως τὴν ὁποίαν εἴχομεν κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Σουέζ, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ ὁδηγήσῃ εἰς παγκόσμιον πόλεμον; Πῶς δὲν ἀνεφέρατε ἐπίσης τὴν ὑποταγὴν κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Λιβάνου, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς γνωστόν, ἠρνήθημεν τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀεροδρομίων μας; Ὑπάρχουν εὐτυχῶς εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. συναδέλφου, γεγονότα καὶ γεγονότα σημασίας παγκοσμίου, τὰ ὁποῖα δηλοῦν, ὄχι διὰ λέξεων, ἀλλὰ διὰ πράξεων, ὅτι ὑπάρχει ἀπολύτως ἀνεξάρτητος πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος. Βέβαια δὲν ἐρχόμεθα εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς Ἀτλαντικούς μας Συμμάχους.

§139Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἀνεφέρατε καὶ τὴν ἀποχὴν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν ψῆφον διὰ τὴν εἴσοδον τῆς Λαϊκῆς Κίνας εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Τὰ γνωρίζομεν καὶ τὰ παρακολουθοῦμεν.

§140Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι κάπως σόλοικον νὰ λέγεται συνεχῶς ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα καὶ ἀπὸ ὡρισμένους ἄλλους ρήτορας, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνεξάρτητος ἐξωτερικὴ πολιτική, ὅταν θὰ ἤρκουν καὶ μόνον αὐτὰ τὰ γεγονότα διὰ νὰ πεισθῇ κανείς, ὅτι εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ΝΑΤΟ ἀκολουθοῦμεν τὴν πλέον ἀνεξάρτητον ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ἡ κρίσις τοῦ Σουὲζ ἦτο κρίσις, ἡ ὁποία διετάραξε τὴν παγκόσμιον οἰκονομίαν καὶ ἡ ὁποία κατὰ τὰς προβλέψεις πολλῶν Κυβερνήσεων ἐπρόκειτο νὰ ὁδηγήσῃ εἰς παγκόσμιον πόλεμον. Καὶ εἰς τὴν κρίσιν ἐκείνην λόγῳ πεποιθήσεων, λόγῳ ἀρχῶν καὶ λόγῳ εἰδικῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων μόνον ἡ Ἑλλὰς ἐκ τῶν συμμάχων τοῦ ΝΑΤΟ ὄχι μόνον ἐτήρησε στάσιν ἀντίθετον ἀλλὰ διέταξε τοὺς Ἕλληνας νὰ παραμείνουν εἰς τὴν διώρυγα καὶ νὰ τὴν κινήσουν καὶ καθ’ ὁμολογίαν τοῦ ἰδίου Προέδρου Νάσερ ἐκ τῶν 750 σηματωρῶν τῆς διώρυγος παρέμειναν 729 εἰς τὰς θέσεις των κατόπιν συστάσεως τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν δὲν εἶχε συμβῇ τοῦτο ἡ διῶρυξ δὲν θὰ εἶχε κινηθῆ. Τοιαῦτα εἶναι τὰ παραδείγματα, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι οὔτε ἕν οὔτε δύο, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ΝΑΤΟ ἔχει τὴν πλέον ἀνεξάρτητον ἐξωτερικὴν πολιτικήν. (Χειροκροτήματα).

§141Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔσπευσα νὰ σᾶς συμπληρώσω καὶ μὲ ἄλλας ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ ἀνέφερα. Τὸ παράδειγμα τοῦ Σουὲζ εἶναι ἀτυχὲς καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ΝΑΤΟ. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι ἀντιμέτωπος τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Γαλλίας ἦτο ἡ ἰδία ἡ Ἀμερική. Συνεπῶς δὲν ἔκαμε τὸ ΝΑΤΟ τὴν ἐπίθεσιν ὥστε νὰ ἔλθωμεν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ΝΑΤΟ. Ὅπως ἡ Ἀμερικὴ ἐστράφη ἐναντίον τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς τῆς πειρατικῆς, ἔτσι καὶ ἡ Ἑλλὰς ἐστράφη, ἡ ὁποία εἶχεν ἄλλωστε εἰδικοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰδικὰ συμφέροντα.

§142Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ ὑπόθεσις τοῦ Σουὲζ ἔχει δύο φάσεις. Ἡ δευτέρα εἶναι ἡ πολεμικὴ φάσις, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ Ἀμερικανοὶ διεφώνησαν μὲ τοὺς ἄλλους συμμάχους καὶ ἡ πρώτη εἶναι ἡ τῆς ἐθνικοποιήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι οἱ Ἀμερικανοὶ ἀλλὰ οὐδεὶς διεφώνησε καὶ ὅλοι ἐζήτησαν τὴν ὑποστήριξιν τῶν δικαιωμάτων τῆς ἑταιρείας τῆς διώρυγος τοῦ Σουέζ. Καὶ σᾶς λέγω ὑπευθύνως, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξεν ἀποφασιστικὸς παράγων εἰς τὸ νὰ δυνηθῇ νὰ λειτουργήσῃ ἡ διῶρυξ τοῦ Σουέζ. Εἰς αὐτὸ δὲν εἴχομεν κανένα σύντροφον.

§143Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ ΝΑΤΟ, δὲν ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἐθνικοποίησιν ἢ μή. Ἐνδιεφέρθησαν καὶ ἀντέδρασαν εἰς τὴν ἐθνικοποίησιν ἐκεῖνοι μόνον τῶν ὁποίων ἐθίγοντο οἰκονομικὰ συμφέροντα. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι τὰ συμφέροντα τοῦ ΝΑΤΟ ἐτραυματίζοντο ἀπὸ τὴν ἐθνικοποίησιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ Νασέρ. Εἶναι ἴσως χρήσιμος ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ θέμα τοῦ Σουέζ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εὐθυγραμμίζεται πάντοτε μὲ τὴν πολιτικὴν τῶν ἄλλων, ἀλλὰ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι ἡ πολιτική μας ἐντὸς τοῦ ΝΑΤΟ πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ ἔντονον ἐθνικὴν φυσιογνωμίαν καὶ νὰ προσδιορίζεται μόνον ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας καὶ νὰ προσδιορίζεται ὑπὸ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Λαοῦ ἀποκλειστικῶς, ἐπαναλαμβάνω, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν εὐρυτέρων τῆς ἀμυντικῆς αὐτῆς συμμαχίας καὶ μὲ τὴν θετικὴν συμβολήν μας εἰς τὴν παγκόσμιον προσπάθειαν τῆς ὑφέσεως. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐθίξατε καὶ τὸ Κυπριακόν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, εἰς τὴν θέσιν σας, δὲν θὰ τὸ ἐπικαλούμην. Καὶ ὑποθέτω νὰ μὴ μοῦ ἀποδώσετε κακὴν πρόθεσιν, ἀλλὰ νὰ πιστεύσητε, ὅτι εἶναι πηγαῖον, αὐτὸ τὸ ποῖον θὰ εἴπω. Μοῦ ἐνθυμίζει ἡ πρᾶξις σας αὐτή, αὐτό, ποὺ ὡς νεαροὶ φοιτηταὶ ἐδιδασκόμεθα εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Ἀθήνησι Πανεπιστημίου, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ διαπράττει μίαν ἀξιόποινον πρᾶξιν ἔχει μίαν ἀκατανίκητον τάσιν νὰ περιφέρεται πάντοτε εἰς τὸν τόπον τοῦ ἀδικήματος. Πρὸς τί, ἀφοῦ δὲν προεκλήθητε, ἐπανήλθατε εἰς αὐτὸ τὸ Ἐθνικὸν θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει σαφὴς ἀντίθεσις εἰς τὴν δοθεῖσαν λύσιν, ἑνὸς τμήματος μεγάλου τῆς Ἑλληνικῆς γνώμης καὶ τῆς αἰθούσης αὐτῆς; Εἴπατε, ὅτι ἡ λύσις ἦτο καλή. Εἴπατε, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὰς θεμελειώδεις ἀρχὰς τοῦ ΟΗΕ. Πιστεύετε, ὅτι ἔτσι ἐδικαιώθησαν οἱ ἐθνικοὶ ἀγῶνες τῶν Κυπρίων. Γνωρίζετε ὅμως καὶ ἠκούσατε τὰς ἰδικάς μας ἀντιρρήσεις. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι μὲ τὴν λύσιν αὐτὴν ἐτάφη ὁριστικῶς τὸ δικαίωμα τῆς πραγματικῆς αὐτοδιαθέσεως, ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου προσεφύγαμεν εἰς τὸν ΟΗΕ καὶ ἠγωνίσθησαν οἱ Κύπριοι, μαζί του ἐτάφη ὁριστικά, μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῶν οἱονεὶ ἐκπροσώπων τῶν Κυπρίων μας, ὁ προαιώνιος πόθος, τῆς Ἑνώσεως τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἡμεῖς γνωρίζομεν, ὅτι μὲ τὰς συνθήκας Ζυρίχης–Λονδίνου, ἐδημιουργήθη ἓν ἀλλοπρόσαλλον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἀντὶ νὰ ὁδηγήσῃ ἐκεῖ ποὺ προσδοκᾶτε σεῖς, εἰς τὴν ἐπανασύνδεσιν καὶ εἰς τὴν σταθερότητα τῶν φιλικῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Τουρκίας, θὰ εἶναι, φοβούμεθα, πηγὴ προστριβῶν διαρκῶν μὲ τὰς Χώρας αὐτάς. Ἐδημιουργήσατε —συνταγματικῶς καθιερωμένον— ἕνα καθεστὼς καταπιεστικὸν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμόν, τοῦ ὁποίου προβλέπεται κατάργησις ἢ τροποποίησις δι’ ἑνὸς μόνον μέσου, διὰ τῆς πολεμικῆς συρράξεως μεταξὺ τῶν τριῶν Κρατῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας θέσις ἔναντι τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ κατέλθω τοῦ βήματος. Εἶναι σαφές, ὅτι μεθ’ ὅσα ἐξέθεσα, ἡ θέσις μου εἶναι ἀρνητικὴ ἔναντι τῆς πολιτικῆς τῆς ἀσκηθείσης ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, γνωρίζω καλῶς, ὅτι ἡ ἰδική μας ἀρνητικὴ ψῆφος, ὡς καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, δὲν πρόκειται νὰ κλονίσῃ τὴν κοινοβουλευτικὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι πιθανόν, μετὰ τὸ τέρμα τῆς εὐνοϊκῆς δι’ ἐκείνην ψηφοφορίας, νὰ ἐξαγγείλῃ μεγαλοστόμως, ὅτι θὰ παραμείνῃ μέχρι τοῦ τελευταίου λεπτοῦ τῆς τελευταίας ἡμέρας τῆς παρούσης βουλευτικῆς περιόδου.

§144Κ. ΜΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐπεκαλέσθητε τὴν μαρτυρίαν μου καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς δύο θέματα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον πληροφοριακῶς.

§146Κ. ΜΑΡΗΣ. Τὸ ἕνα, νομίζω, ὅτι εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν σουλτανίνας καὶ τὸ δεύτερον, ὅτι συνεκροτήθη συλλαλητήριον Ἡρακλείου.

§147Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ πρῶτον δὲν τὸ ἔθιξα.

§148Κ. ΜΑΡΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, διὰ δύο λέξεων, νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἐκτὸς σοβαροῦ νὰ ἀμφισβητῆται ἀπὸ ἐπίσημα χείλη ἐὰν συνεκροτήθη ἢ οὒ εἰς μίαν ἐπαρχιακὴν πόλιν, τετάρτην κατὰ μέγεθος, τὸ Ἡράκλειον, συλλαλητήριον, ἐκτὸς ἐὰν νομίζουν, ὅτι ἀπέφυγον τὸ συλλαλητήριον λόγῳ τῶν ἐκτάκτων τρομοκρατικῶν στρατιωτικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν. Διὰ πρώτην φορὰν ἠμπορῶ νὰ ἐπιβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι εἶδον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, τοιαύτην στρατοκρατίαν ἐν Ἑλλάδι, ἡ ὁποία οὔτε ἐπὶ κατοχῆς ὑπῆρξεν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως αὐτό.

§150Κ. ΜΑΡΗΣ. Ὑπάρχουν πειστήρια, φωτογραφίαι αἱ ὁποῖαι τὸ ἀποδεικνύουν. Τὸ συλλαλητήριον ἔγινεν. Ὡμίλησαν ἀγορηταί, ἀνεφέρθησαν τὴν ἑπομένην εἰς τὰς κυβερνητικὰς ἐφημερίδας καὶ πόσοι συνεκεντρώθησαν καὶ πόσοι ὡμίλησαν καὶ τί εἶπον. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι ἐξέρχεται τοῦ ὁρίου τῆς σοβαρότητος τὸ νὰ ἀμφισβητῆται, ἐὰν συνεκροτήθη αὐτὸ τὸ συλλαλητήριον μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ μέτρα. Διότι ἐνόμιζον, ἐὰν ἠμπόδιζον καὶ ἔκλειον τοὺς δρόμους τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμποδίσουν τὴν κάθοδον τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν πόλιν. Ἐν τούτοις δὲν τὸ ἐπέτυχον. Ἐὰν δὲν ἔγινεν αἱματοχυσία, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐμεσολάβησα ἐγὼ καὶ εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν εὐτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ στείλῃ ἕνα ἀνώτατον ἀξιωματικὸν Κρῆτα, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπεσόβησε τὰ πράγματα.

§151Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος, παρ’ ὅτι ἀναγνωρίζω, ὅτι δὲν ἠθέλατε νὰ δεχθῆτε τὴν διακοπήν, διότι ἦτο ἄκαιρος καὶ ἄτοπος καὶ δὲν τὴν προεκαλέσατε, νὰ ἀπαντήσω. Ὁ κ. Μαρῆς ἔχων προφανῶς τὸ βάρος τῆς ἐμπνεύσεώς του ὅπως συγκροτήσῃ ὁπωσδήποτε εἰς τὸ Ἡράκλειον συλλαλητήριον διὰ νὰ ἐπισημάνῃ τὴν παρουσίαν του, ἔσπευσε νὰ σᾶς διακόψῃ, χωρὶς νὰ δικαιολογῆται ἀπὸ κανένα ὑπαινιγμὸν τῆς ὁμιλίας σας....

§152Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν εἶσθε παρών, κ. Ὑπουργέ.

§153Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἤμην παρών, ἀλλὰ δὲν ἤμην εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν μοῦ ἀνήκει. Καὶ ἀνέφερεν ὁ κ. Μαρῆς, ὅτι συνεκροτήθη δῆθεν συλλαλητήριον παραγωγῶν σουλτανίας, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ διαμαρτυρηθοῦν ἐναντίον τῆς Κυβ)σεως διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των ἀπὸ ἀπόψεως μέτρων προστασίας τοῦ προϊόντος των. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, διότι γνωρίζει κάλλιον ἐμοῦ ὁ κ. Μαρῆς, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἐλήφθησαν μέτρα ὑπὲρ τῆς σουλτανίνας καὶ αὐτὰ τὰ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀπεφασίσθη ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἡμίσεος σχεδὸν τῆς παραγωγῆς τοῦ Κράτους καὶ μὲ τιμὴν κατὰ 2 δραχμὰς περίπου ἀνωτέραν τῆς τρεχούσης καὶ τῆς διεθνοῦς. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἠθέλησε νὰ θίξῃ ὁ κ. Μαρῆς, ἦτο ἡ συγκρότησις συλλαλητηρίου καὶ ἡ στρατοκρατία ἡ ὁποία ἐπεκράτησε δῆθεν πρὸς ματαίωσίν του. Εἶναι ἀνακριβῆ πάντα ταῦτα καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ συμφωνήσω μετὰ τοῦ κ. Μαρῆ. Τὸ συλλαλητήριον ἐματαιώθη κατ’ ἀρχήν, ἐγκαταλειφθέντος τοῦ κ. Μαρῆ ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν, διότι οἱ παραγωγοὶ ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ συμμετάσχουν συλλαλητηρίου καὶ ἐδήλωσαν τοῦτο διὰ τῶν ὠργανωμένων τάξεών των, δηλώσαντες συγχρόνως, ὅτι θὰ συνεκρότουν ἁπλῆν συγκέντρωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξέθετον τὰς ἀπόψεις των. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν παρέστη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐξέθεσε τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν διετυπώθη οὔτε σκέψις περὶ συγκροτήσεως συλλαλητηρίου. Συνεπῶς, τὸ συλλαλητήριον δὲν ἐπραγματοποιήθη κατὰ πρῶτον λόγον συνεπείᾳ τῆς ἀποκηρύξεώς του ὑπὸ τῶν παραγωγῶν καὶ ἀπηγορεύθη ἐν συνεχείᾳ, ὅταν ἐδημοσιεύθησαν προτροπαὶ πρὸς ἔνοπλον καθοδήγησιν τούτου.

§154ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Μαρῆς δὲν ἐκάλει εἰς ἔνοπλον συλλαλητήριον.

§155Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Μαρῆς δι’ ἄρθρων ἐκάλει τοὺς ἀγρότας νὰ κατέλθουν ὡπλισμένοι μὲ θάρρος, γιὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸ συλλαλητήριον. Δὲν πρόκειται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ τεχνάσματα νὰ συγκινήσουν κανένα. Πέραν αὐτοῦ ὅμως ἐπειδὴ ὁ κ. Μαρῆς ἐπεκαλέσθη τὸν ἀνώτατον ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἔφθασεν ἐκεῖ καὶ ὁ ὁποῖος συνέβαλεν εἰς τὴν καταπράϋνσιν, μοῦ ἀνέφερεν οὗτος, ὅτι εἶπεν εἰς τὸν κ. Μαρῆν: «Ἐὰν θελήσῃς νὰ προκαλέσῃς αἱματηρὰς σκηνάς, ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας, θὰ εἶσθε σεῖς, διότι ἐφ’ ὅσον ἀνέλαβον αὐτὴν τὴν ἀποστολὴν δὲν θὰ ἐπιτρέψω νὰ λάβουν χώραν αἱματηρὰ γεγονότα εἰς τὸ Ἡράκλειον. Ποῦ λοιπόν, βλέπει ὁ κ. Μαρῆς τὸ συλλαλητήριον τὸ ὁποῖον ὡραματίσθη νὰ κάμῃ;

§156Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαρῆ, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε τὸν λόγον.

§158Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὸ τέρμα τῆς ὁμιλίας τοῦ ρήτορος, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§159Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἔλεγον, λοιπόν, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐξησφαλισμένη, τὸ εὐνοϊκὸν δι’ αὐτὴν ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας εἶναι βέβαιον καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαγγείλῃ ἴσως, ὅτι θὰ παραμείνῃ καθ’ ὅλην τὴν 4ετίαν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ὅμως, ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου ἐτόνισα, καὶ δι’ οὓς λόγους ἐξήγησα ἐκεῖ, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι αὐτὴ ἡ αἰσιόδοξος προοπτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ ἐπαληθεύσῃ. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπαληθεύσῃ, θὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς τὸ τέρμα, ἔστω τῆς τετραετίας, εἰς νέας ἐκλογάς. Αὐταὶ αἱ νέαι ἐκλογαὶ θὰ ἔχουν ἀνάγκην ἑνὸς συστήματος, καὶ θέλω νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι διατεθειμένη ν’ ἀπαλλάξῃ τὸν τόπον ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀσχημίαν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς ὅλας τὰς μεταπολεμικὰς ἐκλογὰς ποὺ διεξήχθησαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἀσχημίαν ἡ ὁποία παρετηρήθη ἐντονώτερον κατὰ τὸ 1956 καὶ 1958; Θὰ πρέπει αἱ ἐκλογαὶ νὰ διεξάγωνται πάντοτε μὲ νέον σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ ψηφίζεται εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, ἐν ὄψει τῶν μέτρων τοῦ ἑκάστοτε κυβερνῶντος κόμματος; Εἶναι ἄραγε διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ θέση τέρμα εἰς τὴν ἀσχημίαν αὐτήν; Δὲν ζητοῦμεν νὰ θεσπίσῃ σύστημα ἰδικῆς μας ἀρεσκείας. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξαγγείλῃ διὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ ἰσχῦον σύστημα εἰς τὰς νέας ἐκλογάς. Ἠμπορεῖ θὰ ἔχῃ καλῶς ὡσαύτως, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπιθυμεῖ ἕνα νέον σύστημα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβάλῃ διὰ τῆς πλειοψηφίας της, διὰ τὰς νέας ἐκλογάς. Ζητοῦμεν ἁπλῶς μίαν ἀπάντησιν: Ἔστω θὰ γίνουν ἐκλογαὶ εἰς τὸ τέλος τῆς 4ετίας, ἀλλὰ μὲ ποῖον σύστημα θὰ διεξαχθοῦν; Ἡ Κυβέρνησις, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, οἱ καθ’ ἕκαστον ὑπουργοί, ὁ φιλικὸς Τύπος ἐμφανίζονται συχνὰ οἱονεὶ ἀσχάλλοντες καὶ ἀγωνιῶντες διὰ τὸν κατακερματισμὸν τῶν δυνάμεων τοῦ Κέντρου. Μελαγχολεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ παράταξίς της, μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει διάδοχον σχῆμα καὶ ἀναμένει τὴν δημιουργίαν ἑνὸς συγκροτημένου Κέντρου, διὰ νὰ παρηγορηθῇ, ὅτι θὰ ἔχῃ διάδοχον Κυβέρνησιν. Καὶ ἐνῷ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. διακηρύσσουν, προσποιοῦνται ὅλοι, ὅτι ἀγνοοῦν ποία εἶναι ἡ βασικὴ αἰτία αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τόπον μας ἀπό τινων ἐτῶν. Ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ αὐτὴν τὴν ἁπλῆν ἀλήθειαν, ὅτι εἰς τὴν ἀφετηρίαν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας ὑπάρχει ἡ ἀβεβαιότης περὶ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα; Ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ μὴ ἑνοποίησις τῶν δυνάμεων τοῦ Κέντρου ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἐκκρεμότητα τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας; Καὶ ποῖος ἀκόμη θὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἀπὸ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἀνωμαλίαν ἀπορρέει ἡ πόλωσις τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν περαιτέρω ἀνωμαλίαν καὶ τὴν νοθείαν τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος μὲ τὸ μονοκομματικὸν καὶ ἀστυνομικὸν καθεστώς; Καὶ ἐρωτῶ: Θὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ συντηρῇ τὴν αἰτίαν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἀνωμαλίας; Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν κρισίμων διὰ τὸ Ἔθνος περιστάσεων, νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ ἐπιδείξῃ αὐτὴν τὴν στοιχειώδη ἠθικὴν πολιτικὴν εὐαισθησίαν ἔναντι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔναντι τοῦ Σώματος, ἔναντι τοῦ κυριάρχου λαοῦ καὶ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, πρὶν ἢ κλείσῃ ἡ συζήτησις ἡ παροῦσα, εἰς τὸ ἁπλοῦν αὐτὸ ἐρώτημα; Μὲ ποῖον ἐκλογικὸν σύστημα, ὅπερ δύναται νὰ ἐπιβάλῃ διὰ τῆς πλειοψηφίας της, θὰ γίνουν αἱ προσεχεῖς ἐκλογαί; Ἡ ἄρνησίς της, ἡ σιωπή της εἰς τὸ ἁπλοῦν αὐτὸ ἐρώτημα, θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς πάντα τρίτον ἀντικειμενικὸν κριτὴν νὰ δεχθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. χάριν ἰδιοτελῶν σκοπῶν, ἐπιδιώκουν νὰ συντηροῦν τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν, ὅτι ἐπιθυμοῦν νὰ κρατοῦν τὴν ἐξουσίαν ὄχι χάριν τοῦ λαοῦ, ὄχι διὰ τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἐναντίον του, διὰ μεθόδων ἀντισυνταγματικῶν καὶ ἀπαραδέκτων, ποὺ ἀπεργάζονται κινδύνους σοβαροὺς διὰ τὸ πολιτικὸν καὶ κοινωνικὸν καθεστὼς τῆς Χώρας, ποὺ ἀπεργάζονται τὸν ὄλεθρον τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν, ἐν ψυχρῷ διατηροῦσα τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὸν τόπον, δὲν ἀπομένει διὰ τοὺς Ἕλληνας πολίτας ἄλλο τί, παρὰ νὰ ἐνθυμηθοῦν τὴν ἀκροτελεύτιον διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία δὲν δημιουργεῖ δικαιώματα, ἀλλὰ ἐπιβάλλει καὶ καθήκοντα. Καὶ πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ, ἡμεῖς θὰ παράσχωμεν εἰς τὸν λαὸν τὴν συμπαράστασίν μας, διότι πιστεύομεν, ὅτι SALUS REIPUBLICE SUPREMA LEX ESTO, «Ἡ σωτηρία τῆς πατρίδος ὁ ὑπέρτατος Νόμος». (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§160Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§161Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαρῆ, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος, ἀλλὰ δοθέντος ὅτι πάντοτε οἱ ὑπουργοὶ ἀκούονται πρῶτοι, σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, θὰ προηγηθῇ ὁ κύριος ὑπουργός, παρακαλῶ, ὅμως, καὶ ὑποδεικνύω καὶ εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν...

§163Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, διότι φοβοῦμαι μὴ φύγῃ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς.

§164Κ. ΜΑΡΗΣ. Ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῆς φυγῆς τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις.

§165Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, ἐὰν αἱ τελευταῖαι του λέξεις σημαίνουν πρόσκλησιν πρὸς τὸν λαὸν δι’ ἐπανάστασιν καὶ ἐὰν θὰ τὸν βοηθήσῃ εἰς ταύτην;

§166Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγνώριζον ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διέθετε φαντασίαν, ὁμολογῶ, ὅμως, ὅτι δὲν ἀνέμενον ὅτι θὰ τὸν ὡδήγει μέχρι τῆς σκέψεως, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη.

§167Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ἀπαντῶν εἰς ἐμὲ κατὰ τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν ἐδέχθη, διαρκούσης τῆς ὁμιλίας, μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶπε καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἀναγνώσω. Δὲν τὸ ἤκουσα ὅταν ἐλέχθη καὶ τὸ ἐπληροφορήθην μεταγενεστέρως, ἀπὸ συναδέλφους καθημένους εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, δι’ ὃ καὶ δὲν ἀπήντησα ἀμέσως. «Ὁ κύριος ὑπουργὸς δικαιολογεῖται, διότι εἰσῆλθεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀνωμάλως καὶ προσφάτως, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν». Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν, ἐγὼ παρενεβλήθην εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ἀλλαμανῆ, διότι ἀνεφέρθη εἰδικῶς εἰς ἐμέ, ὡς πρὸς τὴν ἀπάντησιν, ὅταν, κατακρίνων τὴν Κυβέρνησιν, ἰσχυρίσθη ὅτι μὴ ἀντιλαμβανόμενος τὸ καθῆκόν μου, ἀφήνω νὰ γίνωνται κατὰ τὴν ἀλευροποίησιν τοῦ σίτου καταχρήσεις κλπ. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι τὸ σύνολον τῆς διαχειρίσεως τοῦ σίτου ἐλέγχεται καὶ παρακολουθεῖται λογιστικῶς, κατὰ τρόπον μὴ παρέχοντα δυνατότητας οὐδεμίας καταχρήσεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Τοῦτο δέ, διότι κἄθε ποσότης σίτου, ἥτις συγκεντροῦται καταγράφεται καὶ βαρύνει τὴν ὀργάνωσιν συγκεντρώσεως καὶ διατίθεται μὲ τὴν αὐτὴν τιμήν, ἀνεξαρτήτως τιμῆς κτήσεώς της. Κατὰ τοῦτο, λοιπόν, δὲν ὑπερέβην τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν, διότι εἶχον τὴν συγκατάθεσιν τοῦ ὁμιλοῦντος εἰς τὴν διακοπήν, ἀφοῦ προηγουμένως ἠρωτήθην παρὰ τούτου, ἐὰν ἐπέμενα διὰ νὰ ἀπαντήσω. Ὡς πρὸς τὸ ὕφος μου, ἠκολούθησα τὸ ὕφος τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, τὸ ὁποῖον, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἦτο τοιοῦτον, ὥστε εἰς τὸ τέλος νὰ μὴ διστάσῃ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀγνοῶ καὶ δὲν ἐκπληρῶ τὰ καθήκοντά μου. Εἶπε περαιτέρω, ὅτι ἐσχάτως εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλήν. Τοῦτο εἶναι γνωστόν, διότι τὸ πρῶτον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Μάϊον τοῦ 1958 μὲ τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ καὶ μόνον, ὅπως ἐπίσης εἶναι ἀληθές, ὅτι μόλις ὀλίγους μῆνας πρὸ τῆς ἐκλογῆς μου ἀνεμίχθην τὸ πρῶτον εἰς τὴν πολιτικήν. Ὡς πρὸς τὸ «ἀνωμάλως», ὅμως, τῆς εἰσόδου μου εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν περὶ τοῦ τί ἐννοεῖ.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε μίαν ἐξήγησιν, διότι ὁ κύριος συνάδελφος εἰσῆλθεν ὁμαλώτατα μὲ ἐκλογάς.

§169Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀνώμαλος ἦτο ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον εἰσέβαλεν ὁ κύριος ὑπουργὸς εἰς τὴν συζήτησιν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§171Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἴθισται εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ὁ Κανονισμὸς ἐπιβάλλει, ὅταν διακόπτεται ἕνας ρήτωρ, νὰ ζητῆται ἡ ἄδειά του διὰ τὴν διακοπήν. Ὁ κ. Χρυσανθόπουλος παρενέβη εἰς τὴν συζήτησιν, χωρὶς νὰ ζητήσῃ πρὸς τοῦτο τὸν λόγον.

§172Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ προσωπικὸν ζήτημα συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, ὅτι δὲν ἔγινε τὸ συλλαλητήριον, διότι ἐφοβήθην ἀπὸ τὴν ἀπειλὴν ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, ὅτι ἐὰν τυχὸν γίνουν ταραχαί, θὰ ἤμουν ἐγὼ τὸ πρῶτον θῦμα.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε τέτοιο πρᾶγμα.

§174Κ. ΜΑΡΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ τὸ ἐπαναλάβῃ, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τί εἶπεν.

§175Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἐπαναλάβω εὐχαρίστως ὅσα εἶπα. Ἐξαγγείλατε ἕνα δυναμικὸν καὶ ἔνοπλον συλλαλητήριον, ἐξετέθητε ἀνεπανορθώτως καὶ ἐγκατελείφθητε ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων Ἡρακλείου, αἱ ὁποῖαι σᾶς ἐδήλωσαν ἐγγράφως καὶ διὰ τοῦ Τύπου, ὅτι δὲν μετέχουν παρομοίου συλλαλητηρίου καὶ ὅτι ὀργανώνουν ἰδιαιτέραν συγκέντρωσιν μετὰ 10ήμερον. Εὑρεθέντες ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἐγκαταλείψεως, ηὔχεσθο καὶ προσηύχεσθο τὴν ματαίωσιν τοῦ συλλαλητηρίου. Ἀπηγόρευσε δὲ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ ἔποψιν ἀρχῆς καὶ μόνον, διότι δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ δεχθῇ τὴν πρόκλησιν οἱουδήποτε προτρέποντος συγκεντρώσεις ἐνόπλους καὶ δυναμικάς. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι τῆς ματαιώσεως τοῦ συλλαλητηρίου καὶ συνίστανται κυρίως εἰς τὴν ἐγκατάλειψίν σας ἀπὸ μέρους τῶν ἀγροτῶν. Δεύτερον, ἀνεφέρατε ἕνα διακεκριμένον ἀνώτατον ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος, πράγματι, καὶ κατὰ τὴν κρίσιν μας εἶναι ἐξαίρετος, ὁ ὁποῖος μετέβη τὰς ἡμέρας ἐκείνας εἰς τὸ Ἡράκλειον, εἰδικῶς διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὸ θέμα τοῦ συλλαλητηρίου. Ἐπειδὴ σεῖς ὑπεγραμμίσατε τὰ προσόντα τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ, σᾶς ἀπήντησα, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, ἐπιστρέψας, μοῦ ἀνέφερε προσωπικῶς, ὅτι ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο τὸ συλλαλητήριον, δηλονότι ἐὰν δὲν ἐξεδίδετο ἡ ἀπαγορευτικὴ διαταγὴ τοῦ Νομάρχου κατ’ ἐντολήν μου, τότε ἀμφιβάλλει ἐὰν θὰ συνεκεντροῦντο ἐλάχιστοι εἰς τὸ Ἡράκλειον. Μετὰ τὴν ἀπαγόρευσιν, συνεκεντρώθησαν ὄχι περισσότερα ἀπὸ 200 στενά σας στελέχη ἔξωθι τοῦ γραφείου σας καὶ ὅταν ἐνόμισεν ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ αὐτοὺς ἀκόμη νὰ προωθήσητε πρὸς ἀνατρεπτικὰς ἐκδηλώσεις, σᾶς ἐπεσκέφθη προσωπικῶς αὐτός, τοῦ ὁποίου τὰ προσόντα σεῖς ἐξήρατε καὶ ἀνεφέρατε, καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι, ἐὰν μετὰ τὴν ἐγκατάλειψίν σας προσπαθήσητε διὰ τῶν ὅπλων νὰ προκαλέσητε αἱματοχυσίαν εἰς τὸ Ἡράκλειον, εἶναι ἀποφασισμένος νὰ μὴ διαπομπευθῇ καὶ θὰ ζητήσῃ κυρώσεις.

§176Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι νοητὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κύριε ὑπουργέ, τὸ νὰ ἔλθῃ ἀξιωματικὸς εἰς τὸ γραφεῖόν μου, ἐν ὥρᾳ συλλαλητηρίου, ἐνώπιον, ἂς εἴπωμεν, τῶν 250 προσώπων ποὺ εἴπατε σεῖς καὶ νὰ μοῦ εἴπῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐπαναλάβατε σεῖς ἐδῶ εἶναι δυνατὸν ποτέ;

§177Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ ἀμφισβητεῖτε; Ἐγώ, ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ τοῦ διακεκριμένου αὐτοῦ ἀξιωματικοῦ, σᾶς βεβαιῶ, τί μοῦ ἀνέφερεν ἐπισήμως ὁ ἴδιος.

§178Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα, κύριε ὑπουργέ. Ξεύρετε, ὅτι οὐδέποτε οὐδένα ἐκολάκευσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Προσωπικῶς πρὸς ὑμᾶς, διάκειμαι συμπαθῶς καὶ φιλικῶς.

§179Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἀμοιβαῖα τὰ αἰσθήματα.

§180Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς τονίσω, μὴ γνωρίζων τί συνηθείας ἔχουν καὶ πῶς ἀντιλαμβάνονται οἱ ἐκ Φλωρίνης πολιτευταὶ τὰς ἐκ τοῦ ἀξιώματός των ὑποχρεώσεις, ὅτι, ἡμεῖς, οἱ ἐκ Κρήτης, τὰς ἀντιλαμβανόμεθα ἄλλως πῶς. Καὶ ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§181Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δὲν εἶναι ἐκφράσεις αὐταί, κύριε Πρόεδρε. (Θόρυβος).

§182Κ. ΜΑΡΗΣ. ... καὶ ὁ οἱοσδήποτε ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ εἰς ἐμὲ εἰς τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον σεῖς μοῦ λέγετε ὅτι ὡμίλησε, δὲν θὰ ἐξήρχετο ὁμαλῶς τοῦ γραφείου μου. Αὐτὰ ἔχω μόνον νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ τίποτε ἄλλο.

§183Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Μαρῆ, κατ’ ἀρχήν, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι οἱ ἐκ Φλωρίνης πολιτευταί, ἀπὸ ἀπόψεως συνηθειῶν, δὲν ἔχουν τίποτε νὰ ζηλέψουν ἀπὸ τὰς συνηθείας τῶν πολιτευτῶν τῆς Κρήτης.

§184Κ. ΜΑΡΗΣ. Τὸ εὔχομαι.

§185Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ μὴ τὸ εὔχεσθε, νὰ τὸ γνωρίζετε. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχουν, εἶναι τὸ νὰ προσπαθήσουν νὰ μὴ μιμηθοῦν ποτὲ κακὰς συνηθείας, τὰς ὁποίας ἐξεδηλώσατε κατὰ τὴν περιπέτειαν τοῦ συλλαλητηρίου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀξιωματικὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον νομίζω ὅτι κακομεταχειρίζεσθε μὲ τὸ νὰ λέτε, ὅτι δὲν θὰ ἐξήρχετο ζῶν, διότι ἦλθε νὰ σᾶς κάμῃ μίαν ὑπόδειξιν σώφρονα...

§186Κ. ΜΑΡΗΣ. ....... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Ὁ ρήτωρ ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§187Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐρωτῶ, ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον, ναὶ ἢ οὔ;

§188Κ. ΜΑΡΗΣ. Βεβαίως καὶ ἐπανειλημμένως. Καὶ μοῦ ἔκαμεν ἔκκλησιν ἐνώπιον 100 ἀνθρώπων, ἔκκλησιν Κυβερνήσεως ...

§189Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἰς σᾶς;

§190Κ. ΜΑΡΗΣ. Μάλιστα, διατὶ μὲ ἐρωτᾶτε ἔτσι;

§191Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Μαρῆ, ἀκούσατε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τῆς περιπετείας αὐτῆς τοῦ συλλαλητηρίου ἔχετε ἰδιαζόντως ἐρεθισθῆ καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς παρακολουθήσω. (Χειροκροτήματα).

§192Κ. ΜΑΡΗΣ. ... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος). Τὸ εἶπεν ἐνώπιον 100 ἀνθρώπων, καὶ ἂν ἔχετε ἀντιρρήσεις, δημοσιεύσατε τὰς φωτογραφίας τοῦ συλλαλητηρίου.

§193Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Μαρῆ, ἐὰν ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις τῆς χώρας ἀποφασίσῃ νὰ ἀπαγορεύσῃ ἕνα συλλαλητήριον, χάριν γενικωτέρου συμφέροντος καὶ τῆς ἠρεμίας ἑνὸς τόπου, ὄχι σεῖς, ἀλλὰ πολλὲς χιλιάδες σὰν καὶ σᾶς, δὲν θὰ ἐμποδίσουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διαταγῶν της.

§194Κ. ΜΑΡΗΣ. Κι’ ἐγὼ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἰσάριθμοι χιλιάδες ὑπουργῶν δὲν εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀντιταχθοῦν κατὰ τοῦ Λαοῦ. Λησμονεῖτε, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὰ ὅπλα τοῦ Κράτους δὲν τὰ φέρουν υἱοὶ ἐργολάβων τῆς Ὁμονοίας, ἀλλὰ υἱοὶ ἀγροτῶν.

§195Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ προβῶ εἰς δύο θλιβερὰς διαπιστώσεις. Ὁ κ. Μαρῆς εἶπεν, ὁ στρατηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ ἐξήρχετο ἀνωμάλως ἀπὸ τὸ γραφεῖον, ἐὰν τοῦ εἶχεν εἴπει, ὅσα τοῦ εἶπεν ὁ κύριος ὑπουργός. Ὁ δὲ κ. Ἀλλαμανῆς, ἐκάλεσε τοὺς Ἕλληνας νὰ ἐφαρμόσουν τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, διὰ νὰ τὸν προστατεύσουν ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ παρουσία μιᾶς νομίμου Κυβερνήσεως. Εἶναι θλιβεραὶ διαπιστώσεις γεγονότων, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§197Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§199Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ διεξαγομένη ἀπὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλὴν πολιτικὴ συζήτησις καὶ ἰδιαιτέρως ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ ἐξωτερικὴν θέσιν τῆς χώρας, δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ. Δὲν συμμεριζόμεθα τὴν αἰσιοδοξίαν, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν της, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικήν μας θέσιν, καὶ δὲν συμμεριζόμεθα πλήρως τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστηρίξατε, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν μας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν Ἐργαζομένων, θὰ ἀρνηθῇ τὴν ψῆφόν του εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτό, ὅμως, δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι συμμεριζόμεθα τὰς ἀπόψεις τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν διὰ τῶν ἐκπροσώπων των ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν μας ἀνήκει εἰς τὸ Κέντρον, ἀνήκει εἰς τὴν προοδευτικὴν πτέρυγα τοῦ Κέντρου ἐκείνου, ποὺ πιστεύει εἰς τὴν αὐτοδυναμίαν τοῦ Κέντρου ἐκείνου, ποὺ πιστεύει εἰς τὰς ἰδεολογικάς του ἀρχὰς καὶ γνωρίζει νὰ μάχεται δι’ αὐτάς. Ἀνήκομεν εἰς τὴν προοδευτικὴν πτέρυγα τοῦ Κέντρου, τὸ ὁποῖον μάχεται ἐναντίον καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μάχεται καὶ ἐναντίον τῆς πολώσεως, μάχεται ἐναντίον τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ καὶ εἰς τὴν διεθνῆ πόλωσιν, μὲ ἐπιδράσεις καὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως. Ἔχομεν, ἑπομένως, ἰδίαν θέσιν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξωτερικὴν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικήν μας πολιτικήν. Δὲν συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ὑπουργῶν της ὑπεστήριξε διὰ τὴν οἰκονομικήν μας θέσιν καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸ οἰκονομικόν, διότι πιστεύω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅλα τὰ Ἔθνη καὶ ἰδιαιτέρως ἡ χώρα μας, δίδει τὴν μάχην διὰ τὴν οἰκονομικήν της πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν, διότι ἐξ αὐτῆς ἐπηρεάζεται κατὰ μέγα ποσοστὸν καὶ ἡ διεθνής της θέσις καὶ προβολή. Ὄχι βεβαίως διότι ὑποτιμῶ τὸν ἐξωτερικὸν τομέα, διότι ὑπάρχει πλήρης ἀλληλεξάρτησις ἐξωτερικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ διότι, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν, τὴν ὁποίαν διέρχεται τὸ Ἔθνος, προέχουσαν σημασίαν πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν μάχην, τὴν ὁποίαν καλεῖται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ δώσῃ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν πρόοδον καὶ τὴν εὐημερίαν τῆς χώρας μας. Ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς — ἀλλὰ καὶ παλαιότερον, ὁσάκις ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ ὁμιλοῦν περὶ τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως καὶ τῆς γραμμῆς τῆς Κυβερνήσεως, τὴν τελευταίαν ἐποχὴν— ὅτι παρατηρεῖται μία οἰκονομικὴ κάμψις κατὰ τὸ 1958 καὶ παρὰ τὰς προβλέψεις τῆς ἀνακοπῆς τῆς κάμψεως αὐτῆς κατὰ τὸ 1959, ἐπειδὴ αὕτη συνεχίζεται, ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει καὶ προβάλλει τὴν νομισματικὴν σταθερότητα καὶ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἠκούσαμεν καὶ τὴν ἄποψιν ἀπόψε, ὄχι ἀπολύτως βεβαίαν, ὅτι πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως κατὰ ἕνα τρόπον ἀντιμετωπίσθη. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ νομισματικὴ σταθερότης, τὸ ὑγιὲς νόμισμα καὶ ἡ ὑγιὴς δημοσιονομικὴ πολιτική, ἀποτελοῦν τὸ ἅπαν τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Νομίζω, ὅτι ἀποτελοῦν προϋποθέσεις διὰ τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἄνοδον καὶ τὴν εὐημερίαν τοῦ λαοῦ. Ἡ βάσις μας πρέπει νὰ εἶναι τὸ ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, ἡ βάσις πρέπει νὰ εἶναι ἡ πλήρης ἀπασχόλησις τοῦ λαοῦ, καὶ ἀπασχόλησις μάλιστα εἰς ἀνώτερον τεχνικὸν ἐπίπεδον, ἡ ὁποία προϋποθέτει μίαν εἰδίκευσιν εἰς τὴν ἐργασίαν, τόσον εἰς τὴν βιομηχανικήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζομεν ὅτι ὑπάρχει μία κάμψις καὶ ἀπὸ τοὺς στατιστικοὺς πίνακας καὶ ἀπὸ τοὺς δείκτας ποὺ προπαρασκευάζουν αἱ κυβερνητικαὶ ὑπηρεσίαι, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν τῶν Κρατικῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται στοιχεῖα τῆς τελευταίας 3ετίας καὶ 4ετίας, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι τὸ ὕψος τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν τελευταίαν 4ετίαν. Τὸ ζήτημα εἶναι εἰς ποίαν θέσιν εὑρίσκετο τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἡ παραγωγικὴ ἀνάπτυξις τὸ 1958, ποῦ φθάνομεν τὸ 59 καὶ ποῖαι προβλέψεις ὑπάρχουν διὰ τὸ 1960. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἀγωνίζεται μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσάγει ἐνώπιον τοῦ Σώματος, νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι δὲν προκαλεῖ ἀνησυχίας ἡ τοιαύτη ἐξέλιξις τῶν λογαριασμῶν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Εὔχομαι νὰ ἐπαληθεύσουν αἱ προβλέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὅλοι σας ἔχετε μίαν προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰ ἀγροτικὰ καὶ ἀστικὰ κέντρα. Οὔτε οἱ στατιστικοὶ πίνακες, οὔτε οἱ δεῖκται, οἱ ὁποῖοι παρατάσσονται ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πείσουν, ὅτι τὰ πράγματα ἐξελίσσονται κατὰ ὁμαλὸν τρόπον. Ἡ ἐπικοινωνία μας μὲ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς καὶ τὰς ἄλλας ἐργαζομένας τάξεις τῶν ἀστικῶν κέντρων, δὲν δίδει τὴν εἰκόνα τῆς αἰσιοδοξίας, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐπέτρεπε νὰ τὴν μεταφέρωμεν ἐδῶ. Ἴσως ἡ Κυβέρνησις, διὰ λόγους ψυχολογικούς, νὰ ἐπικαλῆται στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδουν ἕνα αἰσιόδοξον χρωματισμὸν εἰς τὴν οἰκονομικήν μας θέσιν. Ἀλλὰ ἐὰν αὐτὸ πράττῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ ψυχολογικοὺς λόγους, καθῆκον ἰδικόν μας εἶναι νὰ ἐπισημάνωμεν τὴν κρισιμότητα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ τὸ χρέος ποὺ ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ ὁλόκληρος ὁ λαός, νὰ ἐντείνῃ τὰς δυνάμεις του διὰ νὰ προλάβῃ μίαν ἐπιδείνωσιν τῆς οἰκονομικῆς μας θέσεως. Βεβαίως, καταβάλλεται προσπάθεια εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων. Καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τῆς ὁποίας ἐξυπηρετεῖται ὁ τομεὺς τῶν ἐπενδύσεων ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν πιστώσεων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ ἔχομεν χρέος νὰ τονίσωμεν, ὅτι πρέπει μὲ ταχύτερον ρυθμὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ παραγωγικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ δώσωμεν πρωταρχικὴν σημασίαν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς παραγωγικῆς ἀπασχολήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ κόμματα καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ ὑποστοῦν θυσίας, ὅταν ὑπάρχῃ ἕνα πρόγραμμα παραγωγικῆς ἀναπτύξεως μὲ προέχοντα τὸν παραγωγικὸν χαρακτῆρα τῶν ἔργων τῶν ὁποίων ιθὰ ἐπετυγχάνετο ἡ ταχυτέρα αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἡ ἀποτελεσματικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας ἀλλὰ γενικώτερον θὰ εἶχα νὰ συστήσω ἐκτὸς τῆς ἀνάγκης νὰ διατεθῇ περισσότερον χρῆμα διὰ τὰ παραγωγικὰ ἔργα, θὰ ἐπετυγχάνετο μεγαλύτερο ἀποτέλεσμα, ἐὰν περιωρίζοντο τὰ ἔργα ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἀναμένεται ἀμέσως καὶ ἀνάλογος αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Νὰ συγκεντρώσωμεν περισσότερα χρηματικὰ μέσα καὶ νὰ ἐξοικονομήσωμεν ἄλλους πόρους δι’ αὐστηρῶν οἰκονομιῶν εἰς ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας. Νομίζω, ὅτι καὶ αἱ πιστώσεις ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρέπει νὰ ἀξιοποιηθοῦν πάσῃ θυσίᾳ τόσον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ ἑνὸς συνασπισμοῦ ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίθετον πλευράν. Ἀλλὰ ὡς πολιτευόμενος ποὺ ζῶ ὅπως οἱ περισσότεροι ἀπὸ ὑμᾶς, τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαρχίας, ἐπισημαίνω τὴν ἀνάγκην ὅπως τὸ βάρος πέσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπαρχίαν. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἀκατανόητον ποὺ τὸ ἀντιμετωπίζουν οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαρχίας μὲ τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς πρωτευούσης. Βεβαίως ὅλοι μας ἀγαπῶμεν καὶ τιμῶμεν τὴν πρωτεύουσαν, ὅλοι μας ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὴν ἴδωμεν εἰς ἀνθηρὰν κατάστασιν, ἀλλὰ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἔχει διαμορφωθῆ εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ἡ ἐξέλιξις τοῦ οἰκοδομικοῦ ὀργανισμοῦ, ἡ ἐκτέλεσις τόσων ἔργων ποὺ λέγεται, ὅτι δὲν ἐπιβαρύνουν τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὅλα αὐτὰ αὐξάνουν τὰ εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα μοιραίως ἔχουν οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν. Αὐτὴ ἡ αὔξησις πρέπει νὰ τεθῇ ὑπὸ ἕνα ἔλεγχον. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω οἱανδήποτε ἐκμετάλλευσιν τοῦ πράγματος, διότι μακρὰν ἀπὸ ἡμᾶς εἶναι οἱαδήποτε σκέψις ἐκμεταλλεύσεως αὐτῶν τῶν ζητημάτων ποὺ ἔχουν αὐτόχρημα δι’ ἡμᾶς ἐθνικὸν χαρακτῆρα.

§200Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Παρὰ τὰς σαφεῖς καὶ κατηγορηματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν διατίθεται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν οὔτε μία δραχμὴ διὰ τὰ ἔργα τῶν Ἀθηνῶν, ἐξακολουθεῖτε νὰ ἐπιμένετε ἐπὶ τοῦ ἀντιθέτου, ἐνῷ συγχρόνως κάμνετε καὶ τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἔχετε τὴν πρόθεσιν νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Δὲν θέλω νὰ σᾶς καταλογίσω κακὴν πίστιν, δέχομαι τὴν καλήν σας πίστιν. Προφανῶς ὅμως εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὰ ἔργα τῶν Ἀθηνῶν γίνονται ἀπὸ πόρους τοὺς ὁποίους ἀντλεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοὺς Ἀθηναίους, μολονότι οἱ Ἀθηναῖοι, μετέχοντες τῆς φορολογίας κατὰ ἕνα ὑψηλὸν ποσοστὸν θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν νὰ διατεθοῦν κατ’ ἀναλογίαν χρήματα ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, παρὰ ταῦτα, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διατεθοῦν ὅλα τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ διὰ τὰς ἐπαρχίας, οὐδὲν ποσὸν διατίθεται διὰ τὰ ἔργα τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καθιέρωσε τὸ πρόγραμμα τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων. Ἐκτὸς τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων βάσει τοῦ ὁποίου γίνονται ὅλα τὰ ἔργα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐκτὸς τῶν ἐπαρχιακῶν ταμείων τὰ ὁποῖα ἔχει ἱδρύσει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὁποῖα χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ Δημόσιον, ἐκτελοῦνται καὶ μικρὰ ἔργα κοινωφελῆ διὰ τὰ ὁποῖα διατίθενται κατ’ ἔτος 400 000.000 δραχμῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκτελοῦνται εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα περίπου 5.000 ἔργα κάθε χρόνον. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως διετέθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ πολλαπλάσια ἐκείνων ποὺ διετίθεντο κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ τὴν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχίας.

§201Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει ἐὰν ἐπροσέξατε πῶς ἔθεσα τὸ ζήτημα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὰ χρηματικὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἐξυπηρετοῦνται τὰ ἔργα τῶν Ἀθηνῶν ἂν καὶ ὑποστηρίζετε καὶ λέγετε, ὅτι δὲν προέρχονται ἀπὸ δημόσια ἔσοδα, τὸ εἶπον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, ὅτι εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικὸς καὶ καλῆς πίστεως. Εἶπον ἔστω καὶ ἂν τὰ ἔσοδα προέρχωνται ἀπὸ τοὺς Ἀθηναίους θὰ εἶπα, ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι ἔχουν ηὐξημένον εἰσόδημα καὶ πόρους φορολογητέους, οἱ ὁποῖοι δὲν συλλαμβάνονται ἐπαρκῶς ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ἐὰν καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε νὰ φορολογηθοῦν αὐτοὶ οἱ εὔποροι, θ’ αὐξήσωμεν τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τοὺς ἐπαρχιῶτες δὲν πληρώνουν πολλοὺς φόρους διότι ἁπλούστατα δὲν ἔχουν εἰσοδήματα διὰ νὰ πληρώσουν. Ἀφοῦ δὲν ἔχουν εἰσοδήματα τί νὰ πληρώσουν.

§202Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι ἀληθές. Τὰ ἔσοδα αὐτὰ ἀντλοῦνται ἀπὸ τὸν Λαόν, διότι ὅπως γνωρίζετε ἔχομεν ἐπιβάλει μίαν αὔξησιν ἐπὶ τοῦ εἰσιτηρίου καὶ τὸ εἰσιτήριον τοῦ τρὰμ καὶ τοῦ λεωφορείου δὲν τὸ πληρώνουν δυστυχῶς οἱ πλούσιοι. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀντλήσωμεν ἀπὸ τοὺς πλουσίους τῶν Ἀθηνῶν πόρους καὶ νὰ τοὺς διαθέσωμεν διὰ τὰς ἐπαρχίας, νὰ μοῦ ὑποδείξετε τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ τοῦτο. Καὶ σᾶς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ τὸ κάμω.

§203Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὅταν συνεζητήθησαν τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια, ὑπεστηρίχθησαν ὡρισμέναι ἀπόψεις διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ φορολογία τῶν εὐπορωτέρων τάξεων. Ἀκόμη καὶ τὰ τεκμήρια, ὅταν εἰσήχθησαν καὶ ὑπεστηρίχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς κατόχους τῶν αὐτοκινήτων ποὺ δὲν εἶναι καὶ οἱ πολὺ εὔποροι, ἀλλὰ εἶναι σχετικῶς εὔποροι γνωρίζετε τὴν ἀντίδρασιν ποὺ συνήντησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον. Ἡμεῖς δὲν τὸ κατεπολεμήσαμεν, τὸ κατεπολέμησεν ἡ κοινωνία τῶν Ἀθηνῶν, διότι φυσικὰ αὐτὴ ἔχει τὴν ἰσχὺν καὶ ἔχει ἕνα ἔμμεσον τρόπον ἐπηρεασμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχουν πλεῖστοι πόροι τοὺς ὁποίους δύναται νὰ συλλάβῃ ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας νὰ τὰ συζητήσωμεν. Χάριν τῆς βελτιώσεως τῆς ζωῆς τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τραγικὴν θέσιν, ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ὁ κάτοικος τῶν Ἀθηνῶν θὰ διαθέσῃ καὶ αὐτὴν τὴν δεκάραν διὰ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰ ἔργα τῆς Ὑπαίθρου θὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα ἔργον πατριωτικόν. Διότι ἐὰν σκαλίσωμεν τὴν γενεαλογίαν τῶν Ἀθηναίων, θὰ εὕρωμεν εἰς τὴν πρώτην γενεάν, ὅτι ἔχουν τὰς ρίζας των ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας. Καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ κόσμος κατέρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ οὐδεὶς ἐξέρχεται τῶν Ἀθηνῶν, ὁσονδήποτε πτωχὸς καὶ ἂν εἶναι. Ὑπάρχει λοιπόν, ἄνισος μεταχείρισις καὶ εἶναι ἄνισος ἡ θέσις τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου ἔναντι τοῦ Ἕλληνος πρωτευουσιάνου καὶ πτωχοτέρου ἀκόμη.

§204Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διακοπήν...

§205Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἀρχίσωμεν τὰς διακοπάς, διότι ὁ καθ’ ὅλα ἄξιος προλαλήσας κ. συνάδελφος, παρέμεινεν ἐπὶ τοῦ βήματος 3½ ὥρας ἀκριβῶς, λόγῳ τῶν γενομένων διακοπῶν. Τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τῆς ἀπασχολήσεως, τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰθνικοῦ εἰσοδήματος εὑρίσκεται εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς δημοσιονομικῆς καταστάσεως τοῦ τόπου, δὲν θὰ θίξω τὸ πρόβλημα τῶν καταθέσεων ποὺ ἐπίσης τὸ ἐπεκαλέσθη καὶ ὀρθῶς μέχρις ἑνὸς σημείου ἡ Κυβέρνησις, διότι πράγματι εἶναι εὐχάριστον τὸ ὅτι ἔφθασαν αἱ καταθέσεις εἰς ἕνα τοιοῦτον ὕψος. Βεβαίως ἀμφισβητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι ὡς ἐτονίσθη καὶ αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις συνεισέφερον εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ μὲ τὴν προεργασίαν τὴν ὁποίαν εἶχαν κάμει. Τὸ πρόβλημα ὅμως τῶν καταθέσεων δὲν ἐξαντλεῖται μόνον ὅταν λιμνάζουν εἰς τὰ τραπεζιτικὰ ἱδρύματα, πρέπει αἱ καταθέσεις μὲ ἀνάλογον πολιτικὴν νὰ κατευθύνωνται εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καταθέτας πόσοι προέρχονται ἀπὸ τὸν ἐργαζόμενον κόσμον καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διὰ νὰ συναγάγωμεν τὰ ὀρθὰ καὶ ἀντικειμενικὰ συμπεράσματα, ὅτι ὑπάρχει ἔστω καὶ σχετικὴ εὐημερία εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον: Κύριοι συνάδελφοι, θὰ θίξω δι’ ὀλίγων τὸ πρόβλημα τῆς ἐμπορικῆς μας πολιτικῆς, διότι εἶναι βασικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν οἰκονομικήν μας πρόοδον ἡ ἀσκουμένη ἐμπορικὴ πολιτική, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ ἀγροτικοὶ δὲν εἴμεθα σύμφωνοι. Καὶ δὲν εἴμεθα σύμφωνοι, ὄχι μόνον μὲ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, τὴν πολιτικὴν τοῦ ὁποίου ἐφήρμοζεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τῆς κλασσικῆς δηλ. θεωρίας καὶ γραμμῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκει τὴν ἔκφρασίν της εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Καὶ ἐπεσημάναμεν τότε τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ ἡ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἀπελευθέρωσις τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἡ πλήρης ἐλευθερία, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὰ ξένα ἀγαθὰ νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ βλέπομεν, ὅτι αὐτὴ ἡ πολιτικὴ διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐπέφερε μίαν στασιμότητα, ἐπέφερε τὴν μείωσιν τῆς οἰκονομικῆς μας δραστηριότητος, τόσον τῆς ἀγροτικῆς, ὅσον καὶ τῆς βιομηχανικῆς. Ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν εἶναι πράγματι ἡ πέτρα τοῦ σκανδάλου, ἡ ὁποία μᾶς ἐμποδίζει νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας. Εἶναι βασικώτατον θέμα. Ἠμπορεῖ νὰ ζητῶμεν τὴν ἐπέκτασιν τῶν συναλλαγῶν μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, ἀλλὰ πράγματι μὲ τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ πλήρως μία πολιτικὴ διευθυνομένης τρόπον τινὰ ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς. Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον, ἐνῷ πρέπει νὰ κρατήσωμεν τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἀγαθὰ πρώτης ἀνάγκης, διότι ἐπηρεάζουν τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς, ἐν τούτοις ἕνα σημαντικὸν μέρος αὐτῶν τῶν εἰδῶν ὀφείλομεν νὰ τὸ δεσμεύσωμεν καὶ νὰ τὸ ὑπαγάγωμεν εἰς τὰς διμερεῖς μας συμφωνίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν ὄχι μόνον μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλας χώρας τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς, μὲ τὴν Αἴγυπτον, μὲ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, καὶ μὲ ἄλλας χώρας εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ συνάψωμεν διμερῆ σύμφωνα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαγάγωμεν ἀγαθὰ ἔναντι ἰδικῶν μας ἐξαγωγῶν. Εἶναι, λοιπόν, βασικὴ ἀνάγκη νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Εἶναι ἐντροπὴ δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι εἰσάγομεν 500 ἑκατ. περίπου δολλάρια ἐμπορεύματα, δὲν κατορθώνομεν νὰ ἐξαγάγωμεν ἔστω 300 ἑκατ. δολλαρίων ἀγαθά, δὲν κατορθώνομεν νὰ ἐξαγάγωμεν, τὰ παραγόμενα προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Ἰδού, διὰ ποῖον λόγον νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπανεξετάσῃ τὴν ἐμπορικὴν της πολιτικὴν μὲ βάσιν τὸ πρόβλημα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Καὶ ἐὰν κάπου, κάπου θὰ προτιμηθοῦν ἄλλαι ἀγοραί, διότι θὰ πάρωμεν τὸ λεωφορεῖον ἢ τὸ αὐτοκίνητον 10–20 δολλάρια ἀκριβότερον διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων μας, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρέπει πάσῃ θυσίᾳ, νὰ τὸ πραγματοποιήσωμεν. Βεβαίως, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσανατολίζεται πρὸς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν κατὰ ἕνα ἔμμεσο τρόπον, ἀλλ’ αὐτὸς ὁ προσανατολισμὸς δὲν εἶναι ἐπαρκὴς καὶ ἀποτελεσματικός. Ναὶ μὲν ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα ἀπὸ πολλοῦ χρόνου διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ στροφὴ τῶν εἰσαγωγῶν μας πρὸς τὰς Χώρας τὰς ὁποίας ἔχομεν διμερῆ σύμφωνα, ἀλλὰ ὑπάρχει πάντοτε ἀποτελεσματικὴ ἀντίδρασις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ὅσον καὶ μὲ τοὺς πιστωτικοὺς περιορισμοὺς ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν ποὺ ἐλάβατε, διὰ τὰς ποσοστώσεις ποὺ ἦτο ἕνα μέτρον σωστὸ καὶ εἶσθε ἄξιοι συγχαρητηρίων δι’ αὐτὸ ποὺ ἀφορᾷ αὐτοκίνητα, κατεψυγμένα κρέατα, χαρτὶ καὶ λοιπὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα ἤρχοντο εἰς ὑπερβολικὸν ὄγκον ἀπὸ ὡρισμένας χώρας. Πράγματι, αὐτὸ τὸ μέτρον ἦτο ὀρθὸν ἔστω καὶ δοκιμαστικῶς θὰ ἐβλέπομεν ποῦ μᾶς ὁδηγεῖ. Ἀλλὰ προκαλεῖ τὴν ἰδικήν μας διαμαρτυρίαν ἡ στάσις σας ἀπέναντι τῆς Σουηδίας. Μία πλουσιωτάτη χώρα ἡ Σουηδία, ἡ ὁποία ἔχει τὸ ὑψηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον εἰς τὸν κόσμον, ὕστερα ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, τὸ ὑψηλότερον δὲ εἰς τὴν Εὐρώπην, μᾶς δίδει ἀγαθὰ 15 ἢ 18 ἑκατ. δολλαρίων καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν μᾶς ἔπαιρνεν ἓν ἑκατομμύριον! Καὶ γνωρίζετε τὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ ἐκεῖ καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν σεῖς ἐπηγγέλθητε, νὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τὰ στρέψωμεν πρὸς ἄλλας Χώρας διὰ νὰ τοποθετήσωμεν τὰ ἰδικά μας προϊόντα. Καὶ ἐνῷ ἐπροχωροῦσε τὸ πρᾶγμα κάπως ὁμαλῶς, ἐν τούτοις ἀνώτεραι δυνάμεις δὲν ἠξεύρω ποῖαι, κατώρθωσαν νὰ ἀνατρέψουν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῶν ποσοστώσεων καὶ νὰ δώσωμεν πάλιν τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὰ Σουηδικὰ αὐτοκίνητα νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι μία κατάστασις δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκος καὶ ἀνεξήγητος. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι σᾶς ἤγαγον εἰς τοῦτο, ἀλλ’ ἐδῶ τὰ πράγματα εἶναι καθαρά, 2 καὶ 2 κάμνουν 4. Ἡ Σουηδία ποὺ μᾶς ἔπαιρνε προπολεμικῶς καὶ ἐπλήρωνε τὶς καλύτερες τιμὲς διὰ τὰ καπνά, ἡ Σουηδία, ἡ ὁποία ἔχει Κρατικὸν Μονοπώλιον καπνοῦ καὶ ἑπομένως δὲν ἔχει ἐλευθέραν οἰκονομίαν εἰς τὸν τομέα τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἡ Σουηδικὴ εἶναι ἀπολύτως ἐλευθέρα καὶ κυρίαρχος νὰ ρυθμίσῃ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν παραγωγὴν τῶν σιγαρέττων εἰς τὴν Χώραν της, αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν εὑρίσκετο πρὸ ἀντιδράσεως ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἐκάμπτετο. Καὶ ἐὰν δὲν ἐκάμπτετο, ἂς μᾶς ἔλιπε καὶ αὐτὸ τὸ 1 ἑκατ. δολλάρια ποὺ μᾶς παίρνει τώρα. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὴν Αὐστρίαν. Ἡ Αὐστρία ἔχει μονοπώλιον καπνοῦ κρατικόν. Δὲν εἶναι ἐλευθέρα οἰκονομία. Νὰ ποῦμε, ὅτι ἐπεκράτησαν τὰ Βιρτζίνια; Δὲν ἐπεκράτησαν ἕως τὸ 1956 τὰ Βιρτζίνια ποὺ ἦτο ἡ κατοχὴ ἡ τριμερής. Ἀπὸ πότε ἔγινεν ἡ μεταβολὴ εἰς τὸ γοῦστο τοῦ Αὐστριακοῦ Μονοπωλίου; Νὰ διὰ ποῖον λόγον εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ προστατεύσουν ὄχι μόνον τὰ καπνά, ἀλλὰ καὶ ἄλλα Ἑλληνικὰ προϊόντα. Εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν ὑπάρχουν ἐπίσης κρατικὰ Μονοπώλια. Ἡ Ἰταλία ἔχει τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι ἔχει ἰδίαν παραγωγήν, ἀλλὰ δὲν εἶναι διὰ πρώτην φορὰν ἡ Ἰταλία ποὺ ἔχει ἰδικήν της παραγωγήν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ κατανάλωσις εἰς τὴν Ἰταλίαν, βάσει τοῦ πληθυσμοῦ της, ἐγγίζει τὰ 60 ἑκατ. κιλὰ σιγαρέττων. Τὸ ὅτι μᾶς παίρνει 1 ἑκατ. κλασσικὰ Ἑλληνικὰ καπνά, δὲν εἶναι μεγάλο πρᾶγμα.

§206Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναγνωρίσητε ἕνα γεγονός. Ὑπῆρξε διὰ πρώτην φορὰν ἡ ἀπόφασις μιᾶς Κυβερνήσεως, τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, νὰ διακόψῃ, σχεδὸν νὰ διακόψῃ τὰς ἐμπορικάς της σχέσεις μὲ τὰ αὐτοκίνητα μὲ τὴν Σουηδίαν. Δὲν ὑπῆρξε μέχρι τώρα ἀπαγορευτικὸν μέτρον, δὲν ἔλαβε καμμία Κυβέρνησις ἀπαγορευτικὸν μέτρον. Μόνον ἡ Κυβέρνησίς μας ἔλαβε τὸ ἀπαγορευτικὸν μέτρον τῆς εἰσαγωγῆς αὐτοκινήτων ἐκ Σουηδίας, ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι πράγματι ἡ σχέσις εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν τὸ 1 πρὸς 15 ἢ πρὸς 16, ἦτο εἰς ἀπαράδεκτον ὕψος. Δι’ αὐτὸ ἐλάβομεν τὸ μέτρον αὐτό. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κριθῶμεν δι’ αὐτὸ τὸ μέτρον ἔπρεπε νὰ ἐπαινεθῶμεν, καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν διότι ὑφιστάμεθα τὴν ἐπίκρισιν. Θὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι, ὅταν ἐλάβομεν τὸ μέτρον αὐτό, ἐλάβομεν παραλλήλως μέτρα διὰ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐφοδιασθῶμεν μὲ αὐτοκίνητα ἀκριβῶς καὶ λεωφορεῖα ἐκ τῶν χωρῶν ἐκείνων ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμψηφίσωμεν τὴν εἰσαγωγὴν δι’ ἐξαγωγῶν καὶ κατέστη ἀδύνατον. Γνωρίζετε ποία ἦτο ἡ τύχη τοῦ μέτρου ὡς πρὸς τὰ αὐτοκίνητα. Οἱ εἰσαγωγεῖς τῶν αὐτοκινήτων κάμνοντες χρῆσιν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, εἰσήγαγον τὰ αὐτοκίνητα ἀντὶ ἐκ Σουηδίας, ἐξ ἄλλων κρατῶν μὲ τὰ ὁποῖα πάλιν εὑρισκόμεθα εἰς πολυμερεῖς σχέσεις. Δὲν τὰ εἰσήγαγον ἐκ τῶν χωρῶν μὲ τὰς ὁποίας συνδεόμεθα μὲ διμερεῖς σχέσεις. Ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι ἐλάβομεν εἰδικὸν μέτρον διὰ τοῦ ὁποίου εὐνοούσαμεν τὴν εἰσαγωγὴν συγκριτικῶς ἐννοῶ, μὲ τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἐλάβομεν εὐνοϊκὸν καὶ προνομιακὸν μέτρον ὑπὲρ τῆς εἰσαγωγῆς λεωφορείων ἐκ χωρῶν μὲ διμερεῖς σχέσεις.

§207Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ ἀνεκαλέσατε ὅσον ἀφορᾷ τὴν Σουηδίαν.

§208Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς εἴπω διατί. Ἐλάβομεν εὐνοϊκὸν μέτρον καὶ ἐκάλεσα τοὺς ἁρμοδίους τῶν Πρεσβειῶν τῶν χωρῶν μὲ τὰς ὁποίας συνδεόμεθα μὲ διμερῆ σύμφωνα καὶ δὲν ἦλθον νὰ μᾶς προσφέρουν λεωφορεῖα. Θὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο διὰ νὰ ἴδητε ποῦ ἐφθάσαμεν. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι τὸ 1956 ἔγινεν εἰσαγωγὴ λεωφορείων ἐκ χώρας ἀνατολικῆς ἔναντι βάμβακος ὑπὸ τῆς ΑΓΡΕΞ καὶ γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι καὶ τὰ 71 αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν ἔναντι βάμβακος ἐπετάχθησαν καὶ γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι ἀκόμη ὑφίσταται ἐκκρεμὴς ἡ ἀπαίτησις, ἡ ἀποζημίωσις διὰ 500.000 δολλάρια. Παρὰ ταῦτα, ἐν τῇ προσπαθείᾳ μου νὰ εὐνοήσω τὰς εἰσαγωγὰς ὑπ’ εὐθύνῃ μου, παρὰ τὴν ἄρνησιν τῶν τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελαν νὰ εἰσαγάγωμεν ἐπέτρεψα τὴν εἰσαγωγὴν 5 λεωφορείων μὲ προσωπικήν μου εὐθύνην ὡς Ὑπουργὸς, παρ’ ὅλον, ὅτι ἀκόμη ὑφίστατο ἐκκρεμὴς ἡ ἀπαίτησις τῆς ΑΓΡΕΞ διὰ 500.000 δολλάρια. Ἄλλο κράτος ἡ Τσεχοσλοβακία τῆς ὁποίας ἐκάλεσα τὸν ἁρμόδιον τῆς Πρεσβείας νὰ μοῦ κάμῃ προσφορὰν διὰ λεωφορεῖα, μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν δύναται ἀκόμη διότι δὲν διαθέτει. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω εἰς ἄλλα κράτη. Κατὰ συνέπειαν ἐξηντλήσαμεν ὅλα τὰ μέσα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν λεωφορείων ἐξ ἄλλων χωρῶν καὶ εὕρομεν μικράν τινὰ ἀνταπόκρισιν δι’ εἰσαγωγὴν 50 λεωφορείων, νομίζω ἐξ Ἰαπωνίας. Αἱ ἄλλαι χῶραι δὲν ἠδυνήθησαν, ἢ δὲν ἠθέλησαν. Μόνον τὰ 5 αὐτοκίνητα λεωφορεῖα τὰ ὁποῖα ὑπ’ εὐθύνῃ μου εἰσήχθησαν, εἰσηγάγομεν. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν αὐτῶν, τὸ μέτρον δὲν ἦτο πλέον μέτρον προστατευτικὸν ὑπὲρ τῶν εἰσαγωγῶν μας, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἰσήγοντο ἀπὸ τὴν Σουηδίαν καὶ εἰσήγοντο ἀπὸ τὰ ἄλλα κράτη τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ ἀκριβότερα. Καὶ ἐπειδὴ ταὐτοχρόνως, ἐπετύχομεν τὴν βελτίωσιν τῶν σχέσεων μὲ τὴν Σουηδίαν καὶ εἰς καπνά, καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα, ὥστε καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἴμεθα εἰς μίαν σχέσιν πολὺ ὑψηλήν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὄχι ἕνα πρὸς 15, ἀλλὰ πάλιν εἰς τὸ ἀπαράδεκτον 1 πρὸς 5, ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον μας νὰ τερματίσωμεν τὴν ἀντιδικίαν μὲ τὴν Σουηδίαν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὁμαλότητα τῶν σχέσεων, ἀφοῦ προηγουμένως παρέμενεν ὡς μόνιμον μέτρον ἡ προνομιακὴ προστατευτικὴ μεταχείρισις τῶν λεωφορείων τῶν εἰσαγομένων ἀπὸ τὰς χώρας τῶν διμερῶν σχέσεων.

§209Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε ὅσον ἀφορᾷ διὰ προμηθείας ποὺ ἔγιναν ἐξ ἀνατολικῆς χώρας μὲ αὐτὰ τὰ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα δημιουργεῖ εὐθύνας, διότι δὲν εἶναι ὁ σκοπός μας νὰ παίρνωμεν ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς χώρας ἐμπορεύματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κατάλληλα. Καὶ εἶναι λυπηρόν, ὅτι κρατικὴ ὑπηρεσία ἢ ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος τελεῖ ὑπὸ τὴν κρατικὴν ἐποπτείαν καὶ καθοδήγησιν διέπραξεν ἕνα τοιοῦτον ἐμπορικὸν καὶ οἰκονομικὸν ἀτόπημα. Δημιουργεῖ εὐθύνας, δὲν ξέρω ἐὰν ὑπάρχῃ προηγούμενον αὐτοῦ τοῦ πράγματος ὀργανισμὸς κρατικὸς νὰ παρασυρθῇ εἰς μίαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐμπορικὴν πρᾶξιν.

§210Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπάρχουν εὐθῦναι τῶν διοικούντων τὸν ὀργανισμόν, ἀλλὰ ὁ ὀργανισμὸς δὲν εἶναι κρατικός. Ἡ ΑΓΡΕΞ εἶναι ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ἰδιωτικοῦ Δικαίου.

§211Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀνώνυμος Ἑταιρεία, κ. Ὑπουργέ, τῆς ὁποίας τὴν διοίκησιν σεῖς τὴν διορίζετε.

§212Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§213Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μὴ μᾶς λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα διότι δὲν εἶναι σωστὸ νὰ τὰ λέγετε. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, σεῖς ἐλέγχετε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία εἶναι ὁ κύριος δημιουργὸς τῆς ΑΓΡΕΞ. Δὲν ἀδικῶ τὰ πρόσωπα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, δὲν γνωρίζω πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ἴσως τὰ πρόσωπα νὰ μὴ εὐθύνωνται.

§214Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εὐθῦναι ὑφίστανται ἀλλὰ δὲν εἶναι κρατικὸς ὀργανισμός.

§215Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ πειράματα δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἀπὸ κρατικὰς ὀργανώσεις, διότι τότε ἡ Κυβέρνησις φέρει τὰς εὐθύνας διὰ τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα τοποθετεῖ ἐκεῖ πέρα, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τοποθετοῦνται πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἱκανότητας ἐμπορικάς, ὑπηρεσιακὰς καὶ ἔχουν ἄλλας ἱκανότητας αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς, φθείρουν τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον.

§216Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπάρχουν εὐθῦναι, πάντως δὲν ὑπάρχει εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, διότι ὅπως γνωρίζετε αὐτὴ ἡ πρᾶξις τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε, ἡ ἀνταλλαγὴ δηλαδὴ τῶν αὐτοκινήτων μὲ τὴν Οὐγγαρίαν, ἔχει λάβει χώραν πρὸ τοῦ 1952.

§217Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τὰ λέγει αὐτά. Ἐγώ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐλπίζω καὶ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μὲ τὰς ἱκανότητας τὰς ὁποίας ἔχει θὰ εἶναι ἕνας καλύτερος ἔμπορος ἀπὸ ὅ,τι θέλει νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅταν θὰ θελήσητε σεῖς θὰ ἔχετε τὴν διαπραγματευτικὴν αὐτὴν ἱκανότητα νὰ μὴ μᾶς φέρουν εἰς τοιαύτην θέσιν οὔτε ἡ Σουηδία, οὔτε ἡ Γερμανία, οὔτε καμμία ἄλλη χώρα. Δὲν εἴμεθα ἐξυπνότεροι ἀπὸ κανένα, δὲν θέλομεν νὰ ἀδικήσωμεν κανένα, θέλομεν νὰ εἴμεθα καλῆς πίστεως ἀπέναντι ὅλων τῶν συναλλασσομένων καὶ ἀπέναντι ὅλων τῶν κρατῶν, ἀλλὰ πράξεις εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ Ἕλλην Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τῆς ἰδικῆς σας περιωπῆς, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν πρέπει νὰ τὰς ἐπιτρέψητε εἰς τὸ μέλλον τοὐλάχιστον. Κύριοι συνάδελφοι, σταματῶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὅσον ἀφορᾷ τὰ οἰκονομικά μας θέματα καὶ ἔρχομαι κυρίως εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς, ὄχι μόνον διότι προέρχομαι ἀπὸ ἀγροτικὰ διαμερίσματα, ὄχι διότι ἀδιαφοροῦμεν διὰ τὴν βιομηχανίαν ἡ ὁποία εἶναι ἕνας σπουδαιότατος κλάδος τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς, ἀλλὰ διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ γεωργία καὶ ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ δοκιμάζεται περισσότερον. Βεβαίως, πάντοτε εὐχόμεθα νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας βιομηχανίας μὲ κριτήρια ὅμως γενικώτερα, μὲ κριτήρια ἀντικειμενικά, μὲ κριτήρια τὰ ὁποῖα ὑποβοηθοῦν πράγματι τὴν ἀνάπτυξιν τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τῆς χώρας. Χωρὶς ἐπιδράσεις καὶ ἐπιρροὰς ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς φορεῖς τῆς βιομηχανικῆς μας δραστηριότητος. Φοβούμεθα, παρὰ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἂν καὶ δὲν εἴμεθα ἀπολύτως θιασῶται αὐτῆς, διότι πιστεύομεν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας καὶ τοῦ κρατικοῦ ἐλέγχου, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἶναι κάπως κουμπωμένη. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ, ὅτι τὰ ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν μας κατὰ τὴν παρελθοῦσαν δεκαετίαν, μετεβλήθησαν εἰς παγωμένες πιστώσεις. Φοβοῦμαι, αὐτὸ τὸ ἐλπιδοφόρον 5ετὲς πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τὴν ὁποίαν ἔσχεν δημιουργοῦσα κρατικάς, ἡμικρατικὰς ἐπιχειρήσεις, θ’ ἀποτύχῃ. Πολὺ φοβοῦμαι μὲ τὴν σύνθεσιν τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ΟΒΑ σύνθεσιν πολὺ ἰδιωτικοῦ χαρακτῆρος ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα ὕψιστον παραγωγικὸν καὶ ἐθνικοπρονομιακὸν σκοπὸν εἰς τὸν τόπον, πολὺ φοβοῦμαι μήπως δημιουργηθοῦν νέαι παγωμέναι πιστώσεις. Τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, ἦτο νὰ ἀντιπροσωπευθῇ ἡ ἀγροτικὴ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ΟΒΑ, διότι καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις μετέχει ἐνεργῶς εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν χωρῶν. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἡ ἐργατικὴ τάξις μετέχει καὶ παρακολουθεῖ καὶ τὰς διοικήσεις ἀκόμη τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων. Ταῦτα συμβαίνουν εἰς τὸ ἀστικὸν καθεστὼς τοῦ δόκτορος Ἀντενάουερ, ἐνῷ ἡμεῖς ἐδῶ ποὺ μὲ κρατικὰ χρήματα δημιουργοῦμεν κρατικοὺς φορεῖς καὶ ἐμπιστευόμεθα τὴν διοίκησιν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς ἰδιώτας ἐπιχειρηματίας, οὐδεμίαν τοιαύτην προσπάθειαν κάμνομεν. Ἠγνοήθη ἐπίσης, ὁ ἀγροτικὸς παράγων καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ βιομηχανική μας ἀνάπτυξις ἐνδιαφέρει ζωτικὰ τοὺς ἀγρότας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς. Ἐλέχθησαν βέβαια πολλὰ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ ἐκφράζομεν καὶ ἡμεῖς τὴν πλήρη ἱκανοποίησιν καὶ τὰς εὐχαριστίας μας καὶ ὡς ἀγροτικοὶ καὶ ὡς συνάδελφοι, διότι δὲν ἔχομεν σκοπὸν ἡμεῖς νὰ μονοπωλήσωμεν τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν μοῦ ἔκαμε ἡ ἐμπνευσμένη ὁμιλία τοῦ Προέδρου καὶ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἐκάλεσε τὴν Βουλήν, τὴν Κυβέρνησιν, τὸν πολιτικὸν κόσμον εἰς μίαν πραγματικὴν νέαν ἀγροτικὴν ἀναμόρφωσιν, καὶ ἀγροτικήν, τρόπον τινά, ἐπανάστασιν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ἀγροτικοὶ βλέπομεν τὸ πρόβλημα τὸ ἀγροτικόν, ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως διακηρύξεων, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ ἀπόψεως ἀποφασιστικότητος λήψεως σκληρῶν μέτρων διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν πολιτικὴν ἴσης μεταχειρίσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις. Καὶ βεβαίως, καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις καὶ αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν δεινήν, ἀλλὰ ἡ θέσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως εἶναι χειροτέρα πάσης ἄλλης καὶ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσωμεν, θὰ εἶναι ἕνα πρόβλημα ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι μὲν ὀλίγοι, ἀλλὰ κατορθώνουν νὰ ἀποκερδαίνουν τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία βασικὴ διακήρυξις, μία βασικὴ πολιτικὴ ἀρχή, καὶ ἡ ἀρχὴ αὐτή, πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ θὰ ἔλεγον ἀκόμη, ἡ πολιτικὴ τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Δὲν ὑπάρχει καμμία πολιτικὴ σταθερά, ὀργανικὴ πολιτική, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀβοήθητος καὶ ἀκαθοδήγητος καὶ νὰ λαμβάνωνται συμπτωματικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Δὲν λέγω, ὅτι αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις ἔκαμον περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ. Πράγματι καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἔκαμε περισσότερα. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ ὑπῆρξε χειροτέρα ἀπὸ τὴν σημερινὴν πολιτικὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταχείρισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἀλλ’ αὐτό, βέβαια, δὲν θὰ πῇ, ὅτι ἀπαλλάσσεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας ἔχει ἀπέναντι τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν τάξεων τοῦ τόπου μας, ἐὰν δὲν καθορίσῃ μίαν πολιτικὴν τιμῶν. Καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτή, κύριοι, πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ κόστος τῆς ζωῆς καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐλέχθη χθὲς ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς —νομίζω ἀπὸ Κυβερνητικὸν ἐκπρόσωπον— ὅτι τὸ κόστος τῆς ζωῆς καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς ἠμπορεῖ νὰ μᾶς φέρῃ εἰς ἄτοπα καὶ εἰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀβάσιμοι. Ὑποστηρίζεται, ὅτι τὰ ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ καὶ μᾶς προβάλλεται αὐτὸ τὸ ἐμπόδιον, τὸ ἐπιχείρημα τῶν διεθνῶν τιμῶν. Καὶ πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιδίωξις σταθερὰ καὶ μόνιμος τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν —ὀφείλομεν ἡμεῖς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν νὰ ἐπιτύχωμεν καὶ νὰ τὴν διδάξωμεν— εἶναι ὅτι πρέπει νὰ συμπιέσωμεν τὸ κόστος πρέπει νὰ βελτιώσωμεν τὴν ποιότητα τῶν προϊόντων μας. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά, πρέπει νὰ γίνωνται κατὰ ἕνα προγραμματισμένον τρόπον, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος, πράγματι προστατεύει τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, τὴν ἀγροτικὴν ἐπιχείρησιν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν κύριοι, προκειμένου περὶ ἀγροτικῶν προϊόντων νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ διεθνῶν τιμῶν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν προκειμένου περὶ βιομηχανικῶν προϊόντων δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ διεθνῶν τιμῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἔχομεν διεθνεῖς τιμὰς διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ δὲν ἔχομεν διεθνεῖς τιμὰς διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα; Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Ἕλλην γεωργὸς νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὸν συναγωνισμὸν μὲ τὰ ξένα προϊόντα τὰ ὁποῖα ἔχουν πολὺ χαμηλότερον κόστος παραγωγῆς. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὰς ξένας χώρας τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα εἶναι εὐθηνότερα, ὡς ἐπίσης καὶ ὅτι ἐπιδοτοῦνται ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεών των ἀμέσως ἢ ἐμμέσως. Ἡμεῖς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν δὲν ἠδυνάμεθα νὰ τὴν ἀκολουθήσωμεν, διότι θὰ ὡδήγει εἰς βάραθρον τὴν οἰκονομίαν μας. Ἐὰν ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἀποκρούομεν τὴν οὐσιαστικὴν πολιτικὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν. Ζητοῦμεν τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν εἰς βάρος τοῦ γλίσχρου εἰσοδήματος τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου καὶ δὲν ζητοῦμεν τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ τῆς παραγωγῆς εἰς βάρος τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν σπουδαῖον συντελεστὴν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Νὰ διὰ ποῖον λόγον νομίζω, ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν σωστὴν θέσιν. Πρέπει νὰ ἔχωμεν πρῶτον ἴσην μεταχείρισιν. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως μὲ τοὺς περιορισμοὺς τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων μὲ τὸ δασμολόγιον τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζει μὲ τὰς ἀτελείας τὰς ὁποίας δίδει δι’ εἰσαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸν βαμβακόσπορον, εἰς τὸ κριθάρι, τὰς κτηνοτροφὰς καὶ εἰς τὸν βάμβακα κατὰ τὸ παρελθὸν κτυπᾷ τὰς τιμὰς τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Μὲ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν συγκρατοῦμε τὸν τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος συνθέτει τὸ κόστος τῆς ζωῆς εἰς βάρος ὅμως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τοιούτων, ὅταν δὲν εὐθυγραμμίζωμεν τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων πρὸς τὰς τιμὰς βιομηχανικῶν τοιούτων. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῶν διεθνῶν τιμῶν εἶναι λίαν σημαντική, διότι ὅλα μας τὰ γεωργικὰ προϊόντα κατὰ ἀποφασιστικὸν τρόπον ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὰς ξένας τιμάς. Ποῖα εἶναι βασικά μας προϊόντα; Εἶναι ὁ καπνός, τὸ κυριώτερον ἐξαγωγικὸν προϊόν, ἴσης σημασίας εἶναι καὶ τὸ ἐλαιόλαδον, εἶναι τὸ σιτάρι, εἶναι ἡ σουλτανίνα, εἶναι ἡ κορινθιακὴ σταφίς, εἶναι τὰ νωπά, εἶναι τὸ βαμβάκι. Ἄλλα μὲν ἐξάγονται καὶ ὅσα ἀκόμη δὲν ἐξάγονται ἀποτελοῦν εἴδη ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐκεῖ πάντοτε βλέπομεν τοὺς οἰκονομικοὺς Ὑπουργοὺς νὰ προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, διότι πρέπει νὰ εὐθυγραμμίσουν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου φερ’ εἰπεῖν πρὸς τὴν τιμὴν τὴν διεθνῆ τοῦ σίτου. Ἂς ἀφήσωμεν τέλος, ὅτι πέρυσιν ἐκάναμεν τὸ μέγα κατόρθωμα νὰ ἐξαγάγωμεν δωρεὰν σχεδὸν τεραστίαν ποσότητα ἑλληνικοῦ σίτου ποὺ τὸν ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ βλέπετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἤδη ψυθιρίζεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὴν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἄλλου σίτου ποὺ θὰ εἶναι αἱ τιμαί του κατὰ πολὺ ὑψηλότεραι ἀπὸ τὸν σῖτον τὸν ὁποῖον ἐπωλήσαμεν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ διεθνεῖς τιμαὶ δὲν ἐπηρεάζουν μόνον τὰ κυρίως ἐξαγωγικά μας προϊόντα, ὅπως εἶναι ἡ σταφὶς, ὁ καπνός, ἀλλὰ καὶ προϊόντα ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Πάρετε τὸ ἐλαιόλαδον. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις προγραμματίζει τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐπιβάλλει τὴν τιμὴν τῶν 12,5 δραχμῶν κατὰ κιλὸν καὶ θὰ κάμῃ συγκέντρωσιν 15.000 τόννων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι ἕνα εἶδος κυρίως ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ δὲν εἶναι ἐξαγώγιμον κυρίως προϊόν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγωμεν μεγάλας ποσότητας, διότι γνωρίζομεν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ ἐλαιολάδου ποὺ γίνονται ἀπὸ τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς χώρας, φθάνουν 80.000 τόννους καὶ εἶναι μία ποσότης ἀσήμαντος εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Ἑλλὰς ἂν θὰ μετάσχῃ μὲ 15 ἢ 20 χιλιάδες τόννους θὰ εἶναι ἕνα κατόρθωμα. Ἐπιδιώκει νὰ συμπιέσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου σήμερον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν αὔξησιν τιμαρίθμου ζωῆς. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν στὸ παρελθὸν πρὸ 3ετίας ὡρίσθη τιμὴ ἀσφαλείας 14,5 καὶ παλαιότερον 15,5 δραχ. κατὰ κιλόν. Ἐρχόμεθα τὸ 1959 καὶ καθορίζομεν τὴν τιμὴν τῶν 12,5 δραχ. Διὰ ποῖον λόγον; Διότι δὲν εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἡ αἰτία, ἀλλὰ ὁ τιμάριθμος τὸν ὁποῖον θέλετε κ. Ὑπουργέ, νὰ διαμορφώσητε καὶ νὰ τὸν κρατήσετε εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα εἰς βάρος τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ εἰς βάρος τῆς γεωργικῆς τάξεως καὶ δυστυχῶς παρὰ τὸ ὅτι διακηρύσσετε, ὅτι τοὺς ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγρότας δὲν τοὺς ἀγαπᾶτε ἂν καὶ προέρχεσθε ἀπὸ τὴν Λακωνίαν, καὶ τώρα βέβαια πολιτεύεσθε εἰς τὰς Ἀθήνας.

§218Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἀναγνωρίσητε τὴν ἀγάπην μου πρὸς τὸν παραγωγὸν καὶ ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου οἱ Συνεταιρισμοὶ ἔκαμαν τὴν μεγαλυτέραν ἐργασίαν, καὶ τὴν μεγαλυτέραν σύμβασιν ἀφ’ ἧς ὑφίσταται αὐτὸ τὸ Κράτος τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ. Εἶναι γεγονὸς ἀξίας ἀφαντάστου. Κύριε Πρόεδρε, δύο πράγματα θὰ ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζητε καὶ σᾶς τὸ λέγω αὐτὸ ὅταν τὸ βιομηχανικὸν προϊὸν γίνεται ἐξαγώγιμον δὲν προστατεύεται μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνταγωνιστικόν, ἐφ’ ὅσον δύναται νὰ ἀνταγωνισθῇ τὰ ξένα βιομηχανικὰ προϊόντα, τότε ἐξάγεται, ἄλλως παραμένει ἀποθηκευμένον εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν βιομηχάνων. Μία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὅτι τὰ μὲν γεωργικὰ προϊόντα ἀποθεματοποιεῖ τὸ Κράτος, ἐνῷ τὰ βιομηχανικὰ τὰ ἀποθεματοποιεῖ ὁ βιομήχανος. Ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ὄργανά μου, ὡς τιμὴν συγκεντρώσεως —καὶ νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ ἐλαίου καλλιτέρας ποιότητος— ἡ Ἱσπανία ὥρισεν 9,75 κατὰ κιλόν, ἐνῷ ἡμεῖς ὡρίσαμεν 12,5. Τρίτον, θὰ ἐπεθύμουν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς μὲ τὸ κῦρος τῆς ἀναμφισβητήτου... .... (δὲν ἠκούσθη) ......

§219Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τότε πρέπει ν’ ἀνταλλάξουν τὰς θέσεις των οἱ ἀγρόται μὲ τοὺς βιομηχάνους. Ἀλλὰ θὰ γνωρίζετε, ὅτι οὐδεὶς βιομήχανος ὡδηγήθη διὰ τὰ χρέη του εἰς τὰς φυλακάς, ἐνῷ οἱ ἀγρόται μὲ τὰ ἐντάλματα τῆς Α.Τ.Ε. φυλακίζονται.

§220Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀνεφέρθητε εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Σᾶς εἶναι γνωστόν, καὶ σᾶς εἶπε προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὅτι τὸ θέμα συνεζητήθη ἐν ἐκτάσει καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη. Πλέον αὐτοῦ, εἶναι γνωστόν, ὅτι πλέον τῶν 100.000 τόννων σίτου διετηροῦντο μέσα εἰς τὰ κύτη τῶν πλοίων, μὲ ἄμεσον κίνδυνον ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν βλάβης ἢ καταστροφῆς. Πέραν τούτου, ἐξεφράσατε ἀνησυχίας καὶ ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν σας ψιθύρους διὰ τὴν εἰσαγωγὴν σίτου. Ἀπηντήσαμεν διὰ τῶν ἐφημερίδων, σᾶς ἐπαναλαμβάνω τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἤδη ἀπὸ ἡμερῶν ἐδώσαμε διὰ τούτων. Οὕτως, ἔναντι τῶν 735.000 τόννους, τοὺς ὁποίους κατηναλώσαμεν κατὰ τὸ σιτικὸν ἔτος 1958–59 καὶ μὲ τὴν ηὐξημένην κατανάλωσιν τῶν 40.000 τόννων καὶ πλέον, κατὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον τοῦ ἔτους τούτου, ἔχομεν ἤδη συγκεντρώσει περὶ τοὺς 680.000 τόννων σίτου, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν πλεονασμάτων 30ῆς Ἰουνίου 1959. Ἐξακολουθεῖ εἰσέτι τὸ ποσοστὸν ἀλέσεως σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου νὰ διατηρῆται εἰς ποσοστὸν 60%, ἐνῷ ἕνα μῆνα πρὶν τοῦ προηγουμένου ἔτους, τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἦτο μειωμένον, ἀνερχόμενον εἰς 30% καὶ ὀλίγον ἀργότερον πέρυσι τοῦτο ἐμειώθη εἰς 15%, τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀλευροβιομηχανίας εἰς σῖτον ἐλευθέρου ἐμπορίου. Μὲ αὐτὴν τὴν ταὐτόχρονον ἄλεσιν σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ εἰς τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν τοῦ 60% ἐπί τινα ἀκόμη χρόνον, προβλέπεται ὅτι θὰ καλυφθοῦν αἱ μέχρι τέλους Ἰουλίου 1960 ἀνάγκαι μας εἰς μαλακὸν σῖτον.

§221Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος, δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἅμα κατέλθῃ, εὐχαρίστως.

§223Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Σημειώσατε, παρακαλῶ.

§224Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τώρα, πέραν αὐτῆς τῆς βασικῆς ἀρχῆς, μὲ τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ θεμελιώσωμεν τὴν πολιτικὴν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὴν πραγματικὴν προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, θὰ εἴπω μερικὰ πράγματα, δι’ ὡρισμένα βασικὰ ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἡ Κυβέρνησις ἐπαγγέλλεται τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν καὶ λέγει, ὅτι πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν σιτοκαλλιέργειαν κατὰ ἕνα ποσοστὸν καὶ νὰ πᾶμε εἰς ἄλλας εἰδικὰς καλλιεργείας. Εἰς αὐτὴν τὴν ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ πτωχοτέρας καλλιεργείας καὶ νὰ πᾶμε εἰς πλουσιωτέρας. Ἐγὼ θὰ ἔλεγα μάλιστα, ὅτι ἡ προσπάθεια εἰδικῶς διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, εἶναι μία ἀξιέπαινος προσπάθεια καὶ ἡ ἐνίσχυσις αὐτὴ πρέπει νὰ τονωθῇ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ πρέπει νὰ καλλιεργήσωμεν παντοῦ τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως τοῦ κτηνοτροφικοῦ μας πλούτου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πλήρη γεωργίαν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔχωμεν κτηνοτροφίαν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ ἀρνητικὸν στοιχεῖον τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Ἐπίσης, ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας καὶ ἄλλων καλλιεργειῶν πλουσιωτέρας ἀποδόσεως, δὲν δύναται νὰ γίνῃ εἰς βάρος τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ μία πολιτικὴ διώξεως τοῦ σίτου. Βεβαίως, οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Συντονισμοῦ, εὗρον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποκρούσουν αὐτὴν τὴν ἄποψιν, ἀλλὰ ἡμεῖς σταθερῶς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἀπὸ 2ετίας ἐφαρμόζεται, εἶναι πολιτικὴ διώξεως τοῦ σίτου καὶ τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν πτωχοτέραν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς, δὲν ἐγκρίνομεν τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῆς βαμβακοκαλλιεργείας, ὁπότε μοιραίως ὁ σιτοπαραγωγὸς μόνος του θὰ προχωρήσῃ εἰς αὐτὰς τὰς καλλιεργείας, διότι πράγματι εἶναι πλουσιώτεραι καλλιέργειαι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν βάμβακα, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν συνεφώνησεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἡ προστασία καὶ ἡ ἐπιδότησις νὰ δίδεται κατὰ στρέμμα, νὰ δίδεται εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ αὐτὴν τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ἄλλων τυχὸν συναδέλφων, ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δίδεται ἡ τιμὴ εἰς τὸ στρέμμα, εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βασικὸν καὶ ἐπιδίωξις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, εἶναι ἡ προστασία νὰ ἐκδηλώνεται κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν. Ὑπάρχει τεραστία διαφορά, διότι ὁ παραγωγὸς ζητεῖ προστασίαν εἰς τὴν τιμὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ στρέμματος. Ἐκεῖ θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν ἔμπορον, τὸν ἐπιχειρηματίαν, τὸν μεγάλον βιομήχανον τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τὸν μεγάλον ἔμπορον τῆς ἐξαγωγῆς. Θὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀντιδράσεις, ἀλλὰ ἐὰν πράγματι ἐπιθυμοῦμεν νὰ δώσωμεν λογικὴν καὶ ριζοσπαστικὴν λύσιν, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς καὶ εἰς τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν τοῦ βάμβακος, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ συγκεντρωμένον βαμβάκι, μὲ ὡρισμένας τιμάς, μὲ ἀποθέματα τὰ ὁποῖα θὰ ἐφοδιάζεται ἡ βαμβακοβιομηχανία, ἡ ὁποία θὰ τονωθῇ, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ἀσύδοτος, διότι πάντοτε εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κοστολογίου τῶν βιομηχάνων ὑπάρχουν δυνατότητες καταστρατηγήσεως τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, παρέχεται ἡ δυνατότης τῆς δημιουργίας εἰκονικῶν κοστολογίων. Ἠμποροῦμεν νὰ τὰ ἐλέγξωμεν ὅλα αὐτά, ἐφ’ ὅσον τὴν παραγομένην ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον πρώτην ὕλην τὴν παραδίδομεν εἰς τὸν βιομήχανον μὲ καθωρισμένην τιμήν, ὁ ὁποῖος βιομήχανος βεβαίως πρέπει νὰ κερδίσῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοῦ περικόψητε τὰ σκοτεινὰ καὶ ἀφανῆ κέρδη, καὶ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ νόμιμον κέρδος. Ἰδοὺ μία σταθερὰ καὶ ὑγιὴς πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐλέγχομεν τὰ κέρδη τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ καὶ τὸν Ἕλληνα ἰδιώτην, τὸν ἐξαγωγέα, θὰ τὸν χρησιμοποιήσωμεν ὡς φορέα τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐξαγωγικῆς μας δραστηριότητος. Θὰ τοῦ παραδώσωμεν βάμβακα εἰς τὰς ποσότητας ποὺ θέλει, ἀλλὰ εἰς ὡρισμένας τιμὰς καὶ θὰ τοῦ παραδώσωμεν μὲ τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑπὸ σχετικὸν ἔλεγχον, μὲ ἕνα νόμιμον καὶ εὔλογον κέρδος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ὁ ἐξαγωγεύς. Θὰ δῆτε πόσον δίκαιον ἔχομεν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατὰ τὴν τρέχουσαν καλλιεργητικὴν περίοδον. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, γνωρίζομεν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ἤνοιξεν εἰς τὰ βαμβακοπαραγωγικὰ κέντρα πρὸς ἓξ δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ ὑπερέβη ἤδη τὰς 6.60. Τὸ βαμβάκι ἔφυγεν ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι τὸ πωλοῦν εἰς τὸ ἐμπόριον, λόγῳ ἀνάγκης, ἐνῷ οἱ εὔποροι παραγωγοὶ ἠμποροῦν νὰ τὸ κρατήσουν εἰς τὰς ἀποθήκας των ἐπὶ ἕνα διάστημα καὶ βλέπομεν ὅτι αὐτὸ τὸ 10% τὸ ἔχασεν ὁ φτωχὸς Ἕλλην βαμβακοπαραγωγός. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ προκαλῇ ἀνησυχίας καὶ νὰ μὴ λέγωμεν μόνον διὰ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπιδότησιν τοῦ βάμβακος, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι μία ὑγιὴς πολιτική. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ 1956 ἡ καλλιέργεια ἔφθασε τὸ ἕνα ἑκατομμύριον 600.000 στρέμματα καὶ τὸ 1959 κατῆλθεν εἰς τὸ ἕνα ἑκατομμύριον 350.000 στρέμματα. Εὔχομαι δὲ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως νὰ συντελέσουν, ὥστε νὰ ἀνακτήσωμεν τὰς ἀπολεσθείσας ἐκτάσεις, ἀπὸ ἀπόψεως βαμβακοκαλλιεργείας διότι ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῶν βαμβακοκαλλιεργητῶν θὰ κατέλθωμεν περισσότερον ἀπὸ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον 350.000 στρέμματα. Πῶς θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ὅταν δὲν ἔχωμεν μίαν πολιτικὴν προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων; Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως δηλώνει καὶ ὅπως ὑποστηρίζει καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ἐμπνέεται ἀπὸ τὰς καλυτέρας διαθέσεις, ἀλλὰ αἱ διαθέσεις δὲν εἶναι ἀρκεταί. Πρέπει ἐκεῖ νὰ προβάλωμεν σταθερὰν τὴν ἀντίστασιν καὶ νὰ ὑπερπηδήσωμεν τὰ τυχὸν ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα μᾶς προβάλλουν θεωρητικοὶ καὶ οἰκονομολόγοι, ὅτι ἐὰν προχωρήσωμεν περισσότερον καὶ θίξωμεν τοὺς φορεῖς τῆς ἐξαγωγικῆς καὶ τῆς βιομηχανικῆς δραστηριότητος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρωμεν ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα.

§225Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σχετικῶς μὲ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ἠσχολήθην διὰ μακρῶν χθές, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Πρῶτον, πρέπει νὰ ἐπαναλάβω καὶ νὰ τονίσω ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν δὲν ἔχει ὡς συνέπειαν νὰ κηρυχθῇ πόλεμος κατὰ τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ κατὰ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργητῶν, σκοπεῖ τὴν αὔξησιν κυρίως τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ, πρὸς δύο σκοπούς. Ὁ μὲν ἕνας σκοπός, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε προηγουμένως, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας, ὁ δὲ ἄλλος σκοπὸς διὰ τῆς ἀναπτύξεως ἄλλων καλλιεργειῶν καὶ δὴ τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Πέρυσιν, ἐλήφθησαν μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων διηυκολύνετο ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας, δηλαδὴ διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἠδύναντο οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ τραποῦν πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας, νὰ πάρουν δάνεια τόσον διὰ τὴν προμήθειαν ζώων, ὅσον καὶ διὰ τὰς διαφόρους ἐγκαταστάσεις ποὺ χρειάζονται διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ζώων. Ἐφέτος, ὅπως γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, τὰ μέτρα εἶναι πιὸ ἀποφασιστικά. Δηλαδὴ ἀπεφασίσθη ἡ ἐπιδότησις τῆς καλλιεργείας τῶν φυτῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ζώων. Ἀκόμη πρέπει νὰ τονισθῇ καὶ αὐτό, καίτοι τὸ εἶπον καὶ χθές, ὅτι ἀπεφασίσθη καὶ ἡ ἐπιδότησις τῆς προμηθείας τῶν ζώων. Ὅλα τὰ μέσα αὐτά, ἀποτελοῦν δαπάνας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Τόσον ἡ ἐπιδότησις τῶν καλλιεργειῶν τῶν συναφῶν πρὸς τὴν διατροφὴν τῶν ζώων, ὅσον καὶ ἡ ἐπιδότησις τοῦ βάμβακος. Τὰ μέτρα δὲ αὐτὰ ἀποσκοποῦν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσουν εἰσόδημα περισσότερον εἰς τὸν σιτοκαλλιεργητήν. Τίθεται, λοιπόν, τὸ ἐρώτημα: Ἐξακολούθησις εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος τῆς προστασίας τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ συγχρόνως ἐπιδότησις δι’ ἄλλας ἀπασχολήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργήσουν πρόσθετον εἰσόδημα. Ὅπως θὰ ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν ἠμπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνουν καὶ τὰ δύο. Πολὺ περισσότερον διὰ τῶν ἐπιδοτήσεων, διὰ τὰς ἄλλας ἀπασχολήσεις, δηλαδὴ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν θὰ δημιουργήσουν εἰσόδημα πολὺ περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παίρνουν ἀπὸ τὸ σιτάρι. Συνεπῶς, οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς ἄλλος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καλῆς πίστεως συζητητής, ἠμπορεῖ νὰ ἐπιμένῃ, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν εἶναι μὲν ὀρθόν, ἀλλὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὸν πόλεμον τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Τοὐναντίον τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμόζονται εἰς τὰς περιφερείας τὰς σιτοκαλλιεργητικὰς καὶ ἔχουν ὡς σκοπὸν καὶ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπαύξησιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ.

§226Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ σᾶς, νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ ἀπόψεων; Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ποὺ θὰ ἀπαιτήσῃ ἕνα ποσὸν 300 ἢ 400 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὸν σιτοκαλλιεργητὴν μὲ τὸ ἕνα χέρι διὰ νὰ τὸ δώσῃ μὲ τὸ ἄλλο χέρι, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῆς βαμβακοκαλλιεργείας.

§227Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὸν ἴδιον παραγωγὸν τὸ δίδει.

§228Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι πάντοτε εἰς τὸν ἴδιον, διότι ὑπάρχουν ἑκατοντάδες χιλιάδων παραγωγοί, χωρὶς νὰ τοὺς ἐξασφαλίζετε οὔτε δυνατότητας βαμβακοκαλλιεργείας, οὔτε δυνατότητας κτηνοτροφικῆς ἀναπτύξεως.

§229Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμόζονται εἰς τὰς σιτοκαλλιεργητικὰς περιφερείας καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ μέτρα αὐτὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας πλησίον τῶν οἰκογενειῶν, μὲ τὴν μικτὴν παραγωγήν, τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὑπὲρ ἀρκετὰ διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ ὅλοι νὰ στραφοῦν εἰς τὴν κτηνοτροφίαν, ἐφ’ ὅσον θέλουν καὶ ἔχουν τὴν καλὴν διάθεσιν. Ἐὰν δὲν θέλουν καὶ δὲν ἔχουν τὴν καλὴν διάθεσιν πρέπει νὰ αἰτιῶνται τοὺς ἰδίους ἑαυτοὺς καὶ ὄχι τὴν Κυβέρνησιν.

§230Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ σᾶς πληροφορῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ κατορθώσητε οὔτε 5% τῶν σιτοπαραγωγῶν νὰ τοὺς ἐνισχύσητε, διότι τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτετε, εἶναι ἀνεπαρκῆ.

§231Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι αἱ πρῶται ἐνδείξεις εἶναι πολὺ καλαί. Διότι ἡ ζήτησις διὰ τὴν προμήθειαν σπόρων κτηνοτροφικῶν φυτῶν εἶναι τεραστία, μέχρι τοῦ σημείου ὥστε δὲν ἠμποροῦμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὴν ζήτησιν, καίτοι διεθέσαμεν διπλασίαν ποσότητα τῆς ποσότητος ἐκείνης, τὴν ὁποίαν διεθέσαμεν κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη.

§232Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πόσα διεθέσατε διὰ τὴν ἀγορὰν ζώων; Ἔρχομαι ἀπὸ περιοχάς, ποὺ ἔχουν δεκάδας χιλιάδων ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οὔτε δέκα ἀνθρώπους δὲν συνήντησα. Οὔτε ἕνα τοῖς χιλίοις δὲν ἔχουν μέχρι τῆς στιγμῆς ἐνισχυθῆ, βάσει ἑνὸς ὁλοκληρωτικοῦ προγράμματος.

§233Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρῶτον, κύριε συνάδελφε, εἰς τὰς περισσοτέρας περιφερείας, ὑπάρχει κτηνοτροφικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπομεν νὰ χρησιμοποιηθῇ καλλίτερον. Λοιπόν, ἂς ἀφήσωμεν τὴν συζήτησιν, διότι εἴπομεν, ὅτι δὲν σᾶς πείθομεν.

§234Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ δι’ ὀλίγων διαπραγματεύομαι τὸ θέμα, κύριε ὑπουργέ. Δὲν εἶναι τῆς περιωπῆς τοῦ θέματος τοῦ πολιτικοῦ, νὰ μπαίνωμεν εἰς λεπτομερείας.

§235Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν, ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι προετιμήσαμε τὴν ἐπιδότησιν κατὰ στρέμμα καλλιεργούμενον, διότι ἡ ἐπιδότησις αὐτὴ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν παρόπλισιν πρὸς ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας καὶ ἀκόμη θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι ἡ ἐπιδότησις θὰ πάῃ ἀσφαλέστατα εἰς τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ, διότι, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐλαμβάναμεν τὸ μέτρον αὐτὸ τότε, ἠμπορούσαμεν νὰ κάναμεν τὴν ἐπιδότησιν ὅταν ἐφηρμόζαμεν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον εἴπατε, τὸ μέτρον τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τοῦ βάμβακος. Ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον τὸ βλέπω συμπαθέστατα καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ξεύρετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ὑφίστανται τεράστιαι δυσκολίαι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ὑπερνικηθοῦν, διότι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ...

§236Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ποῖος ἀγορεύει, κύριε Πρόεδρε;

§237Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διατὶ πειράζεσθε σεῖς; Χρειάζεται νὰ ὑπάρχουν προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάρχουν ἀκόμη. Καὶ πρέπει νὰ προπαρασκευασθῇ τὸ πρᾶγμα, διότι ἂν ἐφαρμοσθῇ χωρὶς νὰ εἶναι προπαρασκευασμένον καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ μελετηθῆ καθ’ ὅλας τὰς λεπτομερείας, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀποτύχῃ.

§238Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χάριν καθήκοντος, ὀφείλω νὰ διαδηλώσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, τὴν συμπάθειαν καὶ τὴν ἀλληλεγγύην μας πρὸς τοὺς σουλτανοπαραγωγούς, ἰδιαιτέρως τοὺς σουλτανοπαραγωγοὺς τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, διότι πράγματι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι αὐτῶν, ὑπῆρξεν ἀτυχής. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίζεται τιμὴ ἀσφαλείας κατὰ τὴν περίοδον τὴν καλλιεργητικὴν 7 δραχμαὶ καὶ μετ’ ὀλίγον χρόνον ἡ ἰδία Κυβέρνησις νὰ κατέβῃ εἰς 6,5 δραχμάς. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι 6 δραχμαί. Μπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ πάλιν τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅτι εἶναι 6, 5, 4, 3, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστοῦν μίαν κυβερνητικὴν πολιτικὴν προστασίαν ἑνὸς τοιούτου ἐθνικοῦ προϊόντος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, χωρὶς νὰ εἰσέρχωμαι εἰς τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κύριος συνάδελφος καὶ τὰ ὁποῖα ἀγνοῶ, διότι, ἐφ’ ὅσον γνωρίζω, ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Ἡρακλείου, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διετύπωσε σαφῶς τὴν ἄποψίν της, ἀλλὰ λυποῦμαι, διότι τὸ αἴτημά της δὲν ἐγένετο δεκτόν, τὸ ὅτι ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Ἡρακλείου καὶ αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, ἐφ’ ὅσον τὸ πρᾶγμα ἔλαβε πολιτικὴν τροπήν, δὲν ἤθελον νὰ ἐκτραχύνουν τὰ πράγματα καὶ ἂν ἐπῆλθε μερικὴ ἱκανοποίησις ἄλλων τινῶν αἰτημάτων, αὐτὸ δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι ἐδικαιώθη ὁ σουλτανοπαραγωγὸς τῆς Κρήτης, πρὸς τὸν ὁποῖον, ὡς Κόμμα ἡμεῖς, ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐκδηλώσωμεν τὴν πλήρη συμπάθειαν καὶ ἀλληλεγγύην. Ὀλίγα πράγματα καὶ διὰ τὸν καπνόν, ποὺ εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἐξαγώγιμον προϊόν. Δὲν θὰ θίξω τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἤδη ἐθίγησαν, ἀλλὰ θὰ εἴπω ὅτι δὲν συμμερίζομαι πλήρως τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην κρίσιμον θέσιν, ὥστε νὰ εἶναι ἀθεράπευτος. Ἀντιλαμβάνομαι, βεβαίως, ὅτι διερχόμεθα μίαν κρίσιν, ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι ἀποτέλεσμα διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν ἐμείωσε τὰς διαπραγματευτικὰς ἱκανότητάς μας καὶ κατὰ ἕνα τρόπον εὑρέθη πρὸ τετελεσμένου γεγονότος ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, μὲ δεμένα τὰ χέρια, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ βοηθήσωμεν νὰ λυθοῦν τὰ χέρια. Ἡ Σουηδία μᾶς ἔπαιρνε κλασσικὰ καπνὰ καὶ ἔχει μονοπώλιον καπνοῦ, αὐτὴ διαμορφώνει τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν παραγωγήν. Σήμερον δὲν παίρνει κλασσικὰ καπνά. Ἡ Αὐστρία μᾶς μπάζει διπλᾶ καὶ τριπλᾶ, ἀπὸ ὅ,τι ἀγοράζει. Ἡ Αὐστρία, ἕως προχθές, δὲν εἶχε καμμίαν δυσχέρειαν νὰ πάρῃ καπνὰ ἰδικά μας. Παραδόξως, ἀπὸ τὸ 1956, 1957, 1958, ἤρχισε νὰ μᾶς ἐγκαταλείπῃ. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἀποτέλεσμα τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ἑλλάδα. Τὰ ἴδια καὶ αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις, ποὺ ἔχουν μονοπώλια. Εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὸ τὸ πρόβλημα καὶ ν’ ἀντιμετωπισθῇ καὶ πρὸς τὸν Δυτικὸν καὶ πρὸς τὸν Ἀνατολικὸν κόσμον. Δὲν συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας συνήθως προβάλλει ἡ Ἀριστερὰ καὶ παίρνουν ἕνα τοιοῦτον χρῶμα ἔντονον ποὺ χάνει τὴν ἀξίαν του αὐτὸ τὸ ζήτημα τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Διότι ἐδῶ ἀντιμετωπίζομεν μίαν ἀνεξάρτητον καὶ μίαν αὐτοδύναμον ἐμπορικὴν πολιτικήν, μὲ κριτήρια πέραν τῶν πολιτικῶν καὶ ἰδεολογικῶν μας τοποθετήσεων. Αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς προβολῆς τοῦ ζητήματος νὰ τὰ βλέπουν τὰ μὲν ὅλα καλά, τὰ δὲ ἄλλα ὅλα στραβά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς ἰδικῆς μας ἐγκρίσεως. Ὑποστηρίζομεν ὅτι ὑπάρχουν δυνατότητες περαιτέρω ἀναπτύξεως τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ ὅτι πράγματι ὀφείλομεν νὰ τὰς ἀντιμετωπίσωμεν μὲ γενναιότητα καὶ μὲ θάρρος, καὶ ὄχι νὰ γίνωμεν οὐραγοὶ τῆς προσπαθείας. Ἐδῶ εἶναι κἄτι τὸ ἀκατανόητον, ἀντὶ νὰ πᾶμε σπεύδοντες καὶ νὰ προβάλωμεν τὰ αἰτήματά μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ νὰ εὐχώμεθα καὶ 100 καὶ 200 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐμπορεύματα νὰ μᾶς πάρουν, νὰ ἰδοῦμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχουν περαιτέρω δυνατότητες ἀναπτύξεως τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ δὲν ἔχομεν κανένα λόγον καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν κανένα λόγον νὰ φοβούμεθα τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν, διότι τότε δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἑαυτόν μας. Δὲν θέλω νὰ τὸ πιστεύω, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ ἀποφύγωμεν, τρόπον τινά, τὰς συναλλαγὰς αὐτάς. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξε καὶ διεκήρυξεν, ὅτι προθύμως ἀντιμετωπίζει αὐτὰ τὰ προβλήματα. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν τὰ ἀντιμετωπίζει μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην γενναιότητα καὶ μὲ πρωτοβουλίαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς ἐξωτερικῆς μας ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Ἰδιαιτέρως μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μακρὰν οἱασδήποτε πολιτικῆς προκαταλήψεως. Καὶ καλὸν εἶναι νὰ ἴδωμεν τὸ ζήτημα μακρὰν πολιτικῆς ἐπηρεάσεως, διὰ νὰ τὸ ἴδωμεν εἰς τὴν οὐσίαν του. Διότι ἡμεῖς μπορεῖ νὰ μαλώνωμεν μεταξύ μας καὶ νὰ χάσωμεν τὸ θέμα μας. Μᾶς ἐνδιαφέρει νὰ ἀνακτήσωμεν ἰδίως τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία ἔχει, ἐπίσης, συμφέρον νὰ τοποθετήσῃ ἰδικά της προϊόντα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἰδικόν μας συμφέρον εἶναι τὸ αὐτό, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς συνεργασίας. Εἰς τὰ καπνὰ βλέπομεν ὅτι σήμερον τὸ παγκόσμιον ἐμπόριον τῶν καπνῶν, μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω, ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν δραστηριότητα εἰς παγκόσμιον κλίμακα, ηὐξήθη κατὰ 85%. Ἐνῷ ἡ Ἑλλάς, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν προπολεμικὴν ἐξαγωγικὴν δραστηριότητά της, ἔφθασεν εἰς τὸ 30% καὶ ἔχομεν τώρα περαιτέρω κάμψιν. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἠμπορεῖ νὰ εἴμεθα εἰς τὸ 34%. Ἐνῷ ἡ Τουρκία ἔφθασεν εἰς τὸ 107%, ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικήν της ἐξαγωγικήν της ἱκανότητα, ἡ δὲ Γιουγκοσλαβία, τὴν ὁποίαν περιβάλομεν μὲ ἰδιαιτέραν συμπάθειαν, ἔχει φθάσει τὰ 270%, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῶν. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχουν σημαντικὰ περιθώρια. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ἔχῃ ἐξαγωγὰς 20 ἑκατομμύρια καπνὰ περισσότερα, δὲν εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον χρειάζεται ἀπεριόριστες δυνατότητες. Ἐὰν ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει τὴν δύναμιν τοῦ ἐμπορικοῦ της ἰσοζυγίου, ποὺ εἶναι μία χώρα κατ’ ἐξοχὴν εἰσαγωγική, εἰσαγάγει ἀγαθὰ 500 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ κατορθώσῃ νὰ τοποθετήσῃ τὰ ἰδικά της προϊόντα. Ὄχι μόνον τὰ καπνά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα, ἐὰν ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν καὶ ἡ προσπάθεια τοῦ νὰ πᾶμε εἰς καλλιεργείας μεγαλυτέρας ἀποδόσεως, ὅπως εἶναι καὶ ὁ καπνός, διατὶ νὰ φθάσωμεν ἀπὸ 1.300.000 στρέμματα ποὺ ἔχομεν, εἰς τὰ 1.034.000 στρέμματα, δηλαδὴ εἰς μίαν μείωσιν τῆς καλλιεργείας; Καὶ πράγματι πρέπει νὰ φθάνωμεν εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς καλλιεργείας, ὅταν ἀποθεματοποιοῦμεν τὴν παραγωγήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀπὸ μιὰ μεριὰ ἀποθέματα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς καλλιεργείας. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ αἰτία τῆς ἀρρώστειας εἰς τὴν βάσιν της. Πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγὰς καὶ νὰ πᾶμε εἰς αὔξησιν τῆς καλλιεργείας. Τότε ἠμποροῦμε νὰ πᾶμε εἰς ποικιλίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠμποροῦν νὰ τοποθετηθοῦν εὐκολώτερον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν καὶ ἔχω μερικὰ ἄλλα θέματα νὰ θέξω, ἐν τούτοις θὰ τελειώσω μὲ τὰ οἰκονομικά μας ζητήματα καὶ θὰ εἴπω ὀλίγα τινά, διὰ τὴν ἐξωτερικήν μας πολιτικήν. Ἤκουσα μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι παρήλασαν ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ ἐξέφρασαν τὰς ἀπόψεις των, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξωτερικήν μας θέσιν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν μένομεν ἱκανοποιημένοι οὔτε ἀπὸ τὴν μίαν, οὔτε ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Ἡ θέσις μας καὶ εἰς τὸν ἐξωτερικὸν τομέα, ἔχει εἰδικὸν χρῶμα. Πιστεύω, ὅτι ἡ θέσις μας βασικὰ πρέπει, πράγματι, νὰ εὑρίσκετο πλησίον τῆς Δύσεως, ἀλλὰ ὑποστηρίζομεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη μὲ μεγαλυτέραν πρωτοβουλίαν καὶ μὲ μεγαλυτέραν ἀνεξαρτησίαν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ ἐξωτερικά μας προβλήματα, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συμμάχους μας τῆς Δύσεως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Βαλκανικὴν καὶ Μεσογειακήν μας θέσιν. Δὲν γνωρίζω, βεβαίως, λεπτομερείας τῶν διαπραγματεύσεων ποὺ διεξάγονται, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνδιάσκεψιν τῶν Βαλκανικῶν χωρῶν, νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν συμμαχικῶν μας ὑποχρεώσεων καὶ τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων, ἐὰν μὲ περισσοτέραν ἀνεξαρτησίαν ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸ πρόβλημα τῶν σχέσεών μας μὲ τὰς Βαλκανικὰς χώρας καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ὑφέσεως γενικώτερον. Βεβαίως, ὑπάρχει τὸ ἐμπόδιον τῆς Ἀλβανίας καὶ τῆς Βουλγαρίας. Δικαίως ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει, μέχρις ἑνὸς σημείου, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μᾶς πληρώσουν ἀποζημιώσεις καὶ εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς διαπραγματεύσεις. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι πρόκειται διὰ τὰ 45 ἑκατομμύρια δολλάρια. Πρόκειται, κυρίως, περὶ τῆς προκαταβολῆς. Ἡ Βουλγαρία ἐδέχθη νὰ πληρώσῃ 2 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἡ δὲ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ζητεῖ 6 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ δύο καὶ ἓξ ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δὲν εἶναι μεγάλη. Ἀλλὰ καὶ οἱ σημερινοὶ ἡγέται τῆς Βουλγαρίας δὲν εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μακεδονίαν καὶ Θρᾴκην. Ἀλλὰ αἱ καταστροφαὶ ἔγιναν. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἀνατρέχωμεν εἰς θέματα, τὰ ὁποῖα σιγὰ–σιγὰ παραδίδονται εἰς τὴν ἱστορίαν. Θέλομεν νὰ ἴδωμεν τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα μὲ ρεαλιστικὸν τρόπον. Ἡ σωστή, λοιπόν, τοποθέτησις τοῦ θέματος, εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον. Ἡ διαφορὰ εἶναι μικρά. Καὶ ἐὰν ἱκανοποιηθοῦν τὰ δίκαια αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ ὑλικὰς ζημίας, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω εἰς διαπραγματεύσεις. Δὲν λέγομεν, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς συμφωνίας, οὔτε ὅτι θὰ δεχθῶμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ὑποστηρίξουν ἄλλα γειτονικὰ Κράτη. Εἶναι, ὅμως, δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα μὲ διαφορετικὸν τρόπον. Ἀλλὰ ἡ πέτρα τοῦ σκανδάλου εὑρίσκεται εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἴπω ἀργότερον ὀλίγας λέξεις. Χαίρω ἰδιαιτέρως, δι’ ὅσα ἤκουσα διὰ τὴν σύσφιξιν τῶν Ἑλληνογιουγκοσλαβικῶν σχέσεων. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κατέθεσε τὰ σχετικὰ σχέδια Ν. Διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων ἐρρυθμίζοντο αἱ ἐκκρεμότητες ποὺ ὑπῆρχον μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γιουγκοσλαβίας, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξάρω τὴν μεγάλην σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεγράφησαν μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Γιουγκοσλαβικῆς. Πράγματι, ἡ Γιουγκοσλαβία εἶναι μία γειτονικὴ χώρα, ἡ ὁποία πάντοτε ὑπῆρξε σύμμαχος καὶ φίλη τῆς Ἑλλάδος καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει διάφορον κοινωνικὸν καθεστώς, καθίσταται δυνατὴ ἡ ἀνάπτυξις φιλικῶν σχέσεων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευρὰν ὑπάρχῃ καμμία ἐπιφύλαξις, νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῶν σχέσεων αὐτῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι εὐρυτέρα καὶ στενωτέρα. Ἐπίσης καὶ μὲ τὰς ἄλλας χώρας, μὲ τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Τουρκίαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν στενωτέρας σχέσεις. Ἡ Τουρκία εἶναι μία γείτων χώρα καὶ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐξωτερικῶν μας σχέσεων κατὰ ἕνα τρόπον ἐντελῶς ρεαλιστικὸν καὶ ὄχι συναισθηματικόν, διότι τὰ ὅσα συνέβησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἀγῶνος τῶν Κυπρίων διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἀνεξαρτησίαν των, ἀπὸ πλευρᾶς τουρκικῆς, μέχρις ἑνὸς σημείου ἐδηλητηρίασαν τὰς σχέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ τὸν Τουρκικὸν λαόν. Ἀλλὰ ἐὰν σταθῶμεν εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς καλῆς γειτονίας καὶ τῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως, ὀφείλομεν, ἐφ’ ὅσον εἶναι γείτονες, ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν σχέσεις φιλίας καὶ συνεργασίας. Δὲν παίρνομεν μονόπλευρον θέσιν. Παίρνομεν τὴν θέσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία πράγματι ἀνταποκρίνεται πρὸς μίαν ἀνεξάρτητον ἐξωτερικὴν πολιτικήν, θέσιν, ἡ ὁποία ἀπορρέει ἀπὸ τὴν συναίσθησιν τῆς ἐθνικῆς μας εὐθύνης καὶ τοῦ καθήκοντος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, χωρὶς νὰ ἐπηρεαζώμεθα ἀπὸ ἄλλας τυχὸν ἰδεολογικὰς κοσμοθεωρίας. Καὶ διὰ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, ὡς εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πράγματι τρέφει αἰσθήματα συμπαθείας καὶ φιλίας διὰ τὴν μεγάλην ὑπερατλαντικὴν αὐτὴν χώραν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι πρέπει νὰ τρέφωμεν αἰσθήματα φιλίας πρὸς τὸν Δυτικὸν κόσμον, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καὶ ὁ Δυτικὸς κόσμος, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἐπληρώθησαν μὲ ἕνα βαρύτατον τίμημα ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ποὺ συμπαρεστάθη εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν, ἀγωνιζόμενος ὑπὸ τόσων ἀντιξόους περιστάσεις ἐναντίον τῆς Μουσολινικῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Χιτλερικῆς Γερμανίας. Ἠμποροῦμεν, λοιπόν, νὰ εἴπωμεν, ὅτι στεκόμεθα μὲν ἐκεῖ ποὺ στεκόμεθα, ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνταπέδωσε μὲ τὸν βαρύτερον τρόπον εἰς τὴν Δύσιν τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικήν του συμπαράστασιν μὲ θυσίας εἰς αὐτὸν τὸν κρίσιμον χῶρον τῆς Βαλκανικῆς καὶ τῆς Μεσογείου καὶ ὅτι παραμένει φρουρὸς τῶν ἐλευθεριῶν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν λαῶν, μὲ θυσίας αἵματος, χωρὶς πάντοτε νὰ εὑρίσκῃ κατανόησιν. Κύριοι συνάδελφοι, τερματίζων, ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἀντιμετωπίζομεν ὄχι μόνον μίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν κἄπως δυσάρεστον καὶ κρίσιμον, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζομεν καὶ μίαν πολιτικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ ἐγκυμονεῖ κινδύνους διὰ τὸν τόπον. Ἐτόνισα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ πολιτική μας εἶναι ἐναντίον τῆς πολώσεως καὶ ὑπὲρ τῆς δημιουργίας ἑνὸς Προοδευτικοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἱκανὸν νὰ παίξῃ τὸν ρόλον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ διαδραματίσῃ εἰς τὸν τόπον μας, διὰ νὰ προσφέρωμεν οὐσιαστικὰς καὶ θετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Ἡ πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου κυριαρχεῖται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀπὸ ἕνα κίνδυνον πολώσεως, ὄχι μόνον τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς διεθνοῦς καὶ τῆς ἐξωτερικῆς μας θέσεως, μὲ ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως. Αὐτὴ ἀκριβῶς ἀποτελεῖ καὶ ἐμπόδιον εἰς τὴν ἄσκησιν ἀνεξαρτήτου ἐξωτερικῆς καὶ ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καταπολεμηθῇ ἡ πόλωσις αὐτή, διὰ νὰ σωθῇ ὁ τόπος. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ὑπερκομματικὰ καὶ ἐθνικὰ κριτήρια νὰ ἀντιμετωπίζωνται τὰ πολιτικά, τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ ἐθνικὰ προβλήματα ποὺ συνδέονται μὲ τὴν ἐξωτερικήν μας τοποθέτησιν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου διέπεται ἀπὸ τὴν πόλωσιν αὐτήν. Διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν πόλωσιν αὐτήν, χωρὶς νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας, διότι εὐθῦναι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα καὶ εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, μὲ τὰ ἐκλογικὰ συστήματα, τὰ ὁποῖα καθιέρωσαν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον, ἐκαλλιεργήθη καὶ ἀνεπτύχθη ἡ πόλωσις αὐτή. Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν πόλωσιν, νομίζω, ὅτι ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις, ἀσχέτως τοῦ χρόνου ποὺ θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, νὰ κυβερνήσῃ κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν χρηστὴν διοίκησιν, μίαν ἀκομμάτιστον διοίκησιν, τὴν ὁποίαν, δυστυχῶς, δὲν τὴν βλέπομεν, περὶ τῆς ὁποίας δὲν θὰ ὁμιλήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀσχέτως τοῦ χρόνου τῆς παραμονῆς της ἡ Κυβέρνησις, θὰ προσφέρῃ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, ἐὰν θὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν ἐθνικῶν στιγμῶν, ἐὰν προχωρήσῃ πράγματι μὲ γενναιότητα εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος καὶ δὲν καταληφθῇ ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς παραμονῆς ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὴν ἐξουσίαν, μὲ τὴν ἐλπίδα ἑνὸς ἄλλου νέου συστήματος ποὺ τυχὸν θὰ ἐφεύρῃ. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον προσφέρει οὐσιαστικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν φάσιν ποὺ εὑρίσκεται τὸ Ἔθνος, εἶναι ἡ ἁπλῆ ἀναλογική, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καθιερωθῇ, ἡ ὁποία μᾶς ἐξασφαλίζει ἀπὸ τὴν πόλωσιν καὶ ἐξασφαλίζει τὴν εὐημερίαν καὶ ἠρεμίαν τοῦ Ἔθνους.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§240Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τὸν πλέον ἔντονον τρόπον, διὰ τὸν ὅλον ἀνώμαλον τρόπον ποὺ διεξάγεται ἡ συζήτησις. Ἔχομεν 5 ὧρες ποὺ συνεδριάζομεν καὶ ἀκούσαμε μόνον δύο ρήτορες καὶ γνωρίζετε πόσοι εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι καὶ γνωρίζετε πόσος εἶναι ὁ ὑπόλοιπος χρόνος, διότι ἡ Κυβέρνησις, οἱ κύριοι ὑπουργοί, δὲν ἐννοοῦν νὰ παρακολουθήσουν τὴν συζήτησιν ὅπως ἐμπρέπει καὶ ὅπως ὀφείλουν. Διακόπτουν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ὁ κ. Ἀλλαμανῆς κατηνάλωσε τρεῖς ὧρες καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Μπαλτατζῆς μίαν ὥραν. Ἐὰν δὲν ἐμεσολαβοῦσαν αἱ διακοπαὶ τῶν κυρίων ὑπουργῶν, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς θὰ τελείωνεν εἰς 1½ καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς εἰς ¾ τῆς ὥρας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ αὐτὸς ὁ τρόπος διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως. Σεῖς εἶσθε ὑπεύθυνος καὶ σεῖς εἶσθε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ρυθμίζετε τὸν τρόπον τῶν συζητήσεων.

§241Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, θὰ ἀπαντήσω πρῶτα εἰς τὸν κ. Κύρκον καὶ κατόπιν θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Λοιπόν, κύριε Κύρκο, ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι τὸ ἄρθρον 98 τοῦ Συντάγματος ἐπιτάσσει καὶ λέγει, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἀκούονται ὁσάκις ζητήσουν τὸν λόγον. Ἐπὶ πλέον δέ, τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐπικυρῶνον τὰς διατάξεις αὐτὰς τοῦ Συντάγματος, λέγει ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἀκούονται πάντοτε ὁσάκις ζητήσουν τὸν λόγον.

§243Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι διακόπτοντας.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ὁσάκις ζητήσουν τὸν λόγον, εἴτε νὰ παράσχουν πληροφορίας, εἴτε νὰ δώσουν ἐξηγήσεις, δίδεται εἰς αὐτούς, ὁ λόγος. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κύριε Κύρκο, τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια καταλαμβάνονται ἀπὸ ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν καὶ μία καὶ δύο καὶ τρεῖς ὥρες νὰ καθέξουν τὸ βῆμα καὶ νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλήν, ὅσον ἔχουν δικαίωμα. Ἐν τούτοις, δὲν τὸ ἔπραξαν, ἀλλὰ δίδουν ἐξηγήσεις 4 ἕως 5 λεπτά, καὶ οὕτω διευκολύνεται καὶ τὸ ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἀνωμαλία ἐπ’ αὐτοῦ. Τώρα, σεῖς, κύριε Κοθρῆ.

§245Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἔχει ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν ὁ ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ ὅποτε θελήσῃ, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διακόψῃ ὅποτε θελήσῃ τοὺς ρήτορας καὶ νὰ ἀγορεύσῃ διακόπτοντας τὸν ρήτορα. Νομίζω δέ, προκειμένου περὶ μιᾶς συζητήσεως, ὅπως ἡ παροῦσα, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως γνωρίζετε, ὑπάρχουν 50 ἀγορηταὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, οἱ ὑπουργοί, νὰ διακόπτουν ἀγορεύοντες ὅποτε θέλουν, εἰς βάρος ὅλων τῶν λοιπῶν ἀγορητῶν.

§246Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Πρὸ μιᾶς καὶ ἡμισείας ὥρας, ἀνῆλθον εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐζήτησα νὰ ἴδω τὴν σειρὰν τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν. Δὲν εἶχον τὴν ἀπαίτησιν νὰ προτιμηθῶ κανενὸς ἄλλου συναδέλφου. Εἶχον τὴν γνώμην ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἐφαρμόζει σωστὰ τὸν Κανονισμόν. Σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι ἐὰν δὲν ὁμιλήσουν ἄλλοι κατὰ προτεραιότητα, ἐκτὸς τῶν κ.κ. ἀξιοτίμων Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, δὲν ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν, διότι πράγματι τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Κανονισμοῦ οὕτως ὁρίζει. Ἐάν, ὅμως, πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται ὁμάδων καὶ ὄχι ἀνεγνωρισμένων Κομμάτων, θὰ καταστρατηγηθῇ ὁ Κανονισμὸς ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον σας. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι καίτοι ἡγοῦμαι ὁμάδος, τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, μὲ δύναμιν 4 βουλευτῶν, ἔχω τὸ δικαίωμα καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ ζητήσω ἴσην μεταχείρισιν ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Δὲν ἔχω τίποτε ἐναντίον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, δικαίωμά σας ἦτο νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον, διότι ὁ κ. Μπαλτατζῆς, πράγματι, ἐκπροσωπεῖ μίαν κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα, ἀπὸ ἓξ βουλευτάς. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔχει κατατεθῆ, ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν, δήλωσίς μου, ὅπως καὶ δήλωσις ἄλλων τριῶν βουλευτῶν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη κοινοβουλευτικὴ ὁμάς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει βέβαια 6 βουλευτάς, ἀλλὰ 4. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσωμεν ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ὁμάδος. Δὲν θέλω νὰ φαντασθῶ, ὅτι δύνασθε νὰ φαντασθῆτε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ δίδετε τὸν λόγον ὅπου θέλετε σεῖς προσωπικῶς καὶ ὁ Κανονισμὸς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ γίνεται λάστιχο καὶ νὰ τὸν τραβᾶτε ὅπου καὶ ὅπως θέλετε σεῖς. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, δοθέντος τοῦ προηγουμένου σφάλματός σας ὡς Κοινοβουλευτικὴ ὁμὰς ποὺ εἴμεθα νὰ μᾶς παραχωρήσετε κατὰ προτεραιότητα τὸν λόγον.

§247Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ λόγον, κ. Πρόεδρε. Δὲν πρόκειται περὶ δύο ὁμοίων ὁμάδων, τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, κατῆλθε κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα μὲ ἰδίαν σημαίαν καὶ τὸ 1951 καὶ τὸ 1952 καὶ τὸ 1956 καὶ τὸ 1958 ὡς ἀνεξάρτητον κόμμα ἐργατῶν καὶ ἐργαζομένων. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον, κ. συνάδελφε, μὲ τὴν ἰδικήν σας ὁμάδα, ἡ ὁποία ἐβγῆκε ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΔΑ. Ἔχω δηλώσει εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς αὐτοτελοῦς κόμματος. Ἐγὼ δὲν σᾶς ἠμπόδισα νὰ ὁμιλήσετε, ἀλλὰ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ καταλογίζετε εὐθύνας εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅτι καταστρατηγεῖ τὸν Κανονισμόν, ὅταν δίδῃ τὸν λόγον εἰς τὸ κόμμα τῶν Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων τὸ ὁποῖον ἀπέδειξεν εἰς τὸν λαόν, ὅτι ἔχει δύναμιν κομματικὴν καὶ ὑπερτέραν ἄλλων κομμάτων τὰ ὁποῖα κατὰ τὸν τύπον τοῦ Κανονισμοῦ ἀναγνωρίζονται ὡς κόμματα.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἑρμηνεύοντες STRI-CTI JURIS τὸν Κανονισμόν, τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Κανονισμοῦ ρητῶς ἐπιτάσσει καὶ καθορίζει, ὅτι «ἀρχηγοὶ πολιτικῶν μερίδων θεωροῦνται α) οἱ ἀναγνωριζόμενοι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 6 ὑπὸ ἀριθμοῦ οὐχὶ ὀλιγωτέρου τῶν 10, β) οἱ ἀναγνωρισθέντες εἰς προγενεστέραν βουλευτικὴν περίοδον ὡς τοιοῦτοι καὶ γ) οἱ διατελέσαντες Πρόεδροι Κυβερνήσεως ἔστω καὶ ἂν ἀκολουθοῦνται ὑπὸ ὀλιγωτέρων τῶν 10 βουλευτῶν». Αὐτὰ ἐπιτάσσει ὁ Κανονισμὸς ἐκτὸς ὅμως τῆς STRICTI JURIS ἑρμηνείας, ὑπάρχει ἡ ἠθικὴ ἑρμηνεία οἱουδήποτε νόμου καὶ οἱασδήποτε διατάξεως. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Τσιάραν, ὅτι ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Μπαλτατζῆν διότι, ὅπως ὁ ἴδιος ἀνέφερε, κατῆλθεν ὡς αὐτοτελὲς κόμμα εἰς τὰς ἐκλογάς. Βεβαίως, δὲν ἀνῆλθεν ἡ δύναμις τῆς ὁμάδος εἰς 10 βουλευτάς, ἀλλὰ ἐπλησίασε τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Κατ’ ἐπέκτασιν λοιπὸν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν ἔπρεπε νὰ δοθῇ ὁ λόγος καὶ εἰς τὸν κ. Μπαλτατζῆν. Καὶ ὑπευθύνως τὸ Προεδρεῖον τὸν ἔδωσεν ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν STRICTI JURIS τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ δύνασθε νὰ κηρυχθῆτε ἀρχηγὸς ἀπέχει πολύ. Καὶ ἐὰν ἦσαν 10 τότε IPSO JURE, ἦσαν ἀρχηγοὶ κομμάτων.

§249Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ὁμιλίαν σας, δικαιολογοῦντες τὰ ἀδικαιολόγητα καὶ ἀποδίδοντες εἰς ἐμὲ προθέσεις ποὺ δὲν διετύπωσα, ἔχετε πέσει εἰς ἕνα δεύτερον βαρὺ σφάλμα. Διότι δὲν εἶσθε σεῖς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ δώσητε τὴν ἑρμηνείαν ὅπως σεῖς ἐπιθυμεῖτε τοῦ Κανονισμοῦ. Πῶς κατεβήκαμε τώρα εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ πῶς ἐμφανιζόμεθα, εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑρμηνεύω τὰ γεγονότα.

§251Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ Κανονισμός σας λέγει καθαρὰ εἰς τὸ ἄρθρον 6, ὅτι ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ἐγκαίρως καὶ πρὸ τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ ὁριστικοῦ Προεδρείου δηλοῦν εἰς τὸ Προεδρεῖον εἰς τίνα τῶν πολιτικῶν μερίδων ἀνήκουν. Τοιαύτη δήλωσις ἔγινε ἐκ μέρους μας καὶ ὑπάρχει εἰς τὸ Προεδρεῖον κατατεθειμένη ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Δίδονται μάλιστα κατὰ καιροὺς ἐκ μέρους σας εἰς τὴν δημοσιότητα ἀνακοινώσεις διὰ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε διὰ τὴν ὁμάδα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ παραδεχθῆτε καὶ τώρα, ὅτι ἀποτελοῦμεν κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα καὶ τοῦτο εἶναι γεγονός, ὅπως Κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα ἀποτελεῖ καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του μὲ πλήρη ἄνεσιν, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατὶ εἰς ἐμὲ ἐφαρμόζετε ἀντίθετον μέτρον θορυβοῦντες. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν διαμαρτύρομαι διότι ὡμίλησεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Καλῶς ὡμίλησε ἀφοῦ τὸ ἐπιτρέψατε. Ἐγὼ λυποῦμαι διότι ἔδωσεν αὐτὸν τὸν τόνον ὁ κ. Μπαλτατζῆς θιγεὶς ἀδικαιολογήτως, διὰ νὰ βεβαιώσῃ φαίνεται τὴν Βουλήν, ὅτι εἶχεν ἐπανειλημμένως ἐκλεγῆ ὑπὸ τὴν σημαίαν του μία ὁμάς, ἐνῷ ἡμεῖς ὅπως ἐτόνισεν ἐβγήκαμεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΔΑ. Τὸ ὅτι ἡμεῖς ἐβγήκαμεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΔΑ συνεργασθέντες μαζί της, δὲν εἶναι μυστικὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὅτι ἐβγήκαμεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ε.Δ.Α. γι’ αὐτὸ ὑπερηφανευόμεθα, διότι ἐπὶ τέλους συνειργάσθημεν μὲ ἕνα κόμμα ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν Ἑλληνικὸν ἐργοζόμενον λαόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο ν’ ἀποτελῇ κατηγορίαν. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὁ ὁποῖος μᾶς κατηγορεῖ διὰ τὴν συνεργασίαν μας τὸ 1952 ἂν ὄχι αὐτὸς προσωπικῶς οἱ ἕτεροί του συνεργάται, βγῆκαν βουλευταί, ὑπὸ τὸ ἔμβλημα τοῦ Κόμματος τοῦ Συναγερμοῦ. Τὸ 1956 ὁ κ. Μπαλτατζῆς συνειργάσθη μὲ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν τῆς ὁποίας μετεῖχε καὶ τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τὸ 1958 ἐπίσης συνειργάσθη μὲ τὴν ΠΑΔΕ. Μὲ τὸ νὰ συνεργασθῇ κανεὶς μὲ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο κόμμα, πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι κατηγορία. Ἡ συνεργασία μας εἶναι ἰδικόν μας δικαίωμα. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς ἀντιλαμβανόμενος αὐτὸ ἀνησυχεῖ καὶ φοβεῖται ἀπὸ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Κόμματος τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, διότι πράγματι ἡ ἐμφάνισις τοῦ κόμματός μας τοῦ καταστρέφει πολλὰ ἴσως σχέδιά του. Ὡς τόσο, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν διαμαρτύρομαι διότι ὡμίλησεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς, τὸ ἐπαναλαμβάνω, διατυπώνω, μόνον τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Μπαλτατζῆς ἐκπροσωπεῖ κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα ὅπως καὶ ἡμεῖς, δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ ἀγορεύσῃ καὶ τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὸν κ. Μπαλτατζῆν μεταξὺ τῶν κομμάτων τῶν ἀναγνωριζομένων ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ὅτι ὁ κ. Μπαλτατζῆς εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἶχε σχετικὸν ἀριθμὸν βουλευτῶν ὄχι ὅμως 10 ὡς ἀπαιτεῖ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, αὐτὸ δὲν τὸν κατοχυρώνει νὰ ἔχῃ προτεραιότητα. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ τις ἀρχηγὸς ἑνὸς κόμματος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον κατὰ προτεραιότητα πρέπει νὰ ἔχῃ 10 βουλευτάς. Καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς δὲν εἶχε ποτὲ αὐτὸν τὸν ἀριθμόν. Κατὰ συνέπειαν εἰσάγετε μίαν ἀρχὴν ἀπόψε πέραν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀναγνωρίζετε τὰς κοινοβουλευτικὰς ὁμάδας ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτεραιότητα τῆς ὁμιλίας.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§253Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε λοιπὸν νὰ ἔχετε δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἀλλὰ νὰ ἀναγνωρίζετε τὸ δικαίωμα ὡς ὁμάδα καὶ νὰ δίδετε τὴν προτεραιότητα καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπὸ τὰς ἰδίας προϋποθέσεις νὰ μὴ ἀναγνωρίζετε τοῦτο. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἀποτελεῖ καταστρατήγησιν καὶ παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς ὁ ὁποῖος ἐτάχθητε ἐκ μέρους τοῦ Σώματος διὰ τὴν τήρησιν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ, σεῖς ὁ ἴδιος δὲν τὸν σέβεσθε.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς δὲν ἐκλήθη ὡς ἀρχηγὸς ὁμάδος, ἀλλ’ ἐπροτιμήθη μεταξὺ τῶν ἐγγεγραμμένων διὰ λόγους ἠθικῆς τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα.

§255Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ κόμμα τὸ ἰδικόν μας, τὸ 1956 –1958, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ἀναφέρεται ὡς Κόμμα Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων, συμπράττον ἰσοτίμως κατὰ τὸ 1956 καὶ 1958. Εἰς τὴν στατιστικὴν δὲ τῶν ἐκλογῶν ἀναφέρεται, ὅτι εἰς τὴν ΠΑΔΕ τὸ κόμμα εἶχεν ἀπόλυτον ἰσοτιμίαν, καὶ ἐγὼ ἤμην μέλος τῆς διοικούσης ἐπιτροπῆς, ἐνῷ ὁ κ. συνάδελφος δὲν συνέπραξεν, ἀλλ’ ὡς γνωστόν, ἐδημιουργήθη ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ δὲν πρόκειται νὰ μᾶς καταπτοήσῃ ἡ κίνησίς του.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§257Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ἐξετυλίχθη ἐνώπιον ἡμῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν μαρτυρεῖ πόσον ἐπείγουσα εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ ἡ Βουλὴ πάσχει ἀπὸ τὴν παρουσίαν πολλῶν βουλευτῶν ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προνόμια. Εἶναι ἀδύνατον ἡ Βουλὴ μὲ 8 ἀρχηγοὺς ἀντιπολιτεύσεως νὰ λειτουργήσῃ. Τὰ προνόμια τῶν ἀρχηγῶν θὰ μᾶς ἀναγκάσουν νὰ στραφῶμεν εἰς τὴν γραμμὴν αὐτὴν καὶ νὰ γίνωμεν ἀρχηγοί, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιδεινώσῃ τὸ ὑφιστάμενον ἤδη κακόν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι θὰ εἰσαγάγῃ τὸν Κανονισμὸν ἀμέσως, πρέπει νὰ τηρηθῇ, διότι εἶναι ἀδύνατον τὸ Σῶμα νὰ λειτουργήσῃ. Εἶναι εὐτύχημα ὅτι ἡ προκειμένη συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν συμφωνιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει διὰ τὴν πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Εἶναι εὐτύχημα χάριν τοῦ Κοινοβουλίου. Διότι ἐὰν τὸ ἄλλο εἶχε συμβῆ, τότε περὶ τὸ Πάσχα θὰ συνεζητοῦντο ἐδῶ αἱ συγχωνευθεῖσαι ἐπερωτήσεις περὶ συγκεντρώσεως χαρουπίων μαζὶ μὲ τὴν συμφωνίαν Ζυρίχης, τὴν πρότασιν Στόϊκα καὶ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας. Αὐτὸ θὰ ἦγεν εἰς φθορὰν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Ὁ νέος Κανονισμός, κύριοι βουλευταί, δηλ. τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον εἴχομεν ἐκπονήσει, προέβλεπεν ἀρχικὴν διάρκειαν τοῦ ἐλέγχου εἰς δύο μόνον ἡμέρας. Εἰς καμμίαν Βουλὴν τοῦ κόσμου, ὅταν τίθεται θέμα ἐλέγχου κοινοβουλευτικοῦ, δὲν κρατοῦν ποτὲ πέραν τῶν δύο ἡμερῶν αἱ συζητήσεις. Εἶναι ἀδύνατον ἡ Βουλὴ καὶ τὸ κοινὸν καὶ ὁ τύπος, νὰ παρακολουθήσουν τοιαύτας συζητήσεις, ὡς ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι διεξάγονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ θέμα τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ κόσμος ὁδηγεῖται πρὸς ὕφεσιν καὶ ὅτι θὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος συνυπάρξεως τῶν δύο κόσμων, οἱ ὁποῖοι ἀντιμάχονται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀγνοήσωμεν αὐτὴν τὴν κίνησιν πρὸς ὕφεσιν, ἀλλὰ θὰ ἦτο σφάλμα νὰ καταληφθῶμεν ἀπὸ πρόωρον ἐνθουσιασμόν. Πόλεμος δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ. Ὁδηγούμεθα εἰς ὕφεσιν, ἀλλὰ δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη καὶ ὁ δρόμος μέχρι τοῦ τέρματος εἶναι μακρὺς καὶ πλήρης ἐμποδίων. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι δύο ἑβδομάδας μετὰ τὰς συνομιλίας Χρουστσὼφ–Ἀϊζενχάουερ εἰς Κὰμπ Ντάβιντ ἀνηγγέλθη ἡ ἐγκατάστασις βάσεων πυραύλων εἰς Ἰταλίαν καὶ Τουρκίαν. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι μὲ τὴν συνάντησιν ἐκείνην ἐδημιουργήθη μὲν δυνατότης συνεννοήσεως, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι δυσχερέστατον καὶ τὸ τέρμα δὲν εἶναι ἀκόμη κἂν ὁρατὸν μὲ γυμνὸν ὀφθαλμόν. Πολλοὶ πιστεύουν, ὅτι ἡ ὕφεσις ὀφείλεται εἰς ἀλλαγὴν τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ντάλλες. Αὐτὸ εἶναι κοινὴ γνώμη εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι κοινὴ πλάνη. Δὲν μετέβαλε πολιτικὴν ἡ Δυτικὴ συμμαχία, ἀλλὰ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Αὐτὸ καθιστᾷ δυνατὴν τὴν ὕφεσιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προβῶ εἰς βραχυτάτην ἐπισκόπησιν τῶν τελευταίων ἐξελίξεων διὰ νὰ ἀποδείξω αὐτὸ ποὺ εἶπον καὶ διὰ νὰ συμπεράνω ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλὰς ἐν ὄψει τῶν ἐξελίξεων αὐτῶν. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ διακρίνωμεν τὴν Σοβιετικὴν πολιτικὴν εἰς δύο στάδια. Ὑπάρχει ἡ πολιτικὴ ἡ σταλινικὴ καὶ ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ρωσίαν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Στάλιν ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του. Ἡ σταλινικὴ πολιτικὴ ὑπῆρξε πολιτικὴ ἐπιθέσεως καὶ οἱ κίνδυνοι τοὺς ὁποίους ἐδημιούργησε προεκάλεσαν τὴν γένεσιν τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας. Εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρω τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς πάντας γνωστά. Οἱ ἐπίγονοι τοῦ Στάλιν ἀναμφισβητήτως μετέβαλον πολιτικὴν καὶ ἡ σημερινὴ Ρωσία εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ, ὅτι ἐτερμάτισε τὸν πόλεμον εἰς τὴν Κορέαν, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἐπὶ τοῦ προηγουμένου καθεστῶτος, ὅτι συνετέλεσεν εἰς τὸν τερματισμὸν τῶν ἀνωμαλιῶν εἰς Ἰνδοκίναν. Ἐπίσης ἡ Συνθήκη Εἰρήνης μὲ τὴν Αὐστρίαν εἶναι ἔργον τῆς μετασταλινικῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Βεβαίως, ὑπάρχει ἡ Οὐγγαρία, ἀλλὰ περὶ αὐτῆς εἶναι καλύτερον νὰ μὴ ὁμιλῶμεν, διότι ὑπάρχει καὶ τὸ Σουὲζ καὶ εἶναι καλύτερον νὰ τεθῇ μία πλάκα εἰς αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Τὸ σπουδαῖον γεγονὸς τὸ ὁποῖον μετέβαλε τὴν φυσιογνωμίαν τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, δὲν εἶναι, ὡς εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος ἡ ὑδρογονικὴ βόμβα. Αὐτὴ ὑπῆρχε ἀπὸ τὸ ἔτος 1952 καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἀπὸ τὸ 1953. Ἡ μεταβολὴ ὀφείλεται εἰς ἄλλους λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσω ἀμέσως. Ἔχει εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἁπλοποιηθῆ σήμερον ἡ κατασκευὴ τῶν ὑδρογονικῶν βομβῶν ὥστε κατὰ τὰ πορίσματα τῶν ἐργαζομένων εἰς Γενεύην ἐμπειρογνωμόνων ἐπὶ τοῦ ἀφοπλισμοῦ, πρὸ τῆς παρόδου 10ετίας ὀκτὼ τοὐλάχιστον Κράτη θὰ παράγουν ὑδρογονικὰς βόμβας. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖος κίνδυνος θὰ ὑπάρχῃ διὰ τὸν κόσμον, ὅταν τὸ ὅπλον αὐτὸ περιέλθῃ εἰς τὴν κατοχὴν περισσοτέρων δυνάμεων, ἐνῷ σήμερον, ὡς εἶναι γνωστόν, μόνον τρεῖς δυνάμεις κατέχουν ὑδρογονικὴν βόμβαν, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ἡ Ρωσία καὶ ἡ Μεγάλη Βρεταννία.

§258Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι αὐτό, ἀλλὰ εἶπον, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ποὺ ἐνεφανίσθη ἡ ὑδρογονικὴ βόμβα καὶ κατέχουν ταύτην αἱ δύο μεγάλαι Δυνάμεις, ὁ κίνδυνος αὐτὸς ἔχει ἤδη ἐπισημανθῆ. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς ὑφέσεως εἶναι ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος ὑδρογονικοῦ πολέμου.

§259Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ μεταβολὴ ἔγινε ἀφ’ ἧς διεπιστώθη καὶ μάλιστα πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἰς τὴν Διάσκεψιν τῆς Γενεύης ὅτι καὶ ἄλλαι δυνάμεις, ὅπως ἡ Σουηδία, ἡ Ἑλβετία καὶ τὸ Ἰσραὴλ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν ὑδρογονικὴν βόμβαν. Ποῦ θὰ πᾶμε τότε; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος λόγος ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ αὐτὸ εἶναι ὅτι ἐντὸς δύο–τριῶν ἐτῶν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ παραγωγὴ ὑδρογονικῶν βομβῶν ἀπὸ μίαν ἄλλην Ἀσιατικὴν Δύναμιν, τὴν Κίναν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει πέραν αὐτοῦ καὶ τρίτη αἰτία τῆς μεταβολῆς της. Μετεβλήθη ἡ πολιτικὴ ἡ Ρωσική, διότι μετεβλήθη ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίζετο ἡ Σταλινικὴ φιλοσοφία. Ὁ Στάλιν ἐπίστευεν, ὅτι ἕνας νέος πόλεμος θὰ κατέστρεφε τὸν καπιταλισμόν. Ἡ σημερινὴ Ρωσία πιστεύει, ὅτι ἕνας νέος πόλεμος θὰ κατέστρεφεν ἁπλῶς τὸ κόσμον ὁλόκληρον. Ἔχει γράψει ὁ Ὀππενχάϊμ εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν, τὸ 1951, ὅτι εἰς ἕνα μεγάλον πόλεμον μὲ τὰ ὅπλα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ πληροφορία περὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ζημιῶν. Δὲν θὰ ἐγνωρίζαμεν πόσα σπίτια κατεστράφησαν, διότι θὰ ἐγίνοντο κονιορτός. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος κίνδυνος τὸν ὁποῖον ὑποτιμοῦμεν λόγῳ τοῦ μεγάλου θορύβου, ὁ ὁποῖος γίνεται γύρω ἀπὸ τὰς θερμοπυρηνικὰς ἐκρήξεις. Ἐσχάτως ἔχουν σημειωθῆ καταπληκτικαὶ πρόοδοι εἰς ἄλλα ὅπλα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἱκανὰ νὰ προκαλέσουν μεγαλυτέρας καταστροφάς. Πρόκειται περὶ τοῦ βακτηριολογικοῦ πολέμου. Εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἐξαφανίσητε μίαν Ἤπειρον μεταδίδοντας νοσήματα, χωρὶς νὰ ἔχετε τὸν τρόπον νὰ ἀντιληφθῆτε ἀπὸ ποῦ προέρχονται. Ἀπὸ τὸ 1945, κύριοι βουλευταί, ἡ Δύσις ἡ ὁποία πρώτη ἀνεκάλυψε τὰ ἀτομικὰ ὅπλα, εἶχε ἐπισημάνει τὸν κίνδυνον αὐτὸν καὶ αἱ προσπάθειαι διὰ τὸν ἀφοπλισμὸν ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ ἔτος αὐτό. Εἰς τὸ βιβλίον τοῦ κ. Νοὲλ Μπαῖκερ, ὁ ὁποῖος ἐτιμήθη καὶ μὲ τὸ βραβεῖον Νόμπελ τῆς Εἰρήνης, ἐκτίθενται λεπτομερῶς αἱ προσπάθειαι αὐταὶ τῆς Δύσεως. Δὲν ὑπῆρξεν ἑξάμηνον κατὰ τὴν 15ετίαν αὐτὴν ποὺ νὰ μὴ ὑπεβλήθη μία πρότασις ἀφοπλισμοῦ, μὲ σκοπὸν νὰ προφυλαχθῇ ἡ ἀνθρωπότης ἀπὸ τὸν πόλεμον. Ὑπῆρχεν ὅμως, συνεχὴς κωλυσιεργία τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἄλλοτε δέχεται ἔλεγχον περιωρισμένον, ἄλλοτε δὲν δέχεται καθόλου καὶ ἄλλοτε δέχεται ἔλεγχον μὲ ΒΕΤΟ. Δηλαδὴ ἐὰν οἱ σύμμαχοι ἔλεγον, ὅτι θέλω νὰ ἴδω τὴν τάδε περιοχὴν διότι ἐκεῖ ὑποθέτω, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθέματα βομβῶν ἢ ἐργοστάσια βομβῶν, ἡ Ρωσία ἐζήτησε νὰ δύναται νὰ προβάλλῃ τὸ ΒΕΤΟ. Συνέβη νὰ παρακολουθήσω ὁ ἴδιος συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἀφοπλισμοῦ ὡς μέλος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὸν ΟΗΕ τὸ 1948–49 καὶ ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς Σοβιετικῆς τακτικῆς. Πόσον εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ κωλυσιεργία προέρχεται ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἀποδεικνύει ἡ μαρτυρία ἀνδρός, τοῦ ὁποίου τὴν ἀξιοπιστίαν οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ. Ὁ ἀνὴρ αὐτὸς εἶναι ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Εἶπεν ὁ κ. Χρουστσὼφ ἐπὶ λέξει τὸ 1957: «Ὁ Ντάλλες ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ Σοβ. Ἕνωσις τορπιλλίζει τὴν προσπάθειαν διὰ τὸν ἀφοπλισμόν. Ἀτυχῶς, αὐτὸς ὁ ἰμπεριαλιστὴς πολιτικὸς εἶχεν οὐσιαστικῶς δίκαιον. Μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι οὐχὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἐτορπίλλιζε τὸν ἀφοπλισμόν, ἀλλὰ οἱ κύριοι Μολότωφ, Καγκάνοβιτς καὶ Σεπίλωφ». Τοῦτο ἔχει ἀνακοινωθῆ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων κατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς 23ης Ἰουλίου 1957, Πρακτικὰ σελὶς 307. Κύριοι βουλευταί, ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου εἶπον, ὅτι ὁ δρόμος πρὸς τὴν ὁριστικὴν Εἰρήνην θὰ εἶναι μακρὺς καὶ αἱ δυσχέρειαι πολὺ μεγάλαι. Διατί; Πρῶτον, διότι ἡ συμφωνία ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ ἀφοπλισμοῦ πρέπει νὰ εἶναι καθολική. Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ μετέχῃ αὐτῆς καὶ ἡ Κίνα. Διὰ ποῖον λόγον; Διότι εἶναι δυνατὸν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις νὰ παραγάγῃ βόμβας ἐπὶ Κινεζικοῦ ἐδάφους. Ἀλλὰ καὶ ἄν αὐτὸ δὲν τὸ πράξῃ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἡ Κίνα ἔχουσα τέταρτον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς, θὰ δυνηθῇ νὰ γίνῃ διὰ τῶν ἰδίων της μέσων ἀτομικὴ δύναμις. Ὅταν δηλαδὴ οἱ Δυτικοὶ καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις θὰ προβαίνουν εἰς ἀφοπλισμὸν καὶ ὅταν θὰ καταστρέφουν τὴν τελευταίαν βόμβαν τους, ἡ Κίνα νὰ παράγῃ τὴν πρώτην. Τοῦτο θὰ προκαλέσῃ μεγάλην ἀνωμαλίαν, καὶ ὁ ἀφοπλισμὸς θὰ ὡδήγει εἰς κοσμοκρατορίαν τῆς Κίνας. Κύριοι βουλευταί, ὁ μόνος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ πραγματοποιηθῇ τελικὰ εἰρήνη, εἶναι βεβαίως ὁ ἀφοπλισμός. Ἀλλὰ δὲν φθάνει μόνον αὐτό. Κατὰ βασικὴν πρότασιν τῶν Ἄγγλων Ἐργατικῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν δημιουργίαν διεθνοῦς ἀστυνομίας, ἐφωδιασμένης μὲ ἀτομικὰ ὅπλα, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἱκανὴ ἐν ἀρχῇ μὲν νὰ ἀποθαρρύνῃ πάντα ἐπιτιθέμενον καί, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐὰν δὲν ἀποθαρρύνεται, αὐτὸς νὰ ἠμπορῇ νὰ τὸν συντρίψῃ. Ἀλλὰ ἠξεύρετε πόσον δύσκολον εἶναι ἡ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ Σώματος. Διότι ἀνακύπτουν προβλήματα συνθέσεως, ποῖος θὰ τὸ διευθύνῃ, πότε καὶ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις θὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ πυρηνικοῦ στόλου, τὸν ὁποῖον θὰ διαθέτῃ, ἀλλὰ διὰ νὰ εὐοδωθοῦν αἱ προσπάθειαι πρὸς ὕφεσιν, ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ διατηρηθῇ ἀρραγὴς ἡ ἑνότης τοῦ Δυτικοῦ κόσμου. Διαισθάνομαι, ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Σοβ. Ἑνώσεως θὰ ἐπροτίμα νὰ μὴ εἶχεν ἀποθάνει ὁ Ντάλλες καὶ μὲ αὐτὸν νὰ διεπραγματεύετο τὴν ὕφεσιν. Καὶ ἴσως τότε νὰ κατελήγομεν ταχύτερον εἰς τὴν ὕφεσιν. Ἡ ἀπομόνωσις μιᾶς χώρας τοῦ ΝΑΤΟ, ἐρχομένης εἰς ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Ἀνατολικὸν Συνασπισμόν, ἐξασθενίζει τὴν δύναμιν τῆς Δυτικῆς συμμαχίας καὶ ἐλαττώνει τὰς πιθανότητας ἐπιτυχίας τῆς προσπαθείας ὑφέσεως. Ἡ δύναμις τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει τὸ Ἀνατολικὸν μπλὸκ, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει ἑνότης γραμμῆς καὶ πειθαρχία τῶν κρατῶν εἰς αὐτήν. Τὸ θέμα τῆς ἀπυραύλου ζώνης, ἐλέχθη ἤδη, ὅτι ἔχει ξεπερασθῆ. Ἀναντιρρήτως, εἶναι ξεπερασμένον ἀπὸ τὰ γεγονότα. Πρῶτον, διότι ἐπίκειται ἡ διάσκεψις κορυφῆς καί, δεύτερον, διότι ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Τουρκία ἔχουν δεχθῆ ἤδη τὴν ἐγκατάστασιν βάσεων. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προχθές, ὅτι ἡ Γιουγκοσλαβία ἀρνεῖται ἤδη νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν Βαλκανικὴν διάσκεψιν. Ὁ Στρατάρχης Τίτο, εἰς τὸν προχθεσινὸν λόγον του, ἀπέκλεισε Γιουγκοσλαβικὴν συμμετοχήν. Μὲ ποῖον, λοιπόν, θὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν διάσκεψιν, διὰ νὰ ἔχωμεν πιθανότητας ἐπιτυχίας; Χθὲς ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν βάσεων, ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον διατρέχει ἡ Ἑλλὰς ἐξ αὐτῶν λόγῳ τῶν σοβιετικῶν ἀπειλῶν, ἐν περιπτώσει ἐγκαταστάσεώς των. Θέμα βάσεων δὲν ὑφίσταται διὰ τὴν χώραν μας, ἐφ’ ὅσον ἰσχύουν ὅσα ἀνεκοινώθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὡς ἀπηχοῦντα τὴν ἀμερικανικὴν πολιτικήν, ἐὰν δηλαδὴ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Χέρτερ, εἶναι πράγματι ἡ ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ἐν προκειμένῳ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ τοῦτο, ὅτι ἂν δὲν ὑπῆρχον αἱ δηλώσεις Χέρτερ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκατασταθοῦν αἱ βάσεις εἰς Ἑλλάδα. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ τὸ θέμα τῶν βάσεων ἔχει ἐντελῶς ξεπερασθῆ, ἐφ’ ὅσον οἱ δύο κολοσσοὶ ἔχουν ἀποκτήσει διηπειρωτικὰ βλήματα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν δέχομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐὰν μὲν ἔχωμεν βάσεις, εἶναι βέβαιος ὁ ἀφανισμός, καὶ ἐὰν δὲν ἔχωμεν εἶναι πιθανός. Καὶ μεταξὺ βεβαίου καὶ πιθανοῦ, εἶναι συμφέρον νὰ προτιμήσωμεν τὸν πιθανόν. Ἐγὼ δὲν δέχομαι κανένα. Οὔτε τὸν πιθανόν, οὔτε τὸν βέβαιον. Ζητῶ ἀπόλυτον ἀσφάλειαν καὶ τοιαύτην δίδει μόνον ἡ ἀρραγὴς ἑνότης τῆς Δυτικῆς Συμμαχίας κατευθυνομένης πρὸς τὴν ὕφεσιν καὶ τὴν συνύπαρξιν τῶν δύο κόσμων. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, διεξάγεται μία ἐκστρατεία ἐκφοβισμοῦ διαφόρων χωρῶν τῆς Εὐρώπης. Ἐκστρατεία ἐκφοβισμοῦ ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν μὲ δηλώσεις τοῦ Ρώσου Πρωθυπουργοῦ, ὅτι ἐὰν αἱ δυτικαὶ χῶραι ἐγκαταστήσουν βάσεις, θὰ ἀφανισθοῦν. Εἶπε περὶ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ Τίρανα τὸν Μάϊον, ὁ κ. Χρουστσώφ, ὅτι ἐὰν ἡ Ἑλλὰς πράξῃ αὐτό, δηλαδὴ δεχθῇ ἐγκατάστασιν βάσεων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διατρέχει κίνδυνον ἀφανισμοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ φέρει καίριον πλῆγμα εἰς τὰς Ἑλληνοσοβιετικὰς σχέσεις. Ὁμολογῶ, ὅτι αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ τονίσω, ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος αὐτοῦ τοῦ ἐκφοβισμοῦ, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μίαν χώραν νὰ ἀντιμετωπίζῃ θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Θὰ σᾶς ἔλεγον νὰ μὴ τὰ παίρνετε αὐτά, ποὺ λέγει ὁ Ρῶσος Πρωθυπουργός, ἀπολύτως τοῖς μετρητοῖς. Εἶναι ἕνας ἄνθρωπος μὲ μεγάλας ἱκανότητας, ἀλλὰ ἔχει καὶ χιοῦμορ. Συνηντήθη πρὸ ὀλίγων μηνῶν μὲ φίλον μου βουλευτήν, ὄχι αὐτῆς τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ξένου μεγάλου Κράτους καὶ τοῦ ἐπέδειξεν εἰς τὸ γραφεῖον του εἰς τὸ Κρεμλῖνον, ἕνα πίνακα μὲ διάφορα κουμπιὰ κουδουνιῶν διαφόρων χρωμάτων, μὲ τὰ ὁποῖα προφανῶς ἐκάλει τοὺς γραμματεῖς καὶ συνεργάτας του. Καὶ τοῦ εἶπε: Τὰ βλέπεις αὐτὰ τὰ κουμπιά; Ἐὰν πατήσω τὸ κόκκινο, καταστρέφεται ἡ Δυτικὴ Γερμανία. Ἐὰν πατήσω τὸ κίτρινο, καταστρέφεται ἡ Ἀγγλία. Συνεπῶς, τί κάμνετε μὲ τὴν ἐγκατάστασιν βάσεων; Ἀλλὰ τὰ κουμπιὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ πατηθοῦν. Διότι ἐὰν πατηθῇ ἕνα κουμπί, θὰ ἔχωμεν παγκόσμιον πόλεμον καὶ ποῖος θὰ ἐπιζήσῃ διὰ νὰ ἴδῃ ποία χώρα θὰ ἔχῃ καταστραφῆ; Πόσον δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται τοῖς μετρητοῖς αὐτὴ ἡ ἀπειλή, ἀποδεικνύει ἡ συμπεριφορὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἀπέναντι δύο χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἤδη, παρὰ τὰς ἀπειλάς, ἔχουν ἀποδεχθῆ τὴν ἐγκατάστασιν βάσεων πυραύλων. Ἡ Ἰταλία ὑπέγραψε σπουδαιοτάτην οἰκονομικὴν σύμβασιν καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἐτοποθέτησε παραγγελίας ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς ἰταλικὰ ἐργοστάσια. Τὴν ἑπομένην αὐτῆς τῆς συμφωνίας καὶ μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐγκαταστήσῃ βάσεις, προετοιμάζεται σημαιοστολισμὸς τῆς Μόσχας, διὰ νὰ δεχθῇ τὸν Ἰταλὸν Πρόεδρον τὴν 8ην Ἰανουαρίου. Ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἔχει περισσοτέρους δεσμοὺς μὲ τὸν Δυτικὸν κόσμον —διότι δὲν εἶναι μόνον χώρα τοῦ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ΣΕΝΤΟ, δηλαδὴ τοῦ ὑπὸ ἄλλου ὀνόματος λειτουργοῦντος ἤδη συμφώνου τῆς Βαγδάτης— κατὰ περίεργον συγκυρίαν, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐγκαταστάσεως βάσεων πυραύλων, λαμβάνει δάνειον 20 ἑκατομμυρίων ἀγγλικῶν λιρῶν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀποδεικνύει, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει καὶ ἡ πολιτικὴ ἡ ἰδική μας νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν προσπάθειαν τοῦ ἐκφοβισμοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἁπλῆ ρουτίνα καὶ κατευθύνεται πρὸς ὅλας τὰς χώρας, χωρὶς νὰ ὑπαγορεύῃ τὴν ἐξωτερικήν των πολιτικήν.

§260Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πρέπει νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι αἱ σκέψεις καὶ αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, οὐδόλως ἐπηρεάσθησαν ἀπὸ τὰς ἀπειλάς, τὰς ὁποίας διετύπωσε κατὰ τῆς Ἑλλάδος ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως.

§261Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπηνίχθην αὐτό, ἀλλ’ ἐπειδὴ συνέβη καὶ εἰς τὸν τύπον καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τονισθῇ ὁ κίνδυνος τοῦ ἀφανισμοῦ τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ἄσκησιν ὡρισμένης πολιτικῆς, ἔκρινα σκόπιμον νὰ εἴπω, ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος αὐτοῦ τοῦ πανικοῦ δὲν δύναται νὰ ἀσκηθῇ ἐξωτερικὴ πολιτική. Χρειάζεται περισσοτέρα ψυχραιμία. Κύριοι βουλευταί, ἡ εἰρήνη θὰ ἐπιτευχθῇ μὲ τὴν συνεργασίαν καὶ τὴν συμφωνίαν τῶν μεγάλων. Ἀλλὰ τί πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Ἑλλάς; Πρέπει νὰ μείνῃ παθητική, ἀναμένουσα ἢ ἁπλῶς προσδοκῶσα τὴν ἐλπίδα ἢ πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὸ διεθνὲς κλῖμα, τὸ ὁποῖον εἶναι σήμερον κλῖμα ὑφέσεως; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι ἐπιβάλλεται προσαρμογή, χωρὶς νὰ θίγεται ἡ δυτικὴ ἑνότης. Ἡ χώρα μας δὲν ἔχει προσαρμοσθῆ πρὸς τὸ διεθνὲς κλῖμα. Ἀπαντῶνται εἰς τὴν ἑλληνικὴν πολιτικὴν ὑπολείμματα τοῦ ψυχροῦ πολέμου. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὀλίγα παραδείγματα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πῶς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει φροντίσει νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὸ ὑφιστάμενον διεθνὲς κλῖμα. Πέρυσι, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ Κινεζικοῦ, ἡ Ἑλλὰς ἀπέσχεν. Ἐδώσατε ψῆφον ἀποχῆς. Αὐτὴ ἡ ψῆφος εἶναι μία μεγάλη διέξοδος, διότι βγάζει ἀπὸ πολλὰς δυσχερείας ἰδίως τὰ μικρὰ Κράτη, ὅταν οἱ μεγάλοι συμπλέκωνται. Διατὶ τὸ ἐπράξατε; Ἀπὸ πεποίθησιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπόσχητε ἀπὸ μίαν ψηφοφορίαν ἐναντίον τῆς Λαϊκῆς Κίνας, μεταβάλλοντες τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν εἶχε μέχρι τότε ἡ Κυβέρνησις, ἢ ἀπὸ πεῖσμα ἐναντίον τῶν Ἀμερικανῶν, διότι εἰς τὸ Κυπριακὸν δὲν εἶχον συμπαρασταθῆ τὴν Ἑλλάδα; Ἐὰν τὸ ἐπράξατε ἀπὸ πεποίθησιν, δὲν βλέπω διατὶ ἐφέτος ἐκάματε ἕνα βῆμα ὀπίσω καὶ ἐψηφίσατε ἐναντίον τῆς προτάσεως. Ἐὰν τὸ ἐκάματε ἀπὸ πεῖσμα, τότε δὲν κάμνετε ἐξωτερικὴν πολιτικήν.

§262Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀνεμείνετε τὴν ἀπάντησιν. Ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλα τὰ θέματα, δὲν καθωρίσθη ποτὲ ἀπὸ πείσματα, ἀλλὰ ἀπὸ πεποιθήσεις. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἑλληνικῆς, ὡς πρὸς τὸ Κινεζικόν, ἦτο ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ θέσιν πάντως ἀντίθετον ὡς πρὸς τὴν εἴσοδον εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Ἀπορῶ, ὅμως, πῶς διετυπώσατε τὸ ἐρώτημα, διότι ἐφέτος ἀλλάξαμε στάσιν. Ἀπὸ πέρυσιν ἕως ἐφέτος, συνέβησαν γεγονότα μὲ ἀπόλυτον πρωτοβολίαν τῆς Λαϊκῆς Κίνας, τὰ ὁποῖα ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ Λαϊκὴ Κίνα δὲν ἦτο ὥριμος διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, διότι ἐχρησιμοποίησε μέσα ἐνόπλου βίας καὶ δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τύχῃ μιᾶς ἀποδοκιμασίας. Καὶ ἄλλη ἀποδοκιμασία ἀπὸ τὴν ἀρνητικὴν ψῆφον, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος.

§263Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀφοῦ σᾶς κάμω μίαν διόρθωσιν, διότι διαπράττετε ἕνα σφάλμα, τὸ ὁποῖον διαπράττουν καὶ ἄλλοι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ εἰσέλθῃ ἢ ὄχι ἡ Λαϊκὴ Κίνα εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη...

§264Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εἶναι γνωστόν, αὐτό.

§265Γ. ΜΑΥΡΟΣ. ... Τὸ θέμα εἶναι, ποῖος θὰ ἐκπροσωπῇ τὴν Λαϊκὴν Κίναν εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν τὸ προνόμιον τοῦ ΒΕΤΟ θὰ τὸ ἀσκῇ ὁ Τσὰγκ Κάϊ Σὲκ ἢ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Πεκίνου. Ὅταν πέρυσιν ἐδώσατε ψῆφον ἀνοχῆς, εὑρισκόμην εἰς τὸ Πεκῖνον καὶ αὐτὴ ἡ ψῆφος εἶχεν ἄρει διαφόρους παρεξηγήσεις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Λαϊκῆς Κίνας καὶ εἶχε καταστήσει δυνατὴν τὴν ἔναρξιν διαπραγματεύσεων διὰ συνομολόγησιν συμφωνίας πληρωμῶν πρὸς τὴν μεγάλην αὐτὴν χώραν, πρᾶγμα ζωτικὸν διὰ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ ἐκάματε ἀποχήν, ἐμαίνετο ὁ πόλεμος εἰς τὰ στενὰ τῆς Φορμόζας. Ἐζητήσαμε τότε νὰ ἐπισκεφθῶμεν τὴν περιφέρειαν, ὁ κ. Δρούλιας καὶ ἐγώ, διότι μὲ τὸν κ. Δρούλιαν ἐκάμαμεν διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Κινεζικὴν Κυβέρνησιν, κατόπιν ἰδικῆς σας ὑποδείξεως, καὶ μᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος περιφέρεια, διότι καθημερινῶς βομβαρδίζεται. Τότε ἦτο διαφορὰ μεταξὺ Κίνας καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ὁ 7ος Στόλος εἶχε τὴν ἐποπτείαν τῶν Στενῶν καὶ ἡ ἔνοπλος ρῆξις εἶχεν ἀρχίσει μὲ ἐνεργείας τῆς Λαϊκῆς Κίνας. Ἐφέτος ὑπαινίσσεσθε, προφανῶς, τὰ ἐπεισόδια τοῦ Θιβέτ. Ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω τοῦτο: Ὅτι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν κατεψηφίσατε, ἦτο πρότασις τοῦ φίλου σας κ. Κρίσνα Μένον, δηλαδὴ πρότασις Ἰνδική, καὶ οὕτω ἀπεδείχθητε ἰνδικώτερος τῶν Ἰνδῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ ἀποδίδωμεν τοιαύτην σημασίαν εἰς μίαν διαφορὰν μεταξὺ Ἰνδιῶν καὶ Κίνας, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία χώρα ἡ πληγεῖσα, ἡ ὑποστᾶσα τὴν ἐπίθεσιν, δὲν ἀποδίδει τοιαύτην σημασίαν;

§266Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Πολλαὶ Ἀσιατικαὶ χῶραι διαφωνοῦν μὲ τὰς Ἰνδίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἤλλαξαν καὶ στάσιν. Καὶ χῶραι τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, αἱ ὁποῖαι ἐψήφισαν πέρυσιν ὑπὲρ τῆς εἰσόδου ἢ ἀπέσχον, μετεστράφησαν καὶ σήμερον ἀπέσχον ἢ ἠρνήθησαν ψῆφον.

§267Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν ἠξεύρω τὶ κάμνουν αἱ γειτονικαὶ χῶραι τῆς Ἰνδίας, ἀλλ’ ἡμεῖς, ἐν ὄψει διαφορᾶς μεγάλων χωρῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἀποχήν. Ἐγὼ δὲν εἶπον νὰ ἐπιδοκιμάσητε τὴν Λαϊκὴν Κίναν, διότι διέπραξε πράγματι παραβίασιν κανόνων τοῦ διεθνοῦς Δικαίου, ἐγὼ εἶπον, ἁπλῶς, ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχίσωμεν τὴν παροῦσαν πολιτικήν. Ἀλλὰ δὲν περιωρίσθητε μόνον εἰς καταψήφισιν, ἀλλ’ ἐβγάλατε ἐπὶ πλέον καὶ λόγον δριμύν. Τί ἐχρειάζετο ὁ λόγος;

§268Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἐδικαιολογήσαμε τὴν ψῆφόν μας.

§269Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διατὶ μὲ τόσον πάθος;

§270Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει θέμα συνεπείας εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν οἱασδήποτε χώρας, δεδομένου ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡ ἐξωτερικὴ προσαρμόζεται —καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ προσαρμόζεται— εἰς τὰς διεθνεῖς ἐξελίξεις, μὲ κριτήριον πάντοτε τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὴν πολιτικὴν ὅλων τῶν χωρῶν. Θὰ παρετηρήσατε, πιθανῶς, ὅτι ἐπὶ τῶν αὐτῶν θεμάτων, συζητουμένων κατὰ διαφόρους ἐποχάς, αἱ αὐταὶ Κυβερνήσεις μεταβάλλουν πολιτικήν. Συνεπῶς, τὸ θέμα τῆς συνεπείας εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, εἶναι μειονέκτημα καὶ ὄχι πλεονέκτημα. Βλέπετε, λόγου χάριν, τὴν πολιτικὴν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἡ ὁποία μεταβάλλεται ἀπέναντι διαφόρων χωρῶν, ἀνὰ πᾶσαν ἑβδομάδα σχεδόν... Ἐὰν ἀξιοῖτε ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν νὰ εἶναι συνεπὴς ἐπὶ μακρὸν χρόνον εἰς τὴν ἐξωτερικήν της πολιτικήν, ἀγνοοῦσα τὰς διεθνεῖς ἐξελίξεις, δὲν δίδετε ὀρθὴν συμβουλήν.

§271Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶπον αὐτό. Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ δὲν εἶναι ἀσφαλῶς κἄτι τὸ πάγιον καὶ τὸ μόνιμον. Εἶναι ἀναντιρρήτως κἄτι, τὸ ὁποῖον μεταβάλλεται. Ἀλλὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ κίνημα πρὸς ἀποκατάστασιν κἄποιας ὁμαλότητος εἰς τὸν κόσμον, διὰ τῆς καταλήψεως ὑπὸ τοῦ Πεκίνου τῆς θέσεως εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὴν Κίναν, εἶναι κίνημα μέγα. Ἤδη 28 χῶραι μὴ κομμουνιστικαί, ἔχουν διπλωματικὰς σχέσεις μὲ τὴν Λαϊκὴν Κίναν. Θὰ προσθέσω ἀκόμη καὶ τοῦτο: Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀγνοηθῇ ἕνας λαός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ ἕνα τέταρτον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς καὶ τὸν ὁποῖον δὲν τὸν ἀγνοεῖ οὔτε ἡ Ἀμερική. Ὁσάκις ὑπῆρξεν εἰς τὸ παρελθὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸν Ἀσιατικὸν χῶρον, καὶ ὑπῆρξε δὶς ἢ τρίς, ὁ Ντάλλες καὶ ὁ κύριος Ἀϊζενχάουερ εἶχον ἐπαφὰς ἐκτὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, μὲ ἀντιπροσώπους τῆς Λαϊκῆς Κίνας, διότι αὐτὴ ἦτο ἡ ἀντίδικος, μὲ αὐτὴν ἐπεβάλετο συνεννόησις. Εἰς τὴν πρόσφατον κρίσιν τῆς Φορμόζας, αἱ διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν οὐχὶ μὲ ἀντιπρόσωπον τοῦ Τσὰγκ Κάϊ Σέκ, ἀλλὰ μὲ ἀντιπρόσωπον τῆς Λαϊκῆς Κίνας εἰς Βαρσοβίαν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπόλοιπον ψυχροῦ πολέμου καὶ ἐνοχλεῖ περισσότερον τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς πυραύλους. Εἶναι τὸ θέμα τῶν σχέσεων τῶν ἐκπολιτιστικῶν καὶ τῶν πνευματικῶν. Πέρυσιν ἐδέχθη ἡ Βουλὴ πρόσκλησιν τῆς Ρωσίας καὶ ἐπῆγε μία ἀποστολὴ ἐκ 15 βουλευτῶν. Ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ εἴχομεν δεχθῆ τὴν πρόσκλησιν αὐτὴν ἤ, ἅπαξ τὴν ἐδέχθημεν, ἔπρεπε νὰ τὴν ἀποδώσωμεν. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ ΝΑΤΟ γίνονται συνεχῶς ἐκδηλώσεις Ρώσων καλλιτεχνῶν. Τὸ θέατρον Μπολσόϊ ἀπεθεώθη εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Ἐδῶ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι δὲν ἔχομεν διάθεσιν νὰ ἀποκαταστήσωμεν σχέσεις πολιτιστικὰς μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ μὲ τὸν κόσμον τὸν ὄπισθεν τοῦ λεγομένου Σιδηροῦ Παραπετάσματος, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλαι αἱ ἄλλαι χῶραι τοῦ ΝΑΤΟ τὸ ἔχουν ἤδη πράξει. Προσφάτως ἀκόμη εὑρίσκοντο ἐδῶ δύο–τρεῖς Ρῶσοι καλλιτέχναι, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ δώσουν ρεσιτάλ. Ἦτο τόσον μεγάλο τὸ θέμα, διέτρεχε τάχα τόσον κίνδυνον ἡ πολιτική μας ἡ ἐσωτερική, ἐὰν ἐχορηγεῖτο αὐτὴ ἡ ἄδεια; Νομίζω, ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν σφάλματα, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν μεγαλυτέραν ψυχρότητα καὶ ἀπὸ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν πυραύλων. Μετὰ τὴν ἐπισκόπησιν τῶν ἐξωτερικῶν θεμάτων, θὰ εἰσέλθω δι’ ὀλίγων εἰς τὸ θέμα τὸ οἰκονομικόν. Θὰ φροντίσω νὰ μὴ ἐπαναλάβω ὅσα ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο. Θὰ ἀποφύγω πολλοὺς ἀριθμούς, διότι νομίζω, ὅτι συζήτησις ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος, ὀρθότερον εἶναι νὰ περιορίζεται εἰς γενικότητας, διὰ νὰ μὴ χάνεται ἡ κεντρικὴ γραμμή. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξέφρασε τὸ παράπονον προχθές, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις διεξάγεται εἰς ἕνα τόνον ἀσυνήθως ὀξὺ καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εὗρε ποτὲ καμμίαν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν νὰ ἔχῃ ἐπιδοκιμάσει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι σφάλμα, καὶ πράγματι εἶναι σφάλμα, δὲν εὕρομεν καὶ ἡμεῖς καμμίαν περίπτωσιν ποὺ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπε πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Παπανδρέου, νὰ ἔχῃ ὁμολογήσει ὅτι διέπραξε σφάλμα. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν σας. Ὅταν πρὸ δύο μηνῶν ἐξεφωνήσατε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην λόγον, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν ἐγκαινίων τῆς Ἐκθέσεως, εἴπατε, ὅτι αἱ οἰκονομίαι ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου γνωρίζουν ἄνοδον, κάμψιν καὶ ὕφεσιν, ὑπάρχει, ὅμως, μία οἰκονομία, ἡ ὁποία τὰ τελευταῖα ἔτη γνωρίζει μόνον ἄνοδον καὶ αὐτὴ ἡ οἰκονομία εἶναι ἡ Ἑλληνική. Ἀλλὰ δὲν ἐσταματήσατε ἐδῶ. Εἴπετε, ὅτι ὅσοι δὲν τὸ συμμερίζονται αὐτό, τὸ πράττουν ἀπὸ πολιτικὴν ἢ οἰκονομικὴν ὑστεροβουλίαν ἢ ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ ἐπιδιώκουν νὰ προκαλέσουν διάβρωσιν τοῦ ἠθικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἶναι ἐθνικῶς ὕποπτοι. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμός, τὸν ὁποῖον ἐδώσατε εἰς ὅσους δὲν συμμερίζονται τὴν αἰσιοδοξίαν σας. Συμβαίνει νὰ εἶμαι εἷς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δὲν εἶναι σύμφωνοι μὲ τὴν αἰσιοδοξίαν τὴν κυβερνητικήν, ἀλλὰ ἀντιθέτως κατέχονται ἀπὸ βαθυτάτην ἀνησυχίαν, διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν εὐχέρειαν, μὲ τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖται ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἐθνικῶς ὑπόπτου παντός, ὁ ὁποῖος δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰς ἀπόψεις σας. Πολλὴ ἐγένετο κατάχρησις αὐτοῦ εἰς τὸ παρελθόν.

§272Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον, ὅτι πᾶσα κριτικὴ εἶναι ἐθνικῶς ὕποπτος. Ἐμνημόνευσα τρεῖς διακεκριμένας περιπτώσεις. Ἐτόνισα δηλαδὴ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅτι μολονότι μὲ ἀδιαψεύστους ἀριθμοὺς ἀποδεικνύεται ἡ πρόοδος ἡ ὁποία συντελεῖται τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας, ἐξ ὡρισμένων πλευρῶν καταβάλλεται ἐπίμονος καὶ συστηματικὴ προσπάθεια κλονισμοῦ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ. Ἡ προσπάθεια αὕτη γίνεται, πρῶτον, ἀπὸ τοὺς ἔχοντας οἰκονομικὸν συμφέρον, δηλαδὴ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν καὶ ἐπιδιώκουν νέον πληθωρισμόν, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰ χρέη τους, ὅπως συνέβη κατὰ τὸ παρελθόν· δεύτερον, ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ἔχει πολιτικὸν συμφέρον νὰ φθείρῃ τὴν Κυβέρνησιν καί, τρίτον, ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ἡ ὁποία, ἐπιδιώκουσα τὴν ἀναρχίαν καὶ τὸ χάος, καταδημαγωγεῖ καὶ διαφθείρει τὸν λαόν, ἐνθαρρύνουσα καὶ τὰ πλέον παράλογα αἰτήματα καὶ προσπαθοῦσα εἰς πᾶσα περίπτωσιν, νὰ ἐξεγείρῃ τὸν λαὸν ἐναντίον τοῦ Κράτους. Συνεπῶς, ἐθνικῶς ὕποπτον χαρακτηρίζω τὴν τελευταίαν περίπτωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν, βέβαια, δὲν ὑπάγεται ἡ κριτικὴ ἡ ἰδική σας.

§273Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξασθενίζετε τὴν βάσιν τῆς ἰδικῆς σας σκέψεως, διότι, ἂν ἡ ἀριστερὰ συμφωνήσῃ μὲ ὅσας διαπιστώσεις κάμνω ἐγὼ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, τότε ἢ ἐκείνη παύει νὰ εἶναι ἐθνικῶς ὕποπτος, ἢ ἐγὼ γίνομαι ἐθνικῶς ὕποπτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§274Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν ἔκτασιν συμφωνεῖτε. Ἀλλὰ ἀσφαλῶς δὲν συμπίπτετε οὔτε εἰς τὴν τακτικήν, οὔτε εἰς τὰς ἐπιδιώξεις. Ἐγὼ κρίνω τὴν μόνιμον πολιτικὴν τῆς Ε.Δ.Α. Ζῆτε εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ἀσφαλῶς πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἀριστερὰ διαστρέφει τὰ πάντα, προσπαθοῦσα νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι εἶναι ὁ ἀθλιέστερος ὅλου τοῦ κόσμου καὶ ὅτι ἡ ἀθλιότης του ὀφείλεται εἰς τὴν ἀστοργίαν τοῦ Κράτους. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν πολιτικὴν καταγγέλλω ὡς ἀντεθνικήν.

§275Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἄν ἔθιξα τὸ θέμα αὐτό, τὸ ἔπραξα διότι ζῶ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, πολιτεύομαι ἀπὸ τὸ 1946 καὶ εἰς ὅλας τὰς κρισίμους ἐποχὰς παρέστην ὁ ἴδιος μάρτυς περιπτώσεων, τῶν ὁποίων θὰ ἤθελα νὰ ἀποφύγω τὴν ὑποτροπήν. Ὁ Πλαστήρας καὶ ὁ Σοφούλης, ἐθεωρήθησαν ἐθνικῶς ὕποπτοι. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα περισσότερον προσεκτικοὶ εἰς τοιούτους χαρακτηρισμούς, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν προβλέψεων περὶ τοῦ μέλλοντός της ἦτο ἔκδηλος ἡ διαφωνία ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§276Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐλεγχόμενος διὰ μίαν πολιτικὴν οἰκονομικήν, ἡ ὁποία κατὰ γενικὴν διαπίστωσιν ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ τῆς πλέον ἀντιθέτου πρὸς τὴν παράταξιν αὐτῆς, καὶ πλέον ἢ ἀκόμη ἀκουσθῇ ἡ ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος κριτικὴ τῆς παρατάξεώς μας, μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἔφερε τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου ἐκεῖ ὅπου τὴν ἔφερε, δὲν θέλω νὰ εἴπω καλῶς ἢ κακῶς, εἰς καλὴν θέσιν ἢ κακήν, θὰ τὰ εἴπωμεν...

§277Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἔχομεν κλονισμὸν τοῦ νομίσματος; Ἔχομεν χρεωκοπίαν; Τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἐπιτρέπει νὰ λέγετε, ὅτι ἡ Χώρα καταστρέφεται;

§278Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ τούτου χειρότερον, κύριε Πρόεδρε.

§279Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Νὰ σᾶς προλάβω. Ἐγὼ δὲν κρίνω τὴν πολιτικήν σας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων θὰ εἴπητε ἀπόψε ἢ αὔριον. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μαῦρον, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον πρὸ διμήνου. Ἡ ἀπὸ διμήνου ὁμιλία μου, ἦτο χαρακτηρισμὸς τῆς μονίμου πολιτικῆς σας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν διάβρωσιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ, ἐπὶ τοῦ μέλλοντος τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας.

§280Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Πρόεδρος, θέλων νὰ ἀποκρούσῃ κατηγορίαν ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὁλοκλήρου τοῦ Τύπου καὶ τοῦ φιλίου Τύπου καὶ τοῦ λαοῦ, μεταχειρίζεται αἰωνίως τὸ προσφιλὲς σύνθημα τοῦ ἐθνικῶς ὑπόπτου. Δὲν περιμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν πιστοποιητικὸν πατριωτισμοῦ. Δὲν περιμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ μᾶς ἀναγνωρίσῃ ὡς ἐθνικῶς δρῶντας. Εἶναι ὑπὸ κατηγορίαν καὶ ἡ πολιτική του ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ πολιτική του ἡ ἐξωτερική, ἀκριβῶς διότι δὲν ἐξυπηρετεῖ, ὡς θὰ ἔπρεπε, μία Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, παρὰ τὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύονται ἔξωθεν. Εἶναι, λοιπόν, ἀπαράδεκτος ὁ ὑπαινιγμὸς καὶ ἔκαμε λάθος νὰ τὸν ἀπευθύνῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦ τὸν χαρίζω. (Χειροκροτήματα).

§281Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, προέβη χθὲς εἰς ἐπίκρισιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸν κατηγόρησεν, ὅτι διέπραξεν ἠθικῶς ἄτοπον, ἰσχυρισθεὶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὡς πλέοντα εἰς πελάγη εὐτυχίας. Νομίζω, ὅτι τὸ ὅλον πνεῦμα, ὄχι μόνον τοῦ λόγου τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἰς Θεσσαλονίκην, ἀλλὰ καὶ τὸ πνεῦμα τῶν λόγων τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξεφωνήθησαν χθὲς καὶ προχθές, ἦτο περίπου αὐτό. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εὑρίσκεται εἰς μίαν σταθερὰν ἀνοδικὴν πορείαν, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι περίπου εἰδυλλιακή. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ἔδαφος, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν συζήτησιν ἐποικοδομητικήν, μὲ τόσον ἐκ διαμέτρου ἀντιθέτους ἀπόψεις. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ διαπιστώσω τὴν κατάστασιν, νὰ κρίνω τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ὑποδείξω λύσεις, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν γίνουν δεκταί, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσουν τὴν οἰκονομίαν νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ προχωρήσω, ἐὰν δὲν διαπιστωθῇ ποῖος ἔχει δίκαιον. Ἔχει δίκαιον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐμφανίζει τόσον καλὴν τὴν κατάστασιν ἢ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐμφανίζομεν κρίσιμον καὶ δοκιμάζομεν ζωηρὰς ἀνησυχίας διὰ τὸ μέλλον; Ἡ Κυβέρνησις κατὰ κόρον ἐπικαλεῖται τὸ δίπτυχον τῆς νομισματικῆς σταθερότητος καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων. Δὲν ἔχω πρόθεσιν νὰ ἀρνηθῶ εἰς τὸν Καίσαρα ὅ,τι τοῦ ἀνήκει. Ἀλλὰ ἡ νομισματικὴ σταθερότης εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον προϋπῆρχε τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίτευγμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ἴσως, τὸ ὅτι τὴν διετήρησε καὶ δὲν τὴν ἀνέτρεψε. Νομισματικὴ σταθερότης ὑπάρχει ἀφ’ ἧς ἰσοτιμία δραχμῆς πρὸς τὸν χρυσὸν καὶ τὰ ξένα νομίσματα διατηρεῖται χωρὶς ἐπέμβασιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τοιαύτη σταθερότης ὑπάρχει ἀπὸ 8 ὁλοκλήρων ἐτῶν. Εἶναι, ὅμως, γεγονός, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐσημειώθη σημαντικὴ αὔξησις εἰς τὰς καταθέσεις. Κατὰ στοιχειώδη οἰκονομικὴν θεωρίαν, ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων πρώτης ζητήσεως, εἴτε εἶναι Ταμιευτηρίου, εἴτε εἶναι ὄψεως, εἶναι πάντως πρώτης ζητήσεως, ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν νόσου τῆς οἰκονομίας καὶ οὐχὶ ὑγείας. Αὐτὸς εἶναι ὁ θεμελιώδης κανών, τὸν ὁποῖον ἔχει διδάξει ὁ KEYNES καὶ οὐδεὶς τὸν ἀμφισβητεῖ. Ὅταν συσσωρεύεται ἀποταμίευσις καὶ δὲν γίνεται ἐπένδυσις, ἡ οἰκονομία νοσεῖ. Ὅταν ἀπὸ τὰ 11 δισεκατομμύρια περίπου τῶν καταθέσεων, τὰ 10 δισεκατομμύρια εἶναι εἰς πρώτην ζήτησιν, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον κίνδυνον διατρέχει ἡ οἰκονομία.

§282Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὅταν κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον ἔχουν διπλασιασθῆ αἱ ἐπενδύσεις, τί συμπέρασμα ἐξάγετε; Ἐὰν ἐμειοῦντο αἱ ἐπενδύσεις καὶ μετετρέποντο εἰς καταθέσεις, θὰ ἦτο ἀπολύτως ὀρθῶς αὐτὸς ὁ συλλογισμός. Ἀλλὰ ὅταν παραλλήλως διπλασιάζωνται αἱ ἐπενδύσεις, δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ συλλογισμός σας. Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν θέσιν της, ἐπιμόνως ἐπικαλεῖται τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ τὰς καταθέσεις. Ἡ Κυβέρνησις, πρὶν ἀπ’ αὐτά, ἐπικαλεῖται τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία εἶναι συνεχής. Αὐτὰ τὰ τρία ἐπικαλεῖται. Τὰ δύο πρῶτα ὑπῆρξαν προϋποθέσεις, διὰ νὰ γίνῃ τὸ δεύτερον. Διότι δὲν νοεῖται ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας, χωρὶς σταθερότητα καὶ καταθέσεις.

§283Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων, θὰ τὸ ἐξετάσω εὐθὺς ἀμέσως. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀπευθύνω ἓν ἄλλο ἐρώτημα, διὰ νὰ σᾶς καταδείξω τὸν κίνδυνον ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀποταμίευσιν, ἡ ὁποία δὲν γίνεται ἐπένδυσις. Ἐὰν αὔριον ἐμφανισθοῦν εἰς τὰς Τραπέζας καὶ ζητήσουν ἀνάληψιν τῶν καταθέσεών των, τί θὰ κάμετε; Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ προβῆτε εἰς πληθωρισμόν, διὰ νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν. Ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων ὀφείλεται εἰς τὸν ἀφορολόγητον ὑψηλὸν τόκον καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὸ ὅτι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνάληψις τῶν καταθέσεων καὶ μεταβολὴ εἰς χρυσόν. Δὲν θέλω παρ’ ὅλα αὐτά, νὰ ὑποτιμήσω τὴν σημασίαν τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, διότι μαρτυρεῖ κἄποιαν ἀποκατάστασιν ἐμπιστοσύνης καί, ἐπίσης, κἄποιαν τάσιν φυγῆς ἀπὸ τὸν ἀποθεματοποιημένον χρυσόν. Εἶναι, ὅμως, φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικαλῆται ἡ Κυβέρνησις ὡς ἐπίτευγμα οἰκονομικῆς πολιτικῆς.

§284Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Γνωρίζω καὶ ἐκτιμῶ τὴν ἐπίδοσίν σας εἰς τὰ οἰκονομικὰ καὶ παρακολουθῶ μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσίν σας, διότι ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀνεύρω στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι χρήσιμα εἰς τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν. Αὐτό, ὅμως, δὲν σημαίνει ὅτι, ὅταν διατυπώνωνται ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπηχοῦν τὴν πραγματικότητα, δὲν πρέπει νὰ κάμω προσπάθειαν πρὸς ἐπανόρθωσίν των. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι πρὸ τετραετίας, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν ὑπῆρχε χρηματαγορά. Διὰ νὰ δανεισθῆτε οἱονδήποτε ποσόν, ἔπρεπε νὰ καταφύγητε εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, νὰ κάνετε συναλλαγὴν εἰς χρυσᾶς λίρας παρανόμως καὶ νὰ πληρώσητε 40% τόκον. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅταν ἔχετε αὐτὸ ὑπ’ ὄψει σας, πόσον σημαντικὸν εἶναι διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας τὸ ὅτι ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ καταθέσεις, διὰ τῶν ὁποίων ὑγιῶς χρηματοδοτοῦνται οἱ διάφοροι κλάδοι τῆς οἰκονομίας. Γνωρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, τὴν δημιουργίαν νέων ἐπιχειρήσεων, ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, φορέων ἐξαγωγῆς κλπ., διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν αὐταὶ αἱ καταθέσεις νὰ πᾶνε τελικῶς εἰς τὸν προορισμόν των. Ἐπαναλαμβάνω, πάντως, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑποτιμᾶτε τὴν σημασίαν τοῦ ἐπιτεύγματος αὐτοῦ, ἔστω καὶ ἂν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, δηλαδὴ δι’ ἔλλειψιν προπαρασκευῆς καὶ ὀργανώσεως, δὲν χρησιμοποιοῦνται καθ’ ὁλοκληρίαν παραγωγικῶς.

§285Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ἐσημειώθη καμμία πρόοδος ἀπὸ τὸ 1952. Ἀλλοίμονον ἐὰν εὑρισκώμεθα ἀκόμη ἐκεῖ ποὺ ἦτο ἡ Ἑλλάς, κατὰ τὸ τέλος τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ὅταν ἐπικρίνεται μία Κυβέρνησις, δὲν ἐπικρίνεται διὰ τὰ ὅσα ἔπραξεν, ἀλλὰ δι’ ὅσα ἠδύνατο νὰ πράξῃ καὶ δὲν τὰ ἔπραξεν. Εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῆτε ὡς ἀπόδειξιν οἰκονομικῆς εὐρωστίας, ὅτι ἔχετε 11 δισεκατομ. δραχμὰς εἰς καταθέσεις εἰς πρώτην ζήτησιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ κεφάλαια 11 δισεκατομ., τὰ ὁποῖα ἔχετε εἰς τὴν Τράπεζαν, νὰ κάμετε ἐπενδύσεις. Ἐπενδύσεις προϋποθέτουν μακροπρόθεσμον χρησιμοποίησιν, ἡ ὁποία δὲν νοεῖται μὲ καταθέσεις εἰς πρώτην ζήτησιν.

§286Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι τὸ θέμα τῶν καταθέσεων καὶ τῶν πιστώσεων, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, διότι μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας μας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν χρήματα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς λείπει, εἶναι διοικητικὴ ὀργάνωσις καὶ ἡ τεχνική μας προπαρασκευή. Ἐὰν δὲν θεραπεύσωμεν τὴν ἔλλειψιν αὐτήν, θὰ εἶναι πάντοτε δύσκολος ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας. Διὰ νὰ δύνανται αἱ καταθέσεις νὰ χρησιμοποιηθοῦν παραγωγικῶς, εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργηθοῦν τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα προσπαθοῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν καὶ τὰ ὁποῖα, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν δημιουργοῦνται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τούτου, δὲν δύνασθε νὰ ὑποτιμᾶτε τὴν σημασίαν τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῶν καταθέσεων δημιουργοῦνται εὐοίωνοι προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας μας εἰς τὸ μέλλον.

§287Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ τρίτον σημεῖον, τὸ ἀφορῶν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς αὐτό, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν καὶ μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, ἠσχολήθησαν μὲ ἀριθμοὺς καὶ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν ὑπῆρξαν ἀμφισβητήσεις. Ὅσα θὰ εἴπω, δὲν ἀποτελοῦν μομφὴν ἐναντίον τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἐποικοδομητικὴν συζήτησιν τῶν οἰκονομικῶν μας προβλημάτων, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀπόλυτος ἐμπιστοσύνη εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα παρέχουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι παρέχουν ψευδῆ στοιχεῖα, οὔτε μέμφομαι τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, ἀλλὰ εἰς ὅλας τὰς χώρας, αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἔχουν τεθῇ ὑπὸ διακομματικὴν ἐποπτείαν καὶ ἔχουν καταστῆ κοινῶς γνωσταὶ αἱ μέθοδοι, μὲ τὰς ὁποίας ἐργάζονται. Εἰς τὴν Γαλλίαν λ.χ., τὰς στατιστικὰς ὑπηρεσίας ἐνεργεῖ ἐπιτροπὴ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν Μαντὲς Φράνς, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι φίλος τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ τὸ λέγω, διότι εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη νὰ ἔχωμεν διορθώσεις, μεταβολάς, νὰ ἔχωμεν ἀναθεωρήσεις. Ὁ ἀριθμὸς τῶν 2,1 εἶναι ἀπολύτως ὀρθός, ἀλλὰ πῶς θέλετε νὰ πείσητε ἐμένα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι αὐτοὶ οἱ λογαριασμοὶ 3,2 ἢ 2,1 οἱ ὁποῖοι ἀνακοινοῦνται ἀπὸ κάθε ὑπηρεσίαν εἶναι ἀπολύτως πιστευτοί, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἕνας ὀργανισμὸς συγκεκροτημένος, τελῶν ὑπὸ κάποιαν διακομματικὴν ἢ ἐξωκυβερνητικὴν ἐποπτείαν.

§288Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἄλλην φοράν, νὰ ἐτέθησαν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν καὶ ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὸ ὅτι ἴσως ὁμιλῶ, ὅπως ὁμιλοῦν οἱ ἀριθμοί.

§289Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐγὼ θέλω νὰ προστατεύσω τὴν ἰδικήν σας Κυβέρνησιν, διότι αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι ἐπληροφόρησαν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα θὰ εἶχεν αὐξηθῆ κατὰ 5% καὶ τὸ ἀνεκοίνωσεν ἐπισήμως τὴν 4ην ἢ 5ην Ἰανουαρίου. Καὶ σεῖς εἴπατε προχθὲς ὅτι εἶναι μόνον 2,1.

§290Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πῶς ἀνεκοινώθη τότε ἐκεῖνο; Ἀνεκοινώθη ὡς πρόβλεψις, διότι γνωρίζομεν πολὺ καλά, ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὰς 4 Ἰανουαρίου νὰ εἶναι ἀσφαλεῖς οἱ ἀριθμοὶ διὰ τὸ προηγούμενον ἔτος. Αὐτὸ οὐδαμοῦ συνέβη. Ἐὰν ἔγινε μία ἀνακοίνωσις τότε, ἔγινεν ὑπὸ τύπον προβλέψεως ὑπὸ τύπον ἐκτιμήσεως, βάσει προβλέψεων περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων. Ὅπως καὶ προχθὲς ὅταν προχωρήσαμεν εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκτιμήσεων, τὸ εἴπομεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτιμήσεων.

§291Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν τὸν Ἰανουάριον ὡμίλει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ἀνεκοίνου ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος ἀφεώρα τὸ εἰσόδημα τοῦ προηγουμένου ἔτους, εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ σφάλμα τῆς ὑπηρεσίας ἐθνικῶν λογαριασμῶν νὰ ἐκτείνεται εἰς 60 ἢ 70% τῆς προβλέψεως. Ὅλα τὰ βασικὰ στοιχεῖα τὰ κατεῖχεν ἤδη.

§292Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀνεφέρετο εἰς σταθερὰς τιμάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀπαίτησις εἰς τὰς 4 Ἰανουαρίου νὰ γνωρίζῃ ἐπακριβῶς ἡ Κυβέρνησις πῶς ἐξηλίχθη τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, εἶναι τοὐλάχιστον ὑπερβολικόν.

§293Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Εἶναι πιθανὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ παρατήρησίς σας νὰ εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ εἶναι περισσότερον ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν πρὶν παρέλθουν 3–4 μῆνες ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ ἔτους νὰ ἔχητε ὅλα τὰ δεδομένα διὰ νὰ δώσητε τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ἔχετε δίκαιον, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συναγάγητε τὸ συμπέρασμα, τὸν ὁποῖον μάλιστα ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητοῦνται οἱ ἀριθμοὶ λογαριασμῶν, τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διότι ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν οἱανδήποτε συζήτησιν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων. Ἔχομεν μίαν στατιστικὴν ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία ὅπως γνωρίζητε ἔχει ὀργανωθῆ ἀπὸ ξένους ἐμπειρογνώμονας καὶ ἡ ὁποία ὅπως πληροφοροῦμαι ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς λειτουργεῖ κατὰ τρόπον θαυμάσιον. Ἐξ ἄλλου ἔχομεν καὶ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὰ δύο αὐτὰ ὄργανα θὰ λάβωμεν τοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ δώσωμεν τὴν εἰκόνα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀμφισβητοῦμεν τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν, ὄχι τῶν προβλέψεων ἀλλὰ τῶν ἀριθμῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὡς τελικὸν ἀποτέλεσμα δίδονται ἀπὸ τὰς ὑπευθύνους ὑπηρεσίας.

§294Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν ἔθιξα τὰ θέματα τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν τὸ ἔπραξα, διότι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου εἶχε ληφθῆ μία ἀπόφασις συγκροτήσεως εἰδικοῦ Συμβουλίου τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε τὴν εὐθύνην τῆς ἐποπτείας. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἐγκατελείφθη ἡ ἰδέα ἐκείνη. Συνιστῶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν, διότι τὸ Συμβούλιον ἐκεῖνο εἶχε συσταθῆ ἀπὸ ἁρμόδια καὶ εἰδικὰ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν πρόσωπα. Ἐὰν ἐλέγχω τὰς ὑπηρεσίας τὸ πράττω, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσῃ προσπάθεια οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὅταν σᾶς πληροφοροῦν αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα αὐξάνεται κατ’ ἔτος κατὰ ποσοστὸν 6%, θέτετε τοῦτο ὡς βάσιν διὰ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἀναπτύξεως, καὶ μετ’ ὀλίγον διαπιστοῦται, ὅτι δὲν ἔχετε οὔτε τὸ ἥμισυ τῆς προβλεφθείσης αὐξήσεως.

§295Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Διὰ τὸ 1959 σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἶναι βελτιωμένη. Διὰ τὸ 1958, ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπῆρξεν ὄχι μείωσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὑπῆρξε μείωσις τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεώς του, ἐν σχέσει μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη. Ἀλλὰ διὰ τὸ 1959 εἶναι πολὺ καλλίτεραι αἱ προβλέψεις. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἡ οἰκονομία πηγαίνει καλά, ὑποστηρίζομεν τοῦτο διότι ἀποδεικνύομεν, ὅτι εἰς καμμίαν περίπτωσιν, ποὺ ἐκφράζεται ἡ οἰκονομική μας πολιτικὴ δι’ ἀριθμῶν, δὲν ὑπάρχει πλήν, παντοῦ ἔχομεν σύν. Ἐὰν τὸ σὺν ἀντὶ νὰ εἶναι 8% συμβαίνῃ νὰ κατέλθῃ ἕνα χρόνο εἰς τὸ 3%, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόοδος τῆς οἰκονομίας. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ἔκτασιν ποὺ τὸ θέλετε. Ὅταν εἰς κανένα ἀριθμὸν δὲν ἔχωμεν πλὴν ἀλλὰ ἔχομεν σύν, ποῦ βλέπετε τὴν συμφορὰν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας;

§296Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἴπατε, ὅτι ἐπειδὴ ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τὸ προσωρινὸν προβλέπεται κατὰ μέσον ὅρον 6% καὶ ἐπειδὴ εἴχομεν τὸ 1958 2,1% δι’ αὐτὸ τὸ πρόγραμμα δὲν προχωρεῖ ὅπως πρέπει. Δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς προσωρινὸν 5ετὲς πρόγραμμα νὰ καθορισθῇ τὶ θὰ εἶναι τὸ 1959, ὅτι τόσον θὰ εἶναι τὸ 1960, τόσον τὸ 1961 κλπ. Ἀλλὰ τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον εἶναι συνήθως σύνθεσις προβλέψεων καὶ ἐπιδιώξεων καθορίζει μέσον ὅρον διὰ τὴν 5ετίαν τὸ 6%.

§297Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα θὰ εἴπωμεν ἐντὸς ὀλίγου. Ἀλλὰ τὸ βασικὸν σφάλμα σας εἶναι, ὅτι ἐξελάβατε τὴν μέσην αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς τελευταίας 10ετίας —ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησε περὶ τετραετίας μόνον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐνῷ πρόκειται περὶ 10ετίας διότι ἀπὸ τὸ 1951 ἔχει αὐτὸν τὸν ὑψηλὸν ρυθμὸν τὸ εἰσόδημα— τὴν ἐξελάβατε ὡς μόνιμον κατάκτησιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Καὶ διεπράξατε τὸ σφάλμα νὰ τὴν συγκρίνετε μὲ τὰ ἐπιτεύγματα ἄλλων χωρῶν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἤρχισε νὰ ἀνασυγκροτῆται μετὰ τὸ 1951 καὶ εἶχε περιθώρια ταχείας ἀναπτύξεως λόγῳ χαμηλῆς ἀφετηρίας. Ἰδοὺ τί λέγει περὶ αὐτοῦ τὸ ὑπεύθυνον ὄργανον, τὸ ὁποῖον σεῖς ἐμνημονεύσατε πρὸ ὀλίγου, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος «Λόγῳ τῆς χαμηλῆς παραγωγικότητος τόσον εἰς τὴν γεωργίαν ὅσον καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν, ὑπῆρχον περιθώρια σημαντικῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ εἰς τοὺς δύο κλάδους μὲ μικρὸν σχετικῶς ὄγκον ἐπενδύσεων καὶ χωρὶς ἀξίας λόγου μεταβολὰς εἰς τὴν διάρθρωσίν των. Ἀλλὰ τὰ περιθώρια ταῦτα ἐξαντλοῦνται ταχέως καὶ παραμένει ἀκέραιον τὸ πρόβλημα τῆς ὑποαπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας πρὸς ἐξασφάλισιν μονίμων καὶ σταθερῶν δυνατοτήτων περαιτέρω σημαντικῆς αὐξήσεως τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος».

§298Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Αὐτὴ ἡ σύγκρισις δὲν γίνεται μόνον μὲ Χώρας οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένας, ὁπότε ἡ παρατήρησις θὰ ἦτο ὀρθή. Διότι πράγματι, ἡμεῖς, ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὑψηλοτέραν ἀπὸ ὅλας τὰς Χώρας τῆς Εὐρώπης, πλὴν τῆς Γερμανίας. Ἀλλὰ ἡ σύγκρισις γίνεται καὶ μὲ οἰκονομικῶς ὑποαναπτύκτους χώρας αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ὑπὸ τὰς αὐτὰς ἢ χειροτέρας συνθήκας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

§299Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ σύγκρισις ἐὰν ἐγίνετο εἰς τὸν ἴδιον χρόνον, δηλαδὴ διὰ τὰς χώρας τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης αἱ ὁποῖαι ἀπηλευθερώθησαν ἀπὸ τὴν κατοχὴν τοῦ Ναζισμοῦ, θὰ ἦτο ὀρθή. Ἐὰν ἐκάματε σύγκρισιν δηλαδὴ διὰ μίαν χώραν μεταξὺ 1945–1950 καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα 1950–1955. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης σφάλμα, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συγκρίνετε τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως τῶν ἀνεπτυγμένων χωρῶν τῆς Δύσεως. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν ἑλληνικὴν πολιτικὴν εἶναι πῶς ἡ Ἑλλὰς θὰ μεταβάλῃ θέσιν, δηλαδὴ τὴν τελευταίαν θέσιν ποὺ ἔχει ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος εἰς τὴν Δύσιν καὶ πῶς θὰ μειώσῃ τὴν ἀπόστασιν μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἐὰν εἰς μίαν χώραν τῆς ὁποίας τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς δεδομένον χρόνον εἶναι 1.000 δολλάρια ἐνῶ τῆς Ἑλλάδος εἶναι 200, σημειωθῇ εἰς τὴν χώραν τῶν 1.000 δολλαρίων αὔξησις 2% καὶ γίνῃ 1020, εἰς δὲ τὴν Ἑλλάδα αὔξησις 5% καὶ γίνῃ τὸ 200, 210 δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλῆτε περὶ βελτιώσεως διότι ἡ Ἑλλὰς ἔχει 5% αὔξησιν ἐνῶ ἡ ἄλλη χώρα 2%. Διότι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ 200 καὶ 1000 δολλαρίων ἦτο 800, ἐνῶ μεταξὺ 1020 καὶ 210 εἶναι 810. Δηλαδὴ ἡ ἀπόστασις λόγω τῆς μεγάλης διαφορᾶς τοῦ ὕψους μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν αὐξάνει.

§300Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὅταν κάμνωμεν τὴν σύγκρισιν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν κάμνωμεν πρὸς τὰ κάτω. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀντελήφθητε τὴν παρατήρησιν ποὺ ἔκαμα, ὅτι αἱ συγκρίσεις ἐγένοντο καὶ μὲ πλουσίας Χώρας καὶ μὲ πτωχάς. Ὑπάρχουν Χῶραι τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα, ὅπως ἡ Αἴγυπτος, ἡ Γιουγκοσλαυΐα, ἡ Βουλγαρία, ἡ Τουρκία, ἡ Ἰνδία, καὶ λοιπαὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπίσης ὑποανάπτυκτοι καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὑπῆρξε πολὺ μικρότερα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἤδη ἡ Ἑλλὰς ἔχει ηὐξημένον εἰσόδημα κατὰ κεφαλὴν ἀπὸ ὅλας τὰς Βαλκανικὰς Χώρας, τὰς Χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ ἀπὸ 2–3 Εὐρωπαϊκὰς Χώρας. Τὸ εἰσόδημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑψηλότερον ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν, ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς Χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Λέγω λοιπόν, ὅτι αἱ συγκρίσεις δὲν ἐγένοντο μόνον μὲ τὰς Χώρας αἱ ὁποῖαι προηγοῦνται ἡμῶν. Αἱ συγκρίσεις ἐγένοντο καὶ μὲ χώρας αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται ἡ Ἑλλάς. Συνεπῶς νὰ μὴ κάμετε τὴν σύγκρισιν μὲ τὰς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπὲρ τὰ χίλια δολλάρια κατὰ κεφαλήν, διότι ἡμεῖς τὴν σύγκρισιν τὴν ἐκάμαμεν καὶ μὲ τὰς οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένας καὶ μὲ τὰς ὑποαναπτύκτους Χώρας. Ἔναντι αὐτῶν τῶν ὑποαναπτύκτων Χωρῶν μὲ τὰς αὐτὰς δυνατότητας ἡ Ἑλλὰς παρουσίασεν ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μεγαλύτερον.

§301Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρεκάλουν νὰ συνεχίσω μὲ ὀλιγωτέρας διακοπάς. Ἀλλὰ προβαίνω εἰς μίαν σύστασιν. Ὅταν ἔλθῃ ἐδῶ ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ, εἰ δυνατὸν νὰ μὴ λάβῃ γνῶσιν τῶν ἀγορεύσεων τῶν Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς πορείας τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, διότι ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ ἀπευθυνόμενος εἰς τὸ Κογκρέσσον κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1959 εἶπεν περὶ τῆς Ἑλλάδος τὰ ἑξῆς: «Ἡ Ἑλλὰς εἶναι Χώρα πτωχή, τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημά της εἶναι μικρότερον ἀπὸ τὸ ἥμισυ τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν. Τὰ συναλλαγματικὰ της ἀποθέματα ὑπέστησαν τὸ 1958 πτῶσιν λόγῳ τῶν συνεχῶς αὐξανομένων ἀναγκῶν δι’ εἰσαγωγάς. Αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ εἶναι βαρεῖαι. Ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τοὺς πόρους της, ἡ Ἑλλὰς φέρει τὸ μεγαλύτερον βάρος δαπανῶν ἀμύνης ἀπὸ ὅλας τὰς Χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου». Ἡ Ἀμερικὴ παρουσιάζει τὸν τελευταῖον χρόνον ἄνοιγμα 3,5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν της λογαριασμῶν. Ἂν τοιαύτην εἰκόνα λάβῃ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μᾶς ζητήσῃ βοήθειαν (γέλωτες). Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἡμεῖς νὰ τονίζωμεν τὴν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα καὶ ὅταν ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν λέγῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς φέρει τὸ μεγαλύτερον βάρος ἀμύνης ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ἐνῷ εἶναι ἡ πτωχοτέρα τῆς δυτικῆς συμμαχίας, εἶναι καλύτερον νὰ τὸν ἀφίσωμεν μὲ αὐτὰς τὰς ἐντυπώσεις ποὺ ἀνταποκρίνονται ἄλλως τε εἰς τὴν πραγματικότητα.

§302Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν εἴπομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς κατέστη πλουσία. Ὑποστηρίζοντες, ὅτι ὑπάρχει σημαντικὴ βελτίωσις δὲν ὑποστηρίζομεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔλυσεν ὅλα τὰ προβλήματά της. Εἶναι πτωχὴ καὶ θὰ χρειασθῇ νὰ ἀγωνισθῇ μὲ πεῖσμα καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ λύσῃ. Ἄλλο τὸ νὰ διαπιστώνετε πρόοδον καὶ ἄλλο τὸ νὰ λέγετε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει ἀνάγκην βοηθείας. Συνεπῶς δὲν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ μᾶς παρεξηγήσουν καὶ νὰ μᾶς θεωρήσουν πλουσίους.

§303Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον φωνάζει μόνον του. Ἐὰν ἡ οἰκονομία ἀνέρχεται, αὐτὸ τὸ ξέρει ὅλος ὁ κόσμος. Δὲν χρειάζονται οὔτε τὸ 2,1 οὔτε τὸ 3,5 τῆς στατιστικῆς, ὅπως ὁ κ. Τσιριμῶκος εἶπε προχθές. Ρωτήσατε τοὺς βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας, τὶ ὀρθῶς λέγουν περὶ τῶν ἐντυπώσεών των ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας. Τὸ πόρισμα εἶναι ὅτι ὑπάρχει μεγίστη δυσφορία. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐτησίαν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσε πρό τινος τονίζει, ὅτι παραμένει ἀκέραιον τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας, τὸ ὁποῖον ὑποαπασχολεῖται καὶ εἶναι ἄνεργον. Καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τοῦτο τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ σκληρότερον ἐξ ὅσων ἀπησχόλησαν τὴν χώραν. Ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐπίσημα στοιχεῖα. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου ἡ πορεία τοῦ δείκτου ἀπασχολήσεως εἶναι γνωστὴ εἰς τὸ κοινὸν καὶ ὅταν μεταβάλλεται πρὸς τὰ κάτω ἢ πρὸς τὰ ἄνω, τοῦτο ἀποτελεῖ εἴδησιν μεταδιδομένην διὰ τοῦ ραδιοφώνου, τῆς τηλεοράσεως, τοῦ τύπου. Ὁ κ. Μὰκ Μίλλαν ἐκέρδισε τὰς ἐκλογὰς ὄχι τόσον μὲ τὴν ὕφεσιν, ὅπως πιστεύουν πολλοί, ἀλλὰ κυρίως διότι τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον εἶχεν ὑποχωρήσει αἰσθητῶς ἡ ἀνεργία καὶ ὁ δείκτης ἀπασχολήσεως ἐσημείωσε σπουδαίαν ἄνοδον. Αὐτὸ ἦτο τὸ κύριον ἐπιχείρημα μὲ τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα. Ἐδῶ, εἰς τὴν Χώραν αὐτήν, δὲν ἔχομεν πληροφορίας. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀνέγνωσα εἰς τὰς Ἀμερικανικὰς ἐφημερίδας τὸ πάθημα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κ. Μίτσελ. Ἠναγκάσθη νὰ φάγῃ τὸν πῖλον του, διότι εἶχε στοιχηματίσει ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων θὰ ἐμειοῦτο, ἐνῷ λόγῳ, τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν τοῦ χάλυβος, ἡ μείωσις δὲν ἐπραγματοποιήθη. Εὐτυχῶς εἰς τὴν χώραν αὐτὴν οἱ ὑπουργοὶ δὲν ἐπιβάλλουν κυρώσεις εἰς ἑαυτούς, ὅταν αἱ προβλέψεις των δὲν ἐπαληθεύουν, διότι τότε ὅλα τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦσαν ἀσκεπῆ. (Γέλωτες). Εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχωνται πληροφορίαι καθημερινῶς περὶ τῆς περιεκτικότητος τῆς Λίμνης τοῦ Μαραθῶνος, περὶ τῶν τυχερῶν τοῦ ΠΡΟ–ΠΟ καὶ νὰ ἀγνοοῦμεν ποία εἶναι ἡ πορεία τῆς ἀπασχολήσεως. Προσεπάθησα πρὸ ὀλίγου νὰ ἐξαγάγω ἕνα συμπέρασμα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὁποία ἐσημείωσεν ἄνοδον 4%. Ἀλλὰ ὅπως ἐξηκρίβωσα αὐτὴ ἡ αὔξησις δὲν ὠφείλετο εἰς αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως, ἀλλὰ εἰς αὔξησιν τῶν μισθῶν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι τὸ ΙΚΑ ἔχει ἐκδώσει 80 χιλιάδες νέα βιβλιάρια. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποδεικνύει ἀπασχόλησιν. Διότι, κ. βουλευταί, ἐὰν εἴχομεν κατ’ ἔτος αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως κατὰ 80 χιλιάδας, τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας θὰ εἶχε περίπου λυθῆ. Τόση εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ.

§304Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶπα: μαζὶ μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νέων περιοχῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συγχωνεύσεως ταμείων.

§305Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν ἀποτελεῖ πάντως ἀπόδειξιν τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως τὸ ὅτι τὸ ΙΚΑ βγάζει βιβλιάρια. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ὑπολογίζει, ὅτι τὸ 1958 τὰ ἐπίπεδα τῆς ἀπασχολήσεως εἶναι περίπου τὰ αὐτὰ ὅπως καὶ τὸ ἔτος 1952.

§306Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε. Περὶ αὐτοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα, πράγματι δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προχωρεῖ ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς Ὑπηρεσίας ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς νὰ μᾶς δίδῃ τὰς πληροφορίας αὐτάς. Δὲν ἔχω ἀκριβῶς ὑπ’ ὄψιν μου τί λέγει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ἐπεκαλέσθην καὶ πρὶν ἕνα ἁπλοῦν ὑπολογισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὸ 55 ἕως τὸ 58 ἴσον πρὸς 45,7% καὶ ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα κατὰ τοὺς ἰδικούς μου ὑπολογισμούς, 21,5%. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ τί ἄλλο εἶναι παρὰ αὔξησις ἀπασχολήσεως. Ἐκτὸς ἐὰν δέχεσθε σεῖς, ὅτι δὲν ἔχομεν αὔξησιν ἀπασχολήσεως, ἀλλ’ ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων ὄχι 21,5% ἀλλὰ 45%.

§307Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Βλέπετε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς ποίαν δυσχερῆ θέσιν εὑρίσκεσθε προσπαθοῦντες νὰ βγάλετε συμπεράσματα ἀπὸ ἄλλα στοιχεῖα.

§308Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Βεβαίως ὅταν μοῦ λέγετε, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα. Οὔτε καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἶναι Δαλάϊ Λάμα.

§309Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν σᾶς χρησιμεύῃ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐπικαλεῖσθε.

§310Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀλλά, διὰ νὰ κατατοπισθῶμεν εἰς τὸ τί γράφεται πράγματι εἰς τὴν ἀνασκόπησιν τῆς Οἰκονομίας, θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν περισσότερα καὶ ὄχι μόνον τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Μαῦρος.

§311Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ὑπολογίζῃ τὴν ἀπασχόλησιν εἰς στασιμότητα ἐπὶ 6 ἔτη, μολονότι ὁ πληθυσμὸς ηὐξήθη κατὰ 500 χιλιάδας κατοίκους περίπου, στηρίζεται ὅσον ἀφορᾷ τὴν βιομηχανίαν εἰς τὸν δείκτην τοῦ Συνδέσμου τῶν Βιομηχάνων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶπεν ὀρθῶς, ὅτι ἐντοπίζεται ἡ ἔρευνα τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν βιομηχανιῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγῇ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπάρχουν βιομηχανίαι ἀπ’ ἔξω αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλοιώσουν τὴν σημασίαν αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ. Διότι ὅπως ἐξήγησα διακόπτων χθὲς τὸν κ. ὑπουργόν, ἡ προσθήκη δύο μεγάλων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπροκάλεσαν καὶ πολὺν θόρυβον, διότι μὲ αὐτὰς ἐμπήκαμεν εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, δηλαδὴ τὸ διϋλιστήριον καὶ ἡ Πτολεμαΐς δὲν ἔφεραν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως. Πάντως εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ ἐν ἔτει 1959 νὰ ἀντλῆτε καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς στοιχεῖα ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία νὰ στηρίζῃ τὰς παρατηρήσεις της ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς βιομηχανίας.

§312Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν ἀντλοῦμεν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων. Ἀντλοῦμεν καὶ ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων. Καὶ ἔχει διαφορὰν τὸ πρᾶγμα.

§313Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ τὴν γεωργίαν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, στηρίζει στασιμότητα ἐλλείψει ἄλλων στοιχείων εἰς τοῦτο τὸ γεγονός: Ὅτι μολονότι ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ μὲ τὸν ἴδιον ρυθμόν, ὅπως καὶ πρὶν ἡ φυγὴ πρὸς τὰς πόλεις τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, ἡ ὑποαπασχόλησις εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι ἡ ἰδία. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ἐνώπιόν μου τὸ 5ετὲς προσωρινὸν πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ὑπολογίζει ὡς ἑξῆς τὴν ὑποαπασχόλησιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Λέγει διὰ τὴν γεωργίαν, ὅτι εἰς περίοδον αἰχμῆς (τῆς ἀπασχολήσεως ἐννοεῖ) ὑπάρχει πλεόνασμα 375.000 ἀγροτῶν. Τὰ προσφερόμενα ἡμερομίσθια ἐν σχέσει μὲ τὰ χρησιμοποιούμενα παρουσιάζουν μίαν περίσσειαν προσφορᾶς διὰ 750.000 πρόσωπα. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προσθέσητε τὴν ἀνεργίαν καὶ ὑποαπασχόλησιν τῶν ἀστικῶν κέντρων ἀνερχομένων πιθανῶς εἰς 250.000 περισσοτέρας προσφορὰς ἐργασίας εἰς τὰ κέντρα, ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία παρουσιάζει τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἓν ἑκατομμύριον πλεόνασμα προσφορᾶς ἐργασίας. Δηλαδὴ χρειάζονται ἕνα ἑκατομμύριον νέαι εὐκαιρίαι διὰ νὰ ἀπασχοληθῇ ὁ πληθυσμός μας. Μὲ ἄλλους λόγους τὸ ¼ τοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας παραμένει ἀδρανές. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα καὶ ἀπὸ τὰ ἐπίσημα κυβερνητικὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν εἰς τοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς καὶ καταρτίζουν στατιστικὰς διὰ τὴν πορείαν τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας.

§314Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ΦΑΟ εἰς μίαν μελέτην ποὺ προέβη λέγει, ὅτι τὸ 40% τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ παραγωγὴ νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν διατροφήν.

§315Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κατ’ ἀνάγκην εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θεωρήσωμεν ὡς περίσσευμα, δηλαδὴ ὡς ἀριθμὸν προσώπων διὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἀπασχόλησις, τὸν ἀριθμὸν ποὺ προκύπτει κατὰ τὰς αἰχμὰς καὶ ὄχι κατὰ τὸν μέσον ὅρον. Τὸ ἓν ἑκατομμύριον εἶναι κατὰ τὸν μέσον ὅρον. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἓν ἑκατομμύριον.

§316Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κάμνετε λάθος. Διότι τὰ κείμενα ποὺ δὲν ἔχω δυστυχῶς μαζί μου διότι δὲν ἤξευρα, ὅτι θὰ ὁμιλήσω σήμερα ἔχω τὰ ὑπομνήματα τὰ ὁποῖα ἐστείλατε εἰς τὸ Παρίσι εἰς τὴν ΣΖΕΣ λέγουν, ὅτι διὰ νὰ ἀπασχοληθῇ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὑπάρχει ἀνάγκη δημιουργίας ἑνὸς ἑκατομμυρίου νέων εὐκαιριῶν ἐργασίας.

§317Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα τοῦ 1957. Τὸ πρόγραμμα δὲν ἔχει τὰ ἴδια στοιχεῖα.

§318Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὰ ζητῶ νὰ μάθω. Ἀλλὰ μὴ μὲ διακόπτετε διαρκῶς διότι δὲν μπορεῖ νὰ παρακολουθήσῃ ἡ Βουλή. Θὰ ἦτο χρήσιμον ἐὰν εἰς κάθε Κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν περιείχοντο στοιχεῖα περὶ τῆς πορείας τοῦ δείκτου ἀπασχολήσεως. Ἀνέγνωσα κατ’ ἐπανάληψιν τὴν Ἔκθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ 270 σελίδας. Ὁμιλεῖ διὰ τὰ πάντα καὶ δι’ ἓν μόνον δὲν ὁμιλεῖ. Διὰ τὸ ποία ἦτο ἡ ἀπασχόλησις πέρυσι καὶ ποία ἐφέτος. Κύριοι, ἐὰν ἀναγνώσητε οἱονδήποτε ἔγγραφον, οἱουδήποτε συναδέλφου σας ἄλλης χώρας, θὰ ἴδητε, ὅτι ἀρχίζει μὲ αὐτὸ καὶ τελειώνει μὲ αὐτό, πέρυσι π. χ. εἴχομεν 100.000 ἀνέργους καὶ ἐφέτος ἔχομεν 80.000 ἀνέργους. Ἐδῶ ὑπάρχει ἀπόλυτος συσκότισις.

§319Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅτι ὑπάρχει θέμα ὑποαπασχολήσεως καὶ ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα ἀνεργίας δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ ὄγκος τῆς ἀπασχολήσεως δὲν ἔχει προωθηθῆ πρὸς τὰ ἄνω. Εἶμαι ἐντελῶς ἀντίθετος καὶ ἀπορῶ πῶς ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος κάμνει μίαν τοιαύτην διαπίστωσιν, δηλαδή, ὅτι ἀπὸ τὸ 1952 σημειοῦται στασιμότης εἰς τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Ἔχω ἐντελῶς δύο διαφορετικὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, πρῶτον τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ δεύτερον τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐμφανίζεται ἡ κατάστασις διὰ τὴν ἀγορὰν ἐργασίας εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα διάφορος τῆς ὑποστηριχθείσης ὡς ἀνωτέρω ἀπόψεως, διότι καὶ ἀνεργίαν ἔχομεν καὶ αὔξησιν ἀπασχολήσεως. Πρῶτον μὲν τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας ἐμφανίζουν κατὰ μῆνα τὴν κίνησιν τῆς ἐπαγγελματικῆς δραστηριότητος καὶ συνεπῶς τὴν εἴσοδον καὶ ἔξοδον ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων εἰς τὰς πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεις. Συνεπῶς ἀπὸ ἐκεῖ ἔχομεν ἕνα δείκτην ἀνεργίας ἢ ἀπασχολήσεως. Αὐτὸς ὁ δείκτης ἐλειτούργησε καὶ λειτουργεῖ μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν εἰς 48 ἀστικὰ κέντρα τῆς χώρας. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ἡ κίνησις τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Καὶ ἡ κίνησις αὐτὴ μᾶς ἐμφανίζει μίαν διαρκῶς προϊοῦσαν ἄνοδον τῆς ἐν γένει ἀπασχολήσεως εἰς τὴν χώραν. Ἀπὸ μίαν εἰδικὴν ἔρευναν ποὺ ἐπεξεργάζομαι, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1955, 1956, 1957 ἔχομεν μίαν αὔξησιν τοῦ ὄγκου τῆς ἀπασχολήσεως —κυμαινομένην— κατὰ 2,75% νομίζω κατ’ ἔτος, πρᾶγμα ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἔχομεν 27.000 περίπου ἐργατικῶν χειρῶν, ἐργάτας ἢ μισθωτούς, κατ’ ἔτος ἀπορροφημένους ἀπὸ τὴν ἐν γένει δραστηριότητα εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, χωρὶς βεβαίως αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνεργίαν. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα ἔγκειται κάπου ἀλλοῦ. Ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι μόνον κατὰ τὸ 1958 79.712 νέα ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, ὅπερ σημαίνει 79.712 νέοι ἐνεγράφησαν εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς πρὸς ἀνάληψιν ἐργασίας. Καὶ κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον, τοῦ 1959 ἐξεδόθησαν 32.534 νέα ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια. Ἔχομεν ἀναμφισβητήτως ἀνεργίαν, ἀντιμετωπίζομεν τὸ πρόβλημα αὐτὸ καθὼς καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεις καὶ ὅταν θὰ ὁμιλήσω θὰ εἴπω πῶς τὸ ἀντιμετωπίζομεν. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐντελῶς ἐκτὸς πραγματικότητος τὸ λεγόμενον ἐκ μέρους σας, ὅτι ἀπὸ τὸ 1952 ὑπάρχει πλήρης στασιμότης εἰς τὴν ἀπορρόφησιν ἐργατικῶν χειρῶν. Βεβαίως ἔχομεν καθημερινῶς εἰσροὴν προσώπων εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας. Ἔχομεν προσφορὰν ἐργατικῶν χειρῶν. Ἄλλο στασιμότης ἀπασχολήσεως καὶ ἄλλο πρόβλημα ἀνεργίας. Αὐτὸ καταφαίνεται ἄλλωστε καὶ ἀπὸ τὴν κίνησιν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας. Δὲν ἠθέλησα νὰ διακόψω τὸν κ. Ἀλλαμανῆν ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Καρδίτσαν τὸ 1958 ἐγένετο ἀπορρόφησις 257 ἐργατῶν, ἐνῷ, κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους ἐξεδόθησαν 1509 νέα ἀσφαλιστικὰ βιβλιάρια. Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα τῆς πορείας τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἐργατικῶν χειρῶν.

§320Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀγορεύετε ἀντὶ νὰ μὲ διακόπτετε καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ πλέον διακοπάς. Ἐκπλήσσομαι διότι ἀμφισβητεῖτε τὰ στοιχεῖα τῶν ὑπευθύνων ὀργάνων τῆς Πολιτείας, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι συντάσσουν τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα καὶ βοηθοῦν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν καταρτισμὸν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ἀπὸ ποῦ θέλετε νὰ ἀντλήσω στοιχεῖα; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Καὶ νομίζετε, ὅτι ὅταν διὰ δέκα θέσεις δακτυλογράφων, προσέρχωνται 7.000 ὑποψήφιοι, ὅταν πτυχιούχος χημικὸς...

§321Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ὕπαρξιν ἀνεργίας, ἀμφισβητῶ ὅμως αὐτὰ ποὺ λέτε, ὅτι ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος, δηλαδή, ὅτι κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 7ετίαν δὲν ἐσημειώθη ἀπορρόφησις ἐργατικῶν χειρῶν. Ταὐτοχρόνως σᾶς λέγω, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς πραγματικότητος ἰσχυριζόμενος, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 δὲν ἐσημειώθη ἀπορρόφησις ἐργατικῶν χειρῶν. Ἀλλοίμονον ἂν συνέβαινε τοιοῦτόν τι.

§322Γ. ΜΑΥΡΟΣ. .... ἀπέκρυψε τὸ δίπλωμά του διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐργασθῇ ὡς ἐργάτης, ὅταν αὐτὰ συμβαίνουν νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψητε αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγομεν; Νομίζετε, ὅτι μὲ τὴν διακοπὴν ποὺ ἐκάματε βελτιώνετε τὸν δείκτην τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὴν ἀπασχόλησιν; Εἶναι πρωτοφανές, κύριοι, νὰ ἰσχυρίζεται ὑπουργός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνεργία εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅταν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις πρὸ 6μήνου......

§323Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μένω κατάπληκτος ἀπὸ τὴν ἀπάντησίν σας. Διότι εἶπον, ὅτι καὶ ἀνεργία ὑπάρχει καὶ ὑποαπασχόλησις.

§324Γ. ΜΑΥΡΟΣ. ...... εἰς ἐπίσημα κείμενα συντεταγμένα εἰς δύο ξένας γλώσσας βεβαιοῖ, ὅτι ἔχει ἔλλειμμα ἑνὸς ἑκατομμυρίου εὐκαιριῶν ἐργασίας, ἄρα ἔχει ἕνα ἑκατομμύριο ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ζητοῦν καὶ δὲν εὑρίσκουν ἀπασχόλησιν. Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Καὶ πάλιν θὰ ἀρχίσω ἀπὸ μίαν φράσιν τῆς Ἐκθέσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐλπίζω ἐδῶ τοὐλάχιστον νὰ μὴ ἀμφισβητήσῃ τὴν ὀρθότητά της ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ἡ τάσις στασιμότητος τῶν ἐξαγωγῶν ὡδήγησε, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς μεγαλυτέραν ἐξάρτησιν τῆς ἰσορροπίας τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν ἀπὸ τοὺς ἀδήλους πόρους καὶ ἑπομένως εἰς μεγαλυτέραν ἀστάθειαν αὐτῶν. Ἡ στασιμότης τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι καὶ αὐτὴ προϊὸν τῆς καθυστερήσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας αἱ ἐξαγωγικαὶ δυνατότητες τῆς χώρας εἶναι περιωρισμέναι. Εἰς οἱανδήποτε ὑγιᾶ οἰκονομίαν εἶναι ἀπαραίτητον αἱ ἐξαγωγαὶ νὰ καλύπτουν ἕνα μέγα μέρος τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ ἰδανικὸν εἶναι ἐὰν ἔχωμεν πλήρη κάλυψιν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Ὅσαι χῶραι τὸ ἐπέτυχον αὐτό, ἔχουν οἰκονομικὴν ρώμην. Τοῦτο ἐπέτυχεν ἡ Γαλλία προσφάτως, ἡ ὁποία ἀπὸ ἕνα δισεκατομμύριον ἔλλειμμα ἐμπῆκε ἤδη εἰς πλεόνασμα. Βεβαίως ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ, ὡς χώρα ὑποανάπτυκτος, ἰσότητα ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν. Θὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἕνα ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον θὰ καλύπτουν οἱ ἄδηλοι πόροι καὶ τὰ ἄλλα μέσα μὲ τὰ ὁποῖα καλύπτονται τὰ ἐλλείμματα. Ἀλλά, κ. βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη ἡ σχέσις μεταξὺ εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν νὰ μὴ κατέρχεται κάτω ὡρισμένων ὁρίων, διότι τότε ἡ οἰκονομία εὑρίσκεται εἰς κρίσιν. Τὸ ποσοστὸν εἰς τὴν χώραν μας εἶχε μίαν περίεργον διακύμανσιν. Τὸ 38 αἱ ἐξαγωγαὶ ἐκάλυπτον τὸ 65,8%. Τὸ 1955 τὸ 54%, καὶ τὸ 1957 τὸ 43%. Τὸ 1958 παρουσιάζεται μία βελτίωσις, ἀλλὰ ὅπως εἶπον καὶ χθὲς ὀφείλεται εἰς συμπτωματικὴν ἐξαγωγὴν μεγάλης ποσότητος οἴνου πρὸς τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἡ ἀπελευθέρωσις τοῦ ἐμπορίου, ἐλευθερία τῆς διακινήσεως τῶν ἐμπορευμάτων εἶναι ἰδανικὸν εἰς τὸ ὁποῖον τείνουν ὅλα τὰ κράτη τοῦ κόσμου, ἀλλὰ εἶναι δυσχερὲς νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ δὴ ἀμέσως. Ὅταν ζητοῦμεν διακίνησιν ἀγαθῶν δηλαδὴ μεγάλας ἐξαγωγὰς ἔναντι τῶν εἰσαγωγῶν τὸ πράττομεν αὐτὸ διότι ἐξασφαλίζομεν ἀπασχόλησιν εἰς τὸν τόπον. Ὅταν ἡ Ἑλλὰς εἰσάγῃ ἐμπορεύματα ἀξίας 500 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἐξάγῃ ἐμπορεύματα 200 ἑκατομμυρίων, πράττει τί; Δημιουργεῖ ἀπασχόλησιν εἰς τὰς ξένας χώρας 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐπὶ θυσίᾳ τῆς ἐγχωρίας ἀπασχολήσεως. Τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων δι’ εἰσαγωγὰς ἐλευθέρας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἔχει νόημα μόνον ὅταν γίνεται ταὐτοχρόνως ἀπὸ ὅλα τὰ κράτη καὶ ὄχι μεμονωμένως. Ὑπῆρξε καίριον σφάλμα καὶ πλῆγμα ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὅτι τὸ 1953 καθιερώθη μία ἀνεξέλεγκτος γενικὴ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία ἐπέφερε τὰ ἀποτελέσματα ποὺ θὰ ἐκθέσω ἐντὸς ὀλίγου. Ἡ Ἑλλὰς μετεβλήθη εἰς χώραν ἀπερίφρακτον ὅπου οἱ ξένοι ἐπώλουν ὅλα τὰ ἐμπορεύματά των χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωνται νὰ ἀγοράσουν τὰ ἑλληνικά. Ἐπώλουν ἐδῶ καὶ ἠγόραζον ἀλλοῦ. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἀπὸ 111.000 ἑκατ. δολλάρια τὸ 1953 ἀνῆλθε τὸ 1958 εἰς 277 ἑκατ. δολλάρια. Τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα τῆς χώρας, παρ’ ὅλα ταῦτα, δὲν ὑπέστησαν ἀντίστοιχον μείωσιν καὶ ἐρωτᾶται, τί συνέβη; Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου νὰ αὐξάνεται καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἔχῃ περισσότερον συνάλλαγμα ἀπ’ ὅ,τι εἶχε. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Φαίνεται πὼς εἶναι περισσότερον, εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι. Τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα εἶναι σήμερον ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ ἀπόθεμα τοῦ 1952, διότι αἱ μεταπολεμικαὶ ὑποχρεώσεις τῆς χώρας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν μὲν Δεκέμβριον τοῦ 1952 ἦσαν ἐν συνόλῳ 46,8 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐνῷ σήμερον ἀνέρχονται εἰς 302 ἑκατομμύρια. Μεταξὺ αὐτῶν σημασίαν ἔχει ἕνα κονδύλιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἐμπορικὰς πιστώσεις δηλαδὴ χρέη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ ἐμπορεύματα εἰσαχθέντα καὶ καταναλωθέντα, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἐπληρώθησαν ἀκόμη, ἀλλὰ πληρώνονται μετὰ 3–6 μῆνας. Συνεπῶς ἐὰν ἔχωμεν σήμερον 200 ἑκατομμύρια δολλάρια εἰς συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα χρεωστοῦμεν ὅμως βραχυπροθέσμως 100 ἑκατομμύρια τότε τὸ πραγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἶναι 100 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§325Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ λογαριασμὸς ὅμως κινεῖται. Ἔχουν μειωθῆ τὰ βραχυπρόθεσμα.

§326Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Πράγματι ἔχουν μειωθῆ. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω τοῦ Αὐγούστου λέγουν, ὅτι ἐμειώθησαν ἀπὸ 103 εἰς 101 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ μείωσις εἶναι σημαντική.

§327Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ ἠμπορεῖ νὰ αὐξήσουν αἱ μακροπρόθεσμοι προκειμένου νὰ γίνουν ἐπενδύσεις.

§328Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπίσης αἱ ὑποχρεώσεις ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ 1953 περὶ ἐπενδύσεων ξένων κεφαλαίων, εἶναι εἰς πρώτην ζήτησιν κατὰ τὸ ἥμισυ, διότι εἶναι καταθέσεις ὄψεως. Ἐκ τῶν μεταπολεμικῶν ὑποχρεώσεων 150 ἑκατομμύρια δολλάρια εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἠμποροῦν νὰ πιέσουν τὴν οἰκονομίαν εἰς δεδομένην στιγμήν. Οἱ ἄδηλοι πόροι ὑπέστησαν σημαντικὴν αὔξησιν τὰ τελευταῖα ἔτη. Παρ’ ὅλα αὐτά, παρὰ τὴν τρομερὰν αὔξησιν τῶν ἀδήλων πόρων, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τοῦ 1958, ἐξησφαλίσθη μόνον διὰ τῆς καταναλώσεως ὅλων τῶν ἀδήλων πόρων, τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, τῶν ἐπανορθώσεων, τῶν καταθέσεων μὲ τὸ διάταγμα τοῦ 1953 καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔφθασαν. Ἐχρειάσθη νὰ εἰσφέρῃ καὶ τὸ ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος 22 ἑκατομμύρια δολλάρια. Δι’ αὐτὸ ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ εἰς τὸ μήνυμα πρὸς τὸ Κογκρέσσον τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ἀνέφερεν, ὅτι τὰ συναλλαγματικά μας ἀποθέματα ὑπέστησαν μίαν μείωσιν. Βεβαίως ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῶν ἐλευθέρων εἰσαγωγῶν δὲν ἦτο πολιτικὴ ἐφαρμόσιμος, ἀλλὰ ἦτο πολιτικὴ πανικοῦ. Δὲν μποροῦμεν δὲ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐφαρμόζεται καὶ σήμερον. Περισσότερον ἀπὸ 30 φορὲς ἔχει μεταρρυθμισθῆ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ περιορισμοῦ καὶ τελικῶς τῆς καταργήσεώς του, μὲ παντοειδῆ μέτρα διοικητικά, δασμολογικά, φόρους καταναλώσεως, πιστωτικά. Κάποτε ἐσκέφθησαν καὶ τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ χώρα εἶχε ἕνα πρόβλημα στενότητος χρήματος, εἶπαν νὰ ζητήσουν νὰ πληρώνεται τὸ συνάλλαγμα ὁλόκληρον προτοῦ ἔλθῃ τὸ ἐμπόρευμα, μαζὺ καὶ τὰ τελωνειακά. Τότε μερικοὶ ἀντιπρόσωποι ξένων οἴκων ἔκαμαν τὸ ἑξῆς: Ἔφεραν ἐμπορεύματα τράνζιτο εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὥστε ἐπὶ τῇ καταθέσει τῆς ἀξίας νὰ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ ὁ ἔμπορος τὸ εἶδος, τότε ἐλήφθη μέτρον διὰ νὰ προληφθῇ καὶ αὐτό. Δι’ ἀποφάσεως ὡρίσθη, ὅτι πρέπει τὸ ἐμπόρευμα νὰ μὴ ἔχῃ φορτωθῆ, ὅταν θὰ ἔχῃ πληρώσει τὰ χρήματα καὶ τὰ τελωνειακὰ ὁ εἰσαγωγεὺς νὰ φορτωθῇ μετά, ὥστε νὰ ἀναμένῃ ἐπὶ 6 μῆνας ὁ εἰσαγωγεὺς ἀφοῦ ἔχει προπληρώσει τὴν ἀξίαν καὶ δασμούς. Ὅλα αὐτὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ περιορίσουν τὸν ὄγκον τῶν εἰσαγωγῶν. Ἔπρεπε βεβαίως νὰ περιορισθῇ ὁ ὄγκος. Ἐπ’ αὐτῶν δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ἀλλὰ ὁσάκις λαμβάνεται οἱονδήποτε μέτρον περιορισμοῦ ἐτονίζετο πάντοτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς οἰκονομικῆς μας πολιτικῆς παραμένει ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν.

§329Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ.

§330Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει σήμερον. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν οἱ δύο ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ὁ κ. Μάρτης καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἀπήγγειλαν τὸν ἐπικήδειον. Εἶπεν ὀρθῶς ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ὅτι ἡ ἀνάγκη ἀπορροφήσεως τοῦ πλεονάσματος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἐγχωρίων πρώτων ὑλῶν καὶ τῆς βελτιώσεως τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐπέβαλε τὰ μέτρα αὐτά. Δὲν διστάζει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον τῆς ἐμπορικῆς τάξεως ἡ ὁποία ἐξεδήλωσε κἄποιαν ἔντονον διαμαρτυρίαν διὰ τὰ ληφθέντα μέτρα καὶ εἶπεν, ὅτι οἱ ἔμποροι διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὰ κέρδη των ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ γενικώτερα οἰκονομικὰ συμφέροντα τῆς Χώρας. Κύριοι βουλευταί, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἔμποροι εἶχον δίκαιον, διότι ὑπέστησαν αἰφνιδιασμόν. Εἶχον πιστεύσει εἰς τὰς διακηρύξεις τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας ἐγὼ τοὐλάχιστον ἤκουσα πάρα πάνω ἀπὸ 10 φορὰς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἰς πᾶσαν προγραμματικὴν δήλωσιν. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶναι, νομίζω, ἀπαράδεκτος, ἡ πολιτικὴ τοῦ νὰ ἐπιρρίπτωνται εὐθύναι εἰς τὰς ὡργανωμένας τάξεις, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται τὸν αἰφνιδιασμόν. Τὸ ἴδιον ἔγινε τὸ 1953, ὅταν εἰσήγετο ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν. Καὶ ἀπηγγέλθη κατηγορία ἐναντίον των, ὅτι πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν κερδῶν των ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ γενικώτερα οἰκονομικὰ συμφέροντα. Ὅταν τὸ 1959 εἰσήγοντο περιορισμοί, κατηγορήθησαν οἱ ἔμποροι, ὅτι πρὸς ἐξασφάλισιν κερδῶν ἠδιαφόρουν διὰ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῆς Χώρας. Ἕνας μόνον ὑπάρχει ἀνεύθυνος εἰς τὴν Χώραν αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας, ἡ ὁποία χαράσσει τὴν πολιτικήν. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν εἰσαγωγῶν εἶναι μέγα θέμα καὶ αἱ πολλαὶ περιπέτειαι, τὰς ὁποίας ἡ οἰκονομία σήμερον ὑφίσταται εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τοῦ 1953 ἀνάγονται. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία πρέπει νὰ γίνῃ, βεβαίως, συναγωνιστική, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐντὸς μιᾶς νυκτός. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ βράδυ ἕως τὸ πρωῒ τῆς 8 πρὸς τὴν 9 Ἀπριλίου 1953 νὰ προσαρμοσθῇ βιομηχανία ἐργαζομένη ὑπὸ τόσον δυσμενεῖς συνθήκας. Ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία εἶναι ἀδύνατον νὰ τοποθετήσῃ προϊόντα εἰς τὴν ξένην ἀγοράν... Ὅταν καὶ τὴν ἑλληνικὴν ἀγορὰν τὴν παραδώσωμεν εἰς τὴν ξένην βιομηχανίαν διὰ μιᾶς ἀνεξελέγκτου ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, μοιραίως καταδικάζομεν τὴν βιομηχανίαν μας εἰς θάνατον. Καὶ αὐταὶ αἱ χῶραι, αἱ πολὺ ἀνεπτυγμέναι βιομηχανικῶς τῆς δυτικῆς συμμαχίας, τῆς ἀγορᾶς τῶν 6, ἐζήτησαν καὶ ἔλαβον ἀπὸ τὴν συμφωνίαν τῆς Ρώμης 10ετῆ προθεσμίαν προσαρμογῆς. Μόνον ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἐφωδιάσθη μίαν πρωΐαν διὰ τῆς ἀνεξελέγκτου ἀπελευθερώσεως. Βεβαίως, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέδωσαν ἔν τινι μέτρῳ. Ὅταν μετὰ 6 μῆνας, μετὰ ἕνα χρόνον θὰ ἔχωμεν καλυτέραν ἐσοδείαν γεωργικὴν καὶ αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγορῶν, θὰ ἔχωμεν πίεσιν δι’ εἰσαγωγῶν καὶ πάλιν τὸ ἴδιον πρόβλημα θὰ γεννηθῇ, διότι τὰ μέτρα δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως, ἐλήφθησαν κατόπιν ἑορτῆς καὶ σπασμωδικῶς. Ἡ κατάστασις αὐτὴ τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ κατάστασις αὐτὴ εὑρίσκει τὴν Χώραν εἰς παραμονὰς ἐντάξεώς της ἢ μᾶλλον συνδέσεώς της μὲ τὴν κοινὴν ἀγορὰν τῶν ἕξ. Πρόκειται περὶ μεγάλης περιπετείας. Ἡ κοινὴ ἀγορὰ εἶναι μία μεγάλη περιπέτεια διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ συνδέσῃ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας μὲ αὐτήν. Εἰς μίαν ὄντως ἀξιόλογον καὶ ἐμπεριστατωμένην μελέτην τοῦ κ. Ἠλιοῦ γίνεται ἀνάπτυξις τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει καὶ μὲ τὴν ὁποίαν ἐγὼ διαφωνῶ. Μαχόμενος κατὰ τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ὁ κ. Ἠλιοῦ, φθάνει μέχρι τῆς ὑπερβολῆς, νὰ χαρακτηρίσῃ τῆς πρᾶξιν τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν, τῆς συνδέσεώς μας αὐτῆς, ὡς τὸ τέταρτον ἀτύχημα τῶν τελευταίων πεντακοσίων ἐτῶν. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Τούρκων, τὸ δεύτερον εἶναι ἡ καταστροφὴ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ τρίτον εἶναι ἡ κατοχὴ καὶ τὸ τελευταῖον ἡ κοινὴ ἀγορά.

§331Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Παρέλειψε ὁ κ. Ἠλιοῦ τὰ ἐγκλήματα τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς τὸ ἐλησμονήσατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§332Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ὑπερβολὴν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὰς ὄντως μεγάλας δυσχερείας τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετώπιζεν ἡ Ἑλλὰς μὲ τοὺς νέους οἰκονομικοὺς χώρους, οἱ ὁποῖοι συγκροτοῦνται εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἀλλὰ τί θέλετε νὰ πράξῃ ἡ Ἑλλάς; Τὸ κακόν, οἱ κίνδυνοι καὶ αἱ περιπέτειαι, τὰς ὁποίας ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ χώρα μὲ τὸν εὐρύτερον αὐτὸν οἰκονομικὸν χῶρον τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ἀντιμετωπίζονται εὐχερέστερον μὲ τὴν σύνδεσιν μὲ αὐτόν. Ἡ Τουρκία ἔχει δηλώσει ἤδη, ὅτι μετέχει τῆς κοινῆς ἀγορᾶς. Ἀνέγνωσα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς ἄρθρον εἰς τὸ (ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ), τὸ γνωστὸν Ἀγγλικὸν περιοδικὸν τοῦ ὁποίου ὁ συντάκτης διάκειται δυσμενῶς πρὸς τὴν ἄποψιν τῆς συνδέσεως Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας μὲ τὴν κοινὴν ἀγοράν, ὅτι ὁ ὀφθαλμὸς τῶν Τούρκων κατευθύνεται πρὸς κἄποιαν Τράπεζαν Εὐρωπαϊκῆς ἀναπτύξεως, διότι ἐλπίζουν ἀπὸ ἐκεῖ νὰ πορισθοῦν χρήματα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν των, προσπαθοῦν ἐπίσης νὰ μποῦν καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν 7 οἱ Τοῦρκοι. Ὅλα των τὰ προϊόντα θὰ εἰσάγωνται τότε ἀτελῶς, καὶ τὰ ἰδικά μας προϊόντα θὰ εἰσάγωνται μὲ δασμούς. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ χάσωμεν τοὺς κυριωτέρους πελάτας μας, τῶν κυριωτέρων ἐξαγωγίμων προϊόντων μας καὶ θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ στραφῶμεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς τὰς ἀγορὰς τῆς Ἀνατολῆς μὲ τὰς συνεπείας, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν ὅταν μία οἰκονομία εἶναι προσηλωμένη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς μίαν κατεύθυνσιν. Ἐνδεχομένως, αἱ συνέπειαι νὰ εἶναι πολιτικῆς σημασίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀγορὰ τῶν 6 καὶ ἡ ἀγορὰ τῶν 7 δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι, ὅταν ἑνωθοῦν θὰ ἀποτελέσουν ἕνα τρίτον οἰκονομικὸν καὶ πολιτικὸν γίγαντα τοῦ κόσμου καὶ θὰ θέσουν τέρμα εἰς τὴν διεθνῆ πόλωσιν. Ὡς πληθυσμὸν ἔχουν περισσότερον καὶ ἀπὸ τὴν Ρωσίαν καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν καὶ ὡς ἐθνικὸν εἰσόδημα ἐντὸς ὀλίγου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν τὸ εἰσόδημα τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἔξω ἀπὸ τοὺς χώρους αὐτούς. Ἂν συνδεθῇ μὲ αὐτοὺς δὲν σημαίνει τοῦτο καμμίαν ὑποδούλωσιν τῆς χώρας εἰς τὴν Δύσιν. Θὰ ἀποδείξω τοῦτο μὲ μίαν εἴδησιν προχθεσινὴν καταστατικῆς σημασίας, διότι τὰ θέματα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ περισσοτέραν ἀντικειμενικότητα. Ἡ ἔνταξις εἰς τὴν κοινὴν ἀγορὰν ἑρμηνεύεται ἀπὸ ὡρισμένην πλευράν, ὅτι σημαίνει ὑποταγὴν τῆς Ἑλληνικῆς ἀνεξαρτησίας εἰς τὴν Δύσιν. Ὅταν ζητοῦμεν ἀνάπτυξιν τῶν σχέσεων πρὸς Ἀνατολάς, ἄλλοι νομίζουν, ὅτι τοῦτο σημαίνει ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἀνεξαρτησίας μας πρὸς Ἀνατολάς. Δὲν σημαίνει οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Ἡ Φινλανδία, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὰς οὐδετέρας χώρας καὶ ἡ ὁποία ἔχει κολοσσιαῖα συμφέροντα μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἔχει ὅμως νὰ προστατεύσῃ καὶ ὡρισμένα συμφέροντα εἰς τὴν Δύσιν, ἐζήτησε νὰ συνδεθῇ μὲ τὴν κοινὴν ἀγορὰν τῶν 6. Ὅταν, χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνήκουν εἰς συνασπισμούς, ἀλλὰ εἶναι οὐδέτεραι, συνδέονται μὲ τὴν κοινὴν ἀγοράν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ διὰ τὰς χώρας αὐτὰς ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἀνεξαρτησίας των. Κατὰ μείζονα λόγον τοῦτο ἰσχύει διὰ χώρας τῶν ὁποίων τὰ κυριώτερα ἐξαγώγιμα προϊόντων ἔχουν πελάτας τὰ Κράτη ποὺ συγκροτοῦν τὴν κοινὴν ἀγορὰν τῶν ἕξ.

§333Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχετε τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἦτο ἀντίθετος μὲ τὴν ἔνταξιν τῆς Φινλανδίας εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν 7; Ἐπληροφορήθην, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἠπείλησε κυρώσεις κατὰ τῆς Φινλανδικῆς Κυβερνήσεως ἐὰν ἤθελε προσχωρήσει εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν 7.

§334Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ ἴδιον πρᾶγμα ἔχει κάμει μὲ τοὺς δορυφόρους. Ἔχει ὀργανώσει τὴν οἰκονομίαν τῶν Δορυφόρων Χωρῶν ἐπὶ τῶν ἰδίων πλαισίων. Διατὶ νὰ μὴ ὀργανωθοῦμεν ἐπὶ ἀναλόγων πλαισίων καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Δύσιν, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν αὔξησιν τοῦ εὐρωπαϊκοῦ εἰσοδήματος; Εἶναι δυνατὸν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἀνεξαρτησίας μας; Βεβαίως, ἡ εἴσοδος εἰς τὴν κοινὴν ἀγορὰν εἶναι θέμα ἐκτάκτως πολύπλοκον, εἶναι θέμα ρυθμοῦ μὲ τὸν ὁποῖον θὰ γίνουν αἱ μειώσεις τῶν δασμῶν, εἶναι θέμα ἐκτάσεως τῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεργασθῶμεν ὡς ἐλεύθεροι εἰς τὸν εὐρὺ Εὐρωπαϊκὸν χῶρον, ὅταν μετὰ 15–20 ἔτη ἐπιστῇ ἡ στιγμὴ τῆς ἐξομοιώσεώς μας μὲ τὰ ἄλλα Κράτη. Ὑποθέτω, ὅτι μεταξὺ τῶν ὅρων τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν, θὰ ἔχῃ ἐξετασθῆ καὶ τὸ θέμα τῶν σχέσεών μας μὲ τὴν Τουρκίαν, διότι ἡ ἀπὸ κοινοῦ ἔνταξις δημιουργεῖ αὐτομάτως τελωνειακὴν ἕνωσιν καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ κατακλυσθῶμεν ἀπὸ τὰ Τουρκικὰ προϊόντα καὶ ἔναντι αὐτοῦ τοῦ κινδύνου ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὸ μεταβατικὸν στάδιον. Ἐπίσης νὰ ἐξετασθοῦν τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν Κύπρον ἐὰν δηλαδὴ ἀποξενοῦται ὁριστικῶς ἡ οἰκονομία τῆς Κύπρου διὰ τῆς ἐντάξεως εἰς τὸν εὐρύτερον αὐτὸν χῶρον ἀπὸ τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος.

§335Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει καὶ τρίτον θέμα. Εἶναι τὸ θέμα τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δεδομένου, ὅτι προβλέπεται γεωργικὴ ἕνωσις σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον Χαλστάϊν, ὅταν δηλαδὴ θὰ ἐφαρμοσθῇ πολιτικὴ ἀντίθετος ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἐδῶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Πολιτικὴ συντήρησις τῶν τιμῶν καὶ διατηρήσεως τῶν εἰσοδημάτων τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν. Ἐὰν αὐτὸ συμβῇ καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἔξω, ὅταν θελήσωμεν νὰ προσχωρήσωμεν, θὰ εἶναι ἀργά, διότι μὲ τὴν ὀρθόδοξον οἰκονομίαν τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν ἐπὶ τῶν προϊόντων, ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς μίαν ἕνωσιν, ἡ ὁποία συντηρεῖ τὰ εἰσοδήματα καὶ τὰς τιμὰς, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς δυσχερῆ θέσιν.

§336Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μέχρι τῆς ἐντάξεως ὑπάρχει ἀνάγκη λήψεως ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ προλάβουν κινδύνους. Τὸ πρῶτον μέτρον εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πάσῃ θυσίᾳ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, καὶ διὰ συνδέσεως μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ποὺ κατὰ τὴν τελευταίαν 7ετίαν ἐφηρμόσθησαν καὶ αἱ δύο πολιτικαὶ, δηλ. τῆς ἐλευθερίας τῶν συναλλαγῶν καὶ τῆς ἐξαρτήσεως τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ὡρισμένην κατεύθυνσιν χωρῶν, εἴχομεν τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: ἀπὸ τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὰς Δυτικὰς χώρας. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἔλλειμμα 1324 ἑκατ. δολλάρια. Πρὸς Ἀνατολὰς εἴχομεν περίπου ἰσοζύγιον, ἐνίοτε δὲ καὶ πλεόνασμα... Αἱ σχέσεις πρὸς ἀνατολὰς εἶναι ὑγιεῖς. Τὸ θέμα τῆς Ἑλλάδος ἐπιβάλλεται νὰ ἐξετασθῇ ὡς ἕνα εἰδικὸν πρόβλημα τῆς Δυτικῆς συμμαχίας. Εἴμεθα ἡ μόνη χώρα εἰς τὸν κόσμον ἡ ὁποία ἔχει τόσον μικρὸν ποσοστὸν ἐξαγωγῶν ἐν σχέσει μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ΝΑΤΟ, ὁ κ. Σπάακ, εἶπεν, ὅτι τὸ ΝΑΤΟ δὲν εἶναι μόνον συμμαχία ἀμυντική, εἶναι καὶ συμμαχία οἰκονομική.

§337Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σχετικὸν εἶναι τὸ ἄρθρον 8 τῆς Ὀττάβας.

§338Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀλλὰ τί εἶδος οἰκονομικὴ Κοινότης εἶναι αὐτὸ τὸ ΝΑΤΟ, ὅταν οἱ σύμμαχοι ἐνδιαφέρωνται μόνον διὰ νὰ πωλήσουν εἰς ἡμᾶς προϊόντα ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων, καὶ δὲν ἐρωτοῦν τί θὰ γίνουν τὰ γεωργικὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος; Λέγομεν, ὅτι ἔχουν ἐλευθέραν οἰκονομίαν καὶ ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑποχρεώσουν οὐδένα νὰ ἀγοράσῃ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἀλλὰ πῶς θὰ σταθῇ τότε ἡ συμμαχία αὐτή, ὅταν ἀσκῇ πρὸς ἡμᾶς πολιτικὴν σχεδὸν ἀποικιακήν; Πωλεῖ δηλ. ἐδῶ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα της χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται νὰ ἀγοράσῃ τὰ ἰδικά μας; Ὑπάρχουν χῶραι τῆς Δύσεως μὲ τὰς ὁποίας αἱ σχέσεις μας εἶναι 1 πρὸς 5. Ὑπάρχει δὲ καὶ χώρα πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ σχέσις τὸ 1958 εἶναι 1 πρὸς 19. Δηλαδὴ ἐπώλει εἰς ἡμᾶς προϊόντα 19 ἑκατ. καὶ ἠγόραζε μόλις Ἑλληνικὰ προϊόντα 1 ἑκατομ. δολλαρίων. Εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, αἱ σχέσεις μὲ τὴν Γαλλίαν νὰ εἶναι τόσον δυσμενεῖς, ὥστε ἡ μὲν Γαλλία νὰ εἰσαγάγῃ ὅσα προϊόντα παράγει ἐλευθέρως εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἡμεῖς νὰ ἀναμένωμεν ἀνὰ δεκαετίαν μίαν κακὴν ἐσοδείαν τῶν ἀμπέλων των διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν οἴνους;

§339Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μία εἶναι ἡ λύσις, κ. συνάδελφε.

§340Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Μανιαδάκη, ἰδού ἡ λύσις: Θὰ πρέπει εἰς τὴν συμμαχίαν, νὰ τεθῇ ὡς πρόβλημα ἰδιαίτερον ἡ ἀπορρόφησις τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἔλλειμμα μὲ τὴν Δύσιν, ἐτησίως. Εἰς τὰς συναλλαγάς μὲ τὸν ἀνατολικὸν συνασπισμόν, κύριοι βουλευταί, αἱ δυνατότητες εἶναι μεγάλαι, διότι ἀνέρχεται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν Ἀνατολικῶν Χωρῶν. Ἀλλὰ μαζὶ μὲ αὐτὸ ἀνέρχεται καὶ ἡ βιομηχανία του καὶ συνεπῶς, ἐνῷ καταναλίσκουν περισσότερα προϊόντα ἰδικά μας, εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς δώσουν καλλίτερα προϊόντα ἰδικά των. Ἐξεπλάγην ὅταν ἀνέγνωσα τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου περὶ τῶν δυσχερειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὸν ἀνατολικὸν συνασπισμόν, αἱ ὁποῖαι σημειωτέον ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰ μέσα πληρωμῆς τὰ ὁποῖα διαθέτουν αἱ χῶραι αὐταὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δηλαδή, πρέπει νὰ ἀγοράζωμεν προϊόντα ἀνατολικά, διὰ νὰ ἔχουν μέσα πληρωμῆς διὰ τῶν ἰδικῶν μας, προϊόντων αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι. Εἶπεν ὁ κ. Δερτιλῆς, τοὺς εἴπομεν νὰ πληρώσουν δολλάρια καὶ ἠρνήθησαν. Καὶ ἐρωτῶ, μὲ ποῖον δικαίωμα ἐζήτησεν ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ, νὰ πληρώσουν τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς δολλάρια, ὅταν δὲν ἠξιώσατε ἀπὸ τὴν Σουηδίαν, ἡ ὁποία τὸ 1958 ἠγόρασε εἴδη ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων καὶ ἐπώλησε εἴδη 19 ἑκατομμυρίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν αὐτὴν τακτικήν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγοράσουν οἱ ἀνατολικοὶ μὲ δολλάρια; Εἶναι τόσον ἀφελεῖς νὰ πληρώνουν μὲ δολλάρια ἑλληνικὰ λεμόνια, διὰ νὰ ἀγοράσωμεν ἡμεῖς ἐμπορεύματα ἀπὸ ἄλλας χώρας μὲ συνάλλαγμα Σοβιετικόν; Εἶπεν ὁ κ. Μαρκεζίνης, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἶχε μετὰ τοῦ κ. Μικογιάν, ἔθιξε καὶ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τοῦ εἶπεν, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐμπόριον δηλ. νὰ πληρώσετε δολλάρια καὶ ἕνα ποσοστόν, ἀρκεῖ νὰ ἔχωμεν καλὰς σχέσεις. Ἐγὼ σᾶς λέγω καὶ ἂν τὸ ἔπραττον νὰ μὴ δεχθῆτε. Εἶναι τόσον ἄνισος ἡ παροχή, ὥστε ἠμπορεῖ νὰ ὑποκρύπτῃ πολιτικὰς δεσμεύσεις, τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ ἀναλάβῃ ἡ Χώρα. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ κἄτι ἄλλο. Τί θέλετε νὰ κάμω; Εἶναι τὸ γοῦστο τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος προτιμᾷ δυτικὰ προϊόντα. Εἶναι ἀκόμη ζήτημα ἀδυναμίας συμμετοχῆς τῶν βιομηχανιῶν τοῦ ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ εἰς διεθνεῖς διαγωνισμούς, οἱ ὁποῖοι γίνονται διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς μεγάλα ἔργα καὶ προμήθειαν ὑλικοῦ. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ γούστου σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως προχθές, ὅτι τὸ γοῦστο εἶναι γοῦστο, ἀλλὰ καὶ ἡ πίεσις τῶν ἀπωλήτων προϊόντων εἶναι μέγα θέμα. Τὸ ζήτημα εἶναι ποῦ βάζει τὸ βάρος, εἰς τὸ γοῦστο ἢ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων; Εἴπατε καὶ περὶ διαγωνισμοῦ. Εἶναι ἰδική σας ἡ 163 πρᾶξις, μὲ τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσατε δικαίωμα νὰ προμηθεύεσθε παντοειδὲς ὑλικὸν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν χωρὶς διαγωνισμούς, ἐφ’ ὅσον τοῦτο συνδυάζεται μὲ ἐξαγωγὴν ἑλληνικῶν προϊόντων. Διὰ ποίαν χώραν τὸ ἐκάματε αὐτό; Ἀπὸ τοῦ 1952 οἱ διαγωνισμοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνονται κατὰ τρόπον οὐχὶ δεσμευτικόν. Μὲ διαγωνισμὸν ἀνέλαβεν ἡ ΕΜΠΑΣΚΟ τὸν ἐξηλεκτρισμόν; Μὲ διαγωνισμὸν ἐδώσατε τὰ κρασιὰ εἰς τὴν Γαλλίαν; Μὲ διαγωνισμὸν δίδετε σήμερον τὰ καπνὰ εἰς τὴν Πορτογαλίαν, ἢ μὲ κριτήριον τὴν ἀνάγκην ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐφ’ ὅσον παραμένουν ἀπώλητα δὲν φέρουν μόνον εἰς ἀπόγνωσιν τὸν ἀγρότην, ἀλλὰ δημιουργοῦν ἀμέσους κινδύνους πληθωρισμοῦ; Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἔχωμεν τόσα προϊόντα συγκεντρωμένα εἶναι προτιμότερον νὰ τὰ ἐξαγάγητε πάσῃ θυσίᾳ, διότι ὅταν ὑπάρχουν προϊόντα συγκεντρωμένα ἀπὸ τὸ Κράτος, τὸ χρηματικὸν εἰσόδημα ἐδημιουργήθη ἤδη καὶ πιέζει τὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς ἀντιστάθμισμα δὲν ἔχετε οὔτε τὸ συνάλλαγμα ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς των, ἀλλὰ ἔχετε προϊόντα τὰ ὁποῖα παραμένουν ἀπώλητα καὶ φθείρονται. Δὲν ἠξεύρω τί ζημίαν ὑφίστανται εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1955–56, τὰ ὁποῖα παραμένουν ἀπώλητα. Τὸ σιτάρι εἰς τὴν Μποῦνκεν τὸ ἐπωλήσατε μήπως μὲ διαγωνισμόν; Μήπως τὸ ἔργον τοῦ Ἀχελώου μὲ διαγωνισμὸν θὰ γίνῃ ἢ θὰ κάμετε κατανομὴν ἀναλόγως μὲ τὸ συμφέρον τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν; Κύριε Ὑπουργέ, ὁ διαγωνισμὸς προϋποθέτει σύγκρισιν ὁμοίων πραγμάτων. Ὅταν ἔχετε μίαν προσφορὰν μιᾶς ἀμερικανικῆς ἑταιρίας καὶ μιᾶς καναδικῆς διὰ τὸ ἴδιον εἶδος καὶ ἡ μία ἑταιρία προσφέρει 19 ἑκατομ. δολλάρια καὶ ἡ ἄλλη 20 ἑκατ. δολλ. ἐν τέλει θὰ προτιμήσετε ἐκείνην ποὺ προσέφερε 19 ἑκατ., ἐφ’ ὅσον ἔχετε ἐγγύησιν, ὅτι θὰ κάμῃ τὸ ἴδιον ἔργον. Ὅταν ὅμως εἰς τὸν διαγωνισμὸν μία χώρα ζητῇ δι’ ἓν ἔργον 20 ἑκατ. δολλ. καὶ μία ἄλλη προσφέρεται νὰ ἐξοφληθῇ μὲ καπνά, μὲ λεμόνια καὶ ἑσπεριδοειδῆ, τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ πωλήσετε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε περὶ διαγωνισμοῦ καὶ περὶ συγκρίσεως πραγμάτων μὴ δεκτικῶν συγκρίσεως; Κύριε Ὑπουργέ, πρὶν σᾶς δώσω τὸν λόγον διὰ νὰ μὲ διακόψητε θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς: Τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πάλιν, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις εἰς τοὺς συντάκτας τῶν οἰκονομικῶν μελετῶν. Εἰς τὴν σελίδα 92 τῶν ἐκθέσεων διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ 1958 λέγεται: «Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸν πίνακα 72, αἱ δυναμικαὶ περιοχαὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀπορροφητικότητος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἶναι αἱ Ἡνωμ. Πολιτεῖαι καὶ αἱ χῶραι τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Οὕτω αἱ πρὸς τὰς Ἡνωμ. Πολιτείας ἐξαγωγαὶ ηὐξήθησαν εἰς 15%. Πρὸς τὰς χώρας τῆς Ἀνατ. Εὐρώπης χαρακτηρίζονται ἀπὸ ἔντονον ρυθμὸν ἀναπτύξεως καὶ εἶναι ἀκόμη ὑψηλότεραι. Αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως. Δέν εἶμαι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀρνηθῇ, ὅτι κατεβάλατε προσπαθείας καὶ ὅτι εἶναι ἀξιόλογον ἐπίτευγμα, ὅτι τὰ 8 ἑκατομμύρια τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ἀνατολὰς τὰ ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 40 ἑκ. Αὐτὸ εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι ἀποτελεῖ ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπικρίνεται εἶναι ὅτι δὲν προωθεῖται ἀκόμη περισσότερον. Ἀντιθέτως τονίζει ἡ ἔκθεσις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. «Ἡ περιοχὴ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης ἀποτελεῖ ἐν τῷ συνόλῳ της φθίνουσαν ἀγορὰν διὰ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα. Αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὸ Ἡνωμ. Βασίλειον διετηρήθησαν εἰς τὸ αὐτὸ περίπου ἐπίπεδον. Αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὰς ἄλλας Εὐρωπαϊκὰς Χώρας χαρακτηρίζονται ἀπὸ μίαν κάμψιν...». Ὅταν αὐτὰ εἶναι τὰ δεδομένα τῶν δυνατοτήτων τοποθετήσεως τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὴν Δύσιν, ὅταν οἱ ὑπεύθυνοι σύμβουλοι τῆς Κυβερνήσεως σᾶς πληροφοροῦν, ὅτι εἰς τὴν Δύσιν δὲν ὑπάρχουν πολλὰ περιθώρια εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε περὶ διαγωνισμῶν καὶ μάλιστα ὅταν πρόκειται νὰ ἐξαγάγητε προϊόντα ἀγροτικὰ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας; Ἡ στασιμότης πρὸς τὴν Δύσιν νοεῖται βεβαίως πρὸ τῆς λειτουργίας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς.

§341Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι ἦτο ἀνάγκη οὔτε καὶ διὰ σᾶς οὔτε καὶ δι’ ἐμὲ νὰ ἀναγνώσωμεν τὴν ἔκθεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν μάλιστα ἡ ἔκθεσις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ μὴ ἀνεγινώσκετο μόνον κατὰ περικοπάς, ἀλλὰ ἐν τῷ συνόλῳ καὶ νὰ ἐγίνετο δεκτὴ ἐν τῷ συνόλῳ, διότι τότε πράγματι, θὰ ἐλέγομεν, ὅτι τυγχάνει προσοχῆς. Διότι ξεύρετε ἡ κριτικὴ ὅταν τραβάῃ κανεὶς ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν κἄποιαν περικοπήν, νομίζει ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἴμεθα σύμφωνοι εἰς ἓν γεγονός, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἐμπορικάς μας σχέσεις μὲ τὰς Ἀνατ. χώρας, καὶ ὅτι ἔχουν τὴν δυνατότητα αἱ Ἀνατολ. χῶραι νὰ ἀπορροφήσουν Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ὅταν θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐλπίζω νὰ ὁμιλήσω τὴν Δευτέραν, θὰ ἀναπτύξω καὶ θὰ ὁλοκληρώσω τὸ θέμα αὐτό. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ γνωρίζετε τὸ ἑξῆς: Δημιουργοῦνται ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θέμα ὡρισμέναι ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι τείνουν μίαν προσπάθειαν ἡ ὁποία ἔφερε τόσα πολλὰ ἀποτελέσματα καὶ ἡ ὁποία γίνεται τόσον πολὺ ἐπιτυχῶς, ὥστε θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι διὰ προτάσεων αἱ ὁποῖαι ἐσχολιάσθησαν εἰς τὸν τύπον καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐδημιούργησαν ἕνα θέμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν Ὑπουργόν, ὅτι αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι εἶναι ἕτοιμοι νὰ μᾶς πληρώσουν εἰς συνάλλαγμα, διατὶ δὲν σπεύδετε νὰ διαπραγματευθῆτε; Ἐξηκρίβωσα, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακριβώσω ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ σκέψις εἰς τὴν Σοβιετικὴν Κυβέρνησιν. Καὶ εἶχον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τοιοῦτόν τι δὲν ἐλέχθη ποτέ, ὅτι θὰ παρηρμήνευσεν ὁ διερμηνεύς, Εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακριβώσω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐφ’ ὅσον ἐθίγη εὐρύτατα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον καὶ ἀπησχόλησε τόσον εὐρύτατα τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, ἐὰν πράγματι ὑφίσταται ἢ δὲν ὑφίσταται αὐτὴ ἡ διάθεσις εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐνεφανίσθη ἄλλο τροπάριον, ὅτι διαθέτουν 100 ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ νὰ μᾶς πάρουν τὰ περισσεύματα τὰ γεωργικά. Καὶ πράγματι ἠνωχλήθη ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐγὼ προσωπικῶς καὶ ἐπεθύμουν νὰ ἐξακριβώσω τὴν εἴδησιν αὐτήν. Εὐτυχῶς ἦλθεν ἡ ἐξακρίβωσις ἀπὸ τὸ Σοβιετικὸν ραδιόφωνον. Εἰς ἓν πρᾶγμα δὲν συνεφώνησε μαζί σας, τὸ ραδιόφωνον τῆς Μόσχας, ὅτι δὲν ηὐξήθησαν ἐπαρκῶς μεταξὺ μας αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαί. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κ. συνάδελφε, εἶναι πολὺ εὔκολος ἡ ἔκφρασις γνωμῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, τὸ ξεύρετε ὅμως πολὺ καλὰ ποία διαφορὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν τῶν γνωμῶν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς μιᾶς χώρας. Ὁ ἐφαρμόζων τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν μιᾶς χώρας, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ βλέπῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι βλέπει ὁ ἀγορητής, καὶ τὰ ὁποῖα ἀπορῶ, κ. συνάδελφε, πῶς δὲν τὰ ἐθίξατε. Δὲν τολμῶ νὰ πιστεύσω, ὅτι δὲν βλέπετε τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰς βλέπετε, ἀλλὰ τὰς ἐλησμονήσατε ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου σας.

§342Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα, ὅτι ὁ Ἀνατολικὸς Συνασπισμός, διεξάγει μεγάλης ἐκτάσεως ἐξωτερικὸν ἐμπόριον μὲ τὴν Δύσιν χωρὶς νὰ ὑπάρχουν οὔτε οἱ διαγωνισμοί, οὔτε τὰ γοῦστα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐμποδίζουν τοῦτο. Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι εἰς ἄλλο θέμα, εἰς τὸ θέμα τῶν πριμοδοτήσεων τῶν προϊόντων. (Ψίθυροι ἐκ τῆς δεξιᾶς). Αὐτὰ ἐνδιαφέρουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὰς ἐπαρχίας σας. Θὰ τὰ ἐκτιμήσουν περισσότερον ἀπὸ τὸ 3,1% τὴν στατιστικήν. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν τὸν μηχανισμὸν τῶν τιμῶν, διότι ἀνήκομεν εἰς ἕνα συγκρότημα ἐλευθέρων οἰκονομιῶν. Ἐὰν τὰ Τουρκικὰ προϊόντα κατέστησαν εὐθυνότερα λόγῳ ὑποτιμήσεως τῆς Τουρκικῆς λίρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίσωμεν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς τὰς ἀποθήκας. Πρέπει νὰ τὰ κάμωμεν καὶ αὐτὰ συναγωνίσιμα. Δὲν ὑπάρχει καμμία θυσία τῆς ὁποίας νὰ φεισθῶμεν διὰ νὰ καταστήσωμεν ἐξαγώγιμα τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Καὶ εἰς πριμοδότησιν, ἐὰν πρέπει νὰ φθάσωμεν πρέπει νὰ τὸ πράξωμεν ἀδιστάκτως. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγας λέξεις μόνον διὰ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων. Σᾶς ἐταλαιπώρησα πολὺ καὶ θὰ συμπεράνω ἀμέσως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταφύγω καὶ πάλιν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία καταγγέλλει, ὅτι ἡ ἐπενδυτικὴ προσπάθεια δὲν προσηρμόσθη ἐπαρκῶς πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ ἀνεπάρκεια ἐξεδηλώθη καὶ εἰς τὴν σύνθεσιν καὶ εἰς τὸν ὄγκον τῆς ἐπενδύσεως. Αἱ ὑπὸ εὐρυτέραν ἔννοιαν παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις δὲν ἀντιπροσωπεύουν περισσότερον ἀπὸ τὰ ⅔ τοῦ ὄγκου.

§343Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει λάθος, εἶναι μόνον τὸ ⅓.

§344Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προφανῶς, κύριοι βουλευταί, ὁ ἔντονος καταναλωτικὸς χαρακτήρ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἔχει μειώσει τὴν ἀπορροφητικήν της ἱκανότητα. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν στερεῖται μέσων οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ. Ἀπορροφητικότητα δὲν ἔχει. Κεφάλαια ὑπάρχουν καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορροφηθοῦν, διότι ἡ οἰκονομία δὲν εἶναι ὠργανωμένη κατὰ τρόπον ποὺ νὰ τῆς ἐπιτρέπῃ νὰ ἀναπτυχθῇ. Πρὸ ἓξ μηνῶν ἀνηγγέλθη ὡς μέγα ἐπίτευγμα ἡ χρηματοδότησις μὲ 12 ἑκατομμύρια δολλάρια τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου. Μόνον ποὺ δὲν διετάχθη σημαιοστολισμὸς καὶ κλείσιμον τῶν σχολείων διότι ἐπετύχομεν αὐτὴν τὴν χρηματοδότησιν. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἡ Τουρκία ἐλάμβανε ἀπὸ διάφορα Ταμεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ 359 ἑκατομμύρια δολλ., διότι ἡ Τουρκικὴ οἰκονομία ἔχει ἀπορροφητικότητα ἐνῷ ἡ ἑλληνικὴ δὲν ἔχει. Κύριοι βουλευταί, τὸ 5ετὲς πρόγραμμα συνετάχθη διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀνάγκην ὑπάρξεως ἑνὸς κειμένου. Δὲν εἶναι πρόγραμμα. Ἄλλωστε, χθές, ἔγινε 5ετές.

§345Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Οὔτε κἂν πλαίσιον.

§346Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προβλέπει ἐπενδύσεις 103 δισεκατομμυρίων διὰ τὴν πενταετίαν ἐξ ὧν 64 ἀπὸ ἐγχωρίους πόρους καὶ τὰ 39 ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ πῶς θὰ γίνῃ αὐτό; Μὲ ποίους φορεῖς; Μὲ ποίαν διοίκησιν, μὲ ποίαν ὀργάνωσιν; Κύριοι βουλευταί, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1957, κατέθεσα μίαν ἐρώτησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπληροφόρουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ Διϋλιστήριον πετρελαίου θὰ ἦτο ἕτοιμον τρεῖς μῆνας πρὸ τῆς συμβατικῆς προθεσμίας. Καὶ ἠρώτησα τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ἔχῃ παρασκευασθῆ διὰ τὸν φορέα, διὰ τὸν ἀνάδοχον.

§347Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶχον παρασκευασθῆ τὰ Ἀμερικανικὰ μονοπώλια.

§348Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ διϋλιστήριον παρεδόθη, ἡτοιμάσθη, ἤρχισε νὰ φθείρεται, ἐγένοντο δαπάναι συντηρήσεως καὶ ἐτέθη εἰς λειτουργίαν ἕνα χρόνο μετὰ τὴν κατασκευήν. Αὐτὸ σημαίνει 300 ἑκατομμύρια δραχμὰς ζημίαν διὰ τὸν προϋπολογισμόν, διότι τὸ ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ μίαν ἐτησίαν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι περίπου 300 ἑκατομμύρια δραχμαί. Εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας; Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἐμποδίζει τὴν χρηματοδότησιν ἀπὸ τὴν διεθνῆ Τράπεζαν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Κύριοι βουλευταί, ὅλος ὁ κόσμος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὁμιλεῖ περὶ τῆς ρυθμίσεως τοῦ Δημοσίου χρέους. Ἀποστέλλεται ἀντιπρόσωπος εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διὰ νὰ κάμῃ διαπραγματεύσεις δῆθεν μυστικὰς μὲ τοὺς Ἀμερικανούς. Εἰδοποιεῖται αὐθωρεὶ τὸ ΣΙΤΥ καὶ γίνεται μία ἄνευ προηγουμένου κερδοσκοπία. Οἱ πάντες προβλέπουν, καὶ δὲν λαμβάνει θέσιν μόνον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Εἶναι τρόπος αὐτὸς ἀντιμετωπίσεως οἰκονομικῶν προβλημάτων, ὅπως τὸ θέμα τοῦ Δημοσίου χρέους, ἀπὸ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἐὰν θὰ ἀνοίξουν αἱ δυνατότητες χρηματοδοτήσεως ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν; Κύριοι βουλευταί, τὸ κυβερνητικὸν μηχάνημα —συμπεραίνω— δὲν λειτουργεῖ καλῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ χώρα αὐτὴ μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμὸν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν οἰκονομικὴν της ἀνάπτυξιν. Στερεῖται ἱκανότητος νὰ ὀργανώσῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ἱκανότητος νὰ λάβῃ ἀποφάσεις, ἱκανότητος νὰ τὰς ἐκτελέσῃ. Τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἔγινε τὸ 1959, ὡς νὰ προέκυψε τότε ἡ ἀνάγκη, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ μίαν 4ετίαν. Ὅταν διαπιστοῦται, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ λειτουργήσουν τὰ μεγάλα ἔργα, διότι δὲν ὑπάρχουν φορεῖς, γίνεται ὁ Ο.Β.Α. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπαράσκευος. Εἶναι γεγονὸς, ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ 5ετοῦς σχεδίου θὰ ἀνατεθοῦν πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς δημοσίους ὀργανισμούς. Ἔχετε μήπως ἀρχίσει καμμίαν προεργασίαν, διὰ νὰ τοὺς παρασκευάσητε ἢ θὰ γίνουν τὰ ἔργα αὐτά, ἐὰν γίνουν, καὶ θὰ ἀναμείνωμεν νὰ παρέλθουν ἔτη, ὅπως συνέβη μὲ τὸ διϋλιστήριον, διὰ νὰ τεθοῦν εἰς λειτουργίαν καὶ νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν;

§349Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀσφαλῶς, εἶναι σχῆμα λόγου αὐτό.

§350Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρὰ τὴν προσπάθειαν, κ. βουλευταί, τῆς Κυβερνήσεως —καὶ ἰδίως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ— νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι τὰ πράγματα βαίνουν καλῶς, νομίζω, ὅτι οὐδένα ἔπεισεν ἐξ ἡμῶν εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα καὶ ἂν ἀνήκῃ. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅτι δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, ἀλλ’ ἔχει μίαν δικλεῖδα ἀσφαλιστικήν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν τελευταίαν σύσκεψιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, ὅτι λυπεῖται σφόδρα, διότι δὲν ὑπάρχει διαδοχὴ καὶ εἶναι περίπου αἰχμάλωτος τῆς ἐξουσίας ὁ ἐσταυρωμένος, ὁ ὁποῖος ὅμως ὅπως παρέστησεν ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀποκαθήλωσιν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει πόλωσις καὶ ὑπάρχει καὶ πολιτικὴ ἀνωμαλία, ἀλλὰ ποῖος εὐθύνεται διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν; Ἐὰν μετὰ 4ετῆ παραμονὴν τῆς σημερινῆς κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχὴν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ταὐτίζεται ἡ τύχη τοῦ Ἔθνους μὲ τὴν παραμονὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχήν, τότε, κύριοι βουλευταί, ἡ διέλευσις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν θὰ πρέπει νὰ καταγραφῇ ὡς ἀτύχημα ἐθνικόν. Ἂν ἡ τύχη τοῦ ἔθνους, συναρτᾶται μὲ τὴν τύχην μιᾶς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, τότε κύριοι βουλευταί, οὐχὶ ἡ πτῶσις της ἀποτελεῖ κίνδυνον ἀλλὰ ἡ περαιτέρω παραμονή της εἰς τὴν ἀρχήν. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ δι’ ὅσα ἄλλα ἀνέπτυξα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀρνηθῶ ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως.).

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§352ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§353ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν ὥραν 10.30′ πρωϊνὴν μὲ θέμα τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως καὶ ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκφράσεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Ὥρα 02.00′ π.μ.)