1959.05.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 99η

Πέμπτη 21 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 49828) 18.5.59 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαδοπούλου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπίσης, κατετέθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς Τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Κύριε Πρόεδρε, Κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. «περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν», (νῦν Ν. Δ. 3562)56) βουλευταί τινες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχον ζητήσει τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος, διὰ τὴν ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ τὸν καταλογισμὸν πολιτικῶν εὐθυνῶν, ἐφόσον ἤθελον διαπιστωθῆ τοιαῦται. Σχετικῶς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἄνω Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1956 ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, προέβη εἰς τὴν κάτωθι δήλωσιν: «Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, ἀνέκυψε θέμα πολιτικῶν εὐθυνῶν καὶ ἐπειδὴ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς αἰσθάνεται πράγματι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ κάποιο ἰδιαίτερον δικαιολογημένον ἐνδιαφέρον, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐκ βουλευτῶν, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῶν εὐθυνῶν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως εἶναι φυσικόν, θὰ παρασχεθοῦν ἅπαντα τὰ στοιχεῖα, διότι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ καὶ θέλει νὰ γίνῃ ἡ διαπίστωσις καὶ καταλογισμὸς πολιτικῶν εὐθυνῶν, ἐὰν ὑπάρχουν». Δοθέντος, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει συσταθῆ μέχρι τοῦδε καὶ ἐπειδὴ εἶναι προφανὴς ἡ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ διερευνηθῇ τὸ ὅλον θέμα ἀπὸ πλευρᾶς τῶν πολιτικῶν εὐθυνῶν, ἐπανερχόμενοι καὶ αὖθις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου —περὶ οὗ καὶ προγενεστέρα ἐπιστολὴ πρὸς Ὑμᾶς τῶν ἀγροτικῶν βουλευτῶν, ἀνακοινωθεῖσα εἰς τὸ Σῶμα καὶ καταχωρηθεῖσα εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ΜΗʹ Συνεδριάσεως τῆς 15ης Φεβρουαρίου 1957— παρακαλοῦμεν, ὅπως, ἀνακοινοῦντες τὴν παροῦσαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, προβῆτε εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας, ἵνα συσταθῇ τὸ ταχύτερον ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1959 Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς Θ. Λυμπερίδης (βουλευτὴς Καβάλας) Ι. Τριανταφυλλίδης (βουλευτὴς Ἔβρου) Θ. Παπαπαναγιώτου (βουλευτὴς Δράμας) Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰσαγωγῆς ἐν Ἑλλάδι τοῦ Διεθνοῦς συστήματος μέτρων καὶ σταθμῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πιπιλῆς, Ν. Ἀθανασίου καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Βασιλικῆς Ἀεροπορίας (Μ.Τ.Β. Α.) Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαγεωργίου καὶ Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Ἀπριλίου 1959 Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος «περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πληγέντων ὑπὸ σεισμῶν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκινήτων χρησιμοποιουμένων ὡς κατοικιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χρ. Καραπιπέρης καὶ Δ. Κόπανος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Χρυσοῦ–Εὐρυτανίας, αἰτουμένων τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ Σαρανταπόρου– Νεράϊδος, Μαυρομάτας–Δάφνης Μελούσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν καὶ Ἐργατριῶν τεχνικῆς Μετάξης Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ὅπως, κατὰ τὴν μελετωμένην ρύθμισιν τοῦ θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων ληφθῶσι προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν Ε.Τ.Μ.Α., ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐργαζομένων καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Καρραγωγέων Μυτιλήνης, αἰτούσης χορήγησιν εἰς τοὺς καρραγωγεῖς ἀτόκων δανείων διὰ τὴν ἀγορὰν ὑπ’ αὐτῶν τριτρόχων φορτηγῶν μοτοσυκλεττῶν, εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἱππηλάτων ὀχημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων– Ζαχαροπλαστείων κλπ. Πατρῶν, αἰτουμένου ρύθμισιν ἀμοιβῆς καὶ καθιέρωσιν μισθῶν διὰ τοὺς σερβιτόρους καὶ βοηθοὺς αὐτῶν, ὡς καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς 8ώρου ἐργασίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Καραπιπέρης καὶ Δ. Κόπανος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Εὐρυτανίας, αἰτούσης διάθεσιν ποσότητος 1.500 τόννων σίτου ἐκ τῶν πλεοναζόντων 3.000 τόννων διὰ τοὺς πενομένους ἀγρότας τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν κατόχων κατεδαφισθεισῶν οἰκιῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Νοσοκομείου «ΑΧΕΠΑΝΣ» ἐν τῷ συνοικισμῷ Ἄνω Ἁγίας Φωτεινῆς Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν διὰ τὰ κατεδαφισθέντα οἰκήματά των καὶ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀποζημίωσις θὰ εἶναι μικροτέρα τῶν 35.000 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργίου Μεταξᾶ, Ἰωάννου Μωϋσιάδη, Ἐλευθερίου Καραβασιλίδη, Σοφίας Τοπάλογλου καὶ ἄλλων πολεμοπαθῶν ἀστέγων τοῦ ἀκριτικοῦ χωρίου Λευκογείων, παραπονουμένων, διότι αἱ συνεχεῖς ἐνέργειαί των περὶ χορηγήσεως τοῦ κονδυλίου τῆς αὐτοστεγάσεως δὲν εὑρίσκουν κατανόησιν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας καὶ αἰτούντων, ὅπως πρὸ πάσης ἐνάρξεως κατασκευῆς εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς συνοικισμοὺς ἀφοδευτηρίων ὡς ἀνεκοινώθη, συμπληρωθῇ ἡ αὐτοστέγασις τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν ἀστέγων κατοίκων ἀκριτικῶν συνοικισμῶν, ὅπως εἶναι καὶ τὰ Λευκόγεια Δράμας. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μακρυχωρίου, Δυσβάτου καὶ Ἐλαφοχωρίου Νέστου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἃς δίδουν εἰς τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1958 οἱ ἐντελοδόχοι τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, αἰτοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ὑπερεπαγγελματισμοῦ, τοῦ φόρου ὑπὲρ τρίτων, τῆς πιστοδοτήσεως, τῆς προστασίας τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τῆς χορηγήσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς Βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεων ἑνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)56». Τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3 ἐγένοντο δεκτὰ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἶναι τὸ σημαντικώτερον ἄρθρον καὶ ἔχει προκαλέσει τὴν ἰδιαιτέραν προσοχὴν τόσον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅσον καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ὡς διεπιστώθη κατὰ τὰς συζητήσεις ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ τὴν αʹ ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τούτου. Ὀρθῶς ὑμεῖς, κ. ὑπουργέ, ὡς βάσιν τοῦ ἄρθρου 4, ἐν τῷ καθορισμῷ τῆς ἐννοίας τοῦ ὀφειλέτου, ἐθέσατε τὸ κριτήριον νὰ ἔχουν τεθῆ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν αἱ ἐπιχειρήσεις μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1958. Τὸ κριτήριον τοῦτο ὡρίσατε ὡς σταθερὸν καὶ ἐδηλώσατε, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ περαιτέρω ἐπέκτασις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Κατὰ τὸ κριτήριον τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη καὶ ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶχον τεθῆ μὲν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, πλὴν ὅμως διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἤρθη ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις. Δηλαδή, πρόκειται περὶ ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι κανονικῶς θὰ ἦσαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1958. Συνεπῶς, ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος τροπολογία καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4.

§7Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τονίσω τὸ γεγονός, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐταλαιπώρησε κατ’ ἐξοχὴν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ εἶναι καιρός, ἐπὶ τέλους, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁμολογῶ, ὅτι ὅλαι αἱ ἀπόψεις ἀνεπτύχθησαν. Ἀνεπτύχθη καὶ ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ πολὺ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 4 εἶναι ἕνα βασικὸν ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, δικαιολογεῖται κατὰ ἕνα τρόπον ἡ ἐπιμονὴ τῆς Βουλῆς εἰς τὴν συζήτησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς ὅσα ἀνεφέρθησαν καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου, χωρὶς περαιτέρω συζήτησιν, διότι νομίζω, ὅτι ὅλα ὅσα ἐπρόκειτο νὰ λεχθοῦν ἐλέχθησαν καὶ ἀνεπτύχθησαν.

§8Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑπάρχουν πολλαὶ τροπολογίαι τοῦ ἄρθρου 4, τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἀκούσητε καὶ ὕστερα νὰ εἴπητε τὴν γνώμην σας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4 χωρὶς νὰ ἀκουσθοῦν αἱ γνῶμαι ὅλων τῶν συναδέλφων.

§9Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θέλετε νὰ σταματήσω καὶ νὰ ὁμιλήσετε; Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν καλῶς, ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ νὰ ἐπιβοηθήσωμεν τὴν ἀνασύνθεσιν τῶν πιστωτικῶν σχέσεων. Ὅταν λέγωμεν πιστωτικὰς σχέσεις, δὲν πρέπει πάντοτε νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸν ὀφειλέτην. Δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ ὀφειλέτης εἰς τὰς πιστωτικὰς σχέσεις, ὑπάρχει καὶ ὁ πιστωτής. Καὶ ἐὰν πάντοτε ἐκδηλοῦμεν μίαν ἐπιείκειαν διὰ τὸν ὀφειλέτην, εἶναι φυσικὸν ἡ ἐπιείκεια αὐτὴ νὰ στρέφεται κατὰ τοῦ πιστωτοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν, εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνασύνθεσιν τῶν πιστωτικῶν σχέσεων, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς κοινωνίας. Θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἴμεθα ἴσως τὸ μόνον κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑψηλοὺς ἐσωτερικοὺς τόκους, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι ὁ προεξοφλητικὸς τόκος εἰς τὴν χώραν αὐτήν, παρ’ ὅλον ὅτι συνέπεσε κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος τῶν 10%, ὅτι οὐδὲν ἄλλο κράτος εἰς τὴν Εὐρώπην ἔχει ὑψηλότερον τόκον προεξοφλήσεως τῶν 4,5%. Ἐὰν ἐν συνεχείᾳ σκεφθῆτε, ὅτι ὁ τόκος ἀποτελεῖ ἕνα στοιχεῖον τοῦ κόστους αὐτοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν στοιχεῖον παρεμποδίζον τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, νὰ γίνῃ ἀνταγωνιστικὴ καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν μακροπρόθεσμον οἰκονομικὴν προσπάθειαν καὶ ἐκβιομηχάνισιν τῆς Χώρας ἐπιπροσθέτως δέ, ἐὰν σκεφθῶμεν ὅτι οἱ ὀφειλέται εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν εἶναι μόνον οἱ ὀφειλέται οἱ ὁποῖοι χρεωστοῦν καὶ δὲν πληρώνουν, ἀλλ’ εἶναι καὶ οἱ ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι ἐκπληρώνουν τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι φυσικὸν νὰ ζητοῦν καὶ αὐτοὶ τὴν ἴσην μεταχείρισιν, διότι ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε μία ἐπιχείρησις, ἕνα κατάστημα, μία βιομηχανία, οἱαδήποτε ἐπαγγελματικὴ ἐκδήλωσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ, ἐὰν καὶ ἐφόσον ἕτεραι ἐπιχειρήσεις εὑρίσκονται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἀπέναντί των, διότι δὲν ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των οὔτε ἔναντι τοῦ Κράτους, οὔτε ἔναντι τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, οὔτε ἔναντι τῶν Πιστωτικῶν Ἱδρυμάτων, ἀλλὰ καὶ οὔτε ἔναντι τῶν ἰδιωτῶν, τότε θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα αὐτό, τὸ θέμα τῶν πιστωτικῶν σχέσεων, ὡς ἕνα σύνολον καὶ ὄχι μόνον ὡς κἄτι τὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μόνον τὰς ὀφειλάς, ἀλλὰ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας. Βέβαια, ἔκτακτα γεγονότα ἐπέβαλλον καὶ ἐπιβάλλουν τὴν εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν εἰς ὡρισμένους ἐκ τῶν ὀφειλετῶν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἰδιαιτέρα αὐτὴ εὐνοϊκὴ μεταχείρισις ἐγένετο, διότι εἴχομεν ἐπὶ μακρὸν τὸν θεσμὸν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ εἴχομεν ἐντὸς τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως καὶ κατὰ συνέπειαν, πολλαὶ ἀπὸ τὰς δοκιμασθείσας διὰ διαφόρους λόγους ἐπιχειρήσεις, ἠδυνήθησαν νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς εὐνοίας αὐτῆς τοῦ νομοθέτου καὶ κατὰ συνέπειαν, νομίζω, θὰ ἠδύνατο ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία καὶ ἡ ἐκτελεστικὴ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐξήντλησε τὴν εὔνοιαν πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς. Παρὰ ταῦτα, χωρὶς τὸ παράπαν ἡ Κυβέρνησις νὰ διαχωρίζῃ τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν, ἐπιθυμοῦσα ὅμως νὰ συμβάλῃ κατὰ τὸ δυνατὸν μὲ τὰ νομοθετήματά της εἰς τὴν ἀνασύνταξιν τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων καὶ ἀποδίδουσα ἰδιαιτέραν σημασίαν ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ παρασχεθοῦν περαιτέρω ὡρισμέναι διευκολύνσεις καὶ ἐπειδὴ ρυθμίζονται οἰκονομικὰ θέματα, ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ τεθοῦν τὰ ἀδιάβλητα κριτήρια, μὴ δυνάμενα νὰ δώσουν τὴν ἀφορμήν, ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἐκινήθη δι’ εὔνοιαν ἀτόμων, ἀλλὰ ἁπλῶς διὰ τακτοποίησιν οἰκονομικοῦ θέματος. Πιστεύομεν πράγματι, ὅτι ὑφίσταται μία ἀνάγκη διὰ τὴν χώραν αὐτήν, ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκβιομηχανίσεως καὶ περαιτέρω, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἡ δυνατότης εἰς τὰς βιομ)κὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ρευστοποιήσουν, νὰ ἐκποιήσουν μέρος τοῦ ἐνεργητικοῦ των, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις νὰ ρευστοποιήσῃ καὶ νὰ ἐκποιήσῃ τὸν μηχανικόν της ἐξοπλισμὸν καὶ νὰ ἐπιβιώσῃ, δὲν δύναται νὰ ἐκποιήσῃ μέρος τῶν κεφαλαίων. Ὑπάρχει δηλαδὴ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν ἡ ἀδυναμία τῆς ρευστότητος καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ καὶ διότι πράγματι αἱ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὸν τόπον περισσότερον πάσης ἄλλης μορφῆς ἐπιχειρήσεων, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν γίνεται διακριτικὴ μεταχείρισις, ὡς πρὸς τὰ χρέη τῶν βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν. Ἤκουσα τὸ σύνολον τῶν ἀπόψεων. Θὰ εἴπω μόνον ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν θὰ ἀποδεχθῶμεν. Τὸ ἄρθρον 4 θὰ παραμείνῃ βασικῶς ὡς ἔχει. Θὰ γίνουν ἀποδεκταὶ μόνον δύο τροπολογίαι. Καὶ περαιτέρω εἰς ἕτερον ἄρθρον εἰς τὸ τέλος τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ νοθεύσωμεν τρόπον τινὰ τὸ βασικὸν ἄρθρον τοῦ νόμου, θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ της ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Μία ἄλλη τροπολογία, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἀποδεκτή, εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν κατὰ τὴν περίοδον 1945–1949 δηλαδή, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἡ ἀκόλουθος: «Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ προστίθεται ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπίσης, ἑτέρα τροπολογία ἡ ὁποία γίνεται δεκτὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: «Βιομηχανίαι ἀνήκουσαι .... (ἀναγινώσκει) ....». Αἱ δύο τροπολογίαι αὐταὶ ἐκρίθησαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον, παρ’ ὅλον ὅτι πράγματι εὑρίσκονται ἐκτὸς τοῦ σκελετοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ τοῦτο, διότι ὑπάρχει μία διακεκριμένη περίπτωσις, ἡ περίπτωσις τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν κατὰ τὴν κατοχήν, ἡ περίπτωσις τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν της ἠθικὴν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως περιλάβῃ τὰς δύο περιπτώσεις αὐτάς, μολονότι εὑρίσκονται ἐκτὸς τοῦ πλαισίου τοῦ νόμου. Περαιτέρω, εἰς μεταβατικὸν ἄρθρον καὶ βεβαίως ὄχι εἰς τὸ ἄρθρον 4 θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τὴν 31.12.58 καὶ μὴ ὑπαγόμεναι εἰς τὸ ἄρθρον 4, ὡς τοῦτο διετυποῦτο θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰ χρέη των πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ πρὸς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Βέβαια, θὰ δοθῇ καὶ ἓν μικρὸν διάστημα χρόνου διὰ νὰ δυνηθοῦν, τρόπον τινά, οἱ ὀφειλέται νὰ προετοιμασθοῦν πρὸς καταβολὴν τῶν ὑποχρεώσεων καὶ νὰ μὴ μεταπέσουν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν προστασίαν εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ ἰδιώτας χρεῶν των. Ὑπάρχουν καὶ ἐπὶ μέρους τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, μίαν τῶν ὁποίων ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Σταμάτης, καὶ νομίζω ὑπογράφει ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ δεκτή, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν ἄρθρον 4, θὰ περιληφθῇ εἰς τὸ τέλος καὶ δίδω μίαν ἐξήγησιν: Θὰ γίνῃ δηλαδή, μεταχείρισις τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, οἵα θὰ γίνῃ καὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν νόμον αὐτόν. Διότι, ὡς γνωστόν, ἐπειδὴ καθυστερήσαμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχουν κινηθῆ σήμερον ὡρισμένοι ὀφειλέται κατὰ τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ νὰ ἔχουν ἐπιτύχει τὴν ἔκδοσιν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ἢ καὶ νὰ εὑρίσκωνται καθ’ ὁδόν, πρὸς τοῦτο καὶ ἕως ὅτου τὸ σχέδιον νόμου καταστῇ νόμος, νὰ ἔχουν κηρυχθῆ εἰς πτώχευσιν. Δι’ αὐτό, δὲν θὰ ἔπρεπε αἱ ἐπιχειρήσεις ἐν τῷ συνόλῳ των νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς καθυστερήσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑπάγεται καὶ ἡ προηγουμένη τροπολογία. Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν. Θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀνέφερον.

§10Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰλικρινὴς εἶναι ἡ ἐπιθυμία μας νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τόσον μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἔχομεν ἀποδεχθῆ τὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται καὶ ὅπως τὴν ἐξέθεσεν ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι πρέπει νὰ βοηθήσωμεν τὰς βιωσίμους ἐπιχειρήσεις, ὅπως διασωθοῦν διότι εἶναι χρήσιμοι καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Καὶ ἀναχωροῦντες ἀπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτήν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν, διὰ τίνα λόγον ἀποκλείονται αἱ γεωργικαὶ καὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν τὴν βιωσιμότητα αὐτήν. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, δὲν ἀντελήφθην ὅμως, ἴσως, διότι εἶναι κακὴ ἡ ἀκουστική, ἂν ἀπεδέχθη νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰς τὸ ἄρθρον 4, εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§11Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, εἶπον, ὅτι, διὰ τὰς γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις, διὰ τὸ σύνολον ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ ἄρθρον 4, ὡς τοῦτο εἶναι διατυπωμένον, θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἀλλ’ εἰς τὸ τέλος τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοῦτο, διότι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ δὲν θὰ ὑπαχθοῦν διὰ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλῶν των. Εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτήν, θὰ ὑπαχθοῦν διὰ τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ θὰ δοθῇ διὰ τὸ σύνολον τῶν χρεῶν μικρά τις ἀναβολή.

§12Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ἐθέσατε, δὲν νομίζω, ὅτι δικαιολογεῖσθε ἐξαιροῦντες τὰς γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἴπατε, ὅτι προτιμᾶτε νὰ ἐνισχύσετε, χάριν τῆς ἐκβιομηχανίσεως, τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Νομίζω, ὅτι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν πρόκειται ἐπ’ οὐδενὶ τρόπῳ νὰ ὑποβοηθήσετε καὶ νὰ ἐνισχύσετε τὴν περαιτέρω ἐκβιομηχάνισιν τοῦ τόπου. Διότι ἡ ἐκβιομηχάνισις, ὅπως γνωρίζετε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε καὶ ὑφ’ οἱασδήποτε συνθήκας. Μεθαύριον, ὅταν θὰ ἐνταχθῶμεν, κατ’ ἀνάγκην, εἰς ἕνα εὐρύτερον χῶρον οἰκονομικόν, καὶ τότε θὰ ὑπάρξουν, ἴσως ἐπιχειρήσεις βιομηχανικαί, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐκλείψουν. Συνεπῶς, ἂν ὑποστηρίζετε τώρα, ὅτι οἱαδήποτε βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις ὅτι πρέπει νὰ περισωθῇ, οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει τοῦτο, διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τοῦ τόπου. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι εἶσθε ἄδικος ἔναντι τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, μάλιστα δὲ σεῖς ὡς ὑπουργὸς τοῦ ἐμπορίου, ἀπέναντι ἰδίως τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Δὲν δέχομαι, ὅ,τι ἰσχυρίσθητε, ὅπως ἐλέχθη ἐνταῦθα, ὅτι δῆθεν καθ’ ὑμᾶς αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις θὰ εἶναι παραγωγικαί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ, ὅτι ἰσχυρίσθητε αὐτό. Διότι σεῖς, ὀπαδὸς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἰσχυρισθῆτε. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει μία διαδικασία παραγωγῆς, τῆς ὁποίας ἡ κυκλοφορία τῶν ἀγαθῶν ἀποτελεῖ σημαντικὴν φάσιν. Καὶ δι’ αὐτό, τὸ ἐμπόριον εἰς τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν παίζει σοβαρώτατον ρόλον. Καὶ αὐτὸ ἄλλως τε δικαιολογεῖ τὴν παρουσίαν σας εἰς τὸν ὑπουργικὸν θῶκον. Ὑπάρχουν ὅμως τὰ δύο ἄλλα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε. Ἀφ’ ἑνὸς τὸ τῆς μὴ χρησιμοποιήσεως εἰς παγίας ἐγκαταστάσεις τῶν κεφαλαίων εἴτε τῶν ἰδικῶν των, εἴτε τῶν δανείων προερχομένων ἐκ τῶν ἐμπορ. ἐπιχειρήσεων. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ θέμα τοῦ παγίου κεφαλαίου εἶναι σχετικὸν καὶ οὐδόλως εἶναι ἀνύπαρκτον ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει τοῦ ἐμπορίου. Ἄλλωστε, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἐν γένει, μία βιομηχανία ἀντλεῖ κεφάλαια ἀπὸ ὡρισμένους ὀργανισμοὺς μὲ τόκους ἀνεκτούς, ἐνῷ ἀντιθέτως, οἱ ἔμποροι, εἰς τὴν ἄντλησιν τῶν κεφαλαίων ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ὑπόκεινται εἰς τοὺς ἀστρονομικοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐπιτοκίων, οἱ ὁποῖοι, κατὰ πολὺ ὑπερβαίνουν αὐτοὺς ποὺ ἀνεφέρατε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἕτερον ἐπιχείρημα τῆς μεγαλυτέρας δυνατότητος ρευστότητος, νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ, ἰδιαιτέρως σήμερον, ὁπότε γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ὑπάρχει μία κάμψις, ἡ ὁποία ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς κρίσεως. Ὅταν σήμερον διαμαρτύρωνται ἀθρόως γραμμάτια, ὅταν ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις κλείουν νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παρουσιάζωμεν τὸ ἐπιχείρημα τῆς ρευστότητος καὶ τῆς διαθέσεως τῶν ἀποθεμάτων εἰς τὴν κατανάλωσιν. Εἰδικῶς, σήμερον, ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ βοηθήσωμεν καὶ ὑποστηρίξωμεν τὰς κλονιζομένας αὐτὰς ἐπιχειρήσεις, διότι ὑπάρχει ἀκόμη τὸ ἐπιχείρημα, τὸ μεγαλύτερον ἐπιχείρημα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν δικαιολογεῖ νὰ συμπεριληφθοῦν αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἐθέσατε τῆς κοινωνικῆς ὠφελείας: τὸ ἐπιχείρημα διὰ τῆς ἀπασχολήσεως. Ἐρωτῶμεν τί θὰ ἀπογίνῃ τὸ πλῆθος τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ ριφθοῦν εἰς τοὺς δρόμους, εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κλείσουν αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἐπὶ πλέον καὶ τὸ γενικώτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀπορρέει ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ γενικώτερον τῆς κοινωνίας: Μία ὑποστήριξις ὑπὸ τὰς σημερινὰς κρισίμους συνθήκας τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ συγκρατήσῃ τὴν φορὰν τῆς οἰκονομίας πρὸς τὰ κάτω, ἡ ὁποία σήμερον παρατηρεῖται, καὶ νὰ σταθεροποιήσῃ ἑπομένως, ἂν μὴ ἐξυγιάνῃ κατά τι μέτρον, τὴν ἀγοράν. Αὐτὸ θὰ ἀποβῇ πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς καμπτομένης σήμερον Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, πολὺ ἐβασάνισε τὸ θέμα καὶ κατέληξεν εἰς ὀρθὰ συμπεράσματα. Πράγματι, ἀναγνωρίζει, ὅτι λόγῳ τῶν δυσχερῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύμφωνον πρὸς ταῦτα τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον, ὑποστηρίζων, ὅτι οὐσιαστικῶς, τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων ἔχουν ἐξαντληθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἔχει ἄδικον ἐπιμένων ἀνενδότως ἐπὶ ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως δὲν στηρίζονται εἰς τὰ πράγματα καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπόψεις, εὑρίσκουν ἀντιμέτωπον τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος. Πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μὲ πολλὴν περίσκεψιν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα. Χωρὶς νὰ προχωρήσω εἰς ὑπερβολάς, ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐπέτυχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ὅσον καὶ δίκαιον τὸ πρόβλημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς, θὰ εἶχε δίκαιον, ἐὰν ἡ διατύπωσις ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ στηρίζεται καὶ νὰ σταματᾶ εἰς τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ. Δυστυχῶς, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 4, καὶ ἐφιστῶ ἐπ’ αὐτοῦ τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι ἡ παραμονὴ εἰς τὸ μέχρι σήμερον ἰσχῦον καθεστώς. Ἡ 31)12)58 τὴν ὁποίαν θέτει ὡς ὁρόσημον ὁ κ. ὑπουργὸς, εὑρίσκει ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Τί θὰ ἦτο λογικὸν ἐν ὄψει τῆς λεπτότητος τοῦ θέματος; Νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, συνεχίζουν νὰ παραμένουν ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτὸ καὶ νὰ διέπωνται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν ἔπραξεν αὐτό, ἀλλὰ καθώρισε νέα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις στενεύουν καὶ εἰς ὡρισμένας διευρύνουν τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα καθορίζουν ποῖαι ἐπιχειρήσεις θὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Πρῶτον, ἀποκλείει τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Θὰ ὑπενθυμίσω αὐτό, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε εἶπον, ὅτε συνεζητεῖτο νόμος περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέμεινεν εἰς τὸ νὰ ἐξαιρέσῃ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς καὶ τὸ Σῶμα ἐπέμεινεν, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ πρέπει νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἤδη, θὰ εἰσέλθω εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἡ μεταβατικὴ διάταξις δὲν θεραπεύει τὰς ἀνάγκας τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων διότι καὶ αἱ ἐμπορικαὶ καὶ αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν ὀφείλουν εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ συνεπῶς, δὲν ὠφελοῦνται. Ἐπίσης, αἱ γεωργικαὶ ἰδίᾳ ἐπιχειρήσεις, δὲν ὀφείλουν οὔτε εἰς τὸ Δημόσιον. Ὅταν, ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, δέχεται νὰ κάμῃ τὴν συγκατάβασιν αὐτήν, ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, διατί δὲν κάμνει τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ἰδιώτας, αἱ ὁποῖαι εἶναι κυρίως τοκογλυφικαί; Αἱ γεωργικαὶ καὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠτύχησαν καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, εἶναι θύματα τοκογλυφίας, ἡ ὁποία ἀνθεῖ εἰς τὸν τόπον μας, πρὸς δόξαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν. Διατί τόση εὐαισθησία διὰ τὰς τοκογλυφικὰς ἀπαιτήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπληρώθησαν εἰς τὸ τριπλάσιον ἀπὸ τοὺς ἐξωφρενικοὺς τόκους, ὅταν προκειμένου περὶ χρήματος τοῦ Δημοσίου δὲν ὑπάρχῃ ἡ εὐαισθησία αὐτή; Πρέπει, κύριοι, νὰ περιλάβωμεν καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς εἰς τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν μὲ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ τροπολογία, κύριοι, τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς θίγει καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν, θίγει καὶ τὴν περίπτωσιν τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, κατόπιν αἰτήσεως τῶν δανειστῶν, καὶ τῶν Τραπεζῶν καὶ αἱ Τράπεζαι δὲν ὑποβάλουν τὴν αἴτησιν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ὑποβάλουν ἐκ τοῦ νόμου. Ὁ νόμος 3562 εἰς τὸ ἄρθρ. 26 ἐδάφ. 1, περιλαμβάνει ρητὴν διάταξιν καθ’ ἣν «....... (ἀναγινώσκει)......». Τοῦτο δὲν ἔχει θεωρητικὴν μόνον ἀξίαν, διότι θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἐπὶ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Ἀποστολίδης, ἔδωσεν εἰς τὴν δημοσιότητα τὰ ὀνόματα τῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι εἶχον μεγάλας ὀφειλὰς πρὸς τὰς Τραπέζας καί, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὴν κοινὴν ἀντίληψιν θεωροῦνται αἱ παγωμέναι ἐπιχειρήσεις καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν, λόγῳ τοῦ ἀντικτύπου ἐπὶ τῆς πίστεώς των, μετὰ τὴν ἐν λόγῳ δημοσίευσιν, διαπόμπευσιν καὶ συνεπῶς μεγάλον οἰκονομικὸν ἀντίκτυπον εἰς τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων. Διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς ὥρισεν ὁ νόμος, ὅτι ὀφείλουν αἱ Τράπεζαι νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις διὰ τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ δὲν ὑπεβλήθησαν. Καὶ ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἰς τὸν νόμον αὐτόν. Τοῦτο καθίσταται ἀναγκαῖον, ἐὰν ἀναγνώσητε μὲ προσοχὴν τὸ ἄρθρον ὡς τὸ διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς περιέλαβεν εἰς τὸ ἄρθρον 3 διάταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι «τὸ ἐδάφ. 5 ἄρθρ. 4....... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὴ ἡ ἔννοια συμβιβασμοῦ τῇ αἰτήσει τοῦ ἰδίου ὀφειλέτου, εἶναι ἄγνωστος εἰς τὴν μέχρι σήμερον νομοθεσίαν. Μέχρι σήμερον, τὰς αἰτήσεις αὐτὰς ὑπέβαλον οἱ πιστωταί. Ἤδη, δίδεται εἰς τὸν ὀφειλέτην ἡ δυνατότης νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, κατόπιν αἰτήσεώς του, ἡ ὁποία μάλιστα νὰ ἔχῃ ὑποβληθῇ, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, καὶ εἰς χρόνον «ὕποπτον», διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὸν ὅρον τοῦ πτωχευτικοῦ δικαίου. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά, λοιπὸν δίδομεν εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον τὴν δυνατότητα νὰ ὑπαχθῇ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρχεν, ὅπως εἶπα προηγουμένως, ἡ δημοσία διαπόμπευσις καὶ ἡ ὑποχρέωσις ἡ ρητὴ τῆς Τραπέζης νὰ ἔχῃ ὑποβάλει αἴτησιν, δὲν τὴν ὑπάγομεν αὐτὴν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ παρόντος νόμου. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ σωστὴ λύσις τοῦ προβλήματος εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ἄρθρου 4 ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἰλικρινῶς δέ, δυσκολεύομαι νὰ ἐννοήσω διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τόσον πεισμόνως ἀρνεῖται νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, εἰς τὸ τέλος–τέλος, συμπεριελάμβανε, κατὰ πλειοψηφίαν ἐκλεκτοὺς συναδέλφους τοῦ κυβερνῶντος κόμματος καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς, ἂν δὲν κάμνω λάθος, ἐλήφθη ὁμοφώνως. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ θελήσῃ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν συνεχιζομένην ἀτέρμονα συζήτησιν, ἀποδεχόμενος τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν τὴν τιμήν, κύριε Πρόεδρε, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι ἔχομεν ἤδη ὑποβάλει αἴτησιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ, θὰ παρακαλέσωμεν νὰ ζητήσητε ἀπὸ τὸ Σῶμα νὰ λάβῃ ἀπόφασιν.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω μόνον ὀλίγας λέξεις. Πρέπει, πράγματι, νὰ δοθῇ τέρμα εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἔγινε καὶ αὐτὸ «παγωμένον», ὅπως αἱ πιστώσεις. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἐπιχειρήματα πράγματι, ἑκατέρωθεν ἔχουν ἐξαντληθῆ. Θεωρῶ στοιχειώδη τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν γεωργικῶν καὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς τὰς βιομηχανικὰς καὶ μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐννοήσω πῶς ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἀντιθέτου ἀπόψεως. Φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, παριστάμενος μόνος, ἄνευ τῆς συμπαρουσίας ὁλοκλήρου τῆς ἱεραρχίας τῆς Κυβερνήσεως, ἴσως δυσκολευθῇ νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τοὺς συναδέλφους ὅλων τῶν πτερύγων. Δὲν εἶναι θέμα ἐμπιστοσύνης, διότι τότε δὲν γεννᾶται ζήτημα, ἡ πολιτικὴ ψῆφος ἐπικρατεῖ τῆς νομοθετικῆς ψήφου. Δὲν εἶναι, λοιπόν, θέμα ἐμπιστοσύνης. Καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι προηγήθη ἡ ὁμοφωνία τῆς Κοινοβουλ. Ἐπιτροπῆς. Εἶναι προφανὴς ἡ ἀνάγκη τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Καί, ἂν θέλετε, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ αὐτὴ ἡ εὐαισθησία τῆς λέξεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τέλους, εἰς ἓν Σῶμα, τὸ ὁποῖον διαρκῶς ὑμνεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅταν ἔρχεται τὸ θέμα τῆς συσχετίσεως βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, νὰ δημιουργῇ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δίδει προνομιακὴν μεταχείρισιν εἰς τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ δυσμενῆ μεταχείρισιν εἰς τὰς γεωργικάς. Τὸ πρᾶγμα καὶ μόνον ὡς ἐντύπωσις εἶναι ἀπαράδεκτον. Δι’ αὐτὸ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους, δεδομένου, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πολιτικοῦ θέματος, νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἴσην μεταχείρισιν. Θὰ εἶναι τοῦτο μία τιμὴ τοῦ Κοινοβουλίου διότι ἐπὶ νομοθετικῶν θεμάτων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἰδίαν γνώμην. Καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα τίτλον, ὁ ὁποῖος θὰ καταγραφῇ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δυσκολεύεται —καὶ ὑποψιάζομαι, ὅτι δυσκολεύεται ἀπὸ τὰς προγενεστέρας δηλώσεις του— νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν ὁμόφωνον γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπευθύνω, ἐπαναλαμβάνω, ἔκκλησιν πρὸς τὸ Σῶμα, ὅπως κατὰ τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐμμείνῃ εἰς τὴν γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπιβεβαιώσωμεν τοιουτοτρόπως τὴν ἴσην μεταχείρισιν. Καὶ ἡ δευτέρα τροπολογία, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη καὶ ἔχει ἐπίσης προταθῇ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι ἐπίσης δικαία καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐγκριθῇ. Θὰ εἶναι μία ἀκόμη ἐπιβεβαίωσις, ὅτι ἐπὶ τῶν νομοθετικῶν θεμάτων ὑπάρχει αὐτονομία τῆς Βουλῆς.

§16Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Τὴν ἐπιβάλλει ἄλλωστε τὸ κῦρος τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Παπανδρέου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀφίσω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κάμνει διακρίσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἤχθη εἰς τὴν σκέψιν αὐτὴν ἀπὸ τὴν προσπάθειαν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προσαρμοσθῇ εἰς τὸ κοινωνικὸν καὶ τὸ οἰκονομικὸν συμφέρον. Θὰ ἀρχίσω πράγματι ἀπὸ τὴν γεωργικὴν ἐπιχείρησιν, ὥστε τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, εἶναι δυνατὸν νὰ συγκινήσῃ τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους. Ἀλλὰ ὅμως, ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν ἀφετηρίαν αὐτὴν ποὺ ξεκίνησεν ὁ κ. Πρόεδρος, ἐκκινεῖ καὶ ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως: Ὑπάρχει διάφορος κατεύθυνσις μόνον. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατ’ ἐπανάληψιν, πλεῖστοι βουλευταί, πλεῖστα μέλη τοῦ Κοινοβουλίου διαμαρτύρονται διότι οἱ ἀγρόται, οἱ ἀνώνυμοι ἀγρόται σύρονται εἰς τὰς φυλακὰς διὰ χρέη 200 καὶ 300 δραχμῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν ἀνώνυμον, τὸν ἀδύνατον, τὸν βιοπαλαιστὴν ἀγρότην, ἀρνεῖται νὰ τὸ προσφέρῃ εἰς τὸν μεγάλον γεωργικὸν ἐπιχειρηματίαν. Θὰ ἦτο πράγματι ἀνάλγητος ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἦτο πολιτικῶς καὶ οἰκονομικῶς ἐπιβλαβὲς καὶ κοινωνικῶς ἀσυγχώρητον, ἐὰν ἠδύνατο πᾶς τις νὰ εἴπῃ πρὸς τὸν ἀγρότην. Σὺ σύρεσαι εἰς τὰς φυλακὰς διὰ νὰ πληρώσῃς τὰ χρέη σου, ἡ μεγάλη γεωργικὴ ἐπιχείρησις εἶναι ἀνενόχλητος, διότι εἶναι μεγάλη ἐπιχείρησις, εἶναι ἐπώνυμος ἐπιχείρησις καὶ συνεπῶς, ἔχει τὴν προστασίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ ἀφήσῃ τοιαύτην ἐντύπωσιν. Πράγματι, ὑπῆρχεν ἡ ἀνάγκη, ἐφ’ ὅσον μεταβατικῶς καὶ δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα ἀντιμετώπιζεν ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα τῶν ὀφειλετῶν, νὰ μὴ διαχωρίσῃ τοὺς ὀφειλέτας. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ἕνα νομοθέτημα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ χρέη καὶ τὰς ὀφειλὰς κατὰ πάγιον τρόπον, εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ διαβαθμίσῃ καὶ νὰ ἱεραρχήσῃ τὰς ὀφειλὰς ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ συμφέροντος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω ἐκτενέστερον. Οὐδεὶς περισσότερον ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος ἄλλωστε —ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος— εἶμαι ἐκπρόσωπος τῆς φιλελευθέρας οἰκονομίας, παραγνωρίζει τὸν ρόλον τοῦ ἐμπορίου εἰς τὴν διακίνησιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐμπορίου, πρόκειται περὶ ὡρισμένων ὀφειλετῶν ἐμπόρων. Καὶ πράγματι, ἐξεδηλώθη μέχρι τοῦδε ἡ ἐπιείκεια τοῦ νομοθέτου ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Παρίσταται, πράγματι, μία δυσχέρεια ταυτίσεως τῆς βιομηχανικῆς μὲ τὴν ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτον νὰ σκεπτώμεθα καὶ τὸν ἰδιώτην, νὰ σκεπτώμεθα καὶ τὸν ἔμπορον. Διότι δὲν ὑπάρχουν μόνον ἔμποροι μὴ ἐκπληροῦντες τὰς ὑποχρεώσεις των ὡς ὀφειλέται, ὑπάρχουν καὶ ἔμποροι ἐκπληροῦντες τὰς ὑποχρεώσεις των ὡς ὀφειλέται. Καὶ δύναται, πράγματι, ὁ ἔμπορος νὰ ἐκποιήσῃ μέρος τοῦ ἐνεργητικοῦ του, μέρος τῶν ἀποθεμάτων του, χωρὶς τίποτε νὰ πάθῃ ἡ ἐπιχείρησίς του καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖος θὰ τὸ ἀγοράσῃ;

§18Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Οἱ καταναλωταί.

§19Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν γίνῃ ἀθρόα ἡ προσφορὰ τῶν ἀποθεμάτων τῶν ἐμπόρων, ποῖος θὰ τὰ ἀγοράσῃ; Εἶναι φανταστικὴ αὐτὴ ἡ δυνατότης. Δὲν εἶναι πραγματική. Διότι ἐὰν ἀποφασίσουν ὅλοι, εἰς μίαν μάλιστα περίοδον ὑφέσεως, ἡ ὁποία εἶναι ὡμολογημένη καί ἀπὸ ὑμᾶς, ἐὰν γίνῃ ἀθρόα ἡ προσφορὰ ἀποθεμάτων δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀγορασταὶ ἢ θὰ ὑπάρξῃ κρίσις τιμῶν. Ἐάν, λέγετε, ὅτι εἰς τὴν μεγάλην γεωργικὴν ἐπιχείρησιν δὲν πρόκειται νὰ εἴμεθα περισσότερον γενναιόφρονες ἀπὸ ὅ,τι δίδομεν εἰς τὸ ἁπλοῦν ἀνώνυμον ἄνθρωπον, διατὶ εἶσθε πρὸς τὰς μεγάλας βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις; Τὸ πρῶτον ἐρώτημα. Τὸ δεύτερον ἐρώτημα εἶναι ὅτι δὲν ἐπερίμενα, ὅτι ἀπὸ τὰς θέσεις τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐτοποθετεῖτο —κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι γνώριμος ἐξ ἄλλης πτέρυγος— ὁ καταλογισμὸς τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ὡς μεγάλων. Διότι διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ ἡ βιομηχανία καὶ ἡ γεωργικὴ βιομηχανία εἶναι ἀπαραίτητος, εἶναι ὅρος λειτουργίας ὑπὲρ καὶ τῶν ἀνωνύμων ἀνθρώπων. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ αὔξησις τῆς οἰκονομίας, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ταὐτοχρόνως καὶ ἡ βιομηχανικὴ καὶ ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις. Ἑπομένως, πρέπει ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν κλάδους παραγωγῆς νὰ εἶναι στοργικὸς πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἡ βιομηχανικὴ καὶ ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις ὑπάρχει ὄχι μόνον διὰ τὸ κέρδος τοῦ ἐπιχειρηματίου, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν γενικώτερον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐντὸς τῆς ὁποίας εὑρίσκεται ὁ ἀνώνυμος ἀγρότης καὶ ὁ ἀνώνυμος ἐργάτης. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐξ ἐκείνης τῆς πλευρᾶς νὰ ἐπέρχεται ὁ καταλογισμὸς τῆς ἐπιχειρήσεως ὡς μεγάλης, μὴ δικαιουμένης, ἑπομένως, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, τῆς στοργῆς τοῦ Κράτους. Ὅλοι οἱ κλάδοι τῆς παραγωγῆς εἶναι πολύτιμοι εἰς τὴν Ἐθνικήν μας Οἰκονομίαν. Τὸ κριτήριον εἶναι, νὰ λειτουργοῦν κατὰ τρόπον συμφέροντα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ ὄχι κατὰ τρόπον τοκογλυφικόν, ἐκμεταλλευτικόν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ βλάπτουν ἀντὶ νὰ ὠφελοῦν τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν, νὰ ἐκμεταλλεύωνται, ἀντὶ νὰ ὑπηρετοῦν τοὺς ἀνωνύμους ἀνθρώπους. Κατ’ ἀρχήν, ὅμως, οἱ κλάδοι τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ Γεωργία καὶ αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ τὸ Ἐμπόριον καὶ ἡ Βιομηχανία εἶναι κλάδοι Ἐθνικῆς παραγωγῆς. Ἔχομεν συνηθίσει εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅταν λέγωμεν βιομηχανίαν, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνου τοῦ λόγου νὰ καταλογίζωμεν εὐθύνας καὶ νὰ θεωροῦμε ὕποπτον τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἶναι βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις. Ἔχομεν περίπου ὑποβληθῆ εἰς αὐτό, ἐνῷ μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ποῖος θὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν, ὅταν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἀσκεῖ βιομηχανίαν, θεωρῆται ἐκμεταλλευτής. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργῇ ἡ οἰκονομία χωρὶς παράλληλον ἀνάπτυξιν ὅλων κλάδων τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς κυκλοφορίας. Κατ’ ἀρχήν, ἑπομένως, καὶ αἱ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, εἶναι ἄξιαι ἐνισχύσεως. Κριτήριον ποῖον εἶναι; Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖ ἡ συγκεκριμένη ἑκάστοτε ἐπιχείρησις, ἐὰν εἶναι τρόπος ἐπωφελὴς ἢ ἐπιβλαβὴς διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Κατ’ ἀρχὴν ὅμως, πᾶς κλάδος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἄξιος ἐνισχύσεως, διότι εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἰς ἄλλας χώρας, θεωρεῖται τίτλος, ἡ ἄσκησις βιομηχανίας. Ἐδῶ, ἐκ μόνου τοῦ λόγου, ὅτι ὑπάρχει μία βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις, θεωρεῖται ὁ ἀσκῶν αὐτὴν ἄνθρωπος ὕποπτος, ἐκμεταλλευτὴς καὶ ἄξιος διώξεως, ἀνάξιος στοργῆς.

§20ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§21Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκεῖ ἐγκατελείφθη πλέον. Δὲν μένει ὡς ἀντίπαλος παρὰ μόνον τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία καὶ τὰ μεσαῖα στρώματα, ἔχουν ἤδη προστεθῆ καὶ αἱ σχετικῶς μεγάλαι ἐπιχειρήσεις. Μὲ συγχωρεῖτε διότι ἔδωσα ἔκτασιν εἰς τὴν διακοπήν. Συγκεκριμένως, ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ἤθελα νὰ τονίσω ἐν πρώτοις, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπέναντι καὶ τῆς βιομηχανικῆς ἐπιχειρήσεως λαμβάνονται μέτρα προστασίας καὶ ἐξυγιάνσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε ὅτι, διότι εἶναι μεγάλοι οἱ γεωργικοὶ ἐπιχειρηματίαι ἔναντι τῶν ἀγροτῶν, δὲν πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς στοργῆς. Ὑπεστήριξα τὴν ἀνάγκην τῆς παραλλήλου μεταχειρίσεως, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν λαμβάνεται αὐτὸ τὸ μέτρον. Δὲν νοεῖται νὰ μὴ λάβητε ἀντιστοίχως τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ διὰ τὰς ἐμπορικὰς καὶ διὰ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Καὶ προσέθεσα τὸ ἄλλο, τὸ αἰσθηματικὸν θέμα. Ἐπὶ τέλους καὶ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις προσφέρεται αὐτὴ ἡ στοργή, τὴν ὁποίαν ἀρνούμεθα εἰς τὰς γεωργικάς, εὐλόγως, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν τὴν ἐντύπωσιν μιᾶς ἀστοργίας πρὸς τὴν πλευρὰν τῶν γεωργῶν. Διότι αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ὑπηρετοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπάρχουν. Δὲν εἶχον πρόθεσιν ἀντιδικίας μαζύ σας. Πρόθεσίς μου εἶναι ἡ συνεννόησις καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν παρείχετο ἡ δυνατότης μιᾶς ὁλοκληρωτικῆς συνεννοήσεως μὲ ὅλην τὴν ἱεραρχίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἴσως καθίστατο δυνατὴ μία ἐναρμόνισις τῶν ἀπόψεων. Μέ φθάνει νὰ τὸ δεχθῆτε σεῖς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ καταλήξει ὁριστικῶς εἰς ἀποφάσεις, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνα εἰς τὸ Σῶμα καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εὕρῃ ἀνταπόκρισιν.

§22Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουρ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν διαχωρίζει τὴν οἰκονομίαν εἰς κλάδους καὶ δὲν κάνει διαφορετικὴν μεταχείρισιν τῶν κλάδων. Κάμνομεν ἑνιαίαν μεταχείρισιν τῆς οἰκονομίας ὡς σύνολον. Ἡ Κυβέρνησις δὲν διαχωρίζει τὸ ἐμπόριον ἀπὸ τὴν Βιομηχανίαν. Βεβαίως τὸ ἐμπόριον εἶναι ἕνας κλάδος τῆς οἰκονομίας χρήσιμος καὶ παραγωγικός, ὅπως καὶ οἱ λοιποὶ κλάδοι, ἀλλὰ δὲν ἀντιμετωπίζομεν τὸ ἐμπόριον ὡς ἐμπόριον, ἀντιμετωπίζομεν κατηγορίαν ὀφειλετῶν ἐμπόρων καὶ ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν τοῦ ἐμπορίου ὡς συνόλου. Αἱ ἐμπορικαὶ ὀργανώσεις κατ’ ἐπανάληψιν διεμαρτυρήθησαν κατὰ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, διὰ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν αὕτη ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ μας, ὅπως ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὰς κατ’ ἰδίαν περιπτώσεις. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ρευστοποίησις τοῦ ἀποθεματικοῦ τοῦ ἐμπόρου εἶναι εὐχερὴς καὶ κατὰ συνέπειαν, δύναται οὗτος νὰ ἐκποιήσῃ μέρος τούτου, διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις των. Καθ’ ὅλον τὸ μακρὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἔτυχεν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως, ἔπρεπε νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐὰν δὲν ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποχρεώσεις του, τοῦτο ἔπραξε διότι ἐπιθυμεῖ καὶ περαιτέρω νὰ τύχῃ εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως. Ἡ βιομηχανία, εἶναι βεβαίως, χρήσιμος παραγωγικὴ δύναμις. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου, δὲν εἶναι εὐχερὴς ἡ ρευστοποίησις τοῦ ἀποθεματικοῦ της. Εἶναι ἀδύνατος ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ ρευστοποίησις τοῦ ἀποθεματικοῦ μιᾶς βιομηχανίας. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ δώσωμεν περαιτέρω διευκολύνσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ἤθελα νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Ὁ νόμος οὔτε στενεύει οὔτε διευρύνει τὰς περιπτώσεις. Ἁπλούστατα, ἠθέλαμεν νὰ ἔχωμεν κριτήρια ἀδιάβλητα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐκπηγάζουν εἰς χρόνον ἀνύποπτον. Ἔπρεπε νὰ ἐξετασθοῦν ὅλαι αἱ περιπτώσεις τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ ὅλαι αἱ περιπτώσεις τοῦ νόμου 3562. Τὸ ἄρθρον 24 τοῦ νόμου 3562 παρέχει τὴν δυνατότητα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως προβῇ εἰς συμβιβασμόν. Δὲν ἀναφέρει ὅμως ποῖος κινεῖ τὸν συμβιβασμόν. Εἶναι τὸ μόνον ἄρθρον (24) εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀναφέρεται. Καὶ ὅπως εἶναι φυσικὸν καὶ λογικόν, τὸν συμβιβασμὸν δὲν δύναται νὰ τὸν κινήσῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Πρέπει νὰ ὀχληθῇ πρὸς τοῦτο ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ δὲν δύναται νὰ ὀχληθῇ, παρὰ μόνον ὑπὸ τοῦ ὀφειλέτου. Ὅσοι, λοιπόν, ἐκ τῶν ὀφειλετῶν ὀχλήσουν τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ὑποβολῆς αἰτήσεως καὶ ζητήσουν διὰ ταύτης νὰ τεθῇ ἐν κινήσει ὁ νόμος 3562 διὰ νὰ παρασχεθῇ οὕτω ἡ δυνατότης εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς εὐχερείας τὴν ὁποίαν τοῦ παρέχει ὁ νόμος. Κατὰ συνέπειαν, ἡ διάταξις ὡς προτείνεται δὲν ἀποτελεῖ διεύρυνσιν τῶν περιπτώσεων. Συνεπῶς, ἡ διατύπωσις ὡς ἔχει διὰ τῆς ὁποίας ἐν προκειμένῳ ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑποβληθῆ αἴτησις ὑπὸ τοῦ πιστωτοῦ, ἢ τοῦ ὀφειλέτου, εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ νόμου 3562. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ μίαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεζητήθη νὰ τεθῇ εἰς κίνησιν ἡ διαδικασία τοῦ νόμου 3562 περιλαμβάνονται εἰς τὴν ρύθμισιν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§24Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἐγὼ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς μίαν προάσπισιν θέσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς στοιχειώδη οἰκονομικὴν ἐργασίαν. Ὁ διαχωρισμός, ὁ ὁποῖος γίνεται μεταξὺ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ἀποκρουσθῇ ἡ παραδοχὴ τῆς μειοψηφίας, γενομένης ἀποδεκτῆς ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ νομίζω εἰς στοιχειωδέστατον ἔλεγχον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης καὶ πράξεως. Δέν ὑπάρχει πρῶτα–πρῶτα, —διότι ἐλέχθη παρεπιμπτόντως— δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως διαφορὰ μεταξὺ καθεστώτων ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ καθεστώτων οἱασδήποτε ἄλλης οἰκονομίας, ὡς πρὸς τὴν παραγωγικὴν σημασίαν τοῦ ἐμπορίου, μόνον ὡς πρὸς τὸν φορέα ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ. Εἶναι ἐξ ἴσου ἀνάξιον τὸ προϊὸν τὸ παραγόμενον εἰς τὴν Θεσ)νίκην, ὅσον καὶ ὁ σίδηρος ἢ ὁ ἄνθραξ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὰ ἔγκατα τῆς γῆς καὶ δὲν ἔχει ἐξαχθῆ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, ἂν δὲν ὑπάρξῃ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς διαδικασίας τὸ ὁποῖον θὰ προσεγγίσῃ τὸ ἀγαθὸν πρὸς τὸν καταναλωτὴν διὰ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ρευστοποίησιν, τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ παραγωγικοῦ κύκλου, ὁ ὁποῖος δὲν ὁλοκληρώνεται χωρὶς τὴν μετατροπὴν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς χρῆμα. Διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅμως τὸν διαφορισμὸν μεταχειρίσεως, ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι ἡ Βιομηχανία ἔχει πάγια κεφάλαια, ὡσὰν τὸ ἐμπόριον νὰ μὴ ἔχῃ πάγια κεφάλαια. Ἄν πρόκειται περὶ ἐκποιήσεως τῶν παγίων κεφαλαίων τοῦ ἐμπορίου, εἶναι ἐξ ἴσου δυσχερές, ἂν μὴ καὶ δυσχερέστερον τοῦτο διὰ τὸ ἐμπόριον ἀπὸ ὅ,τι διὰ τὴν Βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους ἠμπορεῖ νὰ ξηλώσῃ ὡρισμένον μηχάνημα. Ἐνῷ τὸν ἀέρα τὸν ὁποῖον ἐπλήρωσε μόνον ὁ ἔμπορος διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἐγκατάστασιν εἰς τὸ Κέντρον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ὄχι εἰς μίαν Βιομηχανικὴν ζώνην καὶ αὐτὴν τὴν πολυτελῆ ἐμφάνισιν καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνάδουν μὲ τὸ ἐμπόριον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ μετατρέψῃ εἰς χρῆμα, νὰ τὰ ρευστοποιήσῃ. Ἄν πρόκειται ὄχι διὰ τὰ πάγια κεφάλαια, ἀλλὰ διὰ τὰ προϊόντα, νομίζω, ἐγώ, ὅτι τὸ ἐμπόριον εὑρίσκεται εἰς δυσχερεστέραν θέσιν σήμερον ἀπὸ τὴν Βιομηχανίαν κατὰ τοῦτο: ὅτι ἡ ὕφεσις, ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ ὁποία παρουσιάζεται, φέρει τὰ πράγματα εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε τὸ προϊὸν τὸ βιομηχανικόν, τὸ ὁποῖον ἠγόρασεν ὁ ἔμπορος νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὸ διαθέσῃ εἰς τὸν καταναλωτήν. Σήμερον ὑπάρχει μία ἐκτεταμένη ἀζητησία, ὑπάρχει μία κάμψις τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως καὶ λόγῳ ὑποαπασχολήσεως τῶν ἐργατῶν καὶ λόγῳ ἀζητησίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ λόγῳ μειώσεως τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος. Καὶ δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ὁ ἔμπορος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ρευστοποιήσῃ τὸ ἐμπόρευμα. Παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ὅτι προσφέρονται εἴδη κάτω τοῦ κόστους κατὰ 10% καὶ 20% κάτω τῶν τιμῶν κτήσεως. Ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι μέθοδος χρεωκοπίας, εἶναι μέθοδος ἀπογνώσεως, εἶναι μέθοδος ἀπελπισίας. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς, ἐνῷ δὲν δίδει τὴν διέξοδον, ἐν τούτοις, αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὴν ἀνισότητα μεταξὺ τοῦ ἐμπόρου, ποὺ ἀναγκασμένος ἀπὸ τὴν ἀτυχίαν, ἐκποιεῖ τὰ προϊόντα κάτω τοῦ κόστους καὶ τοῦ ἄλλου ἐμπόρου, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμποροῦσε ἴσως νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεων, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ εἰς ἕνα ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ οὐχὶ ἐκ κακῆς προθέσεως ἐπιβαλλόμενον ἀνταγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα τὰ ἐξωτερικὰ χαρίσματα τοῦ κατὰ νόμον ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ. Ὡς πρὸς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται αὐτὰ εἰς τὰ πράγματα. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ πράγματα τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, γνωρίζει, ὅτι ὅταν λέγωμεν, γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις δὲν ἐννοοῦμεν, οὔτε τὰς φεουδαρχικάς, οὔτε τὰς καπιταλιστικὰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦται, ἢ ἄν ὑπάρχουν, ὑπάρχουν ὡς ἐξαίρεσις. Ὅταν λέγωμεν γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐννοοῦμεν τὰ ἐκκοκκιστήρια βάμβακος, τὰ ἐλαιουργεῖα, δηλαδὴ κατ’ ἐξοχὴν συνεταιριστικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιχειρήσεις ἀσθενεστέρας, ἐπιχειρήσεις χειμαζομένας καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἂν ἐχρεώθησαν, εἶναι διότι ἐδανείσθησαν, ἐπρομηθεύθησαν κεφάλαια μὲ τιμὴν δολλαρίου 10 ἢ 15 δραχ. καὶ ὅταν ἐπῆλθεν, ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός των, ὄχι ἐκ τῆς ἐναλλαγῆς τῆς νομισματικῆς καταστάσεως, ἀλλὰ ἐκ προθέσεως καὶ ἀποφάσει τῆς Πολιτείας διπλασιασμὸς ἢ τριπλασιασμὸς τοῦ κεφαλαίου, τοῦ χρέους, ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ καθηλωθοῦν αἱ πρόσοδοι ἐκεῖναι ἐκ τῶν ὁποίων προσεδόκα, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις νὰ ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν συνεταίρων ποὺ ἀπετέλουν τὰ μέλη της. Κατὰ ταῦτα, νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς, χωρὶς πολιτικὴν ἀντιδικίαν θέτουν τὸ ζήτημα τῆς ἐμμονῆς εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ ἡ ἀντίρρησις, ἄλλως νὰ ἀποφανθῇ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§26Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ ὑπὸ τοῦ κ. Κωστοπούλου καὶ ἐμοῦ. Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης, σκοπεῖται τὸ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον 4, ὡς προϋπόθεσιν ὑπαγωγῆς εἰς αὐτὸ μιᾶς ἐπιχειρήσεως ὁρίζει, ὅτι ἐτέλει κατὰ τὴν 31) 12)1958 ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2510)54. Προτείνει δὲ ἡ τροπολογία ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν καὶ αἱ βιομηχανίαι καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ἤθελον τεθῆ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδήλωσεν ὅτι δὲν δύναται νὰ τὴν δεχθῇ, στηριζόμενος εἰς τὴν εὐθιξίαν τοῦ ἀδιαβλήτου. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς, κ. Πρόεδρε. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνῃ ἁπλῶς ἐπανάληψιν τῆς παλαιᾶς διατάξεως λέξεως πρὸς λέξιν δὲν θὰ ἐπέμενον εἰς τὴν τροπολογίαν μου. Ὅταν ὅμως γίνεται ἐξαίρεσις, ἐρωτᾶται, διατὶ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις καὶ τὶς ὁ λόγος νὰ μὴ διευρυνθῇ; Ἐν Ἑλλάδι, κ. Πρόεδρε, λειτουργεῖ μία ἐπιχείρησις ΕΒΓΟΝ ἡ ὁποία παράγει κηρὸν καὶ εἶναι μία ἀπὸ τὰς 7–8 ἐπιχειρήσεις, ποὺ ὑπάρχουν εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου 8 ἔγγραφα, ὑπογεγραμμένα ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Στρατάρχην Παπάγον, ὡς Στρατάρχην, ὡς Πρωθυπουργόν, ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον ὡς ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τὸν ἀρχηγ. Γ.Ε.Σ. κλπ., εἰς τὰ ὁποῖα ἐξαίρεται ἡ σημασία τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς. Πρόκειται περὶ ἐπιχειρήσεως ἐθνικῆς, θὰ ἔλεγα, διὰ τὴν Χώραν. Ἡ τροπολογία μου ἀποβλέπει, ὅπως ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ κριθῆ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελε κριθῆ, ὅτι συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις νὰ ὑπαχθοῦν εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Σημειώσατε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1958 μέχρι σήμερον, ὡς προκύπτει ἀπὸ ἐπίσημα πιστοποιητικὰ τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, οὐδεμία ἄλλη ἐπιχείρησις ὑπήχθη ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν πλὴν αὐτῆς. Ἐρωτᾶται λοιπόν, τίνα λόγον ἔχομεν νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς αὐτὴν τὸ δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῆ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, ὅτι εἶναι βιώσιμος ἢ ἐθνικῶς συμφέρον νὰ διατηρηθῇ;

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§28Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, κ. Πρόεδρε, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ τακτοποιηθῇ ἕν ἁμαρτωλὸν καθεστώς. Τὸ γνωστὸν ὑπὸ τὸν τίτλον τῶν παγωμένων πιστώσεων. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἄρθρον 4, τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ εὐεργετικὰ περιορίζονται εἰς τὰς βιομηχανικὰς καὶ βιοτεχνικὰς ἐπιχειρήσεις, ἀνεξαρτήτως τῆς νομικῆς μορφῆς των, ἐφ’ ὅσον ἐτέλουν κατὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1958 ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2810) 1954, ἢ εἶχε κινηθῆ κατ’ αὐτῶν, ὁπωσδήποτε μέχρι τῆς ὡς ἄνω χρονολογίας ἡ διαδικασία τοῦ Ν.Δ. 3562)1956 ἢ εἶχεν ὑποβληθῆ μέχρι τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας εἰς τὸ οἰκεῖον συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 24 ἢ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ)τος 3562)56 αἴτησις συμβιβασμοῦ τῶν πιστωτῶν ἢ τοῦ ὀφειλέτου. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐτέθησαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκεῖναι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἢ δὲν κατέβαλον τίποτε ἀπὸ ὅσα ἔλαβον ἢ κατέβαλον ἐλάχιστα. Ἀντιθέτως δὲν ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐκεῖναι αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν ὁποίων οἱ δανεισθέντες κατέβαλον φιλοτίμους προσπαθείας νὰ τακτοποιηθοῦν μὲ πᾶν δυνατὸν καὶ νόμιμον μέσον. Καὶ αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις εἶναι αἱ ἐμπορικαὶ καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως αἱ ἀγροτικαί. Εὐχάριστος εἶναι ἡ διαπίστωσις, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες τοῦ σώματος δὲν ἀνέχονται αὐτὴν τὴν ἄδικον μεταχείρισιν μεταξὺ τῶν ἐπιχειρήσεων. Ὅθεν συνιστῶ καὶ ἐγὼ καὶ ζητῶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγουν καὶ ὅλαι αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀνεξαρτήτως, ἂν αὗται ἐτέθησαν ἢ ὄχι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν κλπ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον.

§30Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι βασικὴ ἐπιδίωξις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἐξυγίανσις τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας καὶ τῶν συναλλαγματικῶν σχέσεων, ὡς χαρακτηριστικῶς ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ διεπιστώθη ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης ταύτης. Πλὴν ὅμως ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις, συνεχίζεται μία συζήτησις ἐπὶ τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ ἐπὶ μακρόν, διότι, ὡς ἐτέθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι φυσικὸν νὰ συζητῇ τὸ Σῶμα διὰ νὰ ἀνεύρῃ τὸν τρόπον καὶ τὴν μέθοδον ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 ἐτέθη μία ἐσφαλμένη βάσις. Ἡ Κυβέρνησις εἰσηγουμένη τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της ὡς βάσιν ὡρισμένα γενικὰ καὶ τυπικὰ γνωρίσματα τῶν ἐπιχειρήσεων, προκειμένου νὰ τὰς ὑπαγάγῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Ἡ ὑπαγωγὴ ὅμως τῶν ἐπιχειρήσεων βάσει γενικωτέρων τυπικῶν γνωρισμάτων, ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου. Δηλ., ἐνῷ διακηρύσσει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκει τὴν ἐξυγίανσιν τῶν ἐπιχειρήσεων ποὺ δύνανται νὰ ἐπιβιώσουν καὶ εἶναι χρήσιμοι εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, κατ’ οὐσίαν δὲν πραγματοποιεῖ τὴν ἐπιδίωξίν της αὐτὴν θέτουσα ἐντελῶς τυπικὰ κριτήρια διὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὸν συμβιβασμόν. Ὑπῆρξαν δηλαδὴ πλεῖσται ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν συνέτρεχε λόγος ὑπαγωγῆς των ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπήχθησαν καὶ ἐξ ἀντιθέτου δὲν ὑπήχθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς νὰ ὑπαχθοῦν. Ὑπήχθησαν λοιπόν, ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, δύο ἐπιχειρήσεις τοῦ Βόλου, διὰ τὰς ὁποίας δὲν συνέτρεχον αἱ προϋποθέσεις τοῦ νόμου καὶ τὰς ὁποίας ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω. Πρῶτον, ἡ καπνοβιομηχανία Ματσάγγου τοῦ Βόλου, τῆς ὁποίας τὸ ὀφειλόμενον ποσὸν δὲν ἐδικαιολόγει μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν ὑπαγωγῆς της εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Διότι ἡ ἐπιχείρησις αὕτη ὅταν ὑπήχθη εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, ὤφειλε 57 ἑκ. δρχ. εἰς τὸ Δημόσιον, τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Καὶ ἀντὶ διὰ τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως νὰ ἐξυγιανθῇ ἡ ἐπιχείρησις, ὡς ἰσχυρίζοντο οἱ εἰσηγηταὶ τῆς λύσεως αὐτῆς, ἀντιθέτως, συνέβη τὸ ἀντίθετον, ἤτοι: 1) Τὸ χρέος ἀνῆλθε σήμερον μετὰ δύο ἔτη ἀναγκ. διαχειρίσεως εἰς 100 ἑκατ. δραχ. περίπου. 2) Ἡ κατανάλωσίς της ἐμειώθη ἀπὸ 1.921.000 κιλὰ ποὺ ἀνήρχετο τὸ 1955 εἰς 1.315.000 κιλὰ παρὰ τὸ ὅτι γενικῶς ἡ κατανάλωσις εἰς τὴν χώραν ηὐξήθη κατὰ 10% εἰς τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα καὶ παρὰ τὸ ὅτι τὸ Δημόσιον ἐχορήγησε πιστώσεις εἰς ἐνσήμους ταινίας ὑπὸ εὐνοϊκωτέρας προϋποθέσεις ἀπὸ τὰς ἄλλας καπνοβιομηχανίας. 3) Τὸ ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν ἐμειώθη κατὰ 160 ἐργατοϋπαλλήλους διαψευσθείσης τῆς προβλέψεως τῶν εἰσηγητῶν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ τὸ προσωπικὸν εἰς 2.000 ἐργατοϋπαλλήλους. Κύριοι βουλευταί, ὁ νῦν ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς Νικ. Παπανικολάου, ἐκμεταλλευόμενος τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν βιομηχανίαν διὰ νὰ τὴν κρατήσῃ ὅπως δήποτε εἰς τὴν ζωήν, ἀντὶ νὰ μειώσῃ τὸ χρέος τὸ ηὔξησεν εἰς 100.000.000. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἐπωφελούμενος τῆς εὐνοίας αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βιομηχανίαν Ματσάγγου, ἤρχισε νὰ σχεδιάζῃ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς Καπνοβιομηχανίας αὐτῆς διὰ λογαριασμόν του ἢ διὰ λογαριασμὸν φιλικοῦ του ὁμίλου. Ὑποβάλλω τὴν πληροφορίαν πρὸς ἔλεγχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς διαχειριστὴς καθ’ ἣν στιγμὴν διωρίσθη ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς ἔκαμε πρότασιν πρὸς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐξαγορᾶς τῆς ἐπιχειρήσεως μετὰ τοῦ Σταματίου Βοϊβόνδα. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, τότε ἐξηγεῖται ἀπολύτως ἡ προσπάθειά του νὰ μειώσῃ τὴν ἀξίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, διὰ νὰ τὴν καταστήσῃ εὔκολον λείαν του. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ κρίσιμον καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ, διότι μία ἐνδεχομένη κατάρρευσις τῆς βιομηχανίας αὐτῆς θὰ σημειώσῃ βαθεῖαν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀναταραχὴν εἰς τὸν Βόλον. Τὸ δεύτερον παράδειγμά μου εἶναι ἡ Ὑφαντουργία Παπαγεωργίου, ἡ ὁποία εἶχε ἕνα χρέος 17.000.000 περίπου δρχ. καὶ εἶναι μία ἀπὸ τὰς ἀρχαιοτέρας εἰς τὴν χώραν, καὶ κατώρθωνε νὰ ἐργάζεται ἱκανοποιητικῶς καὶ παρὰ ταῦτα ὑπήχθη καὶ αὐτὴ εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρησιν. Ὅταν αὐτὸ συμβαίνῃ, εἶναι φυσικὸν νὰ συζητῆται ποῖαι ἄλλαι ἐπιχειρήσεις πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμόν. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τὰ δύο παραδείγματα ποὺ ἀνέφερα, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι πολλὲς ἐπιχειρήσεις ὑπήχθησαν ἄνευ οὐσιαστικοῦ λόγου, καὶ ἄλλαι δὲν ὑπήχθησαν, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν. Βεβαίως, θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι ἡ παροῦσα κατάστασις τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τεθεισῶν ἐπιχειρήσεων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν. Σκοπὸς ὅμως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐξυγιάνωμεν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὰς συναλλακτικὰς σχέσεις καὶ θὰ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν εὐρύτερον πῶς θὰ δημιουργήσωμεν τὸ ὄργανον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἀδιάβλητον καὶ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ μιᾶς ἑκάστης περιπτώσεως. Ἐὰν δηλ. ἡ τάδε ἢ ἡ τάδε ἐπιχείρησις εἶναι βιώσιμος καὶ προσφέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, ἐὰν ἐπιβάλλεται διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν ζωὴν καὶ ἑπομένως νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὰ πρωτοφανῆ διὰ τὰ συναλλακτικὰ χρονικὰ ὅλου τοῦ κόσμου πλεονεκτήματα αὐτὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι μόνον τοιαῦται ἐπιχειρήσεις, ἀδιακρίτως ποιότητος καὶ εἴδους καὶ μὲ τὸ κριτήριον τῆς οὐσιαστικῆς του συμβολῆς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ τῆς βιωσιμότητός των, πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν παροῦσαν ρύθμισιν. Ἄλλως, κύριοι συνάδελφοι, ἀναζητοῦντες τὰ τυπικὰ γνωρίσματα ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ μία ἐπιχείρησις, θὰ συζητοῦμε καὶ θὰ βυζαντινολογοῦμε συνεχῶς καὶ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, χωρὶς ἀποτέλεσμα οὐσιαστικόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον.

§32Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρῃτούμην καὶ ἐγὼ τοῦ λόγου, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν περὶ τῶν συμμοριοπλήκτων βιομηχανιῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Βορ. Ἑλλάδος. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, σχετικῶς μὲ τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν καὶ δι’ ἕνα ἐπιπρόσθετον λόγον. Σήμερον καταβάλλεται μία προσπάθεια νὰ στραφοῦν αἱ διάφοροι ἐπενδύσεις καὶ ἰδίᾳ κεφάλαια ἰδιωτῶν πρὸς γεωργικὰς ἀκριβῶς ἐπιχειρήσεις καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιμονή σας νὰ μὴ ἀποδεχθῆτε τὴν ἴσην μεταχείρισιν, θὰ ἀποθαρρύνῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ στραφοῦν πρὸς τὸν τομέα τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Σήμερον ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἐπεκτάσεως τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων μέσα εἰς τὰς ὁποίας περιλαμβάνονται μικροεργοστάσια γεωργικά, κονσερβοποιεῖα καὶ ἐν γένει ἐπιχειρήσεις ἔχουσαι σχέσιν μὲ τὴν παραγωγήν. Ἔχετε, βέβαια, κ. ὑπουργέ, τὴν ἰδίαν ἀγάπην πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζετε ὅπως ἡμεῖς οἱ ἀντιπροσωπεύοντες κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικὰς περιφερείας, τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τῶν ἀγροτῶν γενικῶς. Εἴπατε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας σας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διάκρισις, νὰ καταδιώκεται ἕνας ἀγρότης δι’ ἕνα μικρὸν χρέος καὶ νὰ γίνεται διαφορετικὴ μεταχείρισις εἰς ἕνα γεωργικὸν ἐπιχειρηματίαν. Ἀλλὰ τί θὰ εἴπῃ, κ. ὑπουργέ, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅταν βλέπῃ, ὅτι παρέχομεν διευκολύνσεις εἰς τόσας ἄλλας βιομηχανίας καὶ ἀγνοοῦμεν ἐκείνας ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς μεταφέρω τὰς ἀπόψεις αὐτάς, διότι ἀναγνωρίζω τὸ ἐνδιαφέρον σας καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζητε καὶ σεῖς ὅ,τι γνωρίζουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπαφὴν συνεχῆ μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ σημειώσητε ὅλα αὐτά, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις περὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, κ. Πρόεδρε, ἐτόνισα, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἱκανοποιοῦνται ὅλαι αἱ δίκαιαι ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δυστυχῶς, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι στενωτάτη καὶ δὲν θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὅπως ἐμφανίζεται εἰς τὴν οἰκονομίαν μας καὶ τὴν βασανίζει ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, δὲν ἠδυνήθη ἀπόψε νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποστῇ τῆς ἀπόψεως νὰ διευρυνθῇ ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 4, ὅπως τὴν διετύπωσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Δηλαδή, εἰς τὸν διακανονισμὸν τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αἱ γεωργικαὶ καὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὡς διετυπώθη. Διότι ἐὰν δὲν τὴν δεχθῇ τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων θὰ παραμείνῃ καὶ θὰ ἀναγκασθῇ νὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Περαιτέρω, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔφερε μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ὑπάγονται εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ παρόντος αἱ πληγεῖσαι κατὰ τὰ ἔτη 1945–49 ἐπιχειρήσεις ἐκ πολεμικῶν αἰτίων. Διερωτῶμαι διατὶ νὰ ἐξαιρεθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, δηλαδὴ κατὰ τὰ ἔτη 1941–1945. Δι’ αὐτὸ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν καθορίσῃ ὡς ὅριον κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπλήγησαν αἱ ἐπιχειρήσεις τὸ 1945, νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ τὸ ἐπεκτείνῃ νὰ ὁρίσῃ ὡς ὅριον τὸν Μάϊον 1941, ἀπὸ τότε ποὺ ἡ οἰκονομία καὶ ἡ βιομηχανία τῆς χώρας ἤρχισαν νὰ πλήττωνται ἐκ πολεμικῶν αἰτίων. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι θὰ γίνῃ δικαιότερον τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἀποδώσῃ καλλίτερον διὰ τὴν οἰκονομίαν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἀποδεχθῇ τὴν δικαίαν αὐτὴν τροπολογίαν καὶ κατὰ ἕνα τρόπον θὰ λύσῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸ θέμα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης, ἔχει τὸν λόγον.

§36Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐδέχθη νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν παρόντα νόμον αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ὡς πρὸς τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ Ι.Κ.Α. καὶ δίδει τρίμηνον ἀναστολὴν πρὸς τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ἰδιώτας. Ἡ λύσις αὐτὴ δὲν θεραπεύει τὴν κατάστασιν, διότι αἱ ἐμπορικαὶ καὶ αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ὀφείλουν κυρίως πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ἰδιώτας καὶ ἐλάχιστα πρὸς τὸ Δημόσιον. Δεύτερον, ἡ τρίμηνος ἀναστολὴ ποὺ δίδει ὁ κ. ὑπουργὸς, εἶναι δῶρον ἄδωρον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τριμήνου νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των αἱ διάφοροι ἐπιχειρήσεις. Καὶ τρίτον, δὲν τοὺς δίδει τὰ ἴδια πλεονεκτήματα ὅπως τῶν ἄλλων ἐπιχειρήσεων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἴση μεταχείρισις, νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰς τὸ ἄρθρον 4., διότι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ θὰ ἐκπλειστηριασθοῦν καὶ τότε αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ θὰ πληρώσουν μόνον τὸ Δημόσιον καὶ τὸ προσωπικόν, ἐνῷ οἱ πιστωταὶ δὲν πρόκειται νὰ εἰσπράξουν τίποτε καὶ ἕνας ὁλόκληρος ἐργαζόμενος κόσμος θὰ μείνῃ ἄνευ ἐργασίας. Συμφέρον εἶναι δι’ ὅλους νὰ σταθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί, νὰ ἐργασθοῦν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ πληρώσουν τὰς ὀφειλάς των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὁ κ. ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ὑπαγάγῃ καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ἐπίσης, ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς ἐὰν πραγματικὰ σκοπεύῃ νὰ τὰς βοηθήσῃ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπουσιάζω κατὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης, θέλω νὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων τὴν ψῆφον μου. Παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου τὰς ὁποίας διετύπωσα, πρέπει νὰ διευκρινήσω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ διαφορετικὴ μεταχείρισις τῶν ἐμπορικῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν συγκρίσει μὲ τὰς βιομηχανικὰς τοιαύτας, ἡ δὲ ἀντίθετος ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὑπῆρξε λίαν ἀσθενής. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τὸ μοναδικὸν ἐπιχείρημα ποὺ προβάλλει ὑπὲρ τῆς καθιερώσεως αὑτοῦ τοῦ προνομίου, διὰ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις εἶναι, ὅτι αὐταὶ εἶναι ὑποχρεωμέναι προκειμένου νὰ ρευστοποιήσουν τὸ ἐνεργητικόν των διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των νὰ θυσιάσουν τὰ πάγια κεφάλαιά των, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι αὐτὸ κατ’ ἐξοχὴν ἰσχύει προκειμένου περὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, ὅπου μοναδικὸν περιουσιακὸν στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐξόφλησιν μεγάλων χρεῶν, εἶναι ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία, ἡ ρευστοποίησις τῆς ὁποίας ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐξαφάνισιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, ἤδη διὰ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὀφειλαὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ τὸ Δημόσιον δὲν ὑπάρχουν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου. Ὁ κ. ὑπουργὸς καλεῖται νὰ ἐξηγήσῃ, διατὶ ἐπεφύλαξε διαφορετικὴν μεταχείρισιν μεταξὺ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ ὑπόβαθρον τῆς γεωργικῆς ἐπιχειρήσεως εἶναι ὁ ἀνώνυμος γεωργός, ὁ ὁποῖος κατὰ μέγιστον μέρος ἀπολαμβάνει τοῦ εἰσοδήματος αὐτῆς τῆς γεωργικῆς ἐπιχειρήσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξηγήσω τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἴσην μεταχείρησιν καὶ εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς, ἐν ἀρχῇ ἀντιπαρῆλθεν ἐν σιωπῇ ἀποκρούων τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία διετυπώθη εἰς τὸ ἐδάφιον δʹ τοῦ ἄρθρου 4. Δὲν ὡμίλησε παντάπασι καὶ δὲν ἐξήγησε διατὶ ἀποκρούει αὐτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ ἡ μόνη ἐξήγησις ποὺ ἀπομένει εἶναι, ὅτι δὲν εἶχε τίποτε νὰ ἀντιτάξῃ εἰς αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁμοφώνως ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Πῶς ἐσκέφθη ἡ Ἐπιτροπή; Ἁπλούστατα, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὸ σχέδιόν του, διὰ τοῦ ἐδαφίου γʹ, διευρύνει τὸν κύκλον τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ρύθμισιν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν κατηγοριῶν ἐκείνων τῶν ὀφειλετῶν διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μέχρι 31)12)58, ἀλλὰ διὰ τὰς ὁποίας ἁπλῶς ὑπεβλήθη αἴτησις ἐσκέφθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, γνωρίζουσα τὸ κείμενον τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος, ὡς ἐλέχθη ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, καθιεροῖ ὑποχρέωσιν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ τῶν Τραπεζῶν, νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, ὑπαγωγῆς τῶν ὀφειλῶν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ἐσκέφθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, πῶς εἶναι δυνατόν, ἐκείνους διὰ τοὺς ὁποίου ἐτήρησαν τὰς νομίμους ὑποχρεώσεις, ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ αἱ Τράπεζαι, νὰ τοὺς ὑπαγάγῃ εἰς τὴν ρύθμισιν κατ’ ἐξαίρεσιν, ἐκείνους δὲ διὰ τοὺς ὁποίους παρεβίασαν τὴν νόμιμον ὑποχρέωσιν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ αἱ Τράπεζαι, νὰ τοὺς ἐγκαταλείψωμεν εἰς τὴν τύχην των; Εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, πρὶν λήξῃ ἡ συζήτησις, ἐφ’ ὅσον ἐμμένει εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκρούσῃ τὴν τροπολογίαν τὴν τελευταίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ ἐξηγήσῃ διὰ ποίους λόγους ἀντικειμενικοὺς καὶ ὄχι προσωπικοὺς ἀποκρούει αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ὁσονδήποτε καὶ ἂν προσπαθήσῃ κανεὶς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνεύρῃ λόγους ἐξ ἀντικειμένου, διὰ τοὺς ὁποίους ἐνῷ δέχεται τὴν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου γʹ, ἀποκρούει τὴν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου δʹ. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐὰν θέλῃ πράγματι νὰ τὸν θεωρήσωμεν εἰλικρινῆ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρήσῃ ἀδιάβλητον τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4, δὲν πρέπει πρῶτον νὰ ἀποκρούσῃ τὰς γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ εἰδικώτερον τὰς γεωργικὰς καὶ δεύτερον, ὀφείλει νὰ ἐξηγήσῃ διὰ ποῖον λόγον, ἐνῷ εἰσηγεῖται τὴν θέσπισιν τῆς διατάξεως τοῦ ἐδαφίου γʹ, κατὰ παρέκκλισιν, διατὶ ἀρνεῖται νὰ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου δʹ. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἀντιπαρέλθω αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὸ βάθος καὶ τὴν ἠθικήν του πλευράν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καλιγκάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§40Π. ΚΑΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι κάμνει δεκτὴν τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους, ἐξέλιπεν ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἶχον ζητήσει τὸν λόγον. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν πρὸ ὀλίγου οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ἀλλαμανῆς καὶ Μητσοτάκης διὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 4 παράγρ. 4, νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθά, διότι εἶχον καθῆκον αἱ Τράπεζαι ἐκ τοῦ νόμου νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν, ὅπως οἱ ὀφειλέται αὐτοὶ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον ὑπεύθυνος διὰ τὴν μὴ ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τῶν ὀφειλετῶν αὐτῶν εἶναι αἱ Τράπεζαι.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§42Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, μὲ τὴν ἀποψινὴν του δήλωσιν, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος, δεχόμενος τὴν τροπολογίαν περὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀπεδείχθη, ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν, ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὅτι πράγματι ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος, ἐπιθυμεῖ νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ἄρθρου 4 καὶ ἡ κατηγορία τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀντιτίθενται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ εἶναι λυπηρόν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι διακεκριμένος οἰκονομολόγος φαίνεται, ὅτι ἀγνοεῖ, ὅτι ἐὰν διέρχωνται ὀξεῖαν οἰκονομικὴν κρίσιν αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίως εἰς τὴν πιστωτικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἐφήρμοσε καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἐξαθλιώσει ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις, ἰδιαιτέρως δὲ τὴν ἐμπορικήν. Γνωρίζομεν μὲ ποῖον τοκογλυφικὸν τρόπον ἐξυπηρετεῖται ἡ βιομηχανικὴ καὶ ἐμπορικὴ τάξις ὑπὸ τοῦ ἰδιωτικοῦ δανείου, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ ἐξυπηρετηθοῦν πιστωτικῶς ἀπὸ τὰς Τραπέζας ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐπίσης δανείζονται μὲ τόκον, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὴν προμήθειαν καὶ τὰς προσθέτους ἐπιβαρύνσεις ἀνέρχονται εἰς 20–22%. Ποῖα λοιπόν, μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν πιστωτικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐμπορικῶν τάξεων διὰ νὰ δικαιολογῆται ἡ ἄρνησις νὰ δεχθῇ τροπολογίαν πρὸς προστασίαν αὐτῶν. Ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ ἄθρου 4, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐνθυμηθῇ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Τί λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν; Λέγει, ὅτι θὰ προστατευθοῦν ὅλαι αἱ οἰκονομικαὶ μονάδες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐπιβιώσεως. Μεταξὺ τῶν οἰκονομικῶν μονάδων αἱ ὁποῖαι ἔχουν δυνατότητα ἐπιβιώσεως εἶναι καὶ πολλαὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ βιομηχανικαί, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Κριτήριον δηλαδὴ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου πρέπει ν’ ἀποτελῇ ἡ δυνατότης τῆς ἐπιβιώσεως μιᾶς οἰκονομικῆς μονάδος. Οἰκονομικὴν μονάδα ἀναμφιβόλως, ἀποτελεῖ καὶ ἡ ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀντικειμενικὸν κριτήριον. Μὲ αὐτὸ νὰ κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ποῖαι ἐπιχειρήσεις ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ τὸν νόμον. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ εἶναι ἀδιάβλητον, καὶ διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητον πρέπει νὰ θεσπισθοῦν ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μελετηθοῦν αἱ τροπολογίαι μας καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ὅλον θέμα μὲ βάσιν τὸ συμφέρον τῆς οἰκονομίας καὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι ἀνέμενον μετὰ περιεργείας τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι ὕστερα ἀπὸ τὰς μακρὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν, ἤλπιζον ὅτι θὰ εἶχον ὡριμάσει ὡρισμέναι ἀποφάσεις παρὰ τῇ Κυβερνήσει, τῶν ὁποίων ἑρμηνευτὴς θὰ ἦτο ὁ κ. ὑπουργός. Κάμνω τὴν διάκρισιν μεταξὺ ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὄχι διότι δύναται νὰ ὑπάρχῃ διαστολὴ πολιτικῆς εὐθύνης, ἀλλὰ διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὴν θεωρητικὴν κατάρτισιν καὶ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχει συμμερίζεται τὸ δίκαιον πλείστων ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὅλων τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρηκολούθησαν τὰς σχετικὰς συζητήσεις, καὶ ἰδιαιτέρως ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας, διὰ νὰ διαπιστωθῇ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἐπεκράτησε πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν. Ἀντιθέτως, ὑπῆρξε πνεῦμα συνεργασίας διὰ τὴν καλυτέραν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν αἱ τροπολογίαι ἐγένοντο ὁμοφώνως ἀποδεκταί. Μοῦ κάνει ὅμως ἐντύπωσιν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιπαρῆλθε μὲ ἀδιαφορίαν ὅλας τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁμοφώνως ἐγένοντο δεκταί. Ποῖαι εἶναι αἱ διαφοραί μας; Πρῶτον, τὸ θέμα τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Τὸ ἐπιχείρημα ἐν προκειμένῳ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ἔχουν ρευστοποιήσιμον ἐνεργητικὸν καὶ δύνανται νὰ τὰ ρευστοποιήσουν. Ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι δὲν εἶναι τόσον εὔκολος ἡ ρευστοποίησις. Προσθέτω, δὲ καὶ τοῦτο: Ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ρευστοποιήσιμον ἐνεργητικόν, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἀρχῆς, ἀλλὰ μόνον ποσοστοῦ, διότι καὶ αἱ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις ἔχουν ρευστοποιήσιμον ἐνεργητικόν, τὸ ὁποῖον ἐσχημάτισαν ἀπὸ τὰς παγωμένας πιστώσεις, διότι αἱ πιστώσεις τοὺς ἐδόθησαν εἰς κεφάλαια κινήσεως. Ἐὰν δὲν ἔχουν ρευστοποιήσιμον ἐνεργητικόν, τοῦτο σημαίνει ἓν ἐκ τῶν δύο. Ἢ τὰ ἔχουν, ἢ ὅτι τὸ κεφάλαιον κινήσεως ποὺ τοὺς ἐδόθη, ἀντὶ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν πρὸς σχηματισμὸν ἐμπορευμάτων, τὸ ἐχρησιμοποίησαν δι’ ἄλλους σκοπούς. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ἴση μεταχείρισις. Ἡ περαιτέρω ἐμμονή σας, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ ἐμπόριον ἔχει ρευστοποιήσιμον ἐνεργητικὸν καὶ ἡ βιομηχανία δὲν ἔχει, θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐρωτηθῇ διατὶ ἡ βιομηχανία δὲν ἔχει, καὶ τὶ ἔκαμε τὰ χρήματα τῶν πιστώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κλονισθῇ ἡ πίστις ἀπὸ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πίστις δὲν κλονίζεται ἀπὸ συγκεκριμένας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς συγκεκριμένα πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ γενικὰς καὶ ἀορίστους τροπολογίας, ὅπως συνέβη πρὸ ἡμερῶν μὲ μίαν διάταξιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἡ ὁποία ἔτεινε νὰ δημιουργήσῃ ἀνατροπὴν τῆς πίστεως, διότι καταργοῦσε τελεσιδίκους δικαστικὰς ἀποφάσεις. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι, συνιστᾶται μία Ἐπιτροπή. Ἢ ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἢ δὲν ἔχομεν, ὁπότε εἶναι περιττὸν νὰ ψηφίσωμεν καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας τροπολογίας, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας Βʹ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λαντζούνης. Ποία εἶναι ἡ περίπτωσις αὐτή; Κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἀναφορῶν, ἠκούσθη ἀναφορὰ ἐργατικῶν Σωματείων ὑπὲρ τῆς ἑταιρίας ΕΤΜΑ. Ἡ ΕΤΜΑ ἦτο ὀφειλέτις μιᾶς Τραπέζης καὶ ἡ Τράπεζα ἐζήτησε νὰ ἀρθῇ ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις τῆς ἑταιρίας αὐτῆς καὶ ἀνέλαβεν ἡ ἰδία Τράπεζα τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ, διότι καὶ ἡ ἰδία Τράπεζα δὲν ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ ἀντίρρησιν. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν ὑπάρχει κλονισμὸς τῆς πίστεως. Ἡ τελευταία τροπολογία εἶναι ἡ περίπτωσις δʹ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν ἤδη καὶ ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ ἡ ὁποία εἶναι προφανής. Πρόκειται περὶ τῶν περιπτώσεων τῶν Ἑταιριῶν ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἔπρεπε νὰ ζητήσουν αἱ Τράπεζαι καὶ τὴν ὁποίαν αἱ Τράπεζαι δὲν τὴν ἐζήτησαν. Εἶναι δυνατὸν νὰ βραβεύσωμεν τὰς Τραπέζας ἢ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. —διότι ἀρχικῶς διετυπώθη, χωρὶς νὰ εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.— εἶναι δυνατὸν νὰ βραβεύσωμεν τοὺς πιστωτὰς ἐκείνους, δηλαδὴ τὰς Τραπέζας ἢ τὸν Ο.Χ.Ο.Α., εἰς τοὺς ὁποίους ἔδωσε τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα ὁ νόμος νὰ ζητήσουν τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν, διότι δὲν ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου διότι εἶναι φειδωλός, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας αὐτάς, τὰς ὁποίας, ἐπαναλαμβάνω, ὁμοφώνως ἐνέκρινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὅπου ὅλοι συνειργάσθημεν, καὶ πρῶτος ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, ὥστε νὰ γίνῃ μία διατύπωσις ἔξω ἀπὸ κάθε κομματικὴν ἀντίληψιν. Τελειώνων, θὰ ἤθελα νὰ ὑποστηρίξω καὶ μίαν ἄλλην δικαίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γιαννούση, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ θεωρῶ χρέος μου νὰ προσθέσω καὶ τὴν συνηγορίαν μου. Εἶναι ἡ περίπτωσις ὡρισμένων ἑταιριῶν, καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφύγωμεν τὴν περιπτωσιολογικὴν συζήτησιν, ἀφοῦ καθημερινῶς ἐμφανίζονται περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι τίθενται ὑπ’ ὄψει μας. Πρόκειται περὶ μιᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία ἔχει σοβαρωτάτην σημασίαν καὶ διὰ τὴν βιομηχανικήν μας ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς στρατιωτικὰς καὶ πολεμικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας. Ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὑπάρχουν ἔγγραφα μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, ὑπὸ τὴν τότε ἰδιότητά του, ὡς Ἀρχιστρατήγου τῶν δυνάμεων τῆς χώρας, συνιστῶντα πάσῃ θυσίᾳ τὴν διατήρησιν τῆς Ἑταιρίας ἐκείνης. Ἡ ἑταιρία ἐκείνη, ὅπως καὶ ἄλλαι πλεῖσται βιομηχανικαὶ ἑταιρίαι, ἔχει περιέλθει εἰς μίαν δυσχέρειαν, ἀλλὰ μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι, ἀντὶ νὰ ἔχῃ τεθῆ μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, ἐτέθη προσφάτως. Ποῖον δέ, εἶναι τὸ ὑπὲρ τῆς ἑταιρίας ἐκείνης συνηγοροῦν γεγονός; Ὅτι, βάσει ἐπισήμου πιστοποιήσεως τοῦ Πρωτοδικείου, δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου μέχρι σήμερον οὐδεμία ἄλλη ἑταιρία, ἡ ὁποία νὰ ἐτέθη ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ἂν δεχθῶμεν, λοιπόν, τὴν σημερινὴν ἡμερομηνίαν, τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ, δὲν πρόκειται, κατ’ οὐσίαν, νὰ προσθέσωμεν παρὰ μίαν καὶ μόνον ἑταιρίαν. Ἀρνούμεθα τὴν ἐπέκτασιν τῆς χρονολογίας, ἀρνούμεθα εἰς μίαν ἑταιρίαν. Ἰδιαιτέρως συμπαθῶ, ὡς ἰδιαζούσης σημασίας διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν τῆς χώρας, τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβιώσεως. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τίθεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ θέμα, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐπιβίωσιν μιᾶς σοβαρωτάτης βιομηχανίας, τῆς ὁποίας ὁ ρόλος εἰς τὴν ἐν γένει ἐθνικήν μας ἄμυναν εἶναι σοβαρώτατος. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ τελειώσω θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω ἓν θέμα Κανονισμοῦ μὲ τὸ Προεδρεῖον. Μετ’ ὀλίγον θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις καὶ ἔχει ὑποβληθῆ μία πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔπειτα ὅμως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι, πλὴν τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως εἶναι, π. χ. ἡ ὑποβληθεῖσα παρ’ ἐμοῦ μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γιαννούση. Πῶς θὰ γίνῃ; Πρέπει νὰ γίνῃ μία συνεννόησις σχετικῶς.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίαν ἐκτὸς ἐκείνης, τὴν ὁποίαν υἱοθέτησε, τὸ Σῶμα καὶ οἱ ὑποβαλόντες τὰς τροπολογίας θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ψηφοφορίαν;

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως, βεβαίως.

§47Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις καὶ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων καὶ τὸ Προεδρεῖον νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει εὐθέως εἰς τὸ Σῶμα ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§49Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ ὅτι, πράγματι, ὑπῆρξε μακρὰ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Κατὰ τὴν διαδικασίαν ὅμως τῆς συζητήσεως αὐτῆς προέκυψαν δύο ἀπόψεις. Ἡ πρώτη τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς διατυποῦται εἰς τὸ ἄρθρον 4 καὶ ἡ παρέκκλισίς της, ἂς εἴπωμεν, μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνήγγειλε σήμερον. Ἡ ἄλλη ἡ ἄποψις, νομίζω, τοῦ συνόλου τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐζήτησε τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 4, ὥστε τὸ βασικὸν χαρακτηριστικὸν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, δηλαδὴ ἡ ἐξαίρεσις τῶν γεωργικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τὸν συμβιβασμόν, νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον ὡς διάταξις τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἀντιστρόφως καὶ αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμὸν αὐτόν. Ὁ κ. ὑπουργός, τόσον κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν, ὅσον καὶ κατὰ τὴν σημερινήν του ὁμιλίαν, παρέταξε σειρὰν οἰκονομικῆς τάξεως ἐπιχειρημάτων διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψίν του. Νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἀλλ’ ἐνδεχομένως καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. ὑπουργὸς, θὰ ἔχῃ ἀντιληφθῆ, ὅτι τὰ οἰκονομικῆς τάξεως ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα παρέταξε, δὲν εὐσταθοῦν, τοὐλάχιστον εἰς καθεστὼς ἐλευθέρας οἰκονομίας, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐφηρμοσμένην συγκεκριμένην οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό. Σήμερον ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς κατέφυγε, νομίζομεν, εἰς τὸ τελευταῖον ὀχυρόν, ὑποστηρίξας, ὅτι ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 4 καὶ μὲ τὴν ἀπόκρουσιν τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξασφαλίζεται τὸ ἀδιάβλητον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔτι συγκεκριμένως, ἐξασφαλίζεται τὸ ἀδιάβλητον εἰδικῶς καὶ τοῦ ἄρθρου 4. Νομίζω, ὅτι τὸ ἀδιάβλητον αὐτὸ εἶναι μᾶλλον διαβλητόν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον θὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ ἀποδεχθῇ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Διότι συγκεκριμένως, διὰ τὸ θέμα τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπεδέχθη καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ περίπου καὶ πασίδηλον γεγονός, ὅτι κυρίως ὀφείλουν οὐχὶ πρὸς τὸ Δημόσιον, τὸν ΟΧΟΑ ἢ πρὸς τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ πρὸς ἰδιωτικὰς Τραπέζας, πρὸς ἰδιώτας καὶ διεκηρύχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν ὑπῆρξεν ἀντίρρησις, νομίζω, οὔτε ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ δανεισταὶ ὑπῆρξαν, εἶναι, παραμένουν καὶ θὰ παραμείνουν τοκογλύφοι. Ἄν, λοιπόν, τελικῶς, ἀποκρουσθῇ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τότε αὐτομάτως θὰ ἀνέκυπτε τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπάρχει μία διάταξις ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὸ τοκογλυφικὸν κεφάλαιον καί, ἑπομένως, δύναται πᾶς τις νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι τὸ ἄρθρον 4 εἶναι διαβλητὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ἔρχεται νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ τοκογλυφικὸν κεφάλαιον καί, ἐν συνεχεία, ἔρχεται νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν ἀσύδοτον τοκογλυφικήν του δραστηριότητα καὶ διὰ τὸ μέλλον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ὄψις τοῦ διαβλητοῦ τοῦ ἄρθρου 4, ἡ πρώτη ὄψις τοῦ ὅτι καθίσταται διαβλητὴ ἡ ἄρνησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ δεχθῇ τὰς προταθείσας καὶ ὑποστηριχθείσας τροπολογίας. Θέλω νὰ ὑποσημειώσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι τὸ διαβλητὸν ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον, τὸ νομοσχέδιον, τὸν συντάκτην τοῦ νομοθετήματος, τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, προσωπικῶς, τὸν κ. ὑπουργόν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον ὑπῃνήχθησαν ἀρκετοὶ συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀκόμη, ὅτι ὑποβοηθεῖ, τὸ διαβλητὸν τοῦ ἄρθρου 4. Ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε, τὸ περίφημον ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 4 τῆς παραγρ. 1. Ἔγινε φανερόν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τὴν συστολὴν τῶν περιπτώσεων, ὅσον ἀφορᾷ τοῦ ποῖος ὑπεισέρχεται εἰς τὸν συμβιβασμόν, ἔχομεν τὸ ἀντίθετον φαινόμενον, μίαν αἰφνιδιαστικὴν διαστολὴν εὐρύτατα, διὰ νὰ μποῦν καὶ ἄλλοι τινὲς ἢ ἄλλος τις εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ συμβιβασμοῦ, ὁ ὁποῖος καθιεροῦται διὰ τοῦ ἄρθρου 4. Τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶχα ἐπισημάνει καὶ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀτυχῶς δὲν ὑπῆρξε πειστική. Ὁ κ. ὑπουργός, εἰς προηγηθεῖσαν συζήτησιν εἶχεν ὑποσχεθῆ τὸ ἑξῆς:....... (ἀναγινώσκει)........ Τὸ σημείωμα τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὄχι μόνον δὲν διαλύει τὴν ὑποψίαν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀδιαβλήτου διατάξεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως, τὴν ἐνισχύει καὶ ἀποκρούει καὶ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Ν. 3562 νὰ ὑπαχθῇ μία ἐπιχείρησις εἰς τὸν συμβιβασμόν, ὅταν ὑποβάλῃ αἴτησιν ὁ ὀφειλέτης. Τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Ν. 3562 δὲν ἀναφέρει τοιαύτην περίπτωσιν.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§51Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Θεοδωρακόπουλος, εἰς σημείωμά του τὸ ὁποῖον ἑρμηνεύει τὴν διάταξιν, λέγει: ........ (Ἀναγινώσκει)........ Εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, διὰ νὰ τεθῇ μία ἐπιψήφισις εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ αἴτησις τῶν πιστωτῶν καὶ δὴ τῶν ⅗ ἐξ αὐτῶν, ἐνῷ εἰς τὸ ἐδάφιον 5 ἄρθρ. 4, ἡ εὐχέρεια αὐτὴ δίδεται καὶ εἰς τὸν ὀφειλέτην, ἐὰν οὗτος εἶχεν ὑποβάλει αἴτησιν περὶ ὑπαγωγῆς του εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ. Ἑπομένως, τόσον αἱ ἀπαιτήσεις, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅσον καὶ τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀνέφερα, δὲν δίδουν πειστικὴν ἀπάντησιν περὶ τοῦ ὅτι ἡ παράγραφος αὐτὴ δὲν εἶναι διαβλητή. Δὲν προχωρῶ διὰ νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν εὐνοεῖται συγκεκριμένη ἐπιχείρησις. Εἶναι αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπόκειται εἰς τὴν εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ καταθέσῃ τὸ σημείωμα τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναφέρῃ ποία ἐπιχείρησις εἶναι καὶ εἰς ποῖον χρόνον —ὕποπτον ἢ μὴ— ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν αὐτήν. Ἐὰν κατατεθῇ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ θὰ διευκρινισθοῦν τὰ πράγματα. Αὐτὰ τὰ δύο σημεῖα τῆς διαβλητότητος τοῦ ἄρθρου 4 ὑπεγραμμίσθησαν, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἀπάντησιν εἰς τὰ ὅσα ἰσχυρίσθη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τότε τὸ ἄρθρον 4 καθίσταται διαβλητόν. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ἀντιθέτως, ὅτι μόνον ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποδεχθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 4 τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τότε τοῦτο θὰ καταστῇ ἀδιάβλητον.

§52Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπεθύμουν νὰ διευκρινίσω ὡρισμένα θέματα καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὡρισμένας αἰχμάς. Πράγματι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἄψογον. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων δὲν ταλαιπωρεῖ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην κατὰ τὸ διάστημα μόνον κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παραμένει ἐκκρεμὲς ἐνώπιον ἡμῶν. Ταλαιπωρεῖ τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ μακρόν. Διότι εἰς τὰ καφενεῖα εἰς τὰς πολιτικὰς συγκεντρώσεις καὶ πανταχοῦ ἀκούομεν τὴν κατηγορίαν διατυπωμένην κυρίως ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ΕΔΑ, ὅτι τὰ μέτρα μας, ἡ πολιτική μας δὲν τείνει εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς τὸ πῶς θὰ προστατεύσῃ τοὺς ὀφειλέτας τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀκούομεν νὰ λέγεται ὅτι εἴμεθα οἱ δημιουργοὶ καὶ προστάται τῶν παγωμένων πιστωτῶν. Ζῶμεν διὰ νὰ τοὺς προστατεύωμεν καὶ δὲν συγκινούμεθα διὰ τὸν λαόν. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπιχειρηματολογία τῆς ΕΔΑ, ἡ ὁποία ἀνεπτύσσετο πρὸς τὸν λαόν, τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους ἐν γένει. Ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἤλλαξε τὸ ἀκροατήριον καὶ συνεπῶς καὶ ἡ ἐπιχειρηματολογία. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ἀντίθετοι. Εἴμεθα οἱ σκληροί. Εἴμεθα ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία δὲν βλέπει, ὅτι πρέπει νὰ προσφέρῃ ὅλας τὰς διευκολύνσεις εἰς τοὺς ὀφειλέτας αὐτοὺς διὰ νὰ διατηρηθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις των, πρὸς ὄφελος τῆς οἰκονομίας καὶ γενικά, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Καραμανλῆ δὲν ἐννοεῖ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὸ γενικώτερον οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν συμφέρον τῆς Χώρας. Πόσον εἰλικρινεῖς θὰ ἦσαν, ἐὰν πράγματι ἐξήρχοντο αὔριον τὸ πρωΐ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἔλεγον αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζουν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἐὰν πράγματι ἐπανελάμβανον καὶ εἰς τὰ καφενεῖα καὶ παντοῦ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζουν ἐδῶ. Ἀλλ’ εἴπομεν, ἀλλάζει ἡ σκηνοθεσία. Εἰς τοὺς ἀγρότας λέγουν: «Μὴ ἀκοῦτε, δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις δι’ ἐσᾶς. Ἐσεῖς, εἶσθε ραγιάδες. Διὰ 200,300 δραχμὰς σύρεσθε εἰς τὰ δικαστήρια. Ἔπρεπε νὰ χρεωστᾶτε 300.000.000 διὰ νὰ εἶσθε ἐλεύθεροι, νὰ ἔχετε λιμουζίνες, κοῦρσες, ἀγαθὰ καὶ τὰ πάντα. Χρεωστᾶτε 300 δραχμάς. Ποῖος θὰ σᾶς προσέξῃ»; Κύριοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης, νὰ ἔχωμεν καὶ τὸ θάρρος τῆς ἀντιδημοτικότητος. Εἶμαι εὐτυχὴς δι’ ὅσα ἤκουσα σήμερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπὶ τέλους, ἡ ΕΔΑ εἶπεν ὡρισμένας ἀληθείας. Διότι πράγματι, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀκούομεν, ὅτι προσφέρουν μεγίστην, παμμεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ ἐπιχειρηματίαι ἐν τῷ συνόλῳ των καὶ δὲν εἶναι ἐχθροὶ τῆς κοινωνίας, δὲν εἶναι ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι ἐχθροὶ τῶν ἐργατῶν, δὲν εἶναι ἐχθροὶ τῶν ὑπαλλήλων. (Χειροκροτήματα). Ἐπὶ τέλους, ἠδυνήθησαν μίαν φορὰν νὰ ἀνακαλύψουν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν. Ἐνῷ δὲ εἶναι βέβαιον, παρὰ ταῦτα, ὅτι τυχὸν ἀναλαμβάνοντες τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ἑπομένην ἡμέραν, ἀπὸ τὴν ἰδίαν στιγμὴν θὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν οἱ ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ, οἱ βιομήχανοι, οἱ ἔμποροι, οἱ ἐπιχειρηματίαι, διότι κατ’ αὐτοὺς εἶναι παράσιτα διὰ τὴν κοινωνίαν, ἐνῷ εἶναι βέβαιοι περὶ αὐτοῦ, παρὰ ταῦτα, διὰ νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παρακολουθοῦν τὰ θέματα μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν καὶ ὅτι κατηγοροῦνται καὶ δυσφημοῦνται ὅταν τοὺς ἀποδίδεται, ὅτι κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι προστατεύει τοὺς παγωμένους, ἀλλάζουν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν των. Αὐτοὶ προστατεύουν τοὺς παγωμένους, αὐτοὶ εἶναι οἱ προστάται τῶν παγωμένων. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ διῶκται των. Αὐτὸ ὅμως τὸ λέγουν μόνον ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Μέσα στὰ ἐργοστάσια, μέσα εἰς τὰς βιομηχανίας, μέσα εἰς τὸ καφενεῖον, εἰς τοὺς ἀγρούς, ὅταν συναντοῦν μεμονωμένους τοὺς ἐργάτας, τοὺς μικροεπαγγελματίας, τοὺς ἀγρότας, λέγουν ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς προσφέρει πράγματι μίαν παμμεγίστην ὑπηρεσίαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Κύριοι, ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ πῶς θὰ προωθήσωμεν τὸ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν συμφέρον τῆς χώρας. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, τὰ νομοθετήματά μας, ἡ οἰκονομική μας σκέψις, ἡ κοινωνική μας σκέψις εἶναι συνεπής. Ὑποστηρίζομεν πᾶσαν κοινωνικὴν μονάδα καὶ πᾶσαν οἰκονομικὴν μονάδα, ἐφ’ ὅσον αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ τὸ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν συμφέρον καὶ ἐφ’ ὅσον ἐντάσσεται εἰς τὸν εὐρύτερον κύκλον τὸν ὁποῖον χαράσσει ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον προσπαθοῦμεν νὰ ρυθμίσωμεν μίαν δημιουργημένην κατάστασιν, δὲν στρεφόμεθα μὲ ἐχθρότητα πρὸς τοὺς παγωμένους. Ἡ μέχρι τοῦδε ἐκδήλωσίς μας ἦτο ἐκδήλωσις ἡ ὁποία ἀπέρεεν ἀπὸ συναίσθησιν ἑνὸς βαθυτέρου οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ συμφέροντος τῆς χώρας. Προσεφέραμεν μέχρι τοῦδε ὅλας τὰς διευκολύνσεις καὶ τὴν ἄνεσιν, κατὰ ἕνα τρόπον τῆς ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν, ὄχι διὰ νὰ καταδημαγωγηθῶμεν ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν ὡς προστάται τῶν παγωμένων καὶ δημιουργοὶ τῶν παγωμένων, ἀλλὰ διότι ἐπιστεύομεν πράγματι, ὅτι τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῆς χώρας ἐπέβαλον νὰ δώσωμεν τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ὑποχρεώσεων. Πιστεύομεν ὅμως, ὅτι εἰσήλθομεν ἐπὶ τέλους εἰς οἰκονομικὴν τάξιν καὶ ὀφείλομεν ὅλοι νὰ εἴμεθα ἴσοι ἔναντι τῶν νόμων. Ὀφείλομεν ὅλοι νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι τὸ εὐρύτερον κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν συμφέρον ἐπιβάλλει νὰ ἐκπληροῦμεν τὰς ὑποχρεώσεις μας. Κάποτε πρέπει ἐπὶ τέλους, ὁ νόμος νὰ εἶναι ἴσος δι’ ὅλους. Ἰσότητα ἀκριβῶς θέλομεν νὰ ἐπιβάλωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἰσότης δὲν εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον γίνεται κατὰ παραγγελίαν, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔχουν δημιουργηθῆ αἱ καταστάσεις καὶ προσπαθοῦμεν τὴν ἰσότητα νὰ τὴν ἐπιφέρωμεν ἀναλόγως μὲ τὰς δημιουργηθείσας καταστάσεις. Δὲν διαχωρίζομεν τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν. Δὲν διαχωρίζομεν τοὺς κλάδους εἰς παραγωγικοὺς καὶ μὴ παραγωγικούς. Τὸ σύνολον τῶν κλάδων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν οἰκονομίαν, εἶναι καθ’ ἡμᾶς παραγωγικοί. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν ἐμπιστευθῆ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Πιστεύομεν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Σεῖς δὲν πιστεύετε εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Σεῖς θέλετε νὰ καταργήσητε τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Σεῖς πιστεύετε, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἵσταται, προχωρεῖ, ἀναπτύσσεται εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι τὸ πιστεύομεν αὐτό. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι στρεφόμεθα κατὰ τῶν ἐπιχειρήσεων. Παραδεχθῆτε λοιπὸν ὡς πρόγραμμά σας, ὅτι ἀποτελεῖ οἰκονομικὴν ἀνάγκην, ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία καὶ ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς τὸ γενικώτερον οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν συμφέρον καὶ τότε μόνον θὰ εἶσθε συνεπεῖς, ὡς πρὸς τὴν μίαν πλευρὰν τῆς ἐπιχειρηματολογίας σας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἔχετε πλήρη ἀσυνέπειαν εἰς τὴν ἐπιχειρηματολογίαν σας. Εὑρίσκεσθε ἐκτὸς τῶν βασικῶν σας ἀρχῶν, ἐκτὸς τοῦ προγράμματός σας. Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ σύνολον τῆς οἰκονομίας ἀποτελεῖ μίαν διαδικασίαν παραγωγικήν. Ὅλοι οἱ κλάδοι εἶναι παραγωγικοί. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν μεταχειριζόμεθα τὸ σύνολον, δὲν μεταχειριζόμεθα κλάδους τῆς οἰκονομίας, ἀντιμετωπίζομεν συγκεκριμένους ὀφειλέτας καὶ προσπαθοῦμεν ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπιφέρωμεν τὴν ἰσότητα νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς ὀφειλέτας αὐτοὺς νὰ ἐξισωθοῦν μὲ τὸ σύνολον τῶν μελῶν τῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκονομίας, μὲ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν. Πολλάκις, κύριοι, ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δὲν ἐδέχθην διαμαρτυρίας μόνον τῶν ἰδιωτῶν ἢ πολιτῶν, ἐδέχθην πρὸ παντὸς τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι μοῦ ἔλεγον: «Μὲ ποῖον δικαίωμα σεῖς, κ. ὑπουργέ, διαχωρίζετε τὸν κλάδον εἰς εὐνοούμενο πρόσωπα καὶ μὴ εὐνοούμενα πρόσωπα; Διατί δὲν τηρεῖτε μίαν ἰσότητα ἔναντι τοῦ κλάδου; Διατὶ πρέπει ὁ πλαϊνός μου ἔμπορος νὰ μὴ ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις του οὔτε πρὸς τὸ Δημόσιον, οὔτε πρὸς τὸ ΙΚΑ, οὔτε πρὸς τὰς Τραπέζας, οὔτε πρὸς ἰδιώτας καὶ ἐγὼ πρέπει νὰ ἐκπληρῶ τὰς ὑποχρεώσεις μου; Διατί, κ. ὑπουργέ, αὐτὴ ἡ εὔνοια πρὸς ὀλίγους, πρὸς ἕνα ποσοστὸν ἐκ τοῦ κλάδου»; Παρὰ ταῦτα ἡ ἔννοια αὐτὴ ἐξεδηλοῦτο καὶ ἐξεδηλοῦτο, διότι ἀκριβῶς εἴχομεν συναίσθησιν τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς μας εὐθύνης καὶ ὄχι διὰ νὰ δώσωμεν ἐπιχειρηματολογίας εἰς τὴν δημαγωγίαν τῶν ἀντιπάλων μας, ἐφ’ ὅσον ἐπιστεύομεν, ὅτι διὰ τὸ καλὸν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ αὐτὴ ἡ εὔνοια. Διότι, ἐκ τῶν πραγμάτων, ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, διετηρήσαμεν τὴν εὔνοιαν αὐτὴν διὰ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐδημιουργήθη ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ σταθερότης ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον, ὥστε νὰ ἀναγκάσωμεν τὸν σύνολον τῶν ὀφειλετῶν νὰ ζητήσῃ νὰ ἐξισωθῇ μὲ τοὺς ὑπολοίπους ὀφειλέτας. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική μας σκέψις καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὰς βασικὰς ἀντιρρήσεις αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι, νομίζομεν, ὅτι πράγματι ἠδυνήθημεν νὰ ἀρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν εὐθυνῶν μας καὶ νὰ φέρωμεν ἐνώπιον ὑμῶν ἕνα ν)διον ἐντελῶς ἀδιάβλητον χωρὶς νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς πρόσωπα ἢ νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τοὺς ὀφειλέτας οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ὁμιλῶν ὑπουργός, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὰ πρόσωπα ὑπεχρεώθη νὰ τὰ μάθῃ ἀπὸ τὰς ἐρωτήσεις τῶν συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Πιστεύω, κύριοι, νὰ γνωρίζετε τὴν προσοχήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐχειρίσθημεν τὸ θέμα καὶ μὲ ποίαν εἰλικρίνειαν καὶ μὲ ποίαν ὠμότητα εἰλικρινείας δύναμαι νὰ εἴπω ἀπηυθύνθημεν εἰς τὴν Βουλήν. Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν ἐζήτησα νὰ ἐνημερωθῶ διὰ τὰ πρόσωπα. Ὑπεχρεώθην νὰ πληροφορηθῶ τὰ πρόσωπα μόνον ἀπὸ τὰς ἐρωτήσεις καὶ ἀπὸ τὰς αἰχμὰς τῶν κ. συναδέλφων καὶ νὰ καταθέσω τὸν κατάλογον τὸν ὁποῖον ὑπεσχέθην. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ μὴ κατατεθῇ ὁ κατάλογος. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐκινήθημεν διὰ πρόσωπα, προσεπαθήσαμεν νὰ διαμορφώσωμεν μίαν κατάστασιν χαράσσοντες καθέτους γραμμάς, εὑρισκομένας εἰς ἡμερομηνίας ἀνυπόπτους καὶ ἐφέραμεν ἕνα νομοθέτημα ἐδῶ, διότι πιστεύομεν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ νομοθετήματα πρέπει νὰ εἶναι ἀδιάβλητα. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὡς πρὸς μίαν φράσιν —εἶναι ἡ φράσις ἐκείνη, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὸν ὀφειλέτην— ὅτι εἶναι διαβλητὸν τὸ ν)διον, διότι ὁ νόμος 3562 δὲν κινεῖται ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, ὁ νόμος 3562 δὲν κινεῖται ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας. Κινεῖται ἀπὸ τοὺς πιστωτάς.

§53Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἀπὸ ἕναν ὀφειλέτην.

§54Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κινεῖται ἀπὸ τοὺς πιστωτάς. Ὑπάρχει ὅμως μία μεταβατικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὸν ὀφειλέτην νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν τὸν νόμον 3562. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι δὲν ἠθελήσαμεν ἀκριβῶς νὰ κάμωμεν προσωπικὴν διάταξιν ἀποκλείοντες μίαν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐκινήθη ὁ νόμος 3562, δι’ αὐτὸ περιλάβαμεν τὴν περίπτωσιν τοῦ ὀφειλέτου. Τὸ ἄρθρον 24 τοῦ νόμου 3562 εἶναι μία μεταβατικὴ διάταξις, ἡ ὁποία δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προχωρήσῃ εἰς συμβιβασμόν. Καὶ ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ συμβιβασμοῦ, τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία αὐτή; Δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἄλλος τρόπος, παρὰ νὰ καλέσῃ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου πρὸς συμβιβασμόν. Ἀλλὰ προφανῶς, δὲν ἠννόει αὐτὸ ὁ νομοθέτης. Ὁ νομοθέτης, ἁπλῶς παρεῖχε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν ὀφειλέτης τις ὤχλει τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ὑπουργὸς ἐθεώρει, ὅτι πρέπει νὰ κινηθῇ πρὸς συμβιβασμόν, νὰ ἠμποροῦσε νὰ προχωρήσῃ πρὸς συμβιβασμόν. Ἡ διαδικασία αὐτή, ἐξ ὅσων γνωρίζω ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου κ. Δροσογιάννην εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωσα ἐντολὴν νὰ καταρτίσῃ τὸν κατάλογον αὐτόν, ἐκινήθη τρὶς καὶ εὐτυχῶς καὶ τὰς τρεῖς φορὰς ἔλαβε χώραν εἰς ἀνύποπτον χρόνον. Εἰς χρόνον δηλαδή, ἀπέχοντα τῆς 31.12.58. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς εἴπω κάτι τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ πιστεύσητε καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ πιστεύσητε. Οὐδεὶς ἐγνώριζεν, οὔτε ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐγνώριζε, ποῖος θὰ ἦτο πράγματι ὁ νόμος. Ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ εἶχον ἀπόψεις περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, προεδρεύσας τῆς ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἤκουσε τὰς ἀπόψεις αὐτῶν καὶ τελικῶς οὗτος ἐπέλεξε τὸ σχῆμα καὶ ἔθεσεν ὡς ὁρόσημον τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 31.12.58. Τὸ ἐπέλεξεν ὁ κ. Πρόεδρος τὸ τελικὸν σχῆμα καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν ἦτο δυνατὸν πολὺ πρὸ τοῦ τέλους τοῦ 1958, μῆνας ὁλοκλήρους πρὸ τοῦ τέλους τοῦ 1958, νὰ γνωρίζῃ ὁ οἱοσδήποτε ὀφειλέτης πῶς θὰ κινηθῇ ὁ νόμος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ καὶ τὴν περίπτωσιν τὴν ἄλλην ποὺ ὑπεστήριξαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀξιότιμοι καὶ ἀξιόλογοι συνάδελφοι, ὅπως μεταθέσωμεν τὸν χρόνον διὰ τὴν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος περίοδον. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἐθέσαμεν ὁρόσημον τὴν 31.12.58, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ μεταθέσωμεν τὸν χρόνον. Εἶναι γνωστὸς πλέον ὁ χρόνος εἰς ὅλους τοὺς ὀφειλέτας καὶ δικαιοῦνται οἱ ὀφειλέται νὰ πιστεύσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἶναι ἀμετάθετος ὁ χρόνος. Ἂν μεταθέσωμεν τὸν χρόνον μετὰ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 31.12.58, τότε τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν ὀφείλει νὰ ὑπαχθῇ καὶ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ οὐχὶ μόνον ἐκεῖνοι ποὺ ἐπίστευσαν, ὅτι θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπηρεάσουν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Καὶ κατὰ συνέπειαν, ἀφοῦ εἶδον τὸν νόμον τὶ περιλαμβάνει, μετὰ ἐζήτησαν νὰ κινήσουν τὴν διαδικασίαν, ὥστε νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν νόμον. Ἀκριβῶς, διότι θέλομεν ἰσότητα, ἀκριβῶς διότι θέλομεν νὰ εἴμεθα ἀδιάβλητοι, ἀκριβῶς διότι ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ εἴμεθα ἀδιάβλητοι, δι’ αὐτὸ ἀρνούμεθα νὰ δεχθῶμεν τὰς τροπολογίας. Ἰσότητα ζητοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, ἰσότητα εἰς τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν. Ἡ οἰκονομία τῆς χώρας δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ χωρὶς πιστωτικὰς σχέσεις. Ὡμίλησαν περὶ τοκογλυφίας. Πῶς θέλατε νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τοκογλυφία, ὅταν εἴμεθα ἕτοιμοι πάντοτε νὰ πλήξωμεν τὴν πιστωτικὴν συναλλαγήν; Εἶναι φυσικόν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἀποκρουστικὸν—καὶ εἶναι ἀποκρουστικὸν—εἶναι φυσικὸν ὁ ἰδιώτης νὰ μὴ ἐμπιστεύεται, νὰ μὴ θέλῃ νὰ προσφέρῃ τὰ χρήματά του εἰς τὰς ἐπιχειρηματικὰς μονάδας. Πρέπει νὰ πιστεύῃ ὁ ἰδιώτης εἰς τὴν σταθερότητα τῶν συναλλακτικῶν σχέσεων, διὰ νὰ θελήσῃ νὰ προσφέρῃ τὸ ἀποταμίευμά του εἰς τὰς ἐπιχειρηματικὰς μονάδας. Πρέπει νὰ πεισθῇ, ὅτι ὁ νομοθέτης εἶναι ἕτοιμος νὰ τὸν προστατεύσῃ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιδιώκομεν, αὐτὸ θέλομεν, εἰς αὐτὸ τείνομεν. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ πιστεύσητε, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος συνέπεια σκέψεων. Ὁμιλεῖτε περὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, ὁμιλεῖτε περὶ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι βασικὴ προϋπόθεσις διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου, εἶναι νὰ τελῇ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἡ ἐπιχείρησις τὴν 31.12.58. Γνωρίζετε, ἐρωτήσατε τὸν ἑαυτόν σας ἂν ὑπάρχουν γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τὴν 31.12.58; Ἐὰν ὑπάρχουν, ἕνα ἢ δύο πρόσωπα θὰ κάνωμεν προσωπικὸν νόμον; Θὰ θελήσωμεν κύριοι συνάδελφοι νὰ μεταχειρισθῶμεν τὰ ἕνα ἢ δύο πρόσωπα αὐτὰ τὰ ἐνδεχομένως ὑπάρχοντα, ἀκριβῶς διότι εἶναι ἰσχυροὶ καὶ ἐπώνυμοι, θὰ θελήσητε νὰ τοὺς μεταχειρισθῶμεν κατὰ τρόπον ἄνισον ἔναντι τῶν ἀνωνύμων τῶν ἀδυνάτων; Καὶ δὲν ἐξεγείρεται ἡ συνείδησίς σας, ὅτι ἐπιμένετε νὰ νομοθετήσητε χαρακτηριστικὰ μέτρα ὑπὲρ ἑνὸς ἢ δύο ἐπωνύμων ἰσχυρῶν καὶ πολιτικῶν προσώπων εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκουν; Δὲν ἐξεγείρετε ἡ συνείδησίς σας ὅτι τὰ μέτρα τὰ προστατευτικὰ δὲν περιλαμβάνουν τὸ σύνολον τῆς ἀγροτικῆς μάζης; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ νομοθετήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, πῶς εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις, ἔχουσα τὴν εὐθύνην τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας, ἔχουσα τὴν εὐθύνην τῆς πολιτικῆς σταθερότητος τῆς Χώρας, νὰ προβῇ εἰς τοιαῦτα μέτρα καὶ νὰ δεχθῇ τὴν νομοθέτησιν τοιούτων μέτρων; Ἀρνούμεθα ἄνισον μεταχείρισιν, θέλομεν ἴσην μεταχείρισιν ὅλων τῶν ὀφειλετῶν. Ἐὰν ὑπῆρξαν γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν καταστάσεις τὰς ὁποίας ἐκληρονόμησεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις —διότι ἐκληρονομήσαμεν τὸ παρελθὸν τῶν παγωμένων πιστώσεων, δὲν τὸ ἐδημιουργήσαμεν, αἱ ἡμερομηνίαι τὸ λέγουν— δὲν ἕπεται, ὅτι ἔχομεν δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν νὰ τὸ διαιωνίσωμεν. Οὐδεὶς ἔχει ὑποχρέωσιν, οὔτε δικαίωμα, νὰ διαιωνίσῃ τὸ καθεστώς. Ἀντιθέτως, ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀντιλαμβανόμενοι τὴν εὐθύνην νὰ ἀρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν εὐθυνῶν, ἀκολουθοῦντες μίαν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἐπιθυμοῦντες νὰ ἑδραιώσωμεν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ νὰ προσφέρωμεν τὰς ἐγγυήσεις τῆς πιστωτικῆς σχέσεως, ἵνα δυνηθῇ τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων νὰ γευθοῦν τὰ ἀγαθὰ τῆς πιστωτικῆς σχέσεως. Ἐπιμένομεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἰδιαίτατα τοῦ ἄρθρου 4, ὡς τοῦτο κατετέθη.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§56Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἐδημιουργήθη ἀλλοία ἀτμόσφαιρα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐγὼ ὅμως, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν προηγουμένην πεζότητα, καὶ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Διὰ ποῖον λόγον, κ. Πρόεδρε, αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γεωργικὰς βιομηχανίας καὶ ὀφείλουν εἰς Τραπέζας ἢ εἰς τὸ Δημόσιον νὰ μὴ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν εὐμενῆ μεταχείρισιν τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 4. Εἶναι σκόπιμον νὰ γνωρίζῃ ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία, ὅτι ἐπὶ 115 περίπου Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἔλαβον πιστώσεις ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ μόνον 20 καὶ ἐξ αὐτῶν ὀφείλουν μέρος μόνον τῶν πιστώσεων αἱ ἑπτά. Αἱ συνεταιριστικαὶ αὐταὶ ὀργανώσεις, κ. Πρόεδρε, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ καταβάλλουν τὰ χρέη των οὐχὶ ἐκ κακοπιστίας, ἀλλὰ ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῶν θελήσεών των. Δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐξοφλήσουν, διότι κατ’ ἀρχὴν ἐδανείσθησαν μὲ τιμὴν τοῦ δολλαρίου 10 δραχμὰς καὶ καλοῦνται νὰ ἐξοφλήσουν μὲ τιμὴν τοῦ δολλαρίου 30 δραχμάς. Ἐνῷ ὑπεχρεώθησαν αἱ συν)στικαὶ ὀργανώσεις νὰ ἱδρύσουν ἐκκοκκιστήρια βάμβακος, μετὰ ταῦτα ἐδόθη σωρεία ἀδειῶν εἰς διαφόρους ἰδιώτας καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὸν συναγωνισμόν. Ἐνῷ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, κατόπιν προτροπῆς τοῦ Κράτους ἐδανείσθησαν χρήματα καὶ ἔκαμαν ἐλαιοδεξαμενάς, ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου δὲν ὑπῆρξε παγία. Ποῖος, λοιπόν, πταίει, ἐὰν τὰ δανεισθέντα διὰ τὰς ἐλαιοδεξαμενὰς χρήματα δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἐπιστραφοῦν; Ὑπεχρεώθησαν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις νὰ πάρουν γεωτρύπανα καὶ μετὰ ταῦτα καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ἢ καὶ ἰδιῶται ἔφερον γεωτρύπανα καὶ κατόπιν τούτου ὑπέκυψαν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, μὴ δυνηθεῖσαι νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὸν συναγωνισμόν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι 7 μόνον εἶναι αἱ γεωργικαὶ αὐταὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν τμήματα τῶν ληφθέντων δανείων, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμὸν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἐπιτρέπομεν εἰς τοὺς μεγαλοεπιχειρηματίας νὰ μὴ ἐξοφλοῦν τὰ χρέη των, κατὰ ποίαν λογικήν, κατὰ ποίαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν σκοπιμότητα θὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν γεωργικὸν κόσμον νὰ καταβάλῃ π. χ. τὰ γεώμορα; Δὲν εἶναι ἀληθές, κ. ὑπουργέ, ὅτι μόνον οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ΕΔΑ ἐπικρίνουν τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων εἶναι τὸ μεγαλύτερον μεταπολεμικὸν ἠθικόν, οἰκονομικὸν καὶ πολιτικὸν σκάνδαλον καὶ ὅλοι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν Κομμάτων καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συγκινεῖται ἀπὸ τὸ πρόβλημα αὐτό, καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ρύθμισίν του. Ἐὰν ὅμως ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ μὴ δίδῃ ἐπιχειρήματα καταδημαγωγήσεως τοῦ κοινοῦ μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις, ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν ἡμῶν περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον θέμα, νὰ ἀνεύρῃ τοὺς ὑπευθύνους καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὰς νομίμους κυρώσεις.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§58Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφον μου, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ἐτόνισεν, ὅτι δὲν ἔχει πολιτικὸν χαρακτῆρα ἡ ψῆφος καὶ ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὴν αὐτονομίαν τῆς Βουλῆς. Ἡ μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπιμάχου τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐγένετο ὡς μὴ ἔδει καὶ ἰδίᾳ ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τὸν ὁποῖον συγχαίρω διὰ τὴν παρρησίαν, ἀλλὰ τὸν ἐπικρίνω, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ὁ χαρακτηρισμὸς διότι ἐβράδυνε νὰ μᾶς εἴπῃ τὰ ὅσα μᾶς εἶπεν. Καὶ ἐβράδυνεν ἐπίσης νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ περίφημοι γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀτυχῶς καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου μᾶς ἐζήτησαν νὰ ὑπερψηφίσωμεν τὴν ἐπίμαχον τροπολογίαν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον ἴσην μεταχείρισιν, ἀλλὰ προνομιοῦχον ἀσκεῖ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν τῆς Χώρας ἀπὸ τότε ποὺ κυβερνᾷ. Ἀκούομεν σήμερον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἢ δύο γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ὁμολογῶ, ἐντρέπομαι, διότι κατηναλώσαμεν ὁλόκληρον τὴν συνεδρίασιν δι’ αὐτὰς τὰς 1–2 γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ λυποῦμαι διότι δὲν ἀπεκαλύφθησαν καὶ αἱ γεωργικαὶ αὐταὶ ἐπιχειρήσεις καὶ οἱ προστάται των. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐξήγησα, μὲ ὄχι εὐχάριστον δι’ ἐμὲ αὐστηρότητα τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἐνέχει διὰ τὴν πίστιν καὶ τὰς συναλλαγάς, διὰ τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας μας, ἡ συνεχὴς παραχώρησις εὐεργετημάτων εἰς ἀφερεγγύους καὶ ἀναξιοπίστους ὀφειλέτας. Δηλῶ, λοιπόν, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀντίθετος ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ εἶμαι καὶ ἀντίθετος ἐὰν πρόκειται περὶ μιᾶς ἢ δύο γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ δὲν πρόκειται περὶ σχέσεων καὶ ὀφειλῶν αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται καὶ ἐνδιαφέρουν μάζας ἀγροτῶν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡ. Ἡλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι σαφές, ὅτι ἡ ἀπάντησις, ἡ τελευταία, τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, εὑρεθέντος πρὸ τῆς ὁμοφωνίας τῆς Βουλῆς, ἤτοι ἄνευ ἐπιχειρημάτων, καὶ τόσον ἀντίθετος πρὸς τὸ συνηθισμένον ὕψος του, τῆς ψυχραίμου καὶ ἐπιστημονικῆς, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών του, ἀντιμετωπίσεως θεμάτων οἰκονομικῶν, ὅπου τὸ 2 καὶ 2 κάμνουν 4 καὶ ὅπου κανένας ἀλλαλαγμὸς κυμβάλου καὶ καμμία ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης πτέρυγος δὲν ἠμπορεῖ νὰ μεταβάλῃ τὴν ἀντικειμενικὴν πραγματικότητα. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀποτελεῖ τὴν συνήθη μέθοδον ὑπερασπίσεως χαμένων ὑποθέσεων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ μία διάταξις, ἡ ὁποία ἐτέθη καὶ ἐχαράχθη ὑπὸ τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὡς διάταξις ἀποτελοῦσα τὸ μέτρον τῆς ἀντικειμενικότητος καὶ τοῦ ἀπροσώπου, ὅταν καὶ τώρα ἀκόμη βλέπομεν, ὅτι δὲν κατατίθεται ὁ κατάλογος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ ἐφαίνετο ποῖαι εἶναι τῆς τρίτης περιπτώσεως —καὶ εἶναι γνωστὸν ποῖαι ἡ τῆς τρίτης περιπτώσεως, κ. ὑπουργέ— καὶ ποῖαι εἶναι, ἐὰν εἶναι 2 ἢ 10 αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ γεωργικαί, ὅπως τὰ ἐλαιοτριβεῖα, τὰ μικρὰ ἐκκοκκιστήρια, αἱ μικραὶ ἁλιευτικαὶ ἐπιχειρήσεις κλπ. Ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ διάκρισις, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται νὰ γίνῃ μεταξὺ βιομηχανικοῦ κεφαλαίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐμπορικοῦ καὶ γεωργικοῦ ἀφ’ ἑτέρου, θὰ ἔλεγα καὶ ἀσφαλιστικοῦ κεφαλαίου, τοῦ ὁποίου ὁ ἐκπρόσωπος ἠκούσθη πρὸ ὀλίγου καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπῃ πόσα ἐπάγωσαν καὶ πόσα ἔλαβον ὡς δωρεὰς καὶ ὡς ἀπαλλαγὰς οἱ ἐφοπλισταί...

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸν κ. Μπουρνιᾶ, ἐννοεῖτε;

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα, τὸν κ. Μπουρνιᾶν. Μᾶς κατηγορεῖ, λοιπόν, ὅτι ὑποστηρίζομεν τὴν ἐπέκτασιν τῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ μᾶς εἴπητε πόσα ἔλαβον αἱ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις ὑπὸ τύπον φοροαπαλλαγῶν, ἀπὸ εὐχέρειαν φοροδιαφυγῆς, ἐλαφροῦ τόκου κλπ. καὶ σήμερον, ὡς ὁδοστρωτῆρες συνθλίβουν ἐμπόρους, μικροεπιχειρηματίας καὶ ἐπαγγελματίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν 180–200 πτωχεύσεις εἰς Ἀθήνας κατὰ μῆνα, 175 εἰς Πειραιᾶ καὶ σωρείαν ἄλλων εἰς ἐπαρχιακὰς ἀγορᾶς, ὅπως τῆς Μυτιλήνης, τοῦ Βόλου καὶ ἄλλων πόλεων, ὅπου εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας. Ἀφοῦ ἐπετύχομεν διὰ τὸ βιομηχανικὸν καὶ ἐφοπλιστικὸν κεφάλαιον, ὅ,τι ἐπετύχομεν, ἀρνούμεθα σήμερον τὴν ἐπέκτασιν τῆς προστασίας εἰς τὰ συντριβόμενα σήμερον μικρὰ καὶ μεσαῖα στρώματα. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει σήμερον μία παγία καὶ μόνιμος οἰκονομικὴ σταθερότης εἰς τὸν τόπον. Μά, κύριοι, νομίζω, ὅτι ἡ ὑπεύθυνος πολιτικὴ ἡγεσία πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζῃ μὲ εὐρύτητα τὴν κατάστασιν, εἴτε τῆς εἶναι εὐχάριστος, εἴτε ὄχι, εἴτε εὐθύνεται διὰ τὴν δημιουργίαν της, εἴτε ὄχι. Εἰς ἕνα τόπον ὅπου ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνέργων καὶ κλείσιμον ἐργοστασίων κατὰ τὸ 30% ἐντὸς τετραμήνου, εἰς ἕνα τόπον μὲ 3.000.000 ἀπόρων καὶ 1 ἑκατομ. ὑποαπασχολουμένων καὶ 200.000 ἀνέργους, τὸ νὰ ὁμιλοῦμε περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, ἐνῷ πρόρριζα κλονίζεται ἡ οἰκονομία μας, νομίζω ὅτι εἶναι κάτι τὶ τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ μίαν κατάστασιν φυγῆς ἀπὸ μίαν πραγματικότητα ἐγκυμονοῦσαν κινδύνους. Διότι, ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ ἀγορὰ χειμάζεται, ὅτι ἡ ἀγορὰ κλονίζεται καὶ ὅτι πρέπει ἐπειγόντως νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, ὄχι διὰ νὰ ἀξιοποιηθοῦν αἱ μικραὶ καὶ μεσαῖαι ἐπιχειρήσεις, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξισωθοῦν, ἀλλὰ κατὰ ἕνα ἀνεκτὸν τρόπον νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν πίεσιν τῶν μεγάλων μονοπωλίων, τὰ ὁποῖα τείνουν νὰ μετατρέψουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας εἰς οἰκονομίαν μονοπωλιακῆς μορφῆς. Ἐὰν δὲν τὰ λάβωμεν, δημιουργοῦμεν κινδύνους διὰ τὴν μελλοντικὴν ἐξέλιξιν μεσαίων καὶ μικρῶν ἐπιχειρήσεων. Δὲν ὠφελεῖ κανένα ἐὰν ἀποκρύψωμεν τὴν ἀλήθειαν.

§63Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ποῖαι εἶναι αἱ προτάσεις σας;

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν ζητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, παρὰ μίαν στοιχειώδη παροχὴν δυνατοτήτων ἐπιβιώσεως εἰς τὰς μεσαίας καὶ μικρὰς ἐπιχειρήσεις. Καὶ ὅτι ἡ πολεμικὴ ἰαχὴ μὲ τὴν ὁποίαν ξεκινήσατε ν’ ἀπαντήσητε, διότι οὐσιαστικῶς δὲν ἠμπορούσατε ν’ ἀπαντήσητε εἰς τὰ ἐπιχειρήματα καὶ ὅλη ἡ ἐπανάληψις τῶν ὑποσχέσεων, ὅτι θὰ γνωστοποιήσετε τὰ ὀνόματά των — καὶ παρὰ ταῦτα ἡ ἀποσιώπησίς των...

§65Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κατατίθεται ὁ πίναξ καὶ θὰ τὰ ἰδῆτε εἰς τὰ πρακτικά, ὅπου θὰ καταχωρηθοῦν.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Πρέπει ν’ ἀναγνωσθοῦν πρὸ τῆς ψηφοφορίας, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τί θὰ ψηφίσῃ.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατατίθεται ὁ πίναξ.

§68ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ.

§69Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ὁ πίναξ διὰ νὰ γνωρίζωμεν τί θὰ ψηφίσωμεν.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπιφυλάσσομαι, ἐὰν ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ πίνακος παραστῇ ἀνάγκη νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἀλλὰ θεωρῶ ἀπαράδεκτον τὴν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπίρριψιν τῆς εὐθύνης διὰ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων ἐπὶ τῆς Ε.Δ.Α.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταχωρίζεται ὁ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου κατατεθεὶς πίναξ, ἔχων οὕτω:

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ἐπιχειρήσεις δι’ ἃς ἐκινήθη ἡ διαδικασία τοῦ Ν.Δ. 3562)1956 μέχρι 31.12.1958. 1. Ἀλιπράντης 2. Βασιλόπουλος–Ζοῦρος 3. Κυριακόπουλος–Μεγὴρ 4. Οἶκος Παπαγεωργίου 5. Ἀλκὴ 6. Ἀβεζὰπ 7. Βιομηχανία Βάμβακος Σύρου 8. Δασκαλάκης 9. Ἐβερὸ

10. Ἕσπερος

11. Ε.Τ.Α.Μ.

12. Ζαβουρίτης 13. Θεοδωρόπουλος 14. Κύκλωψ 15. Κεραμεὺς 16. Κορδελοποιΐα 17. Κανάκης 18. Λαναρᾶς 19. Μέγα–Δαρόπουλος 20. Ματσάγγος 21. Ροντήρης–Στρομπούλης 22. Μινιὸν 23. Στάϊκος (Θηβῶν) 24. Τσίτσης καὶ Υἱοὶ 25. Φαρέλ 26. Φιλίππου 27. Χριστάκης 28. Κεραμεικὸς 29. Ρετσίνας 30. Βελισσαρόπουλος 31. Ἀσημομύτης 32. Αὐτὲμ 33. Ἀθηναϊκὴ Κλωστοβιομηχανία 34. Ἀσπιώτης (Κυανοῦς Σταυρὸς)

35. Ἄρης

36. Β.Ι.Ο.

37. Δρυμώνας

38. Ε.Μ.Χ.Ε.

39. Ε.Β.Η.Λ.

40. Κυριακόπουλος (Θεσ)νίκης) 41. Καραμπέλος 42. Καλτσοβιομηχανία Ἕνωσις Πατρῶν 43. Κανναβουργεῖον Ἔδεσσα 44. Μεταλλευτικαὶ Ἐπιχειρήσεις 45. Μεταλληνὸς–Λάππας

46. Ρωξάνη

47. Σ.Π.Ε.Σ.

48. Στὸκ–Λὸτ

49. Τορνιβούκας

50. ΥΦΑΝΕΤ

51. ΦΟΙΝΙΞ (Δημητριάδης)

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ἐπιχειρήσεις δι’ ἃς ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν. Δ. 3562)1956 ἀπεφασίσθη ἡ κίνησις τῆς διαδικασίας τοῦ Δ)τος τούτου.

1. Α.Ε. «ΑΚΕΣ»

2. Α.Ε. Φωταερίου Πειραιῶς

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ἐπιχειρήσεις ὑπὸ τῶν ὁποίων ὑπεβλήθη μέχρι 31.12.1958 πρὸς τὸ Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν. Δ)τος 3562)1956 αἴτησις συμβιβασμοῦ. 1. Χαράλαμπος Τσιμπιρόπουλος 28.1.58 2. Α.Ε. Ἀστερίου–Χαλικιᾶς (Λάρισα) 26.2.58 3. Ο.Ε. Λαδᾶς–Τζιάτζιας (Θεσ)νίκη) 12.9.58.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§73Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ ἄλλου θέματος καὶ παρ’ ἄλλου προκληθεῖσα ἡ ΕΔΑ ἐπετέθη διὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου της ἐναντίον μου ἀποκαλέσασά με ἐκπρόσωπον τῶν ἐφοπλιστῶν. Ἐγὼ δὲν θεωρῶ ὕβριν τὴν φράσιν ὡς ἐλέχθη.....

§74Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.....

§75Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπειδὴ ὅμως διὰ τῆς φράσεως ταύτης ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ὑποδηλοῖ, ὅτι τάχα ἐγώ, ἢ ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω ὑποστηρίζομεν τὸ κεφάλαιον, τὸν προκαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ, πότε καὶ εἰς ποίαν περίπτωσιν ὑπεστήριξα ἐφοπλιστάς, ἢ ἐφοπλιστικὰ συμφέροντα. Πότε μὲ εὗρε προστάτην καὶ ἐκπρόσωπον τῶν ἐφοπλιστῶν. Προκαλῶ, λέγω, τὸν κ. Ἡλιοῦ νὰ μοῦ εἴπῃ πότε ὑπεστήριξα τοὺς ἐφοπλιστὰς ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν δίδει εἰς τὴν φράσιν του. Διότι θεωρῶ τιμήν μου, κ. βουλευταί, τὸ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἐπήγασαν τὰ ἐνδοξώτερα ἐφοπλιστικὰ ὀνόματα, οἱ Λιβανοί, οἱ Λαιμοί, οἱ Πατέρες οἵτινες δὲν εἶχον ἀνάγκην τῆς προστασίας μου, οὔτε κανενὸς ἄλλου τὴν προστασίαν. Δὲν ὀφείλουν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ οὐδέποτε ἐζήτησαν πίστωσιν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον. Ποῦ εἶναι λοιπόν, ἡ προστασία; Δὲν ψηφίζομαι ἀπὸ τοὺς ἐφοπλιστάς, κ. Ἠλιοῦ καὶ τὸ γνωρίζετε καλῶς, διότι ἀτυχῶς εὑρίσκονται μακρὰν τῆς χώρας μας. Ψηφίζομαι ἀπὸ τοὺς ναυτικούς, καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, διότι ἐκεῖνοι ἔχουν διάφορον ἀντίληψιν ἀπὸ ὑμᾶς καὶ πιστεύουν, ὅτι εἶναι χρήσιμον καὶ τὸ ἐφοπλιστικὸν κεφάλαιον, διότι δίδει ἐργασίαν εἰς τὴν χώραν μας καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς θαλάσσης.

§76Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος μετέθεσε ἀλλοῦ τὸ θέμα. Δὲν εἶπον ἀπὸ ποίους ψηφίζεται, καίτοι θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ τὸ εἴπῃ. Εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ὑπὸ ἀριθμὸν 8 ἀναγράφεται νομοσχέδιον περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς ὡρισμένους κεφαλαιούχους.

§77Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τί σχέσιν ἔχω ἐγὼ μὲ αὐτό;

§78Η. ΗΛΙΟΥ. Μίαν παρατήρησιν ἔκαμον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι βαθύτατα πεπεισμένος, ὅτι αἱ προτάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὀρθαί, νόμιμοι καὶ δίκαιαι. Δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ τοῦτο, ὅτι τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν, ἀλλὰ εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐν ἀγαστῇ ὁμοφωνίᾳ ὁλόκληρος ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη, ἔχουν κἄποιαν ἀξίαν. Ἐμελέτησα ἐν λεπτομερείᾳ τὸ νομοσχέδιον καὶ τὰς τροπολογίας καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν βασίμως ν’ ἀποκρουσθοῦν καὶ ν’ ἀποστρακισθοῦν τὰ ὅσα ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη. Πρόκειται περὶ Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν ἀποτελεῖται ἐκ βουλευτῶν ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων καὶ κατὰ ἕνα περίεργον τρόπον δὲν ὑπῆρξε καμμία διαφωνία. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη, ὅτι ὑπάρχει διάκρισις μεταξὺ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἀφ’ ἑτέρου. Κρίνων τὰ πράγματα ἀπ’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἀπὸ ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερεν εἰς ἀπόκρουσιν τῶν ὅσων ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶπε, νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀποδεχθῶ, ὅτι τὸ μεῖζον δίκαιον εἶναι ὑπὲρ τῆς γνώμης τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν λέγω πῶς εἶναι ἀσύστατα ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀσύστατα πράγματα δὲν λέγει ποτέ. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν καὶ νὰ ἐπανεξετασθοῦν ἐὰν θέλετε ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Δὲν βλέπω κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ βιομηχανικῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ἀφ’ ἑτέρου καὶ ἰδιαιτέρως τῶν γεωργικῶν διὰ τὰς ὁποίας ἐνδιαφέρομαι ὡς προερχόμενος ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι κακῶς ἢ καλῶς γίνεται, μοῦ φαίνεται ὅμως περίεργον, μοῦ φαίνεται κἄπως ἀκατανόητον νὰ ἐξαιροῦμεν τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἰδίᾳ τὰς γεωργικὰς τοιαύτας τῶν εὐεργετημάτων τοῦ παρόντος νόμου. Ὅταν ὁμιλοῦμεν, κύριοι, περὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι αἱ γεωργικαὶ αὐταὶ ἐπιχειρήσεις προστατεύουν τὸ συμφέρον τοῦ ἀγρότου τῆς τάξεως ἐκείνης ἐν τῷ ἑλληνικῷ πληθυσμῷ, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης προστασίας. Ἡ κατάστασις τοῦ ἀγρότου εἶναι τέτοια καὶ ὑποφέρει τόσον, ὅσον οὐδεμία ἄλλη τάξις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ λαμβάνεται κἄθε μέτρον ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς. Εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις περιλαμβάνονται ἐργοστάσια οἰνοποιΐας, ἐργοστάσια ἐλαιολάδου, ἐκκοκκιστήρια, ἐργοστάσια ἁλιείας κλπ. Ὅλαι λοιπὸν αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀντανακλοῦν ἐπὶ τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ἐξωστρακισθοῦν. Ὑποβάλλω ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὄχι μόνον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί, ἀλλά, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται οὐδεμία σκέψις, ὅτι δὲν πρέπει νὰ βοηθηθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί. Ἤκουσα, ὅτι ὑπάρχει μόνον μία γεωργικὴ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ διατὶ νὰ ἐξαιρεθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω ὅπως ἤκουσα ὅτι ἔτυχε καὶ τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ μακαρίτη Παπάγου; Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐφόσον ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ εἶναι σημαντικὴ διὰ τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ παρόντος νόμου. Ἐπίσης εἶμαι σύμφωνος ὅπως δοθῇ καὶ ἡ αἰτουμένη προθεσμία. Ὁ νόμος δὲν ἐψηφίσθη, ὀρθὸν εἶναι νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ ἐπιχείρησις αὐτή.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§82Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην μου, χωρὶς ν’ ἀντιταχθῶ εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις δι’ ὡρισμένας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἠτύχησαν. Θέλομεν, ὅμως, μεταξὺ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν, νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, ἡ θέσις τῶν ὁποίων εἶναι ἰδιάζουσα. Αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις διακρίνονται εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν πρωτοβουλίαν τὰ ἄτομα καὶ ζητοῦμεν νὰ περιληφθοῦν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀτυχήσει καὶ ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων εἶναι αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἰδιάζουσαν μορφήν, διότι τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα συνάπτουν αἱ δευτεροβάθμιοι ὀργανώσεις ἐπιπίπτουν εἰς τὰς πρωτοβαθμίους καὶ δι’ αὐτῶν εἰς τὰ ἄτομα, τοὺς συνεταίρους, οἱ ὁποῖοι πιεζόμενοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ μηδέποτε ὄντες δύστροποι, ἐξοφλοῦν τὰς ὀφειλάς των, οὕτω δὲ ἀποκλείεται περίπτωσις πτωχεύσεως συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως. Ἐνῷ, λοιπόν, ζητοῦμεν νὰ μὴ περιληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις «περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως» ἐξ ἀντιθέτου, ζητοῦμεν νὰ παρασχεθοῦν καὶ εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις αἱ διευκολύνσεις τὰς ὁποίας παρέχει τὸ νομοσχέδιον, τόσον διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν ὀφειλομένων τόκων ὅσον καὶ τὴν ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν ὀφειλομένων κεφαλαίων, οἵτινες ἐδημιουργήθησαν διότι ἐδανείσθησαν μὲ τιμὴν δολλαρίου δρχ. 10 καὶ ὀφείλουν σήμερον δολλάρια μὲ τιμὴν δραχμῶν 30.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§84Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐκπλήσσει εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ὅτι ὁσάκις γίνεται συζήτησις ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος καὶ ἐπὶ οἱουδήποτε νομοσχεδίου, πῶς μεταφέρεται ἡ συζήτησις καὶ μετατρέπεται ἀπὸ κρίσιν καὶ ἐπίκρισιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς κρίσιν καὶ ἐπίκρισιν ἐναντίον τῆς Ε.Δ.Α. Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον, κ. Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον θὰ ὤφειλε νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ. Συζήτησις περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ἡ Ἀντιπολίτευσις, σύσσωμος, ζητεῖ νὰ ἐπεκτείνῃ εὐεργετικὰς διατάξεις καὶ ἐπὶ ἄλλων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀτυχήσει ὡς αἱ προστατευόμεναι, ἢ ἐκείνων ποὺ ἐπιχειρεῖται ἡ προστασία διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, καὶ περιέργως, βλέπομεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μετατρέπῃ τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἐπικρίνῃ τί ἐγένετο προηγουμένως.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κ. Γαληνέ, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§86Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον δὲν ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμὸν καὶ πρὸς τὰς δύο πλευράς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπαντοῦμε. Πράγματι, τὰ εἶπα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, προεκλογικῶς. Νομίζω, ὅτι καὶ αἱ δύο Κυβερνήσεις Καραμανλῆ προστατεύουν τὸ μεγάλο κεφάλαιον εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι δὲν ἔλαβε θέσιν διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ κεφάλαιον. Διατὶ ὅμως νὰ λάβητε θέσιν ἀφοῦ ὁλόκληρος ἡ νομοθεσία προστατεύει τὸ κεφάλαιον. Κατεψηφίσατε κανένα νομοσχέδιον, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προστατεύουν ἢ ἐξυπηρετοῦν τὸ μεγάλο κεφάλαιον; Ἐὰν κἄποτε εἴχατε συμφωνήσει μαζύ μας καὶ εἴχατε καταψηφίσει νομοσχέδιον διὰ νὰ προστατεύσετε τὸν ἀτυχῆ κόσμον, ὁ ὁποῖος πιέζεται καὶ καταστρέφεται ἀπὸ τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, τότε μάλιστα. Διότι, κ. Πρόεδρε, νομίζω, καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὸ εἴπω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐὰν ὑπάρχουν παγωμέναι ἐπιχειρήσεις, ἐὰν ὑπάρχουν πτωχεύοντες ἄνθρωποι, εἴτε ἔμποροι, εἴτε βιοτέχναι, αὐτὸ δὲν ὀφείλεται εἰς ἰδικήν των κακὴν διαχείρισιν. Κυρίως ὀφείλεται εἰς τὴν ἀτυχίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ πατρίς μας νὰ δεχθῇ τὴν ξενικὴν κατοχήν, ἡ ὁποία ἐλησμόνησε τὸ ρευστὸν κεφάλαιον, καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν ὑψηλόν τόκον. Τὰ εἶπα προεκλογικῶς, τὰ ἐπαναλαμβάνω τώρα καὶ θὰ τὰ λέγω πάντοτε, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἐπροστάτευσαν τὸ κεφάλαιον. Καὶ εἴχατε τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ εἶστε Κυβέρνησις πάντοτε μέχρι τώρα. Δὲν νομίζω, ὅτι ἤλλαξε κατὰ τίποτε εἰς τὴν παράταξιν μὲ τὴν ἀλλαγὴν τῶν ὀνομάτων τῶν Κομμάτων. Κυβερνᾶτε μονίμως ὡς παράταξις. Ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων πρέπει νὰ εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι. Βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐκυβερνήθη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν ἰδίαν παράταξιν καὶ ἀπὸ τὰ ἴδια πρόσωπα, τὰ ὁποῖα μόνον ἀλλάσσουν ὄνομα κόμματος. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὑπουργός, διατελέσας ὑπουργὸς καὶ ἐπὶ Παπάγου, νὰ ἰσχυρίζεται σήμερον, ὅτι ἐκληρονόμησεν ἀπὸ τὸ παρελθὸν μίαν κακὴν κατάστασιν. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ἢ ἡ παράταξίς του ἐκυβέρνα καὶ πρίν. Ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ὅτι τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι τὸ ἑξῆς: Οὐδέποτε κατώρθωσε ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι μὲ τὸ κόστος τοῦ χρήματος τὸ σημερινὸν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ καμμία ἐπιχείρησις. Ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν εὐδοκιμήσει εἶναι αἱ εὐνοηθεῖσαι. Πάρτε ὁποιαδήποτε μεγάλην ἐπιχείρησιν θέλετε ὡς παράδειγμα καί θὰ τὸ διαπιστώσητε αὐτό. Ὁ Μποδοσάκης ἔπαυσε νὰ εἶναι εὐνοούμενος, πέφτει! Πρέπει, λοιπόν, τὴν ρίζαν τοῦ κακοῦ νὰ χτυπήσῃ ἡ Βουλή. Ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον, ὡς τὸ ὑπεσχέθη, ρυθμιστικὸν τοῦ ὅλου θέματος τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον εἶναι ἕνα ἡμίμετρον τὸ ὁποῖον τακτοποιεῖ ὡρισμένους ἀνθρώπους. Καὶ βλέπετε, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 4 ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίφημος παράγραφος, ἡ ὁποία προσετέθη τώρα, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ αἰτήσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ὀφειλέτης. Καὶ ἤκουσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λέγῃ, ὅτι εἶναι τρεῖς αὐτοὶ ὅλοι οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὸ 1958 τὸ πρῶτον αἴτησιν βάσει τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου 3562. Τὸ ἄρθρον 24, τὸ ὁποῖον ἐπιμελῶς ἀνέγνωσα, οὐδόλως προβλέπει τοιοῦτον δικαίωμα ὀφειλέτου πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεως. Εἶναι φανερόν, ὅτι οἱ τρεῖς ὑποβαλόντες τὰς αἰτήσεις συνέλαβον διὰ τοῦ πνευματισμοῦ τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέσῃ εἰς τὸν νόμον τοῦ 1959 διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶς ὀφειλέτης, ὁ ὁποῖος ἐπρόλαβε τὸ 1958 νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν δικαιοῦται ἴσης μεταχειρίσεως. Καὶ ὅταν ἡ Βουλή, σύσσωμος ὑποστηρίζει τὸ ἴδιον δικαίωμα νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι αἱ ἴδιαι ὑπεύθυνοι διὰ τὸ σημερινὸν κατάντημα, ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει ὄχι. Εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ, ἀφήνει καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἀκάλυπτον. Διότι συμπίπτει, οἱ τρεῖς ὑποβαλόντες τὰς αἰτήσεις νὰ ἔχουν τόσον στενὸν δεσμὸν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε εὔλογος νὰ εἶναι ἡ ἀπορία τοῦ κόσμου καὶ ἡ ἰδική μου πρώτη, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐγνώριζαν, ὅτι θὰ τεθῇ ἡ διάταξις. Διότι εἰς τὸ ἄρθρον 24 οὐδαμοῦ διαφαίνεται τοιοῦτον δικαίωμα ἢ τοιαύτη ὑποχρέωσις τοῦ ὀφειλέτου νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν. Ἑπομένως, διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὡς ἔχει.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσπάθεια τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ μετατοπίσῃ τὸ θέμα εἰς πολιτικὸν ἐπίπεδον, εἶναι προφανές, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ προειδοποιήσῃ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ὅμως αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν δύνανται νὰ μετατοπίσουν τὸ θέμα. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, δὲν δεχόμεθα προσωπικὰς ρυθμίσεις τοῦ θέματος. Ἐν τούτοις, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4, εἶναι ρυθμιστικὴ περιωρισμένου ἀριθμοῦ προσώπων. Ἐνῷ, λοιπόν, εἶναι σχεδὸν σύμφωνος ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς θέσεως αὐτῆς, δηλαδὴ τῆς ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὁ κ. ὑπουργὸς στρέφεται κατὰ τῆς ἀριστερᾶς. Ἐν τούτοις, ἡ ἀριστερὰ διεκήρυξε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι τὸ βασικὸν πρόβλημα εἶναι ἡ ἐπιδίωξις τῆς ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων. Καὶ βασικὴ ἐπίσης προϋπόθεσις νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐπιδίωξις αὐτή, εἶναι νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια διευκολύνσεως εἰς τοὺς παγωμένους πιστωτάς. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτό, ὅταν εἰς τὴν ρύθμισιν αὐτὴν περιλαμβάνεται ἐλάχιστος ἀριθμός; Πῶς θὰ γίνῃ αὐτό, ὅταν ἀποκλείεται εἰς αὐτοὺς ποὺ θὰ προσέλθουν εἰς τὸν συμβιβασμὸν νὰ μὴ προσέλθουν, ἐὰν δὲν ἔχουν ἐγγύησιν μιᾶς Τραπέζης; Συνεπῶς, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ρευστοποίησιν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἐάν, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ρευστοποίησιν, πρέπει νὰ δώσῃ διευκολύνσεις νὰ πληρώσουν οἱ ὀφειλέται μὲ δόσεις. Τὰ κριτήρια τῆς Τραπέζης κλπ., δὲν διευκολύνουν τὸν σκοπόν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δεχθῇ διεύρυνσιν τοῦ ἄρθρου 4 ὡς αὕτη ἐξεδηλώθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον δύο προτάσεις ὑπογεγραμμέναι ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Ἐπειδὴ διαπιστώνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)