1959.04.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 91η

Παρασκευὴ 24 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπαλτατζῆς, ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλαντζάκος, ζητεῖ 10θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανός, ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§12Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων περὶ Μ.Τ.Β.Ν. Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας καὶ Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας Τεχνικοῦ Κλάδου Β.Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τζαμπάζης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντι-

καταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ

Ν. Δ. 3562)1956».

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τὴν σχετικὴν μὲ τὸ νομοσχέδιον ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§14Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι, δὲν ἐτερματίσθη, διεγράφη.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐνθυμοῦμαι, εἶχεν ὑποβάλει καὶ προφορικῶς ἔνστασιν ἀπαρτίας, καὶ ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἄποψίς του. Θὰ εἰσηγούμην εἰς τὸ Σῶμα, ἂν ἦτο διατεθειμένον νὰ δεχθῇ, ὅπως ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον περὶ παγωμένων πιστώσεων τὴν ἑσπέραν ταύτην εἰς πρώτην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν μὲ πᾶσαν δυνατὴν ἄνεσιν νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις καὶ αἱ τροπολογίαι τῶν συναδέλφων ἐπὶ τῶν ἄρθρων 4 κλπ. καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας «περὶ ρυθμίσεως παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας γεωμήλων». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀποφύγωμεν καὶ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν καὶ θὰ δοθῇ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους ὁ χρόνος, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας των.

§16Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι πρὸς τὴν πρότασιν. Καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ ἡμεῖς συνεφωνήσαμεν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οὐδέποτε ὑπῆρξεν ἀντίρρησις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχὴν τοῦ Νομοσχεδίου καὶ ἐδέχθη νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Προειδοποιῶ, ὅμως τὸν φίλτατον κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ παραχώρησις αὕτη κατ’ οὐδὲν προδικάζει τὴν μάχην, ἡ ὁποία θὰ δοθῇ ἐπὶ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων, καὶ πρέπει νὰ σκεφθῇ, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ὡρισμέναι τροπολογίαι.

§17Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ δοθῇ ὅλη ἡ ἄνεσις τῆς ἀναπτύξεως τῶν τροπολογιῶν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως καὶ ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἡμεῖς θὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐν ἐκτάσει.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς συνεφωνήσαμεν νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν μὲ τὴν διευκρίνισιν εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι θὰ παρασχεθῇ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν ἡ ἄνεσις διὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι παράκλησις τῆς πτέρυγος αὑτῆς καὶ ὑποθέτω καὶ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, εἶναι νὰ ἔλθῃ μεταξὺ τῶν πρώτων μετὰ τὰς διακοπάς, διότι διακυβεύονται σοβαρὰ συμφέροντα τοῦ Ἐμπορικοῦ Κόσμου.

§19Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις συμφωνεῖ.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου εἴμεθα ἅπαντες σύμφωνοι. Θὰ ἐγκρίνωμεν τὴν ἀρχήν, διατηροῦντες τὰς ἐπιφυλάξεις μας. Τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις συμφωνοῦν νὰ τερματίσωμεν τὴν πρὸ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα συζήτησιν μὲ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας «περὶ ρυθμίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας γεωμήλων»;

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως κ. συνάδελφε. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956».

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις μας.

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας γεωμήλων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Χ. Πιπιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§25Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας γεωμήλων», τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἔρχεται νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ ὀξὺ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἤδη δημιουργεῖται εἰς τὴν παροῦσαν καλλιεργητικὴν περίοδον ὑπὸ ἐξαιρετικῶς δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας. Ἡ καλλιέργεια τῆς πατάτας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπελευθερώσεως, παρουσιάζει πολλὰ στάδια. Εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν, πῶς ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, ὁ Καποδίστριας, ἤθελε νὰ ἐγκλιματίσῃ καὶ νὰ διαδώσῃ τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τῆς πατάτας. Μέχρι τοῦ 1880 τὸν ἠκολούθησαν ὅλαι αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μεγάλων ποσοτήτων γεωμήλων. Ἡ ἐμφάνισις τῆς φυλλοξήρας τὸ 1880 ἐδημιούργησε τὴν δυσκολίαν, ὥστε ἡ εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας νὰ μὴ εἶναι ἐπιτετραμμένη ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας. Τότε περιωρίσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσάγῃ ἀπὸ χώρας ὅπου ἡ φυλλοξήρα δὲν εἶχεν ἐμφανισθῆ καὶ νὰ γίνεται μόνον ἡ καλλιέργεια ἀπὸ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγὴν μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ἐκφυλισμόν της. Καὶ μόνον τὸ 1930 ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔκαμεν ἕνα μεγάλο βῆμα πρὸς τὴν βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς, εἰσάγοντας βελτιωμένας εἰς μικρὰς ποσότητας ποικιλίας. Ἀπὸ τὸ 1945, μετὰ τὴν κατοχήν, ἀρχίζει μία ἄλλη περίοδος, μέχρι τοῦ 1957, ὁπότε ἐπετεύχθη ἡ εἰσαγωγὴ πολλῶν ποικιλιῶν βελτιωμένης ποιότητος, ὥστε σήμερον νὰ ἔχωμεν ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν ποικιλιῶν. Ἡ καλλιέργεια τῆς πατάτας δύναται νὰ διακριθῇ εἰς τρεῖς περιόδους. Εἰς τὴν πρώϊμον, ἐαρινὴν καὶ φθινοπωρινήν. Ἡ ἐαρινὴ περίοδος ἔχει μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν δεδομένου ὅτι καταλαμβάνει καὶ μεγαλυτέρας ἐκτάσεις. Ἡ παραγωγὴ μέχρι τοῦ 1957 ἐκάλυπτε σχεδὸν μόνον τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας. Ἀπὸ τοῦ 1957, ἔκαμεν ἕνα μεγάλο ἅλμα ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία καὶ ἐδημιουργήθησαν πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα ἐπέφερον μίαν ἐποχιακὴν κρίσιν εἰς τὸ προϊὸν αὐτό. Τὸ 1958 ἡ κρίσις αὐτὴ ἤρχισε νὰ κάμπτεται, ἐπειδὴ μέρος τῆς ἐαρινῆς ἐσοδείας ἄρχισε νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ παραγωγὴ τοῦ 1957 ἀνῆλθε εἰς 200.000 τόννους περίπου. Τοῦ 1958 εἰς 140.000 τόννους Αὐτὸ ἐδημιούργησε συνθήκας καλυτέρων τιμῶν διὰ τοὺς παραγωγούς. Διὰ τὸ 1959, προβλέπεται ἡ παραγωγὴ νὰ φθάσῃ τὰς 200.000 τόννους. Δημιουργεῖται ὅθεν, τὸ ζήτημα, ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῆς παραγωγῆς αὐτῆς, ὅταν ἔχωμεν δυσμενεῖς συνθήκας. Ἡ ὄψιμος παραγωγὴ τῆς ἐαρινῆς ἐσοδείας δημιουργεῖ ζητήματα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν. Συμβαίνει αἱ χῶραι εἰς τὰς ὁποίας ἐξάγομεν πατάτες νὰ ἔχουν αὐξήσει τοὺς τελωνειακούς των δασμοὺς ἀπὸ 15ης Μαΐου. Δηλαδή, ἐὰν ἡ πατάτα φθάσῃ εἰς τὰς ξένας χώρας καὶ ἰδίως εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν μετὰ τὴν 15ην Μαΐου, ὑποβάλλεται εἰς μεγαλύτερον δασμόν. Ὁ δασμὸς αὐτὸς εἰς τὴν Ἀγγλίαν, χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἐξάγομεν πατάτα, ἀπὸ 1,5 σελίνια φθάνει τὰ 9 σελίνια. Ἀντιλαμβάνεσθε, συνεπῶς, πόσον περιωρισμέναι θὰ εἶναι αἱ τιμαὶ τῆς πατάτας εἰς τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἔχαμεν ὄψιμον παραγωγὴν τῆς ἐαρινῆς περιόδου καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐξαγωγαὶ πρὸ τῆς 15ης Μαΐου, ἐρωτᾶται, τί θὰ γίνουν οἱ 200.000 τόννοι τοὺς ὁποίους προβλέπεται, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀπὸ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγήν; Ἐκτὸς τούτου ἡ ἀποθήκευσις τῆς πατάτας, λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ προϊόντος εἶναι δύσκολος. Γεννᾶται ὅθεν ἀνάγκη ἐπιτακτικὴ νὰ εὑρεθῇ λύσις. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐγένετο παραδεκτὸν, παρ’ ὅλων τῶν μελῶν αὐτῆς, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος θὰ θελήσῃ νὰ τὸ περιβάλῃ διὰ τῆς ψήφου της. Οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἐπιβάλλεται ἕνα ποιοτικὸν παρακράτημα. Ἀπὸ τὴν παραγωγὴν ἐκκαθαρίζεται ἡ τυχὸν βεβλαμμένη ποσότης, ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Τοιουτοτρόπως, διὰ τοῦ παρακρατήματος αὐτοῦ βελτιοῦται ἡ ποιότης τοῦ προϊόντος, γεγονὸς τὸ ὁποῖον συντελεῖ εἰς τὸ νὰ κρατοῦνται αἱ τιμαὶ εἰς λογικὰ ἐπίπεδα διὰ τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα αὐτοῦ. Ἀπὸ τοὺς 200.000 τόννους εἰς τοὺς ὁποίους προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ ἡ ἐφετεινὴ παραγωγή, ἂν ἀφαιρέσωμεν τὸ 10%, μᾶς μένουν 180.000 τόννοι. Ἡ ποσότης αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ ὁλόκληρος εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἡ ποσότης ποὺ ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν ἀνέρχεται περίπου εἰς 120–125 χιλιάδες τόννους. Τὸ ὑπόλοιπον θὰ πρέπει νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§26Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ δασμῶν, κ. συνάδελφε;

§27Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ἀπὸ 1,5 σελίνι μέχρι 14 Μαΐου καὶ μετὰ τὰς 15 Μαΐου φθάνει τὰ 9,3 σελίνια. Οὕτω, διὰ νὰ ἀπορροφηθῇ ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ καθίσταται ἀδύνατος. Διὰ τὴν ἐναπομένουσαν μετὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον συνιστᾷ ἓν γενικὸν μέτρον, ὥστε ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς, τῆς ἐξαγομένης μὲ μειωμένας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πατάτας, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν διατιθεμένην εἰς τὴ ἐσωτερικὴν ἀγορὰν νὰ ἐπιπίπτῃ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς καὶ τοιουτοτρόπως νὰ ἔχωμεν μίαν γενικὴν τιμὴν δι’ ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν. Παραλλήλως, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, προβλέπεται ἡ κλιμάκωσις τῆς συγκομιδῆς καὶ παρέχεται ἡ δυνατότης τῆς ἐγκαίρου συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγωγῆς διὰ νὰ μὴ παραμείνῃ ἡ πατάτα εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ σαπίζει. Τοιουτοτρόπως θὰ δυνηθῶμεν νὰ κρατήσωμεν καὶ μονίμους πελάτας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ ἀποφεύγωμεν τὴν κρίσιν, ὅταν ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι ηὐξημένη. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη ὅπως τὴν ἐξαγωγὴν τὴν πραγματοποιῇ ἡ ΚΥΔΕΠ, ἡ ὁποία ἔχει τὴν κατάλληλον ὀργάνωσιν καὶ τὴν ἀπαιτουμένην πεῖραν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Τοιουτοτρόπως θὰ δοθῇ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ δυνατότης εἰς τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς νὰ ἐξουδετερώσουν τοὺς μεσάζοντας ἀπὸ τῆς παραγωγῆς μέχρι τῆς καταναλώσεως καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ καὶ αἱ γεωργικαὶ Ὀργανώσεις θὰ καταβάλουν κάθε δυνατὴν προσπάθειαν νὰ ἐπιτύχουν, ὥστε νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ χειροκροτήσωμεν τὴν ἐπιτυχίαν των. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, ἡ πατατοκαλλιέργεια νὰ ἐνισχυθῇ, διότι παρουσιάζει τὰ ἑξῆς πλεονεκτήματα. Εἶναι μία καλλιέργεια ἐντατικῆς μορφῆς καὶ τοῦτο προϋποθέτει συνεχῆ καὶ πλήρη ἀπασχόλησιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, περιορίζουσα τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἀγροτῶν. Ἡ μέση στρεμματικὴ ἀπόδοσις τῆς πατάτας ἀνέρχεται εἰς 1.200 ὀκάδας. Ἐάν, τὸ προϊὸν πωληθῇ μὲ δραχμὰς 1,50 κατ’ ὀκᾶν, τὸ ἔσοδον ἐπαρκεῖ διὰ νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς, τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τοῦ παραγωγοῦ καὶ ἀφήνει καὶ ἓν ἐνοίκιον τοῦ ἐδάφους ἐκ δραχ. 300 κατὰ στρέμμα, ὥστε τὸ ἐνοίκιον ἐδάφους καὶ ἡ ἀξία τῆς καταβαλλομένης ἐργασίας τοῦ παραγωγοῦ νὰ τοῦ προσδίδουν ἱκανοποιητικὸν ἔσοδον.

§28Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Συνήθως τὸ ἔσοδον εἶναι 700 ὀκάδες, δὲν εἶναι 1.200.

§29Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Αἱ βελτιωμέναι ποικιλίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἔλθει, ἔχουν ἀναβιβάσει εἰς 1.500 ὀκάδας τὴν ἀπόδοσιν. Μέση ἀπόδοσις 1.200.

§30Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐξαιρετικῶς εἰς τὰ ἐδάφη αὐτά.

§31Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ἐγὼ λέγω μέση στρεμματικὴ ἀπόδοσις ἀλλ’ ἔχομεν καὶ 1.500 ὀκάδες, ἐπειδὴ ἡ ἐαρινὴ καλλιέργεια γίνεται εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν.

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πόσα εἶναι τὰ στρέμματα ποὺ καλλιεργήθησαν ἐφέτος;

§33Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. 160 χιλιάδες στρέμματα.

§34Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μὲ προβλεπομένην ἐσοδείαν 200 χιλιάδας.

§35Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. 160 χιλιάδες στρέμματα εἶναι καὶ κἄτι παραπάνω ἡ προβλεπομένη. Πέρυσι εἴχομεν 130 χιλιάδες ὀκάδας. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ἡ μέση παραγωγὴ δὲν λαμβάνεται ἐντοπισμένη ἀπὸ ἕνα παραγωγόν, διότι ἡ καλλιέργεια τῆς πατάτας περιλαμβάνει σήμερον σχεδὸν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἰδίως ἡ ἐαρινὴ περίοδος, διότι ἔχει μεγάλην ἔκτασιν καὶ εἰς τὸ ὑψίπεδον τῆς Τριπόλεως καὶ τῆς Κρήτης, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς κάμπους Μεσσηνίας, Ἠλείας, Στερεᾶς, Θεσσαλίας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου σήμερον συστηματοποιεῖ κἄπως τὴν ὑπάρχουσαν καλλιέργειαν καὶ δίδει προσωρινῶς τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὀξὺ πρόβλημα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ διατηρηθῇ ἡ πολιτικὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία προβλέπεται, χωρὶς, λόγῳ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς, νὰ ὑποστοῦν κρίσιν καὶ χρεωκοπίαν οἱ παραγωγοί. Νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ περιωρισμένη, βέβαια, ἀλλὰ καὶ συστηματικὴ καὶ νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς αἱ δυνατότητες νὰ συνεχίσουν τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν τῆς ἐγκαταλείψεως. Εἰς τὰ διάφορα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ σχέδιον νόμου καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ σχετικῶς εἰς τὸ ἄρθρον ποὺ λέγει, ὅτι κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν γεωμήλων, ἡ δοθεῖσα εἰς τοὺς γεωργοὺς προκαταβολὴ νὰ ὁρίζεται μὲ ὑπουργικὴν ἀπόφασιν, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ νὰ ἔχῃ μίαν ἀναλογίαν γύρω τοῦ 70%, διὰ νὰ ἠμπορῇ ὁ παραγωγὸς νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰς σοβαρὰς του οἰκονομικὰς ἀνάγκας καὶ κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν νὰ παίρνῃ τὸ 30%, τὸ ὁποῖον νὰ συνυπολογίζῃ εἰς τὰ χρέη του πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς παραδόσεως, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ μὴ προσμετρᾷ τόκους. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νομοθετικῶς, νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ σήμερον τὸ ὀξὺ πρόβλημα καὶ νὰ εἰσηγηθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ὡς κατεπεῖγον, καὶ πρὸς τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐκθύμως τὸ ὑποστηρίζω καὶ τὸ συνιστῶ μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ψηφισθῇ, ὥστε νὰ καλλιεργηθῇ, νὰ προστατευθῇ ἡ πατάτα, ἡ ὁποία σήμερον, ἂν μείνῃ ἐλευθέρα, θὰ δώσῃ κρίσιν εἰς τοὺς παραγωγούς.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§37Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔρχεται τόσον βιαστικὰ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀφοῦ συνετάγη τόσον βιαστικά, φιλοδοξεῖ, ὡς ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτ. Ἐπιτροπήν, καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὁμαλὴν διακίνησιν τοῦ προϊόντος, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὁμαλὴν διακύμανσιν τῶν τιμῶν καὶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία εἶχε παρατηρηθῆ τὸ 1957, ὁπότε εἴχομεν καταστροφὴν πολλῶν οἰκογενειῶν καὶ πολλῶν νοικοκυριῶν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως τῶν παραγωγικῶν περιφερειῶν. Ἡ ἀνάμνησις τῆς χρονολογίας ἐκείνης εἰς τὰ χωριά, τὰ ἄλλοτε παραγωγικά, εἶναι πολὺ ζωηρὴ καὶ θὰ μείνῃ πολὺ ζωηρὴ πολλὰ χρόνια. Ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἀναφέρομεν πολλὲς φορὲς καὶ λέμε στὴν πεῖνα τοῦ 1917, στὴν καταστροφὴν τὴν Μικρασιατικὴν, στὴν κατοχήν, ἔτσι ἀναφέρονται ἀκόμη τὰ πλουτοπαραγωγικὰ χωριὰ στὴν καταστροφὴν τοῦ 1957. Διότι, τότε, ἡ Κυβέρνησις ἐφάνη ἀνίκανος νὰ πάρῃ μέτρα προστατευτικὰ τῆς παραγωγῆς, ἐπῆρε μέτρα σπασμωδικά, τὰ ὁποῖα ἔσπασαν ἀπὸ τοῦ πρώτου 15θημέρου τῆς παραγωγῆς καὶ ὅσοι μὲν ἦσαν τυχεροὶ εἰς τὴν κλιμάκωσιν κατὰ τὸ πρῶτον 15θήμερον κἄτι ἔπιασαν, οἱ ἄλλοι ἐπῆγαν χαμένοι. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ φαινόμενον αὐτὸ καὶ τὸν σκοπὸν αὐτὸν δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ τὸν ἐπικροτήσωμεν καὶ δηλοῦμεν, ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ στρατηγικὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως διαγράφεται ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ φαινόμενον τοῦ 1957, νὰ προστατευθῇ ἡ ὁμαλὴ διακίνησις τοῦ προϊόντος. Ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἡ μελέτη τῶν τακτικῶν μέσων τῆς ἐφαρμογῆς τῆς στρατηγικῆς αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ μελέτη, δηλαδὴ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου δημιουργεῖ ζωηρὰς ἀμφιβολίας, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχῃ πιθανότητας νὰ ἐπιτύχῃ ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἐπιτύχῃ ὁλοκληρωτικὰ τοὺς ἀντικειμενικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους βάζει. Τὸ ζήτημα ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἔχομεν 200.000 τόννους παραγωγῆς ἔναντι 140.000 περυσινῶν καὶ ὅτι ἡ κατανάλωσις 3½ μηνῶν μέχρι 15 Αὐγούστου ποὺ λήγει ἡ ἐαρινὴ καλλιέργεια, δὲν δύναται νὰ ἀπορροφήσῃ πέραν τῶν 120.000 τόννων. Ἡμεῖς λέμε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ καὶ 140.000 τόννους, ἀλλὰ μὲ 20.000 τόννους δὲν ἐχάλασεν ὁ κόσμος. Συνεπῶς, τὸ ζήτημα ἐντοπίζεται, ὅτι ἔχομεν ἓν πλεόνασμα 60 ἕως 80.000 τόννους, τὸ ὁποῖον πρέπει, πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀπορροφηθῇ. Ἡ σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον εἶναι καταφανὴς ἐὰν λογαριάσωμεν, ὅτι σήμερον, μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας ἀπασχολοῦνται 110.000 οἰκογένειαι, ἐξ ὧν 20 ἕως 25 μὲ ἀποκλειστικὴν καλλιέργειαν τὴν πατάταν καὶ ἂν ἀκόμη λογαριάσωμεν, ὅτι εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἡ πατάτα σήμερον μετέχει, ἐὰν κάμωμεν ἕνα χονδρικὸν λογαριασμὸν ἀπὸ 600 ἑκατομμύρια ἕως ἕνα δισεκατομ. δραχμῶν. Ὅμως, ὅπως, εἶπα, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις τὴν τελευταίαν στιγμήν, δημιουργοῦν ζωηρὰς ἀμφιβολίας, ἐὰν ἔχουν πιθανότητα ἐπιτυχίας μερικὴν ἢ ὁλικήν. Κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡρισμένας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπικίνδυνοι, ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν τακτικὴν προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ποὺ ἐγκαινιάζεται διὰ τὰς ζημίας αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ γίνουν εἰς τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν καὶ τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ ὑποστοῦν, νὰ ἐπεκταθῇ αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἰς βλάβην τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὅπως θὰ εἴπω καὶ πάρα κάτω, ἐγκαινιάζεται πολιτικὴ πετάγματος ἑνὸς πλεονάσματος τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος. Πέραν ὅμως, τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν ὁπωσδήποτε, διότι, ὅπως εἶπα, εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ εἰσάγουν μεθόδους αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν...

§38Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι τακτικὴν πετάγματος.

§39Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπάς. Ἔχω μίαν μικρὰν ὑστεροβουλίαν διὰ νὰ κάμω, τὴν δήλωσιν αὐτήν, πρῶτον, ὅτι ἀνεβαίνω διὰ δευτέραν φορὰν εἰς τὸ βῆμα καί, συνεπῶς, θέλω νὰ ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ συνεχίσω τὴν εἰσήγησίν μου καί, δεύτερον, διότι τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, εἶναι τὸ σοβαρώτερον θέμα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας ποὺ ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καί, συνεπῶς, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ χωρὶς διακοπὰς καὶ χωρὶς νὰ χαλάσωμεν τὴν συνέχειαν. Κάθε συνάδελφος ἠμπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἀπόψεις του.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ρήτωρ ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§41Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Πέραν τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διαγραφοῦν, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν ἢ νὰ τροποποιηθοῦν διὰ νὰ γίνουν λυσιτελεῖς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐπιτύχουν τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς, ὅπως εἴπομεν, ἐπικροτοῦμεν ἐξ ἀρχῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σταθῶ εἰς τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν κατ’ ἀρχὴν καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν, διότι εἶναι ἐπικίνδυνοι διὰ τὸ μέλλον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Καθιερώνεται παρακράτημα 10%, τὸ ὁποῖον λέγεται ποιοτικὸν παρακράτημα. Χθές, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινε, δὲν ἐδίστασεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ αὐτὸ τὸ παρακράτημα ὡς συμβατικόν, διότι εἰς παρατήρησιν ποὺ ἔγινεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ 10% παρακράτημα, εἶπεν, ὅτι, τέλος πάντων, πρέπει νὰ ἀπορροφηθοῦν 20.000 τόννοι ἀπὸ τὴν παραγωγήν. Ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὅταν θὰ ἔχωμεν κρίσιν ἑνὸς ἀγροτικοῦ προϊόντος, νὰ παίρνωμεν τὸ ἀγροτικὸν αὐτὸ προϊὸν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ τὸ πετᾶμε διὰ νὰ λύωμεν τὸ πρόβλημα, τότε, πολὺ σκοτεινὸν διαγράφεται τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς Ἀγροτικῆς Οἰκονομίας. Παίρνομεν δηλαδὴ 20.000 τόννους, ἕνα 10% τὸ ὁποῖον τὸ πετᾶμε. Λέγεται, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐξασφαλίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ποῦ θὰ φθάσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν αὐτὸ τὸ μέτρον υἱοθετηθῇ ὡς μέσον προστασίας τῆς Ἀγροτικῆς παραγωγῆς; Κἄποτε ἡ σταφὶς ἐξεκίνησεν ἀπὸ 3–4% καὶ ἔφθασε 50%, αὔριον τὴν ποσότητα ποὺ θὰ πλεονάζῃ ἀπὸ ἕνα προϊὸν θὰ τὴν παίρνωμεν καὶ θὰ τὴν πετᾶμε στὴν θάλασσαν. Ἐὰν ἐλέγετο, ὅτι ἔγινε μία προσπάθεια, ἓν μέτρον τυποποιήσεως ἔστω μὲ τὴν ποιοτικὴν αὐτὴν διαλογήν, κἄτι πάει καὶ ἔρχεται. Ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ μπῇ οὕτω: «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Τὶ μᾶς ἐμποδίζει νὰ τὸ κάμωμεν ὅλο ποιοτικὸν παρακράτημα; Καὶ ἐρωτᾶται, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Κράτους; Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἕνα πλεόνασμα καὶ παίρνομεν ἕνα ποσὸν καὶ νὰ τὸ βγάζωμεν εἰς τὴν ἄκρην; Νὰ τὸ παίρνωμεν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ αὐξήσωμεν ἔτσι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς; Ὅπως πᾶμε, ὅλα τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, ἔχουν κρίσιν τώρα θὰ παίρνωμεν ἀπὸ ὅλα τὰ προϊόντα καὶ θὰ τὰ πετᾶμε στὴν θάλασσαν. Ἡ σταφίδα, τὸ λάδι, τὸ σιτάρι, ἔχουν κρίσιν. Πῶς θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν αὐτὴν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς καλλιεργείας, ποὺ λέγομεν, ἐὰν δὲν πάρωμεν μέτρα ἐνθαρρύνσεως καὶ προστασίας τῆς παραγωγῆς; Ἄρα τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον περισσεύει, θὰ τὸ βγάλωμεν στὴν ἄκρην.

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ κάμωμεν σαφῆ διάκρισιν μεταξὺ τῶν φθαρτῶν προϊόντων καὶ τῶν μὴ φθαρτῶν. Σεῖς κάμνετε μίαν σύγχυσιν καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ φθαρτοῦ παρακρατήματος ὑφ’ ἣν ἔννοιαν τὴν ἀποδέχεσθε σεῖς, τὴν ἐπεκτείνετε εἰς ὅλα τὰ προϊόντα. Ἐὰν παίρνωμεν παρακράτημα καὶ διὰ τὸ λάδι καὶ τὴν σταφίδα, δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ τὰ πετάξωμεν, ἐὰν κάμωμεν παρακράτημα εἰς τὰ φθαρτὰ προϊόντα, ὑπάρχει κίνδυνος. Δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια καὶ αὐτὸ τὸ παρακράτημα νὰ ἀξιωποιηθῇ, ἀλλὰ τὸν κίνδυνον πρέπει νὰ τὸν ὁμολογήσωμεν. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος τοῦ λαδιοῦ, ἢ οἱουδήποτε μὴ φθαρτοῦ γεωργικοῦ προϊόντος, μὲ τὸ παρακράτημα τοῦ φθαρτοῦ γεωργικοῦ προϊόντος.

§43Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἠθέλατε νὰ διευκρινίσετε τὴν ἔννοιαν το παρακρατήματος; Εἶναι, ὅπως τὴν ἐμφανίζει ὁ εἰσηγητής; Πράγματι, αὐτὸ θὰ ὑπάρχῃ καὶ ὅταν ὁ παραγωγὸς θὰ ἔχῃ νὰ παραδώσῃ ἀρίστης ποιότητος παραγωγήν; Πάλιν θὰ πληρώνῃ παρακράτημα, ἢ ὅταν ἀνακύπτουν περιπτώσεις, ὅπως ὁ πρῶτος εἰσηγητὴς ἀνέπτυξεν ἐλαττωματικοῦ προϊόντος, τότε θὰ ὑπάρχῃ παρακράτημα;

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ σκοπὸς καὶ ἡ ἀρχὴ εἶναι νὰ γίνῃ ποιοτικὴ διαλογή, πολὺ περισσότερον, ὅταν ἔχωμεν μίαν μεγάλην παραγωγήν. Εἰς τὴν μεγάλην παραγωγὴν καὶ ἡ κατανάλωσις ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ καταναλίσκῃ ὅσον τὸ δυνατὸν καλύτερον προϊόν. Ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ ἐπιβληθῇ ποιοτικὸν παρακράτημα, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν διὰ τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα, εἶναι δύσκολον νὰ κάνωμεν τὴν διαλογήν. Δι’ αὐτὸ σκεπτόμεθα νὰ ὁρίσωμεν ἓν ποσοστόν, οὕτως ὥστε νὰ ἀναγκάσωμεν τὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος θὰ παραδίδῃ εἰς τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον θὰ ὁρισθῇ διὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ προϊόντος, γενικῶς, νὰ κάμνῃ μόνος του τὸ παρακράτημα. Δηλαδή, ἐὰν πρόκειται νὰ πωλήσῃ 100 ὀκάδας πατάτα ξέροντας, ὅτι πρέπει νὰ κάμῃ τὴν διαλογὴν καὶ ξέροντας, ὅτι ὁπωσδήποτε 10 ὀκάδες, ἂν ὁρισθῇ 10%, θὰ τὰς παραδώσῃ ἄνευ τιμῆς, θὰ ἀναγκασθῇ μόνος του νὰ κάμῃ τὸ παρακράτημα. Πρέπει νὰ σημειώσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ σύστημα δὲν εἶναι πρωτότυπον. Οἱ καταγόμενοι ἐκ σταφιδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, γνωρίζουν, ὅτι τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον λειτουργεῖ. Δηλαδή, κἄθε παραγωγὸς ὁ ὁποῖος παραδίδει τὴν σταφίδα εἰς τὸν ἔμπορον, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κάμῃ ἓν παρακράτημα μόνος του καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, προκαταβολικῶς ὁρίζεται τὸ ποσοστόν.

§45Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δυσκολεύομαι, κ. ὑπουργέ νὰ ἀναγνωρίσω καὶ καλὴν πρόθεσιν εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ τοῦ παρακρατήματος. Ἀλλὰ πρέπει νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος πληρώνεται καὶ ἐδῶ, λέγεται καθαρῶς, ὅτι δὲν θὰ πληρώνεται.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν πληρώνεται τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος, κ. συνάδελφε. Τὸ ποιοτικὸν παραγωγικὸν παρακράτημα δὲν πληρώνεται. Ἠμπορεῖ ὁ Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ, ἀλλὰ δὲν πληρώνει τὸν παραγωγόν.

§47Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὕστερον διατὶ νὰ ὁρίσωμεν μέχρι 10% παρακράτημα καὶ νὰ μὴν εἴπωμεν ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἐμπορία τῶν ἀκαταλλήλων ποιοτικῶν ποσοτήτων.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Φαντασθῆτε, κύριε συνάδελφε, 100 παραγωγοὺς νὰ πρόκειται νὰ παραδώσουν τὸ προϊόν των καὶ νὰ γίνεται ἐκεῖ ὁ ἔλεγχός του, ἐὰν ὁ παραγωγὸς ἔκαμεν ἢ ὄχι κράτησιν τῶν βεβλαμμένων βολβῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀνεφάρμοστον.

§49Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ τὸ παραδώσουν κ. ὑπουργέ. Ὅταν θέλωμεν σήμερον 10%, δὲν μᾶς ἐμποδίζει τίποτε, διότι αὔριον θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 20%. Αὐτὸν τὸν κίνδυνον ἐπισημαίνομεν. Πάντως ἡμεῖς ὀφείλομεν, αὐτὴν τὴν προσπάθειαν ἀπορροφήσεως ἑνὸς ποσοῦ πλεονάζοντος προϊόντος νὰ τὴν ἐπισημάνωμεν, νὰ τὴν καταγγείλωμεν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Διότι ὑπάρχει καὶ τὸ προηγούμενον. Αὐξάνεται ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου, λέγετε νὰ σταματήσῃ ἡ καλλιέργεια τοῦ ἐλαίου, ἐνῷ ἄλλα κράτη φροντίζουν νὰ τὴν τοποθετοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἐξαγωγῶν.

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αὐξάνεται ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου καὶ λέγομεν νὰ περιορισθῇ, ἀλλὰ δὲν φθάνομεν μέχρι τοῦ περιορισμοῦ αὐτῆς, ἀλλὰ λέγομεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς παρέχομεν τὰ μέσα νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου μὲ ἄλλας καλλιεργείας πολὺ ἀποδοτικωτέρας.

§51Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως.

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἅμα συμφωνεῖτε, διατὶ δὲν τὸ λέτε; Λέγετε, ὅτι αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ λέγομεν νὰ μὴ φυτεύωνται ἐλιές, ἀλλὰ τοὺς λέγομεν, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ φυτεύσετε πλέον ἀποδοτικώτερα νὰ φυτεύσετε αὐτὰ τὰ δέντρα. Ἐκεῖ ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ φυτεύσουν ἄλλα δένδρα, τοὺς ἐνισχύσαμεν νὰ φυτεύσουν ἐλιές. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ τὸ ἀναγνωρίζετε ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ νὰ λέγετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§53Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν λέγωμεν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν καὶ ἔρχεται ἡ ἄλλη χρονιὰ καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι αὐτὸ τὸ προϊὸν ἔχει κρίσιν, τὶ θὰ γίνῃ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει; Ὅπως εἰς τὸ βαμβάκι, ὅπου ὁ ἀείμνηστος Παπάγος εἶχεν ἐνθαρρύνει τοὺς παραγωγοὺς νὰ φυτεύσουν βαμβάκι...

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ βαμβάκι ἐφέτος διετέθη. Ἐνῷ εἴχομεν ἀπὸ πέρυσι πλεονάσματα μὴ διατεθέντα 15.000 τόννων, ἐφέτος καὶ τὸ πλεόνασμα τῆς ἐσοδείας τοῦ 1958 καὶ τὸ πλεόνασμα τῆς ἐσοδείας τοῦ 1957 τὸ διεθέσαμεν, ἐφθάσαμεν εἰς ἐξαγωγὴν 36.000 τόννων ἔναντι τῶν 25.000 τῶν ἄλλων ἐτῶν. Αἱ τιμαὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§55Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τιμὴ ὅμως ἀποθαρρυντικὴ διὰ τοὺς παραγωγούς.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τιμὴ ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς καλλιεργοῦντας ποτιστικὰ χωράφια.

§57Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁδηγοῦμεν τὴν παραγωγὴν εἰς μείωσιν μὲ ἀνασταλτικὰ μέτρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι ἀντὶ νὰ παίρνωμεν μέτρα ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς εἰς στιγμὰς κρίσεως, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν εἶναι σπασμωδικὰ καὶ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀναστείλουν τὴν παραγωγὴν καὶ ἐνῷ τὴν μία χρονιὰ εἴχομεν 200.000 τόννους πατάτας, τὴν ἄλλην εἴχομεν 150.000 τόννους. Ἐὰν θέλωμεν νὰ κάνωμεν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσωμεν τὰς ὑποχρεώσεις μας ἀπέναντι τῆς Εὐρώπης. Μία ἄλλη διάταξις ποὺ εἶναι κἄπως ἀσαφής, καὶ ἴσως νὰ εὑρίσκωμαι εἰς πλάνην διότι τὸ νομοσχέδιον ἔχει πολλὰς ἀσαφείας, διότι πρέπει νὰ τονίσω —καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ κακόπιστον κριτικὴν— ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔρχεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζε τὰς συνθήκας καὶ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα διεμόρφωσαν τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ἐνῷ ἐγνώριζεν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν μπορεῖ νὰ μοῦ ἀρνηθῇ κανείς, ὅτι ἐκινητοποιήθησαν πρῶτοι οἱ παραγωγοί, ἔκαναν συσκέψεις, ἔκαμαν τηλεγραφήματα ὑπὸ τὴν ἀγωνίαν τί θὰ γίνῃ τὸ προϊόν καὶ μετὰ ἐκινήθη ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ φέρῃ τόσον βιαστικὰ τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἔρχεται μετὰ τὴν κινητοποίησιν τῶν παραγωγῶν καὶ ἀκόμη ἐὰν θέλετε χωρὶς νὰ ἔχῃ καὶ τὴν σύμφωνον γνώμην τῶν παραγωγῶν, διότι ἐνῷ χθὲς τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπεσύρθη διὰ νὰ διορθωθῇ, οἱ παραγωγοὶ τῆς Πελοποννήσου εἶχον σύσκεψιν διὰ τὴν πατάταν εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχε καὶ ὁ κ. Ἀφεντάκης καὶ δὲν εἶδα τὰ ἀποτελέσματα ἀκόμη. Νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ συμβουλευθῆτε πρῶτον τοὺς παραγωγοὺς καὶ κατόπιν νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον καθιερώνει διὰ τῆς 3ης παραγράφου καὶ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ ὁρίζουν τὰς τιμὰς πωλήσεως τῶν γεωμήλων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. Αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε χθές. Ἔγινε μία ἀνατύπωσις καὶ εἰδικῶς τῆς παραγράφου αὐτῆς ἔγινε μία διόρθωσις. Ἐπειδὴ ἡ προοπτική μας εἶναι νὰ πᾶμε εἰς μίαν κοινὴν διαχείρισιν τοῦ προϊόντος παρὰ μιᾶς συνεταιριστικῆς, τῆς ΚΥΔΕΠ πιθανώτατα, ἡ ὁποία ἔχει μίαν πεῖραν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἡ ἑνιαία διαχείρισις προϋποθέτει τελικὴν ἐκκαθάρισιν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἰς τὴν ἀνατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ἡ παράγραφος 3 ἀντικατεστάθη καὶ δὲν γίνεται λόγος περὶ τιμῆς πωλήσεως, ἀλλὰ περὶ προκαταβολῆς. Ἡ ὁριστικὴ τιμὴ πωλήσεως, ἡ πληρωτέα εἰς τὸν παραγωγὸν θὰ καθορισθῇ ἀπὸ τὴν τελικὴν ἐκκαθάρισιν ἡ ὁποία θὰ γίνῃ μετὰ τὸ πέρας τῆς διαχειρίσεως.

§59Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριε ὑπουργέ, τὸ πρῶτον κείμενον καὶ συνεπῶς δὲν τίθεται ζήτημα ὁρισμοῦ τιμῆς πωλήσεως.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ γίνῃ ἑνιαία διαχείρισις τοῦ προϊόντος παρὰ τοῦ ὀργάνου τὸ ὁποῖον θὰ πωλῇ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ θὰ ἱκανοποιῇ καὶ τὰς ἀνάγκας τὰς ἐξαγωγικὰς τὰς ὁποίας ὡς εἶπεν καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, πρέπει νὰ τὰς διατηρήσωμεν διὰ νὰ ἔχωμεν τὰς ἐπαφάς μας μὲ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς τὸ καλὸν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν παραγωγῶν.

§61Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κἄτι ἄλλο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονίσωμεν εἶναι ἡ καθιέρωσις ἀστυνομικῶν μέτρων διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ νομοσχεδίου. Πρῶτον, διότι ἀνατίθεται εἰς τὴν ἀγορανομίαν καὶ τὰ δικαστήρια, ἐπὶ ποινῇ κατασχέσεως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Κατ’ ἀρχήν, ἔχετε, κύριοι, ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ οἰκονομία εἶναι ἓν σύνολον οἰκονομικῶν φαινομένων. Ὑπάρχουν οἰκονομικὰ αἴτια τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν καὶ ἀνάλογα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Ἐὰν δὲν λειτουργοῦν τὰ φαινόμενα αὐτὰ ὅπως πρέπει, ὅσα ἀστυνομικὰ μέτρα καὶ ἐὰν ληφθοῦν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιδράσουν εἰς τὴν διαμόρφωσίν των. Ἁπλῶς ἐκβιάζομεν τοὺς νόμους μὲ τοὺς ὁποίους κινεῖται ἡ οἰκονομία, καὶ αἱ συνέπειαι θὰ ἔλθουν ἀργότερον, πλέον κατηγορηματικαί. Σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦ Α.Ν. 1957. Ἡ προστασία τῶν προϊόντων δὲν ἐπιτυγχάνεται μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔχετε δίκαιον κατ’ ἀρχήν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων καὶ ἡ ὑπακοὴ τῶν πολιτῶν εἰς τοὺς νόμους τότε συντελεῖται ὅταν δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐφαρμογήν των. Ἐν προκειμένῳ, ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι διὰ τῶν ἀστυνομικῶν μέτρων νὰ ἐπιβάλλωμεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν Α ἢ Β τακτικήν, εἶναι νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουν καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι δημιουργημέναι αἱ προϋποθέσεις, φυσικὸν εἶναι διὰ τοὺς κακοπίστους νὰ ὑπάρχουν καὶ κυρώσεις, διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν κυρώσεις, θὰ ὑπάρξουν παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ὠθούμενοι ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς ἐπαρχίας των θὰ θελήσουν νὰ παραβιάσουν τοὺς νόμους. Δι’ αὐτό, ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπάρχουν αἱ κυρώσεις.

§63Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 1957 ἀποδεικνύει, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐπιφυλάξεις δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζονται. Εὔχομαι τὸ 1959 νὰ μὲ διαψεύσῃ. Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι. Πέραν τούτου, ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν καὶ ἕναν ἄλλον κίνδυνον ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θεσπίζονται. Πιστεύετε, ὅτι δὲν θὰ καταστρατηγηθοῦν τὰ μέτρα αὐτά, ὅταν χρησιμοποιηθοῦν, εἴτε ὑπὲρ εἴτε ἐναντίον ὡρισμένων ἀτόμων; Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι αὐτὸ θὰ γίνῃ, ὅταν ἔχωμεν ὡς δεδομένον, ὅτι ὁ ἀστυνόμος ἑνὸς χωριοῦ κάνει τὸν συνδυασμόν.

§64Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τί σχέσιν ἔχει ὁ ἀστυνόμος μὲ τὴν πατάταν;

§65Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὁ ἀστυνόμος ἐργάζεται διὰ νὰ βγῇ Δήμαρχος ὁ Α πῶς θέλετε νὰ πιστεύσω, ὅτι δὲν θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ νὰ πωλήσῃ ὁ Α ἢ ὁ Β τὴν παραγωγήν του;

§66Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτὸ ἐφ’ ὅσον γίνεται ἑνιαία συγκέντρωσις;

§67Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω τοιοῦτον προηγούμενον, ὅπου μάλιστα ὁ Νομάρχης διέταξεν καὶ ἀνακρίσεις;

§68Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὸν Πρόεδρον Συν)σμῶν Δομοκοῦ τὸν ἔπαυσεν ὁ Νομάρχης καὶ ἐπανεξελέγη παμψηφεί.

§69Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἕνα χωριὸ ἔκαμεν ἀνακρίσεις ὁ Νομάρχης, διότι ὁ ἀστυνόμος ἤθελεν νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὸν συνδυασμόν, ἐκείνους ποὺ αὐτὸς ἤθελεν.

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας) Εἶπον προηγουμένως, ὅτι διὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ νόμοι πρέπει νὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι συντελοῦν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ μέτρων ἀφορώντων τὰ γεωργικὰ προϊόντα, χρειάζεται καὶ ἓν ἄλλο στοιχεῖον διὰ τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν, τὸ στοιχεῖον τῆς πειθαρχήσεως τοῦ παραγωγοῦ. Ἐὰν ὁ παραγωγὸς δὲν πειθαρχῇ εἰς τὰς ὑποδείξεις τῆς Πολιτείας, δὲν δύνανται νὰ ἐπιτύχουν τὰ μέτρα καὶ δι’ αὐτὸ καλῶ ὅλους τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ συντελέσουν εἰς τοῦτο. Ἐν προκειμένῳ ἡ πειθάρχησις τοῦ παραγωγοῦ εἶναι ἀναγκαία, διότι τὸ μέτρον στηρίζεται ἐπὶ τῆς κλιμακώσεως τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν οἱ παραγωγοὶ δὲν ἀντιληφθοῦν τὸ πραγματικόν των συμφέρον διὰ τὴν κλιμάκωσιν τῆς παραγωγῆς, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχωμεν πολλὰς παραβάσεις. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα θὰ καταδιώκουν τὸν τάδε ἢ τὸν τάδε. Ποῖαι εἶναι αἱ παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν; α) Ὅτι ὡρίσθη διὰ τὴν περιφέρειαν π.χ. τῆς Ἀμαλιάδος, ὅτι ὁ χρόνος συγκομιδῆς εἶναι ἀπὸ 1–15 Ἰουνίου καὶ δὲν θὰ πειθαρχήσουν, οἱ παραγωγοί. Τότε θὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ κυρώσεις τοῦ νόμου. Ἐάν, δηλαδή, συγκομίσουν καὶ σπεύσουν νὰ τὴν φέρουν εἰς τὰς Ἀθήνας, παραβιάζοντες ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, πρέπει νὰ μὴ ὑπάρξῃ κύρωσις ἐναντίον των;

§71Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κλιμάκωσις κατὰ περιφερείας εἶναι νοητή. Ἀλλ’ ὅταν προχωρήσωμεν καὶ κατὰ παραγωγόν, τότε εἶναι ἐναντίον τοῦ φιλελευθερισμοῦ. Φθάνομεν εἰς τοιούτου εἴδους περιορισμοὺς τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε μόνον ἡ παράταξις ἐκείνη (ἡ ἀριστερὰ) νὰ ἐπικροτήσῃ. Ἡμεῖς ἐδῶ αἰσθανόμεθα κἄποιαν τύψιν συνειδήσεως. Μὴ προχωρῆτε εἰς τοὺς παραγωγούς, διότι τότε θὰ φθάσωμεν εἰς παραβιάσεις ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων καὶ ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν. Ἀρχίζουν πλέον αἱ ἐπεμβάσεις καὶ αἱ αὐθαιρεσίαι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπουργὸς φιλελευθέρου καθεστῶτος νὰ φθάσῃ εἰς τοιοῦτον σημεῖον. Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁλόκληρος ἡ πτέρυξ ἐκείνη (ἡ δεξιά), νὰ ἀντιδράσῃ καὶ νὰ ἐκδηλώσῃ τὰς ἀνησυχίας της.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εὐχαριστῶ, κ. Πρόεδρε, ποὺ μοῦ ἐδώσατε ἀφορμὴν νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ἐὰν εἰς μίαν περιφέρειαν ἔχωμεν μεγαλοπαραγωγούς, δηλαδὴ παραγωγοὺς οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν 100 στρέμματα, δὲν εἶναι ἐπιβεβλημένον καὶ δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν μεγάλον παραγωγὸν νὰ περιμένῃ διὰ νὰ προηγηθοῦν οἱ πτωχοὶ τῶν 5–10 στρεμμάτων; Εἶναι ἐναντίον τοῦ Φιλελευθερισμοῦ τοῦτο;

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ τὸ συμπληρώσητε εἰς τὸ νόμον, κ. ὑπουργέ.

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας.). Ἔκαμα τὴν δήλωσιν διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας περιορισμός.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὸ κριτήριον εἶναι στρέμματα καὶ ὄχι τὸ ἄτομον, τότε βεβαίως, ἔχετε δίκαιον.

§76Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ καθιερώσετε ἀντικειμενικὸν κριτήριον.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας) Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ ἔδωσα, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὑπάρχει καὶ μία περίπτωσις, κ. συνάδελφοι. Ἔχομεν εἰς ἕνα χωριὸ πατάτες κιτρινόσαρκες καὶ λευκόσαρκες. Οἱ κιτρινόσαρκες πατάτες θὰ πρέπει νὰ μείνουν πάρα πίσω, διότι μᾶς χρειάζονται ἴσως διὰ νὰ κάμωμεν ἐξαγωγήν... Σᾶς ἐρωτῶ, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ πατάτες αὐτὲς οἱ κιτρινόσαρκες, τὰς ὁποίας καλλιεργεῖ ὁ τάδε μεγαλοπαραγωγός, νὰ μείνουν καὶ νὰ προηγηθοῦν οἱ ἄλλες; Εἶναι ἀνελεύθερον μέτρον τοῦτο;

§78Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ εἴπητε τότε, κ. ὑπουργέ, νὰ γίνεται κατὰ ποικιλίας.

§79Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἡ διάταξις εἶναι πλήρης, διότι λέγει περὶ κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς κατὰ χρόνον καὶ ὕψος παραγωγῆς κατὰ περιφερείας ἢ παραγωγούς.

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ὁμιλεῖ περὶ ποικιλίας κ. ὑπουργέ.

§81Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄτομον, ἀλλ’ εἰς τὸ ὕψος παραγωγῆς κατὰ περιφέρειαν ἢ παραγωγούς.

§82Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις καθορίζει τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς καὶ ὄχι τὴν καλλιεργουμένην ἔκτασιν.

§83Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Ἀκόμη ὅμως ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 7 τὸ ὁποῖον ὅμως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Τοῦτο λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει)......». Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπιχειρεῖται μία παγία νομοθεσία διὰ τὸ προϊόν τῆς πατάτας καὶ ἐνῷ ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι πρόκειται μόνον περὶ προσωρινῆς καταστάσεως καὶ δὲν χρειάζονται τὰ ἀστυνομικὰ αὐτὰ μέτρα, διότι ἄλλως διὰ τῆς παραμονῆς τῆς διατάξεως ὡς ἔχει δημιουργεῖται σοβαρὸς κίνδυνος διὰ τὸ προϊόν εἰς τὸ μέλλον. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὰς διατάξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἐπικινδύνους καὶ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ζητήσωμεν τὴν ἀπάλειψιν ἢ τὴν τροποποίησιν αὐτῶν. Ἂς μὴ νομισθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ξεκινοῦμεν ἀπὸ μίαν στεῖραν πολιτικὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀντιθέτως νομίζομεν, ὅτι ὁ σκοπὸς τῶν συζητήσεων καὶ ἡ κριτικὴ ἐν τῇ Βουλῇ θὰ διαφωτίσῃ τὸ Σῶμα ἐὰν διεξαχθῇ μία συζήτησις τοῦ θέματος ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν, ὥστε νὰ συμπληρώσωμεν τὸ νομοθέτημα ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἡ συγκέντρωσις τῆς παραγωγῆς θὰ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ ἢ θὰ ὑπάρξῃ παρακράτημα;

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι πλαίσιον καὶ δίδει δυνατότητας. Δίδει, λοιπόν, τὴν δυνατότητα, ἢ νὰ γίνῃ γενικὴ συγκέντρωσις, ἢ νὰ ἐπιβληθῇ ἕνα ποσοτικὸν παρακράτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὸ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἴσως καὶ ἀνάγκας τῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ἐνισχύσεως. Τὸ πιθανώτερον κατὰ 90%, εἶναι ὅτι μὲ τὴν σημερινὴν προοπτικὴν καὶ μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα θὰ πᾶμε εἰς ἑνιαίαν διαχείρισιν τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς, ὁπότε βεβαίως δὲν ἔχει λόγον τὸ ποσοτικὸν παρακράτημα. Τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν θὰ εἶναι ἡ ΚΥΔΕΠ καὶ αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις. Θὰ γίνῃ ἡ πώλησις εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἠμπορεῖ, καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τό τέλος θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις διὰ νὰ πληρωθῇ εἰς τὸν παραγωγὸν ἡ τιμή. Τοιουτοτρόπως θὰ ὁρισθοῦν καὶ αἱ τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας θὰ διατίθεται ἡ πατάτα εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§85Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Ἡ τιμὴ θὰ ὁρισθῇ ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, ἢ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων;

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀναλόγως τῆς καταστάσεως τῆς ἀγορᾶς καὶ τῶν ἐξόδων καὶ κυρίως διὰ τοῦ ὑπολογισμοῦ ἐκείνου ποὺ θὰ μᾶς δώσῃ τὴν τιμὴν ποὺ πρέπει νὰ πάρουν οἱ παραγωγοί.

§87Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μὲ ποῖα κριτήρια θὰ γίνῃ ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς;

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποίας τιμῆς;

§89Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τῆς τιμῆς τοῦ παραγωγοῦ.

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ τιμή, τήν ὁποίαν θὰ πάρῃ ὁ παραγωγός, θὰ ἐξαρτηθῇ, πρῶτον, ἀπὸ τὴν τιμὴν διαθέσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν. Δεύτερον, ἀπὸ τὴν τιμὴν διαθέσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅσην ποσότητα ἠμπορέσομεν νὰ διαθέσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καί, τρίτον, ἀπὸ τοὺς τυχὸν κινδύνους, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχῃ ἡ ἑνιαία συγκέντρωσις, ἐὰν τυχὸν μᾶς περισσεύσουν 5 ἢ 10 τόννοι, τοὺς ὁποίους δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διαθέσωμεν.

§91Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δηλαδή, θὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ζήτησις ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, εἶναι γνωστή. Εἴπομεν, προηγουμένως, ὅτι εἶναι 30–35 χιλ. τόννοι κατὰ μῆνα καὶ ἐλπίζομεν νὰ τοὺς ἀναβιβάσωμεν εἰς 37 ἢ 38, ἐπιβάλλοντες τὴν κατανάλωσιν τῆς πατάτας εἰς τὰ νοσοκομεῖα, τὸν στρατόν, τὰ ἑστιατόρια κλπ. Κυρίαν σημασίαν ἡ τιμὴ ἡ ὁριστική, θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς κλιμακώσεως. Ἐὰν ἐπιτύχωμεν τὴν κλιμάκωσιν τῆς προσφορᾶς εἰς μέγα εὖρος, δηλαδὴ ἐὰν φθάσωμεν μέχρι τῆς 15ης Ὀκτωβρίου, τότε ἡ τιμὴ θὰ εἶναι μεγαλυτέρα διὰ τὸν παραγωγόν, διότι ἐλπίζομεν, ὅτι καὶ τότε ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν μίαν ἐξαγωγήν.

§93Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ, δηλαδή, τιμὴ ἀσφαλείας;

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§95Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔδωσε σαφῆ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν μου. Βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ κλιμάκωσις τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος καὶ αὕτη στηρίζεται εἰς τὴν κλιμάκωσιν τῆς ἐκριζώσεως καὶ τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ὑπάρχουν πολλοὶ κίνδυνοι. Ἐὰν δὲν γίνῃ ὁλοκληρωτικὴ συγκέντρωσις, τί θὰ γίνῃ μὲ ἐκείνους τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνωτέραν τιμὴν καὶ μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν κατωτέραν τιμήν;

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπάρχει, βεβαίως, περίπτωσις νὰ γίνουν διαφορισμοὶ τιμῶν κατὰ χρόνον συγκομιδῆς, ὅπως εἶναι συνηρτημένοι μὲ τὰς καθ’ ἕκαστον περιοχὰς ἢ κατὰ ποικιλίας. Πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἐπιτυχία πρωΐμου παραγωγῆς τῶν νωπῶν προϊόντων. Καὶ ὡς εἶναι φυσικόν, πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὴν πρώϊμον παραγωγὴν καὶ ἡ ἐνθάρρυνσις γίνεται μὲ οἰκονομικὰ κίνητρα. Διὰ τοῦτο θὰ χρειασθῇ νὰ καθιερώσωμεν διαφόρους τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας θὰ πληρωθοῦν οἱ παραγωγοί, τιμὰς διαφόρους κατὰ περιοχὰς καὶ κατὰ ποικιλίας. Φυσικὸν δὲ εἶναι, εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, νὰ καθιερώσωμεν καὶ διαφόρους τιμὰς διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι παράγουν πατάταν μέχρι τέλους Μαΐου, ὁπότε αὕτη θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ μεγαλυτέραν τιμήν, ἀσφαλῶς θὰ πρέπει νὰ λάβουν μεγαλυτέραν τιμήν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρέπει νὰ διασφαλισθῇ, εἶναι νὰ μὴ διαφύγουν ποσότητες πατάτας ἐκ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως εἰς τὸ ἐμπόριον.

§97Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ἀστυνομικῶν μέτρων δὲν θὰ τὸ ἀποφύγητε, κατὰ συνέπειαν θὰ τὸ ἀποφύγητε μόνον διὰ τῆς προκαταβολῆς.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ δοθῇ, κύριε συνάδελφε, προκαταβολή.

§99Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι μὲ τὴν κλιμάκωσιν, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνεσθε σεῖς, τὸ ζήτημα καὶ ὅπως τὸ ἐξηγήσατε, ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ παρατηρηθοῦν. Διότι δέχομαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ μαγείας ὅλα τὰ πράγματα νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ ἐὰν τὸ ἔκαμα αὐτό, τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον. Ὕστερα, ὅταν λέγετε κατὰ περιοχὰς καὶ περιφερείας, καὶ ἐδῶ εἰσέρχεται ἡ ὑποψία, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύουν κομματικὰ κριτήρια. Ὑπάρχουν περιφέρειαι, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἔχει κομματικὴν δύναμιν ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὲς νὰ τὶς ἀφήσῃ. Πῶς ἠμπορεῖ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ διασφαλισθῇ; Νομίζω, ὅτι ἡ πρᾶξις ἀπέδειξεν, ὅτι πολλὰ πράγματα, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἦσαν ὑποθετικά, ἔγιναν πραγματικά. Καὶ ἐάν, τὸ τονίζω αὐτό, τὸ τονίζω διότι πρέπει νὰ διασφαλισθοῦν αἱ περιοχαὶ καὶ οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀδικίες. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, περὶ συγκεντρώσεως. Ἡ ὑποχρεωτικὴ παράδοσις ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἀσάφεια.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχει ἀλλάξει εἰς τὴν διατύπωσιν. Λέγω, ὅτι δι’ ἀποφάσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθοῦν καὶ ἄλλα ὄργανα διὰ τὴν συγκέντρωσιν, διότι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ν’ ἀναθέσωμεν τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὴν ΑΤΕ. Δι’ αὐτὸ θέλω νὰ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπιλογῆς τῶν ὀργάνων. Πάντως, τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναλάβουν τὴν συγκέντρωσιν, θὰ εἶναι εἴτε ἡ ΑΤΕ, εἴτε αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, εἴτε ἡ ΚΥΔΕΠ. Καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κύκλος αὐτὸς εἶναι ἀδιάβλητος.

§101Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραμεληθοῦν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, διότι προσέφεραν καὶ προσφέρουν πολλά. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, παρὰ τοὺς φόβους καὶ τὰς ἀντιδράσεις, κατώρθωσεν ἐφέτος νὰ βιομηχανοποιήσῃ 40.000 ὀκάδας κρασί. Καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν συγκέντρωσιν.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἀκριβῶς τὸ γεγονὸς αὐτὸ πρέπει νὰ σᾶς κάμῃ νὰ πιστεύσητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν, εἶναι ἐντελῶς ἀντικειμενικοί. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔκανε τὴν κοινοπραξίαν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἀπέκλεισε τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν αὐτὸ δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ, τί ἄλλο θέλετε;

§103Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν ὁρίζετε, κύριε ὑπουργέ, ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις; Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ πρακτικὸν μέρος τῆς συγκεντρώσεως, νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τοῦ νομοσχεδίου. Πῶς θὰ διακινηθῇ, μέσῳ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἡ τεραστία αὐτὴ συγκέντρωσις τοῦ προϊόντος; Χρειάζονται πολλαὶ ἀποθῆκαι, χρειάζονται πολλοὶ ἄνθρωποι. Ὕστερα γνωρίζετε, ὅτι ἡ πατάτα δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν γῆν πέραν τῶν 15 ἡμερῶν, διότι ἐὰν παραμείνῃ περισσότερον θὰ σαπίσῃ.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἀρκετὸν τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν δέκα πέντε ἡμερῶν, διὰ νὰ κάμω τὴν κλιμάκωσιν. Ἐὰν ἐπιτύχωμεν κλιμάκωσιν μέχρι τῆς 15 Αὐγούστου, θὰ ἐπιτύχωμεν.

§105Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖ, κ. ὑπουργέ, εἰς πολλὲς περιφέρειες τῆς Πελοποννήσου νὰ ἔλθουν ἐνωρίτερα εἰς τὴν κλιμάκωσιν ἀπὸ ἄλλες, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν.

§106Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ κάμνει ἀκριβῶς τὸ νομοσχέδιον. Παρέχει τὴν εὐχέρειαν, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, νὰ κινηθοῦν οἱ ἁρμόδιοι καὶ νὰ καθορίσουν καὶ τὸν χρόνον τῆς συγκομιδῆς, εἰς τρόπον ὥστε, διὰ τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς, νὰ μειωθοῦν οἱ κίνδυνοι ἐκ τῆς συμφορικῆς προσφορᾶς τοῦ προϊόντος.

§107Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ παραγωγούς.

§108Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὕψος παραγωγῆς κατὰ περιφερείας ἢ παραγωγούς.

§109Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει δυνατότης πραγματοποιήσεως, ἀπὸ τὸ σχέδιον αὐτό.

§110Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀντιθέτως, τὸ σχέδιον παραδέχεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία ρύθμισις ἐκ τῶν προτέρων καὶ παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ κινηθῇ διὰ διοικητικῶν πράξεων τὸ Κράτος καὶ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀπὸ τώρα καμμία πρόβλεψις βέβαια, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πότε θὰ βγῇ ἡ πατάτα.

§111Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι τόσον ἀσαφὲς καὶ ἔχει τόσας ἀντιφάσεις, ὥστε δικαιολογεῖται τὸ ἐνδιαφέρον πολλῶν συναδέλφων νὰ ζητοῦν διευκρινήσεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ὁμιλήσουν μὲ τὴν σειράν των καὶ νὰ διατυπώσουν τὰς ἀπορίας των. Τώρα ἂς ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ποσοτικοῦ παρακρατήματος. Ἐκεῖ δημιουργοῦνται ὡρισμένα ζητήματα καὶ πρῶτον ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἐδῶ γίνεται κάτι ποὺ πρέπει νὰ μᾶς βάλλῃ εἰς πολλὰς σκέψεις καὶ ἡμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Λέγομεν, ὅτι ἀπὸ 15 Μαΐου καὶ πέραν, θὰ εἶναι δύσκολος ἡ ἐξαγωγὴ τῆς πατάτας, διότι ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἔχει τριπλασιάσει τοὺς δασμοὺς ἀπὸ ὅσον ἦσαν μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἀπὸ 10%, δηλαδή, τὰς ἔκαμε 30%. Καὶ ἡ Ἀγγλία ἀπὸ 1 σελλίνιον καὶ κἄτι, ἔκαμε τὸν δασμὸν 9 καὶ κἄτι. Δηλαδή, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπεται ἡ ἔκφρασις, ἡμεῖς θὰ εἴμεθα τὰ κορόϊδα καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ; Μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ἔχομεν ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον 2 πρὸς 1 εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ μὲ τὴν Ἀγγλίαν 3 πρὸς 1. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ κἄτι, ὥστε νὰ μὴ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς αὐτός; Διατί, ἡμεῖς, εἴμεθα τόσον βολικοὶ καὶ δὲν βάζομεν δασμοὺς εἰς τὰ προϊόντα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Τὸ Ἰσραὴλ μᾶς κάμνει ντάμπιγκ εἰς τὰ αὐγά.

§112Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ντάμπιγκ μᾶς κάμνει μία ἄλλη χώρα, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος.

§113Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Μήπως γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐλήφθησαν μέτρα διὰ νὰ καταπολεμηθῇ αὐτὸ τὸ Ντάμπιγκ, ἀκριβῶς;

§114Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι...

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴτε Βουλγαρία, εἴτε Ἰσραήλ, τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς ἄλλας χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ μάλιστα μεγάλας, γίνεται αὐτὴ ἡ κλιμάκωσις τοῦ δασμοῦ διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς, δὲν σᾶς ὁδηγεῖ καὶ σᾶς εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα; Διότι, ἐνδεχομένως, δὲν πρόκειται νὰ φθάσητε τὴν Βουλγαρίαν νὰ αὐξήσητε τὸν δασμόν. Τί κάμνει, ὅμως, ἡ Ἑλλάς, εἰσάγουσα ἀντιστοίχως γεωργικὰ προϊόντα, εἰς βάρος τῶν ὁμοειδῶν γεωργικῶν προϊόντων; Δὲν εἶναι πρόβλημα ποὺ θὰ πρέπει ἐνδεχομένως νὰ προσέξητε;

§116Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὁμολογουμένως, αὐτὴν τὴν λύσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δασμολογικὸν καθεστώς, ἐσκέφθημεν. Εἰδικῶς διὰ τὴν προστασίαν τῆς πτηνοτροφίας, ἐσκέφθημεν νὰ ἐπιβάλωμεν διατίμησιν εἰς τὰ αὐγά, καίτοι προσεφέροντο εἰς τιμὰς πολὺ κατωτέρας ἀπὸ ἐκείνας, ποὺ ὡρίσαμεν εἰς τὴν ἀρχήν; Διατί; Διὰ νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὰ εἰσαγόμενα μίαν εἰσφορὰν καὶ νὰ ἐπιβαρύνωμεν ταῦτα, κατὰ 20 λεπτὰ ἐπὶ πλέον τῆς ἀξίας τῶν ἐγχωρίων.

§117Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐκεῖ ὀρθῶς ἐπράξατε, ἀλλὰ τὸ θέμα παραμένει ἀκέραιον. Διατὶ διαρκῶς ἡ Ἑλλὰς νὰ ὑφίσταται τὸν περιορισμόν; Δύνασθε νὰ ἀπαγορεύσητε τὴν εἰσαγωγὴν ὡρισμένων προϊόντων, ἀσχέτως πρὸς συμβατικὰς ὑποχρεώσεις τῆς χώρας.

§118Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται, πὼς τὸ πνεῦμα τῆς θυσίας, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐθνικήν μας ἰδεολογίαν, διότι εἴμεθα ἕτοιμοι εἰς θυσίας καὶ δὲν ζητοῦμεν τίποτε, μᾶς διέπει καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ἐμπορικῆς μας πολιτικῆς. Διότι, ἐνῷ ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν προϊόντα, ἐν τούτοις ἡ Ἑλλὰς διαρκῶς κατακλύζεται ἀπὸ ξένα προϊόντα μὲ ντάμπιγκ.

§119Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὰ διετιμήσαμεν εἰς 1,20.

§120Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς προβλέπει, ὅτι μὲ τὸ παρακράτημα, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν 20.000 τόννους ἐξαγωγίμους. Καὶ λέγεται, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ κατέβῃ κάτω τῆς δραχμῆς. Ὀφείλομεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι παρ’ ὅλον, ὅτι θὰ προκαλέσωμεν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ προϊὸν γενικῶς, κατὰ τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν. Δηλαδή, θὰ πρέπει ἡ διαφορὰ τιμῆς ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν μέσην τοῦ ἐσωτερικοῦ, νὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν.

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δηλαδή, νὰ ὑπάρχῃ τιμὴ ἀσφαλείας.

§122Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, πρέπει νὰ γίνῃ πριμοδότησις τῶν 30.000 τόννων, ποὺ θὰ βγοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν λέγεται, διότι ξεχνᾶμε τὸ ὅτι πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ πάρῃ λεπτά. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε, ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, ὅτι δι’ ἕνα προϊὸν ποὺ καταστρέφεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ παραγωγὸς πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος. Θέλω, κύριοι, ὀρθολογιστικὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἡ Ἰταλία, ἔχουν ἐπιβάλει τὴν πριμοδότησιν. Πῶς ἡμεῖς ἀρνούμεθα; Μὲ τὸ σύστημα τοῦ παρακρατήματος, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσωμεν ἱκανοποιητικῶς τοὺς παραγωγούς. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, ποὺ μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα, θὰ χαθοῦν τὰ προϊόντα, ὅπως συνέβη πρόπερσι καὶ ὅπως συνέβη καὶ ἐφέτος μὲ τὰ πορτοκάλια. Ἐὰν πρόκειται νὰ χαθοῦν προϊόντα ἀξίας 200.000.000 ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, προτιμότερον εἶναι νὰ πληρώσῃ ὁ προϋπολογισμὸς 50.000.000.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ ποῦ θὰ γίνῃ ἡ πριμοδότησις, κύριε συνάδελφε;

§124ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΙΣ. Ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν γίνεται, Φρονῶ, ὅμως, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἐπιθυμεῖ αὐτὸ καὶ τὸν ἐρωτῶ, ἀπὸ ποῦ θὰ γίνῃ ἡ πριμοδότησις;

§126Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐξασφαλίσητε, κύριε ὑπουργέ, ἐλαχίστην τιμὴν δραχ. 1,80, εἶμαι σύμφωνος.

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ἠρώτησα πρὸ ὀλίγου, ἂν εἶσθε δικηγόρος καὶ μοῦ ἀπηντήσατε ἀρνητικῶς. Ἀσφαλῶς, εἶσθε δικηγόρος. Διότι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, εἶναι δικολαβική. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, νὰ ἀπαντήσητε εὐθέως, ἀπὸ ποῦ θέλετε νὰ γίνῃ ἡ ἐπιδότησις;

§128Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς ἐδηλώσατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἐλπίζατε πῶς θὰ ἐξασφαλίσετε μέσην τιμὴν δραχ. 1,50–1,60. Ἐὰν δυνηθῆτε νὰ ἐξασφαλίσητε, ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν τιμήν, καίτοι ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, εἶμαι ἕτοιμος νὰ συμφωνήσω μαζί σας. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι θὰ ἔλθουν περιπτώσεις ποὺ ἡ τιμὴ θὰ φθάσῃ δραχμὰς 0,50.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἀπαντᾶτε εἰς τὸ ἐρώτημά μου.

§130Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ γίνῃ, κύριε ὑπουργέ. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρόποι ἐπιδοτήσεως. Π.χ., νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἰδία τιμὴ τῆς πατάτας δι’ ὅλας τὰς περιφερείας. Ἡ πρότασίς μου, ὅμως, εἶναι νὰ καταβληθῇ ἐλαχίστη τιμὴ εἰς τοὺς παραγοὺς 1.80 καὶ ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν, τὰ ἐλλείποντα νὰ καταβληθοῦν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ ἐπιδότησις, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἕνα μέτρον γενικόν. Γίνεται εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις, διὰ τὴν διασφάλισιν τοῦ προϊόντος καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συνεπείας τῆς παραγωγῆς. Εἶναι ἕνα μέτρον ἀνάλογον, μὲ τὸ μέτρον ἐπιβολῆς δασμῶν, πρὸς προστασίαν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Σκοπεῖ εἰς ἄνδρωσιν ἑνὸς κλάδου παραγωγῆς. Σκοπεῖ εἰς αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ μετά, ὅταν ἀνέλθῃ ἡ παραγωγὴ καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ κατέλθῃ τὸ κόστος, ὅταν δηλαδὴ ἕνας κλάδος παραγωγῆς ἀποκτήση συναγωνιστικότητα, δὲν χρειάζονται ἐπιδοτήσεις.

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αἱ ἐπιδοτήσεις τῶν γεωργικῶν προϊόντων, κύριε συνάδελφε, αἱ ὁποῖαι σκοπὸν θὰ ἔχουν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἔκτακτοι, ἀλλὰ τακτικαί, διὰ νὰ ἔχουν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα καὶ κυρίως πρέπει νὰ εἶναι ἐπιδοτήσεις τῆς παραγωγῆς. Καὶ τοιαύτας ἐπιδοτήσεις κάμνει τὸ Κράτος. Π.χ., ἐπιδοτεῖ τὰ λιπάσματα μὲ 100.000.000 ἐτησίως. Ἐπιδοτεῖ τὴν τευτλοκαλλιέργειαν καὶ τελευταίως τὰ φυτὰ τὰ χρησιμοπούμενα εἰς ζωοτροφάς. Βλέπετε, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἀφήνει τὰ πράγματα νὰ βαδίζουν μόνα των. Λαμβάνει μέτρα καὶ κατευθύνει αὐτά, κατὰ τὸ δυνατόν, βέβαια, πρὸς τὸ σημεῖον ποὺ πρέπει.

§132Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθῆ αὐτὰ ποὺ λέγετε, κύριε ὑπουργέ, Ἡ κρατικὴ μέριμνα, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα, ὥστε νὰ μὴ ἔρχωνται στιγμαὶ ποὺ νὰ σαπίζουν τὰ προϊόντα μας. Μὲ τὸ παρακράτημα, δὲν θὰ διασφαλίσωμεν τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ὁ ἑξῆς κίνδυνος. Τὸ παρακράτημα, φυσικὸν εἶναι, νὰ διατεθῇ εἰς πτωχὰς περιφερείας καὶ μὲ τιμὰς ἠλαττωμένας. Ὑπάρχει, λοιπόν, κίνδυνος, διὰ τοῦ παρακρατήματος αὐτοῦ, νὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ τὴν κοινωνικήν της πολιτικὴν πρὸς περιφερείας ποὺ θέλει καὶ εἰς τὰ ἄτομα ποὺ ἐπιθυμεῖ. Τοιουτοτρόπως, θὰ καταλήξωμεν, τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὴν πληρώσουν οἱ πατατοπαραγωγοί μας.

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Κυβέρνησις, κύριε συνάδελφε, θὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν ἐνισχύσεως τῶν ἀκραίων πληθυσμῶν τῆς Ἑλλάδος.

§134Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς φοβούμεθα. Καὶ ἐπειδὴ εἴθισται νὰ γίνεται διάκρισις μεταξὺ ἐθνικοφρόνων καὶ μή, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν θὰ στραφῇ. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ κάνῃ φτηνὴ πολιτικὴ μὲ χαμηλὰς τιμὰς εἰς ὡρισμένας περιφερείας εἰς βάρος τῶν πατατοπαραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τὴν τιμὴν ἐκκαθαρίσεως, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ μία ἐλαχίστη τιμή, τὴν ὁποίαν νὰ λάβουν οἱ παραγωγοὶ ὁπωσδήποτε. Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι ἡ προκαταβολὴ θὰ πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ καλύπτωνται αἱ ἄμεσαι ἀνάγκαι τῶν παραγωγῶν, ἵνα μὴ τρέπωνται οὗτοι πρὸς τὸ ἐμπόριον. Καθ’ ἡμᾶς, ἡ προκαταβολὴ αὐτή, θὰ πρέπει νὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ 75% τῆς ἀξίας τοῦ ἐμπορεύματος. Ἐπίσης, εἶναι ἀνάγκη εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ἀργοπορεῖ νὰ καταβάλλεται ἕνα ποσὸν ἔναντι τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ ἐξαχθῇ. Αὐταὶ εἶναι διορθώσεις τινές, διὰ νὰ δυνηθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νὰ ἀνταποκριθῇ κἄπως εἰς τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει. Ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ζητήματος ἀναφερομένου εἰς ἕνα τῶν συντελεστῶν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, νομίζομεν, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν, εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι γενναιότερα. Ἐὰν περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἀσφαλῶς δὲν θὰ δυνηθῶμεν ἀποτελεσματικὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν παραγωγήν. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔλθουν στιγμαί, ποὺ τὸ προϊὸν θὰ σαπίσῃ ἀδιάθετον, ὅπως πολλάκις συνέβη μέχρι τοῦδε μὲ τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Ὅμως, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, γιατὶ θίγει τὸ πολὺ δύσκολον ζήτημα τῆς προστασίας τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, πρέπει ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ ὁμιλήσωμεν πέραν τῶν ἀμέσων μέτρων καὶ διὰ τὴν γενικὴν καὶ μακροπρόθεσμον πολιτικήν, διὰ τὴν προστασίαν καὶ λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ἡ ἐξεύρεσις ἀγορῶν, ὅμως, συνδυάζεται μὲ σύστημα πρωΐμων ποικιλιῶν. Ὅπου εἶναι ἀνάγκη, πρέπει νὰ γίνεται πριμοδότησις τῶν προϊόντων. Ἀκόμη πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῆς βιομηχανοποιήσεως. Ἐπίσης, πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ λαχαναγορῶν. Νὰ δημιουργήσωμεν νέας ἀγοράς, ἀποθηκευτικοὺς χώρους καὶ ἡ διακίνησις τῶν προϊόντων νὰ γίνεται μέσῳ τῶν συνεταιρισμῶν. Μὲ μέτρα σπασμωδικά, δὲν λύονται αὐτὰ τὰ ζητήματα. Χρειάζονται μέτρα ρεαλιστικά, ἄλλως δὲν θὰ ἔχωμεν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Καὶ θὰ διαψεύσωμεν τὰς ἐλπίδας τοῦ γεωργικοῦ μας κόσμου. Ὅσα εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν ὡς σκοπὸν νὰ καταστήσουν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα πλέον εὐέλικτον. Νὰ φωτίσουν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ συζήτησις ποὺ ἐπηκολούθησε, νομίζω πὼς ἀρκετὰ ὠφέλησεν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§136Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα τὸ οἱονδήποτε μέτρον τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ληφθῇ πρέπει νὰ στηρίζηται ἐπὶ συγκεκριμένων βάσεων καὶ ἐπὶ τῶν δεδομένων τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως. Ἐδῶ ἐπὶ τῶν δεδομένων τῆς παραγωγῆς καθ’ τῆς καταναλώσεως. Καὶ μᾶς ἐδόθησαν ἐδῶ ἀριθμοὶ συγκεκριμένοι. Μᾶς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὑπάρχει προϋπολογισμὸς παραγωγῆς 200.000 τόννων πατάτας. Καὶ ὑπάρχει προϋπολογισμὸς καταναλώσεως συνήθως 120.000 τόννων. Περισσεύουν 80.000 τόννοι τοὺς ὁποίους δὲν ξεύρομεν τί νὰ κάμωμεν. Καὶ φέρει ἡ Κυβέρνησις τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰς χρησιμοποιήσῃ ὑποτίθεται. Βλέπετε ὅμως, ὅτι δὲν λαμβάνεται μέριμνα ἄλλη, ἀλλὰ μόνον πῶς θὰ παρακρατηθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ ἐὰν μὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἔστω καὶ εἰς οἱανδήποτε μικρὰν τιμήν, ἔχει καλῶς, ἄλλως θὰ καταστραφῇ ἢ θὰ γίνῃ κτηνοτροφή. Καὶ λέγω, ἐφ’ ὅσον δὲν εἴχομεν προγραμματίσει τίποτε διὰ μίαν τοιαύτην κατάστασιν, ποία ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ, ἐφ’ ὅσον ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν συνοδεύονται μὲ τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸ 60% τῆς παραγωγῆς; Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος θὰ κάμῃ μονοπώλιον τὴν διακίνησιν τοῦ ἐμπορεύματος διὰ τῶν ὀργανώσεων ποὺ θὰ ὁρίσῃ, εἴτε Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι, εἴτε ΚΥΔΕΠ, εἴτε οἱ συνεταιρισμοί, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος θὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐμπορίαν τοῦ προϊόντος καὶ ἀπαγορεύει τὴν ἐμπορίαν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ χωριὸ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος θὰ εἶναι ὁ μόνος ρυθμιστὴς τοῦ θέματος, δὲν ὁρίζει μίαν τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸ 60%; Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ρυθμίζει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν μονοπώλησιν καὶ τὴν διαχείρισιν ἑνὸς θέματος, θὰ ἤθελα νὰ εἴπῃ, ναί, παραγωγέ, πιθανὸν δὲν θὰ πάρῃς παρὰ ἐλαχίστην τιμήν, ἴσως τὸ μισὸ κόστος, ἴσως καθόλου, ἀλλὰ διὰ τὸ 60% σοῦ ἐξασφαλίζω μίαν τιμὴν ποὺ θὰ ζήσῃς. Δεδομένου, ὅτι τὸ Κράτος ποὺ θὰ διακινήσῃ τὴν πατάτα θὰ ὁρίσῃ καὶ τὴν τιμὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συναγωνισμός, τὸ 60% εἶναι 160.000 τόννοι, ὅση ἡ κατανάλωσις. Ἐὰν τὸ Κράτος ρυθμίση τιμὴν καταναλώσεως 2 δραχμάς, θὰ πᾶνε οἱ 120.000 τόννοι μὲ 2 δραχμὰς ἢ θὰ πᾶνε μὲ 2.50 δραχμὰς καὶ ἑπομένως νομίζω, ὅτι εἶναι θέμα καὶ ἔπρεπε νὰ εἶχε δηλωθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τοὺς 120.000 τόννους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ διακινηθοῦν καὶ νὰ πωληθοῦν. Δηλαδὴ τιμὴ ἀσφαλείας τόση καὶ διὰ τὸ ὑπόλοιπον ἐπιφυλάσσεται νὰ καταβάλῃ οἱανδήποτε τιμὴν εἰσπράξῃ. Οἱ παραγωγοὶ ἔτσι θὰ εἶχον κἄποιαν ἱκανοποίησιν, διότι ἡ τιμὴ αὐτὴ θὰ ἱκανοποίησῃ τὰς ἀνάγκας των καὶ τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Θὰ ἦτο δηλαδὴ δυνατὸν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ ὁποία θὰ δοθῇ διὰ τὸ 60% νὰ εἶναι τιμή, ἡ ὁποία θὰ καλύπτῃ τὸ κόστος τοῦ 100% καὶ μόνον τὸ κέρδος τοῦ παραγωγοῦ νὰ εἶναι οἱαδήποτε τιμὴ διὰ τὸ 40%. Ἄλλως, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ δὲν θὰ καθορισθῇ διὰ τὸ 60% ἀπὸ τοῦδε, δὲν βλέπω ποίαν ἔννοιαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νὰ κρατήσῃ ποίαν τιμήν; Ἀρχίζομεν ἀπὸ ἕνα παρακράτημα ποιοτικόν, τὸ ὁποῖον δὲν νοεῖται, διότι ποιοτικὴ διαφορὰ πατάτας δὲν ὑπάρχει.

§137Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ χημικὴ σύστασις τῆς πατάτας εἶναι ἡ ἰδία. Δὲν ὑπάρχει χημικὴ διαφορά, ὑπάρχει ὅμως διαφορὰ πατάτας ποιοτικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος τῆς πατάτας καὶ τὸ μέγεθος τῆς πατάτας.

§138Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι μόνον δὲν μὲ ἐφωτίσατε, ἀλλὰ διευκρινίσατε ἐκεῖνο ποὺ εἶπον καὶ ἐγώ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ποιοτικὴ διαφορὰ πατάτας ἐφ’ ὅσον εἶναι τοῦ ἰδίου γένους. Κἄθε τύπος πατάτας δὲν ἔχει ποιοτικὴν διαφοράν, πολὺ περισσότερον δὲν ἔχει διαφορὰν ποιοτικὴν ἡ μεγάλη ἀπὸ τὴν μικρὰν πατάτα. Εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ μικρὴ πατάτα νὰ εἶναι πολὺ πιὸ καλή. Ἡ κατεστραμμένη πατάτα δὲν πωλεῖται εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἐὰν τὴν πωλήσετε δὲν θὰ τὴν πάρῃ ὁ κόσμος. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ποιοτικοῦ παρακρατήματος δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν σάπια ἢ τὴν σκωληκόβρωτη πατάτα. Αὐτὸ τὸ θέμα διευκρινίσθη καὶ χθὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὅταν ὁμιλῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ποιοτικοῦ παρακρατήματος καὶ ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ὁμιλοῦν περὶ ποιοτικῆς διαφορᾶς, δὲν ἐννοοῦν τὴν σκωληκόβρωτον πατάταν, οὔτε τὴν σάπια πατάτα, ἀλλὰ ἐννοοῦν, ὅτι θὰ ἐπιβάλουν ἕνα παρακράτημα 10%, διότι ὁ παραγωγὸς καὶ ἐὰν ἀκόμη ἔχῃ τὴν ἀρίστην ποιότητα πατάτας καὶ ἐὰν ἀκόμη ἔχῃ μετρήσει μὲ χαλκᾶ τὶς πατάτες, θὰ ἔχῃ παρακράτημα 60%. Ἄρα αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα δὲν εἶναι ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοῦ ἀφαιρέσωμεν τὸ 10% τοῦ παραγωγοῦ, νὰ τὸ προωθήσωμεν εἰς πτωχότερα χωρία ὡς κτηνοτροφὴ ἢ ὡς ἀνθρωποτροφή, ἀλλὰ πάντως εἶναι μία δήμευσις τοῦ 10% τοῦ παραγωγοῦ, χωρὶς ἀντάλλαγμα. Διατὶ δύο παρακρατήματα, ἕνα ποιοτικὸν καὶ ἕνα ποσοτικὸν καὶ διατὶ δυνητικὴ ἡ διακίνησις εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἔχομεν ὑπερπαραγωγὴν καὶ δὲν ἔχομεν πιθανότητα μεγάλων ἐξαγωγῶν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔχωμεν πλεόνασμα ἀπὸ τώρα. Τὸ Κράτος ἀπαγορεύει τὴν διακίνησιν ἀπὸ πάντα ἄλλον καὶ τὴν ἀναθέτει εἰς τὸ Α ἢ τὸ Β ὄργανον ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του. Δὲν βλέπω ποίαν ἔννοιαν ἔχουν ὅλαι αὐταὶ αἱ παρεμβάσεις καὶ αἱ διατάξεις. Ἠμπορούσατε νὰ πῆτε, ὅτι ἡ ἐμπορία θὰ γίνεται μόνον ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ ἢ ἀπὸ τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν, τιμὴ καθορίζεται τόση καὶ δὲν θὰ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ πωλήσῃ εἰς μικροτέραν τιμήν. Τὸ παρακράτημα θὰ εἶναι πᾶσα μὴ δηλουμένη ποσότης. Λέγω δέ, ὅτι δι’ ὅσον θὰ εἶναι τὰ περίσσευμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται εἰς 40% ἀπὸ τὸν νόμον, δέχομαι νὰ ἀφεθῇ ἡ τιμὴ νὰ ὁρισθῇ διὰ τὸ 40% εἰς τὸ τέλος ὅταν θὰ πωληθῇ ἡ πατάτα ἢ ὄχι. Ἀλλὰ διὰ τὸ 60% ἐπιμένω ἀπολύτως νὰ ὁρισθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ὠφέλιμον, τὸ ὁποῖον θέλει ὁ παραγωγός. Εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι διατυπωμένον μὲ τὴν κλιμάκωσιν αὐτήν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ κομματικὴ καὶ κατὰ περιοχὰς καὶ κατ’ ἄτομα, διότι, παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐνθυμοῦμαι τὸ περίφημον ρητὸν «φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας». Εἶναι τόση ἡ πεῖρα τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ χρόνια περὶ κομματισμοῦ, ὥστε δὲν θὰ μοῦ κάμῃ ἐντύπωσιν ἡ Νάξος, ἡ ὁποία ἠρωτήθη προεκλογικῶς ἐὰν θέλῃ νὰ ἔχῃ ὑδραγωγεῖον, διότι εἶναι ἡ ἰδιαιτέρα περιφέρεια τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶναι πιθανὸν λέγω νὰ προτιμηθῇ ἡ Νάξος καίτοι ἀξιολογικῶς ἔρχεται μετέπειτα ἀπὸ τὴν Σῦρον, διότι ἡ Νάξος ἴσως ἔχει τὴν εὔνοιαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶναι πράγματα ποὺ συμβαίνουν καθ’ ἑκάστην. Ἑπομένως αὐταὶ αἱ διακρίσεις καὶ κλιμακώσεις, ἐφ’ ὅσον δὲν συνοδεύονται μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ὁδηγήσῃ εἰς κομματισμὸν καὶ θὰ μᾶς ξαναφέρῃ ἐδῶ διαπληκτιζομένους, ἐπερωτῶντας καὶ ἐπερωτωμένους.

§139Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας;

§140Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι 2,20. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, διατὶ ζητῶ 2,20.

§141Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ παρακράτημα, τὸ παραδέχεσθε;

§142Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἕνα παρακράτημα 40%.

§143Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐὰν τὸ παρακράτημα δὲν πιάσῃ;

§144Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, διατὶ κάμνω αὐτὴν τὴν σκέψιν.

§145Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ συνάδελφός σας, ὑπῆρξε πιὸ συντηρητικός, ἐζήτησε 1,80.

§146Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸ 60% καὶ ἀφήνω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τὸ 40%, νὰ τὸ κάμῃ ὅ,τι θέλει καὶ ἐνδεχομένως νὰ τὸ καταστρέψῃ. Ζητῶ τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸ 60% 2,20 δραχ., ἡ ὁποία καλύπτει τὸ κόστος τοῦ 100% καὶ σᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν τὸ 40% νὰ τὸ κάμετε ὅ,τι θέλετε. Τὴν διακίνησιν θὰ κάμῃ τὸ Κράτος ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην καὶ θὰ ἀπαγορεύεται μὲ αὐστηρὰς ποινάς, ἡ πώλησις ἀπὸ χωρικὸν σὲ χωρικὸν καὶ ἀπὸ πατέρα σὲ παιδί. Δέχομαι, ἐπίσης, καὶ ζητῶ, ἐπειδὴ ἡ κλιμάκωσις τῆς ἐξορύξεως καὶ ἐκφυτεύσεως καὶ πωλήσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ μίαν τεραστίαν ἀπόστασιν τιμῆς μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ τελευταίου πωλητοῦ, διότι εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἔχῃ πρώϊμον παραγωγήν, ν’ ἀπολαύσῃ τιμὴν 3 καὶ 3½ δραχ. καὶ ὁ ἄλλος ἀτυχὴς παραγωγός, ποὺ θὰ ἔχῃ ὄψιμον ν’ ἀπολαύσῃ τιμὴν 90 λεπτῶν, νὰ καθορισθῇ ἑνιαία τιμή. Ὅταν καθορίζεται ἡ τιμὴ κατὰ περιόδους, θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἀδικία, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα. Ὅταν λέγω ἑνιαία τιμὴ πωλήσεως διὰ τὸ 60% τῆς παραγωγῆς, σημαίνει, ὅτι δίδω εἰς ὅλους διὰ τὸ 60% μίαν συγκεκριμένην τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν καλύπτει τὰ ἔξοδά του. Θέλετε νὰ δεχθῶ, ὅτι ἡ πρώϊμος παραγωγὴ ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ ἕνα 10% ἐπὶ πλέον; Δέχομαι νὰ ὑποχωρήσω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ὅτι πράγματι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ δώσωμεν ἕνα πρὶμ εἰς τὸν καλλιεργητὴν τῶν πρωΐμων, ἀλλὰ τὸ πρὶμ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν λογικῶν ὁρίων. Ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ἡμεῖς ἀπαγορεύομεν τὴν ἐκφύτευσιν κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ὡριμάνσεως. Θὰ ἴδητε τί θὰ συμβῇ. Ἡ πατάτα θὰ ὡριμανθῇ μέσα σὲ 15–20 ἡμέρας. Θὰ εἶναι διάφορος ἡ ζήτησις τῆς πρωΐμου καὶ τῆς ὀψίμου πατάτας. Ἐφ’ ὅσον δὲν παρέμβῃ τὸ Κράτος καὶ ἀπαγορεύσει τὴν πώλησιν καὶ ἀφήσει τοὺς πρώτους ν’ ἀπολαύσουν τῆς μεγαλειτέρας τιμῆς, δὲν πρόκειται τίποτε νὰ γίνῃ. Ἐὰν κανονίζῃ τὰς τιμὰς ἀνὰ 15θήμερον καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῶν τελευταίων τοὺς εἴπῃ, τί νὰ σᾶς κάμω, τότε τοῦ ξεφεύγει ἡ κατάστασις ἀπὸ τὰ χέρια. Αὐτὸ ἀποφεύγεται, ἐὰν καθορισθῇ ἀπὸ τοῦδε μία ἑνιαία τιμή.

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτά, δὲν πιστεύω, ὅτι τὰ λέγετε ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, ἀλλὰ ὅτι τὰ πιστεύετε...

§148Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, αὐτὸ περίπου προτείνουν. Τὸ 70% νὰ διατεθῇ μὲ μίαν ὡρισμένην τιμὴν καὶ τὸ 30% νὰ εἶναι ποιοτικὸν παρακράτημα. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δὲν ἔχει ἀποστῆ ὁ κ. συνάδελφος πολύ.

§149Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ δημοσιεύεται ὅτι δέχεσθε.

§150Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ διέψευσα χθές.

§151Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ τὸ διαψεύδετε, ἀλλὰ ἡ διάψευσις ἔχει ἀξίαν ἐὰν πράγματι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ ὡς ἔχει καὶ δὲν ληφθοῦν τὰ στοιχειώδη μέτρα προστασίας γενικῶς τῆς παραγωγῆς, θὰ ἔχωμεν μίαν ἀποτυχίαν, πρῶτον τοῦ μέτρου καί, δεύτερον, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔχωμεν εὐνοουμένους καὶ καταδιωκομένους παραγωγούς. Ἔστω καὶ παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, αὐτομάτως θὰ γίνῃ αὐτό. Θὰ ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἐπί τι χρονικὸν διάστημα, θὰ ἐπιτρέπεται μόνον εἰς ὡρισμένας περιοχάς, ὅπου παράγουν πρώϊμον πατάτα. Οἱ ἄλλοι θὰ περιμένουν. Θὰ βγῇ εἰς τὴν ἀγοράν, θὰ πάρουν τὸ χρῆμα. Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ὡριμασμένην πατάτα ἐντὸς τῆς γῆς, θὰ φοβοῦνται νὰ μὴ σαπίσῃ, θὰ κάμουν συλλαλητήρια καὶ θὰ ἀξιώσουν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τὴν ἐκφύτευσιν καὶ τὴν πώλησιν. Ὅσοι πωλήσουν ἐντὸς τοῦ Μαΐου, θὰ πάρουν μίαν λογικὴν τιμήν, οἱ ἄλλοι ποὺ θὰ πέσουν μαζεμένοι, μοιραῖον εἶναι, ὅτι θὰ ἀνατρέψουν τὰ μέτρα αὐτά, διότι καὶ αἱ ἀστυνομικαὶ διατάξεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἐφαρμογήν, ὅταν εἶναι ὀλίγοι οἱ παραβάται. Ὅταν παραβάται εἶναι ὁλόκληρος τάξις, ἀτονοῦν αὐτομάτως τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα. Διότι τί θὰ κάμουν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα τῆς Μυτιλήνης, π.χ., ὅταν οἱ πατατοπαραγωγοὶ ὅλοι μαζὺ βγάλουν τὶς πατάτες, διότι θὰ φοβοῦνται μὴ σαπίσουν; Μοιραίως θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ καταστρατηγήσουν τὸν νόμον, οἱ παραγωγοί. Καὶ ἐφ’ ὅσον γίνῃ καταστρατήγησις τοῦ νόμου, δὲν θὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν αἱ ἀστυνομικαὶ διατάξεις ποὺ λαμβάνετε. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ τροποποίησις αὐτή. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι ἔστω καὶ μία δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ περὶ τιμῆς ἀσφαλείας διὰ τὸ 60% θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν παραγωγὸν καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν διαμαρτυρίας. Ὁ ἀξ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λ. Κ. Κόμματος εἶπεν, ὅτι τὸ ἴδιον ζητοῦν καὶ οἱ Συνεταιρισμοὶ τῆς Πελοποννήσου. Ὀρθῶς. Διότι εἶναι ἡ μόνη λύσις διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ προστασία. Ἀπὸ τὴν τιμὴν αὐτὴν δὲν πρόκειται νὰ προέλθῃ καμμία ζημία εἰς οὐδένα.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως διεμορφώθη, ὁρίζεται, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μία προκαταβολή. Τὴν προκαταβολὴν τὴν διακινδυνεύει τὸ Κράτος. Ἐπομένως καταλήγομεν ἐμμέσως εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§153Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ τὸ κάμετε ἀμέσως τότε, κ. ὑπουργέ.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῶμεν ὡρισμένην τιμὴν ἀπὸ τοῦδε. Διατί; Διότι δὲν γνωρίζομεν πῶς θὰ διαμορφωθῇ ἡ κατάστασις.

§155Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀφοῦ τὸ διαχειρίζεσθε μονοπωλιακῶς.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ γνωρίζω τὴν ἔκτασιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας θὰ ἠμπορέσω νὰ ἐπιτύχω. Ἔπειτα δὲν γνωρίζω τὴν ἀπόλυτον ἢ μὴ ἀπόλυτον ἐπιτυχίαν τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐπιτυχία τῶν μέτρων. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἡ προκαταβολὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ, εἶναι μία διακινδύνευσις ἑνὸς ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐκκαθαρίσεως.

§157Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ προκαταβολὴ θὰ δίδεται εἰς τὸν παραγωγὸν ἐπὶ τῆς παραδιδομένης ποσότητος καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ ἀπὸ τώρα.

§158Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Συνεταιρισμοί, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ ρήτωρ.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν, κ. συνάδελφε. Ἠμπορῶ νὰ δώσω προκαταβολή, ὅταν ἡ πατάτα εἶναι μέσα στὸ χωράφι.

§160Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ συνδέουν παλαιότεροι δεσμοί, ὡς πρὸς τὴν ἐμφάνισιν τῆς προκαταβολῆς ὡς θυσίας τοῦ Κράτους. Ἡ προκαταβολὴ ἀπλέτως, διδομένη, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 10%, ὁπότε οὐδεμίαν θυσίαν διὰ τὸ Κράτος θὰ σημαίνῃ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἀναφέρεται, ὅτι οὐδεμία ἐπιβάρυνσις τοῦ Κράτους πρόκειται νὰ προκληθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸν διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι οὐδεμία προκαταβολὴ σοβαρὴ πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς τὸν παραγωγόν.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔχετε διατελέσει ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ γνωρίζετε, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον προκειμένου νὰ καθορίσῃ ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι ἐπιβάρυνσις ἐξ ἑνὸς νομοσχεδίου, λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του αὐτὸ τοῦτο τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ προκαταβολὴ ἐτέθη εἰς τὸ ἀναμορφωθὲν νομοσχέδιον προτοῦ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἀλλ’ ἐρωτῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους, εἶναι δυνατὸν ἡ προκαταβολὴ νὰ εἶναι 10%; Δὲν εἶναι δυνατόν. Ἐγὼ ὑπόσχομαι, ὅτι 60% θὰ εἶναι ἐπὶ τοῦ συνόλου. Ἐνῷ ὁ κ. συνάδελφος ζητεῖ τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ 60% τῆς παραλαβῆς. Ἡ προκαταβολὴ δὲν εἶναι μικροτέρα τοῦ 60% τῆς προηγουμένης τιμῆς τῆς ἐκκαθαρίσεως.

§162Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, φαίνεται, ὅτι δὲν μὲ ἀντιλαμβάνεσθε ἢ δὲν θέλετε νὰ μὲ ἀντιληφθῆτε. Ἡ προκαταβολὴ τὴν ὁποίαν δίδετε —καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τηρήσετε τὴν ὑπόσχεσίν σας— δὲν θὰ δοθῇ σήμερον, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ παραδόσει τοῦ προϊόντος. Καὶ ἑπομένως, ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπολαύσῃ, οὐδόλως ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προκαταβολήν. Διότι ἄλλος θὰ πάρῃ προκαταβολὴ ἐπὶ 4 δρχ. ποὺ θὰ ἔχῃ πωλήσει, ἄλλος ἐπὶ 2 καὶ ἄλλος ἐπὶ 1 δρχ. Ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος δὲν εἶναι σταθερὰ καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δικαίωμα κλιμακώσεως, θὰ ἴδετε, ὅτι ἡ προκαταβολὴ εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν ἀντελήφθητε τὸν μηχανισμὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐξήγησα, προηγουμένως διατὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁρίζεται κατὰ χρονικὰ διαστήματα τῆς παραγωγῆς, καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὸ παραδεχθῇ. Διότι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα κίνητρον διὰ τὴν πρωϊμότητα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει τὸ γενικώτερον συμφέρον. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ διαχωρισμὸς κατὰ χρονικὰ διαστήματα. Θὰ ἔρχεται, λοιπόν, τὸ Κράτος καὶ θὰ καθορίζῃ τὴν τιμὴν διαθέσεως. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν θὰ διατηρήσωμεν τὴν τιμὴν διαθέσεως εἰς τὰ ὕψη ποὺ εἶναι σήμερον, δὲν θὰ τὴν ὑποβιβάσωμεν ὅμως καὶ εἰς τὰς 2½ δρχ. Διατί; Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ πατάτα, νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν ἀπὸ ἄλλα ὁμοειδῆ προϊόντα, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ δυσχέρεια τῆς μεγάλης ζητήσεως χωρὶς δυνατότητα ἱκανοποιήσεως.

§164Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἀρνοῦμαι τοῦτο, καὶ δέχομαι τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ νὰ πάρῃ καλλιτέραν τιμὴν ἡ πρώϊμος παραγωγή. Ἐφ’ ὅσον ὅμως μονοπωλιακῶς διαχειρίζεσθε τὸ θέμα, πρέπει τὸ πρὶμ νὰ ἔχῃ μίαν σχετικὴν ἀναλογίαν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀφίσητε ἀδέσποτον. Ἠμπορεῖ ἐγὼ νὰ θέλω νὰ βγάλω ἄκαιρον πατάτα καὶ νὰ τὴν πωλήσω, νὰ ὠφεληθῶ εἰς τὴν τιμὴν καὶ νὰ χάσω εἰς τὶς ὀκάδες. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἀπαγορεύετε, πρέπει νὰ μοῦ δώσετε μίαν ἀναλογίαν, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ πρώϊμος θέλει τόσον πάρα πάνω ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν ἀπὸ ὄψιμον. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ἀδέσποτον δὲν τὸ δέχομαι, διότι ἂν τὸ νομοσχέδιόν σας ἀποτύχῃ, ὅπως τὸ 1957, ποῖος θὰ πληρώσῃ τὴν ζημίαν; Ἂν ἐπιτύχῃ διὰ τὸν 1 ἢ 2 μῆνες καὶ ἀποτύχῃ διὰ τὸ ὑπόλοιπον, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀπολαύσῃ διὰ τὸ 70% τῆς παραγωγῆς τὴν ἀρίστην τιμὴν θὰ πνίξουν τοὺς ἄλλους.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὸ τέλος θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις, κ. συνάδελφε. Τὸ λέγει καθαρὰ καὶ ξάστερα τὸ νομοσχέδιον. Μετὰ τὸ πέρας τῆς διαχειρίσεως θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις.

§166Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ τιμὴ δύναται νὰ ποικίλλῃ. Σᾶς ἐρωτῶ, διότι φαίνεται δὲν τὸ ἀντελήφθην ἐγώ, ποία ἡ τιμὴ εἰς τὸ τέλος θὰ ρυθμισθῇ, ἐν ἀναλογίᾳ μὲ ποσοστὰ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τοῦ ἑνὸς ὑπὲρ τοῦ ἄλλου; Δηλαδή, ἐρωτῶ, κ. ὑπουργέ, ἐὰν σήμερον πωλήσετε πατάταν Νάξου μὲ 6 δραχμὰς καὶ τὸν Αὔγουστον μὲ μίαν δραχμήν, ποία θὰ εἶναι ἡ διαφορὰ τιμῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀπολαύσουν οἱ τρεῖς αὐτοὶ παραγωγοί;

§167Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ὑπάρχῃ μία διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ πρωΐμου κοινῆς πατάτας καὶ ὀψίμου, ἀλλὰ ποτὲ ἡ διαφορὰ αὐτή, τὴν ὁποίαν ὑπολογίζετε σεῖς.

§168Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ποία;

§169Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ποσοστὸν δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καθορίσω.

§170Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιόν σας ἀποτύχῃ, ἂν πωλήσουν μὲν οἱ πρώϊμοι καὶ οἱ μέσοι, ἀλλὰ θὰ εἶναι κατὰ παραγγελίαν σας πρώϊμοι καὶ μέσοι, ἂν ἀποτύχῃ εἰς τὴν ἐφαρμογήν, τί θὰ κάμετε διὰ τοὺς ὑπολοίπους;

§171Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ εἴπατε ἐπανειλημμένως «κατὰ παραγγελίαν μας». Σᾶς λέγω, ὅτι εἶσθε κακόπιστος, ὅταν λέγετε κατὰ παραγγελίαν μας.

§172Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διαστρεβλώνετε τὰ ὅσα εἶπον. Ἐγὼ εἶπον, «ἐν ἀνάγκῃ, κατὰ παραγγελίαν σας», τὸ τονίζω καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω. Δὲν ἔχει ἄλλην ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως, παρὰ μόνον κατὰ παραγγελίαν σας. Ἐὰν ἤμην ἐγὼ ὑπουργὸς, θὰ ἦτο κατὰ παραγγελίαν μου. Ἡ παραγγελία εἶναι ἀναγκαία.

§173Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν μομφῆς.

§174Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τοῦ λοιποῦ, διὰ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω, θὰ ἀναφέρω τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν. Ζητῶ νὰ μοῦ δώσετε μίαν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν ἀναλογίαν τιμῆς. Διότι ἐπαναλαμβάνω, χάριν τοῦ συνόλου βάζομεν μέτρα, κάμνομεν μίαν κλιμάκωσιν, χάριν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Ἐὰν ἀποτύχῃ τὸ δεύτερον μέτρον, ὅπως κατὰ τὸ 1957, οἱ μὲν πρῶτοι, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχωμεν βοηθήσει ὡς Κράτος θὰ ἀπολαύσουν καλὴν τιμήν, θὰ ὠφεληθοῦν, οἱ τελευταῖοι θὰ καταστραφοῦν, δὲν θὰ πάρουν τίποτε καὶ οἱ πρῶτοι θὰ πνίξουν τοὺς ἄλλους. Δι’ αὐτὸ ζητῶ μίαν ἀναλογίαν ἐπὶ τοῖς ἑκατόν. Πέστε μου, δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 6% ἐπὶ πλέον, νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν ἀσφάλειαν. Μὲ αὐτὸ δὲν ζητῶ παράλογον πρᾶγμα. Ἀντιθέτως, ἐπιδεικνύω ἕν λογικὸν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀπορῶ διατὶ δὲν δέχεσθε. Πῶς θέλετε; Βάλλετέ το ἀπὸ τώρα ἢ κάμετέ μου μίαν δήλωσιν, διότι φοβοῦμαι, ὅτι θὰ συμβῇ ἐκεῖνο ποὺ συνέβη τὸ 1957. Καὶ τὸ 1957 δὲν ἔγινε κλιμάκωσις, ἐνῷ τώρα ἔχομεν κλιμάκωσιν. Θὰ μετρήσῃ ὁ χωροφύλαξ, θὰ ἔλθῃ νὰ μοῦ ξεφυτεύσῃ τὴν πατάτα.

§175Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντιληφθῆ κἄτι, ἐπειδὴ εἶναι σημαντικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν θὰ εἶναι ἑνιαία ἡ διαχείρισις; Ἐγὼ βλέπω, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς διαχειρίσεως ἐνεργεῖται ἐκκαθάρισις καὶ ὁρίζεται ἡ ποσοστιαία ὁριστικὴ εἰς τὸν παραγωγὸν τιμή, ἥτις δύναται νὰ εἶναι διάφορος κατὰ ποικίλας περιφερείας. Δηλαδή, εἰς τὸ τέλος θὰ καθορισθῇ ἡ ὅλη τιμὴ καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ γίνῃ ἡ διαφοροποίησις. Τότε, δὲν θὰ ἀδικηθοῦν οἱ τελευταῖοι, διότι θὰ κάμω τὸν λογαριασμὸν καὶ θὰ ἴδω, ὅτι ἠδικήθησαν αὐτοὶ καὶ θὰ τοὺς ἑνώσω καὶ θὰ δώσω κἄτι πάρα πάνω εἰς τοὺς πρώτους.

§176Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὸ ζητῶ.

§177Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ λέγει, δι’ αὐτὸ ἐρωτῶ, μήπως δὲν ἔχω ἀντιληφθῆ. Εἰς τὸ τέλος θὰ γίνῃ ὅλος ὁ λογαριασμός.

§178Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Πρῶτα –πρῶτα, μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν συνελάβομεν τὸ θέμα. Πότε θὰ ἀρχίσῃ ὁ μηχανισμὸς τῆς κοινῆς διαχειρίσεως; Ὅταν θ’ ἀρχίσῃ ἡ μεγάλη συγκομιδὴ. Τώρα ἔχομεν 24 Ἀπριλίου, ὅπως ξέρετε, ἡ συγκομιδὴ εἶναι ἐλαχίστη καὶ δι’ αὐτὸ αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἶναι μεγάλαι. Ὕστερα, μετὰ τὸ Πάσχα, αἱ προβλέψεις τοῦ καιροῦ εἶναι τοιαῦται, ποὺ θὰ ἔχωμεν συγκομιδὴν ἐξαιρετικὴν καὶ συνεπῶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ ποτέ, κατὰ οὐδεμίαν περίπτωσιν, δυνατότης νὰ γίνῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ σήμερον 4 δραχ., ὕστερα ἀπὸ ἕνα μῆνα 3, ὕστερα 2, ὕστερα 1 δραχμή. Μόλις ἀρχίζουν νὰ μπαίνουν εἰς τὴν ἀγορὰν αἱ μεγάλαι ποσότητες θὰ ἔχωμεν ἔκπτωσιν καὶ συνεπῶς θὰ ἀρχίσῃ ὁ μηχανισμὸς νόμου. Τί λέγει ὁ νόμος, ἢ μᾶλλον τί θὰ εἴπουν αἱ ἀποφάσεις; Πρῶτον–πρῶτον, θὰ καθορίσωμεν τὴν τιμήν, ὅπως τὴν εἶπεν ὁ κ. Βουρδουμπᾶς. Θὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις εἰς τὸ τέλος τῆς διαχειρίσεως τῆς ὅλης ποσότητος καὶ τῆς ποσότητος, ἡ ὁποία θὰ πωληθῇ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τῆς ποσότητος, ἡ ὁποία θὰ ἐξαχθῇ καὶ τῶν τυχὸν ποσοτήτων, αἱ ὁποῖαι θὰ χαθοῦν. Ἐκεῖ, θὰ ὑπάρχῃ ἕνας διαφορισμὸς καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ἀναγνωρίζετε ὅλοι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τῶν πρωΐμων ποσοτήτων. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν, διότι εἶναι ἓν ἐκ τῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων προωθοῦμεν τὰς προηγουμένας καλλιεργείας μας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι, καὶ διὰ νὰ κάμωμεν τὰς ἐξαγωγάς, ἀλλὰ καὶ διὰ κάτι ἄλλο. Διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν κατανάλωσιν τῶν ποσοτήτων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι παράγονται εἰς τὴν κανονικὴν περίοδον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. συναδέλφου.

§179Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ποσοστὸν τῆς διαφορᾶς θέλω νὰ ξέρω ἐγώ.

§180Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ συλλάβω τὸ ποσοστόν, οὔτε κατὰ προσέγγισιν. Πῶς θὰ τὸ συλλάβω;

§181Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγώ, ἐπαναλαμβάνω, ζητῶ τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου, μίαν τιμὴν ἀσφαλείας διὰ 60% δι’ ὅλους.

§182Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ὁπότε, κ. συνάδελφε, ξέρετε πόσον ἔρχεται εἰς τὴν ὀκᾶν, 1,30 κάτω τοῦ κόστους. Τὸ θεωρεῖτε ἱκανοποιητικόν;

§183Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑποστηρίζω, ὅτι οἱ ὑπόλοιποι 40%, κἄτι θὰ ἀπολαύσουν. Νομίζω, ὅτι εἶμαι σαφής. Τὸ 60% εἶναι ἡ συνήθης κατανάλωσις τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. 120 χιλιάδες τόννοι εἶναι ἡ περυσινὴ κατανάλωσις πατάτας. Ἑπομένως, τὸ 60% εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ καταναλωθῇ ἐσωτερικῶς καὶ ἐνδεχομένως τὸ 60 νὰ γίνῃ 70 ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μὲ τὴν αὐτὴν τιμήν. Ἐπὶ πλέον, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχωμεν ἐξαγωγὴν μὲ 1,20, 1,30 ἢ 1,40. Ἐγὼ ζητῶν αὐτὴν τὴν ἐλαχίστην τιμήν, ζητῶ νὰ ἐξασφαλίσω εἰς τοὺς παραγωγούς, τοὐλάχιστον τὰ ἔξοδά των. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μεγάλη διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ πρωΐμου, μέσης καὶ ὀψίμου παραγωγῆς καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ διαφορὰ αὕτη εἰς 20% ἢ τὸ πολὺ μέχρι 30%. Τέλος, λέγω, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι γενικώτερον, ἀλλὰ δὲν εἶναι σήμερον ἡ στιγμὴ νὰ τὸ ἀναλύσω. Πάντως βασικὸν εἶναι, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ὑψηλὸν κόστος παραγωγῆς, αὐτὸ συμβαίνει, διότι τὸ Κράτος δὲν ἀκολουθεῖ ὀρθὴν γεωργικὴν πολιτικήν. Πρέπει νὰ ἐλαφρύνωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τὴν φορολογίαν καὶ τὰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις, ὑψηλὸν τόκον κλπ., ὥστε νὰ τὸν καταστήσωμεν ἱκανὸν νὰ ζήσῃ ἀνθρωπίνως. Ἐμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην τῶν ἡμιμέτρων αὐτῶν.

§184Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς λέγω, ὅτι ἐπιδοκιμάζω τὸ νομοσχέδιον. Ὕστερα ἀπὸ τὴν τραγῳδίαν τοῦ 1957, εἶναι ἀξιέπαινος ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, διότι μᾶς ἔφερεν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπὶ τέλους ἐπιχειρεῖ μίαν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑποστῶμεν τὰς συνεπείας τῆς προβλεπομένης ἐξαιρετικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἐδῶ ἀνακύπτει μία ἄλλη εὐθύνη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται διὰ νὰ ἐπανορθώσῃ σφάλματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν προηγουμένως. Διότι ἢ ἔχομεν μίαν προγραμματισμένην οἰκονομίαν καὶ ὀφείλομεν νὰ γνωρίζωμεν ἐπὶ τέλους, μέχρι ποίου σημείου θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν σποράν, καὶ τὴν καλλιέργειαν, ἢ ὅλα τὰ ἀφήνομεν εἰς τὴν τύχην, ὁπότε τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀντίφασιν πρὸς τὴν ἀκολουθουμένην σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν. Ὅταν πρὸ ὀλίγου ἐπεσήμανον τὴν ἀντίφασιν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν πολιτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐστρεφόμην κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἁπλῶς ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀντίφασιν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία παραμένει τοῦ ὑπερμάχου τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ εἰσάγει νομοσχέδιον διευθυνομένης οἰκονομίας. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀσυδότου ἐλευθερίας. Τὴν ἐλευθερίαν τὴν ἐννοῶ κατευθυνομένην καὶ διευθυνομένην. Ἀλλ’ ὅταν ἔρχωνται νὰ ἐφαρμόσουν ταῦτα μέτρα διευθυνομένης οἰκονομίας, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι πιστεύουν εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ καὶ λάθη νὰ διαπράξουν καὶ ἐμπιστοσύνην νὰ μὴ ἐμπνέουν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ νομοσχέδιον καθιερώνει τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν. Ἡ ἑνιαία διαχείρισις εἶναι θεσμός, τὸν ὁποῖον εἰς τὴν σταφίδα ἐπεχείρησα ἄλλοτε νὰ ἐπιβάλω, χωρὶς νὰ καταστῇ τοῦτο δυνατόν. Χαίρω πολύ, ὅτι τὸν ἐφαρμόζετε ἐπὶ τῶν γεωμήλων, ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος δηλαδὴ κατ’ ἐξοχὴν φθαρτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπὶ πλέον δὲν παρέχει σαφῆ κριτήρια διαχωρισμοῦ ποιοτήτων ὅπως ἡ σταφίς. Δι’ αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἑνιαία διαχείρισις καὶ ἑπομένως θέλομεν νὰ σᾶς βοηθήσωμεν. Ἀλλὰ διαπιστώνομεν τὴν ἑξῆς ἀντίφασιν, ἡ ὁποία προκαλεῖ ἀμφιβολίας εἰς ἡμᾶς. Ἐφαρμόζετε ἑνιαίαν διαχείρισιν καὶ ἔρχεσθε καὶ καθορίζετε διαφορετικὰς τιμὰς ἀναλόγως ποιότητος καὶ περιφερείας. Ἀλλὰ ἔχετε καὶ μίαν ἄλλην διαφοροποίησιν, ἀναλόγως τοῦ χρόνου. Ὁ χρόνος ὅμως ἐξαρτᾶται κατὰ τρόπον μᾶλλον αὐθαίρετον, ἀπὸ μίαν ὑποκειμενικὴν κρίσιν καὶ ἐὰν συμβῇ μία περιφέρεια νὰ παραγκωνισθῇ εἰς βάρος μιᾶς ἄλλης, τότε θὰ προκύψουν κέρδη ὑπὲρ τῆς μιᾶς περιφερείας καὶ ζημίαι εἰς βάρος τῆς ἄλλης. Ἡ ἑνιαία διαχείρισις ἔχει τὴν γραμμήν της, τὴν συνέπειάν της. Καὶ ἑνιαία διαχείρισις δὲν νοεῖται, ἀπὸ ἀπόψεως θεωρίας, παρὰ ὅπως τὴν παρουσιάζει εἰς τὸ ἔγγραφόν της ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Δηλαδή, θὰ ὁρίσητε μίαν μέσην τιμήν, διὰ τὸ προϊόν, καὶ ἐπίσης, θὰ ὁρίσητε ἕνα πρὶμ 20–30 λεπτῶν διὰ τὰ γεώμηλα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι πρώϊμα. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαία διαχείρισις. Μέση τιμὴ δι’ ὅλους, πλὴν διαφοροποίησις, ἀναλόγως τῆς ποιότητος καὶ περιοχῆς, δηλαδὴ βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων καὶ πρὶμ προκαθωρισμένον ἀναλόγως τῆς πρωϊμότητος. Ἐὰν τὰ κριτήρια εἶναι αὐθαίρετα καὶ ἀντικειμενικά, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, κ. ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἀσκηθοῦν πολιτικαὶ πιέσεις καὶ θὰ προκύψουν ἀδικίαι καὶ τελικῶς ἀποτυχία, ὥστε, ἐὰν τυχὸν ἐπιχειρήσωμεν κἄποτε νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν εἰς τὴν σταφίδα θὰ ἀπαντήσουν οἱ ἀντίθετοι: δὲν εἴδατε πῶς ἀπέτυχεν ἡ ἑνιαία διαχείρισις εἰς τὴν πατάταν; Θὰ εἶναι ἐν τούτοις ἄδικος ἡ ἀπάντησίς των. Νομίζω λοιπόν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ἐφαρμόζετε ἑνιαίαν διαχείρισιν, χωρὶς ἑνιαίαν μέσην τιμὴν μὲ διαφορὰς βασιζομένας ἐπὶ καθαρῶς ἀντικειμενικῶν κριτηρίων. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ποιότητα τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία εἶναι ἀντικειμενικὸν κριτήριον. Ἐδῶ ἔχετε τὴν πρωϊμότητα καὶ τὴν ποιότητα. Καθωρίσατε λοιπὸν τὰ κριτήρια αὐτὰ βάσει ἀντικειμενικῶν δεδομένων, χωρὶς δυνατότητα πολιτικῆς πιέσεως. Διότι, ἐὰν ἡ πρωϊμότης ἀφεθῇ εἰς τὴν διακριτικήν σας ἐξουσίαν θὰ ὑποστῆτε πολλὰς πιέσεις ἀπὸ διαφόρους πλευρὰς καὶ τελικὰ θὰ ξεσηκωθῇ ὁ κόσμος καὶ θὰ ἀντιδράσῃ. Ἐὰν λοιπόν, δὲν ἀντιμετωπισθῇ ἀντικειμενικῶς τὸ πρόβλημα καὶ ἀφήσητε μίαν ἀσάφειαν τόσον μεγάλην, ὥστε νὰ ἐπεμβαίνῃ ἡ πολιτική, δὲν νομίζω, ὅτι προώρισται ὁ θεσμὸς τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως νὰ ἀποδώσῃ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ἐφαρμοζόμενος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὴν πατάταν. Ἐπροχώρησε πολὺ ἡ Κυβέρνησις μέχρι μάλιστα τοῦ σημείου, ὥστε εἰς τὴν πατάταν ἡ ὁποία εἶναι ἓν τῶν κατ’ ἐξοχὴν φθαρτῶν προϊόντων, ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν δύναται ἐπὶ μακρὸν νὰ ἀποταμιευθῇ καὶ ἂν παραμείνῃ συσσωρευμένον εἰς τὰς ἀποθήκας, νὰ ἐφαρμόσῃ διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν γεωργίαν τὸν θεσμὸν τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ἵνα ὁ θεσμὸς αὐτὸς τοὐλάχιστον παρὰ τὰς δυσχερείας, ἐπιτύχῃ καὶ καρποφορήσῃ, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν κἄποτε ὅταν προχωρήσωμεν εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα, εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ ἐν λόγῳ θεσμὸς εἰς τὴν πατάταν, ἄρα θὰ ἀποτύχῃ καὶ εἰς τὰ ἄλλα προϊόντα. Ἐνταῦθα ἐπίσης ἀνακύπτει καὶ ἓν ἄλλο γενικώτερον θέμα. Ἔχομεν μίαν περίσσειαν πατάτας. Ἐνισχύομεν ναὶ ἢ ὄχι συνεχῶς τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων; Ὀρθῶς πράττομεν ἐνισχύοντες τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν παραγωγικότητα, διὰ νὰ ἐπέρχεται ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Λαοῦ. Παρατηροῦμεν ὅμως, ὅτι ἐνῷ συνεχῶς ἐνισχύομεν τὴν παραγωγὴν μετὰ ταῦτα εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδυναμίας διαθέσεως καὶ καταναλώσεως τοῦ προϊόντος. Λαμβάνονται βέβαια, τότε μέτρα, μέτρα ἰδίως συγκεντρώσεως. Τὸ θέμα προφανῶς, εἶναι θέμα γενικώτερον. Εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ κρίσεως. Σεῖς τὴν βλέπετε ὡς ἀνακοπὴν ἀνόδου. Δι’ ἡμᾶς εἶναι θέμα ὑφέσεως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς μειώσεως τῆς ζητήσεως τοῦ ἀγαθοῦ. Ἐξ αὐτῆς προκύπτει κάλυψις τῶν εἰσοδημάτων, ἰδίως τῆς γεωργικῆς τάξεως. Ἀλλὰ ὅσον μεγαλειτέρα εἶναι ἡ παραγωγή, τόσον μεγαλειτέρα θὰ εἶναι ἡ κάμψις καὶ τόσον μεγαλειτέρα ἡ συσσώρευσις τῶν ἀδιαθέτων ἀγαθῶν. Διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὸν φαῦλον κύκλον, θὰ χρειασθῇ νὰ διοχετεύσωμεν μὲ πάντα τρόπον τὰ ἀδιάθετα προϊόντα, Τὸ θέμα, βέβαια, εἶναι γενικώτερον καὶ θὰ ὁμιλήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ ἄλλοτε. Ἐπειδή, ὅμως, εἶναι συναφὲς καὶ μὲ τὴν προβλεπομένην συσσώρευσιν ποσοτήτων πατάτας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου. Ἡ ἐξαγωγή, εἶναι ἡ μόνη λύσις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Καὶ διὰ τὴν προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀδιαθέτων προϊόντων ἐπιτρέψατέ μου, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι προτιμῶ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Ἐὰν κάμετε ἕνα ὑπολογισμόν, ὅπως ἔκαμα ἐγὼ ἕνα πρόχειρον τοιοῦτον, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ Κράτος δαπανᾷ τεράστια χρηματικὰ ποσὰ διὰ τὴν συγκέντρωσιν ὡρισμένων ἐξαγωγίμων, ἐνῷ διὰ μιᾶς ἐν τῷ συνόλῳ μικροτέρας ἐπιδοτήσεως αὐτῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀνακούφισιν τῆς πιεζομένης σήμερον ἀγορᾶς τῶν προϊόντων, ἐνθάρρυνσιν τῶν παραγωγῶν καὶ ἐπὶ πλέον συναλλαγματικὴν ἐνίσχυσιν τῆς χώρας, χωρὶς νὰ συνυπολογίσωμεν, ὅτι δὲν θὰ διακόψωμεν τὸν σύνδεσμόν μας μὲ τὰς ξένας ἀγοράς μας. Ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἐδείξατε πρωτοβουλίαν εἰς πολλὰ θέματα θὰ ἤθελα νὰ κάμετε μίαν συγκριτικὴν μελέτην, διὰ νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν δαπανῶνται περισσότερα διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς μεθόδου τῆς συγκεντρώσεως παρὰ διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. ὑπουργέ, ὅταν ἦλθε τὸ ζήτημα τοῦ κανονισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ὅτι σᾶς εἶπον τότε μὴ μειώνετε, μὴ κάμνετε τὰ εἰσοδήματα τῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι ἡ κρίσις ἄρχεται καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ εἰσοδήματα τῶν σιτοπαραγωγῶν θὰ εἶναι μειωμένα ἡ κρίσις θὰ ἐπιδεινωθῇ. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε κασάνδρα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Διότι, ὅ,τι σήμερον συμβαίνει δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ μείωσις τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἀγροτῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ 60% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὴν κατάστασιν, θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἐξαγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς ποσότητος πατάτας, θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν καὶ βλέπομεν οὕτω μίαν Κυβέρνησιν ὀπαδὸν τοῦ φιλελευθερισμοῦ —μίαν Κυβέρνησιν τῆς ἐλευθέρας ὡς ἰσχυρίζεται οἰκονομίας— νὰ μεταπίπτῃ εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον, δηλαδή, εἰς τὴν διευθυνομένην οἰκονομίαν διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως. Ἄς τὸ ἐφαρμόσῃ τοὐλάχιστον μὲ συνέπειαν καὶ μὲ κἄποιαν πίστιν, διότι ἄλλως οἰκτρὰ θὰ εἶναι ἡ ἀποτυχία. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη διέξοδος διὰ τὴν διάθεσιν τῆς πατάτας· ἡ μετατροπὴ αὐτῆς εἰς πατατάλευρον τοῦ ὁποίου ἡ ζήτησις εἶναι μεγάλη. Διατί, κ. ὑπουργέ, δὲν ἐσκεφθήκατε νὰ δημιουργήσητε ἕνα ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμπορῇ νὰ μεταβάλῃ τὴν πλεονάζουσαν πατάταν εἰς πατατάλευρον. Ὑπάρχουν τόσα ἄλλα μέσα τὰ ὁποῖα ἐκ παραλλήλου μὲ τὰ καθιερούμενα μέτρα θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπιτύχουν ἀνακούφισιν τῆς πατατοπαραγωγῆς καὶ καλλιτέραν διάθεσιν αὐτῆς. Ἤθελον καὶ μερικὰς ἀκόμη παρατηρήσεις νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ρίψητε ἕνα βλέμμα εἰς τὸ ὑπόμνημα τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι προτείνεται ἑνιαία διαχείρισις ἀλλὰ μὲ συνέπειαν καὶ μὲ σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόσητε ὁλοκληρωτικῶς, ἐὰν θέλετε νὰ ἐπιτύχῃ ἄλλως θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐγκαταλείψητε. Λέγει τὸ νομοσχέδιον δι’ ἀποφάσεων «......(ἀναγινώσκει)......» Δὲν ἐννοεῖται, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀλλοῦ νὰ ὁρισθῇ ἡ ΑΤΕ καὶ ἀλλοῦ οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί. Θὰ εἶναι ἑνιαῖον τὸ ὄργανον. Ἡμεῖς κηρυσσόμεθα ὑπὲρ τῶν γεωργικῶν συν)σμῶν, διότι αὐτοί, ὡς ἐγγύτερον πρὸς τὴν παραγωγήν, παρέχουν μεγαλυτέραν ἐγγύησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δεχθῇ τὴν ἄποψιν ταύτην, νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ εἶναι περισσότερον σύμφωνον πρὸς τὸ ὅλον πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου. Κατωτέρω, λέγει τὸ νομοσχέδιον «......(ἀναγινώσκει)......». Ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἀποξενώνουν τὸν ἰδιώτην τῆς παραγωγῆς αὐτοῦ, εἶναι μέτρα καθαρῶς σοσιαλιστικά. Μέτρα διευθυνομένης οἰκονομίας. Φοβούμεθα διὰ τὴν ἀποτυχίαν των, διότι οὔτε τὴν ὀρθὴν θεωρητικὴν γραμμὴν ἀκολουθοῦν, οὔτε εἰς τὴν ἐφαρμογὴν θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀναγκαία τάξις καὶ ἡ ἐπιβαλλομένη ἀντικειμενικότης.

§185Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπὸ τὴν ἀνάποδη σοσιαλιστικὰ εἰς βάρος τῶν ἀσθενεστέρων.

§186Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς τιμῆς ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν καλὰ ἀποτελέσματα, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν σχετικῶς μέσην τιμὴν μὲ διαφορὰς βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, ὅπως ἐγένετο μὲ τὴν σταφίδα. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξουν μεγάλαι διαφοραὶ τιμῶν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ συστήματος τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως. Ἡ κλιμάκωσις δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ποιότητος καὶ τῆς περιφερείας. Διὰ τὴν πρωϊμότητα θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἕνα σταθερὸν ποσόν, λ.χ. 20 ἕως 30 λεπτά. Γενικῶς ὅμως διὰ τὴν τιμὴν τῆς πατάτας, θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἕνας μέσος ὅρος, ὁ ὁποῖος θὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν διὰ τὰς διαφοροποιήσεις ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Ἕνα ἄλλο τρίτον θέμα εἶναι τὸ τῶν δυνατοτήτων τῆς συγκεντρώσεως. Διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς πατάτας ἔχετε τοὺς ἀναγκαίους ἀποθηκευτικοὺς χώρους, ἔχετε τὰ ἀναγκαῖα ψυκτικὰ μηχανήματα; Εἰς αὐτὸ προσκρούουν ὅλαι αἱ συγκεντρώσεις. Ἐὰν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τῆς διαχειρίσεως δὲν εἶναι μόνον δι’ ἐφέτος ἀλλὰ θὰ πρόκειται νὰ τὸν ἐφαρμόσητε μονίμως, τότε ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραλείψητε ὅπως διαθέσητε ἕνα ποσοστὸν παρακρατούμενον ἐκ τῆς τιμῆς, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὴν δημιουργίαν ἀποθηκῶν, δι’ ἀγορὰν ψυκτικῶν μηχανημάτων, κιβωτίων καὶ γενικώτερον ἄλλων ὀργάνων, τὰ ὁποῖα εἶναι χρήσιμα διὰ τὴν καλὴν ἀποθήκευσιν τοῦ προϊόντος. Νομίζω, ὅτι ἦτο σωστὸν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ παρατηρήσεις αὐταί. Πέραν αὐτῶν, δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὴν εὐχὴν ὅπως ἐφαρμοσθῇ κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν, διὰ νὰ ἀποβῇ ὠφέλιμον διὰ τοὺς πατατοπαραγωγούς.

§187Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων, διότι μὲ τὰς διακοπὰς τὰς ὁποίας ἔκαμα τόσον ἐπὶ τῶν εἰσηγητῶν, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ρητόρων, νομίζω, ὅτι ἐξηντλήθη τὸ θέμα. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν νωπῶν ὀπωρῶν καὶ κηπευτικῶν, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων διὰ τὴν προώθησιν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρου μέρους τῆς παραγωγῆς εἰς ἐξαγωγήν. Καὶ ἡ προώθησις τῆς παραγωγῆς κύριοι συνάδελφοι, θὰ γίνῃ ἐφ’ ὅσον ἐπιτύχωμεν νὰ παραγάγωμεν προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀρκετὰ εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νὰ παράγωμεν προϊόντα καὶ χρονικῶς διατηρητέα καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀνάλογα αἱ χῶραι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀπόδοσιν οὕτω ὥστε νὰ ἔχωμεν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ δημιουργήσωμεν τὰ μέσα καὶ τοὺς φορεῖς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν αὐτῆς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ προσωπικῶς ὁ ὑποφαινόμενος, κατήρτισε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ἀμέσως μετὰ τὰς ἑορτὰς θὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν σας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νομοσχεδίου, λαμβάνονται καὶ δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὴν προσπάθειάν μας τὴν ἐξαγωγικήν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ μὲ ὅλους τοὺς προγραμματισμούς, μὲ ὅλες τὶς προσπάθειες, τὶς ὁποῖες καταβάλλομεν, ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δημιουργοῦνται ὡρισμέναι καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθοῦν ἀνθρωπίνως, διότι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας. Προβλέπει, κύριοι συνάδελφοι, ὁ προγραμματισμός, ὥστε ἡ παραγωγὴ τῆς πατάτας νὰ εἶναι πρώϊμος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως χώρου, ἢ μᾶλλον περιοχῆς εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ καλλιέργεια καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποικιλιῶν.

§188Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁ σπόρος πότε ἦλθε ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν;

§189Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸν Δεκέμβριον.

§190Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν Φεβρουάριο διενεμήθη ἀπὸ τὴν

Κ.Υ.Δ.Ε.Π.

§191Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας) Ἦσαν ἀρκεταί. Ἡ πρόβλεψίς μας, σχετικῶς μὲ τὴν πατάτα καὶ κηπευτικά, ἦτο νὰ ἔχωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν πρωϊμωτέραν παραγωγήν, διότι ὅπως ἐλέχθη ἐπανειλημμένως, τὴν πατάτα εἰδικῶς ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὰς χώρας τὰς καταναλωτρίας, ἰδιαίτατα εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην, ἐφ’ ὅσον ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν μέχρι τῶν ἀρχῶν Μαΐου, διότι μετὰ τὰς 15 Μαΐου ἀρχίζει νὰ ἰσχύῃ ἕνας δασμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ συνεπῶς ἡ τιμὴ, τὴν ὁποίαν ἠμποροῦμεν νὰ ἀπολαύσωμεν ἐκ. τῆς ἐξαγωγῆς εἶναι μικρά. Συνέβη ἐφέτος καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον προχθές, καταθέτων τὸ νομοσχέδιον. Αἱ προβλέψεις ἀλλὰ καὶ αἱ προσπάθειαί μας ἀνετράπησαν λόγῳ τοῦ καιροῦ. Ὁ καιρὸς εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα ὅτι ἦλθεν ὄψιμος ἡ παραγωγὴ ἐνῷ κανονικῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ προσφορὰ ὄχι μικρῶν, ἀλλὰ σημαντικῶν ποσοτήτων ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέλος Ἀπριλίου καὶ λόγῳ τοῦ καιροῦ, αἱ προσφερθεῖσαι ποσότητες εἶναι μικραί. Ἀποτέλεσμα τούτου ποῖον εἶναι; Δὲν εἶναι μόνον, ὅτι ἐχάσαμεν τὴν ἐξαγωγικὴν περίοδον διὰ μεγάλας ποσότητας, ἀλλὰ εἶναι ἀποτέλεσμα, ὅτι αἱ προβλέψεις μᾶς δείχνουν, ὅτι ἡ προσφορὰ θὰ περιορισθῇ χρονικῶς, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ συγκομιδὴ καὶ συνεπῶς ἡ προσφορὰ τῆς ἐαρινῆς πατάτας, αὐτὴ εἶναι ἡ περίοδος τῆς ἐαρινῆς, ἀρχίζει ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου. Ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Μαΐου σμικρύνεται ὁ χρόνος καὶ τῆς καταναλώσεως εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§192Ε. ΡΗΓΑΣ. Τὸ χρονικὸν διάστημα συγκομιδῆς τῆς πρώϊμης πατάτας εἶναι ἑνὸς μηνός, ὅπως γίνεται εἰς τὴν παραγωγὴν ἐφέτος. Αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν καθυστέρησιν τῆς συγκομιδῆς μιᾶς πρωΐμου ποικιλίας, πού, λόγῳ καιρικῶν συνθηκῶν, δὲν μπορεῖ νὰ παραταθῇ, νὰ ὀψιμήσῃ, πέραν τῶν 10–15 ἡμερῶν.

§193Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐδῶ ἔχομεν διὰ τῶν πραγμάτων τὴν ἀπόδειξιν.

§194Ε. ΡΗΓΑΣ. Μήπως, κ. ὑπουργέ, δὲν ἔγινεν ἐγκαίρως ἡ διανομὴ τῶν πρωΐμων ποικιλιῶν;

§195Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὄχι, ὄχι.

§196Ε. ΡΗΓΑΣ. Μήπως δὲν ἐδόθησαν τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς;

§197Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐδόθησαν.

§198Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κανονικώτατα, καὶ ἐν ἀφθονίᾳ.

§199Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Εὑρεθέντες πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἐμελετήσαμεν, ὄχι μὲ προχειρότητα, ὅπως ἠθέλησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ εἴπουν, ἀλλὰ λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει τὴν κατάστασιν γενικῶς τὰ προηγούμενα τὰ ὁποῖα συνέβησαν κατὰ τὸ 1957, τῆς δυνατότητος ὀργανώσεως, τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ ἐν γένει ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ δυνατά, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν συμπέρασμα καὶ κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὅπως ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ συγκρατήσωμεν τὰς τιμὰς εἰς ἓν ἐπίπεδον ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς παραγωγούς, πρέπει κατὰ πρῶτον λόγον νὰ κλιμακώσωμεν τὴν συγκομιδήν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ μεγάλη δυσχέρεια, ἡ κλιμάκωσις τῆς συγκομιδῆς, διότι καὶ αὐτὴ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὰς ἐνεργείας τὰς ἰδικάς μας, ἀλλ’ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πρόοδον τῆς ὡριμάνσεως. Οἱ εἰδικοὶ μᾶς διαβεβαιοῦν, ὅτι ἡ πατάτα ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ μετὰ τὴν ὡρίμανσιν εἰς τὸ χωράφι 15–20 ἡμέρας χωρὶς νὰ διατρέχῃ τὸν κίνδυνον νὰ χαθῇ. Ἐπὶ τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς στηρίζεται ὅλον τὸ σύστημα. Ἐὰν ἐπιτύχωμεν διὰ τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον, ἡ ὁποία εἶναι μέχρι τῆς 20 Ἰουνίου τὰ πλεονάσματα νὰ μὴ εἶναι τόσα ὥστε νὰ μᾶς πιέσουν, ἡ ἐξέλιξις θὰ εἶναι ἱκανοποιητική. Ἱκανοποιητικὴ ἀπὸ ποίας πλευρᾶς; Ὅτι δὲν θὰ διακινδυνεύσωμεν νὰ χάσωμεν ποσότητα τινὰ πατάτας. Ἀλλ’ ἀναγνωρίζω καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ μέτρον τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς μόνον δὲν εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ κλείσῃ τὸ ὑφιστάμενον ζήτημα, διότι, ὅπως εἶπα προηγουμένως, διὰ τοιαῦτα μέτρα πρέπει νὰ δημιουργηθῶσιν αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα. Καὶ διὰ τοῦτο, παραλλήλως πρὸς τὸ μέτρον τῆς κλιμακώσεως τῆς συγκομιδῆς, αἱ προβλέψεις κατὰ 95% δὲν τὸ λέγει ρητῶς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν δίδω εἰς τὴν Βουλήν.— εἶναι ὅτι θὰ προβῶμεν εἰς τὸ μέτρον τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τοῦ προϊόντος. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία, δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι ἡ ἑνιαία διαχείρισις τοῦ προϊόντος θὰ γίνῃ ἢ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ, ἢ διὰ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων ἢ διὰ τῆς ΑΤΕ. Μεταξὺ τοῦ κύκλου τῶν τριῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν θὰ ἐπιλεγῇ ὁ φορεὺς τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τῆς πατάτας. Καὶ ἐπειδὴ εἰς μίαν μεγάλην παραγωγὴν δεδικαιολογημένη εἶναι ἡ ἀξίωσις τῆς καταναλώσεως, ὅπως τὸ προσφερόμενον προϊὸν εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν καλύτερον, ἀπεβάλλομεν τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα. Ἀλλ’ ἡ διαλογή, ὡς εἶπον προηγουμένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατὰ παράδοσιν τοῦ προϊόντος ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ὡς καὶ ἀποθήκευσις τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως, διὰ τοῦτο καθωρίσαμεν, ὅπως ἕκαστος παραγωγὸς παραδίδῃ ἓν ποσοστὸν τοῦ προϊόντος του ὡς ποιοτικὸν παρακράτημα μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ ἐπιλέξῃ ὡς τοιοῦτον, ὅ,τι βεβλαμμένον καὶ ἀκατάλληλον περιέχει ἡ παραγωγή του. Ἐὰν θὰ κάμῃ τοῦτο ὁ παραγωγός, ἡ διαλογὴ θὰ γίνεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς συγκεντρώσεως. Ἐφ’ ὅσον καθιερώσωμεν ἑνιαίαν διαχείρισιν τοῦ προϊόντος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ ποσοτικοῦ παρακρατήματος. Ἐὰν γίνεται λόγος περὶ τοιούτου παρακρατήματος εἰς τὸ νομοσχέδιον γίνεται μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν καθιερώσωμεν τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν. Περαιτέρω ἐγένετο συζήτησις διατὶ κάμνομεν διαφορισμὸν τῶν τιμῶν καὶ πῶς θὰ γίνῃ ὁ διαφορισμὸς οὗτος. Ὁ διαφορισμός, κύριοι βουλευταί, γίνεται διὰ νὰ ἐνθαρρύνωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν πρώϊμον παραγωγήν, ἡ ὁποία διευκολύνει, ὡς εἶπον, τὴν ἐξαγωγὴν καὶ νὰ ἐνθαρρύνωμεν ἐπίσης τὴν καλλιέργειαν καλυτέρων ποικιλιῶν. Ἐξεφράσθησαν φόβοι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μάλιστα, δι’ ἐμέ, εἶναι καταπληκτικόν, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ ἀπέχουν μεταξὺ των πάρα πολύ. Δὲν δύναμαι ἀπὸ τοῦδε νὰ καθορίσω ἐπακριβῶς τὰ ποσοστὰ διαφορᾶς τῶν τιμῶν. Δηλῶ ὅμως, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θὰ γίνῃ ὅ,τι γίνεται καὶ εἰς τὴν σταφίδα. Εἰς τὴν σταφίδα, ὡς γνωρίζητε, καθορίζεται μία μέση τιμὴ συγκεντρώσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁρίζονται τιμαὶ δι’ ἑκάστην ποιότητα μὴ ἀπέχουσαι σημαντικὰ ἀπὸ τὴν μέσην τιμήν. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, θὰ γίνῃ κάτι ἀνάλογον. Θὰ ὁρισθοῦν τιμαὶ ἀναλόγως τῆς πρωϊμότητος καὶ τῆς ποιότητος. Ἡ μέση τιμὴ θὰ καθορισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκκαθαρίσεως καὶ μὲ βάσιν αὐτὴν θὰ καθορισθῇ ἡ προκαταβολή. Ἡ προκαταβολὴ δὲν εἶναι δυνατόν, ὡς ἐλέχθη, νὰ φθάνῃ μόνον εἰς τὸ 10% τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος. Θὰ καθορισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προβλέψεων ποὺ θὰ ἔχωμεν διὰ τὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας θὰ ἐξαγάγωμεν καὶ διὰ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας θὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τὰς ποσότητας ταύτας. Καὶ ἀπὸ τὰς προβλέψεις διὰ τὴν καθολικὴν διάθεσιν τῆς συγκεντρωθησομένης ποσότητος, λέγω ἀπὸ τὰς προβλέψεις τῶν δύο τούτων στοιχείων. Διότι διὰ τὴν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τιμὴν διαθέσεως δὲν χρειάζεται πρόβλεψις, ἀφοῦ αὕτη θὰ καθορίζεται ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετὰ ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσα, καμμία ἀνησυχία δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνομεν διὰ τὴν προστασίαν τῆς πατάτας, φρονῶ, ὅτι εἶναι τὸ ἐπιτυχέστερον. Ἐξ ἄλλου, δὲν ἤκουσα προτεινόμενον καὶ ἄλλο τι μέτρον διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις ποῖον εἶναι τὸ καλύτερον. Γνωρίζετε τί συνέβη κατὰ τὸ 1957 μὲ τὴν πατάτα, ὁπότε ἔλειπεν ἡ ἑνιαία διαχείρισις. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὅμως τὸ λαμβανόμενον μέτρον, εἶναι ἀνάγκη νὰ πειθαρχήσουν καὶ οἱ παραγωγοὶ ἀπολύτως πρὸς τὰς ὑπουργικὰς ἀποφάσεις καὶ γενικῶς πρὸς τὰς ὁδηγίας τὰς ὁποίας θὰ δώσωμεν. Καὶ διὰ νὰ πειθαρχήσουν οἱ παραγωγοὶ θὰ πρέπει ὅλοι μας νὰ τοὺς καθοδηγήσωμεν καὶ νὰ τοὺς ὑποδείξωμεν τὸν ὀρθὸν δρόμον, διὰ τὴν διασφάλισιν τοῦ πραγματικοῦ των συμφέροντος. Ἐνστερνιζόμενοι ἅπαντες, ὅτι τὸ προτεινόμενον μέτρον εἶναι τὸ καλύτερον, θὰ πρέπει νὰ τὸ προπαγανδίσωμεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ διαφωτίσωμεν αὐτοὺς ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμορφωθοῦν ἀπολύτως πρὸς τὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπακολουθήσουν. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος ὁμιλῶν ἀνεφέρθη γενικώτερον εἰς τὸν τρόπον τῆς δυνατότητος τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας. Δὲν ἀνέπτυξε, βεβαίως, εὐρύτερον τὴν γνώμην του περὶ τῶν ἐπιδοτήσεων. Μοῦ ὑπέδειξε μόνον καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ μελετήσω ὡς ἁρμόδιος τὸ θέμα αὐτό. Τὸ βεβαιῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων ἀπασχολεῖ καὶ ἐμὲ προσωπικῶς, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ νὰ προωθήσωμεν ὅμως τὸ θέμα αὐτό, ἐπιβάλλεται κατὰ πρῶτον λόγον νὰ προσαρμόσωμεν τὴν παραγωγήν μας πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς καταναλώσεως. Δεύτερον ἐπιβάλλεται νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως διὰ νὰ καταστοῦν τὰ προϊόντα μας συναγωνίσιμα τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τρίτον εἶναι ἀνάγκη νὰ καλυτερεύσωμεν τὴν ποιότητα τῶν προϊόντων μας. Πρὸς τὰ ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ τείνῃ κάθε προσπάθειά μας καὶ θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀναλίσκεται κυριολεκτικὰ διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς προσπαθείας αὐτῆς. Ἐλέχθη, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν τὰ ἑσπεριδοειδῆ μας. Τοῦτο εἶναι ἀληθές. Δὲν ὀφείλεται ὅμως εἰς ὑπαιτιότητά τινα τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν ἀπειθαρχίαν αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν μας καὶ εἰς τὴν μὴ ἀντίληψιν ἐκ μέρους των τοῦ πραγματικοῦ των συμφέροντος, παρὰ μάλιστα τὰς ἐπιμόνους παροτρύνσεις ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς. Οἱ παραγωγοί μας δὲν ἠθέλησαν ν’ ἀντιληφθοῦν, ὅτι πρέπει νὰ περιορίσουν τὰς ἀξιώσεις των διὰ τὰς τιμὰς διαθέσεως εἰς λογικὰ ἐπίπεδα, ἀναλόγως πρὸς τὰς τιμὰς εἰς ἃς προσφέρουν τὰ ἑσπεριδοειδῆ των αἱ ἄλλαι χῶραι παραγωγῆς. Κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον προσεφέρθησαν διὰ τὰ λεμόνια 3–3,30 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ οὐδεὶς παραγωγὸς ἠθέλησε νὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του. Σημειωθήτω, ὅτι ἐζητοῦντο τότε 12.000 τόννοι. Καὶ δὲν ἠθέλησαν οἱ παραγωγοί μας νὰ πωλήσουν μὲ αὐτὰς τὰς τιμάς, διότι ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ, δὲν ὑπεδείξαμεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι συμφέρον των ἦτο νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των εἰς τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ τοῦτο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡ εὐθύνη διὰ τοῦτο βαρύνει μόνον τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ καὶ ἄλλοι παράγοντες συνέτρεξαν διὰ τοῦτο. Ἀλλὰ κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη ὅπως ὅλοι μας, ἐνστερνιζόμενοι τὰ διάφορα μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει τὸ Κράτος πρὸς προστασίαν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων νὰ προπαγανδίζωμεν αὐτὰ καὶ νὰ καθοδηγοῦμεν τοὺς παραγωγούς μας πρὸς τὸν ὀρθὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ τὸ μόνιμον αὐτῶν συμφέρον. (Χειροκροτήματα).

§200Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ εἰσέλθετε, κ. ὑπουργέ, εἰς τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν, τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα δὲν θὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ πωληθῇ εἰς κἄποιαν τιμὴν καὶ τὸ ἔσοδον αὐτὸ δὲν θὰ διατεθῇ εἰς τοὺς παραγωγούς. Διατὶ λοιπὸν ἀναφέρετε, ὅτι λαμβάνετε δωρεὰν καὶ δημιουργεῖτε οὕτω ὑποψίαν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι δημεύετε τὸ προϊόν των;

§201Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἀσφαλῶς ναί. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος καὶ πᾶν ἔσοδον τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐξ αὐτοῦ θὰ περιληφθῇ εἰς τὸν λοναριασμὸν τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως.

§202Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι, κ. ὑπουργέ, ὅτι, κατὰ τὸ ἔτος 1957 εἶχε γίνει σκέψις τῆς ἐγκαταστάσεως ἐν Ἑλλάδι ἑνὸς ἐργοστασίου ἀφυδατώσεως τῆς πατάτας καὶ ἐνδεχομένως, μετατροπῆς αὐτῆς εἰς πατατάλευρον. Νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ εἶναι λίαν ἐπωφελὲς εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ θὰ ἔχωμεν ὑπερπαραγωγὴν πατάτας.

§203Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐμελετήθη, κ. συνάδελφε, καὶ τὸ ζήτημα αὐτό, πλὴν ὅμως ἡ μελέτη ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα.

§204Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ διευκολύνετο ἡ συζήτησις, ἐὰν ἐδεχόμεθα κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ἀναπτύξωσι, δι’ ὀλίγων, καὶ τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ εἶναι πολλοὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωσιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ κάμω τὴν αὐτὴν πρότασιν, διὰ νὰ προχωρήσῃ, κἄπως ταχύτερον ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθῶμεν νὰ κάμωμεν καὶ αὔριον συνεδρίασιν.

§206Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κἄθε παράταξις ὀφείλει ν’ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκ μέρους τῆς ἰδικῆς μου ὁμάδος, θὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ κ. Μέρος. Καὶ ὁ συνάδελφος κ. Παπαπαναγιώτου καὶ ἐγὼ παρῃτήθημεν τοῦ λόγου. Ἐὰν ἡ αὐτὴ τακτικὴ ἠκολουθεῖτο καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας παρατάξεις, θὰ διηυκολύνετο ἡ συζήτησις.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ κάμω μίαν παράκλησιν πρὸς τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ συντομεύσωσι τὰς ὁμιλίας των, ἐφόσον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις νὰ κάμωμεν κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Α. Κολαμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§208Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον μᾶς ἐνθαρρύνει, παρὰ τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας ἔχει, ὅτι ἀνοίγει τὸν δρόμον διὰ μίαν καλὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τῆς πατάτας καὶ κυρίως, ὅταν θέτῃ τὸ ζήτημα τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως. Ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀπασχολῇ εἶναι τὸ θέμα τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Τὸ σύστημα αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τὴν σταφίδα καὶ τὰ σῦκα. Ἐάν, ἑπομένως, τὸ μέτρον ἐπιτύχῃ καὶ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς πατατοπαραγωγούς, θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τὴν σταφίδα καὶ ἄλλα προϊόντα. Ἔχω, ὅμως, ὡρισμένους φόβους καὶ λέγω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ προσέξῃ, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ, διότι ἡ κλιμάκωσις εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ δυσκολώτερα προβλήματα. Ἡ κλιμάκωσις προϋποθέτει σύστημα καὶ ὀργάνωσιν. Θὰ πρέπει ἡ πατάτα νὰ ἐξάγεται κατὰ περιοχήν. Ἐὰν ἡ συγκομιδὴ συμβῇ νὰ γίνῃ συγχρόνως εἰς πολλὰς περιφερείας, θὰ πρέπει ἡ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία θὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν νὰ εἶναι ἑτοίμη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Ἡ συγκομιδὴ ἀρχίζει μὲ 10–15 χιλ. τόννους ἀπὸ τέλους Ἀπριλίου μέχρι 15 Μαΐου καὶ περὶ τὰ τέλη Μαΐου φθάνει τοὺς 40–50 χιλ. τόννους. Ἐὰν μὲ τὴν ἐφετεινὴν ἐνθάρρυνσιν τῶν παραγωγῶν αὐξηθῇ ἡ παραγωγή, εἶναι δυνατὸν τὸ δεύτερον 15θήμερον τοῦ Μαΐου νὰ φθάσωμεν τοὺς 60–70 χιλιάδες τόννους. Ἐδῶ ἔγκεινται οἱ φόβοι μου, κατὰ πόσον ἡ κλιμάκωσις εἶναι καλῶς μελετημένη, ὥστε ν’ ἀντιμετωπίσῃ μίαν τοιαύτην ἐξαιρετικὰ δύσκολον κατάστασιν. Δηλαδή, εἰς περίπτωσιν συγχρόνου προσφορᾶς, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ παραγωγοί. Αὐτὸ ποὺ ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργὸς τελευταίως, τὸ τονίζω καὶ ἐγὼ καὶ τὸ ὑπογραμμίζω, ὡσὰν κίνδυνον νὰ προσέξωμεν ὅλοι μας νὰ μὴ χάσῃ ὁ παραγωγὸς τὴν ψυχραιμίαν του καὶ ἀρχίσῃ νὰ ξερριζώνῃ τὴν πατάτα. Προχθές, κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμην εἰς Καλάμας καὶ εἶδον, ὅτι ἔμποροι τῶν Ἀθηνῶν προσέφερον εἰς τοὺς παραγωγούς, ὡς τιμὴν διὰ τὴν πατάταν 1.80 ἕως 2.20. Μὲ ἐπλησίασεν καὶ μὲ ἠρώτησεν εἷς δημοσιογράφος, τὶ γνώμην ἔχω διὰ τὴν πατάταν. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ ἕνα σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν νὰ προλάβωμεν τὸ κακό. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐγὼ ποὺ πέρασα ἀπὸ τὴν Καλαμάτα καὶ εἶδον, ὅτι οἱ παραγωγοὶ εἶχον χάσει τὴν ψυχραιμίαν των καὶ ἔλεγον εἰς τὸν δημοσιογράφον ἢ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἰδίους ἀντίθετα πράγματα, φαντασθῆτε τὶ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ. Δὲν εἶναι ὅμως ἀρκετὸν αὐτό, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. ὑπουργός. Πρέπει καὶ τὸ ραδιόφωνο καὶ οἱ ἐφημερίδες καὶ οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ πᾶν μέσον διαφωτίσεως νὰ κινηθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ μέσα, ὥστε νὰ κατατοπισθοῦν οἱ παραγωγοὶ περὶ τῆς πορείας, τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ ἀκολουθήσουν πρὸς τὸ συμφέρον των. Ἐὰν 91 παραγωγοὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν δὲν ἐπώλησαν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, τὰ λεμόνια, φέρει ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην. Διατὶ νὰ εἴπω ἐγὼ εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι πρέπει νὰ πάρουν πάνω ἀπὸ 5.30 κατ’ ὀκᾶν; Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλεν νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι ἡ πρώτη παραγγελία, ἡ ὁποία ἐπωλήθη εἰς τὴν Πολωνίαν πρὸς 190 δολλάρια τὸν τόννον, ἦτο μία τιμὴ προνομιακὴ καὶ συμπτωματικὴ καὶ ὅτι ἔπρεπε μὲ ὅλα τὰ μέσα νὰ πείσῃ τοὺς παραγωγούς, ὅτι αἱ Διεθνεῖς τιμαὶ δὲν σηκώνουν παρομοίας τιμὰς καὶ ὄχι νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημερινὸν κατρακύλισμα. Προσέφερεν ἡ Ρωσία 140 δολλάρια τὸν τόννον καὶ δὲν ἐδέχθημεν τὴν προσφοράν, ἐνῷ ἄλλαι χῶραι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης προσέφερον πολὺ χαμηλοτέρας τιμάς, 110 καὶ 105 δολλάρια τὸν τόννον. Ἄς μελετήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν ἑσπεριδοειδῶν καλύτερον καὶ θὰ ἐξαγάγωμεν ὀφέλιμα συμπεράσματα καὶ διὰ τὴν πατάταν. Εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολος σήμερον ἡ κατάστασις καὶ θὰ πρέπει τὸ ζήτημα νὰ τὸ συζητήσῃ σοβαρὰ ἡ Βουλή. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ μέτρων προστασίας. Ἀλλὰ προστασία πραγματικὴ τῆς πατάτας, ὅπως καὶ γενικῶς ὅλων τῶν προϊόντων εἶναι μία. Εἶναι ἐκείνη, ποὺ ἐξασφαλίζει πραγματικὰ τὰ προϊόντα. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἔχομεν ἀνταγωνιστὰς καὶ δὲν ἔχομεν τὴν ἀποκλειστικότητα τοῦ προϊόντος. Ὁ κ. ὑπουργός, ὡμίλησε διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Ὅλαι αἱ χῶραι, αἵτινες παράγουν ἑσπεριδοειδῆ καὶ μάλιστα εἰς ἀπείρως μεγαλυτέρας ποσότητας ἐξήγαγον μέχρις ἀρχῶν Φεβρουαρίου τὸ 65% ἕως 85%. Ἐνῷ ἡμεῖς, μέχρι τῶν ἀρχῶν Φεβρουαρίου εἴχομεν ἐξαγάεγι τὸ 8%. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διά τινα λόγον; Τοῦτο συνέβη, διότι αἱ ἄλλαι ξέναι χῶραι ἐπριμοδότησαν τὸ προϊὸν καὶ ἔπιασαν ἐγκαίρως τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οἱ οἰκονομολόγοι τῆς χώρας μας καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν πολιτικὴν τῆς πριμοδοτήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δημιουργεῖται ἐκ τῆς πριμοδοτήσεως κίνδυνος πληθωρισμοῦ. Τώρα τελευταίως οἱ οἰκονομολόγοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι εἶναι ἡ μόνη λύσις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, ἐφ’ ὅσον αἱ ἄλλαι χῶραι πριμοδοτοῦν τὰ γεωργικά των προϊόντα καὶ καταλαμβάνουν τὰς διεθνεῖς ἀγοράς. Ἄλλως τε, πριμοδότησις γίνεται ἐμμέσως πρὸς τὰς βιομηχανίας διὰ τῆς δασμολογικῆς προστασίας τῶν παραγομένων ὑπ’ αὐτῶν προϊόντων. Ἐνδιαφέρεται τὸ Κράτος διὰ τοὺς βιομηχάνους, ἐνῷ τοὺς ἀγρότας ποὺ ἀπαρτίζουν τὸ Ἔθνος, διότι εἶναι τὸ 70%, ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον τὸν περιφρονεῖ. Πιστεύω, κύριοι, ὅτι, ἐὰν δὲν προωθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας γενικῶς καὶ ἐὰν δὲν προγραμματίσωμεν ρεαλιστικῶς τὴν ἀγροτικήν μας πολιτικὴν μὲ κατευθύνσεις πρὸς τὴν διεύρυνσιν τῶν ἀγορῶν καὶ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν συναρτήσει πρὸς πλείστους ἄλλους οἰκονομικοὺς κλπ. παράγοντας καὶ ἀπαιτεῖται μακρόχρονος συστηματικὴ πολιτική, ἐὰν δὲν γίνουν αὐτὰ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ προστασία. Ἐπιβάλλεται ἡ μείωσις τοῦ κόστους καὶ αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, ἡμεῖς νὰ ξερριζώνωμεν σταφίδα καὶ αἱ ἄλλαι χῶραι νὰ φυτεύουν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξήσουν ἐκεῖναι τεραστίως τὴν παραγωγήν των, ὅπως ἐγένετο προκειμένου διὰ τὴν σταφίδα, καὶ ἡμεῖς νὰ τὴν μειώσωμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν εἰς τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν. Ἀντὶ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὰ ἐμπρός, πηγαίνομεν πρὸς τὰ πίσω καὶ θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν μὲ μεγάλα βήματα, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ φθάσωμεν τοὺς ἄλλους ἀνταγωνιστάς μας. Τοιαῦτα μέτρα πρέπει νὰ λάβωμεν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἴμεθα ἀντάξιοι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅτι προστατεύομεν τὸν ἀγρότην, τὸν ἥρωα αὐτὸν τῆς ὑπαίθρου. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριοι συνάδελφοι, τῆς πατάτας εἶχον ὑποβάλλει τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον μετ’ ἄλλων συναδέλφων σχετικὴν ἐρώτησιν. Καὶ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι ὑπέβαλον παρομοίας ἐρωτήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ ὑπουργεῖον ἀπήντησεν ἐγγράφως καὶ αἱ ἀπαντήσεις αὐταὶ ἔχουν καταχωρηθῆ εἰς τὰ πρακτικά. Σᾶς ἀναφέρω μόνον, ὅτι μεταξὺ τῶν ἄλλων εἰς τὴν ἀπάντησίν του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας λέγει, ὅτι συνεστήθη μία ἐπιτροπή, ἥτις θὰ μεταβῇ εἰς τὴν Ὁλλανδίαν διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ σύστημα ἀποθηκεύσεως τῆς πατάτας. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἐὰν μετέβη ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ἂν διετέθησαν τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ διὰ τὴν δημιουργίαν ἀποθηκευτικῶν χώρων τῆς πατάτας. Περαιτέρω, εἰς τὴν ἀπάντησίν του λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι μελετᾶται ἡ κατασκευὴ δύο ἐργοστασίων. Ἡ ἀπάντησις αὐτή, τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας, ὁμιλεῖ περὶ ἐργοστασίων καὶ περὶ σειρᾶς ἄλλων μέτρων διὰ τὴν πατάταν. Καὶ διερωτῶμαι: Τόσα ἔτη ποὺ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ 1956, τὶ ἔκαμε τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ σημερινόν, ἐν ὄψει τῆς συγκομιδῆς τῆς πατάτας καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος. Ἀπορῶ, μάλιστα, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, γνωστὸς διὰ τὴν προνοητικότητά του καὶ γνώστης τῶν θεμάτων αὐτῶν, δὲν ἔλαβεν ἔγκαιρα μέτρα, ἀλλὰ αἰφνιδιαστικῶς καὶ ἐσπευσμένως τὴν τελευταίαν στιγμὴν κατατίθεται πρὸς ψήφισιν τὸ ὑπὸ κρίσιν μας νομοσχέδιον. Εἶναι, συνεπῶς, οἱ εὐθῦνες τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν τεράστιαι, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πιστεύω δέ, ὅτι κἄθε Ἕλληνας ποὺ κατέχει τὴν θέσιν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ, ἔχει ἀνεπτυγμένον τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης. Διερωτῶμαι, συνεπῶς, τὶ ἔκαμαν διὰ ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ παρακράτημα τὸ οιοτικὸν ποὺ ἀναγράφει τὸ ἄρθρον 1, συμβουλεύω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μὴ δημοσιευθῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ πληροφορηθῇ ὁ λαὸς τῆς Πελοποννήσου, διότι ἔχει πικρὰν πεῖραν καὶ ἀρκετὰ ἔχει ὑποστῆ ἀπὸ τὰ παρακρατήματα το παρελθόντος.

§209Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πιστεύω, κ, συνάδελφε, ὅτι ὁ λαὸς πρέπει νὰ ἔχῃ πλήρη καὶ σαφῆ γνῶσιν τῶν λαμβανομένων μέτρων. Δι’ αὐτό, σαφῶς εἰς τὸ σχέδιον γίνεται λόγος περὶ παρακρατήματος ποιοτικοῦ, τοῦ ὁποίου δὲν καταβάλλεται ἀξία.

§210Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχει πικρὰν πεῖραν ἡ Πελοπόννησος ἀπὸ τὸ παρακράτημα καὶ ὅπως καὶ ἂν χρυσώσητε τὸ χάπι παρακράτημα θὰ εἶναι καὶ πάλιν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ παρακαλέσω νὰ τὸ διαγράψητε καὶ νὰ μὴ ἀναγραφῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι, ἂν ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ παρακρατήματος, δημιουργεῖτε μίαν κακὴν ἀρχὴν καὶ συνεπῶς, αὔριον θὰ ἐπιβληθῇ εἰς ἄλλα προϊόντα, τὸ ρύζι, τὸ βαμβάκι κλπ.

§211Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὶ σᾶς πειράζει ἐσᾶς, κ. συνάδελφε, ἀφοῦ ἐγὼ θέλω νὰ γραφῇ.

§212Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν συνεταιρισμῶν καὶ διὰ τὴν διαχείρισιν τῆς πατάτας ἀπὸ αὐτούς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἱκανοὶ χωρὶς νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ προσθέσωμεν καὶ ἄλλα ὄργανα.

§213Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔκαμα, ἤδη δήλωσιν, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§214Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις θὰ διαχειρισθοῦν τὸ ὅλον θέμα τῆς συγκεντρώσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν κυρώσεων, δημιουργοῦμεν κατάστασιν καὶ φοβοῦμαι πολὺ διὰ τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν. Καὶ ἐπίσης, τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος. Οἱ παραγωγοὶ τοῦ πρωΐμου προϊόντος, ὅπως ἡ Μεσσηνία, θὰ πρέπει νὰ ἀποζημιωθοῦν διὰ νὰ ἐνθαρρυνθοῦν διὰ τὸ μέλλον. Ὅταν ὅμως ἀρχίσῃ ἡ κλιμάκωσις, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ καθορισθῇ ἑνιαία τιμή.

§215Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶπα, κ. συνάδελφε, προηγουμένως, ὅτι ἡ κλιμάκωσις θὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν κλιμάκωσιν ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος.

§216Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κατερχόμενος τοῦ βήματος, κ. συνάδελφοι, προτείνω νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας 1,80 καὶ τὸ παρακράτημα νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§217Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ἐγγραφῆ διὰ νὰ ὁμιλήσω, μετὰ τὴν δήλωσιν ὅμως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας παραιτοῦμαι τοῦ λόγου καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον ὁλοψύχως συγχαίρων τὴν Κυβέρνησιν, διότι νομοσχέδια τοιούτου εἴδους διὰ πρώτην φορὰν φέρονται πρὸς ψήφισιν.

§218Α. ΜΙΧΑΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον καὶ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§220Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰσάγεται πολὺ ἐσπευσμένως. Καὶ ὅμως εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα νομοσχέδια, διότι ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐμπορίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ σήμερον τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν, ἤτοι κατεπειγόντως, δὲν δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι θὰ συμβάλωμεν ὅσον θὰ ἔπρεπε εἰς τὴν ἀρίστην καὶ τελείαν διαμόρφωσιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, πράγματι κάμνει μίαν μεγάλην καινοτομίαν. Καταργεῖ οὐσιαστικὰ τὴν ἐμπορίαν μεταξὺ τῶν παραγωγικῶν καὶ τῶν ἐμπόρων. Θὰ εἶναι ἡ πρώτη ἴσως φορὰ ποὺ τὸ κράτος μαζὶ μὲ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις θὰ γίνῃ ὁ ρυθμιστὴς τῶν τιμῶν αὐτοῦ τοῦ γεωργικοῦ προϊόντος. Μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου συμφωνοῦμεν ἀπολύτως διότι πιστεύομεν ὅτι ἡ ρύθμισις αὐτὴ τῶν τιμῶν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ τῶν Γεωργικῶν Ὀργανώσεων θὰ ἐξασφαλίσῃ πραγματικὰ εἰς τοὺς ἀγρότας τοὐλάχιστον τὸ παραγωγικὸν κόστος ἀλλὰ θὰ προστατεύσῃ καὶ τοὺς καταναλωτὰς τῶν πόλεων ἀπὸ τὴν κερδοσκοπικὴ μανία τῶν μεσαζόντων ποὺ ὅλοι οἱ καταναλωταὶ γνωρίζουν πάρα πολὺ καλά. Γιὰ νὰ βοηθήσουμε ὅμως ἔστω καὶ βεβιασμένα εἰς τὴν καλλιτέραν διαμόρφωσιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, κάνουμε τὰς ἑξῆς χρησίμους κατὰ τὴν γνώμην μας παρατηρήσεις καὶ βελτιώσεις τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι κατεχόμεθα ἀπὸ ἕνα αἴσθημα πανικοῦ. Γιατί; Διότι λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ παραγωγή μας θὰ φθάσῃ τοὺς 200.000 τόννους ὅτι ἔχομεν κατανάλωσιν ἐσωτερικοῦ 120–130.000 τόν. ὅτι ἔχομεν ἕνα περίσσευμα 60 –70.000 τόννων ὅτι δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάνουμε ἐξαγωγὴ λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ὀψιμότητος ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ἐγὼ ἀντιθέτως χαίρομαι διὰ τὴν αὔξησιν αὐτὴν ἀλλὰ καὶ γιὰ κάθε αὔξησιν παραγωγῆς ἀγαθῶν. Ἔτσι εὔχονται ἔτσι κάνουν ὅλα τὰ κράτη. Μόνον μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀγαθῶν θὰ ἔχουμε καὶ ἄνοδο τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἂς μὴ μᾶς φοβίζῃ λοιπόν, ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Χρειάζονται μόνον δύο πράγματα. Καλὴ ὀργάνωσις καὶ μεγάλη προσπάθεια διὰ τὴν τοποθέτησιν, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὰ σημεῖα τῶν παρατηρήσεών μου, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι μεταξὺ τοῦ πρώτου Νομοσχεδίου τοῦ χθεσινοῦ καὶ τοῦ σημερινοῦ ὑπάρχει μία διαφορά. Τὸ πρῶτον ὁμιλεῖ καθαρὰ ὅτι φορεῖς τῆς ἐμπορίας θὰ εἶναι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, εἰς τὸ δεύτερον δὲν ὑπάρχει ἡ λέξις συνεταιρισμός, ἀντικατεστάθη ὁ Συνεταιρισμὸς ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἡ διόρθωσις αὐτὴ δὲν εἶναι λάθος καὶ μὲ ἀνησυχεῖ. Βέβαια ὑπάρχει ἡ προφορικὴ διαβεβαίωσις τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἐμπορία θὰ γίνῃ μέσῳ τῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἤθελα τοῦτο ν’ ἀναφέρεται εἰς τὸν Νόμον, συγκεκριμένως ὅπως ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον. Ἄλλωστε αἱ ἀγροτικαὶ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀναλάβουν αὐτὸ τὸ μεγάλο ἔργον τῆς διακινήσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ ὅτι τὴν Κυβέρνησιν τὴν κατέλαβεν ἕνα εἶδος πανικοῦ ἀπὸ τὴν μεγάλην παραγωγὴν τῆς ἐαρινῆς πατάτας. Πρῶτον διότι ἡ παραγωγὴ θ’ ἀνέλθῃ εἰς 200.000 τόννους ἐνῷ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις μόλις ἀνέρχεται εἰς 120–130.000 τόννους. Δεύτερον ἐκ τοῦ λόγου τούτου θὰ παραμείνῃ μία ποσότης 60–70.000 τόννων ἀδιάθετος, διὰ τὸν λόγον ὅτι, μία πρωτοφανὴς ὀψιμότης μᾶς στερεῖ τῆς δυνατότητος τῶν ἐξαγωγῶν ἐφ’ ὅσον πέραν τῆς 15)5 αἱ πελάτιδες χῶρες Ἀγγλία καὶ Γερμανία θὰ ἑπταπλασιάσουν περίπου τὸν εἰσαγωγικόν των δεσμὸν καὶ τρίτον, θὰ εἶναι μία ποσότης δύσκολον νὰ διατεθῇ. Ὁ πανικὸς αὐτὸς τῆς Κυβερνήσεως πρὶν ἢ μεταδοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς καὶ τοὺς ἀγρότας θὰ πρέπει νὰ διασκεδασθῇ ὁπωσδήποτε. Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὸ ραδιόφωνον ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ὁ τύπος, αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις καὶ ὅλοι ἡμεῖς θὰ πρέπει νὰ διασκεδάσωμεν τὸν πανικὸν καὶ νὰ ἐμψυχώσουμε τὸ θάρρος καὶ τὴν πεποίθησιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Πρῶτον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐπιτύχῃ καὶ δεύτερον, ὅτι τὸ καὶ σπουδαιότερον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν αὐτὴν συμπαρίσταται εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ ἀγρότου τὸ Κράτος, ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς καὶ ὁλόκληρον γενικὰ τὸ Ἔθνος. Θὰ πρέπει νὰ πείσωμεν τοὺς ἀγρότας ὅτι ἡ παραγωγή των θὰ προστατευθῇ καὶ ὅτι τὸ προϊόν των θὰ καταναλωθῇ ὁπωσδήποτε. Ἡ κατανάλωσις αὐτὴ θὰ πραγματοποιηθῇ μὲ δύο τρόπους: πρῶτον μὲ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ δεύτερον μὲ τὴν τοποθέτησιν ἑνὸς μέρους εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγὼ πιστεύω ἀκλονήτως ὅτι τὸ περίσσευον εἶδος τῶν 60.000 τόννων εἶναι δυνατὸν τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ πριμοδότησιν τοῦ Κράτους. Ἄνευ τῆς πριμοδοτήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουμε γιὰ ἐξαγωγή. Τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀγρότας εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν μὲ πριμοδοτήσεις καὶ ἂς μὴ φοβῆται ἡ Κυβέρνησις διὰ μίαν τοιαύτην πολιτικήν. Τὴν πολιτικὴν τῶν πριμοδοτήσεων ἐφαρμόζουν ὅλα τὰ κράτη ποὺ θέλουν νὰ βοηθήσουν τὴν παραγωγήν των. Αὐτὸ κάμνει ἡ Ἀμερική, ἡ Ἰταλία καὶ πλεῖσται ἄλλαι χῶραι. Θὰ πρέπει νὰ καταλάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐνίσχυσις τῶν παραγωγῶν εἶναι ἐνίσχυσις τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Μὲ τὴν σημερινὴν μάλιστα οἰκονομικὴν κρίσιν ποὺ πράγματι ταλαιπωρεῖ τὴν χώραν μας καὶ ἰδιαίτερα τοὺς ἀγρότας ἡ πριμοδότησις θὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀγρότας καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ συναλλάσσονται μὲ αὐτούς. Προερχόμενος ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Θεσσαλονίκης, πιστεύω, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἀγρότας ὅλων γενικὰ τῶν περιοχῶν. Θέλω δὲ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν μας, εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Εἶναι πρωτοφανής. Θὰ πρέπει νὰ διαβεβαιώσω ἀκόμη τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τοιαύτης ἐκτάσεως οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν διὰ πρώτην φορὰν ἀντιμετωπίζουν οἱ ἀγρόται ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ πρόσθετος λόγος ὅπως βοηθηθοῦν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα εἰς τὴν ἐξαγωγὴν μὲ πριμοδότησιν ἀντὶ πάσης ἄλλης θυσίας. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§221Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ὑποβάλλω μίαν ἐρώτησιν: Θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν πράγματι θέλετε νὰ ψηφισθῇ, ἡ πολυτιμοτέρα ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρητε εἶναι νὰ εἴπητε δύο μόνον λέξεις ἀπὸ τῆς θέσεώς σας. Διότι, ἄλλως κινδυνεύει μὲ τὰς μακρὰς ἀγορεύσεις νὰ σαπίσῃ ἡ πατάτα. Κάμνω, λοιπὸν ἔκκλησιν: Ἀφήσατε τὰς μακρὰς ἀγορεύσεις, καὶ ψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον τὸ θεωρεῖτε χρήσιμον, διότι τοῦτο δὲν εἶναι τεχνικῶς δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἄλλην ἡμέραν. Τελειώσατε, λοιπόν, κ. Τσιάρα. Ἀποτείνομαι εἰς σᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κυρίους οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν καὶ παρακαλῶ, ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῶν παραγωγῶν, νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§222Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Λυποῦμαι διότι, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἱκανοποιήσω τὴν ἐπιθυμίαν σας.

§223Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Διατὶ δὲν ἠμπορεῖτε. Ἐὰν δὲν τὰ εἴπητε αὐτὰ θὰ καταστραφῇ ἡ πατάτα;

§224Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ καταστραφῇ ἡ πατάτα ἐὰν ἐγὼ ὁμιλήσω 10 λεπτά.

§225Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Ἐὰν μείνωμεν χωρὶς ἀπαρτίαν, κ. συνάδελφε, δὲν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐφ’ ὅσον θὰ ὁμιλήσητε σεῖς, φυσικὸν εἶναι νὰ θέλουν νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ἄλλοι. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τελειώνετε γρήγορα καὶ ἀφίσατε τὴν προστασίαν αὐτήν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἀποτελεῖ προστασίαν τῶν παραγωγῶν.

§226Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Θὰ πρέπει νὰ βεβαιωθῆτε κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν θὰ χαθῇ ἡ πατάτα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσίν μου. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. αʹ κ. βουλευταί, προβλέπεται ποιοτικὸν λεγόμενον παρακράτημα 10%, τὸ ὁποῖον παραδιδόμενον ὑποχρεωτικῶς μετὰ τῶν λοιπῶν ποσοτήτων δὲν πρόκειται νὰ πληρωθῇ ἡ ἀξία αὐτοῦ εἰς τὸν παραγωγόν. Δηλαδὴ οὔτε πολὺ οὔτε λίγο, καθιερώνουμε τὴν ἀρχὴ ὅτι εἰς περιπτώσεις καλῶν ἐσοδειῶν θὰ πρέπει μία ποσότης νὰ δημεύεται διὰ νὰ σωθῇ ἡ ὑπόλοιπος. Μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἔχουμε πλήρη ἀντίθεσιν κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Ὁ παραγωγὸς θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ μόχθου του. Γι’ αὐτὸ προτείνω ὅπως ἡ παράγραφος αʹ τοῦ ἄρθρου 1 ἀπαλειφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ εἰς τὴν θέσιν αὐτῆς νὰ διατυπωθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύουν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Νά γίνῃ παρακράτημα ποσοτικὸν μέχρι 30% ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι καὶ τούτου ἡ ἀξία θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς ἀγρότας ὅπως καὶ τοῦ ὑπολοίπου. Πάντως εἴτε εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καταναλωθῇ ἡ πατάτα εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁ παραγωγὸς θὰ πρέπει ὡς προκαταβολὴν νὰ πάρῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς του, τὸ ὁποῖον ἐγὼ καὶ κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ συνεκέντρωσα, ὑπολογίζω γύρω εἰς τὰς 1,80 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἑπομένως μὲ τὴν τιμὴν αὐτὴν παραδίδων ὁ παραγωγὸς τὴν παραγωγήν του θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ εἰσπράξῃ... Σὲ καμμιὰ περίπτωσιν ὁ γεωργὸς θὰ πρέπει νὰ πάρῃ ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς ὡς προκαταβολήν. Τὴν ὑπόλοιπον ἀξίαν τοῦ προϊόντος θὰ εἰσπράξῃ μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν, καὶ ὅτι ἡ ἐργασία αὐτὴ τῆς ἐκκαθαρίσεως θὰ πρέπει νὰ συντομεύεται ὅσον τὸ δυνατὸν καὶ περισσότερον.

§227Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λέτε δηλαδή, κ. συνάδελφε, νὰ τοὺς ἐξασφαλίσουμε τὸ 60% πρὸς 1.80.

§228Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐκεῖνο ποὺ λέγω, κ. Ὑπουργέ, εἶναι νὰ πάρῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὰ χέρια του τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς του ἐξ ὁλοκλήρου μετὰ τὴν παράδοσιν τοῦ εἴδους. Πέραν τούτου θὰ πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν μὲ μίαν καλὴν βοήθειαν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ ἐξάγωμεν 30.000 τόννους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μὲ μίαν καλὴν καὶ γενικὴν κινητοποίησιν νὰ διευρύνωμεν τὴν ἐσωτερικήν μας κατανάλωσιν κατὰ 30–40.000 τόννους. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ὁ δικός μας ὁ λαὸς ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς ἄλλους τρώγει ὀλιγώτερον τὴν πατάτα, εἶναι δυνατὸν ν’ αὐξήσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν κατὰ πολύ, καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι αὐτὸ ἐπιτυγχάνεται, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ πίστις καὶ θέλησις. Ἄλλη παρατήρησίς μας εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 2. Ἐκεῖ, κατὰ τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, ἦτο ὅπως ἡ ὑποχρεωτικὴ παράδοσις τῶν Γεωμήλων γίνῃ εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Εἰς τὸ σήμερον διανεμηθὲν σχέδιον νόμου, ἀντικατεστάθη ὁ Συνεταιρισμὸς ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ ἄλλα ὄργανα. Θὰ παρεκάλουν καὶ πάλιν, ὅπως ἐπανορθωθῇ τοῦτο ὡς εἶχεν ἀρχικῶς. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβωμεν αὐτό, ὅτι φορεῖς αὐτῆς τῆς προσπαθείας εἶναι μόνον αἱ ἀγροτικαὶ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις καὶ οὐδεὶς ἄλλος.

§229Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔκαμα σχετικὴν δήλωσιν, κ. συνάδελφε.

§230Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τελευταία παρατήρησίς μου εἶναι καὶ καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 5, ὅπου διατυποῦνται αἱ κυρώσεις ἐναντίον τῶν παραβατῶν. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἂν ὑπάρξῃ κἄποτε παράβασις αὐτοῦ τοῦ νόμου, ἡ παράβασις αὐτὴ δὲν θὰ σημειωθῇ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν συμφέρον νὰ ἀποτύχῃ αὐτὸς ὁ νόμος καὶ αὐτὴ ἡ προσπάθεια, εἶναι οἱ ἔμποροι. Ἑπομένως ἡ μῆνις τοῦ νόμου θὰ πρέπει νὰ στραφῇ ἐναντίον αὐτῶν καὶ μόνον.

§231Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς ὅλους, κ. συνάδελφε.

§232Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶναι οἱ παραγωγοὶ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ καταστρατηγήσουν τὸν νόμον. Οἱ ἔμποροι εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ παρακολουθήσωμεν καὶ νὰ τιμωρήσωμεν διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς παραγωγούς.

§233Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ποῦ βλέπετε τὴν ἐξαίρεσιν τοῦ ἐμπόρου, κ. συνάδελφε; Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ κατὰ παντὸς παραβάτου. Κανεὶς δὲν ἐξαιρεῖτε.

§234Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Θέλω αὐτὰ νὰ τὰ ξεκαθαρίσωμεν εἰς τὸν νόμον, κ. ὑπουργέ. Ἔτσι μόνον θὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν παραγωγόν. Καταλήγοντας προτείνω, ὅπως ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ νομοθετῇ ἀγροτικὰ ζητήματα, χρήσιμον θὰ εἶναι νὰ συμβουλεύεται τὰς γεωργικὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ἔχουν καὶ αὐταὶ μίαν πολύτιμον πεῖραν. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ βοηθηθῇ ἡ κἄθε Κυβέρνησις σὲ καλὲς λύσεις ἀπὸ τὴ συνεργασία αὐτή. Πέραν αὐτῶν ζητοῦμεν ἀκόμη καὶ συνεργασίαν εἰλικρινῆ καὶ ἔντιμον καὶ μὲ τὴν ἀντιπολίτευσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι καὶ αὐτὴ ἀγωνίζεται ν’ ἀποκαλύπτῃ τὰς ἀδυναμίας τῶν νομοσχεδίων καὶ νὰ ὑποδεικνύῃ τὰς ἐνδεδειγμένας πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ λύσεις καὶ εἶναι καὶ ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ ἐξακολουθῇ καὶ ὁ Κοινοβουλευτικὸς θεσμός.

§235Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κ. Πρόεδρε, μὲ ἐνδιαφέρει καὶ διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν ἑνὸς ἀγροτικοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ διότι εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὑπάρχει μία ἔκτασις, τὸ ὀροπέδιον Λασηθίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς μόνον εἰσόδημα τὴν πατάταν. Χαίρομαι, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργὸς ἀπεφάσισε νὰ προστατεύσῃ ἓν ἀπὸ τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Εὔχομαι εἰλικρινῶς, τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐπιτύχῃ. Αὐτὸ ἐξ ἄλλου εἶναι ἐπιθυμία ὅλων μας καὶ ἐπιθυμία, ἀσφαλῶς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι μὲ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιελήφθησαν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν θὰ διασφαλισθῇ ἐπαρκῶς ἡ προστασία τῆς πατάτας. Καθ’ ἡμᾶς δὲν θὰ εἶναι ἐπαρκὴς ἡ προστασία τῶν παραγωγῶν ἐὰν δὲν καθορισθῇ ρητῶς μία βασικὴ τιμή, τῆς ὁποίας θὰ ἀπολαύσουν ἅπαντες οἱ παραγωγοί. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργός, περὶ τῆς ἀνάγκης διαφορετικῆς τιμῆς τῆς πατάτας, εἶναι ὀρθὸν καὶ τὸ ἐγκρίνομεν. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον φοβούμεθα, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ εἶναι τεταγμένη ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐγκαταλείπει τὴν ἀρχὴν αὐτὴν καὶ ἐφαρμόζει τὴν διευθυνομένην οἰκονομίαν. Φοβούμεθα, λοιπόν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ὡς ἀρχή, τὴν ὁποίαν δὲν πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ. Ἕνεκα τούτου ἐπιμένομεν ὅπως ὁ κ. ὑπουργός, γίνῃ σαφέστερος, πρὸς ἀποφυγὴν πάσης παρεξηγήσεως. Εἶναι ἀνάγκη, κ. ὑπουργέ, νὰ προστατεύσωμεν τοὺς πατατοπαραγωγούς μας. Κατὰ τὸ 1957 εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω μίαν περιοδείαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ οἱ κάτοικοι ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας μοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ ἐγκαταλείψουν τὴν περιφέρειαν διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ζήσουν μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας. Δι’ αὐτό, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ φανῇ γεναιότερος, προκειμένου νὰ προστατεύσῃ τοὺς πατατοπαραγωγούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον σχετικῶς μὲ τὰς ποινικὰς διατάξεις.

§236Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἴπομεν, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ ἐπιτυχία τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κλιμάκωσιν τῆς συγκομιδῆς, ὅπερ ἐξαρτᾶται πάλιν ἀπὸ τὴν πειθαρχίαν τῶν παραγωγῶν. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν διαγραφὴν τῶν ποινικῶν διατάξεων.

§237Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι οἱ παραγωγοί μας, διαφωτιζόμενοι, θὰ πειθαρχήσουν ἀπολύτως, καὶ δὲν ὑπάρχει, συνεπῶς, ἔδαφος ἐφαρμογῆς τῶν ποινικῶν διατάξεων.

§238Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς δημιουργημένης ἐφέτος καταστάσεως, εἶμαι σύμφωνος, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν βάσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ποὺ εἶναι α) κλιμάκωσις τῆς συγκομιδῆς, β) ρύθμισις τῆς διαθέσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ γ) προσπάθεια ἐξαγωγῆς. Ἐπίσης, εἶμαι σύμφωνος μὲ ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ κ.κ. Τσιάρας καὶ Κολαμπᾶς. Ἐπίσης, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν κλιμάκωσιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὸν καθορισμὸν διαφορετικῆς τιμῆς. Ἐπίσης συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Γαληνόν, ὑποστηρίξαντα ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ ὡς ἐλαχίστη τιμὴ ἡ καλύπτουσα ἐπαρκῶς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ καὶ τοῦ 40% τοῦ παρακρατήματος. Διαφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γαληνοῦ καὶ τοῦ κ. Στεφανοπούλου, περὶ καθορισμοῦ μικρῶν διαφορῶν μεταξὺ τῶν τιμῶν πρωΐμου καὶ ὀψίμου πατάτας. Ἡ ἐπιτυχία παραγωγῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πρωϊμότητα τοῦ προϊόντος. Διότι τῶν πρωΐμων ποικιλιῶν ἐξασφαλίζεται ἡ ἐξαγωγή. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν προσπάθειαν τῶν παραγωγῶν μας, διὰ τὴν παραγωγὴν πρωΐμου προϊόντος. Δὲν πρέπει, ὅμως, νὰ παραγνωρίσωμεν, ὅτι διὰ νὰ ἔχωμεν πρώϊμον προϊὸν ἡμεῖς οἱ Μεσσήνιοι, δὲν θὰ ἀναμείνωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν ἀπὸ ἕκαστον λάκκον μίαν ὀκᾶν πατάτα. Θὰ ἐξάγωμεν μόνον 80–150 δράμια. Αὐτὸ κάμνει ὁ Μεσσήνιος καὶ βγάζει τὸ προϊόν του γρηγορώτερα ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους παραγωγούς. Βγάζει τὸ προϊόν του τὸν Ἀπρίλιον ἢ ἀρχὰς Μαΐου, ἀρκούμενος εἰς ἀπόδοσιν 100 δραμίων κατὰ λάκκον. Ἐνῷ ἂν ἐπερίμενε τὸν Ἰούνιον, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ 300–400 δράμια κατὰ λάκκον. Δὲν δικαιολογεῖται, λοιπόν, δι’ αὐτοὺς διαφορὰ τιμῆς, μόνον κατὰ 20 ἢ 50% ἀνωτέρα. Οὔτε 200, οὔτε 300% διαφορᾶς ἐπὶ πλέον τιμῆς, δὲν καλύπτουν τὴν ζημίαν του ἐκ τῆς μικρᾶς ἀποδόσεως. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ δώσωμεν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς μεγαλυτέραν τιμὴν 300–400% πέραν τῆς συνήθους, διὰ νὰ ἐξουδετερωθῇ ἡ διαφορὰ τῆς ποσότητος ἐκ τῆς πρωΐμου ἐξαγωγῆς τῆς πατάτας. Πρέπει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ τὸ προσέξῃ πολὺ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παραγωγοὺς ἐξαγωγίμου προϊόντος.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§240Α. ΜΕΡΟΣ. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Βουλῆς, ἡ προσοχή, τὴν ὁποίαν ἀφιέρωσεν εἰς τὸ πρὸς συζήτησιν θέμα, θεωρούμενον ὡς ἀγροτικόν. Καὶ εἶναι βεβαίως ἀγροτικόν, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ ἀφορᾷ καὶ τὸ σύνολον τῆς κοινωνίας, διότι πᾶσα ἐνίσχυσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἔχει καὶ τὸν καλόν της ἀντίκτυπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων. Φανερόν, ὅτι ἡ ὑπάρχουσα σήμερον εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀγορὰν οἰκονομικὴ καχεξία, ἔχει τὴν αἰτίαν της εἰς τὸ χαμηλὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Πάσχουν οἱ ἀγρόται; Δοκιμάζεται ὁλόκληρος ὁ πληθυσμός. Ἡ ἐπιδειχθεῖσα, ὡς ἀνεφέρθη, προσοχὴ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς διὰ τὸ ἐξεταζόμενον νομοσχέδιον, μαρτυρεῖ τὴν κατανόησιν αὐτῆς, ὡς πρὸς τὸ δύσκολον τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ἡ ἀγροτικὴ τάξις καὶ μαρτυρεῖ ἐπίσης τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ τάξις αὐτὴ ἐνισχυθῇ. Καὶ πρὸς τοῦτο, πρωταρχικὸς ὅρος εἶναι ἡ παροχὴ καὶ ἐξασφάλισις ἱκανοποιητικῶν τιμῶν εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ὁπωσδήποτε πρέπει ν’ αὐξηθῇ τὸ κατὰ οἰκογένειαν εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, πρέπει νὰ παράσχωμεν καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς ὅλους τοὺς χωρικούς, τὰ πλεονεκτήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ πολλοῦ εἶναι κτῆμα ὅλων τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων. Σήμερον λειτουργοῦν 130 ταμεῖα ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξασφαλίζοντα ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἐκτάκτους χορηγήσεις καὶ σύνταξιν κατὰ τὸ γῆρας εἰς τοὺς ἀνθρώπους τῶν πόλεων μόνον, ἐνῷ οἱ χωρικοὶ εἶναι ἐντελῶς ἀνασφάλιστοι καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἐπιβαρύνονται οἰκονομικῶς, διὰ νὰ ἔχουν ἀσφάλισιν οἱ ἄλλοι. Τελευταίως μόνον ἱδρύθησαν ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον μερικὰ ἰατρεῖα, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν λέγεται ἀσφάλισις. Πρέπει, λοιπόν, νὰ τονώσωμεν ἐν τῷ συνόλῳ της τὴν ἀγροτικὴν τάξιν μὲ μέτρα προστασίας τῶν προϊόντων της καὶ πρέπει, ἐπίσης, νὰ θεσπίσωμεν καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας. Πρέπει, ὡς πρὸς τοῦτο, ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀνισότης νὰ ἀρθῇ. Καὶ ἡ παροῦσα Βουλὴ θὰ τεθῇ ἐν ἁρμονίᾳ μὲ τὸ δίκαιον ἐὰν αὐτὴ σπεύσῃ νὰ ψηφίσῃ τὸν σχετικὸν νόμον. Ὅσον ἀφορᾶ, τώρα, τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, ν’ ἀποσαφηνίσῃ: Ἂν πρόκειται, δηλαδή, περὶ προστασίας μόνον τῶν 200 χιλιάδων τόννων τῆς ἐαρινῆς περιόδου, ποὺ παράγει κυρίως ἡ Πελοπόννησος ἢ ἂν ἀφορᾷ καὶ τὴν θερινὴν καὶ φθινοπωρινὴν πατατοπαραγωγὴν ἄλλων περιφερειῶν τῆς χώρας. Ἂς ἀναφερθῇ, ὅτι ἡ ὅλη πατατοπαραγωγὴ συμποσοῦται εἰς 450 περίπου χιλιάδας τόννων. Ἐρωτῶ, πάλιν, τὸν κ. ὑπουργόν: Τείνομεν εἰς προστασίαν τῆς ἐαρινῆς μόνον πατάτας καὶ ἀγνοοῦμεν τὴν πατάτα τῶν ἄλλων ἐποχῶν τοῦ ἔτους;

§241Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ρητῶς ἀναφέρεται, ὅτι ρυθμίζεται τὸ θέμα τῆς πατάτας, τῆς προσφερομένης, κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Μαΐου μέχρι τοῦ Αὐγούστου. Εἰς τὸ τέλος δὲ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται παράτασις τῆς περιόδου αὐτῆς, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη.

§242Α. ΜΕΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω, ὅπως καθορισθῇ σαφῶς ἡ ἐπέκτασις τῆς προστασίας.

§243Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει θέμα διὰ τὴν χειμερινὴν παραγωγήν, διότι ἡ πατάτα τῆς χειμερινῆς περιόδου διατηρεῖται ἐπὶ μακρόν. Ὑπάρχει, ὅμως ἕνα ἄλλο θέμα. Τὸ θέμα τῆς διακινήσεως τοῦ προϊόντος ἀπὸ τὴν παραγωγὴν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τὸ ζήτημα, δηλαδή, εἶναι νὰ περιορίσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεμβάλλονται μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως.

§244Α. ΜΕΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε ὑπουργέ, νὰ περιορίσωμεν τὰ εὐεργετήματα τοῦ νομοσχεδίου μόνον εἰς τὴν θερινὴν περίοδον. Πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν προστασίαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσωμεν τὰς 200 χιλιάδας τόννους πατάτας τῆς Πλεποννήσου καὶ ν’ ἀφήσωμεν ἀπροστατεύτους τοὺς 250 χιλιάδας τόννους τῶν ἄλλων περιφερειῶν, διότι γίνεται εἰς ἄλλας ἐποχὰς τοῦ ἔτους ἡ συγκομιδή; Γνωρίζω, κύριοι βουλευταί τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Γεωργίας κυρίου ὑπουργοῦ, ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω εἰς τὴν παρατήρησίν μου. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ χαρακτηριζόμενον ὡς ποιοτικὸν παρακράτημα. Εἶμαι σύμφωνος πρὸς ὁμιλήσαντας προγενεστέρως κυρίους συναδέλφους καὶ ζητῶ καὶ ἐγώ, ὅπως ἡ σχετικὴ διάταξις ἀπαλειφθῇ. Ἐάν, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἤθελε δεχθῆ τὴν διαγραφήν, τότε ἂς στέρξῃ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τοὐλάχιστον ἕνα λογικὸν τίμημα καὶ διὰ τὸ 10% αὐτὸ τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὅλο βεβλαμμένον. Ὡς πρὸς τὸ ὄργανον τῆς συγκεντρώσεως, νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἡ δὲ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ κάμνῃ μόνον τὴν χρηματοδότησιν. Κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ἰδιαιτέραν μᾶς προκαλεῖ ἐντύπωσιν ἡ διάταξις, ἡ ὁποία καταργεῖ τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον ἐπὶ τῆς πατάτας. Εὐχῆς δὲ ἔργον θὰ ἦτο, ἂν τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον κατηργεῖτο καὶ διὰ τὸν ἐγχώριον σῖτον, ὁ ὁποῖος προσφερόμενος εἰς τοὺς ἰδιώτας γίνεται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως εἰς βάρος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Διὰ νὰ καταργηθῇ, ὅμως, καὶ ἐκεῖ τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον, πρέπει ἡ συγκέντρωσις νὰ παραλαμβάνῃ ὅλα τὰ πλεονάσματα τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἀκόμη καὶ δι’ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ μέτρον. Τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον, ἐπωφελούμενον ἀπὸ τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν, τοὺς ἐκμεταλλεύεται μὲ προσφορὰν χαμηλοτάτων τιμῶν.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§246Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ καλλιέργεια τῶν γεωμήλων ἔχει λάβει τοιαύτην ἔκτασιν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὥστε νὰ ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ παραγωγὴ θ’ ἀνέλθῃ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 200 χιλιάδων τόννων. Συνεπῶς, λίαν συντόμως θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς ἀπορροφήσεως τῆς παραγωγῆς παρὰ τῆς καταναλώσεως. Τὸ πρόβλημα τοῦτο, δημιουργεῖται ὑπὸ σοβαρωτέραν φάσιν διὰ τὴν ἐαρινὴν παραγωγὴν καὶ εἰς τοῦτο ἔχει τὸ προβάδισμα ἡ Μεσσηνία, τῆς ὁποίας ἡ παραγωγὴ εἶναι πρώϊμος. Δυστυχῶς, ἡ ἐαρινὴ πατάτα, ἔχει τὸ μειονέκτημα νὰ μὴ δύναται νὰ ἐναποθηκευθῇ ἐπὶ μακρόν, ἄνευ βλάβης καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ρύθμισις τοῦ χρόνου τῆς ἐξαγωγῆς καὶ διαθέσεως, θὰ ὠφελήσῃ πολὺ τοὺς παραγωγούς, ὥστε ν’ ἀποφεύγεται ἡ ἀθρόα προσφορὰ καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ μεγάλη ὑποτίμησις τοῦ προϊόντος, ἐπὶ μεγίστῃ ζημίᾳ τῶν παραγωγῶν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐπικροτεῖται ἡ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως εἰσαγωγὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον δέον νὰ ψηφισθῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν πατατοκαλλιέργειαν θεσπίζεται διὰ πρώτην φορὰν ἡ προστασία τοῦ προϊόντος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη καὶ ἰδίως κατὰ τὸ 1950–1951 καὶ 1957, ἐὰν δὲν παρενέβαινε τὸ Κράτος, διὰ τῆς διαθέσεως 20 ἑκατομμυρίων ὑπὲρ τῶν πατατοπαραγωγῶν, θὰ ἦτο φρικτὴ ἡ κατάστασις. Σήμερον, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τίθενται αἱ βασικαὶ ἀρχαί, ἐπὶ ὁποίων θὰ στηρίζεται ἡ προστασία τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἐπικροτεῖται πλήρως ἀπὸ ἡμᾶς καὶ τῶν πατατοπαραγωγῶν ἡ λαμβανομένη, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, μέριμνα. Θέλω, ὅμως, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὥστε ἡ ἑνιαία τιμὴ νὰ εἶναι καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν καὶ νὰ γίνῃ μόνον διάκρισις ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τῆς πατάτας τῆς ἐαρινῆς περιόδου. Ἡ ἐαρινὴ παραγωγὴ ἔχει τὸ δυσμενὲς προνόμιον, ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, νὰ εἶναι μικροτέρα, λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ χρόνου. Ἐπίσης, ἔχει τὸ δυσμενὲς προνόμιον, ὅτι ὑφίσταται τοὺς καιρικοὺς κινδύνους. Διὰ τοῦτο, τὰ εἰδικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὴν ἐαρινὴν πατάταν, εἶναι πλήρως δικαιολογημένα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§248Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς προηγούμενα ἔτη ἡ πατατοπαραγωγή μας διῆλθεν ὀξεῖαν κρίσιν, ὅπως πχ. κατὰ τὸ ἔτος 1957, λόγῳ τῆς μεγάλης κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο παραγωγῆς. Ἐφέτος, ὅμως, ἡ κρίσις αὕτη εἶναι ἔτι ὀξυτέρα διὰ τοὺς πατατοπαραγωγούς μας, διὰ τοὺς ἑξῆς δύο βασικοὺς λόγους, ἤτοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι αἱ ἐφετειναὶ δυσμενεῖς καιρικαὶ συνθῆκαι ἐπέδρασαν εἰς τὴν πατατοπαραγωγήν μας, ὥστε αὕτη νὰ χάσῃ δι’ ἐφέτος ἕνα βασικὸν πλεονέκτημα ποὺ ἔχει ἔναντι τῆς πατατοπαραγωγῆς ἄλλων χωρῶν, δηλαδὴ τὴν πρωϊμότητα, ποὺ θὰ διηυκόλυνε σημαντικῶς τὴν εὐχερῆ ἐξαγωγὴν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἡ ἔκτασις τῆς πατατοκαλλιεργείας καὶ αἱ εὐνοϊκαὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως καιρικαὶ συνθῆκαι ηὔξησαν ποσοστιαίως εἰς μεγάλον βαθμὸν τὴν παραγωγήν μας. Ἐξ αὐτῶν τῶν δύο βασικῶν λόγων ἀντιμετωπίζει, ὡς προανέφερα, ἡ πατατοπαραγωγή μας πρόβλημα ὀξύ. Ἐντεῦθεν δὲ ἀνέκυψε καὶ ἡ ἀνάγκη, ὅπως ληφθῶσι μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ διευκολύνουν τὴν ἐξαγωγὴν μέρους τῆς παραγωγῆς μας, ὥστε, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νὰ συγκρατηθῶσιν αἱ τιμαὶ εἰς ἕνα ὑποφερτὸν ἐπίπεδον, ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον θὰ καλύπτῃ τὰ ἔξοδα, ἀλλὰ καὶ στοιχειῶδες κέρδος εἰς τὸν παραγωγὸν νὰ καταλείπῃ. Καὶ ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς, εἶναι ἀξιέπαινος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, διὰ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν καὶ νομοθετικὸν μέτρον νὰ λάβῃ, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον πιστεύομεν, ὅτι θὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς πατάτας μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συνεπῶς θὰ συγκρατήσῃ ἔν τινι μέτρῳ τὰς τιμάς. Μοῦ δίδεται, ἐν τούτοις, ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἱδρύσεως κέντρων σποροπατατοπαραγωγῆς ἐν Ἑλλάδι, ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, καὶ ἐγκλιματισμένον σπόρον εἰς τὸ μέλλον νὰ ἔχωμεν, κατάλληλον εἰς τὰς τοπικάς μας συνθήκας, καὶ νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη μὲ δαπάνην ἀξιολόγου συναλλάγματος, νὰ εἰσάγωμεν καθ’ ἕκαστον ἔτος τὸν ἀναγκαιοῦντα πατατόσπορον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅστις πολλάκις καὶ ἀποτυγχάνει εἰς ἀπόδοσιν, διότι δὲν ἀντέχει εἰς τὴν σύστασιν τοῦ ἐδάφους καὶ τὰς ἰδικάς μας κλιματολογικὰς συνθήκας. Πέραν δὲ αὐτοῦ, παρακαλῶ τοὺς κυρίους ὑπουργούς, ὅπως μελετήσουν καὶ ἀποφασίσουν συντόμως τὴν δημιουργίαν ψυκτικῶν καὶ ἀποθηκευτικῶν χώρων, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ ἐναποτίθεται ἡ παραγομένη κατ’ ἔτος πατάτα, ὥστε διατηρουμένη νὰ διακινῆται προοδευτικῶς, ἀνάλογα μὲ τὴν ζήτησιν τῆς καταναλώσεως, καὶ οὐχὶ ἀθρόως, λόγῳ μὴ διατηρήσεώς της, διότι τὸ μέτρον τοῦτο τῆς ἀθρόας προσφορᾶς, τῆς ἐαρινῆς ἰδίως πατάτας, ἥτις ἀποδίδει καὶ τὴν μεγαλυτέραν ποσότητα, συντελεῖ εἰς τὸν ἐξευτελισμὸν τῶν τιμῶν. Ἰδίως ψυκτικῶν καὶ ἀποθηκευτικῶν χώρων ἔχομεν ἀνάγκην ἐν Μεσσηνίᾳ, ἡ παραγωγὴ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι διατηρήσιμος, παρὰ μόνον ὡρισμένα 24ωρα ἀπὸ τῆς ἐξαγωγῆς της. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀπόφασιν νὰ ρυθμίσῃ ταχέως, διὰ νομοθετικοῦ μέτρου, τὸ ζήτημα τῆς ἐφετεινῆς πατάτας, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐλπίζω δέ, συντόμως νὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, νὰ χειροκροτήσω καὶ τὴν ἵδρυσιν κέντρων σποροπατατοπαραγωγῆς καὶ τὴν τοιαύτην ψυκτικῶν καὶ ἀποθηκευτικῶν χώρων ἐν Μεσσηνίᾳ. Παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὴ σχετικὴ τροπολογία τῶν συναδέλφων κ.κ. Γεροκωστοπούλου καὶ Σαμαρᾶ.

§249Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον γνῶσιν τῆς τροπολογίας τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀποβλέπει νὰ ἐφοδιάσῃ μὲ μέτρα διατηρήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ καταβληθοῦν καὶ ἄλλα ποσά, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν χώρων, πρὸς ἀποθήκευσιν ὅλων τῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαρότσης, ἔχει τὸν λόγον.

§251Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Προκειμένου διὰ τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι δι’ αὐτοῦ γίνεται ἔναρξις τῆς προστασίας τῆς πατάτας. Βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον κατετέθη βεβιασμένως καὶ περιέχει ἀσαφείας καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπώσωμεν οὐσιαστικωτέρας κρίσεις. Ἐπαφιέμεθα, ὅθεν, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐλπίζομεν νὰ ὑπάρξῃ δικαία, μὲ γνώμονα πάντως τὴν ἐξασφάλισιν δικαίας τιμῆς διὰ τοὺς παραγωγούς, δηλαδὴ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς συντηρήσεως τοῦ παραγωγοῦ, μέχρι τῆς νέας παραγωγῆς. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως, ἡ διαφορὰ τιμῆς διαθέσεως τῆς πρωΐμου καὶ τῆς ὀψίμου παραγωγῆς. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ, διότι τόσον ἡ πρώϊμος, ὅσον καὶ ἡ ὄψιμος παραγωγή, ἔχει κόστος μεγαλύτερον τῆς μέσης καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ ἡ διάρθρωσις τῆς παραγωγῆς ἔχουν προσαρμοσθῆ πρὸς τὰς ὑψηλοτέρας τιμάς. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ τὴν ὄψιμον παραγωγήν, ἡ ὁποία μάλιστα εἶναι ἰδιαιτέρως ἀξία προσοχῆς, διότι δίδει καὶ τὸν σπόρον τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ἐπειδὴ διὰ πρώτην φορὰν θὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα, θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος, λόγῳ τῶν ἀποθεμάτων τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν, νὰ ζημιωθῇ ἡ χειμερινὴ παραγωγή. Τὸ λεχθὲν παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ὄψιμος παραγωγὴ δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας, διότι διατηρεῖται ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, δὲν εἶναι ἀπολύτως ὀρθόν, διότι οἱ παραγωγοὶ πιέζονται πάντοτε ἀπὸ βιοτικὰς των ἀνάγκας κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραγωγῆς. Πέραν τούτου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θεσπιζόμενον παρακράτημα 10% καὶ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀκατανόητον καὶ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς θὰ θεωρηθῇ δήμευσις. Αὐτὴν τὴν ποσότητα καὶ ποιότητα συνήθως τὴν διαθέτουν οἱ παραγωγοὶ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ τώρα θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὴν παραδώσουν καὶ νὰ ἐξεύρουν ἄλλην τροφὴν διὰ τὰ ζῶα των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐστηρὰ μία καλὴ διαλογή. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προσέξῃ. Περαιτέρω, ὡς πρὸς τὰ ὄργανα συγκεντρώσεως, βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ ἡ συγκέντρωσις εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ τὴν ΑΤΕ, ἀλλὰ ἐν ταὐτῷ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθῇ καὶ τὸ ἐμπόριον. Διότι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται πρώτην φορὰν σήμερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ συνεχισθῇ. Ἑπομένως, δὲν θὰ πρέπει νὰ θιγῇ τὸ δρῶν ἐμπόριον καὶ νὰ ἐξοντωθῇ, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ χρειασθῇ καὶ πάλιν. Καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι τῆς πατάτας προσφέρουν ὑπηρεσίαν καὶ εἶναι χρήσιμοι καὶ ἴσως νὰ τοὺς ξαναχρειασθῶμεν. Ἐπίσης ἕνα λεπτὸν σημεῖον, εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις διακινήσεως τοῦ προϊόντος. Φοβοῦμαι, ὅτι ἐπειδὴ ὁ ἔλεγχος διακινήσεως εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα εἶναι πολὺ δυσκολώτερος ἀπὸ τὸν ἔλεγχον διακινήσεως εἰς τὰς νήσους, θὰ συμβῇ ἐκεῖνο ποὺ συνέβη τὸ 1957, ὁπότε διετίθετο ἡ παραγωγὴ τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς τῶν Νήσων. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ αὐτό. Ἐπίσης, ἄλλο λεπτὸν σημεῖον, εἶναι τὸ πῶς θὰ γίνεται ἡ κλιμάκωσις τῆς ἐξορύξεως τοῦ προϊόντος καὶ ποῖος θὰ ἐλέγχῃ τὴν κλιμάκωσιν.

§252Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κατ’ ἀρχήν, κατὰ περιφερείας θὰ ὁρίζεται καὶ θὰ εἶναι διαδοχική. Ἔπειτα δύναται νὰ εἶναι κατὰ ποικιλίας. Ἐὰν μία ποικιλία εἶναι ἀντοχῆς, θὰ τὴν ρίξωμεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἀργότερον, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν μεγάλην προσφοράν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς διακινήσεως, αὐτὸ συνέβη, τὸ 1957, διότι δὲν εἶχον τότε δημιουργηθῆ αἱ προϋποθέσεις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἐνῷ τώρα δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσει, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἔλεγχος διακινήσεως καὶ νὰ ἐπιτύχῃ καὶ ἡ κλιμάκωσις, διὰ νὰ μὴ γίνῃ συμφόρησις τῆς προσφορᾶς.

§253Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, ὥστε νὰ μὴ προκύψῃ ἀδικία εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Τελευτῶν, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι, ἐν συνεχείᾳ αὐτῆς τῆς καλῆς ἀρχῆς, ἂς εἴπωμεν, θὰ πρέπει κἄπως σοβαρωτέρα φροντὶς νὰ ληφθῇ διὰ τὴν πατάτα. Ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οὐσιαστικὸς τρόπος προστασίας τῶν προϊόντων εἶναι ἡ εἰσαγωγή, ἡ πριμοδότησις μέχρι ἱκανοποιήσεως τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ἀγωνιστικότητα, ἡ περιφρόνησις τοῦ κόστους, ἡ πριμοδότησις τῶν λιπασμάτων, ἡ ὁποία εἰς ἄλλα προϊόντα εἶναι μεγαλυτέρα, ὅπως εἶναι εἰς τὸν σῖτον. Ἐπίσης, τὸ κόστος τοῦ σπόρου τῆς πατάτας, παρουσίασε τὸ φαινόμενο πολλὲς φορὲς νὰ φθάσῃ εἰς ἐξωφρενικὰς τιμάς. Ἐπεβαρύνθη καὶ ἐζημιώθη ἡ διαχείρισις τῆς ΚΥΔΕΠ. Εἶναι μία κακὴ ἀρχή, ὅτι ὁ παραγωγὸς παίρνει 4, 4½ καὶ 4,80 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ἐπίσης, πρέπει νὰ προωθηθῇ ἡ κατανάλωσις, ἡ ἐσωτερική, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ χαμηλότερον ἐπίπεδον τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως πατάτας. Ἄλλα Κράτη, καταναλίσκουν πολὺ περισσότερα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ πατατοπαραγωγῆς, θὰ πρέπει νὰ προωθηθῇ πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ ἡ ἰδική μας οἰκονομία. Ὁμιλῶ περὶ γενικωτέρας προπαγάνδας, ὥστε νὰ αὐξηθῇ τὸ ἐπίπεδόν της. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ θ’ ἀναμείνωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι κυρίως αὐτὸ βαρύνει. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἐμφανίζεται ἀσαφὲς καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν περισσότερα πράγματα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν πρὸς τὸν κ. Μέρον, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ἀπείρως, διὰ τοὺς ἀγῶνας του ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὡς ἐπίσης καὶ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Ἀγροτικὴν Ὁμάδα. Ἡ παρατήρησίς μου, ὅπως περιορισθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἶχε τὴν ἔννοιαν νὰ μὴ ἐπεκταθῇ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς παρατάξεώς του, καὶ τοῦτο, διὰ νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶχε οὐδὲ πόρρωθεν τὴν ἔννοιαν οἱασδήποτε αἰχμῆς κατὰ τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος καὶ τοῦ προσώπου του.

§255Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἀκριβῶς αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἤθελα νὰ κάμω καὶ ἐγώ. Δὲν ἠξεύρω, ποίαν πολιτικὴν θέλετε νὰ κάμετε εἰς ἕνα, ὁ ὁποῖος κατηνάλωσεν ὁλόκληρον τὴν ζωήν του διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Μήπως θέλετε νὰ κάμετε βιομηχανικὴν πολιτικήν; Ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν δήλωσιν ὑμῶν, διότι καὶ προκαταβολικῶς εἴχομεν κάμει δήλωσιν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιορισθῆτε, κύριε συνάδελφε, εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπα ἐγώ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§257Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ κατ’ ἐξοχὴν οἱ προερχόμενοι ἀπὸ περιφερείας, αἱ ὁποῖαι παράγουν πατάταν, παρακολουθοῦμεν μὲ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ πράγματι, ὁλοψύχως εὐχόμεθα ὅπως, ἐπὶ τῇ προόψει μιᾶς πλουσίας ἐφετεινῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς, ὑπολογιζομένης εἰς 200.000 τόννους πατάτας, τὰ μέτρα τὰ ληφθησόμενα, ἀποβοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀναξιοπαθοῦντος ἀξίου καλυτέρας τύχης ἀγροτικοῦ κόσμου, πρὸς βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου του. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρέπει οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ λησμονῇ, ὅτι κατ’ ἐξοχὴν οἱ πατατοπαραγωγοὶ τῆς χώρας, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὴν τελευταίαν 6ετίαν, ὑπέστησαν δεινὰ πλήγματα καὶ περιήχθησαν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν τὸ 1956, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καὶ ἐψηφίσθη, δι’ ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μεγάλης ποσότητος πατάτας, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐσήπετο ἡ ἐγχωρία καὶ οἱ πατατοπαραγωγοὶ κυριολεκτικῶς ἐπένοντο. Σήμερον, ὅμως, δὲν θὰ ἐδίσταζα νὰ ἐπαινέσω τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐὰν ἤμην βέβαιος, ὅτι τὰ μέτρα τὰ διοικητικά, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν, θὰ ἀποβοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν μας. Πολύ, ὅμως, φοβοῦμαι, διὰ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ διὰ τὴν ἱκανότητα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ὀργάνων της νὰ κάμουν τὴν προσφορωτέραν ἐφαρμογήν των. Γενικώτερον, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἐμφανιζόμενον εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ ἕνα τύπον πλαισίου, ἔχει πολλὰς ἀσαφείας καὶ ἀτελείας. Ἀρκοῦμαι, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὑποστηρίξω ὡρισμένας βασικὰς τροπολογίας, προταθείσας καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκομεν ὅλοι νὰ καταστήσωμεν ἀρτιώτερον τὸ νομοθέτημα. α) Προτείνω, κύριε Πρόεδρε, τὴν διατήρησιν εἰς τὸ ἄρθρον 1 τῆς ἀπαγορεύσεως προσφορᾶς εἰς τὴν κατανάλωσιν γεωμήλων κατωτέρων ποιοτήτων ἢ μὲ ποιοτικὰς βλάβας, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως, ἥτις προβλέπει τὸν καθορισμὸν ποσοστοῦ 10% ποιοτικοῦ παρακρατήματος ὑποχρεωτικῶς, ἐν περιπτώσει συγκεντρώσεως μετὰ τῶν κανονικῶν ποιοτήτων, ἄνευ καταβολῆς ἀξίας τινός. Ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ προκαλέσῃ ἐντόνους διαμαρτυρίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι θεσπίζει ὑποχρέωσιν τῶν παραγωγῶν παραδόσεως τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ, ἄνευ καταβολῆς ἀξίας τινὸς καὶ προκαλεῖ οὕτω κατάφωρον εἰς βάρος των ἀδικίαν. Θὰ ἠδυνάμην, μετὰ ταῦτα, νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα ὀρθῶς ὑπεστήριξε πρὸ ὀλίγου, ὁ παλαίμαχος συνάδελφος κ. Μέρος. β) Προτείνω τὸν καθορισμὸν εἰς τὸ ἄρθρον 3 παρ. 1 συγκεκριμένης τιμῆς κατ’ ὀκᾶν πατάτας, δηλαδὴ τιμῆς ἀσφαλείας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι κατωτέρα αὐτῆς ἡ εἰς τὸν παραγωγὸν πληρωτέα. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι, μία τῆς ΕΔΑ καὶ ἑτέρα τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος. Εἰς τὴν πρώτην γίνεται προσδιορισμὸς τιμῆς δραχ. 1,80 κατ’ ὀκᾶν, εἰς τὴν δευτέραν δίδεται μία μέση λύσις καθορισμοῦ τιμῆς, βάσει τῆς τοῦ παρελθόντος ἔτους, μὲ προσαύξησιν κατὰ 20 λεπτά. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοθετήματος μεταβατικοῦ χαρακτῆρος καὶ προσωρινῆς ἰσχύος, προωρισμένον νὰ ρυθμίσῃ θέμα κατεπεῖγον τῆς ἐφετεινῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς, δικαιολογεῖται ἀπολύτως ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς αὐτῆς ἀσφαλείας, ὥστε νὰ ὑφίσταται ἕνα ὅριον στοιχειώδους ἱκανοποιήσεως τῶν παραγωγῶν, ἐν ὄψει τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν δεδομένων. γ) Προτείνω τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 6, εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπεται, ἐκτὸς τῆς κατασχέσεως πάσης ποιότητος γεωμήλων οἱουδήποτε παραβάτου καὶ ἡ ἐπιβολὴ ὑπὸ τῶν ποινικῶν Δικαστηρίων βαρυτάτων ποινῶν εἰς βάρος τῶν πατατοπαραγωγῶν, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος. Τὰ λαμβανόμενα μέτρα ἐπιβολῆς βαρυτάτων κυρώσεων, εἶναι σκληρὰ καὶ ἀνελεύθερα, προωρισμένα νὰ προκαλέσουν δυσφορίαν καὶ ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι καθιεροῦται μία ἐπικίνδυνος, ἀπαράδεκτος καὶ ἀήθης μέχρι σήμερον ἀρχὴ ποινικῆς διώξεως ἀθρόως παραγωγῶν γεωργικῶν προϊόντων, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως αὐτῶν. Ἐπὶ πλέον δημιουργεῖται ὁ πρόσθετος κίνδυνος νὰ κάμουν κατάχρησιν ἐξουσίας τὰ ἁρμόδια διοικητικὰ καὶ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἐνεργοῦντα αὐθαιρέτως καὶ διώκονται πολιτικῶς, ἀναιτίως ἢ δι’ ἀσήμαντον ἀφορμὴν παραγωγοὺς τελοῦντας εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν.

§258Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν περιφέρειαν Μεσσηνίας, ὁρίζωμεν χρόνον συγκομιδῆς τοῦ προϊόντος ἀπὸ 1–15 Ἰουνίου καὶ ὑπάρξουν κακοὶ παραγωγοί, ἐκ συμφέροντος κινούμενοι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ μέσα Μαΐου φορτώνουν 1–2 αὐτοκίνητα καὶ ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ πωλήσουν πατάταν, παρὰ τὸν ὁρισθέντα χρόνον συγκομιδῆς, τί θὰ πρέπει νὰ γίνῃ, κατὰ τὴν γνώμην σας, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν;

§259Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατ’ ἀρχὴν συμμερίζομαι τὴν ἀνάγκην τῆς λήψεως διοικητικῶν μέτρων, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐν τῷ νόμῳ θεσπιζομένων διατάξεων. Ἀποκρούω, ὅμως ἀπολύτως τὴν ἄσκησιν ποινικῆς διώξεως. Θὰ ἠδύνατο, ἐπὶ τέλους, νὰ καταργηθῇ ἡ διαταγὴ περὶ ποινικῆς διώξεως καὶ νὰ διατηρηθῇ μόνον τὸ μέτρον τῆς κατασχέσεως, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ δύνασθε νὰ ἀντιμετωπίσητε ἀποτελεσματικῶς τὴν περίπτωσιν ποὺ ἀνεφέρατε. Ἄλλως, ἂν ἐπιμείνητε, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν διάταξιν τῆς ποινικῆς διώξεως, θὰ προκαλέσητε μίαν ἄνευ προηγουμένου ἀναταραχὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον, πάσης φύσεως ταλαιπωρίας καὶ τὴν εὔλογον δυσφορίαν καὶ ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. (Χειροκροτήματα).

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λιαροῦτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§261Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἤδη, ἐπ’ αὐτοῦ, ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των προλαλήσαντες συνάδελφοι. Δράττομαι, ὅμως, τῆς εὐκαιρίας, διὰ νὰ εὐχαριστήσω ἰδιαιτέρως τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν πρωτοβουλίαν τὴν ὁποίαν εἶχε νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν στοργήν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπειδή, ὅμως, ἔχομεν τὸ προηγούμενον τοῦ 1957 καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ προϊόντος καὶ τὴν τεραστίαν ζημίαν τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς προστασίας τῆς διακινήσεως τοῦ προϊόντος. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι αἱ αἰτιάσεις τῶν ἀντιφρονούντων συναδέλφων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἦσαν ὀλιγώτεραι, διότι οἱ κύριοι συνάδελφοι λησμονοῦν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνεται εἰς τὴν χώραν μας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνουν, πρῶτον, τὰ ἀποτελέσματα, διὰ νὰ ἐπικρίνουν τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, θὰ παρακολουθήσῃ μετ’ αὐστηρότητος τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἐν τῇ πορείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς θὰ προσπαθήσῃ νὰ βελτιώσῃ τὰ προστατευτικὰ μέτρα. Χαιρετίζω, λοιπόν, ἰδιαιτέρως τὰ προστατευτικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διότι θὰ προστατευθοῦν δι’ αὐτοῦ, κυρίως, αἱ μικραὶ νῆσοι, αἱ ὁποῖαι ἀποζοῦν ἐκ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μπαρότσης, νὰ ὑπάρξῃ μία προστασία πρὸς τὸ πρώϊμον προϊόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τὴν βάσιν τῆς ἐξαγωγῆς.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§263Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναντιρρήτως, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀποτελεῖ πολύτιμον βῆμα, διὰ τὴν προστασίαν τῆς πατατοπαραγωγῆς. Βεβαίως, τὸ ὅλον θέμα τῆς προστασίας καὶ διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, εἶναι ἕνα θέμα πολύπλευρον, τεραστίας οἰκονομικῆς σημασίας καὶ ἐξυπηρετήσεως τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀκριβῶς, δὲν διαφωνῶ μὲ τὴν θεσπισθεῖσαν διάταξιν τοῦ παρακρατήματος. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐξωτερικὸν συναγωνισμὸν καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος μας, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον εἰς ποιότητα καὶ τιμὰς μὲ τοὺς συναγωνιστάς μας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ 10% τοῦ παρακρατήματος, θὰ πρέπει νὰ μειωθῇ εἰς 5% καὶ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κλιβανισθῇ καὶ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς τροφὴ τῶν ζώων τῶν παραγωγῶν, ὥστε νὰ τὸ πάρουν πάλιν οἱ παραγωγοὶ καὶ νὰ μὴ ζημιωθοῦν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς παραγωγῆς, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι ποικιλίαι πατάτας, αἱ ὁποῖαι πρωΐμως ὡριμάζουν. Τὸ θέμα τοῦτο θὰ πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ προσέξουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, εἶναι ἕνα νομοσχέδιον σοβαρώτατον, λόγῳ, ὅμως, τῆς ἐκτάκτου εἰσαγωγῆς του καὶ τοῦ ἐπείγοντος τῆς ψηφίσεώς του, δὲν μᾶς δίδεται ἐπαρκὴς χρόνος, ὥστε τὸ θέμα τοῦτο νὰ ἐξετασθῇ μὲ ἄνεσιν καὶ νὰ προκύψουν ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, θετικὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποβοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ μᾶς δώσῃ τὸ ἱκανοποιητικὸν μέτρον, εἶναι ἡ κλιμάκωσις τῆς πατάτας. Καὶ παρὰ τὰ ἀντιθέτως λεχθέντα, νομίζω, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαλλομένη ποινή, θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ, διὰ νὰ ἀκολουθήσωμεν κἄποτε καὶ ἡμεῖς μίαν πειθαρχημένην κατάστασιν. Μὲ τὰ ὀλίγα αὐτὰ λόγια, τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ψηφίσω. Θὰ πρέπει δέ, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, νὰ φέρουν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν ἕνα ὁλοκληρωμένον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῆς προστασίας καὶ διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τῆς Χώρας.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§265Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ χρησιμοποιήσω μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησα εἰς παλαιοτέραν Βουλήν, εἰς ὃ σημεῖον περιέστησαν τὰ πράγματα, τασσόμεθα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὄχι διότι ἀναγνωρίζομεν ἢ ἐπιβραβεύομεν τὴν ὀρθότητα τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς διαθέσεως τῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς τῆς πατάτας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ διότι καταντᾶ ἡ ἀρχὴ τοῦ Νομοσχεδίου ν’ ἀποτελῇ μίαν λύσιν ἐσχάτης ἀνάγκης κατόπιν τῆς χρεωκοπίας τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς ἢ μᾶλλον τῆς ἀνεπαρκείας ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὑπεγράμμισε ὡς κἄτι ποὺ ἐμποδίζει τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὸν περιορισμὸν οἰκονομικῆς βοηθείας, τὴν μεγάλην παραγωγὴν σίτου καὶ τὴν μεγάλην παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν σίτου καὶ σπορελαίου ἐξ Ἀμερικῆς. Ὅταν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ, ἕνα μῆνα μετὰ ἀπὸ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ἐθέσαμεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐρώτημα, ἐπὶ τέλους, ἐξηγήσατέ μας, ἡ ἄνοδος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς πῶς πρέπει νὰ ἐκτιμᾶται, ὡς εὐλογία, ἢ ὡς κατάρα; Πρὸς τί τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, αἱ ἀρδεύσεις καὶ τὰ ἄλλα ἔργα αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ πρόνοια, ἡ πρόβλεψις, ἡ ἐπιτελικὴ ὀργάνωσις, ὡς πρὸς τὴν ποσότητα τῆς παραγωγῆς καὶ ὡς πρὸς τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων. Κάθε ἄνοδος τῆς παραγωγῆς ποὺ εἶναι ἐπακόλουθον τῶν λαμβανομένων μέτρων, κάθε ἄνοδος τῆς παραγωγῆς ἀντιμετωπίζεται ὡς θεομηνία. Νομίζω, ὅτι θὰ ἐδικαιολογοῦντο τὰ σπασμωδικὰ μέτρα τὰ θεσπιζόμενα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐὰν ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς ὀφείλετο εἰς τυχαίας καιρικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι μείωσαν τὴν παραγωγήν. Τοιοῦτόν τι, ὅμως δὲν συνέβη. Ὁ κύριος συντελεστὴς τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ὑπῆρξεν ἡ ἐπέκτασις τῆς στρεμματικῆς καλλιεργείας. 30.000 στρέμματα ἐπὶ πλέον διετέθησαν ἐφέτος εἰς τὴν ἐαρινὴν καλλιέργειαν πατάτας. Αὐτὸ ἀπὸ πέρυσι ἦτο δεδομένον, ἦτο γνωστὸν εἰς τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἦτο ἐπίσης γνωστόν, ὅτι θὰ ἔχωμεν, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἐκτάσεως, ἐπὶ πλέον 40.000 τόννους πατάτας, ἀνεξαρτήτως εὐνοϊκῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Διότι εἶναι κἄτι ποὺ προέκυψεν τώρα ποὺ ἤρχισαν νὰ συγκομίζουν τὴν παραγωγὴν των. Καὶ ἐπιβάλλετε ἀχρήστευσιν 20 καὶ 30 τοῖς ἑκατὸν τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ οἰκονομικὴν ἐκμηδένισιν τοῦ παραγωγοῦ. Ἐπιβάλλετε, ὡς εἶπον, τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀχρήστευσιν ἑνὸς ἀορίστου ποσοστοῦ δι’ ἐξαγωγὰς μὴ ἐξησφαλισμένας. Δὲν ὁμιλῶ διὰ σήμερον. Σήμερον εἶναι κατάστασις ἀνάγκης.

§266Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Λέγετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν γνώσει του ἐπέτρεψε τὴν αὔξησιν τῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς. Διηυκόλυνε τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας διὰ τῆς διαθέσεως σπόρων. Διατί; Διότι βάσει τῆς πείρας τοῦ προηγουμένου ἔτους, εἶχε δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις, ὅτι ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ πλέον τῶν 30.000 τόννων πατάτας, ἐφ’ ὅσον ἡ συγκομιδὴ θὰ ἤρχιζεν κανονικῶς. Δηλαδή, ἐὰν ἤρχιζε ἡ συγκομιδὴ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου μέχρι 5–10 Μαΐου, ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ ἐξήγοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἄνω τῶν 30.000 τόννων.

§267Η. ΗΛΙΟΥ. 12.000 τόννους ἐξηγάγαμε πέρυσι.

§268Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Διότι δὲν εἴχομεν περισσοτέρους, δι’ αὐτὸ ἐξηγάγαμε 12.000. Συνεπῶς, ὑπῆρχε ἡ βεβαιότης, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν, δι’ αὐτὸ διευκολύναμε τὴν πρώϊμον καλλιέργειαν.

§269Η. ΗΛΙΟΥ. Διευκολύνατε τὴν πρώϊμον καλλιέργειαν, ἀλλὰ δὲν εἴχατε ἐξασφαλίσει τὴν ἐξαγωγήν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ μία παγία πολιτικὴ ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς τοιούτου προβλήματος, ὅπως τῆς διαθέσεως καὶ τῆς συντηρήσεως, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν, ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον. Διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὅμως ἡ συντήρησις ἑνὸς προϊόντος, ὅπως ἡ πατάτα, πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, ἢ ἡ βιομηχανοποίησίς της εἰς ἀφυδατωμένην πατάτα, ἢ οἰνόπνευμα. Προγραμματισμένα μέτρα αὐξήσεως τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ προγραμματισμὸς ἐπὶ τῶν διεξόδων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ εὑρεθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὸ προϊὸν αὐτό. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία τῶν ηὐξημένων κατ’ ὡρισμένας ἐποχὰς δασμῶν, αἱ ὁποῖαι εἰς μὲν τὴν Ἀγγλικὴν Τελωνειακὴν νομοθεσίαν φθάνουν τὸ 9% καὶ εἰς ἄλλας χώρας ποὺ ἀγοράζουν ἀπὸ ἡμᾶς φθάνουν τὸ διπλάσιον, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν ἐπιχείρημα. Ἡμεῖς ἔχομεν ἀνοίξει τὰ τελωνειακά μας σύνορα διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Δὲν φροντίζομεν δὲ νὰ ἀγοράζωμεν ἀπὸ ἐκείνας τὰς χώρας ποὺ ἀγοράζουν τὰ ἰδικά μας προϊόντα. Δὲν φροντίζομε τὰ γεωργικά μας προϊόντα ὡς τίμημα διὰ τὴν προμήθειαν ἄλλων εἰδῶν. Ἀγοράζομεν προϊόντα ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν, χωρὶς νὰ ὑποχρεώνωμεν τοὺς Ἄγγλους ν’ ἀγοράζουν τὰ προϊόντα μας. Καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θέλομε ν’ ἀγοράσουν τὰ προϊόντα μας, μᾶς ὑψώνουν ἀπαγορευτικὰ τείχη. Εἰς μίαν περίοδον ὑφέσεως καὶ ἡ σκέψις μου αὐτὴ ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου, παρὰ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας, σήμερον, εἰς ἐποχὴν διεθνοῦς ὑφέσεως, νομίζω, ὅτι σκέψις περὶ ἐπεκτάσεως ἀνταλλαγῶν εἰς ἀγορὰς ὅπως ἡ ἀμερικανικὴ καὶ ἡ ἀγγλική, ποὺ ἔχουν κρίσιν ἀνεργίας καὶ ζητοῦν διέξοδον θὰ ἀπετέλει....

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν, μὴ ἐπεκτείνεσθε.

§271Η. ΗΛΙΟΥ. Μὴ ποιῆτε ἔκκλησιν, τελειώνω. Ἐφέτος, ἑπομένως, διότι ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν παγίαν πολιτικὴν προστασίας τῆς πατάτας, ἐφέτος, ἑπομένως, δὲν ἔχομεν πολιτικὴν προστασίας, ἀναπτύξεως, ἀλλὰ προστασίαν λόγω ἀκροτάτης ἀνάγκης πολιτικῆς, δηλαδή, ἀκρωτηριασμὸς τῆς προσφερομένης ποσότητος διὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ ὡς ποιοτικῶς ἀκαταλλήλου, μιᾶς ποσότητος 10%, εἴτε εἶναι, εἴτε ὄχι ποιοτικῶς ἀκατάλληλος. Διὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ ἄλλης ὡς παρακρατήματος μέχρι 30% ὡς ἐξαγωγίμου. Νομίζω, ὅτι ἐξεύρομεν τὸν τρόπον τῆς δημεύσεως μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ὑπολοίπου καί, ἐκάμομεν μίαν κακὴν ἀρχήν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐνῷ γίνεται αὐτὸς ὁ ἀκρωτηριασμός, ὡς πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ ἡ πατάτα, δὲν ὑπάρχει καμμία ἐξασφάλισις, ὅτι τὸ παρακράτημα, οἱ 20.000 τόννοι, αὐτὴ ἡ πατάτα ποὺ χαρακτηρίζεται ὡς ποιοτικῶς ἀκατάλληλος, ὅτι αὐτὴ δὲν θὰ περιέλθῃ κατ’ ἄλλον τρόπον εἰς τὴν κατανάλωσιν. Δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν σφραγῖδα καὶ δὲν εἶναι βέβαιον, ἐὰν θὰ περιέλθῃ ἄλλοθεν. Ἐπίσης, ἤθελον τελικῶς νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν διευκρινίζεται, ποῖα τὰ ὄργανα παραλαβῆς. Βλέπω μίαν τροπολογίαν τοῦ Κόμματος Ἀγροτῶν Ἐργαζομένων, τὸ ὁποῖον ἐπιμένει, ὁπωσδήποτε, νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ, μὲ τὴν ὁποίαν τὸ Κόμμα αὐτὸ συνδέεται καὶ ἐπιτείνει τὰ δρακόντεια μέτρα κατασχέσεως, πέραν τῆς ποινικῆς διώξεως, ἐπεκτεῖνον αὐτὰ καὶ εἰς τὰ μεταφορικὰ μέσα, αὐτοκίνητα, διότι, ἴσως, ὄχι καὶ εἰς τὰς ἀποθήκας. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ δέσμευσις εἶναι ἀπαράδεκτος. Αἱ κατασχέσεις καὶ αἱ δημεύσεις τοῦ 20% καὶ αἱ ἀπειλούμεναι ὡς ἀθροιστικαί, πέραν τῶν τυχὸν ἀγορανομικῶν παραβάσεων, εἶναι κἄτι τι ποὺ δὲν γίνεται οὔτε διὰ τὴν δίωξιν τῶν ναρκωτικῶν. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὀργανώνωμεν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἢ τὸν μετατρέπομεν εἰς διωκόμενον. Ἡ χαραχθεῖσα δι’ ὀλίγων, ὀρθὴ πολιτικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος μὲ τὴν πρόνοιαν, καὶ τὴν διάθεσιν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, καὶ τῆς διαθέσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐναποθηκεύσεως καὶ συντηρήσεως καὶ ἀφυδατώσεως καὶ μετατροπῆς εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα, μᾶς δείχνει, ὅτι μετὰ τὸ θεσπισθὲν ὡς μέτρον ἀνάγκης, τὸ μέτρον τὸ προτεινόμενον ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγήν, ἐν τούτοις, θὰ ἦτο κάτι τὶ ποὺ θὰ ἄφινεν τὰς κυβερνήσεις νὰ ἀνακατεύωνται καὶ δὲν θὰ συνετέλει εἰς τὴν μόνιμον καὶ οὐσιαστικὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἐὰν ἐγκρίνωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν κἄθε φορὰ ποὺ θὰ εὑρίσκοντο εἰς παρομοίας δυσκολίας, κἄθε φορὰ ποὺ θὰ εὑρίσκοντο ἀπέναντι ηὐξημένης παραγωγῆς, νὰ ἠμποροῦν νὰ παίρνουν τὰ ἴδια μέτρα. Τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἐξαιρετικῶς ἀναγκαῖα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν τὴν παγίαν πολιτικὴν τοῦ Κράτους καὶ ἑπομένως νὰ ἐξοπλισθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ ἐξουσιοδότησιν νὰ τὰ ἐπαναφέρῃ ἑκάστοτε, ὁσάκις θὰ ἤθελεν.

§272Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν κυρίως, ἀνεπτύχθησαν αἱ τροπολογίαι.

§273Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ὡμιλήσαμεν καθόλου.

§274Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Καλά, σεῖς. Τὸ Κόμμα σας ὡμίλησε διὰ πέντε ἐκπροσώπων. Νὰ μὴ κάμνωμεν ἄσκοπον συζήτησιν, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ ξενυκτήσωμεν ἢ νὰ μὴ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Συνεζητήθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἀπήντησα. Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνετε.

§275Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι ὑπόθεσις πέντε λεπτῶν, νὰ κάμνωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις.

§276Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐὰν δὲν εἶχον δώσει ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν διαφόρων παρατηρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὰς τροπολογίας, τότε θὰ τὸ καταλάβαινα.

§277Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει μία ἀντινομία μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνετε καὶ ἤθελα νὰ τὴν διατυπώσω διὰ νὰ δώσετε ὡρισμένας διευκρινίσεις. Ἐφαρμόζετε εἰς τὸ ἄρθρον 1 τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα, ἐφ’ ὅσον ὁδηγεῖσθε εἰς καθολικὴν συγκέντρωσιν καὶ καθιερώνετε τὸ μέτρον τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως, πρὸς τί ἐπιβάλλετε ποιοτικὸν παρακράτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα κακὸν προηγούμενον καὶ θὰ ἔχῃ δυσμενῆ ἀντίκτυπον εἰς αὐτοὺς τοὺς παραγωγούς, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν ἐὰν πρόκειται νὰ κάμωμεν καθολικὴν συγκέντρωσιν καὶ μάλιστα μὲ τὰς διατάξεις ποὺ θεσπίζομεν, θὰ διώκωμεν πάντα παραγωγόν, ὁ ὁποῖος θὰ διοχετεύσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον μίαν μικρὰν ποσότητα καὶ ἐπιβάλλωμεν παρακράτημα ποὺ εἶναι ἀναχρονιστικὸν καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ τίποτε; Ὅταν ἔχωμεν καθολικὴν συγκέντρωσιν....

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας, κ. συνάδελφε.

§279Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. ... καὶ καθορίζομεν μέσην τιμήν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος εἶναι ἄστοχος ἐκ τοῦ ποσοστοῦ, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ καθολικὴν συγκέντρωσιν καὶ ἀρκεῖται μόνον εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δύο παρακρατημάτων. Δι’ αὐτὸ προτείνω, κ. Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος αʹ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ διατυπωθῇ οὕτως: «Ἀπαγόρευσις ἐμπορίας πρὸς «..... (ἀναγινώσκει) .....».

§280Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπήντησα ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως αὐτῆς. Τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα ἔχει δύο λόγους. Πρῶτον μὲν διὰ νὰ ἀναγκάσῃ τὸν παραγωγὸν κατ’ ἔμμεσον τρόπον νὰ βγάλῃ ἀπὸ τὴν παραγωγήν του τοὺς βεβλαμμένους βολβούς, δεύτερον δέ, ἔχει τὸν λόγον, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ τῆς ἑνιαίας τιμῆς, ὅτι δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ὡς πληρωτέα ἀξία τὸ ποσὸν αὐτοῦ τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος. Διατὶ ὁρίζεται ποσοστὸν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς; Διότι, ὅπως ἀνέλυσα, ὁ ἔλεγχος τοῦ βεβλαμμένου μέρους τῆς παραγωγῆς εἶναι δύσκολος, ὅταν μάλιστα ἔχωμεν μεγάλας ποσότητας παραγωγῆς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Ὑπέμνησα δέ, ὅτι ἀνάλογον σύστημα ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν σταφίδα. Καὶ ἐκεῖ ὁρίζεται τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα εἰς τόσον τοῖς ἑκατόν. Καὶ ἀκόμη, ὁ παραγωγὸς ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ τοῦ παρακρατηθῇ ἕνα ποσοστὸν θὰ ξεχωρίσῃ τὰ σκάρτα καὶ θὰ τὰ παραδώσῃ ἰδιαιτέρως.

§281Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐπειδὴ ἐνόμισα, ὅτι τὸ ποσοστὸν 10% εἶναι ὑπερβολικόν, ἐπρότεινα νὰ μειωθῇ εἰς 5%

§282Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι πολύ.

§283Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δηλαδή, εἰς 100 ὀκάδες πατάτες πρέπει νὰ παραδώσῃ 10 ὀκάδες σκάρτσες;

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μάλιστα.

§285Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐὰν δὲν ἔχῃ προσβληθῇ τὸ προϊὸν ἀπὸ ἀσθένειαν δὲν θὰ ἔχῃ 10% σκάρτσες.

§286Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ, εἰς τὴν παράγραφον βʹ νὰ ἀπαλείψετε τὸ ἑξῆς: «..... (Ἀναγινώσκει) .....». Ἐπίσης, παρακαλῶ νὰ κάμετε τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῆς αὐτῆς περιφερείας δὲν θὰ γίνεται τὸ αὐτό.

§287Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ κάμω τὴν δήλωσιν αὐτήν, κ. συνάδελφε.

§288Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἔτσι εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε.

§289Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Παρακαλῶ, ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 2 νὰ διορθωθῇ ὡς ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......».

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§291ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Α. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον.

§293Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον διενεμήθη χθὲς εἰς τὸ ἄρθρον 2 ὥριζε τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Τὸ κείμενον ὅμως τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διενεμήθη ἀπόψε, ἔχει τροποποιουμένην τὴν διάταξιν αὐτὴν ριζικῶς. Ἔχει ἀπαλειφθῆ δηλαδή, ἡ φράσις «εἰς τὰς γεωργικὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις». Καὶ ἐδήλωσε, βέβαια, ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι θὰ ἀνατεθῇ ἡ συγκέντρωσις εἰς αὐτάς, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ δήλωσις αὐτὴ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ τὴν περιλάβῃ εἰς τὸ ἄρθρον.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας γεωμήλων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἐζήτησε τὸν λόγον. Κύριε ὑπουργέ, θὰ διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις, ἐὰν ἀπὸ τοῦδε δηλώσητε ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν ἀποδέχεσθε.

§297Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι χθὲς μὲ ἐνεπιστεύεσθε καὶ σήμερον δυσπιστεῖτε. Διότι καὶ ἡ χθεσινὴ διατύπωσις δὲν σᾶς ἱκανοποιεῖ. Ἡ νέα διατύπωσις ἔγινε, διότι ἐγεννήθη ἡ ἀμφιβολία, ἐὰν ὑπὸ τὸν ὅρον «ὄργανα» νοοῦνται δημόσια ὄργανα ἢ καὶ ὀργανισμοὶ ἰδιωτικοῦ δικαίου. Δι’ αὐτὸ ἔκαμα καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ εἶναι ἢ ἡ ΚΥΔΕΠ, ἢ οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ ἢ ἡ ΑΤΕ. Ἐπίσης παρακαλῶ νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ λέξις «διακίνησις» διὰ τῆς λέξεως «κυκλοφορία».

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτόν, ὡς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§299ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§301Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας) Εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ μετὰ τὴν πρώτην παράγραφον, νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία τῶν κυρίων Γεροκωστοπούλου καὶ Σαμαρᾶ, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἀπεδέχθην.

§302Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ἡ προκαταβολὴ θὰ καλύπτῃ ὁπωσδήποτε τὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλάς;

§303Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ ληφθῇ πρόνοια, ὥστε τὸ ὕψος τῆς προκαταβολῆς νὰ τὰς καλύπτῃ.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροπολογήθη;

§305ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§307ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§309Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἐπρότεινον ὅπως εἰς τὸ τέλος προστεθῇ καὶ ἡ λέξις «ἑστιατόρια».

§310Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροπολογήθη;

§312ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§314Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 6 δὲν προεβλέφθησαν δύο πράγματα: Πρῶτον εἰς περίπτωσιν ἀθωώσεως τοῦ κατηγορουμένου, τί θὰ γίνεται τὸ ἀντίτιμον τοῦ κατασχεθέντος πράγματος καὶ δεύτερον, ποῖαι ποιναὶ θὰ ἐπιβάλλωνται εἰς τοὺς μεταφορεῖς. Προτείνω λοιπόν: πρῶτον, ὅπως εἰς τὴν παράγρ. 2 προστεθῇ ὅτι διὰ τὴν ὡς ἄνω πρώτην περίπτωσιν ἡ ἀξία ἀποδίδεται εἰς ἐκεῖνον, εἰς βάρος τοῦ ὁποίου ἔγινε ἡ κατάσχεσις, εἰς δὲ τὴν παράγραφον 4 περιληφθῇ καὶ τὸ ὅτι θὰ τιμωροῦνται μὲ τὰς αὐτὰς ποινὰς καὶ οἱ μεταφορεῖς.

§315Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 6. Ἀρκεῖ ἡ κατάσχεσις.

§316Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ τὰ μεταφορικὰ μέσα θὰ κατάσχωνται;

§317Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὄχι. Ἡ τροπολογία λέγει, ὅτι ἐκτὸς τῶν κυρίως παραβατῶν θὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν δίωξιν καὶ οἱ μεταφορεῖς. Ὅταν ὁ ἰδιοκτήτης ἑνὸς αὐτοκινήτου ξεύρῃ, ὅτι ἐὰν θὰ μεταφέρῃ λαθραίως πατάτα θὰ διωχθῇ καὶ αὐτός, δὲν θὰ δεχθῇ νὰ τὴν μεταφέρῃ.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§319ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§321Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 7 δὲν εἶναι ὀρθή. Πρὸς τοῦτο καὶ κυρίως διὰ νὰ εἶναι πλέον σαφεστέρα θὰ εἶχον νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς διατύπωσιν αὐτοῦ. «Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος...... (ἀναγινώσκει) ......».

§322Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποστῶμεν τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἐπὶ παρομοίας φύσεως θεμάτων δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ ἀποφάσεις τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ ἡ Βουλή.

§323Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). «Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου...... (ἀναγινώσκει)......».

§324Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ λέξις «μελλοντικῶς» δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν.

§325Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας) Ἀφίσατέ το ὡς ἔχει.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτόν;

§327Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «προκειμένου περὶ γεωμήλων ἢ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων».

§328Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν τὸ δέχομαι.

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν.

§330ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§331ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς διετυπώθη. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§332Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁρισθῇ ἄρθρον 8 «ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του».

§333ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νέον ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολόν του;

§335ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας γεωμήλων».

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§338ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§340ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§341ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 12ην Μαΐου ἐ.ἔ. καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.2 π. μ.).