1959.04.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Τετάρτη 15 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος κ. Σ. Μαρκεζίνης, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Η. Ἠλιοῦ, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2463)1920 καὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὸν συνοικισμὸν Θεσσαλονίκης «Ἀξιὸς» (Βαρδάρ)». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδόπουλος, Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3594)1956, «περὶ Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδόπουλος, Α. Δεληγιαννίδης, Ι. Σπαθάρης, Ι. Παπαρτεμίου, Δ. Καρατζένης, Λ. Μπατρῖνος, Β. Βύζας, Θ. Μπάρμπας, Ι. Τζαμπάζης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Σ. Κούνδουρος, Α. Ζούγκας, Ε. Κωστελίδης, Α. Φράγκος, Γ. Ἀνδρεάδης, Γ. Κατσαφάδος, Α. Λιάκος, Χ. Ζησιάδης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 671)1943, «περὶ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Εὐαγγέλου, Γ. Πρίφτης καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.57 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.59 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Η. Τσιριμῶκος, Μ. Κύρκος, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἠλιόπουλος, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆς, Ν. Κιτσίκης, Σ. Μερκούρης, Α. Μπριλλάκης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.57 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5. 2.59 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ζάκκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.57 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1950 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.57 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λεονάρδος, Ε. Κοθρῆς, Κ. Καλκάνης, Π. Οἰκονομίδης, Κ. Παπαδόπουλος καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3910)58» «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 779)1945 «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν δι’ ἧς διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ παροχὴν αὐτῷ ἱκανοποιητικῆς ἀπαντήσεως ἐπὶ κατατεθεισῶν παρ’ αὐτοῦ ἐρωτήσεων (παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας), ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἐν Ἀθήναις Πειραματικοῦ Σχολείου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τὰς εὐθύνας ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας, ὑποθαλπόντων τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Α. Τσιάντος, καὶ Ε. Σκούρας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Χειριστῶν καὶ Τεχνιτῶν Γεωργικῶν κ.λ.π. μηχανημάτων Βόλου, αἰτουμένων τὴν μεταφορὰν τῆς Διευθύνσεως Μηχανικῆς Καλλιεργείας ἀπὸ τοῦ Βόλου εἰς Λάρισαν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ζαΐμης, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σάμου, ζητοῦντος τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν πρὸς συνταξιοδότησιν Βυρσοδεψεργατῶν Καρλοβασίου Σάμου εἰς τὸ 60ὸν ὡς καὶ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ζαΐμης, Ι. Παπαδημητρίου, καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σάμου αἰτοῦντος τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 15%, κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν νόμων, τὴν ἐλάττωσιν ὡρῶν ἐργασίας εἰς τὴν Βιομηχανίαν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ Προσωπικοῦ Βιομηχανιῶν Ἐλαστικοῦ ζητοῦντος κατάργησιν νόμου 3239 περὶ συλλογικῶν συμβάσεων, χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Κανούρα, Προέδρου τοῦ Δ.Σ. τῆς Δ. Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου τὴν μὴ ἵδρυσιν διαρκοῦς ἐκθέσεως ἐν Ἀθήναις, ὡς οὔσης ἐπιζημίας διὰ τὴν Δ. Ε. Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς, κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως προσωπικοῦ ΗΕΜ αἰτούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων της. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης, κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σεισμοπλήκτων Καρδίτσης, αἰτοῦντος τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεων τῶν ληξιπροθέσμων δόσεων πρὸς τὴν ΑΤΕ μέχρι τῆς διὰ νόμου ρυθμίσεως τῶν ἐν λόγῳ δόσεων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν δικαιωθέντων ἐργατικῆς κατοικίας Λαρίσης, εὐγνωμονούντων τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν στέγασίν των καὶ ζητούντων τὴν διάθεσιν τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως διὰ τὴν περίφραξιν τῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Περιφερειακῆς Ταχυδρομικῆς Ἐπιθεωρήσεως Μακεδονίας, αἰτούσης τὴν συνεχῆ λειτουργίαν τῆς Ταχυδρομικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας κατόχων ἀνταλλαξίμων καὶ ἀστέγων Βορ. Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν.Δ. 3713)1957, τὴν μὴ κατάληψιν ἀνταλλαξίμων οἰκοπέδων καὶ ἀνέγερσιν ἐπ’ αὐτῶν αὐθαιρέτων κτισμάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Μηχανικῶν καὶ Ἐργολάβων Δ.Ε. Βορ. Ἑλλάδος, αἰτούσης ὅπως διὰ Β. Διατάγματος, καθορισθῇ ἐφ’ ἅπαξ χορηγία ἐξ 60.000 δρχ. πρὸς τὰ ἐξερχόμενα ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Πανεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, αἰτοῦντος ἀνέγερσιν καπναποθήκης εἰς Μεσολόγγιον. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ε. Βαψείδου, Δημοσίου Ὑπαλλήλου, αἰτούσης τὴν χορήγησιν συμπληρωματικοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων Κατοχῆς Μεσολογγίου καὶ Ἀγρινίου ζητούντων λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς κτηνοτροφίας, λόγῳ τῶν καταστροφῶν, ὧν αὕτη ὑπέστη. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Δ. Λεονάρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου, αἰτοῦντος τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν καὶ τὴν ἐπεξεργασίαν τούτων ἐντὸς τοῦ Ἀγρινίου, ἔναρξιν τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεργίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§10Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συνεχισθοῦν αἱ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς προσφυγικῆς συγκεντρώσεως ἀστῶν προσφύγων Ἀθηνῶν –Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον καθυστέρησιν ἀποκαταστάσεώς των κλπ.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀφορᾷ ἕνα ζήτημα τοῦ ὁποίου ἡ λύσις ἐκκρεμεῖ ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον ἐπειδὴ ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ὡς κατάλειπον ἑνὸς μεγίστου προβλήματος, τοῦ προβλήματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, τὸ ὁποῖον σήμερον συνίσταται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν περὶ τὰς 35.000 οἰκογενειῶν προσφύγων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀποκατασταθῆ οὔτε ἔχουν τύχει ἄλλου εἴδους κρατικῆς περιθάλψεως καὶ μερίμνης. Συνεκλήθη πρὸ μηνῶν συγκέντρωσις τῶν Ὀργανώσεων ὅλων τῶν προσφύγων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς ἐξεδόθη τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον κατεθέσαμεν καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ ἡ ἐρώτησίς μας. Κατὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν προσφυγικῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, ἐπέκριναν τὴν τακτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπὶ τρία καὶ πλέον ἔτη εἰς ἀλλεπαλλήλους ὑποσχέσεις ποὺ ἔχει δώσει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐψήφισε καὶ τὸν γνωστὸν νόμον περὶ ρευστοποιήσεως ὡς τὸν εἶχεν ὀνομάσει, τῆς Ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐν τούτοις, δὲν ἐπροχώρησεν εἰς πρακτικὸν στάδιον, μιᾶς στοιχειώδους δηλαδὴ ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Τὸ βασικὸν αἴτημα καὶ τῶν Ὀργανώσεων καὶ τῶν ἀναποκαταστάτων προσφύγων, εἶναι ὅτι διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως, θὰ πρέπει ἐπὶ τέλους ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐγγράψῃ ἕνα κονδύλιον εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, ὥστε δι’ αὐτοῦ νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ βάσει ἑνὸς προγράμματος τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως. Διότι, ὅλαι αἱ ἄλλαι μέθοδοι, αἱ μέχρι σήμερον ἐφαρμοσθεῖσαι, πρακτικῶς ἀπεδείχθησαν ἀνεπιτυχεῖς. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τοῦ ψηφίσματος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ, ἐάν, ἀφοῦ ἔλαβε τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἔχῃ νὰ διατυπώσῃ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι νὰ συγκλίνουν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§14Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§16Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν τῶν προσφύγων, ἐτέθησαν, ὅπως εἶπε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, τὰ προσφυγικὰ ζητήματα καὶ τὰ κυριώτερα εἶναι ἡ ἐγγραφὴ πιστώσεως 300.000.000 εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποσχεθῆ ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὴν προπαρελθοῦσαν συγκέντρωσιν ἐκείνην τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον, εἶχεν ἔλθει καὶ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος, εἶπεν, ὅτι θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ἐγγραφῆς κονδυλίου 300.000.000 δραχμῶν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν κατ’ ἔτος. Ἡ ἐγγραφὴ τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ μέχρι τῆς στιγμῆς, καθ’ ὅσον γνωρίζω, δὲν ἐγένετο. Ἐπίσης, ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι εἰς παραπήγματα ζοῦν ἀκόμη 9707 οἰκογένειαι ἐκ τῶν ὁποίων 6516 οἰκογένειαι παλαιῶν προσφύγων. Εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸ σύνολον τῶν παραπηγματούχων οἰκογενειῶν, ἀνέρχεται εἰς 3312, ἐκ τῶν ὁποίων 2323 εἶναι προσφυγικαί. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω καὶ τοὺς συνοικισμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους οἱ παραπηγματοῦχοι εἶναι περισσότεροι. Εἰς τὸ Γηροκομεῖον εἶναι 112, εἰς τὸ Δουργοῦτι 386, εἰς Καισαριανὴν 328 καὶ ζοῦν ὑπὸ ὅρους χειρίστους, μέσα εἰς τὸ χῶμα. Νέα Σφαγεῖα 337, «...... ..... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐρωτᾶται, τώρα, ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν συμφώνως πρὸς αὐτὰς τὰς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, πρόκειται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ποσὸν αὐτό. Διότι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ μὲ τὸν ρυθμὸν ποὺ γίνεται ἕως σήμερον ἡ ρευστοποίησις τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, οὔτε μετὰ 20 ἔτη θὰ ἔχῃ συντελεσθῆ πλήρως ἡ ἀποκατάστασις τῶν παλαιῶν προσφύγων, ἐκείνων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ 35 ἐτῶν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον.

§18Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι Κυβέρνησις τῶν ὑποσχέσεων, ἀλλὰ τῶν ἔργων. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸ διάστημα τῆς 3ετίας ἐστεγάσθησαν 10.300 οἰκογένειαι. Ἂν νομίζετε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι μικρὸς ἔναντι τῆς πλήρους ἐγκαταλείψεως, εἶναι θέμα ἰδικόν σας, ἀλλὰ θέμα καὶ τῶν προσφύγων εἶναι, νὰ ἐκτιμήσουν τὴν δρᾶσιν τῆς Κυβερνήσεως. Παραμένουν πραγματικῶς εἰς τρώγλας, ἀκόμη καὶ εἰς παραπήγματα, ἀλλὰ δι’ αὐτὸ δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὑπεύθυνοι, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καλύψωμεν τὰς 15.000 τῶν παραπηγμάτων. Τὸ ὅτι καλύπτομεν ἀνάγκας 3.000 οἰκογενειῶν ἐτησίως, εἶναι μέγα κατόρθωμα. Οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν δίδομεν, ἀλλὰ ἐπιδεικνύομεν ἔργα τὰ ὁποῖα γίνονται διὰ τοὺς πρόσφυγας. Καὶ βλέπετε εἰς τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς ὅπου οἰκοδομοῦνται σπίτια περίλαμπρα, ἀνάλογα μὲ σπίτια ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διαβιοῦν ὑπὸ συνθήκας διαφορετικὰς ἀπὸ ὅ,τι νὰ εἶναι πρόσφυγες. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ νομίζω, ὅτι σεῖς οἱ ἴδιοι ἔχετε ἐκτιμήσει τὴν δρᾶσιν τὴν ἰδικήν μας καθημερινῶς εἰς τὸ θέμα τῶν προσφύγων.

§23Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας δὲν ἀπευθύνεται εἰς τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ 35 χρόνια δὲν εἶχον λύσει τὸ πρόβλημα τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως. Ἀπευθύνεται εἰς τὴν συγκεκριμένην σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, ἀσκοῦσα τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, δὲν ἔλυσε τὸ θέμα εἰς ὃ σημεῖον τὸ εἶχον ἀφίσει αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, χωρὶς νὰ εἶμαι ἁρμόδιος νὰ ἀναλάβω τὴν ὑπεράσπισίν των, ἐπροχώρησαν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν 1.500.000 προσφύγων. Ἐμεσολάβησεν ὁ πόλεμος, ἡ Κατοχὴ κλπ., ἀλλὰ μετὰ τὴν κατοχὴν ἔπρεπε νὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ θέμα. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δῆθεν, ὁ προσφυγικὸς κόσμος εἶναι εὐχαριστημένος, θὰ ἦτο χρήσιμον εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς συγκεντρώσεις τὰς ὁποίας ὀργανώνουν οἱ πρόσφυγες νὰ ἔλθετε εἴτε προσωπικῶς, εἴτε δι’ ἀντιπροσώπου σας νὰ παρευρεθῆτε, κ. ὑπουργέ, νὰ ἀκούσετε ἀμέσως ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, μὲ ποῖον τρόπον ἐπικρίνουν τὸ ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ ποῖαι εἶναι αἱ διαθέσεις καὶ αἱ προθέσεις των διὰ τὴν ἄνευ προηγουμένου ἐγκατάλειψίν των. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀνεφέρατε, κ. ὑπουργέ, κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν γίνει ὑπολογισμοὶ καὶ ἀπὸ ὑπηρεσίας τοῦ ἰδικοῦ σας ὑπουργείου, ὅτι ἂν βαδίσωμεν μὲ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν θὰ θέλωμεν ἄλλην μίαν 30ετίαν διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ μέχρι σήμερον ἀναποκατάστατοι πρόσφυγες. Ἂν ἦσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὸν ρυθμὸν αὐτὸν πάει καλά.

§24Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ περιουσία αὐτὴ ἀνήκει μόνον εἰς τοὺς ἀστοὺς πρόσφυγας ἢ εἰς τὸ σύνολον τῶν προσφύγων;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ὁρίστε, κ. ὑπουργέ.

§26Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡμεῖς δὲν διεχειρίσθημεν τὴν Ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ὅπως τὴν διεχειρίσθησαν αἱ Κυβερνήσεις αἱ πρῶται, ποὺ εὗρον μίαν περιουσίαν 2,5 δισεκατομμυρίων δραχ. τὴν ὁποίαν ἄφησαν νὰ καταστραφῇ. Ἡμεῖς εὕρομεν ἐρείπια καὶ παρὰ ταῦτα ἠξιοποιήσαμεν τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ὑπὲρ τῶν προσφύγων. Ἑπομένως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε παράπονον κανένα, διότι ἠμποροῦσε πραγματικῶς νὰ ἔχῃ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό, ὅταν αἱ προηγούμεναι ἀξιοποιοῦσαν τὴν ρευστοποίησιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Ἡμεῖς εὕρομεν μίαν ἀνύπαρκτον Ἀνταλλάξιμον περιουσίαν τὴν ὁποίαν ἀξιοποιοῦμεν καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει εἰδικὸν ταμεῖον τὸ ὁποῖον ρευστοποιεῖ τὴν Ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, τὸ δὲ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν χρηματοδοτεῖ συνεχῶς. Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πάντοτε μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ βαδίζομεν ὥστε νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι προσεχῶς θὰ αὐξάνωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποκαθισταμένων προσφύγων καὶ ὄχι εἰς τὰ 30 χρόνια, ἀλλὰ εἰς ἐλάχιστον χρόνον θὰ ἔχουν ἀποκατασταθῆ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον.

§28Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Εἰς μίαν ἁπλῆν ἐρώτησιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθῇ ἕνα θέμα ὡσὰν τὸ προσφυγικόν, θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ θέμα ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν ἔδωσε ὑπόσχεσιν ἡ Κυβέρνησις. Ἤμην παροῦσα εἰς συγκέντρωσιν τῶν προσφυγικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν καὶ ἦλθεν ὁ Γ. Γραμματεὺς, δὲν ἐνθυμοῦμαι τίνος Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δηλοῖ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ δοθοῦν 300 ἑκατομ. κατ’ ἔτος ἐπὶ 5ετίαν, διὰ νὰ λυθῇ τὸ προσφυγικὸν ζήτημα. Αὐτὸ ἤθελα νὰ προσθέσω.

§29Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, ζητεῖτε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Παρέβη ὁ Πρόεδρος τὸν Κανονισμόν; Ἂν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος παρῆλθον 25 χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ὑπήρξατε ὑπουργὸς καὶ συνεπῶς ἔχει παραγραφῆ τὸ δικαίωμά σας αὐτὸ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἄλλωστε, εἴμεθα τότε μαζὶ ὑπουργοὶ καὶ συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν αὐτὸ ποὺ λέγω σᾶς θίγει, ἀπὸ ἀπόψεως παρόδου χρόνου. Εἰπῆτέ μου, τώρα, οἱ ἐρωτῶντες, ἡ κυρία Σβώλου, ἢ ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τί παρέβησαν τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ ἐπέμβω;

§31Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διατί, κύριε Πρόεδρε, προλαμβάνετε νὰ μαντεύσετε ἐκεῖνο ποὺ θὰ εἴπω.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι γνωρίζω τὴν εὐστροφίαν σας, εἰς τὸ νὰ ἐπικαλῆσθε τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ ὁμιλῆτε.

§33Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι σύμμικτος ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὑπάρχει καὶ προσωπικὸν θέμα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ἐπὶ προσωπικοῦ, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ὑπάρχει θέμα.

§35Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἰδοὺ κύριοι, διατὶ ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπρόκειτο περὶ ἐρωτήσεως. Καὶ εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Βουλήν, τοὐλάχιστον, τὶ σημαίνει ἐρώτησις κατὰ τὸν Κανονισμόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας, εἰς τὴν ἀπάντησίν του μετέβαλε τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν κατὰ τῶν ἀπὸ 35ετίας καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνήσεων. Ἰδού, λοιπόν, ποῦ ὑπῆρξεν ἡ παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ κατὰ τὴν 35ετίαν αὐτὴν εἶχον τὴν τιμὴν πεντάκις νὰ ἡγηθῶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας, ἰδοὺ ποῦ κεῖται καὶ τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Καὶ τώρα ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν κρίνω, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸν Κανονισμὸν διὰ τὸ προσωπικὸν ζήτημα;

§37Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βεβαίως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναπτύξετε ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα, θὰ ἀποφανθῇ ὁ Πρόεδρος καὶ ἐν περιπτώσει διαφωνίας ἢ ἀντιρρήσεως, λέγει ὁ Κανονισμός, ἀποφαίνεται ἡ Βουλὴ καὶ ἐφ’ ὅσον δικαιωθῆτε θὰ σᾶς δοθῇ ὁ λόγος. Συνεπῶς, παρακαλῶ, ἐπειδὴ εἶσθε τόσον εὐαίσθητος, νὰ τηρήσετε καὶ τὴν διαδικασίαν αὐτήν.

§39Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς προτίθεμαι νὰ κάμω, κύριε Πρόεδρε.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ἴδιον λογαριασμὸν ὁμιλεῖτε ἢ διὰ λογαριασμὸν ὅλων τῶν ἀπὸ τριακονταπενταετίας ὑπουργῶν;

§41Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Ἐὰν αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διεχειρίσθησαν ἀπειρίαν χρημάτων καὶ ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ καὶ ἐκ δανείων...

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα, διὰ τὸν κ. Κύρκον;

§43Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Λέγω τί εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ εἴπω, ποῦ εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσαμεν τί εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός.

§45Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀπειρίαν χρημάτων καὶ ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ἐκ δανείων, ἐὰν διετίθετο αὐτὸ τὸ χρῆμα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων σὺν τῇ ἀξίᾳ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἡ ὁποῖα δὲν ἦτο κατερειπωμένη, δὲν θὰ ὑπῆρχε ζήτημα. Ἐπειδή, λοιπόν, ὑπῆρξα πεντάκις ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας, βλέπω, κύριε Πρόεδρε, εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, τὴν ὕπαρξιν προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ζητῶ τὸν λόγον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Πρόεδρον, δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§47Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, καθ’ ἣν θὰ δώσω ἀπάντησιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§49Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ ὁμιλήσω, διότι τὸ θέμα τῆς ἐρωτήσεώς μας ἐτέθη σαφῶς παρὰ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω κι’ ἐγὼ ὀλίγα τινά. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς ὅσα ἐξετέθησαν παρὰ τῶν ἐρωτώντων προλαλησάντων συναδέλφων, μετέβαλε τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐνεφάνισεν αὐτὴν ὡς ἐπερώτησιν. Ἐδῶ ἐνεφανίσθη ἕνα ζήτημα σοβαρὸν καὶ ὀξύτατον, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, οἱ ὁποῖοι, ἐπὶ τριάκοντα καὶ πλέον ἔτη διαβιοῦν ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας εἰς ἄθλια ξύλινα παραπήγματα. Καὶ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τί πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔδωκεν ἀπάντησιν, ἀλλὰ ἀνεφέρθη εἰς τὸ θέμα τῆς ἀξιοποιήσεως καὶ ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἡ ὁποία, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἦτο ἀνύπαρκτος ὅταν ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ σύνδεσις τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων μὲ τὴν ὑπεραξίαν καὶ τὴν ρευστοποίησιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας δὲν πρέπει νὰ συσχετίζεται. Ἐδῶ τίθεται τὸ θέμα πῶς θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ζοῦν ὑπὸ ἀθλιεστέρας συνθήκας ἀπὸ ὅ,τι πρότερον ἔζων. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐζητήσαμεν νὰ ἔχωμεν τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις, πῶς δηλαδή, θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι οἱ πρόσφυγες εἶναι εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν προστασίαν, πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι εἰς τὸ προσφάτως γενόμενον παμπροσφυγικὸν συνέδριον δὲν ἐνεφανίσθη κἂν ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀκούσῃ τὰ αἰτήματα καὶ τὰ πικρὰ παράπονα τῆς προσφυγικῆς τάξεως.

§50Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἀνεφέρθη εἰς γενόμενον Προσφυγικὸν συνέδριον πρὸ μηνῶν. Ἀλλ’ εἰς τοῦτο μετέσχον καὶ ἀπεχώρησα, διότι δὲν ἦτο συνέδριον προσφυγικόν, ἀλλὰ συνέδριον ἀστέγων προσφύγων τῶν Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν, οὔτε πολλὰ οὔτε ὀλίγα, τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας πρὸς στέγασιν αὐτῶν τῶν ἰδίων, ἐνῷ ὑπάρχουν πολλοὶ ἄλλοι δικαιοῦχοι πρόσφυγες... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, διότι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσετε.

§52Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἴση μεταχείρισις, προκειμένου νὰ ἀντικρούσωμεν ἀνακριβεῖς κατηγορίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, εἶναι ἡ μοῖρα ὅλων τῶν Προέδρων τοῦ Σώματος νὰ ἀκούουν ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων των ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν κατηγορίας. Δὲν σημαίνει, ὅμως μὲ αὐτό, ὅτι ὁ Πρόεδρος δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸν Κανονισμόν. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76927)57 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν περὶ καταβολῆς ἐξόδων κινήσεως εἰς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως καὶ ἀδελφὰς ἐπισκεπτρίας κλπ.

§54Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας, ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας προσφέρουν οἱ εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα ὑπηρετοῦντες ἐπόπται ἐξυγιάνσεως καὶ ἀδελφαὶ ἐπισκέπτριαι διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν, ἐχορήγησε κατ’ ἀποκοπὴν εἰς αὐτοὺς ἔξοδα κινήσεως ἐκ τετρακοσίων δραχμῶν μηνιαίως. Ἡ χορήγησις αὕτη ἐγένετο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76927)1957 κοινῆς ἀποφάσεως καὶ διετηρήθη μέχρι σήμερον. Ὑπάρχουν, ὅμως καὶ εἰς ἐπαρχίας ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα ὑπάλληλοι ἐξυγιάνσεως καὶ ἐπισκέπτριαι ἀδελφαί, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται καὶ αὐτοὶ εἰς δαπάνας, χωρὶς νὰ τυγχάνουν τοῦ εὐεργετήματος ἐξόδων κινήσεως τοῦ ὁποίου ἀπολαμβάνουν οἱ συνάδελφοί των τοῦ Κέντρου. Εἶναι μόνιμον αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον τῆς καταβολῆς ἐξόδων κινήσεως καὶ εἰς τοὺς εἰς τὰς ἐπαρχίας ὑπηρετοῦντας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ διὰ τὰς ἀδελφὰς ἐπισκεπτρίας τῶν ἐπαρχιακῶν Ὑγειονομικῶν κέντρων, διότι οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ὑποβάλλονται εἰς προσθέτους κόπους καὶ ταλαιπωρίας καὶ δαπάνας ἀπὸ ὅ,τι ὑποβάλλονται οἱ συνάδελφοί των τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς. Οὗτοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κινοῦνται ἐν ὑπαίθρῳ καὶ νὰ παρέχουν πολυτίμους ἐκεῖ ὑπηρεσίας πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ συνεπῶς δικαιοῦνται ἂν ὄχι καλυτέρας, τοὐλάχιστον ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς αὐτῆς κατηγορίας τῶν δύο Κεντρικῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων. Συνιστῶ, ὅθεν, τὴν ἀναφορὰν καὶ αἰτοῦμαι τὴν ἱκανοποίησίν της.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§58Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀθανασάκος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἄρῃ τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑγειονομικῶν κέντρων τῶν ἐπαρχιῶν. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς πρωτευούσης, κ. ὑπουργέ, ἐπιτυγχάνουν κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπιδόματα καὶ ἐπιχορηγήσεις τῶν ὁποίων στεροῦνται οἱ συνάδελφοί των τῶν ἐπαρχιῶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§59Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους τῶν ὑγειονομικῶν κέντρων τῶν ἐπαρχιῶν.

§60Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἐζήτησε τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Χ. Ε. Καπετάνου, αἰτοῦντος ἐξυγίανσιν τοῦ ρεύματος Ποδονύφτη.

§62Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεώς μου τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἐμερίμνησε διὰ τὴν κάθαρσιν τοῦ ρεύματος αὐτοῦ. Ἐπειδή, ὅμως εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέρος καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κίνδυνος τῶν ἐπιδημιῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν εἶναι μέγιστος, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ ὑπὸ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν τὴν κατάστασιν τοῦ ρεύματος Ποδονύφτη.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Προσφύγων παράρτημα Νομοῦ Μαγνησίας, ἀποδοκιμαζούσης τὴν ὑπὸ τῆς Ε.Δ.Α. κατατεθεῖσαν ἐν ἀγνοίᾳ της ἐρώτησιν διὰ τὰ προσφυγικὰ ζητήματα Βόλου.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἐρωτήσεώς μου περιλαμβάνει δύο σημεῖα. Πρῶτον θέμα οὐσίας καὶ δεύτερον θέμα τυπικόν. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δεύτερον. Ὅπως θὰ εἴδατε, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς τὸ τμῆμα αὐτὸ τῶν προσφύγων Μαγνησίας ἀποδοκιμάζει τὴν κατατεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Κόμματος ἡμῶν ἐρώτησιν διὰ τὰ προσφυγικὰ ζητήματα Βόλου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι κατὰ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα, ὅλοι μας ἐδῶ παριστάμεθα ὡς ἀντιπρόσωποι ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους καὶ οὐχὶ ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς Αʹ ἢ Βʹ περιφερείας. Συνεπῶς, ἀνεξαρτήτως τῆς περιφερείας τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦμεν ἔχομεν δικαίωμα ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ ἀπὸ τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ νὰ ἐνδιαφερώμεθα καὶ νὰ φέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κἄθε θέμα ποὺ θὰ προαγάγῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ τοῦ τμήματος αὐτοῦ τῶν προσφύγων εἶναι παράτυπος, διότι, εὐτυχῶς, διὰ τὴν Χώραν μας, δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὴν συντεχνιακὴν Βουλήν. Προχωρῶ εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας. Παρὰ τὴν διαμαρτυρίαν τῶν κυρίων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται ὡσὰν νὰ θέλουν νὰ ἀσκοῦν λογοκρισίαν ἐπὶ τῶν θεμάτων ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρουν, πράγματι, εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Βόλου ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς προσφύγων, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὰς προσπαθείας των νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐξασφάλισιν δανείου στεγαστικοῦ, δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν τὸ δάνειον αὐτό. Ἄλλοι, ἔχοντες ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, ἐζήτησαν νὰ στεγασθοῦν μὲ ἀντίτιμον τὴν ἐκποίησιν τῆς περιουσίας αὐτῆς, καὶ τέλος, ἄλλοι, ὑπέβαλον αἰτήσεις διὰ δάνειον καὶ δὲν δύνανται νὰ τὸ λάβουν διὰ τυπικοὺς λόγους, λόγῳ παρελεύσεως τῶν προθεσμιῶν. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, καὶ σήμερον, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ ἐπιλύσῃ εὐνοϊκῶς τὰ προβλήματα τῶν τμημάτων αὐτῶν τῆς Μαγνησίας.

§65Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς πρόσφυγας τοῦ Βόλου, διαθέσασα κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν 8.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν στέγασίν των. Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, ἐγνώριζε τοῦτο ὁ κ. συνάδελφος, δὲν θὰ ἔλεγε τὰ ὅσα εἶπεν. Ἐάν, ὅμως ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάβει ὁριστικὰ παραχωρητήρια δὲν δύνανται νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα ἀποκαταστάσεως, διότι ἐπαναλαμβάνω, αὐτοὶ ἔχουν ἀποκατασταθῆ καὶ ἔχουν λάβει ὁριστικὰ παραχωρητήρια. Παρὰ ταῦτα, ὅμως δύνανται νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα λαϊκῆς κατοικίας. Καὶ δικαίως οἱ πρόσφυγες αὐτοὶ διαμαρτύρονται, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔδειξε καὶ ἐπιδεικνύει συνεχὲς καὶ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των.

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένω, διότι αἱ 1.000 οἰκογένειαι τῆς Ν. Ἰωνίας Βόλου, εὑρίσκονται εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ περιέγραψα, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον, ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρίσκει δεδικαιολογημένην τὴν διαμαρτυρίαν, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἶναι γνωστόν, πῶς γίνονται καὶ ὑπὸ ποίαν πίεσιν παρομοίας φύσεως ἀναφοραὶ καὶ διαμαρτυρίαι.

§67Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐγὼ τὴν ἐμνημόνευσα, κ. συνάδελφε, διότι σεῖς τὴν ἀνεφέρατε.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν εἰς τὸν συνοικισμὸν Θεσσαλονίκης, τέως 151 ἐγκατεστημένων οἰκογενειῶν, αἰτουσῶν ἐπίσπευσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου περὶ ρυθμίσεως ὁριστικῆς παραχωρήσεως τῶν οἰκημάτων κλπ.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν τὸ θέμα, κατ’ ἐπανάληψιν ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Οἱ πρόσφυγες ζητοῦν νὰ λυθῇ ἡ κατάστασις τῆς ἐκκρεμότητος, ἡ ὁποία διαρκεῖ πέραν τῆς εἰκοσαετίας. Εἰς τὴν περιοχὴν Τούμπας τῆς Θεσσαλονίκης, προϋπῆρχε μία ἐγκατάστασις Ἰσραηλιτῶν. Μετὰ τὰ μεσολαβήσαντα γεγονότα καὶ τὴν διὰ τῆς γνωστῆς μεθόδου ἐξαφάνισιν τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐγένετο ἐκεῖ ἐγκατάστασις προσφύγων ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας. Ἤδη ζοῦν εἰς παραπήγματα ἢ ἄλλα πρόχειρα κτίσματα. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ ἐκκρεμότης, ὅτι δὲν γνωρίζουν ἐὰν εἶναι κύριοι τοῦ οἰκοπέδου καὶ τοῦ κτίσματος, ἐὰν θὰ πληρώνουν ἐνοίκιον καὶ ἡ σύγχυσις καὶ ἡ ἐκκρεμότης αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ λυθῇ. Ὑπῆρξε πρωτοβουλία καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶπεν, ὅτι θὰ τὸ λύσῃ διὰ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ λυθῇ ἡ ἐκκρεμότης αὐτή. Ζητοῦν νὰ τοὺς δοθῇ ἡ κυριότης τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν καὶ νὰ πληρώσουν ὅ,τι πρέπει νὰ πληρώσουν, ἀλλὰ νὰ γνωρίζουν, ὅτι εἶναι μονίμως κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἐκείνης καὶ κυρίως τοῦ οἰκοπέδου.

§70Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§71Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§72Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκεται ὑπὸ ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ρυθμίζονται ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν παραχώρησιν τῆς κυριότητος εἰς τοὺς κατοικοῦντας ἐκεῖ, ὥστε νὰ ἐξοφλήσουν τοκοχρεωλυτικῶς τὸ ποσὸν ποὺ θὰ δώσουν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητοῦνται προτάσεις νόμων ἐπὶ Ν. Διαταγμάτων βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1–3 καὶ 5–7 τοῦ Ν. Δ)τος ὑπ’ ἀριθ. 3905)1958 «περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῶν πόρων ὑπέρ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας, διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ δικτύου τῶν ὁδῶν τῆς χώρας, Ἀστυνομίας τῶν ὁδῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§74Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζητουμένη πρότασις νόμου τῶν κ. συναδέλφων ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τῶν ἄρθρων 1–3 καὶ 5–7 τοῦ Νομοθ. Διατάγματος 3905 τοῦ 1958. Μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον ἡ ἐν λόγῳ πρότασις. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3905, ἐπιβάλλεται πρόσθετον εἰδικὸν τέλος κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ὀχημάτων τῶν κυκλοφορούντων ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Κατερίνης διὰ Τεμπῶν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν κυκλοφορίας, διάνοιξιν νέων ὁδῶν, κατασκευὴν αὐτῶν, ὡς καὶ διὰ τὴν ἀρτιωτέραν συντήρησιν καὶ ἀνακαίνισιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Ὁμοίως διὰ τὴν κατασκευὴν νέας γεφύρας τοῦ πορθμοῦ τοῦ Εὐρίπου ἐπιβάλλεται τέλος διελεύσεως ἐκ τῆς ὑφισταμένης γεφύρας ὡς καὶ ἐκ τῆς κατασκευασθησομένης νέας τοιαύτης μέχρις ἀποπληρωμῆς τῶν δαπανῶν κατασκευῆς ταύτης ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως ὀχημάτων τῶν κινουμένων ἐκ τῆς Βοιωτικῆς πλευρᾶς πρὸς Εὔβοιαν καὶ διερχομένων διὰ τῆς γεφύρας αὐτῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συνεχὴς αὔξησις τῆς πυκνότητος τῆς κυκλοφορίας, τοῦ βάρους καὶ τῆς ταχύτητος τῶν αὐτοκινήτων, αἱ συνθῆκαι διακινήσεως τῶν ἀγαθῶν, ἡ ἀνωτέρα μετακίνησις τῶν πολιτῶν καὶ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ τουρισμοῦ, ἀπαιτοῦν ὁδοὺς προσηρμοσμένας πρὸς τὰς συναφεῖς ἀνάγκας καὶ κατασκευασμένας μὲ τὰ σύγχρονα τεχνικὰ δεδομένα. Θὰ ἦτο φυσικά, εὐχῆς ἔργον, ἐὰν ὅλαι αἱ διὰ τοὺς σκοποὺς τούτους ἀπαιτούμεναι δαπάναι διετίθεντο ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο, δυστυχῶς, δὲν εἶναι δυνατόν, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Εἰς λίαν προηγμένα ἄλλως τε, κράτη, μὲ ἀπείρως καλυτέρους οἰκονομικὰς δυνατότητας, ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς ἰδίους σκοπούς, ἡ ἐπιβολὴ εἰδικοῦ τέλους διοδίων. Μέχρις ὅτου, λοιπόν, φθάσωμεν, ἐὰν ποτὲ φθάσωμεν, εἰς τὴν εἰδυλλιακὴν ἐποχὴν μιᾶς ἐπαρκείας τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ πρὸς θεραπείαν τῶν συζητουμένων σκοπῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν ἐκ τῶν δύο ὁδῶν. Ἢ νὰ ἀφεθῶμεν μοιρολατρικῶς διατηροῦντες ἕνα συγκοινωνιακὸν δίκτυον μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, ἢ νὰ προχωρήσωμεν εἰς θετικὰ μέτρα, βάσει τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀποκτήσῃ τὰ ἀγαθὰ ἑνὸς συγχρονισμένου ὁδικοῦ δικτύου, μέτρα, ἄλλως τε, τὰ ὁποῖα, ὡς ἐλέχθη, ἐφαρμόζονται εἰς πλείστας χώρας καὶ μάλιστα, μὲ μίαν ἐπιβάρυνσιν σχεδὸν ἀνώδυνον διὰ τοὺς ὑφισταμένους ταύτην. Ἡ Κυβέρνησις, ἠκολούθησεν, ἐν προκειμένῳ, τὴν δευτέραν ὁδόν. Καὶ μᾶς εὑρίσκει ἀπολύτως συμφώνους εἰς τοῦτο. Ἐφ’ ᾧ καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ τὴν ἀπόρριψιν τῆς συζητουμένης προτάσεως νόμου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§76Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἔχομεν τὴν γνώμην, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διττὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ἐπανασυζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3905)58, ὡρισμένων ἄρθρων τοῦ ὁποίου ἡ ἀντιπολίτευσις ζητεῖ τὴν κατάργησιν. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι ὅτι τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα ἐψηφίσθη ἀπούσης τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἄνευ συζητήσεως ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως. Δὲν ὑπῆρξε δηλαδή, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος τούτου ὁ ἀντίλογος διὰ τοῦ ὁποίου, ὡς γνωστόν, ἅμα ὑπάρχει καλὴ θέλησις, ὁδηγούμεθα κατὰ κανόνα εἰς ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ὡρισμένας πτυχὰς τοῦ συγκεκριμένου θέματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι ὀρθαὶ αἱ ἀρχαὶ εἰς τὰς ὁποίας τοῦτο στηρίζεται. Κατ’ ἀρχήν, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς χώρας. Συμφώνως, πρὸς τὸ δελτίον τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐπὶ ὁδικοῦ δικτύου μήκους 47.164 χιλιομέτρων μόνον τὸ 13% εἶναι ἀσφαλτοστρωμένον καὶ ἓν ἕτερον 5% ἔχει ἀσφαλτικὴν ἐπίστρωσιν. Τὸ 16% τοῦ συνολικοῦ δικτύου μόνον —δηλαδὴ 7.752 χιλιόμετρα— ἔχει πλάτος 6 μέτρα. Καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις τοῦ λοιποῦ δικτύου, ἰδιαίτερα τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν ποὺ χαρακτηρίζονται καὶ πολὺ ὀρθῶς ὡς κατσικόδρομοι. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ὑπόμνημα τῆς Ὁδικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν τὴν 15.1.1957 καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἐκτίθενται τὰ συμπεράσματα τῶν συζητήσεων τοῦ συνεδρίου τῆς Διεθνοῦς Ὁδικῆς Ὁμοσπονδίας στὴ Ρώμη κατὰ τὸ ἔτος 1956. Κατὰ τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ ἡ χώρα μας εἶναι ἡ τελευταία μεταξὺ τῶν χωρῶν τοῦ Κόσμου α) ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς διατιθεμένης συνολικὰ δαπάνης γιὰ τὴν ὁδοποιΐα (12 ἑκατομ. δολλάρια ἐτησίως ἔναντι 500 ἑκατ. Δυτικῆς Γερμανίας, Ἀγγλίας, Γαλλίας κλπ.) καὶ β) ὡς πρὸς τὴν κατὰ κάτοικον διατιθεμένην δαπάνην διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Ἐν ἀντιθέσει πρὸς αὐτά, ἔχομεν μίαν σημαντικὴν αὔξησιν τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων. Ἀπὸ 16.300 αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐκυκλοφόρουν τὸ ἔτος 1939, ἐφθάσαμεν κατὰ τὸ ἔτος 1958 εἰς 52.775, καὶ ἤδη σήμερον ἀνοίγονται νέαι προοπτικαὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων, λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς χρήσεως φέρρυ– μπὼτ εἰς τὰς συγκοινωνίας. Ἡ κατάστασις, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, ἔχει σοβαρὰς ἐπιπτώσεις εἰς τὴν καθόλου οἰκονομίαν τῆς χώρας. Διότι, λόγῳ τοῦ κακοῦ ὁδικοῦ δικτύου, ἐπιβαρύνεται καὶ δυσκολεύεται ἡ διακίνησις τῶν ἀγαθῶν καὶ ἰδιαίτερα τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, πάσχουν καὶ ἀπὸ μεγάλο κόστος παραγωγῆς καὶ ἀπὸ ἔλλειψιν προστασίας ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τὰ ὁποῖα ὑφίστανται ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τῶν εἰσαγομένων ἐλευθέρως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὁμοειδῶν προϊόντων, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι παράγονται παρ’ ἡμῖν ἐν ἐπαρκείᾳ. Δευτέρα ἐπίπτωσις, εἶναι ἡ ἀναγομένη εἰς τὴν κοινωνικὴν καὶ ἐκπολιτιστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τοῦτο εἶναι παρὰ πάντων διαπιστωμένον καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῶ. Ἐκτός, ὅμως, τούτων, ὑπάρχει καὶ μία τρίτη ἐπίπτωσις, ἀναγομένη εἰς τὴν παρεμπόδισιν τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, ἐκ τῆς ὁποίας, ὡς γνωστόν, ἐξαρτῶμεν τὴν ἰσορρόπησιν τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἰσοζυγίου, ἀφοῦ τὸ πλεῖστον τῶν περιηγητῶν κυκλοφορεῖ μὲ αὐτοκίνητα καὶ ἡ προσεχὴς λειτουργία τοῦ φέρρυ–μπὼτ Ἑλλάδος–Ἰταλίας ἀναμένεται, ὅτι θὰ συντελέσῃ κατὰ πολὺ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν αὐτοκινητιστῶν τουριστῶν. Αἱ διαπιστώσεις αὐταί, κύριοι συνάδελφοι, ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ πρέπει ὅλως ἰδιαιτέρως, νὰ προσέξωμεν τὴν συγκοινωνιακὴν πολιτικὴν τῆς χώρας. Πρὸς τοῦτο, κατ’ ἀρχήν, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία σοβαρὰ μελέτη καὶ εἷς πλήρης προγραμματισμός, διὰ τὴν ὀρθολογιστικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὁδικοῦ προβλήματος. Εἶναι ἀνάγκη, ἡ μελέτη καὶ ὁ προγραμματισμὸς αὐτός, νὰ ἔχουν κἄποιαν προτεραιότητα καὶ εἰς τὸν γενικὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν τουριστικῶν ἐπενδύσεων. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἀνάγκη ἐπιτυχοῦς συσχετισμοῦ τῆς συναρτήσεως τούτου εἰς τὰ πλαίσια τοῦ γενικοῦ προγραμματισμοῦ, ποὺ σκοπὸν ἔχει: α) Τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. β) Τὴν ἔξοδον τῆς χώρας ἀπὸ τὴν κατάστασιν τῆς ὑποαναπτύξεως. Καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτήν, ὑπογραμμίζει σαφέστατα ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ ψηφισθέντος, ἐν ἔτει 1955, νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Τὰ αὐτὰ τονίζονται καὶ εἰς τὰς πρωθυπουργικὰς δηλώσεις τῆς 3ης Ἰανουαρίου τοῦ 1959, ποὺ ἀναφέρουν, ὅτι διὰ τὴν ὁδοποιίαν θὰ διατεθοῦν τὸ 1959 δραχμαὶ 587 ἑκατ., καὶ διὰ τὴν τουριστικὴν ὁδοποιΐαν 450 ἑκατ., μὲ γνώμονα «τὸν περιορισμὸν τῆς διασπορᾶς τῶν πιστώσεων εἰς πολλὰ ἔργα καὶ τὴν συγκέντρωσιν τῶν προσπαθειῶν εἰς ὡρισμένα βασικά, διὰ τὴν καλυτέραν ἀξιοποίησιν τῶν διατιθεμένων πιστώσεων». Τὴν κατάστασιν τῶν ἑλληνικῶν δρόμων, χαρακτηρίζει τὸ ὅτι, τὸ σύνολον τῆς δαπάνης γιὰ τὶς τέσσαρες βασικὲς ὁδικὲς ἀρτηρίες, ὑπολογίζεται σὲ 4.400 ἑκατομμύρια. Καὶ εἰς τὴν πενταετίαν μέχρι τοῦ 1963, θὰ ἀπαιτηθοῦν 3170 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ 643 ἑκατ. τὸ χρόνο. Καὶ «προσδοκᾶται ἡ διὰ διοδίων ἀπόσβεσις τοῦ μεγαλυτέρου ποσοστοῦ τῆς ἀξίας τῶν ἔργων». Νά, τὸ κλειδὶ διὰ τὴν ὀρθὴν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 3905)1958. Μία, δηλαδή, νέα φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, μὲ τὴν θεωρία τῶν «εἰδικῶς ὠφελουμένων». Ἡ εὔκολη λύσις. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εὑρίσκεται ἡ ἀντίθεσίς μας, μὲ τὸ Ν. Δ. 3905)1958. Γιατὶ εἶναι τρόπος τόσον ἄστοχος, ὅσον καὶ εὔκολος. Καὶ τὴν δικαιολογοῦμεν, πρῶτον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς φορολογεῖται βαρύτατα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ περισσότερον, ὅταν μάλιστα ὅλοι δεχώμεθα καθημερινῶς ἐκκλήσεις διαφόρων ὀργανώσεων τῶν ἐπαρχιῶν μας, περὶ τῆς παρατηρουμένης εἰς αὐτὰς οἰκονομικῆς κρίσεως. Ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἀποδεικνύεται, ὅτι, τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος, εἶναι τὸ χαμηλότερον τῶν εἰσοδημάτων ὅλων τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν λαῶν. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ὄγκος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς αὐξάνει καὶ ἑπομένως καὶ ὁ συντελεστής της εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου μειοῦται, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἕνα δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν ὅλην ἀσκουμένην πολιτικὴν καί τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀναφέρω ἁπλῶς, διὰ τὸν σχηματισμὸν σαφοῦς γνώμης ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, μὲ στοιχεῖα τοῦ 1955, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ὑποστῆ οὐσιαστικὴν μεταβολὴν μέχρι σήμερον, τὸ ὕψος τῶν πολεμικῶν δαπανῶν ἀνέρχεται εἰς 7,34% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, δηλαδὴ εἶναι τὸ ὑψηλότερον ποσοστόν, ὅλων τῶν χωρῶν ποὺ μετέχουν εἰς τὸ

Ν.Α.Τ.Ο.

§77Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἡ γεωγραφικὴ θέσις τῆς χώρας μας εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δικαιολογῆται αὐτὸ τὸ ὑψηλὸν ποσοστόν.

§78Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ γεωγραφικὴ θέσις τῆς Ἀγγλίας, εἶναι κρισιμωτέρα τῆς ἰδικῆς μας. Δεύτερος λόγος εἶναι, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῶν διοδίων τείνει νὰ μεταβληθῇ εἰς μίαν μόνον φορολογικὴν κατάστασιν, «μὲ τὸ σύστημα τῶν ὠφελουμένων». Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τεχνικὸν περιοδικόν, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ἐγκρίνει τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἐκφράζει τὸν φόβον, ὅτι τὰ χρήματα ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς, δὲν θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῶν ὁδῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία. Νομίζομεν, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς φορολογίας διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τῆς Πολιτείας, ἀνατρέπει τοὺς βασικοὺς σκοποὺς τῆς ἀποστολῆς ἑνὸς συγχρόνου Δημοκρατικοῦ Κράτους, ποὺ ἡ πραγματοποίησίς του ἀποτελεῖ πρόνοιαν τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἰδικώτερον, εἰς τὴν χώραν μας, τοῦτο εἶναι περισσότερον ἐπιβεβλημένον, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος αἰῶνος ἡ χάραξις τῶν γενικῶν γραμμῶν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου μας, ἐγένετο μὲ γνώμονα τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐχαράχθη βασικὴ ἀρτηρία πρὸς Λάρισαν καὶ ὄχι πρὸς Δυσμάς, ὅπως ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατὰ τοὺς ἁρμοδίους καθηγητὰς τοῦ Πολυτεχνείου. Κύριοι βουλευταί, ζητοῦμεν αὐτὴν τὴν πρόνοιαν τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Χώρας, διότι παρὰ τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν δικαιολογίας, μέσα εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ, εἰσπράττονται «ἀνταποδοτικὰ τέλη» διὰ τὴν κατασκευήν, συντήρησιν καὶ ἀνακαίνισιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι, ὁ φόρος καταναλώσεως βενζίνης, τέλη κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, ἐφ’ ἅπαξ τέλη αὐτοκινήτων, φόρος ἀκαθάρτου πετρελαίου, κράτησις 1% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων ἐκ κομίστρων ἐπὶ μεταφορῶν ἀγαθῶν καὶ ἐπιβατῶν δι’ αὐτοκινήτων. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι εἰδικοὶ δασμοί, ὅπως εἶναι ὁ δασμὸς ἐπὶ καυσίμων καὶ λιπαντικῶν αὐτοκινήτων, δασμὸς ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, δασμὸς ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐλαστικῶν καὶ ἀνταλλακτικῶν αὐτοκινήτων. Ἐπίσης, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίσωμεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ πρόσθετος ἔμμεσος φορολογία ἐπὶ τῶν ἀσχολουμένων μὲ αὐτοκίνητον καὶ ἡ ηὐξημένη φοροδοτικὴ ἱκανότης ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Κατὰ ἓν ὑπόμνημα τῆς ὁδικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ σύνολον τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται παρὰ τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀνέρχονται εἰς 1.300 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Διὰ τὴν ἐγκυρότητα τοῦ δημοσιεύματος δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω τίποτε περισσότερον. Ἂς ἐξετάσωμεν ἤδη τί διαθέτει τὸ Κράτος διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον γενικῶς. Τὸ 1954 διετέθη τὸ 2,7% τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ 1955 τὸ 2,7% καὶ τὸ 1956 ἴσως μέχρι τοῦ 3%. Αὐτὰ διαθέτει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅταν κατ’ ἀντιστοιχίαν ὅλα τὰ ἄλλα εὐρωπαϊκὰ κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄρτιον ὁδικὸν δίκτυον, διαθέτουν 3½% ἕως 7% τοῦ συνόλου τοῦ προϋπολογισμοῦ. Αὐτὸ μᾶς κάμνει ν’ ἀντιληφθῶμεν ἀμέσως κατὰ ποῖον τρόπον τὰ ἄλλα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου. Ἤδη, κ. συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναφέρω ποῖα ποσὰ διατίθενται διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον ἀπὸ τὰς ἄλλας χώρας ἐν σχέσει μὲ τὰς εἰσπράξεις, τὰς ὁποίας πραγματοποιοῦν διὰ τῶν φόρων, τελῶν καὶ δασμῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου. Εἰς τὴν Αὐστρίαν ἀποδίδεται τὸ 22%, εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ 81%, εἰς τὸ Βέλγιον τὸ 58%, Ἑλβετίαν 107%, Δυτ. Γερμανίαν 89%, Ἰταλίαν 72,4%. Εἰς τὴν χώραν μας ἀγνοεῖται τὸ ἐπίπεδον τῆς ποσοστιαίας αὐτῆς ἀναλογίας. Εἰδικὴ διάθεσις πόρων γίνεται διὰ πρώτην φορὰν διὰ τοῦ νόμου τῆς 17ης Φεβρουαρίου 1955. Μετὰ ὀξεῖαν διαμάχην τῶν ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν διετέθη μία πίστωσις ἴση πρὸς τὸ 50% ἐπὶ τοῦ εἰσπραττομένου ἐκ τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ 50% ἀπὸ τὰ τέλη κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἡ ὁποία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Οὕτω ἡ δαπάνη εἰδικῶς αὕτη τῆς ὁδοποιΐας καθορίζεται ἐφεξῆς ὡς νομικῶς ἀναγκαία δαπάνη ὑποχρεωτικῶς πλέον ὡς τοιαύτης, ἀναγραπτέα κατὰ τὸ ὕψος της τοῦτο, εἰς τὸν ἐτήσιον προϋπολογισμὸν» καὶ «καθ’ ὅσον διὰ ὁδοποιΐαν καὶ εἰδικὴν συντήρησιν ὁδῶν καταλέγεται, ὡς ἐκ τῆς φύσεως καὶ τοῦ σκοποῦ αὐτῆς, μεταξὺ τῶν οὐσιαστικῶν ἀναγκαίων δαπανῶν τοῦ Κράτους. Ὅμως, παρ’ ὅλα αὐτά, καὶ πρὸς ἀποφυγὴν δημοσιονομικῶν διαταραχῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, βαρύτατα φορτωμένου μὲ ἀπαράγωγες δαπάνες, ἐφευρέθη ἡ μέθοδος τῶν «κλειστῶν περιοχῶν» καὶ τῶν «εἰδικῶς ὠφελουμένων». Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι μεμονωμένον σύμπτωμα, εἶναι σχεδὸν μόνιμος κυβερνητικὴ τακτική, μὲ διαρκεῖς τάσεις ἐπεκτάσεως. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὸ Ν. Δ. 3881)1958 «περὶ ἔργων ἐγγείων βελτιώσεων», διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν πόροι διὰ τὴν συνέχισίν τους. Τὸ ἴδιον ἐγένετο μὲ τὸ Ν. Δ. περὶ ἐπιβολῆς τέλους χρήσεως λιμένων. Καὶ μὲ τὴν Παιδείαν, ποὺ ἐνῷ κατὰ τὸ Σύνταγμα παρέχεται δωρεάν, γίνεται ὁλοένα καὶ περισσότερον ἀπρόσιτη εἰς τοὺς φτωχούς. Καὶ ἐπειδὴ ἡ περίπτωσις τοῦ παρόντος δημιούργησεν ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν αὐτοκινητιστικῶν ὀργανώσεων, ποὺ χαρακτήρισαν τὰ διόδια ἀναχρονιστικὰ καὶ πρωτόγονα μέσα φορολογίας, μὲ τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 3 φορτώνονται οὐσιαστικὰ ἐπιβαρύνσεις ἐπὶ τῶν ἐπιβατῶν καὶ τῶν μεταφερομένων ἀγαθῶν. Πάντα ἡ εὔκολη, ἡ πρόχειρη, ἀλλὰ ἀπαράδεκτη λύσις. Πέραν τούτων, διὰ τοῦ ἄρθρου 4, ἐπιβαρύνονται οἱ ἰδιοκτῆται, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων, τῶν εὑρισκομένων ἑκατέρωθεν τῶν νέων ὁδῶν. Τοῦτο ἐφαρμόζεται ἤδη διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν Λεωφόρων Σουνίου καὶ Καβάλας καὶ πρὸς αὐτοὺς ἔχει ἀρχίσει ἤδη νὰ γίνεται ὄχλησις, διὰ τὴν καταβολὴν τῶν νέων ἐπιβαρύνσεων. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀκινήτου, χωρὶς τοῦτο νὰ μεταβάλῃ λύσιν, εἶναι ἀκατανόητος. Ἡ φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἦτο νοητή, ὁσάκις τὸ ἀκίνητον ἀλλάζῃ φύσιν ἢ ὅταν πωλῆται. Ἀκόμη πρέπει νὰ τονισθῇ, ἡ περίεργος παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 7, ἐναντίον τῆς ὁποίας εἶναι σαφῶς ἀντίθετον τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὸ Κράτος ἀπαλλοτριώνει συγκεκριμένα δικαιώματά του. Δύναται νὰ ἀναθέσῃ, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν κατασκευὴν ὁδῶν εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, παρέχουσα εἰς αὐτὰς τὸ δικαίωμα τῆς εἰσπράξεως τῶν διοδίων. Καὶ τοῦτο εἶναι, ἐπίσης, ἀπαράδεκτον. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀντίθεσίν μας πρὸς τὴν εἰδικὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων, προσεπάθησα ἀπ’ ἀρχῆς νὰ ἑδραιώσω, ἐπὶ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων στοιχείων. Μία τοιαύτη φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, οὔτε δικαιολογημένη εἶναι, οὔτε ὑποφερτή, ἀπὸ τὸν λαόν. Πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἑλληνικοὶ δρόμοι εἶναι συντελεστικὸν βασικὸν στοιχεῖον, διὰ τὴν οἰκονομικήν, τουριστικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἀντικείμενον ἐπιχειρηματικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἀλλὰ κρατικῆς μερίμνης. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ τὴν κατάργησιν τῶν ἄρθρων 1, 2, 3 καὶ 5, 6 καὶ 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 3905)1958. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἰ. Κοντοβράκης).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑπὲρ τῆς προτάσεως, περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 3905) 1958, διὰ τοὺς ἑξῆς γενικωτέρους λόγους. Ὅλοι γνωρίζομεν καὶ ὅλοι ἐνθυμούμεθα, ὅτι μετὰ τὸ τέλος τοῦ τελευταίου πολέμου, αἱ παραγωγικαὶ (ἐμπορική, βιομηχανική, γεωργικὴ) τάξεις τῆς χώρας, ἠξίουν ἐπιμόνως, ἀπ’ ὅλας τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις, τὴν κατάργησιν τῶν διοδίων, τὰ ὁποῖα εἶχον καταστῆ μάστιξ τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ λαοῦ καὶ ἑστία καταχρήσεων, καὶ τὰ ὁποῖα, ἐνῷ ἐταλαιπώρουν τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν καὶ τὴν διακίνησιν τῶν προϊόντων, οὐδόλως συνέβαλλον διὰ τὴν ὀρθὴν λύσιν τοῦ ὁδικοῦ προβλήματος τῆς χώρας. Ὑπὸ τὴν γενικὴν πίεσιν ὅλων τῶν τάξεων, κατελύθησαν τὸ 1949 τὰ διόδια καὶ ἐκ τῆς καταργήσεως τούτων ἐξηλείφθησαν καὶ αἱ ἀσχημίαι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς των. Αἱ μετὰ τὸ 1950 Κυβερνήσεις, ἐτοποθέτησαν, ἀναλόγως τῶν μέσων τὰ ὁποῖα διέθετεν ἡ Πολιτεία, τὸ ὁδικὸν πρόβλημα τῆς χώρας ἐπὶ τῆς ὀρθῆς βάσεως. Νομίζω, ὅθεν, τὸ νὰ ἐπαναφέρωμεν ἐν ἰσχύϊ ἕνα ἀποτυχημένον θεσμόν, ὁ ὁποῖος κατελύθη κοινῇ βοῇ, εἶναι ὡσὰν νὰ ἀναζωογονοῦμεν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν δημιουργίαν ἀνωμαλιῶν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, τάσσομαι ἐναντίον τοῦ Ν. Δ. 3905)1958 καὶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως νόμου, περὶ καταργήσεώς του. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ χρόνος, καὶ πολὺ σύντομα μάλιστα, κατὰ τὸν ὁποῖον καὶ πάλιν, διὰ κοινῆς βοῆς, θὰ ζητηθῇ ἡ κατάργησις τῆς διατάξεως αὐτῆς, ποὺ ἐπαναφέρει τὸν ἀντιδημοτικὸν θεσμὸν τῶν διοδίων. Ἀλλὰ καὶ ὅπως ἐφαρμόζεται τὸ Ν. Δ. τοῦτο, εἶναι εὐθέως ἀντίθετον πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, δεδομένου, ὅτι κάμνει ἄνισον μεταχείρισιν τῶν διαφόρων περιφερειῶν τῆς χώρας. Ἐπιβάλλει βάρη εἰς ὡρισμένας μόνον περιφερείας. Τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἐπιτάσσει τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν πολιτῶν. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τοῦ Ν. Διατάγματος 3905)1958. Νομίζω, ὅτι ἡ χώρα μας εἰς τὸν δημοσιονομικὸν τομέα, χωλαίνει σοβαρῶς. Ἔχομεν τὸν Γενικὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἔχομεν τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων, τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν ποικιλωνύμων εἰσφορῶν, ἔχομεν τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν διαφόρων Ταμείων. Αὐτοὶ οἱ τέσσαρες ἀσύνδετοι μεταξὺ των προϋπολογισμοὶ καὶ ἀναρχίαν προκαλοῦν καὶ ἐπιβαρύνσεις ἐπιφέρουν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Φρονῶ, ὅτι ὀρθότερον εἶναι, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ δόγμα τοῦ ἑνὸς προϋπολογισμοῦ, εἰς τὴν δημοσιονομικὴν ἀρχὴν τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ τὸ διὰ πρώτην φορὰν εἰσαγόμενον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., πρέπει νὰ μᾶς καταστήσῃ προσεκτικούς, μήπως ἡ περίπτωσις τῆς διατάξεως ταύτης γίνει ἀφορμὴ ἐπεκτάσεως καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς τῆς κρατικῆς δραστηριότητος. Ὁρίζει τὸ ἄρθρον 7, ὅτι δύναται νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἀνακαίνισις ἐθνικῶν ὁδῶν εἰς ἐργολάβους, εἰς οὕς, ἀντὶ ἀμοιβῆς, θὰ περιέρχεται ἡ εἴσπραξις τῶν διοδίων. Δηλαδή, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὸ Κράτος ἀπαλλοτριώνει συγκεκριμένα δικαιώματά του. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνθαρρύνῃ, ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ καθεστὼς αὐτὸ καὶ εἰς ἄλλας κρατικὰς ἁρμοδιότητας. Νομίζω, ὅτι δὲν εἴμεθα ὥριμοι, διὰ μίαν τοιαύτην καινοτομίαν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως ἀντίθετον. Θὰ μᾶς εἴπῃ, ἴσως, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. τούτου, θὰ προκύψουν ἀγαθά, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν καὶ εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Χαλκίδα, θὰ προκύψῃ τὸ ἀγαθὸν τῆς κατασκευῆς νέας γεφύρας. Ἀλλά, ὡς πληροφοροῦμαι, ἡ κίνησις διὰ τῆς γεφύρας τοῦ πορθμοῦ Εὐρίπου, ἔχει ἤδη περιορισθῆ καὶ τὸν περιορισμὸν τῆς κινήσεως, τὸν ἀποδίδουν εἰς τὸ ἐπιβληθὲν τέλος. Φοβοῦμαι, μήπως, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, περιορισθῇ ἡ κίνησις καὶ ἀδικηθῇ ἡ πόλις τῆς Χαλκίδος καὶ ἡ Εὔβοια γενικώτερον. Νὰ κατασκευασθῇ ἡ γέφυρα, διότι εἶναι ἀπαραίτητον τοῦτο, ἀλλὰ διὰ πόρων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι δι’ εἰδικῶν διοδίων. Συμπεραίνων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ ὁ θεσμὸς τῶν διοδίων καὶ τῶν εἰδικῶν εἰσφορῶν, αἵτινες ἐπιβαρύνουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ εἶναι ἀντιπαθεῖς εἰς τὸν λαὸν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν ὀρθόδοξον θεσμὸν τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, μέσῳ τοῦ ἑνιαίου προϋπολογισμοῦ. Ἡ προσπάθεια μὲ εἰδικοὺς νόμους ἐπιβολῆς εἰδικῶν εἰσφορῶν, ἐπιβαρύνει καὶ ἀναστατώνει τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀποδίδει τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Δι’ αὐτοὺς τούς λόγους, εἶμαι ἐναντίον τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 3905)1958 καὶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως νόμου περὶ καταργήσεώς του.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας, ἔχει τὸν λόγον.

§82Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν διεξοδικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ὑπὸ ἀμφοτέρων τῶν κ.κ. εἰσηγητῶν, ὀλίγας μόνον λέξεις ἔχω νὰ προσθέσω ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου, περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3905)1958. Εἴμεθα ἀντίθετοι μὲ τὸ Ν. Διάταγμα τοῦτο, διότι, διὰ τῆς καθιερωθείσης τακτικῆς, ἐπέρχεται διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ περαιτέρω δημιουργεῖ πόρους, οἵτινες, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐπιβαρύνουν τὸ κοινόν, καθ’ ὅσον εἶναι ἔμμεσοι φόροι.

§83Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, κατὰ κόρον γίνεται χρῆσις τοῦ ἐπιχειρήματος περὶ διασπάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἰς ὅλα τὰ Κράτη γίνεται αὐτό. Εἰς τὴν Γαλλίαν, ὑπάρχουν διόδια, εἰς τὴν Γερμανίαν ἐπίσης καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑφίσταται ἀνέκαθεν τὸ καθεστὼς αὐτό. Ἐάν, ἑπομένως, εἰς τὴν πλουσίαν Ἀμερικὴν γίνεται αὐτό, πῶς θέλετε εἰς τὴν πτωχὴν χώραν μας νὰ μὴ γίνῃ.

§84Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅ,τι συμβαίνει εἰς ἄλλας χώρας, νὰ μεταφυτεύεται καὶ ἐδῶ, διότι ὑπάρχει διαφορὰ ἀναπτύξεως καὶ διαφορὰ συνθηκῶν. Ἐπίσης, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ἐπιβάλλονται διόδια, παρεμπιπτόντως ἐπιβάλλονται διόδια. Διότι ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι αὐτός. Ὁ βασικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν ὁδῶν αὐτῶν, πρὸς ἀποφυγὴν δυστυχημάτων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσητε οὐδένα, ὅτι ὁ ἀμερικανικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἀντέχει εἰς τὰ ἔξοδα τῆς ὁδοποιΐας καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλονται τὰ διόδια. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις. Ἐνῷ ἐδῶ, πρόκειται περὶ διασπάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ συζητῆται καὶ νὰ μὴ ψηφίζεται καὶ παρεμπιπτόντως νὰ ἐπιβάλλωνται νέοι φόροι, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας εἶπεν, ὅτι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητον, ἔστω καὶ ἐμμέσως, θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν. Τί γίνεται, ὅμως, εἰς τὴν πραγματικότητα; Εἰς ἐκθέσεις των οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων κ.κ. Σίνης καὶ Ἀνδρεάδης, ἀναφέρουν, ὅτι ἐνῷ εἰσπράττονται κατ’ ἔτος ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητον, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται οἱ δασμοὶ αὐτοκινήτων καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῆς βενζίνης, 622 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος, ἐδαπανήθησαν, διὰ σκοποὺς ἀφορῶντας τὸ αὐτοκίνητον, τὸ 1952–53 151 ἑκατομμύρια, τὸ 1953–54 ἐδαπανήθησαν 177, τὸ 1954–55 ἐδαπανήθησαν 293 καὶ τὸ 1955–56 ἐδαπανήθησαν 386 ἑκατομμύρια. Συνεπῶς, διατὶ τὰ ἐκ τοῦ αὐτοκινήτου προερχόμενα ἔσοδα, ἐκεῖνα, δηλαδή, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται διὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰς ὁδούς, δὲν διετέθησαν διὰ τὰ αὐτοκίνητα;

§85Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν ἀνεφέρατε τὸ ἔτος 1957–58, τὶ ἐδαπανήθησαν.

§86Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Ἔχω στοιχεῖα, ἀλλὰ δὲν εἶμαι βέβαιος ἐπ’ αὐτῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἀπέφυγα νὰ τὰ ἀναφέρω. Ἀνέφερα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ ἐπισήμους ἐκθέσεις τῶν κ.κ. Σίνη καὶ Ἀνδρεάδη, διὰ νὰ μὴ ἀμφισβητηθοῦν. Ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξουν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας καὶ ἰδιαιτέρως οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἀγροτικὰς περιοχάς, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ ἐπὶ κτημάτων, τῶν ὁποίων δὲν ηὐξήθη ἡ ἀξία. Ἐπεβλήθη εἰς τὰ ἑκατέρωθεν τῆς ὁδοῦ Σουνίου κτήματα μεγάλη ὑπεραξία, χωρὶς νὰ μεταβληθῇ ἡ χρῆσις των. Ἀγροὶ ἦσαν καὶ ἐκαλλιεργοῦντο μὲ σῖτον καὶ σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ καλλιεργοῦνται μὲ σῖτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν κτημάτων αὐτῶν, ὅτι ηὐξήθη ἡ ἀξία.

§87Β. ΚΡΙΚΟΣ. Ἐνῷ, πρὸ τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ, τὰ ἐν λόγῳ κτήματα ἐπωλοῦντο μὲ τὸ στρέμμα, σήμερα πωλοῦνται μὲ τὸ μέτρον.

§88Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ πωληθοῦν μὲ τὸ μέτρον, εὔλογον καὶ δίκαιον εἶναι νὰ ἐκτιμηθοῦν μὲ τὴν ἀξίαν των καὶ νὰ φορολογηθοῦν. Ἀλλὰ συνεχίζουν νὰ καλλιεργοῦνται, ὅπως καὶ πρότερον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν σὲ φορολογίαν;

§89Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῆς ἀξίας των. Ὑπάρχουν ἀγροτικαὶ κατοικίαι, τῶν ὁποίων ἡ χρῆσις ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἡ ἰδία. Ποία εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῆς ἀξίας τῶν κατοικιῶν, ποὺ κατοικοῦνται ἀπὸ τοὺς ἰδίους;

§90Β. ΚΡΙΚΟΣ. Ἐὰν τὰς πωλήσουν;

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ τὰς πωλήσουν, διότι διαμένουν εἰς αὐτάς. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν θεωρητικῶς δεχθῶμεν αὔξησιν τῆς ἀξίας, ἡ φορολογία θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ ὅταν θὰ πωληθοῦν.

§92Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ ὑπεραξία ἐκτιμᾶται ἀπὸ ὡρισμένην ἐπιτροπήν, ὁπότε εἰς τὴν περίπτωσιν μὴ αὐξήσεως τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων, δὲν ἐπιβάλλεται φορολογία. Ἐὰν νομίσῃ τις, ὅτι ἡ πρώτη ἐπιτροπὴ τὸν ἠδίκησεν, ὑπάρχει δευτέρου βαθμοῦ ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ καταφύγῃ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς πλήττονται οἱ ἀγρόται, ἀφοῦ ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις. Πάντως εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὰ ἑκατέρωθεν τῆς ὁδοῦ Σουνίου γήπεδα, δὲν ἔχουν σήμερον τὴν ἰδίαν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸ τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, μολονότι δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσητε, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ ὁ ρήτωρ δέχεται τὴν διακοπήν, ἔχετε τὸν λόγον.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ, διότι πρέπει νὰ διευκρινισθῇ τὸ σημεῖον αὐτὸ τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἡ ὕπαρξις πρωτοβαθμίου καὶ δευτεροβαθμίου ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός, αἱ ὁποῖαι θὰ κρίνουν τὴν ὕπαρξιν ἀξίας ἢ ὑπεραξίας, δὲν καλύπτει νομίζω, τὸ θέμα, διότι εἶναι γνωστὸς ὁ τρόπος τῆς γραφειοκρατίας, κατὰ τὸν ὁποῖον λειτουργοῦν αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταί. Διότι τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, θὰ κρίνουν τὴν ἀξίαν ἢ ὑπεραξίαν ἑνὸς κτήματος, βάσει τυχὸν γενομένης πωλήσεως, μετὰ τὴν δημιουργίαν τῆς ὁδοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, γίνεται ἡ ἐκτίμησις, δὲν σημαίνει ὅμως τοῦτο, ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ βάσει μιᾶς γενομένης πωλήσεως ἑνὸς κτήματος, μετὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ, ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ λάβῃ ἀξίαν καὶ ὑπεραξίαν καὶ ὁ οἰκίσκος τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος δὲν πρόκειται νὰ ἀπομακρυνθῇ οὔτε μετὰ 100 ἔτη ἀπὸ αὐτόν.

§95Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὸν χαρακτηρισμὸν περὶ γραφειοκρατίας, τὸν ὁποῖον ἐκάματε, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἐκτιμητικῶν ἐπιτροπῶν, διότι πρόκειται περὶ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ τεχνικὰς γνώσεις καὶ οἰκονομικὰς ἔχουν, διὰ νὰ ἐκτιμήσουν τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, ἀλλὰ κυρίως προσπαθείας καταβάλλουν νὰ ἀπονείμουν τὸ δίκαιον, ὅσον εἶναι δυνατόν, πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας.

§96Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐκτίμησις τῆς ἀξίας καὶ ὑπεραξίας τῶν κτημάτων, γίνεται ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἐπιτροπῶν αὐτῶν καί, ὅπως εἴπατε, ὁ τυχὸν ἀδικούμενος ἰδιώτης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν. Οἱ ὑπάλληλοι, ὅμως, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς ὑπεραξίας, καταλήγουν εἰς τὴν στενὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐπειδὴ τυχὸν ἐπωλήθη ἕνα κτῆμα μὲ τὴν Α τιμήν, θὰ πρέπει καὶ κτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν μετεβλήθησαν, νὰ λάβουν καὶ αὐτὰ ὑπεραξίαν.

§97Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένας περιπτώσεις, διότι ἐπανειλημμένως μετέβην εἰς τὴν περιοχὴν καὶ συνήντησα ἀνθρώπους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους διεπίστωσα, ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ ἔκριναν μὲ εὐρύτατα κριτήρια καὶ μὲ ἐλευθερίαν, ἐν πολλοῖς, ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν.

§98Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς πληροφορήσουν συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται πιέσεις ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας τῆς περιοχῆς Λαυρίου, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητοῦνται ἐξωφρενικὰ ποσὰ ὑπεραξίας. Ἐδόθη, μάλιστα, ὑπόσχεσις πρὸς αὐτούς, ὅτι θὰ προσπαθήσουν, διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ὑπάρξῃ τροποποίησις τοῦ Διατάγματος.

§99Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, δὲν γνωρίζω διὰ τὸ θέμα Λαυρίου, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Ἀναβύσσου–Σουνίου, ἐξήτασα ὁ ἴδιος προσωπικῶς περιπτώσεις ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι. Μόνον αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον, ἦτο ἡ μείωσις τοῦ 30% εἰς 10%, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§100Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κρούσωμεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νὰ τονίσωμεν, ὅτι θὰ εὑρεθοῦν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντικρούσουν τοὺς μύδρους καὶ τὴν δικαιολογημένην ἀγανάκτησιν τῶν ἀγροτῶν, διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροκτημάτων των, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν μεταβολὴν ὑπέστησαν ἐκ τῆς διανοίξεως τῆς ὁδοῦ, ἀλλ’ ἐξακολουθοῦν καὶ πάλιν νὰ καλλιεργοῦνται ὡς ἀγροκτήματα ἢ ἀμπελῶνες. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, διὰ τῶν ὁποίων ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ διόδια ἀποτελοῦν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβαρύνῃ κυρίως τὰς λαϊκὰς μάζας. Ἐάν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῶν διοδίων, θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ σαφῶς, ἐκ τῶν προτέρων, ἡ χρονικὴ διάρκεια τῶν διοδίων αὐτῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ ὅτι τὸ ἔσοδον τῶν διοδίων θὰ διατίθεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῆς δαπάνης τοῦ ἐκτελεσθησομένου ἔργου. Μόνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν, νοεῖται καὶ ἐπιβάλλονται διόδια εἰς ξένας χώρας, τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις. Εἰς ἀντίθετον περίπτωσιν, θὰ εἶναι μία μόνιμος φορολογία, εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ ὑπάρξῃ ἕνα πλῆρες μελετημένον πρόγραμμα, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Προσωπικῶς, δὲν θὰ ὁμιλήσω διὰ τὰ διόδια ἄλλων περιοχῶν, ἀλλὰ θὰ σταθῶ εἰς τὸ πρόβλημα ἐπιβολῆς διοδίων, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας τοῦ Πορθμοῦ τοῦ Εὐρίπου. Δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπιβολὴ διοδίων διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας, διότι δὲν εἶναι ἔργον ἀποσυμφορήσεως τῆς κυκλοφορίας ἢ ἔργον τουριστικὸν ἢ συντομεύσεως τῆς διαδρομῆς, διὰ νὰ ἔχωμεν μικροτέραν κατανάλωσιν καυσίμων καὶ λιπαντικῶν καὶ ἐλάττωσιν φθορῶν καὶ ἐπισκευῶν τῶν ὀχημάτων. Ἐὰν εἰς αὐτὸ ἀπέβλεπαν τὰ διόδια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δικαιολογηθοῦν τὰ διόδια. Οἱ λόγοι ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν ἀντικατάστασιν τῆς γεφύρας, εἶναι λόγοι ἀσφαλείας. Διότι, ἐὰν ἐγκαίρως δὲν ἐγκατασταθῇ νέα γέφυρα, ὑπάρχει φόβος νὰ καταρρεύσῃ ἡ παροῦσα μὲ αὐτοκίνητα καὶ πεζούς. Εἶναι, λοιπόν, μόνον λόγοι ἀσφαλείας καὶ διευρύνσεως τῆς γεφύρας, διὰ νὰ διέρχωνται αὐτοκίνητα μεγάλου βάρους. Διότι τὸ ἔργον αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικόν, τὸ ὁποῖον συνδέει διὰ ξηρᾶς τὴν Εὔβοιαν καὶ τὴν Βοιωτίαν καὶ ἐξυπηρετεῖ τὰς βασικὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς Κεντρικῆς Εὐβοίας. Ἐκτός τούτου, καὶ σοβαροὶ λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν μὴ ἐπιβολὴν διοδίων. Καὶ οὗτοι εἶναι ἡ ὕπαρξις πορθμίων καὶ κυρίως ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ Χαλκίς, μετὰ τὴν κατασκευὴν τῶν πορθμίων. Σοβαρώτεροι δὲ λόγοι ἀκόμη, εἶναι ἡ φυλλοξήρα ἡ ὁποία ἐμείωσε τὴν οἰνοπαραγωγὴν ἀπὸ 12 εἰς 1 ἑκατ. ὀκάδας, οἱ παγετῶνες, οἱ ὁποῖοι ἐμείωσαν τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν κατὰ 40%, ἡ μείωσις τοῦ εἰσοδήματος τῶν ρητινοσυλλεκτῶν κατὰ 30–40%, λόγῳ χαμηλῶν τιμῶν νεφτίου καὶ κολοφωνίου, ἡ κρίσις τῆς ἁλιείας, λόγῳ τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς ἁλιπάστων καὶ νωπῶν ἰχθύων καὶ λόγῳ ἐλλείψεως ψυγείων καὶ λοιπῶν μέσων, ἐνῷ ἡ παραγωγὴ κηπευτικῶν καὶ φρούτων σαπίζει κάθε χρόνο, τὰ δὲ μεταλλεῖα ἔχουν σταματήσει τὶς ἐργασίες των καὶ αἱ βιομηχανίαι διέρχονται κρίσιν καὶ ἀπολύουν προσωπικόν. Καί, τέλος, 500–600 ἐπαγγελματιῶν διαμαρτύρονται μηνιαίως. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ Χαλκίδα ἔχει 2.500 ἀνέργους καὶ ὁλόκληρος ἡ Εὔβοια 4.500 ἀνέργους. Ἐάν, συνεπῶς, ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν διοδίων, δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπιτείνωμεν τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν τῆς πόλεως. Τὶ πρέπει νὰ γίνῃ; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν διοδίων τότε θὰ πρέπει, συγχρόνως μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας ἐκ τῶν διοδίων, νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Εὐβοίας, δηλαδὴ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ δρόμος Χαλκίδος–Λουτρῶν Αἰδηψοῦ, καθὼς καὶ ὁ δρόμος Χαλκίδος–Λίμνης–Ροβιῶν–Αἰδηψοῦ–Χαλκίδος–Καρύστου καὶ Ἀλιβερίου–Κύμης. Ὅπως, ἐπίσης, πρέπει νὰ κατασκευασθῇ καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ δρόμος Ἀθηνῶν–Χαλκίδος μέσῳ Οἰνόης, ὁ ὁποῖος θὰ καταστήσῃ τὴν Χαλκίδα προάστιον τῶν Ἀθηνῶν, διότι θὰ μειωθῇ ἡ ἀπόστασις κατὰ 20–25 χιλιόμετρα. Τοιουτοτρόπως, θὰ διευκολύνωμεν τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν μέσῳ Χαλκίδος, θὰ ἀναπτύξωμεν τὸν τουρισμὸν καὶ θὰ ἐπανασυνδέσωμεν οἰκονομικῶς τὴν κεντρικὴν Εὔβοιαν μὲ τὰς ἄλλας περιοχὰς τῆς Εὐβοίας καὶ ἐκτὸς τούτου, θὰ αὐξήσωμεν καὶ τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν διοδίων. Ἕν ἄλλο ζήτημα σοβαρόν, ποὺ θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὡς τεχνικός, ἂν ὄχι ὡς εἰδικὸς δι’ αὐτὰ τὰ ἔργα, νὰ προτείνω, εἶναι ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ κατασκευῆς νέας γεφύρας ἐκ τῶν προτέρων. Ἴσως ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἐσκέφθη, ὅτι ὑπάρχουν καὶ πολλαὶ ἄλλαι λύσεις, ὑπάρχει ἡ λύσις τῆς ὑποθαλασσίας συγκοινωνίας, δηλαδὴ ἡ σύνδεσις τῆς Εὐβοίας μὲ τὴν Βοιωτίαν νὰ γίνῃ διὰ σήραγγος. Ἡ λύσις αὐτή, ἔχει πολλὰ πλεονεκτήματα, ὅπως καὶ ἡ λύσις τῆς ἀντικαταστάσεως τῆς γεφύρας διὰ σιδηρᾶς γεφύρας ἔχει πολλὰ μειονεκτήματα. Πρῶτον, ὅπως συμβαίνει σήμερον, ἡ συγκοινωνία καὶ ἐπικοινωνία διακόπτεται διὰ τοῦ ἀνοιγοκλεισίματος τῆς γεφύρας. Πολλὲς φορὲς ἡ γέφυρα παραμένει ἀνοικτὴ 1½ ὥραν καὶ διακόπτεται ἡ συγκοινωνία. Ὀχήματα, πεζοὶ καὶ πλοῖα ἀκόμη, ἀναμένουν καὶ τοιουτοτρόπως δημιουργεῖται μία ἀνωμαλία εἰς τὴν συγκοινωνίαν. Ἀκόμη καὶ ἀπὸ στρατιωτικῆς πλευρᾶς, δὲν θὰ πρέπει νὰ κατασκευασθῇ ἡ γέφυρα, διότι εὐλόγως προσβάλλεται. Ἀλλὰ τὸ σοβαρώτερον ἐξ ὅλων εἶναι, ὅτι ἡ κατασκευὴ σιδηρᾶς γεφύρας θὰ ἀπαιτήσῃ ὑλικά, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διάφορα μηχανήματα, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν συμφέρει εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Ἡ δευτέρα λύσις, τῆς ὑποθαλασσίας συγκοινωνίας, ἔχει πολλὰ πλεονεκτήματα. Δι’ αὐτῆς, δὲν θὰ διακόπτεται καθόλου ἡ συγκοινωνία. Ἐκτὸς αὐτοῦ, θὰ χρησιμοποιήσωμεν ὑλικὰ ἐγχωρίας παραγωγῆς, ὅπως τσιμέντα, ἄσβεστος, πέτρες κλπ. καὶ τὸ σοβαρώτερον ἀπὸ ὅλα, θὰ ἀπασχοληθῇ πολὺς κόσμος, ποὺ σήμερον μένει ἄνευ ἐργασίας. Καὶ τελικῶς, ἕνα τέτοιο ἔργον, θὰ ἔχῃ μεγάλον ἐνδιαφέρον καὶ τουριστικῶς καὶ θὰ κινῇ τὸ ἐνδιαφέρον πολλῶν ξένων. Νομίζω, ὅτι τὸ κόστος αὐτοῦ δὲν θὰ εἶναι μέγα. Εἶναι μία πρότασις, ποὺ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ τὴν μελετήσῃ, διότι, ἐφ’ ὅσον κατασκευασθῇ ἕνα τοιοῦτον ἔργον, πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ποία εἶναι ἡ καλυτέρα λύσις. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§104Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς χώρας, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι εὑρίσκετο εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν. Ὁ πόλεμος ἀφ’ ἑνός, ἐν συνεχείᾳ ὁ συμμοριτοπόλεμος, κατέστρεψαν ὅλον σχεδὸν τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς χώρας. Χιλιάδες γεφυρῶν ἀνετινάχθησαν κατὰ τὸν πόλεμον, ὡς καὶ μεταγενεστέρως κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐπὶ βλάβῃ μεγίστῃ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν γεφυρῶν, καὶ αἱ ὁδοί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν σύγχρονοι, διότι καὶ μικρὸν πλάτος εἶχον καὶ μεγάλας κλίσεις, κατάλληλοι μόνον διὰ τροχοφόρα, εἶχον καὶ αὐταὶ γενικῶς καταστραφῆ. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, διὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλλ, ἐπετεύχθη κἄπως νὰ βελτιωθῇ ἕνα τμῆμα τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, ἀλλὰ ἡ βελτίωσις δὲν ἦτο βασική, ἦτο βελτίωσις πρόχειρος, διότι ἡ βελτίωσις, ἀναγομένη κυρίως εἰς ἐπισκευὴν καὶ μερικὴν ἀνακαίνισιν τῆς ὁδοῦ, ἐξετείνετο κυρίως εἰς τὴν κατασκευὴν ἑνὸς τάπητος, ὁ ὁποῖος διηυκόλυνε τὴν βατότητα τῶν ὁδῶν. Αἱ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου Κυβερνήσεις, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι λόγῳ ἄλλων ἀναγκῶν σοβαρωτέρων, περιθάλψεως τοῦ πληθυσμοῦ, εἴτε δι’ ἄλλους λόγους, δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς καλῆς κατασκευῆς καὶ βελτιώσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Ἡ πραγματικὴ ἀντιμετώπισις τῆς βελτιώσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, τῆς χώρας καὶ τῆς κατασκευῆς νέων ὁδῶν, ἀπαραιτήτων διὰ τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν ἀφ’ ἑνός, ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου καὶ διὰ τὴν ἄνετον μεταφορὰν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἤρξατο ἀπὸ τῆς περιόδου, καθ’ ἣν ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Καθωρίσθη πράγματι ἕνα πρόγραμμα, ἐγένοντο τὰ σχετικὰ νομοθετήματα καὶ ἤρχισε πράγματι μία ἐργασία σοβαρὰ βελτιώσεως καὶ ἀνακαινίσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, εἰς τὴν ὁποίαν σημαντικῶς συνέβαλε τὸ ἔμψυχον τεχνικὸν προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἡ προσπάθεια αὕτη, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 ἤρχισε, συνεχίσθη καὶ ἐντατικωτέρα ἐγένετο, ἀφ’ ἧς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβεν ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς. Τόσον ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ὅσον κυρίως ἐκ τῶν ἐπενδύσεων, σημαντικὰ ποσὰ διετέθησαν διὰ τὴν κατασκευὴν νέων ἐθνικῶν ὁδῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀνακαίνισιν καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑπαρχουσῶν τοιούτων, ὥστε σὺν τῷ χρόνῳ, αὐξανομένων καὶ τῶν πιστώσεων, νὰ ἐπιτευχθῇ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Ἑλλὰς ἕνα ἄρτιον ὁδικὸν δίκτυον, τοῦ ὁποίου ἡ κατασκευὴ πολλαχῶς καὶ ποικιλοτρόπως θὰ ὠφελήσῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου μας. Ἡ Κυβέρνησις, ἀδυνατοῦσα, λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκῶν οἰκονομικῶν πόρων, νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰ ἔργα ἐξ ἐπενδύσεων, ἢ ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, εἰσήγαγε τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως σχέδιον Ν. Δ., διὰ τοῦ ὁποίου προεβλέπετο ἡ ἐπιβολὴ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν νεοκατασκευαζομένων ὁδῶν, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζονται σύμφωνα μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῆς τεχνικῆς καὶ μὲ τὴν πρόοδον ταύτης. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ὅλοι οἱ Ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, νὰ ἐπικροτήσουν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ν’ αὐξήσῃ τοὺς πόρους διὰ τὴν κατασκευὴν ἀρτιωτέρου ὁδικοῦ δικτύου εἰς τὴν χώραν, ἐμφανίζεται, δυστυχῶς, ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευσις, ἴσως καὶ ἡ λοιπὴ ἀντιπολίτευσις, νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ψηφισθὲν Νομοθετικὸν Διάταγμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μεμφθῇ τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τοῦτο, καὶ κυρίως ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. 3905 ἐπέβαλε διόδια εἰς τὰ τροχοφόρα, τὰ πάσης φύσεως τροχοφόρα, τὰ διερχόμενα διὰ τῆς νέας κατασκευαζομένης ὁδοῦ καὶ ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου περατουμένης ὁδοῦ Λαρίσης–Κατερίνης μέσῳ Τεμπῶν, ἐζήτησαν ὅπως μὴ καταβάλλονται τὰ διόδια ὑπὸ τῶν τροχοφόρων, ἀλλὰ καταβληθῇ τὸ ποσόν, τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς μεγάλης αὐτῆς ἀρτηρίας, ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἂν μὲν ἡ χώρα μας ἦτο πλουσία, θὰ ἦτο πλούσιος ἀσφαλῶς καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς καί, ἴσως, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐνομοθέτει εἰδικοὺς πόρους, διὰ τὴν κατασκευὴν ὡρισμένων σοβαρῶν ἀρτηριῶν. Ἀλλὰ χρηματοδοτεῖ τὰ ἔργα ταῦτα ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, παρ’ ὅλον ὅτι εἰς προηγμένας χώρας, εἰς πολιτισμένας χώρας καὶ εἰς χώρας αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα δεκαπλάσιον τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἑλληνικοῦ, ἐφαρμόζουν τὸ σύστημα τοῦτο τῆς κατασκευῆς ἔργων σημαντικῆς σημασίας. Ἐρωτᾶται, ὅμως, τὰ ἐπιβαλλόμενα διόδια, ἐπὶ τῶν ἀρτηριῶν αὐτῶν, τῶν κατασκευαζομένων σύμφωνα μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῆς τεχνικῆς, ἐπιβαρύνουν πραγματικῶς τὸ μεταφερόμενον κοινὸν καὶ ἐπιβαρύνουν πραγματικῶς τὰ διακομιζόμενα ἐμπορεύματα καὶ γεωργικὰ προϊόντα; Ἀπαντῶ, ὄχι. Διότι, παράλληλοι ὁδοὶ πρὸς τὰς νέας κατασκευαζομένας τοιούτου εἴδους ἀρτηρίας, ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν πάντοτε, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ παραμείνουν χωρὶς συντήρησιν, ἀλλὰ θὰ συντηροῦνται καὶ θὰ βελτιοῦνται κατὰ τὸ δυνατόν. Παίρνω ὡς παράδειγμα τὴν ὁδόν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθησαν τὰ διόδια, κατὰ πρῶτον λόγον καὶ λέγω, ὅτι εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο μεταγενεστέρως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἐπιβάλῃ αὐτὰ τὰ διόδια καὶ ἐπὶ ἄλλων ὁδῶν. Παίρνω πάντοτε ὡς παράδειγμα τὴν ὁδὸν Λαρίσης–Κατερίνης, μέσῳ Τεμπῶν. Ὑπάρχει ὁδός, κύριοι, διὰ τῆς ὁποίας ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν Θεσσαλονίκην ἡ Λάρισα. Ὅταν δὲν θέλουν τὰ τροχοφόρα νὰ πληρώσουν τὰ διόδια, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν σημερινὴν ὁδικὴν ἀρτηρίαν, τὴν ἑνώνουσαν τὴν Θεσσαλονίκην μὲ τὴν Λάρισαν, ἡ ὁποία θὰ βελτιοῦται συνεχῶς, ὥστε ἡ βατότης αὐτῆς νὰ εἶναι ἀνεκτὴ καὶ προσιτὴ εἰς τὰ τροχοφόρα. Ποῖον εἶναι τὸ διόδιον, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις; Ἐπιβάλλει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἕνα διόδιον 80 δραχ. διὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα 5 τόννων. Ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ ὁδοὶ αὐταὶ κατασκευάζονται μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνικῆς, δηλαδὴ μὲ ὁμαλωτέραν κρίσιν, μὲ ἀνοικτὰς καμπύλας, μὲ πλάτος μεγαλύτερον καὶ ἑπομένως ἡ φθορὰ τῶν ἐλαστικῶν, ἡ κατανάλωσις τῆς βενζίνης κλπ., θὰ εἶναι πολὺ μικροτέρα, τῶν λοιπῶν ὁδῶν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, τοῦ ὑπάρχοντος σήμερον, τὸ ὁποῖον διέρχεται δι’ ὀρέων καὶ χαραδρῶν, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος τούτου, ἡ ἐν ὄψει ὁδὸς θὰ μειώνῃ τὴν ἀπόστασιν Θεσσαλονίκης – Λαρίσης κατὰ 80 χιλιόμετρα. Ποῦ ἔγκειται, ἑπομένως, ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν ὁδὸν ταύτην, ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ πόρου τῶν διοδίων; Ἕνας καλὸς συζητητής, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῇ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν διοδίων τούτων, διότι διὰ τῆς κατασκευῆς παραλλήλων ἀρτηριῶν, συγχρονισμένων, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ διὰ τῆς ἐπιβολῆς αὐτῆς τῆς μικρᾶς φορολογίας, ἂς τὴν ἀποκαλέσωμεν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὸ κόστος τῆς μεταφορᾶς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ δημιουργήσῃ καὶ εἰς τὸν λαὸν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ μετακίνησις τοῦ πολίτου ἀπὸ ἑνὸς ἀστικοῦ κέντρου εἰς ἄλλο, θὰ γίνεται κατὰ τὸν ἀνετώτερον τρόπον δι’ ὅλους, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας καὶ ἀνεξαρτήτως σωματικῆς των καταστάσεως. Κύριοι, διὰ τὴν περίπτωσιν ἐπιβολῆς διοδίων, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν καὶ μίαν ἐπιβάρυνσιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν διώκει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπέβαλε, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, μίαν αὔξησιν τοῦ εἰσιτηρίου, ἀσήμαντον, ἤρχισε κατασκευαζόμενον τὸ ἐπαρχιακὸν δίκτυον ἑκάστου Νομοῦ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἂν ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἤδη περιορίζεται μόνον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Θεσσαλονίκης, θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν πλέον νὰ ἐπισκευασθῇ, νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ κατασκευασθῇ νέον ἐθνικὸν δίκτυον. Ὁ δὲ κόσμος, κύριοι, πρέπει νὰ σᾶς τὸ εἴπω, ὅτι εἶναι εὐχαριστημένος, ὅταν βλέπῃ, ἔστω καὶ ἐπιβαρυνόμενος, ὅτι ἐκτελοῦνται ἔργα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, διότι ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων τούτων ὠφελεῖται καὶ αὐξάνει τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημά του. Καὶ δὲν εἶναι μόνον, κύριοι ἡ ἄνετος διακίνησις τῶν προϊόντων. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἄνετος μεταφορὰ τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ. Ἡ κατασκευὴ ὁδικοῦ δικτύου, συγχρονισμένου ὁδικοῦ δικτύου, τὸ ὁποῖον πληροῖ ὅλας τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ τῆς τεχνικῆς ἐπιστήμης, ἐπαυξάνει τόσον τὸν ἐσωτερικὸν τουρισμόν, ὅσον καὶ κυρίως τὸν ἐξωτερικὸν τοιοῦτον. Ἑπομένως, ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ἂν συνεχισθῇ ἡ ἐπιβολὴ τοῦ μικροῦ τούτου τέλους ἐπὶ τῶν κυκλοφορούντων ὀχημάτων, θὰ ἀρχίσῃ ἐντατικωτέρα ἡ κατασκευὴ νέου ὁδικοῦ δικτύου. Ἀλλ’ ἡ κατασκευὴ τούτου, δὲν γίνεται μόνον μὲ τοὺς πόρους, καὶ τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι δὲν εἶναι μόνον τὰ χρήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπαυξήσουν τὸν κύκλον ἐκτελέσεως ἔργων εἰς τὴν ὁδοποιΐαν, εἶναι καὶ ἄλλος παράγων καὶ κυρίως εἶναι τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, τοῦ ὁποίου σήμερον στερεῖσθε, διότι μὲ αὐτὰς τὰς ἀπολαυάς, δὲν ἔρχονται νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων οἱ Μηχανικοί. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης). Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἀπογυμνωμέναι, ὅτι οἱ σκαπανεῖς τῆς εὐτυχίας τοῦ λαοῦ μας, οἱ μηχανικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, εἶναι ἄνω τῶν 50 ἐτῶν καὶ δὲν γνωρίζω, ἂν ὅταν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν ἀπέλθουν αὐτοὶ τῆς ὑπηρεσίας, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἐπιβάρυνσιν τῶν παροδίων εἰς νεοανοιγομένας ὁδούς. Ἀλλὰ περὶ τούτου θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ ἡ ἄκρα δεξιὰ καὶ ὄχι ἡ πτέρυξ ἐκείνη. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι διὰ τῆς διανοίξεως νέων ὁδῶν τὰ παρόδια κτήματα λαμβάνουν μεγάλην ἀξίαν καὶ θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν ἀποζημίωσιν. Ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀντίρρησιν εἶναι ὁ χρόνος καταβολῆς ἀποζημιώσεως. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις πρέπει νὰ καταβάλλεται κατὰ τὸν χρόνον τῆς πωλήσεως τοῦ ἀκινήτου. Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας καὶ ἐπὶ τοῦ τελευταίου ἄρθρου 7 παρ. 2, ἡ ὁποία προβλέπει ἐκχώρησιν τῆς κατασκευῆς τῶν ὁδῶν μὲ βάσιν τὰ εἰσπραττόμενα διόδια. Ἡ παράγρ. αὐτή, κ. συνάδελφοι, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ γίνῃ ἐκχώρησις τῶν διοδίων εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ θὰ κατασκευάσῃ τὸ ἔργον ἀνεξαρτήτως τοῦ τί ποσὸν θὰ εἰσπράξῃ. Ἁπλῶς εἶναι διάφορος ὁ τρόπος χρηματοδοτήσεως. Ὁ ἐργολάβος ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον θὰ τὸ ἐκτελέσῃ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Καὶ ἁπλῶς μεταβάλλεται ὁ τρόπος τῆς πληρωμῆς τούτου.

§105Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχω εἰς χεῖράς μου ἔγγραφον τοῦ Τεχν. Ἐπιμελητηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον θίγεται αὐτὸ τὸ σημεῖον. Τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ζητεῖ νὰ μὴ ἀνατίθεται ἡ ἐργασία τῆς εἰσπράξεως τῶν διοδίων εἰς τὸν ἐργολάβον. Εἰς αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶσθε καὶ σεῖς σύμφωνος, κ. συνάδελφε. Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἀναλόγως ἡ διάταξις.

§106Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Μάλιστα. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ τροποποιήσῃ τὴν παράγραφον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο.

§107Σ. ΓΚΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Πρόκειται νὰ κυρωθῇ ἡ σύμβασις διὰ νόμου καὶ ἑπομένως ἔχομεν τὸν καιρὸν νὰ ἐπιφέρωμεν τροποποιήσεις.

§108Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἔγγραφον τοῦ Τεχν. Ἐπιμελητηρίου τῆς σημερινῆς Διοικήσεως, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς σχετικῶς μὲ τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 7:

ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 10818. 2) Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 7, ὡς ἐν τῷ συνημμένῳ σημειώματι ἀναγράφεται, θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ, δεδεμένου, ὅτι δι’ αὐτῆς τὸ ἐξόχως ἐθνικὸν θέμα τῆς κατασκευῆς καὶ ἀνακαινίσεως τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν τῆς χώρας καθίσταται ἀντικείμενον ἀπαραδέκτου ἐπιχειρηματικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ ἔλλειψις ἀκριβῶν στατιστικῶν δεδομένων ἀποδόσεως τῶν διοδίων τῶν κατασκευασθησομένων καὶ ἀνακαινισθησομένων ὁδῶν θὰ ἔχῃ ὡς φυσικὴν συνέπειαν τὴν παρὰ τοῦ ἀναδόχου διόγκωσιν τοῦ κόστους τοῦ ἔργου. Δέον συνεπῶς πρὸς αὐτὸ τοῦτο τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου ἡ μὲν κατασκευὴ καὶ ἀνακαίνισις τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν νὰ γίνεται διὰ τῆς συνήθους διαδικασίας τοῦ νόμου περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων, τὰ δὲ διόδια νὰ εἰσπράττωνται παρὰ τοῦ Κράτους διὰ τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου τρόπου.

§109Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι γνωστόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ τὸ κράτος πάρε τὰ διόδια διὰ 10 χρόνια καὶ νὰ ἐκτελέσῃς τὸ ἔργον καὶ ὅσα κοστίσει τοῦτο. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ προσέξῃ τὴν σύμβασιν. Ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Τελευτῶν, κ. συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν ὅλους τοὺς συναδέλφους νὰ ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των εἰς τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, διότι τὸ παρὸν νομοθέτημα καλῶς ἐγένετο, καλῶς ἐψηφίσθη καὶ διότι διανοίγει νέους πόρους διὰ τὴν ἀρτιωτέραν κατασκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, τὸ ὁποῖον ἐγὼ τοποθετῶ εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τῶν παραγωγικῶν ἔργων διότι τοῦτο θὰ αὐξήσῃ τὸν τουρισμὸν ὁ ὁποῖος μὲ τὰς ἀρχαιότητας, τὰς φυσικὰς καλλονὰς καὶ τὰ ἄλλα μνημεῖα ποὺ ἔχει ἡ χώρα μας θὰ ἐνισχύσῃ σημαντικῶς τὴν οἰκονομίαν ταύτης εἰς συνάλλαγμα καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα θὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν πεπολιτισμένων χωρῶν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3905)58»;

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ ὡς ἄνω πρότασις νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3905)1958», ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)