1959.04.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 78η

Τρίτη 7 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀηδονᾶς, ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς, ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως, ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σπηλιόπουλος ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Θ. Κονίτσας (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Σχινᾶς, Δ. Λαντζούνης, Α. Μίχας καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17926)30.3.1959 ἀποφάσεώς του, ἐνέκρινε τὴν παράτασιν τῆς Κρατικῆς ἐγγυήσεως πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μέχρι 31.3.1959, διὰ τὴν ἀντίστοιχον παράτασιν ἐξοφλήσεως ὀφειλῆς τῆς Α.Ε.Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου ἐκ δραχ. 13.000.000 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἀξιωματικῶν φονευθέντων ἢ ἐξαφανισθέντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον καὶ τοὺς πολέμους 1940 καὶ ἐντεῦθεν, αἰτούντων αὔξησιν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀστικῶν Λεωφορειούχων Ἀθηνῶν, αἰτούντων τὴν μὴ ἐκχώρησιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ ἔργου εἰς Ἑταιρείας καὶ Ὀργανισμοὺς ὁλοκληρωτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας, κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐπαναπατρισθέντος ἐξ Ἀλβανίας Κωνσταντίνου Σ. Νικολούζου, αἰτοῦντος ἀνάλογον τῶν προσόντων αὐτοῦ ἐργασίαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Συνοικισμοῦ Πολυγώνου, αἰτούντων τὴν μὴ ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ χώρου, ὃν καταλαμβάνουσι τὰ παραπήγματά των. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀξιωματικῶν Νομοῦ Χαλκιδικῆς, αἰτοῦντος τὴν μετάθεσιν τῆς φιλολόγου καθηγητρίας Κ. Στομπουλίδου, ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον Ἀρναίας Χαλκιδικῆς εἰς τὸ τοιοῦτον Πολυγύρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ταχυδρομικῶν Αʹ, Βʹ καὶ Γʹ Κατηγορίας Δυτικῆς Ἑλλάδος, αἰτούντων τὴν ἑνοποίησιν τῶν βαθμῶν 9ου ἕως καὶ 5ου τῶν ὑπαλλήλων Κεντρικῶν καὶ Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, αἰτούσης τὴν μὴ ἐξίσωσιν τῶν ἰδιωτικῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν πρὸς τὰς Σχολὰς Ὑπομηχανικῶν τοῦ Ε.Μ.Π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Δραγονέτης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., αἰτούσης αὔξησιν συντάξεων κατὰ 50%. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Περισσοράτης καὶ Γ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ν. Βαφειάδη, Ε. Τσιμπουρλιάνου κλπ., αἰτούντων ἀπεριόριστον κυριότητα καὶ ἄνευ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς μισθωμάτων ἐπὶ ἀγρῶν τοῦ τέως Τουρκικοῦ Δημοσίου, ἀγορασθέντων ὑπ’ αὐτῶν πρὸ τῆς προσαρτήσεως τῶν Νέων Χωρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Ἡλιόπουλος, Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰσαγωγέων μεταχειρισμένων αὐτοκινήτων, αἰτούντων ἐξαίρεσιν τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας αὐτοκινήτων ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3829)1958. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Α. Μπαρότσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ὑποψηφίου Κοινοτικοῦ Συμβούλου Πύργου Θήρας, Ἐμμ. Σορώτου, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθεῖσαν αὐτῷ ποινὴν τριμήνου ἀργίας ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἁμαξοκαρραγωγέων, αἰτούσης τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ὑπερηλίκων καὶ ἀναπήρων τῶν μελῶν αὐτῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων τοῦ Ι. Κ.Α. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆς καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Μυτιλήνης, αἰτοῦντος ἄρσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Κώδικος περὶ συντάξεων (Α.Ν. 1854)51) προσγενομένων εἰς τὰ μέλη του ἀδικιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης, Γ. Παπαγεωργίου, Ι. Ἀθητάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σαπωνοποιῶν Χανίων, αἰτούντων, ὅπως ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα προστασίας τῆς ἐγχωρίου σαπωνοποιΐας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδης, Π. Γλιγλῆς καὶ Κ. Δεσποτόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Μυτιλήνης, αἰτούντων τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Πρίφτης, Ι. Δραγονέτης, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Κερκύρας αἰτούντων τὴν ἀπόλυσίν των καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας Μεσσηνίας, αἰτούντων ὅπως βεβαιοῦται ἡ ἰδιότης αὐτῶν παρὰ μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν συνυπηρετησάντων μετ’ αὐτῶν ἐπὶ τῷ τέλει συνταξιοδοτήσεως αὐτῶν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων: Ι. Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμιλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν παραχωρηθεῖσαν δασικὴν ἔκτασιν 30.000 στρεμμάτων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἐπὶ τοῦ ὄρους «ΧΟΛΟΜΩΝ» τῆς δασικῆς περιοχῆς τῶν Κοινοτήτων Ταξιάρχου καὶ Βραστῶν Χαλκιδικῆς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως πρὸς ἐνημέρωσιν, τὴν ὑποβληθεῖσαν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 3038)12.3.1959 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Χαλκιδικῆς μετὰ τοῦ σὺν αὐτῇ ἀντιγράφου τοῦ ὑπ’ ἀριθ 148010)2523)19.9.1958 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ.

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19492)29.12.1958 ὑμετέρας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Τὰ ὅρια τοῦ κατὰ νομὴν παραχωρηθέντος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δάσους Ταξιάρχου, ἀναγράφονται λεπτομερῶς εἰς τὸ οἰκεῖον πρωτόκολλον παραδόσεως καὶ παραλαβῆς. Ἐκ τῆς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων δὲ ὑπηρεσιῶν γενομένης ἐρεύνης προέκυψεν, ὅτι οἱ κάτοικοι Ταξιάρχου δὲν δύνανται νὰ ἀποδείξουν, ὅτι αἱ Πανεπιστημιακαὶ Ἀρχαί, ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς δασοπονίας εἰς τὸ δάσος τοῦτο, ὑπερέβησαν εἴς τι σημεῖον τὰ ὡς ἄνω ὅρια. Διότι δὲ ἡ ἐπιφάνεια τοῦ ἐδάφους τοῦ δάσους, εἶναι διαμεμορφωμένη εἰς πολυπληθεῖς καὶ πολυσχεδεῖς στολιδώσεις, τὸ ἐμβαδὸν αὐτῆς (τῆς ἐπιφανείας) φαίνεται εἰς τὰ ὄμματα τῶν κατοίκων Ταξιάρχου ὡς ἀσυγκρίτως μεγαλύτερον τῶν τριάκοντα χιλιάδων (30.000) στρεμμάτων, (ὅσων παρεχωρήθησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον) ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπερβαίνει ταῦτα, δοθέντος, ὅτι ἡ μέτρησις γηΐνων ἐπιφανειῶν κατὰ τοὺς κανόνας τῆς τοπογραφίας, γίνεται ἐπὶ ὁριζοντίων αὐτῶν (πῶν ἐπιφανειῶν) προβολῶν. Κατὰ τὸν βάσει τοῦ νόμου γενόμενον ἐπίσης ἐσωτερικὸν ἀποτερματισμόν, ἐξεχωρίσθησαν τὰ ἰδιόκτητα τῶν κατοίκων ἀγροκτήματα καὶ ἐμβαδομετρήθησαν λεπτομερῶς ἀφοῦ ἀνευρέθησαν ἐντὸς τοῦ δάσους, οὕτω δὲ παρέμειναν ὡς καὶ πρότερον ἰδιοκτησία τῶν δικαιούχων, ἐφ’ ὅσον οὗτοι — ἐννοεῖται — νόμῳ ἀπέδειξαν τὴν ἐπ’ αὐτῶν κυριότητα. Ἐὰν ὅμως παρέμειναν καὶ δικαιοῦχοι ἀγροκτημάτων, οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀναγνώρισιν ἰδιοκτησιῶν των, δύνανται νὰ ἀποταθοῦν ἁρμοδίως, χρησιμοποιοῦντες τὴν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν παρέχει αὐτοῖς ὁ νόμος 1539)1939 «περὶ προστασίας Δημοσίων κτημάτων». 2. Διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν κατοίκων τῆς ὑπ’ ὄψιν Κοινότητος Ταξιάρχου καὶ ληφθέντος ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ἔδαφος τῆς περιοχῆς τῆς Κοινότητος ταύτης εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ὀρεινὸν καὶ ἄγονον διὰ γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 304)1939 καὶ 628)1955 ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεων Χαλκιδικῆς, ἀποκατεστάθησαν εἰς τὴν πρὸς ἐλαιοκομικὴν ἐκμετάλλευσιν περιοχὴν τοῦ Δήμου Πολυγύρου περὶ τὰς εἴκοσιν (20) οἰκογενείας αὐτῶν (τῶν κατοίκων Ταξιάρχου). Εἰς ἑτέραν περιοχὴν ὡσαύτως τοῦ Δήμου Πολυγύρου ἀπαλλοτριωθεῖσαν βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. ε)22033)12.11.57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μέλλουν νὰ ἀποκατασταθοῦν, κατόπιν αἰτήσεώς των, περὶ τὰς ἑκατὸν ἑτέρας οἰκογενείας κατοίκων Ταξιάρχου. Δι’ ἐνεργειῶν ἐπίσης τῶν ἁρμοδίων Δασικῶν καὶ Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν (ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 16388)13.6.58 ἀναφορὰ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Χαλκιδικῆς πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Ἐποικισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας) μέλλει νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ἔκτασις εἴκοσι χιλιάδων (20.000) στρεμμάτων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Βραστῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος καὶ τῆς Κοινότητος Βραστῶν. Δι’ ἀναμενομένης πρὸς ἔκδοσιν δ’ ἐπὶ πλέον ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μέλλει νὰ ἀπαλλοτριωθῇ τὸ κτῆμα Πραβίτσας (Ἀλεξ. Καλλιδοπούλου), εἰς ὃ θὰ ἀποκατασταθοῦν περὶ τὰς πεντήκοντα ὀκτὼ (58) οἰκογένειαι κτηνοτροφικαὶ Ταξιάρχου. Ἡ ὑφ’ ἃς συνθήκας ἀσκεῖται σήμερον βοσκὴ τῶν ζώων τῆς ἐπιχωρίου κτηνοτροφίας Ταξιάρχου, εἶναι ἀπηγορευμένη ἐντὸς τοῦ Πανεπιστημιακοῦ δάσους μόνον εἰς ἃς θέσεις ἐνεργεῖται ἔντονος δασοπονικὴ αὐτοῦ ἐκμετάλλευσις. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν οἰκογενειῶν τῆς Κοινότητος ταύτης ἀνέρχεται εἰς τριακοσίας εἴκοσι (320), δυνάμεθα κατόπιν τῶν ὡς ἄνω νὰ ἀποφανθῶσιν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς τε ἀκτημοσύνης καὶ τῆς βοσκῆς εἰς τὴν Κοινότητα ταύτην, εἶναι λελυμένον. 3. Οἱασδήποτε μορφῆς δάνεια καὶ ἂν ἐζητήθησαν ὑπὸ τῶν κατοίκων Ταξιάρχου, ἐχορηγήθησαν ἀφειδῶς εἰς αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς ΑΤΕ Πολυγύρου. Οὕτω κατὰ τὴν τριετίαν 1956–1958 ἐχορηγήθησαν 248.000 δραχμῶν καὶ ἐνισχύθησαν (διὰ σκοποὺς πρὸς καθορισμὸν ἰδιοκτήτων ἀγροκτημάτων, προμήθειαν κυψελῶν, προμήθειαν προβάτων ἢ ἀγελάδων ἢ ζώων φόρτου, διὰ τὴν μεταφορὰν δασικῶν προϊόντων) δι’ αὐτῶν περὶ τοὺς πεντήκοντα παραγωγοί, ἐπίσης ἐχορηγήθησαν αἱ παντὸς εἴδους ἕτεραι μικροπιστώσεις εἰς κατοίκους Ταξιάρχου, ζητηθεῖσαι παρ’ αὐτῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν προμήθειαν γεωργικῶν φαρμάκων, ζωοτροφῶν, λιπασμάτων, γεωργικῶν ἐφοδίων κλπ. 4. Τὸ δάσος Ταξιάρχου δὲν εἶναι συμφυές, ἀλλὰ πριμνοφυὲς ἐκ πλατυφύλλου δρυός. Δὲν παράγεται δηλαδὴ εἰς αὐτὸ χρήσιμος ξυλεία, ἀλλὰ μόνον καυσόξυλα δρυὸς καὶ ἀειφύλλων πλατυφύλλων. Ἐλλείψει συνεπῶς πρώτης ὕλης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν Κοινότητα Ταξιάρχου ἐργοστάσιον—πριστήριον πρὸς παραγωγὴν πριστῆς χρησίμου ξυλείας. Διὰ τὴν ὑλοτομίαν δὲ τῶν καυσοξύλων δὲν ἀπαιτοῦνται μεγάλοι εἰς ἀξίας πριόνες, ἀλλὰ μόνον πελέκεις. Ἕκαστος δὲ δασεργάτης, κάτοικος Ταξιάρχου, ὢν μέλος ἑνὸς ἐκ τῶν δύο Δασικῶν Συνεταιρισμῶν, εἶναι ἐφωδιασμένος διὰ τοιούτου πελέκεως. 5. Εἰς οἱανδήποτε αἴτησιν ὑπὸ τῶν δύο Δασικῶν Συνεταιρισμῶν πρὸς χρηματικὴν ἐνίσχυσιν, ἡ ΑΤΕ ἀνταποκρίνεται πάντοτε προθύμως, οὕτως εἰς τὸν Δασικὸν Συνεταιρισμὸν «Ὁ Χολομὼν» παρεσχέθησαν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐγγυητικαὶ ἐπιστολαὶ 10.000 καὶ 12.000 δραχ. Ὁ Δασικὸς Συνεταιρισμὸς «ἡ Δρῦς» συμβάλλεται μὲ δασεμπόρους καὶ δὲν ἐζήτησε τὴν Κρατικὴν ἐνίσχυσιν. 6. Οἱ κάτοικοι Ταξιάρχου, δυστυχῶς παρὰ τὰς παροτρύνσεις αἱ ὁποῖαι τοῖς ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν ἔδειξαν προθυμίαν ἀξιοποιήσεως τῶν ἀγροκτημάτων των διὰ τῆς δενδροκομικῆς ὁδοῦ. Οὕτω, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι θὰ εἶχον τὴν συμπαράστασιν τῆς Α.Τ.Ε., τῶν Δασικῶν καὶ Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, δὲν ἠξιοποίησαν ἰδιωτικούς των ἀγροὺς ἐκ χιλίων στρεμμάτων εἰς τὴν θέσιν Λειβάδι τῆς κοινότητός των, διὰ τῆς καλλιεργείας τῆς γνωστῆς εἰς πλεονεκτήματα περὶ τὴν ἀπόδοσιν λεπτοκαρυᾶς. Τοῦτο δέ, δὲν δυνάμεθα νὰ τοῖς τὸ ἐπιβάλλωμεν, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀσκουμένη οἰκονομία μας εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν εἶναι ἐλευθέρα. Τὴν ὡς ἄνω ἔκτασιν, ἐκμεταλλεύονται οὗτοι, ὡς κοπτολείβαδα ἀξιοῦντα καταβολὴν ὀλίγης ἐργασίας καὶ οὐδενὸς κεφαλαίου. Μακρὰν ἐπίσης, ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιδιώκουν οὗτοι (οἱ κάτοικοι Ταξιάρχου) τὴν ἀσχόλησίν των εἰς ἀποδοτικὰς ἐργασίας, ἀξιοῦν, ὄντες ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς δύο Δασικοὺς Συνεταιρισμοὺς τὰ μέλη τῶν ὁποίων ἀνέρχονται εἰς τριακόσια πεντήκοντα, νὰ τοῖς χορηγῆται ἐργασία δι’ ὁλόκληρον τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους καὶ ἡ ἐργασία αὕτη νὰ τοῖς παρέχῃ προσόδους διὰ τὴν συντήρησιν αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι τὸ Πανεπιστημιακὸν δάσος εἶναι κατεστραμμένον ἐκ πυρκαϊῶν λαβουσῶν χώραν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐμπόλεμον περίοδον καὶ ἡ δυναμικότης του διὰ παροχὴν εὐκαιρίας πρὸς ἐργασίας εἰς τοὺς κατοίκους Ταξιάρχου εἶναι μικρά. Ἐπὶ τούτοις, δὲν παραλείπομεν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι ἐπὶ τῶν αὐτῶν παραπόνων τῶν κατοίκων Ταξιάρχου ἐγένετο ἐξέτασις ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν ΙΙ Περιφερείας Θεσσαλονίκης κ. Καλογεροπούλου καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἡ σχετικὴ ἔκθεσίς του, φέρουσα ἀριθμὸν 1609)12.8.58, κατόπιν δὲ τῆς ἐκθέσεως ταύτης τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπέστειλε τὴν 148010)2623)19.9. 1958 διαταγήν, τῆς ὁποίας ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, ἵνα εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐπαναφέρομεν τὸ ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως. Ἐν Πολυγύροις τῇ 12 Μαρτίου 1959

Ὁ Νομάρχης

ΔΗΜΟΣΘ. ΓΟΥΛΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Πρὸς Τὸ Δασαρχεῖον Πολυγύρου Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 1070 ἐ. ἔ. Θέμα: Αἰτήματα Κοινοτήτων καὶ Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ταξιάρχου καὶ Βραστῶν. Κατόπιν τῆς ἐν ἐπικεφαλίδι ἀναφορᾶς σας καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1609)12.8.58 ὁμοίας τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν Λ. Καλογεροπούλου, παρακαλοῦμεν, ὅπως, εἰς τὰς Κοινότητας Ταξιάρχου καὶ Βραστῶν καὶ εἰς τοὺς Δασικοὺς Συνεταιρισμοὺς τῶν Κοινοτήτων τούτων, εἰς ἀπάντησιν τῶν σχετικῶν αἰτήσεών των ἀνακοινώσητε ἐπὶ ἀποδείξει τηρητέα εἰς τὸ ἀρχεῖον σας, ὅτι τὰ αἰτήματά των διὰ παροχὴν περισσοτέρας ἐργασίας εἰς τὸ Πανεπιστημιακὸν δάσος, διὰ τὴν ἄρσιν ἀπαγ. διατάξεων βοσκῆς καὶ διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατεχομένης ἐκτάσεως Δάσους, ἅτινα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐξητάσθησαν ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων ἀποδεικνύονται καὶ ἤδη ὑπερβολικὰ καὶ μὴ δυνάμενα ἐκ τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων νὰ ἱκανοποιηθῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2778)2014)9. 3.1959 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι τὰ θιγόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει θέματα ὑπάγονται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2634)1925)5.3.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1051)28.2.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἠλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἤρξατο ἡ ἀνέγερσις νέου διδακτηρίου διὰ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Λυγουριοῦ, ἀποπερατωθέντος σχεδὸν τοῦ ἐκ τριῶν αἰθουσῶν ἰσογείου ὀρόφου καὶ ὅτι, ἀντὶ τῆς ἐπισκευῆς τοῦ παλαιοῦ διδακτηρίου, χαρακτηρισθέντος ὡς ἑτοιμορρόπου, κρίνομεν πλέον σκόπιμον τὴν προσθήκην βʹ ὀρόφου εἰς τὸ νέον διδακτήριον, ὑποδείξαντες εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἀργολίδος, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως ἀναλόγου ἀρωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωστοπούλου, Ε. Κοθρῆ, Μ. Στεφανίδη καὶ Α. Μπαρότση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3615)2749)31.3.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1158 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωστοπούλου, Ε. Κοθρῆ, Μ. Στεφανίδη καὶ Α. Μπαρότση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μετὰ στοργῆς πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς Μ. Ε., ἐντὸς δὲ τῶν ἡμερῶν θὰ καταθέσῃ πρὸς ψήφισιν τὰ σχετικὰ νομοσχέδια, δι’ ὧν λαμβάνονται γενικώτερα μέτρα ὑπὲρ τῆς Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἀποκρινόμενοι εἰς τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον περὶ ἁλιείας εἰς τὸ Αἰγαῖον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Βʹ τοῦτο Ὑπουργεῖον, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐπελήφθη ἤδη ἐκ νέου τῆς ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος ἁλιείας εἰς τὴν περιοχὴν τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, πρὸς ἱκανοποιητικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν τῷ μεταξύ, ἐπανελήφθησαν τὰ ἡμέτερα διαβήματα πρὸς ἐπίσπευσιν τῶν ἐκκρεμουσῶν δικῶν συλληφθέντων ἁλιέων καὶ μετριασμὸν τῶν ἤδη ἐπιβληθεισῶν ποινῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959 Ὁ Νομικὸς Σύμβουλος IV. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2573)1834 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1039 ἀπὸ 27.2.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Ὁ καθορισμὸς τῶν ἰσοπέδων διαβάσεων εἰς φυλασσομένας ἢ μὴ πραγματοποιεῖται, κατόπιν ἐπισταμένης ἐρεύνης ὑπὸ Ἐπιτροπῆς τῶν παρ’ ἑκάστῃ ὑφισταμένων συνθηκῶν ὁρατότητος σχετικῆς εἰσηγήσεως τῶν δικτύων καὶ τελικῆς ἐπανεξετάσεως καὶ ἐγκρίσεως ὑφ’ ἡμῶν εἰς τρόπον, ὥστε ὑπὸ ὁμαλὰς καὶ κανονικὰς συνθήκας νὰ μειοῦται εἰς τὸ ἐλάχιστον ἡ πιθανότης ἀτυχήματος. Ἀπαραίτητος ὅμως προϋπόθεσις, ἐν προκειμένῳ, τυγχάνει ἡ συμμόρφωσις τοῦ ὁδηγοῦ ἀμφοτέρων τῶν μεταφορικῶν μέσων, πρὸς τοὺς κανόνας καὶ τὰς κειμένας διατάξεις περὶ κυκλοφορίας. Καὶ ἐνῷ οἱ μηχανοδηγοὶ τῶν σιδηροδρόμων ἀνταποκρίνονται κατὰ κανόνα εἰς τὴν ἀνωτέρω προϋπόθεσιν, δυστυχῶς δὲν συμβαίνει τὸ αὐτὸ μὲ τοὺς ὁδηγοὺς τῶν αὐτοκινήτων, οἱ ὁποῖοι σπανίως ἐκπληροῦσι τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Διατάγματος τῆς 4.9.35 ἐκπηγάζουσαν ρητὴν ὑποχρέωσιν αὑτῶν, ὅπως, «πρὶν ἢ ὑπερβῶσι τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν σταματῶσιν ἐντελῶς πρὸ τῶν σιδηροδρομικῶν ράβδων, ἵνα βεβαιωθῶσιν ὑπὸ ἰδίαν αὑτῶν εὐθύνην, ὅτι δὲν ἐπίκειται ἡ διέλευσις ἁμαξοστοιχίας ἢ σιδηροδρομικοῦ ὀχήματος». Σημειωτέον, ὅτι οἱ σιδηροδρομικοὶ συρμοὶ προαγγέλλουσι τὴν προσέγγισίν των εἰς τὰς ἰσοπέδους διαβάσεις διὰ συριγμῶν, οὐδόλως ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακόπτωσιν τὴν ταχύτητά των εἰς ἑκάστην ἰσόπεδον διάβασιν, διότι τότε, λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν ὑφισταμένων ἰσοπέδων διαβάσεων, θὰ ἐπορεύοντο μὲ ταχύτητα μικροτέραν καὶ ἱππηλάτου ὀχήματος, ἐνῷ κυκλοφοροῦσι, βάσει προγραμματισμένου δρομολογίου. Εἰς τὸ δίκτυον Σ.Π.Α.Π. ὑπάρχουν 197 φυλασσόμεναι διαβάσεις καὶ 377 ἀφύλακτοι, πρὸ τῶν ὁποίων ἔχουσι τοποθετηθῆ προειδοποιητικαὶ πινακίδες τῶν σιδηροδρόμων. Ἐπὶ πλέον, αἱ ἰσόπεδοι διαβάσεις ἐπὶ τῶν κυρίων ὁδῶν ἐπισημαίνονται πρὸ ἱκανῆς ἀποστάσεως καὶ δι’ εἰδικῶν ὁδικῶν σημάτων, οὕτως ὥστε οἱ ὁδηγοὶ νὰ πληροφοροῦνται ἐγκαίρως περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν ἰσοπέδων διαβάσεων. Ὡς ἐκ τούτων, ἐφαρμοζομένων διεθνῶς, ἡ εὐθύνη τῶν ἐπισυμβαινόντων εἰς τὰς ἰσοπέδους διαβάσεις ἀτυχημάτων βαρύνουσι κατὰ κανόνα τοὺς ὁδηγοὺς τῶν αὐτοκινήτων καὶ συνεπῶς, ὁ καταλογισμὸς εὐθυνῶν εἰς τοὺς σιδηροδρόμους καὶ τὰς ὑπηρεσίας εἶναι προφανῶς ἄδικος. Εἰδικώτερον, διὰ τὸ ἐν προκειμένῳ ἀτύχημα, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς καθ’ ὑπεύθυνον ἀναφορὰν τῶν Σ.Π.Α.Π., ὅτι ἡ νυκτερινὴ αὐτοκινητάμαξα Ἀθηνῶν–Πατρῶν ἀναχωρήσασα ἐκ Κορίνθου καὶ βαίνουσα μὲ κανονικὴν ταχύτητα πρὸς Πάτρας συνεκρούσθη περὶ ὥραν 23,17′ εἰς τὴν ἀφύλακτον ἰσόπεδον διάβασιν χιλιομέτρου 106–380 γραμμῆς Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Πατρῶν μὲ τὸ ἐκ Πατρῶν προερχόμενον ὑπ’ ἀριθ. 44538 ἰδιωτικῆς χρήσεως ἐπιβατικὸν αὐτοκίνητον, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν θανατηφόρον τραυματισμὸν τοῦ ὁδηγοῦ καὶ τριῶν ἐπιβατίδων. Ἡ εὐθύνη τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ αὐτοκινήτου τούτου, ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα, διότι πρὸ τῆς διαβάσεως εἶχε σταθμεύσει φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἀντιληφθὲν τὴν προσεγγίζουσαν αὐτοκινητάμαξαν καὶ ἀναμένον κανονικῶς τὴν διέλευσίν της, ἐνῷ ἀντιθέτως, ὁ ὁδηγῶν τὸ συγκρουσθὲν αὐτοκίνητον ἠγνόησε τὴν πρόσθετον καὶ σαφῆ ταύτην προειδοποίησιν καὶ παρέκαμψεν ἐκ τοῦ ἀριστεροῦ τὸ ἐν σταθμεύσει φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἐπιπεσὸν ἐπὶ τῆς αὐτοκινηταμάξης. Συνεπῶς, τὸ θέμα δὲν ἔγκειται εἰς τὴν τοποθέτησιν ἢ μὴ ἁλύσεων ἀσφαλείας εἰς τὰς ἰσοπέδους διαβάσεις, ἀλλὰ εἰς τὴν πιστὴν καὶ αὐστηρὰν συμμόρφωσιν τῶν ὁδηγῶν τῶν αὐτοκινήτων πρὸς τοὺς κανόνας καὶ τὰς κειμένας διατάξεις περὶ κυκλοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3292)21.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1125 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ δρομολόγια καὶ ταχύτητα λεωφορείων ΣΠΑΠ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὰ λεωφορεῖα τῶν ΣΠΑΠ, κυκλοφοροῦν μὲ καθωρισμένα δρομολόγια, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ μέση ταχύτης πορείας εἶναι 44 ἕως 46 χιλιόμετρα καθ’ ὥραν, δηλαδὴ ταχύτης, ἥτις εἶναι περιωρισμένη καὶ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ συνιστῶσα αἰτίαν ἀτυχήματος. Οὕτω, π. χ., ἡ διαδρομὴ Ἀθηνῶν–Πατρῶν, ἐκ 220 χιλιομέτρων, ἐκτελεῖται εἰς 5 ὥρας καὶ 22′ λεπτά, ἐξ ὧν 20′ λεπτὰ ἀντιπροσωπεύουν σταθμεύσεις εἰς Κόρινθον καὶ Αἴγιον. Διαταγή, ἐπιτάσσουσα ἐναρμόνισιν τῶν δρομολογίων τῶν λεωφορείων μὲ τὰς ταχύτητας τῶν αὐτοκινηταμαξῶν, δὲν ὑπάρχει παρὰ τοῖς ΣΠΑΠ. Τὰ λεωφορεῖα τῶν ΚΤΕΛ, ἐκτελοῦν τὰ δρομολόγια Πελοποννήσου ἐντὸς τῶν ἰδίων χρονικῶν περιθωρίων, ἂν μὴ κατά τι συντομώτερον. Ἀτύχημα παρόμοιον δὲν ἔχει σημειωθῆ μέχρι τοῦδε εἰς λεωφορεῖα τῶν ΣΠΑΠ, τοῦ συμβάντος τὴν 15.3.59 εἰς χιλιόμετρον 36 τῆς ὁδικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου, δηλαδὴ πρὸ τῶν Μεγάρων, λόγῳ τῆς ὀλισθηρότητος τῆς ὁδοῦ ἐκ τῆς ἐλαφρᾶς βροχῆς, καθ’ ὃ ἐντελαπάρησε τὸ ἐκτελοῦν τὸ πρωϊνὸν δρομολόγιον Ἀθηνῶν–Ναυπλίου λεωφορεῖον καὶ ἑλισσόμενον ἐπὶ 50 μέτρα, ἀνετράπη εἰς τὸ ἄκρον τῆς ὁδοῦ. Ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως τοῦ λεωφορείου, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀνατροπήν, διεπιστώθη ὅτι, ὁ ὁδηγὸς ἔβαινεν ἔχων ἐν ἐμπλοκῇ τὴν τρίτην ταχύτητα, πρᾶγμα, ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἡ ταχύτης τοῦ λεωφορείου κατὰ τὴν ἀνατροπὴν δὲν ὑπερέβαινεν τὰ 30 χιλιόμετρα καθ’ ὥραν. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι, τὴν ἰδίαν ἡμέραν καὶ ἐπὶ τῆς ἰδίας ὁδοῦ, ἔλαβον χώραν μεταξὺ Ἐλευσῖνος–Κινέττας, λόγῳ τῆς ὀλισθηρότητος τῆς ὁδοῦ, τρεῖς ἀκόμη ἀνατροπαὶ αὐτοκινήτων, μὴ ἀνηκόντων εἰς τοὺς ΣΠΑΠ, ἤτοι ἑνὸς ποῦλμαν, ἑνὸς ψυγείου καὶ ἑνὸς μικροῦ ἐπιβατικοῦ. Ἄλλως τε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνατροπῆς, δηλαδὴ αἱ ἐλαφρόταται ζημίαι, τὰς ὁποίας ὑπέστη τὸ λεωφορεῖον τῶν ΣΠΑΠ, συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως ὅτι, τοῦτο ἔβαινε μὲ κανονικὴν ταχύτητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1612 ἀπὸ 11.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 919 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, περὶ ὑψομετρικῆς διαρρυθμίσεως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς εἰς τὴν ὁδὸν Βασιλέως Κωνσταντίνου τῆς πόλεως Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ δι’ ὑμῶν τοὺς κ. κ. βουλευτάς, ὅτι προέχει τὸ θέμα τῆς διατηρήσεως ἢ καταργήσεως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς πλάτους 0,60 μ. Βόλου–Μηλεῶν, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ ἔρευναν. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν, κατόπιν τῆς ἐρεύνης ταύτης, ἀποφασισθῇ ἡ κατάργησις τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς (ὁπότε θέλει περιορισθῇ καὶ ὁ ἐντὸς τῆς πόλεως Βόλου κλάδος εἰσόδου τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Βόλου–Λαρίσης) τακτοποιεῖται αὐτομάτως τὸ ζήτημα τῆς ὑψομετρικῆς διαρρυθμίσεως τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν τῆς ὁδοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου, δεδομένου, ὅτι τὸ ἰδιαίτερον κατάστρωμα τοῦ σιδηροδρόμου θὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν ὁδικὴν κυκλοφορίαν. Ἐν περιπτώσει διατηρήσεως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Βόλου–Μηλεῶν, ἡ περὶ ἧς πρόκειται ὑψομετρικὴ διαρρύθμισις συνεπάγεται τὸν καταβιβασμὸν τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐστρωμέναι ἐπὶ ἰδιαιτέρου καταστρώματος εἰς τὸ μέσον τῆς ὁδοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου. Ἡ ἀπαιτηθησομένη δαπάνη, λόγῳ τοῦ καταβιβασμοῦ τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.500.000 δραχ. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ὡς ἄνω σοβαρᾶς δαπάνης, ὁ καταβιβασμὸς τῆς στάθμης τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς θὰ καταστήσῃ ἐπισφαλῆ καὶ δυσχερῆ τὴν κυκλοφορίαν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ καταστρώματος σιδηροδρομικῶν συρμῶν καὶ λοιπῶν τροχοφόρων, προσέτι δὲ θὰ ἐπιτείνῃ τὰς πλημμύρας τῆς ὁδοῦ Δημητριάδος, διότι ἡ διατομὴ τῶν πλακοσκεπῶν ὀχετῶν, δι’ ὧν διέρχονται τὰ ὕδατα τῶν ἄνωθεν τῆς ὁδοῦ Χειμάρρας, οὖσα καὶ τώρα ἀνεπαρκής, θὰ ἀπομακρυνθῇ ἔτι περισσότερον λόγῳ τοῦ καταβιβασμοῦ τῆς Στάθμης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2144)21.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 988 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου, ἐν σχέσει μὲ καθορισμὸν δρομολογίων τῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν τῆς περιοχῆς Μακρυνείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι αἱ γραμμαὶ τῆς περιοχῆς Μακρυνείας ἐξυπηρετοῦνται διὰ πυκνῶν δρομολογίων τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων τοῦ 13ου Κ.Τ.Ε.Λ., ὡς ὁ συνημμένος πίναξ τῶν ἐκτελουμένων χειμερινῶν δρομολογίων τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. τούτου. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι μέχρι σήμερον οὐδὲν παράπονον ἠγέρθη ἐκ μέρους κατοίκων τῶν Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Μακρυνείας διὰ τὴν μὴ ἐξυπηρέτησίν των ὑπὸ τῶν δρομολογίων λεωφορείων τοῦ 13ου Κ.Τ.Ε.Λ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3080)17.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1095 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Δ. Παινέζη, ἐν σχέσει μὲ ἐπίταξιν τῆς ἐργασίας τῶν σιδηροδρομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπίταξις ἐγένετο βάσει τῶν διατάξεων τῆς κειμένης νομοθεσίας πρὸς ἀποφυγὴν γενικωτέρας οἰκονομικῆς ἀναταραχῆς καὶ ἀποτροπὴν ζημιῶν εἰς τοὺς σιδηροδρομικούς, ἔτι δὲ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3294)21.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1127 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Β. Κοντογιαννοπούλου, ἐν σχέσει μὲ ἀντικατάστασιν ταχ)κῶν ὑπαλλήλων κινητῶν ταχυδρομείων καὶ εἰς Πὸστ–Ρεστάντ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Δὲν ὑφίσταται ἐν ἰσχύϊ διάταξις νόμου ἢ κανονισμοῦ, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ τὴν ἐναλλαγὴν ἢ χρονικὰ ὅρια ὑπηρεσίας εἰς τὰς Ὑπηρεσίας γραμματοθυρίδων, Πὸστ–Ρεστὰντ κλπ. τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι τοποθετοῦνται εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας τῶν ταχυδρομικῶν ὑπηρεσιῶν ἀναλόγως τῆς καταλληλότητος καὶ τῆς ἀποδόσεως αὐτῶν. Παρὰ ταῦτα ἔχει ληφθῆ διοικητικὸν μέτρον ὅπως, εἰς τὰς μνημονευομένας ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑπηρεσίας, τῶν γραμματοθυρίδων καὶ Πὸστ–Ρεστάντ, ἐναλλάσσονται κατὰ περιόδους οἱ ὑπάλληλοι δι’ ἀπ’ εὐθείας διαταγῆς τοῦ οἰκείου Διευθυντοῦ ἄνευ παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου, λόγω τοῦ ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι αὗται θεωροῦνται ὡς ἱκανοποιητικαὶ λόγῳ τῶν φιλοδωρημάτων τὰ ὁποῖα κατ’ ἔθιμον δίδονται κατὰ τὰς ἑορτὰς εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς αὐτὰς ὑπαλλήλους τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ ὑπὸ τῶν πελατῶν. Τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι πράγματι ὑπηρεσιακῶς σκόπιμον καὶ ἐνδεδειγμένον νὰ ἐφαρμόζηται. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα δὲ ἀκριβῶς αὐτὸ ἐγένετο καὶ σχετικὸν ἀπαντητικὸν ἔγγραφον ὑπὸ τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Ταχυδρομείων ὑπ’ ἀριθ. 5218)469) 7.3.1959 ἐπὶ σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν ἀποσταλέντος πρὸ τῆς ὑποβολῆς εἰς τὴν Βουλὴν τῆς ἐρωτήσεως ἥτις ἔχει χρονολογίαν 18.3.59. Τοῦ ἐγγράφου τούτου, οὗτινος βεβαίως θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐφαρμογὴ ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ κινητὰ ταχυδρομεῖα, ταῦτα εἶναι ἀνεξάρτητα τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν, ὑπηρετοῦν δὲ εἰς αὐτὰ ἐξειδικευμένοι ὑπάλληλοι διὰ τὴν διεκπεραίωσιν τοῦ λίαν ἐπιπόνου τούτου ἔργου. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπίσης ὁσάκις ὑποβληθοῦν αἰτήσεις γίνονται δεκταὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἐπιθυμοῦντες κρίνονται κατάλληλοι διὰ τὴν ἐπίπονον ταύτην ὑπηρεσίαν. Ἤδη οὐδεμία τοιαύτη αἴτησις ὑφίσταται, παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ ἐκκρεμής, ἵνα ἀντικατασταθῶσιν ἕτεροι ὑπάλληλοι ὑπηρετοῦντες ἀπὸ μακροῦ εἰς τὰ κινητὰ Ταχυδρομεῖα καὶ ἐπιθυμοῦντες νὰ μετατεθῶσιν εἰς ἑτέρας ἐλαφροτέρας ὑπηρεσίας, λόγῳ τῆς κοπώσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2411)28.2.1959 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1038)27.2.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Παπαπαναγιώτου, Λυμπερίδη καὶ Τριανταφυλλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Σπερχειοῦ καὶ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ πλῆρες ἔργον τοῦ ποταμοῦ Σπερχειοῦ προϋπολογισμοῦ ὡς ἔγγιστα 300.000.000 δραχμῶν εἶναι ἔργον σοβαρώτατον τόσον διὰ τὰς τεχνικὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας παρουσιάζει ὅσον καὶ λόγῳ τῆς μεγάλης του δαπάνης, δι’ ὃ καὶ δὲν ἔχει εἰσέτι ἀποφασισθῆ ἡ πραγματοποίησίς του. Ἤδη κατασκευάζονται τὰ ἔργα 1ου σταδίου (διάνοιξις νέας κοίτης ποταμοῦ κλπ.), ἅτινα θὰ βελτιώσουν σημαντικῶς τὴν ἀντιπλημμυρικὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2841)1075)10.3.59 καὶ 2818)18.3.59 ὑμετέρων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ 28ης Ὀκτωβρίου 337 Ἐργοστασίου Ἐπεξεργασίας Ἀγροτικῶν Προϊόντων «Ε.Β.Κ.Α.Π.» (τέως Κ. Φὶξ) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ συσταθεῖσα διὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν συνθηκῶν λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, ὅτι αἱ ὑποβληθεῖσαι διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τῶν περιοίκων εἶναι ἀβάσιμοι. Κατόπιν τούτου ἐχορηγήθη ἄδεια ἐπεκτάσεως τοῦ ἐργοστασίου διὰ τῆς κατασκευῆς καὶ δευτέρου ξηραντηρίου Βύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1758 τῆς 13.2.59, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 931 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, περὶ τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς Λευκάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς νήσου Λευκάδος θέλει μελετηθῇ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐν καιρῷ. Κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος τῶν ἔργων Τουρισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους, ὡς καὶ τῶν ἀμέσως προηγουμένων, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Λευκάς, λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν περιθωρίων τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀξιοποιήσεως ἑτέρων περιοχῶν κριθέντων ὡς μᾶλλον ἀπαραιτήτων καὶ ἐπειγόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 1045 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος κλπ.

§10Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, ἀποτελεῖ σοβαρώτατον Ἐθνικὸν παράγοντα εἰς τὰς ξένας χώρας καὶ ἰδιαιτέρως εἰς ΗΠΑ τὴν μεγάλην φίλην Δημοκρατίαν. Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀμερικῆς, ἔχων ἀποκτήσει ὑψηλὴν θέσιν καὶ εἰς τὸν πνευματικὸν τομέα μὲ τοὺς ἐξαιρέτους καὶ διασήμους ἐπιστήμονας τῆς Ἰατρικῆς, Ἀτομικῆς Ἐνεργείας καὶ ἄλλας ἐπιστήμας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, διότι πολλοὶ Ἕλληνες ἔχουν μεγάλην οἰκονομικὴν εὐρωστίαν καὶ ἀποτελοῦν σημαίνοντας παράγοντας. Πέραν δὲ αὐτοῦ καὶ εἰς τὸν πολιτικὸν τομέα ἔχουν ἀποδειχθῆ καὶ διὰ τῶν ὀργανώσεων τῶν Ἑλληνικῶν Σωματείων διὰ τοῦ ἤθους τῆς ἐργασίας, τῆς τιμιότητος καὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ νὰ ἐπηρεάζουν τὴν πολιτικὴν τῆς φίλης μεγάλης Δημοκρατίας, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν συμφερόντων τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους μας ἡ δρᾶσις τῶν Ἑλληνικῶν σωματείων τῆς μείζονος Νέας Ὑόρκης, τῆς ΑΧΕΠΑ ἢ ἄλλων ὀργανώσεων. Ἡ Ἐθνικὴ Ἑορτὴ τῆς Ἑλλάδος καθ’ ἕκαστον ἔτος τελεῖται χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ἑλληνικῶν Σωματείων Νέας Ὑόρκης κατὰ τρόπον μεγαλοπρεπῆ, ὥστε κατὰ ἑκατοντάδας οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ παρακολουθοῦν καὶ θαυμάζουν εἰς τὴν καρδίαν τῆς Ἀμερικῆς τὴν παρέλασιν τῆς 5ης Λεωφόρου τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν καὶ νὰ ἐκδηλώνουν τὰ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἐγκάρδια αἰσθήματά των. Αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ καὶ οἱ διαπρεπεῖς Ἑλληνοαμερικανοὶ μὲ τοὺς στενωτάτους δεσμούς των μὲ τοὺς ἄλλοτε Κυβερνήτας τῆς Πολιτείας τῆς Νέας Ὑόρκης κ. Χάριμαν καὶ τὸν φιλέλληνα δήμαρχον Νέας Ὑόρκης, ἡ 25 Μαρτίου καθωρίσθη ὡς ἡμέρα τῆς Ἑλληνικῆς ἀνεξαρτησίας τελουμένης ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ ἐπισήμως εἰς ἣν μετέχουν ὁ Κυβερνήτης καὶ Δήμαρχος τῆς Νέας Ὑόρκης, πολλαὶ στρατιωτικαὶ καὶ πολιτικαὶ προσωπικότητες. Χάρις εἰς τοὺς Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν πρὸς τὰς ὑψηλὰς Ἀμερικανικὰς προσωπικότητας κατὰ κύριον λόγον, ὁ λαὸς τῆς Ἀμερικῆς ἐνεστερνίσθη τὴν ὑπόθεσιν τῆς Κύπρου καὶ ἐξεδηλώθη ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς, Γερουσιασταί, Κυβερνῆται, βουλευταί, Δήμαρχοι Ἀμερικανοί, κατόπιν παραστάσεων, διαβημάτων καὶ καταλλήλων ἐκδηλώσεων τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν, ἐξεδηλώθησαν καὶ ὑπεστήριξαν ἐνθέρμως τὰ Ἐθνικά μας ζητήματα καὶ ἰδιαιτέρως τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Κύπρου. Συνεπῶς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιδείξωμεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ περισσότερον τῶν εἰς ΗΠΑ εὑρισκομένων. Πρὸς τούτοις παρίσταται ἀνάγκη λήψεως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὥστε νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἐκεῖ ἀδελφούς μας ἄνευ οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως εἰς ἐπίλυσιν τῶν διαφόρων ζητημάτων των. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ φέρωμεν πλησίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους διὰ τῶν διπλωματικῶν καλῶν ἐκπροσώπων καὶ διὰ λήψεως διαφόρων μέτρων, ὥστε νὰ αἰσθανθοῦν καὶ ἐκεῖνοι τὴν μητρικὴν στοργὴν καὶ θαλπωρὴν τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος καὶ τοὺς ἐνδυναμώσωμεν εἰς τὴν Ἑλληνοπρεπῆ διαπαιδαγώγησιν τῶν τέκνων των, τὰ θρησκευτικά των αἰσθήματα, ἅτινα ἡ ἐκεῖ Ἀρχιεπισκοπὴ βοηθεῖ κατὰ πνευματικὸν τρόπον. Τὸ πρῶτον κατὰ τὸ 1954–1955, Ὑπουργοῦ ὄντος τότε ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ἀντιμετωπίσθη τὸ ζήτημα τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ διὰ νόμου συνεκροτήθη συμβούλιον ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖον συνεστήθη πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ζητημάτων τῶν ἀποδήμων, πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον οὔτε συνεκροτήθη οὔτε κατὰ συνέπειαν συνῆλθεν. Εἶναι καιρὸς νὰ συνδέσωμεν τὰ τέκνα μας, τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ νὰ συστήσῃ ὑπηρεσίαν τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, ἢ μᾶλλον ὅπως καὶ ἄλλοτε ἐλέχθη, νὰ ἱδρύετο Ὑφυπουργεῖον Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς ἓν θέμα ποὺ ἀφορᾷ κυρίως τοὺς ἀποδήμους Ἕλληνας. Οἱ ἀποδημήσαντες πρὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς Ἀμερικήν, Καναδᾶν κ. λ. π. Ἕλληνες ἐπανερχόμενοι πρὸς μόνιμον ἐγκατάστασιν εἰς τὴν γενέτειράν των, εὑρίσκονται ἐν πολλοῖς πρὸ τοῦ φαινομένου, οἱ ἐδῶ ἐν Ἑλλάδι ἀδελφοί των ἢ συγγενεῖς νὰ μὴ ἐπιθυμοῦν ν’ ἀναγνωρίσουν τὴν ἐπὶ τῆς πατρικῆς των περιουσίας συγκυριότητα ἢ τὴν ἐπὶ τῶν ἰδίων αὐτῶν ἀκινήτων κυριότητα, ἰσχυριζόμενοι, ὅτι ἐπὶ τῶν ἀκινήτων τούτων διὰ τῆς ἐπὶ 20ετίαν διανοίᾳ κυρίου κατοχῆς καὶ νομῆς ἀπέκτησαν τὴν ἐπ’ αὐτῶν κυριότητα συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1045 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Οὕτω ἐκεῖνοι οἵτινες παντοιοτρόπως ἐνίσχυσαν κατὰ τὸ παρελθὸν τοὺς ἐδῶ συγγενεῖς των, ἐργασθέντες σκληρότατα εὑρίσκονται πρὸ τῆς καταπληκτικῆς ἀγνωμοσύνης καὶ ἀχαριστίας τῶν παρ’ αὐτῶν εὐεργετηθέντων καὶ ἀποξενοῦνται τῶν ἰδίων αὐτῶν ἢ πατρικῶν περιουσιῶν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι οἱ ἐδῶ διαχειριζόμενοι δωρεὰν χάριν εὐσπλαγχνίας συγγενεῖς των ἀπέκτησαν τὴν ἐπ’ αὐτῶν κυριότητα διὰ χρησικτησίας διακατέχοντες ταῦτα πλέον τῆς 19ετίας συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1045 τοῦ Α. Κ. Ἡ πρᾶξις αὕτη ἀποτελεῖ ἀχαρακτήριστον ἀγνωμοσύνην τῶν εὐεργετηθέντων καὶ ἐμποδίζει ἐν πολλοῖς τοὺς ἀδελφοὺς μας μετανάστας νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν πατρίδα των, ὅπου ἐπιθυμοῦν νὰ περάσουν τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς ζωῆς των ἐν ἡσυχίᾳ εἰς τὸ πατρικόν των σπιτάκι καὶ τὸ χωριὸ ὅπου ἐγεννήθησαν μὲ τὴν μηνιαίαν σύνταξιν τοῦ μακροχρονίου μόχθου τὴν ὁποίαν μεταφέρουν εἰς συνάλλαγμα ἐν Ἑλλάδι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Συνεπῶς ἐπιβάλλεται νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 1045 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος προστιθεμένης δευτέρας παραγράφου, ἐχούσης οὕτω: «Μεταξὺ ἁπάντων εἰς Ἀμερικὴν ἢ Καναδᾶν ἐπὶ 50ετίαν... (ἀναγινώσκει) ...». Ἐπειδὴ εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἀποδήμων ἐκδηλωθὲν παρὰ τῶν ἐκεῖ ὀργανώσεων (Μεσσηνιακὸς Σύλλογος Σικάγου) καὶ θὰ συμβάλῃ εἰς τὸν ἐπαναπατρισμὸν πολλῶν ἀποδήμων ἀδελφῶν μας ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ ἐκ τοῦ στοργικοῦ καθήκοντος πρὸς αὐτοὺς δέον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ προβῇ εἰς κατάθεσιν νομοσχεδίου δι’ οὗ νὰ τροποποιῆται τὸ ἄρθρον 1045 Α. Κ. ὡς ἀνωτέρω ἐκτίθεται. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂν σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐνέργειαν, παρακαλουμένου πρὸς τοῦτο.

§11Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Βαθύτατα τιμᾷ ἡ Κυβέρνησις ὅλον ἐν γένει τὸν Ἀπόδημον Ἑλληνισμὸν καὶ εἰδικώτερον τὸν πολυπληθῆ Ἑλληνισμὸν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ πιστεύει ὅτι οὗτος ἀποτελεῖ τὴν γέφυραν, ἡ ὁποία συνδέει τὴν ἡρωϊκὴν Χώραν μας μὲ τὴν μεγάλην ὑπερατλαντικὴν Δημοκρατίαν. Πιστεύει δὲ ἡ Κυβέρνησις ὅτι πᾶν μέτρον καθιστῶν στενωτέρους τοὺς δεσμοὺς μεταξὺ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ πρέπει προθύμως νὰ λαμβάνεται. Τοιουτοτρόπως ὄχι μόνον διατηρεῖται ἐν ἀκμῇ ὁ ἱερὸς δεσμὸς τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος μὲ τὰ ξενητευμένα τέκνα της ἀλλὰ καὶ καθίστανται περισσότερον ἐγκάρδιοι αἱ σχέσεις μεταξὺ τῆς γενετείρας τῶν Ἀποδήμων Ἑλλήνων καὶ τῆς θετῆς των Πατρίδος. Μεταξὺ ὅμως τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν σχέσεων τούτων, ἀμφιβάλλω ἐὰν πρέπει νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ τροποποίησις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ὁ ὁποῖος μόλις πρὸ 13ετίας ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ. Δὲν πιστεύω ὅτι τὸ μέτρον θὰ συνέβαλεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν στενωτέρων δεσμῶν μεταξὺ τῶν Ἀποδήμων Ἑλλήνων καὶ τῆς πατρίδος των.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα ἅτινα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἀποτροπὴν καταστροφῶν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ ἐμπόρων τῆς Φθιώτιδος.

§13Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅτι τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἡ περιφέρεια τῆς Φθιώτιδος ὑπέστη μεγάλας καταστροφὰς ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῶν ποταμῶν Σπερχειοῦ καὶ Κηφισσοῦ. Ἐν συνεχεία διαβημάτων μας πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τῆς Γεωργίας καὶ Δικαιοσύνης, εἴχομεν καταθέσει καὶ κοινὸν ὑπόμνημα τῶν ὀργανώσεων Φθιώτιδος καὶ Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Φθιώτιδος, τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Λαμίας καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Φθιώτιδος, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Γεωργικός, Ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸς καὶ ὁ Ἐμπορικὸς κόσμος τῆς περιοχῆς, ἐζήτει ἐγκαίρως τὴν λῆψιν μέτρων ἐπιλύσεως καὶ εἰδικῆς προστασίας τῶν πληγέντων ἀγροτῶν, τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ συνεχίσουν τὴν καλλιέργειάν των, τὴν ἄμεσον ἀναστολὴν τῶν χρεῶν τῶν πληγέντων ἐπὶ 3ετίαν πρὸς τὰς Τραπέζας Ἀγροτικήν, Ἐμπορικὴν καθὼς καὶ εἰς τὸ Δημόσιον καὶ πρὸς τρίτους, συγκέντρωσις τῆς διασωθείσης ποσότητος βάμβακος ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἀνάληψις ἐκτελέσεως σοβαρῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων διὰ τὸν Σπερχειὸν καὶ τὸν Κηφισσόν. Δυστυχῶς, κανὲν μέτρον δὲν ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐζήτουν αἱ ὀργανώσεις τῆς περιοχῆς. Ὄχι μόνον δὲν ἐχορηγήθησαν μεσοπρόθεσμα δάνεια εἰς τοὺς πληγέντας διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των ἐκ τῶν καταστροφῶν, ἀλλὰ ἐστερήθησαν τοῦ δικαιώματος τῆς βραχυπροθέσμου πιστοδοτήσεως ὑπὸ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των. Καὶ παρουσιάζεται τὸ τρομακτικὸν φαινόμενον, νὰ ὑπάρχουν μὲν πιστώσεις εἰς τὴν ΑΤΕ διὰ βραχυπρόθεσμον δανεισμόν, δὲν ἀπερροφήθησαν ὅμως διότι οἱ πληγέντες δὲν ἠδυνήθησαν ἐκ τῶν καταστροφῶν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς περυσινὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδόθη παρὰ μόνον 6μηνος ἀναστολὴ χρεῶν ὑπὸ αὐτῆς. Οὐδεμία δὲ ἄλλη ἀναστολὴ χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, Τραπέζας καὶ πρὸς τρίτους ἔγινεν. Ἐπίσης, ἐγκατελείφθη ἡ συγκέντρωσις τοῦ βάμβακος μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχῃ πέσει ἡ τιμή του καὶ νὰ εἶναι ἀζήτητος. Ἐξ ἄλλου, τὸ ἀδιέξοδον τῶν καπνοπαραγωγῶν ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον δεδομένου ὅτι τὰ καπνὰ ἐσοδειῶν 1956–57, ἐπωλήθησαν εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς, μεγάλες δὲ ποσότητες τοῦ 1957 καὶ ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ τοῦ 1958 μένει εἰς τὰ κατώγεια τῶν παραγωγῶν. Ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις ὡδήγησε, ὡς ἦτο ἑπόμενον εἰς τραγικὸν ἀδιέξοδον καὶ τὸν ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸν καὶ ἐμπορικὸν κόσμον τῆς περιοχῆς. Ἰδοὺ ἡ φωνὴ τῆς ἀπογνώσεως. Μᾶς πληροφοροῦν διὰ τηλεγραφημάτων των, ὅτι τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον διεμαρτυρήθησαν 323 συναλλαγματικαί, τὸν Νοέμβριον 390, τὸν Δεκέμβριον 410 καὶ τὸν Ἰανουάριον 610. Οἱ δύο τελευταῖοι μῆνες Φεβρουάριος καὶ Μάρτιος, ὑπῆρξαν ἀκόμη χειρότεροι. Τὸ φαινόμενον δὲν εἶναι τοπικόν. Ὅλος ὁ ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸς καὶ ἐμπορικὸς κόσμος, εὑρίσκεται εἰς ἀπόγνωσιν τελευταίως. Οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι καὶ ἔμποροι τῆς Φθιώτιδος, ζητοῦν ἀναστολὴν ἐπὶ 6μηνον τῆς ἐξοφλήσεως τῶν ληξιπροθέσμων συναλλαγματικῶν, ἕως ὅτου ἀρχίσῃ ἡ συγκομιδὴ τῆς νέας παραγωγῆς καὶ ἔκτακτον πιστοδότησιν ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν. Ὁλόκληρος ὁ παραγωγικὸς κόσμος τῆς Φθιώτιδος παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνίαν τὸ παιγνίδισμα τῶν φάσεων ποὺ καλύπτουν τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν. Παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνία καὶ δέος τὰ πλήγματα ποὺ δέχονται τὰ ἐξαγώγιμα γεωργικά μας προϊόντα, ὁ καπνός, τὸ βαμβάκι, οἱ ἐλιές. Μὲ δέος πληροφοροῦνται οἱ παραγωγοί μας καὶ μαζὶ μ’ αὐτοὺς καὶ ὁ ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸς κόσμος, ὅτι αἱ Η.Π.Α. ἐχορήγησαν ἐκ τῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων των εἰς τὴν Γαλλίαν 40.000 τόννους βάμβακος καὶ καπνοῦ καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν 1.700 τόννους καπνοῦ. Αἱ χορηγήσεις αὗται πλήττουν ἀνεπανόρθωτα τὴν οἰκονομίαν μας καὶ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι αἱ χορηγήσεις αὗται, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν προϊόντα πριμοδοτούμενα ὑπὸ τῶν Η.Π.Α. Εἰς χαμηλοτέρας τιμὰς δημιουργοῦν ἕνα ἄνευ προηγουμένου ἀθέμιτον συναγωνισμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα ν’ ἀντισταθῶμεν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν χάνομεν. Ἡ οἰκονομία τῆς Φθιώτιδος πάσχει ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἐξαγωγῶν. Πῶς θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ παροχὴ δωρεὰν καπνοῦ καὶ βάμβακος, μοναδικῶν ἐξαγωγίμων εἰδῶν εἰς τὰς μοναδικὰς σχεδὸν ἀγορὰς τῆς Δύσεως διὰ τὰ προϊόντα αὐτά; Ἡ οἰκονομία τῆς Φθιώτιδος πάσχει ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν παραγωγικῶν ἔργων. Τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τοῦ Σπερχειοῦ καὶ τοῦ Κηφισσοῦ, θ’ ἀποτελοῦσαν πράγματι μίαν ἀπαρχὴν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπιζε τὴν κατασκευήν των κατόπιν μελέτης καὶ ὄχι εὐκαιριακῶς. Οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι καὶ ἔμποροι τῆς Φθιώτιδος, ζητοῦν ἄμεσον λῆψιν μέτρων διὰ νὰ βγοῦν ἀπὸ τὸ τραγικὸν ἀδιέξοδον.

§14Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§15Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§17Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐρωτήσεως τῆς κυρίας συναδέλφου, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἀνάγεται μόνον τὸ αἴτημα τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν. Ὅταν ἔλαβον χώραν αἱ ζημίαι τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου εἰς τὰς περιοχὰς Βοιωτίας, Φθιώτιδος καὶ Παρνασσίδος, τότε καὶ οἱ ἐρωτήσαντες ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν περιοχῶν ἐκείνων μοῦ ἐζήτησαν τὴν λῆψιν μέτρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἀπηυθύνθη, τότε, εἰς τὰς ἁρμοδίας Δικαστικὰς Ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι ἔδωσαν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἀρκοῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως αἱ κείμεναι διατάξεις τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ληφθῇ οἱονδήποτε νομοθετικὸν μέτρον. Ἡ λῆψις ἄλλως τοιούτων μέτρων, προκαλεῖ μεγάλας ἀνωμαλίας ἰδίως κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἄρσεως αὐτῶν. Ταῦτα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως, τὸ ἀναγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν ἔλθῃ ὁ χρόνος συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεως ἐν σχέσει μὲ τὰ ἄλλα ὑπουργεῖα θὰ δοθῇ ἀπάντησις παρὰ τῶν κ.κ. συναδέλφων μου. Δὲν δύναμαι, ὅμως, νὰ ἀφήσω σήμερον ἀναπάντητον μίαν φράσιν τῆς κυρίας συναδέλφου, ὅτι δῆθεν ὁ κόσμος τῶν περιοχῶν αὐτῶν εἶναι ἀνάστατος. Δὲν εἶναι διόλου ἀνάστατος ὁ κόσμος τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ ὅλα τὰ λεγόμενα περὶ ἀναστατώσεως διεψεύσθησαν ἤδη προσφάτως ἀπὸ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς αἱ ὁποῖαι ἀπέδειξαν, ὅτι ὅλαι αἱ δῆθεν ἐξεγέρσεις καὶ ἀναστατώσεις εἶναι ἀνύπαρκτοι καὶ κατασκευάζονται ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τῆς Κυβερνήσεως.

§18Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Μέρος τῆς ἐρωτήσεως ἀφορᾷ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἀφορᾷ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ παραγωγοὶ τῶν περιοχῶν ἐκείνων ἀπὸ τὰς πλημμύρας τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1958. Γνωρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔλαβεν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, πρῶτα–πρῶτα, διὰ τὴν πιστοδότησιν τῶν ζημιῶν καί, ἔπειτα, διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων. Ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ ἀναστείλῃ τὴ εἴσπραξιν τῶν χρεῶν, νὰ παύσῃ καταλογίζουσα τόκους ὑπερημερίας, νὰ χορηγήσῃ ἄλλα καλλιεργητικὰ δάνεια, καίτοι δὲν εἶχον πληρωθῆ τὰ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παραγωγοὺς κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ οἰκονομία των. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ἐρώτησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν κόσμον τὸν ἐπαγγελματικὸν καὶ τὸν ἐμπορικόν, διότι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ καὶ ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἡ οἰκονομία ἀπεκατεστάθη κατὰ τὸ πλεῖστον καί, ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὸ προϊὸν τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, ἐφέτος, ἠμπορεῖ αἱ τιμαὶ νὰ μὴ ἦσαν αἱ περυσιναί, ἀλλὰ ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ βάμβακος ὑπῆρξε καταπληκτική, διότι μέχρι σήμερον ἔναντι 15.000 τόννων ποὺ εἶχον ἐξαγάγει τὴν ἀντίστοιχον περίοδον τοῦ 1958, ἤδη ἔχουν ἐξαγάγει 32.000 τόννους. Ἡ ἐξαγωγὴ δὲ αὐτὴ δημιουργεῖ μίαν κίνησιν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος καί, συνεπῶς, εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ προϊόντος τῶν παραγωγῶν.

§19Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὅταν τὸν εἴχομεν ἐπισκεφθῆ κατὰ τὴν περίοδον τῶν πλημμυρῶν, μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ τότε, ὅτι θὰ ἀντιμετώπιζε τὸ θέμα τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν ἐπὶ ἑξάμηνον διὰ τὸν ἐπαγγελματικὸν καὶ ἐμπορικὸν κόσμον. Τώρα, ὕστερα ἀπὸ ἓν διάστημα 9 μηνῶν δὲν ἔχομεν οὔτε κἂν μίαν ἀπάντησιν. Ἑκατοντάδες διαμαρτυρήσεις γραμματίων γίνονται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἠρκέσθη μόνον νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάστατος ὁ κόσμος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, καὶ αὐτὰ ποὺ εἶπον ἐγώ, θὰ διαβασθοῦν καὶ θὰ προξενήσουν τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ προξενήσουν. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι ἔδωσε τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτικῶν ἐπὶ ἑξάμηνον, ὅμως οἱ ἀγρόται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι χρεωστοῦν, δὲν ἔλαβον νέον δάνειον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Αὐτὰ εἶναι γεγονότα ἀναμφισβήτητα. Ἐπίσης, τὰ συλλογικὰ δάνεια, ἐδόθησαν εἰς ὅσους δὲν εἶχον χρέη προηγούμενα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐπομένως, δὲν ἔγινεν οὐδεμία ἰδιαιτέρα βοήθεια καὶ ἐνίσχυσις πρὸς πλημμυροπαθεῖς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ βαμβάκι, ὁμιλοῦν μόνοι των οἱ ἀγρόται καὶ θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τοὺς ἐπισκεφθῇ.

§20Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δύο λέξεις θὰ ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω, μίαν ἁπλῆν ἐπανόρθωσιν εἰς τὴν μνήμην τῆς Κας συναδέλφου. Εἶπον, πράγματι, εἰς τοὺς ἐπισκεφθέντας ἐμὲ ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ ὅπως ἀνεκοίνωσα πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλήν, ἔκαμα ἐρώτημα εἰς τοὺς Προέδρους τῶν Πρωτοδικῶν τῶν πληγεισῶν περιοχῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπήντησαν, ὅτι αἱ κείμεναι διατάξεις εἶναι ἐπαρκεῖς. Ἀφοῦ δὲ οἱ εὑρισκόμενοι ἐγγὺς πρὸς τὰ πράγματα ἔκριναν, ὅτι εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις, δὲν εἶχε λόγον ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων. Διὰ τοῦτο δὲν εἶχεν οὐδένα λόγον νὰ παραπονεθῇ ἡ Κα συνάδελφος.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα τοποθετήσεως Πταισματοδίκου εἰς Ἀγρίνιον καὶ Εἰρηνοδίκου εἰς Γαβαλοῦν.

§22Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἡ πόλις τοῦ Ἀγρινίου στερεῖται ἀπὸ πενταμήνου, μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ κατετέθη ἡ ἐρώτησις, Πταισματοδικείου. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τὸ Πταισματοδικεῖον Γαβαλοῦς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖον μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Πταισματοδικείου Ἀγρινίου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει μίαν μεγάλην κίνησιν, ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Εἰρηνοδικείου Γαβαλοῦς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ὡς ἄνω ἀναφοράν.

§25Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς 26)2)59 μετετέθη εἰς τὸ Ἀγρίνιον ὁ Εἰρηνοδίκης Ἄρτης, ἡ ἐκτέλεσις ὅμως, τῆς μεταθέσεως βραδύνει, διότι εἰς μὲν τὴν Ἄρταν μὴ ὑπάρχοντος εἰδικοῦ Πταισματοδίκου, δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἀναπληρώσεως, ἐνῷ εἰς τὸ Ἀγρίνιον ὑπάρχει ὁ Εἰρηνοδίκης, ὁ ὁποῖος ἐκτελεῖ καθήκοντα καὶ πταισματοδίκου. Εὐθὺς ὡς τοποθετηθῇ —καὶ ὑπάρχει σχετικὸν ἐρώτημα— εἰς τὴν Ἄρταν Εἰρηνοδίκης, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ ἀμέσως ἡ μετάθεσις τοῦ Πταισματοδίκου εἰς τὸ Ἀγρίνιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Εἰρηνοδικεῖον Γαβαλοῦς, μὲ τοὺς νέους διορισμούς, διωρίσθη ἤδη καὶ ἐτοποθετήθη Εἰρηνοδίκης.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα, ἵνα καὶ οἱ ἱερωμένοι ἐκπληροῦν ἀπροσκόπτως τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα.

§27Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Ὅτε τὸ 1954 συνεζητεῖτο ἐκλογικὸν νομοσχέδιον, παρετήρησα, ὅτι καὶ εἰς τοῦτο ἐπανελαμβάνετο ἡ ἑξῆς φράσις: «Δὲν ἀπολαύουν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοί». Ἡ φράσις αὕτη, ἡ μὴ τιμῶσα τὸν κλῆρον μας, ἀνεφέρετο στερεοτύπως εἰς ὅλα τὰ ἀπὸ τοῦ 1844 ἐκλογικὰ νομοσχέδια. Ἀνέφερα τοῦτο εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον καὶ εἰς τὸν τότε Ἀρχιεπίσκοπον πάσης Ἑλλάδος, οἵτινες ἀμφότεροι συνεφώνησαν καὶ μοὶ ἔδωσαν προθύμως τὴν ἄδειαν νὰ ὑποβάλω σχετικὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ ἀναφερθεῖσα ἀπαγορευτικὴ φράσις. Ἡ τροπολογία αὕτη, προεκάλεσε συζήτησιν γενικευθεῖσαν. Εἰς δύο συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τὴν 17ην καὶ 24ην Μαρτίου τοῦ 1954, ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συζήτησιν οἱ πλεῖστοι τῶν βουλευτῶν. Καὶ τότε, 24 Μαρτίου, παραμονὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἡ Βουλὴ ἐξήγγειλεν, ὅτι ἀνήκει καὶ εἰς τὸν Κληρικόν, ἀπὸ ἐθνικὴν ἀνάγκην, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν, δικαίωμα τὸ ὁποῖον συμβολίζει τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ἱερωτέρου τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἐλευθέρου Πολίτου, καὶ ὅπερ ἀσκεῖ σήμερον πᾶς ἐλεύθερος καὶ φιλόνομος πολίτης τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Ἔκτοτε, ὁ ἱερεὺς συγκατελέχθη μεταξὺ τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων, ἔχων δικαίωμα ψήφου καὶ αὐτός, ὅπως ἔχουν δικαίωμα ψήφου εἰς ὅλα τὰ δημοκρατικὰ κράτη ἅπαντες οἱ ἱερωμένοι ἁπανταχοῦ. Τώρα, δὲν ὑπάρχει θέμα ἂν πρέπει ἢ ὄχι νὰ ψηφίζῃ κληρικός. Ἡ Πολιτεία ἐνομοθέτησεν, ὅτι ὁ ἱερωμένος ἔχει καὶ οὗτος δικαίωμα, ὑποχρέωσιν, καθῆκον νὰ συντελῇ διὰ τῆς ψήφου του, ὥστε ἡ Πατρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὡς εὐνομούμενον ἐθνικὸν κράτος τῶν ὑγιῶν παραδόσεων. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὑπέβαλα πρὸς Σᾶς τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Ἄν ὁ κληρικὸς δὲν ἐγγράφεται εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ὡς τὸν ὑποχρεοῖ ὁ νόμος. Ἄν ὁ κληρικὸς δὲν σπεύδῃ νὰ ψηφίσῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς, ὡς τὸν ὑποχρεοῖ ὁ νόμος. Ὁ Εἰσαγγελεύς, ὅστις ἐποπτεύει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, θὰ καταδιώξῃ ἢ οὐ τὸν κληρικόν, ὡς παραβάτην, τοῦ πρὸς τὴν Πατρίδα καθήκοντος; Ἡ ἐρώτησίς μου θὰ ἐπερίττευεν, ἂν δὲν εἶχε συμβῆ τὸ ἑξῆς παράδοξον: Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐξήγγειλε πρό τινος, ὅτι θὰ τιμωροῦνται ὑπ’ αὐτῆς ὅσοι κληρικοὶ ψηφίζουν ἢ σπεύδουν νὰ ἐγγράφωνται εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, συμφωνῆτε μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τότε, διὰ νὰ καλύψωμεν αὐτήν, πρέπει νὰ γίνῃ νόμος δι’ οὗ νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν ἰδεώδη πολίτην —τὸν Ἕλληνα ἱερέα— τὸ δικαίωμα τοῦ μετέχειν εἰς τὴν κοινὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, τῆς κοινωνικῆς εὐημερίας. Μέχρις οὗ ὅμως ψηφισθῇ τοιοῦτος νόμος, ἰσχύουν οἱ σημερινοί, καθ’ οὓς, οἱ ἱερεῖς, ἔχουν τὰ αὐτὰ δικαιώματα καὶ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις μὲ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας. Ὁ δὲ Εἰσαγγελεὺς δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἄλλως, παρὰ νὰ τιμωρῇ τοὺς κληρικούς, οἵτινες δὲν συμμορφούνται πρὸς τοὺς ἰσχύοντας δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας νόμους, νόμους, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ἁμάρτημα κολάσιμον τὸ νὰ μὴ ἐπιτελῇ τις τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα χρέος τοῦ ψηφίζειν.

§28Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ψήφου τῶν κληρικῶν καὶ δὴ κατὰ τὸ πρῶτον διάστημα ποὺ καθιερώθη διὰ νόμου, δὲν νομίζω, ὅτι κανονικῶς ἄγεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δι’ ἐρωτήσεως πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἀναρμόδιον ὡς πρὸς τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ἀπομένει τὸ θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Εἰσαγγελέως. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο ἔκαμε καμμίαν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὴν κρατήσασαν μέχρι τοῦδε ἀρχήν, κἄποιας ἀνοχῆς διὰ τὴν μὴ συμμετοχὴν πολιτῶν εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἐὰν κατεδίωκε τοὺς ἄλλους πολίτας καὶ ἐξῄρει τοὺς ἱερεῖς, θὰ συνέτρεχε λόγος νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, εἶναι οὐσιαστικῶς ἄλλο. Πῶς θὰ ἐξαναγκάσωμεν τοὺς κληρικοὺς νὰ ἐκπληροῦν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα καὶ δὲν πιστεύω, ὅτι ἡ ἐρώτησις πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διατὶ δὲν ἐδιώχθησαν οἱ μὴ ψηφίσαντες κληρικοί, ὅπως ἄλλως τε δὲν ἐδιώχθησαν καὶ ἄλλοι μὴ ψηφίσαντες, εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος διὰ νὰ πεισθοῦν νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς κάλπας καὶ νὰ ψηφίζουν οἱ ἱερεῖς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆ κλπ., διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα, ὥστε ὁ Πταισματοδίκης Λήμνου νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὴν Κοινότητα Ἁγίου Εὐστρατίου, ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§30Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θεωρητικῶς ὁ Ἅγιος Εὐστράτιος μὲ τὴν Λῆμνον ἔχει ἀτμοπλοϊκὴν ἐπικοινωνίαν μόνον μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα κατὰ τὴν ὁποίαν προσεγγίζει καὶ τὴν ἑπομένην ἐπιστρέφει εἰς Λῆμνον. Ὁ Ἅγιος Εὐστράτιος ὅμως, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῶν δικαστηρίων εἰς τὴν Λῆμνον ὑπήγετο εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Πταισματοδικείου Λήμνου. Εἰς τὴν πρᾶξιν ὅμως καὶ αὐτὴ ἀκόμα ἡ ἑβδομαδιαία ἐπικοινωνία κατὰ τὸ διάστημα τοῦ χειμῶνος καὶ τῆς θαλασσοταραχῆς, ἡ ἐπικοινωνία αὕτη ματαιοῦται, αἱ δὲ προσεγγίσεις δὲν ἐκτελοῦνται κανονικῶς. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1913, ὁ Ἅγιος Εὐστράτιος, ὑπήγετο εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Πταισματοδικείου Λήμνου καὶ ἐθεωρεῖτο ὡς μεταβατικὴ ἡ ἕδρα ὅπου συνεζητοῦντο ὅλαι αἱ διαφοραὶ τῶν κατοίκων. Ἀπὸ ἔτους ὅμως καὶ πλέον, τὸ κρατοῦν ἀνέκαθεν αὐτὸ καθεστώς, κατηργήθη καὶ ὑποχρεοῦνται οἱ κάτοικοι νὰ ταλαιπωροῦνται, μεταβαίνοντες εἰς Λῆμνον ὑποβαλλόμενοι εἰς κόπους καὶ δαπάνας. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν, ὥστε νὰ θεωρῆται ὁ Ἅγιος Εὐστράτιος καὶ πάλιν μεταβατικὴ ἕδρα τοῦ Πταισματοδικείου Λήμνου.

§31Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐρώτησιν.

§32Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Μυτιλήνης διὰ νὰ παρακολουθῇ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Β.Δ., ὥστε νὰ ἐφαρμόζεται, ὅσον ἀφορᾶ τὴν μεταβατικὴν ἕδραν τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου τοῦ Εἰρηνοδίκου Λήμνου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν κατὰ τὴν κωδικοποίησιν τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν νομοθεσίας θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ δικαστικοῦ γραμματέως Αἰγιαλείας Δ. Ἀδριανοπούλου ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ὀφειλομένων εἰσφορῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν μέχρι τοῦ ἔτους 1944.

§34Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἀναφορὰν τοῦ Δικαστικοῦ Γραμματέως Αἰγιαλείας, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ δίκαιον παράπονόν του κατὰ τὴν μεταρρύθμισιν τῶν διατάξεων περὶ Τ. Συντάξεων Νομικῶν. Εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ὑπάγονται πολλοὶ ὑπάλληλοι συνάδελφοί του καὶ αἱ 40.000 ποὺ τοὺς ζητοῦν ἀναδρομικῶς νὰ καταβληθοῦν, εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰς καταβάλουν. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ παρακαλῶ ἐὰν ἔχῃ νὰ ἀνακοινώσῃ τι πρὸς τὸ Σῶμα.

§35Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόερδε, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται διὰ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται δικαστικοῦ ὑπαλλήλου εἶναι γενικώτερον. Διότι βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ εἰδικὴ δι’ αὐτὸν μέριμνα διὰ νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνον προσωπικῶς, ὅταν ἐφηρμόσθη τὸ 1929 ὁ νόμος περὶ Τ. Σ. Νομικῶν δὲν ἐζήτησε νὰ ἐγγραφῇ καὶ ἀναγνωρίσῃ τὴν προηγουμένην ὑπηρεσίαν του. Βραδύτερον, ὅταν ἐζήτησεν, ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ γενικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι διὰ νὰ ἔχῃ κανεὶς δικαίωμα εἰς Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, πρέπει νὰ ἐκπληρώνῃ τὰς πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν ὑποχρεώσεις του.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χιωτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διά τίνων μέτρων πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ὑφισταμένη κρίσις εἰς τὸν Νομὸν Χανίων.

§37Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ δὲν ἔχει, οὔτε κατὰ τὴν διατύπωσίν της, τίποτε συνδεόμενον μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης.

§38Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι ἀπὸ πλευρᾶς ἀνανεώσεως συναλλαγματικῶν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τοῦ Νομοῦ Χανίων, ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ θὰ σᾶς εἴπω διὰ ποῖον λόγον. Ὁ Νομὸς Χανίων εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου μαστίζεται ἀπὸ μίαν κρίσιν ἡ ὁποία καθημερινῶς αὐξάνει μὲ ἀνησυχητικὰς διαστάσεις διὰ τὸ μέλλον. Τοῦτο δὲ διότι δὲν διετέθη ἡ παραγωγὴ τῶν ἑσπεριδοειδῶν τοῦ Νομοῦ, ἐνῷ ἐξ ἄλλου, ἡ εὐφορία τῶν ἐλαιοδένδρων συνετέλεσεν εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἡ δὲ παραχθεῖσα ποσότης διετέθη εἰς χαμηλὰς τιμάς. Ἡ κρίσις ἐντείνεται καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς ἀθρόας καὶ συνεχῶς αὐξανομένης διαμαρτυρήσεως τῶν συναλλαγματικῶν. Καὶ ἀκόμα τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ συναλλαγματικαὶ αὐταὶ ἀφοροῦν μικρὰ ποσά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον φανερώνει τὴν ἔντασιν καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς κρίσεως. Οὕτω ἔχομεν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 διαμαρτυρήσεις 476 συναλλαγματικῶν συνολικοῦ ποσοῦ 1.279.475. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ ἰδίου ἔτους 560 διαμαρτυρήσεις συναλλαγματικῶν ὕψους 1.555.791 δρχ. Τὸν Ἰανουάριον 1959 ἔχομεν 634 διαμαρτυρήσεις συναλλαγματικῶν συνολικοῦ ὕψους 1.860.562. Καὶ τὸν Φεβρουάριον τοῦ ἰδίου ἔτους 769 διαμαρτυρήσεις συναλλαγματικῶν συνολικοῦ ὕψους 2.238.849. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος τοῦ Νομοῦ Χανίων ἐκάλεσεν ἔκτακτον Γενικὴν Συνέλευσιν, συνεζήτησε τὸ θέμα καὶ ἔλαβεν ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ αἱ ὁποῖαι συνοψίζονται ὡς ἑξῆς: Πρῶτον, ὑπεδιπλασιασμὸς τῶν πιστώσεων τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ οἰκονομικὴ κρίσις. Νὰ δοθῇ τηλεγραφικὴ ἐντολὴ εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα Τραπεζῶν Χανίων ὅπως χορηγοῦν πιστώσεις μετὰ μεγαλυτέρας εὐκολίας. Δεύτερον, νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῆς ἀνανεώσεως τῶν συναλλαγματικῶν διὰ καταβολῆς μέρους τῶν ὀφειλομένων, τοῦ ζητήματος ρυθμιζομένου νομοθετικῶς. Τρίτον, νὰ θεσπισθῇ τὸ ταχύτερον δυνατὸν καὶ ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ οἰκονομικὴ κρίσις ἡ πιστοδότησις τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου δι’ 9μήνων συναλλαγματικῶν ἐξοφλουμένων τμηματικῶς. Τέταρτον, προσωρινὴ ἀναστολὴ προσκομίσεως πιστοποιητικῶν φορολογικῆς ἐνημερότητος καὶ ΙΚΑ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἐμπορικὸς καὶ βιοτεχνικὸς καὶ ἐπαγγελματικὸς κόσμος τοῦ Νομοῦ Χανίων προτείνει πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως τὰ ἀνωτέρω μέτρα. Δὲν γνωρίζομεν βεβαίως πῶς ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ. Πάντως, κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ποῖα μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως.

§39Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία κρίσις, ἡ ὁποία πλήττει τὴν οἰκονομίαν ἀπὸ καιροῦ καὶ καθημερινῶς ἐντείνεται ἡ κρίσις αὕτη. Ἔχομεν συνεχῶς πτωχεύσεις. Πρὸ ἡμερῶν ἐσημειώθη πτώχευσις εἰς τὰ Χανιά, ἐμπόρου καὶ αὐτὸ εἶναι δεῖγμα τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἐντείνεται. Καὶ ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ ἀπὸ ἄλλας περιοχὰς τῆς Χώρας, φαίνεται, ὅτι ἡ κατάρρευσις τῆς οἰκονομίας δὲν εἶναι μῦθος καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπειγόντως τὰς περιπτώσεις αὐτὰς διὰ νὰ προλάβωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ σοβαρὸν ἀντίκτυπον εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§41Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Μετὰ τὴν πλήρη ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ὑπὸ τῶν συναδέλφων, ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε.

§42Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Λάθος τῶν συναδέλφων εἶναι, ὅτι ἀπηύθυνον τὴν ἀναφοράν των εἰς τὸν μὴ ἁρμόδιον ὑπουργόν. Σαφὲς εἶναι τὸ κείμενον τῆς ἰδικῆς των ἀναφορᾶς, τὸ ὁποῖον δὲν ὁμιλεῖ κἂν περὶ χρεωστασίου, ἀλλὰ περὶ λήξεως προθεσμιῶν καὶ περιπτώσεων λήψεως νομοθετικοῦ μέτρου χωρὶς νὰ δηλοῦται κἂν αὕτη.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9. Ἀπόντος τοῦ ἐρωτῶντος διαγράφεται. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι τὰ πρακτικὰ ἔχουν ἐπικυρωθῇ ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ Προεδρείου δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ληφθείσης κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Προτάσσεται δυνάμει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Κανονισμοῦ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναβάλλεται.

§44Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν μου καὶ τὴν πικρίαν μου, διότι ἐπανειλημμένως ἦλθεν ἡ ἐπερώτησίς μου πρὸς συζήτησιν καὶ δὲν παρίσταται ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον εἰς αὐτό.

§46Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐγὼ προσωπικῶς ἐπεσκέφθην τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ εἶναι παρών, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἦτο, ὅτι μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ συνεζητεῖτο καὶ θὰ ἦτο παρὼν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. ὑπουργός. Δυστυχῶς, ὅμως, παρῆλθεν 20ήμερον ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ πάλιν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἀπών. Δὲν γνωρίζω ποῦ νὰ ἀποδώσω τὴν τακτικὴν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ παρεκάλουν τοὐλάχιστον, ἐὰν ἐκεῖνος εἶναι τόσον ἀπησχολημένος καὶ δὲν δύναται νὰ παραστῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, τοὐλάχιστον νὰ στείλῃ τὸν ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Πάντως ἀναβάλλεται.

§48Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ διέφυγε τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν πιστεύω νὰ μὴ ἦλθε δι’ ἄλλον λόγον.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀναβάλλεται καὶ αὐτή.

§50Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργός, φωρᾶται ἀπουσιάζων διὰ δευτέραν φοράν. Ἄν προσέξετε τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ἀνάγεται εἰς παρελθὸν μακρυνόν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξεύρῃ τὸν χρόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Δὲν ἐνθυμοῦμαι καὶ δὲν ἐδιάβασα, ἂν εἰς τὰ ξένα Κοινοβούλια ὑπάρχῃ τρόπος προσαγωγῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος, διὰ νὰ παρίσταται εἰς τὴν συζήτησιν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι διατύπωσις αὐτή. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτά.

§52Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Πῶς νὰ γίνῃ κύριε Πρόεδρε, κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἀναγκάσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ σεβασθῇ τὸ Κοινοβούλιον;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ φροντίσωμεν νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§54Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἄς ἐλπίσωμεν, ὅτι θὰ σεβασθῇ, ὁ κ. ὑπουργός, κἄποτε τὸ Κοινοβούλιον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶχεν ἔλθει κἄποτε ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ἐλλείπατε σεῖς.

§56Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι, διαμαρτύρομαι, διότι τότε ἐγένετο προώθησις τῆς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, βέβαια, νὰ προβλέψω τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§57Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν τυρβάζει περὶ ἄλλα, ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ νομοσχέδια τῆς Παιδείας καὶ πιθανὸν νὰ τοῦ διέφυγε, λόγῳ τῆς ἀπασχολήσεώς του ταύτης, ἡ ἐπερώτησις.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6, ἔχει τὸν λόγον.

§59Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδόθη μία προσωρινὴ λύσις, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ὁ κ. ὑφυπουργός, πρόκειται νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου, διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσῃ ὁριστικὴν λύσιν. Παρακαλῶ, ὅπως δοθῇ ἡ λύσις.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7, ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον. Κανονικῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν διαγράψω, διότι ἡ ἐπερώτησις ἦλθεν ἐπανειλημμένως καὶ ὁ κ. Χούτας ἀπουσίαζεν, ἀλλὰ θὰ ἀναβληθῇ. Συνεπῶς, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7, ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀναβάλλεται, διότι ὁ κ. Μπαρότσης ἐζήτησε δι’ ἐπιστολῆς, τὴν ἀναβολὴν αὐτῆς.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἡ τρίτη φορά, καθ’ ἣν ἀναβάλλεται.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί νὰ κάμωμεν; Ἐπίσης, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9, ἀναβάλλεται. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10, ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§63Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων ὑπουργῶν παρίσταται. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριε Πρόεδρε, εἶναι γενικωτέρα, διότι θίγει ὅλα τὰ ζητήματα τῆς Δωδεκανήσου. Εἶναι βέβαια ἀδύνατον νὰ εἶναι παρόντες ὅλοι οἱ ὑπουργοί, διὰ νὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ ἐλπίζω, ὅτι κἄποτε θὰ εἶναι παρόντες. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου τὸ λάθος, κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτό, παρακαλῶ, νὰ ἀναβληθῇ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον θὰ συζητηθοῦν προτάσεις ἐπὶ Νομοθ. Διαταγμάτων. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8 μ.μ.).