1959.03.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75η

Παρασκευὴ 27 Μαρτίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως...

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τοῦ 14ου Παγκοσμίου Ταχυδρομικοῦ Συνεδρίου τῆς Ὀττάβας». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρυσοστόμου Καπετάνου, δικαστικοῦ συνταξιούχου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος ἐπίσπευσιν ἀποπερατώσεως τῆς γεφύρας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Νεϋγὺ (ἤδη Ἀποστολάκη) —ὁδοῦ Α. Παπαδιαμάντη— Χαλκηδόνος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ἀναπηρίας ΙΚΑ, καὶ συνταξιούχων ΤΡΑΜΚ Βόλου, αἰτοῦντος ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου ἁπάντων τῶν ἐργαζομένων εἰς καπνοβιομηχανίας κάτω τῶν 18 ἐτῶν, παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους τοὺς ἐξελθόντας τοῦ ἐπαγγέλματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων Συνοικίας Ψυρρῆ αἰτούντων εὕρεσιν καταλλήλου κτιρίου πρὸς στέγασιν τοῦ 48ου δημοτικοῦ σχολείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Δουκάκη, Α. Δραπανιώτη κλπ., αἰτούντων τὴν μὴ ἀπαλλοτρίωσιν τῆς περιοχῆς Γουδίου πρὸς ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Πανεπιστημίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου θυμάτων Ν. 18)1944 Μακεδονίας —Θράκης, αἰτοῦντος ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν ἃς ἐδημιούργησεν ὁ ἐν λόγῳ νόμος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Μπουγᾶς Χρ., καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γκούτη Δ., Μητροπούλου Κ., κλπ. ὑπαλλήλων παρὰ τῇ τελωνοφυλακῇ Βʹ Κατηγορίας, αἰτούντων τροποποίησιν τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ Ν. 1811)51 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως συμπεριληφθῶσι καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἐν λόγῳ νόμου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γαλακτοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγελαδοτρόφων Σερρῶν, αἰτοῦντος, ὅπως ἐν ὄψει ἀνεγέρσεως Τυροκομείου ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ μελέτη τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, αἰτούσης τὴν μὴ ἐξίσωσιν τῶν ἰδιωτικῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν πρὸς τὰς Σχολὰς Ὑπομηχανικῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διευθυντῶν καὶ Καθηγητῶν δημοσίων σχολείων Νομοῦ Σερρῶν, αἰτούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνταξιούχων καὶ Ἀποστράτων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, αἰτούσης, ὅπως τὰ ἐμπόλεμα ἔτη ἀναγνωρισθῶσιν ὡς διπλᾶ ὡς καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Α.Ν. 1854)1951 καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Α. Μητακίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἁμαξοκαρραγωγέων, αἰτούσης ὑπαγωγὴν τῶν ὑπερηλίκων καὶ ἀνικάνων εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων ΙΚΑ κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κακογιάννη καὶ Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χαράσσει τὰς βασικὰς ἀρχὰς τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς καὶ αἱ Τράπεζαι ἐντὸς τῶν πλαισίων τούτων ἐνεργοῦσαι, ἀσκοῦν τὴν πίστιν, ἀλλὰ μὲ κριτήρια τραπεζιτικὰ καὶ ἰδιωτικοοικονομικά. Εἰδικῶς διὰ τὴν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κακογιάννη καὶ Χριστογιώργου περίπτωσιν τῆς ἐκπλειστηριάσεως τοῦ ἐνεχύρου τοῦ καπνεμπόρου κ. Μάγκλαρη ὑπὸ τῆς δανειστρίας Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὡς διεπιστώσαμεν, ἡ ἐν λόγῳ Τράπεζα ἐπεδίωξε καὶ ἐπέτυχε διὰ νομίμων μέσων τὴν ἱκανοποίησιν ἀπαιτητοῦ δικαιώματος αὐτῆς ἔναντι τοῦ ὀφειλέτου της, ἐκπλειστηριάσασα ἐνέχυρον καπνῶν τούτου, ἐνῷ μέχρι σήμερον δὲν ἔλαβον χώραν νόμιμοι ἐνέργειαι πρὸς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος τρίτων ἐχόντων τυχὸν ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ κ. Μάγκλαρη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Π. Καπνίση, Κ. Κωνσταντάρα, Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 810 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱππ. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Π. Καπνίση, ἀφορῶσα τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καθορίζει μόνον τὰς βασικὰς ἀρχὰς τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς. Εἰς τὸ πλαίσιον αὐτῶν τῶν ἀρχῶν, αἱ Τράπεζαι ἀσκοῦν τὴν πίστιν, ἐφαρμόζουσαι Τραπεζικὰ κριτήρια, χωρὶς βεβαίως νὰ παραβλέπουν τοὺς ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐπιδιωκομένους κοινωνικοοικονομικοὺς σκοπούς. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῶν βυρσοδεψικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Καρλοβασίου, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἰς οὐδεμίαν ἐπιχείρησιν ἀρνεῖται τὴν χρηματοδότησίν της, ἀρκεῖ αἱ χρηματοδοτήσεις νὰ εἶναι παραγωγικαὶ διὰ τὴν οἰκονομίαν, διὰ τὴν Τράπεζαν δὲ ἀσφαλεῖς καὶ ρευστοποιήσιμοι. Ὡς πρὸς τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐκπλειστηριάσεως τοῦ ἐργοστασίου τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι Δ. Μανιτσούδη, πληροφορούμεθα, ὅτι αὕτη ἀνεστάλη ὑπὸ τῆς Τραπέζης μέχρι 31.3.59, δοθεισῶν σχετικῶν ὁδηγιῶν πρὸς τὸ Ὑποκατάστημα Καρλοβασίου ἀπὸ τῆς 16.1.59. Σημειοῦται ἐν τέλει, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ἀντιμετωπίζει τὰ θέματα τῆς βυρσοδεψίας Σάμου, ἐρευνῶσα συστηματικῶς τὰ προβλήματά της καὶ ὑποβοηθοῦσα πᾶσαν ἀξίαν προσοχῆς προσπάθειαν, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινε εἰς τὴν πάροδον τοῦ σημαντικοῦ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Σάμου κλάδου τῆς Βυρσοδεψίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλον, Σ. Ἡλιόπουλον καὶ Α. Μπριλλάκην, εἰς ἣν διαμαρτύρονται διὰ προσπαθείας τοῦ Δ)τοῦ Χωρ)κῆς Ἀργολίδος πρὸς ἐπηρεασμὸν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας του δυσμενῶς ἔναντι τῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως ἐν ὄψει τῶν Δημοτικῶν ἐκλογῶν, ὅτι ἅπαντα τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει των ἀναφερόμενα, τυγχάνουσιν ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Τσιάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1344)5.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κοινότης Ν. Χαλκηδόνος: Ἐμπίπτει εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ἐν ἐκτελέσει προγράμματος ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας καὶ ἐπίκειται ἡ ἔγκρισις ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ)τος 3785)57

(Φ.Ε.Κ. 208)57)

Πᾶσαι αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανόμεναι λοιπαὶ κοινότητες, δὲν ἠλεκτροδοτοῦνται, διότι κυρίως δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ τρέχον πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ΔΕΗ καὶ διότι δὲν ἐξεδήλωσαν, διὰ τῆς Νομαρχίας τὴν περὶ τούτου βούλησίν των, διὰ τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Διατάγματος 3785)1957. Εἰδικῶς διὰ τὰς κοινότητας Ν. Μαλάρων καὶ Κυμήνων, ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἡ συνδυασμένη ἐξυπηρέτησίς των μετὰ τοῦ μελετωμένου ἀντλιοστασίου ἐκβολῶν ποταμοῦ Ἀξιοῦ καὶ Γαλλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2265)1568 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1001 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων περὶ ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν δὲν προβλέπεται χορήγησις ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων καὶ ὁδοκαθαριστὰς τῶν Δήμων· ὡς δὲ ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ, κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχεν χορηγηθῆ πράγματι, τοιοῦτον ἐπίδομα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ καταργηθέντος Ν. 28)1944 ἀλλὰ εἰς ὡρισμένας μόνον κατηγορίας μισθωτῶν εἰς ἃς ὅμως δὲν περιελαμβάνοντο καὶ οἱ ὁδοκαθαρισταὶ τῶν δήμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κολαμπᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Α. Κολαμπᾶν, Γ. Σπηλιόπουλον καὶ Β. Ἐφραιμίδην, εἰς ἣν διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργείας ὀργάνων τὲς Δ. Χ. Μεσσηνίας εἰς βάρος ὀπαδῶν τοῦ κόμματός των, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει των ἀναφερόμενα, τυγχάνουσιν ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2266)25.2.1959 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Α. Παπαδοπούλου, καὶ Γ. Εὐαγγέλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεως ὀφειλῶν ἐκ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54487)Ε)28.2.1959 ἀποφάσεως ἡμῶν πρὸς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Δημοσίων Ταμείων τοῦ Κράτους, ἐνεκρίθη ἡ ἀναστολὴ εἰσπράξεως μέχρι 30 Ἀπριλίου 1959 τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν τῶν προερχομένων α) ἐκ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν (ἄρθρ. 4 Ν.Δ. 2535) 53) καὶ β) ἐξ εἰσφορᾶς συντηρήσεως ἔργων (ἄρθρον 13

Ν.Δ. 2535)53).

Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου... Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἔργου, ὡς μελετηθέντος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅπερ ἀποτελεῖ καὶ τὸν ὑπεύθυνον φορέα προγραμματισμοῦ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ δάση τοῦ Τριγώνου Παρανεστίου, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἤδη ἀπὸ διετίας διέταξε τὴν συλλογὴν διὰ τοῦ ἁρμοδίου Δασάρχου ἢ καὶ δι’ ἐπὶ τοῦτο συσταθέντων δασοτεχνικῶν συνεργείων πάντων τῶν στοιχείων, ὥστε διὰ τὰ δάση τῆς περιοχῆς ἐκείνης ν’ ἀποκτήσῃ τὰς ἀναγκαίας δασοπονικὰς μελέτας προκειμένου νὰ ἐντατικοποιήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δασῶν ἐκείνων. Εἰς τὴν ἐντατικοποίησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως σοβαρὸν ἐμπόδιον ἀπετέλει τὸ γεγονός, ὅτι τὰ πολυτιμότερα δάση τοῦ τριγώνου Παρανεστίου ὑπήγοντο εἰς τὴν ἀπηγορευμένην ζώνην (Α. Ζ). Ἤδη, ὅμως, μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν ὁρίων τῆς Α. Ζ., θὰ εἶναι δυνατὴ καὶ θὰ ἐπιδιωχθῇ συντόμως ἡ ἐντατικοποίησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐν λόγῳ δασῶν, διὰ τῆς ὀργανώσεως ἐκεῖ συστηματικῆς δι’ αὐτεπιστασίας ὑπὸ τοῦ Κράτους διαχειρίσεως. Ὡς πρῶτον μέτρον, ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ καταρτίζεται Β. Διάταγμα περὶ ἀναθέσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν Ξάνθης, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1700)1938, τῆς κατασκευῆς δασικῶν μεταφορικῶν ἐγκαταστάσεων, εἰς τὸ ἐν λόγῳ δασικὸν σύμπλεγμα. Ἡ δημοσίευσις τοῦ Β. Διατάγματος τούτου εἶναι ἀναγκαία, ἵνα δικαιολογῆται οἱαδήποτε δαπάνη διὰ τὴν μελέτην καὶ κατασκευὴν δασικῶν δρόμων εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Χονδρονάσιου. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1954 ἐξετελέσθη ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Γόμφων, παρὰ συνεργείου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, γεώτρησις, ἀποδώσασα παροχὴν 45μ3 ἀνὰ ὥραν, μὲ στάθμην ἀντλήσεως 30 μ. Ἡ γεώτρησις αὕτη, δέον νὰ ἀξιοποιηθῇ διὰ τοποθετήσεως ἀντλητικοῦ συγκροτήματος. Δυστυχῶς, φαίνεται, ὅτι καὶ εἰς τὴν Κοινότητα Γόμφων ἐπικρατοῦν καθυστερημέναι ἀντιλήψεις, ὅτι γεωτρήσεις μὴ αὐτομάτου παροχῆς (ἀρτεσιανὰ) εἶναι ἀποτυχοῦσαι. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐξαγωγὴ σωλήνων ἐκ μιᾶς γεωτρήσεως εἶναι δυσχερεστάτη, ἂν μὴ ἀδύνατος. Ἐπίσης, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Κοινότης δὲν προέβη εἰσέτι εἰς τὸν διὰ τῆς Τραπέζης διακανονισμὸν τῆς ἀξίας τῶν σωλήνων τῆς γεωτρήσεως ἐκ 15.870 δραχμῶν, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας διαταγὰς ἡμῶν καὶ τῆς Νομαρχίας. Ἐν συμπεράσματι, συνιστᾶται ἡ παρὰ τῆς Κοινότητος ἀξιοποίησις τῆς γεωτρήσεως, διὰ τοποθετήσεως ἀντλητικοῦ συγκροτήματος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ παραχωρήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ ἐκοινοποιήθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1073 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Κ. Τσιγάρα. 1) Εἰς Καρδίτσαν, παρὰ τῷ Νομοκτηνιατρικῷ Γραφείῳ, ὑπηρετοῦν οἱ κρατικοὶ κτηνίατροι Θωμᾶς Βαρδάκας καὶ Α. Στάνας. 2) Εἰς Σοφάδες, ἱδρύθη καὶ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου λειτουργεῖ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον, εἰς ὃ ὑπηρετεῖ ὁ κτηνίατρος κ. Λουκᾶς Εὐσταθίου. 3) Διὰ Β. Δ., δημοσιευθέντος ἤδη, ἔχει ἱδρυθῆ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον εἰς Καρδίτσαν. 4) Διὰ καταρτισθέντος σχεδίου Β. Δ., τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα ὑπεβλήθη εἰς τὰ Ἀνάκτορα πρὸς ὑπογραφήν, ἱδρύονται Ἀγροτικὰ Κτηνιατρεῖα ἐν Παλαμᾶ καὶ Μουζακίῳ. 5) Κατόπιν ἐνεργειῶν μας, ἐνεκρίθη ἤδη ἡ διάθεσις, ἐκ τῶν Δημ. Ἐπενδύσεων 1959, δραχμῶν 100.000, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου Καρδίτσης καὶ ἑτέρων 100.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου Παλαμᾶ. 6) Ἔχομεν αἰτήσει ἤδη, ὅπως ἐγκριθῇ καὶ ἡ διάθεσις ποσοῦ 100.000 δραχμῶν ἐκ τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1959, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου Μουζακίου. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ὁ Νομὸς Καρδίτσης δὲν εἶναι ἄνευ Κτηνιάτρων. Εἰς τὸ Νομοκτηνιατρικὸν Γραφεῖον ὑπηρετοῦν 2 κτηνίατροι, πρὸς καταπολέμησιν τῶν ἐπιζωοτιῶν καὶ εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον Σοφάδων, πρὸς παροχὴν κτηνιατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ ἀσθενοῦντα ζῶα τῶν ἀγροτῶν, ὑπηρετεῖ εἷς ἀκόμη κτηνίατρος. Ἐξ ἄλλου, ἔχει προγραμματισθῆ ἡ ἵδρυσις ἐν τῷ ἰδίῳ Νομῷ τριῶν ἀκόμη Ἀγροτικῶν Κτηνιατρείων (εἰς Καρδίτσαν, Παλαμᾶ καὶ Μουζάκιον) καὶ ἡ ἀποπεράτωσις, ἐντὸς τοῦ ἔτους, τοὐλάχιστον τῶν 2 πρώτων ἐξ αὐτῶν, εἶναι βεβαία, διότι ἔχει ἤδη ἐξασφαλισθῆ ἡ πρὸς τοῦτο ἀναγκαιοῦσα πίστωσις. Οὕτως, ἡ παροχὴ κτηνιατρικῆς περιθάλψεως θὰ ἐνεργῆται ὑπὸ δικτύου ἐκ 4 ἐν ὅλῳ Κτηνιατρείων, τὰ ὁποῖα διὰ τῶν Κέντρων ἐξετάσεως, ἅτινα θὰ ἐπισκέπτωνται, θὰ καλύπτουν τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνιατρικῆς περιθάλψεως τοῦ Νομοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐρώτημα, ὁ ποταμὸς Σπερχειός, τόσον ὡς πρὸς τὴν μελέτην, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὸν προγραμματισμὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἐμπίπτει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐρώτημα, εὐθὺς, ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ Ν. Δ. 3784)1957, δι’ οὗ τὰ ἔργα τῆς περιοχῆς Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ ὑπήχθησαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος, ἡ Κυβέρνησις ἐχορήγησεν εἰς αὐτὸν τὸ ἀπαιτούμενον, διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ βελτίωσιν τῶν ἔργων τούτων, ποσὸν καὶ ὁ Ὀργανισμὸς ἤρξατο τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν, πλήν, ὅμως, δὲν κατώρθωσε νὰ ἐκτελέσῃ ταύτας, λόγῳ τῆς ἐπιμόνου ἀντιδράσεως τῶν καλλιεργητῶν τῆς περιοχῆς, οἵτινες ἐχρησιμοποίησαν καὶ βίαν κατὰ τῶν συνεργείων τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὅστις, ἕνεκα τούτου, ἠναγκάσθη νὰ σταματήσῃ πᾶσαν ἐργασίαν εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Διὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω λόγον, δὲν ἐξετελέσθησαν καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 3.11.1958 ἀποφασισθέντα ἐπειγούσης φύσεως ἔργα. Ἡ ἀντίδρασις τῶν καλλιεργητῶν τῆς περιοχῆς, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ ὅτι, κατὰ τὴν πρὸ 30ετίας ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, δὲν ἐλήφθη μέριμνα περὶ ἀποζημιώσεως τῶν καλλιεργητῶν, ὧν τὰ κτήματα κεῖνται ἐντὸς λεκανῶν ἀνασχέσεως, διὰ τὰς ζημίας, ἃς οὗτοι ὑφίστανται ἐκ τῶν πλημμυρῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐμελέτησε τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ κατήρτισε σχετικὸν νομοσχέδιον, περὶ ρυθμίσεως αὐτοῦ, ὅπερ καὶ θὰ καταθέσωμεν τὸ δυνατὸν συντομώτερον πρὸς ἔγκρισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Πρὸ τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν καλιεργητῶν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις ἔργων, λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως αὐτῶν τούτων τῶν καλλιεργητῶν, ἐλπίζομεν δέ, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, θὰ παύσῃ ἡ ἀντίδρασις αὕτη καὶ οὕτω θὰ δυνηθῇ ὁ Ὀργανισμὸς Κωπαΐδος νὰ ἐκτελέσῃ τὰ προβλεπόμενα ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη καὶ Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2633)5.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη καὶ Ι. Σιαφλέκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Τρικάλων προβλέπονται ὀργανικαὶ θέσεις ἑνὸς Προέδρου, τεσσάρων Πρωτοδικῶν καὶ δύο Ἐμμίσθων Παρέδρων. Ἐκ τῶν θέσεων τούτων, μόνον μία τοιαύτη Ἐμμίσθου Παρέδρου ὑφίσταται σήμερον κενὴ καὶ ἡ ὁποία, πρὸς τὸ παρόν, δὲν δύναται νὰ πληρωθῇ, ἐλλείψει ὑποψηφίων πρὸς διορισμόν. Εἶναι, ἐπίσης, ἀληθές, ὅτι ὁ τελευταῖος τοποθετηθεὶς εἰς τὸ ἐν λόγῳ Πρωτοδικεῖον, πρὸς πλήρωσιν τῆς τετάρτης θέσεως, Πρωτοδίκης Γ. Παπαγεωργαντᾶς, δὲν ἀνέλαβεν εἰσέτι τὰ καθήκοντά του, λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς τό, παρ’ ᾧ ὑπηρετεῖ εἰσέτι, Πρωτοδικεῖον Γρεβενῶν, δὲν ἐξασφαλίζεται, μετὰ τὴν ἀναχώρησίν του, ἡ νόμιμος σύνθεσις τοῦ Δικαστηρίου τούτου. Ἐγένοντο, ὅμως, αἱ ἐπιβαλλόμεναι ἐνέργειαι, εἰς τρόπον ὥστε, αἰρουμένου τοῦ κωλύματος τούτου, νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐμφάνισις καὶ ἀνάληψις τῶν καθηκόντων του εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Τρικάλων τοῦ Πρωτοδίκου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2410)9.3.1959, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρ’ ἡμῖν, ὡς καὶ εἰς τὰ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν ἡμῶν τελοῦντα νομικὰ πρόσωπα, οὐδεὶς ὑπηρετεῖ, ἔχων τὴν ἰδιότητα τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἀναφερομένων προσώπων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Π. Καπνίση καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2625 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Π. Καπνίση κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται θέματος τῆς προμηθείας 20 ἀτμομηχανῶν διὰ τοὺς Σ.Ε.Κ., ἐνεργεῖται τακτικὴ ἀνάκρισις, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας παρηγγέλθη ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, ὅπως ἀναφέρῃ τῷ Ὑπουργείῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2841)2101)10.3.1059 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1075 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργουμένην, ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου ζυθοποιΐας Φὶξ κατάστασιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν ὑποβληθέντων ἡμῖν παραπόνων ὑπὸ τῶν περιοίκων, ἐγένοντο ἐπανειλημμέναι ἐπιθεωρήσεις τούτου, τόσον ὑπὸ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς, ὅσον καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑγιεινῆς, κατόπιν τῶν ὁποίων προέβημεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας, πρὸς λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων, πρὸς ἄρσιν τῶν, ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου, κινδύνων τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ ὀχλήσεως, ἐκ τῆς ἐκπεμπομένης αἰθάλης καὶ δυσοσμίας. Τούτων, ἀποδοθέντων κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν χρησιμοποιουμένην ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου καύσιμον ὕλην (λιγνίτην), ὑπεδείξαμεν τὴν ἀντικατάστασιν ταύτης. Ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν ἡμῶν, ὑπῆρξεν ἡ ἀντικατάστασις τοῦ λιγνίτου διὰ κώκ, ὁπότε ἐπῆλθεν αἰσθητὴ βελτίωσις τῆς καταστάσεως. Κατὰ τὰ λοιπά, τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2407)1715)28.2.1959 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, περὶ δημιουργίας νέου οἰκισμοῦ διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου ἀκτημόνων καὶ ἀστέγων καλλιεργητῶν Πετρούσης–Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 1882)11.3.1959 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου σᾶς ἀποστέλλομεν συνημμένως, παρεκλήθη τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος, ὅπως καθ’ ἁρμοδιότητα ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα, ὅπερ ἤθελε δημιουργηθῆ εἰς ἐνδεχομένην δημιουργίαν νέου οἰκισμοῦ, χάριν τῶν ὡς ἄνω οἰκογενειῶν, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία θέλει μεριμνήσῃ σχετικῶς, ἐφ’ ὅσον χορηγηθοῦν πιστώσεις Λαϊκῆς Κατοικίας, πρὸς στέγασιν νέων οἰκογενειῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. Δ.Ο. 1882)579. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Ὑπηρεσίαν Παραμεθορίων Περιοχῶν Θεσσαλονίκην Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπ’ ὄψιν μας ἐτέθη ἐρώτησις, κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτήματος 200 περίπου οἰκογενειῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου ἀκτημόνων καὶ ἀστέγων καλλιεργητῶν Πετρούτσης–Δράμας, περὶ δημιουργίας νέου δι’ αὐτοὺς οἰκισμοῦ, πρὸς στεγαστικὴν ἀποκατάστασίν των, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι, ὡς τοὐλάχιστον διατείνονται οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὁ κλῆρος, ὅστις τοὺς παρεχωρήθη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι ἄγονος καὶ ἀνεπαρκής, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εὑρίσκεται εἰς μακρυνὴν ἀπόστασιν ἐκ τοῦ οἰκισμοῦ Πετρούσης, ἔνθα διαμένουσιν. Ἐπειδή, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 6917)21.12.53 ἀποφάσεώς μας, τὸ θέμα τοῦτο ἐμπίπτει εἰς τὴν ὑμετέραν ἁρμοδιότητα, παρακαλοῦμεν, ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του. Ἐφ’ ὅσον ἀποφασισθῆ τελικῶς ἡ μετακίνησις τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειῶν, παρακαλοῦμεν, ὅπως μᾶς ἀποστείλητε ἀντίγραφον τῆς ἐκδοθησομένης ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2630)5.3.1959 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1047)28.2.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὰς δημιουργουμένας ἀνθυγιεινὰς ἑστίας εἰς Κάτω Πετράλωνα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Διὰ δίκτυον ἀποχετεύσεως, ἁρμόδιος τυγχάνει ἡ Ὀργανισμὸς Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, ἐποπτευόμενος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Νῦν, ὡς διεπιστώθη, ἐκτελοῦνται ἔργα βελτιώσεως τῆς ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Κάτω Πετραλώνων. β) Ἐντὸς τῆς κοίτης καὶ ἑκατέρωθεν τοῦ μεταξὺ Κάτω Πετραλώνων καὶ Ταύρου ρεύματος, εἶναι ἐκτισμέναι μικραὶ οἰκίαι, τῶν ὁποίων αἱ ἀποχετεύσεις ἐκχύνονται ἐντὸς αὐτοῦ. Ἐλάχισται μόνον ἐξ αὐτῶν κέκτηνται βόθρον, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀποβλητέων ὑδάτων. Ἡ δημιουργία μικρῶν ἀνθυγιεινῶν ἑστιῶν εἰς τὸ ρεῦμα τοῦτο, ὀφείλεται εἰς αὐτοὺς τούτους τοὺς κατοίκους, διότι τὰ πάσης φύσεως οἰκιακὰ καὶ ἀποβλητὰ ὕδατα διοχετεύουν εἰς τὸ ρεῦμα, μὴ συμμορφωθέντες μὲ τὰς συχνὰς ὑποδείξεις τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς, ὅπως κατασκευάσουν ἔστω καὶ μικροὺς οἰκιακοὺς βόθρους, προφασιζόμενοι τὴν μεγάλην ἔνδειαν καὶ τὸν λόγον, ὅτι προσωρινῶς μένουν ἐκεῖ. Πάντως, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς, θὰ λάβῃ πᾶν μέτρον, ὥστε νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ κάτοικοι διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν βόθρων, πρὸς συγκέντρωσιν τῶν οἰκιακῶν λημμάτων, μέχρι τῆς ὁριστικῆς καλύψεως τοῦ ρεύματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 700δὶς)26.2.59 ἡμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 968)13.2.1959 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη, διὰ τὴν ὕδρευσιν ἐνίων χωρίων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Κοιν. Καλλιθήρου (Σεκλήζης). Ὑδρεύεται ἐξ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ, παροχῆς 300 μ3 ἀνὰ 24ωρον. Ἡ ποσότης αὕτη τοῦ ὕδατος, ὑπερκαλύπτει τὰς ὑδρευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. 2) Κοιν. Ρούδου καὶ Καλλιφωνίου. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως πρὸς βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως, δὲν ἐκκρεμεῖ σχετικὴ αἴτησις ἐκ μέρους τῶν Κοινοτήτων τούτων. Τὸ ζήτημα τοῦτο, θ’ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας, εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ πρότασις, μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης ἐκθέσεως τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομαρχίας Καρδίτσης. 3) Κοιν. Ἁγ. Παρασκευῆς (Καλνεσίου Μαγούλας). Ὑδρεύεται ἐξ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ, παροχῆς 35 μ3 ἀνὰ 24ωρον. Ἡ ποσότης αὕτη τοῦ ὕδατος, καλύπτει βασικῶς τὰς ὑδρευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. 4) Κοιν. Πύργου Κιερίου. Ἔχει προταθῆ διὰ τὴν ἔνταξιν εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν μικρῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων, διὰ δωρεὰν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν 30.000 χιλ. δραχ. καὶ ἔχει ἐνταχθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων διὰ δάνειον 70.000 χιλ. δραχμῶν, πρὸς βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ὑδρεύσεως. 5) Κοιν. Σταυροῦ (Κουμάδων) καὶ Παλαιοκκλησίου. Καίτοι ἡ ὕδρευσις τούτων δὲν θεωρεῖται ἱκανοποιητική, ἐν τούτοις, δὲν καθωρίσθη νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ προγράμματα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως 1959, προτιμηθέντων ἑτέρων οἰκισμῶν μὲ μεγαλυτέρας ἀνάγκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 13.11.1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη, (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 494), σχετικῶς μὲ τὰς ἐργασίας τοῦ ἐν Κύμῃ– Εὐβοίας λιγνιτωρυχείου (δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ), ἐκμεταλλευομένου ὑπὸ τῆς ἐν Ἀθήναις ἑδρευούσης Α. Ε. ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας: Τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας, ἐπανειλημμένως ἐπεσκέφθησαν τὸ λιγνιτωρυχεῖον Κύμης καὶ διεπίστωσαν ὅτι: 1) Τὸ χωρίον Χαροκόπι, ἀποτελεῖται ἀπὸ 13 μόνον οἰκίας, κάτωθι δὲ τούτου δεσμεύεται περὶ τοὺς 300.000 τόννους λιγνίτου. Ἐπειδή, ἐν προκειμένῳ, τὸ δημόσιον συμφέρον προέχει προδήλως τοῦ ἰδιωτικοῦ τοιούτου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71149) 4.9.1958 ἀποφάσεως ἡμῶν, προέβημεν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος διὰ τὴν ἐξόρυξιν, τῆς ὡς ἄνω σοβαρᾶς ποσότητος λιγνίτου, χώρου. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν οἰκιῶν καὶ τῆς ἐπιφανείας, θὰ τύχωσι πλήρους ἀποζημιώσεως, καθοριζομένης, ὡς γνωστόν, ὑπὸ τοῦ οἰκείου Προέδρου Πρωτοδικῶν, ὅστις θὰ κρίνῃ βάσει τῶν κειμένων γενικῶν περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως διατάξεων. 2) Τὰ χωρία Κρινιάνοι καὶ Βίταλα, ἀριθμοῦντα, ἐν συνόλῳ, περὶ τὰς 140 οἰκίας, οὐδένα κίνδυνον διατρέχουν ἐκ τῶν ἐργασιῶν τοῦ λιγνιτωρυχείου, διότι ὡρίσθησαν σαφεῖς ζῶναι ἀσφαλείας τῶν χωρίων τούτων, ἐντὸς τῶν ὁποίων (ζωνῶν) ἀπηγορεύθη αὐστηρῶς πᾶσα μεταλλευτικὴ ἐργασία καὶ 3) ἡ Β.Δ. τῶν κατωκῃμένων χώρων περιοχή, δὲν ἔχει εἰσέτι ἐρευνηθῆ, ἵνα διαπιστωθῇ ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι λιγνιτοφόρος, μία δὲ τοιαύτη ἔρευνα θὰ ἀπαιτήσῃ χρόνον πολύν. Τέλος, δέον νὰ τονισθῇ, ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἐπιβάλλεται, ἐκ λόγων δημοσίου συμφέροντος, ἡ κανονικὴ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας, διότι ἀπασχολεῖ ἐν Κύμῃ περὶ τοὺς 700 ἐργάτας, προερχομένους ἐκ τῶν γύρω χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1163) 31.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 844 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐνετάλη ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἡ ἁρμοδία αὐτῆς ὑπηρεσία, ὅπως, ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς τοῦ ἔτους 1959, ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα πραγματοποιήσεως τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῆς περιοχῆς Κοινότητος Μελιγαλᾶ, ἥτις θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τῆς ἀποδοτικότητος ταύτης, ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ ὕψος τῶν πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν, διατεθησομένων ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος περιωρίσθησαν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)10.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, περὶ τῆς λειτουργίας ξυλουργικοῦ ἐργαστηρίου (πριονοταινίας) ἐν Λαμίᾳ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὸ ὑπ’ ὄψιν ἐργαστήριον καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7873)3.1.1959 ἀποφάσεως τῆς Υ.Ε.Μ.Ε.Α., ἔχει χορηγηθῆ ἄδεια λειτουργίας διαρκείας δύο (2) ἐτῶν. Κατὰ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐκ μέρους τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ἐγγὺς τοῦ ἐργαστηρίου κειμένου δημοτικοῦ σχολείου, ὡς καὶ τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν εἰς τὸ ὡς εἴρηται σχολεῖον φοιτώντων μαθητῶν, ἐπὶ τῷ τέλει ἀνακλήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, καθ’ ὅτι ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργαστηρίου προκαλοῦνται ἐνοχλήσεις διὰ τοὺς μαθητὰς τοῦ σχολείου. Ἡ ἐν λόγῳ ἔνστασις, θέλει συντόμως ἐκδικασθῆ παρὰ τῆς παρὰ τῇ Υ.Ε.Μ.Ε.Α. Περιφερειακῆς Μηχανολογικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκδιδομένης, ἀκολούθως, καὶ σχετικῆς ἀποφάσεως. Κατὰ τῆς τελευταίας ταύτης ἀποφάσεως, δύναται νὰ ὑποβληθῇ ἔνστασις, παρὰ παντὸς ἔχοντος ἔννομον συμφέρον, ἐφ’ ἧς ἀποφαίνεται ἀνεκκλήτως τὸ παρ’ ἡμῖν Μηχανολογικὸν Συμβούλιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2410) 9.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζὲ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1030 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὰ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ἠλεκτρισμοῦ τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὑπαγόμενα Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, εἰς Ὀργανισμοὺς κοινῆς ὠφελείας, Ἀνωνύμους Ἑταιρείας, Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς κλπ., οὐδείς, ἐκ τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ τελούντων Στρατηγῶν, Ναυάρχων, Πτεράρχων καὶ ἐν γένει ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν ἁπάντων τῶν Ὅπλων ὑπηρετεῖ, πλὴν τῆς Δ.Ε.Η., εἰς ἣν ὑπηρετοῦσιν ὁ Ἀντιστράτηγος κ. Κιτριλάκης ἐπὶ μονίμῳ ἀπασχολήσει καὶ ὁ Ναύαρχος κ. Τσάφος ἐπὶ μερικῇ ἀπασχολήσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Γαβριηλίδη, Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1003 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ καταγγελλόμενα ἐν αὐτῇ, εἰς βάρος τῶν ΤΕΑ, τυγχάνουσιν ἀνακριβῆ. 2. Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐτέθησαν εἰς κυκλοφορίαν προκηρύξεις ὑπὸ τῶν ΤΕΑ καὶ δὴ μὲ ἐμπρηστικὸν περιεχόμενον, ὡς καταγγέλλεται, ἀπαγορευομένης οἱασδήποτε ἀναμίξεως τούτων εἰς τὴν πολιτικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1030, ἀπὸ 25.2.1959 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεὶς ἀνώτατος ἐν ἀποστρατείᾳ, ἀξιωματικός, ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἢ Ν.Π.Δ.Δ. ἢ Ὑπηρεσίας ἢ Ὀργανισμούς, ἐξηρτημένους παρ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2644)5.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου. δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1061)2.3.1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9874)1491)3.3.1959 ἡμετέρου ἐγγράφου, προήλθομεν εἰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν, πρὸς παροχὴν ὁδηγιῶν πρὸς τὴν ἐν Ἀγκύρᾳ ἡμετέραν Πρεσβείαν, ὅπως περιληφθῇ ἡ μαστίχη εἰς τοὺς πίνακας εἰσακτέων εἰδῶν εἰς Τουρκίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν καὶ τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς, σχετικῶς μὲ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων τῆς βιοτεχνικῆς παραγωγῆς. α) Ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς οἱουδήποτε προϊόντος δὲν εἶναι δυνατή, διότι ἀντίκειται εἰς τὴν βασικῆς σημασίας πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀποστῇ. β) Ἡ προστασία ὅλων τῶν κλάδων τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, γίνεται βασικῶς διὰ τοῦ δασμολογίου καὶ κατὰ δεύτερον λόγον διὰ τῶν μέτρων ρυθμίσεως τῶν εἰσαγωγῶν. γ) Δεδομένου, ὅτι τὰ προϊόντα τῆς βιοτεχνίας δὲν εἶναι σαφῶς διακεκριμένα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφέρωμεν εἰδικῶς, πῶς ἀντιμετωπίσαμεν τὰ θέματα, διὰ τῶν μέτρων ρυθμίσεως τῶν εἰσαγωγῶν. Θεωροῦμεν, ὅμως, ὅτι θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ προστατεύεται διὰ τῆς μεταφορᾶς εἰς δυσμενεῖς πίνακας τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τοῦ ἐξωτερικοῦ. δ) Ὡς πρὸς τὰς διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιοτεχνικῶν προϊόντων, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο καταβάλλει συντόνους προσπαθείας. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέτρων, διὰ τῶν παρεχομένων εὐεργετημάτων τῆς ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως τῶν βιοτεχνῶν, προβολῆς καὶ διαφημίσεως εἰς τὰς Διεθνεῖς Ἐκθέσεις, δημιουργοῦνται προϋποθέσεις καλαὶ πρὸς ἐξαγωγήν. Ἡ τελική, ὅμως, ἀξιοποίησις τῶν προσπαθειῶν τούτων, πρέπει νὰ γίνῃ ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1770, Διεκπ. 1154)13.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαίρεσις τῆς ἐξαγομένης εἰς Αἴγυπτον μαστίχης, τοῦ ἐπιβληθέντος ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς παρακρατήματος, ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης ἀξίας της μέσῳ τοῦ Ἑλληνο– Αἰγυπτιακοῦ κλῆριγκ. Ἄλλως, ἐκ τῶν στοιχείων τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος, προκύπτει, ὅτι ἐπὶ συνόλου ἐξαγωγῶν μαστίχης, κατὰ τὰ ἔτη 1956, 1957 καὶ 1958 (Ἰανουάριος–Σεπτέμβριος) ἐκ τόννων 138, 120 καὶ 86, ἀντιστοίχως, αἱ πρὸς Αἴγυπτον ἐξαγωγαὶ ταύτης ἀνῆλθον εἰς 27 τόννους κατὰ τὸ ἔτος 1956, 21 τόννους κατὰ τὸ 1957 καὶ 6 τόννους ἀπὸ Ἰανουαρίου ἕως τέλους Σεπτεμβρίου 1958. Τέλος, δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9874)3.3.1959 ἐγγράφου μας, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, παρεκλήθη τοῦτο, ὅπως προβῇ εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας, διὰ τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ Β. Πρεσβείας μας, πρὸς τὰς ἁρμοδίας Τουρκικὰς Ἀρχάς, διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν εἰσαγωγῶν ἐν Τουρκίᾳ τοῦ, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, προϊόντος, διὰ τῆς ἐγγραφῆς καὶ αὐτοῦ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν γενικῶν τουρκικῶν εἰσαγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΧΙ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Γαληνοῦ, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Κ. Μακρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν 1) ὑπ’ ἀριθ. 1362)5.2.59, 2) ὑπ’ ἀριθ. 1544)145)9.2.59 καὶ 3) ὑπ’ ἀριθ. 1396)199)16.2. 1959 ἐγγράφων ὑμῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοραὶ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Γαληνοῦ, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Κ. Μακρῆ, περὶ τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ περιληφθῶσι τὰ αἰτούμενα ἔργα ἐν Λέσβῳ εἰς τὸ ἄρτι ἐγκριθὲν πρόγραμμα ἔργων τουρισμοῦ τοῦ ἔτους 1959, καθ’ ὅσον παρέστη ἀνάγκη νὰ προταχθῶσι τὰ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους συνεχιζόμενα ἔργα καὶ τὰ ἔργα ἀναδείξεως τῶν ζωτικῆς σημασίας τουριστικῶν κέντρων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 10252) 23.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 715 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη κλπ., περὶ τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς Σκιάθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν διὰ τὸ πρόγραμμα ἔργων Τουρισμοῦ τοῦ ἔτους 1959 διατεθεισῶν πιστώσεων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔνταξις εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ αἰτουμένου Τουριστικοῦ Περιπτέρου Σκιάθου, καθ’ ὅσον προετάχθησαν τὰ συνεχιζόμενα ἔργα ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ τὰ ἰδιαζούσης σημασίας ἔργα τῶν μεγάλων τουριστικῶν κέντρων τῆς χώρας. Πάντως, ἐκτιμῶντες τὴν σημασίαν τῆς Σκιάθου διὰ τὸν Τουρισμόν, θέλομεν προτείνει ἐν καιρῷ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου. Ὡς πρὸς τὴν ὁδὸν πρὸς Κουκουναριές, τὸ θέμα τοῦτο ὑπήχθη εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1993)1370)18.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 973 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ἐν συνεχείᾳ τῆς προηγουμένης ἀπαντήσεώς μας, ὅτι ὁσάκις παρετηρήθη οἱαδήποτε παρεκτροπή, εἴτε ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, εἴτε τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου, ἐπεβλήθησαν αἱ δέουσαι κυρώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2636)6.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1053 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ σύστασις ἀγροτικοῦ ἰατρείου, δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἀλλὰ τοῦ ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2269)25.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 1005 ἐρώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ὑπὸ τῆς Σ. Π. 59)1945 θιγέντων εἰς τὴν βαθμολογικὴν αὐτῶν ἐξέλιξιν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο τελεῖ ὑπὸ μελέτην, προκειμένου νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, διὰ τὴν ρύθμισιν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2412 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἀποσταλείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1031 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξαγγελθεῖσαν, διὰ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἐφημερίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν συσταθεῖσα εἰδικὴ Ἐπιτροπή, ἔχει ἤδη περατώσει τὸ ἔργον της, τὰς δὲ εἰσηγήσεις της μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι συντόμως θέλουσιν ἐξαγγελθῆ τὰ ὁριστικῶς ἀποφασισθησόμενα μέτρα βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἐφημερίων. Διὰ τῆς ἐξαγγελίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῶν μέτρων τούτων, θὰ καθορίζεται, δι’ αὐτῆς, τόσον τὸ ὕψος τῆς αὐξήσεως, ὅσον καὶ ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως καταβολῆς βελτιωμένων τῶν ἀποδοχῶν των. Ὡσαύτως κρατεῖ ἡ σκέψις, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἐφημερίων, ὅπως καθιερωθῇ καὶ ἡ καταβολὴ αὐτοῖς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα καὶ τῶν Χριστουγέννων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2627)5.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 1044 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἔχει ζητηθῆ ἤδη πίστωσις παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως Ταξινόμου τῆς Δημοσίας Βιβλιοθήκης Λευκάδος. Εὐθὺς ὡς χορηγηθῇ ἡ σχετικὴ αὕτη πίστωσις, θέλομεν προβῆ εἰς τὸν ἄμεσον διορισμὸν Ταξινόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2778) 2014)9.3.1959 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι τὰ θιγόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει θέματα, ὑπάγονται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2453)1758)2.3.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1019)25.2.1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι δὲν ἔχει ἐγκριθῆ εἰσέτι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τὸ λεπτομερὲς πρόγραμμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς κατασκευῆς τῶν σχολικῶν κτιρίων, διὰ τὸ ὁποῖον διατίθεται ἐφέτος τὸ ποσὸν τῶν 106 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω σημειουμένου ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 998 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐγκριθεῖσα παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐπιχορήγησις τῶν 100.000 δραχμῶν τρεχούσης οἰκονομικῆς χρήσεως, διὰ τὸ Στάδιον Τριπόλεως, θὰ αὐξηθῇ εἰς τὸ μέλλον, ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2383)1693)27.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1016) 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μετὰ στοργῆς ἀποβλέπει πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ ἐξαγγείλῃ γενικώτερα ὑπὲρ τῆς Παιδείας μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1040 καὶ 1553)10.2.59 ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 897 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη καὶ ὑπ’ ἀριθ. Π.Ν. 125 καὶ 406 ἀναφοραὶ τοῦ Συλλόγου Γονέων Εʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93983)29.7.1958 ἡμετέρου ἐγγράφου ὑπομνησθέντος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93983)21.1.1959 ὁμοίου, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὅπως συγκατατεθῇ εἰς τὴν μεταστέγασιν τοῦ Ἰνστιτούτου ἐρεύνης νοσημάτων θώρακος ἐκ τοῦ κτιρίου τῆς τέως Γερμανικῆς Σχολῆς, ἵνα τοῦτο χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Εʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως νέου δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὴν συνοικίαν Κάτω Πετραλώνων, ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα καὶ προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς σχυλείων, σχετιζόμενον μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διδακτηριακὴν κατάστασιν τῆς Ν. Σμύρνης, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὸ Αʹ δημοτικὸν σχολεῖον, συνετάγη ἡ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη. Διὰ τὸ γυμνάσιον, ἀναθεωρεῖται ἡ συνταχθεῖσα τοιαύτη καὶ θὰ ἐνισχύσωμεν τὴν προσπάθειαν τῆς ἀνεγέρσεως τῶν διδακτηρίων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1959. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται, αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, σχετικῶς μὲ τὴν κατεδάφισιν ὑπάρχοντος διαζώματος ἐπὶ ὁδικῆς ἀρτηρίας Βόλου, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων.

§8Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ χωριὰ τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης δὲν ἔχουν ἀρδευτικὸν δίκτυον, οὔτε ἄλλον μέσον ὑδρεύσεως. Μιὰ σειρὰ ἀπὸ 9 κοινότητες ἐν συνόλῳ, ἀπὸ διετίας ἐνήργησαν μὲ πολλὲς προσπάθειες νὰ ἐπιτύχουν ἕνα δάνειον, μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποκτήσουν τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως, ποὺ δὲν κατώρθωσαν μέχρι τοῦδε νὰ ἔχουν ποτέ, παρ’ ὅτι 9 κοινότητες κατέβαλαν 9.000 δραχμ., τὰ ὁποῖα ἔδιδον οἱ κοινότητες διὰ δοκιμαστικὰς γεωτρήσεις. Ἀλλὰ παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπέρασαν 6 μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις καὶ ὑπεσχέθη ἡ ὑπηρεσία νὰ τοὺς στείλῃ τὰ ἀνάλογα μηχανήματα, γεωτρύπανα, διὰ τὰς δοκιμαστικὰς γεωτρήσεις, δὲν ἔγινεν αὐτό. Ἐπίσης μία σειρὰ κοινοτήτων, ὅπως εἰς τὴν περιφέρειαν Λαγκαδᾶ καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, δὲν ἔχουν ἀρδευτικὸν δίκτυον παρ’ ὅλον, ὅτι δι’ ἐξόδων τῶν κοινοτήτων ἔχουν γίνει γεωτρήσεις καὶ ἔχουν γίνει καὶ δεξαμεναί. Θέλουμε νὰ πληροφορηθοῦμε ποίαν μέριμναν ἔλαβε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἢ θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως τῶν ἀνωτέρω κοινοτήτων. Ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι εἰδικῶς ἡ κοινότης Σχολάριον ἀπὸ τὸ 1923 ποὺ ἐγκατεστάθη ἐκεῖ δὲν ἔχει νερὸ καὶ μεταφέρουν οἱ κάτοικοι νερὸ ἐξ ἀποστάσεως 3 καὶ 4 χλμ. διὰ τὴν οἰκιακήν των χρῆσιν καὶ διὰ τὰ ζῶά των.

§9Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἐγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον, αἱ Κοινότητες Ἁγίας Παρασκευῆς, Ἁγίου Ἀντωνίου: «...... (ἀναγινώσκει) .....................». Διεπιστώθη, ὅτι θὰ ἦτο δυσχερὲς νὰ ὑδρευθοῦν κεχωρισμένως, διότι αἱ γενόμεναι γεωτρήσεις πρὸς ἀνεύρεσιν ὕδατος εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἀπέβησαν ἄκαρποι. Κατόπιν τῆς ἀκάρπου αὐτῆς προσπαθείας, ἡ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Θεσσαλονίκης τεχνικὴ ὑπηρεσία Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ κατέληξεν εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος ἔγκειται εἰς κοινὴν ὕδρευσιν τῶν κοινοτήτων ἐκείνων δι’ ἐκτελέσεως γεωτρήσεων ἰδίᾳ παρὰ τὸν ποταμὸν Ἀνθεμοῦντα, ὅπου κατὰ τοὺς γεωλόγους ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις ἀνευρέσεως ἐπαρκοῦς ποσότητος ποσίμου ὕδατος καὶ ἐν συνεχείᾳ κατασκευῆς δεξαμενῶν, ἀντλιοστασίου, δικτύου κλπ. Ἡ ὅλη δαπάνη κατασκευῆς ὑπελογίσθη εἰς 7–8 ἑκατομμύρια κατ’ ἀνώτατον ὅριον, χωρὶς εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο νὰ περιλαμβάνεται ἡ δαπάνη τοῦ δικτύου διανομῆς. Ἤδη τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως δοκιμαστικῶν ἐρευνῶν παρὰ τὸν Ἀνθεμοῦντα ποταμὸν ὅπου καὶ ἀρχίζουν νὰ παρουσιάζωνται φλέβες ὕδατος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν χωρίων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης.

§11Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀνάγκαι πολλῶν χωρίων τῆς περιοχῆς Καρδίτσης εἰς ὕδρευσιν εἶναι πολὺ μεγάλαι. Ἐν προκειμένῳ ἡ ἐρώτησις ἡ συζητουμένη εἶναι τῆς ἀμέσου ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος καὶ δι’ ἐγγράφου του μᾶς γνωρίζει, ὅτι ἀπέστειλε προηγουμένως ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Καρδίτσης, διὰ νὰ τοῦ ὑποβληθῇ ἔκθεσις περὶ τῆς ἀνάγκης τῶν χωρίων αὐτῶν εἰς ὕδρευσιν. Πλὴν ὅμως ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι καὶ τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ θὰ παρεκάλουν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ κάμῃ μία ἐγκύκλιον εἰς τὰς ἐν λόγῳ κοινότητας, ὅπως τοῦ ὑποβάλουν ἔκθεσιν περὶ τῶν ἀναγκῶν καὶ τῆς ἐλλείψεως εἰς ὕδρευσιν, πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Καρδίτσης, ὥστε νὰ ἔχετε πλήρη πίνακα καὶ καθρέπτη ὅλων τῶν ἀναγκῶν, διὰ νὰ εἶναι εὐχερὴς ὁ προγραμματισμὸς τῆς ὑδρεύσεως, δεδομένου, ὅτι πλεῖσται ὅσαι ἀσθένειαι εἶναι δυνατὸν νὰ πλήξουν τοὺς κατοίκους, λόγῳ τῆς μὴ ὑπάρξεως τοῦ καταλλήλου ποσίμου ὕδατος.

§12Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Συνάδελφοι, ἐπειδὴ καὶ αἱ ἑπόμεναι ἐρωτήσεις ἀναφέρονται εἰς θέματα ὑδρεύσεως, θὰ πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς δευτέρας ὑπὸ τὸν κ. Καραμανλῆν Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῆς ὑδρεύσεως ὑπῆρξαν αὐτόχρημα τεράστιαι. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὸν Νομὸν Φλωρίνης, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς ὑπωρείας ὀρεινῶν ὄγκων καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ὀλιγώτερον διαθέτει ἐπάρκειαν ὕδατος, ἐπὶ 85 κοινοτήτων, αἱ 67 δὲν εἶχον στοιχειῶδες δίκτυον ὑδρεύσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ὅτι αἱ ἀνάγκαι εἶναι πράγματι τεράστιαι καὶ γίνεται συνεχῶς προσπάθεια ἐκτελέσεως τῶν ἔργων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ στοιχειώδη ἔργα, τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνάγκην αἱ κοινότητες. Θὰ παρακαλέσω καὶ σεῖς, ἐφ’ ὅσον διαπιστώνετε ἀνάγκας ὡρισμένων κοινοτήτων, νὰ συμβάλλετε εἰς τὴν ὑπόδειξιν αὐτῶν. Εἶναι ὡρισμένες κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐζήτησαν ποτὲ τὴν κατασκευὴν δικτύου ὑδρεύσεως, οὔτε κἂν ὑπάρχει σχετικὴ αἴτησίς των. Ἐὰν ὅμως πράγματι ὑπάρχῃ ἀνάγκη, θὰ παρεκάλουν νὰ πάρουν αἱ κοινότητες μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὑποδηλώνουν, ὅτι ἐπιθυμοῦν νὰ γίνουν ἔργα ὑδρεύσεως ὥστε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ τρέχον πρόγραμμα. Διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν συγκεκριμένην ποὺ ἀνεφέρατε ἐστάλη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου ἀπάντησις καὶ ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει) ........». Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως εἶναι, ὅτι αἱ κοινότητες πρέπει νὰ ὑποβάλλουν σχετικὰς αἰτήσεις, οὕτως ὥστε νὰ ἔχωμεν ἕνα πλῆρες πρόγραμμα τῶν ἀναγκῶν τῶν κοινοτήτων.

§13Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Ἔχετε δίκαιον ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀκριβῶς αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, νὰ κάμετε σύστασιν εἰς τὰς κοινότητας νὰ ὑποβάλλουν ἐκθέσεις περὶ τῶν ἀναγκῶν των εἰς ὕδρευσιν, οὕτως ὥστε νὰ προγραμματισθῇ ἡ ὕδρευσις τῶν κοινοτήτων αὐτῶν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ αἴτημα τοῦ Σωματείου ὁδοκαθαριστῶν τῆς πόλεως Λαμίας, περὶ χορηγήσεως εἰς τὰ μέλη του, τοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας.

§15Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἴχομεν καταθέσει ἀναφορὰς καὶ ὑπομνήματα τῆς Ὁμοσπονδίας ἐργατοτεχνικῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ἑλλάδος διὰ τῶν ὁποίων ἐζήτουν τὴν χορήγησιν ἀνθυγιεινοῦ ἐπιδόματος. Τὸ Σωματεῖον ὁδοκαθαριστῶν καὶ ἐργατοτεχνικῶν ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων τῆς πόλεως Λαμίας ἐζήτησε μέσῳ τοῦ Δήμου τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας καὶ ἐδέχθη αὐτοβούλως νὰ παραιτηθῇ οἰκειοθελῶς τοῦ ὑφισταμένου ἐθίμου σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον τὰ μέλη τοῦ συμπαθοῦς αὐτοῦ σωματείου περιείρχοντο τὰς οἰκίας καὶ ἐλάμβανον μικρὸν φιλοδώρημα. Δυστυχῶς ἡ ἐπαινετὴ αὐτὴ πρᾶξις ἀπέβη εἰς βάρος των διότι ἐνῷ αὐτοὶ ἐστερήθησαν τοῦ φιλοδωρήματός των τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἠρνήθη τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος. Γνωρίζομεν ἐκ τῶν προτέρων τὰς ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας θὰ μᾶς δώσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Θὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ὑπάρχει νομοθεσία, ἡ ὁποία ἀντίκειται εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προαναφερθέντος αἰτήματος. Ὑπάρχει ὁ νόμος 1761, ὁ ὁποῖος προβλέπει, ὅτι ἡ πρόσληψις ἐργατοτεχνιτῶν ἐνεργεῖται πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν δι’ ὡρισμένον χρόνον, συνεπῶς δὲν δύνανται οἱ ἐργατοτεχνῖται αὐτοὶ νὰ προσληφθοῦν διὰ μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ὁμολογουμένως δὲν δύναμαι νὰ κατανοήσω, κ. συνάδελφοι, διατὶ οἱ ἐργατοτεχνῖται προσλαμβάνονται δι’ ὡρισμένον χρόνον. Ἰσχυρίζεται ἀκόμη τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι αἱ ἰσχύσασαι διατάξεις περὶ μισθωτῶν δὲν προβλέπουν τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων καὶ ὁδοκαθαριστῶν, καὶ ὅτι κατηργήθη ὁ νόμος 28)1944 σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον ἐλάμβανον τὸ ἐπίδομα αὐτὸ οἱ ὁδοκαθαρισταὶ καὶ ὅτι αὐτὸ παρέχεται εἰς ὡρισμένας κατηγορίας μισθωτῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι παρέχεται ἤδη ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κατόπιν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων τοῦ 1950–51 καὶ 1952 εἰς τοὺς ἐργάτας βαφείων, πλυντηρίων, κλωστοϋφαντουργείων, χημικῶν βιομηχανιῶν, μεταλλείων, ὀρυχείων κλπ. καὶ μόνον εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων, ἐργάτας περισυλλογῆς καὶ ταφῆς θνησκόντων ζώων —ὁδοκαθαριστὰς ἐργατοτεχνίτας καθαριότητος δημοτικῶν ἀγορῶν, εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τοὺς ὑπονόμους κ. λ. π. δὲν παρέχεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανείς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀρνοῦνται εἰς τοὺς ἐργαζομένους αὐτοὺς τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἀνθυγιεινότερη ἐργασία ἀπ’ αὐτήν; Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς αὐτάς, εὑρίσκονται ἀπὸ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ ἐπὶ ποδὸς διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν καθαριότητα καὶ τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἐν μέσῳ ἑκατομμυρίων μικροβίων καὶ κινδύνων τῆς ὑγείας των. Νομίζομεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται ἀμέσως δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως νὰ υἱοθετήσῃ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴν ἀναξιοπρεπῆ δι’ ἐργαζομένους ἐπαιτείαν τοῦ φιλοδωρήματος, καὶ δεύτερον, νομοθετικῶς νὰ κατοχυρώσῃ τὴν θέσιν καὶ τὰς τακτικὰς ἀποδοχὰς καὶ ἐπιδόματα τῶν ἐργατοτεχνιτῶν αὐτῶν.

§16Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ κυρία συνάδελφος, δὲν προέβλεψε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ τῆς ἔδιδον. Ἡ Ὁμοσπονδία ἐργατοτεχνιτῶν ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὡρισμένα αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἐμελέτησα καὶ σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ των ἱκανοποιήθησαν πλήρως κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν τελευταίων νομοθετημάτων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐκκρεμῇ οὐδὲν αἴτημά των εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Κατὰ τὴν συζήτησιν ὅμως ἀνεφύη τὸ πρῶτον τὸ ζήτημα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας τῶν ἐργατοτεχνιτῶν ὑπονόμων Θεσσαλονίκης. Ὅταν ἐτέθη τὸ αἴτημα αὐτὸ ἐδέχθην τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Παπαηλιάκη καὶ ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα αὐτό. Μεταγενεστέρως ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα τοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας ὁδοκαθαριστῶν τῶν Δήμων. Εἰς τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος τούτου εἶχον ὡρισμένους περιορισμοὺς ἐκ τῆς νομοθεσίας περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Κατόπιν τούτου διεξήχθη ἀλληλογραφία μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἐπέμενεν ἐπὶ τῆς χορηγήσεως τοῦ ἀνθυγιεινοῦ ἐπιδόματος. Ἔδωσα ἐντολὴν εἰς Ἐπιτροπὴν ἐκ διοικητικῶν ὑπαλλήλων νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀορίστου συμβάσεως μολονότι θὰ ὑπάρξῃ ἐπιβάρυνσις σχετικὴ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐλπίζω, ὅτι διὰ τοὺς ἔχοντας 10ετῆ ὑπηρεσίαν τὸ ζήτημα θὰ ρυθμισθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα, ἔχω δώσει ἐντολήν, ὅπως εἶπον, νὰ μελετηθῇ.

§17Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὴν ἀπάντησιν. Τὴν στιγμὴν ὅμως αὐτὴν παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τὸν ὁποῖον ἔχει ἐπισκεφθῆ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἡ Ὁμοσπονδία ἐργατοτεχνιτῶν ὁδοκαθαριστῶν καὶ δύναται νὰ δώσῃ ἐπ’ αὐτοῦ μίαν σαφῆ ἀπάντησιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ αἴτημα τῶν κατοίκων Ἱεραπέτρας Κρήτης περὶ ἀνακλήσεως Β. Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου Ἱεραπέτρας.

§19Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ λυποῦμαι διότι ἀπουσιάζουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ Παιδείας, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Οἰκισμοῦ. Ὡστόσον θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προσέξῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος.

§20Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, δηλῶ, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω σαφῆ ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ διότι τοῦτο δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου. Ἐγὼ διεβίβασα τὸ σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα τὴν 18ην τρέχοντος διὰ νὰ λάβουν θέσιν ἔναντι τοῦ θέματος.

§21Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι τὸ θέμα ἀφορᾷ καὶ ὑμᾶς διότι ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἐμνημόνευσα ἐλήφθη ἀπόφασις ἀντίθετος πρὸς τὴν γνώμην τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 13)19.1.1959 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐδημοσιεύθη Β. Διάταγμα περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ρυμοτομικοῦ Σχεδίου τῆς Ἱεραπέτρας. Ἡ τροποποίησις ἀφορᾷ ἕνα τμῆμα τοῦ γηπέδου τοῦ δευτέρου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἱεραπέτρας καὶ εἶναι ἐντελῶς ἄσχετος πρὸς τὴν συγκοινωνίαν τῆς Ἱεραπέτρας, δεδομένου, ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς εἶναι ἱκανοποιητικὸς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς πόλεως. Πέραν τούτου ἡ τροποποίησις αὐτὴ προκαλεῖ μίαν τεραστίαν ζημίαν ἐκ 320.000 περίπου δραχμῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον δεδομένου, ὅτι τὸ οἰκόπεδον εἶναι μεγάλης ἀξίας. Διὰ τῆς γενομένης τροποποιήσεως ἐδόθη μεγάλη ἀξία εἰς τὰ οἰκόπεδα τοῦ Ἐλευθεριάδη τῶν ὁποίων ἡ πρόσοψις ὑπερβαίνει τὰ 40 μέτρα. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἐπίσης, διὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργείου ὁλόκληρος ἡ κοινωνία τῆς Ἱεραπέτρας διατελεῖ ἐν ἀγανακτήσει καὶ ὅλαι αἱ ὀργανώσεις ἔστειλαν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ δώσῃ βοήθειαν εἰς τὸ Δημοτικὸν σχολεῖον θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ τὴν αἴτησιν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ οἰκοπέδου Ἐλευθεριάδη, τὸ ὁποῖον θ’ ἀπετέλει ἕνα πνεύμονα διὰ τὴν περιοχὴν αὐτὴν ὡς καὶ ἕνα ἀπαραίτητον σχολικὸν κῆπον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὸ θέμα τοῦτο καὶ ζητήσῃ τὴν ἀνάκλησιν τοῦ σχετικοῦ Διατάγματος.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει συναφὴς ἐρώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Κοθρῆ. Θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτον ὁ κ. Κοντουδάκης καὶ κατόπιν ὁ κ. Κοθρῆς.

§23Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Καθ’ ἣν στιγμὴν συζητοῦνται νομοσχέδια, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς Παιδείας καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν προτείνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις χώρων μεγάλης ἀξίας διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, εἰς ἓν ἀκραῖον σημεῖον τῆς χώρας ρυμοτομεῖται ἡ μικρὴ αὐλὴ ἑνὸς σχολείου. Νομίζω, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ σχετικὴν εὐαισθησίαν ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, διότι εἶναι πρωτάκουστον νὰ ρυμοτομῆται ἡ μικρὰ αὐλὴ ἑνὸς σχολείου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, δὲν ξεύρω, ποίων σκοπῶν.

§24Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ ὑπὸ κρίσιν ἐρώτησις, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ κυρίως τὸν ὑπουργὸν τοῦ Οἰκισμοῦ. Ὁ παριστάμενος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ἡ συζήτησις τῆς ὑπὸ κρίσιν ἐρωτήσεως νὰ ἀναβληθῇ ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως παρίσταται καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμόδιος νὰ δώσῃ ἀπάντησιν διὰ τὸ θέμα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτύρεται ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια Ἱεραπέτρας.

§25Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Κοθρῆς ἐτοποθέτησε τὸ θέμα ἐπὶ ὑγιοῦς βάσεως. Ὡς ἀνέφεραν δύο συνάδελφοι, πρόκειται περὶ τῆς αὐλῆς ἑνὸς σχολείου, ἡ ὁποία φαλκιδεύεται διὰ τοῦ δημοσιευθέντος Διατάγματος. Ἐν συνεχείᾳ, προτείνονται καὶ συμπληρωματικαὶ αἰτιάσεις κατὰ τοῦ Διατάγματος. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι βάσιμοι, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, καθ’ ὅσον τὸ ὅλον θέμα εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ συναδέλφου ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν παρίσταται οὗτος, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησις.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου, ἡ συζήτησις τῆς ὑπὸ κρίσιν ἐρωτήσεως ἀναβάλλεται. Ἐπανερχόμεθα, κ. βουλευταί, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησιν. Φρονῶ, ὅτι ἔχει δίκαιον ἡ κ. Θανασέκου, ὑποστηρίζουσα τὴν ἄποψιν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ’ ὅσον παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐρωτήσεως ταύτης νὰ δώσῃ σχετικὴν ἀπάντησιν, ἐὰν βέβαια ἔχῃ μελετήσει τὸ θέμα, ἄλλως θὰ πρέπει ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως νὰ ἀναβληθῇ.

§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑφίσταται θέμα ὁδοκαθαριστῶν. Πράγματι καὶ οἱ ὁδοκαθαρισταὶ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ ἄλλων πόλεων τῆς χώρας ἔχουν ἀπό τινος χρόνου διατυπώσει αἴτημα, βάσει τοῦ ὁποίου ζητοῦν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀσχολεῖται καὶ ἔχει παραπέμψει σχετικὸν ἐρώτημα εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐπαγγελματικῆς Ὑγιεινῆς διὰ νὰ ἀποφανθῇ σχετικῶς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήματός μου σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροφώτισιν τῆς Κοινότητος Βάχλια–Γορτυνίας.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι κυρίως ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἴσως ἐνδιαφέρει καὶ τὸ ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, διότι εἶναι κυρίως ζήτημα δαπάνης καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως ἀναβάλλεται. Ἐπίσης ἀναβάλλεται καὶ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ζίγδη, σχετικῆς μὲ τὴν στάσιν τοῦ Δημάρχου Ρόδου κατὰ τὴν ὑποδοχὴν τῶν Κυπρίων ἀγωνιστῶν, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ζίγδη. Ὁ κ. Ζίγδης παραπονεῖται, ὅτι ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου δὲν τυγχάνει καλῆς μεταχειρίσεως. Τὰ παράπονά του, βεβαίως, εἶναι ἀδικαιολόγητα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐπληροφορήθην, ὅτι ἀσθενεῖ, τὸ Προεδρεῖον συγκατατίθεται διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεώς του ταύτης.

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (διαμαρτύρονται, ὑποδεικνύοντες εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ διαγραφὴ τῆς ἐρωτήσεως).

§32Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς, κ. Πρόεδρε, εἶναι σαφής. Ὅταν ἀπουσιάζῃ ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς καὶ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς, ἡ ἐρώτησις διαγράφεται. Δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ τὸν κ. Ζίγδην, νὰ ὑπάρξῃ ἐξαίρεσις. Ἡ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ ἐκ μέρους σας, εἶναι εὐθεῖα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κ. βουλευταί, ἐπληροφορήθη, ὅτι ὁ κ. Ζίγδης εἶναι ἀσθενὴς καὶ δι’ αὐτὸ συγκατετέθη εἰς τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεώς του. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, τὸ Προεδρεῖον καὶ διὰ λόγους σκοπιμότητος, εἰς πολλὰς περιπτώσεις, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐρωτήσεως. Μὴ ἐπιμένετε λοιπόν, ἀντιλέγοντες διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεως ταύτης.

§34Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπ’ αὐτοῦ, ἔχω νὰ διατυπώσω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν διάθεσιν ἀντιδικίας μὲ τὸ Προεδρεῖον, ὅτι ἡ μεταχείρισις τοῦ κ. συναδέλφου θὰ εἶναι ἴση. Ἐφ’ ὅσον αἱ ἐρωτήσεις τῶν ἄλλων συναδέλφων διαγράφονται, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ τὸ αὐτὸ καὶ μὲ τὴν τοῦ κ. Ζίγδη. Τώρα, ἂν ὁ κ. Ζίγδης ἔχῃ παρακαλέσει —καὶ γνωρίζω, ὅτι ἔχει παρακαλέσει— νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις λόγῳ κωλύματος, ἐγὼ δέχομαι τὴν ἀναβολὴν εὐχαρίστως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ξεχωριστῆς μεταχειρίσεως ἡ ἀναβολή. Ἀναβάλλεται. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων

εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Παινέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια, τὴν ἀνεργίαν κ.λ.π.

§36Δ. ΠΑΙΝΕΖΗΣ. Εἶμαι ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν ἐπερωτώντων ὁμιλητὴς τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, θὰ ἔλεγα δέ, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Εἶναι ὅμως τοιαύτης σημασίας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐργαζομένους, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ μεγαλύτερον ἐθνικὸν κεφάλαιον τῆς Χώρας, ὡς ἐτόνισαν πάντες οἱ λαβόντες τὸν λόγον ρήτορες καὶ εἰδικώτερον ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου. Τὰ κεφάλαια ποὺ διαλαμβάνονται εἰς τὴν ὑπὸ κρίσιν ἐπερώτησιν, εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐκτείνονται δὲ αὐτὰ ἀπὸ τῆς πελωρίας Στρατιᾶς τῶν ἀνέργων, μὲ τὰ ὁποῖα συνδέεται καὶ τὸ ζήτημα τῆς μεταναστεύσεως. Διὰ τὰ δύο αὐτὰ ζητήματα οὐδὲν μέτρον σχεδὸν λαμβάνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν των. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τοῦτο ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν ἐπιδότησιν καὶ τὰ πλημμελῶς λειτουργοῦντα γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς μεταναστεύσεως οὐδὲν μέτρον λαμβάνεται, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι τεραστίας σημασίας καὶ ἕνεκα τῆς συνεχοῦς μεταναστεύσεως, κινδυνεύει ἡ Χώρα μας νὰ μεταβληθῇ εἰς Χώραν ὑπερηλίκων καὶ παιδιῶν. Ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὡς εἶναι φυσικόν, μειοῦται εἰς σημεῖον ἐπικίνδυνον ἡ ἀναπαραγωγὴ τοῦ γένους. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ ὑπὸ κρίσιν ἐπερώτησις, ἐπεκτείνεται εἰς τὰ θέματα τῶν ἐργατικῶν γλίσχρων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ τὰς συντάξεις πείνης, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀναγνωρίζει ὅτι οἱ μισθοὶ εἶναι μισθοὶ πείνης, οὐδὲν μέτρον λαμβάνει. Ἐπεκτείνεται περαιτέρω εἰς τὸ πελώριον θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐγκατέλειψε εἰς τὴν τύχην του. Ἐπισήμως κατηγγέλθη, ὅτι τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εὑρίσκεται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας του καὶ παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν πράττει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων ὀφειλῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ, εἴτε τῆς ἐνισχύσεώς του ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ ὑπὸ κρίσιν ἐπερώτησις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὸ Ν.Δ. 2963)1954 «περὶ ἐργατικῆς κατοικίας». Κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦτο, κρατεῖται ἀπὸ τοὺς ἐργάτας ἓν ἡμερομίσθιον κατὰ μῆνα, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς ἀποκτήσεως κατοικίας ὑπὸ τῶν στερουμένων τοιαύτης ἐργατῶν. Ὅταν ἔλθῃ ὅμως ἡ ὥρα τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ὀνείρου αὐτοῦ, τοῦ κάθε ἐργαζομένου, τὰ πράγματα μεταβάλλονται, διότι τότε ζητοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Εἶναι, ὅμως γνωστή, κύριοι βουλευταί, ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν φακελλώνονται οἱ πολῖται καὶ δὲν τοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν τοιοῦτον πιστοποιητικόν. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ ὑπὸ κρίσιν ἐπερώτησις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἡ ὁποία, πρὸ πάντων ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἔχει μεταβληθῇ εἰς ὀργανισμὸν διαφθορᾶς τῶν ἐργατικῶν συνειδήσεων καὶ πρὸ πάντων τῶν συνειδήσεων τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν. Τοιαύτη εἶναι ἡ πορεία τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ὥστε ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ Ὁμοσπονδίαι τινὲς ζητοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Τὸ Ἐργατικὸν Συνέδριον Πειραιῶς, ἐζήτησε τὴν κατάργησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Ἐπίσης, τὴν κατάργησίν του ζητεῖ καὶ ἡ ἐφημερὶς «Ἐργατικὴ Σημαία». Καὶ καταλήγει, κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπὸ κρίσιν ἐπερώτησις εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀσχοληθῶ κάπως ἐκτενέστερον. Πιστεύω, ὅτι εἰς μίαν χώραν δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ Δημοκρατία, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν συνδικαλιστικὲς ἐλευθερίες. Κατὰ τὰ ἔτη 1945 –49, λόγῳ τῶν δραματικῶν γεγονότων ποὺ ἐξειλίχθησαν εἰς τὴν χώραν, αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πάρουν μίαν σειρὰν ἀνελευθέρων νόμων. Παρῆλθον ἔκτοτε ὅμως, δέκα ἔτη καὶ οἱ ἀνελεύθεροι αὐτοὶ νόμοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν. Δὲν νομίζω, ὅτι δύναταί τις σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης νὰ ἰσχύουν τὰ ἔκτακτα αὐτὰ μέτρα. Εἰς προηγουμένας συζητήσεις ἐξητάσθησαν τὰ μέτρα αὐτὰ ἀπὸ νομικῆς καὶ συνταγματικῆς πλευρᾶς καί διεπιστώθη, ὅτι αὐτὰ παραβιάζουν βασικῶς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις καὶ τὰς θεμελιώδεις ἀρχὰς τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰς διακηρύξεις καὶ ψηφίσματα περὶ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔθεσε τὴν ὑπογραφήν του εἰς σχετικὴν συμφωνίαν καὶ ἀνέλαβε τὴν νομικὴν καὶ ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν τηρῇ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι δικηγόρος, διὰ νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομικοῦ τούτου θέματος. Θὰ εἰσέλθω ἀμέσως εἰς τὸ οὐσιαστικὸν μέρος καὶ θὰ ἐξετάσω τὰς συνεπείας ποὺ προεκλήθησαν ἐκ τῶν μέτρων τούτων, διὰ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν καὶ τὰς συνδικαλιστικάς του ἐλευθερίας. Τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ Γʹ Ψήφισμα κατὰ τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν καὶ γενικῶς τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Εἰς τὸ ἄρθρον 30 τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, ὑπάρχει ἐπίσης διάταξις ὑποχρεοῦσα τὰ Ἐργατικὰ Σωματεῖα εἰς περίπτωσιν ἀπεργίας νὰ εἰδοποιοῦν τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν πρὸ 3 ἡμερῶν. Ὅπως, ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ σωρεία ἄλλων δεσμευτικῶν διατάξεων, κατὰ τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας. Ὅλα αὐτά, ὅμως, ἀντίκεινται εἰς τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα, καὶ εἰς τὸν συνταγματικὸν χάρτην τῆς χώρας. Πέραν ὅμως, τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἀνελεύθεροι νόμοι, ὅπως ὁ νόμος 509)1947 ποὺ δίδει τὸ δικαίωμα διαλύσεως τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, μολονότι τὸ Σύνταγμα προβλέπει, ὅτι ἡ διάλυσις ἐργατικῆς ὀργανώσεως εἶναι δυνατὴ μόνον κατόπιν δικαστικῆς ἀποφάσεως. Καὶ ὅμως παρὰ τὴν ρητὴν αὐτὴν συνταγματικὴν διάταξιν, ἡ Ἀσφάλεια διέλυσεν ἐπανειλημμένως ἐργατικὰ Σωματεῖα. Ὑπάρχει ὁ νόμος 512)1948, ὁ ὁποῖος παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἀπολύῃ τὸ προσωπικὸν τῶν ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας, χωρὶς κἂν νὰ αἰτιολογῇ τὴν ἀπόφασίν του, ἡ ὁποία εἶναι τελεσίδικος. Ὁ νόμος 516, περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπελύθησαν χιλιάδες ἐργαζομένων δημοσίων ὑπαλλήλων, ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων καὶ ὑπηρεσιῶν κοινῆς ὠφελείας. Ἔπειτα, λοιπόν, ἀπὸ τὴν σωρείαν τῶν ἀνελευθέρων καὶ ἀντισυνταγματικῶν αὐτῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐθεσπίσθησαν εἰς μίαν περίοδον ἀνωμαλίας καὶ οἱ ὁποῖοι ὅμως μετὰ τὴν πλήρη ὁμαλότητα, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν 10ετίαν ὑφίσταται εἰς τὴν χώραν μας, ἐξακολουθοῦν νὰ διατηροῦνται εἰς τὴν ζωήν. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ζῶμεν εἰς δημοκρατικὸν πολίτευμα, τὸ ὁποῖον παρέχει συνταγματικὰς καὶ συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας Περαιτέρω, ὑπάρχει ὁ νόμος 2512)1953, ποὺ παρέχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιτιολογήτου ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ νόμος 3072 ὅστις ἀπαγορεύει στοὺς ἀπολυομένους ὑπαλλήλους νομικῶν προσώπων καὶ τραπεζῶν νὰ εἶναι μέλη τοῦ Σωματείου των. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλων αὐτῶν τῶν νόμων, ἔχομεν τὸν ἐπαίσχυντον θεσμὸν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, μὲ τὸ δῆθεν αἰτιολογικὸν τῆς προστασίας τοῦ καθεστῶτος. Ἐκτοπίζονται καθημερινῶς πολιτικοὶ ἀντίπαλοι τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀπεχθέστερος τῶν κακούργων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ νὰ δικασθῇ ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος. Ἔχει δικαίωμα καὶ μετὰ τὴν καταδίκην του νὰ προσφύγῃ καὶ εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Δικαστήριον καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν μετατροπὴν τῆς ποινῆς του καθὼς καὶ τὴν μεταφοράν του εἰς ἀγροτικὰς φυλακὰς διὰ νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος τῆς φυλακίσεώς του εἰς τὸ διπλάσιον. Ὁ πολιτικὸς ὅμως ἀντίπαλος τῆς Κυβερνήσεως, ἐκτοπίζεται, χωρὶς νὰ ἔχῃ κἂν τὸ δικαίωμα νὰ γνωρίζῃ ἐπί πόσον, τοὐλάχιστον, χρονικὸν διάστημα θὰ διαρκέσῃ ἡ ἐκτόπισίς του. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐξωρίσθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τίμια συνδικαλιστικὰ στελέχη, διότι ἠθέλησαν νὰ ἀγωνισθοῦν ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τὴν καλυτέρευσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων. Ποῖον ἐργατικὸν συνδικαλιστικὸν στέλεχος δύναται νὰ ἀγωνισθῇ διὰ μίαν καλυτέραν αὔριον, ὅταν γνωρίζῃ καλῶς ὅτι τὴν ἑπομένην θὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν διὰ νὰ ἐκτοπισθῇ. Ἑξήκοντα συνδικαλιστικὰ ἐργατικὰ στελέχη εὑρίσκονται ἐκτοπισμένα πρὸ δεκαετίας καὶ πλέον καὶ 15 μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαΐου, ἓν δὲ ἀκόμη συνελήφθη καὶ ἐξετοπίσθη χθές, εἶναι ὁ Δ. Μαλαγαρδῆς τοῦ Σωματείου Λογιστῶν. Δὲν ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, νὰ ἀνέχεται τὰς συλλήψεις αὐτάς. Θὰ ἦτο πολὺ προτιμότερον καὶ θὰ ἀνυψοῦτο εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἐργαζομένων ἐὰν ἔσπευδε νὰ παραιτηθῇ μετὰ τὰς συλλήψεις, ἐκ τοῦ ὑπουργικοῦ θώκου. Δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ, κύριοι βουλευταί, τοὺς λόγους καὶ τὰς προσωπικὰς ἀντιλήψεις τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν διὰ τὸν ἐπαίσχυντον αὐτὸν θεσμὸν τῶν ἐκτοπίσεων, οὔτε τὰς γνώμας ἐπιφανῶν ἐπιστημόνων, οὔτε τὰς ἀπόψεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Θὰ ἐπικαλεσθῶ ἁπλῶς μίαν φωνὴν ἡ ὁποία βγαίνει ἀπὸ τὸν τάφο, καὶ τοῦ ὁποίου ἀποσπάσματα ἐκ τοῦ λόγου του τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησε τὸ ἔτος 1920, θὰ σᾶς ἀναγνώσω. Ὁμιλῶν περὶ τῆς ἐξορίας ἔλεγεν: «Αἱ ἀνὰ τὸ Αἰγαῖον ἑλληνικαὶ νῆσοι καὶ νησῖδες ἐπανῆλθον εἰς τὴν παλαιὰν εὔκλειαν, τὴν εὔκλειαν ἧς ἀπήλαυον ὅτε, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Ρωμαϊκῆς παρακμῆς, εἶχον καταστῆ τὸ ἐνδιαίτημα τῶν πατριωτῶν, τοὺς ὁποίους ἀπεμάκρυνε τῆς ἐν Ρώμῃ πολιτικῆς κινήσεως ἡ ἐχθρότης τῶν τυράννων, ἡ ἀνηλεὴς πρὸς πᾶν γενναῖον πνεῦμα. Καθ’ ἑκάστην διηυλάκουν τὰ ἑλληνικὰ πελάγη, τὰ ἐλεεινότερα τῶν σκαφῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας, μὲ τοὺς εἰς ἐξορίαν ἀγομένους πολίτας. Καὶ αἱ πένθιμοι αὗται πομπαί, ὧν ἡγοῦντο θρασεῖς καὶ χυδαῖοι ὑβρισταὶ παντὸς ἀνθρωπίνου αἰσθήματος, ὑπεμίμνησκον τὰς ἀπαισίους συνοδείας τῶν εἰς Σιβηρίαν ἀπαγομένων ἐξορίστων, δι’ ἃς τόση ἐνεκολάφθη ἀτιμία ἐπὶ τοῦ ἐκπεσόντος ρωσικοῦ καθεστῶτος». Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁσάκις διεξήχθη συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀνελευθέρων αὐτῶν μέτρων, πάντοτε προεβλήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ σκοπιμότης τῆς διατηρήσεως τοῦ μέτρου καὶ ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς σκοπιμότητος ἐξορίζονται οἱ πολῖται. Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα ποὺ ἔθεσεν ὁ Δ. Γούναρης. «Ὑπάρχει ἄνθρωπος τόσον τυφλὸς τὴν διάνοιαν, ὅστις νὰ νομίζῃ, ὅτι τὸ δόγμα τῆς σκοπιμότητος, ὡς ἐπικρατούσης καὶ Συντάγματος καὶ Νόμων, τῆς σκοπιμότητος τῆς κατὰ τὴν κρίσιν καὶ θέλησιν τῶν κρατούντων, ἐμπνεομένων ὑπὸ μόνων τῶν κομματικῶν αὐτῶν συμφερόντων, εἶναι ἄλλο τι ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν κατάργησιν τοῦ δικαίου καὶ τὴν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ ὑπὸ τῆς αὐθαιρέτου θελήσεως τῶν κρατούντων;». Σήμερον ζητεῖται ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν δήλωσις μετανοίας διὰ νὰ μὴ ἐκτοπισθῇ τις. Καὶ εἰς μίαν ὅμως ἄλλην ἀνώμαλον περίοδον κατὰ τὸ 1917–1920 ἐζητεῖτο καὶ τότε δήλωσις μετανοίας καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τί ἀνέφερεν ὁ ἀείμνηστος Μπενάκης, ὅταν τοῦ ἐζητήθη δήλωσις διὰ νὰ ἀρνηθῇ τὰς πολιτικάς του πεποιθήσεις. «...... (ἀναγινώσκει)......». —«Ὅταν ἐπεσκέφθη εἰς τὰς φυλακὰς τὸν Μπενάκην ἀντιπρόσωπος τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου, ἵνα τοῦ ἀποσπάσῃ δήλωσιν ἀποκηρύξεως κατὰ τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου, ἐκεῖνος ἀπήντησεν: —Οὐδέποτε θὰ ἀπαρνηθῶ τὰς ἰδέας μου καὶ θὰ βεβαιώσω ψεύδη. Προτιμῶ νὰ παραμείνω στὴν φυλακή». Διατηρῶντας, λοιπόν, τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐξορίας, βρίσκεσθε εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὸ διεθνὲς καὶ τὸ ἐσωτερικὸν δίκαιον, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον τὸν Δ. Γούναρην, ὅστις σαφῶς καθορίζει, ὅτι πάντα ταῦτα εἶναι αὐθαίρετα. Κύριοι βουλευταί, συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀπορρέουσαι εἰς τὴν χώραν μας, δὲν ὑπάρχουν τὴν στιγμὴν αὐτήν. Εἰς τὰς ἐργατικὰς συνελεύσεις παρίστανται ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐν στολῇ, κρατοῦντα σημειώσεις τῶν ὅσων λέγονται ἀπὸ τοὺς ρήτορας καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν καλοῦνται εἰς τὴν Ἀσφάλειαν διὰ νὰ ἐκτοπισθοῦν. Αὐτὸς ὅμως, εἶναι ἕνας ἔμμεσος περιορισμὸς τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Τελευταίως προσετέθησαν καὶ αἱ παρεμβάσεις τῶν Νομαρχῶν, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς καθαιρέσεις τῶν διοικήσεων τῶν ἐργατικῶν σωματείων καὶ μολονότι προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐξεδόθησαν ἐπανειλημμένως ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου αὐτοῦ Δικαστηρίου, αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ποδοπατοῦνται καὶ κουρελιάζονται ἀπὸ τὴν διοίκησιν. Δύο πρόσφατα γεγονότα ἐπιβεβαιοῦν τὰ ὅσα περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν καταγγέλλω. Πρῶτον, ἡ ἐπιστράτευσις τῶν σιδηροδρομικῶν διότι ἐζήτησαν νομίμως τὴν ἐφαρμογὴν τῆς 8ώρου ἐργασίας, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ καθολικὸν αἴτημα τῶν ἐργαζομένων σιδηροδρομικῶν καὶ ἐπειδὴ διὰ τοῦ Τύπου, καθ’ ὃ εἶχον ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου, ἐγνωστοποίησαν πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν ἀρχὴν καὶ ἐξεδήλωσαν μίαν σειρὰν στάσεων ἐργασίας, διὰ νὰ ἀποκτήσουν κεκτημένα δικαιώματα, ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσῃ. Νὰ ἐπιστρατεύσῃ ὅμως ποίους; ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν πάντοτε οἱ πρωτοπόροι καὶ οἱ συνεπίκουροι τῆς Πολιτείας. Διότι ἐτόλμησαν νὰ ζητήσουν τὴν ἱκανοποίησιν δικαίων αἰτημάτων; Δεύτερον, εἶναι ὁ θάνατος τοῦ συνδικαλιστοῦ ἐκτελεστικοῦ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Θεσ)νίκης Κων) νου Ρέμπελα, ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκτοπίσεως. Ὁ θάνατος τοῦ συνδικαλιστοῦ αὐτοῦ ἀποτελεῖ τεραστίαν εὐθύνην διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ βαρύνει ἰδιαίτερα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἰδοποιήθη, ὅτι ὁ συνδικαλιστὴς αὐτὸς εἶχε ὄγκο τοῦ ἐγκεφάλου καὶ ἔπρεπε τὸ ταχύτερον νὰ μεταφερθῇ εἰς νοσοκομεῖον πρὸς θεραπείαν.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἂν καὶ τὰ περὶ εἰδοποιήσεως, κ. συνάδελφε, εὑρίσκωνται εἰς τὴν φαντασίαν σας, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία περίπτωσις συσχετίσεως τοῦ θέματος τῶν ἐξορίστων αὐτῶν μὲ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἄλλωστε, ὡς εἴπατε, διετέθη μέσον παραλαβῆς καὶ μεταφορᾶς τοῦ ἀσθενοῦς.

§38Δ. ΠΑΙΝΕΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ τηλεγράφημα ἀπεστάλη εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε λάβει γνῶσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, τὰ ὅσα ἀνέφερον, τὰ ἀνέφερον μόνον διὰ νὰ τονίσω τὴν ἀνάγκην, ὅτι ὅλα τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, νομοθετικὰ καὶ διοικητικά, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1949 καὶ τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν παρὰ τὴν ὑφισταμένην ὁμαλότητα νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερον, πρέπει νὰ καταργηθοῦν τὸ συντομώτερον καὶ νὰ παύσῃ ὁ περιορισμὸς τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ δοθοῦν αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι εἰς τοὺς ἐργαζομένους διὰ τῆς καταργήσεως τῶν ἀνελευθέρων νόμων καὶ τοῦ διοικητικοῦ μέτρου τῆς ἐκτοπίσεως. Διότι δὲν εὑρισκόμεθα πλέον εἰς ἀνώμαλον περίοδον διὰ νὰ δικαιολογῆται ἡ διατήρησις τῶν μέτρων αὐτῶν. Τὸ καθεστὼς δὲν κινδυνεύει ἀπὸ τὰ συνδικαλιστικὰ ἡγετικὰ στελέχη, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς στρατιὰς τῶν ἀνέργων καὶ πεινασμένων, τοὺς ὁποίους ἐδημιούργησεν ἡ ἀδιαφορία τῶν κυβερνώντων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θελήσῃ νὰ καταργήσῃ τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ νὰ ἀποδώσῃ συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἀφ’ ὅτου οἱ ἄνθρωποι ἔμαθαν νὰ πεθαίνουν ἀγωνιζόμενοι διὰ τὰς ἐλευθερίας των, δὲν πρόκειται νὰ τὰς στερηθοῦν, θὰ συνεχίσουν ἀγωνιζόμενοι καὶ θὰ τὰς ἀποκτήσουν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§40Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ σᾶς ἐνοχλῇ ὁ ὄγκος τοῦ φακέλλου ποὺ ἔχω, δὲν θὰ εἴπω πολλά. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φυγομαχεῖ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν κατέθεσα. Φυγομαχεῖ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ ἐπερώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἄλλους ὑπουργούς, ἐν οἷς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως, ποὺ ἀναφέρεται εἰς ὅλην τὴν δρᾶσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀφορᾷ ἐπίσης εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἄνισος ἡ κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ ἐπὶ τούτων πάλιν, ἁρμοδία εἶναι καὶ θίγεται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίως οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοί. Ἀφίνεται νὰ παρακολουθῇ τὴν συζήτησιν, νὰ ἐπεμβαίνῃ, νὰ κάμῃ διαλογικὰς συζητήσεις καὶ νὰ μακρηγορῇ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μόνος. Ἀλλὰ χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸ πρόσωπόν του, ἐξετάζων μόνον τὴν ἁρμοδιότητά του, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ ὑποθέτω, ὅτι δὲν χρειάζεται καὶ πολλὴ στεντορεία φωνὴ διὰ νὰ πεισθῆτε καὶ σεῖς ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος εἰς ὅλα τὰ θέματα τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐκφράζω τὴν λύπην μου διὰ τὴν φυγομαχίαν αὐτήν, διότι δικαιολογημένα ὁ λαὸς θὰ πιστεύσῃ καὶ μάλιστα ὁ δεινοπαθῶν λαός, ὁ ἀνεπαρκῶς ἀμειβόμενος ἀγρότης, ἐργάτης καὶ ὑπάλληλος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἡ ὁποία ἐπὶ 3½ ἔτη διευθύνει τὰς τύχας τῆς χώρας, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς τύχης του μὲ σοβαρότητα, ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ τὸ νὰ γίνῃ κἄτι, νὰ περνᾷ ἡ ὥρα καὶ νὰ μὴ γίνεται τίποτε. Ὅσα ἠκούσαμεν ἐδῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ μόνος ἀσχολούμενος ἐδῶ μὲ τὸ θέμα, προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνεργία, ὅτι δὲν ὑπάρχει ὑποαπασχόλησις καὶ ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποια κατάστασις ποὺ δὲν ἐργάζονται μεγάλαι μᾶζαι ἀνθρώπων, αὐτὸ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἡροδότου καὶ τοῦ Θουκυδίδου ὑπῆρχε καὶ ὅτι διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τῆς ἀνεργίας ἐπήγαιναν εἰς τὰς ἀπεργίας οἱ Ἀθηναῖοι, οἱ Σπαρτιᾶται κλπ., ἐνῷ ὁ κυρίως λόγος ἦτο ἡ ἐπέκτασις καὶ ἡ κατακτητικὴ διάθεσις καὶ ἀνάπτυξις τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ εἰς τὰς χώρας ποὺ ἐστεροῦντο αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν θὰ ἔπρεπεν ἴσως νὰ τὸ ὑποσημειώσω, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἀκούει τόσον παράδοξα πράγματα σήμερον. Ἐπίσης καταβάλλεται προσπάθεια ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας νὰ συζητήσῃ ἐὰν οἱ σημερινοὶ μισθοὶ ηὐξήθησαν κατὰ 10 λεπτὰ ἢ εἶναι ἀνώτεροι κατὰ 20 λεπτὰ εἰς ὡρισμένα ἐπαγγέλματα. Ὅταν ὑπάρχῃ τόσον ἐκτεταμένη ἀνεργία καὶ τόση ὑποαπασχόλησις δὲν ἐπιτρέπεται εἰς οὐδένα νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι οἱ μισθοὶ εἶναι ἱκανοποιητικοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ εἶναι ἱκανοποιητικοί, διότι ἀνάξιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους νὰ δίδῃ σήμερον 52 δραχμάς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τοῦ ΙΚΑ εἶναι αὐτὸ τὸ ποσόν, ποὺ εἶναι ὁ μέσος μισθὸς ὄχι ὁ κατώτερος. 90 δραχμὲς ἦτο προπολεμικῶς μὲ τὴν ἀπογραφὴν τῆς «Ἐμπάουμ» εἰς τὰ 1930, ὅταν πράγματι, εἴχομεν κάμει ἀπογραφὴν τῶν μισθῶν διὰ νὰ θεμελιώσωμεν τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις. Τότε ὁ μέσος μισθὸς ἦτο 72 δραχμαὶ τὴν ἡμέραν. Ὅταν ἔρχεται ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας σήμερον καὶ ἀμφισβητεῖ ἐδῶ τὰς 47 δραχμὰς καὶ τὰς 50 καὶ τὰς 52 καὶ προσπαθεῖ νὰ τὰς αὐξήσῃ μὲ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀσήμαντα, ὡς ἀπέδειξα πρὸ ἡμερῶν, ὅταν, λέγω, ἔχωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀμφισβήτησιν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι γίνεται σοβαρὰ ἐξέτασις ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι ὑπάρχει στοργικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὸν μισθωτὸν κόσμον. Θέλετε νὰ μάθετε καὶ τὰς συντάξεις; Ἡ μέση σύνταξις τοῦ ΙΚΑ εἶναι 700 δραχμαί, τῶν κλαδικῶν Ταμείων 720, τοῦ ΤΕΒΕ 750, τῶν τροχιοδρομικῶν, τοὺς ὁποίους τώρα προσπαθοῦν μὲ μίαν σύμβασιν παράδοξον νὰ τοὺς στείλουν εἰς τὸ ΙΚΑ, εἶναι ἀκόμη χειροτέρα καὶ οἱ τροχιοδρομικοί, ἐν τούτοις, ἠμποροῦσαν νὰ ἔχουν καλυτέραν σύνταξιν, ἀλλὰ ὑπεύθυνος δι’ αὐτὸ εἶναι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Εἰς τὴν περίοδον τοῦ 1936–1940 τῆς δικτατορίας, ὅταν ἡ δικτατορία ἔφερεν ὡς ὑπουργὸν τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν τὸν κ. Παπαχελᾶν, ἔγινε τότε ὁ Ἀναγκ. νόμος 803 τοῦ 1938, διὰ τὸν ὁποῖον νόμον ἔπρεπε ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας νὰ ἐντρέπεται διότι εἶναι Ἕλλην, διότι ὑπῆρξε καθεστὼς τότε τὸ ὁποῖον ἐπώλησεν εἰς τὴν ξένην Ἑταιρείαν τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων μισθωτῶν.

§41Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει κατωχυρώθησαν τὰ δικαιώματα τῶν ἐργατῶν.

§42Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ εἶναι διὰ μικρὰ παιδιά.

§43Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὰ ποὺ λέγετε σεῖς, εἶναι διὰ μικρὰ παιδιὰ καὶ μάλιστα δι’ ἀνοήτους.

§44Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐστείλατε εἰς τὸν διάβολον τὸν συνδικαλισμὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐτολμήσατε, ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας σεῖς, νὰ τεθῆτε ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν καὶ νὰ κάμετε τὸν γενικὸν γραμματέα, νὰ εἰσπράττετε εἰσφορὰς καὶ νὰ μοιράζετε εἰς τοὺς ὑμετέρους καὶ εἰς τὰ διάφορα Σωματεῖα τὰ χρήματα καὶ ἐτολμήσατε νὰ εἴπητε, ὅτι τὸ 8ον συνέδριον τοῦ 1946, δὲν ἦτο ἀγλάϊσμα συνδικαλιστικοῦ συνεδρίου, ἔρχεσθε καὶ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι διὰ τὰ θλιβερὰ ἐκεῖνα γεγονότα δὲν φταῖτε σεῖς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχατε πάρει ἀπὸ τὸ ΙΚΑ τὰ 800 ἑκατομμύρια δραχμῶν δῆθεν δι’ ἐθνικοὺς σκοπούς, ἐνῷ τὰ μισὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ διαθέσατε εἰς τὴν παρέαν σας διὰ νὰ ἀποκτήσουν σπίτια; Αὐτὰ ἔφεραν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν.

§45Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μοῦ κάνει ἐντύπωσιν καὶ κατάπληξιν πῶς ὁ κ. Ζάκκας γνωρίζει, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, διατὶ ἐδολοφονήθησαν 147 ἐργατικὰ στελέχη, ἐνῷ αἱ οἰκογένειαί των δὲν τὸ γνωρίζουν ἀκόμη. Δὲν ἐντρεπόμεθα, κ. Ζάκκα;

§46Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ὅταν ἐκάματε αὐτὰ ἦτο τὸ ἔτος 1939, ποὺ ἐκάματε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐξαγορᾶς συνειδήσεων καὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ὑποστήριξιν τῶν διαφόρων φίλων τῆς συντροφιᾶς σας διὰ νὰ τοὺς ἔχετε εἰς τὰς Ἀθήνας ὡς στελέχη. Ὅταν τὰ ἐκάματε αὐτὰ ἦτο τὸ 1939, τὰ ἐγκλήματα ἔγιναν εἰς τὰ 1944. Μὴ ἐκπλήττεσθε, ὅτι δὲν ἐλησμόνησαν οἱ ἄνθρωποι τὰς κακὰς ἐκείνας πράξεις σας ἐπὶ 4 χρόνια, ὅταν σεῖς ἐξακολουθῆτε νὰ ἐπισείετε καὶ νὰ ἐνθυμῆσθε σήμερον τὰς πράξεις αὐτὰς τοῦ 1944, ἐνῷ σήμερον ἔχομεν ἔτος 1959. Πάντως, κακῶς ἐξεδηλώθησαν καὶ κακίζω τὰς πράξεις αὐτάς.

§47Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα διέπραξαν οἱ κομμουνισταὶ εἰς ὡρισμένην περίοδον, εἰς βάρος δεκάδων ἐργατικῶν στελεχῶν καὶ ἡγετῶν, ὁ κ. Ζάκκας, κύριοι βουλευταί, τὰ δικαιολογεῖ σήμερον καὶ λέγει, ὅτι ὀφείλονται εἰς τοὺς δολοφονηθέντας ἐργατικοὺς ἡγέτας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀγωνισταὶ πολὺ καλύτεροι ἀπὸ σᾶς, κ. Ζάκκα.

§48Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ψεύδεσθε, κ. ὑπουργέ, ὅπως συνηθίζετε.

§49Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐδολοφονήθη ὁ Τσαπῆς, ὁ ὁποῖος ἦτο ἡγέτης τῶν ἐργατῶν τοῦ Πειραιῶς καὶ τὸ κῦρος του ἦτο πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον διαθέτετε.

§50Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὰ νὰ τὰ ἀφίσετε, εἶναι ἄλλου εἴδους τακτικὴ ἡ ὁποία δὲν περνάει σὲ μένα. Ἐγὼ ἐτόνισα, ὅτι κακίζω τὰς πράξεις ἐκείνας, ἀλλὰ σεῖς εἶσθε ὁ ἠθικὸς αὐτουργός.

§51Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Γνωρίζετε, πολὺ καλά, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, τὴν ὁποίαν μνημονεύετε, εἶσθε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μας, εἶσθε εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ σεῖς ὑπηρετούσατε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν δικτατορίαν. Τώρα ἔρχεσθε καὶ γίνεσθε τιμητὴς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δὲν ἐντρεπόμεθα;

§52Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ θὰ τολμήσῃς σύ, κύριε, νὰ ἔχῃς αὐτὸ τὸ δικαίωμα; Τί ἔκαμες;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, αὐτὰ ποὺ λέγετε εἶναι ἀήθη. Ἐπιτρέπεται ὁ τόνος αὐτὸς τῆς συζητήσεως; Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὴ ἀγόρευσις αὐτή.

§54Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὸς ὁ κ. ὑπουργός. Εἶναι δικτατορικός.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀήθης ἡ πολιτικὴ αὐτή. Θέλετε νὰ νοθεύσωμεν καὶ τὴν συζήτησιν τὴν κοινοβουλευτικήν;

§56Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἀντιδικῶ μαζί σας, κ. Πρόεδρε. Λέγω τοῦτο: Ἦλθεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ζάκκας, ὁ θεμελιωτὴς τῶν Ἀσφαλίσεων, ὁ ἀγωνιστὴς καὶ ὑποστὰς πλείστας ὅσας διώξεις ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, προτάσει τοῦ κ. Ἀγαλοπούλου, εὑρέθη τότε εἰς τὰ 1940, πρὸ τῆς ἐπικειμένης κατοχῆς, νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὸ ΙΚΑ ὡς δικηγόρος ἐπὶ μισθῷ τμηματάρχου Βʹ τάξεως, ἐκτάκτου δέ. Καὶ τολμᾷ νὰ τὸ ἀναφέρῃ αὐτὸ ὁ κ. Δημητρᾶτος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα.

§57Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ Στεφανόπουλος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐρωτήσατέ τον διατὶ σᾶς ἀπέλυσε τότε.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι προσωπικὰ ζητήματα. Κύριε Ζάκκα, προχωρήσατε.

§59Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τολμᾷ καὶ ἀναφέρει τὸ ὄνομα ἑνὸς ἀγωνιστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδολοφονήθη, τοῦ Προέδρου τοῦ ΙΚΑ, τοῦ Κορώνη, ποὺ εἶναι θῦμα. Τί πράγματα εἶναι αὐτά;

§60Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, εἶναι τοῦτο: Ὅτι τὰ εἴπατε ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Στεφανόπουλος. Ἐγὼ ἤμουν ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας. Ἐδικαιώθην ἀπὸ χίλια Συμβούλια Ἐπικρατείας καὶ νομικὰ συμβούλια, ἀλλὰ τὸ κίνημα τοῦ 1935, εἰς τὸ ὁποῖον σεῖς ἐσπεύσατε νὰ κάμετε καὶ ἐγὼ δὲν ξεύρω τότε πόσας ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι δὲν πηγαίνουν εἰς τὸν Συνδικαλισμόν, τὸ κίνημα τοῦ 1935 ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ φύγω ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, διότι αὐτὸ ἐπεδίωκε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἐπιτύχῃ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, μὴ νομίζετε, ὅτι μὲ τὴν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθὸν προάγετε τὴν συζήτησιν.

§62Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἄς ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ θέματά μας, ἀπὸ τὰ ὁποῖα μᾶς ἐξέτρεψαν τὰ ὅσα ἀτόπως, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἵνα μὴ τί ἄλλο εἴπω βαρύτερον. Κύριοι βουλευταί, πολλοὶ ἀπὸ σᾶς, ἔχετε δεσμοὺς μὲ τὸν λαόν, καὶ τῆς πλειοψηφίας ἐπίσης, ἔχετε τοὺς δεσμούς σας. Ξεύρετε τοὺς πόνους του, τοὺς καϋμούς του, ξεύρετε, ὅτι διὰ νὰ βάλῃ τὸ παιδί του εἰς μίαν ἐργασίαν, εἶναι ζήτημα μεγάλο διὰ τὸν οἰκογενειάρχην ἄνθρωπον. Διὰ τοὺς νέους ξεύρετε, ἐπίσης, εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται καὶ αὐτὰ τὰ τεντυμποϋκὰ ποὺ παρατηροῦνται τώρα τελευταίως εἰς τὸν τόπον μας καὶ αὐτὰ σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν δυσχέρειαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ νέος ἄνθρωπος νὰ ἀποκατασταθῇ. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ σᾶς ἐνδιαφέρῃ καὶ θὰ σᾶς τὸ πῶ, πῶς θὰ καταπολεμηθῇ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας. Κύριοι, πρὸ τοῦ πολέμου, τοῦ δευτέρου, θέμα ἀνεργίας ὑπῆρχεν εἰς πολλὰς χώρας. Δέν ὑπῆρχεν ὅμως καὶ τὸ παράδειγμα, ὅτι μία οἰκονομία, οἱαδήποτε, μετεμορφώθη μὲ ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνητικῆς δεξιοτεχνίας κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν ἄνεργοι. Τοιοῦτον παράδειγμα δὲν ὑπῆρχε. Λέγεται, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ εἶχεν ἐπιτύχει αὐτό, ἀλλὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μεγάλη πίστις δὲν ἐδίδετο εἰς τὰς διαβεβαιώσεις αὐτάς, διότι ἐθεωρεῖτο, ὅτι ὑπάρχει κἄποιο παραπέτασμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει εἰς οὐδένα νὰ περάσῃ καὶ νὰ μάθῃ, καὶ πιθανὸν νὰ ἦτο σωστὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔλεγον. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ βεβαιώσω, διότι δὲν εἶχον ζητήσει νὰ μεταβῶ ἐκεῖ καὶ συνεπῶς δὲν μοῦ εἶχον ἀρνηθῆ. Μεταπολεμικῶς, ὅμως βλέπομεν πολλὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν ὅλην τὴν δύναμίν των, αἱ ὁποῖαι προχωροῦν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀγροτικαὶ χῶραι μὲ μεγάλον ποσοστὸν πληθυσμοῦ ἀπασχολούμενον εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἐργασίαν. Ἠλαττώθη τὸ ποσοστὸν τοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ ἀπασχολουμένου εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἐργασίαν, ηὐξήθη τὸ ποσοστὸν τῆς βιομηχανικῆς ἀπασχολήσεως. Ἀλλ’ ἂν ἐξετάσῃ κανεὶς ποῦ ὀφείλονται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ θαύματα, θὰ πεισθῇ, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἐπετεύχθη, διότι δὲν ἀφέθη εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν νὰ δημιουργήσῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν καλλιτέρευσιν τῶν ὀργανισμῶν. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἔκαμε προόδους, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, εἰς τὸ παρελθόν. Τὰς ἔκαμεν ὅμως μὲ αἷμα, μὲ πεῖναν καὶ δάκρυα τῶν μαζῶν, ὄχι μόνον τῶν ἐγχωρίων, ὅπου ἀνεπτύχθη, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποικιοκρατικῶν χωρῶν. Σήμερον αὐτὸ ἀρχίζει νὰ μὴ εἶναι ἀνεκτὸν. Ἐπιβάλλεται, ἑπομένως, δρᾶσις κυβερνητική, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναπληρώσῃ τοὺς δισταγμοὺς τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀλλὰ ἡ πρωτοβουλία ἡ ἰδιωτική, φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἐπιχειρήσεων, παρὰ μόνον, ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔχῃ μεγάλα κέρδη. Ἀλλ’ ἡ καταπολέμησις τῆς ἀνεργίας διὰ τῆς δημιουργίας εὐκόλου ἐργασίας, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται πάντοτε μὲ κέρδος. Πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα πνεῦμα ἐνδιαφέροντος διὰ τὸ κοινωνικὸν ἀγαθόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν λαῶν ἀπὸ τὴν ἀνεργίαν. Ἐδῶ πρόγραμμα δὲν ὑπάρχει. Βέβαια, τὸ νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὴν εὐθύνην τὴν ἔχει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν θὰ τὸ κάμω, διότι δὲν εἶναι δικαιολογία. Μεταπολεμικῶς, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις δὲν εἶχον τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχουν. Ἀλλὰ τελευταίως, ἔχομεν Κυβέρνησιν ἐπὶ τριάμισυ ἔτη, πρὶν εἴχομεν ἐπὶ τριάμισυ ἔτη τὴν αὐτὴν Κυβέρνησιν. Ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ὅ,τι ἐπεβάλλετο. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕνα πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον νὰ ἐφαρμόζεται διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας καὶ νὰ ἀπασχολήσωμεν τὸν πληθυσμόν μας. Τοῦτο, πράγματι, δὲν ἔγινε καὶ ἀκούομεν τώρα, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ νὰ μελετηθῇ ἓν πρόγραμμα. Ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα αὐτό, μᾶς ἐδόθη ἐν γενικαῖς γραμμαῖς. Κυρίως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τουρισμοῦ πρόκειται νὰ στηριχθῇ αὕτη ἡ ἀνάπτυξις. Τουρισμὸς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὠφέλιμος εἰς μίαν χώραν, ἐφ’ ὅσον εὐημεροῦν οἱ ἄλλοι λαοὶ καὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἔχουν τὴν περιποίησίν των καὶ τὰ κομφόρ των. Ἀλλ’ ἐὰν οἱ ἄλλοι λαοὶ ὑποστοῦν κάμψιν τῆς οἰκονομίας των, δὲν θὰ ἔλθουν οἱ ξένοι ἐδῶ. Ἑπομένως, ὁ Τουρισμὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὠφελήσῃ. Ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι ὁ τουρισμὸς ὅπως γίνεται, γίνεται τουρισμὸς πολυτελής. Δὲν ἀναπτύσσεται ὁ τουρισμὸς τῶν λαϊκῶν μαζῶν, διότι εἶναι πολὺ χαμηλὰ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων καὶ διότι δὲν ὑπάρχει συνδικαλισμὸς νὰ προστατεύσῃ τὸν μισθωτόν, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ τὴν ἄδειάν του καὶ νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς ἀδείας του καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀναπτύξῃ τὸν ἐσωτερικὸν τουρισμόν. Λοιπόν, τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, ἄξιον λόγου δὲν εἶναι, συγκεκριμένον δὲν εἶναι καὶ ποῖοι τὸ ἐπεξεργάζονται δὲν εἶναι γνωστόν, δὲν τὸ ξεύρομεν. Ὅλα γίνονται μυστηριωδῶς καὶ ὅταν γίνωνται, εἰς ἕνα πρᾶγμα ἀποβλέπουν, τὸ πῶς θὰ γίνῃ κἄποια ἐκμετάλλευσις. Ἐκάμαμεν τὸ διϋλιστήριον διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀνεργίαν. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἐκάμαμεν τὸ διϋλιστήριον καὶ τὸ ἐκμεταλλευόμεθα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ποὺ δημιουργεῖ ἀνεργίαν, διότι ἐδώσαμεν τὰ 75 τοῖς ἑκατὸν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου νὰ τὸ εἰσαγάγῃ ἡ Σόκονυ, Ἀμερικανικὴ Ἑταιρεία, ἐνῷ ἠμπορούσαμεν νὰ εἰσαγάγωμεν τὸ πετρέλαιον αὐτὸ ἀπὸ ἄλλας χώρας καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν ἐκεῖ γεωργικὰ προϊόντα, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ηὔξανε τὸ εἰσόδημα τῶν Γεωργικῶν μαζῶν. Ἀλλὰ ἔτσι ὅπως γίνεται τώρα, δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν καμμίαν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ τὰ ἄλλα ἔργα δὲν πρόκειται νὰ εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἐπιταγὴ ὑποκινουμένη ἀπὸ ὑψηλοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μελετήσει τί ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν καὶ προβαίνουν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι οἰκονομικῶς ὠφέλιμον, δι’ αὐτούς. Καὶ τοῦ Τουρισμοῦ τὸ πρόγραμμα δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι, οὔτε ἐγγυᾶται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἡ ὑποαπασχόλησις εἰς τὴν χώραν μας. Ἀλλ’ ἀσχέτως τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόγραμμα καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλπίζωμεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του, εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, θὰ ἠμποροῦσεν ὁπωσδήποτε κάτι νὰ γίνῃ, κἄπως νὰ καλλιτερεύσῃ ἡ κατάστασις, ἐὰν ὑπῆρχεν ἕνας συνδικαλισμὸς σωστός, ὁ ὁποῖος πράγματι, νὰ προστατεύῃ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, ὁ ὁποῖος, πράγματι νὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ αὐξηθοῦν οἱ μισθοί, νὰ καλλιτερεύσῃ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις, νὰ λειτουργήσουν καλλίτερον τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας, νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ ἄδειαι μὲ ἀποδοχάς, αἱ ὁποῖαι σήμερον δὲν ἐφαρμόζονται, ὄχι διὰ τίποτε ἄλλο, ἀλλὰ διότι ὅλοι, συνεννοοῦνται μὲ τὸν ἐργοδότην νὰ μὴ πάρουν τὴν ἄδειαν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ πάρουν δεύτερον μισθόν. Τοῦτο, βεβαίως καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν ἀνθρώπων βλάπτει καὶ τὸν τουρισμὸν δὲν ὠφελεῖ καὶ ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν ἀνθρώπων παραμένουν ἄνεργοι. Ἐπίσης θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ 8ωρον εἰς ὡρισμένους ἐπαγγελματικοὺς κλάδους. Οἱ σιδηροδρομικοὶ φέρ’ εἰπεῖν δὲν ἔχουν 8ωρον. Οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὑπάλληλοι Καφενείων, Ξενοδοχείων κλπ., δὲν ἔχουν 8ωρον, ἀλλὰ δουλεύουν 10–12 ὥρας. Τίποτα ὅμως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν γίνεται, οὔτε ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία ἐφαρμόζεται, μέχρι σημείου, ὥστε, καὶ ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Χώρας, νὰ μὴ συναισθάνεται, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος πολλάκις λέγει, ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία. Τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα αὐξάνουν καὶ αὐτὸ εἶναι φυσικόν, διότι μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἐπικινδύνου ἔργου ἐπὶ μακρῶν χρονικῶν διαστημάτων, ἐθίζεται ὁ ἄνθρωπος καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ συμβοῦν ἀτυχήματα. Δὲν εἶναι τίποτε παράδοξον. Ὁσαιδήποτε συστάσεις καὶ ἐὰν γίνουν εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους εἰς τὰς Βιομηχανίας, δὲν ἀποδίδουν, ὅσον ἀποδίδει ἡ λῆψις προληπτικῶν μέτρων, διὰ τὴν εὐημερίαν καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Ὅλα αὐτὰ ὅμως, ἐὰν ἠμποροῦσαν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι καλλιτέρα ἡ κατάστασις σήμερον ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως. Δυστυχῶς, τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν γίνονται καὶ δι’ αὐτὸ —πολὺ ἐχάρην ὅταν εἶδον τὴν ἐπέμβασιν τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι θλίβεται, ὅταν βλέπῃ τοὺς νέους νὰ πηγαίνουν νὰ τὸν ἀπασχολοῦν, διὰ νὰ τοὺς εὕρῃ κἄποιαν ἐργασίαν— δι’ αὐτὸ οἱ νέοι μεταναστεύουν καὶ πηγαίνουν εἰς ἄλλας χώρας ὑποκείμενοι εἰς παντὸς εἴδους ἐκμετάλλευσιν καὶ εὑρισκόμενοι εἰς κἄποιαν μειονεκτικότητα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐγκλιματισμοῦ εἰς τὴν νέαν χώραν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γλώσσης κλπ. Ἐπανέρχομαι, λοιπὸν καὶ τονίζω, ὅτι μεγίστη εἶναι ἡ συμβολὴ εἰς τὴν κακοδαιμονίαν ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἑνὸς πραγματικοῦ συνδικαλσιμοῦ. Τὰ Συνδικᾶτα θὰ ἔπρεπε νὰ ὀργανωθοῦν κατὰ ἕνα τρόπον ὀρθόν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιφυλαχθῇ καὶ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἡ αὐτὴ μεταχείρισις, ἡ ὁποία ἐπεφυλάχθη ἀπὸ τὸ 1914 εἰς τὸν ἐργοδοτικὸν κόσμον. Καὶ ὁ ἐργοδοτικὸς κόσμος εἶχεν Ἐμπορικοὺς Συλλόγους, ἐδημιουργήθησαν ὅμως τὰ Βιοτεχνικὰ Βιομηχανικὰ καὶ Τεχνικὰ Ἐπιμελητήρια, τὰ ὁποῖα κατώρθωσαν νὰ ἔχουν σήμερον καὶ μονίμους ἐγκαταστάσεις. Ἔτσι ἔχουν σήμερον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὰς ὀργανώσεις των, αἱ ὁποῖαι τοὺς παρέχουν τὰ φῶτα των, ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργοδοτικῶν συμφερόντων των, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἐργοδόται νὰ ἀπέχουν τοῦ κυρίου ἔργου των, ἀγωνιζόμενοι διὰ τὰ γενικώτερα ζητήματα. Ἡ ἐργατικὴ τάξις, ὅμως ἀφέθη ἕρμαιον τῆς τύχης της. Οἱ ἐργάται μὲ τὸν γλισχρότατον μισθόν των δὲν μετέχουν εἰς τὰς συνελεύσεις τῶν Ὀργανώσεών των καὶ ἔτσι, ἔχομεν ὀλίγους ἀνθρώπους ἀγωνιζομένους διὰ πολυπληθῆ ἐπαγγέλματα καὶ ἀνθρώπους πολλάκις ἀνεπαρκῶς ἀμειβομένους, διὰ νὰ διαχειρίζωνται τὰ ζητήματα τὰ ἐργατικά. Ἡ μακρά μου πεῖρα μὲ ἔχει πείσει, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ ὤθησε τὰ Συνδικαλιστικὰ στελέχη εἰς διαφόρους περιπετείας, οὐδέποτε ὅμως ἠμπορεῖ νὰ τοὺς κακίσῃ κανείς, διότι —δὲν ξεύρω— μὲ τί θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ζήσουν. Δυστυχῶς, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀνακατεύονται εἰς τὰ Συνδικαλιστικά, προσπαθοῦν νὰ ζήσουν κατὰ οἱονδήποτε τρόπον, ἀπὸ ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ προσκομίσουν, ἀπὸ τὴν Συνδικαλιστικήν των ἰδιότητα, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των. Ἡ ἀσφάλεια, πρέπει νὰ ἔχῃ ὀργάνωσιν ἰσχυράν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσῃ μόνον ἐὰν ὁ ἐργάτης καὶ ὁ μισθωτὸς εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσφέρουν. Ὁ ἐργάτης καὶ ὁ μισθωτὸς ἔχουν δύο ὑποχρεώσεις: Πρῶτον, τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τὴν ὑποχρεωτικὴν καὶ δεύτερον τὴν εἰσφορὰν εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις, ἀλλὰ εἰσφορὰς μὲ τὸ ἑξῆς ἀντάλλαγμα. Ὁποτεδήποτε θέλεις, μὲ τὸ βιβλιάριον τῆς ἐπαγγελματικῆς σου ταὐτότητος καὶ μὲ τὴν ταὐτότητα τὴν προσωπικήν, νὰ ἐμφανισθῇς εἰς τὸ Σωματεῖον σου καὶ νὰ εἴπῃς, θὰ μετάσχω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ θὰ θέσω ὑποψηφιότητα νὰ ἐκλεγῶ.

§63Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ συνδικαλιστικὴ πρόοδος εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν χειραφέτησιν τῶν ἐργατῶν. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ διαχωρίσωμεν τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, δι’ αὐτὸ ἡ θεμελιώδης βάσις ἐπάνω, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται ἡ ἐν γένει συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐλευθερία.

§64Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πρῶτα–πρῶτα, θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ὁσάκις θὰ μὲ διακόπτουν νὰ μοῦ ζητοῦν καὶ τὴν ἄδειαν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ στερηθῶ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ δώσω καὶ ἀπάντησιν, ὅπως θὰ ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι πρωτότυπον διὰ νὰ τὸ διεκδικήσω.

§66Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐδῶ, εἶναι. Βεβαίως, ἡ πρόοδος συναρτᾶται μὲ τὴν ὀρθὴν συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν τῶν Ὀργανώσεων. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀφηγηθῶ, ὅτι ἐπὶ Ναπολέοντος τοῦ Γʹ, κατὰ τὸ διάστημα τῆς Αὐτοκρατορίας του, τῆς σκληρᾶς κατὰ τοῦ λαοῦ, δὲν ἐπετρέπετο ὁ Συνδικαλισμὸς. Ὁ Ἀλβέρτος Τόμας ἔχει γράψει τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν Μασσαλίαν, οἱ ἐργάται εἰς τὰ διάφορα ἐργατικὰ Σωματεῖα ποὺ εἶχαν μυστικὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, ξεύρετε ποὺ συνεδρίαζον; Τὴν τακτὴν ἡμέραν τῆς Συνεδριάσεως πολλὲς βάρκες ἔφευγον ἀπὸ τὸ λιμάνι καὶ μέσα εἰς τὴν κάθε βάρκα ὑπῆρχον οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Σωματείων. Συνεκεντροῦντο ἀνοικτὰ εἰς τὴν θάλασσαν, ἕνας δὲ εἶχε τὸν νοῦν του μήπως φύγῃ ἀπὸ τὸ Τελωνεῖον καμμία φυλακὶς 8κωπος. Καὶ μόλις ἐνεφανίζετο ἡ φυλακίς, διελύετο ἡ σύσκεψις. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι περίπου σήμερον ὑφίσταται ἡ ἰδία κατάστασις. Ἀλλὰ ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐπὶ 4ης Αὐγούστου πολλὰς φορὰς ἐγένοντο τοιαῦται συσκέψεις καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς Ἐργασίας θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆται τὰ γενόμενα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνέβαινον ἄλλοτε, ὅταν ἐσύροντο εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ἐνεργειῶν των ἐπεδίωκον τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἠμποροῦμεν λοιπόν, νὰ εἴμεθα σοβαροὶ ἄνθρωποι, ἐὰν λέγωμεν, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ σήμερον. Ὁ Συνδικαλισμὸς πρέπει νὰ εἶναι αὐθόρμητος Συνδικαλισμός. Ἡ ἡγεσία πρέπει νὰ εἶναι ὠργανωμένη κατὰ κἄποιον τρόπον καὶ νὰ διεκδικῇ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἠμπορῇ νὰ ἀφήνεται ὁ κάθε ἄνθρωπος ἐλεύθερος νὰ κινῆται, διὰ ἱκανοποίησιν τῶν δικαιωμάτων του μὲ τὰ γλισχρότατα μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει καὶ μετὰ τὴν κόπωσιν τῆς ἐργασίας, ὅταν πηγαίνῃ εἰς τὸ σπίτι του ὑπὸ τὸ βάρος πλείστων οἰκονομικῶν φροντίδων. Χρειάζεται ὀργάνωσις. Ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας ὑπάρχουν τὰ Ἐπιμελητήρια μὲ πόρους, πρέπει καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ ἀποκτήσῃ πόρους, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ ἀνθρώπους μορφωμένους, οἱ ὁποῖοι πράγματι, νὰ ἠμποροῦν νὰ κατευθύνουν τοὺς ἀγῶνας της καὶ νὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματά της, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι νὰ ἠμποροῦν νὰ φέρουν εἰς τὸ ἐπίπεδον ἐκεῖνο, ὅπου χρειάζεται, τὴν συζήτησιν, εἴτε μὲ τοὺς ἐργοδοτικοὺς Ὀργανισμούς, εἴτε μὲ τὰς διαιτησίας ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Ἐδῶ ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ κατὰ μέγιστον μέρος δὲν εἶναι ἄγνωστος. Εἰς τὰ 1936–37 εἶχεν θεμελιωθῆ. Ὑπεχρεώθησαν τότε οἱ μισθωτοὶ νὰ εἰσφέρουν, ὄχι ὑπὲρ τοῦ Σωματείου, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς Συνομοσπονδίας. Καὶ ἐὰν ἡ διοίκησις τοῦ Σωματείου των ἦτο διατεθειμένη νὰ εἶναι κοντὰ εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν, ἐλάμβανε μέρος εἰς τὰ τῆς ἡγεσίας, ἐὰν ὅμως δὲν ἦτο δὲν ἐλάμβανον μέρος. Καὶ τότε ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἦτο ὀρθὸν ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας νὰ εἶναι καὶ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Συνομοσπονδίας καὶ νὰ διαχειρίζεται ὅλα τὰ ζητήματα. Ἐπίσης ἴσχυσεν ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ κατὰ τὸ 1944. Ἦτο ἡ ἐποχὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν τίποτε δὲν ἔστεκε εἰς τὰ πόδια του. Δὲν ἔμεινε ὅμως τὸ πρᾶγμα ἔτσι. Ἐφηρμόσθη ἀμέσως σύστημα ἀντικαταστάσεως τῆς διοικήσεως τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων μὲ βάσιν τὴν ἐκλογὴν ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν Δικαστοῦ. Ἐπεχειρήθησαν νὰ γίνουν αἱ ἐκλογαὶ αὐταὶ καὶ μὲ Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς. Ἐξελέγησαν ἀντιπρόσωποι περὶ τοὺς 1300–1350 εἰς τὸ Πανεργατικὸν Συνέδριον. Οἱ 130 ἀπεχώρησαν, διότι ἐνόμισαν, ὅτι ἠμποροῦσαν νὰ παίξουν χωριστὸν ρόλον. Καὶ ἐνεφανίσθη τότε ἕνα παράδοξον πρᾶγμα: Ἐνῷ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ εἰσαγωγικὸς νόμος τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἔδιδεν ἐφαρμογὴν εἰς τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, προκειμένου περὶ ὀργανώσεως τῶν Σωματείων, παρὰ ταῦτα, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὑπὸ ἕνα Πρόεδρον τότε εἶπεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὰ Σωματεῖα νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν, δηλαδὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὄχι ὅ,τι λέγει ὁ νόμος, ἀλλὰ νὰ γίνῃ κἄποιος συμβιβασμός.

§67Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε...

§68Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κ. Ράλλη.

§69Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ζάκκα...

§70Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κ. Ράλλη. Δὲν θὰ μὲ ἐκβιάσετε νὰ σᾶς παραχωρήσω διακοπάς.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί.

§72Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὁ Κανονισμὸς δὲν μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ διακόψω τὸν κ. Ζάκκαν. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅταν θὰ τελειώσῃ ὁ κ. Ζάκκας, νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἀνακριβείας ποὺ ὑπεστήριξεν.

§73Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν γνωρίζετε τὰ πράγματα. Ἐὰν θέλετε ὁμιλήσατε μετά. Δι’ αὐτό, λοιπόν, τονίζω καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ μπῇ εἰς τὸν δρόμον τῆς Δημοκρατίας, ὀφείλει νὰ ἐπιφυλάξῃ ἴσην μεταχείρισιν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τοὐλάχιστον νὰ τυγχάνῃ, ἴσης μεταχειρίσεως, διότι ὁ ἕνας εἶναι ἰσχυρὸς καὶ ὁ ἄλλος ἀνίσχυρος.

§75Α. ΖΑΚΚΑΣ. Συμφωνῶ, κ. Πρόεδρε. Οὕτω, λοιπόν, πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἐργατικὴ τάξις, διὰ νὰ ὑπερασπίζῃ τὰ δίκαιά της καὶ νὰ προοδεύῃ καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν πραγματικὸν δημοκρατικὸν καθεστώς.

§76Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δύο διάφορα θέματα προκύπτουν, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὑπεστήριξε τελευταίως ὁ κ. Ζάκκας. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν ἰδιαιτέραν ὀργάνωσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Π.χ., μὲ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς θεσμοῦ ἐργατικῶν Ἐπιμελητηρίων, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἡ συσχέτισις τοῦ Ἐργατικοῦ Ἐπιμελητηρίου, σημαίνει ἔμμεσον κρατικὴν παρέμβασιν, δημιουργία ὀργανισμοῦ δημοσίου δικαίου καί, συνεπῶς, ἄσκησις τῆς διοικήσεως ἐκ τῶν ἐργατικῶν τάξεων διὰ τοῦ Ἐπιμελητηρίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία, ἡ ἄλλη ἀρχὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει ἐφαρμοσθῆ εἰς τὴν δυτικὴν Δημοκρατίαν. Εἶναι ἡ βασιζομένη εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀνάπτυξιν, εἰς τὴν πρόοδον τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὴν χειραφέτησιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τὸ σύστημα τὸ ἐφαρμοζόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον κατοχυροῦται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος. Ὁ ὑπάλληλος δύναται ἐλευθέρως νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ὀργάνωσιν, νὰ ἀποχωρῇ ἀπὸ τὴν μίαν καὶ νὰ προσχωρῇ εἰς τὴν ἄλλην, σύμφωνα μὲ τὰς ἀρεσκείας του καὶ τὰ συμφέροντά του. Αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, τὴν ἀκολουθοῦν ὅλαι αἱ δυτικαὶ χῶραι. Ἡ ἄλλη περίπτωσις τοῦ Ἐπιμελητηρίου, εἶναι θέμα ἐκτιμήσεως. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀφαιρέσωμεν ἕνα ποσοστὸν αὐτῆς τῆς ἐπιρροῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἐλεύθερος συνδικαλισμὸς καὶ νὰ τὸν χρησιμοποιήσωμεν πρὸς ὄφελος μιᾶς γενικωτέρας προσπαθείας, εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς διοικήσεως, τότε ἠμποροῦμεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν σύστασιν ἐργατικῶν Ἐπιμελητηρίων, ὁπότε, ἡ ἐργατικὴ πολιτική, θὰ ἀσκῆται διὰ τοῦ ἐργατικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἤδη, ὅμως, καὶ σήμερον ὑπάρχει μία ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν ὀργανώσεων τῆς ἐλευθέρας δράσεως, μεταξὺ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς καὶ τοῦ Ἐπιμελητηρίου. Πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ αὐτὸ ὁ κ. Ζάκκας. Ὁ μὲν κ. Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου λέγει, ὅτι ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα τῆς ἐκπροσωπήσεως καὶ ἐμένα θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ ἡ Πολιτεία, διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐλευθέρως δρῶν, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπῶ τὰ συμφέροντα τῆς τάξεως. Ἐνῷ ἡ περίπτωσις τῆς ἐκπροσωπήσεως διὰ τῶν Ἐπιμελητηρίων, δὲν ἐξασφαλίζει αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν, ἡ περίπτωσις τῶν Ἐπιμελητηρίων ἐξασφαλίζει τὴν ἄσκησιν κρατικῆς ἐπιρροῆς. Καὶ σήμερον εἰς τὰς Δυτικὰς Χώρας, ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἐκπροσωπήσεως, θὰ πρέπει νὰ ἀνήκῃ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὰς ἐλευθέρας ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, ἡ δὲ συμμετοχὴ τῶν Ἐπιμελητηρίων θὰ πρέπει νὰ εἶναι συμβουλευτική. Τὰ Ἐπιμελητήρια θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὄργανα τῆς Πολιτείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς μιᾶς ὀργανώσεως, ἔναντι τῆς ἄλλης. Συνεπῶς, εἶναι δύο διάφορα συστήματα, ἢ τὸ ἕνα θὰ ἀκολουθήσωμεν ἢ τὸ ἄλλο. Ἐκτὸς ἐὰν ἀκολουθήσωμεν μικτὸν σύστημα.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω πολύ, διότι ἀνέκυψεν ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς καιρίου θέματος καὶ χαίρω, διότι ἠκούσαμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐτέθη τὸ θέμα, δὲν εἶναι βάσιμος. Εἰς τὴν Δημοκρατίαν ὑπάρχει ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος. Αἱ κοινωνικαὶ τάξεις πρέπει νὰ εὑρίσκουν τοὐλάχιστον τὴν αὐτὴν προστασίαν, ἰδίως ὅταν πρόκειται περὶ ἀνισχύρων τάξεων, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ δικαιοῦνται νὰ ζητήσουν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται —αἱ περισσότερον ἀνίσχυροι τάξεις— εἶναι ἡ ἴση μεταχείρισις, διότι, ἐν προκειμένῳ, δικαία εἶναι ἡ ἄνισος μεταχείρισις. Ἡ ἴση μεταχείρισις εἶναι ἄδικος ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται εἶναι ἡ ἀνίσχυρος τάξις. Ζητοῦμεν τὴν ἀνισότητα, χάριν τῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἡ ἀνισότης εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Ἡ εὐνοϊκωτέρα μεταχείρισις τῶν ἀνισχύρων, εἶναι δικαιοσύνη. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δέχομαι, εἶναι ὅτι ἠμποροῦν νὰ ὑπάρχουν χωριστὰ κριτήρια δι’ ὡρισμένας τάξεις καὶ νὰ μὴ ἰσχύσουν αὐτὰ καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας. Αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀρχὴ τοῦ Ἐπιμελητηρίου θεωρεῖται χρήσιμος δι’ ὡρισμένας κοινωνικὰς τάξεις, πρέπει νὰ θεωρηθῇ χρήσιμος καὶ διὰ τὰς τάξεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν. Ποία εἶναι ἡ ἁρμοδιότης τῶν Ἐπιμελητηρίων, εἶναι θέμα δεύτερον. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ συνέχισις αὐτῆς τῆς ἀνισότητος. Τὰ Ἐπιμελητήρια θὰ εἶναι ὑπεύθυνος ἐκπρόσωπος τῶν τάξεως. Ἡ κατάργησις ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν ἐλευθέρων ἐκπροσώπων τῶν κοινωνικῶν τάξεων, εἶναι θλιβερὰ καὶ δὲν εἶναι καθόλου δημοκρατική. Τὰ Ἐπιμελητήρια, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ ἀνεπτύχθησαν, παρακολουθοῦν τὰ θέματα τῆς τάξεως ποὺ ἐκπροσωποῦν καὶ εἶναι ὑπεύθυνα ὄργανα καὶ συνεισφέρουν καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ εἰς τὰς τάξεις, διότι καὶ αἱ τάξεις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀκόμη, ἔχουν ἀνάγκην ἑνὸς ὀργάνου, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ λεπτομερῆ γνῶσιν τῶν θεμάτων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὁ αὐτὸς κανὼν δι’ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν καὶ θεωρεῖται ἀναπόφευκτον, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν Ἐπιμελητήρια διὰ τοὺς βιομηχάνους, διὰ τοὺς ἐμπόρους, διὰ τοὺς βιοτέχνας, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑπάρχουν καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ πρέπει νὰ προνοηθῇ ἡ λειτουργία των ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὅτι ἡ μὲν ἐκπροσώπησις, ἡ ὑπεύθυνος, θὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν τάξιν αὐτήν, ὅπως ὑπάρχῃ Σύνδεσμος Βιομηχάνων ἀπὸ ἐκπροσώπους ὑπευθύνους τῆς βιομηχανικῆς τάξεως, διότι γίνονται πρὸς τὸ καλόν, δὲν γίνονται ἐναντίον τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ λειτουργοῦν τὰ Ἐπιμελητήρια, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ὑποβοηθήσεως καὶ τῆς ἀντιστοίχου τάσεως καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὴν πληρεστέραν ἑρμηνείαν καὶ ἐξυπηρέτησιν τῶν εἰδικῶν συμφερόντων των.

§78Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ καὶ μὲ τὰς δύο ἀπόψεις. Καὶ λέγω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι διαφωνῶ καὶ μὲ τὰς δύο ἀπόψεις, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Τὰ Ἐπιμελητήρια Βιομηχάνων, Ἐμπόρων κλπ., συνενώνουν τὰ συμφέροντα μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς τάξεως, τῆς ἐργοδοτικῆς, ἡ ὁποία, ὅμως, ἔχει χωριστὰ συμφέροντα, ἄλλα συμφέροντα οἱ βιομήχανοι, ἄλλα οἱ ἔμποροι, ἄλλα οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ τὸ Ἐπιμελητήριον ἔρχεται κατὰ ἕνα τρόπον καὶ τὰ συντονίζει. Εἰς τοὺς ἐργάτας, δὲν συμβαίνει αὐτό. Ἡ ἐργατικὴ τάξις εἶναι ἑνιαία, τὰ δὲ συμφέροντα κοινά. Ὅταν λέγω ἐγὼ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά, δὲν ἐννοῶ δημιουργίαν Ἐπιμελητηρίων...

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἴπατε.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ ἐννοῶ, ὅτι ὁ κάθε μισθωτός, ἔχει δύο καθήκοντα, νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὸν συνδικαλισμὸν καὶ νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὴν κοινωνικήν του ἀσφάλισιν καὶ πιστεύω, ὅτι τὸ μισθωτὸν σύστημα τῆς ἐργασίας, χωρὶς συνδικαλισμὸν ἰσχυρόν, χωρὶς τὴν προστασίαν ἰσχυροῦ συνδικαλισμοῦ, δὲν διαφέρει πολὺ ἀπὸ τὴν δουλείαν. Λέγων ὅτι ὁ μισθωτὸς θὰ εἰσφέρῃ διὰ τὸν συνδικαλισμόν, τί ἐννοῶ; Αἱ ὀργανώσεις τῶν μισθωτῶν, θὰ γίνωνται ὅπως αὗται νομίζουν. Ἡ εἰσφορὰ θὰ κατανέμεται, θὰ κατατίθεται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. —πιστεύω νὰ μὴ παγώσουν— καὶ θὰ κατανέμωνται εἰς τὰς ὀργανώσεις. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος τῆς ἀναλογικῆς ἐκλογῆς, καὶ ὑπάρχει ὁ νόμος 986 ἀπὸ τοῦ 1946, μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς ἐκλογῆς δὲν θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχουν πολλὰ σωματεῖα, ἄλλωστε ἀποφεύγουν οἱ ἐργάται τὰ πολλὰ σωματεῖα, διότι τὰ θεωροῦν διασπαστικά. Πρέπει νὰ ἑνωθοῦν ὅλαι αἱ τάσεις, ὅλα τὰ ρεύματα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον ἔχουν κἄποιαν σοβαρὰν ἐπιρροὴν ἐπὶ τμήματος τῆς ἐργατικῆς τάξεως, θὰ ἐκπροσωποῦνται, θὰ μετέχουν καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία διοίκησις ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν συνδικαλιστικῶν τάξεων.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὰ μικτὰ Ἐπιμελητήρια, ἔχουν αὐτὸν τὸν σκοπόν, ὅπως εἶναι τὰ Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικά. Τὰ Ἐπιμελητήρια, ὅμως, μιᾶς μόνον κοινωνικῆς τάξεως, δὲν ἔχουν αὐτὸν τὸν σκοπόν. Σκοπός των εἶναι ἡ μελέτη καὶ ἡ προάσπισις τῶν ἰδιαιτέρων συμφερόντων τῆς τάξεώς των. Καὶ τώρα, ἂς ἀκούσωμεν καὶ τὸν κ. ὑπουργόν.

§82Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ἴση μεταχείρισις, τῶν διαφόρων τάξεων εἰς τὴν ἐκπροσώπησίν των, εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ ἀποτελεῖ, νομίζω, ἕνα στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Πολιτείας, ἰδιαιτέρως μάλιστα ἔναντι τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων. Συνεπῶς, ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, εἶναι δυνατὴ μία τοιαύτη ὀργάνωσις, δηλαδὴ ἡ ἵδρυσις ἐργατικῶν ἐπιμελητηρίων ἢ ἐπιμελητηρίων ἐργασίας. Ἀλλά, διὰ νὰ προχωρήσωμεν ἐκεῖ, θὰ πρέπει τὸ αἴτημα αὐτὸ νὰ ἀναπηδᾷ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνάγκην. Ποίαν ἀνάγκην; Ἀπὸ ἐκείνην τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν δημιουργοῦν τὰ ἰδιαίτερα συμφέροντα. Μέχρι τῆς στιγμῆς, τοιοῦτον αἴτημα δὲν ἔχει ἀνακύψει, δὲν ἔχει δηλαδὴ ἀναπηδήσει αἴτημα ἰδιαιτέρας ὀργανώσεως, ὑπὸ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν ἔχουν σήμερον τὰ ἐπιμελητήρια τῶν ἄλλων τάξεων, μέσα εἰς τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις. Ἀντιθέτως οἱ ἀγῶνες, οἱ συντελούμενοι, εἶναι ἀγῶνες, ποὺ ἀφοροῦν τὸν τρόπον τῆς ὀργανώσεως μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐλευθέρας ἀναπτύξεως τοῦ συνδικαλισμοῦ. Συνεπῶς, ἡ ἀρχὴ αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον, ἀπὸ ἀπόψεως ἴσης μεταχειρίσεως, δὲν ἐνεφανίσθη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ διακεκριμένου, τοῦ ξεχωριστοῦ αἰτήματος, ἐκ μέρους τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων. Τὸ ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐλευθέρων ὀργανώσεων, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέτει ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν. Ἀλλ’ ὑπάρχει μία βασικὴ ἀντίθεσις, δηλαδὴ ἐκ γενετῆς ἀντίθεσις εἰς τὸ αἴτημα. Ἢ ἔχομεν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, ὁπότε ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ δεσμεύει καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχομεν ὑποχρεωτικὸν συνδικαλισμὸν ἢ ἔχομεν προαιρετικὴν εἰσφοράν, δηλαδὴ ἔχομεν ἐλευθέραν εἰσφορὰν καί, κατὰ συνέπειαν, ἐλεύθερον συνδικαλισμόν. Ἐὰν φύγωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἔχομεν πλήρως ἐλεύθερον τὸν συνδικαλισμόν, εἰς ὅλας αὐτοῦ τὰς ἐκδηλώσεις. Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, τὶ σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι ἐρχόμεθα ἡμεῖς καὶ ὑποχρεώνομεν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιθυμοῦν, νὰ ἀνήκουν εἰς τὰ συνδικᾶτα καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν πρόκειται νὰ προχωρήσωμεν ἐκεῖ, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν κατ’ ἀνάγκην εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐπιμελητηρίων, τὸ ὁποῖον σύστημα δίδει μίαν ἐγγύησιν, δηλαδὴ ἕνα μέρος τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ Κράτος, εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπροσώπησιν, ἐνῷ ταὐτοχρόνως ἀσκεῖται καὶ ἔλεγχος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Πολιτεία νὰ νομοθετῇ πόρους καὶ νὰ δίδῃ τοὺς πόρους αὐτοὺς χωρὶς ἔλεγχον. Συνεπῶς, ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸν ἔλεγχον τῆς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως, εἶναι ἕνα εἶδος ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ εἶναι ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ τὸ κίνητρον, ὁ παράγων ὁ ἠθικὸς εἰς τὴν συνένωσιν τῶν ἐπαγγελματικῶν σωματείων. Δηλαδὴ ἢ τὸ ἕνα σύστημα πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν ἢ τὸ ἄλλο. Πάντως ἐκεῖνο τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐπισημάνω, εἶναι ὅτι πράγματι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις, ἔναντι ὅλων τῶν συμφερόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν κοινωνικῶν ὁμάδων ἐμφανίζονται εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐργατικῶν τάξεων, εἴτε τῶν ἀγροτικῶν, εἴτε τῶν βιομηχανικῶν. Συνεπῶς ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν σήμερον καὶ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ προάσπισις τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἡ προάσπισις τοῦ δικαιώματος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως νὰ ὀργανοῦται ὅπως, κατὰ τὰ ἴδια αὐτῆς συμφέροντα κρίνει. Ἐὰν μέσα ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις αὐτὰς ἐκπηδήσῃ κἄποτε αἴτημα δημιουργίας ἐπιμελητηρίων ἐργασίας, ἀναμφισβητήτως τοῦτο σημαίνει ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ πρέπει νὰ καλύψῃ μίαν ἀνάγκην ὑφισταμένην, ἀλλὰ μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἀνάγκη.

§83Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χωρὶς ἀμφιβολίαν, μία μαθηματική, οὕτως εἰπεῖν, ἰσότης, μεταξὺ τῶν διαφόρων ὀργανώσεων, θὰ ἐπέβαλε τὴν δημιουργίαν ἐπιμελητηρίων ἐργασίας. Ὅπως, ὅμως, ἐκ τῆς πράξεως κατεδείχθη, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος. Ἄλλωστε, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, τοιοῦτον αἴτημα δὲν προεβλήθη. Ὁ ὑποφαινόμενος, ἔλαβα τὸν λόγον, ἀναχωρῶν ἀπὸ μίαν ἔννοιαν ἀπολύτου ἰσότητος. Εἰς τὸ 1933, κατέθεσα καὶ νομοσχέδιον περὶ ἐπιμελητηρίων ἐργασίας. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, μία μελέτη τῆς πραγματικότητος βαθυτέρα, μὲ ἔπεισεν, ὅτι δὲν θὰ ἐχρησίμευεν εἰς τίποτε. Ἁπλούστατα θὰ διέσπα τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Κατ’ ἀκολουθίαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς καὶ νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὴν πληρεστέραν ὀργάνωσιν τῆς συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως τῆς ἐργασίας. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. βουλευτής, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει κατὰ τοῦτο δίκαιον καὶ δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ θέμα, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις, διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν καὶ γενικῶς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ δίδωνται καὶ τὰ μέσα εἰς τὰς ὀργανώσεις, τὰ ὁποῖα μέσα θὰ δώσῃ ἢ τὸ Κράτος καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὑποτάσσονται αἱ ὀργανώσεις εἰς τὸ Κράτος, ἢ οἱ ἐργάται. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι ἐλεύθερος ὁ ἐργάτης νὰ συνδικαλίζεται. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὀρθῶς διετύπωσε τὴν θέσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν δέχομαι ἀπολύτως, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλῃ καὶ διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του ὀργάνωσιν εἰσφοράν, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀνώτατον συμφέρον καὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς κοινωνίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται μία κατανομὴ μεταξὺ τῶν διαφόρων ὀργανώσεων, ἀναλόγως τῆς δυνάμεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ ὀργάνωσις αὐτή. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ κατ’ ἀνάγκην εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸν ὑποχρεωτικὸν συνδικαλισμόν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ξεχωρίσωμεν τὰ δύο αὐτὰ πράγματα. Πρέπει νὰ δώσωμεν τὰ μέσα εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις καὶ πρέπει τὰ μέσα αὐτὰ νὰ εἶναι ἀδιαβλήτου προελεύσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτων, δὲν βλέπω κανένα λόγον νὰ μὴ ἐπιβληθῇ μία ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ νὰ διατηρήσωμεν πλήρη τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ.

§84Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ζάκκαν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Ράλλην νὰ ὁμιλήσῃ, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα ἔχει μίαν γενικωτέραν σημασίαν καὶ πᾶσα συζήτησις θὰ εἶναι ἐποικοδομητική.

§86Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κύριε Πρόεδρε.

§87Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ θεσμὸς τῶν ἐργατικῶν ἐπιμελητηρίων, δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Δι’ αὐτὸ εἰς καμμίαν χώραν δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα ἐπιμελητήρια. Μόνον εἰς τὴν Αὐστρίαν ἱδρύθησαν προπολεμικῶς, ὅπου καὶ ἀπέτυχε τὸ πείραμα, χωρὶς νὰ ἱδρυθοῦν εἰς οὐδὲν ἄλλο Κράτος. Ἐπιμελητήριον σημαίνει κρατικὴ ὀργάνωσις, σημαίνει συνδικαλισμὸν κρατικόν, δηλαδὴ ἐπέμβασιν καὶ ἀνάμιξιν τοῦ Κράτους εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Καὶ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐποπτεύωνται ἀπὸ τὸ Κράτος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν. Ἄλλωστε, ἡ ἵδρυσις ἐπιμελητηρίων ἐργασίας, ἀντίκειται σαφῶς εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 97 διεθνῆ σύμβασιν περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς, καίτοι δὲν ἔχει κυρώσει, ἐν τούτοις, ὅμως, ἔχει ψηφίσει ὑπὲρ αὐτῆς καὶ συνεπῶς δεσμεύεται ἠθικῶς. Συνεπῶς, δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ ἱδρύσεως ἐπιμελητηρίων. Τοῦτο καὶ δι’ ἕνα ἄλλο λόγον. Διότι, τότε, δὲν θὰ εἶναι νοητὴ ἡ ὕπαρξις ἄλλης παρομοίας ὀργανώσεως.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων.

§89Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων δὲν εἶναι Ἐπιμελητήριον. Δὲν μᾶς ὑποχρεώνει καμμία διάταξις τοῦ Συντάγματος νὰ προστατεύσωμεν τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν τῶν Βιομηχάνων, ὅπως οἱ δικηγόροι εἶναι συνδικαλισμένοι ὑποχρεωτικῶς εἰς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ἐπιμελητηρίων εἶναι θέμα νόμου καὶ ὄχι συνταγματικῆς διατάξεως. Ἠμπορεῖ ὁ νόμος νὰ προνοήσῃ νὰ εἶναι ἀδέσμευτος ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία.

§91Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἄποψίς σας, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀπορριπτέα, εἶναι συζητήσιμος. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν περιθώρια δράσεως διὰ τὰ Ἐπιμελητήρια, διότι ὅλα τὰ θέματα κινοῦνται καὶ παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα.

§92Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπέλθῃ σύγκρουσις μεταξὺ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ καὶ Ἐπιμελητηρίων. Αὐτὸ εἶναι.

§93Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ σύστασις ἐργατικῶν Ἐπιμελητηρίων θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ γενικώτερον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὡς πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφοράν, ἀνεξαρτήτως ἐὰν αὕτη εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἢ προαιρετική, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιδέχεται ἀμφισβήτησιν εἶναι, ὅτι αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις πρέπει νὰ ἔχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ προστατεύουν τὰ συμφέροντα τῶν μελῶν των.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος. Συνεχίσατε, κ. Ζάκκα.

§95Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ἢ μᾶλλον τῆς ἐνισχύσεως τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι τεθειμένον. Ὁ μὲ ἐλευθέρας εἰσφορὰς ζῶν συνδικαλισμὸς εἶναι τοῦ παρελθόντος καὶ εἶναι μία ἐφεύρεσις εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας, πρὸς διαιώνισιν τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως καὶ διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ τῶν συμφερόντων της. Ἐφόσον θέλομεν νὰ διορθώσωμεν τὴν κακὴν κατάστασιν τῶν ἐργαζομένων, ὀφείλομεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν συνδικαλισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ προασπιστὴς τῶν δικαίων των. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ Ἐπιμελητηρίων. Εἶναι ἀρκετὸς ὁ νόμος 986) 46 περὶ ἀναλογικῆς εἰς τὰ συνδικᾶτα, ὁ ὁποῖος ὅμως εἶναι ἐν ἀναστολῇ. Σήμερον τὰ συνδικᾶτα θέλουν ἐνίσχυσιν καὶ τοῦτο τὸ μαρτυρεῖ ἡ ἐπιθυμία των νὰ χρηματοδοτηθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Καὶ ἡ χρηματοδότησις γίνεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ διαφθείρῃ καὶ ἔχει δημιουργήσει ἕνα αἴσθημα δυσπιστίας εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ ἀποκαρδιώσεως εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν τὴν κοινωνικὴν πρόοδον. Τὸ καλύτερον σύστημα εἶναι ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τῆς ἀναλογικῆς. Νὰ εἶναι ἐλεύθερος ὅποιος θέλει νὰ μετέχῃ εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Δὲν θὰ ἔχῃ κανένα δικαίωμα νὰ παραπονῆται. Συνεζήτησα τὸ θέμα μὲ τὸν Ζανὼ εἰς τὰ 1950–51 καὶ ἦτο ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ὅτι δὲν χωρεῖ ἀμφιβολία, ὅτι ὅλοι οἱ ἐργάται πρέπει νὰ εἰσφέρουν ὑπὲρ τῆς προόδου των. Μάλιστα τοῦ ἀνέπτυξα τὴν ἀναλογικὴν καὶ εὑρέθη ἀπολύτως σύμφωνος. Εἶπεν, ὅτι ὅπου ἡ οἰκονομία δὲν εἶναι ἀνεπτυγμένη καὶ ὁ συνδικαλισμὸς δὲν εἶναι ἀνεπτυγμένος ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον ἡ καθιέρωσις τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς μὲ τὴν ἀναλογικὴν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Ἄς ἀφήσωμεν τώρα τὰ συνδικαλιστικά. Τὸ θέμα εἶναι πῶς θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἀνεργίας. Χρειάζεται ἀλλαγὴ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ὄχι νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κηδεμονίαν τοῦ ΝΑΤΟ. Ἐκάμαμεν τὸ διϋλιστήριον καὶ θὰ προκαλέσῃ ἀνεργίαν. Διότι τὸ 70% τῶν πετρελαίων προέρχεται ἀπὸ χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν παίρνουν ἀνάλογα εἴδη ἀπὸ ἡμᾶς. Θὰ ἠμπορούσαμε νὰ τὰ φέρνωμε μὲ ἀνταλλαγάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐβελτίωναν τὴν θέσιν τῶν γεωργῶν. Θὰ εἴχομεν αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, θὰ ἠγόραζε περισσότερα εἴδη καὶ θὰ ἐβελτιώνετο κἄπως ἡ κατάστασις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνεργίαν. Ἔπειτα, πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι δύναται ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ ἀνυψώσῃ ὑποανάπτυκτον οἰκονομικῶς χώραν, ὡς εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ὁ ἐπαγγελματίας, ὁ ἐπιχειρηματίας ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ κέρδος. Ἡ ἀνάπτυξις ὅμως τῆς οἰκονομίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἔτσι. Δὲν δύναται ὁ λαὸς νὰ ὑπομένῃ μίαν τοιαύτην κατάστασιν ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχουν χῶραι εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑφίσταται ἀνεργία. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα. Εἶπον, ὅτι φυγομαχεῖ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἄφησε μόνον τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία στρέφεται καθ’ ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι δύναται νὰ κάμῃ κἄτι ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὁποῖον θὰ βελτιώσῃ τὴν κακὴν αὐτὴν κατάστασιν. Εἶναι ζήτημα παιδείας καὶ μόνον 7% τοῦ προϋπολογισμοῦ διατίθενται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Παιδείας. Ἀπὸ τὴν Δημοσίαν Παιδείαν, κύριοι, περιμένει ὁ λαὸς νὰ μορφώσῃ τὰ παιδιά του. Ἀλλὰ μήπως αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις ἔχουν ἐπεκταθῆ εἰς τοὺς ἀγρότας; Ὅλα αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Νομίζω, ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ κατὰ 25%. Ἐπίσης καὶ αἱ συντάξεις. Ἐπίσης πρέπει νὰ μειωθῇ ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ εἰς τὸ ΙΚΑ, πρὸς ὄφελος ὅμως τῶν ἠσφαλισμένων, διότι αὐτοὶ πληρώνουν καὶ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργοδοτῶν, δεδομένου, ὅτι εἰς βάρος τῶν μισθοσυντηρήτων ἐπιρρίπτεται αὕτη. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ παύσουν αἱ παρεμβάσεις εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν. Δὲν δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ ὁ Νομάρχης καὶ νὰ ἀπολύῃ τοὺς ἐπικεφαλῆς τῶν συνδικάτων. Ἡ ἐργατικὴ τάξις πρέπει νὰ ἀναπνεύσῃ ἀέρα ἐλευθερίας, τὸν ὁποῖον δὲν ἔχει ἀπὸ καιρόν. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ δὲν γίνουν δὲν νομίζω, ὅτι δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκαλῇ ἑαυτὴν Δημοκρατικήν. (Χειροκροτήματα).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναφὴς μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν, εἶναι καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Στεφανίδη, ὁ ὁποῖος ὅμως ἀπουσιάζει καὶ ὡς ἐκ τούτου διαγράφεται. Ἐξαντληθέντος ἤδη τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἀνεργίας κλπ. κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν ὥραν 6.30′ ἀπογευματινήν, μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.)