1959.03.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Πέμπτη 19 Μαρτίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Κρῖκος, Η. Παπαηλιοῦ, Δ. Μπαμπάκος, Κ. Ἀποσκίτης, Δ. Καρατζένης, Δ. Λιανουλόπουλος, Π. Σταυρόπουλος, Ι. Τούμπας, Α. Μίχας, Δ. Βουρδουμπᾶς, Β. Βύζας, Γ. Σταμάτης, Ν. Βαρβιτσιώτης Ν. Κοντογιαννόπουλος, Α. Κοντογιάννης, Α. Σχινᾶς, Δ. Λαντζούνης, Ε. Ἀλιπράντης, Λ. Μπίστης, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Θ. Μπάρμπας καὶ Α. Γκίλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν τεχνικοῦ κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Κρῖκος, Θ. Μπάρμπας, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ι. Τούμπας, Α. Κοντογιάννης, Α. Σχινᾶς καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου ΒΝ, καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Οἰκονομίδης, Δ. Λαντζούνης, Α. Σχινᾶς καὶ Κ. Καλκάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικός, Γ. Μεταξᾶς, Π. Σταυρόπουλος, Κ. Ταλιαδοῦρος, Μ. Κοτσώνης καὶ Δ. Κωστῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ πρὸς ἐκσυγχρονισμὸν τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐγκαταστάσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23848) 18.3.1959 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4852) 1959 ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν Ἀνδρέου Ζάκκα ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος, ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 3824)58. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης δι’ ἀντισυνδικαλιστικὰς ἐπεμβάσεις Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν Θεσσαλονίκης καὶ αἰτούσης κατάπαυσιν τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Πλανοδίων Ἰχθυοπωλῶν Πειραιῶς αἰτοῦντος, ὅπως ἀποφευχθῇ ἡ ἀνατίμησις τῶν νωπῶν ἰχθύων κατὰ 30%. Οἱ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., αἰτούσης ἐπέκτασιν τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῆς ἐν λόγῳ τάξεως καὶ εἰς τὰς τοπικὰς ὑγειονομικὰς ἐπιτροπὰς τοῦ Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης, Ν. Καθαροσπόρης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Μετάλλου Χαλκίδος, αἰτοῦντος ἐπαναλειτουργίαν ὅλων τῶν ἀργούντων μεταλλείων, χορήγησιν ἀδείας ἐπεκτάσεως τοῦ ἐργοστασίου Δ.Α.Ρ.Ι.Γ.Κ. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Η. Ἠλιοῦ, καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α., αἰτούσης κατάργησιν τῶν Διοικητικῶν ἐκτοπίσεων καὶ τὴν διάλυσιν τοῦ στρατοπέδου πολιτικῶν ἐξορίστων. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Σ. Διβάρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου γονέων μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Ληξουρίου Κεφαλληνίας, αἰτοῦντος λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Καβάλας αἰτούσης, ἀποτροπὴν μεταφορᾶς δύο καπνεμπορικῶν ἐπιχειρήσεων ἀνεπεξεργάστων καπνῶν εἰς Θεσσαλονίκην. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Β. Α. Τσερπελῆ, κατοίκου Ἀγρινίου, αἰτοῦντος ἀποζημίωσιν διὰ τὸ λεηλατηθὲν ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἐμπόρευμά του. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14032)9.3.59 ἀποφάσεώς του παρέτεινε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου 1959 διὰ τὴν ἀντίστοιχον παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῆς ἐκ δραχ. 172. 064.334,05 ὑπολοίπου ὀφειλῆς τῆς Α.Ε.Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος κ.λ.π.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1391)1938 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων» καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων».

§6Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπίστη, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......».

§7Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπίστη, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ......».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1391)1938 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων» καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 971)23)7)1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 971)23)7)1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)56».

§14Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο μακροτάτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει ἡ συζήτησις νὰ περιορισθῇ ἐπὶ τῶν ἄρθρων διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν παράκλησιν αὐτὴν διατυπώνει καὶ τὸ Προεδρεῖον, ὅπως ἡ συζήτησις περιορισθῇ ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ πρῶτος θὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ὁ κ. Κοθρῆς, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§16Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Εἶναι ἀπαραίτητον διὰ νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν ψῆφόν μας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν δεχόμεθα. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς παρατηρήσεις μας, ἐφ’ ὅσον πράγματι ἐπιδιώκει νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐκθέτει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ τὴν νομοθεσίαν τῶν παγωμένων πιστώσεων δύο προηγουμένων, ἀναφερομένων ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως τοῦ 2810 καὶ τοῦ νόμου 3562 τοῦ 1956. Εἶπον, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν καὶ ὡρισμένας παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ βοηθήσουν τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν καλυτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπιδιώκει μὲ τὸ ἐν προκειμένῳ νομοσχέδιον νὰ ρυθμίσῃ παγίως ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον συμπτωματικῶς ἐρρυθμίσθη μὲ τὰ δύο προηγούμενα νομοσχέδια, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνει. Τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων δὲν ρυθμίζεται οὔτε παγίως οὔτε ὁλοκληρωτικῶς. Ἁπλῶς, ἀντιμετωπίζει περιπτώσεις ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων, ἐνῷ θὰ ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ὅλον θέμα βάσει γενικωτέρων κριτηρίων. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρει, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης νὰ ἐπιβιώσουν αἱ ἐπιχειρήσεις ἐκεῖναι, αἱ οἰκονομικαὶ μονάδες αἱ ὁποῖαι εἶναι χρήσιμοι εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἐνῷ αὐτὴ ἡ ἀρχὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ εἴμεθα σύμφωνοι, ἐν τούτοις, διὰ τῶν περιορισμῶν τοὺς ὁποίους θέτει μὲ τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου ἀντιμετωπίζονται μόνον περιπτώσεις ὡρισμένης κατηγορίας ἐπιχειρήσεων, ἐκείνων αἱ ὁποῖαι συγκεντρώνουν τὰς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ἀναφερομένας προϋποθέσεις. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὸ καθεστὼς τῆς φιλελευθέρας οἰκονομίας, εἰς τὸ ὁποῖον ζῶμεν σήμερον, πράγματι, πρέπει ἡ εὐθύνη τοῦ ὀφειλέτου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του, νὰ ὑφίσταται ἀκεραία. Ἀλλ’ ἐπίσης, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τῆς κατοχῆς κυρίως, ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπιείκεια εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὀφειλῶν τῶν δημιουργηθεισῶν παρὰ τῶν διαφόρων οἰκονομικῶν μονάδων. Ἡ ἐπιείκεια αὐτή, ἡ ὁποία κατέστη κανών, εἶναι βέβαια, φυσικόν, νὰ δημιουργήσῃ ἀδικίας καὶ ἀνισότητας καὶ νὰ θίξῃ καὶ ἔθιξεν ὅλους ἐκείνους τοὺς καλοπίστους ὀφειλέτας, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀλλὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ ληφθῇ καὶ νὰ θεσμοθετηθῇ καὶ ἡ ἐπιείκεια ἀπέναντι τῶν καθυστερούντων ὀφειλετῶν. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη προῆλθε κατὰ τὴν γνώμην μας, ἀπὸ τὴν ἐφαρμοσθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, δὲν ἐφηρμόσθη ἡ ἐνδεδεδειγμένη οἰκονομικὴ πολιτική, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πιστοδοτικὸν θέμα ἀπὸ τοὺς πιστοδοτικοὺς φορεῖς καὶ μάλιστα ἀπὸ φορεῖς ἐξειδικευμένους, λειτουργοῦντας βάσει ἑνὸς ὡλοκληρωμένου οἰκονομικοῦ προγράμματος. Ἐφθάσαμεν σήμερον εἰς σημεῖον ἡ βιομηχανικὴ μας παραγωγὴ νὰ παρουσιάζῃ αὔξησιν καί, ἐν τούτοις, αἱ βιομηχανίαι μας νὰ εὑρίσκωνται εἰς σημεῖον οἰκονομικῆς ἐξουθενώσεως. Αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ὑφισταμένης ὀργανικῆς ἀδυναμίας καὶ γενικωτέρας ἀνωμαλίας εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Βέβαια, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν θὰ συζητήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν οὔτε τὴν βιομηχανικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν σήμερον ὑφίσταται ἡ ἀνωμαλία αὐτή, τῶν παγωμένων πιστώσεων, τοῦτο δὲν βαρύνει μόνον τοὺς ὀφειλέτας, βαρύνει καὶ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διὰ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσαν, ἐβοήθησαν ἢ συνετέλεσαν εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς. Σήμερον ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ θέμα καὶ παραλλήλως ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξαλείψῃ τὰς ἀφορμάς, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τὰς ἀνωμαλίας αὐτὰς καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἐνδεδειγμένην πιστωτικὴν πολιτικὴν μὲ πραγματικὰ εἰδικευμένους πιστοδοτικοὺς φορεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πιστοδοτοῦν τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἐξυπηρετῇ καὶ τὸ συμφέρον τῆς οἰκονομίας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε μέχρι σήμερον ν’ ἀποκτήσῃ ἕνα μόνιμον ὄργανον οἰκονομικοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐμφανίσῃ πλῆρες πρόγραμμα βάσει τοῦ ὁποίου νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις καὶ ἐκτέλεσις τῶν μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτύξουν τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν οἰκονομίαν μας. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἶναι βέβαια εἰδικόν, ἀλλὰ δικαιολογεῖ καὶ τὴν ἀναδρομὴν εἰς τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν νὰ ἐξηγηθοῦν οἱ λόγοι ποὺ ἐπιβάλλουν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ εἶναι διστακτικὸς εἰς τὴν υἱοθέτησιν ὅλων ἐκείνων τῶν παρατηρήσεων καὶ τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ προτείνει διὰ τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ βεβαίως, δὲν λύει τὸ θέμα τὸ πιστοδοτικὸν δὲν ἀντιμετωπίζει ὀργανικὰ καὶ βαθύτερα τὰς ἀφορμάς, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τὰς παγωμένας πιστώσεις. Ἀντιμετωπίζει τὰς συνεπείας τῆς ἐφαρμοσθείσης ἐπὶ τοῦ θέματος οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων, δι’ αὐτὸ, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὀφείλει νὰ μὴ εἶναι διστακτικὸς εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως τροποποιήσεώς του. Ἐπιφυλασσόμεθα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, τὸ ὁποῖον κυρίως καθορίζει τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζονται εἰς τὸν παρόντα νόμον νὰ συμπληρώσωμεν τὰς παρατηρήσεις μας.

§17Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐξηντλήθη τὸ θέμα εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνία κυρίων ὑπάρχει, τὴν ὁποίαν τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τηρήσῃ, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 θὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§19Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡ συμφωνία ἐπραγματοποιήθη καὶ ἐξηντλήθη προχθές.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος ἔχει τὸν λόγον.

§21Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῶν παγωμένων πιστώσεων εἶναι ἄκρως ἀντιπαθητικὸν εἰς τὸ πολὺ κοινὸν τῆς χώρας καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις. Καὶ εἶναι ἀντιπαθητικόν, διότι εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ἑδραιωμένην πλέον γνώμην, ὅτι ἐδόθησαν χρήματα τοῦ λαοῦ εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις χαριστικῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ εἴσπραξις τοῦ λαϊκοῦ αὐτοῦ χρήματος. Ἐν τούτοις, εἰσάγεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τὸ παρὸν νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχονται ὡρισμέναι διευκολύνσεις εἰς τὰς ὀφειλέτιδας ἐπιχειρήσεις ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὡς διατείνεται ἡ Κυβέρνησις νὰ καταστοῦν αὗται βιώσιμοι καὶ τοῦτο χάριν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, τῶν ἐργαζομένων κυρίως εἰς αὐτάς. Γνωρίζων πόσον δύσκολος εἶναι γενικῶς ἐν Ἑλλάδι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον της ὄχι μόνον διὰ τὰς βιομηχανίας καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ὁποίας ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλας τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι, ἐνῷ φαινομενικῶς παρουσιάζονται εἰς ἀνθηρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἐν τῇ πραγματικότητι ἀδυνατοῦν ν’ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς θὰ ἔπρεπε νὰ προφυλάξωμεν. Χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐξετάσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, διὰ ν’ ἀντιληφθῇ μέχρι ποίου σημείου εἶναι βάσιμα τὰ παράπονα τῆς Βιομηχανίας καὶ τοῦ Ἐμπορίου. Ἠμπορεῖ, μέσῳ τῶν Τραπεζῶν ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντλήσῃ ἐπαρκῆ στοιχεῖα πρὸς διαφώτισίν της. Ἀλλὰ μήπως δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἀπόδειξις τῆς δυσπραγίας ἡ διαμαρτύρησις τόσων γραμματίων καὶ ἡ κήρυξις εἰς πτώχευσιν ἀριθμοῦ τινος ἐπιχειρήσεων; Βιομηχανικοί, Ἐμπορικοὶ κλπ. κλάδοι, διαμαρτύρονται δι’ ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς πιστοδοτήσεως. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖ τροχοπέδην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐμπορικῆς κλπ. πίστεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ χαλαρωθοῦν τὰ σχετικὰ μέτρα εἰς κλίμακα μεγαλυτέραν καὶ ὑπὸ εὐνοϊκωτέρους ὅρους νὰ παρέχωνται πιστώσεις. Εἶδα ἔμπορον τῶν Ἀθηνῶν ἔξαλλον, διότι, ἂν καὶ παρεῖχεν ὡς ἐγγύησιν ἀκίνητον ἀξίας ἑπτάμισυ χιλιάδων χρυσῶν λιρῶν καὶ ἐζήτει ὡς δάνειον 300.000 δραχ. ἀντίκρυσεν ἄκαμπτον τὴν ἄρνησιν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν καταθέσεις εἰς τὰς Τραπέζας καὶ ἡ προσφερομένη ἐγγύησις ἦτο ὑπερεπαρκής, τὸ δάνειον ἔπρεπε νὰ δοθῇ. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχουν περιορισμοὶ αὐστηροὶ καὶ ἀδικαιολόγητοι. Ἄλλο σχετικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, εἶναι τὸ τοῦ ὑπάρχοντος εἰς χεῖρας τῶν ἰδιωτῶν μεγάλου ἀποθέματος ἐκ χρυσῶν λιρῶν. Ὁ χρυσὸς αὐτὸς ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους πρέπει νὰ τεθῇ εἰς κυκλοφορίαν, διὰ νὰ διευρυνθοῦν οὕτω αἱ πιστώσεις καὶ αἱ συναλλαγαὶ καὶ νὰ περιορισθῇ ἡ χαρακτηρίζουσα τὴν ἀγοράν μας ἀσφυξία. Ἀκόμη, ὑπάρχει ἕνα σημαντικώτατον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύουν γενικῶς τὰ ἀκίνητα. Σήμερον ὁ δανεισμὸς μὲ ἐγγύησιν τὰ ἀκίνητα εἶναι πολύπλοκος καὶ δυσχερὴς καὶ πρέπει νὰ καθιερωθοῦν μέτρα ἁπλούστερα καὶ διευκολυντικά. Ὁπωσδήποτε, ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ σκέπτεται μόνον τὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ ἀπαρτίζουν τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, ἀλλὰ καὶ ὅλας τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις, διὰ νὰ ἀποκτήσουν καὶ αὐταὶ καὶ τὸ ἐμπόριον κἄποιαν ἄνεσιν, μὲ συνέπειαν ἐκτὸς τῶν ἄλλων νὰ γίνῃ ἀπορρόφησις καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἀνέργων. Ἐὰν δὲν γενικευθοῦν τὰ μέτρα, αἱ ἐπιχειρήσεις μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις θὰ κινήσουν περισσότερον τὴν ἀντιπάθειαν τοῦ Κοινοῦ. Ἡμεῖς θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐπιδιώκετο ἡ εἴσπραξις τῶν ὀφειλομένων, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προβάλλει τοὺς λόγους τῆς κοινωνικῆς ἀνάγκης καὶ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἄγεται εἰς τὴν ἀπόφασιν τῶν διευκολύνσεων. Φρονοῦμεν, ὅμως, ὅτι ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ὀφειλετριῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τοὺς τόκους καί τινας ἄλλας ἐπιβαρύνσεις δὲν λύει τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἐξασφαλίζει τὴν βιωσιμότητα τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων. Τὸ θέμα, δέον ν’ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ριζικώτερα μέτρα. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου πρέπει νὰ λεχθῇ ἢ νὰ γίνουν μεγαλύτερες περικοπὲς εἰς τὰ βάρη τῶν ἀναφερθεισῶν ἐπιχειρήσεων ἢ νὰ βγάλωμεν εἰς τὸν πλειστηριασμὸν τὰ ὑπάρχοντά των. Ἂς ἔλθωμεν τώρα, εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ἀναφέρεται εἰς τὴν σύστασιν ἑνὸς συμβουλίου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνατίθενται μεγάλης εὐρύτητος δικαιοδοσίαι διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς ἐξοφλήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἐπισημαίνω τὰ ἄτοπα διὰ τὴν σύστασιν τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον λέγει, ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον προεδρεύει ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸν προγενέστερον σχετικὸν νόμον, ἡ προεδρία, ὡς ἀνεφέρετο, ἀνῆκεν εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους. Τώρα, ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνο τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἴσως, ἡ ἀλλαγὴ ἐγένετο διὰ ν’ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπονοίας περὶ πιέσεων καὶ κομματισμοῦ εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ ζητήματος τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀλλὰ μὲ τὴν καθιερωμένην μεταβολὴν δυνατὸν νὰ προκύψουν ἀνωμαλίαι, διότι ἐὰν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ὁρίσῃ ἕνα ὑπάλληλον, οὐχὶ ἐκ τῶν ἀνωτέρων διὰ νὰ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου καὶ αὐτὸς πρόκειται νὰ προεδρεύῃ, οἱ κατὰ βαθμὸν ἀνώτεροι ἀπὸ ἐκεῖνον κρατικοὶ ὑπάλληλοι, θὰ ἀντιδράσουν καὶ θὰ προκύψουν οὕτω ἐπιβλαβεῖς προστριβαί, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χωλαίνουν αἱ ἐργασίαι τοῦ Συμβουλίου. Φρονῶ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ καθορισθῇ, ὅτι ὁ εἰς τὸ συμβούλιον ἐκπρόσωπος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δὲν δύναται νὰ εἶναι κατώτερος ὑπάλληλος, ἀλλὰ ἀνώτερος καὶ δὴ ὁ ὑποδιοικητὴς τοὐλάχιστον τῆς Τραπέζης. Κατόπιν, μᾶς λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου, συνιστᾶται μία γραμματεία ἀπὸ ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Συμπεραίνεται, ὅτι ἡ Γραμματεία αὕτη θὰ εἶναι πολυάριθμος. Δεδομένου, δέ, ὅτι τὸ ἔργον τοῦ Συμβουλίου εἶναι βαρὺ καὶ θ’ ἀπαιτήσῃ σοβαρὰν ἀπασχόλησιν, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, οἱ ὑπάλληλοι τῶν ὑπουργείων, οἱ παρὰ τῷ Συμβουλίῳ τούτῳ ἐργαζόμενοι ἔχουν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ὡς πάρεργον διὰ νὰ καταγίνωνται συγχρόνως καὶ μὲ τὰ καθήκοντά των εἰς τὰ ὑπουργεῖα εἰς τὰ ὁποῖα καὶ θὰ ἀνήκουν; Δηλαδὴ θὰ προσέρχωνται εἰς τὰ Γραφεῖα τοῦ Συμβουλίου ἀφοῦ διεκπεραιώσουν τὸ ἔργον των εἰς τὰ ὑπουργεῖα; Ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιούτους ὅρους νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου ἡ ἐξέτασις τῶν πολυαρίθμων αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς αὐτὸ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων Ἐπιχειρήσεων; Φαντάζεσθε τί χρόνος θ’ ἀπαιτηθῇ; Ἀλλ’ ἂν οἱ Κρατικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁρισθησόμενοι διὰ Συμβούλιον τῶν παγωμένων πιστώσεων τύχουν τῆς ἀδείας νὰ μὴ ἐργάζωνται εἰς τὰ ὑπουργεῖα καὶ ἐξ ὁλοκλήρου νὰ εἶναι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Συμβουλίου τῶν παγωμένων πιστώσεων, τότε τί θὰ συμβῇ; Θὰ συμβῇ ἀπουσία των ἀπὸ τὰ ὑπουργεῖα εἰς ἐργασίμους ὥρας καὶ ἑπομένως, δυσκολία ἂν μὴ ἀδυναμία διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Κοινοῦ. Δὲν ἠμπορεῖ καταφανῶς νὰ διεξαχθοῦν δύο συγχρόνως ὑπηρεσίαι. Ἂς μὴ λησμονῆται δὲ ἐντολὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι μὴ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν θέσιν των καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν ὡρῶν ἐργασίας. Ἂς προστεθῇ ἀκόμη, ὅτι μεγάλος ὄγκος ἐργασίας ἀναμένει τὸ Συμβούλιον συμβιβασμοῦ διὰ τὰς παγωμένας πιστώσεις καὶ δι’ αὐτὸ χρειάζονται ὑπάλληλοι τελοῦντες κατ’ ἀποκλειστικότητα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Συμβουλίου. Μὲ τὰ ἡμίμετρα, θ’ ἀπαιτηθῇ μακρότατος χρόνος διὰ νὰ ἐξετασθοῦν ὅλαι αἱ ὑποβληθησόμεναι εἰς τὸ Συμβούλιον αἰτήσεις καὶ νὰ ληφθοῦν ἐπ’ αὐτῶν ἀποφάσεις. Μήπως γνωρίζῃ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς, οὔτε καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς πόσαι αἰτήσεις πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸ Συμβούλιον; Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἐπιβληθῇ εἰδικὴ ἐπιβάρυνσις, διὰ τὴν παροχὴν ἐκτάκτων ἐπιδομάτων εἰς τὴν Γραμματείαν προφανῶς τοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἐὰν ἀποσπασθοῦν ὑπάλληλοι ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα καὶ τὴν Τράπεζαν θὰ λαμβάνουν, ναὶ ἢ ὄχι, τόν μισθόν των; Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀσφαλῶς θὰ τὸν λαμβάνουν πρέπει νὰ καθιερώσωμεν δι’ αὐτοὺς καὶ προσθέτους ἀποδοχάς; Θὰ τοὺς κάμωμεν κατὰ ἕνα τρόπον προνομιούχους διὰ νὰ δυσφοροῦν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι, οἱ μὴ τυγχάνοντες ἐκτάκτων ἐπιδομάτων; Ἀλλ’ ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ κύριον ζήτημα. Καλῶς ἢ κακῶς, θεσπίζονται μέτρα διὰ νὰ διευκολυνθοῦν κἄπως αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ἔχουσαι σχέσιν μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ὑφίσταται οἰκονομικὸν πρόβλημα δι’ ὅλας σχεδὸν τὰς βιομηχανικὰς καὶ ἐμπορικὰς καὶ ἄλλας ἐπιχειρήσεις τῆς χώρας καὶ πρέπει νὰ γίνῃ μία εὐρυτέρα ἔρευνα διὰ νὰ διαπιστωθῇ μέχρι ποίου σημείου μαστίζονται ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην οἰκονομικὴν κρίσιν, διὰ νὰ ἀχθῇ ἡ Πολιτεία εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων πρὸς συγκράτησίν των. Πάντως οἱ μεγάλοι περιορισμοὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν πιστοδότησιν, πρέπει νὰ χαλαρωθοῦν, διὰ νὰ ἀναπνεύσῃ ἡ ἀγορὰ καὶ ἀκόμη πρέπει νὰ ἁπλοποιηθῇ ἡ διαδικασία, προκειμένου περὶ δανεισμοῦ μὲ ἐγγύησιν τῆς ἀκινήτου περιουσίας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τζαμπάζης ἔχει τὸν λόγον.

§23Ι. ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κηδόμενος τοῦ πολυτίμου χρόνου τοῦ Σώματος, θὰ εἶμαι συντομώτατος καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ ἐπαναλάβω, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τόσον ἐπιτυχῶς, σαφῶς καὶ ἐναργῶς ἐξετέθησαν ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων. Ἐὰν ὑποχρεωθῶ εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, θὰ πράξω τοῦτο μόνον διὰ νὰ ἐκφέρω ἀντίθετον γνώμην πρὸς αὐτοὺς, ἢ διὰ νὰ ὑπερθεματίσω εἰς ὡρισμένας ἀπόψεις. Εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι, ἀποτελεῖ θλιβερὰν πραγματικότητα ἡ παταγώδης ἀποτυχία τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀναγκαστικῶν διαχειρίσεων. Οἱ λόγοι τῆς ἀποτυχίας εἶναι πολλοί, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶχεν οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν σημασίαν νὰ ἀναφερθοῦν οὗτοι. Τὸ ζήτημα δὲν ἔγκειται ἐδῶ. Ἔγκειται εἰς τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ὁριστικῆς ρυθμίσεως, ὡς πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη ὑπὸ ἄλλου συναδέλφου, τοῦ ὅλου θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων, εἰς τρόπον ὥστε οἱ μὲν παγωμένοι ὀφειλέται νὰ παύσουν νὰ θεωροῦνται ἀπόβλητοι τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας, οἱ δὲ πιστωταὶ προσγειούμενοι εἰς τὴν στυγνὴν πραγματικότητα, νὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ τὸ δυνατόν. Εἶμαι ὑπὲρ τῶν παγωμένων ὀφειλετῶν. Πιστεύω, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἐν πολλοῖς ἐσυκοφαντήθησαν καὶ ἐν πολλοῖς ἐπροδόθησαν. Τὰ δύο κυριώτερα ἀντιτεινόμενα ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου εἶναι: α) Διατί, ἐφ’ ὅσον ὁ φυσικὸς φορεὺς μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἀποκομίζει τὰ κέρδη, νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν τὰς ζημίας νὰ πληρώνῃ τὸ σύνολον. Καί, ὅτι πρέπει κἄποτε νὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ λειτουργήσουν οἱ ὀρθόδοξοι ἐμπορικοὶ νόμοι. Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἐὰν ἐπειθόμην, ἐὰν εἶχον σχηματίσει τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἰς τὰ κρίσιμα χρονικὰ σημεῖα δι’ ἑκάστην ἐπιχείρησιν, εἶχον λειτουργήσει οἱ ὀρθόδοξοι ἐμπορικοὶ νόμοι. Ἀλλὰ ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι συνέβη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Δὲν δύναμαι νὰ θεωρήσω λειτουργίαν ὀρθοδόξου ἐμπορικοῦ νόμου τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματος τοῦ ἔτους 1953. Οὔτε τὴν ἀπότομον καθιέρωσιν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, οὔτε τὸν ἐξ ἀνάγκης τοκογλυφικὸν δανεισμὸν καὶ τὴν ἐξόφλησιν τούτου εἰς χρυσᾶς λίρας. Οὔτε, ἀκόμη, τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων δι’ ὑπερβολικῶν προστίμων, προσθέτων προσαυξήσεων εἰς τὰς βασικὰς ὀφειλὰς φόρων. Ἄλλο ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀντετάχθη ἐναντίον τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι οἱ παγωμένοι ὀφειλέται πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι κἄποτε τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἔλαβον, πρέπει νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς βάσεις των, δηλαδὴ εἰς τὸ Δημόσιον, τὸν ΟΧΟΑ, Τραπέζας κλπ., ὀρθὴ ἡ διατυπουμένη ἄποψις. Διὰ τῆς διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος τούτου καταπίπτει τὸ μετὰ τόσης ἐμφαντικότητος καὶ φανατικότητος ἀντιτεινόμενον ἐναντίον τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου ἐπιχείρημα περὶ ἐξατομικεύσεως τῶν κερδῶν καὶ κοινωνικοποιήσεως τῶν ζημιῶν. Διότι ἐὰν ὑπῆρχον στρατῶνες, καταστραφέντες ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, ἡ ζημία θὰ ἐβάρυνε ναὶ ἢ οὒ τὸ σύνολον; Ἢ μήπως τὸ Δημόσιον κατέβαλεν ἀποζημίωσιν διὰ τὰ καταστραφέντα αὐτὰ κτίρια; Ἀκόμη, ἐρωτῶ. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ 1953 ἔβλαψεν ἢ ὠφέλησε τὸ σύνολον; Ἐὰν μὲν ἔβλαψε, διατὶ νὰ γίνῃ; Καὶ μάλιστα, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν λεγομένων παγωμένων ὀφειλετῶν; Ἐὰν δὲ ὠφέλησε, διατὶ τὰ ὠφελήματα τῆς ἀναπροσαρμογῆς νὰ ὠφελήσουν τινὰς μόνον; Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, μήπως τὸ δημόσιον καὶ οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται ἐν ἀπολύτῳ τάξει πρὸς τοὺς παγωμένους ὀφειλέτας ἢ μήπως καὶ αὐτοὶ συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ παγώσουν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ θεωροῦνται σήμερον οἱ παγωμένοι ὀφειλέται ὡς ἀπόβλητοι τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας; Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν 9 ἐργοστάσια, μεγάλαι οἰκονομικαὶ μονάδες ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἐγένοντο παρανάλωμα τοῦ πυρὸς ἐκ μέρους τῶν συμμοριτῶν καὶ τὰ ἐμπορεύματά των ἡρπάγησαν, χωρὶς νὰ καταβληθῇ καμμία ἀποζημίωσις. Ἐν συνεχείᾳ τὸ 1953 μὲ τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν διπλασιάζονται αἱ ὀφειλαί των. Τὸ Δημόσιον, στερούμενον στρατώνων εἰς τὴν Νάουσαν, ἐγκαθιστᾷ τὰς στρατιωτικὰς μονάδας εἰς τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν αὐτῶν τῶν μεγάλων ἐργοστασίων καὶ τὸ Κράτος δὲ δὲν ᾐσθάνθη οὐδὲ τὴν ἠθικὴν τοὐλάχιστον ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ κἄποιαν πρόνοιαν, ὥστε διὰ μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως νὰ δυνηθοῦν αἱ μεγάλαι αὐταὶ οἰκονομικαὶ μονάδες νὰ τεθοῦν καὶ πάλιν ἐν λειτουργίᾳ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἐπιχειρήσεις τῆς Ναούσης δὲν ζητοῦν εὐθανασίαν. Θέλουν καὶ πρέπει νὰ βοηθηθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ διὰ νὰ ἐπανεύρουν καὶ πάλιν τὴν ζωήν των. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου.

§25Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, μίαν βασικὴν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ὁ κ. ὑπουργός, συνιστᾷ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ φροντίζῃ διὰ τοὺς συμβιβασμούς. Ἀλλ’ ἐνῷ ἐκπροσωποῦνται ὅλοι οἱ πιστωταί, ἡ Τράπεζα, τὸ Δημόσιον, τὸ Ι.Κ.Α., δὲν ἐκπροσωποῦνται οἱ ἐργαζόμενοι. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ὡς μικροτέρας σημασίας τοὺς ἐργαζομένους ὡς πιστωτάς. Ἐὰν ὁ ΟΧΟΑ ἔδωσεν ὡρισμένα ἑκατομμύρια καὶ ἡ Τράπεζα καὶ τὸ Δημόσιον ἐπίσης καὶ ἔχουν ἀνέλθει αὐτὰ εἰς ἕνα συνολικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν ἔκθεσίν του τὴν ὁποίαν κατέθεσε, δὲν θὰ πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ὡς μικροτέρας σημασίας τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἔχουν κατακρατήσει αἱ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις εἴτε διὰ μισθούς, εἴτε ὡς καταθέσεις ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, εἴτε καταθέσεις ὀφειλομένας πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ὑπάρχουν 80 ἑκατομμ. τὰ ὁποῖα αἱ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις ὀφείλουν εἰς τὸ ΙΚΑ. Πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν 80 ἑκατομ. θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἑκατομμύρια. Διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ ΙΚΑ εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλουν, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ οἱ κλαδικοὶ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, τὰ ἐπικουρικὰ Ταμεῖα, τὰ Ταμεῖα κυρίας ἀσφαλίσεως κλπ. Καὶ πέραν αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἕνα ποσὸν 10 ἑκατομ., διὰ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ ἔχουν μηνυθῆ ἐπὶ ὑπεξαιρέσει. Καὶ τὸ ποσὸν αὐτό, δὲν λαμβάνεται πρόνοια νὰ ἐξαιρεθῇ, τέλος πάντων, τοῦ συμβιβασμοῦ. Ἐὰν ὁ ἐργάτης ἀπὸ τὸν μισθόν του ἐπλήρωσε τὸ 7½% πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ ὁ ἐργοδότης ἦτο ὑποχρεωμένος ἐντὸς μηνὸς νὰ τὸ καταθέσῃ εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ δὲν τὸ κατέθεσεν, ἀλλὰ τὸ μετέτρεψεν εἰς παγωμένην πίστωσιν, διατὶ δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ ποσὸν αὐτὸ τοὐλάχιστον νὰ ἐξαιρεθῇ τοῦ συμβιβασμοῦ; Δηλαδή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ συμβιβασμὸς διὰ τὰ ποσὰ αὐτά, ἔστω καὶ μικρά. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους νὰ κρατοῦν τὶς εἰσφορές, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ δίδωνται εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ αἱ εἰσφοραὶ αὐταὶ νὰ παγώνουν καὶ νὰ τοὺς ἐπιτρέπετε νὰ γίνεται συμβιβασμός. Θὰ ἔπρεπε τὰ ποσὰ αὐτὰ νὰ ἐξαιρεθοῦν. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθῇ καὶ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ μισθούς. Ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, αἱ ὁποῖαι εἶπον εἰς τοὺς ἐργαζομένους, τί θέλετε, ἢ πρέπει νὰ κλείσῃ τὸ ἐργοστάσιον, ἢ πρέπει νὰ μᾶς πιστώσητε ἕνα διάστημα, ἕως ὅτου πάρουμε δάνειον. Οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμουν ἀλλοιῶς, ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ φανοῦν ἀλληλέγγυοι πρὸς τὸν ἐπιχειρηματίαν. Αἱ ἐπιχειρήσεις, ὅμως, αὐταί, ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ἔτσι οἱ ἐργαζόμενοι ἔχασαν τοὺς μισθούς των. Νομίζουν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ εἰδικὴ πρόνοια διὰ τὰ ὀφειλόμενα εἰς μισθούς, νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ νὰ ἐξοφλοῦνται κατὰ προτίμησιν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, πῶς σκέπτεσθε. Διατὶ δίδετε μεγαλυτέραν ἀξίαν εἰς τὰ δισεκατομμύρια τῶν Τραπεζῶν καὶ Ὀργανισμῶν τοῦ Κράτους καὶ δὲν δίδετε τοὐλάχιστον ἴσην ἀξίαν πρὸς τὶς 2.000, 3.000 καὶ 4.000 μιᾶς ἐργατικῆς οἰκογενείας; Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δὲν κλονίζεται, ἡ ἐργατικὴ οἰκογένεια κλονίζεται καὶ καταστρέφεται. Δὲν λαμβάνονται, λοιπόν, μέτρα ἐξαιρέσεως. Δὲν λαμβάνονται μέτρα ἐπίσης τοῦ νὰ ἐκπροσωπηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι. Τὰ συμφέροντά των δὲν νομίζω, ὅτι ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὁποία ἔχει λάβει ἀπολυταρχικὴν ἐξουσίαν. Ὁ Διοικητὴς διορίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπολύεται ἀπὸ αὐτήν. Ὁ Διοικητὴς τοῦ ΙΚΑ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθῇ τὰς κατευθύνσεις τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, ὅσοι δὲν ἠκολούθησαν τὰς ὁδηγίας της καὶ ὅτι ἠθέλησαν νὰ εἴπουν ποία εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ Ι.Κ.Α., ἀντικατεστάθησαν. Παράδειγμα ἔχομεν τὸν κ. Κεραμιδᾶν, ὁ ὁποῖος ἀντικατεστάθη, διότι εἶπε ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις εἰς τὸ ΙΚΑ. Πῶς, ἑπομένως, θὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ συμφέροντα τῶν ἠσφαλισμένων; Μόνον ὅταν ἐκπροσωπηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸ Συμβούλιον. Δὲν ἔχω καμμίαν συμπάθειαν πρὸς τὴν σημερινὴν διοίκησιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, ἀλλὰ πάρετε ἐκπρόσωπον τῆς Γενικῆς Διοικήσεως τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ φωνὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Συμβούλιον. Οἱ ἐργαζόμενοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἕνα ἰσότιμον μέλος τοῦ Συμβουλίου. Ἡ πρότασίς μου, κύριε ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ ὑπάρχῃ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργαζομένων, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ συμβιβασμοῦ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὑπεξαιρεθῆ ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται εἰς μισθούς. Δηλαδή, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπιχείρησις νὰ προχωρήσῃ εἰς συμβιβασμόν, ἐὰν προηγουμένως τὰ χρήματα δὲν ἐξοφληθοῦν κατὰ προτίμησιν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ παρατήρησις εἶναι δικαία, διότι οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ τὸ ΙΚΑ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν συντάξεις. Θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ τροποποιήσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ ἄρθρον, ὅμως, αὐτό, ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι προβλέπει τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀποφασιστικὴν γνώμην ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ρυθμίσεως τῆς τύχης τῶν ὀφειλῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἤδη τὸ γεγονός, ὅτι συνιστᾶται ἕνα τοιούτου εἴδους Συμβούλιον, μᾶς δίδει τὸ μέτρον τῆς γενικῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα καὶ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν. Τὸ πρόβλημα τῶν καθυστερήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον τὴν ὀνομασίαν τῶν παγωμένων πιστώσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ οἱονδήποτε δικονομικὸν τρόπον καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ βασικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον μέχρι σήμερον ὅλαι αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἀπέτυχον. Κύριε ὑπουργὲ καὶ κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ καταστῇ εἰς ὅλους μας σαφές, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων συνδέεται ἀρρήκτως μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Τραπεζικοῦ συστήματος εἰς τὴν χώραν μας. Μία πίστωσις, διδομένη χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἡ στοιχειώδης προϋπόθεσις καὶ αἱ ἐγγυήσεις ἐξοφλήσεώς της, ἔγινε μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου παγωμένη καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην καὶ πέραν, κανεὶς νόμος, ὁσονδήποτε τέλειος, καμμία δικονομικὴ διάταξις, καμμία ἐκ τῶν ὑστέρων προσπάθεια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσῃ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Μία ἀπὸ τὰς βασικὰς διαπιστώσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς εἰσάγουν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ Τραπεζικὸν σύστημα νοσεῖ εἰς τὴν χώραν μας, εἶναι αὐτὴ ἡ δημιουργία τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ ἐὰν ἀναλύσῃ κανεὶς τὸν κατάλογον, ἀσχέτως οἱασδήποτε ἄλλης παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ, θὰ παρατηρήσῃ, ὅτι αἱ Τράπεζαι, αἱ κατ’ ἐξοχὴν ἰδιωτικαί, ἐκεῖναι δηλαδὴ αἱ ὁποῖαι δὲν ὑφίσταντο κρατικὸν ἐπηρεασμόν, ἄμεσον ἢ ἔμμεσον, αἱ ὁποῖαι ἐπροστάτευσαν τὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα τῶν μετόχων των, εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν δημιουργήσει παγωμένας πιστώσεις, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐδεινοπάθησεν, ὡς γνωστόν, τὰ τελευταῖα χρόνια, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει τὴν κυρίαν συμμετοχὴν εἰς τὸν ὄγκον τῶν παγωμένων πιστώσεων. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀσχέτως οἱουδήποτε νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ περὶ αὐτοῦ, ἀσχέτως τῶν ἐπὶ μέρους δικονομικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ψηφισθοῦν, ἐὰν ὄντως ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ ὡς πρόβλημα παρελθόντος, ἀλλὰ καὶ ὡς φόβον τοῦ μέλλοντος, πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν βάσιν του τὸ τραπεζικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας. Μόνον ἕνας τραπεζίτης εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποφύγῃ αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα καὶ εἶναι ἐνδεχομένως εἰς θέσιν νὰ ἐπανορθώσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀκόμη καὶ σήμερον ἐπανορθοῦται. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ βασικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ κάμω εἰς τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἡ δευτέρα παρατήρησις τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ κάμω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ τάσις τῆς παροχῆς διευκολύνσεων, γίνεται ἴσως ἐξ ἀνάγκης αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι ὑπάρχει μία δημιουργημένη κατάστασις. Ἡ δημιουργημένη, ὅμως, κατάστασις ὀφείλεται εἰς τελείως συμπτωματικοὺς λόγους. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ προϊστορία τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς νομικοῦ καθεστῶτος ἐν ὄψει, τοῦ ὁποίου συζητεῖται καὶ ψηφίζεται τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶναι εἰς ὅλους γνωστή. Καὶ ἔτσι συνέβη, ἐκ λόγων συμπτωματικῶν — ἐπαναλαμβάνω— οἱ ὁποῖοι δὲν ἀναφέρονται εἰς οὐδὲν γενικώτερον κριτήριον, νὰ ὑπάγωνται ὡρισμέναι ἐπιχειρήσεις εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ νὰ μὴ ὑπάγωνται ἄλλαι. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ αὐτὸ τὸ λέγω ἐν ὄψει τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ, ἐὰν ὄντως θέλῃ νὰ κάμῃ σοβαρὰν καὶ ἔντιμον συζήτησιν τοῦ θέματος, νὰ σταθῇ εἰς τὸ συμπτωματικὸν γεγονός, ὅτι εὑρέθησαν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ὡρισμέναι ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ἀποκλείσῃ, πρὸς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν, δικαίαν διεύρυνσιν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, σταματήσωμεν εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν φαίνεται, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀκολουθήσῃ ὁ ἀξιότιμος παριστάμενος κ. ὑπουργός, τότε θὰ ἐπιβεβαιώσωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον συχνάκις συνέβη εἰς τὰς τροπολογίας μας, θὰ ἐπιβεβαιώσωμεν, ὅτι ἀρκεῖ κἄποτε νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον ἀμελέτητον, ἄστοχον, ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἐπ’ ἄπειρον τὸ καθεστὼς αὐτὸ καὶ διὰ νὰ ἐπιβεβαιωθῇ, ὅτι οὐδεὶς δὲν τολμᾷ νὰ μπῇ εἰς τὴν οὐσίαν ἑνὸς προβλήματος, ἀλλὰ ἀρκεῖται νὰ συντηρήσῃ τὴν κατάστασιν, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν δρόμον τῆς εὐκολίας. Ἐφ’ ὅσον καλῶς ἢ κακῶς —κακῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν— ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα εἰς τὴν βάσιν ποὺ ἀντιμετωπίζεται καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν, ὡς πρὸς τὴν βάσιν αὐτήν, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀντιμετωπίσῃ οὐσιαστικῶς ὡρισμένας τροπολογίας καὶ νὰ μὴ σταθῇ εἰς τὴν βάσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό. Διότι —ἐπαναλαμβάνω — οὐδὲν κριτήριον δὲν ὑπῆρξεν ὡς πρὸς τὸν προσδιορισμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν, ἀλλὰ τελείως συμπτωματικοὶ λόγοι συνετέλεσαν πρὸς τοῦτο. Ἀναγκάζομαι, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν αὐτὴν καὶ νομίζω, ὅτι ὁ παρευρισκόμενος φίλος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸ Σῶμα, διότι ἀπὸ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ, θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ὅλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρόκειται οὐσιαστικῶς νὰ ἀσχοληθῇ ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου οὐσιαστικοῦ θέματος, ἢ ἐὰν θὰ κληθῇ καὶ πάλιν νὰ εὐλογήσῃ, τὴν συντήρησιν ἑνὸς καθεστῶτος, διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι ἐδῶ μέσα, ὅλοι ἔχομεν βαθυτάτας ἐπιφυλάξεις.

§28Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τροπολογίαι θὰ γίνουν δεκταί, ἢ ὄχι;

§29Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία δήλωσις ἐκ τῶν προτέρων περὶ τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν δεκταί, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν. Καὶ ἐὰν ἀκόμη, λοιπόν, γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημά σας, δὲν θὰ ὠφέλει εἰς τίποτε ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν τῆς συζητήσεως, διότι οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τροπολογίας, ἀσφαλῶς θὰ τὰς ἀναπτύξουν. Προτιμότερον, λοιπόν, εἶναι νὰ ἀκούσωμεν τὰς ἀπόψεις των καὶ κατόπιν νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Πάντως, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνουν δεκταί.

§30Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὀρθῶς ἐθέσατε τὸ θέμα. Διάφορος ἀπάντησις, θὰ ἦτο ἀπέναντι τῆς Βουλῆς ἄτοπος.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§32Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς μοῦ ἐδόθη καὶ πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν ἡ εὐκαιρία, κατὰ μίαν διακοπήν, εἰς ὁμιλίαν προλαλήσαντος συναδέλφου, νὰ εἴπω, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι ἡ προστασία τοῦ ἀτυχήσαντος υἱοῦ, τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Μέχρι σήμερον ὁ τόπος αὐτός, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔχει ὑποστῆ πάρα πολλὰς ταλαιπωρίας εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Ὁ κ. Μητσοτάκης, προηγουμένως, ἀνέφερεν ὡς ἀφορμὴν τῶν ταλαιπωριῶν αὐτῶν, τὴν ἔλλειψιν ὑγιοῦς τραπεζιτικοῦ συστήματος. Εἰς αὐτὸ ἐγώ, ὀφείλω νὰ προσθέσω, εἰς τὸν τομέα εἰδικῶς τὸν τραπεζιτικόν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ὅλα τὰ ἄλλα, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ, δυστυχῶς, δημιουργηθεῖσα, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, μονοπώλησις τῆς πίστεως εἰς ἐλάχιστα χέρια, ἡ ὁποία ἀποβαίνει —κατὰ τὴν ἐμὴν πάλιν γνώμην— ὄχι εἰς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ εἰς βάρος αὐτῆς. Πλὴν ὅμως τοῦ λόγου αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος λόγος, ἡ ἀνυπαρξία, κατὰ τὴν γνώμην μου, βιομηχανικῆς πολιτικῆς. Κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον, εἰς πολλοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἐγένοντο προσπάθειαι σοβαραί. Εἰς τὸν τομέα τῆς βιομηχανίας, δυστυχῶς, ἐπηρεαζόμενοι, εἴτε ἀπὸ φιλικὴν διάθεσιν, εἴτε ἀπὸ τὸ κομφούζιον, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐδώσαμεν ἀδείας καὶ ἐδημιουργήσαμε βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἀντὶ καλοῦ, ἐδημιούργησαν κακὸν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τώρα δὲ τελευταίως, μὲ τὴν ἤδη δημιουργηθεῖσαν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, αἱ συνέπειαι τῆς ἀνυπαρξίας βιομηχανικῆς πολιτικῆς, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι σκληρότεραι διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐλλείψεως πολιτικῆς ἐν προκειμένῳ, ὑπῆρξε τὸ γονάτισμα ὅλων σχεδὸν τῶν βιομηχανιῶν, φοβοῦμαι δέ, ὅτι τὸ κακὸν θὰ συνεχισθῇ, ἐὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν περιλάβῃ ὡρισμένας διατάξεις, διασφαλιζούσας τὰς μὴ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις Θὰ ἔχωμεν, λοιπόν, καὶ ἄλλας συνεπείας· ὡς πρόχειρον παράδειγμα, θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς βιομηχανίας Λαναρᾶ. Ὅλοι γνωρίζομεν, τί προσέφερεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Δυστυχῶς, ὅμως, διότι δὲν ὑπῆρξε βιομηχανικὴ πολιτικὴ εἰς τὴν πατρίδα μας καὶ διότι ὑπέστη ἀφαντάστους ταλαιπωρίας, ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἠναγκάσθη νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Πρὸ δύο, λοιπόν, ἡμερῶν, ἦλθεν εἰς χεῖράς μου σημείωμα τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς, ἐνδεικτικὸν τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον κινεῖται σήμερον. Βάσει τοῦ σημειώματος αὐτοῦ, ἡ Ἑταιρεία, ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος δύο ἐτῶν, μόνον διὰ δικηγορικὴν ἀμοιβήν, διότι φαίνεται, ὅτι ὁ Διαχειριστὴς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως δὲν ὑπῆρξεν ἄξιος τῆς ἀποστολῆς του, ἐπλήρωσεν 6.500.000 δραχμάς. Ἔχω, κύριοι, καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ μνημονεύσω, διότι εὑρίσκομαι καὶ εἰς τὸ ἀντίπαλον πολιτικὸν στρατόπεδον τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς, πρόκειται περὶ τῆς βιομηχανίας τῆς Θεσσαλονίκης Μέλισσα. Ἔχω, λοιπόν, εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτή, ἡ ὁποία ἐπλήρωσεν ἐντὸς 4ετίας 7.500.000 δραχμὰς φόρους, ἔχει εἰς τὰς ἀποθήκας της κατασχεμένα ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐμπορεύματα ἀξίας 6.000.000 δραχμῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδεσμεύονται καὶ ἔτσι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ πηγαίνει κἄθε ἡμέραν καὶ πάρα κάτω. Ὑπάρχουν πάρα πολλαὶ τοιαῦται περιπτώσεις, ὑπάρχουν καὶ ἀντίθετες περιπτώσεις, ὅπως εἶναι αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι κατωχυροῦνται μὲ τὴν ἀνωνυμίαν, ὑπὸ τὸν τίτλον τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Μία τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου. Καὶ ἐρωτᾶται, κατὰ ποῖον συλλογισμὸν θὰ βοηθηθῶ ἐγώ, ἡ ἑταιρεία ἡ ἰδική μου, ἡ ἀνώνυμος ἑταιρεία, ἡ ὁποία ὀφείλει ὄχι εἰς τὸν Ο.Χ. Ο.Α., καθ’ ὃν χρόνον ἐγὼ εἶμαι ἰδιοκτήτης οἰκιῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔπρεπε, ἐὰν εἶχα τὸ στοιχειῶδες φιλότιμον, νὰ πωλήσω, ὥστε νὰ πληρώσω τοὺς δανειστάς μου. Νομίζω, ὅτι ἔπρεπε, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ διαστολὴ νὰ εἶναι πάρα πολὺ μελετημένη καὶ ἡ ἐπιλογὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ βοηθηθοῦν, πάρα πολὺ ἐπιμελημένη. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, δὲν νομίζω, καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 1, δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἀναφερομένους ἀντιπροσώπους, τοὺς ὁποίους προτείνει, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. ὑπουργός. Ἤδη, προτείναμεν ἀντιπροσώπους τοῦ ΟΧΟΑ, τοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Καὶ ἐρωτᾶται, κατ’ ἀρχήν, κατὰ ποῖον συλλογισμὸν τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ ὑπευθύνως βιομηχανικὴν πολιτικὴν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν θὰ ἔχῃ ἐκπρόσωπον εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ περὶ τῆς βιωσιμότητος ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Δεύτερον, προηγουμένως, ὁ κ. συνάδελφος, ἀνέφερε τὴν περίπτωσιν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. Πράγματι, δὲν θὰ πρέπει οἱ ἐργαζόμενοι, διότι συνήθως εἰς ὅλα τὰ νομοσχέδια, εἴτε τὸ πιστεύομεν, εἴτε ὄχι, ἐμφανίζομεν ὅτι προσπαθοῦμεν πάντοτε, νὰ ἀγωνιζώμεθα διὰ νὰ βοηθήσωμεν κυρίως τοὺς ἐργαζομένους τῆς χώρας αὐτῆς. Ἀλλά, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα λόγον καὶ οἱ ἴδιοι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ περὶ τῆς βιωσιμότητος ἢ ὄχι τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸν νόμον αὐτόν. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπόν, ὄχι ἀντιπρόσωπον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, διότι ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία εἶναι κἄτι πάρα πολὺ μεγάλο καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καὶ ὑπεύθυνον γνώμην διὰ τὰ κατὰ τόπους εἰδικὰ προβλήματα. Θὰ ἐπρότεινα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Ἐν συνεχείᾳ, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι πιστωταί. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ἀγορεύων πρὸ ἡμερῶν, ἐζήτησε τὴν προσθήκην ἑνὸς δικαστοῦ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι οἱ Δικασταὶ δὲν θὰ εἶναι οἱ κατάλληλοι διὰ τὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἀντεπρότεινα τὴν προσθήκην καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, ὁ ὁποῖος, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, νὰ ἐκπροσωπῇ ὑπευθύνως καὶ τοὺς πιστωτὰς τῆς ἑταιρείας αὐτῆς. Ἐγὼ προτείνω, ἐπίσης, μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν, καὶ τὴν ἀναφέρω εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐπειδὴ ἐλέχθη, τὸ θέμα τῆς ἐξαιρέσεως τῶν συμβιβασμῶν, γύρω ἀπὸ τὰ ἐργατικά, μίαν τροπολογίαν, βάσει τῆς ὁποίας ζητῶ, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ζητῶ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου καὶ λέγω ἐπὶ λέξει: «......... (ἀναγινώσκει) .........». Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία, ὡς εἶναι διατυπωμένη, πρέπει νὰ ἱκανοποιῇ, ἀκριβῶς, ἐκείνους, διὰ τοὺς ὁποίους αὐτὴν τὴν στιγμήν, τοὐλάχιστον, λέγομεν, ὅτι ἐργαζόμεθα, δηλαδή, διὰ τοὺς ἀπορωτέρους ἐκ τῶν πιστωτῶν τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν. Ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς, ἔχω νὰ τονίσω, κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ εἰς ἄλλον ἄρθρον, τὸ θέμα τῆς λεγομένης ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς. Ἐπειδὴ καὶ πάλιν, δυστυχῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ πίστις ἔχει μονοπωληθῆ, νομίζω, ὅτι τῆς τοιαύτης ἐπιστολῆς τῆς ἐγγυητικῆς, δὲν θὰ τύχουν παρὰ μόνον εὐνοούμενοι τῶν Διοικήσεων τῶν Τραπεζῶν, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὸ θέμα τῆς πίστεως σήμερον. Ἐπειδὴ δέ, ἐπὶ πλέον, καὶ δύναμαι νὰ γνωρίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔχει πάρα πολλὰ συμφέροντα εἰς ἐλαχίστας ἐπιχειρήσεις, φοβοῦμαι, ὅτι ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν θὰ τύχουν μόνον αἱ ἐπιχειρήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀπολαμβάνουν τῆς συμπαθείας καὶ τῆς εἰδικῆς προστασίας τῶν Τραπεζῶν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν θέλωμεν, ἐπὶ πλέον, νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὴν ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν, ἐρωτᾶται, κατὰ ποίαν λογικὴν διατυποῦται, ὡς διατυποῦται, τὸ ἄρθρον 8;

§33Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θέλω νὰ παρακολουθήσω τὴν τροπολογίαν σας, ἀλλὰ εἰς τὸ οἰκεῖον ἄρθρον.

§34Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ διακόψω καὶ νὰ ἐπανέλθω. Διὰ τὸ ἄρθρον 1, προτείνω τὴν προσθήκην ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος, κατ’ ἐμέ, εἶναι ἀπαραίτητος, διότι δὲν ἀσκοῦν αἱ Τράπεζαι βιομηχανικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας, ἀλλὰ ἀσκεῖ ταύτην ὑπευθύνως τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἐπίσης, θὰ συμφωνήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην, ἐὰν θέλετε πράγματι νὰ μὴ ἔχωμεν περιπετείας εἰς τὸ μέλλον, νὰ ληφθῇ πρόνοια, αἱ διατάξεις αὐταὶ νὰ ἔχουν ποίαν τινα ἐλαστικότητα, ὥστε νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ ἄλλαι τινὲς περιπτώσεις, ὥστε νὰ μὴ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φέρωμεν καὶ ἄλλο νομοθέτημα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§36Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἀντιλήψεις μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὰς ἐξέθεσα κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Θὰ μοῦ δοθῇ καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω ὡρισμένας παρατηρήσεις. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, θὰ εἶχα νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν προεδρίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ παλαιὸν ἄρθρον ὡς ἔχει, δηλαδὴ νὰ προεδρεύεται ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη αὐτὴ ἡ μεταβολή, ἡ ὁποία ἐπέρχεται.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τερματίζεται ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§38Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν, εἶναι μέχρις ἑνὸς σημείου, ὀρθαί, ἐν τούτοις, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δυσχερὲς καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο χρήσιμον, θὰ ἦτο νὰ κάμωμεν ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἀπόψεων. Θὰ ἔδει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τέρμα, χωρὶς νὰ προκαλέσωμεν γενικωτέρας ἀναταραχὰς ἢ νὰ δημιουργήσωμεν εἰδικωτέρας περιπτώσεις. Εἰδικῶς, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ δεχθοῦν κατὰ βάσιν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Βέβαια, δὲν ἀποκρύπτω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δικαιολογήσῃ κανεὶς καὶ νὰ θεωρήσῃ ὡς χρήσιμον τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ Συμβούλιον αὐτό, θὰ ἔπρεπε νὰ προεδρεύεται ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ πράγματι, κατὰ τὸν νόμον 3562, τὸ Συμβούλιον αὐτό, προεδρεύεται ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ κυρία κατηγορία, ἡ ὁποία διετυπώθη κατὰ τοῦ Συμβουλίου, ἦτο ἡ κατηγορία τῆς ἐλλείψεως τῆς ἐπιβαλλομένης εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ἐλαστικότητος. Δὲν πιστεύω, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὡς Δημοσία Ὑπηρεσία, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ διασφαλίσῃ τὸ δημόσιον συμφέρον, δὲν ἐπιδεικνύει τὴν ἐλαστικότητα τὴν ὁποίαν θὰ ἐπεθύμουν αἱ ὀφειλέτριαι ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἐκδηλοῦται πάντοτε, κατὰ τρόπον σύμφωνον πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ ἡ κακόπιστος διάθεσις νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ σκέψις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπεδίωκε νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου, διὰ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, προετιμήθη ἡ προεδρία τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. Ἐξ ἄλλου, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος, ὡς Τράπεζα, εὑρίσκεται εἰς στενωτέραν ἐπαφὴν μὲ τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν καὶ δύναται νὰ παρακολουθήσῃ πληρέστερον παντὸς ἄλλου τὰς διακυμάνσεις τῆς οἰκονομίας μας. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Βουλὴ τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ὑποβοηθεῖται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ περαιώνῃ τὸ ταχύτερον τὸ ἔργον της. Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης, ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 1, διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «...... ...... (ἀναγινώσκει) ..........». Ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἐπιτροπή, λόγῳ πληθώρας ὑποθέσεων νὰ μὴ δυνηθῇ ἐντὸς τοῦ 8μήνου νὰ περατώσῃ τὸ ἔργον της, δίδομεν τὴν δυνατότητα, ὥστε τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη νὰ δύνανται νὰ συνέρχωνται κατὰ κλιμάκια.

§39Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ θὰ δημιουργήσῃ νομικὰς δυσχερείας.

§40Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κάμνομεν μίαν Ἐπιτροπὴν μὲ ἀναπληρωματικὰ μέλη, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐμφανισθοῦν, νὰ εἶναι πολλαί, δι’ αὐτὸ καθορίζεται, ὅτι δύνανται νὰ συνιστῶνται ἐπιτροπαὶ εἰς κλιμάκια, ὥστε ταὐτοχρόνως νὰ συνεδριάζουν 3–4 ἐπιτροπαί.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ παρεξήγησις, εὑρίσκεται εἰς τὸν ὅρον «κλιμάκια», ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δόκιμος. Δὲν ἐκφράζει αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλετε. Θὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν σύνθεσιν τὸ κλιμάκιον;

§42Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀναμφισβητήτως.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τότε, πρόκειται περὶ πλειόνων Ἐπιτροπῶν, τῆς αὐτῆς συνθέσεως. Δὲν ἔχει ἔννοιαν ὁ ὅρος «κλιμάκιον».

§44Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ γίνῃ σαφές, εἶναι τοῦτο: Ἔχομεν μίαν Ἐπιτροπὴν μὲ ἀναπληρωματικὰ μέλη. Ὑπὸ τὴν ἰδίαν σύνθεσιν, θὰ δύνανται τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἀποτελοῦν Ἐπιτροπήν.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη καταστοῦν τακτικὰ μέλη, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῶν τακτικῶν, τότε πρόκειται περὶ τῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν κρίνετε, ὅτι μία Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ ἀρκέσῃ, λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν περιπτώσεων, τότε πρέπει νὰ προνοηθῇ ὁ καταρτισμὸς καὶ νέων Ἐπιτροπῶν.

§46Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔννοια τῶν πλειόνων κλιμακίων σημαίνει, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ συνεδριάζῃ μὲ ἀνάλογον σύνθεσιν, διὰ νὰ ἐπαρκοῦν τὰ μέλη αὐτῆς. Εἶναι δυνατόν, τὴν μίαν ἡμέραν νὰ συνεδριάζῃ μὲ τὰ τακτικὰ καὶ τὴν ἄλλην μὲ τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη. Δὲν εἶναι δυνατὸν κάθε ἡμέραν νὰ μετέχουν τὰ ἴδια μέλη. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀναπληροῦνται τὰ τακτικὰ μέλη. Δυνάμεθα, ἄλλωστε, νὰ ἀχθῶμεν εἰς τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἀναφέρωμεν εἰς τὸν νόμον.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν πρόκειται περὶ μιᾶς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη ἀναπληροῦν, δὲν χρειάζεται νὰ ἀναγραφῇ τίποτε. Οὔτε κλιμάκιον, οὔτε τίποτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν ἀναπληρωματικῶν. Ὅταν ἀπουσιάζουν τὰ τακτικά, μετέχουν τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη. Ἐὰν ὅμως κριθῇ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ θὰ χρειασθοῦν πλείονες Ἐπιτροπαί, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ ὁρίζουν οἱ ὑπουργοὶ πλείονας Ἐπιτροπὰς τῆς αὐτῆς συνθέσεως.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἡ ταχεῖα ἐκκαθάρισις τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν, δύναται νὰ τεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον τὸ ἑξῆς: «Συνιστῶντα ἕνα ἢ πλείονα Συμβούλια».

§49Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως τὸ κλιμάκιον, ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς Ὑποεπιτροπῆς; Καὶ πόσαι θὰ εἶναι αἱ ὑποεπιτροπαὶ αὐταί;

§50Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, εὗρε καλλιτέραν διατύπωσιν, ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου. Ἐξ ἄλλου, εἶναι προτέρημα αὐτὸ τοῦ κ. Παπανδρέου, νὰ ἐκφράζεται κατὰ τρόπον σαφῆ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διατύπωσις, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........».

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§54Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διευκρινήσῃ τὸ ἑξῆς σημεῖον, τὸ ὁποῖον θεωρῶ κατ’ ἐξοχὴν οὐσιῶδες καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καὶ εἰδικώτερον μὲ τὸ ἄρθρον 2. Τὸ ἄρθρον 2, ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) .......». Ἐάν, ἐν συνεχείᾳ, ἀναγνώσῃ τις καὶ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα, θὰ ἀνακύψῃ τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ὁ συμβιβασμὸς θὰ ἐναπόκειται εἰς τὴν διακριτικὴν εὐχέρειαν τοῦ Συμβουλίου ἢ θὰ λειτουργήσῃ αὐτομάτως, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως, περὶ τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ ἄρθρον 8. Διότι, ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι ἐὰν ὁ ὀφειλέτης δώσῃ τὴν ἐγγύησιν, περὶ τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ ἄρθρον 8, ὁ συμβιβασμὸς θὰ λειτουργήσῃ αὐτομάτως. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διευκρινίσῃ τὸ θέμα.

§55Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο ἐκ τῶν ἐρωτημάτων, τὰ ὁποῖα διετύπωσεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔχουν ὀργανικήν τινα σύνδεσιν μὲ τὸν παρόντα νόμον. Καὶ δὲν ἔχουν σύνδεσιν μὲ τὸν παρόντα νόμον, διότι ἡ βιωσιμότης τῆς ἐπιχειρήσεως δὲν θὰ ἐξετάζεται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, διὰ τὴν παροχὴν τοῦ συμβιβασμοῦ ἢ ὄχι. Ἐὰν ὡρίζετο τὸ ἀντίθετον, θὰ εἴχομεν μίαν διαιώνισιν τοῦ θέματος, χωρὶς νὰ δυνηθῶμεν νὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς τὸ ἐπιθυμούμενον τέρμα. Ἀσφαλῶς τότε τὸ Συμβούλιον δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκδώσῃ καμμίαν ἀπόφασιν. Εἶναι δυσχερὲς πρᾶγμα, νὰ ἀποφανθῇ τὸ Συμβούλιον περὶ τῆς βιωσιμότητος ἢ μὴ μιᾶς ἐπιχειρήσεως. Ἐὰν δὲν ἔτυχεν ἐφαρμογῆς ὁ νόμος 3562, εἶναι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διότι, ἀκριβῶς, ἔθετεν ὡς προϋπόθεσιν τὴν κρίσιν περὶ τῆς βιωσιμότητος τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἀπὸ αὐτὸν τὸν σκόπελον, ἠθέλησα νὰ ἀπαλλαγῶ. Ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερον ἐρώτημα, δὲν εἶναι βάσιμον. Ἡ κρίσις τοῦ Συμβουλίου χρονικῶς, θὰ προηγηθῇ τῆς καταθέσεως τῆς ἐγγυήσεως. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταί, ἀπέφυγα νὰ διατυπώσω διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Συμβούλιον θὰ ἔπρεπε νὰ μορφώσῃ γνώμην περὶ τῆς βιωσιμότητος τῆς ἐπιχειρήσεως, βάσει ὡρισμένων κριτηρίων, περιεχομένων εἰς τὸν νόμον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§60Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται διαχωρισμὸς τῶν πιστωτῶν, ὡς ἔχει τὸ σχέδιον, ἀλλ’ ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον ἅπαντες οἱ πιστωταὶ νὰ ἀναφέρωνται ἐν τῇ 1ῃ παραγράφῳ.

§61Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον συνάδελφον, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν, διότι νομίζω, ὅτι εἴμεθα σαφέστατοι, ὅπως ἔχομεν διατυπώσει τὸ ἄρθρον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4.

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε Μητσοτάκη.

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἔχουν ὑποβληθῆ αἱ περισσότεραι τῶν τροπολογιῶν, περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως ἐγένετο λόγος. Δὲν πρόκειται, φυσικά, ὁ κύριος ὑπουργός, νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν, ἐκ προοιμίου, ὅτι ἐμμένει εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου του ὡς ἔχει. Θὰ διηυκόλυνεν, ὅμως, τὴν συζήτησιν, ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν ἐδήλου ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν, εὐθὺς ἐξαρχῆς, εἶναι τυχὸν διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῇ, διὰ νὰ γίνῃ, ἐν συνεχεία, ἡ συζήτησις —ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τῆς ἀποδοχῆς ὡρισμένων τροπολογιῶν—ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων. Διότι ἐνδέχεται νὰ συζητῶμεν ἐπὶ μακρὸν ἐπὶ προτάσεων, τὰς ὁποίας ὁ κ. ὑπουργός, ἐνδεχομένως, ἐκ προοιμίου, εἶναι διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῇ.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§69Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡς ἐν πλάτει ἀνέπτυξα καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν, τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνάγκην συμπληρώσεως, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τροπολογίας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον καὶ αἱ μικταὶ ἐμποροβιοτεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ἐπιχειρήσεις, δηλονότι, αἱ βιοτεχνικαί, αἱ ὁποῖαι παράγουν τὰ προϊόντα των εἰς τὸ ἐργαστήριόν των καὶ τὰ πωλοῦν ἀκολούθως εἰς τὸ κατάστημά των. Καὶ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ ἀπησχόλουν, πρὸ τῆς θέσεώς των ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν ταύτης, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου, ἄνω τῶν 40 ἐργατοϋπαλλήλων καί, δεύτερον, ἐφ’ ὅσον ἐξώφλησαν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεώς των, πλέον τῶν 60% τῶν ὀφειλῶν των. Τὴν διαπίστωσιν τῶν προϋποθέσεων τούτων, θὰ τὴν κάμῃ τὸ Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ τροπολογία αὐτή, κύριε ὑπουργέ, εἶναι δικαιοτάτη καὶ σύμφωνος μὲ ὅσα, ἀπὸ τοῦ βήματος, διεκηρύξατε, περὶ τῆς βιωσιμότητος τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Θὰ ἦτο ἀκατανόητον, ἀλλὰ καὶ ἄδικον, ἐὰν μία βιοτεχνικὴ ἐπιχείρησις, μὲ ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν 5 ἢ 10 ἀτόμων καὶ μὲ βαρύτατον παθητικόν, συγκατελέγετο εἰς τὸν ψηφισθησόμενον νόμον καὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν αὐτοῦ ἐπιχειρήσεις, ὡς ἐκείνη, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα. Πιστεύω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε ἀντίρρησιν, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας μου. Ἡ τροπολογία μου, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται καὶ αἱ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μικταὶ Ἐμπορικαὶ Ἐπιχειρήσεις (Ἐμποροβιοτεχνικαί) ἐφ’ ὅσον: α) Ἀπησχόλουν πρὸ τῆς θέσεώς των ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, κατὰ τὴν θέσιν των ὑπ’ αὐτὴν καὶ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος νόμου ἄνω τῶν τεσσαράκοντα ἐργατοϋπαλλήλων καί, β) ἐξώφλησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως πλέον τοῦ 60% τῶν ὀφειλῶν των. Τὸ Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 1 δικαιοῦται νὰ διαπιστώσῃ τοῦτο, ἐλέγχον τὰ ἐπίσημα ἐμπορικὰ βιβλία καὶ τὰς ἐξοφλητικὰς ἀποδείξεις τῶν ἱκανοποιηθέντων πιστωτῶν, ἀφοῦ προηγουμένως λάβῃ καὶ ἔνορκον σχετικὴν βεβαίωσιν τοῦ παρὰ τοῦ Δικαστηρίου διοριζομένου ἀναγκαστικοῦ διαχειριστοῦ».

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπρότεινον νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐρύτεραι. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Οἰκονομίδης, περιλαμβάνεται εἰς πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἂς δηλώσῃ, λοιπόν, ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δέχεται ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τροπολογιῶν συναδέλφων. Θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν ὡς βάσιν τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§72Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε περισσοτέραν πεῖραν ἀπὸ ἐμέ. Θὰ ἔχωμεν δύο συζητήσεις· μίαν συζήτησιν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μίαν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἀντὶ νὰ ἐξοικονομήσωμεν χρόνον, θὰ σπαταλήσωμεν χρόνον. Τότε θὰ εἶχε κἄποιαν σημασίαν πρακτικὴν ἡ πρότασίς σας, ἐὰν πράγματι, περιοριζόμεθα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἔχει ἀποδεχθῆ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ γίνῃ. Θὰ συζητήσωμεν πρῶτον ἐπὶ τῶν προτάσεων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μετὰ ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, θὰ ζητήσουν, καθ’ ὃ ἔχουν δικαίωμα, νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Δι’ αὐτὸ νὰ ἀκούσωμεν πρῶτα τοὺς κυρίους συναδέλφους.

§73Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν εὐρύτεραι τροπολογίαι, κ. ὑπουργέ.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἀποδέχεται ὁ κ. ὑπουργός, ὡρισμένας μόνον, νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἐκτὸς ἐὰν εἴπῃ, ὅτι ἀναμένει ἀπὸ τὴν συζήτησιν νὰ πεισθῇ.

§75Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ ἄλλους συναδέλφους, ἔχω ὑπογράψει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ἡ ὁποία, παρακαλῶ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ παρὸν Νομοθέτημα. Ἡ τροπολογία αὕτη, ἀφορᾷ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνέστειλαν τὰς ἐργασίας των πρὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1958 ἐπὶ διετίαν τοὐλάχιστον, λόγῳ ὀφειλῶν των πρὸς τὸ Δημόσιον, ΙΚΑ, Τραπέζας ἢ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Συντρέχουν ἰσχυροὶ λόγοι, διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, διότι λόγῳ τῶν ὀφειλῶν των πρὸς τοιούτους ὀργανισμούς, εὑρέθησαν ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ συνεχίσουν τὰς ἐργασίας των ἀναγκασθεῖσαι νὰ διακόψουν ταύτας ἐπὶ μακρὸν καὶ νὰ προβοῦν εἰς ἀπόλυσιν προσωπικοῦ ἐπὶ μεγίστῃ ζημίᾳ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Εἶναι ἐλάχισται αἱ τοιαῦται ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι παρὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν των εἶναι βιώσιμοι. Ὅθεν, δίκαιον καὶ σκόπιμον κρίνομεν, νὰ πληρωθῇ τὸ κενὸν τοῦτο τοῦ νόμου, καὶ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ λαμβανόμενον μέτρον καὶ εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐπιχειρήσεις, τῆς μορφῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας, τελούσας ὑπὸ τὰς προεκταθείσας συνθήκας. Ἡ προτεινομένη τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται ἐπιχειρήσεις λειτουργοῦσαι ὑπὸ μορφὴν Ἀνωνύμου Ἑταιρείας, Βιομηχανικαὶ ἀναστείλασαι τὰς ἐργασίας των ἐπὶ 2ετίαν τοὐλάχιστον πρὸ τὴν 31ης Δεκεμβρίου 1958, λόγῳ ὀφειλῶν των πρὸς τὸ Δημόσιον, ΙΚΑ, Τραπέζας ἢ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ μὴ ὑπαχθεῖσαι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου 2810)54 ἢ τοῦ Ν.Δ, 3562)56 δι’ οἱονδήποτε λόγον. Ἡ γενικὴ ἀρχή, κ. ὑπουργέ, τοῦ νὰ μὴ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς διευκολύνσεις τοῦ παρόντος νόμου ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ὑποβάλει αἴτησιν ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἐμποδίσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐγκρίνετε μέτρον καθ’ ὅλα δίκαιον.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§77Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον ὡς μέσον ρυθμίσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων κατέληξεν εἰς μίαν ἐλάφρυνσιν τοῦ χρόνου, νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον ὅπως δεχθῆτε τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχει υἱοθετήσει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Διότι ἀκριβῶς, ἡ διεύρυνσις αὐτοῦ τοῦ κύκλου τῶν ἐπιχειρήσεων θὰ σᾶς ἀπαλλάξῃ ἴσως ἀργότερα ἀπὸ τὴν ἀνάγκην νέου νομοσχεδίου καὶ νέων μέτρων. Θὰ ἤθελα ἀκριβῶς, νὰ σᾶς συστήσω, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὰς τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 4 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ παρακαλῶ, ὅπως δηλώσητε, ἐὰν τὰς δέχεσθε ἢ ὄχι διὰ νὰ μὴ εἶναι ματαία ἡ περαιτέρω συζήτησις.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§79Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἄρθρον 4, ἀποτελεῖ τὸν σταυρὸν τοῦ ὅλου νομοθετήματος καὶ εἶναι φυσικὸν αἱ τροπολογίαι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ εἶναι ἀναρίθμητοι. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ μιᾶς εὐρυτέρας τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐγένετο παμψηφεὶ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγου ἀνεπτύχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Νὰ περιληφθοῦν, δηλαδή, αἱ ἐμποροβιοτεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπὸ καθεστὼς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐξεπλήρωσαν τὰς ὀφειλάς των κατὰ μέγα ποσοστὸν ὑπερβαῖνον πολλάκις τὰ 50% καὶ διατηροῦν ὑπαλλήλους ἄνω τῶν 40. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ διάκρισις καὶ ἡ διάσχισις τῶν ἐπιχειρήσεων, τὴν ὁποίαν κάνει τὸ νομοσχέδιον. Μέχρι σήμερον, τόσον διὰ τοῦ νόμου 2810, ὅσον καὶ διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3562, ἐρρυθμίζετο ἑνιαίως τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν καὶ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλῶν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ σήμερον αὐτὴ ἡ διάκρισις τῶν ἐπιχειρήσεων. Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων μὲ τὸ κριτήριον, ὅτι αὗται εἶναι παραγωγικαί, διότι καὶ αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις συμβάλλουν ἀναμφιβόλως εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς παραγωγῆς. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προταθείσης τροπολογίας καὶ διὰ τῆς ὁποίας θὰ εὑρεθῶμεν πλησιέστερον πρὸς τὸν ἐπιδιωκόμενον ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου σκοπόν, καὶ θὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων.

§80Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαρρηγόπουλος, ἀλλὰ καὶ ὁ συνάδελφος κ. Οἰκονομίδης, καὶ τὸ ὁποῖον πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, νὰ ἀπαντήσω. Εἶπεν, ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον, ἀποτελεῖ τὸν σταυρὸν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἦτο ἀκριβέστερος, ἐὰν ἔλεγεν, ὅτι ἀπετέλεσε τὸν σταυρὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλά, ἐνῷ ἀπετέλεσε τὸν σταυρὸν τοῦ συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου, ἀποτελεῖ πράγματι, τὸ βασικὸν ἄρθρον. Ἀνακύπτει τὸ ἐρώτημα: Διατὶ ἄρα γε ἔγινεν ὁ διαχωρισμὸς τῶν ἐπιχειρήσεων; Διότι, οἱ συντάκται τοῦ νομοσχεδίου —εἶναι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὁμαδικὴ ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως— ἠθέλησαν νὰ περιορίσουν καὶ τοὺς ὀφειλέτας καὶ νὰ διαχωρίσουν καὶ τὰς ὀφειλάς. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συνδέλφους, ὅτι τὸ σύνολον ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων ἔτυχον ἀναστολῆς ἐκτελέσεως, ὡς πρὸς τὰς ὀφειλάς των ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Θὰ ἠδύνατο ὁ νομοθέτης νὰ ἀρκεσθῇ εἰς αὐτὸ καὶ νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι πράγματι, ἐγένετο εὐνοϊκὴ μεταχείρισις, ὡς πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς. Δέν εἶναι δυνατόν, νὰ πιστεύωμεν καὶ νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἡ ἐπιείκεια τοῦ νομοθέτου πρέπει νὰ εἶναι συνεχὴς καὶ ἀδιάκοπος, διότι πρέπει πάντοτε νὰ ἐνθυμούμεθα, ὅτι ἡ ὀφειλέτις ἐπιχείρησις ἔχει πιστωτὰς καὶ ταὐτοχρόνως ἀνταγωνιστρίας ἄλλας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκπληροῦν τὰς ἐκ τῶν ὀφειλῶν των ὑποχρεώσεις καὶ τίθενται ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ὀφειλετριῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπαχθῆ εἰς τὴν ἀναστολὴν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως.

§81Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ ἰσχύει δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις. Κατ’ ἐξοχὴν διὰ τὰς γεωργικὰς δὲν ἰσχύει.

§82Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν γεννᾶται ζήτημα. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαφύγῃ τῆς προσοχῆς μας, ἓν ἄλλο στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας. Ἡ βιομηχανικὴ καὶ βιοτεχνικὴ ἐπιχείρησις ἔχει πάγια κεφάλαια, ἔχει ἀκινητοποιημένα κεφάλαια, ἔχει τὸν μηχανικόν της ἐξοπλισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ρευστοποιηθῇ. Δὲν ὑφίσταται δυνατότης ρευστοποιήσεως τοῦ βιομηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἐνῷ τοῦτο δὲν συμβαίνει καὶ διὰ μίαν ἐμπορικὴν καὶ γεωργικὴν ἐπιχείρησιν. Διότι, ἡ ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις ἔχει ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα δύναται ἐπὶ μέρους νὰ ρευστοποιήσῃ, χωρὶς ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ ὑποστῇ ὄχι κἂν ἀφανισμόν, οὐδὲ κἂν κλονισμόν. Ἀποτελεῖ ἠθικὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐπιχειρήσεως νὰ ρευστοποιήσῃ ἓν μέρος τῶν ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ὀφειλέτας της. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ ὡς πρὸς τὴν γεωργικὴν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ δύναται νὰ κατανείμῃ καὶ νὰ ἐπιμερίσῃ, ἄνευ ζημίας γενικωτέρας τὸν γεωργικὸν κλῆρον, τὸν ὁποῖον ἔχει. Παρὰ ταῦτα ἐκρίθη, ὅτι ἦτο ὑπερβολικὰ αὐστηρὰ ἡ κρίσις τοῦ συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ πράγματι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσφέρωμεν τὴν δυνατότητα τοῦ συμβιβασμοῦ εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις ἔναντι τῶν πιστωτῶν, οἱ ὁποῖοι νόμῳ δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τοῦ συμβιβασμοῦ, ὡς εἶναι τὸ Δημόσιον, τὸ ΙΚΑ καὶ οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί. Διότι, ἡ εὐχέρεια τοῦ συμβιβασμοῦ ὑφίσταται ὡς πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ἰδιώτας, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ συμβιβασθοῦν. Κατὰ συνέπειαν, ὡς πρὸς τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, ὡς πρὸς τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἄρθρον 4, χωρὶς νὰ ἀναφέρωμεν ἐμπορικὰς ἢ γεωργικάς, αἱ ὁποῖαι πληροῦν τὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ νόμου, εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ὑπολοίπων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 4, θὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια τοῦ συμβιβασμοῦ. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, νὰ μὴ ἐπιμείνωμεν, ὅπως τεθῇ ἡ εὐχέρεια αὐτὴ εἰς τὸ ἄρθρον 4. Εἰς μεταβατικὴν διάταξιν, εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως, θὰ περιλάβωμεν τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἔχω διατυπώσει ὡς ἑξῆς: «Ὀφειλαὶ ἐπιχειρήσεων τελουσῶν ...... (ἀναγινώσκει) τοῦ παρόντος». Τὰ περαιτέρω, εἶναι θέματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτυχθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς μεταβατικῆς διατάξεως. Ἔδωσα μίαν γενικὴν εἰκόνα τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καὶ ἀπαραίτητον νὰ εἶναι καὶ αὐτή. Ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ κάμω παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ὑπολειπομένων ἐπιχειρήσεων, ἂς τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν μεταβατικὴν διάταξιν τὸ θέμα αὐτό.

§83Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. ὑπουργέ, ἐδέχθητε τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου καὶ εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω δικαίαν καὶ ὑποστηρίζω καὶ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει ὁ συνάδελφος κ. Σταθόπουλος.

§84Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία αὐτὴ ὑπεβλήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§85Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη καλλίτερον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι παρακαλῶ θερμῶς, ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι λογική, νὰ γίνῃ δεκτή, κ. ὑπουργέ.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§87Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, θὰ ὁμιλήσω, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§89Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Μητσοτάκην νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν συζήτησιν, νὰ μεθοδεύσῃ τὴν συζήτησιν. Ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ ἄρθρον 4, δηλαδή, τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ εἰδικὸν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον θὰ τεθῇ εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σεῖς χωρίζετε τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ τὰς ὑπάγεται εἰς μεταβατικὴν διάταξιν, διότι πρόθεσίς σας, εἶναι νὰ δημιουργήσετε εἰδικὸν καθεστὼς δι’ αὐτάς. Ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν πρόθεσίν σας αὐτήν, διότι δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διατὶ δημιουργεῖται ἡ διάκρισις αὐτὴ διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ διότι, θὰ προτείνω, ὡς προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ νομίζω, ὅτι θὰ τὸ ἐγκρίνῃ ἡ πλειοψηφία τῶν συναδέλφων νὰ μὴ γίνῃ ἡ διάκρισις αὐτή. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον δίδετε εἶναι δῶρον ἄδωρον, διότι, ὀφειλὰς πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς δὲν ἔχει μία γεωργικὴ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ μία βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις. Κατὰ συνέπειαν, κ. ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζετε μὲ τὰ ἴδια κριτήρια τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐγὼ διαφωνῶν ἀπολύτως, θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§91Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Μητσοτάκη, διατὶ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, ἰδιὰ νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν, καὶ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 4 νὰ τὰς ἀναπτύξετε εἰς τὸ εἰδικὸν ἄρθρον καὶ νὰ λάβῃ καὶ τώρα ψηφοφορία.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ λόγους στοιχειώδους νομοτεχνικῆς, κ. ὑπουργέ. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, πρόκειται νὰ δεχθῆτε τὰς ἀπόψεις μου, θὰ πρέπει νὰ προσθέσετε δύο λέξεις, νὰ εἴπητε γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ λήγει τὸ θέμα. Θὰ εἶνε ἀστεῖον, κ. ὑπουργέ, μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν φράσιν μου, νὰ κάμωμεν ἕνα νόμον καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι αὐτὸ τὸ ἄρθρον ἰσχύει δι’ αὐτὰς τὰς κατηγορίας ἐπιχειρήσεων ἐνῷ φυσικὸν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, νὰ προσθέσετε δύο λέξεις καὶ νὰ τελειώσῃ. Οὕτω, θὰ διευκρινίζετο τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ ἔλειπε κάθε ὑπόνοια, δεδομένου, ὅτι καὶ ἡ καθοριζομένη χρονολογία συμπίπτει περίπου μὲ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοθετήματος.

§93Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σκοπός μου ἦτο καὶ εἶναι τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ εἶναι ἀδιάβλητον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, προσεπάθησα νὰ ἔχω κριτήρια τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται μακρὰν τοῦ χρόνου καθ’ ὃν συνετάσσετο. Ἐπειδή, ταὐτοχρόνως ἤθελον νὰ ἀπομονώσω τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, προσεπάθησα νὰ εὕρω κριτήρια ἀδιάβλητα καὶ σύγχρονα, νὰ καθορίσω τὸν κύκλον τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ ἀνεύρομεν δύο νόμους, τὸν 2810 καὶ 3562. Περιελάβομεν τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἔχουν σχέσιν μὲ τοὺς νόμους αὐτούς, ὥστε νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι ὑφίσταται δυνατότης νὰ κατηγορηθῇ ἡ σκέψις τοῦ συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἠθέλησε νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάγονται εἰς τὰ πλαίσια τῶν ἀναφερθέντων νόμων. Κατὰ συνέπειαν, προϋπόθεσις τῆς ὑπαγωγῆς μιᾶς ἐπιχειρηματικῆς μονάδος εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ὑπ’ αὐτῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον σύνδεσις μὲ τοὺς νόμους 2810 καὶ 3562. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐθεώρησα ἄδικον νὰ μὴ ὑπαγάγω εἰς τὰς ρυθμίσεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπέβαλον αἴτησιν καὶ ἐζήτησαν ὑπὸ τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 3562 Συμβουλίου, νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Συμβιβασμοῦ. Ἀκριβῶς, διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, περιέλαβον διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται ἡ εὐχέρεια εἰς ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία, ὡς ὀφειλέτις ἢ διὰ τὴν ὁποίαν ἠθέλησαν οἱ πιστωταί της νὰ κινήσουν τὸν μηχανισμὸν τῶν νόμων αὐτῶν τοῦ 2810 καὶ 3562, νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Δύναμαι, ὡς ἐκ τούτου, νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι ὡς ἔχει ἡ διάταξις ἀποτελεῖ ἀντινομίαν, δὲν εἶναι ἐν τῇ πραγματικότητι ὀρθόν, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιζητοῦμεν τὴν ρύθμισιν τῶν περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἔχουν ἐπαφὴν μὲ τοὺς προαναφερθέντας δύο νόμους. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διατυπώσω τὴν ἔκπληξίν μου. Ἐνῷ εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις μας, ὅλοι καταδικάζομεν τὸ καθεστὼς τῶν παγωμένων πιστώσεων, ταὐτοχρόνως ὅλοι ζητοῦμεν διεύρυνσιν τοῦ κύκλου τῶν ἐπιχειρήσεων, αἵτινες θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ Νόμου τῶν παγωμένων. Προσπαθῶ νὰ ἀντιτάξω μίαν ἄμυναν καὶ νὰ περιορίσω τὴν εὔνοιαν, ἀκόμη καὶ ἐκεῖ ὅπου ἴσως δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἀρνηθῶ, διότι ὑφίσταται κατάστασις ἥτις ἐνδεχομένως πρέπει νὰ τύχῃ ρυθμίσεως. Ὑφίσταται, πράγματι, τὸ γεγονός, τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ τῆς διαδικασίας τοῦ νόμου 3562. Δὲν τὸ ἐδημιούργησα, τὸ εὗρον καὶ πρέπει καὶ θέλω νὰ τὸ ρυθμίσω. Δὲν ἀναζητῶ, οὔτε προσπαθῶ, νὰ ἀνεύρω ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἴτε ἠθέλησαν οἱ πιστωταὶ αὐτῶν, νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν προαναφερθέντων νόμων καὶ νὰ θέλω ἐγὼ νὰ τὰς εἰσαγάγω εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Προσπαθῶ νὰ προχωρήσω μὲ ἀδιάβλητα κριτήρια μακρὰν τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ ἀναζητῆται καὶ νὰ καταλογίζεται προσπάθεια δῆθεν ἐκδηλώσεως εὐνοίας. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι....

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐσεῖς ζητεῖτε γενικότητα καὶ ἰσότητα καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διεξάγεται ἡ ἀντινομία...

§95Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, γενικότης καὶ ἰσότης, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ, παρὰ ἐκεῖ ὅπου αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέπουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ γενικότης καὶ ἰσότης, διότι ἐν προκειμένῳ δὲν νομοθετοῦμεν μόνον διὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Εἰς ὅλα τὰ φαινόμενα τοῦ βίου ὑφίστανται ἀναμφισβητήτως, ἐκδηλώσεις μὴ ὑγιεῖς. Ἡ προσπάθεια τοῦ νομοθέτου, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπομόνωσις τῶν μὴ ὑγιῶν αὐτῶν ἐκδηλώσεων οὕτως ὥστε, τὸ σύνολον τοῦ οἰκονομικοῦ ὀργανισμοῦ νὰ μὴ περιέλθῃ εἰς τὴν δίνην τῆς καταστροφῆς. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ βασισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν κακόπιστον σκέψιν τῆς ἐπιχειρηματικῆς μονάδος. Ἐὰν ὅμως ὑφίστανται ἄλλαι ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες, αἱ ὁποῖαι κατὰ τρόπον κραυγαλέον ἐξεδήλωσαν τὴν ἀδυναμίαν των καὶ ἀπεμερίσθησαν ὡς ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν οἰκονομικῶν μονάδων, αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς συναντῶ καὶ παρέχω εἰς αὐτὰς τὴν δυνατότητα ἐπιβιώσεως διὰ τοῦ συμβιβασμοῦ. Αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀπομακρύνουν ἑαυτάς, δὲν δύναμαι νὰ μεταβῶ πρὸς συνάντησίν των, διότι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς μέχρι τοῦδε ὀφειλάς των καὶ ὑποχρεώσεις των. Ἐὰν τοῦτο ἔπραττον, θὰ ἐδηλητηρίαζον τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ θὰ ἐπήρχετο ἐξ αὐτοῦ οἰκονομικὸν χάος, τοῦ ὁποίου τὴν ἔκτασιν καὶ τὰς συνεπείας οὐδεὶς δύναται νὰ προβλέψῃ. Προσεπάθησα νὰ ἀντιμετωπίσω τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν, χωρὶς νὰ διαταράξω καθόλου τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας.

§96Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πράγματι ἀπορῶ, διότι μετὰ πολλῆς ἐπιφυλάξεως διετύπωσα μίαν ὑπόνοιαν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ἐδάφιον γʹ καὶ ἠρώτησα νὰ τὸ διευκρινίσετε διὰ νὰ διαλυθῇ ἡ ὑπόνοια αὐτή. Καὶ τὸ ἐρώτημα ὑπῆρξεν ἁπλοῦν.

§97Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιμένω, καὶ σᾶς ἀπήντησα καὶ ταὐτοχρόνως σᾶς δηλῶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ἔχουν κατατεθῆ στοιχεῖα κατ’ ἐπανάληψιν, ὄχι μόνον σήμερον, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἔχουν κατατεθῆ ὡς πρὸς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος 3896. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐταὶ εἶναι αἱ βεβαιώσεις, τὰς ὁποίας δίδω πρὸς τὴν Βουλήν.

§98Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἀντελήφθητε τὸ ἐρώτημα. Ἠρώτησα ἐὰν ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις, πόσαι καὶ ποῖαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν παράγραφον γʹ τοῦ ἄρθρου 4. Ποῖαι δηλαδή, ἐπιχειρήσεις συγκεκριμένως ἐπωφελήθησαν, εἴτε διότι ἐγνώριζον ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐνδεχομένως τοιαύτη διάταξις. Ἔστω, καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ μία τοιαύτη ἐπιχείρησις, ἐγὼ τὸ ἀποκλείω, ποία εἶναι αὐτὴ ἡ ἐπιχείρησις ἡ ὁποία ἔχει ὑποβάλλει τὴν αἴτησιν αὐτὴν τοῦ συμβιβασμοῦ, ὥστε νὰ ἀπολαύσῃ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ συμβιβασμοῦ κατ’ ἐξαίρεσιν. Ἐὰν ἀπαντήσετε, ὅτι ὑπάρχουν 100 ἢ 200 ἐπιχειρήσεις, δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἐὰν ὅμως, ὑπάρχῃ μία ἢ δύο ἐπιχειρήσεις τὸ πρᾶγμα θὰ ἔχῃ μίαν σημασίαν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐζήτησα νὰ διευκρινίσω τὸ θέμα, διὰ νὰ εἶναι, ἐὰν θέλετε περισσότερον ἀδιάβλητον τὸ ἄρθρον 4. Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπάντησις, ἐλύθη τὸ θέμα.

§99Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσετε, θὰ δώσω καὶ πάλιν ἀπάντησιν. Ἐπειδή —θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε αὐτὸν τὸν ἐγωϊσμόν— δὲν ἔχω οὐδέποτε πονηρὰν σκέψιν καὶ οὐδέποτε εὐνοῶ, δι’ αὐτὸ ὅταν διετύπωσα τὸ ἄρθρον 4, οὔτε κἂν ἐσκέφθην, ἐὰν ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις ὑπαγόμεναι εἰς τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν. Ἐνδεχομένως, οὐδεμία ἐπιχείρησις ὑπάρχει. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἠθέλησα μόνον νὰ ἐξαντλήσω τὰς περιπτώσεις τῶν τυχὸν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς νόμους. Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν λέγω, ὅτι ὡς πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν, οὐδόλως ἐπιμένω, δύνασθε νὰ τὴν διαγράψητε ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἀποδίδω τοιαύτην σημασίαν, κύριοι, καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς αὐτὸ νὰ ἐπιμένω, ὅτι ἀποδίδω τοιαύτην σημασίαν εἰς τὸ ἀδιάβλητον τῆς σκέψεως τῶν μελῶν μιᾶς Κυβερνήσεως, ὥστε ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἐλαχίστη ὑπόνοια, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἀνεγράφη μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν οἱανδήποτε ἐπιχείρησιν, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι δὲν γνωρίζω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία θὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὥστε παρακαλῶ εἰλικρινῶς νὰ διαγράψετε τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸν Ν. 3562 ἔχω ἐπιστολὴν τοῦ Προέδρου τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ κ. Χαρ. Θεοδωροπούλου, ὁ ὁποῖος ἀναγράφει λεπτομερῶς τὸ σύνολον τῶν περιπτώσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸν νόμον 3562. Θὰ τὴν καταθέσω διὰ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ὡς ἔχει, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ πλήρης διασαφήνισις ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν περιπτώσεων.

§100Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τέτοιο θέμα δὲν ὑπάρχει.

§101Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, προηγοῦμαι ἐγώ.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, ἐπειδὴ εἶχε ζητήσει τὸν λόγον ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἀφίσατέ τον νὰ τελειώσῃ.

§103Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχουν δύο περιπτώσεις: Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν λέγετε, ὅτι «ἐπιχειρήσεις καθ’ ὧν ὁπωσδήποτε ἐκινήθη ὁ νόμος 3562....». Ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῆς τῆς παραγράφου περιλαμβάνετε εἰς τὸν συμβιβασμὸν ὅλας τὰς βιομηχανικὰς καὶ βιοτεχνικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐκινήθη ὁ νόμος 3562, ἀνακύπτει ἀμέσως τὸ ἐρώτημα, διὰ τίνα λόγον χρειάζεται τρίτη παράγραφος, ἡ ὁποία νὰ προσθέτῃ «ἢ εἶχεν ὑποβληθῇ αἴτησις συμβιβασμοῦ». Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι καὶ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, προκειμένου περὶ τοῦ ἄρθρου 4, αἰτιολογεῖτε μόνον μὲ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν παράγραφον καὶ παραλείπετε οἱανδήποτε αἰτιολογίαν ἐπὶ τῆς τρίτης παραγράφου. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι εἶναι περιττὴ αὐτή, ὅτι δηλαδή, ἐφ’ ὅσον πᾶσα ἐπιχείρησις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐχώρησεν ὁ νόμος 3562, δύναται νὰ ἀπολαύσῃ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ συμβιβασμοῦ, τότε δὲν χρειάζεται ἡ τρίτη παράγραφος. Ἐφ’ ὅσον ἐτέθη τὸ θέμα καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶχα ἐρωτήσει τότε καὶ εἴπατε, ὅτι βεβαιώνετε, ὅτι ἐνδεχομένως δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπιχείρησις ἡ ὁποία θὰ ἐπωφεληθῇ. Ἐὰν ὅμως, κύριε ὑπουργέ, ἀποκαλυφθῇ, ὅτι ὑπάρχει μία ἐπιχείρησις, δὲν θὰ ἔπρεπε αἱ ὑπηρεσίαι νὰ σᾶς δώσουν τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ γνωρίζετε, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ποία ἐνδεχομένως, διὰ νὰ ἀποφύγετε καὶ ἀπόψε νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως νὰ σᾶς ἐκθέσῃ; Ἡ προσπάθεια, ἐπαναλαμβάνω, ὑπῆρξεν αὐτὴ καὶ ὄχι ἡ σκανδαλοθηρία, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια νὰ διευκρινισθῇ μήπως ὑπάρχει κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν εἴχατε προσέξει καὶ σεῖς καὶ δημιουργηθῇ μία κατάστασις ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι παραδεκτὴ ἀπὸ κανένα.

§104Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένω εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι τὴν θεωρῶ βασικὴν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι μία περίπτωσις, δυναμένη νὰ θίξῃ τὴν σκέψιν, ἂν μή τι ἄλλο, τοῦ νομοθέτου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ καταθέσω ἐπιστολὴν ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 3562)1956 κ. Χαρ. Θεοδωροπούλου καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ σύνολον τῶν περιπτώσεων ὀνομαστικῶς καὶ κατ’ ἐπιχείρησιν ἀναφέρεται. Παρὰ ταῦτα, παρ’ ὅλην τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην καὶ πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὸν κ. Χαρ. Θεοδωρόπουλον, τὸν ὁποῖον θεωρῶ ὡς ἕνα τῶν πλέον διακεκριμένων καὶ χρηστῶν ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν, προσθέτω, ὅτι θὰ κάμω καὶ κάτι τι τὸ ὁποῖον πράγματι δὲν ἔκαμα διότι δὲν ἔχω τὴν πονηρὰν σκέψιν τοῦ συναδέλφου. Ἔχω τὸ ἐλάττωμα αὐτὸ νὰ μὴ ἔχω τὴν πονηρὰν σκέψιν τοῦ συναδέλφου. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν μου καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Πολιτείας δὲν ἔχω πονηρὰν σκέψιν. Ἐπειδὴ δὲν εἶχον —καὶ καταλογίζω εὐθύνην εἰς τὸν ἑαυτόν μου— τὴν πρόβλεψιν ὁ ἴδιος προσωπικῶς νὰ κάμω ἔρευναν, σᾶς δηλῶ, ὅτι προσωπικῶς θὰ κάμω ἔρευναν καὶ θὰ φέρω τὴν τυχὸν ἐνδεχομένην καὶ ὑφισταμένην περίπτωσιν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται. Εἰς τὴν προσεχῆ Συνεδρίασιν, θὰ φέρω καὶ τὸ προσωπικὸν σημείωμα. Πρὸς τὸ παρὸν καταθέτω τὸ σημείωμα τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Νόμου 3562, κ. Χαρ. Θεοδωρόπουλον καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν. 3562)1956

Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1957 Προσωπικὸν καὶ Ἐμπιστευτικὸν Πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου Ἐνταῦθα «Κύριε Ὑπουργέ, Ἐφαρμογὴ διατάξεων Ν. Δ. 3562)56 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν, τὰ κάτωθι στοιχεῖα ἐπὶ τῆς μέχρι τοῦδε δραστηριότητος τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ διατυπώσωμεν ὡρισμένας ἀπόψεις καὶ σκέψεις ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἐν ἀρχῇ κρίνομεν σκόπιμον νὰ ὑπομνήσωμεν ὅτι, συμφώνως πρὸς τὴν ἐν τῷ Νόμῳ διαγραφομένην, γνωστὴν ἄλλωστε, διαδικασίαν, ἡ Ἐπιτροπή, πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἀνατεθέντος αὐτῇ ἔργου, δὲν κινεῖται ἐξ ἰδίας αὐτῆς πρωτοβουλίας, ἀλλὰ μόνον πρωτοβουλίᾳ τῶν ⅗ τῶν πιστωτῶν ὀφειλέτιδός τινος Ἑταιρείας, εἴτε τῶν συμπραττόντων πρὸς τοῦτο κατὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Νόμου (δηλαδὴ τοῦ Δημοσίου, Ι.Κ.Α., Τραπέζης Ἑλλάδος, Ε.Τ.Ε.Α. καὶ Ο.Χ.Ο.Α.), εἴτε καὶ ἑτέρων (ἰδιωτῶν) πιστωτῶν, ἀντιπροσωπευόντων πάντως τὸ ὡς ἄνω ποσοστὸν τῶν ⅗ τοῦ συνόλου τῶν κατ’ αὐτῆς ἀπαιτήσεων. Οὕτω ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τῆς Ἐπιτροπῆς μέχρι καὶ τῆς σήμερον, ὑπεβλήθησαν αὐτῇ αἱ κατωτέρω ἀναλυτικῶς ἀναφερόμεναι αἰτήσεις μὲ τὰ ἀντίστοιχα συνολικὰ ποσὰ τῶν ὀφειλῶν τῶν καθ’ ὧν αἱ αἰτήσεις Ἑταιρειῶν, ὡς ταῦτα διεπιστώθησαν ἢ ἐδηλώθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων: Ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις:

Κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἅπασαι αἱ ὑποβληθεῖσαι μέχρι σήμερον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αἰτήσεις, 27 τὸν ἀριθμόν, μὲ συνολικὸν ποσὸν ὀφειλῶν δραχ. 419,7 ἑκατ. ἐξητάσθησαν ὑπ’ αὐτῆς καὶ ἐξεδόθησαν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις της, κοινοποιηθεῖσαι εἰς τὸ ἁρμόδιον Πρωτοδικεῖον. Κατωτέρω σημειοῦμεν καὶ τὸ περιεχόμενον τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ αἰτήσεων:

Αἱ σοβαρώτεραι τῶν Ἑταιρειῶν ἃς ἀφορῶσι αἱ ὡς ἄνω ἀποφάσεις εἶναι αἱ ἀμέσως κατωτέρω ἀναφερόμεναι μὲ συνολικὸν ποσὸν ὀφειλῶν δραχ. 365 ἑκατ. Ἀπόφ. ⅓.1.57 Α. Ε. «Ἔριοβ. Λαναρᾶ–Κύρτση» τίθεται ὑπὸ εἰδ. ἐκκαθάρισιν. Ἀπόφ. 7)25.4.57 Ο.Ε. «Οἶκος Παπαγεωργίου» Βόλος τίθεται ὑπὸ διοίκ. πιστωτῶν. Ἀπόφ. 16)22.5.57 Α.Ε. «Ἀ)φοὶ Ρετσίνα» Πειραιεὺς τίθεται ὑπὸ διοίκ. πιστωτῶν. Ἀπόφ. 17)22.5.57 Ο.Ε. «Γρηγ. Τσίτσης καὶ Υἱοὶ» Θεσσαλονίκη τίθεται ὑπὸ εἰδ. ἐκκαθάρισιν. Ἀπόφ. 18)29.5.57 Ἀνών. «Κεραμ. Ἑταιρ. «Ο ΚΥ-ΚΛΩΨ» τίθεται ὑπὸ εἰδ. ἐκκαθάρισιν. Ἀπόφ. 34)12.6.57 Ο.Ε. «Δημ. Γ. Δασκαλάκης» τίθεται ὑπὸ εἰδ. ἐκκαθάρισιν. Ἀπόφ. 35)12.6.57 Ἀνών. Ὑφαντ. Ἑταιρ. «ΕΣΠΕ-ΡΟΣ» τίθεται ὑπὸ εἰδ. ἐκκαθάρισιν. Ἐνταῦθα ἐπιθυμοῦμεν νὰ ὑπομνήσωμεν, ὅτι τὸ περαιτέρω ἔργον διὰ τὴν κίνησιν καὶ ὁλοκλήρωσιν τῆς διαδικασίας τοῦ Νόμου, ἤτοι ἡ ὑποβολὴ αἰτήσεως ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Δικαστηρίου πρὸς ἔκδοσιν τῆς κατὰ νόμον ἀπαιτουμένης ἀποφάσεώς του, ἀνήκει καὶ πάλιν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν, οὐχὶ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ τῶν αἰτούντων πιστωτῶν. Πληροφοριακῶς ἐν προκειμένῳ σημειοῦμεν ὅτι, καθ’ ἃ μᾶς ἐγνώρισαν προφορικῶς ἐκπρόσωποι τούτων, μέχρι τοῦδε μία μόνον δικαστικὴ ἀπόφασις ἐξεδόθη (Ἀφοὶ Θεοδωρόπουλοι–Ἀθῆναι). Δύο ἕτεραι αἰτήσεις (Λαναρᾶ– Κύρτση καὶ Οἶκος Παπαγεωργίου), ὑποβληθεῖσαι ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ἐκκρεμοῦσιν εἰσέτι παρ’ αὐτοῖς. Διὰ τὰς ὑπολοίπους γίνονται αἱ σχετικαὶ προκαταρκτικαὶ ἐνέργειαι πρὸς ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων. Αὐτὸ εἶναι κατὰ τὰ ἀνωτέρω τὸ ἐπιτελεσθὲν ὑπὸ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. Δ. 3562)56 μέχρι τοῦδε ἔργον. Αὐτὴν τὴ στιγμὴν οὐδεμία ἐκκρεμὴς αἴτησις ὑφίσταται ἐνώπιον αὐτῆς πλὴν τεσσάρων, ἀφορωσῶν Ἐπιχειρήσεις μικρᾶς σημασίας αἵτινες ὑποβληθεῖσαι πρὸ καιροῦ ἀπερρίφθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπανέρχονται οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἀλλὰ γενικῶς ὀφείλομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. μέχρι τοῦδε δὲν ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικά. Μία καὶ μόνη ἀπόφασις, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοδικείου καὶ αὐτὴ ἀφορῶσα μικρᾶς σημασίας ἐπιχείρησιν. Δὲν ἀπεδείχθη ἡ ἀναμενομένη προθυμία ἐκ μέρους τῶν πιστωτῶν διὰ νὰ θέσωσι ταχέως εἰς κίνησιν τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. Καὶ τοῦτο δύναται, κατὰ τὴν ἡμετέραν γνώμην, νὰ ἀποδοθῇ εἰς τοὺς κατωτέρω, μεταξὺ ἄλλων, λόγους: 1) Αἱ δοθεῖσαι νομοθετικῶς ἀναστολαὶ ἐκτελέσεως ἐπὶ ἀναγκαστικῶν διαχειρίσεων ἐπέδρασαν ὁπωσδήποτε ἀνασταλτικῶς εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου καίτοι θὰ ἠδύνατο νὰ παρατηρηθῇ ὅτι ἐπὶ τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεων, ὅπου πιστωταὶ εἶναι τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 24 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. ἀναφερόμενα πρόσωπα, αἱ δοθεῖσαι ἀναστολαὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἐπίδρασίν τινα. Πάντως εὐκταῖον εἶναι ὅπως, ἐκτὸς τῆς χορηγηθείσης ἐσχάτως παρατάσεως μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἐ. ἔ., μὴ δοθῇ ἄλλη περαιτέρω, ἵνα οὕτω ἀρθῇ καὶ τὸ ἐμπόδιον τοῦτο διὰ τὴν ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ εἰρημένου Ν. Δ. 2) Ἐπίσης ἔν τινι μέτρῳ ἡ μὴ ἐπιτάχυνσις τῆς κινήσεως τῶν πιστωτῶν ὀφείλεται εἰς τὴν δύσκολον συνεννόησιν αὐτῶν, ὅπως σχηματίσωσι τὰ ἀπαιτούμενα κατὰ Νόμον ⅗ τοῦ συνόλου τῶν πιστώσεων ὀφειλέτιδος ἐπιχειρήσεως, ἴσως δὲ καὶ ἡ ἀντίληψις τινῶν ἐξ αὐτῶν ὅτι ἐκ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας των οὐδὲν οὐσιαστικὸν ὄφελος θὰ εἶχον νὰ ἀποκομίσωσι. Καὶ 3) οὐκ ὀλίγον ἐπίσης ἐπέδρασεν ἀνασταλτικῶς διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου ἡ ἐπὶ τρίμηνον καὶ πλέον ἐκκρεμότης ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τῆς προσφυγῆς τῆς Ἑταιρείας Λαναρᾶ. Ἦτο φυσικὸν πολλοὶ τῶν πιστωτῶν νὰ ἀνέμενον τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου τούτου, ἡ ὁποία, ἐὰν ἔκαμνε δεκτὴν τὴν προσφυγὴν ταύτην, θὰ ἔθετε ὑπὸ κρίσιν ὅλας ἢ τὰς κυριωτέρας τῶν διατάξεων τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν πορείαν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Νόμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑπόμενα: Ὡς γνωστὸν ὁ Νόμος, τῇ πρωτοβουλίᾳ πάντοτε τῶν πιστωτῶν, δίδει τὴν εὐχέρειαν πρὸς τὰς ἀκολούθους λύσεις διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς θέσεως τῶν παυσασῶν τὰς πληρωμάς των («παγωμένων») Ἐπιχειρήσεων: α) τὴν ὑπαγωγὴν αὐτῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν. β) τὴν θέσιν αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν. καὶ γ) κατὰ δοθεῖσαν ἑρμηνείαν, τὴν ἐπίτευξιν συμβιβασμοῦ μεταξὺ πιστωτῶν καὶ ὀφειλέτιδος Ἑταιρείας ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς ὑπὸ τὴν διοίκησιν τῶν παλαιῶν μετόχων ἢ νέων κεφαλαιοδοτῶν. Κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, διατυπουμένην καὶ ἐν τῷ ἐπισυναπτομένῳ Πρακτικῷ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)3.7.57 συνεδριάσεως αὐτῆς, ἡ τελευταία αὕτη λύσις δὲν παρουσιάζει πολλὰς πιθανότητας ἐφαρμογῆς ἐν τῇ πράξει. Ἀπομένουσιν ὅθεν αἱ ἕτεραι δύο λύσεις ἤτοι ἡ ὑπαγωγὴ τῶν «παγωμένων» Ἐπιχειρήσεων εἴτε ὑπὸ τὴν διοίκησιν τῶν πιστωτῶν εἴτε ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν. Καὶ ἐξ αὐτῶν ἡ πρώτη δὲν φαίνεται ὡσαύτως νὰ ἔχῃ πιθανότητας εὐρείας ἐφαρμογῆς, δεδομένου ὅτι προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν σοβαροῦ κεφαλαιοδότου καὶ δὴ Τραπέζης, ἥτις καὶ θὰ ἀνελάμβανε τὴν περαιτέρω χρηματοδότησιν τῆς ὀφειλετρίας. Ἀνάληψις ὅμως τοιαύτης ὑποχρεώσεως εἰς ἀποτυχούσας ἐπιχειρήσεις εἰς ὀλίγας μόνον καὶ εἰδικὰς περιπτώσεις φαίνεται ἐφικτή. Ἐν συμπεράσματι φρονοῦμεν, ὅτι ὁ Νόμος κατ’ ἀνάγκην θέλει ἐφαρμοσθῆ καὶ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα κυρίως πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς θέσεως ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τῶν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν διατάξεων αὐτοῦ ὑπαγομένων Ἐπιχειρήσεων, ὡς ἄλλως τε καὶ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐπ’ αὐτοῦ ἐκθέσει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἀναφέρεται. Ἐπειδὴ δὲ ἡ τελευταία αὕτη θὰ εἶναι ἡ συνηθεστέρα περίπτωσις καὶ ἵνα μὴ παρατείνεται ἐπὶ μακρὸν ἡ κατάστασις αὕτη ὑπὸ τῶν ἐκκαθαριστῶν, ἐνδείκνυται ὅπως τεθῇ διάταξις εἰς τὸν Νόμον, κατὰ τὴν ὁποίαν οὗτοι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκθέτωσι τὴν πορείαν τῆς ἐκκαθαρίσεως εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς Ἐπιτροπήν, ἥτις νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ συνιστᾷ εἰς τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀνικάνων ἢ ἀμελῶν, δι’ ἄλλων προσώπων. Ὁπωσδήποτε εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Νόμου ρύθμισις τῶν «παγωμένων» πιστώσεων, αἵτινες ἄλλως τε κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ἀποτελοῦν ἀνωμαλίαν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς Χώρας, θὰ προωθεῖτο σημαντικῶς, ἐὰν ἡ διαδικασία αὐτοῦ ἐκινεῖτο μὲ ταχύτερον ρυθμὸν ἰδίᾳ ἐκ μέρους τῶν συμπραττόντων πιστωτῶν τοῦ ἄρθρου 24, καὶ εἰδικώτερον ἀκόμη τῶν πιστωτριῶν Τραπεζῶν καὶ τοῦ

ΟΧΟΑ.

Ὡς πρὸς τὰ τελευταῖα ταῦτα πρόσωπα (Τραπέζας καὶ ΟΧΟΑ) παρατηροῦμεν ὅτι ὑπάρχει μὲν ἡ 18μηνος προθεσμία τοῦ ἄρθρου 26 πρὸς ὑποχρεωτικὴν ὑποβολὴν αἰτήσεων διὰ τὰς ὀφειλούσας ἄνω τῶν δραχ. 2.000.000 ἐπιχειρήσεις, οὐχ’ ἧττον ὅμως φρονοῦμεν, ὡς καὶ εἰς προηγούμενα ἔγγραφά μας ἐτονίσαμεν, ὅτι οὐδένα πρακτικὸν σκοπὸν θὰ ἐξυπηρέτει ἡ ἐξάντλησις τῆς ἀνωτέρω προθεσμίας, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου εἰς γενικώτερον ὄφελος θὰ κατέληγεν ἡ ἀπὸ τοῦδε κίνησις τῆς διαδικασίας τοῦ Νόμου εἰς εὐρεῖαν κατὰ τὸ δυνατὸν κλίμακα ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ταχυτέρας ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῶν «παγωμένων» πιστώσεων.

Μετὰ τιμῆς

ΧΑΡ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

(Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς) Σημ. Προσθέτομεν ὅτι σήμερον ἀκριβῶς καὶ εὐθὺς μετὰ τὴν σύνταξιν τῆς παρούσης ἐκθέσεως, ὑπεβλήθησαν τῇ Ἐπιτροπῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐκ μέρους τῶν συμπραττόντων πιστωτῶν τοῦ ἄρθρου 24 πέντε αἰτήσεις διὰ τὴν θέσιν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν ἰσαρίθμων Ἑταιρειῶν, ἐχουσῶν σύνολον ὀφειλῶν δραχ. 73,8 ἑκατ. Αἱ πέντε αὗται αἰτήσεις εἶναι μεταξὺ τῶν ἀρχικῶς ὑποβληθεισῶν καὶ εἶτα ἀποσυρθεισῶν 12, περὶ ὧν ἀνωτέρω ἐγένετο μνεία. Συμπληρωματικὴ Κατάστασις ὑποβληθεισῶν αἰτήσεων καὶ ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου ἐπιστολῆς τοῦ κ. Προέδρου (29.7.57) μέχρι τῆς 30.6.1958. I. Ὑποβληθεῖσαι ἔκτοτε αἰτήσεις:

II. Ἐκδοθεῖσαι ἔκτοτε ἀποφάσεις:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2ᾳ Ἰουλίου 1958»

§105Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀναφέρει καὶ περιπτώσεις ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπέβαλον αἴτησιν συμβιβασμοῦ ἢ ἐπιστολὴν αὐτῶν; Διότι ἂν ἀναφέρῃ, λύει τὸ θέμα.

§106Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου), Κύριε συνάδελφε, σᾶς δήλωσα σαφῶς, ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ πείσετε τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν κατανοεῖτε αὐτὰ τὰ ὁποῖα πάντες κατανοοῦν, σᾶς ἐδήλωσα σαφῶς, ὅτι εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν εἴτε ἀναφέρονται εἴτε δὲν ἀναφέρονται, ἐγὼ προσωπικῶς θὰ φέρω σημείωμα, τὸ ὁποῖον νὰ περιλαμβάνῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι κατανοεῖτε πολὺ περισσότερα ἀπ’ ὅ,τι πιστεύετε σεῖς, ὡς πρὸς τὸν ἑαυτόν σας, διότι σήμερον ἰσχυρίζεσθε, ὅτι δὲν κατανοεῖτε κάτι τὸ ὁποῖον σαφῶς λέγετε πρὸς ἡμᾶς.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§108Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δι’ ἡμᾶς δὲν ὑπάρχει θέμα διὰ τὴν περίπτωσιν γʹ, μόνον θὰ παρακαλέσω νὰ προσθέσετε τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὅταν λέγωμεν βιοτεχνικὴ ἐπιχείρησις σημαίνει, ἂν ἔχῃ ἐγκαταστάσεις, ἐργαστήρια καὶ ὑπαλλήλους, διάθεσιν κεφαλαίων καὶ κυρίως, κατὰ πρῶτον λόγον, εἶναι ἐπιχείρησις βιοτεχνική, κατὰ παρεπόμενον λόγον εἶναι ἐμπορική. Ἔχει τὸ ἐργαστήριόν της καὶ κατὰ παρεπόμενον λόγον ἔχει καὶ ἕνα κατάστημα καὶ πωλεῖ τὰ προϊόντα της. Κατὰ παρεπόμενον λόγον εἶναι ἐμπορική, κατὰ κύριον λόγον εἶναι βιοτεχνική. Τὰ κύρια κεφάλαια διετέθησαν εἰς τὴν βιοτεχνίαν. Ἐπειδὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι στενωτάτη, ἡ δὲ ἄλλη ἀπωτέρα, ἀντιλαμβάνομαι τὰς ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας σεῖς ἔχετε καὶ δι’ αὐτὸ καθιερώνετε μεταβατικὴν διάταξιν. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐμποροβιοτεχνικῆς νὰ μπῇ ἡ ἐμποροβιοτεχνική, ἐφ’ ὅσον κατὰ κύριον λόγον εἶναι βιοτεχνικὴ καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἐμπορική.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀηδονᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§110Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ μέτρα τὰ προβλεπόμενα ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ γεωργικὰς ἐπίσης. Ὁ κ. ὑπουργός, δυστυχῶς, ἀντὶ τῆς ἀποδοχῆς ταύτης καταθέτει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκτείνει τὰ μέτρα μόνον εἰς τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὀφειλὰς πρὸ τὸ Δημόσιον, ΙΚΑ, ἢ ἄλλους πιστωτικοὺς Ὀργανισμούς. Ἔχω τροπολογίαν, κ. Πρόεδρε, μὲ δικαιοτέραν βάσιν ἀπὸ αὐτὴν ποὺ καταθέτει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναγνώσω: «Ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐκπληρώσασαι ...... (ἀναγινώσκει) ......». Δέν ξεύρω, κ. ὑπουργέ, πόθεν ἀντλῆτε τὴν δύναμιν διὰ τιμωρίαν τῶν μὴ ἐκπληρωσάντων πρὸς τὸ Δημόσιον, τὸ ΙΚΑ καὶ τοὺς ἄλλους πιστωτικοὺς ὀργανισμοὺς ὑποχρεώσεις των καὶ δικαιώνετε μόνον αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν πρὸς τὸ Δημόσιον. Νομίζω, ὅτι πρῶτον, ἔπρεπε νὰ στρέψετε τὰ βλέμματά σας πρὸς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εὐσυνειδήτως ἐνήργησαν καὶ ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ ΙΚΑ καὶ ὕστερα πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπεκτείνητε τὰ μέτρα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ὅλων τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§112Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Μετὰ τὰ ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Πρόεδρος Παπανδρέου, Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς μας τῆς γενικότητος καὶ ἰσότητος, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 4. Τὸ ἄρθρον 4, ὁμιλεῖ διὰ τὰς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, αἵτινες ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1958. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνεχίζει καὶ προσθέτει εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ ἐπεκτείνει τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως καὶ εἰς ἐκείνας τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι διετέλεσαν προηγουμένως ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, πλὴν ὅμως, διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἤρθη ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε κηρυχθῆ τελεσιδίκως εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Ὡς ἔχει, ἡ γνώμη αὐτὴ καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς στηρίζεται εἰς ἀδιάβλητον κανόνα, τὸν ὁποῖον σεῖς ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργὸς ἐθέσατε καὶ προσπαθεῖτε νὰ τηρῆτε τὸν ἀδιάβλητον αὐτόν κανόνα. Διότι ἀδιάβλητος παραμένει ὁ κανών, τὸν ὁποῖον σεῖς, κ. ὑπουργέ, θεσπίζετε, ὅτι προσαιτιάζετε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπονοήσῃ κανεὶς τί τὸ σκανδαλῶδες, ἀλλὰ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος, βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς γενικότητος καὶ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς καλῆς πίστεως, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ προσθέσετε καὶ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν προσθήκην αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δηλαδὴ τῶν διατελεσάντων ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, πλὴν ὅμως διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἤχθησαν εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν τεθῆ τελεσιδίκως εἰς κήρυξιν πτωχεύσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν σεῖς θεσπίζετε, ἐπιβάλλει τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§114Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 προτείνω τροπολογίαν, ἔχουσαν οὕτω: «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Συνέβη, νὰ ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπήχθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ βάσει τοῦ Ν.Δ. 3827) 1958 καὶ μετὰ ταῦτα τὴν 31.12.58. Ἐπειδή, ὅμως, ὑπῆρχε νομοθετικὸν κενὸν ἀναγόμενον εἰς τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν Ἀρχὴν εὑρίσκετο Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ὑπῆρχον περιπτώσεις καθ’ ἃς, ἐπισπεύσει δανειστῶν, ἐκηρύχθησαν ὡρισμέναι ἐπιχειρήσεις εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Τὸ Ν. Δ. 3827)58 καὶ τὸ 3890 ἀνεγνώρισαν καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς τὰς ὑπαγομένας εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ἀνέστειλε τὴν διαδικασίαν τῆς πτωχεύσεως. Ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον, γεννῶνται ἀμφισβητήσεις ἐὰν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ὑπάγωνται ὑπὸ τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, ἐξαιρέσετε τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς νομίζω, ὅτι ἀντιστρατεύεσθε τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἔχετε θέσει τὰς διατάξεις αὐτὰς τοῦ ἄρθρου 4. Ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ διευκρίνισις αὐτὴ θὰ δημιουργηθοῦν ἀμφισβητήσεις ἐὰν ὑπάγωνται καὶ αἱ περιπτώσεις αὗται. Καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῆτε ἑρμηνευτικῶς, ὅτι ὑπάγονται εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνει δεκτὴ ἡ τροπολογία, θὰ ὑπάρχῃ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις καὶ παραλλήλως ἡ διαδικασία τῆς πτωχεύσεως. Καὶ θὰ γεννηθῇ τὸ ἐρώτημα: Ποῖος θὰ κάμῃ τὸν συμβιβασμόν; Ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς ἢ ὁ σύνδικος τῆς πτωχεύσεως; Πρὸς πρόληψιν τῶν κινδύνων αὐτῶν καὶ πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Καὶ πρέπει νὰ τὴν δεχθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 4, διότι ἐκεῖ ἀνήκει νομοτεχνικῶς.

§115Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε, περιλαμβάνεται εἰς τὸ σχέδιον.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ κάμετε μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν.

§117Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ὑπάγονται αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ διότι ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τὴν 31)12)58 ἔχουν τὸ ἀναμφισβήτητον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν χρῆσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὑπάγονται εἰς τὴν ρύθμισιν τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος αὐτός. Εἶπεν, ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι καὶ ἂν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ἀμφιβολίαι ὡς πρὸς τὸ ἐὰν ὑπάγεται ἢ δὲν ὑπάγεται ἡ περίπτωσις αὐτή, ἀρκεῖ ἐνδεχομένως ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ προβαίνω.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἑρμηνευτική σας δήλωσις δὲν καλύπτει τὴν περίπτωσιν.

§119Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὸ νὰ ὑπαγάγω τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὸ ἄρθρον 4. Νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον διατυπώσεως καὶ νὰ θέσωμεν διάταξιν εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις, ἐφ’ ὅσον, ὡς τοὐλάχιστον ἐγὼ πιστεύω, δὲν ἀνατρέψῃ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ἦλθεν ὁ νόμος 3890, ὁ ὁποῖος ἀνέστειλε τὰς συνεπείας τῆς πτωχεύσεως, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὸ μεσόχρονον διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶχεν ἐπεκταθῆ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ τὸ ἴδωμεν εἰς τὸ τέλος.

§120Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐὰν συνέβη, κ. ὑπουργέ, ὅλοι οἱ πιστωταὶ ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, βάσει τοῦ προηγουμένου καθεστῶτος, νὰ εἶχον ὑποβάλει αἴτησιν κηρύξεως εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως, σήμερον δὲν ἀντιμετωπίζετε διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρήσεων τὴν ἰδίαν περίπτωσιν. Τὸ νομοθετικὸν κενόν, ἐὰν ὑπάρχῃ —ἀπὸ τὴν συζήτησιν διαπιστοῦται ὅτι ὑπάρχει— δὲν δύναται νὰ τὸ καλύψῃ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις. Καὶ χρειάζεται ἡ διάταξις αὐτὴ διὰ νὰ καλύψῃ τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ προσδιορίσῃ τὴν τύχην τῶν πτωχεύσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀνασταλῆ βάσει τοῦ νόμου 3890. Ἐπιφυλάσσομαι, λοιπόν, εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις νὰ ἐπαναφέρω τὸ θέμα.

§121Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρομοία εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία.

§122Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ τὴν ἴδωμεν εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις. Σεῖς θέτετε τὸ θέμα σαφέστερον καὶ ἁπλουστευμένον.

§123Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα παρακαλῶ νὰ συμπεριληφθοῦν διὰ τῆς τροπολογίας μου εἰς τὴν διάταξιν ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται. Ἐὰν δὲν ὑπήχθησαν εἶναι διότι, ὅταν ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ὑπῆρχε νομοθετικὸν κενόν. Καὶ ὑπάρχει ἡ ἑξῆς περίπτωσις: Προκειμένου νὰ ὑποβληθῇ αἴτησις συμβιβασμοῦ ποῖος θὰ τὴν ὑποβάλῃ; Ὁ διαχειριζόμενος τὴν ἐπιχείρησιν, ὁ ὁποῖος ἔχει κηρυχθῆ εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως καὶ στερεῖται τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἢ ὁ σύνδικος τῆς πτωχεύσεως;

§124Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Νὰ διατυπωθῇ ὡς μεταβατικὴ διάταξις.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τζαμπάζης ἔχει τὸν λόγον.

§126Ι. ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Κοθρῆς, δὲν πταίουν μονάχα οἱ παγωμένοι ὀφειλέται. Καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου μία κατηγορία συμπαθῶν ὀφειλετῶν τῶν ὁποίων τὰ ἐργοστάσια κατεστράφησαν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ δι’ ἕνα οἱονδήποτε λόγον δὲν ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ὑπάρχει, λοιπόν, μία τροπολογία, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ὑπὸ τοῦ κ. Ἐξάρχου, ἥτις καλύπτει τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει).......». Ἐὰν εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προσετίθετο καὶ δεύτερον ἐδάφιον, θὰ ἐκάλυπτε τὸ θέμα. Ἐάν, ὅμως, διὰ γενικωτέρους λόγους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τότε θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως συμπληρωθῇ ἡ διάταξις διὰ τῆς φράσεως «ἐὰν τὸ ἐργοστάσιον κατεστράφη ὁλοσχερῶς ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν».

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§128Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἀσχοληθῶ, κύριε Πρόεδρε, μόνον μὲ τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου, θεσπίζει διάφορον καὶ δυσμενῆ μεταχείρισιν τῶν γεωργικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐν σχέσει μὲ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐὰν πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ μεταχειρισθῇ ἀνίσως τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, τότε θὰ πρέπει εὐθέως νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρὸ ὀλίγου, ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἶχε τὴν πρόθεσιν ἐνισχύσεως ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπήχθησαν εἰς τὸ ὑφιστάμενον εἰδικὸν νομοθετικὸν καθεστώς. Πρώτη παρέκκλισις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, εἶναι ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν γεωργικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τὰ εὐεργετήματα τοῦ νομοσχεδίου. Δευτέρα ἀπόκλισις τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, εἶναι τὰ ἐδάφια βʹ καὶ γʹ τοῦ ἄρθρου 4, καθ’ ἃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ὑπάγονται καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, δι’ ἃς ἐκινήθη ἁπλῶς ἡ διαδικασία ἢ εἶχεν ὑποβληθῆ μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου τοῦ 1958 αἴτησις συμβιβασμοῦ τῶν πιστωτῶν ἢ τοῦ ὀφειλέτου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εὐλόγως προσέθεσε καὶ ἐδάφιον δʹ καθ’ ὅ, ὁσάκις προεβλέπετο, ὅτι τὴν αἴτησιν, περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ἑταιρείας ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, ὤφειλε νὰ εἶχεν ὑποβάλει ἡ Τράπεζα καὶ δὲν ὑπέβαλεν, ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Φρονῶ, ὅτι ἡ προσθήκη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὀρθοτάτη, δεδομένου, ὅτι ὑπαίτιος τῆς μὴ ὑπαγωγῆς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἢ ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν τῆς ἑταιρείας, εἶναι ἡ Τράπεζα ἢ ΟΧΟΑ, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον, καθ’ ὃ εἶχον ὑποχρέωσιν, τὴν πρὸς τοῦτο αἴτησιν.

§129Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προτείνω, ὅπως ὑπαχθῇ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία, λόγῳ νομικοῦ κωλύματος, δὲν ἠδυνήθη νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ ὑπαγωγῆς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἢ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§131Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, διότι δὲν περιλαμβάνει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, καθ’ ὅλην των τὴν ἔκτασιν. Θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργός, τὸν ἀντίκτυπον, τὸν ὁποῖον θὰ ἔχῃ εἰς τὸν γεωργικὸν κόσμον μία τοιαύτη μεταχείρισις. Δι’ αὐτὸ τὸν παρακαλῶ, ὅπως θελήσῃ καὶ περιλάβῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καὶ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, ὡς τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν καὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ τὴν προσθήκην, ἥτις περιλαμβάνεται εἰς τροπολογίαν μου καὶ τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ δισταγμοὶ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ δεχθῇ τροπολογίας, ἀποτελοῦν ἀντίφασιν πρὸς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἀλλὰ καὶ τὰς εἰσηγητικὰς ἐκθέσεις τῶν προηγουμένων σχετικῶν νομοθετημάτων. Ὅπως γνωρίζετε, ὡς αἰτιολογία τῶν ψηφισθέντων νόμων, περὶ παγωμένων πιστώσεων, ἀνεφέρετο ἡ ἀνάγκη παροχῆς βοηθείας εἰς ἐπιχειρήσεις καὶ οἰκονομικὰς μονάδας, διὰ νὰ δυνηθῶσιν αὗται νὰ ἐπιβιώσωσι, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἐπαναλαμβάνεται, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός του, νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ σοβαρώτατον θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, ἐπὶ τῷ τέλει ἐπιβιώσεως τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ οἰκονομικὴν θέσιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπιβιώσουν. Καὶ ἐνῷ ὁ σκοπὸς αὐτός, μὲ τὸν ὁποῖον συμφωνοῦμεν, εἶναι ἀπολύτως ὀρθός, ὅπως ἐπίσης, εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις, εἶναι ἀπότοκος τῆς ἐκ μέρους ὅλων τῶν μεταπελευθερωτικῶν Κυβερνήσεων ἀσκηθείσης πιστωτικῆς πολιτικῆς, ὁ κ. ὑπουργός, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, παρ’ ὅλον ὅτι ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐπιδιώκει τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, ἀνέχεται, μὲ τὰς διατάξεις τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρθρων του δημιουργίαν ἀνίσου καὶ ἀδίκου μεταχειρίσεως ὁλοκλήρων κατηγοριῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἰδίως τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν τοιούτων. Δὲν δέχεσθε τὰς τροπολογίας, διότι φοβεῖσθε μήπως προκαλέσητε εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου γενικώτερον δυσμενῆ ἀντίκτυπον. Τὸ ἀληθές, ὅμως, εἶναι, κύριε ὑπουργέ, ὅτι οἱ δισταγμοί, τοὺς ὁποίους ἐκδηλώνετε καὶ οἱ περιορισμοὶ τοὺς ὁποίους ἐπιθυμεῖτε, ὑπάρχει φόβος νὰ προκαλέσουν τὸν δυσμενῆ οἰκονομικὸν ἀντίκτυπον, τὸν ὁποῖον φοβεῖσθε. Τὸ δικαιότερον καὶ τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο, νὰ θέσητε, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὰς οὐσιαστικὰς προϋποθέσεις, διὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τοὺς νόμους 2810 καὶ 3562, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος του. Ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔχει, κύριε ὑπουργέ, τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ διάκρισις, τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ νομοσχέδιον, δημιουργεῖ ἀνισότητα, ἡ ὁποία θ’ ἀντιληφθῆτε, ὅτι δὲν εἶναι δεκτὴ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ προχωρήσητε, ὡς εἶπον, νὰ δεχθῆτε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ παρόντος νόμου ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὰς προϋποθέσεις νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ δὲν ὑπήχθησαν, εἴτε διὰ λόγους τυπικῶν παραλείψεων, ὅπως, π. χ., ἡ Τράπεζα παρέλειψε νὰ ὑποβάλῃ τὴν σχετικὴν αἴτησιν, εἴτε διότι ὑπῆρξε πρόθεσις συμβιβασμοῦ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι κατέβαλον προσπάθειαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, νὰ τεθοῦν εἰς δυσμενεστέραν θέσιν μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι οὐδεμίαν προσπάθειαν κατέβαλον καὶ ἀφέθησαν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, συμπληρουμένη μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα καὶ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει, μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Λύρα καὶ Λαυρεντίδη.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§135Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἐδέχθη τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἐκάναμεν ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 4, νὰ εἴπῃ ποίας τροπολογίας δέχεται, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ ὅλων αὐτῶν. Ἤδη, θὰ ὁμιλήσω διὰ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐπιφυλασσόμενος, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ὁμιλήσω καὶ δι’ ἄλλας τινὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας θεωρῶ ὀρθὰς καὶ σκοπίμους. Ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὴν ἐγνωσμένην κοινοβουλευτικὴν εὐθιξίαν του, φοβούμενος μήπως φανῇ χαριζόμενος πρὸς ὡρισμένας κατηγορίας ἐπιχειρήσεων, κατάφερε νὰ καταντήσῃ τὸ νομοσχέδιόν του ἄδικον καὶ ἄνισον. Δὲν νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι πρόκειται νὰ δώσητε τίποτε σπουδαῖον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἁπλῶς τοὺς δίδετε τὴν εὐχέρειαν νὰ κριθοῦν ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν, λόγῳ τῆς συνθέσεώς της, πρέπει νὰ ἔχητε ἐμπιστοσύνην, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δίδετε δικτατορικὰ δικαιώματα. Δὲν πρέπει νὰ ἔχητε δισταγμοὺς νὰ παραπέμψητε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας ἐπιχειρήσεις νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην. Αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι δύο. Ἡ πρώτη τροπολογία, ὑπαγάγει εἰς τὸν παρόντα νόμον καὶ τὰς γεωργικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἴπατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἐδέχεσθο καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, ἀλλὰ μόνον ὡς πρὸς τὰ χρέη αὐτῶν, τὰ ὀφειλόμενα πρὸς τὸ Δημόσιον ἢ πρὸς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἡ διάκρισις αὐτή, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή. Οἱ νόμοι 2810 καὶ 3562 δὲν ἔκαμαν καμμίαν τοιαύτην διάκρισιν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, καὶ θὰ συνίστων νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει. Ἡ δευτέρα τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν Αʹ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν Δʹ. Νομίζω, ὅτι πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπέμεινεν, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ θέσωμεν ὡρισμένας χρονικὰς βάσεις. Ἠρεύνησα τοὺς δύο νόμους, τὸν 2810 καὶ τὸν 3562, καὶ δὲν βλέπω, διὰ ποῖον λόγον δὲν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Δὲν βλέπω, λοιπόν, διατὶ δὲν τὴν δέχεσθε, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτή, εἶναι περίπτωσις ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐνεπλάκησαν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου 2810. Καὶ τὸ ἰδικόν σας κριτήριον, ἰσχύει ἀναμφισβητήτως δι’ αὐτάς. Ἐὰν ἤρθη διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἀργότερον ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις, τοῦτο σημαίνει, ἢ ὅτι ἐξυγιάνθησαν αἱ ἐπιχειρήσεις καὶ οὐδέποτε πρόκειται νὰ καταφύγουν εἰς σᾶς, ἢ ὅτι ἐγένετο κἄποιος συμβιβασμὸς καὶ ἡ Τράπεζα ἔχει ἀναλάβει τὴν διαχείρισιν —εἶναι ἡ περίπτωσις AT HOC παγωμένης πιστώσεως, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κάμνει ὁ πιστωτής, ὄχι ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως— καὶ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις, ποὺ ἀφορᾷ ἡ περίπτωσις αὐτή. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ κριτήριον ποὺ ἐθέσατε, δηλαδὴ τῆς ἐμπλοκῆς τῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Νόμου 2810, πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ὑπὸ στοιχεῖον αʹ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν περίπτωσιν ὑπὸ στοιχεῖον Δʹ, περιλαμβανομένης μάλιστα καὶ τῆς ὑπὸ στοιχεῖον Βʹ: «....... (ἀναγινώσκει) ........», διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, πρόκειται περὶ περιπτώσεων ἀνάγκης. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι οὐδὲν προνόμιον παραχωρεῖται εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, ὅτι τοὐλάχιστον τὰς τροπολογίας αὐτὰς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ τὰς δεχθῆτε.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§137Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε μέχρι στιγμῆς, προκύπτει, ὅτι γενικώτερον ἡ ἄποψις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ μεταξὺ τῶν κυρίων συναδέλφων, εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ἄρθρου 4, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐμπορίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπόψε, καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν του, μᾶς ἐξεδήλωσε καὶ πάλιν τὴν ἐγνωσμένην, ἄλλωστε, εὐαισθησίαν του, διὰ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς διαβληταί, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ἐξυπηρετοῦν περιπτώσεις, ἢ ὁμάδας περιπτώσεων. Ἐν τούτοις, κ. ὑπουργέ, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παρατηρηθῇ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος εἶπεν, ὅτι δὲν εἶσθε συνεπεῖς, οὔτε εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ ὑπάρχοντος καθεστῶτος. Τί γίνεται σήμερον; Εἴχομεν νόμους ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, τοὺς ὁποίους παρατείνομεν κἄθε φοράν. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, θὰ τὸ ἐνθυμοῦνται, ὅτι κἄθε φορὰν ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἱστορία. Ὁ ἑκάστοτε ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, συνεπικουρούμενος καὶ ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἔρχονται καὶ ζητοῦν νὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ κἄθε παράτασιν αἱ ἐμπορικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἐξεγείρεται ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ἡ Κυβέρνησις ὑποχωρεῖ καὶ διατηρεῖται τὸ ἑνιαῖον καθεστὼς εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, ὅλων τῶν τύπων. Ἐὰν ὄντως θέλετε νὰ σταθῆτε εἰς τὴν βάσιν τοῦ ὑπάρχοντος καθεστῶτος, δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα νὰ ἐξαιρέσετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐπιχειρήσεις. Καὶ διὰ νὰ γίνῃ περισσότερον ἐναργὲς καὶ σαφές, τὸ τί ἐπιχειρήματα ὑπάρχουν ὑπὲρ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν, θὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις μόνον. Ἡ τροπολογία ποὺ προτείνετε, δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν διὰ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις ἐνδεχομένως, ἐὰν εἶναι πολὺ μεγάλη, ἠμπορεῖ νὰ ὠφελῆται μερικοὺς φόρους. Ἀλλὰ πρὸς ποῖον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν νὰ ὀφείλῃ; Ἢ πρὸς Τράπεζαν, ἢ πρὸς ἰδιώτας. Διατί, λοιπόν, βάζετε τὴν διάταξιν αὐτήν; Διὰ ἐμπαιγμὸν ἢ διὰ οὐσιαστικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος; Ξεύρετε ὅλοι, ἀσχέτως τῆς εὐχερείας ποὺ δίδει ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις καὶ ἀσχέτως τῆς εὐχερείας πρὸς διακανονισμόν, εἶναι γεγονός, ὅτι αἱ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ ἐνίσχυσιν τραπεζιτικὴν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ καὶ εἰς δάνεια κεφαλαιοποιήσεως, παρατάσεως κλπ., ὥστε αὐταὶ νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην, οὔτε ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, οὔτε συμβιβασμοῦ καὶ ἀκόμη ὑπάρχουν περιπτώσεις, ποὺ παγώνουν αἱ ὀφειλαὶ καὶ ἡ Τράπεζα δὲν προχωρεῖ εἰς κανένα ἐκτελεστικὸν μέτρον. Διὰ μίαν γεωργικὴν ἐπιχείρησιν, ὅμως, δὲν ὑπάρχει καμμία Τράπεζα διὰ τοιαύτας διευκολύνσεις. Μία γεωργικὴ ἐπιχείρησις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπερβῇ τὰς 50.000 δραχμὰς κατὰ μονάδα γεωργικήν. Δὲν ἠμπορεῖ, ἐπίσης, νὰ πάῃ εἰς καμμίαν ἐμπορικὴν Τράπεζαν, διότι αὐτὴ θὰ τῆς εἴπῃ, ὅτι δὲν χρηματοδοτεῖ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις, δὲν ἔχει τραπεζίτην, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητα δι’ αὐτήν. Καὶ αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν, τὴν ἀποκλείετε σεῖς, μὲ τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ διατυπώσητε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Κύριε ὑπουργέ, θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ θὰ πρέπει καὶ αἱ γεωργικαὶ καὶ αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ νέον καθεστώς. Οἱαδήποτε διάκρισιν καὶ ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε, θὰ εἶναι ἄδικος καὶ θὰ ζητήσωμεν, ἐὰν τυχὸν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, θὰ ζητήσωμεν νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα διὰ ψηφοφορίας. Ἐλπίζω, ὅμως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ, ὅπως δὲν ἐπέμεινον καὶ οἱ προκάτοχοί του, εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις. Πέραν τούτου, ἤθελον νὰ παρατηρήσω καὶ κἄτι ἄλλο. Δὲν καταλαβαίνω, κύριε ὑπουργέ, διατὶ αὐτὴ ἡ ὑπερβολικὴ στενότης εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν περιπτώσεων. Καὶ ἐὰν ἀκόμη δεχθῶμεν, ὅτι δέχεσθε ὡς ἀπολύτως δεσμευτικὸν τὸ ὑπάρχον καθεστώς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει, διότι τὸ ἄρθρον 4 δὲν ὑπαγάγει ἁπλῶς τὰς ἐπιχειρήσεις, ποὺ εἶναι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, ἀλλὰ τὴν ἐπεκτείνει καὶ εἰς τὰ ἐδάφια Βʹ καὶ Γʹ, εἶχον δὲ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπω, πῶς ὑπήχθησαν ὑπὸ τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Καὶ ἐρωτᾶται: Δύνασθε, ἆρα γε, νὰ ἀγνοήσητε ὅλας τὰς ἄλλας δικαιοτάτας περιπτώσεις, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Κοθρῆς, ἐκ τοῦ λόγου μόνον, ὅτι δὲν συνέπεσε νὰ εὑρεθοῦν ὑπὸ τὸ καθεστὼς ποὺ εὑρέθησαν αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις; Κύριοι συνάδελφοι, νομοθετοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι, λοιπόν, πολιτικὴ στρουθοκαμήλου νὰ λέγωμεν, ὅτι παραμένωμεν εἰς τὸ ὑπάρχον καθεστώς. Θὰ μπῆτε εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Κάμνετε ρῆγμα τῆς ὀφειλῆς τῶν χρεῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ ὀρθῶς σᾶς ἀνησυχεῖ, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ κάμετε τὸ ρῆγμα ἐκεῖ, ὅπου συνέπεσε νὰ εὑρεθῇ μία ἐπιχείρησις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, χωρὶς κανένα κριτήριον καὶ χωρὶς κανένα εἰδικώτερον προσδιορισμὸν τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς καμμίαν συγκεκριμένην τροπολογίαν, σᾶς λέγω, ὅμως, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἄποψις καὶ θὰ εὑρεθῆτε εἰς δυσχερεστάτην θέσιν, ἐὰν θέλετε νὰ ἀπαντήσητε εἰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀξιότιμοι συνάδελφοι προτείνουν, ἐὰν σταθῆτε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰς συζητήσητε. Ἐὰν σᾶς ἀνησυχῇ τὸ ρῆγμα, ἔπρεπε νὰ μὴ φέρετε τὸν νόμον αὐτὸν καθόλου. Ἔπρεπε νὰ προχωρήσητε μὲ τραπεζιτικὰ κριτήρια. Ἀφοῦ ἐφέρατε τὸν νόμον αὐτόν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ἐπειδὴ ὁ ἕνας ἔτυχε νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν θὰ εὐνοηθῇ καὶ ὁ ἄλλος ὄχι. Αὐτά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μεταχειρισθῶ τὴν φράσιν, χωρὶς κακὴν ἔννοιαν, τὰ νομοθετικὰ σοφίσματα, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, δὲν τὰ καταλαβαίνει. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταθῆτε εἰς τὸ ὑπάρχουν καθεστώς, νὰ περιλάβετε δὲ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις. Καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν διατύπωσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐμπορίου. Εἰς τὸ τέλος δέ, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἕνα ζήτημα κοινωνικῆς τάξεως. Ὅταν, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, μία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία περιλαμβάνει βουλευτὰς ὅλων τῶν Κομμάτων, ὁμοφώνως σᾶς προτείνῃ μίαν τροπολογίαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἁπλοῦν — τοὐλάχιστον ἐγὼ δὲν θὰ τὸ ἔπραττον, εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν σας — νὰ τὴν ἀπορρίψω, χωρὶς πολλὴν συζήτησιν, διότι αὕτη ἀποτελεῖ ἔκφρασιν τῆς θελήσεως καὶ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Σώματος. Καὶ τὸ Σῶμα, εἰς τὸ τέλος, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομοθετεῖ κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα. Καλῶς, ἢ κακῶς, ἔχετε εἰσέλθει εἰς μίαν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία θὰ στοιχίσῃ ἀπὸ ἀπόψεως γενικωτέρας οἰκονομίας, συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπορρίψετε ὅλας τὰς τροπολογίας ἐκ προοιμίου. Ὀφείλετε μὲ κἄποιαν βαρύτητα νὰ τὰς συζητήσητε τοὐλάχιστον καὶ ὁπωσδήποτε νομίζω, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπιμείνω, πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§139Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι κατέβαλε καὶ καταβάλλει προσπαθείας, ὅπως τὸ νομοσχέδιόν του ἐξέλθῃ τῆς αἰθούσης ταύτης ἀδιάβλητον, νομίζω, ὅτι δικαιότερον, λογικώτερον καὶ ἀντικειμενικώτερον, ἐὰν τὸ κρίνωμεν, θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ, ὅπως περιληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ αἱ πάσης φύσεως γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, διὰ νὰ ὑπάρξῃ τοὐλάχιστον ἴση μεταχείρισις. Ἐπὶ πλέον ἐπιβάλλεται, κύριε ὑπουργέ, ὁ νομοθέτης τοῦ παρόντος νόμου, νὰ μὴ φανῇ, ὅτι ἐλησμόνησεν ἢ ὅτι τοῦ διέφυγεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τὰς βιομηχανικὰς καὶ βιοτεχνικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ ἤθελον, ἐπὶ πλέον, σύμφωνα μὲ ὅσα ἐξέθεσαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι κ.κ. Ἀλαμανῆς καὶ Μητσοτάκης, νὰ παρακαλέσω, ὅπως ἐκ τῆς διατάξεως τῆς μεταβατικῆς, τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ περιβάλετε εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νὰ ἀπαλείψετε τὰς ὀφειλὰς τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, πρὸς τὰς Τραπέζας, τὸ Δημόσιον καὶ τὸ ΙΚΑ καὶ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τρίτους, διότι, ὅπως προανέφερον καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχουν χρέη γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, εἴτε πρὸς τὸ ΙΚΑ, εἴτε πρὸς τὸ Δημόσιον, διότι ἐλάχιστοι θὰ εἶναι οἱ φόροι, τοὺς ὁποίους πληρώνουν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μπάρμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§141Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ἐμπορικῶν τοιούτων. Καὶ ναὶ μὲν ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε τὸ πρῶτον βῆμα ἤδη, καὶ ἐδέχθη νὰ συμπεριληφθοῦν αἱ γεωργικαὶ καὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς μεταβατικὴν διάταξιν εἰς τὸ τέλος τοῦ νόμου. Καὶ θὰ ἤθελον, ἐπίσης, νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ τὸ κοινωνικὸν θέμα, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, ὅτι ὑπάρχουν γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ ἐμπορικαί, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι ὀλίγαι, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν μεγάλον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, τί θὰ γίνουν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ἐὰν τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς πλήξωμεν μὲ τὸ σφυρὶ τοῦ δικαστικοῦ κλητῆρος; Νομίζω, ὅτι μὲ ἴδια κριτήρια πρέπει νὰ κρίνωμεν ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, διότι καὶ ὁ ἐμπορικὸς κλάδος εἶναι ἕνας κλάδος, ὁ ὁποῖος συμπληρώνει τὸν κλάδον τῆς βιομηχανίας. Νομίζω, ὅτι ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως πρέπει νὰ τύχουν αἱ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἔτυχον, κύριε ὑπουργέ, τὴν ἑπομένην τῆς καταστροφῆς τῶν ἐργοστασίων τῆς Ναούσης ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, ἀπὸ τοὺς πρώτους νὰ εὑρεθῶ εἰς τὸν τόπον τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς συμφορᾶς καὶ εἶχον ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μου τὰ ἀχνίζοντα ἐρείπια τῶν ἐργοστασίων ἐκείνων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει καὶ δικαίως, νὰ τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Νομίζω, ὅτι αἱ παγωμέναι πιστώσεις, πρέπει κἄποτε νὰ ξεπαγώσουν. Πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν ὅλοι, καὶ ἔμποροι καὶ βιομήχανοι καὶ βιοτέχναι, ὅτι καιρὸς εἶναι πλέον νὰ τερματισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Βεβαίως καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν τοὺς παρέχομεν τὴν εὐκαιρίαν τοῦ συμβιβασμοῦ, ἀλλά, ἐὰν αἱ ἐπιχειρήσεις των δὲν εἶναι βιώσιμοι, πρέπει τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὴν ἀφετηρίαν των. Ὑπάρχουν, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἄλλοι κλάδοι τῆς οἰκονομίας μας, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν. Σήμερον, ἐὰν τὰ χρήματα αὐτά, εὑρίσκοντο εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ τάξις, ἡ πολυπαθοῦσα, τῶν γεωργῶν. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ δοθῇ τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, πρέπει νὰ λήξῃ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ νὰ ἀποδοθοῦν τὰ χρήματα, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ καὶ ἄλλους κλάδους τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς γεωργούς, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν καὶ ταλαιπωροῦνται καὶ δὲν ἀπολαμβάνουν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαευθυμίου, ἔχει τὸν λόγον.

§143Γ. ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὡρισμέναι τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως καὶ ἄλλαι ὑποβληθεῖσαι ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν μὲ εὐμένειαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀντιτίθενται καὶ δὲν ἀνατρέπουν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ γίνουν δεκταί. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν διὰ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, νομίζω, ὅτι ἔργον δικαιοσύνης ἐπιβάλλει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, μὲ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, δὲν ὀφείλουν πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ ΙΚΑ καὶ ἂν ὀφείλουν, τοῦτο θὰ συμβαίνῃ εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, διότι, ἄλλως, μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον. Ὡς πρὸς τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις, ὑπάρχουν, βεβαίως, περιπτώσεις, ποὺ θὰ ἐδικαιολόγουν τὴν ἐξίσωσίν των μὲ τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅσον δίκαιον καὶ ἂν εἶναι νὰ περιληφθοῦν αἱ ἐξαιρετικαὶ αὗται περιπτώσεις, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ περιληφθοῦν καὶ ἑπομένως θὰ πρέπει νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ. Ὡς πρὸς τὰς λοιπὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ πρέπει νὰ γίνουν δεκταί, ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῶν κ. Σταμάτη καὶ λοιπῶν συναδέλφων. Θὰ πρέπει ρητῶς ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Σταμάτης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, πρὸς ἀποφυγὴν παρερμηνείας, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δέχεται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, αἵτινες ἐκηρύχθησαν εἰς πτώχευσιν, ἥτις ἀνεστάλη μὲ τοὺς γνωστοὺς νόμους. Ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐφ’ ὅσον μία ἐπιχείρησις ἐτέθη, πρὸ τῆς πτωχεύσεως, εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, θεωρεῖται ὅτι ἔπαυσε νὰ τελῇ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, διότι τὴν ἐπιχείρησιν τὴν διευθύνει ὁ σύνδικος καὶ γεννῶνται σωρεῖαι ζητημάτων, καθ’ ὅσον καὶ ὁ νόμος λέγει, ὅτι ἀναστέλλει καὶ ὄχι ὅτι ἀνατρέπει τὴν πτώχευσιν. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ τεθῇ ρητὴ διάταξις, εἴτε εἰς τὸ ἄρθρον 4, εἴτε εἰς τὴν μεταβατικὴν διάταξιν. Διὰ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, προτείνεται ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν ρύθμισιν καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκείνων, διὰ τὰς ὁποίας εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ ΟΧΟΑ καὶ οἱ λοιποὶ ὀργανισμοὶ νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν καὶ δὲν ὑπέβαλον. Θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, καθ’ ὅσον πρόκειται οὐσιαστικῶς περὶ τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν καὶ δὲν ὑπέβαλε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβραβεύσωμεν τὴν στάσιν αὐτήν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης, ἔχει τὸν λόγον.

§145Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Βρανοπούλου, ὁ ὁποῖος μὲ παρεκάλεσε νὰ τὴν ἀναπτύξω. Τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Δὲν τὴν δέχεται, ὅμως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὴν ὑπέβαλεν ὁ κ. Βρανόπουλος. Κατὰ τὴν τροπολογίαν, πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 1 μία διάταξις, ἔχουσα οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει)......». Κύριε ὑπουργέ, ἀναπτύξατε τοὺς λόγους καὶ τὰ βασικὰ κριτήρια, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθητε καὶ τὰ ὁποῖα σᾶς ὡδήγησαν εἰς τὸν νόμον τοῦτον καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι, ὅσον τὸ δυνατόν, ἀδιάβλητα. Καὶ ὑπεστηρίξατε, μάλιστα, ὅτι ἐπιδιώκετε τὴν ὕπαρξιν μιᾶς ἀποστάσεως χρόνου, μεταξὺ τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως τοῦ νόμου καὶ τοῦ χρόνου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐδημιουργήθησαν τὰ κριτήρια ταῦτα. Νομίζω, πῶς τὴν δικαιολογίαν τῶν σκοπῶν σας αὐτῶν, τὴν καλύπτει ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Βρανόπουλος. Διότι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ὑπήχθη ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, νομίζω, πῶς τὸ κριτήριον τοῦτο, τοῦ ὅτι δηλαδὴ ὑπήχθη εἰς παλαιότερον χρόνον, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ κριτήριον, τὸ ἀπολύτως ἀδιάβλητον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μία ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία ὑπήχθη ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ἥτις εὑρίσκεται σήμερον ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς πτωχεύσεως, ἐν τούτοις, ὅμως, αὕτη κατορθώνει νὰ εἶναι βιώσιμος. Διὰ ποῖον λόγον, ἡ ἐπιχείρησις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι βιώσιμος καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς παλαιάς, νὰ μὴ ὑπαχθῇ ὑπὸ τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν; Νομίζω, ὅτι δίκαιον εἶναι, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Δεύτερον, ἤθελον νὰ εἴπω μίαν σκέψιν μου, ὅσον ἀφορᾶ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι βαρύνονται μὲ ὑποχρεώσεις πρὸς Τραπέζας. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι διὰ τὰς πρὸς Τραπέζας ὑποχρεώσεις, ὑπάρχει ἡ δυνατότης εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις νὰ προέλθουν εἰς συμβιβασμόν. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν κατώρθωσαν νὰ κάμουν συμβιβασμόν, ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ὑπάρχει δυνατότης συμβιβασμοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται νὰ ὑπαχθοῦν αὗται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἄλλωστε, αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται δὲν ἔχουν ὀφειλὰς πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ ΙΚΑ. Διατὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις ἐκτὸς τῆς ρυθμίσεως τοῦ νόμου; Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν θὰ ἀρνηθῇ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασίν μας καὶ θὰ ὑπαγάγῃ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὡς πρὸς τὰς ἐμπορικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, μεθ’ ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζονται περισσότερα ἐπιχειρήματα, περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ὑπαχθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ συμβιβασμοῦ τοῦ ἄρθρου 4. Καὶ ἡμεῖς υἱοθετοῦμεν τοῦτο, ὑπὸ τὴν εὐρυτάτην ἔκτασιν. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργός, παρὰ τὴν ἀρχικήν του ἄρνησιν, τελικῶς ἐδέχθη νὰ συμπεριληφθοῦν, μὲ ὡρισμένους περιορισμούς. Ἐπεκαλέσθη δέ, κατ’ ἀρχήν, τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4 ἐξαιρούμεναι ἐπιχειρήσεις, ἰδίως δὲ αἱ ἐμπορικαί, δὲν ἔχουν παραγωγικὴν σημασίαν. Μετὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῆς ἐπιχειρηματολογίας του αὐτῆς ὑπὸ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, ἐξ ὅλων τῶν παρατάξεων, κατέφυγεν εἰς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν ρευστοποιήσεως τῶν προϊόντων καὶ ἐμπορευμάτων των καὶ ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν των. Ἡ παρατήρησίς του αὕτη, ἀπὸ ὡρισμένης ἀπόψεως, εἶναι σχετικῶς ὀρθή, διότι πράγματι εἶναι πολὺ δυσχερὲς νὰ ἀξιοῦμεν τὴν αὐτὴν ρευστότητα ἀπὸ τὴν ἐμπορικὴν καὶ τὴν βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν, ὅταν ἡ τελευταία τὰ δάνειά της τὰ ἔχῃ ἐπενδύσει εἰς παγίας παραγωγικὰς ἐγκαταστάσεις, πρᾶγμα ποὺ δὲν συμβαίνει μὲ τὴν ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν, τοὐλάχιστον εἰς αὐτὴν τὴν ἔκτασιν, ἀλλὰ ἡ εὐχέρεια τοῦ συμβιβασμοῦ δὲν δίδεται, κατὰ τὸ ἄρθρον 4, μὲ κριτήριον διατὶ καὶ πῶς δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ δάνειά της ἡ βιομηχανική, ἡ ἐμπορική, ἡ γεωργικὴ ἐπιχείρησις. Ἀλλὰ τὸ εὐεργέτημα, κυρίως, στηρίζεται εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως μιᾶς ἀνωμάλου περιόδου, τῶν ἐξ αὐτῆς συνεπειῶν καὶ ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεων, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, ἀπέρρευσαν καὶ αἱ ἀναγκαστικαὶ διαχειρίσεις καὶ αἱ ἀλλεπάλληλοι παρατάσεις προθεσμιῶν. Κατὰ ταῦτα καὶ μὲ τὴν αὐτὴν λογικήν, ἔπρεπε νὰ δοθῇ τὸ εὐεργέτημα καὶ διὰ τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Κατ’ αὐτό, λοιπόν, δὲν εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τὸν παρακαλῶ, ὅπως εὐρύνῃ τὴν τροπολογίαν ποὺ εἰσηγήθη ὡς μεταβατικὴν διάταξιν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς καὶ ἀποτελεῖ, ἑπομένως, κοινὴν συνείδησιν. Ἐάν, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν προχωρήσῃ εἰς αὐτό, φοβοῦμαι, ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει μία λογικὴ πιστικὴ ἐξήγησις τῆς ἀρνήσεώς του, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατὶ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν κοινὴν λογικήν; Κυρίως, αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν ὀφείλουν εἰς τὸν ΟΧΟΑ, ἀλλὰ εἰς μίαν μερίδα τοκογλυφικοῦ κεφαλαίου. Ἐάν, λοιπόν, δὲν ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμὸν καὶ αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, τότε αὐτομάτως δύναται νὰ προκύψῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι εὐνοεῖται τὸ τοκογλυφικὸν κεφάλαιον, εἰς βάρος τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τάξεων. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἤθελε νὰ εὐνοήσῃ τὸ τοκογλυφικὸν κεφάλαιον. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, θὰ πρέπει νὰ ἀποκρουσθῇ αὐτὴ ἡ ὑπόνοια, νομίζω, ὅτι τὴν κλεῖδα τοῦ μυστηρίου τὴν κρατεῖ ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος δύναται καὶ πρέπει νὰ υἱοθετήσῃ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁμοφώνους, τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς ἀναπτυχθείσας εἰς τὴν παροῦσαν συζήτησιν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§149Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεπτύχθη τόσον εὐρέως ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, τὸ θέμα τοῦ μὴ ἀποκλεισμοῦ ἀπὸ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, ὥστε δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τί. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω ὀλίγα τινά, διὰ νὰ ἀντικρούσω τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Περιέργως, ὅμως, ἤκουσα, ἀπόψε, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις δύναται νὰ ρευστοποιήσουν μέρος τῶν ἐμπορευμάτων των, διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀλλὰ διαφεύγει τῆς προσοχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι τὰ δάνεια τοῦ ΟΧΟΑ, ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὰς γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, διετέθησαν διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαιοτριβείων, συγκροτημάτων ἁλιείας καὶ παγοποιείων καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ συγκροτήματα αὐτὰ νὰ κατατμηθοῦν καὶ νὰ ρευστοποιηθοῦν μεμονωμένως. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ, ὅπως περιληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 καὶ αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ πρέπει νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς σχηματίσει πλήρη τὴν εἰκόνα τῶν ἀντιδράσεων τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλως τε, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν καὶ ἡμεῖς προβάλλομεν προφορικῶς, ἂν θέλετε δὲ καὶ ἐγγράφως, τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἔχῃ, ὡς ἐκ τούτου, τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσῃ ὅλας τὰς σχετικὰς τροπολογίας καὶ νὰ ἔλθῃ μὲ διάθεσιν βελτιώσεως τοῦ νομοσχεδίου, σύμφωνα, ἄλλως τε, καὶ μὲ τὰς ἀπόψεις ὁλοκλήρου σχεδὸν τοῦ Σώματος.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, ὁπωσδήποτε θὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, διότι ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δι’ ὡρισμένας τροπολογίας. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, νὰ τελειώσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀκριβῶς, κύριε Πρόεδρε, διότι πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μελετήσῃ τὰς τροπολογίας αὐτάς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἶναι εἰς θέσιν, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§153Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ θελήσουν, ὅπως ἐξαντλήσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Ἄλλως τε, εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα τὰ θέματα ποὺ ἐτέθησαν ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ πρέπει νὰ συνεχίσωμεν μέχρις ὅτου ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν. Ἐφ’ ὅσον ζητηθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία καὶ διαπιστωθῇ ἡ μὴ ὕπαρξις ἀπαρτίας, διακόπτομεν.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβάλαμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνομεν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδή, πράγματι, διαπιστοῦται ἔλλειψις ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.).