1959.03.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 70ὴ

Πέμπτη 12 Μαρτίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Δραγονέτης ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Ν. Μάρτης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν συμπραττουσῶν Ἑταιρειῶν AMMONIA CASALE S. A. LUGANO καὶ FRI-EDRICH UHDE G.M.B. DORTMUND, διὰ τὴν κατασκευήν, θέσιν εἰς λειτουργίαν καὶ ἐπὶ ἓν ἔτος λειτουργίαν Ἀζωτούχων Λιπασμάτων ἐν Πτολεμαΐδι καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τῆς Βιομηχανίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν». Οἱ κ.κ. Θ. Κονίτσας (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Σ. Γκίκας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων), καὶ Α. Δημητρᾶτος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Οἰκονομίδης καὶ Γ. Κασιμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας Ἀξιωματικῶν Τεχνικῶν Κλάδων Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτοῦντος τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ἐπὶ 8ετίαν καὶ πλέον ἐκκρεμοῦντος συνταξιοδοτικοῦ ζητήματος αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Κυριακούλας Γιαμαλούδη, Εἰρήνης Τερζίδου κλπ. κατοίκων Νέου Μοναστηρίου Δομοκοῦ αἰτουσῶν συνέχισιν τῆς καταβολῆς συντάξεως, ἡ ὁποία ἐχορηγεῖτο εἰς αὐτὰς πρὸ πενταετίας ὡς θυμάτων ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ἀθητάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχιακῆς Ἐτροπῆς Ε.Δ.Α. Ἡρακλείου Κρήτης, διαμαρτυρομένης διὰ τὸν ὑπὸ ἀστυνομικῶν ἀρχῶν διωγμὸν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ καὶ αἰτούσης τὴν κατάπαυσιν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Λ. Τσιάντος, Ε. Σκούρας καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, αἰτοῦντος δίμηνον παράτασιν προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δηλώσεων φόρου εἰσοδήματος ἐτῶν 1958–59. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Α. Παπαθανασίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Καβάλας, διαμαρτυρομένης κατὰ τῆς μεταφορᾶς ἀπὸ Καβάλας εἰς Θεσσαλονίκην καὶ ἀλλαχοῦ ἐπιχειρήσεων ἐπεξεργασίας καπνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἱεράπετρας, αἰτοῦντος ταχεῖαν ἀνάκλησιν τοῦ Β. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου πόλεως Ἱεράπετρας κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δημ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῶν ὑπηρετησάντων ἐπὶ ὑποβρυχίων, αἰτούντων ὅπως δοθῇ προσαύξησις συντάξεως καὶ εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας συμπληρώσει τὰ 14 καταδυτικὰ ἑξάμηνα. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου, καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνίαν Γραβιᾶς– Μπράλλου–Ἀμφίσσης–Λιδωρικίου καὶ καθιέρωσιν μειωμένου εἰσιτηρίου διὰ τοὺς ἐκ τῆς ἐπαρχίας σπουδαστάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ συγκοινωνία Γραβιᾶς–Μπάλλου–Ἀμφίσσης — Λιδωρικίου ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τοὺς Σ.Ε.Κ. καὶ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα, ὡς ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 7975)26.10.1958 ἐγγράφου μας. Διάθεσις λεωφορείων παρὰ τῶν ΣΕΚ δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δὲν ὑπάρχουν διαθέσιμα αὐτοκίνητα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι δὲν ἐπιτρέπουν τοῦτο αἱ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως. 2. Διὰ τὴν καθιέρωσιν μειωμένου εἰσιτηρίου διὰ τοὺς ἐκ τῆς ἐπαρχίας σπουδαστὰς συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας, δέον νὰ προτείνῃ σχετικῶς τὸ ἁρμόδιον Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱππ. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Κακογιάννη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 401 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Κακογιάννη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3237)30.10.1958 ἐγγράφου τοῦ γραφείου κ. ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὸ Διοικητήριον Καρλοβασίου Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ κτίριον εἶναι παλαιᾶς κατασκευῆς, χρησιμοποιηθὲν ὡς Ἡγεμονικὸν Μέγαρον ἐπὶ Ἡγεμονίας τῆς Νήσου. Μετὰ τὴν Ἕνωσιν ἐχρησιμοποιήθη ὡς Διοικητήριον μέχρις Ἰουλίου 1955, ὅτε ἐβλάβη βαρέως ἐκ τῶν σεισμῶν, καταστὰν ἀκατάλληλον πρὸς στέγασιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, αἵτινες ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸ ἐγκατέλειψαν. Τὸ κτίριον ἀποτελεῖται ἐξ ἰσογείου καὶ δύο ὀρόφων, παρουσιάζει δὲ γενικῶς βαρεῖαν μορφήν, ἐξ ἧς εὐπάθεια τούτου εἰς τὰς σεισμικὰς ἐπιρροάς. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω λόγων (παλαιότης τοῦ κτιρίου, βαρεῖα κατασκευή, βαρεῖαι ζημίαι ἐκ σεισμοῦ) πλέον πρόσφορος λύσις θὰ ἦτο ἡ κατεδάφισις τοῦ ὑπάρχοντος κτιρίου καὶ ἡ εἰς τὴν θέσιν τούτου ἀνέγερσις νέου Διοικητηρίου, ἀντισεισμικῆς κατασκευῆς. Οὐχ ἧττον, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὸ ἐν τῷ Οἰκισμῷ δημόσιον αἴσθημα περὶ τῆς μὴ κατεδαφίσεως ἑνὸς ἐπιβλητικοῦ κτιρίου, συνδεδεμένου μὲ τὴν ἱστορίαν τοῦ Καρλοβασίου, προέκρινε τὴν ἣν ἐνεκρίναμεν τελικῶς λύσιν τῆς διατηρήσεως τοῦ κτιρίου καὶ τῆς ἐκτελέσεως ἐργασιῶν ριζικῆς ἐπισκευῆς αὐτοῦ, ἐκτάσεως καὶ μορφῆς τοιαύτης, ὥστε τὸ κτίριον νὰ καταστῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀσφαλέστερον. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὸ ὡς ἄνω κτίριον περιελήφθη εἰς τὴν πρότασίν μας διὰ τὸ Πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἔτους 1959 (διὰ ποσὸν δραχ. 1.000.000)· εὐθὺς δὲ ὡς ὑπάρξῃ δυνατότης διαθέσεως τῆς σχετικῆς πιστώσεως (ταύτης ἐπηρεαζομένης ἐκ τῶν λοιπῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας), θέλει προβῆ εἰς τὰς περαιτέρω ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Διβάρη, Γ. Πρίφτη, καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2133)1498)21.2.1959 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 18.2.1959 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν παραπηγματούχων Ζακύνθου καὶ Κεφαλληνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ ὑπὸ μελέτην εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ κυρίως τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Ν. Κιτσίκη, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1466)846)7.2.1959 πρωτ. Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων (Τμῆμα Νομ. Ἐργασίας), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς μὲ τὴν ἔνταξιν ἐντὸς τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου τῆς περιοχῆς Καναπίτσης, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ κεῖται ἐκτὸς τῆς καθορισθείσης περιμετρικῆς ζώνης τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Πρωτευούσης καὶ ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν ἀντιμετωπίζομεν θέμα ἐντάξεως περιοχῶν τῆς ὡς ἄνω ζώνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Ν. Κιτσίκη ἀναφορικῶς μὲ τὰς προβλεπομένας ἐπεκτάσεις ρυμοτομικοῦ Σχεδίου Κοινότητος Ἁγ. Δημητρίου Μπραχαμίου εἰς περιοχὰς Ἀνθέων, Σουλίου καὶ Δεληγιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ τῆς τελικῆς μελέτης τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου «Ἀνθέων» ἐπίκειται ἡ γνωμοδότησις τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου Οἰκισμοῦ διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ διαγράμματος. β) Ἡ ὑποβληθεῖσα ἀρχικῶς ὑπὸ τῆς Κοινότητος Ἁγ. Δημητρίου μελέτη ἐπεκτάσεως ρυμοτομικοῦ σχεδίου εἰς περιοχὴν «Σοῦλι», ἐκρίθη ἀπαράδεκτος λόγῳ ρυμοτομίας ὑφισταμένων οἰκοδομῶν εἰς μεγάλην ἔκτασιν. γ) Ἡ ἀναφερομένη ἐπέκτασις εἰς περιοχὴν Δεληγιάννη δὲν ὑπεβλήθη εἰσέτι ὑπὸ τῆς Κοινότητος Ἁγ. Δημητρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακολουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 1766)1160)59 ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν κ. κ. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακουλουξῆ, δι’ οὗ αἰτοῦνται ὅπως πληροφορηθῶσι ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ αἴτημα κατοίκων Περάματος Πειραιῶς περὶ ἐγκρίσεως ρυμοτομήσεως σχεδίου τῆς Κοινότητος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συνετάχθη ἤδη ρυμοτομικὴ μελέτη ὑπέρ τῆς ὁποίας ἀπεφάνθη τὸ Συμβούλιον Οἰκισμοῦ, πρόκειται δὲ νὰ διαβιβασθῇ αὕτη εἰς τὴν Κοινότητα τοῦ Περάματος πρὸς κοινοποίησιν καὶ τήρησιν ἐν γένει τῆς μονίμου ἐν προκειμένῳ διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα, Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2379)1689 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀριθ. 10)12)21.2.1959 ἐρωτήσεως τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν, περὶ χορηγήσεως ἀρωγῆς εἰς ἰδιοκτήτας οἰκιακῶν κατασκευασμάτων ἐκ πλέγματος ξύλων καὶ χώματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρόκειται περὶ χορτοκαλυβῶν, αἵτινες βεβαίως δὲν δύνανται νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς οἰκοδομαὶ περὶ ὧν ὁμιλεῖ ὁ Νόμος). Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 729 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἐν σχέσει μὲ ἐπέκτασιν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν Βόλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3200)55 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως» ἁρμοδία διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ὑφισταμένων λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς πόλεως Βόλου τυγχάνει ἡ Νομαρχία Μαγνησίας, ἥτις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. Υ. 8974)20.1.59 ἐγγράφου μας, μᾶς ἐγνώρισε σχετικῶς διὰ τοῦ συνημμένου ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 8197)12.2.59, ἐγγράφου της. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Βόλου μέχρι καὶ ἄνω Λεχωνίων καὶ Πορταριᾶς κατὰ τὴν ἄποψιν τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἐνδείκνυται, θ’ ἀπῄτει δὲ μετάθεσιν λεωφορείων ἐκ τοῦ 29ου ὑπεραστικοῦ ΚΤΕΛ εἰς τὸ ἀστικὸν τοιοῦτον, προσέτι δὲ ὑπαγωγὴν καὶ ἄλλων περιοχῶν εἰς τὴν ἀστικὴν τοιαύτην αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐντὸς τῆς ἀκτῖνος τῶν 11 χιλιομέτρων. Τοῦτο ὅμως θὰ προεκάλει ἀνατροπὴν τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως τῆς τε ἀστικῆς καὶ ὑπεραστικῆς συγκοινωνίας τοῦ Βόλου. 3) Τὸ θέμα τοῦ καθορισμοῦ μειωμένων εἰσιτηρίων εἶναι συνυφασμένον μὲ τὰς συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως τῶν λεωφορείων, διὰ τὸν καθορισμὸν δὲ αὐτῶν δέον ὅπως ὑποβληθῇ σχετικὴ αἴτησις καὶ ἠτιολογημένη πρότασις τοῦ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Μαγνησίας Τοπικοῦ Αὐτοκινητιστικοῦ Συμβουλίου, ἵνα δυνηθῇ ν’ ἀποφασίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δ. Ε. Γραφεῖον κ. Ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ. 8974)20.1.1959 ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμήν, ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32579)23.12.58 ἡμετέρας ἀποφάσεως καὶ κατόπιν γνώμης τοῦ Τ.Σ.Α. Μαγνησίας, ἐνεκρίθη δοκιμαστικῶς καὶ ἀπὸ 1.1.59 μέχρι 31.1.59, ὅπως ἕνα ἐπὶ τριῶν δρομολογίων τῆς γραμμῆς 3 Ἀναύρου Ἁγίων Ἀναργύρων (Καπλακλῆ) τερματίζῃ, ἀντὶ τοῦ Ἀναύρου, εἰς τὴν πλατεῖαν Ν. Δημητριάδος. Εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν καὶ κατόπιν μελέτης τῶν προκυψάντων δεδομένων, ἐξ ὧν προέκυψεν, ὅτι ἡ κίνησις Ν. Δημητριάδος ἀνῆλθεν εἰς 7 ἐπιβάτας ἀνὰ ἁπλοῦν δρομολόγιον, τὸ Τ.Σ.Α. Μαγνησίας θέλει γνωματεύσει, ἡμεῖς δ’ ἀποφασίσει σχετικῶς. Ἐν τῷ μεταξὺ, καίτοι παρῆλθεν ἡ μηνιαία προθεσμία, ἡ συγκοινωνία Ν. Δημητριάδος συνεχίζεται. 2) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 γραμμὴ προβλῆτος–Ν. Ἰωνίας, συσταθεῖσα κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1517)23.1.37 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Σιδηροδρόμων καὶ Αὐτοκινήτων, διήρχετο διὰ τῆς ὁδοῦ Ρήγα Φερραίου. Μεταπολεμικῶς, ὅμως, λόγῳ ἐπεκτάσεως τῆς πόλεως πρὸς τὴν θέσιν «Χιλιαδοῦ», ἡ διὰ τῆς ὁδοῦ Ρήγα Φερραίου διαδρομὴ τῆς γραμμῆς 2 μετετοπίσθη εἰς τὴν τρίτην πρὸς τ’ ἀνάντι παράλληλον ταύτης ὁδὸν Ἀναλήψεως, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀκριβῶς τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ταύτης. Περαιτέρω πρὸς τ’ ἀνάντι παράλληλος μετάθεσις τῆς διαδρομῆς τῆς γραμμῆς 2, προϋποθέτει ὕπαρξιν καταλλήλου ὁδοῦ, ὡς καὶ ἑτέρας γεφύρας ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Κραυσίδωνος, ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ κατ’ εὐθεῖαν πρὸς τὸ Νεκροταφεῖον καὶ Ἀμπελοκήπους διέλευσις τῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς 2, ἀποτρεπομένης τῆς δυσαναλογίας καὶ ἀλυσιτελοῦς περιφορᾶς τῶν πρὸς Ἀμπελοκήπους καὶ ἰδίᾳ πρὸς Νεκροταφεῖον πολυπληθῶν ἐπιβατῶν. 3) Ἐκ τῆς στάσεως Πανταζοπούλου, διέρχονται καθ’ ἑκάστην 194 λεωφορεῖα καθ’ ἑτέραν κατεύθυνσιν. 4) Αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ, παρὰ τὸ ἀρχαῖον θέατρον (Δόντια), μετασεισμικῶς ἱδρυθέντος οἰκισμοῦ καὶ εἰς ἀπόστασιν 3, 4 χιλμ. περίπου ἀπὸ τῆς εἰς τὴν Προβλῆτα ἀφετηρίας τῆς γραμμῆς Νο 6 Προβλῆτος–Ἁλυκῶν, περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου, δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι σήμερον. Οὐχ ἧττον, ὅμως, εἰς ἐνδεχομένην ἀναδιάρθρωσιν τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν γραμμῶν, θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο. 5) Μεταξὺ Προβλῆτος–Προφήτου Ἠλία (γραμμὴ Νο 4), πραγματοποιοῦνται 15 δρομολόγια ἡμερησίως, ὁ δὲ ἀνὰ ἁπλοῦν δρομολόγιον μέσος ἀριθμὸς ἐπιβατῶν ἀνέρχεται εἰς 17. Τὰ δρομολόγια ταῦτα θεωροῦνται, ὅθεν, ἐπαρκῆ. 6) Ἐπέκτασις τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας μέχρι Ἄνω Λεχωνίων καὶ Πορταριᾶς προϋποθέτει αὔξησιν τῆς ἀκτῖνος τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Βόλου ἀπὸ 7 εἰς 11 χιλιόμετρα, ἀφαίρεσιν σημαντικῆς ἐπιβατικῆς κινήσεως ἀπὸ τὸ 29ον ὑπεραστικὸν ΚΤΕΛ καὶ προσθήκην λεωφορείων εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἀστικοῦ ΚΤΕΛ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔδει, καθ’ ἡμετέραν γνώμην, ὅπως τὰ ἐπὶ πλέον ἀστικὰ λεωφορεῖα τοποθετηθῶσι παρὰ κατόχων λεωφορείων τοῦ 29ου ΚΤΕΛ, ἅτινα θ’ ἀπεσύροντο τῆς κυκλοφορίας, μειουμένης οὕτως ἀντιστοίχως τῆς δυνάμεως τοῦ ὑπεραστικοῦ ΚΤΕΛ. 7) Ἐπὶ τῶν ἐν τῇ περιπτώσει τῶν κυρίων βουλευτῶν Μαγνησίας ἀναφερομένων αἰτημάτων, ὑπεβλήθησαν ἡμῖν αἰτήσεις μόνον διὰ τὸ 1ον καὶ 2ον τοιαῦτα. 8) Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἐξυπηρέτησις ἀκραίων οἰκισμῶν δι’ αὐτοτελῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν, τυγχάνει ἐν γένει δυσχερὴς ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ μὴ ὑπάρξεως καταλλήλων ὁδῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ οἰκήσεως καὶ ἀσημάντου ἐπιβατικῆς κινήσεως. Ἡ διὰ διχασμοῦ ἐξ ἄλλου ὑφισταμένων σήμερον λεωφορειακῶν γραμμῶν λύσις, ἀποβαίνει μὴ ἐξυπηρετική, λόγῳ τῆς ἀναποφεύκτου ἀραιώσεως τῶν δρομολογίων ἀπὸ τοῦ σημείου τοῦ διχασμοῦ μέχρι τῶν τερμάτων. Ἐν Βόλῳ τῇ 12 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Νομαρχῶν Διευθυντὴς

Γ. ΚΟΝΙΔΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τ. Βουλοδήμου, Ν. Ζορμπᾶ, Ε. Κοθρῆ, Ε. Ζαννῆ, Σ. Διβάρη, Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Γαληνοῦ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 934)10.2.1959 ἐρώτησιν κ.κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν θέσεων 7ου βαθμοῦ καὶ κατωτέρων μετὰ τῶν ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ» μελετᾶται, μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, κατόπιν τῆς προσφάτου ἐπ’ αὐτοῦ ἀρνητικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ ΑΣΔΥ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Ι. Γιαλόφα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὑπ’ ἀριθ. 683 π.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου καὶ Ι. Γιαλόφα, περὶ τῶν λειτουργούντων συμβουλίων παρὰ ταῖς δημοσίαις ὑπηρεσίαις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Δημοσίου, λειτουργοῦσι τὰ Συμβούλια καὶ αἱ Ἐπιτροπαί, αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων. Ἡ ἀναγεγραμμένη πίστωσις διὰ τὴν δαπάνην λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ συλλογικῶν ὀργάνων ἁπασῶν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν κατὰ τὴν λήξασαν χρῆσιν 1958, ἀνήρχετο εἰς δραχ. 25.860.000. Στοιχεῖα περὶ τῶν ὑφισταμένων συμβουλίων τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ὡς καὶ τῶν ἀντιστοίχων τῶν Τραπεζῶν ἢ ἑτέρων ἐπιχειρήσεων, δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν, ὡς μὴ διαθέτοντες τοιαῦτα ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἀρχήν, ἔταξεν, ὡς μίαν ἐκ τῶν πρωταρχικῶν της ἐπιδιώξεων, τὴν ριζικὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ μηχανισμοῦ τῆς Διοικήσεως, συστήσασα πρὸς τοῦτο τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναδιοργανώσεως Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Βάσει τῶν πορισμάτων ταύτης, συνετάγη ὁ ψηφισθεὶς παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νόμος 3925)1959, δι’ οὗ τίθενται αἱ γενικαὶ γραμμαὶ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Αὕτη θέλει ὁλοκληρωθῆ διὰ σειρᾶς ὅλης καταρτιζομένων νομοθετικῶν μέτρων, ἅτινα θὰ τεθῶσι προσεχῶς ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι θέλουσι δημιουργηθῆ αἱ προϋποθέσεις τῆς δημιουργίας νέων εὐκινήτων διοικητικῶν μονάδων, ἀνταποκρινομένων εἰς τὰς συγχρόνους ἀνάγκας τῆς Διοικήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 989) 29.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 841 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἡ καθυστέρησις τῶν ἐργασιῶν ἀποπερατώσεως τῶν δικτύων διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὰς Κοινότητας Ζυγοῦ, Κρυνορίου, Φιλίππων, Κρηνίδων καὶ Ὑδρομύλων Νομοῦ Καβάλας, ὀφείλεται εἰς τὴν προσωρινὴν ἔλλειψιν ὑλικῶν, τῶν ὁποίων ἡ παράδοσις καθυστέρησεν ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεως τῆς ΔΕΗ. Ἤδη, ἤρξατο ἡ κανονικὴ παραλαβὴ καὶ προώθησις τῶν ἐν λόγῳ ὑλικῶν, ἐπανελήφθησαν δὲ καὶ αἱ ἐργασίαι τῆς κατασκευῆς τῶν δικτύων ὑψηλῆς καὶ χαμηλῆς τάσεως τῶν εἰρημένων Κοινοτήτων καὶ ἐλπίζεται ἡ ἐντὸς 15θημέρου ἀποπεράτωσις τῆς κατασκευῆς τῶν ὡς ἄνω δικτύων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Δ. Καρακουλουξῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ὑπὸ τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μέχρι πρό τινος, ἑνιαία πολιτικὴ ἀναπτύξεως τῆς βιοτεχνίας, ὑπὸ μορφὴν συστήματος εἰδικῶν μέτρων, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὑπάρξασα. Ὑπὸ τῆς παρούσης, ὅμως, Κυβερνήσεως, ἐπεσημάνθη ἡ ἰδιαιτέρα σημασία τοῦ κλάδου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ἀπασχόλησιν ἐργασιακοῦ δυναμικοῦ καὶ ἐτέθησαν αἱ βάσεις διὰ τὴν ἀρτίαν μελέτην καὶ τὴν χάραξιν βιοτεχνικῆς πολιτικῆς. Ἐκδήλωσιν τῶν κυβερνητικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀποφάσεων, ἀπετέλεσαν: α) Ἡ σύστασις παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας εἰδικῆς ὑπηρεσίας (Διεύθυνσις Βιοτεχνίας), αἱ ἁρμοδιότητες τῆς ὁποίας ἐκτείνονται εἰς ὁλόκληρον τὸν τομέα τῆς βιοτεχνίας καὶ ἀφοροῦν τὴν μελέτην καὶ εἰσήγησιν τῶν ληπτέων μέτρων βιοτεχνικῆς ἐν γένει πολιτικῆς. β) Ἡ ἔκδοσις Ν. Δ., δι’ οὗ συνιστᾶται Ὀργανισμὸς (Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Ἑλληνικῆς Χειροτεχνίας), ὅστις, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας θέλει ἀσκῇ συντονισμὸν τῶν ἐπὶ μέρους προσπαθειῶν τῶν ἀσχολουμένων νῦν, μὲ ὡρισμένας ὅμως ἕκαστος πλευρὰς τοῦ θέματος τῆς Χειροτεχνίας, Ὀργανισμῶν, Ἱδρυμάτων, Ὑπηρεσιῶν καὶ ἡ λῆψις συστηματικῶν μέτρων προαγωγῆς τῆς ἐγχωρίου Χειροτεχνίας, Οἰκοτεχνίας καὶ Καλλιτεχνικῆς Βιοτεχνίας. γ) Ἡ διεξαγωγὴ παραλλήλως συστηματικῆς ἐρεύνης τοῦ ὅλου θέματος παρ’ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς, τὸ ἔργον τῆς ὁποίας εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. δ) Ἡ αὔξησις τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς βιοτεχνίας, τὰ ὑφιστάμενα δάνεια τῆς ὁποίας ἀνῆλθον ἀπὸ 473,1 ἑκατομμύρια δραχμῶν, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957, εἰς 665,9 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1958 καὶ ἀπὸ 443,0 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1957 εἰς 610,2 δραχ. τὸν Νοέμβριον τοῦ 1958. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει προβαλλόμενα ἐμφαντικώτερον θέματα τῆς ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς βιοτεχνικῶν εἰδῶν καὶ θεσπίσεως μέτρων, ἐξυπηρετούντων τὴν ἐξαγωγήν, ὑπομιμνήσκομεν, ὅτι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἐν γένει ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας, λαμβάνονται ἑκάστοτε τὰ δέοντα μέτρα, καταβαλλομένης ὅλως ἰδιαιτέρας προσπαθείας, διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἐν γένει βιοτεχνικῶν προϊόντων (ὀργάνωσις αὐτοτελῶν συμμετοχῶν βιοτεχνίας εἰς διεθνεῖς ἐκθέσεις κλπ.). Τέλος, ὡς πρὸς τὴν ἀναφερομένην, ἐπίσης, ἐν τῇ ἐρωτήσει ἔκθεσιν τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1752)8.1.1959 διαταγῆς μας, ἔχομεν ἤδη προβῆ εἰς τὴν ἐπὶ τόπου ἀποστολὴν τοῦ παρ’ ἡμῖν Διευθυντοῦ Βιοτεχνίας, ὅστις ἁρμοδίως ἐξουσιοδοτημένος παρ’ ἡμῶν, προέβη εἰς τὰς ἀπαραιτήτους ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Πολυζωγοπούλου καὶ Χ. Πιπιλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 976) 29.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Πολυζωγοπούλου καὶ Χ. Πιπιλῆ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 828 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐνετάλη ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., ἡ ἁρμοδία αὐτῆς ὑπηρεσία, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς κατασκευῆς τοῦ νέου ἐσωτερικοῦ δικτύου τῆς κωμοπόλεως Βαρθολομιοῦ, ἥτις θέλει πραγματοποιηθῆ λίαν συντόμως. Διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ ὡς ἄνω δικτύου καὶ τῆς συνδέσεως τούτου μετὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κάλυψις ἁπασῶν τῶν εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἀναγκῶν τῆς κωμοπόλεως ταύτης. Παραλλήλως, ἐγένετο ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἡ σχετικὴ ἐργασία ἐξαγορᾶς τῆς ἐκεῖσε ὑπαρχούσης ἰδιωτικῆς ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἡλιοπούλου, Π. Καπνίση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 367)168 ἀπὸ 17.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 772 ἀπὸ 13 Ἰανουαρίου 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Καπνίση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὰ κατωτέρω στοιχεῖα, ἅτινα καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς, ὅπως θέσητε ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐρωτήσεων τῶν ἐρωτώντων κυρίων βουλευτῶν, ἤτοι: 1) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 137 ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου 1959 ἀπόφασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν «περὶ καθορισμοῦ τῶν τιμῶν» εἰς τὸ ἐργοστάσιον (EX FACTORY) κλπ.». 2) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 221 ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1959 ἀπόφασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν «περὶ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου κ.λ.π.» καὶ 3) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 259 ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1959 ἀπόφασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν «περὶ καθορισμοῦ εἰς δραχμὰς τῆς τιμῆς διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου κλπ.». Αἱ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἀποφάσεις ἐξεδόθησαν κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, ἥτις καὶ προέβη εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958 καθοριζομένων στοιχείων, ἤτοι α) τῶν κατωτάτων δεδηλωμένων τιμῶν τῶν ἑτοίμων προϊόντων, ὡς αὗται ἀναφέρονται εἰς τὸ ἡμερήσιον ἐκδιδόμενον χρηματιστηριακὸν δελτίον PLATT'S OILGRAM καὶ β) τῶν ναύλων, ὡς οὗτοι ἀναφέρονται εἰς τὸ δελτίον LONDON MARKET TANKER NOMINAL FREIGHT SCALE Νο 2, προσηρμοσμένοι κατὰ AVERAGE FREI-GHT RATE ASSESSMENT (AFRA). Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟΥ

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Θέμα: «Ἔγκρισις καθορισμοῦ τῆς τιμῆς διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου τῶν ἑτοίμων προϊόντων κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1959, ἤτοι μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1959, χρονικὸν διάστημα».

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1. Τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958, δι’ ὧν προβλέπεται ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου. 2. Τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 16)17 Ὀκτωβρίου 1958 Β. Διατάγματος, εἰς ἃς καθορίζονται τὰ θέματα ἐφ’ ὧν γνωμοδοτεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. 3. Τὴν ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου 1959 ἐπιστολὴν τῆς ὑποκαταστάτου τῆς Ἑταιρείας SOCONY «Προμηθευτικῆς Ἑταιρείας Πετρελαίων ΜΟΜΠΙΛ–Ε.Π.Ε.», δι’ ἧς αὕτη ζητεῖ ὅπως ἐπανεξετασθῇ τὸ θέμα τῆς προσαυξήσεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐργοστάσιον (EX FACTORY) κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου διὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1959 μέχρι 31 Μαρτίου 1959. 4. Σχετικὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 τῆς 29 Ἰανουαρίου 1959 συνεδριάσεως αὐτοῦ, ἀποφασίζομεν: 1) Ἀποδεχόμεθα τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀπὸ 29 Ἰανουαρίου 1959 συνεδριάσεως αὐτοῦ καὶ ἐγκρίνομεν τὸν καθορισμὸν ὡς τιμῆς διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου της, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137 ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου 1959 ἀποφάσεως ὑμῶν, συμφώνως πρὸς τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου, περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου 1959 συνεδριάσεως αὐτοῦ, καθορισθείσης τιμῆς τῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐργοστάσιον (EX FACTORY), προσηυξημένης κατὰ δολλάρια 0,075 ἀνὰ μετρικὸν τόννον ἑκάστου προϊόντος, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν τυχὸν καταβληθησομένων ἐκ μέρους τῆς SOCONY πραγματικῶν δαπανῶν, αἵτινες δικαιολογημένως δέον νὰ βαρύνουν τὸ κόστος τῶν προϊόντων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958. 2) Καθορίζομεν ὅπως ἡ, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, εἰσπραττομένη προσαύξησις τηρῆται εἰς ἴδιον λογαριασμὸν καὶ θὰ χρησιμοποιῆται αὕτη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν μετ’ ἐλέγχου τοῦ Δημοσίου ἀναγνωρισθησομένων πραγματικῶν δαπανῶν τῆς SOCONY, αἵτινες κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 1 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958, δεδικαιολογημένως δέον νὰ βαρύνουν τὸ κόστος τῶν προϊόντων, ὡς μὴ ὀφειλόμεναι εἰς πταῖσμα τοῦ μισθωτοῦ ἢ τῆς SOCONY. 3) Ἐντελλόμεθα, ὅπως διατυπωθῇ ἐπιφύλαξις τοῦ Δημοσίου, ἐπὶ τοῦ ἐὰν ἐν τῷ ὑποβληθέντι ἐκ μέρους τῆς SOCONY ἀναλυτικῷ πίνακι ἀναγραφόμεναι κατηγορίαι δαπανῶν ἐμπίπτουσιν εἰς τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ)τος 3834)1958, καὶ 4) Ἐν ὄψει ἁπάντων τῶν ἀνωτέρω, ἐγκρίνομεν ὅπως καθορισθῇ, ὡς τιμὴ διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου, κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι διὰ τὸ μέχρι 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα ἀνὰ μετρικὸν τόννον, ὡς ἀκολούθως:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959. Οἱ Ὑπουργοὶ

Συντονισμοῦ

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Βιομηχανίας

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΙΫΛΙΣΤΗΡΙΟΥ

Ἔγκρισις καθορισμοῦ τῶν τιμῶν «εἰς τὸ ἐργοστάσιον (EX FACTORY) τῶν ἑτοίμων προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου διὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι διὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα».

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὰς διατάξεις τῶν παραγράφων 3, 4 καὶ 7 τοῦ ἄρθρου 5 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958, δι’ ὧν προβλέπεται ὁ καθορισμὸς τῶν τιμῶν «εἰς τὸ ἐργοστάσιον» (EX FACTORY), αἵτινες θὰ ἰσχύουν διὰ παραδόσεις διϋλισμένων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου. 2. Τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 16)17 Ὀκτωβρίου 1958 Β. Διατάγματος, εἰς ἃς καθορίζονται τὰ θέματα ἐφ’ ὧν γνωμοδοτεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. 3. Τὴν ἀπὸ 5 Ἰανουαρίου 1959 κοινὴν ἐπιστολὴν τοῦ Μισθωτοῦ καὶ τῆς SOCONY, δι’ ἧς ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν ἀναλυτικαὶ προτάσεις διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν «εἰς τὸ ἐργοστάσιον» (EX FACTORY), αἵτινες θὰ ἰσχύουν διὰ παραδόσεις διϋλισμένων προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι κατὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα. 4. Τὰ ἐκ μέρους τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου συγκεντρωθέντα στοιχεῖα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάλυσιν τοῦ κόστους τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν, βάσει τῆς ἰσχυούσης ὑπ’ ἀριθ. 56)1958 ἀγορανομικῆς διατάξεως. 5. Σύμφωνον γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 τῆς 8 Ἰανουαρίου 1959 Συνεδριάσεως αὐτοῦ, ἀποφασίζομεν: Ἀποδεχόμεθα τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀπὸ Ἰανουαρίου 1959 Συνεδριάσεως αὐτοῦ καὶ ἐγκρίνομεν τὸν καθορισμὸν ἐκ μέρους τοῦ μισθωτοῦ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου τῶν τιμῶν «εἰς τὸ ἐργοστάσιον» (EX FACTORY), αἵτινες θὰ ἰσχύουν διὰ παραδόσεις διϋλισμένων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι κατὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα ἀνὰ μετρικὸν τόννον, ὡς ἀκολούθως:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1959. Οἱ Ὑπουργοὶ

Συντονισμοῦ

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Βιομηχανίας

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΙΫΛΙΣΤΗΡΙΟΥ

Ἔγκρισις καθορισμοῦ εἰς δραχμὰς τῆς τιμῆς διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου τῶν ἑτοίμων προϊόντων κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1959.

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1. Τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Συμβάσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958, δι’ ὧν προβλέπεται ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου. 2. Τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 16)17 Ὀκτωβρίου 1958 Β. Διατάγματος, εἰς ἃς καθορίζονται τὰ θέματα ἐφ’ ὧν γνωμοδοτεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. 3. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 25 ἀπὸ 27 Δεκεμβρίου 1958 ἀπόφασιν ἡμῶν, περὶ ἐγκρίσεως μετατροπῆς τῆς εἰς δολλάρια τιμῆς διαθέσεως, εἰς δραχμὰς τῶν ἑτοίμων προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου. 4. Σύμφωνον γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀπὸ 29 Ἰανουαρίου 1959 Συνεδριάσεως αὐτοῦ. 5. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 221 ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1959 ἀπόφασιν ἡμῶν, περὶ καθορισμοῦ τιμῶν διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου τῶν ἑτοίμων προϊόντων κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1959, ἤτοι διὰ τὸ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα, ἀποφασίζομεν: 1. Ἀποδεχόμεθα τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀπὸ 29 Ἰανουαρίου 1959 Συνεδριάσεως αὐτοῦ καὶ ἐγκρίνομεν, ὅπως αἱ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211 ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1959 ἡμετέρας ἀποφάσεως καθορισθεῖσαι εἰς δολλάρια τιμαὶ διαθέσεως ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου τῶν ἑτοίμων προϊόντων κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1959, ἤτοι κατὰ τὸ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα, μετατρέπονται εἰς δραχμὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἰσχυούσης τιμῆς ἀγορᾶς κατὰ τὸ ἐπίσημον δελτίον συναλλάγματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἤτοι δραχμαὶ 30,10 κατὰ δολλάριον Η.Π.Α. 2. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω ἐγκρίνομεν, ὅπως καθορισθῇ ὡς τιμὴ εἰς δραχμὰς διαθέσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι κατὰ τὸ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Μαρτίου 1959 χρονικὸν διάστημα, ἀνὰ μετρικὸν τόννον ὡς ἀκολούθως:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959. Οἱ Ὑπουργοὶ

Συντονισμοῦ

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Βιομηχανίας

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 679)380 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 789 καταχωρηθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, σχετικῶς μὲ τὴν κατάρτισιν τοῦ κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα καταρτίσεως τοῦ κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, τῆς ἐξυπηρετούσης τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, προέκυψεν, ἀφ’ ἧς ἤρχισε λειτουργοῦσα ἡ ἐπιχείρησις αὕτη. Διὰ τοῦ νόμου 3752)1929, καθωρίσθη ἡ διαδικασία ἐγκρίσεως τοιούτων κανονισμῶν, παρὰ τοῦτο ὅμως, ἡ διαδικασία αὕτη δὲν εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογήν, πρὸς σύννομον ἔγκρισιν κανονισμοῦ. Ὑπεβλήθη μόνον ὑπὸ τῶν Σωματείων προσωπικοῦ Η.Ε. Α.Π., εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἐργασίας τοῦ τότε ἁρμοδίου Ὑπουργείου, σχέδιον κανονισμοῦ, ὑπ’ αὐτῶν καταρτισθέν, τὸ ὁποῖον καὶ διεβιβάσθη εἰς τὴν Ἠλεκτρικὴν Ἑταιρείαν, ὅπως γνωρίσῃ τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις της, χωρὶς ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου τούτου. Ἡ Ἑταιρεία ἀπέρριψε τὸ σχέδιον τοῦτο καὶ ὑπέβαλεν ἴδιον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον καὶ δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὸν ὑπὸ τῶν Σωματείων. Κατ’ Ἰανουάριον τοῦ 1953, κατόπιν ἐνεργειῶν τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας, αἵτινες εἶχον ἐπακολουθήσει τὴν ὑποβολὴν κοινῆς αἰτήσεως τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων ΗΕΑΠ καὶ τῆς Ἑνώσεως τῆς Η.Ε.Α.Π. καὶ ἀφοῦ ἐξηντλήθη ἡ ἀπαιτουμένη προεργασία, ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ τότε ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἡ ὑπ’ ἀριθ. 106603)1953 ἀπόφασις διορισμοῦ τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς, πρὸς ἐπεξεργασίαν κανονισμοῦ, ἥτις ἐπελήφθη ἀμέσως τοῦ ἔργου της καὶ κατήρτισε σχέδιον γενικοῦ κανονισμοῦ, ὅπερ ἀπεστάλη πρὸς πάντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν συνεχείᾳ, ἀκολουθουμένης πάντοτε τῆς διαδικασίας τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 3752)1929 καθοριζομένης, τὸ ρηθὲν σχέδιον, ὡς καὶ αἱ ὑπὸ τῶν Σωματείων καὶ τῆς ΗΕΑΠ διατυπωθεῖσαι ἀντιρρήσεις καὶ ἀντιπροτάσεις, μετὰ τῆς σχετικῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας, ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ κατὰ νόμον ἁρμόδιον παρ’ ἡμῶν Συμβούλιον Ἐνεργείας, τὸ ὁποῖον, μετὰ ἐξονυχιστικὴν ἐξέτασιν πάντων τούτων καὶ ἀφοῦ ἤκουσεν εἰς σειρὰν συνεδριάσεων καὶ τῶν ἀπόψεων τῶν ἐνδιαφερομένων, διετύπωσε τὸν κανονισμὸν κατὰ συγκερασμόν, ὅπου τοῦτο ἦτο δυνατόν, τῶν διϊσταμένων ἀπόψεων. Ὁ ὑπουργὸς Βιομηχανίας, εἰς ὃν ὑπεβλήθη ὁ κανονισμός, μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Ἐνεργείας, τροποποιήσας τοῦτον εἴς τινα σημεῖα, ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2161 τῆς 12.1.1955 ἀπόφασιν αὐτοῦ, δι’ ἧς ἐνέκρινε τὸν ἐν λόγῳ κανονισμὸν καὶ ἀπέστειλεν ἀντίτυπα τούτου εἰς ἅπαντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ τούτου, ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῶν Σωματείων καὶ τῆς ΗΕΑΠ ἐνστάσεις, αἵτινες, κατὰ τὴν ἰσχύουσαν διαδικασίαν τοῦ νόμου 3752)1929, ἔδει νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ ἁρμόδιον παρ’ ἡμῖν Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον. Εἰς τὸ προτελικὸν τοῦτο στάδιον τῆς διευθετήσεως τοῦ ζητήματος, ὁ Σύλλογος Ὑπαλλήλων τῆς ΗΕΑΠ, ἐπειδὴ ὡρισμέναι ἀπόψεις δὲν ἱκανοποιήθησαν, ὡς μὴ βάσιμοι κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἐπιληφθέντων ἁρμοδίως τῆς ἐξετάσεως τούτων, ἐζήτησεν ὅπως ἀνασταλῇ ἡ περαιτέρω νόμιμος διαδικασία, διὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν τοῦ κανονισμοῦ, καθ’ ὅσον ἀφεώρα τὸν Σύλλογον τοῦτον. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ θέμα ἐνδιέφερε καὶ τὰ δύο Σωματεῖα, κοιναῖς ἐνεργείαις τῶν ὁποίων καὶ ἐκινήθη ἡ διαδικασία τοῦ νόμου 3752)1929, ἐζητήθη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25204) 10.5.55 ἐγγράφου, ὅπως καὶ ἡ Ἕνωσις προσωπικοῦ Η.Ε. Α.Π. λάβῃ θέσιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης. Ἡ Ἕνωσις ἀπεδέχθη, ὅπως ἡ διαδικασία ἐγκρίσεως ὁλοκληρωθῇ (παραπομπὴ) εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον). Συνεζητήθη ἁρμοδίως, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐγκριθέντος κανονισμοῦ μόνον εἰς τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικόν, τὸ ἐκπροσωπούμενον ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως, μεθ’ ὡρισμένας, ἀναγκαίας διὰ τὸν διαχωρισμὸν τοῦτον, τροποποιήσεις καὶ ἐδόθη ἐντολή, ὅπως γίνῃ ἡ σχετικὴ προκαταρκτικὴ ἐργασία, ἥτις, ὅμως, ἀνεστάλη, διότι, κατὰ τοὺς ἐκ τῶν ὑστέρων ἰσχυρισμοὺς τῆς Ἑνώσεως, αὕτη ἀντιπροσωπεύει κατὰ τὸ καταστατικὸν αὐτῆς καὶ ἀρκετὸν ποσοστὸν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΑΠ, ἔχοντος τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου. Κατὰ τῶν ἰσχυρισμῶν τούτων, διεμαρτυρήθη ὁ Σύλλογος Ὑπαλλήλων, ἰσχυριζόμενος ὅτι αὐτὸς ἀποκλειστικῶς ἀντιπροσωπεύει, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς καταρτίσεως τοῦ κανονισμοῦ, ἅπαντας τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ΗΕΑΠ, συμφώνως πρὸς τὸ ἀπὸ 6.6.1952 σχετικὸν Β. Διάταγμα. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, παρέμεινεν ἔκτοτε τὸ ζήτημα τῆς ἐγκρίσεως τοῦ κανονισμοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὑπ’ ἐμοῦ, δὲν ἐγένετο νεωτέρα ὄχλησις τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὸ θέμα τοῦτο, εἰμὴ μόνον προσφάτως. Ἐν ὄψει, ὅμως, τῆς ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3523 προβλεπομένης διὰ τὴν 31.12.1960 ἐξαγορᾶς τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς ΗΕΑΠ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, θεωρῶ, ὅτι προώθησις τοῦ ζητήματος τούτου ἀντεδείκνυται, ἐπιβάλλεται δέ, κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα, νὰ ἰσχύσῃ ὡς μέχρι τοῦδε, DE FACTO ἐφαρμοζόμενος κανονισμός, ὁ συνταχθεὶς ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ἀπὸ 21.1.1927, τοῦ ὁποίου ἐλάμβανε γνῶσιν καὶ ὃν ἀπεδέχετο τὸ προσλαμβανόμενον προσωπικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 971)16.2.1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Διατάγματος 3570)56 δημοτικὸς φόρος 3% δὲν βαρύνει τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ μόνον τὴν ποσότητα ἐκείνην, ἥτις πωλεῖται χονδρικῶς καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον δὲν λάβῃ χώραν πώλησις, ὁ παραγωγὸς δὲν βαρύνεται μὲ φόρον. Εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν λάβῃ χώραν, πώλησις ἀλλ’ εἰς περιωρισμένην ποσότητα, ὁ παραγωγὸς θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ μικρὸν ποσὸν φόρου, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον εἰς τὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους καὶ δεδομένου, ὅτι ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν χονδρικῶς πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον ἔσοδον τῶν Κοινοτήτων, δὲν παρίσταται εὐχερὴς ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν ἑσπεριδοειδοπαραγωγῶν Χίου, συνισταμένου εἰς τὴν ἀναστολὴν καταβολῆς τοῦ εἰρημένου φόρου. Ἄλλως τε δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου, δι’ ἧς νὰ προβλέπεται ἡ ἀναστολὴ τῆς καταβολῆς τοῦ φόρου διὰ διοικητικῆς πράξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Χ. Μπουσίου, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 731) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλιοῦ, Χ. Μπουσίου, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐφ’ ὧν παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταί. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2213 ἀπὸ 19.2.1959 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Πιερίας, προκύπτει, ὅτι τὰ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 132 ἀπὸ 11.12.1958 ἀποφάσει τοῦ Νομάρχου ἀναφερόμενα μέλη Δ. Σ. Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ἀπελύθησαν ὡς μὴ νομιμόφρονα, τηρηθείσης ἀπολύτως πρὸς τοῦτο τῆς διαδικασίας τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος, ἤτοι μετ’ ἀπόφασιν τοῦ οἰκείου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλόφα, Ε. Γιαρένη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Κ. Τσιγάραν, Β. Ἐφραιμίδην, Δ. Κελτεμλίδην, Ι. Γιαλόφαν, Ε. Γιαρένην καὶ Σ. Καρασάββαν, εἰς ἣν διαμαρτύρονται δι’ ἄσκησιν πιέσεως ἐπὶ ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ ἐκ μέρους Ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς Δ. Χ. Θεσσαλονίκης, ὅτι τὰ ἐν τῇ σχετικῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα εἶναι ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1367) 803 ἀπὸ 5.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Περ. Ξενοδοχειάρη νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ πρώτου σκέλους τῆς ἐρωτήσεως ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος αὐτῆς γνωρίζομεν, ὅτι ἡ στολὴ τῶν Ὁπλιτῶν τοῦ Σώματος, ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς, ἐβελτιώθη σημαντικῶς, διὰ τῆς παροχῆς αὐτοῖς ὑφάσματος ἀρίστης κατασκευῆς καὶ ἀμεταβλήτου χρωματισμοῦ, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐμφάνισις αὐτῶν νὰ εἶναι ἡ ἐμπρέπουσα εἰς τὴν ἰδιότητα καὶ ἀποστολήν των. Ἡ διάφορος σύνθεσις τῆς στολῆς τῶν Ὑπαξιωματικῶν, πέραν τῶν κατὰ βαθμὸν διακριτικῶν, δὲν κρίνεται σκόπιμος. Τοιουτοτρόπως, αὐτὸ ἄλλως τε ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἀλλὰ καὶ εἰς πλεῖστα Ἀστυνομικὰ Σώματα Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 813 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀρ. Κακογιάννη καὶ Μιχ. Χριστογιώργου, σχετικῶς μὲ ὀφειλὴν τοῦ χρηματοδοτηθέντος παρὰ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καπνεμπόρου Γ. Μάγκλαρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 796)24.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὡς μᾶς ἐγνώρισε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 85225)16.2.59 ἐγγράφου της, ἐχρηματοδότησε σταδιακῶς ἀπὸ 6.12.51 μέχρι 26.8.52 τὸν Γεώργιον Μάγκλαρην βάσει τῶν ἰσχυουσῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἀγορὰν παρὰ τῶν παραγωγῶν 140.000 ὀκάδων καπνῶν περιφερείας Αἰτωλοακαρνανίας ἐσοδείας 1950 καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἐπεξεργασίαν των πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὰ κάτωθι ποσά:

Ἡ ἀπαίτησις τῆς Τραπέζης κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πλειστηριασμοῦ τῶν ἄνω καπνῶν (14.6.53) ἀνήρχετο εἰς δραχ. 2.556.801,80 ἀναλυομένη ὡς ἀκολούθως:

Τὸ χορηγηθὲν εἰς τὸν Γ. Μάγκλαρην δάνειον εἶχε συνομολογηθῆ ἀρχικῶς δι’ ἑξάμηνον προθεσμίαν παραταθεῖσαν μέχρι καὶ τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1953, ὅτε διὰ τῆς ἀπὸ 30.1.53 ἐξωδίκου προσκλήσεως ἐκλήθη ὁ ὀφειλέτης ὅπως ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος του, καθόσον ἄλλως ἤθελεν ἐπιδιωχθῆ ἡ διὰ δικαστικῆς ὁδοῦ εἴσπραξίς του. Ἡ ἐκ τῆς μὴ ἐξοφλήσεως τῆς ὀφειλῆς τοῦ Γ. Μάγκλαρη προκληθεῖσα διένεξις ἐρρυθμίσθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς ἐκπλειστηριάσεως τοῦ ἐνεχύρου καπνῶν τὴν 14ην Ἰουνίου 1953 καὶ πιστώσεως τοῦ λογαριασμοῦ του διὰ τοῦ ἐπιτευχθέντος ἐκπλειστηριάσματος ἐκ δραχ. 1.500.000 ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς περαιτέρω πιστώσεως τοῦ λογαριασμοῦ τούτου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ θεωρήσῃ ἡ Τράπεζα ἑαυτὴν ἱκανοποιηθεῖσαν διὰ τοῦ μείζονος τμήματος, ὅπερ ἐπετεύχθη ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν. Ἐκτὸς τοῦ ἐνεχύρου καπνῶν ἐδόθησαν αἱ κάτωθι πρόσθετοι ἀσφάλειαι: α) Ἐγγύησις, διὰ τὴν ἀπαίτησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἐλίζας Μάγκλαρη, β) παρεδόθησαν γραμμάτια ἐκδόσεως Γ. Μάγκλαρη καὶ τριτεγγυήσεως Ἐλ. Μάγκλαρη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐνεγράφη προσημείωσις ἐπὶ ἀκινήτων τῆς Ἐλίζας Γ. Μάγκλαρη. Κατόπιν τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἱκανοποιήσεως τῆς Τραπέζης ἀπεδόθησαν τὰ γραμμάτια καὶ ἤρθη ἡ προσημείωσις. Εἰρήσθω, ὅτι τὰ προσημειωθέντα ἀκίνητα διεξεδικήθησαν ὑπὸ τρίτων. Ἐκ μέρους τρίτων ἐχόντων τυχὸν ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ Γ. Μάγκλαρη δὲν ἔλαβον χώραν νόμιμοι ἐνέργειαι πρὸς τὴν Τράπεζαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 905 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη σχετικῶς μὲ προσφερθείσας ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ χωρίου Γόννοι Λαρίσης τιμὰς διὰ τὰ καπνά των ἐσοδείας 1957, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1561)10.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ προσφερθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ τιμαὶ συγκεντρώσεως διὰ τὰ ἀνωτέρω καπνὰ καθορισθεῖσαι μετὰ προηγουμένην ὑπ’ αὐτοῦ βαθμολόγησιν βάσει ἐμπορικῶν κριτηρίων καὶ τῶν ἐξαγωγικῶν τιμῶν τῶν καπνῶν Θεσσαλίας ἐκυμάνθησαν ἀπὸ δρχ. 12,90 ἕως 23,10 κατ’ ὀκᾶν. Οἱ παραγωγοὶ τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου μὴ ἀποδεχθέντες τὰς ἀνωτέρω τιμὰς ἐπώλησαν τὰ καπνά των εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους εἰς τὴν τιμὴν τῶν δρχ. 20–21 κατ’ ὀκᾶν. Σημειωτέον, ὅτι τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων καθορίζονται αἱ τιμαὶ καὶ τὰ ποσοστὰ τῶν κατωτέρων καπνῶν διὰ τὰ ἐξαγώγιμα καπνὰ διαφέρουν τῶν τοιούτων διὰ τὰ προοριζόμενα διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἐξ οὗ καὶ ἡ διαφορὰ τῶν προσφερθεισῶν ὑπὸ τοῦ ΕΟΚ καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων τιμῶν διὰ τὰ ἀνωτέρω καπνὰ ὡς καὶ τοῦ ποσοστοῦ τῶν ὑπ’ αὐτῶν χαρακτηρισθέντων ὡς μὴ ἐμπορευσίμων καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβάζοντος τὴν ἀπὸ 18.2.59 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ κατατεθεῖσαν ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν ἐρωτ. 994, ἀναφορικῶς μὲ αἴτημα πρατηριούχων ἐπαρχιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τὴν καθιέρωσιν ἑνιαίας καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν τιμῆς τῶν πετρελαιοειδῶν, ἤδη ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἐξ ἰδίας αὐτῆς πρωτοβουλίας καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀντιμετωπίσεως θεμάτων γενικωτέρας μορφῆς ἢ τοῦ ἐν τῷ ρηθέντι ἀναφερομένου, ἐρευνᾷ μετὰ τῆς ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβαλλομένης μεθοδικότητος τὰ προβλήματα ἅτινα θὰ δημιουργηθῶσιν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἑνιαίας τιμῆς τῶν πετρελαιοειδῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν (τιμάριθμος, αὔξησις κομίστρων, αὔξησις κόστους βιομηχανικῶν προϊόντων κλπ.) καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ληφθησομένη ἀπόφασις, δέον, ὡς φυσικὸν νὰ νοῆται ὡς μέτρον θεραπεῦον ἀνάγκας ἀναλόγους πρὸς τὴν ἔκτασιν ἑκάστου θέματος. 2) Ἡ παρατηρουμένη διαφορὰ ποσοστοῦ κέρδους τῶν Πρατηριούχων, ὅπερ διὰ τὴν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἀνέρχεται εἰς 7% (καὶ οὐχὶ εἰς 8% ὡς σημειοῦται ἐν τῇ ἐρωτήσει) ἔναντι τοῦ 5% τῶν ἐπαρχιῶν δικαιολογεῖται ἐκ τῶν κατωτέρω λόγων: α) Τὰ ἔξοδα λειτουργίας τῶν πρατηρίων τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης λόγῳ τῶν καταβαλλομένων μισθωμάτων κλπ. εἶναι σημαντικῶς ὑψηλότερα τῶν ἐξόδων, ἅτινα βαρύνουσι τοὺς Πρατηριούχους τῶν Ἐπαρχιῶν. β) Λόγῳ τῶν ὑφισταμένων συνθηκῶν, τυγχάνει μᾶλλον ἀνέφικτος ἡ ὑπὸ τῶν Πρατηριούχων Τ. Δ. Πρωτευούσης παράλληλος ἄσκησις ἐπαγγέλματός τινος, ὡς ἐξ ἀντιθέτου διὰ τοὺς Πρατηριούχους τῶν ἐπαρχιῶν παρατηρεῖται συνήθως. γ) Ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπολογίζεται τὸ ποσοστὸν κέρδους λόγῳ τῶν ἐπιπροσθέτων δαπανῶν τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας (ἔξοδα μεταφορᾶς, προμήθεια πράκτορος κλπ.) εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ἀντιστοίχου βάσεως περιοχῆς Τ. Δ. Πρωτευούσης καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ παρατηρουμένη ἀριθμητικὴ διαφορὰ τῶν κερδῶν (7%−5%= 2%) περιορίζεται οὐσιαστικῶς εἰς τὰ 1,5%, καὶ δ) Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως τὸ γεγονός, ὅτι οἱ πρατηριοῦχοι τῆς περιοχῆς Τ.Δ.Π. ἀντιμετωπίζουσι κόστος ζωῆς ὑψηλότερον ἢ οἱ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ συνάδελφοί των. 3) Ἡ διὰ τῆς ἐρωτήσεως διατυπουμένη αἴτησις ἐπαγγελματικῆς κατοχυρώσεως τῶν πρατηριούχων διὰ τῆς περιστολῆς τῆς χορηγήσεως ἀθρόων ἀδειῶν πρατηρίων εἶναι θέμα ξένον πρὸς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδιότητα, δοθέντος, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἄδειαι διὰ μὲν τὴν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἐκδίδονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, διὰ δὲ τὰς ἐπαρχίας ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Νομαρχιῶν. 4) Ἡ διάθεσις φωτιστικοῦ πετρελαίου εἰς τὰς νέας χώρας ἐνεργεῖται μέσῳ τῶν Ἑταιρειῶν Πετρελαίου. Εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα ἡ διάθεσις τούτου πραγματοποιεῖται μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Δ)νσιν Μονοπωλίων) μέσῳ τῆς Ἑταιρείας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων. Κατὰ συνέπειαν πᾶσα μεταβολὴ τοῦ τρόπου διαθέσεως συνδεομένη μὲ ὡρισμένα ἔσοδα καὶ δαπάνας τοῦ Δημ. Προϋπολογισμοῦ δέον νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ὑπάγεται τὸ ἐν λόγῳ θέμα. 5) Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τυχὸν διάθεσιν πετρελαιοειδῶν ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους πρακτόρων τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυποῦται, γνωρίζομεν, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ πράκτορες ἀπαγορεύεται νὰ διαθέτωσιν ὑγρὰ καύσιμα πρὸς χρῆσιν αὐτοκινήτων μόνον, οὐχὶ δὲ καὶ δι’ οἱανδήποτε ἑτέραν χρῆσιν (θέρμανσις, κίνησις ἐργοστασίων, ἁλιεία κλπ.). Ἐν τῇ τελευταίᾳ ταύτῃ περιπτώσει οὗτοι δὲν εἰσπράττουσι καὶ τὸ κέρδος τοῦ πρατηριούχου, ἀλλὰ μόνον τὸ τοιοῦτον τοῦ πράκτορος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1760)1144) 13.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Θ. Λυμπερίδη, σχετικῶς πρὸς τὰς τιμὰς γάλακτος καὶ γιαούρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ προβείου γάλακτος διὰ τὴν παρασκευὴν γιαούρτης εἶναι 5 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἡ τιμὴ τούτου εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς κατὰ τὰς ἐξηκριβωμένας πληροφορίας, κυμαίνεται ἀπὸ 6–6,50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην καὶ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἐξικνεῖται καὶ πέραν τῶν 8 δραχ., ὡς ἐπίσης δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς γιαούρτης ἐκ προβείου γάλακτος κυμαίνεται μεταξὺ 14–18 δραχμῶν. Αἱ τιμαὶ τῆς γιαούρτης καθορίζονται διὰ τῶν ἑβδομαδιαίων δελτίων ἀνωτάτων τιμῶν (διατίμησις) καὶ εἶναι αἱ κάτωθι: 1) Γιαούρτι πρόβειο τσανάκας ὁλόπαχον λιανικῶς δραχμὰς 9.80. 2) Γιαούρτι πρόβειο τσανάκας ἡμίπαχον λιανικῶς δραχμὰς 8.40. 3) Γιαούρτι σακκούλας πρόβειο ὁλόπαχον μὲ λίπος ἄνω τῶν 8% λιανικῶς δραχμ. 12. 4) Γιαούρτι πρόβειο τσανάκας συστάσεως ἀναλόγου πρὸς τὴν γιαούρτην τῆς σακκούλας καὶ μὲ λίπος ἄνω τῶν 8% δραχμ. 12. Ἐφ’ ὅσον ἡ γιαούρτη προσφέρεται εἰς κύπελλα ἐκ πλαστικῆς ὕλης εἰς τὴν τιμὴν προστίθεται καὶ ἡ ἀξία τοῦ κυπέλλου. Αἱ τιμαὶ αὗται ἰσχύουσιν ἀπὸ τριετίας περίπου καὶ ὑπελογίσθησαν μὲ βάσιν τιμῆς γάλακτος καὶ μεταφορικῶν αὐτοῦ 6.50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει σαφῶς, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ γάλακτος εἶναι πολὺ ἀνώτεραι τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει καὶ ὅτι αὗται εὑρίσκονται ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὰς τιμὰς τῆς γιαούρτης, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐξόδων παρασκευῆς τῆς γιαούρτης ἀπομειώσεως, γενικῶν ἐξόδων καὶ κέρδους καταστημάτων, ἅτινα εἶναι ἠλεγμένα καὶ καθωρισμένα. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ἀγελαδινοῦ γάλακτος, γνωρίζομεν ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)1958 ἀγορανομικῆς διατάξεως, τὸ θέμα ἐρρυθμίσθη κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον καὶ ἐπετεύχθη ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν μέση τιμὴ γάλακτος δραχ. 4,80 κατ’ ὀκᾶν διὰ ποσοστὸν 80% τοῦ παραδιδομένου γάλακτος καὶ δραχ. 2 κατ’ ὀκᾶν διὰ 20% (πλεόνασμα). Εἰδικῶς διὰ τὸ ἐργαστήριον παστεριώσεως γάλακτος ΑΣΤΥ, ὅπερ ὡς ἐν τῷ ἐρωτήματι τῶν κυρίων βουλευτῶν ἀναφέρεται, πληρώνει τὸ γάλα πρὸς δραχ. 2.90, ἀντὶ τῆς μέσης τιμῆς τῶν δραχ. 4.25, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)1957 ἀγορανομικῆς διατάξεως, ἐκρίθη, ὅτι τὰ συνεταιριστικὰ ἐργοστάσια, ὡς ἀποτελοῦντα περιουσίαν τῶν συνεταίρων, δὲν ὑπεχρεοῦντο εἰς τὴν καταβολὴν τῆς κατωτάτης τιμῆς, ὑπὸ τὸ καθεστὼς ὅμως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)1958 ἀγορανομικῆς διατάξεως, φρονοῦμεν, ὅτι ἐξησφαλίσθη καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην ἡ κατωτάτη μέση τιμή, διότι δι’ αὐτῆς ρητῶς καθορίζεται, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ καθορισθεῖσα διὰ τὰ ἐργοστάσια παστεριώσεως τιμὴ πωλήσεως τῶν δραχ. 5.60 κατ’ ὀκᾶν, ἐὰν δὲν ἀποδεικνύεται ἡ πραγματοποίησις ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τῆς καθορισθείσης κατωτάτης τιμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 921 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Φρούριον Πατρῶν. α) Τὸ Τ.ΕΘ.Α. κατέχει ὑπὸ τὴν κυριότητά του τὸ ὡς ἄνω Στρατόπεδον, ἐκτάσεως 23 περίπου στρεμμάτων (τέως 12ου Σ. Π.). β) Μεταπολεμικῶς, τὸ Στρατόπεδον τοῦτο, λόγῳ θέσεως καὶ διότι τὰ κτίριά του κατεστράφησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, δὲν ἐχρησιμοποιήθη καὶ μέχρι σήμερον μένει ἀχρησιμοποίητον. γ) Ὁ Δῆμος Πατρέων, ἄνευ συγκαταθέσεων τοῦ Τ. ΕΘ.Α., ἤρχισε βαθμιαίως, ἀπὸ τοῦ 1949, νὰ καταπατῇ τὸ Στρατόπεδον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ πλεῖστον μετεμόρφωσεν εἰς πάρκον (περὶ τὰ 15,5 στρέμματα). δ) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, προκειμένου νὰ ἱδρύσῃ ἕτερον Στρατόπεδον, προῆλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Δήμου Πατρέων, ἵνα ἀνταλλάξῃ τοῦτο μὲ ἀντίστοιχον ἔκτασιν ἰδιοκτησίας τοῦ Δήμου, ἐπὶ τῷ διττῷ σκοπῷ, ὅπως καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Στρατεύματος καλυφθῶσι καὶ ἡ τουριστικὴ μορφὴ τοῦ Στρατοπέδου διατηρηθῇ ὡς ἔχει σήμερον. ε) Ἐπηκολούθησαν ἀναγνωρίσεις καὶ ἐπαφαὶ μετὰ τοῦ Δήμου, αἵτινες, ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν κατέληξαν εἰς συμφωνίαν διαθέσεως 6 στρεμμάτων ἰδιοκτησίας του εἰς ἑτέραν θέσιν, ἀτυχῶς μέχρι σήμερον, καίτοι παρῆλθεν 1½ ἔτος, οὐδὲν τῶν συμφωνηθέντων ἐπραγματοποιήθη, παρὰ τὰ ἀλλεπάλληλα ἔγγραφα ἡμῶν. στ) Τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐν Πάτραις στεγαστικῶν ἀναγκῶν καὶ μὴ δυνάμενον νὰ ἀναμείνῃ περισσότερον, προώθησεν ἐνέργειαν ἀπαλλοτριώσεως ἰδιωτικῶν κτημάτων, μὲ ταυτόχρονον ὑπόμνησιν τῶν ὑποσχεθέντων ὑπὸ τοῦ Δήμου, ἵνα δυνηθῇ, δι’ εὐλόγου συμβολικοῦ ἀνταλλάγματος τούτου, νὰ καλύψῃ μέρος τῶν δαπανῶν τῆς ἀπαλλοτριώσεως. ζ) Ὁ Δῆμος, διὰ προσφάτου ἐγγράφου του, γνωρίζει, ὅτι εἶναι διατεθειμένος νὰ προέλθῃ εἰς παραχωρήσεις συμβολικῶς ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων του, χωρὶς καὶ νὰ καθορίζῃ ποῖον θὰ εἶναι τὸ συμβολικὸν τίμημα. η) Πάντως νόμῳ εἶναι ἀδύνατος ἡ μεταβίβασις τοῦ ἀνωτέρω ἀκινήτου, ἐὰν δὲν καταβληθῇ ἡ ἀξία του, συνεπῶς δέ, δὲν πρόκειται περὶ διακηρύξεως ἐκποιήσεως τοῦ Φρουρίου πρὸς οἱονδήποτε, ἀλλὰ διὰ νὰ παρακαμφθῇ ἡ ἐκ τοῦ νόμου ἀδυναμία τῆς δωρεὰν ἐκχωρήσεως πρὸς τὸν Δῆμον, ἐζητήθη εὔλογον ἀντάλλαγμα παρ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ καλυφθοῦν καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Στρατεύματος. 2. Φρούριον Ρίου–Ἀντιρρίου Ναυπάκτου. Θέμα ἐκποιήσεως τῶν ἀνωτέρω φρουρίων δὲν ὑφίσταται, οὔτε ποτὲ ἀνεκινήθη. Τὸ τοῦ Ρίου χρησιμοποιεῖται ὡς ἀποθήκη τροφίμων, λόγῳ ἀνάγκης. Ἐὰν ἠδύνατο ὁ Τουρισμὸς νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν καὶ καταβάλῃ μικρὸν συμβολικὸν τίμημα, θὰ παρεχωρεῖτο αὐτῷ. 3. Φρούριον Ἡρακλείου. Οὐδόλως μεταβάλλεται ἢ πρόκειται νὰ μεταβληθῇ εἰς τὸ μέλλον ἡ παροῦσα τουριστικὴ μορφὴ τῶν τειχῶν. Αἱ διαμορφώσεις σημείων, ἐκτὸς τῶν τειχῶν, εἰς κοινοχρήστους χώρους (πάρκα κλπ.), ἐπροτάθησαν ὑπὸ τοῦ Δήμου. 4. Τὸ Τ.ΕΘ.Α. οὐδέποτε διεξεδίκησε χώρους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔτυχεν ἁπλῶς νὰ στρατοπεδεύσῃ Στρατιωτικὴ Μονάς. Τοῦτο, κατὰ τὸν νόμον 4407)1929, ἀποτελεῖ αὐτοτελὲς Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, ἔχει ἰδίαν περιουσίαν, τὴν ὁποίαν διαθέτει καὶ διαχειρίζεται πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπομένων σκοπῶν. Συνεπῶς, οὐδενὸς τὴν κυριότητα καταπατεῖ. 5. Τέλος, ὡς πρὸς τοὺς χώρους, οἱ ὁποῖοι, ὡς περιουσία τοῦ Τ.ΕΘ.Α., δύνανται νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς ἔχοντες ἀξίαν ἀπὸ τουριστικῆς ἢ ἀρχαιολογικῆς πλευρᾶς (π.χ. Φρούριον Πατρῶν), σημειοῦται ὅτι τὸ Τ.ΕΘ.Α. οὐδέποτε ἐξεποίησε τοιούτους πρὸς οἱονδήποτε τρίτον, ἀλλὰ ἐν συνεννοήσει μὲ ὑπηρεσίας τοῦ Δημοσίου (Διεύθυνσιν Τουρισμοῦ, Δήμους κλπ.) καὶ τοὺς παραχωρεῖ ἀκριβῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, τῆς ἀξιοποιήσεως καὶ τῆς διατηρήσεως τῶν ἐπὶ συμβολικῷ τιμήματι, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ νόμος 4407)29 δὲν προβλέπει τὴν δωρεὰν παραχώρησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐξεδόθη ἤδη διαταγή, διὰ τῆς ὁποίας τὸ Νοσοκομεῖον Ἀναπήρων θέλει μεταστεγασθῇ μέχρι 30.4.1959 εἰς τὸν Στρατωνισμὸν τοῦ τέως 415 Σ.Σ. (Ν. Ἑλβετία) καὶ συνεπῶς κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαΐου ἐ.ἔ. θέλει παραδοθῆ τὸ κτίριον τῆς Σχολῆς Ἐπισκεπτριῶν Νοσοκόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 551 καὶ 995 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν τίθεται θέμα ἐντάξεως εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων ΜΟΜΑ τῆς ὁδοῦ Μουζακίου– Ἄρτης, δεδομένου ὅτι ἔχει ἤδη προγραμματισθῆ διὰ τὸ ἔτος 1959 τμῆμα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Τρικάλων–Ἄρτης, ἡ διάνοιξις τῆς ὁποίας ἐκρίθη πλέον ἐπείγουσα, ἔναντι τῆς περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, ὑπ’ ἀριθ. 954, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἥτις διενήργησε σχετικὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς πληροφορίας, περὶ μὴ ἐνισχύσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς περιοχῆς Ἀχινοῦ (Ἀνατολικῆς Φθιώτιδος), κατόπιν τῶν καταστροφῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐκ παγετοῦ, διεπίστωσεν, ὅτι τὸ οἰκεῖον ὑποκατάστημά της ἐνίσχυσε καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν μεμονωμένους παραγωγούς, ὑποστάντας σημαντικὰς ζημίας ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας, συμφώνως, ἄλλως τε, πρὸς τὰς ὁδηγίας, αἵτινες εἶχον δοθῆ, περὶ ἐνισχύσεως πάντων τῶν σοβαρῶς πληγέντων παραγωγῶν, ἀνεξαρτήτως καθυστερήσεως ἐξοφλήσεως παλαιῶν ὀφειλῶν αὐτῶν. Ἀντιθέτως, δὲν παρέσχεν ἐνίσχυσιν εἰς τοὺς περισσοτέρους τῶν παραγωγῶν τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν εἶχον ὑποστῆ σημαντικὰς ζημίας καὶ ἐκρίθη, ὅτι δὲν εἶχον ἀνάγκην ἐνισχύσεως, συμφώνως πρὸς τὴν γενικῶς καθιερωμένην ἀρχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ ἀριθ. 888 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα, ἀπευθυνομένης ἡμῖν καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸς ἱκανοποίησιν κατεπειγούσης ἀνάγκης τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῶν Νομῶν Τρικάλων καὶ Καρδίτσης δι’ ἀγορὰν σίτου πρὸς διατροφήν του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δὲν ἔλαβον χώραν εἰς τὰς ἀναφερομένας περιοχὰς κατὰ τὸ 1958 δυσμενῆ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα νὰ δικαιολογοῦν τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ὅστις ἐνισχύεται ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὡς κατ’ ἔτος διὰ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς του ἐργασίας. Κατὰ τὸ 1959 μάλιστα, αἱ πιστωτικαὶ ἐνισχύσεις τῆς Τραπέζης θὰ εἶναι εὐρύτεραι καὶ θ’ ἀποβλέπουν ὡς ἔχει ἤδη ἀνακοινωθῆ, εἰς δημιουργίαν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ εὐνοοῦν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, περισσότερα μεσοπρόθεσμα δάνεια δι’ ἀρδευτικὰς βελτιώσεις, διὰ βελτιώσεις εἰς τὸν κλάδον τῆς κτηνοτροφίας κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 964 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Ρήγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1980)1361)18.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου: Ἡ ὕπαρξις καλῶς ὠργανωμένων καὶ λειτουργούντων κτηνοτροφικῶν Ἱδρυμάτων ἐν τῇ Χώρᾳ ἡμῶν εἶναι τελείως ἀπαραίτητος. Σκοπὸς τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν εἶναι ἡ ἐφηρμοσμένη κτηνοτροφικὴ ἔρευνα, ἡ δημιουργία καὶ ἐκτροφὴ καταλλήλων διὰ τὴν Χώραν μας παραγωγικῶν ζώων, ὁ πειραματισμὸς ἐπὶ τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν, ἡ βελτίωσις καὶ ὀρθολογικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν βοσκοτόπων, ἡ ἐκπαίδευσις προσωπικοῦ καὶ ἡ ὀργάνωσις ἐπιδείξεων ἐπὶ παντὸς ζητήματος ἀφορῶντος τὴν κτηνοτροφίαν, τὰς ζωοτροφάς, τὰς βοσκὰς καὶ τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, πρὸς διάδοσιν ὠφελίμων γνώσεων κτηνοτροφίας. Οἱ ἀνωτέρω σκοποὶ τῶν Κτηνοτροφικῶν Ἱδρυμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν δι’ Ἱδρυμάτων μὴ καλῶς ὠργανωμένων. Διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν ἑνὸς Κτηνοτροφικοῦ Ἱδρύματος, ὅπως εἶναι ὁ Κτηνοτροφικὸς Σταθμὸς Γιαννιτσῶν, χρειάζεται ἐπαρκὴς ἔκτασις, αἱ ἐνδεδειγμέναι ἐγκαταστάσεις, τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς καὶ τὸ κατάλληλον εἰδικὸν ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Ἄνευ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ εὔρυθμος λειτουργία τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ Γιαννιτσῶν. Ὅσον ἀφορᾷ ἤδη τὴν ἀπαιτουμένην ἔκτασιν ἀποτελοῦσαν τὴν βάσιν διὰ τὴν εὐδοκίμησιν τοῦ Σταθμοῦ, δέον, ὅπως οὗτος εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰς ἀπαιτουμένας διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ἐν αὐτῷ ἐκτρεφομένων ζώων χονδροειδεῖς ζωοτροφὰς ἐκ τῆς ἰδίας αὐτοῦ παραγωγῆς καὶ νὰ μὴ ἀναγκάζεται νὰ προσφεύγῃ εἰς προμηθείας ἔξωθεν. Πρὸς τοῦτο ἔκτασις 4.000 στρεμ. εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος. Ὁ Σταθμὸς Γιαννιτσῶν θὰ ἔχῃ ἐκτροφὰς κυρίως βελτιωμένων ἀγελάδων, χοίρων καὶ προβάτων. Αἱ ἐκτροφαὶ δὲ τοιούτων ζώων παρὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἐπέκτασιν τῆς τεχνητῆς γονιμοποιήσεως τῶν ζώων καὶ παρὰ τὴν λῆψιν καὶ τῶν ἄλλων ἐνδεδειγμένων μέτρων βελτιώσεως τῆς Κτηνοτροφίας εἶναι τελείως ἀπαραίτητος. Καὶ διὰ τὴν καλὴν ὀργάνωσιν τῆς τεχνητῆς γονιμοποιήσεως ἀκόμη, χρειάζονται ταῦροι ὑψηλῶν ἀποδόσεων, οἱ ὁποῖοι ἐνδείκνυνται καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ παράγωνται παρ’ ἡμῖν. Ἐκτὸς δὲ τῶν περιφερειῶν, ὅπου ἔχει ἐπεκταθῆ ἢ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ τεχνητὴ γονιμοποίησις, θὰ ὑπάρχουν παρ’ ἡμῖν καὶ περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῆς διατηρήσεως καταλλήλων ταύρων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγελάδων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν διὰ φυσικῶν ἐπιβάσεων. Πρὸς δημιουργίαν ὅμως τοιούτων ταύρων πρέπει νὰ ὑπάρχουν πυρῆνες ἀναπαραγωγῆς καταλλήλων ἀγελάδων εἰς δημόσια Κτηνοτροφικὰ Ἱδρύματα. Διὰ χώραν ὅπου ὁ γεωργικὸς κλῆρος εἶναι πολὺ μικρός, ὅπως συμβαίνει παρ’ ἡμῖν, ἡ ὕπαρξις ἐκτροφῶν ζώων ὑψηλῶν ἀποδόσεων εἶναι τελείως ἀπαραίτητος διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς Κτηνοτροφίας τῆς Χώρας. Τοιαῦται δὲ ἐκτροφαί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηροῦνται ὑπὸ ἰδιωτῶν, ἰδιαιτέρως, ὅταν οὗτοι εἶναι μικροκληροῦχοι, ὅπως εἶναι τὸ πλεῖστον τῶν ἡμετέρων γεωργῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐκτροφαὶ ἐκλεκτῶν ζώων πρέπει νὰ διατηροῦνται παρ’ ἡμῖν καὶ εἰς Δημόσια Ἱδρύματα. Ἐξ ἄλλου, διὰ τῆς προτεινομένης διαθέσεως 3.000 στρεμμάτων ἐκ τῶν 4.000 στρεμμάτων τοῦ σταθμοῦ Γιαννιτσῶν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἐνῷ θὰ προξενηθῇ, ὡς ἀναφέρομεν ἀνωτέρω, μεγάλη ζημία εἰς τὸ ὑπὸ ὀργάνωσιν Ἵδρυμα, δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς περιφερείας Γιαννιτσῶν. Ἐπίσης, διὰ τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατῶν ἐκ τῆς περιφερείας Γιαννιτσῶν εἰς τὸν Κτηνοτροφικὸν Σταθμὸν ἐξυπηρετεῖται ἡ περιφέρεια σημαντικῶς. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἔκτασις τῶν 4.000 στρεμμάτων εἶναι τελείως ἀπαραίτητος διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ ὑπὸ ὀργάνωσιν Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ Γιαννιτσῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1768)1152)13.2.59 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη κλπ., ἐπὶ τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὰ ἐλαιόδενδρα τῶν κατοίκων Κοινοτήτων τῆς Ἐπαρχίας Σελίνου, Ἰνναχωρίου Κισσάμου κλπ., καὶ ληπτέων ὑπὲρ τῶν πληγέντων μέτρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Γεωργίας, ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἐπελήφθη, ἅμα τῇ ἐκδηλώσει τῶν ζημιῶν, τῆς ἐκτιμήσεως τούτων καὶ προέβη εἰς τὴν σύστασιν τῶν μεταβατικῶν σχολείων ἐλαιοκλαδευμάτων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῶν ἐλαιοκαλλιεργειῶν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐνδεδειγμένου κλαδεύματος τῶν ζημιωθέντων ἐλαιοδένδρων. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, εἰς παρομοίας περιπτώσεις θεομηνιῶν κ.λ.π. παρέχει εἰς τοὺς πληγέντας ἀναλόγως τῆς σημασίας τῶν ζημιῶν, τὰς δυνατὰς διευκολύνσεις πρὸς ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των καὶ ἐνίσχυσιν εἰς δάνεια κλπ., διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς διαταραχθείσης οἰκονομίας των. Τοῦτο συνεστήσαμεν καὶ εἰδικώτερον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30650)1967)320)24.2.59 ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Καθαροσπόρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 594)22.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐμπιπτόντων θεμάτων. 1) Ἡ κατασκευὴ φράγματος εἰς παραδεισόρεμμα πρὸς ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος «Παραδείσι» καὶ «Πενταπόλεως», ὡς καὶ ἡ ἀξιοποίησις τῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Καλλίου πρὸς ἠλεκτροφωτισμὸν καὶ ἡ ἄρδευσις τῆς περιοχῆς Βελλᾶ– Λιδωρικίου, ἀποτελοῦν ἔργα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον διερευνήσεως ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. 2) Ἡ σύστασις Κέντρου Σποροπαραγωγῆς εἰς Λιδωρίκιον δὲν δικαιολογεῖται, καθ’ ὅσον ἡ μὲν σποροπαραγωγὴ εἶναι περιωρισμένη εἰς τὴν ἐπαρχίαν Δωρίδος, ἡ δὲ σποροπαραγωγὴ μηδικῆς καὶ τῶν ἄλλων φυτῶν, ἐξυπηρετεῖται καλῶς, ἀπὸ τό, ἐν τῷ γείτονι Ναυπάκτῳ, λειτουργοῦν Κέντρον Σποροπαραγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν Δενδροκομικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἐπαρχίαν, γνωρίζομεν, ὅτι τοιαῦτα ἱδρύματα, κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ ἐγκαθίστανται εἰς κτήματα σημαντικῆς ἐκτάσεως, εὑρισκόμενα εἰς κεντρικὰ σημεῖα καὶ εἰς τοποθεσίας εὐνοϊκὰς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν δενδρυλλίων, ἀπηλλαγμένας κατὰ τὸ δυνατὸν κινδύνων παγετῶν, ἰσχυρῶν ἀνέμων καὶ δυσμενῶν μετεωρολογικῶν ἐπιδράσεων γενικώτερον. Ἐπὶ πλέον, δέον ἡ πρὸς τοῦτο κατάλληλος ἔκτασις νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Δημοσίου διὰ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ἔκτασις εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν, πληροῦσα ὅλας τὰς προϋποθέσεις νὰ διατίθεται διὰ τὸν ἄνω σκοπόν. Ἄλλωστε, τὰ ἰδιωτικὰ φυτώρια παράγοντα καὶ αὐτὰ σημαντικὸν ἀριθμὸν δενδρυλλίων, συμβάλλουσι κατὰ ἀξιόλογον βαθμὸν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς δενδροκομίας, ἐν τῇ χώρα μας, πέραν δὲ τούτου, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ τὰ Κρατικὰ Φυτώρια τῶν ὁμόρων Νομῶν, ὡς τὸ Κρατικὸν κτῆμα Βαρδατῶν, παράγουσι σημαντικὸν ἀριθμὸν δένδρων ὥστε, νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξυπηρέτησις καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐπαρχίας Δωρίδος. Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς δενδροκομίας γενικώτερον, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, χορηγεῖ δάνεια εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ λάβωσι τοιαῦτα καλλιεργητὰς εἰς ὅλας τὰς προσφόρους διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς δενδροκομίας περιφερείας τοῦ Κράτους. Διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Μελισσοκομίας, εἰς τὴν ἰδίαν Ἐπαρχίαν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας συνιστᾷ εἰς τὰς μελισσοκομικὰς περιφερείας ἐποχιακὰ μεταβατικὰ σχολεῖα μελισσοκομίας. Εἰδικώτερον, διὰ τὴν ὑπ’ ὄψιν ἐπαρχίαν, ἀπεφασίσθη, ἡ σύστασις μεταβατικοῦ σχολείου μελισσοκομίας, ὑπογραφείσης μάλιστα τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ Τμηματάρχης μελισσοκομίας, περιοδεύσας κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, μετέβη εἰς τὴν ἐπαρχίαν Δωρίδος καὶ προητοίμασε τὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ὡς ἄνω μεταβατικοῦ Σχολείου. Ἡ οἰκεία Διεύθυνσις Γεωργίας, ἐνετάλη ὅπως προπαγανδίσῃ ἐγκαίρως τὴν προσέλευσιν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων μελισσοτρόφων τῆς περιφερείας εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχολεῖον. 3) Καθ’ ἃ ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ΑΤΕ, οἱ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ μονίμου συνεργείου ΑΤΕ Λιδωρικίου περιλαμβανόμενοι παραγωγοὶ ἐξυπηρετοῦνται ὑπ’ αὐτοῦ ἐπαρκῶς καὶ δὲν συντρέχει περίπτωσις προαγωγῆς τούτου εἰς Ὑποκατάστημα. Ἐπ’ αὐτοῦ, σημειοῦμεν, ὅτι ἡ σύστασις Ὑποκαταστημάτων, ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου, προκαλεῖ αὔξησιν τῶν γενικῶν ἐξόδων τῆς Τραπέζης, μὲ ἀποτέλεσμα μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ὑπὸ ταύτης παρεχομένου χρήματος εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἡ χορήγησις μακροπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς πυροπαθεῖς τῆς ἀνωτέρω ἐπαρχίας, δι’ ἀνοικοδόμησιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν οἰκιῶν των, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, καθ’ ὅσον, ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ νόμου τῆς Τραπέζης δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια διὰ τὴν χορήγησιν τοιούτων δανείων. Ἡ ἁρμοδιότης, ἄλλωστε, ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. 4) Ἐκ τῆς συνταχθείσης ἀναγνωριστικῆς μελέτης προκύπτει, ὅτι ἐπέκτασις τῆς δασικῆς ὁδοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ Πενταγιῶν, παροχθίως τοῦ ποταμοῦ Κοκκίνου, μέχρι συναντήσεως τῆς ὁδοῦ Λιδωρικίου Ναυπάκτου, δὲν τυγχάνει ἀπαραίτητος ἀπὸ δασικῆς ἀπόψεως. Ἀπὸ συγκοινωνιακῆς ἀπόψεως δὲν τυγχάνει ἐπίσης ἀπαραίτητος καθ’ ὅσον τὸ χωρίον Πενταγοὶ εἰς ὃ καταλήγει ἡ ἐν λόγῳ ὁδός, συνδέεται ὁδικῶς διὰ τῆς ὁδοῦ Ἀμφίσσης–Λιδωρικίου διὰ δύο ὁδῶν α) μέσῳ τοῦ χωρίου Κοκκίνου καὶ β) μέσῳ τοῦ χωρίου Κροκυλλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἐπὶ τῆς ἐν ἐπικεφαλίδι, ὑπ’ ἀριθ. 873 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἔργον τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου, ὡς σχεδὸν καὶ παντὸς νέου ἔργου, θέλει ἐπιληφθῆ πρὸς ἐκτέλεσιν ὁ, διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3881 περὶ ἔργων ἐγγείων βελτιώσεων, προβλεπόμενος Ὀργανισμὸς Ἐγγείων Βελτιώσεων. (Ο.Ε.Β.). Πρὸς τοῦτο, σχεδὸν οὐδὲν νέον ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2407)28.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, περὶ δημιουργίας νέου συνοικισμοῦ εἰς Πετροῦσαν Δράμας πρὸς ἐξυπηρέτησιν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τῶν μελῶν τοῦ συλλόγου ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Πετρούσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἐν λόγῳ θέμα τῆς μετακινήσεως κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Πετρούσης καὶ δημιουργίας νέου συνοικισμοῦ, ἐμπίπτει κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας (Ὑπηρεσία Οἰκιστικῆς), ὅπερ καὶ δέον ν’ ἀποφανθῇ ἐν προκειμένῳ ἐὰν ἀνατρέχωσι λόγοι ἐπιβάλλοντες μετακίνησιν τῶν κατοίκων καὶ δημιουργίαν νέου συνοικισμοῦ, καθορίζον συνάμα καὶ τὴν ἔκτασιν ἐφ’ ἧς δέον νὰ ἐνεργηθῇ ὁ νέος συνοικισμός, ὁπότε ἐὰν πρόκειται περὶ ἐκτάσεων διεπομένων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Νομοθεσίας, θὰ μεριμνήσωμεν ἵνα διατεθῶσιν αὗται πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ὡς ἄνω σκοποῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 986 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογιώργου περὶ μὴ χορηγήσεως ἐκτάκτων κτηνοτροφικῶν δανείων εἰς τοὺς κτηνοτρόφους τοῦ χωρίου Σαρδινίνων καὶ ἄλλων χωρίων τῆς ἐπαρχίας Βάλτου πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν ἐκ τῆς ἐνσκηψάσης κακοκαιρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Κεντρικοῦ τῆς ΑΤΕ, τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημα ΑΤΕ Ἀμφιλοχίας ἐνισχύει τοὺς κτηνοτρόφους τοῦ χωρίου Σαρδινίνων καὶ ἄλλων χωρίων τῆς ἐπαρχίας Βάλτου διὰ ζωοτροφῶν καὶ δανείων, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των. Τὸ Ὑποκατάστημα, ἐρωτηθὲν παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ τῆς ΑΤΕ, ἀναφέρει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνικανοποίητον αἴτημα τῶν παραγωγῶν τῶν ἀνωτέρω χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου, Μ. Κανιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 17.12.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου, Μ. Κανιάρη ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς αὐξήσεως συντάξεων Τ.Α.Ε., διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10251)23.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 67438)Υ.737 τῆς 12.11.58 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διεβιβάσθη ἡμῖν πρὸς ὑπογραφὴν σχέδιον κοινῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως κατὰ 20% τῶν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων παρεχομένων συντάξεων, μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας δὲν συνεφωνήσαμεν, κρίναντες, ὅτι θὰ ἔδει νὰ μὴ παραχωρηθῇ ἡ ἐν λόγῳ αὔξησις, ἐν συνεχείᾳ προηγηθείσης ἑτέρας, ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους αὐξήσεως ἐκ 15% (Ἀριθ. Κ.Α. 1079)15.1.58). Ἀποφασισθείσης, ὅμως βραδύτερον τῆς ἀπὸ 1.1.1959 ἀναπροσαρμογῆς τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων, ἐκρίναμεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ κατὰ 10% αὔξησις τῶν συντάξεων Τ.Α.Ε. ἀπὸ 1.12.58 καὶ πρὸς τοῦτο ὑπεγράφη παρ’ ἡμῶν ἡ σχετικὴ κοινὴ ἀπόφασις, ἀποσταλεῖσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92149)ΕΡ.Π. 717)10.12.58 ἐγγράφου μας, ἤτοι μίαν ἑβδομάδα πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

IX) Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 594)336)22.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη ἐν σχέσει πρὸς τὴν λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων Λιδωρικίου καὶ Εὐπαλίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι αἱ νῦν ὑφιστάμεναι ἐλάχισται κεναὶ θέσεις εἰς τὰ Γυμνάσια Λιδωρικίου καὶ Εὐπαλίου θὰ πληρωθῶσι κατὰ τοὺς διενεργηθησομένους προσεχῶς διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἀναφορικῶς δὲ μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Γυμνασίου Λιδωρικίου διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Σχολικοῦ Γυμναστηρίου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐνεκρίθη ἡ ἐνίσχυσις τούτου. Τέλος, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ πράξεώς μας, δημοσιευθησομένης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, κηρύσσεται ὡς ἱστορικὸν διατηρητέον μνημεῖον, ἡ ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Κοινότητος Ἀρτοτίνης–Δωρίδος ἐκκλησία «Ἅγιος Ἰωάννης Πρόδρομος», ἔνθα φέρεται μονάσας ὁ ἥρως τῆς Ἀλαμάνας Ἀθανάσιος Διάκος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Χ) Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη, Γ. Σπηλιοπούλου, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Κερκύρας. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι ἔγγραφον ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 978 ἐ.ἔ. καταχωρηθείσης παρ’ ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, θέσητε ὑπ’ ὄψιν τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Ὑπηρεσία γνωρίζουσα ἀφ’ ἑνὸς τὴν δυσχέρειαν ἀνεγέρσεως νέου συγχρονισμένου Νοσοκομείου ἐν Κερκύρᾳ λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν μέσων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑποχρεωμένη ἐκ τῆς ἀποστολῆς της νὰ ἐρευνήσῃ τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τῆς ἐπιμόνου προτάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου περὶ ριζικῆς ἀνακαινίσεως τοῦ Κεντρικοῦ Κτιρίου τοῦ Νοσοκομείου, ἀπέστειλε τὴν ἄνοιξιν τοῦ ἔτους 1958 ἐπὶ τόπου τὸν Προϊστάμενον τοῦ ἁρμοδίου Τμήματος, ὅστις ἐπανελθών, ἐκόμισε καὶ σχέδιον τοῦ ἐν λόγῳ Κτιρίου τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς εἶχεν οἰκοδομηθῆ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον προορισμὸν πλὴν Νοσοκομείου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Νοσοκομείου εἶχεν ἀποφασίσει ὅπως τὸ μέγα ὕψος τῶν ὀρόφων τοῦ παλαιοῦ τούτου κτιρίου μειωθῇ, ὥστε ἡ Οἰκοδομὴ νὰ γίνῃ τριώροφος μετ’ ἰσογείου. Εἶναι εὐνόητον, ὅτι τοῦτο σημαίνει ἀποσύνθεσιν ὅλων τῶν δαπέδων τῶν ὑφισταμένων ὀρόφων, παντελῆ ἐξάρθρωσιν τῶν ἀνωφλίων καὶ κατωφλίων τῶν παραθύρων, ὥστε ταῦτα νὰ προσαρμοσθῶσι πλέον εἰς τὰς νέας στάθμας τῶν κατασκευασθησομένων πλακῶν τῶν πατωμάτων, κατεδάφισιν τῶν ἐσωτερικῶν χωρισμάτων διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ κτίριον ὑποτυπώδη μορφὴν νοσηλευτηρίου καὶ γενικῶς σημαίνει, ὅτι ἀπὸ ὅλην τὴν Οἰκοδομὴν θὰ ἀπομείνουν ὄρθιοι μόνον οἱ τέσσαρες ἐξωτερικοὶ τοῖχοι καὶ αὐτοὶ τεμαχισμένοι ἀπὸ τῆς κορνίζας μέχρι τοῦ πεζοδρομίου εἰς τὰς θέσεις τῶν κρημνιζομένων κουφωμάτων λόγῳ τῆς κατασκευῆς τῶν νέων ἀνωφλίων καὶ κατωφλίων. Τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν τοῦ Δ)κοῦ Συμβουλίου τοῦ Νοσοκομείου, ἐνέκρινε καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας–Ἀσφαλίσεως Ν. Κερκύρας διὰ τοῦ Πρακτικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)8.12.58 συνεδριάσεως αὐτοῦ. Ἡ μελέτη τῶν διαρρυθμίσεων τούτων (ἀνατιθεμένη ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος εἰς δύο Ἰδιώτας Μηχανικοὺς) προβλέπουσα δαπάνην 2.100.000 δραχ., ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπὸ τοῦ Νοσοκομείου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2135)28.11. 1958 ἐγγράφου του. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτε κατὰ πρῶτον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Νοσοκομείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166)17.1. 1957 ἀναφορᾶς του προέτεινε τὴν ὡς ἄνω διαρρύθμισιν τοῦ Παλαιοῦ Κεντρικοῦ Κτιρίου ὑποστηρίζον, ὅτι ἡ πρὸς τοῦτο ἀπαιτηθησομένη δαπάνη τῶν 1.500.000 δραχ. θὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς τέλειον Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα ἐζήτησε τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος γνώμην τῆς Νομαρχίας Κερκύρας. Ἡ Νομαρχία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5064)4.4.57 ἐγγράφου της πρὸς ἡμᾶς χαρακτηρίζει τὴν ὡς ἄνω πρότασιν τοῦ Ἱδρύματος, ὡς μὴ ὀρθὴν διότι οἱασδήποτε μεταρρυθμίσεις καὶ ἐπισκευὰς καὶ ἂν ὑποστῇ τοῦτο δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς Νοσηλευτικῆς περιθάλψεως ἑνὸς συγχρονισμένου Νοσοκομείου καὶ δὲν κρίνεται σκόπιμος ὡς ἐκ τούτου ἡ διάθεσις πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον οἱασδήποτε πιστώσεως. Κατόπιν καὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου τὸ ὁποῖον ἐπεβεβαίωσε καὶ ἐνίσχυσε τὴν ἐν παρ. 1 τοῦ παρόντος ἐκτιθεμένην πίστην τῆς Ὑπηρεσίας διὰ τὸ ἀσύμφορον οἰκονομικῶς καὶ ἀμφίβολον τεχνικῶς τῆς κατακερματίσεως τοῦ κτιρίου διὰ νὰ γίνῃ Νοσηλευτήριον, ἀπευθύναμεν πρὸς τὸ Ἵδρυμα τὸ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Υ. 1)100)25.4.57 ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου σαφῶς ἐδηλοῦτο, ἡ ἀντίθεσίς μας πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ὑποδεικνυομένην λύσιν καὶ συνιστᾶτο ἡ ἐπιδίωξις τῆς ἀνεγέρσεως νέου ἐκ θεμελίων Νοσοκομείου διὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ οἰκόπεδον καὶ προσχέδια, χρήζοντα ἀναμφιβόλως τροποποιήσεων, ἀλλὰ πάντως ἀποτελοῦντα μίαν ἐν γενικαῖς γραμμαῖς λύσιν τοῦ θέματος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939. Διὰ νὰ μὴ παραμείνῃ ἐν τῷ μεταξὺ εἰς οἵαν εὑρίσκεται κακὴν κατάστασιν τὸ παλαιὸν Κτίριον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Υ. 1500)27.5.57 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἵδρυμα συνεφωνήσαμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς τοῦ Κτιριακοῦ Συγκροτήματος τοῦ Νοσοκομείου, τοῦτο δὲ καὶ ἐπανελάβομεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2760)8.9.57 ἐγγράφου πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Κερκύρας, μὲ τὴν σύστασιν ὅπως ἐφ’ ὅσον δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἀνάληψις τῆς ἐκτελέσεως ριζικῶν ἐπισκευῶν ἐν τῷ Ἀστικῷ Νοσοκομείῳ Κερκύρας, μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἄμεσον σύνταξιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀπαραιτήτων ἐργασιῶν ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως τοῦ κτιρίου πρὸς ἀποφυγὴν ἀτυχημάτων καὶ ἐξασφάλισιν τῆς λειτουργίας τοῦ Ἱδρύματος. Παρὰ τὰ ὡς ἄνω ἔγγραφα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶχεν ἤδη ἀναθέσει τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης τῶν ριζικῶν (καταστρεπτικῶν τοῦ Παλαιοῦ Κτιρίου) διαρρυθμίσεων εἰς δύο ἰδιώτας Μηχανικούς, ὡς διεπίστωσεν ὁ Προϊστάμενος τῆς Ὑπηρεσίας Κατασκευῶν κατὰ τὴν ἐπιτόπιον μετάβασίν του, καὶ παρὰ τὰς προφορικάς του ἐντόνους ὑποδείξεις, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ πλέον ἐβασίζοντο εἰς τὴν ἐξ αὐτοψίας γνῶσιν τοῦ θέματος, ἡ ἐκπόνησις τῆς μελέτης συνετελέσθη καὶ ὑπεβλήθη αὕτη ὡς ἐλέχθη τῷ Ὑπουργείῳ, πρὸς ἔγκρισιν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2135)28.11.58 ἐγγράφου τοῦ Νοσοκομείου. 3) Ἡ ὑπηρεσία, συνεπὴς πρὸς ὅσα ὑπέδειξεν ἐπανειλημμένως εἰς τὸ Ἵδρυμα δὲν ἤλεγξε τὴν ὑποβληθεῖσαν μελέτην, ἀλλ’ ἐπέστρεψε ταύτην ὡς μηδέποτε ζητηθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Κ. 4639)22.12.58 ἐγγράφου της ἐνῷ ἐν συντομίᾳ ὑπενθυμίζει εἰς τὸ Ἵδρυμα τὴν ἀρχικὴν ἀδιάσειστον ἀντίθεσίν της πρὸς τὴν ἀσύμφορον καὶ ἀντικανονικὴν λύσιν τῆς ριζικῆς ἀναστατώσεως τοῦ Νοσοκομείου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 138)15.1.58 ἀναφορᾶς του πρὸς ἡμᾶς διεμαρτυρήθη ζωηρῶς διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς μελέτης του, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου ὁμολογεῖ, ὅτι τὸ κτίριον (τὸ ὁποῖον θέλει νὰ μεταβάλῃ εἰς Νοσοκομεῖον) ἔχει ἡλικίαν ἄνω τῶν 250 ἐτῶν καὶ ὅτι ὁ δεύτερος ὄροφος αὐτοῦ προορίζετο ἀρχῆθεν ὡς κατοικία Διοικητοῦ καὶ τῆς Φρουρᾶς τῶν Φυλακῶν. 4) Ἐν βραχυλογίᾳ, ἡ ἄποψις ἡμῶν εἶναι ἡ ἀκόλουθος: α) Ἡ ἐντὸς τῶν μελλόντων νὰ ἀπομείνουν ὄρθιοι καὶ ἐξηρθρωμένοι τεσσάρων ἐξωτερικῶν τοίχων τοῦ σημερινοῦ Κτιρίου, δημιουργία «τελείου Νοσοκομείου συγχρονισμένου πρὸς ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις τῆς σημερινῆς Ὑγιεινῆς» (ὡς ἀναφέρει ἐπὶ λέξει εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 138)15.1. 1959 ἔγγραφόν του ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου) εἶναι πρᾶγμα ποὺ δύναται μὲν νὰ τὸ ὁραματίζωνται ἓν ἢ δύο Συμβούλια ἀποτελούμενα ἀπὸ ἀξιόλογα κατὰ τὰ ἄλλα μέλη ἀλλὰ μὴ τεχνικά, εἶναι ὅμως ἐντελῶς ἀκατόρθωτον, ἀκατανόητον καὶ ἐντελῶς ἀνεφάρμοστον κατασκευαστικῶς καὶ οἰκονομικῶς. β) Ἐπειδὴ δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὴν ἀκαταλληλότητα καὶ τὴν κακὴν κατάστασιν συντηρήσεως τοῦ ὑπ’ ὄψει κτιρίου ὑπεδείξαμεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 καὶ ἐξακολουθοῦμεν ὑποδεικνύοντες (ἔγγραφα Τ.Υ. 1189)1.5.57 ἕως Τ.Υ. 4639) 22.12.58), εἰς τὸ Νοσοκομεῖον τὴν ἀνάγκην συντάξεως μελέτης ἐπισκευῶν καὶ συντηρήσεως τοῦ Κτιρίου. Δεδομένου δέ, ὅτι διαθέτει τὸ Ἵδρυμα σημαντικὸν ποσὸν χρημάτων, αἱ ἐπισκευαὶ αὗται δύνανται νὰ λάβωσι μεγάλην ἔκτασιν (π.χ. ἐγκατάστασις θερμάνσεως ἐφ’ ὅσον ὡς ἀναφέρουν, οἱ θάλαμοι ἔχουν θερμοκρασίαν 10ο καὶ τὸ Νοσηλευτήριον δύναται νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε ὑποφερτὸν μέχρι ἀνοικοδομήσεως τοῦ νέου. Συνημμένως, ἐπαναφέρομεν τὸ διαβιβασθὲν ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη, Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀριθ. 2138)59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 982 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, σχετικῶς μὲ οἰκήματα ἀνεγερθέντα ὑπὸ τοῦ τέως Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως εἰς Κάνδανον–Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα ἐκκρεμεῖ εἰσέτι, λόγῳ ἐλλείψεως σχετικοῦ Νόμου. Ἤδη, κατηρτίσθη ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας σχέδιον νόμου «περὶ χρεώσεως ἐξοφλήσεως καὶ ὁριστικῆς παραχωρήσεως εἰς πολεμοπαθεῖς κλπ. οἰκημάτων ἀνεγερθέντων εἰς πόλεις ὑπὸ τοῦ πρώην Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως κλπ», ὅπερ ἐπεξεργασθὲν ὑπὸ τῆς Εἰδικῆς Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου μας διεβιβάσθη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἵνα ἐγκριθῇ καὶ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κατὰ συνέπειαν, μόνον μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὡς ἄνω Νόμου θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος διὰ τῆς καταρτίσεως ἑτέρου νόμου, ὅστις θὰ ἀφορᾷ τὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀνεγερθέντα οἰκήματα. Τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν εἶναι τελείως ἄσχετον, πρὸς τὴν ὁριστικὴν μεταβίβασιν τῶν ἀκινήτων, θέλει δὲ συντόμως καὶ τοῦτο ρυθμισθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1976)1357)18.2.1959 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 960)13.2.59 ἐρώτησις τῶν βουλ)τῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Κοινότητος Πλανητέρου Καλαβρύτων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν ἔργου ὑδρεύσεως ἐν αὐτῇ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 699)24.2.59 ἡμετέρου πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀχαΐας, κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ἐζητήσαμεν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ἐν λόγῳ θέμα καὶ ἀναλόγως εἰσηγηθῇ τὴν ἔνταξιν τοῦ ἔργου εἰς ἓν ἐκ τῶν ἐν ἰσχύϊ προγραμμάτων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακαγιάννη, Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακαγιάννη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ν. Σκοπούλη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 984 βιβλίου ἐρωτ., σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων στατιστικῶν στοιχείων νοσηλευτικῆς κινήσεως, προκύπτει, ὅτι αἱ πραγματοποιούμεναι μηνιαίως ἡμέραι νοσηλείας ὑπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Γαβαλοῦς, κυμαίνονται ἀπὸ 16 ὡς 231 ἡμέρας. Ἐκ τούτου συνάγεται, ὅτι οἱ κατὰ μῆνα νοσηλευόμενοι εἰς τὸν Κοινοτικὸν Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν Γαβαλοῦς ἀσθενεῖς οὐδέποτε ὑπερέβησαν τοὺς ὀκτὼ (8), λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ Σταθμὸς οὗτος εἶναι δυνάμεως 10 κλινῶν, προκύπτει, ὅτι ὑφίσταται εὐχέρεια κλινῶν. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν παρουσιασθῆ ἔκτακτος ἀνάγκη δύναται πρὸς κάλυψιν ταύτης ν’ ἀναπτυχθῶσιν ἐν τῷ Σταθμῷ τούτῳ προσωρινῶς καὶ ἕτεραι κλῖναι δὲν δυνάμεθα ὅμως ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων νὰ προβῶμεν εἰς τὴν πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 10 κλινῶν αὔξησιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Οὕτως, οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἰδιοκτητῶν ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωθεισῶν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων βάσει τοῦ ἀπὸ 4 Ἰουνίου 1923 Ν. Δ)τος «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων κτημάτων καὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἰδιωτικῶν τοιούτων πρὸς ἀστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων» κλπ. καὶ τοῦ ἄρθρου 129 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927, δὲν ἔτυχον τῆς κατὰ νόμον ἀποζημιώσεως. Καὶ ἐπεχειρήθη μὲν διὰ τοῦ Α. Νόμου 261)1936 «περὶ τρόπου πληρωμῆς τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων ἐξ ἀπαλλοτριώσεων γενομένων πρὸς ἀστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων» ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τούτου πλὴν καὶ πάλιν δὲν ἐπετεύχθη αὕτη. Πάντως, ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ἀνωτέρω Α. Νόμου ἡ πενταετὴς παραγραφὴ τοῦ στεγαστικοῦ Νόμου διὰ τὰς ὑποκειμένας εἰς ταύτην ἐκτάσεις, ἐξ ἀποζημιώσεων ἀπαλλοτριώσεων ὡρίσθη, ὅτι ἄρχεται τὸ πρῶτον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Νόμου τούτου. Τέλος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 327630)27–1–1957 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἀνετέθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Δημοσίου χρέους ἡ συγκέντρωσις στοιχείων καὶ μελέτη τοῦ ὅλου θέματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Α. Ν. 1731)1939 «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων», ἀπεξενώθη τῆς ἁρμοδιότητος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μέριμναν περὶ καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς καθ’ ὧν ἡ ἀπαλλοτρίωσις περιελθούσης ταύτης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς συνάψεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου δανείου δρχ. 300.000.000 διὰ τὴν συνέχισιν τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως δὲν ἀνεκοινώθη ἡμῖν εἰσέτι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἐν προκειμένῳ ἀπόφασις τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς. 2) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως εἰς Χαϊδάρι ἐφ’ ἧς θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνέγερσις 10.000 περίπου κατοικιῶν τοῦτο ἐκκρεμεῖ παρὰ τῇ Δ)νσει ἀπαλλοτριώσεων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐν ἀναμονῇ ψηφίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους 1959 ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐζητήθη ἡ ἀναγραφὴ τῆς οἰκείας πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2085)10.2.59 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀναδασωτέαν ἔκτασιν Συνοικισμοῦ Καισαριανῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Λ. 617)Φ.403)2.7.1958 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐζητήθη ἡ ἄρσις ἐκ τῆς ἀναδασώσεως ἐκτάσεως 50.000 τετραγ. μέτρων κειμένης εἰς θέσιν «Καισαριανὴ» καὶ ἐν συνεχείᾳ παραχώρησις ἡμῖν τῆς ἐκτάσεως ταύτης κριθείσης ἀπαραιτήτου διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ προγράμματος αὐτοστεγάσεως ἐκ Μ. Ἀσίας προσφυγικῶν οἰκογενειῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119851) 1747)9.9.58 ἐγγράφου του, ἐγνώρισεν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος, ὅτι δὲν τυγχάνει ἐφικτὴ οὔτε ἡ ἄρσις ἐκ τῆς ἀναδασώσεως οὔτε ἡ παραχώρησις ἡμῖν τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐκτάσεως. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 119851)1747)9.9.58 σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 119831)1747. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ἡ αἰτουμένη παρ’ ὑμῶν πρὸς τὸν σκοπὸν ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως διαμενουσῶν εἰς παραπήγματα προσφυγικῶν οἰκογενειῶν ἔκτασις τῶν 50.000 τετρ. μέτρων ἐν τῇ περιοχῇ Καισαριανῆς ζητεῖται καὶ ὑπὸ τοῦ Συλλόγου οἰκιστῶν «Ἄνω Καισαριανῆς» τὰ μέλη τοῦ ὁποίου εἶναι ἐγκατεστημένα αὐθαιρέτως εἰς τὸν παρὰ τὸν «Βλητικὸν Σταθμὸν Καισαριανῆς» χῶρον. Ἡ αἰτουμένη ἔκτασις τυγχάνουσα ἀναδασωτέα καὶ ἀναδασωθεῖσα ἔχει παραχωρηθῆ εἰς τὴν Φιλοδασικὴν Ἕνωσιν Ἀθηνῶν διαχειριζομένη παρ’ αὐτῆς ἐπὶ σκοπῷ ὁλοκληρώσεως τῆς ἀναδασώσεως καὶ ἐξωραϊσμοῦ, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17369)299)31.1.56 ἀποφάσεώς μας. Ὡς ἀναδασωτέα ἡ ἔκτασις αὕτη συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 150 τοῦ Ν. 4173)1929 «Περὶ Δασικοῦ Κώδικος», δὲν δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἄλλον πλὴν τῆς ἀναδασώσεως σκοπὸν ἐνῷ ἐξ ἄλλου καὶ ἂν ἔτι ἀρθῇ ἡ ἀναδάσωσις ὡς κειμένη ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Α.Ν. 857)1937 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Α.Ν. 1460)1938 δὲν δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς οἰκοπεδοποίησιν. Κατόπιν τούτων, οὔτε ἡ ἄρσις τῆς ἐκτάσεως ταύτης εἶναι δυνατὴ οὔτε δὲ πολλῷ μᾶλλον ἡ παραχώρησις ταύτης ὑμῖν πρὸς διάθεσιν διὰ σκοποὺς οἰκοπεδοποιήσεως. Περαιτέρω, ἐν ὄψει τῶν συνεχιζομένων ἀξιώσεων διαφόρων οἰκοδομικῶν ἢ στεγαστικῶν Συνεταιρισμῶν περὶ παραχωρήσεως δι’ ὑμῶν αὐτοῖς ἀναδασωτέων ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν περὶ τὴν Πρωτεύουσαν εὑρισκομένων παρακαλοῦμεν ὅπως ἔχητε ὑπ’ ὄψει, ὅτι βάσει τῶν ἀνωτέρω διατάξεων τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ ἱκανοποιήσῃ παρόμοιον αἴτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Σεπτεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΧΙ) Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9425)2.12.58 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 27.11.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐπ. Ρήγα, Ἀν. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη περὶ χαρακτηρισμοῦ ὡς δημοσίων δασοτεμαχίων ἀνηκόντων εἰς ἰδιοκτήτας ἐν τῇ Κοινότητι Κασσάνδρας–Χαλκιδικῆς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὰς σχετικὰς ὑπ’ ἀριθ. 3125) 30.12.58 καὶ 10184)10.2.59 ἀναφορᾶς τῶν κ.κ. Δασάρχου Κασσάνδρας καὶ Δ)ντοῦ Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς πρὸς ἐνημέρωσιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18.2.1959 Ὁ Ἀναπληρωτὴς Υ.Β.Ε.

Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Διεύθυνσις Γεωργίας Ν. Χαλκιδικῆς Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἀπὸ 27– 11–58 ἐπερωτήσεως τριῶν βουλευτῶν ν’ ἀναφέρωμεν ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους αὐτῆς τὰς κάτωθι, ὑποβάλλοντες ὑμῖν καὶ πρόχειρον σχεδιάγραμμα τῆς δεσμευθείσης ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Φάρων ἐκτάσεως παρὰ τὸν εἰς θέσιν «ποσείδι» τῆς Κοινότητος Καλάνδρας Φάρον. Ἀπὸ τῆς συντάξεως τοῦ Κτηματολογίου Κοινότητος Καλάνδρας (περὶ τὸ 1917), ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης εἶχε παραχωρήσει ἔκτασιν περίπου 4,5 στρέμ. περὶ τὸν Φάρον τῆς θέσεως «Ποσείδι» (προσείδιον ἀκρωτήριον) διὰ τὴν ἀσφάλειαν αὐτοῦ. Ἡ ἔκτασις αὕτη ἐκηρύχθη ἀπηγορευμένη διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ Κτηνοτροφίαν. Ἀπό τινων ὅμως ἐτῶν, κτηνοτρόφοι τινὲς τῆς Κοιν. Καλάνδρας ἤρχισαν παραβιάζοντες τὴν ἀπηγορευμένην αὐτὴν ἔκτασιν καὶ νὰ βόσκουν τὰ ποίμνιά των μέχρι τῶν κτισμάτων τοῦ Φάρου, μὴ ὑπακούοντες εἰς τὰς ἀντιθέτους πρὸς τοῦτο συστάσεις τοῦ Ὑπαλλήλου Φάρου. Κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ τελευταίου πρὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀμύνης (Δ)νσιν Φάρων) ἐξεδόθη διαταγὴ τῆς Διευθύνσεως Φάρων, δι’ ἧς ἐδεσμεύθη ἔκτασις ἀκτῖνος 200 μ. πέριξ τοῦ Φάρου διὰ λόγους ἀσφαλείας ὁροθετήθη δὲ αὕτη διὰ πασσάλων. Συνεπείᾳ τούτου ἐκ τῆς ἐκ 400 στρεμμάτων ἐκτάσεως εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην (περιοχὴ Ποσείδι) ἐδεσμεύθη ἔκτασις περίπου 125 στρεμμάτων. Ἐκ τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως, τμῆμα 40–50 στρεμμάτων πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς θαλάσσης κείμενον, τυγχάνει ἀμμῶδες καὶ περιλαμβάνει μικρὰν λιμνοθάλασσαν. Τὸ ὑπόλοιπον δεσμευθὲν τμῆμα 70–80 στρέμ. τυγχάνει θαμνῶδες (ἐκ σχοινίου καὶ πρίνου) μὲ ἔδαφος ἀμμώδους συστάσεως... Ἡ ἔκτασις αὕτη, λόγῳ τοῦ ὑπηνέμου τῆς τοποθεσίας ὡς καὶ τῆς δυνατότητος ἐξευρέσεως ὕδατος διὰ γεωτρήσεως, τυγχάνει κατάλληλος διὰ καλλιέργειαν λαχανικῶν, καὶ μάλιστα πρωΐμων τοιούτων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν εἰς τὸ ἐν λόγῳ τμῆμα τῆς ζώνης ἀσφαλείας τοῦ Φάρου τούτου, νὰ περιορισθῇ αὕτη εἰς 50 μέτρα ἀπὸ τοῦ Φάρου, ἵνα ἀποδοθῇ εἰς τὴν Κοινότητα ἀποκλειστικῶς πρὸς καλλιέργειαν λαχανικῶν καὶ ὀσπρίων. Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

Α. ΩΡΟΛΟΓΑΣ

ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ

Περὶ διεκδικήσεως δασικῶν ἐκτάσεων ὑπὸ κατοίκων Καλλάνδρας. Πρὸς Τὸ Σεβαστὸν Ὑπουργεῖον Γεωργίας Ἀποδέκτης Σὸν Ὑπουργεῖον Γεωργίας Γεν. Δ)νσιν Δασῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω Ὑμετέρας Δ)γῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς σχετικῶς ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν ἀναφορικῶς μὲ διεκδικουμένων δασικῶν ἐκτάσεων ὑπὸ κατοίκων χωρίου Καλάνδρας. Ἐπὶ τῆς Α) παραγράφου τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως καὶ κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεώς μας εἰς τὰς ἀναφερομένας ἐκτάσεις πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ἀναφυέντος ζητήματος, ἀναφέρομεν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἔκτασις 1500 περίπου στρεμμάτων ἀποτελεῖ καθαρὸν δάσος ἐκ πεύκης χαλεπίου μεγάλης ἡλικίας ρητινοκαλλιεργούμενον τὸ πλεῖστον ἐπὶ 5.000 ρητινευομένων πευκοδένδρων καὶ νεαρᾶς βλαστήσεως πεύκης καὶ πλατυφύλλων ἐπὶ ἀποτόμου τὸ πλεῖστον κλίσεως, ἔχον προστατευτικὸν χαρακτῆρα τοῦ ἰδίου ἐδάφους καὶ τὴν προστασίαν τῶν ὑπερκειμένων καὶ ὑποκειμένων καλλιεργουμένων ἀγροκτημάτων. Τὸ δάσος τοῦτο ἀνήκει κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον διαχειριζόμενον μέχρι σήμερον ὡς τοιοῦτον. Ἐκ τῆς μορφῆς ἣν ἔχει σήμερον τὸ δάσος τοῦτο καὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους. (Ἀποτόμων κλίσεων, τοῦ βραχώδους τὸ πλεῖστον ἐδάφους, τῶν διαβρώσεων κλπ.), μαρτυρεῖ, ὅτι τοῦτο ἀνέκαθεν ἦτο δάσος, ἴσως καὶ ὑπὸ καλλιτέραν μορφήν. Ἐντὸς τοῦ δάσους τούτου οὐδαμοῦ παρατηρεῖται ὕπαρξις ἡμέρων ἐλαιοδένδρων, πλὴν 6–7 τοιούτων ἐλαιοδένδρων καὶ 3–4 μωρεοδένδρων ἐγγὺς τῆς δημοσίας ὁδοῦ Καλάνδρας–Ν. Συκιώνης ἐπὶ ἐκτάσεως 10 στρεμμάτων περίπου ἄλλωστε λόγω τῶν ἰσχυρῶν κλίσεων οὐδέποτε ἐκκαλλιεργήθη γεωργικῶς ἢ δενδροκομικῶς. Ἡ ἔκτασις αὕτη διεκδικεῖται ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Καλάνδρας, τῶν ἐχόντων πλησίον ταύτης ἰδιοκτήτων ἀγροκτημάτων. Ἐπὶ τῶν ἀναφερομένων ἐπικαλούμεθα καὶ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Ἐπιθ)τοῦ κ. Ἀνδρέα Βασιλοπούλου ἐνηργήσαντος αὐτοψίαν μετὰ τοῦ Δασάρχου κ. Λυσ. Λιάνη, κατόπιν ὑποβληθέντων ἐκ μέρους τῆς ἰδίας Κοινότητος παραπόνων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου κατὰ τὴν ἐκεῖσε μετάβασίν των τὴν 5.2.1953 ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς ΙΙας Δασικῆς Ἐπιθ)σεως Θεσσαλονίκης συστήσαντες εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τοὺς ἔχοντας τίτλους ἰδιοκτησίας καὶ λοιπὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα ὅπως ὑποβάλωσι ταῦτα τῇ Ὑπηρεσίᾳ ἡμῶν διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων πρὸς ἀναγνώρισιν κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ δικαιώματος κυριότητος ἐπὶ τῶν ἐκτάσεων. Ἔκτοτε οὐδεὶς ὑπέβαλεν ἡμῖν δικαιολογητικὰ πλὴν ἑνὸς τοῦ Δημ. Δεληγιάννη εἰς ὃν ἀνεγνωρίσθη ἐπὶ τριῶν δασοτεμαχίων ἐπὶ διαφορετικῆς θέσεως καὶ ἠπίας κλίσεως. Ἐν Κασσάνδρᾳ τῇ 30.12.58

Εὐπειθέστατος

Κ. ΣΤΡΕΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9486)3.12.1958 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 29.11.1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐπ. Ρήγα, Ἀν. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη περὶ τῆς ἀνάγκης διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Συκιᾶς Χαλκιδικῆς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν τὴν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 20408)20.1.1959 ἀναφορὰν τῆς ΥΠΕΜ καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ἀναπληρωτὴς Ὑπ. Β. Ἑλλάδος

Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ

ΕΡΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Πρὸς Ὑπουργεῖον Γεωργίας Γεν. Δ)νσις Γεωργίας Δ)νσις Γ. Ἐφαρμογῶν Τμῆμα Ἐγγειοβελτιώσεων Ἀθῆναι Ἐπὶ τῆς ὕπερθεν Δ)γῆς ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀλληλογραφίας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν ὅτι πράγματι, ἡ Ὑπηρεσία ἀνεγνώρισε τὸ ἐν θέματι ἔργον δι’ οὗ θὰ προστατευθῶσιν ἐκ πλημμυρῶν περὶ τὰ 1.300 στρέμματα, πλὴν δὲν προέβημεν εἰς τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης τούτου, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης σκέψεως καθ’ ἣν θὰ ἔδει ν’ ἀσχοληθῶμεν κυρίως μὲ ἀρδευτικὰ ἔργα, παραχωροῦντες τὴν μελέτην καὶ κατασκευὴν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν τοιούτων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ὡς ἁρμοδιότερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κατόπιν τῆς ἐρωτήσεως τῶν ἀναφερομένων βουλευτῶν, διετάχθη ἡ ΕΠΕΜ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 22669)16.12.1958 Δ)γῆς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς ἐν λόγῳ μελέτης. Εἰς ταύτην θέλομεν παράσχει ὅσα τυχὸν στοιχεῖα ὑπάρχουν παρ’ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς τῆς ΥΠΕΜ

ΟΡ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Ἐπὶ 1563)994)10.2.1959 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 907 ἐρώτησις τοῦ ἐκ Λακωνίας βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν Μελισσίοις Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα ἐ. θ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 628)48 «περὶ Ν.Ι.Ε.Θ.» Ν. Δ. ἐπετράπη εἰς τὸν παρὰ τῷ ΥΕΝ, ΑΟΚΠ, ὅπως διὰ χρημάτων του ἀνεγείρῃ καὶ ἐξοπλίσῃ πλήρως Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα ὅπερ θὰ ἀπετέλει Ν.Π.Δ.Δ. διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν φυματικῶν ἐ. θ. οἵτινες τότε ἀνήρχοντο εἰς 75 περίπου. 2) Ἐπειδὴ ἡ δυναμικότης τοῦ Σανατορίου, ὡς τοῦτο τελικῶς ἀνηγέρθη ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φυματικῶν ναυτικῶν (250 κλίναι ἐν σχέσει πρὸς 20–30 φυματικοὺς Ναυτικοὺς) ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2172)52 Ν. Δ. διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίσθη, ὅτι τὸ Σανατόριον θὰ ἀπετέλει ἵδρυμα κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 108 καὶ ἐπέκεινα τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, συμφώνως πρὸς τὰ ὁποῖα ἐν περιπτώσει διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος ἡ περιουσία τούτου περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον. 3) Δὲν νομίζομεν, ὅτι ἐδημιουργήθη ποτὲ ἀπὸ τῆς συστάσεώς του θέμα διαλύσεως τοῦ Ν.Ι.Ε.Θ. ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι τοῦτο εἶναι τελείως αὔταρκες ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι λειτουργεῖ κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον πλήρως τόσον πρὸς τὸν γενικώτερον σκοπόν του δι’ ὃν διὰ τοῦ τελευταίου Ν. Δ. ἐτάχθη ὅσον καὶ πρὸς τὸν εἰδικώτερον τοιοῦτον ἤτοι τῆς καλυτέρας δυνατῆς καὶ εὐθυνοτέρας ἐν αὐτῷ νοσηλείας τῶν φυματικῶν ναυτικῶν. 4) Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Υ.Ε.Ν. παρακολουθεῖ πάντοτε τὸ Ἵδρυμα τοῦτο εἰς τρόπον ὥστε ἐάν ποτε ἤθελε προκύψει θέμα διαλύσεώς του νὰ προβῇ ἐγκαίρως εἰς τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τοῦ ὁποίου νὰ προβλέπεται ἡ ἐπιστροφὴ τῆς περιουσίας αὐτοῦ εἰς τὸ Ν.Α.Τ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 5 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

XIII) Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1614) 11.2.59 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 921 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου περὶ τοῦ φρουρίου Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι περὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἐκφεύγοντος κατ’ ἀρχὴν τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν, ἐδόθη καὶ εἰς ἡμᾶς ἀφορμὴ ὅπως ἀπευθύνωμεν σχετικὸν ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μόνον ἁρμόδιον ὅπως δώσῃ ὑπεύθυνον γνώμην ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

XIV) Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2456)1761)2.3.59 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα σχετικῶς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1022 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ νέου Δικαστικοῦ Μεγάρου Λαρίσης. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης μετὰ τὴν κατακρήμνισιν τῶν παλαιῶν ἐν Λαρίσῃ Δικαστηρίων, ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος τῆς στεγάσεως τῶν ἐκεῖ Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ προέβη σὺν τοῖς ἄλλοις διὰ τῆς ἁρμοδίας αὑτοῦ Δ)νσεως Εἰδικῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν προμελέτην τῆς ἐπὶ τοῦ ἰδίου οἰκοπέδου ἀνεγέρσεως νέου ἐκεῖ Δικαστικοῦ Μεγάρου, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως αὕτη ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῶν κατ’ ἀρχὴν ἀπαιτουμένων προγραμματικῶν καὶ τεχνικοοικονομικῶν ὑπολογισμῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος οἰκόπεδον τοῦ Δημοσίου παρεχωρήθη κατὰ τὸ 1952 εἰς τὸν ΟΔΕΠ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἐπιτυχόντος κατόπιν συντόνων ἐνεργειῶν τὴν ἀποδέσμευσιν αὐτοῦ. Ἀμέσως μετὰ τοῦτο αἱ Διοικητικαὶ τοῦ τόπου Ἀρχαὶ μὲ τὴν συναίνεσιν τῶν Προϊσταμένων ἁρμοδίων δι’ αὐτὰς Ὑπουργείων, ἀνέλαβον δραστηρίαν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου τούτου τῆς πλατείας ἀνέγερσιν κοινοῦ Διοικητικοῦ καὶ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου δὲν ἠρνήθη τὴν παροχὴν στοιχείων καὶ πᾶσα βοήθεια εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις, μολονότι θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τὸ οἰκόπεδον δὲν ἐπαρκεῖ, τοὐλάχιστον ἐκ πρώτης ὄψεως, ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ μεγέθους ἐπιφανείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς σεισμογενείας τῆς περιοχῆς, μὴ ἐπιτρεπούσης πολυώροφον κτίριον εἰς τὸ μειονεκτικὸν τοῦτο ἔδαφος θεμελιώσεως. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ὡς πρὸς τὴν τελικὴν ἀπόφασίν του, ἐπὶ τοῦ προορισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῆς Πλατείας Θέμιδος οἰκοπέδου, ἵνα ἐν συνεχείᾳ προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας καθορισμοῦ πρῶτον τοῦ οἰκοπέδου καὶ τῆς προγραμματικῆς μελέτης καὶ δεύτερον ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἐξευρέσεως τῶν οἰκείων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

XV) Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Μ. Κανιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2135)1500)21.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 979 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν, Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Μ. Κανιάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς Παραγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς Σχολείων σχετιζόμενον μὲ τὸ διορισμὸν νέων Δημοδιδασκάλων. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ σχολείου Μεγάλου Πεύκου ἡ Ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη εἶναι ἑτοίμη. Πρὸς ἐξοικονόμησιν χρημάτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου, ἐκτὸς τῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας προτείνομεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐκποίησιν τῆς οἰκίας τοῦ κληροδοτήματος Ζωγράφου Σιράκου, ἥτις ἐκρίθη ἀκατάλληλος διὰ τὴν στέγασιν τοῦ σχολείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2145)1510)21.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 989) 18.2.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι τὸ μονοτάξιον διδακτήριον Μελισσουργοῦ–Λαγκαδᾶ, ἀνηγέρθη κατὰ τὰ ἔτη 1936–1938, δαπάναις τοῦ Δημοσίου καὶ ὅτι ὑπάρχει, πράγματι, ἀνάγκη ἐπισκευῆς αὐτοῦ μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης, περίπου 30.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁποίων ὑπεδείξαμεν ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20214)2.3.59 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης ὅπως, τοῦτο ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν χορηγήσεων ἀναλόγου ἀρωγῆς ἐκ τῶν τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ πιστώσεων. Ἡ τοποθέτησις καὶ ἑτέρου δημοδιδασκάλου εἰς τὸ ἐν λόγῳ 1)ξιον δημ. σχολεῖον εἶναι συνηρτημένη μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ σχολείου τούτου εἰς 2)ξιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀθανασάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2153)1518)21.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 997 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀθανασάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως, τῆς προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς σχολείων σχετιζόμενον μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1040 καὶ 1553)10.2.59 ὑμετέρων δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 897 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Π. Ν. 125 ἀναφορᾶς Συλλόγου γονέων Εʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93983) 21.1.1959 ὁμοίου, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας ὅπως συγκατατεθῇ εἰς τὴν μεταστέγασιν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐρεύνης Νοσημάτων θώρακος ἐκ τοῦ κτιρίου τῆς τέως Γερμανικῆς Σχολῆς, ἵνα τοῦτο χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Εʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ Σῶμα, ἐὰν δέχεται, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἀπόκρεω, νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος διακόπτονται μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης. Δηλαδή, τὴν προσεχῆ Τετάρτην θὰ ἔχωμεν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, διότι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§11Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562) 1956», διότι τοῦτο ἀπασχολεῖ ζωηρῶς τὴν κοινὴν γνώμην.

§12Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπουσιάζουν πολλοὶ συνάδελφοι, διότι εἶχον μείνει μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν θὰ εἴχομεν συνεδρίασιν ἀπόψε. Δι’ αὐτό, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§13Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀπαρτία, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ληφθῇ οὐδεμία ἀπόφασις. Ἐάν, λοιπόν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλουν ἔστω καὶ ἔνστασιν ἀπαρτίας, νὰ τὴν ὑποβάλουν, ἀλλά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ διακοπῇ δι’ αὔριον ἡ συνεδρίασις.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν δύναται νὰ συσχετισθῇ τὸ θέμα, διότι ἡ ἀπόφασις περὶ τῆς διακοπῆς, ἔχει ληφθῇ ἤδη καὶ δὲν συζητεῖται. Δὲν ὑπάρχει θέμα διὰ τὸ Προεδρεῖον καὶ διὰ τὸ Σῶμα.

§15Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς ἔθεσε τὸ ζήτημα ὑπὸ τύπον ἀπειλῆς. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς, τελευταῖα διαπιστοῦται ἕνα ὕφος λίαν ἐκνευρισμένον μέσα εἰς τὰς συζητήσεις μας. Ὁμιλεῖ πρὸς τὴν Βουλήν, δὲν εἴμεθα εἰς τὸ σχολεῖον, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ αὔριον, θὰ σᾶς κρύψω τὸ γλυκό.

§16Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον θέτετε προσωπικὸν ζήτημα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Σαββόπουλον, ὅτι οὐδεμίαν ἀπειλὴν ἐξεστόμισα, ἁπλῶς ὑπέμνησα τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ διὰ τὸν κ. Σαββόπουλον, ὁ Κανονισμὸς εἶναι ἀπειλή. Λυποῦμαι, ἀλλὰ ὁ Κανονισμὸς ὑπάρχει. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀπαρτία διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασίν μας, ὀρθὸν εἶναι νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις ἐσφαλμένη, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Προεδρείου, ὅταν ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν διὰ τὸ Σάββατον, δὲν ἐδημιουργήθη θέμα ἀπαρτίας.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπειδὴ εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἶναι ἐγγεγραμμένοι πολλοὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν καὶ σκοπὸς τῆς συζητήσεως εἶναι νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ βουλευταὶ προσφέρουν εἰς τοῦτο, διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἀπόντων τῶν συναδέλφων, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν, διότι ὅλοι ἐπιστεύαμεν, ὅτι ἀπόψε δὲν ὑπῆρχε συνεδρίασις. Θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ διακόψωμεν, ἀπουσίᾳ τῶν ἐγγεγραμμένων.

§19Ι. ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι οἱ ἐγγεγραμμένοι, προχθὲς σχεδόν, παρῃτήθησαν τοῦ λόγου, καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν προχθὲς εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ, ὅλοι ἐδέχθησαν νὰ μὴ ὁμιλήσουν. Ἑπομένως, θὰ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος.

§20Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων νομοσχεδίων καὶ ἀπασχολεῖ ζωηρῶς τὴν κοινὴν γνώμην, οἱαδήποτε δὲ ἀπόφασις ἐπ’ αὐτοῦ, πρέπει νὰ ληφθῇ μὲ δεδηλωμένην τὴν ἀπαρτίαν. Ὅσοι ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν, δὲν παρῃτήθησαν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ διακόψωμεν, ὥστε νὰ εἶναι ἐδῶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι.

§21Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θέλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα ἀνέπτυξαν προηγουμένως οἱ συνάδελφοι. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι σοβαρώτατον, ἀπὸ ὅσα παρουσιάσθησαν εἰς τὴν παροῦσαν Σύνοδον τῆς Βουλῆς. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συζητηθῇ μὲ ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ μὲ τὴν ἀπουσίαν μάλιστα συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔνστασις ἀπαρτίας, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Ἡ σοβαρότης τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἀπαιτεῖ τοὐλάχιστον τὴν ὕπαρξιν τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἀπαιτουμένης ἀπαρτίας. Ἐπειδὴ αὕτη δὲν ὑπάρχει, ὑποβάλλομεν Ὑμῖν ἔνστασιν περὶ μὴ ὑπάρξεως ἀπαρτίας, κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1959. Μετὰ τιμῆς Ι. Εὐαγγελίδης, Π. Καπνίσης, Ι. Γιαλόφας, Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Κ. Χιωτάκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Ρήγας, Ι. Κοντουδάκης, Κ. Ἀθανασιάδης, Σ. Διδάρης». Κατόπιν τούτου, διαπιστώνων ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 7.20′ μ.μ.).