1959.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

Τετάρτη 4 Μαρτίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικὸς) Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταὶ τὰ πρακτικὰ τῆς τελευταίας συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνη τοῦ κ. Προέδρου, μὲ τὴν ἑξῆς διόρθωσιν. Ὁ Ι. Λύρας φέρεται ναί, ἐνῷ ἐψήφισεν ὄχι, ὅπως καὶ διορθοῦται. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζᾶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17271) 19.2.1959 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς Λ. Σαραφιανοῦ, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν), ἀδίκημα ἐπὶ σωματικῇ βλάβῃ ἐξ ἀμελείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Βραχνέϊκων «ἡ Ἁρμονία», αἰτοῦντος ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος, Α. Κολαμπᾶς καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Βραχνέϊκων–Ἀχαΐας «ἡ Ἁρμονία», αἰτοῦντος ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Τσαριτσάνης διαμαρτυρομένων διὰ τὰς χαμηλὰς τιμὰς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν καὶ αἰτούντων ὅπως καθορισθῶσιν ἱκανοποιητικαὶ τιμαί. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων–Ἀποστράτων καὶ παθόντων ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς Καλαμῶν, αἰτούσης ἐπαναχορήγησιν τῶν δύο ἐτῶν τῶν Νέων χωρῶν, τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐν πολέμῳ ἐτῶν ὑπηρεσίας, χορήγησιν τῶν 10)50 εἰς τοὺς συνταξιούχους ὁπλίτας χωροφυλακῆς τοὺς ἔχοντας 15ετῆ ὑπηρεσίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διευθυντῶν Ἐφημερίδων «Πανευβοϊκὸν Βῆμα, «Ἐθνικὴ Φωνή» κλπ., αἰτούντων ἄρσιν τῶν Ταχυδρομικῶν τελῶν καὶ εἰδικὴν προστασίαν τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν Πειραιῶς, αἰτούσης δίμηνον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καὶ τὴν δι’ ἓν ἔτος ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως βομβοπλήκτων Πατρῶν, αἰτούντων ρύθμισιν τῆς ἀποζημιώσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου «Χ. Μπουρλώτου» Ἡρακλείου Κρήτης αἰτούντων ὅπως ἐξαιρεθοῦν οἱ μαθηταὶ τῶν ἰδιωτικῶν Γυμνασίων τῆς ἐπιβολῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Ι. Δραγονέτης, καὶ Κ. Σωτηρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀδιορίστων ἀποφοίτων Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν καταγομένων ἐκ Κερκύρας, αἰτούντων ὅπως ἀρθῇ ὁ διαχωρισμὸς τῶν μελλόντων νὰ διορισθῶσιν εἰς καταγομένους ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ Νέας Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀριστείδου Μάου, ἐπιχειρηματίου Τουριστικῶν Κέντρων Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος κρατικὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν νέας Τουριστικῆς Ἐπιχειρήσεως θαλασσίων λουτρῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σπουδαστῶν καὶ Πτυχιούχων Ἐργοδηγῶν Μηχανολόγων τριετοῦς φοιτήσεως κλπ., αἰτούντων ἐξομοίωσιν τῶν δικαιωμάτων των μετὰ τῶν τοῦ Μ. Πολυτεχνείου Ὑπομηχανικῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ὁμήρων ἐκ Γερμανίας, αἰτούσης ὅπως προηγηθῇ ἡ ἀποζημίωσις ὑπὸ τῆς Γερμανίας τῶν θυμάτων καὶ τῶν ὁμήρων τῆς ψηφίσεως νομοσχεδίου περὶ ἀναστολῆς τῶν διώξεων τῶν Γερμανῶν ἐγκληματιῶν πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Κ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Ἁγιάσου Λέσβου, αἰτούντων τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τῶν τόκων ὑπερημερίας τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ληξιπροθέσμων δανείων των, ἀγορὰν παρὰ τῆς ἐν λόγῳ Τραπέζης ἐλαιολάδου πρὸς 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Παππᾶ, Σ. Σωτηροπούλου κλπ. ἐμπόρων, ἐπαγγελματιῶν κατοίκων Ἀθηνῶν, αἰτούντων τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς μελετωμένης διανοίξεως τῆς Λεωφόρου «Κοραῆ–Μοναστηρακίου». Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Κονίτσης–Ζαγορίου–Μετσόβου, αἰτούσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δασεργατῶν. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Α. Ἀηδονᾶ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Ε. Ἀθανασάκου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας. 3) Ν. Ἀθανασίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας. 4) Α. Βουλοδήμου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 5) Ε. Γιαρένη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 6) Π. Γυιόκα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 7) Α. Δεληγιαννίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κατερίνης. 8) Α. Δημητράτου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 9) Γ. Εὐαγγέλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 10) Ι. Εὐαγγελίδου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 11) Β. Ἐφραιμίδη, ἐπὶ τεσσάρων αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 12) Δ. Ἰωάννου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας. 13) Δ. Κελτεμλίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 14) Θ. Κεραμιτζόγλου, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 15) Ε. Κεφαλογιάννη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 16) Σ. Κωτιάδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 17) Κ. Μητσοτάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 18) Α. Μπαλτατζῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 19) Λ. Μπατρίνου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 20) Λ. Μπουρνιᾶ, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 21) Η. Μπρεδήμα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 22) Μ. Μυριδάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν. 23) Γ. Οἰκονομοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου. 24) Κ. Παπαδοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 25) Θ. Παπαπαναγιώτου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δράμας καὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 26) Φ. Πιτούλη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας. 27) Ε. Ρήγα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 28) Λ. Σαραφιανοῦ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 29) Ι. Σπαθάρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 30) Κ. Σωτηρίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 31) Κ. Ταλιαδούρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 32) Ι. Τούμπα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 33) Ι. Τριανταφυλλίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 34) Α. Τσιπώρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 35) Φετᾶ Ὀγλοῦ Ὀσμὰν Νουρῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 36) Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 37) Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Κρήτης. 38) Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καὶ Ν. Μάρτης (Ὑπ. Βιομηχανίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29) 1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1093)12.10.1953, 2169)19.11.55, 1458)30.12.55, 978) 9.5.55, 760)11.5.56, 1400)25.7.57 καὶ 1194)2.8. 1956 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1665)25.8.55, 182)31.2.57 καὶ 996)6.9.58 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβολίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λεονάρδος, Σ. Μερκούρης καὶ Κ. Πυρομάγλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπίστης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1391)1938 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. Λ. Μπίστης, Ε. Ἀλιπράντης, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ι. Τούμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Μυριδάκης, Λ. Μπουρνιᾶς, Λ. Μπίστης καὶ Δ. Βουρδουμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Λ. Μπίστης καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β.Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Πανούσης, Ι. Παπαρτεμίου, Ι. Κοντοβράκης, Κ. Παπαδόπουλος, Β. Κρίκος, Γ. Βολουδάκης καὶ Μ. Μυριδάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β.Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β.Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀηδονᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰατρίδης καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ

Ν. Δ. 3562)1956».

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Εὐστρατιάδης καί Χ. Γραμματίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ

Ν. Δ. 3562)1956».

Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τζαμπάζης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τζαμπάζης, Β. Βύζας, Α. Κοντογιάννης, Κ. Φρόντζος, Ε. Ἀθανασάκος, Χ. Γραμματίδης, Ν. Ἀθανασίου, Ν. Σπεντζάρης, Ι. Λαυρεντίδης, Μ. Κοτσώνης, Δ. Παπαδημητρίου, Α. Παυλόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Γ. Βιτούλιας, Α. Μέρος, Ν. Ζαρντινίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Ι. Σπηλιόπουλος, Π. Γυιόκας, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ἀηδονᾶς, Δ. Καρατζένης, Α. Δερδεμέζης καὶ Η. Παπαηλιοῦ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Παπαηλιοῦ, Δ. Καρατζένης, Α. Λαδᾶς, Α. Αὐγερινός, Ι. Σπηλιόπουλος, Ε. Κωστελίδης, Ν. Ἀθανασίου, Ι. Λαυρεντίδης, Ι. Λύρας, Π. Κλῆς, Γ. Βολουδάκης καὶ Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ πρὸς ἐκσυγχρονισμὸν τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐγκαταστάσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ἀθανασάκος, Ν. Ἀθανασίου, Κ. Παληός, Α. Δερδεμέζης καὶ Ι. Ὀρφανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναζητήσεως, ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἐν ὑγρᾷ καὶ ἀερώδῃ καταστάσει». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζαρντινίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1019)20.11.1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1019)20.11.1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Κύριε Πρόεδρε, Ὁμιλήσας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 28ης Φεβρουαρίου ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, ἔκαμα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου τὴ ἑξῆς πρότασιν: «.....Τὸ πρῶτον χρέος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι, νομίζω, νὰ στρέψῃ τὴν σκέψιν της πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς νεκροὺς τοῦ ἱεροῦ τούτου ἀγῶνος καὶ νὰ τιμήσῃ εὐλαβῶς τὴν μνήμην των ἀγλαΐζουσα αὐτὴν μὲ τὸν ἁρμόζοντα φωτοστέφανον, ὡς ἐπίσης νὰ τιμήσῃ καὶ τὸν ἆθλον τῶν ἐπιζησάντων ἀγωνιστῶν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, εἰς τὰς θυσίας τῶν ὁποίων ὀφείλεται ἡ ἀκατάβλητος καὶ νικηφόρος διεκδίκησις τῆς ἐλευθερίας. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι διέφυγε τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἐπρότεινεν αὕτη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, τὴν ἀπόδοσιν τῶν δικαίων τούτων τιμῶν. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὅτι καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, δὲν εἶναι ἀργὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ Σῶμα τὸ ὀφειλόμενον χρέος..........». Δυστυχῶς, δὲν ἐδόθη εἰς τὴν πρότασίν μου ἡ δέουσα προσοχὴ καὶ οὕτως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία παρέλειψε νὰ ἀποτίσῃ τὸν ὀφειλόμενον φόρον τιμῆς πρὸς τοὺς ἥρωας ἐθνικοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος εἶχεν ἐγκρίνει καὶ εἶχεν ἐνθαρρύνει καθ’ ὅλην του τὴν διάρκειαν. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ καλύψωμεν μὲ σιωπήν, τερματισθέντος τοῦ ἀγῶνος, τὰς θυσίας ἐκείνων, τοὺς ὁποίους καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς πολλάκις καὶ καθημερινῶς διὰ τῆς σάλπιγγος τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας παρωτρύναμεν, ἂν καὶ δὲν εἶχον τοιαύτην ἀνάγκην, εἰς συνέχισιν τῶν ἄθλων των. Πιστεύω, ὅτι μία τοιαύτη παράλειψις θὰ ἐπηρεάσῃ δυσμενῶς τὸ πατριωτικὸν αἴσθημα, εἰς στιγμὴν μάλιστα ἐξαιρετικῶς εὐαίσθητον. Ἐθεώρησα χρέος μου νὰ ὑπομνήσω πρὸς ὑμᾶς τὸ θέμα, βέβαιος ὤν, ὅτι θὰ ἐκτιμήσητε δεόντως τοῦτο καὶ θὰ σκεφθῆτε περὶ τοῦ καταλλήλου τρόπου ἐπανορθώσεως.

Μὲ πολλὴν τιμὴν καὶ φιλίαν

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

§4Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, εἶμαι βέβαιος, ὅτι συνεμερίσθη τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα διηρμήνευσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, αἰσθήματα βαθυτάτης τιμῆς πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Κύπρου καὶ αἰσθήματα βαθυτάτης εὐλαβείας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν μνήμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν. Ἐὰν ἐσημειώθη παράλειψις, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ παράλειψις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδυασθῇ πρὸς οἱανδήποτε εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ συζήτησις, ἦτο συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει προτάσεως μομφῆς, στραφείσης κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως τὴν πρωτοβουλίαν δι’ οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τῆς ὁποίας ἐστρέφετο ἡ μομφή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ συνεμερίσθη, καθ’ ἣν ὥραν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος προέφερε τὰς ὡραίας καὶ ἐμπνευσμένας φράσεις του, τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα ἐξέφραζον αἱ φράσεις αὐταί. Ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος ἦτο σύμφωνος μαζί του, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ διατυπωθῇ εἰδικὴ πρότασις καὶ νὰ γίνῃ εἰδικὴ ἐκδήλωσις. (Χειροκροτήματα).

§5Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Εἶμαι ἐντελῶς σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Διευκρινίζω, ἁπλῶς, τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ἦτο θέμα πρωτοβουλίας ἐξ οἱασδήποτε πλευρᾶς. Διότι φρονῶ αὐτονόητον, ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, χωρὶς ἐξαίρεσιν, ἀναμφισβητήτως ἀποτίει φόρον τιμῆς εἰς τοὺς ἐξαιρετικοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Κύπρου. Δὲν ὑπῆρχε, λοιπόν, θέμα πρωτοβουλίας, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπὸ τοιαῦτα αἰσθήματα κυριαρχεῖται ὁλόκληρος ἡ Βουλή.

§6Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦταν ἀνάγκη νὰ διαβάσετε αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν ἐκ τῶν ὑστέρων, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως τοῦ Κυπριακοῦ, διότι ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἀνέκαθεν τιμᾶ τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ ὅλη ἡ δρᾶσις ἦτο νὰ ὑποστηρίξωμεν τοὺς ἀγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν διὰ τὴν ἕνωσιν καὶ τὴν αὐτοδιάθεσιν τῆς Κύπρου. Ποία ἀνάγκη ἦτο, ὁ Ἀκαδημαϊκὸς νὰ μᾶς φέρῃ ἐκ τῶν ὑστέρων αὐτὴν τὴν ἐπιστολήν; Αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω.

§7Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς ἀπετέλεσε μίαν παράλειψιν ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, ὅτε πολλὰ μέλη τῆς ὡμίλησαν, δὲν ἐξῆρον, εἰς ὃν βαθμὸν δηλοῖ καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις σήμερον ὅτι αἰσθάνεται, τὸν ρόλον καὶ τὴν συμβολὴν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ Κυπριακοῦ ἀγῶνος. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας ἀπουσιάζει καί, ὡς ἐκ τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναλάβω τὴν ὑπεράσπισίν του, ἀλλὰ δὲν ὡμίλησεν ἐδῶ ὡς Ἀκαδημαϊκός. Ἀντιθέτως, ἔκαμε μίαν πρᾶξιν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ παράταξις ἐκείνη, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγου τὸν ἐχαρακτήρισεν ἀκαδημαϊκόν, ὡς ἐὰν ἡ ἰδιότης αὕτη νὰ ἀπετέλει ἕνα μειονέκτημα, τὴν συμμερίζεται, διότι ἐξέφραζεν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς τὴν γνώμην διὰ τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι διερμηνεύω τὰ αἰσθήματα ὅλων τῶν συναδέλφων, ἀποτίων φόρον τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τοῦ ἰδεώδους τῆς ἐλευθερίας.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ἑνὸς λεπτοῦ σιγή, εἰς μνήμην τῶν πεσόντων Κυπρίων Ἀγωνιστῶν. (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ κύριοι βουλευταὶ καὶ τηρεῖται σιγὴ ἑνὸς λεπτοῦ, εἰς μνήμην τῶν πεσόντων Κυπρίων ἀγωνιστῶν).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπρεδήμας, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς Κύπρον.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, ἀφορῶσα τὸν ἐν ἔτει 1950 καταρτισθέντα πίνακα ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παιδίων, ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Γ. Καραγιαννίδη, Κ. Κογκαλίδη κλπ., κατοίκων Κοινότητος Βαθυτόπου, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δανείου πρὸς αὐτοστέγασίν των.

§14Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ Κοινότης Βαθυτόπου, διὰ τὴν ὁποίαν προβάλλει κατὰ τρόπον ὀξὺ τὸ ἐν τῇ ἀναφορᾷ αἴτημα, ἀλλὰ καὶ πολλαὶ ἄλλαι ἀκριτικαὶ Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, περὶ τὰς 15, εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ χορηγηθοῦν δάνεια, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ αὐτοστεγασθοῦν καὶ νὰ ἐπανδρώσουν οὕτω τὰ σύνορα.

§15Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν ταύτην. Ἀπὸ μακροῦ οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου αὐτοῦ, ὅπως καὶ ἄλλων ἀκριτικῶν χωρίων, ἔχουν ἐξασφαλίσει οἰκόπεδα καὶ ἀναμένουν τὴν χρηματοδότησιν διὰ τὴν στέγασίν των. Εἶναι πρωτάκουστον, ἀκρῖται, μόλις ἀπέχοντες 8 χιλιόμετρα ἀπὸ τὰ σύνορα, νὰ μὴ ἔχουν μίαν καλύβην νὰ στεγάσουν τὴν οἰκογένειάν των. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διατεθῇ πίστωσις, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς αὐτοστεγάσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§16Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀπορῶ, κύριε Πρόεδρε, διατὶ γίνεται ἡ σύστασις αὐτὴ εἰς τὸν ὑπουργὸν Προνοίας. Ὡς γνωρίζετε, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δὲν διαθέτει τὰς πιστώσεις δι’ ἕνα ἕκαστον οἰκισμὸν ἑνὸς Νομοῦ, ἀλλὰ πρὸς τὸν Νομὸν γενικῶς, ἔργον δὲ τοῦ Νομάρχου εἶναι νὰ κατανείμῃ αὐτὸς τὰς πιστώσεις εἰς τὰς διαφόρους Κοινότητας, ὡς δυνάμενος νὰ γνωρίζῃ καλλίτερον παντὸς ἄλλου, ποῖαι Κοινότητες ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάγκην.

§17Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε ὑπουργέ, νὰ διευκρινίσητε τὸ ἑξῆς σημεῖον τῶν δηλώσεών σας. Τὴν ἀξιολόγησιν τῶν ἀναγκῶν καὶ δὴ ἂν θὰ πρέπει νὰ προτιμηθοῦν οἱ ἀκρῖται παντὸς ἄλλου, εἰς τὴν λῆψιν στεγαστικοῦ δανείου, εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ καθορίσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι οἱ Νομάρχαι.

§18Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὁμολογῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι μὲ κατάπληξιν ἤκουσα τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Προνοίας ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν μᾶς ἔχει συνηθίσει εἰς τοιούτου εἴδους προχειρότητας. Ἔχω ἀνὰ χεῖρας, τὸ σχετικόν, ὑπ’ ἀριθ. 6787)11212) 8.11.1958, ἔγγραφόν του, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐπὶ ὑποβληθείσης ὀνομαστικῆς καταστάσεως κατοίκων ὑμετέρας Κοινότητος ........ (ἀναγινώσκει) ......». Συνεπῶς, κύριε Πρόεδρε, ἂν ἀπευθύνωμεν τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ὑπουργόν, εἶναι ἀκριβῶς, διότι, κατὰ τὸν προηγούμενον χρόνον, δὲν διετέθη οὔτε μία δραχμὴ διὰ τὴν λαϊκὴν κατοικίαν τοῦ Νομοῦ Δράμας. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὴν ἀναφοράν, εἰς τρόπον, ὥστε, κατὰ τὸ ἀρξάμενον ἔτος, νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις.

§19Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐκατηγορήθην διὰ προχειρότητα, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἀνταποδώσω τὴν κατηγορίαν εἰς τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἀνέγνωσεν ἕνα ἔγγραφον, διὰ τὸ ὁποῖον, ὁ ἴδιος ὡμολόγησεν, ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος νὰ κρίνῃ εἰς ποίας Κοινότητας ἑνὸς Νομοῦ θὰ χορηγηθοῦν πιστώσεις. Συνεπῶς, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον, πρὶν κατηγορῇ παλαιὸν κοινοβουλευτικὸν διὰ προχειρότητα, νὰ διαβάζῃ καλλίτερον τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς χεῖρας του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ συναδέλφου κ. Λαυρεντίδη, θέλω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Κυβερνητικὴ πολιτικὴ εἶναι, εἰς ποίους Νομοὺς θὰ χορηγηθοῦν στεγαστικαὶ ἐνισχύσεις, ὄχι, ὅμως, εἰς ποίας Κοινότητας ἐντὸς τοῦ Νομοῦ. Αὐτό, εἶπον καὶ προηγουμένως, εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Νομάρχου, ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν του στεγαστικὰ δάνεια. Εἰδικώτερον, διὰ τοὺς ἀκριτικοὺς πληθυσμούς, νομίζω, ὅτι γνωρίζει καλλίτερον παντὸς ἄλλου, πόσον ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτούς, διότι καὶ νόμον εἰδικὸν ἔχω φροντίσει, διὰ τῆς Βουλῆς, νὰ ψηφισθῇ καὶ πιστώσεις καθ’ ἕκαστον ἔτος, βάσει αὐτοῦ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον καυχῶμαι, ὅτι εἶναι παιδί μου, χορηγοῦνται εἰς τὰς ἀκριτικὰς αὐτὰς περιοχάς. Καθ’ ἕκαστον ἔτος, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, εἰς τοὺς ἀκριτικοὺς πληθυσμοὺς δίδονται χρήματα ἀρκετὰ διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν. Καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἀφ’ ἧς τὸ 1953 εἰσηγήθην εἰς τὴν τότε Βουλὴν τὸν νόμον περὶ ἐπανοικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, καθ’ ἕκαστον ἔτος χορηγοῦνται πιστώσεις.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου βομβοπλήκτων Ἰωαννίνων, αἰτοῦντος τὴν ἀναστολὴν διώξεως τῶν μελῶν των, διὰ τὴν μὴ ἐξόφλησιν χορηγηθέντων δανείων.

§21Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ κατάπληξιν εἶδον ἀναγεγραμμένην τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι καμμίαν σχέσιν δὲν ἔχει μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, οὔτε μὲ τὴν Τράπεζαν, οὔτε μὲ τοὺς βομβοπλήκτους. Τὸ θέμα τῶν βομβοπλήκτων, ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὡς θυσιασθέντες, ζητοῦν ὡρισμένας ἀποζημιώσεως. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, εἶχον πάρει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὡρισμένα στεγαστικὰ δάνεια. Τὰ δάνεια αὐτά, τώρα καλοῦνται νὰ τὰ πληρώσουν. Δὲν δύνανται νὰ τὰ πληρώσουν καὶ κινδυνεύουν νὰ πᾶνε φυλακή. Κατὰ ποῖον συλλογισμὸν τὸ θέμα αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπιλύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, ἐπειδὴ εἶναι ἡ συνισταμένη ὑπὲρ τῶν ἐνδεῶν τῆς χώρας, εἶναι νὰ παρακαλέσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ βοηθήσῃ τὴν προσπάθειαν τὴν ἰδικήν μας.

§22Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, τὸ θέμα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας. Ὄχι διότι, δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα διὰ τὴν στέγασιν τῶν βομβοπλήκτων, ἀλλὰ διότι δυνάμει εἰδικῆς διατάξεως ἀφῃρέθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, συνυπογράφοντα τὴν σύμβασιν μὲ τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν παροχὴν δανείου πρὸς στέγασιν αὐτῶν, ἀφῃρέθη τὸ δικαίωμα πάσης ἀναστολῆς. Πράγματι δὲ ὅσαι τοιαῦται αἰτήσεις ἀποστέλλονται εἰς ἡμᾶς τὰς διαβιβάζομεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον εἶναι ἁρμόδιον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα στεγάσεως τῶν εἰς ξύλινα παραπήγματα στεγαζομένων οἰκογενειῶν ἐν τῇ συνοικίᾳ Ἁγίου Δημητρίου Ρόδου κλπ.

§24Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν συνοικίαν Ἁγίου Δημητρίου τῆς πόλεως Ρόδου, ἔχουν στεγασθῆ ἀπὸ 13ετίας, 121 οἰκογένειαι προσφύγων εἰς παράγκας καὶ ἄλλαι 23 οἰκογένειαι στεγάζονται εἰς σιδηρᾶ λυόμενα καταλύμματα, τὰ λεγόμενα τώλ. Αἱ οἰκογένειαι αὐταὶ ἔχουν στεγασθῆ ἀπὸ 13 ἐτῶν, ὅταν ἐπέστρεψαν, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, εἰς τὴν Ρόδον. Εἶχον δὲ ἐκπατρισθῆ ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ ἀφοῦ ἀπώλεσαν ὅ,τι εἶχον, ἐπανῆλθον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ τῶν παραγκῶν των, ὅσον καὶ τῶν λυομένων παραπηγμάτων, εἶναι πράγματι τραγική, διότι ἔχουν καταστραφῆ ἐκ τῆς πολυκαιρίας, τὰ δὲ σιδηρᾶ καλύμματα, λόγῳ τῆς ὀξειδώσεως, καὶ ἡ βροχὴ πίπτει μέσα εἰς τὸ μοναδικὸν δωμάτιον, τὸ ὁποῖον ἔχουν παραχωρήσει διὰ νὰ μένῃ ὁλόκληρος οἰκογένεια ἀπὸ 5 ἕως 9 ἀτόμων. Πλέον αὐτῶν, εἰς τὰς καπναποθήκας ΑΛΚΑΤΕΦ τῆς Ρόδου, εὑρίσκονται 25 οἰκογένειαι, ἐγκατεστημέναι κατὰ τὸ πλεῖστον πολυμελεῖς 6, 7, 8 καὶ 9 ἀτόμων. Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δέ, ἔχουν πολλὰ παιδιά. Αἱ ἀποθῆκαι αὗται, ἐπειδὴ πρότερον ἐχρησιμοποιοῦντο ὡς ἀποθῆκαι καπνοῦ, δὲν ἔχουν οὔτε παράθυρα καὶ στεροῦνται τελείως καὶ ἡλιακοῦ φωτὸς καὶ γενικῶς ὅλων τῶν ὑγιεινῶν μέσων, ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ἔχῃ μία κατοικία. Αἱ οἰκογένειαι αὐταί, παραμένοντας εἰς τὰς ἀποθήκας αὐτάς, δὲν πρόκειται νὰ ἀποφύγουν τὴν φυματίωσιν. Μία ἐπίσκεψις τῶν ἁρμοδίων, εἰς αὐτὰς τὰς ἀποθήκας, εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ περὶ τῆς ἀληθείας τῶν λεγομένων. Εἶναι πράγματι τραγικὴ ἡ διαμονὴ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πῶς πρόκειται τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν; Τὸ ζήτημα, βεβαίως, εἶναι γενικώτερον, πλήν, ὅμως, ἡ πόλις τῆς Ρόδου θεωρεῖται κατ’ ἐξοχὴν τόπος τουρισμοῦ. Χιλιάδες ξένοι μᾶς ἐπισκέπτονται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαίνωνται τοιαῦται κατοικίαι εἰς τὴν Ρόδον, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι καλαί, οὔτε δι’ ἀποθήκας ἀκόμη.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§27Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κύριος συνάδελφος, δὲν εἶναι μόνον εἰς τὴν Ρόδον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι λόγῳ τοῦ πολέμου καὶ πρὸ παντὸς λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου, εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα εἴχομεν τεραστίας καταστροφάς. Προσπαθεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, σὺν τῷ χρόνῳ, νὰ στεγάσῃ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ζοῦν ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας. Εἰδικώτερον εἰς τὴν Ρόδον ἔχουν γίνει πάρα πολλά, διότι καὶ πολλαὶ οἰκίαι ἔχουν κτισθῆ ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον συνεχῶς χρηματοδοτεῖται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας, ἔχουν ἀνεγερθῆ οὐκ ὀλίγαι κατοικίαι. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος πρόκειται νὰ ἀνεγερθοῦν ἄλλαι 75 περίπου κατοικίαι δι’ οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ζοῦν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, μελετᾶται δὲ καὶ νομίζω, ὅτι πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπισκευὴ καὶ ἡ διαρρύθμισις εἰς κατοικίας τῶν τέως ἀποθηκῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐπίσης πρόκειται νὰ ἀνεγερθοῦν καὶ οὐκ ὀλίγαι ἐργατικαὶ κατοικίαι. Συνεπῶς πράττομεν τὸ καθῆκόν μας διὰ νὰ βοηθήσωμεν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην στεγάσεως, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ὅλα εἰς μίαν ἡμέραν. Προγραμματίζομεν καὶ πραγματοποιοῦμεν.

§28Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἐκεῖ, κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει μία κρατικὴ περιουσία. Ἠμπορεῖ ἀπὸ αὐτὴν νὰ δώσωμεν τοὐλάχιστον οἰκόπεδα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οὕτως ὥστε μὲ μίαν χρηματοδότησιν, ὅπως παίρνουν δάνεια οἱ ἄλλοι, νὰ ἠμπορέσουν νὰ αὐτοστεγασθοῦν ἀφοῦ τοὺς ἐξασφαλίσομεν τοὐλάχιστον τὰ οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται παραπλεύρως τῆς συνοικίας Ἁγίου Δημητρίου. Εἶναι εὐκαιρία αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ καὶ δύνανται νὰ τοὺς δοθοῦν οἰκόπεδα, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ μία ἔναρξις κατοχυρώσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§29Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους πρόκειται νὰ κτισθοῦν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαχειρίσεως Ἀκινήτου Περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ 75 κατοικίαι δι’ αὐτοὺς τοὺς κατοίκους τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὸν Ἅγιον Δημήτριον. Συνεπῶς ὀλίγη ὑπομονή.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5, ὁ κ. Μπακατσέλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπών. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. Κάβδα. Ἐπίσης ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰς δυσκολίας ἀνεγέρσεως Μουσείου Κερκύρας εἰς τὸν χῶρον τοῦ πρώην Καζίνου κλπ.

§31Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκ τῶν πολεμικῶν καταστροφῶν ἡ Κέρκυρα εἶχε πολλὰ πλήγματα εἰς δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ κτίσματα. Ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια ἐπετεύχθη ἐπὶ τέλους ἡ ἔγκρισις πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς μουσείου εἰς τὴν Κέρκυραν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον καὶ διὰ τὴν στέγασιν σημαντικῶν ἀρχαιοτήτων, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους συναπτομένους μὲ τὴν ἐπιδιωκομένην πλήρη τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς νήσου καὶ τῆς πόλεως Κερκύρας. Διὰ νὰ κτισθῇ τὸ μουσεῖον αὐτὸ προεκρίθη τὸ κτῆμα ἑνὸς Καζίνου ὅπου στεγάζεται τὸ Ἐθνικὸν Οἰκοτροφεῖον Κερκύρας. Ἡ ἔλλειψις καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν στέγασιν τοῦ οἰκοτροφείου ἀναστέλλει καὶ τὴν ἔναρξιν τῆς οἰκοδομήσεως τοῦ νέου μουσείου τῆς Κερκύρας. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι εἰς ἀπόστασιν 3 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς πόλεως, εἰς τὸ προάστειον Ποταμὸς ἔχει εὑρεθῆ οἴκημα διὰ τὴν στέγασιν τοῦ οἰκοτροφείου, ἀλλὰ ἀντιδροῦν ὡρισμένοι παράγοντες καὶ οὕτως ἀναστέλλεται ἡ ἀνέγερσις τοῦ μουσείου τῆς Κερκύρας. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι καὶ τὸ οἰκοτροφεῖον ἔχει ἀνάγκην καταλλήλου οἰκήματος διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν του. Δὲν θὰ εἶναι ὅμως σωστὸ νὰ ἀναστέλλεται ἐπὶ τόσον χρόνον καὶ ἡ οἰκοδόμησις τοῦ μουσείου, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος, κατὰ τὴν γνώμην μας. Ἡ ὀρθοτέρα λύσις θὰ ἦτο ἡ ἀνέγερσις καὶ τοῦ μουσείου καὶ ἡ ἀνεύρεσις καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὸ οἰκοτροφεῖον, διότι θεωροῦμεν ἀπαραίτητον εἰς μίαν πόλιν, ἡ ὁποία σημαντικώτατα ἔχει πληγῆ ἀπὸ τὰς πολεμικὰς καταστροφάς, νὰ πρέπει νὰ γκρεμίσωμεν κἄποιο ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα διὰ νὰ κτίσωμεν ἕνα νέον κτίριον.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Δραγονέτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§33Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ μουσείου Κερκύρας, ἐπικαλούμεθα τὴν παρέμβασιν καὶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, διότι ἐπὶ δύο δεκαετίας οἱ καλλιτεχνικοὶ θησαυροὶ τοῦ μουσείου Κερκύρας εἶναι ἀποθηκευμένοι εἰς χώρους καταλλήλους διὰ νὰ προκαλέσουν τὴν καταστροφὴν αὐτῶν. Μετὰ τὴν παρέλευσιν 20 ἐτῶν διετέθη κἄποια πίστωσις. Παρὰ ταῦτα εἶναι ἀδύνατον νὰ διατεθῇ διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον προεκρίθη διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι τὸ κτίριον πρόκειται νὰ ἀνεγερθῇ ἐκεῖ ὅπου στεγάζεται τὸ ἐθνικὸν οἰκοτροφεῖον Κερκύρας. Ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ ἐξευρεθῇ κατάλληλος στέγη πρὸς τοῦτο ἀνταποκρινομένη εἰς τὴν παιδαγωγικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀποστολὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Οἰκοτροφείου Κερκύρας. Ἡ Κέρκυρα μαστίζεται ἀπὸ χρονίαν ἔλλειψιν στέγης. Ἐξευρέθη ἡ στέγη, ἡ ὁποία ὅμως διὰ νὰ καταστῇ κατάλληλος διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχει ἀνάγκην δαπάνης ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν, ὡς αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ἐν Κερκύρᾳ ἐπικαλοῦνται. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν διαθέτει τὴν δαπάνην αὐτήν, ἀλλὰ μὴ διατιθεμένης τῆς δαπάνης αὐτῆς θὰ χαθῇ ἡ πίστωσις, ἡ ὁποία διετέθη διὰ τὸ μουσεῖον ἢ τὴν τελευταίαν στιγμὴν θὰ πεταχθοῦν κυριολεκτικὰ εἰς τὸν δρόμον τὰ παιδιὰ τοῦ Οἰκοτροφείου Κερκύρας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπικαλούμεθα ἰδιαιτέρως τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας νὰ ἐξεύρῃ τὸν τρόπον τῆς ἐξοικονομήσεως τοῦ 1.000.000 προκειμένου νὰ στεγασθῇ εὐπρεπῶς καὶ ὡς ἁρμόζει τὸ Ἐθνικὸν Οἰκοτροφεῖον Κερκύρας, οὕτως ὥστε καὶ αὐτὸ νὰ στεγασθῇ καὶ μουσεῖον ἡ Κέρκυρα νὰ ἀποκτήσῃ καὶ νομίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἀναγνωρίζει, ὅτι δικαιοῦται ἡ Κέρκυρα μὲ τὰς πολιτιστικὰς παραδόσεις της νὰ ἔχῃ κτίριον διὰ νὰ στεγάσῃ τὸ μουσεῖον της.

§34Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, πρὸ καιροῦ μὲ εἶχεν ἐπισκεφθῆ ὁ συνάδελφος κ. Λύχνος ἐπὶ τοῦ ἰδίου αὐτοῦ θέματος καὶ πραγματικὰ προσεπάθησα νὰ ἐξεύρω μίαν λύσιν. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς εἰς τὴν Κέρκυραν. Παρεχωρήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας διὰ τὴν χρησιμοποίησίν του ὡς ὀρφανοτροφείου, διότι ἡ Κέρκυρα ἔχει πολλὰ ὀρφανὰ καὶ ἔχει ἀνάγκην τοιούτου Ὀργανισμοῦ, ἕνα οἴκημα, τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν εἰς τὸν Δῆμον Κερκύρας. Ἡ παραχώρησις ἦτο διὰ μίαν ἑπταετίαν καὶ ἔληξε κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἐζητήθη ἡ ἀνανέωσις τῆς παραχωρήσεως καὶ ἐνεκρίθη αὕτη δι’ ἄλλα 7 ἔτη δι’ ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἀπόφασις καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Κερκύρας. Συνεπῶς δὲν γεννᾶται ζήτημα νὰ μείνουν εἰς τὸν δρόμον τὰ ὀρφανὰ παιδιὰ τῆς Κερκύρας. Ἐπανειλημμένως προσεπάθησα νὰ ἐξεύρω ἄλλο οἴκημα εἰς τὴν Κέρκυραν διὰ νὰ βοηθήσω εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ μουσείου ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ἐπισκευὴν τοῦ οἰκήματος, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι κατάλληλον διὰ μουσεῖον, δυστυχῶς ὅμως ἡ στεγαστικὴ κατάστασις τῆς Κερκύρας εἶναι τόσον κακὴ ὥστε οὐδὲν κατάλληλον οἴκημα ἐξευρέθη. Ἐτέθη ζήτημα μήπως χρειάζεται ἡ Κέρκυρα περισσότερον τὸ Μουσεῖον ἀπὸ τὸ Ὀρφανοτροφεῖον, ἀλλὰ ἐξηγέρθησαν οἱ πάντες, καὶ εἶπον, ὅτι χρειάζεται τὸ Ὀρφανοτροφεῖον. Ἀνευρέθη ἕνα κτίριον, τὸ ὁποῖον δύναται ἴσως ἐπισκευαζόμενον νὰ εἶναι κατάλληλον διὰ Ὀρφανοτροφεῖον. Ἀπαιτεῖται, ὅμως, δαπάνη 2 ἑκατ. δραχμῶν καὶ οὐχὶ 1 ἑκατ., τὴν ὁποίαν δαπάνην, δυστυχῶς δὲν διαθέτω, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρω διότι ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξεύρω 2 ἑκατομ., πλέον ἐπεῖγον εἶναι τὸ Νοσοκομεῖον τῆς Κερκύρας καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω. Συνεπῶς, μέχρις ἐξευρέσεως ἄλλου οἰκήματος, ἢ θὰ φύγῃ τὸ Ὀρφανοτροφεῖον ἀπὸ τὴν Κέρκυραν, ἢ ὁπωσδήποτε θὰ ἀναμείνῃ τὸ Μουσεῖον, διὰ νὰ γίνῃ εἰς εὐθετώτερον χρόνον.

§35Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ δι’ ἁρμοδίων ὀργάνων τὴν περίπτωσιν στεγάσεως τοῦ Ὀρφανοτροφείου εἰς τὸ προάστειον Ποταμός. Διότι καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον ἔχει προτείνει αὐτὴν τὴν λύσιν, κύριε ὑπουργέ, καὶ προφανῶς μία ἐμπεριστατωμένη ἐξέτασις ἐκεῖ δύναται νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν χρειάζεται τὸ ποσὸν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν, διὰ τὴν ἐπισκευήν.

§36Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ προκριθῇ τὸ Ὀρφανοτροφεῖον, ἢ τὸ Μουσεῖον. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι καὶ τῶν δύο ἔχει ἀνάγκην ἡ Κέρκυρα καὶ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ Νοσοκομεῖον. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχομεν εἶναι, ὅτι ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὴν ἄμεσον στέγασιν τοῦ Ὀρφανοτροφείου δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1 ἑκατομμύριον. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ Νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποστερεῖται ἡ Κέρκυρα, ἐλπίζομεν προσεχῶς νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ θὰ ζητήσωμεν καὶ εὐθύνας.

§37Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι εὔκολον νὰ λέγωμεν ἀριθμούς. Διὰ νὰ ἀνεγερθῇ εἰς τὴν θέσιν Ποταμὸς Ὀρφανοτροφεῖον μετὰ διδακτηρίου, χρειάζονται 2–2,5 ἑκατομμύρια.

§38Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Καὶ περισσότερα ἀκόμη. Ὑπάρχει Μουσεῖον εἰς τὴν Κέρκυραν, Κρατικὸν Ἵδρυμα κτισθὲν ἐπίτηδες......

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνδέσμου ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων, στρατιωτικῶν καὶ συνταξιούχων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐξυγίανσιν τῆς περιοχῆς Βούρκου κλπ.

§40Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ νέου μεγάλου τουριστικοῦ ξενοδοχείου τῆς Χαλκίδος καὶ εἰς ἐπίσης μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ μεγάλου κτιριακοῦ συγκροτήματος τῆς Σχολῆς Πεζικοῦ Χαλκίδος, ὑπάρχει ὁ περίφημος ὑπὸ τὸ ὄνομα Βοῦρκος, μία ἔκτασις 80 στρεμμάτων, ἀνήκουσα εἰς τὸ Δημόσιον, πλήρης δυσώδους λάσπης. Οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκίδος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν διαμαρτύρονται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, πλὴν ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς ἐπὶ ματαίῳ, διότι οὐδέποτε ἐξεδηλώθη ἕνα κρατικὸν ἐνδιαφέρον, διὰ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ ἐπιπροσθέτως διὰ νὰ ἐξυγιανθῇ ἢ ἄλλως ἀξιοποιηθῇ αὐτὸς ὁ πολύτιμος χῶρος, ὁ ὀλέθριος καὶ ἐπικίνδυνος ὡς εἶναι φανερὸν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Ὁ Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς τῶν ἀστέγων Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Συνταξιούχων Χαλκίδος ἀπηυθύνθη διὰ τῆς συζητουμένης ἀναφορᾶς πρὸς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζήτησε καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἀποδεδειγμένως, ὡς προανέφερον, παρακωλύει τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν καὶ πρόοδον τῆς πόλεως καί, ἐπιπροσθέτως, ἐγκυμονεῖ κινδύνους διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Χαρακτηριστικόν, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς συνεζητήθη τὸ θέμα αὐτὸ ἐξ ἀφορμῆς ἀναφορᾶς ὑποβληθείσης ἀπὸ βουλευτὰς ἑτέρας περιφερείας ἐκτὸς τῆς Εὐβοίας, ἐπισκεφθέντας τὴν Χαλκίδα καὶ διαπιστώσαντες αὐτὴν τὴν θλιβερὰν κατάστασιν. Ὁ τότε ἁρμόδιος ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἀπήντησεν, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς του ἁρμοδιότητος καὶ ἐντεῦθεν ἐπηκολούθησεν ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς, λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου πράγματι ἀναποτρέπτου κινδύνου διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Συγκεκριμένως ὁ Οἰκοδομικὸς αὐτὸς Συνεταιρισμὸς ἔχει ἀρχίσει ἕνα ἔργον ἀνοικοδομήσεως τῶν οἰκημάτων τῶν μελῶν του, ἀστέγων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ διὰ τοῦτο δέον νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ Κοινων. Προνοίας.

§41Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μόλις ἐλάβομεν γνῶσιν τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς ἀπεστείλαμεν εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Χαλκίδος ἔγγραφον, διὰ νὰ ἔχωμεν τὰς ἀπόψεις του καὶ πρὸ παντὸς ἕνα προϋπολογισμόν, ἔστω καὶ πρόχειρον τῆς δαπάνης ποὺ θὰ ἀπαιτηθῇ. Δυστυχῶς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον δὲν ἀπήντησεν ἐγκαίρως, διότι βεβαίως πρέπει νὰ συντάξῃ καὶ τὸν πρόχειρον προϋπολογισμόν. Καὶ ἐκάμαμε καὶ ὑπόμνησιν εἰς τὰς 22 Φεβρουαρίου 1959, ἐλπίζομεν δέ, προσεχῶς νὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν, ὁπότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν δι’ ἰδίων πόρων. Ἐν καιρῷ θὰ ἐνημερώσωμεν τοὺς δύο κ.κ. συναδέλφους.

§42Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§44Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἄλλοτε μοῦ εἶχε δοθῆ ἡ εὐκαιρία, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἄρθρων 47 καὶ 48 τοῦ Κανονισμοῦ, τὰ ὁποῖα παραβιάζονται καταφώρως παρατεινομένης καὶ μεταβαλλομένης εἰς ἀτέρμονα τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν. Τὸ ἄρθρον 47 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει τὰ ἑξῆς: «....... ............. (ἀναγινώσκει).................». Ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾷ ἀμέσως: «Ἐκτὸς ἂν......... ............. (ἀναγινώσκει).................». Ἐν συνεχεία, ὑπάρχει, τὸ ἄρθρον 48, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τοῦ τρόπου ἀναπτύξεως τῶν ἀναφορῶν. Ἐδῶ γίνεται ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Γίνεται ὁλόκληρος ἀγόρευσις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως, ἀπαντᾷ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ γίνεται δευτέρα ἀγόρευσις, μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Φαντάζομαι, ὅτι εἶναι συμφέρον, εἰδικῶς τῆς πτέρυγος τῆς ἐκπροσωπούσης τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ προωθῆται καὶ μὲ ταχύτερον ρυθμὸν νὰ γίνεται ἡ συζήτησις, ἡ σχετιζομένη μὲ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ὥστε νὰ λύωνται κατὰ τρόπον ταχύτερον καὶ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον σᾶς εὐχαριστεῖ διὰ τὴν παρατήρησίν σας. Πολλάκις ἐδόθη εὐκαιρία εἰς τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἄρθρον 47 τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς συναδέλφους, ὅπως συμμορφώνωνται ἀκριβῶς πρὸς τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει αὐτά, τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου εἴπατε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ συμμορφώνωνται μὲ τὸ ἄρθρον 47.

§46Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν παρεβίασε κανεὶς τὸ ἄρθρον 47.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται εἰς βάρος τῶν ἐρωτήσεων καὶ τῶν ἀπαντήσεων.

§48Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι θέμα τῶν κ.κ. συναδέλφων, εἶναι θέμα τοῦ Προεδρείου. Τὸ ἄρθρον 48 εἶναι ρητὸν καὶ κατηγορηματικὸν καὶ λέγει, ὅτι ἀναγιγνώσκονται ἐρωτήσεις, ἀπαντᾷ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἱκανοποιημένος ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς λαμβάνει τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον παραχωρεῖτε σεῖς. Δὲν ὑπάρχει θέμα ὑποβολῆς παρακλήσεως πρὸς τοὺς κ. συναδέλφους, ἀλλὰ εἶναι θέμα ἐπιβολῆς τοῦ Κανονισμοῦ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθιερώνεται ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπαρεγκλίτως τὸ ἄρθρον 47.

§50Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κατ’ ἔθιμον, τὸ ὁποῖον τηρεῖται εἰς τὴν Βουλήν, πάντοτε, ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς ἀναπτύσσει τὴν ἐρώτησίν του, ἢ τοὐλάχιστον τὴν ἀναφέρει. Ἐκεῖ ποὺ θὰ τὴν ἀναγνώσητε σεῖς, εἶναι τὸ ἴδιον νὰ τὴν ἀναφέρῃ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ μέλλον τὸ ἄρθρον 47 τοῦ Κανονισμοῦ θὰ τηρῆται, προκειμένου περὶ τῶν ἐρωτήσεων.

§52Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Θὰ ὑποχρεωθῆτε νὰ τὴν ἀναγνώσητε σεῖς.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11.

§54Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Παρακαλῶ, ἐὰν θέλετε νὰ τὴν μεταφέρετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησίς της.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται καὶ μεταφέρεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12.

§56Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Παρακαλῶ νὰ μεταφερθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται, μεταφερομένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 13. Οἱ κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Ν. Ζορμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν: Ι. Διαλυνᾶ, Ζανετάκη Εὐτυχίας κλπ. κατοίκων Ἀθηνῶν, αἰτούντων τὸ ἐπίδομα ἐκ δραχ. ἐννέα τῆς νόσου Χάνσεν καὶ εἰς τὰ ἀνήλικα νοσηλευόμενα τέκνα των ὡς καὶ τὴν ἀπόδοσιν τῶν τέκνων των εἰς αὐτοὺς πρὸς καλλιτέραν μέριμναν.

§58Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Τὸ ἀνέπτυξα προηγουμένως, ὅτι ἂν ἐφαρμοσθῇ κατὰ γράμμα τὸ ἄρθρον 47, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσετε ὁλόκληρον τὴν ἐρώτησιν, διότι βλέπετε, ὅτι τελειώνοντες λέγετε κλπ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἐδῶ κλπ. Τί νὰ γίνῃ;

§60Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι προτιμότερον, κ. Πρόεδρε, ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς νὰ εἴπῃ δύο λόγια παρὰ νὰ ἀναγνώσετε σεῖς τὴν ἐρώτησιν;

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἐπαναλαμβάνω: «Ἐπὶ ἀναφορᾶς... ............ (ἀναγινώσκει) ..................».

§62Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§63Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἂν καὶ δὲν εἶναι ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος, νομίζω, ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι δὲν ἔχουν ἀπολύτως δίκαιον, διότι εἰς τοὺς Χανσενικοὺς παρέχεται τὸ ἐπίδομα, τὸ ἀναφερόμενον ὑπὸ τοῦ σχετικοῦ νόμου καὶ ἐὰν τυχὸν παραλειφθῇ θὰ δικαιοῦνται νὰ στραφοῦν κατὰ τοῦ Κράτους. Πάντως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὑπὸ τοῦ νόμου, νὰ τοὺς παρέχωμεν ὡρισμένον ἐπίδομα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Ἐπειδὴ ἀπουσιάζουν πολλοὶ ἐκ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν καὶ τῶν ἐπερωτωμένων ὑπουργῶν, δι’ αὐτὸ ἀναβάλλονται ὅλαι αἱ ἐπερωτήσεις, ἐφ’ ὅσον οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ἀπουσιάζουν καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐπερωτήσεως τῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου καὶ τῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν περικοπὴν τῶν πιστώσεων τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων κλπ.

§65Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Πράγματι, κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐπερώτησίς μας ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς Παιδείας ἦτο δυνατὸν νὰ παρευρεθῇ, διότι θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ δώσῃ πάρα πολλὰ στοιχεῖα.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἶναι ἐδῶ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ προσέλθῃ ἐντὸς ὀλίγου.

§67Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Πρέπει, κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐπερωτώμενοι ὑπουργοί, νὰ εἶναι παρόντες.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, δὲν ἐφαντάζετο, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναβληθοῦν 16 ἐπερωτήσεις καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν 17ην. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον.

§69Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δοκιμάζομεν ἰδιαιτέραν χαράν, διότι ἔρχεται πρὸς συζήτησιν, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Ἐπὶ τρία χρόνια ἐπιδιώκομεν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἴχομεν ὑποβάλει ὁμοίας ἐπερωτήσεις καὶ εἴχομεν παρακαλέσει, ὅπως συζητηθῇ τὸ θέμα. Δυστυχῶς ὅμως, διότι ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος ἀκολουθεῖ τὴν βραδεῖαν αὐτὴν πορείαν, δὲν εἴχομεν τὴν εὐτυχίαν νὰ εἴδωμεν συζητουμένην τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Διότι δέ, θεωροῦμεν σοβαρώτατον τὸ θέμα, ἐπανεφέραμεν καὶ ἤδη συζητεῖται ἐνώπιον ἡμῶν. Εἶναι ἕνα θέμα ἐξόχως σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ παιδί, τὸ ἄπορο παιδὶ τῆς σχολικῆς καὶ ἐξωσχολικῆς ἡλικίας, εἶναι, ὅμως, θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ὑγείαν, τὴν ψυχαγωγίαν καὶ τὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν παιδιῶν μας. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ἐνίσχυσιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν πρὸς τὴν ταλαίπωρον ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Εἶναι γεγονός, ὅτι αἱ κατασκηνώσεις αὗται, ἐνδιαφέρουν κυρίως τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ λύσῃ τὸ θέμα τοῦ παραθερισμοῦ διὰ τῶν ἰδικῶν του μέσων. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἰδίᾳ κατὰ τὸ 1955, πράγματι εἶχε καταβληθῇ μία ἐξαιρετικὴ προσπάθεια εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν κατασκηνώσεων. Δυστυχῶς, ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἐκάμφθη καὶ ἐνῷ εἰς ὅλον τὸν κόσμον λαμβάνονται μέτρα, ὥστε νὰ παρέχωνται αἱ δυνατότητες διὰ λαϊκὸν παραθερισμὸν εἰς τὰς ἐργαζομένας τάξεις, ἐμεῖς, δυστυχῶς, τὰς δυνατότητας αὐτάς, δὲν τὰς παρεχωρήσαμεν, οὔτε εἰς τοὺς μεγάλους, ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς τοὺς μικρούς. Ἀντιθέτως, μάλιστα, ἐμειώσαμεν τὰς προσπαθείας. Μέχρι τοῦ 1955, ἐπαναλαμβάνω, ἐφιλοξενήθησαν εἰς τὰς παιδικὰς ἐξοχὰς 100.000 περίπου παιδιά. Τὸ μεγαλύτερον δὲ μέρος τῆς συντηρήσεως τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων εἶχεν ἀναλάβει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλε τὰ παιδιὰ τῶν σχολείων, ἀπὸ 7 ἕως 14 ἐτῶν, ἕνα ἄλλο δὲ μέρος τῆς δαπάνης εἶχε ἀναλάβει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλεν ἄπορα καὶ ἐργαζόμενα παιδιά. Δυστυχῶς, ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν, ἀρχίζει μία κάμψις εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἀκριβῶς ἐδῶ, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ὑπουργῶν καὶ τῆς ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Τσαλδάρη, ἡ ὁποία κατὰ τὸ παρελθὸν ἐχειρίσθη περισσότερον τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Εἶναι παραδεδεγμένον τὸ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον τῆς ἑλληνικῆς οἰκογενείας, ὁ ὑποσιτισμὸς καὶ οἱ ἀνθυγιεινοὶ ὅροι κατοικίας. Ἡ δὲ ὑγιεινὴ κατάστασις τῶν παιδιῶν μας, εὑρίσκεται εἰς σημεῖον ἀνησυχητικόν. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς συγκεκριμένα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ κατάστασις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι θλιβερά. Σᾶς λέγω, ὅμως, ὅτι ἐκ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἐλάβομεν τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς πληροφοροῦν, ὅτι ὑπάρχουν κρούσματα ἀποβιταμινώσεως εἰς τὰ παιδιὰ καὶ ὅτι, ἐπίσης, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν, τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, χρησιμοποιοῦνται πολλάκις αἱ ζωοτροφαί. Εἴμεθα ἡ μόνη χώρα, ἡ ὁποία καταναλίσκει τὴν ὀλιγωτέραν ποσότητα ζακχάρεως κατ’ ἄτομον, τὸ ὀλιγώτερον κρέας, τὰ ὀλιγώτερα αὐγὰ καὶ τὸ ὀλιγώτερον γάλα κατὰ κεφαλήν. Ὑπάρχουν ψηφίσματα καὶ διαμαρτυρίαι Ὀργανισμῶν, Συλλόγων κλπ., οἱ ὁποῖοι ζητοῦν προστασίαν τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Ὑπάρχουν ἐκθέσεις διδασκάλων, αἱ ὁποῖαι ὁμιλοῦν διὰ τοὺς ὅρους διαβιώσεως τῶν παιδιῶν τοῦ χωριοῦ καὶ αἱ ὁποῖαι, μάλιστα, εἶδον τὸ φῶς τῆς ἡμέρας εἰς ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας. Ἀναφέρω, ἐνδεικτικῶς, μερικὰς ἐξ αὐτῶν. Τὸ ψήφισμα τῶν 49 δασικῶν συνεταιρισμῶν Εὐρυτανίας καὶ δυτικῆς Φθιώτιδος, οἱ ὁποῖοι συνῆλθον εἰς τὸ Καρπενῆσι καὶ ἐζήτουν, ὅπως μειωθῇ ἡ τιμὴ τῶν ζωοτροφῶν. Ἰδοὺ τὸ ψήφισμα: «Αἱ ἀποστελλόμεναι ζωοτροφαί, χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τῶν ὀρεσιβίων Εὐρυτάνων πρὸς διατροφὴν τῶν οἰκογενειῶν των, λόγῳ τῆς πενίας, καὶ ζητεῖται ἡ μείωσις τῆς τιμῆς των». Φοβερὰ ὑποσιτιζόμενα, ἀφοῦ τὸ ἕνα τρίτο εἶναι ἄπορα, χλωμὰ καὶ κυρτωμένα τὰ σώματα τῶν παιδιῶν μας. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἡμᾶς, προερχόμεθα ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον καὶ γνωρίζομεν, ποῖον εἶναι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ὡς καὶ μιᾶς ἀγροτικῆς τοιαύτης καὶ δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς ἀναπτύξω περισσότερον, διὰ νὰ σᾶς πείσω, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει τὸ μικρότερον ἀτομικὸν εἰσόδημα, διότι ἔχομεν τὴν μεγαλυτέραν ἀνεργίαν καὶ μεγάλην ὑποαπασχόλησιν. Ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, θὰ ἔπρεπε μὲ ἄλλο πνεῦμα νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις, τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Ἄλλος σοβαρὸς παράγων, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς στέγης. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον, πολυμελεῖς οἰκογένειαι συνωστίζονται εἰς ἕνα ἢ δύο τὸ πολὺ δωμάτια. Μόνον εἰς τὸ 11,5% τοῦ συνόλου τῶν σπιτιῶν μας, ἔχει τρεχούμενο νερὸ στὸ σπίτι. Ἐπίσης μόνον ἕνα 2% ἔχουν λουτρό. Ἀντιλαμβάνεσθε, συνεπῶς, ποία εἶναι ἡ κατάστασις, ἀπὸ ἀπόψεως καθαριότητος καί, συνεπῶς, ὑγείας. Ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ παιδιοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἰδιαιτέρως, ὁ ὑποσιτισμός, ὁ συνωστισμὸς εἰς τὸ σχολεῖον, ἡ ἐγκατάλειψις τῶν μικρῶν βιοπαλαιστῶν εἰς τοὺς δρόμους καὶ τῶν ἄλλων παιδιῶν, χωρὶς ἴχνος χαρᾶς καὶ μορφώσεως, εἶναι παράγοντες κακοί, ὀλέθριοι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς νέας γενεᾶς εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, καὶ τὸ θέμα τῆς παροχῆς μιᾶς κἄποιας μερίμνης διὰ τὸ παιδί, τὸ θεωροῦμεν πρωταρχικὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεωρήσαμε πρέπον νὰ φέρωμεν τοῦτο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν κατεθέσαμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐκ λόγων ἀντιπολιτευτικῶν. Εἶμαι μητέρα, ἀνατρέφω παιδιά, ἐκπροσωπῶ μητέρας καὶ γνωρίζω τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν στέρησίν τους. Καθημερινῶς πολλὲς μητέρες μ’ ἐπισκέπτονται καὶ μοῦ ζητοῦν τὴν προώθησιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω ἕνα ὑπόμνημα, τῶν γυναικῶν Δημοτικῶν Συμβούλων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων: «Τὸ Πολυϊατρεῖον καὶ ἄλλα ἀνάλογα ἐξεταστικὰ ἱδρύματα, ἔχουν ἀποφανθῆ ὅτι τὸ 85–90% τῶν ἐξετασθέντων παιδιῶν, ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην ἐξοχῆς. Τὸ δὲ ποσοστὸν τῶν παιδιῶν ποὺ ὑπεβλήθησαν εἰς ἰατρικὴν ἐξέτασιν, ἀνταποκρίνεται εἰς ἕνα ἐλάχιστον μέρος τῶν παιδιῶν μας». Ὁ Δήμαρχος Βύρωνος, μᾶς ἀπέστειλεν ὑπόμνημα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν, ὅτι ἐπὶ τῶν 5.000 παιδιῶν, μεταξὺ τοῦ ἑβδόμου καὶ δωδεκάτου ἔτους, ἀμφοτέρων τῶν φύλων, τοὐλάχιστον τὰ 2.500 θεωροῦνται ἀδύνατα καὶ καθυστερημένα καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς. Δυστυχῶς, ὅμως, τὸ 1958, μόνον 527 ἐξ αὐτῶν ἀπεστάλησαν εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Ἀπὸ τὸ Αἰγάλεω, πόλιν μὲ 70 χιλιάδας κατοίκους, μόνον 480 ἔλαβον μέρος εἰς τὰς κατασκηνώσεις τοῦ 1957. Εἰς τὴν Καισαριανήν, ἐπὶ 1.880 παιδιῶν, ἐγγεγραμμένων εἰς δημοτικὰ σχολεῖα, μόνον τὰ 133 ἐστάλησαν εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Καὶ εἰς τὸ Παγκράτι, ἐπὶ 480 ἐγγεγραμμένων μέχρι τὴν 5ην τάξιν, μόνον 15 παιδιὰ ἀνέπνευσαν λίγον καθαρὸν ἀέρα. Εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι ἀκόμη χειρότερα. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Φλωρίνης, ἐστάλησαν τὸ περασμένο καλοκαίρι μόνον 175. Εἰς τὴν Φθιώτιδα, μίαν μεγάλην περιφέρειαν, ἐστάλησαν μόνον 360. Συνήθως προβάλλεται τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὰ παιδιὰ τῶν χωριῶν δὲν ἔχουν ἀνάγκην παιδικῶν κατασκηνώσεων, διότι μένουν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀναπνέουν συνεχῶς καθαρὸν ἀέρα. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἀκριβῶς, κατὰ τοὺς μῆνας, κατὰ τοὺς ὁποίους λειτουργοῦν αἱ παιδικαὶ κατασκηνώσεις, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς εὑρίσκεται εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ πολεμᾶ. Ἔτσι τὰ παιδιὰ μένουν ἐγκαταλελειμμένα, χωρὶς νὰ ἠμποροῦν νὰ φᾶνε οὔτε ἕνα μαγειρευμένο πιάτο φαγητό. Χρειάζεται ἰδιαιτέρα φροντίδα διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα στοιβάζονται τόσα πολλὰ εἰς τὰ πανάθλια σχολεῖα τῶν χωριῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἰδοὺ τί γράφει ἕνας δάσκαλος ἀπὸ τὴν ἐπαρχία: «Σῶστε τὰ παιδιὰ τῶν χωριῶν», εἶναι μιὰ φωνή, ποὺ πρέπει νὰ ἀντηχήσῃ σὲ κἄθε καρδιά, νὰ ἠχογραφηθῇ μόνιμα σὲ κἄθε συνείδησι. Γιατὶ οἱ συνθῆκες διαβιώσεως τῶν μικρῶν μαθητῶν στὰ χωριά, στὰ περισσότερα χωριὰ τοῦ τόπου, εἶναι μιὰ τραγωδία ἀνιστόρητη. Τὰ περισσότερα, καθὼς προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔρευνα τοῦ δασκάλου, δὲν τρῶνε καθόλου τὸ πρωΐ. Τὰ 48% μονάχα ἀπὸ αὐτὰ τρῶνε μαγειρευμένο φαγητὸ τὸ μεσημέρι. Τὰ 52% τρῶνε κρέας κἄθε Πάσχα καὶ Χριστούγεννα. Κι’ ὅλα αὐτά, μαζὶ μὲ τὶς ἄθλιες συνθῆκες στεγάσεως, μειώνουν τὶς πνευματικὲς λειτουργίες, χαλαρώνουν τὴν ἀντίληψι, ἀμβλύνουν τὴν παρατηρητικότητα, ἐξαντλεῖ τὶς πηγὲς τῆς μνήμης. Ἕνας ἄλλος δάσκαλος γράφει: «Ποτὲ στὴν ζωήν μου δὲν ἔνοιωσα τόσην ὀρφάνια, μάλιστα, τόσην ὀρφάνια γράφει. Ὅλες αὐτὲς τὶς τρομερὲς ἡμέρες τοῦ χειμῶνα βρίσκομαι ἀνάμεσα σ’ ἕνα κόσμο παιδιῶν ποὺ δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ τὰ λέμε τρυφερά, ἔτσι καθὼς τὰ κατάντησε ὁ ὑποσιτισμός, τὸ κρύο, ἡ ἀγωνία. Χθὲς λιποθύμησε μέσα στὰ χέρια μου ἕνα κοριτσάκι, εἶδα τὰ μάτια του νὰ βασιλεύουν ἀπὸ τὴ μιὰ στιγμὴ στὴν ἄλλη. Κι’ ἄλλη μιὰ μέρα, ἕνας μικρούλης ἔπαθε τὸ ἴδιο, καί, σὰν ἔσκυψα πάνω του —ὦ, Θεέ μου, τί τρομερὸ— νόμιζα πὼς ἔβλεπα ἕνα μικροσκοπικὸ γερόντιο ποὺ εἶχε φτάσει στὸ τέλος του. Τὸ φοβερὸ κρύο μᾶς δέρνει μέσα σ’ αὐτὸ τὸ χάνι ποὺ λέγεται σχολεῖο. Βρίσκει τὰ παιδιὰ χωρὶς θερμίδες, χωρὶς ροῦχα, χωρὶς ὅρια ἀντοχῆς. Κι’ εἶναι τρομερὸ νὰ τὰ βλέπω νὰ μὲ κυττάζουνε, σὰν νὰ μοῦ ζητᾶνε βοήθεια. Εἶμαι ὁ πατέρας τους ἀσφαλῶς, ἔτσι μὲ βλέπουν, μὰ τί μπορῶ νὰ κάνω, πῶς μπορῶ νὰ τὰ θερμάνω ποὺ πρωταγωνιστῶ κι’ ἐγὼ μέσα στὴν ἴδια τραγῳδία;». Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ὑπῆρξεν ἀνάλγητος καὶ ἀντιλαϊκή, διότι, ἐνῷ ὑπῆρχον δυνατότητες, δὲν ἠθέλησε νὰ τὰς ἀξιοποιήσῃ εἰς τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἠδύνατο. Τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς μεταθέσεως τῶν εὐθυνῶν της εἰς ἄλλους ὤμους. Καὶ τὸ πνεῦμα αὐτό, ἐκδηλώνεται εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις μειώσεως πιστώσεων. Οἱ Νομάρχαι προέβαλον κᾶθε πρόσκομμα, μὴ ἐγκρίνοντες τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν Δήμων, διὰ τὴν ἔγκρισιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Εἰς τὴν Καισαριανὴν ἐμποδίζονται γονεῖς καὶ κηδεμόνες νὰ βοηθήσουν μὲ τρόφιμα καὶ εἴδη τὰς κατασκηνώσεις καὶ συλλαμβάνονται δι’ αὐτό.

§70Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Διατί ἐγένετο αὐτό; Ὑπῆρχε τοιαύτη κατεύθυνσις;

§71Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως, τὰς εὐθύνας της νὰ τὰς διοχετεύῃ εἰς ἄλλα ὄργανα. Ἦτο μία κατευθυντήριος γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνῷ οἱ Δῆμοι ἀνέπτυξαν μίαν δραστηριότητα εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν κατασκηνώσεων, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων τὸ 1958 κατώρθωσε νὰ στείλῃ εἰς παιδικὰς κατασκηνώσεις 4.000 παιδιά. Κἄτι ἀνάλογον συνέβη μὲ τὸν Δῆμον Πειραιῶς καὶ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης. Ὁ Δῆμος Ζωγράφου, προσεπάθησε νὰ διοργανώσῃ παιδικὰς κατασκηνώσεις. Περαιτέρω, ἡ Κυβέρνησις, περιέκοψε τὰς πιστώσεις, τὰς ἀναγεγραμμένας εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν δύο Ὑπουργείων διὰ τὰς κατασκηνώσεις. Συνολικῶς, δὲν ἐστάλησαν πάρα πάνω ἀπὸ 80–100 χιλιάδες παιδιά, εἰς τὰς κατασκηνώσεις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ ὅλων τῶν ὀργανισμῶν, τὰ παιδιά, ὅμως, αὐτῆς τῆς ἡλικίας, εἶναι πολὺ πάρα πάνω ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰ παιδιὰ τὰ ἄλλα ποὺ δὲν πῆγαν, ἦσαν ὑγιῆ ἢ εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ πᾶνε μόνα τους.

§72Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἔχομεν 3 κατασκηνωτικὰς περιόδους καὶ ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν τοιαύτην ὑπῆρχον τόσαι θέσεις, ὥστε ἐσημειώθησαν καὶ κενά. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπῆρχον παιδιὰ διὰ νὰ ἀποσταλοῦν.

§73Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἦτο ἡ κακὴ ὀργάνωσις, δι’ αὐτὸ δὲν ὑπῆρξεν ἡ προθυμία. Ἔγιναν δηλητηριάσεις καὶ καταχρήσεις τροφίμων. Ἐπὶ πλέον, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι μὲ 11 δραχμὲς ποὺ διατίθενται διὰ σιτηρέσιον, τοῦτο δὲν εἶναι ἱκανοποιητικόν.

§74Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Οἱ ἀριθμοί σας δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Κάθε παιδὶ στοιχίζει 35 δραχ. ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 25 εἶναι διὰ σιτηρέσιον. Σεῖς, δὲν θέλετε νὰ ὑπολογίζετε τὰ ὅσα δίδονται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν.

§75Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Αἱ 11 δραχμὲς δι’ ἕνα ἄρρωστο παιδὶ δὲν εἶναι τίποτα, ἔστω καὶ μὲ ἐπὶ πλέον τὰ τρόφιμα. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ διατροφὴ τῶν παιδιῶν εἰς τὰς κατασκηνώσεις, δὲν εἶναι πλήρης. Ἐγὼ ἐπῆγα καὶ εἶδα νὰ τοὺς δίδουν ἕνα πιάτο παλαμίδα. Αὐτὸ τὸ φαΐ, δὲν εἶναι κατάλληλο διὰ παιδιά. Θὰ πρέπει νὰ δίδεται στὰ παιδιὰ καὶ λίγη σαλάτα καὶ λίγο γλυκό. Γενικώτερα θὰ ἔπρεπε νὰ δίδεται εἰς τὰ παιδιὰ τροφὴ ποὺ βοηθεῖ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτῶν. Ἡ βάσις εἶναι νὰ ὑπάρξῃ κατάλληλος ὀργάνωσις διὰ τὰς κατασκηνώσεις, πρὸς τοῦτο δέ, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ πορίσματα τοῦ παρελθόντος. Τὰ παιδιὰ τῶν 7–18 χρονῶν στὴν Ἑλλάδα, εἶναι 2 ἑκατομμύρια περίπου καὶ ἐνῷ ὑπάρχουν 132 κατασκηνώσεις μόνιμοι καὶ ἡμιμόνιμοι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας —ἐξ ὧν πολλαὶ ἐλειτούργησαν τὸ 1958 μόνον μίαν περίοδον— καὶ 65 τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, δὲν ἀξιοποιήθησαν δυστυχῶς. Πολλαὶ κατασκηνώσεις τὸ 1958 ἦσαν κλεισταὶ ἢ ἐλειτούργησαν μόνον μίαν περίοδον καὶ τοῦτο, διότι περικόπησαν τὰ κονδύλια τῶν Ὑπουργείων Προνοίας καὶ Παιδείας κατὰ τὸ ½. Εἶναι πράγματι λυπηρὸν νὰ ὑπάρχουν κατασκηνώσεις καὶ νὰ εἶναι κλεισταί. Αἱ κατασκηνώσεις δέχονται παιδιὰ ἡλικίας 7–12 ἐτῶν διὰ τὴν προσχολικὴν ἡλικίαν καὶ διὰ τὴν ἡλικίαν 12–18 οὐδεμία λαμβάνεται πρόνοια. Τὰ παιδιὰ τῶν Γυμνασίων τῆς Ἑλλάδος, ἀνέρχονται εἰς 192 χιλιάδες, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται τὰ φοιτῶντα εἰς νυκτερινὰ σχολεῖα καὶ τὰ ἐργαζόμενα ἢ τὰ ἀγροτόπαιδα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατος ἡ συμμετοχή των εἰς κατασκηνώσεις, λόγῳ ἐλλείψεως 15)θημέρου κοινῆς ἀδείας κατ’ ἔτος. Ἐγένετο ἔκκλησις εἰς τοὺς ἐργοδότας νὰ δώσουν ἀδείας, διὰ νὰ ἠμπορέσουν τέτοια παιδιὰ νὰ πᾶνε εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν διαφόρους προτάσεις, κατὰ τὸ 1956, εἰς τὴν τότε ὑπουργὸν κ. Τσαλδάρη, διὰ νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα πρακτικὰ μέτρα. Δηλαδὴ νὰ χρησιμοποιηθοῦν κατάλληλα διδακτήρια παραθαλασσίων καὶ ὀρεινῶν χωρίων ὡς κέντρα καὶ πῶς πρέπει νὰ διατηρηθῇ τὸ κατασκηνωτικὸ ὑλικό. Τότε, τὸ Ὑπουργεῖον Ἀμύνης ἀπήντησεν εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν, ὅτι εὐχαρίστως θὰ παρεῖχεν ὅσην συνδρομὴν ἠδύνατο καὶ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῶν ἐνόπλων δυνάμεων θὰ ἐπέτρεπον, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Δυστυχῶς, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀπέρριψαν τὰς προτάσεις αὐτάς. Θὰ ἠμποροῦσαν μὲ τὰ τρόφιμα, τὰ ὁποῖα διέθετον καὶ μὲ ἕνα ποσὸν 100 ἑκατ. δραχμῶν, νὰ στείλουν καὶ 300 χιλιάδες παιδιὰ εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Ἡ πρότασις ἀπερρίφθη καὶ τελικῶς παρέμεινεν ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς εἴπω παρακάτω. Κατὰ τὴν κατασκηνωτικὴν περίοδον 1955–1956 ἐστάλησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας 50.000 μαθηταί. Τὸ 1956–57 ἐστάλησαν 26.000 μαθηταί. Τὸ κονδύλιον τοῦ 1955–56 ἀνήρχετο εἰς 26.000.000 καὶ τὸ 1956–57 εἰς 13.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ 1955 ἀπέστειλε 38150 παιδιά, τὸ 1956 34.000 παιδιά, τὸ 1957 22.000 παιδιὰ καὶ τὸ 1958 20.000 παιδιά. Τὸ κονδύλιον ἐμειώθη ἀπὸ 13.000.000 εἰς 7.000.000. Τὸ ἡμερήσιον ἐφόδιον γιὰ κάθε παιδὶ ἦτο 11 δραχ. διὰ τὰ ἄρρωστα καὶ 12 δραχ. διὰ τὰ ἐργαζόμενα. Τὸ Κράτος παραχωρεῖ καὶ ὡρισμένες ποσότητες τροφίμων, τυρί, γάλα. Τὸ ποσὸν ὅμως αὐτό, θεωρεῖται ἀνεπαρκές.

§76Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον λέγετε σὰν αὐτὰ ποὺ ἀνέφερα, μὴ λέγετε μόνον τυρί, γάλα, ἄλευρα, ρύζι, ζάχαρι. Τί θέλετε παραπάνω;

§77Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἐκτὸς ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀποστέλλουν εἰς τὰς κατασκηνώσεις παιδιὰ τὸ Ι.Κ.Α., οἱ Δῆμοι Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Ζωγράφου. Ἐπίσης ἕνας ἱκανοποιητικὸς ἀριθμὸς παιδιῶν στέλλεται εἰς τὰς ἐξοχὰς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ διαφόρους ὀργανώσεις, ἀπὸ τὸν ΟΤΕ κλπ. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ἄξια προσοχῆς εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὸ 1952 δίδει ἕνα μικρὸν χρηματικὸν ποσὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, διὰ νὰ συμπεριλαμβάνωνται εἰς τὰς κατασκηνώσεις του ἕνας ἀριθμὸς παιδιῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἐργαζομένων. Κατὰ τὸ 1957, διέθεσεν 7.500.000 δραχμὰς δι’ ἀποστολὴν 16.500 παιδιῶν καὶ τὸ 1958 ἐστάλησαν ἀπὸ τὸ ΙΚΑ 24.000 παιδιὰ ἠσφαλισμένων καὶ ἐργαζομένων. Αὐτὸς ὁ ἀριθμός, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, μέσα εἰς τὸν ἀριθμὸν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§78Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι, ἐπὶ πλέον.

§79Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι διέθεσε τὰ χρήματα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Προνοίας καὶ Παιδείας, τὰ ὁποῖα εἶχον ἤδη ἐγκαταστάσεις καὶ μηχανισμὸν ἕτοιμον νὰ περιλάβουν αὐτὰ τὰ παιδιά. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι τὰ Ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Προνοίας ἠλάττωσαν τὰ κονδύλια διὰ τὴν προσπάθειαν τὴν ἰδικήν των καὶ περιθάλπουν τὰ παιδιὰ εἰς βάρος τοῦ ΙΚΑ. Τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις, τὰ μετέθεσαν εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἠσφαλισμένων. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἀπόρων παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰς κατασκηνώσεις, ἐξ αἰτίας τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ. Ἦτο δυνατὸν νὰ πᾶνε ὅλα τὰ παιδιά, ἐὰν ὑπῆρχον καὶ αἱ τρεῖς κατασκηνωτικαὶ περίοδοι ἐν λειτουργίᾳ. Τὸ 1958, αἱ κατασκηνώσεις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἐλειτούργησαν μόνον μίαν κατασκηνωτικὴν περίοδον. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις, νὰ ὑπάρχουν ὡραιότατα σημεῖα τῆς χώρας, ποὺ νὰ ἠμποροῦν νὰ δεχθοῦν ἄπορα παιδιὰ ἐργαζομένων καὶ νὰ παραμένουν κλειστὲς αἱ ἐγκαταστάσεις αὐτές, ὅπως συνέβη τὸ 1958. Ἐπίσης, δὲν εἶναι παραδεκτὸν καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλή μας νὰ λύσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νομοθετικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνοῦνται εἰς τὰ ἐργαζόμενα παιδιὰ τὴν δεκαπενθήμερον ἄδειαν ἀναψυχῆς ποὺ εἶναι δικαίωμα, εἶναι κατάκτησις ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος ἡ 15θήμερος ἄδεια διακοπῆς τῆς ἐργασίας. Εἰς τὰ παιδιὰ τῆς ἡλικίας αὐτῆς πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ξεκουραστοῦν καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὰς δυνάμεις των, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συνεχίσουν τοὺς ἑπομένους μῆνας τὸ ἔργον τους. Ὅταν διαβάζουμε στατιστικές, ὅτι οἱ νέοι τῆς Γαλλίας εἶναι πιὸ ὑψηλοί, πιὸ δυνατοί, αὐτὸ σημαίνει ὅτι αὐτοὶ τρῶνε βούτυρο, ἀναπαύονται καὶ γυμνάζονται. Καταλαβαίνετε γιατὶ τὰ παιδιὰ τὰ δικά μας εἶναι κατσιασμένα ἀπὸ τὴν ἐργασία καὶ τὸν μόχθο. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡμεῖς ὅλοι, νὰ ζητήσωμεν, ὅπως τὰ παιδιὰ κατακτήσουν αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν κατασκηνώσεων καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας, ἁπλῶς θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος, ὅτι πολλὰ ἔκτροπα παρουσιάσθησαν τὰ δύο τελευταῖα χρόνια καὶ δραπετεύσεις παιδιῶν καὶ κλοπὲς εἰς τὰς κατασκηνώσεις ἔγιναν, ποὺ σημαίνουν, ὅτι καὶ ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ ἐποπτεία δὲν εἶναι ἀρτία. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι θέμα ποὺ θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἰδοῦμε ἀφ’ ἧς στιγμῆς υἱοθετήσουμε τὴν ἄποψιν, ὅτι οἱ παιδικὲς κατασκηνώσεις ἀποτελοῦν μίαν ζωτικὴν βοήθειαν πρὸς τὴν ἑλληνικὴν οἰκογένεια καὶ τὴ νέα γενεά. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ αὐτὴ θὰ προβοῦμε εἰς τὴν καλύτερη ὀργάνωση τῶν κατασκηνώσεων. Ἀπασχόλησα τὴ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων διότι τὸ θεωροῦμε σοβαρό. Ὅλοι γνωρίζουμε, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῶν ἐργαζομένων στὴ χώρα μας εἶναι μηδαμινό. Ἡ οἰκογένεια ἡ Ἑλληνικὴ ὄχι μόνον δὲν μπορεῖ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους δι’ ἕνα παραθερισμό, ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιήσῃ οὔτε τὸ σύνολον τοῦ προϋπολογισμοῦ της. Αἱ στατιστικαὶ καταστάσεις καὶ τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος καὶ ἄλλων Ὀργανώσεων, ὁμιλοῦν εὐγλώττως περὶ τῆς δυστυχίας τῆς ἐργαζομένης οἰκογενείας. Ἐξ αὐτῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων, δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τοὺς ὑποαπασχολουμένους καὶ τοὺς ἀνέργους, διότι δι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει μέτρον συγκρίσεως, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰς ἐργαζομένας οἰκογενείας καὶ λέγομεν, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν ὑπολείπεται κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τῆς οἰκογενείας. Ὅταν ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ποὺ ἔχομεν ἐξαιρετικὰ τοπία διὰ τὴν ἀνάπαυσιν καὶ τὴν ξεκούρασιν καὶ ὅταν ἔχωμεν ὡς δεδομένον, ὅτι αἱ περισσότεραι οἰκογένειαι δὲν δύνανται νὰ διαθέτουν οὐδὲ τὸ εἰσιτήριον ἐκδρομῆς διὰ τὰ παιδιά των, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ ἰδιαιτέρα φροντὶς διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν κατασκηνώσεων ὅπως ἀκριβῶς γίνεται εἰς ὅλον τὸν πολιτισμένον κόσμον. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. βουλευταί, ὅταν πλησιάζῃ ἡ ἡμέρα τοῦ παιδιοῦ νὰ γιορτάζωμε καὶ νὰ ὑπερθεματίζωμε διὰ τὴν βοήθειαν τῶν παιδιῶν, καὶ ὅταν ἐρχώμεθα εἰς τὴν πρᾶξιν νὰ λησμονῶμεν τὰ λεχθέντα. Τὰ δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ νὰ γίνουν πράξεις. Δυστυχῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ παιδὶ εἶναι ἐγκαταλελειμμένον. Εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν νὰ καταβληθῇ κάθε φροντὶς διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν τῶν κατασκηνώσεων. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι ἡ ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησις ἦλθεν πρὸ τῆς περιόδου τῶν κατασκηνώσεων καὶ δίδεται τοιουτοτρόπως εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ διαθέσῃ ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα κονδύλια ὥστε καὶ αἱ ὑπάρχουσαι ἐγκαταστάσεις κατασκηνώσεων νὰ ἀξιοποιηθοῦν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς χώρας νὰ ἐπεκταθοῦν. Εἶναι ἀνάγκη καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Ἑστία νὰ ὀργανώσῃ κατασκηνώσεις χωρὶς νὰ ἐξαιροῦνται τούτων τὰ παιδιὰ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Νομίζομεν, ὅτι εἰς τὰς κατασκηνώσεις θὰ πρέπει νὰ ἀποστέλωνται παιδιὰ μέχρι 18 ἐτῶν. Ἐπίσης νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἑνοποιήσεως ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὰς κατασκηνώσεις, διότι πλειστάκις παρετηρήθη σύγκρουσις ἁρμοδιοτήτων. Περιθώρια ἀναμονῆς, κ. βουλευταί, δὲν ὑπάρχουν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἐπισωρεύσῃ μεγαλυτέρους κινδύνους εἰς τὴν νεολαίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§80Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Ἡ κ. συνάδελφος, πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ὅτι ὑπῆρξε περίπτωσις ποὺ εἰς τὰ παιδιὰ ἐδόθησαν ἀντὶ ἄλλης τροφῆς, ζωοτροφαί. Αὐτὸ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν καὶ ἐρωτῶ ἐὰν τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ συνέβη.

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ ἑξῆς συμβαίνει, κ. συνάδελφε. Ἡ κ. συνάδελφος, ἀνέγνωσεν ἓν ψήφισμα, δὲν γνωρίζω ποίων ἀνθρώπων. Ζωοτροφὰς ὅμως λέγοντες κατὰ πρῶτον λόγον ἐννοοῦμεν τὴν βαμβακόπιτταν καὶ ἡ βαμβακόπιττα δὲν τρώγεται ὅσο καὶ νὰ θέλῃ κανείς.

§82Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Εἶναι καὶ τὸ καλαμπόκι καὶ ἡ βρώμη, κ. ὑπουργέ.

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ καλαμπόκι ἀποτελεῖ βασικὴν τροφὴν τῶν Ἑλλήνων.

§84Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἔπειτα σᾶς πληροφορῶ, κ. ὑπουργέ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ψηφίσματος ἀνωνύμων ἀνθρώπων, ἀλλὰ περὶ ψηφίσματος 49 δασικῶν συνεταιρισμῶν, τὰ τέκνα τῶν ὁποίων πεινοῦν. Ἐξ ἄλλου καὶ ἀπὸ τὴν δικήν σας περιφέρειαν γνωρίζετε ἐὰν πεινοῦν οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί.

§85Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τί συμβαίνει εἰς τὴν περιφέρειάν μου, τὸ γνωρίζω πολὺ καλά. Σεῖς μόνον δὲν γνωρίζετε ποῖαι εἶναι αἱ ζωοτροφαί.

§86Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ γίνεται συζήτησις περὶ τῆς διατροφῆς τῶν Ἑλληνοπαίδων, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰδῶν πρώτης ποιότητος, ὡς εἶναι τὸ βούτυρον, γάλα, αὐγά, κρέας κλπ., ἡ Ἑλλὰς ἔρχεται τελευταία μεταξὺ τῶν πολιτισμένων κρατῶν τῆς Εὐρώπης, ὡς ἐξάγεται ἀπὸ ἐπισήμους στατιστικὰς τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ διατροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰδικώτερον, βέβαια, τοῦ τμήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει πολὺ μεγαλυτέραν ἀνάγκην...

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπειδὴ ἠμφισβήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸ ὀλίγου αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἡ κυρία Θανασέκου, ὅτι οἱ πληθυσμοὶ τρώγουν κτηνοτροφάς, δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, ποὺ δὲν ἔχει καὶ τόση πολὺ ἀνάγκη, κατεκλύσθησαν κυριολεκτικῶς τὰ πρατήρια ἀπὸ ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὰς κτηνοτροφὰς διὰ νὰ τὰς φάγουν.

§88Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀπὸ τί ἀποτελοῦνται αἱ κτηνοτροφαί;

§89Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι.

§90Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς τῆς Ἑλλάδος, τὸ καλαμπόκι εἶναι ὁ ἄρτος, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλετε νὰ συνεννοούμεθα καὶ νὰ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ δεδομένων. Ὅταν, πρὸ ὀλίγου καιροῦ, ἐγεννήθη ζήτημα, τί τροφαὶ θὰ σταλοῦν εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, διότι, ὡς γνωρίζετε, ἡ Κυβέρνησις καθ’ ἕκαστον ἔτος τροφοδοτεῖ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς τελείως δωρεάν, αἱ περισσότεραι ὀρειναὶ περιοχαὶ ἐζήτησαν καλαμπόκι.

§91Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῆς διατροφῆς θὰ ἐπανέλθω, διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ διατροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν ἀπὸ ἀπόψεως θερμίδων, καλύπτεται περίπου ὁλοκληρωτικῶς, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν εἰς ποιότητα τροφῶν, παραμένει κατὰ τὰ 80% καθυστερημένη, δηλ., δὲν περιέχει ἱκανοποιητικὸν ἀριθμὸν ζακχάρων καὶ λευκωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι βασικὴ τροφή, διὰ μὲν τὰ παιδιὰ διὰ τὴν κανονικήν των ἀνάπτυξιν, διὰ δὲ τοὺς ἐνήλικας, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀμυντικῶν των δυνάμεων, οὕτως ὥστε νὰ ἀνθίσταται εἰς τὰ νοσήματα καὶ ἰδίως κατὰ τῆς φυματιώσεως.

§92Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὴν Βαλκανικὴν Χερσόνησον, ἡ διατροφὴ τῶν Ἑλληνοπαίδων εἶναι ἀνωτέρα ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν.

§93Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, ποὺ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ὁμολογήσω, διότι διαφωνοῦν οἱ ἀριθμοί.

§94Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὴν Βουλγαρίαν, τὴν Ρουμανίαν καὶ τὴν Ἀλβανίαν, ἡ διατροφὴ τῶν παιδιῶν εἶναι πολὺ κατωτέρα τῆς διατροφῆς τῶν Ἑλληνοπαίδων.

§95Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ συμφωνήσω μαζί σας, ἀπὸ ἐθνικὸν ἐγωϊσμόν, δυστυχῶς, ὅμως, ἡ ἀδυσώπητος γλῶσσα τῶν ἀριθμῶν μᾶς διαψεύδει. Ἀποτελοῦμε τὸν πυθμένα μεταξὺ τῶν πολιτισμένων χωρῶν, μηδὲ τῶν Βαλκανικῶν ἐξαιρουμένων, εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν τροφῶν ὑψηλῆς βιολογικῆς ἀξίας, δυστυχῶς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἔχομεν καθῆκον, ὅλοι, οἱ ὁποῖοι νομοθετοῦμεν, νὰ φροντίσωμεν νὰ βελτιωθῇ ἡ διατροφὴ τοῦ παιδιοῦ. Πέραν τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον τίθεται σήμερον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸ θέμα τῆς κατασκηνωτικῆς προστασίας, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον ἀντιμετωπίζεται περισσότερον ἀπὸ ψυχολογικῆς πλευρᾶς καὶ ὀλιγώτερον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς καθ’ ἑαυτὸ ὑγιεινῆς. Ὅπως γνωρίζετε, καθ’ ὅσον ἰσχύει σήμερον, εἰς τὰς κατασκηνώσεις παραλαμβάνονται παιδιὰ ἀπὸ ἡλικίας 7 ἕως 14 ἐτῶν, δημιουργεῖται δὲ αὐτομάτως εἰς τὸν κάθε ἕνα μας τὸ ἐρώτημα, ἆρα γε τὰ παιδιὰ μέχρις 7 ἐτῶν δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς; Δὲν θὰ πρέπει καὶ αὐτὰ τὸ καλοκαίρι νὰ πᾶνε νὰ ἀναπαυθοῦν; Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι ἔχουν ἀνάγκην καὶ μάλιστα αὐταὶ εἶναι αἱ ἡλικίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐπαθέστεροι εἰς τὰς ἀτμοσφαιρικὰς ἀκρότητας τοῦ καλοκαιριοῦ, δηλαδὴ εἰς τὴν μεγάλην ζέστην. Δημιουργεῖται, λοιπόν, εἰς τὴν χώραν μας τὸ εἰδικὸν πρόβλημα, τί θὰ κάμουν τὰ παιδιά μας τὸ καλοκαίρι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μεγάλης ζέστης, ἡ ὁποία ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ ἔρευνα τῆς ἐπιστήμης καὶ ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ ὅλη οὕτως εἰπεῖν προσφορὰ τῆς ἐπιστήμης, ποὺ μᾶς δίδει στοιχεῖα ἡ Στατιστική, ἡ ζέστη τοῦ καλοκαιριοῦ ἀποτελεῖ ἕνα ἐπικίνδυνον παράγοντα διὰ τὴν ὑγείαν τῶν παιδιῶν. Φαντασθῆτε τὰς ἡμέρας τοῦ καλοκαιριοῦ μὲ θερμοκρασίαν 30, 35, 40 βαθμῶν ὑπὸ σκιάν, τὰ παιδιὰ αὐτὰ στριμωγμένα εἰς σπίτια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι φτιαγμένα διὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν αὐτὴν τὴν ζέστην, ἢ σπίτια μὲ τσιμεντόπλακες διὰ τὴν καλλιτέραν περίπτωσιν, διότι πολλάκις ὑπάρχουν καὶ παράγκες καὶ τενεκεδένιοι οἰκισμοί. Ὑπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα διὰ τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, πρόβλημα διὰ τὸν Πειραιᾶ, διὰ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐν γένει διὰ τὰς πόλεις ἐκείνας, ποὺ δυσκολώτερον ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐξοχήν. Ὑπάρχει πρόβλημα, διότι ξεύρομεν, ὅτι ἡ βρεφικὴ θνησιμότης κατὰ τοὺς καλοκαιρινοὺς μῆνας 10πλασιάζεται. Βέβαια, τὰ τελευταῖα χρόνια, μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ἀντιβιοτικῶν, κἄπως τὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίσθη, ἀλλὰ ὄχι ἐν τῇ καθολικότητί του. Ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα, πῶς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας θὰ τὰ λάβουν, ὥστε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα ἐν τῇ ὁλότητί του. Τὸ ἐὰν αἱ περυσιναί, ἢ προπέρυσιναι κατασκηνωτικαὶ ἐγκαταστάσεις ἦσαν καλλίτεραι οἷαι αἱ σημεριναί, ἢ ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν παιδιῶν τὰ ὁποῖα θὰ πᾶνε εἰς τὴν κατασκήνωσιν, θὰ εἶναι μεγαλύτερος. Αὐτὸ δὲν ἔχει τόσον μεγάλην σημασίαν, ὅσην σημασίαν ἔχει, τὸ πῶς θὰ συλλάβωμεν τὸ πρόβλημα αὐτό. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν παιδικῶν ἐξοχῶν καὶ κατασκηνώσεων, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο, μέχρι στιγμῆς ἔχει ἀντιμετωπισθῆ μᾶλλον ἀπὸ ψυχαγωγικῆς πλευρᾶς καὶ ὀλιγώτερον ἀπὸ ὑγειονομικῆς πλευρᾶς. Διότι, καὶ ἡ ἔκτασις τῆς παρεχομένης προστασίας καὶ ἡ διάρκεια δὲν ἀντιμετωπίζουν τὸ πρόβλημα. Αἱ κατασκηνώσεις περιλαμβάνουν παιδιὰ ἀπὸ 7 μέχρι 14 ἐτῶν, παραβλέπονται, ὅμως τὰ μέχρι 7 ἐτῶν παιδιά, ὡσὰν νὰ μὴ ἔχουν καὶ αὐτὰ ἀνάγκην ἐξοχῆς διὰ νὰ ἀποφύγουν τοὺς κινδύνους τῆς μεγάλης ζέστης τοῦ καλοκαιριοῦ καὶ δημιουργεῖται τὸ πρόβλημα, τί θὰ γίνουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ μὲ τὴν μεγάλην καλοκαιρινὴν ζέστην, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ ἔρευνα τῆς Ἐπιστήμης καὶ ἡ στατιστική, παρουσιάζονται οἱ μεγαλύτεροι κίνδυνοι διὰ τὴν ὑγείαν τῶν παιδιῶν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἰδιαιτέρου συντελεστοῦ τῆς ὑγείας τοῦ παιδιοῦ, προκειμένου διὰ τὰς μεγαλυτέρας, ἀλλὰ καὶ μικροτέρας πόλεις, ὅπου δυσκολώτερον ἔρχονται τὰ παιδιὰ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν φύσιν. Ὑπάρχει πρόβλημα ἀντιμετωπίσεως τῶν συνθηκῶν πού δημιουργοῦν οἱ καύσωνες τοῦ θέρους κατὰ τὴν περίοδον τῶν ὁποίων ἡ θνησιμότης τῆς βρεφικῆς ἡλικίας δεκαπλασιάζεται. Βεβαίως, ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τοῦτο μὲ τὰ ἀντιβιοτικά, ἀλλ’ ὄχι ἐξ ὁλοκλήρου. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας θὰ πρέπει νὰ συντονίσῃ τὰ μέτρα του, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος ἐν τῇ ὁλότητί του. Διότι αἱ βελτιώσεις τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ των, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχουν καὶ τόσον μεγάλην σημασίαν, ἀπὸ τὴν σημασίαν ποὺ ἔχει τὸ πῶς συλλάβωμεν ἐν τῇ ὁλότητί του τὸ πρόβλημα αὐτό. Βεβαίως, κατ’ ἀρχὴν εἶναι πρόβλημα οἰκονομικόν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν ἐξοχικὸν παραθερισμὸν καὶ τὸ βρέφος καὶ τὸ μικρὸ παιδὶ μέχρι 7 ἐτῶν καὶ τὸ ἐργαζόμενον παιδὶ ἀκόμη. Διὰ τὸν συντονισμὸν τοῦ ὅλου θέματος θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ μία ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ὡραρίου ἐργασίας κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας, ὁπότε εἶναι πολὺ πιθανὸν ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν μὲ τὰς ἰδίας οἰκονομικὰς δυνάμεις νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα τοῦ παραθερισμοῦ, ἐὰν ἔχουν ἀπαλλαγῆ τῆς ἀπογευματινῆς ἐργασίας, ὁπότε δὲν θὰ εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ ἐπανέλθουν τὸ ἀπόγευμα εἰς τὴν πόλιν. Ἐπιβάλλεται ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ὡραρίου ἐργασίας πρὸς τὰς κλιματολογικὰς συνθήκας τῆς χώρας. Πέραν τούτου, θὰ πρέπει διὰ τὰ ἐργαζόμενα παιδιά, διὰ νὰ δύνανται νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις νὰ χορηγῆται ἄδεια διακοπῆς τῆς ἀπογευματινῆς ἐργασίας. Περαιτέρω, πρέπει νὰ γίνῃ συντονισμὸς εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ παρατηρῆται αὐτὴ ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία παρατηρεῖται σήμερον μεταξὺ τῶν κατασκηνώσεων τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν κατασκηνώσεων ἄλλων ὀργανισμῶν, διαφορὰν ὡς πρὸς τὰ διατιθέμενα μέσα διὰ νὰ μὴ αἰσθάνωνται τὰ παιδιὰ μίαν διάκρισιν καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν διατροφήν. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὁ συντονισμὸς ὄχι διὰ τὴν ὑποβίβασιν τοῦ ἐπιπέδου ἀλλὰ διὰ τὴν εὐθυγράμμισιν. Θὰ πρέπει, μάλιστα, ἡ συντονιστικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της πρὸς τὰ συστήματα ὀργανώσεως τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων ὑπὸ τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν, διότι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸς ἀλληλοβοήθειαν ἔχει δώσει καρποὺς καλούς. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ διάφορα ἐκδρομικὰ ὀρειβατικὰ καὶ λοιπὰ σωματεῖα διὰ νὰ ἴδητε τὴν δρᾶσιν των εἰς τὸν τομέα τῆς ἀλληλοβοηθείας. Τὰ ἐν λόγῳ Σωματεῖα διαθέτουν τεραστίαν πεῖραν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν καὶ ἔχουν μονίμους ἐγκαταστάσεις διὰ τὰ μέλη των. Εἰς τὰ Σωματεῖα αὐτά, καὶ εἰς τὰς κατασκηνώσεις των εἶναι δυνατὸν νὰ συμμετάσχουν καὶ μὴ μέλη των ἀντὶ μικροῦ ἀντιτίμου. Θὰ ἤθελα, συνεπῶς, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, νὰ προσέξουν τοὺς Συλλόγους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς προσφέρουν ἀκόμη καὶ ὑλικὴν παροχήν, ὅπως εἶναι ἡ παροχὴ ὑδρεύσεως καὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ, θέμα μέγα καὶ σοβαρόν. Ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ἐξ ὅσων ἀνέφερον, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχει τεράστιον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται διὰ τοὺς ἐργαζομένους κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας εἰς τὴν χώραν μας. Ἐὰν ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτὴ ξεκινήσωμεν, τότε ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους εἶναι νὰ προσέξῃ τὰς κατασκηνώσεις, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ψυχαγωγίας, ἀλλὰ ἐν τῇ ὡλοκληρωμένῃ ὀργανώσει των καὶ εἶναι ὡς ἐκ τούτου ἀναγκαῖον νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, μία ὡλοκληρωμένη ὑπηρεσία συντονισμοῦ, διὰ νὰ δώσῃ συντόμως καὶ θετικὰς λύσεις εἰς τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Ἡμεῖς, δι’ ὅσων εἴπομεν, ἐλαχίστας λύσεις μόνον ἀνεφέραμεν. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν ἴσως εἶναι ἐφαρμόσιμοι καί τινες ὄχι. Ἴσως δέ, νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι ὡς πρόβλημα, ἐὰν τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εὑρεθοῦν αἱ πρέπουσαι λύσεις εἰς τὸ θέμα τῆς παιδικῆς προστασίας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου ἔχει τὸν λόγον.

§97Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, οἱ δύο συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ, μπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐξήντλησαν τὸ θέμα εἰδικὰ διὰ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις, τόσον ἐκτενῶς, ὥστε ἐσκέφθην πρὸς στιγμὴν νὰ μὴ ὁμιλήσω. Ἀνέβηκα ὅμως εἰς τὸ Βῆμα, διότι θέλω νὰ κάμω μίαν γενικὴν τοποθέτησιν τοῦ προβλήματος μέσα στὸ ὡλοκληρωμένο ἐκπαιδευτικό μας σύστημα. Καὶ διὰ νὰ ἐπιτύχω αὐτό, θὰ κάμω μερικὲς διαπιστώσεις καὶ θὰ θέσω μερικὲς γενικὲς ἀρχές. Δὲν φαντάζομαι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὑγείαν καὶ τὴν μόρφωσιν τῶν παιδιῶν τῆς Πατρίδος μας. Δὲν φαντάζομαι νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸν τρόπον λειτουργίας τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ πᾶμε βαθύτερα καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν τὰ αἴτια, ὥστε, ἐὰν ἠμποροῦμεν, νὰ τὰ διορθώσωμεν διὰ νὰ δοθῇ ἡ λύσις εἰς τὸ πρόβλημα αὐτό. Καὶ ἡ πρώτη μου διαπίστωσις εἶναι, ὅτι ἡ παιδεία μας καὶ λέγω τοῦτο εἰλικρινῶς καὶ ὄχι ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, εἶναι ἀντιλαϊκή. Δὲν εἶναι παιδεία, ποὺ θέλει νὰ ἐξυψώσῃ τὸν λαόν.

§98Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Τί σχέσιν ἔχει ἡ ἐκπαίδευσις μὲ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις. Παρακαλῶ νὰ εἰσέλθητε εἰς τὸ θέμα. Ἤδη, ἐκουράσθη ἡ Βουλή.

§99Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Εἶμαι ἐλεύθερος, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω;

§100Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐντὸς τοῦ θέματος, ὅμως, κ. συνάδελφε.

§101Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Νὰ μὲ συγχωρῆτε, κ. ὑπουργέ. Δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μὲ κρίνετε σεῖς. Εἶμαι ἐκπαιδευτικὸς καὶ τὸ γνωρίζω.

§102Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μὰ ἐὰν ἤκουσα καλῶς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος σᾶς εἶπε, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§103Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐὰν ἦτο ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας....

§104Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἔχετε θέμα τὴν Παιδείαν, ἀλλὰ τὰς κατασκηνώσεις.

§105Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀφορᾷ καὶ τὸν ὑπουργὸν Παιδείας ἡ ἐπερώτησις.

§106Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αἱ κατασκηνώσεις καὶ ὄχι τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος.

§107Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θέλω νὰ ἀναμιχθῶ, ἀλλὰ αἱ κατασκηνώσεις ἀφοροῦν καὶ τὸν ὑπουργὸν Παιδείας. Σᾶς βεβαίως, δὲν ἀφοροῦν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει Προεδρεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διακόψῃ τὸν ρήτορα καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἐκτὸς θέματος. Ἀλλὰ ὄχι ἐσεῖς.

§108Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πᾶς βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ Κανονισμοῦ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ εἶμαι παλαιότερος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πᾶς βουλευτής, ἔχει δικαίωμα, διακόπτων τὸν ρήτορα, νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἐκτὸς θέματος. Ἀναμφισβητήτως στρέφεται ἡ ἐπερώτησις καὶ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατασκηνώσεις, ὄχι τὸ πρόβλημα ἐκπαιδεύσεως τῆς Ἑλλάδος.

§109Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς ἐρωτῶ, εἶσθε εὐχαριστημένος σεῖς ἀπὸ τὴν παιδείαν καὶ ἀπὸ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις; Ποία εἶναι ἡ ριζικὴ λύσις ποὺ πρέπει νὰ ἀνευρεθῇ; Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς προσπαθῶ νὰ ἐπιτύχω διὰ τῶν ὅσων λέγω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπανέρχομαι καὶ ἐπειδὴ ἡ λέξις «παιδεία» πειράζει τὸν κ. ὑπουργόν, τὴν ἀλλάζω καὶ τὴν λέγω ἡ φροντίδα ποὺ ἐπιδεικνύει τὸ Κράτος διὰ τὸ παιδί, δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Καὶ ἡ στάσις ποὺ λαμβάνει τὸ Κράτος ἔναντι τοῦ παιδιοῦ διὰ τὴν ὑγιεινὴν ἀνάπτυξιν, τὴν μόρφωσίν του, τὴν ψυχαγωγίαν του κ.λ.π., δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Καὶ αὐτὸ γίνεται, διότι τὸ Ἑλληνόπουλο εἶναι ὑπόθεσις Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ ὄχι Δημοσίου Δικαίου. Βγαίνει, λοιπόν, ὡς συμπέρασμα ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, ὅτι τὸ Κράτος ὅ,τι κάμνει διὰ τὸ παιδί, τὸ κάμνει ὡς φιλανθρωπίαν, ὡς παραχώρησιν καὶ ὄχι ὡς ὑποχρέωσιν. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν θέλωμεν ἡ νέα γενεὰ νὰ ἀναπτυχθῇ σωματικὰ καὶ ψυχικά, θὰ πρέπει νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀφετηρίαν, ὅτι τὸ παιδὶ πρέπει νὰ γίνῃ ὑπόθεσις Δημοσίου Δικαίου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν πρόοδον, τὴν ὑγείαν καὶ τὴν μόρφωσίν του. Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ καταστῇ ὑποχρέωσις καὶ συνείδησις τοῦ Κράτους. Τὸ Κράτος πρέπει νὰ συνειδητοποιήσῃ τὰ ἀπαράγραπτα δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ. Καὶ εἶναι δικαίωμα τοῦ παιδιοῦ ἡ κανονικὴ ἀνάπτυξίς του, ἡ ὑγεία του, ἡ διατροφή του, ἡ μόρφωσίς του. Ἂν ξεκινήσωμεν, συνεπῶς, ἀπὸ τὴν ὀρθὴν αὐτὴν βάσιν, θὰ ἴδωμεν πόσον διαφορετικὸν δρόμον θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν σήμερον διὰ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις. Τὸ Κράτος ἔχει πρωταρχικὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ, διότι τὸ παιδὶ εἶναι ἡ ἐλπίδα μας, τὸ μέλλον τῆς φυλῆς μας. Ἐὰν ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτὴν ξεκινούσαμεν, θὰ βλέπαμεν πὼς τὸ ὅλον πρόβλημα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων δὲν δύναται νὰ λυθῇ μόνον μὲ τὰ ποσὰ τῶν πιστώσεων ποὺ διαθέτει ἡ Κυβέρνησις. Μία δεύτερη αἰτία, ἡ ὁποία εἶναι καὶ βασική, εἶναι ἡ πλάνη, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἀρετὴ διὰ τὸν Ἕλληνα εἶναι ἡ λιτότης. Εἶναι ἡ πλάνη πὼς ἐθνικὴ ἀρετὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ εἶναι ἡ λιτότης, δηλαδὴ ἡ πεῖνα, ἡ φτώχεια τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Νομίζω, πὼς πρέπει νὰ ἀποκηρύξωμεν τὴν πλάνην αὐτήν. Ἐθνικὴ ἀρετὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἱκανότητας, τὰς δεξιότητας καὶ τὴν μόρφωσιν καὶ τὴν σωματικὴν διάπλασιν τοῦ παιδιοῦ. Ἑπομένως, ἂν αὐτὲς τὶς δύο αἰτίες θελήσωμεν νὰ συλλάβωμεν εἰς τὸ βάθος των, θὰ ἴδωμεν πόσα πράγματα πρέπει νὰ κάμωμεν. Τότε, θὰ ἴδωμεν, ὅτι αἱ παιδικαὶ κατασκηνώσεις εἶναι ἕνα μικρὸ πρόβλημα μέσα εἰς τὰ τόσα προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸ παιδί. Κατόπιν τῶν ὅσων σᾶς ἀνέφερα, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ φθάσωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Ἐὰν σκεφθῶμεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ, τότε διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προστασία τοῦ παιδιοῦ, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ δι’ ὅλην τὴν ἡλικίαν τοῦ παιδιοῦ. Εἶναι πρωτάκουστον νὰ στέλλωνται διὰ 15 ἡμέρες εἰς παιδικὰς κατασκηνώσεις παιδιὰ ἡλικίας 7–14 ἐτῶν καὶ νὰ μὴ φροντίζωμεν διὰ τὰ παιδιὰ μικροτέρας ἢ μεγαλυτέρας ἡλικίας. Ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τὰ παιδιὰ τῆς προσχολικῆς ἡλικίας δὲν λαμβάνεται καμμιὰ ἀπολύτως μέριμνα. Ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ὑποδείξω μέτρα δι’ αὐτὴν τὴν ἡλικίαν. Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἀποστερούμενα τῶν πάντων μεταβαίνουν εἰς τὰ σχολεῖα καὶ παρατηροῦμεν τὸ φαινόμενον νὰ λιποθυμοῦν μέσα εἰς τὴν τάξιν, διότι ἔχουν φύγει νηστικὰ ἀπὸ τὸ σπίτι. Ἔπειτα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν πρόνοιαν διὰ τὸ παιδί, ὅταν χρόνον μὲ τὸν χρόνον λιγοστεύῃ κἄτι τὸ ὁποῖον ἔχει κατακτήσει τὸ παιδί. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ μαθητικὰ συσσίτια χρόνον μὲ τὸν χρόνον λιγοστεύουν. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα πρόθυμοι ὅλοι νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς κάθε μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ διὰ τὸ παιδί. Θὰ ἐπιθυμοῦσα, κ. ὑπουργέ, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν συνάδελφόν σας κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, νὰ φέρετε ἕνα νομοθέτημα προοδευτικόν, τὸ ὁποῖον θὰ λύῃ κατὰ τόπον ἱκανοποιητικὸν τὸ πρόβλημα τῶν μαθητικῶν συσσιτίων καὶ τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Διατί, κ. ὑπουργέ, ἔχετε διαλύσει τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ ἢ νὰ προτείνῃ μέτρα προστασίας τοῦ παιδιοῦ; Τὸ παιδὶ δὲν εἶναι οὔτε τῆς δεξιᾶς παρατάξεως, οὔτε τῆς ἀριστερᾶς. Τὸ παιδὶ εἶναι δι’ ὅλους μας, ἡ ζωὴ τῆς Πατρίδος μας. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπανασυστήσῃ τὴν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ παιδιοῦ καὶ γενικώτερον τὸ ἐκπαιδευτικόν μας πρόβλημα. Ἐπίσης θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Οἱ Δῆμοι ἐψήφισαν ὡρισμένας πιστώσεις διὰ συσσίτια καὶ κατασκηνώσεις τῶν παιδιῶν. Τὰς πιστώσεις αὐτὰς περιέκοψαν οἱ Νομάρχαι. Πρέπει νὰ συστήσητε μὲ αὐστηρὰν ἐγκύκλιον εἰς τοὺς κ. Νομάρχας ὄχι μόνον νὰ μὴ περικόπτουν τὰς πιστώσεις αὐτάς, ἀλλὰ νὰ τὰς ἐνισχύουν καὶ οἱ ἴδιοι. Καὶ τελευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ εἴπω, ἂς ὑψωθῶμεν ὅλοι μπροστὰ εἰς τὴν Α. Μ. τὸ παιδί. Ἂς κηρύξωμεν συναγερμὸν διὰ τὴν ὑγείαν διὰ τὴν σωματικήν του ἀνάπτυξιν καὶ διὰ τὴν μόρφωσιν τοῦ παιδιοῦ. Τὸ παιδί, εἶναι τὸ μέλλον τῆς φυλῆς μας. Ἂς τὸ ὁπλίσωμεν μὲ σῶμα γερὸ καὶ ψυχὴν ἀκμαίαν καὶ ὁ λαὸς θὰ ἀναγνωρίσῃ αὐτὲς τὶς πράξεις εἰς ὅλους ἡμᾶς, κύριοι συνάδελφοι.

§110ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ γνωρίσητε ἐὰν μετὰ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ δυνηθῶ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος ἐπειδὴ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι μὲ ἀνέφερον ὀνομαστί.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, εὐχαρίστως, θὰ ὁμιλήσητε. Ὁ κ. ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§112Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ κρατήσω πολὺ τὴν Βουλήν, διότι δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἔπρεπε νὰ λάβῃ τὸν δρόμον αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἔλαβε. Τὸ θέμα εἶναι κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ἐμείωσεν ἢ ὄχι τὰς ἀποστολὰς παιδιῶν εἰς τὰς παιδικὰς ἐξοχάς. Ὅταν δὲ ὁμιλοῦμεν περὶ παιδικῶν ἐξοχῶν, δὲν ἐννοοῦμεν, ὅπως νομίζω, ὅτι ὑπονοεῖ ἡ ἐπερώτησις, ὅτι πρέπει ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ ἀποσταλοῦν εἰς παιδικὰς ἐξοχάς. Ἀναμφισβητήτως, θὰ ἦτο τοῦτο τὸ ἰδεῶδες. Ἀλλὰ δὲν ἔχει τὰ μέσα ὁ τόπος αὐτὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν τοιαύτην ἀποστολήν. Νομίζομεν, ὅτι αἱ παιδικαὶ ἐξοχαὶ ἔγιναν, διὰ νὰ δώσουν τὴν δυνατότητα εἰς ὅλα τὰ παιδιὰ τὰ καχεκτικά, τὰ ἔχοντα ἀνάγκην καθαροῦ ἀέρος καὶ κἄποιας βελτιώσεως τῆς καταστάσεώς των, ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, καθ’ ἕκαστον θέρος νὰ μεταβαίνουν εἰς σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, ὅπου θὰ τοὺς παρέχεται καθαρὸς ἀέρας, τροφὴ καὶ κἄποια ψυχαγωγία. Μέχρι σήμερον, στατιστικαὶ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι τὰ παιδιά, τὰ ἔχοντα τοιαύτην ἀνάγκην, ἀνέρχονται εἰς 100 περίπου χιλιάδας. Μετ’ ἐκπλήξεως ἀνέγνωσα τὸν ἀριθμὸν τῶν 420 χιλιάδων, τὸν ὁποῖον, ἐπειδὴ οὐδεμία μοῦ ἐδόθη ἐξήγησις πόθεν ἠρύσθησαν οἱ ἐπερωτήσαντες, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι τελείως αὐθαίρετος καὶ φαντασιώδης. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὅλα τὰ στατιστικὰ δεδομένα, εἶναι, ὅτι τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς, ἀνέρχονται εἰς 100 χιλιάδας. Ἄνω τῶν 100 χιλιάδων παιδιῶν, καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἀποστέλλονται καὶ μεταβαίνουν εἰς παιδικὰς ἐξοχάς. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν ἐμείωσε τὰ προγράμματα τὰ ὁποῖα ἔχει, ἀλλά, ἀντιθέτως καλύπτει κατὰ τὸ δυνατὸν ὅλας τὰς ἀνάγκας. Ἔχω δὲ νὰ εἴπω, τὸ ἑξῆς περίεργον: Ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν κατασκηνωτικὸν ἔτος, κατὰ τὰς τρεῖς κατασκηνωτικὰς περιόδους, αἱ κατασκηνώσεις τοῦ ὑπουργείου Προνοίας δὲν συνεπληρώθησαν ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τὸν προβλεπόμενον, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας μας νὰ ἀνεύρωμεν παιδιά, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεύρομεν, τελικῶς, παρ’ ὅλας τὰς ἀναζητήσεις μας.

§113Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Μήπως χρειάζονται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων;

§114Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μὴ φοβῆσθε, κ. Λεονάρδε, δὲν θὰ ζητήσω ἀπὸ σᾶς πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Εἶσθε καὶ στρατηγὸς ἐν ἀποστρατείᾳ. Συνεπῶς, ἐσεῖς προσωπικῶς, δὲν ἔχετε ἀνάγκην τοιούτου πιστοποιητικοῦ. Περαιτέρω ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατασκηνώσεων ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν οὐδεμία κάμψις τῶν κατασκηνωτικῶν προγραμμάτων τῶν ὑπουργείων Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Παιδείας παρετηρήθη. Ἀντιθέτως, πάντοτε ἐκαλύφθησαν αἱ ὑφιστάμεναι ἀνάγκαι. Ἐλέχθη ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων, ὅτι εἰς τοὺς ὀρεινοὺς ἰδίως πληθυσμοὺς τὰ παιδιὰ ἔχουν πάθει ἀποβιταμίνωσιν καὶ τρέφονται μὲ κτηνοτροφάς. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι τοῦτο εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον καὶ ἀνακριβές. Θὰ μοῦ ἀντιπροτείνῃ ἡ ἀξιότιμος συνάδελφος τὴν διαμαρτυρίαν 49 συνεταιρισμῶν. Ἀλλὰ δὲν ἕπεται τὸ ὅτι μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα αἰτήματά των οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔθεσαν καὶ τὸ ζήτημα τῶν κτηνοτροφῶν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθές. Εἰς τὰς κτηνοτροφὰς περιλαμβάνεται καὶ ἡ βαμβακόπητα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τροφὴν διὰ τὸν ἄνθρωπον. Περιλαμβάνεται, ὅμως καὶ τὸ καλαμπόκι. Καὶ σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς πολλὰς τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν οἱ κάτοικοι προτιμοῦν τὸ καλαμπόκι ἀπὸ τὸ σιτάρι. Μᾶς εἶπον περαιτέρω οἱ ἐπερωτῶντες, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀντιλαϊκὴ καὶ ἐνῷ ὑπῆρχον δυνατότητες ἀξιοποιήσεως δὲν τὰς ἀξιοποίησαν εἰς τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον ἔπρεπε. Ἀλλὰ εἰς ἕνα τόπον, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκονομία εἶχε καταστραφῆ ἀπὸ ἕνα πόλεμο καὶ ἀπὸ ἕνα ἐπάρατον συμμοριτοπόλεμον καὶ τὴν οἰκονομίαν αὐτὴν καλεῖται νὰ ἀνορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἴδῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καλλιτέρας ἡμέρας, αἱ δυνατότητες πρέπει νὰ εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμέναι. Μεταξὺ τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιλέξῃ τὰς πλέον ἐπειγούσας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, σήμερον ἡ Κυβέρνησις καλύπτει ὅλα τὰ προγράμματα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων τῶν παιδιῶν τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην, πράττει πλήρως τὸ καθῆκόν της καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ οὐδεμία ἐπίκρισις. Εἶπον οἱ ἐπερωτῶντες, ὅτι ἡ τροφὴ εἰς τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις δὲν εἶναι καλὴ καὶ ὅτι τὸ σιτηρέσιον ἀνήρχετο εἰς 11 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Ἀπεσιώπησαν, ὅμως, οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τὴν ἀξίαν τῶν ἄλλων εἰδῶν τὰ ὁποῖα παρέχονται εἰς τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, γεγονὸς εἶναι, ὅτι κανένα παιδὶ δὲν ἔφυγε ἀπὸ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις χωρὶς νὰ ἔχῃ πάρει ἕνα πολὺ μεγάλο βάρος. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι ἔλαβον χώραν ἐκτροπαὶ εἰς τὰς διαφόρους παιδικὰς κατασκηνώσεις. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἀποστέλλωνται 100.000 παιδιὰ εἰς χιλιάδας κατασκηνώσεις, ἂν συμβῇ καὶ μία ἀτασθαλία εἰς μίαν κατασκήνωσιν, ἡ ὁποία ἀνακαλύπτεται καὶ ἐγκαίρως κολάζεται δὲν πρέπει δι’ αὐτὸ νὰ κατηγορῆται ὁλόκληρος ἡ ὀργάνωσις. Αἱ κατασκηνώσεις διευθύνονται ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ τέλειον, διότι τὸ τέλειον δὲν εἶναι ἀνθρώπινον. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν προΐστατο τούτου ἡ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λίνα Τσαλδάρη, ἡ ὁποία ἐπέδειξε μίαν θαυμασίαν προσήλωσιν εἰς τὸ θέμα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, ὄχι μόνον κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν νὰ μὴ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, ἀλλ’ ἀντιθέτως κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν αὐξήσεων καὶ βελτιώσεως τούτων, ὥστε νὰ καλύπτουν τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε πολλὰ διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων καὶ δι’ αὐτὸ ἀναγνωρίζεται ἡ προσπάθεια αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Λίνα Τσαλδάρη ἔχει τὸν λόγον.

§116ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριοι συνάδελφοι, εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, ὡς καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, διότι μοῦ ἐπέτρεψε παρὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ λάβω τὸν λόγον. Λυποῦμαι μόνον, διότι μὴ ἔχουσα ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι θὰ συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων σήμερον δὲν ἔχω μαζί μου τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὰ ὅσα οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτῶντες εἶπον. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸν τελευταῖον ὁμιλητήν, τὸν κ. Σωτηρίου, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε πολλά, πλὴν ὅμως περισσότερα διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν παρὰ διὰ τὰς κατασκηνώσεις. Ἠρώτησεν, ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν εἴμεθα εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις, ὡς αὗται ἐλειτούργησαν μέχρι σήμερον. Νομίζω, ὅτι ποτὲ δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι δι’ ὅ,τι γίνεται διὰ τὸ παιδί, καὶ πάντοτε πρέπει νὰ ἐπιδιώκωμεν τὸ καλλίτερον καὶ τὸ πληρέστερον. Τὸ θέμα τῆς παιδείας ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ὡς καὶ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν. Ὑπάρχει καὶ σχετικὴ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αἱ ἐκθέσεις μεγάλων ὀργανισμῶν καὶ γενικῶς ὅλους μᾶς ἀπασχολεῖ τὸ θέμα τῆς παιδείας. Ὁ κ. Σωτηρίου ὡμίλησεν ἐπίσης περὶ δικαιώματος τοῦ παιδιοῦ καὶ εἶπεν ὅτι ὅ,τι γίνεται διὰ τὸ παιδὶ δὲν πρέπει νὰ γίνεται ὡς παραχώρησις, ὡς γενναιοδωρία, δὲν εἶναι φιλανθρωπία. Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δέχομαι, ὅτι ὅ,τι κάμνω διὰ τὸ παιδὶ ἢ διὰ τὴν πρόνοιαν καὶ τοὺς συνανθρώπους, εἶναι φιλανθρωπία. Ἡ ἔκφρασις αὐτὴ εἶναι παρωχημένης ἐποχῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν σήμερον καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν, εἶναι κοινωνικὴ προστασία, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ κάμῃ καὶ τὴν κάμνει. Ἔχει γίνει δικαίωμα τῶν πολιτῶν ἢ μᾶλλον ἔχει γίνει κρατικὴ ὑποχρέωσις ἡ πρόνοια σήμερον, ἡ ὑγεία καὶ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν προστασίαν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν συνανθρώπων καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ παιδιοῦ. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους ὁμιλητάς, τὴν συνάδελφον κυρίαν Θανασέκου καὶ τὸν κ. Σπηλιόπουλον, ἐθίγησαν διάφορα θέματα. Κυρίως τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, τὸ ζήτημα τῆς διατροφῆς, τὰ ζητήματα τῆς ὀργανώσεως καὶ ζητήματα κυρίως συντονισμοῦ. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν, ὡς εἶπεν καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὁ φαντασιώδης ἀριθμὸς τῶν 2.000.000, ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ παιδιὰ ἀπὸ 0–18 ἐτῶν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἄπορα, εὔπορα, νήπια, νεογέννητα, μικρὰ, μεγάλα. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν διατροφήν των καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς ζωῆς των, διὰ τὰ ἄπορα παιδιά, ἡλικίας 7–14 ἐτῶν, διὰ τὰ ὁποῖα προβλέπουν αἱ διατάξεις αἱ σχετικαὶ πρὸς τὰς κατασκηνώσεις. Ἐὰν ἴδωμεν τὴν ἀναλογίαν, θὰ εἶναι πάρα πολὺ μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἐμπίπτουν εἰς αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, τὴν προβλεπομένην νομοθετικῶς. Καὶ ἐγὼ βεβαίως, θὰ ἤμην εὐτυχεστάτη, ἰδίᾳ ὅταν ἤσκουν τὰ καθήκοντα τῆς ὑπουργοῦ, νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν ἔκτασιν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν κατασκηνώσεων. Καὶ ἐλπίζω, καὶ ἤκουσα καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν λέγοντα πρὸ ὀλίγου, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ὁλονὲν θὰ αὐξάνῃ. Κατηγορήθημεν, ὅτι ἐμειώσαμεν τὸν ἀριθμόν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου δὲν ἐμείωσα τὸν ἀριθμόν, ἀλλὰ συνέβη τὸ ἑξῆς. Τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας ἐδέχετο εἰς τὰς κατασκηνώσεις του ἄπορα παιδιὰ ἐργαζομένων, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον εἶχε κἄποιαν ὑποχρέωσιν, δὲν κατέβαλε τίποτε. Ἐζητήθη, λοιπόν, ἀπὸ τὸ ΙΚΑ καὶ ἔγινε μία συνεννόησις μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἔγιναν λεπτομερέστεροι πίνακες ὅλων τῶν μερῶν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν τὸ ὑπουργεῖον ἢ τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα ἐγκαταστάσεις κατασκηνώσεως, ὥστε νὰ γίνουν δεκτὰ παιδιὰ τοῦ ΙΚΑ ἐπὶ καταβολῇ μιᾶς δαπάνης ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Διότι, ἀσφαλῶς, τὸ ΙΚΑ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ φροντίζῃ διὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἠσφαλισμένων του, τὴν ὁποίαν ἀνεγνώρισε πλήρως. Καί, τοιουτοτρόπως, συνειργάσθη καὶ τὸ ΙΚΑ εἰς τὸ θέμα τῶν κατασκηνώσεων. Κατηγορήθημεν ἐπίσης, διὰ τὸ θέμα τῆς τροφῆς. Δὲν ὁμιλῶ περὶ θερμίδων, περὶ ἐπιστημονικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Σπηλιόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐξ ἄλλου, εἶπεν ὅτι ὡς πρὸς τὰς θερμίδας, καλύπτονται αἱ ἀνάγκαι, ἀλλ’ ὁμιλῶ διὰ τὴν ποικιλίαν καὶ τὴν ποιότητα τοῦ φαγητοῦ. Οὐδὲ τὸ κρέας ἔλλειψεν, οὐδὲ τὸ ψάρι, οὐδὲ τὰ φροῦτα, οὐδὲ τὰ γλυκίσματα. Ὡς πρὸς τὴν ψυχαγωγίαν, ἡ μέριμνα ἦτο πλήρης, ὥστε τὰ παιδιὰ καὶ νὰ ψυχαγωγοῦνται καὶ νὰ διδάσκωνται. Ἠκούσαμεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ τὰ βρέφη καὶ τὰ νήπια νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἐγίνετο τοῦτο; Τὸ κἄθε βρέφος λέγεται ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν νοσοκόμον. Φαντασθῆτε, λοιπόν, τί προσωπικὸν θὰ ἐχρειάζετο διὰ τὰ βρέφη καὶ τὰ νήπια τῶν 2½ ἐτῶν, τί προσωπικὸν θὰ ἐχρειάζετο διὰ τὴν παρακολούθησίν των. Καί, βεβαίως, αἱ κατασκηνώσεις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἕναν ὁρμαθὸν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν νὰ ζοῦν εἰς αὐτάς, χωρὶς κατάλληλον καὶ εἰδικευμένον προσωπικόν. Διὰ τὰ στελέχη, τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας ἔχει ἀπὸ ἐτῶν ἱδρύσει τὴν Σχολὴν στελεχῶν κατασκηνώσεων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκπαιδεύεται τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ κἄποιαν μόρφωσιν καὶ κἄποιαν πεῖραν, ἰδιὰ νὰ παρακολουθῇ τὸ παιδί. Ἑπομένως, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἰδέαι, τὰς ὁποίας ἡ συνάδελφος κ. Θανασέκου ἀνέπτυξεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατασκηνωθοῦν 400 χιλ. παιδιά, ὅτι θὰ ἦτο εὔκολον διὰ τὰ 400 χιλ. παιδιὰ νὰ βελτιωθοῦν αἱ κατασκηνώσεις, ἡ διατροφή, ἡ καθαριότης κλπ., δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ ὑποστηριχθοῦν. Βεβαίως, ὁ στρατὸς, ὡς εἶπεν ἡ κυρία συνάδελφος, θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ βοηθήσῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Ἔχομεν, ἄλλως, πεῖραν, ὅτι ὁ στρατὸς πάντοτε προθύμως συνέβαλεν εἰς τὰ ἔργα προνοίας. Ἀρκεῖ νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὰς 700.000 κατοίκων τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν, φεύγοντες τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὰς καταστροφὰς καὶ τὰς σφαγὰς τοῦ συμμοριτοπολέμου, νὰ κατέλθουν εἰς τὰ κέντρα διὰ λόγους ἀσφαλείας, ὅπου εἶχον ἀμέριστον τὴν βοήθειαν τοῦ στρατοῦ, βοήθειαν πολύτιμον. Ἀλλ’ ἡ κατασκήνωσις χρειάζεται ἔμπειρον προσωπικόν, ὀργάνωσιν, ἰατρικὴν παρακολούθησιν. Εἶναι δὲ τεραστία εὐθύνη διὰ τὰ στελέχη τοῦ ὑπουργείου καὶ τὸν ὑπουργὸν νὰ ὀργανώσῃ τὰς κατασκηνώσεις ὅπως πρέπει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πολὺ καλὰ γνωρίζει ὁ κ. Σωτηρίου ὡς ἐκπαιδευτικός. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς κουράσω, κύριοι συνάδελφοι, περισσότερον, ἀλλὰ μερικὰ σημεῖα θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ θίξω. Ἐγένετο λόγος ἀπὸ μέρους τῶν ἐπερωτώντων περὶ συντονισμοῦ τῶν κατασκηνώσεων. Ὁ συντονισμὸς γίνεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ καὶ τὸν ἔλεγχον εἰς ὅλας τὰς κατασκηνώσεις. Κάθε ὁμάς, κάθε σωματεῖον, κάθε ἵδρυμα οἱασδήποτε φύσεως τὸ ὁποῖον προτίθεται νὰ κάμνῃ κατασκήνωσιν θὰ πάρῃ ἄδειαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ ὁποῖον ἐλέγχει ὅλας τὰς λεπτομερείας τῆς κατασκηνώσεως. Ἡ ἐπιθεώρησις εἶναι αὐστηροτάτη καὶ ὑποβάλλονται καὶ ἐκθέσεις, εἰς περίπτωσιν δὲ οἱασδήποτε παρεκτροπῆς, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ σημειωθῇ ἐπιβάλλονται καὶ κυρώσεις. Οἱ ἐπερωτήσαντες συνάδελφοι ἐξήγησαν, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς των δὲν ἔχει κανένα ἀντιπολιτευτικὸν χαρακτῆρα. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ μὴ τὸ πιστεύσω. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἐπὶ 2½ χρόνια ἔρχεται καὶ ξανάρχεται. Δυστυχῶς λυποῦμαι ποὺ τόσον ἀργὰ ἦλθεν πρὸς συζήτησιν. Ἀλλ’ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ὅπως καὶ ὁ περίφημος καββαλιστικὸς ἀριθμὸς τῶν 3.000.000 ἀπόρων, εἶναι δύο σημαῖες τῆς ἀριστερᾶς, αἱ ὁποῖαι οὔτε ἡ μία οὔτε ἡ ἄλλη ἔχουν βάσιν. Γνωρίζουν πολὺ καλὰ οἱ συνάδελφοι ὅλοι, ὅτι ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων, ἔγινεν αὐστηρότατος ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν εἶναι φαντασιῶδες καὶ ἀδικαιολόγητον. Ἐλπίζω, ὅτι τὸν ἔλεγχον αὐτὸν τὸν ὁποῖον εἶχον ἀρχίσει ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου τὸν ἐξακολουθεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια τῶν λεγομένων μου. Λοιπόν, δὲν πρέπει νὰ δημιουργῶμεν καὶ νὰ στηριζώμεθα εἰς ἐντυπώσεις. Ἐὰν θέλετε, πράγματι, νὰ συνεργασθῶμεν, νὰ συνεργασθῶμεν. Ἀλλὰ τὰ παιδιὰ ἔχουν τόσας ἀνάγκας, ὥστε πρέπει νὰ τὰ ἀξιολογήσωμεν. Καὶ κατασκηνώσεις νὰ ἔχωμεν καὶ νοσοκομεῖα καὶ τὴν κανονικὴν ἀσφάλισιν. Κανένα τομέα δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀφήσωμεν. Καὶ ὁ ἀτυχὴς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος φέρει ὅλα τὰ βάρη, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἱκανοποιῇ ὅλας τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ὅλοι γνωρίζομε καὶ θέλομε νὰ τὰς καλύψωμε. Ἡ κυρία συνάδελφος, ἡ ὁποία ἀντιθέτως πρὸς ἐμέ, εἶναι πολὺ νέα, ἴσως εἶναι ἄπειρος εἰς τὰ ζητήματα τῆς προνοίας, ἀλλὰ χαίρω πάντως, ὅτι ἀσχολεῖται τώρα μὲ τὴν πρόνοιαν, λυποῦμαι, ὅμως, διότι τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐπέρασαν δραματικὰς ἡμέρας τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδας καὶ ὅταν ἀπήγοντο κατὰ χιλιάδας ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, ἡ κυρία συνάδελφος δὲν ἔδειξε κανὲν ἐνδιαφέρον, ὅπως ἔδειξαν ὅλαι αἱ Ἑλληνίδες μητέρες, ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη. Πάντως διὰ τὸ θέμα τῶν κατασκηνώσεων, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας, διὰ νὰ σᾶς δώσω πᾶσαν πληροφορίαν, διότι δυστυχῶς, δὲν ἤξευρα, ὅτι θὰ συνεζητεῖτο ἀπόψε τὸ θέμα καὶ δὲν ἔχω μαζύ μου ὅλα τὰ στοιχεῖα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§118Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ καταπλήσσει ἡ αἰσιοδοξία ἡ ὁποία κατέχει καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ἀλλὰ καὶ τὴν προλαλήσασαν συνάδελφον, ἀξιότιμον κυρίαν τέως ὑπουργόν, ὡς πρὸς τὰ ζητήματα διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῆς διαβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὸ ἐπίπεδον τῶν κατασκηνώσεων. Ἡ αἰσιοδοξία αὐτὴ ὀφείλεται, προφανῶς, εἰς ἄγνοιαν —πρέπει νὰ παραδεχθῶ τὸ ἐλαφρυντικὸν τῆς ἀγνοίας— διότι ἄλλως δὲν ἠμπορῶ νὰ φαντασθῶ ὅτι ὑπάρχει πρόθεσις ἀποκρύψεως τῆς τραγικῆς πραγματικότητος, εἰς τὴν ὁποίαν διαβιοῖ σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀποτελοῦμεν κύριοι, πρότυπον χαμηλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ὄχι μόνον ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δῆθεν θέλουν νὰ μᾶς ἀντιπολιτευθοῦν ἀπὸ φόβον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ χώρας, αἱ ὁποῖαι συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν φίλων μας, ἢ τῶν δῆθεν φίλων μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι ἦτο καθαρῶς ἀντιπολιτευτικὴ ἡ διάθεσις τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ὅτι ἐπὶ 3 ἔτη ἔρχεται καὶ ξαναέρχεται εἰς τὴν Βουλήν, βεβαίως δὲν εἶναι λάθος ἡμῶν, τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ λάθος, πιθανῶς, τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἢ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἢ καὶ τῶν ἁρμοδίων κ. ὑπουργῶν, ἐὰν κατὰ σύμπτωσιν ἡ γρίππη δὲν ἠνάγκαζεν εἰς ἀπουσίαν τοὺς ἄλλους κυρίους ὑπουργούς, ὥστε τελείως συμπτωματικῶς νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ εὐτελὲς τοῦτο θέμα, τῶν κατασκηνώσεων, ἄλλως δὲν θὰ εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Δὲν ὑπῆρξεν ἁπλῶς πρόθεσις συμπαραστάσεως καὶ βοηθείας, διὰ τοῦτο δὲ καὶ προετάθησαν καὶ λύσεις. Ὅταν ὅμως ἐξ αὐτοῦ τοῦ στόματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ στόματος τῆς ἀξιοτίμου τέως ὑπουργοῦ, λέγεται, ὅτι ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ τέλειον, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὄχι εἰς τὸ ἀπολύτως τέλειον, ἀλλὰ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιδέχεται ἄλλας τελειότητας...

§119Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει ποτὲ νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι καὶ πάντοτε πρέπει νὰ ἐπιδιώκωμε τὸ καλλίτερον.

§120Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς, λοιπόν, εἴπαμεν καὶ ἐκάμομεν καὶ προτάσεις, χρησιμοποιήσαντες βεβαίως τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα, διότι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα δὲν τὰ ἔχομε καὶ ὁσάκις τὰ ζητοῦμε, σπανίως μᾶς παρέχονται, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀμφιβάλῃ εἰς ὡρισμένα στοιχεῖα, διὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦμε, ποτὲ ὅμως τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν ἀπέχουν δυστυχῶς τῆς πραγματικότητος. Καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἕνα καθρέπτην, ὁ ὁποῖος μᾶς δίδει τὰς βάσεις, διὰ νὰ ἠμποροῦμε νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ἐλέγξωμεν τί γίνεται καὶ τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ἡμεῖς, λοιπὸν πιστεύομεν καὶ ὑπεβάλαμεν ὡρισμένας προτάσεις, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ χωρὶς μεγάλην οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν νὰ δοθῇ μία λύσις, ἀρκεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ θέμα ὡς σοβαρόν, ἀρκεῖ νὰ θεωρηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ ζήτημα δέχεται ὄχι βελτίωσιν, ἀλλὰ χρειάζεται ριζικὴν μελέτην, ὁπότε ὅλα ἠμποροῦν νὰ λυθοῦν. Ὑπάρχει π.χ. μία ἀπορία, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ἡ ἀξιότιμος κυρία τέως ὑπουργός, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πᾶμε εἰς κατασκηνώσεις τὰ βρέφη. Βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πᾶμε εἰς μίαν σκηνήν, κάτω ἀπὸ ἕνα πεῦκο, δι’ αὐτὸ ἄλλωστε εἴπομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μελέτη τοῦ θέματος. Δὲν εἶναι ὅμως τοῦ παρόντος νὰ εἴπωμεν, πῶς γίνεται καὶ πηγαίνουν βρέφη εἰς κατασκηνώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἀνάγκη νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα, ναὶ ἢ ὄχι; Καταλήγων θέλω καὶ πάλιν νὰ τονίσω, ὅτι ἐδῶ, δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις ἀντιπολιτευτική, ἀλλὰ πρόθεσις συμπαραστάσεως καὶ ὅτι ἡ προσφορὰ καὶ ὁ βαθμὸς τῆς προσφορᾶς ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, δὲν εἶναι θέμα τοῦ βήματος τούτου καὶ οὔτε ἐστάλημεν ἐδῶ, διὰ νὰ ἐκθέσωμεν, ὁ κάθε ἕνας ἐξ ἡμῶν, τί ἔπραξε διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ἢ τί δὲν ἠδυνήθημεν νὰ πράξωμεν. Νομίζομεν, ὅτι ἐδῶ εἴμεθα καὶ ἔχομεν καθῆκον, ὡς ἀντιπολιτευόμενοι, ἢ ὡς συμπολιτευόμενοι, νὰ δώσωμεν τὴν προσφορὰν ἐκείνην ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, ἵνα φανῶμεν συνεπεῖς πρὸς τὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ. Εἰδικώτερον, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ καθῆκον ὅλων μας εἶναι μέγιστον, διότι παρ’ ὅλα ὅσα λέγονται ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα, δυστυχῶς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρουσιάζει τεράστια κενά, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀμέριστον τὴν ἀνάγκην τῆς συμπαραστάσεως ὅλων μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§121Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θέλω νὰ προσθέσω. Ἡ κ. Τσαλδάρη μοῦ ἔκαμε τὴν ἐξαιρετικὴ τιμὴ νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὴν ὁμιλία μου. Τὴν εὐχαριστῶ πολὺ καὶ τὴν συγχαίρω, ποὺ παραδέχεται πὼς ὅσα κάνει ἡ Κυβέρνησις γιὰ τὸ παιδὶ πρέπει νὰ τὰ κάνει ὄχι ἀπὸ παραχώρηση, οὔτε ἀπὸ φιλανθρωπία, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ βαθειὰ συναίσθηση, πὼς εἶναι ἐπιτακτικὴ ὑποχρέωσή της νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δικαιώματα καὶ τὶς ἀνάγκες τοῦ παιδιοῦ. Ὡς αὐτὸ τὸ σημεῖο, κύριοι συνάδελφοι, εἴμαστε σύμφωνοι. Ὅμως, ἀπὸ τὸ ὕψος ὅπου στέκουν οἱ θεωρίες αὐτὲς καὶ ἂν θέλουμε οἱ γενικὲς αὐτὲς ἀρχές, νὰ πάρουν σάρκα καὶ ὀστᾶ, πρέπει νὰ κατεβοῦμε στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα. Καὶ δυστυχῶς, ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης μᾶς φωνάζει, πὼς γιὰ τὴν προσχολικὴ ἡλικία εἶναι πολὺ μικρή, ἂν ὄχι μηδαμινὴ ἡ πρόνοια τοῦ Κράτους. Ποῦ εἶναι οἱ Παιδικοὶ Σταθμοί; Ποῦ εἶναι οἱ Βρεφικοὶ Σταθμοί; Ποῦ εἶναι οἱ Σταθμοὶ γιὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν; Σχετικὰ μὲ τὴν σχολικὴ ἡλικία, σᾶς λέγω, πὼς βέβαια, ἔχουμε μερικὲς παιδικὲς κατασκηνώσεις καὶ εὔχομαι νὰ τὰς ὁλοκληρώσει ἡ Κυβέρνηση, μὰ ποῦ εἶναι τὰ παιδικὰ συσσίτια; Ποῦ εἶναι ἡ παιδικὴ περίθαλψις; Σχετικὰ μὲ τὴν ἐφηβικὴ ἡλικία ὅλα εἶναι ἀφημένα στὴν τύχη. Δυστυχῶς, τίποτε δὲν γίνεται. Μήπως θέλετε νὰ πᾶμε καὶ στοὺς σπουδαστὲς τοῦ Πανεπιστημίου; Θὰ γνωρίζετε, τί θραύση κάνει ἐκεῖ ἡ φυματίωση καὶ σὲ ποιὰ ἐξαθλίωση βρίσκονται τὰ παιδιὰ αὐτὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅταν κ. Πρόεδρε, ξεκινήσουμε ἀπὸ τὴν ἀντίληψη, πὼς οἱ παροχὲς πρὸς τὴ νεολαία εἶναι ὑποχρέωση τοῦ Κράτους, δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουμε τὸ σπουδαῖο τοῦτο ζήτημα στὴν κρίσι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν γιὰ νὰ χορηγήσει τὶς ἀπαραίτητες πιστώσεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δικτάτορας. Εἶναι ἐκτελεστὴς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Σ’ αὐτὰ τὰ σημεῖα ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας. Καὶ θέλω νὰ σᾶς δηλώσω, ἄλλη μιὰ φορά, πὼς θὰ ἐκμεταλλευθῶ τὴν εὐκαιρία ποὺ μᾶς δίνει ἡ κυρία Τσαλδάρη νὰ ζητήσω περισσότερες πληροφορίες. Εἶστε καὶ σεῖς Ἑλληνίδα, κυρία Τσαλδάρη καὶ πονᾶτε γιὰ τὸ παιδί. Ἐλᾶτε νὰ δώσωμε ὅλοι τὰ χέρια γιὰ νὰ σώσωμε τὸ παιδὶ ἀπὸ τὴν πεῖνα, τὴν ἀρρώστεια καὶ τὴν κακομοιριά.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τὸν λόγον.

§123Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ κατ’ ἀρχήν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν λύπην μου, διὰ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησίν μας. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν μεταξὺ ἄλλων καὶ ὡρισμένους ἀριθμοὺς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε μὲ ἀοριστολογίας. Δι’ αὐτὸ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν διὰ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. ὑπουργὸς μετὰ ταῦτα, ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Ἐπίσης θέλω νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον, διότι ἐνῷ ἡμεῖς ἀνεπτύξαμεν τὴν ἐπερώτησιν κατὰ τρόπον ἀπολύτως κοινοβουλευτικὸν καὶ ἐνῷ εἰς τὴν κυρίαν Τσαλδάρη ἐδόθη κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ ὁ λόγος, ἡ κ. Τσαλδάρη ἐχρησιμοποίησε τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ὄχι διὰ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναμοχλεύσῃ τὸ μῖσος καὶ νὰ καλλιεργήσῃ τὸν διχασμόν. Γνωστήν, δυστυχῶς, μέθοδον τὸν τελευταῖον καιρόν, χρησιμοποιουμένην, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Λυποῦμαι, διότι ἡ προσπάθεια αὐτὴ προῆλθεν ἀπὸ γυναικεῖον μέλος τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. ὑπουργός μᾶς εἶπε, ποῦ εὑρήκαμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν 420.000 παιδιῶν τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην νὰ πᾶνε εἰς κατασκηνώσεις; Εἰς ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ ἔτους 1957, τὸν εὑρήκαμε, κ. ὑπουργέ. Λέγει τὰ ἑξῆς τὸ ἔγγραφον αὐτό: «...... (Ἀναγινώσκει) ......».

§124ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς βασίζεται ἐπὶ τῆς προϋποθέσεως τῶν 3.000.000 ἀπόρων, ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἀληθής.

§125Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ὁ ἀριθμὸς βγαίνει ἀπὸ τὰς ἐπισήμους στατιστικάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατασκηνώσεις διὰ βρέφη καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι πρᾶγμα τόσον εὔκολον. Ἂς κάνωμεν πρῶτα τὰς κατασκηνώσεις διὰ τὰ μεγαλύτερα παιδιὰ καὶ μετὰ θὰ προχωρήσωμεν καὶ διὰ τὰ βρέφη. Ἡ κ. Τσαλδάρη, ἀπέδωσε τὴν πρότασίν μου περὶ δυνατότητος ἀποστολῆς 400.000 παιδιῶν εἰς κατασκηνώσεις εἰς κἄποιαν ὑπερβολὴν συνδεομένην μὲ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας μου. Δὲν εἶναι μειονέκτημα νὰ σκέπτεται κανεὶς μὲ ἐνθουσιασμόν. Μειονέκτημα εἶναι νὰ ἀντιμετωπίζῃ κανεὶς τὰ θέματα μὲ μαρασμὸν καὶ ἀπαισιοδοξίαν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐπιδιώξωμεν. Οἱ διδάσκαλοι καὶ οἱ ἀδιόριστοι ἀκόμη εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ πλαισιώσουν τὰς κατασκηνώσεις. Βεβαίως, δι’ ὅλα αὐτὰ χρειάζεται πίστωσις καὶ κἄποιος προγραμματισμὸς καὶ δὲν ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ γίνουν ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῶν ἀποστελλομένων εἰς τὰς κατασκηνώσεις παιδιῶν, ἔχω τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς. Τὸ 1955 ἐστάλησαν 38.150 παιδιά. Τὸ 1956 τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἐμειώθησαν εἰς 34.000. Τὸ 1957 εἰς 22.000 καὶ τὸ 1958 εἰς 20.000. Τὰ πέραν τῶν 20.000 ἐστάλησαν μὲ δαπάνας τοῦ ΙΚΑ. Τὸ ΙΚΑ, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952, ἤρχισε νὰ προσφέρῃ διὰ τὰς κατασκηνώσεις τῶν παιδιῶν τὰ ὁποῖα ἦσαν ἠσφαλισμένα εἰς αὐτό. Ἔχω τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς τῶν παιδιῶν ποὺ ἔστειλε τὸ ΙΚΑ εἰς κατασκηνώσεις. Μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἔστειλε 14.500 παιδιὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἔδιδε 16 δραχμ. τὴν ἡμέρα. Μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἔστειλε 5.500 παιδιὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἔδιδε 23 δραχ. τὴν ἡμέρα καὶ 4.000 παιδιὰ ἐργαζόμενα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔδιδε 25 δραχμ. τὴν ἡμέρα. Τὸ ΙΚΑ, λοιπόν, ἔκαμε τὸ καθῆκόν του. Τὸ Κράτος ἐρωτᾶται, τί ἔκαμε μὲ τὰ χρήματα τὰ προερχόμενα ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Περαιτέρω, ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ἀπὸ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ποὺ συνεζητήθη ἡ ἐπερώτησις αὐτή. Νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ τὸν ἀφεώρα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ παρίσταται. Τὸ διατὶ ἀπέφυγε τὴν συζήτησιν, ἂς τὸ κρίνῃ ὅπως νομίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἐζητήσαμεν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ ἠρνήθη νὰ μᾶς τὰ δώσῃ... Νομίζομεν, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, θὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ἔργον τῆς βοηθείας τοῦ παιδιοῦ. Δύναται ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν καὶ νὰ μὴ θεωρῇ ὡς εὐτυχίαν τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ τὸ καλαμπόκι.

§126Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ κ. Σωτηρίου εἶπεν, ὅτι δὲν γίνεται τίποτε διὰ τὴν ὑγείαν τῶν παιδιῶν τῆς βρεφικῆς ἡλικίας. Οἱ ἰσχυρισμοί του εἶναι ἀνακριβεῖς. Ὑπάρχει μία ὀργάνωσις κρατική, ἥτις ἀσχολεῖται διὰ τὴν ὑγείαν τῶν βρεφῶν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι τὸ ΠΙΚΠΑ. Καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐπαυξηθοῦν οἱ σταθμοὶ αὐτοὶ καὶ ἐπεκταθοῦν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Περαιτέρω, ὅμως, ἔχει ληφθῆ πρόνοια, ὅπως εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα ὑπάρχῃ καὶ Παιδιατρικὴ Κλινική. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων, ἔχομεν ἀνάγκην μεγάλου ἀριθμοῦ στελεχῶν καὶ πρὸς τοῦτο ἔχομεν σχολήν, ἥτις συνεχῶς ἐκπαιδεύει στελέχη. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων παιδιῶν, δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ἡ κ. συνάδελφος, διότι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐξάγεται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἐδόθη τὸ 1957. Δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι συμβαίνει τοῦτο. Συνήθως ἐκδίδεται πιστοποιητικὸν ἀπορίας, πρῶτον διὰ δωρεὰν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ δεύτερον, διὰ τὴν παροχὴν δωρεὰν τροφίμων ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων. Δὲν ἕπεται, ὅμως, ἐκ τούτου, ὅτι ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι εἶναι ἄποροι. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὡρισμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξεδόθη πιστοποιητικὸν ἀπορίας διὰ μέλος οἰκογενείας, ἡ ὁποία ἔχει εἰσόδημα 2.500 μηνιαίως, διότι ἕνα μέλος τῆς οἰκογενείας εἶχεν ἀνάγκην μακροχρονίας ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἥτις θὰ ἦτο ἀδύνατος μὲ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διέθετεν ἡ οἰκογένεια. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τῶν ἀπόρων, ὑπολογίζονται καὶ ἄνθρωποι οἵτινες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἄποροι. Ὡς πρὸς τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις, εἰς αὐτὰς ἀποστέλλονται τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς, κατόπιν ἰατρικῆς γνωματεύσεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν εἶναι παιδιὰ ἐργαζομένων ἢ ἄπορα παιδιά. Καὶ εἴπομεν, διατὶ εἰς τὴν δαπάνην διὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων νὰ μὴ συμμετέχῃ καὶ τὸ ΙΚΑ; Καὶ οὕτω, ἐνῷ πρότερον τὰ ἔξοδα κατέβαλε τὸ Κράτος, τώρα τὰ καταβάλλει τὸ ΙΚΑ. Συνεπῶς, ὁ ἀριθμὸς τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα πηγαίνουν εἰς τὰς κατασκηνώσεις, δὲν ἔχει μειωθῆ καὶ καλύπτει ὅλα τὰ παιδιὰ ποὺ ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς. Παρὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν ἐπερωτώντων, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς των δὲν εἶχεν ἀντιπολιτευτικὸν χαρακτῆρα καὶ μόνον ἡ προσπάθειά των νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν πράττει τὸ καθῆκόν του, ἀποδεικνύει εἰς τί ἀποσκοπεῖ ἡ ἐπερώτησίς των.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)