1959.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρ. κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας Ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ναυτικοῦ καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἰατρίδης, Γ. Κασιμάτης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Λίνα Π. Τσαλδάρη, Δ. Βρανόπουλος καὶ Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας Ἀξ)κῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ναυτικοῦ καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949, «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949, «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949, «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Οἰκονομόπουλος καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949, «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ πρὸς ἐκσυγχρονισμὸν τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐγκαταστάσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰατρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48754)13.2.1959 ἀποφάσεως αὐτοῦ, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρὰ ταύτης χορήγησιν οἰκοδομικοῦ δανείου ἐκ δραχ. 5.400.000 εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων «ὁ Φοῖνιξ». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 279104)13.2.1959 ἀποφάσεως αὐτοῦ παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουριστικῆς πίστεως ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τοῦ ἐκ τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ κατὰ τὴν 30 Ἰουνίου 1958 ἀνεξοφλήτου ὑπολοίπου ἐκ δραχ. 9.858.508 χρέους τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ πρὸς τὴν Τράπεζαν ταύτην. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ συλλήψεις καὶ διώξεις πολιτῶν Θεσσαλονίκης παρὰ ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν ὄψει προσεχῶν Δημοτικῶν ἐκλογῶν καὶ αἰτοῦσι τερματισμὸν τῶν διώξεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Π. Καπνίσης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀταλάντης, αἰτοῦντος ἀνάληψιν ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας, Α. Λασκαρίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Γιαννιτσῶν, αἰτούσης ἀναστολὴν εἰσπράξεων ἐξ ὀφειλῶν πρὸς τὸ Δημόσιον μέχρις ὁριστικῆς νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένης δι’ ἐγκατάλειψιν ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ ἀδυνατοῦντος νὰ ἐκπληρώσῃ ὑποχρεώσεις του καὶ αἰτούσης ἐπίλυσιν αἰτημάτων αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου, αἰτούσης ὅπως ἐξαιρεθῇ ἡ μαστίχα τῆς αὐξήσεως τοῦ παρακρατουμένου πρὶμ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐξ Αἰγύπτου Αἰγυπτιακῶν λιρῶν ἐξ ἐξαγωγῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Σανατορίων, αἰτούντων τὴν μονιμοποίησιν τῶν συμπληρωσάντων ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν καὶ κατάταξιν τῶν νεοδιοριζομένων μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ κλητῆρος βʹ τάξεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Ι. Δραγονέτης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν καὶ Μυλεργατῶν Κερκύρας, αἰτούσης τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΑΑΜΜ ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τῶν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Γιαχνῆς, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς προσφυγικῆς Συγκεντρώσεως Ἀστῶν προσφύγων Ἀθηνῶν — Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον καθυστέρησιν τῆς ἀποκαταστάσεώς των καὶ αἰτούσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων 320 μαθητῶν δημοτικοῦ σχολείου Καλαβρύτων, αἰτούντων προαγωγὴν εἰς ἑξατάξιον καὶ αὔξησιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν 215 πολιτῶν κατοίκων Θεσσαλονίκης, αἰτούντων τὴν παραπομπὴν τῆς ὑποθέσεως Ε. Γλέζου εἰς τακτικὴν Δικαιοσύνην. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεργαζομένων Γυναικείων Ὀργανώσεων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τῶν γυναικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν μὴ πωλησάντων αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ Περιχώρων «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», αἰτοῦντος, ὅπως παρασχεθῇ εἰς τὰ μέλη του τὸ δικαίωμα νὰ ἐκτελοῦν μεταφορὰς ἐπὶ κομίστρῳ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χαράλ. Χουρμούζη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄνευ εἰδοποιήσεως ἔξωσίν του ἀπὸ τὸ ἐν Βούλᾳ κέντρον «Τράτα», ὡς καὶ διὰ τὴν κατεδάφισιν καὶ καταστροφὴν τῶν ἐπίπλων του. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Πέρδικας — Θεσπρωτίας, αἰτοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του ἐξ ὀφειλῆς μισθώματος ἐλαιοκάρπου τῆς περιόδου 1955–56. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Τ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων Δήμου Ἀταλάντης, αἰτούντων ὑπαγωγὴν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς ἐν λόγῳ πόλεως εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Ἀθανασιάδης– Νόβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου καὶ Σωματείων Μουσικῶν κλπ. Ναυπάκτου, αἰτούντων τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν διαφόρων ὀργανώσεων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς των.

§5Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη πρὸ ὀλίγου καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἀντιβαίνει εἰς τὸν Κανονισμόν. Πρὸ ὀλίγου ἀνεγνώσθη τηλεγράφημα συναδέλφων, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ζητοῦν τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ συνάδελφοι νὰ ἀπευθύνωνται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τηλεγραφημάτων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων καὶ νὰ ἀναγινώσκωνται αὐτὰ τὰ τηλεγραφήματα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπὶ τοιούτων θεμάτων μόνον ἐρωτήσεις κατατίθενται καὶ ἀναγινώσκονται εἰς τὴν Βουλήν. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ὅπως εἰδοποιηθοῦν ὅλοι οἱ βουλευταί, ὅτι τοῦ λοιποῦ δὲν θὰ ἀναγινώσκωνται τοιαῦτα τηλεγραφήματα εἰς τὴν Βουλήν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἔχετε δίκαιον. Ὀρθὴ εἶναι ἡ ἄποψίς σας.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μὴ ἀναγινώσκωνται, κύριε Πρόεδρε.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, ἀπηλλαγμένου διακρίσεων, ἐπιδομάτων κλπ.

§9Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1854)51, ὁρίζεται ὡς συντάξιμος μισθὸς ποσοστὸν 80% τοῦ ἑκάστοτε μισθοῦ ἐνεργείας τοῦ βαθμοῦ ὃν ἔφερεν ἢ ὑφ’ ὃν ἐμισθοδοτεῖτο ὁ ὑπάλληλος ἢ ὁ στρατιωτικός, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου του ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ὀρθὴ ὅμως αὐτὴ ἀρχή, παραβιάζεται. Καὶ παραβιάζεται μὲ τὴν καθιερωθεῖσαν τακτικὴν νὰ ἀντιμετωπίζεται τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν, τῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους διατελούντων, διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους καὶ στρατιωτικοὺς ποικιλωνύμων ἐπιδομάτων καὶ παροχῶν, αἵτινες συντελοῦν μὲν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των, δὲν ἀποτελοῦν, ὅμως, τὴν αὔξησιν τοῦ μισθοῦ των, ὥστε νὰ ὑπολογίζωνται διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων κρατήσεις, καθὼς καὶ τὰς ἐκ τούτων παροχάς. Ἡ κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον ἐνίσχυσις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ κρατικῶν λειτουργῶν, ἀποτελεῖ ἄρνησιν τῶν διὰ τοῦ Κώδικος τῶν συντάξεων τεθείσης ἀρχῆς, ὅτι πᾶσα αὔξησις ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, θὰ πρέπει νὰ συνεπάγεται καὶ ἀντίστοιχον αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ ἀδικεῖ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Κράτους, τῶν ὁποίων, ἄλλως τε, αἱ συντάξεις εἶναι, κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστόν, ἀνεπαρκεῖς, ἔναντι τῶν σημερινῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν. Παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζῃ θέμα βασικοῦ μισθοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, ἀνταποκρινομένου πρὸς τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἐνσωματωθοῦν καὶ τὰ πάσης φύσεως ἐπιδόματα, ὥστε ὁ συντάξιμος μισθὸς νὰ ἀνταποκρίνεται πράγματι εἰς τὰ 80% τῶν ἑκάστοτε ἀποδοχῶν ἐνεργείας.

§10Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσαύξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, δι’ ἐπιδομάτων, ἀδικεῖ τόσον τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, ὅσον καὶ τοὺς συνταξιούχους. Ἐπίσης γίνεται σήμερον μία βαθμολογικὴ προώθησις ὡρισμένων κλάδων ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀδικεῖ τοὺς συνταξιούχους, διότι ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας μὲ μικροὺς βαθμούς. Συνεπείᾳ αὐτῶν, οἱ συνταξιοῦχοι λαμβάνουν πολὺ ὀλιγώτερα τοῦ 80% τοῦ μισθοῦ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ, ὅπως ὁρίζεται, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνουν. Αὐτὴ ἡ ἀδικία πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τὰ ἐπιδόματα, τὰ ὁποῖα δίδονται πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, φθάνουν τὰ 500.000.000 καὶ δίδονται ἄλλα εἰς τοὺς δικαστικοὺς ὡς ἐπίδομα βιβλιοθήκης, ἄλλα εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς διὰ στολὴν καὶ τροφοδοσίαν, ἄλλα ὡς τεχνικὰ ἐπιδόματα, ἄλλα ὡς ἔξοδα κινήσεως κλπ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, καταργεῖται ἡ ἰσοτιμία καὶ ἡ ἰσονομία τῶν ὑπαλλήλων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐπίσης, νὰ καθορίσῃ μισθολόγιον ἀντίστοιχον μὲ τὸ κόστος ζωῆς, ἀπηλλαγμένον διακρίσεων, ὥστε καὶ αἱ συντάξεις ν’ ἀποτελοῦν τὸ 80% πραγματικῶς.

§11Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁμοίως, κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§13Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως θέμα μεταβολῆς τῶν ἰσχυόντων.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἂν θὰ ληφθῇ πρόνοια ἄρσεως τῶν ἀδικιῶν τοῦ Α. Ν. 1854) 1951, ὡς πρὸς τὰς προϋποθέσεις χορηγήσεως συντάξεων.

§15Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ Διάταγμα τῆς 31.8.1955, καθωρίζοντο τέσσαρες περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐτύγχανον συντάξεως. Αἱ περιπτώσεις αὐταί, ἦσαν 1) λόγῳ καταργήσεως θέσεως, 2) λόγῳ θανάτου, 3) λόγῳ ἀνικανότητος καὶ 4) λόγῳ ἀπολύσεως. Διὰ τὴν περίπτωσιν καταργήσεως θέσεως, ἀπῃτεῖτο 10ετία, καθὼς καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις. Αὐτὸ ἐγένετο, διότι τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα συνετέλουν εἰς τὴν πρόωρον ἀπομάκρυνσιν τοῦ ὑπαλλήλου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, δὲν ἐπροκαλοῦντο ὑπαιτιότητι τοῦ ὑπαλλήλου. Ὁ νόμος 1854)1951, μετερρύθμισε τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ καθώρισε τὴν 15ετίαν διὰ τὰς τρεῖς περιπτώσεις καὶ 20ετίαν διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς καταργήσεως θέσεως. Εἶναι προφανές, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, δὲν εἶναι μόνον ἀντικοινωνικῆς μορφῆς, ἀλλὰ ἔθιξε καὶ κεκτημένα δικαιώματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν συνεχεία ὁ νόμος 2500, ἐμείωσε τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ οὕτω παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ αὐξάνουν αἱ προϋποθέσεις λήψεως συντάξεως, διότι μὲ τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἀποχωρήσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς ὑπηρεσίας, πολλοὶ ὑπάλληλοι δὲν δύνανται νὰ λάβουν σύνταξιν. Πέραν τούτου, ὁ νόμος 2500 ἔθιξε καὶ ἄλλα δικαιώματα τῶν ὑπαλλήλων. Κατήργησε τὰ ἔτη σπουδῶν καὶ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας εἰς τὰς Νέας Χώρας. Ἐπὶ πλέον, ὡρισμένα ἔτη τὰ κατέστησε πλασματικά, ὥστε νὰ μὴ ὑπολογίζωνται ὡς συντάξιμα ἔτη. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐπῆλθε μεγάλη ἀδικία εἰς τὸν κλάδον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 1854) 1951, ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν, διὰ σχετικοῦ νομοθετήματος. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν σκέπτεται νὰ φέρῃ νομοθέτημα, πρὸς ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν.

§16Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἰδιαιτέρας σας προσοχῆς. Οἱ λόγῳ ἀνικανότητος ἀποχωροῦντες τῆς ὑπηρεσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρουν ἄλλην ἐργασίαν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν θανάτου. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀποβιώσας θὰ εἶναι νέος καὶ δὲν ἔχει συμπληρώσει συντάξιμον χρόνον, θὰ ἀφήσῃ ἀνήλικα τέκνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τύχουν κἄποιας προστασίας. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολύσεως, τὰ 10 ἔτη ηὐξήθησαν εἰς 20. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὡρισμένα ἔτη θεωροῦνται πλασματικά, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομακρυνθοῦν τῆς ὑπηρεσίας ἄνθρωποι, χωρὶς νὰ λάβουν σύνταξιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολύσεως, λόγῳ γήρατος, νομίζω, ὅτι ὅταν ἕνας ὑπάλληλος διορίζεται, γνωρίζει πότε καὶ εἰς ποίαν περίπτωσιν θὰ λάβῃ σύνταξιν, καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἀλλοίωσις τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως μονομερῶς, διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ τῆς ἀπωλείας συνεπῶς τῆς συντάξεως. Θὰ ἤθελον, συνεπῶς, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἐν προκειμένῳ, διὰ τὴν ἄρσιν αὐτῶν τῶν ἀδικιῶν.

§17Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 3768, εἶχε ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι ὑφίστανται πολλὰ ἄλυτα ζητήματα, τὰ ὁποῖα προεκλήθησαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Α. Ν. 1854)1951. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε δηλώσει τότε, ὅτι πράγματι ὑφίστανται ἀδικίαι καὶ ὅτι, διὰ νέου νομοθετήματος, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἄρῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς. Ἦτο, νομίζω, ἀναγκαία αὐτὴ ἡ ὑπόμνησις πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον, νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σχετικὸν νομοθέτημα, πρὸς θεραπείαν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν.

§18Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς σχετικῆς, πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα, ἐρωτήσεώς του.

§20Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ν. Δ. 3768)1957, γενομένην πρὸ ἔτους καὶ πλέον, ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τροπολογίας, ἀποσκοπούσας εἰς ἀποκατάστασιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Α. Ν. 1854)1951, δηλώσας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις «ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος, θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν ἐπιτυχῆ λύσιν τῶν ἐκκρεμῶν συνταξιοδοτικῶν προβλημάτων». Παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργόν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πότε θὰ ἐκπληρωθῇ ἡ ἀναληφθεῖσα κυβερνητικὴ ὑποχρέωσις. Συγκεκριμένως, τονίζω τὰ κυριώτερα τῶν θεμάτων, ἡ ρύθμισις τῶν ὁποίων εἶχε ζητηθῆ διὰ σχετικῶν τροπολογιῶν, ἐρωτήσεων καὶ ὑπομνημάτων εἰς τὴν Βουλήν. α) Ἀποκατάστασις τῶν ἀδικιῶν τοῦ Α. Ν. 1854)1951, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ πολεμικὰ ἔτη, τὴν ὑπηρεσίαν Νέων Χωρῶν, τὰ ἔτη σπουδῶν, πτητικὰ καὶ καταδυτικὰ ἑξάμηνα καὶ διάκρισιν πλασματικοῦ καὶ πραγματικοῦ χρόνου ὑπηρεσίας. β) Ἐξομοίωσις τῶν συνταξιούχων πρὸς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ δῶρα τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα. γ) Καθορισμὸς τῆς συντάξεως, βάσει τοῦ ἀπονεμηθέντος κατὰ τὴν ἔξοδον ἐκ τῆς ὑπηρεσίας βαθμοῦ. δ) Ὑπολογισμὸς τῆς συντάξεως εἰς 1)35 τοῦ συνταξίμου μισθοῦ δι’ ἕκαστον ἔτος πραγματικῆς ὑπηρεσίας, ἀντὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ αὐτῆς εἰς πεντηκοστά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς βάρος τῶν μὴ συμπληρωσάντων 35ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς βάρος τῶν στρατιωτικῶν, ἐλάχιστοι τῶν ὁποίων ἐξέρχονται τοῦ στρατεύματος μὲ πλήρη συντάξιμον χρόνον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως, ὡς εἶχε δηλώσει, μὲ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, περιλάβῃ ἀπαραιτήτως καὶ τὰ ὡς ἄνω θέματα.

§21Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν αὐτήν.

§22Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τροποποιήσεις τοῦ ἰσχύοντος συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, ἔχουν μελετηθῆ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μετὰ προσοχῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμός, θὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον θέμα καὶ θὰ ἀποφασίσῃ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ τὸ ἀπὸ τοῦ 1952 παραχωρηθὲν εἰς τὸν ΟΔΑΠΔΔ ἐργοστασιακὸν συγκρότημα ἐπεξεργασίας γεωργικῶν προϊόντων τῆς ΣΑΪΦΕ ἀφέθη ἐν ἀχρηστίᾳ.

§24Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεώς μου, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας, κατὰ τινα τρόπον, τακτοποιεῖται τὸ ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν θέμα τῆς τύχης τοῦ πολυτίμου ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος τῆς ΣΑΪΦΕ. Θὰ ἤθελον, ἐν τούτοις, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διατὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν καθώρισε τὴν δωρεὰν παραχώρησιν ὁλοκλήρου τοῦ ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ διῄρεσε τὸ ἐργοστάσιον εἰς δύο τμήματα. Καὶ διὰ τὸ ἕνα μὲν τμῆμα, ἡ ἀξία του καθωρίσθη εἰς 500.000 δραχμάς, διὰ τὸ ἕτερον δὲ ἀφέθη νὰ καθορισθῇ διὰ διαπραγματεύσεων μεταξὺ τοῦ ΟΔΑΠΔΔ καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἑπομένως, ὄχι συμβολικῶς; Πέραν τῶν ἀνωτέρω, ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ δύο λόγους. Διατὶ ἀφέθη ἐπὶ μίαν 7ετίαν ἐκκρεμὲς τὸ θέμα αὐτό, καὶ ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν ἐκ κομματαρχῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀπαρτισθέντων περιφήμων Συμβουλίων τοῦ ΟΔΑΠΔΔ, τὰ ὁποῖα ἄφησαν τὴν περιουσίαν αὐτὴν νὰ καταστραφῇ λόγῳ ἀχρηστίας; Δεύτερον, διατὶ ὡρίσθη τόσον ὑψηλὸν ποσόν, ὡς δῆθεν «συμβολικὸν τίμημα», διὰ τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ἐργοστασίου καὶ διατὶ ἀφέθη νὰ συνεχίζωνται αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ ΟΔΑΠΔΔ καὶ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν μέχρι σήμερον, διὰ τὸ ἕτερον τμῆμα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συνεχίζεται ἡ διὰ τῆς ἀχρηστίας φθορὰ τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος πρὸς ζημίαν ἀμφοτέρων, ἀλλὰ καὶ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀναμένει ἀπὸ τὸ ἐργοστασιακὸν αὐτὸ συγκρότημα πρὸς βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν τὴν ἀξιοποίησιν τῶν προϊόντων του;

§25Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις τοῦ κυρίου συναδέλφου, εἶχε κατατεθῆ τὸν Αὔγουστον, ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἐκτιμήσασα ἐπὶ τόπου τὸ εὔλογον αἴτημα τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τῶν ἀγροτῶν τῆς Ρόδου, εἶχε προαποφασίσει καὶ δὲν ἐπηρεάσθη καθόλου ἀπὸ τὴν ἐρώτησιν, οὔτε προεκλήθη ἐξ αὐτῆς. Ἐπὶ τόπου τὰ ἐξήτασα μόνος μου, ἐπὶ τόπου μετέβην καὶ τὰ ἐξήτασα καὶ κατόπιν τούτου προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασίν του τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπὸ τῆς 30.9.1958. Ἡ ἀπόφασις αὐτή, ὁρίζει: 1) Ἐπὶ σκοπῷ ἐνισχύσεως τῆς γεωργικῆς τάξεως ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ τῆς παραγωγῆς αὐτῆς, ἡ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀκινήτου Περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ, ἄνευ δημοπρασίας ἐκποίησις, πρὸς τὴν ἐν λόγῳ Ἕνωσιν, ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος ἐν Ρόδῳ, γνωστοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν S.A.I.F.E., καθ’ ὃ τμῆμα εἰκονίζεται εἰς τὸ διάγραμμα ὑπὸ τὰ στοιχεῖα Α–Υμ ὡς καὶ τὰ μηχανήματα χαλβαδοποιείου, ψυγείου καὶ σταφιδεργοστασίου, ἀντὶ τιμήματος δραχμῶν 500.000, καταβλητέου εἰς 10 ἐτησίας δόσεις, ἐντόκως πρὸς 7%. 2) Ὡσαύτως ἡ ἐκποίησις παρὰ τοῦ αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, εἰς τὴν αὐτὴν Ἕνωσιν, ἄνευ δημοπρασίας, ἐπίσης, καὶ τῶν ὑπολοίπων διαθεσίμων οἰκοπέδων, κτισμάτων καὶ ἀποθηκῶν, μηχανημάτων κλπ., τοῦ αὐτοῦ ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος, περὶ ὧν γίνεται λόγος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4072) 1958 ἔγγραφον τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς δέ, τῆς περιουσίας αὐτῆς, ἤδη προχωρεῖ εἰς τὴν πραγματοποίησιν καὶ τοῦ δευτέρου αὐτοῦ στοργικοῦ σκέλους τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως. Ὅλα τὰ ἄλλα, ἀνάγονται εἰς τὸ παρελθόν, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι.

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργός, μοῦ ἐπανέλαβεν, ὅ,τι ἀκριβῶς ἐγὼ διετύπωσα. Ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ ἀπάντησιν εἰς τὴν συγκεκριμένην μου ἐρώτησιν, θὰ ἐκφράσω ὡρισμένας ἀμφιβολίας, ἀλλὰ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι οὔτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντελήφθη ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὴν εἰδικὴν φύσιν τοῦ θέματος καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐρωτήσεώς μου, διότι καὶ ἡ ἰδία ἀφροντισία καὶ ἐπιπολαιότης ἐπεκράτησεν εἰς τὴν διαχείρισιν καὶ τῶν ἄλλων στοιχείων τοῦ ΟΔΑΠΔΔ. Κύριε ὑπουργέ, σεῖς θὰ κουνᾶτε τὸ χέρι σας καὶ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ μεταβάλλωνται εἰς ἐρείπια ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξαναγίνουν σήμερον.

§27Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνομαι τὴν πικρίαν ποὺ ᾐσθάνθη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, διὰ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία τὸν διέψευσεν.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι φράσις αὐτή, ἀπὸ ἕνα ὑπουργόν; Διότι ἐπὶ 7 χρόνια δὲν προῆλθον εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, καὶ σήμερον εἶναι ἐρείπιον τὸ ἐργοστάσιον. Ἂς καμαρώνῃ τὸ ἔργον της ἡ Κυβέρνησις.

§29Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε Ζαννῆ. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Χ. Μπούσιου, σχετικῶς μὲ ἀναστολὴν καταβολῆς χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Λεπτοκαρυᾶς Κατερίνης, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν τελικῶς θὰ ματαιωθῇ ἡ σχεδιαζομένη μεταφορὰ τῆς ἐν τῇ Κοινότητι Μαρτίνου Φθιωτιδοφωκίδος λειτουργούσης ἀποθήκης μονοπωλιακῶν εἰδῶν, εἰς τὸ χωρίον Λάρυμνα.

§31Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Μαρτῖνο Λοκρίδος, εἶναι μία ὡραία κωμόπολις, ἡ ὁποία ἀριθμεῖ πλέον τῶν 3000 κατοίκων, εἶναι ἀγροτικὴ περιφέρεια καὶ ἐλαιοκομικὴ περιφέρεια. Τὸ ἐκεῖ ἐγκατεστημένον μονοπώλιον ἐξυπηρετεῖ, πλὴν τῆς κωμοπόλεως αὐτῆς, ἐπαναλαμβάνω, ἀριθμούσης 3000 κατοίκων, καὶ τὴν κωμόπολιν Μαλεσίνην, παραπλησίαν, ἡ ὁποία, ἐπίσης, ἀριθμεῖ περὶ τὶς 2500 κατοίκους. Ἐλέχθη, ὅτι τὸ μονοπώλιον θὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ Μαρτῖνον, διὰ νὰ μεταφερθῇ εἰς ἕνα χωρίον 15 οἰκιῶν πλησίον τῆς Λαρύμνης. Αὐτὸ θὰ ἀπετέλει ἕνα πλῆγμα διὰ τὴν περιοχήν, διότι ἡ Λάρυμνα, βεβαίως, ἄλλοτε εἶχεν ἕνα πληθυσμόν, διότι ἐκεῖ ἦσαν τὰ γραφεῖα τῆς ἑταιρείας τῶν μεταλλείων Λαρύμνης. Θὰ ἤθελον, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, νὰ μὲ βεβαιώσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τοιοῦτόν τι. Ἂν, ἀντιθέτως, ἔχῃ ἀποφασισθῇ νὰ μεταφερθῇ τὸ μονοπώλιον ἀπὸ τὸ Μαρτῖνον, θὰ εἶναι ἡ χειροτέρα πρᾶξις καὶ λογίζεται, ὡς κομματικὴ πρᾶξις. Ἀρχικῶς, ἕδρα τοῦ μονοπωλίου ἦτο ἡ Λάρυμνα, διότι ἐκεῖ θὰ ἐξυπηρετεῖτο ὅλη ἡ περιφέρεια καὶ ὅλα τὰ χωρία.

§32Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ δὲ ἀπόφασίς μας, ἐπανέφερεν εἰς τὴν Λάρυμναν τὴν ἕδραν τοῦ μονοπωλίου, ὅπου ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἦτο, διότι διὰ τῆς Λαρύμνης ἐξυπηρετεῖται πληρέστερα ἡ ἐνδοχώρα.

§33Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε, κ. ὑπουργέ, πρὶν πόσον χρόνον ἐλειτούργει τὸ μονοπώλιον εἰς τὴν Λάρυμναν;

§34Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πρὸ 4 χρόνων.

§35Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Πρὸ 50 ἐτῶν ἐλειτούργει εἰς τὴν περιοχήν, ὅταν ἡ ὁδός, ἡ ὁδηγοῦσα εἰς Ἀθήνας, ἔφθανεν εἰς τὴν Λάρυμναν, ἐπὶ Χαριλάου Τρικούπη. Ἐὰν θέλετε νὰ πάρετε τὸ μονοπώλιον ἀπὸ μίαν κωμόπολιν 3000 κατοίκων καὶ ἀπὸ ἄλλην μίαν 2500 κατοίκων, διὰ νὰ τὰ πᾶτε σὲ ἕνα χωριὸ 15 οἰκιῶν, δὲν εἶναι σωστὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§36Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ μονοπώλιον δὲν ἔχει ἕδραν διὰ νὰ ἐξυπηρετῆται τὸ χωρίον, ἀλλὰ ὅλη ἡ περιοχή.

§37Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι ἡ Μαλαισίνη ἀπέχει 15 χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Λάρυμναν;

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητοῦνται προτάσεις νόμων, ἐπὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3878)1958 «περὶ ἐπιβολῆς τέλους χρήσεως λιμένος πρὸς ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ν. Διάταγμα, τοῦ ὁποίου ἐζητήσαμεν τὴν ἀκύρωσιν, ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν τελῶν διὰ τὴν δημιουργίαν πόρων, πρὸς ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων. Τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, εἶναι καθαρῶς φορολογικόν. Ἐπιβάλλει ἐπαχθεστάτην φορολογίαν καὶ μάλιστα εἰς τὰς πτωχοτέρας λαϊκὰς τάξεις, φορολογίαν τὴν ὁποίαν χαρακτηρίζει πνεῦμα ἐξόχως ἀντιλαϊκόν, δεδομένου ὅτι, ἡ φορολογία κλιμακοῦται ὄχι κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἐπιβαρύνωνται κατὰ ποσοστὸν μεγαλύτερον τὰ εἰσιτήρια τῆς αʹ θέσεως, ἀλλὰ ἀντιστρόφως, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὰ εἰσιτήρια τῆς γʹ θέσεως. Μειώνεται ὀλίγον εἰς τὰ εἰσιτήρια τῆς βʹ θέσεως καὶ ἔτι ὀλιγώτερον εἰς τὰ εἰσιτήρια τῆς αʹ θέσεως. Διὰ τὴν ἀκρίβειαν, τὸ νομοσχέδιον δὲν ὁμιλεῖ περὶ θέσεων, ἀλλὰ κάμνει μίαν κλιμάκωσιν ἀναλόγως τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων. Δηλαδὴ μέχρις 100 δραχμῶν, ὁρίζει αὔξησιν 8%, ἀπὸ 101 μέχρι 150 αὔξησιν 6% καὶ ποσοστὸν αὐξήσεως 5% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων ἀπὸ δραχ. 150 καὶ ἄνω, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τὸ αὐτό. Θὰ καταβάλλεται κυρίως ἀπὸ τοὺς πτωχούς, ἐντοπίους τοῦ λιμένος ποὺ ταξιδεύουν, διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν ἰατροὺς ἢ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς νοσοκομεῖα εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Τὸ Ν. Δ. ἀναφέρει ἐνδεικτικῶς μερικοὺς λιμένας, ἀλλὰ γενικεύει τὴν φορολογίαν δι’ ὅλους τοὺς λιμένας τοῦ Κράτους. Καὶ ἐπειδὴ ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς ἀναχωροῦντας ἐξ ἑνὸς λιμένος, γενικευομένη θὰ ἐπιβληθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀναχωροῦντας ἀπὸ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸν λιμένα Πειραιῶς, αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, διότι ὁ νόμος δὲν θέτει κανένα περιορισμόν. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ βαρυτάτης φορολογίας, ποὺ κατανέμεται ἀνίσως. Αὐτὸ ἀκριβῶς δεικνύει τὴν προχειρότητα, μὲ τὴν ὁποίαν κατηρτίσθη τὸ ὑπὸ ἀκύρωσιν Ν. Διάταγμα. Δὲν ὑπάρχει καμμία λογικὴ βάσις, διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην φορολογίαν. Κύριοι βουλευταί, οἱ λιμένες καὶ γενικῶς ὅλα τὰ συγκοινωνιακὰ ἔργα, εἶναι ἔργα βασικά, μέσα ἐξυπηρετήσεως κοινωνικῶν ἀναγκῶν, ἔργα ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις ἑνὸς τόπου. Ἀποτελοῦν βασικὰς ἐπιδιώξεις τῆς πολιτικῆς ἑνὸς δημοκρατικοῦ κράτους. Αἱ βασικαὶ αὐταὶ ἐπιδιώξεις, ἐντάσσονται εἰς τὴν κυρίαν ἀποστολὴν τοῦ Κράτους καὶ ἡ πραγματοποίησις αὐτῶν πρέπει ν’ ἀποτελῇ πρόνοιαν μόνον τοῦ γενικοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Δυστυχῶς, ἐσυνηθίσαμεν τελευταίως ὁ προϋπολογισμὸς νὰ καλύπτῃ κατὰ κύριον λόγον δαπάνας οὐχὶ παραγωγικὰς καὶ τὰ ἔργα τὰ παραγωγικὰ νὰ καλύπτωνται συμπτωματικῶς ἐξ εἰδικῶν τελῶν, φορολογιῶν ἢ εἰσφορῶν. Ἐνῷ τὰ ἔργα αὐτά, ὅπως λ.χ. τὰ ἔργα ὁδοποιΐας, δημιουργοῦν κατὰ μέγα μέρος τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεώς των, ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐλάχιστα διατίθενται ὑπὲρ τῶν ἔργων αὐτῶν. Διὰ πλεῖστα ἔργα δημιουργοῦνται εἰδικοὶ πόροι, προϊόντα καταθλιπτικῆς φορολογίας λαϊκῶν τάξεων, ἐπιφέροντες ἀναρχίαν καὶ ἀνισότητα εἰς τὴν φορολογίαν. Ἔχει τὴν ἀντίληψιν, π.χ., ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Παιδεία δὲν πρέπει νὰ ἐξυπηρετῆται ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλ’ ἐξ εἰδικῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν καὶ τοιουτοτρόπως κατηντήσαμεν ἡ Παιδεία νὰ γίνῃ προνόμιον τοῦ πλούτου. Καθιερώθη μάλιστα τελευταίως ἡ ἄποψις, ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ἔργου θὰ πρέπει, κατὰ κύριον λόγον, νὰ συνεισφέρουν διὰ τὴν ἐκτέλεσίν του ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς ὠφελοῦνται ἐξ αὐτοῦ, ὡς ἀνήκοντες εἰς «κλειστὴν περιοχὴν» τῶν ἑκάστοτε νομοθετικῶν ἐπιδιώξεων. Θεωροῦνται δὲ κλεισταὶ περιοχαὶ ἡ Παιδεία, αἱ θεομηνίαι, ἡ σεισμοπάθεια, ἡ τῆς ὑδρεύσεως Ἀθηνῶν, ἡ πλατεῖα Ὁμονοίας, αἱ συγκοινωνίαι, δι’ ἃς ἀπεβλήθη τὸ 10λεπτον, ὡρισμένοι ὁδοὶ διὰ τὰς ὁποίας ἐπιβάλλονται καὶ πάλιν τὰ διόδια. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀρχὴ εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δημιουργεῖται ἀναρχία καὶ φορολογικὴ ἀνισότης. Καὶ τὰ δύο Νομοθετικὰ Διατάγματα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, τῶν ὁποίων ἐπροτείναμεν τὴν ἀκύρωσιν, εἶναι ὑποδείγματα πρωτογόνου ἀντιλήψεως, διὰ τὸν τρόπον ἐξευρέσεως πόρων. Ἴσως, προβληθῇ ἡ δικαιολογία, ὅτι τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλας χώρας, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἤκουσα προβαλλόμενον τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτόν. Ἔδωσα τότε τὴν ἀπάντησιν, τίνι τρόπῳ ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἰς ἄλλα Κράτη καὶ διὰ ποῖα ἔργα εἰδικῶς καθιεροῦται τοιοῦτος πόρος καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰδικοὶ πόροι δημιουργοῦνται μόνον, ὅταν πρόκειται δι’ ἔργα πολυτελείας καὶ οὐχὶ δι’ ἔργα πρώτης ἀνάγκης, ἔργα βασικά, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ οἰκονομικὴ πρόοδος μιᾶς χώρας. Κύριοι βουλευταί, καθιεροῦνται εἰδικαὶ φορολογίαι δι’ ἔργα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει μελέτη, κανεὶς προγραμματισμός, κανεὶς συντονισμός, καμμία συνάρτησις καὶ ἀλληλουχία, ὥστε νὰ ἐξυπηρετήσουν λαϊκὰς ἀνάγκας. Τὸ Ν. Δ. λέγει «διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν...... καθορίζεται τὸ ἔργον», διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται ἡ προσαύξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων καὶ ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα προσαύξησις αἴρεται ...... ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ ὅτι συνεκεντρώθη τὸ ποσὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ «ἔργου». Ἀλλὰ ποίου ἔργου; Διατὶ ὄχι τῆς λιμενοποιήσεως τοῦ Φαλήρου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ φορολογία νὰ διατηρηθῇ ἐπ’ ἄπειρον; Ὑπάρχει ἀπεριόριστος δυσπιστία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς αὐτὰς τὰς ἐξαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, περὶ ἐκτελέσεως ἔργων τυχαίων, ἀσυναρτήτων, χωρὶς μελέτας, ποὺ εἶναι ἀποκυήματα τῆς φαντασίας μεγαλομανῶν, ὅπως εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως, τοῦ ὁποίου ἡ δαπάνη ἐτετραπλασιάσθη, τῆς πλατείας Ὁμονοίας, τῆς ὁποίας ἡ δαπάνη ἐδεκαπλασιάσθη, τῶν φραγμάτων Ἀξιοῦ, Ἀλιάκμονος, Ἀχελώου, τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη ἐτριπλασιάσθη, τοῦ διϋλιστηρίου, τοῦ ὁποίου ἡ δαπάνη ἐπαρουσίασεν ὑπέρβασιν 10 ἑκατομμυρίων, χωρὶς ὄχι μόνον νὰ μὴ εἶναι ἀποδοτική, ἀλλ’ ἀντιθέτως, χάρις εἰς τὴν «σοφὴν» σύμβασιν, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσωμεν ἐν καιρῷ, νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα συντριπτικὸν βάρος διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἡ διάρκεια τῆς φορολογίας, εἶναι ἀόριστος, ἀλλὰ ποῖος ἀπὸ σᾶς ἔχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ φορολογία θὰ παραμείνῃ εἰς τὸ διηνεκές, μὲ τὴν δικαιολογίαν νέων ἔργων; Μὴ ἀπατώμεθα. Πρόκειται περὶ μιᾶς γενικῆς φορολογίας, ἐκτεινομένης εἰς ὅλους τοὺς λιμένας ἐπὶ χρόνον ἄγνωστον, ὅπως συνέβη διὰ τὸν φόρον ὑδρεύσεως καὶ ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὅπως λέγει ἡ ἔκθεσις τοῦ Λογιστηρίου. Ὁ φόρος σεισμοπαθείας ἀπέδωσε μεγάλα ποσά, πολὺ μικρὸν μέρος τῶν ὁποίων διετέθη ὅμως διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν σεισμῶν. Βεβαίως, πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν λιμενικὰ ἔργα, ἀλλὰ ἐκ τῶν παγίων ἐσόδων καὶ διὰ τῆς ἀρωγῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κατὰ τὴν συζήτησιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ὑπ’ ὄψιν Ν. Δ., παρετηρήθη τὸ σπάνιον φαινόμενον, κύριοι βουλευταί, ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Καμβύσης, νὰ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ Ν. Δ., τῆς καθιερώσεως εἰδικῶν τελῶν, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν λιμενικῶν ἔργων, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ ὅλον Ν. Δ. Ὑπεστήριξε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, ἀλλὰ ἡ χρηματοδότησίς των νὰ γίνεται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν Λιμενικῶν Ταμείων. Ὁ κ. Καμβύσης, ἔδωσε πίνακα καὶ ἀνέφερε ποῖαι εἶναι τὰ Ταμειακὰ ὑπόλοιπα καὶ αἱ πρόσοδοι τῶν Λιμενικῶν Ταμείων. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἠμφισβητήθησαν τὰ ποσὰ αὐτά, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅπως ἐξηκρίβωσα σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὅτι εἶναι ἀκριβῆ. Περαιτέρω, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι πάρα πολλὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα ἐζήτησαν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸν νόμον. Ὁ Διευθυντὴς Λιμενικῶν Ἔργων τοῦ Ὑπουργείου, κ. Μιχαηλίδης, μοῦ ἔδωσε σήμερον ἕνα ἀριθμὸν Λιμενικῶν Ταμείων, ἐπιθυμούντων νὰ δεχθοῦν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐπιβατῶν, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Ἀλλά, ὡς γνωστόν, τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, τόσον τὰ μικρά, ὅσον καὶ τὰ μεγαλύτερα, διοικοῦνται ἀπὸ πρόσωπα, ὅπως ὁ Πρωτοδίκης ἢ Εἰρηνοδίκης, ὁ Λιμενάρχης, ὁ Τελώνης, δύο διοριζόμενοι ἀπὸ τὸν Νομάρχην, εἷς ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ μόνον εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ Δήμου, δηλαδὴ πρόσωπα μὴ εὑρισκόμενα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς λαϊκὰς μάζας καὶ μὴ γνωρίζοντα τὸν πόνον τοῦ λαοῦ. Θέλουν ἁπλῶς νὰ ἔχουν ἄνεσιν εἰς τὰ γενικά των ἔξοδα. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ θὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλους τοὺς λιμένας καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ ἀκόμη, ὅπου θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας αὐτῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οἱ πόροι αὐτοί, θὰ εἶναι τεράστιοι, θὰ δημιουργήσουν διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἕνα πειρασμὸν καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἐξευρεθῇ τρόπος νὰ περιέλθουν κἄποτε εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὅπως συνέβη μὲ τὰς εἰσφορὰς διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, ὁμιλῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως, εἶπεν, ὅτι ἡ ἀντίρρησις ὅλων, ὅσοι θεωροῦν ὡς ἀπαράδεκτον τὴν ἐπιβολὴν τῶν εἰδικῶν τελῶν, εἶναι βάσιμος, διότι «ὀρθόδοξος δημοσιονομικὴ πολιτικὴ εἶναι ἐκείνη, καθ’ ἣν ὅλαι αἱ δαπάναι ἀντιμετωπίζονται διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ», ἀλλά, προσέθεσεν ὅμως, ὅτι «ἐγὼ δὲν εἶμαι ὀρθόδοξος». Πᾶς ὀρθῶς σκεπτόμενος, θὰ συμφωνῇ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἰσχύῃ ἡ «ὀρθόδοξος οἰκονομικὴ πολιτική». Ἂν, κύριοι συνάδελφοι, παρ’ ὅλα ὅσα ἐξέθεσα, ἡ πλειοψηφία ἀποδεχθῇ καὶ πάλιν τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα καὶ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν, θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ δεχθῇ, ὥστε ἡ φορολογία νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς εὐπόρους, δηλαδὴ νὰ αὐξηθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν εἰσιτηρίων αʹ θέσεως καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν πάσης εἰσφορᾶς τὰ εἰσιτήρια τῆς γʹ θέσεως. Παρ’ ὅλον ὅτι πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἐντελῶς ἡ φορολογία αὐτὴ καὶ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ θεωρῶ ἀπαραίτητα νὰ χρηματοδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο δεκτόν, τοὐλάχιστον νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται τὰ εἰσιτήρια τῆς γʹ θέσεως. Συμπαθῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, διότι εἶναι ἀνεύθυνος ἀπὸ τὰ μεγάλα λάθη τοῦ παρελθόντος, διότι ἐπιδεικνύει διαθέσεις κατανοήσεως τῶν πραγματικῶν προβλημάτων τοῦ Ὑπουργείου του, ἅτινα εἶναι ὁ προγραμματισμὸς τῶν ἔργων καὶ ἡ δημιουργία στελεχῶν, διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐκτέλεσιν αὐτῶν. Ὅμως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω τὴν ψήφισιν τῆς ἰδικῆς μας προτάσεως, δηλαδὴ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ Ν. Δ., ἐπιφυλασσόμενος νὰ χειροκροτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν θὰ μᾶς φέρῃ νομοσχέδια ἄλλης ποιότητος, τὰ ὁποῖα νὰ στηρίζωνται πραγματικῶς εἰς μίαν μελέτην τῶν μεγάλων προβλημάτων τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα νὰ διέπωνται ἀπὸ τὴν ἀγάπην διὰ τὰ λαϊκὰ συμφέροντα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἐνεφάνισε τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ὡς θεομηνίαν, ὡς ἀράν, ὡς κατάραν. Πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἀντίθετον νομοσχέδιον, δηλαδὴ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν συνεφώνει, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τιναν προσαύξησιν, μὲ ἐλαφρὰν ἐπιβάρυνσιν, νὰ γίνουν ἔργα κοινῆς ὠφελείας, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος θὰ εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Περὶ τίνος πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι; Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3878, ἐπιβάλλεται μία μικρὰ ἐπιβάρυνσις εἰς τοὺς ταξιδεύοντας εἰς ὡρισμένας περιοχάς, ἵνα ἐκτελεσθοῦν ἔργα ὑπὲρ τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, χάριν τῆς ἀνέσεως τοῦ διακινουμένου πληθυσμοῦ εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. αὐτοῦ, ὑποστηρίζουν, ὅτι διασπᾶται ἡ ἑνότης τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ θεραπεύσῃ τὰς γενικὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ βαρύνει τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις, ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ὁποίων ἐπικάθηται. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρκῇ, διὰ νὰ θεραπεύῃ ὅλας τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὄχι μόνον ὁ ἰδικός μας προϋπολογισμός, ἀλλὰ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ πλουσιωτέρου Κράτους τοῦ κόσμου, τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς δὲν περιλαμβάνει εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του τὴν ἐκτέλεσιν ὅλων τῶν ἔργων κοινῆς ὠφελείας, τῆς μορφῆς αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ἀσχολεῖται τὸ Ν. Δ. 3878. Μεγάλαι ὁδικαὶ ἀρτηρίαι τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐξυπηρετοῦνται μὲ εἰδικὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Κολοσσιαῖαι γέφυραι, ὅπως ἡ γέφυρα τῆς Νέας Ὑόρκης καὶ ἄλλαι εἰς τὰς διαφόρους Πολιτείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἐξυπηρετοῦνται μὲ εἰδικὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Οἱ μεγάλοι αὐτοκινητόδρομοι τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας, οἱ AUTORON-TES καὶ AUTODAND, ποὺ ἔγιναν κυρίως μεταπολεμικῶς, ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ εἰδικὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἑκατοντάδες χιλιομέτρων, καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐξετελέσθησαν καὶ ἐξυπηρετοῦνται μὲ εἰδικὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἀνεκτὴ καὶ προσιτὴ καὶ δεόντως ἐκτιμᾶται ἀπὸ τοὺς κάμνοντας χρῆσιν τῶν ἀρτηριῶν αὐτῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τί χρείαν ἔχομεν καλυτέρων ἀποδείξεων; Ἐὰν ἐνθυμηθῶμεν ποίαν συμβολὴν ἀπέδωσε τὸ 10λεπτον εἰς τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν, ὅλοι θὰ ἴδωμεν καὶ ὅλοι πιστεύομεν καὶ ὅλοι ἔχομεν βεβαιωθῆ, ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς πρωτευούσης, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἐπισκέπτονται τὴν πρωτεύουσαν, ἔμειναν ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι καὶ ἐπίστευσαν, ὅτι αἱ Ἀθῆναι, ἡ πρωτεύουσά μας, μετεβλήθη εἰς μίαν εὐρωπαϊκὴν πόλιν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, φέρ’ εἰπεῖν, ὁ ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων δρόμων τῆς πρωτευούσης ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποσύρῃ μίαν πίστωσιν 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγένετο αὐτὸς ὁ δρόμος ἢ ἕνα τμῆμα τοῦ δρόμου αὐτοῦ; Καὶ ἐὰν πρόκειται περὶ 5, 6 δρόμων εἰς τὰς Ἀθήνας, ποὺ ἐκόστισαν, φερ’ εἰπεῖν, 100 ἑκατομμύρια, ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν αὐτὰ ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι, ὅταν τελευταίως ἐπρόκειτο καὶ ἐζητήθη νὰ γίνῃ ἡ αὔξησις εἰς τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 10%, ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς δαπάνης 800 ἑκατομμυρίων καὶ ἀπησχολήθησαν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοὶ μὲ τὸ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ αὐτὸ τὸ τεράστιον ποσόν. Ἐνῷ τὸ 10λεπτον εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς δὲν ἐπροξένησεν οὐδεμίαν ἐνόχλησιν, οὐδεμίαν δυσφορίαν, εὐχαρίστως τὸ δίδει ὁ ἐπιβαίνων τοῦ λεωφορείου, διὰ νὰ ἔχῃ τοὺς δρόμους ποὺ ἔχομεν σήμερον εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἑπομένως, τὰ ὑποστηριζόμενα, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ εἶναι κατάρα, εἶναι μία φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία βαρύνει τὰς λαϊκὰς τάξεις, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὑπερβολή, ἡ ὁποία εἶναι κατάδηλος. Πρέπει ὅλα αὐτὰ τὰ μικρὰ ἔργα, ὀρθῶς νὰ γίνωνται ἐκτὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν, ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐπέτυχεν ἢ ἀπέτυχεν; Κύριοι, πιστεύω, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν θὰ δύναται νὰ βεβαιώσῃ τὸ Σῶμα, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς ἁρμόδιος ἐπίσης, ὅτι πλεῖστοι Δῆμοι τῶν περιφερειῶν, ἐζήτησαν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ ἀρχικῶς μέν, ἐζήτησαν τὴν ἐπέκτασιν, διότι εἶχον σκεφθῆ, ὅτι θὰ ἦτο ἴσως πρέπον νὰ γίνεται διὰ νόμου, ἀλλὰ κατόπιν οἱ Δῆμοι μόνοι των ἔλαβον ἀποφάσεις καὶ ἐπέβαλον μίαν προσαύξησιν εἰς τὰ εἰσιτήρια τῶν λεωφορείων τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῶν περιφερειῶν των. Καὶ τὸ πρᾶγμα ἔχει γενικευθῆ, εἰς τὰς περισσοτέρας περιφερείας τοῦ Κράτους. Περὶ αὐτοῦ, λοιπόν, πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἁπλουστάτης, ἀπολύτως ἀνεκτῆς καὶ ἀσημάντου προσαυξήσεως, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ λίαν χρήσιμον ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ ὄχι μόνον εἰς τὴν οἰκονομικὴν τόνωσιν τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν δραστηριοποίησιν καὶ τῆς ἐσωτερικῆς καὶ τῆς ἐξωτερικῆς τουριστικῆς μας κινήσεως. Ἐν ἀκολουθίᾳ τῶν σκέψεων τούτων, θεωρῶ, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3878, στεροῦνται βάσεως καὶ προτείνω τὴν ἀπόρριψιν αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὅτι πρέπει νὰ ἐπισκευασθοῦν ἢ νὰ ἀνασκευασθοῦν οἱ μικροὶ καὶ μεγάλοι λιμένες τῆς νησιωτικῆς καὶ ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἐξόφθαλμον, διότι ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, οὔτε περὶ ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν, οὔτε τὰς ἐσωτερικάς μας θαλασσίας μεταφορὰς δυνάμεθα νὰ ὀργανώσωμεν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν λιμένας. Τὸ νὰ ἔρχεται, συνεπῶς, μία Κυβέρνησις νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν, εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως πρέπει ὅλοι νὰ ἐπικροτήσωμεν. Ἡ μέθοδος, ὅμως, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πόρων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τούτων ἣν ἐπελέξατο ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ν.Δ. 3878)58, δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ἀντίκειται εἰς βασικὰς δημοσιονομικάς μας ἀρχάς. Ἡ μέθοδος αὐτὴ ἀντίκειται εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ, παρ’ ὅσα περὶ τοῦ ἀντιθέτου εἶπεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας. Σταθερὰ δημοσιονομικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν τηροῦν ὅλα τὰ Κράτη, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ἑνότητος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ διάσπασις τῆς ἑνότητος αὐτῆς, διὰ τῆς ἐπιβολῆς ποικιλομόρφων εἰσφορῶν, δημιουργεῖ διπλοῦς καὶ τριπλοῦς προϋπολογισμοὺς καὶ ἐπιφέρει εἰς τὸ Κράτος σύγχυσιν καὶ ἀναταραχήν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σταθῶμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ ἀποφύγωμεν ὁπωσδήποτε τὰς διαφόρους καὶ ποικιλωνύμους εἰσφοράς, ὅπως εἶναι ἡ μαθητικὴ εἰσφορά, ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν πλοίων ἢ αὐτοκινήτων κλπ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 3878)58 ἀντίκειται πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, ἣν ὅμως ὀφείλομεν νὰ τηρήσωμεν ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν στερεὸν προϋπολογισμὸν καὶ στερεὰ οἰκονομίαν ἐν τῷ Κράτει. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ, ἡ ἀρχὴ τοῦ Ν.Δ. ἀντίκειται εὐθέως καὶ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, διότι παραβιάζει τὴν φορολογικὴν ἰσότητα τῶν πολιτῶν. Ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν ἔργων τούτων, τῶν λιμενικῶν, πολλοὶ θὰ ὠφεληθοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθοῦν μόνον οἱ ὀλίγοι, οἱ ταξιδεύοντες. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ πτωχὸς χωρικὸς ποὺ ἀναγκάζεται νὰ ταξιδέψῃ διὰ λόγους ὑγείας, καὶ νὰ μείνῃ ἐκ τῆς φορολογίας ὁ ἐξ ἴσου ἐκ τῶν ἔργων ὠφελούμενος μὴ ταξιδεύων. Καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ κρινομένου Ν.Δ. 387858 ἐπιβαρύνονται ἀνίσως οἱ πολῖται, δικαίως ἰσχυριζόμεθα, ὅτι τὸ Ν.Δ. τοῦτο βάλλει εὐθέως καὶ κατὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος πλήττεται ἀκόμη ἡ πολιτικὴ τῆς τονώσεως τοῦ τουρισμοῦ, τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ ὅσον καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅταν, ὅπως εἶναι γνωστόν, αἱ θαλάσσιαι μεταφοραί, εἶναι ἤδη ἐπιβεβαρημέναι, ἐπιβαρύνωνται ἔτι πλέον διὰ νέων εἰσφορῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα σοβαρῶς, ὅτι ἐπιδιώκομεν τὴν τόνωσιν τοῦ Τουρισμοῦ πρὸς τὰς νήσους καὶ νομίζω, ὅτι δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ οἰκοδομοῦμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου, εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν προσπάθειαν τῆς ὀργανώσεως καὶ τονώσεως τοῦ Τουρισμοῦ. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὁμιλῶν, ἀνεφέρθη εἰς τὴν προθυμίαν τῶν Δήμων διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς δεκαλέπτου εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὅλοι οἱ Δήμαρχοι ἐπεδίωξαν καὶ ἐπιδιώκουν τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἐξήτασε τὰ βαθύτερα αἴτια, τὰ ὁποῖα ἠνάγκασαν τοὺς Δημάρχους νὰ μεταβληθοῦν εἰς φορομπήκτας, ἐρχόμενοι εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ αἴσθημα τῶν συνδημοτῶν των. Ὁ λόγος ὅμως εἶναι ἁπλούστατος. Οἱ Δήμαρχοι προσέφυγαν εἰς τὸ δεκάλεπτον, ὡς τελευταίαν σωτηρίαν, διότι οἱ Δῆμοι ἔχουν ἀπογυμνωθῆ ὅλων τῶν πόρων των. Προκειμένου νὰ ἔχουν ἓν ἔσοδον διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν τῶν πόλεων ἐπεδίωξαν τὴν φορολογίαν τοῦ δεκαλέπτου. Ἐὰν τὸ Κράτος τοὺς ἀπέδιδε τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ ὁλόκληρον, ἡ ὁποία τοὺς ἀνήκει θὰ ἦσαν εἰς θέσιν οἱ Δῆμοι νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀναγκαιούντων Δημοτικῶν ἔργων, ὁπότε δὲν θὰ εἶχον ἀνάγκην νὰ προσφύγουν εἰς τὸ δεκάλεπτον τῆς φορολογίας τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων.

§44Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ κατὰ τὴν ὁμιλίαν σας μὲ ἐπεκαλέσθητε, σᾶς πληροφορῶ ὅ,τι συμβαίνει μὲ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκτέλεσιν μικρῶν ἔργων, τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς Δήμους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μικρῶν ἔργων. Θέλει λοιπὸν καὶ ὁ Δῆμος τὸ δεκάλεπτον διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ σοβαρώτερα ποσὰ ὥστε νὰ ἔχῃ οἰκονομικὴν δυνατότητα ἐκτελέσεως ἔργων ὁδοποιίας.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Δῆμος θέλει τὸ δεκάλεπτον, ἀλλὰ δὲν τὸ θέλουν οἱ πολῖται. Ἐὰν τὸ Κράτος δὲν ἀπεγύμνωνε τοὺς Δήμους ἀπὸ ἄλλους πόρους των καὶ δὴ ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ, θὰ ἦσαν οὗτοι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσουν ὅλα τὰ ἔργα των καὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ μεγάλα, χωρὶς τὴν ἀνάγκην τῆς προσθέτου φορολογίας τοῦ δεκαλέπτου ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν αὐτοκινήτων. Συνεπεία τῶν σκέψεών μου τούτων κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κακῶς εἰσήγαγε πρὸς ψήφισιν τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3878)58 καὶ ἐὰν πράγματι ἐθεώρει ἀναγκαίαν τὴν κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν λιμένων, ὅπως εἶναι πράγματι, ὤφειλε νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους, εἴτε ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, εἴτε ἐκ τῶν ἐπενδύσεων, χωρὶς νὰ διασπάσῃ τὴν ἑνότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ κυρίως χωρὶς νὰ ἐπιβάλῃ ἄνισον φορολογίαν ποὺ πλήττει ἰδίως τὰς πενεστέρας τάξεις, αἵτινες ἔχουν τὸ προνόμιον τοῦ μεγαλυτέρου ποσοστοῦ φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀτμοπλοϊκῶν εἰσιτηρίων. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ μέσα διὰ νὰ περισυλλέξῃ ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν ὅ,τι ἠδύνατο νὰ εἰσπράξῃ, διὰ νὰ μὴ μένῃ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι ὑπάρχουν φοροφυγάδες μεγάλοι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὅταν ὁ λαὸς φορολογῆται βαρύτατα διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ὤφειλε νὰ ἐξαντλήσῃ ὁλόκληρον τὴν προσπάθειάν της διὰ νὰ κάμῃ οἰκονομίας, νὰ περιστείλῃ τὰς σπατάλας ἐν τῷ Κράτει. Καὶ ἂν οἱ πόροι τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἐπήρκουν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν πιστώσεων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν σκοπῶν τοῦ Ν.Δ. 4878)58, τότε προτιμότερον θὰ ἦτο νὰ ἤρχετο ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν εὐθέως καὶ νὰ ζητήσῃ αὔξησιν τῆς γενικῆς φορολογίας πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λιμενικῶν ἔργων. Ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐξάνω τὴν φορολογίαν δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ὁπότε ἡ φορολογία θὰ ἦτο γενική. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἐὰν ἐγένετο προσπάθεια διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀμέσων κυρίως φόρων, θὰ εὑρίσκοντο τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ζητᾶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὰ ἀπαραίτητα ἔργα. Ἐσυνηθίσαμεν νὰ ἐνεργῶμεν πάντα διὰ τῆς ἥσσονος προσπαθείας. Ζητᾷ χρήματα ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ νὰ ἐκτελέσῃ ἀναγκαῖα ἔργα καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀντὶ νὰ ἀναγράψῃ κονδύλιον σχετικὸν εἰς τὸν ἑνιαῖον προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, τοῦ λέγει, νὰ ἐπιβάλῃ εἰδικὴν εἰσφοράν. Τὸ ἴδιον κάμνει καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐπισκευάσῃ τὰ σχολικὰ κτίρια, τὸ ἴδιον καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐκτελέσῃ ἀρδευτικὰ ἔργα κλπ.

§46Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὶ ποσὸν ἀνέρχεται ἡ φορολογία αὐτή;

§47Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς πολλὰ ἑκατομμύρια. Δὲν ἔχω ἀκριβῶς ὑπ’ ὄψιν μου τὸ ποσόν, ἀλλὰ ἐὰν ὑπολογίσητε εἰς 400.000 τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιβατῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, θὰ εὕρητε ποῖον εἶναι τὸ ποσόν.

§48Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, βάσει τῶν στοιχείων, τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 5.000.000 δραχμὰς περίπου.

§49Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καταλήγων, κ. συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν καὶ ἐγὼ νὰ προτείνω τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως νόμου καὶ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ τοῦτο, διότι θὰ ἠμποροῦσεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀνεύρῃ τὸ ποσὸν τῶν 5.000.000 δραχμῶν ποὺ λέγει, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιβληθῇ αὐτὴ ἡ εἰδικὴ φορολογία.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§51Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν παρακολουθοῦμεν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δι’ ὧν ἐπιβάλλονται εἰδικαὶ φορολογίαι δι’ εἰδικοὺς σκοπούς, ἔχομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ περὶ Κράτους ἔννοια, ὡς διεμορφώθη κατὰ τοὺς τελευταίους αἰῶνα, ὑπεχώρησεν εἰς τὴν ἔννοιαν ποὺ ὑπῆρχε παλαιότερον τὴν τοῦ «νυκτοφύλακος κυνός». Ὅλαι αἱ πρόοδοι εἰς τὴν περὶ Κράτους θεωρίαν, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ἐκτὸς τῶν ἄλλων νὰ μεριμνᾷ διὰ τὴν πνευματικὴν καὶ πολιτιστικὴν ἄνοδον τοῦ λαοῦ, ἐλησμονήθησαν καὶ κατήντησε τὸ Κράτος νὰ διαθέτῃ τοὺς ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ λαοῦ πόρους του, μόνον διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν καὶ διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Διὰ ὅλους τοὺς ἄλλους σκοπούς, αἱ Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν θεωροῦν ὡς δικαίωμά των νὰ ἐπιβάλλουν εἰδικοὺς φόρους, διὰ νὰ πληρώσουν τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸ σύγχρονον Κράτος θεωροῦνται ἀπαραίτητοι. Ἐλέχθη ἤδη, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς ὁδοποιΐας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀπαραίτητον ἀνάγκην ἐξυπηρετήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπιβάλλεται φορολογία ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν διοδίων. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς ὑδρεύσεως μεγάλου τμήματος τῆς χώρας, συγκεκριμένως τῆς περιοχῆς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐπεβλήθη εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων ἐξ οἰκοδομῶν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐλέχθη, περαιτέρω, ὅτι διὰ τὴν ἀγροφυλακήν, ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει νὰ μεριμνᾷ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας, ἐπεβλήθη εἰδικὴ φορολογία 1% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία καὶ διατίθεται διὰ τὴν μισθοδοσίαν καὶ τὰς ἄλλας δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς. Ἀλλὰ πλὴν αὐτῶν καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις ἐπεβλήθη εἰδικὴ εἰσφορά, εἴτε ἐμμέσως, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν κλπ. Ἀκόμη, εἶναι γνωστόν, ὅτι πρὸ δύο ἐτῶν, προκειμένου περὶ τῆς περιθάλψεως τῆς νοσοκομειακῆς, ἐπεβλήθη ἄλλη φορολογία, δηλαδή, ὑπεχρεώθησαν οἱ Δῆμοι νὰ συνεισφέρουν 5% ἐκ τῶν εἰσοδημάτων των, διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τὴν παρεχομένην εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, ἡ ὁποία εἶναι ὑπόθεσις βαρύνουσα τὸ Κράτος. Φυσικὰ καὶ τὸ 5% αὐτὸ προέρχεται ἐμμέσως ἀπὸ τὸν λαόν.

§52Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις, κ. συνάδελφε, ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀνάγκη. Εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἐπεβλήθη εἰδικὴ φορολογία 10 λεπτῶν ἐπὶ ἑκάστου εἰσιτηρίου, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος, παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς πόλεως ταύτης.

§53Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Φυσικά. Καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις εἶναι μία ἀπὸ αὐτάς, τὰς ὁποίας ἀνέφερον καὶ συγχαίρω τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον ἀντέστη εἰς τὴν ἐπιβολήν της.

§54Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ συγχαρητήρια τῶν κ. συναδέλφων πρὸς ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους, δὲν εἶναι καθόλου δικαιολογημένα. Συνεπείᾳ πολεμικῶν γεγονότων, κατεστράφη ἡ ἐκκλησία τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου Πειραιῶς, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ εἰδικὴ φορολογία διὰ νὰ κατασκευασθῇ. Δὲν ἔπρεπε ἡ δαπάνη αὐτὴ νὰ βαρύνῃ τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμόν. Βεβαίως, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον δὲν ἐδέχθη τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, διότι ἔχει ἄλλας ἀντιλήψεις περὶ ἐκκλησίας.

§55Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δι’ ὅλας τὰς ἀνάγκας τοῦ συγχρόνου Κράτους, πρέπει νὰ δίδωνται χρήματα ἐκ τοῦ ἑνιαίου προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι διὰ κᾶθε ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλλεται εἰδικὴ φορολογικὴ εἰσφορά. Εἶναι δὲ τοσούτῳ μᾶλλον ἄδικον τοῦτο, ὅσον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑπῆρξαν, ὄχι ἐλλείμματα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ πλεονάσματα ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, ἂν μὴ καὶ δισεκατομμυρίων, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος νὰ θεραπεύσῃ σειρὰν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ, ἄνευ τῆς ἐπιβολῆς νέων εἰδικῶν φορολογιῶν. Συνεπῶς, καὶ ἡ φορολογία, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., εἶναι μία φορολογία, ποὺ ἀνήκει εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερα καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἄλλος τρόπος συγκεντρώσεως τῶν χρημάτων, διὰ τὴν κάλυψιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς τῆς τεχνικῆς βελτιώσεως τῶν λιμένων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἡ παράταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, κατεψήφισε τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τοῦτο πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Πέραν τούτων, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ν. Δ. 3878, πάσχει καὶ ἀπὸ ἑτέρας ἀτελείας, αἵτινες τὸ καθιστοῦν ἀπορριπτέον. Δηλαδή, δὲν καθορίζει χρόνον ἰσχύος τῶν φορολογιῶν αὐτῶν. Καθιστᾶται οὕτω τὸ νομοθέτημα ἔτι μᾶλλον διαβλητόν, διότι ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα ἀποδεικνύει, ὅτι αἱ εἰδικαὶ αὗται φορολογίαι διαιωνίζονται. Ὑπάρχει, βεβαίως, μία διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κλπ., θὰ καθορίζωνται ὁ χρόνος ἐνάρξεως εἰσπράξεως τοῦ εἰδικοῦ τούτου τέλους καὶ ἡ διάρκεια αὐτῆς, ἥτις δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸν χρόνον ποὺ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ποσοῦ ποὺ ἀναγκαιοῖ διὰ τὸ συγκεκριμένον ἔργον. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν μᾶς ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην, διότι γνωρίζομεν τὰς ὑπερβάσεις, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν δημοσίων ἔργων, ἡ δὲ διάταξις ἐπιτρέπει τὴν παράτασιν τῆς φορολογίας, ἂν τὸ ποσὸν δὲν ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγραμματισθέντος ἔργου. Σᾶς ἀνέφερε σχετικῶς πλεῖστα παραδείγματα ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Κιτσίκης, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τὸ ἔργον Ὁμονοίας, τὸ ἔργον ὑδρεύσεως ἐκ τῆς Ὑλίκης. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ προσθέσῃ καὶ τὰ ἔργα γεφυρῶν τοῦ Ἀχελώου καὶ ἄλλα ἀκόμη. Θὰ ἀπετέλει κἄποιαν παρηγορίαν διὰ τὸν λαόν, ἐὰν ἐγένετο τοὐλάχιστον προηγουμένως μελέτη τῶν ἔργων καὶ βάσει τῆς μελέτης αὐτῆς καθωρίζετο τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπῃτεῖτο διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Αὐτὸ δὲν ἐγένετο, ἂν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. τούτου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ἐζητήσαμεν διὰ σχετικῆς τροπολογίας ἡ ὁποία θὰ ἐξησφάλιζε κατὰ ἕνα ἔστω καὶ στοιχειώδη τρόπον τὰ συμφέροντα τῶν φορολογουμένων. Πέραν αὐτοῦ ἐπεκρίθη ἡ διάταξις ποὺ θεσπίζει φθίνουσαν ἀντὶ τῆς αὐξούσης πρόοδον ἐν σχέσει μὲ τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας. Ὡς γνωστόν, ἡ προοδευτικὴ φορολογία ἐπιβάλλεται πάντοτε μὲ βάσιν τὴν αὔξουσαν πρόοδον τοῦ ποσοστοῦ. Ἐδῶ ἔχομεν τὸ ἀντίθετον καὶ οὐδεμία ἐξήγησις μᾶς ἐδόθη διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτὴν ἡ ὁποία θίγει καιρίως τὰς λαϊκὰς τάξεις. Ὀρθῶς, ὁ κ. Κιτσίκης, ἐπρότεινεν ἐὰν δὲν ἀπορριφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Ν. Διάταγμα, τοὐλάχιστον νὰ ὑπάρξῃ ἀπαλλαγὴ τῶν εἰσιτηρίων μικροῦ ποσοῦ τῶν χρησιμοποιουμένων δηλαδὴ ὑπὸ τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ νὰ παραμείνῃ ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν μεγάλων μόνον ποσῶν. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι οἱ κάτοικοι προθύμως στέργουν εἰς τὰς φορολογίας αὐτὰς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων αὐτοκινήτων προκειμένου νὰ ἀξιοποιήσουν τὰ μέρη ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρουν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ φορολογία αὐτὴ τοῦ δεκαλέπτου ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐπεβλήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν πολυτελῶν ἔργων τὰ ὁποῖα ὠφέλησαν καὶ ὠφελοῦν τοὺς ταλαντούχους. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πράγματι ἐζήτησαν οἱ Δῆμοι εἶναι τὸ 10λεπτον αὐτὸ νὰ περιέλθῃ εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ γίνῃ ἡ κατασκευὴ ἀπαραιτήτων δρόμων εἰς τὰς λαϊκὰς συνοικίας, ἀντὶ νὰ σπαταλᾶται εἰς πολυτελεῖς δρόμους. Καὶ ἐν τούτοις ἐχρειάσθησαν 5 ἔτη διὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν Δήμων, ἀλλὰ μόνον κατὰ τὸ ἥμισυ, διότι μόνον τὸ 5λεπτον ἐδόθη εἰς τοὺς Δήμους καὶ αὐτὸ ἀπὸ 1.1.1958.

§56Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχουν πολυτελεῖς δρόμοι.

§57Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ δρόμος τοῦ Σουνίου, κ. συνάδελφε, εἶναι δρόμος ὄχι μόνον πολυτελής, ἀλλὰ δρόμος σπατάλης.

§58Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἡ ὁδὸς τοῦ Σουνίου, κ. συνάδελφε, δὲν ἐξυπηρετεῖ τοὺς ταλαντούχους, ὅπως ὑπεστηρίξατε, ἀλλὰ τὸν τουρισμὸν καὶ τοὺς καταστηματάρχας καὶ λοιποὺς ἐπαγγελματίας τῆς ὁδοῦ.

§59Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Δὲν ὑπάρχει βελτίωσις εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§60Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὅταν δὲν ὑπάρχουν δρόμοι διὰ νὰ μεταφέρωμεν τὰ προϊόντα καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑφίστανται τὰ προϊόντα βλάβας κατὰ τὴν μεταφοράν, ὅταν δὲν ὑπάρχουν νὰ ἔλθουν οἱ ἄρρωστοι ἀπὸ τὰ χωριὰ πρὸς τὰς πόλεις, νομίζω, ὅτι εἶναι πολυτέλεια ἀξιοκατάκριτος τὸ νὰ δημιουργῆται δεύτερος δρόμος πρὸς τὸ Σούνιον. Δὲν ὠφελοῦνται πάντως καθόλου ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν αὐτὸ τὸ δεκάλεπτον, δηλαδὴ οἱ ἐργάται, οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ μικροϋπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι, πολλὲς φορές, πληρώνουν δύο ἢ καὶ τέσσερα δεκάλεπτα τὴν ἡμέραν διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐργασίαν των. Αὐτό, διὰ μίαν οἰκογένειαν ἑνὸς ὑπαλλήλου τῶν 1.300 δραχμῶν μηνιαίως, νομίζομεν ὅτι ἀποτελεῖ μίαν βαρυτάτην φορολογίαν, ἡ ὁποία τοὐλάχιστον, θὰ ἔπρεπε νὰ διατίθεται διὰ νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι τῆς διαβιώσεώς του καὶ ὄχι διὰ νὰ γίνωνται αὐτοὶ οἱ πολυτελεῖς δρόμοι περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα.

§61Β. ΚΡΙΚΟΣ. Νὰ τοὺς χαλάσωμε τότε.

§62Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Πρῶτα νὰ γίνουν δρόμοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς καὶ μετὰ νὰ γίνουν οἱ πολυτελεῖς δρόμοι. Αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μου γνώμη, εἶναι γνώμη πολλῶν ἄλλων, τόσον διαδεδομένη ὥστε ἀπορῶ πῶς δὲν τὴν ἠκούσατε μέχρι τοῦδε.

§63Β. ΚΡΙΚΟΣ. Καὶ ἐκεῖ γίνονται δρόμοι, κ. συνάδελφε, καὶ παντοῦ. Ἡμεῖς καταγόμεθα ἀπὸ ὀρεινὴν περιοχὴν καὶ γνωρίζομεν τί γίνεται καὶ τί δὲν γίνεται.

§64Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τώρα ἐρχόμεθα καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Τουρισμοῦ, τὸ ὁποῖον προεβλέφθη εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῶν λιμενικῶν ἔργων. Τὸ Κράτος, κύριοι συνάδελφε, διαθέτει πολλὰ κονδύλια διὰ τὸν Τουρισμόν, ἴσως ὄχι τόσα ὅσα χρειάζονται, πάντως διαθέτει εἰς ἀξιόλογον ποσότητα ἀπὸ τὰς κρατικὰς ἐπενδύσεις. Ἐάν, λοιπόν, νομίζωμεν, ὅτι καὶ ὁ δρόμος τοῦ Σουνίου καὶ οἱ λιμένες αὐτοὶ ἐξυπηρετοῦν πράγματι τουριστικοὺς σκοποὺς καὶ δὴ ἀξίους βοηθείας, νομίζομεν, ὅτι ἀπὸ τὰ κονδύλια τοῦ Τουρισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσῃ τὸ Κράτος, διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ αὐτὰ τὰ λιμενικὰ ἔργα, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνεται ὁ λαὸς μὲ τόσον σημαντικὰ ποσά. Λέγω δέ, ὅτι εἶναι σημαντικὰ ποσά, διότι δι’ ἕνα κάτοικον μιᾶς μικρᾶς νήσου— τῶν κατοίκων δὲ τῶν νήσων τούτων ἡ πτωχεία εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους— καὶ αἱ 8 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ προστεθοῦν εἰς τὸ εἰσιτήριον τῶν 100 δραχμῶν εἶναι μία σημαντικὴ ἐπιβάρυνσις, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι εἰς οὐρὰς συνωστίζονται οἱ ἄποροι πρὸ τῶν λιμεναρχείων τὰ ὁποῖα διαθέτουν δύο εἰσιτήρια κατὰ πλοῖον, διὰ νὰ ἐπιτύχουν μίαν δωρεὰν μεταφορὰν εἰς τὸν Πειραιᾶ, διὰ μίαν μεγάλην ἀνάγκην. Τὸ νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν μὲ 8 δραχ. νομίζω, ὅτι εἶναι βαρυτάτη φορολογία. Ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν κατοίκων αὐτῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι, διότι ἀκριβῶς αἱ νῆσοι δὲν ἔχουν ἄλλον τρόπον ἐπικοινωνίας μὲ τὰ κέντρα παρὰ μόνον τὴν θαλασσίαν ὁδόν, εἶναι ὑποχρεωμένοι, λέγω, πολλάκις τοῦ ἔτους νὰ ταξιδεύουν καὶ συνεπῶς, ἡ ἐπιβάρυνσις καθίσταται σημαντικωτέρα. Ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ ἐπεβάρυνε τὸν λαὸν μὲ τὴν φορολογίαν αὐτήν, τῆς ὁποίας τὸ ποσὸν δὲν ξεύρω ποῖος εἶπεν ὅτι εἶναι πέντε ἑκατομμύρια δραχμῶν καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν τὰ στοιχεῖα νὰ ὑπολογίσωμεν ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλονται δι’ ἀπροσδιόριστον ἐκ τῶν προτέρων χρόνον καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ποῖα ἔργα θὰ γίνουν καὶ ποία ἡ διάρκεια τῶν ἔργων καὶ συνεπῶς ποία ἡ φορολογία διὰ κάθε λιμένα. Ἀπορῶ δέ, πῶς ὑπελογίσθη τὸ ποσὸν τῶν 5.000.000.

§65Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Πέντε ἑκατομμύρια τὸ ἔτος ἐπὶ τῶν ἐπιβιβαζομένων.

§66Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι θὰ εἰσπράττεται διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ θὰ γίνῃ τὸ ἔργον.

§67Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Διὰ τὸ ἔργον μόνον ἐπιβάλεται ἡ εἰσφορά.

§68Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον λέτε, ὅτι δὲν ἐπιβάλεται δι’ ἕν ἔτος ἡ φορολογία, ἀλλὰ δι’ ὅλην τὴν διάρκειαν ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, ἠμπορεῖ νὰ κρατήσῃ περισσότερα ἔτη. Ἄρα, πῶς εὑρήκατε σεῖς, ὅτι κατ’ ἔτος εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ ἡ φορολογία; Ἐκτὸς ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ λέτε μὲν ὅτι θὰ εἶναι διὰ τὸ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπικρατήσασαν τελευταίως μέθοδον ἡ φορολογία νὰ ἐπιβάλλεται μὲν διὰ συγκεκριμένον ἔργον, ἀλλὰ νὰ διαιωνίζεται διὰ μεταγενεστέρας διατάξεως. Ἔχομεν τὰ παραδείγματα τῆς ὑδρεύσεως Ἀθηνῶν —Πειραιῶς, ποὺ ἐνῷ ἐπεβλήθη δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, παρετάθη διὰ τρία ἔτη. Ἔχομεν ἄλλο παράδειγμα, τὴν φορολογίαν τοῦ δεκαλέπτου, τὸ ὁποῖον παρετάθη καὶ αὐτὸ δι’ ἄλλο χρονικὸν διάστημα. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑπολογισμὸς οὔτε τοῦ συνόλου ποὺ θὰ εἰσπραχθῇ, οὔτε τοῦ ἐτησίως εἰσπραχθησομένου ποσοῦ. Αὐτὸ εἶναι κατὰ προσέγγισιν καὶ κἄπως αὐθαίρετοι ὑπολογισμοί. Ἀκόμη, ὅταν διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 παράγραφος 1, λέγωμεν «καὶ παντὸς ἄλλου λιμένος τῆς χώρας», ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὸ προσὸν νὰ ἐπιπίπτῃ ἐπὶ τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ τὸ φέρουν, ἀλλὰ κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ μάλιστα τὰς πτωχοτέρας ἐξ αὐτῶν λόγῳ τοῦ συστήματος τῆς φθινούσης προόδου τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν θεσπίζεται εἰς φορολογικὴν διάταξιν, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δυνάμεθα νὰ γενικεύσωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν δι’ ὅλους τοὺς λιμένας. Ἐπίσης πρόκειται περὶ νομοθετικῆς διατάξεως, τῆς ὁποίας, ὡς προεῖπον, ὁ χρόνος ἐφαρμογῆς εἶναι ἄδηλος καὶ τὰ μέχρι τοῦδε παραδείγματα δὲν μᾶς ἐνθαρρύνουν, ὅτι θὰ εἶναι βραχείας διαρκείας καὶ δι’ αὐτό, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταψηφισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, δηλαδή, νὰ καταργηθῇ, οἱ δὲ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπηγγέλθη, δηλαδὴ ἡ πραγματοποίησις τῶν μικρῶν αὐτῶν ἔργων νὰ γίνῃ ὑπὸ τῶν λιμενικῶν ταμείων ἐνισχυομένων ἀπὸ τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§70Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν λιμένων τῆς χώρας εἶναι ἀπελπιστική. Ἡμεῖς οἱ νησιῶτες, γνωρίζομεν πόσον μεγάλος εἶναι ὁ κίνδυνος τῶν ἐπιβιβαζομένων καὶ ἀποβιβαζομένων εἰς τὰ πλοῖα εἰς νήσους ποὺ δὲν ὑπάρχουν λιμένες. Ἡ πρόθεσις, λοιπόν, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ κατασκευάσῃ λιμένας εἰς ὅλας τὰς νήσους εἶναι ἀξιέπαινος. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει πλήρη γνῶσιν τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως εἰς τὴν χώραν, ἀπὸ ἀπόψεως λιμένων. Ὑπάρχει σειρὰ νήσων, αἱ ὁποῖαι παρὰ τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζουν καὶ τὴν σοβαρὰν ἐπιβατικὴν κίνησιν, στεροῦνται παντελῶς λιμένων. Ἡ Ἰκαρία π.χ. ἀπὸ ἀπόψεως λιμένος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι οἵα ἦτο πρὸ 3.000 ἐτῶν. Ἡ Μύκονος ἐπίσης, ἡ ὁποία παρουσιάζει μίαν ηὐξημένην τουριστικὴν κίνησιν, ὁ λιμήν της εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐξυπηρετήσῃ μόνον ψαροκάϊκα καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐξ ὑπαρχῆς λιμένος. Ἐνῷ ὅπου ὑπάρχουν λιμάνια ἔχουν ἀνάγκην ἐπισκευῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, δυστυχῶς, ἠδιαφόρησεν. Ἀπὸ τοὺς τέσσαρας λιμένας τῆς Σάμου, οἱ δύο, οἱ συγκεντρώνοντες τὸ σύνολον τῆς κινήσεως καὶ ἰδιαιτέρως ὁ λιμὴν τοῦ Βαθέος, ὅστις ἔχει ἐπείγουσαν ἀνάγκην ἀνακρηπιδώσεως, ἡ Τεχνικὴ Ὑπηρεσία ἐζήτησε 5½ ἕως 6 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐπισκευὴν του καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἐνέκρινε μόνον 600.000. Τὸ ποσὸν αὐτό, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν φθάνει οὔτε διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀρχή. Ἐνῷ ὁ λιμὴν Καρλοβασίου κινδυνεύει νὰ κλείσῃ ἐκ προσαμμώσεως. Εἶναι λοιπόν, πράγματι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς συντηρήσεως καὶ κατασκευῆς λιμένων εἰς τὴν χώραν. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδιάλεξε τὸν χειρότερον δρόμον. Πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις ἔπρεπε νὰ στραφῇ. Ἴσως ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην, ὅτι τὰ νησιὰ κατοικοῦνται ἀπὸ μεγιστάνας τοῦ πλούτου καὶ ἐπέβαλεν εἰς βάρος αὐτῶν, διότι αὐτοὶ θὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν ἐν τοῖς πράγμασιν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀναμένει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἰσπράξῃ, ἐπέβαλεν λέγω, εἰς βάρος αὐτῶν, μίαν δυσβάστακτον ἔμμεσον φορολογίαν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ μελετήσῃ τὸ κόστος εἰς τὴν χερσαίαν μεταφορὰν ἐν συγκρίσει μὲ τὴν θαλασσίαν τοιαύτην. Τότε θὰ διεπίστωνεν, ὅτι ἐνῷ εἰς τὴν στεριὰν ἡ μεταφορὰ στοιχίζει 0,35 κατὰ χιλιόμετρον κατ’ ἐπιβάτην, εἰς τὴν θάλασσαν φθάνει μέχρις 0,80 κατὰ χιλιόμετρον. Ἀπὸ τὰς Ἀθήνας π.χ. μέχρι Λαρίσης τὸ εἰσιτήριον ἔχει 90 δραχμάς. Ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ διὰ τὴν Σάμον, ποὺ εἶναι περίπου ἡ ἰδία ἀπόστασις, τὸ εἰσιτήριο τῆς αʹ θέσεως ἔχει 240 δραχμὰς τῆς βʹ 150 καὶ τῆς γʹ 75. Ἐὰν προσθέσωμεν εἰσέτι καὶ τὰ ἀχθοφορικὰ καὶ ὑπολογίσωμεν καὶ τὸ ηὐξημένον τοῦ τιμολογίου τῆς καντίνας εἰς τὰ πλοῖα θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ μεταφορὰ εἰς τὴν στεριὰ εἶναι πολὺ εὐθηνοτέρα τῆς μεταφορᾶς εἰς τὴν θάλασσαν. Ὅταν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι αἱ βαρύταται φορ)γίαι ἐπὶ τῶν λεωφορείων ἐπὶ τοῦ πετρελαίου ποὺ καταναλίσκουν, τῆς φορολογίας ἐλαστικῶν, ἀνταλλακτικῶν καὶ τοῦ 10% ἐπὶ τῆς τιμῆς εἰσιτηρίων διὰ τὰ Ταμεῖα ὁδοποιΐας, ἐνῷ ἀντιθέτως τὰ ἀκτοπλοϊκὰ σκάφη προμηθεύονται καύσιμα καὶ ὑλικὰ τελείως ἀφορολόγητα, ἔχομεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ στραφῇ κυρίως πρὸς τοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων. Ἐκτὸς ὅμως αὐτῶν, ὁ ἐπιβληθεὶς φόρος εἶναι τόσον μικρὸς, ὥστε μετὰ βεβαιότητος θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι οὔτε ὕστερα ἀπὸ 100 χρόνια θὰ δυνηθῶμεν μὲ τὸ ἔσοδον αὐτὸ νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως λιμένων. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἀντὶ αὐτοῦ τοῦ φόρου καταργούσαμεν τὰ Λιμεναρχεῖα ἀπό τινας λιμένας, τὴν ἐργασίαν τῶν ὁποίων δύνανται νὰ διεξαγάγουν τὰ Τελωνεῖα, ἐὰν καταργούσαμεν ἢ τροποποιούσαμεν τὰς Λιμενικὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι οὐδὲν προσφέρουν, ἀλλὰ ἐπιβαρύνουν μὲ παρασιτικὰς δαπάνας τὰ λιμενικὰ ἔργα, νομίζω, ὅτι θὰ εἴχαμε περισσότερα χρήματα ἀπὸ τὸν ἐπιβληθέντα διὰ τὴν κατασκευὴν λιμένων. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διάταγμα καὶ ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ κάπως καλύτερον τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐπέλθῃ κἄποια ἐξίσωσις τῆς νησιωτικῆς μὲ τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα.

§71Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐκκινεῖ ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ φορολογοῦμεν ὡρισμένας περιοχὰς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν συγκεκριμένων ἔργων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ δὲν εἶναι καθόλου ὀρθή, προκειμένου περὶ κατασκευῆς ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ βασικῶς συντελοῦν εἰς τὴν οἰκονομικὴν προαγωγὴν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ἡ δαπάνη διὰ τὴν κατασκευὴν τοιούτων ἔργων, δέον νὰ βαρύνῃ ἀποκλειστικῶς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δυστυχῶς, ὅμως, ὡς νὰ μὴ ἤρκει τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ψηφίζει τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐκ τῶν ὑστέρων λαμβάνει γνῶσιν ποῦ διατίθενται τὰ χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔχουν δημιουργηθῆ σωρεία εἰδικῶν λογαριασμῶν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βαρύνωνται κυρίως αἱ λαϊκαὶ τάξεις καὶ νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν πορείαν αὐτῶν τῶν λογαριασμῶν. Αὐτὴ ἡ τακτική, κύριοι βουλευταί, τῆς μὴ ψηφίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας εἰδικῶν λογαριασμῶν πρὸς εἰδικοὺς σκοπούς, τῆς διασπάσεως, δηλονότι τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποτελεῖ μέγα κίνδυνον διὰ τὴν πορείαν τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων τῆς χώρας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων ὀγκοῦται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀπαθλίωσιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, τοὺς ἐμμέσους φόρους κατὰ κύριον λόγον τοὺς φέρουν αἱ λαϊκαὶ τάξεις. Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὑπεραμυνόμενος τοῦ ὑπὸ ἀκύρωσιν νομοθετικοῦ διατάγματος, ὑπέμνησεν, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας χώρας ἔχει καθιερωθῆ ἡ ἀρχὴ νὰ ἐπιβάλλωνται εἰδικοὶ φόροι δι’ ὡρισμένα ἔργα. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅμως, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι κυρίως πολυτελοῦς σημασίας καὶ καλοῦνται νὰ πληρώσουν τὸ τέλος αὐτὸ αἱ πλουσιώτεραι τάξεις. Τοὐναντίον παρ’ ἡμῖν, καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νὰ κατασκευασθοῦν βασικὰ ἔργα καὶ τὸν καθιερούμενον φόρον καλοῦνται νὰ τὸν πληρώσουν κυρίως αἱ πτωχότεραι τάξεις. Ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μεταφυτεύωμεν ἐν Ἑλλάδι πάντα θεσμὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι εἶναι ἄλλαι αἱ ἐπικρατοῦσαι συνθῆκαι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἄλλαι αἱ ἐκεῖ προϋποθέσεις. Πέραν τούτου, εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι πολλοὶ Δῆμοι ζητοῦν τὴν ἐπιβολὴν τοιούτων φορολογιῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὰς πόλεις των. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἶπεν, ἐὰν ἀποδίδῃ τὸ Κράτος πρὸς τοὺς δήμους ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει ἐξαγγείλει. Ἐνῷ ἔχει ὑποσχεθῆ τὸ 50% ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ καπνοῦ, δίδει ἕνα ποσὸν 240.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει καθορίσει παγίως καὶ οὐδὲν πλέον τούτου. Εὑρισκόμεθα ἑπομένως πρὸ ἀνυπαρξίας οἰκονομικῶν μέσων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων ἔργων εἰς τὰς πόλεις των καὶ ἀναγκάζονται νὰ καταφύγουν εἰς αὐτὸ τὸ μέσον. Δὲν προτίθεμαι, κύριοι συνάδελφοι νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐξ ὅσων εἴπομεν καὶ ἐξ ὅσων θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεώς μας περὶ ἀκυρώσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ διοδίων, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐγκαινιάσῃ αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἡ ὁποία εἶναι καταστροφικὴ διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης ἔχει τὸν λόγον.

§73Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι ἦσαν μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρέστησαν εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει τότε, ὅταν τὸ πρῶτον παρουσιάσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως διὰ τὴν κατασκευὴν λιμένων. Βεβαίως ἐκ πρώτης ὄψεως, ἡ κατασκευὴ λιμένων καὶ εἰδικώτερον εἰς πολλὰς νήσους εἰς τὰς ὁποίας ἔχει ἀναπτυχθῇ ὁ Τουρισμὸς εἶναι ἀπαραίτητος, ὥστε νὰ εἶναι εὔκολος ἡ προσέγγισις πλοίων τόσον λόγῳ θαλάσσης, ἡ ὁποία πολλὰς φορὰς εἶναι τρικυμιώδης, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐπιβοηθήσουν τὴν ἀποβίβασιν τῶν ἐπιβατῶν, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ὅσοι ἔχουν ταξιδεύσει εἰς ὡρισμένα νησιὰ ἐμαρτύρησαν κατὰ τὴν ἐπιβίβασιν καὶ τὴν ἀποβίβασιν. Καὶ μάλιστα εἰς πολλὰς νήσους γίνεται ἐπιβίβασις καὶ ἀποβίβασις μὲ βάρκες, ὅπερ εἶναι ἐπικίνδυνον λόγῳ τῆς ταραχῆς τῆς θαλάσσης. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι σύμφωνος διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἔστω καὶ τῶν μικρῶν αὐτῶν λιμένων εἰς ὅλας τὰς νήσους. Ἀλλ’ ἔρχεται ἡ ἔμμεσος φορολογία τῶν πολιτῶν, ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις εἰς διαφόρους περιπτώσεις, διότι εἶναι εὔκολος ἡ ἀπόκτησις τῆς δαπάνης διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν διαφόρων ἔργων. Τὸ νὰ βάλωμεν μίαν ἔμμεσον φορολογίαν εἶναι τὸ εὐκολώτερον τῶν πραγμάτων. Ἀλλ’ ἡ ἔμμεσος φορολογία γίνεται μόνιμος φορολογία καὶ συνεχίζεται ὅταν ἔχῃ περατωθῆ τὸ ἔργον. Ἀπόδειξις, ἡ φορ)γία διὰ τοὺς σεισμ)θεῖς, ἡ ὁποία συνεχίζεται, διὰ νὰ περιέρχωνται τὰ εἰσπραττόμενα εἰς τὸν Δημ. κορβανᾶν. Καὶ ἐδῶ εἶναι ἕνα ἄλλο μυστήριον τὸ ὁποῖον πάντοτε καλύπτει τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβ)σεως. Ὅλα καλύπτονται ἀπὸ ἕνα μυστήριον. Προϋπολογισμὸς δὲν κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν. Καμμία συζήτησις δὲν γίνεται ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου δὲν καταθέτει στοιχεῖα διότι ἐθνικὰ συμφέροντα ἀπειλοῦνται. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἠθέλησε οὔτε τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων νὰ καταστήσῃ κοινωνοὺς τῶν μυστηρίων τὰ ὁποῖα συμβαίνουν ἐκεῖ καὶ τὰ ἀποτελέσματα θὰ τὰ ἴδωμεν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς δώσῃ μίαν προμελέτην τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κατασκευασθοῦν, φέρ’ εἰπεῖν, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ λιμὴν εἰς τὴν Κέρκυραν ἢ τὰς Σπέτσας, πόσο θὰ κοστίσῃ ὁ λιμὴν τῆς Αἰγίνης ἢ τῆς Ὕδρας; Ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει μίαν προμελέτην περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Ἐζήτησα ἐπίσης πληροφορίας διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἐπιβατῶν, διὰ νὰ ἰδῶ, τί τέλος πάντων εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθῇ. Μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν ἐπῆρα καμμίαν πληροφορίαν ἀπὸ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶναι ὅλα αὐτὰ βασικαὶ παραλείψεις. Δὲν ζητῶ ὁριστικὰς μελέτας. Ζητῶ νὰ ἔχῃ καὶ τὸ Σῶμα κατ’ ἀρχὴν μίαν γνῶσιν τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δαπανηθοῦν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν λιμενικῶν ἔργων. Εἶναι ἀνάγκη, νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. ὑπουργός, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα διότι νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον ἡ πλευρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἡ πλευρὰ τῆς Συμπολιτεύσεως θὰ ἔχῃ ἀνησυχίας, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι ἐνῷ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας προϋπελογίσθησαν εἰς 6 ἑκατ. αἱ δαπάναι ἔφθασαν τὰ 70 ἑκατομ. καὶ ὅταν τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης ἐκόστισαν τὸ τριπλάσιον ἀπὸ ὅσα εἶχον προϋπολογισθῆ.

§74Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους εἴπατε προηγουμένως, σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι αὐθαίρετοι. Εἶναι μόνον διαδόσεις. Ἄν θέλετε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ καταθέσετε μίαν ἐρώτησιν ἢ ἐπερώτησιν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν, βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων νὰ ὁμιλήσωμεν. Ἐκτὸς, ἂν ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ περιμένετε καμμιὰ σαρανταριὰ ἡμέρες, ὁπότε περατουμένων τῶν ἐργασιῶν τῆς Ὁμονοίας, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συζητήσωμεν ἐλευθέρως.

§75Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐὰν ἐγὼ ἔδωσα ἢ ὄχι ἐσφαλμένους ἀριθμούς, δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος. Ὑπεύθυνος εἶσθε σεῖς. Διότι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς Βουλῆς θὰ τὸ ἐπικυρώσουν, ἔχουν γραφῆ ἐπιμόνως εἰς τὸν τύπον τὸν Ἀθηναϊκόν, τὸν Ἑλληνικόν, γενικῶς, τύπον, ὅτι τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας προσεγγίζουν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 70 ἑκατομμυρίων. Δὲν εἶναι αὐθαίρετοι. Αὐθαίρετοι θὰ ἦσαν ἂν τὸ ἔλεγα μόνος μου, ἀπὸ τὸ κεφάλι μου. Αὐτὸ συζητεῖται καὶ ὄχι μόνον ἐφθάσαμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 70 ἑκατομ., ἀλλὰ ἀκούομεν ὅτι κλιμακωτὰ διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας ἐδαπανήθησαν 16 ἑκατομ., διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας ἐδαπανήθησαν 30 ἑκατομμύρια, διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας ἐδαπανήθησαν 70 ἑκατομμύρια. Ὠφείλατε, κ. ὑπουργέ, τότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, καὶ ἐπειδὴ εἰσήλθατε εἰς τὴν πολιτικὴν τώρα μόνον καὶ δι’ αὐτὸ συγχωρεῖσθε, νὰ κάμετε ἀμέσως μίαν διάψευσιν, ὥστε νὰ ἡσυχάσῃ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ νὰ δώσετε τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς, ὄχι νὰ περιμένετε νὰ κάμω ἐγὼ μίαν ἐπερώτησιν. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὸ Σῶμα, διὰ νὰ κάμω μίαν ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ τί τὸ ἁπλούστερον νὰ εἴπητε, ὅτι οἱ ἀριθμοί, οἱ ἀναγραφόμενοι εἰς τὸν τύπον, εἶναι ψευδεῖς, διότι ὁ ἀριθμὸς ὁ ἀκριβὴς εἶναι αὐτός;

§76Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Ἔχω κάμει δήλωσιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἔργου καὶ ἔχω ἀναφέρει ἀριθμούς. Ἐπίσης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἔχει κάμει δήλωσιν. Δὲν ξεύρω διατὶ παίρνετε ὡρισμένα ποσὰ τὰ ὁποῖα βλέπετε ἀπὸ τὸν ἄλφα, τὸν βῆτα δημοσιογράφον καὶ δὲν βλέπετε τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα περιέχονται εἰς τὰς δηλώσεις μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν συζητοῦμεν τώρα τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας. Τώρα συζητοῦμεν τὸ λιμενικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχει ταλαιπωρήσει ἀρκετὰς συνεδριάσεις καὶ ἀρκετὰς ὥρας.

§77Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅταν συζητοῦμεν διὰ τέτοια θέματα ποτὲ δὲν εἶναι ταλαιπωρία.

§78Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι σύστημα αὐτὸ. Εἶναι τακτικὴ νὰ ἐπεκτεινώμεθα πέραν τῶν νομοσχεδίων εἰς τὴν ὅλην πολιτικὴν τῆς παρατάξεως ἐκείνης. Προηγουμένως, ὁ κ. Κιτσίκης ἀνέπτυξε ὅλα τὰ θέματα καὶ ὅλας τὰς αἰτιάσεις κατὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἐδῶ ἀπόψε, ἢ διὰ τὸ «συγκεκριμένον» νομοσχέδιον; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Αὐτὸς εἶναι ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Καὶ σεῖς παρασύρεσθε καὶ εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§79Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Μπουρνιᾶ, ἔξω τοῦ θέματος δὲν εἶμαι. Εἶπον, ὅτι ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς δώσῃ μίαν προμελέτην ἐπὶ τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ γίνουν εἰς τοὺς λιμένας αὐτοὺς καὶ ἐζήτησα καὶ μίαν κατάστασιν τῆς κινήσεως τῶν ἐπιβατῶν, ὥστε τὸ Σῶμα νὰ διαφωτισθῇ πλήρως καὶ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἔργων, ὁμιλῶ περὶ προμελέτης καὶ διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἐπιβατῶν, ὥστε νὰ ἔχωμεν μίαν εἰκόνα τῶν χρημάτων τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν ἐκ τῆς κινήσεως τῶν ἐπιβατῶν καὶ τῆς δαπάνης τῆς ἐκτελέσεως τῶν λιμενικῶν ἔργων. Διότι, εἶπον, ὑπάρχει αὐτὸ εἰς τὴν Ὁμόνοιαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει μία ἀμφιβολία, ὅτι κἄτι κακὸν συνέβη καὶ δὲν ἐκπληρώνεται τὸ ἔργον μέσα εἰς τὰ ὅρια τὰ καθωρισμένα.

§80Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ θέμα αὐτό.

§81Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Σεῖς παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς μοῦ λέγετε, ὅτι δὲν εἶμαι μέσα εἰς τὸ θέμα; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι εἶσθε ὑπερβολικός. Ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θίγετε καὶ τὸ Προεδρεῖον, κ. Παπαδογιάννη. Νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ ἐφαρμόζῃ τὸν Κανονισμόν.

§83Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐξετράπη τοῦ Κανονισμοῦ καὶ σεῖς κάθεσθε καὶ τὸν ἀνέχεσθε.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποδείξεις κοινοβουλευτικὰς δὲν δέχομαι, κ. Παπαδόπουλε.

§85Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσετε μίαν ἐξήγησιν, κ. Πρόεδρε, κατὰ τί εἴμεθα ὑπερβολικοί. Ἐδῶ ἐπεκράτησε μουγκαμάρα, ὅταν συνεζήτει ὁ κ. συνάδελφος τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐφημερίδων. Κύριε Μερκούρη, ἂν τώρα ἐκυκλοφόρει ἕνα παράρτημα καὶ ἔλεγεν, ὅτι τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας ἔχουν φθάσει 130 ἑκατομμύρια, θὰ τὸ ἐφέρατε εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ αὐτὸ καὶ εἶναι σοβαρὰ συζήτησις αὐτὴ νὰ ἐμφανίζωνται τοιαῦτα θέματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; Ὅταν ξέρετε, μάλιστα, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς παρέλαβεν αὐτὴν τὴν κληρονομίαν καὶ τὴν κατευθύνει ἀποτελεσματικῶς καὶ ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν τῆς ἀποπερατώσεως καὶ ὡς πρὸς τὰ ποσά; Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπητε κατὰ τί εἴμεθα ὑπερβολικοί.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶχον τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἀποδίδετε σεῖς. Ἠθέλησα νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόζῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ ὅταν τὸ Προεδρεῖον διαπιστώνῃ, ὅτι ὁ ρήτωρ εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος, τὸν ἐπαναφέρει εἰς τὸ θέμα. Ἀφῆστε, λοιπόν, τὰς ὑποδείξεις.

§87Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι λυποῦμαι ἐξαιρετικὰ ποὺ προεκάλεσα ὅλον αὐτὸν τὸν θόρυβον.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη ἐπὶ τοῦ θέματος σᾶς παρακαλῶ.

§89Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἀπεμακρύνθην κατὰ κεραίαν. Ἔφερα ἕνα παράδειγμα. Ἂν αὐτὸ τὸ παράδειγμα εἶναι τόσον ἐνοχλητικὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν —καὶ βεβαίως ὁ νῦν ὑπουργὸς δὲν εὐθύνεται ὁλοκληρωτικά— λυποῦμαι πάρα πολὺ ποὺ τὸ ἔκαμα, ἀλλὰ εἶναι μία διαπίστωσις, ἕνα γεγονός, καὶ ἐπὶ τέλους ἂν ἐγὼ εὑρίσκομαι εἰς τόσην ἀνακρίβειαν, διατὶ δὲν λέγεται αὐτὸς ὁ ἀριθμός, ὁ τόσον μυστηριώδης νὰ κλείσῃ τὰ στόματα ὅλων; Εἶμαι βέβαιος, ὅμως, ὅτι ἐὰν ὑποβάλωμεν μίαν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος ἢ ἔστω καὶ ἁπλῆν ἐρώτησιν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀκούσωμεν τὰ ἴδια πράγματα, θὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι θέλομεν νὰ προκαλέσωμεν ἐντυπώσεις, προκαλοῦντες μίαν τοιαύτην συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§90Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς δώσετε, εἰς ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ καταλάβωμεν, ὅταν κανεὶς κάμνῃ ἔργα κατηγορεῖται ἢ ἐπαινεῖται;

§91Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Βεβαίως, ἐπαινεῖται.

§92Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πρέπει νὰ πλέξωμεν τὸ ἐγκώμιον τοῦ προκατόχου καὶ τοῦ σημερινοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, διότι ἔγιναν τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας, καὶ ἀντὶ νὰ συγχαίρετε τὴν Κυβέρνησιν ἔρχεσθε καὶ λέγετε, διατὶ κάμνομεν τὰ ἔργα; Ἔχομεν καμμίαν ἰδιοτέλειαν; Ἐὰν ἔχωμεν ἰδιοτέλειαν, κ. Μερκούρη, τότε νὰ κατηγορήσητε καὶ τοὺς ὑπουργούς, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ἰδιοτέλειαν καὶ ἔγιναν τὰ ἔργα, διατὶ κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν; Ἡ τακτικὴ τῆς παρατάξεώς σας εἶναι γνωστή. Ἐὰν γίνωνται ἔργα διὰ τὸν λαὸν μᾶς κατηγορεῖτε, ἐὰν δὲν γίνωνται ἔργα πάλιν μᾶς κατηγορεῖτε. Μέχρι ποίου σημείου ὅμως θὰ τραβήξῃ ἡ κατάστασις αὐτή;

§93Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Παπαδόπουλον, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔδωσεν ἕνα μάθημα κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας!!! Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα δὲν εἴμεθα ἡμεῖς Κυβέρνησις διὰ νὰ κάμωμεν ἔργα. Βεβαίως τὰ ἔργα πρέπει νὰ γίνωνται, ἀλλὰ πάντοτε νὰ τελοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀντιπολιτεύσεως, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ Δημοκρατία.

§94Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Μερκούρη, νομίζω, ὅτι θέμα τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως εἶναι κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ὀρθῶς ἐπέβαλε τὴν φορολογίαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων. Σεῖς, ὁ ὁποῖος προέρχεσθε ἀπὸ οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἐπὶ μακρὰ ἔτη ὑπηρέτησε τὰ κοινὰ καὶ τὸν Δῆμον, θὰ πρέπει ἀναμφιβόλως νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὡρισμένα ἔργα ἀντιμετωπίζονται ἀπὸ τὴν τοπικὴν φορολογίαν. Τοῦτο ἐγένετο μέχρι τὸ 1946, ἐξαίρεσις μόνον ἔγινε τὸ 1946, διότι τότε τὰ ἔργα ἔγιναν ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Τί τὸ ἐξαιρετικῶς δύσκολον βλέπετε εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλε μίαν τοπικὴν φορολογίαν διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν τοπικὰ ἔργα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ὠφεληθοῦν οἱ κάτοικοι τῶν νήσων καὶ τῶν πόλεων; Δὲν βλέπω διατὶ θέλετε νὰ ἐξαπολύσετε γενικωτέραν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως μιᾶς προτάσεως.

§95Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν συνάδελφον κ. Παπαδογιάννην. Ὀφείλω ὅμως, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τὰ Δημοτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ πατρός μου, ἐξετελέσθησαν δαπάναις τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, διότι τότε, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων ἦτο ἀνεξάρτητος οἰκονομικῶς, καὶ ἠδύνατο νὰ ἐκτελέσῃ τὰ διάφορα προγραμματιζόμενα ὑπὸ τοῦ Δήμου ἔργα. Ἡμεῖς κ. συνάδελφε, ἐπὶ τῆς Δημαρχίας τοῦ πατρός μου διεμορφώσαμεν τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν. Παρελάβομεν τὴν Ὁμόνοιαν εἰς βραχώδη κατάστασιν μὲ διάφορα ρεύματα καὶ τὴν ἐστολίσαμεν ὡς ἐστολίσθη κατὰ τὴν τελευταίαν Δημαρχίαν τοῦ πατρός μου. Κατὰ τὴν τελευταίαν δὲ Δημαρχίαν τοῦ πατρός μου διὰ τελευταίαν φορὰν ἔπεσεν ἄσφαλτος εἰς τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ ἔργα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, εἴτε ἐξετελοῦντο ἀπὸ συνεργεῖα τοῦ Δήμου, εἴτε ἀπὸ ἐργολάβους, ποτέ δὲν ὑπῆρξεν ὑπέρβασις ἄνω τῶν 15 τοῖς ἑκατὸν ἕως 20% τῆς προγραμματισθείσης μελέτης. Ἐπίσης οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κακίζει τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων διὰ τὴν πρόθεσίν του ὅπως ἐκτελέσῃ εἰς ὅλους τοὺς λιμένας τῶν νήσων ἔργα. Ἐζητήσαμεν μόνον ἐπιμόνως νὰ μᾶς δώσῃ μίαν προμελέτην τῶν ἔργων καὶ μίαν κατάστασιν κινήσεως τῶν ἐπιβατῶν διὰ νὰ ἴδωμεν τί ποσὰ θὰ εἰσπραχθοῦν καὶ ἂν τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ καλύψουν τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ γίνουν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§97Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν γενομένην μακρὰν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, εἶχον τὴν τιμήν, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, νὰ ἐκθέσω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἀντετάχθην τότε κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ κατατεθέντος σχεδίου καὶ εἰσηγήθην τὴν ἀπόρριψίν του. Ταὐτοχρόνως ἐπέκρινα καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβάλῃ νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ ἰδίᾳ τοὺς πτωχοὺς κατοίκους τῶν νήσων μας. Συνεμερίσθην τότε καὶ συμμερίζομαι καὶ σήμερον τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ἐκτελέσεως συγχρονισμένων λιμενικῶν ἔργων παραβολῆς καὶ πρυμνοδετήσεως τῶν πλοίων, διότι πράγματι, εἶναι δυσμενέσταται καὶ αὐτόχρημα πρωτόγονοι αἱ συνθῆκαι ποὺ ἐπικρατοῦν εἰς ὡρισμένους λιμένας μὲ σημαντικὴν κίνησιν καὶ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβίβασιν καὶ τὴν ἀποβίβασιν διὰ λέμβων τῶν ἐπιβατῶν. Ἡ ὑπάρχουσα κατάστασις ἦτο καὶ εἶναι θλιβερὰ καὶ ἀποκαρδιωτικὴ εἰς μίαν μάλιστα κατ’ ἐξοχὴν νησιωτικὴν χώραν, ὅπως ἡ ἰδική μας, ποὺ προσδοκᾶ ἐπαύξησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων της ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ τουρισμοῦ. Εἴμεθα, ὅθεν, πρόθυμοι εἰς τὴν λῆψιν παντὸς μέτρου ποὺ θὰ τείνῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιακῶν συνθηκῶν καὶ τὴν ἐκπολιτιστικὴν πρόοδον τῆς Χώρας. Ἦτο, ὅμως, τότε καὶ εἶναι καὶ σήμερον ἀπόλυτος ἡ διαφωνία μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέσα καὶ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος. Ἡ ἰδική μας γνώμη, εἶναι, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐκτέλεσις τῶν λιμενικῶν ἔργων μικρῶν ἢ μεγάλων διὰ διαθέσεως τῆς ἀναγκαιούσης δαπάνης ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς κρατικῆς μερίμνης φροντίδος καὶ δραστηριότητος καὶ κατὰ ἕνα μικρότερον ποσοστὸν διὰ τῶν λιμενικῶν ταμείων ἐκ τῶν ὑπαρχόντων πόρων τῶν ἐνισχυομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ δανειοδοτήσεως καὶ γενικώτερον οἰκονομικῆς ἀρωγῆς καὶ ἐνισχύσεώς των. Αὐτήν, ἄλλως τε, τὴν ἄποψιν διετύπωσεν εἰς τὴν ἐμπεριστατωμένην τότε εἰσήγησίν του, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας κ. Καμβύσης, ὅστις ἀντετάχθη, πρὸς τιμήν του, σφοδρῶς εἰς τὴν ἐπιβολὴν νέας φορολογίας καὶ τέλους εἰσιτηρίου καὶ ὑπεστήριξε τὴν γνώμην, ὅτι δύνανται τὰ λιμενικὰ ταμεῖα προσηκόντως ἐνισχυόμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους, νὰ ἐκτελέσωσιν σημαντικὰ λιμενικὰ ἔργα. Μάλιστα διὰ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα πολλῶν λιμενικῶν ταμείων, ποὺ θὰ ἔθετον τοὺς πόρους των ὑπεγγύους διὰ τὴν σύναψιν δανείων. Ἀτυχῶς, ὅμως, δὲν κατέληξεν εἰς πρότασιν ἀπορρίψεως τοῦ τότε σχεδίου, ὡς ὤφειλε, ἀφοῦ δὲν ἀπεδέχετο τὴν τεθεῖσαν ἀρχὴν ἐπιβολῆς νέας φορολογίας, ἑνὸς νέου κοινωνικοῦ πόρου κατ’ ἐξοχὴν ἐπαχθοῦς. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιθέτως, καὶ τότε καὶ σήμερον, ἔλαβε τὴν θέσιν καὶ ἐπιμένει εἰς αὐτήν, τῆς ἐπιβολῆς τοὐτέστιν νέας δυσβαστάκτου καὶ βαρείας φορολογίας ὑπὸ μορφὴν τέλους εἰσιτηρίου, δι’ ἧς πλήττει κατ’ ἐξοχὴν τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ τοὺς ἐκ τῶν νήσων ταξειδεύοντας πρὸς τὸ κέντρον δυστυχεῖς νησιώτας. Κύριοι βουλευταί, τόσον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ὅσον καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἠκολούθησαν μίαν περίεργον τακτικήν, νὰ ἐπαγγέλλωνται καὶ νὰ διακηρύσσουν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβληθοῦν νέαι φορολογίαι ἢ ὅτι θὰ μειωθοῦν αἱ ὑφιστάμεναι καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα νὰ πράττουν τὸ ἀντίθετον καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν εἰσφορῶν ἢ τῶν τελῶν νὰ ἐπιθέτουν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου ἑλληνικοῦ λαοῦ, νέα δυσβάστακτα φορολογικὰ βάρη ποὺ ἔχουν περιαγάγει αὐτόν, καὶ ἰδίᾳ τὰ πτωχὰ λαϊκὰ στρώματα, εἰς ἀπόγνωσιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ κατὰ καιρούς, ὑπὸ διάφορα προσχήματα ἢ μεγαλοσχήμους ἐπαγγελίας, ἐπεβλήθησαν βαρύταται εἰσφοραὶ ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων καὶ διετηρήθησαν ἐπὶ μακρὸν καὶ διετέθησαν δι’ ἄλλους ταμιευτικοὺς δημοσίους σκοπούς. Ὡσαύτως, παρετάθη μέχρι τοῦ 1962, ἡ ἐπιβολὴ τοῦ τέλους ὑδρεύσεως ἢ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐνισχύσεως τῆς Παιδείας, ηὐξήθησαν τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη, καταστήσαντα ταύτην προνόμιον τοῦ πλούτου. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ἐπεβλήθη καὶ ἐπηυξήθη ἡ ἐνοριακὴ εἰσφορὰ καὶ μόλις τελευταίως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις σχέδιον νομοθετικοῦ διατάγματος ψηφισθέν, δι’ οὗ ἐπεβλήθη νέα φορολογία καὶ εἰδικὰ τέλη ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, κατὰ τρόπον ποὺ ἔπληξε τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον καὶ οὐσιαστικῶς τὸ κοινὸν δι’ ἐπιβαρύνσεως τοῦ κομίστρου. Ἡ Κυβέρνησις ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν κυριολεκτικῶς ἀφόρητον καὶ παρουσιάζει θέμα ἀνακολουθίας καὶ ἀντιφατικῶν ἀποφάσεων καὶ πράξεων. Συγκεκριμένως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅταν κατέστη ματαία ἡ προσπάθεια τῆς ματαιώσεως ταύτης, ὅπως τοὐλάχιστον θεσπισθῇ ὑποχρεωτικῶς ἡ διάθεσις τοῦ πόρου αὐτοῦ τῶν τελῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντετάχθη διὰ τοῦ ἁρμοδίου της ὑπουργοῦ, ἰσχυρισθέντος, ὅτι γίνεται διάσπασις τῆς δημοσιονομικῆς ἀρχῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Οὕτως ἐνήργησε καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις προσφάτως καὶ πρὸ καιροῦ. Σήμερον καὶ εἰς ἄλλας πάλιν περιπτώσεις ἰσχυρίζεται τὸ ἀντίθετον καὶ διασπᾷ αὐτὴν τὴν ἑνότητα μὲ τὴν ἐπιβολὴν τελῶν καὶ τὴν διάθεσίν των διὰ τὸν συναφῆ σκοπὸν τῆς ἐκτελέσεως ὡρισμένων ἔργων λιμενικῶν κ.λ.π. Μάλιστα, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. αὐτοῦ, ἐδημιουργήθη ὀξύτης εἰς τὴν συζήτησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Συγκοινωνιῶν, ἐλθόντα εἰς προστριβὴν μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ζίγδην, ὑποστηρίξαντα τὴν γνώμην, ὅτι ἐδημιουργήθη μία κατάστασις δημοσιονομικῆς ἀναρχίας καὶ ἀνατροπῆς θεμελιωδῶν κανόνων τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς.

§98Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ συζήτησις δὲν ἐγένετο μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν, ἀλλὰ μὲ τὸν κ. Ἀλιπράντην.

§99Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τηρεῖ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, πότε ὑποστηρίζει τὴν ἑνότητα τοῦ προ)σμοῦ καὶ πότε τὴν διάσπασιν τῆς ἑνότητος ταύτης, δημιουργοῦσα οὕτω ἕνα οἰκονομικὸν κυκεῶνα καὶ σωρεύουσα νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§100Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε περὶ διασπάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ, οὐδεὶς ὅμως τῶν συναδέλφων εἶπε, διατὶ δὲν διασπᾶται ἡ ἑνότης τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅπου ἐγένοντο τόσοι αὐτοκινητόδρομοι μὲ εἰδικὴν εἰσφοράν, ὅπως εἰς τὴν Γερμανίαν, καθὼς καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἐὰν ἡ πρωτεύουσα ἀπέκτησε δρόμους αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ δεκάλεπτον.

§101Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ἐπικρίνω τὴν ἀνακολουθίαν καὶ τὰς ἀντιφατικὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἑκάστοτε ὑποστηρίζει ἀντιθέτους, ἀλληλοσυγκρουομένας ἀπόψεις καὶ καυχᾶται, ὅτι δὲν ἐπιβάλλει νέας φορολογίας ἐνῷ τὰς ἐπιβάλλει ἐμμέσως μὲ τέλη καὶ εἰσφοράς.

§102Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ τὸ πόσον δίκαιον ἔχετε ὑποστηρίζοντες, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀκολουθῆται αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, συνηγορεῖ καὶ τὸ παράδειγμα τῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων. Τὸ παράδειγμα αὐτὸ τὸ ἀνεφέρατε, ἀλλὰ θέλω νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ συμπληρώσω τὸ ἑξῆς: Μέχρι σήμερον, ἡ Κυβέρνησις ἀνεκοίνωσεν, ὅτι διέθεσεν ἐκ τῆς εἰδικῆς φορολογίας τῶν σεισμοπλήκτων 2½ δισεκατομμύρια, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως εἰσρέει εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν ἡ ἔκτακτος φορολογία, ἡ ἐπιβληθεῖσα ἐξ αἰτίας τῶν σεισμῶν, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ μέτρα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπερώτησιν ἔχομεν, κ. Πρόερδε;

§105Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπικρίνω τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀναφέρομαι καὶ εἰς ἄλλας συναφεῖς ἐνεργείας της, ἐπιβολῆς νέων φορολογικῶν βαρῶν εἰς βάρος τοῦ μὴ ἀντέχοντος πλέον Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις, ἂν πράγματι ἐνδιαφέρετο, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χρησίμων λιμενικῶν ἔργων, ἠδύνατο καὶ ὤφειλε χωρὶς νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ νέου χαρατσιοῦ εἰς βάρος πτωχῶν νησιωτῶν νὰ διαθέσῃ ἕνα μικρὸν μέρος ἀπὸ τὰ περίφημα ὑπερέσοδα 2 δισεκατομμυρίων δραχμῶν ποὺ προῆλθον κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἀπὸ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μὴ λησμονῆτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ᾐσθάνθη ἀνακούφισιν ὅταν πρὸ ἐτῶν ἀπηλλάγη ἀπὸ τοὺς ὑπὲρ τρίτων φόρους καὶ τὰ διόδια. Συνοψίζων, θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐπισημάνω τρία βασικὰ μειονεκτήματα τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ.

§106Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὑπῆρξα μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐψήφισαν τὸ Ν.Δ. καὶ ἀκούω αὐτὰς τὰς ἐπικρίσεις, ἀρχίζω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν ἔκαμα καλά. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, τὰ ἔργα αὐτὰ πρέπει νὰ γίνουν;

§107Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀσφαλῶς, πρέπει νὰ γίνουν.

§108Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατηγορεῖτε μόνον τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι δὲν προέβλεψε νὰ τὰ βάλῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Εἶναι ὅμως μικρὰ αὐτὰ τὰ ἔργα ποὺ λείπουν ἢ ὅλοι οἱ λιμένες ἔχουν ἐλλείψεις; Καὶ τότε σᾶς ἐρωτῶ: Καὶ ἂν ὅλον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους ἔχει στὰ χέρια του, θὰ μποροῦσε νὰ τὰ βγάλῃ πέρα;

§109Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Λεονάρδο, ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς του, θὰ ἀνέλθῃ ἐν ὅλῳ εἰς 5 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἐτησίως. Συνεπῶς, ἦτο εὐχερεστάτη ἡ ἐκτέλεσίς των ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ εἶναι ἄσκοπος ἡ διακοπή σας.

§110Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Νὰ σᾶς ἐξηγήσω, διὰ νὰ μὴ γίνεται σύγχυσις. Εἶπον, ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχομεν μέχρι τοῦδε ὑπολογίζομεν, ὅτι τὸ ποσὸν θὰ φθάσῃ εἰς τὰ 5 ἑκατομ. περίπου. Αὐτὸ ὅμως ἀφορᾷ μόνον τοὺς λιμένας, οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὸ Διάταγμα, δὲν περιλαμβάνει καὶ τοὺς ἄλλους λιμένας, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ ἀπολαύσουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος. Ἑπομένως, ἐνδεχομένως, τὸ ποσὸν νὰ ἀλλάξῃ. Καὶ αὐτὸ τὸ ποσὸν εἶναι μία βάσις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα νὰ πραγματοποιήσουν κἄποιο δάνειον, τὸ ὁποῖον, συνεπικουρούμενον καὶ ἀπὸ χρήματα τοῦ Προϋπολογισμοῦ, μᾶς ἐπέτρεψε νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο ποὺ πρέπει εἰς ὅλα τὰ νησιὰ–λιμάνια. Καὶ ὅλα τὰ λιμάνια νὰ τὰ κάμωμεν πραγματικὰ λιμάνια.

§111Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ ὑπολογισμὸς ποὺ κάμνετε, κ. ὑπουργέ, εἶναι αὐθαίρετος, διότι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ Ν.Δ. εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, προσεκλήθη νὰ προσδιορίσῃ ἐπακριβῶς τὸ μέγεθος τῶν δαπανῶν ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ποὺ θὰ ἐξετελοῦντο. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως εὑρέθη τότε ὅπως εὑρίσκεται καὶ πάλιν σήμερον ἐν ἀπολύτῳ ἀδυναμίᾳ νὰ μᾶς δώσῃ ἀκριβῆ στοιχεῖα. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργός, λέγῃ, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι κατὰ προσέγγισιν 5 ἑκατομμύρια, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς του εἶναι αὐθαίρετος. Πρόδηλον εἶναι, ὅτι ἡ δαπάνη εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα καὶ πολὺ συντόμως τοῦτο θὰ καταδειχθῇ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν ἀνάγκην καὶ τὸ στοιχειῶδες χρέος τοῦ Κράτους, νὰ διαθέσῃ πιστώσεις τινάς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν ἢ νὰ ἐνισχύσῃ Λιμενικὰ Ταμεῖα νὰ συνάψουν δάνεια ἐξυπηρετηθησόμενα παρ’ αὐτῶν. Καθ’ ἣν στιγμὴν διατίθενται ἀπὸ τὸ Κράτος 4–5 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς πολυτελοῦς τουριστικοῦ ξενοδοχείου 40–50 κλινῶν, θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν καὶ εἰς τοὺς πτωχοὺς νησιώτας καὶ νὰ ἐκτελέσῃ ἐπείγοντα λιμενικὰ ἔργα. Εἶπον, προηγουμένως, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ Ν. Διάταγμα ἔχει τρία βασικὰ μειονεκτήματα. Πρῶτον καὶ βασικὸν μειονέκτημα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Κιτσίκης, ὑπεστήριξε καὶ διὰ τὸ ὁποῖον καὶ τότε εἴχομεν ἀντιταχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἐπιβάρυνσις τῶν εἰσιτηρίων τῆς τρίτης θέσεως ποὺ πλήττει τοὺς πτωχοὺς νησιώτας μας ποὺ ταξιδεύουν εἰς τὸ κατάστρωμα καὶ ἡ μικροτέρα τοιαύτη τῶν εἰσιτηρίων τῆς πρώτης καὶ δευτέρας θέσεως. Ἡ γενομένη ρύθμισις εἶναι ἄδικος καὶ ὀδυνηρὰ διὰ τοὺς πτωχοὺς καὶ εὐεργετικὴ διὰ τοὺς πλουσίους.

§112Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, τὴν ὑπεστήριξεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τελικῶς ἐγένετο ἀποδεκτή, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον τὴν διέγραψε.

§113Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτή, κ. συνάδελφε, εἶναι μία πληροφορία σπουδαία, ἥτις καταδεικνύει τὸ κρατοῦν πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ὅλοι ὡμίλησαν τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅπως ὁ κ. Μερκούρης, ὁ κ. Κύρκος καὶ ἄλλοι καὶ ἐπέμειναν νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ εἰσιτήρια τῆς Γʹ θέσεως, μὲ τὰ ὁποῖα ταξιδεύουν οἱ πτωχοὶ ἀσθενεῖς, ἀλλὰ μόνον ἔστω τὰ εἰσιτήρια τῆς Αʹ καὶ Βʹ θέσεως. Ἀτυχῶς, δὲν ἐγένετο τοῦτο ἀποδεκτόν. Αὐτό, κύριοι, εἶναι ἀπαράδεκτον. Δι’ αὐτὸ διεμαρτυρήθημεν τότε, διαμαρτυρόμεθα καὶ σήμερον.

§114Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Γνωρίζετε διατὶ γίνεται αὐτό, κύριε συνάδελφε; Διότι τὰ εἰσιτήρια τῶν Αʹ καὶ Βʹ θέσεων ἔχουν κίνησιν μόνον κατὰ τὴν τουριστικὴν περίοδον, ἐνῷ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δίδουν τὴν μεγάλην κίνησιν, εἶναι οἱ πτωχοὶ τῆς Γʹ θέσεως.

§115Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δεύτερον μειονέκτημα τοῦ Ν. Διατάγματος, εἶναι ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ τέλους αὐτοῦ, γίνεται ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἐπιβιβαζομένων εἰς τὸν λιμένα, ὅπου θὰ γίνῃ τὸ ἔργον. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ πάλιν νὰ ἐπιβαρύνωνται οἱ πτωχοὶ νησιῶται καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται οἱ ξένοι ἢ οἱ ἀναχωροῦντες εὔποροι ἐκ τοῦ κέντρου καὶ ταξιδεύοντες πρὸς τὰς νήσους δι’ ἐπίσκεψιν ἢ παραθερισμόν;

§116Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Κάμνετε λάθος, κ. συνάδελφε. Ἐκεῖνος ποὺ θὰ πάῃ εἰς ἕνα νησὶ ὡς τουρίστας, ἐὰν θέλετε, θὰ ξαναφύγῃ. Ὅταν, λοιπόν, ξαναφύγῃ θὰ πληρώσῃ. Τὸ ἴδιον, ἀλλ’ ἀντιστρόφως γίνεται καὶ μὲ τὸν κάτοικον νησιοῦ, ὁ ὁποῖος ταξιδεύει, εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ὅταν θὰ φύγῃ ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ νησί του, δὲν θὰ πληρώσῃ. Ἄρα τὸ ποσοστὸν μειοῦται.

§117Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ, διότι εἶναι σαφὴς ἡ διατύπωσις καὶ ἡ προσαύξησις γίνεται ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἐπιβατῶν τῶν ἐπιβιβαζομένων ἐπὶ θαλασσίων μεταφορικῶν μέσων ἐκ τῆς περιοχῆς τῶν ἀνωτέρω λιμενικῶν ταμείων.

§118Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Λυποῦμαι διὰ τὴν ἑρμηνείαν ποὺ δίδετε.

§119Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προεκλήθη τότε ἡ Κυβέρνησις, κ. ὑπουργέ, νὰ διευκρινίσῃ τί θὰ γίνεται μὲ τὰ εἰσιτήρια ἐπιστροφῆς καὶ δὲν ἐστέρξατε τότε νὰ κάμετε τὴν ἀποσαφήνισιν ταύτην καὶ νὰ περιλάβητε καὶ τὰ ἐπὶ ἐπιστροφῇ εἰσιτήρια.

§120Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Δὲν λέγει τὸ ἄρθρον, ὅτι τὸ τέλος θὰ τὸ καταβάλλουν οἱ ἐπιβιβαζόμενοι ἐπὶ τοῦ πλοίου εἰς τὸν τόπον ὅπου πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ ἔργον.

§121Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τρίτον μειονέκτημα βασικόν, κύριοι βουλευταί, προδίδον καὶ τὴν προχειρότητα συντάξεως νομοθετημάτων ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 2 τοῦ Ν.Δ. 3878)1958. Εἰς αὐτὴν τὴν παράγραφον προβλέπεται ἡ ἔκδοσις κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δι’ ὧν θὰ καθορίζηται ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῆς προσαυξήσεως καὶ ὁ χρόνος διαρκείας εἰσπράξεως, ὅστις δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ ἀνώτερος τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ προβλεπομένου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ποσοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν κατήρτισε μελέτας τεχνικὰς καὶ οἰκονομικὰς περὶ τῶν ἔργων ὡς ὤφειλε προηγουμένως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀκριβὴς προσδιορισμὸς τοῦ χρόνου διαρκείας ἐπιβολῆς τοῦ τέλους; Ὤφειλε νὰ ἔχῃ προϋπολογισμὸν δαπάνης ἑκάστου ἔργου λιμενικοῦ καὶ στοιχεῖα κινήσεως λιμένος. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅθεν ποίαν ἀξίαν θὰ ἔχουν αἱ κοιναὶ αὐταὶ ἀποφάσεις ἐλλείψει τῶν ἀνωτέρω στοιχείων. Δι’ αὐτὸ καὶ διὰ νὰ διαιωνισθῇ ἡ ἐπιβολὴ καὶ εἴσπραξις αὐτοῦ τοῦ τέλους, ὡρίσθη εἰς τὸ ἄρθρον 3, ὅτι τὸ τυχὸν εἰσπραχθὲν ἐπὶ πλέον τοῦ ἀπαραιτήτου πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ὡς ἄνω σκοποῦ ποσὸν περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον. Κύριοι βουλευταί, ἐπιβάλλεται ἡ ἀκύρωσις τοῦ Ν. Δ. τούτου διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους. Ἡ Κυβέρνησις βεβαίως διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως νόμου ἀκυρώσεώς του. Οὕτω ὅμως ἐνεργοῦσα σωρεύει νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀναλαμβάνει βαρυτάτας εὐθύνας καὶ ἐλπίζω συντόμως νὰ ἀπαλλαγῶμεν τῆς παρουσίας της. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)