1959.02.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Στεφανίδης, Ι. Ὀρφανός, Σ. Κωστόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Θ. Δεσύλλας, Γ. Μπακατσέλος, Κ. Μακρῆς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Φ. Πιτούλης, Α. Δερδεμέζης, Π. Ξενοδοχειάρης, Π. Βαρδινογιάννης, Θ. Δοδόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Ε. Ζαννῆς καὶ Ι. Τούμπας, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν.Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3912)1958 «περὶ ζητημάτων τινῶν ἐθελουσίας ἐξόδου προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». 2) «Περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1, 2, 3, 4, 12 καὶ 17 τοῦ Ν.Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3839) 58 «περὶ φορολογίας τῶν πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων, τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῆς φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων καὶ τοῦ νόμου 1910) 1944 «περὶ προστασίας πολυτέκνων κ.λ.π.». 3) «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ)τος ὑπ’ ἀριθ. 3838)1958 «περὶ ἐλέγχου πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει». 4) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3880)1958 Ν. Δ)τος «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν πολεοδομικῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὴν χορήγησιν ἀδειῶν λατομίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ 5) «Περὶ καταργήσεως τῶν παραγρ. 2, 3, 4 καὶ 5 τοῦ ἄρθρου 4 καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ)τος 3906)1958 «περὶ κωδικοποιήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἵδρυσιν καὶ διοίκησιν τοῦ συνοικισμοῦ Καλλιθέας ἐν Θεσσαλονίκῃ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Στεφανίδης, Ι. Ὀρφανός, Σ. Κωστόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Θ. Δεσύλλας, Γ. Μπακατσέλος, Κ. Μαρῆς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Φ. Πιτούλης, Α. Δερδεμέζης, Π. Ξενοδοχειάρης, Π. Βαρδινογιάννης, Θ. Δοδόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Ε. Ζαννῆς, Ι. Τούμπας καὶ Ι. Ζίγδης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3835)1958 Ν. Δ)τος «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας τοῦ καπνοῦ εἰς Δωδεκάνησον καὶ ἀποζημιώσεως καπνοβιοτεχνῶν καὶ καπνεργατῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, Δ. Ἰατρίδης, Κ. Βενέτης καὶ Ν. Σπεντζάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ.λ.π.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζαρντινίδης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Χατζηγάκης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Γραμματίδης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοκκέβης καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀν-

τικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ

Ν. Δ. 3562)1956».

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος, Ι. Σπηλιόπουλος, Ν. Ἔξαρχος, Α. Κοκκέβης, Α. Παυλόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Μ. Μυριδάκης, Γ. Ἀνδρεάδης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ν. Λαμπρινάκος καὶ Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29638)22.1.59 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν δανείου εἰς τὸν οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Θεσσαλονίκης ἐκ δραχ. τριῶν ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (3.500.000) διὰ τὴν παρὰ τοῦ Συνεταιρισμοῦ τούτου ἀνέγερσιν οἰκιῶν πρὸς στέγασιν τῶν μελῶν αὐτοῦ ἐπὶ ἰδιοκτήτων οἰκοπέδων αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν, ἐκ τοῦ προγράμματος τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς χώρας, τῆς ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν Μυτιλήνην. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χ. Νάκου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπόπειραν στραγγαλισμοῦ νομίμων δικαιωμάτων του καὶ αἰτοῦντος χορήγησιν διετοῦς παρατάσεως εἰς τοὺς λαβόντας ἄδειαν ἐνεργείας ἐρευνῶν, βάσει τοῦ Ν.Δ. 2627)53. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Κινηματογραφικῶν Ἐπιχειρήσεων, αἰτούσης τροποποίησιν τῶν Ν. 2112 καὶ 539)45, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τύχωσι τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 538)46 δι’ ἅπαντας τοὺς ἐργαζομένους ἀδείας ἀναπαύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀπομακρυνθέντων Ἀξιωματικῶν μετὰ τὴν 16ην Νοεμβρίου 1952, αἰτοῦντος ἀκύρωσιν τῶν Διαταγμάτων ἀποστρατείας καὶ ἀποκατάστασιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ Ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Χ. Μπουρλωτοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτούντων ὅπως ἐξαιρεθοῦν τῆς ἐπιβολῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς οἱ μαθηταὶ τῶν Ἰδιωτικῶν Γυμνασίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Σ. Καρασάββας, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν στελέχους τῆς ΕΔΑ Γρεβενῶν καὶ αἰτεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Α. Μέρος, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ τὴν κατασκευὴν μιᾶς τυφλῆς καμπῆς παρὰ τὴν θέσιν Ἁλυκὲς Βόλου καὶ ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Βόλου– Ἁλμυροῦ. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Ι. Γαβριηλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν μέλους τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς ΕΔΑ Κιλκίς, καὶ αἰτεῖται τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Παγώνης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν μέλους τῆς Ε. Δ.Α. Τσαριτσάνης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς–Νήσων κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἐκπροσώπων ὀργανισμῶν κλπ., Λουτροπόλεως Μεθάνων, διαμαρτυρομένων διότι εἰς τὸ ἐγκριθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τουριστικὸν πρόγραμμα δὲν συμπεριελήφθησαν τὰ ἔργα τὰ ἀφορῶντα τὸν τουρισμὸν τῆς ἐν λόγῳ λουτροπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μελιτεύς» Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος τὴν ἔγκρισιν πιστώσεως ἐκ δραχ. 2.500.000 διὰ κεντρικὴν θέρμανσιν, ἀνέγερσιν πλυντηρίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Χλωμοτινῶν Κερκύρας, αἰτοῦντος κρατικὴν ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν του παρὰ τῆς ΑΤΕ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου χηρῶν, ὀρφανῶν, μητέρων καὶ ἀδελφῶν, τῶν ἐν πολέμοις πεσόντων ἀξιωματικῶν καὶ ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ πολέμου θανόντων ἀξιωματικῶν, αἰτοῦντος ὅπως κατ’ ἐξαίρεσιν, διατηρῶσι τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα αἱ χῆραι ἀξιωματικῶν, ἐλθοῦσαι εἰς δεύτερον γάμον καὶ λυθέντος εἴτε ἕνεκα θανάτου, εἴτε λόγῳ δικαστικῆς ἀποφάσεως.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων, τὸν λόγον ἔχει ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, κ. Η. Τσιριμῶκος, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§6Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι ἀναγκάζομαι νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διότι πιστεύω, ὅτι τὸ ἔργον μας, δὲν εἶναι τὰ προσωπικὰ ζητήματα, δηλαδὴ νὰ ὁμιλοῦμεν ὁ εἷς περὶ τοῦ ἄλλου καὶ καμμιὰ φορὰ νὰ περιαυτολογοῦμεν, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζωμεν τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ, νὰ νομοθετοῦμε καὶ νὰ ἐλέγχωμεν τοὺς κυβερνῶντας, ὄχι διὰ τὰ πρόσωπά των, ἀλλὰ διὰ τὰς πράξεις των. Ἡ ἰδική μου, ἄλλωστε, πολιτικὴ καὶ ἰδεολογικὴ διαπαιδαγώγησις εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ μάχωμαι ἐναντίον ἰδεῶν καὶ πολιτικῶν πράξεων καὶ ὄχι ἐναντίον προσώπων, παρὰ μόνον καθ’ ὃ μέτρον ἐκπροσωποῦν ἰδέας ἀντιθέτους ἢ προβαίνουν εἰς πράξεις ἀντιθέτους πρὸς τὰς ἰδικάς μου ἀντιλήψεις. Καὶ εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν ὄχι ἀπὸ φθόνον, διότι θὰ ἤθελα νὰ τὴν ἀντικαταστήσω διὰ νὰ κάμω τὴν ἰδίαν πολιτικήν, ἀλλὰ διότι εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν πολιτικήν της καὶ δὲν θὰ μὲ ἐνδιέφερε ἡ ἀντικατάστασίς της ἀπὸ μίαν ἄλλην, ἡ ὁποία θὰ ἔκαμνε τὴν αὐτὴν πολιτικήν. Ἔτσι δὲν ἔχω κανένα πολιτικὸν συμφέρον νὰ φθείρω τὰ πρόσωπα τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ πολεμήσω τὴν πολιτικὴν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ὑπενθύμιζα ἄλλωστε ὅτι μᾶλλον τῆς ἄκρας δεξιᾶς ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν ἡ τακτικὴ τῆς φθορᾶς τῶν προσώπων, βάσει τοῦ ρητοῦ, τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Γαλλικῆς ἄκρας δεξιᾶς τῆς ACTION FRANCAICE Λέων Ντωντέ, ὅτι δὲν μάχεται κανεὶς ἐναντίον τῶν ἰδεῶν, χωρὶς νὰ μάχεται κατὰ προσώπων καὶ διὰ τοῦτο, ἐξαπέλυε ἕνα ὀχετὸν ὕβρεων καὶ συκοφαντιῶν κατὰ τῶν προσώπων τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας. Λυποῦμαι, ἐπαναλαμβάνω, διότι θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ὁ δημιουργὸς τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος δὲν εἶμαι ἐγώ. Εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος μεταξὺ ἄλλων, εἶπεν ὅτι διὰ τῶν λεχθέντων εἰς μίαν συνεδρίασιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον λάβει μέρος καὶ εἶχον ὁμιλήσει περὶ τοῦ θέματος τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου, κατῆλθεν ἡ στάθμη τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Δὲν αἰσθάνομαι τοὺς ὤμους μου ἀρκετὰ ἱκανοὺς διὰ νὰ ἀνεβάσω ἢ νὰ κατεβάσω τὴν στάθμην τῆς αἰθούσης αὐτῆς μόνος. Πάντως ὅμως οἱ ἀκηκοότες μεμαρτύρηκαν, ὅτι ἂν κἄποιαν προσπάθειαν καταβάλλω, αὐτὴ εἶναι μᾶλλον διὰ τὸ ἀνέβασμα τῆς στάθμης, ἔστω ἀνεπιτυχῶς. Θὰ ἤρκει ἄλλωστε καὶ ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης καὶ ἡ ἁπλῆ ἐπίκλησις τῆς μνήμης καὶ τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν διὰ νὰ ἀντικρούσω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι οὐδείς, οὔτε τὴν ὥραν ποὺ ὡμίλησα, οὔτε κατόπιν, εἶχε ποτὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δι’ ὅσων εἶπον ἤθελα νὰ ὑπαινιχθῶ τὶ εἰς βάρος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἦλθεν εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, δηλαδὴ τὴν μεθεπομένην τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα καὶ ἔλαβε τὸν λόγον ἐν ἀπουσίᾳ μου. Πιστεύω ὅτι θὰ ἦτο εὔκολον νὰ εἰδοποιηθῶ νὰ εἶμαι παρὼν διὰ νὰ μὴ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ διὰ δευτέραν ἡμέραν μὲ τὸ αὐτὸ ζήτημα. Καὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πρῶτον, ὅτι διετυπώθησαν ὡρισμένοι «σπερμολόγοι ὑπαινιγμοὶ» εἰς βάρος ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως, σύμφωνα μὲ μίαν τακτικὴν «δολιότητος καὶ ἀνανδρίας». Δεύτερον ἐρωτῶ, ἀφοῦ ἀνέφερα ἕνα δημοσίευμα τὸ ὁποῖον ἐδήλωσα ὅτι θεωρῶ ψευδές, διά τινα λόγον τὸ μετέφερε μέχρι τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Τρίτον, διατὶ ἂν ὄχι διὰ λόγους κακῆς προθέσεως, ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τῆς Κυρίας Μακρῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὄχι βέβαια ἀπὸ ἐμὲ καὶ τέταρτον, ὅτι πάντα ταῦτα προέρχονται ἀπὸ προπαγάνδα τῆς ἀριστερᾶς. Κύριοι βουλευταί, μολονότι ἐπεδόθην εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν τῶν ὅσων εἶχον εἴπει, παρὰ τὴν σαφῆ ἀνάμνησίν μου καὶ ἐζήτησα εἰς μάτην μίαν λέξιν, ἕνα «καὶ», ἕνα κόμμα, μίαν ἄνω τελείαν ἐκ τῶν ὁποίων νὰ προκύπτῃ ὅτι ἡ πρόθεσίς μου, ἦτο νὰ θίξω τὴν τιμὴν ἢ τὴν ὑπόληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ διερωτῶμαι διατὶ ἐδημιούργησε τὸ ζήτημα ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐνῷ πάντα ταῦτα εἶναι ἔκδηλα, ἂν ὄχι διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν γενικωτέραν τακτικὴν ἀκολουθουμένην ἐσχάτως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς ὅσα μέχρι σήμερον γνωρίζομεν. Μέχρι σήμερον, ὑπῆρξαν περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἠλέγχοντο αἱ μέθοδοι τῆς ἑκάστοτε ἀντιπολιτεύσεως ἢ τῶν ἑκασταχοῦ ἀντιπολιτεύσεων, διότι πράγματι μέσα εἰς τὸ ἀναπτυσσόμενον πεῖσμα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀντίθεσιν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι αἱ ἀντιπολιτεύσεις ὑπερβαίνουν πολλάκις τὰ ἐσκεμένα. Ἡμεῖς εὑρισκόμεθα μάρτυρες μιᾶς νέας τακτικῆς, τῆς προσπαθείας ἐπιθετικοῦ διασυρμοῦ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζω ὅλην τὴν εὐθιξίαν τῆς Κυβερνήσεως. Συμπεριφέρονται τὰ μέλη της ὡς ἰδιοκτῆται τοῦ Ἔθνους μὴ ἀνεχόμενοι προσβολὴν κατὰ τῶν πράξεων καὶ τοῦ προσώπου των, διότι εἶναι ἰδιοκτῆται τοῦ Ἔθνους κατ’ ἀπόλυτον δικαίωμα μὲ JUS UTANDI ED ABUTENDI, μὲ δικαίωμα χρήσεως καὶ καταχρήσεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ παρακαλῶ. Δὲν εἶσθε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§8Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτὴν θεωρῶ ὅτι ἔχουν δικαίωμα νὰ διασύρουν καὶ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Διὰ τοῦτο καὶ ἐν προκειμένῳ ἔγινε λόγος περὶ «ἀνάνδρων ὑπαινιγμῶν». Καὶ ποία θὰ ἦτο ἡ γενναιότης ἐκ μέρους μας; Τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον δηλοῦμεν κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν ὅτι θεωροῦμεν ψευδές, νὰ τὸ υἱοθετήσωμεν; Καὶ δὲν εἶναι γενναιότης ἔναντι τῶν ἀντιπάλων νὰ ὑποστηρίζῃ κανεὶς τὰς ἀπόψεις του, χωρὶς νὰ θίγῃ τοὺς ἀντιπάλους καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς δήλωσιν ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν ὅτι δὲν ἀποδέχεται τὸ περιεχόμενον τοῦ δημοσιεύματος; Τοιαύτην γενναιότητα, δηλαδὴ διατυπώσεως ὑπαινιγμῶν ἢ κατηγοριῶν ἀσυστάτων οὔτε ἔχω, οὔτε πρόκειται νὰ ἔχω ποτέ. Διότι, ναὶ μὲν πιστεύω ὅτι, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὰ κοινὰ πρέπει νὰ ἐξοντώνωνται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν σκηνήν, ἀλλὰ οὐδέποτε πρέπει νὰ κατηγοροῦνται ἄνευ ἁπτῶν ἀποδείξεων. Ἐγὼ ἀκολουθῶ καὶ θὰ ἀκολουθήσω καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν τακτικὴν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ ἐπίθεσις κατὰ ἑνὸς ἀνθρώπου, διότι ἔχει τὴν γενναιότητα νὰ μὴ κάμνῃ ὑπαινιγμούς. Μήπως γίνεται αὐτὴ ἡ ἐπίθεσις διὰ νὰ φαίνεται ὅτι κατακτᾶται ὡς γέρας νίκης, ὅ,τι ἔχει παραχωρηθῆ ἀβιάστως, διὰ νὰ φανῇ τὴν ἑπομένην τῆς συζητήσεως ὅτι ὑπανεχωρήσαμεν ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν δῆθεν ἀπηυθύναμεν κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε κατηγορήσαμεν; Καὶ ἰδοὺ ὁ διασυρμός. Τὴν ἑπομένην τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐνῷ οὐδεμία ἐφημερὶς εἶχε μέχρι τῆς στιγμῆς εἴπει ὅτι ὑπῆρχεν ὑπαινιγμὸς ἐναντίον του, ἰδοὺ τὶ δημοσιεύονται εἰς δύο σοβαρὰς ἐφημερίδας, τὴν «Καθημερινὴν» καὶ τὸ «Βῆμα». Ἡ «Καθημερινὴ» τιτλοφορεῖ: «Οἱ διατυπώσαντες τοὺς ὑπαινιγμοὺς ἀριστεροὶ βουλευταὶ προκληθέντες ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὑπανεχώρησαν». Τάχα.... Εἶχον τάχα διατυπώσει κατηγορίας καὶ ὑπανεχώρησαν τὴν ἑπομένην. Καὶ τὸ «Βῆμα»: «Διέλυσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοὺς δηλητηριώδεις καὶ συκοφαντικοὺς ὑπαινιγμοὺς» καὶ «τὸν μῦθον τοῦ ἰσχυρισμοῦ ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἐγκληματίας πολέμου ἐκλήτευσεν ὡς μάρτυρα ὑπερασπίσεως τὴν σύζυγον τοῦ ὑπουργοῦ». Ἰδοὺ λοιπὸν ποῖος προβαίνει εἰς διασυρμὸν τοῦ ἄλλου. Δὲν διέσυρε ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται; Δι’ ἐμέ, κ. βουλευταί, καὶ τὸ ἐνθυμοῦμαι αὐτό, δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ πράγματος. Κατηγόρησα τὴν Κυβέρνησιν ἄνευ ἀποτελέσματος ἄλλωστε, διότι ἡ πλειοψηφία ἐδέχθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐγκληματιῶν πολέμου, ὅτι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου προετάθη ὑπ’ αὐτῆς κατὰ τρόπον, ὥστε δίδεται ἡ βάσιμος ἐντύπωσις, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ μίαν χειρονομίαν τῆς Ἑλλάδος ἐν ὄψει τῶν νέων σχέσεων μὲ τὴν Γερμανίαν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ὅρον ἢ προϋπόθεσιν διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συμφωνιῶν τῆς Βόννης. Καὶ ἐπειδὴ ἄλλα ἐπίσημα στοιχεῖα δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐστηρίχθημεν μόνον εἰς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατείχομεν δι’ αὐτό. Καὶ τὶ κατείχομεν; Τὰς ρηματικὰς διακοινώσεις τὰς ἀνταλλαγείσας τὸ 1952, αἱ ὁποῖαι ἤδη εἶχον κατηγορηθῆ ἀπὸ τὸν συνάδελφον Χανίων κ. Μητσοτάκη, ὅτι ἐμφανίζονται ἐνῷ ἡ μετέπειτα ἀλληλογραφία δὲν ἐνεφανίσθη, αἱ ὁποῖαι ἀπεδείκνυαν ὅτι ἔκτοτε ἔδειξε ζωηρὸν ἐνδιαφέρον ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῆς λύσεως τοῦ προβλήματος αὐτοῦ καὶ ἀκόμη μίαν σειρὰν δημοσιευμάτων τοῦ Γερμανικοῦ καὶ Ἑλληνικοῦ τύπου ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ἡ ἀσκηθεῖσα πίεσις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιριμῶκο, ἐπανέρχεσθε εἰς τὸ θέμα.

§10Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω τὸ ὅλον θέμα διὰ νὰ καταστήσω σαφεῖς τὰς προθέσεις μου. Κύριε Πρόεδρε...

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ δὲν σᾶς ἐμποδίζω, ἀλλὰ ποίαν σχέσιν ἔχουν τὰ δημοσιεύματα;

§12Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶσθε παρὼν ἴσως κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀναπτύξεώς μου αὐτῆς, ἀποδεικνύω τὰς προθέσεις μου. Τὸ προσωπικὸν ζήτημα δὲν εἶναι ἔξω τῆς ἀναπτύξεως αὐτῆς. Δὲν εἶχον ἀνταλλάξει βαρείας φράσεις μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, μὲ τὸν ὁποῖον οὔτε εἰς τὸ μέλλον πρόκειται νὰ ἔχω, διότι ἐγώ, τοὐλάχιστον, προσωπικῶς δὲν τὰς μεταχειρίζομαι. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθην. Πολλοὶ συνάδελφοι ἀνέφερον ἀνταποκρίσεις εἰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας καὶ δημοσιεύματα γερμανικῶν ἐφημερίδων, τὰ ὁποῖα ἀνεγράφησαν καὶ εἰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας. Ἐγώ, ἐχρησιμοποίησα δύο δημοσιεύματα. Τὸ ἕνα εἶναι τῆς «ΤΑΓΚΕΣΠΙΓΚΕΛ» τῆς 11)11)58, τὸ ὁποῖον, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, κατηγορεῖ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐκβιαστὴν καὶ λέγει, ὅτι «ἐπικρατεῖ ἡ ὑπόνοια, ὅτι ὁ Μέρτεν κρατεῖται ὡς ὅμηρος διὰ νὰ κατορθοῦται ἡ ἄσκησις πιέσεως ἐπὶ τῆς Ὁμοσπ. Κυβερνήσεως». Εἰς ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, λέγει, ὅτι ἐχρησιμοποιήθη ἡ σύλληψις τοῦ Μέρτεν διὰ νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ αἰτήματα τῆς Ἑλλάδος δι’ ἀποζημιώσεις. Καὶ ἀπορῶ, πῶς δὲν ἐθεωρήθη θιγόμενος ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν τοῦ κειμένου αὐτοῦ ὁ κ. Πρωθυπουργός, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι τάχα, ἀνέγνωσα τὸ κείμενον αὐτὸ ἐγώ, υἱοθετῶν τὸ περιεχόμενόν του καὶ ὀνομάζων καὶ ἐγὼ ἐκβιαστὴν τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ ἦτο ἀντιθέτως, βέβαιον, ὅτι ἐγὼ ἀνεγνώριζα ὡς ἐκβιαστικὸν τὸ δημοσίευμα. Καὶ ἐνῷ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶπεν, ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς Ἀντενάουερ πιέζεται ἀπὸ τὸν Γερμανικὸν Τύπον, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ συγχορδία τοῦ Γερμανικοῦ τύπου ἦτο μέσον πιέσεως τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησε ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς διὰ νὰ ὑποχωρήσῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον ἔθιγε προσωπικῶς τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐθεώρησε ἑαυτὸν θιγέντα ἀπὸ ἐμέ. Τὸ δεύτερον, ἦτο ἕνα δημοσίευμα τῆς «Μπίλντ Τσάϊτουγκ» τοῦ Ἀμβούργου....

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτά, κ. συνάδελφε, μὲ τὸ προσωπικὸν ζήτημα;

§14Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πυρομάγλου, σᾶς παρακαλῶ μὴ ἐπεμβαίνετε. Ἔχει Πρόεδρον τὸ Σῶμα καὶ ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω, ὅτι γνωρίζω τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ προσωπικὸν θέμα ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφε. Ἔχετε τὴν πρόθεσιν νὰ ἐκφωνήσητε πολιτικὸν λόγον; Ἀλλ’ αὐτὸ δύνασθε νὰ τὸ πράξητε εἰς ἄλλην περίπτωσιν. Τὰ προσωπικὰ θέματα καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ κατὰ πᾶσαν λογικὴν δέον νὰ λήγουν ἐντὸς 10 λεπτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατείνεται, ἡ συζήτησις ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ἐπὶ δύο ὥρας.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε, καὶ ἂν μοῦ ἐπιτρέπῃ καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Τσιριμῶκος, χωρὶς αὐτὸ νὰ δικαιολογῆται, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὁμιλῶν, ὅπως εἶχε ζητήσει νὰ ὁμιλήσῃ, ἐπὶ προσωπικοῦ μόνον ζητήματος, ἐξέθεσε τὰς ἰδέας του περὶ τῆς τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν τὸν διέκοψα. Ἐπειδὴ ὅμως, καὶ ἐφ’ ὅσον ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος περὶ τῆς τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀποκαλύψω καὶ ἐγὼ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Τσιριμῶκος ἀκολουθεῖ καὶ ἡ ὁποία ἠκολουθήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην καὶ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀναγινώσκων τὰ κείμενα, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον δὲν εἶναι, δῆθεν, ὑπ’ αὐτοῦ πιστευτόν. Εἶναι ὡρισμένη τακτικὴ καὶ αὐτή, νὰ ἰσχυριζώμεθα δῆθεν, ὅτι δὲν πιστεύομεν κάτι καὶ νὰ ὁμιλῶμεν δι’ αὐτὸ τὸ κάτι καὶ νὰ ἀναγινώσκωμεν κείμενα τὰ ὁποῖα εἶναι ψευδῆ. Καὶ γνωρίζει ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι εἶναι ψευδῆ. Ὁ ἴδιος, εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ. Ἐν τούτοις, τὰ ἀναγινώσκει, διότι γνωρίζει, ἀνήκων εἰς τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ κάποτε πιάνει. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ τὸν διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν πιάνει, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει βαθεῖαν συνείδησιν εὐθύνης, ὅταν ἀναγνώσῃ κάτι καὶ δὲν παρασύρεται ἀπὸ κείμενα τοιαῦτα, ὅπως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀναγνώσῃ ὁ κ. Τσιριμῶκος αὐτὴν τὴν στιγμήν. Μὴ τὸν ἐμποδίσετε, κ. Πρόεδρε, νὰ τὰ ἀναγνώσῃ ἀφοῦ νομίζει, ὅτι αὐτὸ συνάδει πρὸς τὰς παραδόσεις του περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε καὶ τὰς ὁποίας ἐγὼ προσωπικῶς τιμῶ, ὅτι συνάδει πρὸς τὰς παραδόσεις του αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἡ ἔντεχνος καὶ ὕπουλος, τῆς κατασπιλώσεως ὑπολήψεων, διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀναγνώσεως κειμένων εἰς τὰ ὁποῖα δῆθεν πιστεύομεν. Ἄν νομίζῃ, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ συνάδει πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειάν του, ἂς τὸ πράξῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ πρέπει νὰ τηρῆται καὶ ὁ Κανονισμός. Ἐπὶ τῶν προσωπικῶν ζητημάτων, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἡ συζήτησις πρέπει νὰ εἶναι βραχυτάτη, τίθεται τὸ ζήτημα καὶ δίδεται ἡ ἀπάντησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ πολιτικὸν χαρακτῆρα ἡ συζήτησις. Καὶ παρακαλῶ τὸν ἀγορητὴν νὰ εἶναι σύντομος καὶ μόνον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησίν του.

§18Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα μου νὰ ἀπαντήσω.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§20Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω, πρῶτον, εἰς ὑμᾶς. Βεβαίως, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ εἶναι βραχυτάτη, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ χρόνος ποὺ καθορίζει τὸ περιεχόμενον τῆς ἀπαντήσεως ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ἀλλὰ τὸ ζήτημα καθ’ ἑαυτό. Ὅταν μοῦ ἀποδίδεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν, δι’ ἀγορεύσεως μάλιστα οὐχὶ τόσον συντόμου, ἡ πρόθεσις νὰ κάμω ὑπαινιγμοὺς κατ’ αὐτοῦ, ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω τὴν πρόθεσιν ποὺ εἶχον ἀναγινώσκων ὡρισμένα κείμενα. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτῶν τῶν κειμένων. Δεύτερον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, προτοῦ προχωρήσω, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἤμουν εὐεπίφορος εἰς τὴν δημιουργίαν προσωπικῶν ζητημάτων, θὰ ἔλεγα ὅτι ἐδημιούργησε ἕνα νέον προσωπικὸν ζήτημα, διότι, ἐνῷ ἐγὼ ἐδήλωσα ἐπανειλημμένως, ὅτι δὲν πιστεύω τὸ περιεχόμενον τῶν κειμένων, μοῦ ἀπέδωσε τὴν πρόθεσιν...

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν τὸ διαβάζετε;

§22Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε κύριοι βουλευταί... (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι)... τῆς Συμπολιτεύσεως. Σημειῶ, ὅτι οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν εἶχον νὰ δηλώσω, ὅτι θεωρῶ τὰ κείμενα ψευδῆ, διότι κείμενα μιᾶς γερμανικῆς ἐφημερίδος, ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ τὰ θεωρῶ εἰλικρινῆ ἢ ψευδῆ. Ἀναφέρω τοῦτο, διὰ ν’ ἀποδείξω τὸν πραγματικόν μου σκοπόν. Ἡ δήλωσίς μου, ὅτι θεωρῶ τὰ κείμενα ψευδῆ, δὲν εἶναι δήλωσις γενομένη ὑπὲρ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ οἱουδήποτε ἄλλου, εἶναι δήλωσις προερχομένη ἀπὸ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἠσκήθη πίεσις διὰ διαφόρων μεθόδων καὶ δι’ αὐτῆς τῆς ἐκβιαστικῆς ψευδολογίας ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ὅταν δηλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτὰ καὶ ἐγείρεται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀμφισβητεῖ τὰ ρητῶς δηλούμενα καὶ ὁμιλεῖ περὶ ὑπούλου τακτικῆς, δύναμαι νὰ ἀπαντήσω, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου ἀξιοπρέπειαν συνάδει ἀναμφισβητήτως νὰ ἀναγνώσω κείμενα, ὅταν τὰ καταγγέλλω ὡς ψευδῆ. Εἰς τὴν ἰδικήν του ἀξιοπρέπειαν, ὅμως, καὶ εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Σώματος, πῶς συνάδει νὰ ἀμφισβητοῦνται κατὰ τρόπον πανηγυρικόν, ἀδίστακτον καὶ ἀβάσιμον αἱ προθέσεις τοῦ ἄλλου; Ἰδού, λοιπόν, τὸ δεύτερον κείμενον τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ ἐπίδικον. Εἰς τὸ δεύτερον κείμενον, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνταπόκρισις ἐκ Βερολίνου πρὸς τὸ Ἀμβοῦργον, διατυποῦται διαμαρτυρία διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ Μαξιμιλιανοῦ Μέρτεν, ὁ ὁποῖος ὡς λέγει, ὠνομάζετο «Γερμανὸς ἄγγελος» ἕνεκα τῆς καλωσύνης του....

§23Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὰ ἠκούσαμε καὶ τὰ ἐδιαβάσαμε.

§24Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. ... λέγεται, ὅτι ἡ σύλληψις ἐγένετο κατόπιν διαταγῆς τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ δύο ἡμέρας προηγουμένως, ὁ Μέρτεν ἦτο καλεσμένος εἰς τὸ σπίτι τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ δημοσίευμα τοῦτο ἐχαρακτήρισα ὡς ψευδὲς καὶ ὡς δολίαν ἐνέργειαν. Εἶναι ἀδύνατον, οἱανδήποτε κακὴν πρόθεσιν καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ μοῦ προσάψῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀδύνατον, ἐν γνώσει τῶν θέσεων ποὺ ὑπεστήριξα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ θεωρήσῃ οἱοσδήποτε ἄνθρωπος, ὅτι ἐγὼ ἀπεδέχθην τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν διατυπώνουν γερμανικαὶ ἐφημερίδες κατὰ τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὡς ἀληθῆ. Ἀντιθέτως, σεῖς ἠγέρθητε προχθὲς καὶ ἐξήρατε τὴν πίστιν σας διὰ τὴν καλὴν θέλησιν τῆς Γερμανίας, ἐνῷ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι ἡ καλὴ θέλησις εἶναι ἕνα πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον δυνάμεθα θεωρητικῶς νὰ πιστεύσωμεν, ἀλλὰ ἔχομεν γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Γερμανία εἶναι μία δύναμις ἡ ὁποία ἐπιδιώκει τὴν θεραπείαν τῶν συμφερόντων της καὶ ἔναντι τῶν συμφερόντων αὐτῶν πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ὑπερασπίζωμεν τὰ ἰδικά μας. Ὡς ἐκ τῆς θέσεως λοιπόν, τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξαμεν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκολπωθῶμεν τὰ δημοσιεύματα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ ἐμφανίζωμεν ὡς εἰλικρινῆ.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε δικαίωμα νὰ ταυτίζετε τὴν σημερινὴν Γερμανίαν μὲ τὸ ποιὸν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος δημοσιεύματα. Εἶναι ἀπολύτως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ σύγχυσις εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, σύγχυσις, ἡ ὁποία, ἔστω καὶ ἐὰν βασίζεται ἐπὶ καλῆς πίστεως, εἶναι ἄτοπον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λογικῆς. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθητε πρὸ τῆς προηγουμένης διακοπῆς μου καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασίζετε τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχετε νὰ ἐπαναφέρετε τὸ θέμα τὸ ὁποῖον πρὸ ἡμερῶν ἐθίξατε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθητε, ὅτι ἡ Γερμανία ἐχρησιμοποίησε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ δὴ διὰ τῶν δημοσιευμάτων τούτων ὡς μέσον ἐκβιασμοῦ κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, εἶναι φαντασία ἰδική σας, τὴν ὁποίαν βεβαίως, δικαιοῦσθε νὰ ἔχετε, διότι τῆς φαντασίας σας τὰ ὅρια δὲν εἶναι βεβαίως, τεταγμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίσῃ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν κ. Τσιριμῶκον, ὁ ὁποῖος κατέχεται ὑπὸ φαντασιοπληξίας, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως οὐδεμία ἐγένετο πίεσις. Ἡ λέξις «ἐκβιασμός» θὰ ἔπρεπε νὰ λείψῃ ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὸ μέσον. Δὲν ἐσημειώθη οὐδεμία πίεσις, ἀλλ’ οὔτε κἂν συζήτησις ἐγένετο εἰς τὴν Μπὸν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου. Ἐδήλωσα τοῦτο πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν ὑπευθύνως. Νομίζω, ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἔχουν συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς των ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὀφείλουν, προκειμένου περὶ τοιούτων περιπτώσεων, νὰ ἀρκοῦνται εἰς τὴν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβην. Βεβαίως, ἐζητήθη ἡ κατάθεσις τοῦ φακέλλου, ἀλλά, ἀμέσως μετὰ τὴν αἴτησιν περὶ καταθέσεως τοῦ φακέλλου ἠγέρθη ἐκπρόσωπος τῆς ἀριστερᾶς, ὁ ὁποῖος, φοβούμενος μὴ τυχὸν κατατεθῇ ὁ φάκελλος καὶ δὲν ὑπάρχει οὔτε τὸ παραμικρὸν στοιχεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἦτο δυνατὸν νὰ βασισθῇ ἡ ἀριστερὰ διὰ νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὡς ὑποστᾶσαν τὸν ἐκβιασμόν...

§26Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ποῖον φάκελλον;

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶπον, ὅτι ἐνδεχομένως ἐγένετο συζήτησις, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ἔγγραφα καὶ πρακτικά. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ πράξῃ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, καταθέτετε τὸν φάκελλον, ἁπλούστατα θὰ ἰσχυρίζετο ἡ ἄκρα ἀριστερά, ὅτι τὸ περιεχόμενον τοῦ φακέλλου δὲν εἶναι ἐπαρκές, διότι ἐγένοντο προφορικαὶ διαπραγματεύσεις, ἄνευ μαρτύρων, ἄνευ γραμματέως καὶ ἄνευ πρακτικῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Τσιριμῶκο, δηλῶ καὶ πάλιν ὑπευθύνως, ὅτι κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Μπὸν οὐδεμία νύξις ἐγένετο σχετιζομένη πρὸς τοὺς ἐγκληματίας πολέμου. Αὐτὴ ἡ δήλωσις ἔπρεπε νὰ ἀρκέσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶχε ἀρκέσει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριε συνάδελφε τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ὁ ὁποῖος νομίζετε, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὲ διακόψετε καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἔκφρασιν «τί εἶναι αὐτά...».

§28Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ἀκούσατε καλὰ τί εἶπον. Εἶπον ποῖον φάκελλον...

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν δὲν γνωρίζετε σεῖς ποῖον φάκελλον, συνάδελφός σας ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τοῦ σχετιζομένου μὲ τὰς διαπραγματεύσεις τῆς Μπόν.

§30Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν ἐζητήσαμεν ἡμεῖς.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν στέλεχος ἰδικόν σας. Ἐὰν δὲν συνεννοῆσθε μεταξύ σας, εἶναι ἀπολύτως ἐσωτερική σας ὑπόθεσις καὶ νὰ ἐπιβάλλετε κυρώσεις εἰς τὸ κόμμα.

§32Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, ὅταν ἠγόρευον μοῦ εἴπατε, ὅτι σᾶς προλαμβάνω, ὅτι δὲν ἐγένετο συζήτησις εἰς τὴν Μπὸν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ σᾶς προλαμβάνω διὰ νὰ μὴ τὸ εἰπῆτε. Καὶ σᾶς ἀπήντησα καὶ εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ διατυπωμένον, ὅτι ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν Μπόν. Ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων τῆς συζητήσεως τῆς Μπόν. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα τίποτε.

§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λυποῦμαι, διότι ἐνόμισα, ὅτι ἐκάματε σεῖς τὴν αἴτησιν αὐτήν. Δὲν παριστάμην, ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Παριστάμην, ὅταν ἐκπρόσωπος τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ὁμιλῶν κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου.

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§36Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ἐγὼ σᾶς ἠνώχλησα; Ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν Ἀντιπρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι ἐγὼ ὑπῆρξα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων τῆς Μπόν. Καὶ εἶπον, κ. Ἀντιπρόεδρε, τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν πρᾶγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι χρέος εἶχε ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπερώτησιν θὰ κάμετε; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε καὶ νὰ κάμνετε ἀγόρευσιν. Καθήσατε κάτω. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὁμιλεῖ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος ὁ κ. Τσιριμῶκος.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Μητσοτάκη, δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε διότι ἁπλούστατα δὲν ἀπήντησα εἰς ὑμᾶς. Ἐγὼ παρευρέθην εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ὁπότε ἐκπρόσωπος τῆς ἀριστερᾶς ἐζήτησεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου καὶ τὸν διέκοψα καὶ εἶπον, ὅτι δὲν θὰ κατατεθῇ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιριμῶκο, δὲν νομίζετε, ὅτι ἐπεξετάθητε πάρα πολύ; Ἔχει ἐκτραπῆ ἡ συζήτησις κατὰ περίεργον τρόπον.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὅταν κατετίθεντο οἱ φάκελλοι τοῦ 1952 ...... (κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Τηρήσατε τὸν Κανονισμόν, παρακαλῶ.

§42Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ... νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ζητηθοῦν καὶ οἱ φάκελλοι τῆς Μπόν. (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διευθύνετε τὴν συζήτησιν. Ἐὰν νομίζετε —καὶ ἄλλην φορὰν τὸ ἔχετε ἐπιχειρήσει εἰς τὸ παρελθὸν— ἐὰν νομίζετε, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐμποδίσετε τὴν φωνήν μας, κάμνετε λάθος. Τουλάχιστον ἐγώ, δὲν σᾶς δίδω αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Ὅ,τι θέλω θὰ λέγω ἐδῶ μέσα ἐγὼ καὶ ὄχι ὅ,τι θέλετε σεῖς.

§43Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐλησμόνησα ἐντελῶς τὰ ὅσα εἴπατε, ἐν τῷ μεταξὺ, πάντως εἰς τὰ ὅσα ἐνθυμοῦμαι θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Καὶ πρῶτον πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ πεῖσμα, τὸ ὁποῖον καταβάλλετε νὰ μὴ δέχεσθε τὰς δηλώσεις ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ ἀγορεύει διὰ μακρῶν διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ κάμῃ δολίους ὑπαινιγμοὺς κατ’ ἑνὸς ὑπουργοῦ. Εἶναι πρωτάκουστον, νομίζω, εἶναι πρωτοφανές, τοῦτο. Συμβαίνει συχνὰ ἕνας ὁμιλητὴς παραφερόμενος νὰ μεταχειρισθῇ μίαν ἔκφρασιν βαρεῖαν ἀλλὰ ὅταν ἐγερθῇ καὶ εἴπει, ὅτι δὲν ἤθελε δι’ αὐτῆς τῆς ἐκφράσεως νὰ θίξῃ τὸν ἀντίπαλόν του, νὰ τὸ παραδέχωνται οἱ ἄλλοι ἀσυζητητί. Καὶ ὅταν ἀγορεύων διὰ μακρῶν διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἀνέφερα τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος κείμενα, δίχως πρόθεσιν νὰ προσβάλω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, κατεβάλλετε τόσην προσπάθειαν ἴσως, διὰ νὰ μὲ ὁδηγήσητε νὰ ὀργισθῶ καὶ ν’ ἀποδείξω τὸ ἀντίθετον, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἐπιτύχετε. Ἀλλὰ ἐρωτᾶτε διατί ἀναφέρω ἐκ νέου τὰ κείμενα; Ἁπλούστατα διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁμιλῶν προχθὲς διετύπωσε τὴν ἐρώτησιν διατί ἀνέφερα τὰ κείμενα αὐτά; Δὲν ἔχω χρέος νὰ ἀπαντήσω ἐφόσον ἐκ τῆς ἐρωτήσεώς του ἐξήρτησεν ὁ κ. Μακρῆς τὴν τοποθέτησιν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω διὰ νὰ ἀμυνθῶ κατὰ τῆς ἐναντίον μου μομφῆς; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ παράξενον, τὸ ὅτι ἠκούσατε διὰ δευτέραν φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἕνα κείμενον, καὶ νὰ ἐγκαλοῦμαι ὄχι διὰ τὴν πρώτην, ἀλλὰ διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν; Ἀνέφερα τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος κείμενα ὄχι διότι συγχέω τὸν Τύπον μὲ τὴν Κυβέρνησιν, κ. Ἀντ)δρε τῆς Κυβ)σεως, ἀλλὰ διότι ὁ Τύπος αὐτὸς εἶναι ὁ Τύπος τῆς Δυτικῆς Γερμανίας. Καὶ τὰ ἀνέφερα μαζὺ μὲ ἄλλα δημοσιεύματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαν ἄλλοι συνάδελφοί μου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μᾶς εἶπεν, ὅτι αὐτὸς ὁ Τύπος ἀσκεῖ πίεσιν ἐπὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Ἀντενάουερ διὰ τὸ θέμα τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου. Καὶ ἐγὼ ἀπήντησα, ὅτι αὐτὸ μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα γεγονότα ποὺ ἔχομεν, τὴν ἀποκάλυψιν ἐκ μέρους σας τῶν ρηματικῶν διακοινώσεων τοῦ 1952, συνθέτουν τὴν εἰκόνα μιᾶς ἐκβιαστικῆς πιέσεως κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν σεῖς μὲν ἀρνεῖσθε, ἡμεῖς δὲ ἐκ δημοσιευμάτων καὶ γεγονότων παγκοίνως γνωστῶν ἐξάγομεν. Σεῖς, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, φρονεῖτε, ὅτι ἔχομεν ἄδικον. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Σημασίαν ἔχει μόνον τὸ διατί ἐγὼ ἀνέφερον τὰ δημοσιεύματα. Καὶ ἀπέφυγα ν’ ἀναφέρω τὸ θέμα τῆς Κας Μακρῆ. Δὲν τὸ ἀνέφερα δὲ διότι ἐθεώρησα ἰδιαιτέρως ἀπεχθῆ πρᾶξιν τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως ἐκ μέρους τοῦ κατηγορουμένου πρὸς ἐξέτασιν τῆς Κας Μακρῆ εἰς τὴν ἀνάκρισιν. Οὐδένα λόγον εἶχε νὰ ζητήσῃ τὴν ἐξέτασιν μιᾶς κυρίας, νεαρωτάτης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, πλὴν τοῦ νὰ δημιουργήσῃ ψευδεῖς ἐντυπώσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἤλπιζεν, ὅτι θὰ ὠφελεῖτο, ἐνῷ εἰς τὴν πρᾶξιν ἐζημιώθη. Ἂν εἶχα ἀναφέρει τὸ γεγονὸς θὰ ἐκινδύνευα νὰ καταφερθῶ κατὰ τοῦ κατηγορουμένου αὐτοῦ, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἐπιθυμῶ, διότι σέβομαι τὴν θέσιν οἱουδήποτε κατηγορουμένου. Ἰδού, λοιπόν, ἡ αἰτιολογία τῆς ἀναφορᾶς τῶν κειμένων, ποὺ ἦτο ἡ ἀπόδειξις τῆς ἐκβιαστικῆς πιέσεως ποὺ ἠσκήθη πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδοὺ ἡ πλήρης ἀπόδειξις τῆς καλῆς πίστεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐναντίον τῆς ὁποίας ἐπενέβητε. Πιστεύω, ὅτι εἰς κατάληξιν αὐτῆς τῆς συζητήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνεγνώριζε τὴν ἀπόλυτον καλήν μου πίστιν καὶ τὴν πλάνην του ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἄλλως, κ. βουλευταί, ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἤρχισε καὶ ἐτελείωσε τὴν ἀγόρευσίν του ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος, μαζὶ μὲ τὴν πιθανὴν ἐπιμονὴν εἰς τὰς αὐτὰς ἀπόψεις, θὰ ἀπεδείκνυον, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἰς πᾶν θέμα, ἔστω καὶ τὸ προσωπικόν, εἶναι τὸ ἀντικομμουνιστικόν, τὸ προπαγανδιστικὸν λογίδριον τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ τέλους. Κατώρθωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μὴ ὀργισθῇ κατὰ τῶν πιέσεων, ποὺ ἠσκήθησαν ἐναντίον του ἀπὸ ὡρισμένης πλευρᾶς. Πολὺ ὀρθῶς ἔπραξε, διότι, ἐφόσον ἔχομεν καλὰς σχέσεις μὲ τὴν Δυτ. Γερμανίαν καὶ εἶναι ὁ ἴδιος ὑπουργός, πρέπει νὰ συγκρατῇ τὴν ἀγανάκτησίν του. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν συγκρατῇ καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις. Ὄχι ὅμως ν’ ἀπομακρύνῃ ἐκ τῆς συζητήσεως τὴν πλευράν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐπλήγη καὶ ἐβλήθη διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ βολὴ ἔρχεται ἀπὸ τὴν προπαγάνδαν τῆς ἀριστερᾶς, καὶ ὅτι, τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον ἐξοργίζει τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς κ. βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καλόπιστον. Τὸ δημοσίευμα, ποὺ ἐγὼ κατήγγειλα ὡς ψευδές, λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καλόπιστον, ἀλλ’ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑποβολιμιαία ἡ εἴδησις ἐκ μέρους ἀριστερῶν πρὸς τὴν ἐφημερίδα αὐτήν. Ἰδού, λοιπόν, αὐτὸ τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον μόλις τὸ ἀναφέρω προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησίν σας, ἰδού, ὅτι σεῖς τὸ θεωρεῖτε καλόπιστον, διότι λόγῳ τῆς ἐργασίας σας, ὡς ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, θέλετε νὰ καταφερθῆτε ἐξ οἱασδήποτε ἀφορμῆς ἐναντίον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἐὰν εἰς αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἐπιμείνετε, τότε εἶναι βάσιμος ἡ ἰδική μου κατηγορία κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Πιστεύω πράγματι, ὅτι ἐνῷ ἄλλοτε κατηγορούσαμεν κἄποιον δημοσιογραφικὸν κιτρινισμὸν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, σήμερον ἀντιμετωπίζομεν ἕνα κυβερνητικὸν κιτρινισμὸν κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§45Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, .... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κ. Καλλιγκάτση. Ὅπως δὲν ἐπέτρεψα εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, δὲν ἐπιτρέπω καὶ εἰς σᾶς. Ὁμιλεῖτε, κ. ὑπουργέ, παρακαλῶ.

§47Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶχα τελειώσει τώρα.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Τσιριμῶκος, γνωρίζει, ὅτι ἐξητάσθησαν πολιτευταὶ κλπ. (Δὲν ἠκούσθη. Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καλλιγκάτση, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§49Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα ὑπὸ τὸ πρόσχημα νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἢ μᾶλλον νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἐπεδίωξε τρία τινά. Πρῶτον, νὰ ἐπαναφέρῃ διὰ τετάρτην φοράν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀνύπαρκτον καὶ ὑποβολιμιαῖον. Δεύτερον, νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, τὴν ὁποίαν ἐπιζητεῖ νὰ ἐμφανίσῃ ἀμέτοχον τῆς χαλκευθείσης συκοφαντίας καὶ θεωρεῖ ἀδικαιολόγητον οἱονδήποτε κατ’ αὐτῆς ὑπαινιγμόν μου. Καί, τρίτον, προσεπάθησε νὰ μεταφέρῃ καὶ νὰ ρυμουλκήσῃ ἐκτὸς θέματος τὴν ὅλην συζήτησιν. Θὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν τριῶν σημείων τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Κατ’ ἀρχήν, ὁσονδήποτε εὐγενῶς καὶ ἂν μοῦ προσεφέρθη, ἀπὸ χαρακτῆρος δὲν ἀποδέχομαι τὴν μετατόπισιν τοῦ θέματος οὔτε προσφέρομαι εἰς ρυμούλκησιν ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ θὰ ἐπιμείνω, ὅπως ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συκοφαντίας κατὰ πρῶτον λόγον ἐν συνεχείᾳ δέ, τῶν ὅσων ἀνέφερα εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ἐπὶ τῆς καταγγελίας μου, ὅτι ἡ συκοφαντία αὐτὴ ἔχει χαλκευθῆ καὶ ἐξυφανθῆ ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Καὶ ὑπάρχουν περὶ τούτου ἁπτὰ στοιχεῖα. Τὸ θέμα ὅμως «ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος» δὲν εἶναι αἱ πράξεις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς —ἡ ὁποία ἄλλωστε παρίστατο κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς καὶ διὰ τοῦ ἀρχηγοῦ αὐτῆς καὶ τῶν στελεχῶν της, ἀπήντησε καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι ἀποκρούει τὰς εὐθύνας τῆς συκοφαντίας καὶ ἐπανέλαβεν ὅτι οὔτε ἐλογίσθη ποτὲ νὰ μὲ θίξῃ— ἀλλὰ εἶναι ποία προσωπικὴ σχέσις ὑπάρχει πρὸς τὴν συκοφαντίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ κεφαλαίου, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὡμίλησα εἰδικώτερον ἐν ἀπουσίᾳ αὐτοῦ, θὰ ὁμιλήσω σήμερον, εἰς ἀπάντησιν καὶ ὅσων ἀνέφερεν οὗτος ἀπὸ τοῦ βήματος. Ὁ κ. Τσιριμῶκος συμβαίνει νὰ εἶναι νομικός, συμβαίνει νὰ εἶναι πολιτικὸς ἐνάγων εἰς τὴν δίκην τοῦ Γερμανοῦ Μέρτεν, συμβαίνει ἐκ τρίτου νὰ εἶναι ὁμιλητὴς κατὰ τὰς συζητήσεις τὰς ἐν ἀπουσίᾳ μου τῆς παρελθούσης Τετάρτης διεξαχθείσας καὶ τέλος συμβαίνει νὰ εἶναι καὶ ἀρχηγὸς Κόμματος. Ἐκ τῆς πρώτης ἰδιότητος, τοῦ ἁπλοῦ νομικοῦ, γνωρίζει καλῶς, ὅτι οἱοσδήποτε μάρτυς, καλούμενος νομίμως καὶ ὁθενδήποτε προτεινόμενος, εἶναι ὑποχρεωμένος, ἐπὶ τῇ προσκλήσει, νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον ἐρωτᾶται καὶ ἐξετάζεται ὑπ’ αὐτοῦ, νὰ καταθέτῃ ὅ,τι ἀκριβῶς γνωρίζει ἐπὶ τῆς κατηγορουμένης ὑποθέσεως. Εἶναι ἕνα ἀξίωμα καὶ μία ἀρχή, ἐπὶ τῆς ὁποίας καμμία δυνατότης ἀποφυγῆς δὲν ὑπάρχει ὄχι μόνον ἠθική, ἀλλὰ οὔτε καὶ νομική. Αὐτό, λοιπόν, τὸ ἐγνώριζεν ὡς νομικός. Ὡς πολιτικὸς ἐνάγων τῆς ὑποθέσεως Μέρτεν γνωρίζει τὰ ἑξῆς, ἐπιπροσθέτως. Πρῶτον, ὅτι ἡ σύζυγός μου ἐκλήθη ἀπὸ μέρους τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ συνεπῶς, καθὼς σᾶς ἀνέφερα, ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ τῆς πατρίδος της διὰ νὰ ἐρωτήσῃ ἐπὶ ποίας ὑποθέσεως καλεῖται νὰ ἐξετασθῇ καὶ νὰ καταθέσῃ ἐν συνεχείᾳ ὅ,τι ἐπ’ αὐτῆς ἐγνώριζε. Δεύτερον, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ πολιτικοῦ ἐνάγοντος, ἐγνώριζεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι ἡ σύζυγός μου ἐκλήθη μετὰ τὴν παρέλασιν 150 ἄλλων μαρτύρων καὶ ὅτι πλεῖστοι τῶν 150 ἀνθρώπων, ὅπως ὁ συνάδελφος κ. Καλλιγκάτσης, μοῦ ἀνεκοίνωσε καὶ τὸ εἴδομεν δημοσιευόμενον ἄλλωστε καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἶναι διακεκριμένα πρόσωπα τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπως οἱ τέως ὑπουργοὶ Δίγκας, Μόδης, Ἐξηντάρης, Κότσανος, Τζηρίδης, ὁ ἴδιος ὁ κ. Καλλιγκάτσης, ὅλοι οἱ πρόεδροι τῶν Ἐπιμελητηρίων Θεσσαλονίκης, κυρίαι τῶν διαφόρων Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων Θεσσαλονίκης, ὁ Μητροπολίτης Ρόδου, ὁ Μητροπολίτης Βεροίας, μία σειρὰ διακεκριμένων στρατηγῶν, ὁ κ. Ραγκαβῆς, ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ἄλλοι. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἐκλήθησαν ὑπὸ τοῦ Ἀνακριτοῦ, προταθέντες ὑπὸ τοῦ κατηγορουμένου, προσπαθοῦντος νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αὐτὸς οὐδεμίαν σχέσιν εἶχε μὲ τὰς ἐκτελέσεις καὶ οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα εἶχεν ἐπ’ αὐτῶν. Ἐγνώριζε, λοιπόν, καὶ αὐτὸ τὸ περιστατικόν, ὑπὸ τὴν ρηθεῖσαν ἰδιότητά του ὁ κ. Τσιριμῶκος. Τέταρτον, ἐγνώριζε τὰ περιεχόμενα τῶν καταθέσεων καὶ ἐγνώριζεν, ὅτι τοῦ συνόλου τῶν προσώπων αὐτῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἐθνικὴ στάθμη καὶ ἡ εὐυπόληπτος ὑπόστασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ἐν ἀμφιβόλῳ, ἐγνώριζεν, ὅτι τοῦ συνόλου λέγω τῶν προσώπων αὐτῶν τὸ περιεχόμενον τῆς καταθέσεως ἦτο ταὐτόσημον μὲ ἐκεῖνο τῆς συζύγου μου. Δηλαδή, τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἀληθέστατα εἶπον, ὅτι δὲν γνωρίζομεν ἂν ὁ Μέρτεν εἶχε σχέσιν μὲ τὰς ἐκτελέσεις ἢ ἦτο ἁρμόδιος ἢ μὴ ἐπὶ τῶν ἐκτελέσεων. Ἂν δέ, δὲν ἐγνώριζον τὰ πρόσωπα αὐτά, ἂν εἶχεν ὁ κατηγορούμενος σχέσιν ἢ ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν ἐκτελέσεων, κατὰ μείζονα λόγον δὲν ἠδύνατο νὰ γνωρίζῃ μία νεαρὰ δεσποινίς, τότε 16 ἐτῶν, ποῖος διαφύλασσε τὴν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν ἐκτελέσεων αὐτῶν. Ἐγνώριζε καὶ αὐτὸ τὸ περιστατικὸν ὁ κ. Τσιριμῶκος. Πέμπτον, ἐγνώριζεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι τόσον ἐνδιαφέρον παρουσίασεν ἡ δοθεῖσα κατάθεσις, ὥστε ἐνῷ ἐκλήθησαν 150 μάρτυρες κατηγορίας καὶ ὑπερασπίσεως ἐπ’ ἀκροατηρίῳ, νὰ μὴ κληθῇ ἡ σύζυγός μου, διότι ἦτο πολὺ ἀδιάφορον τὸ περιεχόμενον τῆς καταθέσεώς της καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν καὶ διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ κατηγορουμένου. Πάντα ταῦτα, λοιπόν, τὰ ἐγνώριζε καλῶς καὶ μαθηματικῶς ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ εὑρέθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης, ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, καὶ πέραν τοῦ δημοσιεύματος, τὸ ὁποῖον καὶ τότε ἀνέγνωσε καὶ σήμερον τὸ ἐπανέλαβε, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπανέλθω, ἤκουσε νὰ γίνεται ἀπὸ ἄλλον ὑπαινιγμὸς περὶ κλητεύσεως καὶ ἐξετάσεως, συζύγου ὑπουργοῦ, μὲ πρόθεσιν συκοφαντίας καὶ δυσφημήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐγνώριζε καὶ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰς συνθήκας καὶ τὸ ἀνεπίληπτον τῆς κλητεύσεως καὶ τὸ παντελῶς ἀδιάφορον περιεχόμενον τῆς καταθέσεως καὶ ἰδίᾳ τὴν ὑποχρέωσιν πρὸς μαρτυρίαν, ἡ ὁποία ὡδήγησε σειρὰν εὐϋπολήπτων προσώπων, διακεκριμένων πολιτευομένων καὶ τέως ὑπουργῶν εἰς τὴν ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ ἐξέτασιν. Ἐνῷ, λοιπόν, τὰ ἐγνώριζεν ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ἤκουε τοὺς συκοφαντικοὺς ὑπαινιγμούς, δὲν ᾐσθάνθη τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ἠθικήν, εἴτε ὡς γνώστης τῶν πραγμάτων εἴτε ὡς ἁπλοῦς τίμιος ἄνθρωπος, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὡς ἀρχηγὸς Κόμματος, κοπτόμενος διὰ τὴν στάθμην τῆς αἰθούσης αὐτῆς, νὰ ἐγερθῇ ἐκ τῆς θέσεώς του καὶ νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ὅτι οἱοσδήποτε ὑπαινιγμὸς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἶναι καθαρὰ συκοφαντία. Διότι, πρῶτον, ἡ κλῆσις ἦτο ταυτόσημος μὲ τὰς κλήσεις ἄλλων 150 προσώπων, τὴν στάθμην τῶν ὁποίων δὲν δύναται βεβαίως νὰ θίξῃ ὁ κ. Τσιριμῶκος οὔτε νὰ θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ποιότητα αὐτῶν. Δεύτερον, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἐπροτάθησαν ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον. Τρίτον, ὅλοι αὐτοί, κληθέντες ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ, προσῆλθον ὡς εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ ἐξεταζόμενοι λέγουν, ὡς καὶ ἡ σύζυγός μου, ὅτι δὲν γνωρίζουν ποῖοι ἦσαν οἱ ἐπὶ τῶν ἐκτελέσεων ἁρμόδιοι. Πέραν δὲ αὐτοῦ, προσθέτει ἡ σύζυγός μου, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων δὶς ἐντὸς διμήνου ἀπεβλήθη ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἀπὸ τὸ μικρὸν διαμέρισμα, τὸ ὁποῖον κατεῖχε μὲ προθεσμίαν ἐγκαταλείψεως 3– 4 ὡρῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι οὔτε στοιχειώδους ἀνθρωπίνης μεταχειρίσεως ἔτυχε κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐφ’ ὅσον ἐντὸς μηνὸς ἀποπέμπεται δὶς ἀπὸ τὸ διαμέρισμα, τὸ ὁποῖον κατεῖχε, μετὰ τῆς οἰκογενείας της καὶ ἀσχέτως τοῦ ἂν διὰ τοῦτο εὐθύνετο ὁ κατηγορούμενος ἢ ἄλλη ἁρμοδιωτέρα ὑπηρεσία. Καὶ ὅταν δὲν ἐθεώρησε χρέος του ἠθικὸν ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ἐν ἀπουσίᾳ μου ἀκόμη, νὰ διαφωτίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα, μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐγνώριζε καὶ κατεῖχε καὶ ἀπὸ τῆς περιωπῆς τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ ἀσχέτως τῶν πολιτικῶν μας ἀντιθέσεων νὰ στιγματίσῃ τὴν συκοφαντίαν....

§50Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρῶτον, νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατέχω, πλὴν ἐκείνων ποὺ ἐδημοσιεύθησαν διὰ τῶν ἐφημερίδων, ἐχρησιμοποίησα εἰς τὴν Βουλήν.

§51Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι σεῖς, ἀλλὰ ὁ ἀκολουθήσας ὑμᾶς.

§52Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ δὲν τὰ ἐχρησιμοποίησα δι’ ἕνα ἁπλοῦν λόγον. Θεωρῶ μεγάλην μου τιμὴν τὸ ὅτι ἡ Ἰσραηλιτικὴ κοινότης ᾐσθάνθη, ὅτι, λόγῳ τῶν ἀγώνων μου κατὰ τὴν κατοχήν, θὰ ἤμην ἴσως ὁ καταλληλότερος διὰ νὰ μεταφέρω τὴν φωνὴν τῶν θυμάτων τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου εἰς τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ δικάσῃ τὸν Μέρτεν, καὶ ἐδέχθην τὴν τιμήν, μολονότι ἔχω οὐσιαστικῶς διαλύσει τὸ γραφεῖον μου, συνοδεύων εἰς τὰ ἀκροατήρια ἐνίοτε τοὺς δημοσιογράφους, τοὺς ὁποίους σεῖς διώκετε καὶ τώρα, τοὺς παθόντας Ἰσραηλίτας, πρᾶγμα ποὺ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν ἐν γένει πολιτικήν μου τοποθέτησιν. Ἐνόμισα ὅμως, ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον κατέχω ἀπὸ τὴν δικογραφίαν, δὲν ἔπρεπε νὰ μεταχειρισθῶ ἐδῶ καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ ὁμιλήσω ἐναντίον τοῦ Μέρτεν, τὸν ὁποῖον θὰ κατηγορήσω εἰς ἄλλην αἴθουσαν. Νὰ διατὶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου δὲν εἶπον τίποτε ἐναντίον τοῦ Μέρτεν καὶ ὡμίλησα μόνον διὰ τὸ νομοσχέδιον.

§53Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Ὁμιλοῦμε πάντοτε περὶ τῶν ὑπαινιγμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο.

§54Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δεύτερον, κατὰ τὴν ὥραν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἠλιοῦ, δυστυχῶς ἤμην ἀπών, διότι διώρθωνον τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἤμην παρών, δὲν θὰ παρενέβαινον, διότι ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀψόγως ἐχειρίσθη τὸ θέμα, λέγων, ὅτι ὁ Μέρτεν μαζὶ μὲ ἄλλους πολλούς, ἐζήτησε δι’ ὑπομνήματος ἀπὸ τὸν ἀνακριτήν, νὰ κληθῇ καὶ ἡ σύζυγός σας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δι’ αὐτόν, τὸν ὁποῖον γνωρίζετε ὅτι εἶναι εἰλικρινὴς καὶ λεπτὸς ὡς ἄνθρωπος, δὲν ἀπετέλει ὑπαινιγμὸν οὔτε καθ’ ὑμῶν προσωπικῶς, οὔτε κατὰ τῆς κυρίας Μακρῆ, ἀλλ’ ἀπεδείκνυε διάθεσιν ἐκβιαστικὴν ἐκ πλευρᾶς Μέρτεν. Τοὐλάχιστον ἐκ τῶν πρακτικῶν, αὐτὰ εἶναι ἔκδηλα. Τὸ δὲ δημοσίευμα ποὺ ἐγὼ ἀνέφερα, δὲν λέγει τίποτε κατὰ τῆς κυρίας Μακρῆ παρὰ μόνον, ὅτι εἶσθε σεῖς φίλος τοῦ Μέρτεν ἀπὸ τὸ 1942, διότι ἔκτοτε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὠνομάζετο «Γερμανὸς ἄγγελος» ὁ Μέρτεν καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ εἶχε τὴν φιλίαν σας... (Κωδωνοκρουσίαι).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, συνεχίσατε.

§56Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Αὐτὴ ἐλπίζω νὰ εἶναι ἡ τελευταία ἐκδοχὴ τοῦ συκοφαντικοῦ καὶ ἐκβιαστικοῦ γερμανικοῦ δημοσιεύματος, ὡς σεῖς, ὁ ἴδιος προχθὲς τὸ ἐχαρακτηρίσατε καὶ τὸ ὁποῖον ἐγώ, οὐδέποτε ἀνέγνωσα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κατηγορούμενον, οὔτε ἐξ ὄψεως εἶχον ποτὲ τὴν εὐκαιρίαν νὰ γνωρίζω. Ἄς μὴ ἀναμιγνύωμεν ὅμως αὐτό, ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ θὰ ἐπανέλθω. Ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν ἐξηγήσεων τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, προκύπτει ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἦτο παρών, διότι ἐπικαλεῖται, ὅτι ἦτο ἀπὼν καὶ δὲν ἔχω λόγον νὰ τὸ ἀμφισβητήσω, δὲν θὰ ἐλάμβανε τὸν λόγον, διὰ νὰ στιγματίσῃ μίαν συκοφαντίαν βάσει τῶν εἰς χεῖρας του στοιχείων. Καὶ διὰ νὰ εἴπῃ, κύριοι, τὶ συζητεῖτε περὶ κλητεύσεως, ὅταν ἐκλήθησαν 150 πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἵστανται εἰς στάθμην περιωπῆς.

§57Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Νὰ σᾶς ἐνισχύσω; (Κωδωνοκρουσίαι).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§59Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ δὲν εἶχε νόημα, ἐὰν δὲν ἤθελε τεχνηέντως νὰ γίνῃ ἡ ἐπεξεργασία τῆς συκοφαντίας αὐτῆς.

§60Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Κωδωνοκρουσίαι). Πολλοὶ ἐκ τῶν μαρτύρων τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη ὁ Μέρτεν κατέθεσαν ἐναντίον του.

§61Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως, πλεῖστοι κατέθεσαν ἐναντίον του, ὡς καὶ ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου προκύπτει. Εἰς δὲ τὸ σημεῖον τῆς ἁρμοδιότητος ἢ μὴ ἐπὶ τῶν ἐκτελέσεων βεβαιοῦν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν.

§62Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. .... (Δὲν ἠκούσθη).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν δέχομαι διακοπάς.

§64Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πέραν αὐτῆς τῆς ἠθελημένης παραλείψεως τὴν ὁποίαν θεωρῶ βαρυτάτην καὶ ἡ ὁποία βαρύνει προσωπικῶς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, δηλοῦντα, ὅτι καὶ ἐὰν ἦτο παρὼν ἀκόμη δὲν ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ οὐδεμίαν πρωτοβουλίαν, ἐν πλήρει γνώσει τῶν στοιχείων, διὰ νὰ διαλύσῃ τὴν συκοφαντικὴν ἀτμοσφαῖραν, ἡ ὁποία ἔτεινε νὰ δημιουργηθῇ ἐν ἀπουσίᾳ μου, πέραν αὐτῆς λέγω, ἔφερεν ἓν δημοσίευμα ἀγνώστου Γερμανικῆς Ἐφημερίδος, τὸ ὁποῖον ἔκρινε ὀρθὸν νὰ ἀναγνώσῃ τότε καὶ νὰ βελτιώσῃ καὶ ἐπαναλάβῃ σήμερον, ἐνῷ ὁ ἴδιος διὰ τριῶν βαρυτάτων χαρακτηρισμῶν εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ στιγματίζει ὡς συκοφαντικόν, ἄθλιον καὶ ἐκβιαστικὸν καὶ τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον παρέλειψε νὰ εἴπῃ εἶναι, ὅτι εἶναι καὶ ἀσελγές, λογικῶς κατὰ τὸ περιεχόμενόν του, ἐφ’ ὅσον λέγει, ὅτι ἐκάλεσε καὶ συνέλαβε κατὰ τὴν πρόσκλησιν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσ)κῶν τὸν Μέρτεν, τὸν ὁποῖον, γνωρίζει καλῶς ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι οὔτε ἐξ ὄψεως γνωρίζω.

§65Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι.

§66Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ εἴπατε σεῖς.

§67Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι, ὅτι τὸν συνέλαβεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§68Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ διαταγὴ τῆς συλλήψεως εἶναι λέγει ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ πρὸ δύο ἡμερῶν....

§69Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀλλὰ πρὸ δύο ἡμερῶν ἦτο καλεσμένος τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ συνελήφθη μετὰ δύο ἡμέρας. Δὲν λέγει, ὅτι τὸν συνελάβατε εἰς τὸ σπίτι σας.

§70Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅτι τὸν ἐκάλεσα καὶ συνέφαγα. Αὐτὰ δὲν λέγετε ὅτι λέγει;

§71Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Συνελήφθη κατόπιν διαταγῆς σας.

§72Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ συγκεκριμένον δημοσίευμα τὸ ὁποῖον αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Τσιριμῶκος ἐστιγμάτισε διὰ βαρυτάτων χαρακτηρισμῶν καὶ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀναληθές, συκοφαντικὸν καὶ ἐκβιαστικὸν ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ μεταφέρῃ ἐν ἀπουσίᾳ μου πρῶτος αὐτὸς μέχρι τῆς αἰθούσης αὐτῆς κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ ἀφοῦ τὸ ἐβελτίωσε καὶ τὸ συνεπλήρωσεν ἀπὸ ἀπόψεως συκοφαντικότητος νὰ τὸ ἐπαναλάβῃ καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ὑπὸ τὸ πρόσχημα πάντοτε τῶν ἐξηγήσεων ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Καὶ δυστυχῶς δὲν πρόκειται μόνον περὶ αὐτοῦ. Ὑπάρχει καὶ προϊστορία συκοφαντικῆς συνωμοσίας καὶ προηγουμένη φάσις ὠργανωμένης εἰς βάρος μου προσπαθείας. Δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ σᾶς ἀπασχολήσω οὔτε μὲ τὴν προγραφήν μου ἀπὸ μέρους τῆς ἀριστερᾶς ἐπὶ σκοπῷ κατασυκοφαντήσεώς μου, διότι τοῦτο εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῶν καθηκόντων της, οὔτε μὲ τὴν μεθοδικὴν ἀπὸ μέρους της ἐξέτασιν τοῦ ὅλου ἰδιωτικοῦ καὶ πολιτικοῦ μου παρελθόντος, πρὸς τὸν σκοπὸν πάντοτε τῆς ἐπισημάνσεως καὶ τῆς ἐλαχίστης ἐκτροπῆς καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ θεμελιώσεως ἐπ’ αὐτῆς συκοφαντικῆς εἰς βάρος μου ἐπιθέσεως. Θὰ ἀναφέρω μόνον διὰ νὰ τῷ καταλογίσω ἐξ ὁλοκλήρου, καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων τῷ ἀπέδωκα, εἰς βάρος τοῦ κ. Τσιριμώκου, ὅτι ἀφοῦ ἡ διεξαχθεῖσα ἔρευνα ἀπέβη ἄκαρπος, ἐχρησιμοποιήθη τὸ ἴδιον χαλκεῖον πρὸς κατασυκοφάντησίν μου, τὸ ὁποῖον ὑπὸ μορφὴν ὑπαινιγμοῦ πάντοτε ρίπτεται ἀπὸ τῶν στηλῶν τῆς ἐφημερίδος τοῦ κ. Τσιριμώκου.

§73Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἔχω ἐφημερίδα.

§74Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Γίνεται ἀπὸ τὸν «Ἀνεξάρτητον Τύπον», ὁ ὁποῖος μηνύεται ἐντὸς τῆς ἡμέρας διὰ νὰ μοῦ ζητήσῃ συγγνώμην διὰ τοῦ κ. Τσιριμώκου προσωπικῶς, ἀπολυθέντος τοῦ συντάκτου καὶ ἀναγνωρισθείσης πανηγυρικῶς τῆς συκοφαντίας ὑπὸ τῆς ἰδίας τῆς ἐφημερίδος. Πρὶν δὲ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν συγγνώμην καὶ τὴν ἀνασκευὴν ἔστειλεν ἀπεσταλμένους του εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, οἱ ὁποῖοι ἠρεύνησαν ὁλόκληρον τὸ ποιὸν καὶ τὸ παρελθὸν ἀπὸ τῆς γεννήσεως ἐμοῦ καὶ τῆς συζύγου μου ἐπανελθόντες δὲ ἐδῶ, μετέφερον τὸ πόρισμα αὐτῆς τῆς συνωμοτικῆς ἐρεύνης, καὶ παρέδωσαν τὸ περιεχόμενον αὐτῆς διὰ νὰ πληροφορήσουν τοὺς ἐντολεῖς των, ὅτι δὲν εἶναι τόσον εὔκολον νὰ συκοφαντηθῇ εἷς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔζησεν ἐντίμως ἐπὶ 50 περίπου ἔτη. Καὶ μόνον τότε ἔσπευσαν νὰ τραποῦν τὴν ὁδὸν τῆς συγγνώμης καὶ τῆς ἀπολύσεως ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκτελεστικὸν προφανῶς ὄργανον ἐχάλκευσε τὸ συκοφαντικὸν δημοσίευμα. Ὅλα αὐτὰ τὰ περιστατικὰ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι τυχαῖα καὶ ἄσχετα μεταξύ των; Θὰ τὸ ηὐχόμην. Ἀλλὰ εἶναι ἐνδεχόμενον, ὄχι μόνον νὰ μὴ εἶναι τυχαῖα, ἀλλὰ νὰ ἀποτελοῦν τὴν ἑστίαν τῆς δηλητηριώδους αὐτῆς ἀναθυμιάσεως. Εἶπον ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, διά τινα λόγον ἓν δημοσίευμα, σκληρῶς χαρακτηριζόμενον ὡς συκοφαντικόν, μετεφέρθη διὰ πρώτην φορὰν καὶ τὸ πρῶτον ὑπὸ τοῦ κ. Τσιριμώκου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Προειδοποίησα ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι παρών, θὰ πρέπει νὰ τοῦ θέσω ὑπ’ ὄψιν, καὶ τὰ συμπληρωματικὰ αὐτὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει, ὅτι δὲν ἦτο τυχαία ἡ ἀθώα, δῆθεν, ἀναφορὰ τοῦ περιστατικοῦ αὐτοῦ, ὅπως δὲν ἦτο τυχαία ἡ ὑπὸ τὸ πρόσχημα —ἐπαναλαμβάνω— τοῦ προσωπικοῦ θέματος ἐπανάληψις τοῦ ὑπαινιγμοῦ καὶ μάλιστα βελτιωμένου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου πεποίθησις. Διότι ἀσχέτως οἱασδήποτε συνωμοτικῆς προεργασίας, ἐφόσον ὁ κ. Τσιριμῶκος τοὐλάχιστον ἐκ τῆς προηγηθείσης δίκης τῆς ἐφημερίδος του, τῆς ὁποίας παρέστη αὐτοπροσώπως καὶ ὡς συνήγορος γνωρίζει ἄριστα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἢ πιστεύει εἰς τὴν βασιμότητα τῶν ὑπαινιγμῶν καὶ τότε δὲν ἀναγκάζεται νὰ μοῦ ζητήσῃ προσωπικῶς μάλιστα συγγνώμην ἐπὶ δικαστηρίῳ, ἢ δὲν τοὺς πιστεύει ὁπότε ὡς γνωρίζων τὴν συκοφαντικήν των ποιότητα ὄχι μόνον δὲν δικαιοῦται νὰ τοὺς μεταφέρῃ καὶ μέχρι τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἀλλὰ εἶχε καὶ ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς στηλιτεύσῃ ὁθενδήποτε καὶ ὁπουδήποτε ἐπαναλαμβανομένους.

§75ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Τὸ ἔκαμεν.

§76Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἔφθασα, μετὰ 25 ἐτῶν δικηγορίαν, εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὲ πληροφορῆτε, τὶ εἶπε καὶ τὶ ἔπραξεν ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ πρὸς ποῖον σκοπόν, πλανᾶσθε. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ πλανᾶσθε καὶ ἐν πλάνῃ νὰ τοποθετῆσθε ἐκεῖ ὅπου ἔχετε τοποθετηθῆ, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ διασκεδάσητε τὰς ἰδικάς μου ὑπονοίας ἐπὶ τῆς εἰλικρινείας τῶν προθέσεων. Ὁ κ. Τσιριμῶκος προσεφέρθη νὰ μετατοπίσῃ τὸ ὅλον θέμα ἐκτὸς τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπίσης προειδοποίησα, ὅτι δὲν τὸ ἀποδέχομαι. Διότι τὸ ἀρτηριακὸν σημεῖον εἶναι ἕνα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ οὔτε καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἠκούσαμεν ποία εἶναι ἡ ἄποψις προσωπικῶς τοῦ κ. Τσιριμώκου. Τὶ πιστεύει ὑπάρχει ἴχνος ἐπιληψιμότητος κατὰ τὴν συνείδησίν του; Δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ τὴν διαφοράν, ἐὰν ἔχῃ οὕτως ἢ ἄλλως. Πάντως, αὐτός, ὡς ἄνθρωπος ἔντιμος, ὡς ἀρχηγὸς Κόμματος, τὶ πιστεύει· ὑπάρχει ἴχνος ἐπιληψιμότητος ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς; Καὶ τὸν προκαλῶ νὰ μὲ διακόψῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ.

§77Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν τελειώσετε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§78Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πέραν αὐτῶν ὁ κ. Τσιριμῶκος ἠθέλησε νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς εἰς τοὺς κύκλους τῆς ὁποίας ἐχαλκεύθη ἡ συκοφαντία καὶ ἐκ τῆς ὁποίας προῆλθον οἱ συμπληρωματικοὶ ὑπαινιγμοὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Τετάρτης. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ματαιοπονεῖ ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν ἐξετάζω ποῖοι λόγοι τὸν ὑποχρεώνουν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑπεράσπισιν αὐτήν. Πάντως ὅμως, νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὡς προανέφερον, καὶ ἀσφαλῶς τὸ γνωρίζει καλῶς, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἔχει ἐξυφανθῆ μέσα εἰς τὰ σπλάχνα τῆς ἀριστερᾶς. Ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμὲ κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἠθέλησε νὰ μὲ καθησυχάσῃ καὶ νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι οὔτε αὐτὸς οὔτε ἄλλος τις εἶχε πρόθεσιν νὰ μὲ θίξῃ. Ἐδέχθην παρομοίαν ἐξήγησιν καὶ ἀπὸ μέρους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς. Παρὰ ταῦτα ἐπιμένω νὰ χαρακτηρίζω ὡς ἐπιδίωξιν συκοφαντίας τὸ ὅτι, ἐνῷ αὐτὴ δῆθεν εἶναι ἡ πρόθεσις καὶ αὐτὴ ἡ πεποίθησις ὁδηγούμεθα παρὰ ταῦτα εἰς ὑπαινιγμοὺς ἀθλίους οἱ ὁποῖοι ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ὑποβιβάζουν τὴν στάθμην τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἰδοὺ διατὶ δὲν δέχομαι ὡς εἰλικρινεῖς τὰς ἐξηγήσεις τόσον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ὅσον καὶ τοῦ κ. Τσιριμώκου προσωπικῶς. Βεβαίως, ἐὰν ὁ κ. Τσιριμῶκος ἀπεφάσιζε νὰ μεταβάλῃ γενικώτερον ἀντιλήψεις καὶ νὰ μεμφθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τὰ 150 διακεκριμένα πρόσωπα τῆς Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα προετάθησαν μάρτυρες καὶ ἐδέχθησαν νὰ συμμορφωθοῦν μὲ τὴν πρόσκλησιν τοῦ ἀνακριτοῦ τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο παράλογον, ἀλλὰ πάντως διάφορον. Ὅταν ὅμως τὴν μαρτυρίαν τῶν ὁθενδήποτε προταθέντων μαρτύρων εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν θεωρήσῃ ὡς καθῆκον ἐπιτακτικόν, ὅταν ἐπιπροσθέτως γνωρίζῃ ὡς συνήγορος τὸ περιεχόμενον τῶν καταθέσεων καὶ ἰδίᾳ τῆς συζύγου μου, τότε εἶχε χρέος, ὡς ἔντιμος ἄνθρωπος, νὰ ἀποφανθῇ σαφέστερον καὶ πανηγυρικώτερον τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἀτομικῶν του ἀντιλήψεων. Ἐφ’ ὅσον δὲ τοῦτο δὲν ἔπραξε βαρύνεται προσωπικῶς καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὰς ἐξηγήσεις του.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ λήξῃ τὸ προσωπικὸν αὐτὸ ζήτημα, διότι καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος ὀφείλει νὰ τὸ ὁμολογήσῃ, ὅτι δὲν τὸν ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Παρηκολούθησα μὲ περισσὴν ἀντικειμενικότητα τὸν λόγον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἤχθην εἰλικρινῶς εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό. Πιστεύω, ἄλλωστε, ὅτι καὶ λόγοι γενικώτεροι, ἀφορῶντες εἰς τὴν διαφύλαξιν τοῦ κύρους μας καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος, ἐπιβάλλουν νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις αὐτή.

§80Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἀπὸ προχθές, ὅτε ἀνέγνωσα τὰ πρακτικά, κατέχομαι ἀπὸ τὴν ἔφεσιν, νὰ ἴδω τὸ θέμα λῆγον, ὄχι ὡς συζήτησις, ἀλλὰ εἰς τὴν οὐσίαν. Δυστυχῶς, δὲν βοηθοῦμαι πρὸς τοῦτο. Πάντως, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μοῦ ὑπέβαλεν ἓν ἐρώτημα, ὀφείλω νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν γεννᾶται ζήτημα καὶ νομίζω, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Σῶμα θὰ δεχθῇ τὴν ἄποψίν μου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιριμῶκο, οὐδόλως ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐμποδίσω νὰ ὁμιλήσητε, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ φροντίσητε νὰ μὴ δημιουργηθῇ νέον ἐπεισόδιον.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτέθη πράγματι ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ εἶναι ὑποχρέωσις ἡ ἀπάντησις εἰς αὐτήν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἠμπόδισα τὸν κ. Τσιριμῶκο νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ τὸν παρεκάλεσα νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις εἰς τόνον ἤπιον διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ δημιουργία καὶ πάλιν νέου προσωπικοῦ ζητήματος.

§84Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶχεν ὅλα τὰ στοιχεῖα ἀνὰ χεῖρας διὰ νὰ μοῦ ὑποβάλῃ αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν. Ἐν τούτοις, παρὰ τὴν προσπάθειάν μου ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ τὸν ἐξαγάγω ἀπὸ τὴν πλάνην καὶ νὰ τὸν κάμω νὰ κατανοήσῃ ποῖον σκοπὸν ἐξυπηρέτουν ἀγορεύων προχθές, ἐπέμεινε τελικῶς, ὅτι ὑπάρχει ἀπὸ μέρους μας εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν πρόθεσις συκοφαντίας. Πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην διὰ τὸ δημοσίευμα μιᾶς ἐφημερίδος, διότι ἔχω τὸ δυστύχημα οὐδεμία ἐφημερὶς νὰ εἶναι ἢ ἰδική μου ἢ μὲ τὸ μέρος μου. Πάντως, δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην δι’ οὐδὲν δημοσίευμα οὐδεμιᾶς ἐφημερίδος. Θὰ ἔπρεπε, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, ἀναμιμνησκόμενος τῆς ὑποθέσεως τοῦ «Ἀνεξαρτήτου Τύπου» νὰ σημειώσῃ, ὅτι ὢν ἀντίπαλός σας, ὄχι ἀκόμη ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ βουλευτής, παρώτρυνα τοὺς συντάκτας τῆς ἐφημερίδος νὰ ζητήσουν τὴν παραίτησίν σας, ἀνασκευάζοντες τὸ δημοσίευμά των, τὸ ὁποῖον δὲν περιεῖχε μόνον ὑπαινιγμὸν περὶ Μέρτεν, ἀλλὰ καὶ ἄλλας κατηγορίας, ὅτι διατηρεῖτε δικηγορικὸν γραφεῖον εἰς Θεσσαλονίκην. Καὶ τοὺς παρώτρυνα νὰ τὸ κάμουν αὐτό, βάσει τῆς ἀρχῆς, ὅτι πράγματα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ συντρίψουν ἕνα πολιτικὸν γράφονται μόνον ὅταν ὑπάρξουν ἀποδείξεις, ἄλλως ἀποτελοῦν συκοφαντίαν μὲ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ βαρύνεται οὔτε δημοσιογράφος οὔτε πολιτικός. Προχωρῶν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἠγανακτήσατε ἀπὸ τοῦ βήματος, διότι γνωρίζων πάντα ὅσα ἐγνώριζον, δὲν εἶπον, ὅ,τι ἠδυνάμην καὶ ἔπρεπε νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὰ περὶ ὑμῶν γραφέντα εἶναι συκοφαντικά. Ἀλλὰ αὐτὸ ἠγωνίσθην νὰ κάμω ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ αὐτὸ ἔκαμον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προχθεσινῆς μου ἀγορεύσεως.

§85Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τοὺς ὑπολοίπους ὑπαινιγμούς, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο καθ’ ὃν χρόνον εἴπατε ὅτι ἀπουσιάζατε. Τὸ ὅτι ἀπουσιάζατε δὲν ἦτο δεδομένον δι’ ἐμέ, διότι σᾶς ἔχω παρόντα εἰς τὴν συνεδρίασιν καὶ συνεπῶς ἠκούσατε τοὺς ὑπαινιγμοὺς καὶ εἶπον ἀπὸ ὑμᾶς τὸν νομικόν, γνώστην τῆς ὑποθέσεως....

§86Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐξετάσεως τῆς κ. Μακρῆ; Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτό. Πάντως εἶσθε σύμφωνος, ὅτι ὅσα ἀνέφερον, τὰ ἀνέφερον διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ἐκβιαστικὴν πίεσιν ὡς τὴν ἐπίστευον καὶ ὄχι διὰ νὰ κάμω ὑπαινιγμοὺς ἐναντίον σας;

§87Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Σᾶς ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν, κατὰ ποῖον τρόπον ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ πίεσις, διότι μία ἐφημερὶς γερμανική, ἀσχέτως τοῦ τρόπου τῆς δημοσιεύσεως ἢ τῆς ἀνταποκρίσεως τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἐπιλήψιμον, σᾶς ἔκαμα τὴν ἐρώτησιν, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξητε ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δημοσιεύματος αὐτοῦ, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀσκηθῇ πίεσις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἐξ αὐτοῦ τοῦ δημοσιεύματος, τὸ ὁποῖον πάντως θεωρεῖτε κατηγορηματικῶς συκοφαντικόν, προκύπτῃ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συνέλαβε τὸν Μέρτεν.

§88Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ δημοσίευμα δὲν εἶναι ἕνα, ἀλλὰ πολλὰ καὶ τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος εἶναι ἓν ἐκ τῶν πολλῶν ἄρθρων καὶ ἀνταποκρίσεων ποὺ ἀνεφέρθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν.

§89Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Διὰ ποῖον;

§90Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι δι’ ὑμᾶς.

§91Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Σεῖς εἴπατε, ὅτι εἶναι αὐτό.

§92Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον, ὅτι ἀνεφέρθησαν ἄπειρα δημοσιεύματα.

§93Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἄσχετα μὲ ἐμέ;

§94Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἄσχετα μὲ ὑμᾶς. Καὶ τὸ ἀνέφερον αὐτό, διὰ νὰ δώσω πλήρη τὴν εἰκόνα τῆς ἐπιθέσεως τοῦ Γερμανικοῦ Τύπου, ἐν ὄψει τῶν συνομιλιῶν τῆς Βόννης. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, εἶπον, ὅτι πιστεύω, ὅτι εἴχατε χρέος νὰ ἀναγνωρίσετε τουλάχιστον, ὅτι ὁ σκοπός μου ἦτο αὐτός, ποὺ εἶπον, καὶ ὄχι ἄλλος.

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ)σεως). Σεῖς ἠρκέσθητε νὰ θεωρήσητε ἀνακριβὲς τὸ περιεχόμενον τοῦ δημοσιεύματος τῆς Γερμανικῆς ἐφημερίδος. Σεῖς, ὅμως, ὡς κάτοχος τοῦ περιεχομένου τῆς δικογραφίας ὁλοκλήρου, θὰ εἴχατε ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἐλάβατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος νὰ ὁμιλήσητε γενικώτερον. Πρῶτον, νὰ διευκρινίσητε τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καλεῖσθε ἤδη ἐρωτηθέντες ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν νὰ διευκρινίσητε. Ἐὰν ἡ κυρία Μακρῆ ἐκλητεύθη ὑπὸ τοῦ κατηγορουμένου, δηλαδὴ κατ’ αἴτησίν του, ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ μόνη ἢ μετὰ πολλῶν ἄλλων ἀξιοσεβάστων προσώπων. Ἐξ ἄλλου, σεῖς, ἐπὶ τῇ βάσει ὁλοκλήρου τῆς δικογραφίας, τὴν ὁποίαν γνωρίζητε, θὰ ἔπρεπε νὰ διευκρινίσητε τὸ θέμα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Εἴπατε, ὅτι συνηθίζετε, πρὸ μιᾶς δίκης νὰ μὴ ἀποκαλύπτετε τὸ περιεχόμενον τῆς δικογραφίας καὶ νὰ ὁμιλῆτε περὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Ἀλλά, ἀξιότιμε κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, αὐτὸ ἔχετε ὑποχρέωσιν, βεβαίως νὰ τὸ τηρῆτε προκειμένου περὶ τῶν οἱωνδήποτε κατηγορουμένων. Ἔχετε, ὅμως, καθῆκον, ἀντιθέτως, νὰ μὴ τὸ τηρῆτε, ὅταν ἔχῃ δημιουργηθῆ ἠθικὸν θέμα συνδεόμενον μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὅταν τὸ θέμα αὐτὸ ἔχῃ προκαλέσει ἀπὸ μηνῶν, διότι αὐτὸ κυρίως ἔχει σημασίαν καὶ ἡ πρόκλησις αὐτὴ ἐγένετο ἀπὸ τῶν στηλῶν ὡρισμένων ἐφημερίδων, οὐχὶ μόνον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, συζητήσεις καὶ θόρυβον. Εἴχατε καθῆκον, ἐφ’ ὅσον σεῖς κατέχετε τὸ περιεχόμενον τῆς δικογραφίας νὰ ὁμιλήσητε ὡς πολιτικὸς ἀνὴρ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νὰ ἀδιαφορήσητε διὰ τὰς ἀντιθέσεις μεταξὺ ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως, ἢ νὰ σιωπήσητε καὶ νὰ μὴ λάβητε τὸν λόγον. Ἐφ’ ὅσον ἐλάβατε τὸν λόγον, ἔπρεπε νὰ ἀρθῆτε εἰς τὸ ὕψος ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον πράγματι φιλοδοξεῖτε νὰ ἀνέλθητε καὶ λυποῦμαι, διότι δὲν ἠθελήσατε νὰ ἀνέλθετε εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ νὰ ὁμιλήσητε τὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ μίαν δικογραφίαν, τὴν ὁποίαν σεῖς μὲν γνωρίζετε, ἐνῷ ἐγὼ δὲν γνωρίζω, οὔτε οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι τὴν γνωρίζουν. Ἔπρεπε καὶ εἰς τὰς παραμονὰς τῆς δίκης, ἔστω καὶ τόσον ἀργά, νὰ διαλύσητε αὐτὰς τὰς κακοήθους φήμας, αἱ ὁποῖαι κυκλοφοροῦν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, πηγὴ τῶν φημῶν αὐτῶν δὲν εἶναι μόνον ἡ ἄκρα ἀριστερά, εἶναι δυστυχῶς καὶ ἄλλος κύκλος δημοσιογραφικός. Ἐπὶ μῆνας γίνεται ἕνας δυσφημιστικὸς θόρυβος ἐπὶ ἑνὸς ἀντικειμένου ἠθικῆς τάξεως καὶ δὲν ἐρυθριοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι αὔριον θὰ διαψευσθοῦν. Δὲν θὰ ἐρυθριάσουν, διότι ἔχουν συνηθίσει καὶ οἱ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀλλὰ καὶ ὁ κύκλος, τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσομαι, νὰ κατηγοροῦν καὶ νὰ δυσφημοῦν συστηματικῶς, χωρὶς ποτὲ νὰ ἐντρέπωνται. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§96Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ θέλησις νὰ μὴ παραδεχθῆτε οὔτε σεῖς οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐκεῖνο ποὺ προκύπτει σαφῶς ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι οὐδέποτε εἶπον, ὅ,τιδήποτε δικαιολογοῦν ἐντίμως τὴν ἐναντίον μου ἐπίθεσιν, ἡ θέλησις νὰ τὸ ἀρνηθῆτε μὲ πεῖσμα σᾶς ὁδηγεῖ εἰς λόγους καὶ παρεκτροπὰς ἐκ τοῦ θέματος τῆς συζητήσεως, ἀπαραδέκτους. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, λέγετε, ὅτι εἶχα καθῆκον ἐγὼ νὰ διαλύσω φήμας. Ἀλλὰ ποίας φήμας, καὶ διατί; Ἐγὼ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, δὲν ἀνεφέρθην κἂν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς κλητεύσεως τῆς κ. Μακρῆ, ὡς μάρτυρος ὑπερασπίσεως εἰς τὴν ὑπόθεσιν Μέρτεν. Διατὶ λοιπόν, νὰ ἀναφέρω καὶ νὰ διαλύσω φήμας; Διὰ νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὑπὸ τὸ πρόσχημα, ὅτι διαλύω φήμας, ἀνέφερα τὴν κυρίαν Μακρῆ διὰ νὰ τὴν κατηγορήσω ἐμμέσως; Ἔκαμα πᾶν ὅ,τι ἐθεώρησα, ὅτι εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος γνωρίζω τὴν δικογραφίαν, ἐπεβάλλετο. Ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐμμένει εἰς τὰς ἀπόψεις του, θὰ τοῦ εἴπω. Δὲν γνωρίζω, ποῖος εἰς τὴν θέσιν μου θὰ ἔκαμνε αὐτό, ποὺ ἔκαμα ἐγώ, νὰ χαρακτηρίσῃ δηλαδή, ὡς συκοφαντικὸν τὸ δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον τὸν ἀνέφερε, μολονότι ἐγὼ δὲν εἶχα κανένα λόγον νὰ τὸ πράξω. Διότι ἐγὼ εἶδα μίαν Γερμανικὴν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία, ἀναμφισβητήτως, ἔχει φθάσει καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτ)κῶν, ἔχει λάβει γνῶσιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία λέγει τάδε. Καὶ εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν θεωρῶ τὸ δημοσίευμα συκοφαντικὸν ἢ ἀληθές, θὰ ἠδυνάμην νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι δὲν γνωρίζω, δὲν γνωρίζω καθόλου ποῖον δέχεσθε εἰς τὸ σπίτι σας, διότι δὲν ἔχω ὑπαλλήλους διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὰς κινήσεις τῶν ὑψηλῶν πολιτικῶν προσώπων. Ἐγὼ ἀνέφερα, ὅσα ἀνέφερα, διότι ἐνισχύουν τὴν πολιτικὴν ἄποψιν ποὺ ὑπερασπίζω καὶ ὄχι ἐναντίον σας. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀκριβῶς δὲν ἤθελα νὰ ἐκληφθῇ ἡ ἀνάγνωσις τῆς ἀνταποκρίσεως τῆς γερμανικῆς ἐφημερίδος ὡς ἐπίθεσις κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε κἂν ὡς ὑπαινιγμός εἶπα, ὅτι θὰ ἀναγνώσω ἕνα δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον θεωρῶ συκοφαντικόν. Νομίζετε, ὅτι πολλοὶ θὰ τὸ ἔκαμνον εἰς τὴν θέσιν μου αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω παραδείγματα προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐγνώριζον τὴν συκοφαντικότητα ὡρισμένων, ἐναντίον μου κατηγοριῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐδημοσιεύθησαν καὶ ἐδῶ ἐλέχθησαν χωρὶς τὰ πρόσωπα αὐτὰ νὰ αἰσθανθοῦν τὴν ἀνάγκην νὰ τὰς διαψεύσουν; Ποῖος θὰ εἶχε τὴν ἰδικήν μου πολιτικὴν γενναιότητα, καθ’ ἣν στιγμὴν θὰ ἠδυνάμην, ἔστω διὰ τοῦ σηκώματος τῶν χειρῶν εἰς τὸν ἀέρα, νὰ ἀφήσω νὰ πλανᾶται ἡ ἰδέα, ὅτι ἐνδεχομένως τὰ γραφέντα εἶναι ἀληθῆ; Ἐγὼ δὲν ἀνέφερα τὴν κ. Μακρῆ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλει νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀπὸ τὴν δικογραφίαν μου γνωρίζω, ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλεῖτε, ὅτι εἰς τὰς 2 Ὀκτωβρίου 1957, ὁ Μέρτεν ὑπέβαλε ὑπόμνημα, μὲ τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ ἐξετασθοῦν ὡς μάρτυρες ὑπερασπίσεως πολλὰ ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ποὺ ἀνέφερε καὶ μαζὺ μὲ αὐτὰ τὴν κ. Μακρῆ. Τοῦτο ἐγὼ τὸ θεωρῶ ἀπρέπειαν, διότι τὰ μὲν ἄλλα πρόσωπα ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ καλέσῃ διότι ἢ εἶχαν ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μαζί του, ἢ κατεῖχον δημοσίας θέσεις ἢ ἦσαν Πρόεδροι Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἤθελεν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ βγάλῃ κάποιαν λέξιν ὑπὲρ αὐτοῦ. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι πέραν 2 ἢ 3, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν σφραγίδα τῆς συνεργασίας μὲ τοὺς κατακτητὰς οἱ ἄλλοι, εἶπον, ὅτι δὲν γνωρίζουν τίποτε ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ δὲν δύνανται νὰ βοηθήσουν τὸν Μέρτεν. Ἄλλοι ἔκαμον ὁλόκληρον τὸ καθῆκόν των καὶ εἶπον, ὅτι γνωρίζουν ποῖος εἶναι ὁ Μέρτεν καὶ τὸ κατέθεσαν.

§97Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὅταν ὁμιλῆτε ἐπὶ τόσην ὥραν, θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ εἴπητε περὶ ποίας ἀπρεπείας πρόκειται.

§98Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶπα τοῦ κατηγορουμένου. Διότι τί ἐπεζήτει ἀπὸ μίαν νεαρὰν κυρίαν, ἡ ὁποία τότε ἦτο καὶ νεωτάτη καὶ τὴν ἐκάλει ὡς μάρτυρα ὑπερασπίσεως; Προσωπικῶς, διατηρῶ τὴν πεποίθησιν, ὅτι αὐτὸ ἔγινεν ἐπίτηδες, διότι ἐνόμιζεν ὁ Μέρτεν, ὅτι ἀναμιγνύων ὅλα αὐτὰ τὰ ὀνόματα καὶ ἰδίως τὴν κυρίαν Μακρῆ, ἐπειδὴ ἦτο σύζυγος Ὑπουργοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βγάλῃ τὶς οἶδε ποῖον ὄφελος, καὶ αὐτὸ τὸν ἐζημίωσε παρὰ νὰ τὸν ὠφελήσῃ. Δὲν ἐθεώρησα, βεβαίως, ὅτι ἀφοῦ ἡ κυρία Μακρῆ ἐκλήθη ἀπὸ τὸν ἀνακριτὴν κατ’ αἴτησιν τοῦ κατηγορουμένου, ἦτο ἐπιλήψιμον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πρόσκλησιν τοῦ ἀνακριτοῦ. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐθεώρουν, ἕνας ἄνθρωπος καλούμενος ἀπὸ τὸν ἀνακριτὴν δὲν πρέπει νὰ πάῃ. Τούτων οὕτως ἐχόντων καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πρόθεσίς μου ὑπῆρξε φανερά, θὰ ἀνέμενον, μετὰ τὴν πλήρη ἀπόδειξιν, ὅτι δὲν προβαίνω εἰς διατύπωσιν ὑπαινιγμοῦ, ἀλλὰ φέρομαι ὡς γενναῖος ἀντίπαλος, θὰ ἀνέμενα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀναγνωρίσῃ καὶ ἐκεῖνος μὲ τὴν αὐτὴν γενναιότητα, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τοὐλάχιστον, ἐπλανήθη. (Χειροκροτήματα).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσιν, ἵνα συνεχισθῇ ἡ κατασκευὴ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἄρτης–Τρικάλων.

§100Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν μιᾶς ὁδοῦ πρέπει νὰ συμφωνοῦν τρία κριτήρια. Ἢ λόγος στρατιωτικός, ἢ λόγος οἰκονομικός, ἢ λόγος πολιτικός. Ἡ ὁδὸς Ἄρτης–Τρικάλων, ἡ ὁποία εἶχε σχεδιασθῆ πρὸ 20ετίας, διὰ δύο λόγους εἶχε σχεδιασθῆ καὶ διὰ λόγους στρατιωτικούς, ἀλλὰ κυρίως καὶ διὰ λόγους οἰκονομικούς. Ἐγκατελείφθη ὁ λόγος ὁ στρατιωτικός. Παραμένει, ὅμως, ὁ λόγος ὁ οἰκονομικός, διότι αἱ ὁδοὶ συνδέουν οἰκονομικῶς τὸ ἐσωτερικὸν μιᾶς χώρας. Διότι ἡ Νότιος Ἤπειρος καὶ τὰ Ἰωάννινα, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος, δὲν ἔχουν οὐδεμίαν συγκοινωνίαν μὲ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὴν Μακεδονίαν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι μία ἀρτηρία ὁδικὴ οἰκονομικῆς φύσεως διὰ τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν, διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων, παραμένει κλειστή. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας, ὅταν δὲν ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὴν οἰκονομίαν μας τοὐλάχιστον τὰς δεούσας ἀρτηρίας τεραστίας οἰκονομικῆς σημασίας, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι ἡ ὁδὸς Ἄρτης–Τρικάλων. Πρέπει νὰ δώσητε τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις. Μοῦ ἀπηντήσατε, ὅτι κατηρτίσθη ἡ μελέτη, δὲν μένει παρὰ ἡ ἐκτέλεσις. Πρέπει νὰ περιλάβετε τὴν ὁδὸν Ἄρτης–Τρικάλων εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἐκτελέσεως διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν τὰ προϊόντα τῆς Νοτίου Ἠπείρου νὰ συγκοινωνοῦν καὶ μὲ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μὲ τὴν Μακεδονίαν καὶ μὲ τὴν Θράκην.

§101Σ. ΓΚΙΚΑΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ ἄλλοτε ν’ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ τόπος τῆς καταγωγῆς μου εἶναι ἀπὸ ἕνα νομὸν ἐκ τῶν δύο, τοὺς ὁποίους συνδέει αὐτὴ ἡ ὁδός, ἄγομαι ἐντελῶς συμπαθῶς, νὰ ἀντιμετωπίσω τὸ θέμα αὐτό. Ἤθελα ὅμως νὰ διακηρύξω καὶ εἰς σᾶς, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅτι αὐτὴ ἡ ὁδὸς εἶναι ἐξαιρετικῶς πολυδάπανος, προκειμένου νὰ κατασκευασθῇ. Ὅτι ἡ διάνοιξίς της καὶ ἡ ἐξασφάλισις ἁπλῶς μιᾶς βατότητος θὰ ἀπαιτήσῃ 100 ἑκατομμύρια. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ τὴν ἀσφαλτοστρώσωμεν, δεδομένου, ὅτι ἔχει 169 χιλιόμετρα, θὰ ἀπαιτήσῃ 200 ἑκατομμύρια. Αἱ πιστώσεις δὲν εἶναι τόσον ἀρκεταί, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον ἀρκεταί, ὥστε νὰ ἐξυπηρετήσουν ὅλας τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας τὰς ὁποίας ἔχομεν. Ἠναγκάσθην νὰ ἱεραρχήσω τὰς ὁδοὺς αἱ ὁποῖαι θὰ κατασκευασθοῦν, καὶ χρησιμοποιῶμεν τὰς πιστώσεις διὰ τὰς ὀλίγας ὁδούς, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζονται. Ὅπως σᾶς εἶπον, ἐξαιρετικῶς συμπαθῶς τὸ Ὑπουργεῖον βλέπει τὰς ὁδοὺς αὐτὰς καὶ ἴσως εἶναι ἀπὸ τὰς ὀλίγας ὁδούς, διὰ τὰς ὁποίας ἔχω καὶ συμπεπληρωμένην μελέτην. Ἐλπίζω, ὅτι κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ὥστε νὰ δώσωμεν τὴν ἐλπίδα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὅτι τὸ ὄνειρόν των, ἐνδεχομένως, θὰ πραγματοποιηθῇ.

§102Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ ὁδὸς ἀσφαλτοστρωμένη. Φαντάζομαι, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε ἐπὶ τῆς δαπάνης δὲν εἶναι τόσον μεγάλο καὶ ἐλπίζω, ὅτι κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον θὰ προβῆτε εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς κατασκευῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ ἐσταμάτησεν ἀπὸ τὴν ΥΠΕΜ ἡ προώθησις τῆς ἐργασίας διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ διὰ τῆς ἀγροτικῆς περιοχῆς τῆς Κοινότητος Συκιᾶς–Χαλκιδικῆς διερχομένου χειμάρρου.

§104Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Συκιᾶς–Χαλκιδικῆς, ἀποτελουμένης ἀπὸ 600 οἰκογενείας περίπου, ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις ἀποτελεῖ μίαν στενὴν κοιλάδα ποὺ κατέρχεται μέχρι θαλάσσης καὶ εἰς τὴν ὁποίαν, ὁ γεωργικὸς κλῆρος ἀνέρχεται εἰς τὰ 25 στρέμματα. Τὴν ἔκτασιν αὐτὴν ἕνας χείμαρρος μήκους 5 ὡς 6.500 μέτρων τὴν διαρρέει εἰς τὸ μέσον καὶ μέχρι τῆς θαλάσσης. Ὁ χείμαρρος αὐτὸς καταστρέφει διὰ τῶν πλημμυρῶν καὶ διὰ τῶν φερτῶν ὑλῶν μονίμως δὲ περὶ τὰ 2000 στρέμματα, περιοδικῶς δὲ περὶ τὰ 4.000 στρέμματα γονιμωτάτης γῆς. Τὸ 1955–56 ἡ ὑπηρεσία παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας ἀπέστειλεν εἰδικοὺς ὑπαλλήλους διὰ νὰ ἐξετάσουν καὶ ἔλαβε στοιχεῖα πρὸς διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν. Πλήν, ὅμως, ἔκτοτε δὲν ἐδόθη οὐδεμία ἄλλη προώθησις εἰς τὴν ἐργασίαν ταύτην καὶ ἐσταμάτησεν ἡ ἐκτέλεσις τοῦ μικροῦ, ἀλλὰ πολὺ παραγωγικοῦ αὐτοῦ ἔργου. Πρέπει δὲ νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ δαπάνη διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης αὐτῆς θὰ εἶναι μικρά, σχετικῶς μὲ τὴν ὠφέλειαν ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀποδοθησομένων εἰς τὴν καλλιέργειαν ἐκτάσεων τούτων. Ἐρωτῶ, λοιπόν, νὰ μᾶς πληροφορήσουν οἱ ἀξιότιμοι κ. Ὑπουργοί, διατὶ ἐσταμάτησεν ἡ προώθησις τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, τοῦ μικροῦ αὐτοῦ ἔργου, ἀλλὰ πολὺ παραγωγικοῦ καὶ δεύτερον, τί θὰ πρέπει νὰ γίνῃ, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον τοῦτο.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§106Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν τὸ ὀρεινὸν τῆς Χαλκιδικῆς ἔδαφος, ἂν εἰς αὐτὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὸ βραχῶδες τῆς μεσαίας χερσονήσου, ὅπου εἶναι ἡ Συκιά, θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ μικρὰ αὐτὴ κοιλὰς ἐξυπηρετεῖ τὰς 600 αὐτὰς οἰκογενείας. Πολλοὶ εἶναι οἱ χείμαρροι ποὺ κατέρχονται ἀπὸ τὰ βουνὰ τῆς Χαλκιδικῆς πρὸς τὴν θάλασσαν, ἑνώνονται ἔξω ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ κατευθύνονται πρὸς τὴν θάλασσαν. Πραγματικά, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν καταστρέφουν ὁλοκληρωτικῶς ὅλην αὐτὴν τὴν ἔκτασιν, τὴν μοναδικὴν ἄλλωστε διὰ τὴν γεωργίαν. Διότι, δυστυχῶς, παρ’ ὅλον ποὺ εἶναι κτηνοτροφικὸν μέρος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναπτύξῃ κτηνοτροφίαν, δεδομένου, ὅτι τὰ δάση εἶναι μοναστηριακά, ἔχουν ἐργάτας χωρὶς νὰ ἔχουν οὐδεμίαν ἐργασίαν καὶ ἀπασχόλησιν, ἔχουν ἀγρότας χωρὶς νὰ ἔχουν ἐκτέλεσιν γῆς, μοναδική των ἐλπὶς εἶναι αὐτὴ ἡ κοιλάς. Πρὸ 3 ἐτῶν πηγαίνει ἕνα συνεργεῖον, κάνει μίαν καταμέτρησιν, δίδει ὡρισμένας ἐλπίδας, ἔκτοτε αὐτὸ ἐξαφανίζεται, καταποντίζονται ὅλαι αἱ ἐλπίδες καὶ κραυγαὶ ἀπελπισίας ἐκπέμπονται ἀπὸ τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τῆς Χαλκιδικῆς. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπάντησίς σας δὲν μᾶς ἐνθαρρύνει καθόλου, τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, λέγει, ὅτι εἴπατε τί κάνει ἡ ὑπηρεσία, θὰ τὸ προωθήσῃ ἢ δὲν θὰ τὸ προωθήσῃ, καὶ ἂν δὲν τὸ προωθήσῃ ἂς κάνῃ καινούργιαν μελέτη καὶ νὰ δοῦμε τί θὰ κάνουμε πάρα πέρα. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις αὐτὴ εἶναι πολὺ ἀσαφής. Θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην αὐτῶν παρ’ ὅλον, ὅτι τὸ ἔργον εἶναι μικρὸν νὰ τὸ προτιμήσετε καὶ θὰ σώσετε 600 οἰκογενείας αἱ ὁποῖαι θὰ σᾶς εὐγνωμονοῦν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§108Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀρχίσῃ κάποτε ὁ προγραμματισμὸς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῶν χειμάρρων. 500 χείμαρροι λυμαίνονται τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, ὑπολογίζεται, ὅτι 2 ἑκατ. στρέμματα καταστρέφονται κατ’ ἔτος ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν χειμάρρων, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὑπολογίζεται, ὅτι εἰς 1½ δισεκατομμύρια ἀνέρχονται αἱ ζημίαι τὰς ὁποίας προκαλοῦν οἱ χείμαρροι κατ’ ἔτος, δηλαδὴ 7,5% τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καταναλίσκονται ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν χειμάρρων.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συναφοῦς ἐρωτήσεώς του.

§110Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν εὐφορωτάτην πεδιάδα Αἰγιαλείας διασχίζουν χείμαρροι, οἱ ὁποῖοι καὶ καταστρέφουν ταύτην. Τὰς μεγαλυτέρας καταστροφὰς προξενεῖ ὁ Σελινοῦς ποταμός, ὁ ὁποῖος καταστρέφει τὰ κτήματα τῶν κοινοτήτων Βαλιμιτίκων, Τυφώνης καὶ Δεγελινιτίκων καὶ τῶν γύρω χωρίων οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ ἀπειλεῖ καὶ τὰς οἰκίας τῶν χωρίων τούτων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ Σελινοῦντος μὲ σύστημα, σοβαρὰς πιστώσεις καὶ ὄχι μὲ προχειρότητας. Πρέπει ψηλότερον μὲν τῆς πεδιάδος νὰ γίνουν ἰσχυρὰ φράγματα προστατευτικὰ τῆς πεδιάδος, εἰς τὴν πεδιάδα δὲ καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸ σημεῖον ὅπου προκαλοῦνται αἱ καταστροφαὶ τῶν Βαλιμιτίκων, τῆς Τυφώνης καὶ Δεγελινιτίκων, νὰ σχηματισθῇ ἀνυψωμένον προστατευτικὸν φράγμα, ἵνα ἀποτραποῦν εἰς τὸ μέλλον αἱ καταστροφαὶ τῆς παραγωγῆς τῆς εὐφόρου πεδιάδος τῆς Αἰγιαλείας.

§111Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δ. Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾶ τὸν χείμαρρον Συκιᾶς Χαλκιδικῆς ἔχω δώσει ἔγγραφον ἀπάντησιν, ἂν καὶ τὸ θέμα ἦτο μᾶλλον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας παρέσχε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ἀνέφερα εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν, ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, διότι ὑπάρχει ὡς γνωστὸν πληθώρα χειμάρρων καὶ θὰ πρέπει τὸ ὅλον θέμα νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ δοθῇ ἡ προσήκουσα λύσις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε εὐχερὲς νὰ δοθῇ εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ εἰδικῶς διὰ τὸν χείμαρρον Συκιᾶς τὸ ζήτημα θὰ ἀντιμετωπισθῇ βάσει τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος νόμου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὡς πρὸς τὸν χείμαρρον Σελινοῦντα, εἶχον ἀρχίσει τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἀνεστάλησαν. Χρειάζονται μεγάλαι δαπάναι διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ ἐν λόγῳ χειμάρρου. Ἐλπίζομεν νὰ διατεθῇ ὡρισμένον χρηματικὸν ποσὸν εἰς τὸ ἄμεσον μέλλον, διὰ προσωρινὴν λύσιν, μέχρις ὅτου ἀντιμετωπισθῇ ριζικῶς τὸ ὅλον θέμα τῆς διευθετήσεως τῶν χειμάρρων εἰς ὅλην τὴν Χώραν, ἡ ὁποία ριζικὴ ἀντιμετώπισις δὲν εἶναι δυνατὴ εἰς τὸ ἄμεσον μέλλον.

§112Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τῆς διευθετήσεως τῶν χειμάρρων παρουσιάζει ὄντως ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον καὶ δικαίως συγκινεῖ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄνω τῶν 500 χειμάρρων. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ διευθέτησις τῶν χειμάρρων αὐτῶν ὅλων συγχρόνως. Μέχρι σήμερον ἔχει γίνει ἐπέμβασις διὰ τὴν ἀπόσβεσιν 90 χειμάρρων, ἐπὶ συνόλου 500. Ἐφέτος δὲ θὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς οὗτος. Ἡ ἐργασία διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν χειμάρρων θὰ εἶναι μακρὰ καὶ πολυδάπανος. Καὶ εἶναι μακρὰ διότι θὰ πρέπει νὰ γίνουν ἀναδασώσεις, δεδομένου, ὅτι οἱ χείμαρροι ὀφείλονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν ἔλλειψιν δασῶν. Ἀπαιτοῦνται προσέτι ἔργα τεχνικά, ὡς φράγματα κλπ. Ἐπίσης θὰ χρειασθῇ νὰ γίνουν εἰς πολλὰ μέρη ἀναβαθμιδώσεις. Πέραν τούτου θ’ ἀπαιτηθῇ νὰ γίνουν τεχνικὰ ἔργα εἰς τὰς βάσεις τῶν χειμάρρων. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Δημ. Ἔργων καὶ Γεωργίας, ἠκούσατε, ὅτι ἓν τῶν κυριωτέρων μελημάτων τῶν δύο αὐτῶν Ὑπηρεσιῶν θὰ εἶναι καὶ ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν χειμάρρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὑπέστη καὶ ὑφίσταται καθημερινῶς πιέσεις ἐκ μέρους ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν χειμάρρων καὶ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς τὸν προεδρεύοντα αὐτὴν τὴν στιγμὴν συνάδελφον ἐκ Χαλκιδικῆς κ. Βασιλικόν, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν καὶ μόνος του καὶ ἐπὶ κεφαλῆς ἄλλων συναδέλφων μὲ ἐπεσκέφθη καὶ ἐζήτησε πληροφορίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ στάδιον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται τὰ ἔργα τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Συκιᾶς– Χαλκιδικῆς καὶ ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐζήτησα πληροφορίας καὶ στοιχεῖα ἐπὶ τῆς πορείας τοῦ ἔργου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον προωθεῖται. Ἐὰν ὑπάρξουν τὰ χρηματικὰ μέσα θὰ ἐπέμβωμεν μὲ γοργότερον ρυθμὸν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν χειμάρρων εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέρον, ὡς εἶπον καὶ θὰ ἀπαιτήσῃ καὶ χρόνον καὶ χρῆμα.

§113Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθότατα οἱ ἁρμόδιοι κ. Ὑπουργοὶ ἐδήλωσαν, ὅτι τὸ θέμα τῆς διευθετήσεως τῶν χειμάρρων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ ἐντὸς ὀλίγου χρόνου. Θὰ πρέπει, ὅμως, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν νὰ γίνῃ μία ἐπιλογὴ προτεραιότητος, ἀναλόγως τῆς σοβαρότητος τῶν καταστροφῶν ὑπὸ τῶν διαφόρων χειμάρρων. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἀναφερόμενος εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Οἰκονομίδης, παρακαλῶ, ὅπως ὑπάρξῃ προτεραιότης διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ χειμάρρου Σελινοῦντος.

§114Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι καὶ θὰ συνεχισθοῦν.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνουν μὲ ἐντονώτερον ρυθμόν.

§116Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶπεν, ὅτι ἔχει προωθηθῇ ἡ ρύθμισις τοῦ χειμάρρου Συκιᾶς, ἀλλὰ πρὸ δύο μηνῶν ἔλαβον τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν (ΥΠΕΜ), ὅτι δὲν ἔχει προωθηθῆ τὸ ἔργον. Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέρον διὰ τὴν περιοχήν, δεδομένου, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ χείμαρρος πλήττει τὰς καλλιεργείας πτωχῶν παραγωγῶν, ἐκ τῶν ὁποίων καὶ μόνον σχεδὸν ἀποζοῦν οὗτοι, ἀφοῦ ἡ ἄλλοτε ἀνθοῦσα κτηνοτροφία (ἀγελαδοτροφία) φθίνει σήμερον, λόγῳ ἐλλείψεως πάσης προστασίας θὰ πρέπει τὸ ταχύτερον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιληφθῇ τῆς διευθετήσεως τοῦ ἐν λόγῳ χειμάρρου.

§117Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε καὶ περὶ ἀναδασώσεως. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, κ. Ὑπουργέ, δὲν χρειάζεται καμμία ἀπολύτως ἀναδάσωσις, διότι εἶναι δασωμένη ἡ ἔκτασις. Ἡ καταστροφὴ προκαλεῖται ἀπὸ τὰ πολλὰ καὶ ἄφθονα νερά, τὰ ὁποῖα κατακλύζουν τὴν ἔκτασιν αὐτὴν καὶ τὴν καταστρέφουν. Κατὰ συνέπειαν, πρόκειται περὶ ἔργου μικροῦ ἀλλὰ σπουδαίου.

§118Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ὡμίλησα κ. συνάδελφε περὶ τῆς ἀπαιτουμένης ἐργασίας. Συγκεκριμένως, διὰ τὸν χείμαρρον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐνδιαφέρει. Εἶπον, ὅτι ἐζητήθησαν στοιχεῖα καὶ καταρτίζονται μελέται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Ἑπομένως, ἐὰν δὲν προκύπτῃ ἀνάγκη ἀναδασώσεως, τότε πρέπει νὰ ἡσυχάσετε, διότι πολὺ ταχύτερον ἀπὸ ὅ,τι ἐλπίζετε θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις.

§119Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι ὥρα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ προταχθεῖσα ἐπερώτησις περὶ Τύπου. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§121Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐλευθερία τοῦ Τύπου εἶναι, κατὰ κοινὴν ἀναγνώρισιν, μία τῶν θεμελιωδῶν προϋποθέσεων τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ Δημοκρατικοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας Πολιτεύματος. Ἀφ’ ἧς μάλιστα ἐποχῆς κατελύθη ὁ φεουδαρχισμὸς καὶ ἐθεμελιώθη ἡ σύγχρονος Δημοκρατία, ὑπῆρξε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι βαρυσήμαντος, ὁ ρόλος ποὺ διαδραματίζει καὶ ἀλλαχοῦ καὶ εἰς τὴν Χώραν μας ὁ Τύπος, ἡμερήσιος καὶ περιοδικός, εἰς τὴν καθόλου ἐξέλιξιν τῆς δημοσίας ζωῆς μας. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ λόγῳ τῆς κολοσσιαίας ἐπιδράσεως καὶ ἐπιρροῆς ποὺ ἀσκεῖ εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην καὶ εἰς τὴν ἐν γένει διαμόρφωσιν τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων, δύναται νὰ ἀποβῇ ἑκάστοτε ἀγαθοποιὸς ἢ φθοροποιὸς ἡ τεραστία του δύναμις. Ἐνῷ, ὅμως, ὑπῆρξε μακρὰ ἡ παράδοσις καὶ βαθεῖα ἡ πίστις τοῦ Λαοῦ μας πρὸς τὴν ἐλευθεροτυπίαν, ὡς ἕνα ἀνεκτιμήτου ἀξίας δημοκρατικὸν θεσμὸν καὶ συνταγματικῶς μάλιστα κατωχυρωμένον καὶ εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην περιφρουρήσεως τῆς πλήρους ἀνεξαρτησίας του, ἀτυχῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, εἰς περίοδον ὁμαλοῦ κοινοβουλευτικοῦ βίου, ἔχουν δημιουργηθῆ σοβαραὶ ἀνησυχίαι εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ἀπὸ τῆς ἀνόδου τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐξακολουθητικῶς ἀσκουμένην ὑπὸ τῶν τριῶν διαδοχικῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε. πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ Τύπου. Δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ βασίμως, ὅτι ἔχει διαμορφωθῆ κοινὴ συνείδησις καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει συστηματικῶς καὶ κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἐπέτυχε, τὴν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν τοῦ τύπου, ἢ μερίδος αὐτοῦ, δι’ ἀπαραδέκτων μεθόδων καὶ ἰδιαίτατα διὰ τῆς κινήσεως τοῦ μηχανισμοῦ δανειοδοτήσεων, πιστοδοτήσεων καὶ πάσης φύσεως παροχῶν καὶ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος, ὁ κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, προσενεγκὼν καὶ κατὰ τὸ ἀπώτερον καὶ τὸ ἐγγὺς παρελθόν, πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, ἀντιμετωπίζει, πράγματι, κρίσιμα οἰκονομικὰ καὶ πρὸ παντὸς ἠθικὰ προβλήματα. Τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα ἀναφέρονται εἰς τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν Τύπον καὶ εἰς τὴν ἀδυναμίαν του νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ δυσβάστακτα βάρη ποὺ προεκάλεσεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, ὁ διπλασιασμὸς τῆς τιμῆς τοῦ χάρτου, ἡ αὔξησις μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ εἰδῶν τυπογραφικῶν, ὁ ἀνταγωνισμὸς τοῦ ραδιοφώνου εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν διαφημίσεων καὶ ἡ μὴ ἀνάλογος, ἐκ παραλλήλου, αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν ἐφημερίδων. Τὰ ἠθικὰ προβλήματα ἀναφέρονται εἰς τὰς σχέσεις Κυβερνήσεως καὶ Τύπου εἰς τὴν ἀπροκάλυπτον ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ ὠφελείᾳ ὡρισμένων ἐφημερίδων καὶ ἐπὶ βλάβῃ ἄλλων καὶ περαιτέρω εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν ἄνισον μεταχείρισιν, ἐπὶ τῷ τέλει, νὰ συναποφασισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ ὑφ’ ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῆς Χώρας, μιᾶς κοινῆς πολιτικῆς ἠθικῆς ἐξυγιάνσεως, πολιτικῆς ἀνεξαρτησίας καὶ οἰκονομικῆς εὐημερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου, ἀξίου τῆς συμπαραστάσεως Κράτους καὶ Λαοῦ, ἵνα ἐπιτελέσῃ τὸν μεγάλον κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν προορισμόν του. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, αἱ ὑφιστάμεναι ἀπὸ μακροῦ χρόνου ζωηραὶ ἀνησυχίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπηυξήθησαν δεδικαιολογημένως καὶ ἀπὸ πρόσφατα καὶ παλαιότερα δημοσιεύματα ἀθηναϊκῶν καὶ ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἀναφερόμενα εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα τοῦ τύπου. Κατὰ τὴν πρὸ ἑβδομάδος, ἀρξαμένην συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀνεφέρθησαν ἐνδεικτικῶς ἀπὸ τὸν ἐπερωτήσαντα συνάδελφον κ. Ἐφραιμίδην, σχόλια τῶν κυβερνητικῶν ἐφημερίδων «Ἀκροπόλεως» καὶ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος». Μία ἄλλη ἤδη ἀντιπολιτευομένη ἐφημερίς, ὁ «Νεολόγος», ἐπὶ σειρὰν τώρα ἑβδομάδων, ἐπιτίθεται βιαίως κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπευθύνει βαρυτάτας κατηγορίας. Εἰς τὸ φύλλον τῆς 11.1.1959, γράφει, ὅτι «ὁ κ. Καραμανλῆς ἐφιλοδώρησεν ὡρισμένας ἐφημερίδας μὲ ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ νὰ ἀγοράσουν χαρτί. Ἄνευ προηγουμένου εἰς τὴν οἰκουμένην ὁλόκληρον σκάνδαλον νὰ παρέχεται δωρεὰν ἡ πρώτη ὕλη ἐπὶ διετίαν καὶ πλέον», ὡσαύτως ὅτι «τὰ περίφημα μυστικὰ κονδύλια δαπανῶνται ἀφειδῶς διὰ νὰ ἐξαγοράζωνται δημοσιογραφικαὶ συνειδήσεις καὶ διὰ νὰ καταρρακοῦται ἡ Δημοκρατία». «Οἱ ἡγέται τῆς ἀντιπολιτεύσεως καλοῦνται νὰ φέρουν εἰς τὴν Βουλήν, τὸ βρωμερὸν σκάνδαλον τῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, διότι ἄνευ τῆς ὑπάρξεως ἐλευθεροτυπίας, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν εἶναι νοητή». Συγκεκριμένως κατηγγέλθη ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐφημερίδα: α) ὅτι διετέθησαν 3 ἑκατ. δολλάρια διὰ προμήθειαν χάρτου χάριν ὡρισμένων ἐφημερίδων ἐκδιδομένων οὕτω μὲ δωρεὰν τὴν πρώτην ὕλην, β) ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐσπατάλησε καὶ σπαταλᾷ ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ καὶ μὲ ρητὴν μνείαν ἀριθμοῦ χρηματικῶν ἐνταλμάτων καὶ ἐμπιστευτικῶν ἐντολῶν, γ) ὅτι διενεμήθησαν ἀνίσως εἰς διαφόρους ἐφημερίδας μεγάλα ποσὰ διὰ δαπάνας διαφημίσεων μέσῳ Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ διὰ δημοσίευσιν ἰσολογισμῶν καὶ δ) τὸ καὶ καταπληκτικώτερον. ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν κονδυλίων τῶν ἐθνικῶν δαπανῶν, ἐνίσχυσεν ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ καὶ μεμονωμένα πρόσωπα, ὑπὸ μορφὴν ἐκτάκτων καὶ τακτικῶν ἐπιχορηγήσεων καὶ ὅτι θὰ ἀποσταλῇ πίναξ ὀνομάτων εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Ἡ «Ἑστία», ἐπὶ μῆνας ἤδη ἐπιτίθεται δριμύτατα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ φύλλον τῆς 20.1.59, κατηγορεῖ αὐτὴν διὰ τὰ ἀποκαλυφθέντα σκάνδαλα τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας καὶ διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας διὰ τῆς τοιαύτης οἰκονομικῆς ὑποδουλώσεως τοῦ τύπου καὶ δή, δαπάναις τῶν φορολογουμένων!! Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ φύλλον τῆς 31.1.1959, χαρακτηρίζει τὸ σκάνδαλον τοῦτο ὡς μέγα καὶ καταπληκτικόν, ἀναφερομένη μόνον εἰς τὰς κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβερνητικὴ ἐφημερὶς «Καθημερινὴ» εἰς τὸ φύλλον τῆς 29.1.59 σχολιάζουσα τὴν ἐν τῇ Βουλῇ γενομένην συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Τύπου, ἐπικρίνει δριμέως τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς καταβαλλομένην προσπάθειαν ἀποκρύψεως παλαιῶν καὶ προσφάτων ἁμαρτιῶν της καὶ δηλοῖ ὅτι «ἂν ἡ εἰκὼν τῆς πραγματικότητος δὲν δοθῇ ἀπὸ τὴν ἰδίαν, θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ τὴν ἀνιχνεύσουν καὶ νὰ τὴν δώσουν ὄχι μόνον οἱ ἐχθροί της, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι της». Καὶ ἡ κυβερνητικὴ «Ἀκρόπολις» εἰς τὸ φύλλον τῆς 21. 1.59 τονίζει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προκρίνῃ ἢ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Τύπου ἢ τὴν ἐφαρμογὴν μέτρων ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας λαμβανομένων καὶ ὄχι παρεχόντων ἀφορμὴν εἰς συκοφαντικοὺς ψιθύρους. Ὁ ἐπίσης κυβερνητικὸς «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» τῆς 29.1. 1959, χαρακτηρίζει ὡς συντριπτικὴν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Τύπου καὶ ἐξαίρουσα τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, τονίζει, ὅτι οὐδεμία ἐγένετο διάκρισις μεταξὺ φιλικῶν καὶ μὴ φιλικῶν ἐφημερίδων. Ἡ ἀντιπολιτευομένη «Ἐλευθερία» εἰς τὸ φύλλον τῆς 1.2.59 εἰς ἕνα κύριον ἄρθρον της, ἐρευνῶσα τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ Τύπου, δίδει μίαν ἁδρὰν εἰκόνα τῆς ἐπικρατούσης ἀναρχίας καὶ τοῦ σκανδαλώδους κυβερνητικοῦ παρεμβατισμοῦ εἰς τὰ ζητήματα τοῦ Τύπου, τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ τῆς διαφθορᾶς συνειδήσεων. Κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν ὑπ’ αὐτῆς συσταθεῖσαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Τύπου ἐγένοντο μακραὶ συζητήσεις περὶ τῶν σοβαρωτάτων ἀνωμαλιῶν τῶν ὑφισταμένων εἰς τὰς σχέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ Τύπου. Ἀτυχῶς, εἰς τὴν Βουλὴν ἡ συζήτησις κατὰ Μάϊον 1957, ἐγένετο παρεμπιπτόντως καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ τότε διέψευσαν τὰ λεχθέντα περὶ σκανδαλωδῶν παροχῶν πρὸς τὸν Τύπον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, χωρὶς ὅμως νὰ καταθέσουν ἐπίσημα στοιχεῖα καταδεικνύοντα ἀληθεῖς καὶ βασίμους τοὺς ἰσχυρισμούς των. Εἰς τὴν Διακομμ. Ἐπιτροπὴν Τύπου, ἐξ ἄλλου, ἐγένοντο 23 συνεδριάσεις, διεξήχθησαν μακραὶ συζητήσεις, ἐξετέθησαν αἱ ἀπόψεις τῶν ὁρισθέντων εἰσηγητῶν καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν δημοσιογραφικῶν ἐπιχειρήσεων, πλὴν ὅμως οὔτε ὅλα τὰ κρίσιμα στοιχεῖα συνεκεντρώθησαν, οὔτε τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς ὡλοκληρώθη, οὔτε πλήρης ἔκθεσις συνετάχθη μὲ συγκεκριμένα πορίσματα, διότι ἐν τῷ μεταξὺ παρενεβλήθησαν αἱ βουλευτικαὶ ἐκλογαὶ τῆς 11. 5.1958. Ἀναμφισβητήτως εἰργάσθησαν ἐπὶ μακρὸν φιλοτίμως ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, μετέσχε κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς συνεδριάσεις της ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, πλὴν ὅμως ὑπῆρξε μία παρέκκλισις τοῦ ἀρχῆθεν τεθέντος σκοποῦ ὃν ἐπεσήμανεν ὁ τότε μετέχων τῆς Ἐπιτροπῆς συνάδελφος ἐξ Ἠλείας κ. Γιαννόπουλος διαμαρτυρηθεὶς κατὰ τὴν 13ην συνεδρίασιν, διότι «ἐνῷ ἀφορμήν, ὡς εἶπεν, εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ ζητήματος περὶ Τύπου ἔδωσεν ἡ γενικὴ ἀγανάκτησις διὰ τὴν ἐξάρτησίν του ἀπὸ διαφόρους ἐπισήμους καὶ ἀνεπισήμους παράγοντας, μετεβλήθη ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἐλέγχου τῶν πόρων τῶν ἐφημερίδων εἰς Ἐπιτροπὴν ὑπὲρ τοῦ Τύπου».

§122Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατί, κ. συνάδελφε, δὲν ἐδημοσιεύθη ἡ ἔκθεσις.

§123Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προφανῶς, κ. Πρόεδρε, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐτερμάτισε τὸ ἔργον της λόγῳ τῶν παρεμβληθεισῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν. Παρὰ ταῦτα εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέρουσα καὶ ἡ ἡμιτελὴς αὕτη ἔκθεσις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένη ἡ ἐκτύπωσις καὶ διανομή της εἰς ὅλους ὑμᾶς. Διὰ νὰ μὴ παραμείνω ἐπὶ μακρὸν εἰς τὸ βῆμα καὶ διὰ νὰ μὴ καταπονήσω τὴν Βουλὴν δὲν θὰ ἀναγνώσω πολλὰς οὐσιώδεις περικοπὰς τῶν γενομένων συζητήσεων εἰς αὐτήν. Ἀρκοῦμαι μόνον νὰ ἐπισημάνω ἀναφορικῶς μὲ τὴν γενομένην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ κρισίμου οἰκονομικοῦ θέματος τὰ ἑξῆς κύρια σημεῖα: α) Ὁ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν κ. Μητσοτάκης ἐτόνισεν ὅτι δὲν συνεκεντρώθησαν ὅλα τὰ χρήσιμα στοιχεῖα ἰδίᾳ τῶν χρηματοδοτήσεων δι’ ὅλων τῶν Τραπεζῶν, ὅτι ἀρχικῶς οὐδὲν δάνειον εἰς ἐφημερίδας ἐχορηγεῖτο παρ’ οἱασδήποτε Τραπέζης ἄνευ συμφώνου γνώμης τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅτι τὸ ὕψος τῶν πιστοδοτήσεων πρὸς τὸν Τύπον μέχρι τέλους Ἰανουαρίου 1958 ἀνήρχετο εἰς δραχ. 75.000.000 καὶ εἶναι κατανεμημένον κατὰ τρόπον τελείως ἄνισον καὶ μερικαὶ ἐφημερίδες ἔχουν εὐνοηθῆ δι’ ὑπερμέτρων πιστοδοτήσεων ἐνῷ ἀντιθέτως ἄλλαι δὲν ἔχουν ἱκανοποιήσει οὐδὲ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των καὶ ὅτι τέλος ἠσκεῖτο πίεσις διὰ τῶν ἐφημερίδων ἢ ἄλλη πίεσις πολιτικὴ καὶ παρεβλέποντο τὰ τραπεζιτικὰ κριτήρια. β) Ὁ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν κ. Πιστολάκης ἐτόνισεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαγκιστρώσωμεν τὸν Τύπον ἀπὸ τὰς ἐπιδράσεις τῶν Κυβερνήσεων, διότι δὲν εἶναι ἀξιοπρεπές, κ. ὑπουργέ, (ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν παρόντα τότε κ. Τσάτσον) εἴς τινας ἐφημερίδας νὰ δίδωνται 150.000 κατὰ μῆνα χωρὶς κανένα λογαριασμὸν καὶ εἰς ἄλλας νὰ δημιουργῶμεν ἕνα αἴσθημα μειώσεως, δεδομένου, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἐφημερίδες δὲν λαμβάνουν τὸ ποσὸν αὐτό. Εἰς ἀπάντησιν τούτου λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀπὸ τοῦ θέρους διεκόπη ἡ ἐπιδότησις ἀλλὰ μετὰ 40 ἡμέρας μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐδημιουργήθη μία Ἐπιτροπή, ἥτις ἀποφάσισε τὴν συνέχισιν τῶν ἐπιδοτήσεων διὰ χρημάτων τῶν Τραπεζῶν. Προφανῶς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων τῶν Τραπεζῶν δὲν ἐγένετο χρηματοδότησις ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου.

§124Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πρόκειται προφανῶς περὶ τῆς διαρρυθμίσεως τῶν καταθέσεων, ἡ ὁποία εἶχε γίνει τότε ὑπευθύνως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§125Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἠρώτησεν ὁ κ. Κωστόπουλος, ἂν ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος μετέχῃ εἰς αὐτὴν τὴν συμφωνίαν ποὺ ἀναφέρεται εἰς ἐμπορικὰς πράξεις πρὸς διαφήμισιν τῶν Τραπεζῶν καὶ ὁ κ. Τσάτσος ἀπήντησε καταφατικῶς, ἀλλὰ μὲ ἐλάχιστον ποσοστὸν καὶ ἀνταπήντησεν ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι ὅλα θὰ καταλήξουν εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἂς μὴ κρυπτώμεθα ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας. Ἀνταπήντησε πάλιν ὁ κ. Τσάτσος, ὅτι κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὰ κέρδη ποὺ προσπορίζει ἡ διαφήμισις εἶναι τοιαῦτα, ὥστε συμφέρει εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ παρέχῃ αὐτὰ τὰ ποσά.

§126Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια, κ. συνάδελφε, γνωρίζετε πῶς διενεμήθησαν; Διενεμήθησαν διὰ τῆς κοινοπραξίας.

§127Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§128Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύω, ὅτι τόσον τὸ Τμῆμα τὸ χρηματοδοτηθὲν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅσον καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας Τραπέζας, ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι ἀφαιρουμένων τῶν γενικῶν ἐξόδων, ὅλα τὰ κέρδη τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰσέρχονται εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας Τραπέζας, καὶ πάλιν γίνεται μείωσις τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἀληθῆ. Πράγματι, ἐκ τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ ἐλάμβανον ὅλαι αἱ ἐφημερίδες, μηδὲ τῆς Αὐγῆς ἐξαιρουμένης.

§129Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Θὰ ἔλθω, κ. συνάδελφε καὶ εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον κεφάλαια χρηματοδοτήσεων καὶ ἐκεῖ θὰ λεχθοῦν ὅσα πρέπει νὰ λεχθοῦν.

§130Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι τὰ χορηγούμενα ὑπὸ τῆς Κοινοπραξίας χρήματα δὲν εἶναι χορηγήσεις, ἀλλὰ πληρωμαὶ διαφημίσεως.

§131Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰς ὁποίας διαφημίσεις, ὁ τότε Διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀπολύτως χρησίμους καὶ μάλιστα ἀπέδιδεν εἰς αὐτὰς τὴν αὔξησιν τῶν καταθέσεων.

§132Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Συνεχίζω, κύριοι βουλευταί, τὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ ἐνώπιον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκθέσας τὰς ἀπόψεις μου κ. Κόκκας, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἐφημερίδων, ἀνεφέρθη εἰς τὴν λίαν ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσίν του εἰς τὸν λίαν ἀνώμαλον τρόπον διαθέσεως τῶν χρηματοδοτήσεων καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τεθοῦν πάγιοι κανόνες πιστοδοτήσεως τῶν ἐφημερίδων ἐξασφαλίζοντες τὸ ἀδιάβλητον. Ὁ τότε καὶ νῦν Ὑπουργὸς κ. Τσάτσος, ὡμολόγησε κατηγορηματικῶς ἐνώπιον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν 7.2.1958, ὅτι ὅλον τὸ χρέος τοῦ τύπου ἦτο 75 ἑκατομμύρια ἀλλὰ παγωμένα καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν συνεδρίασιν καὶ τὴν προηγηθεῖσαν συνεδρίασιν τῆς 6.12.1957 παρεδέχθη, ὅτι ὑφίσταται πράγματι, ἀνωμαλία καὶ ἄνισος μεταχείρισις εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα τοῦ Τύπου καὶ ἐδικαιολόγησε τὰ ληφθέντα μέτρα λόγῳ τοῦ κινδύνου νὰ κλείσουν αἱ ἐφημερίδες ἢ ἄλλως νὰ εὕρουν ἑτέρους πόρους κλπ. Κύριοι βουλευταί, ἐδημιουργήθη ἤδη, ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν δημοσιευμάτων, τῶν συζητήσεων καὶ τῶν φημῶν, μία ἀτμόσφαιρα πνιγηρὰ πλήρης κατηγοριῶν καὶ καχυποψιῶν καὶ μία κατάστασις θλιβερά, ἥτις ἔχρῃζε καὶ χρήζει ταχίστης καὶ ριζικῆς ἐκκαθαρίσεως. Ἡ Κυβέρνησις, κατὰ πρώτιστον λόγον, ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ φέρῃ τὸ ὅλον θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ δι’ αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσκομίζουσα ἅπαντα ἀνεξαιρέτως τὰ στοιχεῖα ποὺ θὰ ἔρριπτον ἄπλετον φῶς εἰς μίαν τόσον σκοτεινὴν ὑπόθεσιν. Δὲν τὸ ἔπραξε καὶ ἐξηκολούθησε τὴν σιωπήν της, τεκμηριοῦσαν τὴν ἐνοχήν της. Ἔφερεν, ὅμως, τὸ ὅλον θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὀρθῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις. Τινὲς ἐκ τῶν ἐπερωτησάντων ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων τῆς ΕΔΑ καὶ τῆς Δ.Ε. ἐζήτησαν τὴν κατάθεσιν τῶν στοιχείων εἰς τὴν Βουλὴν, ἄνευ τῶν ὁποίων εὐλόγως δὲν ἦτο δυνατὴ μία ἀντικειμενικὴ καὶ ἐμπεριστατωμένη συζήτησις μὲ καλὴν πίστιν καὶ μὲ αἴσθημα εὐθύνης, ποὺ προσήκει εἰς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Ἡμεῖς, οἱ Φιλελεύθεροι βουλευταί, κατεθέσαμεν αὐτοτελῆ ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἀνεφέρθημεν εἰς τὰς ὑφισταμένας σοβαρὰς ἀνησυχίας τῆς Κοινῆς Γνώμης ἐπὶ τοῦ μεγάλου καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἠθικοῦ αὐτοῦ θέματος, ποὺ προκαλεῖ εὔλογον συγκίνησιν εἰς τὸν λίαν εὐαίσθητον Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀτυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξεπλήρωσεν ἐγκαίρως οὔτε καὶ τὸ στοιχειῶδες αὐτὸ χρέος της νὰ καταθέσῃ ἅπαντα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα... Ταὐτοχρόνως, ὅμως, προκειμένου περὶ τόσον σοβαρωτάτων καταγγελιῶν τοῦ Τύπου, ἀναφερομένων ὄχι εἰς ἄλλης φύσεως πολιτικὰς πράξεις της, ἀλλ’ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος δὲν ἐπέδειξε καὶ τὴν ἐμπρέπουσαν εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν εὐθιξίαν καὶ δὲν προσέφυγεν εἰς τὴν Ποινικὴν Δικαιοσύνην διὰ νὰ ζητήσῃ, ἂν ἦτο βεβαία περὶ τοῦ ἀνεπιλήπτου τῆς πολιτικῆς ποὺ ἤσκησε, τὴν ἀμείλικτον τιμωρίαν τῶν συκοφαντῶν της.

§133Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὸν τελευταῖον καιρόν, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, πολλοὶ συνάδελφοι, ἐπὶ πάσης ὑποθέσεως ὁμιλοῦν. Ἐὰν κατέφευγεν ἡ Κυβέρνησις εἰς μηνύσεις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο, διότι αἱ συκοφαντίαι εἶναι συχνόταται καὶ ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὸ παράδειγμα, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμον οἱ Κομμουνισταὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1944.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ βήματος, μὴ δέχεσθε διακοπάς.

§135Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπρόκειτο περὶ πολιτικῶν πράξεων ἢ παραλείψεων τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς βαρυτάτης κατηγορίας ὑπόπτου διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, τὴν ὁποίαν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες ὀφείλουν ἀδιστάκτως νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Ὑπῆρξε μάλιστα καὶ προηγούμενον, ἀναφερόμενον εἰς Ὑπουργὸν τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, τὸν ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου, ὅστις ἐπὶ συναφοῦς θέματος, προσέφυγε παραχρῆμα, πρὸς τιμήν του, εἰς τὴν Δικαιοσύνην καὶ ἔτυχε πλήρους δικαιώσεως. Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι ἤδη, εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως. Οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, κ.κ. Ἐφραιμίδης καὶ Γαληνός, ἐπέκριναν δριμέως τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν φακέλλων καὶ ἐγγράφων καὶ ἀνεφέρθησαν καὶ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως ἐπικαλεσθέντες συγκεκριμένα περιστατικά. Οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. ὑπουργὸς καὶ ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπήντησαν διὰ μακρῶν. Ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠκούσατε ἢ θὰ ἀνεγνώσατε ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν τὰς ἀγορεύσεις των. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη κατὰ πρῶτον λόγον εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Νεολόγος» ποὺ τόσον βιαίως ἐπιτίθεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ ὁποῖαι μᾶς εἶναι ἀδιάφοροι, διότι ἡμεῖς οὔτε μὲ τὸν Τύπον ἀντιδικοῦμεν, οὔτε τὴν ὑπεράσπισιν οἱασδήποτε ἐφημερίδος ἔχομεν ἀναλάβει, ἁπλούστατα ἐπερωτῶμεν, ἐλέγχομεν καὶ κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ ὡρισμένας πράξεις της, παραλείψεις της καὶ ἐπεμβάσεις της, εἰς τὰ διάφορα συναφῆ θέματα τοῦ Τύπου. Ἀρκοῦμαι μόνον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἐφημερὶς αὕτη, ἄλλοτε μὲν ἐπέτυχε συμφέρουσαν κεφαλαιοποίησιν τῶν δανείων της, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργός, ἄλλοτε δὲ καὶ δὴ προσφάτως, ὑπέστη ἀπηνῆ διωγμὸν καὶ ἐγένετο εἰς βάρος της ἐκτέλεσις καὶ πλειστηριασμός, δηλαδὴ ἀναλόγως τῶν φιλικῶν ἢ δυσμενῶν διαθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ οὐδεμία ἄλλη ἐφημερίς, ἔχουσα πολὺ μεγαλυτέρας ληξιπροθέσμους ὀφειλάς, ὑπέστη οἱανδήποτε δίωξιν ἢ ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν.

§136Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καὶ ἓν τρίτον γεγονὸς πρέπει νὰ διαπιστώσητε, ὅτι, ὅταν ἐγένετο ἡ εὔνοια αὐτὴ πρὸς τὸν «Νεολόγον», ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἦτο ἀπὸ ἔτους ἀντιπολιτευομένη καὶ μετὰ τὴν εὔνοιαν παρέμεινεν ἀντιπολιτευομένη. Δηλαδὴ ἡ εὔνοια αὑτὴ γενομένη τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958—ὁ «Νεολόγος» τὸν Μάϊον καὶ Μάρτιον, ὅτε ἔγιναν αἱ ἐκλογαί, ἦτο ἀντιπολιτευομένη ἐφημερὶς—ἔλαβε καὶ ἐδέχθη αὐτὴν τὴν εὔνοιαν ὄχι διὰ νὰ εὐνοηθῇ ἢ διὰ νὰ ὑποστηριχθῇ ἐπ’ ἀνταλλάγματι, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον, διότι αὐτὴ ἡ κεφαλαιοποίησις εἶχε βασίμους λόγους νὰ γίνῃ καὶ οὐδὲν ἕτερον.

§137Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι προκύπτει ἐξ ἐπισήμων στοιχείων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἐφημερὶς «Νεολόγος» ἔλαβε τὰ κάτωθι ποσά. Δάνειον διὰ κεφάλαιον κινήσεως ἀπὸ τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν, τὴν 30 Μαρτίου 1954, δραχμὰς 100.000, ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὴν 8 Νοεμβρίου 1955, δραχμὰς 50.000, δάνεια ἐγκαταστάσεως ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν, δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 849)22.7.54 καὶ 998)5.2. 1957, δραχμὰς 1.450.000 καὶ ὀφείλει ὑπόλοιπον δραχμ. 891.000 καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν δραχ. 1.000.000 καὶ 250.000, τὰ ὁποῖα καὶ ὀφείλει. Συνεπῶς, ἔλαβε καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ δάνεια, καθ’ ὃν χρόνον ἦτο ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς ταύτης καὶ μάλιστα καθ’ ἣν ἐποχὴν διεδραματίσθησαν τὰ γεγονότα τοῦ μνημονίου, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§138Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὸ 1954 ἦτο ὁ Συναγερμός.

§139Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπῆρε δάνεια τὸ 1954, τὸ 1955 τὸ 1957 ἐπὶ ὑμετέρας Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα πρὶν γίνῃ αὐτὴ ἡ μεταστροφὴ τοῦ «Νεολόγου» κατὰ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, σύμφωνα μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε.

§140Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἄποψίν σας, ὅτι ὁ «Νεολόγος» ἔτυχε τῆς δανειοδοτήσεως, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, διότι τότε ἦτο φορεὺς πολιτικῶν κατευθύνσεων εὐθυγραμμισμένων πρὸς τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας, θὰ ἤθελον, καὶ ἐγὼ τώρα νὰ σᾶς θέσω ἕνα ἐρώτημα. Τί ἆρά γε ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μεσολαβήσει, ὥστε ὁ «Νεολόγος» νὰ ἀλλάξῃ πολιτικὴν κατεύθυνσιν; Μήπως τυχὸν ἐξηντλήθησαν αἱ δυνατότητες περαιτέρω δανειοδοτήσεως, βάσει τῶν ἀσφαλειῶν ποὺ ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ ὁ «Νεολόγος» ὡς ἐπιχείρησις; Ἐπ’ αὐτοῦ δημιουργεῖται μία ἀπορία ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ πλεῖστα τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Σεῖς, ἐπαναλαμβάνω, ὑποστηρίζετε, ὅτι ὁ «Νεολόγος» ἦτο ἐφημερὶς ἰδική μας, ἐνῷ σήμερον ὁ ἴδιος ἀπὸ τοῦ βήματος, εἴπατε, ὅτι ἔπαυσε νὰ εἶναι. Μήπως εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος αὐτοῦ νὰ μᾶς δώσητε μίαν ἀπάντησιν, διὰ νὰ ἐνημερωθῶμεν καὶ ἡμεῖς;

§141Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα ποὺ ἐπικαλεῖται, δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐὰν σταματήσουν αἱ χορηγήσεις καὶ πρὸς ἄλλας ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι διάκεινται φιλικῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι καὶ αὐταὶ θὰ τηρήσουν τὴν ἰδίαν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ «Νεολόγος».

§142Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ εἶναι μεταφυσικὴ καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ προεξοφλῆτε τὸ μέλλον, ἐνῷ ἡμεῖς ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ παρόντος.

§143Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αἱ παροχαὶ ἦσαν 100.000 δραχ., αἱ ὁποῖαι ἐδίδοντο εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ὅσαι ἐζήτησαν.

§144Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ παρακαλέσω νὰ ἰδῆτε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§145Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ κάμω. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ὅτι δηλαδὴ τὰ περὶ μεταστροφῆς τοῦ «Νεολόγου», τὰ ἀνέφερεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ ἑβδομάδος ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας καὶ ἁπλῶς ἐγὼ τὰ ἐπανέλαβον σήμερον, ὡς ἀνεγράφησαν εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ καὶ μάλιστα εἰδικῶς, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ μνημονίου ἦτο ἔνθερμος θιασώτης τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου θέματος, τῆς αἰτίας καὶ τῶν ἐλατηρίων τῆς μεταστροφῆς του, τῆς κομματικῆς, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὰ ἐνδοκομματικὰ τῆς Ε.Ρ.Ε. Πάντως, ἀπὸ ἄλλα μέλη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ποὺ ἔκαμον τὴν ἰδίαν μεταστροφὴν καὶ ἐκ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου μετεπήδησαν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., δύναται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς νὰ ἀντλήσῃ στοιχεῖα καὶ πληροφορίας περὶ τῶν αἰτίων τοιούτων κομματικῶν μεταστροφῶν, λόγῳ τῆς πλουσίας πείρας των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως). Θεωρῶ, ἐξ ἄλλου, λίαν εὔστοχον τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἔδωσεν ἐπίσης εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Εἰσέρχομαι ἤδη, εἰς τὴν ἔρευναν τῶν καθ’ ἕκαστον κεφαλαίων τῆς ἀσκηθείσης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσίν μας ἐλάχιστα στοιχεῖα, τινὰ ἐξ αὐτῶν δὲν εἶναι ἀκριβῆ, τὰ σοβαρώτερα δὲν κατετέθησαν καὶ πολλὰ ἐμφανίζονται ὡς παραδοθέντα ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν καὶ κατατεθέντα ἐνῷ δὲν περιελήφθησαν εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ὑπάρχοντα ἐλάχιστα, δίδουν μίαν ἁδρὰν εἰκόνα τῆς κομματικῆς διαχειρίσεως τοῦ θέματος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ὁμιλήσω 1ον διὰ τὸ κεφάλαιον κινήσεως. Ἰσχυρίσθη ἐπιμόνως ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὅτι τὸ κεφάλαιον κινήσεως ὑπὸ τύπον τρέχοντος τραπεζιτικοῦ λογαριασμοῦ, καθιερώθη ἐπὶ πρώτης Κυβερνήσεως Παπάγου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 727)10.7.53 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Δυνάμει αὐτῆς παρείχετο εἰς κάθε ἡμερησίαν ἐφημερίδα, ἡ δυνατότης νὰ λάβῃ δάνειον κινήσεως μέχρι δραχ. 1.500.000, ἔκ τινος Τραπέζης καὶ ἐκ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ προβῇ εἰς ἐξόφλησιν τὸ βραδύτερον ἐντὸς 12 μηνῶν. Μετὰ ταῦτα, διὰ μεταγενεστέρων ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς (738)53, 924)54, 939)24. 10.55 καὶ 980)1956) ἐγένοντο διάφοροι τροποποιήσεις ηὐξήθη τὸ χρονικὸν ὅριον ἐξοφλήσεως εἰς 24 μῆνας, καθιερώθη καὶ ἡ δυνατότης ἀναλήψεως νέας μετὰ ἐξόφλησιν μέρους πλέον τοῦ ἡμίσεος κλπ. Πάντως, ἴσχυσε καὶ ἰσχύει ἡ θεμελιώδης ἀρχή, ὅτι οὐδέποτε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ὑπέρβασις τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τῶν δραχ. 1.500.000 καὶ ὅτι δικαίωμα λήψεως κέκτηνται μόνον αἱ ἡμερήσιαι ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν καὶ τὰ περιοδικὰ Ἀθηνῶν, οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ περιεχομένου. Ἐπέμειναν, οἱ κ.κ. Ὑπουργὸς καὶ Ὑφυπουργός, καὶ ἐπανέλαβε καὶ ὁ παριστάμενος εἰς τὴν ἀρχικὴν συζήτησιν ἀξιότιμος κ. Πρωθυπουργός, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἄδικος πᾶσα ἐπ’ αὐτοῦ ἐπίκρισις τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐγένοντο διακρίσεις, οὐδεμίαν εἶχεν ἀνάμιξιν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ πάντα ἐγένοντο βάσει τραπεζιτικῶν κριτηρίων, κανονικῶς. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις ἡμῶν, θεμελιουμένη ἐπὶ στοιχείων: Ὁ κ. Ὑπουργός, ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ σημερινὸν ὕψος Κ.Κ. εἶναι δραχ. 24½ ἑκατ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ σημερινὸν ὕψος Κ.Κ. εἶναι 25.474.000. Ἐκ τοῦ ἐπισήμου πίνακος τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς προκύπτει, ὅτι εἶναι δρχ. 31.959.000. Προφανῶς δὲν περιελήφθησαν τὰ κονδύλια Κ.Κ. πρὸς πρακτορεῖα, σκοπίμως παρασιωπηθέντα.

§146Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, πρῶτον, ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνέφερα ἐγώ, ὅπως καὶ σεῖς εἴπατε, δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἀσημάντου διαφορᾶς, ἡ ὁποία δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα, δὲν εἶναι ἐὰν εἰς τὸ ἄθροισμα τῶν πιστώσεων ὑπάρχῃ λ.χ. διαφορὰ 700.000, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλως τε πρὸς τοῦτο πρόθεσις. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν πρακτορείων. Τὰ πρακτορεῖα τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, τὰ ἔλαβον ὄχι βάσει γενικῆς περὶ κινήσεως κεφαλαίων τῆς ἀποφάσεως (727 Ἰουλίου 1953), ἀλὰ βάσει εἰδικῆς τοιαύτης τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Σᾶς πληροφορῶ δέ, ὅτι τὸ Κεντρικὸν Πρακτορεῖον Ἐφημερίδων, ἔλαβε τὸ 1952 πίστωσιν ἀνερχομένην εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1½ ἑκατομμυρίου, ἄνευ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν, ὄχι βεβαίως, τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως. Περαιτέρω, κ. συνάδελφε, δὲν θὰ γνωρίζητε ἴσως τὴν περίπτωσιν τοῦ Πρακτορείου Ἐφημερίδων τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου καὶ τὴν αἰτιολογίαν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρόκειται περὶ τῶν ἑλληνικῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, ἅτινα ἀποστέλλονται εἰς Τουρκίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφεύγῃ τὴν προσοχὴν οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν ἡ σημασία τοῦ γεγονότος αὐτοῦ καὶ ἡ ἀξία τῶν ὁποίων καταβαλλομένη μέσῳ κλῆριγκ καὶ μέχρι διακανονισμοῦ παραμένει δεσμευμένη παρὰ Τουρκικῇ Τραπέζῃ. Μέχρι τοῦ μέσῳ κλῆριγκ διακανονισμοῦ καταβάλλεται ὑπὸ τύπον προκαταβολῆς τὸ ἀντίστοιχον τοῦ παρὰ τῇ Τουρκικῇ Τραπέζῃ δεσμευμένου ποσοῦ. Συνεπῶς, δὲν δύναται νὰ συνδυασθῇ ἡ εἰδικὴ αὐτὴ δανειοδότησις μὲ τὰς πιστώσεις τοῦ τύπου. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὕπαρξις διαθέσεως...

§147Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πόσαι χιλιάδες ἐφημερίδες κυκλοφοροῦν εἰς τὴν Τουρκίαν, κ. Ὑπουργέ;

§148Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ εἰδικῆς φύσεως προκαταβολὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς δραχ. 3½ ἑκατομμύρια περίπου, δίδεται βάσει ἐπισήμων στοιχείων τῆς Τουρκικῆς Τραπέζης. Αὐτὸ εἶναι εὐχερὲς νὰ ἐξακριβωθῇ παρ’ οἱουδήποτε.

§149Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπαντῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, δι’ ὅσα ἀνέφερεν, λέγω, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει καταρτίσει μίαν συγκεντρωτικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ὑπόλοιπα ὀφειλετῶν Τύπου μέχρι τῆς 30ῆς Νοεμβρίου 1958. Καὶ ἡ συγκεντρωτικὴ αὐτὴ κατάστασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι διῃρημένη εἰς τρεῖς στήλας, ἡ μία τῶν ὁποίων ἀφορᾷ τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν καὶ πρακτορείων καὶ μὲ συνολικὸν ποσὸν δραχμῶν 31.959.000 μέχρι 30 Νοεμβρίου 1958. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, μετὰ τὴν δήλωσίν μου διὰ τὴν γενομένην παράλειψιν καὶ παρασιώπησιν τοῦ ποσοῦ τῶν 4.672.000 ἐκ δανείων Πρακτορείων, ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἄλλο, ἄσχετον κεφάλαιον καὶ ὄχι κεφάλαιον κινήσεως. Μᾶς ἐξέλαβεν, τοὐλάχιστον, ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὡς ἀφελεῖς, ἀναφέρων τὰ ὅσα ἀνέφερε καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῆς συγκεντρωτικῆς καταστάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς προκύπτει σαφῶς, ὅτι τοῦτο εἶναι τὸ ὕψος τῶν διατεθέντων ποσῶν διὰ κεφάλαια κινήσεως μέχρι τῆς 30ῆς Νοεμβρίου 1958. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἀνεζήτησε προχείρως κάποιον τρόπον δικαιολογήσεως τῆς γενομένης σοβαρᾶς παραλείψεως. Κύριοι βουλευταί, εἶχεν ὁρισθῆ, ὡς προεῖπον ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ἀνώτατον ὅριον δανεισμοῦ κεφαλαίων κινήσεως τὸ ποσὸν τοῦ 1½ ἑκατομμυρίου δραχμῶν διὰ τὰς ἡμερησίας, Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν, ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ Ἀθηνῶν οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ περιεχομένου. Ὑπάρχουν, ὅμως, περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε ἔλαβον τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ συνεπῶς οὐδὲν ὀφείλουν, ὡς εἶναι ἡ «Ἑστία», ἡ «Καθημερινή», ἡ «Αὐγή», ὁ «Ἀνεξάρτητος Τύπος», ἡ Μακεδονία», ἡ «Ἀθηναϊκὴ» κλπ. Ἀπ’ ἐναντίας, ἄλλαι ἐφημερίδες καὶ περιοδικὰ ὀφείλουν διάφορα ποσὰ περιληφθέντα εἰς τὸν δημοσιευθέντα πίνακα. Ὅπως ὑπάρχουν ἐπίσης περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι, ἔλαβον τὸ ὅλον ἢ ἕνα μέρος τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν χρεωστικὸν ὑπόλοιπον, τὸ ὅλον ἢ μέρος τοῦ κεφαλαίου κινήσεως ἢ τὸ ἐξώφλησαν ὁλοσχερῶς. Ὑπάρχουν προνομιοῦχοι τινὲς ἐφημερίδες ποὺ ἔλαβον πολὺ περισσότερα τῶν δραχ. 1.500.000 ἢ ἔλαβον ὡς Κ.Κ. χωρὶς νὰ δικαιοῦνται νὰ λάβουν εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις, χαριστικῶς, μερίμνῃ τῆς Κυβερνήσεως. α) Ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἔλαβε τὸ βασικὸν Κ.Κ. τὴν 30. 9.1953 δραχ. 1.500.000, ἔλαβε συμπληρωματικὸν δραχ. 750.000 τὴν 6.8.55, ἀφοῦ ὅμως ἐξώφλησε τὸ ½ τοῦ ἀρχικοῦ, ἔλαβεν ἐπίσης ἐντὸς 1953 ἀπὸ Ε.Τ.Ε. δραχ. 350.000 ἀπὸ Τ.Ε. τὴν 10.3.54 δραχ. 300.000 καὶ ἀπὸ Ἐμπορικὴν Τράπεζαν τὴν 11.7.57 δραχμὰς 100.000. Ἔλαβεν ἐπὶ πλέον διὰ νέας εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν 12.10.56 παρὰ τῆς Ἐθν. Κτηματ. Τραπέζης Ἑλλάδος, δραχμ. 1.250.000 τοκοχρεωλυτικῶς διὰ 10 ἔτη, ἐνῷ τὸ Κ.Κ. δίδεται διὰ σύντομον χρόνον ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του καὶ συμφώνως τῇ ἀποφάσει τῆς Νομισμ. Ἐπιτροπῆς. Οὕτω ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἐκ Κεφ. Κινήσεως ὀφείλει συνολικῶς δραχμὰς 4.324.473 καὶ ἐξ αὐτῶν ὀφείλει ἐν καθυστερήσει δραχμὰς 3.205.473. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ἣν στιγμὴν ὡμίλει προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἠρωτήθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων τίνες ἐφημερίδες ἔλαβον ἐξ αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου καὶ ἀνεκοίνωσε τὸν σχετικὸν πίνακα. Τότε τὸν ἠρώτησα, ἂν εἶναι ἀληθές, ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαγορεύεται ἀπολύτως ἡ ὑπέρβασις τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 1.500.000 καὶ μοῦ ἀπήντησεν ἐμμέσως, ὅτι ἐνίοτε αἱ Τράπεζαι ἐκτὸς πλαισίου ἀποφάσεων Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, παρέχουν διευκολύνσεις, αἵτινες συνιστοῦν παράβασιν. Ἐπέμεινα εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἄνευ ἀποτελέσματος, διότι ἠθέλησε νὰ ὑπεκφύγῃ καὶ δὲν ἀπήντησε περαιτέρω. Ἐτέλει, ὅμως, ἐν ἀγνοίᾳ ἢ ἐν πλάνῃ τοὐλάχιστον, διότι δὲν πρόκειται περὶ παραβάσεως τῆς Τραπέζης, ἀλλὰ περὶ χορηγήσεως εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα» νέου κεφαλαίου κινήσεως δραχμῶν 1.250.000, δι’ εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§150Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Διὰ τὴν χορήγησίν του ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ὑποστηρίζετε ὅτι ἐγὼ τελῶ ἐν ἀγνοίᾳ. Δὲν εἶναι 1.500.000 δραχ. εἶναι 1.250.000

§151Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον διὰ 1.500.000 δραχ.

§152Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὸ δάνειον τοῦ 1.250.000 εἶναι ἐνυπόθηκον. Ἐδόθη βάσει εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὸ ἐρώτημά σας δὲν ὁμιλεῖτε περὶ 1.250.000 δραχ. Ὁμιλεῖτε περὶ 1.500.000 δραχ. Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ὀρθή. Σεῖς, ἁπλῶς τότε, δὲν ἐγνωρίζατε πῶς ἔχει τὸ θέμα. Μὲ τὴν ἐρώτησιν ποὺ ὑπεβάλλατε τότε, ἐννοούσατε τὸ δάνειον τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης. Ὡμιλήσατε συγκεκριμένως διὰ τὸ ποσὸν τοῦ 1.500.000 δραχ. Τὸ 1.500.000 δραχ. ἀνάγεται εἰς ἄλλην πίστωσιν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔδωσα ἀπάντησιν.

§153Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκπλήσσομαι διὰ τὸν αὐθαίρετον ἰσχυρισμόν σας νὰ ἰσχυρίζεσθε καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἐγὼ δῆθεν ὡμίλησα τότε περὶ νέου κεφαλαίου κινήσεως δραχ. 1.500.000, ἐνῷ ἐγὼ σαφῶς ἀνεφέρθην εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 1.250.000 τῆς νέας χρηματοδοτήσεως Κ.Κ. τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὸ ἀναγράφεται σαφῶς εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Πῶς ἐκάματε, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ λάθος, ἀφοῦ κατ’ ἐπανάληψιν τὰ ἀναγνώσατε; (Χειροκροτήματα).

§154Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἤκουσα καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε καὶ σεῖς. Προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Βεβαίως, θὰ δοθῇ καὶ εἰς ἐμέ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω γενικώτερον ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεώς σας ταύτης. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου σημείου ὅμως ποὺ ἐθίξατε, χρησιμοποιῶντας τὴν ἀπάντησίν μου εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τῆς σελίδος 32 τῶν πρακτικῶν, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶχε γενικὴν μορφὴν καὶ ἀπεδείκνυε τὴν εἰλικρίνειαν, τὴν καλὴν πίστιν καὶ τὴν ἀντικειμενικότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἐχειρίσθημεν ἡμεῖς τὸ θέμα. Ἡμεῖς παρεδέχθημεν, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἔχει γίνει τυπικὴ ἢ ἔστω οὐσιαστικὴ παράλειψις. Σεῖς στηρίζεσθε εἰς τὸ θέμα αὐτὸ διὰ νὰ καταλήξητε εἰς συναγωγὴν συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Λυποῦμαι, διότι ἐνόμιζα, ὅτι μὲ τὴν διαλογικὴν συζήτησιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ προαγωγὴ τοῦ θέματος καὶ νὰ ἐνημερωθῇ πλήρως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ δι’ αὐτῆς ἡ κοινὴ γνώμη. Διεπίστωσα, ὅτι μὲ τὸν τρόπον ποὺ χειρίζεσθε τὸ θέμα κύριε συνάδελφε, μᾶλλον συσκότισις θὰ δημιουργηθῇ καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας θὰ προσπαθήσωμεν νὰ διαλύσωμεν αὐτὴν καὶ νὰ ἐξουδετερώσωμεν πᾶσαν πεπλανημένην ἐντύπωσιν, ἥτις θὰ δημιουργηθῇ τυχὸν ἐκ τῆς ἀγορεύσεώς σας. Θὰ τὸ πράξωμεν δὲ ἀπόψε.

§155Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας — καὶ νομίζω, ὅτι εἴχατε τὴν καλωσύνην μάλιστα νὰ τὸ εἴπητε — ὅτι τὸ δάνειον τοῦ 1.250.000, ποὺ ἀποτελεῖ ὑπέρβασιν διὰ τὴν παράβασιν τοῦ πλαφὸν τοῦ 1. 500.000 εἶναι δάνειον τοκοχρεωλυτικὸν μὲ ἐμπράγματον ἀσφάλειαν ἐπὶ ὑποθήκῃ. Ἑπομένως, ἀπὸ τὴν ὅλην φύσιν του τὸ δάνειον αὐτὸ — διότι εἶναι δάνειον τοκοχρεωλυτικὸν καὶ ἐπὶ ἐμπραγμάτου ἀσφαλείας,—ἔχει ἄλλην μορφὴν καὶ ἄλλην ὑφὴν ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα δάνεια κεφαλαίου κινήσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι δάνεια ἄνευ ἐμπραγμάτου ἀσφαλείας καὶ τοκοχρεωλυτικῆς ἀποσβέσεως.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποθέτω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἓν ἀπὸ τὰ ἀκραῖα παραδείγματα ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ ἐξωφρενικῆς διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, ἦτο καὶ ἡ περίπτωσις τῶν κεφαλαίων κινήσεως δεκαετοῦς διαρκείας ἐξοφλήσεως, ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν. Καὶ διὰ μὲν τὰ κυβερνητικὰ μέλη τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἔχει κανεὶς νὰ ἀπορήσῃ, διότι πολιτικὸν σκοπὸν ἐξυπηρέτουν, δικαιοῦται, ὅμως, κανεὶς νὰ ἀπορήσῃ πῶς τοιαύτην ἀπόφασιν προσυπέγραψεν ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ ὑπηρεσιακὰ μέλη τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§157Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν σύντομον εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν ἀπαντῶ, ὅτι πρὸ ὀλίγου διετύπωσε τὴν μομφήν, ὅτι ἐγὼ δῆθεν ὑπεστήριξα, ὅτι ἡ ὑπέρβασις τοῦ κεφαλαίου κινήσεως ἐγένετο διὰ ποσὸν δραχμῶν 1.500.000 καὶ οὐχὶ 1.250.000, ὡς πράγματι, εἶπον καὶ ἐπεκαλέσθη τὰ Ἐπίσημα Πρακτικά. Ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ καὶ ἀπεκαλύφθη τὸ λάθος του, ὁπότε, εἶχε στοιχειώδη ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ὁμολογήσῃ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς παραδοχῆς μιᾶς ἔστω παραδρομῆς, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔπραξε καὶ ἐπῆγεν εἰς ἄλλο θέμα ἐν συνεχείᾳ διὰ νὰ πελαγοδρομήσωμεν, χωρὶς ὅμως νὰ πρόκειται νὰ τὸν παρακολουθήσω καὶ ἐγὼ εἰς αὐτὴν τὴν πελαγοδρομίαν. Ἐξ ἄλλου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως πρὸ ὀλίγου ἀνεφέρθη εἰς τὸ ἴδιον θέμα καὶ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἀπὸ τὰ Πρακτικὰ προκύπτει, ὅτι ὡμολόγησεν, ὅτι πρόκειται πράγματι περὶ μιᾶς σοβαρᾶς παραβάσεως καὶ ἀνωμαλίας. Τὸ ὡμολόγησεν ὁ κ. Τσάτσος προχθές, πρὸς τιμήν του. Κύριοι βουλευταί, προχωρῶ εἰς τὰς ἄλλας χαριστικὰς διευκολύνσεις πρὸς ἐφημερίδας. β) Ἡ «Ἀπογευματινὴ» ἔλαβεν ὑπερδιπλάσιον ποσὸν τοῦ ἐπιτρεπομένου διὰ Κεφάλαιον Κινήσεως καὶ δὴ τὴν 5.11.53 δραχ. 1.500.000 (συμπληρωματικὸν δραχμ. 710. 000) ἔναντι ἐξοφληθέντος ἰσοπόσου τὴν 9.2.55 δρχ. 300.000 τὴν 9.3.54 ὁμοῦ μετὰ τῆς «Ἀκροπόλεως» δραχ. 300.000 καὶ παρὰ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος τὴν 2.9.53, 1.2.54 καὶ 20.8.54 δραχ. 700.000 καὶ οὕτω σύνολον ὀφειλῆς της ἐκ κεφαλαίου κινήσεως εἶναι δραχμαὶ 3.167.000 καὶ ἐν καθυστερήσει ὁλόκληρον τὸ ποσὸν δραχ. 3.167.000.

§158Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ ποίας Κυβερνήσεως ἔγιναν αὐτά;

§159Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως.

§160Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι ἀπὸ τὸ 1953 ἕως τὸν Φεβρουάριον 1955, ἡ τελευταία.

§161Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐπὶ Συναγερμοῦ, δηλαδή.

§162Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν «Ἀπογευματινὴν» ἐδώσατε 4.500.000 δραχ. δάνειον ἐγκαταστάσεως, κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958, πρὸ ἐλαχίστου χρόνου.

§163Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤθελα ἁπλῶς νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μνημονεύσητε ἐπὶ ποίας Κυβερνήσεως ἐδόθησαν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε.

§164Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἀναφέρω τὰς ἀκριβεῖς ἡμερομηνίας, ὁσάκις γίνεται ἐν τῷ πίνακι μνεία των καὶ ἐν προκειμένῳ αἱ πρῶται παροχαὶ ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι Φεβρουαρίου 1955 καὶ τὸ νέον δάνειον δραχμῶν 4.500.000 ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεώς σας. Κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ Πρακτορεῖον Ἐφημερίδων τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου ἔλαβε κεφάλαιον κινήσεως δραχ. 5.505.000 καὶ ὀφείλει δραχ. 4.814, καίτοι, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ λεγομένη ἀπόφασις—πλαίσιον, εἰς ἣν καθορίζεται τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 1.500.000 ὡς ἀνώτατον ὅριον. Ἀμφιβάλλω μάλιστα, ἂν ὑπάρχῃ ἀπόφασις Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ χορηγήσεως κεφαλαίου κινήσεως εἰς Πρακτορεῖα.

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐδιώχθη ἡ «Ἀπογευματινὴ» διὰ τὸ χρέος αὐτό;

§166Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι.

§167Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ὅμως ὁ «Νεολόγος» ἐδιώχθη.

§168Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐφημερίδες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἔχουν ὑπέρβασιν;

§169Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Θὰ ἔλθω ἐν συνεχείᾳ καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ παρέσχεν εἰς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δι’ ἐπισήμων πινάκων ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ καταπλαγῆτε. Ὑπάρχει, ὅπως εἶπον, ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ ποσοῦ Κ.Κ. δραχ. 1.500.000, ἀπόφασις μάλιστα τροποποιηθεῖσα μὲ 4–5 ἄλλας κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ χρόνου ἀπὸ τοῦ 1953–1958. Θὰ ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους Ὑπουργὸν καὶ Ὑφυπουργὸν τῆς Προεδρίας, οἱ ὁποῖοι κάμνουν λόγον διαρκῶς περὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, ὅτι ἡ «Καθημερινή», σοβαρὰ κυβερνητικὴ ἐφημερίς, ἔχει σήμερον ἕνα δριμύτατον ἄρθρον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν εἶναι ἀποκλειστικῶς ὑπεύθυνοι διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τοῦ Τύπου.

§170Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας ἔκαμε, πράγματι, κατάχρησιν ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ ἐπιρρίψῃ τὰς εὐθύνας εἰς τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω ἐὰν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μᾶς δώσητε τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

§171Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς δὲν ὑπῆρχε θέμα. Τὸ θέμα ἐγεννήθη μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν.

§172Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὰ ποσὰ εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντα κατὰ τὴν περίοδον τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου.

§173Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε περισσότερον συγκεκριμένα, πόσα ἦσαν;

§174Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω συγκεκριμένως, διὰ τὸ σύνολον τῶν παροχῶν πάσης φύσεως, διότι ἠρεύνησα ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλεγχομένης Κυβερνήσεως. Πάντως, ἀπὸ τὴν γενομένην σύγκρισιν κονδυλίων τινῶν ἐπὶ Κυβερνήσεων Κέντρου καὶ σημερινῆς, προκύπτει, ὅτι τὰ διατεθέντα κονδύλια ὑπὸ τῶν πρώτων εἶναι μηδαμινὰ καὶ θὰ τὰ ἀναφέρω κεχωρισμένως εἴς τινας μόνον εἰδικὰς περιπτώσεις.

§175Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὸ σύνολον τῶν ὀφειλῶν τοῦ τύπου, ἀνήρχετο εἰς ποσὸν κάτω τῶν 5 ἑκατομμυρίων. Σήμερον τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν ὀφειλῶν ἀνέρχεται εἰς 100 ἑκατομ., σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως καὶ καθ’ ἡμᾶς εἰς μεγαλύτερον ποσόν.

§176Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ὡς εἶπον, δὲν ἠσχολήθην μὲ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ μὲ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὸν Τύπον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Σεῖς ποὺ ὑπήρξατε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, πιστεύω, ὅτι παρέχετε ὑπεύθυνον πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, πράγματι ἀποστομωτικὴν διὰ τοὺς ἀντιλέγοντας. Εἶπον, λοιπόν, πρὸ ὀλίγου, ὅτι κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις τοῦ δανείου αὐτοῦ κεφαλαίου κινήσεως, μόνον εἰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν Ἐπαρχιῶν, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς περιοδικὰ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ περιεχομένου.

§177Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἡμερησίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, κ. συνάδελφε, ἀσφαλῶς θὰ πρέπει νὰ ἐννοοῦμεν τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης.

§178Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, κ. συνάδελφε, ὁμιλεῖ γενικῶς περὶ ἐπαρχιακῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων.

§179Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἀπόφασις αὐτή, κ. συνάδελφε, ἡ ὁποία φέρει ἀριθμὸν 752)31.7.53, καθιέρωσεν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὰ περιοδικά.

§180Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀρχικὴ ἀπόφασις ἐξεδόθη ἐπὶ ὑπουργίας κ. Μαρκεζίνη. Μετὰ ταῦτα, βεβαίως, ἐξεδόθησαν καὶ ἄλλαι ἀποφάσεις. Πάντως, ὅμως, διὰ τῆς ἀποφάσεως ποὺ προανέφερα, ἀπηγορεύετο ἡ χορήγησις δανείων διὰ κεφάλαια κινήσεως, πλὴν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν καὶ τῶν περιοδικῶν κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ περιεχομένου.

§181Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Αὐτά, κ. συνάδελφε, περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς 1.7.1953. Ἡ ἀπόφασις ἐπεκτάσεως ἐξεδόθη τὴν 31. 7.1953 καὶ διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἐπαναλαμβάνω, παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια τῆς χορηγήσεως δανείων κεφαλαίων κινήσεως καὶ εἰς τὰ περιοδικά.

§182Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι τὸ κρίσιμον σημεῖον δι’ ἐμέ. Ἐγὼ θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς μὴ ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν, ὅπου ἐγένοντο κατάφωροι παραβάσεις ἐκ κομματικῆς εὐνοίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐφημερὶς «Δρᾶσις» τῆς Θεσσαλονίκης (ἑβδομαδιαία) ἔλαβε ποσὸν δραχμῶν 1.300.000 διὰ κεφάλαιον κινήσεως καὶ ὀφείλει δραχ. 1.257.000. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, ἡ ἑβδομαδιαία ἐφημερὶς τῶν Ἀθηνῶν «Ἐμπρὸς» ὀφείλει συνολικῶς δραχ. 2.950.000. Ἀμφότεραι ἔλαβον χρήματα ἐκ τοῦ κεφαλαίου κινήσεως, ἐνῷ δέν ἐδικαιοῦντο. Ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς δευτέρας εἶναι ἐν καθυστερήσει. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἐφημερίδες «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», «Ἀπογευματινή», «Ἐμπρός», τῶν Ἀθηνῶν καὶ «Δρᾶσις» τῆς Θεσσαλονίκης, ἀποδεδειγμένως κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, ἔτυχον παροχῶν, τὰς ὁποίας δὲν ἐδικαιοῦντο καὶ ἐν μέρει κατὰ παράβασιν τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ τρόπον ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς ἀνεπίτρεπτον.

§183Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ἐλάμβανον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος;

§184Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀρχικῶς, μέχρι τοῦ θέρους τοῦ 1957, τὰ κεφάλαια αὐτὰ ἐδίδοντο ἀπὸ Τραπέζας, χρηματοδοτουμένας ὅμως ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου (Τραπέζης Ἑλλάδος), βραδύτερον, ὅμως, μετὰ τὴν αὔξησιν τῶν καταθέσεων, ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς Τραπέζας τὰς Ἐμπορικάς, ἀλλὰ πάντοτε μετ’ ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀσκούσης ἔλεγχον εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας ταύτας.

§185Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, εἴπατε διὰ τὴν ἐφημερίδα «Ἐμπρός». Ὁ λογαριασμὸς κινήσεως τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς ἐμφανίζεται ὡς ἀκολούθως:

§186Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀμφισβητεῖτε αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, κ. Ὑπουργέ;

§187Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἐφημερὶς «Ἐμπρός», ἔλαβε τὸ πρῶτον δάνειον κεφαλαίου κινήσεως τὸ 1949, δυνάμει εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ γενικοῦ κανόνος. Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1953 ἔλαβεν 600.000 κ.λ.π. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, ἅπαντα τὰ ὀφειλόμενα νῦν ποσὰ ἐδόθησαν ἀπὸ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν ἡμῶν.

§188Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἦτο κυβερνητικὴ ἐφημερὶς τὸ «Ἐμπρὼς» τότε ἢ ἀντιπολιτευομένη;

§189Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐξετάζω τὸ θέμα αὐτὸ ἁπλῶς ἀναφέρομαι εἰς τὰ γεγονότα καὶ εἰς τοὺς ἀριθμούς.

§190Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ἔχω ἐνώπιόν μου ἕνα πίνακα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅτι τὸ «Ἐμπρὸς» ἔλαβε διὰ δάνειον κινήσεως ἀρχικῶς δραχ. 1.356.000 καὶ εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει ὀφειλόμενον καὶ ἀνερχόμενον ἤδη εἰς δραχ. 2.903.000. Δὲν γίνεται εἰς τὸν πίνακα μνεία τοῦ χρόνου χορηγήσεως. Πάντως, κ. Ὑπουργέ, τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἐθεσπίσθη κατὰ τὸ 1953, συνεπῶς, πῶς ἐδόθη ἓν μέρος τὸ 1949;

§191Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ἠκούσαμεν αὐτό, κ. συνάδελφε, καὶ ἀναμένομεν νὰ μᾶς εἴπητε τί ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§192Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔδωσε ἕνα πίνακα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει, ὅτι 2 ἑβδομαδιαῖαι ἐφημερίδες, ἐνῷ δὲν ἐδικαιοῦντο, ὀφείλουν δάνεια κεφαλαίου κινήσεως. Ἡ παροχὴ δὲ τῶν πληροφοριῶν μου πρὸς τὴν Βουλὴν γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ποὺ ἔχω εἰς χεῖράς μου. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ καταθέσῃ καὶ τὰ ὑπόλοιπα στοιχεῖα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐγὼ νὰ ἀπαντῶ ἀορίστως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς εἰδικῆς χρονολογίας. Ὅπου εἶχον στοιχεῖα ἀνέφερον εἰδικὴν χρονολογίαν. Ὅπου δὲν εἶχον, ἐπεκαλέσθην τοὺς πίνακας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§193Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει κἄποια παρεξήγησις. Οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας, ἀναβιβάζουν τὸ ποσὸν περίπου εἰς τὰς 100.000, ἐνῷ σεῖς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ποὺ μᾶς ἐδώσατε, ἀναβιβάζετε τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς 2.930.000. Ἄρα, ἐδόθησαν.

§194Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτά, κ. συνάδελφε, προέρχονται ἀπὸ ἐπίσημον πίνακα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, περιέχοντα ὅλα τὰ δάνεια μέχρι 30–11–1958. Κύριοι βουλευταί, προεκλήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὰ κονδύλια κεφαλαίου κινήσεως τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν Κυβέρνησιν ἐφημερίδων. Εὐχαρίστως τὸ πράττω καὶ ἐπικαλοῦμαι τὰ στοιχεῖα τὰ προκύπτοντα ἀπὸ τὸν πίνακα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ προανέφερα. Εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν ἐμφανίζεται, ἐκ κεφαλαίων κινήσεως ἡ «Ἀκρόπολις» ὀφείλουσα ἀρχικῶς δραχ. 850.000 καὶ ἤδη ἐν καθυστερήσει ποσὸν δραχμῶν 168.000. Τὸ «Ἔθνος» φέρεται μὲ σύνολον δανείου δρχ. 1.760.000 καὶ σήμερον εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει ποσὸν δραχ. 684.000 καὶ σύνολον ὀφειλῆς δραχ. 999.000. Τὸ περιοδικὸν «Εἰκόνες» φέρεται μὲ ποσὸν δραχμ. 1.500.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δραχ. 1.019.000. Ἡ «Ναυτεμπορικὴ» μὲ ποσὸν δραχ. 1.500.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δρχ. 885.000. Τὸ «Φῶς» τῆς Θεσσαλονίκης μὲ δρχ. 1.500.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δρχ. 173.000, τὸ περιοδικὸν «Οἰκογένεια» μὲ δρχ. 1.000.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δραχ. 443.000, ὁ «Οἰκονομικὸς Χρόνος» μὲ δραχ. 134.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δραχ. 138.000, ὁ «Νεολόγος» μὲ δραχ. 650.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δρχ. 843.000, ὁ «Ἑλλ. Βορρᾶς» μὲ δραχ. 500.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δραχ. 144.000, ἡ «Ἡμερησία» μὲ δραχ. 745.000 καὶ ἐν καθυστερήσει δρχ. 480.000. Τέλος, δὲν φέρονται ὀφειλέτιδες αἱ ἐφημερίδες «Βῆμα», «Νέα», «Ταχυδρόμος», καὶ «Βραδυνὴ» ἐκ κεφαλαίου κινήσεως. Καὶ ἔρχομαι τώρα, εἰς τὴν «Ἀθηναϊκὴν» καὶ τὴν «Ἐλευθερίαν». Τί συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτάς; Εἶναι καταπληκτικὸν τὸ γεγονός. Ἡ Κυβ)σις ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσίν μας στοιχεῖα ἀνακριβῆ, διὰ τῶν ὁποίων ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ τὴν «Ἀθηναϊκὴν» καὶ τὸν «Θησαυρόν», ὅτι ὀφείλουν ἐκ κεφαλαίων κινήσεως. Εἰς τοὺς πίνακας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ «Ἀθηναϊκὴ» καὶ ὁ «Θησαυρὸς» ἀναφέρονται, ὅτι ἔχουν ἀρχικὸν κεφάλαιον κινήσεως δρχ. 2.000.000 καὶ ὅτι ὀφείλουν δραχ. 1.914.000 καὶ μάλιστα ἐν καθυστερήσει. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, ὁ κ. ὑφυπουργὸς Πρ. Κυβερνήσεως, ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, ἵνα πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πόσα ποσὰ δετέθησαν διὰ τὰς ἐφημερίδας ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, ἀπήντησεν, ὅτι ἀστόχως ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις, διότι τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἐθεσπίσθη τὸ 1953, ἐνῷ ὁ κ. Μητσοτάκης προδήλως ἀνεφέρετο εἰς τὰς ἐν γένει χρηματοδοτήσεις πρὸς τὸν Τύπον. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, κατέθεσε πίνακα περιλαμβάνοντα καὶ τὴν «Ἀθηναϊκὴν» καὶ τὸν «Θησαυρόν», ὡς χρεωμένους, μὲ κεφάλαιον κινήσεως δύο ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ «Ἀθηναϊκὴ» καὶ ὁ «Θησαυρὸς» δὲν ὀφείλουν ὀβολὸν ἐκ κεφαλαίου κινήσεως, ἀλλὰ συμπεριελήφθη εἰς τὴν στήλην αὐτὴν τεχνηέντως, ἕνα δάνειον παλαιόν, τὸ ὁποῖον εἶχε συνάψει προσωπικῶς, ὡς ἐπληροφορήθην, ὁ Διευθυντὴς τῆς «Ἀθηναϊκῆς» καὶ τοῦ «Θησαυροῦ», ἐνυπόθηκον μάλιστα, μὲ εὐρεῖαν ἐμπράγματον ἀσφάλειαν, ἀπὸ τὴν Ἐθν. Τράπεζαν Ἑλλάδος, ἀπὸ τοῦ 1951. Ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργήσῃ μίαν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει ὑπέρβασις τοῦ ποσοῦ τῶν δρχ. 1.500.000 πρὸς ἀντιπερισπασμόν.

§195Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ «Ἀθηναϊκή», τὸ ἠξιοποίησεν ἢ ἔχει γίνει παγωμένον;

§196Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις νὰ σᾶς δώσῃ πληροφορίαν ἐπ’ αὐτοῦ, ἐγὼ δὲν ἔχω ἄλλα στοιχεῖα. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν «Ἐλευθερίαν».

§197Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἀφήσατε τὴν «Ἐλευθερίαν». Εἴπομεν, ὅτι εἶναι ἐν τάξει.

§198Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι χαρακτηριστικὸν νὰ σημειωθῇ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν στήλην τοῦ κεφαλαίου κινήσεως, φέρεται παρατύπως καὶ ἀναληθῶς χρεωμένη ἡ «Ελευθερία» μὲ τὸ ποσὸν τῶν 363.661 τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ προεξοφλήσεις συναλλαγματικῶν ἀποδοχῆς διαφημιστικῶν οἴκων, διὰ νὰ ἐμφανισθῇ καὶ ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ὑπερβᾶσα τὸ ὅριον τῶν δραχ. 1.500.000. Ἐτέθη καὶ αὐτὸ εἰς τὸ κεφάλαιον κινήσεως, ἐνῷ ὅλαι σχεδὸν αἱ ἐφημερίδες ἔχουν ἔσοδα ἐκ τοιούτων διαφημίσεων ἐμπορικῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε τίνα τεχνάσματα ἐχρησιμοποιήθησαν ἐν προκειμένῳ.

§199Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὰ χαρτιὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἔδωσα καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ σύνολον τῶν στοιχείων εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, καλῶς ἢ κακῶς αὐτὰ ὑπάρχουν, δὲν τὰ ἐγράψαμεν ἡμεῖς, οὔτε τὰ συνθέσαμεν ἡμεῖς, οὔτε τὰ μεταποιήσαμεν ἡμεῖς. Εἶναι χαρτιὰ τὰ ὁποῖα μᾶς παρέδωσεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ οὔτε ἕνα ἰῶτα ἀλλάξαμε ἀπὸ τὰ χαρτιὰ αὐτά. Ἐὰν ὑπάρχουν σφάλματα εἰς αὐτά, σεῖς θὰ τὸ ἐλέγξετε. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ μὴ λέγετε, ὅτι ἡμεῖς ἐκάμαμεν παραποίησιν τῶν ἐγγράφων τῆς Τραπέζης.

§200Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι Ἐμπορικὴ Τράπεζα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ἄλλων Τραπεζῶν. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει μίαν εἰδικὴν Ὑπηρεσίαν, τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέχουν, ὡς γνωστόν, οἰκονομικοὶ Ὑπουργοί, καὶ ἀντιλαμβάνεσθε πόσον εἶναι ἀλληλένδετος ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως.

§201Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ στοιχείων, τὰ ὁποῖα θέτει ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, κύριοι συνάδελφοι, λέγει, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην αὐτῶν τῶν ἐγγράφων. Αὐτὸ εἶναι ἀνήκουστον. Τότε, διὰ κάθε στοιχεῖον σας, κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νά...

§202Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῶν ἰδίων της πράξεων, ὅταν ἐλέγχεται. Διὰ τὰς τραπεζικὰς πράξεις, ἐκεῖνο ποὺ δύναται νὰ κάμῃ, εἶναι νὰ ἐλέγξῃ τὰς Τραπέζας, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐκ τοῦ νόμου ἁρμοδιότητα.

§203Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶσθε σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἐλέγχονται πράξεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Δεύτερον, ἐλέγχεσθε, ὡς προσκομίσαντες εἰς τὴν Βουλὴν ἀνακριβῆ στοιχεῖα καὶ εἴπατε, ὅτι δὲν εἶναι εὐθύνη σας ἡ ἀνακρίβεια στοιχείων, ἀλλ’ εἶναι εὐθύνη τῶν ὑπηρεσιῶν. Αὐτὸ εἶναι πρωτάκουστον πρᾶγμα καὶ μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας ἠμποροῦν νὰ λεχθοῦν τοιαῦτα πράγματα.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, παραβιάζετε συνεχῶς τὸν Κανονισμὸν καὶ ἐκ συστήματος, διὰ νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις.

§205Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγώ, σπανίως ὁμιλῶ, κ. Πρόεδρε.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ ἔχετε ἀντίθετα ἀποτελέσματα τῶν ἐπιδιωκομένων.

§207Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν προσκομίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μία κατάστασις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἡ κατάστασις αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι εἰλικρινής.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, διατὶ θέλετε νὰ δημιουργήσετε ζητήματα εἰς τὴν Βουλήν.

§209Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ ὁμιλήσω, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον. Αὐτὸ τὸ 1.500.000 τὸ ὁποῖον δίδεται ἢ ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, δίδεται κατόπιν πράξεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς;

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι.

§211Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κατόπιν γενικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§212Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ γνωρίζῃ ποῖαι ἐφημερίδες ἔλαβον αὐτὸ τὸ κεφάλαιον τοῦ 1.500.000 δραχ. Συνεπῶς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας καὶ πάλιν ἔσφαλε, διότι εἶπεν, δὲν ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην, ἐνῷ εἶναι καθαρὰ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, νὰ γνωρίζῃ ποῖαι ἐφημερίδες ἐπῆραν τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τοῦ 1.500.000 δραχ.

§213Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τοῦ βήματος μετὰ περισσῆς προσοχῆς, ἐπίσης τοὺς διακόπτοντας κυρίους συναδέλφους. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ νὰ διακόψω, διότι νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν παρανοήσει συζητοῦντες τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἀποδίδουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐθύνην τῆς μὴ παρακολουθήσεως τῶν λογαριασμῶν τῶν Τραπεζῶν. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὑπάρχει εὐθύνη τῶν Τραπεζῶν, αἱ δὲ Τράπεζαι δανειοδοτοῦν ἰδίᾳ εὐθύνῃ τὰς ἐπιχειρήσεις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδίδετε εὐθύνην εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας, ὅτι ἀγνοοῦσε, ἐὰν μία ἐφημερὶς ἔκαμε χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἢ ἐκείνου. Εὑρισκόμεθα ἐν πλήρει παρανοήσει συζητοῦντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§214Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§215Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ζίγδη, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως εἰς τὸν κ. Σαμαρᾶν, ὁ ὁποῖος ἀπορεῖ καὶ ἐκπλήσσεται πῶς ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν ὑπερβάσεως τῶν ὁρίων διὰ τὸ κεφάλαιον κινήσεως. Καὶ λέγω, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν κ. Σαμαρᾶν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ὑπέρβασις ἄνω τοῦ 1.500.000 καὶ ἔρχεται ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ βγάζει μίαν ἀπόφασιν ἄλλην κατ’ ἐξαίρεσιν. Ἡ Κυβέρνησις ὑπέχει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην, ὄχι μόνον διότι παρέσχεν ἀνακριβῆ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν, ὄχι μόνον διότι κατὰ τὰ κρατοῦντα εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὰς πράξεις παντὸς διοικητικοῦ ὀργάνου, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διότι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἐκδώσει μίαν ἀπόφασιν καθορίζουσαν τὸ ἀνώτατον ὅριον καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ χαριστικῶς μόνον διὰ τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα», κατάχρεον, ἐξέδωσε νέαν ἀπόφασιν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, διὰ τῆς ὁποίας ἔδωσε δρχ. 1.250.000 καθ’ ὑπέρβασιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δικαιούμεθα νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἀδιαίρετον, εἴτε μὲ ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος προεδρεύει τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἴτε μὲ ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, εἴτε μὲ ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τὴν κατηγορῶ, διότι εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν ἔκαμε μίαν πρᾶξιν ὑπερβάσεως τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου, πρᾶξιν κατ’ ἐξοχὴν χαριστικήν, δημιουργοῦσαν τὴν ἀνισότητα καὶ τὴν ἄδικον αὐτὴν μεταχείρισιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν. Διότι εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν μετέχουν ὑπουργοὶ οἰκονομικοὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς, εἶναι ἀκεραία ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι θὰ ἔπρεπε οἱ ἁρμόδιοι οἰκονομικοὶ Ὑπουργοί, νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ὅτι δὲν ἐδικαιοῦτο ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ προβῇ εἰς τὴν χορήγησιν ἑνὸς μεγάλου ποσοῦ εἰς μίαν κατ’ ἐξαίρεσιν ἐφημερίδα. Λυποῦμαι διότι ἀναγκάζομαι νὰ κάμω εἰδικὴν μνείαν τῶν ἐφημερίδων, διότι ἄλλως θὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς θεωρητικῆς ἐκθέσεως ἀπόψεων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§216Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Ζίγδη.

§218Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον ἡ συζήτησις διεξάγεται διαλογικῶς. Καὶ καθ’ ὅλην τὴν συνεδρίασιν δὲν ἔλαβα τὸν λόγον παρὰ μόνον μίαν φοράν, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶπε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις κατέθεσεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Μόλις ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἴπατε, ὅτι καταδυναστεύω τὸ Σῶμα καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ κάμω διὰ νὰ ἐντυπωσιάσω τὴν Βουλήν. Ὁ ἰσχυρισμός σας αὐτὸς ἦτο ἄδικος καὶ ἐστερημένος πάσης βάσεως. Ἐγένοντο, κύριε Πρόεδρε, πολλαὶ διακοπαὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, τὰς ὁποίας ἐδέχθητε· καὶ διεμαρτυρήθην δι’ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἄνισον μεταχείρισιν.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἤκουσα, ὅπως ἤκουσα ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ διακόψουν διότι συζητεῖται ἕνα θέμα ἰδιαζούσης σημασίας, καὶ μὲ ὑπομονὴν ἐδέχθην τὰς διακοπάς σας καὶ ἀντὶ νὰ ἀκούσω εὐχαριστίας, ἐδέχθην τὰς διαμαρτυρίας σας.

§220Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ παρέχετε ἄνεσιν εἰς τοὺς ἀγορητὰς διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι παρακολουθεῖσθε ἀπὸ τοὺς κ.κ. βουλευτὰς κατὰ ποῖον τρόπον ἀσκεῖτε τὰ καθήκοντά σας.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ μὲ πόσην ἀντικειμενικότητα καὶ ἀμεροληψίαν ἀσκῶ τὰ καθήκοντά μου.

§222Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται μία συζήτησις, ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι δὲν ἔχει εὐθύνην διὰ τὰ στοιχεῖα αὐτά. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς θεωρίας; Ἐπίσης, λέγει, ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐθεσμοθετήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ αἱ Τράπεζαι δὲν ἠκολούθησαν τὰς ἐντολάς μας. Νομίζω, ὅμως ὅτι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ παρακολουθῇ καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεών της. Ἦτο, συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ἐντὸς τοῦ θέματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ διακοπή μου.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, παραβιάζετε διὰ δευτέραν φορὰν τὸν Κανονισμόν.

§224Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ σημείου ἐρεύνης τοῦ κεφαλαίου κινήσεως πρέπει νὰ γίνῃ σύγκρισις δύο πινάκων τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τοῦ πίνακος τὸν ὁποῖον κατέθεσεν προχθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Ἐκ τῆς ἀντιπαραβολῆς τοῦ δευτέρου πίνακος πρὸς τὸν πρῶτον προκύπτει, ὅτι ἀπὸ τῆς καθιερώσεως τοῦ «Κεφαλαίου Κινήσεως» μέχρι τῆς 12.2. 1954 διετέθησαν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον 12.500.000 δρχ. καὶ ἐξ αὐτῶν 10.800.000 δρχ. εἶχον διατεθῆ δι’ ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ καὶ δρχ. 455.000 δι’ ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας καὶ ὅτι ὑπῆρχε χρεωστικὸν ὑπόλοιπον δρχ. 8.500.000, ἐνῷ ἤδη, τὸ ὕψος τοῦ κεφαλαίου κινήσεως ἔχει φθάσει εἰς τὸ τριπλάσιον μὲ τὸ σύνολον ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν δραχμῶν 25.474.000 καὶ εἰς τὸ τετραπλάσιον μὲ τὸ σύνολον ποὺ ἐπικαλούμεθα ἡμεῖς τῶν δραχμῶν 31.959.000. Ἐπὶ πλέον τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι μέχρι 30.11.58. Δηλαδὴ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα δι’ ἃ δὲν παρεσχέθησαν στοιχεῖα μέχρι σήμερον. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ 2ον κεφάλαιον τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Ὁ κ. ὑπουργός, ἰσχυρίσθη, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον διετέθησαν 37.500.000. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι τὸ κονδύλιον αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς δραχ. 39.650.000. Ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ δὲν ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἔρχωνται ὑπουργοὶ τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως ἐξ ἴσου ἁρμόδιοι καὶ νὰ λέγουν διάφορα πράγματα μὲ διαφορετικοὺς ἀριθμοὺς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς ὑπερβαίνει τὰ 40 ἑκατομμύρια.

§226Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐδόθησαν μέχρι τοῦ Νοεμβρίου 1958, μεταγενεστέρως ἔχομεν τοὺς μῆνας Δεκέμβριον 1958 καὶ Ἰανουάριον 1959 διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχομεν στοιχεῖα καὶ προφανῶς τὸ συνολικὸν ποσὸν θὰ ἔχῃ ἐπαυξηθῆ.

§227Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐνημερωμένοι οἱ λογαριασμοί.

§228Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἠρώτησεν ὁ κ. Μητσοτάκης πρὸ ἑβδομάδος τὸν κ. ὑπουργόν, τί ἐξ αὐτῶν ἔχει παγώσει, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησε «δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει παγώσει τίποτε», θὰ σᾶς εἴπω τί εἶναι ἐν καθυστερήσει. Ἐρωτᾷ ὁ κ. Κοθρῆς, ἐξοφλεῖται τὸ ποσὸν διὰ γραμματίων ἀνανεουμένων καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντᾷ «Μὴ εἰσέρχεσθε εἰς λεπτομερείας». Ἐρωτᾷ ὁ κ. Μητσοτάκης «νομίζετε, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ χάρτου, τὸν ὁποῖον ἀναλίσκουν αἱ ἐφημερίδες αἱ ἡμερήσιαι Ἀθηνῶν δι’ ἕνα τρίμηνον, ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 37½ ἑκατ. καὶ τί ὑποκρύπτεται πέραν τῆς διαφορᾶς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπαντᾷ, ὅτι «ὑπάρχουν ἀμφιβαλλόμεναι ἀπόψεις». Ὅλαι σχεδὸν αἱ ἐφημερίδες ὀφείλουν διάφορα ποσὰ ἐκ γραμματίων μὴ ληξιπροθέσμων, ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὸν παρόντα πίνακα. Ἐν καθυστερήσει, ὑπάρχουν ὀφειλαὶ μόνον τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος» δρχ. 3.191.000 (καὶ σύνολον ὀφειλῆς δρχ. 4.765.000) ἐκ δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Ἐκ τῶν περιοδικῶν, τὸ «Ρομάντζο» ὀφείλει ἐκ χάρτου δρχ. 1.800.000, ἐνῷ ἄλλα περιοδικὰ ὀφείλουν ὀλιγώτερον. Ἡ «Γυναίκα» δρχ. 125.000, ὁ «Θεατὴς» 20 χιλ., τὸ «Ντομινὸ» 122.000 κλπ. Ἡ κυβερνητικὴ ἐφημερὶς «Καθημερινή», εἰς σημερινὸν ἄρθρον της, ἰσχυρίζεται, ὅτι προδήλως τὰ γραμμάτια δὲν ἐπληρώνοντο κατὰ τὴν λῆξιν των καὶ εἰς τούτους ἡ παροχὴ χάρτου ἐξηκολούθησε καὶ ὅτι «ἐσημειώθη ἀσυγχώρητος ἀταξία καὶ ἔλλειψις προστασίας τοῦ δημοσίου χρήματος. Καὶ τοῦτο, ἐνῷ ἐγκαίρως ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας, ἐπὶ τῶν κινδύνων, οὓς συνεπήγετο ἡ ἀλόγιστος αὐτὴ τακτικὴ καὶ τέλος, ὅτι ἡ εὐθύνη δι’ ὅλας τὰς χαριστικὰς πράξεις βαρύνει τὰς ἀπὸ τοῦ 1953 Κυβερνήσεις, ὡς ὀφείλει, πᾶς καλόπιστος, νὰ δεχθῇ». Ἐπὶ πλέον, ὑπεστηρίχθη τὸ ἀκαταμάχητον ἐπιχείρημα ἀπὸ μερίδα τοῦ τύπου καὶ ἐν τῇ Βουλῇ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς τύπος χρειάζεται συνολικῶς περὶ τοὺς 12.000.000 τόννους ἐτησίως, ἀξίας δραχ. 60.000.000, ποὺ ἀντιστοιχοῦν δι’ ἕνα τρίμηνον εἰς δραχ. 15.000.000, μὲ μέσην ἀξίαν χάρτου δραχ. 5.000 κατὰ τόννον. Ἐφ’ ὅσον, ὅθεν, τὸ ὕψος τοῦ λογαριασμοῦ χρηματοδοτήσεως διὰ χάρτην, φθάνει δρχ. 40.000.000, ἕπεται, ὅτι γίνεται χρηματοδότησις χάρτου, ὄχι διὰ 3 μῆνας ποὺ ἰσχύουν διὰ γραμμάτια, ἀλλὰ διὰ 8 μῆνας. Μὲ ἄλλας λέξεις, καθιερώθη ἕνα σκοτεινὸν καὶ πολυδάπανον σύστημα ἀνανεώσεως γραμματίων. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅσα εἶπε πρὸ ἑβδομάδος καὶ προχθὲς συνωμολόγησε τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα, ἰσχυρισθεὶς μόνον ὅτι δι’ ἕνα τρίμηνον ἀναγκαιοῖ δι’ ἀξίαν χάρτου ὅλου τοῦ τύπου τῆς χώρας, ποσὸν δραχ. 19.700.000 καὶ οὕτω παρεδέχθη τὴν ὕπαρξιν ἀνωμαλίας.

§229Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Εἰς τὸν λογαριασμὸν χάρτου, ὑπάρχει ἀφ’ ἑνὸς ἡ χρηματοδότησις τοῦ εἰσαγομένου χάρτου. Ἀφ’ ἑτέρου, ἡ πίστωσις, ἡ δημιουργουμένη ἐκ τῆς τμηματικῆς παραλαβῆς χάρτου, τοῦ εὑρισκομένου ὡς ἐνέχυρον εἰς τὰς ἀποθήκας, ἔναντι εἴτε γραμματίων 3μήνου λήξεως, εἴτε τοῖς μετρητοῖς. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν γραμματίων δημιουργεῖται ὁ δεύτερος λογαριασμὸς καὶ νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δημιουργεῖται κἄποια σύγχυσις. Ἄλλη εἶναι ἡ χρηματοδότησις τοῦ εἰσαγομένου χάρτου, ἄλλη ἡ πίστωσις ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἐκ τῶν παραλαβῶν τοῦ ὡς ἐνεχύρου εὑρισκομένου χάρτου.

§230Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μειώνεται ὁ λογαριασμὸς τῶν εἰσαγωγῶν.

§231Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, τὸ εἶπον εἰς τὴν ὁμιλίαν μου τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς καὶ εἶπον: Αἱ καταβολαὶ γίνονται εἰς πίστωσιν τῆς δανειοδοτήσεως τῆς εἰσαγωγῆς. Ὄντως, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ τρίμηνον γραμμάτιον καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ πιστώσεις τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ εἰσαγομένου χάρτου θὰ διέπωνται ὑπὸ τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ποσὸν περίπου 19,5, ὡς ἕνα εἶδος παγίας προκαταβολῆς, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν ποσότητα τοῦ εἰσαγομένου χάρτου. Δὲν εἶναι τὰ 40 ἑκατομμύρια, ποὺ ἀναφέρει ὁ κ. συνάδελφος.

§232Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Σεῖς, κύριε ὑφυπουργέ, εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς παρατηρήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, παρεδέχθητε, ὅτι «ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν κεκαλυμμέναι πιστώσεις». Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸ ἑβδομάδος, ὅτι τὸ ὕψος τοῦ κεφαλαίου αὐτῶν τῶν δανείων διὰ τυπογραφικὰς ἐγκαταστάσεις, φθάνει τὰς δρχ. 42.000.000 καὶ ἐξ αὐτῶν ἐχορηγήθησαν μόνον δρχ. 9.500.000 ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς προχθές, τὰ ἐμείωσεν εἰς δραχμὰς 32.931.000, ἤτοι 10 ἑκατ. ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ καὶ δραχ. 22.921.000 ἐπὶ τῶν ἡμερῶν προκατόχων Κυβερνήσεων καὶ τὰ ἀνέφερεν. Ἀσχέτως αὐτῆς τῆς διαφορᾶς, ἀμφισβητοῦμεν τοὺς δοθέντας ἀριθμούς, διότι κατά τινας πληροφορίας, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα δάνεια πρὸς τὸν τύπον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐδόθησαν δάνεια εἰς δύο κυβερνητικὰς ἐφημερίδας. α) Τὴν «Βραδυνὴν» ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς δρχ. 4.500.000 τὸν Αὔγουστον 1957, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1017 τῆς 30.8.1957 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἤδη ἡ ἐφημερὶς αὕτη ὀφείλει 9.555.000, ἐξ ὧν δρχ. 2.698.000 εἶναι ἐν καθυστερήσει. β) Τὴν «Ἀπογευματινὴν» ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς δρχ. 4.500.000 τὸν Δεκέμβριον 1958, δι’ εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἤδη ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ὀφείλει δραχ. 7.705.000, ἐξ ὧν δραχ. 370.000 εἶναι ἐν καθυστερήσει. Ἀλλὰ καὶ τὰ προγενέστερα δάνεια τῆς ἰδίας ἐφημερίδος «Ἀπογευματινή», ἐδόθησαν πάλιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ δὴ ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης δραχ. 2.500.000, δρχ. 500.000 καὶ δρχ. 500.000 δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 978)14)30.7.56, 999) 4)22.2.57 καὶ 1032)11.1.1958 ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρόκειται περὶ ἀνίσου καὶ ἀδίκου μεταχειρίσεως, διότι ἐδόθησαν καὶ τὰ νέα αὐτὰ δάνεια ἐγκαταστάσεων μόνον εἰς δύο κυβερνητικὰς ἐφημερίδας καὶ δὲν ἐδόθησαν εἰς ἄλλας ἀντιπολιτευομένας τοιαύτας ποὺ ἐζήτησαν, ὡς λ.χ. ἡ «Ἐλευθερία». Δάνειον ὡσαύτως ἐδόθη ὑπὸ τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως ἐκ δραχ. 1.250.000 καὶ εἰς τὸν «Νεολόγον», διὰ κεφαλαιοποιήσεως προγενεστέρων τινων ὀφειλῶν, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ 4ον κεφάλαιον τῶν διαφημίσεων. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐπειδὴ ὁ τύπος διήρχετο κρίσιν, ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις τὴν περίφημον, ὡς τὴν ἐχαρακτήρισε, διαφήμισιν διὰ τὴν ἀποταμίευσιν καὶ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἔναντι τῆς ὁποίας, ὡς εἶπε, κατεβλήθησαν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους περίπου ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1956 δραχμαὶ 22.700.000 καὶ ὅτι τοῦτο τὸ ποσὸν ἐδόθη πρὸς διανομὴν εἰς τὰς κοινοπραξίας τῶν ἐφημερίδων, ἀθηναϊκῶν καὶ ἐπαρχιακῶν. Ἑπομένως, ὀφείλονται καὶ ἄλλα ποσά. Εἰς τὴν κατατεθεῖσαν κατάστασιν, ἐκτὸς τῶν δοθέντων ποσῶν εἰς τὰς δύο κοινοπραξίας, ἀναφέρεται ἀορίστως ποσὸν δραχμῶν 1.580.000, δοθὲν «εἰς διαφόρους», χωρὶς μνείαν ὀνόματός τινος. Πρόκειται περὶ σοβαρᾶς παραλείψεως. Ὡσαύτως, δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, ἐδόθησαν δραχ. 800.000 διὰ διαφημίσεις τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους.

Καὶ εἰς τὰς κάτωθι ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας:

Καὶ ἐντεῦθεν προκύπτει ἄνισος μεταχείρισις. Παραλείπω νὰ μνημονεύσω ἄλλα μικρότερα ποσά. Εἰδικώτερον, ἐπίσης, θὰ ἀσχοληθῶ καὶ μὲ τὸ 5ον κεφάλαιον τῆς δημοσιεύσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς διαθέσεως τῆς σχετικῆς δαπάνης κατ’ ἔτος ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Χρήσιμος εἶναι ὁ συγκριτικὸς πίναξ τῆς σχετικῆς δαπάνης ἀπὸ 1950–1958. Οὕτω διετέθησαν κατὰ τὰ ἀντίστοιχα οἰκον. ἔτη, τὰ κάτωθι ποσά:

Ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, προκύπτει, ὅτι ἐκτὸς τῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων, ἀνὰ δραχμὰς 35.000, πλὴν τῆς «Ἑστίας» καὶ τῆς «Αὐγῆς», ἔλαβε κατὰ τὸ 1957 μία ἐφημερὶς Ἀθηνῶν «Νέα Γραμμὴ» δραχ. 18.000 καὶ διάφοροι ἄλλαι ἐπαρχιακαὶ ἡμερήσιαι καὶ περιοδικαὶ ἐφημερίδες καὶ περιοδικὰ Ἀθηνῶν διάφορα ποσὰ ἀνίσως.

§233Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ ἑβδομαδιαίου ἐπαρχιακοῦ τύπου, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἠγνόησε.

§234Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἰδοὺ μερικὰ χαρακτηριστικά, τοῦ κρατοῦντος πνεύματος, παραδείγματα. 1) Ἐνῷ ὁ «Ἀγὼν Ἐπαγγελματιῶν» ἔλαβε τὸ 1957 δρχ. 1.500 καὶ τὸ 1958 δρχ. 1.500, τὸ ἀντίστοιχον φύλλον «Μέλλον Ἐπαγγελματιῶν» ἔλαβε τὸ 1957 δραχ. 8.000 καὶ τὸ 1958 δραχ. 8.000. 2) Ἐνῷ τὰ «Οἰκονομικὰ Νέα» ἔλαβον τὸ 1957 δραχ. 2.000 καὶ τὸ 1958 δραχ. 2.000, ὁ «Οἰκονομολόγος» ἔλαβε τὸ 1957 δραχ. 12.000 καὶ τὸ 1958 δρχ. 15.000. 3) Ἐνῷ ἡ κυβερνητικὴ «Μεσόγειος» Κρήτης (Ἡρακλείου) ἔλαβε τὸ 1957 δραχ. 15.000 καὶ τὸ 1958 δραχ. 20.000, αἱ ἄλλαι ἐφημερίδες Ἡρακλείου «Ἐργάτης» καὶ «Ἀγροτ. Κόσμος» ἔλαβον ἀνὰ δραχ. 2.000.

§235Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ εἰς ἄλλας δὲν ἐδόθη τίποτε.

§236Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα. 4) Πάλιν ἡ «Δρᾶσις» Θεσσαλονίκης, ἡ κυβερνητική, ἔλαβε τὸ 1957 δρχ. 10.000 καὶ τὸ 1958 δρχ. 15.000. 5) Ὁ «Ταχυδρόμος» Καβάλας ἔλαβε τὸ 1957 δραχμὰς 10.000 καὶ τὸ 1958 δραχ. 15.000. 6) Ἡ «Κοινὴ Γνώμη» Ἀθηνῶν, ἐνῷ ἔλαβε κατὰ τὰ ἔτη 1954–1957 ἀνὰ δραχμὰς 14.000, 15.000 καὶ 15.000 κατὰ τὸ 1958, λόγῳ ἀντιθέσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἔλαβε πλέον οὐδ’ ὀβολόν.

§237Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τοῦ κ. Μακκᾶ.

§238Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔλαβε τίποτε. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἠξεύρω τὴν κομματικὴν ἀπόχρωσιν τῶν ἐφημερίδων ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερον, εἶχον τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ἀναφερθῶ εἰς δύο ἀκόμη συγκεκριμένα περιστατικὰ τῆς Εὐβοίας καὶ τῆς Μυτιλήνης. Διεπιστώθη, λοιπόν, ἐκεῖ, ὅτι εἰς μὲν τὴν Εὔβοιαν αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, ὅπως εἶναι τὸ «Πανευβοϊκὸν Βῆμα» καὶ ὁ «Καβοντόρος», παίρνουν 4.000 δραχ., ἡ δὲ ἰδική μας ἐφημερὶς τίποτε. Εἰς τὸν Νομὸν Λέσβου, αἱ μὲν 3 κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ...

§239Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, εἶναι μόνον κυβερνητικαί.

§240Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. ... πάντως ὑποστηρίζουν ἀπόψεις κυβερνητικάς, τὸ «Στέμμα Λέσβου», ὁ «Λεσβιακὸς Ἀγὼν» καὶ ὁ «Ἐλαιοπαραγωγὸς Λέσβου», τὸ 1957–1958 λαμβάνουν ἀνὰ 4.000 δραχ. κάθε μία, αἱ δὲ ἄλλαι ἀντιπολιτευόμεναι «Νέα Λέσβος» τοῦ βουλευτοῦ κ. Ξενοδοχειάρη, «Προοδευτικὸς Λέσβου» τοῦ συναδέλφου κ. Γαληνοῦ καὶ ὁ «Δημοκράτης» δὲν ἔλαβον οὐδὲ ὀβολόν.

§241Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα, ὥστε πρέπει νὰ τὸ ἀκούσητε καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Βεβαιῶ τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ «Ἐλαιοπαραγωγὸς Λέσβου», ἔχει κλείσει πρὸ 8μήνου καὶ ἔλαβε τὰ χρήματα κλειστὴ οὖσα, ἡ δὲ ἑτέρα ἐφημερὶς τοῦ κ. Λαζανᾶ, ἤνοιξεν ὀλίγους μῆνας πρὶν πάρῃ τὸ παραδάκι, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ βασικόν.

§242Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κάθε χρόνον παίρνουν 4.000 δραχ.;

§243Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μάλιστα.

§244Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ σοβαρότης σας, δὲν πηγαίνει νὰ μᾶς ταλαιπωρῆτε, διὰ 4.000 ποὺ διατίθενται τὸν χρόνον. (Γέλωτες ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Σεῖς νὰ μὴ γελᾶτε. Δὲν σᾶς δίδω τὸ δικαίωμα. Ἀλλὰ ἔτσι μάθατε νὰ ὁμιλῆτε, τὴν γλῶσσαν τοῦ καγχασμοῦ. Μόνον αὐτὴν τὴν γλῶσσαν γνωρίζετε. Οὐδεμίαν ἄλλην. Ὁρίστε ὁ κ. Ἐφραιμίδης.

§245Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, πράγματι, ὅταν ὁμιλῇ, εἶναι ἀνάξιον καὶ νὰ τοῦ ἀπαντᾶ κανείς, διότι οὐδέποτε, ὅταν ὡμίλησεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν ἠθέλησε νὰ πλησιάσῃ πρὸς ἐκεῖνο ποὺ λέγεται ἀξιοπρέπεια. Καὶ ἡ ἀποψινή του παρέμβασις, αὐτὸ ἀποδεικνύει.

§246Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σαμαρᾶ, ἀφήσατε. Καθήσατε κάτω.

§248Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Τί νὰ καθήσω, ὅταν λέγῃ, ὅτι εἶναι ἀνάξιον νὰ συζητῇ μαζί μου. Ὅταν εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον λόγον νὰ συζητοῦμε διὰ 2 καὶ 4 χιλ. δραχ., οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ ἐκάγχασαν καὶ τοὺς ἀπήντησα, ὅπως ἔπρεπε νὰ τοὺς ἀπαντήσω, διότι αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω δι’ αὐτούς, ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὁ ὁποῖος ὅ,τι καὶ νὰ εἴπῃ δι’ ἐμέ, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ μὲ προσβάλῃ, τοὐναντίον δέ, τὸ θεωρῶ τιμήν μου, ὅταν βάλλῃ ἐναντίον μου.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, συνεχίσατε, παρακαλῶ.

§250Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ παρατηρήσω, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἀναφέρω κονδύλια τεράστια, μεγάλα καὶ μικρά, ἀπὸ τὴν σύγκρισιν δὲ αὐτῶν προκύπτει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὰ τελευταῖα χρόνια ἐμερίμνησε δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ἐφημερίδων, εἴτε τοῦ κέντρου, εἴτε τῶν ἐπαρχιῶν, τῶν φιλικῶν πρὸς αὐτὴν καὶ ἠδιαφόρησε δι’ ὅλας τὰς ἄλλας. Τὸ 6ον κεφάλαιον, κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρεται εἰς τὴν δημοσίευσιν τῶν ἐκθέσεων καὶ τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Τραπεζῶν. Τὸ κεφάλαιον αὐτὸ εἶναι σημαντικόν, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέθεσεν οὐδὲν στοιχεῖον. Προσεπάθησαν ἀπὸ τὰς Τραπέζας νὰ συγκεντρώσω στοιχεῖα, δὲν κατέστη δυνατὸν ὅμως τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ καταθέσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα, δι’ ὅλας τὰς παροχάς της πρὸς τὸν τύπον.

§251Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι βέβαιον, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ κατανομὴ δὲν ἔγινεν ἀπὸ τὰς Τραπέζας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως.

§252Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀνεξιχνίαστον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δικαιούμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ ἐκφράσωμεν τὴν κατάπληξίν μας, διότι παρῆλθον τόσαι ἡμέραι ποὺ συζητεῖται τὸ θέμα καὶ μέχρι στιγμῆς δὲν κατετέθησαν τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ἀπὸ τὰς διαφημίσεις, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις ἐξῄρεσε τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἀριστερᾶς.

§253Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν τὰς ἐξῄρεσε.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ Σῶμα, ἐὰν δέχεται μίαν διακοπὴν 10 λεπτῶν.

§255Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἀπαγορεύσατε τὰς διακοπάς, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§256Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι γενικωτέρα, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν προσδιώρισεν ἀκριβῶς εἰς ποῖα κονδύλια ἐγένετο, ἢ θὰ γίνῃ ἡ ἐξαίρεσις. Ἀλλὰ καὶ τὸ 7ον κεφάλαιον δημοσιεύσεων Νομικῶν Προσώπων, εἶναι σημαντικὸν καὶ ἀνεφέρθησαν περιπτώσεις διακρίσεων καὶ μεροληπτικῶν ἐνεργειῶν. Πάντως, οὐδὲν στοιχεῖον κατετέθη καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ 8ου κεφαλαίου, ἐνισχύσεως ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἠρκέσθη μόνον νὰ καθορίσῃ τὸ ὕψος αὐτοῦ εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 875.000 μέχρις 900.000, διὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὑπῆρξε περισσότερον φειδωλὸς καὶ καθώρισε τοῦτο, διὰ μὲν τὸ ἔτος 1957 εἰς δραχ. 683.860, διὰ δὲ τὸ ἔτος 1958 εἰς δραχ. 705.715. Ἰσχυρίσθη, ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι κυμαίνεται κατὰ μέσον ὅρον μεταξὺ δραχ. 500–2.000 ἡ ἐπιχορήγησις εἰς ἑκάστην ἐπαρχιακὴν ἐφημερίδα καὶ ὅτι δίδεται εἰς 150–200 ἐφημερίδας ἐκ τῶν χιλίων περίπου. Εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργός, ὅτι σᾶς παραδίδω πίνακα 79 ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων ἀντιπολιτευομένων τοῦ ἔτους 1958, ποὺ ἔτυχον συνδρομῆς. Ὁ πίναξ ὅμως δὲν περιελήφθη εἰς τὰ πρακτικά, ὡς ἔδει νὰ γίνῃ. Ὀρθῶς τοῦ παρετηρήθη κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι ἐπεβάλετο νὰ κατατεθῇ ἑνιαῖος πίναξ, περιλαμβάνων ὅλας τὰς ἐφημερίδας καὶ τὰ ἀντίστοιχα ποσά, διὰ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα σύγκρισις. Κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅμως, προχθές, ἀπεκαλύφθη, ὅτι τὸ συνολικὸν Κεφάλαιον 21)1 τοῦ Προϋπολογισμοῦ 1958, δι’ ἐν γένει ἐνισχύσεις τοῦ τύπου, ἀνέρχεται εἰς δραχ. 6.500.000, ἐνῷ τὸ 1951–52 ἦτο 2.308.000 καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἀπέφυγε νὰ προσκομίσῃ οἱονδήποτε στοιχεῖον καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ὁμιλήσω, ἤδη, ἐπὶ τοῦ 9ου Κεφαλαίου Ἀπορρήτων — Ἐθνικῶν Δαπανῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπωμίζεται βαρυτάτας εὐθύνας, μὲ τὴν τακτικὴν τῆς μὴ καταθέσεως ἀκριβῶν στοιχείων, διὰ τὰς γενομένας πάσης φύσεως ἐπιχορηγήσεις πρὸς τὸν τύπον, διότι ἐπαυξάνει οὕτω τὰς ἀνησυχίας καὶ καχυποψίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὀρθότατα ὑπεστηρίχθη, ὅτι πᾶσα δαπάνη τοῦ Κράτους, γενομένη διὰ τὸν τύπον, καὶ πᾶσα ἐπιχορήγησις παρεχομένη πρὸς τὸν τύπον, οἱασδήποτε φύσεως, δὲν ἀποτελεῖ μυστικὸν κονδύλιον, ἀλλ’ εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι κονδύλιον δημόσιον. Οὐδεὶς ἀπετόλμησε νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ὡρισμένα κονδύλια ποὺ προορίζονται διὰ καθαρῶς ἐθνικοὺς ἀπορρήτους σκοπούς, πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος. Ἡ τακτικὴ ὅμως τῶν χρηματικῶν ἐνταλμάτων, ὑπολόγων καὶ ἐμπιστευτικῶν ἐντολῶν δι’ ἐνισχύσεις πρὸς τὸν τύπον, εἶναι ἀπαράδεκτος. Συμφωνῶ εἰδικώτερον μὲ τὴν γενομένην πρότασιν, νὰ ἀνατεθῇ εἰς μίαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, ἐκ τριῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν, τῶν Προέδρων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἵνα προβῇ εἰς σχετικὴν ἔρευναν καὶ διαπίστωσιν, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ δηλητηρίασις τῆς Κοινῆς Γνώμης, καὶ νὰ γίνῃ ἐπίσημος ἀνακοίνωσίς της, ὅτι οὐδὲν τὸ ἐπιλήψιμον ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ, ἂν πράγματι δὲν ὑπάρχῃ, ἄλλως νὰ δοθοῦν ὅλα τὰ ἀνακοινώσιμα στοιχεῖα εἰς τὴν δημοσιότητα. Τερματίζων τὴν ἀγόρευσίν μου, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ μὴ ἀντιπαρέλθω ἐν σιγῇ, μίαν πρωτοφανῆ ἐκδήλωσιν καὶ διακήρυξιν τῆς Κυβερνήσεως, γενομένην πρὸ ἑβδομάδος ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπαναληφθεῖσαν, ἐπίσης, προχθὲς ὑπὸ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀμφότεροι ἀνεκοίνωσαν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν τῆς 11ης Μαΐου 1958, ἐξηρέθησαν ὅλαι αἱ ἐφημερίδες τῆς ἀριστερᾶς ἐκ τῆς συμμετοχῆς των εἰς πάσης φύσεως παροχάς, νομίμους πρὸς τὸν τύπον, ἐκ δημοσιεύσεων, διαφημίσεων κλπ., ποὺ ἀποτελοῦν θεμιτὸν καὶ νόμιμον ἐμπορικὸν κέρδος, ὡς οἱασδήποτε ἐπιχειρήσεως. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ γενικώτερον εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον καὶ εὑρισκόμενοι εἰς ἰδεολογικὴν ἀντίθεσιν, τόσον πρὸς τὴν δεξιὰν κυβερνητικὴν παράταξιν, ὅσον καὶ πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ὀφείλομεν νὰ διαμαρτυρηθῶμεν ἐντόνως διὰ τὴν νέαν αὐτὴν νοοτροπίαν καὶ τακτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον ἡ ΕΔΑ εἶναι κόμμα πολιτικόν, ποὺ δρᾷ καὶ κινεῖται ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων τοῦ Κράτους, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐφημερίδες, αἱ διερμηνεύουσαι τὰς πολιτικὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν ἀποχρώσεων τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος τῆς Βουλῆς, ἐκδίδονται καὶ κυκλοφοροῦν ἐλευθέρως, βάσει νομίμου ἀδείας τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον τόσον οἱ ἐκλογεῖς τῆς ΕΔΑ, ὅσον καὶ οἱ ἀναγνῶσται τῶν ἐφημερίδων της καὶ νὰ στρατεύωνται καὶ φορολογοῦνται, δὲν δικαιοῦται οἱοσδήποτε ὑπουργὸς Ἑλληνικῆς Δημοτικρατικῆς Κοινοβουλευτικῆς Κυβερνήσεως νὰ κάμνῃ μίαν τοιαύτην προκλητικὴν καὶ ἀχαρακτήριστον διακήρυξιν καὶ ταὐτοχρόνως ἄδικον καὶ ἄνισον μεταχείρισιν τοῦ τύπου, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κλονίζει ἐπικινδύνως τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν πρὸς τὸ Κράτος, ὡς κράτος δικαίου καὶ ὑπονομεύει τὰ θεμέλια τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν χώραν μας. Ἄν πράγματι ἡ Κυβέρνησις, σοβαρῶς καὶ μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς εὐθύνης της, πιστεύῃ καὶ ἔχῃ πλήρη στοιχεῖα, ὅτι ὑπονομεύουν ὡρισμέναι ἐφημερίδες τὸ Ἔθνος, ὡς σαφῶς ὑπεστήριξαν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, τότε ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναζητήσῃ καὶ ἐπιλέξῃ ἄλλον, τελεσφορώτερον, τρόπον ἀμύνης τῆς Δημοκρατίας. Τότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ ἐπιδιώξῃ ἄλλον δημοκρατικώτερον τρόπον ἀμύνης τῆς Δημοκρατίας. Κύριοι βουλευταί, δύναμαι μάλιστα, ὡς δημοκρατικὸς βουλευτής, πιστεύων εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀναγκαιότητα τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, νὰ κάμω τὴν ἀσφαλῆ καὶ δυσοίωνον πρόβλεψιν, ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις τῆς δεξιᾶς, συνεχίσῃ τὴν προκλητικὴν καὶ ἀντιδημοκρατικὴν αὐτὴν τακτικὴν μονοπωλήσεως τοῦ πατριωτισμοῦ, ἂν ἐξακολουθήσῃ λαμβάνουσα ἢ διατηροῦσα διάφορα ἀνελεύθερα μέτρα, ἐὰν δὲ λάβῃ ριζοσπαστικώτερα κοινωνικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀναξιοπαθουσῶν πτωχῶν λαϊκῶν τάξεων, θὰ προκαλέσῃ μοιραίως νέας ἀντιδράσεις εἰς τὸν λαὸν καὶ θὰ ἐπαυξήσῃ τὴν στρατιὰν τῶν ἀνέργων καὶ πασχόντων καὶ ἑπομένως καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἰς βάρος τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἀπὸ τὴν διακυβέρνησιν τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο ἀσφαλῶς δυνατὸν νὰ σωθῇ καὶ ἀναδημιουργηθῇ ἡ χώρα. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν της, ἰσχυρίσθη, ὅτι βασικὰ θέματα τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου διεχειρίσθη κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον καὶ ἀντικειμενικόν, ὅτι ἐπεκράτησαν εἰς τὴν χρηματοδότησιν αὐτοῦ κριτήρια τραπεζιτικὰ καὶ ἐμπορικά, ἐνῷ καὶ μὲ τὰ ἐλάχιστα στοιχεῖα ποὺ ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰς τὰ ὁποῖα καλοπίστως ἀνεφέρθην εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου σήμερον, κατεδείχθη ἡ χρησιμοποίησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως παντὸς μέσου, πρὸς πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν τοῦ τύπου, ἢ μερίδος αὐτοῦ. Τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐπεκαλέσθημεν εἶναι ἀκλόνητα καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν γενομένην παρ’ αὐτῆς διαχείρισιν τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος, βαρυτάτη. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ ζωηρῶς νὰ κρατήσῃ τὴν ὅλην αὐτὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν ἐν ἐκκρεμότητι, διὰ νὰ ἐπιδεικνύῃ μὲ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἀναρχίαν καὶ τὸν ὑφιστάμενον οἰκονομικὸν κυκεῶνα τοῦ τύπου τὴν Δαμόκλειον σπάθην καὶ νὰ τὸν διατηρήσῃ ὑποχείριον αὐτῆς. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ δὲν ἐμερίμνησε νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τεθοῦν αἱ βάσεις, οἱ πάγιοι κανόνες μιᾶς ὑγιοῦς πολιτικῆς εἰς τὰ θέματα τοῦ τύπου, ὥστε νὰ καταστῇ ὁ τύπος ἀδιάβλητος καὶ ἀνεξάρτητος, οὔτε ἐνδιαφέρθη διὰ τὴν σύστασιν νέας τοιαύτης, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11 Μαΐου 1958. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐπιθυμεῖ ζωηρῶς τὴν ριζικὴν αὐτὴν μεταβολὴν καὶ θὰ παράσχῃ ἀνεπιφύλακτον τὴν συμπαράστασίν του, διὰ τὴν λῆψιν ὅλων τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων κατοχυρώσεως τῆς ἀνεξαρτησίας του καὶ μελλοντικῆς προκοπῆς του. Ἐὰν θέλῃ πράγματι ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξυγιανθῇ ὁ τύπος καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν αὐτόχρημα ἐθνικήν του ἀποστολήν, ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν, τόσον μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν, πρὸς διερεύνησιν τοῦ κρισίμου θέματος τῶν ἀπορρήτων ἐθνικῶν δαπανῶν ὡς πρὸς τὸν τύπον, ὅσον καὶ μιᾶς νέας ὀλιγομελοῦς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας, θὰ θέσῃ τὰς ἑδραίας βάσεις μιᾶς κοινῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ τύπου, ποὺ θὰ ὁδηγήσῃ ἀσφαλῶς εἰς τὴν ἠθικήν του ἐξυγίανσιν καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικήν του ἀνεξαρτησίαν καὶ ταυτοχρόνως εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Τ. Τριανταφυλλάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§258Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβ.). Κύριοι βουλευταί, ὁ τόνος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος κυρίου συναδέλφου, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη τὸ θέμα καὶ ἡ ἐπιχειρηματολογία, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησε, μὲ ὑποχρεώνει νὰ τὸν διαδεχθῶ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ τοῦ δώσω ἀπάντησιν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὡμίλησεν ἐπὶ τρεῖς ὥρας. Τὴν ἀγόρευσίν του, χαρακτηρίζει, κατ’ ἀρχήν, λεπτολογία μακρὰν τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, ὄχι διότι δὲν κατέχει τοῦτο, ἀλλὰ διότι ἠθελημένως τὸ ἠγνόησε, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀσθενῆ θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει λάβει. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, ἐστήριξε σχεδὸν ὁλόκληρον τὴν κατηγορίαν του ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ θέμα τῆς πιστοδοτήσεως μιᾶς ἐφημερίδος, τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος» καὶ εἰς δευτερεύοντά τινα ζητήματα καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν γυμνότητα τῆς ἐπιχειρηματολογίας, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν. Αὐτὸ ἀκόμη ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ φαρέτρα του ἦτο κενὴ βελῶν. Ἐχρησιμοποίησε γλῶσσαν, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην μου, φίλοι κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα, ἀπέβλεψεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, ὄχι εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ συζητουμένου θέματος, ὄχι εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναβιβάζουν τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἠθελημένως ἠγνόησε τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα, διὰ μακρῶν ἐξέθεσα εἰς ἀγόρευσίν μου τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς. Ὑπεστήριξα δι’ ὅλων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχον εἰς τὴν διάθεσίν μου, πῶς ἔχει τοῦτο, πῶς ἐδημιουργήθη, τί τυχὸν ἠμπορεῖ νὰ βαρύνῃ τὴν ἐποχὴν τὴν ἰδικήν μας. Καὶ αὐτὰ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἠθέλησε νὰ τὰ ἀγνοήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Περιωρίσθη εἰς δευτερεύοντα καὶ τριτεύοντα σημεῖα καὶ ἐξήντλησεν ὁλόκληρον τὴν μαχητικότητά του, ἀλλὰ ἐξήντλησε καὶ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν ἀκούωμεν ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους ὥρας. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, τὸ συνιστοῦν αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἐφημερίδων, ἡμερησίων, ἑβδομαδιαίων καὶ περιοδικῶν ποικίλης ὕλης, αἵτινες ἔχουν δημιουργηθῆ ἀπὸ μακροῦ. Ἡμεῖς, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος μάλιστα, εἰς ὡρισμένην στιγμὴν τῆς ἀγορεύσεώς του, ἐξεδήλωσε καὶ ἱερὰν ἀγανάκτησιν, πάντως δὲν ἠδυνήθη νὰ μᾶς πείσῃ ποῖα εἶναι τὰ αἴτια τῆς ἐκρήξεως αὐτῆς τῆς ἀγανακτήσεως, ἡμεῖς καὶ πάλιν θὰ χρησιμοποιήσωμεν...

§259Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καὶ σεῖς θὰ ἐπείσθητε...

§260Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). ...θὰ χρησιμοποιήσωμεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὰ ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρυσθῶμεν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας. Αἱ πιστώσεις εἶναι μακροπρόθεσμοι, δηλαδὴ τὰ δάνεια ἐγκαταστάσεως, μεσοπρόθεσμοι, δηλαδὴ ἡ κίνησις κεφαλαίων, καὶ βραχυπρόθεσμοι, δηλαδὴ ἡ δανειοδότησις ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χάρτου. Καὶ οἱ τρεῖς λογαριασμοὶ αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, ἐδημιουργήθησαν οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Ὁ λογαριασμὸς τῶν δανείων ἐγκαταστάσεως, ἐδημιουργήθη τὸ 1949, ὅταν τὸ πρῶτον, ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐδόθη δάνειον ἐγκαταστάσεως εἰς ἐκδιδομένην ἡμερησίαν ἐφημερίδα. Ὁ λογαριασμὸς τῆς κινήσεως κεφαλαίων, ἐδημιουργήθη τὸν Ἰούλιον τοῦ 53, ὁ δὲ λογαριασμὸς τῆς δανειοδοτήσεως ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου χάρτου, ἐδημιουργήθη τὸ 55, πρὸ τῶν ἡμερῶν καὶ τῆς περιόδου τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλῆ. Εἰς πάντα καλῆς πίστεως κριτὴν καὶ ἀντικειμενικὸν ἐρευνητήν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν φράσιν τοῦ κυρίου συναδέλφου, εἰς πάντα καλῆς πίστεως κριτήν, λέγω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφεύγῃ, ὅτι σημασίαν ἔχει ἡ θέσπισις ἑνὸς κανόνος, καὶ ὄχι ἡ τροποποίησις δευτερευόντων σημείων τοῦ θεσπισθέντος κανόνος. Καὶ αὐτὸ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, τὸ ἠγνόησεν ἐπίσης. Ἠθέλησεν ἀκόμη νὰ ἀγνοήσῃ, ποῖοι ἐθέσπισαν τοὺς κανόνας, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν σημερινὴν κατάστασιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς, ξένοι τελείως πρὸς τὴν θέσπισιν αὐτῶν, ἐπικρινόμεθα.

§261ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μᾶς φοβερίζετε.

§262Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Ὅταν ἔχωμεν τὸ δίκαιον ὑπὲρ ἡμῶν, ὅταν ὑποστηρίζεται δικαία ὑπόθεσις, αὐτὸ δὲν λέγεται ἀπειλή.

§263ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν παίρνουν αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες ἢ ὄχι.

§264Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Τὸ θέμα, δὲν εἶναι αὐτό. Ἕτερα εἶναι τὰ στοιχεῖα, ἅτινα τὸ συνθέτουν. Λυποῦμαι, διότι δὲν τὸ ἀντελήφθητε. Ὁ κύριος συνάδελφος, ἠνάλωσε μέρος τοῦ δυναμικοῦ του μὲ δόσιν εἰρωνείας ἐνίοτε, διὰ νὰ ὑπογραμμίσῃ, ὅτι μεταξὺ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀγορεύσεώς μου, τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ἐνεφιλοχώρησεν ἀσήμαντος διαφορὰ εἰς τοὺς ἀναφερθέντας ἀριθμοὺς καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὑπὸ ποίας νοοτροπίας κατέχεται, ὅταν ἔχῃ τὴν φιλοδοξίαν, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, νὰ χειρισθῇ ἕνα θέμα τοιαύτης σπουδαιότητος, τὸ ὁποῖον ὄντως συγκινεῖ καὶ τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§265Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ καὶ ὁ λαός.

§266Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, ὅπως σεῖς ὡμιλήσατε ἐπὶ τρεῖς ὥρας, ἔτσι θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ. Τὸ σύνολον τῆς πιστοδοτήσεως, παρουσιάζει τὴν ἑξῆς εἰκόνα. Ἐπὶ συνόλου δραχ. 32.921.000 ὕψους πιστοδοτήσεως διὰ δάνεια ἐγκαταστάσεως, τὰ 22.921.000 ἐδόθησαν ἐπὶ τῶν προκατόχων καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μας, ἐδόθησαν μόνον τὰ 10 ἑκατομμύρια. Εἰς τὸν λογαριασμὸν κινήσεως κεφαλαίων, ἐδόθησαν 25.374.000. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὕψος τῆς μέχρι σήμερον πιστοδοτήσεως εἰς τὸν τομέα αὐτόν, καὶ ἔχουν δοθῇ πρὸ ἡμῶν 15.206.000 καὶ ὑφ’ ἡμῶν μόνον 10.168.000. Σημειωτέον, ὅτι εἰς διάστημα 12 μηνῶν, ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 53 μέχρι τοῦ Ἀπριλίου περίπου, εἰς τὸ στάδιον τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου, εἶχον δοθῆ ὑπὸ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, κ. Μαρκεζίνη, 12.500.000, καὶ φυσικὸν εἶναι, εἰς ἕνα τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι ἐδικαιοῦντο νὰ λάβουν τὸ καθορισθὲν ὑπὸ τοῦ θεσπισθέντος κανόνος ποσὸν νὰ μὴ ἔσπευσαν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀμέσως τοῦ μέτρου καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ ἴσως ἐξ ἑτέρων. Ἄλλωστε, δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς μας, ὅτι αἱ δυσχέρειαι τοῦ Τύπου, ἐδημιουργήθησαν κυρίως ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἐντεῦθεν καί ὅτι ἡ ἔντασις τῆς οὕτω δημιουργηθείσης δυσχερείας συνέπεσε χρονικῶς μὲ τὴν ἄνοδον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλῆ. Καὶ εἶναι κανὼν εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ πρέπει νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅσους παρακολουθοῦν τὰ οἰκονομικὰ φαινόμενα καὶ τὰς οἰκονομικὰς ἐκδηλώσεις καὶ ἐξελίξεις, καὶ ἡ πεῖρα ἐπιβεβαιοῖ τὸν κανόνα ὅτι, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν δημιουργίας δυσχερειῶν εἰς ἕνα τομέα οἰκονομικῆς δραστηριότητος, εἴτε λόγῳ λήψεως συγκεκριμένου μέτρου, εἴτε λόγῳ ἀπροβλέπτου γεγονότος κλπ., οὐδέποτε αἱ δυσάρεσται συνέπειαι ἐκδηλοῦνται ἀπὸ τῆς πρώτης περιόδου, ἀλλὰ μετὰ παρέλευσιν, κατὰ περίπτωσιν, ὡρισμένου μήκους χρόνου. Πέραν τούτων, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τοῦ χάρτου. Ἡ δανειοδότησις, δηλαδή, ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χάρτου, καὶ τὸ μέτρον τοῦτο ἐθεσπίσθη ἐπὶ προκατόχου ἡμῶν κυβερνήσεως. Οὔτε ἡ μορφὴ τῆς συναλλαγῆς αὐτῆς εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφέρηται εἰς τὸν κύκλον τῆς κυβερνητικῆς δραστηριότητος. Δὲν εἶναι δυνατόν, δηλαδή, νὰ ὑπάρχῃ ἀξίωσις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παρακολουθῇ καθημερινῶς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ Τράπεζαι ἐφαρμόζουν ληφθείσας ἀποφάσεις. Πέραν τούτων, ἡ Κυβέρνησις, ἐκτὸς δευτερευουσῶν τροποποιήσεων ἐπὶ τῆς θεσπισθείσης ἀρχῆς, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἡ δοσοληψία ἐπὶ τοῦ χάρτου ἐκινήθη εἰς τὰ καθορισθέντα ὑπὸ τῶν προκατόχων μας πλαίσια καὶ μεταξὺ τῶν ἀμέσων ἐνδιαφερομένων δηλαδὴ τῶν Τραπεζῶν, ἐμπόρων εἰσαγωγέων, ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν καὶ ὀργανισμοῦ χάρτου. Τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, προσεπάθησα μὲ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν ἀντικειμενικότητα, νὰ ἀντιμετωπίσω καὶ νὰ διεξέλθω τὸ ὅλον θέμα. Ἐκεῖνα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἐνόμιζον, ὅτι δυνατὸν νὰ παρουσιάζουν ἀδυναμίας, δὲν τὰ ἠγνόησα. Ἀντιθέτως, τὰ ὑπεγράμμισα. Ἀλλὰ συγχρόνως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν ἀβασανίστως οἱονδήποτε στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ μὲ οἱανδήποτε θέλησιν καλὴν ἢ κακήν, νὰ μεταβληθῇ εἰς κατηγορίαν εἰς βάρος τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως. Ἠθελημένως, ἐπίσης, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, θέλει ν’ ἀγνοῇ ὅλας τὰς καταβληθείσας μέχρι τοῦδε προσπαθείας πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ἀπασχολούντων τὸν τύπον προβλημάτων, ὡς ἡ σύστασις τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς μὲ συμμετοχὴν βουλευτῶν ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων τὸ ἔργον τῆς ὁποίας διεκόπη λόγῳ τῆς γνωστῆς πολιτικῆς κρίσεως τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ἐὰν δικαίως ἢ ὄχι προηγουμένως, εἶπον, ὅτι ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν πεπλανημένων ἐντυπώσεων, θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 20ῆς Συνεδριάσεως τῆς Παρασκευῆς 7.2. 1958 τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου, καθ’ ἣν ὡμίλησεν ὁ κ. Πιστολάκης καὶ ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: «Ἡ ἐπὶ τοῦ Τύπου Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ τὴν ὡς ἄνω ἡμέραν καὶ ὥραν συνῆλθεν εἰς συνεδρίασιν, παρέστησαν δὲ ἐκ τῶν μελῶν αὐτῆς, οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Θ. Κονίτσας, 2) Κ. Φρόντζος, 3) Σ. Πιστολάκης, 4) Β. Ἐφραιμίδης, 5) Ε. Μπακλατζῆς, 6) Ι. Γιαννόπουλος, 7) Α. Σχινᾶς, 8) Κ. Γιαννούσης, 9) Α. Καμβύσης, 10) Κ. Μητσοτάκης, 11) Γ. Μπακατσέλος, 12) Σ. Κωστόπουλος καὶ 13) Α. Μίχας. Εἰς τὴν συνεδρίασιν παρίσταται καὶ ὁ ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Κωνστ. Τσάτσος. Ἡ Ἐπιτροπὴ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ».

§267Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σᾶς εἶχε ψηφίσει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τότε. Αὐτὸ πρὸς διασάφησιν.

§268Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελον μετ’ ὀλίγον νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν ἐρώτησιν διὰ νὰ γίνῃ καὶ ἑτέρα διασάφησις, ἐφ’ ὅσον θὰ εἴχατε τὴν καλωσύνην. Ὁ κ. Πιστολάκης κύριοι, εἶπε τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». «Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς προκύπτουν καὶ ἀπὸ τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν καὶ τὴν κατάστασιν τῶν πιστοδοτήσεων, ἡ ὁποία μᾶς ἐστάλη. Εἰς αὐτὴν φαίνεται, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔκαμεν οὐδεμίαν διάκρισιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς πιστοδοτήσεις, ἐνῷ ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, ἀποδεικνύεται, ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἔκαμον διακρίσεις. Εἶμαι ἀντιπολιτευόμενος καὶ ἠμπορῶ νὰ τὸ εἴπω αὐτὸ πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παύσῃ αὐτὸ τὸ κακό, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον». Ταῦτα τὰ εἶπεν ὁ κ. Πιστολάκης εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ πῶς ἀντέδρασαν οἱ παριστάμενοι τότε εἰς ὅσα εἶπε τότε ὁ κ. Πιστολάκης. Διότι, ἐὰν δὲν ἀντέδρασαν, τότε θὰ πῇ, ὅτι τὰ ἐδέχθησαν ὡς ἀληθῆ.

§269Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ἀντεδράσαμεν; Τὰ Πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ δύνασθε νὰ τὰ ἀναγνώσετε.

§270Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐπειδή, ὁ κατελθὼν τοῦ Βήματος κύριος συνάδελφος, ἐχρησιμοποίησε καὶ Τμήματα τῶν Πρακτικῶν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐθεώρησα καὶ ἐγὼ σκόπιμον, νὰ χρησιμοποιήσω αὐτὴν τὴν περικοπὴν τῆς συνεδριάσεως τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἐμνημόνευσα. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε περαιτέρω, ποία εἶναι ἡ νοοτροπία, ἡ ὁποία κατέχει τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, θὰ σᾶς εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἐφραιμίδης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τῆς παρελθούσης Τρίτης μεταξὺ ἄλλων κατέθεσε καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἀφοροῦν χρηματικὰ ἐντάλματα, τὰ ὁποῖα καὶ κατέθεσε διὰ νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὰ στοιχεῖα ταῦτα —ὄχι ἠθελημένως, ἀλλὰ ἐκ πλάνης— τὰ ὁποῖα κατέθεσεν, ἔχουν καταχωρηθῆ δύο φοράς. Ἔχω τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ τὰ δώσω νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἐθεώρησα σκόπιμον τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ ἑνὸς σημείου δευτερεύοντος τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Διατὶ δὲ κατηγόρησεν, ὁ κ. συνάδελφος τὴν Κυβέρνησιν; Ἐμφανιζόμενος μὲ μειδίαμα ἀθώας παιδίσκης, ὡσὰν τὸ πρῶτον νὰ εἰσήρχετο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὡσὰν νὰ εἶχε λησμονήσει τὰ ὅσα ἔχουν διαδρατισθῆ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐπανήρχετο ἄλλοτε μὲν μὲ ἀφέλειαν διερωτώμενος, ἄλλοτε δὲ ἐκφράζων ἱερὰν ἀγανάκτησιν καὶ λέγων, ὅτι τὸ πρόβλημα τίθεται ἐπὶ ἄλλης βάσεως, ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἐτέθη καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐκ τῆς καταπληκτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, τὸ Ἔθνος κινδυνεύει καὶ πρέπει νὰ σπεύσωμεν διὰ νὰ ἀγωνισθῶμεν ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου.

§271Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§272Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν δέχομαι διακοπάς, θὰ λάβητε τὸν λόγον, ὅταν τελειώσω.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώσῃ πρῶτα ὁ ρήτωρ.

§274Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ διακόπτετε (φωναί–θόρυβος).

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ ρήτωρ διακοπάς.

§276Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλετε νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κατὰ τὸν Κανονισμόν. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τακτικὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ ὑβρίζῃ καὶ νὰ ἀσεβῇ πρὸς τὴν Βουλήν. Οἱ ὑπουργοὶ ἔχουν ἐπηυξημένα καθήκοντα εὐπρεπείας καὶ καλῆς συμπεριφορᾶς, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ παραβαίνουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον.

§277Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Οἱ Ὑπουργοί, ἔχουν πρωτίστως ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίζουν τὴν κοινὴν γνώμην.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄηθες κοινοβουλευτικῶς αὐτό, τὸ ὁποῖον κάμνετε.

§279Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν θὰ ἀφήσωμεν τὴν κοινὴν γνώμην νὰ τὴν παρασύρητε μὲ τὴν δημαγωγίαν σας. Ἡμεῖς ἔχομεν καθῆκον νὰ τὴν ἐνημερώνωμεν ἐν παντί.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι λυπηρόν, κ. συνάδελφε, διότι παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς σεῖς κάμνετε διακοπάς.

§281Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Πότε ἄλλοτε ἔκαμα διακοπάς; Μίαν μόνον διακοπὴν ἔκαμα, διὰ τὸ ἀκατάσχετον αὐτὸ ὑβρεολόγιον, τὸ ὁποῖον ἔκαμνε καὶ συνεχίζει ἀνεπιτρέπτως ὁ κ. Ὑπουργός.

§282Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἀναμένω εὔσημον ἀπὸ ὑμᾶς.

§283Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προσφεύγετε εἰς ὕβρεις, διότι στερεῖσθε ἐπιχειρημάτων.

§284Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Λογοδοτῶ μόνον ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ψήφου των μὲ ἐξέλεξαν ἀντιπρόσωπόν των εἰς τὴν Βουλήν.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι λυπηρὰ ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν ἐδημιουργήσατε, κ. συνάδελφε.

§286Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Οἱ Ὑπουργοί, κ. Πρόεδρε, ἔχουν ἐπηυξημένα καθήκοντα εὐπρεπείας καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ παραγνωρίζουν καὶ δυστυχῶς τὰ παραβιάζουν.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, διότι εἰς τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως ἐδημιουργήθη παρεξήγησις μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Παρακαλῶ, ὅπως διεξαχθῇ ἡ συζήτησις μὲ εὐπρέπειαν.

§288Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἁρμόδιος νὰ κρίνῃ διὰ τὴν πολιτείαν ἑκάστου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμούς.

§289Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἡ ἀλήθεια σᾶς προκαλῇ ἀντίδρασιν, τοῦτο οὐδόλως μὲ συγκινεῖ.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δίδεται τόνος ὀξύτητος εἰς τὴν συζήτησιν.

§291Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐπὶ 3ωρον, κύριοι βουλευταί, ἠκούσαμεν τὸν κύριον συνάδελφον. Πρὸ πάσης διακοπῆς, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ ἐζήτησα τὴν ἄδειαν τοῦ ρήτορος. Ἠκούσαμεν ἐπὶ 3ωρον τὰς βαρυτάτας κατηγορίας μετὰ ψυχραιμίας ὡς εἴχομεν ὑποχρέωσιν. Τὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν ἔχει τώρα καὶ ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀκούσῃ ἡμᾶς.

§292Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἴκοσι διακοπὰς μοῦ ἐκάματε.

§293Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὴ εἶναι, κ. συνάδελφε, ἡ πραγματικὴ κατάστασις ἐκφραζομένη διὰ τῶν ἐπισήμων ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι συνιστοῦν τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ προβλήματος ποὺ λέγεται πρόβλημα Τύπου. Δηλαδὴ τὰ δάνεια ἐγκαταστάσεως, κινήσεως κεφαλαίου, καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν διεξῆλθον ἐν ἐκτάσει τὸ θέμα. Σήμερα περιορίζομαι εἰς σύντομον ἐπανάληψιν τῶν τριῶν κυρίων σημείων αὐτοῦ, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων ὁ κ. Στεφανίδης ὑπεστήριξεν. Ἐδέχθημεν κατηγορίαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Στεφανίδη, ὅτι ἐδώσαμεν δάνεια, ὅταν ἡμεῖς ὄχι μόνον ἀνεγνωρίσαμεν τοῦτο καὶ ἀνεφέραμε καὶ τὰ ποσὰ καὶ τοὺς δανειολήπτας, ἀλλὰ προέβημεν καὶ εἰς λεπτομερῆ ἀνάλυσιν καὶ σύγκρισιν τῶν ὅσων ἐχορηγήθησαν πρὸ ἡμῶν καὶ τῶν ὅσων ὑφ’ ἡμῶν καὶ οὐδεμία καὶ ἐκ τῆς ἀναλύσεως καὶ ἔτι τῆς συγκρίσεως δύναται νὰ ὑπάρχῃ εἰς βάρος μας αἰτίασις. Οὔτε νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς χορηγήσεως τῶν δανείων καὶ τῶν ἀναγκαιουσῶν διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῶν προϋποθέσεων. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ ἀπεραντολογήσω διὰ νὰ μὴ ἐγκαταλείψω καὶ ἐγὼ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ ἀκολουθήσω τὴν ὁδὸν τῆς λεπτολογίας. Κατηγορούμεθα, ὅτι ἠθελημένως ἀφήσαμεν τὸ θέμα ἐκκρεμές, ἵνα εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπηρεάζωμεν τὸν τύπον. Τὴν ἰδίαν κατηγορίαν ἐχρησιμοποίησε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κοθρῆς τὴν προηγουμένην Παρασκευὴν καὶ μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ τοῦ δώσω ἀπάντησιν. Σήμερον πρὸ τῆς ἐντόνου χρησιμοποιήσεως αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ ἐπανέλθω, κύριοι συνάδελφοι. Ὑπῆρχον μέθοδοι καὶ μέσα τὰς ὁποίας ἦτο εὐχερὲς διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ νὰ φέρῃ ὄντως τὸν τύπον εἰς δυσχερῆ θέσιν ἢ ἐμμέσως κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ τὸν ἐπηρεάσῃ. Ὁ εἷς ἦτο ὅταν λόγῳ ἀνάγκης ἐνισχύσεως τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος, ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις σημαντικοῦ ποσοῦ πρὸς διαφώτισιν διὰ τοῦ τύπου τοῦ κοινοῦ ἐπὶ τῶν μέτρων αὐτῶν. Τότε, ἀντὶ νὰ στραφῇ πρὸς οἱανδήποτε ἐφημερίδα φιλικὴν ἢ οὔ ἢ οἱονδήποτε δεσμὸν ἔχουσαν μετ’ αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις διέθεσε τὸ ποσὸν δραχμῶν 22.170.000 διὰ τῆς κοινοπραξίας, ἵνα γίνῃ κατανομή κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον. Ἡ δευτέρα ἦτο τὸ φορολογικόν. Αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν ἐφημερίδων, ὡς γνωστόν, ἐφορολογοῦντο ἀνέκαθεν ὅπως ὅλαι αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Κατὰ τὸ ἀπὸ 1950 ἕως τὸ 1953 διάστημα, ἐφορολογοῦντο βάσει τῆς κυκλοφορίας των. Μετὰ τὸ 1953, ὑπήχθησαν πάλιν εἰς τὰ ἰσχύοντα περὶ φορολογίας τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὸ 1955 ὑπήχθησαν εἰς τὸν ἑνιαῖον φόρον, δηλαδή, εἰς φόρον τοῦ εἰσοδήματος ὡς ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1957 ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας διὰ νὰ ἄρῃ πᾶσαν ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ οἱαδήποτε ἔμμεσος πίεσις ἐναντίον τῶν ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων ἢ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχύῃ διάφορον κριτήριον ἐφημερίδων ἢ τῆς συμπολιτεύσεως εἰς βάρος τῶν ἐφημερίδων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐθέσπισε διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3787 τῆς 12 Ὀκτωβρίου 1957 νέον τρόπον φορολογίας ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν λειτουργοῦντα αὐτομάτως, βάσει κλίμακος ὁποία ἄφινε ἀφορολογήτους τὰς μέχρι 15.000 φύλλων κυκλοφορίας ἐφημερίδας, ἕτερον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον καταμαρτυρεῖ περὶ τῶν πραγματικῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ τύπου. Τώρα, ὅταν ἔγινεν ἡ πρώτη Κυβέρνησις τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955 ὑπῆρχεν ἤδη τὸ μέγα θέμα τῶν ὀφειλῶν τοῦ τύπου. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἐπηρεάσῃ τὸν τύπον, δὲν εἶχε παρὰ διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν εἴσπραξιν κάθε ληξιπροθέσμου ὀφειλῆς, ἵνα οὕτω ἐδημιουργοῦντο προϋποθέσεις ἐμμέσου ἐπηρεασμοῦ.

§294Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ κλείσῃ τὰς ἰδικάς της ἐφημερίδας;

§295Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὀφείλουν μόνον αἱ ἰδικαί μας.

§296Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὰ 9)10.

§297Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τί νὰ κάμωμεν. Ἐφ’ ὅσον ὁ λαὸς ποὺ μᾶς ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ τὴν πλειοψηφίαν, ἔτσι καὶ φίλιαι εἶναι αἱ περισσότεραι ἐφημερίδες. Δὲν ἠμπορεῖτε δι’ οἱασδήποτε μεθόδου νὰ ἀνατρέψητε πραγματικὰς καταστάσεις.

§298Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ τὰ ἐπιχειρήματά σας τὸ ἀναφέρω, ὄχι διὰ τὰς σκέψεις τοῦ λαοῦ.

§299Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἕτερον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καταμαρτυρεῖ τὸ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ἐχρησιμοποίησεν ἢ ὄχι τὸν τύπον μὲ τὸ στοιχεῖον τῆς ἀντικειμενικότητος, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ὁ πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐχρησιμοποίησεν ἀποκόμματα φιλικῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι κατακρίνουν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις τοὐλάχιστον τῶν θεμάτων αὐτῶν τοῦ τύπου. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξητε, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν ὑποδουλώσει τὸν τύπον, ὅταν καὶ φιλικαὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐφημερίδες κατακρίνουν ἐνεργείας αὐτῆς καὶ ὅταν ὁ ὑποτιθεμένως ὑφ’ ἡμῶν ὑποδουλωθεὶς τύπος ἀσκῇ ἐλευθέρως τὴν εἰς βάρος ἐνίων ἐνεργειῶν μας κριτικήν του; Αὐτὰ τὰ τέσσαρα περιστατικὰ εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἡ καλυτέρα ἀπάντησις εἰς τὴν ἅλυσιν τῶν κατηγοριῶν, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸ ὀλίγης ὥρας. Ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας, συνέχισε τὸ κατηγορητήριόν του ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγκαταλείψας τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πράγματι συνθέτουν τὴν οὐσίαν τοῦ προβλήματος περὶ τύπου, εἰσῆλθεν εἰς τὸν τομέα ἥσσονος σημασίας τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τὸ κονδύλιον τοῦ 1958 εἶναι 705.000. Αἱ ἐφημερίδες εἶναι 1019. Κάμετε ἕνα ὑπολογισμόν, διὰ νὰ ἴδητε, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ σοβαρότης εἰς τοιοῦτον χειρισμόν, ἑνὸς τόσον μεγάλου θέματος. Νὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἡ Α ἐφημερὶς ἔλαβε 400 δραχμὰς ἢ ἐὰν ἡ Β 800 δραχμὰς ἢ ἐὰν ἡ Γ δραχμὰς 1.200. Καὶ ὅπως μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία, εἰς κἄποιαν διακοπήν, νὰ εἴπω, θεωρῶ τὸ γεγονὸς τῆς ἐκ παραδρομῆς μου μὴ καταθέσεως τοῦ πίνακος τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου ὡς εὐτυχές, καθ’ ὅσον μὲ τὴν χρησιμοποίησιν ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου τοῦ πίνακος τῶν 400 περίπου ἐφημερίδων, ποὺ ἔτυχον συνδρομῆς τὸ 1958, ὅσοι θὰ παρέμενον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐξερχόμενοι θὰ ἀντιμετώπιζαν τὰς ἀκτῖνας τοῦ ἡλίου. Πέραν τούτου, ποῖα εἶναι τὰ θέματα τὰ σοβαρά, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς κατηγόρησαν; Ἐπὶ παρατηρήσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μητσοτάκη, εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Τσάτσος καὶ ἐγώ, ἐδώσαμεν τὴν ἀπάντησιν. Παρεδέχθημεν, ὅτι ὑπάρχει εἰς συγκεκριμένην περίπτωσιν πλασματικὴ ὀφειλή. Εἶναι ἔτσι, κύριε συνάδελφε, ἢ ὄχι; Καὶ ποῖον τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον διεπράχθη, οὕτως ὥστε νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι σκοπίμως δίδει εἰς τὴν Βουλὴν ψευδῆ στοιχεῖα, ὅτι σκοπίμως ἀποκρύπτει ἕτερα καὶ τοῦτο οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, διὰ νὰ δυνηθῇ, διαστρέφουσα τὰ πραγματικὰ περιστατικά, νὰ παρασύρῃ τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς δημιουργίαν ἐσφαλμένης γνώμης. Ἀπόδειξις, ὅτι πρόκειται περὶ μὴ ἠθελημένης ἐκ μέρους μας καὶ ἀνωδύνου παραδρομῆς εἶναι, ὅτι εἰς τὸ σχετικὸν δελτίον τοῦ λογαριασμοῦ τῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον καὶ καταθέτω, ἀναγράφεται σαφῶς ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἡ προέλευσις τῆς ὀφειλῆς.

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ὀφειλαὶ τῆς ἀνωτέρω ἐφημερίδος πρὸς Τραπέζας κατὰ τὴν 30.11.1958.

Ἐκ τοῦ πίνακος ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα, ἠμπορεῖτε νὰ συναγάγητε τὰ συμπεράσματά σας. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὡς κεφάλαιον κινήσεως, εἶναι γραμμάτια προεξοφλήσεως διαφημίσεων. Ἐπειδὴ δὲν διεμαρτυρήθην ἐναντίον τῶν ἐκτοξευθεισῶν ὑπ’ αὐτοῦ κατηγοριῶν, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ μᾶς ἐχαρακτήρισε κατὰ τρόπον βαρύτατον, εἰπών, ὅτι σκοπίμως ἐδώσαμεν εἰς τὴν Βουλὴν ψευδῆ στοιχεῖα. Εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον εἶχον βάσιν αἱ ἐκτοξευθεῖσαι κατηγορίαι. Ἐάν, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, παρὰ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω, τὸ ἔκαμον, διότι ᾐσθάνθην τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσω ἄμεσον ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐβοίας, κ. συναδέλφου. Σκοπός μου εἶναι, ὅπως εἶπον καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου νὰ λάβῃ τὰς φυσιολογικὰς αὐτοῦ διαστάσεις. Καὶ μόνον τότε θὰ ἦτο δυνατὸν πραγματικῶς, νὰ τὸ διεξέλθωμεν μετὰ σοβαρότητος καὶ προσοχῆς καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ἀφοῦ σχηματίσει ἀρτίαν γνώμην, νὰ λάβῃ πλέον τὴν ἀποφασιστικὴν ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος θέσιν καὶ νὰ καταλογίσῃ, ἐὰν καὶ ὅπου ὑπάρχουν εὐθῦναι, λόγῳ πράξεων ἢ παραλείψεων. Ἀντ’ αὐτοῦ, σήμερον ἀντιμετωπίσαμεν διάφορον τόνον καὶ διάφορον τρόπον χειρισμοῦ τοῦ θέματος. Προσεδόθη ὀξύτης καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις περίπου ἀνάλογος. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἠθέλησε νὰ δώσῃ καταπληκτικὰς διαστάσεις «σκανδάλου». Ἠθέλησε νὰ ἐπιρρίψῃ τὰ πάντα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μας. Καὶ ἠθέλησεν ἀκόμη τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§300Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ.

§301Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐκφράζω τὴν λύπην μου, ἂν δὲν ἀντελήφθην καλῶς. Ἀναγνωρίζω τὸ λάθος μου. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω εἰς μίαν ἀρχήν, ὅτι ἡ ἀναγνώρισις σφάλματος ἢ πλάνης εἶναι ἀρετή.

§302Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὡμίλησα, κ. Ὑπουργέ, ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ συγκεκριμένως καθώρισα, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ σύστασις μιᾶς ὀλιγομελοῦς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μιᾶς ἄλλης ἐκ τριῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν διὰ τὴν ἔρευναν τῶν μυστικῶν κονδυλίων Τύπου, σᾶς δηλῶ, ὅτι δὲν ἐζήτησα τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς.

§303Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ συνεχίζων, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ τώρα εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. συνάδελφος, πρὸς τὸν ὁποῖον τρέφω αἰσθήματα ἐκτιμήσεως— ἀσχέτως ἂν ἐκ τῆς διαφόρου θέσεως ποὺ ἱστάμεθα καὶ ἀντιθέτων ὑποστηριζομένων ἀπόψεων, δημιουργεῖται ὀξύτης— εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι μοῦ ἔκαμε καὶ βαθεῖαν ἐντύπωσιν, ὅταν τὸν ἀντελήφθην ἐγκαταλείποντα τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, νὰ ἀκροβατῇ μεταξὺ τῶν πρακτικῶν διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἂν ὁ Ὑφυπουργὸς κατέχῃ τὸ θέμα ἢ ὄχι καὶ αὐτὸ πάλιν ἀποκλειστικῶς πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, οὕτως ὥστε νὰ ἐμφανισθῇ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τοιοῦτον τρόπον χειριζομένη τὸ θέμα, ὥστε ὁ μὲν Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, νὰ δίδῃ διαφόρους ἀριθμούς, ὁ δὲ Ὑφυπουργὸς νὰ μὴ γνωρίζῃ τί λέγει περίπου εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τῆς παρελθ. Παρασκευῆς. Ἐλέχθησαν ἐπίσης πολλὰ περὶ τοῦ τρόπου δημοσιεύσεως εἰς τὸν Τύπον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μήπως διὰ πρώτην φορὰν πληροφορούμεθα, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἢ μᾶλλον διὰ τὴν καταχώρησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπάρχει ἀμοιβή; Μήπως διὰ πρώτην φορὰν πληροφορούμεθα τί συνωστισμὸς δημιουργεῖται καθ’ ἕκαστον ἔτος ὑπὸ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἐπιμόνως καὶ παρακλητικῶς νὰ τοὺς δοθῇ ἐντολὴ δημοσιεύσεως, διὰ νὰ λάβουν τὴν μικρὰν ἀμοιβὴν δημοσιεύσεως; Πλεῖστοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἄνευ ἐντολῆς δημοσιεύουν τὸν προϋπολογισμόν, ἵνα ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ αὐτοὶ παρακλητικῶς ἢ διὰ διαφόρων μεθόδων καὶ μέσων ἐπιτύχουν ἀμοιβὴν διὰ τὸν δημοσιευθέντα ἄνευ ἐντολῆς προϋπολογισμόν. Ἢ μήπως πρώτην φορὰν πληροφορούμεθα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ καλύψῃ τὸ σύνολον τῶν ἐκδιδομένων ἐφημερίδων εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστὸν καὶ ἐκεῖ μᾶς δημιουργεῖται ἡ ἔκπληξις λόγῳ τοῦ χειρισμοῦ του ἐκ μέρους τοῦ κ. Στεφανίδη καὶ ἡ εὔλογος ἐκ τοῦ χειρισμοῦ ἀντίδρασις εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀπορρήτων δαπανῶν. Ὑπάρχει σαφὴς θέσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶναι θέσις εὐθυγραμμιζομένη καὶ πρὸς τὴν δεοντολογίαν τοῦ θέματος. Ἢ ὑπάρχουν ἀπόρρητοι δαπάναι ἢ δὲν ὑπάρχουν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν θὰ δεχθῶμεν ποτὲ οἱανδήποτε συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἰς τὴν μικρὰν αὐτὴν προσπάθειαν ἀνακεφαλαιώσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Τύπου προσεπάθησα, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, νὰ θίξω τὰ πλέον βασικὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἰδικήν μας θέσιν, θέσιν ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἡμεῖς παρ’ ὅλον, ὅτι ἐκληρονομήσαμεν θέμα δημιουργηθὲν ἐπὶ τῶν προκατόχων ἡμῶν, παρ’ ὅλον ὅτι κατεβάλαμεν προσπαθείας νὰ δώσωμεν λύσιν ὡς λ.χ. διὰ τῆς συστάσεως τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Τύπου καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι ἀπὸ ἡμᾶς ζητεῖται ἡ λύσις καὶ ὅτι ἀπὸ ἡμᾶς θὰ δοθῇ, ἐπικρινόμεθα ὡς οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι ἐπὶ προβλήματος ὅπερ ἐδημιουργήθη ἐπὶ περιόδων ἄλλων κυβερνήσεων. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ἁπλῶς ἀναγκασθέντες νὰ χειρισθῶμεν τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, ἐπαναλαμβάνω, πρὸ ἡμῶν, ἐν τῇ διαδρομῇ τοῦ χρόνου ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ἤλθομεν εἰς τὴν ἐξουσίαν μέχρι σήμερον δὲν ἦτο δυνατὸν παραλλήλως πρὸς τὴν καταβληθεῖσαν προσπάθειαν πρὸς ρύθμισιν τούτου νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐδικαιοῦντο ἐκ τῶν θεσπισθέντων κανόνων πιστοδοτήσεως. Νὰ ἀρνηθῶμεν, λέγω, εἰς αὐτοὺς νὰ λάβουν τὰ ὅσα οἱ θεσπισθέντες κανόνες καθορίζουν. Ὑπάρχουν ἐνδεχομένως, μία ἢ δύο παραβάσεις. Πρῶτοι ἡμεῖς, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Προεδρίας καὶ ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνεγνωρίσαμεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ παραβάσεις τινὲς αἱ ὁποῖαι δὲν ἐγένοντο ἐν γνώσει μας καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς καλῆς πίστεως συζητητής, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ συμφωνῇ μαζί μας. Ὑπῆρχε λόγος, κρυφίως ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιοῦσα οἱοδήποτε πιστωτικὸν ἵδρυμα ἢ Ἐμπορικὴν Τράπεζαν καὶ ἐκτιθεμένη κατὰ τοιοῦτον τρόπον πρὸς αὐτὰς νὰ ἐπιδιώκῃ πιστοδότησιν ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομ., ἐνῷ θὰ ἦτο λίαν εὐχερὲς νὰ τροποποιήσῃ τὸν ὑφιστάμενον κανόνα, εἰς τρόπον, ὥστε νομοτύπως νὰ γίνῃ ἡ πιστοδότησις καὶ οὐδεμία ἐπίκρισις νὰ θεμελιοῦται. Δι’ αὐτό, μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ἐγκατέλειψε τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ ἐπεδόθη εἰς ἄσχετον κριτικὴν τοῦ κυρίου θέματος, βασισθεὶς ἐπὶ δευτερευόντων καὶ τριτευόντων στοιχείων τῆς ὅλης ὑποθέσεως, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε τὴν κοινὴν γνώμην νὰ ἐνδιαφέρουν, οὔτε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος, εἰς τὸ τέλος τῆς πολυώρου ἀγορεύσεώς του ἐγκαταλείψας τὸ θέμα τοῦ Τύπου ὅπερ συνιστᾷ τὸ ἀντικείμενον τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων μετεπήδησε εἰς πολιτικὸν θέμα καὶ ἀπέσπασε καὶ χειροκροτήματα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς.

§304ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὅλων τῶν πτερύγων.

§305Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς.

§306Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν χρειάζεται αὐτὸ νὰ εἰπωθῇ.

§307Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνω ἐγώ, ὄχι σεῖς. Ὁ κ. συνάδελφος μετεβλήθη εἰς συνήγορον τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος τῆς Βουλῆς καὶ τὴν συνηγορίαν του ἐστήριξεν ἐπὶ ὡρισμένων ἐπιχειρημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν. Ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. συναδέλφου ἀποτελεῖ προάγγελον τῆς δημιουργίας τοῦ συγχρόνου λαϊκοῦ μετώπου τὸ ὁποῖον τὸ πρῶτον προεβλήθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῆς ΕΔΑ, ἡ ὁποία πρὸ ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν «Αὐγὴν» καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι τι ἄλλο παρὰ οὐσίᾳ πιστὴ ἀντιγραφὴ τῶν ὅσων ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν Ἑλληνόφωνον ἐφημερίδα «ὁ Ἀγωνιστὴς» ἐκδιδομένην πέραν τοῦ παραπετάσματος καὶ κυκλοφοροῦσαν ἡμέρας τινὰς πρὸ τῆς λήψεως τῆς μνημονευομένης ἀποφάσεως. Ἔχομεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡμεῖς πεῖραν ὅλων τῶν ὅσων διεδραματίσθησαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὴν τελευταίαν 20ετίαν. Γνωρίζομεν τὰς μεθόδους, γνωρίζομεν τὰ τεχνάσματα, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἔχει φόρμουλες, ἀκολουθεῖ δὲ πάντα τὴν γνώριμον ὁδόν, ἡ ὁποία εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον, ἐκ πείρας, εἶναι γνωστή.

§308Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μετατοπίζετε τὸ θέμα.

§309Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν διεμαρτυρήθητε, φίλε κ. Παπαδημητρίου, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, μετετόπισε καὶ αὐτὸς πρῶτος τὸ θέμα. Ἡ πεῖρα μᾶς ἐπιτρέπει, δυστυχῶς νὰ προβλέπωμεν τὴν ἐξέλιξιν ὡρισμένων πραγμάτων, ὅταν μάλιστα ὑπάρχουν τοιαῦται ἐνδείξεις. Καὶ ἐπειδή, τελευταίως, ἐντατικῶς γίνεται χρῆσις κατὰ κόρον ὁρολογίας μὴ ἀνταποκρινομένης πρὸς τὰ πράγματα, ἐπειδή γίνεται συνεχῶς χρῆσις τοῦ ὅρου Δημοκρατία, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, νὰ πληροφορήσω τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι μία. Ἐγεννήθη πρὸ 2.500 ἐτῶν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ εὗρε τὴν ἀποθέωσίν της.

§310Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἄγνωστη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ὅμως.

§311Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ δημοκρατία δὲν εἶναι διάφορος καὶ ἀνάλογος τῶν ἐπιδιώξεων ἑκάστης φατρίας. Οὔτε ἑκάστη φατρία εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἰδικήν της Δημοκρατίαν. Καὶ τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς Δημοκρατίας εἶναι γνωστά, ἀναλλοίωτα κατὰ τὴν διαδρομὴν τῶν αἰώνων. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ προσδώσω ὀξύτητα, ἀλλ’ οἱ φορεῖς τῆς Δημοκρατίας εἶναι γνωστοὶ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διεκδικοῦν τὸν τίτλον τοῦ δημοκράτου, πρέπει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληροῦν ὅλας ἐκείνας τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι συνιστοῦν τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν οὐσίαν τῆς Δημοκρατίας.

§312Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δημοκρατία μὲ στρατόπεδα;

§313Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, τὸ γεγονός καὶ μόνον, ὅτι ἡ παράταξις ἡ ἰδική σας κινεῖται ἐλευθέρως εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐλέγχει πᾶσαν πρᾶξιν ἢ ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὴν γνωστὴν μεθοδικότητα, ἡ ὁποία σᾶς διακρίνει, τὴν γνωστὴν δραστηριότητα καὶ τὸ ὀργανωτικόν σας πνεῦμα, κατεργάζεσθε τὴν κατάλυσιν τῆς Δημοκρατίας, αὐτὸ καὶ μόνον καταμαρτυρεῖ, ὅτι καὶ σήμερον ἡ Δημοκρατία εὑρίσκεται εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος τῆς ἀποθεώσεως, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τότε ποὺ ἐγεννήθη καὶ ἀνεπτύχθη εἰς τὸν τόπον αὐτόν.

§314Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ αὐτά;

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§316Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§317Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν τελειώσω.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ.

§319Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ ρήτωρ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κατασυκοφαντῇ οἱαδήποτε παράταξιν ἢ βουλευτήν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀνακαλεῖται εἰς τὴν τάξιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, λαμβάνετε αὐθαιρέτως τὸν λόγον. Λυποῦμαι πάρα πολύ.

§321Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ ἀμυνθῶμεν κατὰ μιᾶς αὐθαιρεσίας. (Κωδωνοκρουσίαι).

§322Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶπον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, πῶς εἰς γενικὰς γραμμὰς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ ἀντικείμενον τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων, τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ἤδη εἰς τρίτην συνεδρίασιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Μετὰ θάρρους ἡ Κυβέρνησις παρέσχεν ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὑπεστήριξεν, ἐπίσης, εὐθέως τὰς ἀπόψεις της, ἐξιστόρησεν ὁλόκληρον τὴν διαδρομὴν τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ἔκρυψε καμμίαν πτυχὴν του. Τώρα, μὲ τὸν ἐγκαινιασθέντα ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου, τρόπον χειρισμοῦ τοῦ θέματος, θὰ ἀναζητήσωμεν, εἶμαι βέβαιος, μήπως τυχὸν ἔχομεν καὶ διαφορὰς τινὰς εἰς τὰς δραχμὰς ἢ τὰ λεπτὰ τῶν λογαριασμῶν. Ἡμεῖς, κατὰ τελείως διάφορον τρόπον ἀντιλαμβανόμενοι τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα, ἐνεφανίσθημεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς ἐπερωτῶντας ἀξιοτίμους συναδέλφους, ἵνα ἐκ τῆς συζητήσεως σχηματισθῇ ἡ πρέπουσα γνώμη καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνακοινώσω ἐπισήμως πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἐντὸς βραχυτάτου χρόνου καὶ ὑπὸ προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἐξέθεσα, ἡ Κυβέρνησις θὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων, ποὺ κατ’ αὐτήν, κατὰ τρόπον λίαν ἱκανοποιητικόν, θὰ θέσουν τέρμα εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ Τύπου. Τοῦτο, οὐδόλως φαίνεται, ἱκανοποίησε τοὐλάχιστον, τὸν πρὸ ἐμοῦ ἀγορεύσαντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε πεισμόνως νὰ στηριχθῇ ἐπὶ ὅλων ἐκείνων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα, ὅπως διὰ πολλοστὴν φορὰν ἠναγκάσθην ἤδη νὰ ὑπογραμμίσω, εἶναι οὐσίᾳ ξένα πρὸς τὸ πρόβλημα τοῦ Τύπου. Καὶ σήμερον καὶ πάλιν κατὰ τὸν ἴδιον κατηγορηματικὸν τρόπον, πληροφορῶ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν, καλέσει ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας των, θὰ σπεύσῃ νὰ δώσῃ λύσιν, ἡ ὁποία καθ’ ἡμᾶς θὰ στηρίζεται ἐπὶ στοιχείων ἀδιαβλήτων, θὰ στηρίζεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὰ οἰκονομικὰ φαινόμενα εἰς μίαν ὑγιᾶ οἰκονομίαν.

§323ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .... (Δὲν ἠκούσθη).

§324Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἔχετε σπουδάσει οἰκονομικά, κ. συνάδελφε, καὶ ἐκ τῶν σπουδῶν σας καταλήγετε εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα; Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ Βήματος, ἔδωκε ἀπάντησιν. Καὶ οὕτω θὰ δοθῇ δι’ ἄλλην μίαν φορὰν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ δυνατότης νὰ κρίνῃ πῶς ἀσκεῖται ἡ ἀντιπολίτευσις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ πῶς, ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις, μὲ ποῖον ἐποικοδομητικὸν τρόπον ἀντιμετωπίζει τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται πρὸς λύσιν. Καὶ ὅπως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν νὰ εἴπω, ἂς εἶναι βέβαιοι, οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτήσαντες συνάδελφοι καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι καὶ ἐκ τῶν συζητήσεων ποὺ διεξάγονται καὶ θὰ διεξαχθοῦν μέχρι τῆς λήξεως τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων εἰς τὴν Βουλήν, πάντως ἡ ἀντιπολίτευσις, ἀπὸ πλευρᾶς ἐντυπώσεων εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, δὲν θὰ εἶναι κερδισμένη. (Χειροκροτήματα).

§325ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§326ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.1 π.μ.)