1959.02.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ εὑρεθῇ ἓν ἄλλο σύστημα διανομῆς τῶν πρακτικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακαλοῦμεν ὅλους τοὺς Κλητῆρας διὰ νὰ εὐδοκήσῃ κἄποιος νὰ μᾶς δώσῃ πρακτικά. Περὶ αὐτοῦ, πρόκειται. Ἐὰν ἦτο δυνατόν, ἂς τυπώνῃ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον κἄπως περισσότερα ἀντίτυπα, ἔστω καὶ ἂν πηγαίνουν μερικὰ χαμένα.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν.

§5Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς διανομῆς. Παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ἰσχῦον μέχρι σήμερον καθεστώς.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος.

§7Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶμαι ἐδῶ ἀπὸ ἐνωρὶς καὶ παρεκάλεσα διαδοχικῶς ὅλους τοὺς Κλητῆρας καὶ τὸν Προϊστάμενόν των, διὰ νὰ εὐδοκήσῃ κἄποιος νὰ μοῦ δώσῃ πρακτικά.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν αἴθουσάν σας, ὑπάρχουν τὰ πρακτικά.

§9Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διὰ τοὺς ἀνεξαρτήτους βουλευτάς, τοὺς μὴ ἀνήκοντας εἰς κόμματα, θὰ πρέπει εἷς τῶν Κλητήρων τῆς Βουλῆς νὰ τοὺς δίδῃ τὰ πρακτικὰ κατὰ τὴν ὥραν τῆς συνεδριάσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀταξία, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε συνάδελφε.

§11Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐγώ, δὲν στεγάζομαι εἰς καμμίαν αἴθουσαν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει αἴθουσα ἀνεξαρτήτων.

§13Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὑπάρχει;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, κύριε βουλευτά.

§15Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν μερικοὶ ἀνεξάρτητοι βουλευταί, θὰ ἀλλάξωμεν τὴν διάταξιν τῶν αἰθουσῶν καὶ Γραφείων τῆς Βουλῆς; Τὰ πρακτικὰ παραδίδονται εἰς τὰς αἰθούσας τῶν κομμάτων, ὅπου οἱ βουλευταὶ προσέρχονται καὶ δύνανται νὰ λάβουν γνῶσιν ἐν ἠρεμίᾳ. Αὐτὸ εἶναι τὸ τακτικὸν ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῶν καὶ ἐπιτελέσεως καθήκοντος καὶ ὄχι νὰ περιφέρωνται οἱ Κλητῆρες νὰ τὰ διανέμουν, νὰ τὰ διαβάζουν οἱ βουλευταὶ καί, συγχρόνως, νὰ ἔχουν τὸν νοῦν των ἀλλοῦ.

§17Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐγίναμε Κλητῆρες τῶν Κλητήρων, διὰ νὰ παίρνωμε πρακτικά.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν αἴθουσάν σας εἶναι τὰ πρακτικά. Ἐὰν ὁ Κλητήρ σας δὲν εἶναι ἐν τάξει, θὰ τιμωρηθῇ, διότι δὲν εἶναι εἰς τὴν αἴθουσαν τὰ πρακτικά.

§19Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καλά, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν αἰθούσας. Δι’ ἐκείνους, ὅμως, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνεξάρτητοι;

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἴθουσα ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν, ὑπάρχει.

§21Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει. Κύριε βουλευτά, δὲν δύνασθε νὰ διαψεύδετε τὸν Πρόεδρον.

§23Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Μπορῶ, ὅταν δὲν λέγετε τὴν πραγματικότητα. Ἐπειδὴ τὸ λέτε σεῖς, εἶναι σωστό; Εἶσθε δηλαδὴ ὁ Πάπας;

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα; Εἶναι ἀσέβεια. Κύριε Λεονάρδε, δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Οὔτε ἀσύδοτος εἶσθε. Δὲν μπορεῖτε....

§25Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Παρακαλῶ νὰ προσέχετε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑβρίζετε, ἐπειδὴ κατέχετε τοιαύτην θέσιν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς ὡμιλήσατε ἀσεβῶς πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος. Ἐγώ, δὲν ὑβρίζω.

§27Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ ὁ Πρόεδρος πρέπει νὰ σέβεται τοὺς βουλευτάς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει ἀντίρρησις; Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν διὰ νὰ γίνῃ ἔλεγχος, διατὶ δὲν ἀπεστάλησαν εἰς τὰς αἰθούσας τὰ πρακτικά. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§29Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Γ. Κατσαφᾶδος καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τεχνικοῦ κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων... Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπίστης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τεχνικοῦ κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας καὶ Π. Κλῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τεχνικοῦ κλάδου Β.Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τεχνικοῦ κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρατζένης καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Αὐγερινὸς καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας, Σ. Μαυρουκάκης, Θ. Δοδόπουλος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Κ. Κορόζος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.

Δ. 3562)1956».

Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαδᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Γαλενιανὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κακαγιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Π. Κάβδας καὶ Θ. Δούκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σπεντζάρης, Χ. Τσορλίνης καὶ Θ. Δοδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάρμπας καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ 2) «περὶ ἀντικατάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπαδημητρίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοντογιάννης, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βενέτης, Ι. Λαυρεντίδης, Θ. Δούκας, Ν. Ἀθανασίου καὶ Δ. Γρίβας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς μελετωμένης ἀπολύσεώς των καὶ ἀνάθεσιν τῶν εἰσπράξεων εἰς τοὺς Δημοσίους ἐπιμελητὰς εἰσπράξεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης, Ι. Σιαφλέκης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου Συντονισμοῦ καὶ γνωματεύσεως, αἰτοῦντος παραπομπὴν εἰς Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην τοῦ Γερμανοῦ Ἐγκληματίου Πολέμου Μὰξ Μέρτεν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 324637)26.1.1959 ἀποφάσεως, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου ἐκ δραχμῶν 8.000.000 εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἡρακλείου Κρήτης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Α. Τσιάντος, Ε. Σκούρας καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσι τὸν διορισμὸν Νομάρχου εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Α. Τσιάντος καὶ Ε. Σκούρας, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσι τὴν διαπλάτυνσιν τῆς ἐν Βόλῳ Σιδηροδρομικῆς Γραμμῆς μέχρι Λεχωνίων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὀργανώσεων Μεσολογγίου, αἰτουσῶν ἀνέγερσιν καπναποθήκης ἐν Μεσολογγίῳ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κατσίμπας, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Μ. Κανιάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἰτέας, αἰτούντων τροποποίησιν τοῦ σχεδίου κατασκευῆς κρηπιδώματος εἰς τὴν παραλίαν τῆς πόλεώς των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαδόπουλος καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσιν, ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ διάθεσις τοῦ ἐκ δραχμῶν 1.650.000 ὑπολοίπου τῆς προγραμματισθείσης καὶ ἐγκριθείσης πιστώσεως πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Ρέμβης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάντος, Ε. Σκούρας καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Βόλου, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν παρὰ τοῦ Κράτους τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἁλιέων κατοίκων νήσου Ἀμμουλιανῆς αἰτούντων τὴν ἀπαγόρευσιν ἁλιείας ὑπὸ ἀνεμοτρατῶν ἐν τῷ Σιγγιτικῷ Κόλπῳ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰατρῶν μελῶν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης, αἰτούντων ἀναγνώρισιν προϋπηρεσίας εἰς Δημοτικὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα μὴ ὑπαχθέντα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2592)53. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολυτέκνων, αἰτούντων ἀπεριόριστον ἀριθμὸν ταξιδευόντων εἰς ἕκαστον δρομολόγιον τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ 47ου Κ.Τ.Ε.Λ., αἰτοῦντος ἐπαρκῆ πίστωσιν διὰ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀρδανίου μέχρι Καστανεῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Ἁγίου Ἐλευθερίου Ναθαναὴλ Ἀχαρνῶν, αἰτοῦντος τὴν κατασκευὴν Σταθμοῦ τοῦ Ἠλεκτρικοῦ Σιδηροδρόμου μεταξὺ τῶν ὁδῶν Ἰακωβίδου καὶ Σαρανταπόρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Εʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν παραχώρησιν τοῦ Κτιρίου τῆς Γερμανικῆς Σχολῆς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Τερζῆ, Φιλολόγου καθηγητοῦ, αἰτοῦντος τὴν ἀναγνώρισιν προϋπηρεσίας τῶν Καθηγητῶν τῶν ὑπηρετησάντων εἰς ἄλλας Δημοσίας ὑπηρεσίας πρὸ τῆς εἰσόδου των εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐπισιτιστῶν Νομοῦ Καβάλας «ὁ Ἅγιος Παντελεήμων», αἰτοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τοῦ 8ώρου τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεώς των κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9382) 1958 ἡμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ, ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 577 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν Κοινοτήτων Μελιγαλᾶ, Διαβολιτσίου, Κάτω Μελπείας, Βαλύρας καὶ Δήμου Ἀνδρούσης τῆς ἐπαρχίας Μεσσήνης, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Ὡς εἶναι ὅμως εὐνόητον, ἡ ταὐτόχρονος ἠλεκτροδότησις ὁλοκλήρου τῆς Χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἕνεκα οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν λόγων κοὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην αὕτη θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν, ὁ δὲ ἀκριβὴς χρόνος πραγματοποιήσεως τῆς ἠλεκτροδοτήσεως, ἑκάστης ἐκ τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Μεσσήνης, θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐξευρισκομένων πιστώσεων κατ’ ἔτος πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀποδοτικότητος αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 12.1.59 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ἀπὸ 8.1.59 ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ ὑπολογισμὸς κατὰ τὰ ⅔ τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, μὴ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ, διὰ τὴν ἀπόκτησιν προσόντων πρὸς λῆψιν ἀποδεικτικοῦ ναυτικῆς ἱκανότητος, ἐθεσπίσθη διὰ τοῦ Ν. 3285)56 ἐπὶ σκοπῷ ὅπως, διὰ τῆς παρὰ τῶν ναυτικῶν προτιμήσεως κατὰ τὰς ναυτολογήσεις τῶν πλοίων ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν ἢ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ ὑποχρεωθῶσιν οἱ Ἕλληνες πλοιοκτῆται ἢ νὰ ὑψώσουν ἐπ’ αὐτῶν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἀσφαλίσωσι τὰ πληρώματά των εἰς τὸ ΝΑΤ ὡς ἔχουν εἰς τοῦτο ὑποχρέωσιν. 2. Συντελουμένων καὶ τῶν λοιπῶν γενικωτέρων μέτρων προσελεύσεως τῶν ὑπὸ ξένας σημαίας πλοίων, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν νηολόγιον, τῶν ληφθέντων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, τὸ μέτρον τοῦτο ἀπέδωσε λίαν ἱκανοποιητικὰ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα πρὸς ἀμφοτέρους τοὺς ἀνωτέρω ἐπιδιωκομένους σκοπούς. Παρὰ ταῦτα, σεβαστὸς εἰσέτι ἀριθμὸς πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας ἀνηκόντων εἰς Ἕλληνας πλοιοκτήτας παραμένει εἰσέτι ἐκτὸς τῶν Ἑλληνικῶν νηολογίων ἢ ἐκτὸς ἀσφαλίσεως τῶν πληρωμάτων εἰς τὸ ΝΑΤ καὶ φρονοῦμεν, ὡς ἐκ τούτου, ὅτι τὸ μέτρον θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ πρὸς ὁλοσχερῆ ἐπίτευξιν τοῦ ἐπιδιωκομένου δευτέρου τοὐλάχιστον σκοποῦ τοῦ τῆς ἀσφαλίσεως, δηλονότι τῶν πληρωμάτων εἰς τὸ ΝΑΤ. 4. Πέραν τούτου ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι κατόπιν τῆς αὐξήσεως τῶν συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ πλοίων, ὁ χρόνος τῆς δοκιμασίας τοῦ μέτρου τούτου παρῆλθεν, ὅτι τοῦτο εὑρίσκεται εἰς τὴν τελευταίαν φάσιν αὐτοῦ καὶ ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς ἡ διατήρησίς του θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν περαιτέρω αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μετὰ τοῦ ΝΑΤ συμβεβλημένων πλοίων, διότι ἔχει ἤδη καταστῆ τοῦτο συνείδησις εἰς τοὺς ναυτικούς μας, οἵτινες ἀποφεύγουν, ὁσάκις τοὺς εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ πλοίων μὴ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ. 5. Φρονοῦμεν, δηλαδή, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπιτυγχάνουν ἀμφότεροι οἱ διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἐπιδιωκόμενοι σκοποὶ καὶ μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν μὴ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ πλοίων ἐπὶ τοσοῦτον ὀλιγώτεροι εἶναι οἱ δι’ αὐτοῦ θιγόμενοι ναυτικοὶ καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησίς του ἔστω καὶ ἂν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας τῆς ἀνεργίας ἀναγκάζεται ἀριθμὸς Ἑλλήνων ναυτικῶν νὰ ὑπηρετῇ ἐπὶ μὴ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ ΝΑΤ πλοίων διότι: α) Τὰ μὴ συμβεβλημένα πλοῖα θὰ εἶναι ὀλίγα καὶ εὐχερέστερον οἱ ναυτικοί μας θὰ δύνανται νὰ τὰ ἀποφεύγουν. β) Θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἀσφαλίσουν τὰ πληρώματά των εἰς τὸ ΝΑΤ καὶ οἱ ἀπομένοντες πλοιοκτῆται. γ) Εὔλογον θὰ εἶναι ὅπως τὰ μὴ συμβεβλημένα μετὰ τοῦ ΝΑΤ πλοῖα τυγχάνουν τῆς μεταχειρίσεως ταύτης καὶ μὴ ἐξομοιωθῶσι πρὸς τὰ ὑψώσαντα τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἢ τὰ συμβληθέντα μετὰ τοῦ ΝΑΤ τῶν ὁποίων οἱ πλοιοκτῆται προθύμως ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν πραγμάτωσιν τῆς μιᾶς τοὐλάχιστον ἐκ τῶν δύο τούτων ἐπιδιώξεων τῆς Πολιτείας. δ) Θὰ ἔχῃ ἀνασταλτικὰ ἀποτελέσματα διὰ τοὺς πλοιοκτήτας ἐκείνους, οἵτινες μετὰ τὴν ἐξομοίωσιν ἀπὸ ἀπόψεως τοιαύτης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν πλοίων, διὰ τῆς ἐνδεχομένης ἄρσεως τοῦ μέτρου, ἤθελον τυχὸν ἀποφασίσει τὴν διακοπὴν τῶν μετὰ τοῦ ΝΑΤ συμβάσεων ἀσφαλίσεως τῶν πληρωμάτων των. 6. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καθ’ ἣν ὅλα τὰ πλοῖα Ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας ἤθελον συνάψει συμβάσεις ἀσφαλίσεως τῶν πληρωμάτων των μετὰ τοῦ ΝΑΤ, φρονοῦμεν καὶ πάλιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ τὸ μέτρον διὰ τὴν ἀνωτέρω παράγρ. 5 (δ) ἀναφερόμενον λόγον ἀφοῦ οὐδεὶς ναυτικὸς θὰ θίγεται δι’ αὐτοῦ καὶ ἐπιπροσθέτως θὰ ἀποτελῇ τοῦτο μίαν ἠθικὴν τρόπον τινὰ κύρωσιν ἀπὸ μέρους τῆς Πολιτείας τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων πλοιοκτητῶν, οἵτινες θὰ διενοοῦντο νὰ ἀποκτήσωσι πλοῖα καὶ νὰ μὴ ἀσφαλίσωσι τὰ πληρώματά των εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἀσφαλιστικὸν Ἵδρυμα τῶν Ἀπομάχων ναυτικῶν μας, γινόμενοι ἐπιλήσμονες τοῦ πρὸς τοὺς κυρίους συνεργάτας των καθήκοντος αὐτῶν. Παρὰ ταῦτα, καὶ ἐπειδὴ τὸ μέτρον ἐμφανίζει καὶ μειονεκτήματα ἐκ τοῦ ὅτι θίγονται συμφέροντα ναυτεργατῶν, τὸ Ὑπουργεῖον σκέπτεται νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ ζήτημα ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν μέτρων ἅτινα γενικῶς λαμβάνει ὑπὲρ τῆς ναυτεργατικῆς τάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ, Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9773)58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη κλπ., περὶ τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχουσι γίνει τὰ δέοντα διὰ τὴν εἰς τὰς ἀμέσως προσεχεῖς ἑβδομάδας καθιέρωσιν καὶ εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ Διεθνοῦς συστήματος μέτρων καὶ σταθμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς αἰτουμένας πληροφορίας περὶ τῶν εἰσπράξεων ἐκ τοῦ τέλους σφραγίσεως μέτρων καὶ σταθμῶν καὶ τῆς διαθέσεως αὐτῶν, γνωρίζομεν ὅτι ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, πρὸς τὸ ὁποῖον καὶ διεβιβάσαμεν ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29.12.58 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6)2. 1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ πλανοδίους πωλητὰς εἰδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπειδὴ παρετηρήθη, ὅτι εἰς πλείστας λαϊκὰς ἀγορὰς τῶν Ἐπαρχιῶν προσέρχονται ἐκ διαφόρων σημείων παντοειδεῖς πωληταὶ (μεταπράται) ἰδίᾳ ὑφασμάτων καὶ ψιλικῶν εἰδῶν, οἵτινες διαφεύγοντες τὴν φορολογίαν καὶ λοιπὰς ὑποχρεώσεις των προσφέρουν πρὸς πώλησιν εἴδη κακῆς συνήθως ποιότητος, ἀπηυθύνθη ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἰδικὴ ἐγκύκλιος πρὸς τοὺς κ.κ. Νομάρχας τοῦ Κράτους, δι’ ἧς ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ αὐτῶν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐδόθησαν αἱ προσήκουσαι ὁδηγίαι διὰ τὴν ρύθμισιν τούτου. Πρὸς τούτοις, ἐδόθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὰς ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις ἑδρευούσας ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας Ἐμπορίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἵνα ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν κατὰ τόπους ἀστυνομικῶν ἀρχῶν ἐλέγχωσι μετὰ πάσης αὐστηρότητος τοὺς πλανοδίους ἐμπόρους πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως οὗτοι μὴ διαφεύγωσι τὸν συστηματικὸν ἀγορανομικὸν ἔλεγχον καὶ ἀποκτοῦν οὕτω πλεονεκτήματα ἔναντι τῶν ὠργανωμένων ἐμπόρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 11.12.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, περὶ ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας προέβη ἤδη εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν τῆς διαφυγῆς τῶν τεθεσπισμένων πόρων τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου. Διὰ τῶν μελετωμένων μέτρων, πιστεύομεν, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου καὶ τῆς παρεχομένης παρὰ τούτου ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν ἡμετέρων ἐνεργειῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐνεκρίθη παρὰ τούτου δάνειον δραχμῶν ἓξ ἑκατομμυρίων (6.000.000) πρὸς τὸ Τ.Α.Α.Μ.Μ. πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν τρεχουσῶν ἀναγκῶν του ἐν ὄψει τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Νέου Ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10249)7866 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβάζοντος ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένου θέματος. Ὡς γνωστόν, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3200)1955 περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, οἱ διάφοροι κατὰ τόπους Νομάρχαι ἀσκοῦν ἀποκλειστικῶς τὰς μεταβιβαζομένας διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω νόμου πρὸς αὐτοὺς ὑπουργικὰς ἁρμοδιότητας μὴ συγχωρουμένης παραλλήλου ἀσκήσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τούτων ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ὑπουργοῦ. Βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω νόμου, ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης προέβη δι’ ἀποφάσεώς του καὶ διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ ἀναφερομένους λόγους εἰς τὴν κήρυξιν ἐκπτώτου τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης καὶ τὸν διορισμὸν προσωρινῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς. Παραλλήλως, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων διαταχθέντων ὑπὸ τοῦ ἰδίου Νομάρχου, διενηργήθη διοικητικὸς καὶ διαχειριστικὸς ἔλεγχος εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἕνωσιν, διαπιστωθεισῶν ἀνωμαλιῶν ἐμπιπτουσῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου καὶ παραπεμφθέντων τῶν ὑπαιτίων ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς. Κατὰ ταῦτα, ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης, ἐνεργῶν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω νόμου περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως ἐνήργησε κατὰ τὴν ἐλευθέραν αὐτοῦ κρίσιν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου μὴ ἀναμιχθέντος εἰς τὰς ἐνεργείας τούτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης Δανιηλίδη, ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ἁρμοδία Ἀστυνομικὴ Ἀρχή, αὕτη ἐγένετο ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργάνων Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ οὐχὶ διὰ τὴν συνδικαλιστικὴν τούτου δρᾶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10084)7687 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 3ης Νοεμβρίου 1958 ἀπεφάσισε τὴν δημιουργίαν Κέντρου Ἐργαζομένου Κοριτσιοῦ εἰς Νίκαιαν, ἤδη δὲ καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλου οἰκήματος πρὸς στέγασιν τοῦ ἐν λόγω Κέντρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἀναφορικῶς μὲ πλημμυροπαθεῖς κωμοπόλεως Ραψάνης. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9834)58 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 651)58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἀναφορικῶς μὲ στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν πλημμυροπαθῶν κατοίκων κωμοπόλεως Ραψάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς ἀνεφέρθησαν ἡμῖν, αἱ ἐκ πλημμυρῶν ἐπελθοῦσαι ζημίαι εἰς τὸν στεγαστικὸν πλοῦτον οἰκισμῶν τινων διετάξαμεν τοὺς οἰκείους Νομ)κοὺς ὅπως τὸ ταχύτερον ὑποβάλωσιν ἡμῖν πίνακας τῶν εἰς οἰκίας ἐπελθουσῶν καταστροφῶν. Διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν διετάχθη καὶ μετέβη ἐπὶ τόπου καὶ Μηχανικὸς τῆς παρ’ ἡμῖν Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας. Βάσει τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 6878)2268)16.10.58 καὶ Δ.Ο.8083)2619)20.11.58 ἐγγράφων μας τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγουσῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τῶν ὡς ἄνω πλημμυροπαθῶν. Εὐθὺς ὡς ἐγκριθῶσιν αἱ αἰτηθεῖσαι πιστώσεις θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Περισσοράτη, Α. Μπριλλάκη, Κ. Κωνσταντάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 306)59 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 758 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ. περὶ ἐφαρμογῆς τῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν περιπτέρων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3880)58 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος, ἁρμοδίου τυγχάνοντος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9381 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη διὰ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Ἄρτης–Τρικάλων συνεπληρώθη. Ἡ πρόοδος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη, Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8581)11.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 439 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ ἐπιβατικὴν συγκοινωνίαν Ἀθηνῶν–Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Οἱ ἐπιβατικοὶ συρμοὶ οἱ ἐξυπηρετοῦντες τὴν ἐπικοινωνίαν Ἀθηνῶν–Χαλκίδος κυκλοφοροῦν χωρὶς ἀξίας λόγου καθυστερήσεις. Ἐπὶ 2189 συρμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκυκλοφόρησαν ἐν ὅλῳ κατὰ τὸ ἔτος 1958, 1723 ἔφθασαν εἰς τὸν προορισμόν των χωρὶς καθυστέρησιν, 301 ἔφθασαν μὲ καθυστέρησιν μέχρι 9 λ. καὶ 165 μὲ καθυστέρησιν μεγαλυτέραν καὶ ὅτι ὁ μέσος ὅρος καθυστερήσεως ὅλων τῶν συρμῶν ἦτο 2,8 λ. Πρέπει δὲ νὰ θεωρῆται τοῦτο λίαν ἱκανοποιητικόν, ἂν ἰδίως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ δυσχέρειαι, αἱ προκαλούμεναι εἰς τὸ τμῆμα Ἀθηνῶν–Οἰνόης ἐκ τῆς πυκνῆς κυκλοφορίας μὲ ἁπλῆν γραμμήν. 2) Ὁ χρόνος διαδρομῆς εἶναι:

Αἱ ἁμαξοστοιχίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν σταθμεύουν εἰς ἐνδιαμέσους σταθμοὺς (ὡς αἱ 101 καὶ 114) ἐκτελοῦν τὴν διαδρομὴν εἰς 1 ὥρ. 54 λ. καὶ 2 ὥρ., αἱ ἄλλαι ὅμως ἁμαξοστοιχίαι αἱ ὁποῖαι σταθμεύουν καὶ εἰς ἐνδιαμέσους σταθμούς, ἐκτελοῦν κατ’ ἀνάγκην τὴν διαδρομὴν εἰς χρόνον ὀλίγον μεγαλύτερον. Δὲν εἶναι δὲ ἐπιτρεπτὸν νὰ κυκλοφοροῦν ὅλαι αἱ ἁμαξοστοιχίαι χωρὶς στάθμευσιν εἰς τοὺς ἐνδιαμέσους μικροὺς σταθμούς. 3. Τὰ ἐπιβατικὰ ὀχήματα τῶν ΣΕΚ ἔχουν βεβαίως τὰς γνωστὰς ἐλλείψεις, διότι δὲν ἔγινεν ἀνανέωσις αὐτῶν. Τὰ ὑπάρχοντα ὅμως κυκλοφοροῦν εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καθαριότητος. 4) Εἰς τὴν ἔλλειψιν τροχαίου ὑλικοῦ ὀφείλεται, ὅτι δὲν τίθενται εἰς κυκλοφορίαν ἐκδρομικοὶ συρμοί. 5) Συνωστισμὸς δὲν παρατηρεῖται ἐκτὸς μεμονωμένων περιπτώσεων, ἀναποφεύκτων εἰς οἱανδήποτε σιδ)δρομικὴν ἐκμετάλλευσιν, ὅπου ἀποτόμως ἐμφανίζονται πολλοὶ ἐπιβάται τοὺς ὁποίους δὲν ἠδύνατο νὰ προβλέψῃ ἡ ὑπηρεσία. Εἰς ἐπίρρωσιν τούτου ἐπισυνάπτεται ὁ πίναξ ἀριθ. 1 παρέχων εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τὸν μέσον βαθμὸν χρησιμοποιήσεως τῶν συρμῶν τῶν ἐξυπηρετούντων τὴν ἐπικοινωνίαν Ἀθηνῶν–Χαλκίδος διὰ τὸ ἔτος 1958. 6) Ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου Ἀθηνῶν–Χαλκίδος ὄχι μόνον δὲν εἶναι μεγάλη, ἀλλὰ τοὐναντίον εἶναι ἰδιαιτέρως ἠλαττωμένη. Εἰς ἐπίρρωσιν τούτου ἐπισυνάπτεται ὁ πίναξ ἀριθ. 2, ἀπὸ τὸν ὁποῖον φαίνεται ὅτι παρέχεται ἔκπτωσις σημαντική. 7) Ἀπὸ 24.11.58 τὸ ἓν δρομολόγιον Ἀθηνῶν–Χαλκίδος μετ’ ἐπανόδου γίνεται μὲ αὐτοκινητάμαξαν (ὠτομοτρὶς) ἀπὸ δὲ 31.5.59 (μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων δρομολογίων) θὰ γίνωνται δι’ αὐτοκινηταμάξης (ὠτομοτρὶς) δύο δρομολόγια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΕΤΟΣ 1958

ΠΙΝΑΞ ἀριθ. 1

ΜΕΣΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΕΙΣ ΠΟΣΟΣΤΟΝ

ΠΙΝΑΞ ἀριθ. 2.

ΑΘΗΝΑΙ–ΧΑΛΚΙΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10321)29.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, ἐν σχέσει μὲ ἐπίλυσιν αἰτημάτων εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπειδὴ δὲν περιῆλθεν ἡμῖν τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ αἰτήσει ψήφισμα, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ παροχὴ πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη, Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 360)17.1.1959 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 765)13.11.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ τέλματος τῆς πόλεως Χαλκίδος, ἀποτελεῖ κατ’ ἀρχὴν ἀντικείμενον δημοτικῆς μερίμνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 303)15.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 755)15.1. 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἔχει μελετήσει ἀπὸ μακροῦ τὰς ἀνάγκας τῆς ὁδοῦ Καβάλας– Θεσσαλονίκης, ἡ δὲ ἐπισκευὴ τοῦ τμήματος μεταξὺ χωρίου Γαληνοῦ καὶ γεφύρας Λακκοβικίων ἔχει προγραμματισθῆ διὰ τὸ 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9023)21.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῆς ἀφορώσης τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν παραγράφου 3 τῆς ἐρωτήσεως, τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκτέλεσις ἔργων ἀνήκει καθ’ ἁρμοδιότητα εἰς τὰ ὄργανα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ὡς εἶναι ὁ δήμαρχος καὶ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον. Ἀναγνωρίζοντες, ὅπως καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων εἰς ἔργα, ὡς εἶναι ἡ διαμόρφωσις τῶν ὁδῶν διὰ χωματουργικῶν ἔργων ἢ δι’ ἀσφάλτου, ἐγένοντο αἱ δέουσαι συστάσεις εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, ἵνα, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητός του, καλύψῃ τὰς κοινωφελεῖς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Λαμπρινῆς. Ὡς ἀνέφερεν ἡ δημοτικὴ ἀρχή, εἰς τὸ Τεχνικὸν Πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων τοῦ ἔτους 1959 συμπεριελήφθη ἡ κατασκευὴ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν ὡς ἄνω συνοικίαν. Τὸ ζήτημα τῆς ὁδοποιΐας, ἐξετάζεται ὑπὸ τοῦ Δήμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 274 καὶ 380 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη καὶ Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 274 ἐρωτήσεως. Ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων περὶ ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν δὲν προβλέπεται χορήγησις ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων, τοὺς ὁδοκαθαριστὰς κλπ. τῶν Δήμων. Ὡς ἐγνώρισε δὲ ἡμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ, κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε χορηγηθῆ τοιοῦτον ἐπίδομα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ καταργηθέντος Ν. 28)1944, εἰς ὡρισμένας μόνον κατηγορίας μισθωτῶν, εἰς ἃς ὅμως δὲν περιελαμβάνοντο καὶ οἱ ὁδοκαθαρισταὶ τῶν Δήμων. 2. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 380 ἐρωτήσεως. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3892)1958, 3893)1958, 3894)1958, 3896)1958 καὶ 3913)1958 Ν. Διαταγμάτων, ἐπελύθησαν τὰ πλεῖστα τῶν αἰτημάτων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9487)7189)3.12.1958 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἀφορῶσα εἰς τὸ ἐν περιλήψει ἀντικείμενον καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 102251)8.12.58 ἔγγραφον ἡμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 346)58)13.1.1959 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, ἀφορώσης εἰς τὴν ὕδρευσιν κλπ. τοῦ συνοικισμοῦ «Σωζόπολις» τῆς Κοινότητος Νέων Συλλάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Περὶ τῆς καταστάσεως ὑδρεύσεως τοῦ συνοικισμοῦ Σωζοπόλεως τῆς Κοινότητος Νέων Συλλάτων. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 1855 π.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ Σωζοπόλεως τῆς Κοινότητος Ν. Συλλάτων, ὑδρεύονται ἐξ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ φρέατος, τὸ ὁποῖον ὑπέστη ἔμφραξιν. Ἐνεργείᾳ τῆς Νομαρχίας, ἐζητήθη ἡ μετάβασις εἰδικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ εἰδικὸς οὗτος, μεταβάς, προέβη εἰς τὴν σύνταξιν μελέτης διὰ τὴν διὰ γεωτρυπάνου ἐκκαθάρισιν τῆς γεωτρήσεως, τῆς σχετικῆς δαπάνης ὑπολογισθείσης εἰς 21.000 δραχ., ἃς καὶ διετάχθη ὑφ’ ἡμῶν, ὅπως καταβάλῃ ἡ Κοινότης Ν. Συλλάτων, εἰς ἣν ὑπάγεται ὁ συνοικισμὸς οὗτος. Κατ’ ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Χαλκιδικῆς, ὁ ἰατρὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Ν. Πλαγίων, ἐπισκέπτεται τακτικώτατα τὸ χωρίον τοῦτο ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος, ὡς ὑποχρεοῦται, ἐκτάκτως δὲ ὅταν καλῆται διὰ σοβαρὸν καὶ ἐπεῖγον περιστατικόν. Εἰς τὰς ὑπὸ τῆς Νομαρχίας ἐγκρινομένας μηνιαίας μετακινήσεις τοῦ οἰκείου γεωπόνου Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, περιλαμβάνεται καὶ ἡ Σωζόπολις, ἣν καὶ ἐπισκέπτεται τακτικῶς ὁ γεωπόνος. Εἰς τὸ παρελθόν, ματαίωσις τυχὸν μεταβάσεως ἐξ ἄλλης ὑπηρεσιακῆς ἀπασχολήσεως, δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ συνοικισμὸς οὗτος ἀφέθη ἄνευ γεωπονικῆς συνδρομῆς. Ἐγένοντο ἐνέργειαι διὰ τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν τῆς Σωζοπόλεως ἥτις θὰ ἐπιτευχθῇ μετὰ τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν τῶν ἑδρῶν τῶν Κοινοτήτων. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τονίζομεν, ὅτι ὁ καθ’ ἡμᾶς Νομός, ἔχει λίαν ὑψηλὸν δείκτην τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἐγγραφὴν προσώπων τοῦ συνοικισμοῦ τούτου εἰς τὰ οἰκεῖα μητρῷα τῆς εἰς ἣν ὑπάγεται Κοινότητος Νέων Συλλάτων, ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν στοιχείων προκύπτει, ὅτι οὐδεὶς τῶν κατοίκων τοῦ ὡς εἴρηται συνοικισμοῦ παρεπονέθη ποτὲ διὰ τοιοῦτον θέμα. Ἄλλωστε, ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὰ οἰκεῖα μητρῷα προσώπων τυχὸν μὴ ἐγγεγραμμένων εἰς ταῦτα καὶ δικαιουμένων ἐγγραφῆς, τυγχάνει λίαν εὐχερής, διὰ τῆς ὑποβολῆς τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν. Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 13 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Νομάρχης

ΔΗΜΟΣΘ. ΓΟΥΛΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ἱπ. Ζαΐμη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 10312)29.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἱπ. Ζαΐμη, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν ἀνωτέρω Ἑταιρείαν, ἀσχολοῦνται 57 ὑπάλληλοι καὶ 14 ἐργάται. Ἡ ἐργασία των εἶναι 8ωρος ἀνὰ 24 ωρον, βάσει καταστάσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τὸ δὲ ὡράριον τοῦτο, ὡς διεπιστώθη, τηρεῖται. Ὡς πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τούτων, ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδην, Ε. Γιαρένην, Δ. Κελτεμλίδην καὶ Ι. Παπαδημητρίου, εἰς ἣν διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργείας ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης, εἰς βάρος τῆς ἐκεῖσε Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων, ὅτι οὐδεμία ἐκ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων πράξεων ἐνεργήθη ὑπὸ ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9836)7479)11.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 652)8.12.58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν χορηγουμένων κατ’ ἔτος πιστώσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν, ἀποπεράτωσιν κλπ. διδακτηρίων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πλήρης καὶ ταυτόχρονος ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν. Διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Βʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Λαρίσης, ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τὰ διδακτήρια τῶν Γυμνασίων Τυρνάβου καὶ Ἐλασσόνος, ἐζητήσαμεν ἤδη, ὅπως ἐνταχθῶσι ταῦτα εἰς τὸ πρόγραμμα Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 603 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς Δημ. Σχολεῖον Βαρνάβα Ἀττικῆς ἐπανέλαβε τὴν ὑπηρεσίαν του ὁ εἰς τοῦτο ἀνήκων δημοδιδάσκαλος Θεόδ. Ἀρναούτης, ὅστις εὑρίσκετο ἐν ἀναρρωτικῇ ἀδείᾳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Στεφανοπούλου καὶ Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 594 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Στ. Στεφανοπούλου καὶ Ν. Κοντογιαννοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Ἁγίας Τριάδος Ἠλείας ἐτοποθετήθη δημοδιδάσκαλος δι’ ἀποσπάσεως ἐξ ἑτέρου Δημ. Σχολείου. Ἡ καθυστέρησις τῆς τοποθετήσεως δημοδιδασκάλου εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχολεῖον προῆλθε λόγῳ τῆς ὑπαγωγῆς τούτου ἐκ τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Πατρῶν εἰς τὴν τοιαύτην Ἀμαλιάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10919)16.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 660)10.12.1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ διατιθέμεναι κατ’ ἔτος πιστώσεις διὰ διδακτηριακὰς ἐργασίας δὲν εἶναι ἀπεριόριστοι καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος λύσις τοῦ συνόλου τοῦ διδακτηριακοῦ προβλήματος τῆς χώρας. Εἰδικῶς διὰ τὸν Νομὸν Λαρίσης διετέθησαν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν ἐπενδύσεων κατὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958 δραχ. 6.063.000, ἤτοι ποσὸν τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἄλλοτε μέχρι σήμερον εἶχε διατεθῆ εἰς τὸ παρελθόν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ κατενεμήθη διὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λαρίσης εἰς διάφορα σχολικὰ Ταμεῖα. Διὰ τὸ ἀρξάμενον ἔτος θὰ τεθῶσιν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ἀνάλογοι πιστώσεις, αἵτινες θὰ κατανεμηθῶσιν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῶν διδακτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη, Α. Τσιάντου, Χ. Φιλίππου, Α. Τσιπώρη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ἡμῖν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 668 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Α. Χονδρονασίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ περίπτωσις ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9794 π.ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 644 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῶν Θερμοπυλῶν περιεφράχθη μερίμνῃ τῆς Δασικῆς ὑπηρεσίας, δημοσία θαμνώδης ἔκτασις διὰ τὴν φυσικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐκεῖ ἄλσους. Διὰ λόγους ἱστορικούς, ἀρχαιολογικοὺς καὶ τουριστικούς, δὲν κρίνεται ἐπιτρεπτὸν ἡ ἐπιφραχθεῖσα ἔκτασις, ἐντὸς τῆς ὁποίας δὲν ὑπάρχουν κτήματα ἰδιωτῶν, νὰ μεταβληθῇ εἰς βοσκότοπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ σχετικὸν βιβλίον ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 658 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μετὰ τοὺς γενομένους προσφάτως νέους διορισμοὺς εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ ΠΥΣΣΕ Νομοῦ Λαρίσης ὑφίστανται δύο (2) μόνον ὀργανικῶς κεναὶ θέσεις δημοδιδασκάλων, αἵτινες θὰ συμπληρωθοῦν προσεχῶς διὰ διορισμοῦ. Τοποθετήσεις δημ)λων εἰς μὴ ὀργανικῶς κενὰς θέσεις δὲν εἶναι δυναταί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10021)7628)16.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 662 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προτεραιότητα τῶν διοριζομένων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Ν. Δ. 3860)1958 παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς λόγῳ στρατεύσεως διακόψαντας τὴν φοίτησίν των, ὅπως ἀκολουθήσωσιν ὡς πρὸς τὴν σειρὰν προτεραιότητος διορισμοῦ τοὺς κανονικῶς ἀποφοιτήσαντας μὴ στρατευθέντας καὶ κανονικῶς περατώσαντας τὰς σπουδάς των συναδέλφους τῆς σειρᾶς των. Ἐπέκτασις τῶν εὐεργετικῶν τούτων διατάξεων καὶ εἰς ἑτέρας κατηγορίας ὑποψηφίων καθηγητῶν διακοψάντων τὴν φοίτησίν των διὰ πρώτην φορὰν τίθεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10028)7635)16.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν, ὑπ’ ἀριθ. 669)10.12.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Σ. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ διατιθέμεναι κατ’ ἔτος πιστώσεις διὰ διδακτηριακὰς ἐργασίας, δὲν εἶναι ἀπεριόριστοι καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος λύσις τοῦ συνόλου τοῦ διδακτηριακοῦ προβλήματος τῆς Χώρας. Εἰδικῶς διὰ τὸν Νομὸν Μαγνησίας διετέθησαν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦ Κεφαλαίου Δημ. Ἐπενδύσεων κατὰ τὸ ἔτος 1957 δραχμαὶ 1.460.000 καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1958 δραχ. 3.000.000 ποσὰ τὰ ὁποῖα οὐδέποτε μέχρι σήμερον διετέθησαν εἰς τοιοῦτον ὕψος. Τὰ ποσὰ ταῦτα κατενεμήθησαν διὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας εἰς διάφορα Σχολικὰ Ταμεῖα ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν. Διὰ τὸ ἀρξάμενον ἤδη ἔτος θὰ τεθῶσιν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ἀνάλογοι πιστώσεις, αἵτινες θὰ κατανεμηθῶσι κατὰ τὰ ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9796 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 646 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι προκηρύξαμεν διαγωνισμὸν διὰ τὴν κατάληψιν 5 θέσεων Ἐπιμελητῶν Κλασ. Ἀρχ)των καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ πληρωθῇ ἡ θέσις αὕτη μετὰ τὸν διορισμὸν τῶν ὡς ἄνω Ἐπιμελητῶν. Τὸ ζήτημα τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων τῆς Δυτικῆς Κρήτης περιλαμβάνεται ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου προγράμματος τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Κατόπιν τοῦ ἀνωτέρω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 619 π.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Λ. 617)Φ 403 π.ἔ. ἐγγράφου του ἐζήτησε τὴν ἄρσιν τῆς ἀναδασωτέας ἐκ δημοσίας ἐκτάσεως 50.000 τετραγωνικῶν μέτρων παρὰ τὴν θέσιν «Ἅγιος Ἰωάννης» τῆς περιφερείας Καισσαριανῆς πρὸς οἰκοπεδοποίησιν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν Προσφύγων. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119851)1747 π.ἔ. ἐγγράφου μας ἐγνωρίσαμεν εἰς τὸ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖον, ὅτι ἡ αἰτουμένη ἔκτασις ἔχει ἀναδασωθῆ καὶ παραχωρηθῆ εἰς τὴν Φιλοδασικὴν Ἕνωσιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17369)299)31.1.56 ἀποφάσεώς μας πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀναδασώσεως καὶ ἐξωραϊσμὸν καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 150 τοῦ νόμου 4173)29 «περὶ δασικοῦ κώδικος», δὲν δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἄλλον σκοπὸν πλὴν τῆς ἀναδασώσεως. Ἀλλὰ καὶ αἰρουμένης ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρ. 13 τοῦ Α.Ν. 1460) 1938, νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς οἰκοπεδοποίησιν ὡς κειμένη ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς τέως Διοικήσεως τῆς Πρωτευούσης. Οἱ ὡς ἄνω λόγοι ἰσχύουν καὶ σήμερον. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 49702)7.11.55 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν, ἀπεδέχθη τὰς ἀπόψεις μας περὶ πλήρους ἀναδασώσεως καὶ διατηρήσεως τῶν πέριξ τῆς Πρωτευούσης ἐκτάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Χριστογιώργου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10034)7641)16.12.58 ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 675 ἀπὸ 10 Δεκεμβρίου 1958 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Χριστογιώργου καὶ Ε. Πρωϊμάκη περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὴν τυποποίησιν, συσκευασίαν κλπ. τῶν ἑσπεριδοειδῶν τῆς χώρας μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν συνεργασίᾳ καὶ μὲ ἄλλας ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἀπὸ 4ετίας, ἤρχισεν ἀντιμετωπίζον ἐντατικῶς τὸ ὅλον θέμα τῆς διαθέσεως τῆς ἁλματωδῶς αὐξανομένης παραγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν ὡς καὶ λοιπῶν ὀπωρολαχανικῶν τῆς χώρας μας διὰ τῆς λήψεως τῶν κάτωθι γενικῶν καὶ εἰδικῶν μέτρων: 1. Συνέστησεν Εἰδικὴν Ὑπηρεσίαν–Τμῆμα Τυποποιήσεως καὶ Ποιοτικοῦ Ἐλέγχου δενδροκηπευτικῶν προϊόντων—μὲ ἀντικείμενον γενικῶς τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διακινήσεως καὶ διαθέσεως τῶν ὀπωρολαχανικῶν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῆς ἐμπορίας τῶν προϊόντων τούτων εἰς τὸ ἐσωτερικόν. 2. Ἐξοπλίζει τὰς ἁρμοδίας Κεντρικὰς καὶ περιφερειακὰς ὑπηρεσίας μὲ εἰδικῶς ἐκπαιδευμένον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐν Ἑλλάδι τεχνικὸν προσωπικόν. 3. Μετακαλεῖ ἐξ ἄλλων χωρῶν καταλλήλους εἰδικοὺς τεχνικοὺς καὶ ἐμπειροτέχνας διὰ τὴν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ἑλληνικῶν Ὑπηρεσιῶν κατάλληλον ἀντιμετώπισιν καὶ προώθησιν τῶν σχετικῶν θεμάτων. 4. Μεριμνᾷ διὰ τὴν ἵδρυσιν Κέντρων Διαλογῆς καὶ Συσκευασίας εἰς τὰς παραγωγικὰς περιοχὰς τῆς χώρας, ἔνθα λαμβάνει χώραν πλύσις, ἀπολύμανσις, στίλβωσις, ποιοτικὴ διαλογή, κατάταξις κατὰ μέγεθος καὶ συσκευασία τῶν ὀπωρῶν διὰ καταλλήλων μηχανημάτων, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς καλυτέρας συντηρήσεως τῶν καρπῶν κατὰ τὰς μεταφορὰς καὶ καλυτέρας ἐμφανίσεως αὐτῶν διὰ τὴν διατήρησιν καὶ περαιτέρω κατάκτησιν τῶν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ. Ἤδη, λειτουργοῦν τοιαῦτα Κέντρα εἰς Ξυλόκαστρον, Αἴγιον, Ἄρταν καὶ Σπάρτην διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ, χρηματοδοτηθέντα ὑπὸ τοῦ ΕΛΚΕΠΑ καὶ ΑΤΕ καὶ ἀνήκοντα εἰς τὰς οἰκείας συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ἐξ ἄλλου, ἐγκατεστάθησαν καὶ λειτουργοῦν παρόμοια Κέντρα δι’ ἑσπεριδοειδῆ ἀνήκοντα εἰς ἰδιώτας ἐξαγωγεῖς. 5. Μεριμνᾷ διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίων ἐπεξεργασίας καρπῶν ἑσπεριδοειδῶν πρὸς παραγωγὴν χυμῶν, αἰθερίων ἐλαίων, κτηνοτροφῶν καὶ πρώτης ὕλης πηκτικῶν, πρὸς διάθεσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐσωτερικὸν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ὑπάρξεως μιᾶς ἄλλης ἀποτελεσματικῆς διεξόδου τῆς παραγωγῆς. 6. Καθιερώνει κανόνας διαλογῆς, συσκευασίας καὶ γενικώτερον τυποποιήσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν δι’ ἐξαγωγὴν βάσει τῶν τοπικῶν συνθηκῶν μας καὶ τῶν συστάσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ χώρα μας συμμετέχει διὰ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου. 7. Ἐλέγχει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω κανόνων διὰ καταλλήλου εἰδικῶς ἐκπαιδευθέντος τεχνικοῦ προσωπικοῦ ποιοτικοῦ ἐλέγχου, πρὸς διασφάλισιν τῆς ἀποστολῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προϊόντων καλῆς ποιότητος. Εἰδικώτερον κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔχει λάβει τὰ κάτωθι μέτρα διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν. 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 164435)9875)6.10.58 ἀποφάσεώς του ἐπέτρεψε τὴν ἐξαγωγὴν καὶ κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἑσπεριδοειδῶν χύμα ἐντὸς βαγονίων, πλοίων καὶ αὐτοκινήτων διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους συσκευασίας, πρὸς εὐχερεστέραν διάθεσίν των εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς. 2. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 197753)12562)18.11.58 ἀποφάσεώς του, ἐπέτρεψε τὴν εἰς δοκιμαστικὴν κλίμακα συσκευασίαν μανδαρινίων πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς χαρτοκιβώτια. 3. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 207952)13254)5.11.58 ἐγγράφου του πρὸς τοὺς Σ.Ε.Κ. ἐζήτησε τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἀριθμοῦ βαγονίων διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. 4. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 199597)12551)17.11.58 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος συνηγόρησεν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν σχετικοῦ αἰτήματος τῶν ἀντιπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων τῶν ἑσπεριδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅπως χρηματοδοτηθοῦν αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις διὰ νὰ χορηγήσουν προκαταβολὰς εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐνεργήσουν διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν. 5. Συνέστησεν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος ἀποπρασινισμοῦ καὶ πρόκειται συντόμως νὰ ἱδρυθῇ θάλαμος ἀποπρασινισμοῦ ἰδίᾳ διὰ τὰ λεμόνια διὰ τὴν ἐπίτευξιν πρωΐμων ἐξαγωγῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πριμοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγίμων ἑσπεριδοειδῶν, γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο ἅπτεται τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ διὰ τοὺς ἀναφερομένους λόγους εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 46983)18112 π.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀποκλείεται πᾶσα πριμοδότησις ἐξαγομένου προϊόντος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων τῶν ἐξαγωγίμων ἑσπεριδοειδῶν μας, τοῦτο ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὡς καὶ τὸ τοιοῦτον τῆς ἱδρύσεως γραφείων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πάντως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μελετᾷ τὴν καθιέρωσιν νομοθετικῶς παρὰ ταῖς Πρεσβείαις γεωργικῶν Συμβούλων διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν σχετικῶν θεμάτων εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐνημέρωσιν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας μας. Τέλος, γενικώτερον, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ ἁρμοδίους Ὀργανισμοὺς παρακολουθεῖ καὶ λαμβάνει ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα δυνατὰ μέτρα τόσον διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν καὶ διάθεσιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ νόμου 3243)1955 ἀγρόται εἰς οὓς διετέθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπὸ τοῦ 1945–48 γενικῶς μόνοπλα — ἵπποι, φορβάδες, ἡμίονοι καὶ ὄνοι — προελεύσεως ἐξωτερικοῦ ἀπαλλάσσονται τῆς καταβολῆς τῆς ἀξίας αὐτῶν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ταῦτα διηρπάγησαν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, ἐφονεύθησαν κατὰ συμπλοκὰς μετὰ τῶν συμμοριτῶν καὶ ὀργάνων τῆς τάξεως ἢ ἐφονεύθησαν ἐκ προσκρούσεως ἐπὶ ναρκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, συμφωνήσαντος καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ παρεκάλεσα ἐγὼ ἀμφοτέρους, ὅπως λάβωσι τὸν λόγον αὔριον, διότι σήμερον ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ τοιουτοτρόπως ὁ κ. Τσιριμῶκος, θὰ λάβῃ τὸν λόγον αὔριον τὸ ἀπόγευμα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων τῶν 10 δραχμῶν καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου 1958 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων τῶν δέκα δραχμῶν καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου 1958 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§33Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ μακροῦ εἶχεν ἤδη ἐξαγγείλλει, ὅτι προτίθεται νὰ ἐπιφέρῃ ὡρισμένας μεταβολὰς εἰς τὸν κώδικα «περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων» καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ περὶ ἐκλογῆς τῶν ἀρχῶν διοικήσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Εἶναι δὲ γνωστόν, ἐξ ὅσων ἐξετέθησαν κατὰ τὰς συζητήσεις τοῦ σχεδίου Ν.Δ. περὶ ἀναβολῆς τῶν δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἐκλογῶν, εἰς ποίους λόγους ὠφείλετο ἡ καθυστέρησις τῆς τοιαύτης μεταρρυθμίσεως. Αἱ ἀποφασισθεῖσαι τροποποιήσεις ἀποκρυσταλλοῦνται εἰς τὸ προτεινόμενον σχέδιον νόμου, ἐπὶ τοῦ πνεύματος καὶ τῶν γενικωτέρων ἀρχῶν τοῦ ὁποίου παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ἐλαχίστον καὶ πρὶν ἢ λάβωσι τὸν λόγον οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. εἰσηγηταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναπτύξωσιν ἐν λεπτομερείᾳ τὰς διατάξεις αὐτοῦ. Θὰ ἀνασκοπήσω, ἀξιότιμοι κ.κ. βουλευταί, κυρίως αὐτὸ τοῦτο τὸ προκριθὲν σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰς ἀπόψεις καὶ τοὺς γενικωτέρους λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν τοιαύτην μεταρρύθμισιν καὶ τὴν καθιέρωσιν τοῦ προτεινομένου νῦν ἐκλογικοῦ συστήματος. Διὰ νὰ ὁδηγηθῇ τὸ Σῶμα εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ προτεινομένου συστήματος ἐκλογῆς δημοτικῶν ἀρχόντων εἶναι ἀνάγκη ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ διαπνέεται ἀπὸ πνεῦμα πραγματικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἔναντι τῶν καθαρῶν συμφερόντων τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐκτιμήσῃ τὸ Σῶμα κατὰ τρόπον ἀπροκάλυπτον καὶ ἀμερόληπτον τὴν σειρὰν τῶν κυβερνητικῶν σκέψεων, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀπόφασιν περὶ καθιερώσεως τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς, σκέψεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσῃ δι’ ἐμοῦ ἡ Κυβέρνησις. Τὸ πρῶτον στοιχεῖον τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, εἶμαι, ἐπαναλαμβάνω, βέβαιος, ὅτι πρυτανεύει ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ δὴ εἰς ὅλας τὰς πολιτικὰς παρατάξεις, διότι θὰ πρέπει κἄποτε ν’ ἀποδειχθῇ καὶ ἐμπράκτως, ὅτι τὸ ἐπιδεικνυόμενον πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐνδιαφέρον, εἶναι καὶ πραγματικὸν καὶ εἰλικρινὲς καὶ ὅτι οἱ Ὀργανισμοὶ οὗτοι, δὲν εἶναι μόνον τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ἀποκλειστικῶς πρὸς πραγματοποίησιν πολιτικῶν καὶ κομματικῶν ἐπιδιώξεων. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου σημείου, τῶν ἀπόψεων δηλαδή, καὶ τῶν εἰδικῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ προκρίνῃ τὸ σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς, θὰ εἰσέλθω ἀμέσως. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς καὶ ὁ ἐν γένει τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη τοῦτο ἐν Ἑλλάδι, προσέδωσε πάντοτε χροιὰν πολιτικὴν εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς, εἰς τὰς δημοτικὰς δὲ ἰδίᾳ ἐκλογὰς ὡδήγησεν εἰς ὀξυτάτας προσωπικὰς ἀντιθέσεις καὶ συνηθέστατα εἰς τὴν πολιτικὴν κηδεμονίαν τῆς ἐκλογῆς, ἐφ’ ὅσον αἱ πολιτικαὶ παρατάξεις τῆς Χώρας ἔχουν τὰς δυνατότητας νὰ βοηθήσουν ἢ ὁπωσδήποτε νὰ συμβάλουν εἰς αὐτήν. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς ἐμφανίζεται ὡς σύστημα ἠπιώτερον ἀπὸ πλευρᾶς προσωπικῶν ἀντιθέσεων, ἰδιαιτέρως ὅμως, ἐμφανίζεται ὡς σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν χειραφέτησιν τῆς ὅλης δημοτικῆς ἐκλογῆς καὶ ἀναμετρήσεως, ἀπὸ τοῦ κομματισμοῦ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ ἐκλέγωνται καὶ θὰ ἀναδεικνύωνται οἱ ἱκανώτεροι καὶ οἱ ἀξιώτεροι, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως. Μεταξὺ τῶν δύο τούτων συστημάτων εὑρισκομένη ἡ Κυβέρνησις, προέκρινεν ἀδιστάκτως τὸ δεύτερον. Οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους κατέληξεν εἰς τὴν πρόκρισιν αὐτοῦ τοῦ συστήματος, εἶναι κατὰ σειρὰν οἱ ἀκόλουθοι. Αἱ παρατηρήσεις τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἐπισταμένη παρακολούθησις τῶν δημοτικῶν πραγμάτων κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ βαθεῖα πολιτικὴ καὶ κομματικὴ ἀπόχρωσις τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, παρέβλεψε πάντοτε τὰ καλῶς νοούμενα συμφέροντα τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ὁ Δημοτικὸς Ἄρχων, εἴτε κατερχόμενος ὑπὸ τὴν σημαίαν ἑνὸς κόμματος, εἴτε ἐνισχυόμενος ἀπὸ ἕνα κόμμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐκρίνετο σχεδὸν ἀποκλειστικῶς ἡ ἐκλογὴ αὐτοῦ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἐκλογῆς του καθίσταται δέσμιος καὶ ὑποχείριος τῆς πολιτικῆς αὐτῆς παρατάξεως, τῆς ὁποίας κατὰ πρῶτον λόγον ὑπηρετεῖ τὰ συνθήματα καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τὰ συμφέροντα τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἐτάχθη νὰ ὑπηρετήσῃ. Οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, οἱ Ὀργανισμοὶ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἔχοντες ἀνάγκην συνεχοῦς προσπαθείας καὶ συμπαραστάσεως, καθιέρωσαν διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, τὴν ἀπαράδεκτον ἀρχὴν τῶν περιόδων συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεὶς —φρονῶ— θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἀποβαίνει ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν καλῶς ἐννοουμένων δημοτικῶν συμφερόντων. Ἦτο ἀνάγκη, καὶ μάλιστα ἐπιτακτική, οἱ ὀργανισμοὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ ἀπολυτρωθοῦν ἀπὸ τὸν θανάσιμον αὐτὸν ἐναγκαλισμὸν τῆς ὀξείας κομματικῆς καὶ πολιτικῆς ἀντιθέσεως, καὶ νομίζω, ὅτι ὁ καταλληλότερος χρόνος εἶναι ὁ παρών, ὡς εὑρισκόμενος ἐγγύτατα πρὸς τὴν πρόσφατον ἐτυμηγορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, καὶ τὰς τελευταίας πολιτικὰς ἐκλογάς. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξε τὸ συμφέρον τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ὁ μόνος λόγος, ὁ ὁποῖος ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Εἰς ταύτην ὡδηγήθη καὶ ἐκ λόγων κυβερνητικῆς συνεπείας. Διότι, ὡς θὰ γνωρίζητε, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τριετίας σχεδόν, τόσον ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου, ὅσον καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ, χωρὶς νὰ τίθεται, κἂν θέμα δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἐξήγγειλεν ἐπιμόνως καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὰ ἀλλεπάλληλα πανελλήνια συνέδρια τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων τῆς Χώρας, ὅτι θεωρεῖ τὸν κομματισμὸν καὶ τὴν πολιτικολογίαν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, ὡς θανάσιμον πλῆγμα εἰς βάρος τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Τοῦτο, βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι οἱ δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ἄρχοντες δὲν πρέπει νὰ ἔχουν πολιτικὰς πεποιθήσεις, θὰ ἦτο ὅμως δυνατὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας των νὰ ἀναστείλουν τὰς πολιτικάς των ἐκδηλώσεις χάριν τῶν Ὀργανισμῶν τοὺς ὁποίους ἐτάχθησαν νὰ ὑπηρετήσουν. Διότι ἡ ἐκλογὴ δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀνάδειξιν πολιτικῶν προσώπων, ἀλλὰ δημοτικῶν ἀρχόντων. Πρώτη δὲ αὐτῶν ὑποχρέωσις εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ ὀργανισμοῦ διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὁποίου ἐκλέγεται. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ποία θὰ ἦτο ἡ συνέπεια τῆς Κυβερνήσεως, ἐάν, ὡς προανέφερον, διακηρύσσουσα τοῦτο ἐπὶ ὁλόκληρον τριετίαν, ἐξετρέπετο εἰς πρώτην εὐκαιρίαν, εἰς τὰς πρώτας δηλαδὴ δημοτικὰς ἐκλογάς, εἰς πολιτικὴν αὐτῶν ἐκμετάλλευσιν, ἐμμένουσα κατὰ τρόπον ἀνακόλουθον εἰς σύστημα κατ’ ἐξοχὴν κομματικόν, τὸ ὁποῖον αὐτομάτως ὁδηγεῖ, εἴτε διὰ τοῦ χρίσματος, εἴτε διὰ τῆς πολιτικῆς χροιᾶς εἰς τὴν κομματικὴν αἰχμαλωσίαν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων. Ἀλλὰ πέραν τῆς σκέψεως τῶν ὅσων ἡ Κυβέρνησις, εἰς χρόνον τελείως ἀνύποπτον ὑπεστήριξεν ἐπὶ τοῦ συστήματος τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, πέραν τοῦ συμφέροντος τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ γενικώτερος λόγος καθιερώσεως τοῦ προκριθέντος συστήματος τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς, τοῦ προτεινομένου διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπροκαλύπτως, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς ὁλόκληρον τὸ Πανελλήνιον καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατὰ μείζονα λόγον, ὅτι ἐν τῇ χώρᾳ ὑπάρχει μία συμπαγὴς καὶ κατευθυνομένη μειοψηφία, τὴν ὁποίαν δὲν ἀμφισβητεῖ — νομίζω—οὔτε ἡ παράταξις ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ὡς ξενοκίνητον, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ ἐθνικόφρων παράταξις ἐμπιστεύεται. Ἄλλως τε, δυνάμει τῶν κειμένων διατάξεων, ἡ παράταξις ἐκείνη εἶναι ἐκτὸς νόμου. Συνεπῶς, ὑπάρχει ἡ πανηγυρικὴ ἐκδήλωσις τῆς δυσπιστίας ἐναντίον τῆς παρατάξεως ἐκείνης. Εἶναι ἐπιτακτικὴ πιστεύω καὶ ἐθνικὴ ἀνάγκη...

§34Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι ἐκτὸς νόμου καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς;

§35Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς ὑμᾶς νὰ ζητήσετε καὶ ἐξηγήσεις καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε. Θὰ παρεκάλουν μόνον νὰ μὴ διακόπτετε, διὰ νὰ τελειώσω.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς εἰσήγησιν Ὑπουργοῦ, δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί.

§37Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἐπιτακτικὴ καὶ ἐθνικὴ ἀνάγκη, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί.....

§38Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν). Ἐπειδὴ εἶναι εἰσήγησις, θέλετε νὰ μὴ διακόπτεται, καὶ πράγματι δὲν διακόπτεται. Αὐτὸ ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἔννοια ἀσυδοσίας ἐναντίον ὡρισμένης παρατάξεως.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, θὰ δώσητε σεῖς τὸν τόνον τῶν συζητήσεων; Δικαίωμά σας εἶναι, ἀμέσως μετὰ νὰ ἐγγραφῆτε, νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλήσετε. Ἀλλὰ τὸ πῶς θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, τὸ ὁρίζει ὁ Κανονισμὸς καὶ τὸ Προεδρεῖον. Σεῖς ὄχι.

§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἀκριβῶς τὸν ὁποῖον μοῦ ὑπενθυμίζετε..... (παρατεταμέναι κωδωνοκρουσίαι).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, παρακαλῶ, Προχωρήσατε κ. ὑπουργέ.

§42Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐν τῇ χώρᾳ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει μία συμπαγὴς καὶ κατευθυνομένη μειοψηφία, τὴν ὁποίαν, ὡς ξενοκίνητον, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἐμπιστεύεται, οὔτε ἡ ἐθνικόφρων παράταξις.

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, παρακαλῶ.

§45Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι χρέος, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ καὶ ἐθνικὴ ὑποχρέωσις νὰ παύσῃ ἡ μειοψηφία αὐτὴ νὰ νοθεύῃ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα). Αὐταὶ εἶναι αἱ προσωπικαί μου ἐντυπώσεις καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ πεποιθήσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως, ἡ δύναμις αὐτὴ—ἐπαναλαμβάνω— εἶναι καὶ συμπαγὴς καὶ κατευθυνομένη, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πολλάκις παρασύρει ἐν τῇ προεκλογικῇ παραζάλῃ ἐκλεκτοὺς τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως, οἱ ὁποῖοι ἀθελήτως πολλάκις, διὰ τῆς τοιαύτης ἀνηκούστου συμπράξεως, πλήσσουν θανασίμως τὴν χώραν, καὶ ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς, εἰς περίοδον διεθνοῦς τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπομονώσεως. Οὕτω, πιστεύω, ὅτι τὸ προτεινόμενον σύστημα, ἀσχέτως τοῦ ὅτι εἶναι τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυβερνήσεως, χάριν τῶν ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀσχέτως τοῦ ὅτι κατατείνει εἰς ἀνάδειξιν τῶν ἱκανωτέρων, ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἀπομονώνει μίαν μειοψηφίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ τὰς οἱασδήποτε ἀπόψεις τῶν κομμάτων. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἐὰν τὰ κόμματα τὰ μὴ εὑρισκόμενα ἐν τῇ Κυβερνήσει ἐπιθυμοῦν, ἀποδεχόμενα καὶ ἀσπαζόμενα τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν θὰ πρέπει ὁ κομματισμὸς καὶ ἡ πολιτικὴ νὰ παρεισφρήσουν μέχρι μυελοῦ ὀστέων εἰς τὰ ὄργανα τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἐὰν ἐπαναλαμβάνω, ἐπιθυμοῦν νὰ μὴ θέσουν πολιτικὸν θέμα καὶ νὰ μὴ δώσουν πολιτικὴν χροιὰν εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ μιμηθοῦν τὸ παράδειγμα τὸ ὁποῖον δίδει ἡ Κυβέρνησις, μὴ προσδίδουσα πολιτικὴν χροιὰν εἰς τὰς Δημοτικὰς ἐκλογάς. Εἶναι ἐνδεχόμενον, ὅμως, ὡρισμένα τῶν κομμάτων νὰ ἐπιζητοῦν τὴν αὐτὴν δύναμιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ μὲ τὸ καθιερούμενον σύστημα, δύνανται νὰ ἐπιδείξουν τὴν δύναμιν ἡ ὁποία τοὺς ἀνήκει. Εἶναι δυνατόν, ὡρισμένα κόμματα, ἔστω καὶ ἀκαίρως, 10 μόλις μῆνας μετὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ἐξεζητημένην εὐκαιρίαν τῆς συναγωγῆς πολιτικῶν συμπερασμάτων, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ τὰ συναγάγουν ἀθροίζοντα τὸ σύνολον τῶν ὁμοειδῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικοφροσύνης ψήφων, εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ κομμουνιστικαὶ ψῆφοι. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι πρέπει νὰ προτείνῃ ἑνιαῖον σύστημα ἐμμέσου ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ πρόκειται περὶ συστήματος προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ καθιερωθέντος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου κατὰ τὰς διεξαχθείσας ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του δημοτικὰς ἐκλογάς. Καταλήγων, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένας ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν θὰ ἀπαντήσω ἀμέσως εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς διατυπωθείσας ἀπὸ ὡρισμένας μερίδας τῆς ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναληφθοῦν αὗται ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διὰ νὰ ἀπαντήσω κατόπιν καὶ ἀφοῦ σχηματίσετε τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ σχηματίσητε, μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν ρητόρων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ βῆμα. Τέλος, ἔχω νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου κατετέθησαν ὡρισμέναι τροπολογίαι καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ μέρους τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἡ ὁποία ἐπεκαλέσθη, κυρίως, τὸν παράγοντα τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὰ διοικητικὰ θέματα τῆς χώρας. Πρέπει νὰ ἀναφέρω, ὅτι αἱ προταθεῖσαι τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι μοὶ ἐδόθησαν πρὸ 3ημέρου εἶναι σοβαραὶ καὶ ἀντιστοίχως θέλουν σοβαρὰν μελέτην καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν εἶμαι ἕτοιμος τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ ἀπαντήσω, ἐὰν θὰ γίνουν δεκταί, ἢ ποῖαι ἐξ αὐτῶν θὰ γίνουν δεκταί. Πάντως, δηλῶ, ὅτι αἱ τροπολογίαι αὗται, θὰ τεθοῦν ὑπὸ μελέτην καὶ πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, θὰ δηλώσω ποίας ἐξ αὐτῶν ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις καθὼς καὶ ποίας ἐκ τῶν ὑποβληθησομένων κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν πρόκειται ν’ ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§47Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ μακροῦ, ἔχει ὡριμάσει ἡ ἰδέα τοῦ κομματικοῦ ἀποχρωματισμοῦ τῆς Διοικήσεως ἐν γένει. Εἰς τὸν τομέα τῆς, ἐν στενῇ ἐννοίᾳ, Διοικήσεως, ἐπεδιώχθη τοῦτο διὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν ὑπηρεσιακῶν Νομαρχῶν, ὅστις εἰσαχθεὶς τὸ πρῶτον ἐν ἔτει 1949, ἐγκατελείφθη ἐν ἔτει 1953, διὰ νὰ ἐπανακαθιερωθῇ καὶ πάλιν ἐν ἔτει 1955, εὐθὺς ἅμα τῷ σχηματισμῷ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Καραμανλῆ.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατὰ θεωρίαν.

§49Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ καλυτέρα ἀπόδειξις, κ. Μητσοτάκη, ὅτι δὲν ἔγινε κατὰ θεωρίαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ πρᾶξιν, εἶναι τὸ ὅτι συνήθως ἐναντίον τῶν ὑπηρεσιακῶν Νομαρχῶν εἶναι οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταί. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι ὁ κομματικὸς ἀποχρωματισμὸς τῆς Διοικήσεως, ἤρχισε τὸ πρῶτον διὰ τῶν ὑπηρεσιακῶν Νομαρχῶν. Εἰς τὸν τομέα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, παρὰ τὰς ὑπαρχούσας νομοθετικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπόν, οὐδεμία πρόοδος ἐσημειώθη σχετικῶς. Οἱ πλεῖστοι τῶν Δήμων κατέστησαν ὁρμητήρια πολιτικῶν ἐπιδιώξεων καὶ ἀνταγωνισμῶν. Ὡς ἓν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων αἰτίων τοῦ φαινομένου τούτου, δύναται νὰ θεωρηθῇ ὁ τρόπος ἀναδείξεως τῶν Δημοτικῶν Ἀρχῶν. Ἐφ’ ὅσον, κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον διὰ τὴν ἀνάδειξιν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου ἢ τοῦ Συμβούλου ἀπαιτεῖται ἡ ἀπόκτησις πλειοψηφίας τοὐλάχιστον 40%, ἐκλέγουν δὲ συμβούλους μόνον τὰ 2 πρῶτα ψηφοδέλτια, εἶναι προφανές, ὅτι μόνον διὰ τῆς ὑποστηρίξεως, ὑπὸ μεγάλου κόμματος, δηλ., διὰ τῆς παροχῆς χρίσματος, ἢ τῆς υἱοθετήσεως ἀντικυβερνητικῶν ἢ φιλοκυβερνητικῶν συνθημάτων ἢ τῆς θέσεως πολιτικοῦ ζητήματος, εἶναι δυνατὴ ἡ συγκέντρωσις ἑνὸς τόσον μεγάλου ποσοστοῦ ψήφων. Οὕτω, οἱ Δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ἄρχοντες εἰσήρχοντο εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας, ἀφοῦ προηγουμένως ἐβαπτίζοντο εἰς τὴν κολυμβήθραν τῆς πολιτικῆς. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, καὶ δεδομένου, ὅτι ὁ πολιτικὸς ἀνταγωνισμὸς δὲν ἐτελείωσε μαζὶ μὲ τὴν ἐκλογικὴν ἀναμέτρησιν, ἀλλὰ συνεχίζετο καὶ μετ’ αὐτήν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας τοῦ δημάρχου καὶ δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ συμβούλου, μέχρι τοῦ σημείου μάλιστα, πολλαὶ δημοτικαὶ ἐκδηλώσεις νὰ ἔχουν καθαρῶς πολιτικὰ ἐλατήρια, εἶναι εὐνόητον πόση ζημία ἠδύνατο νὰ προκύψῃ εἰς τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ἐπὶ μεγίστῃ βλάβῃ τῶν δημοτῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὄψει τῶν προσεχῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν, εἰσάγουσα πρὸς ψήφισιν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ἀποβλέπει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν χειραφεσίαν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐκ τῆς κομματικῆς πολιτικῆς. Πρὸς τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, καθιεροῦται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἀναλογικὴ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἡ ἔμμεσος ἀνάδειξις τῶν δημάρχων. Εἰς τὴν ἀναλογικὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, ἀναφέρεται τὸ ἄρθρον 6 τοῦ σχεδίου νόμου. Ἐνῷ, κατὰ τὸ ἄρθρον 61 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ Κώδικος, ἡ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων γίνεται κατὰ πλειοψηφικὸν σύστημα, μὲ παράλληλον ἐκπροσώπησιν τῆς μειοψηφίας, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ πλειοψηφήσας συνδυασμὸς —προκειμένου δὲ περὶ δημοτικῶν συμβούλων ἀπαιτεῖται ἡ πλειοψηφία νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τὸ 40% τοὐλάχιστον τῶν ψήφων— κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ἡ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων γίνεται κατὰ σύστημα ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Ἔκαμα λόγον, κύριοι συνάδελφοι, περὶ ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ ὄχι τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς διότι τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς δὲν εἶναι ἕν, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι, τὸ ἐφαρμοσθὲν ἐν ἔτει 1946, κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, ἀλλ’ ὑπάρχουν ἀρκεταὶ παραλλαγαὶ αὐτῆς, ὅπως ἄλλωστε συμβαίνει μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, τῆς ὁποίας, ὡς γνωστὸν ὑπάρχουν πολλαὶ παραλλαγαί. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, αἱ ἕδραι τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, κατανέμονται μεταξὺ τῶν συνδυασμῶν, ἀναλόγως τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως ἑκάστου συνδυασμοῦ. Διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἀναλογία ἑκάστου συνδυασμοῦ, διαιρεῖται τὸ σύνολον τῶν ἐγκύρων ψηφοδελτίων διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἑδρῶν ηὐξημένου κατὰ ἕνα. Τὸ ἐκ τῆς τοιαύτης διαιρέσεως πηλίκον, παραλειπομένου τοῦ κλάσματος, ἀποτελεῖ τὸ ἐκλογικὸν μέτρον πρὸς τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ μία ἕδρα. Ἐν συνεχεία, ἡ ἐκλογικὴ δύναμις ἑκάστου συνδυασμοῦ, δηλ. τὸ σύνολον τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ δοθέντων ἐγκύρων ψηφοδελτίων, διαιρεῖται διὰ τοῦ ἐκλογικοῦ μέτρου, τὸ δὲ πηλίκον ἀποτελεῖ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἑδρῶν, αἵτινες προσκυροῦνται εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνδυασμόν. Ἐὰν συμφώνως πρὸς τὸν προεκτεθέντα ὑπολογισμόν, δὲν γίνεται κατανομὴ ἁπασῶν τῶν ἑδρῶν, τότε αἱ μὴ κατανεμηθεῖσαι παραχωροῦνται ἀνὰ μία εἰς τοὺς συνδυασμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ μεγαλύτερον ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτό, ὅμως, ἐξεχάσατε νὰ τὸ βάλετε εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον.

§51Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ πάλιν κάμετε σύγχυσιν τῶν πραγμάτων. Ὁ νόμος περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, κ. συνάδελφε, ἠκολούθησε τὸ σύστημα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀπητεῖτο ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὑπολοίπων, ἐνῷ ὁ παρὼν νόμος τῶν Δημοτικῶν Ἐκλογῶν, ἀκολουθεῖ τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς εἰς τὸ ὁποῖον χρησιμοποιοῦνται τὰ ὑπόλοιπα. Ἐὰν συνδυασμός τις δὲν ἔλαβεν οὐδεμίαν ἕδραν καὶ ἐδῶ εὑρίσκεται μία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἰσχύοντος τὸ 1950 συστήματος ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ὡς ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον θεωρεῖται ὁλόκληρος ἡ δύναμις τοῦ συνδυασμοῦ καὶ δὲν ἀποκλείεται, ὅπως ἔκαμε τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς τοῦ 1956....

§52Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀποκλείεται ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὑπολοίπων ὑπὸ τῶν μὴ λαβόντων ἕδρας συνδυασμῶν.

§53Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀντιθέτως, εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 6, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι προκειμένου περὶ συνδυασμῶν οὐδεμίαν λαβόντων ἕδραν, διὰ τοῦ κατὰ τὴν παράγρ. 1 ὑπολογισμοῦ, λογίζεται ὡς ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον ὁλόκληρος ἡ ἐκλογικὴ των δύναμις». Ἐὰν πάλιν διὰ τοῦ προκριθέντος συστήματος αἱ ἕδραι εἶναι περισσότεραι τῶν νομίμων τοιούτων, ἀφαιρεῖται ἀπὸ τοὺς συνδυασμούς, ἀνὰ μίαν πάλιν ἕδρα, ἀναλόγως τοῦ μικροτέρου ὑπολοίπου τὸ ὁποῖον ἄφησε κατὰ τὴν διαίρεσιν μὲ βάσιν τὸ ἐκλογικὸν μέτρον. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐξευρέθησαν αἱ προσκυρωθεῖσαι εἰς ἕκαστον συνδυασμὸν ἕδραι καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀναλόγως τῶν σταυρῶν προτιμήσεως ἐκλέγονται οἱ τακτικοὶ δημοτικοὶ σύμβουλοι.

§54Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Οἱ σταυροί;

§55Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ νόμος δὲν ὁμιλεῖ, ἀλλὰ βάσει τοῦ ἰσχύοντος Κώδικος, ὑπάρχει τὸ σύστημα τῆς πολυσταυρίας. Ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας προβλέπεται ἡ διενέργεια κληρώσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ κατευθυντήριαι γραμμαὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκλογὴν τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων. Ὡς ἀνέφερε προηγουμένως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, οὐδεὶς ἐμποδίζεται νὰ διεκδικήσῃ τὴν ψῆφον τῶν συμπολιτῶν του του διὰ τὰ δημοτικὰ ἀξιώματα, διότι καὶ ὁ ἔχων τὴν μικροτέραν δύναμιν δύναται κάλλιστα, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην πολιτικῆς ὑποστηρίξεως ὑπὸ μεγάλων ὁμάδων ἢ ὀργανισμῶν, νὰ διεκδικήσῃ τὴν εἴσοδόν του εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον. Περαιτέρω, διὰ τοῦ ἄρθρου 7 δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου. Εἰς τὸ ἄρθρου 7 προβλέπεται ἡ σύγκλησις, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Νομάρχου, τῶν ἐκλεγέντων δημοτικῶν συμβούλων καὶ ἰσαρίθμων ἀναπληρωματικῶν καὶ διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας προβαίνουν εἰς ἐκλογὴν Δημάρχου. Θεωρεῖται ἐκλεγεὶς ὁ κατὰ τὴν πρώτην ψηφοφορίαν συγκεντρώσας τὰ ⅔ τῶν ψήφων τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τοῦ Δημαρχαιρεσιακοῦ Σώματος. Ἐὰν τοῦτο δὲν συμβῇ, ἢ δὲν πραγματοποιηθῇ ἀπαρτία ἀναβάλλεται ἡ ἐκλογὴ διὰ τὴν ἑπομένην Κυριακήν. Τὴν ἑπομένην Κυριακήν, διὰ τὴν ἐκλογὴν ὡς δημάρχου ἀπαιτεῖται ἡ συγκέντρωσις τῆς ἀπολύτου πλειοψηφίας τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ Δημαρχαιρεσιακοῦ Σώματος. Ἐὰν πάλιν δὲν ἐπιτευχθῇ αὐτό, γίνεται τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἐκλογή, ὁπότε ἐκλέγεται ὁ λαβὼν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν παρόντων. Ἐὰν καὶ εἰς τὴν τρίτην ψηφοφορίαν δὲν ἐπιτευχθῇ, θεωρεῖται κατὰ τεκμήριον ὡς ἐκλεγεὶς Δήμαρχος ὁ λαβὼν τοὺς περισσοτέρους σταυροὺς προτιμήσεως Σύμβουλος τοῦ πλειοψηφήσαντος συνδυασμοῦ.

§56Κ. ΜΑΡΗΣ. Τοῦ πλειοψηφήσαντος συνδυασμοῦ ἢ οἱουδήποτε;

§57Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τοῦ πλειοψηφήσαντος συνδυασμοῦ. Ὁ λαβὼν τοὺς περισσοτέρους σταυροὺς Σύμβουλος τοῦ πλειοψηφήσαντος συνδυασμοῦ. Ἡ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου κενουμένη θέσις Δημοτικοῦ Συμβούλου, πληροῦται διὰ τοῦ πρώτου ἀναπληρωματικοῦ τοῦ συνδυασμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ὁ ἐκλεγεὶς Δήμαρχος. Ἐὰν ἐξ οἱουδήποτε λόγου κενωθῇ ἡ θέσις τοῦ Δημάρχου, ὁ νέος Δήμαρχος ἐκλέγεται κατὰ τὸν αὐτὸν ὡς καὶ ὁ ἀρχικὸς τρόπον. Ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν Προέδρου Κοινότητος, παραμένουν ἀμετάβλητοι αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις δι’ ὧν προβλέπεται ἡ ἐκλογὴ τοῦ λαβόντος τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν τοῦτο δὲν ἐπιτευχθῇ εἰς δύο κατὰ συνέχειαν ψηφοφορίας, εἰς τὴν τρίτην ψηφοφορίαν ἐκλέγεται ὁ λαβὼν τὴν σχετικὴν πλειοψηφίαν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅπως ἀνεφέρθη προηγουμένως, δὲν περιορίζεται εἰς τὸν πολιτικὸν ἀποχρωματισμὸν κατὰ τὸν χρόνον τῶν ἐκλογῶν, ἀλλὰ ἠθέλησε νὰ κρατῇ μακρὰν τῆς κομματικῆς πολιτικῆς τοὺς ἄρχοντας τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Πρὸς τοῦτο εἰσάγεται τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ ἄρθρον 132 τοῦ Κώδικος Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος, ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόλυσις Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ ἄρχοντος κατόπιν Β. Διατάγματος τὸ ὁποῖον προκαλεῖται μετ’ ἠτιολογημένην ἔκθεσιν τοῦ Νομάρχου, γνώμῃ Συμβουλίου Εἰδικοῦ, ἀποτελουμένου ἐκ τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἑνὸς Ἀρεοπαγίτου, ἑνὸς Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Κράτους καὶ ἀπόφασις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§58Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ποιὸς θὰ προεδρεύῃ;

§59Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Προεδρεύει καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια κλπ., διότι κατὰ τὴν ἐπετηρίδα, θεωρεῖται, ὅτι προβαδίζει. Ἐδῶ, εἶμαι ὑποχρεωμένος πρὸς ἀποφυγὴν συζητήσεων ἀσκόπων, ὅπως ἐγένοντο πλειστάκις κατὰ τὸ παρελθόν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκτασιν καὶ ἱστορίαν τοῦ ἄρθρου 132 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς σύντομον ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν. Ἐλέχθη ἄλλοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 132 εἶναι ἀντιδημοκρατικὴ καὶ εἶναι δημιούργημα τοῦ συντάκτου τοῦ κώδικος τοῦ 1954 καὶ ἄλλος εἶπεν, ὅτι εἶναι δημιούργημα τῆς περιόδου τῆς 4ης Αὐγούστου. Οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο εἶναι ἀληθές. Ἡ διάταξις, τὸ πρῶτον ἐθεσπίσθη ἐν ἔτει 1917, ἐπανελήφθη ἐν ἔτει 1926 καὶ περιελήφθη εἰς τὸν τότε δημοσιευθέντα κώδικα Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἐπανελήφθη τὸ Ἀπρίλιον τοῦ 1931 εἰς τὸν ἐπίσης δημοσιευθέντα κώδικα δήμων καὶ κοινοτήτων ὡς ἄρθρον 122, ὁ ὁποῖος ἦτο αὐστηρότερος τῆς ἤδη ὑπαρχούσης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 132, διότι ἐδέχετο ἁπλῶς τὴν εἰσήγησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὰς ἄλλας ἐγγυήσεις, ὅπως εἶναι ἡ ᾐτιολογημένη γνώμη τοῦ Νομάρχου καὶ ἡ γνώμη τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Καίτοι κατὰ τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἰς τοὺς λόγους ἀπολύσεως τοῦ ἄρθρου 132 περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀνάμιξις τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχόντων εἰς τὰ πολιτικὰ ζητήματα καὶ ἐν προκειμένῳ ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι ἀποφάσεις, ἐν τούτοις, ὁ νομοθέτης τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου πρὸς ἀποφυγὴν παρανοήσεων καὶ ἀμφισβητήσεων ρητῶς καθιερώνει ὡς λόγον ἀπολύσεως τὴν ἀνάμιξιν αὐτήν. Θέτει ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ περιορισμούς. Διὰ νὰ ἀπολυθοῦν οἱ δημοτικοὶ ἄρχοντες κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 132, ἀπαιτεῖται ὡρισμένη διαδικασία καὶ αὐτὸ γίνεται μόνον ἐφ’ ὅσον καταχρώμενοι τῆς ἰδιότητός των ἤθελον προέλθει ἢ κατὰ συνεδρίασιν τοῦ συμβουλίου ἢ διὰ τοῦ τύπου ἢ διὰ παντὸς ἄλλου μέσου, δυναμένου νὰ ἔχῃ δημοσίαν ἀπήχησιν, εἰς ἐκδηλώσεις πολιτικοῦ χαρακτῆρος, ἀποσκοπούσας εἰς πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Νομίζω, ὅτι τόσον αἱ ἐγγυήσεις τοῦ ἄρθρου 132 ὅσον καὶ αἱ στεναὶ προϋποθέσεις τοῦ νόμου, θὰ ἀποτελέσουν ἰσχυρὸν φραγμὸν διὰ τὴν ἄσκησιν κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν ἀρχόντων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ὁ νόμος δὲν ἐμποδίζει τὴν διατύπωσιν οἱασδήποτε πολιτικῆς σκέψεως ἐκ μέρους αὐτῶν ὡς Ἑλλήνων πολιτῶν, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ἐμποδίσῃ εἶναι ἡ κατάχρησις τῆς θέσεώς των διὰ τὴν ἀνάμιξιν πολιτικῶν ἀνταγωνισμῶν καὶ ἐπιδιώξεων λόγῳ τῆς ἰδιότητός των. Αὐτὴ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ κατευθυντήριος πολιτικὴ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὑποβάλω ὡρισμένας τροπολογίας εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, κυρίως ὡς πρὸς τὸ παραδεκτὸν ἢ μὴ τῶν ἀναπληρωματικῶν συμβούλων, εἰς τὴν συμμετοχὴν των δηλαδὴ εἰς τὸ δημαρχαιρεσιακὸν σῶμα διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ δημάρχου, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφίζουν, ὡς ἐπίσης εἰς τὸ ζήτημα τῆς πολυσταυρίας ἢ μονοσταυρίας, διότι κατ’ ἐμὲ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἐξηγήσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου ἡ μονοσταυρία προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§60Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν ἐρώτησιν νὰ σᾶς ὑποβάλω. Τί θὰ συμβῇ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἔχωμεν κομματικὰς ἐκδηλώσεις μὴ ὀφειλομένας εἰς πολιτικοὺς λόγους καὶ τί θὰ συμβῇ ὅταν θὰ ἔχωμεν καθαρῶς πολιτικὰς ἐκδηλώσεις χωρὶς κομματικοὺς λόγους.

§61Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι σαφὴς. Ὁμιλεῖ περὶ καταχρωμένων τῆς ἰδιότητός των ὡς δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν ἀρχόντων.

§62Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος θὰ τὸ κρίνῃ;

§63Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς μὲν πρῶτον βαθμὸν εἶναι ἡ διαδικασία ποὺ ἀνέφερα καὶ τελικῶς ὑπάρχει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἁρμόδιον διὰ νὰ ἀκυρώσῃ τυχὸν ὑπερβολικὴν ἀπόφασιν τῆς διοικήσεως.

§64Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Γίνεται καμμία σύμπτωσις πολιτικοῦ ἢ κοματικοῦ κριτηρίου;

§65Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καμμία σύμπτωσις. Εἶναι καθαρὰ ἡ διάταξις αὐτή. Ὅλαι αἱ ἐκδηλώσεις καὶ αἱ ἐνέργειαι αὐταὶ νὰ εἶναι πολιτικαὶ καὶ νὰ ἀποσκοποῦν εἰς πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Συνεπῶς, τὰ ὅρια στενεύουν καὶ ἠμποροῦν νὰ δώσουν καὶ εἰς τὴν διοίκησιν καὶ εἰς τοὺς διοικουμένους καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὴν ὀρθὴν γραμμήν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Εὐαγγελίδης, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ χρησιμότης τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Καὶ τὸ μόνον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ εἶναι τοῦτο, ὅτι εἶναι θεσμὸς ὁ ὁποῖος εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δημοκρατικός, ὁ ὁποῖος συντείνει εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων τοῦ λαοῦ καὶ δὴ τῶν τοπικῶν προβλημάτων ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐπιλέγει ὁ ἴδιος ὁ λαὸς καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται, λόγῳ τῆς ἐγγύτητός των πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς των, ὑπὸ τὸν συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτον ἔλεγχόν του ἀκόμη, ὅτι ἐθίζει τόσον τοὺς διοικουμένους, ὅσον καὶ τοὺς ἀναλαμβάνοντας τὰ ἀξιώματα αὐτὰ εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν πολιτικῶν ἀξιωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον χρήσιμα διὰ τὴν διοίκησιν τῆς πολιτείας καὶ τὴν πρόοδον ἑνὸς λαοῦ. Ἐν τούτοις, μολονότι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις περὶ τῆς χρησιμότητος τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, δυστυχῶς, αἱ Κυβερνήσεις πολὺ σπανίως ἀσχολοῦνται μὲ τὴν αὐτοδιοίκησιν, μὲ τὸν σκοπὸν νὰ προαγάγουν τὸν θεσμόν, νὰ διευρύνουν τὰς ἁρμοδιότητας τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, νὰ τὴν ἐφοδιάσουν μὲ τὰ ἀναγκαῖα οἰκονομικὰ μέσα πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ὑψηλοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ της. Συνήθως, κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν ἰδιαιτέρως, ἀσχολοῦνται μὲ τὸ πῶς τὰς παραμονὰς τῆς διενεργείας γενικῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν, πῶς θὰ ἐξασφαλίσουν διὰ τῶν ἐκλογῶν αὐτῶν τὴν ἐκλογὴν ὑπὲρ τῶν ὑποψηφίων, οἱ ὁποῖοι πρόσκεινται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πῶς θὰ ἐξασφαλίσουν εὐνοϊκωτέρους ὅρους ἐκλογῆς ἐπὶ θυσίᾳ τῆς ἀνοθεύτου ἐκδηλώσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως καὶ ἐπὶ ζημίᾳ καὶ αὐτῶν τούτων τῶν ὀργανισμῶν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι κατηγορῶ ἀναποδείκτως, θὰ ἀναφέρω τὰ τέσσαρα παραδείγματα τῶν τελευταίων γενικῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν. Εἰς τὰ 1933 ἐπρόκειτο νὰ γίνουν δημοτικαὶ ἐκλογαί. Ἀνεβλήθησαν ἐν τούτοις, διὰ νὰ μπακλαβαδοποιηθοῦν, ὅπως ἐλέχθη τότε, οἱ μεγάλοι δῆμοι καὶ κοινότητες, ὥστε διὰ τῆς διαιρέσεως τῶν κατοικουμένων ἀπὸ πρόσφυγας συνοικισμῶν ἀπὸ τοὺς δήμους τῶν Πρωτευουσῶν νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐκλογὴ τῶν ὑποψηφίων τῆς τότε Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸ πράγματι ἐγένετο καὶ τότε μόνον ἔγιναν αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1934. Εἰς τὰ 1950, ἐπικειμένων πάλιν τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, μετὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἐπῆλθε τροποποίησις τοῦ νόμου τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ, σχετικῶς μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐκλογῆς καὶ καθιερώθη τότε ἡ ἔμμεσος ἐκλογὴ ὑπὸ τὰς γνωστὰς προϋποθέσεις. Εἰς τὰ 1954, ἐπικειμένων καὶ πάλιν τῶν γενικῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν τὸ πρὸ τριετίας μόλις καθιερωθὲν σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς ἐθεωρήθη, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ ἀρκετὰ τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ ὑπεβλήθη ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, τότε, περιελάμβανε τὸ σύνολον τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι διέπουν τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος καὶ μετεβλήθη καὶ πάλιν τὸ σύστημα, ἐπανελθόντος τοῦ συστήματος τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς τῶν δημάρχων. Εἰς τὰ 1958, ἐπικειμένων καὶ πάλιν τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ ἀναβάλῃ ἐπὶ ἑξάμηνον τὴν διενέργειαν αὐτῶν διὰ νὰ προετοιμάσῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πιστεύει, ὅτι ἐξυπηρετεῖ καλλίτερον τοὺς σκοπούς της. Βλέπομεν, λοιπόν, ὅτι καὶ κατὰ τὰς τέσσαρας τελευταίας γενικὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς ἀλλοιοῦται τὸ σύστημα ὀλίγους μῆνας πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἢ δι’ ἀναβολῆς τῶν ἐκλογῶν καθιεροῦται νέον σύστημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον δι’ αὐτὰς τὰς ἐκλογάς. Ἐν ὄψει ὅλων ὅλων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἠχήσουν πολὺ δυσμενῶς εἰς τὰ ὦτα μας τὰ ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν λέγει καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἀνέπτυξε καὶ προφορικῶς ἐνώπιον τοῦ Σώματος, περὶ τοῦ ὅτι, δηλαδή, διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον καθιεροῦται τώρα, ἐπιδιώκονται ὑψηλότεροι σκοποί, ὅπως ὁ ἀποχρωματισμὸς τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, ὅπως ἡ ἀπάμβλυνσις τῶν ἀνταγωνισμῶν ἐντὸς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβουλίων καὶ ταῦτα πάντα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως. Νομίζομεν, ὅτι τίποτε ἄλλο δὲν εἶναι καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον παρὰ μία συνέχεια εἰς τὰς προσπαθείας, ὄχι νὰ διευκολυνθῇ ἡ πραγματικὴ ἐκδήλωσις τῆς λαϊκῆς θελήσεως, ἀλλά, πῶς ἀντιστρόφως, θὰ περιγραφῇ κατὰ ἕνα τρόπον ἡ λαϊκὴ θέλησις δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, πέραν τῶν ἄλλων μέσων μὲ τὰ ὁποῖα εἴμεθα συνηθισμένοι τὰ τελευταῖα χρόνια νὰ βλέπωμεν προσπαθείας περιγραφῆς τῆς λαϊκῆς θελήσεως ἐν αὐτῇ τῇ πράξει, ἐν αὐτῇ τῇ ἐκλογῇ. Ὁ κ. Ὑπουργός, προσέθεσε περαιτέρω, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν συστήματος, τοῦ θεσπιζομένου δηλαδή, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀποβλέπει καὶ εἰς ἕνα ἄλλον σκοπόν, ἀποβλέπει εἰς τὸν σκοπὸν νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν σύμπραξιν πολλῶν δυνάμεων ἢ προσωπικοτήτων, αἱ ὁποῖαι τυχὸν θὰ ἤθελον νὰ διεκδικήσουν τὰ ἀξιώματα τοῦ δημάρχου ἢ τοῦ δημοτικοῦ συμβούλου μὲ μίαν παράταξιν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς μίαν μειοψηφίαν καὶ μάλιστα εἰς μίαν ξενοκίνητον μειοψηφίαν. Νομίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος τελευταίως καὶ τὰ ἁπλούστερα τῶν θεμάτων τὰ πολιτικοποιεῖ καὶ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τὰ ἀνάγει εἰς θέματα διαιρέσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς μίαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν ἐκ τοῦ Συντάγματος παρεχομένων εἰς ὅλους τοὺς πολίτας δικαιωμάτων καὶ εἰς μίαν ἄλλην κατηγορίαν πολιτῶν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ στερῆται αὐτῶν τῶν δικαιωμάτων. Νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔσφαλλεν βαρύτατα, διότι μία μερὶς πολιτική, ἡ ὁποία ψηφίζεται ἀπὸ τὸ ¼ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἔχει εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας καὶ εὐρείας λαϊκὰς βάσεις, μία μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μία μερὶς πολιτῶν, τῆς ὁποίας εἰς τὰς πόλεις κυρίως εἶναι εὐκολωτέρα ἡ ἐκδήλωσις, ἡ ἀνόθευτος καὶ ἡ πραγματικὴ τῆς λαϊκῆς θελήσεως ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν πλειοψηφίαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ χαρακτηρίζεται ὡς ξενοκίνητος.

§68Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουρ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ὡμίλησα σαφῶς περὶ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκτὸς νόμου, καὶ μάλιστα εἰς διακοπὴν τοῦ κ. Τσιριμώκου διηυκρίνισα τὸ θέμα αὐτό. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ 25% τὸ ὁποῖον νομίζετε, ὅτι ἀφορᾷ σᾶς. Σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀφοροῦν τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα ἢ τὴν

Ε.Δ.Α.;

§69Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Αὐτὰ ἀφοροῦν τὴν παράταξιν τῆς ΕΔΑ, τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε κατὰ 25%.

§70Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ αὐτὸ κανείς. Ἠρωτήθην ἀπὸ τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ εἶπα, ὅτι ἀναφέρομαι εἰς τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα. Τώρα, ἐὰν ὁμιλῆτε σεῖς διὰ τὴν ΕΔΑ καὶ ἐγὼ διὰ τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαφωνία. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα διαθέτει μίαν μειοψηφίαν ἐν Ἑλλάδι, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω. Ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ τὸ ἀποχρωματίσετε, ὑποστηρίζοντας, ὅτι δὲν εἶναι ξενοκίνητον, τότε διαφωνοῦμεν.

§71Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράταξις ἡ ὁποία ἔλαβε μέρος μόνη εἰς τὰς ἐκλογὰς ἐν Ἑλλάδι, εἶναι ἡ παράταξις τῆς ΕΔΑ.

§72Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καθ’ ὃν ποσοστὸν εἶναι φορεὺς τῶν ψήφων αὐτῶν, εἶναι νοθευμένη ἐθνικὴ παράταξις, ἐὰν εἶσθε φορεὺς καὶ τῶν κομμουνιστικῶν ψήφων κατὰ τὸ ποσοστὸν τοῦ Κομμουνιστικοῦ κόμματος εἶναι νοθευμένη ἡ παράταξίς σας.

§73Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ψηφίζει τὴν ΕΔΑ, διότι τὸ πρόγραμμά της τυγχάνει τῆς ἐπιδοκιμασίας τῆς μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συνεπῶς, δὲν εἶναι νοθευμένη, ἀλλὰ εἶναι γνησία ἡ ἐκδήλωσις τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ ἀπέναντι τῶν ψηφοφόρων τῆς ΕΔΑ καὶ μάλιστα γενομένην ὑπὸ τὰς γνωστὰς καὶ εἰς ὑμᾶς συνθήκας. Συνεπῶς, τὸ 25% εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπὸ συνθήκας ἀδιαβλήτων ἐκλογῶν θὰ ἀπελάμβανε ἡ ΕΔΑ ὡς πολιτικὸν κόμμα. Ἐλέχθη, λοιπόν, ὅτι ἡ παράταξις τῆς ΕΔΑ εἶναι ἕνα κόμμα τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης μιᾶς σημαντικῆς μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὡς τοιοῦτο, πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς αὐτῆς προστασίας καὶ τῆς αὐτῆς ἀναγνωρίσεως, τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνουν ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα. Συνεπῶς, τὸ νὰ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ προσπαθῇ νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐπιτρεπτὴν ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ πολιτικοῦ καὶ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων σύμπραξιν τῆς ΕΔΑ μετ’ ἄλλων κομμάτων, τῶν ὁποίων ἐνδεχομένως αἱ ἀπόψεις συμπίπτουν εἰδικῶς εἰς τὸ δημοτικὸν πρόγραμμα, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἀνεπίτρεπτον προσπάθειαν νὰ διαβληθῇ αὐτὴ ἡ συνεργασία ὡς ἀντεθνική, ἐνῷ οὐδὲν ἄλλο εἶναι, ἀλλὰ ἐνδεχομένως ἀντικυβερνητική. Εἶναι ἐνδεχόμενον, ἡ σύμπραξις αὐτή, ὄχι νὰ βλάψῃ τὸ Ἔθνος,— διότι τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποφασίζουν αἱ Ἑλληνικαὶ πολιτικαὶ μερίδες— νὰ βλάψῃ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ νὰ βλάψῃ εἰδικῶς τὸ συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, τὸν πρόσθετον, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κάθε ἄλλο, παρὰ προάγει τὰ πολιτικὰ ἤθη καὶ προάγει καὶ τοὺς σκοποὺς τῆς τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, εἰδικώτερον. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἂν θέλωμεν, πράγματι, νὰ δείξωμεν τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διέπῃ τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς, πρέπει ὅλα τὰ κόμματα ἐν χρόνῳ ἐναποθέτῳ, δηλαδή, ὅταν εἶναι ἀρκετὰ μακρὰν αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαί, νὰ ἀποφασίσουν νὰ καθιερώσουν ἕνα πάγιον σύστημα τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀκριβῆ ἀντικειμενικὴν καὶ σαφῆ ἐκδήλωσιν τῆς λαϊκῆς θελήσεως καὶ ἐπὶ τοῦ ζωτικοῦ αὐτοῦ θέματος. Κάθε νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ ἂν ἀκόμη θεωρητικῶς ἦτο ἀδιάβλητον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπέχει ἀπὸ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, πάλιν θὰ θεωρῆται, ὡς ἐκ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον θεσπίζεται, ὡς ἤδη διαβλητόν. Ἡ ΕΔΑ θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ συνεργασθῇ μετὰ τῶν ἄλλων κομμάτων εἰς τὴν ἐκπόνησιν ἑνὸς τοιούτου ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἀντικειμενικῶς θὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐλευθέρας καὶ ἀνοθεύτου ἐκδηλώσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δύο εἶναι αἱ κύριοι βάσεις του. Ἡ μία εἶναι ἡ θέσπισις ἢ μᾶλλον ἡ ἐπαναφορὰ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς ὡς σύστημα ἐκλογικὸν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ἡ θέσπισις ἢ μᾶλλον πάλιν ἡ ἐπαναφορὰ τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς διὰ τοὺς δημάρχους. Ἡ παράταξις, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἦτο πάντοτε καὶ εἶναι κεκηρυγμένη ὑπὲρ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Τὸ διεκήρυξε τοῦτο εἰς κἄθε περίπτωσιν καὶ ἐν χρόνῳ ἀδιαβλήτῳ, προκειμένου περὶ τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν. Συνεπῶς, δὲν θὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ συστήματος τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, θεωρεῖ μάλιστα, ὅτι ἡ θέσπισις τοῦ συστήματος αὐτοῦ διὰ τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας, δεσμεύει, τρόπον τινά, λόγῳ τῶν προσόντων τὰ ὁποῖα τῆς ἀποδίδονται καὶ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία ὑπέγραψε τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ εἰσηγηθῇ καὶ διὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς τὴν θέσπισιν τοῦ συστήματος τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς καί, φυσικά, εἰς μίαν τοιαύτην προσπάθειάν της ἡμεῖς θὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν.

§74Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θὰ τὸ κάνῃ αὐτό.

§75Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἐλπίζω, διότι κανείς, ὅταν ἐκθειάζῃ ἕνα σύστημα, πρέπει νὰ τὸ γενικεύῃ. Ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς τῶν δημάρχων. Ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, εἶπεν, ὅτι ἡ ἔμμεσος ἐκλογὴ ὑφίστατο μέχρι τοῦδε ὡς πρὸς τοὺς κοινοτικοὺς ἄρχοντας, δηλαδὴ ὡς πρὸς τοὺς προέδρους τῶν Κοινοτήτων καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν κάνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ γενικεύσῃ τὸν θεσμὸν αὐτὸν καὶ νὰ τὸν ἐπεκτείνῃ εἰς τοὺς δημάρχους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν μέχρι πρό τινων ἐτῶν κρατοῦσαν ἀδιατάρακτον νομοθετικὴν τάξιν, ἐξελέγοντο πάντοτε ἀμέσως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο μὲ τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων πρὸς ὅ,τι συμβαίνει μὲ τοὺς Δημάρχους. Εἶναι γνωστόν, καὶ ἀκριβῶς ἐκεῖ βλέπομεν ἀπὸ ἱστορικῆς ἀπόψεως τὸν διαχωρισμὸν μεταξὺ τῆς ἐκλογῆς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Δημάρχων, ἡ ὁποία ἐγένετο τὸ 1912 ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Ἐλ. Βενιζέλον, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸν διαχωρισμὸν αὐτόν, σημαντικὸν ρόλον ἔπαιξε τὸ γεγονός, ὅτι αἱ Κοινότητες, ὁ μέγιστος ἀριθμὸς τῶν ὁποίων ἔχει ὀλίγον ἀριθμὸν κατοίκων, δὲν περιλαμβάνουν μεταξὺ τῶν κόλπων τῶν δημοτῶν, τοιαύτας προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι νὰ διακρίνωνται σαφῶς ἡ μία ἀπὸ τῆς ἄλλης, ὡς πρὸς τὰς ἱκανότητας καὶ ἐν γένει τὴν καταλληλότητα διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Εἶναι δὲ τόσον ἁπλᾶ τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου Κοινότητος, ὥστε εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κρινομένων ἀξίων διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ συμβούλου Κοινότητος, νὰ ἐκτελῇ καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ αὐτὸ μὲ τοὺς Δημάρχους καὶ μάλιστα τοὺς Δημάρχους τῶν μεγάλων πόλεων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἔκτασις τῶν καθηκόντων καὶ ἡ ἀπασχόλησις ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἔργου τοῦ Δημάρχου μιᾶς μεγάλης πόλεως, προϋποθέτει προσόντα, προϋποθέτει ἱκανότητας καὶ μόρφωσιν καὶ εἰδικότητα, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὔκολον νὰ συναντηθοῦν εἰς ἑκατοντάδα ἢ διακοσάδα προσώπων τὰ ὁποῖα διεκδικοῦν τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβούλου, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ ἥσσονος σημασίας ἐὰν λάβουν ἕκαστον δημοτικὸν Σύμβουλον καθ’ ἑαυτόν. Ἐκεῖ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ προσωπικότης, ἡ ὁποία θὰ συγκεντρώσῃ περὶ αὐτὴν μερίδα τοῦ λαοῦ καὶ διὰ τοῦ κύρους της καὶ διὰ τῆς προβολῆς της, θὰ δύναται νὰ ἐπιλύσῃ τὰ μεγάλα προβλήματα τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τοὺς Δήμους καὶ μάλιστα Δήμους, ὅπως εἶναι αἱ Ἀθῆναι, ὁ Πειραιεὺς καὶ ἄλλαι μεγάλαι πόλεις. Ὅταν, λοιπόν, ὁ λαὸς ψηφίζῃ τοὺς Κοινοτικοὺς Συμβούλους, γνωρίζει, ὅτι κάθε ἕνας ἀπὸ αὐτούς, εἶναι σχεδὸν ἴσος μὲ τὸν ἄλλον, καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελῇ καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Ὅταν, ὅμως ψηφίζῃ δημοτικοὺς συμβούλους δὲν εἶναι βέβαιος, ὅτι ἕκαστος ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσῃ τὰ καθήκοντα τοῦ Δημάρχου. Πέραν τῆς θετικῆς προϋποθέσεως ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διὰ τὸν Δήμαρχον, διὰ νὰ τύχῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸ ἔργον του, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ἀρνητικαὶ προϋποθέσεις σχετικῶς μὲ τὴν ἔμμεσον ἐκλογήν. Κατὰ τὴν ἔμμεσον ἐκλογήν, λόγῳ τῆς στενότητος τῆς βάσεως τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, τὸ ὁποῖον ἀναδεικνύει τὸν Δήμαρχον, ἡ συναλλαγὴ καθίσταται εὐκολωτέρα. Ὅταν ἔχωμεν νὰ κάμωμεν μὲ 31 π.χ. Δημοτικοὺς Συμβούλους, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰς Ἀθήνας, ἢ 62 ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τοὺς ἀναπληρωματικούς, εἶναι πολὺ εὔκολος ἡ συναλλαγὴ μεταξύ των καὶ ἡ κατὰ διαφόρους τρόπους διὰ δελεασμοῦ, πιέσεων, ὑποσχέσεων ἀπειλῶν καὶ δι’ ἄλλων μέσων, τὰ ὁποῖα πολλὲς φορὲς μία Κυβέρνησις μεταχειρίζεται, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ νὰ κάμῃ εἰς ἓν Δημοτικὸν Συμβούλιον, ὥστε νὰ ἐκλέξῃ τὸν Δήμαρχον τῆς ἀρεσκείας της. Καὶ ἡ συναλλαγὴ αὐτὴ θὰ ἔχῃ δύο κακά: Πρῶτον, ὅτι νοθεύει εὐθέως τὴν λαϊκὴν θέλησιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ ὁ λαὸς ἔδωσε τὴν πλειοψηφίαν, τὴν σχετικὴν ἔστω εἰς τὸ ἄλφα ψηφοδέλτιον, εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῆς συναλλαγῆς, ὄχι μόνον νὰ μὴ ἐκλεγῇ οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ ψηφοδέλτιον, ἀλλὰ νὰ ἐκλεγῇ ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς ἓν ψηφοδέλτιον τὸ ὁποῖον ἔτυχε μηδαμινῆς προτιμήσεως ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ.

§76Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μίαν διακοπήν: Εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Μεσολογγίου, μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον εἶχε καθιερώσει ἡ Κυβέρνησις, ὁ πρῶτος δικηγόρος Καρατάσος ἔλαβεν 1100 ψήφους, ὁ δεύτερος ἔλαβεν 800 ψήφους καὶ ὁ τρίτος ὁ Λυκούδης ἔλαβε 450–500 ψήφους. Ποῖος νομίζετε, ὅτι ἔγινε Δήμαρχος; Ὁ τελευταῖος, μὲ τοὺς 450 ψήφους, ὁ Λυκούδης.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ παραμερισθῇ, δηλαδή, ἡ κομματικὴ πλειοψηφία καὶ νὰ ἐκλεγῇ ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἡ πλειοψηφία τῶν ἐκλεγέντων ἀναδεικνύει. Αὐτός, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἀποκλεισμός, δηλαδή, τῆς κομματικῆς ἐπιβολῆς..... (Γέλωτες εἰς τὴν πτέρυγα τῆς ΕΔΑ).

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ... διότι ἐὰν ἦτο σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τὸν ἄσκοπον γέλωτά σας, θὰ εἴχομεν τὴν ἄμεσον ἐκλογήν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλει τὸ Νομοσχέδιον ὡς κύριον χαρακτηριστικὸν τῆς ἐκλογικῆς μάχης τὸν κομματισμόν, δι’ αὐτὸ καθιέρωσε τὴν ἔμμεσον ἐκλογήν.

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Ἐξαχρείωσιν συνειδήσεων ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑποστηρίζετε τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν. Τὴν ὑποστηρίζετε καὶ διὰ τὴν Βουλήν. Ὅταν ὑπάρξῃ ἁπλῆ ἀναλογικὴ διὰ τὴν Βουλήν, ἡ μεγίστη πιθανότης εἶναι, ὅτι οὐδὲν κόμμα θὰ ἔχῃ αὐτοδύναμον πλειοψηφίαν διὰ νὰ σχηματίσῃ Κυβέρνησιν.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Τὸ 1946.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἦτο τότε εἰκονικὴ ἡ πλειοψηφία. Θὰ γίνῃ, λοιπόν, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς Κυβέρνησις συνασπισμοῦ. Ὑπάρχει διάταξις ἀπαγορεύουσα, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ σχετικῶς πλειοψηφήσαντος κόμματος δύναται νὰ γίνῃ Πρωθυπουργός; Ὄχι. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς συνεννοήσεις. Ἰδοὺ ἡ περίπτωσις. (Χειροκροτήματα).

§83Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, βεβαίως, συμβαίνει αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐὰν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον κατὰ τὴν πορείαν τῆς Βουλῆς, ὑπάρξῃ ἀλλοίωσις τῆς ἐσχηματισμένης πλειοψηφίας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνατροπῆς τοῦ ἐκλεγέντος Πρωθυπουργοῦ καὶ νὰ ἐκλεγῇ ἕνας ἄλλος ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν σειρὰν τῶν γεγονότων καὶ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων, θὰ θεωρηθῇ πλέον, ὅτι δὲν ἀπολαύει τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ, τῆς ἐκφραζομένης διὰ τῶν ἀντιπροσώπων του. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν τὸν Δήμαρχον ἐκλέγομεν ἅπαξ. Ἐὰν λάβωμεν, ὑπ’ ὄψιν, ὅπως εἴπατε, ὅτι πρόκειται περὶ πολιτικῶν μερίδων καὶ ὄχι ψηφοδελτίων, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐὰν ἀλλάξουν οἱ φορεῖς τῶν ἀντιλήψεων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐξέλεξαν τὸν δεδομένον Δήμαρχον, δὲν ὑφίσταται θεραπεία.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπεκαλέσθητε ἐπιχείρημα ἐναντίον τῶν ἀπόψεών σας. Διότι εἴπατε —γνωρίζετε ὅτι ἔχω τὴν πατρότητα τῆς ἀρχικῆς ἐφαρμογῆς καὶ ἐξηγεῖτε ἑπομένως τὴν στοργήν μου. Μὲ νομιμοποιεῖ ἡ ἱστορία. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον περισσότερον ἀπὸ ὅσον θὰ ἐπεθύμουν, ἀναμιγνύομαι εἰς τὸ θέμα. Τὸ ἐπιχείρημά σας στρέφεται ἐναντίον σας, διότι εἴπατε, ὅτι ἐξ αὐτῆς τῆς διατάξεως προκύπτει ὁ φόβος τῆς συναλλαγῆς. Μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκλογῆς ἔχομεν ἐφ’ ἅπαξ συναλλαγήν. Ἐὰν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνατροπὴ τοῦ Δημάρχου, ἡ συναλλαγὴ διαιωνίζεται.

§85Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς ὑμᾶς καὶ τὰς γνώμας σας θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, ἐπειδὴ διετέλεσα καὶ Δημοτικὸς Σύμβουλος καὶ δὴ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἴσως–ἴσως καλλίτερον νὰ ὑφίσταται ὁ κίνδυνος τῆς μεταβολῆς, παρὰ νὰ ὑφίσταται ἡ μονιμότης τοῦ ἐπὶ συναλλαγῇ ἐκλεγέντος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς EX OFFICIO πλέον καὶ ἐξ ἱστορικῶν λόγων, θέλετε νὰ τὸ ὑποστηρίζετε καὶ βεβαίως καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐξ ἀρχῆς, εἴμεθα κεκηρυγμένοι ἐναντίον τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς, δυνάμεθα νὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν. Ἄλλωστε εἶναι τόσον....

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπειδὴ σᾶς διέκοψα ἀντικρούων, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διακόψω καὶ συμφωνῶν. Εὔχομαι ἡ καθιέρωσις τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς νὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον καὶ συμφωνῶ, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι τόσαι αἱ ἀρεταί της, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν.

§87Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Περὶ τούτου ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἡ πτέρυξ ἐκ τῆς ὁποίας προέρχεται δὲν εἶναι σύμφωνοι. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον, πῶς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων φοβεῖται τὴν συναλλαγὴν καὶ δὲν φοβεῖται ταύτην εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν.

§88Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μόνον χάριν ἀστεϊσμοῦ, κ. Πρόεδρε, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπάρξῃ παραλληλισμὸς τῶν βουλευτικῶν καὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς συναλλαγῆς εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις. Προτίθεμαι, ὅμως, νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ τώρα περισσότερον.

§89Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἐξηγήσατε, κ. συνάδελφε, ποῦ ἔγκειται ὁ ἀστεϊσμός.

§90Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἄλλου εἴδους εἶναι ἡ συναλλαγὴ καὶ ἡ ἔκτασις αὐτῆς διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄλλου εἴδους διὰ τὴν ἀνάδειξιν Δημάρχου.

§91Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν, κ. βουλευταί, νὰ τονίσω περαιτέρω, ὅτι εἰς ἄλλην ἐποχὴν ἡ παράταξις ἡ ὁποία ὑποστηρίζει σήμερον τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν τῶν Δημάρχων, ὑπεστήριξεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ὁ κ. Τσούτσουρας π.χ., ὁμιλῶν τὸ ἔτος 1954 καὶ ὑπεραμυνόμενος τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς τῶν Δημάρχων λέγει τὰ ἑξῆς: «.... ... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Παπαθανάσης, ἔλεγε τότε τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§92Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡ παράταξίς σας, τότε ὑπεστήριζε τὰ ἀντίθετα. Ὑπάρχει, δηλαδή, συμψηφισμὸς ὑπαναχωρήσεων τῶν δύο ἄκρων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§93Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ παράταξίς μας δὲν ἀνεμίχθη οὔτε εἰς τὴν μίαν οὔτε εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν, κύριε Πρόεδρε. Οὕτω, ὁ Δήμαρχος, ὅστις εἰς τὸ σύστημά μας ἔχει προεξέχουσαν θέσιν θὰ ἐμφανίζεται ἀπολύτως μειωμένος.

§94Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐάν, κ. συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ἐπετύγχανε τὴν πλειοψηφίαν τοῦ ἐκλογικοῦ Σώματος κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, διενεργουμένας μὲ τὸ ἰσχῦον σύστημα, νομίζετε, ὅτι τότε θὰ εἰσηγεῖτο τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἐκλογικὸν σύστημα;

§95Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πρῶτον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέπτετο νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς ἐπικρατήσεώς της εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς κομματικῶν της φίλων, θὰ ἦτο ἀσυνεπὴς εἰς ὅσα διεκήρυξεν, ὅτι δηλαδὴ δὲν πρέπει νὰ δίδεται κομματικὴ χροιὰ εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἂν θέλετε, θὰ σᾶς ἀναφέρω παραδείγματα καὶ ἄλλων κυβερνητῶν ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ δοθῇ χρῶμα εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀρχόντων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Καὶ ὁ στρατάρχης Παπάγος, κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος τὸ 1929 δὲν ἠθέλησαν νὰ δοθῇ πολιτικὸν χρῶμα εἰς τὰς ἐκλογὰς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων. Συνεπῶς, ἔχομεν δύο παραδείγματα, κατὰ τὰ ὁποῖα, ἐνῷ οἱ Κυβερνῆται εἶχον ἐξησφαλισμένην πλήρη ἐπικράτησιν δὲν ἠθέλησαν νὰ δώσουν πολιτικὸν χρῶμα εἰς τὰς ἐκλογὰς διὰ νὰ ἀφήσουν τὰ ὄργανα τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως νὰ ἐργασθοῦν.

§96Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀκριβῶς διαβλέπουσα, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχῃ ὅ,τι ἐσκόπει μὲ τὸ ἰσχῦον σύστημα ἐκλογῆς, τὸ μετέβαλε καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ἐπὶ 6μηνον ἐταλαντεύετο εἰς τὴν ἀπόφασίν της ποῖον σύστημα νὰ προτιμήσῃ καὶ ἔγραψαν τότε αἱ ἐφημερίδες, ὅτι τελικῶς εἶχεν ὑπὸ μελέτην τρία συστήματα, ἐκ τῶν ὁποίων προεκρίθη τὸ σήμερον συζητούμενον ὡς ἀποτελεσματικώτερον διὰ νὰ ἀποδώσῃ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κερδίσῃ τὰς ἐκλογὰς ἢ νὰ χάσῃ αὐτὰς μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέραν διαφορὰν ψήφων. Διὰ τοῦ νέου αὐτοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος δὲν ὁδηγούμεθα εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπαγγέλλεται ἡ Κυβέρνησις ἀλλ’ εἰς ὅ,τι ἐπιδιώκει αὕτη. Λέγεται, ὅτι αἱ Δημοτικαὶ ἐκλογαὶ πρέπει νὰ εἶναι ἄχροοι πολιτικῶς, ὡσὰν ὁ λαὸς ποὺ ψηφίζει, νὰ μὴ ἀνήκῃ εἰς πολιτικὰς μερίδας ἢ εἰς πολιτικὰ κόμματα, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν ποὺ ψηφίζει, νὰ ἔχῃ ἔλθει πρώτη φορὰν εἰς τὸν πλανήτην μας. Εἰς κάθε ἐκλογήν, καὶ εἰδικώτερον εἰς γενικὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, εἶναι γνωστόν, ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας, αἱ ἐκλογαὶ προσλαμβάνουν πολιτικὸν χαρακτῆρα. Καὶ δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο μειονέκτημα διὰ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, διότι, ὅταν ὁ λαὸς ψηφίζῃ πρόγραμμα ὡρισμένου πολιτικοῦ κόμματος, σχετικῶς μὲ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, κάνει καλλιτέραν ἐκλογήν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐκλεγόμενοι καλλίτερον ἐκτελοῦν τὸ πρόγραμμα τοῦτο. Δὲν βλάπτει, ἑπομένως, ἡ πολιτικότης τῶν ἐκλογῶν. Ἐκεῖνο ποὺ βλάπτει, εἶναι ὁ κομματισμὸς κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων τῶν αἱρετῶν ἀρχόντων, τὸν ὁποῖον προωθεῖ ἡ κομματικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸν τὸν κομματισμὸν ἡ Κυβέρνησις τὸν προωθεῖ μέσα εἰς τὰ δημοτικὰ συμβούλια καὶ εἰς τοὺς Δημάρχους διὰ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου βάσει τοῦ ὁποίου ἐπεκτείνει τὴν δυνατότητα ἀπολύσεως Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν ἀρχόντων τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ἄρθρον 132 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος. Τὸ ἄρθρον 132 τοῦ ὡς ἄνω Κώδικος, λέγει, ὅτι Δήμαρχοι, Πρόεδροι Κοινοτήτων, Δημοτικοὶ καὶ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, δύνανται διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος νὰ ἀπολυθοῦν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 14, τοῦ νομοσχεδίου, προστίθεται, ὅτι οἱ αὐτοὶ ὡς ἄνω δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν ἐφόσον καταχρώμενοι τῆς ἰδιότητός των, ἤθελον προέλθει ἢ κατὰ τὰς συνεδριάσεις τοῦ συμβουλίου ἢ διὰ τοῦ Τύπου ἢ διὰ παντὸς ἄλλου μέσου δυναμένου νὰ ἔχῃ δημοσίαν ἀπήχησιν εἰς ἐκδηλώσεις ἢ ἐνεργείας πολιτικοῦ χαρακτῆρος ἀποσκοπούσας εἰς κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν. Τὸ ἄρθρον 132 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπεκρίθη δριμύτατα καὶ ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἐνεργὸν αὐτοδιοίκησιν, τὰ συνέδρια δηλαδὴ τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Καὶ ἐπεκρίθη ὡς ἀντιδημοκρατικόν, διότι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἀπολύσῃ δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας ἐκλεγέντας μὲ χιλιάδας ψήφων τοῦ λαοῦ, χωρὶς μάλιστα, νὰ κληθοῦν κἂν εἰς ἀπολογίαν, ἄνευ μεσολαβήσεως τῶν ἁρμοδίων διὰ τοιαύτας περιπτώσεις δικαστικῶν ἀρχῶν, ἀλλ’ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνητικῆς ἐξουσίας. Λέγει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 132, ὅτι διὰ νὰ ἀπολυθῇ πρέπει νὰ προηγηθῇ ἔκθεσις τοῦ Νομάρχου καὶ γνώμη τριμελοῦς συμβουλίου. Δύναται δηλαδὴ νὰ ἀπολυθῇ χωρὶς νὰ κληθῇ κἂν εἰς ἀπολογίαν.

§97Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἴπατε, ὅτι διὰ νὰ ἀπολυθῇ ἕνας δημοτικὸς ἄρχων πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἔκθεσις τοῦ Νομάρχου καὶ γνώμη Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἕνα Ἀρεοπαγίτην, ἕνα νομικὸν σύμβουλον τοῦ Κράτους, καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν συνεχείᾳ δὲ ἀφοῦ υἱοθετηθῇ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ ἐκδοθῇ τῇ προτάσει του ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, δὲν εἶναι αὐτὸ πλήρης κατοχύρωσις;.

§98Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν, διότι συμβαίνει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν μετὰ τὴν ἀπόλυσιν.

§99Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καλεῖται εἰς ἀπολογίαν ἀπὸ τὸν Νομάρχην, ὁ ὁποῖος καὶ κάνει τὴν πρότασιν. Εἴπατέ μου, ἔστω καὶ μίαν περίπτωσιν δημάρχου ἀπολυθέντος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ποὺ λέγετε.

§100Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Ἀπελύθη ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου, ἁπλῶς μὲ γνωμοδότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, χωρὶς νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν. Καὶ ἀπελύθη διὰ διατάγματος. Δὲν ἀπελογήθη ποτέ. Οὔτε ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον ποὺ νὰ ὑποχρεώνῃ τὸν Νομάρχην νὰ καλῇ εἰς ἀπολογίαν τὸν Δημοτικὸν ἢ Κοινοτικὸν Ἄρχοντα, προκειμένου νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 132.

§101Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Σᾶς καλῶ νὰ μοῦ ὀνομάσετε μίαν περίπτωσιν Δημάρχου, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπελύθη χωρὶς νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν. Ἡ ἰδία διάταξις ἡ ὁποία ὑπάρχει διὰ τοὺς Δημοτικοὺς Συμβούλους ὑπάρχει καὶ διὰ τοὺς Δημάρχους. Ἀλλὰ σᾶς εἶπον τί γίνεται εἰς τὴν πρᾶξιν. Καλεῖται νὰ ἀπολογηθῇ ὁ Δημοτικὸς Ἄρχων καὶ ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον τῆς ἀπολύσεως ἡ ἀπολογία.

§102Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Μόνον προκειμένου νὰ ἐπιβληθῇ πειθαρχικὴ ποινὴ ἀργίας μέχρι τριῶν μηνῶν καλεῖται εἰς ἀπολογίαν.

§103Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς βεβαιῶ κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, ὅτι εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 132 δὲν ὑπάρχει κλῆσις εἰς ἀπολογίαν. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀπολυθέντων μέχρι σήμερον Δημοτικῶν Συμβούλων, Προέδρων Δημοτικῶν Συμβουλίων καὶ ἑνὸς Δημάρχου, ἀπολυθέντος προσφάτως, ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν. Ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἀπολύσεώς των, τὴν τελευταίαν στιγμὴν διὰ τῶν ἐφημερίδων ἢ διὰ τῆς κοινοποιήσεως εἰς αὐτοὺς τοῦ Διατάγματος τῆς ἀπολύσεώς των.

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ὑπάρχει ὑποχρέωσις πρὸς κλῆσιν εἰς ἀπολογίαν;

§105Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν προσωρινῆς ἢ ὁριστικῆς ἀπολύσεως ἰσχύει ἄνευ ἐξαιρέσεως, ἡ ἀρχὴ τῆς κλήσεως εἰς ἀπολογίαν.

§106Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ὑποχρέωσις κ. Πρόεδρε.

§107Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἑπομένως, ὅ,τι συνιστᾶται εἶναι μία νομοθετικὴ μεταρρύθμισις, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ καθιεροῦται ἡ ὑποχρέωσις τῆς Διοικήσεως νὰ καλῇ πρῶτον εἰς ἀπολογίαν πρὸ πάσης ἐπιβολῆς ποινῆς. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Δύο εἶναι τὰ θέματα. Ἢ ὑπάρχει κενὸν τοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, ἢ δὲν ὑπάρχει καὶ τότε εἶναι κατάχρησις τῆς Διοικήσεως. Ὑποστηρίζεται, ὅτι εἶναι κενὸν τοῦ νόμου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐγὼ δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἐπιβολὴ ποινῆς εἰς μίαν Δημοκρατίαν, χωρὶς νὰ προηγηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολογίας.

§108Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἰς τὴν πρᾶξιν τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἀδιάβλητα πρόσωπα, δὲν ἐπιλαμβάνεται ποτὲ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξηγήσεις τοῦ Δημάρχου.

§109Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Χθὲς ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἀπελύθη ὁ Δήμαρχος τοῦ Αἰγάλεω δυνάμει τοῦ ἄρθρου 132 χωρὶς νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν. Εὔχομαι νὰ μὴ εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία, διότι θὰ προσέθετε μίαν ἀκόμη ἀντιδημοκρατικὴν πρᾶξιν εἰς τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς μὲ ἐβεβαίωσεν ὁ Δήμαρχος τοῦ Αἰγάλεω, δὲν ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν, μὲ τὴν κατηγορίαν τῶν σοβαρῶν λόγων δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος.

§110Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ βεβαιώνετε σοβαρῶς, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν ἀπελογήθη;

§111Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἰς τὸν Δήμαρχον Αἰγάλεω, ὁ ὁποῖος, ἀπὸ μακροῦ χρόνου, τυγχάνει τῆς κατὰ προτίμησιν διώξεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεβλήθη ποινὴ τριμήνου ἀργίας πρὸ μηνῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 132. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐκλήθη καὶ ἀπελογήθη, διότι εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἐκ τοῦ νόμου ἡ ἀπολογία.

§112Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἀπελογήθη ὁ Δήμαρχος καὶ τοῦ ἐπεβλήθη τρίμηνος ἀργία. Ὑπῆρχε πλέον τὸ ὑλικὸν καὶ ἡ ἀπολογία διὰ νὰ κριθῇ οὗτος καὶ βάσει τῆς ἄλλης διατάξεως περὶ ἀπολύσεως. Ἐπιθυμεῖτε νὰ ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἀπολογία; Προτείνατε τροπολογίαν τοῦ ὑφισταμένου Κώδικος, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε τὴν ἐζήτησε προκειμένου περὶ διοικητικοῦ μέτρου.

§113Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὅταν ὁ νόμος λέγῃ διὰ λόγους σοβαροὺς ἀναγομένους εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν ἢ τὸ δημόσιον συμφέρον, σεῖς τὸ ἑρμηνεύετε, ὅτι δύνασθε νὰ τὸν ἀπολύσετε μὲ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 132 ἄνευ ἀπολογίας, ἐνῷ δίδετε τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολογίας διὰ τὸν τιμωρούμενον μὲ πειθαρχικὴν ποινὴν τριῶν μηνῶν;

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε;

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί, διότι σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπέρχεται καὶ σύγχυσις.

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα θὰ εἴπω, θὰ συντελέσω εἰς τὴν διαλεύκανσιν τοῦ ἐπιμάχου αὐτοῦ θέματος, ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως. Ὁ ὑφιστάμενος Κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, περιέχει δύο κεφάλαια ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἄσκησιν ἐποπτείας τῆς Διοικήσεως, δηλαδὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ τῆς δράσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, δύο κεφάλαια ἀπολύτως διακεκριμένα. Πρῶτον κεφάλαιον, πειθαρχικὴ εὐθύνη. Ἐὰν οἱ δημοτικοὶ ἢ κοινοτικοὶ ἄρχοντες ὑποπέσουν εἰς πειθαρχικὴν παράβασιν, ὡς ὁρίζει ὁ νόμος, ὄχι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὑπόκεινται εἰς πειθαρχικὴν δίωξιν. Δεύτερον κεφάλαιον, ἀπόλυσις. Ἡ ἀπόλυσις αὐτή, κατὰ τὸ Δημόσιον Δίκαιον, δὲν εἶναι διοικητικὴ πρᾶξις, εἶναι διοικητικὸν μέτρον. Ὑπάρχει σοβαρὰ διάκρισις μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν περιπτώσεων. Ἄλλο εἶναι ἡ διοικητικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία διέπεται ἀπὸ τὰς γενικὰς ἀρχὰς τῆς κρίσεως περὶ τῆς νομιμότητος καὶ ἄλλο τὸ διοικητικὸν μέτρον, ὡς ἡ ἀπόλυσις. Ἡ ἀπόλυσις ἀνάγεται εἰς τὸν κύκλον τῶν διοικητικῶν μέτρων, διότι, κατὰ τὴν διάταξιν, προβλέπεται τὸ μέτρον τοῦτο εἰς τὴν περίπτωσιν ὑπάρξεως σοβαρῶν λόγων δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος, ὅπου κατὰ τὴν βούλησιν τοῦ παλαιοῦ νομοθέτου, ὁ ὁποῖος ἐθέσπισε τὸν ὑπάρχοντα νόμον, δὲν ἀπαιτεῖται ἀπολογία. Καὶ ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη πρᾶξις ὑπόκεινται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὑπομιμνήσκω παλαιοτέραν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐτιμωρήθη ὁ τότε Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὸν ὑπερήσπισα. Κατόπιν, ἐτιμωρήθη διὰ τὰ αὐτὰ παραπτώματα, μὲ ὁριστικὴν ἀπόλυσιν, βάσει ἄλλης διατάξεως. Προσέφυγε καὶ πάλιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Πάλιν τὸν ὑπερήσπισα, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν φοράν, ἐχάσαμε, διότι ἐθεωρήθη, ὅτι ἡ ἀπόλυσις εἶναι διοικητικὸν μέτρον, ἀφορῶν εἰς τὴν προάσπισιν γενικοῦ συμφέροντος τῆς Πολιτείας. Ἐρωτῶ, λοιπόν, προτείνετε τροπολογίαν νὰ μεταβληθῇ ἡ παγία αὐτὴ διάταξις; Δὲν ἀντελήφθην τοιοῦτόν τι. Αὐτὴ εἶναι ἡ νομικὴ θέσις τοῦ θέματος. Βεβαίως, δικαίωμα παντὸς βουλευτοῦ, εἶναι νὰ προτείνῃ τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Προτείνατέ την καὶ θὰ ἴδωμεν, ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτή, ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ ἔλθῃ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς ἀσκήσεως ἐποπτείας τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, ἀλλὰ μὴ ἐπικρίνετε τὸ νομοσχέδιον.

§117Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀκόμη καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐπείγοντος καὶ τῆς Δημοσίας τάξεως, φρονῶ, ὅτι ἡ Διοίκησις ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀπόλυσιν ἄνευ ἀπολογίας, ὡς προσωρινὴν ποινήν. Ἀλλὰ ὁριστικὴ ποινή, οἱαδήποτε, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβληθῇ ἄνευ ἀπολογίας. Εἰς μίαν ἀληθῆ Δημοκρατίαν οὐδεὶς τιμωρεῖται ἀναπολόγητος. Ἐὰν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὑπάρχῃ κενὸν νὰ τὸ συμπληρώσωμεν.

§118Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Εἰς ὅσα εἴπατε, προσθέτω τὰ ἑξῆς πρὸς πλήρη ἀποσαφήνισιν. Εἶναι γεγονός, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 130 καθιεροῦται ἡ πειθαρχικὴ δικαιοδοσία ἡ ὁποία εἰς τὴν πρᾶξιν ἐμφανίζεται ἐλαφροτέρα καὶ ἡ ὁποία ἐξαντλεῖται ὁλοσχερῶς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ὑπάρχει πρωτοβάθμιος πειθαρχικὴ ἐξουσία τοῦ Νομάρχου καὶ δευτεροβάθμιος τοῦ Ὑπουργοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καθιεροῦται τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς κλήσεως εἰς ἀπολογίαν. Ἡ ἄλλη περίπτωσις εἶναι ἡ τῆς ἀπολύσεως τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 132, ἡ ὁποία ἀπολύτως ἐπιβάλλεται δι’ ἄλλους λόγους. Ἡ πειθαρχικὴ ποινὴ τοῦ ἄρθρου 130 ἐπιβάλλεται διὰ παράβασιν καθήκοντος ἢ δι’ ὑπέρβασιν ἁρμοδιότητος. Ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἄρθρου 132 ἐπιβάλλεται διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίας τάξεως. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι ὁ ὑπὸ πειθαρχικὴν δίωξιν ἐγκαλούμενος, ὅταν ἀπολογηθῇ, ἡ ἀπολογία του εἶναι ἱκανὴ νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς προεκτάσεως πλέον τῆς πειθαρχικῆς διώξεως, τουτέστι τῆς ἀπολύσεως. Διὰ δύο λόγους, πρῶτον, διότι ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία ἐξαντλεῖται μὲ τὴν δευτεροβάθμιον κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ οὐδαμοῦ ὁ νόμος λέγει, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς κρίνῃ, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ τιμωρία δύναται νὰ ἐγκαλέσῃ τὸν δημοτικὸν ἄρχοντα περαιτέρω ἄνευ κλήσεως, καὶ δεύτερον, διότι εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν ὁ λόγος εἶναι παράβασις καθήκοντος ἢ ὑπέρβασις ἁρμοδιότητος, ἐνῷ εἰς τὴν ἄλλην ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι δημοσίας τάξεως.

§119Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ διαλογικὴ αὐτὴ συζήτησις, δὲν κατέτεινεν εἰς τὴν ἀποσαφήνισιν ἀλλὰ εἰς τὴν συσκότισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ τῆς ἐφαρμοζομένης σήμερον πρακτικῆς. Τὸ θέμα τὸ ἐτοποθέτησεν ὀρθῶς ὁ κ. Μπακόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἐπὶ ἄλλης διατάξεως ἐρείδεται ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία καὶ ἐπὶ ἄλλης τὸ διοικητικὸν μέτρον καὶ διάφορος εἶναι ἡ διαδικασία. Τὸ ἐριστὸν σημεῖον εἶναι, ἐὰν προκειμένου νὰ διωχθῇ ἕνας δημοτικὸς ἄρχων διὰ παράβασιν καθήκοντος, ὅπου τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ποινῆς εἶναι τρίμηνος ἀργία, πρέπει νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν. Καὶ ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς ἑτέραν διάταξιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ ἀπόλυσις ἐπιτρέπεται καὶ ἄνευ ἀπολογίας τοῦ δημοτικοῦ ἄρχοντος. Ἐκ τῶν θετῶν διατάξεων, ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει ἡ ὑποχρέωσις εἰς τὴν πρώτην, τὴν ἐλαφροτέραν περίπτωσιν, νὰ ἀπολογηθῇ ὁ κατηγορούμενος. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, τῆς ὁριστικῆς ἀπολύσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μέτρον διοικητικόν, δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις τῆς ἀπολογίας. Ἄλλο, βέβαια, τὸ θέμα, ἐὰν πρόκειται νὰ συμπληρώσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸν παλαιὸν ὑφιστάμενον νόμον. Ἡ οὐσία τοῦ θέματος, εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ὅταν ἐγκαλῆται ἕνας δημοτικὸς ἄρχων ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ τοῦ ἐπιβάλλεται μία πειθαρχικὴ ποινὴ τριμήνου ἀπολύσεως, εἴτε προσφύγῃ εἰς τὸν Ὑπουργόν εἴτε ὄχι, ἀνακύπτει τὸ θέμα, ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα συνεκεντρώθησαν ἐναντίον του καὶ ἐκ τῆς ἰδίας του ἀπολογίας, ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος, νὰ ἀπολυθῇ καὶ ὁριστικῶς. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ παραπτώματος ἔχει ἤδη ἀπολογηθῆ. Ἄλλως τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον δὲν ἀναλαμβάνει τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως. Ἐὰν ὑπῆρχε τυπικὴ ὑποχρέωσις πρὸς τοῦτο, θὰ ἐπανελαμβάνετο ἡ ἀπολογία του. Σήμερον δὲν ὑπάρχει. Περίπτωσις, ὅμως, νὰ ἀπολυθῇ δημοτικὸς ἄρχων, ὄχι ἁπλῶς ἀναπολόγητος, ἀλλὰ μὲ ἀπολογίαν ἐπὶ ἄλλης ἀσχέτου ὑποθέσεως, δὲν ὑπῆρξεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καμμία. Ἐὰν γνωρίζετε καμμίαν νὰ μοῦ τὴν πῆτε.

§120Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Κουτσομήτρου, δημοτικοῦ συμβούλου Κερατσινίου, τοῦ Σαγιᾶ, Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Νικαίας, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἀναπολόγητοι.

§121Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὁμιλοῦμεν περὶ Δημάρχων. Ἐκ τῶν δημοτικῶν συμβούλων, παρ’ ὅλας τὰς ἀσχημίας καὶ τὰς ἐκτροπὰς αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἀπελύθησαν ὀκτώ, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἀπολυθῆ πολὺ περισσότεροι. Ἐξ αὐτῶν, ὡρισμένοι δι’ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Καὶ 3 ἢ 4 διὰ κομματικὸν ἐκτραχηλισμὸν ἄνευ προηγουμένου.

§122Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς συγχέει τὴν διαδικασίαν ἐπιβολῆς πειθαρχικῆς ποινῆς μὲ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀπολύσεως. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ζητεῖται ἀπολογία. Εἰς τὴν δευτέραν, ὄχι. Οἱ δύο δημοτικοὶ σύμβουλοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀνέγνωσαν τὴν ἀπόλυσίν των ἀπὸ τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ προηγηθῇ πειθαρχικὴ δίωξις. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ἄρθρου 132 τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἀπόλυσιν καὶ δὲν καλύπτει τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολογίας. Ἑπομένως, ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος.

§123Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, ζητεῖτε τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 132;

§124Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δικό μας θέμα.

§125Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι δικό σας. Νὰ μᾶς εἴπητε, τί θέλετε.

§126Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι συζητοῦμεν ἐκτὸς θέματος. Εἴμεθα ἐντὸς τοῦ θέματος, διότι τὸ ἄρθρον 132 γίνεται περισσότερον ἀντιδημοκρατικόν, καὶ ζητοῦμεν τὴν κατάργησίν του ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος.

§127Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὑπῆρξε μία σύγχυσις μεταξὺ τῶν δύο ἄρθρων καὶ ἡ σύγχυσις αὐτὴ ἐπετάθη ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 132 γίνεται κλῆσις εἰς ἀπολογίαν. Περὶ αὐτοῦ, ἠμπορεῖ νὰ βεβαιωθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ὅλα τὰ παραδείγματα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ ἄρθρον 132 δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς ἐπίτασιν ἀνεπιτρέπτου ὑπερβάσεως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας, νομίζω, ὅτι δὲν ἀντέχει εἰς τὴν παραμικρὰν κριτικήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἄρθρον 132, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τελείως διαφόρους περιπτώσεις, νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ τὴν ὁποίαν δὲν προβλέπει τὸ ἄρθρον 130, προκειμένου περὶ πειθαρχικῶν ἀδικημάτων. Ἤδη γίνεται προσπάθεια, ὅπως τὸ ἄρθρον 132 ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας δημοτικῶν ἀρχόντων. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἰσχύῃ τὸ ἄρθρον 132. Ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος δημοσίας τάξεως καὶ δημοσίου συμφέροντος, ὑπάρχουν δικαστήρια διὰ νὰ κρίνουν τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Διοικητικὴ κρίσις, καὶ μάλιστα ἀπὸ ὄργανα κατὰ τὸ πλεῖστον Κυβερνητικά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εἰς μίαν Δημοκρατίαν. Ἔρχομαι εἰς τὴν διαδικασίαν. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀποτελεῖται ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ἀπὸ ἕνα Ἀρεοπαγίτην καὶ ἕνα Νομικὸν Σύμβουλον. Καὶ ἄλλοτε, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐξηγήθη, πῶς ἀντιλαμβανόμεθα ἡμεῖς τὴν συμμετοχὴν δικαστοῦ εἰς τὰς διοικητικὰς ἐπιτροπάς. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ Σύνταγμα, ἡ ἁπλῆ συμμετοχὴ τοῦ δικαστικοῦ λειτουργοῦ εἰς τὴν σύνθεσιν διαφόρων διοικητικῶν ἐπιτροπῶν δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὰς ἐπιθυμητὰς ἐγγυήσεις, ὄχι διότι τὰ πρόσωπα δὲν ἔχουν ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ εἶναι ἀντικειμενικὰ καὶ νὰ πολιτεύωνται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων, ἀλλὰ διότι ἡ διαδικασία δὲν ἐπιτρέπει τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν τῶν ἐπιθυμιῶν. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἡ διαδικασία παραμένει οἵα ὑπῆρξεν ἐδῶ, οἱοσδήποτε ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ εἶναι δημοκράτης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὸ ἄρθρον 132. Δι’ ἡμᾶς, ὅμως, ὑπάρχει περαιτέρω ζήτημα καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 132. Διὰ τῆς νέας διατάξεως, ἀφίνεται μεγάλο περιθώριον κομματικῆς ἐπεμβάσεως. Ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι εὐρεῖα καὶ ἀόριστος καὶ δι’ αὐτὸ εὐνοεῖ πᾶσαν ἑρμηνείαν καὶ μάλιστα καὶ παρερμηνείαν. Εἶναι δυνατόν, ἕνας Δημοτικὸς ἢ Κοινοτικὸς ἄρχων, ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων του καὶ διότι θὰ συναντήσῃ τὴν ἀντίδρασιν τῆς Κυβερνήσεως ἢ τὴν ἀντίθεσιν τῶν ὀργάνων τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων του νὰ διαμαρτυρηθῇ καὶ ἡ διαμαρτυρία του αὐτὴ νὰ ἐκληφθῇ ὡς κομματικὴ ἐνέργεια, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Κυβερνητικὸν στρατόπεδον. Ἐπὶ πλέον, εἶναι γνωστόν, ὁ βουλευτὴς δύναται νὰ εἶναι Δημοτικὸς Σύμβουλος ἢ καὶ ὑποψήφιος Δήμαρχος καὶ μόνον ὅταν ἐκλεγῇ Δήμαρχος, θὰ πρέπει νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ τοῦ ἀξιώματος τοῦ βουλευτοῦ καὶ τοῦ δημάρχου. Πῶς δικαιολογεῖται τοῦτο, νὰ εἶναι δημοτικὸς σύμβουλος ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς μίαν πολιτικὴν μερίδα, κατ’ αὐτὸν τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράζῃ τὰς πολιτικάς του ἀντιλήψεις, αἵτινες, ἐνδεχομένως, θὰ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§128Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, περιορίζετε τὸν πολίτην νὰ ἐκφράζῃ τὰς πολιτικάς του πεποιθήσεις. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀντιδημοκρατικὸν καὶ θὰ ἔλεγα μίαν φράσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν πιστεύω, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὠργισμένος, νὰ ὀργισθῇ περισσότερον. Θὰ ἔλεγον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅπως εἶναι διατυπωμένο, θέλει νὰ εὐνουχίσῃ πραγματικὰ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, τοὺς δημοτικοὺς συμβούλους καὶ δημάρχους, διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν μπορῶ νὰ ἐκφράζω τὰς πολιτικάς μου πεποιθήσεις διὰ τοῦ τύπου ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Διατὶ νὰ μὴ τὸ κάμω; Σᾶς ἐρωτῶ. Αὐτὸ εἶναι μία αὐταρχικὴ ἀντίληψις, ποὺ διέπει ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐὰν θέλουμε πραγματικὰ νὰ ὑπάρξῃ αὐτοδιοίκησις, οἱ αἱρετοὶ δήμαρχοι καὶ σύμβουλοι δὲν μποροῦν νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι αἱρετός.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΕΡΕτοὺς τοὺς θέλουν. (Θυμηδία).

§130Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Πρέπει αὐτὸ νὰ φύγῃ ὁλότελα ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, διότι, ὅπως σᾶς εἶπα, εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ εὐνουχίζει ἐντελῶς τὴν αὐτοδιοίκησιν.

§131Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ, ἐπλανήθη καὶ εἰς τὰ δύο θέματα. Πρῶτον, οὐδέποτε ἀνέκυψε θέμα ἀντισυνταγματικότητος, ἐνῷ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ πολλοῦ, οὔτε εἶναι σοβαρὸν νὰ συζητοῦμεν περὶ ἀντισυνταγματικότητος, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν ἀπαγορεύει τὴν πολιτικὴν ἁπλῶς ἐκδήλωσιν, ἀλλ’ ἀπαγορεύει τὴν κατάχρησιν τῆς κομματικῆς ἐκδηλώσεως.

§132Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ποῖοι θὰ τὸ κρίνουν;

§133Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνουν τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα κρίνουν ἀπὸ ἑκατονταετίας. Βεβαίως, ὁ βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς μίαν παράταξιν, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὑποψήφιος Δημοτικὸς ἄρχων, ἀφ’ ἧς ὅμως στιγμῆς ἐκλεγῇ Δήμαρχος, ὀφείλει νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ τοῦ ἀξιώματος τοῦ βουλευτοῦ καὶ τοῦ Δημάρχου.

§134Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Συνεπῶς, κ. συνάδελφε, συμφωνεῖτε, ὅτι βλάπτει ὁ κομματισμὸς κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων των;

§135Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κομματισμὸς σημαίνει ὁ αἱρετὸς δημοτικὸς ἄρχων νὰ μεταχειρίζεται τὸ ἀξίωμά του διὰ νὰ κομματίζεται, νὰ ὠφελῇ τοὺς κομματικούς του φίλους καὶ νὰ ζημιώνῃ τοὺς κομματικούς του ἀντιπάλους. Ἡ πολιτικὴ ἀντίληψις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ ὄχι νὰ μεταχειρίζεται, ἐπαναλαμβάνω, ὁ αἱρετὸς ἄρχων τὸ ἀξίωμά του δι’ ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν σκοπῶν.

§136Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀκριβῶς αὐτάς σας τὰς ἀντιλήψεις ἐκφράζει τὸ ἄρθρον 14.

§137Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Θὰ ἦτο, κ. συνάδελφε, εὐτύχημα, ἐὰν τὸ ἄρθρον 14 ἐξέφραζεν αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις. Ἢ μᾶλλον, τότε, δὲν θὰ ἐχρειάζετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὸ τὸ ἄρθρον. Κύριοι βουλευταί, ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, ἐν ἄρθρῳ 14, εἰδικῶς λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπειδὴ ἐγὼ διατελῶ σύμβουλος ἑνὸς μεγάλου Δήμου, τοῦ τῶν Ἀθηναίων, θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τῶν Ἀθηναίων, κατὰ τὴν 4ετίαν ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ διαχειρίζεται τὰ Δημοτικὰ πράγματα τοῦ Δήμου, ἔκαμε συνεδριάσεις, περὶ τὰς 150, κατὰ τὴν τετραετίαν καὶ ἐξέδωκε περὶ τὰς 4.000 ἀποφάσεις ἐπὶ καθαρῶς δημοτικῶν θεμάτων: «...... (ἀναγινώσκει) ......» Ὅσον ἀφορᾷ τὰ γενικώτερα θέματα, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, κατὰ τὸ 1955, ἠσχολήθη μὲ τοὺς βανδαλισμοὺς τῶν Τουρκικῶν ὀρδῶν εἰς Κωνσταντινούπολιν καὶ Σμύρνην, μὲ τὸ Κυπριακόν, συνεζήτησεν ἐπίσης καὶ διὰ τὸν ἀπαγχονισμὸν τοῦ πατριώτου Καραολῆ. Διὰ τὰ βάναυσα μέτρα τοῦ Χάρντιγκ, ἔκαμε ψηφίσματα, ἅτινα ἐκοινοποίησε πρὸς ὅλους τοὺς Δημάρχους τῶν μεγάλων πόλεων, πρὸς τὸν ΟΗΕ καὶ πρὸς ὅλας ἐκείνας τὰς προσωπικότητας ξένων χωρῶν ποὺ εὑρέθησαν συμπαραστάται τοῦ Κυπριακοῦ μας ἀγῶνος. Ἐπίσης τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἠσχολήθη καὶ μὲ τὴν ὑποδοχὴν τοῦ Μακαρίου, ἐπανερχομένου ἀπὸ τὰς Σεϋχέλας. Ἠσχολήθη, ἐπίσης, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον καὶ μὲ τὴν ἀπειληθεῖσαν ἀπαγόρευσιν κυκλοφορίας τῶν ἔργων τοῦ μεγάλου συγγραφέως Καζαντζάκη. Δὲν ἔλλειψε τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων ἀπὸ τοῦ νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὰς διώξεις τῶν διαφόρων αἱρετῶν ἀρχόντων, θέμα μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθησαν αἱ Τοπικαὶ καὶ ἡ Κεντρικὴ Ἕνωσις Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων ἠσχολήθη ἐπίσης καὶ μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, κατόπιν ὑπομνήματος οἰκογενειῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων καὶ εἰσηγήσει τοῦ Δημάρχου, ἐλήφθη μάλιστα ὁμόφωνος ἀπόφασις, πλὴν ἑνὸς συμβούλου. Μὲ αὐτὰ τὰ γενικώτερα θέματα, κύριοι βουλευταί, ἠσχολήθη τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων, κατὰ τὴν 4ετίαν αὐτήν, ἐνῷ κατηνάλωσεν ὅλην τὴν δραστηριότητά του εἰς τὰ καθαρῶς δημοτικὰ ζητήματα.

§138Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Βάσει τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν τὰς ὁποίας ἔλαβε τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων, ἐθίγη κανείς, κύριε συνάδελφε; Νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ἐθίγει καὶ τοῦτο διότι εὑρίσκοντο ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐὰν ὑπάρχῃ κατάχρησις τῆς ἐξουσίας, τότε, βεβαίως, τὸ αἱρετὸν πρόσωπον θὰ διωχθῇ.

§139Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ἄρθρον 14, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἀφορμὴν καὶ νὰ διώξῃ τοὺς Δημοτικοὺς ἄρχοντας. Κύριοι βουλευταί, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 14, ἡ ὁποία καὶ παράνομος καὶ ἀντιδημοκρατικὴ εἶναι, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ προσεχθῇ. Θεσπίζεται διὰ τοῦ παρόντος Νομοσχεδίου ὡς προϋπόθεσις ἀνακηρύξεως ἑνὸς πολίτου, ὡς ὑποψηφίου συμβούλου ἡ προσαγωγὴ πιστοποιητικοῦ ποινικοῦ μητρώου. Ἡ διάταξις αὐτή, κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον εἰσάγεται διὰ δημοτικὰς ἐκλογάς. Τὸ τοιοῦτον, οὔτε διὰ τοὺς βουλευτάς, οὔτε καὶ διὰ τοὺς Δημάρχους ὑπῆρχε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ὕπαρξις προσόντων ἐκλογιμότητος τῶν αἱρετῶν δημοτικῶν ἀρχόντων καθὼς καὶ τῶν βουλευτῶν νὰ ἐξετάζεται ἀπὸ οἱονδήποτε ὄργανον παρὰ μόνον ἀπὸ τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Ἀλλ’ ἀκόμη, ἂν τὸ ἄρθρον αὐτὸ ψηφισθῇ, τότε θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι περίπου 175.000 ὑποψήφιοι νὰ ζητοῦν ἀπὸ τὰ διάφορα Πρωτοδικεῖα ἀντίγραφα ποινικοῦ των μητρώου. Φαντασθῆτε, λοιπόν, ποῖος ὄγκος ἐργασίας καὶ ποῖος σάλος θὰ δημιουργηθῇ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ περισσότερα ἀρχεῖα δικαστηρίων καὶ συνεπῶς ποινικοῦ μητρώου, ἔχουν καταστραφῆ καὶ εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι καὶ ἐκ συνωνυμίας ἠμποροῦν νὰ γίνουν λάθη καὶ συγχύσεις. Ἐξ ἄλλου, ὁ χρόνος δὲν εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν πιστοποιητικῶν αὐτῶν, ὥστε κίνδυνος ὑπάρχει νὰ θεωρηθοῦν ἄκυροι καὶ οἱ ἐλλιπεῖς ἐκ τῆς μὴ ἀνακηρύξεως ὡρισμένων ὑποψηφίων συνδυασμοί. Τὸ μέτρον λοιπόν, αὐτό, θὰ φέρῃ τελείαν ἀναστάτωσιν. Αὐτοί, κ. συνάδελφοι, εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ζητῶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§140Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι χρειάζεται φύλλον ποινικοῦ μητρώου. Ἐὰν αὐτὸ ἀναφέρῃ, ὅτι κατεδικάσθη δι’ ἐξύβρισιν δὲν ἀνακηρύσσεται ὑποψήφιος.

§141Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἐὰν ἔχῃ καταδικασθῆ καὶ ἔχει ἐπιβληθῆ ἀποστέρησις τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων, δὲν εἶναι δυνατόν, καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ὁ μὲν ἐκλογεὺς νὰ μὴ δύναται οὔτε κἂν νὰ ψηφίσῃ, ὁ δὲ ὑποψήφιος νὰ ἐκλέγεται, καίτοι ἀποστερηθεὶς τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων. Καὶ εἴπαμεν, ὅτι ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας νὰ καταδυναστεύεται ὁ ὑποψήφιος, νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον καὶ ἀνέθεσα πρὸς τοῦτο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου νὰ μοῦ τὸ διατυπώσῃ, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῆται ἡ περίπτωσις τῆς ἀνακηρύξεως τῶν ὑποψηφίων.

§142Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἀνακηρύξεως δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἀποστερηθῆ τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων. Ἐὰν εἶχε προηγουμένως καταδικασθῆ ἢ ἀποστερηθῆ τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων ἐπὶ ἓν ἔτος, τότε;

§143Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, διότι εἶναι περιωρισμένον τὸ χρονικὸν διάστημα καὶ ἑπομένως δύναται. Σᾶς πληροφορῶ δέ, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη τροπολογία τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ δηλώσω, ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθῶ ἀκόμη, κατὰ τὴν ὁποίαν γενικῶς, καταδίκαι δι’ ἀτιμωτικὰς πράξεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν κώλυμα ἐκλογῆς Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχόντων.

§144Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἡ στιχομυθία αὐτὴ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι εἰς τὸ μέλλον.

§145Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι σᾶς διαφεύγει ἡ λεπτομέρεια, ὅτι κατεδικάσθησαν εἰς τὴν ἀνώμαλον περίοδον, ὡρισμένοι εἰς τὴν ἀποστέρησιν τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐν γένει τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων. Τοῦτο ὅμως, ὡς ἀνέφερα, ἐγένετο ἀνωμάλως, μετέπειτα δὲ δὲν ἐδόθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναθεωρήσουν τὰς ἐσπευσμένως ἐκδοθείσας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ νὰ θέσωμεν μίαν διάταξιν καθ’ ἣν οἱ καταδικασθέντες βάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος μέχρι μιᾶς ποινῆς, π.χ. μέχρι 10 ἐτῶν κάθειρξιν νὰ δύνανται νὰ ἐκλέγωνται Κοινοτικοὶ ἢ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι.

§146Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν δέχομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι κατεδικάσθησαν ἀνωμάλως καὶ διὰ λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητος. Αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε, δηλαδὴ τὴν ἀναθεώρησιν ὅλων τῶν δικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ποτὲ καὶ εἰδικώτερον μέχρι τῶν ἐκλογῶν.

§147Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς:

§148Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ ἐζήτησα μείζονα διευκρίνισιν. Ἡ ἔννοια εἶναι, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀνακηρυχθῇ ὑποψήφιος, ἐὰν στερήται τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκλογῆς.

§149Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Σύμφωνοι, κ. Μπακόπουλε.

§150Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐν συμπεράσματι, λέγω, ὅτι ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ ἡ διάταξις περὶ ἐμμέσου ἐκλογῆς τῶν Δημάρχων καὶ ἐὰν δὲν ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 14, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διότι δὲν πραγματοποιεῖ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ρίπτει τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας εἰς τὴν χειροτέραν συναλλαγήν. Εἴμεθα ἐναντίον τῆς παρεμβάσεως τοῦ κομματισμοῦ, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς πολιτικοποιήσεως ὑπὸ τὴν ἀνωτέραν ἔννοιαν τοῦ ὅρου, τῶν δημοτικῶν πραγμάτων. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴν Σουηδίαν. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τῆς Στοκχόλμης, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 100 Συμβούλους, ἔχει εἰς τοὺς κόλπους του μέλη ποὺ ἀνήκουν εἰς ὅλα τὰ κόμματα, Σοσιαλδημοκράτας, Φιλελευθέρους, Δεξιοὺς καὶ Κομμουνιστάς. Ἀλλὰ ἐκεῖ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα τῆς ἀποπολιτικοποιήσεως τῶν ἐκλογῶν. Καὶ ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τῆς Στοκχόλμης ἀνεπήδησαν Ὑπουργοὶ καὶ Πρωθυπουργοὶ ποὺ ἐτίμησαν τὴν Χώραν.

§151Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διότι δὲν εἶναι ἀσυμβίβαστον τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβούλου μὲ τὸ τοῦ βουλευτοῦ.

§152Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν ἐπίσης, σημαντικαὶ πολιτικαὶ προσωπικότητες διετέλεσαν Δήμαρχοι ὅπως ὁ Ἐρριὼ καὶ Μαντὲς Φρὰνς καὶ ὁ σημερινὸς πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Νταλμάς. Συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν τὰ κατὰ τῆς λειτουργίας τῆς Αὐτοδιοικήσεως εἰς τὴν πολιτικοποίησιν, ἀλλ’ εἰς τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθε, λόγῳ τοῦ κομματικοῦ κλοιοῦ ποὺ τοὺς ἔχει περισφίξει, καὶ εἰς τὸν ἀσφυκτικὸν ἔλεγχον εἰς τὸν ὁποῖον ὑποβάλλονται οἱ Δῆμοι ἀπὸ διοικητικοὺς ὑπαλλήλους, ὅπως καὶ εἰς τὰ ἀνεπαρκέστατα οἰκονομικά των. Καὶ περαιτέρω, τὰ τρωτὰ τῆς αὐτοδιοικήσεως δέον νὰ τὰ ἀναζητήσωμεν εἰς τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἁρμοδιοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θεσμοῦ, ἀνήκουν εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Θὰ πρέπει πάντες, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν προαγομένην τὴν αὐτοδιοίκησιν, νὰ συμβάλωμεν μεταξὺ ἄλλων, ὡς προεῖπον, καὶ εἰς τὸ νὰ ὑπάρξῃ ἓν πάγιον ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποδίδῃ ἀνόθευτον τὴν θέλησιν τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκος ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Μολονότι, κύριοι βουλευταί, ἀρκούντως ἀνεπτύχθη τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν καὶ ἀπὸ τοὺς δύο προηγηθέντας ἐμοῦ εἰσηγητάς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἀναφέρεται μόνον εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν συμβούλων καὶ τῶν δημάρχων. Ὁ τρόπος ἐκλογῆς τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων, οὐδόλως θίγεται ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ συνεπῶς οἱ κοινοτικοὶ ἄρχοντες θὰ ἐξακολουθήσουν ἐκλεγόμενοι, κατὰ τὸ ἀπὸ τοῦ 1911 ἰσχῦον σύστημα. Οὐδείς, ἀσφαλῶς, κύριοι βουλευταί, θὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύῃ, ὅτι ὁ σήμερον ἰσχύων τρόπος ἐκλογῆς τῶν κοινοτικῶν συμβούλων δὲν εἶναι ὁ καλλίτερος. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ἐκλογῆς τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων, ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν συμβούλων. Τοῦ λοιποῦ θὰ ὑπάρχῃ εἷς τρόπος ἐκλογῆς καὶ διὰ τοὺς κοινοτικοὺς καὶ διὰ τοὺς δημοτικοὺς ἄρχοντας. Ἂς εὐχηθῶμεν, ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο, δὲν θὰ μεταβληθῇ εἰς τὸ μέλλον καὶ οὕτω ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς αἱ ἐκλογαὶ τῶν τε κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ δημοτικῶν, θὰ διεξάγωνται μὲ ἕνα σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1833 μέχρι τοῦ 1864, εἴχομεν τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν τῶν δημάρχων. Τὸ σύνταγμα τοῦ 1864, ἐθέσπισε τὸ σύστημα τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς αὐτῶν. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 καὶ τὰ δύο νεώτερα τούτου, ἄφησαν εἰς τὸν νομοθέτην νὰ ρυθμίσῃ τὸν τρόπον ἐκλογῆς τῶν δημάρχων. Αἱ μετὰ τὴν κατοχὴν πρῶται ἐκλογαί, αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, ἔλαβον χώραν τὸ ἔτος 1951, ἐνεργήθησαν μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐφαρμοσθῆ καὶ κατὰ τὸ 1925 εἴς τινας δήμους, τοὺς μικροτέρους. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμοῦσα τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ κομματισμοῦ ἀπὸ τὰ δημοτικὰ πράγματα καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸ θέμα τῆς ἐκλογῆς τῶν δημάρχων εἰς τὸν λαὸν καὶ μόνον, εἰσάγει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτήν, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει πάντες, ἀνεξαρτήτως παρατάξεως, νὰ βοηθήσουν τὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, τὸ ἐκλογικὸν Σῶμα, θὰ ἀναδεικνύῃ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον καὶ οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι, ὁμοῦ μὲ τοὺς ἀναπληρωματικούς, θὰ ἐκλέγουν τὸν Δήμαρχον. Τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ ἐκλεγῇ ὡς δήμαρχος ὁ καλλίτερος δημοτικὸς σύμβουλος. Οὕτω θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ κρατήσωμεν τὰ δημοτικὰ συμβούλια μακρὰν τοῦ κομματισμοῦ, ἀσχολούμενα μὲ τὰ δημοτικὰ καὶ μόνον πράγματα. Δὲν μοῦ διαφεύγει, βέβαια, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ψηφίζουν ἀπ’ εὐθείας τὸν δήμαρχον. Τοιουτοτρόπως, ἐσχηματίσθησαν τὰ γνωστὰ λαϊκὰ μέτωπα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπεισῆλθον ἄνθρωποι ἐπιδιώκοντες τὴν ἐκπλήρωσιν κομματικῶν σκοπῶν καὶ οὐχὶ τὴν προαγωγὴν τῶν δημοτικῶν ζητημάτων. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ, κύριοι βουλευταί, τὸ σημερινὸν κατάντημα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἡ πλειοψηφία τοῦ ὁποίου ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ τὰς πρώτας συνεδριάσεις. Ἕνεκα τούτου, ἐσχηματίσθη μία νέα πλειοψηφία, ἡ ὁποία περισσότερον ἠσχολήθη μὲ τὰ κομματικὰ θέματα καὶ ὀλιγώτερον μὲ τὰ πράγματα τοῦ Δήμου. Ὅταν συνέρχεται τὸ δημοτικὸν συμβούλιον εἰς συνεδρίασιν, οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι, ἀντὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ δημοτικὰ θέματα, εἰσηγοῦνται τὴν ψήφισιν ψηφισμάτων, ἀναφερομένων εἰς θέματα τελείως ἄσχετα μὲ τὸν δῆμον, ὅπως, π.χ., εἰς θέματα ἀφορῶντα τὴν Κορέαν, τὴν Κούβαν κλπ.

§155Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδή, ὅπως ἐδήλωσα ἀπὸ τοῦ βήματος, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι καὶ δημοτικὸς σύμβουλος Ἀθηναίων, πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκτὸς ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον, δι’ οὐδὲν ἄλλο ἠσχολήθη τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον. Ἀλλά, ἐπὶ πλέον, οὐδόλως διεσπάσθη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν λέγετε, ἀλλὰ ἐν τῇ πραγματοποιήσει τῶν σκοπῶν τοῦ Δήμου, ἦτο πάντοτε ἐν ὁμοφωνίᾳ. Καὶ ἀκόμη, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν γενικωτέραν σημασίαν, ὑπῆρξεν ὁμοφωνία, μὴ ἐξαιρουμένου τοῦ ζητήματος τῆς παροχῆς διευρύνσεως τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, τὰ ὁποῖα ἐψήφισαν καὶ ὅλα τὰ μέλη καὶ τῆς μειοψηφίας.

§156Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Γνωρίζομεν πάντες, ὅτι εἰς τὴν δημοσιότητα ἦλθον πράγματα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε εἶχον λάβει χώραν ἐν τῷ Δήμῳ Ἀθηναίων, καὶ διενέξεις καὶ συγκρούσεις ὑπῆρξαν, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη μου, καὶ τώρα τελευταῖα ἀκόμη καὶ ὁ τύπος ἠσχολήθη καὶ ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή.

§157Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Μὲ διενέξεις, κύριε συνάδελφε, δὲν ἀσχολεῖται ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή. Ἠσχολήθη μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν εὐταξίαν τοῦ Δήμου καὶ καλῶς.

§158Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὸ Κράτος, ἐδαπάνησε ἑκατομμύρια δραχμῶν, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ τὰ ἔργα τῆς Ἀκροπόλεως καὶ ὅταν πηγαίνῃ ὁ ἐπισκέπτης καὶ βλέπῃ τὰ ἔργα καὶ τὰ θαυμάζῃ, τριγύρω βλέπει τὰ σκουπίδια καὶ οὐδεὶς ἠσχολήθη μὲ ἐκεῖνο τὸ ἐλάχιστον, τὸ κύριον ποὺ ἔχει νὰ κάμῃ ὁ Δῆμος Ἀθηναίων. Καὶ πάρα ταῦτα, μολονότι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλοι ἡμεῖς δεχόμεθα ἐκεῖνο τὸ θέαμα τοῦ Δημάρχου, νὰ ἐγκλωβίσῃ τὸν Δῆμον, νὰ κάνῃ Κόμμα, νὰ ἀνέρχεται εἰς τὰ μπαλκόνια νὰ ὁμιλῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὲρ τοῦ Κόμματός του, ἡ Κυβέρνησις τὸν ἄφησε τὸν Δήμαρχον εἰς τὸν Δῆμον. Καὶ δι’ αὐτὸ ἡμεῖς, κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν ἐπετέλεσε τὸ καθῆκόν της. Ἀντὶ νὰ τὸν πάρῃ, νὰ τὸν στείλῃ τὸν κ. Δήμαρχον εἰς τὸ σπίτι του, τὸν ἄφησε ἐκεῖ. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐβοήθησε.

§159Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Κατσώτας εἶναι προσωπικότης καὶ νὰ μὴ ὁμιλῇς ἔτσι.

§160Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Καὶ ἂν ὁ Δῆμος σήμερον κάμνῃ κἄτι, τὸ κάμνει χάρις εἰς τὴν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν τοῦ παρέχει ἡ Κυβέρνησις συνεχῶς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάμνῃ διὰ Δήμαρχον, ὁ ὁποῖος πολιτεύεται διαρκῶς.

§161Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μόνον εἰς τοὺς ἰδικούς σας Δημάρχους, δηλαδή, πρέπει νὰ τὸ κάμνῃ;

§162Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἔχῃ Δημάρχους καὶ ὄχι κομματάρχας. Τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ βοηθῇ, ἀλλὰ ὄχι τοὺς κομματάρχας, ὄχι ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πολιτεύονται εἰς τὰ μπαλκόνια καὶ τοὺς δρόμους καὶ κατόπιν τὰ ἐγκαταλείπουν, ὅταν βλέπουν, ὅτι ὁ λαὸς μειδιᾶ διὰ τὸ κατάντημά των. Ὡμίλησεν ὁ συνάδελφος τῆς μειοψηφίας περὶ συναλλαγῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπικρατήσῃ κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Δημοτικοῦ Ἄρχοντος, τοῦ Δημάρχου. Κατ’ ἀρχήν, ἅπαξ ἐκλέγεται ὁ Δήμαρχος, καὶ μένει 4 χρόνια. Ποῦ βλέπετε τὴν συναλλαγήν; Τοὐναντίον θὰ ἀσχολῆται συνεχῶς μὲ τὰ πράγματα τὰ δημοτικά, διότι τὸ μέλλον του θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ τί θὰ κάμῃ εἰς τὸν Δῆμον, ἀπὸ τὰ ἔργα του. Τοῦτο καὶ μόνον, θὰ εἶναι διὰ τὸν λαόν, εἰς τὸ μέλλον, τὸ κίνητρον διὰ νὰ τὸν ξαναψηφίσῃ: ἡ ἐπιτυχία του ἢ ἡ ἀποτυχία του, εἰς τὸν Δῆμον.

§163Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε πρὸ ὀλίγου, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, προκειμένου περὶ τῶν Δημάρχων, οἱ ὁποῖοι ἀναδεικνύονται διὰ τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς, διότι τότε πράγματι, ἐκ τῶν ἔργων θὰ κριθοῦν καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην δημαρχιακὴν περίοδον. Ἀλλά, ὅταν ὁ Δήμαρχος ἐκλέγεται διὰ τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς, δὲν ἔχει καμμίαν ἀσφάλειαν, ὅτι πρόκειται νὰ ἐκλεγῇ ἀπὸ τοὺς δημοτικοὺς συμβούλους.

§164Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι, θὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἀπὸ πολλοὺς συνδυασμοὺς καὶ ὄχι κομματικοί. Αὐτοί, λοιπόν, οἱ ἀνεξάρτητοι κομματικῶν ὑποχρεώσεων σύμβουλοι, ἅπαξ ἐκλέγουν, θὰ ἐκλέξουν τὸν καλλίτερον ὅλων. Ἀκριβῶς δέ, διότι εἶναι ἐκλεγόμενος ἀπὸ μὴ κομματικούς, θὰ ἀποδώσῃ περισσότερα ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον.

§165Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἤθελον νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κύριον Κύρκον, ὅτι ἂν ἐπιτύχῃ ἕνας Δήμαρχος εἰς τὸ ἔργον του, τὸ ψηφοδέλτιόν του θὰ πλειοψηφήσῃ κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς.

§166Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Μήπως, κ. συνάδελφοι, ὁ Κοτζιᾶς δὲν ἐξελέγη μὲ ὁλόκληρον τὸ συμβούλιόν του, μὲ τὴν ἔμμεσον ἐκλογήν; Διατὶ αὐτὸς ὁ καλός, ὁ ἐκλεκτός, ἐξελέγη καὶ ἐπεκράτησε καὶ ἀπέδωσεν ὅσον ἐζοῦσε καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃ καὶ ἕνας ἄλλος ἀκόμη, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποδώσῃ, ἀφοῦ ἐπικρατήσῃ, ὅσον δὲν ἀπέδωσαν οἱ κομματικοὶ ἄρχοντες.

§167Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν μακαρίτην Κοτζιᾶν, κατώρθωσε καὶ πῆρε τὸ 62% τῶν ψήφων καί, συνεπῶς, τὸ Συμβούλιον ὁλόκληρον, ἦτο τοῦ ψηφοδελτίου τοῦ ἰδικοῦ του. Σεῖς ὑποστηρίζετε, ὅτι θὰ εἶναι ἕνας Δήμαρχος καλός, διότι θὰ ἐκλεγῇ ἀπὸ ἀνεξαρτήτους δημοτικοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸν ἐκλέξουν καὶ ὁλόκληρον τὴν τετραετίαν θὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντα τοῦ Δημάρχου. Ἡ Δημαρχία εἶναι ἕνα Σῶμα, ὅπως εἶναι περίπου ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἐκλέγει τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὑπάρχει μία διαφορά: Ἂν κατὰ τὸ διάστημα τῆς τετραετίας, ἡ πλειοψηφία τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἀποδοκιμάζῃ τὸν Δήμαρχον, εἶναι δημοκρατικὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἂν κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς διοικήσεως τοῦ Δημάρχου, ὁ Δήμαρχος προβῇ εἰς ἐνεργείας Α ἢ Β, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου.

§168Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπήντησεν ὁ κ. Παπανδρέου, εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, προηγουμένως.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαννόπουλε, νομίζω, ὅτι παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Εἶναι ἀντικανονικὸν αὐτό.

§170Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ συμπληρώσω. Ἀπὸ τὴν παράταξιν ἐκείνην κατηγγέλθη, ὅτι θὰ γίνῃ συναλλαγή.

§171Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ συναλλαγῆς ἐγώ. Ἐγὼ ἔθεσα ἕνα ἐρώτημα, εἰς τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον εἶναι Σῶμα, ὅπως εἶναι ἡ Βουλή, καὶ ὁ Δήμαρχος, ὅπως εἶναι ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι εἰς τὰ δημοτικὰ πράγματα εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 4ετίας, ἡ πλειοψηφία τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου νὰ καταδικάζῃ τὸν Δήμαρχον. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δημοκρατικὸν τοῦτο;

§172Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτό, εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ καὶ ὅταν ὁ Δήμαρχος ἐκλέγεται διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς.

§173Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη δυνατότης, εἴτε ὁ Δήμαρχος ἐκλέγεται ἐμμέσως, εἴτε ἀμέσως, ὑπὸ τοῦ λαοῦ, ὁπότε δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἐπὶ 4ετίαν ἀνατροπῆς τοῦ Δημάρχου ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου.

§174Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον, Δημοτικοὶ Σύμβουλοι νὰ ἔλθουν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν Δήμαρχον, ὁ ὁποῖος συνεκέντρωσε τὸ 40 ἢ 50% τῶν ψηφοφόρων, ἐνῷ, ἐν προκειμένῳ, πρόκειται περὶ Συμβούλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐκλεγῆ ἀπὸ διάφορα κόμματα.

§175Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀειμνήστου Σπυρίδωνος Μερκούρη, ὅστις ἐκλεγεὶς τῷ 1929 Δήμαρχος Ἀθηναίων, εἶχεν ἰδικήν του πλειοψηφίαν Δημοτικῶν Συμβούλων ἐπὶ μίαν 3ετίαν περίπου, ἡ ὁποία, ὅμως, διελύθη ἀκολούθως, διότι προσεχώρησεν ὁ Δήμαρχος εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Καί, ἐν τούτοις, ὁ Σπυρίδων Μερκούρης παρέμεινε Δήμαρχος μέχρι Μαρτίου 1934, ὅτε εἰς τὰς νέας ἐκλογὰς ἡττήθη.

§176Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πρῶτον, δὲν προσεχώρησε ποτὲ εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων...

§177Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι τὴν φωτογραφίαν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, εἰς τὸ μπαλκόνι τῆς οἰκίας τοῦ πατρός σας, εἰς τὴν ὁδὸν Κανάρη.

§178Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ πατρός μου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἐκλεγέντες εἰς τὸ ψηφοδέλτιόν του, ἀλλὰ καὶ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι τῆς μειοψηφίας προσεχώρησαν εἰς αὐτόν. Συνεπῶς, σᾶς ἐπρόδωσε τὸ μνημονικόν σας.

§179Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὸ Κράτος, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ νὰ δύναται νὰ ἀμυνθῇ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λησμονοῦν, ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὰς Δημαρχίας, ὅτι εἶναι Δημοτικοὶ ἄρχοντες. Εἰς ὅλους τοὺς Δήμους, οἱ ἀριστεροὶ Δημοτικοὶ ἄρχοντες, ἀντὶ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ δημοτικὰ θέματα, ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα θέματα, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα μὲ τὰ καθήκοντά των ὡς καὶ μὲ τὰ διεθνῆ ἀκόμη πράγματα. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος, νὰ ἔχῃ νομοθεσίαν, βάσει τῆς ὁποίας νὰ δύναται νὰ ἀμύνεται ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸ κατηγοροῦν συνεχῶς καὶ ἐπιτίθενται ἐναντίον του. Ὡς πρὸς τὸ ποινικὸν μητρῷον, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατί, ὅταν πρόκειται νὰ διορισθῇ ἕνας ἀγροφύλαξ, πρέπει νὰ προσκομίσῃ πιστοποιητικὸν ποινικοῦ μητρώου καὶ δὲν πρέπει νὰ ζητηθῇ τοιοῦτον ἀπὸ τὸν ὑποψήφιον δήμαρχον ἢ βουλευτὴν ἀκόμη. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης ὑπὸ τοῦ Ἐκλογοδικείου, ὡς ὑπεστηρίχθη, διότι τὸ Ἐκλογοδικεῖον μόνον κατ’ ἔνστασιν δύναται νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ ὄχι οἴκοθεν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπιβάλλεται νὰ προσκομισθῇ πρὸ τῆς ἀνακηρύξεως. Θὰ πρέπει γενικῶς, νὰ θεσπισθῇ ἡ προσκόμισις πιστοποιητικοῦ ποινικοῦ μητρώου, εἴτε πρόκειται περὶ ἀνακηρύξεως βουλευτοῦ, εἴτε πρόκειται περὶ ἀνακηρύξεως δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ ἄρχοντος, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀποκλείωνται οἱ ὑποπεσόντες εἰς ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα. Ἡ Κυβέρνησις ἐξῆλθε νικήτρια ἀπὸ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς καὶ ἂν ἤθελε νὰ κομματισθῇ, θὰ ἠδύνατο νὰ κομματισθῇ καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐκλέγουσα ἐδῶ τοὺς ἰδικούς της δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, διὰ νὰ προστατεύσῃ καὶ προαγάγῃ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀπεφάσισε νὰ μὴ ἀναμιχθῇ εἰς τὰς ἐκλογὰς αὐτάς. Καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸν λαόν, διὰ νὰ ἐκλέξῃ τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἀρχάς του. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, δὲν ἀναμιγνύεται καὶ δὲν λαμβάνει θέσιν εἰς τὰς ἐκλογὰς αὐτάς. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, νὰ ἐκλεγοῦν δημοτικοὶ ἄρχοντες ἀκομματίστως, ἐνδιαφερομένη μόνον διὰ τὰ δημοτικὰ πράγματα καὶ ὄχι διὰ τὸ Κόμμα καί, ὡς ἐκ τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ταχθῶ ὑπὲρ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἕτερος τῶν εἰσηγητῶν τῆς μειοψηφίας κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§181Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἁπτόμενον τῆς λειτουργίας θεσμῶν ζωτικῆς σημασίας, ἐνέχει μεγίστην σοβαρότητα καὶ δικαιολογεῖ τὴν παρατεταμένην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς του. Θὰ προσπαθήσω, συνεπῶς, καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά, διότι πιστεύω, ὅτι τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἢ πρόκειται νὰ λεχθοῦν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ ἀποβοῦν ὠφέλιμα, χωρὶς νὰ ζημιωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τὴν ὀρθὴν ἐκτίμησιν τῶν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιωκομένων σκοπῶν, θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν προκαταρκτικὴν συζήτησιν. Μία ἐκ τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ κάμω, εἶναι ὁ ἀτυχὴς παραλληλισμὸς τοῦ θεσμοῦ περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν καὶ τοῦ θεσμοῦ δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων. Ἐν προκειμένῳ, οὐδεμία σύγκρισις δύναται νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ τῶν δύο θεσμῶν, διότι, κατὰ τὸ Σύνταγμα, διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει μὲ τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας. Ἑτέρα παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκλογῆς, τεραστίαν σημασίαν ἔχει καὶ ἡ γεωργικὴ ἔκτασις μιᾶς χώρας. Εἶναι βεβαίως πιθανόν, ὁ παραλληλισμὸς αὐτὸς νὰ ἔτυχεν ἐφαρμογῆς εἰς ἄλλας χώρας καὶ νὰ ἐπέτυχεν. Ἀλλὰ εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις, ἀπεδείχθη, ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι οἱ θεσμοὶ αὐτοί, ἐφαρμοζόμενοι εἰς τὰς χώρας αὐτάς, ἄλλοτε μὲν ἐπέτυχον καὶ ἄλλοτε ἀπέτυχον παταγωδῶς. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν δύο θεσμῶν εἰς μεγάλα Κράτη, ἔχοντα μεγάλην γεωγραφικὴν ἔκτασιν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διατυπώνει τὰς ἀπόψεις καὶ τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τῇ προωθήσει ὅμως, τῆς συζητήσεως, ὁ κ. ὑπουργὸς προσέθεσε καὶ ἕνα νέον σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει καὶ διὰ τὸν ὁποῖον θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ κατωτέρω. Ἂς ἀρχίσωμεν, ὅμως, ἀπὸ τοὺς σκοπούς, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Βασικὸς σκοπός, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἶναι νὰ παραμείνῃ ἔξω ἀπὸ τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια ὁ κομματισμὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἑνοποίησις τοῦ συστήματος, διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ τῶν συμβούλων. Πέραν τούτων, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνέπτυξεν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται νὰ παραμείνῃ μακρὰν ἡ ξενόδουλος μειοψηφία, διὰ νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων. Προσωπικῶς, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ χωρὶς νὰ λαμβάνω θέσιν, πιστεύω, ὅτι τοῦτο δὲν ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, κατὰ βάσιν, οὔτε αὐτὸς οὗτος ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πιστεύει. Ἁπλῶς, νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιτυγχάνεται ἡ προώθησις καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς μειοψηφίας, ἀναβαλλομένης τῆς ἐκδηλώσεως αὐτῆς εἰς τὸν δεύτερον βαθμόν, δηλαδὴ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημάρχων. Ἐπιτυγχάνει δηλαδή, κατ’ ἀρχήν, τὴν λαϊκὴν ἀπήχησιν ἐκ τῆς ἐκλογῆς τῆς μειοψηφίας, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ δαμάζῃ αὐτήν.

§182Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι ἔχετε μελετήσει τὸ θέμα, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν ὁ Δήμαρχος πρέπει νὰ εἶναι ὑπεράνω τῶν κομμάτων καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποῖον σύστημα ἐγγυᾶται τὴν ἐκλογὴν τῶν δημάρχων;

§183Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσωμεν κατωτέρω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐντὸς ὀλίγου, σχετικῶς. Ὑπεστηρίχθη ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἕτερος ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ τῶν συμβουλίων ἀπὸ τὸν κομματισμόν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ κομματισμός, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἐπιζήμιος διὰ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Ἐξεταστέον, ὅμως, τυγχάνει, ἐὰν πάντες, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπιδιώκωμεν καὶ τὴν ἀποβολὴν τοῦ κομματισμοῦ ἀπὸ τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια. Πιστεύω, ὅτι ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε ἀπόλυτον πίστιν ἐπιδεικνύει ὁ κ. ὑπουργός, ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ νομοσχεδίου του, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλης τινος διατάξεως, οὔτε εἰλικρινὴς προσπάθεια πρὸς τοῦτο ὑπάρχει. Ἡ διάταξις, ἡ ὁποία μὲ πείθει περὶ τῆς ὀλιγοπιστίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 14, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν λέγει, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀπέβαλε τὸν κομματισμὸν ἀπὸ τὰ δημοτικὰ συμβούλια. Τότε, πρὸς τί ἡ ἐπίτασις τῶν κυρώσεων, ὅταν ἀποβάλλεται ὁ κομματισμὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Ἢ δὲν πιστεύετε, ὅτι ἀποβάλλεται ὁ κομματισμός, καὶ τότε διευρύνετε τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 132, διὰ τοῦ ἄρθρου 14, ἢ πιστεύετε εἰλικρινῶς, ἀλλὰ τότε ὑπάρχει μία ἀντίφασις.

§184Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὑποθέτω, ὅτι σοβαρῶς ἐκάματε τὴν παρατήρησιν αὐτήν. Ἐξήγησα, ὅτι πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ἀποφύγω τὸν κομματισμόν, τὸν ὁποῖον ἀνεγνωρίσατε καὶ σεῖς ὡς ἐπιζήμιον, εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ, συνεπῶς, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Ἔρχονται δύο ἄλλα στοιχεῖα. Πρῶτον, ἐὰν ἐπιτυγχάνεται, διὰ τοῦ προτεινομένου συστήματος, ὁ κομματικὸς ἀποχρωματισμὸς καί δεύτερον, ἐάν, ἐφ’ ὅσον ἐπιτυγχάνεται, ποῖον λόγον ἔχουν αἱ ἐπηυξημέναι κυρώσεις, εἰς βάρος τῶν κομματιζομένων. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος ἀπαντῶ, διότι ἐπὶ τοῦ πρώτου εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Ὅταν καθιερώνω ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀπαλλάσσει τῆς ἀνάγκης νὰ καταστῇ ὁ ὑποψήφιος ἐξάρτημα οἱουδήποτε πολιτικοῦ κόμματος, δυνάμενος νὰ προβάλῃ τὴν προσωπικότητά του διὰ νὰ ἐκζητήσῃ τὴν ψῆφον τῶν συνδημοτῶν του, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀπαγκίστρωσις ἀπὸ τῆς κομματικῆς αἰχμαλωσίας;

§185Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ναί.

§186Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τώρα ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ὅταν ὑπάρχουν πολιτικὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα εἰς τὸ ἄτομον αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκκινᾶ ἀπὸ τὸ χρῖσμα, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ τοῦ προσφέρουν 1.000, 2.000, 5.000 ἢ 10.000 ψήφους, δὲν θὰ παύσῃ ποτὲ νὰ ἀποτελῇ δόλωμα ἡ προσφορὰ αὐτὴ ἑνὸς κόμματος. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀναλαμβάνεται προσπάθεια ἀποτροπῆς τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ ὑποψηφίου Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ ἄρχοντος. Συνεπῶς, δὲν εἶναι πανάκεια τὸ νομοσχέδιον, οὔτε διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ θὰ ἀποβληθῇ, κατὰ τρόπον ὁλοκληρωτικόν, τὸ κόμμα. Γίνεται ὁπωσδήποτε μία προσπάθεια, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δυνατοτήτων τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ζωῆς, καὶ ἐν ὄψει της, ὅτι τὰ πολιτικὰ κόμματα τῆς χώρας δὲν εἶναι σύμφωνα εἰς τὴν προσπάθειάν μας. Ἄλλωστε, ἠκούσατε τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ἀντετάχθη ἐναντίον τοῦ ἀποχρωματισμοῦ καὶ εἶπεν, ὅτι βάσις πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ ἀντίληψις καὶ τὸ χρῖσμα ἑνὸς κόμματος. Ἐκτὸς τοῦ πνεύματος τοῦ ἀντικομματικοῦ τοῦ νομοσχεδίου, προστίθεται καὶ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας, ἐὰν ἐμφανισθοῦν δημοτικοὶ ἢ κοινοτικοὶ ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι εἴτε διετήρησαν τὸν κομματισμόν, εἴτε τὸν ἀπέκτησαν κατὰ τὴν διαδρομήν, καὶ ἀποφασίσουν νὰ ἐπωφεληθοῦν τοῦ κομματισμοῦ αὐτοῦ, θὰ διωχθοῦν κατὰ τὸ ἄρθρον 14. Δὲν βλέπω, λοιπόν, ποῦ διαπιστώσατε τὴν ἀντίφασιν ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων. Ἠμπορεῖτε νὰ ἀμφισβητήσητε τὴν ἔκτασιν τῆς ἐπιτυχίας, τὴν ὁποίαν θὰ παρουσίαζεν, ἀπὸ πλευρᾶς ἀντικομματικῆς διαθέσεως, τὸ νομοσχέδιον. Πάντως, ἡ ἐκκίνησις καὶ αἱ προϋποθέσεις εἶναι τελείως διάφοροι ἀπὸ τὸ ἄμεσον σύστημα, εἰς τὸ ὁποῖον, διὰ νὰ συγκεντρώσῃ τις τὸ 40% τῶν ψήφων, λ.χ. τῶν Ἀθηνῶν, πρέπει νὰ ὑπαχθῇ ἀπαραιτήτως ὑπὸ τὸ ἅρμα ἑνὸς μεγάλου κόμματος, οὔτε κἂν ἑνὸς κόμματος, διότι 40% σημαίνει ὑπόθεσιν 100.000 ψήφων, τὰς ὁποίας οὐδεμία προσωπικότης εἶναι εὔκολον ἀτομικῶς νὰ διαθέτῃ. Ἐφ’ ὅσον γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ δώσῃ πολιτικὴν χροιάν, ἔπρεπε νὰ προτείνῃ σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ διηυκόλυνε τὴν ἐκλογήν, ἄνευ ὑποταγῆς εἰς κόμματα πολιτικά.

§187Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι μὲ ἀντικρούσατε, διότι ἐπεσήμανα τὴν ὀλιγοπιστίαν ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ νομοσχεδίου. Εἴπατε καὶ σεῖς, ὅτι, βεβαίως, δὲν τὸ θεωρῶ πανάκειαν. Περίπου, συμφωνοῦμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρατήρησις αὐτή, κατέτεινεν εἰς τὸ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀπόλυτον πίστιν ἐπὶ τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ἐπιδιωκόμενον διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπάρχει ἑτέρα παρατήρησις, ἡ ὁποία μὲ δικαιολογεῖ νὰ ὑποθέσω, ὅτι οὔτε εἰλικρινῶς ἐπιδιώκετε τοῦτο. Εἶναι ἡ διάταξις περὶ ἀπαγορεύσεως τῶν μεμονωμένων ὑποψηφίων. Μὴ σπεύσετε νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, ὅτι ἦτο παλαιά, διότι αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἐκ τῆς ἀρχαιότητος ἀπέκτησε δικαίωμα μὴ καταργήσεώς της. Τί, ὅμως, πλέον ἀποτελεσματικὸν διὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ σκοποῦ, τοῦ ἀποχρωματισμοῦ τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, ἀπὸ τὴν μεμονωμένην ὑποψηφιότητα; Τότε, ἀπ’ εὐθείας φθάνομεν εἰς τὸν ἀποχρωματισμόν, διότι ἕκαστος παρουσιάζεται μεμονωμένος, ζητᾶ τὴν ψῆφον τῶν συμπολιτῶν του, ἐν σχέσει στενωτέρᾳ εὑρισκομένων πρὸς αὐτόν, γνωριζόντων τὸ ἦθος καὶ τὴν προσωπικότητά του καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὑποχρέωσις πρὸς τὸν μεμονωμένον νὰ δεσμευθῇ πρὸς ἄλλην κομματικὴν παράταξιν. Αὐτὸ ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ἐγγυᾶται ἀπολύτως τὸν ἀποχρωματισμόν, τὸ ἀπαγορεύετε.

§188Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν τὸ ἀπαγορεύω καθόλου. Αὐτὸ ὑπῆρχεν εἰς τὸν κώδικα καὶ εἰς τὸν νόμον. Ἐὰν τὸ παρατηρῆτε καὶ τὸ προτείνετε ὡς τροπολογίαν, δηλῶ, ὅτι τὸ ἀποδέχομαι.

§189Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατή, κ. ὑπουργέ.

§190Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι δυνατή, ἐφ’ ὅσον θὰ συγκεντρώσητε τὸν ἀριθμὸν τῶν ψήφων, τὸν ὁποῖον προβλέπει ὁ νόμος. Εἶπον, ἐξ ἄλλου, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§191Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτὴν τὴν στιγμήν, τί θέλω. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ ἀκούσητε καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θέλω. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμήν, κάμνω κριτικὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ βάσει τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας ἔχω, συνάγω ὡρισμένα συμπεράσματα.

§192Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναλογικὴ καὶ μεμονωμένη ὑποψηφιότης, δὲν ὑπάρχει.

§193Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Θὰ σᾶς παρατηρήσω, ὅτι, καίτοι ἐγὼ δὲν υἱοθετῶ τὸ σύστημα τοῦ παραλληλισμοῦ τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, ἀλλὰ ἐν τῷ ἐρωτήματί σας, θὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ τὴν μέθοδον ποὺ ἠκολούθησεν ὁ τέως Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται παραλληλισμὸς τοῦ ἑνὸς νόμου πρὸς τὸν ἄλλον. Εἰς τὴν ἁπλῆν ἀναλογικὴν τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, ἐπιτρέπεται ὁ μεμονωμένος ὑποψήφιος.

§194Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ὑποψηφιότης εἰς ἀναλογικὴν ἐκλογήν. Δὲν ὑπάρχει παράδειγμα, ποὺ νὰ ἔβαλε μεμονωμένος ὑποψήφιος ὑποψηφιότητα.

§195Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἐὰν νομίζετε, κύριε Γιαννόπουλε, ὅτι ἡ προσπάθειά μας αὐτή, ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω μέχρι τοῦδε, ἀλλ’ ἐπιφυλάσσω εἰς ἐμαυτὸν τὸ δικαίωμα νὰ ἀλλάξω γνώμην ἐκ τῆς πορείας τῆς συζητήσεως, ἐὰν νομίζετε, λέγω, ὅτι ἡ προσπάθειά μας εἶναι νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτύχωμεν νὰ ἐκλεγοῦν ὡρισμένοι, τότε ἀλλάζει τὸ πρᾶγμα. Ὅταν μοῦ λέγετε, ὅτι δὲν βγαίνει ὁ μεμονωμένος, αὐτὸ εἶναι θέμα μεμονωμένου, δὲν εἶναι θέμα νὰ ἐλέγξωμεν ἡμεῖς ἐὰν βγαίνῃ ἢ ὄχι, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ προδικάσῃ τὴν ἐτυμηγορίαν τοῦ λαοῦ, διότι ἡ ἀπαγόρευσις εἶναι γενική. Μετὰ τὰς δύο αὐτὰς παρατηρήσεις, βασικὰς διὰ τὴν πίστιν καὶ διὰ τὴν εἰλικρίνειαν τοῦ νομοσχεδίου, ἂς ἐξετάσωμεν ἄν, ὄντως, ἐπιτυγχάνεται ὁ δεδηλωμένος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἤτοι ὁ ἀποχρωματισμὸς τοῦ κομματισμοῦ τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν συμβούλων. Ἀνέφερον καὶ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ ὁ κύριος ὑπουργός, περιπτώσεις κομματισμοῦ δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱονδήποτε ἐξ ὑμῶν, ἂν ὑπάρχῃ περίπτωσις κακίσεως κομματικῆς ὑπὲρ κυβερνῶντος δημοτικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσε ψήφισμα ὑπὲρ τῆς κρατούσης καταστάσεως, ὑπὲρ τῆς κυβερνώσης καταστάσεως καὶ παρατάξεως καὶ ἂν τὸ δημοτικὸν αὐτὸ συμβούλιον ἐψέγη, διότι ἐξέδωσε ψήφισμα.

§196Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτιμωρήθη κανεὶς δι’ ἀντικυβερνητικὴν ἐκδήλωσιν, διότι ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἔχουν, κατὰ ἕνα βαθμόν, πράξει ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ τιμωρηθῇ κανεὶς διὰ τὴν ἐπικρότησιν μιᾶς πράξεως κυβερνητικῆς;

§197Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἐγώ, λέγω, σαφῶς, τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὅταν ἐπαγγέλεσθε, ὅτι προσπάθειά σας εἶναι, ὁπωσδήποτε, ν’ ἀποβληθῇ ἀπὸ τοὺς ὀργανισμοὺς ὁ κομματισμός, θὰ πρέπει πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ν’ ἀποβληθῇ ὁ κομματισμός. Τοῦτο δὲν τὸ ἐπιδιώκει οὐδέποτε ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις, ὄχι ὑμεῖς, οἱαδήποτε ἄλλη παράταξις. Συνεπῶς, ὑπαίτιοι τοῦ κομματισμοῦ εἴμεθα ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν προσπαθοῦμεν νὰ τὸν ἀποβάλωμεν.

§198Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ μὴ εἴμεθα. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἐκκίνησιν, διότι, ὅταν θέλωμεν πολιτικὸν δήμαρχον, θὰ ἔχωμεν κομματισμόν.

§199Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Συνεπῶς, ἀντλῶμεν εἰς πίθον Δαναΐδων, ὡς πρὸς τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν. Ἀντιθέτως, στεροῦμεν τοῦ λαοῦ νὰ ἀναδείξῃ ἀπ’ εὐθείας τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικούς του ἄρχοντας. Ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπός, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν εἴμεθα ἡμεῖς ἢ οὐ οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ κομματισμοῦ; Νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνεται. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, ὅταν προτρέπωμεν, ἐξ ὑπαρχῆς, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ κατέλθουν εἰς τὰς ἐκλογὰς διὰ τοῦ συστήματος τῶν συνδυασμῶν. Εἶναι μοιραῖον νὰ ὑπάρξουν παρατάξεις. Δὲν ἀναδεικνύεται ἀμέσως ὁ δήμαρχος ἀπὸ τὸ Δημαρχαιρεσιακὸν Σῶμα. Κατὰ ποίαν ἔννοιαν ἀποβάλλεται ὁ κομματισμός; Ἀντιθέτως, περιορίζεται εἰς μικρότερον ἀριθμὸν καὶ εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅσον μικρότερος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκλογέων, τόσον ἀνώτερος εἶναι ὁ κομματισμός. Παρατηρήσατέ το καὶ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Ἡ ὀξύτης καὶ ἡ διαμάχη, ἡ πολιτική, μεταξὺ τῶν κατοίκων, εἶναι περίπου ἀσήμαντος, διότι δὲν γνωρίζουν τὰς ἰδεολογικὰς τοποθετήσεις οἱ κάτοικοι τῶν μεγάλων πόλεων. Ἀντιθέτως, εἰς τὰς μικρὰς πόλεις φθάνουν μέχρις ἐχθρότητος. Αὐτὸ τοῦτο θὰ συμβῇ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκλογῶν τοῦ δημάρχου, διότι εἶναι ὀλιγώτεροι οἱ ἐκλογεῖς καὶ θὰ εἶναι ὀξυτέρα ἡ διαμάχη, ἡ πολιτική. Ἐλέχθη, ὅτι κατὰ τὴν συγκρότησιν τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου θὰ ὑπάρξῃ καὶ συναλλαγὴ καὶ ἐκανονίσθη τὸ πρᾶγμα ἢ συνεχωρέθη, διότι θὰ ὑπάρξῃ ἅπαξ συναλλαγή. Προφανῶς, αἱ δύο αὐταὶ ἀπόψεις ὀφείλονται εἰς τὸ ὅτι γενικῶς προσδίδουν νόημα εἰς τὴν λύσιν συναλλαγῆς. Διότι, εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ συναλλαγὴ ἐπίμεμπτος, ἡ ὁποία, ὄντως, ἐπεκτείνεται καὶ νὰ συμβῇ ἅπαξ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων. Εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ, ὅμως, καὶ συναλλαγὴ ἐντονωτέρα καὶ νὰ χρειάζεται ἡ συναλλαγὴ αὐτὴ νὰ ἔχῃ δυνατότητα τηρήσεώς της. Ἐξηγοῦμαι. Αἱ πολιτικαὶ συναλλαγαὶ διὰ τὴν ἀνάδειξιν δημοτικῶν ἀρχόντων εἶναι ἐπίμεμπτοι καὶ θὰ πρέπει νὰ κακισθοῦν. Εὐχῆς ἔργον εἶναι, ὅτι θὰ συμβῇ ἅπαξ, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ συναλλαγὴ ἡ ὁποία εἶναι θεμιτή. Εἶναι θεμιτὴ ἡ συναλλαγή, ὅταν οἱ σύμβουλοι δύο συνδυασμῶν συμφωνοῦν ἐπὶ ἑνὸς κοινοῦ προγράμματος. Ἡ συναλλαγὴ αὐτή, εἶναι θεμιτή, διότι καθορίζει ἕνα πρόγραμμα τῆς διαχειρίσεως τῶν κοινῶν πραγμάτων τῆς δημοτικῆς περιουσίας. Νομίζομεν, ὅτι ἡ συναλλαγὴ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ τὰ ἐχέγγυα τῆς διατηρήσεως ἀπὸ τὸν δήμαρχον, ὥστε ἡ συναλλαγή, ἡ δῆθεν ἐφ’ ἅπαξ συναπτομένη, ἀτυχῶς φέρει πάντοτε τὸν κίνδυνον τῆς ἐπαναλήψεως, διότι ὁ δήμαρχος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀθετήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν πρὸς τοὺς συμβούλους οἱ ὁποῖοι τὸν ἐψήφισαν καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην γραμμήν. Τότε ὑπάρχει ἄλλη συναλλαγὴ καὶ παράβασις συνεχὴς τοῦ προγράμματος τοῦ δημάρχου. Καὶ τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπεσήμανα, ἐπίσης, διὰ νὰ καταφανῇ τὸ ἄδικον καὶ τὸ ἄστοχον τοῦ παραλληλισμοῦ τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ τῶν δημοτικῶν μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Κοινοβούλιον. Διότι τὸ Κοινοβούλιον ἔχει ἑκάστοτε τὴν δυνατότητα νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν Πρωθυπουργόν, τὸν ἡγέτην τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τήρησιν τοῦ συμβολαίου, εἰς τήρησιν τῆς συναλλαγῆς τῆς θεμιτῆς, ἐνῷ τὸ Διοικητικὸν ἢ Δημοτικὸν Συμβούλιον, δὲν ἔχει τὴν εὐχέρειαν αὐτήν. Ὥστε, νομίζομεν, ὅτι ὁ κομματισμὸς δὲν ἐπιβάλλεται, ἀντιθέτως ἐμφανίζεται ἐντονώτερος εἰς δεύτερον στάδιον κατ’ ἔφεσιν, ὅταν συνέρχεται τὸ Δημαρχαιρεσιακὸν Σῶμα. Περαιτέρω, ὅμως, ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει ἡ προσπάθεια ἑνοποιήσεως τοῦ συστήματος διὰ τὴν ἀνάδειξιν καὶ τῶν δημοτικῶν καὶ τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων. Παρετήρησα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ εἶναι ἄνευ ἀξίας αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, διότι ἡ ἑνοποίησις ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ κατὰ τὴν ἔννοιαν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἐπέτυχε, ἀλλὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ κατ’ ἀντίστροφον ἔννοιαν, ἤτοι τοῦ νὰ ἐκλέγωνται καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων, ἀπ’ εὐθείας ἀντὶ νὰ ἐκλέγωνται καὶ οἱ δήμαρχοι. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν διὰ τὴν κρίσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς προέκρινε αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν ἑνοποίησιν; Αὐτὸ εἶναι θέμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ ἀξία τοῦ ἐπιχειρήματος εἶναι ἀνύπαρκτος, διότι αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, τὸ ἐπιχείρημα δὲν παρουσιάζει οὐδεμίαν ἀξίαν, διότι ἦτο δυνατὸν καὶ ἀντιστρόφως νὰ συμβῇ. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποβάλλωμεν τὸν κομματισμόν, καὶ νὰ ἀποδώσουν οἱ δημοτικοὶ ἄρχοντες εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν πραγμάτων. Τοῦτο, ὅπως ἔλεγα καὶ προηγουμένως, ἐπιτυγχάνεται ἐφ’ ὅσον καταστῇ συνείδησις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της, δὲν ἀνέλαβον τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τὴν πρωταρχικήν, βασικὴν καὶ ἀποφασιστικὴν προσπάθειαν νὰ μεριμνήσουν, ὥστε νὰ καταστῇ συνείδησις ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἡ ἀποβολὴ τοῦ κομματισμοῦ ἀπὸ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια. Τοῦτο θὰ τὸ ἐπετύγχανεν ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν προήρχετο εἰς μίαν συνεννόησιν μὲ ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων καὶ μετὰ συζητήσεις λεπτομερειακὰς κατέληγον ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ, εἰς ἕνα σύστημα, ἂν μὴ ὁμοφώνως ἀποδεκτόν, τοὐλάχιστον ἐγκρινόμενον ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας τῶν Κομμάτων. Τοῦτο δὲν τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ συνεπῶς, ἀδίκως ἀναμένει, ὅτι ὁ κομματισμὸς θὰ ἀποβληθῇ ἀπὸ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια. Εἰς τὴν παρατήρησίν μου αὐτήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀντέταξεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἤρξατο τὴν προσπάθειαν αὐτήν, ἐσπευσμέναι δηλώσεις τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν τὴν ὑπεχρέωσαν νὰ ἀναστείλῃ τὴν περαιτέρω προσπάθειαν καὶ νὰ υἱοθετήσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπῆρξαν ἀποφασιστικαὶ αἱ δηλώσεις τῶν Ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι θέτουν πολιτικὸν ζήτημα. Ἀνεξαρτήτως τούτου, δὲν ἐπιτυγχάνεται καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου ὁ σκοπὸς τοῦ ἀποχρωματισμοῦ. Θὰ εἶσθε ὑποχρεωμένος, κ. Ὑπουργέ, νὰ δώσητε τὴν μάχην, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ τελευταῖος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν. Εἶσθε, λοιπόν, ὑποχρεωμένος νὰ δώσετε τὴν μάχην ὑπὸ οἱονδήποτε σύστημα....

§200Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ μάχη ἐδόθη πρὸ δέκα μηνῶν καὶ εἶχε τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα εἶχεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μάχην τὴν ὁποίαν ἐπιζητεῖτε ἀνὰ δίμηνον καὶ τρίμηνον, ἔχει τὴν ἑξῆς ἁπλῆν ἔννοιαν: Ἐὰν ὡρισμένοι κύριοι ἀρχηγοὶ θέλουν νὰ προσδώσουν χρῶμα πολιτικὸν εἶναι δικαίωμά των νὰ τὸ πράξουν. Ἀλλ’ ἔχουν χρέος ἀπέναντι τῆς χώρας νὰ δώσουν τὸ χρῶμα τοῦ ἰδίου των κόμματος. Οἱονδήποτε, λοιπόν, κόμμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρασύρῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς πολιτικὴν χροιάν. Ἐὰν οἱονδήποτε κόμμα, θέλῃ νὰ δώσῃ πολιτικὴν χροιὰν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐμποδισθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ θὰ προσδώσῃ πολιτικὴν χροιὰν ἐντὸς τοῦ πλαισίου καὶ τῶν περιθωρίων τῶν ἰδικῶν του. Διότι, τίποτε δὲν δικαιολογεῖ συνασπισμόν, ἐνῷ, ὅταν πρόκηται περὶ ἀμέσου ἐκλογῆς ὑπάρχει ἡ δικαιολογία τῆς κονιορτοποιήσεως τῶν κομματικῶν δυνάμεων. Σήμερον δὲν ὑπάρχει. Πέραν ὅμως, αὐτοῦ, ὅταν ὡμίλησα διὰ τὸ θέμα τῆς ἀπομονώσεως ὡρισμένης μειοψηφίας, ἔπρεπε νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν συνεργασίας ὑπάρχει μία ἀσυνέπεια. Διότι, ἢ ἐπισημαίνονται ὡρισμένοι κίνδυνοι ἐκεῖθεν, ὁπότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραμερίζωνται εἰς κάθε εὐκαιρίαν, ἢ δὲν ὑπάρχουν οἱ κίνδυνοι, τοὺς ὁποίους βλέπει ἡ Κυβέρνησις, ὁπότε εἶναι ὑποχρεωμένα τὰ κόμματα αὐτὰ νὰ ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ καὶ νὰ τοῦ εἴπουν, ὅτι εἶναι χίμαιρα οἱ φόβοι τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλως εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ διατηρήσουν τὰς θέσεις ἀμύνης τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τῆς Χώρας ἐφ’ ὅσον δὲν ὑποχρεοῦνται ὁπωσδήποτε ἐκ τοῦ συστήματος εἰς οἱονδήποτε συνασπισμόν. Αὐτὰ ἐπιδιώκομεν διὰ τοῦ νομοθετήματος.

§201Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον σαφέστατα, ὅτι, ὅταν ἡ θέσις πολιτικοῦ ζητήματος ὑπὸ ὡρισμένων ἀρχηγῶν σᾶς ἠμπόδισε νὰ συνεχίσετε τὴν προσπάθειαν συνεννοήσεως πρὸς ἐπίτευξιν ἑνὸς νομοσχεδίου ἱκανοποιοῦντος τοὐλάχιστον τὴν πλειοψηφίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου...

§202Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ διαφωνία ἐπῆλθεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἐπαφῶν. Ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι αἱ δηλώσεις τῶν κ.κ. ἀρχηγῶν μᾶς ἠμπόδισαν; Εἶπον, ὅτι ἐκ τῶν πρώτων ἐπαφῶν διετυπώθησαν δύο ἀντίθετοι ἀπόψεις. Συνεπῶς, οἱαδήποτε συνέχεια καὶ ἐὰν ἐδίδετο εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι τὸ σύνολον τῶν κομμάτων θὰ κατέληγεν εἰς ἕνα σύστημα κοινῆς προτιμήσεως. Συνεπῶς, αὐτὸ ἔχει ἀποσκορακισθῆ ἀπὸ τῶν πρώτων ἐπαφῶν. Πέραν, ὅμως, αὐτοῦ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι ὡρισμέναι πολιτικαὶ μερίδες ἦσαν ἀποφασισμέναι νὰ θέσουν ὁπωσδήποτε πολιτικὸν θέμα.

§203Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Πιθανόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη καὶ νὰ μὴ λέγω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἀρχίζω νὰ θλίβωμαι δι’ ἐμαυτὸν διότι αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι σημεῖον γήρατος....

§204Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ νὰ θλίβεσθε δι’ αὐτό, εἶναι θέμα ἰδικόν σας.

§205Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δέχομαι τὴν ἐξήγησιν ποὺ δίδετε ἤδη, ἀλλὰ τὴν θεωρῶ πάρα πολὺ μικράν, διότι, ὅταν ἔστω καὶ μία παράταξις προσδώσῃ πολιτικὴν χροιὰν εἰς τὰς ἐκλογάς, ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις μοιραίως θὰ δεχθῇ τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Δὲν τὸ παραδέχεσθε; Δικαίωμά σας. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οὕτως θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα. Ἀλλὰ προεκρίνατε τοῦτο τὸ σύστημα καὶ ὄχι τὸ τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς, διότι ἀσφαλῶς θέλετε νὰ ἀποφύγετε τὴν ἄμεσον ἀπήχησιν ἐκ τῆς ἀναμετρήσεως. Ἀλλ’ ἡ ἀναμέτρησις μὲ τὸ προτεινόμενον σύστημα θὰ γίνῃ εἰς δεύτερον βαθμόν, εἰς τὸ Δημαρχαιρεσιακὸν Σῶμα. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἀποφύγετε. Τὴν ἄμεσον ἀπήχησιν ἐκ τῆς ἀναμετρήσεως τὴν ἀποφεύγετε. Διότι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἄμεσος ἐκδήλωσις τῆς ἐτυμηγορίας τοῦ λαοῦ. Ὥστε, δὲν ἐπιτυγχάνεται οὔτε ὁ πρῶτος σκοπός, τῆς ἀποβολῆς τοῦ κομματισμοῦ, οὔτε καὶ ὁ δεύτερος τῶν συνασπισμῶν, διότι καὶ αὐτὸν θὰ τὸν ἔχετε εἰς δεύτερον βαθμόν. Ἀλλὰ καὶ πέραν τῆς συναλλαγῆς, ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἡ ἐκλογὴ τοῦ καλλιτέρου τοῦ καταλληλοτέρου κοινοτικοῦ ἄρχοντος; Πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι πόρρῳ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπὸς αὐτός. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ Δημαρχαιρεσιακὸν Σῶμα, πλὴν τῆς περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν εἷς συνδυασμὸς ἔχει τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις θὰ γίνῃ τεραστία συναλλαγή. Καὶ εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ σύμπτωσις τῶν ἀπόψεων θὰ γίνῃ πάντοτε, ἄνευ ἐξαιρέσεως τινός, περὶ τὸν πλέον ἀνίκανον διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου, εἴτε λόγῳ μὴ καταρτίσεως, εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ὀλιγώτερον ἰσχυροῦ κομματικῶς. Ὄχι μόνον δὲν ἐπιτυγχάνεται ὁ βασικὸς σκοπός σας, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἐπιπροστίθεται εἰς τὸ θέμα τῆς διοικήσεως τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων καὶ ἡ πανάκεια τοῦ νόμου αὐτοῦ, νὰ ἐκλέγεται ὁ χειρότερος. Καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου μὲν περὶ τῶν προέδρων Κοινοτήτων, ἠμβλύνετο κάπως διὰ τῆς διατάξεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ θητεία τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος εἶναι διετής... Διότι ὑπῆρχε καὶ ἡ ὑπὸ προθεσμίαν δυνατότης ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Διὰ τὴν περίπτωσιν ὅμως τοῦ Δημάρχου, οὔτε αὐτὴ ἡ σκιώδης προστασία ὑπάρχει, διότι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Δημάρχου γίνεται δι’ ὅλην τὴν θητείαν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ὀλίγαι παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφοι. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς προηγηθέντας ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα εἰσηγητὰς καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν. Μόνον ἐπὶ δύο ἄρθρων ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις, διότι εἶναι βασικῆς σημασίας. Πρῶτον, διὰ τὸ θέμα προσαγωγῆς πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων: «...... (ἀναγινώσκει) ... ....». Ἐπειδὴ περισσότερον μὲ ἀπασχολεῖ τὸ θέμα τῆς ὑπαίθρου καὶ ὀλιγώτερον τῶν πόλεων, διότι προέρχομαι ἀπὸ ἀγροτικὴν περιοχήν, τὸ πρᾶγμα, κύριοι συνάδελφοι, παρουσιάζει τεραστίας δυσχερείας, τοιαύτας, ὥστε προβλέπω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς πλείστας Κοινότητας νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ συγκρότησις συνδυασμῶν, διότι εἶναι ἀδύνατον τοὐλάχιστον 5 χωρικοὶ νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ ὅλα τὰ χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἀξιοῖ ὁ νόμος. Ἀλλὰ πέραν τῆς πρακτικῆς ἀξίας τῆς παρατηρήσεώς μου, νομίζω, ὅτι καὶ θεωρητικῶς ἡ ἀξίωσις τοῦ σχεδίου νόμου αὐτοῦ εἶναι ἀνεδαφική, εἶναι τὸ πρῶτον εἰσαγωγὴ θεωρίας, κατὰ τὴν ὁποίαν, οἱ πολῖται προαποδεικτικῶς, θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξουν, ὅτι εἶναι πολῖται. Δὲν λέγω, ὅτι πρέπει ὁ οἱουσδήποτε νὰ ἐκλέγεται, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ζητῆται προαποδεικτικῶς ἡ προσαγωγὴ στοιχείων, διὰ τῶν ὁποίων νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἔχει τις τὰ προσόντα διὰ νὰ ἐκλεγῇ. Νομίζω, ὅτι τὸ τεκμήριον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἐν προκειμένῳ, εἶναι, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται ἔχουν τὰ αὐτὰ προσόντα πλὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δι’ εἰδικοὺς λόγους ἢ ἀποφάσεων, ἔχουν ἀποστερηθῆ τοῦ δικαιώματος τούτου. Τοῦτο δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται προαποδεικτικῶς, ἀλλὰ μετὰ τὴν ἐκλογήν. Ἄλλωστε, γνωρίζετε τὸν φανατισμόν, μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγονται αἱ ἐκλογαὶ εἰς ὅλα τὰ χωριὰ καὶ θὰ ὑπάρξουν τόσοι ἀντίπαλοι, ὥστε νὰ ἐρευνήσουν καὶ νὰ ἀνευρεθοῦν, ὄχι μόνον τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ καὶ θὰ δημιουργηθοῦν πολλὲς φορὲς ἀνύπαρκτα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἀποβάλουν ἕνα εἰ δυνατόν. Δηλαδή, θέλω νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει κίνδυνος πρακτικὸς νὰ παρεισφρήσῃ ἕνας, ὁ ὁποῖος στερεῖται τῶν δικαιωμάτων, διότι θὰ ὑπάρξῃ πάντοτε ἕνας ἀντίθετος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποβάλῃ ἔνστασιν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος αὐτός, δὲν βλέπω τὸν σοβαρὸν λόγον, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ὠθήσῃ νὰ υἱοθετήσωμε τὴν θεωρίαν τῆς προαποδείξεως τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Συντάγματος.

§206Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀντιστοίχως, μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβούλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς ὅλην τὴν Χώραν, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι 1½ φορὰ εἰς τὰ ψηφοδέλτια καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ γίνουν μόνον δύο συνδυασμοί, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσωμε περὶ τὰς 200.000 πιστοποιητικῶν. Δηλαδὴ ὁ μοναδικὸς Γραμματεὺς Ποινικοῦ Μητρώου εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τῶν διαφόρων Πρωτοδικείων, ἔξω τῶν Ἀθηνῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐργάζεται, ἐπὶ ἕνα 6μηνον, δεδομένου, ὅτι προϋποτίθεται ἔρευνα.

§207Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημα, κ. συνάδελφοι, ἐπροτάθη ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας καὶ δὲν τὸ ἀναφέρω, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ὑπόσχεσίν μου νὰ εἶμαι σύντομος κατὰ τὸ δυνατόν. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου εἶναι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, διὰ τῆς ὁποίας διατάξεως διευρύνεται ὑπερμέτρως ἡ ἐξουσία τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ νὰ ἀπολύσῃ τοὺς Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς ἄρχοντας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν, ὅτι προσποιούμεθα, ὅτι παρέχομεν ἐγγύησιν πρὸς τοὺς κρινομένους πολίτας διὰ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὰ συμβούλια ἑνὸς δικαστικοῦ, ἐνῷ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐγγύησιν μόνον δὲν παρέχομεν εἰς τοὺς κρινομένους ὑπὸ τῶν Συμβουλίων αὐτῶν. Ἀντιθέτως, ὅμως, ἐπιτυγχάνομεν μετὰ βεβαιότητος τὴν διαβολὴν καὶ τῆς δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει ὅλοι νὰ φυλάξωμεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, διότι μετέχοντες αὐτῶν τῶν Συμβουλίων οἱ Δικαστικοί, ἡ πεῖρα διδάσκει, ὅτι δὲν ἐξέρχονται ἀλώβητοι. Καὶ μάλιστα δράττομαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς κυκλοφορησάσης τροπολογίας, ὅτι θὰ πρέπει κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος, ἐπὶ τρίμηνον νὰ ἀντικατασταθῶσιν οἱ Δημοτικοὶ καὶ Κοινοτικοὶ ἄρχοντες διὰ δικαστικῶν. Ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος μᾶς διδάσκει, ὅτι ἐξῆλθον μειωμένοι οἱ δικαστικοὶ ἀπὸ τὴν ἀνάμιξίν των εἰς τὰ καθήκοντα αὐτά. Συνεπῶς, ἐπὶ αὐτῆς τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14, δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλο τι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις, τὴν ὁποίαν δῆθεν προσφέρομεν διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Ἀρεοπαγίτου, χωρὶς νὰ καθορισθοῦν ἐπακριβῶς τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ συνεπιφέρουν τὴν ἀπόλυσιν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχόντων, διότι μὲ τὴν ἔκφρασιν, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ σχέδιον νόμου, τὴν γενικήν, τὴν ἀσαφῆ, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι—χωρὶς νὰ προδικάζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν μία οἱαδήποτε Κυβέρνησις, νὰ κάμῃ κακὴν χρῆσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως—ἐνέχει ἡ διάταξις οὕτω σαφῶς καὶ γενικῶς ἔχει, ἐνέχει τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταστρατηγηθοῦν τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ἄλλαι παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν καθέκαστα ἄρθρων. Ἤδη, κατερχόμενος τοῦ βήματος, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ κατ’ ἐμὲ σοβαρώτατον μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ εἶναι σοβαρώτατον νὰ πιστεύῃ ὁ λαὸς εἰς τὴν ἀντικειμενικότητα τῶν ἀρχόντων του, δὲν θέλω νὰ εἴπω, ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι, διότι δὲν κάμω κρίσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῶν ἀρχόντων, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι νὰ πιστεύῃ εἰς τὴν ἀντικειμενικότητα τῶν ἀρχόντων του. Καὶ μὲ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐγκαινιάζομεν, ὁ πολιτικὸς κόσμος γενικώτερον ἐπ’ ἐσχάτων, ἡ πεποίθησις τοῦ κόσμου εἰς τὴν ἀνωτερότητα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐμφανίζεται καὶ βασίμως. Δὲν εἶναι δυνατόν, δι’ ἑκάστην ἐκλογήν, δι’ ἑκάστην περίπτωσιν, τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν νὰ ψηφίζωμεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐντελῶς ἀδιάβλητον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ πείσωμεν τὸν λαόν ὅτι εἶναι καὶ ἀδιάβλητον, διότι γίνεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ ὅταν γίνεται τὴν τελευταίαν στιγμήν, οἱ ἐμπνευσταὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι φυσικὸν νὰ μεριμνοῦν ὀλίγον καὶ περὶ τῆς ἰδίας των τύχης. Πιθανὸν νὰ μὴ ἐνδιαφέρῃ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν Κυβέρνησιν ἡ πίστις καὶ πεποίθησις τοῦ λαοῦ ἐπὶ τὴν ἀμεροληψίαν καὶ τὴν ἀντικειμενικότητα τῶν ἀρχόντων. Ἀναμφισβητήτως, ὅμως, ἡ πίστις αὐτὴ καὶ ἡ πεποίθησις ἐνδιαφέρει καὶ μάλιστα σοβαρώτατα τὸ Ἔθνος, διότι ἄνευ αὐτῆς συντόμως θὰ δρέψωμεν τοὺς καρποὺς αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀπεργαζόμεθα, ἐν πολλοῖς ἀσυνειδήτως, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε τὰ ἀπεργαζόμεθα καὶ τότε ἴσως θὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατόν, μειοψηφία καὶ πλειοψηφία νὰ κατευθυνώμεθα πρὸς τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν καὶ τὴν ἐθνικὴν τιμὴν καὶ ὄχι διὰ νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἐκ βάθρων βάλλουν κατὰ τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν μὲ τὰς ὁποίας ἐγαλουχήθησαν οἱ Ἕλληνες καὶ τὰς ὁποίας ἀρχὰς πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὰς προσβάλλει. (Χειροκροτήματα).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)