1959.01.27
3.886 στίχοι · 27.898 λέξεις · 245 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40ὴ
Τρίτη 27 Ἰανουαρίου 1959
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κατσαφάδος ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§4Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συστάσεως Ἐποπτείας τῶν ἐν Ἑσπερίᾳ Σπουδαστῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. Σ. Στεφανόπουλος καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν Κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κακαγιάννης, Ι. Τζαμπάζης, Ι. Κεφαλογιάννης καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ, Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν κλπ., αἰτούντων, ὅπως ἡ μὲν νῆσός των Κασσάνδρα γίνῃ ἐπαρχία καὶ ἀποκαλεῖται Ἱερά, λόγῳ τῶν ἐπ’ αὐτῆς διαδραματισθέντων ἱστορικῶν γεγονότων, ἡ δὲ πρωτεύουσά τους Κασσάνδρα, ὀνομασθῇ Δῆμος Κασσανδρέων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου ἀναπήρων πολέμου ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινητιστῶν, Ἀστικῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτοῦντος, ὅπως προτιμηθῇ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν εἰς τὰ ἀστικὰ ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν– Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄλσους Συγγροῦ διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἀποπερατώσεως ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ, κατόπιν παρεμβάσεως τοῦ ΟΑΠ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Σπαθάρης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ ἄρσιν περιορισμοῦ καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειαν Ζαγκλιβερίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Η. Σκυλλάκος, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἀποπεράτωσιν τοῦ παρὰ τὴν Λάρισαν ἐργοστασίου Ἀχυροκυτταρίνης. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Καπνεργατῶν, αἰτούσης ἔνταξιν τῶν μελῶν αὐτῆς εἰς
Ι.Κ.Α.
Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Χρ. Φιλίππου κ. Β. Μπρακατσούλας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται δι’ ἀπρεπῆ πρὸς αὐτοὺς συμπεριφορὰν Ὑποδιοικητοῦ Χωροφυλακῆς Δομοκοῦ Λαμίας καὶ αἰτοῦσι τὴν τιμωρίαν τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δημοτῶν Βουλιαγμένης διαμαρτυρομένων διὰ τὸν μελετώμενον τρόπον ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς Βουλιαγμένης καὶ αἰτοῦσιν, ὅπως ἡ ἀξιοποίησις γίνῃ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν Δημοτῶν Βουλιαγμένης καὶ κοινοῦ πρωτευούσης. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ.κ. Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις πολιτῶν καὶ αἰτοῦσιν ἀπόλυσιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Ν. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου Ἐργοδηγῶν Ἠλεκτρολόγων, αἰτούντων τὸν καθορισμὸν τῆς θέσεως τῶν σπουδαστῶν ἀποφοίτων τῶν τεχνικῶν σχολῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τὴν ἐξομοίωσιν τῶν δικαιωμάτων μὲ τῶν τοῦ Μικροῦ Πολυτεχνείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Γαβριηλίδης, Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Καρασάββας καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μαυρονερίου–Κιλκίς, διαμαρτυρομένων διὰ σύλληψιν Μ. Γλέζου καὶ αἰτούντων τὴν ἀπόλυσιν τούτου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8459)6478)6.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 427 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Κ. Σωτηρίου, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Αἰτωλοακαρνανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν δελτίων κινήσεως προσωπικοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. εἰς τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανόμενα Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐτοποθετήθησαν ἐσχάτως διὰ διορισμοῦ 2 Φιλόλογοι, 3 Μαθηματικοὶ καὶ 1 Φυσικός. Εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Βονίτσης, εἰς ὃ φοιτῶσιν ἐν ὅλῳ 152 μαθηταί, ἀπεσπάσθησαν ἤδη 2 δημόσιοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί. Διὰ Διατάγματος, τοποθετοῦνται διὰ διορισμοῦ εἰς τὰς Ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας ἕτεροι δώδεκα (12) Δημοδιδάσκαλοι καὶ οὕτω θὰ συμπληρωθοῦν αἱ ὑφιστάμεναι κεναὶ θέσεις εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα τῶν ἐν λόγῳ Ἐκπαιδευτικῶν Περιφερειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς ἀνάγκας ἀνεγέρσεως, ἀποπερατώσεως καὶ ἐπισκευῆς τῶν διδακτηρίων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον θέτει κατ’ ἔτος εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων πιστώσεις αἱ ὁποῖαι κατανέμονται ὑπ’ αὐτῶν πρὸς τὰς Σχολικὰς Ἐφορείας, ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων καὶ τῶν ἀναγκῶν. Σχετικῶς μὲ τὴν ἀποστολὴν μελέτης διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἱδρυθέντος Δημοτικοῦ Σχολείου Πλατανιᾶς Ἀγρινίου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἐζητήθη τοιαύτη. Δι’ ἐγγράφου ἡμῶν ἐζητήθη ἡ ὑποβολὴ στοιχείων, βάσει τῶν ὁποίων θὰ συνταχθῇ ἡ μελέτη ἀνεγέρσεως ἀναλόγου διδακτηρίου... Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ι. Ἀθητάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9246)7019)27.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 557 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν σχολείων Μ.Ε. Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι διὰ τῶν ἐσχάτως γενομένων διορισμῶν ἐτοποθετήθησαν εἰς Κρήτην εἷς Φιλόλογος Καθηγητής, τέσσαρες Μαθηματικοί, δύο Φυσικοὶ καὶ δύο Ἀγγλικῆς γλώσσης, κατὰ τοὺς προσεχεῖς δὲ διορισμοὺς θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ πλήρωσιν καὶ τῶν λοιπῶν κενῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9644)7274)6.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 613 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, περὶ προαγωγῆς τῶν Δημοτικῶν Σχολείων τῆς Ἐπαρχίας Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν, εἰς μαθητάς, σχολείων, τὸ ὁποῖον συναρτᾶται μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Χ. Παγώνη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9774)10.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβάζοντος ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σπηλιοπούλου, Θανασέκου καὶ Παγώνη, ἀναφερομένης εἰς τὰ τρία σχολικὰ κινητὰ ἰατρεῖα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τούτων μόνον τὸ τῶν Ἀθηνῶν δὲν εὑρίσκεται ἐν λειτουργίᾳ, καθ’ ὅσον παρῃτήθη ὁ εἰδικὸς ἀκτινολόγος τούτου, θέλει δὲ τεθῆ τὸ συντομώτερον ἐν λειτουργίᾳ, εὐθὺς ὡς προσληφθῇ νέος ἀκτινολόγος ἰατρός. Τὰ ὡς ἄνω κινητὰ ἰατρεῖα εὑρίσκονται εἰς τὰς ἕδρας των, ἤτοι ἐν Πάτραις, Θεσσαλονίκῃ καὶ Ἀθήναις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10310)7943)29.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 723)58 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὸ διορισμὸν Δημοδιδασκάλων, καταγομένων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ σειρᾶς προτεραιότητος διορισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῶν Ν. Δ. 2028)52 καὶ 2702)53 ἐθεσπίσθησαν ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ συμπληρωθῶσιν τὰ εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν κενὰ τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Β. Ἑλλάδος, ἅτινα παρέμεινον κλειστὰ ἐλλείψει Δημοδιδασκάλων, καθ’ ὅσον ἀρκετὸν ποσοστὸν ἐκ τῶν ἑκάστοτε διοριζομένων εἰς αὐτὰ καὶ καταγομένων ἐκ Νοτίου Ἑλλάδος δὲν ἀπεδέχετο τὸν διορισμόν. Σημειοῦται, ὅτι ἐκ τῶν ἐσχάτως γενομένων διορισμῶν, ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐλήφθη ἐκ Βορείου Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4)2.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 740 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως Δημοτικῶν Σχολείων, ὅπερ συναρτᾶται μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10030)16.12.58 ἐγγράφου ὑμῶν, ὑπ’ ἀριθ. 671, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ὅτι πρὸς τὸ παρὸν εἶναι ἀδύνατος πᾶσα ἀνασκαφικὴ ἐργασία λόγῳ τοῦ χειμῶνος. Ἐν καιρῷ θέλουσι διατεθῆ αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις, εἴτε ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, εἴτε τῇ συνδρομῇ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας, διὰ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ ἐν λόγῳ Θεάτρου, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν μονίμου ἀρχαιολογικοῦ ὑπαλλήλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10314 τῆς 29 Δεκεμβρίου 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 727 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ἀντ. Τσιάντου, Εὐαγγ. Σκούρα καὶ Χρ. Παγώνη, περὶ τῆς ὑπὸ τῶν μαθητῶν τῶν Γυμ)κῶν Παραρτημάτων Νέας Ἰωνίας–Βόλου, Βελεστίνου καὶ Ἀργαλαστῆς καταβαλλομένης ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς τοῦ Νομ. Διατάγματος 3556)1956, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῶν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων ἐν γένει ὡς καὶ τῶν ἀνωτέρω, ἐγένετο τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀναλαβόντων τὰ ἔξοδα λειτουργίας τούτων, ἵνα δυνηθῶσιν καὶ φοιτήσωσιν εἰς αὐτὰ καὶ οἱ πλέον ἄποροι ἐκ τῶν μαθητῶν, οἵτινες δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ παρακολουθήσωσιν τὰ μαθήματα τῶν ὀργανικῶν Γυμνασίων, ἅτινα ὡς γνωστὸν ἑδρεύουσιν εἰς πόλεις μακρὰν τῆς περιοχῆς των. Εἰς τὰ ἐν λόγῳ Γυμνασιακὰ παραρτήματα ἐκτὸς τῶν ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων προσλαμβανομένων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κατ’ ἀνάγκην τοποθετεῖται καὶ ἀριθμὸς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἐκ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ ὀργανικὰ Γυμνάσια μισθοδοτουμένων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἵνα οὕτω ἐπιτευχθῇ ἡ εὔρυθμος λειτουργία τῶν ἐν λόγῳ Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1003)30. 9.1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθιερώθη ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῶν τριῶν τετάρτων τῆς ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Νομ. Διατάγματος ὁριζομένης ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς ἁπάντων τῶν ἀπόρων μαθητῶν τῶν Δημοσίων σχολείων Μ. Ε. εἰς οὓς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἄποροι μαθηταὶ τῶν ἀνωτέρω Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9022)58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 531)58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν εἰς τὰ μονοτάξια διδασκαλεῖα φοιτησάντων καὶ μὴ συμπληρωσάντων τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ ἄρθρου 7 § 1 τοῦ Ν.Δ. 3768)1957 κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἐμονιμοποιήθησαν, ἐν συνεχείᾳ δικαιοῦνται συντάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9374)7081)1.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 569 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ ἐν σχέσει πρὸς τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μ.Ε. Δωδεκανήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου θὰ διορισθῶσιν εἰς Δωδεκάνησον ἓξ (6) Φιλόλογοι καθηγηταί, τρεῖς (3) Μαθηματικοί, δύο (2) Φυσικοὶ καὶ τρεῖς (3) καθηγηταὶ Ἀγγλικῶν καὶ οὕτω θὰ πληρωθῶσιν ἅπασαι αἱ κεναὶ θέσεις διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Δωδεκανήσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς
Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ
ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Γιαρένη καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8577)8.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 435)1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ν. Κιτσίκη. Δ. Γιαχνῆ κλπ. περὶ τῆς λειτουργίας τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1035)18.12.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθησομένης νομοθετικῶς, ἱδρύθησαν ἀπὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1958–59 ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ Σχολαὶ Ὑπομηχανικῶν προσηρτημέναι εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον καὶ ὡρίσθησαν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις διὰ τὴν 19ην Ἰανουαρίου 1959. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω πράξεως καὶ μετὰ πρότασιν τῆς Συγκλήτου τοῦ Ε.Μ. Πολυτεχνείου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 161481)24.12.58 ὑπουργικὴ ἀπόφασις, δι’ ἧς ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων, τὰ ὑποβλητέα δικαιολογητικὰ πρὸς συμμετοχὴν εἰς τὰς ἐξετάσεις ὡς καὶ τὰ ἐξεταστέα μαθήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς
Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ
ΙΙ. Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9432 ἀπὸ 2.12.1953 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 589 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου σχετικῶς μὲ τὴν μονιμοποίησιν ἰατρῶν τοῦ Ι. Κ.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἁρμόδιος τυγχάνει ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1959
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9834)58 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 651)1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν πλημμυροπαθῶν κατοίκων κωμοπόλεως Ραψάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς ἀνεφέρθησαν ἡμῖν αἱ ἐκ πλημμυρῶν ἐπελθοῦσαι ζημίαι εἰς τὸν στεγαστικὸν πλοῦτον οἰκισμῶν τινων, διετάξαμεν τοὺς οἰκείους Νομομηχανικοὺς ὅπως τὸ ταχύτερον ὑποβάλωσιν ἡμῖν πίνακας τῶν εἰς οἰκίας ἐπελθουσῶν καταστροφῶν. Διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν διετάχθη καὶ μετέβη ἐπὶ τόπου καὶ Μηχανικὸς τῆς παρ’ ἡμῖν Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας. Βάσει τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6878) 2268)16.10.58 καὶ Δ.Ο. 8083)20.11.1958 ἐγγράφων μας τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγουσῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τῶν ὡς ἄνω πλημμυροπαθῶν. Εὐθὺς ὡς ἐγκριθῶσιν αἱ αἰτηθεῖσαι πιστώσεις θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
ΑΝΔΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10309)29.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ, διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 722 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύση, περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος εἰς δωρεὰν παροχῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μέχρι σήμερον ἔχουσι προγραμματισθῆ εἰς ἅπασαν τὴν Χώραν 1430 Κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἐκ τῶν ὁποίων σήμερον λειτουργοῦσι 1150, παρέχοντα δωρεὰν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον αὐτῆς πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ μερικὴν φαρμακευτικὴν τοιαύτην ἐκ τῶν ἀνθρωποσωτηρίων φαρμάκων καὶ τῶν τῆς δημοσίας ὑγείας, ἅτινα διαθέτει σήμερον ἡ Κεντρικὴ Ὑγειονομ. Ἀποθήκη τοῦ Ὑπουργείου. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι τὸ θέμα ὁλοκληρώσεων τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θέλει ρυθμισθῆ προσεχῶς διὰ καταρτιζομένου Νομοθ. Διατάγματος, περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως Ν. 3887)55 ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ
Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη Α. Μέρου καὶ Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3)2.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 739 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Α. Μέρου καὶ Θ. Λυμπερίδη, περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῆς δωρεὰν παροχῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι σήμερον λειτουργοῦσι καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν 1150 Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα παρέχοντα δωρεὰν εἰς τὸν Ἀγροτικὸν πληθυσμὸν αὐτῆς πλήρη ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ μερικὴν φαρμακευτικὴν τοιαύτην ἐκ τῶν ἀνθρωποσωτηρίων φαρμάκων καὶ τῶν τῆς Δημοσίας Ὑγείας, ἅτινα διαθέτει σήμερον ἡ Κεντρικὴ Ὑγειον. Ἀποθήκη τοῦ Ὑπουργείου. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι τὸ θέμα ὁλοκληρώσεως τῆς φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θέλει ρυθμισθῆ προσεχῶς διὰ καταρτιζομένου Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως νόμου 3487)55, ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ἐπίσης ὅτι καὶ τὸ θέμα τῆς συντάξεως λόγω γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας ἀπασχολεῖ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον καὶ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ μελετᾶ καὶ τὸ ἐπεξεργάζεται. Τέλος, καθίσταται γνωστόν, ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, παρέχεται δωρεὰν εἰς ἅπαντας τοὺς ἀγρότας, χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ καταβληθῇ παρ’ οὐδενὸς ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένη εἰσφορὰ ἀσφαλίστρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ
III) Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8832)17.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 479) 1958 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τσιγάρα καὶ Παπαδημητρίου σχετικῶς μὲ τὰς κατακλυζομένας ἐκτάσεις τοῦ ἕλους νησίου Ἐδέσσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ θὰ ἐξετάσῃ τὴν σκοπιμότητα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἀναγκαίων τεχνικῶν ἔργων μετὰ τὴν ὑποβολὴν σχετικῆς ἠτιολογημένης ἐκθέσεως ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, παρ’ ᾧ ἐκκρεμεῖ τὸ ὡς ἄνω θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10018 τῆς 16.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 659 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀνέγερσις Διοικητηρίου ἐν Λαρίσῃ, περιλαμβάνεται εἰς τὰς ὑποβληθείσας ἡμῖν προτάσεις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, διὰ τὴν εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ οἰκον. ἔτους 1959 ἔνταξιν καὶ χρηματοδότησιν ἔργων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ἐν τούτοις, τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως Διοικητηρίων, δὲν ἀποτελεῖ κύριον ἀντικείμενον τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ προσεχῶς ἀντικείμενον μελέτης τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς ἐξευρέσεως ἑτέρων πόρων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ μείωσις κεφαλαίων, προοριζομένων διὰ σαφῶς παραγωγικοὺς σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 8827) 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 474 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα, ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἡ ἠλεκτροδότησις ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τῆς Κοινότητος Κάτω Κλειτορίας (Μαζέϊκων) — Καλαβρύτων, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ὡς γνωστόν, ὅμως, ὁ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐξηλεκτρισμὸς ὁλοκλήρου τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως, λόγῳ οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν δυσχερειῶν καὶ οὕτω, κατ’ ἀνάγκην, οὗτος θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν. Ὁ ἀκριβὴς ὅμως χρόνος ἠλεκτροδοτήσεως ἑκάστης περιοχῆς, κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῆς Κοινότητος Κάτω Κλειτορίας, θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἑκάστοτε διατιθεμένων πιστώσεων κατ’ ἔτος πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν καὶ ἐκ τῆς ἀποδοτικότητος τῆς αἰτουμένης ἐπεκτάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Ν. ΜΑΡΤΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9153) 25.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως: Τὸ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ κατασκευασθὲν ἐν Κοινότητι Γραμμενίτσης–Ἄρτης νέον ἐσωτερικὸν δίκτυον καλύπτει ὁλόκληρον τὴν περιοχήν, ἥτις ἐξυπηρετεῖτο πρότερον ὑπὸ τῆς ἐξαγορασθείσης τοπικῆς ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Γραμμενίτσης. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κοινότης Γραμμενίτσης, ἐπιθυμεῖ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς μὴ ἐξυπηρετουμένης μέχρι σήμερον συνοικίας, δύναται νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν ΔΕΗ σχετικὴν αἴτησιν, ἵνα ἐξετάσῃ αὕτη τὴν δυνατότητα ἠλεκτροδοτήσεως τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας, βάσει τῆς ἀκολουθημένης πολιτικῆς, πρὸς ἐξυπηρέτησιν νέων πελατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Ν. ΜΑΡΤΗΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9431)58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 588 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Κεφαλαρίου Δράμας, πρὸ τῆς ἐν τῷ προγράμματι τῆς ΔΕΗ καθοριζομένης σειρᾶς της διὰ συμμετοχῆς αὐτῆς, εἰς τὰς σχετικὰς δαπάνας ἠλεκτροδοτήσεως, θέλει ἐξετασθῆ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς 1959, ἐν συνδυασμῷ τῆς ἀποδοτικότητος ταύτης ἐκ τῶν προσδοκωμένων ἐσόδων πωλήσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959
Ὁ Ὑπουργὸς
Ν. ΜΑΡΤΗΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζίγδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8845)6717)17.11.1958 καὶ 9148)6954)25.11.1958 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διαβιβάζονται ἡμῖν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζίγδη καὶ Ε. Ζαννῆ, σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ ἐργαλείου σπόγγων «γκαγκάβα», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ κατάργησις τοῦ ἐν λόγῳ ἐργαλείου, ἀπεφασίσθη μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἁλιείας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, ἐκδοθέντος τοῦ ἀπὸ 13.7.55 Β. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν κατάργησίν του ἀπὸ 1.1.1957. Ἐν συνεχεία, διὰ τοῦ ἀπὸ 24.1.1957 Β. Δ. παρεσχέθη καὶ νέα προθεσμία διὰ τὴν κατάργησίν του, λήγουσα τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1958. Πλέον τούτου, ἐνηργήσαμεν διὰ τὴν μέσῳ τῆς ΑΤΕ χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς κατόχους γκαγκαβῶν, πρὸς ἀγορὰν ἁλιευτικῶν ἐργαλείων (δίκτυα–παραγάδια), ὥστε νὰ μετατρέψουν ταύτας εἰς ἁλιευτικὰ πλοιάρια, διὰ τὴν ἁλιείαν ἰχθύων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ λόγῳ τοῦ ἐπιβλαβοῦς τοῦ ἐργαλείου τούτου εἰς τὴν ἁλιείαν τῶν σπόγγων καὶ τῶν ἰχθύων, δὲν προτιθέμεθα νὰ προτείνωμεν τὴν ἔκδοσιν Β. Δ., διὰ τὴν χορήγησιν νέας προθεσμίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
Ν. ΜΑΡΤΗΣ
V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτην καὶ Ι. Εὐαγγελίδην, εἰς ἣν διαμαρτύρονται, ὅτι ὄργανα Χωροφυλακῆς προσεπάθησαν ν’ ἀνακαλύψουν ποῖοι ἐκ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Βαρνάβα–Ἀττικῆς, ἀνέφερον εἰς ἐφημερίδας τὴν πληροφορίαν, ὅτι κάτοικοι τοῦ χωρίου τούτου παραπονοῦνται καὶ ζητοῦν τὸν διορισμὸν δημοδιδασκάλου εἰς τὸ χωρίον των, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα μετέβησαν εἰς τὸ ἐν λόγῳ χωρίον πρὸς ἐκτέλεσιν συνήθους ὑπηρεσίας καὶ οὐχὶ διὰ τὸν σκοπόν, ὃν ἀναφέρουσιν οἱ ἐρωτῶντες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑφυπουργὸς
ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 612)1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3570)1956, κατηργήθησαν πέντε ἐν συνόλῳ ἐπαχθεῖς δημοτικαὶ καὶ κοινοτικαὶ φορολογίαι, ἤτοι ἐπὶ τῶν προϊόντων γῆς, τῶν διαιτωμένων ζῴων, τῶν ἀγοραπωλουμένων ζῴων τῶν πτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ τῶν ἰχθύων καὶ λοιπῶν ὑδροβίων ζῴων, ὡς καὶ ἡ στρεμματικὴ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ ἐπεβλήθη εἷς μόνον φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν χονδρικῶς πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ εἰς ποσοστὸν τρία τοῖς ἑκατὸν (3%), ἐκ τοῦ ὁποίου τὸ 2% περιέρχεται εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ τὸ 1% εἰς τὸν λογαριασμὸν Ἀγροφυλακῆς. Διὰ μεταγενεστέρου ὑπ’ ἀριθ. 3777)1957 Ν.Δ., τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου διὰ τὰ δασικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα καὶ διὰ τοὺς ἰχθῦς, ἐμειώθη τὸ ποσοστὸν εἰς 2%. Διὰ τοῦ νομοθετικοῦ τούτου μέτρου, ἀπηλλάγησαν πάσης φορολογίας τὰ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν διατιθέμενα πρὸς αὐτοκατανάλωσιν, σπορὰν ἢ ἀνταλλαγὴν προϊόντα, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ προϊσχῦσαν φορολογικὸν καθεστώς, δι’ οὗ ἐφορολογεῖτο τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς καὶ μάλιστα εἰς ποσοστὸν μέχρι 4% ἐπὶ τῆς ἀξίας ταύτης. Μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἐπαχθοῦς στρεμματικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς βαρύνεται διὰ πρώτην φορὰν μὲ τὸ ἥμισυ τῆς δαπάνης, διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν ὀργάνων ταύτης. Ἡ μετατόπισις ὁλοκλήρου τοῦ βάρους τῆς Ἀγροφυλακῆς εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
Δ. ΜΑΚΡΗΣ
VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη, Δ. Παινέζη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη, Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6766)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 294 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ἀθανασιάδη, Δ. Παινέζη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀτύχημα λεωφορείου τῶν ΕΗΣ εἰς τὴν γραμμὴν Περάματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Εὐθὺς μετὰ τὸ ἀτύχημα, διετάχθησαν μηχανικοὶ τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως ἐξετάσουν καὶ ἀναφέρουν τὰς συνθήκας καὶ τὰ αἴτια τοῦ ἐπισυμβάντος ἀτυχήματος. 2) Ἐκ τῆς ὡς εἴρηται ἐξετάσεως προέκυψεν, ὅτι: α) Τὸ ἀτύχημα προῆλθεν ἐκ διαρρήξεως τοῦ ἐμπροσθίου ἀριστεροῦ ἐλαστικοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχε διανύσει 67.700 χιλιόμετρα, ἄνευ ἐπισκευῆς τινος, ἔναντι ἐγγυήσεως τοῦ ἐργοστασίου κατασκευῆς διὰ διάρκειαν ζωῆς 120.000 χιλιομέτρων. β) Εἰς τὰ συστήματα διευθύνσεως καὶ πεδήσεως, οὐδεμία διεπιστώθη βλάβη. γ) Ἡ πλήρωσις τοῦ λεωφορείου εἰς ἐπιβάτας, ἦτο κανονικὴ καὶ συνήθης. δ) Ὁ χρόνος δρομολογίου τῶν 30′ λεπτῶν, εἶναι λίαν ἄνετος, ἐν σχέσει πρὸς τὴν χιλιομετρικὴν ἀπόστασιν τοῦ Περάματος ἐκ Πειραιῶς. 3) Οἱ ΕΗΣ, εἰς ἀπάντησιν ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου μας, ἐγνώρισαν, ὅτι: α) Ἐκτελεῖται καθημερινῶς προληπτικὴ συντήρησις εἰς τὸ ἁμαξοστάσιόν της ὑπὸ ὠργανωμένης ὑπηρεσίας, ἔτι δὲ ἐνεργεῖται τακτικώτατα καὶ χιλιομετρικὴ συντήρησις. β) Τὸ προσωπικόν της τηρεῖ αὐστηρῶς τὰς ἰσχυούσας ἀστυνομικὰς διατάξεις, τὰς σχετικὰς μὲ τὴν κυκλοφορίαν ὀχημάτων καὶ δὴ τὰς διατάξεις ὡς πρὸς τὰ ἐπιτρεπόμενα ὅρια ταχύτητος, ἡ δὲ ὑπηρεσία παρακολουθεῖ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἐλέγχει τοὺς ὁδηγούς. γ) Εἰδικῶς εἰς τὴν λεωφορειακὴν γραμμὴν Πειραιῶς — Περάματος καὶ εἰς τὸ τμῆμα αὐτῆς μεταξὺ SHELL καὶ ΕΛΒΥΝ, περιώρισαν τὰ ὅρια ταχύτητος τῶν ὀχημάτων εἰς τὸ ἥμισυ τῶν καθοριζομένων ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1958.
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10095)17.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 707 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἐν σχέσει μὲ τηλεφωνικὴν σύνδεσιν Κοινοτήτων Νομοῦ Ἔβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τοῦ κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου, τοῦ ἀρξαμένου ἔτους 1959, περιλαμβάνεται ἡ σύστασις δέκα ἑπτὰ νέων τηλεφωνείων εἰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι ἐστεροῦντο προπολεμικῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως. Ἐκ τῶν ἀναφερομένων, εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν κοινοτήτων, περιλαμβάνονται εἰς τὸ πρόγραμμα αἱ δώδεκα, ἤτοι: Δίκελλα, Ἀγνάντεια, Ἰτέα, Σαύρα, Θυρέα, Λαγός, Σιτοχῶρι, Χιονάδες, Χανδρᾶς, Μεγάλη Δοξαπάρα, Μικρὴ Δοξαπάρα καὶ Πάλλη. Δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ πρόγραμμα αἱ Κοινότητες Μαΐστρος, Ἀπαλός, Ρήγιον, Σιταριὰ καὶ Βρυσούλα, τῶν ὁποίων ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προγράμματος τοῦ ἑπομένου ἔτους. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους 1959, περιλαμβάνονται ὡσαύτως, ἐκτὸς τῶν ὡς ἄνω ἀναφερθεισῶν δώδεκα κοινοτήτων καὶ αἱ κοινότητες Ἀσῆμι, Ἀσημένιο, Λιλή, Βρύσι καὶ Κριός. Δέον, πρὸς τούτοις, νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἅπαντα τὰ ὑφιστάμενα προπολεμικῶς κοινοτικὰ τηλεφωνεῖα τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, ἔχουσιν ἤδη ἀνασυνδεθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 305)141)15.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 759) 9.1.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν προσωρινῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Ταυρωνίτου διετέθη πίστωσις δραχμῶν 150.000 καὶ ἐδημοπρατήθη τὸ ἔργον τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς τοῦ χειμάρρου Κερίτου, ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία τὸ ἔχει ὑπ’ ὄψιν της καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν λύσιν του, ὡς τοῦτο καταστῇ δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10217)20.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 711)16.12. 1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι: 1. Γέφυρα Σιδηροκάστρου (Ροῦπελ) ἐπὶ Στρυμόνος: Σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς ἄνω γεφύρας, κοινοποιεῖται συνημμένως ἡμετέρα ἀπάντησις πρὸς τὴν Βουλήν, κοινοποιουμένη καὶ πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Ἰσαὰκ Λαυρεντίδην. 2. Γέφυρα Κουμαριᾶς, ἐπὶ τοῦ Στρυμόνος: Ὡς πρὸς τὴν γέφυραν Κουμαριᾶς, δὲν ἀντιμετωπίζει, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἡ Ὑπηρεσία τὴν κατασκευήν της, δεδομένου, ὅτι καὶ πολυδάπανος εἶναι καὶ ὑπάρχουν πλέον ἐπιτακτικώτεραι ἀνάγκαι πρὸς ἱκανοποίησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ
εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10090)7693)17.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οἱ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 702 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Παμίσου, ἀπὸ χ.θ. 10.000–14.000 περιοχῆς Κοινοτήτων Ἄμμου, Ἄριος, Ἀλωνίων, Ἀριστοδήμου κλπ., ὀπηλοτριώθη διὰ τοῦ ἀπὸ 16.9.39 Β. Δ. ἔκτασις 178.698 μ2. Ἡ ἄνω ἀπαλλοτρίωσις ἐγένετο ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Παμίσου. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προαναφερομένου Β. Δ., τὸ Ὑδραυλικὸν Ταμεῖον Παμίσου προέβη εἰς ἁπάσας τὰς καθ’ ἑαυτῷ ἐνεργείας, διὰ τὸν προσδιορισμὸν προσωρινῆς τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως τῶν καταληφθησομένων κτημάτων, ἥτις, μετὰ προηγουμένην ἐκτίμησιν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς, καθωρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1259) 39 ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν Καλαμῶν. Τὸ Ὑδραυλικὸν Ταμεῖον Παμίσου, μετὰ τόν, διὰ τῆς προαναφερομένης Προεδρικῆς ἀποφάσεως, καθορισμὸν τῆς τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριωθέντων, κατέθεσεν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ὀνομαστικῶς δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν 102 δικαιούχων τὸ καθορισθὲν ποσὸν ἀποζημιώσεως, ὅπερ ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 2.601.006 συνολικῶς. Ἡ παρακατάθεσις ἐγένετο διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1301 καὶ 1312)40 γραμματίων συστάσεως παρακαταθήκης. Ὁ ὀνομαστικὸς πίναξ τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως, ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 292)6.11.1940 Παράρτημα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, εἰδοποιήθησαν δὲ οἱ δικαιοῦχοι δι’ ἀνακοινώσεως εἰς τὴν τοπικὴν ἐφημερίδα «Θάρρος» Καλαμῶν. Μετὰ ταῦτα, συντελεσθείσης, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 7 παρ. 1 καὶ 2 τοῦ Α. Ν. 1731)49, τῆς ἀπαλλοτριώσεως, τὸ Ὑδραυλικὸν Ταμεῖον Παμίσου προέβη ἀμέσως καὶ ἀδιαμαρτυρήτως εἰς τὴν κατάληψιν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων καὶ ἐπ’ αὐτῶν διήνοιξε τὴν κοίτην τοῦ ποταμοῦ Παμίσου καὶ κατεσκεύασαν τὸ δεξιὸν ἀνάχωμα. Διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς ἀποζημιώσεως, ὑπελείπετο ἡ ἀναγνώρισις τῶν δικαιούχων ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν διὰ τῆς προσκομίσεως τίτλων ἰδιοκτησίας ἢ ἄλλων κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Προέδρου στοιχείων, δήλωσις τῶν δικαιούχων, περὶ ἀποδοχῆς τῆς καθορισθείσης ἀποζημιώσεως καὶ ἐντολὴ πρὸς πληρωμήν των. Εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐνεργείας, δὲν προέβησαν οἱ δικαιοῦχοι, μεσολαβήσαντος δὲ τοῦ πολέμου, τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ πληθωρισμοῦ, τὸ παρακατατεθὲν ποσὸν ἐξηνεμίσθη, ἀπολεσθὲν τελικῶς διὰ τοῦ Α. Ν. 18)1944. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι οἱ θιγέντες δὲν εἰσέπραξαν τὴν ἀποζημίωσίν των, τοῦτο ὅμως ὀφείλεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἀπροθυμίαν των, ὅπως κινήσωσιν ἐγκαίρως τὴν περαιτέρω νόμιμον διαδικασίαν ἀναγνωρίσεώς των, μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς ὁποίας θὰ εἰσέπραττον ταύτην πιθανώτατα πρὸ τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ πληθωρισμοῦ, ἢ ἔστω εἰς πληθωρικὰς δραχμάς, καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ἀνώμαλον κατάστασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ
στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9494)3.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 604 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ ἀνάθεσιν ὑπὸ τῶν ΕΗΣ εἰς ἐργολάβους μέρους τῆς ἐργασίας συντηρήσεως γραμμῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰς διατάξεις τῆς Γενικῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ Ἐξωτερικῆς Ὑπηρεσίας, τῶν ἐκ τῆς συμβάσεως τῆς παραχωρήσεως ὑποχρεώσεων τῶν ΕΗΣ, ὡς καὶ τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ
VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10322)7955)29.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον περιῆλθεν εἰς χεῖρας ἡμῶν μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, ἄνευ τοῦ σχετικοῦ ὑπομνήματος τοῦ ἀναφερομένου ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει. Κατόπιν τούτου, παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀποσταλῇ ἡμῖν τὸ ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνικῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Δήμων Κερατσινίου–Δραπετσῶνος «Ἡ ἀγάπη», ἵνα προβῶμεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Διευθυντὴς
Δ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ
VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἀνακοινωθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 129230)58 ἔγγραφον ἡμῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπαγγελθεῖσαν κατηγορίαν ἐναντίον ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ καὶ τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας ἐν Θεσσαλονίκη, νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21406)58 ἀναφορᾶς τοῦ ἐκεῖ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως εὐαρεστούμενοι, λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959.
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ἀριθ. 21406. Πρὸς Τὸ Σ)τὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Δ)νσιν Ποινικῆς Δικαιοσύνης Δ)νσιν Ποιν. καὶ Σωφρ. Ὑποθέσεων Ἀθήνας Ὑποβάλλων συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 129230 ἐ.ἔ. ὑμετέραν παραγγελίαν, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ εἰσέτι παρὰ τῷ ἐνταῦθα κ. Ἀνακριτῇ Βʹ Τμήματος, ὅστις ἐνεργεῖ ἐπ’ αὐτῆς τακτικὴν ἀνάκρισιν, συνεπείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40)1958 παραγγελίας μου. Δὲν παραλείπω ν’ ἀναφέρω, ὅτι ἡ μὴ περαίωσις τῆς ἀνακρίσεως ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι πρόκειται περὶ σοβαρᾶς ὑποθέσεως, δι’ ἣν ἐκλήθησαν πρὸς ἐξέτασιν ὑπὲρ 500 μάρτυρες. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 15 Δεκεμβρίου 1958 Εὐπειθέστατος
Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν
Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς βιομηχανίας ζυμαρικῶν Ρόδου «ΡΟΪΚΟΣ ΣΟΛΟΥΝΙΑΣ καὶ Σία» περὶ λήψεως μέτρων ἐνισχύσεώς της κλπ.
§6Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ρόδον λειτουργεῖ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἕνα πρότυπον μακαρονοποιεῖον τῶν ἀδελφῶν Σολούνια. Ἡ ἐπιχείρησις αὕτη, λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ποιότητος τῶν προϊόντων της, ἐπραγματοποίησε καὶ ἐξαγωγὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἰδίᾳ τὴν Κύπρον καὶ τὴν Μέσην Ἀνατολήν, αἱ ὁποῖαι τελευταίως ἀνεκόπησαν λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης ἐκρύθμου καταστάσεως. Ἐναντίον τῆς ἀνθούσης αὐτῆς τοπικῆς Ροδιακῆς Βιομηχανίας ἡ ΕΡΕ Δωδεκανήσου, ἔστρεψε διὰ λόγους κομματικοὺς ὅλην τὴν μῆνιν της καὶ ὤμοσε τὸ κλείσιμόν της. Παρακινηθεὶς ὑπὸ ὑπομνημάτων καὶ ἐντόνων διαμαρτυριῶν τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων Δωδεκανήσου, ἐπεσκέφθην τὸ πρῶτον τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως κ. Ἀποστολίδην, εἰς τὸν ὁποῖον ἐξέθεσα τὸ ὅλον θέμα καὶ ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν ὡς ἀπαράδεκτον. Οὐδὲν ὅμως ἔπραξε διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἐπιβαλλομένην λύσιν. Ἀργότερον ἐπεσκέφθην τὸν κ. Παπαληγούραν, ὑπουργὸν τότε τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος μετεχειρίσθη βαρυτέρας ἐκφράσεις διὰ τὴν ἀφόρητον μεταχείρισιν τῆς τοπικῆς Ροδιακῆς βιομηχανίας. Ἰδού, ἐν συντόμῳ, περὶ τίνος πρόκειται, κ. Πρόεδρε. Ἐνῷ ἡ τοπικὴ βιομηχανία μακαρονίων «Ροσὸλ» ὑποχρεοῦται ὑπὸ τοῦ Κράτους νὰ ἀγοράζῃ παρ’ αὐτοῦ τὴν πρώτην ὕλην, λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς πολιτικῆς τοῦ ἄρτου, πρὸς 5,60 δραχμὰς κατὰ χιλιόγραμμον, τὰ ἕτοιμα Ἰταλικῆς προελεύσεως μακαρόνια πωλοῦνται πρὸς 4,60 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐάν, τώρα, εἰς τὴν τιμὴν τῆς πρώτης ὕλης προστεθοῦν καὶ τὰ ἔξοδα παρασκευῆς, δηλαδὴ ἐργατικὰ καὶ διάφοραι εἰσφοραί, καθίσταται πασίδηλον, ὅτι ἡ τοπικὴ βιομηχανία εὑρίσκεται εἰς λίαν δυσμενῆ θέσιν ἔναντι τῶν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων μακαρονίων μὲ τιμὴν εἰς Ρόδον 4,60, ἡ ὁποία εἰρήσθω εἶναι κατωτέρα τῆς τιμῆς ποὺ διατίθενται εἰς τὸν τόπον παραγωγῆς των τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα μακαρόνια. Οἱ ἰδιοκτῆται τῆς τοπικῆς βιομηχανίας δι’ ὑπομνημάτων καὶ παραστάσεων, ἐπέσειρον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζήτησαν νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐπειδή, ὅμως, οὐδὲν ἐγένετο, ὡς ἦτο ἑπόμενον, ἐμείωσαν τὰς ὥρας ἐργασίας τοῦ ἐργοστασίου ἀπὸ 24 εἰς 18 καὶ ἐνδέχεται νὰ τὰς περιορίσουν εἰς 8 μόνον μὲ ἀνάλογον μείωσιν τοῦ ἐργαζομένου προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου. Ἡ δυσμενὴς καὶ μεροληπτικὴ μεταχείρισις ὀφείλεται δυστυχῶς, κ. Πρόεδρε, εἰς λόγους καθαρῶς κομματικούς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται τοῦ μακαρονοποιείου Ρόδου, ἀδελφοὶ Σολούνια, εἶναι Φιλελεύθεροι καὶ προσωπικοὶ μάλιστα φίλοι τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Συνάδελφός μας ἐν τῇ Βουλῇ ἐκ Δωδεκανήσου, ὅταν μετέστη ἐκ τῶν τάξεων τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τὴν ΕΡΕ, εἶχε τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀκολουθηθῇ εἰς τὴν μετάταξίν του ἀπὸ ὅλα τὰ στελέχη τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, δηλαδή, τῶν πρώην φίλων του. Μὴ ἐπιτυχὼν τοῦτο ὤμοσε τὸ κλείσιμον τῆς ἐπιχειρήσεως ἐπιχαίρων διὰ τὰς δυσμενεῖς συνθήκας ποὺ τῆς ἐδημιούργησε.
§7Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος γνωρίζει τὰ φρονήματα τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς τῆς Δωδεκανήσου, ἀλλὰ γνωρίζει καὶ τὰ φρονήματα τὰ ἰδικά μου. Ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ΕΡΕ ἀντιτίθενται εἰς τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἐκ λόγων κομματικῶν. Εἶναι εἰς θέσιν, ὅμως νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβα ὡς Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, ἔκαμα ἐνεργείας καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸν οἰκεῖον Νομάρχην καὶ εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους πρὸς διευθέτησιν τοῦ ζητήματος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ τυπικὴ καὶ οὐσιαστικὴ ἀδυναμία. Ἡ τυπικὴ ἀδυναμία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν παρέχεται εὐχέρεια ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων νὰ ἐπιβληθῇ κανένας δασμὸς καὶ καμμία εἰσφορά. Διότι τοῦτο ὅπως γνωρίζετε, σύμφωνα μὲ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν προεκάλεσα ἐγώ, παρ’ ὅλον ὅτι ὅπως ἀναφέρετε, ἡ ΕΡΕ στρέφεται ἐναντίον τοῦ Σολούνια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ δασμὸς ὑπὸ τὴν μορφὴν εἰσφορᾶς, διότι τοῦτο θὰ ἐσήμαινε δασμολογικὴν προστασίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 ποὺ τίθεται τὸ θέμα ὑπάρχει ἐν Ρόδῳ καθολικὴ ἀντίδρασις εἰς τὴν ἐπιβολὴν περαιτέρω δασμῶν, διότι τοῦτο θὰ προεκάλει ὕψωσιν τοῦ κόστους διαβιώσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Δωδεκανήσου καὶ δὲν θὰ παρείχετο εὐχέρεια εἰς τοὺς τουρίστας, οἱ ὁποῖοι ἐπισκέπτονται συνεχῶς τὴν Ρόδον νὰ ἐπιλέγουν τὰ προϊόντα τῆς προτιμήσεώς των, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι καὶ Εὐρωπαϊκὰ προϊόντα. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν δὲν παρέχεται εὐχέρεια εἰδικῆς προστασίας τῆς ἐν λόγῳ Βιομηχανίας. Ἐν τούτοις ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τῶν ἐργοστασίων τῆς Ρόδου ἐκ 1200 τόννων περίπου, μόνον 140 τόνν. εἶναι τὰ εἰσαγόμενα ἐξ Ἰταλίας ζυμαρικά. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι εἴτε τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, δηλαδὴ τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος, εἴτε τῆς Βιομηχανίας Δωδεκανήσου. Κατὰ ταῦτα, δὲν βλέπω ποία εἶνε ἡ προστασία τὴν ὁποίαν θὰ δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν περαιτέρω εἰς τὴν Βιομηχανίαν Δωδεκανήσου, δεδομένου, ὅτι ἡ κοστολόγησις εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῶν σιτηρῶν γίνεται χωρὶς τὴν ἐπιβάρυνσιν ὁλοκλήρων τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων καὶ μόνον 10% τοῦ κόστους μεταφορᾶς ἀπὸ Πειραιῶς εἰς Ρόδον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐπιβαρύνει τὴν Βιομηχανίαν. Ἀγοράζει ἡ Βιομηχανία τῆς Ρόδου τὰ κρατικὰ σιτηρὰ ὅπως καὶ οἱ Μῦλοι τοῦ Πειραιῶς καὶ τὰ μακαρονοποιεῖα τῶν Πατρῶν καὶ τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος. Ἔχει δηλαδὴ τὰ 90% τῶν μεταφορικῶν εἰς ὄφελός της.
§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι μὲ ἱκανοποίησεν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Κύριε ὑφυπουργέ, λέτε, ὅτι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ πρόσθετος δασμολογικὴ ἐπιβάρυνσις καὶ ὀνομάζετε εὐρωπαϊκὰ προϊόντα τὰ μακαρόνια. Ἀλλὰ τὸ μακαρόνι εἶναι εὐρωπαϊκὸν προϊόν; Δὲν γίνονται μακαρόνια εἰς τὸν τόπον μας; Καὶ εἶναι ἀνάγκη οἱ τουρῖσται νὰ φᾶνε εὐρωπαϊκῆς προελεύσεως μακαρόνια;
§9Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑφ. Ἐμπορ.). Πρέπει νὰ τὰ εὕρουν ὅταν τὰ ζητήσουν.
§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ λέτε αὐτό. Τὰ μακαρόνια τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς εἶναι πρώτης ποιότητος.
§11Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Εἶπον ὅτι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ δασμολογικὴ εἰσφορά, διότι θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δασμολογικὴ προστασία.
§12Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ ἤκουσα αὐτό, κ. ὑπουργέ. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέτε, ὅτι τὰ εὐρωπαϊκῆς προελεύσεως μακαρόνια εἶναι καλύτερα καὶ πρέπει νὰ φᾶνε ἀπὸ αὐτὰ οἱ τουρῖσται. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸν τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Ἔπειτα ἐφόσον ὑπάρχει μία ἰδιαιτέρα δασμολογικὴ μεταχείρισις τῆς Δωδεκανήσου, δὲν νομίζετε, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ δώσῃ χεῖρα βοηθείας εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐκείνην καὶ νὰ μὴ τῆς χορηγῇ τὸ σιμιγδάλι πρὸς 4,80, δηλαδὴ 80 λεπτὰ ἀκριβότερον ἀπὸ τὸ κόστος τῶν Ἰταλικῶν μακαρονιῶν; Νομίζω, ὅτι ἦτο δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν πρώτης τάξεως ἐπιχείρησιν.
§13Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα τὴν ἐπιβολὴν εἰδικῆς εἰσφορᾶς, ἀλλ’ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ ἰσχύοντος δασμολογίου νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Σολούνια ἡ πρώτη ὕλη, εἴτε δι’ εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ καλλίτερον τὴν Ἰταλικὴν παραγωγήν, εἴτε διὰ μιᾶς ἐκπτώσεως τῆς τιμῆς τῶν σιτηρῶν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσφοράς, κ. ὑπουργέ, σᾶς λέγω, ὅτι ἐπεβάλατε εἰσφορὰν δι’ ἄλλα εἴδη παραγόμενα ἐν Δωδεκανήσῳ, ὡς θὰ βεβαιωθῆτε ἐὰν κατατοπισθῆτε καλλίτερον ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας σας. Ἔπειτα ποῖα εἶναι τὰ τουριστικὰ ξενοδοχεῖα; Εἶναι τὸ ξενοδοχεῖον τῶν Ρόδων κλπ. Αὐτὰ καταναλίσκουν μακαρόνια τοῦ Οἴκου Ροσὸλ διότι σέβονται καὶ θέλουν νὰ προστατεύσουν τὴν τοπικὴν βιομηχανίαν. Κύριε ὑπουργέ, δὲν πρέπει νὰ διατυμπανίζωμεν, ὅτι πρέπει νὰ καταναλίσκωμεν Ἑλληνικὰ προϊόντα, ὅπως ἔκαμεν εἰς τὸ διάγγελμά του ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν δὲν προστατεύωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, καὶ ὅταν καταπολεμᾶται ἡ βιομηχανία μὲ σκοπὸν νὰ κλείσῃ. Διότι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός σας.
§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Λυποῦμαι, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω δύο ἀντιφάσεις τῶν κ.κ. ὁμιλητῶν. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ζητοῦν τὴν προστασίαν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τῆς Ρόδου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ζητοῦν ἐλευθερίαν ἀναλώσεως γεωργικῶν προϊόντων. Ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν θέλουν φορολογημένα μακαρόνια εἰς τὴν Ρόδον βαρύτερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ λοιπὰ προϊόντα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ζητοῦν ἐλευθερίαν εἰσαγωγῆς σίτου, χωρὶς τὴν προστασίαν, ἡ ὁποία παρέχεται διὰ τὰ ὑπόλοιπα Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἀνέφερον, προηγουμένως, ὅτι τὸ 90% τοῦ ναύλου ἀπὸ Πειραιῶς εἰς Δωδεκάνησα, ἀφήνεται εἰς βάρος τῶν ὑπολοίπων Μύλων. Πέραν αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον θὰ πᾶμε εἰς τὸ σύστημα τῶν εἰδικῶν εἰσφορῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ συνδέσωμεν μὲ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν καὶ ὄχι εἰς τὴν δασμολογικὴν προστασίαν, δεδομένης τῆς χαμηλῆς τιμῆς τόσον τῶν Ἑλληνικῶν μακαρονίων τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος, ὅσον καὶ τῆς Δωδεκανήσου, δὲν ἔχομεν εὐχέρειαν εἰσφορᾶς, διότι καὶ τὰ Ἰταλικὰ μακαρόνια προσφέρονται εἰς τὴν αὐτὴν τιμὴν καὶ ἔχουν τὸ αὐτὸ κόστος, σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ἐμπορικοῦ μας Ἀκολούθου. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, δὲν μποροῦμεν νὰ ζητήσωμεν περαιτέρω προστασίαν. Τὸ μόνον ποὺ μποροῦμεν νὰ κάμωμεν εἶναι, νὰ ἐξισώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ξένου προϊόντος πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ τοῦ πάρωμεν τόσην εἰσφορὰν διὰ νὰ μὴ διατίθεται εἰς χαμηλοτέραν τιμὴν τὸ ξένον προϊόν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ Ἰταλικὰ μακαρόνια δὲν ἔχουν κατανάλωσιν εἰς τὴν Ρόδον, διότι εἰς τοὺς 1200 τόννους ποὺ παράγει ἡ τοπικὴ βιομηχανία μόνον 140 τόννοι εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οὔτε ὑπεστήριξα, ὅτι τὰ Ἰταλικὰ εἶναι καλλίτερα τῶν Ἑλληνικῶν. Εἶπον μόνον, ὅτι ἡ τοπικὴ παραγωγή, τὰ Ἐπιμελητήρια, Ἐμπορικὸν καὶ Βιοτεχνικόν, ὁ Δῆμος, ἔχουν θεωρήσει, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρχουν μὲ τὴν αὐτὴν δασμολογικὴν εἰσφοράν, τὰ μακαρόνια τὰ ξένα.
§15Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ ἀντελήφθητε, κύριε Πρόεδρε, καὶ ὑμεῖς καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀσφαλῶς, ὅτι μετατοπίζει τὸ θέμα ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται νὰ παρασχεθῇ εἰς τὴν τοπικὴν βιομηχανίαν ἡ δυνατότης νὰ ζήσῃ μὲ τὸ νὰ ἐπιτρέπουν νὰ εἰσαγάγῃ πρώτην ὕλην ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τότε θὰ συναγωνισθοῦμε τὰ Ἰταλικά, διότι εἶναι ἀνωτέρας ἀναμφισβητήτως ποιότητος.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαζανᾶς ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἀναφορᾶς. Ἀπών, συνεπῶς διαγράφεται. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3, ὁ κ. Ε. Γιαρένης.
§17Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα, διότι ἐλύθη.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4. Ἀπόντων τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἀναφοράν, διαγράφεται.
§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἢ πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν.
§20Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, πρό τινος ὑπῆρχεν ἓν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ἐπιδείξῃ ἔστω ὡς δεῖγμα ἡ Κυβέρνησις, προϊὸν ποὺ δὲν εἶχε κρίσιν διαθέσεως, ἦτο τὸ προϊὸν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Διότι εἶναι γνωστὴ ἡ κρίσις ποὺ διέρχονται ὅλα τὰ ἄλλα σχεδὸν ἀγροτικὰ προϊόντα. Δυστυχῶς ὅμως ἕνεκα τῶν κυβερνητικῶν μέτρων καὶ τὸ προϊὸν τοῦτο ἀντιμετωπίζει μίαν κρίσιν καὶ κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον προβάλλει μὲ ὀξύτητα, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ ἀσφαλῶς εἰς ὅλους μας. Κατόπιν τούτου κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀνεπαρκῆ ἐμπορικὴν πολιτικὴν ποὺ ἀσκεῖ. Ἡ Κυβέρνησις δυστυχῶς δὲν εἶναι πρόθυμος νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν μόνην ὀρθὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τὴν διεύρυνσιν δηλαδὴ τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ κλειδὶ διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ἔρχονται ἀπεγνωσμένα μηνύματα καὶ αἱ πληροφορίαι, ὅτι ἑκατομμύρια κομμάτια πορτοκαλιῶν καὶ χιλιάδες τόννοι λεμονιῶν μένουν ἀπώλητα. Διακόσια ἑκατομμύρια τεμάχια ἐν Ἀργολίδι, 180 ἑκατομμύρια εἰς Λακωνίαν, 200 ἑκατομμύρια μόνον εἰς τὸν Νομὸν Χανίων, 40 ἑκατομμύρια εἰς Ἄρταν, 12 χιλιάδες τόννοι λεμόνια εἰς Κορινθίαν, 10 χιλιάδες τόννοι εἰς Ἀχαΐαν. Τοῦτο δὲ ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ὀλιγωρίαν τῆς Κυβερνήσεως. Παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζεν, ὅτι τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα μᾶς συναγωνίζονται εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶχον ηὐξημένην παραγωγὴν καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι συνεχεῖς ὑπῆρξαν αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ αἱ προειδοποιήσεις ἡμῶν, ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν. Καὶ μόνον τώρα ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ συσκέψεις τινὰς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὀξυτάτου τούτου προβλήματος. Μόνον, κύριε Πρόεδρε, ἡ διεύρυνσις τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι ζητοῦν τὰ προϊόντα αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα. Ἐρωτῶμεν λοιπόν, ποῖα μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν διεύρυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν, διὰ τὴν τυποποίησιν τοῦ προϊόντος, διὰ τὴν μείωσιν τῶν μεταφορικῶν καὶ διὰ τὸν ἀποπρασινισμὸν τοῦ εἴδους, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἀσυναγώνιστοι εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς Εὐρώπης ἐπὶ 10–20 ἡμέρας καὶ νὰ ἔχωμεν τὸ προβάδισμα τοὐλάχιστον ἔναντι τῶν Ἰταλῶν καὶ Ἱσπανῶν, ἅτινα πάντα δέον νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐὰν ἐπιθυμῶμεν πράγματι τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἐρωτῶμεν καὶ ἐπιθυμοῦμεν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν θεμάτων ποὺ ἐθίξαμεν εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν, μέρος τῶν ὁποίων θὰ ἀναπτύξῃ ὁ ἑπόμενος συνάδελφος.
§21Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος, διότι ἡ κρίσις, τὴν ὁποίαν διέρχεται τὸ προϊὸν αὐτὸ τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἡ ὁποία ἐφέτος παρουσιάσθη μὲ ἐξαιρετικὴν ὀξύτητα, ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ φθηνὴν παραγωγὴν καὶ συμφέρουσαν τοποθέτησιν. Δυστυχῶς, οὔτε τὰς ὑποδείξεις τῶν Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων τῆς Κυβερνήσεως, π.χ. τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἀκολούθου τοῦ Μονάχου, ὁ ὁποῖος ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην συμμετοχῆς εἰς διεθνῆ ἔκθεσιν παρεμφερῶν προϊόντων, ἀλλὰ οὔτε ἀκόμη καὶ τὰς ἐκθέσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐπρόσεξεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη μετατοπίσεως τῆς προσοχῆς μας εἰς νέας διεθνεῖς ἀγοράς, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἱκανότης ἀπορροφήσεως ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε ἀγοράς, εἶχε ἐξαντληθῆ. Ἡ αἰτία, βεβαίως, συνοψίζεται εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσπαθῇ νὰ μετατοπίζῃ τὴν εὐθύνην τῆς κρίσεως εἰς τοὺς ὤμους τῶν παραγωγῶν, ἰσχυριζομένη ὅτι, ἐφ’ ὅσον αἱ ξέναι ἀγοραί, αἱ ἰταλικαί, αἱ ἱσπανικαὶ, ἡ παραγωγὴ τοῦ Ἰσραήλ, εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν προϊόντα εἰς κατωτέρας τιμάς, νίπτω τὰς χεῖρας μου καὶ δὲν κάμνω τίποτε. Δὲν εἶναι ἔτσι. Διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν οἱ παραγωγοὶ τῶν χωρῶν ποὺ ἀνέφερον, νὰ προσφέρουν εἰς μικροτέρας τιμάς, ἔχει συντελέσει εἰς τοῦτο καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους των καὶ συγκεκριμένως, εἴτε δι’ εὐθηνῆς παραγωγῆς, εἴτε διὰ πριμοδοτήσεως. Ἡ ἐξασφάλισις συμφερουσῶν ἀγορῶν, δι’ ἀναλόγων συμβάσεων, θὰ δώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν δυνατότητα νὰ πριμοδοτῇ τὰ προϊόντα καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, ἀναφέρομαι μόνον εἰς τὴν δυνατότητα, τῆς ἀγορᾶς πετρελαιοειδῶν ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Θὰ ἔχωμεν ἕνα περίσσευμα ἐτησίως 5 ἑκατομμύρια δολλάρια, μὲ τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ πριμοδοτῇ ἔστω καὶ τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Καὶ πάλιν τονίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη διὰ τὴν παροῦσαν κρίσιν, βαρύνει ἀποκλειστικῶς τὴν Κυβέρνησιν.
§22Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἕνα εἶδος παθητικότητος, περὶ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, διότι μὲ τὸ νὰ διαπιστώνωμεν, ὅτι ἔχουν καλλιτέρους ὅρους οἱ ξένοι ἀνταγωνισταί, δὲν λύεται τὸ πρόβλημα, πρέπει νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν ξένον ἀνταγωνισμόν, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποιότητα τοῦ εἴδους αὐτοῦ, ὅσον καὶ τὴν συσκευασίαν καὶ τὴν ἐμφάνισίν του, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν καταλλήλων ἀγορῶν. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ μίαν παθητικότητα, χρειάζεται μελέτη, μέτρα καὶ ἀπόφασις, νὰ ξεπερασθῇ αὐτὴ ἡ δυσκολία. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, τὴν Χίον, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ τόπος δὲν εἶναι μόνον ναυτικός, ὅπως τινὲς νομίζουν, εἶναι καὶ γεωργικός. Κατὰ τὴν ἰδίαν ἀναλογίαν ποὺ συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς, οἱ Χῖοι εἶναι κατὰ τὸ 50% γεωργοὶ καὶ εἰς σημαντικὸν βαθμὸν παραγωγοὶ ἑσπεριδοειδῶν. Ἐκεῖ οἱ ὅροι, διὰ τοὺς παραγωγοὺς αὐτούς, εἶναι δυσμενέστεροι, παρὰ εἰς ἄλλας περιοχάς. Διατί; Διότι ὁ κλῆρος κυμαίνεται μεταξὺ 4–6 στρεμμάτων καὶ πολὺ ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν αὐτὰ τὰ 6 στρέμματα. Ἑπομένως οἱ παραγωγοὶ ἑσπεριδοειδῶν βαρύνονται μὲ μεγάλον κόστος. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ εἰδικώτεροι ὅροι, θέτοντες τοὺς Χίους παραγωγοὺς εἰς δυσχερεστέραν θέσιν. Πράγματι, τὰ πορτοκάλια Χίου, δὲν εἶναι τῆς ποιότητος ἐκείνης ποὺ προτιμᾶται σήμερον, δι’ ἐπιτραπέζιον κατανάλωσιν. Παρίσταται ἑπομένως ἀνάγκη, βαθμιαίως αὐτὸ τὸ προϊὸν νὰ βελτιωθῇ, νὰ ἀλλάξῃ ἡ ὑπάρχουσα ποικιλία τῶν πορτοκαλιῶν, ἀλλὰ διὰ νὰ συμβῇ αὐτό, δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα μόνοι των οἱ παραγωγοὶ νὰ τὸ ἐπιτύχουν, χρειάζονται τὴν συμπαράστασιν τοῦ Κράτους καὶ δυνάμεθα νὰ ὑποδείξωμεν διάφορα μέτρα εἰς τὸ Κράτος. Π.χ., νὰ ἀρχίσῃ τμηματικὴν ἀντικατάστασιν τῶν πορτοκαλιῶν μὲ ποικιλίας ἀνωτέρας ποιότητος. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ στερηθοῦν ἔστω καὶ αὐτοῦ τοῦ μικροῦ εἰσοδήματος, ποὺ πραγματοποιοῦν σήμερον καί, ἑπομένως, καθ’ ὃ ποσοστὸν θὰ μπολιάζουν καὶ θὰ στεροῦνται εἰσοδήματος ἕως ὅτου ἀποδώσῃ τὸ μπόλιασμα, πρέπει νὰ ἔχουν μίαν βοήθειαν καὶ δανειστικὴν καὶ ἐλαφρύνσεως τοῦ φόρου τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος. Ἀκόμη δυσμενεστέρα εἶναι ἡ θέσις ἐκείνων τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἰδιοκτῆται, ἀλλὰ ἐργάζονται ὡς μισθωτοί. Ὀλίγοι εἶναι ἐν Χίῳ οἱ ἰδιοκτῆται οἱ ὁποῖοι μὲ αὐτοκαλλιέργειαν παράγουν ἑσπεριδοειδῆ, οἱ περισσότεροι παρέχουν τὰ κτήματά των εἰς μισθωτάς, οἱ ὁποῖοι δίδουν 40% εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ μὲ τὸ ὑπόλοιπον 60% πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ἔξοδα καὶ τὴν συντήρησίν των. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ καὶ ἐν τῇ γενικότητί του τὸ ζήτημα τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ἐνισχύσεως τῶν Χίων παραγωγῶν.
§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον.
§24Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ὀξύτατον αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ὅλην τὴν σοβαρότητα, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, διότι ἡ ἐπέκτασις τῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς ὅλην τὴν χώραν βαίνει ἁλματωδῶς καὶ ἢ θὰ πρέπει νὰ σταματήσωμεν αὐτὴν τὴν ἐπέκτασιν, εἴτε νὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος, εἴτε ὑπὸ μορφὴν φρούτων, εἴτε ὑπὸ μορφὴν χυμῶν. Τὸ πρᾶγμα χρήζει προσοχῆς, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἐφέτος ηὐξήθη καὶ τοῦ χρόνου ἡ κατάστασις θὰ ἐπιδεινωθῇ καὶ σὺν τῷ χρόνῳ θὰ εἶναι ἀκόμη σοβαρώτερον τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν.
§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν συναφεῖς ἐρωτήσεις καὶ ἄλλων συναδέλφων, θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξαντληθοῦν οἱ ἐρωτῶντες.
§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται ἡ ἀναφορὰ τῶν πορτοκαλοπαραγωγῶν Καλαμῶν, αἰτούντων τὴν πριμοδότησιν πορτοκαλιῶν, τὴν κατάργησιν τοῦ κοινοτικοῦ φόρου 3% ἐπ’ αὐτῶν κλπ., ἡ ὁποία εἶναι συναφὴς καὶ φέρει ἀριθμὸν 12. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.
§27Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνα ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς Μεσσηνιακῆς πεδιάδος, εἶναι καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν διέρχεται τὸ προϊόν, ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν μέτρων, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ μειωμένον κόστος παραγωγῆς, γεγονὸς τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπορρόφησίν του εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, τὰ πορτοκάλια ἐπιβαρύνονται μὲ τὸν φόρον τοῦ 3%. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἡ μείωσις τοῦ φόρου, τοὐλάχιστον εἰς τὸ 1½%. Περαιτέρω, οἱ παραγωγοὶ πορτοκαλιῶν ζητοῦν τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους, διὰ τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίου χυμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπορροφήσῃ μεγάλας ποσότητας τοῦ προϊόντος. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ παραγωγοὶ πορτοκαλιῶν θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος.
§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§29Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα τῶν ἑσπεριδοειδῶν, διότι τὰ τελευταῖα ἔτη, μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ προϊόντος, ἐγεννήθη ζήτημα, διὰ τὴν τύχην αὐτοῦ, καὶ λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς αὐτῆς δυσχεραίνεται ἡ θέσις τῶν παραγωγῶν. Μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν δὲ τοῦ φόρου 3%, ἡ θέσις αὕτη καθίσταται ἔτι δυσχερεστέρα. Ἐνῷ, κύριε Πρόεδρε, τὰ σιτάρια, ἀραβόσιτος καὶ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, μὲ τὸ ἀφορολόγητον τῆς αὐτοκαταναλισκομένης καὶ σπειρομένης ποσότητος αὐτῶν ἀπολαμβάνουν τῆς μειώσεως τοῦ φόρου 3% κατὰ τὸ 1½%, ἀντιθέτως διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τοιαύτη μείωσις δὲν ὑπάρχει, διότι οὔτε αὐτοκατανάλωσις, οὔτε σπορὰ τοῦ προϊόντος γίνεται. Τέλος, πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ παραγωγοὶ πορτοκαλιῶν Μεσσηνίας, διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου πρὸς κατασκευὴν χυμῶν, ὡς καὶ τὴν λῆψιν περαιτέρω μέτρων, ποὺ θὰ διευκολύνουν τὰς ἐξαγωγάς.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ προτάσεις τῶν κυρίων συναδέλφων, τείνουν εἰς μακροχρόνιον ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ἐνῷ προβάλλεται ἄμεσος καὶ ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν τὴν παροῦσαν ἐσοδείαν. Ἐπ’ αὐτοῦ, οἱ ἀξιότιμοι ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐμπορίου, ἔχουν κάμει μίαν προσπάθειαν. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ μᾶς πληροφορήσουν, ἐὰν ἡ προσπάθεια περὶ εἰσαγωγῆς ρωσικοῦ ἄνθρακος, ἔναντι ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν, τὴν ὁποίαν κατ’ ἐπανάληψιν συνεζητήσαμεν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, θὰ τελεσφορήσῃ καὶ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ μὴ χαθῇ ἡ παροῦσα περίοδος.
§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνασκευάσω τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. συμπολίτου μου, βουλευτοῦ τῆς Ἀριστερᾶς, ὅτι τἄχα τὰ Χιακὰ ἑσπεριδοειδῆ εἶναι δευτέρας ποιότητος. Ταῦτα, εἶναι γνωστὸν, ὅτι εἶναι ἀρίστης ποιότητος καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ἐπὶ αἰῶνας, ἐδέσποζον τῶν ἀγορῶν καὶ τῆς Ἀνατολικῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Τὸ ὅτι ἐφέτος παρουσιάζεται δυσκολία εἰς τὴν ἐξαγωγήν των, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ποιότητα, ἥτις εἶναι ἀρίστη, ἀλλὰ εἰς τὴν γενικὴν κρίσιν ποὺ δοκιμάζει τὸ προϊὸν καὶ εἰς τὴν ὀλιγωρίαν τῆς Κυβερνήσεως. Κατήγγειλα πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐγκαίρως, ὅτι ἐνῷ ὁ ἐν Μονάχῳ ἀντιπρόσωπος τῆς ΑΓΡΕΞ διεπραγματεύετο τὴν ἐξαγωγὴν ἑλληνικῶν μανδαρινίων πρὸς 200 δολλάρια κατὰ τόννον, εὑρέθησαν Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς, ποὺ προσέφεραν εἰς τὴν Γερμανίαν μανδαρίνια πρὸς 118–140 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ οὕτως ἔσπασαν τὰς τιμὰς καὶ ἠδίκησαν τοὺς παραγωγούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μοῦ ἀπήντησεν ἀνεπαρκῶς εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἐκείνην, καὶ διὰ τὴν εὐρυτέραν συζήτησιν, κατέθεσα ἐπερώτησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴν τὴν ὥραν, 200.000 περίπου τόννοι πορτοκαλίων ἤρτηνται ἐπὶ τῶν δένδρων καὶ ὑπόκεινται εἰς τὸν ἄμεσον κίνδυνον τῆς καταστροφῆς. Εἶναι ἀνάγκη ὁ καρπὸς οὗτος, ἐγκαίρως νὰ περισυλλεγῇ καὶ νὰ διατεθῇ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρὸς τοῦτο, χρειάζεται τὸ Κράτος νὰ ὑποστῇ θυσίας, ἵνα προλάβῃ τὴν καταστροφήν, χρειάζεται νὰ πριμοδοτήσῃ τὸ προϊόν, χρειάζεται νὰ ἐπιληφθῇ δραστηρίως καὶ ἀμέσως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὥστε νὰ προωθηθῇ τὸ προϊὸν πρὸς ἐξαγωγὴν ἢ ἄλλην διάθεσιν. Ἡ ἐφετεινὴ ὀλιγωρία τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημιούργησε καὶ ἐπέτεινε τὴν κρίσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξέλθωμεν ταχέως, διότι δεκάδες χιλιάδων παραγωγοὶ αὐτὴν τὴν ὥραν, ἀγωνιοῦν εἰς πλείστας περιφερείας τῆς χώρας.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§34Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Συνιστῶν καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν πορτοκαλοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ὅπως ἐκδηλώσουν ἔντονον τὸ ἐνδιαφέρον των εἰς τὸν τομέα αὐτόν.
§35Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλομεν πράγματι νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τόσον ἡ παραγωγή, ὅσον καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, δὲν εὑρίσκονται εἰς εὐχάριστον θέσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι παράγωμεν ἑσπεριδοειδῆ δυνάμενα, ἐν τῷ συνόλῳ των, νὰ συναγωνισθοῦν τὰ ἑσπεριδοειδῆ ἄλλων Μεσογειακῶν χωρῶν. Τόσον ἡ παραγωγή, ὅσον καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἀνεπτύχθησαν ἀποτόμως καὶ δὲν ἐπρογραμματίσθησαν εἰς τὴν βάσιν των. Τὰ περισσότερα παραγόμενα καὶ πρὸς ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῆ, εἶναι ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὸ δὲ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, δὲν ἔχει συλλάβει τὸ πραγματικὸν νόημα τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐάν, πράγματι, θέλωμεν νὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἑσπεριδοειδῶν, πρέπει νὰ ἴδωμεν μὲ προσοχὴν καὶ μὲ εὐθύνην τὸ θέμα. Ἐφέτος εἴχομεν περισσοτέραν παραγωγὴν ἀπὸ πέρυσι. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς ἐφέτος ἐξήχθησαν περισσότερα μανδαρίνια ἔναντι τῆς περυσινῆς περιόδου, ἐνῷ ἀντιθέτως αἱ ἐξαχθεῖσαι ποσότητες πορτοκαλιῶν καὶ λεμονιῶν ὑπῆρξαν ἐλαφρῶς κατώτεραι τῶν περυσινῶν. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κ. βουλευταί, τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας συναντᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς γεγονός. Εἴχομεν κλείσει μίαν παραγγελίαν, μὲ μίαν Ἀνατολικὴν χώραν, διὰ 10.000 τόννους ἑσπεριδοειδῶν. Ἡ παραγγελία αὕτη δὲν ἐξετελέσθη, διότι οἱ μὲν ἐξαγωγεῖς δὲν ἀνελάμβανον νὰ ὑπογράψουν τὰ σχετικὰ συμφωνητικά, οἱ δὲ παραγωγοὶ δὲν προσεφέροντο νὰ παραδώσουν τὸ προϊόν. Προεκάλεσα μίαν κοινὴν σύσκεψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγῶν καὶ ἐκπροσώπου τῶν ἐξαγωγέων. Καὶ τοὺς ἔθεσα τὸ θέμα. Πράγματι δὲ διεπιστώθη, ὅτι ἡ συμφωνία μὲ τὴν Ἀνατολικὴν χώραν, ἀπὸ ἀπόψεως προσφορᾶς τιμῶν, ἦτο ἀνωτέρα κατὰ 8% ἀπὸ ὅ,τι προσέφερεν ἄλλη Μεσογειακὴ χώρα. Παρὰ ταῦτα, ἡ παραγγελία δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκτελεσθῇ. Οἱ μὲν ἐξαγωγεῖς ἔλεγον, ὅτι ἐὰν ἀναληφθῇ ἡ συμφωνία διὰ 10.000 τόννους, οἱ παραγωγοὶ πληροφορούμενοι τοῦτο θὰ ὑψώσουν τὰς τιμὰς τοῦ προϊόντος, εἰς τρόπον ὥστε ἡμεῖς νὰ μὴ φανῶμεν συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις ποὺ θὰ ἐλαμβάνομεν διὰ τῆς συμφωνίας, οἱ δὲ ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν ἰσχυρίζοντο, ὅτι δὲν δύνανται νὰ πειθαρχήσουν τοὺς παραγωγούς. Παρά, λοιπόν, τὴν προσπάθειαν ποὺ κατεβάλομεν πρὸς σύναψιν συμβάσεως, δὲν συνεφώνησαν. Ἀνέφερα τὸ γεγονὸς ὄχι διὰ νὰ ἀποσείσω τὰς εὐθύνας τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐμφανίσω τὰς δυσχερείας τοῦ θέματος. Καταβάλλω προσπαθείας, ἵνα καταστοῦν συναγωνίσιμα τὰ προϊόντα μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι πράγματι, ἐὰν δὲν κατορθώσωμεν νὰ τὰ προσφέρωμεν εἰς τιμὰς συναγωνιστικάς, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς δυσχερῆ θέσιν. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὅλοι μας, τόσον ἡμεῖς, ὡς ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων περιφερειῶν, ὅσον, κυρίως, καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Γεωργ. Συν)σμῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ἀντιληφθῇ τὰς εὐθύνας του καὶ θελήσῃ νὰ ἀποφύγῃ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, τὰς ὁποίας ἐντυπώσεις ἀκριβῶς τὰς πληρώνουν οἱ παραγωγοί μας, θὰ δυνηθῶμεν νὰ προσφέρωμεν μίαν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ εἰς τὸν τόπον.
§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὥστε περὶ ἐντυπώσεων πρόκειται;
§37Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἰδιαιτέρα προώθησις οἱουδήποτε ἐξαγωγικοῦ προϊόντος διὰ πριμοδοτήσεως. Κύριοι, δὲν ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ πριμοδοτήσωμεν γεωργικὰ προϊόντα. Χώρα κατ’ ἐξοχὴν γεωργικὴ ἡ Ἑλλάς, τῆς ὁποίας τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα προέρχεται κυρίως ἐκ τῆς γεωργίας, δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ πριμοδοτήσῃ γεωργικὰ προϊόντα. Ἡ πριμοδότησις ἑνὸς γεωργικοῦ προϊόντος σημαίνει τὴν ἀρχήν, ἐμφανίζει τὴν ἀρχήν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ προδιαγράψῃ καὶ τὸ τέλος τῆς πριμοδοτήσεως. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀρχίσουν αἱ πριμοδοτήσεις, τότε πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς σταθερότητα οἰκονομικὴν καὶ εἰς σταθερότητα νομίσματος. Ὀφείλομεν, νὰ καταβάλλωμεν τὰς προσπαθείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν τὰ προϊόντα μας συναγωνίσιμα εἰς τὰς ἔξω ἀγοράς. Μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐξυπηρετοῦμεν τὸ μόνιμον καὶ πάγιον συμφέρον τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς οἰκονομίας μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία, νὰ ἀνθέξῃ εἰς πριμοδοτήσεις. Βεβαίως, ὀφείλομεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἄμεσον ἀπόδοσιν. Χρειάζεται καὶ προσπάθεια καὶ χρόνος. Πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ ἐξαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς εἰς τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς ἐμπορίας δὲν ἔχουν τὴν ἐπιβαλλομένην ἀντίληψιν εὐθύνης, ἔναντι τοῦ ἐμπόρου, ἔναντι τοῦ προϊόντος καὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ὅτι τοῦ λοιποῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτοι. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ εἰδικὸν νομοθέτημα, ὅπου λαμβάνονται τὰ μέτρα, ὥστε οἱ ἐξαγωγεῖς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκπληροῦν τὰς συμβατικάς των ὑποχρεώσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς ἐν γένει συμπεριφορᾶς των δυσφημοῦν τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα, νὰ ὑφίστανται τὰς βαρείας συνεπείας τοῦ νόμου. Διαγράφονται ἐπίσης εἰς τὸν νόμον αὐτόν, αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἐξαγωγεὺς διὰ νὰ δύναται νὰ εἶναι ἐξαγωγεὺς ἑσπεριδοειδῶν καὶ γενικῶς ἐξαγωγεὺς. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν μονιμωτέραν ὀργάνωσιν τῆς παραγωγῆς καὶ κυρίως ὀφείλομεν νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ διευρύνωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ ἐξαγωγικαί μας μονάδες πρέπει νὰ εἶναι ἰσχυρότεραι δι’ ὅλα τὰ προϊόντα καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Ἐλπίζω νὰ ἐδιαβάσατε τὰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις ἐπὶ τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ θὰ ἴδατε πράγματι ἐκεῖ, ὅτι προγραμματιζόμεθα εἰς τὴν δημιουργίαν ἰσχυρῶν ἐξαγωγικῶν μονάδων, ἱκανῶν νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην τῆς ἐκπληρώσεως τῶν συμβατικῶν των ὑποχρεώσεων καὶ τὴν εὐθύνην ἀναλήψεως συμβατικῶν ὑποχρεώσεων. Ἐλέχθη —καὶ κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις— ὅτι δῆθεν ἀπὸ ἐσφαλμένον προσανατολισμὸν τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, δέν ἐπιβοηθεῖ τὴν διάθεσιν τῶν ἐξαγωγικῶν προϊόντων. Ὁ ὑπαινιγμὸς προήρχετο ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ ἦτο ἀκριβῶς, ὅτι δὲν ἐπιβοηθῶμεν τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Τίποτε τούτου ἀναληθέστερον. Ἄλλωστε, αἱ στατιστικαὶ ἐμφανίζουν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας τὸ 1957 ἦτο 11,9%, τὸ 1958 εἶναι 15%. Αὐτὸ δὲν ἐμφανίζει ἁπλῶς ἄνοδον, ἐμφανίζει μεγάλην ἄνοδον, διότι ὅπως εἶναι φυσικὸν νὰ γνωρίζητε, ἡ αὔξησις τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν δὲν εἶναι μόνον ἐξαγωγαί, εἶναι καὶ εἰσαγωγαὶ προϊόντων, ἰδίως δὲ εἰς μίαν ἐλευθέραν οἰκονομίαν ὅπως ἡ Ἑλληνική, προϋποθέτει καὶ κυριαρχίαν τοῦ ἀγοραστοῦ εἰς τὴν ἀγοράν, δηλαδή, ὁ ἀγοραστὴς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τελικὰ θὰ κρίνῃ ποῖον προϊὸν θὰ ἀγοράσῃ καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ τὸ ἀγοράσῃ. Παρὰ ταῦτα, διότι ἀκριβῶς καταβάλλομεν αὐτὴν τὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν διάθεσιν τῶν ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἠδυνήθημεν νὰ προωθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὰς Χώρας αὐτάς. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ποσοστιαία ἀναλογία ἀνῆλθεν ἀπὸ 11,9% εἰς 15% ἐντὸς μόνον ὀλίγων μηνῶν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζομεν, ὅτι εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία διετυπώθη ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ὀλιγωρίᾳ ἢ ἐπὶ ἀμελείᾳ. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἐκ μέρους ἡμῶν, κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια, ὅπως ὑποβοηθήσωμεν τὴν διάθεσιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν μας, ὅπως καταβληθῇ καὶ θὰ καταβληθῇ ἔτι περαιτέρω προσπάθεια διὰ τὴν βιομηχανοποίησιν, ἂς εἴπωμεν, τῶν ἑσπεριδοειδῶν, δηλ., διὰ τὴν παραγωγὴν χυμῶν, ἡ ὁποία ἐφέτος θὰ εἶναι αἰσθητῶς ἀνωτέρα τῆς περυσινῆς καὶ κάθε χρόνον θὰ ἔχωμεν μίαν αἰσθητὴν πρόοδον. Μὲ ὅσα εἶπον, δὲν θέλω νὰ ἀπαλλάξω τὸν ἑαυτόν μου οἱασδήποτε εὐθύνης. Θέλω μόνον νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν ὅλοι ἀποφασίσωμεν νὰ φανῶμεν χρήσιμοι εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ὄχι νὰ δημιουργῶμεν εὐθηνὰς ἐντυπώσεις εἰς αὐτούς, θὰ δυνηθῶμεν πράγματι νὰ προσφέρωμεν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. (Χειροκροτήματα).
§38Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγένετο ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς ἀριστερᾶς....
§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κ. συνάδελφε. (Κωδωνοκρουσίαι).
§40Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφέτος οἱ παραγωγοὶ τῶν πορτοκαλιῶν δὲν εὑρίσκονται εἰς εὐχάριστον κατάστασιν....
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλέχθησαν αὐτά, κ. συνάδελφε, ὑπὸ 20 ἀγορητῶν, ὅταν ἐλλείπατε. Τώρα, τί ἔχετε νὰ προσθέσητε;
§42Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἀπουσίαζα, κύριε Πρόεδρε, δεδικαιολογημένως, διότι εὑρισκόμην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὅπου ἐψηφίσαμεν τὸ σοβαρώτερον νομοσχέδιον περὶ ἐκλογῆς Δημάρχων. Δι’ αὐτὸ καθυστέρησα καὶ δὲν ἤκουσα τί ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι νὰ παρέμβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἰς τὸ ζήτημα τῆς καταναλώσεως τῶν προϊόντων, διότι, ἐνῷ ἡ τιμὴ εἶναι εὐθηνή, εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς, εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως εἶναι μεγάλη. Παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον σήμερον εἰς τὰς Καλάμας, τὰ πορτοκάλια νὰ πωλοῦνται πρὸς μίαν δραχμὴν κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ἐδῶ τὰ ἀγοράζομεν πέντε καὶ ἑπτὰ δραχμάς. Ἀλλὰ πρὸς μεγαλυτέραν τόνωσιν καὶ τῆς πόλεως τῶν Καλαμῶν καὶ τῶν Μεσσηνίων παραγωγῶν, γενικώτερον, ὁ Κτηματικὸς Σύνδεσμος Καλαμῶν, ἐζήτησε οἰκονομικὴν βοήθειαν διὰ τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίου χυμῶν. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐχορήγησεν εἰσέτι τὸ δάνειον αὐτό. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων, πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν οἰκονομικῶς τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ ἱδρύσουν ἐργοστάσια χυμῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε ὑπουργέ, νὰ ὑπάρχουν γκαζόζες, νὰ κατασκευάζωμεν ποτὰ μὲ γλυκόζην καὶ νερὸ καὶ νὰ τὰ πωλοῦμεν ὡς λεμονάδες καὶ πορτοκαλάδες καὶ νὰ προτιμῶμεν τὰ ψεύτικα χημικὰ προϊόντα, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν περιφήμους χυμοὺς πορτοκαλιοῦ. Θὰ πρέπει νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησις τῶν ἐκ πορτοκαλιῶν χυμῶν, ὥστε νὰ παράσχωμεν μίαν σημαντικὴν βοήθειαν εἰς τοὺς παραγωγούς.
§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§44Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησίς μας καὶ ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων ὑποδείξεων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργός, ὄχι μόνον συγκεκριμένως δὲν ἀπήντησεν, ἀλλ’ ἐπεξετάθη εἰς μίαν διάλεξιν θεωρητικοῦ περιεχομένου καὶ μετατοπίσεως εὐθυνῶν. Δι’ ἡμᾶς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, αἱ εὐθῦναι παραμένουν εἰς τὸ ἀκέραιον ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ καταλογίσῃ εἰς τὴν ἀριστεράν, ὅτι δῆθεν δὲν ἐνδιαφέρεται πράγματι διὰ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ διὰ τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ τὰ ὅσα λέγει, τὰ λέγει μόνον διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅμως, τούτου καὶ τῆς δυνατότητος τοποθετήσεως ἐξαγωγίμων Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ εἰς ἄλλας ἀγορὰς καὶ συγκεκριμένως εἰς Ἀνατολικὰς Χώρας, δὲν τὸ λέγομεν μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπίσημον οἰκονομικὸν ὄργανον τοῦ Κράτους, δηλαδή, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅπως κατηγορηματικὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσίν της τοῦ 1957. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Περὶ αὐτοῦ ὡμιλήσαμεν ἡμεῖς συγκεκριμένως καὶ εἴπομεν, ὅτι μόνον μὲ τὴν εἰσαγωγὴν πετρελαιοειδῶν ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν, θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξοικονόμησις ποσοῦ 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐτησίως, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδοτήσωμεν τοὺς παραγωγούς μας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως. Συνεπῶς, κ. ὑπουργέ, δὲν πρόκειται περὶ δημιουργίας ἐντυπώσεων, ἀλλὰ περὶ πραγματικῶν γεγονότων καὶ περὶ τῆς ὠμῆς γλώσσης τῶν ἀριθμῶν.
§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.
§46Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὁμολογουμένως ἦτο ἀόριστος καὶ δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν καθώρισε τὴν πολιτικήν του ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν, οὔτε ἔκαμε δήλωσίν τινα σαφῆ περὶ τῶν ἐπειγόντων μέτρων ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῶσιν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν πορτοκαλιῶν ποὺ κινδυνεύουν. Οὔτε ἔκαμε δήλωσίν τινά, περὶ τῶν σκέψεων ἢ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς διαθέσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἐν ὄψει τῆς λειτουργίας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, ἥτις κυρίως προώρισται νὰ πλήξῃ τὰ προϊόντα μας ταῦτα. Καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο, ποὺ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καταπιέζει τὴν σκέψιν χιλιάδων παραγωγῶν καὶ προκαλεῖ τὴν ἀγωνίαν των, τὸ ἄφησεν ἐκτὸς συζητήσεως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Θὰ ἠθέλαμε μίαν σαφῆ καὶ ὁλοκληρωμένην κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς δὲν εἴδομεν εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.
§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§48Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ δι’ ἡμᾶς, ὑπῆρξεν ὄχι ἱκανοποιητική. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὡμίλησεν περὶ ὑπαινιγμῶν τῆς ἀριστερᾶς καὶ δημιουργίας ἐντυπώσεων. Πράγματι, πρόκειται περὶ ὑπαινιγμῶν, ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θέλῃ νὰ γίνω σαφέστερος, θὰ ἔχῃ τὴν ἀπάντησιν. Κατ’ ἀρχὴν δὲν κατηγοροῦμεν ἀποκλειστικῶς μόνον τὸν κ. ὑπουργόν, ἀλλὰ ὅλην τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν. Καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι συνέχεια τῆς προηγουμένης, τῆς ὁποίας, ὑπουργὸς εἶχε δηλώσει, ὅτι δὲν διευρύνομεν περισσότερον τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς Ἀνατολὰς διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῶμεν ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας. Ἐπίσης, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὁμιλίαν ὑπουργοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, εἶπεν, ὅτι ἐκ τῆς διαθέσεως προϊόντων μας εἰς Ἀνατολικὰς Χώρας, θὰ διακινδυνεύσῃ ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας μας. Συνεπῶς, δημιουργίαν ἐντυπώσεων δὲν κάμνομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν της. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀνεφέρθη εἰς τὰ ποσοστὰ ἐξαγωγῶν. Ἔχομεν ὅμως νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι σήμερον τὸ ποσοστὸν ἐξαγωγῆς πορτοκαλιῶν ἀνέρχεται εἰς τὸ 10% τῆς παραγωγῆς μας. Ἡ Ἱσπανία ἐξάγει τὸ 65% τῆς παραγωγῆς καὶ τὸ Ἰσραὴλ τὸ 85%. Καὶ μόνον αὐτὰ τὰ νούμερα ἀποδεικνύουν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἀξιότ. κ. ὑπουργὸς νὰ ὁμιλῇ περὶ ποσοστῶν. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἰσραὴλ φερ’ εἰπεῖν νὰ διαθέτῃ πεπειραμένους ἀντιπροσώπους εἰς ἄλλα κράτη καὶ ἡμεῖς νὰ ἀδιαφορῶμεν. Εἰς τὸ Βέλγιον, τὰ ἰδικά μας προϊόντα εἶναι ἄγνωστα, ἐνῷ τὰ προϊόντα τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι γνωστά, διότι ἐκεῖ ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἰσραήλ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταλμένοι εἰς τὴν διαφήμισιν καὶ διάθεσιν τῶν προϊόντων των. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, πόσας ἀποστολὰς ἔχομεν εἰς τὴν Εὐρώπην αὐτὴν τὴν στιγμήν; Ἀποστολὰς ποὺ θὰ ἔπρεπεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου νὰ δώσουν τὴν μάχην τῆς τοποθετήσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ δηλοῦμεν, ὅτι τὸ θέμα θὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.
§49Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ν’ ἀνακοινώσῃ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὸν πορτοκαλοπαραγωγικὸν κόσμον. Ἐπίσης τί σκέπεται διὰ τὴν πριμοδότησιν τοῦ προϊόντος των. Ὡς γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ προϊόντος τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἀλλὰ καὶ τῆς ἐλαχίστης παραμονῆς του εἰς ἀποθήκας, νὰ ὑποστῇ μεγάλας ζημίας καὶ τοῦτο νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ γενικῶς τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἐρωτῶμεν, ἐπίσης, πῶς ἐξηγεῖται τὸ φαινόμενον καθ’ ὃ εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς νὰ ὑπάρχῃ τόσον χαμηλὴ τιμὴ καὶ εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος νὰ ὑπάρχῃ πενταπλασία καὶ πλέον τιμή; Πῶς δικαιολογεῖται ἡ τόσον μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν προσφέρει τὸ ἐμπόριον πρὸς τοὺς πορτοκαλοπαραγωγοὺς καὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος εἰς τοὺς καταναλωτάς; Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τῶν μεσολαβητῶν αὐτῶν μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ποὺ ἀπορροφοῦν τὸν ἱδρῶτα τοῦ παραγωγοῦ;
§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων καὶ
εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Προτάσσεται, βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κ. Β. ἡ ἐπερώτησις τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Ἐφραιμίδη, Ἠλιοῦ κ.λ.π., ἀφορῶσα τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων διὰ τὰ ζητήματα τοῦ τύπου.
§51Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ τύπου ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ ὑπάρχουν καὶ δύο ἐπερωτήσεις ἄλλων συναδέλφων, διατὶ δὲν συνδυάζεται ἡ συζήτησις ὅλων τῶν ἐπερωτήσεων, χωρὶς νὰ ἐμποδίζεται, ἡ ΕΔΑ νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν κατέθεσεν ἐγκαίρως τὰ ἔγγραφα καί, μετὰ ταῦτα, νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν οὐσίαν. Τί σημαίνει ἄλλωστε αὐτὸς ὁ περιορισμὸς εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς μὴ καταθέσεως. Τὰ ἔγγραφα ζητοῦνται, διὰ νὰ ἐξετάσῃ ὁ βουλευτής, ἐὰν ἀξίζῃ νὰ γίνῃ ἐπερώτησις, ἢ ὄχι. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ προτεταγμένη ἐπερώτησις ἀπὸ ἄλλους βουλευτάς. Ἡ ἐπερώτησις θὰ γίνῃ. Ἐὰν οἱ κ. βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, συνεχιζομένης τῆς συζητήσεως, διαπιστώσουν, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐπερωτήσεως, θὰ λάβουν καὶ αὐτοὶ τὸν λόγον καὶ θὰ συζητήσουν τὴν ἐπερώτησιν. Ἐὰν κρίνουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπερωτήσεως θὰ ἀφήσουν τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, νὰ συνεχίσουν τὴν συζήτησιν.
§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν εἶναι δυνατόν, προτασσομένης ἐπερωτήσεως δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51, τοῦ Κ.Β., νὰ προταχθῇ ἄλλη ἐπερώτησις, ἡ ὁποία νὰ λάβῃ τὴν θέσιν αὐτῆς. Θὰ συζητήσωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 54 καὶ εὐθὺς ὡς τερματισθῇ, δύναται ἡ πρότασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Οὐσιαστικῶς, βέβαια, εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό. Ἴσως θὰ ἐκερδίζαμε καὶ χρόνον, διότι θὰ ἠδύναντο οἱ ἐπερωτῶντες, δυνάμει τοῦ ἄρθρ. 51 τοῦ Κ.Β. νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν οὐσίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸν Καν)σμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ δὲν δύναμαι, πρὶν ὁμιλήσῃ κανεὶς καὶ συζητηθῇ τοὐλάχιστον ἀπὸ ἕνα ρήτορα, ἡ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κ.Β. προτασσομένη, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν πρόταξιν ἄλλης ἐπερωτήσεως.
§53Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἠδύνατο καὶ αὐτὸ ὀρθῶς νὰ παρακαμφθῇ, ἐφ’ ὅσον δηλώνει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μόνον σήμερον ἢ χθὲς ἦτο δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθοῦν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ἡ Ε.Δ.Α. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἤδη δεδομένη καὶ ἀνήκει πλέον εἰς τὴν ΕΔΑ, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν οὐσίαν.
§54Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει μία προσπάθεια καθιερώσεως δύο κανόνων οἱ ὁποῖοι δὲν συνάδουν οὔτε πρὸς ὅσα ἐπὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου εἶναι θεσπισμένα καὶ ἰσχύουν, οὔτε γενικώτερον πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον αὑτῆς. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι ἡ ἑρμηνεία, ἡ δοθεῖσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅτι ἡ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων γίνεται διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ αἰτῶν βουλευτής, ἂν ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος ἢ ὄχι. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τελείαν διαστρέβλωσιν τῶν ὅσων ἐπὶ ἐλέγχου ἰσχύουν καὶ ἐφαρμόζονται. Ἡ αἴτησις ἐγγράφων, ἡ ὁποία γίνεται λελογισμένως καὶ εἰς σπανίας περιπτώσεις ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς γίνεται ἀφοῦ πρῶτον ἔχῃ κατ’ ἀρχὴν πεισθῆ ὁ αἰτῶν βουλευτής, ὅτι ὑπάρχει θέμα χρῆζον σοβαρῶς ἐλέγχου καὶ ἵνα κατατεθοῦν ἐκεῖνα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποτελοῦν ἰδιοκτησίαν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ χρέος ἔχει νὰ τὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ τῶν σημείων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηριχθῇ διὰ στοιχείων αὐθεντικῶν, μὴ ἐπιτρεπόντων ἀντικρούσεις ἀβασίμους, ἢ ἀντικρούσεις καὶ εὐκόλους θριάμβους βασίμους, ἐκ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι, λ.χ., ἀκριβὲς τὸ ποσὸν ἐφ’ οὗ ὁ ἔλεγχος, διότι ἀποκρύπτονται τὰ ἔγγραφα, ἀλλὰ εἶναι 5.000 ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον, ἐφ’ ὅσον ἀρνεῖται ὁ ὑπουργὸς νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς τὰ στοιχεῖα αὐτά. Τὸ ζήτημα τῆς καταθέσεως ἐγγράφων, εἶναι κἄτι ποὺ ἀποτελεῖ χρέος τοῦ ὑπουργοῦ καὶ εὐθύνην, ἂν δὲν τὰ καταθέτῃ. Τὸ δεύτερον, ὁπωσδήποτε ἐγὼ θέλω σήμερον νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐπερωτήσεις, λέγει, περίπου, ὁ κ. ὑπουργός, λέγει περίπου ἡ Κυβέρνησις. Νομίζω, ὅτι ἡ νομοθετικὴ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τοῦ δὲ ἐλέγχου ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Θὰ ἦτο περίεργον, ἂν τὴν ἡμέραν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διὰ τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀριθμῶν, ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ ἐννοῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητηθῇ ἡ μετὰ 10 ἢ 20 ἀριθμοὺς ἑπομένη ἐπερώτησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἂν ἀκόμη ἐγίνετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῆς οὐσίας νὰ γίνῃ καμμία συζήτησις, χωρὶς καμμίαν συμφωνίαν μὲ τοὺς καταθέσαντας τὴν ἐπερώτησιν, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, καὶ νὰ προταχθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν, προτάσει τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ προταχθῇ διὰ τὴν ἀμέσως ἑπομένην συνεδρίασιν. Δὲν εἶναι νοητόν, τὸ ἀντίθετον.
§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι καὶ αἱ δύο ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, εἶναι μονομερεῖς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Τύπου, εἶπεν, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων, εἶναι νὰ διαπιστωθῇ ἂν ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐλέγχου, πρὸς κατάθεσιν ἐπερωτήσεως. Καὶ ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν, εἶπεν, ὅτι, ὅταν ζητοῦνται ἔγγραφα, προϋπάρχει ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ζητοῦνται, ἐπὶ πλέον, ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνουν ἀμφότερα. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ζητοῦνται ἔγγραφα, πρὸς διαπίστωσιν ὑπάρξεως στοιχείων καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ὑπάρχουν ὡρισμένα στοιχεῖα, ἀλλὰ πρὸς πληρεστέραν ἐξακρίβωσιν καὶ εὐρυτέραν χρῆσιν, ζητεῖται ἡ κατάθεσις ἐγγράφων. Δεύτερον, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἑνοποίησις τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ διαφωνία μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀπόλυτος. Καὶ ὄχι μόνον διὰ λόγους τυπικῆς τάξεως, τοὺς ὁποίους ὀρθότατα ἐπεκαλέσθητε, κύριε Πρόεδρε, καὶ εἶναι εὐχάριστον, ὅτι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἐπαγρυπνεῖτε διὰ τὴν τυπικὴν ἀκόμη τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ὄντως εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου. Ἡ διαφωνία μου ὑπάρχει καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς, οὐσιαστικῆς ἀξίας, διότι ἡ μὴ κατάθεσις ἐγγράφων εἶναι αὐτοτελὲς θέμα, ἄσχετον πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ ἄλλου ἐλέγχου. Εἶναι δὲ τόσον σημαντικόν, ὅταν εἰς τὴν Δημοκρατίαν, εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Κοινοβούλιον καὶ μάλιστα ἐπὶ θεμάτων ὄχι ἐξωτερικῆς ἐμπιστευτικῆς φύσεως, ἡ Κυβέρνησις ἀρνῆται νὰ καταθέσῃ ἔγγραφα, ὥστε αὐτὸς ὁ ἔλεγχος νὰ ἀποτελῇ σοβαρώτατον θέμα καὶ θέμα ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐλέγχου, ἐπὶ τῆς συζητουμένης ὑποθέσεως. Ἐπιβάλλεται, ἑπομένως, καθ’ ἑαυτό, νὰ προβάλλεται τὸ θέμα, ὡς θέμα ἠθικῆς καὶ πολιτικῆς τάξεως. Καὶ ὑπάρχει τρίτον θέμα, κατὰ πόσον ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ αὐτονόμου θέματος, ὅπως εἶναι ὁ ἔλεγχος διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφασισθῇ ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ τύπου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη. Μία πρόταξις ἐπερωτήσεως, εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ, χωρὶς τὴν ἔγκρισιν καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔχουν καταθέσει, διότι εὐλόγως ἔχουν ὑπολογίσει ἐκεῖνοι τὸν χρόνον τοῦ ἐλέγχου καὶ τὸν χρόνον τῆς παρουσίας των. Ἂν καὶ ἐκεῖνοι εἶναι σύμφωνοι, εὐλόγως ἐπέρχεται ἐναρμόνισις ἀπόψεων Κυβερνήσεως καὶ ἐλέγχου καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος τῆς εὐθύνης, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Ἂν ὅμως, οἱ ἔχοντες καταθέσει τὴν ἐπερώτησιν, δὲν συμφωνοῦν εἰς τὴν πρόταξιν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ἡ πρόταξις. Θὰ συζητηθῇ μόνον τὸ θέμα τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων.
§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, ἀποτελεῖ χωριστὸν θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν συνδέεται ἀμέσως μὲ τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑπεβάλαμεν. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Προεδρεῖον ἂς κρίνῃ τὴν ἄποψιν καὶ ἂς ἐξαντλήσῃ πρωτύτερον αὐτὸ τὸ θέμα, μέχρις ὅτου οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ τὴν συζητήσουν καὶ ὀφείλουν φυσικὰ νὰ τὴν συζητήσουν, ὁμιλήσουν. Ἐγώ, ὡς ἐπερωτῶν βουλευτὴς —καὶ νομίζω, ὅτι ἐν τούτῳ εἶναι σύμφωνοι καὶ οἱ ὑπόλοιποι συνάδελφοι, μετὰ τῶν ὁποίων ὑπεβάλαμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος— ζητοῦμεν καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ δεχθῇ πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας, διὰ νὰ λυθῇ τὸ οὐσιαστικὸν θέμα τοῦ τύπου. Ἀποτελεῖ ἐπίμονον παλαιὸν αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ συζήτησις τοῦ θέματος τούτου. Πέρυσι, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς παρελθούσης Βουλῆς, ἐγένετο διακομματικὴ ἐπὶ τοῦ Τύπου Ἐπιτροπή. Τὸ θέμα εἶναι οὐσιαστικῶς ἐκκρεμές, ἀναφέρεται εἰς τὴν εὐθύνην ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ εἰδικώτερον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νομίζομεν, ὅτι ἐνδείκνυται ἡ ἄμεσος συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ εἶναι σαφές, ὅτι ὑπάρχει αἴτησις, ἰδικῆς μας, προτάξεως, τὴν ὁποίαν παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδεχθῇ.
§57Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις, δέχεται τὴν αἴτησιν προτάξεως, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι.
§58Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ ὅσα προηγουμένως εἴπατε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅτι, δηλαδή, εἶναι ξεχωριστὸν θέμα, τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τῶν συναδέλφων τῆς ΕΔΑ, ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν ἡμεῖς. Ζητοῦμεν, λοιπόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν —καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι μᾶς ἐπρόλαβεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως— νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας, ἵνα συζητηθῇ ἀπόψε.
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μὴ συζητοῦμεν πλέον. Νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τῆς προτασσομένης ἐπερωτήσεως βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κ.Β. καὶ κατόπιν θὰ γίνῃ ἡ πρόταξις τῶν ἄλλων δύο.
§60Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι εὐνόητον, ὅτι, ὅταν ἐζήτησα — ὁμιλῶ διὰ τὸν ἑαυτόν μου— τὸ ἔγγραφον, εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἤθελον νὰ διακριβωθοῦν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐσκόπουν νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ φυσικὸν εἶναι, ὅτι ἐπερωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, κατ’ ἀρχήν, διότι ἀπέφυγε νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ μὲ διεφώτιζον εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου. Ἤδη, ἡ Κυβέρνησις, μὴ καταθέτουσα τοὺς φακέλλους, θέλει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, δηλαδή, διατηροῦσα τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὸ σκότος, θέλει νὰ γενικεύσῃ τὴν συζήτησιν. Παρὰ ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει κἄποτε νὰ διορθωθοῦν. Ἐγὼ θέλω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, ἀλλὰ τὴν θέλω, ἀφοῦ ἴδω τὰ κείμενα. Καὶ ἑπομένως, ἡ ἰδική μου πρότασις, εἶναι ἡ ἑξῆς: Νὰ προταχθῇ ἡ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐπερώτησις, ἐὰν θέλετε νὰ ταυτισθῇ μὲ τὴν ἰδικήν μας, ἀκόμη, τοῦ ἄρθρου 51, διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, ἡμέραν ἐλέγχου καὶ μὲ τὴν ρητὴν ἀνάληψιν ὑποχρεώσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ μᾶς φέρῃ τοὺς φακέλλους, νὰ τοὺς ἴδωμεν καὶ νὰ συζητήσωμεν. Ἄλλως, ἡ συζήτησις θὰ εἶναι ἄνευ συγκεκριμένων στοιχείων ἀπὸ ἡμᾶς καὶ θὰ εἶναι καὶ ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως πλεονεκτική, διότι θὰ δύναται νὰ ἐπικαλῆται, ὅ,τι ἐκείνη θέλει.
§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁμιλεῖτε.
§62Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἑπομένως, ἐγὼ δέχομαι τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὄχι διὰ τὴν παροῦσαν συνεδρίασιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἑπομένην, ἀφοῦ κατατεθοῦν τὰ στοιχεῖα καὶ λάβωμεν γνῶσιν τῶν φακέλλων.
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, θὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 92 καὶ μετὰ θὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ τοῦ κ. Κοθρῆ.
§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀφοῦ ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις, τὴν πρόταξιν τῆς ἰδικῆς μας.
§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ προηγηθεῖσα συζήτησις διὰ τὸ διαδικαστικὸν θέμα, νομίζω, ὅτι εὐκολύνει τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἶχον ἤδη προσχεδιάσει νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως. Διότι, πράγματι, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μας, εἶχε προηγηθῆ μία αἴτησις, περὶ καταθέσεως στοιχείων καὶ φακέλλων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς σχέσεις τοῦ τύπου ἐν γένει μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἑπομένως, ὑπῆρχε τὸ δικαίωμα, πάντοτε βεβαίως ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ αἰτιολογήσῃ ὁ αἰτῶν καὶ ὁ ἐν συνεχείᾳ ἐπερωτῶν, διὰ τίνα λόγον ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν περὶ καταθέσεως στοιχείων καὶ διὰ τίνα λόγον, ἐν συνεχείᾳ, μετέτρεψε τὴν ἐρώτησιν–αἴτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Συνεπῶς, κατ’ ἀνάγκην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μας ἀφορᾷ μὴ ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεως, ἀπορρεούσης ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ὑπουργοὶ νὰ καταθέτουν τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα, κατ’ ἀνάγκην, ἐπαναλαμβάνω, θὰ θίξω καὶ θέμα οὐσίας μέχρι ἐκείνου τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖ ἡ ὑποβολὴ τῆς αἰτήσεως περὶ καταθέσεως στοιχείων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα διαδικασίας, νομίζω, ὅτι πρὶν ἢ ὑπάρξῃ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ πρὶν ὑπάρξῃ ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, προϋπάρξῃ ἡ δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ πρόταξις τῆς ἰδικῆς μας ἐπερωτήσεως καὶ συνεπῶς ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα νὰ προταχθῇ ἄλλη ἐπερώτησις τῆς ἰδικῆς μας. Διότι ἡ ἰδική μας, ἦτο ἤδη προτεταγμένη, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ συνεπῶς, ἂν ὑπάρξῃ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, περὶ προτάξεως ἄλλων ἐπερωτήσεων, κατ’ ἀνάγκην αὐταὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἰδικήν μας, ἡ ὁποία, ὡς προεῖπον, ἔχει ἤδη προταχθῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ καθ’ ἑαυτὸ θέμα τοῦ τύπου, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι, ἴσως, ἀποτελεῖ ἕνα τῶν βασικωτέρων, τῶν σπουδαιοτέρων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν συζητηθῆ καὶ εἰς τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν περίοδον. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω μὲ μεγαλοστόμους ἐκφράσεις νὰ ἐξάρω τὴν σημασίαν τοῦ τύπου, διὰ τὴν ἐν γένει δημοσίαν ζωήν, διὰ τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα, διὰ τὰς δημοσίας ἐλευθερίας. Εἶναι θέματα πασίγνωστα, ἐπὶ τῶν ὁποίων κατ’ ἐπανάληψιν ἔγιναν καὶ γίνονται συζητήσεις καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Θὰ ἤθελον μόνον, ἀπὸ ἐντελῶς πρακτικῆς ἀπόψεως, νὰ ὑπογραμμίσω τὴν σημασίαν τοῦ θέματος. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλοι, ὅσοι παρευρισκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ πᾶς Ἕλλην, δι’ ὅ,τι δήποτε αἰσθάνεται, ὅτι εἶναι εἰς βάρος του ἢ ὑποψιάζεται ὅτι εἶναι ἀνώμαλον, διατυπώνει τὸ ἐρώτημα, τί κάμνει ἡ Κυβέρνησις, τί κάμνει ἡ Βουλή, τί κάμνει ὁ, συγκεκριμένως, βουλευτὴς τῆς περιφερείας του. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι πρὸ αὐτῶν τῶν ἐρωτήσεων ἢ μετ’ αὐτῶν, πάντοτε ἀναπηδᾷ ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸν καθημερινὸν βίον, τί κάμνει ὁ τύπος καὶ δὲν γράφει ἢ διατὶ ὁ τύπος ἀντὶ νὰ ἀποκαλύπτῃ, ἀντὶ νὰ ὑποβοηθῇ, σιωπᾶ ἢ ἐνίοτε ὑπερβάλλει πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξηγοῦν αὐτὴν τὴν ὑπερβολήν, ὅταν πρόκειται νὰ ἐκθειάζεται μία πολιτική. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πρακτικῆς ἀπόψεως, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ Τύπου εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν καθημερινὴν ζωὴν τοῦ πολίτου. Ἐὰν τὸ θέμα ἔχῃ τοιαύτην σημασίαν, κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει ὁ χειρισμός του νὰ γίνῃ —καὶ ἡ ἰδική μας προσπάθεια αὐτὴ θὰ εἶναι— μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς. Διότι, ὅσον μέγιστον εἶναι τὸ πρόβλημα, ἄλλο τόσον καὶ λεπτόν. Ἡ ἐξέτασίς του ἄνευ ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, εἶναι δυνατὸν νὰ τραυματίσῃ ἀκόμη περισσότερον τὸ κῦρος τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου, τὸ ὁποῖον, ὡς θὰ ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ, διατὶ ἔχει ἤδη ἀρκετὰ τραυματισθῆ καὶ ἴσως αἱ εὐθῦναι δὲν ἀνήκουν, τοὐλάχιστον εἰς τὸ σύνολόν των, εἰς τὸν τύπον, ἀλλὰ εἰς ἄλλας πλευράς. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θὰ χρειασθῇ μία προσεκτική, ὅσον γίνεται καὶ ὅσον ἐπιτρέπουν εἰς ἕκαστον ἐξ ἡμῶν αἱ δυνατότητες, τὰς ὁποίας διαθέτει, ἀντικειμενικότης, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ εἶναι ἐπίσης ἀνάγκη, ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν, νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐν γένει τὸν τύπον. Διότι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῶν ὅσων, ἀνευθύνως καὶ ὑπευθύνως, λέγονται, γράφονται ἢ ἀφήνονται νὰ ὑπονοοῦνται περὶ τῆς νομιμότητος, περὶ τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως τοῦ τύπου καὶ τῶν ἀντεγκλήσεων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, τῶν Κυβερνήσεων μετὰ τῶν ἑκάστοτε Ἀντιπολιτεύσεων. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν παροῦσαν ἐπερώτησίν μας, προηγήθη, ὡς προεῖπον, ἡ ἀπὸ 8ης Ἰανουαρίου κατάθεσις αἰτήσεώς μας, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητούσαμεν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, βάσει τῶν ἄρθρων 50 καὶ 51 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ καταθέσουν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: Πρῶτον, τὴν διάθεσιν καὶ τὴν διανομὴν ὅλων τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου, περὶ τῆς ὁποίας γνωρίζετε, ὅτι εἶχε συσταθῆ εἰς τὴν προηγουμένην περίοδον, εἰργάσθη ἐπὶ ἑξάμηνον περίπου καὶ εἶχε καταλήξει καὶ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Δεύτερον, τὴν κατάθεσιν ὅλων τῶν φακέλλων καὶ στοιχείων, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ ἐμφαίνωνται α) αἱ πάσης φύσεως παροχαὶ πρὸς τὸν Τύπον, παρ’ οἱουδήποτε Κρατικοῦ ἢ ἡμικρατικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ Τραπεζῶν, β) τὰ πάσης φύσεως χορηγηθέντα πρὸς τὰς ἐφημερίδας δάνεια, μετὰ τῶν σχετικῶν αἰτιολογικῶν καὶ ἀσφαλειῶν, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν τελευταίαν 3ετίαν. Ὁ χρονικὸς περιορισμὸς ἐτέθη, διὰ νὰ εἶναι εὐχερέστερον, εἰς τὸ διάστημα τῶν 6 ἡμερῶν, νὰ συλλεχθοῦν καὶ κατατεθοῦν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ γ) τοὺς οἱουσδήποτε ἐκκρεμεῖς πιστωτικοὺς καὶ λοιποὺς λογαριασμοὺς ἐφημερίδων, πρὸς κρατικὰ ἢ ἡμικρατικὰ ἱδρύματα, ὡς καὶ τὰς ὀφειλὰς αὐτῶν ἐκ φορολογίας ἢ ἄλλης αἰτίας καί, τρίτον, ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν τῶν ἐπισήμων ἐκθέσεων ἢ ἐγγράφων Ὑπουργείων καὶ Ὑπηρεσιῶν, τὰ ὁποῖα ἐδικαιολόγησαν δυσμενεῖς ἐξαιρέσεις, εἰς βάρος οἱωνδήποτε ἐφημερίδων. Διὰ νὰ καταλήξωμεν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴτησιν αὐτῶν τῶν στοιχείων, ἐμεσολάβησαν ὡρισμένα γεγονότα, δημοσιεύματα καὶ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἀνωμαλιῶν εἰς τὸν Τύπον καὶ εἰς τὰς σχέσεις Κυβερνήσεως– Τύπου. Τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν, τὴν ἀπεκομίσαμεν, πρῶτον, ἀπὸ τὰ ἑκάστοτε ἀναγραφόμενα εἰς τὸν Τύπον. Θὰ ἤθελον, ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ὡρισμένα ἀποσπάσματα, ἀπὸ ὅσα ἀνεγράφησαν κατὰ καιροὺς εἰς τὸν Τύπον ὅλων τῶν ἀποχρώσεων. «................ (ἀναγινώσκει) .............». Τὸ ἀναγνωσθὲν ἀπόσπασμα, προέρχεται ἀπὸ δημοσίευμα κυβερνητικῆς ἐφημερίδος, τῆς «Ἀκροπόλεως», τῆς 7ης Νοεμβρίου 1958. Ἐν συνεχείᾳ, εἰς ἄλλο σημείωμα, τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας, ἀναγράφεται: «......... (ἀναγινώσκει).........». Ἄλλο δημοσίευμα, ἀπὸ ἄλλην ἐφημερίδα, λέγει: «Ἡ καταγγελία εἶναι βασική, εἶναι καθαρὰ καὶ συντριπτική. Εἰς αὐτὴν τὴν καταγγελίαν, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἀπαντήσῃ οὔτε μὲ μίαν λέξιν, ἀλλὰ δὲν ἐτόλμησε οὔτε νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὴν δικαιοσύνην, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν τιμήν».
§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποία ἐφημερίς, τὰ γράφει αὐτά;
§68Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὰ γράφει ἡ ἐφημερὶς «Κῆρυξ», διὰ τὴν «Ἀκρόπολιν». Ἐὰν ἀναγκάζωμαι νὰ ἀναφέρω τίτλους ἐφημερίδος, τοῦτο τὸ πράττω, διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ ἀναλόγως ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην. Θὰ ἐκούραζα τὸ Σῶμα, ἐὰν ἔθετα ὑπ’ ὄψει σας καὶ ἄλλα φοβερώτερα. Εἰς ὅλα αὐτά, γίνεται λόγος περὶ παροχῶν πρὸς ὡρισμένας ἐφημερίδας, περὶ χορηγήσεως δανείων ἄνευ τῶν ἀπαιτουμένων ὅρων καὶ ἄνευ ἐπιστροφῆς καὶ τὸ συμπέρασμα ὅλων αὐτῶν εἶναι, ὅτι διὰ τῶν μεθόδων αὐτῶν, ἐπιδιώκεται ἡ ὑποδούλωσις τοῦ τύπου εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ δίδουν ἢ νὰ μὴ δίδουν αὐτὰς τὰς παροχάς. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἀντιπολιτεύσεως, ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς εἰς τὸν τύπον: «Ἡ ἀπόλυτος σιωπὴ τοῦ κ. Τσάτσου, ἀποτελεῖ ὁμολογίαν». Ἐννοεῖτε, ὅτι ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἔχει καταγγείλει προηγουμένως σειρὰν παραβάσεων τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, πρὸς εὔνοιαν, ἔναντι ὡρισμένων κυβερνητικῶν ἐφημερίδων καὶ συνεχίζει ἡ ἰδία ἐφημερίς: «...ὁ κ. Τσάτσος, δὲν ἐτόλμησεν οὔτε λέξιν νὰ εἴπῃ, οὔτε διὰ τὰ μυστικὰ κονδύλια, οὔτε διὰ τὰ δάνεια, οὔτε...», αὐτὰ τὰ γράφει ὁ «Νεολόγος» τῆς 11.1.59.
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ὅσα λέγετε, ἀναφέρονται εἰς τὴν οὐσίαν.
§70Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ζητήσωμεν δι’ αἰτήσεώς μας τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων, μᾶς εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κἄτι τὸ ἀνώμαλον συμβαίνει καὶ ἀναφέρω, πῶς μᾶς εἶχε δημιουργηθῆ αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις. Ὅσα ἀνεγράφησαν εἰς τὸν τύπον, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, προκαταβολικῶς δὲν υἱοθετοῦνται ἀπὸ ἡμᾶς, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἀποδείξει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, καταθέτουσα τοὺς σχετικοὺς φακέλλους. Ἀλλὰ ἡ ἐντύπωσις αὐτή, μᾶς ἐδημιουργήθη καὶ ἀπὸ συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὴν 24 Μαΐου 1957, κατὰ τὴν ἔκτακτον Σύνοδον τῆς Βουλῆς. Τότε ἀνέκυψε θέμα περὶ τύπου καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἔλεγεν: «Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τοῦ τύπου, ἀποτελεῖ μίαν τῶν βασικῶν ἀνωμαλιῶν τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ ἤρχισε προσπάθεια ὑποδουλώσεως τοῦ τύπου καὶ συνεχίζεται ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, θέλει νὰ φιμώσῃ, νὰ καθυποτάξῃ, νὰ καταστήσῃ ὑποχείριον τὸν τύπον. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ, καθιερώθη ἡ ἀρχὴ τὰ πρὸς τὸν τύπον δάνεια νὰ δίδωνται μὲ προσωπικὴν εὐθύνην τοῦ ἑκάστοτε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπὸ τὴν διαδικασίαν αὐτήν, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐδόθησαν τεράστια χρηματικὰ ποσὰ πρὸς τὰς ἐφημερίδας, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ τὰς καταστήσῃ οἰκονομικῶς ὑποτελεῖς». (Πρακτικὰ Βουλῆς 24.5.57). Ἐὰν παρακολουθήσητε, ἐν συνεχείᾳ, τὰ πρακτικά, θὰ ἴδητε, ὅτι ὑπάρχει βεβαίως μία προσπάθεια τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ νὰ διαψεύσῃ τὰ λεχθέντα, ἀλλὰ ὑπάρχει, ἐπίσης, καὶ τότε ἄρνησις, ὅπως καὶ μέχρι σήμερον, καταθέσεως τῶν φακέλλων καὶ τῶν στοιχείων, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀπεδεικνύετο, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ ἢ λέγονται, ὅπως συνηθίζῃ νὰ λέγῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ κοινὴ ἀντίληψις ἔχει φθάσει εἰς τὸ σημεῖον νὰ πιστεύῃ, ὅτι πράγματι κἄτι τὸ ἀνώμαλον συμβαίνει πέριξ τοῦ τύπου. Ἀκόμη εἶναι κοινὸν μυστικόν, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εἰς ὅλους τοὺς δημοσιογραφικοὺς κύκλους, ὅτι ἡ Α ἢ ἡ Β ἐφημερίς, διότι ἔχει αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν εὔνοιαν τῶν κυβερνώντων, αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν καλὴν διάθεσιν τοῦ τάδε Ὀργανισμοῦ, ὅτι λόγῳ αὐτῶν τῶν εὐνοιῶν ἀπολαμβάνει ὡρισμένων χρηματικῶν ἐπιχορηγήσεων. Ὅλα αὐτά, ἦτο φυσικὸν καὶ εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ νομίζω καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην νὰ δημιουργήσουν τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος θέματος. Τόσον πολύ, τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὥστε καὶ εἰς τὴν προηγουμένην περίοδον τῆς Βουλῆς υἱοθετήθη ἡ ἄποψις, ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, τῆς τότε Βουλῆς, ὅτι ὑπάρχει θέμα καὶ συνεστήθη ἡ γνωστὴ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Τύπου, διὰ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἐρευνήσῃ, σύμφωνα μὲ τὸ κείμενον τῆς τότε ἀποφάσεώς της, τὰ ἑξῆς θέματα: «Συνιστᾶται Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις θὰ ὑποβάλῃ, μετὰ μελέτην ἐμπεριστατωμένην, πορίσματα ἐπὶ τῶν ἀνακυψάντων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη προβλημάτων, πέριξ τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου καὶ θὰ προβῇ εἰς συγκεκριμένας ὑποδείξεις, περὶ τῶν ληπτέων νομοθετικῶν ἢ διοικητικῶν μέτρων. Ἡ Ἐπιτροπὴ θέλει ἐξετάσει τὰς συνθήκας, ὑφ’ ἃς μεταπολεμικῶς ἐξεδόθησαν ἢ ἐκδίδονται αἱ ἡμερήσιαι ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ θέλει εἰσηγηθῆ πᾶν ἐκ τῆς ἐρεύνης πρόσφορον μέτρον. Ἡ Ἐπιτροπὴ θέλει, πρὸς τοῦτο, ἐξετάσει τὰ οἰκονομικὰ τῶν ὡς ἄνω ἐφημερίδων καὶ δὴ τὰ τῆς κυκλοφορίας, τὰ τῆς φορολογίας, τὰ τῶν παροχῶν–πιστοδοτήσεων ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν, τὰς οἱασδήποτε φύσεως χορηγήσεις πρὸς τὸν τύπον, τὰ τοῦ σχήματος κλπ.». Δηλαδή, ἔκτοτε ἐπισήμως πλέον, μετὰ σύμφωνον γνώμην ὅλων τῶν παρατάξεων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἶχε γίνει δεκτόν, ὅτι ὑπάρχει θέμα πρὸς ἔρευναν, μελέτην καὶ ἐξέτασιν καὶ ὅτι τὸ θέμα αὐτό, πλὴν τῶν ἄλλων, ἀφεώρα καὶ τὰς οἱασδήποτε παροχὰς πρὸς τὸν τύπον. Ἀτυχῶς, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἐνῷ κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, τὰ πορίσματά της δὲν ἐπρόφθασε, λόγῳ τῶν ἐκλογῶν, νὰ τὰ ὑποβάλῃ ἢ νὰ τὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν σημερινήν, ἡ δὲ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε τότε συμφωνήσει διὰ τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, δὲν ἠθέλησε καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον δὲν ἐξεδήλωσε τὴν πρόθεσίν της, νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰ πορίσματα καὶ τὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη. Σημειῶ μόνον, ὅτι καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης, ὑπῆρξεν ἕνα κρίσιμον ἀποφασιστικὸν κενόν. Δηλαδή, αἰτήσει μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐζητήθη, ὅπως κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, τοὺς ὁποίους καὶ σήμερον αἰτούμεθα. Παρ’ ὅλα αὐτά, οἱ φάκελλοι δὲν κατετέθησαν, ὥστε, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν, τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν τὸ θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶχον κληθῆ νὰ ἀποφανθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄρνησις ἐκείνη, νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συνεχίζεται, ὡς εἶπον, καὶ μέχρι σήμερον καὶ δι’ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἀρνητικὴ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὴν αἴτησιν τὴν ἰδικήν μας, διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων καὶ τῶν στοιχείων. Ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ὑπῆρξεν ἄρνησις νὰ δοθῇ καὶ μία οἱαδήποτε ἀπάντησις, ἡ ὁποία νὰ δικαιολογῇ ἔστω στοιχειωδῶς τὴν ἄρνησιν ταύτην, περὶ καταθέσεως τῶν φακέλλων. Θὰ ἐνθυμῆται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι, προκειμένου περὶ τοῦ θέματος τῆς Λαρύμνης, εἴχομεν ἐπίσης ἄρνησιν, διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων, ἀλλὰ τότε τοὐλάχιστον ὑπῆρξε μία ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ ὀχυρωθῇ εἰς τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, ἐπειδὴ ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἐκκρεμὴς εἰς τὰ διεθνῆ δικαστήρια κλπ., ὅτι εἶναι δυσχερὴς ἡ συγκέντρωσις τῶν στοιχείων. Ὅπως καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀρνεῖται τὴν κατάθεσιν φακέλλων, ὅπως προκειμένου περὶ τοῦ θέματος τοῦ Κυπριακοῦ, μὲ τὸ περιβόητον ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι οἱ φάκελλοι ἀπόρρητοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατάθεσίς των. Εἰς τὴν συγκεκριμένην, ὅμως, περίπτωσιν τοῦ Τύπου, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ ἔννοια τοῦ ἀπορρήτου, ἢ ἡ ἔννοια τῆς δυσχερείας εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ ἀρνεῖται νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους, δὲν ἔχει πλέον οὔτε κἂν τὴν τόλμην καὶ τὸ θάρρος νὰ δώσῃ καὶ μίαν οἱανδήποτε ἀπάντησιν, διότι αἰσθάνεται, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν δικαιολογίαν, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν φακέλλων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν φακέλλων, νομίζω, ὅτι δὲν δημιουργεῖται μόνον θέμα παραβιάσεως ρητῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 50, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 51, τοῦ Κανονισμοῦ, νομίζω, σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς διαλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν νὰ προβοῦν εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτουμένων φακέλλων καὶ στοιχείων ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἀπαντήσουν εἰς τοὺς αἰτοῦντας. Πέραν αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ παραβίασιν τῆς στοιχειώδους κοινοβουλευτικῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν κατ’ ἐξοχὴν θὰ πρέπει καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τηροῦν οἱ ὑπουργοὶ μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θέλει νὰ εἶναι καὶ νὰ φαίνεται κοινοβουλευτική. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἄρνησις τῆς καταθέσεως τῶν φακέλλων ἐπὶ θεμάτων τοσαύτης σημασίας, ἄγει εἰς τὴν πρακτικὴν κατάλυσιν τῆς ἐννοίας καὶ τῆς ἀποτελεσματικότητος τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐλέγχου. Ἕνα εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔχει δύο βασικοὺς τομεῖς δραστηριότητος, τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ τὸν ἔλεγχον, ὅστις ἴσως εἶναι τὸ σπουδαιότερον. Διὰ τῆς μὴ καταθέσεως ὅμως τῶν ἑκάστοτε αἰτουμένων στοιχείων καὶ φακέλλων, ἀγόμεθα εἰς τὴν οὐσιαστικὴν κατάργησιν τοῦ ἐλέγχου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ καλόπιστος καὶ ἀποτελεσματικὸς καὶ ὁλοκληρωτικὸς ἔλεγχος, ὅταν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν ὑπάρχουν φάκελλοι, ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐπίσημα, κρατικά, ὑπηρεσιακά, τὰ ὁποῖα ἀρνοῦνται οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ καταθέσουν. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ ἄρνησις αὐτή, εἶναι ἐνδεικτικὴ καὶ μιᾶς περιφρονήσεως, θὰ ἔλεγα, ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ τοῦ συνόλου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχει γνῶσιν καὶ ἔχει ἀντιληφθῆ, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἔχει συγκινήσει κατ’ ἐξοχὴν τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ ὅταν ἀποτελῇ ἀξίωσιν καὶ αἴτημα τῆς κοινῆς γνώμης νὰ διαλευκανθῇ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀρνῆται νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, σημαίνει, ὅτι περιφρονεῖ, δὲν θέλει νὰ δώσῃ σημασίαν εἰς τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συλλαμβάνεται, εἰς τὴν περίπτωσιν, αὐτήν, ἀδιαφοροῦσα καὶ πρὸς τὴν ἠθικὴν τάξιν, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς θέματος, πέριξ τοῦ ὁποίου ἠγέρθη καὶ συνεχίζεται ἕνας μεγάλος θόρυβος, ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν σκιὰν βαρυτάτου σκανδάλου, δὲν ἔσπευσε τὸ συντομώτερον, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν, διὰ λόγους κοινοβουλευτικούς, διὰ λόγους δημοκρατικῆς τάξεως καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς πολιτικῆς τάξεως, νὰ ἐκκαθαρίσῃ εὐθὺς ἀμέσως τὴν θέσιν της. Αἱ συνέπειαι τῆς τακτικῆς αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι πράγματι τραυματίζεται καὶ τὸ κῦρος τοῦ τύπου, ὁ ὁποῖος διατελεῖ ὑπὸ μίαν ἀόριστον, ὑπὸ μίαν γενικὴν κατηγορίαν, ὅτι συναλλάσσεται, ὅτι ἐξαγοράζεται, ὅτι γίνεται οἰκονομικῶς ὑποχείριος καὶ φέρεται, ὅπως ἀναφέρωμεν καὶ εἰς τὸ σχετικὸν τμῆμα τῆς ἐπερωτήσεώς μας, διαρκῶς μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν «ἐξωνημένος τύπος». Ἄλλη συνέπεια εἶναι, ὅτι καὶ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐμφανίζεται νὰ ἔχῃ κἄποιαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἀνέχεται ἢ δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἀποτελεσματικῶς νὰ δράσῃ, ὥστε νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Ἔπειτα ἀνακύπτουν ἐρωτηματικὰ πλέον, ὅτι τὰ ὅσα γράφονται, λέγονται, ἀποκαλύπτονται, δὲν εἶναι ἁπλῶς ὑπόνοιαι, δὲν εἶναι ἁπλῶς διαδόσεις πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ἀλλ’ ἔχουν βασιμότητα. Τοῦτο ὑποβοηθεῖται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι πράγματι ὁ τύπος εὑρίσκετο καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ μίαν κατάστασιν οἰκονομικῆς κρίσεως. Καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ πρέπει λογικῶς νὰ πιθανολογῆται, ἐὰν δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι ἕνας τύπος ὑπὸ οἰκονομικὴν κρίσιν, διατελεῖ πράγματι καὶ ὑπὸ καθεστὼς ὑποδουλώσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πέραν τούτων, εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν μέθοδοι, διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγοράζεται καὶ νὰ ὑποδουλώνεται ἑκάστοτε ὁ τύπος. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ τελευταῖον αὐτὸ μέρος τῶν γνωστῶν μεθόδων, διὰ τῶν ὁποίων ἐξαγοράζεται καὶ ὑποδουλοῦται ὁ τύπος, θὰ ἤθελα ἐπιγραμματικὰ νὰ ἐκθέσω πῶς καὶ διατὶ πράγματι ὁ τύπος εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν οἰκονομικῆς κρίσεως. Καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας εὐκαιρίας, ὅλοι οἱ ὁπωσδήποτε ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὰ θέματα τοῦ τύπου, ὅλαι αἱ Ἑνώσεις τοῦ τύπου, μὲ ἐπίσημα, μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἀνέφερον, ὅτι ὑπάρχει κρίσις οἰκονομική, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τύπον καὶ ἡ ὁποία, ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν, χειροτερεύει. Καὶ τὰ χαρακτηριστικὰ συμπτώματα τῆς κρίσεως αὐτῆς εἶναι καὶ τὰ αἴτια ταὐτοχρόνως. Εἶναι, πράγματι, γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐφεξῆς, ἔχει διπλασιασθῆ, ὑπερδιπλασιασθῆ, ἡ τιμὴ τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν πρώτην ὕλην διὰ τὸ προϊόν, ποὺ λέγεται ἐφημερίς. Ἐπίσης, ἔχουν διπλασιασθῆ ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπερτιμηθῆ εἰς σοβαρὸν βαθμόν, ὅλα τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ τύπος. Ἀκόμη, λόγῳ τῆς ἀνυψώσεως τοῦ γενικοῦ τιμαρίθμου, ἔχει σημειωθῆ μία, ἀτυχῶς, μόνον ἀνεπαρκὴς καὶ σχετικὴ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν τύπον. Ἐπίσης βεβαιοῦται, ἀπὸ τὰ ὑπομνήματα ὅλων τῶν Ἑνώσεων τοῦ τύπου, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη ἔλλειψις ἀγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν μίαν τῶν βασικωτέρων πηγῶν ἐσόδων διὰ τὸν τύπον. Καὶ ὑπάρχει ἡ ἔλλειψις αὐτὴ τῶν ἀναγγελιῶν, λόγῳ τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς δυσπραγίας, τῆς στενότητος τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς Χώρας, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ ἐναντίον τοῦ τύπου, τὸν ὁποῖον ἀσκεῖ ἐπὶ τοῦ τομέως τούτου τὸ κρατικὸν ραδιόφωνον. Ὑπάρχει ἐπίσης βεβαιωμένον, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς τύπος ἔχει μικρὰν κυκλοφορίαν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκδιδομένων ἐφημερίδων, ἀλλὰ καὶ ἐν σχέσει μὲ τὴν κυκλοφορίαν ἐφημερίδων ἄλλων χωρῶν. Ἐπίσης ἡ κρίσις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν τύπον, εἴτε ὑπαλλήλους, εἴτε συντάκτας, εἴτε ἐργάτας τύπου κλπ. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὸ γεγονός, ὅτι οἱ συντάκται τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου, ἐνῷ προπολεμικῶς εἶχον κατώτατον ὅριον μισθοῦ 2.800 δραχμάς, σήμερον ἔχουν κατώτατον ὅριον 1.200 δραχμὰς μόνον. Τέλος, εἰς τὸν τύπον —καὶ ἔχει ἐπισήμως ἐκτεθῆ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Τύπου— παρατηρεῖται τὸ καθεστὼς τῆς καθυστερήσεως τῶν μισθῶν τῶν συντακτῶν καὶ τῆς εὐκολίας περὶ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ συντάκτου, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ συντάκται, λόγῳ μιᾶς ἰδιοτύπου καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς 4ης Αὐγούστου, συνδικαλιστικῶς δὲν εἶναι τακτοποιημένοι, ὥστε νὰ δύνανται νὰ διεκδικήσουν τὰ νόμιμα δικαιώματά των, ὡς ἐργαζόμενοι. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει κρίσις εἰς τὸν τύπον, πιθανολογεῖ μέχρι βεβαιότητος, ὅτι ὑπάρχει θήραμα πρὸς ἐξαγοράν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξαρτοῦν συμφέροντα ἀπὸ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ τύπου. Ποῖαι αἱ μέθοδοι, διὰ τῶν ὁποίων ἔχει ἐπιχειρηθῆ ἡ ἐξαγορὰ τοῦ τύπου, τοὐλάχιστον ἐν Ἑλλάδι; Ὑπάρχει τὸ καθεστὼς τῶν εὐνοιῶν καὶ τῶν χαριστικῶν παροχῶν. Εἶναι δυνατόν, διὰ τῆς φορολογικῆς μεταχειρίσεως τοῦ τύπου καὶ εἰδικώτερον ἑκάστης ἐφημερίδος, μία Κυβέρνησις, μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἐξουσιάζει, νὰ ὠφελῇ ἢ νὰ βλάπτῃ τὴν συγκεκριμένην ἐφημερίδα. Ἐὰν τὴν μεταχειρισθῇ εὐνοϊκῶς, τὴν ὠφελεῖ καὶ τὴν ὑποδουλώνει διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ἢ ἐὰν μία ἐφημερὶς δὲν ἀρέσῃ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν, εἶναι δυνατόν, διὰ μιᾶς δυσμενοῦς φορολογικῆς μεταχειρίσεως, νὰ ἐπιτύχουν δύο τινά: Ἢ νὰ τὴν ἀναγκάσουν νὰ μεταστραφῇ καὶ νὰ γίνῃ φιλοκυβερνητική, ἢ νὰ ὁδηγηθῇ εἰς τὸ κλείσιμον. Ὑπῆρξαν, κατὰ τὴν προηγουμένην περίοδον τῆς Βουλῆς, καταγγελίαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι συγκεκριμένη ἀντιπολιτευομένη ἐφημερίς, ἐκαλεῖτο νὰ πληρώσῃ φόρους τόσους, ὅσους ὅλος ὁ ἄλλος τύπος. Καὶ κατηγγέλθη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι αὐτὸ ἀπετέλει μίαν ἐχθρικὴν δυσμενῆ μεταχείρισιν τῆς ἐφημερίδος ἐκείνης, διότι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἐφημερὶς ἐκείνη ἔκαμνε μίαν ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία τῆς ἐστοίχιζεν. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος τρόπος, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ περίφημος δανειοδότησις. Χρῆσις τῆς μεθόδου αὐτῆς, ἐγένετο παρ’ ἡμῖν. Βεβαίως, δὲν ἐγένετο μόνον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν καὶ τῶν προηγηθεισῶν Κυβερνήσεων. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ ποίου, τὴν στιγμὴν αὐτήν, πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις; Ἐδόθησαν δάνεια εἰς τὰς ἐφημερίδας, πλὴν μιᾶς ἢ δύο ἐξαιρέσεων, αἱ ὁποῖαι, εἴτε δὲν ἐζήτησαν, εἴτε καὶ ὅταν τοὺς ἐδόθησαν, δὲν ἠθέλησαν νὰ λάβουν δάνειον. Εἶναι ἄγνωστον, κύριοι συνάδελφοι, ποῖον εἶναι τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν δανείων αὐτῶν, πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ εὐθύνην διὰ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν πρὸ τοῦ 1955. Ἔχει, ὅμως, εὐθύνην καὶ ἔπρεπε νὰ εἶχε τὴν εὐαισθησίαν νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐφαίνετο, πρῶτον, πόσα δάνεια καὶ ποῖαι ἐφημερίδες ἐλάμβανον, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Δεύτερον, μὲ ποίους ὅρους, χρόνος ἐξοφλήσεως, καὶ τρόπος ἐξυπηρετήσεως καὶ τέλος μὲ ποίας ἀσφαλείας ἐμπραγμάτως, δηλαδὴ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ποὺ ἐδόθησαν τὰ δάνεια, ἔχομεν τὴν ἀντίστοιχον ἐμπράγματον ἀσφάλειαν ἀπὸ τὸν δανειζόμενον; Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ποὺ ἐδόθησαν τὰ δάνεια, ἔχομεν ἐν συνεχείᾳ ἐξυπηρέτησιν καὶ ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἐξυπηρέτησιν, πῶς ἐγένετο, ὥστε ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἐλάμβανε δάνειον, ἐνδεχομένως τὸ 1950, 51, 52, 54, χωρὶς νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ δάνειον αὐτό, συνεχίζει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν δανειοδοτῇ τὸ 1955, 56, 57, 58 καὶ ἴσως καὶ αὐτὰς τὰς ὀλίγας ἀκόμη ἡμέρας τοῦ 1959; Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἡ κατάθεσις τῶν φακέλλων τῶν στοιχείων, θὰ ἦτο χρήσιμος, θὰ εἶχε διευκρινίσει τὸ θέμα καὶ δὲν θὰ ἐπέτρεπεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπιτρέπει καὶ εἰς τὸν ὁμιλοῦντα καὶ εἰς πάντα ἄλλον, νὰ διατυπώσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅτι, ἀρνουμένη νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους, τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀποδέχεται, ὅτι κἄτι τὸ ἀνώμαλον συμβαίνει, κἄτι τὸ ἀνώμαλον ἐντὸς καὶ πέριξ τοῦ ὁποίου, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὴ εἶναι ἀναμεμιγμένη. Διότι τί ἁπλούστερον; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, ἢ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε προχωρήσει, εἶχεν ἐγκρίνει, εἶχεν ὑποβοηθήσει τὴν χορήγησιν δανείων καὶ τὰ δάνεια αὐτὰ ἦσαν ἐν ἀπολύτῳ τάξει, κατὰ τοὺς γνωστοὺς τραπεζιτικοὺς ἐμπορικοὺς κανόνας, τί ἁπλούστερον νὰ ἀποδείξῃ δι’ ἐπισήμων στοιχείων, δι’ ἐπισήμων φακέλλων εἰς τί ποσὰ ἀνέρχονται τὰ δάνεια. Ἐφ’ ὅσον δὲν καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα, δικαιούμεθα καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διατυπώσωμεν τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα αὐτό, τὴν μέθοδον αὐτὴν τῆς δανειοδοτήσεως, τὴν ἐχρησιμοποίησε διὰ νὰ εὐνοήσῃ ὡρισμένας ἐφημερίδας καὶ ἐξ ἑτέρου διὰ νὰ φερθῇ ἐχθρικῶς πρὸς ἄλλας. Πρὸς ἄρσιν πάσης τυχὸν παρεξηγήσεως, θὰ ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἡ ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τῆς παρατάξεώς μας, δὲν ἔχει ζητήσει καὶ δὲν ἔχει λάβει οὐδὲν δάνειον.
§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς διαφημίσεις τὰς παίρνει, κύριε συνάδελφε;
§72Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Κωστόπουλε, ἐπειδὴ γνωρίζετε τὸ θέμα, θὰ ἴδητε, ὅτι ὑπάρχει καὶ θέμα διαφημίσεων. Ὡμίλησα περὶ δανείων. Θὰ ἴδητε, ὅτι καὶ προκειμένου περὶ τῶν διαφημίσεων, ἐνῷ ἀρχικῶς ὑπῆρχεν ἰσότιμος μεταχείρισις τοῦ τύπου, ἐν συνεχείᾳ τὰ πράγματα ἤλλαξαν. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῆς τῆς δανειοδοτήσεως, ὑπάρχει μία ἄλλη μέθοδος, ἐπηρεασμοῦ τοῦ τύπου. Ὑπάρχουν τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν τύπον, ἔχουν γραφεῖα τύπου καὶ μέσῳ τοῦ τύπου δίδουν ἀγγελίας, διαφημίσεις, ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐμφανίζουν τὴν δρᾶσιν των. Μέχρι τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1957, ὁ χειρισμὸς τῶν σχέσεων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου μὲ τὸν τύπον, ἦτο θέμα, τὸ ὁποῖον αὐτοτελῶς διεχειρίζοντο τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ δὲν ὑπεισέρχετο εὐθέως τοὐλάχιστον ἡ κυβερνητικὴ ἐξουσία. Κατὰ τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1957, συμφώνως μὲ πληροφορίας, τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ ἔχω, ἀλλὰ νομίζω καὶ πᾶς τις, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναμιχθῆ εἰς τὸν τύπον, ὑπῆρξε πληροφορία, ἀπὸ ὡρισμένην ἐφημερίδα τότε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες ἔλαβον ὑπερβολικὰ ποσὰ ἀπὸ τὰ κονδύλια αὐτὰ τῶν Νομ. Προσώπων Δημ. Δικαίου, ἐνῷ ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ δὲν ἔλαβεν οὐδέν. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὑπῆρξε παρέμβασις πλέον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἢ δι’ ἄλλης ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ὑπαγορεύει εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου εἰς ποίας ἐφημερίδας θὰ δίδουν ἀγγελίας, εἰς ποίας δὲν θὰ δίδουν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀσκεῖται μία ἐπιρροὴ ἐπὶ τοῦ τύπου. Διὰ παροχῆς, εἴτε διὰ στερήσεως ἀγγελιῶν, παραβιάζονται δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχον καθιερωθῆ δι’ ὁλόκληρον τὸν τύπον. Παράλληλον φαινόμενον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αἱ σχέσεις τῶν δύο βασικῶν Τραπεζῶν, Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης, μὲ τὸν τύπον. Αἱ Τράπεζαι αὐταί, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἶχε καθιερωθῆ, νὰ δημοσιεύουν τὸν ἐτήσιον ἰσολογισμόν των καὶ τὴν ἔκθεσιν εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, διὰ νὰ λαμβάνῃ τὸ εὐρύτερον ἀναγνωστικὸν κοινόν, γνῶσιν. Καὶ ὑπῆρχε μία ἀντιπαροχὴ πρὸς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ἡ ὁποία προκειμένου διὰ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀνέρχεται εἰς 65.000 δραχ., προκειμένου δὲ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν εἰς 35.000 δραχμάς. Τὸ καθεστὼς αὐτό, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, πάλιν ἤλλαξε. Δηλαδή, ὑπάρχουν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι δημοσιεύουν τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ τὰς ἐκθέσεις τῶν δύο Τραπεζῶν καὶ ὅταν προχωρήσουν, ἐν συνεχείᾳ, κατὰ τὰ κρατοῦντα ἐπὶ 10 ἔτη, νὰ εἰσπράξουν τὸ ἀντίτιμον δημοσιευθείσης ἀγγελίας, εὑρίσκονται πρὸ τῆς ἑξῆς ἀπαντήσεως τῶν ἁρμοδίων, «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς καταβάλωμεν τὸ ἀντίτιμον τῆς ἀγγελίας καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως». Ὑπῆρξεν ἀνταπάντησις τῶν ἐφημερίδων «ποίαν σχέσιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημοσιεύσαμεν ἀγγελίαν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ζητοῦμεν τὸ ἀντίτιμον». «Ὄχι, διότι ἔχομεν κατάλογον, μᾶς ἀπεστάλη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κατάλογος αὐτὸς ἐξαιρεῖ τὴν ἐφημερίδα τὴν ἰδικήν σας, τὴν ἄλλην καὶ τὴν ἄλλην καὶ περιλαμβάνει μόνον ἐκείνας τὰς ἐφημερίδας εἰς τὰς ὁποίας ἐκάναμεν τὴν καταβολήν». Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε, καὶ ἀποτελεῖ μίαν μέθοδον διὰ τὴν παρέμβασιν εἰς τὰ θέματα τοῦ τύπου, διὰ τὴν ἄσκησιν ἐπιρροῆς, ἐπιδράσεως, διὰ νὰ αἰχμαλωτισθῇ ὁ τύπος, νὰ καθυποταγῇ καὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο θέμα, ἕνας ἄλλος τρόπος ἀποφασιστικῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ τύπου. Εἶναι τὸ γνωστὸν καὶ ἀπὸ ἄλλας αἰτίας καὶ ἀφορμὰς θέμα τῶν μυστικῶν, ὡς λέγονται ἀπορρήτων ἢ ἐθνικῶν κονδυλίων. Καὶ ἀπὸ τὰ κονδύλια αὐτὰ γίνεται μία διοχέτευσις μεγάλη ἢ μικρά, ἄγνωστον πόση, διότι ἀκριβῶς δὲν ἔχουν κατατεθῆ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα καὶ κεφάλαια καὶ πρὸς τὸν τύπον. Καὶ φυσικά, ἡ διοχέτευσις γίνεται πάντοτε μὲ σκοπὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὸν τύπον. Θὰ ἤθελον, πρὶν προχωρήσω εἰς συγκεκριμένα στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅσον εἶναι δυνατόν, νὰ ἐρευνήσω, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα καὶ τοὺς φακέλλους, τὸ θέμα. Καὶ θὰ ἀναφερθῶ εἰς τρεῖς χρονικὰς περιόδους. Τὴν περίοδον μέχρι τοῦ 1952. Τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι 1954–55, καὶ ἐν συνεχείᾳ, τὴν περίοδον ἀπὸ 1955 –58. Ἀναφέρονται ὡρισμένα κονδύλια εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, τότε, καὶ σήμερον Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἀναφέρονται ὡρισμέναι δαπάναι τύπου καὶ πληροφοριῶν, συνδρομῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν 5 ἑκατ. τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δηλαδὴ 5.000 σημεριναὶ δραχ. Τὸ 1952–53 τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 20.000. Τὸ 1953–54 εἰς 100.000. Τὸ 1954–55 εἰς 60.000. Τὸ 1955–56 150.000 καὶ τὸ 1957 150 ἐτησίως χιλιάδας. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀναγράφεται καὶ διὰ τὸ 1958. Αὐτὸ σημαίνει, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ 5.000 τοῦ 1951 εἰς τὸ διάστημα τῆς 6ετίας, ἔφθασαν εἰς τὰς 150.000 δηλ. Τὸ ἐνδιαφέρον νὰ διοχετευθοῦν κονδύλια πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ὅπως βλέπετε, αὐξάνει μὲ ρυθμὸν καταπληκτικόν. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἶναι πιθανόν, τὰ κονδύλια αὐτά, ὁσονδήποτε ηὐξημένα νὰ κριθῇ, ἐὰν ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς τὸ ὕψος αὐτό, ἢ ὄχι. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Δὲν τὸ συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν τὴν στιγμήν. Τὸ ἐρευνητέον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι, πῶς κατανέμονται τὰ κονδύλια αὐτά, διότι ἐπωνύμως δὲν ἀναφέρονται πουθενά, δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς ποίας ἐφημερίδας διοχετεύονται. Ἐὰν εἴχομεν τοὺς φακέλλους, ἐὰν εἶχον κατατεθῆ τὰ στοιχεῖα, τότε θὰ ἐγνώριζεν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὁ τύπος, ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι βεβαίως ὑπάρχει αὐτὸ τὸ κονδύλιον διὰ συνδρομὰς περιοδικῶν, ἐφημερίδων κλπ., ἀλλὰ ἡ κατανομή του γίνεται κατὰ ἕνα ἰσοδίκαιον, κατὰ ἕνα ὀρθὸν τρόπον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπεισέρχεται τὸ στοιχεῖον ἐπηρεασμοῦ, ἢ ἀνίσου μεταχειρίσεως οἱουδήποτε ἐντύπου. Πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι καταγγέλλονται ἀπὸ τὸν «Νεολόγον» τῆς 28.12.55 καταπληκτικὰ πράγματα καὶ ἔχει παρέλθει μὴν καὶ δὲν ὑπάρχει μία σαφὴς διάψευσις, ἢ δὲν ὑπάρχει ἡ εὐαισθησία νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ. Ἡ ἐφημερὶς διαθέτει ἐμπιστευτικὰ ἔγγραφα δι’ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι «ὁ ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ χρημάτων τοῦ Δημοσίου, ἐνίσχυσεν ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ καὶ πρόσωπα ὑπὸ μορφὴν ἐκτάκτων καὶ τακτικῶν χορηγήσεων» καὶ συνεχίζει «πρῶτον, ἐὰν τολμᾷ ὁ κ. Τσάτσος, ἂς δεχθῇ σύστασιν Ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτάτων δικαστικῶν, διὰ νὰ ἐρευνήσουν τὰ τῆς διαχειρίσεως τῶν κονδυλίων —ἑκατομμυρίων δραχμῶν— διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν εἶναι Ἐθνικὰ ἢ Ἀντεθνικά». Εἰς ἄλλην σελίδα συνεχίζει: «Δωρεὰν χάρτης εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας». Πρόκειται, κ. συνάδελφοι, διὰ τὸ γνωστὸν θέμα τῶν γραμματίων χάρτου. Καὶ λέγει ἡ ἐφημερίς: «Ἐὰν τολμᾷ ὁ κ. Τσάτσος, ἂς διαψεύσῃ, ὅτι ὑπὲρ τὰ 3 ἑκ. τῇ ἀνοχῇ τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλονται εἰς τὰς Τραπέζας ἐκ μέρους τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῶν ἐφημερίδων, κυρίως διὰ τὴν προμήθειαν χάρτου, ἂς διαψεύσῃ, ὅτι τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου ἀνέλαβε προσωπικῶς ὁ κ. Πρωθυπουργός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ζητεῖται τὸ σβήσιμον τῶν χρεῶν αὐτῶν. Ἂς διαψεύσῃ ὁ κ. Τσάτσος, ὅτι ἐσπατάλησε καὶ σπαταλᾶ ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἐφημερίδα καὶ περιοδικά». Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ἀφορῶν τὰ μυστικὰ κονδύλια, καθὼς καὶ τὸ δεύτερον θέμα, δὲν θὰ ὑπῆρχον ἴσως καὶ δὲν θὰ συνεζητοῦντο αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν εἶχον κατατεθῆ οἱ φάκελλοι. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἑπομένως ἀνακύπτει τὸ ἐρώτημα, διατὶ δὲν σπεύδει ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ ὑπάρχει τοιαύτη κατηγορηματικὴ καταγγελία, νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν θέσιν της, καταθέτουσα τοὺς φακέλλους, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἔχουν οὕτω τὰ πράγματα. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι πιθανὸν τὸ ὅλον θέμα νὰ μὴ εἶναι ἀνώμαλον, νὰ γίνεται δηλαδὴ ἡ πιστοδότησις τῶν ἐφημερίδων διὰ τὴν προμήθειαν τῆς πρώτης ὕλης τοῦ χάρτου, μὲ κανονικὰ κριτήρια Τραπεζῶν, ἀλλὰ τὸ θέμα κεῖται ἀλλοῦ. Αὐτὰ τὰ 95 ἑκατ. διὰ τῆς μεθόδου τῶν γραμματίων ὀφείλονται ἐκ μέρους τῶν ἐφημερίδων; Ὀφείλονται ἰσοδικαίως καὶ ἰσοδυνάμως, ἀναλόγως τῆς κυκλοφορίας ἐκ τοῦ καταναλισκομένου χάρτου ἀπὸ ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ἢ ὀφείλονται ἀπὸ ὡρισμένας ἐφημερίδας; Διότι ὑπάρχει τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον. Ὑπάρχουν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι θέλουν καὶ ζητοῦν νὰ ἀνέλθῃ τὸ πλαφόν, τὸ ὁποῖον ἔχουν μέχρι 500.000 ἢ 1.000.000 καὶ εὑρίσκονται πρὸ τῆς ἀρνήσεως τῶν Τραπεζῶν, ἐνῷ ἄλλαι ἔχουν ἕνα πλαφὸν μέχρι 10–15 ἑκατομ. Ἐνδεχομένως, ἐὰν εἴχομεν τοὺς φακέλλους καὶ τὰ στοιχεῖα θὰ ἀπεδεικνύετο πῶς ἔχει τὸ θέμα. Καὶ ὑπάρχει καὶ δεύτερον θέμα. Αὐτὰ τὰ 95 ἑκατομ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελοῦν ὀφειλὴν τῶν ἐφημερίδων εἰς τὸ ὅριον εἰς τὸ ὁποῖον καθωρίσθη, ὅτι θὰ γίνεται ἡ πιστοδότησις διὰ τὰς ἀνάγκας δηλαδὴ τοῦ χάρτου 1–3 μηνῶν. Ἑπομένως, συνάγεται μετὰ βεβαιότητος, ὅτι ὑπάρχουν ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξοφλοῦν, δὲν ἐξυπηρετοῦν αὐτὴν τὴν δανειοδότησιν, μέσῳ τῆς μεθόδου τῶν γραμματίων καὶ παρὰ ταῦτα συνεχίζεται ἴσως καὶ περισσότερον ἡ δανειοδότησίς των. Ἔχομεν, δηλαδή, ξεκίνημα, διὰ τῆς μεθόδου τῶν γραμματίων, ἀλλ’ ἐν συνεχείᾳ, πάγωμα τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν, ὅταν μάλιστα γίνεται τόση συζήτησις περὶ τῶν παγωμένων πιστώσεων διὰ τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις, ὅταν γίνεται τόση συζήτησις διὰ νὰ ἀποσπασθῇ μία ἐλαχίστη πίστωσις διὰ τὰς ἀνάγκας συντηρήσεως βιοτεχνικῶν ἢ ἄλλων ἐπαγγελματικῶν τάξεων. Κύριοι συνάδελφοι, διατυπώνων τὸ θέμα καθ’ ὃν τρόπον τὸ διατυπώνω, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι διατύπωσις ἐχθρικὴ πρὸς τὸν τύπον. Τοὐναντίον, εἶναι καλή, διότι ὁ τύπος θὰ ἤθελε νὰ ὑπάρχῃ μία ἰσοδικαία μεταχείρισις, θὰ ἤθελε νὰ ὑπάρχῃ μία ἰσοδύναμος ἐξυπηρέτησις τῶν δανείων, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἡ μέθοδος αὐτὴ νὰ συνεχίζεται, χωρὶς νὰ προκαλοῦνται ἀνωμαλίαι. Θὰ ἤθελε νὰ ὑπάρχῃ κατ’ ἐξακολούθησιν, χωρὶς κατακραυγήν, διότι ἡ μέθοδος ἐξυπηρετεῖ τὸν τύπον, χωρὶς τὸ παράπαν νὰ παραβλάπτῃ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν.
§73Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένετε, κ. συνάδελφε, ὅτι δημιουργοῦνται νέαι παγωμέναι πιστώσεις; Πῶς δίδεται νέον δάνειον χωρὶς νὰ ἐξοφληθῇ ἡ παλαιοτέρα ὀφειλή; Λέγει ὁ ρήτωρ, κ. συνάδελφοι, ἠμπορεῖ νὰ σχετισθῇ αὑτὸ τὸ σύστημα; Τὸν ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸ εἶπε ναὶ ἢ ὄχι.
§74Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὅλοι ἔχουν ἀντιληφθῆ περὶ τίνος πρόκειται. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς διευκολύνσεως τῶν ἐφημερίδων μὲ τὰ γραμμάτια χάρτου κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι κατακριτέον. Καὶ περαιτέρω, ἐτόνισα, ὅτι κατακριτέον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ὅπως καταγγέλλεται, ἡ δανειοδότησις αὐτοῦ τοῦ εἴδους γίνεται χαριστικῶς. Δεύτερον, εἶπον, ὅτι εἶναι κατακριτέον, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ δίδεται τὸ δάνειον βάσει τῶν γραμματίων καὶ ὅταν ὡρισμέναι ἐφημερίδες δὲν τὸ ἐξυπηρετοῦν ἐντὸς τοῦ καθωρισμένου χρόνου. Ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐλέγχει τὴν δανειοδότησιν καὶ εὐθύνεται διότι ἡ κατανομὴ τῶν γραμματίων γίνεται κατὰ τρόπον ἀνώμαλον. Ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ ὡρισμέναι καταγγελίαι, κατὰ τὰς ὁποίας ἕνας ἀριθμὸς ἐνταλμάτων πληρωμῶν τὰ ὁποῖα φέρουν μόνον τὰ ὀνόματα τῶν ὑπολόγων, χωρὶς νὰ εἶναι γνωστὰ καὶ τὰ ὀνόματα ἐκείνων ποὺ ἐπραγματοποίησαν τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐνταλμάτων, ὡς δικαιοῦχοι, ἀναφέρονται εἰς παροχὰς πρὸς τὸν Τύπον. Τὰ ἐντάλματα αὐτὰ ἔχουν δημοσιευθῆ καὶ εἰς τὸν Ἡμερήσιον Τύπον. Ἐν τούτοις, ὅμως, οὐδεμία ἀπάντησις ὑπῆρξεν ἀπὸ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς, οὔτε κατετέθησαν τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ γνωρίζωμεν διὰ λογαριασμὸν ποίων δικαιούχων καὶ διατὶ εἰσεπράχθησαν. Φοβοῦμαι, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ ἀπῃτεῖτο πολὺς χρόνος διὰ νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σύνολον τῶν ἐνταλμάτων αὐτῶν, Σᾶς ἀναφέρω μόνον δι’ ὡρισμένα, τὰ στοιχεῖα τοῦ ὑπολόγου. Λέγει τὸ ἔνταλμα «ὑπόλογος Γεώργιος Μεταξᾶς, εἰσηγητὴς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου ὑπ’ ἀριθ. ἐμπιστ. 1882 Ζδʹ ἀπὸ 9.9.57 ἐντολῆς (Γ. Παπαγγελοῦτσος) δραχμαὶ 10.000». Ὑπ’ ἀριθ. ἐμπιστ. 1883 Ζδʹ ἀπὸ 9.9.57 ἐντολῆς δραχ. 56.500. Τὸ ὑπόλοιπον διατίθεται εἰς ἄλλους δικαιούχους ........ (ἀναγινώσκει) ........». Δὲν ἀναφέρεται, ὡς προεῖπον τὸ ὄνομα τοῦ δικαιούχου, καὶ ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, ἐπὶ 20ήμερον καταγγέλλονται αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ τὰ στοιχεῖα, δὲν δίδεται οὐδεμία διὰ τοῦ τύπου ἀπάντησις, ἀλλ’ οὔτε καὶ οἱ φάκελλοι κατατίθενται. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ἀπῃτεῖτο πολὺς χρόνος διὰ νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἐντάλματα. Δι’ αὐτό, τὰ καταθέτω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ ἀπὸ ὅπου θὰ δύναται πᾶς τις νὰ λάβῃ γνῶσιν. Καὶ καλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας, ἔστω καὶ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν νὰ ἀπαντήσῃ, τί ἀφοροῦν αἱ πληρωμαὶ αὐταί, πρὸς ποίους καὶ διατὶ ἐγένοντο; Κύριοι συνάδελφοι, μέχρι στιγμῆς προσεπάθησα νὰ ἀναπτύξω τὰς μεθόδους καὶ τοὺς τρόπους διὰ τῶν ὁποίων μία Κυβέρνησις διὰ θετικῶν πράξεων δύναται νὰ ἐξαγοράζῃ τὸν Τύπον διὰ νὰ τὸν καταστήσῃ ὄργανόν της. Τὰς μεθόδους αὐτὰς ἠκολούθησε καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις διὰ τὰς ὁποίας σᾶς ἐξέθεσα καὶ συγκεκριμένα στοιχεῖα, παρὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων φακέλλων. Θὰ ἔλθω ὅμως, τώρα, καὶ εἰς τὴν ἄλλην ὄψιν τοῦ νομίσματος, τὴν ἐχθρικὴν δηλ. μεταχείρισιν ποὺ ἐφαρμόζεται δι’ ὡρισμένας ἐφημερίδας. Ἐφαρμόζεται ἕνας οἰκονομικὸς κατατρεγμὸς, ἔναντι ὡρισμένων ἐφημερίδων, ἄνευ προηγουμένου. Θὰ περιορισθῶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν ἐφημερίδα ποὺ ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας, καὶ τοῦτο διότι δύναμαι νὰ ἔχω περισσότερα καὶ πλέον συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἡ «Αὐγὴ» ἀπὸ τοῦ 1952 ποὺ ἐξεδόθη, κατεχώρει τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ τὰς ἐκθέσεις τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς καὶ ἐλάμβανε δι’ αὐτὸ τὸ ἀνάλογον κονδύλιον ὡς ἀντιπαροχήν. Ἀπὸ τῆς παρούσης ὅμως Κυβερνήσεως, δηλ. τῆς Κυβερνήσεως ποὺ προῆλθεν ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου, ἀπεστερήθη τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ ποὺ εἶναι νόμιμον δικαίωμα ὁλοκλήρου τοῦ Τύπου. Τοῦτο διεβεβαίωσεν ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅστις εἶπε, ναὶ μὲν σεῖς ἐδημοσιεύσατε τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ τὰς ἐκθέσεις, ἡμεῖς ὅμως ὀφείλομεν νὰ ἀκολουθοῦμεν τὸν πίνακα ποὺ μᾶς ἔστειλε τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου καὶ εἰς αὐτὸν δὲν συμπεριλαμβάνεσθε.
§75Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Τραπέζης ἀποστέλλουν πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας διαφόρους ἐκθέσεις των κλπ. καὶ δὲν καταβάλλουν τὸ ἀντίτιμον, ὑπάρχουν δικαστήρια ἐνώπιον τῶν ὁποίων δύνανται νὰ διεκδικήσουν αἱ ἐφημερίδες τὴν ἀμοιβήν των καὶ οὐδεμία διαταγὴ Ὑπουργείου δύναται νὰ τὰς ἐμποδίσῃ καὶ νὰ τὰς στερήσῃ τῶν δικαιωμάτων των, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Τράπεζα ἀπέστειλε τὸν ἰσολογισμόν της ἢ ἄλλην τινὰ ἔκθεσίν της.
§76Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ποία ἄλλη ἐφημερὶς δὲν ἔλαβε, κ. συνάδελφε;
§77Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καμμία ἄλλη, πλὴν μιᾶς.
§78Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Περαιτέρω, κ. συνάδελφοι, ὡς γνωστόν, ἡ ἔκθεσις τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, δημοσιεύεται εἰς ὁλόκληρον τὸν Τύπον, διότι κρίνεται ὀρθόν, νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ κοινὴ γνώμη, ὅταν μάλιστα δὲν συζητῆται εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ φορολογούμενος Ἕλλην πολίτης, ὡρισμένα πράγματα. Εἰς ὅλας, λοιπόν, τὰς περιπτώσεις ποὺ καταχωρεῖται ὁ προϋπολογισμὸς καταβάλλεται εἰς κάθε ἐφημερίδα ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 35.000 δραχμάς. Τὸ ποσὸν αὐτὸ, μέχρι τῆς 11 Μαΐου 1958 κατεβάλλετο εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας. Ἔκτοτε, ἐξαιρεῖται τῆς καταβολῆς ἡ «Αὐγή». Τὰ χρήματα αὐτά, κ. συνάδελφοι, προέρχονται ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, τουτέστιν ἀπὸ τὸν φορολογούμενον Ἑλληνικὸν λαόν, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον περιλαμβάνεται καὶ τὸ κοινὸν ποὺ διαβάζει τὴν «Αὐγή», ἀλλὰ καὶ ἡ ἰδία ἡ ἐφημερίς, ὡς φορολογουμένη ἐπιχείρησις. Προσέφυγα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπεγράμμισα, ὅτι ἡ πρᾶξις τῆς ἐξαιρέσεως τῆς «Αὐγῆς» ἀποτελεῖ ἀσχημίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἐμφανίζεται ἀσυνεπές, ὅτι δὲν πρόκειται κἂν περὶ ἐπιχορηγήσεως, ἀλλὰ περὶ ἀντιπαροχῆς ἔναντι δημοσιεύσεως τῆς ἐκθέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐδῶ, ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Κωστόπουλον τὴν ἀπορίαν του διατὶ δὲν κατεφύγαμεν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ διὰ τὴν ἄρνησιν τῶν Τραπεζῶν νὰ μᾶς καταβάλλουν τὰ νόμιμα διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ἐκθέσεων καὶ τῶν ἰσολογισμῶν των. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε μέχρι ποίου σημείου φθάνει ἡ μοχθηρία ἐναντίον ὡρισμένων ἐφημερίδων, σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, ὡρισμέναι Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι ποὺ στέλνουν ὡρισμένας δημοσιεύσεις εἰς τὸν Τύπον. Παράδειγμα, ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία, ἥτις διαφημίζει τὴν ἀνάγκην διὰ τὴν συλλογὴν στατιστικῶν στοιχείων, ὡς ἀπαραίτητον διὰ τὸν προγραμματισμὸν καὶ σχεδιασμὸν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας. Τὴν προσπάθειαν αὐτὴν ἡ «Αὐγὴ» τὴν ἐνεφάνιζε καὶ πρὸ τῶν ἀγγελιῶν τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, διότι ἡ ἐφημερίς μας θεωρεῖ ἀπαραίτητα τὰ στοιχεῖα αὐτὰ διὰ τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Αἱ ἀγγελίαι αὐταὶ εἶχον σταλῆ εἰς τὴν Κοινοπραξίαν Ἰδιοκτητῶν Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν πρὸς διανομὴν των εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς ἐφημερίδας. Μέχρι τινός, τὰ πράγματα ἔβαινον καλῶς. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς ὅμως τῆς 11ης Μαΐου ἐξῃρέθησαν δύο Ἀθηναϊκαὶ ἐφημερίδες, ἡ «Αὐγὴ» καὶ ὁ «Ἀνεξάρτητος Τύπος». Τοῦτο ἐγένετο τῇ παρεμβάσει τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας. Σύμφωνα δὲ μὲ τὰς καταγγελίας τοῦ «Νεολόγου» Πατρῶν, ἐξῃρέθη καὶ αὐτός. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπῆρξεν ἄμεσος ἀποδοκιμασία ἀπὸ τὴν Κοινοπραξίαν Ἰδιοκτητῶν Ἐφημερίδων. Ἐγράφησαν ἄρθρα, σχόλια καὶ γενικῶς ἐστηλίτευσαν αἱ πλεῖσται ἐφημερίδες τὴν ἀνήκουστον αὐτὴν πρᾶξιν χαρακτηρίσαντες αὐτὴν ὡς ἀπαράδεκτον. Κατεφύγαμεν βεβαίως, εἰς τοὺς ἁρμοδίους, διαμαρτυρόμενοι, ἀλλὰ ἡ κατάστασις ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀμετάβλητος. Θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ Κυβέρνησις εὐθέως νὰ μᾶς ἔλεγεν, ὅτι δὲν σᾶς δίδω τὰς δημοσιεύσεις διὰ νὰ πληροφορηθῇ τέλος πάντων καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τί γίνεται εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἀκόμη ὅμως ὑπάρχει κἄτι βαρύτερον, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἀναφέρω, διὰ νὰ σχηματίσητε σαφῆ γνώμην, κύριοι συνάδελφοι. Ὑπάρχουν ὡρισμένοι Ὀργανισμοί, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι ἡ Λυρικὴ Σκηνὴ καὶ ὁ Ἱππόδρομος, οἱ ὁποῖοι δίδουν ἀγγελίες πρὸς δημοσίευσιν. Αἰφνιδίως, οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοὶ ἐσταμάτησαν νὰ μᾶς ἀποστέλλουν καὶ ὅταν ἐπήγαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν ἀπὸ αὐτοὺς τὴν αἰτίαν τῆς διακοπῆς, μᾶς ἀπήντησαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀποστείλωμεν ἀγγελίας πλέον, διότι εἰδοποιήθημεν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Ἀσφαλείας, ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν νὰ σᾶς ἀποστέλλωμεν ἀγγελίας πρὸς καταχώρησιν, θὰ ἔχωμεν νὰ κάμωμεν μὲ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Μᾶς ἐδήλωσαν ἀκόμη οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί, ὅτι ἀντέτειναν εἰς τὴν εἰδοποίησιν αὐτήν, διότι τοὺς ἐνδιαφέρει τὸ περιεχόμενον τῶν ἀγγελιῶν νὰ καταχωρῆται εἰς τὰς ἰδικάς μας ἐφημερίδας διὰ νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τὸ ἀναγνωστικὸν κοινὸν τῶν ἐφημερίδων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ πάλιν νέα εἰδοποίησις τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας τοὺς καθίστα προσεκτικούς, ὅτι ἐὰν ἀποστείλουν πρὸς δημοσίευσιν ἀγγελίας, θὰ εἶχον νὰ κάμουν μὲ τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἀνέφερα, κύριοι συνάδελφοι, ἐνδεικτικῶς ὡρισμένα περιστατικά, διὰ νὰ καταδειχθῇ ἡ ἐχθρότης κατὰ τῆς ἐφημερίδος μας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἀνάλογος μεταχείρισις, ἴσως δι’ ἄλλων μέσων, γίνεται καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐφημερίδας, ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δὲν καθίστανται ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἐξυμνοῦν ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας, τὰς κυβερνητικὰ ἔργα καὶ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν. Διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μας, ἐζητήσαμεν νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι καὶ τὰ ὑπηρεσιακὰ ἔγγραφα εἰς τὰ ὁποῖα ἀναμφιβόλως θὰ πρέπει νὰ περιέχεται κἄποιο σκεπτικὸν καὶ ὁ αἰτιολογικὸς λόγος διὰ τῆς ἐπεμβάσεως εἰς τὸν Τύπον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀσφαλείας. Παρὰ ταῦτα, οἱ φάκελλοι αὐτοὶ μέχρι σήμερον δὲν κατετέθησαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους οὔτε δὲ ὑπῆρξεν ἀνάλογος Κυβερνητικὴ δήλωσις, διότι ἐὰν ὑπῆρχε Κυβερνητικὴ δήλωσις, αὐτὴ ἢ θὰ ἦτο ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, καὶ τότε εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ υἱοθετῇ τὴν ἄρσιν τῶν περιοριστικῶν κατὰ τῶν ἀντιπολιτευομένων Ἐφημερίδων, ἢ θὰ ἐπέμενεν εἰς τὴν διατήρησίν των, ὁπότε θὰ ἀπετέλει ὁμολογίαν ἐκτροπῆς ἀπὸ τὰ πλαίσια τοῦ πολιτεύματος. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ τὸ δίλημμα, καὶ δι’ αὐτὸ ἀπέφυγε καὶ τὴν σαφῆ δήλωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν αὐτήν, ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην ἦτο περιωρισμένη, διότι δὲν ὑπῆρξεν ἡ κατάθεσις τῶν αἰτηθέντων φακέλλων καὶ στοιχείων καὶ διότι ὑπῆρξεν ἡ φροντὶς τὸ θέμα νὰ μὴ ἀναπτυχθῇ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδεινώσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ τύπου, πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Εἶναι βέβαιον, ὅτι προηγήθη καὶ ἀπὸ ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ὅτι ὑπάρχει μία κρίσις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον. Ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι οἰκονομική, ἀλλὰ εἶναι ταυτοχρόνως καὶ ἠθικὴ κρίσις, καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς ὅ,τι ἐλέχθη, ἐγράφη ἢ θὰ λεχθῇ πέριξ τῶν θεμάτων τοῦ τύπου. Τοῦτο ἐπαναθεμελιώνει τὸ αἴτημα καὶ καθιστᾷ βαρυτέραν ἀκόμη τὴν ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ, ἔστω καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἔστω καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν εἰς τὴν κατάθεσιν ὅλων τῶν στοιχείων, ὅλων τῶν φακέλλων ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ ποῖος, εἰς ποῖον, διατὶ καὶ πῶς ἐχορήγησαν ὑπὸ μορφὴν δανείων, ὑπὸ μορφὴν ἐπιχορηγήσεων, ἢ ὑπὸ οἱανδήποτε ἄλλην μορφήν. Ἐὰν τοῦτο δὲν συμβῇ, κ. συνάδελφοι, θὰ πρέπει, ἀσχέτως πολιτικῆς, κομματικῆς παρατάξεως, νὰ διατηροῦμε τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία δέρνει τὸν Ἑλληνικὸν τύπον, ἔχει ἀνάμιξιν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὴ ἔχουσα πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, ἐν ἐπιγνώσει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ λαὸς ἀποδοκιμάζει τὴν πολιτικήν της αὐτήν, ὅτι ὁ λαὸς θέλει τὴν ἀλλαγὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, προσπαθεῖ διὰ τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ τύπου νὰ διευκολύνῃ τὴν προώθησιν τῆς πολιτικῆς της εἰς τὸ σκότος τοῦ παρασκηνίου. Καὶ ἕνα δεύτερον πρακτικὸν συμπέρασμα. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀνακύψῃ ἕνα ὁμοίωμα τῆς πάλαι ποτὲ Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου διὰ νὰ ἐργασθῇ ἓξ μῆνες ἢ ἔτος χωρὶς νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα. Ἐὰν πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς πρότασιν ἢ ἀπόφασιν λήψεως κἄποιου ὀργανωτικοῦ πρακτικοῦ μέτρου, αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐνδεχομένως ἡ σύστασις μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς εἰς διακομματικὴν βάσιν μὲ περιωρισμένην χρονικὴν διάρκειαν ἐργασιῶν, διότι τὸ θέμα γενικῶς εἶναι γνωστόν, διότι τὸ θέμα εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωτισθῇ μέχρι τῆς τελευταίας λεπτομερείας ἐντὸς 48 καὶ μόνον ὡρῶν, ἐάν, ἐν ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς τεθοῦν οἱ φάκελλοι καὶ τὰ στοιχεῖα. Παραλλήλως ὅμως, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ συσταθῇ καὶ μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργοὺς καὶ δὴ δικαστικούς. Ἐν προκειμένῳ ἡ πεῖρα ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν Ἀναζηροπούλου, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς ἀνωμαλίας τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἔχει διδάξει καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ὅσον ἠρνήθη μέχρι τῆς στιγμῆς κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων φακέλλων καὶ στοιχείων, ἐφ’ ὅσον προσεπάθησεν, ἰδιαιτέρως ἀπόψε, καὶ νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπιβαρυντικόν, νὰ μετατοπίσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ ζητήσῃ ἐξ ἀπίνης τὴν ἔναρξιν καί, ἐνδεχομένως, τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς οὐσίας ἑνὸς πελωρίου θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν δὲν καταθέσῃ ἐντὸς τῆς ἀπόψε ἢ κατὰ τὴν πορείαν ἔστω τῆς συζητήσεως, τὰ στοιχεῖα αὐτά, σημαίνει, ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν, ἐγράφησαν καὶ ὅσα ἀκόμη, χιλιάκις περισσότερον, εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθοῦν ἐναντίον της, τὰ ἀποδέχεται ὡς ἀληθῆ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).
§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.
§80Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν εἶναι εὐχάριστον, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπιλαμβάνεται τῆς μελέτης καὶ τῆς ἐρεύνης τοῦ προβλήματος τοῦ τύπου. Ὁ τύπος, εἰς ὅλας τὰς χώρας, εἰς ὅλας τὰς δημοκρατικὰς χώρας ἐκείνας, ποὺ λέγονται καὶ εἶναι πράγματι δημοκρατικαί, διότι ἔχουν ἐλεύθερον τύπον, διέρχεται κρίσιν καὶ εἶναι πολὺ φυσικὸν καὶ παρ’ ἡμῖν νὰ παρουσιάζωνται τὰ αὐτὰ προβλήματα. Ἑπομένως, κατ’ ἀρχήν, ἡ συζήτησις αὐτὴ καὶ εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πράγματι ἐπωφελὴς καὶ ἐποικοδομητικὴ καὶ νὰ ἀπολήξῃ εἰς ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώσουν καὶ θὰ ἀνυψώσουν τὸ ἐπίπεδον τοῦ τύπου. Δυστυχῶς, λέγω δυστυχῶς, αἱ πηγαί, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐξεκίνησεν αὐτὴ ἡ συζήτησις περὶ τύπου τὸν τελευταῖον καιρόν, αἱ ἀναφοραὶ τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος συναδέλφου εἰς τὰς πηγὰς αὐτάς, ὡς πηγάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄξιαι ὄχι νὰ γίνουν πιστευταί, ἀλλὰ πάντως ἄξιαι νὰ ἀναφέρωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, μᾶς ἐπιβάλλουν πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἀπαντήσεώς μας πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐπερωτῶντα συνάδελφον, νὰ ἐξετάσωμεν ποίαν ἀξίαν ἔχουν αἱ πηγαὶ αὐταί, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον καὶ ἡ πηγὴ αὐτή, δηλαδὴ μία ἐπαρχιακὴ ἐφημερίς, ἡ ἐφημερὶς τοῦ «μνημονίου», διεμαρτυρήθη ἐπίσης, ὅπως διεμαρτυρήθη καὶ ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ὅτι ἔτυχε κακῆς μεταχειρίσεως ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Τὸ περίεργον εἶναι, καὶ αὐτὸ δὲν ἰσχύει διὰ τὴν ἐφημερίδα τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος, ὅτι ἡ ἐφημερὶς τοῦ «μνημονίου» εἶναι ἡ πλέον εὐνοηθεῖσα ἀπὸ ὅλας τὰς κυβερνήσεις τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τοῦ 1947, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τύπος ἔζη βίον ὁμαλὸν καὶ δὲν ὑπῆρχε κἂν πρόβλημα δανειοδοτήσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ τύπου, ἐμφανίζεται δανειζομένη 3.000 λίρας. Τὸ 1954, ὅτε βέβαια εἶχεν ἀρχίσει ἡ κρίσις εἰς τὸν τύπον, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως, δανείζεται ἕνα ποσὸν περίπου 5.000 λιρῶν, τὸ 1955 ἕνα ποσὸν 2.000 λιρῶν καὶ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1958, δηλαδὴ ἕνα ἔτος, ἀφ’ ἧς εἶχε καταστῆ μέγας διώκτης τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐπέτυχε, διότι εἶχε καὶ ὡρισμένας πρὸς τοῦτο δικαιολογίας πρὸς τοῦτο, τὴν κεφαλαιοποίησιν τῶν δανείων του εἰς ἕνα ποσὸν 1.250.000 δραχμῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν τὸν ἐμποδίζει νὰ εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀνοικτὸς δι’ ἕνα ποσὸν 850.000 καὶ πλέον δραχμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἐξέλιξις τοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸ μέγα ὅπλον μάχης ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰ θέματα τοῦ τύπου τὰς τελευταίας ἡμέρας.
§81Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ ποῦ τὰ ἐπῆρε, τὰ λεπτὰ αὐτά;
§82Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ τὸ ἴδητε.
§83Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ἐδανείσθη. Ἀπὸ ποῦ;
§84Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ τὸ ἴδητε, ἀμέσως. Βεβαίως, παραλλήλως, ἡ ἐν λόγῳ ἐφημερίς, ἡλίσσετο καὶ πολιτικῶς. Χαρακτηριστικὸν δὲ εἶναι ὅτι, ἐνῷ σήμερον παραμένει μὲ τὸ στίγμα, (τὸ θεωρῶ στίγμα) τῆς ἐφημερίδος τοῦ μνημονίου, τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν διεδραματίζοντο τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα σήμερον διαρρηγνύει τὰ ἱμάτιά της, ἦτο διαπρύσιος ὑποστηρικτὴς τοῦ νῦν Πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς δοθείσης τότε ὑπὲρ αὐτοῦ λύσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μου, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, ἐπειδὴ πράγματι τὸ θέμα τοῦ τύπου, συνδέεται πάρα πολὺ μὲ τὴν ἠθικὴν ποιότητα τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, νὰ κάμω κἄτι, τὸ ὁποῖον, καίτοι εἶμαι ἀρκετὰ ἔτη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν ἔχω κάμει μέχρι τοῦδε ποτέ, διότι ἐπολέμησα πάντοτε ἰδέας, δὲν ἠθέλησα νὰ θίξω ποτὲ πρόσωπα. Χωρὶς πάθος, χωρὶς ὀργήν, ἁπλῶς μὲ μίαν πικρίαν, τὴν ὁποίαν ὅλαι αἱ παρατάξεις θὰ συμμερισθῆτε, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ὄργανον ἐχρησιμοποίησε μέσα, τὰ ὁποῖα πράγματι βλάπτουν τὴν δημοσιογραφικὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις Ἕλληνος δημοσιογράφου καὶ ἑλληνικῆς ἐφημερίδος, ἀπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἕως τῆς ἄκρας δεξιᾶς, ἡ ὁποία ποτὲ νὰ κατεδέχθη νὰ εἰσέλθῃ εἰς γραφεῖα Ὑπουργείων καὶ νὰ ἐκτοξεύῃ ἀπειλάς, ὅτι θὰ δημοσιεύσῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ ἔγγραφον, ἐὰν δὲν τοῦ δοθοῦν ἀμέσως αἱ ζητούμεναι ἐνισχύσεις. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἰς τὰ γραφεῖα ἑνὸς νομικοῦ προσώπου, τῆς ΔΕΗ, εἰσῆλθε τὸ ἐν λόγῳ πρόσωπον καὶ ἐζήτησεν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ὅταν τοῦ τὴν ἠρνήθησαν, δύο ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τοῦ νομικοῦ αὐτοῦ προσώπου, ἐδήλωσεν, ὅτι ἔχει καὶ διὰ τὴν «γοῦνα» τους «ράμματα» καὶ νὰ τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους, ἐὰν δὲν τὸν ἐνισχύσουν. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σταματήσω ἕως ἐδῶ καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ ζητήσω συγγνώμην πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι ἠναγκάσθην νὰ καταβιβάσω τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Τὸ αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος καὶ λυποῦμαι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, ἐπὶ τέλους, δυνατὸν νὰ ἀφήνωμεν νὰ κυκλοφοροῦν ἀσύδοτα αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ πρόσωπα μεταξὺ μας, μίαν ἡμέραν ἀγωνιζόμενα ὑπὲρ ἡμῶν καὶ μίαν ἡμέραν ἐναντίον ἡμῶν.
§85Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Αὐτὰ σᾶς ἐζητήσαμεν, νὰ τὰ διώξετε.
§86Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ μία πλευρὰ τῆς ὑποθέσεως τῆς ἐφημερίδος τοῦ μνημονίου, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν σάλον τῶν τελευταίων ἡμερῶν, εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐζήσατε τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα. Ἠγέρθη τότε τὸ μέγα θέμα τοῦ μνημονίου. Σήμερον ἀρχίζει ἡ συζήτησις τῆς ἄλλης πτυχῆς, τῆς ἄλλης ὑποθέσεως. Μεγάλαι φράσεις. Τὰ μεγάλα σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὸν τύπον! Ἐλπίζω προσεχῶς, ἐὰν κανεὶς συνάδελφος λάβῃ τὴν εὐγενῆ καλωσύνην, νὰ συζητήσωμεν καὶ τὰ θέματα τῆς Ραδιοφωνίας, κατόπιν ἐπερωτήσεως. Θὰ ἤθελον, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, νὰ ἀναφέρω καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐφημερίδα αὐτήν, ὅτι εἶχε τὴν μεγάλην δημοσιογραφικὴν ἐπιτυχίαν, νὰ ἀνακαλύψῃ μυστικὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει, ὅτι 100 καὶ πλέον ἑκατομμύρια διεσπαθίσθησαν ἀπὸ τὸ Δημόσιον, δεξιὰ καὶ ἀριστερά, εἴτε πρὸς ὑποδούλωσιν ἐφημερίδων, εἴτε πρὸς ἐξαγορὰν συνειδήσεων. Ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἐπὶ ὅλων αὐτῶν; Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1958, πρὸ 7 μηνῶν, ὁ ἐν λόγῳ ἰδιοκτήτης τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς, συνοδευόμενος ἀπὸ ἕνα ἀπολυθέντα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προεδρίας, προσῆλθεν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐντελλομένων Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ τελευταῖος αὐτός, δώσας τὴν ἐντύπωσιν — δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐξηπάτησαν — ὅτι εἶναι ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας, ὄχι μόνον ἐπῆραν τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτουν, ἀλλὰ τοῦ παρεσχέθησαν καὶ ὅλοι οἱ φάκελλοι. Δὲν εἶναι βαρὺ τὸ παράπτωμα τοῦ ὑπαλλήλου, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἀπορρήτων ἐγγράφων, πρόκειται περὶ λογαριασμῶν, ἐλεγχομένων ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, λογαριασμῶν μὴ ἀπορρήτων. Ἡ μέθοδος ὅμως, ἡ ὁποία ἐπελέγη διὰ τὴν ἀπόσπασιν αὐτῶν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀπόρρητα, ὡς ἐλεγχόμενα ἕνα πρὸς ἕνα ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, εἶναι ἀντίθετος πρὸς πᾶσαν δημοσιογραφικὴν δεοντολογίαν. Αὐτὰ εἶναι τὰ περίφημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκράτησαν, δι’ οὓς σκοποὺς ἀνέφερον προηγουμένως, ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας εἰς τὸ θυλάκιόν των τὰ δύο ἀνωτέρω πρόσωπα, μὴ ἀνησυχοῦντες, ὅτι κινδυνεύει ἡ Πατρίς, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ἀπὸ τὰ τρομερὰ σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα σοβαρὰ κατήγγειλον. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, εἶχεν ἀναφέρει τὴν ἑξῆς φράσιν, θῦμα καὶ αὐτὸς τῶν κακῶν δημοσιογράφων: «Ὑπάρχουν —ἔλεγε τότε— δυστυχῶς, δημοσιογραφικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἰκτρὰν ἀντίληψιν περὶ τῆς δημοσιογραφίας, ἡ ὁποία εἶναι, ἐν τούτοις, δημόσιον λειτούργημα, ὄργανα τὰ ὁποῖα τὴν δημοσιογραφίαν τὴν ἀντιλαμβάνονται ὄχι κἂν ὡς ἐμπορίαν, ἀλλὰ ὡς καπηλείαν, μὲ τὴν χειροτέραν σημασίαν τῆς λέξεως». Θὰ ἤθελον, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ διαμάχαι περὶ τοῦ τύπου, θὰ ἤθελον μὲ τὴν συμβολὴν ὅλων νὰ σταθῇ ἐκεῖ, ὅπου καὶ ἔλεγχος πλήρης θὰ γίνῃ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως, ἐκ τοῦ ἐλέγχου τούτου, νὰ προκύψῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐπιδιώκομεν ἐδῶ καὶ ἐλέγχοντες καὶ ἐλεγχόμενοι, ἡ προώθησις γενικώτερον τοῦ ζητήματος τοῦ τύπου. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, χρειάζεται μία ἀποσαφήνισις. Ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ τὸ λέγω, διότι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔκαμε μερικὰς ἀκουσίας — θέλω νὰ πιστεύω — παρεκκλίσεις ὁ προλαλήσας, ἐδῶ ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐλέγχεται ὁ τύπος. Ὁ σκοπὸς ἐπὶ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, δὲν εἶναι νὰ διασύρωμεν τὸν τύπον. Σκοπὸς εἶναι νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν εἰς ὡρισμένας σχέσεις της πρὸς τὸν τύπον, κακῶς ἐνήργησεν ἢ ἔκαμε παραλείψεις.
§87Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μοῦ ἐπιτρέπετε;
§88Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν σᾶς διέκοψα, οὔτε μίαν φοράν. Σᾶς ζητῶ καὶ ἐγὼ νὰ κάμετε τὸ ἴδιον.
§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, καθίσατε, παρακαλῶ. Δὲν ἐπιτρέπει, οὔτε ὁ ρήτωρ, οὔτε τὸ Προεδρεῖον, διακοπάς.
§90Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἑπομένως, θὰ ἐξετάσωμεν, ποῖαι αἱ ἐνέργειαι, τυχόν, τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ τύπου, εἶναι ἐπιλήψιμοι, καὶ θὰ ἐντοπίσωμεν ἐκεῖ τὸν ἔλεγχον. Δηλαδή, θὰ ἐντοπίσωμεν τὸν ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν θὰ ἀφήσωμεν νὰ ἀσκηθοῦν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἔλεγχοι, οἱ ὁποῖοι σχετίζονται μὲ θέματα ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ ἐφημερίδων, ἢ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἐλαττώματα τοῦ τύπου, ἀλλὰ ὄχι κακὴν ἢ πλημμελῆ ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τώρα, κύριοι, ἐπὶ τῆς οὐσίας. Πράγματι, ἡ ἡμερομηνία τῆς ὑποτιμήσεως, ἀποτελεῖ ἕνα σύνορον, μέσα εἰς τὴν ἐξέλιξιν τοῦ τύπου. Δὲν λέγω, ὅτι ὁ τύπος ἦτο ἀνθῶν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Διότι οἱ Ἕλληνες, εἶναι κακοὶ ἀναγνῶσται, εἴτε διότι εἶναι λαθραναγνῶσται, εἴτε δὲν ἀναγινώσκουν πολλοὶ ἐφημερίδας, τώρα μάλιστα ποὺ κατατοπίζονται μὲ τὸ ραδιόφωνον. Ἑπομένως, κρίσις ὑπῆρχεν ἀνέκαθεν εἰς τὸν τύπον, διὰ βασικοὺς λόγους. Τὸ ἀναγνωστικὸν κοινόν, εἶναι πράγματι πολὺ καθυστερημένον, ἀπὸ ὅ,τι, κατ’ ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ἔπρεπε νὰ εἶναι. Δι’ αὐτό, ὅταν ἦλθεν ἡ ὑποτίμησις, ὁ τύπος ὑπέστη ἕνα σοβαρώτατον κλονισμόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον μερικαὶ ἐφημερίδες κατώρθωσαν νὰ ἐξέλθουν ἀλώβητοι, ἀλλὰ ἄλλαι δὲν τὸ κατώρθωσαν καὶ ἐπῆραν τὸν ὀλισθηρὸν δρόμον τῶν δανειοδοτήσεων. Ἡ τότε Κυβέρνησις, ἐκτιμήσασα, κατ’ ἐμὲ ὀρθῶς, ὅτι ἡ ὑποτίμησις ἐδημιούργησεν ἕνα κρίσιμον πρόβλημα διὰ τὸν τύπον, ἔλαβε μέτρα προστασίας τοῦ τύπου καὶ δή, πρῶτον, καθιέρωσε τὸ περίφημον κεφάλαιον κινήσεως δι’ ὅλας τὰς ἐφημερίδας, δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ κεφάλαιον αὐτό, καθωρίσθη εἰς τὸ ὕψος τοῦ 1½ ἑκατομμυρίου, καθώριζε δὲ ἡ ἀπόφασις καὶ τὸν τρόπον ἀποδόσεως, δοθέντος ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς τρέχοντος λογαριασμοῦ, δοθέντος, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐξωφλεῖτο κατὰ τὸ ἥμισυ, θὰ ἠδύνατο, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἀνανεοῦται πάντοτε.
§91Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι μεταγενέστερον.
§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι μεταγενέστερον.
§93Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι μεταγενέστερον. Εἶναι τοῦ 1955. Δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς σας περιόδου, ἀλλὰ οὔτε τῆς ἰδικῆς μας.
§94Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Εἶναι μεταγενέστερον, τῆς ἰδικῆς μου.
§95Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ πόσον χρονικὸν διάστημα, δι’ ἕνα ἔτος;
§96Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἀνανεοῦται συνεχῶς. Μὲ τὴν μέθοδον τῆς ἀναεξοφλήσεως, ἦτο συνεχὲς καὶ ἔμεινεν ὡς στοιχεῖον προικοδοτήσεως ὅλων τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ περιθώριον τοῦ 1½ ἑκατομμυρίου, διὰ νὰ κινοῦνται ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς συνθήκας, τὰς ὁποίας εὑρέθησαν λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως.
§97Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὄχι ὅλαι, κύριε ὑπουργέ.
§98Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ σᾶς εἴπω. Ἡ ἰδική σας ἐφημερίς, δὲν ἔχει. Ἐπίσης, δὲν ἔχει καὶ ἡ «Ἀκρόπολις». Δὲν ἔχει, ὅμως, σημασίαν αὐτό. Εἰς τὸ θέμα τῆς λειτουργίας τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος φθάνει τώρα εἰς τὸ ὕψος τῶν 24½ ἑκατομμυρίων, οὐδεμία ὑπάρχει ἀνάμιξις τῆς Κυβερνήσεως. Λειτουργεῖ βάσει τραπεζιτικῶν κριτηρίων, κανονικῶς. Ἐνδέχεται καὶ περὶ αὐτοῦ, ἴσως, τὴν Παρασκευὴν νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω θετικώτερον ἂν ὑπάρχουν καθυστερούμενοι τόκοι, ἄλλο ὅμως τίποτε. Οὐδέποτε δι’ αὐτὸ ἠσχολήθη ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὸ περίφημον αὐτὸ κεφάλαιον κινήσεως.
§99Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδή, θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐξυπηρετεῖται κανονικῶς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ κινήσεως, ἢ δὲν ἐπαυξάνεται πέραν τοῦ ἀρχικοῦ ὁρίου;
§100Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὸ ἀρχικὸν ἦτο 25 ἑκατομμύρια. Σήμερον εἶναι 24½.
§101Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Λέγοντας τὸ ἀρχικόν, τί ἐννοεῖτε;
§102Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τότε ἔπαιρνε κάθε ἐφημερὶς τὸ 1½ ἑκατομμύριον, ὑποβάλλουσα τὴν αἴτησίν της.
§103Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὄχι ὅλαι. Τὸ ἀρχικὸν δὲν εἶναι 25 ἑκατομμύρια.
§104Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). 25 ἑκατομμύρια, εὗρεν ἡ Κυβέρνησις.
§105Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν ἀναφέρομαι, εἰς τὸ τί εὑρήκατε σεῖς.
§106Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ ἴδητε πάρα κάτω, ὅτι παντοῦ συμφωνοῦμεν μὲ τὰς δοθείσας τότε λύσεις.
§107Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὁ κ. ὑπουργός, θέλει νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς τοῦ κεφαλαίου κινήσεως, εἶχε καθιερωθῆ ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Δὲν ἔκαμεν ἐπ’ αὐτοῦ κριτικήν, ἀλλ’ εἶπεν, ὅτι κινεῖται, ἔκτοτε, καθ’ ὃν τρόπον εἶχε καθορίσει ἔκτοτε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή.
§108Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐὰν παρενέβην, τὸ ἔκαμα...
§109Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶχε παραχωρήσει εἰς τὸν τύπον καὶ ἂν ἀκόμη εἴχομεν ἡμεῖς θεσπίσει τὸ μέτρον τοῦ κεφαλαίου κινήσεως, ἡμεῖς δὲν θὰ ἠρνούμεθα νὰ ἀναλάβωμεν τὴν εὐθύνην, διότι, προκειμένου περὶ ἐπιχειρήσεων—διότι καὶ ὁ τύπος εἶναι ἐπιχείρησις—θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανεὶς νὰ ἐνισχύσῃ τὸν τύπον οἰκονομικῶς. Ἀλλὰ λέγομεν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς καθιερώσεως τοῦ κεφαλαίου κινήσεως τοῦ 1½ ἑκατομμυρίου δραχμῶν δι’ ἑκάστην ἐφημερίδα, εἶχε θεσπισθῆ ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Συνεπῶς, ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν δύναται νὰ ἐπικρίνεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις.
§110Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἀνεφέρθη σύνολον ποσοῦ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησα ἐγώ.
§111Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Καὶ εἰδικῶς εἰς τὰς 17.7.53, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 727 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.
§112Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι αὐτό. Εἰς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν, τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον διηυκρινίσθη, ἦτο, ὅτι ἡ ἀρχικὴ ἀπόφασις δὲν ἀνεφέρετο εἰς τὴν μετὰ ταῦτα κατὰ 6μηνον ἐπέκτασιν τοῦ δανεισμοῦ καὶ συνωμολόγησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι πράγματι αὐτὸ ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μου. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, διεχωρίσαμεν ἀπὸ τὴν περίοδον ἐκείνην τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, τὴν περίοδον καθ’ ἣν ἤμουν ὑπεύθυνος ἐγώ, κατὰ ἕνα μέρος. Αὐτὸ ἤθελα νὰ τονισθῇ.
§113Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ ἀπόφασις ἦτο τῆς 10.6.53. Νομίζω, ὅτι εἴχατε παραιτηθῆ τότε.
§114Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τὸ 1953, ἤμην ὑπουργός. Θὰ εἶναι τὸ 1954.
§115Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Δεύτερον κονδύλιον, ἦτο τὸ κονδύλιον τοῦ χάρτου. Ὡς πρὸς τὸν χάρτην καὶ τότε ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μία εἰδικὴ πρόνοια, νὰ διευκολυνθῇ ὁλόκληρος ὁ τύπος, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀγοράζῃ τὸν χάρτην ἐπὶ τῇ προσαγωγῇ γραμματίων, τὰ ὁποῖα ἦσαν δίμηνα καὶ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἐκάμαμεν τρίμηνα. Ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς εἶναι τῆς τάξεως τῶν 37 ἑκατομμυρίων περίπου καὶ κινεῖται βάσει ἐμπορικῶν κριτηρίων. Οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε παρηκολούθησεν, οὔτε ἔλαβε γνῶσιν, τοῦ πῶς ἐξοφλεῖται ὁ λογαριασμὸς αὐτός. Δύναμαι νὰ σᾶς δώσω μόνον αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκ τῶν 37 ἑκατομμυρίων, ἕνα μέρος, 17 περίπου ἑκατομμυρίων, εἶναι εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων καὶ τὰ ἄλλα εἰς Τραπέζας. Εἶναι χάρτης, ὁ ὁποῖος παρηγγέλθη ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης, ὡς ἐνέχυρον, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀκόμη ἡ ἐφημερὶς πάρει τὸ χαρτί.
§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί ἐξ αὐτῶν ἔχει παγώσει, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἔχῃ παγώσει;
§117Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει παγώσει τίποτε. Θὰ σᾶς εἴπω, τί εἶναι ἐν καθυστερήσει. Ὑπάρχει ἐπίσης ἕνα ποσὸν 20.000.000, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τρίμηνα ἔντοκα γραμμάτια τῶν διαφόρων ἐφημερίδων καὶ τὰ ὁποῖα 20.000.000 μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα, φθάνουν τὰ 37½ ἑκατομμύρια. Πάντως καὶ τὸ κεφάλαιον τοῦτο, δηλαδὴ ὁ «λογαριασμὸς χάρτου», λειτουργεῖ βάσει τῶν κριτηρίων, βάσει ἐμπορικῶν, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, κριτηρίων, διενεργεῖται δὲ ὁλόκληρος ἡ δοσοληψία ἀπὸ τὰς τραπέζας, χωρὶς καμμίαν ἀνάμιξιν τῆς Κυβερνήσεως. Τρίτος τρόπος παροχῆς ἐνισχύσεως, εἶναι τὰ δάνεια. Τὰ δάνεια...
§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τοὺς καθυστερουμένους λογαριασμοὺς χάρτου, δὲν μᾶς εἴπατε τίποτε.
§119Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καθυστερεῖ ἕνα ποσὸν 30 ἑκατομμυρίων. Αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει γραμμάτια τρίμηνα, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν αἱ ἐφημερίδες, διὰ νὰ ἀγοράσουν τὸ χαρτί. Εἶναι μερικαὶ ἐφημερίδες, ποὺ ἀγοράζουν ἄλλοτε περισσότερον χαρτὶ καὶ ἄλλοτε ὀλιγώτερον.
§120Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐξοφλεῖται διὰ γραμματίων, ἀνανεουμένων;
§121Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μὴ εἰσέρχεσθε εἰς λεπτομερείας.
§122Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε, μίαν διευκρίνησιν;
§123Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ.
§124Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αἱ ἀνάγκαι εἰς χαρτὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου δι’ ἕνα τρίμηνον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπεται ἡ προεξόφλησις τοῦ γραμματίου, εἶναι γνωσταί, εἶναι δεδομέναι. Νομίζητε, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ χάρτου, τὸν ὁποῖον ἀναλίσκουν αἱ ἐφημερίδες, αἱ ἡμερήσιαι τῶν Ἀθηνῶν, δι’ ἕνα τρίμηνον, ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 37½ ἑκατομμυρίων; Καὶ τί ὑποκρύπτεται πέραν τῆς διαφορᾶς.
§125Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐπ’ αὐτοῦ, ὑπάρχουν ἀμφιβαλλόμεναι ἀπόψεις. Ὑπάρχει, πάντως, ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐφημερίδων, ὅτι, ὅταν παρουσιάζεται καλὴ εὐκαιρία, ἀγοράζουν χαρτί. Γίνεται προμήθεια διὰ χαρτὶ τὸ ὁποῖον ἀποθεματοποιεῖται καὶ τὸ ὁποῖον παραμένον ὡς ἐνέχυρον εἰς χεῖρας τῶν τραπεζῶν, δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν ἀνωμαλίαν. Γίνεται, βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Εἰσάγεται χάρτης, τὸν κρατῶ ἐκεῖ καὶ τὸν χρησιμοποιῶ.
§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἄλλο ἡ χρηματοδότησις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν χάρτου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἐνέχυρον πάντοτε τὸν εἰσαχθέντα χάρτην καὶ ἄλλο τὰ τρίμηνα γραμμάτια, τὰ ὁποῖα δίδονται ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, ὑποτίθεται, διὰ νὰ ἀναληφθῇ ὁ εἰσαχθεὶς καὶ ἐναποθηκευθεὶς χάρτης. Τὰ γραμμάτια, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, τῶν 37.000.000, προφανῶς εἶναι τῆς δευτέρας κατηγορίας.
§127Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ 20.000.000 μόνον, εἶναι τῆς αὐτῆς κατηγορίας.
§128Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε τὰ 17;
§129Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι ἀξία χάρτου, μὴ παραληφθέντος. Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν, τὰ δάνεια. Τὰ δάνεια δίδονται, κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐκεῖ ἔχομεν παρουσίαν καὶ μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δύναται, ἑπομένως, νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἐξέφρασε γνώμην, θετικὴν ἢ ἀρνητικήν, διὰ τὴν παροχὴν τοῦ δανείου, ἡ Κυβέρνησις. Δὲν συμβαίνει, δηλαδή, ἐδῶ, ὅ,τι εἰς τὰ ἄλλα δύο προηγούμενα, ὅπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ ἀναμίξεως τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ δάνεια αὐτά, δίδονται κατ’ ἀρχὴν διὰ βιομηχανικὰς ἐγκαταστάσεις, δι’ ἀγορὰν τυπογραφικῶν μηχανημάτων καὶ ἐγκαταστάσεων. Τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν ὀφειλῶν, ἐκ δανείων τοιαύτης μορφῆς, ἀνέρχεται εἰς 42.000.000. Ἀπὸ τὰ 42 αὐτὰ ἑκατομμύρια, τὰ δάνεια, τὰ συναφθέντα ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 9.500.000, δηλ. μόνον τὰ 23% τῆς ὅλης δανειοδοτήσεως ἐγένετο ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἔγινεν ἀπὸ προηγουμένας Κυβερνήσεις.
§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐννοεῖτε παροῦσαν Κυβέρνησιν, τὴν μετὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς;
§131Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Λέγω, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ; ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955, ἔχομεν τὰ 23% τοῦ συνόλου τῶν δανεισμῶν, τὰ δὲ 77% ἀφοροῦν προηγουμένας Κυβερνήσεις.
§132Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Θὰ εἶναι χρήσιμον νὰ δοθῇ πλήρης πίναξ.
§133Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ, διότι δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὅταν εἴχομεν τὴν Ἐπιτροπὴν Τύπου, νὰ ἐλέγξουν ταῦτα οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταὶ–μέλη τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ λάβουν πλήρη γνῶσιν ὅλων τῶν φακέλλων τῆς Τραπέζης, τῶν μόνων ποὺ ὑπάρχουν, διότι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν φακέλλους αὐτῶν τῶν ζητημάτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν εὗρεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ νῦν Πρωθυπουργοῦ, τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955. Εὗρεν ἕνα τύπον, ὁ ὁποῖος, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως, εἶχεν ὑποστῆ τραυματισμὸν καὶ ἦτο βεβαρημένος μὲ χρέη, εἴδατε πόσα. Εὗρε καθιερωμένον ἤδη τὸ κεφάλαιον κινήσεως, καθιερωμένας τὰς εὐκολίας τῆς διὰ γραμματίων ἀναλήψεως τοῦ χάρτου. Καὶ εὗρεν, ἐπίσης, πραγματοποιημένον τὸ σύνολον αὐτῶν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα, πλὴν τῶν 9½ ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν μεταγενεστέρως. Τί ἔκαμεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις; Ἄφησε νὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ σύστημα τοῦ κεφαλαίου κινήσεως, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς εἶχε καθιερωθῆ καὶ ὀρθῶς συνεχίζετο.
§134Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων.
§135Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων. Ἐπεξέτεινε τὸ δίμηνον γραμμάτιον, διὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ χάρτου, εἰς τρίμηνον. Συνέχισε τὴν δημοσίευσιν εἰς ὁλόκληρον τὸν τύπον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἄλλων ἀνακοινώσεων. Θὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ, ἀργότερον. Καὶ πέραν τούτου, κύριοι, ἐπειδὴ πράγματι ὁ τύπος διήρχετο κρίσιν, ἀπεφάσισε τὴν περίφημον διαφήμισιν τῶν καταβολῶν ἐκ τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, ἔναντι τῶν ὁποίων κατέβαλεν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους περίπου, ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1956, 22.700.000, ποσὸν τὸ ὁποῖον παρεδόθη εἰς τὴν κοινοπραξίαν τῶν ἐφημερίδων Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὴν κοινοπραξίαν τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἀνέλαβον τὴν διανομὴν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, μεταξὺ ὅλων τῶν ἐφημερίδων.
§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τῶν ἡμερησίων.
§137Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τῶν ἡμερησίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, κύριοι. Δηλαδή, ἐλήφθησαν, δι’ ὅλα τὰ βασικὰ θέματα καὶ δι’ ὅλα τὰ βασικὰ ποσά, μέτρα ἀντικειμενικὰ καὶ ἀδιάβλητα. Καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ ἐνισχύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸς τὸν τύπον. Ὡς πρὸς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, ἐκάμαμεν κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔκαμε πράγματι καμμία ἄλλη Κυβέρνησις. Ὁ ἡμερήσιος ἐπαρχιακὸς τύπος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ θέλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἐπισημάνω αὐτὸ τὸ γεγονός, ἐκπληροῖ μίαν μεγάλην κοινωνικὴν ἀποστολήν. Βεβαίως, δὲν ἐπηρεάζει τὰ πολιτικὰ πράγματα τῆς Χώρας, ὅπως αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ἀλλ’ ἀσκεῖ μεγάλην ἐπιρροὴν εἰς τὴν προβολὴν τῶν τοπικῶν ζητημάτων καὶ βοηθεῖ πολὺ συχνὰ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καταλλήλου κλίματος, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοπικῶν σκοπῶν. Ὁ ἡμερήσιος ἐπαρχιακὸς τύπος καὶ κατὰ δεύτερον λόγον καὶ ὁ ἑβδομαδιαῖος, ὁ ὁποῖος εἶναι βέβαια πλέον ἀδύνατος, προσφέρουν μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις παρέσχεν εἰς τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα οὐδεμία προηγουμένη Κυβέρνησις ἔδωσεν.
§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸν κυβερνητικὸν ἡμερήσιον τύπον.
§139Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν ἡμερήσιον τύπον γενικῶς παρέσχε τοιαῦτα πλεονεκτήματα, ὥστε μία σειρὰ ἐφημερίδων, 53 περίπου, νὰ ὀφείλουν τὴν περαιτέρω ἐπιβίωσίν των εἰς τὰ τότε ληφθέντα μέτρα, ὅπως τὸ Ν. Δ. 3679)1956. Αὐτὴ δὲ ἡ πρᾶξις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἦτο πρᾶξις, ἡ ὁποία πολιτικῶς συνέφερεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἠνώχλησεν ἐκείνας τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦν πράγματι ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς ἐξελίξεως τῆς Χώρας καὶ τῶν κομματικῶν δυνάμεων. Καὶ ἐν τούτοις, διότι ἐκρίναμεν, ὅτι αὐτὸς ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος ἔχει κοινωνικὸν προορισμόν, ἀσχέτως ἂν πολιτικῶς δὲν ἐπηρεάζῃ, ἐδώσαμεν εἰς τὸν τύπον αὐτὸν πλεονεκτήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον δὲν μετανοοῦμεν, ἀλλὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἐκφράζομεν καὶ σήμερον τὴν ἱκανοποίησίν μας. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ μεγάλο σκάνδαλον, τὸ σκάνδαλον τῶν χορηγιῶν. Κονδύλια ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα διέθεσεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας. Καὶ μιὰ ποὺ εἴμεθα ἐδῶ καὶ ὑπάρχει καὶ κἄποιο κλῖμα ἡσυχίας, νὰ σᾶς δώσω καὶ μερικὰς πληροφορίας, ποὺ θὰ σᾶς ἐνδιαφέρουν ἴσως, περισσότερον. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἔχει αὐξήσει κατὰ τρόπον καταπληκτικόν. Ἔχει ὑπερδιπλασιασθῆ, ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν.
§140Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πρόοδος εἶναι αὐτή!!!
§141Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν ὁμιλῶ περὶ προόδου, κάμνω μίαν διαπίστωσιν, ἁπλῶς κοινωνιολογικήν. Αὐταὶ αἱ ἐφημερίδες, ἐλάμβανον πάντοτε ἀπὸ τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προεδρίας μίαν ἐνίσχυσιν, πρῶτον, ὅταν τὴν ἐζήτουν καὶ ὅταν ἐκρίνετο, ὅτι πράγματι ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ εἶχεν ἀνάγκης κἄποιας ἐνισχύσεως. Τὰ κονδύλια αὐτά, εἶναι κονδύλια 500, 1.000, 1.500 καὶ 2.000 δραχμῶν.
§142Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. 15.000 δραχμῶν.
§143Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ποτέ.
§144Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Αἱ ἐφημερίδες, εἶναι 1019 τὸν ἀριθμόν.
§145Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Εἶναι 1019 ἐφημερίδες;
§146Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι κἄτι τὸ καταπλητικόν. Δὲν ἔχω πάντως ὑπ’ ὄψιν μου, τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν τῶν ἐφημερίδων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, εἶναι νὰ πληροφορηθῆτε τὰ κονδύλια αὐτὰ σὲ ποιὲς ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες αὐτὲς τὰ ἐδώσαμεν. Τὰ κονδύλια αὐτά, κύριοι, τὰ ὁποῖα φθάνουν εἰς τὸ ἑκατοστὸν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα φαντάζεσθε, ἐδίδοντο εἰς διακοσίας ἢ 150 ἐφημερίδας. Ἐδίδοντο ψιχία καὶ ἐνῷ μέχρι τοῦ 1952 — τότε ἦσαν καὶ ὀλίγαι αἱ ἐφημερίδες καὶ μικρότεραι — τὰ κονδύλια ταῦτα ἐδίδοντο μόνον εἰς συμπολιτευομένας ἐφημερίδας. Ἀπὸ τὸ 1953 ἤρχισε νὰ αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐφημερίδων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὰς ὁποίας ἐδίδοντο αὐταὶ αἱ χορηγίαι, πλὴν τῶν ἐφημερίδων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῶν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα σᾶς δίδω, οὐδεμία παροχὴ ἐκ δημοσίου χρήματος, ἢ ἐκ χρήματος Τραπεζῶν, τῇ ἐγκρίσει τοῦ Κράτους, οὔτε ἀπ’ εὐθείας, οὔτε ἐμμέσως, ἐγένετο πρὸς τὸν τύπον.
§147Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖον ἦτο τὸ ὕψος τῶν κονδυλίων πρὸς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας;
§148Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἦτο πάντοτε εἰς τὸ ἴδιον ὕψος, περίπου. Εἶναι, ἂν ἐνδιαφέρεσθε, διὰ τὸ 1957 καὶ διὰ τὸ 1958, περίπου 857.000 –900.000 δραχμαί.
§149Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἑνάμισυ ἑκατομμύριον, ἔδωσε μόνον ὁ κ. Παπακωνσταντίνου.
§150Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐνισχύσεων, ποὺ δίδει τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλο εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἄλλο εἶναι αἱ δημοσιεύσεις τῶν διαφόρων Τραπεζῶν. Αὐτὰ εἶναι, κύριοι, τὰ δεδομένα. Καὶ τώρα, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτῶν τῶν γεγονότων. Νομίζει ἡ Βουλή, ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα καὶ μόνον αὐτὰ ὑπάρχουν, ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὑπεδουλώθη ἢ προσεπάθησε νὰ ὑποδουλώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν τύπον; Εὕρομεν ἕνα τύπον, ὁ ὁποῖος εἶχε πολλὰς ἀντιπολιτευομένας ἐφημερίδας, διερχομένας κρίσιν, μὲ ληξιπρόθεσμα δάνεια καὶ μὲ ληξιπρόθεσμα γραμμάτια. Ἐδιώχθη ποτὲ ὁ ἀντιπολιτευόμενος τύπος, βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων; Ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις, ἀντιστρόφως, νὰ δανείσῃ τὸν ἀντιπολιτευόμενον τύπον, διὰ νὰ κερδίσῃ τὴν συνδρομήν του; Τὸ ἔπραξεν; Οὐδέποτε. Οὔτε τὸ ἐπεχείρησε καὶ πρὸς τιμήν της, ἐνῷ ἀντιθέτως εἶχον δημιουργηθῆ ὅλαι αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συλλάβῃ τὸν τύπον καὶ νὰ τὸν καθυποτάξῃ, διότι ὁ τύπος ἦτο οἰκονομικῶς ὑποτεταγμένος εἰς τὰς Τραπέζας. Ἐνῷ εἶχε αὐτὴν τὴν δυνατότητα, δὲν ἐδέχθη νὰ κάμῃ χρῆσιν κανενὸς ἐξ αὐτῶν τῶν μέσων. Ἀντιθέτως ὁμιλεῖτε, σεῖς, περὶ ὑποδουλώσεως. Καὶ ὅταν ἐτέθη τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τοῦ σχήματος τῶν ἐφημερίδων ποὺ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον κρίσιμα θέματα διὰ τὰς ἐφημερίδας, τί πολιτικὴν ἐτηρήσαμεν. Ἐκαλέσαμεν τοὺς Δ)ντὰς τῶν ἐφημερίδων καὶ τοὺς εἴπομεν. Πάρετε τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν κρίνετε ὡς τὴν πλέον πρόσφορον καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν δεχθῇ. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιτύχῃ ὁμόφωνον ἀπόφασιν τῶν ἐφημερίδων, ποίαν λύσιν ἔδωσεν; Ἔδωσε λύσιν ἀντίθετον πρὸς τὰ αἰτήματα τῶν ἰδικῶν της ἐφημερίδων. Ἐπῆρε τὸν μέσον ὅρον ὅλων τῶν ἀπόψεων τῶν ἐφημερίδων καὶ ἐχάραξεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Εἶναι αὐτὴ πολιτικὴ ὑποδουλώσεως τοῦ τύπου; Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀπεργία, ποίαν στάσιν ἐτήρησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι ὅλων τῶν ἐφημερίδων, καὶ ὅταν κατηρτίζαμεν, ὅπως ἐλπίζω τελικῶς νὰ τὸν καταρτίσωμεν τὸν κώδικα περὶ τύπου, μήπως ἐπεδιώξαμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἰδικόν μας κώδικα δεσμεύοντα τὸν τύπον; ἢ ἐκαλέσαμεν τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ τοὺς συντάκτας καὶ τοὺς εἴπομεν, ὅτι μόνον ἂν συνεργασθοῦν μαζί μας θὰ προχωρήσωμεν. Ποῦ λοιπὸν ἀνεζητήσαμεν τὰ μέσα τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ τύπου, ποῦ ἡ διάκρισις; Εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ ἀσήμαντα ποσὰ μὲ τὰ ὁποῖα ἐνισχύεται ὁ μικρὸς ἐπαρχιακὸς τύπος ὑπὸ τῆς Προεδρίας, νὰ ἀσκηθῇ οἱαδήποτε ἐπιρροή; Πρόκειται περὶ ἀστειότητος. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Ἐνῷ μέχρι τῶν ἐκλογῶν τοῦ Μαΐου δὲν ἐγίνετο καμμία διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ τῶν ἄλλων ἐφημερίδων, καὶ μετεῖχεν ὅπως εἴδατε καὶ τὸ ἐβεβαίωσεν αὐτὸ ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ τὸ βεβαιώνει, μετεῖχον ὅλων τῶν χορηγιῶν εἴτε ἐπρόκειτο περὶ διατιμήσεων, εἴτε ἐπρόκειτο περὶ δημοσιεύσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ εἴτε οἱανδήποτε ἄλλην δημοσίευσιν, ἐνῷ μετεῖχον ὅλαι αἱ ἐφημερίδες, ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ Μαΐου καὶ ἐντεῦθεν γίνεται μία διάκρισις. Γίνεται σαφὴς διαχωρισμός.
§151Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι μετείχομεν ὅλων τῶν χορηγιῶν ὀφείλω νὰ διευκρινίσω, ὅτι πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα διεχειρίζετο ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν, Ταμιετηρίου κλπ. Εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις δὲν θὰ εὕρετε τὴν «Αὐγὴ» νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν σχέσιν μὲ χορηγίας. Ἐπίσης γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἔχει πάρει οὐδέν, οὐδέποτε δάνειον. Συνεπῶς προϋπῆρχεν ἡ διάκρισις εἰς ὡρισμένα θέματα καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου ἡ διάκρισις ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ ἄλλων.
§152Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἶπεν ὁμιλῶν, ὅτι δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις τὸ θάρρος νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὴν διάκρισιν αὐτήν. Λοιπόν, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, τὸ θάρρος αὐτὸ τὸ ἔχει ἡ Κυβέρνησις. Κάμνομεν ἐνσυνειδήτως διαχωρισμὸν τοῦ τύπου τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ἀναλαμβάνομεν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου πᾶσαν εὐθύνην, δεχόμενοι τὸν ἔλεγχόν σας, ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. (Χειροκροτήματα).
§153Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἶναι ἰδικά σας λεπτά;
§154Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι λεπτὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι σεῖς, λόγῳ τῶν πολιτικῶν σας θεωριῶν, ἔρχεσθε εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰ ἰδανικὰ τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἐννοεῖ νὰ σᾶς παρέχῃ οἱανδήποτε ἐνίσχυσιν, διὰ τῆς ὁποίας αἱ ἐφημερίδες σας, ὑπονομεύουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πιστεύομεν, ὅτι ἀποτελεῖ τὴν θέλησιν τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).
§155Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνέλαβε προσωπικῶς τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων αὐτῶν ἡ δεξιά; Μήπως ἡ ἀριστερά, οἱ ψηφοφόροι της, οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι τὴν ἀκολουθοῦν, δὲν φορολογοῦνται; Μήπως δὲν στρατεύονται; Διατὶ γίνεται ἡ διάκρισις;
§156Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Στρατεύονται καὶ ἐστρατεύθησαν μάλιστα καὶ εἰς τὴν ἀντίπαλον παράταξιν.
§157Η. ΗΛΙΟΥ. Στρατεύονται καὶ φορολογοῦνται καὶ ἠξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι γίνεται μία διάκρισις, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἀπέδιδε κανεὶς καμμίαν σημασίαν, ἐὰν λόγῳ τῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐκδίδεται ὁ ἡμερήσιος τύπος ἐν Ἑλλάδι, ἐὰν λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἐφημερίδος, δὲν ἐπήρχετο ἀνισότης καὶ ἀδυναμία συνεχίσεως τῆς ἐκδόσεως ἐφημερίδων μὲ τὰς αὐτὰς σελίδας, μὲ τὴν αὐτὴν δυναμικότητα κυκλοφορίας, ὅταν ὑπάρχουν παροχαί, αἱ ὁποῖαι ὑπονομεύουν, αἱ ὁποῖαι κατὰ κἄποιον τρόπον, ἐνῷ κατοχυροῦνται εἰς τὸ Σύνταγμα ἡ ἐλευθεροτυπία, τὴν περιορίζουν εἰς τὴν πραγματικότητα.
§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρεῖτε, κύριε ὑπουργέ.
§159Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται αἱ διακοπαί.
§161Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπατᾶσθε. (Λέγων αὐτὰ ὁ κ. Αὐγερόπουλος, κτυπᾶ τὴν χεῖραν του).
§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί κτυπᾶτε τὸ χέρι σας; (Κωδωνοκρουσίαι).
§163Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, βλέπετε μὲ πόσον μένος ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ὑποστηρίζει τὴν ἐλευθεροτυπίαν.
§164Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν). Τὴν ὁποίαν καταλύετε σεῖς. Καὶ σήμερον στρέφεσθε ἐναντίον μας, αὔριον θὰ στραφῆτε καὶ στρέφεσθε ἤδη ἐναντίον οἱασδήποτε ἐφημερίδος, ἡ ὁποία σᾶς ἀντιπολιτεύεται.
§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, ὅταν ὡμιλούσατε, οὐδεὶς σᾶς διέκοψεν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται αὐτό. (Κωδωνοκρουσίαι).
§166Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν).
§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε ὑπουργέ.
§168Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ........
§169Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ἐν μέσῳ παρατεταμένων κωδωνοκρουσιῶν). Αὐτὴ εἶναι ἡ Δημοκρατία. Ἀλλὰ ἀπατᾶσθε νὰ νομίζετε, ὅτι ἐν ὀνόματι.... (κωδωνοκρουσίαι).
§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ. Ὁρίστε, κύριε ὑπουργέ.
§171Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ ὀλιγώτερον ἁρμόδιοι νὰ γίνωνται......
§172ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Οἱ ὁμιλοῦντες εἶναι οἱ ὀλιγώτερον ἁρμόδιοι.
§173Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νὰ γίνωνται οἱ Ἡρακλεῖς τῆς ἐλευθεροτυπίας εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καλῶς ἢ κακῶς, δὲν θέλω νὰ τοὺς κακίσω, ὡς στοιχεῖον τῆς πολιτικῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν ἐπιδοκιμάζουν καὶ θαυμάζουν, δὲν θεωροῦν τὴν ἐλευθεροτυπίαν, ἀπεναντίας θεωροῦν τὴν ἐλευθεροτυπίαν ὡς ὅπλον ἀνατροπῆς ἐκείνων τῶν κοινωνικῶν τάξεων, τὰς ὁποίας ἀποδοκιμάζουν. Καὶ εἶναι συνεπὲς διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ κομμουνισμοῦ τὸ νὰ καταλύεται ἡ ἐλευθεροτυπία εἰς τὰς χώρας, ὅπου ἐπεκράτησε, νὰ γίνεται δὲ χρῆσις τῆς ἐλευθεροτυπίας εἰς τὰς χώρας ὅπου ἀκόμη δὲν ἐπεκράτησε, διὰ νὰ ἀνατραπῇ τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὁ κομμουνισμὸς ἀποδοκιμάζει. Καὶ ἔρχεται ἤδη ὁ κομμουνισμὸς καὶ λέγει εἰς τὴν Πολιτείαν, ἐγὼ εἶμαι ἐδῶ, διὰ νὰ σὲ ἀνατρέψω, δῶσε μου τὰ μέσα, διὰ νὰ μὲ βοηθήσῃς εἰς τὸν σκοπόν μου.
§174Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδικά σας τὰ χρήματα, κύριε ὑπουργέ. Κάμετε λάθος.
§175Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ἐτολμήσατε νὰ προσφέρετε, διότι ἐγνωρίζατε τὴν ἀπάντησιν. (Κωδωνοκρουσίαι — θόρυβος).
§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, συνεχίσατε.
§177Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχουν ἀξίαν αἱ διαμαρτυρίαι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, διότι γνωρίζομεν πῶς καὶ ἀπὸ ποίας πλευρᾶς ἀντιμετωπίζουν τὸ ζήτημα.
§178Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πολὺ εὐθηνὰ πράγματα εἶναι αὐτά.
§179Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θέλουν νὰ κάμουν χρῆσιν ὅλων τῶν συνταγματικῶν των δικαιωμάτων. Ὅταν θίγωνται τὰ συνταγματικά των δικαιώματα διαμαρτύρονται. Ἀλλὰ δὲν μᾶς ἀπαντοῦν εἰς τὸ βασικὸν ἐρώτημα, πρὸς ποῖον σκοπὸν γίνεται ἡ χρῆσις τῶν συνταγματικῶν αὐτῶν δικαιωμάτων;
§180Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
§181Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καὶ μήπως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν γίνεται χρῆσις διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Σύνταγμα καθιέρωσεν αὐτὰ τὰ δικαιώματα, μήπως ἡ χρῆσις αὐτῶν τῶν δικαιωμάτων δὲν εἶναι παρὰ κατάχρησις δικαιώματος;
§182Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. .... (Κωδωνοκρουσίαι).
§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰς τὰς ἡμέρας, κύριε Πυρομάγλου, συνεχῶς διακόπτετε. Παρακαλῶ, καθίστε.
§184Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ὡς τοποθετεῖται τὸ ζήτημα, δὲν νομίζω, ὅτι ...... (κωδωνοκρουσίαι).
§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε ὑπουργέ.
§186Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, προεκλήθην ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος, νὰ εἴπω εὐθαρσῶς, διατὶ κάμνομεν αὐτὸν τὸν διαχωρισμὸν ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ Μαΐου 1958, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ ὁ κομμουνιστικὸς κίνδυνος, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ Σώματος καὶ τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως, κατέστη σοβαρώτερος διὰ τὴν χώραν. Καὶ εἴπομεν, ὅτι πέραν τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα κατοχυροῦνται διὰ νόμου, δὲν εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ παρέχῃ εὐκολίας καὶ ἐνισχύσεις εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Καὶ τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, τὴν ἀναλαμβάνομεν ἐξ ὁλοκλήρου. Εἶσθε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἀσκήσετε ὅλα τὰ δικαιώματά σας, ἔλεγχον ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).
§187Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἴπατε, ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα κατοχυροῦνται διὰ τοῦ νόμου, τότε αὐτά, δὲν θὰ τὰ παράσχετε εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐφημερίδα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρωτῶ: Τὰ κονδύλια διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Τραπεζῶν καὶ ἄλλων Κρατικῶν ὀργανισμῶν, ποὺ δίδετε εἰς ἄλλας ἐφημερίδας, εἶναι πέραν, ἐναντίον καὶ ἐκτὸς τοῦ νόμου καὶ τὰ δίδετε εἰς τὰς ἄλλας ἐφημερίδας; Ἀπαντήσατε.
§188Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αἱ χορηγίαι δὲν δίδονται, οὔτε βάσει νόμου, οὔτε βάσει Διατάγματος. Εἶναι πράξεις τῆς διοικήσεως καὶ ἀποτελοῦν διακριτικήν της εὐχέρειαν.
§189Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι πέραν τοῦ νόμου;
§190Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐκτὸς τοῦ νόμου δὲν δίδονται, ἀλλὰ ἀποτελοῦν διακριτικὴν εὐχέρειαν.
§191Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἤθελον προηγουμένως νὰ σᾶς διακόψω εἰς τὸ μέσον τῆς ἀγορεύσεώς σας, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ἐφραιμίδης, πλὴν ὅμως τώρα, φαντάζομαι, ὅτι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἐφραιμίδης, πρὸ ἐλαχίστων λεπτῶν ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ ὄργανον τῆς ΕΔΑ, ἡ «Αὐγή», πέραν τῶν ὅσων ἐδόθησαν εἰς τὴν κοινοπραξίαν τῶν ἰδιοκτητῶν Ἀθηναϊκοῦ Τύπου, δὲν ἔλαβέν τι, ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην πλευράν. Πέραν τούτου, εἶναι γνωστόν, εἰς πάντας, ὅτι ἡ «Αὐγή», δὲν ἔχει ἔσοδα ἐκ διαφημίσεων, παρὰ ἐλάχιστα. Ἐπίσης, εἶναι γνωστὴ ἡ κυκλοφορία τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς...
§192Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος καὶ κατόπιν μειδιᾶ). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§193Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἐὰν θέλετε, κύριε Μπριλλάκη, νὰ γελάσετε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ρίξετε μιὰ ματιὰ τοῦ ἑαυτοῦ σας εἰς τὸν καθρέπτην. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Γεννᾶται, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐρώτημα, πῶς, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν κυκλοφορίαν καὶ τὴν τιμήν της, ἡ «Αὐγή», τὸ ὄργανον αὐτὸ τῆς ΕΔΑ, καλύπτει τὰς δαπάνας της.
§194Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας, ἡ ὁποία χρειάζεται ἀπάντησιν. Ἀντελήφθην τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἡ πρώτη λύσις, τὴν ὁποίαν προτείνομεν ἡμεῖς, ὡς Κοινοβουλευτικὴ ὁμάς, ὡς Κόμμα καὶ ἐὰν θέλετε ὡς ἐφημερίς, ἐφ’ ὅσον τίθεται, ὡς ἐτέθη, τὸ θέμα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι, ἀμέσως νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐντὸς 24 ἢ 48 ὡρῶν νὰ διενεργήσῃ συστηματικὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως ὅλων τῶν ἐφημερίδων, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ποῖαι δύνανται νὰ ἐκδίδωνται, ἀναλόγως τῶν ἐσόδων ποὺ ἔχουν καί, δεύτερον, προτείνομεν νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα νὰ εἰσηγηθῇ νομοθετικὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, πᾶσα ἐφημερίς, ὑποχρεοῦται ἕκαστον ἑξάμηνον ἢ ἔστω εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους νὰ δημοσιεύῃ εἰς εἰδικὴν ἔκδοσίν της ἰσολογισμὸν τοῦ ἑξαμήνου ἢ τοῦ ἔτους, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἀναφέρωνται λεπτομερῶς ἔσοδα καὶ ἔξοδα, πηγαὶ ἐσόδων καὶ κατευθύνσεις ἐξόδων. Ἐὰν θέλετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ εἶσθε συνεπὴς πρὸς τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἐκάματε, ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν, εἰσηγηθῆτε αὐτὰς τὰς δύο προτάσεις νὰ γίνουν δεκταὶ καὶ οὕτω νὰ σωθῇ ὁ Τύπος, ἀπὸ τὰς διαβολάς.
§195Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).
§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιτρέπω οὐδεμίαν διακοπήν. Ὁμιλεῖ ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος.
§197Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.
§198Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἠθέλησα κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, πρὶν ἢ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι ἐπερωτῶντες βουλευταί, νὰ δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα βεβαιοῦνται ἐκ τῶν εἰς χεῖρας μου ἐγγράφων, στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ θέματος. Θὰ ηὐχόμην, ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ἡ συζήτησις αὕτη, ἀφοῦ ἐξαντλήσῃ τὴν φάσιν τοῦ ἐλέγχου —καὶ αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς ἀντιπολιτεύσεως— νὰ προχωρήσῃ εἰς ἐποικοδομητικὰς λύσεις καὶ συμπεράσματα. Ἠμπορεῖ αἱ προτάσεις, εἴτε τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἴτε τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, νὰ γίνουν δεκταὶ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν χάραξιν μιᾶς πολιτικῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον — καὶ αὐτὸ εἶναι μία εὐχή, τὴν ὁποίαν ἐκφράζω ἐνώπιον τοῦ Σώματος— εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ ἔλεγχος νὰ εἶναι ἔλεγχος τῆς Κυβ)σεως καὶ ὄχι τοῦ Τύπου, ὁ ὁποῖος ἐδῶ δὲν ἐλέγχεται. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀχλὺν τῶν ψευδῶν ἐντυπώσεων, τῶν ἑκατομμυρίων, τῶν μυστικῶν κονδυλίων καὶ ὅλων αὐτῶν τῶν μύθων, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν γύρω ἀπὸ μίαν ἀνύπαρκτον ὑπόθεσιν.
§199Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νὰ καταθέσετε τοὺς φακέλλους.
§200Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσίν σας.
§201Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ.
§202Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐκτὸς ἐὰν φαντάζεσθε, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, ὅμως, δὲν ὑπάρχουν.
§203Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἄλλα στοιχεῖα.
§204Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τελειώνω τώρα, ὁ καθεὶς δὲ ἀπὸ σᾶς, θὰ ἔλθῃ μὲ τὴν σειράν του εἰς τὸ βῆμα καὶ θὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του. Σᾶς ἔδωσα ἀπαντήσεις καὶ πολλὰ βασικὰ στοιχεῖα, ὥστε καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νὰ προωθηθῇ ἡ συζήτησις. Ἐκεῖνο ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει, εἶναι τοῦτο: Ὅτι εἰς τὸ θέμα τοῦ Τύπου, ἐνῷ ἠδύνατο, δὲν ἠθέλησε ποτὲ νὰ ἀσκήσῃ οἱανδήποτε πίεσιν. Δὲν ἐχρησιμοποίησε ποτὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἢ τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας μιᾶς ἐφημερίδος, διὰ νὰ τὴν καταστήσῃ ὑποχείριον. Ἄφησε ἐλευθερίαν εἰς τὸν Τύπον. Δὲν ἐκέρδισεν ἐφημερίδας, ἔχασε. Καὶ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διέθετε, τὰ μετεχειρίσθη κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν. Εἶναι πράγματι ἀστεῖα τὰ λεγόμενα. Ἐλάχιστοι εἶναι αἱ εὐκαιρίαι, καθ’ ἃς θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἄμεσον ἐπίδρασιν ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν τὰς ἐχρησιμοποίησεν. Ὅλα τὰ γραφέντα ἀπὸ τὴν περίφημον ἐφημερίδα, ἀποτελοῦν ἕνα μῦθον, ὅπως μῦθος ὑπῆρξε καὶ ἡ γνωστὴ ὑπόθεσις τοῦ μνημονίου, ὑπόθεσις τῆς ὁποίας ἀπηλαύσατε τὴν κενότητα, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα. (Χειροκροτήματα).
§205Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.
§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μπριλλάκη.
§207Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διακόπτων καὶ προσπαθῶν νὰ ἐλέγξῃ συγκεκριμένην ἐφημερίδα, ἐρχόμενος, ὡς πρὸς τοῦτο, εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὸν ὁμιλοῦντα ὑπουργὸν καὶ προϊστάμενόν του, καὶ μὴ ἔχων ὡρισμένα ἐπιχειρήματα, ἐχρησιμοποίησε φράσιν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λέγεται ἐνώπιον τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐτέθη τὸ ζήτημα, ποῖος προκαλεῖ τὸν γέλωτα, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἶναι πιθανόν, τὰ ὅσα λέγει ὁ κ. ὑφυπουργὸς καὶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ ἡ θέα του, νὰ προκαλῇ τὸν γέλωτα.
§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, δὲν εἶναι τρόπος αὐτός, διὰ νὰ ἐκφράζεσθε κοινοβουλευτικῶς. Δὲν ἠμπορῶ, παρὰ νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Εἰς μίαν διαλογικὴν συζήτησιν, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται ὡρισμένα πράγματα, ἀλλὰ κατόπιν, ἐν ψυχρῷ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωντια τοιαῦται φράσεις. Κύριε Μπριλλάκη, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.
§209Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χρησιμοποιεῖτε δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.
§210Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὡμίλησε περὶ στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν. Ἐρωτῶ, δὲν εἶναι εὔκολον τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ κονδύλια αὐτά, νὰ κατατεθοῦν ἀναλυτικῶς, οὕτως ὥστε ἐντὸς τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως νὰ τὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὁπότε ἡ συζήτησις αὐτὴ ὁλόκληρος νὰ καταστῇ περιττή, διότι, πράγματι, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ζητεῖ ἡ ἐπερώτησις;
§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.
§212Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ ἀρκετὰ μακρὰ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Προεδρίας ὑπουργοῦ, ὄχι μόνον δὲν μὲ ἔπεισεν εἰς τὰς ἀντιλήψεις μου ὡς πρὸς τὴν συμπεριφορὰν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ τύπου, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐνίσχυσε τὰς ὑποψίας καὶ τὰς πεποιθήσεις μου καὶ μὲ ἀναγκάζει νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸν ἔλεγχον. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχετε προσέξει καὶ θὰ σᾶς λυπῇ αὐτὴ ἡ περίεργος νοοτροπία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖ στοιχεῖα διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅσα ἐκείνη θέλει καὶ ὅποια ἐκείνη θέλει. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι τὰ ὅσα ἀναφέρει δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Εἶναι περίεργον τὸ φαινόμενον Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ ἐπερωτωμένου, ὁ ὁποῖος ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον, κατὰ τὸ Σύνταγμα, κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ δίδῃ εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ λαοῦ, αὐτὸς τὰ ἀρνεῖται, ἐπικαλεῖται δὲ ὅσα ἐκεῖνος θέλει καὶ ὅσα....
§213Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Πρόκειται περὶ δικτατορίας;
§214Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀναμφιβόλως ναί. Καὶ ἔχει τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς οἱ βουλευταί, ὅτι ὅσα ἰσχυρίζεται καὶ ὅσα ἀνέπτυξεν εἶναι ἀληθῆ. Ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου ὑπάρχει ὑπεύθυνος καταγγελία δημοσία, ἐφημερίδος, ἡ ὁποία τὸν κατηγορεῖ δι’ ἀτασθαλίας, διὰ κακὴν χρησιμοποίησιν τοῦ δημοσίου χρήματος, τὴν ὁποίαν ἐφημερίδα δὲν ἐτόλμησε νὰ μηνύσῃ. Ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει ἰδική μου προσωπικὴ καταγγελία εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅταν κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως εἰς τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς ἀνέφερα συγκεκριμένα περιστατικά. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνόμισεν, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ τὰ ἀγνοήσῃ, ἐνῷ ὑπάρχει καταγγελία τῆς προηγουμένης Βουλῆς, ἐνῷ ὑπάρχει Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τὸν τύπον, τῆς ὁποίας τὸ πόρισμα δὲν φέρει εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. ὑπουργός, ἂν καὶ ἔγινεν Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ τί γίνεται εἰς τὸν τύπον. Καὶ θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῶμεν ὡς ἀπολύτως ἀληθῆ καὶ ἀδιάβλητα ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐλάλησεν ὁ ἴδιος πρὸ ὀλίγου. Ἐγὼ ἀρνοῦμαι νὰ πιστεύσω αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὅτι αὐτὰ ποὺ εἶπεν εἶναι ἀληθῆ. Καὶ ἐπιμένω νὰ ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς τὸ σύνολον τῶν φακέλλων τῶν Ὑπουργείων, εἰς τοὺς ὁποίους φαίνονται αἱ χορηγίαι πρὸς τὸν τύπον. Διότι δὲν εἶναι αἱ χορηγίαι, αἱ ὁποῖαι δίδονται διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Τύπου τῶν 1–2 ἑκατομμυρίων, εἶναι τὰ μυστικὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, εἶναι τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὰ κονδύλια ὅλων τῶν Ὑπουργείων τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ τεράστια ποσά. Ἄλλωστε δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε ἀνάγκην νὰ πιστεύσετε ἐμένα, ἠκούσατε τὸν ἴδιον τὸν ὑπουργὸν ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Ὡμολόγησε τὴν συναλλαγήν του μὲ τὸν «Νεολόγον» τῶν Πατρῶν. Ὁ ἴδιος τὸ εἶπε.
§215Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ποίαν συναλλαγήν;
§216Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως. Δι’ ἐμέ, ὅταν λέγετε, ὅτι ὁ «Νεολόγος» ἔλαβεν ὡς δάνειον τὸ Α ποσὸν καὶ πάλιν ἐπῆρε νέον δάνειον καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔλαβε καὶ νέον δάνειον, ἐθύμωσεν, αὐτὸ εἶναι συναλλαγή.
§217Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ δάνεια τὰ ἔλαβε πρὸ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Αὐτὸ δὲν εἶναι συναλλαγή. Οὐδεμία συναλλαγὴ ὑπάρχει.
§218Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ λαβοῦσα δάνειον καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἐζήτησε νέον δάνειον καὶ ὅταν δὲν ἔλαβε τὸ 6ον ἢ 7ον δάνειον, τότε ἐθυμώσατε καὶ δὲν τῆς τὸ ἐδώσατε, ἀλλὰ τότε ἐθύμωσε καὶ ἐκείνη καὶ ἔγραψε τὰ ὅσα ἔγραψε.
§219Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ συναλλαγὴ προϋποθέτει δύο πρόσωπα. Τὸ ἕνα εἶναι ἡ ἐφημερίς.
§220Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ ἀληθές, κύριοι βουλευταί, προκειμένου περὶ τοῦ «Νεολόγου» εἶναι τοῦτο καὶ δι’ αὐτὸ ἠρώτησα διακόπτων τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας διὰ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ, ὅτι ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν ἐδανείσθη κανονικῶς, παρέχων καὶ ἀσφάλειαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤρχισεν ἀντιπολιτευομένη ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Τράπεζα διετάχθη νὰ κάμῃ ἐκτέλεσιν εἰς βάρος τοῦ «Νεολόγου» ἐνῷ ἐναντίον ἄλλων ἐφημερίδων δὲν ἔκαμε.
§221Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβὲς αὐτό, κύριε συνάδελφε, διότι ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1957 ἀντιπολιτεύεται ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν τὴν Κυβέρνησιν, τὴν δὲ κεφαλαιοποίησιν τοῦ δανείου του τὴν ἔλαβε τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958.
§222Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μήπως γνωρίζετε πότε ἔγινεν ἡ κατάσχεσις;
§223Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔγιναν πολλοὶ κατασχέσεις.
§224Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὅλοι σας ἠκούσατε τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ὁμιλοῦντα πρὸ ὀλίγου καὶ θὰ ἠκούσατε ἀσφαλῶς πῶς ἔθεσε τὸ θέμα, διατὶ ἐξηγοράσθη ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐθύμωσεν ἡ ἐφημερὶς διότι τὸ 5ον ἢ 6ον δάνειον δὲν τῆς τὸ ἔδωσε. Δι’ ἐμὲ αὐτὸ σημαίνει συναλλαγήν. Καὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐπίσης, ὅτι ἐπεσκέφθη τὸ νομικὸν πρόσωπον ΔΕΗ, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησε χρήματα, χορηγίας, παρανόμως δὲ καὶ ἐπειδὴ ἡ ΔΕΗ δὲν ἔδωσεν, ἡ ἐφημερὶς ἔκανε ἐκβιασμόν. Καὶ τὸ νομικὸν αὐτὸ πρόσωπον, τὸ διαχειριζόμενον τὸ δημόσιον χρῆμα, δὲν εὑρέθη τὴν στιγμὴν ἐκείνη ἕνας νὰ φωνάξῃ ἕνα χωροφύλακα, νὰ τὸν συλλάβῃ. Ἀλλὰ ἦλθεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ καταγγείλῃ τὴν ἐφημερίδα, εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη, διὰ τοὺς ἐκβιαστάς; Δὲν ὑπάρχουν ἀστυνομικαὶ ἀρχαί, νὰ διώξουν τέτοιον φανερὸν ἐκβιασμὸν αἰσχρόν; Καὶ ἔπειτα, ὁ κ. ὑπουργός, θέλει νὰ τὸν πιστεύσω ἐγώ;
§225Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι ὁ «Νεολόγος» ἔλαβε πρῶτα 2.000 λίρας δάνειον, κατόπιν 5.000 καὶ κατόπιν ἑτέρας 2.000 λίρας, ἐνῷ σήμερον ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν δὲν χρεωστᾶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν παρὰ μόνον 700.000 περίπου δραχμάς.
§226Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶναι ληξιπρόθεσμοι αἱ ὀφειλαί. Δὲν γνωρίζω τί χρεωστᾶ.
§227Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐκεῖνο, ποὺ μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν, διὰ σᾶς, κύριε ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι ἐδιαλέξατε τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς νὰ μεταχειρισθῆτε φράσεις ὑβριστικὰς δι’ ἕνα ἄτομον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει τὸ μέσον ἀμύνης.
§228Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἔχει, πάντως, τὸ μέσον τῆς συνεχοῦς ἐπιθέσεως.
§229Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, ὀχυρούμενος ὄπισθεν τῆς ἀσυλίας, νὰ ἀποκαλῆτε τοὺς ἄλλους συκοφάντας καὶ νὰ ὑβρίζετε. Αὐτὸ εἶναι δειλία.
§230Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν αὐτήν.
§231Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσητε σεῖς. Νὰ καταφύγετε εἰς τὴν δικαιοσύνην, νὰ ἀποδειχθῇ ὁ συκοφάντης αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε νὰ σᾶς συκοφαντήσῃ.
§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν.
§233Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι δυνατόν, κἄθε λίγο καὶ λιγάκι, νὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὸ δικαστήριον, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ὑπόληψίν μας, διὰ νὰ ἀπαντῶμεν καὶ νὰ ἀμυνώμεθα, ἐναντίον τῶν ὠργανωμένων μονίμων ἐπιθέσεων, κατὰ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν.
§234Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Νὰ μὴ ὑβρίζετε, ὀχυρούμενος ὄπισθεν τῆς ἀσυλίας.
§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, κύριε Μερκούρη, διότι σεῖς, παλαιὸς κοινοβουλευτικός, ὁμιλεῖτε κατὰ τοιοῦτον ἀντικοινοβουλευτικὸν τρόπον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατόπιν τούτου, ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμόν, νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.
§236Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μερκούρη ἦτο δικαιολογημένη καὶ μὲ ἐπρόλαβε, διότι καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πολιτικὸν πρόσωπον, θιγόμενον εἰς τὴν πολιτικήν του σταδιοδρομίαν, διὰ πολιτικὰς πράξεις, δικαιοῦται νὰ μὴ προσφύγῃ εἰς τὴν δικαιοσύνην. Ἀλλὰ πολιτικὸν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καλύπτεται ὄπισθεν τῆς ἀσυλίας, διὰ νὰ καταγγείλῃ ποινικὸν ἀδίκημα, στρεφόμενον ἐναντίον του καὶ ποινικὸν ἀδίκημα συκοφαντήσεως, τὸ ὁποῖον διώκεται καὶ δὲν τολμᾶ νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν δικαιοσύνην, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ξενίζει, ἀλλὰ καὶ μὲ κάμνει δύσπιστον, εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κύριος ὑπουργός, ἀπὸ τοῦ βήματος. Πῶς ἡ ΔΕΗ, κύριε ὑπουργέ, δὲν κατέφυγεν εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ κατήγγειλε τὴν ἐκβιαστικὴν πρᾶξιν τοῦ «Νεολόγου» εἰς ὑμᾶς; Καὶ πῶς ὁ κ. ὑπουργός, τὴν ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν τὴν ἔφερεν ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων; Ἐγὼ λέγω καὶ τονίζω, ὅτι ἂν ἡ κατηγορία ἦτο διὰ συγκεκριμένην πολιτικὴν πρᾶξιν, ἐδικαιοῦτο ὁ ὑπουργὸς ἢ οἱονδήποτε πολιτικὸν πρόσωπον νὰ σιωπήσῃ καὶ νὰ λογοδοτήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ὅμως, τὸν καταγγέλλει διὰ ποινικὸν ἀδίκημα, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ μὴ προσφύγῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, διότι ἐδῶ ὑπάρχει σπίλος. Ἐὰν ἦτο, ἐπαναλαμβάνω, πολιτικὸν θέμα, δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα. Εἶναι ὅμως θέμα ἠθικῆς τάξεως. Πολὺ περισσότερον, κύριοι βουλευταί, ποὺ ὁ κ. ὑπουργός, προκληθεὶς ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἐφραιμίδην, νὰ δηλώσῃ ἐὰν ἀναλαμβάνῃ τὴν εὐθύνην, εἶχε τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον τὸν τιμᾶ, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἔτσι θέλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην καὶ δίδει μόνον εἰς τὰς ἐφημερίδας, τὰς λεγομένας ἐθνικόφρονας, καὶ νὰ μὴ δίδῃ εἰς τὰς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον ρευστά τὰ ὅρια μεταξὺ ἀριστερᾶς, δεξιᾶς καὶ κέντρου, καί τόσον εὔκολον εἰς τὸν κριτήν, τὸν μόνον, τὸν ἀνεξέλεγκτον, νὰ τοποθετῇ ὅποιαν ἐφημερίδα δὲν θέλει εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ὥστε ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογῆται κἄθε πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ὅ,τι κάμνει ἡ Κυβέρνησις, πταίει τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Εἶναι τὸ μοτίβο τὸ μόνιμον. Αὐτὸ εἶναι ἡ πανάκεια, δι’ οἱονδήποτε ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον διαπράττεται ἀπὸ οἱονδήποτε μέλος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλπίζω, ὅτι ἀρκετὰ σαφῶς ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει τὴν πολιτικήν του τοποθέτησιν καὶ ἔχει δηλώσει τὴν πολιτικήν του ἰδεολογίαν. Πολλάκις ἐπροκάλεσα τὴν Κυβέρνησιν καὶ προκαλῶ τώρα καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας, νὰ μοῦ εἴπῃ, διατὶ εἶναι ἐκεῖνος περισσότερον ἀπὸ ἐμέ. Τί ἔκαμε; Τὰς ἰδέας ποὺ ἔχω ἐγὼ τώρα, ἐκεῖνος μοῦ τὰς ἐδίδαξεν. Ἐπειδὴ ἐκεῖνος εἰς τὰ γεράματα τὶς ἀπέβαλεν; Μάθε γέρο–λύκο γράμματα; Εἶναι ἀργὰ ν’ ἀλλάξωμεν, κύριε ὑπουργέ. Τὴν ἰδικήν σας διδασκαλίαν ἀκολουθῶ ἐγώ.
§237Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, πολὺ κακὸς μαθητὴς εἶσθε. Ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ Γερμανίας, ἕνα ἀντίπαλον εἶχον καὶ τὸ γνωρίζουν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, τῆς ἰδικῆς σας παρατάξεως: Τὸν κομμουνισμόν.
§238Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι. Σεῖς, εἶσθε συνεργάτης κἄθε παρανομίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου, εἰς σᾶς.
§239Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Συνεργάτης τοῦ κομμουνισμοῦ;
§240Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τοῦ παρανόμου, ὄχι τοῦ νομίμου. Σεῖς θέλετε τὴν παρανομίαν. Νομίζετε, ὅτι ἔχετε δικαίωμα νὰ διανέμετε τὸ δημόσιον χρῆμα, τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς χεῖρας σας, ἐπειδὴ εἶσθε ὑπουργός, εἰς ὅποιον σεῖς θέλετε; Δὲν εἶναι ἔτσι, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι διαχείρισις τοῦ δημοσίου χρήματος αὐτή. Τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω: Διανέμετε τὸ χρῆμα, ὄχι εἰς τὰς ἐθνικόφρονας ἐφημερίδας, εἰς τὰς ἑταίρας. Καὶ δὲν εἶναι 700 χιλιάδες. Εἶναι πολλὰ ἑκατομμύρια. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν τολμᾶτε νὰ τὸ φέρετε εἰς τὴν Βουλήν. Μόνον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργός, ποὺ ἔχει τὸ πολιτικὸν θάρρος, μοῦ εἶπεν, εἰς ἀπάντησιν, ὅτι ἔδωσε 1500 χιλιάδας. Καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργός, μόνον διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Σᾶς λέγω, κύριοι, ὅτι ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἔπαυσαν νὰ ἐκδίδωνται πρὸ ἐτῶν, ἐπιδοτοῦνται. Τὸ εἶπον τὴν προηγουμένην φορὰν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν διεψεύσθην. Ἀνέμενον τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ ἴδω τί θὰ εἴπῃ. Ἀνέμενον τὴν δικαιολογίαν, διατὶ δὲν ἔφερε τοὺς φακέλλους, διατὶ δὲν ἔφερε τὰ στοιχεῖα. Κατέθεσα τὴν αἴτησιν εἰς τὰς 4 Ὀκτωβρίου. Πρὸ πέντε μηνῶν καὶ δὲν ᾐσθάνθησαν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μοῦ δώσουν μίαν ἀπάντησιν. Καὶ ἐνῷ ἀνέβηκα εἰς τὸ βῆμα καὶ τὸ κατήγγειλα τὴν περασμένην ἑβδομάδα εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπέφυγε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα. Ὁμιλήσατε τί λέγει ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν. Διατὶ δὲν λέγετε, τί λέγει ὁ βουλευτής, ὁ ἀπολαμβάνων τῆς εἰδικῆς ἀσυλίας; Ἀποδείξατέ μου, ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι. Φέρετε τοὺς φακέλλους. Γίνεται διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος. Δὲν εἶναι ἰδικόν σας, τοῦ πατέρα σας, τοῦ παπποῦ σας. Εἶναι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι τὸ αἷμα μας. Ἀναγκάζομαι νὰ ὁμιλήσω ἔτσι, διότι ἔχει παραγίνει τὸ πρᾶγμα εἰς τὸν τόπον μας. Ἔχομεν εὕρει τὴν λύσιν: Διὰ πᾶσαν πρᾶξιν μας, διὰ πᾶσαν παρανομίαν μας, διὰ κάθε ἄδικον ἐνέργειάν μας, ὁ κομμουνιστὴς πταίει. Πᾶν τὸ ὁποῖον στρέφεται ἐναντίον τοῦ κομμουνιστοῦ εἶναι δικαιολογημένον. Κύριοι βουλευταί, καὶ σεῖς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἄλλοι δεξιώτεροι, ἐδέχθητε τὴν ἐπίθεσιν τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως. Καὶ σεῖς εἶσθε ὕποπτοι μὲ τὸν Σοφούλην, τὸν Πλαστήραν τὸν Καρτάλην. Ὅλοι μας δὲν ὑπήρξαμεν ὕποπτοι, διότι ἔτσι ἤθελεν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις. Ποῖοι εἶναι οἱ κομμουνισταί; Καὶ ποῖον δικαίωμα ἔχετε; Πῶς ἀποδεικνύεται, ὅτι ἕνας εἶναι κομμουνιστής; Διότι ἔτσι θέλετε σεῖς; Δὲν ἔχετε δικαίωμα σεῖς, κ. ὑπουργέ. Ὁμιλοῦν τὰ ἔργα κάθε Ἕλληνος, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ τί εἶναι. Καὶ δὲν μπορεῖτε μὲ αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν νὰ κάμνετε διασπάθισιν τοῦ δημοσίου χρήματος. Διότι, κύριοι βουλευταί, κἄποτε πρέπει εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα, τὸ ὅλον οἰκονομικὸν θέμα τῆς Ἑλλάδος. Τὸ θέμα τῆς πίστεως, ἡ ὁποία, κατ’ αὐτάς, ἔχει μονοπωληθῆ. Τὸ θέμα τῆς καταστροφῆς γενεῶν καὶ οἰκογενειῶν ὁλοκλήρων ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὰ μέσα αὐτὰ τὰ οἰκονομικά, μὲ τὸν στραγγαλισμὸν διὰ τῆς μονοπωλήσεως τῆς πίστεως. Δεκάδες ἐφημερίδες, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιμετωπίζουν τὸ κλείσιμον, λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Τσάτσον, ὅτι ὅταν εἰς τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη, τοῦ 1951–1952, ἤμουν ἐγὼ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν ἔλαβον ποτέ, οὐδὲν κονδύλιον ἀπὸ οὐδὲν ὑπουργεῖον. Τὸ μόνον κονδύλιον τὸ ὁποῖον ἐπῆρα, ἦτο τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον τώρα, κατόπιν διαταγῆς σας, δὲν θὰ δοθῇ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην, κ. ὑπουργέ. Ἡ ἐφημερίς μου θὰ βγαίνῃ καὶ θὰ σᾶς πολεμᾷ καὶ θὰ λέγῃ τὴν ἀλήθειαν, αὐτὴν τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ διαλαλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Καὶ σεῖς, κἄποτε θὰ ἐλεγχθῆτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Διότι, ἂν θέλετε, ὁρίσατε μίαν ἡμέραν συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως καὶ νὰ φέρετε τοὺς φακέλλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡμεῖς ζητοῦμεν πόσα κονδύλια εἶναι αὐτὰ τὰ μυστικὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ τὰ μυστικὰ καὶ τὰ φανερά. Καὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων. Τί εἶναι ἡ ΔΕΗ; Κτῆμα σας; Μὲ ποῖον δικαίωμα ἡ ΔΕΗ πληρώνει μίαν διαφήμισιν εἰς τιμὴν καταπληκτικήν. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα παραδεδεγμένον τιμολόγιον, ὁ στίχος τόσο ἢ ὁ πόντος τόσο. Καὶ πῶς πληρώνει ἡ ΔΕΗ τὰς διαφημίσεις εἰς τὰς φιλικὰς τοῦ κ. Τσάτσου ἐφημερίδας; Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ποίου τιμολογίου; Ἀλλὰ καὶ ἡ πληρωμὴ τοῦ Δημοσίου εἶναι εἰς τὸ 100πλάσιον τῆς κανονικῆς. Ἐπαναλαμβάνω καὶ προκαλῶ νὰ φέρετε τοὺς λογαριασμοὺς τῆς ΔΕΗ διὰ νὰ ἴδωμεν πόσα πληρώνει τὸν στίχον ἢ τὸν πόντον, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος πληρωμῆς. Ἡ παραδεδεγμένη τιμὴ εἶναι π.χ. 3 δραχμὲς ὁ στίχος καὶ ἡ ΔΕΗ πληρώνει 30 εἰς τὰς φιλικὰς ἐφημερίδας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Αὐτὴ εἶναι «τιμία» πρᾶξις, εἶναι «τιμία ἀντικομμουνιστικὴ καὶ ἐθνικόφρων διαχείρισις» τοῦ δημοσίου χρήματος. Κύριε ὑπουργέ, δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περαιτέρω. Σᾶς κατηγορῶ καὶ προκαλῶ νὰ μᾶς φέρετε τοὺς φακέλλους. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω.
§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§242Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)