1958.12.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Δ. Παπαθανασοπούλου. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἀπεστάλησαν αἱ ἑξῆς ἐπιστολαί: Αʹ. Τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Ν. Ἐξάρχου, ἔχουσα οὕτω: Ἀθῆναι τῇ 18.12.1958 «Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω: 1) Ὅτι ἡ μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου κατατεθεῖσα εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς δήλωσίς μου, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων παραμένει ἐν ἰσχύϊ. 2) Ὅτι ἀποδοκιμάζω πᾶσαν ἐνέργειαν πρὸς διάσπασιν τῆς ἑνότητος τοῦ Κόμματος ἡ ὕπαρξις τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀνάγκην. 3) Ὅτι δὲν ἐγκρίνω τὴν ὑπὸ ὁμάδος Φιλελευθέρων βουλευτῶν, κατὰ παράβασιν τοῦ Καταστατικοῦ καὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συνεδρίου τοῦ Κόμματος, ἐκλογὴν προσωρινοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος καὶ διὰ τοῦτο διαχωρίζω πρὸς αὐτὴν τὴν θέσιν μου, τόσον ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ Βουλῇ. 4) Ὅτι ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν ὁρισθέντα ὑπὸ τοῦ ἐκτάκτου συνεδρίου, ὡς προσωρινὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος καὶ συμμορφούμενον πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συνεδρίου βουλευτὴν Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλον, θέλω ἐπιδιώξει τὴν ταχυτέραν σύγκλησιν τοῦ νέου Συνεδρίου μόνου ἁρμοδίου πρὸς ἐκλογὴν ἡγεσίας τοῦ Κόμματος.

Μετὰ τιμῆς

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧ. ΕΞΑΡΧΟΣ

Βουλευτὴς Τρικάλων» Βʹ. Τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβη. ἔχουσα οὕτω: Ἀθῆναι 18.12.1958 «Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω: 1) Ὅτι ἡ μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου κατατεθεῖσα εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς δήλωσίς μου, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων παραμένει ἐν ἰσχύϊ. 2) Ὅτι ἀποδοκιμάζω πᾶσαν ἐνέργειαν πρὸς διάσπασιν τῆς ἑνότητος τοῦ Κόμματος, ἡ ὕπαρξις τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀνάγκην. 3) Ὅτι δὲν ἐγκρίνω τὴν ὑπὸ ὁμάδος Φιλελευθέρων βουλευτῶν, κατὰ παράβασιν τοῦ Καταστατικοῦ καὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συνεδρίου τοῦ Κόμματος, ἐκλογὴν προσωρινοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος καὶ διὰ τοῦτο διαχωρίζω πρὸς αὐτὴν τὴν θέσιν μου, τόσον ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ Βουλῇ. 4) Ὅτι ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν ὁρισθέντα ὑπὸ τοῦ ἐκτάκτου Συνεδρίου, ὡς προσωρινὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος καὶ συμμορφούμενον πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συνεδρίου, βουλευτὴν Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλον, θέλω ἐπιδιώξει τὴν ταχυτέραν σύγκλησιν τοῦ νέου Συνεδρίου, μόνου ἁρμοδίου πρὸς ἐκλογὴν ἡγεσίας τοῦ Κόμματος.

Μετὰ τιμῆς

ΑΝΔΡ. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

Βουλευτὴς Μεσσηνίας» Γʹ. Τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας Ι. Γιαννοπούλου, ἔχουσαν οὕτω: «Κύριε Πρόεδρε, Ἐκλεγεὶς βουλευτὴς κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου ἐ.ἔ., ὑπὸ τὸ ἔμβλημα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κατέθεσα δήλωσιν εἰς τὸ ὑμέτερον Προεδρεῖον, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ κόμμα τοῦτο. Ἐμμένων εἰς τὴν ἀνωτέρω πολιτικήν μου τοποθέτησιν δηλῶ ἤδη, ὅτι ἀποδοκιμάζω τὴν κατὰ παράβασιν τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Κόμματος καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ προσφάτου Ἐκτάκτου Συνεδρίου τοῦ Κόμματος γενομένην ὑπὸ ὁμάδος Φιλελευθέρων βουλευτῶν ἐκλογὴν προσωρινοῦ ἀρχηγοῦ, ὅτι διαχωρίζω τὴν θέσιν μου ἀπὸ τὴν ἄνω ὁμάδα καὶ ὅτι ἀναγνωρίζω ὡς μόνον ἁρμόδιον ὄργανον διὰ τὴν ἐκλογὴν ὁριστικῆς ἢ προσωρινῆς ἡγεσίας, τὸ συνέδριον τοῦ Κόμματος, διὰ τὴν ταχεῖαν σύγκλησιν τοῦ ὁποίου θὰ συνεργασθῶ μὲ τὸν ὁρισθέντα ὑπὸ τοῦ Συνεδρίου ὡς προσωρινοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κόμματος, βουλευτὴν Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλον, ὡς συμμορφωθέντα μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συνεδρίου.

Μετὰ τιμῆς

Ι. Μ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἠλείας» Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἰντζὲς καὶ Α. Τσιάρας ζητοῦν 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, βουλευτὴς Ἀρκαδίας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων, Οἰνομαγειρείων καὶ Ξενοδοχείων Ὕπνου Ἀρκαδίας, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ 8ώρου, μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας κλπ. εἰς τὰ μέλη του. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, βουλευτὴς Ἀρκαδίας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Λαγκαδίων Ἀρκαδίας διαμαρτυρομένου διὰ κατάργησιν πολυτεκνικῶν εὐεργετημάτων Ν. 1910)1944. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας, κ. Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Τυροκομικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ξενικῶν τυρῶν καὶ αἰτούντων ὅπως ληφθῶσι μέτρα πρὸς διάθεσιν τῶν ὑπαρχουσῶν ποσοτήτων Ἑλληνικοῦ τυροῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοκαλλιεργητῶν χωρίου Βαμβακιᾶς, αἰτούντων τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς παραδιδομένου ὀρυζοσπόρου εἰς Ι.Κ.Φ., τοὐλάχιστον εἰς 5,50 δραχ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας «Ὁπλαρχηγῶν» τμῆμα Σερρῶν, αἰτούσης τὴν ψήφισιν τροπολογίας ἐπὶ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως χορηγηθῇ τρίμηνος προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεων καὶ δικαιολογητικῶν, διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐκπροθέσμων ἀγωνιστῶν Μακεδονικοῦ ἀγῶνος 1903–1909 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Προδρόμου Ξηρομέρου, αἰτούντων τὴν συνέχισιν τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων δόσεων ἀποζημιώσεως δι’ ἐπιταχθέντα ζῷα αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης καὶ Μ. Χριστογιῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου–Ἀμφιλοχίας καὶ Περιχώρων, αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον ἔναρξιν κατεργασίας τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἀνεργίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μπρακατσούλας, Κ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μορφοβουνίου–Καρδίτσης, αἰτούντων τὴν διαγραφὴν ὀφειλῶν των ἐκ χορηγηθέντων εἰς αὐτοὺς κατὰ τὸ 1954 στεγαστικῶν δανείων ὡς πυροπαθῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑπαλλήλων Κουρείων Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ ἀπαιτουμένου πιστοποιητικοῦ Κοιν. Φρονημάτων διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἐργατικῆς κατοικίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Β. Ἐφραιμίδης, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, αἰτοῦντος τὴν γενικὴν αὔξησιν τῶν ἀμοιβῶν τῶν συμμετεχόντων εἰς τὰς ραδιοφωνικὰς ἐκπομπὰς ἠθοποιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Τσιριμῶκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Ἀντ. Τζέλου, ἰδιοκτήτου Μεταλλείων, αἰτοῦντος, ὅπως ἀπαλειφθῇ τοῦ Ν.Δ. 3904)11. 11.58 διάταξις ἀφορῶσα τὸ θεμιτὸν μίσθωμα καὶ ἀντὶ ταύτης ἰσχύῃ ἡ τοῦ Ν.Δ. 2627)53 τοιαύτη ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως καθορισθῇ δικαιότερον μίσθωμα. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ὁμοσπονδίας τοπικῶν σπουδαστικῶν Συλλόγων Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης κατὰ τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας Πειραιῶς δι’ ἀδικαιολόγητον σύλληψιν καὶ κακομεταχείρισιν μέλους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Χ. Σιανίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ τὴν ἀνασύστασιν Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης. Αἱ βουλευτίδες κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Β. Μπενᾶ καὶ ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν Κρατουμένων Γυναικῶν Γυναικείων Φυλακῶν Ἀβέρωφ, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Μαλικίου, αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν Συνεργείου, πρὸς διανομὴν τῶν ἐκτάσεων εἰς θέσεις «Παλιοβόρια», «Κουτσούμπα» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ὑπηρεσίας Ἐμπορίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου δι’ ἐξαίρεσιν περιφερειακῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τὸ Νομοσχέδιον ἑνοποιήσεως θέσεων γραμματέων καὶ εἰσηγητῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ὑπηρεσίας Ἐμπορίου Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τοῦ χορηγουμένου εἰς ὑπαλλήλους Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐπιδόματος ἀποκεντρώσεως καὶ εἰς ὑπαλλήλους ἀσκοῦντας ἁρμοδιότητας ἀποκεντρωτικάς. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λειτουργῶν Μ. Ἐκπαιδεύσεως Ν. Ἔβρου, διαμαρτυρομένης δι’ ἐπιδειχθεῖσαν ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους πρὸς τὸν κλάδον των καὶ αἰτούσης τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τούμπας, Ι. Ζίγδης, Α. Μπαρότσης, Ν. Ζορμπᾶς, Π. Ξενοδοχειάρης, Κ. Μαρῆς, Δ. Κωστῆς, Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς, Σ. Ἀλλαγιανῆς, Ε. Σαββόπουλος, Μ. Γαληνός, Α. Δερδεμέζης, Κ. Πυρομάγλου καὶ Δ. Λεονάρδος, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3910)58 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 779)1945 «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν... Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8253)30.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 413 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, περὶ ἐπιχορηγήσεως τοῦ Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν Καβάλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι λόγοι οἰκονομικοὶ δὲν ἐπέτρεψαν τὴν λῆψιν τῶν προγραμματισθέντων γενικῶν ὑπὲρ τῶν Σωματείων τούτων μέτρων κατὰ τὸ 1958 δι’ ὃ εἰς τὸν νέον ὑποβληθέντα προϋπολογισμὸν 1959 γίνεται εἰδικὴ πρόβλεψις. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπιχορήγησιν αὐτοῦ ἐξετάζεται ἤδη ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς καθολικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῶν πνευματικῶν καὶ πολιτικῶν Σωματείων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαρχίας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐφόσον παρασχεθῶσιν αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις, τὸ ζήτημα τῆς ἐπιχορηγήσεως τοῦ ὡς ἄνω συνδέσμου Καβάλας, θὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Πρίφτη, Α. Παπαθανασοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 8596 τῆς 11.11.58 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 454 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Τὸ πρόγραμμα ἔργων Τουρισμοῦ τοῦ ἔτους 1959 εὑρίσκεται εἰσέτι ὑπὸ μελέτην. Πᾶσαι αἱ πανταχόθεν ὑποβληθεῖσαι προτάσεις θέλουσιν ἐξετασθῆ. Τὰ ἀναγραφέντα σχετικῶς μὲ τὸ πρόγραμμα εἰς τὸν Τύπον ἀνεφέροντο εἰς προκαταρκτικὰς ἐργασίας. 2. Ὁ καθορισμὸς τῆς σειρᾶς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων Τουρισμοῦ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει γενικῶν κριτηρίων καὶ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν Τουριστικῆς κινήσεως ἐν ὅλῃ τῇ Χώρᾳ. 3. Ἐκ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ἐνδεικτικῶς περιπτώσεων, ἡ πρώτη (μετατροπὴ Σανατορίου Μαγουλιάνων εἰς Τουριστικὸν Ξενοδοχεῖον) δὲν εἶναι ἐξεταστέα. Θὰ ἀπήτει μεγίστας δαπάνας καὶ θὰ ἀπέδιδεν ἔργον μετριώτατον μὴ πληροῦν τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις. Αἱ ἕτεραι δύο (Μουσεῖον Λυκοσούρας καὶ Θέατρον Μεγαλοπόλεως) εἶναι θέματα τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δεσποτοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 7166 τῆς 22.9.58 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 322 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δεσποτοπούλου, περὶ τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τοῦ Σπηλαίου Ἀντιπάρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς τοῦ Σπηλαίου τούτου ἀποκατεστάθη πλήρως διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. διατεθείσης πρὸς τοῦτο καὶ ἐγκατασταθείσης εἰς τὸ Σπήλαιον Ἀντιπάρου ἀπὸ 28.7.58 ἠλεκτρογεννητρίας, ἥτις ἔκτοτε λειτουργεῖ κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Πρίφτη καὶ Ἰ. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8603)11.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 461 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., περὶ θεμάτων ἁπτομένων τῆς παραγωγῆς κινηματογραφικῶν ταινιῶν καὶ τῆς μὴ λήψεως δι’ αὐτὴν προστατευτικῶν μέτρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἁρμοδιότητι θιγόμενα θέματα εἶναι: 1. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ τεχνικοῦ κλάδου διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Κινηματογραφικῆς Σχολῆς καὶ 2. Ἡ ὑποστήριξις τῆς παραγωγῆς Ἑλληνικῶν ἐπικαίρων JOURNAL. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας δὲν ὑφίσταται μία καὶ μόνη Κινηματογραφικὴ Σχολή, ἀλλὰ 2–3 ἰδιωτικαὶ τοιαῦται, μὴ ἀνταποκρινόμεναι παντάπασι πρὸς τὸν προορισμόν των, λόγῳ ἐλλείψεως καταλλήλου διδακτικοῦ προσωπικοῦ, ὀργανώσεως καὶ τεχνικῶν μέσων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν πρακτικὴν ἐξάσκησιν τῶν μαθητῶν ἐκ παραλλήλου πρὸς τὴν θεωρητικὴν διδασκαλίαν. Ἡ ἔγκρισις τῆς ἱδρύσεως καὶ τῆς ἐποπτείας τῶν Σχολῶν αὐτῶν εἶναι ἐκ τοῦ Νόμου ἔργον τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, σκοπεύομεν, ὅπως, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, καλέσωμεν εἰς σύσκεψιν τὸ Δ. Συμβούλιον τῆς Ἑλλην. Ἑνώσεως Παραγωγῶν κινηματογραφικῶν ταινιῶν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μας πλέον νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἱδρύσεως καὶ ὀργανώσεως Κινηματογραφικῆς Σχολῆς, διότι μόνον οἱ παραγωγοὶ καὶ τὰ ἐργαστήρια, βάσει τῆς πείρας αὐτῶν καὶ τῶν ἀναγκῶν των εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιλέξουν τοὺς ἀριστεῖς τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων τοῦ κινηματογράφου, πρὸς θεωρητικὴν καὶ πρακτικὴν ἐξάσκησιν αὐτῶν. Τὸ Κράτος, βεβαίως, θὰ παρακολουθήσῃ καὶ θὰ ἐνισχύσῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὴν προσπάθειαν τῆς εἰρημένης Ἑνώσεως πρὸς δημιουργίαν τεχνικῶν στελεχῶν, ἅτινα θὰ χρησιμοποιῇ αὕτη διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν ταινιῶν καὶ διὰ τὰ κινηματογραφικὰ ἐργαστήρια. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος, ἤτοι τῆς ὑποστηρίξεως Ἑλληνικῶν ἐπικαίρων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ λῆψις καὶ κυκλοφορία τοιούτου εἴδους ταινιῶν εἶναι τελείως ἐλευθέρα τόσον παρὰ τῶν ἡμεδαπῶν ὅσον καὶ τῶν ἀλλοδαπῶν κινηματογραφιστῶν. Τὸ Κράτος, δι’ εἰδικῆς Ὑπηρεσίας, ἐκδίδει ἑβδομαδιαίως ταινίας ἐπικαίρων γεγονότων, κατόπιν ἐπιλογῆς αὐτῶν πρὸς διαφώτισιν κυρίως τῶν ἐπαρχιῶν. Κατὰ τὸ παρελθὸν πλεῖστοι ἰδιῶται ἠσχολήθησαν εἰς τὴν παραγωγὴν ταινιῶν ἐπικαίρων μὲ εἰδικὰ θέματα τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν κρατικῶν ζουρνάλ, λόγῳ τῆς φύσεως αὐτῶν, ὡς τὰ Καλλιστεῖα, ἑορταὶ Ὁμάδων καὶ Ὀργανώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῇ ἀνωτέρω ἐρωτήσει ἀναφερόμενα θέματα, ἤτοι τοῦ περιορισμοῦ τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ταινιῶν, τὰ εὐεργετικὰ μέτρα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν συγχρόνων μηχανημάτων, τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν διὰ τὰς ἑλληνικὰς ταινίας καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τῶν ξένων ἑταιρειῶν νὰ ἀγοράζουν Ἑλληνικὰς ταινίας, τὴν πριμοδότησιν ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῶν ἐξαγομένων Ἑλληνικῶν ταινιῶν, τὴν μεσοπρόθεσμον δανειοδότησιν διὰ τὸν συγχρονισμὸν τῶν ἐγκαταστάσεων, τὰ ζητήματα αὐτὰ ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας. Πάντως γνωρίζομεν, ὅτι τὰ θέματα ταῦτα ἐξετάζονται μετὰ μεγίστης προσοχῆς, πλεῖστα δὲ ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῆς πραγματοποιήσεώς των, συμφώνως πρὸς τὰς τελευταίας δηλώσεις τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπούσιου, Κ. Τσιγάρα, Χ. Παγώνη. «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6938)5257)12.9.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 313)9.9.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπούσιου, Κ. Τσιγάρα καὶ Χ. Παγώνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Κατερίνης ἐπετεύχθη ἡ ἔκτακτος χορήγησις ποσοῦ δραχμῶν 100.000. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως καὶ ἑτέρου διδακτηρίου, ἀναμένομεν, ὅπως προηγουμένως οἱ τοπικοὶ παράγοντες συμβάλλουν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου γηπέδου, διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ ... Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Ε. Σκούρα. «Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8186)6260) 28.10.1958 ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 389 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Ε. Σκούρα, περὶ λειτουργίας καὶ ὀγδόης τάξεως εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Ζαγορᾶς Μαγνησίας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114747)18.9.58 διαταγῆς ἡμῶν ἐνεκρίθη ἡ προσθήκη καὶ ἡ λειτουργία ὀγδόης τάξεως ἀπὸ τοῦ ἀρξαμένου σχολικοῦ ἔτους 1958 –59 εἰς τὸ εἰρημένον Γυμνασιακὸν Παράρτημα. Ἐν Ἀθήναις τῆς 18 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κακογιάννη, Κ. Σωτηρίου, Ν. Κιτσίκη. «Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7872)14.10. 58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 369 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κακογιάννη κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὴν παρὰ τοῦ Ο.Ε.Σ.Β. ἔκδοσιν τῶν Πανεπιστημιακῶν παραδόσεων καὶ τῶν συγγραμμάτων τῶν καθηγητῶν τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα τοῦτο ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας πρὸ πολλοῦ, ὡς θὰ ἐπληροφορήθητε καὶ ἐκ τοῦ ἡμερησίου Τύπου διὰ μὲν τὰς Παν)κὰς παραδόσεις τῶν κ.κ. καθηγητῶν συνεκροτήθη εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ τῆς ὅλης ὀργανώσεως πρὸς ἔκδοσιν καὶ διάθεσιν εἰς τοὺς φοιτητάς, διὰ δὲ τὰς βιβλιοθήκας θὰ ληφθοῦν συντόμως μέτρα, ὥστε αὗται νὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετοῦν μέγαν ἀριθμὸν φοιτητῶν, εἴτε διὰ τῶν ἀναγνωστηρίων αὐτῶν, εἴτε διὰ δανεισμοῦ. Πέραν τούτου ἐζητήθη παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης, ἵνα ἐπιτρέπῃ τὴν εἴσοδον τῶν φοιτητῶν εἰς τὸ Ἀναγνωστήριον ἐπὶ τῇ ἐπιδείξει τῆς φοιτητικῆς των ταυτότητος. Μελετῶμεν ἐπίσης καὶ τὴν δυνατότητα τῆς ὑπὸ τοῦ Ο. Ε.Σ.Β. ἐκδόσεως ἐγχειριδίων ἢ συγγραμμάτων τῶν κ.κ. Καθηγητῶν τῶν Ἀνωτέρων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ. «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6133)4639)11.8.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 240 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Κυθήρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου, τοῦτο λειτουργεῖ μὲ ἐλαχίστας περικεκομμένας ὥρας διδασκαλίας. Ἡ πλήρης λειτουργία τοῦ Γυμνασίου τούτου θὰ ἐπιτευχθῇ εὐθὺς ὡς ἀναλάβῃ ὑπηρεσίαν ὁ διοριζόμενος εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο Καθηγητὴς τῶν Μαθηματικῶν, οὗτινος ὁ διορισμὸς δημοσιεύεται κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5910)4456)2.8.58 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 226 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Μαύρου ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς ταύτης μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. αὕτη λειτουργεῖ ὁμαλῶς διδασκομένων ἐξ ὁλοκλήρου τῶν μαθημάτων Θρησκευτικῶν, Φιλολογικῶν, Φυσικομαθηματικῶν, Γυμναστικῆς, Ἀγγλικῶν, Ἐμπορικῶν καὶ Νομικῶν. Δὲν διδάσκεται μόνον τὸ μάθημα τῶν τεχνικῶν, καθ’ ὅσον τὰ περισσότερα τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως στεροῦνται Καθηγητῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης ἐλλείψει ὑποψηφίων πρὸς διορισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη. «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8458)6477 τῆς 6ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 426 ἐρωτήσεως, περὶ ἱδρύσεως Γυμνασίου εἰς τὴν συνοικίαν Σεπολίων Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα γνωστὸν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν ἐπικειμένην ρύθμισιν τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ»

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5897)4443)2.8.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Μαραθοκάμπου–Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου μηνὸς 8)βρίου ἐ.ἔ., λειτουργεῖ τοῦτο ὁμαλῶς, διδασκομένων ἐξ ὁλοκλήρου τῶν μαθημάτων τῶν Θρησκευτικῶν, Φιλολογικῶν, Φυσικομαθηματικῶν καὶ Γυμναστικῆς. Ἡ πλήρωσις τῆς κενῆς θέσεως Γυμνασιάρχου τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου, θὰ διενεργηθῇ προσεχῶς, εὐθὺς ὡς καταρτισθῶσι πίνακες προακτέων Καθηγητῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Γυμνασιάρχου. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπικινδύνου καταστάσεως τοῦ διδακτηρίου, ἐνετάλη ἤδη ὁ οἰκεῖος Νομομηχανικός, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ διδακτηρίου καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο παρουσιάζεται ὡς ἐπικινδύνως ἑτοιμόρροπον θὰ διατάξῃ τὴν προσωρινὴν ἐγκατάλειψίν του μέχρι τῆς ἐπισκευῆς αὐτοῦ. Διὰ τὴν χορήγησιν ἀρωγῆς, ἐγένετο ἡ δέουσα ἐνέργεια πρὸς τὸν οἰκεῖον Νομάρχην, ὅστις ἔχει ὑπ’ ὄψιν του τὰς ἀνάγκας τοῦ διδακτηρίου, κατὰ τὴν κατανομὴν τῆς διατεθησομένης ἐν ὀνόματι τούτου πιστώσεως, διὰ τὸ ἔτος 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Κακογιάννη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8579)11.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν καὶ ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., περὶ ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολ. Ἐπιστημῶν τοῦ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας παρεχομένου μηνιαίου βοηθήματος εἰς τέκνα ἐργαζόμενα σπουδαστὰς τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου, τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε.Ε. καὶ τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχομεν ἐν προκειμένῳ, καθ’ ὅσον τὰ βοηθήματα ταῦτα καταβάλλονται ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, ἀνήκοντος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5195)3828)7.7.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως 146 τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Σχολικοῦ Ταμείου τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Πρασίνου Ἀλιβερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Εὐβοίας, εἰς ὃ μετεβιβάσαμεν σχετικὴν πίστωσιν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Σχολικῶν Ταμείων τῆς περιφερείας του, πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπόν, περιέλαβεν εἰς τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος καὶ τὸ Σχολικὸν τοῦτο Ταμεῖον διὰ ποσὸν δραχμῶν 60.000. Πέραν τοῦ ὡς ἄνω ποσοῦ, κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν ἔκθεσιν, τὸ ρηθὲν Σχολικὸν Ταμεῖον διαθέτει διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τὸ ποσὸν τῶν 30.000 δραχμῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 89 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἀναργυρείου καὶ Κοργιαλενείου Σχολῆς Σπετσῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχον διατυπωθῆ διάφορα παράπονα καὶ καταγγελίαι κατὰ τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς ταύτης, προέβημεν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ Διευθυντοῦ αὐτῆς δι’ ἑτέρου δεδοκιμασμένου καὶ ἐμπείρου Γυμνασιάρχου, ὡς καί τινων Καθηγητῶν αὐτῆς, ὧν διεκόψαμεν τὴν ἀπόσπασιν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω μέτρων, ἐλπίζομεν, ὅτι δὲν θὰ δημιουργηθοῦν εἰς τὸ μέλλον ζητήματα διὰ τὴν ἐν λόγῳ Σχολήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ν. Κιτσίκη καὶ Χ. Μπουσίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7461)5640)1.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 345)25.9.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ν. Κιτσίκη καὶ Χ. Μπουσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς, διετέθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐν συνόλῳ τὸ ποσὸν δραχμῶν 1.150.000. Ποσὸν εἰς αὐτὸ τὸ ὕψος διατίθεται διὰ πρώτην φορὰν κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα αἱ διατιθέμεναι πιστώσεις ἀνήρχοντο εἰς τὸ ⅒ περίπου, τὴν κατὰ σχολεῖα κατανομὴν τοῦ ὁποίου, ἐνήργησε, κατὰ τὰς περὶ ἀποκεντρώσεως διατάξεις, τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον τοῦ Νομοῦ τούτου, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστου σχολείου. Αἱ ἀναφερόμεναι ἀνάγκαι, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῶσι κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, διὰ τῶν τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ποσῶν. Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς ἀριθμὸν μαθητῶν Σχολείων, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας εὑρίσκεται εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων, διὰ τὰς νέας θέσεις τῶν δημ)λων, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθῶσι διὰ τῆς προαγωγῆς τῶν Σχολείων τούτων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8460)6479)6.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 428)1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα, περὶ προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς δημοτικῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸν διορισμὸν δημοδιδασκάλων διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὑπαρχόντων ἐλλείψεων. Πάντως, διὰ τῆς κατανομῆς τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ, οὐδὲν σχολεῖον τῆς χώρας παραμένει κλειστόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα, Χ. Παγώνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 251)1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Παγώνη, σχετικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν ἐκπαιδευτικῶν τινων ζητημάτων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ προαγωγὴν τῶν πληθωρικῶν δημοτικῶν σχολείων, εὑρισκόμεθα εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος τούτου. 2) Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων Μεγάλου Παλαμᾶ καὶ Φαναρίου, σημειοῦμεν, ὅτι διὰ τῶν γενομένων διορισμῶν τοποθετοῦνται Καθηγηταὶ εἰς τὰ ὡς ἄνω Γυμνάσια καὶ οὕτω θὰ καταστῇ ἐφικτὴ ἡ κανονικὴ λειτουργία αὐτῶν. Διὰ τὸ Γυμνάσιον Παλαμᾶ, γίνονται ἤδη ἐργασίαι ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου, καὶ ἐχορηγήθησαν πιστώσεις κατὰ τὰ ἔτη 1957 δραχμαὶ 50.000 καὶ 1958 100.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 103 καὶ 104)23.6.58 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ντῖνος Γιαννόπουλος διωρίσθη μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ε.Λ.Σ. καὶ ἀκολούθως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτῆς ἀνέθεσεν εἰς τοῦτον καθήκοντα Διευθύνοντος Συμβούλου. Ἐκ τῆς θέσεως ταύτης, ὁ κ. Ντῖνος Γιαννόπουλος, ὑπέβαλεν ἤδη πρὸ πολλοῦ παραίτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7876)14.10.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 373 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη κλπ., ἀφορῶσα εἰς τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας παραχώρησιν ἐκτάσεως 15 στρεμμάτων εἰς τὴν Κοινότητα Γραμματικοῦς Μεσολογγίου, ἐπὶ σκοπῷ ἐκτελέσεως ἔργων κοινῆς ὠφελείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἐπληροφορήθημεν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 39867)25.10.1958 διαταγῆς του πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Μεσολογγίου, ἐζήτησε σχετικὰς πληροφορίας περὶ τῆς ἀφαιρέσεως τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως ἀπὸ τὴν προαναφερομένην Κοινότητα καὶ τελεῖ ἐν ἀναμονῇ λήψεως τῶν ζητηθεισῶν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω σημειουμένου ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικοῦ μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 487)10.11. 1958 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἀφορῶσαν τὸ Ἐθνικὸν Στάδιον Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., τὸ ὡς ὡς ἄνω Στάδιον περιῆλθεν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἐξωσχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1718)23.7.1958 ἐγγράφου ὑμῶν, σταλείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀφορώσης εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ Ἕλληνος Κληρικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου, ἀπασχολεῖ τόσον τὴν Πολιτείαν, ὅσον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἀνετέθη δὲ ἡ μελέτη τοῦ προβλήματος τούτου εἰς Ἐπιτροπὴν καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι συντόμως, βάσει τῶν πορισμάτων τῆς μελέτης ταύτης, νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὰ ἀναγκαῖα νομοθετικὰ μέτρα βελτιώσεως τούτων. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ Κλήρου, λόγῳ γήρατος καὶ ἀσθενείας, ὡς γνωστόν, ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὸ Τ.Α.Κ.Ε. Τὸ Ταμεῖον τοῦτο, καλῶς λειτουργοῦν, βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων του, προβαίνει εἰς τὴν αὔξησιν τῶν παρεχομένων ὑπ’ αὐτοῦ παροχῶν, ἤδη δέ, ἔχομεν ὑπὸ ἐπεξεργασίαν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ὑπ’ αὐτοῦ παρεχομένη ἀσφάλεια, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ ὁ Κληρικὸς τὴν ἀναγκαιοῦσαν καὶ ἐμπρέπουσαν ἀσφάλισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7708)5810)8.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν διδακτηριακῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἀντιμετωπίζεται προοδευτικῶς, προτιμωμένης τῆς ἀνεγέρσεως τῶν διδακτηρίων τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν καὶ τῶν διδακτηρίων τῆς ὑπαίθρου, ὅπου ὑπάρχει παντελὴς ἔλλειψις καταλλήλων διδακτηρίων. Κατωτέρω παραθέτομεν τὰς διατεθείσας πιστώσεις, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους:

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια εἰς τὸν διδακτηριακὸν τομέα, βαίνει διαρκῶς αὔξουσα καὶ εὐελπιστοῦμεν, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμόν, ἐντὸς ὀλίγου χρόνου θὰ μειωθῇ ἡ σήμερον ὑφισταμένη ὀξύτης τοῦ διδακτηριακοῦ ζητήματος. Διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων διδασκάλων ἐξ ἄλλου, ἐγένετο ἡ ἐκ τοῦ νόμου ἀπαιτουμένη προεργασία, ἤδη δὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας εὑρίσκεται εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν νέων θέσεων πιστώσεων. Ἐπίσης τὸ ζήτημα τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ διδακτικοῦ μελετᾶται, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸ ὅλον θέμα τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ μισθολογίου, ἀναμένονται δὲ τὰ πορίσματα τῆς συσταθείσης σχετικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ληφθησομένων σχετικῶν μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Ι. Καρασάββα, Κ, Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη, Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7875)14.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν καὶ ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Σ. Καρασάββα κλπ., περὶ παροχῆς καὶ εἰς τοὺς φοιτητὰς τοῦ Τμήματος Οἰκονομικῶν καὶ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τοῦ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας παρεχομένου μηνιαίου βοηθήματος εἰς τέκνα ἐργαζομένων, σπουδαστὰς τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου, τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε.Ε. καὶ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχομεν ἐν προκειμένῳ, καθ’ ὅσον τὰ βοηθήματα ταῦτα καταβάλλονται ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, ἀνήκοντος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Κ. Πυρομάγλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7276)5505)58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 242)1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὸν συνοικισμὸν «Ἀναγέννησις» τοῦ Δήμου Αἰγάλεω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν δημοτικῶν σχολείων τῆς Ἐπικρατείας, εὑρισκόμεθα εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πρὸς τοῦτο πιστώσεων, ὁπότε θὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ ἀνωτέρω ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον ἔγγραφον, ἀφορῶν εἰς τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία, φροντίζει, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἀνάδειξιν τῶν ἀρχαίων μνημείων, πολλῷ δὲ μᾶλλον περὶ μνημείων ὡς ὁ Ναὸς τοῦ Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος ἐν Φυγαλείᾳ. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, εἰς ὃν ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία ἀντιπροσωπεύεται διὰ τοῦ Διευθυντοῦ Ἀρχαιοτήτων, διέθεσε γενναίαν πίστωσιν πρὸς κατασκευὴν ἁμαξιτῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀνδριτσαίνης μέχρι τοῦ μνημείου. Ὑπάρχει δὲ καὶ μόνιμος φύλαξ τοῦ μνημείου, ὁ Γ. Κωστόπουλος, διορισθεὶς ἐκεῖ ἀπὸ τοῦ 1926, ὅστις καὶ ὑποχρεοῦται νὰ παραμένῃ παρὰ τὸν ναόν. Δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν, τέλος, ἀπεφασίσθη, ὅπως κλιμάκιον τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ μελετήσῃ τὰς ἀνάγκας συντηρήσεως, ἀναστηλώσεως καὶ περιφράξεως τοῦ Ναοῦ καὶ καθιερώσεως εἰσιτηρίου ἐπισκέψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Ἀράπη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6762)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 290 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ εὐεργετήματος ἀπαλλαγῆς τοῦ ἡμίσεος τῶν τελῶν, διδάκτρων κλπ., εἰς τὰ τέκνα τῶν συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν σπουδαστῶν τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Ν. Δ. 283)1947, αἱ ἀπαλλαγαὶ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἀπὸ τῶν διδάκτρων, ἀσκήτρων κλπ., ὡρισμένων κατηγοριῶν σπουδαστῶν, παρέχονται μόνον μετὰ σύμφωνον πρότασιν τῶν οἰκείων Συγκλήτων τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων. Βάσει τῆς ἀνωτέρω διατάξεως, ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτῆς τῆς 4ης Φεβρουαρίου 1958, ἀπεφάνθη, ὅτι ἀπαλλάσσονται τῆς καταβολῆς τοῦ ἡμίσεος τῶν τελῶν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ὡς καὶ οἱ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, οὐχὶ καὶ οἱ τοῖς ἀνωτέρω ἐξομοιούμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Σχετικῶς πρὸς τὰς ἐργασίας ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ χωρίου Ἀσημιένιο Διδυμοτείχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἐρώτημα, ἐγένετο ἔγγραφον πρὸς τὸν ἁρμόδιον Μητροπολίτην, ἵνα ἐλέγξῃ τὴν Ἐπιτροπήν, διατὶ παραμένει ἀχρησιμοποίητος ἡ ὑπάρχουσα κατάθεσις, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ ὡς ἄνω Ἱεροῦ Ναοῦ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἀτυχῶς οὐδεμία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις διὰ τὴν χρηματοδότησιν ἀνεγέρσεως Ναῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Αὐγούστου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8071)6134)21.10.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω, ἀφορῶντα εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν ἐρώτησιν. Ἐπιτακτικὴ πράγματι παρουσιάζεται σήμερον ἡ ἀνάγκη τῆς λειτουργίας ἐν Ἑλλάδι πολλῶν σχολείων τεχνικῆς καὶ καθόλου ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, εἴτε διὰ τῆς ἱδρύσεως τοιούτων σχολείων, εἴτε διὰ τῆς μετατροπῆς τοῦ τύπου ὑπαρχόντων. Πρὸς μερικὴν κάλυψιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, προέβημεν ἤδη εἰς τὴν ἵδρυσιν 2 Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν (εἰς Ἀθήνας καὶ εἰς Θεσσαλονίκην) καὶ 5 Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὧν ἡ λειτουργία πρόκειται ν’ ἀρχίσῃ κατ’ αὐτάς. Ἐπὶ πλέον, ὅμως, ἀποβλέποντες εἰς τὴν ριζικὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἔχομεν λάβει πρόνοιαν, ὅπως κατὰ τὴν ἐπικειμένην ἀναδιοργάνωσιν τῆς Μέσης Παιδείας, σημαντικὸς ἀριθμὸς Γυμνασίων τῆς χώρας μετασχηματισθῇ ἀπὸ ἀπόψεως τύπου εἰς Τεχνικά, Ναυτικά, Ἁλιευτικὰ κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 124 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Χονδρονάσιου καὶ Χ. Παγώνη, περὶ τῆς ἀνάγκης ἐπισκευῆς ναῶν τῆς σεισμοπλήκτου περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου δὲν ὑπάρχει ἀναγεγραμμένη πίστωσις διὰ τὴν ἀνέγερσιν, ἐπισκευὴν ἢ ἀποπεράτωσιν νέων ναῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου, οὐδὲν κονδύλιον δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν, χάριν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ. Ἡ ἐνίσχυσις τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας Ἀναστηλώσεως καὶ Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχιτεκτονικῆς εἰς τὸν τομέα τοῦτον πραγματοποιεῖται διὰ τῆς δωρεὰν χορηγήσεως σχεδίων (τύπων) ναῶν καὶ ἐγκρίσεως τῶν σχετικῶν μελετῶν. Παρὰ ταῦτα ἡ ἐν λόγῳ Ὑπηρεσία ἀντιμετωπίζει ἤδη ἀπὸ καιροῦ τὸ ζήτημα τῆς διὰ νόμου ρυθμίσεως τοῦ τρόπου ἐνισχύσεως τῶν ὡς ἄνω Ναῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1958

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4801)3507)24.6.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 99)21.6.58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς συμπληρώσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως θὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους 1958 –1959 διὰ τοῦ διορισμοῦ νέων διδασκάλων. 2) Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς τῶν δημοτικῶν σχολείων εὑρισκόμεθα εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πρὸς τοῦτο πιστώσεων. 3) Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ δικαίου καὶ καθ’ ἡμᾶς αἰτήματος τῆς βελτιώσεως τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἑλλάδος, σᾶς πληροφοροῦμεν, ὅτι γίνεται ἔρευνα καὶ μελέτη περὶ τοῦ τρόπου τῆς βελτιώσεως καὶ τῆς ἐξευρέσεως τῶν οἰκονομικῶν πόρων τόσον παρὰ τῆς Ἐκκλησίας, ὅσον καὶ τῶν ἁρμοδίων οἰκονομικῶν παραγόντων καὶ ἡμῶν, ἐλπίζομεν δὲ ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τούτων, ὥστε συντόμως νὰ ἀπασχολήσῃ τὸ θέμα τοῦτο τὴν Βουλὴν πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισίν του. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πίστωσις πρὸς διορισμὸν καθηγητῶν εἰς κενὰς θέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1958

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λαντζούνη, περὶ τῶν μέτρων τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ λάβωμεν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἔχει καταστῆ ἀντικείμενον μελέτης τόσον τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας, ὅσον καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, πρὸς ἐξεύρεσιν τῆς ἁρμοζούσης λύσεως καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι συντόμως βάσει τῶν πορισμάτων ταύτης θὰ δυνηθῶμεν νὰ εἰσηγηθῶμεν τὰ πρὸς τοῦτο κατάλληλα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1958

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4799)3505)24.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 97)23.6.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου περὶ ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς δημοτικῶν σχολείων ἐν τῷ νομῷ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν σχετικῶν πιστώσεων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1958

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Ι. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 57 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου περὶ τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν πληγέντων Ναῶν τῆς περιφερείας Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν, προσηρτημένως, καταστάσεις ἐμφαινούσας α) τοὺς ὑποστάντας ρήγματα, β) τοὺς καταστάντας ἐπικινδύνως ἑτοιμορρόπους καὶ γ) τοὺς καταρρεύσαντας ἐκ τῶν ὡς ἄνω σεισμῶν Ναοὺς καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συναφῶς τὰ ἀκόλουθα: 1. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῶν σεισμῶν τοῦ 1954, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45.761)2. 5.54 κατεπειγούσης διαταγῆς, ἀπέστειλεν ἐπὶ τόπου τὸν Ἐπιθεωρητὴν ἀρχιτέκτονα τῆς Ἀναστηλώσεως, ἵνα ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ οἰκείου Ἐφόρου Ἀρχαιοτήτων, διαπιστώσῃ τὴν ἔκτασιν τῆς συμφορᾶς καὶ λάβῃ ἐπιτοπίως τὰ ἁρμόζοντα μέτρα πρὸς προστασίαν τῶν μνημείων ὡς καὶ τῶν ἀρχαιοτήτων τῆς περιοχῆς. Παρομοίας ἐντολὰς ἔδωκε καὶ εἰς τοὺς κατὰ τόπους ἐπιμελητάς καὶ ἐφόρους ἀρχαιοτήτων. 2. Ἀτυχῶς, αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως, δὲν τῆς ἐπέτρεψαν νὰ λάβῃ ριζικώτερα μέτρα χάριν τῶν νέων (πληγέντων) ναῶν, δεδομένου, ὅτι εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν αὐτῆς δὲν ὑπάρχει ἐγγεγραμμένον κονδύλιον ὑπὲρ τῆς ἀνεγέρσεως, ἐπισκευῆς ἢ διαρρυθμίσεως νέων ναῶν, ἀλλὰ τῶν ὡς μνημείων μόνον χαρακτηριζομένων (τῶν ἱδρυθέντων τοὐτέστι πρὸ τοῦ 1930) ναῶν. Παρὰ ταῦτα, συνεχὴς μέριμνα τῆς Ὑπηρεσίας, ὑπῆρξεν ἡ προσπάθεια ἐξευρέσεως ἀναλόγων κονδυλίων. Μὴ καταστάντος τούτου δυνατοῦ, ἀπηυθύνθη πρὸς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 107)913)1934 ἀπὸ 5 Ὀκτωβρίου 1957 ἐγγράφου αὐτῆς ἐζήτησεν, ἵνα ἐγγραφῇ κατ’ ἐξαίρεσιν ἰδία πίστωσις ἐκ δραχμῶν τριῶν ἑκατομμυρίων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀνεγέρσεως, ἀποπερατώσεως ἢ ἐπισκευῆς νέων ναῶν τῶν ὀρεινῶν καὶ βορείων ἐπαρχιῶν ὡς καὶ τῶν ἐκ σεισμῶν καταστραφέντων ναῶν τῆς χώρας, τούτου δὲ μὴ πραγματοποιηθέντος μέχρι τῆς σήμερον, ἐστράφη πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς διὰ Νόμου ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος. 3. Τὴν ἀνέγερσιν ἢ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν καταστραφέντων διδακτηρίων εἶχεν ὡς γνωστὸν ἀναλάβει ὁ Α.Σ.Α.Θ.Μ., ὅστις κατόπιν τῆς εὐρείας ἐξουσιοδοτήσεως τῆς παρασχεθείσης αὐτῷ ἀντιμετώπισε τὸ θέμα. Πάντως ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1954–55 μέχρι σήμερον ἐχορηγήθησαν εἰς τὰς Ἐκπαιδευτικὰς Περιφερείας τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης καὶ εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον συνολικῶς 6.578.500 δραχμαί, ἀποκατασταθέντων τῶν πλείστων τῶν διδακτηρίων τούτων. Προσεχῶς, θὰ χορηγηθοῦν συμπληρωματικαὶ πιστώσεις χωρὶς βεβαίως δι’ αὐτῶν νὰ ἐπιλύεται τὸ γενικώτερον θέμα τῶν διδακτηρίων, δοθέντος, ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Καρδίτσης ἀπαιτοῦνται 189 νέαι αἴθουσαι διδασκαλίας καὶ δαπάνη δρχ. 28.500.000 περίπου.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. Ι. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 263 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως τῆς νήσου Δήλου ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων γεωργοκτηνοτρόφων Μυκόνου βοσκησίμων χώρων οὐδεὶς δύναται νὰ γεννηθῇ λόγος ἀφοῦ πρόκειται περὶ κατ’ ἐξοχὴν ἀρχαιολογικοῦ χώρου ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον καὶ διεπομένου ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἀρχαιολογικοῦ νόμου. Ὁλόκληρος, ἐξ ἄλλου, ἡ νῆσος, καλύπτεται ὑπὸ ἐμφανῶν ἀρχαίων ἐρειπίων καὶ πᾶσα συζήτησις προσβάλλει, νομίζομεν, τὸ δημόσιον αἴσθημα διὰ τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν πρὸς τὰ καλλιτεχνικὰ καὶ ἱστορικὰ μνημεῖα τῆς Πατρίδος μας. Αἱ διενεργηθεῖσαι ἀνασκαφαὶ ἐξ ἄλλου, καλύπτουν μέγα μέρος τῆς νήσου καὶ ἐξακολουθοῦν ὑπὸ τῆς Γαλλικῆς Ἀρχαιολογικῆς Σχολῆς. 2. Ἡ νῆσος Μεγάλη Δῆλος ἢ Ρήνεια ἀνήκουσα κατὰ συνιδιοκτησίαν εἰς τὸν Δῆμον Μυκονίων καὶ τὴν Κοινότητα Ἄνω Μερᾶς Μυκόνου, ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)1253 τῆς 18.9.53 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας. Πρὸς τὴν ἀπόφασιν ταύτην ἀντετάχθη τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον καὶ συμφώνως πρὸς ἐπανειλημμένας ἀποφάσεις τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου, καθ’ ἃς καὶ ἡ νῆσος αὕτη λόγῳ τῆς ἐξόχου ἀρχαιολογικῆς σημασίας καὶ τῶν πολλαχοῦ ταύτης ἀνευρισκομένων ἀρχαίων πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Τὸ ὅτι τὰ ἀρχαῖα ἐρείπια δὲν εἶναι ἐπ’ αὐτῆς πανταχοῦ ἐμφανῆ, τοῦτο ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν πλουσιωτέραν ἐπ’ αὐτῆς βλάστησιν καὶ τὴν μέχρι σήμερον μὴ διενέργειαν ἀνασκαφῶν εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα. Αἱ ἀνασκαφαὶ αὗται καθίστανται εὐκόλως ἐφικταὶ ὅταν ἡ ἔκτασις ἀνήκῃ εἰς Δήμους ἢ Κοινότητας δυσκόλως δὲ τοὐναντίον κατορθωταὶ ἂν οἱ χῶροι ἀνήκουν εἰς ἰδιώτας καὶ δικαίως διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καταστροφὴν τῶν ἰδιοκτησιῶν των. Νῦν ἡ Μεγάλη Δῆλος ἢ Ρήνεια ἐκμισθοῦται ἀντὶ μικροῦ τιμήματος ὑπὸ τοῦ Δήμου Μυκόνου εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, ἡ καλλιέργεια εἶναι ἐπιπολαία καὶ οὐδεμία προσγίγνεται καταστροφὴ εἰς τὰ εὑρισκόμενα ἀρχαῖα. Δὲν θὰ δύναται νὰ λεχθῇ τὸ αὐτὸ ἂν παραχωρηθοῦν αἱ ἐκτάσεις εἰς ἰδιώτας ὁπόταν ἡ καλλιέργεια φυσικῷ τῷ λόγῳ θέλει καταστῆ ἐντατικωτέρα. Παρὰ ταῦτα, τὸ Ἀρχαιολογικὸν Συμβούλιον λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν τὰς δημιουργηθείσας συνθήκας καθώρισε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52 ἀπὸ 22.12.53 συνεδρίας του τοὺς ἐξαιρετέους τῆς ἀπαλλοτριώσεως χώρους σημειωμένους ἐν σχετικῷ σχεδιαγράμματι τῆς νήσου, ὑποβληθέντι εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Κ. Σωτηρίου, Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4519)3299)18.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 33)14.6.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα περὶ ἱδρύσεως καὶ 3ου Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὴν Κοινότητα Παλαμᾶ–Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων πρὸς ἵδρυσιν καὶ προαγωγὴν τῶν πλέον πληθωρικῶν Δημοτικῶν Σχολείων τῆς Ἐπικρατείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)4426)3233)14.6.58 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ἰωάννου Τούμπα, ἀφορώσης εἰς τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ τιθέμεναι κατ’ ἔτος εἰς τὴν διάθεσίν μας πιστώσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψωσι τὰς ὑφισταμένας διδακτηριακὰς ἀνάγκας. Ἐν τούτοις ὅμως, διετέθη, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἡλιουπόλεως, ποσὸν δραχμῶν 480.000. Διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ἁπασῶν τῶν διδακτηριακῶν ἀναγκῶν τῆς ὡς εἴρηται Κοινότητος ἀπαιτεῖται ποσὸν δραχ. 5.500.000–6.000.000. Τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ διατεθῇ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος αἱ τεθεῖσαι εἰς τὴν διάθεσίν μας πιστώσεις, λίαν σημαντικαί, ἐν σχέσει πρὸς τὰς διατεθείσας κατὰ τὰ παρελθόντα οἰκον. ἔτη, ἀνῆλθον εἰς 86.000.000 δραχμὰς δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν, αἱ δὲ ἀνάγκαι εἰς κτίρια, μὴ ὑπολογιζομένης τῆς ἀξίας τῶν γηπέδων, κατὰ τὴν τελευταίαν στατιστικήν μας, ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.500.000.000 περίπου. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν χορήγησιν θρανίων εἰς τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα τῆς προαναφερομένης Κοινότητος θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις ἐκ τῶν διατεθησομένων εἰς τὸν οἰκεῖον Ἐπιθεωρητὴν Δημοτικῶν Σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου Δ. Γιαχνῆ, καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4625)3379)19.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 59)17.6.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου περὶ καθιερώσεως δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν μεταφορικῶν μέσων εἰς τοὺς μαθητὰς τῶν Τεχνικῶν Σχολῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὸ θέμα τοῦτο τυγχάνει τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9441)7148 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 598 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως καὶ τῆς προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς σχολείων, τὸ ὁποῖον συναρτᾶται μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9019)6852)21.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 528 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι τὰ συντάξιμα ἔτη εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἑπομένως καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, καθορίζονται ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων καὶ ἀναφέρονται εἰς τὰς περιόδους τῆς ἐπ’ αὐτῶν προσφερομένης ὑπηρεσίας. Πλασματικὰ ἔτη ἀναγνωρίζονται μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὡς π.χ. στρατιωτικὴ ὑπηρεσία πολέμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9024)21.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 533)18.11.58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων ὑπὲρ τῶν διδακτηριακῶν ἀναγκῶν ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα. Ἡ σχολικὴ ἐφορεία τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου δέον νὰ ἀποταθῇ εἰς τὸν οἰκεῖον Νομάρχην, ἵνα περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Π. Γλιγλῆ καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Π. Γλιγλῆ καὶ Κ. Σωτηρίου, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἐμπορικῆς Σχολικῆς Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς ταύτης μηνὸς Ὀκτωβρίου 1958, ἡ λειτουργία της εἶναι ὁμαλή, καθ’ ὅσον διδάσκονται ἐν αὐτῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὰ μαθήματα Θρησκευτικῶν, Φιλολογικῶν, Φυσικομαθηματικῶν, Γυμναστικῆς, Ἀγγλικῶν, Ἐμπορικῶν καὶ Νομικῶν. Δὲν διδάσκεται μόνον τὸ μάθημα τῶν τεχνικῶν, καθ’ ὅσον τὰ πλεῖστα τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως στεροῦνται καθηγητῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης ἐλλείψει ὑποψηφίων πρὸς διορισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8843)6715)58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ ὑπ’ ἀριθ. 490)58 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τῶν πληθωρικῶν Δημοτικῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν σχολείων τὸ ὁποῖον συναρτᾶται μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Κ. Σωτηρίου καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6940)5259)12.9.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 315 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Κ. Σωτηρίου καὶ Α. Κακογιάννη ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Λιδωρικίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι διὰ τῶν διενεργηθησομένων λίαν προσεχῶς προαγωγῶν καὶ μεταθέσεων Γυμνασιαρχῶν θὰ πληρωθῇ ἡ θέσις Γυμνασιάρχου τοῦ Γυμνασίου Λιδωρικίου. Ἐπίσης ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἀναλάβῃ ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον καὶ ἕτερος Φιλόλογος Καθηγητὴς ἐκ τῶν νεοδιορισθέντων, ὁπότε θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ πλήρης λειτουργία τοῦ Γυμνασίου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8447)6466)6.11. 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Πειραματικὸν Σχολεῖον τοῦ Πανεπιστημίου λειτουργεῖ συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 4376)1929 διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὁποίου ἐποπτεύει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7165)5422)22.9.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 321 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Σκύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸ τριτάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα Σκύρου, εἰς ὃ φοιτῶσιν ἑξήκοντα τρεῖς ἐν ὅλῳ μαθηταί, τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀνάγκας. Εἰς αὐτὸ ὑπηρετοῦσιν εἷς φιλόλογος, εἷς μαθηματικὸς καὶ εἷς δημοσυντήρητος θεολόγος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Πρίφτη καὶ Α. Παπαθανασοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8596 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 454 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἔχει προβλέψει διὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος τὴν χορήγησιν εἰδικῆς πιστώσεως διὰ τὸ ἀρχαῖον θέατρον Μεγαλοπόλεως. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν διορισμὸν φύλακος ἀρχαιοτήτων εἰς τὸ Μουσεῖον Λυκοσούρας, ἔχει ζητηθῆ ἡ σχετικὴ πίστωσις οὕτως ὥστε νὰ συμπληρωθῇ τὸ συντομώτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ... Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5850)1484)4650)12.8. 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. Π. Ν. 1484 τηλεγραφικὴ ἀναφορὰ τοῦ Χαραλάμπους Σιδηροπούλου Ἰατροῦ, ἀφορῶσα εἰς τὸ γήπεδον τοῦ Εʹ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς πόλεως Κατερίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Γενικὴ Διοίκησις Βορείου Ἑλλάδος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66268)268)28.1.1957 ἀποφάσεώς της παρεχώρησεν εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ προαναφερομένου σχολείου, ἔκτασιν ἐκ (4) τεσσάρων στρεμμάτων, κειμένην ἐντὸς τῆς πόλεως Κατερίνης, ἐπὶ σκοπῷ ἀνεγέρσεως ἐπ’ αὐτῆς, διδακτηρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ σχολείου της. Ἅμα τῇ παραχωρήσει τοῦ οἰκοπέδου τούτου οἱ εὐαγγελικοὶ τῆς προαναφερομένης πόλεως διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω χώρου. Πρὸς ἄρσιν τῶν παραπόνων των ἐπεχορηγήσαμεν τὴν Σχολ. Ἐφορείαν τοῦ ὡς εἴρηται σχολείου, ἥτις προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν γηπέδου ἐκτάσεως ἑνὸς στρέμματος προκειμένου τῆς παραχωρηθείσης τοιαύτης, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἀνεγερθῇ ἐπ’ αὐτῆς τὸ διδακτήριον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι κατὰ τὰ διαλείμματα, θὰ χρησιμοποιῆται ὑπὸ τῶν μαθητῶν ὁ παραχωρηθεὶς χῶρος διὰ παιδιὰς καὶ γυμναστικήν. Ἐπειδὴ καὶ πάλιν οὗτοι διεμαρτυρήθησαν φοβούμενοι, ὅτι ἴσως ἐν τῷ μέλλοντι, εἰς τὸν προαναφερόμενον χῶρον θὰ ἀνεγερθῇ διδακτήριον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70081)10.7.1958 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐζητήσαμεν τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66268) 268)27.1.1954 ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος, δι’ ἧς παρεχωρήθη εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ Εʹ Δημοτικοῦ Σχολείου ἡ ἐκ (4) τεσσάρων στρεμμάτων ἔκτασις. Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)28751) 1957 ἀποφάσεώς του, ἀνεκάλεσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 66268)54 ἀπόφασιν τῆς τέως Γενικῆς Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος. Ἀκολούθως, ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων ᾐτήσατο παρὰ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας τὴν παραχώρησιν τοῦ χώρου τούτου οὐχὶ πλέον διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου, ἀλλὰ διὰ τὰς παιδιὰς καὶ τὴν γυμναστικὴν τῶν μαθητῶν, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀγορὰ τοῦ μικροῦ οἰκοπέδου ὑπ’ αὐτῆς διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου, ἐγένετο ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ χώρου τούτου πρὸς τὸν ἄνω σκοπόν, διότι ἄλλως καθίσταται δυσχερὴς ἡ λειτουργία τοῦ σχολείου. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)23740) 1958 ἀποφάσεώς του, παρεχώρησεν τὴν ἔκτασιν διὰ τὸν ὡς ἄνω προεκτεθέντα σκοπόν. Κατὰ ταῦτα οὐδεμία ἔκτασις, ἀνήκουσα εἰς τοὺς εὐαγγελικούς, κατελήφθη ὑπὸ τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Εʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Κατερίνης, καὶ ἵνα μὴ θιγοῦν τὰ συμφέροντα τῶν εὐαγγελικῶν, τὸ Κράτος καὶ ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία ἐπεβαρύνθησαν διὰ σημαντικοῦ ποσοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4625)3379)19.6.58 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην καθιερώσεως ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου, καὶ δὴ καθ’ ὡρισμένας μόνον ὥρας τῆς ἡμέρας, προέβη ἀπὸ πολλοῦ, ἁρμοδίως εἰς τὰς δεούσας πρὸς τοῦτο ἐνεργείας, πλὴν ὅμως, προσκρούουν αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ εἰς τὴν ἄρνησιν τῶν ἑταιριῶν. Ὡς πρὸς τὴν ὑποδεικνυομένην ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τούτου ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μαθητευομένους διὰ συμμετοχῆς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ ἀριθμὸς οὓς ἀφορᾷ ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις, οἵτινες ἀνέρχονται εἰς 40.000 περίπου, θὰ ἀπῃτεῖτο ἡ διάθεσις ἐκ μέρους τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου κατ’ ἔτος ποσοῦ τεσσαράκοντα πέντε ἑκατομμυρίων (45.000.000) δραχμῶν περίπου, ἤτοι, ποσοῦ, ὑπερβαίνοντος κατὰ πολὺ καὶ τὸ σύνολον ἀκόμη τοῦ ἐτησίου προϋπολογισμοῦ του. Κατὰ ταῦτα, ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς τοιούτου μέτρου (δαπάναις τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας), δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ οὐδὲ ἁπλῆν μόνον σκέψιν, καθόσον αὕτη θὰ ἔφερεν ἀντίθεσιν τῆς λογικῆς ἔναντι τῆς πραγματικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη, Δ. Γιαχνῆ. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36817)25.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ΗΕΜ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1639)487 Δ τῆς 4.7.1958 σχετικοῦ της ἐγγράφου, οἱ μισθοὶ τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων καὶ τοῦ τοιούτου ἁμαξοστοσίου τρόλλεϋ, εἶναι ὅμοιοι, κυμαινόμενοι μεταξὺ τῶν δραχ. 1450–2380 μηνιαίως ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας. Εἰς τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικὸν ἁμαξοστασίου τρόλλεϋ πληρώνονται αἱ ἡμέραι ἀναπαύσεως καθ’ ὅσον τὸ τοιοῦτον προβλέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἑταιρίας εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάγονται οἱ ἐργατοτεχνῖται τῶν λεωφορείων. Συνεπῶς, νόμιμος ὑποχρέωσις πληρωμῆς τῶν ἡμερῶν ἀναπαύσεως εἰς τοὺς τελευταίους δὲν ὑφίσταται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κύρκου, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Καλιδοπούλου, Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5183)3816)7.7.58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 25.6.1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μιχ. Κύρκου, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Καλιδοπούλου καὶ Εὐτ. Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ αἴτημα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου Ἐπικ. Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων εἰς Θεσσαλονίκην ἅπτεται τοῦ γενικωτέρου θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐν τῇ Χώρᾳ. Ἐν ὄψει ἀντιμετωπίσεως τοῦ γενικοῦ τούτου θέματος, ἀνεβλήθη ἡ λύσις τοῦ αἰτήματος περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου εἰς Θεσσαλονίκην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαδοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαδοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἡ Ἐπιχείρησις Δ. Σκαλιστῆρι ἐν Δράμᾳ καθυστερεῖ εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτῆς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ παρελθόντος 15θημέρου. Παλαιότερον παρετηρήθη καθυστέρησις δεδουλευμένων ἀποδοχῶν εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα, ἀλλὰ κατόπιν τῆς ἐπεμβάσεως τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου μας, (ὑπεβλήθησαν τρεῖς μηνύσεις 25.6.58, 10.7.58 καὶ 25.7.58) ἡ καθυστέρησις περιωρίσθη εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἡ ἐπιχείρησις προβάλλει ἐν τούτοις σωρείαν λόγων δικαιολογούντων τὴν τοιαύτην καθυστέρησιν. Ὡς πρὸς τὴν ἀναφερομένην παρεμπόδισιν τῆς συνδικαλιστικῆς κινήσεως τῶν εἰς τὰ ἐκεῖ μεταλλεῖα ἐργαζομένων, ἔχομεν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι, ἡ μὴ συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσίς των ὀφείλεται περισσότερον εἰς τὴν ἀδράνειαν τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5188)3821)1.7.58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 25.6.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν νομιμοποίησιν τῆς ἐπεκτάσεως λειτουργίας τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἐξόδου Γερόντων καὶ Ἀνικάνων Ἐργατῶν Μετάλλου εἰς τὰς ἐπαρχίας κατηρτίσθη σχετικὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θέλομεν καταθέσει προσεχῶς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4807)3513) 24.6.58 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ὑφίσταται εὐχέρεια μονιμοποιήσεώς των ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων. Ἡ τακτοποίησις τοῦ θέματος τούτου ἐξετάζεται δεδομένου, ὅτι λόγῳ τῆς μακρᾶς προϋπηρεσίας μελετᾶται ἡ ἰδιαιτέρα μεταχείρισίς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4650)3416)20.6.58 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. Δ. 2963)54 «περὶ ἱδρύσεως τοῦ Ο.Ε.Κ.» προβλέπεται ἡ προϋπόθεσις τῆς ὑπάρξεως ἐθνικῶν φρονημάτων διὰ τοὺς δικαιούχους ἐργατικῆς κατοικίας. Ἡ διάταξις αὕτη ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει ὡς ἄνω θέμα, περὶ οὗ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5189)3822)7.7.58 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων πρὸς ἡμᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) ὁ καθορισμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν ἰατρῶν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ὁλοκλήρου τῆς Χώρας ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων γενομένων προτάσεων στηριζομένων εἰς τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας αὐτοῦ καὶ 2) ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὸ Φυτώριον Ἀμερικανικῶν Ἀμπέλων, περιφερείας Κοσκινοῦ Ρόδου, ἐνεκρίθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, ἡ ὁποία ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἀποστέλλεται πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Κ. Κορόζος, ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κ. Πρόεδρε, εἰσήχθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν, ἡ ὁποία καὶ εἰσηγεῖται τὴν ἀποδοχήν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ πρῶτον, τὸ Κράτος, ἀναλαμβάνει τὴν δαπάνην τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἐξωνοσοκομειακῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀνεπτύχθησαν καὶ μερικαὶ σκέψεις περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ δικαιώματος τούτου καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν, τῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δικαιουμένων ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ περὶ τῆς ἐπεκτάσεως ταύτης, βλέπω, ἤδη, ὅτι κατετέθη καὶ σχετικὴ τροπολογία καί, συνεπῶς, περὶ τούτου θὰ γίνῃ συζήτησις, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 αὐτοῦ, ρυθμίζεται καὶ ὁ τρόπος τοῦ ἐλέγχου, διὰ τὴν παροχὴν τῆς περιθάλψεως ταύτης, ὁ ὁποῖος μέχρι τοῦδε δὲν εἶχε νομοθετικῶς καθορισθῆ καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅθεν, κύριε Πρόεδρε, εἰσηγοῦμαι νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον ὡς ἔχει, μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς ἀποδοχῆς τυχὸν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τροπολογιῶν καὶ ἐκ τῶν κατατεθεισῶν.

§9Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐπεθύμουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω εἰς τὸ Σῶμα τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἔρχεται εἰς ἐκπλήρωσιν ὑποσχέσεως τῆς Κυβερνήσεως, δοθείσης εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τῆς χώρας πρὸ ἔτους περίπου, ὅτε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο ὁ ἀείμνηστος Χ. Θηβαῖος. Ἐζήτησαν, τότε, οἱ συνταξιοῦχοι, διὰ τῶν ὀργανώσεών των, ἐπικουρούμενοι πρὸς τοῦτο καὶ ὑπὸ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων, τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς αὐτοὺς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, τῆς ὁποίας ἐτύγχανον καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπάλληλοι. Τοῦτο ἐθεωρήθη ὡς κατάκτησις τῆς τάξεως τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων, ἀντὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων, ἐπὶ συμμετοχῇ καὶ τῶν ἰδίων κατὰ ἕνα μέρος εἰς τὴν κάλυψιν τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Εἶχεν ἀποφασισθῆ τότε ἡ ἰσχὺς τοῦ μέτρου τούτου ν’ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1959. Λόγῳ τῶν γνωστῶν γεγονότων, ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καθυστέρησε. Νομίζω ὅμως, ὅτι καὶ σήμερον δὲν εἶναι ἀργά. Μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ νὰ ἔχουν ἐκδοθῆ τὰ ἀναγκαῖα Β. Διατάγματα, διὰ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὴν κάλυψιν τῆς δαπάνης, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ παραιτηθῇ. Ἀπεφασίσθη τότε μετὰ τῶν ὀργανώσεων τῶν συνταξιούχων, ὅπως ἡ περίθαλψις ἀναγνωρισθῇ μόνον διὰ τοὺς ἐξ ἰδίου δικαιώματος λαμβάνοντας σύνταξιν. Μάλιστα, ἐξετέθη τότε, ὅτι ἡ περίθαλψις προετιμήθη τῆς αὐξήσεως τοῦ δώρου Χριστουγέννων. Ἡ Κυβέρνησις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δῶρον τῶν Χριστουγέννων, ἀνεξαρτήτως τῆς γενομένης τότε ἐξηγήσεως, εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο. Εἶναι ὅμως ὑποχρεωμένη νὰ μὴ ὑπαναχωρήσῃ τῆς ἀρχῆς, περὶ συμμετοχῆς καὶ τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν κάλυψιν τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Περαιτέρω, σήμερον δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου τούτου καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους, διότι ὑπάρχουν πολλὰ θέματα, ὡς πρὸς αὐτοὺς συνδεόμενα μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ στρατιωτικούς, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ μελετηθοῦν προηγουμένως ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Κατ’ ἐξαίρεσιν, ὅμως, θὰ ἠδύνατο τὸ μέτρον τοῦτο νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, οἱ ἐν ἐνεργείᾳ συνάδελφοι τῶν ὁποίων θεωροῦνται ὡς πολιτικοὶ ὑπάλληλοι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§11Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτιμῶ νὰ κάμω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου τὴν εἰσήγησίν μου, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, μιμούμενος τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Κορόζον καὶ θὰ ηὐχόμην, μάλιστα, πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ ἔπραττον τοῦτο, διότι, ὡς καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τονίσω ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου, ὅταν ὁμιλοῦμεν ἀπὸ τῆς θέσεώς μας, εἶναι περισσότερον ἀποδοτικώτεραι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰ ξένα Κοινοβούλια, τὰ ὁποῖα ἀποδοτικώτερον ἡμῶν ἐργάζονται, σπανίως οἱ βουλευταὶ ὁμιλοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος. Τὸ βῆμα παρασύρει καὶ δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις ἀγορεύσεων. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, ὅταν μοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπαινέσω ἕνα νομοσχέδιον. Δὲν αἰσθάνομαι καμμίαν ἱκανοποίησιν, ὅταν ἐπικρίνω τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πρέπει νὰ ἐπικροτηθῇ. Πραγματικὰ ἀποτελεῖ μίαν ἀξιόλογον παροχὴν πρὸς τοὺς συνταξιούχους, τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος ἀντελήφθη ἀπό τινων ἐτῶν, ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσῃ, διότι ὑπάρχει ἕνας μέγας ἠθικὸς λόγος πρὸς τοῦτο. Οἱ συνταξιοῦχοι δὲν ἔχουν ὅπλα πιέσεως ἐναντίον τοῦ Κράτους, δὲν ἔχουν τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας. Ἀνήκει εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου, ὅτι καθώρισε τὰς συντάξεις εἰς ποσὸν τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ μισθοῦ καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε τὴν πρώτην παροχήν. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ καλύπτῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις, εἶναι ἀξιόλογον καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ εἶχα ὅμως νὰ κάμω ἐπ’ αὐτοῦ ὀλίγας μόνον παρατηρήσεις. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὴν συμμετοχήν, κ. ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθεῖ μίαν τακτικὴν ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ὁμιλεῖ περὶ ἐλαχίστων ὁρίων καὶ ὄχι μεγίστων ὁρίων ἐπιβαρύνσεως. Προκειμένου περὶ τῆς συμμετοχῆς τῶν συνταξιούχων διὰ κρατήσεων, δὲν ὁρίζει ὅριον. Προτείνω ὅπως προστεθῇ «οὐχὶ ἄνω τοῦ 1%» καὶ προκειμένου περὶ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὰ φάρμακα λέγετε τοὐλάχιστον 20%. Αὐτὸ θὰ πῇ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ θεωρητικῶς καὶ 100%, ὁπότε οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει καμμία παροχή. Ὀρθότερον θὰ ἦτο ἐὰν ἐλέγατε 25% τὸ πολύ, ἀλλὰ ὄχι 25% ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους νὰ ρυθμίζεται ἡ συμμετοχὴ τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν σχετικὴν δαπάνην. Θὰ εἶχα νὰ κάμω ἐπίσης μίαν παρατήρησιν, κ. ὑπουργέ, διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν. Αὐτὸ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ μελετήσετε ποίαν ἐπιβάρυνσιν δημιουργεῖ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀναντιρρήτως πρέπει νὰ γίνῃ τοιαύτη ἐπέκτασις καὶ προκειμένου περὶ ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον συντάσσονται ἐνίοτε αἱ ἐκθέσεις τὴν ἔχει μεταβάλει εἰς ὑπόθεσιν ἁπλῆς ρουτίνας. Εἶναι μία ἔκθεσις δύο λόγια, μία ὑπογραφὴ τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, καὶ αὐτὸ νομίζομεν, ὅτι ἐκπληρώνει τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον τὸ Σύνταγμα ἐπιδιώκει. Συγκεκριμένως λέγετε, ὅτι ἡ δαπάνη ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ εἶναι τοὐλάχιστον 14 ἑκατομμύρια. Τί νὰ τὸ κάμω τὸ «τοὐλάχιστον»; Αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ὑπολογίσω καὶ ἐγώ. Νὰ σᾶς εἴπω τοὐλάχιστον ἕνα ἑκατομμύριον, ἀλλὰ τὸ μέγιστον πρέπει νὰ λέγεται διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ποίας ἐκτάσεως ἐπιβάρυνσιν θὰ ἔχῃ ὁ προϋπολογισμὸς ἀπὸ ἕνα συγκεκριμένον μέτρον, τὸ ὁποῖον καλεῖται νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλή. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις θὰ ἤθελα νὰ ἐξάρω μίαν φορὰν ἀκόμη τὴν σημασίαν τοῦ νομοθετήματος καὶ νὰ τονίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖον σοβαρὸν κενὸν τῆς νομοθεσίας καλύπτει, διότι δὲν ἀγνοεῖ κανεὶς ἐξ ἡμῶν περιστατικὰ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο πουθενὰ νὰ νοσηλευθοῦν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου, μέλος τῆς Ἀκαδημίας, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ καθηγητὴς αὐτὸς ἀπέθανε νοσηλευόμενος εἰς ἕνα κρεββάτι τρίτης θέσεως εἰς τὸν «Εὐαγγελισμόν», διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐκ τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας νὰ τοῦ παρασχεθῇ ἡ περίθαλψις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ παράσχῃ τὸ Κράτος καὶ τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχει. Βεβαίως ἔχουν ὑποβληθῆ ἤδη πάρα πολλαὶ τροπολογίαι. Ἔχω πεῖραν πόσον δυσχερὴς εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τροπολογιῶν εἰς παρόμοια νομοσχέδια. Δὲν γνωρίζω, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν εἶσθε ἕτοιμος νὰ δεχθῆτε τινὰς ἐξ αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπολύτως δίκαιαι καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας προκύπτει, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἀσήμαντος ἢ καμμία. Πάντως κατὰ τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον.

§12Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι φυσικὸν νὰ αἰσθάνωμαι ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν διὰ τὴν ἀναγνώρισιν, τὴν ὁποία ἔκαμε προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος κ. Μαῦρος. Θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, ἐπειδὴ διετυπώθη αἰτίασις ἢ μομφὴ κατὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον συντάσσονται αἱ ἐκθέσεις.

§13Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρατήρησις, ὄχι μομφή.

§14Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε ἐλέγετο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι τὸ Γεν. Λογιστήριον παρεμβαίνει εἰς τὰ καθήκοντα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δυσχεραίνει τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, παρεμβάλλον κρίσεις ἐπὶ τοῦ οὐσιαστικοῦ μέρους τῶν διατάξεων. Ἤδη σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον, τῆς ἐπικρίσεως δηλονότι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου λόγῳ ἐλλιποῦς καταρτίσεως τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ἐκθέσεως αὐτοῦ. Πλὴν ὅμως εἰς τὴν περίπτωσίν μας δὲν φαίνεται βάσιμος ἡ κρίσις αὕτη, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ προβλεφθῇ τὸ σύνολον τῆς δαπάνης, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι γνωστὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν συνταξιούχων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν πόσοι συνταξιοῦχοι θὰ ἀσθενήσουν κατ’ ἔτος, πόσοι θὰ εἰσαχθοῦν εἰς νοσοκομεῖα καὶ ποία ποσότης φαρμάκων θὰ χρειασθῇ. Εἶναι ἀδύνατον, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ καθορισθοῦν προκαταβολικῶς. Ὁ καθορισμὸς αὐτὸς ἐγένετο βάσει ὡρισμένων στοιχείων καὶ δεδομένων περὶ τῆς νοσηρότητος τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων. Δυστυχῶς περισσότερα στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔχομεν. Πιστεύομεν ὅμως, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, τοὐλάχιστον ἐπὶ ἓν ἔτος, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς δώσῃ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ πλησιάζουν τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὑπολογισμῶν μας.

§15Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἔσπευσε νὰ δώσῃ τὸν χαρακτηρισμὸν μομφῆς ἐναντίον τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἰς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα περὶ τῆς σημερινῆς ἐκθέσεως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Εἶχον τὴν ἀφορμὴν ἀπὸ ἐκείνης τῆς θέσεως ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ἐτῶν νὰ ἀναλάβω δημοσίᾳ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ εἶχον εἴπει τότε καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἶναι ἡ ἀρτιώτερον ὡργανωμένη ὑπηρεσία τῆς Γενικῆς Διοικήσεως καὶ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι προσφέρει ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος. Ὑφίστανται ἀδίκως τὴν ἐπίθεσιν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὅταν καταβάλλουν προσπάθειαν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ νὰ κατοχυρώσουν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, τὰ ὁποῖα πολλὲς φορὲς οἱ βουλευταί, ἐπηρεαζόμενοι ἀπὸ τὴν δικαίαν συγκεκριμένην ὑπόθεσιν, δὲν ἔχουν τὰ μέσα νὰ ἐναρμονίσουν πρὸς τὴν καθολικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ εὐθύνης τύπου μομφῆς τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι εἶναι ἀτελὴς ἡ ἔκθεσις αὐτὴ καὶ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ φράσις «14.000.000 τοὐλάχιστον». Ἔπρεπε νὰ λέγῃ, τὸ ὀλιγώτερον, πόθεν προκύπτει αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 14 ἑκατομμυρίων καὶ διατί ὄχι 24 ἑκατομμύρια. Ἔπρεπε νὰ λέγῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν συνταξιούχων εἶναι αὐτός, ἡ νοσηρότης εἶναι ἐκείνη. Χρειάζεται δηλαδὴ μία περισσότερον ἐμπεριστατωμένη ἔκθεσις, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἐλέγξωμεν βάσει τῶν στοιχείων μας ἐὰν μία ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἶναι ὀρθὴ ἢ εἶναι ἐσφαλμένη.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκφράσω συγχαρητήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι κατέθεσεν ἓν νομοσχέδιον περὶ περιθάλψεως νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς διὰ μίαν τάξιν συμπαθεστάτην, ὅπως εἶναι ἡ τάξις τῶν συνταξιούχων πολιτικῶν ὑπαλλήλων, ὅπως, ἐπίσης, θὰ ἤθελα τὴν ἐπέκτασιν τῆς περιθάλψεως αὐτῆς καὶ διὰ τοὺς στρατιωτικούς, φυσικά, συνταξιούχους καὶ τὰς οἰκογενείας των. Δὲν προσφέρεται ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὸ νὰ προκαλέσῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἱκανοποίησιν καί, συνεπῶς, συγχαρητήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πρωτοβουλίαν της. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸ διατί. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐδημοσιεύθη ὁ κῶδιξ ὁ συνταξιοδοτικός, ὡς Ἀν. Νόμος ὑπ’ ἀριθ. 1884 τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος ἔχει πλεῖστα ἐλαττώματα, καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὡς ἀναγκαστικὸς νόμος δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν, μετὰ ἐπεξεργασίαν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅταν, ὅμως, ἐξεδόθη ὁ νόμος αὐτός, ἐλέχθη, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι θὰ λαμβάνουν ὡς μέγιστον ὅριον συντάξεως τὰ 80% τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰσοβάθμων ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν. Ἀλλὰ τὸ 80%, δὲν σημαίνει 80% τοῦ μισθοῦ μόνον, διότι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι καὶ εἰς χρῆμα καὶ εἰς εἶδος. Ἑπομένως, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καθιστάμενοι συνταξιοῦχοι καθὼς καὶ οἱ στρατιωτικοί, θὰ ἔπρεπε νὰ δικαιοῦνται συντάξεως μέχρι τοῦ ὁρίου αὐτοῦ, τοῦ 80%. Καὶ συνήθως περίπου δι’ ὅλους αὐτὸ εἶναι τὰ ὅριον συντάξεώς των, ὡς μηνιαίας εἰς χρῆμα παροχῆς. Ἐπὶ πλέον θὰ πρέπει νὰ ἐδικαιοῦντο καὶ τὸ 80% τοῦ ὅ,τι δίδεται εἰς τοὺς ἐνεργείᾳ διὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ τὸ Πάσχα, καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο μία συμπληρωματικὴ εἰς χρῆμα παροχή, ἄνευ τῆς χορηγήσεως τῆς ὁποίας ἡ σύνταξίς των θὰ ἦτο κάτω τοῦ 80% τῶν χρημ. ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ. Τέλος οἱ συνταξιοῦχοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν μίαν ἀνάλογον ἐπίσης ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ὅπως ἔχουν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ. Ἔπρεπε δηλ. τὸ ὅριον 80%, τὸ ὁποῖον ἐτέθη, νὰ ἐπεκτείνεται, ὄχι μόνον εἰς τὰς εἰς χρῆμα ἀποδοχάς των, ἀλλὰ νὰ περιλάβῃ καὶ τὰς εἰς εἶδος, ὅπως ἦτο ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἑπομένως, διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ἔν τινι μέτρῳ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ ὁδὸς τῆς δικαιοσύνης ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων πολιτικῶν ὑπαλλήλων δὲν περιλαμβάνονται ὅμως εἰς τὴν μέριμνάν του οἱ στρατιωτικοί. Ἂς ἐξετάσωμεν, ὅμως, τώρα τὸ νομοσχέδιον, τί λέγει καὶ τί θέλει νὰ κάνῃ. Πρῶτα ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι πολιτικοὶ ὑπάλληλοι χωρίζονται εἰς 2 κατηγορίες, εἰς τοὺς ἐξ ἰδίας ἀπασχολήσεως καταστάντας συνταξιούχους καὶ εἰς τούς, αἰτίᾳ θανάτου τοῦ προστάτου των ὑπαλλήλου, συνταξιούχους. Οἱ ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας καταστάντες συνταξιοῦχοι εἶναι ἐκεῖνοι, μὲ τοὺς ὁποίους ἀσχολεῖται τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ οἱ αἰτίᾳ θανάτου ἀφίνονται εἰς τὴν τύχην των. Εἶναι μία ἀδικία φρικτή, διότι, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας, ὁ πολιτικὸς ὑπάλληλος, καθιστάμενος συνταξιοῦχος, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐν τῇ ζωῇ, εἰς τὰς δυσκόλους περιστάσεις νόσου ἠμπορεῖ νὰ κατορθώσῃ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ εὐκόλως ἡ χήρα του ἢ τὰ ὀρφανά του, ἅμα αὐτὸς ἐκλείψει. Ἑπομένως, προφανὴς εἶναι ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται μὲ τὸν διαχωρισμὸν αὐτόν. Ἔπειτα, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προβλέπει ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ νοσηλείαν μόνον εἰς τοὺς ἐξ ἰδίας ἀπασχολήσεως καταστάντας συνταξιούχους καὶ καταλείπει ἄνευ προστασίας τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των. Ἐρωτῶ διὰ ποῖον λόγον δίδεται ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τὸν συνταξιοῦχον ἅμα ἀσθενήσῃ. Προδήλως διότι ἡ ἀσθένεια καὶ μάλιστα, ἂν συμβῇ νὰ εἶναι μακρὰ τὸν περιάγει εἰς δεινὴν θέσιν. Ἐπίσης ὅμως εἰς δεινὴν θέσιν τὸν περιάγει καὶ ἡ ἀσθένεια τοῦ παιδιοῦ του ἢ τῆς συζύγου του, διότι τὰ ἴδια καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ συνταξιούχου συνεπάγεται καὶ ἡ ἀσθένεια μέλους τῆς οἰκογενείας. Ἔπειτα, τὸ νομοσχέδιον διαλαμβάνει καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι ἡ προβλεπομένη περίθαλψις θὰ καθορισθῇ, ὡς πρὸς τὰς προϋποθέσεις καὶ τὴν χρονικὴν διάρκειαν τῆς χορηγήσεώς της διὰ Δ)γματος καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ τὴν ἐνδεχομένην οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν. Διὰ τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ θὰ καθορισθῇ καὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ μέλλοντος νὰ τύχῃ περιθάλψεως εἰς τὰς δαπάνας τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ συγχρόνως, θὰ ἐπιβληθῇ συνεισφορά του καὶ διὰ τὰ φάρμακα καὶ ἐπὶ πλέον ὅλων αὐτῶν ἐνδέχεται νὰ ὑπαχθοῦν αἱ συντάξεις καὶ εἰς μίαν σχετικὴν κράτησιν, διότι τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλας τὰς μελλούσας νὰ προκύψουν δαπάνας. Ἐξ ὅλων αὐτῶν δίδεται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι πρόκειται περὶ θεσπίσεως μιᾶς ἰσχνῆς ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως διὰ τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἔτη καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ τέρμα τοῦ βίου των ἐνδέχεται νὰ ἴδουν τὴν ἔνδειαν ὡς κλῆρόν των. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ἐν ἐνεργείᾳ, δὲν ὑπόκειται εἰς κρατήσεις διὰ τὴν περίθαλψίν του. Ὑπόκειται βεβαίως εἰς ὡρισμένας ἐπιβαρύνσεις, ὄχι διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τοῦ ἑαυτοῦ του, ἀλλὰ διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τοῦ ἀσθενήσαντος μέλους τῆς οἰκογενείας του. Πληρώνει τὸ ⅓, ἐὰν πρόκειται περὶ κλινικῆς ἰδιωτικῆς, ἢ τὸ ⅕ ἐὰν πρόκειται περὶ κρατικῶν νοσοκομείων. Καὶ ἔτσι ἔχει ἐξησφαλισμένην τὴν περίθαλψίν των, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πολὺ ταπεινωτικὴν διαδικασίαν τῶν παρακλήσεων, τὴν ὁποίαν, ὅσοι ἀπασχολῆσθε μὲ τὴν περίθαλψιν ἀνασφαλίστων διαφόρων συμπολιτῶν σας, γνωρίζετε πολὺ καλὰ καὶ τὴν ὁποίαν περιέγραψεν ὁ κ. Βουδούρης μὲ μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὸ «Βῆμα» ἀρκετὰ παραστατικὰ καὶ μὲ ἀρκετὴν ἀλήθειαν. Τὸ συζητούμενον, ὅμως, νομοσχέδιον, δὲν θέλει νὰ δώσῃ τὴν περίθαλψιν αὐτὴν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ συνταξιούχου ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ δὲν θέλει νὰ τὴν δώσῃ καὶ εἰς τοὺς λόγῳ θανάτου τοῦ προστάτου των συνταξιούχους, χήρας καὶ ὀρφανά. Ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ συνταξιοῦχοι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς κρατήσεις καὶ συγχρόνως θὰ πληρώνουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον μέρος τῶν δαπανῶν καὶ θὰ ἔχουν ἐπιβάρυνσιν καὶ διὰ τὰ φάρμακα, οὐχὶ μικροτέραν τοῦ 20%. Διατὶ νὰ παραλειφθοῦν; Ὡς πρὸς τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν διὰ τὰ φάρμακα, κατὰ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἐπιστήμην, ἡ ἐπιβολή της εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ ἀποτρέπωνται αἱ καταχρήσεις, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι λογικὸν τὸ ὅριον τῆς ἐπιβαρύνσεως καὶ κατ’ ἀνώτατον ὅριον καθωρισμένον. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν κλινικὴν καὶ νὰ θεραπευθῇ ὁ ἴδιος, διότι ἡ παραμονὴ ἐκεῖ δὲν εἶναι εὐχάριστος ἢ διασκεδαστική, δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, λέγω, τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, τὸ νὰ ὑπάρχῃ ἡ παραμικρὰ σκέψις δι’ ἐπιβάρυνσιν οἰκονομικὴν τοῦ ἀσθενοῦντος, δὲν εἶναι πρᾶγμα δίκαιον, δὲν μαρτυρεῖ στοργὴν τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ὑπηρετούντων αὐτό. Καὶ ἡ ἔλλειψις στοργῆς ἐπιτείνεται, μὲ τὴν πρόβλεψιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀποκλείσῃ ἀπὸ τὴν περίθαλψιν τοὺς αἰτίᾳ θανάτου καταστάντας συνταξιούχους. Δὲν νοεῖται, διατὶ γίνεται αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις ἡ τόσον ἀπάνθρωπος. Ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ ἕνα ποσοστὸν λογικὸν διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὰ φάρμακα.

§18Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ μέγιστον.

§19Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ναί. Λυποῦμαι, διότι ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, προοδευτικός, δημοκρατικός, ἐδέχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ μία ἐπιβάρυνσις, μία κράτησις οἱαδήποτε εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ τύχουν τῆς περιθάλψεως. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι, δυστυχῶς, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει ἀποδειχθῆ ἕνα πολὺ περίεργον Κράτος. Καὶ δὲν ὁμιλῶ μόνον διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς προηγουμένας καὶ ἔχω μακρὰν πεῖραν πολλῶν Κυβερνήσεων. Ὅταν εἰσηγήθην τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις τὸ 1932, προέβλεπον καὶ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀσθενείας, διὰ τοὺς μισθωτοὺς τοὺς συνδεομένους μὲ τὸ Κράτος, διὰ σχέσεως ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ἀλλὰ τὸ Κράτος, διὰ τοὺς ἰδικούς του μισθωτούς, δὲν ἠθέλησε νὰ ληφθῇ τοιαύτη πρόνοια. Ἐγώ, ὡς ἁρμόδιος Διευθυντής, τότε, εἶχον κάμνει πολλὰς προσπαθείας, διὰ νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν τὸ ἐπέτυχον. Ἐλάμβανον διαρκῶς μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἀπάντησις ὅλων τῶν Κυβερνήσεων: Ἀργότερον, ἀργότερον, ἀργότερον. Οὔτε καὶ σήμερον ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς εἶπεν, ὅτι συνεννοήθη μὲ τὰς ἁρμοδίας ὀργανώσεις τῶν συνταξιούχων καὶ ὅτι αὗται συμφωνοῦν. Ἀλλὰ μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ πιστεύσω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις, ἄξιαι τοῦ προορισμοῦ των, ὅταν ἔρχωνται εἰς τοιούτου εἴδους συνεννοήσεις καὶ λέγουν «ὄχι περίθαλψιν εἰς τοὺς συνταξιούχους». Εἶναι θλιβερὰ ὑπόθεσις καὶ δὲν θέλω νὰ θίξω τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος τὸ εἶπεν, ἀλλὰ καταφέρομαι δριμύτατα ἐναντίον τῶν ὀργανώσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐνόμισαν, ὅτι ὀφείλουν νὰ διευκολύνουν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ δώσῃ τὴν στοιχειώδη αὐτὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς συνταξιούχους ἔναντι τοῦ δώρου, τὸ ὁποῖον δικαιοῦνται. Διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν, ὅτι τὸ δῶρον, τὸ δικαιοῦνται οἱ συνταξιοῦχοι ἀπὸ τὸν θεμελιώδη νόμον τῆς ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὅπου ὁρίζεται ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας, εἰς τὰς ὁποίας, ὡς προεῖπον, καὶ τὸ δῶρον περιλαμβάνεται.

§20Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ συνταξιοῦχοι εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον τοὺς δίδεται, εἶναι περισσότερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔδωσαν ἄλλοι ποτέ.

§21Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἰσχυρίζεσθε, ὅτι πρέπει νὰ εἶμαι ἱκανοποιημένος, ἂν μοῦ δώσουν ὀλίγας σταγόνας, ὅταν κινδυνεύω νὰ ἀποθάνω ἀπὸ τὴν δίψαν. Δὲν πρόκειται νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι τίποτε, ἀλλ’ εἶναι πολὺ μακρυὰ ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ διδομένη παροχή.

§22Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔδωσαν ἄλλοι ποτέ.

§23Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπειδή, κύριε Λαντζούνη, τὴν φωνήν σας, ὡς Γραμματέως τῆς Βουλῆς, τὴν ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως, διότι πράγματι μὲ κάμνει νὰ καταλαβαίνω τί λέτε καὶ κανεὶς ἄλλος Γραμματεὺς δὲν τὸ ἐπέτυχε δι’ αὐτὸ σᾶς ἄφησα νὰ μὲ διακόψετε. Ἀλλὰ σᾶς ἄφησα καὶ διὰ νὰ ἐκτεθῆτε. Λέγω, λοιπόν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δώσητε, δὲν εἶναι λόγου ἄξια! Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ, ὅτι πρέπει νὰ κάμῃ κἄτι τὸ σοβαρώτερον. Σήμερον ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ἐν ἐνεργείᾳ, ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ δὲν πληρώνει τίποτε, ὅπως καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των τυγχάνουν οἰκονομικῆς περιθάλψεως καὶ πληρώνουν μέρος τῆς δαπάνης. Ἐὰν εἰσαχθῇ τὸ μέλος τῆς οἰκογενείας εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, τὸ Κράτος πληρώνει τὸ ⅕ καί, ἐὰν εἰς ἰδιωτικὴν Κλινικήν, πληρώνει τὸ ⅓. Οὔτε αὐτὰ δὲν χορηγεῖ τὸ νομοσχέδιον εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἐνῷ ἐδηλώθη, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους ὅ,τι καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ. Ὁ κ. Μαῦρος, ὁ ἀγαπητός μου φίλος, ἔκαμε μίαν παρατήρησιν διὰ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, πῶς ὑπελόγισεν εἰς τὰ 14 ἑκατομμύρια τὴν ἐπιβάρυνσιν. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ ἐχαρακτηρίσθη ὡς μομφή, ἠναγκάσθη νὰ εἴπῃ ἐπαινετικὰς φράσεις διὰ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐγὼ δὲν ἔχω διάθεσιν, οὔτε νὰ ψέξω, οὔτε νὰ ἐπαινέσω. Ἐγὼ διαπιστώνω γεγονότα. Ἐζήτησα, κύριοι βουλευταί, νὰ πληροφορηθῶ αὐτὰ τὰ 14 ἑκατομμύρια πῶς ὑπελογίσθησαν. Δὲν ἀναφέρω εἰς ποίους ἀπετάνθην δι’ εὐνοήτους λόγους. Ἀλλὰ μοῦ εἶπον, ὅτι αὐτὰ «ἔγιναν βιαστικὰ — βιαστικὰ καὶ δὲν προλάβαμε νὰ ἔχωμεν τὰ στοιχεῖα ποὺ ζητᾶτε». Ἠρώτησα πόσοι εἶναι οἱ συνταξιοῦχοι καὶ ἐξ αὐτῶν πόσοι εἶναι οἱ αἰτίᾳ θανάτου καὶ δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἀπαντήσουν. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἀπὸ ἑνὸς ἔτους ἔχει ἀρχίσει ἡ ἐργασία αὕτη. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τότε δὲν συγχωρεῖται νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ ἔγιναν βιαστικά. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον καὶ νὰ ἔχωμεν στοιχεῖα σοβαρά. Ἐγὼ ὅμως δὲν ἠρκέσθην εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συγκεντρώσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἐπεδίωξα νὰ μάθω ἀπὸ τὸ ΙΚΑ πόσον στοιχίζει ἕνας ἠσφαλισμένος κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ εὑρῆκα, ὅτι στοιχίζει, κατὰ μέσον ὅρον, 765 δρχ., μὲ δικαιώματα περιθάλψεως καὶ τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τῆς συζύγου καὶ τῶν τέκνων. 765 δρχ. ἐπὶ 20.000, ὅπου θὰ εἶναι οἱ ἄμεσοι συνταξιοῦχοι ἀπαιτοῦνται περίπου 15.000.000 δρχ., ὅπερ σημαίνει, ὅτι καμμία κράτησις εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβληθῇ. Διότι τότε καθίσταται βάσιμος ἡ σκέψις, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ ἀφαίρεσις τῆς τελευταίας αὐξήσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τοὺς συνταξιούχους ἐκ 3% κλπ.

§24Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἐπικρίνῃ τὸ Λογιστήριον, διότι, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑπολογισμός.

§25Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ Λογιστήριον εἶναι ἐν ἀπολύτῳ τάξει, διότι μᾶς εἶπεν, ὅτι .......

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν ὑπολογισμοί, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι γνωστόν, πῶς καθωρίσθη ἡ συμμετοχὴ τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν περίθαλψιν, τί βάρη θὰ ἐπωμισθοῦν κλπ.

§27Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ὑπῆρχον στοιχεῖα, θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἄνευ συμμετοχῆς μηδενὸς τῶν ἠσφαλισμένων, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἦτο τόση καὶ ἔπειτα σεῖς θὰ ἐβγάζατε πόση θὰ ἦτο ἡ ἐπιβάρυνσις. Ἑπομένως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, δὲν δικαιολογεῖ τὴν παρατήρησίν σας.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὴν δικαιολογεῖ ἀπολύτως.

§29Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μολονότι καὶ ἐγὼ φρονῶ, ὅτι κοὶ αὐταὶ αἱ ἀπορίαι καὶ ἄλλαι εἶναι πολὺ δικαιολογημέναι, δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν κατάρτισιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὁσάκις εἰσάγεται ἡ ἀσφάλισις ἀσθενείας σημασίαν ἔχει τὸ τί θὰ δώσωμεν εἰς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θὰ περιθάλψωμεν. Ἐνῷ εἰς τὸ κρινόμενον νομοσχέδιον λέγεται ἀορίστως νὰ παρασχεθῇ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Δὲν φαίνεται εἰς αὐτὸ τίποτε, ποὺ νὰ μᾶς καθησυχάζῃ, ἀλλὰ μόνον εἰς τὸ Β. Δ. ἀφήνεται ὁ καθορισμὸς τοῦ περιεχομένου αὐτῆς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Καὶ τοῦτο εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, (περιορίζομαι εἰς αὐτὰς διὰ νὰ μὴ ἐρεθίσω τὸν κ. Ράλλην) εἰς πλήρη ἀσφάλισιν ἀσθενείας ὑπάγονται καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι, καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ οἱ ἀγρόται, εἰς μερικὰς δὲ χώρας ἔχει εἰσαχθῆ ἡ λεγομένη ἐθνικὴ ἀσφάλισις, καὶ δυνάμει αὐτῆς ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ περιθάλψεως ὁ κάθε κάτοικος αὐτῶν, ἐκ σχέσεως ἐθνικότητος. Ὅταν λοιπόν, αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὰ σύγχρονα Κράτη, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, ἀσχολουμένη μὲ τὸ πῶς θὰ τύχουν περιθάλψεως οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὸ Κοινωνικὸν σύνολον ἐπὶ χρόνια, μετρᾷ τὰ πάντα μὲ τὸ σταγονόμετρον ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν οὐδὲν πρόκειται νὰ δαπανήσῃ καὶ ὁ κ. Μαῦρος ἀδίκως ἀνησυχεῖ.

§30Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπειδή, κ. Ζάκκα, εἴπατε, σᾶς ἐλύπησεν ἡ εἰσήγησίς μου καὶ δὲν ἐπιθυμῶ εἰς παραμονὰς Χριστουγέννων νὰ σᾶς ἀφήσω λυπημένον, ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει δύο ἀτελείας. Ἀφήνει διὰ τὸ Διάταγμα κατώτατα ὅρια καὶ ὄχι ἀνώτατα, ἐνῷ ἐγὼ ἐζήτησα νὰ τεθοῦν ἀνώτατα ὅρια καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν συνταξιούχων καὶ εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν φαρμάκων. Δὲν βλέπω διατί σᾶς κατέλαβε μία λύπη διὰ τὴν πρότασίν μου.

§31Α. ΖΑΚΚΑΣ. Διότι δέχεσθε αὐτὴν τὴν συμμετοχήν.

§32Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν βλέπετε σεῖς ἄλλην λύσιν εἴπατέ μας την καὶ ἡμεῖς θὰ τὴν δεχθῶμεν.

§33Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν μοῦ τὸ εἴπατε προηγουμένως. Λοιπόν, ὅπως προεῖπα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ στερήσῃ τοὺς συνταξιούχους τοῦ 70–80% τοῦ δώρου. Δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τοὺς στερήσῃ τοῦ ἰδίου ποσοστοῦ τῆς ἰατρ. περιθάλψεως. Δὲν συγχωρεῖται νὰ λέγεται, ὅτι ἔναντι τοῦ δώρου θὰ δοθῇ εἰς τοὺς συνταξιούχους ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς συνταξιούχους, σᾶς δίδω μόνον τὴν ἱκανοποίησιν νὰ σᾶς στέλλω εἰς ἕνα νοσοκομεῖον. Ἄς μὴ περιπλέκομεν τὰ πράγματα μὲ ἀοριστιολογίας καὶ μὴ σαφῶς καθωρισμένα ὠφελήματα καὶ βάρη. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις σαφῶς καὶ καθαρὰ τοὺς συνταξιούχους νὰ τοὺς μεταχειρισθῇ ὡς ὑπηρετήσαντας τὸ Κράτος καὶ ὡς δικαιουμένους πλήρους περιθάλψεως, ὅπως οἱ ἐν ἐνεργείᾳ. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω καὶ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ περίθαλψις καὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, ὀφείλει νὰ τὸ χορηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους, εἴτε εἶναι ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας συνταξιοῦχοι, εἴτε εἶναι λόγῳ θανάτου προστάτου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Κράτους. Αὐτὸ πρέπει νὰ δοθῇ καὶ νὰ μὴ δοθῇ ὡς ἀντάλλαγμα τῆς περικοπῆς τοῦ δώρου. Αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συνίστανται καὶ εἰς χρῆμα καὶ εἰς εἶδος. Καὶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν τμημάτων τῶν ἀποδοχῶν ὁ συνταξιοῦχος ἔχει ἀπολύτως δικαίωμα νὰ πάρῃ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ἡ σύνταξίς του. Ἄν δὲν πράξητε αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐκάματε κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον λόγου καὶ χειροκροτημάτων. Ὅ,τι προβλέπει τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον δεικνύει τοὺς φρονοῦντας, ἐν οἷς καὶ ἐγώ, ὅτι τοποθετεῖτε τοὺς συνταξιούχους εἰς κατωτέραν μοῖραν. Κάμετε τὸ σωστόν, Κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος καὶ σεῖς πλειοψηφία ψηφίσατε μέτρα, τὰ ὁποῖα πράγματι ἀποβλέπουν εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ ξεύρετε, ὅτι ὁ πρῶτος ποὺ θὰ σᾶς χειροκροτήσῃ μὲ ἀπόλυτον ἀνιδιοτέλειαν θὰ εἶμαι ἐγώ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§35Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὡς γενικὴ ἀρχή, μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον καὶ πρέπει καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω καὶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον, ὅτι πραγματικῶς χρειάζεται ἔπαινος εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος κατέθεσεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ὑπὸ ὡρισμένας ὅμως προϋποθέσεις. Καὶ αἱ προϋποθέσεις αὐταί, κατ’ ἐμέ, εἶναι τὸ νὰ συμπληρωθοῦν αἱ ἀτέλειαι, τὰς ὁποίας παρουσιάζει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει δύο γενικὰς ἀτελείας. Πρώτη εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Ζάκκας, δηλαδή, ὅτι περιορίζεται ὡς πρὸς τοὺς συνταξιούχους ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, μόνον εἰς τοὺς ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας καταστάντας συνταξιούχους. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποκλείονται, διὰ τοῦ σημερινοῦ νομοθετήματος, εἶναι οὐσιαστικῶς οἱ καταστάντες συνταξιοῦχοι, ὄχι ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας. Ἐάν, λοιπόν, αὐτοὺς τοὺς κληρονομικοὺς συνταξιούχους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχει λείψει ὁ προστάτης, ὁ ὁποῖος ἐὰν ὑπῆρχε θὰ ἠμποροῦσε, κατὰ κἄποιον τρόπον, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν, τοὺς ἀφήσωμεν τελείως ἀπροστατεύτους καὶ τοὺς ἐξαιρέσωμεν τοῦ νόμου, νομίζω δέ, ὅτι ἡ δαπάνη δὲν εἶναι τόσον σημαντική, ὥστε νὰ κάμῃ διστακτικὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τότε οὐσιαστικῶς μειονεκτεῖ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πραγματικῶς, κατὰ τὰ ἄλλα, εἶναι ἄξιον ἐπαίνου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι πλέον γενναιόδωρος εἰς τὴν σκέψιν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ἀποκλείῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πράγματι τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην. Πρέπει, ἑπομένως, νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αἱ τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Ἡ δευτέρα ἀτέλεια εἶναι, ὅτι διαχωρίζει τελείως τοὺς πολιτικοὺς ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους. Ἤκουσα προηγουμένως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα ἐνέχει ὡρισμένας δυσκολίας, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπουσιάζει εἰς Παρισίους ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἤθελον νὰ παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἔγγραφον τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τοῦ Σ)μβρίου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Καὶ μάλιστα ὑπάρχει καὶ νεώτερον ἔγγραφον, μὲ ἡμερομηνία 7 Νοεμβρίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα ἐκ νέου καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀγωνιώδη, διότι εἰς τὸ ἔγγραφόν του αὐτὸ ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀναφέρει τὴν φράσιν: «ἵνα καθησυχάσωμεν τοὺς ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικοὺς» καὶ εἰς τὴν παράγραφον 4 λέγει, «ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐπεῖγον καὶ σοβαρὸν καὶ κρατεῖ ἐν ἐξεγέρσει τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικούς». Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀναγνωρίζῃ, ὅτι ἕνας τυχὸν διαχωρισμὸς τῆς τάξεως τῶν στρατιωτικῶν, ἔναντι τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων, θὰ δημιουργήσῃ ἐξέγερσιν, νομίζω, ὅτι δὲν συμβάλλομεν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ φιλονόμου Κράτους καὶ τῶν φιλονόμων πολιτῶν, ἰδίως, ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα χείλη ἑνὸς ὑπουργοῦ. Πέραν τούτου, δὲν βλέπω, εἰς ποῖον σημεῖον ἔγκειται ἡ δυσκολία διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν παροχὴν αὐτὴν καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους. Πιθανὸν νὰ ἔχῃ δημιουργηθῆ ἡ ἀπατηλὴ ἐντύπωσις, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι ἀπολαμβάνουν μίαν κἄποιαν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἀπὸ τὰ νοσηλευτικά των ἱδρύματα καὶ ἀπὸ τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα των. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ περίθαλψις αὐτὴ τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων, εἶναι περίθαλψις, εἰς τὴν ὁποίαν συμβάλλουν οἱ ἴδιοι οἱ συνταξιοῦχοι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῶν κρατήσεων, τὰς ὁποίας πληρώνουν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῶν Μετοχικῶν των Ταμείων, τὰ ὁποῖα δι’ ὡρισμένων ποσῶν συμπληρώνουν τὴν περίθαλψιν ποὺ χρειάζονται. Ὅταν ὅμως διαθέτῃ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον ἕνα ποσὸν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν συνταξιούχων, τότε τοῦτο παρέχεται ἀπὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον διατίθεται, διὰ νὰ χορηγηθῇ ὡς μέρισμα. Συνεπῶς, τὰ διδόμενα μερίσματα εἶναι κατὰ 15% ὀλιγώτερα ἐκείνων, ποὺ δίδουν τὰ Ταμεῖα τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων. Πέραν τούτου, ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων διαρκεῖ μόνον ἕνα μῆνα. Πέραν τοῦ μηνός, πᾶσαν δαπάνην πληρώνουν εἰς τὸ ἀκέραιον οἱ συνταξιοῦχοι, προκειμένου δὲ περὶ τῶν φαρμακευτικῶν καὶ τῶν παρακλινικῶν ἐξετάσεων, πληρώνουν τὸ 50%. Ἑπομένως, ἀπατηλὴν ἐντύπωσιν ἔχει τίς, ὅταν μένῃ μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι καὶ γενικῶς οἱ συνταξιοῦχοι, ἔχουν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἀπὸ τὰ Ταμεῖα των. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, εἰσηγοῦμαι ζωηρῶς, ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι, ὡς καὶ οἱ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος διεξήγαγε συνεννοήσεις, τὰς ὁποίας μᾶς ἀνέφερε, μεταξὺ ΑΔΕΔΥ καὶ συνταξιούχων, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα δώρου καὶ συντάξεων, δὲν ἦτο ὁ νῦν ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καί, ἑπομένως, νομίζω, ὅτι θὰ τοῦ προσφέρω μίαν βοήθειαν, ἐὰν τοῦ παράσχω τὴν ἐπίσημον πληροφορίαν, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι καὶ ἐννοῶ τοὺς τοῦ Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας, οὐδεμίαν συμφωνίαν ἔκαμον μὲ οἱονδήποτε, σχετικῶς μὲ τὴν ἔναντι τῆς παροχῆς δώρου παραίτησιν ἀπὸ τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἀντιθέτως, ἐξέφρασαν τὴν ἀντίθεσίν των, διὰ τὸ ὅτι δὲν ηὐξήθη ἡ σύνταξις. Καὶ ὅταν —ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἐκλογὰς— ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἐπέμειναν οἱ συνταξιοῦχοι καὶ τότε ἐδόθη ἡ αὔξησις τοῦ δώρου, ἐπὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἐγκριθῇ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει αὐτὴν τὴν ἀτέλειαν καὶ ἀποκλείει τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους. Πιθανῶς, εἰς τὰς λεπτομερείας νὰ χρειασθῇ νὰ γίνῃ συνεννόησις μὲ τὸν ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ἔρχεται μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ νομοθετήσωμεν καὶ αὐτό, διότι, ἐὰν δὲν περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ περιμένωμεν κατόπιν μῆνας ὁλοκλήρους καὶ θὰ δημιουργηθῇ ἡ δυσάρεστος ἐντύπωσις εἰς τοὺς ἀποστράτους ἀξιωματικούς, τὴν ὁποίαν τόσον χαρακτηριστικῶς τονίζει ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§37Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι καὶ ἐγὼ εὐτυχής, διότι ἤκουσα τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Μαῦρον νὰ ἀπονείμῃ δημόσιον ἔπαινον πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν μέριμναν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, μὲ τὸ στοργικὸν ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐνδιαφέρον της, ἔκαμε παρὰ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ἐνδεικτικῶς καὶ ταχέως, σᾶς ἀναφέρω τὰ κάτωθι: 1) Τὴν ἀγαγνώρισιν τῶν τριετιῶν πρὸς προαγωγήν. 2) Τὴν χορήγησιν ἀνωτέρου μισθοῦ μὲ σύντμησιν τοῦ χρόνου. 3) Τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου χρόνου τοῦ κληρωτοῦ, ἐφ’ ὅσον δὲν συμπίπτει μὲ ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν. 4) Τὸν περιορισμὸν τοῦ συνταξίμου χρόνου διὰ τὸ θῆλυ προσωπικόν. 5) Τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν, δὶς ἐντὸς τοῦ ἔτους περίπου. 6) Τὴν χορήγησιν ἐνυποθήκων δανείων μὲ ἀπαλλαγὴν πάσης φορολογίας καὶ συμβολαιογραφικῶν τελῶν καὶ τέλος τὴν χορήγησιν νοσοκομειακῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των. Τὰ ἀνωτέρω καὶ ἄλλα πολλὰ ἐπιτεύγματα, ὁ πρόεδρος τῆς ΑΔΕΔΥ κ. Ἀποστολάκος, τὰ ἐξῆρε κατὰ τὴν χθεσινὴν πανηγυρικὴν συγκέντρωσιν τοῦ Συνεδρίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ἑταιρείαν. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, μὴ ἀκολουθήσασα τὴν τακτικὴν ἐνίων Κυβερνήσεων, περὶ μὴ ἴσης μεταχειρίσεως τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ τοὺς συνταξιούχους, γεγονὸς ὅπερ συνεχῶς ἐπλήγωνε τὴν ἔντιμον τάξιν τῶν ἀπομάχων τῆς δημοσίας ζωῆς, ἐπεξέτεινε τὸ εὐεργετικὸν τοῦτο μέτρον τῆς νοσοκομειακῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Μὲ πλήρη εὐθύνην τῆς θέσεως, ἐξ ἧς ὁμιλῶ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ μὴ χορήγησις νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων, πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα σκληρᾶς ἀνάγκης ἐλλείψεως οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Πολιτείας. Εὔχομαι, ὅμως, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἔχῃ τὴν εὐτυχίαν, νὰ δώσῃ τὴν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, τὴν τοιαύτην εἰς τοὺς μὴ ἐξ ἰδίας ἐργασίας συνταξιούχους καὶ συνταξιούχους στρατιωτικοὺς καὶ λιμενικούς, ὡς καὶ τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τῶν ἐνυποθήκων δανείων των, ἀπὸ φόρους καὶ τέλη. Εἶναι ἡ τραγικὴ ἡ θέσις τοῦ συνταξιούχου ἐγγάμου καὶ πατρός, ὅταν δὲν ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ παράσχῃ νοσοκομειακὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὰ παιδιά του καὶ τὴν σύζυγόν του. Ἐπίσης, πιστεύω, ὅτι ἐκ παραδρομῆς ἢ ἐξ ἀγνοίας ὡρισμένων πραγματικῶν περιστατικῶν, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἀφανεῖς ἐν εἰρήνῃ ἥρωες, οἵτινες εἶναι οἱ παθόντες ἐν ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκα ταύτης ἀνάπηροι καὶ συνταξιοῦχοι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Βεβαίως, τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, θὰ ἐξαιρεθῶσιν οἱ ἔχοντες τοιαύτην ἐξ ἄλλης ὑφισταμένης διατάξεως, π.χ. οἱ ἀξιωματικοὶ ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐν ἀποστρατείᾳ καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν ποὺ νοσηλεύονται εἰς τὸ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα. Εἰς τὸ ἐξαίρετον Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα, θὰ πρέπει, ἐκ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, εἰς ἃς ὑπάγεται καὶ ἡ Χωροφυλακή, νὰ νοσηλεύωνται ἐκτὸς τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἅπαντες οἱ συνταξιοῦχοι ὑπαξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τοῦ Λιμενικοῦ καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, διότι ὁ διαχωρισμός, ὁ σήμερον ὑφιστάμενος —τοὐτέστι τῆς νοσηλείας— μόνον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἐν συντάξει ἀξιωματικῶν δὲν εἶναι ὠφέλιμος ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Κατὰ τὰ τὰ λοιπά, κύριοι συνάδελφοι, προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, ὡς πληροῦντος ἀνάγκην σοβαρωτάτης κοινωνικῆς σημασίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω καταθέσει καὶ σχετικὴν τροπολογίαν διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα, ἥτις εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως, καὶ τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἔχει γενικὴν ἀρχὴν εὐρυτάτην. Καὶ ἀφοῦ, λοιπόν, αὐτὸ κρίνεται ἐν ἀρχῇ, εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ ὅτι παρατηρεῖται εἰς τοῦτο μία πολὺ φιλάργυρος νοοτροπία. Αἱ παρατηρήσεις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κ.κ. Μαύρου, Τούμπα, Ζάκκα καὶ ἐν μέρει τοῦ συναδέλφου κ. Βρανοπούλου, μὲ εὑρίσκουν ἀπολύτως σύμφωνον, διότι, πράγματι, θέτουν ἐπὶ τάπητος τὸ ὅλον θέμα τοῦ φορέως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Τοῦτο ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον. Κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ἡμᾶς φορεὺς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Ἑπομένως, κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ ἡ Πολιτεία θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων της τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχουν ἀνάλογοι ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί, ὅπως τὸ ΙΚΑ κλπ. Θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι τὸ Κράτος ὑπῆρξε πρόδρομον εἰς τὴν ἄσκησιν πολιτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, καθιερῶσαν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως τῶν ὑπαλλήλων του ἀπὸ τοῦ ἔτους 1861 διὰ τοῦ νόμου ΝΧΒ. Καὶ ἐνῷ διὰ νεωτέρων νόμων, διὰ τῆς ἱδρύσεως διαφόρων ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, παρέσχε τὴν εὐχέρειαν τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς αὐτοὺς ὀργανισμούς, προκειμένου περὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ Κράτος εὑρίσκεται ἐν μεγίστῃ καθυστερήσει. Τὴν καθυστέρησιν αὐτήν, ἔρχεται νὰ καλύψῃ ἐν μέρει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, παρέχεται νοσοκομειακὴ καὶ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ εἰς τοὺς ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου. Πόροι διὰ τὴν παροχὴν τῆς περιθάλψεως αὐτῆς, δημιουργοῦνται καὶ διὰ κρατήσεων ἐπὶ τῆς συντάξεως καὶ δι’ ἀπ’ εὐθείας συμμετοχῆς, ἡ ὁποία προκειμένου περὶ φαρμάκων, δὲν εἶναι κατωτέρα τοῦ 20% τῆς ἀξίας των. Ἐν προκειμένῳ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τονίσω, ὅτι γίνεται ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐν συντάξει τοιούτων. Ἐν πρώτοις, διὰ τοῦ κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν προβλέπονται κρατήσεις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, διὰ τὴν παροχὴν νοσοκομειακῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἐπεκτείνεται δὲ ἡ περίθαλψις καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ ὑπαλλήλου, ἐπιβαρυνομένου διὰ ταῦτα, μέχρις ἑνὸς ποσοστοῦ. Ἡ ἄνισος μεταχείρισις εἶναι πλέον κατάδηλος καὶ ἐξ ἑνὸς ἄλλου γεγονότος. Διὰ τοῦ νόμου 1854)1951 «περὶ συντάξεων», ἡ σύνταξις καθωρίσθη εἰς τὸ 80% τοῦ βασικοῦ μισθοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ διὰ τῶν ποικιλωνύμων ἐπιδομάτων, ὁ βασικὸς μισθὸς ἀντιπροσωπεύει ἕνα τμῆμα μόνον τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ὑπαλλήλου. Καὶ δημιουργεῖται ἡ ὑπόνοια, μήπως τοῦτο εἶναι μεθόδευσις, διὰ νὰ παραμένῃ ἀδιατάρακτον τὸ ἐπίπεδον τοῦ βασικοῦ μισθοῦ καὶ νὰ μὴ αὐξάνωνται ἀναλόγως αἱ συντάξεις. Ἀναφέρομαι, ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἰς τὴν ὁποίαν καθορίζονται οἱ πόροι, διὰ τὴν παροχὴν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, διὰ κρατήσεων ἐπὶ τῶν συντάξεων. Ἀλλά, πῶς θὰ καθορισθοῦν αἱ κρατήσεις αὐταί, ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν συνταξιούχων; Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ κράτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν συνταξιούχων, δεδομένου ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, διὰ τὰς πολιτικὰς συντάξεις, ἀνέρχεται εἰς 460.000.000, τότε μὲ ἕνα 3% θὰ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ τὸ ποσὸν τῆς δαπάνης, τὸ ὁποῖον καθορίζεται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἑπομένως, δὲν θὰ ἔχωμεν οὐδεμίαν κρατικὴν ἐπιβάρυνσιν. Περαιτέρω, ἐὰν αἱ κρατήσεις ὁρισθοῦν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν συνταξιούχων, θὰ κληθοῦν νὰ συνεισφέρουν καὶ αἱ ὀρφανικαὶ οἰκογένειαι, αἵτινες, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, οὐδὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν ἐξ αὐτοῦ. Θὰ πρέπει δέ, νὰ γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ 50% τῶν συνταξιούχων, ἀποτελεῖται, οὐχὶ ἀπὸ συνταξιούχους ἐξ ἰδίας ἐργασίας, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς οἰκογενείας ὀρφανικὰς κλπ. Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν κρίσιν μας, νὰ γίνεται οὐδεὶς διαχωρισμὸς μεταξὺ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐν συντάξει τοιούτων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ λαμβανομένη, ὅθεν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου πρόνοια ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ προστατευόμενα μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων. Καί, ἐπίσης, καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικούς, ἀστυνομικοὺς καὶ ἄνδρας τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Καὶ διότι ἀξίζει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τονισθῇ, ὅτι, ὄχι μόνον οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ παρέχουν τοιαύτην περίθαλψιν καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἠσφαλισμένων (ἐμμέσων ἠσφαλισμένων), ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ἔχει λάβει τοιαύτην πρόνοιαν, προκειμένου περὶ τῶν ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν. Εἶναι περίεργον, πῶς, ἐνῷ τὸ Κράτος ἤρχισε τὴν ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς του ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων, ἐν τούτοις, παραλείπει τὰς οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων, ἐνῷ ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ λαμβάνουν πρόνοιαν ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων οἱ διάφοροι ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν εἶναι ἀκόμη ξεκαθαρισμένον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, τί ἀποτελεῖ ἡ σύνταξις. Εἶναι ἀσφάλισις, εἰς τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦται τὸ Κράτος, διὰ τὴν πνευματικὴν καὶ σωματικὴν ἀνάλωσιν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, ἢ ἀντιπαροχή; Καὶ μία ὑπόμνησις. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3768)1958, εἶχεν ἀναγνωρίσει ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντης, ὅτι ὑπάρχει πλῆθος συνταξιοδοτικῶν ἐκκρεμοτήτων καὶ ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι διὰ σχετικῶν νομοθετημάτων θὰ ληφθῇ πρόνοια ρυθμίσεως ὡρισμένων τοὐλάχιστον ἐκ τούτων. Πλασματικὰ ἔτη, πολεμικὰ ἔτη κλπ. Καὶ ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἐφθάσαμεν εἰς τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὰς ἀπόψεις της, διὰ τῆς χορηγήσεως τοῦ δώρου εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἠσφαλισμένων, διὰ τὴν χορήγησιν τούτου εἰς τοὺς συνταξιούχους, δὲν ἔχει ἐξαγγείλει ἀκόμη τίποτε. Τοῦτο δημιουργεῖ εἰς τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων τὴν ὑποψίαν, μήπως ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καθώρισε τὰ τοῦ δώρου τῶν συνταξιούχων κατ’ ὀρθὸν τρόπον. Αἱ παρατηρήσεις μας, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἦσαν ἀπολύτως ἀναγκαῖαι, διὰ νὰ φωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Πρόκειται περὶ ἐπιθυμίας ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Πολιτεία ἔναντι τῶν συνταξιούχων. Ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου γίνεται μία ἀρχή, ἔστω καὶ ὄχι πλήρους ἱκανοποιήσεως τῶν συνταξιούχων, ἡμεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τούτου. Θὰ παρακαλέσω μόνον τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ ἀποδεχθῇ ὡρισμένας τροπολογίας, αἵτινες σκοπὸν ἔχουν, νὰ λάβῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μεγαλυτέραν πληρότητα, ὥστε περισσότερον νὰ ἀνακουφίσῃ τοὺς συνταξιούχους, ποὺ πραγματικὰ διέρχονται δυσκόλους στιγμάς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§41Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέβηκα εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ τονίσω ὡρισμένα σημεῖα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐν πρώτοις, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἕνα μόνον μικρὸν σκέλος τοῦ μεγάλου κοινωνικοῦ προβλήματος τοῦ συνταξιοδοτικοῦ, διὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἱκανοποιῇ πλήρως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου εἶναι θλιβερά. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ μεταβῆτε ἔξω τοῦ Ταμείου Συντάξεων, διὰ νὰ ἴδητε τὴν θλιβερὰν εἰκόνα τῶν ἀνθρώπων ποὺ κατηνάλωσαν τὴν ζωήν των, εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους. Θὰ ἰδῆτε κουρέλια ἀνθρώπινα, ντυμένα μὲ κουρέλια. Ταλαίπωρες χῆρες, ὀρφανὰ μὲ τριμμένα ροῦχα καὶ σχισμένα ὑποδήματα. Εἶναι καθῆκον, ἑπομένως, ὅλων μας, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐξ ὁλοκλήρου τὸ συνταξιοδοτικὸν ζήτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὁ κ. Μαῦρος, ἀνέφερε τὸ παράδειγμα συνταξιούχου ἀνωτάτου λειτουργοῦ, ὁ ὁποῖος κατέφυγεν εἰς γʹ θέσιν νοσοκομείου, πρὸς νοσηλείαν. Πρόκειται περὶ τοῦ Νικολάου Βέη, ὅστις ὑπηρέτησε τὴν ἐπιστήμην, εἰς τὴν ὁποίαν ἀφιέρωσεν ὁλόκληρον τὴν ζωήν του καὶ ἀσθενήσας, εἰσῆλθεν εἰς νοσοκομεῖον, πράγματι εἰς τὴν γʹ θέσιν. Ἀλλὰ θὰ συμπληρώσω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον ἠναγκάσθη νὰ φύγῃ, ἐλλείψει οἰκονομικῶν μέσων, πρὸ τῆς θεραπείας του καὶ ἐστερήθη τῆς εἰδικῆς νοσηλείας, τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ παράσχῃ ἡ στοργική, ἀλλὰ πτωχὴ οἰκογένειά του. Συνεπείᾳ δὲ τούτου ἀπέθανεν, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραταθῇ ἡ ζωή του. Ἂν ἀνέφερον αὐτὸ τὸ παράδειγμα, εἶναι, διότι νομίζω, πὼς πρέπει νὰ ξυπνήσῃ τὴν συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν ποὺ ἔχομεν ὅλοι μας καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία. Ὑπάρχουν χιλιάδες συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου, ποὺ δὲν τοὺς εἶναι δυνατόν, ὅταν ἀσθενήσουν, νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ νοσοκομεῖα καὶ ἡ ζωή των εἶναι ἐξ ἴσου πολύτιμος μὲ ὁποιαδήποτε ἐπιφανοῦς ἀνδρός, ἀπὸ ἀπόψεως ἀνθρωπίνης ἀξίας. Ἑπομένως, εἶναι ἐπεῖγον θέμα, ἡ πλήρης ἐπίλυσις τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ζητήματος. Εἰδικώτερον, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἀρχὴν ποὺ καθιερώνει τὸ ἄρθρον 1, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων. Ὅμως, ἡ ἀρχὴ αὐτή, ἀνατρέπεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 3, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἡ εἰσφορὰ τῶν συνταξιούχων. Ἀνεπτύχθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλήσαντας πρὸ ἐμοῦ κυρίους συναδέλφους, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θεσπισθῇ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων. Λόγοι κοινωνικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν κατάργησιν τῆς διακρίσεως, διότι οἱ γέροντες, αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανά, ἔχουν ἀνάγκην μεγαλυτέρας περιθάλψεως. Ἀλλὰ καὶ λόγοι ἠθικῆς τάξεως διὰ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώσῃ διακρίσεις. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνομεν, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου πρέπει νὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, δηλαδὴ νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται εἰς εἰσφοράν. Τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐπὶ μᾶλλον καὶ μᾶλλον, ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις, ὅτι εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν πρέπει νὰ ἐπικρατῇ ἡ κοινωνικὴ τῆς ἀσφαλιστικῆς. Ὅτι πρέπει νὰ δίδωνται καὶ ἡ σύνταξις καὶ ἡ περίθαλψις, ὡς κοινωνικαὶ παροχαί. Ὅτι, ἐπὶ πλέον, ἡ ἀρχὴ ἰσχύει δι’ ὅλους γενικῶς τοὺς ἐργαζομένους. Εἶναι, συνεπῶς, ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, νὰ καθιερώσῃ πρῶτον αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ἐξίσωσιν, εἶναι ὅτι οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπάλληλοι, λόγῳ τῶν μικρῶν μισθῶν, κατώρθωσαν ὀρθῶς ἀμυνόμενοι τὰ τελευταῖα ἔτη νὰ ἀνεβάσουν τοὺς βαθμούς των, ἐνῷ οἱ συνταξιοῦχοι ἔφυγαν παλαιότερον μὲ μικρὸν μισθόν. Ὅταν, λοιπόν, καλοῦνται νὰ εἰσφέρουν, ἀπὸ ποῦ θὰ εἰσφέρουν; Ἀπὸ τὰς συντάξεις τῆς πείνης; Πῶς θὰ εἰσφέρουν αἱ χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά, ἀπὸ τὶς ἄθλιες συντάξεις των, ποὺ δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε διὰ ψωμί; Καὶ πόσον θὰ προσφέρουν; Αὐτὸ εἶναι ἄγνωστον. Θὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα. Εἶναι πολλοὶ συνταξιοῦχοι, ποὺ ἔφυγαν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀκολούθου. Ἔπαιρναν ἐν ἐνεργείᾳ δραχ. 2.180. Ἡ σύνταξίς των μὲ 35 ἔτη συντάξιμα, ἀνέρχεται εἰς 1.600 δραχμάς. Ἐὰν ὅμως εἶχον 15ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, λαμβάνουν 480 δραχ. σύνταξιν καὶ ἐὰν ἀπεβίωσαν, ἡ χήρα σύζυγος, λαμβάνει 240 δραχ. καὶ ἂν ἔχῃ 2 τέκνα, λαμβάνει ἄλλες 48 δραχ. ἤτοι σύνολον 288 δραχ. Γεννᾶται, λοιπόν, τὸ ἐρώτημα: Θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ καὶ αὐτὴ καὶ χωρὶς κἂν νὰ πρόκειται νὰ περιληφθοῦν κατὰ τὸ σχέδιον νόμου τὰ προστατευόμενα πρόσωπα; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, θὰ πρέπει ἡ παρεχομένη εἰς τοὺς συνταξιούχους ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, νὰ εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων. Δεύτερον βασικὸν ζήτημα, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἔθιξα ἤδη, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου δὲν περιλαμβάνει τὰ προστατευόμενα ὑπὸ τοῦ συνταξιούχου πρόσωπα, τὴν σύζυγον ἐν χηρείᾳ ἢ μικρὰ παιδιὰ ποὺ ἔχουν μεγαλυτέρας ἀνάγκας. Θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ στὰ πρόσωπα αὐτὰ καὶ νὰ μὴ περιορίζηται μόνον εἰς τοὺς συνταξιούχους ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας. Ἐπίσης, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Κατ’ ἔτος, κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν, συζητεῖται ἂν θὰ δοθῇ ἢ ὄχι τὸ λεγόμενον δῶρον τῶν ἑορτῶν εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι αὐτὸ ποὺ συμβαίνει κἄθε χρόνο, ὁμοιάζει μὲ τὸ περιστατικόν, κατὰ τὸ ὁποῖον κἄποιος ἐπιδεικνύει εἰς ἕνα πεινὸν κοινὸν κατοικίδιον μιὰ μπουκιὰ ψωμὶ καὶ στὸ τέλος τοῦ ρίχνει ψίχουλο. Τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ παζαρεύῃ μὲ πεινῶντας. Ἡ παροχὴ αὐτὴ εἶναι δικαίωμα τῶν συνταξιούχων καὶ συνεπῶς ὑποχρέωσις θετικὴ κἄθε εὐνομουμένου Κράτους. Εἶναι ἀρχὴ παραδεδεγμένη καὶ κατωχυρωμένη διεθνῶς, ὅτι κἄθε ἐργαζόμενος ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι ἐξησφαλισμένος κατὰ παντὸς κινδύνου, ἀσθενείας, γήρατος, θανάτου κλπ. καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ καθιερώνει τὸ καθῆκον εἰς τὴν ὑποχρέωσιν διὰ τὸ Κράτος, νὰ ἀποδίδῃ ἐκεῖνο, ποὺ ὀφείλει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους του καὶ νὰ τοὺς κατοχυρώσῃ, ἐφ’ ὅσον ζοῦν, ὥστε νὰ γνωρίζουν, ὅτι καὶ μετὰ τὸν θάνατον αὐτῶν, τὰ παιδιά των δὲν θὰ δυστυχήσουν, δὲν θὰ πεινάσουν, θὰ ἔχουν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἡ γρηὰ γυναῖκα των δὲν θὰ πεθάνῃ εἰς τὴν ψάθα. Τελειώνοντας, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ φέρῃ πλῆρες συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καθιερώνῃ ὄχι πλέον συντάξεις πείνης, ἀλλ’ ἐπαρκεῖς καὶ ἕνα κατώτατον ὅριον συντάξεως, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξασφαλίζῃ ἕνα μέσον ὅρον ζωαρκείας. Περαιτέρω δέ, θὰ δεχθῇ τὰς δύο παρατηρήσεις μας, πρῶτον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσφέρουν οἱ συνταξιοῦχοι ἀπὸ τὰς πενιχράς των συντάξεις ἔστω καὶ ἐλάχιστα, τόσον οἱ συνταξιοῦχοι ἐξ ἰδίας ἐργασίας, ὅσον καὶ αἱ χῆρες των καὶ τὰ ὀρφανὰ αὐτῶν καὶ νὰ περιληφθοῦν ὁπωσδήποτε εἰς τὴν περίθαλψιν τὰ προστατευόμενα πρόσωπα. Ἐπὶ πλέον, νὰ θεσπισθῇ ὡς ὑποχρέωσις ἡ καταβολὴ τοῦ δώρου. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν εἶναι ἐπαῖται, οὔτε παρίαι, ἔχουν δικαιώματα καὶ αὐτὰ τὰ δικαιώματά των, πρέπει νὰ κατοχυρώσῃ κἄθε εὐνομούμενον Κράτος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§43Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶμαι πρόθυμος νὰ καταλογίσω εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. Ἕνα αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διαπίστωσις ὅλης τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι, ὅτι αἱ συντάξεις εἰς τὸν τόπον μας εὑρίσκονται εἰς ἀπαραδέκτως χαμηλὰ ἐπίπεδα, ἡ δὲ προβλεπομένη περίθαλψις, ἀποτελεῖ μίαν ἔμμεσον ἐνίσχυσιν τῶν συνταξιούχων. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἠδύνατο ἐπωφελούμενος τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ δεχθῇ ὡς λογικὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ἴσης μεταχειρίσεως μεταξὺ συνταξιούχων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίθαλψιν ποὺ δίδει τὸ νομοσχέδιον. Ἡ ἀντίρρησις, ὅτι ἔχει ἀποφασισθῆ νὰ δοθῇ ἡ νοσηλευτικὴ περίθαλψις μόνον εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι δὲν ἀντέχει εἰς κριτικήν. Ἀπεναντίας τὸ οὐσιαστικὸν ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι πολὺ δεινοτέρα ἡ θέσις τῶν ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ ἐν ζωῇ συνταξιούχου πρέπει νὰ σᾶς ὁδηγήσῃ, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῆς σκέψεώς σας καὶ εἰς ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, ἔχετε τὸ αἴσθημα τοῦ αἰφνιδιασμοῦ, ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην καὶ θὰ ἐπρότεινον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους συναδέλφους νὰ τροποποιήσουν τὴν τροπολογίαν των καὶ νὰ δεχθοῦν ἁπλῶς, ὅπως παρεμβληθῇ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐπέκτασιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου καὶ εἰς τὰς ὀρφανικὰς οἰκογενείας, δηλαδή, καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω καὶ μίαν δευτέραν παρατήρησιν. Καὶ αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς κρατήσεως, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἠσχολήθησαν. Ἐπὶ τῆς ἰδίας λογικῆς σκέψεως στηριζόμενοι, κ. βουλευταί, σκέψεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βάσιν καὶ τῶν ἐν ἀρχῇ λεχθέντων, ὅτι τὰ ἐπίπεδα τῶν συντάξεων εἶναι πάρα πολὺ χαμηλὰ πρέπει νὰ ἀχθῶμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταργήσεως τῆς κρατήσεως. Ἀπὸ τὴν σκέψιν αὐτὴν ὁρμώμενος δὲν θὰ ἔπρεπε κἂν νὰ ἔχετε, κύριε ὑπουργέ, περιλάβει διάταξιν περιορίζουσαν τὰς συντάξεις αὐτάς, διὰ νὰ ἐξασφαλίσητε πόρους πρὸς παροχὴν αὐτῆς τῆς περιθάλψεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς. Ἐὰν τὸ Κράτος ἀναγνωρίζῃ, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων ἐν Ἑλλάδι εἶναι δραματική, καὶ θέλει πράγματι, νὰ βοηθήσῃ τοὺς συνταξιούχους, θὰ πρέπει νὰ τοὺς δώσῃ αὐτὴν τὴν περίθαλψιν, χωρὶς νὰ ζητῇ ὡς ἀντάλλαγμα τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἀκινδύνως θὰ ἠδύνασθε τὰς δύο αὐτὰς τροπολογίας νὰ τὰς δεχθῆτε. Πρῶτον, διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος νὰ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπεκτείνετε τὸ μέτρον καὶ εἰς τὰς ὀρφανικὰς οἰκογενείας. Καὶ δεύτερον νὰ ἀπαλείψετε τὴν διάταξιν περὶ κρατήσεων τῶν συντάξεων διὰ τὴν δημιουργίαν πόρου, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης. Νομίζω, ὅτι τὸ ἴδιον πρέπει νὰ ἰσχύσῃ, δηλαδὴ ἡ παραπομπὴ εἰς τὴν διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ρύθμισιν τῶν τροπολογιῶν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰς κατηγορίας ἐκείνας, ποὺ δὲν τυγχάνουν σήμερον, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ τυγχάνουν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§45Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε μίαν καλὴν ἀρχὴν ἐπιλύσεως τοῦ σοβαρωτάτου θέματος, πλὴν ὅμως, δὲν τολμᾷ νὰ ὁλοκληρώσῃ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν καί, τὸ ὅτι δὲν τολμᾷ, αὐτὸ γράφεται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι ἐξ ἑκουσίας θελήσεως προχωρεῖ εἰς τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου, ἀλλὰ πιεζομένη ἀπὸ τοὺς συνεχεῖς ἀγῶνας τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καταλήγει εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταθέσεως αὐτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου σήμερον. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἐμελέτησεν ἡ Κυβέρνησις τὸ ὅλον πρόβλημα. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου τὸ διακρίνει μία ἀπαράδεκτος προχειρότης καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν ἀκόμη, διότι ἐνῷ εἰς τὸ ἄρθρον 1 χαρακτηριστικῶς λέγει, ὅτι τῆς αὐτῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως θὰ τύχουν καὶ οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι, οἱ ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας τοῦ Δημοσίου, ὡς καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ δηλαδή, ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ προϋποθέσεις θὰ λάβῃ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν οἱ ἐξ ἰδίας ὑπηρεσίας συνταξιοῦχοι. Ἔρχεται εἰς τὴν παράγραφον 3 καὶ θέτει ἀπαραδέκτους ὅρους καὶ περιορισμούς, ἡ ὁποία παράγραφος 3 ἀνατρέπει τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1. Τοῦτο δεικνύει ἔλλειψιν ψυχραιμίας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Προφανῶς, κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πεισθῆ ἀπολύτως περὶ τοῦ ποίαν παροχὴν πρόκειται νὰ δώσῃ εἰς τοὺς συνταξιούχους ὑπαλλήλους. Ἡ προσπάθειά της εἶναι νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ὄχι πλήρως, νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ μερικῶς. Δὲν ἀντιμετωπίζει μὲ θάρρος τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον, δεδομένου, ὅτι εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ποῖον εἶναι τὸ ἐπίπεδον τῶν συντάξεων. Εἶναι ἀφορήτως καὶ ἀπαραδέκτως χαμηλαὶ αἱ συντάξεις τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου νὰ μὴ τεθῇ οὐδεμία διάκρισις, ὡς πρὸς τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως γενικῶς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ τῶν συνταξιούχων ὑπαλλήλων. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον θὰ ἔλεγον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ κάτι τέτοιο. Ὁ ἐργαζόμενος δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ποτὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἀνασφαλείας εἰς τὴν ζωήν του καὶ μάλιστα ὁ ἐργαζόμενος εἰς τὸ Δημόσιον, εἰς τὴν Πολιτείαν, ὅπου αἱ σχέσεις του μὲ τὴν Πολιτείαν καὶ αἱ σχέσεις του μὲ τὸν λαὸν εἶναι σχέσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ περιφρουρηθοῦν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ νὰ εἶναι ἀνώτεραι πάσης ὑπονοίας. Ὅταν ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ἔχῃ μέσα του ἔντονον αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀνασφαλείας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ ἕνα δημόσιον ὑπάλληλον οὔτε ἦθος, οὔτε τιμιότητα, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον.

§46Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰπῆτε, ὅτι οἱ δημόσιοι λειτουργοὶ ἐπειδὴ δὲν ἀμείβονται δὲν ἔχουν ἦθος καὶ τιμιότητα.

§47Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Παρατηρῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι καθ’ ἑκάστην ἑσπέραν, ὅταν ὁμιλῶ μὲ διακόπτετε, ὄχι, διὰ νὰ εἰπῆτε κἄτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶπον, ἀλλὰ ἁπλῶς διὰ νὰ μὲ διακόψετε.

§48Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν χρειάζεται καὶ ἡ μαρτυρία μου, αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ράλλης, ἐλέχθη.

§49Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ὁ θεσμὸς τοῦ Δημοσίου ὑπαλλήλου κατηγορῆται ἐδῶ.

§50Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Δὲν κατηγορῶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν λαμβάνει μέτρα ἀσφαλοῦς διαβιώσεως, τόσον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ, ὅσον καὶ τῶν ἐν συντάξει δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία μου. Ὅλα αὐτὰ εἶναι συνέπειαι δυσάρεστοι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ προλάβῃ, τόσον τὸ Κοινοβούλιον, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀνασφαλείας. Πρῶτον λέγω, διότι καὶ ἡ ἀπόδοσίς του δὲν θὰ εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἡ γενικωτέρα συμπεριφορά του ὑφίσταται μίαν ἐπίδρασιν ἐξ αἰτίας μιᾶς μειονεκτικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς δὲν μέμφομαι τὸν ὑπάλληλον, μέμφομαι τὴν Κυβέρνησιν, ἐκτὸς ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ καταλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τί λέγω.

§51Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα εἶναι ἐὰν θὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταλάβῃ τί λέγετε.

§52Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ τὸ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροποποιήσεις καὶ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μας ὁλοκληρώνουν τὸ αἴτημα αὐτῶν τῶν συνταξιούχων.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§54Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἤθελον νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις θὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως, ἐπὶ τῶν πλείστων παρατηρήσεων, αἵτινες ἠκούσθησαν, εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀντιλαμβανόμεθα ὅμως τὸ νομοσχέδιον ὡς ἀπαρχὴν περαιτέρω ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος. Ἰδιαιτέρως ὅμως θὰ ἤθελον νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Μαύρου, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ 20%, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ μικροτέρα εἰσφορὰ προκειμένου περὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὸ ὅ,τι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ τὸ μάξιμουμ τῶν κρατήσεων, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄνευ κρατήσεων. Αἱ κρατήσεις δέ, νὰ μὴ εἶναι τὸ ἴδιον δι’ ὅλους, διότι καὶ αἱ συντάξεις εἶναι δυσανάλογοι. Ἑπομένως καὶ ὁ καθορισμὸς ἀνωτάτου ποσοστοῦ διὰ τὰς κρατήσεις, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος, προκειμένου περὶ ἐκδόσεως Β. Δ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε, πράγματι ἔρχεται νὰ πληρώσῃ ἕνα κενὸν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ Κράτους πρὸς ἐργαζομένους ἀνθρώπους καὶ δὴ πρὸς τοὺς λευκανθέντας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ, δημοσίους πολιτικοὺς ὑπαλλήλους. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκπληροῦται μία ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου. Ἡ ὑπόσχεσις ἦτο σαφής. Ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1959 ἔδει νὰ ἤρχιζεν ἡ παροχὴ τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ἐκ τῆς διατυπώσεως ὅμως, τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου, φαίνεται ὅμως ὅτι δὲν θὰ ἀρχίσῃ ἡ περίθαλψις αὕτη ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τῶν παρ. 2. καὶ 3. τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου προβλεπομένων Β.Δ. ὥστε ταχύτατα νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ ὡρίζετο τακτὴ χρονολογία ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸν θεσμὸν τοῦτο. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς περιθάλψεως. Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ σχετικοῦ Β. Δ)τος, δέον νὰ πρυτανεύσῃ εἰς τὴν συνείδησίν του ἡ ἀνάγκη, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχουν ἀνάγκην εὐρυτέρας προστασίας καὶ μεγαλυτέρας προσοχῆς περὶ τὴν περίθαλψίν των, ἐπὶ καταβολῇ τῆς μικροτέρας συνεισφορᾶς λόγῳ τῆς γνωστῆς πενίας. Ἤκουσα τὴν σύστασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως μὴ ἀνακινήσωμεν θέμα συμμετοχῆς τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων εἰς τὴν προστασίαν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, διότι θέλει νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐν τούτοις, ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἤδη, ἀπὸ πολλῶν μηνῶν, ἀπηυθύνθη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐζήτησε τὴν προστασίαν καὶ τῶν ἀποστράτων τοῦ Β.Ν. Φαίνεται, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δὲν εἶχε διάθεσιν νὰ συζητήσῃ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Ἐν τούτοις, εἶναι ἀναγκαῖον, εἰδικῶς διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Β.Ν. καὶ τοὺς συνταξιούχους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Λιμεν. Σώματος νὰ προβλεφθῇ ἀνάλογον μέτρον, διότι εἶναι οἱ μόνοι ἐκ τῶν συνταξιούχων ποὺ στεροῦνται ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου παρέχεται ἡ εὐκαιρία λήψεως μέτρου προστασίας τῶν ἀποστράτων τούτων, ἧς ὀφείλει νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἀπόψε. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἐννοίας τοῦ ὅρου «πολιτικὸς Δημόσιος ὑπάλληλος». Κατὰ παλαιὰν νομοθετικὴν ὁρολογίαν οἱ ὑπηρετοῦντες τὸ Κράτος διεκρίνοντο εἰς «ὑπαλλήλους» καὶ «ὑπηρέτας». Μετὰ τὸν Ν. 1811)51, ἡ ὁρολογία αὕτη κατηργήθη καὶ πάντες οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Κράτος ἀποκαλοῦνται «ὑπάλληλοι» καὶ διακρίνονται μόνον εἰς δύο κατηγορίας. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ ὅρου «πολιτικὸς δημόσιος ὑπάλληλος» ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου 1811)51 καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περιλαμβάνονται ὅλοι οἱ δημόσιοι πολιτικοὶ ὑπάλληλοι ἀπὸ τοῦ κατωτάτου μέχρι τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ. Τέλος, θὰ ἤθελα νὰ συστήσω καὶ ἐγὼ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μὴ συνδυάσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, μὲ τὸ κατὰ τὰς ἑορτὰς παρεχόμενον δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου. Τὸ δῶρον παρέχεται κατ’ ἔθιμον εἰς τοὺς συνταξιούχους ὅλων τῶν κλάδων, δι’ ὡρισμένας ἀνάγκας των. Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις ἀποτελεῖ ἀνάγκην Κοινωνικῆς προστασίας τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἐξαντλήσαντας ὅλας τὰς δυνάμεις των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των. Ἄλλο τὸ δῶρον καὶ ἄλλο ἡ περίθαλψις. Δὲν πρέπει νὰ συνδυάζωνται ταῦτα, ἀλλὰ νὰ παρέχωνται ταὐτοχρόνως, ἵνα τὸ Κράτος φέρεται μετὰ στοργῆς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους του.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§58Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀποτελεῖ ἓν σημαντικώτατον βῆμα πρὸς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας. Εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, εἶναι γεγονός, ὅτι καθ’ ἑκάστην βαδίζομεν πρὸς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλειαν, εἰς τρόπον, ὥστε εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, κάθε Ἕλλην πολίτης θὰ ἔχῃ τὴν ἀσφάλειάν του. Ἡ κοινωνική, λοιπόν, ἀσφάλισις, οὖσα ἐπιταγὴ τῆς κοινωνικῆς δημοκρατίας, ἀσφαλῶς θὰ γίνῃ συντόμως, πραγματικότης. Λυποῦμαι πολύ, κ. Πρόεδρε, διότι οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἀριστερᾶς παρέλειψαν νὰ τονίσουν καὶ νὰ ἐπαινέσουν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἰδιαιτέρως, λυποῦμαι, διὰ τὸν κ. Ζάκκαν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἔχων μίαν εἰδίκευσιν περὶ τὰ τοιαῦτα ζητήματα. Δέχομαι, κ. Ὑπουργέ, τὴν δήλωσίν σας, ὅτι μόνον λόγῳ τῆς ἀπουσίας τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ δὲν θὰ ρυθμισθῇ σήμερον καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Ἐλπίζω, ὅτι εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπάνοδον τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑπουργοῦ, θὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ ζήτημα αὐτό. Μία ἄλλη παρατήρησις τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἔθιξεν εἶναι ἡ ἑξῆς: Σημαντικωτάτη, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸν ἔλεγχον. Ὁμιλῶ ἐκ πείρας εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νομίζω, ὅτι ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔθεσα τὸν δάκτυλον εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων καθόσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου. Ἡ ἀδυναμία, ἴσως, ἡ μεγαλυτέρα εἰς τὴν παροχὴν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἶναι ἡ ἔλλειψις ἐλέγχου. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 εἶναι μία ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων καὶ δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου.

§59Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα, κ. συνάδελφε, νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐμοῦ, διότι δὲν ἔχετε τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχω ἐγώ.

§60Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀναγνωρίζω, κ. συνάδελφε, τὴν πεῖραν σας, περὶ τὰ τοιαῦτα ζητήματα, ἐτόνισα ὅμως, ὅτι ἀπεφύγατε νὰ ἐπαινέσητε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, λόγῳ τῆς πολιτικῆς σας τοποθετήσεως.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας ἔχει τὸν λόγον.

§62Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐκφράσω καὶ ἐγὼ τὴν ἱκανοποίησίν μου καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων, διὰ τὸ βῆμα τὸ ὁποῖον κάμνομεν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς συμπαθοῦς τάξεως τῶν συνταξιούχων. Εὔχομαι συντόμως ἡ Κυβέρνησις νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον τοῦτο καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας συνταξιούχων, ὅπως εἶναι οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν μου ἀφορῶσαν τοὺς Ἀκαδημαϊκούς, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀνάγκην ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἡ μεγαλυτέρα, βεβαίως, κατηγορία ἐξ αὐτῶν, ὡς προερχομένων ἐκ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου θὰ τύχῃ περιθάλψεως διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὑπάρχουν καὶ ἐλάχιστοι Ἀκαδημαϊκοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν προηγουμένως δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ αὐτοὶ θὰ μείνουν ἐκτὸς πάσης περιθάλψεως, ἐὰν δὲν ληφθῇ εἰδικὴ πρόνοια. Περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ καθορισθῇ ἀνώτατον ὅριον τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν, διότι διὰ τοῦ καθοριζομένου κατωτάτου ὁρίου, οἱ συνταξιοῦχοι μένουν εἰς κἄποιαν ἀβεβαιότητα, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν μου τὴν ἀφορῶσαν τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν, ἤθελα νὰ σημειώσω, ὅτι τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ τὴν εἶχον εἰσηγηθῆ εἰς τὸν ἀείμνηστον Θηβαῖον, ὁ ὁποῖος τὴν ἐδέχθη καὶ μάλιστα εἶχε διατάξει τὴν ὑπηρεσίαν νὰ συντάξῃ πρὸς τοῦτο ἰδιαίτερον ἄρθρον μὲ τὴν διάταξιν ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὴν τροπολογίαν μου.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰατρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§64Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴ ἐπέκτασιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους, νὰ μὴ λησμονήσητε νὰ λάβητε μέριμναν καὶ διὰ τοὺς ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας στρατιωτικούς, ὅλης τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος. Διότι εἰς μὲν τὰς Ἀθήνας ὑπάρχει τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ, εἰς δὲ τὴν Θεσσαλονίκην ἔχει παραχωρηθῆ μία πτέρυξ στρατιωτικοῦ νοσοκομείου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως, ὅταν ληφθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως γενικῶς ὅλων τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατιωτικῶν ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τοὺς μονίμους ὁπλίτας καὶ ὑπαξιωματικούς, διότι εἰς ἡμᾶς εἶναι νέον τὸ Σῶμα τῶν μονίμων ὑπαξιωματικῶν καὶ δὲν ἔχει πράγματι ληφθῆ καμμία φροντίς. Ἐγὼ ἔχω ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀναμένω, ὅτι ταχύτατα θὰ ληφθοῦν αὐτὰ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα καὶ διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§66Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐνισχύονται οἱ συνταξιοῦχοι καὶ τοῦτο εἶναι βεβαίως εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ προβῶμεν μόνον εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν μειώνουν τὴν σημασίαν τοῦ νομοθετήματος, ἔχουν ὅμως τὴν ἔννοιαν, ὅτι πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προσπάθεια ἐνισχύσεως τῶν συνταξιούχων εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας, τῆς ὁποίας ἀπαρχὴν ἀποτελεῖ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Πρώτη παρατήρησις, εἰς τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προβῶμεν, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἐξισωθῇ ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου περίθαλψις τῶν συνταξιούχων ὑπαλλήλων μὲ τὴν παρεχομένην εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν ὅλοι —καὶ τοῦτο πολλάκις μάλιστα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην συνεζητήθη καὶ ἐγένετο ὁμοφώνως ἀποδεκτόν— ὅτι εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν ἐξαθλιώσεως, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζει νὰ λάβῃ ὑπὲρ αὐτῶν ἕνα εὐεργετικὸν ἀσφαλιστικὸν μέτρον νὰ τὸ ἐφαρμόζῃ διαφορετικά, εὐνοϊκώτερον εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους ἀπὸ ὅτι εἰς τοὺς συνταξιούχους. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις. Δευτέρα παρατήρησις, κύριε Πρόεδρε, τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἔχω νὰ κάμω εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τὰ προστατευόμενα μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων. Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς ἀσφαλίσεως τὰ προστατευόμενα μέλη. Προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως καὶ γενικῶς τοῦ Κράτους εἶναι νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὅτι πρέπει ὁ κάθε πολίτης Ἕλλην νὰ ἔχῃ ἀσφάλειαν. Βεβαίως αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπωτέρα ἐπιδίωξις τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Ἐὰν μὲ τὸν ρυθμὸν ὅμως αὐτὸν βαδίσωμεν δηλαδὴ αὐτὸν ποὺ ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ συζητουμένου θέματος ποὺ ἀπήτησε τριετίαν διὰ νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον ὅπως τὸ σημερινόν, θὰ πρέπει νὰ περιμένωμεν ἄλλα τρία χρόνια διὰ νὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον συμπληρῶνον τὴν ἀναγκαίαν μέριμναν διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλισιν, ὁπότε εἶναι φυσικόν, ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι δὲν θὰ ἔχουν τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀπολαύσουν τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλίσεως. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγώ, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, νὰ τολμήσῃ ἔτι περισσότερον ἔστω καὶ ἐὰν συναντᾷ δυσχερείας—γνωρίζομεν δὲ ὅτι συναντᾷ δυσχερείας —διότι ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, δὲν τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν μὲ τὰς προβλεπομένας δαπάνας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος. Φρονοῦμεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἐὰν τὸ θελήσῃ νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ ἀπαιτούμενοι πόροι, ὥστε πρῶτον, νὰ ἐξισωθῇ ἡ ἀσφάλισις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα αὐτὸν μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, δεύτερον, νὰ περιληφθοῦν τὰ προστατευόμενα μέλη τῶν συνταξιούχων καὶ τρίτον, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ ἀστυνομικοὺς ὡς καὶ εἰς τοὺς τοῦ πυροσβεστικοῦ σώματος, τάξεις συνταξιούχων δικαιουμένων νὰ ἔχουν τὰ αὐτὰ δικαιώματα μὲ τοὺς ὑπολοίπους συνταξιούχους. Ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ τὸ συντομώτερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος συμπληρωματικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ν’ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ περιπτώσεις καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§68Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐξόχως ἄχαρις ἡ θέσις τοῦ τελευταίου ἀγορητοῦ. Ἐν τούτοις ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω ὀλίγας τινας λέξεις ἐπὶ ἑνὸς μέτρου, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία ἐξήρθη ἤδη ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους καὶ διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησιν καὶ τὴν ἐπιδοκιμασίαν μου. Ἐν τούτοις καὶ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ μας καὶ ἀπέναντι τῆς ἱστορίας μας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προσθέσωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας νομίζω, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν πρέπει νὰ ἀκούσῃ ὡς προερχομένας ἀπὸ πνεῦμα ἀντιδικίας. Ἀντικείμενον τῆς συγχρόνου δημοκρατίας βασικὸν ἀποτελεῖ ἡ γενίκευσις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ ἔννοια τοῦ δημοκρατικοῦ σημερινοῦ Κράτους εἶναι ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως ἀπὸ τοῦ λίκνου μέχρι τοῦ φερέτρου. Ἐκτὸς τῆς ἐννοίας τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς ἕνα τῶν σοβαρωτέρων στοιχείων. Πρὸς τὸν ἀντικειμενικὸν αὐτὸν σκοπὸν βαίνει ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἀπὸ τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου καὶ ἐντεῦθεν. Ἐν τούτοις ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ παράδοξα τοῦ δημοσίου ἡμῶν βίου, ὅτι, ἐνῷ προσπαθοῦμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, τὴν ἔχομεν ἤδη ἐπεκτείνει εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ εἰς ἄλλας τάξεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τῆς γενικεύσεως, εἰς τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς ἀνθρώπους, τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους, τὴν ἠρνήθημεν μέχρι σήμερον. Ἔτσι τοὺς περιωρίσαμεν εἰς τὴν πτωχὴν σύνταξιν καὶ τοὺς ἀφήσαμεν εἰς τὸ ἔλεος τῆς ἀσθενείας καὶ εἰς τὴν ἀπειλὴν τοῦ θανάτου ἀπροστατεύτους. Ἀποτελεῖ τοῦτο παράδοξον ἀντινομίαν καὶ ἀναχρονισμόν. Κάποτε ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ μικρὰν πίεσιν τῶν συνταξιούχων, ἠναγκάσθη νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα καὶ ἔδωσε μίαν ὑπόσχεσιν. Ἔκτοτε παρῆλθεν ἓν ἔτος καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καίτοι, κ. ὑπουργέ, μὲ κἄποιαν ἱκανοποίησιν βλέπω τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, διερωτῶμαι τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἔτος αὐτό, εἰς τρόπον ὥστε νὰ φέρῃ ἕνα τόσον πτωχόν, ἕνα πρωτόλειον νομοσχέδιον. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περιορίζει τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς μίαν μόνον κατηγορίαν συνταξιούχων, ἴσως ὄχι ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔχει τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην, διότι ἀσφαλῶς τὰ ὀρφανὰ καὶ αἱ χῆραι ἔπρεπε νὰ βοηθηθοῦν κατὰ τὸ πρῶτον βῆμα. Τὸ νομοσχέδιον βεβαίως λησμονεῖ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς στρατιωτικούς, περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἤδη λόγος καὶ ἄλλας κατηγορίας συνταξιούχων, τὰς ὁποίας δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω. Ποία ἡ δικαιολογία; Νομίζω, ὅτι οὐδεμία ὑπάρχει ἐκτὸς τῆς ἀπροθυμίας, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὡδηγήθη ἄκουσα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔδωσεν, ἀπολογούμενος διὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων, ὡς δικαιολογίαν, ὅτι ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὸ Παρίσι! Ἀλλὰ καὶ τοὺς 12 μῆνας ἀπουσίαζεν; Καὶ ἓν νομοσχέδιον ἐπὶ τόσον σοβαροῦ θέματος πρέπει νὰ καταρτισθῇ τὴν τελευταίαν στιγμήν; Ἀποδεικνύεται ἑπομένως, ὅτι κατὰ τοὺς 11 αὐτοὺς μῆνας οὐδεμία σοβαρὰ ἐπεξεργασία ἔγινε καὶ ἁπλῶς κατατίθεται σήμερον τὸ νομοσχέδιον τὴν παραμονὴν τῆς Πρωτοχρονιᾶς, ὡς ἀντιστάθμισμα τοῦ αἰτήματος τοῦ δώρου. Δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως, τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ βάρος τῆς γενικεύσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν συνταξιούχων εἶναι ἀβάστακτον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν. Ἔχετε ἕνα ἀριθμόν. Τὰ 18 δισεκατομμύρια δραχμῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ θέμα τῆς γενικεύσεως τῆς ἀσφαλείας εἶναι περιορισμένον καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ οὗτος, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ βαστάξῃ ἓν βάρος, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς μερικὰς πτωχὰς δεκάδας ἑκατομμυρίων — 14 ἑκ. ὡς ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον— ὅταν μάλιστα πρόκειται περὶ τῆς ἱκανοποιήσεως ἑνὸς τόσον μεγάλου κοινωνικοῦ προβλήματος. Ἄρα, οὔτε ὁ χρόνος, οὔτε τὸ βάρος, τὸ οὐσιαστικόν, τῆς ἀσφαλίσεως διὰ τὸν προϋπολογισμὸν δικαιολογεῖ τὸ περιωρισμένον τῆς διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιχειρουμένης ἀντιμετωπίσεως τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ προβλήματος. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, κύριε ὑπουργέ, περιωρίσθην ἕως τώρα εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου σας. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω καὶ τὴν δευτέραν καὶ τὴν τρίτην παράγραφον. Καὶ ἐκεῖ, πράγματι βλέπω μίαν ἄλλην συνήθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ζητεῖτε ἐξουσιοδότησιν, πράγματι, ἐν λευκῷ ἢ εἰς τὰ τυφλά; Δὲν θέλετε νὰ κατατοπίσετε τὸ Σῶμα ἐπὶ τῶν οὐσιαστικῶν στοιχείων τῆς πολιτικῆς σας. Διότι τί σᾶς ἐπιβάλλει νὰ θέλετε διὰ Διατάγματος νὰ καθορίσετε τὴν διάρκειαν τῆς νοσηλείας; Τὸ Διάταγμά σας ἐὰν καθορίσῃ ὅρια διαρκείας νοσηλείας, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν τὸ πνεῦμα τοῦ ὅλου νομοθετήματος θὰ καταλήξῃ σὲ μίαν κενὴν ὑπόθεσιν. Διατὶ δὲν καθιστᾶτε κοινωνὸν τῆς σκέψεώς σας τὴν Βουλήν; Διατί τὴν φοβεῖσθε; Ἐὰν τὴν φοβῆσθε, ἐνῷ ἔχετε, Δόξᾳ τῷ Θεῷ, 170 συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θὰ σπεύσουν, ὁπωσδήποτε, νὰ σᾶς παρακολουθήσουν, διατὶ δὲν λέγετε εἰς τὴν Βουλὴν πόσην διάρκειαν θέλετε καὶ διατὶ ξεχωρίζετε τοὺς συνταξιούχους ἀπὸ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, ἐνῷ εἰς τὸ ἄρθρον 1 λέγετε, ὅτι τοὺς ἐξομοιώνετε; Δεύτερον, τὸ ἐδάφιον 3 δίδει τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν ὑπουργόν, ὥστε καὶ τὰ ψίχουλα νὰ τὰ πληρώσῃ, εἰς τὸ τέλος, ὁ δυστυχὴς ὁ συνταξιοῦχος. Διότι ἐπὶ δύο σημαντικῶν θεμάτων ἐπιφυλάσσετε εἰς τὸν ἑαυτόν σας ἢ εἰς τὰς ὑπηρεσίας σας τὸν καθορισμὸν τῶν βασικῶν αὐτῶν παραγόντων τῆς ἀσφαλείας. Δὲν καθορίζετε τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς, τὴν κράτησιν. Διὰ ποῖον λόγον δὲν τὸ ἀναφέρετε αὐτὸ τώρα; Ἂν δὲν εἶσθε ἕτοιμος, σημαίνει, ὅτι δὲν ἐμελετήσατε καθόλου τὸ θέμα. Ἂν εἶσθε ἕτοιμος καὶ ἔχετε σχηματίσει ἀντίληψιν περὶ τοῦ ποσοῦ τῆς κρατήσεως καὶ δὲν τὸ ἀνακοινώνετε, εἶναι διότι θέλετε ν’ ἀποφύγετε τὴν δυσμενῆ ἀπήχησιν τῆς ἀποφάσεως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖται ἀπὸ εὐνοϊκῶς πρὸς ὑμᾶς διατιθεμένους συναδέλφους. Τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαχίστου, τὸ ὁποῖον καθωρίσθη εἰς 20% ἐπὶ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Συμπέρασμα. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1: Ἐξαγγέλλετε μίαν γενικὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον περιορίζετε εἰς μίαν καὶ μόνον κατηγορίαν, εἰς δὲ τὴν παράγραφο 2 καὶ 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου λέγετε εἰς τὴν Βουλήν: «Ἔχετε πλήρη ἐμπιστοσύνην εἰς ἐμέ. Ἐγὼ θὰ τὰ κανονίσω ὡς ὑπουργός. Δὲν χρειάζομαι τὴν συνεργασίαν σας, ἀλλὰ οὔτε θέλω, οὔτε εἶναι συμφέρον νὰ γίνῃ κοινωνὸς ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τῶν ἀπόψεών μου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2 οἰκειοποιεῖσθε ἁρμοδιότητα τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἀτυχὲς Γενικὸν Λογιστήριον, διότι ἠκούσθησαν ἐπικρίσεις ἐναντίον του. Ἐδώσατε ἕνα ἀριθμὸν 14 ἑκατομμυρίων, διὰ τοῦ ὁποίου ἀριθμοῦ προσπαθεῖτε νὰ δώσετε τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πηγὴ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ εἶναι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν προσδιορίσῃ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὑποχρεώθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν κυκεῶνα, διότι ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄγνωστος ἡ διάρκεια τῆς νοσηλείας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄγνωστος ἡ κράτησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιβάλετε ἐπὶ τῶν ἠσφαλισμένων, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄγνωστος ἡ συμμετοχὴ τοῦ δημοσίου εἰς τὴν δαπάνην, πῶς θέλετε τὸ Λογιστήριον νὰ κάμῃ ὑπολογισμόν; Ἔτσι κατηντήσαμεν ὄχι μόνον οἱ νόμοι αὐτοὶ ν’ ἀποτελοῦν ἓν προπέτασμα καπνοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτυχὲς Γενικὸν Λογιστήριον, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, νὰ χάσῃ τὸ κῦρος του, τὸ δικαιολογημένον, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Διότι ἀποτελεῖ, πράγματι, τὸ Λογιστήριον ἕνα φραγμὸν κατὰ τῶν ὑπερβασιῶν καὶ τῶν ἀοριστιῶν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Εἰσερχόμεθα, ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸ τρίτον θέμα, τὸ ὁποῖον εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἤκουσα θιγόμενον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Χίου συνάδελφον κ. Μπουρνιᾶν. Προϋπόθεσις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἂν θέλωμεν νὰ λειτουργήσῃ ἱκανοποιητικῶς, εἶναι ὁ ἔλεγχος. Τὸ ΙΚΑ, ἂν ὑποφέρῃ, εἶναι διότι δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ εἰς ἄλλα Ταμεῖα Ἀσφαλιστικά, ὅπου ἡ κακοδαιμονία των εἶναι προφανὴς καὶ ὅπου τὰ πράγματα βοοῦν μόνα των. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιληφθῇ αὐτό. Καὶ ἔρχεσθε, κ. Ὑπουργέ, μὲ μίαν πρόχειρον σκέψιν νὰ δείξετε, ὅτι διὰ διαταγμάτων ἠμπορεῖ νὰ καθορισθοῦν καὶ τὰ ζητήματα τοῦ ἐλέγχου. Θέμα τεραστίας σημασίας καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συνεπάγεται καὶ οἰκονομικὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας ὑποτίθεται, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, πρέπει νὰ τὰς ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του, ὅταν εἶπεν, ὅτι 14 ἑκατομμύρια θὰ στοιχίσῃ τὸ νομοσχέδιόν σας. Πῶς δικαιολογοῦνται τὰ πράγματα αὐτὰ καὶ διατὶ αὐτὴ ἡ προχειρότης; Ἐγὼ θὰ σᾶς ὠνόμαζα «Κυβέρνησιν εὐτυχοῦς συγκυρίας», διότι πράγματι, εἶσθε Κυβέρνησις τυχερή. Ἤλθατε εἰς μίαν ἐποχὴν γενικῆς οἰκονομικῆς ἀνόδου, μὲ τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν κινουμένην κατὰ τρόπον ἄνετον. Ἔπρεπε τὰ θέματα αὐτά, ἐὰν δὲν εἴχαμε τὰς ταλαιπωρίας τὰς ἐσωτερικάς, νὰ ἔχουν λυθῆ τὸ πρῶτον, τὸ δεύτερον ἔτος μετὰ τὸν πόλεμον. Σεῖς εἶσθε τρία χρόνια εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐὰν προσθέσωμεν τὸν Συναγερμόν, εἶσθε ἕξ. Πῶς δὲν ἐτακτοποιήσατε τὰ θέματα αὐτά, καὶ ἔρχεσθε καὶ φέρετε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον; Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἴπητε πάλιν, ὅτι σᾶς κάμω ἀντιπολίτευσιν. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἐὰν εἶσθε Ὑπουργὸς τῆς ἰδικῆς μου παρατάξεως θὰ σᾶς ὡμιλοῦσα εἰς πολὺ ἐντονώτερον ὕφος. Διότι δὲ εἶναι καὶ ἁμάρτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχετε εὑρεσιτεχνίαν. Εἶναι ἕνα κακόν, τὸ ὁποῖον σιγὰ–σιγά, ἐπῆρε διαστάσεις πολὺ ἐπικινδύνους. Διὰ νὰ γίνῃ ὁ νόμος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐνθυμεῖσθε τί ἔκαμε ἕνας ἄλλος μεγάλος πολιτικὸς μὲ συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν του. Ἔφερε ξένους, ἐμελέτησε τὰ πράγματα ἐπὶ πολὺ καὶ κατήρτισε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη πλήρως. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, δὲν ἐφηρμόσθη ἀμέσως διὰ νὰ μελετηθῇ περισσότερον καὶ μετὰ 2 χρόνια ἐψηφίσθη νέον. Καὶ ἐν τούτοις εἴδατε πόσα προβλήματα ἐδημιουργήθησαν μετά. Καὶ σεῖς ἔρχεσθε μὲ τρία ἄρθρα νὰ τακτοποιήσετε τὸ θέμα. Ἐὰν θέλετε νὰ ἱκανοποιήσετε τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, κάμνετε καλῶς. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιήσετε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς συνταξιούχους. Καὶ τὰ μέτρα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται μὲ τὴν σταγόνα καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐνεργεῖ κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν ὡρισμένων συμφερόντων. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δὲν θέλει νὰ εἶναι συνεργὸς εἰς τὸ χάσμα τὸ ὁποῖον ὀλίγον κατ’ ὀλίγον δημιουργεῖται εἰς τὴν ψυχὴν τῶν Ἑλλήνων, νὰ βαδίσῃ μὲ θάρρος, μὲ σύνεσιν καὶ μὲ πολλὴν μελέτην τῶν θεμάτων αὐτῶν. Νὰ εἶναι δὲ ὑπερήφανος καὶ νὰ μὴν ἔρχεται ἐδῶ ἀπολογουμένη λόγῳ τῆς προχειρότητος τῶν μέτρων της. (Χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον.

§70Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, κ. Πρόεδρε, ἤκουσα ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους ὕμνους ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Βεβαίως, οἱ ὕμνοι αὐτοὶ ἁρμόζουν καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι γίνεται μία ἀρχὴ βοηθείας δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον μέχρι σήμερον ἀποκτήσει ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα τοὺς ὕμνους αὐτοὺς καὶ τὰ συγχαρητήρια νὰ τὰ ἀκούσωμεν μίαν ἡμέραν ἐντὸς τῆς Βουλῆς, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἐνθυμηθῇ καὶ θὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπεκτείνεται ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καὶ εἰς τὸν ἀγρότην. Κύριοι, δὲν ἔμεινε κανεὶς ἀνασφάλιστος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκτὸς δυστυχῶς ἀπὸ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, τὸν ἐργάτην αὐτὸν τῆς γῆς, ὁ ὁποῖος συμβάλλει εἰς τὴν πρόοδον τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε τίποτε. Ἐλπίζω καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ φέρουν, ὅπως ὑπεσχέθησαν, νομοσχέδιον διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀλλ’ ὅπως εἶπαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπεν ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν συνταξιούχων, διότι ἐὰν ἀρρωστήσῃ ἕνα μέλος τῆς οἰκογενείας τοῦ συνταξιούχου, δὲν φθάνει, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁλόκληρος ἡ σύνταξίς του διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δαπάνην. Ἐπίσης, τὸ ἴδιον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Βεβαίως, γίνεται μία ἀρχὴ μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι πολὺ σύντομα θὰ ἔχωμεν τὴν ἐπέκτασιν τῆς περιθάλψεως καὶ διὰ τὰ μὴ ἠσφαλισμένα σήμερον μέλη. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐλέχθη ἀπὸ κανένα τῶν μέχρι στιγμῆς ὁμιλητῶν, εἶναι τοῦτο. Εἰς τὴν χώραν μας, κύριε Ὑπουργέ, ἔχουν καθιερωθῆ πολλὰ ἔνσημα τὰ ὁποῖα πληρώνει τὸ 70% τοῦ λαοῦ. Ἔχομεν ἰατρόσημον, κληρικόσημον, καὶ διάφορα ἄλλα ἔνσημα καὶ ἔνσημα καὶ ἔνσημα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἑτοιμάσῃ ἕνα νομοσχέδιον ἀπὸ αὔριον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ θεσπισθῇ καὶ ἕνα ἀγροτόσημον τὸ ὁποῖον πάλιν οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται θὰ τὸ πληρώσουν, καὶ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ αἰσθανθοῦν ἱκανοποίησιν. Νὰ διαβιβάσετε, λοιπόν, τὰς εὐχαριστίας μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, μαζὺ μὲ τὴν παράκλησιν, νὰ φέρῃ καὶ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ ἐν γένει τὴν ἀσφάλισιν καὶ τῶν ἀγροτῶν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§72Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀναμφισβήτητον, εἶναι, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ πλήρως. Ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον, τὸ κάμνω διὰ νὰ διατυπώσω καὶ νὰ ἐκφράσω τὰς σκέψεις τῆς νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως. Τὸ Νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, διότι εἶναι πράγματι καλὴ ἀρχὴ καὶ ὡς τοιοῦτον τὸ χαιρετίζομεν. Πάντως, διατυπώνωμεν τὴν εὐχήν, πρῶτον, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις ὁπωσδήποτε εἰς ὅλα τὰ μέλη τῶν συνταξιούχων, καί, δεύτερον, νὰ μὴ γίνωνται κρατήσεις ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους, διότι ὅλοι τὸ γνωρίζομεν, ὅτι αἱ συντάξεις εἶναι συντάξεις πείνης. Τρίτον, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ συσχετισθῇ τοῦτο μὲ τὸ δῶρον. Διότι τότε θὰ μείνῃ ἡ πικρία εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ὅτι ἐνῷ δίδεται δῶρον εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, δι’ αὐτοὺς τὸ δῶρον γίνεται ἄδωρον. Καί, τέταρτον, κύριε Ὑπουργέ, προσκαλοῦμεν ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ βοηθήσουν πᾶσαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία θὰ ἐμφανίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁλοκληρωμένον σχέδιον Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐπίσης, μὲ τὴν εὐκαιρίαν ποὺ ὁ προηγούμενος συνάδελφος ἀνέφερε τὸ ζήτημα τοῦ ἀγροτοσήμου, ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν ἄποψιν αὐτὴν, διότι πρόκειται νὰ ἐξαθλιωθῇ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία, ἐὰν ὑποστῇ καὶ ἄλλας θυσίας. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ συλλάβῃ ἡ κυβέρνησις, ὥστε ἡ ἀγροτικὴ τάξις νὰ μὴ μένῃ μὲ τὴν πικρίαν, ὅτι εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία δὲν τυγχάνει αὐτῆς τῆς προστασίας.

§73Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὡς πρὸς τὸ ἀγροτόσημον, πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι εἰς ὅλα χωρία θὰ ἔχουν ἀκούσει παράπονα, ὅτι μόνον αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀγροτόσημον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαινέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἐγένετο καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ κατάθεσιν τοῦ νομοθετήματος τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους. Πράγματι, τοῦτο εἶναι ἕνα βῆμα καὶ μία καλὴ ἀρχή. Ἔχει, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀνάγκην συμπληρώσεως, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προστασία διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως αὐτῆς καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἀπὸ ποῦ θὰ γίνῃ ἡ κράτησις, ἀπὸ τὸ μέρισμα ἢ ἀπὸ τὴν σύνταξιν, διότι τοῦτο ἔχει μεγίστην σημασίαν. Πάντως, νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι οὐδεμία κράτησις νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰς οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων. Ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, παρακαλῶ, ἐπαναλαμβάνω, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ πόθεν θὰ γίνεται ἡ κράτησις, ἀπὸ τὸ μέρισμα ἢ ἀπὸ τὴν σύνταξιν; Διότι, ὁ μισθὸς τῆς συντάξεως, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι τὰ 80% τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν τοῦ βαθμοῦ τὸν ὁποῖον φέρει κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς ἀποχωρήσεώς του ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ὁ συνταξιοδοτούμενος. Τοῦτο, ὅμως, καταστρατηγεῖται μὲ διαφόρους παροχὰς, ὑπὸ τύπον ἐπιδομάτων ὁδοιπορικῶν κλπ., τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν συντάξιμον μισθὸν καὶ δὲν αὐξάνουν καὶ τὰς εἰσφορὰς τῶν διαφόρων Ταμείων. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ἀκόμη, ὅτι μία τάξις ἀδικουμένη εἶναι καὶ ἡ τάξις τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχοντες τὸ 60 ἢ 65 ὅριον τῆς ἡλικίας των, δύνανται νὰ συμπληρώσουν 35ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν καὶ νὰ τύχουν συντάξεως ὁλοκλήρου τοῦ μισθοῦ των. Εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ὅμως, δὲν δύναται νὰ συμβῇ τοῦτο, διότι ἀποχωροῦν πολὺ ἐνωρίτερον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων καὶ νὰ τοὺς ὑπολογίζονται κατὰ τὴν σύνταξιν τὰ πολεμικὰ ἔτη καὶ ὁ χρόνος σπουδῶν. Τέλος, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐκλείψῃ καὶ ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, νὰ μὴ λαμβάνουν τὸ δῶρον τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία χορηγεῖ εἰς ὅλας τὰς ἐπαγγελματικὰς τάξεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀναπήρους καὶ γενικῶς συνταξιούχους μὲ συντάξεις πείνης. Καταλήγων, ἐκφράζω τὴν εὐχὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ νὰ καταθέσῃ συντόμως πρὸς ψήφισιν συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ ἀρθοῦν ὅσον εἶναι δυνατὸν αἱ ὑφιστάμεναι ἀδικίαι εἰς βάρος τῆς κατηγορίας τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§77Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω καὶ πάλιν τὴν ζωηρὰν ἱκανοποίησίν μου, διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συνεζήτησεν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσηλευτικῆς περιθάλψεως τῶν συνταξιούχων. Ἡ ἐλαφρὰ παραφωνία ἡ ὁποία ἠκούσθη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὴν οὐσίαν.

§78Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Διατί παραφωνία, κύριε Ὑπουργέ;

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρῶτον, δὲν ἀφορᾷ ὑμᾶς προσωπικῶς, οὔτε τὸν κύριον Αὐγερόπουλον.

§80Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Δὲν εἶναι θέμα προσωπικόν.

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Οὔτε καὶ ἐγὼ τὸ ἔθεσα ὡς προσωπικὸν θέμα. Εἶπον, μόνον, ὅτι ἡ παραφωνία ὡρισμένων συναδέλφων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὴν σημασίαν τοῦ πράγματος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀναίρεσιν ἑνὸς οὐσιαστικοῦ γεγονότος, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις, πρώτη αὐτὴ προβαίνει εἰς μίαν παροχὴν πρὸς τοὺς συνταξιούχους, ἡ ὁποία ἦτο ἄγνωστος μέχρι σήμερον. Καὶ αὐτὴ συνίσταται εἰς τὴν παροχὴν νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους. Θὰ πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς προνοίας, ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἔχει δώσει καὶ ἄλλα δείγματα τῆς προσπαθείας καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντός της διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ καθιερώθη τὸ πρῶτον ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἐνῷ εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ περίθαλψις αὕτη δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ —ὁμιλῶ περὶ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως—πάντως ὅμως ἀπετέλεσεν οὐσιώδη παροχὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὸ ἐνδιαφέρον τῆς τότε Κυβερνήσεως ὑπὸ τὸν σημερινὸν Πρωθυπουργόν. Καὶ πρόκειται περὶ μιᾶς παροχῆς ἡ ὁποία ἐδόθη χωρὶς νὰ ζητηθῇ ἀπὸ ὠργανωμένην τάξιν. Ἐδόθη, διότι ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου θὰ παρακαλέσω νὰ θεωρηθοῦν ὡς μνημόσυνον διὰ τὸν ἐκλιπόντα ἐπιφανῆ συνάδελφόν μας, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐξαγγείλει ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1957 τὴν ἐπικειμένην ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ περὶ παροχῆς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ἔλεγε δὲ τότε, εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του ὁ μακαρίτης Χρῆστος Θηβαῖος «ἡ πρόνοια καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους πρέπει νὰ ἐκδηλοῦται καὶ ὅταν ἀπόμαχοι τῆς δημοσίας ζωῆς μεταπίπτουν εἰς τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων καὶ ἔχουν ἀκριβῶς μεγαλυτέραν καὶ συχνοτέραν ἀνάγκην αὐτῆς. Οὕτω, ἀντὶ τῆς ζητουμένης αὐξήσεως τοῦ δώρου τῶν συνταξιούχων, ἡ ὁποία θὰ ἐκάλυπτε μίαν μεταβατικῆς ἁπλῶς μορφῆς ἀνάγκην των καὶ διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπητεῖτο ἡ διάθεσις δυσαναλόγως ηὐξημένου ποσοῦ ἐτησίως, ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπεκτείνῃ καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τὴν νοσηλευτικὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου 35 ἑκατομ. δρχ. προορίζονται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν Δ.Υ. καὶ ἐπέκτασίν της εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των καὶ διὰ τὴν παροχὴν νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους. Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ μελετήσῃ ἐν τῷ μεταξὺ τὸν προσφορώτερον τρόπον ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων τούτων καὶ διὰ διατάγματος θέλει καθορισθῆ ἡ ἔκτασις συμμετοχῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτῶν πρόνοιαν τοῦ κράτους». Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὅπως ὑποβάλλεται, ἔχει πληρότητα καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκρούσω τὴν κατηγορίαν, ὅτι πρόκειται περὶ πρωτολείου ἢ περὶ σχεδιάσματος ἁπλοῦ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν Κώδικα Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς συνετάγη ὑπὸ τὴν ἐπιμέλειαν μιᾶς Συντακτικῆς Βουλῆς καὶ προσώπων ἐκτὸς τῆς Βουλῆς μὲ εἰδικὰς γνώσεις καὶ πεῖραν. Πρόκειται περὶ ἔργου τὸ ὁποῖον ἀπήτησεν ἐργασίαν μηνῶν καὶ τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη τὸ 1951. Ὑποθέτω, μετεῖχε τότε τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ζίγδης.

§82Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, δὲν μετεῖχον.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ νόμου ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη καὶ ἐδημοσιεύθη τὸν Μάϊον τοῦ 1951. Νομίζω δέ, ὅτι ὅστις ἤθελεν ἀναγνώσει τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Κώδικος αὐτοῦ, τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας εἶπον, θὰ πεισθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται προκειμένου περὶ τῶν συνταξιούχων, περιέχει περισσότερα, διότι δὲν ἀφήνει τίποτε ἐκτὸς ρυθμίσεως. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ καθῆκον νὰ ρυθμίζῃ τὰς λεπτομερείας αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, λεπτομερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ θέσῃ γενικὰς ἀρχὰς καὶ γενικὰς κατευθύνσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιλάβῃ λεπτομερείας τοῦ τρόπου ἐνεργείας τοῦ ἐλέγχου τῆς παροχῆς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσηλευτικῆς περιθάλψεως. Διότι θὰ πρέπει νὰ μὴ διαφεύγῃ τὴν ἀντίληψιν πάντων ἡμῶν, ὅτι πρόκειται περὶ παροχῆς εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι συγκεντρωμένοι εἰς τὸν τόπον τῆς ἐργασίας των ὅπως εἶναι οἱ ἠσφαλισμένοι τοῦ Ἱδρύματος Κοινων. Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἀλλὰ εἶναι κατεσπαρμένοι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν γῆν καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχουν τὰς αὐτὰς ἀνάγκας ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ προσφεύγουν εἰς τὸν τόπον τῆς διαμονῆς των διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσηλευτικήν των περίθαλψιν, ὅπου ὑπάρχει νοσοκομεῖον. Δὲν εἶναι τόσον ἁπλῆ ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐλέγχου καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρῇ ἡ Βουλὴ ὡς ἀρκετὰς τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας παρέχει τὸ νομοσχέδιον. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ δημιουργηθῇ κατάστασις τοιαύτη, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νὰ βαστάσῃ τὸ βάρος τῆς περιθάλψεως τῶν συνταξιούχων, θὰ ἔπρεπε νὰ τονίσω, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσηλευτικὴν περίθαλψιν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν ἐπιτυχίας τοῦ μέτρου. Ὄχι μόνον διότι θὰ ἀνακουφίσῃ τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ διότι θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ὀρθὴν χρῆσιν τοῦ πλεονεκτήματος τῆς προνοίας τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ θὰ ἀποτρέψῃ ἀσφαλῶς καταχρήσεις. Ἡ σπουδαιοτέρα ἐγγύησις τῆς ἀποτροπῆς δὲν εἶναι ὁ ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀργανώσῃ τὸ Κράτος εἰς ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἡ συμμετοχὴ τῶν συνταξιούχων εἰς τὰς δαπάνας τῆς νοσηλευτικῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἰσάγει τί τὸ νέον, προκειμένου περὶ ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀσφαλιζομένων. Καὶ ἡ νοσηλευτικὴ καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ἔχει βασισθῆ εἰς τὴν αὐτὴν βάσιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀπόστρατοι στρατιωτικοὶ τοῦ Στρατοῦ, τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀεροπορίας ἔχουν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, οἱ μὲν κατοικοῦντες εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν εἰς τὸ Ν.Ι.Μ.Σ. Τ., οἱ κατοικοῦντες εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τὸ Στρατιωτικὸν Νοσοκομεῖον, εἰς εἰδικὴν πτέρυγα τοῦ νοσοκομείου τούτου, διαρρυθμισμένην εἰδικῶς διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν, οἱ δὲ εἰς τὰς λοιπὰς περιφερείας εἰς τὰ ἐκεῖ κρατικὰ νοσοκομεῖα. Ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις παρέχεται διὰ τοὺς κατοικοῦντας εἰς Ἀθήνας παρὰ τοῦ Ἱδρύματος καὶ τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ ἰατροὺς ἰδιώτας, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα. Οἱ ναυτικοὶ ὅπως εἶναι γνωστόν, τυγχάνουν ἀναλόγου νοσηλευτικῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ὁ συνταξιοῦχος ἀπόστρατος καταβάλλει τὸ ⅕ τῶν νοσηλείων, καταβάλλει δὲ ἐπὶ πλέον τὸ ⅕ τῆς ἀξίας τῶν φαρμάκων καὶ τὸ ¼ τῆς ἡμερησίας συντάξεως διὰ τὰ νοσήλεια. Δὲν εἶναι ἑπομένως τίποτε τὸ πρωτοφανές, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον. Ἐφαρμόζεται ἐπὶ 10ετίας εἰς τοὺς στρατιωτικούς, εἰς τοὺς ναυτικοὺς καὶ κατ’ ἐπέκτασιν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, οἵτινες συμμετέχουν εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσηλευτικήν των περίθαλψιν. Ἐλέχθη περαιτέρω καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις, ὅτι ἡ δαπάνη τῆς συντηρήσεως τοῦ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος βαρύνει τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τοῦ ὁποίου ἐμμέσως ἐπιβαρύνονται οἱ πόροι καὶ κατὰ συνέπειαν μειοῦται τὸ παρεχόμενον μέρισμα. Κατὰ ἕνα μέρος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθὴς ὁ συλλογισμὸς αὐτός. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι ὑπάρχουν καὶ κοινωνικοὶ πόροι ὑπὲρ τοῦ Μετ. Ταμείου, ὑπὲρ τῶν Μετοχικῶν Ταμείων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἑπομένως ἡ κοινωνία ὁλόκληρος συνεισφέρει διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν πόρων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ διὰ τὴν παρεχομένην νοσηλευτικὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι καὶ ὁ προϋπολογισμὸς συνεισφέρει εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος Μ.Τ.Σ. διὰ τῆς ἐγγραφῆς πιστώσεως κατ’ ἔτος. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ Δημόσιον καταβάλλει καὶ τὴν μισθοδοσίαν 125 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦνται ὡς ὑπάλληλοι, ἢ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν εἰς τὸ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Καὶ αὐτὰ μὲν προκειμένου περὶ τοῦ καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ τὸ ὁποῖον κατ’ ἀναλογίαν διαμορφοῦται καὶ διὰ τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους. Περαιτέρω, νομίζω, κ. Συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἡ παροχὴ ἡ ὁποία γίνεται σήμερον, θὰ ἔπρεπε νὰ χαιρετισθῇ ὡς μία κατάκτησις τοῦ κόσμου τῶν συνταξιούχων καὶ θὰ ἦτο εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πτέρυξ ἡ κυβερνητικὴ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ ἐπεκταθῇ ἡ παρεχομένη περίθαλψις καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων καὶ εἰς τοὺς διαδόχους τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ὑποκαθίστανται μετὰ τὸν θάνατόν των εἰς τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὴν τύχην νὰ ὑφίσταται τὰς ἐπικρίσεις περὶ φειδωλῆς διαχειρίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, καὶ ἔρχεται μία στιγμὴ νὰ ζηλεύῃ τὴν θέσιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπικρίνουν τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἄλλοτε ὡς φειδωλὸν καὶ ἄλλοτε, ὅτι διαθέτει τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα συνεισφέρει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ καταναλωτικοὺς σκοποὺς καὶ ὄχι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων παραγωγικῶν, διὰ τῶν ὁποίων θὰ αὐξηθῇ ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ θὰ ἀναπτυχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅλα αὐτὰ εἶναι συνυφασμένα μὲ τὴν ἰδιότητα καὶ τὴν θέσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπενθυμίζω, ὅμως, ὅτι θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον ἀπὸ πᾶσαν γωνίαν τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ χαιρετισθῇ εἰλικρινῶς ὡς κατάκτησις, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρέχεται σήμερον καὶ ὡς ἀπαρχὴ ὑποχρεώσεως μιᾶς εἰς τὸ μέλλον γενναιοτέρας προνοίας ὑπὲρ τοῦ κόσμου τῶν συνταξιούχων. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο καὶ θὰ παρεκάλουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ περιβάλῃ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ἔγκρισίν της καὶ μὲ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι σήμερον παρέχεται ὅ,τι αἱ περιστάσεις ἐπιτρέπουν. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς ἐπικριτάς, ὅτι ἑπτὰ δισεκατομμύρια δραχμῶν διατίθενται κατὰ τὸ 1959 διὰ μισθοὺς καὶ συντάξεις, πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ τὴν πρόνοιαν ὑπὲρ τῶν ἐνδεῶν καὶ τῶν ἀπόρων. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι 400 ἑκατομμύρια περίπου διατίθενται διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν Κρατικῶν Νοσοκομείων, τὰ ὁποῖα παρέχουν δωρεὰν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀπόρους, τοὺς μὴ ἔχοντας τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ τοῦ συνταξιούχου. Καὶ ἄλλαι, ἐπίσης, ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων διατίθενται διὰ τὴν πρόνοιαν ὑπὲρ τῶν ἐνδεῶν καὶ τῶν ἀπόρων. Καὶ ἀπομένει ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ προϋπολογισμοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καλυφθοῦν ἀπαραίτητοι ὑποχρεώσεις καὶ δαπάναι ἐξασφαλίζουσαι τὴν ἀνεξαρτησίαν, τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας, ἐπὶ πλέον δὲ καὶ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν ὅλων τῶν ἄλλων Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Διότι, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὰ 7 δὶς ἑκατομμύρια τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν συντάξεων, τὴν δαπάνην τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τὴν δαπάνην τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τῆς Προνοίας, τῆς Παιδείας καὶ Δικαιοσύνης, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἀπομείνουν πολλὰ ἑκατομμύρια, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ζητουμένην πλέον ηὐξημένην παροχὴν δι’ ἀπολύτως συμπαθεῖς καὶ δικαιολογημένας περιπτώσεις, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν συνταξιούχων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι εὔκολος ἡ κριτική, ἀλλὰ εἶναι, ἐπίσης, ἀληθές, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ σήμερον, εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ μέλλοντος καὶ ἡ Κυβέρνησίς μας, ἔστω καὶ ἄν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, εἴμεθα οἱ τυχεροὶ τῆς ἐποχῆς, ἡ Κυβέρνησίς μας ἀποδεικνύῃ διὰ τῶν ἔργων της, ὅτι δημιουργεῖ τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, ὅτι παρασκευάζει σταθερῶς μὲ σύνεσιν καὶ μὲ συνέπειαν τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἐξασφαλίζει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸ μέλλον, χωρὶς κλυδωνισμοὺς καὶ χωρὶς κινδύνους ἀνατροπῆς ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἐπετεύχθησαν, νὰ ληφθῇ καὶ ἡ εὐρυτέρα πρόνοια, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα).

§84Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπελογίσατε πόση εἶναι ἡ συνολικὴ δαπάνη, διὰ τὴν γενίκευσιν τῆς ἀσφαλίσεως;

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπομνήσω καὶ τοῦτο καὶ λυποῦμαι, διότι δὲν τὸ περιέλαβα εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ὅτι τὰς ἡμέρας αὐτὰς ὁλοκληροῦται καὶ ἡ περίθαλψις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των. Διότι, βεβαίως, ἔχει δοθῆ καὶ πάλιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ ἡ νοσηλευτικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας των, δὲν ἔχει ὅμως ἀκόμη ὀργανωθῆ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἔχομεν ἐξουσιοδότησιν εὐρυτάτην, χωρὶς κανένα περιορισμόν, ὅπως μᾶς τὴν ἔδωσεν ὁ Κῶδιξ περὶ τῆς καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἔχομεν ἑτοιμάσει τὴν ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ὁλοκληρώσουν τὴν πρόνοιαν διὰ τὴν ὑγείαν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησις, κηρύσσεται περαιωμένη. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται κατ’ ἀρχὴν δεκτόν;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§89Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀπὸ τῆς 7ης ὥρας, κύριε Πρόεδρε, κάθημαι ἐδῶ, διὰ νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον δώσει εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνη νὰ τὴν δώσῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του, διὰ νὰ τοῦ δώσῃ πληροφορίας. Ἐπὶ τρεῖς ὥρας, ἤκουσα τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, μὲ ἕνα σωρὸ συγχαρητήρια διὰ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἀλλοίμονόν του, ἐὰν δὲν ἔπαιρνε συγχαρητήρια, θὰ ἐφθάναμεν ἕως τὸ πρωΐ, διότι ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βελτίωσιν. Ἀλλὰ αὐτά, δίδει τὸ Κράτος.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐδήλωσα, ὅτι δὲν ἀποδέχομαι συγχαρητήρια. Διότι ἡ τιμὴ ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπει τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων. Καὶ εἶπον ἀκόμη, ὅτι ἡ γενικὴ ἀναγνώρισις, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ μνημόσυνον τοῦ ἐκλιπόντος ἀειμνήστου συναδέλφου μας, τέως ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, Χ. Θηβαίου.

§91Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐγὼ λέγω, ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν εἴχατε καὶ συγχαρητήρια, θὰ καθήμεθα ἕως τὸ πρωΐ, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα, ἀφορᾶ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀναπήρους πολέμου, ἀναπήρους τοὺς ὁποίους ἀναφέρω εἰς τὴν τροπολογίαν καὶ εἶναι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ἀπὸ Ἀνωτάτην τοῦ Στρατοῦ Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν ὡς ἀνίκανοι δι’ ἐργασίαν, οἱ περισσότεροι στραβοί, κουτσοί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀξιωματικοί, διὰ τοὺς ὁποίους λαμβάνω τὸν λόγον καὶ δὲν ζητῶ νὰ νομοθετήσητε τίποτε περισσότερον. Ὀρθῶς κάμνετε καὶ βάζετε τοὺς ἀποστράτους, τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἴπατε, θὰ τύχουν ἐκτὸς τῆς περιθάλψεως τῆς φαρμακευτικῆς καὶ προστασίας τῶν οἰκογενειῶν των. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ στρατιωτικούς. Σᾶς ἤκουσα νὰ λέγετε, ὅτι ἐλάβατε κἄποιον ἔγγραφον ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν καὶ ὅτι τὸ Ἐπιτελεῖον παρασκευάζει νόμον διὰ τοὺς στρατιωτικούς. Ὁ νόμος ὑπάρχει διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ἀλλὰ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὴν ἀρτιμέλειάν των εἰς τὸν πόλεμον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς νόμου, ὅταν εἶναι στραβὸς θὰ πάρῃ α, ὅταν εἶναι κουτσὸς θὰ πάρῃ β. Ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὅλα τὰ ἐπιδόματα καὶ αἱ παροχαί, τὰς ὁποίας παίρνουν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοί, τὰς παίρνουν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος. Ἔγινε μία κακὴ ἀρχή, μὲ τὸν κ. Παπαγιάννην, ὁ ὁποῖος ἔπεσε θῦμα κακῶν πληροφοριῶν.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὁ κ. Λεονάρδος θίγει ἄλλο θέμα.

§93Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, τὸ ἴδιον εἶναι καὶ θὰ ἴδητε. Ὁ νόμος διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ὑφίσταται καὶ λέγει, ὅτι, ὅ,τι παίρνουν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ, παίρνουν καὶ οἱ ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι. Βεβαίως, τὸ πρῶτον λάθος τὸ ἔκαμεν ὁ πρῶτος ὑπουργός. Κατηργήθη αὐτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νόμου καὶ ἠρχίσατε νὰ δίδετε ἐπιδόματα. Τὸ ἐκάματε ἐπίδομα στολῆς, ὑπὸ τύπον ἐνισχύσεως, πλὴν τῶν ἀναπήρων, ἐπίδομα συνθηκῶν, πλὴν τῶν ἀναπήρων κλπ. Ἐπίσης, νομοθετῶμεν ἕνα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἀξιωματικοὶ τυγχάνουν περιθάλψεως, πλὴν τῶν ἀναπήρων. Καὶ χθὲς ἐμπρός σας, εἶπεν ὁ Ταξίαρχος Τσούμπας, ὅτι ἠθέλησε νὰ βάλῃ ἕνα σίδηρον καὶ ἐπώλησε τὴν περιουσίαν του, διότι δὲν εἶχε καμμία περίθαλψιν, ἐπίσης ἑνὸς Ταγματάρχου, ὁ ὁποῖος εἰργάζετο εἰς κἄποιο Ταμεῖον, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας του, παρεφρόνησε τὸ παιδί του καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον νὰ ζητήσῃ ἐνίσχυσιν καὶ τοῦ εἶπον ὅτι δὲν δικαιοῦται. Ἡ τροπολογία μου, δὲν λέγει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἰσχύσῃ ὅ,τι καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικούς. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει παγία διάταξις νὰ παίρνουν καὶ αὐτοί, ὅ,τι οἱ ἐν ἐνεργείᾳ. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔχω καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς εἰσηγήσεις, τὰς ὁποίας κάμνει τὸ Γ.Ε.Σ. καὶ οἱ ἀνάπηροι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰ μέσα, μένουν εἰς τὸ περιθώριον καὶ περιμένουν. Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι τραγικὸν νὰ παίρνῃ τὸν μισθὸν ὁ ἀξιωματικός, ὅσον εἶναι γερὸς νὰ παίρνῃ καὶ ἐπιδόματα καὶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ποὺ θὰ κόψῃ τὰ πόδια του, τότε θὰ τοῦ εἴπητε φῦγε; Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἐννοίας, διὰ τὸ ἠθικὸν τοῦ Στρατοῦ, διὰ νὰ καλλιτερεύσῃ ἡ Ἑλλάς, πρέπει νὰ ἔχῃ κἄποιον ἠθικὸν ὁ Στρατός, ὁ ὁποῖος κρατᾶ τὰ σύνορα. Δι’ αὐτό, κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία μου δὲν παρέχει καμμίαν δυσκολίαν. Ἕνας λόγος εἶναι, ὅ,τι ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ, νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος, διότι ὑπάρχει ὁ νόμος καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός. Δὲν πιστεύω, ὅτι θὰ γίνουν φυματικοὶ ὅλοι οἱ ἀνάπηροι. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑπόσχεται πολλὰ πράγματα τὸ Κράτος, ὅταν γίνεται πόλεμος, εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς ξεχνᾶ ἀργότερον.

§94Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἤδη ἡ πρότασίς μου, περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, ὅτι θὰ παρέχεται ἡ περίθαλψις αὕτη, ἐφ’ ὅσον οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος, δὲν τυγχάνουν τῆς παρεχομένης περιθάλψεως ἐξ ἄλλης τινὸς ὑφισταμένης διατάξεως.

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν ἐπέκτασιν τῆς παρεχομένης, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ τακτικὰ μέλη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, βάσει τῆς ἰσχυούσης διαβαθμίσεώς των. Ὅσοι τῶν Ἀκαδημαϊκῶν εἶναι συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου, θὰ τυγχάνωσι τῆς παρεχομένης διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου περιθάλψεως. Οἱ μή, ὅμως, ὄντες συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου, ἀποκλείονται. Πρόκειται περὶ ἐλαχίστων ἐπιφανῶν Ἑλλήνων, μελῶν τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν τῆς τάξεως Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν. Θὰ ἠδυνάμην, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναφέρω καὶ συγκεκριμένα παραδείγματα δεινοπαθησάντων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ των Ἀκαδημαϊκῶν, λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκῶν μέσων νοσηλείας. Ἡ τροπολογία μου εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ θελήσῃ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§97Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι δικαιοτάτη, ὄντως, ἡ προτεινομένη τροπολογία, κ. Πρόεδρε, καὶ δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ἐλαχίστων ἐπιφανῶν Ἑλλήνων, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§98Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς τὰς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου παρατηρήσεις, προκύπτει ἡ ἀνάγκη τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἡ ἀντικατάστασίς της δι’ ἄλλης διατάξεως, καθ’ ἣν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ ἔχωσιν ἐφαρμογὴν αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων.

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀνεζητήθη, κύριοι συνάδελφοι, ἐκ μέρους ἐνίων συναδέλφων ἀντίφασις μεταξὺ τῶν διαφόρων παραγράφων τοῦ ἄρθρου 1. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καμμία ἀντίθεσις. Ἡ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 1, καθορίζει τὴν ἀρχὴν καὶ λέγει, ὅτι θὰ παρέχεται ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἐξ ἰδίας ἐργασίας συνταξιούχους, καθ’ ὃν τρόπον καὶ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους. Αἱ ἑπόμενοι παράγραφοι καθορίζουν τὸν τρόπον τῆς συμμετοχῆς τῶν συνταξιούχων εἰς τὰς δαπάνας. Εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω πρόνοιαν καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Ἡ πρόνοια αὕτη θὰ ληφθῇ, ἐφ’ ὅσον οὗτοι δὲν τυγχάνουσι νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, βάσει κειμένων διατάξεων. Ἐξ ἄλλου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια, διὰ τοὺς στρατιωτικούς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ὑπάρξῃ ἡ γνώμη τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τοῦτο μοῦ διεμηνύθη καὶ ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Ἡ αὐτὴ ἀπάντησις δίδεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λεονάρδος, ἡ ὁποία εἶναι συμπαθής, δεδομένου, ὅτι ἀφορᾷ μίαν κατηγορίαν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν. Ὁ λόγος τῆς ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἰσχύει καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Πέραν τούτου, δι’ αὐτούς, τοὐλάχιστον, ἰσχύουν τὰ αὐτὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοί. Βεβαίως, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ καλύπτωνται ὅλαι αἱ περιπτώσεις ἀσθενειῶν.

§100Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, ἔχουν διπλάσια εὐεργετήματα.

§101Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Ὁ συνάδελφος κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἀνέπτυξε μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἐπέκτασις τῶν παρεχομένων εὐεργετημάτων καὶ εἰς τοὺς Ἀκαδημαϊκούς. Συμβαίνει πολλοὶ Ἀκαδημαϊκοὶ νὰ μὴ εἶναι συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου, ὁπότε αὐτομάτως θὰ ὑπήγοντο εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἀπομένει ἡ Τάξις τῶν Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν καὶ φρονῶ, ὅτι δίκαιον εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ ἡ παρεχομένη περίθαλψις καὶ εἰς τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς τῆς Τάξεως αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι, ἄλλως τε, ἐλάχιστοι. Δι’ αὐτὸ ἀποδέχομαι τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν.

§102Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλοὺς ρήτορας ἔχει διατυπωθεῖ ἡ παράκλησις, ὅπως τὸ καθοριζόμενον ποσοστὸν 20% τῆς συμμετοχῆς τῶν συνταξιούχων εἰς τὰς δαπάνας τῆς παρεχομένης φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, μὴ εἶναι τὸ κατώτατον, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ τὸ ἀνώτατον. Πρὸς τοῦτο, ἔχομεν καταθέσει μετ’ ἄλλων συναδέλφων σχετικὴν τροπολογίαν, ἥτις ἔχει οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ τόση ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τρέφει τὰ αὐτά, τοὐλάχιστον, αἰσθήματα μὲ ὑμᾶς, πρὸς τοὺς συνταξιούχους; Συμπαθεῖται σεῖς περισσότερον τοὺς συνταξιούχους, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Ἀφήσατε καὶ εἰς ἡμᾶς ἕνα περιθώριον προνοίας, ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων.

§104Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπορῶ διὰ τὴν τοιαύτην ἀγανάκτησίν σας. Τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, τὴν ἤκουσα ἀναπτυσσομένην ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους. Διερωτῶμαι, τί εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔκανε νὰ ἀγανακτήσητε τόσο πολύ.

§105Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιλάβητε εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων, νὰ περιληφθοῦν τοὐλάχιστον τὰ θύματα πολέμου. Γνωρίζετε, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου εὑρίσκεται σχεδὸν ὑπὸ πτώχευσιν. Ἐλάβατε, ἄλλως τε, καὶ σχετικὸν τηλεγράφημα, ἀπευθυνόμενον πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ τοὺς δώσητε ἕνα δεκαπενθήμερον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς πραγματικὴν πτώχευσιν. Εἶναι μία τάξις, ἡ ὁποία, νομίζω, πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προστασίας σας.

§106Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, πλὴν τῶν ὑπαλλήλων τῶν στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν, ὑπάρχει στρατιὰ ὁλόκληρος πολιτῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην προνοίας καὶ περιθάλψεως. Δι’ αὐτοὺς ὑπάρχουν τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα καὶ θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι οὐδεὶς ἐστερήθη ζητηθείσης περιθάλψεως ἀπὸ κρατικὰ νοσοκομεῖα. Ὑπάρχουν κρατικὰ νοσοκομεῖα εἰς τὰς πρωτευούσας ὅλων τῶν Νομῶν, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς μεγάλας ἐπαρχίας. Συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ λέγεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει κρατικὴ πρόνοια διὰ τοὺς ἀπόρους. Αὐτὸ δύναται νὰ λεχθῇ καὶ διὰ τοὺς ἀναπήρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπιπροσθέτως ἐξασφαλίσει καὶ τὴν σύνταξιν ἑνὸς μηνὸς ὡς δῶρον. Περαιτέρω, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, ἐνισχύθη διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 8.000.000 δραχμῶν. Ἐὰν δέ, δὲν δύναται νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸν διπλασιασμὸν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα προστατεύονται. Καὶ ὁ διπλασιασμὸς αὐτός, ὀφείλεται εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὰ τόσα ἀπειράριθμα θύματα. Προκειμένου περὶ τῶν συνταξιούχων μὴ ἀναπήρων, δι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ μᾶς ὑποχρεοῖ εἰς τὴν καταβολὴν δώρου. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ παράσχῃ πέραν τῆς παρεχομένης, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ δῶρον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν, μεγαλύτερον τοῦ ἄλλοτε παρεχομένου. (Χειροκροτήματα).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)