1958.12.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὴν σελίδα 11 ὑπάρχει μία ἐπανάληψις στιχομυθίας μεταξὺ τοῦ κ. Μερκούρη καὶ ἐμοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν. Ὁλόκληρος ἡ στιχομυθία φαίνεται, ὅτι ἔχει διορθωθῆ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀπαλειφθῇ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ διόρθωσις. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος, καταθέτει πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως τῆς κατὰ τὴν ΠΑʹ τῆς 22 Μαρτίου 1958 συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ληφθείσης ἀποφάσεως αὐτῆς περὶ καθορισμοῦ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης, Α. Βογιατζῆς καὶ Μ. Κοτσώνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1945 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Μ. Χριστογιώργος, Ν. Καθαροσπόρης καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου φίλων Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν Καβάλας αἰτοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Χ. Λαφτσῆ κατοίκου Κομοτινῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἀστυνομίας στέρησιν τῆς ἀδείας μικροπωλητοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Πειραιῶς αἰτούσης τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. 3239)55 «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων, τὴν αὔξησιν μισθῶν κατὰ 30% καὶ συντάξεων κατὰ 50% κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανὸς, καταθέτει ἀναφορὰν μελῶν τοῦ Σ.Α.Κ. Πολυγύρου Χαλκιδικῆς, αἰτούντων ἀντικατάστασιν τοῦ κλήρου των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Υ.Ε.Φ.Α. αἰτούντων τὴν προσμέτρησιν τοῦ χρόνου προϋπηρεσίας των. Ὁ Σ. Σαρρῆς, Συνταγματάρχης Π.Δ., διαμαρτύρεται διὰ μὴ συμμετοχὴν Ἀρχηγῶν Ἀντιπολιτεύσεως εἰς Ἐθνικὴν ἑορτὴν Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Σπηλιόπουλος, Π. Καπνίσης, Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς» διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἀποξήρανσιν ἱστορικῆς Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου. Ὁ Εὐστ. Καντᾶς καὶ Ἀπ. Σαλμανός, ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι τῶν Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων, ζητοῦν τὴν ἀποκατάστασίν των εἰς τὰς θέσεις των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων αὐτοκινητιστῶν Νομοῦ Λασηθίου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετώμενον διαχωρισμὸν συνταξιούχων Τ.Σ.Α. εἰς παλαιοὺς καὶ νέους τοιούτους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Παχούμη Εὐθυμίου, κατοίκου Καβάλας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου ὡς πρὸς τὴν δήμευσιν τῆς οἰκίας του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης καὶ Ι. Σπαθάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νέας Ἀπολλωνίας Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ παραχώρησιν δικαιωμάτων ἀλλὰ μόνον ὑποχρεώσεων ἀπὸ τὴν ἀνατεθεῖσαν ἐκμετάλλευσιν τῶν Ἰαματικῶν πηγῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σιδηροκάστρου καὶ Περιφερείας, αἰτούσης ἀνακατασκευὴν τῆς ὁδικῆς Γεφύρας τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου, Ε. Γιαρένης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ ἐπαγγελματικοῦ Σωματείου ὑπαλλήλων Καφεζυθεστιατορίων «Ἡ Πρόνοια» Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου, τὴν τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας περὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως καὶ τῶν ὡρῶν ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Ἀθητάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μιλάτου–Λασηθίου Κρήτης αἰτούντων ἀναστολὴν ἐπὶ διετίαν τῆς πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λεονάρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4526 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λεονάρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1037)1957 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐκρίθη, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ τῶν πολεμικῶν καταστάσεων δὲν δικαιοῦνται τοῦ ἐπιδόματος στολῆς καὶ τοῦ ἀντιτίμου τροφοδοτικῆς μερίδος ἅτε τῶν παροχῶν τούτων συνδεομένων στενῶς καὶ ἀναγκαίως μὲ τὴν ἐνεργὸν ἄσκησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ στρατιωτικοῦ. Τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς ἀνωτέρω, τοῦ ἐπιδόματος λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν ἐργασίας τελεῖ ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μέρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 47 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μέρου, σχετικῶς μὲ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς τῶν σεισμοπλήκτων Νομοῦ Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐξετάζεται εὐμενῶς, ἐλπίζεται δὲ ὅτι συντόμως θέλουσιν ἀνακοινωθῆ αἱ ληφθησόμεναι ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονασίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 97)1958 καὶ 99)1958 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονασίου, ἐπὶ τῶν θεμάτων: α) τῆς καλύψεως τῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν κενῶν θέσεων εἴς τε τὴν Μέσην καὶ τὴν Δημοτικὴν Ἐκπαίδευσιν, β) τῆς ἐκδόσεως τῶν Β. Δ. περὶ ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς δημοτικῶν σχολείων καὶ γ) τῶν μισθολογικῶν αἰτημάτων τῶν ἐφημερίων καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ὑπὸ στοιχεῖα αʹ καὶ βʹ θέματα θέλουν ἐξετασθῆ προσεχῶς, μὲ πᾶσαν εὐμένειαν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν δημοσιονομικὴν κατάστασιν τῆς Χώρας. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ὡς καὶ τῶν δημοδιδασκάλων, τοῦτο τελεῖ ἐν στενῇ συναρτήσει πρὸς τὸ ὅλον δημοσιοϋπαλληλικὸν θέμα, ὅπερ μελετᾶται ἤδη ὑπὸ εἰδικῶς συσταθείσης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4713 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 83 τοῦ 1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ Ὑπουργικὴ ἀπόφασις, ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τῆς παραγράφου 10 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. 3200)1955, ἐξεδόθη ἀπὸ τῆς 16 Ἰουλίου 1958 καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 214 τοῦ 1956 φύλλου τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (τεῦχος Βʹ). Διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως καθωρίσθη ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἐκτὸς τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ διαμενόντων αἱρετῶν Νομαρχιακῶν Συμβούλων εἰς δραχ. 100 κατὰ συνεδρίασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4425 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦ ζητήματος τοῦ ἐπιδόματος στολῆς καὶ τοῦ ἀντιτίμου τροφοδοτικῆς μερίδος τῶν στρατιωτικῶν τῶν πολεμικῶν καταστάσεων ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1037)1957 ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δι’ ἧς τοῦτο ἀπεφάνθη, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ τῶν πολεμικῶν καταστάσεων δὲν δικαιοῦνται τῶν ὡς ἄνω παροχῶν καθ’ ὅσον αὗται συνδέονται στενῶς καὶ ἀναγκαίως μὲ τὴν ἐνεργὸν ἄσκησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ στρατιωτικοῦ. Τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος εἰδικῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν ἀνωτέρω καταστάσεων τελεῖ ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μέρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4535)18.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 49 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2841)1954 Νόμου, τὰ ὀφειλόμενα ὑπὸ τῶν σεισμοπλήκτων ποσὰ ἐκ βεβαιωθέντων ἐπ’ ὀνόματί των φόρων καθαρῶν προσόδων διαγράφονται. Ἡ τοιαύτη διαγραφὴ προκειμένου περὶ σεισμοπλήκτων τῆς περιοχῆς Νομοῦ Μαγνησίας περιλαμβάνει τὰ ποσὰ φόρων, τὰ βεβαιωθέντα καὶ μὴ καταβληθέντα μέχρι τῆς 3ης Ἰουνίου 1955, ἡμέρας καθ’ ἣν ἴσχυσεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1017)55 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπεξετάθησαν αἱ διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω Νόμου καὶ εἰς τὴν σεισμόπληκτον περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Ὡς ἐκ τούτου τὰ πρὸ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης τυχὸν καταβληθέντα ὑπὸ τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῆς Νομοῦ Μαγνησίας ποσὰ ἐκ βεβαιωθέντων φόρων δὲν δύνανται νὰ ἐπιστραφῶσιν εἰς αὐτούς. Τὸ αὐτὸ ἴσχυσε καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2841)54 εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους. Κατὰ συνέπειαν καὶ ὁ ἐπὶ τῶν καταβληθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ οἰκον. ἔτους 1954)55 ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν, παρακρατηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν φόρος μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν καὶ καταβληθεὶς εἰς τὸ Δημόσιον πρὸ τῆς 3–6–55, βάσει τῆς ἐπ’ ὀνόματι αὐτῶν γενομένης προσωρινῆς βεβαιώσεως, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Α. Μέρου, δὲν δύται νὰ ἐπιστραφῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ παρακρατηθέντος φόρου ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν λόγῳ μισθωτῶν τῶν καταβληθεισῶν κατὰ τὸ ἔτος 1957, γνωρίζομεν, ὅτι καὶ αὕτη δὲν εἶναι δυνατή, δοθέντος, ὅτι τὴν 31–12–56 ἔληξεν ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ τῶν σεισμοπλήκτων τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας καὶ τὰ ἀπὸ 1–1–1957 κτώμενα ὑπ’ αὐτῶν εἰσοδήματα ὑπόκεινται εἰς φόρον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Διατάγματος 3323)55, ἡ δὲ ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν σεισμοπλήκτων μισθωτῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας ἐνεργουμένη παρακράτησις φόρου εἰσοδήματος τυγχάνει σύμφωνος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος. Ἐὰν τυχὸν ἤθελε θεσπισθῆ διάταξις νόμου προβλέπουσα εἴτε τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν τῶν σεισμοπλήκτων τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, εἴτε τὴν τμηματικὴν ὑπαγωγὴν εἰς φόρον τῶν εἰσοδημάτων αὐτῶν, ὁ ἀχρεωστήτως ἐκ τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν, ἢ ἐπὶ πλέον τοῦ ἀναλογοῦντος παρακρατηθεὶς φόρος θὰ ἐπιστραφῇ εἰς αὐτούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–6–1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4644)20.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ πρὸς αὐτὸν ἀπευθυνομένη ἐν περιλήψει ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 26890)629)2.11.50 ἀποφάσεως τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν παρεχωρήθη τὸ ἐν Παλαιῷ Φαλήρῳ παραλιακὸν ἀκίνητον τοῦ Δημοσίου, ἔνθα τὸ κέντρον «Τροκαντερὸ» εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας πρὸς ἐγκατάστασιν τοῦ ἐνυδρείου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, εἰς ὃ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8672)3601)11.8.52 ὁμοίας ἀποφάσεως ἐξεχωρήθησαν καὶ τὰ μισθωτικὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἀκινήτου. Τὸ Ἑλληνικὸν ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον στεγαζόμενον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὸ ἐν Πειραιεῖ καὶ ἐπὶ τῆς Ἀκτῆς Θεμιστοκλέους παραλιακὸν ἀκίνητον, γνωστὸν ὡς ἔπαυλις Σκουλούδη, ὅπερ εἶχε πρὸς τοῦτο ἐπιταχθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 6570)7.5.46 ἀποφάσεως τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἠρκεῖτο μέχρι πρό τινος εἰς τὴν εἴσπραξιν καὶ μόνον τῶν παρὰ τοῦ μισθωτοῦ Γρηγορίου Βρύνα ὀφειλομένων μισθωμάτων, καθ’ οὗ συνεπεία καθυστερήσεως μισθωμάτων εἶχεν ἀπαγγελθῆ δικαστικῶς ἡ ἔξωσις μὴ ἐκτελεσθεῖσα τελικῶς λόγω τῆς τακτοποιήσεως τῆς μετὰ τοῦ ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου διαφορᾶς του. Ἐπ’ ἐσχάτων ὅμως, ἐπὶ τῇ αἰτήσει τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ ἀνωτέρω ἀκινήτου ἔνθα ἐστεγάζετο τὸ Ἑλληνικὸν Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 91)57 ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δι’ ἧς ἠκυρώθη ἡ ἄρνησις τῆς Διοικήσεως, ὅπως προέλθῃ εἰς τὴν λύσιν τῆς ἐπιτάξεως τοῦ ἀκινήτου καὶ οὕτως ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ἰνστιτούτου κατέστη ἐξωστέα ἐξ αὐτοῦ. Ὡσαύτως, τὸ αὐτὸ ἀκίνητον, ὡς τὸ μοναδικὸν ἐν τῆ περιφερείᾳ τοῦ Πειραιῶς ἐξ ἀπόψεως καταλληλότητος, ἠγοράσθη ὑπὸ τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἰνστιτούτου Πειραιῶς, ὅπερ ἀμέσως ἅμα τῇ ἀγορᾷ ἐπειγόμενον διὰ τὴν ἐγκατάστασίν του ἤγειρεν ἀγωγὴν ἐξώσεως κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου προσδιορισθεῖσαν διὰ τὴν δικάσιμον τῆς 9.12.57, ἐφ’ ἧς καθ’ ἅς ἔσχομεν πληροφορίας παρὰ τῆς Δ)σεως Ἐθν. Κληρ)των, τὸ Ἑλληνικὸν Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον πρὸς ἀποφυγὴν ἀσκόπων ἀγώνων ἀπεδέχθη τὴν ἐγκατάλειψιν τούτου. Ἐν ὄψει τοῦ κατὰ τ’ ἀνωτέρω δημιουργηθέντος ἀδιεξόδου τὸ Ἑλληνικὸν Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον ἐρειδούμενον ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14 παρ. 7 τοῦ ἐν ἰσχύϊ ἐνοικιοστασίου καὶ ὑπὸ ἰδίαν ἀποκλειστικῶς πρωτοβουλίαν ἤγειρεν ἀγωγὴν ἐξώσεως κατὰ τοῦ μισθωτοῦ τοῦ παραχωρηθέντος αὐτῷ ἀκινήτου ἐν Παλαιῷ Φαλήρῳ προκειμένου μετὰ τὴν ἔξωσιν αὐτοῦ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν καταστᾶσαν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναγκαίαν μεταστέγασίν του. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγομένην ἀκαταλληλότητα τοῦ ἀκινήτου, διὰ τὸν ὃν προώρισται σκοπὸν καὶ τὴν ἐντεῦθεν προτεινομένην ἐγκατάστασιν τοῦ ἐνυδρείου εἰς ἕτερον καταλληλότερον ἀκίνητον, φρονοῦμεν, ὅτι ἁρμόδιον ἐπ’ αὐτοῦ τυγχάνει τὸ Ἑλληνικὸν Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον, καθόσον τὸ Δημόσιον, μετὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ ἀκινήτου καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἐκχώρησιν τῶν ἐπ’ αὐτοῦ μισθωτικῶν δικαιωμάτων ἀπεξενώθη οἱασδήποτε ἁρμοδιότητος ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἀκινήτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5196 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 147 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἀναφερομένη, μεταξὺ ἄλλων, καὶ εἰς τὴν μείωσιν τῶν προβλεπομένων ἐν τῇ φορολογία τοῦ εἰσοδήματος φορολογικῶν συντελεστῶν, ὡς καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀφορολογήτου ἐν τῇ αὐτῇ φορολογία ὁρίου (ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ θέματα ταῦτα παρ’ ὅλον ὅτι ἐρρυθμίσθησαν ἐσχάτως διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3765)1957, δι’ ὧν ἐτροποποιήθησαν αἱ διέπουσαι ταῦτα σχετικαὶ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3323)1955, κατ’ αὐτὰς ἀποτελοῦν ἀντικείμενον νέας μελέτης ἐκ τῶν πορισμάτων τῆς ὁποίας θὰ κριθῇ ἐὰν θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἐκ νέου διαρρύθμισίς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30.8.1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5212)3845 τῆς 7.7.1958 ἐγγράφου ὑμῶν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διαβιβασθέντος ἡμῖν λόγῳ ἁρμοδιότητος, δι’ οὗ ἐπέμψατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 160 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, περὶ ἀνάγκης ρυθμίσεως τῆς ἐπιβαλλομένης εἰσφορᾶς εἰς τοὺς κατόχους ἀμβύκων ἐφ’ ἅπαξ ἀντὶ τῆς ἀνὰ 24ωρον ἀνανεώσεως τῆς ἀδείας των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Κώδικος τῶν Νόμων περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ἕκαστος ἀμπελοκτήμων παραγωγός, δικαιοῦται νὰ ἐργασθῇ ἐπὶ 4 διήμερα κεχωρισμένα ἢ καὶ συνεχῆ, κατὰ φορολογικὴν περίοδον, ἐντὸς διμήνου καθωρισμένου δι’ ἑκάστην κοινότητα χρονικοῦ διαστήματος, τὸ δὲ ἐπιβαλλόμενον δικαίωμα καταναλώσεως τῆς λειτουργίας τῶν ἀμβύκων ἔχει καθορισθῆ ἀναλόγως τῆς χωρητικότητος τοῦ ἄμβυκος καὶ τῆς περιεκτικότητος τῶν στεμφύλων εἰς οἰνόπνευμα. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τούτων τὸ καταβαλλόμενον δικαίωμα εἶναι πολὺ μειωμένον ἐν συγκρίσει μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ καθαροῦ οἰνοπνεύματος, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ ἀξιοποιῇ τὰς παρ’ αὐτῶν ἀποσταζομένας πρώτας ὕλας. Ἐπὶ πλέον δὲ ἔχει ληφθῆ πρόνοια ὥστε εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν εἴς τινα περιφέρειαν λόγῳ θεομηνίας ἢ ἀσθενείας ἤθελε κατά τινα φορολογικὴν περίοδον ὑποστῆ μείωσιν ἡ παραγωγὴ τῶν ἀμπέλων νὰ δύναται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀπαλλάσσῃ κατ’ ἀνάλογον ποσοστὸν τῆς καταβολῆς τοῦ δικαιώματος καταναλώσεως τοὺς παραγωγοὺς τῆς πληγείσης περιφερείας ἢ προκειμένου περὶ σοβαρῶν καταστροφῶν ἐκ σεισμῶν ν’ ἀπαλλάσσῃ τούτους ὁλοσχερῶς. Ἡ χορηγουμένη ἄδεια λειτουργίας τοῦ ἄμβυκος ἀφορᾷ τοὐλάχιστον ἓν διήμερον καὶ οὐχὶ ἓν εἰκοσιτετράωρον ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναγράφεται, τὸ δὲ χρονικὸν τοῦτο διάστημα θεωρεῖται ὡς ὑπεραρκετὸν διὰ νὰ ἀποστάξῃ τὰ στέμφυλά του ὁ παραγωγός, ἐὰν δὲ πρόκειται περὶ μεγάλου ἀμπελοκτήμονος, δύναται οὗτος ἐφ’ ἅπαξ ἢ ἐν συνεχείᾳ νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ λάβῃ δύο ἕως τέσσαρα διήμερα ἐργασίας ἀναλόγως τῶν στεμφύλων τὰ ὁποῖα ἔχει πρὸς ἀπόσταξιν. Ἀφ’ ἑτέρου, προκειμένου περὶ μικροπαραγωγῶν οἵτινες διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν στεμφύλων των, ἔχουσιν ἀνάγκην μικροτέρου τοῦ ἑνὸς διημέρου χρονικοῦ διαστήματος, ἐπιτρέπεται, ὅπως διὰ τῆς αὐτῆς ἀδείας ἐντὸς τοῦ ἐν αὐτῇ καθοριζομένου διημέρου, ἀποστάζωσι τὰ στέμφυλά των, πλείονες τοῦ ἑνὸς παραγωγοὶ πρὸς ἐξυπηρέτησίν των διὰ νὰ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς ἀσκόπους δαπάνας. Αἱ πρῶται ὗλαι τὰς ὁποίας οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δικαιοῦνται ν’ ἀποστάξωσιν εἶναι στέμφυλα μῶρα, κόμαρα, δαμάσκηνα, κεράσια, κορόμηλα, κράνα, ζίζιφα καὶ ὑπολείμματα μέλιτος. Ἑπομένως, διὰ τῆς χορηγουμένης ἀδείας λειτουργίας τοῦ ἄμβυκος, οἱ παραγωγοὶ δύνανται ν’ ἀποστάξωσι μόνον τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζομένας ὡς ἄνω πρώτας ὕλας οὐχὶ δὲ καὶ οἴνους ἔστω καὶ ἀκαταλλήλους πρὸς πόσιν ὧν ἡ ἀπόσταξις ἀπαγορεύεται. Ὡς ἀνωτέρω ἀνεφέρθη, τὸ καταβαλλόμενον δικαίωμα διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἀμβύκων ἔχει καθορισθῆ μὲ ἀποσταζομένην πρώτην ὕλην τὰ στέμφυλα ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸν ἑκάστοτε ἰσχύοντα φόρον καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ καθαροῦ οἰνοπνεύματος. Ἐὰν ἤθελεν, ἑπομένως, τροποποιηθῆ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἀπόσταξις τῶν οἴνων, ἀνατρέπεται ἡ ἀνωτέρω βάσις πρὸς ζημίαν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, λόγῳ τῆς παραγωγῆς κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον μεγαλυτέρου ποσοῦ στεμφυλοπνεύματος ἀπὸ τὸ ὑπολογισθὲν τοιοῦτον ἐπὶ τοῦ ὁποίου κατεβλήθη τὸ δικαίωμα καταναλώσεως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτιθεμένων, κρίνεται, ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι σήμερον διατάξεις τοῦ Κώδικος τῶν Νόμων περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι λίαν ἐξυπηρετικαὶ διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ δὲν παρίσταται ἀνάγκη διὰ τὰς ὡς ἄνω περιπτώσεις τροποποιήσεως τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17.7.1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Η. Σκυλλάκον, Α. Χονδρονάσιον καὶ Χ. Παγώνην, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρώτησίν των τ’ ἀκόλουθα: 1) Ὅτι ἐσχάτως ἐνεκρίθη συμπληρωματικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν 15.000.000 πέραν τῆς ἀρχικῶς διατιθεμένης ἰσοπόσου τοιαύτης διὰ τὴν περαιτέρω πληρωμὴν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς μὴ ἀποζημιωθέντας εἰσέτι ἰδιοκτήτας ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. 2) Ὅτι τὸ αἴτημα περὶ τροποποιήσεως τῶν κειμένων διατάξεων ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως αἱ γενόμεναι ἐπιτάξεις ὑποζυγίων παρὰ τῶν Ἑλληνικῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἀποδεικνύωνται δι’ ἐνόρκων βεβαιώσεων ἐν περιπτώσει ἀπωλείας ὑπὸ τῶν δικαιούχων δικαιολογητικῶν, δὲν διασφαλίζει ἀπὸ κινδύνους ὑποβολῆς ἀνυπάρκτων ἀπαιτήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15.7.1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν κ. Χρ. Γραμματίδην, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 186 ἐρώτησίν του, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεκοινώθη εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὑπαλλήλων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων ἡ ἀδυναμία χορηγήσεως καὶ εἰς τούτους, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μας, τοῦ κατ’ ἀποκοπὴν ἐπιδόματος ὑπερωριακῆς ἐργασίας. Πάντως τὸ θέμα τοῦτο θεωρεῖται ἐκκρεμές. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6383)20.8.58 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δεσποτοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν μέτρων δασμολογικῆς προστασίας τῶν ἐν Ἑλλάδι κατασκευαζομένων ἐκ μαστίχης μοσχολιβάνου καὶ τσικλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μόλις προσφάτως, διὰ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ νόμου 3686) 1957 ἐγένετο ἤδη αὔξησις τοῦ δασμοῦ τοῦ μοσχολιβάνου πρὸς προστασίαν τοῦ ἐκ μαστίχης παρασκευαζομένου τοιούτου. Τὸ εἶδος τοῦτο ὑπεβάλετο προηγουμένως εἰς δασμὸν κατὰ βάρος, ὅστις, μετὰ τῶν προσθέτων 75% ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 12,60 τὸ χιλιόγραμμον, ἡ δὲ ἐξ αὐτοῦ ἐπιβάρυνσις εἰς 20% περίπου ἐπὶ τῆς ἀξίας. Διὰ τῆς εἰρημένης διατάξεως ὁ ἐλάχιστος δασμὸς ὡρίσθη εἰς 40% μετὰ δὲ τῶν προσθέτων ἀνέρχεται εἰς 70% ἐπὶ τῆς ἀξίας. Ὁ δασμὸς οὗτος, βάσει τῶν συγκεντρωθέντων στοιχείων, ἐκρίθη ἐπαρκὴς διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου μοσχολιβάνου. Ἐν τούτοις ἡ Ἕνωσις Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου θεωρήσασα ἀνεπαρκῆ τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω δασμολογικὴν προστασίαν, ἐπανῆλθεν ἐπὶ τοῦ αἰτήματός της, ζητοῦσα καὶ περαιτέρω αὔξησιν τοῦ δασμοῦ. Διὰ τῆς νεωτέρας ταύτης αἰτήσεως προεβλήθη τὸ πρῶτον καὶ τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων τσικλῶν, πρὸς προστασίαν τῶν ἐκ τῆς μαστίχης κατασκευαζομένων τοιούτων. Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία, ἐξετάζει ἐν συνδυασμῷ ἀμφότερα τὰ αἰτήματα ταῦτα, εὐθὺς δὲ ὡς συγκεντρώσει τ’ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, θέλει λάβει σχετικὰς ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 196 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ προϋπηρεσία τοῦ προσωπικοῦ τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἡ ἀπὸ τῆς ὑπαγωγῆς τούτων εἰς τὸ Ν.Δ. 2592)53 δὲν δύναται νὰ ἀναγνωρισθῇ ἀναδρομικῶς παρὰ τῷ Μετοχικῷ Ταμείῳ Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων ἐν ὄψει τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 16)22.4.1953 Β.Δ., δι’ οὗ αἱ περὶ ἀναδρομικῆς ἐγγραφῆς διατάξεις τοῦ Μ.Τ. Π.Υ. κατηργήθησαν ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1945 καὶ ἐφεξῆς. Ἡ ὡς ἄνω κατάργησις ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν μετόχων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύναται νὰ καθιερωθῇ ἐξαίρεσις διὰ μεμονωμένην κατηγορίαν ἐκ τούτων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι παρόμοια αἰτήματα ἐνδιαφερομένων μετόχων τεθέντα ὑπ’ ὄψιν τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου δὲν υἱοθετήθησαν παρ’ αὐτοῦ κριθέντα ὡς ἀσύμφορα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Ἐπὶ κοινοποιηθείσης ἡμῖν ἀπὸ 16.7.1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου, σχετικῶς μὲ τὴν φορολογικὴν μεταχείρισιν τῶν σεισμοπλήκτων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν τῆς περιφερείας Καρδίτσης καὶ τῶν ὁμόρων σεισμοπλήκτων περιφερειῶν μελετᾶται ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ὁριστικῆς του ρυθμίσεως, ἐλπίζεται δὲ ὅτι συντόμως θέλουσιν ἀνακοινωθῆ αἱ ληφθησόμεναι ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7478)5909 ἀπὸ 14.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρὸς σύντομον διεξαγωγὴν τῆς διαδικασίας διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν δικαιούχων τῶν, δυνάμει τοῦ ἀπὸ 25.6.47 Β. Διατάγματος, ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀναχώματος καὶ ἐκτροπῆς τάφρου Σουφλίου καὶ λῆψιν δανείων, πρὸς κατασκευὴν τοῦ ἀναχώματος, παρεπέμψαμεν τὴν ὑπόθεσιν ταύτην εἰς τὴν παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Ἕβρου Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 37α τοῦ Κώδικος Ἀναγκ. Ἀπαλλοτριώσεων (Ν. 2000)1952) καὶ ἀναμένομεν τὴν ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως καὶ ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων, βάσει τῆς ὁποίας, ἐφ’ ὅσον γίνῃ ἀποδεκτὴ συμφώνως τῷ Νόμῳ, θὰ γίνῃ καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 22458)8–10–1958 ἔγγραφον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα κ.λ.π. περὶ χορηγήσεως δανείων εἰς παντοπώλας Γιαννιτσῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1958 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ἀριθ. πρωτ. 22458 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γενικὴν Διεύθυνσιν Φορολογίας Διεύθυνσιν Διοικητικοῦ–Τμῆμα Προσωπικοῦ Ἐνταῦθα Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι σημειούμενον ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7180) 22.9.58 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μετὰ τῆς προσηρτημένης ὑπ’ ἀρ. 336 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Παπαδημητρίου «περὶ χορηγήσεως μακροπροθέσμων δανείων εἰς παντοπώλας Γιαννιτσῶν κλπ.» καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας. Πράγματι εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπεβλήθη τὴν 30.8.1958 τὸ ἀπὸ 24.8.1958 ὑπόμνημα (ἀριθ. πρωτ. 31) τῆς Συντεχνίας Παντοπωλῶν Γιαννιτσῶν, δι’ οὗ αὕτη ἐζήτει, ὅπως ἡ Ν.Ε. ἐγκρίνει τὴν ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν χορήγησιν εἰδικῶς εἰς τοὺς παντοπώλας Γιαννιτσῶν μακροπροθέσμων δανείων 30.000 ἕως 50.000 δραχμῶν, ἱκανῶν διὰ τὴν ὑποβοήθησίν των, πρὸς συνέχισιν τῆς παροχῆς τροφίμων ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς κατοίκους περιφερείας των ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν παντοπωλῶν μὲ σύγχρονα μέσα διατηρήσεως καὶ πωλήσεως τῶν εἰδῶν διατροφῆς (ψυγεῖα ἠλεκτρικά, ζυγοὶ κλπ.) ἀφ’ ἑτέρου, ἐπικαλουμένη ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι ἕτεροι κλάδοι τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, ὡς οἱ γεωργοί, βιομήχανοι καὶ βιοτέχναι, ἔχει ἐγκριθῆ νὰ ἐνισχύωνται διὰ τοιούτων δανείων. Ἐπὶ τοῦ ὑπομνήματος τούτου ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔδωσε μέχρι στιγμῆς συνέχειαν, διότι ἤδη τὸ αἴτημα τοῦτο εἶχε προβληθῆ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν παντοπωλῶν τῆς Χώρας, ἐκρίθη δέ, ὅτι αἱ σημεριναὶ νομισματικαὶ συνθῆκαι τῆς Χώρας δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἔγκρισιν παροχῆς μακροπροθέσμων δανείων καὶ εἰς μεταπρατικὸν κλάδον, ὡς τῶν παντοπωλῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1958 Μετὰ πλείστης τιμῆς Ὁ Προϊστάμενος τῆς Γραμματείας τῆς Ν.Ε.

ΑΛΕΞ. ΡΗΜΑΚΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Π. Πολυχρονίδην, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 149 ἐρώτησίν του, ὅτι αἱ αἰτήσεις αἱ ὑποβληθεῖσαι μέχρι τῆς 13.10.57 εἰς τὸν Εἰρηνοδίκην διὰ τὸν προσδιορισμὸν δι’ ἀποφάσεως αὐτοῦ τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τοὺς ἐξ οἱουδήποτε λόγου στερουμένους δελτίου ἐπιτάξεως συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3612)56, θεωροῦνται ὡς ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσαι καὶ εἰς ἣν ἔτι περίπτωσιν ὑπεβλήθησαν ἐν συνεχείᾳ αἱ σχετικαὶ αἰτήσεις αὐτῶν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας τοῦ ἑνὸς ἔτους, ἤτοι μετὰ τὴν 13.10.1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7273 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Μηχανογραφικὴ Ὑπηρεσία Φορολογίας, εἰς ἣν ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐπεξεργασία τῶν στοιχείων ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως ἀγροτικῶν προϊόντων, ὑποκειμένων εἰς τὴν φορολογίαν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὰ στοιχεῖα κατανομῆς τῶν ποσῶν τοῦ φόρου εἰς τοὺς δικαιούχους Δήμους καὶ Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Κερκύρας διὰ τὸ ἔτος 1957 καὶ τὰ ἐλεγχθέντα στοιχεῖα τοῦ ἔτους 1958 ἀπεστάλησαν ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διὰ μερικωτέρων ἀποστολῶν τῆς 6–11–1957, 28–12–1957, 3–1– 1958, 16–2–1958, 19–4–1958, 27–5–1958, 22–2–1958 καὶ 30–8–1958. Περαιτέρω ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν δίδονται ἐντολαὶ πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, διὰ τὴν ἀποστολὴν παρ’ αὐτοῦ εἰς τὰ οἰκεῖα Δημόσια Ταμεῖα τῶν ποσῶν τοῦ φόρου, ἅτινα καταβάλλονται εἰς τοὺς δικαιούχους Δήμους καὶ Κοινότητας. Τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, ὅπερ δικαιοῦνται νὰ εἰσπράξωσιν οἱ ὡς εἴρηται Δῆμοι καὶ Κοινότητες τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Κερκύρας ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 1.745.583 διὰ τὸ ἔτος 1957 καὶ 2.016.986 διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ ἔτους 1958. Ἐκ τῶν ποσῶν τούτων, ἐγένετο ἤδη ἡ κατανομὴ διὰ ποσὸν φόρου δραχμῶν 1.809.713. Ἡ κατανομὴ τοῦ ὑπολοίπου ποσοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τοῦ πρώτου δεκαημέρου τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Κανιάρη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7105 ἀπὸ 17–9–58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἀνέφερεν ὁ Ἐπιθεωρητὴς Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν Δημήτριος Τζωροβίλης, ὅστις, τῇ ἐντολῇ μας, ἐνήργησε σχετικὴν ἔρευναν τὰ παράπονα τῶν κατοίκων Καλυβίων Θορικοῦ Ἀττικῆς κατὰ τῆς Ὑπηρεσίας τῆς Οἰκ. Ἐφορίας Κρωπίας, περὶ ἐπιβληθείσης εἰς βάρος των ὑπερβολικῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν κτηθεῖσαν ὑπὸ τῶν κτημάτων των πρόσθετον ἀξίαν, δὲν τυγχάνουσι βάσιμα. Κατὰ τὰς διαπιστώσεις τοῦ ὡς εἴρηται Ἐπιθεωρητοῦ, ἡ Ὑπηρεσία τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας ἐνήργησε συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2709)1953 καὶ τῆς βάσει τούτου ἐκδοθείσης σχετικῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἐβασίσθη δέ, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς προσθέτου ἀξίας τῶν κτημάτων, εἰς ὁριστικὰ στοιχεῖα τοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων ἄλλοι μὲν δὲν προσέβαλον τὴν σχετικὴν πρᾶξιν τοῦ Οἰκον. Ἐφόρου, ἄλλοι δὲ προσέφυγον ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεων, παρ’ ᾗ καὶ ἐκκρεμοῦν αἱ οἰκεῖαι αἰτήσεις των, προεδρευομένης ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΘΕΟΔ. Δ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6753)4–9–58 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Ἰωάννου Ζίγδη, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς κυρώσεως τῆς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βρεταννικῆς τοιαύτης, συμφωνίας «περὶ συμψηφισμοῦ τῶν ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου προκυψασῶν ἑκατέρωθεν ἀπαιτήσεων κλπ.» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, καταρτισθὲν ἀπὸ μακροῦ παρ’ ἡμῶν, διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρὸς παροχὴν γνωμοδοτήσεώς του. Ἤδη, διὰ νεωτέρου ἐγγράφου μας πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Ὑπουργεῖον, ἐζητήσαμεν τὴν ἀποστολὴν τῆς γνωμοδοτήσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13.10.1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Χιωτάκη καὶ 1. Κοντουδάκη, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6934 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Μηχανογραφικὴ Ὑπηρεσία Φορολογίας εἰς ἣν ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐπεξεργασία τῶν στοιχείων ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως ἀγροτικῶν προϊόντων, ὑποκειμένων εἰς τὸν φόρον ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὰ στοιχεῖα κατανομῆς τοῦ δημοτικοῦ φόρου εἰς τοὺς δικαιούχους Δήμους καὶ Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Χανίων διὰ τὸ ἔτος 1958 ἀπεσπάσθησαν ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διὰ μερικωτέρων ἀποστολῶν τῆς 6.11.1957, 28.12.57, 3.1.1958, 16.2.1958, 19.4.1958, 7.5.1958, 22.7.1958, 23.8.1958, καὶ 30.8.1958. Περαιτέρω, ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν δίδονται ἐντολαὶ πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ἀποστολὴν παρ’ αὐτοῦ εἰς τὰ οἰκεῖα Δημόσια Ταμεῖα τῶν ποσῶν τοῦ φόρου, ἅτινα καταβάλλονται εἰς τοὺς δικαιούχους Δήμους καὶ Κοινότητας. Τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, ὅπερ δικαιοῦνται νὰ εἰσπράξωσιν οἱ ὡς εἴρηται Δῆμοι καὶ Κοινότητες τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Χανίων ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 2.378.902 διὰ τὸ 1957 ἐξ ὧν 75.374 διὰ τὸν Δῆμον Χανίων καὶ εἰς δραχ. 1.400.000 διὰ τὸ πρῶτον 4μηνον τοῦ ἔτους 1958, ἐξ ὧν 25.501 διὰ τὸν Δῆμον Χανίων. Ἐκ τῶν ποσῶν τούτων, κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων πληροφορίας, ἀπεστάλη ἤδη εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα Χανίων καὶ Κισσάμου ποσὸν δραχ. 2.337.671, προβλέπεται δὲ ἡ ἄμεσος ἀποστολὴ καὶ τοῦ ὑπολειπομένου ποσοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Π. Οἰκονομίδην ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐρώτησίν του, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3612)56 ἐπὶ τῷ τέλει παρατάσεως τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων πρὸς καταβολὴν ἀποζημιώσεως δι’ ἐπιταχθέντα κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Σεπτεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8184 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις καταχωριθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 387 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, περὶ τῆς στέγης Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10044)13.1.58 ἀποφάσεως ἡμῶν συνεκροτήθη εἰς Σῶμα τὸ Συμβούλιον Στεγάσεως Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, ὅπερ ἔθεσεν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τὴν συγκέντρωσιν καὶ μελέτην τῶν ἀπαραιτήτων δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 3783)57 «περὶ τῆς στέγης τῶν Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων» στοιχείων βάσει τῶν ὑποβληθεισῶν μέχρι σήμερον αἰτήσεων ἀνερχομένων εἰς 26.000 περίπου, διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τοῦ ποσοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέλθουν τὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Νομ. τούτου Διατάγματος συγκεντρωθησόμενα κεφάλαια, πρὸς διάθεσίν των εἰς στεγαστικὰ δάνεια. Ἤδη, περατωθείσης τῆς ὡς ἄνω ἐργασίας ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, τὸ Συμβούλιον Στεγάσεως Δ.Π.Υ. τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς κατὰ νόμον ἐγκρίσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα χωρήσῃ εἰς τὴν χορήγησιν τῶν δανείων μέσῳ τῶν Ὀργανισμῶν Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ Ταχ)κοῦ Ταμιευτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8252)6337 ἀπὸ 30.10.58 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 412 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη περὶ τοῦ ἐν Καβάλᾳ ὑπ’ ἀριθ. Β.Κ. 8 οἰκοπέδου τοῦ Δημοσίου ἐφ’ οὗ ὁ κατεδαφισθεὶς κινηματογράφος «Ζέφυρος», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δυνάμει συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ΕΟΤ καὶ ΕΤΕ, κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 3231 τῆς 11.5.1955 (Φ.Ε.Κ. 117 τεῦχος Αʹ) καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 23 αὐτῆς τὸ Δημόσιον, ἐν τῷ πνεύματι ἀναπτύξεως τῶν τουριστικῶν καὶ ξενοδοχειακῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν, ἵνα τὸ ὡς ἄνω οἰκόπεδόν του, περιβαλλόμενον ὑπὸ τῶν ὁδῶν Φουὰτ Αʹ, Ἴωνος Δραγούμη, Ἐλευθ. Βενιζέλου καὶ Φιλελλήνων καὶ κατ’ ἔναντι τοῦ Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διαμορφώσῃ εἰς ἐλεύθερον κοινόχρηστον χῶρον (πλατεῖαν ἢ ἀλσύλλιον κλπ.), διὰ κατεδαφίσεως παντὸς ὑφισταμένου ἐπ’ αὐτοῦ κτίσματος. Συνεπῶς δὲν πρόκειται περὶ ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ περὶ ἐκπληρώσεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἀναληφθείσης ὑποχρεώσεως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πόλεως Καβάλας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Π. Γαρουφαλιᾶν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 395 ἐρωτήσεώς του, ὅτι ἡ καταβολὴ εἰς τοὺς δικαιούχους ἀποζημιώσεως ἐπιταχθέντος ζώου τοῦ ἡμίσεος τῆς καθορισθείσης κατὰ τὴν ἐπίταξιν ἀποζημιώσεως εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ σχετικοῦ Ν.Δ. 3612)1956 προφανῶς δὲ ὁ περιορισμὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς παλαιᾶς πρὸς τὴν νέαν δραχμήν. Ὁ περιορισμὸς εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀξίας τοῦ ἑνὸς μόνον ἐκ πλειόνων ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τῆς Πολιτείας ἱκανοποιήσεως τῶν πολιτῶν τῆς κατηγορίας ταύτης ἀσχέτως πρὸς τὴν ὕπαρξιν ἢ οὔ πλέον μετὰ τὸν Ν. 18)1944, νομικῆς πρὸς τοῦτο ὑποχρεώσεως τοῦ Δημοσίου. Ἐπίσης γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι παράτασις τῆς προθεσμίας τοῦ Ν.Δ. 3612)56 διὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεων δὲν ἀντιμετωπίζεται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Πρὸς διευκόλυνσιν ὅμως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐγένετο δεκτὸν, ὅτι καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν ὑπεβλήθη μόνον ἡ αἴτησις ἄνευ τῶν οἰκείων δικαιολογητικῶν, θεωρεῖται ὡς ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσα αὕτη. Ὡς πρὸς τὴν καθυστέρησιν τῆς καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων λόγῳ ἐπιτάξεως ὑποζυγίων σχετικὰς πληροφορίας, θέλει παράσχει ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πάντως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὑπεβλήθη ἡμῖν αἴτημα αὐτοῦ περὶ αὐξήσεως τῆς σχετικῆς προβλέψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ΓΕΣ, ὅπερ ὅμως, δὲν ἔχει ἱκανοποιηθῆ εἰσέτι ἐν ἀναμονῇ ἀποστολῆς ἀναγκαιούντων τῶν συμπληρωματικῶν στοιχείων, ἅτινα ἐζητήθησαν ἤδη παρ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάντου, Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Η. Σκυλλάκον, Α. Τσιάντον, Α. Χονδρονάσιον καὶ Χ. Παγώνην, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 200 ἐρώτησίν των, ὅτι ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων εἰσεπράχθησαν τὰ κάτωθι ποσὰ ἐξ εἰδικῶν ἐκτάκτων φορολογιῶν κλπ. (εἰς χιλιάδας δραχμῶν):

Πρὸς τούτοις, παραθέτομεν κατωτέρω πίνακα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐμφαίνονται αἱ πραγματοποιηθεῖσαι κατὰ οἰκονομικὰ ἔτη καὶ κατὰ σεισμόπληκτον περιοχὴν διοικητικαὶ δαπάναι, ὡς καὶ αἱ τοιαῦται ἐκ χορηγήσεως ἀρωγῶν εἰς χρῆμα, ὑλικὰ κλπ. Ἀρωγὴ

Πέραν τῶν ἀνωτέρω ποσῶν, διετέθησαν διὰ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων····················································· 73.000

Διὰ δὲ τὸ οἰκον. ἔτος 1958, προβλέπονται ἐν συνόλῳ πιστώσεις διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν προ-

γραμμάτων ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπλήκτων·························································································· 182.000

Ἤτοι, γενικὸν σύνολον εἰς χιλιάδας δραχ.···························································································· 2.697.270

Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ποσοῦ τῶν 182.000 δραχ. τοῦ οἰκον. ἔτους 1958, ἐδαπανήθησαν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. μέχρι 30ῆς Σεπτεμβρίου 1958 τὰ κάτωθι ποσά, εἰς χιλιάδας δραχμῶν, κατὰ σεισμόπληκτον περιοχήν: Ἀρωγὴ

Εἰς τὸν τελευταῖον τοῦτον πίνακα δὲν περιλαμβάνονται αἱ πραγματοποιηθεῖσαι ἐκτὸς προϋπολογισμοῦ διὰ προκαταβολῶν δαπάναι αἵτινες ἀνέρχονται εἰς (χιλιάδας δραχμῶν) 19.322 ἀναβιβάζουσαι οὕτω τὸ σύνολον τῶν δαπανηθέντων ἐντὸς τοῦ 1958 μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. εἰς δραχ. 120.470. Συνημμένως ἀποστέλλομεν καὶ ἔντυπον πίνακα εἰς τὸν ὁποῖον ἐμφαίνονται αἱ εἰδικαὶ εἰσπράξεις ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων ὡς καὶ τὰ δαπανηθέντα ποσὰ κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη καὶ κατὰ σεισμόπληκτον περιοχήν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Ν. Παπαδημητρίου, Σ. Καρασάββα, Φ. Περισοράτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὑπ’ ἀριθ. 6764)4.9.1958 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Κ. Τσιγάρα, Ν. Παπαδημητρίου, Σ. Καρασάββα καὶ Φ. Περισοράτη δι’ οὗ οὗτοι αἰτοῦσι τὴν διαγραφὴν ἢ τὴν διὰ προσωπικῆς ἐργασίας εἰς κοινωφελῆ ἔργα τοῦ Δημοσίου ἢ Κοινοτήτων ἐξόφλησιν βεβαιωθέντων εἰς βάρος πληγέντων ἀγροτῶν χρεῶν ἐκ χορηγήσεως αὐτοῖς γεωργικῶν ἐφοδίων μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὁποίων ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπιβάλλει κρατήσεις τοῦ ἀντιτίμου γεωργικῶν προϊόντων ὧν ἡ πληρωμὴ γίνεται μέσῳ αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας (Διευθυντὴς κ. Κατσούλης) μεθ’ οὗ ἤλθομεν εἰς τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν καθ’ ἣν ἐγνώρισεν, ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΤΣΑΠΑΡΑΣ

κη) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου, Α. Τσιάντου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 197035)12170)8.11.58 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 21.10.58 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Ἀν. Τσιάντου, περὶ ἐνισχύσεως τῶν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν τῶν περιφερειῶν Θηβῶν καὶ Λεβαδείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 299639)18.11.1958 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν ΑΤΕ παρεσχέθη αὐτῇ ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν παροχὴν τῆς ὑπὸ τῆς ἐξ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἐγκριθείσης ἐπὶ πιστώσει ἐνισχύσεως ἐκ σίτου τῶν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν τῶν ρηθεισῶν περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8453)6.11.1958 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, σχετικῶς μὲ τὴν δασμολογικὴν μεταχείρισιν τῶν καινουργῶν καὶ μεταχειρισμένων κενῶν σάκκων καὶ τὴν παρατηρουμένην τελευταίαν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δασμολογικῆς μεταχειρίσεως τῶν ἀνωτέρω σάκκων. Οἱ σάκκοι, τόσον οἱ καινουργεῖς, ὅσον καὶ οἱ μεταχειρισμένοι δασμολογοῦνται μὲ τὸν δασμὸν τῶν ὑφασμάτων, ἐξ ὧν οὗτοι εἶναι κατεσκευασμένοι (γιούτης, κανάβεως, λίνου κλπ.) προσηυξημένου κατὰ 20%. Ἐκ τοῦ τρόπου τούτου δασμολογήσεως καὶ εἰδικώτερον ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ ὑφάσματα ἐν γένει ὑπόκεινται εἰς διαζευκτικὸν δασμὸν (κατ’ ἀξίαν καὶ εἰδικευμένον) ἐδημιουργήθη σύγχυσις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ἐν λόγῳ σάκκων, εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 3287)1955 γενομένην ἀναπροσαρμογὴν τῶν εἰδικευμένων δασμῶν κατὰ 50%, ἥτις ἤρθη τελικῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 5510)1958 σχετικῆς διαταγῆς μας, δι’ ἧς ὡρίσθη, ὅτι οὗτοι ὑπόκεινται εἰς τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀναπροσαρμογήν. Κατόπιν τούτου, τὸ ποσοστὸν δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν σάκκων ἀποκατεστάθη εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενον ἐπίπεδον, ὅπερ κρίνεται ἐπαρκὲς διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. β) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσαγωγικῆς κινήσεως τῶν σάκκων καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐκ τούτων μεταχειρισμένων, ὡς ἐπικινδύνων διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Τὸ ἀνωτέρω θέμα, ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, εἰς ὃ καὶ ἀποταθῆτε, διὰ τὴν παροχὴν σχετικῶν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8856 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν μέτρων δασμολογικῆς προστασίας τῶν ἐν Ἑλλάδι κατασκευαζομένων ἐκ μαστίχης μοσχολιβάνου καὶ τσικλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μόλις προσφάτως, διὰ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ νόμου 3686) 1957, ἐγένετο ἤδη αὔξησις τοῦ δασμοῦ τοῦ μοσχολιβάνου, πρὸς προστασίαν τοῦ ἐκ μαστίχης παρασκευαζομένου τοιούτου. Τὸ εἶδος τοῦτο, ὑπεβάλλετο προηγουμένως εἰς δασμὸν κατὰ βάρος, ὅστις, μετὰ τῶν προσθέτων 75%, ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 12,60 τὸ χιλιόγραμμον, ἡ δὲ ἐξ αὐτοῦ ἐπιβάρυνσις εἰς 20% περίπου ἐπὶ τῆς ἀξίας. Διὰ τῆς εἰρημένης διατάξεως, ὁ ἐλάχιστος δασμὸς ὡρίσθη εἰς 40%, μετὰ δὲ τῶν προσθέτων ἀνέρχεται εἰς 70% ἐπὶ τῆς ἀξίας. Ὁ δασμὸς οὗτος, βάσει τῶν συγκεντρωθέντων στοιχείων, ἐκρίθη ἐπαρκὴς διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου μοσχολιβάνου. Ἐν τούτοις, ἡ Ἕνωσις Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου, θεωρήσασα ἀνεπαρκῆ τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω δασμολογικὴν προστασίαν, ἐπανῆλθεν ἐπὶ τοῦ αἰτήματός της, ζητοῦσα καὶ περαιτέρω αὔξησιν τοῦ δασμοῦ. Διὰ τῆς νεωτέρας ταύτης αἰτήσεως, προεβλήθη τὸ πρῶτον καὶ τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων τσικλῶν, πρὸς προστασίαν τῶν ἐκ μαστίχης κατασκευαζομένων τοιούτων. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, ἐξετάζει, ἐν συνδυασμῷ, ἀμφότερα τὰ αἰτήματα ταῦτα, σχετικῶς δὲ ἀνέθεσεν εἰς τὸν ἁρμόδιον Οἰκονομικὸν Ἐπιθεωρητὴν Τελωνείων τῆς περιφερείας Χίου τὴν διενέργειαν εἰδικῆς ἐρεύνης. Σχετικαὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ ληφθῶσι μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙ) Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀφορῶν τὸ Β τοῦτο Ὑπουργεῖον στοιχεῖον (δ) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 206 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ἐν Ἀγκύρᾳ Β. Πρεσβείαν, ὅπως ὑποστηρίξῃ, παρὰ τῇ Τουρκικῇ Κυβερνήσει, τὰ διαβήματα, εἰς ἃ εἶχε προβῆ ἤδη ἡ Νομαρχία Ἕβρου πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀδριανουπόλεως, ἐξαιτουμένη τιμωρίαν τοῦ ἐνόχου Τούρκου στρατιώτου καὶ καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ φονευθέντος. Περὶ τῆς τιμωρίας τοῦ ἐνόχου, παρεσχέθησαν διαβεβαιώσεις, ἀπὸ Τουρκικῆς πλευρᾶς, κατὰ τὰς ἀρχικάς, ἐπὶ διοικητικοῦ ἐπιπέδου, τοπικὰς ἐπαφάς, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐπεισόδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1958.

Ὁ Μόνιμος Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆ καὶ Μ. Γαληνοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 242 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆ καὶ Μ. Γαληνοῦ, ὅτι τὸ Β. τοῦτο Ὑπουργεῖον παρέσχεν ἤδη ὁδηγίας εἰς τὴν ἐν Ἀγκύρᾳ Β. Πρεσβείαν, ἵνα αὕτη προβῇ εἰς τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα, πρὸς ἐλάφρυνσιν τῆς θέσεως τῶν ἐν λόγῳ Ἑλλήνων ναυτικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Αὐγούστου 1958.

Ὁ Μόνιμος Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὸ ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 5403)4057 ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη (ὑπ’ ἀριθ. 182) βιβλ. ἐρωτήσεων), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν κατωτέρω, τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν, ἐπὶ τῶν τριῶν σημείων τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως. 1ον) Δὲν ὑπεβλήθη ἀκόμη πρὸς τὸ Συμβούλιον τῶν Ὑπουργῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ἡ ἀναμενομένη ὑπὸ τῆς Ὑποεπιτροπῆς τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου ἔκθεσις πρὸς τὴν προσφυγὴν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ἐκτάκτων μέτρων ἐν Κύπρῳ. 2ον) Ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ σύνεγγυς καὶ μετ’ ἀγωνιώδους ἐνδιαφέροντος, τὴν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως ἐν Κύπρῳ. Ἐκκρεμούσης, ὅμως, τῆς προσφυγῆς διὰ τὰ βασανιστήρια, ἐνώπιον τῆς παρὰ τῷ Συμβουλίῳ τῆς Εὐρώπης Ἐπιτροπῆς τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐθεώρησε σκόπιμον τό γε νῦν ἔχον νὰ κινήσῃ τὸν μηχανισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διὰ νέα συμβάντα, ἐπιφυλασσομένη νὰ ἐνεργήσῃ ἐν καιρῷ πᾶν, ὅ,τι θὰ ἐθεώρει ἐπιβεβλημένον. 3ον) Ἡ Ὑποεπιτροπὴ Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Συμβουλίου Εὐρώπης ἐν Στρασβούργῳ τὴν 30ὴν Ἰουνίου καὶ 1ην Ἰουλίου ἐ.ἔ. καὶ ὡρίσθη νέα συνεδρίασις διὰ τὴν 3ην Ὀκτωβρίου, διαρκείας μιᾶς περίπου ἑβδομάδος, πρὸς συνέχισιν τῶν συζητήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4793 ἐ.ἔ. ὑμέτερον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ κείμενον ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Σαββοπούλου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν εἰς Γερμανίαν ἀπαχθέντων ὁμήρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Βάσει διεθνῶν συμφωνιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐσωτερικῶν γερμανικῶν νομοθετικῶν μέτρων, ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ θύματα τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ. Ὡς τοιαῦτα θεωροῦνται, τόσον ὑπὸ τῶν προμνησθεισῶν διεθνῶν συμφωνιῶν, ὅσον καὶ τῶν γερμανικῶν νομοθετικῶν μέτρων, πρόσωπα, ἅτινα εἶχον τὴν μόνιμον αὐτῶν κατοικίαν ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἐδιώχθησαν διὰ λόγους φυλετικοὺς ἢ δι’ ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ. Ἐκ τούτων προκύπτει, ὅτι εἰς τὸν ὅρον «θῦμα ἐθνικοσοσιαλισμοῦ» δὲν περιλαμβάνονται πρόσωπα, ἔχοντα τὴν μόνιμον αὐτῶν κατοικίαν ἐκτὸς τῆς Γερμανίας καὶ διωχθέντα δι’ ἐθνικὴν δρᾶσιν, εἰς τὰ ὑπὸ γερμανικὴν στρατιωτικὴν κατοχὴν διατελέσαντα ἐδάφη. Ἕνεκα τούτου, κατόπιν προηγηθείσης συνεννοήσεως, αἱ Κυβερνήσεις Ἑλλάδος, Γαλλίας, Ὁλλανδίας, Βελγίου, Λουξεμβούργου, Δανίας, Νορβηγίας καὶ Μεγ. Βρεταννίας, διὰ κοινοῦ διαβήματός των, ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπεριλάβῃ μεταξὺ τῶν κατὰ τὰ ὡς ἄνω ἀποζημιωτέων προσώπων καὶ τὰ ἄτομα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν μόνιμον αὐτῶν κατοικίαν ἐκτὸς τῆς Γερμανίας καὶ ἐδιώχθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, διὰ λόγους ἐθνικῆς δράσεως ἐντὸς τῶν ἐδαφῶν, τὰ ὁποῖα διετέλεσαν ὑπὸ γερμανικὴν στρατιωτικὴν κατοχήν. Ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις, ἀποκρούσασα κατ’ ἀρχὴν νομικὴν ὑποχρέωσιν τοιαύτης ἀποζημιώσεως, ἐδέχθη νὰ συμβάλῃ εἰς τόν, ἰδιωτικῇ πρωτοβουλίᾳ, σχηματισμὸν κεφαλαίου, πρὸς καταβολὴν φιλανθρωπικῆς φύσεως βοηθημάτων, εἰς τοὺς ἐκ τῶν διωχθέντων ἐνδεεῖς. Κατὰ τὰς διεξαχθείσας συνομιλίας, ἐγένετο, ἐκ γερμανικῆς πλευρᾶς, λόγος περὶ ποσοῦ 100 ἑκατομμυρίων μάρκων, ἤτοι 25 περίπου ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δι’ ἅπαντας τοὺς διωχθέντας τῶν ὀκτὼ προαναφερθεισῶν χωρῶν. Αἱ ἐνδιαφερόμεναι Κυβερνήσεις, διὰ κοινοῦ πρὸς τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν διαβήματος, ὑπογραμμίσασαι τὴν ἠθικὴν καὶ νομικὴν αὐτῆς ὑποχρέωσιν, διὰ τὴν ταχυτέραν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τῶν ὑπηκόων των, ἀπέκρουσαν τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς καταβλητέας ἀποζημιώσεως ὡς «φιλανθρωπικοῦ βοηθήματος» καὶ ἐτόνισαν, ὅτι τὸ ἀναφερθὲν ποσὸν τῶν ἑκατὸν ἑκατομμυρίων μάρκων εἶναι ἀνεπαρκὲς διὰ νὰ καλύψῃ τὴν δικαίαν ἀξίωσιν τῶν ρηθέντων θυμάτων ἢ τῶν οἰκογενειῶν των. Αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος διεξαγόμεναι συνεννοήσεις, τόσον μεταξὺ τῶν ὀκτὼ χωρῶν, ὅσον καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, δὲν κατέληξαν εἰσέτι, αἱ ἐνδιαφερόμεναι ὅμως Κυβερνήσεις παρακολουθοῦσι τὸ ζήτημα, προσπαθοῦσαι νὰ ἐπιτύχωσιν ἱκανοποιητικήν, κατὰ τὸ δυνατόν, λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 6753 ἀπὸ 4 Σεπτεμβρίου ἐ. ἔτους. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἄνω ὑμέτερον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 185074)4328 ἀπὸ 28 Αὐγούστου 1957 ἐγγράφου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας συμψηφισμοῦ τῶν ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου ὑπὸ τῶν Ἄγγλων προκυψασῶν ἑκατέρωθεν ἀπαιτήσεων καὶ περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς κατοίκους Δωδεκανήσου», ἐκκρεμεῖ, λόγῳ διαφωνιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν. Συνημμένως διαβιβάζομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τοῦ ἀναφερομένου ὡς ἄνω ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Σεπτεμβρίου 1958.

Ὁ Μόνιμος Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 5635) 19.7.1957 ὑμετέρου σημειώματος, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ἀφορῶν ἀποζημίωσιν τῶν Δωδεκανησίων, καταρτισθὲν παρὰ τῆς παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας, ἀπεστάλη ὑπογεγραμμένον παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, διὰ τὴν κατὰ νόμον σύνταξιν τῆς ἐκθέσεως ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὅστις διετύπωσε διαφωνίας τινάς, ἀνακοινωθείσας ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26771)78)2.7.1957 ἐγγράφου του, οὗτινος συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον. Κατὰ ταῦτα, τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἀπεστάλη πρὸς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν, παρ’ ᾗ καὶ ἐκκρεμεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ... Αὐγούστου 1957. Ὁ Διευθυντὴς καὶ ἀ.α.

Γ. ΒΑΚΑΛΗΣ

ΙΙΙ) Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4378)13.6.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ξενῶνος Μαυροματίου–Ἰθώμης καὶ τῆς πρὸς τοῦτον ἀγούσης ὁδοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο θέλει ἐξετασθῇ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος τουριστικῶν ἔργων τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Π. Γλιγλῆ, Κ. Δεσποτοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 7698 τῆς 8.10. 1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 353 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ., περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Διμυλιᾶς Ρόδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ξένον πρὸς τὸ θιγόμενον ζήτημα. Ἄλλωστε δὲ καὶ αἱ ἐν τῇ σχετικῇ ἐρωτήσει διδόμεναι πληροφορίαι, περὶ ἀναμίξεως τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἀόριστοι εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀνεξέλεγκτοι, διότι ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ ὡσαύτως ἡμῖν σχετικῇ αἰτήσει τοῦ Προέδρου τῆς ἐνδιαφερομένης Κοινότητος, οὐδεὶς περὶ Τουρισμοῦ γίνεται λόγος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1958.

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος Τουρισμοῦ

ΣΤΕΦ. ΙΩ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6223)14.8.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενῶνος ἐν Μονεμβασίᾳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ἐκτιμῶν τὴν Μονεμβασίαν, περιέλαβεν ἐπανειλημμένως εἰς τὰ ὑπ’ αὐτοῦ καταρτισθέντα προγράμματα ἔργων ἐκ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, τὴν ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενῶνος ἐν αὐτῇ. Ἐν τούτοις, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ τελικὴ ἔγκρισις τῶν προτάσεων, καθ’ ὅσον ἐκρίθη ἀναγκαῖον, ὅπως προτιμηθῶσιν ἄλλα ἔργα, μείζονος τουριστικῆς σημασίας, ὡς τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν σύνδεσιν Ἑλλάδος–Ἰταλίας διὰ Πορθμείου, ἄνευ τῶν ὁποίων θὰ καθίστατο ἀδύνατος ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἐντὸς τῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προβλεπομένων χρονικῶν ὁρίων. Συνημμένως, ἀποστέλλομεν τὸν αἰτηθέντα ὑπὸ τοῦ κυρίου βουλευτοῦ πίνακα ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη, σχετικῶς μὲ τὴν διάνοιξιν τῶν ὁδῶν τῆς παλαιᾶς πόλεως Χανίων, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ μέρους ξένης χώρας ἄσκησιν προπαγάνδας εἰς τὴν ὕπαιθρον τοῦ Νομοῦ Καβάλας.

§7Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11)5 καὶ καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ θέρους, ἓν μυστηριῶδες συνεργεῖον ἐνεφανίσθη εἰς τὸν Νομὸν Καβάλας περιτρέχον τὰ χωρία τῆς ὑπαίθρου, προβάλον προπαγανδιστικὰς ταινίας στρεφομένας κατὰ τῶν λαϊκῶν δημοκρατιῶν καὶ ἐν συνεχεία, εἷς τῶν ἐπιβαινόντων αὐτοῦ ὁμιλῶν εἰς τοὺς χωρικοὺς ὑβρίζει ἐμέ, προσωπικῶς, καὶ τὸν συνάδελφόν μου κ. Κωνσταντάραν. Τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως σοβαρόν, ὄχι διότι ὁ ὑβριστὴς ἐστρέφετο ἐναντίον τοῦ ἰδικοῦ μου προσώπου, διότι εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις οἱ ὑβρισταὶ καὶ οἱ συκοφάνται εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζημιοῦνται καὶ οἱ ὁποῖοι κρύπτονται ὄπισθεν αὐτῶν. Λέγω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι περιέργως συμβαίνει ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους μῆνας νὰ ὑβρίζωνται εἰς τὸν Νομὸν Καβάλας μέλη τοῦ Κοινοβουλίου, μὲ φράσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ ἀκουσθοῦν εἰς κανένα χῶρον, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ οἱουδήποτε πολίτου, θὰ εἶχον τὴν εὐαισθησίαν τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας, νὰ τὸν συλλάβουν. Ἐδῶ, ὅμως, δὲν συμβαίνει τοῦτο, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τραυματίζεται ἀνεπανορθώτως τὸ κῦρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι διεμαρτυρήθημεν εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, τὴν πατρότητα τοῦ μυστηριώδους αὐτοῦ συνεργείου οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπουργῶν ἀνεγνώρισεν. Ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι, δὲν ἀνήκει εἰς τὰς ὑπηρεσίας του τὸ συνεργεῖον τοῦτο. Καὶ εὐλόγως ἐπιβεβαιοῦται ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἔχομεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ συνεργεῖον ἀνήκει εἰς ξένην προπαγανδιστικὴν ὑπηρεσίαν. Καὶ διερωτῶμαι, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἀνέχωνται νὰ ὑβρίζουν ξένοι προπαγανδισταὶ Ἕλληνας βουλευτάς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§9Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Θὰ ἐξέπληξεν ἀσφαλῶς τὴν Βουλὴν τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Λασκαρίδης. Εἶναι, πράγματι, πρᾶγμα ἐκπληκτικὸν καὶ περίεργον νὰ ἐπιτρέπεται εἰς ἄτομον ἄγνωστον καὶ ἀνίκανον νὰ ὁμιλῇ εὐπρεπῶς, νὰ περιέρχεται τὴν ὕπαιθρον τοῦ Νομοῦ Καβάλας καὶ νὰ ὑβρίζῃ, καθ’ ὃν τρόπον μάλιστα ὑβρίζει, τοὺς βουλευτὰς Καβάλας καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν Πρόεδρον τῆς ΕΔΑ καὶ νὰ προκαλῇ ἐπεισόδια εἰς πολλὰς Κοινότητας τῆς περιφερείας Καβάλας, τὰς ὁποίας περιέρχεται συνεχῶς τὸ συνεργεῖον, διότι, διὰ τῶν ὁμιλιῶν του, ἀπειλεῖ καὶ προκαλεῖ τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων. Ἀναφέρω, ὅτι τελευταίως, εἰς ἕνα χωρίον τῆς περιφερείας, καὶ καθ’ ὃν χρόνον ὡμίλει τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος πρόσωπον, ἐδημιουργήθησαν ἐπεισόδια καὶ ἐδέησε νὰ ἐπέμβῃ ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς χωρίον τῆς Νήσου Θάσου, πατρίδα τοῦ συναδέλφου κ. Λασκαρίδη, ὅπου καὶ ἐκεῖ ἠπειλήθησαν ἐπεισόδια ἐκ μέρους τῶν κατοίκων, οἵτινες δὲν ἠνείχοντο νὰ ὑβρίζεται ὁ βουλευτής των. Διεμαρτυρήθημεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἁρμόδιον πρέπει νὰ εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐφ’ ὅσον δὲ οἱ ἐμπνευσταὶ καὶ οἱ κατευθύνοντες τὴν προπαγάνδαν δὲν ἀντελήφθησαν, ὅτι διὰ τῶν ὑβριστικῶν των ὁμιλιῶν προκαλοῦν τὴν ἀηδίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κόσμου, θὰ πρέπει τὸ ἐπίσημον Κράτος νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ πρωτοφανὴς αὐτὴ ἀσχημία. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ἂν ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα ἐναντίον τῆς δράσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος συνεργείου, αἱ ὑβριστικαὶ ὁμιλίαι τοῦ ὁποίου καταρρακώνουν τὸ κῦρος, ὄχι μόνον τοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὁποίου, ἐπίσης, αἱ πρακλητικαὶ αὗται ἐνέργειαι ἀποτελοῦν σαφῆ προσπάθειαν πρὸς δημιουργίαν ἀνωμαλίας.

§10Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχει σημασίαν, κ. Πρόεδρε, εἶναι ὅτι αἱ πληροφορίαι μας φέρουν τὸ συνεργεῖον αὐτὸ ὡς ἀνῆκον εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν καί, ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι κατὰ κἄποιον τρόπον εἶναι ἐπιτετραμμένον τὰ ἑλληνικὰ κόμματα μεταξὺ των νὰ ἀλληλοκατηγοροῦνται, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, λόγῳ τῆς ἰδιότητός της, δὲν ἐπιτρέπεται ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει, νὰ κατηγορῇ ἕνα τῶν κομμάτων τῆς χώρας.

§11Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, πράγματι, ἕνα περιστατικόν, τὸ ὁποῖον κατήγγειλαν διὰ τηλεγραφημάτων των οἱ ἐρωτῶντες κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν πρόσθετον διάνθησιν, ὅτι τὸ συνεργεῖον αὐτὸ ἀνήκει, δῆθεν, εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν προπαγάνδαν. Οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπῆρχεν, ὅτι τὸ τελευταῖον τοῦτο θὰ προσετίθετο, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησις ὑποβάλλεται ἀπὸ τὴν ἀριστεράν. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ ἑνὸς ἐθνικοῦ διαφωτιστικοῦ κινηματογραφικοῦ συνεργείου. Ὅταν ἔλαβον γνῶσιν τῶν καταγγελλομένων, ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην Καβάλας, καὶ ὁ κ. Νομάρχης μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Λασκαρίδης ὑπέβαλε μήνυσιν ἐναντίον τοῦ διευθύνοντος τὸ συνεργεῖον αὐτό, ὁ ὁποῖος ἀπολογούμενος ἐνώπιον τοῦ Προανακριτοῦ Καβάλας, λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὴν 20ὴν Αὐγούστου ἐ.ἔ., μετὰ τὴν προβολὴν κινηματογραφικῶν ταινιῶν ἐθνικοῦ περιεχομένου, ὡμίλησα πρὸς τοὺς συγκεντρωθέντας θεατάς, περὶ τῆς πραγματικότητος τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν Ρουμανίᾳ, ὅπου τὸν ἔζησα ἐπὶ ἑπτὰ συνεχῆ ἔτη, ἀφοῦ προηγουμένως καὶ ἕτερα δέκα ἔτη τὸν ὑπηρέτησα ὡς πιστὸς ὀπαδός του. Ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου καὶ ἀναφερόμενος εἰς τὰ προκαλέσαντα τὴν Οὑγγρικὴν ἐξέγερσιν αἴτια, ὑπεγράμμισα τὸν χαρακτῆρα καὶ ρόλον δυνάστου ἐπὶ τῶν δορυφόρων χωρῶν τῆς Ρωσίας, τὴν ὁποίαν οἱ ἁπανταχοῦ τοῦ κόσμου κομμουνισταί, συγκεκαλυμμένοι ἢ μὴ παρουσιάζουν ἐνσυνειδήτως ψευδόμενοι, ὡς προστάτιδα τῶν ἀδυνάτων. Φυσικὸν ἦτο, ν’ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὴν κρυπτοκομμουνιστικὴν ΕΔΑ, διὰ νὰ καταδείξω μὲ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα, τὴν πραγματικήν της ὑπόστασιν ὡς πρακτορείου τῆς Μόσχας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν παρίστατο ἀνάγκη νὰ καταφερθῶ προσωπικῶς ἐναντίον τοῦ μηνυτοῦ μου, χαρακτηρίζων τοῦτον ὡς πράκτορα τῆς Μόσχας, διότι τοῦτο ἀπορρέει, αὐτομάτως ἐκ τοῦ γενικοῦ μου χαρακτηρισμοῦ ἐπὶ ὀργανώσεως, εἰς ἣν ἀνήκει. Δὲν τὸν ἀπεκάλεσα σφαγέα, ἀλλ’ εἶπον γενικώτερον περὶ τῆς ΕΔΑ, ὅτι, συμφώνως πρὸς τὴν Λενιστικὴν θεωρίαν περὶ εὐελιξίας, εἰς τὴν προσαρμογὴν πρὸς τὰς ἑκάστοτε συνθήκας, συνεχίζει κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ ἔργον τῶν σφαγιαστῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατὰ τὰ ἔτη 1946–49, μὲ τελικὸν σκοπὸν τὴν ἐνσωμάτωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος εἰς τὸ κομμουνιστικὸν παραπέτασμα. Τὸ τελευταῖον τοῦτο, ἡ τελική των ἐπιδίωξις δηλαδή, συνιστᾶ πρόθεσιν καὶ πρᾶξιν ἐθνοπροδότου». Κατόπιν, λοιπόν, τῆς μηνύσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ὡς ἦτο φυσικόν, ἐπελήφθη ἡ δικαιοσύνη καὶ ὡς εἶναι ἑπόμενον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ ἡ διοίκησις. Ἐὰν ὁ κατηγορούμενος διαπιστωθῇ, ὅτι παρέβη τὰς κειμένας διατάξεις, ἀσφαλῶς θὰ τιμωρηθῇ ὅπως τοῦ ἀξίζει.

§12Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, ἔκαμον τὸ καθῆκον μου. Ὅταν εἶδον, ὅτι ἡ διοίκησις οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν, ἠναγκάσθην νὰ ὑποβάλω μήνυσιν κατ’ ἀγνώστου. Τὸ ζήτημα, ὅμως, εἶναι, ὅτι ὑμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, υἱοθετεῖτε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν προπαγάνδαν, τοῦτο δὲ κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ὁδηγεῖ εἰς ἀνωμαλίας καί, συνεπῶς, ἀνακύπτουν εὐθῦναι ὑμῶν. Ἀφήσατε, κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους μῆνας ἕνα συνεργεῖον νὰ περιέρχεται τὸν Νομὸν Καβάλας καὶ νὰ ὑβρίζῃ καὶ νὰ συκοφαντῇ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Κοινοβουλίου.

§13Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Μόλις, κύριε συνάδελφε, ἔλαβον τὸ τηλεγράφημά σας, ἀπηυθύνθην εἰς τὸν Νομάρχην, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔδωσε τὴν πληροφορίαν, περὶ τῆς ὁποίας προηγουμένως ὡμίλησα. Συνεργεῖον διαφωτιστικόν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν δὲν διαθέτει. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ὑβρίσθησαν ἐκπρόσωποι τοῦ Κοινοβουλίου, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τοῦτο, βεβαίως, δὲν εἶναι ὀρθόν, προσθέτω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κοινοβουλίου νὰ μὴ δίδουν ἀφορμὰς καὶ νὰ μὴ προκαλοῦν τὸ Ἔθνος.

§14Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τὸ συνεργεῖον αὐτό, εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν ἀνήκει;

§15Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν γνωρίζω, κύριε συνάδελφε. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας καὶ ἐπειδὴ οὗτος ἀπουσιάζει, σᾶς ἔδωσα ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν ὑπάγεται τὸ συνεργεῖον αὐτό, διατυπώσατε μίαν ἐρώτησιν καὶ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν θὰ ἔχετε ἀπάντησιν.

§16Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησε δίς, παραμένουν εἰσέτι ὡρισμένα σημεῖα, δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτὸ ἐγένετο σκοπίμως, σκοτεινά. Μέχρι τῆς στιγμῆς, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπληροφορήθη, ὅτι ὡργανωμένον συνεργεῖον μὲ τροχοφόρα, περιφέρεται ἐπὶ τρίμηνον εἰς ἕνα Νομὸν καὶ κατασυκοφαντεῖ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν ἐπληροφορήθη, ὅμως, ἡ Βουλὴ ἀκόμη, ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν ἀνήκει τὸ συνεργεῖον αὐτὸ καὶ μὲ ποῖα μέσα χρηματικὰ καὶ ἀπὸ ποῖα κονδύλια χρηματοδοτεῖται ἡ προπαγάνδα αὐτή. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργός, ἠθέλησε ν’ ἀναφέρῃ ἐδῶ τὰ ὅσα ἰσχυρίζεται ἕνα πρόσωπον, τοῦ ὁποίου τὴν κατάθεσιν μᾶς ἀνέγνωσεν. Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει σημασίαν καὶ δὲν ἀφορᾷ μόνον ἕνα ἢ δύο βουλευτάς, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ δώσῃ μίαν σοβαρὰν ἀπάντησιν καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν ἀνήκει τὸ συνεργεῖον αὐτό. Ἐὰν ὑπάρχουν, δηλαδή, εἰς τὸ ὡργανωμένον Ἑλληνικὸν Κράτος, ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι περιφέρονται ἀνὰ τὴν Χώραν, διὰ νὰ συκοφαντοῦν τοὺς οἱουδήποτε βουλευτὰς καί, δεύτερον, ἀπὸ ποῦ προέρχονται τὰ κονδύλια διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, τὸν καθαρῶς ἀντιδημοκρατικόν. Ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσητε, κύριε ὑπουργέ, καὶ νὰ μὴ ἀναγινώσκετε καταθέσεις τοῦ κατηγορουμένου. Ὑπάρχει καὶ τρίτον σημεῖον. Ἐχρειάσθη νὰ ὑποβληθῇ μήνυσις, διὰ νὰ κινηθῇ ἡ δικαιοσύνη, ἐνῷ ἐπὶ τρεῖς μῆνας δὲν ἐκινήθη αὐτεπαγγέλτως, ὅπως ἔπρεπε. Τί συμβαίνει καὶ ποία δύναμις εἶναι αὐτή, ἐναντίον τῆς ὁποίας νὰ μὴ δύναται νὰ κινηθῇ αὐτεπαγγέλτως ἡ τοπικὴ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή;

§17Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι, ἐὰν θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν ἀνήκει τὸ ἐν λόγῳ συνεργεῖον, θὰ πρέπει νὰ ὑποβάλετε σχετικὴν ἐπερώτησιν, διὰ νὰ σᾶς δοθῇ ἀπάντησις ἢ ἐντὸς τῆς αὔριον ἢ ἐντὸς τῆς Παρασκευῆς. Ἡ ἐρώτησις αὕτη, δὲν ἀπευθύνεται εἰς ἐμὲ καί, συνεπῶς, δὲν γνωρίζω καὶ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, σᾶς λέγω, ὅτι τὸ συνεργεῖον αὐτὸ εἶναι ἐθνικῆς διαφωτίσεως καὶ σᾶς πληροφορῶ, περαιτέρω, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν μέχρι σήμερον κονδύλια, θὰ ὑπάρξουν εἰς τὸ μέλλον, διότι δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνέχεται νὰ διαβιβρώσκεται τὸ ἐθνικὸν οἰκοδόμημα, χωρὶς νὰ διαφωτίζῃ τὸν λαόν. Συνεπῶς, εἴτε ὑπάρχουν, εἴτε δὲν ὑπάρχουν κονδύλια, αἱ Ὑπηρεσίαι, θὰ ὑπάρξουν καὶ μάλιστα μὲ ἐντονωτάτην καὶ δραστηρίαν ἐνέργειαν. (Χειροκροτήματα).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰς ἐπιδικαζομένας ἀγροζημίας.

§19Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ θέματος, ἀφορῶντος μᾶλλον τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ θέμα, διὰ νὰ μᾶς ἔδιδε μίαν ἀπάντησιν. Πρόκειται, κύριε Πρόεδρε, περὶ τοῦ ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις, διὰ νὰ λάβουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι τὰς ἐπιδικαζομένας ἀγροζημίας, χάνουν χρόνον καὶ πρὸ παντὸς ἐξοδεύουν περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβουν, διότι τὰ ποσὰ ταῦτα, τώρα περιέρχονται εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, ἀπὸ ὅπου θὰ πρέπει οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ τὰ εἰσπράξουν. Παλαιότερον, τὰ ἐν λόγῳ ποσά, κατεβάλλοντο ἀμέσως εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον, χωρὶς δαπάνας καὶ ταλαιπωρίας. Ἐὰν ἦτο δυνατόν, ὁ κύριος ὑπουργός, νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, ἐπὶ τοῦ θέματος.

§20Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ παλαιὸν σύστημα, διὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν ἀποζημιώσεων διὰ τὰς ἀγροζημίας, ὥστε νὰ μὴ ὑποβάλλωνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς κόπους, νὰ χάνουν ὁλοκλήρους ἡμέρας καὶ νὰ ἐξοδεύουν περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ λάβουν.

§21Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πράγματι, κύριοι βουλευταί, παρατηρεῖται μία καθυστέρησις ἐν προκειμένῳ. Τὸ 1956 ἐξεδόθη ἐγκύκλιος, δυνάμει τῆς ὁποίας τὰ δικαιώματα τῶν ἀποζημιώσεων δι’ ἀγροζημίας ἐκρατοῦντο καὶ εἰσεπράττοντο μετὰ τῶν δικαστικῶν ἐξόδων καὶ ἀπεδίδοντο παραχρῆμα ὑπὸ τοῦ Γραμματέως πρὸς τὸν μηνυτήν. Ἐὰν ὁ μηνυτὴς δὲν ἦτο παρών, τότε διεβιβάζοντο εἰς τὸ ἁρμόδιον Ταμεῖον Πληρωμῶν, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ ἀποστολῇ ἁπλῆς ἐπιστολῆς, ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ τὰ στείλῃ δι’ ἐπιταγῆς. Φαίνεται ὅμως, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν δὲν ἐλειτούργησεν ὁμαλῶς ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις, καθ’ ἃς δὲν εἶναι παρὼν ὁ μηνυτής, προκαλεῖται καθυστέρησις καὶ ταλαιπωρία. Ἤδη, κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως, λαμβάνονται ὡρισμένα μέτρα, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης.

§22Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπεκτατικὴ δραστηριότης τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας διὰ τὴν ἐξόρυξιν λιγνίτου ἐν Ἑλλάδι, ἔχει ἀναστατώσει τοὺς 1500 κατοίκους τῆς Κοινότητος Βιτάλων Εὐβοίας. Παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις τῆς ἑταιρείας, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἐξόρυξιν καὶ εἰς τὸ ὑπέδαφος τῆς Κοινότητος αὐτῆς, ἤδη ἤρχισε νὰ κάμνῃ καταμετρήσεις εἰς τὸ ἕνα ἐκ τῶν χωρίων τῆς περιφερείας εἰς τὸ Χαροκόπι. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἡ ἑταιρεία παρέσχε τοιαύτας διαβεβαιώσεις, ἀλλὰ κατώρθωσε νὰ καταστρέψῃ καὶ νὰ ἀχρηστεύσῃ πολλὰ χωρία τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐὰν ὁ ἁρμόδιος κ. ὑπουργὸς δὲν ἐπέμβῃ, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ Ἑταιρεία τὴν δραστηριότητά της εἰς τὴν Κοινότητα αὐτήν, τότε θὰ ἔχωμεν καταστροφάς, διότι ἐκτὸς τοῦ οἰκοδομικοῦ πλούτου τῆς Κοινότητος, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 27 περίπου ἑκατομμύρια δραχμῶν, θὰ ἔχωμεν καὶ ἀχρήστευσιν χιλιάδων ἐλαιοδένδρων καὶ συκεῶν. Παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν, τί μέτρα πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ, διὰ νὰ ματαιώσῃ τὰ σχέδια τῆς ἑταιρείας.

§23Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος τῶν Βιτάλων. Ἰδιαιτέρως, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὰς δύο λύσεις, τὰς ὁποίας προτείνουν οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος, αἱ ὁποῖαι καὶ τὴν ἀποδοτικωτέραν λειτουργίαν τοῦ μεταλλείου ἐξασφαλίζουν καὶ τὴν ἀποφυγὴν τῆς καταστροφῆς ὁλοκλήρου τοῦ χωρίου, ἐπίσης, ἐξασφαλίζουν. Προτείνουν, κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου, τὰ ἑξῆς: Διὰ μιᾶς στοᾶς, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ Β.Δ. ἀπὸ τὸ χωρίον αὐτό, ἠμπορεῖ τὸ μεταλλεῖον νὰ βγῇ, ἠμπορεῖ ἡ ἐπιχείρησις νὰ βγῇ δυτικῶς τοῦ χωρίου, ὅπου ὑπάρχει τεραστία ἔκτασις λιγνιτοφόρος καὶ ἐξασφαλίζεται διὰ μίαν ἑκατονταετίαν καὶ πλέον ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ λιγνίτου. Ἐπίσης, καὶ ἡ δευτέρα λύσις, λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἠμποροῦν νὰ περάσουν κάτω ἀπὸ τὸ χωρίον διὰ μιᾶς λιθίνης στοᾶς καὶ ὑποστηριζομένης, χωρὶς νὰ γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ ὑπεδάφους, καὶ νὰ βγοῦν εἰς λιγνιτοφόρον περιοχήν, ἡ ὁποία εἶναι πλουσία εἰς λιγνίτας. Πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὴν λύσιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ καταστροφή, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ 1500 ψυχάς, δεδομένου, ὅτι ἡ Κοινότης παρουσιάζει ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον καὶ ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς καὶ εἶναι κρῖμα νὰ καταστραφῇ. Φυσικά, δημιουργεῖ ὑποχρέωσιν τῆς ἑταιρείας νὰ ὑποβληθῇ εἰς ἕνα ἔξοδον παραπάνω, ἀλλὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν οἱ κάτοικοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τὸ κάρβουνο, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιοῦν δι’ ἀνάγκας των, μὲ τὴν ἰδίαν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖ ὁ Σκαλιστήρης ἐδῶ καὶ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ καταστροφὴ αὐτή.

§24Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἦτο, πράγματι, σοβαρὸν καὶ ἀπησχόλησεν ἤδη καὶ τὴν Νομαρχίαν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχὴν Ὑπουργείου Βιομηχανίας καί, δυστυχῶς, ὁ κ. συνάδελφος ἀπουσιάζει εἰς τὸ Παρίσι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ, ἀμέσως, ἀπάντησις ἐπὶ τῶν τεχνικῶν προϋποθέσεων καὶ μεταρρυθμίσεων. Πάντως, ἔχει διαπιστωθῇ ἡ ἀνάγκη, ἀπὸ ἐπιτοπίους μεταβάσεις εἰδικῶν τεχνικῶν καὶ ὑπάρχει ὁλόκληρος ἀλληλογραφία καὶ τῶν τεχνικῶν καὶ τοῦ Νομάρχου, τῆς ὁποίας, ἐὰν θέλετε, θὰ καταθέσω τὸν σχετικὸν φάκελλον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ λάβετε γνῶσιν. Πάντως, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱονδήποτε μέτρον καὶ ἂν ἀπαιτηθῇ ὑπὲρ τῶν ἀναγκῶν καὶ συμφερόντων τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος, θὰ ληφθῇ ὁπωσδήποτε, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιβαρύνσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέλθουν εἰς βάρος μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία εἰς τὸ κάτω, κάτω, ἐκμεταλλεύεται τὴν περιοχὴν καὶ θὰ πρέπει νὰ καταβάλῃ τὰς δαπάνας. Καταθέτω τὸν φάκελλον, διὰ νὰ λάβετε γνῶσιν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νέας Φιλαδελφείας– Λαγκαδᾶ, μετὰ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Θεσσαλονίκης, δι’ ἀποφάσεών των, παρὰ τὴν ὕπαρξιν ἀκαλύπτου κοινοχρήστου οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως, παρεχώρησαν οἰκόπεδα ἐντὸς πεφυτευμένης δι’ ὀπωροφόρων δένδρων ἐκτάσεως.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελον, μίαν ἐξήγησιν, κύριε Πρόεδρε, διότι ἔλαβον διαμαρτυρίας ἀπὸ τὴν Κοινότητα αὐτήν, ὅτι ἐνῷ ὑπῆρχεν ἀκάλυπτος χῶρος ποὺ ἠμποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθῇ, παρεχωρήθη ἕνα κτῆμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κάτοχος ἔχει δαπανήσει καὶ ἔχει κουρασθῇ ἐπὶ 20ετίαν, διὰ νὰ τὸ δημιουργήσῃ. Ἐπειδή, αὐτὸ εἶναι καὶ ἐναντίον τῆς γενικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, θὰ ἤθελον μίαν ἐξήγησιν.

§27Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς 22ας Νοεμβρίου, ἐγένετο ἔγγραφον πρὸς τὴν Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπὶ τῶν στοιχείων τῆς ἐρωτήσεώς σας. Μᾶς ζητήσατε λεπτομερῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἐρώτησιν καὶ τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν συμπληρωματικῶς. Ἐγένετο καὶ νέα ὑπόμνησις, τὴν 16ην Δεκεμβρίου, δηλαδή, μόλις χθές, πρὸς τὴν Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν, διὰ νὰ δώσωμεν τὰς πληροφορίας.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τότε νὰ παραμείνῃ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως, ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς πρὸς ἀναθεώρησιν σχεδίου Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου». Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος, ἔχει τὸν λόγον.

§30Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως εἶναι καιρὸς ἡ χώρα μας νὰ ἀποκτήσῃ ἀεροπορικὸν δίκαιον. Διὰ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου 820)48 συνεστήθη 9μελὴς Ἐπιτροπὴ πρὸς σύνταξιν τοῦ ἐν λόγῳ ἀεροπορικοῦ δικαίου. Ἡ ταχθεῖσα προθεσμία διὰ τοῦ ἀνωτέρω Ἀναγκαστικοῦ Νόμου ἔληξε χωρὶς ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ συμπληρώσῃ τὸ ἔργον της. Διὰ τοῦ νόμου 3189)55 παρετάθη ἡ προθεσμία πρὸς ὁλοκλήρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν τοῦ ἔργου. Ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου συνιστᾶται ἐπιτροπὴ ἥτις ἐντὸς 6μήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ψηφιζομένου νόμου θὰ προέλθῃ εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ συνταχθέντος Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀναθεωρήσεως ὑποβάλῃ ἐγκαίρως τὸ ἔργον της καὶ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε νὰ μὴ παρατηρηθοῦν ἐλαττώματα, διότι εἶναι μεγάλης σημασίας. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αἱ μέχρι σήμερον συσταθεῖσαι Ἐπιτροπαὶ ἦσαν πολυμελεῖς καὶ κατηνάλωσαν πολὺν χρόνον ἐπὶ πλέον δὲ ἐδαπανήθησαν καὶ πολλὰ χρήματα. Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης ὅπως ἡ διδομένη προθεσμία νὰ μὴ παραταθῇ ἐκ νέου ἀλλὰ νὰ εἶναι ἡ τελευταία. Ἐπίσης νὰ μὴ γίνῃ ἀλλαγὴ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶχον λάβει μέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν καθηγητὴν τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου εἰς ὃ σημεῖον εἶχε συμφωνήσει καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου σκοπεῖ τὴν προώθησιν τῆς συντάξεως τοῦ Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου, τοῦ ὁποίου ἡ ἔλλειψις μὲ τὴν καθ’ ἡμέραν ἀνάπτυξιν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, καθίσταται πλέον αἰσθητοτέρα. Τὸ 1947 διὰ μιᾶς ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 11.112)47 τοῦ τότε Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, συνεστήθη παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ Πολιτικῆς Ἀεροπορίας μία Ἐπιτροπὴ μελέτης τοῦ Κώδικος τοῦ Ἀεροπορικοῦ Δικαίου. Ἐπηκολούθησεν ὁ Ἀν. Νόμος 820)48, διὰ τοῦ ὁποίου συνεστήθη 9μελὴς Ἐπιτροπὴ πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν μεταξὺ τῶν μελῶν δὲ τῆς Ἐπιτροπῆς περιελαμβάνοντο ὡς μέλη ἐξέχουσαι ἐπιστημονικαὶ προσωπικότητες ἀλλὰ καὶ μέλη τοῦ Κοινοβουλίου. Δυστυχῶς ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη δὲν κατώρθωσε νὰ τερματίσῃ ἐγκαίρως τὸ ἔργον της. Ἐχρειάσθη, λοιπόν, τὸ 1955, διὰ τοῦ νόμου 3159, νὰ δοθῇ μία παράτασις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς τεταγμένης προηγουμένως προθεσμίας καὶ ταὐτοχρόνως νὰ γίνῃ μία ἀνασύνθεσις αὐτῆς. Οὕτω παρετάθη ἡ προθεσμία καὶ περιωρίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν ἀπὸ 9 εἰς 7. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐργασθεῖσα ἐντατικῶς κατώρθωσε νὰ περαιώσῃ τὸ ἔργον καὶ τὴν 30ὴν Ἰουλίου 1955 ὑπέβαλε τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος τοῦ Ἀεροπορικοῦ Δικαίου ἐκ 230 ἄρθρων. Ἦτο φυσικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον ὁ Κῶδιξ αὐτός, ὁ ὁποῖος κατηρτίσθη ἀπὸ ἐγκρίτους, κατὰ τὰ ἄλλα νομικούς, νὰ τεθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ ἄλλων εἰδικῶν καὶ ἰδίᾳ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμόσουν τὸν Κώδικα. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι ἀπέστειλαν τὸν Κώδικα αὐτὸν πρὸς τοὺς Δικηγορικοὺς Συλλόγους καὶ τὰ Ἀνώτατα Δικαστήρια πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ γνωμοδότησιν καὶ ἀνέμενον τὰς ἀπαντήσεις αὐτῶν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔληξεν ἡ νόμιμος προθεσμία περαιώσεως ὁλοσχερῶς τοῦ Κώδικος. Οὕτω τὸ ἔργον ἔμεινεν ἡμιτελές. Ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ζητεῖται ἡ σύστασις μιᾶς ἀναθεωρητικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔργον τῆς ὁποίας ἔσεται ἡ μελέτη τῶν ὑπομνημάτων τῶν διαφόρων Συλλόγων καὶ ἡ προσαρμογὴ τῶν παρατηρήσεων αὐτῶν πρὸς τὸ κείμενον τοῦ Κώδικος τασσομένων καὶ σχετικῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν περαίωσιν. Πιστεύω, ὅτι αἱ προθεσμίαι, αἱ ὁποῖαι τίθενται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀρκεταί. Ἐπίσης ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ τὸ πλεῖστον ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰ μέλη τῆς προηγουμένης Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα ὡς εἶπον, θεωρῶ ἐνδεδειγμένα διὰ τὸ εἰς αὐτὴν ἀνατιθέμενον ἔργον. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ σημειώσω, ὅτι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ μορφὴ τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν λαμβάνει ὁσημέραι περισσότερον διεθνῆ χαρακτῆρα καὶ ὅτι ἐντεῦθεν εἶναι φυσικὸν ν’ ἀνακύπτουν περισσότερα θέματα ἀναγόμενα εἰς τὸν κύκλον τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ἐνδεδειγμένον θὰ ἦτο νὰ μετέχῃ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ ὁ καθηγητὴς τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν ἐμφανίζεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου τὴν ψήφισιν ὑπὸ τοῦ Σώματος καὶ εἰσηγοῦμαι.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§34Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πρώτοις ἤθελον μίαν διόρθωσιν ἐπὶ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τοῦ κ. Μαύρου συναδέλφου μας, ἀλλὰ περὶ τοῦ κ. Μαύρου δικηγόρου, μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς συντάξεως Κώδικος ἀεροπορικοῦ Δικαίου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει τρία οὐσιώδη ἐλαττώματα. Πρῶτον, εἶναι ἀόριστον. Ἐπιγράφεται «σχέδιον νόμου περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς, πρὸς ἀναθεώρησιν Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου», ἀλλὰ ὡς εἶναι γνωστόν, ὁ νομικὸς ὅρος «δίκαιον», τὸ σύνολον δηλαδὴ τῶν κανόνων, διὰ τῶν ὁποίων ρυθμίζεται ἡ τάξις μεταξὺ τῶν βιούντων ἐν τῇ αὐτῇ Πολιτείᾳ προσώπων, διακρίνεται εἰς δύο μεγάλους, αὐτοτελεῖς καὶ αὐτονόμους κλάδους, εἰς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ Ἰδιωτικὸν Δίκαιον. Ἑκάτερος δὲ τῶν κλάδων τούτων ὑποδιαιρεῖται εἰς περισσοτέρους αὐτοτελεῖς πάλιν κλάδους. Τὸ Δημόσ. Δίκαιον διαιρεῖται εἰς 7 κλάδους καὶ θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία κατωτέρω νὰ τοὺς κατονομάσω. Τὸ δὲ Ἰδιωτικὸν Δίκαιον διαιρεῖται εἰς 4 κλάδους, εἰς τὸ Ἀστικόν, εἰς τὸ Ἰδιωτικὸν Διεθνές, εἰς τὸ Ἐμπορικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγονται καὶ αἱ ἀεροπορικαὶ μεταφοραὶ καὶ τὸ Ἐργατικὸν Δίκαιον, τὸ ὁποῖον εἶναι κατασκεύασμα τῶν νεωτέρων χρόνων. Οὔτε εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου οὔτε εἰς τὸ κείμενον τούτου ἀναγράφεται ποίου κλάδου, Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, τοῦ Ἀεροπορικοῦ, ἢ τοῦ Δημοσίου Δικαίου, τοῦ Ἀεροπορικοῦ ἐγένετο ἡ κωδικοποίησις. Ἐπιθυμῶ, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ κάμῃ τὴν σχετικὴν διευκρίνισιν περὶ τούτου.

§35Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκ.). Τοῦ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, κύριε συνάδελφε. Τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει συσταθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν κάμνει μνείαν.

§36Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, οὔτε εἰς τὴν τελευταίαν ἔκθεσιν, οὔτε εἰς τὸ κείμενον ἀναγράφεται, ὅτι πρόκειται περὶ Κώδικος Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ ἤθελον ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν, διότι τὰ δύο αὐτὰ δίκαια χωρίζονται καὶ κατεβλήθη πάντοτε προσπάθεια νὰ εἶναι αὐτόνομα. Καὶ ὅταν ἡμεῖς ἐκάμαμε τὸν Κώδικα Ἰδιωτικοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου συγχρόνως μὲ τὸν Κώδικα τοῦ Ἀεροπορικοῦ Δικαίου συνεκροτήθησαν δύο Ἐπιτροπαί. Ἡ μία Ἐπιτροπὴ διὰ τὸν Κώδικα τοῦ Ἰδιωτικοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου καὶ ἡ ἄλλη διὰ τὸν Κώδικα τοῦ Δημοσίου Ναυτικοῦ Δικαίου. Μόνον ὁ Ἰταλικὸς Κῶδιξ ναυσιπλοΐας περιλαμβάνει Δημόσιον καὶ Ἰδιωτικὸν Δίκαιον, διότι ἐκεῖ ἰσχύει Κῶδιξ κοινὸς Δημοσίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου ἐκ 1300 ἄρθρων, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 700 ἀναφέρονται εἰς τὸν Κώδικα περὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ τὰ 600 εἰς τὸν Κώδικα περὶ Δημοσίου Δικαίου. Περαιτέρω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μεταβάλλει τὴν Συντακτικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπήν. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι αἱ αὐτοτελεῖς Ἀναθεωρητικαὶ Ἐπιτροπαὶ δὲν ἐπέτυχον εἰς τὸν τόπον μας. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐπειδὴ εἶσθε νομικός, ὅτι ὅταν ἔγινεν, ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ εἰς τὸν κώδικα ἐκεῖνον προεβλέπετο καὶ ἡ σύστασις Ἀναθεωρητικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ ὁποῖον φυσικὰ θὰ συμμετεῖχε καὶ ἡ Συντακτικὴ Ἐπιτροπή. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι μόλις ἤρχισεν ἡ Συντακτικὴ Ἐπιτροπή, 25μελής, ἀπὸ καθηγητὰς καὶ τῶν δύο Πανεπιστημίων, εὑρέθησαν εἰς τοιαύτην ἀντίθεσιν, ὥστε ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου, διέλυσε τὴν Συντακτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Ἀναθεωρητικὴν καὶ ἀνέθεσεν εἰς τὸν μακαρίτην Μπαλῆ τὴν ὁριστικὴν διατύπωσιν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, τὴν τιμήν, νὰ εἶμαι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς συντάξεως τοῦ Κώδικος Ἰδιωτικοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου. Ὅταν ἐτελειώσαμεν τὴν σύνταξιν καὶ ὑπεβάλαμεν τὸ σχέδιον εἰς τοὺς δύο ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὑπεδείξαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ σταλῶσιν ἀντίτυπα εἰς τοὺς Δικηγορικοὺς Συλλόγους καὶ εἰς ὡρισμένα Δικαστήρια, διὰ νὰ διατυπώσουν τὰς ἀπόψεις των. Δηλαδή, παρέμεινε πάλιν ἡ ἰδία ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἦτο ἐνήμερος τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπεξειργάσθη, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Μαριδάκη, συμμετασχόντων 3 Καθηγητῶν Πανεπιστημίου, ἀλλ’ ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ θέση ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτέρω τὸ ἔργον της καὶ εἰς ἔκθεσίν της, τὴν συμπληρωματικήν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἔγραφε: «...... (ἀναγινώσκει).....». Δὲν χρειάζεται, λοιπόν, νὰ κάμετε ἄλλην Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπήν. Θὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον χάους. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ καταρτίσητε νέαν Ἐπιτροπὴν Ἀναθεωρητικήν. Ἠξεύρετε, ὅτι ἡ ὑπάρχουσα Συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐργάζεται ἀπὸ δεκαετίας καὶ ἀπετελέσθη ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ πλέον εἰδικευμένα εἰς τὸ Ἀεροπορικὸν Δίκαιον ἐν Ἑλλάδι. Θέλετε τώρα νὰ κάμετε μίαν νέαν Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπήν; Ποίους θὰ βάλετε; (Θόρυβος).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, παρακαλῶ, ἡσυχία. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ Συνεδρίασις.

§38Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἀντικαταστήσητε τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, δι’ ἄλλης Ἀναθεωρητικῆς. Δὲν θὰ τελειώσητε ποτέ. Εἶναι ὁ τρίτος νόμος ποὺ ἐψηφίσαμεν διὰ τὸν Κώδικα Ἀεροπορικοῦ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Συνεπῶς, θὰ εἶναι σφάλμα τεράστιον, ἐὰν θελήσητε τὴν ὑπάρχουσαν Ἐπιτροπήν, ἐφ’ ὅσον ἐπεξειργάσθη τὰ θέματα, νὰ τὴν ἀντικαταστήσητε διὰ μιᾶς Ἀναθεωρητικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ νέων προσώπων. Τὸ τρίτον ἐλάττωμα, κύριε ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι θεωρεῖσθε, ὅτι εἶσθε ὁ ἀποκλειστικὸς ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα. Ἐν πρώτοις, εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας λέγετε, ὅτι ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρόκειται νὰ προσδιορίσητε ἀποζημίωσιν, διὰ τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ὑπογράψῃ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 30 τοῦ Συντάγματος, καμμία πρᾶξις τοῦ Βασιλέως δὲν ἰσχύει, ἐὰν δὲν φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Δὲν εἶσθε, λοιπόν, ὁ ἀποκλειστικὸς ἁρμόδιος ὑπουργός. Ἀλλά, περαιτέρω, δὲν εἶσθε ἁρμόδιος ὑπουργὸς καὶ δι’ ἄλλον λόγον, διότι οἱ Κώδικες αὐτοὶ συντάσσονται καὶ ὑποβάλλονται πρὸς τὸν ὑπουργὸν Δικαιοσύνης, ἐφ’ ὅσον περιέχουν διαδικαστικὰς πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας ἁρμοδιότητα ἔχει ὁ ὑπουργὸς Δικαιοσύνης καὶ ὄχι σεῖς. Καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ συμβῇ ἐκεῖνο, ποὺ συνέβη μὲ τὸν Κώδικα περὶ Φορολογικῶν Δικαστηρίων, ὁ ὁποῖος ἐκινδύνευσε νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ, διότι περιελάμβανε διατάξεις περὶ συμμετοχῆς Ἀνωτάτων Δικαστικῶν εἰς τὰ Ἐθνικὰ Συμβούλια καὶ δὲν ἔχει ὑπογραφῆ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ὑπογραφῇ τοῦτο καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν. Συντρέχουσαν, λοιπόν, ἁρμοδιότητα ἔχετε καὶ ὄχι ἀποκλειστικήν. Αὐτὰ τὰ τρία ἐλαττώματα ὑπάρχουν, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§40Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἔλλειψις Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου, ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραταθῇ καί, πρὸ 10ετίας καὶ πλέον, συνεστήθη Ἐπιτροπή, διὰ τὴν σύνταξιν σχεδίου Ἀεροπορικοῦ Κώδικος. Ἐγένετο κατόπιν δευτέρα καὶ τρίτη Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐτερμάτισε τὸ ἔργον τῆς συντάξεως τοῦ Ἀεροπορικοῦ Κώδικος. Ἐκρίθη ἀναγκαῖον, ὅμως, καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἔπρεπε τὸ σχέδιον τοῦτο νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου καὶ τῶν λοιπῶν Δικαστηρίων διὰ νὰ ἐπιφέρουν τὰς παρατηρήσεις των ἐπ’ αὐτοῦ, μεθ’ ὃ δὲ νὰ ὑποβληθῇ καὶ πάλιν ὑπὸ τὴν βάσανον τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἀναθεώρησιν. Πράγματι, τὰ διάφορα Ἱδρύματα, τὰ Ἀνώτατα Δικαστήρια, καθὼς καὶ οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι, ἰδίᾳ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπέδειξαν ὡρισμένας ἐλλείψεις, ἢ ὡρισμένας τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐθεώρουν ἀναγκαίας καὶ τὸ σύνολον τῶν παρατηρήσεων καὶ τῶν ἀπόψεων τούτων πρόκειται νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας ἡ σύστασις προβλέπεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τελικὸν σχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, προετίμησα ὀλιγομελῆ — 5μελῆ— Ἐπιτροπήν, ἀποτελουμένην ἐκ μελῶν τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς, δεχθεὶς τροπολογίαν, ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Μακροπούλου, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἀντικατάστασις τινῶν ἐκ τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα μετέσχον εἰς τὴν ἀρχικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἰδίᾳ τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ὥστε νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἐκείνη ἡ πλευρά. Τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε δεκτὴν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τὴν ἀποδέχομαι καὶ ἐγώ. Περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, ὁ συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἔκαμε ὡρισμένας παρατηρήσεις καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι ὑπάρχουν τρία οὐσιώδη ἐλαττώματα τοῦ νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀοριστίαν, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀοριστία, διότι, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ σχεδίου, πρόκειται περὶ συντάξεως Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου. Καὶ τὴν πληροφορίαν αὐτήν, θὰ ἠμποροῦσα νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Παπαμιχαλόπουλον, ἐὰν μὲ ἠρώτα, τὸν ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἠρώτησα περὶ τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ νομοσχεδίου. Ἰσχυρίσθη, περαιτέρω, ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ Ἀναθεωρητικὴ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν Συντακτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ἔργον τῆς κρίσεως τῶν παρατηρήσεων τῶν Δικαστηρίων καὶ τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὀρθῶς ζητεῖται ἡ σύστασις Ἀναθεωρητικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ φθάσωμεν τὸ ταχύτερον εἰς τὴν ἀπόκτησιν Ἀεροπορικοῦ Κώδικος, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον ἀναγκαῖος. Ἡ ὕπαρξις, ἄλλωστε, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν κατὰ τὸ πλεῖστον μελῶν, ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς προηγουμένης, ἡ ὁποία ἐνήργησε τὴν σύνταξιν τοῦ Κώδικος, διασφαλίζει ἀπολύτως τὴν σύνταξιν τοῦ Κώδικος καὶ θὰ ἀποφευχθοῦν οἱ φόβοι, τοὺς ὁποίους ἐξέφρασεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα ἐμοῦ, ὑποβαλόντος τὸ παρὸν νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι καλῶς τὸ ὑπέβαλον, διότι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ, ὡς ἀμοιβῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀπαιτῇ τὴν συνυπογραφὴν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δεδομένου, ὅτι αἱ σχετικαὶ πιστώσεις προβλέπονται ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποχρέωσιν ἀπὸ μέρους τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νομίζω, ὅτι τώρα δὲν ἀπαιτεῖται, δὲν ὑπάρχει ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν συνταχθῇ τὸ σχέδιον καὶ τὸ τελικὸν σχέδιον ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, τότε, βεβαίως, θὰ κριθῇ, ἐὰν πρέπει ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ συνυπογράψῃ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς κύρωσιν ὁ Κῶδιξ. Μετὰ ταῦτα, κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ δοθῇ ὁ καιρός, ὥστε ἡ συσταθησομένη Ἐπιτροπὴ ἐπιληφθῇ τοῦ ἔργου τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Κώδικος τοῦ Ἀεροπορικοῦ Δικαίου, τοῦ ὁποίου τόσην ἀνάγκην ἔχομεν.

§41Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἢ δὲν ἐνθυμεῖσθε καλῶς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἢ κάμνετε παραχώρησιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μετάσχουν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν μέλη τῆς προηγουμένης Ἐπιτροπῆς. Διότι ἐδέχθητε μόνον τὴν ἐξαίρεσιν ὡς πρὸς τὸν Καθηγητὴν τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅμως, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτὲ τὸ ἔργον αὐτό. Ὡς γνωστόν, αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐχρειάσθησαν 290 συνεδριάσεις, διὰ νὰ τελειώσουν τὸ ἔργον. Ἐὰν ἡ νέα Ἐπιτροπὴ ἀποτελεσθῇ ἀπὸ νέα μέλη, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, περὶ ἐξαιρέσεως μόνον διὰ τὸν Καθηγητὴν τοῦ Ἰδιωτικοῦ Διεθνοῦς Δικαίου.

§42Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Δύναμαι νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ μέλη τῆς πρώην Ἐπιτροπῆς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κηρύσσεται περαιωμένη. Γίνεται δεκτόν, κατ’ ἀρχήν;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον μόνον. Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ μὲ τὴν τελευταίαν δήλωσιν αὐτοῦ;

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς ἀναθεώρησιν σχεδίου Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων περὶ Κορινθιακῆς σταφίδος καὶ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ». Ὁ κ. Α. Φράγκος ἔχει τὸν λόγον.

§50Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ὑπηρεσιακὸν καὶ προέκυψεν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν αἱ τελευταῖαι θεομηνίαι εἰς τὴν Μεσσηνίαν. Ἐπιβάλλεται νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι ἱκανοποιεῖ τὴν ἀξίωσιν τῶν ἀγροτῶν τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Περαιτέρω, τὸ νομοθέτημα δημιουργεῖ μίαν διάκρισιν μεταξὺ τῆς περιφερείας τῆς Κορινθίας καὶ τῆς λοιπῆς Πελοποννήσου. Εἰς τὴν Κόρινθον, ἡ φύτευσις νέων ἀμπέλων, θὰ πρέπει νὰ γίνεται δι’ ἀμερικανικῶν φυτωρίων, λόγῳ τῆς φυλλοξήρας, εἰς δὲ τὴν ὑπόλοιπον Πελοπόννησον ἡ φύτευσις νέων ἀμπέλων, θὰ γίνεται δι’ ἐντοπίων φυτωρίων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀκόμη δὲν ἔχει προσβληθῆ ἀπὸ φυλλοξήραν ἡ ὑπόλοιπος Πελοπόννησος καὶ θεωρῶ τὴν διάκρισιν δικαιολογημένην, διὰ νὰ μὴ ὑποβληθῶσιν εἰς προσθέτους δαπάνας, δοθέντος, ὅτι τὰ ἀμερικανικὰ φυτώρια εἶναι πολὺ ἀκριβά. Περαιτέρω, τὸ νομοθέτημα δίδει ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐφύτευσαν ἀμπέλους, παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν. Ἡ φύτευσις αὕτη, ἔγινεν ἐντὸς τῆς προθεσμίας, λέγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Τὸ Ὑπουργεῖον, ὅμως, ἰσχυρίζεται τὸ ἀντίθετον. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ἐδημιουργήθη αὐτὸ τὸ ζήτημα, δίκαιον εἶναι, νὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τῶν κυρώσεων, τὰς ὁποίας προβλέπει ὁ νόμος. Καὶ αὐτὸ κάμνει τὸ παρὸν νομοθέτημα. Τοὺς ὑποχρεώνομεν, ὅμως, νὰ πληρώσουν 500 δραχμάς, ὡς ποινήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ περιώρισε τὸ ποσὸν αὐτό, εἰς 250 περίπου δραχμάς. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ τῆς Ἐπιτροπῆς, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διότι πρόκειται περὶ πτωχῶν ἀνθρώπων. Τὸ νομοθέτημα, τέλος, περιλαμβάνει διάταξιν, περὶ κωδικοποιήσεως τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ὑπάρχουσα σχετικὴ διάταξις, περὶ κωδικοποιήσεως, τοῦ 1956, παρέχει αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταί, προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, μὲ τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω ἐνώπιον ὑμῶν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§52Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι πράγματι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει ἐπιφανειακῶς τυπικὸν χαρακτῆρα, διότι πρόκειται νὰ τακτοποιήσῃ ὡρισμένας ἀνωμαλίας. Ἐν τούτοις, συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸ νότιον διαμέρισμα τῆς Χώρας. Ὁμολογῶ, ἀκόμη, ὅτι δὲν εἶμαι καὶ πολὺ ἁρμόδιος εἰς τὰ σταφιδικὰ ζητήματα, διότι δὲν προέρχομαι ἀπὸ σταφιδοπαραγωγὸν περιφέρειαν. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, θὰ προσπαθήσω νὰ κάμω ὡρισμένας χρησίμους ὑποδείξεις, διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀγροτικὸν λαόν. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὸν νόμον 3541 τοῦ 1956, ἀπηγορεύθη ἡ ἐπέκτασις τῆς σταφιδοκαλλιεργείας. Παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν, οἱ σταφιδοπαραγωγοί, ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ἐφύτευσαν περὶ τὰς 20 ἕως 30.000 στρέμματα, ὡς μᾶς ἐδήλωσεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργός. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν μας νομοθέτημα, θέλει νὰ δώσῃ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ἐπιτρέψῃ ἐπέκτασιν τῆς σταφιδοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειαν Τριφυλλίας, διότι ὡρισμέναι περιοχαὶ αὐτῆς ἐπλήγησαν ὑπὸ θεομηνίας. Πάρα πέρα, τὸ νομοθέτημα προβλέπει, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Κορινθίας, κατὰ τὴν ἀνασύστασιν σταφιδοφυτειῶν, θὰ χρησιμοποιηθοῦν ὑποχρεωτικῶς μόνον ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα, ἀνθεκτικὰ εἰς τὴν φυλλοξήραν. Εἰς δὲ τὴν ἄλλην Πελοπόννησον, δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ χρησιμοποίησις ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων, ἀλλὰ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου θὰ κρίνῃ ποῦ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τοῦτο ἢ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὑποκείμενα Εὐρωπαϊκά. Οἱ παραγωγοί, κύριοι συνάδελφοι, μαζὺ μὲ τὴν αἴτησιν νομιμοποιήσεως τῶν αὐθαιρεσιῶν, θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν εἰς τὸ Δημόσιον 250 δραχμὰς κατὰ στρέμμα, ὅπως καὶ ἄλλας 250 δραχμὰς νὰ καταθέσουν ἐντὸς μιᾶς διετίας ἀπὸ τῆς δηλώσεως. Ἑπομένως, ὅσοι ἐκ τῶν παραγωγῶν σπεύσουν νὰ τακτοποιηθοῦν, αἴρονται αἱ συνέπειαι. Πέραν αὐτῶν, τροποποιεῖται ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ συμμετοχῆς ἑνὸς γεωπόνου, ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἢ καὶ ἰδιώτου, πτυχιούχου γεωπόνου. Πάντως, ἀπόφοιτος ἀνωτάτης ἢ μέσης σχολῆς καί, τέλος, τὸ νομοθέτημα ἐπιβάλλει τὴν κωδικοποίησιν τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Εἰς τὸ νομοθέτημα τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις μᾶς εὑρίσκει νὰ ἔχωμεν διάφορον γνώμην μόνον εἰς τρία σημεῖα. Πρῶτον, εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ περιορισμοῦ τῶν καλλιεργειῶν, δεύτερον, εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων καί, τρίτον, εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν 500 δραχμῶν, κατὰ τὸ νομοθέτημα, καὶ 250 κατὰ τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ δαπάνας κτηματογραφήσεως. Ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι θιασώτης τοῦ περιορισμοῦ τῶν καλλιεργειῶν (καπνός, σῖτος, σταφίδα καὶ ἄλλαι). Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν τὴν ἀποκλειστικὴν παγκόσμιον παραγωγὴν μόνον ἡμεῖς καὶ εἶχεν ἱκανοποιήσει ἡ παραγωγή μας τὴν παγκόσμιον κατανάλωσιν, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ περιορισμοῦ τῶν καλλιεργειῶν. Ἀτυχῶς, δὲν ἔχομεν τὴν ἀποκλειστικὴν παραγωγὴν Κορινθιακῆς σταφίδος, διότι καὶ ἡ Βραζιλία παράγει ἤδη 15.000 τόννους καὶ ἡ Καλλιφόρνια 2–3.000 τόννους καὶ ἀκόμη γίνονται πειράματα καλλιεργείας Κορινθιακῆς σταφίδος καὶ εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικήν. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ τοῦ περιορισμοῦ τῶν καλλιεργειῶν πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, νὰ κάμουν ὁμοίας καλλιεργείας καὶ αὔξησιν τῶν καλλιεργειῶν των καὶ νὰ μᾶς συναγωνίζωνται. Αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν Τουρκίαν εἰς τὰ καπνά. Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήντλησεν ὅλας τὰς προσπαθείας, διὰ νὰ εὕρῃ ἀγορὰς διὰ τὴν τοποθέτησιν τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος. Καὶ ἀφοῦ ἐξαντλήσῃ ὅλας τὰς προσπαθείας τὸ Κράτος, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἀγορῶν, τότε νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν ὑπάρχῃ κρίσις τοῦ προϊόντος καὶ τὰ μέτρα ποὺ θὰ πρόκειται νὰ ληφθοῦν. Ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Ἕνωσις Πατρῶν ἔκαμε μίαν καλὴν προσπάθειαν καὶ ἐξήγαγε σταφίδα εἰς τὴν Φινλανδίαν, ὅτι ἡ Ρωσία εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλώσῃ Κορινθιακὴν σταφίδα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ τοὐλάχιστον 25.000 τόννους, ὅταν ἔχωμεν πρότασιν τῆς Κίνας, μέσῳ τῆς Πρεσβείας της τῆς Βιέννης, ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ Κορινθιακὴν σταφίδα, ὅλα αὐτὰ μᾶς ἐνθαρρύνουν, νὰ μὴ συμφωνῶμεν μὲ τὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία περιορίζει τὰς καλλιεργείας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξεύρῃ ἀγορὰς τοποθετήσεως τῶν προϊόντων μας. Ἄλλα Κράτη, πράττουν τὸ ἀντίθετον, προκειμένου δι’ ἐξαγωγὰς τῶν προϊόντων των, ἀπὸ ἡμᾶς. Ἑπομένως, διαφωνοῦμεν ριζικῶς μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ καπνικὸν ζήτημα ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, πρὸ ὀλίγου χρόνου, μᾶς εἶπε νὰ εὕρωμεν ἡμεῖς τὰς ἀγορὰς τοῦ καπνοῦ καὶ αὐτὸς εἶναι πρόθυμος νὰ ὑπογράψῃ. Τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν εἶναι μόνον νὰ ὑπογράφῃ, ἀλλὰ πρέπει, πρωτίστως, νὰ προσπαθῇ ὅπως τὸ Κράτος εὑρίσκῃ τὰς ἀγοράς, ἀκόμη καὶ νὰ δημιουργῇ μὲ ὅλα τὰ δυνατὰ μέσα νέας ἀγοράς, διὰ τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα παράγομεν, διὰ νὰ μὴ σήπωνται εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἀγροτῶν μας καὶ τούτου ἕνεκεν περιορίζωμεν τὰς καλλιεργείας.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ κατάγομαι ἀπὸ σταφιδικὴν περιφέρειαν, ἔχω ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῆς ἐξευρέσεως ἀγορῶν διὰ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα καὶ ἐπεσκέφθην τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπέδειξα, ἐκτὸς τῆς Κίνας, καὶ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ὁ κ. ὑπουργός, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσουν Κορινθιακὴν σταφίδα, διότι δὲν δέχονται νὰ ἀγοράσουν. Ἐπιθυμία ὅλων μας εἶναι, ὅπως ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς διοχετεύεται καὶ πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας. Ἡ πραγματικότης ὅμως εἶναι, ὅτι αἱ μὲν Ἀνατολικαὶ χῶραι ἀπερρόφησαν 500 τόννους, ἐνῷ ἡ Ἀγγλία ἀπορροφᾷ 60.000 τόννους. Εἶναι ζήτημα θελήσεως τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν, νὰ ἀγοράσουν Κορινθιακὴν σταφίδα.

§54Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔθιξε τὸ θέμα, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια μόνον ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν Κορινθιακῆς σταφίδος πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἐνῷ ὑπὸ τοῦ Κράτους οὐδεμία προσπάθεια κατεβλήθη. Ἡ σταφιδικὴ Ἕνωσις Πατρῶν, ἐξήγαγε πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας 2000 τόννους Κορινθιακῆς σταφίδος.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος, εἶπε μίαν ἀναλήθειαν· ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς ἐξαγωγῆς σταφίδος πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ὀφείλεται εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Γνωρίζει, κ. συνάδελφος, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, γίνονται βάσει διμερῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας συνάπτει τὸ Κράτος.

§56Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι, μίαν μόνον φορὰν ἀπερρόφησαν 2.000 τόννους Κορινθιακῆς σταφίδος. Ἡ κατανάλωσις τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος, γίνεται ἀπὸ τὰ Κράτη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνεπτυγμένον βιοτικὸν ἐπίπεδον. Μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ὑπεγράφη σύμβασις, διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν μέχρι ποσοῦ 30.000.000 δολλαρίων, ἀλλὰ δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα. Αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσουν Κορινθιακὴν σταφίδα, διότι δὲν ἔχουν ποῦ νὰ τὴν διαθέσουν, λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται.

§57Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήντλησε τὰς προσπαθείας της, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέων ἀγορῶν, διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, διὰ τῆς διευκολύνσεως τῆς μεταφορᾶς, τῆς τυποποιήσεως τοῦ προϊόντος, τὸν ἔλεγχον εἰς τὴν ποιότητα καὶ τὰς ἐξαγωγάς. Πιστεύω, ὅμως, ἀκραδάντως, πῶς ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ σήμερα ἡ Κυβέρνησις, τοῦ περιορισμοῦ τῶν καλλιεργειῶν γενικῶς, καταλήγει, δυστυχῶς, εἰς βάρος μας, εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν μας καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἀντίθετοι αὐτῆς τῆς πολιτικῆς.

§58Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον καταργεῖ τοὺς περιορισμούς, ἀφοῦ νομιμοποιεῖ 20.000 στρέμματα παρανόμου φυτείας.

§59Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον, νομιμοποιεῖ μὲν τὰς μέχρι τοῦδε φυτείας, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐπέκτασιν αὐτῶν, ἐκεῖ ὅπου εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν παραγωγὴν Κορινθιακῆς σταφίδος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὅπου εὐδοκιμεῖ ἡ Κορινθιακὴ σταφίς, θὰ πρέπει λελογισμένως νὰ καλλιεργοῦμεν. Καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα παράγεται εἰς τὸν τόπον μας εἰς ἐξαιρετικὴν ποιότητα, ἐὰν καταβληθοῦν προσπάθειαι ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρωμεν καὶ ἄλλας ἀγοράς. Ὁ περιορισμὸς τῶν καλλιεργειῶν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς καλλιεργείας, εἰς ἄλλας χώρας, θὰ ζημιώσῃ τοὺς ἀγρότας μας καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δεύτερον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι τὸ θέμα τῶν ὑποκειμένων. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅταν ἡ φυλλοξήρα ἔφθασε πρὸ πολλοῦ εἰς τὴν Ἀττικήν, νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν θὰ φθάσῃ σύντομα καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἕτοιμα φυτώρια ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων. Ἡ φυλλοξήρα θὰ φθάσῃ ὁπωσδήποτε καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν ἀπὸ τώρα τοὺς παραγωγούς μας οἰκονομικὰ καὶ νὰ τοὺς ὑποδείξωμεν, ὅπως ἡ προτίμησίς των, προκειμένου περὶ νέων φυτειῶν σταφίδος, στραφῇ πρὸς τὰ ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα. Πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ κύριος ὑπουργός, ὅστις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν Κορινθίαν.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Κορινθία ὑπόκειται εἰς τὸν κίνδυνον τῆς προσβολῆς, ἐκ τῆς φυλλοξήρας. Τὸ ἐνδιαφέρον μου εἶναι δι’ ὅλην τὴν Πελοπόννησον, διὰ τοῦτο, νὰ προσέχετε τὰς ἐκφράσεις σας.

§61Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἤθελον νὰ σᾶς θίξω, κ. ὑπουργέ. Λέγω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον σας, θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ εἶναι δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Πρέπει, λοιπόν, τὸ ἐνδιαφέρον σας, διὰ τὰ ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα, νὰ μὴ περιορισθῇ μόνον ὡς πρὸς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ τῆς Κορινθίας, ἀλλὰ νὰ ἐπεκταθῇ πρὸς ὅλους τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Πρέπει νὰ τροφοδοτήσωμεν ἀπὸ τώρα τοὺς παραγωγούς μας μὲ ὑποκείμενα ἀμερικανικὰ καὶ ἀκόμη νὰ τοὺς ἀπαγορευθῇ νὰ κάμουν χρῆσιν ἄλλων ὑποκειμένων, διότι θὰ φθάσῃ ἡ φυλλοξήρα καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον ὁπωσδήποτε. Ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι τὸ ἀμπέλι ἔχει ζωὴν 40 ἐτῶν, θὰ εἶναι ἔγκλημα, φυτεύοντας σήμερα σταφίδα, νὰ μὴ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς ἐκ τῆς φυλλοξήρας. Δι’ αὐτὸ προτείνομεν, ὅπως προτιμῶνται τὰ ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα καὶ μόνον. Τρίτον σημεῖον, ποὺ δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς λεγομένης χρηματικῆς ποινῆς. Ὅλοι μας γνωρίζομεν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν παραγωγῶν μας εἶναι οἰκτρά. Κατὰ συνέπειαν, ἀντὶ νὰ τοὺς βοηθήσωμεν μὲ δάνεια, διὰ νὰ ἐργασθοῦν, ἐρχόμεθα τώρα μὲ τὸν νόμον αὐτόν, νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν μίαν παράδοξον φορολογίαν 500 δραχμῶν κατὰ στρέμμα. Βεβαίως, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐμείωσε τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς 250 δραχμάς, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ αἱ 250 δραχμαὶ θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν. Νὰ σεβασθῶμεν τὴν ἔνδειαν τῶν παραγωγῶν μας καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ νέα οἰκονομικὰ βάρη. Ἄλλωστε, πληρώνουν τόσους πολλοὺς ἐμμέσους φόρους, ποὺ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δαπανᾶ τὸ Κράτος καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅ,τι οἱ τελευταῖοι θὰ ἔχουν ἀνάγκην.

§62Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν εἶναι φορολογία, ἀλλὰ διὰ νὰ καλυφθοῦν τὰ ἔξοδα τῆς κτηματογραφήσεως.

§63Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Διὰ τὴν κτηματογράφησιν, δὲν πρέπει νὰ πληρώνουν οἱ παραγωγοὶ ἰδιαίτερα. Οὗτοι πληρώνουν, ὡς εἶπον, πάρα πολλοὺς φόρους, ὥστε δὲν πρέπει τώρα νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν, ἰδιαιτέρως καὶ μὲ ἄλλας 250 δραχμάς. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, δὲν τὰ εἶπον ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως. Ἡμεῖς προσπαθοῦμεν, ἐνασκοῦντες τὰ βουλευτικά μας καθήκοντα, νὰ βελτιώσωμεν τὰ νομοσχέδια καὶ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς παραγωγούς μας, οἱ ὁποῖοι δυστυχοῦν, ἀναμφισβητήτως.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ.κ. εἰσηγητῶν καὶ ἀφοῦ ἀκούσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι εἶναι μᾶλλον τυπικὸν καὶ ὑπηρεσιακόν, ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἐπεξετάθη γενικώτερον εἰς τὸ θέμα τῆς σταφιδοκαλλιεργείας. Ὡμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι δὲν εἶναι ἔμπειρος εἰς τὰ ζητήματα τῆς σταφίδος. Πρέπει νὰ πληροφορήσω καὶ τὸν κ. συνάδελφον καὶ ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς σταφιδοκαλλιεργείας δὲν εἶναι ζήτημα τῶν ἐτῶν αὐτῶν. Δὲν εἶναι ζήτημα μεταπολεμικόν. Εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον χρονολογεῖται ἀπὸ 70–80 ἐτῶν. Προπολεμικῶς, ἰδίᾳ δὲ πρὸ τοῦ 1935, ὁπότε ἤρχισεν ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος, λόγῳ τῆς πλεοναζούσης παραγωγῆς, εἶχε δημιουργηθῆ μία κρίσις ἄνευ προηγουμένου εἰς τὸ προϊὸν αὐτό. Ὅσοι κατάγονται ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον, θὰ ἐνθυμοῦνται τὸ τί συνέβαινε μὲ τὸ προϊὸν αὐτό. Ἀλλεπάλληλα μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία συνεχίζεται ἐπὶ 25–30 χρόνια. Σταφιδικὴ Τράπεζα ἱδρύθη, Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός, παρακρατήματα καὶ ἄπειρα μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἠθέλησαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν κρίσιν τῆς ὑπερπαραγωγῆς. Καὶ εἰς τὸ τέλος κατελήξαμεν εἰς τὸ μέτρον τῆς παροχῆς δώρου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκρίζωσις τῆς σταφιδαμπέλου. Καὶ μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐκριζώσεως, ἐπετεύχθη εἰς τὸ 1935 μὲ 1939 νὰ ἔχωμεν μέσον ὅρον καλλιεργουμένης ἐκτάσεως 533.000 στρεμμάτων. Παρὰ ταῦτα καὶ ἡ παραγωγὴ ἐκείνη, ἡ μειωμένη, λόγῳ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ λόγῳ τῆς παλαιότητος, δὲν καθίστατο δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ, διότι κατὰ τὴν τετραετίαν αὐτὴν τοῦ 1935– 1936, 1939–40, ἡ μέση ἐξαγωγὴ ἀνήρχετο εἰς 72 χιλιάδας τόννους. Σημειώσατε, κύριοι, ὅτι δὲν εἶχε καὶ σοβαρὸν ἀνταγωνιστὴν ἡ Κορινθιακὴ σταφίς. Διότι, ναὶ μὲν κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ σταφὶς εἰς Αὐστραλίαν, ἀλλὰ δὲν ἐπετεύχθη. Διότι τὸ μεῖζον τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη εἰς τὴν Αὐστραλίαν, ἀνῆλθε μόνον εἰς 15 χιλιάδας τόννους, ἴσως 18 χιλιάδας τόννους. Κατεβλήθη ἔκτοτε προσπάθεια τῆς διανοίξεως νέων ἀγορῶν. Τὸ ὄνειρον τοῦ κόσμου τοῦ σταφιδικοῦ, ἦτο νὰ πάῃ σταφὶς εἰς Ρωσίαν. Δὲν κατέστη δυνατόν, κύριοι, οὔτε ὑπὸ τὸ καθεστὼς τὸ προηγούμενον, οὔτε ὑπὸ τὸ σημερινὸν καθεστώς. Ἴσως, διότι συμβαίνει αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ σταφὶς εἶναι ἕνα πολύτιμον προϊόν, ἕνα ἐκλεκτὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται ἀπὸ τοὺς ζῶντας εἰς ἀνώτερον βιωτικὸν ἐπίπεδον. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐλύθη ἔν τινι μέτρῳ τὸ πρόβλημα, διότι ἐξερριζώθησαν περαιτέρω ἀκόμη σταφιδάμπελοι. Καὶ ἤλθομεν εἰς τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα, ἡ μέση παραγωγὴ τῆς ἑξαετίας 1944–1945 καὶ 1949–50 ἀνῆλθεν ...... (ἀναγινώσκει) ..... Κατ’ αὐτὰ τὰ ἔτη, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας, ἀνῆλθεν εἰς 55 –60 χιλιάδας τόννους. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ 1956–1957. Ἐπετύχαμεν μίαν παραγωγὴν 92 χιλ. τόννους. Αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὰς καλὰς καιρικὰς συνθήκας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὸ ὅτι ἔρχονται εἰς ἀπόδοσιν τῆς παραγωγῆς φυτεῖαι νέαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μεταπολεμικῶς. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν ἔτι μεγαλυτέραν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Διότι αἱ φυτεῖαι ἀρχίζουν νὰ ἀποδίδουν εἰς 4–5 ἔτη, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἀπόδοσις ἀρχίζει ἀπὸ τὸ ὄγδοον ἢ δέκατον. Εἰς τὰ 1956–57, ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς 92.000 τόννους καὶ παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας, παρ’ ὅλον ὅτι ἐπετύχαμεν τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὴν Ρωσίαν 2000 τόννων, αἱ ἐξαγωγαί μας ἔφθασαν εἰς τοὺς 60.000 τόννους καὶ εἴχομεν πλεονάσματα, κύριοι, 22.000 τόννους τῆς παραγωγῆς 1956–1957. Κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη 1957–1958 καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἡ παραγωγὴ λόγῳ καιρικῶν συνθηκῶν, διότι ὅπως ἐνθυμεῖσθε, κατὰ τὸ στάδιον ἰδίᾳ τῆς ὡριμάνσεως, ἐπεκράτησαν καύσωνες, οἱ ὁποῖοι συντελοῦν εἰς τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς, ἀνῆλθε περίπου εἰς 82.000 τόννους. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν, κύριοι, τὴν κατανάλωσιν, νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ μὴ ἔχωμεν νέα πλεονάσματα, ἠναγκάσθημεν καὶ ἀνυψώσαμεν τὸ παρακράτημα καὶ τὸ ἐφθάσαμεν εἰς 15% ἕως 18%, κατὰ μέσον ὅρον. Καὶ ἂν δὲν ἐπετυγχάνωμεν ἐφέτος τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων αὐτῶν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1956–1957, διὰ τῆς ἐξαγωγῆς κρασιῶν εἰς τὴν Γαλλίαν, τότε τὰ πλεονάσματα αὐτὰ θὰ ἐπεβάρυνον τὰς ἑκάστοτε ἐσοδείας, μὲ ἀποτέλεσμα αἱ τιμαὶ νὰ ὑφίσταντο κάμψιν συνεχῶς. Οἱ προϋπολογισμοί μας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων, καὶ ἐπαναλαμβάνω, τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ φυτεῖαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μεταπολεμικῶς, ἤδη μετὰ τὸ 1952, ὁπότε ἤρχισεν ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος νὰ φθάνῃ εἰς ἱκανοποιητικὸν ἐπίπεδον, ἔρχονται εἰς ἀπόδοσιν, οἱ προϋπολογισμοί μας εἶναι, ὅτι θὰ ὑπερβῶμεν τοὺς 100.000 τόννους παραγωγήν, ἔναντι ἐξαγωγῆς, γύρω εἰς τοὺς 70.000 τόννους. Κατὰ τοὺς πλέον οἰσιοδόξους ὑπολογισμούς, ἠμπορεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς τοὺς 70.000 τόννους. Καὶ κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριοι συνάδελφοι, χάριν τοῦ προϊόντος, καὶ χάριν τῶν παραγωγῶν, νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν περαιτέρω ἐπέκτασιν τῆς σταφιδοκαλλιεργείας. Θὰ μοῦ εἴπουν, ἴσως, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγετε, κύριε ὑπουργέ, εὑρίσκονται εἰς κἄποιαν ἀντίφασιν μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ πρώτη διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ καλλιέργεια 200 στρεμμάτων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μεσσηνίας, λέγει καὶ τὰ ἑξῆς: «Ὅτι κατὰ τὸ 1957, ὁ τυφών, ὁ ὁποῖος ἐνέσκηψεν εἰς τὴν Τριφυλλίαν, κατέστρεψε τὴν καλλιέργειαν, ἰδίως τοὺς ἐλαιῶνας τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ἐχρειάσθη, λοιπόν, νὰ σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Καί, βεβαίως, παρέσχομεν διάφορα μέσα, χρηματικά, καὶ ἐνισχύσαμεν τοὺς παραγωγούς, διὰ νὰ ἀποκαταστήσουν τὰς καλλιεργείας των. Ἀλλά, ὅπως γνωρίζητε, ἡ ἐλαιοκαλλιέργεια ἀποδίδει ὕστερα ἀπὸ 20 καὶ 25 χρόνια. Ἠναγκάσθημεν, παραβιάζοντες, οὕτως εἰπεῖν, τὰς ἀπαγορεύσεις τῆς περαιτέρω σταφιδοκαλλιεργείας, νὰ ὑποσχεθῶμεν, ὅτι θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν καλλιέργειαν, τὴν σταφιδοφυτείαν 200 στρεμμάτων εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι κατάστασις ἀνάγκης. Ἀνάγκης τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν, κατὰ τίνα τρόπον, τῆς οἰκονομίας τῆς ἀγροτικῆς. Ἡ ἄλλη διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας καθιεροῦται ἡ παραγραφὴ τῆς παραβάσεως τῆς ἀπαγορευτικῆς διατάξεως τῆς σταφιδοκαλλιεργείας, μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη εἰς τὸ τέλος τοῦ 1956, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, δὲν πρόκειται περὶ 30.000 στρεμμάτων. Τριάντα χιλιάδες στρέμματα, εἶναι τὰ φυτευθέντα μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Πρόκειται περὶ μικρῶν ἐκτάσεων. Ἠγέρθη ἀμφιβολία μεταξὺ τοῦ ΑΣΟ, ἐὰν καλλιέργειαί τινες ἐμπίπτουν εἰς τὴν προθεσμίαν τοῦ νόμου, τὴν δοθεῖσαν τὸ 1956, ἢ ἦσαν μεταγενεστέρως φυτευμέναι. Ἀντιλαμβάνεσθε, χιλιάδες μηνύσεις θὰ ἐγένοντο καὶ πολὺς κόσμος θὰ ἤρχετο εἰς τὰ δικαστήρια. Ἀπεφασίσαμεν, λοιπόν, καὶ τὸ ἐξαγγείλαμεν ἀπὸ πέρυσι τὸν χειμῶνα, νὰ νομιμοποιήσωμεν τὰς φυτείας, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μέχρι τῆς καλλιεργητικῆς περιόδου τοῦ 1957–58, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὐταί, εἶναι ἐλάχιστοι. Τέλος, ἔρχομαι εἰς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος, σχετικῶς μὲ τὰ ὑποκείμενα. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ βασικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸ 1956, ἐπιτρέπεται ἡ ἀντικατάστασις τῶν παλαιῶν φυτειῶν διὰ νέων. Καὶ εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον ἀναγράφεται, ὅτι ὑποχρεωτικῶς ἡ ἀντικατάστασις γίνεται διὰ χρησιμοποιήσεως ὡς ὑποκειμένων τῶν ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποσοβήσεως τοῦ κινδύνου τῆς προσβολῆς τῶν σταφιδοφυτειῶν ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Νεώτεραι, ὅμως, μελέται τοῦ ζητήματος, μᾶς ἔπεισαν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ ἐπιζήμιον διὰ τὰς περιφερείας ἐκείνας, ὅπου ὁ κίνδυνος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς φυλλοξήρας εἶναι ἀπώτατος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς δώσω λεπτομερείας, περὶ τοῦ τί στοιχίζει ἡ φυτεία, μὲ ὑποκείμενα ἀμερικανικῆς ἀμπέλου. Ἐὰν μὲν χρησιμοποιηθοῦν ἁπλᾶ ἔρριζα, χρειάζονται 508 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ἐὰν δὲ χρησιμοποιηθοῦν ἐμβολιασμένα ἔρριζα, χρειάζονται 1425 δραχ. κατὰ στρέμμα. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ποὺ θὰ ἀπαιτηθῇ ὁ ἐμβολιασμός, κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος θὰ χρειασθῇ δαπάνη ἐπὶ πλέον 665 δρχ. κατὰ στρέμμα, ἤτοι τὸ σύνολον θὰ στοιχίζῃ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν 1125 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν 1425 δρχ. κατὰ στρέμμα. Ἐνῷ ἡ χρησιμοποίησις τῶν Εὐρωπαϊκῶν ἀμπέλων, οὐδεμίαν δαπάνην πλέον τῆς συνήθους, τῆς καλλιεργητικῆς ἀπαιτεῖ, διότι οὔτε τὰ κλήματα στοιχίζουν, οὔτε ἰδιαιτέρα φροντίς τις ἀπαιτεῖται. Ἡ χρησιμοποίησις τῶν Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων ἔχει καὶ τὸ ἑξῆς μειονέκτημα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ διάρκεια τῆς ζωῆς τῶν φυτειῶν αὐτῶν δὲν εἶναι μακρά, ὅπως εἶναι —αὐτὸ εἶναι ἐξηκριβωμένον διὰ πειραμάτων— ἡ διάρκεια τῶν φυτειῶν τῶν γενομένων μὲ ὑποκείμενα εὐρωπαϊκῆς ἀμπέλου. Ἐπίσης εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν ἡ ἀπόδοσις τῶν φυτειῶν μὲ ὑποκείμενα Ἀμερικανικῆς ἀμπέλου εἶναι τόση, ὅση εἶναι μὲ τὰς συνήθεις ἀμπέλους. Ἔχοντες λοιπόν, αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν, καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ἀκόμη τοῦτο τὸ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1946 ἔχομεν προσβολὰς φυλλοξήρας εἰς τὴν ἥσσονα Ἀττικὴν δώδεκα χρόνια, καὶ ὅτι ἐπὶ συνόλου ἐκτάσεως ἐν Ἀττικῇ ἀμπέλου 192.000 στρεμμάτων, ἔχουν καταστραφῆ μόλις 30.000 στρέμματα, δηλαδὴ τὸ 16%, νομίζομεν —σταθμίζοντες ἀμφοτέρους τοὺς κινδύνους— ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς ὅλην τὴν Πελοπόννησον ἀπὸ τοῦδε τὴν χρησιμοποίησιν ἀμερικανικῆς ἀμπέλου διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν παλαιῶν σταφιδοκαλλιεργειῶν, διότι καὶ δαπανηρὰ εἶναι καὶ ἡ διάρκεια τῆς ζωῆς των δὲν εἶναι ὅση τῶν Εὐρωπαϊκῶν ἀμπέλων, καὶ διότι τέλος, ἀμφίβολος εἶναι ἡ ἀπόδοσις αὐτῶν. Ἀναγκαζόμεθα ὅμως νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν Κορινθίαν τὴν διατήρησιν ἀμερικανικῆς ἀμπέλου, διότι εἶναι ἤδη ἐπιβεβλημένη εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐπειδὴ εἶναι ἐπὶ θύραις ὁ κίνδυνος. Ὁ Συνεταιρισμὸς τῆς Κορινθίας, χωρίζει τὴν περιφέρειαν τῆς Κορινθίας, ἀπὸ τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶχον προσβληθῆ ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν καὶ συνεπῶς, ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος εἶναι ἀμεσώτερος καὶ ἕνεκα τούτου ἀναγκαζόμεθα νὰ διατηρήσωμεν τὴν ὑποχρέωσιν τῆς χρησιμοποιήσεως ὑποκειμένων Ἀμερικανικῆς ἀμπέλου, εἰς τὴν Κορινθίαν.

§66Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ δώσητε μίαν πληροφορίαν; Οἱ εἰδικοὶ κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς τους τοὺς ἐπιστημονικοὺς καὶ τῆς πείρας τί ὑπολογίζουν; Πότε εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπεκταθῇ ἡ φυλλοξήρα εἰς τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς Πελοποννήσου;

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐμπειρία λέγει, ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς εἶναι ἀπώτατος. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν εἰσβολὴν εἰς τὴν Ἀττικήν, πρὸ 12 ἐτῶν καὶ εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν ἔχῃ φθάσει εἰς Μεγαρίδα καί, ἐφ’ ὅσον ἡ προσβολὴ ἐν Ἀττικῇ ἀνέρχεται εἰς 16%, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι, διὰ νὰ πάῃ πέραν τῆς Κορινθίας, ὁ χρόνος, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, πρέπει νὰ εἶναι 30–40 χρόνια, ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω ἡ ζωὴ τῶν σταφιδοφυτειῶν, ἐξηκριβωμένων ἐπιστημονικῶς, τῶν γιγνομένων, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως Ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων, εἶναι μικρά. Καί, τέλος, κύριοι, ἔρχομαι εἰς τὴν ἄλλην παρατήρησιν τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παραβόλου. Δὲν πρόκειται, κύριοι, περὶ ποινῆς, ἀλλὰ πρόκειται περὶ δαπάνης τοῦ Α.Σ.Ο., διότι, ἡ ἐξακρίβωσις τῶν φυτειῶν ἀπαιτεῖ δαπάνας, ἀπὸ ἀπόψεως καταμετρήσεως καὶ παρακολουθήσεως ἐὰν ἔγιναν ἢ δὲν ἔγιναν φυτεῖαι. Ἡ καταβολὴ παραβόλου, διὰ τὰς νέας φυτείας καί, συνεπῶς, δι’ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου, εἶναι καθιερωμένη, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Μάλιστα, θὰ ἐνθυμῆται ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Γόντικας, ὅτι ἀπὸ παλαιοτέρων χρόνων, τὸ παράβολον ἦτο 5000 δραχ. κατὰ στρέμμα. Τώρα τὸ περιωρίσαμεν εἰς τὸ μικρὸν ποσὸν τῶν 500 δραχ. κατὰ στρέμμα. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀσχοληθῶμεν περαιτέρω μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι νομοσχέδιον τακτοποιοῦν ὡρισμένα ζητήματα ἐκκρεμῆ, τῶν ὁποίων ἡ τακτοποίησις ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§68Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν πληροφορίαν. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἦτο ἐπὶ Τσάρου καὶ ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ σταφίδα εἰσήγετο εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὸ 1902 καὶ τὸ 1903, νομίζω, ὅτι τὸ ἐπίπεδον σήμερον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ μᾶς ἐνθαρρύνει νὰ πιστεύωμεν, ὅτι μὲ μία σωστὴ προσπάθεια ἰδική μας θὰ ἀνοίξωμεν τὰς ἀγοράς, νὰ συνηθίσουμε ἐν ἀνάγκῃ τὸν κόσμον καὶ νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμε νὰ ἐπιτύχουμε καλὰ ἀποτελέσματα. Θὰ ἤθελα λοιπόν, μίαν πληροφορίαν ἀπὸ σᾶς, κύριε ὑπουργέ. Ἔχετε ἐξαντλήσει ὅλα τὰ μέσα τῆς προπαγάνδας, ὥστε νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι εὑρήκατε ἀδύνατον τὴν τοποθέτησιν εἰς τὰς ἀγορὰς τὰς ἀνατολικὰς καὶ τὴν Κίναν καὶ ὅλας τὰς ἄλλας χώρας; Ἔχετε ἐξαντλήσει τὴν κρατικὴν δραστηριότητα; Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑστεροῦμεν, κύριε ὑπουργέ. Ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ μεταφέρουν τὰ λεμόνια ἀπὸ τὴν Σικελίαν μὲ ἐλάχιστον μεταφορικὸν ποσοστόν, δὲν νομίζετε, ὅτι κάτι φταίει εἰς τὴν ἰδικήν μας πολιτικὴν ποὺ ἐμποδίζει νὰ εὕρωμεν ἀγοραστάς;

§69Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε πεῖραν φαίνεται, κύριε συνάδελφε, τῶν ζητημάτων τῆς Πελοποννήσου.

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀναγνωρίζω, ὅτι ἔχετε μίαν ἐπιδεξιότητα καὶ κοινοβουλευτικὴν καὶ ἰδιαιτέραν εἰς τὰ ζητήματα τὰ γεωργικά, ἀλλὰ θὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Κωστόπουλος καὶ δὲν παρηκολουθήσατε τί εἶπα. Εἶπα, ὅτι μὲ τὴν ἀναμενομένην ἔναρξιν τῆς ἀποδόσεως τῶν νέων σταφιδοφυτειῶν θὰ ὑπερβῶμεν τοὺς 100.000 τόννους ἔναντι ἐξησφαλισμένης ἐξαγωγῆς τὸ μάξιμουμ 70.000 τόννων. 62.000 τόννοι ἦτο πέρυσι καὶ προπέρυσι, δι’ αὐτὸ λέγω μάξιμουμ 70.000 τόννοι περίπου, διότι βάζω καὶ τὰς μικρὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας ἐξάγομεν εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ἔχομεν λοιπὸν πρὸς διάθεσιν 25– 30.000 τόννους. Θὰ εὐχηθῶ τὸ ἐπίπεδον τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ νὰ εἶναι εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὅπως καὶ τὸ ἐπίπεδον τοῦ Κινεζικοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ μᾶς ἀπορροφήσῃ τὰς σταφίδας αὐτάς. Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἑλλην. οἰκονομίας καὶ ἐὰν αἱ εὐχαί μου αὐταί, ὅπως φαντάζομαι θὰ εἶναι καὶ εὐχαὶ ἰδικαί σας καὶ εὐχαὶ ὅλων, ἐὰν αἱ εὐχαὶ αὐταὶ πραγματοποιηθοῦν καὶ ἴδωμεν, ὅτι γίνεται ἔναρξις διαθέσεως, διότι ἠρχίσαμεν ἀπὸ τὸ 1955 καὶ διαθέσαμεν 2.000 τόννους καὶ ἔπειτα ὀπισθοδρομοῦμεν πάλιν, ὄχι διότι δὲν ὑπάρχει διάθεσις ἐκ μέρους τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ διότι δὲν θέλει ἡ ρωσικὴ ἀγορὰ ἢ ἡ οἱαδήποτε ἀγορὰ τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν νὰ πάρῃ τὸ προϊόν μας, ἐὰν ἴδωμεν, ὅτι ἀρχίσουν πραγματικὰ νὰ παίρνουν τὸ προϊὸν αὐτό, τότε μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι θὰ εἰσηγηθῶμεν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ περαιτέρω σταφιδοκαλλιέργεια, διότι σήμερον ἐὰν ἐπετρέπετο αὕτη θὰ ἦτο τοῦτο πρᾶξις ἀφροσύνης ἢ τοὐλάχιστον μὴ καλοῦ ὑπολογισμοῦ. Τώρα μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀποτελέσματα ἐμπειρίας καὶ προσπαθείας 4–5 ἐτῶν σχετικῶς μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν καὶ λογικὸν νὰ ἐπιτρέψωμεν ἐπέκτασιν τῆς σταφιδοκαλλιεργείας διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν τοιαύτην παραγωγήν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δημιουργήσῃ κρίσιν μεγαλυτέραν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν εἴχομεν μεταπολεμικῶς.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§72Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον τῶν 5 λεπτῶν. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἐπωφελήθη καὶ πάλιν τῆς εὐκαιρίας νὰ κάμῃ μίαν ἐλαφρὰν δημαγωγίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῆς σταφιδοκαλλιεργείας. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι γνωρίζει πολὺ καλὰ ποία εἶναι ἡ κατάστασις ἢ μᾶλλον διὰ μέσου πόσων κρίσεων καὶ ταλαιπωριῶν ἐπέρασεν αὐτὸ τὸ θέμα τῆς σταφίδος, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν σήμερον σοβαρῶς ἐδῶ νὰ συζητοῦμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ περιπέσωμεν καὶ εἰς νέας περιπετείας. Τὸ Κράτος ἔχει εὐθύνην καὶ πρέπει νὰ βαδίσῃ μετὰ μεγαλυτέρας περισκέψεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀπολύτως ἐξησφαλισμένην τὴν ἀπορρόφησιν τῆς σταφίδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆται σοβαρῶς ἐπέκτασις περαιτέρω τῆς καλλιεργείας. Θὰ βαδίσωμεν μετὰ περισκέψεως. Κύριοι βουλευταί, ἀναμφισβητήτως αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγω εἶναι εἰς βάρος τῶν κομματικῶν μου συμφερόντων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς σοβαρὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑποστηρίζων, ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς λέγῃ, ὅτι τὸ 1957 εἴχομεν 22.000 τόννους, τοὺς ὁποίους ἐπληρώσαμεν ἀπὸ τὸ ταμεῖον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἂς ἐξασφαλίσωμεν ἀγορὰς καὶ τότε βεβαίως ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας. Κύριοι βουλευταί, συμφωνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων αὐτοῦ, διότι ὁμολογῶ, ὅτι καὶ ἡ ἰδιαιτέρα μεταχείρισις τῶν πληγεισῶν αὐτῶν περιφερειῶν τῆς Τριφυλλίας εἶναι ἐπιβεβλημένη, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως ἐπίσης εἶναι ἐντελῶς ἐπιβεβλημένη καὶ δικαιολογημένη ἡ νομιμοποίησις αὐτῶν τῶν παρανόμων σταφιδοφυτειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἀπὸ τὸ 1956 μέχρι σήμερον καὶ αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς μακρὰν ἔκτασιν. Θὰ πρέπει καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ εὑρίσκωνται κάθε ἡμέραν ὑπὸ δίωξιν.

§73Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδιαιτέρως μάλιστα ἡ ἔκτασις αὐτή, ἡ ὁποία ἔδωσεν 20.000 τόννους ἐπὶ πλέον.

§74Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσον τὸ καλύτερον. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ δὲν εἶναι πολὺ μεγάλη, ἡ ὁποία, παρανόμως ἐκαλλιεργήθη ἀπὸ τὸ 1956.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). 30.000 στρέμματα εἶναι ἀπὸ τὸ 1947 καὶ ἐντεῦθεν. Αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν εἶχον φυτευθῆ τὸ 1956.

§76Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν πόση εἶναι ἡ ἔκτασις αὐτή. Ἐγὼ λέγω, ὅτι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἐπιβεβλημένον οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς δεινῆς ἐξαθλιώσεως νὰ παραβοῦν τὸν νόμον καὶ νὰ προβοῦν εἰς μίαν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας των καὶ νὰ βάλουν 100–200 κλήματα ἐπὶ πλέον, ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ διώκωνται ποινικῶς, διότι κάθε ἡμέραν πηγαίνουν εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια. Εὑρίσκω ἀπολύτως ὀρθὴν τὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἀρχίζομεν νὰ εἰσαγάγωμεν ὡς ὑποχρεωτικὴν πλέον τὴν φύτευσιν Ἀμερικανικῆς ἀμπέλου, πρὸς προφύλαξιν ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον, τὸν ἔλαβον διὰ μίαν περίπτωσιν ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν. Κύριε ὑπουργέ, θὰ μὲ ὑποχρεώσητε ἂν δώσητε προσοχὴν εἰς αὐτὰ ποὺ θὰ σᾶς εἴπω. Ἡ Αἰγιαλεία παράγει τὴν καλλιτέραν σταφίδα, τὴν περίφημον σταφίδα Βοστίτσης. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς Αἰγιαλείας, τὰ ὁποῖα παράγουν τὴν ἐκλεκτοτέραν ποιότητα, ὑφίστανται μίαν δεινὴν κρίσιν, διότι ἔχουν μονοκαλλιέργειαν, ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐξασφαλίσουν τὰ στοιχειώδη μέσα διαβιώσεως καὶ συντηρήσεως καὶ εἶναι καταδικασμένοι εἰς μίαν ἐξαθλίωσιν. Ὁ μόνος τρόπος, διὰ νὰ τοὺς δοθῇ εὐκαιρία νὰ αὐξήσουν τὸ εἰσόδημά των εἶναι νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ ἐπέκτασις τῆς καλλιεργείας. Δὲν ζητῶ, κύριε ὑπουργέ, ἀπεριόριστον ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας. Ζητῶ νὰ δοθῇ ἄδεια, ὥστε νὰ γίνῃ μία μικρὰ ἐπέκτασις εἰς τὴν ὀρεινὴν περιφέρειαν, διότι λόγῳ τοῦ ἐδάφους της παράγει σταφίδα περιζήτητον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπὶ πλέον αὐταὶ αἱ ὀρειναὶ περιφέρειαι —ὄχι αἱ πεδιναὶ— δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο, εἶναι μονοκαλλιέργεια. Θὰ ἤθελα νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει κυκλοφορήσει, καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐξυπηρετεῖτε καὶ τὴν πτωχὴν αὐτὴν περιφέρειαν ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἡ τροπολογία εἶναι νὰ προστεθοῦν καὶ αἱ ὀρειναὶ Κοινότητες τῆς ἐπαρχίας τῆς Αἰγιαλείας.

§77Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως τὴν ἔχετε διατυπώσει, πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ 200 στρέμματα τῆς Τριφυλλίας.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§79Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν συνεζητεῖτο τὸ Ν. Διάταγμα 3541)1946 «περὶ Κορινθιακῆς σταφίδος» εἶχον ζητήσει τότε νὰ ἐξαιρεθῇ τοῦ μέτρου τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐπεκτάσεως τῶν σταφιδοφυτειῶν ἡ ἐπαρχία Αἰγιαλείας διὰ τοὺς ἑξῆς τρεῖς λόγους: 1) διότι ἡ Αἰγιάλεια ἔχει μονοκαλλιέργειαν, 2) διότι παράγει ἐκλεκτὴν ποιότητα καὶ 3) διότι ἐὰν προστεθοῦν 3–4 χιλιάδες τόννοι πέραν τῶν σήμερον παραγομένων εἰς ὅλην τὴν Χώραν, δὲν πρόκειται νὰ ἐπηρεάσουν τὰς τιμὰς τοῦ προϊόντος. Καὶ σήμερον, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου αὐτὴν καὶ ζητῶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς τῆς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου νὰ δεχθοῦν τὴν πρότασίν μου ταύτην ἵνα ἐξαιρεθῇ ἡ Αἰγιάλεια ἀπὸ τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς Αἰγιαλείας πρὸς γενικωτέραν ὠφέλειαν καὶ αὐτῶν καὶ τοῦ τόπου. Ἐν συνεχεία εὐχαριστῶ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, τοὺς ὁποίους ἐπανειλημμένως ἐπεσκέφθην καὶ παρεκάλεσα ἵνα καταθέσωσι τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὸν νόμον ἐφύτευσαν νέας φυτείας καὶ θεωρεῖ παραγεγραμμένα τὰ ἀδικήματα ταῦτα τὰ τελεσθέντα μέχρι τέλους Μαΐου 1958. Αἱ ἀπαλλακτικαὶ αὐταὶ διατάξεις θὰ ἀνακουφίσουν τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς μας, οἱ ὁποῖοι τόσον μοχθοῦν καὶ ὑποφέρουν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ τόσον ἐπλήγησαν ἀπὸ τὰς δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας, ὥστε τὸ προϊὸν αὐτὸ ἐμειώθη σημαντικῶς, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των. Μολονότι εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἵνα δώσῃ ἐντολὰς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ παράσχῃ πᾶσαν διευκόλυνσιν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς Αἰγιαλείας, οἱ ὁποῖοι τελευταίως ἐπλήγησαν τόσον ὥστε, ἡ παραγωγή των ἐμειώθη σημαντικῶς. Αἱ ζημίαι κυμαίνονται εἰς τὴν Αἰγιάλειαν ἀπὸ 30–70%. Πρέπει ἑπομένως νὰ χαρακτηρισθοῦν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ Αἰγιαλείας ὡς πληγέντες καθολικῶς. Νὰ ἀνακληθοῦν τὰ ἐντάλματα προσωποκρατήσεως, νὰ μετατραποῦν εἰς μακροπρόθεσμα τὰ ὀφειλόμενα δάνεια τῶν σταφιδοπαραγωγῶν Αἰγιαλείας καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ τακτικὴ πιστοδότησις τῶν σταφιδοπαραγωγῶν Αἰγιαλείας ὥστε νὰ καλλιεργήσουν καὶ ἐγκαίρως καὶ πλήρως, ἵνα δυνηθῶσι νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς δυσχερεῖς οἰκονομικὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελοῦν σήμερον. Ἐλπίζω οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας νὰ κάμωσιν ἀποδεκτὰς τὰς προτάσεις μου ταύτας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ Αἰγίου τὰ τελευταῖα χρόνια ὑποφέρουν πολὺ διότι δὲν καλλιεργοῦν ἄλλα προϊόντα παρὰ μόνον σταφίδα καὶ τίποτε ἄλλο καὶ διὰ τοῦτο προτείνω νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ Αἰγιάλεια ἀπὸ τοὺς περιορισμούς, διότι πιστεύω, ὅτι 3.000–4.000 τόννοι ἐκλεκτῆς ποιότητος σταφίδος ὡς ἡ παραγομένη εἰς τὴν Αἰγιάλειαν δὲν θὰ ἐπηρεάσῃ τὰς τιμὰς τοῦ προϊόντος καὶ θὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ τόσον πολὺ πάσχοντες σταφιδοπαραγωγοὶ Αἰγιαλείας, τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§81Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς πράγματι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὑπέβαλε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνονται ὡρισμένα προστατευτικὰ μέτρα διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Ἐγὼ εἰδικῶς θὰ ὁμιλήσω διὰ τὴν περιφέρειάν μου, ἡ ὁποία τόσον πολὺ ἐπλήγη ἐκ τοῦ τυφῶνος. Τοιαύτας ζημίας ὑπέστησαν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Τριφυλλίας. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον ἡ περιφέρεια αὐτὴ ποὺ ὑπέστη καταστροφὴν ἀπὸ τὸν τυφῶνα, εἶναι καὶ ἡ ἐπαρχία Μεσσήνης καὶ μάλιστα εἰς τὴν αὐτὴν ἂν μὴ εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν ζημιῶν καὶ εἰδικῶς αἱ κοινότητες Ἀετοφωλιά, Κουτήφαρι, Ἑλληνοεκκλησιά, Καλογερορράχη καὶ Τρίκορφον, διὰ τὰς ὁποίας δὲν γίνεται μνεία ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸ θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ αἱ κοινότητες αὗται, διότι ὡρισμέναι ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἐδάφη κατάλληλα διὰ σταφιδοφυτείας. Διὰ τὸν λόγον δὲ αὐτὸν ὑπεβάλαμεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Λαντζούνη, σχετικὴν τροπολογίαν καὶ ζητοῦμεν, ὅπως συμπεριληφθῶσι καὶ αἱ ἐν λόγῳ κοινότητες εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπόμενα προστατευτικὰ μέτρα καὶ συγκεκριμένως τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα στρέμματα αὐξηθῶσιν εἰς 150 ἀκόμη προκειμένου περὶ τῶν ἐν λόγῳ κοινοτήτων. Ἐπίσης, ὀρθὸν εἶναι τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου μέτρον τῆς νομιμοποιήσεως τῶν μέχρι τοῦδε σταφιδοφυτευτῶν, οἵτινες ἐκινδύνευον νὰ ἐγκλεισθῶσιν εἰς τὰς φυλακὰς βάσει ἐκκρεμουσῶν εἰς βάρος των μηνύσεων. Μάλιστα, θὰ ἔλεγον, ὅτι χρονικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ προσδιορισθῇ χρόνος νομιμοποιήσεως ὁ μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως καὶ ἰσχύος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τοιοῦτος, ἂν δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ χρονικὸν ὅριον ἑνὸς τοὐλάχιστον ἀκόμη ἑξαμήνου ἐλευθέρας σταφιδοφυτεύσεως ὑπὸ τῶν ἐπιθυμούντων σταφιδοκαλλιεργητῶν ἀγροτῶν.

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τώρα ἀνέβηκα εἰς τὴν ἕδραν, ἀλλὰ πληροφοροῦμαι, ὅτι ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§84Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον καὶ εἷς βουλευτὴς θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὸ ἀπαγορεύσητε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἴπομεν, ὅτι θὰ τὸ ἀπαγορεύσωμεν, ἀλλὰ εἴπομεν ἐπειδὴ καὶ εἰς τὸ 1 εἶναι ἐγγεγραμμένοι οἱ ἴδιοι νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἀρχήν. Ὅλα τὰ ἄρθρα ἔχουν μίαν ἀρχήν. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Πρῶτον ἐὰν εἰς τὰς τυφωνοπλήκτους ἐπαρχίας θὰ ἐπιτρέψωμεν, κατὰ παρέκβασιν, τὴν φυτείαν. Δεύτερον, ἐὰν θὰ δώσωμεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου ἔκαμον νέας σταφιδοφυτείας. Ἐκεῖ ἐπάνω εἶναι τὸ ζήτημα καὶ πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν ὅλων, ὥστε νὰ τελειώνωμεν.

§87Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, καὶ θέλω νὰ ὁμιλήσω, διότι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήσω. Νομίζω, ὅτι ὑμεῖς, δὲν εὑρίσκεσθε ἐν ἀπολύτῳ τάξει, ἀφοῦ ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἢ ὄχι;

§89Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ περὶ αὐτοῦ ἠμπορεῖτε νὰ συμβουλευθῆτε καὶ τὰ Πρακτικά. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος καὶ ὁ κ. Οἰκονομίδης, ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλήσητε καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§91Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἐπρότεινον μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Ἐπειδή, ὅπως εἶπον, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἀρχήν, ἀλλ’ ἕκαστον ἄρθρον ἔχει καὶ μίαν ἀρχήν, ἂς ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Σᾶς κάμνω καὶ μίαν δήλωσιν: Ὅτι δὲν ἀπαλλάσσω τοὺς παρανόμως φυτεύσαντας, ἀλλ’ ἀπαλλάσσω αὐτούς, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ἐὰν ἐφύτευσαν, ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῆς περιόδου. Τὴν ἀμφιβολίαν αὐτήν, θὰ ἤθελον νὰ τὴν ἄρω.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἀναφέρεται, ὅτι ἐπιτρέπεται, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἡ ἐπέκτασις φυτειῶν εἴς τινα κατάλληλα ἐδάφη ἐν Μεσσηνίᾳ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι κατάλληλα ἐδάφη ἐν Μεσσηνίᾳ, δὲν ὑπάρχουν. Κατάλληλα ἐδάφη εἶναι μόνον εἰς ὀρεινὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀρδεύονται καὶ οὐδεμία ἄλλην καλλιέργεια εὐνοεῖται, καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐδάφη καλλιεργεῖται καὶ παράγεται ἐξαιρετικὴ Κορινθιακὴ σταφίς. Ἐπιβάλλεται, συνεπῶς, νὰ ἐπιτραποῦν ἐκεῖ αἱ φυτεῖαι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὁ λόγος εἶναι ἡ καταστροφὴ τῶν ἐλαιοδένδρων καὶ ἄλλων καλλιεργειῶν. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ἐὰν ὁ λόγος αὐτὸς εἶναι ἰσχυρός, πρέπει νὰ τὸν γενικεύσωμεν καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, ὅπου ἐγένοντο καταστροφαί. Εἶπον, ὅτι ἐξαιρετικὴ σταφὶς παράγεται μόνον εἰς ἐδάφη ὀρεινὰ καὶ μὴ ἀρδευόμενα, ὁ δὲ κύριος ὑπουργὸς φοβεῖται, ὅτι ἡ περαιτέρω παραγωγὴ σταφίδος θὰ ἐπιφέρῃ ζημίας εἰς τὸ εἶδος. Ἀλλὰ ἀπαντῶ, ὅτι, ἐὰν παραχθοῦν καὶ ἄλλαι ποσότητες σταφίδος, οὐχὶ ἐκλεκτῆς ποιότητος, αὐτὸ πράγματι θὰ ἐπιφέρῃ ζημίαν. Ἀλλ’ ἡ παραγωγὴ ἐξαιρετικῆς ποιότητος σταφίδος, ὄχι μόνον δὲν ζημιώνει, ἀλλὰ συντελεῖ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως, διότι ἀποτελεῖ τὴν ζῶσαν διαφήμισιν τοῦ εἴδους. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν καλλιέργειαν ὁπουδήποτε ὑπάρχουν ἐδάφη ὀρεινὰ ἢ μὴ ἀρδευόμενα καὶ ἀκατάλληλα δι’ οἱανδήποτε ἄλλην καλλιέργειαν. Δὲν θὰ εἶναι αὐτὰ περισσότερα ἀπὸ 1.000 στρέμματα.

§95Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χαίρω, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔφερε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, κυρίως, ἀφορᾷ νὰ θεραπεύσῃ ὡρισμένας ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας καὶ κυρίως αὐτοῦ, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι κατὰ τὸν παρελθόντα Νοέμβριον 1957 τυφὼν σφοδρότατος καὶ καταστρεπτικὸς ἐνέσκηψεν εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου ἐπῆλθον σοβαρώταται ζημίαι εἰς τὰς περιοχὰς Γαργαλιάνων καὶ τῆς ὀρεινῆς Μεσσήνης.

§96Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἄλλας περιφερείας, δὲν ἔγιναν καταστροφαί;

§97Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, τοιαῦται καταστροφαὶ δὲν ἔγιναν εἰς ἄλλας περιφερείας. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πολλαὶ Κοινότητες, μὲ πληθυσμὸν χιλιάδων κατοίκων, ἔμειναν ἄστεγοι ἐπὶ ἕνα καὶ πλέον ἔτος. Χάρις ὅμως εἰς τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπετεύχθη νὰ γίνῃ ἡ ἀστικὴ ἀποκατάστασις τῶν κατοίκων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους σχεδὸν καὶ ὑπολείπονται ὡρισμέναι συμπληρωματικαὶ ἐργασίαι. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν παριστάμενον ὑπουργὸν Γεωργίας, ὅπως, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν περίπτωσιν στεγάσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστέγων κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ χωρίων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔκαμε τὸ χρέος του, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι ἦλθε νὰ βοηθήσῃ τὴν σοβαρῶς κλονισθεῖσαν γεωργικὴν οἰκονομίαν εἰς τὰς πληγείσας περιοχάς, ἀλλά, δυστυχῶς, ὁ κ. ὑπουργός, ἐκ πλάνης, ἴσως, παρέλειψε νὰ ἀναφέρῃ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ ἄλλας περιφερείας γεωργικάς, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὴν τύχην τοῦ τυφῶνος. Εἶναι αἱ Κοινότητες Ἀετοφωληᾶς, Κουτηφάρι, Ἑλληνοεκκλησίας, Καλογερορράχης, Τρικόρφου, ὅπου χιλιάδες ἐλαιόδενδρα ἐξερριζώθησαν καὶ πολλῶν στρεμμάτων σταφιδαμπέλων ἡ καταστροφὴ εἶναι τελεία. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ εἶναι δίκαιος ἔναντι ὅλων τῶν περιφερειῶν, πρέπει νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἄρθρον 1 καὶ τὰς περιφερείας τῶν Κοινοτήτων Ἀετοφωληᾶς, Κουτηφάρι, Ἑλληνοεκκλησίας, Καλογερορράχης, Τρικόρφου, μὲ τὴν διόρθωσιν τοῦ ἀριθμοῦ 209 εἰς 350. Ἡ αὔξησις αὐτή, δὲν εἶναι σημαντική, ἔναντι τῆς μεγάλης ζημίας, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἐπιβάλλεται, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ὁ συνάδελφος κ. Σχινᾶς καὶ ἐγώ. Πέραν αὐτοῦ, κ. ὑπουργέ, ἐνῷ, πράγματι, ἔχετε δώσει ἐντολὴν διὰ τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν εἰς περιφέρειαν τῆς ἐπαρχίας Μεσσηνίας καὶ ἐδώσατε ἐντολὴν εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, νομίζω δὲ καὶ ἡ Διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸ Ὑποκατάστημα Μεσσηνίας, διὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀγρότας, ἐν τούτοις ὅμως, κ. ὑπουργέ, τὸ Ὑποκατάστημα Μεσσηνίας — σᾶς τὸ κατήγγειλα καὶ προφορικῶς — δὲν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διαταγῆς, οὔτε τῆς ἰδικῆς σας, οὔτε τῆς Διοικήσεώς του. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν...

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου αὐτό.

§99Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ὀρθὴ ἡ παράγραφος τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας αἴρεται τὸ ἀξιόποινον διὰ παράνομον σταφιδοφυτείαν, διότι πράγματι, πολλοὶ σταφιδοπαραγωγοὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τῶν μονομελῶν Δικαστηρίων καὶ ἤδη ἐκκρεμοῦν ἑκατοντάδες δικογραφιῶν ἐνώπιον τοῦ μονομελοῦς Δικαστηρίου Πύλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὸ Κράτος τὴν τιμωρίαν ἑκατοντάδων ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ πράξουν τοῦτο, διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν οἰκονομίαν των. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ θέλω νὰ προσέξῃ καὶ θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας, εἶναι, ὅπως ἰσχύσῃ ὁ νόμος αὐτὸς διὰ τὰς τελεσθείσας μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου σταφιδοφυτείας, διότι τελευταίως ἐλάχιστοι τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐφύτευσαν σταφιδαμπέλους. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου, μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καμβύσης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὰς θερμὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅστις μολονότι ἀπησχολημένος μὲ τὴν ρύθμισιν σοβαρωτάτων θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός του, δὲν παρέλειψε νὰ υἱοθετήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν παρανόμως φυτευσάντων Κορινθιακὴν σταφίδα ἀγροτῶν, καὶ νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὁποίου τερματίζεται μία ἀληθῶς ἀγωνιώδης κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον περιέλθει οἱ παραβάται τοῦ Ν.Δ. 3541)56, πλεῖστοι τῶν ὁποίων κατεδικάσθησαν ὑπὸ τῶν Μονομελῶν Δικαστηρίων εἰς φυλάκισιν, πρόστιμον καὶ ἐκρίζωσιν τῶν παρανόμων φυτευμάτων μόνον καὶ μόνον διότι ἠθέλησαν νὰ ἐπιζήσουν διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ πενιχροῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματός των. Ἡ παραχώρησις ἐξ ἄλλου κατ’ ἐξαιρέσεις εἰς τὰς ζημιωθείσας ἐκ τοῦ καταστροφικοῦ Τυφῶνος, ὁ ὁποῖος ἔπληξε τὴν περιφέρειαν τῆς χώρας Τριφυλλίας, 200 στρεμμάτων, πρὸς φύτευσιν νέων σταφιδαμπέλων, ἦτο ἐπιβεβλημένη ὡς ἕνα ἐκ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀποκατάστασιν μερικῶς τῆς Γεωργικῆς Οἰκονομίας τῶν πληγέντων ἀγροτῶν. Καὶ θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις μεταξὺ καὶ ἄλλων πληγεισῶν περιφερειῶν τῆς Ἐπαρχίας Μεθώνης καθ’ ἡμᾶς νὰ αὐξηθῇ κατ’ ἀναλογίαν τὸ ποσὸν τῶν 200 στρεμμάτων. Οὕτω, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ σχεδίου νόμου ἀφ’ ἑνὸς μὲν νομιμοποιοῦνται αἱ παράνομοι σταφιδοφυτεῖαι ποὺ ἔλαβον χώραν μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Ν.Δ. 3541)56 ἀφ’ ἑτέρου δὲ θεωροῦνται παραγεγραμμένα τὰ τελεσθέντα ἀδικήματα παρανόμων φυτεύσεων καὶ αἴρονται συγχρόνως αἱ συνέπειαι καθὼς καὶ αἱ παρεπόμεναι ποιναὶ τῶν ἐκδοθεισῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ἡ κυριωτέρα τῶν ὁποίων ὁποίων εἶναι ἡ ὑποχρέωσις πρὸς ἐκρίζωσιν τῶν παρανόμων φυτευμάτων. Ἐπιθυμῶ, ὡσαύτως, κ. Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ οἱονεὶ προστίμου τῶν 500 δραχμῶν εἰς τὸν ΑΣΟ ὑπὸ τῶν παρανόμως φυτευσάντων δεδομένου, ὅτι τὸ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν εἶναι πτωχοὶ ἀγρόται ἔχοντες ἀνάγκην προστασίας οἱ ὁποῖοι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις «ἐπλήρωσαν ἀκριβὰ τὴν νύφη» μὲ τὴν πληρωμὴν Δικαστικῶν ἐξόδων των. Ὅμως, ἐὰν παρ’ ἐλπίδα, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ ὅπως καταβληθῇ τὸ πρόστιμον τῶν 500 δραχμῶν, τότε θὰ παρεκάλουν ὅπως τὸ ἔσοδον τοῦτο ἀχθῇ εἰς πίστωσιν ἑνὸς εἰδικοῦ λογαριασμοῦ παρὰ τῷ ΑΣΟ καὶ χρησιμοποιηθῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν προμήθειαν σταφιδοπάνων, τῶν ὁποίων τόσον μεγάλην ἀνάγκην ἔχουν οἱ σταφιδοπαραγωγοί, τοὐλάχιστον τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας. β) Ὅπως ὁ χρόνος νομιμοποιήσεως τῶν παρανόμων φυτειῶν Κορινθιακῆς σταφίδος παραταθῇ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ συζητουμένου Σχεδίου νόμου, ἀντὶ τῆς ὁριζομένης ἐν ἄρθρῳ 3 παράγρ. 1 δηλαδὴ μέχρι τῆς φυτευτικῆς περιόδου 1957–58. Διότι, κ. Πρόεδρε, ἂν ἡ σχετικὴ διάταξις παραμείνῃ ὡς ἔχει, τότε θὰ συμβῇ νὰ νομιμοποιοῦνται οἱ παραβάται τοῦ Ν.Δ. 3541)56 οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν κἄποιαν σπουδὴν πρὸς τὴν παρανομίαν καὶ θὰ παραμείνουν ἐντελῶς ἀκάλυπτοι οἱ καθυστερήσαντες εἰς αὐτήν, οἱ ὁποῖοι, τοιουτοτρόπως θὰ παραμείνουν μὲ τὸ βάσιμον παράπονον τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ρυθμίζεται νομοθετικῶς ἕνα θέμα κοινωνικῆς μορφῆς ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ τύχουν τοῦ παρεχομένου εὐεργετήματος πάντες οἱ παρανόμως φυτεύσαντες μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§103Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ὅλοι σχεδὸν οἱ ὁμιλήσαντες, κύριοι συνάδελφοι συνεχάρησαν τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ δὲν παρέλειψαν καὶ νὰ ὑποβάλουν τροπολογίας, αἵτινες ἀφοροῦν εἰς αὔξησιν τῆς σταφιδοφυτείας χιλιάδων στρεμμάτων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς παλαιότερον σημειωθείσας κρίσεις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ὡς καὶ τὴν πρόσφατον κρίσιν καθ’ ἣν ἐδημιουργήθη πρόβλημα ἐνισχύσεως τοῦ ΑΣΟ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν κρίσιν. Θὰ ἦτο προτιμότερον εἰς τοὺς πληγέντας ἀγρότας τῶν περιοχῶν ἐκείνων νὰ δοθοῦν ἄλλου εἴδους παραχωρήσεις καὶ ἐνισχύσεις διὰ τὴν καλλιέργειαν ἄλλων εἰδῶν καὶ ὄχι τῆς ἐπισφαλοῦς σταφιδοκαλλιεργείας. Δὲν νομίζω, ὅτι αἱ περιοχαὶ ἐκεῖναι εἶναι ἄχρηστοι δι’ ἄλλας καλιεργείας, ὥστε νὰ ἐπιδιώκεται ἡ ἀντικατάστασις τῆς ἐλαιοκαλλιεργείας διὰ τῆς σταφιδοκαλλιεργείας, πρᾶγμα ποὺ θὰ εἶναι ἐπιζήμιον δι’ ὅλους τοὺς σταφιδοκαλλιεργητάς. Δὲν θὰ πρέπει, χάριν μιᾶς μικρᾶς διαφορᾶς, ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς καρποφορίας ποὺ ὑπάρχει, νὰ ἐξωθήσωμεν τοὺς ἀγρότας εἰς μίαν καλλιέργειαν τόσον ἐπικίνδυνον, μὲ τὴν δικαιολογίαν καὶ πρόφασιν, ὅτι προάγομεν τὴν τοπικὴν καὶ ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐπὶ πλέον, ἔχω μίαν ἄλλην ἀντίρρησιν σοβαράν. Αὐτὴ ἡ συνεχὴς παράτασις νομιμοποιήσεως τῶν παρανόμων σταφιδοφυτειῶν, νομίζω, ὅτι φθάνει εἰς πλήρη ἀσυδοσίαν. Διὰ τῶν συνεχῶν παρατάσεων, ὠθοῦμεν τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν παρανομίαν καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλή, νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τήρησιν τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους αὐτὴ ἡ ἰδία ψηφίζει. Γνωρίζω, ὅτι μὲ αὐτὰ ποὺ λέγω, θὰ δυσαρεστήσω τοὺς συμπολίτας μου, ἀλλὰ προτιμῶ νὰ τοὺς πικράνω πρὸς στιγμήν, παρὰ νὰ φθάσωμεν ἀργότερα εἰς ἄσχημα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποβοῦν εἰς βάρος αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ προϊόντος των. Διὰ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, προτείνω εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν, νὰ τὸ ἀποσύρῃ τὸ νομοθέτημα καὶ ἂν θέλῃ νὰ βοηθήσῃ τοὺς παραγωγούς, ὑπάρχουν ἄλλοι τρόποι. Δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς παράσχῃ δάνεια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς κτηνοτροφίας των καὶ τὴν καλλιέργειαν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων.

§104Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐπιθυμεῖτε νὰ πᾶνε χιλιάδες παραγωγοὶ εἰς τὰς φυλακάς;

§105Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον νομοθετεῖτε, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιβάλετε τὸν σεβασμὸν εἰς τὸ ἔργον σας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ λυποῦμαι, διότι νεαρὸς βουλευτὴς ἐξεφράσθη, καθ’ ὃν τρόπον ἐξεφράσθητε σεῖς.

§107Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἐφ’ ὅσον εἶμαι νεαρός, νὰ μοῦ εἴπητε ποῦ ἔπταισα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς ζητοῦμεν τὴν τήρησιν τῶν νόμων.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σαμαρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§109Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος κ. Πιπιλῆς, ἔθιξεν ἕνα θέμα ἀρχῆς καὶ τὸ ἔθιξε διὰ μίαν ποσότητα 700 στρεμμάτων, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀνεφέρθη εἰς μίαν ποσότητα 20.000 στρεμμάτων. Νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Ἐὰν ἐδόθη εἰς μίαν περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἐπλήγει ὑπὸ θεομηνίας, τὸ δικαίωμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς σταφιδοκαλλιεργείας κατὰ 200 στρέμματα, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι εἴμαστε βουλευταὶ τῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι κυρίως παράγουν τὴν σταφίδα, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ καλλιέργεια, ἐὰν τοῦτο ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ μὴ ἐπιφέρῃ καταστροφὰς εἰς τοὺς ἀγρότας Διότι ὅπως καὶ εἰς μίαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, εἶπον ὅτι πιστεύω, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν τῆς σταφίδος εἶναι περιωρισμένη, διότι τὰ ἀνατολικὰ Κράτη, ὅπου κυρίως ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ ἐὰν εἶναι δυνατὴν ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐξαγωγῶν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐνδιαφερθοῦν σοβαρῶς. Διότι εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, μὲ τὰ ἀνατολικὰς χώρας διατηροῦμεν ἀρίστας ἐμπορικὰς συναλλαγάς, τὰ δὲ κύρια ἐξαγώγιμα Ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι προϊόντα ἀγροτικὰ κυρίως, καὶ ἂν ὑπῆρξε δυνατότης ἀπορροφήσεως παρὰ τῶν Ἀνατολικῶν Χωρῶν τῆς σταφίδος, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ δὲν θὰ ἐγίνετο μέχρι τοῦδε. Ἐπιθυμῶ, κ. συνάδελφοι, νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι κατενόησε πλήρως τὸ θέμα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω εἶναι νὰ περιορισθῇ τὸ παράβολον ἀπὸ 500 δραχμὰς εἰς 250, διότι δὲν πρόκειται περὶ μεγάλων παραγωγῶν, ἀλλὰ περὶ μικροκαλλιεργητῶν. Ἐπίσης κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς μεγάλαι ἐκτάσεις σταφιδαμπέλων ἐξερριζώθησαν καὶ συνεπῶς ἐὰν δοθῇ σήμερον κἄποια εὐχέρεια ἐπεκτάσεως τῆς σταφιδοκαλλιεργείας αὕτη δὲν θὰ καλύψῃ κἂν τὰς ἐκριζωθείσας ἐκτάσεις. Τέλος συμφωνῶ ἀπόλυτα μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ.κ. Λαντζούνη καὶ Σχινᾶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως τὴν κάμῃ ἀποδεκτὴν μὲ μόνην τὴν παρατήρησιν, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐλησμόνησαν τὰς δύο Κοινότητας τῆς Πυλίας Μεταμορφώσεως καὶ Μηλιώτη. Νομίζω, ὅτι αὗται πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν τροπολογίαν ταύτην χωρὶς νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσὸν τῶν 150 στρεμμάτων.

§110Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ–Α. ΣΧΙΝΑΣ. Μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§112Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ἐνέχει κἄποιαν ἰδιορρυθμίαν ἐν σχέσει μὲ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Ὡς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐτόνισε, τὸ σταφιδικὸν ζήτημα χρονολογεῖται ἀπὸ 60ετίας καὶ πλέον. Τὸ σταφιδικὸν προϊὸν διέρχεται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν κρίσιν λόγῳ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Ἡ παραγωγὴ ἦτο μεγαλυτέρα τῆς καταναλώσεως καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη πρόβλημα λόγῳ συγκεντρώσεως ἀποθεμάτων. Λόγῳ τῆς κρίσεως αὐτῆς πολλὰ ἐλήφθησαν μέτρα κατὰ διαφόρους ἐποχάς. Ὅπως ἡ ἑνιαία, ἡ παρακράτησις, ἡ σταφιδικὴ Τράπεζα κτλ., τὸν περιορισμὸν τῆς παραγωγῆς ἐπιδιώκοντα, ἥτις ἐθεωρήθη καὶ εἶναι ἡ μόνη λύσις τοῦ σταφιδικοῦ προβλήματος. Τὰ μέτρα ταῦτα δὲν ἤρκεσαν νὰ θεραπεύσουν τὸ κακὸν καὶ ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ μέτρου τῆς ἐκριζώσεως, τὸ ὁποῖον ἐπίσης οὐδὲν ἀπέδωσε. Συνεπείᾳ τῆς κρίσεως αὐτῆς ἐδημιουργήθησαν εἰς τὸ παρελθὸν διάφοροι ἐπαναστάσεις, διαδηλώσεις μὲ μαύρας σημαίας, ἡ πτῶσις τῆς Κυβερνήσεως Θεοτόκη κτλ. Ὅ,τι ὅμως ἡ ὡργανωμένη προσπάθεια δὲν ἐπέτυχεν, ἐπετεύχθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ὅτε μεγάλαι ἐκτάσεις ἐξερριζώθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, προπολεμικῶς ἐκαλλιεργοῦντο 583.000 στρέμματα. Εἴχομεν παραγωγὴν 127.000 τόννων, σήμερον καλλιεργοῦνται 410.000 στρέμματα μὲ παραγωγὴν 80.000 τόννων. Ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σταφίδος προπολεμικῶς ἀνήρχετο εἰς 72.000 τόννους, σήμερον ἀνέρχεται εἰς 60.000 τόννους. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς ἡ παραγωγὴ ὑπερβαίνει κατὰ 25.000 τόννους τὴν ἐξαγωγὴν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς; Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, ὅτι τὸ νομοθέτημα εἶναι ἀβλαβὲς καὶ διότι δὲν πρόκειται νὰ ταράξῃ καὶ ὑψώσῃ τὴν παραγωγήν. Φρονῶ ὅμως, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις καὶ τὴν εὐχέρειαν διὰ νὰ ζητήσουν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ καὶ περαιτέρω ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, διατί ἐπιτρέπει τὴν φυτείαν σταφιδαμπέλων μόνον εἰς ὡρισμένην περιφέρειαν. Ἴσως προβληθῇ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ περιφέρειαι αὐταὶ ὑπέστησαν καταστροφάς. Εἶναι καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν καταστροφάς, ὅπως εἶναι ἡ Ζάκυνθος, ἡ Κεφαλληνία, ἡ Ἠλεία καὶ ἄλλαι καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτάς. Ἡ ἀντίθετος ἄποψις ἀποτελεῖ ἀνισότητα καὶ ἀδικίαν. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐνισχύσῃ τὴν οἰκονομίαν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν καταστροφάς, θὰ πρέπει νὰ εὕρῃ ἄλλον τρόπον ἐνισχύσεως καὶ ὄχι τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς ἐπεκτάσεως τῶν σταφιδοφυτειῶν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀνοίγομεν τὴν θύραν καὶ τὴν ὄρεξιν διὰ νέας φυτεύσεις. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνοίγει τὴν θύραν νέων φυτεύσεων, διὰ τῆς τελευταίας παραγράφου, διὰ τῆς ὁποίας παραγράφει τὰ ἀδικήματα τῶν παρανόμων φυτεύσεων. Ἐρωτῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν αἱ μεταπολεμικαὶ φυτεύσεις ἀνῆλθον εἰς 20.000 τόννους, γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι ὁπωσδήποτε νὰ παραβιάσουν τὸν νόμον, νὰ τὸν ἀθετήσουν καὶ νὰ ἐπιτύχουν νέας φυτεύσεις, ὅταν ἡμεῖς, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τοὺς ἀνοίγομεν τὴν πόρτα νὰ πιστεύσουν, ὅτι κάθε χρόνον θὰ εἰσαχθῇ νομοσχέδιον περὶ νομιμοποιήσεως τῶν παρανόμων φυτεύσεων; Ἀλλὰ ἐὰν ἡ φειδὼ καὶ ἡ συγγνώμη ὑπὲρ τῶν παρανομησάντων, ἀποτελῇ ἀδικίαν εἰς βάρος τῶν νομιμοφρόνων πολιτῶν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου θὰ ἀποτελέσῃ καὶ καταστροφὴν διὰ τὴν σταφίδα καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἐποχὴν τῶν μεγάλων σταφιδικῶν κρίσεων.

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μεταπολεμικῶς, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηγορεύοντο αἱ φυτεῖαι, ἐγένοντο νέαι φυτεῖαι, τῇ ἀνοχῇ τοῦ Α.Σ.Ο. Αἱ παράνομοι αὐταὶ φυτεῖαι, μέχρι τοῦ 1956, ἀνήρχοντο εἰς 30.000 στρέμματα καὶ ὅλαι αὐταὶ ἐνομιμοποιήθησαν διὰ ψηφισθέντος τότε νόμου. Ἐπειδή, ὅμως, ὑπῆρχεν ἀμφισβήτησις, ἐὰν ὡρισμέναι φυτεῖαι ἐφυτεύθησαν ἐντὸς τῆς ἀπαγορευτικῆς περιόδου, δι’ αὐτὸ προέκυψε τὸ ζήτημα τῆς νομιμοποιήσεως αὐτῶν. Τόση ἦτο ἡ ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ νομιμοποίησις αὐτή, ὥστε καὶ ὁ ὑπηρεσιακὸς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶχε δώσει ἐντολὴν νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἐκδίκασις τῶν ἀδικημάτων τῆς παρανόμου φυτείας. Ἐπιμένω, ὅπως νομιμοποιηθοῦν αἱ φυτεῖαι τῆς καλλιεργητικῆς περιόδου 1957–58, ἤτοι αἱ γενόμεναι μέχρι τέλους Μαρτίου 1958. Αἱ πέραν τῆς προθεσμίας ταύτης φυτεῖαι, θὰ εἶναι παράνομοι.

§114Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, μεταπολεμικῶς, κατὰ τὴν ἀπαγόρευσιν, ἐφυτεύθησαν 30.000 στρέμματα καὶ ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη κατὰ 20.000 τόννους.

§115Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μεταπολεμικῶς, παρὰ τὴν φύτευσιν καὶ ἄλλων φυτειῶν, ἐν τούτοις, ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις σταφίδος διαρκῶς μειοῦται. Οὕτως, ἀπὸ 494.000 στρέμματα, ἔφθασε τὸ 1952 εἰς 428.000 στρέμματα. Καὶ τὸ 1957, εἰς 596.000 στρέμματα. Ἡ νομιμοποίησις, ἡ ὁποία ἐγένετο τὸ 1956, ἦτο ὀρθή, διότι ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία ἰσορροπία. Ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία ἀνανέωσις τῶν παλαιῶν ἐκείνων φυτειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξερριζώθησαν. Φοβοῦμαι, ἀλλὰ δὲν μὲ τρομάζει ἡ παραγωγὴ τῶν 100.000 τόννων. Ὑπάρχουν, βεβαίως, δυσκολίαι, ἀλλὰ μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ παρακρατήματος μειώνομεν τὴν παραγωγὴν καὶ βελτιώνομεν τὴν ποιότητα. Ἐπὶ 80.000 τόννων, τὸ παρακράτημα ἀνέρχεται εἰς 12.500 τόννους καὶ ἀπομένουν διὰ προσφορὰν 67.000 τόννοι περίπου. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέτρον, ὥστε νὰ παρορμήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν παλαιῶν φυτειῶν, διότι παρετηρήθησαν εἰς τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα γίγαρτα καὶ αὐτὸ ἀποδίδεται εἰς τὸ ὅτι τὰ κτήματα εἶναι γηρασμένα. Θὰ εἶναι εὐτύχημα νὰ γίνῃ ἀνανέωσις τῶν παλαιῶν κτημάτων, διὰ νὰ ἔχωμεν καλλιτέραν ποιότητα. Διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς ποιότητος, ἐκτὸς ἄλλων μέτρων, ἐνισχύομεν τὸν Α.Σ.Ο. πρὸς προμήθειαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς σταφιδοπάνων, διὰ νὰ γίνεται καλὴ ἀποξήρανσις τῆς σταφίδος, διότι ἐκ τῆς καλῆς ἀποξηράνσεως, ἐξαρτᾶται κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν ἡ καλὴ ποιότης τῆς σταφίδος. Σᾶς πληροφορῶ, ἀκόμη, ὅτι καὶ γενικωτέρα ἔρευνα γίνεται, μήπως θὰ εἶναι δυνατόν, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς νέων καλλιεργητικῶν μεθόδων, νὰ ἀναπτύξωμεν περισσότερον τὴν ποιότητα τῆς σταφίδος. Γίνεται ἔρευνα, διὰ νὰ ἴδωμεν, μήπως τὸ χαράκι, τὸ ὁποῖον γίνεται, μήπως, ἐὰν αὐτὸ γίνῃ εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ κλήματος, δώσῃ καλλίτερα ἀποτελέσματα. Αὐτὸ ἐφηρμόσθη εἰς τὴν Αἰγιαλείαν καὶ ἐκεῖ ὀφείλεται κυρίως ἡ καλλιτέρα ποιότης τῆς σταφίδος, εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, διότι τοῦτο συντελεῖ εἰς τὸ νὰ ἔχωμεν ὁμοιογένειαν εἰς τὴν σταφίδα, ἀπὸ ἀπόψεως μεγέθους.

§116Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ καὶ φθάνει τοὺς 100.000 τόννους καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι αὐτὸ δὲν τὸν τρομάζει.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν μὲ τρομάζει.

§118Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν ἀπώλειαν τῆς γερμανικῆς ἀγορᾶς τῶν 14.000 τόννων καὶ τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἄλλων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι παράγουν τὸ προϊόν μας αὐτό, νομίζω, ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι μέγας καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα πρὸ τοιούτου κινδύνου, ἂς φράξωμεν τὰς θύρας εἰς τὴν ἐπέκτασιν, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν καταστροφάς.

§119Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὔτε χαίρω, οὔτε συγχαίρω τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καὶ λυποῦμαι, διότι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἠλείας ἐτέθησαν ἀντιμέτωποι τῶν κυρίων βουλευτῶν τῆς Μεσσηνίας, ἀλλὰ τοῦτο γίνεται διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Τὸ 1956, κύριοι, ἐγένετο μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, συνεζήτησε τὸ ὅλον ζήτημα καὶ ἔλαβε τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβε, καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐγκρίναμε τὸν νόμον ἐκεῖνον, χιλιάδες στρεμμάτων ἐφυτεύθησαν εἰς τὴν Πελοπόννησον. Τὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκριζωθῆ κατὰ τὴν κατοχήν, ἐφυτεύθησαν ἐκ νέου καὶ πολλὰ ἄλλα ἀκόμη. Ἤκουσα ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Μεσσηνίας νὰ ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του. Σᾶς δηλῶ, ὅτι μέχρις ὅτου δημοσιευθῇ ὁ νόμος, θὰ ἔχουν φυτευθῆ ἑκατοντάδας στρεμμάτων. Ἐφ’ ὅσον αἱ ἐξαγωγαὶ φθάνουν τοὺς 70.000 τόννους, καὶ ἡ παραγωγὴ ἔφθασε τοὺς 100–110 χιλιάδας...

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ ὑπερβάλλετε, ἔχομεν ἐφέτος παραγωγὴν 82.000 τόννους καὶ θὰ φθάσωμεν τοὺς 100 χιλιάδας τόννους.

§121Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Μὲ αὔξησιν 50% θὰ φθάσωμεν 100 χιλιάδας τόννους. Μὲ τὴν περυσινὴν παραγωγὴν ἐπερίσσευσαν 22.000 τόννοι καὶ ἐὰν δὲν μεσολαβοῦσεν ἡ περίπτωσις τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὴν Γαλλίαν, δὲν ἠξεύρω τὶ θὰ γινώμεθα. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ ἰδίᾳ διὰ λόγους προστασίας τῆς σταφίδος, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰ χαρίσματα εἰς τοὺς παρανόμως φυτεύσαντας. Ἐὰν αὐτοὶ δὲν τύχουν τώρα τῆς δικαίας τιμωρίας, τὸν ἑπόμενον χρόνον θὰ ἔχωμεν διπλασίους παρανόμους καὶ τότε θὰ φέρωμεν ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ νὰ τοὺς νομιμοποιήσωμεν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ προστατεύσωμεν τὸ προϊόν, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς παραγωγῆς, διότι, ἄλλως, θὰ καταστραφῇ ἡ Πελοπόννησος.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§123Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος διαθέτει μίαν δημιουργικὴν πνοὴν καὶ προσπαθεῖ νὰ ἀναπλάσσῃ τὸ Ὑπουργεῖον του, ἀκόμη καὶ διότι κατάγεται ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, ὅτι θὰ ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὴν προστασίαν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι τὰ ἑξῆς: Αὔξησις τῆς παραγωγῆς, μείωσις τῶν ἐξόδων, τοῦ κόστους, δηλαδή, τῆς παραγωγῆς, βελτίωσις τῆς ποιότητος καὶ ἡ ἐξασφάλισις σταφιδοπάνων καὶ σταφιδοτσιμενταλώνων, διότι, ὅταν εἰς τὴν σταφίδα ὑπάρχῃ χῶμα, δημιουργοῦνται δυσχέρειαι εἰς τὴν ἐξαγωγήν της. Καὶ ἀκόμη περισσότερον, νὰ λάβωμεν μέτρα ἐξασφαλίσεως κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης καὶ νὰ ὀργανώσωμεν ἀμέσως καὶ προληπτικῶς τὴν προστασίαν τῶν σταφιδαμπέλων ἐκ τῆς φυλλοξήρας. Τὰ μέτρα αὐτὰ, δὲν ἦλθον ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Δὲν λέγω, ὅτι εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τῆς μίας ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, ἀλλά, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ μελετηθοῦν καὶ νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς, ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ ὑφίστανται αἱ οἱασδήποτε Κυβερνήσεις τὴν σοβαρὰν κρίσιν, τὴν ὁποίαν ὑφίστανται ἑκάστοτε μὲ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Διότι, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐζήσαμε τὴν ἱστορίαν τῆς σταφίδος, νὰ τὴν ἔχωμεν πάντοτε ὑπ’ ὄψιν μας, διότι δὲν μετεβλήθησαν πολλὰ ἐκ τῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἴσχυσαν ἔκτοτε. Κατὰ τὸ ἔτος 1870, διότι ἐξεδηλώθη μία καταστροφὴ εἰς τοὺς ἀμπελῶνας τῆς Γαλλίας, παρετηρήθη μεγάλη ζήτησις σταφιδοκάρπου καὶ ἔφθασε ν’ ἀπορροφᾷ 30–40 χιλ. τόννους. Τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῶν σταφιδοφυτειῶν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε κατὰ τὸ 1891, ὁπότε κατώρθωσε πάλιν νὰ ἐπανακτήσῃ τὰς φυτείας της, αἱ ὁποῖαι εἶχον καταστραφῆ, ἡ Γαλλία νὰ μὴ ἀπορροφήσῃ οὔτε ἕνα τόννον σταφίδος καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἐκείνη ἡ σοβαρὰ κρίσις, ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη ὡς τὸ μεγαλύτερον ἱστορικὸν γεγονὸς τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τινά, ὡς πρὸς τὸ ἐὰν πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ἐπέκτασιν τῶν σταφιδοφυτειῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι προπολεμικῶς ὁ σταφιδοπαραγωγὸς εἶχε παραγωγὴ πολὺ ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ ἔτος 1945 καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐδημιουργήθησαν ὅλαι αὐταὶ αἱ ὀργανώσεις καὶ ὁ Ε.Ο.Σ. καὶ ἡ σταφιδικὴ Τράπεζα μὲ ἐλπίδας ἐπιλύσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ὡς δὲ εἶναι γνωστόν, ὑπάρχει καὶ ὁ Α.Σ.Ο., ὁ ὁποῖος εἶχεν ἱδρυθῆ τὸ 1925 καὶ παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθον 35 χρόνια, δὲν κατώρθωσε νὰ λύσῃ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζομεν κἄθε ἡμέραν τὸ θέμα, ὡς σκοπὸν ἔχομεν τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Εἶναι, ὅμως, ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δυσκόλως δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἦλθεν ὡς ἀπὸ μηχανῆς Θεὸς ἡ κατοχὴ καὶ ὁ συμμοριτοπόλεμος, ὁπότε ἀναγκαστικῶς ἐξερριζώθησαν 250 περίπου χιλιάδες στρέμματα, ὥστε, ἐνῷ ὑπῆρχον κατὰ τὸ ἔτος 1939 578.625 στρέμματα, νὰ μειωθοῦν εἰς 396.203 στρέμματα κατὰ τὸ ἔτος 1946. Ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς, ἀντιστοίχως καὶ λόγῳ τῆς ἐλλείψεως φαρμάκων, ἐπέφερε κἄποιαν ἐξισορρόπησιν μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως καὶ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἴχομεν μίαν μέσην παραγωγὴν 82–90 χιλ. τόννων, ἐκ τῆς ὁποίας ἐξήχθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1952 τὸ 63% τῆς παραγωγῆς, τὸ 1953 τὸ 63% τῆς παραγωγῆς, τὸ 1954 τὸ 69%, τὸ 1955 τὸ 87%, τὸ 1956 τὸ 88%, τὸ 1957 τὸ 66%, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἔτος 1958, κατὰ τὸ ὁποῖον συνέπεσε νὰ ὑπάρχῃ ζήτησις τοῦ οἴνου καὶ νὰ συναφθῇ ἐπιτυχὴς σύμβασις μὲ τὴν Γαλλίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἀπερροφήθησαν μεγάλαι ποσότητες, χρησιμοποιηθεῖσαι εἰς τὴν παραγωγὴν σταφιδοξηρίτου οἴνου καὶ οὕτω δὲν ὑπεχρεώθη τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, παρὰ μόνον 100 ἑκατ., ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι, ὅταν δὲν ἐξάγεται ἡ σταφίς, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ τὴν ἀγοράσῃ μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ νὰ τὴν δώσῃ ὡς βιομηχανικὴν ὕλην, δηλαδὴ μὲ τιμὴν ὀλιγωτέραν κατὰ τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ὁμόφωνος ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασις νὰ σταθῶμεν εἰς τὰ ὅρια, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχὴ μᾶς ἔφθασε μεταπολεμικῶς τῶν 396 χιλ. στρεμμάτων καὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν διὰ συγχρονισμένων μέσων καλλιεργείας, διότι ὑπάρχει καὶ στατιστικὴ τοῦ Α.Σ.Ο., ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἀπὸ 120–130 χιλιόγραμμα ποὺ παρήγαγε κατὰ στρέμμα ἡ σταφιδάμπελος κατὰ τὰ ἔτη 1955–56, λόγῳ τῶν χρησιμοποιηθέντων βελτιωμένων τρόπων καλλιεργείας ἐφθάσαμε τὰ 200 χιλιόγραμμα κατὰ στρέμμα. Ἐφ’ ὅσον κατορθώσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν μας κατὰ στρέμμα καὶ νὰ μειώσωμεν, κατὰ συνέπειαν, τὸ κόστος παραγωγῆς, τότε θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξαγάγωμεν τὸ προϊόν μας καὶ εἰς ἄλλας χώρας, νὰ δίδωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκλεκτὰς ποιότητας καὶ νὰ ἠμποροῦμεν νὰ ἀξιώνωμεν ἱκανοποιητικὰς τιμάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑγιὴς πολιτική, τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐφαρμόσῃ κάθε Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα πρόγραμμα ὑγιοῦς προαγωγῆς τοῦ σταφιδικοῦ κατὰ τὸ δυνατόν, διότι ἀπόλυτος λύσις δὲν εἶναι εὔκολον νὰ δοθῇ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιτρέπεται ἡ ἐπέκτασις τῆς καλλιεργείας εἰς τὸν Νομὸν Τριφυλλίας. Νομίζω, ὅτι καθιερώνεται μία κακὴ ἀρχή. Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ἔλθουν καὶ θὰ διαμαρτυρηθοῦν, πολὺ περισσότερον, διότι οἱ ἐκ Μεσσηνίας καταγόμενοι πρέπει περισσότερον νὰ φροντίζουν νὰ μὴ γίνεται ἐπέκτασις τῆς καλλιεργείας, διότι, ἔχουν μὲν τὸ πλεονέκτημα νὰ ἔχουν μίαν παραγωγὴν μεγαλυτέραν κατὰ στρέμμα, ἀλλὰ ἔχουν μίαν ποιότητα, ἡ ὁποία εἶναι κάτω ἀπὸ ἄλλας περιφερείας. Ἀντιτίθεμαι εἰς ἐκεῖνο, ποὺ ὑπεστήριξεν ὁ κ. Δρούλιας. Δὲν ἔχομεν τὴν προπολεμικὴν κατάστασιν ποὺ ἐζήτουν οἱ Ἄγγλοι νὰ πάρουν σταφίδα Αἰγιαλείας, ἢ Κορινθίας. Σήμερον ἔχομεν ἀλλαγὴν τῶν ὅρων καταναλώσεως. Πολλοὶ Ἀγγλικοὶ οἶκοι, ἢ διότι οἱ ἐν Ἀγγλίᾳ καταναλωταὶ ἤλλαξαν συνήθειαν, ἢ διότι ἔχουν πτωχότερον εἰσόδημα, ζητοῦν σταφίδα Καλαμῶν καὶ ὄχι Κορινθίας ἢ Αἰγιαλείας. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ κ. Δρούλιας, ἀλλὰ καὶ σεῖς ἔχετε συμφέρον νὰ μὴ ἐπεκταθῇ ἡ καλλιέργεια. Διότι εἶναι ἀσύμφορον τοῦτο. Ἂν ἀρχίσῃ μεμονωμένως, δὲν ἠμποροῦμεν πλέον νὰ σταματήσωμεν τὸ κακόν. Διότι, κύριοι, εἰς τὰ 200 στρέμματα ἔρχονται νὰ προστεθοῦν ἄλλα 150. Εἰς τὸν ἕνα Δῆμον καὶ τὰς 3 Κοινότητας, ἂν προστεθοῦν ἄλλαι 5–6 καὶ πάλιν θὰ ἔχετε δυσαρεσκείας καὶ ὄχι ὀφέλη πολιτικὰ ἢ κομματικά. Ἔτσι εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἂν θέλετε νὰ τονώσητε τὴν παραγωγὴν τῆς περιφερείας ἐκείνης διὰ τῆς φυτείας σταφιδαμπέλων, σᾶς λέγω, ὅτι μετὰ 5 χρόνια ποὺ θὰ ἀποδώσουν αἱ σταφίδες αὐτές, θὰ ἔχουν ἀποθάνει οἱ ἄνθρωποι τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Μὲ ἄλλα μέσα, θὰ πρέπει νὰ τονωθῇ ἡ περιοχὴ καὶ ὄχι μὲ φυτείας, ποὺ δὲν θὰ ἱκανοποιήσουν ἀμέσους καὶ ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας. Ἐκτὸς αὐτοῦ, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν ἄλλων ἄρθρων, διὰ τῶν ὁποίων νομιμοποιοῦνται παράνομοι καλλιέργειαι, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ συνέχῃ ὁ φόβος, ὅταν ἐρχώμεθα νὰ νομιμοποιήσωμεν 20 ἕως 30.000 στρέμματα.

§124Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, μὴ ὑπερβάλλετε τὰ πράγματα. Τὸ εἴπομεν ἐπανειλημμένως: 30.000 στρέμματα, εἶναι ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν.

§125Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος τοῦ 1956, θεσπίζει μίαν ἀπαγορευτικὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐδῶ ὡς τροπολογουμένην καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ λέγει, ὅτι τοῦ λοιποῦ ἀπαγορεύεται ἡ ἐπέκτασις τῶν ὑφισταμένων σταφιδαμπέλων. Καὶ ἐρχόμεθα μετὰ διετίαν καὶ τοῦτο ἐδῶ τὸ ἀπαγορεύεται, τὸ τροποποιοῦμεν. Καὶ λέγω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀντιταχθῶμεν, διότι καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας, αἱ μηνύσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν κατὰ διαφόρων παραγωγῶν, δὲν εἶναι οὔτε μία, οὔτε δύο, εἶναι τεράστιος ὁ ἀριθμὸς καὶ τὸ ἀντιμετωπίσαμεν διὰ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως καὶ ἄλλων δικαστικῶν ἀρχῶν, νὰ μὴ ἐκδοθοῦν καὶ δικαστικαὶ ἀποφάσεις.

§126Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Εἶσθε τυχεροί, δηλαδὴ σεῖς, διότι ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ὁ ἰδικός μας, εἶχε μίαν ὑπερευαισθησίαν καὶ ἐφήρμοσε τὸν νόμον.

§127Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς διαμαρτύρεσθε καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε προσθέτω, ὅτι παρὰ τὸ ὅτι ἐβεβαιοῦτο δικαστικῶς καὶ ἀπολύτως καὶ μὲ τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Α.Σ.Ο., ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἐξερρίζωσε μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου κλήματος ὅλην τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἐπανεφύτευσεν, ἔλεγεν ὁ Δικαστὴς ἐφαρμόζω ξηρῶς τὸν νόμον, ἔλεγεν ὅτι δὲν τοῦ ἐπιτρέπει ὁ νόμος καὶ ἂν ἐξερρίζωσε τὴν φυτείαν νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν κατηγορούμενον. Ἔφθασε μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου καὶ ἡ ὁλοσχερὴς ἐκρίζωσις δὲν ἦρε τὸ ἀξιόποινον. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεώρησαν ὡς εὐεργέτημα οἱ παρανομήσαντες νὰ ἀρθοῦν αἱ ποινικαὶ κυρώσεις καὶ νὰ ἐκριζώσουν τὰς παρανόμως φυτευθείσας ἐκτάσεις. Αὐτὸ εἶναι μία παραχώρησις πρὸς αὐτούς, ἡ ὁποία, ἂν σταματήσῃ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀνθρωπίνως καὶ κάθε τόσον θὰ ἀναγκάζεσθε καὶ σεῖς, πιεζόμενοι ἀπὸ ὅλους ἡμᾶς, νὰ φέρνετε νομοσχέδια παραγραφῆς ἀδικημάτων παρομοίας μορφῆς, οὐχὶ μόνον τῶν ποινικῶν κυρώσεων, ἀλλὰ καὶ νομιμοποιήσεως τῶν παρανόμων σταφιδοφυτεύσεων.

§128Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἤδη πιέζομαι ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, νὰ παρατείνω τὸν χρόνον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νομιμοποιοῦνται αἱ παράνομοι φυτεῖαι, πέραν τοῦ ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ δὲν τὸ δέχομαι καὶ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ οὐδεμίαν τροπολογίαν τοιαύτης φύσεως.

§129Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον μὲ κάμνει σκεπτικόν, εἶναι, ὅτι ἀπὸ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν προκύπτει, ὅτι τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἀποτελεσματικότης τῶν ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων, παρὰ τὸ ὅτι γνωρίζω, ὅτι τὰ Ἰνστιτοῦτα καὶ ἄλλοι Ὀργανισμοὶ ἔχουν ἀσχοληθῆ. Τὸ ζήτημα, λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς πιθανότητος τῆς δυσμενοῦς ἐπιδράσεως τῶν ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων.

§130Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων.

§131Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παράγραφος λέγει, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ ἀκόμη ἡ ἐργασία αὐτὴ καὶ δὲν κατέληξαν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Α.Σ.Ο., ἂν εἶναι δυνατὸν τὰ ἀμερικανικὰ αὐτὰ φυτώρια νὰ ὡριμάζουν τὴν σταφίδα εἰς τὸν χρόνον ποὺ θέλει τὸ ἰδικόν μας κλῖμα κλπ. Αὐτὸ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀποθαρρύνει σοβαρῶς, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν φυλλοξήραν, διότι νομίζομεν, ὅτι εἶναι μία σωτήριος λύσις. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀναφέρω, διότι περίπου συμφωνεῖτε καὶ ὑμεῖς, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἐναντίον τῆς ἐπεκτάσεως τῶν σταφιδοφυτειῶν ἔχει ταχθῆ καὶ ὁ ΑΣΟ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἕνα παλαιὸν ἔγγραφον τοῦ 1955, διότι καὶ τότε ἦλθον εἰς τὴν Βουλὴν μερικὰ ψηφίσματα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας καὶ ἄλλων περιφερειῶν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον μεταξὺ τῶν ἄλλων, κατηγορηματικῶς λέγει ὁ ΑΣΟ: «Διὰ τῶν κομισθέντων στοιχείων ....... (ἀναγινώσκει) .......». Ἀντιτιθέμεθα κατὰ τῆς τροπολογίας, κύριε ὑπουργέ, τῶν βουλευτῶν τῆς Αἰγιαλείας σφοδρότατα καὶ πολὺ λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ σημειώσητε. Ἀπὸ τὴν στατιστικήν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ΑΣΟ, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ πολέμου, λόγῳ τῶν γνωστῶν συνθηκῶν, τὸ ποσοστὸν τῆς ἐκριζώσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων περιφερειῶν ἐκυμάνθη μεταξὺ τοῦ 20 ἕως 52%. Εἴκοσι τοῖς ἑκατὸν διὰ τὴν Κορινθίαν, 52% διὰ τὰς νήσους, εἰς τὴν περιφέρειάν μας 42% καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἠλείαν 33% καὶ 41%. Μόνον ἡ Αἰγιαλεία πλεονεκτεῖ, διότι ἀντὶ ἀπωλείας, ἐκριζώσεως, προσετέθησαν 706 στρέμματα, ἤτοι ἐνῷ κατὰ τὸ 1939 εἶχεν 60.000 στρέμματα, κατὰ τὸ 1956 εὑρέθη μὲ 60.700 στρέμματα. Παρουσιάζει δηλαδὴ αὔξησιν κατὰ 1,2%. Δὲν τολμῶμεν νὰ συζητήσωμεν τίποτε πρὸ τοῦ μεγάλου κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινον οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Αἰγιαλείας. Ἐπειδὴ ἐκ τῆς σταφίδος ἀποζοῦν 50.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, πρέπει νὰ ληφθοῦν σταφιδικὰ μέτρα, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν οἱανδήποτε κρίσιν. Διότι δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἐπαναληφθῇ τὸ πείραμα τῆς Γαλλίας, τί θὰ γίνῃ.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπήραμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν εἴδη, τὰ ὁποῖα δὲν μᾶς ἐχρειάζοντο. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἐπήραμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν μεγαλυτέρας ἀξίας, ἀλλὰ εἴδη ἐντελῶς χρήσιμα. Ἐπήραμεν τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον τῆς Πτολεμαΐδος. Δὲν εἶναι κἂν καταναλωτικὰ ἀγαθά. Εἶναι κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κολαμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§134Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πρέπει νὰ πεισθοῦμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ἀπόψε, ἐνέχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν καὶ πρέπει καὶ ἐπιβάλλεται νὰ τὸ ἴδωμεν εἰς συνάρτησιν μὲ ὁλόκληρον τὸ σταφιδικὸν πρόβλημα, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι. Καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν δὲν μελετήσωμεν τοὺς θετικοὺς καὶ ἀρνητικοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι συνθέτουν ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα. Διὰ νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοί, καλὸν θὰ εἶναι νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, νὰ ρίψωμεν μίαν ματιὰ εἰς τὸ παρελθόν, νὰ συμβουλευθῶμεν τὸ παρελθόν, νὰ μελετήσωμεν τὸ παρόν, διὰ νὰ χαράξωμεν μίαν προοπτικὴν διὰ τὸ μέλλον. Τότε πιστεύω, ὅτι θὰ βαδίσωμεν εἰς σωστὸν δρόμον, θὰ χαράξωμεν ὀρθὴν πορείαν. Τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, ἀπασχολεῖ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, τοὺς οἰνοβιομηχάνους, τοὺς ἐμπόρους κλπ., κατὰ τὰ τελευταῖα 70–75 χρόνια. Ὅπως ἐξεύρωμεν ὅλοι, ὅσοι καταγόμεθα ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὰς περιφερείας, κατὰ τὰ χρόνια αὐτὰ ἔγιναν συνέδρια, συλλαλητήρια, συσκέψεις, παρασυσκέψεις, συμβούλια, διαβούλια διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του καὶ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα παραμένει ἐξ ὁλοκλήρου ἄλυτον. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω, διότι ἡ ὥρα εἶναι περασμένη. Θὰ σταθῶ εἰς χονδρὰς γραμμάς, διαγράφοντας τὸ πρόβλημα καὶ προτείνοντας λύσεις. Ἡ κρίσις τῆς σταφίδος δὲν εἶναι κρίσις ὑπερπαραγωγῆς. Ἀλλὰ εἶναι κρίσις τεχνητή. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀπὸ αὐτὸ θὰ ὁδηγηθῶμεν, διὰ νὰ χαράξωμεν καὶ τὴν περαιτέρω πορείαν μας. Μὴ μᾶς τρομάζῃ αὐτό, ἀξιότιμοι συνάδελφοι. Μέχρι τὸ 1890 δὲν ὑπῆρχε σταφιδικὸν ζήτημα. Ὅλη ἡ παραγωγὴ ἐξήγετο εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πλέον τῶν 300.000.000 ἑνετικῶν λιτρῶν. Καὶ ἀκόμη, ὅταν ἐξεδηλώθη ἡ κρίσις τὸ 1895 καὶ εἴχομεν παραγωγὴν 496.000.000 ἑνετικὰς λίτρας, ἐτοποθετήσαμεν τὴν παραγωγὴν αὐτὴν εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς (352.000.000 ἑνετικὰς λίτρας). Τὸ 1893, παρουσιάζονται αἱ πρῶται ἐνδείξεις κρίσεως καὶ τὸ 1894–1895 ἐξεδηλώθησαν μὲ ὅλας των τὰς μεγαλοπρεπείας. Τὸ 1895 ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος τὴν διαχείρισιν τῆς σταφίδος, ὁπότε ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται καὶ τὸ παρακράτημα, φθάνον εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦ 15%. Ἐνῷ, λοιπόν, τὸ 1895 ἔχομεν ἐξαγωγὴν 352 ἑκατομμύρια ἑνετικὲς λίτρες, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρακρατήματος καὶ συγκεκριμένως τὸ 1896, πίπτομεν 100 ἑκατομ. λίτρες, κάτω ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος, δηλαδὴ τὸ 1897, πίπτομεν 110 ἑκατομ. λίτρες, διότι ἤνοιξεν ἡ ὄρεξις τῶν βιομηχάνων μὲ τὸ παρακράτημα. Ἀπὸ τότε συναντῶμεν τεράστια ἐμπόδια, εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὰ ποὺ λέγετε, κύριε συνάδελφε, εἶναι ὀρθά, ἀλλὰ ἄγουν εἰς τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντίθετον ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει ἡ παράταξίς σας, δηλαδὴ τὴν προστασίαν. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, μετὰ τὴν ἐξαγωγὴν ποὺ εἴχομεν τῶν 350 ἑκατ. ἑνετικῶν λιτρῶν, ἐδημιουργήθη κρίσις, αὐτὸ ὀφείλεται κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν εἰς τὰ προστατευτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ὅπως τὸ παρακράτημα καὶ τὰ τοιαῦτα. Καὶ τὰ μέτρα αὐτά, εἶχον ὡς συνέπειαν τὴν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι δὲν εἶναι τὰ μέτρα προστασίας, τὰ ὁποῖα ὑποδεικνύει ἡ παράταξίς σας, ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια μειώσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἡ προσπάθεια τῆς βελτιώσεως τῆς ποιότητος καὶ κυρίως ἡ προσφορὰ τῶν προϊόντων μας εἰς τιμὰς ἀντιστοίχους πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας τῶν ὁμαδικῶν προϊόντων.

§136Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε ὑπουργέ, δι’ ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴπατε καὶ πιστεύω, ὅτι σεῖς, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἐτελείωσα ἀκόμη καὶ θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ ἐμποδίζονται ἀπὸ τὸ παρακράτημα, ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς φόρους κλπ. Ἔτσι, ὅταν ἡ σταφὶς ἔχῃ 24 δραχ. ἡ ὀκᾶ, ὁ παραγωγὸς παίρνει 8 δραχ. καὶ ὁ καταναλωτὴς τὴν πληρώνει τελικὰ 30 δραχ.

§137Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ παρακράτημα, καὶ τὰ ἄλλα προστατευτικὰ μέτρα, διὰ τὰ ὁποῖα ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι προστατευτικὰ μέτρα τῆς σταφίδος;

§138Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Θὰ ἴδωμεν, κύριε συνάδελφε, ποὺ εὑρίσκεται ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ. Ὅπως εἶπον καὶ προχθές, εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ποὺ ἀνέτρεψε μίαν ἀπόφασιν ποὺ ἔδινε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς βιομηχάνους νὰ πάρουν τὴν σταφίδα ὅπως ἤθελον αὐτοί. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἡ συμφωνία αὐτὴ ἀνετράπη, ἀλλὰ οἱ κύριοι αὐτοί, ὅμως, δὲν θέλουν νὰ ξεκολλήσουν ἀπὸ τὴν σταφίδα καὶ πέφτουν ἐπάνω της σᾶν τὰ κοράκια.

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἐκεῖ, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ μὴ τοὺς ἀφήσωμεν.

§140Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς.

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὸς τιμὴν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως.

§142Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Καὶ ἂν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἐκτίσθησαν πόλεις εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἂν τὸ Κράτος ἐστάθη εἰς τὰ πόδια του, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ μαῦρο χρυσάφι, τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία μέχρι τοῦ 1908 ἔφερνε τὸ 30% τοῦ συνόλου τοῦ συναλλάγματος, μέχρι δὲ τοῦ 1912 τὸ 50%. Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἔφτιαξαν τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς προστασίας. Ἐὰν μελετήσωμεν τὴν πορείαν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως, θὰ ἴδωμεν, ὅτι πίσω ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἑταιρεῖες ἦσαν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, τὸ ξένον καὶ τὸ ἐντόπιον κεφάλαιον. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ μεγάλο κακό. Ἡ σταφίδα μας εἶναι προνομιοῦχος εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ οὐδεὶς δύναται, σὰν φυσικὴ ποιότητα, νὰ τὴν συναγωνισθῇ. Μοναχός του ὁ παραγωγός, ὁ ἥρως αὐτὸς τῆς δουλειᾶς, μᾶς τὴν προσφέρει. Καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν παραγωγὸν πρόστιμον. Διατί; Αὐτὸς εἶναι ὁ μεγάλος εὐεργέτης καὶ χάρις εἰς αὐτὸν εἴχομεν τὸ 1935, 350.000 στρέμματα σταφίδος καὶ σήμερον ἔχομεν 390.000 στρέμματα. Καὶ ὅλα αὐτά, διότι ὁ παραγωγὸς ὀσφραίνεται τὸ χωράφι, ποὺ θὰ τοῦ δώσῃ ποιότητα. Μονάχος του ὁ παραγωγὸς εὑρίσκει τὸν τρόπον καὶ αὐτὸν πρέπει νὰ συμβουλευώμεθα πάντοτε, αὐτὸς πρέπει νὰ παρευρίσκεται ἀπαραιτήτως εἰς ὅλας τὰς ἐπιτροπάς, διότι γνωρίζει τὰ πράγματα, καλλίτερα ἀπὸ ὅλους μας. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, αὐτοὶ φυτεύουν, ἄλλοι ξερριζώνουν. Ὁ σταφιδαπαραγωγὸς ἔχει πλουσίαν πεῖραν καὶ ἠξεύρει, ὀσφραίνεται ποῦ θὰ ξερριζώσῃ τὴν σταφίδα καὶ θὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μὲ ἄλλη καλλιέργειαν. Εἰς τὸν χῶρον τῆς Κυπαρισσίας, ξερριζώθησαν αἱ σταφιδοφυτεῖαι ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγοὺς καὶ τώρα ἔχουν τριπλασιάσει σὲ ἀπόδοσιν τὴν παραγωγήν. Μόνος του, λοιπόν, ὁ παραγωγὸς εὑρίσκει τὸν τρόπον καὶ αὐτοὺς πρέπει νὰ συμβουλευώμεθα κατ’ ἀρχὴν καὶ ποτὲ δὲν πρέπει νὰ λείπῃ ἀπὸ κἄθε ἐπιτροπὴ ὁ παράγων γεωπόνος, εἴτε τοῦ Α.Σ.Ο., εἴτε ὁποιοσδήποτε ἄλλος. Εἰς οἱανδήποτε Ἐπιτροπὴν ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ παρευρίσκεται καὶ παραγωγός, διότι ἀπὸ αὐτὸν θὰ ἀντλήσωμεν πεῖραν, αὐτὸς ἔχει ζυμώσει τὴν γῆ μὲ ἱδρῶτα καὶ μὲ αἷμα καὶ αὐτὸς γνωρίζει ποὺ θὰ φυτέψῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. Ὅταν ἔφθασε τὸ παρακράτημα 50%, ἀλλὰ καὶ πρωτύτερα, διωλίσθαινε ἐκ τῶν παραθύρων τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἑκάστοτε διαχειριζομένων τὴν σταφίδα, σταφίδα πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, ἀδιαφορῶντας διὰ τὴν ποιότητα καὶ διὰ τὰς τιμάς, δεδομένου ὅτι ἐπληρώθηκε ἀπὸ τὸ παρακράτημα τὸ ⅒ τῆς πραγματικῆς τιμῆς τῆς σταφίδος. Αὐτὴ εἶναι μία αἰτία, ποὺ ἔπεφτε διαρκῶς ἡ ἐξαγωγή. Δευτέρα αἰτία, ἡ βιομηχανία ἔπαιρνε τὴ σταφίδα κατὰ τὸ ⅒, ἐν σχέσει μὲ τὴν πραγματικὴν τιμήν. Οἱ χῶρες ποὺ προμηθεύονται ξερὴ σταφίδα, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἀπορροφήσουν σταφίδα. Ἔπαιρναν τὰ κρασιά, τὰ ὁποῖα δίδομεν εἰς τοὺς βιομηχάνους σχεδὸν δωρεάν, καὶ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ πάρουν σταφιδίτη γιὰ νὰ κάμνουν τὰ κρασιά. Ἡ σταφίδα ποὺ ἔβγαινε τὴν ἔπαιρναν οἱ οἰνοβιομήχανοι. Εἶναι μυθώδη τὰ κέρδη τῶν βιομηχάνων. Ὅσοι ἦσαν διευθυνταὶ ἐργοστασίων τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἔκαναν ὅλοι δικά τους ἐργοστάσια. Ὁ συνάδελφος κ. Καμβύσης θὰ ἠξεύρῃ, ὅτι ὁ κ. Σταματελάκης, ποὺ ἦτο διευθυντὴς ἐργοστασίου, ἔγινε ἐργοστασιάρχης. Τέτοια ἦτο ἡ κατάστασις, ποὺ εἰς τὸ 1911, ὁ μακαρίτης Καφετζόπουλος, βουλευτὴς τότε, ἔλεγε στὴ Βουλή. «Σκέπτομαι, ὅταν οἱ οἰνοβιομήχανοι ἐξαντλοῦν τὰ παρακρατήματα καὶ παίρνουν σταφίδα 180 καὶ 200 δραχμὰς ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κερδίζουν 10 καὶ 15%, ὅταν τὴν πῆραν 23,50–30 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον τὴ σταφίδα, τί κέρδη ἔχουν;». Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις. Πρέπει νὰ εἴπωμεν ἐδῶ, ὅτι δὲν ἦτο μόνον ἡ Ἀγγλία καταναλώτρια χώρα, ἦσαν καὶ ἄλλαι χῶραι, μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ ἡ Ρωσία. Τὸ 1902 ἐπῆρε 7.000.000 ἑνετικὲς λίτρες, τὸ 1903 25 ἑκατ. ἑνετικὲς λίτρες.

§143Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὅταν ἀνθοῦσεν ἐκεῖ ὁ ἑλληνισμὸς εἰς τὴν Ὀδησσόν. Νὰ ἐξετάζωμεν καὶ τὰς προϋποθέσεις.

§144Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἀντικειμενικός. Τὸ 1904 ἐπῆρε 25.000.000 ἑνετικὲς λίτρες.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ Κανονισμός. Δὲν πρέπει νὰ διακόπτετε καὶ ὑπάρχει καὶ νομοσχέδιον, εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν κἄποτε, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ βήματος.

§146Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Μόσχαν ἔγραφαν αἱ ἐφημερίδες, διὰ τὸ πολύτιμον αὐτὸ ἀγαθόν. Καὶ τὸ 1904 δημιουργοῦνται προϋποθέσεις διὰ 75 ἑκατομμύρια λίτρες, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἀνεχθῇ ἡ Ἀγγλία, ποὺ ἔβαλε τὰ κεφάλαιά της ἐδῶ, διὰ νὰ ἴδῃ τί θὰ μείνουν εἰς τοὺς καζανάδες, διότι ὅλη ἡ αἰτία τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς συμφορᾶς εἶναι οἱ καζανάδες, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη παραμονεύουν νὰ ἁρπάξουν κατὰ λῃστρικὸν τρόπον εἰς τὰ χέρια των τὴν παραγωγήν.

§147Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἐπὶ Τσαρικῆς Ρωσίας ἐγένοντο τόσον μεγάλαι εἰσαγωγαί, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ ἀπογοητευμένοι σήμερον. Ἀλλὰ σήμερον καὶ πέρυσιν ἔγινεν ἀπόπειρα καὶ εἰσήχθησαν 2000 τόννοι, ἀλλὰ ὅμως μὲ δειγματοληψίαν ἐπὶ τόπου, εἰς τοὺς λιμένας τῆς Ὀδησσοῦ, μὲ χίλια δύο πράγματα καὶ μὲ ψαλλιδίσματα τοῦ τιμολογίου, διότι πάντοτε καὶ κἄτι θὰ εὕρισκον. Τοὐλάχιστον αὐτὰ μοῦ εἶπον ἔμποροι καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι, δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχουν προϋποθέσεις νὰ βασισθῶμεν, ὅτι θὰ εὕρωμεν μίαν κατανόησιν εἰς τὴν ρωσικὴν ἀγοράν.

§148Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Πρῶτον, ἀγαπητὲ συμπατριώτα κ. Καμβύση, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγὼ πάω νὰ ἀποδείξω, ὅτι τότε ἡ κρίσις δὲν ἦτο κρίσις ὑπερπαραγωγῆς, ἦτο κρίσις τεχνητή. Καὶ ἐὰν σκεφθῶμεν, ὅτι μέχρι τότε εἴχομεν μονοπώλιον τὴν σταφίδα καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀνώτερον ὕψος τῶν 398 ἑκατομμυρίων λιτρῶν εἰς τὰ 1908, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην σουλτανίνα κλπ., δὲν ἦτο πάρα πάνω ἀπὸ 30 ἑκατομμύρια λίτρες, εἴχομεν μεγάλα περιθώρια διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἐπενέβη ἐμμέσως, διὰ τὴν μὴ ἐξαγωγὴν σταφίδος εἰς Ρωσίαν, ἀκριβῶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατατεθειμένων ἀγγλικῶν κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑνιαίαν Διαχείρισιν τῆς σταφίδος. Πτῶσιν τῆς παραγωγῆς δὲν εἴχομεν ἀπὸ τὸ 1935. Πτῶσιν εἴχομεν τὸ 1913 καὶ τοῦτο διότι ἐπεβαρύνθη ἡ σταφίδα σὲ μεγάλο βαθμό. Ἀκόμη καὶ σήμερον πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος ὁ ἔλεγχος ὄχι μόνον διὰ τὰς τιμὰς ποὺ προσφέρουν οἱ ἐξαγωγεῖς τῆς σταφίδος. Διότι ἡμεῖς εἴμεθα ὑπεύθυνοι. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει μεγάλην εὐθύνην διότι ἤλλαξαν αἱ τιμαί, ὅπως τὸ 1954 αἱ Σουλτανίναι ἄνοιξαν μὲ 255 λίρες τὸν τόννο καὶ οἱ ἐξαγωγεῖς τὶς ἔρριψαν στὶς 195 λίρες τὸν τόννον. Μπαίνομεν τώρα εἰς τὸ ζήτημα. Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 κίνδυνος διὰ τὴν σταφίδα εἶναι οἱ οἰνοβιομήχανοι.

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ κατασκευὴ οἴνου ἐκ ξηρᾶς σταφίδος. Ὅπως ἔγινεν ἐφέτος, θὰ γίνεται μόνον ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη καὶ ζήτησις καὶ θὰ γίνεται, ὅπως ἀνεγνωρίσατε καὶ σεῖς, μὲ ἔλεγχον ἀπόλυτον τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν κέρδη ἄνομα. Καὶ σεῖς τὸ διεπιστώσατε.

§150Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Τὸ διεπίστωσα καὶ ἐκάναμεν συζήτησιν. Καὶ ἐπεσήμανα εἰς τὰς 25 Ἰουλίου τὸν κίνδυνον τῆς εἰσαγωγῆς ἀπὸ τοὺς οἰνοβιομηχάνους. Παράγοντες δημιουργικοί, διὰ νὰ χαράξουν σωστὴ κατεύθυνση στὸ σταφιδικὸ πρόβλημα, εἶναι ὁ παραγωγὸς καὶ τὸ κτῆμα τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ βασικοὶ παράγοντες. Αὐτὸς εἶναι τὸ θεμέλιον, ποὺ ἠμποροῦμεν νὰ κτίσωμεν. Αὐτὸν πρέπει νὰ ἐφοδιάσωμεν μὲ ὅλα τὰ μέσα. Αὐτὸν πρέπει νὰ ἐνθαρρύνωμεν καὶ νὰ ἐνθουσιάσωμεν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κολαμπᾶ, σέβομαι τὸν λόγον σας, διότι ἤκουσα, ὅτι εἶναι ὁ παρθενικός σας λόγος. Ἀλλὰ λυποῦμαι πολύ, καὶ σεῖς πρέπει νὰ διαπιστώσετε, ὅτι παρεβιάσθη ὁ Κανονισμός. Μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν εἰσήλθατε κἂν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου.

§152Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διατί δὲν ἐπιτρέπετε εἰς τὸν ρήτορα νὰ συνεχίσῃ, κύριε Πρόεδρε;

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, ἀπευθύνομαι πρὸς σᾶς, διότι σεῖς εἴπατε ὅτι, ἐκτὸς ἄλλων, πρέπει νὰ προστατευθῇ ὁ ρήτωρ, ἀλλ’ ἐπικαλοῦμαι τὴν πεῖραν σας. Ἐπιτρέπεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ παραβιάζεται ὁ Κανονισμός;

§154Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατ’ ἀρχήν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ ἓν ζήτημα. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς παρατάξεώς μας. Εἶναι εἷς ἁπλοῦς βουλευτὴς τῆς παρατάξεώς μας. Πράγματι, ἔχομεν καθυστερήσει, ἀλλὰ πρέπει καὶ σεῖς νὰ σημειώσετε, ὅτι ἐπὶ νομοσχεδίου, ποὺ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις, ὡμίλησαν πρὸ τοῦ κ. συναδέλφου τοὐλάχιστον 10 συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ἂν εἴχομεν καθιερώσει τὴν τακτικὴν τῆς ἀναλογίας καὶ ἂν εἴχομεν περιορισθῆ εἰς τὸ ἥμισυ, θὰ εἴχομεν τελειώσει.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι ἐγένετο παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ.

§156Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παραγνωρίσωμεν ἕνα παράγοντα, τὴν ἐξεύρεσιν ἀγορῶν. Πρέπει νὰ ὀργανώσωμεν τὴν διαφήμισιν τῆς σταφίδος, ἐπεξεργασίαν καὶ συσκευασίαν καλὴν τῆς σταφίδος, συγχρονισμένον βιομηχανικὸν ἐξοπλισμόν, διὰ νὰ πιάσωμεν ἀγορές. Προχθὲς ὡμίλουν εἰς τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμὸν καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι μίαν διαφήμισιν ποὺ ἔκαμεν εἰς τὴν Φιλλανδίαν ἀμέσως τὴν ἐπῆραν. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς σταφιδοκαλλιεργείας πρέπει νὰ γίνῃ λελογισμένη, ἐπέκτασις τῶν σταφιδοφυτειῶν, οὕτως ὥστε νὰ δημιουργοῦνται προϋποθέσεις διὰ νέας ἀγοράς. Δὲν μποροῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ φυτεύσωμεν σταφίδας εἰς κάμπους ποὺ δυσκόλως ὡριμάζει ἡ σταφίδα. Δὲν μποροῦμεν νὰ φυτεύσωμεν σταφίδα ἐκεῖ ποὺ κάνει 1000 καὶ 1400 λίτρες τὸ στρέμμα. Ἐγὼ εἶμαι Μεσσήνιος καὶ γνωρίζω, ὅτι οἱ Μεσσήνιοι μόνοι τους ξερρίζωσαν 50.000 στρέμματα. Χρειάζεται λελογισμένη ἐπέκτασις τῆς καλλιεργείας καὶ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα εἶναι ἕνα ἑνιαῖον καὶ ἀδιαίρετον. Πιστεύω, ὅτι ἐὰν προγραμματίσωμεν σωστὰ τὴ δουλειά μας, ἐὰν δώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν κατεύθυνσιν ποὺ λείπει μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δι’ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν σταφίδα, τότε θὰ ἀνεβάσωμε καὶ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ παραγωγοῦ. Καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι ζῶμεν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ποὺ ἡ καλλιέργεια, θὰ γίνεται μὲ μηχανικὰ ἐντελῶς μέσα. Πρέπει λοιπὸν οἱ φυτεῖες νὰ γίνουν συγχρονισμένες καὶ νὰ κατεβάσουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα ἐὰν πρέπει νὰ πληρώσουν οἱ παραγωγοὶ διὰ τὰς νέας ἐμφυτεύσεις, τὰς ὁποίας ἔχει κάμει, νομίζω, ὅτι καμμία συζήτησις δὲν χρειάζεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ πληρώσουν. Τὸ λέγω τοῦτο ὄχι διότι εἶμαι ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, ἀλλὰ διότι πιστεύω, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ πληρώσουν 250 δραχμὲς κατὰ στρέμμα, τὴν στιγμὴν ποὺ πολλοὶ πτωχοὶ σταφιδοπαραγωγοὶ δὲν ἔχουν τὸ κερὶ τῆς ἐκκλησίας. Ἡ κατάστασις εἰς τὸ χωριὸ εἶναι ἀφόρητη καὶ ὅποιος ἔζησεν εἰς τὸ χωριὸ ἔστω καὶ γιὰ λίγο, καὶ δὲν πόνεσε δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται ἄνθρωπος.

§157Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πόσο στοιχίζει κατ’ ὀκᾶν ἡ σταφίδα εἰς τὸν παραγωγόν;

§158Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. 9,40 ἡ Κορινθιακή.

§159Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι, κύριε συνάδελφε.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὄχι διακοπάς. Σεβασθῆτε τὸ Προεδρεῖον.

§161Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Λέγω λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι ἄδικον νὰ πληρώσουν 250 δρχ. κατὰ στρέμμα, διότι ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι ἀξιοθρήνητος.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§163Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρ’ ὅλον, ὅτι εἴμαστε ἐν στενῷ κύκλῳ, λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σταθῶ καὶ ἐγὼ γιὰ λίγη ὥρα εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι σήμερον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ σταφίδα εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ 50 χρόνια ἔχει προκαλέσει πολλὲς θύελλες καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Θὰ ἐνθυμεῖσθε οἱ παλαιότεροι, ὅτι καὶ Κυβερνήσεις ἔπεσαν ἐξ αἰτίας τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, ὅπως ἡ Κυβέρνησις Θεοτόκη, τὸν ὁποῖον διεδέχθη ὁ Ράλλης ὕστερα ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Μπαρμπάσαινας. Ἀλλὰ καὶ σήμερα ὑπάρχει σταφιδικὸ πρόβλημα καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγορεύσαντας πολὺ ὀλίγοι ἐμπῆκαν εἰς τὴν οὐσίαν αὐτοῦ.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κύριε συνάδελφε. Δὲν θὰ ἀνεχθῇ τὸ Προεδρεῖον παρέκκλισιν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ.

§165Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ προβλήματος ὅπως τίθεται σήμερον. Τὸ ἄρθρον 2 ἐπιτρέπει τὴν ἐπέκτασιν, τὴν ἀντικατάστασιν τῶν φυτειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ θεομηνίας κλπ. Καὶ ἐρωτῶμεν, μέχρις ἐκεῖ θὰ φθάσῃ ἡ ἐπέκτασις ἐν ὄψει τῶν σημερινῶν δεδομένων; Ἡμεῖς ἔχομεν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν καὶ ζητοῦμεν τὴν λελογισμένην αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε προηγουμένως, ὅτι ἐνῷ ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις ἦτο τὸ 1944, 480.000 στρέμματα, σήμερον εἶναι 396.000. Διατί, κύριε ὑπουργέ; Ἡ ἐξέτασις τοῦ γεγονότος αὐτοῦ πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίας καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν νὰ εὕρωμεν τοὺς λόγους τῆς μειώσεως αὐτῆς. Ἠμποροῦμεν λοιπὸν ἀπὸ τὰ 100.000 στρέμματα, τὰ ὁποῖα θὰ βγοῦν, διότι εἴχομεν ἄλλες καλλιέργειες καὶ ἰδίως ἑσπεριδοειδῆ, νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ φυτεύσουν καὶ δι’ αὐτὸ λέγομεν, ὅτι τόσον οἱ τοιούτου εἴδους παραγωγοί, ὅσον καὶ ἀπὸ ἄλλους παραγωγοὺς νὰ προτιμηθοῦν οἱ ἐκριζώσαντες. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐξετάσῃ. Περαιτέρω θὰ πρέπει ἡ ἐπέκτασις τῆς σταφιδοκαλλιεργείας νὰ εἶναι λελογισμένη. Διὰ νὰ ἴδωμεν ἐν τῷ μεταξὺ τὰς ἀντιδράσεις. Περαιτέρω εἶναι θέμα ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Ἂς ἴδωμεν ἐν προκειμένῳ, ἡ ἀσκουμένη ἐμπορικὴ πολιτικὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποβοηθεῖ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν; Θὰ ἀναφερθῶ ἐπ’ αὐτοῦ εἰς ἐπίσημα κείμενα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ συναγάγωμεν συμπεράσματα σχετικῶς μὲ τὸν ἀντίκτυπον ποὺ ἔχει εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας ἡ πρέπουσα διαφήμησις. Πρόκειται περὶ τοῦ δελτίου τοῦ ΑΣΟ εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται τὸ τί κατώρθωσε τὸ γραφεῖον Ἀμβούργου μὲ τὴν διαφήμησιν: «.... (ἀναγινώσκει) ............». Καταφαίνεται ἡ διαφορὰ καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια διὰ τῆς διαφημίσεως νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐξαγωγαί. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἔχομεν μόνον ἕνα διαφημιστικὸν γραφεῖον εἰς τὸ Μόναχον. Εἶναι πρόσφατον, ἐπίσης, τὸ παράδειγμα τοῦ πειράματος εἰς τὴν Φιλλανδίαν, ὅπου ἀπεστείλαμεν σταφίδα μὲ μικρὰ κουτιὰ καὶ εἴχομεν καλὰ ἀποτελέσματα. Τοῦτο καὶ μόνον μαρτυρεῖ, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν ἐφόσον γίνει ἡ δέουσα διαφήμισις. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἡ ποσότης τῆς σταφίδος ἡ ἐξαχθεῖσα τὸ πρῶτον δὲν ἦτο οἵα ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ ἀνέκυψαν διαφοραὶ μὲ τὸν ἐξαγωγέα Πατρῶν.

§166Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἶναι ἀληθὲς τοῦτο. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐξαγωγέως καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἐδημιουργήθη ἐκ παρεξηγήσεως, ἥτις προῆλθεν ἐξ ἑνὸς πιστοποιητικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ἄλλα καὶ πιστοποιητικοῦ τοῦ ΑΣΟ, τὸ ὁποῖον δὲν συνέπιπτε πρὸς τὸ πρῶτον. Ἐξ αὐτῆς τῆς διαφορᾶς προέκυψεν ἡ διαφωνία, ἀλλὰ ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ πραγματικότης ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ πιστοποιητικοῦ τοῦ ΑΣΟ καὶ ἐπληρώθη ὁ ἐξαγωγεύς.

§167Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ δύο ἔτη εἴχομεν ἐξαγωγὰς 2000 τόννων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Καὶ τοῦτο κατωρθώθη, διότι μετέβη ἀποστολὴ ἐκεῖ καὶ ἐγένετο σταυροφορία διὰ τὴν κατανάλωσιν τοῦ προϊόντος.

§168Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ ποσότης, διότι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις εἰσήγαγεν Ἑλληνικὴν σταφίδα καὶ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν.

§169Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Γνωρίζουν τὴν ποιότητα τῆς Ἑλληνικῆς σταφίδος, διότι εἶχεν ἔλθει εἰς τὴν Ἑλλάδα Σοβιετικὴ ἀποστολὴ καὶ ἐὰν ἐπιθυμοῦσαν τὰ ἀπορροφήσουν θὰ ἠδύναντο νὰ ἀπορροφήσουν ὄχι 2000 ἀλλὰ 50.000 τόννους, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν θέλουν νὰ εἰσαγάγουν.

§170Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω, ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο ἐμπρέπουσα διαφήμισις. Περαιτέρω ἡ ποιότης συμβάλλει εἰς τὴν δυσφήμησιν τοῦ προϊόντος. Παρὰ τὸν ἀσκούμενον ἔλεγχον ἔχομεν ἐκθέσεις τῶν ξένων, αἱ ὁποῖαι ὁμιλοῦν ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ἀμβούργου ἀναφερόμενον εἰς τὰς εἰσαχθείσας ποσότητας σταφίδος καὶ ξηρῶν καρπῶν λέγει: «.... ......... (ἀναγινώσκει) ..................». Πέραν τούτου ζητεῖ τυποποίησιν κλπ. Ἀπὸ κανένα δὲν ἀμφισβητεῖται, ὅτι τίθεται ζήτημα ποιότητος, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὡδήγησε τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν θέσπισιν παρακρατήματος 15%. Ὑπάρχει καὶ θέμα τιμῆς. Σήμερα ἡ τιμὴ ἔπεσε κατὰ 10 σελλίνια χωρὶς νὰ κατορθώσωμεν νὰ πληροφορηθῶμεν τοὺς λόγους, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μᾶς τοὺς ἀνεκοίνωσεν. Ὁμιλοῦμεν διὰ συναγωνιστικὰς τιμάς, χωρὶς ὅμως νὰ λαμβάνεται κανένα μέτρον διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ ΑΣΟ εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἀναφέρει, ὅτι ἡ δαπάνη μεταφορᾶς ἀπὸ Αὐστραλίαν εἰς Λονδῖνον εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν δαπάνην μεταφορᾶς ἀπὸ Πειραιῶς εἰς Λονδῖνον. Καὶ καταλήγει, ὅτι οὐδέποτε, ὅταν ἔχωμεν συναγωνιστρίας ξένας χώρας, κατωρθώσαμεν τὰ ἐπιπλεύσωμεν. «........ (ἀναγινώσκει) .....................». Αὐτὴ εἶναι ἡ σταφιδικὴ πολιτικὴ καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὅτι ἡ σταφιδικὴ κρίσις δὲν ἦτο σταφιδικὴ ἀλλὰ ἐθνική. Δυνάμεθα, κύριοι, μὲ μίαν ἐμπορικὴν πολιτικὴν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς. Ἀλλὰ πῶς νὰ γίνῃ τοῦτο, ὅταν ἔχωμεν ἕνα μόνον γραφεῖον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οἱ Ἰταλοὶ ἔχουν 150; Πέραν τῆς ποιότητος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συσκευασίαν, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα ποιότητος ὡς πρὸς τὴν παραγωγήν. Ἐγκατελείφθη ἡ ἀποξήρανσις εἰς τὴν σκιὰν ἥτις ἔχει περιορισθῆ σήμερον εἰς τὴν Αἰγιαλείαν καὶ εἶναι γνωστόν, ποία ζήτησις ὑπάρχει αὐτῆς τῆς ποιότητος σταφίδος. Τὸ ζήτημα τῶν νέων ἀγορῶν τίθεται μὲ μεγάλην ὀξύτητα καὶ ὀρθῶς ὁ κ. Λουκᾶς τὸ θέτει εἰς ἄρθρον του εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, τίθεται ζήτημα ἐμπορικῶν συμφωνιῶν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, πρέπει νὰ φροντίσωμεν αὕτη νὰ συνδυασθῇ δι’ ἀνταλλαγῆς προϊόντων. Πρέπει νὰ εἰσάγωμεν πετρέλαια διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν σταφίδα καὶ ὄχι νὰ εἰσάγωμεν πετρέλαια καὶ ἄλλα εἴδη.

§171Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ὡμιλήσατε, κύριε συνάδελφε, περὶ ἐμπορικῶν ἀνταλλαγῶν. Ἐλησμονήσατε, ὅτι πρὸ μηνῶν ἦτο ἐδῶ Σοβιετικὴ ἀντιπροσωπεία καὶ διεξήγαγε σχετικὰς διαπραγματεύσεις. Κατόπιν λέγετε, ὅτι δὲν παίρνομεν πετρέλαια ἀπὸ τὴν Ρωσίαν. Ξεχνᾶτε ὅμως, ὅτι ἡ προστασία τῆς χώρας ἐπιβάλλει νὰ ἔχωμεν περιωρισμένην εἰσαγωγὴν πετρελαίου ἀπὸ τὴν Ρωσίαν χάριν τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις εἰσάγει ἀπὸ τὴν Ρωσίαν ἕνα 30% τοῦ ἀναγκαιοῦντος εἰς τὴν χώραν πετρελαίου.

§172Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἔχουν πραγματικὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν παρ’ ὅλον, ὅτι πρωτοπαλλήκαρα τοῦ δυτικοῦ κόσμου στέλλουν ἐμπορικὰς ἀποστολὰς πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Οἱ Ἰσραηλῖται ἐπὶ παραδείγματι στέλλουν ἀντιπροσωπείας διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν πρὸς ὅλα τὰ σημεῖα.

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λησμονεῖτε, κ. συνάδελφε, ὅτι προχθὲς ἐπέστρεψεν ἐμπορικὴ ἀντιπροσωπεία ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία εἶχε μεταβῆ ἐκεῖ δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν.

§174Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐπέτυχε, κύριε ὑπουργέ;

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν κατεβλήθη μεγάλη προσπάθεια.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαθανασόπουλε, περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοθέτημα. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμνετε διαφώτισιν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§177Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται περὶ διαφωτίσεως. Ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὤφειλεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ τοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§178Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων, προσεπάθησαν νὰ διαφωτίσουν τὰς ἰδιαιτέρας των περιφερείας. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ διαφωτίσωμεν ὅλον τὸν ἐνδιαφερόμενον κόσμον διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Πάντως μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπομεν θέλομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἐὰν καταβάλωμεν προσπάθειαν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς. Τέλος, νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 2 δύναται νὰ ἀντικατασταθῇ καὶ νὰ τεθῇ, ὅτι αἱ ἐκριζωθεῖσαι ἐκτάσεις, δύνανται νὰ τεθοῦν καὶ πάλιν εἰς τὴν παραγωγήν. Αἱ καλλιεργούμεναι ἐκτάσεις σήμερον εἶναι κάτω τῶν 400.000 στρεμμάτων. Συνεπῶς εἴμεθα κάτω τοῦ ὁρίου τοῦ 1945.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§180Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα γενικώτερον, διότι οἱ κύριοι συνάδελφοι ἀνέπτυξαν τὸ θέμα πολὺ περιωρισμένα. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ὥρα εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη καὶ ἡ Βουλὴ καταπονημένη, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§182Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατανοῶ ἀπολύτως τὴν κόπωσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διὰ τοῦτο θὰ εἶμαι σύντομος. Ἄλλωστε πολλὰ ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ σήμερον καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Κλείων τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ὑπηρεσιακὸν καὶ τυπικόν. Ἀντίθετα, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι οὐσιαστικόν, διότι ἐνδιαφέρει τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ πρέπει ν’ ἀκολουθηθῇ ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν θὰ πρέπει ἡ πολιτικὴ αὐτὴ νὰ στηρίζεται εἰς τὴν ἰδίαν βάσιν τῆς σταθεροποιήσεως τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς, πολιτικὴ ἡ ὁποία κατέστη ἀναγκαία, ἀφ’ ἧς ἐνεφανίσθη ὀξὺ τὸ σταφιδικὸν πρόβλημα τὸ 1893. Θεωρεῖται, πράγματι, ὑγιὴς ἀγροτικὴ πολιτικὴ ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ παραγόμενα προϊόντα καταναλίσκονται ἐξ ὁλοκλήρου, εἴτε ἐδῶ, εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ μέση ἐτησία παραγωγὴ μεταπολεμικῶς, ἀνέρχεται εἰς 74.000 τόννους, ἐνῷ ἀντιστοίχως, ἡ ἐτησία ἐξαγωγὴ κυμαίνεται μεταξὺ τοῦ 69 ἕως 76% τῆς ἐτησίας παραγωγῆς. Ἐξ αὐτοῦ καθίσταται φανερόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐξισορρόπησις παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ ὑπερβάλλωμεν τὴν δυσκολίαν αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια συνεχὴς καὶ ἐπίμονος πρὸς διεύρυνσιν τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως, πρὸς ποιοτικὴν βελτίωσιν τοῦ προϊόντος καὶ πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Βέβαιον εἶναι, ὅτι κατεβλήθη πράγματι, προσπάθεια, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἀπέδωσε, διότι καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἀπὸ τοῦ 1955–1956 εἰσήγαγε 1991 τόννους, τὸ 1956–1957 2000 τόννους καὶ τὸ 1957–1958 1.140 τόννους. Χρειάζονται ὅμως καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτὴν καὶ πρὸς πᾶσαν ἄλλην χώραν, περισσότερον τολμηρὰ βήματα. Ὡς πρὸς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, ἥτις ἐπιτυγχάνεται κατὰ πρῶτον λόγον μὲ τὴν ηὐξημένην στρεμματικὴν ἀπόδοσιν, εἶναι φανερόν, ὅτι σοβαρὰ πρόοδος ἐπετελέσθη ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι μὲ καλλιεργουμένην μεταπολεμικῶς ἔκτασιν 396 χιλιάδων στρεμμάτων, εἴχομεν ὕψος παραγωγῆς κατὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1956 –1957, 92.290 τόννους καὶ κατὰ τὴν περίοδον 1957– 1958, 86.000 τόννους. Ἡ ἐλάττωσις κατὰ τὴν περίοδον 1957–1958, ἐξηγεῖται ἐκ τῆς ζημίας ποὺ ὑπέστησαν αἱ σταφιδάμπελοι κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὡριμάνσεως ἐκ τοῦ ἐνσκήψαντος καύσωνος. Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀπορριμμάτων εἰς 15%, ἡ ἐξαγομένη σταφὶς εἶναι ἰσομεγέθης καὶ ἀρίστης ποιότητος. Νομίζω, ἐξ ἄλλου, ὅτι πρέπει νὰ ὁδηγηθοῦν οἱ σταφιδοκαλλιεργηταί, ἀπὸ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Α.Σ.Ο. καὶ πρὸς ἄλλας καλλεργείας, αἵτινες θὰ εἶναι περισσότερον ἀποδοτικαί, ὅπως ἐπίσης ἡ φύτευσις σταφιδαμπέλων γίνεται εἰς κατάλληλα ἐδάφη. Τοιουτοτρόπως, νομίζω, ὅτι δύνανται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ λύσις τοῦ σταφιδικοῦ μας προβλήματος, διότι εἶμαι ἀπαισιόδοξος ὡς πρὸς τὸ μέτρον ἀπαγορεύσεως καλλιεργείας σταφιδοφυτειῶν. Ἄλλωστε καὶ μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς καπνοφυτείας εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα τοῦ Κράτους, οὐχὶ μόνον δὲν ἐλύθη τὸ καπνικὸν πρόβλημα, ἀλλὰ παραμένει πάντοτε ὀξύ. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι καὶ μετὰ 2 ἔτη, πάλιν ἡ Βουλὴ θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ νομιμοποιήσῃ νέας παρανόμους φυτείας. Ὡς πρὸς τὰ Ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα, τὴν ὑποχρεωτικὴν φύτευσιν τῶν ὁποίων προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Νόμου εἰς τὴν περιοχὴν Κορινθίας διὰ τὸν κίνδυνον ἐπεκτάσεως τῆς φυλλοξήρας, συμφωνῶ ἀπολύτως. Τέλος, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ ἐπέκτασις φυτειῶν Κορινθιακῆς σταφίδος μέχρι καὶ 200 στρεμμάτων διὰ τὴν πληγεῖσαν ἐκ τοῦ τυφῶνος περιοχὴν τοῦ Δήμου Γαργαλιάνων καὶ τῶν Κοινοτήτων Λεύκης, Ἀμπελοφύτου καὶ Χώρας τοῦ Νομοῦ Μεσηνίας, μολονότι καθυστερημένη, φέρει πρὸς ἱκανοποίησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ τυφῶνος ἀγροτῶν καὶ παρακαλῶ ὅπως αὐξηθῇ ἡ ἔκτασις αὐτὴ κατὰ 150 εἰσέτι στρέμματα καὶ διὰ τὰς ἄλλας πληγείσας Κοινότητας τῆς ἐπαρχίας Μεσσήνης, ὡς καὶ τῶν χωρίων Μηλιώτη καὶ Μεταμορφώσεως Πυλίας. Ἐλέχθη, ἀπὸ μέρους συναδέλφων, ὅτι ἡ μεταχείρισις αὕτη εἶναι προνομιακή, ἐν σχέσει μὲ ἄλλας πληγείσας περιοχὰς τῶν Ἰονίων Νήσων. Ἀπαντῶ, ὅτι οἱ συνάδελφοι δὲν ἔχουν δίκαιον. Τοὺς διαφεύγει, ἀσφαλῶς, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν καταστροφῶν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἡ παραγωγὴ παρέμεινεν ἀνέπαφος καὶ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία γενικώτερα οὐδεμίαν ζημίαν ὑπέστη, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ τυφῶνος ἡ καταστροφὴ δὲν περιωρίσθη μόνον εἰς τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα καὶ οἰκιακὰ σκεύη, ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπέστη σοβαρὰν διαταραχὴν ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία. Χιλιάδες ἐλαιοδένδρων ἐξερριζώθησαν, ὅπως ἐπίσης καὶ σταφιδάμπελοι εἰς χιλιάδας στρεμμάτων. Καὶ τέλος, ἡ παραγωγὴ ἐλαιοκάρπου διεσκορπίσθη εἰς τοὺς πέντε ἀνέμους. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως διαγράψῃ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3 περὶ καταβολῆς δραχμῶν 500 κατὰ στρέμμα παρανόμου φυτείας. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἄδικος ἡ ἐπιβάρυνσις μιᾶς κατηγορίας σταφιδοκαλλιεργητῶν, τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις δὲν εἶναι καθόλου εὐχάριστος. Εἶναι ἀρκετά, νομίζω τὰ φορολογικὰ βάρη τῆς σταφίδος μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν περίφημον φορολογίαν τοῦ 3%. Ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ν’ ἀναπτύξωμεν ἐπὶ ὡρισμένων σημείων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου λεπτομερέστερον τὰς ἀπόψεις μας.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 00,25′ π.μ.)