1958.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24η

Παρασκευὴ 5 Δεκεμβρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1959». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κακαγιάννης, Κ. Φρόντζος, Κ. Παπαδόπουλος καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 971)49 «περὶ ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 971)49 «περὶ ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 256081)1)12)1958 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου ἐκ δραχμῶν 9.000.000 εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μεσσηνίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας, ἐξοφλητέου τοκοχρεωλυτικῶς ἐντὸς 15ετίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 277173)26.11.1958 ἀποφάσεώς του τροποποιῆσαν τὴν ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 301690)29.11.57 προγενεστέραν τοιαύτην ἐνέκρινεν, ὅπως τὰ παρὰ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων χορηγούμενα δάνεια εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἀπόρους Ἐπαγγελματίας καὶ Βιοτέχνας τῆς πόλεως τοῦ Βελεστίνου κατ’ ἐφαρμογὴν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπιβαρύνονται μὲ τόκον 11% ἐτησίως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μαρτίνου Λοκρίδος καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν Γεωργικοῦ καὶ Κτηνοτροφικοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ Μονοπωλίου εἰς Λάρυμναν καὶ αἰτούντων τὴν ἀνάκλησιν τῆς σχετικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. αἰτούσης ψήφισιν τοῦ ἐγκριθέντος συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, αὔξησιν κατὰ 30% τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πρεβέζης, αἰτοῦντος τὴν ἐνίσχυσιν διὰ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Πρεβέζης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ Ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, αἰτούσης ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ καὶ εἰς τοὺς Συνταξιούχους Σιδηροδρομικούς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γαλάκου Πέτρου Πολιτικοῦ Συνταξιούχου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης ἀδικίας εἰς τὸν υἱόν του, ἀποβληθέντα τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Κολαμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων προσφυγικοῦ Συνοικισμοῦ Λάπα–Ἀχαΐας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀφαίρεσιν μέρους τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου καὶ αἰτούντων ὅπως ἐκ τῆς διενεργουμένης διανομῆς γῆς εἰς ἀκτήμονας ἀγρότας λάβουν καὶ αὐτοὶ συμπληρωματικὸν τοιοῦτον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕ ΒΕ, αἰτούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ Κράτους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύγνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Κερκύρας καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν Ὁμήρων Ἰσραηλιτῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένων διὰ φημολογουμένην ἀπελευθέρωσιν τοῦ Μὰξ Μέρτεν ἐγκληματίου πολέμου καὶ αἰτούντων τὴν παραπομπὴν τούτου εἰς Ἑλληνικὸν Δικαστήριον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως παθόντων ἀξιωματικῶν ὡς ἀγωνιστῶν κατὰ τὴν κατοχὴν 1941–1945, αἰτούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ Ν. Δ. 595)48. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων τοῦ Νομοῦ Ἀρκαδίας, αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον τροποποίησιν τοῦ νόμου 1726)51, τὴν ψήφισιν τοῦ ἐκκρεμοῦντος Συνταξιοδοτικοῦ Νομοσχεδίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σπηλιόπουλος, Α. Μίχας, Ι. Λύρας, Σ. Μαυρουκάκης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας καὶ Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας, αἰτούντων τὴν ἔνταξίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Διπλωματούχων μηχανικῶν ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων, διαμαρτυρομένης διὰ ἐκτοξευθείσας κατ’ αὐτῶν ἀπαραδέκτους κατηγορίας ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος (Συνεδρίασις 9 Ὀκτωβρίου 1958) καὶ αἰτούσης ἀνασκευὴν τῶν ἐν λόγῳ κατηγοριῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Κερκύρας καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν Ὁμήρων Ἰσραηλιτῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένων διὰ φημολογουμένην ἀπελευθέρωσιν τοῦ Μὰξ Μέρτεν ἐγκληματίου πολέμου καὶ αἰτούντων τὴν παραπομπὴν τούτου εἰς Ἑλληνικὸν Δικαστήριον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Καλογεράκου Μαρίας, αἰτούσης τὴν λῆψιν νομοθετικῆς μερίμνης πρὸς παροχὴν εἰς αὐτὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὸ ἀπολεσθὲν ἐκ βομβαρδισμῶν τῶν συμμάχων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἐμπορικόν της σκάφος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου χηρῶν, ὀρφανῶν, μητέρων καὶ ἀδελφῶν τῶν ἐν πολέμοις πεσόντων ἀξιωματικῶν καὶ ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ πολέμου θανόντων ἀξιωματικῶν αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῶν προσγενομένων διὰ τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος εἰς τὰ μέλη του ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Κερκύρας, αἰτούσης τὴν ἐξαγγελίαν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀμέσου συγκεντρώσεως ἐλαίου εἰς τιμὴν καλύπτουσαν τὸ κόστος. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Τριπόλεως, διαμαρτυρομένου διὰ κατάργησιν κεκτημένων δικαιωμάτων πολυτέκνων, ὡς τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν τέκνων των ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, τοῦ μειωμένου εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου Συντονισμοῦ καὶ Γνωματεύσεως, διαμαρτυρομένου διὰ παράβασιν τῶν περὶ ἰσονομίας διατάξεων τοῦ ἐν ἰσχύϊ Συντάγματος ἀπέναντι τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, χαρακτηριζομένων ὡς «ἀλλογενῶν» καὶ αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς ἔναντι αὐτῶν διακρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, αἰτοῦντος τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν τῷ Ε.Ι.Ρ. ἐργαζομένων ἠθοποιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Σεπολίων «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτοῦντος τὴν ταχυτέραν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐργοστασίου «Ἄτλας» ἐκ τῆς περιφερείας του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν 19 ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τοῦ τέως Σανατορίου Νταοῦ Πεντέλης, μετατραπέντος εἰς Δημ. Παιδ. Νευροψυχιατρικὸν Νοσοκομεῖον, αἰτούντων τὴν ἀποτροπὴν τῆς μελετωμένης ἀπολύσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προμηθευτικοῦ Πιστωτικοῦ καὶ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ δημοσίων ὑπαλλήλων Ἀρκαδίας, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν στεγαστικοῦ δανείου ἐξ 7.000.000 δραχ. μὲ μικρὸν ἐπιτόκιον, βάσει τοῦ Ν. 3783)1957, διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοῦ Ἀρκαδίας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν συστήματος ἀμέσου ἐκλογῆς Δημάρχων καὶ αἰτοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πατρῶν, αἰτοῦντος ὅπως τὰ μελετώμενα ἔργα ἐκσυγχρονισμοῦ τοῦ λιμένος τῆς πόλεως ταύτης συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1959. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, αἰτοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων δι’ ἀναχαίτησιν τῆς ἀνεργίας, ἥτις μαστίζει τὸν Νομὸν Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πρεβέζης, αἰτοῦντος τὴν παροχὴν ἐκτάκτου βοηθήματος εἰς ὡρισμένας κατηγορίας ἀνέργων ἢ ὑποαπασχολουμένων ἐργατῶν Πρεβέζης, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἐγγιζουσῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆς καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ἰδιωτικῶν Κλινικῶν καὶ Κρατικῶν Ἱδρυμάτων Πειραιῶς, αἰτούσης τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου ἐργασίας, τὴν καταβολὴν τῶν ὑπὸ τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων καθοριζομένων μισθῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ἐργατῶν καπνοῦ Ἀγρινίου, αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον ἔνταξιν τῶν μελῶν του εἰς Ι.Κ.Α., ἄμεσον αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50% κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Καρακουλουξῆς, Α. Μπριλλάκης καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βύρωνος, τῶν Σωματείων Ἁμαξοκαρραγωγέων Θεσσαλονίκης κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τοὺς βανδαλισμοὺς τῶν Ἀγγλοτούρκων κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ αἰτούντων τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως καὶ τὴν συγκρότησιν συλλαλητηρίων διαμαρτυρίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Τζιτζιφιῶν–Καλλιθέας, αἰτοῦντος τὴν ἐπισκευὴν τοῦ διδακτηρίου τοῦ δημοτικοῦ σχολείου τῆς περιοχῆς καὶ ἀνέγερσιν δευτέρου δημοτικοῦ σχολείου, εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§6Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει διανεμηθῆ Ἡμερησία Διάταξις τῆς 2, 3 καὶ 5 Δεκεμβρίου συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν προηγοῦνται ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συζητηθοῦν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λόγῳ ἐκτάκτου ἀπασχολήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ συζητηθοῦν ἀναφοραὶ ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων Ἑλλήνων ναυτικῶν.

§8Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφ’ ἧς κατετέθη ἡ ἐρώτησίς μου τὸν Ἰούνιον τοῦ 1958, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔλαβε σειρὰν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀέργων ναυτεργατῶν. Δι’ αὐτὸ εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον εὑρίσκεται εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ χωρήσῃ καὶ περαιτέρω εἰς ἄλλα γενναῖα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀνέργων ναυτεργατῶν. Τὰ ἔσοδα τοῦ Ν.Α.Τ. εἶναι τοιαῦτα ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τῶν ἀνέργων ναυτεργατῶν μας.

§9Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀνέργων ναυτεργατῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι λόγῳ τῆς κρίσεως εἰς τὴν ναυτιλίαν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων ναυτικῶν ηὐξήθη καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ναυτικῶν ὀργανώσεων καὶ κατόπιν συμφωνίας καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν ἔλαβε μέτρα ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἀνέργων ναυτεργατῶν. Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ναυτεργατῶν διηυρύνθη τόσον ὥστε ὅλοι νὰ τυγχάνουν πλήρους προστασίας ὑπὸ τοῦ ΝΑΤ. Ἐπίσης κατεβλήθη προσπάθεια καὶ ἐπετεύχθη ὥστε αἱ συντάξεις αὐτῶν νὰ αὐξηθοῦν εἰς 400 δραχμὰς καὶ νὰ χορηγηθῇ ἕνα ἐφ’ ἅπαξ ἐκ δραχμῶν 300. Μελετᾶται ἡ δυνατότης αὐξήσεως τῶν συντάξεων βάσει τῶν οἰκονομικῶν προϋποθέσεων. Ὅλα τὰ μέτρα αὐτὰ ἐλήφθησαν κατόπιν πλήρους συμφωνίας τῶν ναυτικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν δεδουλευμένων μισθῶν εἰς 56 ἐπαγγελματικοὺς ναυτικοὺς τοῦ ἀτμοπλοίου ΕΛΣΗ κλπ.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τοῦ λιμενοσταθμάρχου Σαμοθράκης κλπ.

§13Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Καμαριώτισσαν Σαμοθράκης, ὑπηρετεῖ ὡς λιμενοσταθμάρχης ὁ Μιχαὴλ Γρίβας, ὁ ὁποῖος ἀναμιγνύεται εἰς ζητήματα συνδικαλιστικά. Μαζὺ μὲ τὴν ἐρώτησίν μου ὑπέβαλα καὶ ἀντίγραφα ὑπομνημάτων, βάσει τῶν ὁποίων διενηργήθη ἔλεγχος ἐναντίον τοῦ λιμενοσταθμάρχου αὐτοῦ, τὸ πόρισμα, τοῦ ὁποίου ἦτο ἐναντίον του. Καίτοι ὅμως παρῆλθεν ἀρκετὸς καιρὸς ὁ λιμενοσταθμάρχης αὐτὸς παραμένει εἰς τὴν θέσιν του ἀναμιγνυόμενος εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα τῶν ἐκεῖ ἐργατῶν. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ θέμα αὐτὸ καὶ διατὶ ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του ὁ λιμενοσταθμάρχης αὐτὸς ἐφ’ ὅσον διεπιστώθησαν αἱ ἐναντίον του κατηγορίαι. Εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον, ὄχι μόνο τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ λιμενοσταθμάρχου αὐτοῦ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Καμαριώτισσαν ἐὰν ἔπαυσε νὰ ἐκτιμᾶται καὶ ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς ὑπάλληλος. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀποβλέπει ἀκριβῶς εἰς τὸ νὰ κατοχυρωθῇ τὸ κῦρος τῆς ἰδιότητος τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου.

§14Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον ὅπως, διενέξεις προσωπικαὶ μεταξὺ Ὑπαξιωματικῶν Λιμενικοῦ Σώματος καὶ λιμενεργατῶν μὴ φθάνουν μέχρι τῆς Βουλῆς, περιορισθῇ δὲ τὸ θέμα εἰς τὴν ἐρώτησιν καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως. Πάντως, κατόπιν τῆς ἐρωτήσεως ἐγένετο ἀνάκρισις, ἡ ὁποία οὐδὲν ἀπέδωκεν. Διετάχθη καὶ νέα ἀνάκρισις ἀπὸ ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ὑπέβαλε τὸ πόρισμά του. Συνεπῶς νὰ περιμένῃ ὁ κ. συνάδελφος τὸ ἀποτέλεσμα τῆς νέας ἀνακρίσεως, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας θὰ λάβῃ γνῶσιν.

§15Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ ἀναμένωμεν τὸ πόρισμα. Θὰ ἔπρεπε ὅμως νὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ λιμενοσταθμάρχης εἶχεν ἀνακληθῆ εἰς Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ὁ λόγος τῆς ἀνακλήσεως ἦτο, ὅτι ἀνεμιγνύετο εἰς τὰ κομματικά.

§16Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸς ὁ ὁποῖος κατήγγειλε τὸν λιμενοσταθμάρχην Σαμοθράκης εἶναι δοσίλογος. Ἦτο ὁ μόνος ὁπλοφορῶν ἐπὶ Βουλγαρικῆς κατοχῆς εἰς τὴν Σαμοθράκην καὶ ὀφείλω νὰ δηλώσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος ἐναντίον τοῦ λιμενοσταθμάρχου Σαμοθράκης τυγχάνουσι ψευδῆ καὶ ἀσύστολα. Πρόκειται περὶ συκοφαντιῶν ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ καὶ ἐντιμοτάτου ὀργάνου τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος. Καὶ λυποῦμαι, διότι ὁ κ. συνάδελφος ἔπεσε θῦμα συκοφαντιῶν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι διότι ἀντικανονικῶς ἐλάβατε τὸν λόγον. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖον εἶναι τὸ συνολικὸν κόστος τοῦ Λιμένος Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ πόσαι καὶ ποῖαι αἱ κατ’ ἰδίαν συγκεκριμέναι ἐπιβαρύνσεις.

§18Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλα τὰ Ἐπιμελητήρια, κατ’ ἐπανάληψιν, εἶχον διατυπώσει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αἰτήματα ἀναφερόμενα εἰς τὸ ὑψηλὸν κόστος τοῦ Λιμένος Θεσσαλονίκης. Παρὰ ταῦτα, τὸ κόστος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ὑψηλόν. Συνέπεια αὐτοῦ τοῦ ὕψους εἶναι, ὅτι ὁ λιμὴν Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ σημαντικώτερος τῶν Βαλκανίων καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐξυπηρετεῖτο ἡ Κεντρικὴ καὶ Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη, ἔχει περιέλθει εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον, ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς κινήσεως. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ὑψηλὸν κόστος, δὲν ὑπάρχει ἱκανοποιητικὴ ἀποζημίωσις τῶν λιμενεργατῶν. Ἐπὶ χιλιάδων λιμενεργατῶν, μόνον μία ἑκατοντὰς ἐξ αὐτῶν ἐκμεταλλεύεται ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν, εἰς βάρος τῶν ὑπολοίπων λιμενεργατῶν. Διὰ τοῦτο ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖον εἶναι τὸ κόστος καὶ ποῖα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν αὐτό. Ἐλάβομεν μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς περιορίζεται, ἁπλῶς, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ὅτι τὸ κόστος δὲν εἶναι ὑψηλόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ διευκρινίσῃ τὴν γραπτὴν ἀπάντησιν καὶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖον εἶναι τὸ κόστος καὶ ποῖα στοιχεῖα συνθέτουν αὐτό.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§20Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ κόστος τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, καὶ εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησίν του μᾶς λέγει, ὅτι ἁπλῶς, τὸ κόστος δὲν εἶναι ὑψηλόν. Ὁ ἐμπορικὸς κόσμος Θεσσαλονίκης καταγγέλλει, ὅτι ἡ ἐκφόρτωσις τῶν ἐμπορευμάτων γίνεται βάσει καταστάσεως περιεχούσης ὀνόματα ὡρισμένων ἐργατῶν. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν διάφορα Σωματεῖα Φορτοεκφορτωτῶν, οἱ ἔμποροι Θεσσαλονίκης ζητοῦν νὰ συγχωνευθοῦν ταῦτα εἰς ἕνα. Πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐξετασθῇ τὸ κόστος λιμένος Θεσσαλονίκης, συνεστήθη μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀκόμη δὲν ὑπέβαλε τὸ πόρισμά της. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐντείνῃ τὰς ἐργασίας της καὶ φέρῃ εἰς τὸν Λιμένα Θεσσαλονίκης τὸ προπολεμικὸν κόστος.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§22Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ὅταν εἶχε μεταβῆ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶχε τεθῆ εἰς αὐτὸν τὸ θέμα τοῦ κόστους τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε συστήσει μίαν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα αὐτό. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, ὅτι τὸ κόστος εἶναι ὑψηλὸν χωρὶς τὰ κέρδη, ἐκ τοῦ ὑψηλοῦ αὐτοῦ κόστους, νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ θυλάκια τῶν λιμενεργατῶν, ἀλλὰ εἰς ὡρισμένους ἐπιτηδείους μεσάζοντας. Διὰ τοῦτο, πρέπει νὰ λάβωμεν γνῶσιν, λεπτομερῶς, εἰς ποῖα συμπεράσματα κατέληξεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν βάσιν μειώσεως τοῦ κόστους τοῦ λιμένος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§24Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν εἶναι πλήρης εἰς τὴν ἐρώτησίν μας, θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς διευκρινήσῃ σήμερον τὴν ἀπάντησίν του καὶ νὰ μᾶς δώσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ κόστος τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης.

§25Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὸ κόστος οἱουδήποτε λιμένος. Ἀντιθέτως καταβάλλει κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ ἔχωμεν εὐθηνὸν κόστος. Νομίζω, ὅτι ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διότι αὐτὸ ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς λιμενεργάτας. Ἐὰν ἠθέλατε νὰ λάβητε πληροφορίας περὶ τοῦ κόστους, νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐγὼ ἁπλῶς προσυπογράφω τὰς αὐξήσεις τῶν λιμενεργατῶν.

§26Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις δὲν ἀπευθύνεται μόνον πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπ. Ναυτιλίας, ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπειδὴ παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, θὰ ἠδύνατο νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Ἐὰν δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, νὰ παραμείνῃ ἡ ἐρώτησίς μας ἐγγεγραμμένη καὶ ν’ ἀπαντήσῃ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρακολουθεῖ ὅλα τὰ ζητήματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γνωρίζῃ τί συμβαίνει εἰς τὸν λιμένα Θεσσαλονίκης.

§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν λάβω γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεώς σας, κ. συνάδελφε, θ’ ἀπαντήσω.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ συνδεθῶσι διὰ τελετύπου ἐπικοινωνίας αἱ Νῆσοι Χῖος καὶ Οἰνοῦσαι.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡς γνωστόν, αἱ περισσότεραι ναυτιλιακαὶ ἐπιχειρήσεις ἔχουν τὴν ἕδραν των ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἐλλείψει ἐπικοινωνίας διὰ τελετύπου. Παρίσταται ἀνάγκη ὅπως συνδεθοῦν τὰ κυριώτερα ναυτιλιακὰ κέντρα τῆς χώρας διὰ τοῦ τελετύπου. Μέσα εἰς τὰ κυριώτερα αὐτὰ κέντρα τῆς Χώρας πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ περιλαμβάνωνται καὶ αἱ νῆσοι Χῖος καὶ Οἰνοῦσαι, διότι ἡ Χῖος εἶναι πρώτη ναυτιλιακὴ περιοχὴ τῆς χώρας μας, ἔχει τὸ μεγαλύτερο τοννὰζ πλοίων καὶ τοὺς περισσοτέρους ναυτικούς. Τὸ αὐτὸ δύναμαι νὰ εἴπω καὶ διὰ τὰς Οἰνούσας. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπιληφθῇ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος.

§30Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἤδη ἔχω ἔλθει εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐλπίζω τὸ συντομώτερον νὰ συνδεθοῦν διὰ τελετύπου τὰ κύρια ναυτιλιακὰ κέντρα τῆς χώρας μας, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ἐμπορική μας ναυτιλία.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν τυγχάνῃ ἀληθὴς ἡ εἰς τὸν τύπον δημοσιευθεῖσα εἴδησις, ὅτι ἐγένετο ἔκκλησις τοῦ Υ.Ε.Ν. πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς ὅπως ἀντικαταστήσουν καὶ τοὺς ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων των ὑπηρετοῦντας μὴ προσοντούχους ναυτικούς.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πράγματι, κ. ὑπουργέ, ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐζήτησε τὴν ἀπόλυσιν τῶν μὴ διπλωματούχων ναυτικῶν. Τοῦτο ἀσφαλῶς ἔγινε διὰ τὴν προστασίαν τῶν διπλωματούχων συναδέλφων των. Τεκμήριον ὅμως τοῦ ἐπαγγέλματος ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολλὰ χρόνια εἰς τὴν θάλασσαν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των νὰ λάβουν τὸ ἀπαιτούμενον δίπλωμα. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ καὶ ἀνακληθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἐξισωθοῦν οἱ μὴ προσοντοῦχοι ναυτικοὶ πρὸς τοὺς διπλωματούχους.

§33Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ὡς γνωστόν, οἱ ναυτεργάται διακρίνονται εἰς προσοντούχους καὶ μή. Προσοντοῦχοι εἶναι οἱ ἔχοντες ὑπερδιετῆ ὑπηρεσίαν. Ἐλάβομεν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐπαγγελματιῶν ναυτικῶν. Εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῶν μὴ προσοντούχων ναυτικῶν δὲν περιλαμβάνονται καὶ οἱ ναυτικοὶ οἱ ἔχοντες ὑπηρεσίαν δύο ἐτῶν καὶ ἄνω ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχουν δίπλωμα. Αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀντικατασταθοῦν. Ἡ ἀπόφασίς μας ἀφορᾷ τοὺς μὴ προσοντούχους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ὑπηρεσίαν δύο ἐτῶν. Γίνεται τοῦτο ὅπως καταλαβαίνετε διὰ νὰ ὑποστηριχθοῦν οἱ ἐπαγγελματίαι ναυτικοί.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῶσι μέτρα τείνοντα εἰς τὴν διευκόλυνσιν τῆς δανειοδοτήσεως διὰ τὴν παραλαβὴν νεοναυπηγουμένων πλοίων.

§35Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀφορᾷ τοὺς Ἕλληνας πλοιοκτήτας γενικῶς. Ὡς γνωστὸν τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν στηρίζεται εἰς τοὺς ἀδήλους πόρους, δηλαδὴ εἰς τὸ τουριστικὸν καὶ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα. Τὸ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ἔχει μεγάλην ἀξίαν. Ὁ τουρισμὸς λαμβάνει διὰ τὴν ἐνίσχυσίν του ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν ἀρκετὰ ποσά, ἀντιθέτως δὲ ἡ ναυτιλία μας δὲν λαμβάνει οὐδεμίαν ἐνίσχυσιν καὶ οὐδὲν μέτρον προστασίας ὑπάρχει δι’ αὐτήν. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει μας τὴν τελευταίαν κρίσιν εἰς τὸν κλάδον αὐτόν, πρέπει νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς τὸν παράγοντα πλοιοκτήτην. Πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν κλάδον αὐτὸν διὰ δανείων βεβαίως δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ὑπάρχουν μεγάλαι ἀνάγκαι. Εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ δοθοῦν μικρὰ δάνεια εἰς τοὺς μικροὺς ἐφοπλιστὰς καὶ νὰ δοθῇ ἐγγύησις ὑπὸ τοῦ κράτους. Καθὼς πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα διὰ τὴν ἀνακούφισιν τοῦ κλάδου, ἐκ τοῦ ὁποίου ζοῦν πολλαὶ Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὁ κλάδος αὐτὸς ἐνῷ εἰσφέρει, οὐδεμία προστασία καὶ στοργὴ παρέχεται ὑπὸ τοῦ κράτους.

§36Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Δεδομένου, ὅτι ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς σπουδαιοτέρους κλάδους τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως προσωπικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ ὅλου θέματος καὶ καταβάλλει κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ διευκολύνῃ τοὺς ἐφοπλιστὰς–πλοιοκτήτας, ὥστε νὰ ἐπαναπατρισθοῦν καὶ νὰ φέρουν τὰ πλοῖα των ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν, λαμβάνοντες ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα οἱ ἐφοπλισταὶ ἔχουν ὑποδείξει. Μεταξὺ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἶναι καὶ ἡ ψηφισθεῖσα ἤδη προτιμωμένη ὑποθήκη, ἡ ὁποία διευκολύνει τοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συνάψουν δάνεια μὲ Τραπέζας καὶ ἄλλους οἰκονομικοὺς ὀργανισμούς, ὅπως ἀκριβῶς δίδονται μὲ νομοθεσίας ἄλλων Κρατῶν καὶ δὴ τῶν Ἀγγλο–Σαξώνων. Μὲ τὸ μέτρον αὐτό, οἱ ἐφοπλισταὶ θὰ δυνηθοῦν νὰ συνάψουν δάνεια μὲ ἑλληνικὰς σημαίας πλοῖα, διότι μέχρι τοῦδε τὸ μέτρον ἦτο ἀδύνατον νὰ ἰσχύσῃ, δεδομένου ὅτι ἀπητοῦντο κεφάλαια μεγάλα καὶ οἱ μεγάλοι οἰκονομικοὶ ὀργανισμοὶ ἀπήτουν σημαίαν τῆς ἐμπιστοσύνης των. Ἤδη, τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ τὸ Ν.Α.Τ., καταβάλλουν προσπάθειαν νὰ ἐνισχύσουν τοὺς ἐφοπλιστὰς τῶν ποντοπόρων καὶ ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν, εἰς τὴν προσπάθειάν των νὰ ἀποκτήσουν νέα πλοῖα καὶ νὰ ἀγοράσουν πλοῖον διὰ δανειοδοτήσεως, εἴτε ἀπὸ τὰς Τραπέζας, εἴτε ἀπὸ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Συνεπῶς, τὸ ὅλον θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸν ὀρθὸν καὶ καλὸν δρόμον, δεδομένου ὅτι ἔχει ἐπιληφθῆ προσωπικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι λίαν εὐχάριστα. Ἐπίσης, ἐδηλώθη ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν, ὅτι κατόπιν τῶν ληφθέντων καὶ λαμβανομένων μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐφοπλιστῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν πλοῖα νὰ συναγωνίζωνται τὰς ξένας σημαίας καὶ θὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἡ εὐχαρίστησις νὰ μεταβάλουν τὰς σημαίας ἀνάγκης, ὅπως τὰς ὀνομάζουν, καὶ νὰ ἐπαναφέρουν τὰ πλοῖα των ὑπὸ τὴν ἐθνικήν μας σημαίαν.

§37Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πράγματι, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐθέσπισεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ εἰς τὸν κλάδον αὐτόν, εἶναι λίαν σημαντικά. Αὐτὸ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς χωρητικότητος τῶν πλοίων. Εἴχομεν 1.300.000 τόννους καὶ σήμερον ἔχομεν 2.000.000 τόννους ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν πλοῖα. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι μεριμνᾷ διὰ τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ διεύρυνσις τῶν φορολογικῶν μέτρων.

§38Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἡ αὔξησις τοῦ τοννὰζ τῶν πλοίων ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν, φανερώνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μεριμνᾷ διὰ τὸ θέμα αὐτό. Εἶναι πλέον πλήρης ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ἐφοπλιστῶν εἰς τὰ κυβερνητικὰ μέτρα. Τὸ προσωπικὸν ἐνδιαφέρον τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀμείωτον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα ἐξισώσεως τῆς ὑπηρεσίας ἐφαρμοστῶν διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Σχολῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῶν Σχολῶν Μηχανοτεχνιτῶν, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμόν των ὡς δοκίμων μηχανικῶν.

§40Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ νόμου τοῦ 1953 καθωρίσθη, ὅπως οἱ διπλωματοῦχοι τεχνῖται, διὰ νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς δόκιμοι μηχανικοί, πρέπει νὰ ἔχουν χρόνον ὑπηρεσίας ἐφαρμοστοῦ εἰς μηχανουργεῖα πέντε ἐτῶν. Διὰ τοὺς ἰσοτίμους των ὅμως τῶν Σχολῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἀπαιτεῖται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας ἐφαρμοστοῦ 2½ ἐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη 5ετία διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Σχολῶν Μηχανοτεχνιτῶν εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, καθ’ ἃς καὶ αἱ Σχολαὶ Μηχανοτεχνικῶν ηὐξήθησαν καὶ ἡ Σιδηροβιομηχανία διέρχεται κρίσιν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ τοὺς μαθητὰς ὅλων τῶν Σχολῶν τούτων, νὰ διανυθῇ αὕτη ὑπὸ τῶν ἀποφοιτούντων ἐκ τῶν Σχολῶν Μηχανοτεχνιτῶν. Ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος τοῦ 1953 ἐθεώρησεν ὡς ἴσας τὰς Σχολὰς Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῶν Μηχανοτεχνιτῶν ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς μορφώσεως τῶν μαθητῶν, δίκαιον εἶναι — ἐφ’ ὅσον συντρέχουν καὶ οἱ ἀνωτέρω λόγοι — νὰ θεωρηθῶσιν ἴσοι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς πρακτικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ νὰ ἀπαιτῆται καὶ διὰ τοὺς Μηχανοτεχνίτας 2½ ἐτῶν ὑπηρεσία πρακτική, ὅπως καὶ διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῶν Σχολῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Τὸ αἴτημα τῶν ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν Μηχανοτεχνιτῶν εἶναι δίκαιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§41Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ὅπως γνωρίζετε, κύριε βουλευτά, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας πάντοτε καταβάλλει προσπαθείας, διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν ἀνδρῶν, δυναμένων νὰ ἐργασθοῦν ὡς μηχανικοὶ εἰς τὰ παντὸς εἴδους πλοῖα καὶ πρὸ πάντων εἰς τὰ ποντοπόρα τοιαῦτα. Θὰ ἀπετέλει ἀδίκημα κατὰ τῆς Πολιτείας, ἐὰν θὰ ἠρχόμεθα σήμερον νὰ παρεμβάλλωμεν προσκόμματα εἰς αὐτὴν τὴν ἐκπαίδευσιν. Βεβαίως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ὑποβολῆς τοῦ ἐρωτήματός σας, ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μου μελετᾷ τὸ θέμα, κατὰ πόσον θὰ ἦτο ἀρκετὴ μικροτέρας διαρκείας ἐξειδίκευσις, διὰ τὴν εἰδίκευσιν τῶν μηχανικῶν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ χρόνος ἐξασκήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα αὐτὸ μελετᾶται.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθῶσι πρὸς προστασίαν τῶν ναυτικῶν.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία, κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλε πρὸ καιροῦ αἰτήματά τινα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτιλίας, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην της, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀποδεκτά. Τινὰ ἐκ τῶν ζητημάτων τῶν συνδεομένων μὲ τὰ αἰτήματα ταῦτα, ἐπελύθησαν κατὰ τρόπον, δύναμαι νὰ εἴπω, ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐπαγγελματίας ναυτικούς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανεξετασθῇ, εἶναι τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα. Πρό τινων ἐτῶν, ἐψηφίσθη νόμος καὶ ἐρρύθμισε κατὰ κάποιον τρόπον τὸ πρόβλημα τοῦτο. Οἱ Ἕλληνες ὅμως ναυτικοὶ δὲν νομίζουν, ὅτι ἡ ρύθμισις ἐκείνη ὑπῆρξεν ἐπαρκὴς καὶ ἱκανοποιητικὴ καὶ ζητοῦν νὰ ἐπανεξετασθῇ τὸ πρόβλημα ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τοῦ χρόνου συνταξιοδοτήσεώς των, διότι ἡ ἀπαιτουμένη 15ετία ὡς κατώτερον ὅριον πρὸς παροχὴν συντάξεως ΝΑΤ εἶναι ἐξαιρετικὰ μακρά, μὴ συμπληρουμένης συνήθως ὑπὸ τῶν ναυτικῶν, λόγῳ καὶ τῶν περιοδικῶν ναυτιλιακῶν κρίσεων ποὺ συνδέουν τὴν ναυτικὴν ἐργασίαν καὶ τῶν κακουχιῶν τοῦ ναυτικοῦ ἐπαγγέλματος, ποὺ κουράζουν εὐκόλως τὸν ἀνθρώπινον ὀργανισμὸν καὶ αὐξήσεως τῶν παρεχομένων συντάξεων, διότι καὶ αὗται κρίνονται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς ἀνεπαρκεῖς. Τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν ναυτικῶν εἶναι δίκαιον καὶ ὑποστηρίζων αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ τὸ ἐξετάσῃ εὐμενῶς καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν μείωσιν τοῦ κατωτάτου χρονικοῦ ὁρίου συνταξιοδοτήσεως, ἵνα παρασχεθῇ εὐχέρεια ἀπορροφήσεως ὑπὸ τῆς Ναυτιλίας τῶν ἀνέργων ναυτικῶν ποὺ φθάνουν μέχρι ταύτης οἱ ἔχοντες πολυχρόνιον ὑπηρεσίαν ναυτικοὶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἵνα ἀναπροσαρμοσθοῦν αἱ συντάξεις τοῦ Ν.Α.Τ. πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀπομάχων ναυτικῶν μας.

§44Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Τὰ οἰκονομικὰ θέματα, κύριε βουλευτά, εἶναι, ὅπως γνωρίζετε, περίπλοκα. Πάντως, τὸ Ν.Α.Τ. μελετᾷ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐπιστρατεῦσαν μάλιστα διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ τὸν καθηγητὴν κ. Κεραμειδᾶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, ν’ ἀναμείνετε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μελέτης αὐτῆς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ γίνῃ πᾶν τὸ δυνατόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ παράνομον δίωξιν τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως κλπ.

§46Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μερικοί, σκοπίμως, καλλιεργοῦν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ΕΔΑ ἔκαμε τὴν ἐπερώτησιν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δημιουργήσῃ θόρυβον. Ἔχω νὰ ἀνακοινώσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἡ ἀνάγκη τοῦ λαοῦ γιὰ τὴν ὁμαλότητα, τὸ συμφέρον νὰ λειτουργήσῃ ἡ Δημοκρατία, ἔχουν ὑπαγορεύσει τὴν ἐπερώτησίν μας. Δυστυχῶς, ἀντὶ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ μέτρα ποὺ ἐφαρμόζει μετεκλογικῶς εἶναι ὀλέθρια διὰ τὸ Ἔθνος καὶ νὰ παύσῃ τὰς συλλήψεις, σήμερον μανθάνομεν, ὅτι συνελήφθη καὶ ὁ Μανώλης Γλέζος, ὁ ἥρως ποὺ εἶχε τὴν τόλμην ἐπὶ Χιτλερικῆς κατοχῆς νὰ κατεβάσῃ τὴν σημαίαν τοῦ ἀγκυλωτοῦ σταυροῦ ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολιν. Ἄσχετα ἀπὸ πολιτικὰ φρονήματα καὶ ἄσχετα ἀπὸ κομματικὴν τοποθέτησιν, ἐνομίζαμεν, ὅτι δὲν θὰ ἔφθανεν ἡ ἀδίστακτος ἐμπάθεια μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε τὴν ὥρα ποὺ συζητεῖται ἡ ἐπερώτησίς μας καὶ πρὸς ἀντιπερισπασμὸν νὰ συλληφθῇ ἕνας ἐθνικὸς ἥρως. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον αὐτό. Μία μερίδα τοῦ κυβερνητικοῦ τύπου, ἐκείνη ποὺ σχετίζεται ἰδιαίτερα μὲ τοὺς κύκλους τῶν ἀνωμάλων λύσεων, ἔθεσε μὲ κραυγαλέα πολύστηλα σὲ κυκλοφορία φήμας, ὅτι συζητεῖται μέσα εἰς τὴν ΕΔΑ νὰ ἀνέβουν εἰς τὸ βουνό. Ποῖος θὰ πιστεύσῃ αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες; Ἀσφαλῶς οὔτε καὶ οἱ δεξιοὶ τὰ πιστεύουν, ἀλλὰ ἐγὼ νομίζω, καὶ ἂς μὲ συγχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐπιδιώκει νὰ ἀποσπάσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὰ μεγάλα προβλήματα, ὅπως εἶναι ἡ χρεωκοπία τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς της εἰς τὸ Κυπριακόν, καὶ ἡ ἐπιδείνωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν χώρα. Τὶς ἐνέργειες αὐτὲς τὶς καταγγέλλουμε, γιατὶ δὲν ὁδηγοῦν εἰς τὴν ὁμαλότητα, εἰς τὴν ὁποίαν εἴμεθα ἀδιάλλακτα προσηλωμένοι, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς καταπολεμοῦμεν σὰν ἐθνικὴ καταστροφὴ καὶ καλοῦμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον μὲ συναίσθησιν εὐθύνης νὰ τὴν καταπολεμήσουμε ὅλοι μαζί, ἐξασφαλίζοντας τὴν πλήρη λειτουργία τῆς Δημοκρατίας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§48Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι σήμερον συνελήφθη ὁ Ἐμμανουὴλ Γλέζος, διευθυντὴς τῆς «Αὐγῆς» καὶ μέλος τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α., διότι ἀπὸ ἀδιάσειστα στοιχεῖα προκύπτει, ὅτι ὁ ἐδῶ εὑρισκόμενος ἀρχηγὸς τοῦ κατασκοπευτικοῦ κλιμακίου τοῦ ἐν παρανομίᾳ τελοῦντος Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ διακεκριμένον μέλος τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ Κ.Κ.Ε. Κώστας Κολιγιάννης ἢ Ἀρβανίτης, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Ἐμμανουὴλ Γλέζου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§50Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οὔτε εἷς ἄνθρωπος καὶ πολὺ περισσότερον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ὁ Μανώλης Γλέζος εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατάσκοπος. Τὸ ἀποκρούομεν μὲ ἀγανάκτησιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, ἡσυχία.

§52Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ποῖα εἶναι τὰ τεκμήρια, δι’ αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον κατηγορίαν; Εἶναι τὰ διάφορα ὕποπτα τεκμήρια, τὰ ὁποῖα συνήθως χαλκεύονται, ὄχι ἀπὸ δικαστικάς, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστυνομικὰς ἀνακρίσεις, σὲ τέτοιες κρίσιμες περιστάσεις, ὅπως ἡ καταβαράθρωσις, ἡ καταπρόδοσις τοῦ Κυπριακοῦ, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι σύνηθες, εἰς τοιαύτας περιστάσεις νὰ βγαίνῃ εἰς τὴν μέσην ὁ «παράνομος μηχανισμός». Πολλὰς φορὰς εἴδομεν, ὅτι ὅταν ἡ Κυβέρνησις βλέπῃ, ὅτι ἡ πολιτική της χρεωκοπεῖ, ἀμέσως βγάζει ἀπὸ τὴν τσέπην του ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας «στοιχεῖα» διὰ τὸν «παράνομον μηχανισμόν». Αὐτὸς ὁ «παράνομος μηχανισμὸς» ἐδῶ καὶ ἀρκετὸν καιρὸν δὲν ἀκουγόνταν. Τώρα τὸν βγάζετε ἀπὸ τὴν τσέπην σας καὶ τὸν χρησιμοποιεῖτε. Κανεὶς δὲν πιστεύει, ὅσα ἀνακοινώνει ὁ κύριος ὑπουργός.

§53Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω, κύριε Πρόεδρε, τὴν φρασεολογίαν τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται ὁ Πρόεδρος τῆς Ε.Δ.Α., ὁμιλῶν περὶ χαλκείων καὶ ψευδολογιῶν, ὅταν ἀναφέρεται εἰς ἐνεργείας Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ μάλιστα αὐτῆς ταύτης τῆς Δικαιοσύνης.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, δὲν προτίθεμαι νὰ σπεύσω καὶ νὰ χαρακτηρίσω ἐκ προοιμίων τὸ περιεχόμενον καὶ τὰ κατ’ ἰδίαν κεφάλαια τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Τὴν ἔμπνευσιν τῆς διατυπώσεως καὶ τῆς καταθέσεώς της, εἶχε τὸ κόμμα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τὸ ὁποῖον, πέραν αὐτῶν, ἐθεώρησε τὴν ἐπερώτησίν του ὡς ἰδιαιτέρως σοβαρὰν καὶ ἐπεζήτησε τὴν κατὰ πρόταξιν συζήτησίν της. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν γνώσει τοῦ περιεχομένου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιδιωκομένων δι’ αὐτῆς ἐντυπώσεων, ἐδέχθη εὐχαρίστως τὴν πρόταξιν, πιστεύουσα, ὅτι εἶναι πάντοτε χρήσιμος καὶ διαφωτιστικὴ μία εὐθεῖα καὶ ἀπροκάλυπτος πρὸς τὴν ἀριστερὰν ἀπάντησις, εἰς τὸν νευραλγικὸν τομέα τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα). Διὰ τὴν πληρότητα τῆς ἐπιβαλλομένης ἀπαντήσεως, εἶναι ἀνάγκη, ὅπως τὸ ὅλον τῆς ἐπερωτήσεως περιεχόμενον, ὡς βεβαίως συνεπληρώθη καὶ ἀπεκρυσταλλώθη διὰ μακρᾶς ἀπὸ τοῦ βήματος ἀναπτύξεως τῶν ἐπερωτώντων κυρίων βουλευτῶν, διαχωρισθῇ εἰς 4 διακεκριμένα ἀλλήλων κεφάλαια, ἤτοι: 1) Εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτῶν τούτων τῶν μέτρων, κατὰ τῶν ὁποίων ἐστράφη τὸ μένος τῶν ἐπερωτώντων. 2) Εἰς τὸ κεφάλαιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων τούτων ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐντεταλμένων ὀργάνων. 3) Εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ποιοῦ τῶν ἀτόμων, καθ’ ὧν στρέφονται τὰ μέτρα ταῦτα, καὶ 4) εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀρχῶν τῶν δημοκρατικῶν, τῶν κοινωνικῶν καὶ τῶν ἀνθρωπιστικῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπαγορεύουν δῆθεν τὴν κατάργησιν τῶν μέτρων. Ἐπὶ τοῦ πρώτου κεφαλαίου, ὡμίλησεν ἤδη καὶ ἀπήντησε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Τρίτης, ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπέδειξε μαθηματικῶς, ὅτι τὰ ἰσχύοντα μέτρα, συνοψιζόμενα ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει εἰς τὴν ἐκτὸς νόμου θέσιν τοῦ Κ.Κ. καὶ τὸν θεσμὸν τῆς ἐκτοπίσεως, ἔχουσι θεσπισθῆ καὶ λειτουργοῦν εἰς τὴν Χώραν μας, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, ἐναντίον τῶν ἐνσυνειδήτων ὀργάνων τῆς ἀποδεδειγμένης ἀνατρεπτικῆς δράσεως ἑνὸς κόμματος ξενοκινήτου. Πέραν αὐτοῦ, τὰ μέτρα ταῦτα, ἀποσκοποῦντα τὴν διαφύλαξιν τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ὑφίστανται ἀπὸ δεκαετηρίδων ὁλοκλήρων ἐν Ἑλλάδι καὶ διετηρήθησαν ἐπιμόνως, ἀπὸ ὅλας ἀνεξαιρέτως καὶ τὰς πάσης ἀποχρώσεως παρατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐκυβέρνησαν κατὰ καιροὺς τὸν τόπον αὐτόν. Ἐπὶ πλέον, τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι κατωχυρωμένα συνταγματικῶς καὶ νομοθετικῶς, ὡς διὰ σωρείας ἀποφάσεων ἐδέχθησαν τὰ ἀνώτατα Δικαστήρια τῆς Χώρας. Τέλος, τὰ αὐτὰ μέτρα ἀσφαλείας, ὑφίστανται καὶ διατηροῦνται, καὶ θὰ ἀναφέρω παρακατιὼν πῶς ἐφαρμόζονται, εἰς ὅλας τὰς Χώρας τοῦ κόσμου, καὶ τὰς πλέον δημοκρατικὰς ἐξ αὐτῶν. Συνεπῶς, εἶναι ἀπεστερημένον καὶ τῆς στοιχειωδεστέρας σοβαρότητος, τὸ πρῶτον τῆς ἐπερωτήσεως κεφάλαιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν διατήρησιν τῶν ἀπαραιτήτων μέτρων, πρὸς κατοχύρωσιν τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Ἀκολουθεῖ τὸ δεύτερον κεφάλαιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν διαδικασίαν καὶ γενικώτερον τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὑφισταμένων μέτρων. Θρηνωδεῖ ἐπ’ αὐτοῦ ὑποκριτικῶς ἡ Ε.Δ.Α., καὶ ἐρωτᾷ: «Κατὰ ποίαν διάταξιν νόμου καὶ ποῦ τοῦ κόσμου κρατοῦνται, ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα, πολῖται ὑπὸ ἐκτόπισιν, ἄνευ προηγουμένης εἰς βάρος των δικαστικῆς ἐτυμηγορίας;». Ἀπαντῶ: Οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου τὰ προληπτικὰ μέτρα ἀσφαλείας τῆς Χώρας ὑποβάλλονται, κατὰ τὴν κοινὴν διαδικασίαν, εἰς δικαστικὴν κρίσιν.

§56Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν πουθενά.

§57Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐλπίζω, σεῖς τοὐλάχιστον, νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν κάπου ἀλλοῦ.

§58Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νὰ μοῦ τὸ εἴπητε, διὰ νὰ μὲ φωτίσητε.

§59Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς τὸ εἴπω ἀμέσως. Ὄχι μόνον εἰς τὴν πρᾶξιν, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐφαρμογὴν θετῶν διατάξεων διεθνοῦς δικαίου, ὡς εἶναι ἡ διεθνὴς σύμβασις Ρώμης, διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τῆς ὁποίας γίνεται πρόβλεψις, ὅτι ἐν περιπτώσει δημοσίου κινδύνου, ἀπειλοῦντος τὸ Ἔθνος, ἕκαστον συμβαλλόμενον μέρος δύναται νὰ λάβῃ μέτρα, κατὰ παρέκκλισιν τῶν ὑπὸ τῆς συμβάσεως προβλεπομένων.

§60Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, μία διακοπήν;

§61Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι.

§62Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δέχεται, ὁ κ. ὑπουργός, διακοπάς. (Κωδωνοκρουσίαι).

§64Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πέραν ὅμως τῶν διεθνῶν κανόνων δικαίου καὶ τῆς ἁπανταχοῦ πρακτικῆς ἐφαρμογῆς, εἰς τὴν Χώραν μας τὰ μέτρα ἀσφαλείας καὶ εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς κειμένας διατάξεις στηρίζονται καὶ ἀπὸ 10ετηρίδων ὁλοκλήρων ἐφαρμόζονται, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐγγυήσεων τῆς δικαστικῆς κρίσεως ἀπολαμβάνουσιν, ἀποφασιζόμενα ὑπὸ Συμβουλίου Δικαστικῆς συνθέσεως καὶ πλειοψηφίας, μετὰ προηγουμένην ἐμφάνισιν τοῦ ὑπόπτου ἐνώπιον αὐτοῦ, πρότασιν καὶ ἐξέτασιν μαρτύρων, παροχὴν ἐξηγήσεων καὶ ἀπολογίαν τοῦ ἐγκαλουμένου, ὅστις ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει καὶ δικαίωμα προσφυγῆς εἰς δευτεροβάθμιον ἐξ ἀνωτέρων κατὰ πλειοψηφίαν δικαστῶν Συμβούλιον ἔχει, ἐὰν πιστεύῃ ὅτι ἠδικήθη πρωτοβαθμίως.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Δὲν παρίσταται ποτέ.

§66Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πῶς, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν τὸ θράσος νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν εἶναι κατωχυρωμένα δικαστικῶς καὶ τολμῶμεν, ἐνώπιον ἀκόμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ πλαστογραφῶμεν, κατὰ τοιαύτην θρασείαν τακτικήν, τὰς ὑφισταμένας διατάξεις καὶ τὴν κρατοῦσαν τακτικήν; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§67Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ θίξῃ τὴν πλαστογραφίαν, διότι ἐπλαστογράφησε τὸ ἄρθρον 15 τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης.

§68Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἄκρα δὲ ἀριστερὰ γνωρίζει, κάλλιον παντός, ὑπὸ ποίας δικαστικὰς ἐγγυήσεις ἀποφασίζεται ἡ ἐκτόπισις καὶ τοῦ ἐπικινδυνεστέρου ἀκόμη προσώπου, ὡς ἐπίσης γνωρίζει γενικώτερον, μετὰ πόσης περισσῆς καὶ ἀνεπιτρέπτου ἴσης ἐπιεικείας ἐφηρμόσθησαν τὰ μέτρα ἀσφαλείας ἀπὸ μέρους τῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε. Χαρακτηριστικὴν καὶ πρόσθετον ἀπόδειξιν τῆς τοιαύτης ἐπιεικείας ἀποτελοῦν, ὅσα ὁ δεύτερος, ἰδίᾳ, τῶν ἐπερωτώντων ὑπεστήριξεν ἐπὶ τοῦ τομέως τῆς ἰδιαιτέρας μου ἁρμοδιότητος, τοὺς Ὀργανισμοὺς δηλονότι τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐπὶ τρία περίπου συναπτὰ ἔτη καὶ ἐπὶ 7.500 ὡς ἔγγιστα Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων καὶ πλέον τῶν 40.000 συμβούλων, ἐτιμωρήθησαν διὰ παραβάσεις κατὰ τὸ πολὺ τοῦ κοινοῦ δικαίου 8 μόλις δημοτικοὶ ἄρχοντες, εἰς δύο περιπτώσεις τῶν ὁποίων, ἐν ὀνόματι στενῶν δικαστικῶν κριτηρίων, ἠκυρώθη παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἡ πειθαρχικὴ ἀπόφασις. Καὶ λέγω στενῶν δικαστικῶν κριτηρίων, εἰς ἀντιδιαστολὴν πρὸς τὰ πολιτικὰ τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐπέβαλον τὴν μόνην ἀκυρωθεῖσαν ἀπόφασίν μου, διὰ τῆς ὁποίας ἐτιμώρησα διὰ τριμήνου ἀργίας τὸν Δήμαρχον Πειραιῶς, ὡς ἀπαραδέκτως κατ’ ἐμὲ σπεύσαντα νὰ ἐκφράσῃ ἐν Σόφιᾳ πρὸς τὴν Βουλγαρικὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τὴν φιλοξενίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐχάλκευσαν τὰ δεσμὰ τοῦ Ἔθνους καὶ ἠρήμωσαν τὴν Χώραν ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον. (Φωναὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως: Αἶσχος, αἶσχος). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ ἐρωτῶ, ἀποτελοῦν διωγμὸν ἢ ἄδικον ἢ καὶ ἁπλῶς αὐστηρὰν μεταχείρισιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, αἱ σπανιώταται αὗται καὶ ἐπιβεβλημέναι περιπτώσεις πειθαρχικῶν κυρώσεων, κατωτέρων πάντοτε τῆς τριμήνου προσωρινῆς ἀργίας; Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ γνωρίζει γενικώτερον, κατὰ ποῖον τρόπον ἐφαρμόζονται εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον, τὰ μέτρα ἀσφαλείας ἑκάστης Χώρας. Γνωρίζει καλῶς, ὅτι εἰς τὰς πλέον δημοκρατικὰς χώρας οἱ νόμοι περὶ ἀσφαλείας ἐφαρμόζονται μετὰ σκληρότητος καὶ ἀκαριαίως. Ὡς ἐπίσης, θὰ πρέπει, ὑποθέτω, νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ ἐφαρμογή των εἰς τὸ παραπέτασμα ἐγγίζει, ἂν δὲν ὑπερβαίνῃ, τὰ ὅρια τῆς ἐγκληματικῆς τυραννίας. Ἀλλὰ ἂς ἔλθω καὶ εἰς ἕνα ἑπόμενον καὶ ἐκτάκτως ἐνδιαφέρον κεφάλαιον. Ἐναντίον τίνος στρέφονται τὰ παρ’ ἡμῖν ἰσχύοντα μέτρα ἀσφαλείας; Στρέφονται, ὡς ἰσχυρίζονται ὑποκριτικῶς οἱ ἐπερωτῶντες, κατὰ τῶν πολιτικῶν μας καὶ μόνον ἀντιπάλων. Ἀντίπαλοι, ὅμως, πολιτικοί, ὡς γνωστόν, δὲν εἶναι τὸ ἐκτὸς νόμου Κομμουνιστικὸν Κόμμα, ἀλλὰ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ πολιτικὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι εὔκολον νὰ μᾶς ὀνομάσουν καὶ ἕνα ἔστω πολίτην, ἀνήκοντα εἰς οἱονδήποτε κόμμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ μαχόμενον δι’ ὅλων του τῶν δυνάμεων τὴν Κυβέρνησιν, ὁ ὁποῖος νὰ ἐδιώχθη ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν κατὰ τὴν τελευταίαν 3ετίαν; Βεβαίως ὄχι, θὰ μᾶς ὀνομάσουν ἐλάχιστα στελέχη τῆς ΕΔΑ. Ὡς ὅμως εἶναι παγκοίνως γνωστὸν καὶ ὡμολογήθη καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ πρώτου ἐπερωτῶντος, εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ε.Δ.Α. θερμαίνονται καὶ οἱ ὀπαδοὶ τοῦ ἐκτὸς νόμου Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ὑπὸ μορφὴν μάλιστα σκληρῶν αὐτῆς πυρήνων. Ἐάν, συνεπῶς, ἐπεβάλλετο νὰ διωχθοῦν 5 –10 ἐκνόμως δρῶντες κομμουνισταί, ποῦ φαντάζονται ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐπισημάνωμεν; Μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων; Ἀλλὰ πρὸς αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, ὡμολογήθη δὲν προσεγγίζουν οἱ ἐν δράσει κομμουνισταὶ καί, συνεπῶς, ἐὰν μόνον ἡ ΕΔΑ τοὺς στεγάζῃ, ἂς αἰτιᾶται αὐτήν. Ἐπίλεκτοι ἐκπρόσωποι τῆς κατηγορίας αὐτῆς, εἶναι οἱ ὑπὸ ἐκτόπισιν ἐναπομείναντες, οἱ ὁποῖοι ὁσαδήποτε ἔτη καὶ ἂν εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἐξορίαν, παραμένουν ἐκεῖ ἐθελοντικῶς, δυνάμενοι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἐπανέλθουν ἐλεύθεροι, μὲ τὴν ἁπλῆν προφορικὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ διαβιώσουν εἰς τὸ μέλλον ὡς νομοταγεῖς πολῖται, ὅπως ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ πολῖται τῆς Χώρας. Καὶ ἴσως θὰ εἶναι ὀρθὴ ἡ διάγνωσις, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν, τροφοδοτούμενοι μὲ σιτηρέσιον ἴσον, ἀκριβῶς, πρὸς ἐκεῖνο τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, παραμένουν ἐθελοντικῶς καὶ ἀπὸ αἴσθημα εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς τόπους τῆς ἐξορίας, οἱ ὁποῖοι διεφύλαξαν τὸ σαρκίον αὐτῶν, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ χιλιάδας τὰ θύματα τῆς προδοτικῆς των διαφωτίσεως ἐθυσιάζοντο εἰς μίαν πρωτοφανῆ προσπάθειαν ὑποδουλώσεως τοῦ Ἔθνους καὶ ἐρημώσεως τῆς Χώρας, χωρὶς οὔτε εἷς τῶν ἡγετῶν τῆς κομμουνιστικῆς παρατάξεως νὰ καταλέγεται μεταξὺ τῶν θυμάτων. Ἐπεζητήσατε, κύριοι ἐπερωτῶντες τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἰλικρινῆ καὶ ἀπροκάλυπτον τοποθέτησιν ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὅμως, ἀπὸ τῶν πρώτων λέξεων τῆς ἀναπτύξεώς σας, ἐσπεύσατε νὰ ἀπαρνηθῆτε τὴν ποιότητα τῆς ἰδίας σας κομματικῆς συνθέσεως, τῆς ὁποίας ὁ μὲν κεντρικὸς πυρὴν εἶναι ἀνάγλυφος ὁ ξένος ἐθνικισμός, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ὁ συρφετὸς τῶν ἀφελῶν, τοὺς ὁποίους παρεσύρατε καὶ παραπλανήσατε ὑπὸ τὸ δημοκρατικόν σας προσωπεῖον καὶ τὰς ὑποσχέσεις περὶ μεταμορφώσεως τῆς χώρας εἰς παράδεισον.

§69Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, λέγετε ἀπαράδεκτα πράγματα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Τὰ ἀποκρούομεν καὶ τὰ ἐπιστρέφομεν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, θὰ ἐξακολουθῆτε νὰ διακόπτετε; Θὰ ἀναγκασθῶ, νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§71Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἀπεκάλεσε ξένους ὑπηκόους. Εἶναι ἀπαράδεκτα ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα λέγει. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ἐπειδὴ εἶναι ὑπουργός; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τοιοῦτον δικαίωμα. Ἠμπορεῖ νὰ διαφωνῇ ἰδεολογικῶς, ὄχι ὅμως καὶ νὰ μᾶς ὑβρίζῃ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§72Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ θὰ συμμορφωθῇ ὁ κ. Μπριλλάκης ἢ θά...

§73Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν παραπονοῦμαι διὰ τὴν τοιαύτην τακτικὴν τῆς συγκαλύψεως τοῦ κόμματός σας. (Χειροκροτήματα). Δὲν ἀνέμενα ἄλλωστε ἀλλοίαν τοποθέτησίν σας παρὰ τὰς ἐξαγγελίας περὶ εὐθύτητος καὶ εἰλικρινείας. Λυποῦμαι μόνον διότι μοῦ ἀποστερεῖτε μίαν ἀπ’ εὐθείας ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν λόγων τῆς διατηρήσεως τῶν μέτρων ἀσφαλείας καὶ τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ. (Χειροκροτήματα). Ἀντὶ ἀπαντήσεως διὰ τῆς τεθλασμένης, θὰ εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς δηλώσω κατὰ πρόσωπον, ὅτι τὸ Κ. Κ. ἀπὸ ἐτῶν ἤδη καὶ εἰς πλείστας πεπολιτισμένας καὶ δημοκρατικὰς χώρας ὡς κόμμα προδοτικὸν ἐτέθη ἐκτὸς νόμου. Εἰδικώτερον ἐν Ἑλλάδι ἐτέθη καὶ διατηρεῖται ἐκτὸς νόμου: 1) Διότι τετραγωνικῶς ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι κόμμα ξενοκίνητον, τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ξένα συμφέροντα εἰς βάρος τῆς Πατρίδος, καὶ τὸ ὁποῖον ὡς προσφυῶς ἐχαρακτήρισεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ἔχει τὴν ἕδραν του ἐν Μόσχᾳ καὶ τὰ ὑποκαταστήματα αὐτοῦ εἰς τὰς λοιπὰς χώρας. 2) Διότι ὑποκρινόμενον κατὰ τρόπον αὐτόχρημα κωμικὸν τὸν Ἡρακλέα τῆς ἀκεραιότητος καὶ τῶν ἐθνικῶν τῆς χώρας δικαίων δὲν παρέλειψε ποτὲ εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὰς κρισιμωτέρας ἀκόμη στιγμὰς νὰ ἐπιδείξῃ κατὰ τὸν ὠμότερον τρόπον τὰ εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους προδοτικάς του διαθέσεις. Μικρὰ Ἀσία, Βόρειος Ἤπειρος, Ἀλβανικὴ ἐποποιΐα, κατοχὴ καὶ συμμοριτοπόλεμος, Κυπριακόν, ἔχουν ὅλα ἀνεξίτηλον τὴν σφραγῖδα τῆς προδοσίας τοῦ Κ. Κ. προκύπτουσαν πάντοτε ἀπὸ ἐπίσημα κείμενα κομμουνιστικά. Διὰ νὰ μὴ δέ, ἀνατρέχω εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν ἐπικαλοῦμαι διὰ μὲν τὴν κατοχὴν τὴν ἐκ τῶν νώτων δολοφονικὴν προσβολὴν καὶ ἐξολόθρευσιν ἐθνικῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως καὶ συγκεκριμένως τοῦ ΕΔΕΣ καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ τμήματά του ἐμάχοντο κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, τὴν ὁποίαν καταγγέλλει ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ εἰς προσφάτως κυκλοφορήσαντα τόμον ἀναμνήσεων ὑπὸ τὸν τίτλον «Δούρειος Ἵππος». Μεταξὺ ἀπελευθερώσεως καὶ συμμοριτοπολέμου τὰς ἐπισήμους συμφωνίας τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος μετὰ τῶν Βουλγαρικῶν ἀρχῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἐκχωροῦνται πρὸς αὐτὰς τμήματα τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας, τὸ ἐπίσημον κείμενον τῶν ὁποίων ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25 φύλλον τοῦ κομμουνιστικοῦ ὀργάνου Θεσσαλονίκης «ἡ Δημοκρατία» καὶ ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ τὰς ἀπροκαλύπτους καὶ προδοτικὰς ἐνεργείας κατὰ τῆς ΕΟΚΑ, τὰς ὁποίας κατήγγειλεν αὐτὸς οὗτος ὁ Διγενῆς διὰ τῶν προκηρύξεων τῆς 8.10.57 καὶ 2.2.58 καὶ ὁμολογεῖ καὶ ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία εἰς τὸ κομμουνιστικὸν περιοδικὸν «Νέος Κόσμος» τοῦ Μαΐου 1955 σελ. 14, εἰς τὴν Ἐφημερίδα «Δημοκράτης» καὶ εἰς τὴν Ἐφημερίδα «Αὐγὴ» τῆς Κυπρακαπήλου ΕΔΑ τῆς 5ης Ἀπριλίου 1955. 3) Διότι κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ἐκτέλεσιν ξένων ἐντολῶν καὶ ὑπὸ τὴν φανερὰν προστασίαν ξένων Χωρῶν ὡδήγησε τὴν Χώραν εἰς θανάσιμον σύγκρουσιν, ἡ τελευταία τῶν ὁποίων ἐστοίχισεν εἰς τὸ Ἔθνος θυσίας καὶ ζημίας πολλαπλασίας ἐκείνων τῆς Ἀλβανικῆς ἐποποιΐας. Ἀπομένει τὸ τελευταῖον τῆς ἐπερωτήσεως κεφάλαιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰς δημοκρατικὰς ἀρχάς, τὸ συμφέρον τῆς Χώρας καὶ τὰ αἰσθήματα ἀνθρωπισμοῦ, τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύουν δῆθεν τὴν κατάργησιν τῶν μέτρων. Καὶ ἀνέφερα ἤδη περὶ ποίων θεμελιωδῶν καὶ κατοχυρωμένων μέτρων ἀσφαλείας πρόκειται καὶ ποίους ἐγκληματικῶς δρῶντας ἀφοροῦν ταῦτα. Ἀλλὰ περὶ ποίων δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ αἰσθημάτων ἀνθρωπισμοῦ ὁμιλεῖ τὸ Κ. Κ. διὰ στόματος τῆς Ε.Δ.Α.; Ἡ παροῦσα γενεὰ πρὸ ἐλαχίστων μόλις ἐτῶν ἐπληροφορεῖτο ἐν τῇ πράξει τὰς περὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν ἀντιλήψεις τοῦ Κ.Κ., εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ὁποίου θερμαίνεται ἡ κατάλυσις αὐτῶν, ὡς καὶ τὰ ἀνθρωπιστικὰ τῶν ὀργάνων του αἰσθήματα. Ἔχει ἐπίσης τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρακολουθῇ καθ’ ἑκάστην τὴν πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τῶν περὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν ἀντιλήψεων, εἰς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος. Καὶ συγκρίνουσα διαπιστώνει, ὅτι ἐνῷ παρ’ ἡμῖν ὑπερτροφικῶς καὶ μέχρις ἀσελγείας ἴσως κατ’ ἔναντι τῆς Πολιτείας ἔχουσιν ἀναπτυχθῆ οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοί, εἰς τὸ δημοκρατικώτατον παραπέτασμα, τὸ ὁποῖον ὡς ὑπόδειγμα μᾶς προσφέρεται, μέχρις ἐγκληματικότητος ἔχουν ποδοπατηθῆ οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοί, ὥστε νὰ παρατηρῆται τὸ τραγικὸν φαινόμενον μεταξὺ 500 ἑκατομμυρίων περίπου πολιτῶν νὰ μὴ ἀποτολμᾶται ἡ ἐμφάνισις ἑνὸς δευτέρου κόμματος πέραν τῶν δυναστῶν.

§74Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἡμεῖς ἐθέσαμεν ὑπὸ ἔλεγχον τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν μέσα εἰς τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Σεῖς ὅμως ἐφέρατε ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα ξένον Κράτος. Κύριε ὑπουργέ, ἕνα μόνον θέλω νὰ εἴπω: Τὰ γνωρίσματα τῆς δημοκρατίας ποῖα εἶναι; Ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα γνωρίσματα, ὄχι τῆς ὀνομαστικῆς δημοκρατίας, ἀλλὰ τῆς οὐσιαστικῆς δημοκρατίας, εἶναι ὁ πολίτης νὰ εὕρῃ ἐργασίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ κυριώτερον γνώρισμα τῆς δημοκρατίας. Εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα κανεὶς δὲν ἀποκλείεται, δὲν ἐμποδίζεται ἀπὸ τὴν ἐργασίαν. Ἄρα, ἐκεῖνα τὰ Κράτη ἔχουν τὸ κυριώτερον γνώρισμα τῆς πραγματικῆς, τῆς οὐσιαστικῆς δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§75Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλεῖτε θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν πεποιθήσεών σας διὰ τὰς δυνατότητας τὰς παραδεισιακὰς τοῦ παραπετάσματος. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Τρίτης, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ ἐπίστευσεν, ὅτι θὰ περιῆγεν εἰς θέσιν δυσχερῆ τὴν Κυβέρνησιν προκαλῶν αὐτὴν νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι διαπνέεται ἀπὸ αἰσθήματα δημοκρατικά. Ἀλλ’ ἔχομεν χρείαν ἀποδείξεων περὶ τούτου, ὅταν ἔχωμεν ὑμᾶς ἐνώπιόν μας, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΔΑ. Ἡγεῖσθε ἑνὸς κόμματος, καπηλεύεσθε δι’ αὐτοῦ τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερὰ τῆς Ἑλλάδος, χαλκεύετε τὰ δεσμὰ τοῦ λαοῦ μας, ἐμπαίζετε σαρκαστικῶς τὴν δυστυχίαν ὁπουδήποτε καὶ ἂν τὴν συναντήσητε καὶ ὄχι μόνον δρᾶτε ἀνενοχλήτως, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ μηχανισμὸς τῆς Χώρας φροντίζει καὶ κατοχυρώνει τὴν ἀσφάλειάν σας. Μεταφερθῆτε νοερῶς εἰς τὸ παραπέτασμα καὶ ἀναμνησθῆτε ἔστω πρὸς στιγμὴν τὰς τύχας ὄχι τῶν ἑκατομμυρίων θνητῶν, τῶν διακεκριμένων συγγραφέων, τῶν στραταρχῶν, τῶν ἀρχιστρατήγων, τῶν πρωθυπουργῶν, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν τέως ἀρχηγῶν αὐτοῦ τούτου τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, διὰ νὰ ὁμολογήσητε ἐνδομύχως, ὅτι ἐκεῖ μὲ τὴν κλασσικὴν πρόκλησιν «μιᾶς μικρᾶς ἀνακρίσεως» καὶ ἐν μιᾷ νυκτὶ θὰ μᾶς εἴχατε εἰς πολὺ νεωτέραν ἡλικίαν ἀπαλλάξει τῆς πολυτίμου παρουσίας σας χωρὶς οὔτε οἱ στενώτεροι τῶν οἰκείων σας νὰ ἀπετόλμουν καὶ ἁπλῆν ἔστω περὶ τῆς τύχης σας, ἐρώτησιν. Καὶ ὅταν αὐτὰ ἀναπολήσητε, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαγνώσητε πόσην ἀγανάκτησιν αἰσθάνεται ὁ μέσος Ἕλλην ὅταν ἀκούῃ τὰς ἐπικρίσεις σας περὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν τοὺς ὁποίους κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἐκείνων τοῦ παραπετάσματος ἐπιζητεῖτε νὰ μεταφυτεύσητε εἰς μίαν χώραν, τῆς ὁποίας ὁ λαὸς εἶναι ἐκ φύσεως φιλελεύθερος. Ἀλλὰ ἐμνημονεύθη καὶ τὸ συμφέρον τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ μας ὡς πρόσθετος λόγος ὑπαγορεύων τὴν κατάργησιν τῶν μέτρων ἀσφαλείας. Πότε ὅμως ὁ κομμουνισμός, τὸν ὁποῖον ἀφοροῦν εὐθέως τὰ μέτρα ἐσκέφθη καὶ ἐνδιεφέρθη διὰ τὸ συμφέρον τῆς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Μήπως ὅταν κατὰ δεκάδας χιλιάδων ἐξετέλει ἀθώους χωρικοὺς καὶ μικροαστοὺς τῆς ἐσχάτης ἀνάγκης; Μήπως ὅταν ἐξωλόθρευε τὰ τέκνα τοῦ λαοῦ μας εἰς δολοφονικὰς ἐνέδρας τῶν ἐθνικῶν μας δυνάμεων; Ἢ μήπως ὅταν κατέστρεφε τὰ ἔργα πολιτισμοῦ καὶ τὴν τελευταίαν καλύβην τῶν 700.000 συμμοριτοπλήκτων; Ἢ μήπως ἡ δολοφονικὴ καὶ καταστρεπτικὴ αὐτὴ μανία δὲν ἐστράφη κατὰ τοῦ λαοῦ τῆς Χώρας αὐτῆς, ἀλλὰ κατὰ τῶν εὐαρίθμων εὐπορούντων, οἱ ὁποῖοι ἀμφίβολον εἶναι ἂν ἐζημιώθησαν καὶ ἂν ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν θύματα πλείονα τῶν δακτύλων τῆς μιᾶς χειρός; Βεβαίως τὸ ἐπερωτῶν κόμμα τῆς ΕΔΑ ἀρνεῖται νὰ ταὐτίσῃ ἑαυτὸ πρὸς τὸ Κ.Κ. Ἐνδιαφέρεται, λέγει, ἁπλῶς ὑπὲρ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ τῶν ὀργάνων αὐτοῦ, παρωθούμενον ἀπὸ τὴν φλόγα τῶν Δημοκρατικῶν του πεποιθήσεων. Σέβεται καὶ ὑπακούει μέχρις ὑποτελείας εἰς νεύματα τῆς Σοβιετικῆς Πατρίδος τοῦ Κομμουνισμοῦ ἐκ λόγων βαθείας πρὸς αὐτὴν ἐκτιμήσεως. Περιφέρει τὰ λάβαρα τῶν Κομμουνιστικῶν συνθημάτων ἐξ ἁπλῆς συγγενείας τῶν κομματικῶν ἀντιλήψεων. Ἀκολουθεῖ τὴν κομμουνιστικὴν τακτικὴν καὶ τὰ κομμουνιστικὰ στρατηγήματα, διότι πιστεύει εἰς τὴν μεγαλοφυΐαν αὐτῶν. Καὶ ἀφοῦ πιστεύει, ὅτι δι’ ὅλων αὐτῶν μᾶς ἔπεισεν, ἐμφανίζεται ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς ἕνα Δημοκρατικὸν Κόμμα καὶ ἐπικαλεῖται σήμερον τὰς ἑκατοντάδας χιλιάδων τῶν ψήφων αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι τὸ ὡδήγησαν εἰς τὴν θέσιν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπὸ τῆς θέσεως δὲ ἐκείνης καπηλεύεται τὰ ὅσια καὶ ἱερὰ τοῦ Ἔθνους, ὑποκρινόμενον, ὅτι πάσχει βαθέως διὰ τὰ δίκαια αὐτοῦ, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ εἰς ἁπλοῦν νεῦμα τοῦ αὐθέντου εἶναι ἕτοιμον οὐχὶ ἁπλῶς νὰ τὰ ἀποκηρύξῃ, ἀλλὰ νὰ τὰ καταπροδώσῃ ὡς μόλις πρὸ τριετίας ἔπραξεν εἰς βάρος τῆς Κύπρου, ὅταν ὑπὸ ἀμοιβαίας διαχύσεις, αἱ σχέσεις Μ. Βρεταννίας καὶ Σ. Ἑνώσεως ἐξειλίσσοντο. Ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης κατασυκοφαντεῖ πᾶσαν τῆς Κυβερνήσεως δημιουργικὴν προσπάθειαν ἐκδηλουμένην πληθωρικῶς εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς παραγωγικοὺς τῆς χώρας τομεῖς. Πάσχει ὑποκριτικῶς διὰ τὸ χαμηλὸν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος, διὰ τὴν χαμηλὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἐργαζομένων, διὰ τὴν μικρὰν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἀγανακτεῖ διὰ τὸ ὕψος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπομυζοῦν τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τέλος μετὰ περισσῆς γενναιοδωρίας διασπείρει ὑποσχέσεις ἐν πλήρει γνώσει καὶ πεποιθήσει, ὅτι τὸ ὁλοκληρωτικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον χαλκεύει, ὅπου μὲν δὲν ἐπικρατεῖ δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα ὑπεσχημένων, ὅπου δὲ ἐπικάθηται ἐξαφανίζει τὸ αἴτημα καὶ συνεπῶς εἰς τὸν αὐτὸν καταλήγει παρονομαστήν. Ἀλλὰ ὅταν τοιαῦτα δημοκοπικὰ συνθήματα ἐξαπολύῃ, δὲν σκέπτεται ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορηθῇ περὶ τῆς πραγματικῆς τύχης καὶ μεταχειρίσεως τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν μικροαστῶν εἰς τὸν παράδεισον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον προπαρασκευάζει διὰ τὴν χώραν μας; Δὲν σκέπτεται, ὅτι ὁ εὐφυὴς Ἑλληνικὸς λαὸς ἐκ προοιμίων γνωρίζει, ὅτι τὸ πρῶτον τίμημα τῆς ἐπικρατήσεως θὰ εἶναι ὁ ἀμετάκλητος ἐνταφιασμὸς τῆς ἐλευθερίας του; Καὶ δὲν σκέπτεται ἐπίσης, ὅτι πέραν τῆς ἀναποδράστου θυσίας τῆς ἐλευθερίας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορηθῇ ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν ἐπαναπατριζομένων, ὅτι εἰς τὸν παράδεισον ἐκεῖνον οἱ ἐπιζήσαντες ἐκ τῶν μικροαστῶν νοσταλγοῦν τὴν τύχην τῶν ἀφανισθέντων, ἡ ἀντιμισθία τῶν σκληρῶς ἐργαζομένων μισθωτῶν, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 840 δραχμὰς μηνιαίως καὶ τέλος ἡ τιμὴ παραδόσεως σίτου μόλις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐκυμάνθη μεταξὺ 1,70 –3,20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἔναντι τῆς προνομιακῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τῆς χώρας μας ἐκ δραχμῶν 4,60. Δὲν σκέπτεται, ὅτι εἶναι εὐχερέστατον νὰ πληροφορηθῶμεν, ὅτι εἰς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος κατὰ πολὺ γονιμωτέρας τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἐθνικὸν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἶναι κατὰ πολὺ κατώτερον τοῦ ἀντιστοίχου τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεκριμένως 200 δολλάρια εἰς Βουλγαρίαν καὶ κάτω τῶν 200 εἰς Ρουμανίαν πέραν δὲ αὐτῶν 170 εἰς Γιουγκοσλαυΐαν, 180 εἰς Ἱσπανίαν, 135 εἰς Αἴγυπτον, 260 εἰς Νότιον Ἰταλίαν, 150 εἰς Ἰράκ, 65 εἰς Σαουδικὴν Ἀραβίαν, ἐνῷ παρ’ ἡμῖν ἀνέρχεται εἰς 270 δολλάρια κατὰ κεφαλὴν (πίναξ 1957).

§76Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀναγνώσῃ στοιχεῖα ὁ κ. ὑπουργός.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, θὰ ἀνακληθῆτε ἐπισήμως εἰς τὴν τάξιν. Θὰ ἐγερθῶ εἰς νέαν διακοπὴν καὶ θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§78Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θὰ τὸ κάμετε.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἔκαμα, ἄλλοτε διὰ τὸν κ. Παπαδόπουλον, μολονότι τὸν συμπαθῶ. Βεβαίως, δὲν θὰ διστάσω καὶ δι’ ὑμᾶς.

§80Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Καὶ τέλος, ὅταν ἀσυστόλως δημοκοπῇ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι διατίθενται πρὸς ἰδίαν τῆς χώρας μας ἀσφάλειαν, δὲν φοβεῖται τὴν σύγκρισιν πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ παραπετάσματος, εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ ὁποίου αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι ἀνέρχονται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 20% τῶν ἐθνικῶν πόρων ἔναντι τοῦ 6% μόνον, τὸ ὁποῖον διαθέτει ἡ Ἑλλάς. Παρὰ πάντα ὅμως ταῦτα διαθέτει καὶ ἀντιτάσσει ἡ ΕΔΑ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ψήφων τῆς τελευταίας ἐκλογικῆς ἀναμετρήσεως. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἐξίσταμαι δι’ αὐτάς, οὔτε κἂν τὰς θεωρῶ κομμουνιστικάς. Δὲν εἶναι περίεργον, ὅτι ἕνα κόμμα συνωμοτικῶς ὠργανωμένον μὲ συνθήματα ἀχαλινώτως δημοκοπικά, παρέχον ἀφειδῶς, καὶ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἀνεκπληρώτους ὑποσχέσεις, ἀποκρύπτον τοὺς πραγματικοὺς σκοπούς του καὶ τὰ χαλκευόμενα εἰς βάρος τοῦ λαοῦ δεσμὰ κατώρθωσε νὰ παρασύρῃ ἕνα ἀριθμὸν δοκιμαζομένων ἢ ἀφελῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς μίαν Χώραν ὄχι ἐκ τῶν πλουσιωτέρων εἰς τὸ ἐγγὺς παρελθὸν καὶ κατ’ ἐπανάληψιν καταστραφεῖσαν καὶ σκληρῶς ἀγωνιζομένην διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας της. Οὐδὲν ὅμως ἕρπει ψεῦδος εἰς γῆρας χρόνου. Καὶ ἡ ἀλήθεια συντόμως θὰ φωτίσῃ τὴν σκοτεινὴν αὐτὴν γωνίαν τῆς χώρας μας. Χώρα μεγάλη καὶ πλουσία ὡς ἡ Γαλλία εὑρέθη εἰς τὰ πρόθυρα τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς ἀποσυνθέσεως ἀπὸ τὴν συστηματικὴν καὶ ἐκτεταμένην διάβρωσιν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τῶν συνοδοιπόρων του. Καὶ εἰς μίαν νύκταν, ὁ λαὸς αὐτῆς ἀφυπνίσθη, σύμπας ὁ πολιτικός της κόσμος ἐπεσήμανε πατριωτικώτατα τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἡ δύναμις αὐτοῦ κατεβαραθρώθη εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 15 βουλευτῶν καὶ ἡ Γαλλία ἐσώθη. Ἡ Ἑλλὰς ἐγνώρισεν ἐξ ἐπαφῆς καὶ ἀπεκάλυψεν ἐγκαιρότερον τὴν εἰδεχθῆ μορφὴν τοῦ κομμουνισμοῦ, τελεῖ ἔκτοτε ἐν συνεχῇ ἐγρηγόρσει καὶ οὐδέποτε θὰ κινδυνεύσῃ ἀπὸ τοὺς πλοκάμους τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὸ πολιτικὸν δίδαγμα τῆς Γαλλίας μίαν καὶ μόνον ἀξίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἐν Ἑλλάδι. Τὴν ἀξίαν τῆς προειδοποιήσεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποκλείουν τὴν κομμουνιστικὴν συνδρομὴν ὡς μέσον κομματικῆς ἐπιδιώξεως, προσωπικῆς ἐπικρατήσεως καὶ πολιτικῆς γενικώτερον συναλλαγῆς. Ἀσχέτως πολιτικῶν ἀντιθέσεων καὶ ἀνταγωνισμῶν εἰς τοὺς κόλπους τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων, ὁ κομμουνισμὸς οὔτε ἔχει, οὔτε πρέπει νὰ ἔχῃ θέσιν καὶ μόνον δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ θέσιν, ἀλλὰ πρέπει καὶ ἐντόνως νὰ στηλιτεύεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ εὐκαιρίαν, πρὸς διαφώτισιν τοῦ λαοῦ μας. Ἀπὸ τοιαύτας πεποιθήσεις ἐχόμενος, ὁμολογῶ, ὅτι ἐξεπλάγην ἀπὸ τὴν σπουδὴν τοῦ σεβαστοῦ μου κ. Γόντικα, ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐπειγομένου διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως, πρὶν τὰ στελέχη τοῦ κόμματός του νὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ λάβουν θέσιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐθνικῆς περιωπῆς, ἀνακινηθέντος ὑπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἄν ἐπείγεται τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐπὶ ἄλλων τομέων, θὰ ἔχῃ πολλὰς εὐκαιρίας. Ἴσως, δὲν θὰ ἔχῃ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν τοῦ παρέχει ἡ γόνιμος καὶ ἀποδοτικὴ τῆς Κυβερνήσεως προσπάθεια, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν πολιτικὴν χρεωκοπίαν τοῦ παρελθόντος. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν πρόκειται νὰ συνεχίσω. Καταλήγων, θὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ παραμείνῃ δημοκρατικὴ καὶ ἐν ὀνόματι τῶν δημοκρατικῶν της ἀρχῶν οὐδέποτε θὰ κινδυνεύσῃ ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν. Τοῦτο, βεβαίως, δὲν σημαίνει ἀφελῆ παγίδευσιν τῆς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς καταργήσεως τῶν μέτρων ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Θέμα καταργήσεως αὐτῶν, δὲν τίθεται. Παρίσταται ἀνάγκη συστηματικωτέρας ἐφαρμογῆς αὐτῶν καὶ ἐπεκτάσεώς των ἐναντίον τῶν συνοδοιπόρων, οἱ ὁποῖοι πέραν τῆς ἐγκληματικῆς των πολιτικῆς, διακρίνονται καὶ ἀπὸ πολιτικὴν ἀνανδρίαν. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§82Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραδόξως, ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρεξήγησε μία προχθεσινὴν παρέμβασίν μου εἰς τὴν προκειμένην συζήτησιν. Ἐγώ, ἀφοῦ ἤκουσα τὴν ἐπερώτησιν τῆς ΕΔΑ, ἀναπτυσσομένην ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ, εἶπον, ὅτι εἶναι ἀρκετὴ πλέον ἡ γενομένη ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἔχομεν τώρα μίαν διετίαν, ποὺ ἐπὶ πολλοὺς μῆνας τὸ ἔτος ἀσχολούμεθα μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ πράγματα. Ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις, ἀπήντησεν ὁ κύριος ὑπουργός, φρονῶ καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω σήμερον, ὅτι πρέπει νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς.

§83Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, παρακαλῶ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιριμῶκο, ὡς ἀρχηγός, βεβαίως, δύνασθε νὰ λάβετε τὸν λόγον.

§85Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σταματήσω τὴν ἐπερώτησιν, ἀλλά, ἐφ’ ὅσον ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργός, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς τὸ ἐπιτρέπει, τὸ ἔθιμον ὄχι, διότι προηγεῖται ὁ κ. Πασαλίδης, ὡς ἀρχηγὸς τῆς

Ε.Δ.Α.

Ὁρίστε, κύριε Τσιριμῶκο, ἔχετε τὸν λόγον.

§87Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐσκόπουν νὰ λάβω τὸν λόγον σήμερον. Θὰ ἤθελον, ἐνδεχομένως, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ὁμιλήσω μία ἄλλην ὥραν, διὰ μακρῶν. Διότι πιστεύω, ὅτι εἶναι θέμα πράγματι ἀφορῶν ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος καὶ ἀφορῶν τὴν περαιτέρω πορείαν τῆς Δημοκρατίας. Ἄν ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα σήμερον, εἶναι διότι, ὁ κ. ὑπουργός, θέλων νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τοὺς πρώτους ἐπερωτῶντας βουλευτάς, ἔθιξε μερικὰ καίρια θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ σήμερον θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις πρέπει νὰ εἶναι ἢ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ὡς διάλογος, μεταξὺ ὁτὲ μὲν Κυβερνήσεως καὶ ΕΔΑ, ἐπὶ τῶν πραγματικῶν σκοπῶν τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ καὶ ἄλλων τινῶν πραγμάτων, νομίζω, ὅτι πράγματι διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ ἐπερώτησις δὲν παρέχει οὐδὲν ἐνδιαφέρον, αἱ ἀπαντήσεις δὲ ἀκόμη ὀλιγώτερον. Ἐὰν εἰς τὸν διάλογον αὐτὸν προστεθῇ καὶ διάλογος περὶ κομμουνισμοῦ, ἐὰν εἶναι καλὸν ἢ κακὸν πρᾶγμα, τότε πλέον θὰ ἐξεφεύγαμεν ὁλοσχερῶς ἐκ τῶν καθηκόντων μας, ὡς μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι πιστεύω, ὅτι τὸ καθῆκόν μας δὲν εἶναι νὰ τρεπώμεθα εἰς ἀπεράντους συζητήσεις θεωρητικάς, ἀλλὰ νὰ παρακολουθήσωμεν καὶ νὰ ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Πέραν τούτου ὑποθέτω, ὅτι ἕνας ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ἐκεῖ ὅπου εἶναι τοποθετημένος, ἔχει μίαν ἰδεολογικὴν συγκρότησιν καὶ ἐπὶ τῆς ἰδεολογικῆς συγκροτήσεως στηρίζει καὶ τὴν κομματικήν του τοποθέτησιν καὶ ἑπομένως αἱ ἰδέαι του εἶναι γνωσταί. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Συμφωνοῦμεν ὅλοι ἢ ἐπὶ τέλους ἕνα μέγα μέρος ἐξ ἡμῶν, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς δὲν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς αὐτὴν τὴν χώραν, διότι εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἰδεολογίαν καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ κομμουνισμοῦ; Τοῦτο καθ’ ἑαυτὸ (καὶ ἂν τυχὸν συμφωνήσωμεν ὅλοι), λύει ὅλα τὰ προβλήματα; Λύει τὰ προβλήματα τῶν ἐγγυήσεων τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν; Λύει τὰ προβλήματα τῶν ἐγγυήσεων, τὰς ὁποίας τὸ ἴδιόν μας Σύνταγμα, ἐπιβάλλει; Νομίζω, ὄχι. Διότι, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ἐφ’ ὅσον ὁ κομμουνισμὸς ἀποτελεῖ ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας ἀδίκημα εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἂν πάρωμεν ἕνα–ἕνα τὰ ἀδικήματα, τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὸν Ποινικὸν Νόμον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ μείνωμεν σύμφωνοι, ὅτι εἴμεθα ἐναντίον τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν καὶ ἐναντίον ἐκείνων ποὺ τὰ διαπράττουν. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ θὰ ἔχῃ λύσει ὅλα τὰ προβλήματα τῶν ἐγγυήσεων ποὺ παρέχονται καὶ εἰς τὸν χείριστον τῶν ἐγκληματιῶν, προκειμένου νὰ εἰσαχθῇ εἰς δίκην καὶ ν’ ἀποδειχθῇ ἡ ἐνοχή του καὶ νὰ τιμωρηθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων, ποὺ ὁ νόμος ἐπιβάλλει; Ἀναμφισβητήτως, ὄχι. Ἑπομένως, ἀποτελεῖ κατὰ τὴν κρίσιν μου μετατόπισιν τοῦ θέματος ἡ πολεμική, πέριξ τῆς ἐννοίας τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὸ θέμα, εἶναι πράγματι: Ἀπὸ μὲν τὴν ἐπερώτησιν, ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων, ἀπὸ δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὡς πρὸς τὰ μέτρα αὐτὰ καθ’ ἑαυτά. Καὶ ἀνέφερε μὲν ὁ κ. ὑπουργὸς ὡρισμένους λόγους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου, ὁμιλοῦντος ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀλλὰ δὲν ἐνεθυμήθη, ὅτι πρὸς ὡρισμένα μέτρα ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα τόσον ἐξύμνησε, τόσον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὑπὸ τὸν κ. Παπανδρέου, ὅσον καὶ ἡ ἄλλοτέ ποτε ΦΙΔΕ, ὑπὸ τὸν κ. Βενιζέλον, ἔχουν λάβει θέσιν σαφῶς ἐχθρικήν. Ἡ μὲν ΦΙΔΕ ἐζήτησε τὴν κατάργησιν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, ὁ δὲ κ. Παπανδρέου, ἀγορεύων εἰς τὴν προηγουμένην Σύνοδον, ἐζήτησεν ἐγγυήσεις πολὺ μεγαλυτέρας διὰ τὸν θεσμὸν αὐτόν, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ παρέχονται σήμερον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ὡς πρόβλημα διαλόγου μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ΕΔΑ, ἀλλ’ ὡς πρόβλημα Δημοκρατίας, ποὺ μᾶς ἀφορᾷ ὅλους. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ, ὅπως, εἶπον, σήμερον. Θέλω ὅμως νὰ ἀπαντήσω εἰς μερικὰς βεβαιώσεις ποὺ παρέσχεν, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ὀρθῶς πράττει καὶ δὲν μὲ ἀκούει, διότι δὲν τοῦ χρησιμεύει εἰς τίποτε. Θὰ τοῦ ἀπήντων, ἄλλωστε, μόνον ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς του. Δὲν ἠθέλησεν ὅμως νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν διακοπήν, παρὰ τὴν συνήθειαν ποὺ ἐπικρατεῖ νὰ ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς Κομμάτων, νὰ προβαίνουν ἐνίοτε εἰς διακοπάς. Δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ τὸν διακόψω, ἴσως διὰ νὰ μὴ διακόψῃ τὴν ρύμην τοῦ ἐγγράφου λόγου, τὸν ὁποῖον ἀπήγγειλεν ἀκολουθῶν τὴν μόδαν, ἡ ὁποία εἰσήχθη ἐσχάτως. Πρῶτον, ἐβεβαίωσεν, ὅτι εἰς πλείστας ὅσας Χώρας τῆς Εὐρώπης, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἶναι ἐκτὸς νόμου. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, εὑρίσκεται ἐντὸς νόμου εἰς δύο χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, εἰς τὴν Ἑλβετίαν καὶ προσφάτως εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς χώρας δὲν ὑπάρχουν διοικητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπιτρέπουν εἴτε διοικητικὴν ἐκτόπισιν, ἢ δίωξιν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως ἀνῆκον πρὶν ἢ ὑπάρχῃ ὑπόνοια, ὅτι ἀνήκουν εἰς τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα.

§88Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. .... (κωδωνοκρουσίαι) .... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος.

§89Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἔχει ἔκτακτα μέτρα καὶ προσφάτως ἰδιώνυμον.

§90Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δεύτερον, ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἡ σύμβασις τῆς Ρώμης, ἐπιτρέπει τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων. Οὔτε τοῦτο εἶναι ἀκριβές. Τὸ ἄρθρον 15 τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία ἐκυρώθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐν περιπτώσει πολέμου, ἢ ἑτέρου δημοσίου κινδύνου, ἀπειλοῦντος τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους, ἕκαστον ὑψηλὸν συμβαλλόμενον μέρος, δύναται νὰ λάβῃ μέτρα, κατὰ παράβασιν τῶν ὑπὸ τῆς παρούσης συμβάσεως προβλεπομένων ὑποχρεώσεων ........ (ἀναγινώσκει) ..........».

§91Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν, κύριε συνάδελφε;

§92Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ συνάδελφός σας τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν μοῦ ἐπέτρεψε διακοπήν, δικαιοῦμαι νὰ μὴ ἐπιτρέψω καὶ ἐγὼ εἰς οὐδένα. Ἐὰν μοῦ ἐπέτρεπε, θὰ σᾶς τὸ ἐπέτρεπον καὶ ἐγώ. Πρέπει νὰ συνηθίσωμεν εἰς τὸ Κοινοβούλιον αὐτὸ νὰ φερώμεθα, καθ’ ὃν τρόπον μᾶς φέρονται. Τί σημαίνει, λοιπόν, τοῦτο; Σημαίνει, ὅτι εἰς περίπτωσιν ἐκτάκτου ἀνάγκης, εἴτε πολέμου, εἴτε ἐσωτερικῆς ἐπαναστάσεως, δικαιοῦται μία χώρα νὰ λάβῃ ἔκτακτα μέτρα. Τοῦτο δὲ καὶ συνέβη, ἐν προκειμένῳ. Διότι τὰ μέτρα ἀσφαλείας, περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται, ἐλήφθησαν εἰς τὴν περίοδον τῆς ἀνταρσίας καὶ ἀναγράφουν ὡς ὅριον ἐφαρμογῆς των τὴν λῆξιν τῆς ἀνταρσίας. Ὅλα τὰ ἔκτακτα μέτρα τὰ ἐφαρμοζόμενα, ἀναγράφουν «διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας» ὡς πρώτην φράσιν, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ὁ νομοθέτης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τοῦ 1946–1950 —καὶ ὑποθέτω, μέσα εἰς τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐψήφισαν, εἶναι πολλοὶ ἐκ τῶν σημερινῶν Κυβερνητικῶν βουλευτῶν— ὁ νομοθέτης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχε πλήρη συνείδησιν, ὅτι τὰ ψηφίζει διὰ μίαν συγκεκριμένην περίοδον ἀνωμαλίας. Καὶ τοῦτο, ἀποτελεῖ πράγματι ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης, εἰς ἔκτακτον περίοδον. Πέραν τούτου, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ παρελθὸν ἢ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ μέλλον, μετατοπίζει ἁπλῶς τὸ ζήτημα. Γνωρίζω, ὅτι ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ παρελθόν, παρέχει τὸ πλεονέκτημα εἰς τοὺς ὑπερασπιστὰς τῆς διατηρήσεως τῶν μέτρων, ὅτι ἐπιστρατεύει ὑπὲρ αὐτῶν τῶν μέτρων τὰ πάθη καὶ τὴν γνώμην, ἡ ὁποία ἔχει σχηματισθῆ μεταξὺ τῶν πολιτῶν διὰ τὴν ἀνταρσίαν. Ἡ ἐπιστράτευσις αὐτή, ἀποτελεῖ πράγματι ψυχολογικὴν ἐνίσχυσιν, δὲν ἀποτελεῖ ὅμως οὔτε νομικήν, οὔτε πολιτικὴν ἐνίσχυσιν, ἐὰν πράγματι μὲ κἄποιαν ψυχραιμίαν θελήσωμεν νὰ συζητήσωμεν τὴν ὑπόθεσιν. Ἡ ἀναφορὰ δὲ εἰς τὸ μέλλον καὶ εἰς μίαν μεταφυσικὴν ἢ ἄλλην πολιτικὴν κρίσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει μὲν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κίνδυνος ἄμεσος, ὡς ὑπῆρχε τὸ 1946 καὶ 1947, ἀλλὰ ὁ κομμουνισμός, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν διὰ βίας ἀνατροπὴν τοῦ καθεστῶτος καὶ ἑπομένως, ἐὰν δὲν ἀποτελῇ σήμερον ἄμεσον κίνδυνον, ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἀποτελέσῃ εἰς τὸ μέλλον ἄμεσον κίνδυνον, καὶ πάλιν μετατοπίζει τὸ θέμα. Ὑπενθυμίζει ὀλίγον, ἐκεῖνο τὸ πρόσωπον τοῦ Γαλλικοῦ θεάτρου, τὸν ἰατρὸν Κνόκ, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ὑγιεῖς, ἀλλὰ μόνον ἄρρωστοι, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν ὅτι εἶναι ἄρρωστοι. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον λέγεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει σήμερον ἀνωμαλία, ἀλλὰ ὑπάρχει μία ἀνωμαλία, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπομεν καὶ ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐκραγῇ, δὲν ἠξεύρω μετὰ πόσα ἔτη καὶ ἑπομένως, τὰ μέτρα ἀσφαλείας εἶναι ἀπαραίτητα, ὡς ἐὰν ὑπῆρχεν ἔκτακτος ἀνάγκη σήμερον. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι αὐτὴ ἡ μετατόπισις τοῦ θέματος, δὲν ὠφελεῖ τὴν ψύχραιμον ἐνατένισιν τῆς πραγματικότητος. Λέγω, λοιπόν, ὅτι σήμερον πρέπει νὰ ἴδωμεν, ὄχι τὸν κομμουνισμὸν ὡς ἰδεολογικὸν κίνημα ἢ ὡς ἐνδεχομένην μελλοντικὴν ἀπειλήν, πρέπει νὰ ἴδωμεν τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ θέματος, πρέπει νὰ ἴδωμεν τὸν κάθε ἕνα πολίτην, ὁ ὁποῖος ζῇ μέσα εἰς τὸν τόπον καὶ δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν του. Αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις, τὰς προβλέπει τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς προβλέπει ὁ νόμος ἀκόμη καὶ διὰ τὸν χείριστον τῶν ἐγκληματιῶν. Καὶ ἐρωτῶ, διὰ ποῖον λόγον αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις νὰ μὴ ἰσχύουν δι’ ὅλους τοὺς πολίτας; Ἐάν, κύριοι, εἰς μίαν κατάστασιν ἀνωμαλίας ἀναγκάζεται ἕνα Κράτος νὰ κηρύξῃ τὸν Στρατιωτικὸν νόμον ἢ ἔκτακτα μέτρα ἀσφαλείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι κανένας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔχει δημοκρατικὰς ἰδέας ἢ δημοκρατικὰ αἰσθήματα, δὲν εἶναι ἱκανοποιημένος, διότι γνωρίζει, ὅτι περιέχουν κινδύνους τὰ μέτρα ταῦτα, διότι ἀνοίγουν τὰς θύρας εἰς ἐνδεχομένας ἀδικίας. Ἐν τούτοις, ἐκλέγει τὸν κίνδυνον τῆς ἀδικίας, ὡς κίνδυνον τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ὑποστῇ ἡ χώρα, διότι διατρέχει ἄλλους κινδύνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι χειρότεροι, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰς ἀδικίας αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ γίνουν εἰς βάρος μερικῶν προσώπων. Ἀλλ’ ὅταν τοιούτου εἴδους ὀξὺς κίνδυνος δὲν ὑπάρχῃ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ ἀδικία ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ εἰς ἕνα πρόσωπον μόνον, εἶναι ἀπαράδεκτος. Λέγω, λοιπόν, σήμερον ὑπάρχει, ἐκτὸς τοῦ Συντάγματος, ὁ Ἑλληνικὸς ποινικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ καὶ τὴν ἐπανάστασιν καὶ τὴν στάσιν καὶ τὴν συνωμοσίαν καὶ τὴν ἀντίστασιν κατὰ τῆς Ἀρχῆς. Ἔτι πλέον, ὑπάρχει ὁ Α. Ν. 509, ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ τὰς παρανόμους ἐνεργείας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἀνεξαρτήτως τοῦ θέματος τῆς χρησιμότητος ἢ μὴ τῆς νομιμοποιήσεως τοῦ Κ. Κ. — διότι τοῦτο δὲν εἶναι θέμα μου αὐτῆς τῆς στιγμῆς — ἐρωτῶ, διὰ ποῖον λόγον ὁ ποινικὸς νόμος νὰ παραμερίζεται καὶ διατί, ἐνῷ παρέχεται ἡ βεβαίωσις μετὰ τόσης ὀξύτητος καὶ τόσης ἐπισημότητος, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι συλλαμβάνονται καὶ ἐκτοπίζονται εἶναι δρῶντα ἐπικίνδυνα στελέχη τοῦ κομμουνισμοῦ, διατὶ αὐτὰ τὰ στελέχη τοῦ κομμουνισμοῦ δὲν συλλαμβάνονται καὶ δὲν παραπέμπονται ἐνώπιον τῶν δικαστῶν νὰ δικασθοῦν ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α. Ν. 509; Διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐφαρμόζεται οὔτε ἡ εἰδικὴ ποινικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἔχει θεσπισθῆ ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ; Ἐρευνήσατε εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν δικαστηρίων καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, διὰ νὰ ἴδητε πόσαι περιπτώσεις ὑπάρχουν παραπομπῆς, ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, διὰ παράβασιν τοῦ Α. Ν. 509; Εἶναι ζήτημα, ἐὰν θὰ εὕρητε μία ἢ δύο, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἀντιθέτως θὰ ἴδητε τὸν χορὸν τῶν ἐκτοπίσεων, ὁ ὁποῖος διεξάγεται καθημερινῶς, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διατηρουμένων ἐν ἐκτοπίσει. Λέγεται τώρα, ὅτι καὶ διὰ τὴν ἐκτόπισιν ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἐγγυήσεις. Ποῖαι ἐγγυήσεις, παρακαλῶ; Διὰ μὲν τοὺς ἐκτοπισθέντας, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις, δὲν ὑπάρχει κἂν ἡ ἐγγύησις, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς καταδίκους εἰς 10ετῆ ἢ 20ετῆ κάθειρξιν, διότι ἡ ἐκτόπισις, ἅπαξ ἀπαγγελθεῖσα, ἀνανεοῦται κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν τῶν ἐπιτροπῶν ἀσφαλείας. Καὶ ἐνῷ ἕνας κατάδικος, ὁ ὁποῖος ἔχει δικασθῆ εἰς 10 ἐτῶν εἱρκτήν, γνωρίζει ὅτι, τοὐλάχιστον μετὰ 10 ἔτη, θὰ ἐξέλθῃ τῆς φυλακῆς, ἕνας ἐξόριστος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκτοπισθῆ δι’ ἓν ἔτος, δὲν γνωρίζει ἐὰν θὰ ἐξέλθῃ οὔτε μετὰ 10ετίαν. Ἔχομεν παραδείγματα ἀνθρώπων, διατελούντων ἐν ἐκτοπίσει ἐπὶ 10 καὶ 12 ἔτη. Ποῖαι εἶναι αἱ ἐγγυήσεις; Ἡ συμμετοχὴ τῶν δικαστῶν, εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἀσφαλείας; Κύριοι βουλευταί, εἴθε νὰ μὴ μετεῖχον δικασταὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἀσφαλείας, διότι, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, θὰ ἔμενεν ἀλώβητος ἡ Δικαιοσύνη. Ὁ δικαστὴς ἔχει συνηθίσει νὰ ἀποφασίζῃ βάσει τοῦ νόμου καὶ βάσει τῆς δικανικῆς του πεποιθήσεως, ὅτι ὁ πολίτης εἶναι ἔνοχος μιᾶς συγκεκριμένης παραβάσεως. Ὅταν γίνεται μέλος μιᾶς ἐπιτροπῆς, ὅπου δὲν πρόκειται νὰ κρίνῃ περὶ ἐνοχῆς, ἀλλὰ νὰ ἀποφασίσῃ περὶ ἐκτοπίσεως πολίτου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁπλῶς ἐπικίνδυνος, τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπικινδύνου δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ τὸν δώσῃ αὐτός, διότι αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς ἀνήκει εἰς τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας. Εἰς μίαν στιγμὴν τοῦ προχθεσινοῦ του λόγου, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶπεν, ὅτι τὰ μέτρα ἀσφαλείας ἀνήκουν εἰς τὰ διοικητικὰ ὄργανα καὶ ὄχι εἰς τὰ δικαστικά. Ἔχει δίκαιον. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπικαλεῖται, ἐκ τῶν ὑστέρων, τὴν παρουσίαν τοῦ δικαστοῦ, ὡς ἐγγύησιν. Ὄχι, δὲν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν. Εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι ὁ δικαστὴς παρίσταται ἁπλῶς εἰς τὴν ἐκφορὰν τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτου, ὁ ὁποῖος κρίνεται ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας. Δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ κρίνῃ μὲ τὴν δικαστικήν του συνείδησιν, διότι τοῦ ζητεῖται νὰ ἔχῃ συγκεκριμένην κυρίως πρᾶξιν, μὲ συγκεκριμένας ἀποδείξεις. Ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ὅλους ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ, ὅτι τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς κινδυνότητος θὰ τὸν δώσουν τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας. Ὥστε καμμία δὲν ὑπάρχει ἐγγύησις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἀλλά, πέραν τούτου, λέγεται, ὅτι ἐθελοντικῶς οἱ ἐξόριστοι μένουν εἰς τὴν ἐξορίαν. Μένουν, διότι δὲν δέχονται νὰ δηλώσουν, ὅτι θὰ «διάγουν νομιμοφρόνως». Ἐρωτῶ, τί νόημα ἔχει αὐτὴ ἡ δήλωσις; Διατὶ τὸ Κράτος νὰ ζητῇ ἀπὸ ὡρισμένους πολίτας νὰ δηλώσουν, ὅτι θὰ διάγουν νομιμοφρόνως; Δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ὅλων τῶν πολιτῶν, νὰ διάγουν νομιμοφρόνως; Ὅταν ὁ πολίτης δὲν διάγῃ νομιμοφρόνως, δηλαδή, ὅταν παραβαίνῃ τοὺς νόμους, τιμωρεῖται. Ἀλλὰ καὶ ἂν δοθῇ ἡ δήλωσις αὐτή, ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποὺ κάμνει τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ διάγῃ νομιμοφρόνως, πράγματι θὰ διάγῃ εἰς τὸ μέλλον νομιμοφρόνως; Ὄχι. Κάτι ἄλλο, λοιπόν, ζητεῖται διὰ τῆς δηλώσεως, κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν, κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἔννομον τάξιν, κἄτι τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βαρυτέραν προσβολὴν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, κἄτι τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ εὐθεῖαν προσβολὴν τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως, τὴν ὁποίαν εἶναι ἴσως παράδοξον, ἀλλὰ οὔτε ὁ Α. Ν. 509 δὲν ἠθέλησε νὰ θίξῃ, διότι οὔτε ὁ Α. Ν. 509 τιμωρεῖ τὸν κομμουνιστὴν ὡς κομμουνιστήν, ἐπειδὴ σκέπτεται ὡς κομμουνιστής, τὸν τιμωρεῖ μόνον διὰ τὴν δρᾶσιν του, δηλαδὴ διὰ συγκεκριμένας παρανόμους πράξεις. Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀντιδημοκρατικώτερον, ἀπὸ τὴν καταπίεσιν τῆς σκέψεως καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ πολίτου, τὸν ὁποῖον ἀναγκάζομεν νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ διάγῃ νομιμοφρόνως. Διατί; Διότι πιστεύομεν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα λύγισμα τῆς σκέψεως τοῦ ἐξορίστου, ἀποτελεῖ ἕνα λύγισμα τῆς συνειδήσεως, ἀποτελεῖ μίαν πρᾶξιν ὑπαναχωρήσεως ἐκ τῆς σκέψεως ἢ τὴν εἴσοδον εἰς ἕνα δρόμον προδοσίας τῶν ἰδεῶν του, ἐὰν ἔχῃ ἰδέας ἀντιθέτους. Εἶναι τοῦτο, κατὰ τὴν κρίσιν μου, εὐθεῖα προσβολὴ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐκδηλώσεως, διότι ἐὰν ἐκδηλώσῃ τὴν σκέψιν του ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ δύναται νὰ τιμωρηθῇ, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συνειδήσεως καὶ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐπὶ αἰῶνας ἠγωνίσθη ὁ πολιτισμένος κόσμος διὰ νὰ κατακτήσῃ. Ἐνθυμίζει ἀπολύτως τὰς μεθόδους τοῦ μεσαίωνος, ὁπότε ἀνεζητεῖτο ἡ σκέψις διὰ νὰ τιμωρηθῇ. Καμμία, ὅθεν, ἐγγύησις δὲν ὑπάρχει διὰ τὸν πολίτην, ὅτι ἐὰν προσαχθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας, εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ κατὰ δικαστικὸν τρόπον καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ, ἐὰν εἶναι ἀθῶος. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, κύριοι βουλευταί, ἡ «Δημοκρατικὴ Ἕνωσις», εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εἶναι ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων καὶ τῶν ἐκτάκτων ἐκείνων μέτρων, τὰ ὁποῖα προσβάλλουν, εἴτε τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας, ὅπως τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, εἴτε τὴν ἐλευθερίαν τῆς σκέψεως, ὅπως ἡ ἀπαίτησις τῆς δηλώσεως. Πιστεύομεν καὶ ἔχομεν δικαίωμα νὰ πιστεύωμεν, πρᾶγμα ποὺ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα τῆς χώρας καὶ τὸν ποινικόν της νόμον καὶ ἀπὸ ὅ,τι ὑπάρχει ὡς παράδοσις εἰς τὴν χώραν αὐτήν, πιστεύομεν ὅτι πᾶς πολίτης, ὁ ὁποῖος δὲν παραπέμπεται ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης μὲ συγκεκριμένην κατηγορίαν διὰ νὰ δικασθῇ, εἶναι ἀθῶος. Οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι ὁ διωκόμενος. Διότι, ἐὰν ἦτο ἔνοχος, θὰ ἀπεδεικνύετο ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ὅτι εἶναι ἔνοχος. Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἴσχυσε πάντοτε, προκειμένου περὶ τιμωρίας ἐκ μέρους τῆς πολιτείας, οἱουδήποτε ἐγκληματίου. Κηρυσσόμεθα, ὅθεν, ἐναντίον τῆς διατηρήσεως τῶν μέτρων ἀσφαλείας, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ὁ ποινικὸς νόμος ἀρκεῖ, ἐφαρμοζόμενος ἔστω αὐστηρῶς, ἀρκεῖ διὰ νὰ προφυλάξῃ τὴν πολιτείαν ἀπὸ οἱονδήποτε κίνδυνον. Ἀλλά, πέραν τούτου, κύριοι, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν θεωρίαι, κατὰ τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως ἡ κατάκτησις τῆς ἐξουσίας πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τῆς βίας. Ἀλλὰ δὲν τιμωροῦνται αἱ θεωρίαι, εἰς καμμίαν ἐκ τῶν Δυτικῶν Δημοκρατιῶν. Διατί; Διότι δὲν ἀρκεῖ ἡ θεωρία, ὡς κίνδυνος διὰ τὴν πολιτείαν. Διὰ τοῦτο, βλέπομεν χώρας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ἐλεύθερος καὶ ὡς κόμμα καὶ ὡς θεωρία, δίχως ὁ κομμουνισμὸς αὐτός, ὁ τόσον ἰσχυρός, νὰ ἔχῃ προβῆ εἰς οἱανδήποτε ἐπαναστατικὴν ἐνέργειαν. Διατὶ πάντα ταῦτα, κύριοι; Διότι δὲν ἐσημειώθη ποτὲ ἐπανάστασις ἄνευ μιᾶς καταστάσεως ἀνωμαλίας, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν δημιουργουμένης ἐπαναστατικῆς ἀτμοσφαίρας, νὰ εἶναι δυνατὸν ἕνα ἐπαναστατικὸν κόμμα νὰ βαδίσῃ πρὸς κατάληψιν τῆς ἐξουσίας; Ἐὰν τοιαύτη κατάστασις ἐδημιουργήθη ἄλλοτε ἢ δημιουργηθῇ εἰς τὸ μέλλον, δὲν νομίζω, ὅτι τὰ διοικητικὰ αὐτὰ μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσουν οἱονδήποτε κίνδυνον. Ἄλλωστε, στατιστικῶς, θεωρεῖται, ὅτι ἀπέδωσαν τόσα πολλὰ τὰ μέτρα ταῦτα. Θεωρεῖτε, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἐσταμάτησαν τὴν ἐξάπλωσιν τῶν ἰδεῶν, τὰς ὁποίας λέγετε ὅτι καταπολεμεῖτε; Δὲν τὸ νομίζω. Καὶ δὲν νομίζω ἀκόμη, ὅτι μέσα σὲ μιὰν πραγματικὴν ἐπαναστατικὴν κατάστασιν αὐτοῦ τοῦ εἴδους, τὰ μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβοῦν ὠφέλιμα. Ἔναντι τοιούτων καταστάσεων, μόνον ἐνόπλως ἀμύνεται ἡ ἔννομος τάξις.

§93Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, νὰ ἔχωμεν πάλιν τὰ Δεκεμβριανά;

§94Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶπον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀρνοῦμαι τὴν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Ἀλλά, ἀφοῦ τὸ θέλετε, θὰ ἐρωτήσω, ὑπάρχει ἀναλογία περιστάσεων, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε σήμερον, ὅτι πρέπει νὰ ξεχάσωμεν τὰ Δεκεμβριανά;

§95Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. ...... (ὁμιλεῖ ἐκ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§96Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν. Τὸ παρελθὸν ἔχει σημασίαν βεβαίως καὶ ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐξαλείψωμεν ἀπὸ τὴν μνήμην μας. Δι’ ὅλους ἔχει σημασίαν, διότι τὸ παρελθὸν ἀποτελεῖ τὴν ἱστορίαν καὶ παρέχει διδάγματα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἐπαναστάσεις τοῦ παρελθόντος, νὰ ἀποτελοῦν κριτήριον διὰ τὸ παρὸν καὶ νὰ ἐπιδιώκεται νὰ παρομοιάζωνται περιστάσεις, ἀπολύτως διάφοροι μεταξὺ των.

§97Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§98Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Προεκάλεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δηλωθῇ, ἐὰν ὑπάρχῃ ὀπαδὸς οἱουδήποτε ἐθνικόφρονος κόμματος, μεταξὺ τῶν ἐξορίστων καὶ ἐὰν ἅπαντες οἱ ἐκτοπισθέντες δὲν εἶναι ὀπαδοὶ μόνον τῆς ΕΔΑ.

§99Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτοπισθοῦν, ὄχι μόνον μὲ τὰ μέτρα ἀσφαλείας.

§100Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι εὔκολον νὰ δεχθῶμεν, ὡς θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι μόνον ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ ἐδιώχθησαν. Δὲν δέχομαι ὅμως ὡς αὐταπόδεικτον, τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὰ στελέχη τῆς ΕΔΑ ποὺ συνελήφθησαν εἶναι ἀναγκαίως δρῶντα στελέχη τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ. Καὶ προκαλῶ μὲ τὴν σειράν μου, αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ συνελάβατε μετὰ τὰς ἐκλογάς, πλεῖστοι ἐκ τῶν ὁποίων διῆγον νομιμοφρόνως ἀπὸ ἐτῶν, εἴτε ὡς ἀδειοῦχοι ἐξόριστοι, εἴτε ὡς πρώην ἐξόριστοι, εἴτε ὡς στελέχη τῆς ΕΔΑ, προκαλῶ μὲ τὴν σειράν μου, νὰ τοὺς εἰσαγάγητε εἰς δίκην, μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς παραβάσεως τοῦ Α. Ν. 509, διότι ἐν δημοσίᾳ δίκῃ θέλω νὰ ἴδω ἂν καὶ ποῖοι ἐξ αὐτῶν θ’ ἀποδειχθοῦν δρῶντα στελέχη τοῦ Κ.Κ. καὶ ποῖοι νομιμόφρονες πολῖται, ἐργαζόμενοι ἐν ὄψει τῆς νομιμότητος τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκουν, ὑπὲρ τῆς ἐκλογικῆς ἐπικρατήσεως τῆς ΕΔΑ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Δ.Α.). Διότι κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ἐμέ, ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ ἐνισχύσω εἰς πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνει, ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, δι’ ἐμὲ ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ τὴν βαρεῖαν ὑπόνοιαν ὅτι, ἐὰν συνέλαβε 50 ἢ 120 στελέχη τῆς ΕΔΑ, μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἐκ τῶν ὁποίων κατὰ σύμπτωσιν πολλοὶ ὑπῆρξαν ὑποψήφιοι εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἢ εἶναι γραμματεῖς Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν, δηλαδὴ στελέχη, τὰ ὁποῖα ἔχουν κἄποιαν ἀπόδοσιν ἐξ ἀπόψεως κομματικῆς, ἐὰν τὸ ἔκαμεν αὐτό, δὲν εἶναι διὰ νὰ κτυπήσῃ τὸν παράνομον μηχανισμὸν τοῦ Κ. Κ., ἀλλὰ διὰ νὰ κτυπήσῃ τὴν νόμιμον ὀργάνωσιν τῆς ΕΔΑ. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος). Τοῦτο δι’ ἐμέ, εἶναι ἀπαράδεκτον, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὸν καιρὸν ποὺ ἦτο πρωθυπουργὸς ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ὑπῆρξεν ρητὴ δήλωσις, ὅτι ἡ ΕΔΑ δύναται νὰ πολιτεύεται νομίμως, παρ’ ὅλον ὅτι καὶ ἔκτοτε ἦτο γνωστόν, διότι τοῦτο εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὸ καταστατικόν της, ὅτι δὲν ἀρνεῖται νὰ ἔχῃ ὡς μέλη καὶ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἰδεολογικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνήκουν εἰς τὸν κομμουνισμόν. Ἔκτοτε, εἶχε γίνει δεκτὸν τοῦτο. Διατί; Διότι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ παρανόμου ἐνεργείας καὶ οἱασδήποτε ἰδεολογικῆς σκέψεως. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀπεδέχθη τὸ ἐπίσημον Κράτος. Δὲν ἠμπορεῖ, αἱ ἀποφάσεις τοῦ ἐπισήμου Κράτους, νὰ ἀποτελοῦν παγίδα διὰ τοὺς πολίτας. Παγὶς εἶναι τὸ νὰ ἐμφανίζεται νομίμως τὸ ψηφοδέλτιον τῆς ΕΔΑ, συνοδευόμενον ἀπὸ δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κάθε πολίτης δύναται νὰ ψηφίσῃ τὸ ψηφοδέλτιον αὐτὸ καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, προεκλογικῶς, νὰ ἔχουν τὴν ἐντολὴν νὰ μὴ ἐμποδίζουν οὔτε κἂν τὴν ἐκλογικὴν προπαγάνδαν τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ, ὁ δὲ πολίτης, πειθόμενος εἰς τὸν λόγον τοῦ Κράτους, νὰ ἐντάσσεται καὶ νὰ ἐργάζεται ὑπὲρ ἑνὸς Κόμματος, τὴν ἑπομένην δέ, ὡς δῆθεν στέλεχος τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, νὰ ρίπτεται εἰς τὴν ἐξορίαν ἢ νὰ ὁδηγῆται εἰς τὸ τμῆμα, διὰ νὰ ὑπογράψῃ ἀποκήρυξιν ὄχι μόνον τοῦ ΚΚΕ, ἀλλὰ καὶ τῆς ΕΔΑ, ἑνὸς νομίμως δρῶντος κόμματος. Δὲν ἐνδιαφέρει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτοπίσεων, κύριοι, προκειμένου περὶ τῆς ἰδικῆς μας ἀπόψεως. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ θεσμὸς καὶ μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ θεσμὸς ὡς ἀπειλὴ ἐναντίον παντὸς πολίτου. Ὁ θεσμὸς τῆς ἐκτοπίσεως, ὑπῆρχεν ἀληθῶς καὶ πρὸ τοῦ 1936. Καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι, ὅταν ἔγινεν ἡ ὑποεπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ὑπὸ τὸν μακαρίτην Ἀλέξανδρον Παπαναστασίου, νέος τότε βουλευτής, ὡρίσθην εἰσηγητὴς ἐπὶ τῶν ἄρθρων περὶ ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Καὶ εἰσηγήθην, ἔκτοτε, τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως διὰ τὰς πολιτικὰς ἰδέας, μολονότι τότε ἡ ἐκτόπισις ἀπηγγέλετο δι’ ὡρισμένον καὶ ὀλίγον χρόνον καὶ δὲν ἐπεξετείνετο ὁ χρόνος αὐτὸς ἐπ’ ἄπειρον καὶ αὐθαιρέτως. Τότε, ἐνθυμοῦμαι, πρὸ 22 ἐτῶν, εἴχομεν ἱδρύσει τὴν πρώτην Ἕνωσιν ὑπὲρ τῶν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τοῦ Πολίτου καὶ ὅσοι ἐξ ἡμῶν εἶχον τὴν αἴσθησιν, ὅτι ἐπέρχεται ἡ δικτατορία τῆς 4ης Αὐγούστου, ἠθελήσαμεν, διὰ δημοσίων ὁμιλιῶν, νὰ προφυλάξωμεν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ τῆς εἴπωμεν, ὅτι ὁ πολὺς θόρυβος περὶ τὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον, πράγματι τελείως ἀνύπαρκτον τὸ 1936, ὄζει δικτατορικοῦ ρεύματος, ὄζει φασισμοῦ καὶ χιτλερισμοῦ. Καὶ τότε κατηγορήθημεν, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγομεν ὠφελοῦν μόνον τὸν κομμουνισμόν, διότι μόνον οἱ κομμουνισταὶ ὑφίστανται τὰς ἐκτοπίσεις. Ἀλλ’ εἴδομεν κατόπιν, ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς, διὰ διατάγματος, κατελύθη τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου, καθ’ ὃν ἠδύναντο νὰ ἐκτοπίζωνται οἱ ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, ἐξετοπίσθη καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ Ἀνδρέας Μιχαλακόπουλος καὶ ὁ Καφαντάρης καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς Τσάτσος. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ διοικητικὴ αὐθαιρεσία, ὅταν ὑπάρχῃ ὡς θεσμός, εἶναι δαμόκλειος σπάθη, ἐπικρεμαμένη ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὅλων τῶν πολιτῶν, καὶ τῶν πλέον νομοταγῶν, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον εἰς ἐποχάς, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει ὁ ἄμεσος κίνδυνος ποὺ προβλέπει ἡ σύμβασις τῆς Ρώμης. Καὶ σήμερον, ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐκτοπίζωνται πολλῶν ἀποχρώσεων πολῖται, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἐκ τῆς δραστηριότητος τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ἕνα κλῖμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπηρεάζει τὴν συνείδησιν τοῦ φανατικοῦ κομμουνιστοῦ, διότι ἐκεῖνος γνωρίζει τοὺς κινδύνους του, ἐπηρεάζει ὅμως τοῦ ἁπλουστέρου νομοταγοῦς πολίτου τὴν συνείδησιν, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως θὰ ἤθελε νὰ ἀλλάξῃ πλέον τὴν ἰδικήν σας χρυσῆν ἐποχήν, διὰ νὰ δοκιμάσῃ καὶ τὴν ὀλιγώτερον χρυσῆν ἐποχὴν ἄλλων κομμάτων. Αὐτὸς ὅλος ὁ κόσμος, ζῇ ὑπὸ τὴν δαμόκλειον σπάθην τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως. Βεβαίως ὑμεῖς, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζετε ἀπολύτως τί κάνουν οἱ φίλοι σας εἰς τὰ χωριά, οὔτε τί κάνουν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα, ὅταν γνωρίζουν ὅτι ἕνας πολίτης δὲν ἀνήκει εἰς τὸ κυβερνῶν κόμμα, τοῦ προσφέρουν εὐκόλως τὴν ὑπόμνησιν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ μερικὰ διοικητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν σκέπτονται «ἐθνικῶς» ἢ δὲν σκέπτονται «ἀπολύτως» ἐθνικῶς. Προσέξατε τὸ «ἀπολύτως». Διότι «σχετικῶς» ἐθνικῶς, δύναται, ἐνδεχομένως, νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅτι σκέπτεται τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἢ ἄλλα κόμματα τοῦ Κέντρου. Ἀλλά, ὅταν θέλῃ κανεὶς ν’ ἀποδείξῃ ὅτι σκέπτεται ἀπολύτως ἐθνικῶς, πρέπει ν’ ἀνήκῃ εἰς τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν σας. Αὐτὸ τὸ πολιτικὸν κλῖμα, εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἔχει ὡριμάσει εἰς τὴν συνείδησιν ὅλων, ἡ κατάργησις τῶν μέτρων ἀσφαλείας. Δὲν εἶμαι καθόλου βέβαιος. Θὰ ἤθελον, ὅμως, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ποὺ καὶ ἄλλοτε ἐλέχθησαν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, θὰ ἤθελον βάσει αὐτῶν, νὰ διερωτηθῆτε καὶ ὑμεῖς, μήπως τυχὸν ἀκριβῶς, μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, ἀκριβῶς μὲ τὴν πάροδον τῶν περιστάσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐδικαιολόγουν τὰ μέτρα ταῦτα, ἀκριβῶς διότι ἡ ἀσφάλεια ἔχει ἐμπεδωθῆ, ἀκριβῶς διότι ἡ διεθνὴς κατάστασις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ κανενὸς εἴδους ἐνθάρρυνσιν καμμία ἐπαναστατικὴ ἐνέργεια μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα, μήπως εἶναι καιρὸς νὰ σκεφθῶμεν ἀντιστρόφως ἐντελῶς, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἐμποδίζουν τὴν ἀνάπτυξιν ἀνατρεπτικῶν ἰδεῶν, ὅτι πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἴδωμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀνομάζει καπηλείαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, μήπως δὲν εἶναι καπηλεία, μήπως ἀποτελεῖ ἁπλῆν ὑπογράμμισιν πραγμάτων ποὺ ἀναβλύζουν ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ψυχήν, μήπως θὰ ἔπρεπε δηλαδὴ περισσότερον νὰ ἀκούσωμεν τί βγαίνει μέσα ἀπὸ τὰς λαϊκὰς τάξεις, ἀπὸ ἀπόψεως αἰτημάτων οἰκονομικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως δυσαρεσκείας, ἀπὸ ἀπόψεως ἀπαιτήσεων, μήπως πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις μὲ κἄποιαν μεγαλυτέραν σοβαρότητα, διὰ νὰ μὴ ἔλθῃ ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀντιταχθῇ κατὰ τοῦ κύματος αὐτοῦ τῆς δυσαρεσκείας ἡ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐκμετάλλευσις καὶ συνεχὴς ὑπόμνησις καὶ κατὰ τρόπον μάλιστα ἀπαράδεκτον, τῶν παθῶν τοῦ παρελθόντος. Ἀνατρέχων εἰς τὸ παρελθόν, ἠθέλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, διὰ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι καὶ ταύτης ὑπαίτιος εἶναι ὁ κομμουνισμός: Τί τὰ ἤθελεν αὐτά, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Μήπως χρησιμεύουν ὡς πρόλογος τῆς μελλούσης συζητήσεως, διὰ τὸ Κυπριακόν; Διατὶ ἐπιμένει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀκούωμεν τὴν ΕΔΑ, κραυγάζουσαν ὅτι κατεποντίσθη τὸ Κυπριακὸν ζήτημα; Μήπως εἶναι τοῦτο μέθοδος διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ διαβληθῇ, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι ὅλη ἡ πολεμικὴ διὰ τὸ Κυπριακὸν προέρχεται ἀπὸ μέρους τῆς ΕΔΑ; Μήπως αὐτὸ ἀκριβῶς, ἀποτελεῖ καπηλείαν τοῦ ἀντικομμουνιστικοῦ αἰσθήματος, ἑνὸς μεγάλου μέρους τῆς κοινῆς γνώμης; Μήπως ἀποτελεῖ τοῦτο τὸ μόνον μέσον ἀμύνης, ποὺ ἀπέμεινεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἔναντι τῶν κατηγοριῶν, διὰ τὰς εὐθύνας της, διὰ τὸν καταποντισμὸν τοῦ Κυπριακοῦ; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§102Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Τσιριμῶκος, ἀνεφέρθη ἰδιαιτέρως καὶ ἀπησχολήθη κατὰ τὸ μεῖζον μέρος τῆς ἀγορεύσεώς του, μὲ τὸ θέμα τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως. Διὰ τὴν πολιτικὴν τοποθέτησίν του, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἀρχηγοῦ μάλιστα τῆς νεοτεύκτου ὁμάδος τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως». Ἤθελον ὅμως τοῦτο, διότι συνέδεσε τοῦτο μὲ μία παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ θεμελιώσῃ καὶ εἰς νομικὰς σκέψεις, σχετιζομένην μὲ τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης, καὶ συνήγαγον τὸ συμπέρασμα τὸ νομικόν, ὅτι διοικητικὴ ἐκτόπισις ἀντιστρατεύεται πρὸς τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης. Δὲν προτίθεμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, διὰ νὰ διευκολύνω τοὺς ἐν συνεχείᾳ ἀγορητάς, ν’ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ θέμα τοῦτο, λυποῦμαι, διότι διέφυγε τῆς προσοχῆς τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, ὄχι ἀπὸ τῆς πολιτικῆς πλευρᾶς, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς καθαρῶς νομικῆς πλευρᾶς ἀπεφάνθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1235)1957 ἀποφάσεώς του, κρῖναν, ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ περιορίζομαι νὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον τὸ σχετικὸν μέρος αὐτῆς, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὸ διοικητικὸν μέτρον, «ὅτι δικαιοῦται ἡ Πολιτεία, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς συμβάσεως, νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν Διοικητικὴν ἐκτόπισιν». Διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὁ κομμουνισμὸς —χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἀνάγκην, κύριε Τσιριμῶκο, νὰ ἐπιστρατεύσωμεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὸ τόσον, δυστυχῶς, πλούσιον καὶ δραματικῶς τραγικὸν παρελθὸν τῶν πράξεων τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς βάρος τῆς χώρας αὐτῆς— σήμερον καὶ δι’ αὔριον ἀποτελεῖ μόνιμον σταθερὰν ἀπειλήν, διότι ἡ μόνη ἀντιδημοκρατικὴ δύναμις εἰς τὸν τόπον αὐτὸν εἶναι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, τὰ προσωπεῖα αὐτοῦ καὶ οἱ συνοδοιπόροι. (Χειροκροτήματα). Σήμερον δέ, ἔτι περισσότερον, διότι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀποβολῆς τοῦ ἐπαναστατικοῦ χαρακτῆρος, σκιάζεται ὑπὸ τὴν σκιὰν τῶν λαβάρων τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας, διὰ νὰ βάλῃ, ὅπως βάλῃ, κατὰ τῆς Ἀκροπόλεως τῶν ἰδεῶν αὐτῶν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας. Καὶ δὲν εἶναι διατεθειμένον τὸ Ἔθνος....

§103Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Σεῖς δηλαδή....

§104Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι διατεθειμένον τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀφίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐκτεθειμένον εἰς τὸν φοβερώτερον τῶν κινδύνων, τὸν ὁποῖον διατρέχει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σήμερον, ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος δρᾷ εἴτε ἀμέσως εἴτε διὰ τῶν προσωπείων του ἐντὸς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας.

§105Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μοῦ ἀπέδωσε παρερμηνείαν τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης. Προσωπικῶς καὶ ὅταν ὑπῆρξα καὶ ἄλλοτε βουλευτής, εἶχον εἴπει, ὅτι εἶναι καλλίτερον τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἀσχολῆται μὲ ὅλα τὰ θέματα ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν μέσῳ συζητήσεων, καθ’ ὃν τρόπον διεξάγονται αὗται, νὰ λύωνται μεταξὺ τυροῦ καὶ ἀχλαδίου τὰ νομικὰ θέματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. ὑπουργὸς λέγων, ὅτι ἔθεσα τὸ θέμα ἐπὶ νομικοῦ ἐπιπέδου. Λέγω, ὅτι ἀντιστρατεύεται εἰς τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης καὶ ἠθέλησα νὰ ἀποκαταστήσω τὸ νόημα τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης, τὸ ὁποῖον εἶχε καταστραφῆ ἀπὸ τὸν τρόπον ποὺ τὸ μετεχειρίσθη ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ εἶπον ὑπὸ ποίους ὅρους ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐπιτρέπει τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων. Ὡς πρὸς τὸ Σ.Ε. βεβαίως καὶ δημοσίᾳ ἔχω ἐκφράσει τὴν προσωπικήν μου δυσαρέσκειαν, διότι τὸ Σ. Ε. δὲν ἔλυσε τὸ θέμα, ὄχι ὡς πρὸς τὸ ἂν ἀντιστρατεύεται ὁ νόμος εἰς τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης, ἀλλὰ τὸ ὅτι ἡ διοικητικὴ ἐκτόπισις ἀντιστρατεύεται τὸ Σύνταγμα. Διότι ἐφ’ ὅσον τὸ ἔκτακτον αὐτὸ μέτρον ἐλήφθη διὰ νὰ ἰσχύσῃ διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας, ἀφ’ ἧς ἔληξεν αὕτη δὲν ἔπρεπε παρὰ νὰ παύσῃ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ. Δυστυχῶς τὸ Σ. Ε. δὲν ἐθεώρησεν, ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα. Ἐθεώρησεν, ὅτι εἶναι πέραν τῆς ἁρμοδιότητός του νὰ φθάσῃ ἐκεῖ καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κηρυχθῇ ἡ λῆξις τῆς ἀνταρσίας διὰ νόμου, ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ δυνηθῇ αὐτὸ νὰ ἀκυρώσῃ ἀποφάσεις ἐκτοπίσεως. Προσωπικῶς θὰ ἤθελον νὰ εἶχεν ἀναλάβει τὴν εὐθύνην αὐτήν. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ τὸν κακίσω, διότι δὲν ἠθέλησε νὰ λύσῃ τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μομφήν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία δέχεται νὰ διατηρῇ τὸ πλάσμα τῆς διατηρήσεως τῆς ἀνταρσίας, ἐνῷ πρόκειται περὶ νομικοῦ πλάσματος. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, ἐν συνεχείᾳ, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἀπειλῆς εἶναι ἐντελῶς ἄλλη ὅταν ἔχῃ τις ὑπ’ ὄψει του τὴν μελλοντικὴν πορείαν τοῦ Κομμουνισμοῦ. Διότι αἱ ἐλευθερίαι δὲν ἀπειλοῦνται ἀπὸ τὸν Κομμουνισμὸν οὔτε ἀπὸ τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς προβάλλοντα τὴν ἐπαναστατικὴν βίαν. Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐκήρυξαν, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς βίας καὶ ἦλθεν ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθησαν τὴν βίαν. Δὲν εἶναι αἱ δηλώσεις τῶν κομμάτων ποὺ προστατεύουν τὰς ἀτομικὰς ἐλευθερίας. Εἶναι οἱ νόμοι καὶ εἶναι ἡ ἀπόδειξις, ὅτι ἕκαστος παραβαίνει τοὺς νόμους, ὅταν λέγῃ ὅτι δὲν δέχομαι νὰ συζητήσω, καὶ διότι διὰ τὸ Σύνταγμα ἐνδιαφέρεται ἕνας ἕκαστος πολίτης καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλαμβάνεται ἕνας πολίτης ἐν ὀνόματι τοῦ κινδύνου τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ μὴ ἔχῃ μίαν ἐγγύησιν διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν πράγματι προέβη ἢ σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς μίαν πρᾶξιν. Χαίρω πολύ, κατὰ τὰ ἄλλα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἔχει δηλώσει, ὅτι δρᾷ ἐθνικοφρόνως. Ἀπέβαλε τὰς παλαιάς του ἰδέας. Καὶ σήμερον εἶναι τόσον ὀξὺς ὑπερασπιστὴς τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Τοῦ λέγω, ὅμως, τοῦτο, ὅτι ὅταν προστατεύῃ κανεὶς τὰς ἀτομικὰς ἐλευθερίας πρέπει πράγματι νὰ τὰς σέβεται, διότι ἄλλως, τὰς προστατεύει, ὅπως θὰ ἐπροστάτευε, ὅπως θὰ ἐφύλαγεν ἕνας λύκος τὰ πρόβατα, ὅταν διωρίζετο βοσκός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ἀριστερᾶς).

§106Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§107Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ὡς πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Τσιριμώκου διὰ τὸν λύκον, τὸν εὐχαριστῶ πολύ, διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπαναλάβω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰς πρόσφατον ὁμιλίαν μου, ἔξω τῶν Ἀθηνῶν, εἶπον, ὅτι πράγματι ὁ λύκος περιεβλήθη τὸ τομάρι τοῦ προβάτου, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐκτὸς τῶν ἄλλων, προκαλεῖ καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι δηλαδὴ οἱ πραγματικοὶ θανάσιμοι ἐχθροὶ πρὸς κατάλυσιν τῆς δημοκρατίας, ὁ κομμουνισμὸς καὶ οἱ συνοδοιπόροι καὶ τὰ προσωπεῖα αὐτῶν σήμερον ἔχουν ἀντὶ τοῦ δέρματος τοῦ λύκου περιβληθῆ τὸ δέρμα τοῦ ἀθώου προβάτου. (Χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§109Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀποτελεῖ βεβαίως εὐτυχῆ συγκυρίαν δι’ ἐμέ, τὸ ὅτι ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα τοῦτο τὸ πρῶτον ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Κοινοβουλίου διὰ ν’ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ θέματα τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως, θέματα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς ἐνεργείας καὶ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι στρέφονται ἐνατίον τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, πράξεις καὶ ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι παραβιάζουν θεμελιώδεις συνταγματικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προσδιορίζουν τὴν μορφὴν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος. Θέλω νὰ ὁμολογήσω εἰλικρινῶς, ὅτι θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν εἰς τὴν πρώτην μου αὐτὴν ἐμφάνισιν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, θὰ ἠδυνάμην νὰ χειροκροτήσω μέτρα, τὰ ὁποῖα πράγματι θὰ ἀπεκαθίστουν ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα καὶ εἰδικῶς εἰς τὸν τόπον μας θὰ ἀπεκαθίστουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας, θὰ ἔδιδον τὴν πραγματικὴν μορφὴν εἰς τὸ Κοινοβουλευτικὸν Δημοκρατικὸν Πολίτευμα. Παρὰ ταῦτα, θὰ προσπαθήσω, προσεγγίζων τὸ θέμα μὲ πλήρη συναίσθησιν τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ θέματα ποὺ ἐτέθησαν ἐνώπιον ὑμῶν, θὰ προσπαθήσω νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐκεῖνα τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν κατὰ τὴν μέχρι σήμερον συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν προσβολὴν Συνταγματικῶν καὶ νομικῶν διατάξεων. Ἐὰν ἡ προσβολὴ τῶν διατάξεων αὐτῶν εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἀναγκαία, ὅπως θέλῃ νὰ τὴν ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀναγκαία καὶ ἀπαραίτητος καὶ σκόπιμος διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ Κράτους, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, καὶ ἀκόμη περαιτέρω ἐὰν τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμοζόμενα, προστατεύουν, πράγματι, τὴν Δημοκρατίαν, ἢ ἀντιθέτως πλήττουν καὶ φθείρουν τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὰς ἐλευθερίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως», μὲ ἀπήλλαξεν ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπεκταθῶ εἰς πολλὰ σημεῖα, σχετικὰ μὲ τὴν ἔρευναν τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Θὰ ἤθελον μόνον, ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλησαν καὶ τοὺς προλαλήσαντας ἀξιοτίμους κυρίους ὑπουργούς, τὰ ὁποῖα ἰδίως ἀναφέρονται εἰς τὴν Συνταγματικὴν Διάταξιν περὶ προστασίας τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας καὶ ἡ ὁποία θεμελιοῦται καὶ διὰ νόμων, συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ Συντάγματος, νόμων, οἱ ὁποῖοι ἀνταποκρίνονται καὶ κυρώνουν γενικωτέρας ἀποφάσεις διεθνῶν διασκέψεων καὶ πρὸς τὴν οἰκουμενικὴν διακήρυξιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία εἰς τὸ ἄρθρον 9 ὁρίζει, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ συλληφθῇ αὐθαιρέτως. Ἀκόμη, εἰς τὴν Διεθνῆ σύμβασιν τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σήμερον διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι ἐκυρώθη διὰ τοῦ νόμου 2329)1953, νόμον τοῦ Κράτους, εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 1 ὁρίζεται, «ὅτι οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ στερηθῇ ............ (ἀναγινώσκει .............)». Ποία εἶναι τώρα ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους σήμερον, ἔναντι τῶν διατάξεων τούτων; Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθη σειρὰ περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα ἀνεμένομεν, ὅτι θὰ διαψευσθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν τυχὸν δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, σειρὰ περιστατικῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξάγεται ὅτι λαμβάνουν χώραν συλλήψεις πολιτῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία προϋπόθεσις ἀπὸ αὐτάς, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ τοὺς εἰδικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἐκύρωσαν διεθνεῖς συμβάσεις καὶ κατὰ τρόπον καὶ μεθόδους, αἱ ὁποῖαι ἀντιτίθενται εὐθέως πρὸς τὴν ρητὴν Συνταγματικὴν διάταξιν περὶ τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν. Συγκεκριμένως ἀναφέρω, ὅτι τὸν τελευταῖον ἰδίως καιρόν, μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἔλαβε χώραν ἀπειρία συλλήψεων. Εἰς ἑκατοντάδας ἀνέρχονται οἱ συλληφθέντες πολῖται, ἄνευ οἱουδήποτε ἐντάλματος καὶ ἄνευ τηρήσεως τῶν ρητῶν καὶ συγκεκριμένων διατυπώσεων, τὰς ὁποίας προβλέπει ὁ νόμος.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι 173.

§111Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρέστην μάρτυς περιπτώσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀστυνομικὰ ὄργανα εἰσήλασαν κυριολεκτικῶς εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ ἐν Ἀθήναις καὶ προέβησαν εἰς τὴν σύλληψιν τῶν εὑρισκομένων ἐντὸς τῶν γραφείων. Τοὺς ὡδήγησαν εἰς τὰ ἀστυνομικὰ τμήματα, τοὺς ἐκράτησαν ἐπὶ 24ωρον, διὰ νὰ τοὺς ἀπολύσουν μετὰ 24ωρον ἢ 24ωρα, λέγοντες δὲν θέλομεν τίποτε, πηγαίνετε εἰς τὸ καλό. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία εὐαισθησία ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἀπέναντι αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτου. Δὲν εἶναι, κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονὸς ὅτι συνελήφθησαν ὑπὸ τῆς ἀστυνομίας ἄτομα τινά, ἀλλὰ εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἰσήλασαν εἰς τὰ Γραφεῖα, νομίμως συνεστημένου καὶ λειτουργοῦντος Κόμματος. Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα δὲν περιωρίσθησαν μόνον εἰς τὴν τοιαύτην σύλληψιν τῶν πολιτῶν, ἀλλὰ ἐπροχώρησαν καὶ εἰς τὴν κακοποίησιν τούτων. Ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποια δικαιολογία διὰ τὴν σύλληψιν ἑνὸς πολίτου, κύριοι βουλευταί, οὐδεμία δικαιολογία δύναται νὰ προβληθῇ διὰ τὴν κακοποίησίν του. Ἡ κακοποίησις τοῦ πολίτου, δὲν προσβάλλει ἁπλῶς τὸ δικαίωμα τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν ἀνθρωπισμόν. Μὲ τὰ περιστατικὰ αὐτά, ὄχι μόνον Δημοκρατία δὲν ὑπάρχει καὶ συνταγματικαὶ ἐλευθερίαι, ἀλλὰ μία κατάστασις ζούγκλας.

§112Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ λέξις ζούγκλα, κύριε συνάδελε, δὲν ἔχει θέσιν, ὅταν ὁμιλῆτε διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§113Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, κύριε ὑπουργέ, φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ κακοποιοῦν τοὺς πολίτας, δὲν εὑρίσκω ἄλλην λέξιν νὰ χαρακτηρίσω τὴν κατάστασιν αὐτήν. Καὶ γνωρίζετε, κύριε ὑπουργέ, ὑμεῖς, πλεῖστα ὅσα τοιαῦτα περιστατικὰ τὰ ὁποῖα σᾶς κατηγγείλαμεν καὶ παρὰ ταῦτα, παρὰ τὰς ἰδικάς μας διαμαρτυρίας, οὐδὲν μέτρον ἐλάβατε, διὰ νὰ περιστείλετε τὴν ἔκνομον αὐτὴν κατάστασιν, καὶ ἠνέχθητε, ἐὰν δὲν τὰ ἐνεπνεύσατε.

§114Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θέλετε ἐπανάληψιν τῆς θέσεως τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς οὐσίας, τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ΕΔΑ. Διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀντικειμενικὸς σκοπὸς δὲν εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον περὶ τὴν ἔκφρασιν τῆς νομίμου Πολιτείας, ἀλλὰ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς εἶναι —καὶ σεῖς συνεχίζετε, βλέπω, τὸν κακὸν αὐτὸν δρόμον— ἡ συκοφαντία εἰς βάρος τῶν ὀργάνων τῆς ἀσφαλείας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Καὶ εἶναι φαινόμενον χαρακτηριστικὸν κόμματος πολιτικοῦ, νὰ ἀναγάγῃ εἰς τὸ ὕψιστον σημεῖον τῆς προπαγάνδας τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς διαβρώσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα, διὰ πᾶσαν μορφὴν Δημοκρατίας, κοινοβουλευτικῆς, ἀποτελοῦν τὸν βραχίονα, διὰ τοῦ ὁποίου διασφαλίζονται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς Δημοκρατίας καὶ ὄχι τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων, αἱ πολιτικαὶ ἐλευθερίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ σᾶς ἀνακαλέσῃ εἰς τὴν τάξιν, ὅταν μεταχειρίζεσθε τὴν λέξιν ζούγκλαν, ἀναφερόμενοι εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§115Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤμην ἕτοιμος καὶ πρόθυμος, νὰ ἀνακαλέσω καὶ νὰ ζητήσω συγγνώμην δι’ ὅσα εἶπον, ἐὰν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ διαψεύσῃ ἔστω καὶ μίαν ἀπὸ τὰς περιπτώσεις, αἵτινες συγκεκριμένως ἀνεφέρθησαν.

§116Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὰς διαψεύδω συλλήβδην καὶ ἐν τῷ συνόλῳ, ὡς ἀνυποστάτους.

§117Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένα περιστατικά. Σᾶς ὁμιλῶ περὶ τοῦ Τμήματος Περιστερίου, ὅπου ἐκακοποιήθησαν χιλιάδες πολιτῶν. Σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένως τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ζωγράφου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐκακοποιήθησαν δεκάδες πολιτῶν. Σᾶς ἀνεφέρθησαν ὀνομαστικῶς καὶ συγκεκριμένως. Ζητῶ, λοιπόν, νὰ μοῦ δώσητε μία ἀπάντησιν διαψεύσεως ρητῶς καὶ συγκεκριμένως καὶ ὄχι συλλήβδην, ὡς λέγετε, αὐτῶν τῶν περιστατικῶν. Κύριε ὑπουργέ, δὲν σᾶς ὠφελεῖ τίποτε μὲ τὸ νὰ διαψεύδητε τὰς συγκεκριμένας αὐτὰς καὶ ἀπολύτως καλοπίστους καταγγελίας, ἃς ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, μὲ τὸ νὰ μᾶς ἀποδίδετε τὴν κατηγορίαν ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ διαβρώσωμεν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό, περὶ τοῦ ποῖος διαβρώσκει καὶ ποῖος φθείρει τὴν Ἀστυνομίαν καὶ ἀκόμη περὶ τοῦ ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγονται διὰ τὴν Ἀστυνομίαν καὶ τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος, εἶναι ἀπόψεις, τὰς ὁποίας μόνον ἡ ΕΔΑ διατυπώνει, μόνον ἡμεῖς οἱ ἐπερωτῶντες διατυπώνομεν ἢ ἐὰν ἀποτελῇ ἀντίληψιν γενικωτέραν, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, τὸ θέμα αὐτό.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀποφεύγητε ἐκφράσεις, αἵτινες ἠμποροῦν νὰ προκαλέσουν, ὡς προεκλήθη ἡ διαμαρτυρία τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§119Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ οὕτω, διὰ νὰ δώσω μίαν σαφῆ εἰκόνα, τοῦ τί γίνεται.

§120Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πρέπει νὰ εἶναι παρόντες οἱ κύριοι ὑπουργοί, ἐν τῇ διεξαγωγῇ τῶν κοινοβουλευτικῶν συζητήσεων. Καὶ οἱ κύριοι ὑπουργοί, δὲν μᾶς ἔδωσαν τοιαῦτα δείγματα. Ἀλλὰ θὰ τὰ εἴπωμεν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα.

§121Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν συλλήψεων, ὑπάρχουν πράξεις καὶ ἐνέργειαι τοῦ Κράτους, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης ἀφαιροῦν αὐτὸ τὸ δικαίωμα περὶ προσωπικῆς ἐλευθερίας. Καὶ συγκεκριμένως ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἐκτοπίσεων, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀρκετὸς ἔγινε λόγος καὶ δὲν πρόκειται ἐπὶ μακρὸν ν’ ἀσχοληθῶ. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς ὑποστηριχθείσας ἀπόψεις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Βεβαίως, ὑπάρχει ἕνας νόμος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ἐνεργεῖ τὸ Κράτος. Ὑπάρχει ὁ νόμος 687)1948, ὅστις ἰσχύει σήμερον. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλήσας πρὸ ὀλίγου, εἶπεν, ὅτι ἐφαρμόζεται καὶ θὰ συνεχισθῇ ἐφαρμοζόμενος εἰς τὸ μέλλον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν φοβερὰν ἀντινομίαν καὶ ἀποτελεῖ μίαν φοβερὰν καταδίκην τῆς ἰδικῆς του πολιτικῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἐπὶ μίαν διετίαν πρὸ τῶν τελευταίων ἐκλογῶν, διότι ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν οὔτε μίαν φορὰν ἐφήρμοσε τὸν νόμον αὐτόν. Δὲν ἤσκησε τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον τοῦ δίδει ὁ νόμος, οὔτε εἰς μίαν περίπτωσιν, ἐπὶ μίαν διετίαν. Καὶ διερωτᾶται κανείς, τί ἐμεσολάβησε καὶ τί συνέβη μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δηλοῖ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμόζεται σήμερον καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ αὐστηρότερον καὶ εἰς τὸ μέλλον; Πρόκειται, συνεπῶς, περὶ μιᾶς προσπαθείας ἀναζωπυρώσεως τῶν μέτρων ἐκείνων τῆς ἐκτοπίσεως, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν μίαν ἀναταραχήν, ἀναξέουν τὸ παρελθὸν καὶ δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὴν Χώραν νὰ προχωρήσῃ εἰρηνικῶς καὶ ὁμαλῶς εἰς τὸν δρόμον της. Καὶ δι’ ἄλλους, ἀκόμη, λόγους, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ διατηρηθῇ ὁ νόμος αὐτός. Καὶ οἱ λόγοι αὐτοὶ διευκρινίζονται τόσον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 1 αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐξαιρετικῶς, διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας, δύνανται αἱ Ἐπιτροπαὶ Δημοσίας Ἀσφαλείας κλπ.». Προσέξατε τί λέγει τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν ἡ ἔνοπλος σύρραξις εὑρίσκετο εἰς πλήρη δρᾶσιν. Ὁ νομοθέτης ἠθέλησεν, ὅπως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου γίνεται ὡς ἐξαιρετικὸν μέτρον καὶ διαρκεῖ ὅσον διαρκεῖ καὶ ἡ ἀνταρσία. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἐξακολουθεῖ σήμερον ἡ ἀνταρσία καὶ αἱ ἐξαιρετικαὶ περιπτώσεις, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου αὐτοῦ; Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, σαφῶς ὁμιλεῖ ἐπὶ τῶν προϋποθέσεων αὐτῶν ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τῆς ἐκτοπίσεως. Σήμερον, ὅμως, εὑρισκόμεθα εἰς κατάστασιν ὁμαλότητος καὶ ἡ ἐξακολουθητικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου πρέπει νὰ σταματήσῃ.

§122Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ θέμα τῆς ἐκτοπίσεως, κύριοι βουλευταί, ἀπησχόλησε καὶ ἄλλοτε τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συζήτησιν ἐνθυμοῦμαι, τῆς ὑπουργίας μου κατὰ τὸ 1955, καὶ θεωρεῖται ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως ἐξηντλημένον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ διασαφηνίσῃ διὰ πολλοστὴν φοράν, εἶναι, ὅτι ἡ σκέψις περὶ ἀνταρσίας, ὅταν συμφέρῃ εἰς τὴν ΕΔΑ, ἀντιστρέφει τὰ φύλλα τοῦ παρελθόντος καὶ ἀναδιφεῖ τὰς σελίδας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὴν ἄποψίν της, ἠμποροῦν νὰ τὴν διευκολύνουν εἰς τὰς πολιτικάς της ἐπιδιώξεις. Χρησιμοποιεῖ τὴν λέξιν ἀνταρσία, διότι, ἐκ πρώτης ὄψεως, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅταν λέγῃ τὴν λέξιν «ἀνταρσία», λέγει: Εἶναι ἀνταρσία; Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀντάρτας εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ἀντάρτας εἰς τὰ βουνά, δὲν ἔχομεν ἀνταρσίαν. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ κομμουνιστικὴ ἀπειλὴ διὰ τὸν χῶρον αὐτὸν εἶναι πλέον ἐπικίνδυνος, ὅταν δὲν εἶναι εἰς τὴν ἐπαναστατικήν της δραστηριότητα. Ἐν ἐπαναστάσει, τὸν ἀντεμετώπισεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸν κομμουνισμὸν τρίς, καὶ τὸν ἐνίκησεν. Ἀλλὰ σήμερον, δὲν θὰ ἐπετρέψωμεν νὰ δημιουργῆται σύγχυσις καὶ παραπλάνησις, εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν.

§123ΦΩΝΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Τὸ ἀκούσαμεν.

§124Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ τὸ ξανακούσετε, ἐφ’ ὅσον ἐπεχειρεῖτε νὰ διαστρεβλώσετε τὴν ἀλήθειαν, τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων. Σήμερον, ὁ κομμουνισμὸς διὰ τὸν χῶρον αὐτόν, εἶναι πλέον ἀπειλητικός, παρὰ ὅταν ἦτο εἰς τὰ βουνά.

§125Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Αὐτὸ φοβεῖσθε. Τρέμετε.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Μπριλλάκη, ἐὰν θέλετε νὰ εἶσθε συνεπέστερος πρὸς ὅ,τι πράγματι πιστεύετε, νὰ πᾶτε εἰς τὰ βουνά.

§127Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τέτοιο χατήρι, δὲν θὰ σᾶς κάμω.

§128Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψωμεν ὑπὸ τὸν μανδύαν δῆθεν τῶν κοπτομένων διὰ τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας, νὰ βυσσοδομῆτε ἀπειλὰς κατὰ τῶν ἐλευθεριῶν, τῶν πολιτικῶν, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§129Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ παρακολουθήσω, οὔτε τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς προσπαθείας της, τὰς ὁποίας καταβάλλουν, διὰ τῆς ἀναζητήσεως ἀβασίμων θεωριῶν, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὰς καταπιεστικὰς μεθόδους των. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον τίθεται σήμερον, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ εἶναι, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ὁμαλῶς καὶ εἰρηνικῶς εἰς τὸν δρόμον τῆς Δημοκρατίας ἢ ἐὰν θὰ στραγγαλίσῃ ταύτην, ἐν ὀνόματι, δῆθεν, τῆς προστασίας τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν. Λέγω, λοιπόν, συνεχίζων, ὅτι δὲν ὑπῆρχον, οὔτε ὑπάρχουν, προϋποθέσεις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἀνεφέρθη, ὅτι μὲ τὸ θέμα ἀπησχολήθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐπὶ τοῦ ζητήματος, δηλαδὴ τῆς ἐφαρμογῆς ἢ μὴ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Πράγματι, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠσχολήθη μὲ τὸν νόμον αὐτόν. Ἀλλὰ ἐθεώρησεν αὐτὸ ἀναρμόδιον νὰ βαστάσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων του ἑρμηνείαν, περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε νομοθετικὴ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐκηρύσσετο λήξασα ἡ ἀνταρσία. Ἐθίγη, ἐπίσης, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ θέμα τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀποδεχθῆ καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καθ’ ἣν ἐπιτρέπεται στέρησις τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠσχολήθη καὶ ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν δύναται νὰ λάβῃ θέσιν, κηρῦξαν αὐτὸ ἀναρμόδιον νὰ κρίνῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπειλὴ κατὰ τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους, ὥστε νὰ δικαιολογῇ παράβασιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Τὸ θέμα αὐτό, εἶναι θέμα καθαρῶς πολιτικῆς σημασίας, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρόκειται νὰ λάβῃ θέσιν ἡ Βουλή. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ἡ διατήρησις τῶν ἀναχρονιστικῶν καὶ ἀνελευθέρων αὐτῶν μέτρων τοῦ ἐκτοπισμοῦ, ἀποτελοῦν κατάργησιν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου καὶ κατάργησιν τοῦ Δημοσίου Δικαίου τῶν Ἑλλήνων, χωροῦσα ἄνευ λόγου, διότι οὔτε ἀνταρσία ὑπάρχει, οὔτε κίνδυνος τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους παρίσταται. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι μόνον ἰδική μας ἄποψις. Διότι, τὸν Μάρτιον τοῦ 1957, ὁ ἀξιότιμος, Συναρχηγὸς τότε τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου, ὁμιλῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶπε, προκειμένου περὶ τῆς διατηρήσεως τῶν ἀνελευθέρων αὐτῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ἑξῆς: «Χρησιμοποιοῦμεν ἕνα νομικὸν πλάσμα, ἕνα πόρισμα, ἕνα ψεῦδος: ὅτι διαρκεῖ ἡ ἀνταρσία, ἐνῷ εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἀνταρσία δὲν διαρκεῖ... Χρησιμοποιοῦμεν, ὅμως, τοῦτο, διὰ νὰ διατηροῦνται τὰ ἔκτακτα μέτρα». Καὶ ἐπάγεται ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ παρατεινομένη αὐτὴ κατάστασις, ἀποτελεῖ κατ’ οὐσίαν, κατάλυσιν τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν, κατάλυσιν τῆς λειτουργίας τῆς Δημοκρατίας. Ἡμεῖς λοιπόν, μόνον, κύριε ὑπουργέ, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν παράταξιν τῆς ΕΔΑ, ὑπεστηρίξαμεν καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων αὐτῶν, ἀποτελεῖ κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἀτόμου; Δὲν πιστεύω ὅμως, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ὑπάρξῃ τις, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου, ὁμιλῶν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον, ἐξέφραζεν ἀπόψεις, ἀπηχούσας καὶ συνθήματα τῆς ΕΔΑ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ αὐταπατώμεθα. Ἡ μορφὴ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσουν νέαν ἀνωμαλίαν εἰς τὸν δυστυχῆ αὐτὸν τόπον, τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ ἄλλας πράξεις καὶ ἐνεργείας της. Ὑπάρχει, ἐπὶ παραδείγματος, ἕνας ἀριθμὸς ἀδειούχων, τῶν ὁποίων διακόπτεται ἡ ἐκτόπισις, δυνάμει ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν. Ὁ ὑπουργός, ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς διακοπῆς τῶν ἀδειῶν αὐτῶν. Καὶ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἔκαμον χρῆσιν, ἀλλά, εἰς τοὺς οὕτως ἐπανελθόντας εἰς τὰς ἑστίας των, ἀστυνομικαὶ διατάξεις, ἐπέβαλον περιορισμούς. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, καμμία νομικὴ βάσις, ὥστε ἡ Ἀστυνομία νὰ ἐπιβάλλῃ δέσμευσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τῶν ὁποίων διεκόπη ἡ ἐκτόπισις καὶ ἔτυχον ἀδείας παρὰ κρατικῶν ὀργάνων. Ὑπάρχουν μηνύσεις ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἀλλὰ ὑπάρχουν, ἐπίσης, δικαστικαὶ ἀποφάσεις, ἐκ τῶν ὁποίων, σαφῶς, προκύπτει, ὅτι αἱ ἀστυνομικαὶ αὗται διατάξεις δὲν ἔχουν οὐδὲν νομικὸν ἔρεισμα. Καὶ θὰ ἀνέμενέ τις, τοὐλάχιστον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, μετὰ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς τὰς δικαστικάς, θὰ ἔδιδον ἐντολὴν νὰ σταματήσουν αἱ παραβάσεις αὗται τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Τοῦτο, ὅμως, δὲν ἐγένετο. Ἀντιθέτως, ἔχομεν τὸ πραγματικὸν γεγονός, ὅτι αἱ ἀποφάσεις θέσεως περιορισμῶν συνεχίζονται καὶ συνεπῶς, ἔχομεν μίαν ἀντίθεσιν καὶ σύγκρουσιν μεταξὺ δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ ἀστυνομικῶν ἐνεργειῶν.

§130Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἀκόμη, δὲν ἔχει σταθεροποιηθῆ ἡ νομολογία, ἀλλὰ κυμαίνεται. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται, ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν, ἡ Διοίκησις πρὸς τὴν Δικαιοσύνην.

§131Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναμείνῃ μέχρι τῆς σταθεροποιήσεως τῶν δικαστικῶν αὐτῶν ἀποφάσεων; Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι ἔτσι, ὅπως λέγεται, εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχομεν δικαστικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θεωροῦν ἐκνόμους τὰς ἀστυνομικὰς πράξεις. Παρὰ ταῦτα, κ. ὑπουργέ, σεῖς δὲν προέβητε εἰς καμμίαν ἐνέργειαν, νὰ σταματήσῃ ἡ παρανομία τῶν Ἀρχῶν.

§132Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρανομίαν εἰς βάρος τῶν πολιτῶν, ποῦ τὴν βλέπετε, κύριε συνάδελφε; Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς πληροφορίας, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα, ἐπὶ τοῦ θέματος, βλέπετε ἐνδεχόμενον δόλον παρανομίας, εἰς μίαν χώραν, ὡς ἡ ἰδική μας, ὅπου εἶναι πλήρης ἀνεξάρτητος ἡ Δικαιοσύνη, καὶ ἡ Κυβέρνησις, τηρητὴς τοῦ πολιτεύματος, ἀποφεύγει πᾶσαν παρέμβασιν;

§133Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, κύριε ὑπουργέ, ἔχομεν ἀνεξάρτητον δικαστικὴν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν δικαστικὰς ἀποφάσεις, ἔστω καὶ μὴ τελεσιδίκους καὶ τὸ θέμα εἶναι ἀμφιβαλλόμενον, ἔπρεπε νὰ παύσῃ ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεων τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνέχουν ἐνδεχόμενον δόλον.

§134Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων, νομίζω, ὅτι ἔδωσαν ἀπαντήσεις οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, διότι ἐγώ, βεβαίως, δὲν ἔχω ἀνάμιξίν τινα εἰς τὸ ζήτημα. Ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγὼ ἀπήντησα, εἶναι, ὅτι δὲν ἔχει ἐκδηλωθῆ ἀντίθεσις Διοικήσεως καὶ Δικαιοσύνης. Καὶ τὸ συνήγαγον τοῦτο, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀκόμη δὲν ὑπάρχει γνώμη ἀναμφισβήτητος, ἀλλὰ ἐκυμάνθη ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων. Δι’ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα, ἔχετε λάβει ἀπαντήσεις ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς. Διὰ τὰ θέματα τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος, θὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§135Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζομεν, ὅτι ἐὰν προεβαίνατε εἰς τὴν ἀκύρωσιν ἢ τὴν παῦσιν ἐκδόσεως τῶν πράξεων αὐτῶν, δὲν θὰ ἐκινδύνευε τὸ Κράτος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχω νὰ ἀναφέρω μίαν ἀκόμη συγκεκριμένην περίπτωσιν. Μίαν ἡμέραν, ἀνεφέρθη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι αὐταὶ αἱ συλλήψεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται, εἶναι παράνομοι καὶ τὸν ἀφίνουν ἐκτεθειμένον. Νὰ παραπέμψῃ τοὺς συλληφθέντας εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ ἂν εὐθύνωνται, νὰ καταδικασθῶσιν. Ἐκεῖνος, ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ τὸ κάμῃ καὶ αὐτό. Ἰδού, ὅμως, τί ἔγινε. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν πολῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχον συντάξει αἰτήσεις διὰ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα καὶ τὰς ἐνεφάνισαν πρὸς ὑπογραφὴν εἰς ἄλλους. Ἡ ἀστυνομία ἔκρινεν, ὅτι, διὰ τῆς πράξεώς των αὐτῆς, ἔδρων παρανόμως καὶ τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς παρέπεμψεν εἰς τὸ Δικαστήριον, ὅπερ τοὺς ἠθώωσεν, ἀλλὰ τὴν ἑπομένην τῆς ἀθωώσεώς των, ἐξετοπίσθησαν. Ἕνας ὀνόματι Μπουλντῆς, ὁ ὁποῖος διαμένει εἰς τὴν Γλυφάδα, προσήχθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου καὶ τὸ Δικαστήριον τὸν ἠθώωσεν. Ὑπάρχει καμμία ἄλλη πρᾶξις, ἡ ὁποία ἐβάρυνε τὸν Μπουλντῆν, πλὴν ἐκείνης διὰ τὴν ὁποίαν ἤχθη ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου; Ἐὰν ὑπάρχῃ, θὰ ἔπρεπε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ἀσχέτως πρὸς τὴν ἀπόφασιν καὶ ἀσχέτως πρὸς τὴν ἡμερομηνίαν τῆς διεξαγωγῆς τῆς δίκης αὐτῆς, νὰ εἶχε ἐκτοπισθῆ. Συνελήφθη καὶ ἐξετοπίσθη τὴν ἑπομένην τῆς ἀθῳωτικῆς ἀποφάσεως διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ κ. ὑπουργὸς ἐθεώρησεν, ὅτι εἶναι παράνομος ἐνέργεια καὶ ἑπομένως ἐπικίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ σήμερον καὶ εἶχεν ὑποστηρίξει καὶ πέρυσιν, ὅτι διὰ τὰ θέματα τῶν ἐκτοπίσεων ὑπάρχει νομικὴ κατοχύρωσις καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν σύνθεσιν τῶν Ἐπιτροπῶν. Τὸ θέμα, νομίζω, τὸ ἐξήντλησεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως». Ἐν τούτοις, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω δύο λέξεις ἀκόμη. Τὸ θέμα, ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι δικαστικαὶ κατοχυρώσεις διὰ τὴν κρίσιν ἐπὶ μιᾶς συγκεκριμένης περιπτώσεως, δὲν εἶναι θέμα τοῦ ποῖοι θὰ πάρουν τὴν ἀπόφασιν. Εἶναι θέμα, ποῖοι κανόνες θὰ ἐφαρμόζωνται διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας, δὲν ἰσχύουν οἱ δικονομικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀποτελοῦν ἐγγύησιν διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. Εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ὅταν τοῦ ἐζήτησα νὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ δικαστήριον πολίτας διωκομένους διὰ δρᾶσιν, τοῦ εἶπον, ὅτι ὑπῆρχεν ἀνέκαθεν, εἰς πᾶσαν συντεταγμένην πολιτείαν, ἕνας δικονομικὸς κανών, ὅτι «μηδένα δικάζειν ἀνήκουστον». Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀκούονται οἱ ἐκτοπιζόμενοι εἰς τὰς πρωτοβαθμίους Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας. Ὁμολογῶ, ὅτι τοὐλάχιστον αὐτό, δὲν τὸ ἐπερίμενα νὰ τὸ ἀκούσω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι εὑρίσκεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ μὲ τὴν πραγματικότητα. Οἱ ἐκτοπιζόμενοι συλλαμβάνονται εἰς τὸ σπίτι των, συλλαμβάνονται εἰς τὸν δρόμον, συλλαμβάνονται ὁπουδήποτε, τοὺς παραδίδεται ἢ ὄχι ἡ ἀπόφασις ἐκτοπίσεως καὶ ἐὰν μὲν ἀσκήσουν ἔφεσιν, κρατοῦνται ἐδῶ, μέχρις ὅτου ἐκδικασθῇ ἡ ἔφεσις, ἄλλως στέλλονται εἰς τὸ πλοῖον καὶ ἀπ’ ἐκεῖ εἰς τὸ νησί. Ποῦ τὸ εἶδεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι καλοῦνται εἰς τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἄποψίς των. Ἀλλὰ ἂς φθάσωμεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐφέσεων. Μήπως ἐκεῖ, ὅπου ὑποτίθεται, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις, ἀκούεται ἡ ἄποψις τοῦ διωκομένου; Ὄχι. Διότι ἀκριβῶς, κατ’ ἐφαρμογὴν δικονομικῶν κανόνων διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ τὸ δίκαιον, ἐπιβάλλεται, πρῶτον, νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τοῦ διωκομένου ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων διώκεται ὁ κατηγορούμενος καί, δεύτερον, νὰ ἠμπορῇ ὁ ἴδιος νὰ ἐπικαλεσθῇ μαρτυρίας καὶ στοιχεῖα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων νὰ ἀνατρέψῃ αὐτὰ τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων διώκεται καὶ κατηγορεῖται. Ὑπάρχει καὶ μία, ἔστω, περίπτωσις, ὅπου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐφέσεων ἐδόθη ὁ φάκελλος τῆς κατηγορίας, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν κατηγορίαν; Ποτέ, εἰς καμμίαν περίπτωσιν, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Νά, λοιπόν, διατὶ λέγομεν, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ κρίσις τῆς ἐπιτροπῆς ἀσφαλείας. Εἴπατε, ὅτι ἀκριβῶς δι’ αὐτό, μάλιστα τὸ διετυπώσατε κατὰ ἕνα τρόπον γενικόν, προκειμένου περὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καὶ τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς προδίδει αὐτὴν τὴν μορφὴν τῶν διώξεων εἰς βάρος τῶν πολιτῶν διὰ τῆς ἐκτοπίσεως, εἴπατε ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐκινήθη εἰς στενὰ νομικὰ πλαίσια καὶ ἔβγαλε τὴν γνωστὴν ἀπόφασιν. Τὸ ἴδιον, ἀσφαλῶς, λέγετε καὶ διὰ τὰς ἐπιτροπὰς ἀσφαλείας, ὅτι προκειμένου περὶ ἐκτοπίσεως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ σταθῆτε μέσα εἰς τὰ στενὰ νομικὰ πλαίσια, ἐὰν ὁ Μπουλντῆς τοῦ Φαλήρου, ἢ οἱ 179 δὲν θὰ ἐκτοπισθοῦν. Ὑπάρχουν χιλιάδες ἐκτοπισμένοι καὶ ἐπανεφέρθησαν εἰς τὸν τόπον ὅπου ἔχουν τὴν ζωήν των, τὴν δρᾶσιν των τὴν ἐπαγγελματικὴν καὶ δὲν ἐκινδύνευσεν ἐπὶ ἔτη ἡ ἀσφάλεια. Ἀπελύθησαν πολλοὶ ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ ἡ ἀσφάλεια δὲν ἐκινδύνευσε καὶ θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἀσφάλεια μὲ τοὺς 90, ποὺ λέγετε σεῖς, ἢ μὲ τοὺς, 170 ποὺ λέγομεν ἡμεῖς, θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους; Ὑπάρχει ἄνθρωπος σοβαρός, ποὺ νὰ νομίζῃ, ὅτι ἐκ τῆς παραμονῆς ἐδῶ 170 ἀνθρώπων, θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Καὶ δεδομένου, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, τὸ πρῶτον ἐκτοπιζόμενοι, ἐρωτᾶται, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπέβαλον τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν μετὰ τὴν 11ην Μαΐου; Ποῦ ἦσαν τόσα χρόνια καὶ δὲν εἶχεν ἀνακαλυφθῆ τὸ ἐπικίνδυνον αὐτῶν τῶν προσώπων, ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν προέρχεται ἀπὸ καμμίαν διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἡ κραυγὴ διαμαρτυρίας ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀστυνομικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη εἰς μίαν περίοδον προσκαίρως, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὡρισμένην συγκεκριμένην κατάστασιν, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζεται καὶ σήμερον. Λέγομεν τοῦτο, διότι πιστεύομεν ἀπολύτως, ὅτι μὲ τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, καταπιέζεται, πλήττεται αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας. Πλήττονται αὐτοὶ οἱ θεσμοὶ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, οἱ ὁποῖοι προστατεύονται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ κατοχυροῦνται διὰ θετικῶν διατάξεων τοῦ νόμου.

§136Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι, κύριε συνάδελφε, ἀστυνομικὸν μέτρον, εἶναι διοικητικὸν μέτρον.

§137Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔστω, ἀσκεῖται διὰ τῆς ἀστυνομίας.

§138Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἀσκεῖται διὰ τῆς ἀστυνομίας, ἀλλ’ ἀσκεῖται διὰ τῆς Διοικήσεως.

§139Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ στοιχεῖα, παρεχόμενα διὰ τῆς ἀστυνομίας.

§140Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Χρειάζεται, κάποτε, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἀνταποκρίνωνται οἱ λόγοι πρὸς τὴν οὐσίαν. Δι’ αὐτὸ κάμνω τὴν διευκρίνησιν αὐτήν.

§141Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς σοβαρολογεῖ, ὅταν λέγῃ, ὅτι αἱ ἐκτοπίσεις γίνονται διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας. Φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχετε ἰδέαν, κύριε ὑπουργέ, τοῦ πράγματος ἤ, τοὐλάχιστον, κάμνετε ὅτι δὲν γνωρίζετε τί γίνεται. Εἶναι πασίγνωστον, ὅτι ὑπάρχουν πολυγραφημέναι...

§142Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Δυοῖν θάττερον. Ἐὰν παραδέχεσθε, ὅτι δὲν ἔχω ἰδέαν, τότε κακῶς μὲ ἐλέγχετε. Ἐάν, ἀντιθέτως, παραδέχεσθε, ὅτι ἔχω ἰδέαν....

§143Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δημιουργεῖτε ἐντυπώσεις. Καὶ καλῶ, πρὸς ἐπικύρωσιν τῶν ὅσων λέγω, καὶ οἱονδήποτε δικαστικὸν ἐκ τῶν μετεχόντων εἰς τὰς ἐπιτροπὰς αὐτάς, οἱ ὁποῖοι εἰς στιγμὰς εἰλικρινείας, διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σχέσεις μὲ δικαστικούς, μᾶς τὸ ὁμολογοῦν. Τί νὰ σᾶς κάμνωμεν, κύριοι, μᾶς λέγουν, ὅταν προσάγεται ἕνα χαρτί, τὸ ὁποῖον εἶναι μάλιστα πολυγραφημένον, καὶ λέγει ἡ ἀστυνομία, ὅτι ἔχομεν στοιχεῖα, ἡμεῖς δὲν εἴμεθα δικαστήριον ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἀλλὰ εἴμεθα μέλη μιᾶς ἐπιτροπῆς, τί θέλετε νὰ κάμνωμεν καὶ τί γνώμην νὰ ἔχωμεν, ὅταν οὔτε μάρτυρας ἀκούομεν, οὔτε ἔγγραφα στοιχεῖα προσάγονται, ἁπλῶς στηριζόμεθα εἰς τὴν προφορικὴν μαρτυρίαν τοῦ εἰσηγητοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου. Καὶ διὰ μὲ τὴν πρωτοβάθμιον ἐπιτροπήν, γίνεται ἁπλῆ συμπλήρωσις τοῦ ὀνόματος, εἰς δὲ τὴν δευτεροβάθμιον τὰ δικαστικὰ μέλη παρίστανται, ἀνίκανα νὰ προσφέρουν οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν.

§144Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ δύο λέξεις, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρεκάλουν, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μπριλλάκην. Εἶναι καταπληκτικὸς καὶ ἀπαράδεκτος ὁ ἰσχυρισμός του, ὅτι οἱ δικασταὶ ἔχουν στιγμὰς εἰλικρινείας. Δὲν ὑπάρχουν στιγμαὶ εἰλικρινείας. Τὸ Ἑλληνικὸν Δικαστικὸν Σῶμα, ἔχει μόνιμον ἐντιμότητα καὶ εἰλικρίνειαν. Ἄλλο θέμα εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς δικονομίας καὶ αἱ ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ὅταν δικάζῃ ὁ δικαστὴς καὶ ὅταν μετέχῃ Ἐπιτροπῆς. Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἀπορῶ, πῶς ἐξεστομήθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην.

§145Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Καλλιγκάτσης, ὅταν ἐξετοπίσθη ἐπὶ 4ης Αὐγούστου, ἐτηρήθη ἡ δικονομία καὶ ἀναγνωρίζει ὅτι δικαίως ἐξετοπίσθη;

§146Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω ὅλην τὴν πραγματικότητα, διότι καὶ ἐγὼ ἔχω ὑποστῆ ἐξορίαν, συνεπῶς, ἀκούσατέ με. Ὑπῆρξα Γενικὸς Διοικητὴς εἰς τὴν Θρᾴκην καὶ ὡς Γενικὸς Διοικητὴς προήδρευσα τῆς δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς. Μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἦταν ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν. Ἡ διαδικασία δὲν εἶναι ἁπλῆ. Ὑπάρχει δικογραφία πολλῶν ἐνόρκων, καταθέσεις μαρτύρων. Ἀναγινώσκονται αἱ ἔνορκοι καταθέσεις τῶν μαρτύρων. Ὁσάκις δὲ συνήρχετο ἡ Ἐπιτροπή, εἰδοποίει τοὺς ἐνδιαφερομένους ἂν θέλουν νὰ παραστοῦν εἰς τὴν συνεδρίασιν, νὰ εἴπουν καὶ προφορικῶς ὅ,τι ἔχουν νὰ εἴπουν. Συνεπῶς, ἡ διαδικασία εἶναι ὡσὰν νὰ ἐγένετο ἐνώπιον δικαστηρίου καὶ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι λαμβάνονται ἀποφάσεις ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ εἰσηγεῖται, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος, ἀλλ’ ἀναγινώσκονται καταθέσεις, συζητοῦνται, ἀνταλλάσσονται σκέψεις. Ὅλα αὐτὰ εἶναι σὰν δικαστήριον.

§147Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου, τὴν ὁποίαν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω. Ἐξετοπίσθην καὶ ἐγὼ τότε καὶ δύναμαι νὰ βεβαιώσω, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν, μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχε διαφωνήσει εἰς τὴν ἐκτόπισιν, ἄνευ στοιχείων.

§148Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτόπισίν μου, βάσει νόμου, ὡς μὴ κείμενος φιλικῶς πρὸς τὸ τότε ἰσχῦον καθεστώς, ἐξετοπίσθην.

§149Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Καλλιγκάτσης, ἔδωσεν ὡρισμένας ἐξηγήσεις περὶ τοῦ τρόπου τῆς δράσεως τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας. Παρέλειψεν ὅμως, τὸ πλέον οὐσιῶδες σημεῖον: Ἐὰν οἱ διωκόμενοι λαμβάνουν γνῶσιν τῶν στοιχείων τῶν φακέλλων τῆς ἀστυνομίας, λαμβάνουν γνῶσιν τῶν λόγων, διὰ τοὺς ὁποίους διώκονται. Αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιῶδες στοιχεῖον. Ἄν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκαλέσθην δικαστικὰς ἀποφάσεις, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει σαφῶς ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ εὐαισθησία τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ρητὴν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν τῶν προσώπων, τὸ κάμνομεν, διότι ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης, ἔχομεν ἐμπιστοσύνην καὶ σεβόμεθα, ἀκριβῶς, τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων. Καὶ ἂν σήμερον συζητῶμεν δι’ αὐτὸ τὸ θέμα τῶν ἐκτοπίσεων, εἶναι ὄχι διὰ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἄρῃ καὶ νὰ καταργήσῃ αὐτὰ τὰ μέτρα. Ἐπὶ τέλους, ἐφ’ ὅσον νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ τὰ διατηρήσῃ ἐν ἰσχύϊ, ἐφ’ ὅσον νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐφαρμοζόμενον τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως, θὰ πρέπει αὐτὸ τὸ ἔργον νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς τὰ δικαστήρια τὰ τακτικά. Διατὶ νὰ ἰσχύῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι αὐτῶν τῶν διατάξεων δὲν ἔχει οὐδεμίαν εὐαισθησίαν καὶ μίαν σειρὰν δικαστικῶν ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας παραγνωρίζει ἐντελῶς ἡ διοίκησις. Παρεπέμφθησαν τὸν τελευταῖον καιρόν, πάντοτε μετὰ τὰς ἐκλογάς, ποτὲ πρὸ τῶν ἐκλογῶν, πολῖται εἰς τὰ δικαστήρια, ὡς ἐνεργοῦντες παράνομον ἔρανον διὰ τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ. Ὑπάρχει σωρεία δικαστικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔκριναν, ὅτι ἡ συνδρομὴ μελῶν, ἀρκεῖ νὰ ἔχουν τὴν μορφὴν ἐράνου, ὅτι δὲν εἶναι παράνομος. Καὶ ἐν τούτοις, ἐξακολουθῶμεν νὰ ἔχωμεν δικαστήρια συνεχῶς, διὰ παράνομον ἔρανον. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπε αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων νὰ ἀποτελοῦν τὴν κατεύθυνσιν διὰ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, ὥστε βάσει νὰ κινῆται καὶ νὰ δρᾷ, ἐν τούτοις, ἐξακολουθοῦν νὰ γίνωνται μηνύσεις καὶ νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ Δικαστήρια.

§150Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων, θὰ ἔπρεπε νὰ δηλωθῇ, ὅτι καὶ τὸ 1924....

§151Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ μὲ τὸ παρελθόν, δὲν ἀσχολοῦμαι.

§152Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν)..... ὅτι αἱ συνθῆκαι, αἱ ἐσωτερικαὶ τῆς χώρας, ἦσαν αὐτόχρημα εἰδυλλιακαί, ὁ πατὴρ τῆς Δημοκρατίας εἰσήγαγε τὸν θεσμὸν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, ἐάν, λοιπόν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους, τὸ 1931, ἐπανέφερε, μετὰ μίαν μικρὰν ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τοῦ θεσμοῦ, τὴν διοικητικὴν ἐκτόπισιν, σήμερον, διερωτᾶται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν ὑπὸ τὸ φῶς πλέον καὶ ὄχι μὲ τὴν φιλοσοφικὴν καὶ θεωρητικὴν τοποθέτησιν τοῦ κομμουνισμοῦ, κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1920–1941, ἀλλὰ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς περιόδου 1941–1950, καθ’ ἣν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔζησε τὴν πραγματικότητα, εἶναι δυνατὸν καὶ ἐν ὄψει τῶν γενικῶν συνθηκῶν τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐξειλίχθη ὁ κομμουνισμός, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σοβαρῶς συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ εὐνουχίσωμεν μὲ τὸ ἐλάχιστον ὅπλον, ποὺ διαθέτῃ ἡ Δημοκρατία, διὰ νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἕνα διαρκῶς συνωμοτοῦντα καὶ ἐπαναστατοῦντα κομμουνισμόν;

§153Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διαφορά μᾶς καὶ ἡ διαφωνία μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι, ὅτι ἡ μὲν Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ ἕνα πανικόν, ἐνώπιον τῶν σημερινῶν προβλημάτων καὶ τῶν προβλημάτων τοῦ μέλλοντος, διότι δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸ παρελθόν, διότι ἀντιμετωπίζομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλή, ὁλόκληρος, αὐτὸ τὸ πρόβλημα, ὀφείλει νὰ βάλῃ ἐνώπιόν μας. Πῶς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ μέλλον. Ἡ Κυβέρνησις, ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ εἰς τὸ παρελθόν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ θίξω ὡρισμένα φαινόμενα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τὸ θέμα, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκτισιν τῶν ποινῶν. Διότι, βεβαίως, ἐλήφθησαν διάφορα μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ ἄλλα μέτρα ἐφηρμόσθησαν καὶ ἔγινε, βεβαίως, μία ἀποσυμφόρησις, ἀλλὰ παραμένει ἀκόμη μεγάλος ἀριθμὸς ἐν φυλακίσει. Εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τῶν φυλακισμένων κατηγοροῦνται διὰ ἀδικήματα κατοχικά. Λέγω, λοιπόν, ἡ ἐμμονὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ θέλῃ νὰ δώσῃ μίαν διέξοδον καὶ εἰς αὐτὸ τὸ πρόβλημα, διὰ νὰ κόψῃ τὴν σύνδεσιν μὲ τὸ παρελθόν, καθ’ ἣν στιγμήν, συζητεῖται σοβαρῶς —ἔτσι τοὐλάχιστον γράφει ὁ Τύπος, διότι πληροφορίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ἔχομεν, οὔτε πρόκειται νὰ ἔχωμεν — συζητεῖται σοβαρῶς νὰ ἀμνηστευθοῦν ὅλα τὰ ἀδικήματα, τὰ διαπραχθέντα ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, εἶναι ἀδικαιολόγητος. Εἶναι πρᾶξις, ἡ ὁποία δείχνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ Ἔθνος, ἀκόμη δὲν ἐφαρμόζονται αὐτὰ τὰ μέτρα, διότι κατὰ τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται, τὰ Δικαστήρια κρίνουν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα τῆς παρέχουν καὶ ἀπὸ τὴν φυλακήν. Ἐκεῖ, λοιπόν, εἰς τὴν παροχὴν αὐτῶν τῶν στοιχείων, κυριαρχεῖ αὐτὸ τὸ πνεῦμα τὸ πολιτικόν, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπάρχουν περιπτώσεις γερόντων, 70 καὶ 75 ἐτῶν καὶ ἀσθενῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι εἰς θέσιν φυσικὰ νὰ διαπράξουν οἱονδήποτε ἀδίκημα ἢ νὰ βλάψουν τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, ἐπὶ τέλους, διὰ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν φυλακήν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δώσῃ μίαν ἤρεμον ζωὴν εἰς τὸν τόπον.

§154Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς τὴν ἀνήκεστον βλάβην καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον ἀναστολήν, ὡς γνωρίζετε, ἡ ἁρμοδιότης εἶναι ἀποκλειστική. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παροχὴν στοιχείων, γίνεται μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα. Τοὐλάχιστον αὐταὶ εἶναι αἱ διαταγαί, τὰς ὁποίας ἔχουν τὰ ὄργανα. Ἐπιθυμῶ δὲ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ὑπάρχουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀπεφυλακίσθησαν μὲ ἀνήκεστον βλάβην καὶ ἐντὸς τοῦ χρόνου αὐτοῦ, διέπραξαν νέον ἀδίκημα, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει μὲ πόσην ἐπιείκειαν ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ Δικαστήρια. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἦσαν τόσον ὀλίγον ἀσθενεῖς, ὥστε ἐπρόλαβον νὰ διαπράξουν νέον ἀδίκημα εἰς τὸ διάστημα τοῦτο. Πάντως, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δὲν ὑπάρχει καμμία πρᾶξις, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ, ὅτι περιστέλλει τὴν ἁρμοδιότητα, διὰ τῆς μὴ παροχῆς πλήρων στοιχείων.

§155Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, κύριε ὑπουργέ, ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δώσει οἱανδήποτε διαταγήν, ἀλλὰ ὑπάρχουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πραγματικὰ καὶ κυριαρχοῦνται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀντίληψιν καὶ εἶναι φυσικὸν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, ἐνῷ ὑπάρχουν δικαστήρια, τὰ ὁποῖα, ἀντιθέτως πρὸς τὴν τακτικὴν αὐτήν, ἔχουν βγάλει ἀποφάσεις, συμβαίνει δὲ νὰ γίνωνται εἰς ὡρισμένα δικαστήρια ποὺ συμβαίνει εἰς τὰς φυλακὰς αὐτὰς νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι βλέπουν κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ ἔργον αὐτό, τὸ ὁποῖον καλοῦνται νὰ ἐπιτελέσουν.

§156Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι ἡ αὐτοτέλεια, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συνείδησις ἑκάστου Δικαστοῦ. Εἶναι ἡ αὐτοτέλεια τῆς γνώμης του καὶ τῆς κρίσεώς του.

§157Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, ἀνεφέρθησαν περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν παραβίασιν ἄλλων συνταγματικῶν διατάξεων, ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ τοῦ δημοσίου βίου τῶν Ἑλλήνων, ὅπως τῶν διατάξεων περὶ τοῦ ἀσύλου τῆς κατοικίας, περὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνέρχεσθαι καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ περὶ τῆς ἰσότητος τῶν πολιτῶν ἀπέναντι τῶν νόμων καὶ ἀνεφέρθησαν ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἄγνοιαν αὐτῶν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν. Θὰ ἤθελον ν’ ἀναφερθῶ εἰς τὴν παραβίασιν τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Ἀνεφέρθησαν πολλὰ περιστατικὰ διώξεως συνδικαλιστῶν καὶ ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους ὑπουργοὺς εἶναι, ὅτι ἐθεωροῦντο εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ὕποπτοι καὶ ἐπικίνδυνοι. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν, ὅτι αἱ συλλήψεις ἐματαιώθησαν ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν ἀστυνομίαν, διότι ἀπὸ τοὺς συλληφθέντας, οἱ περισσότεροι ἀπελύθησαν. Τὸ γεγονὸς ὅμως τῆς συλλήψεως, τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπῆρξε κανένα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν σύλληψιν, ἀποδεικνύει ἀκριβῶς τὴν ἔλλειψιν αὐτοῦ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν. Ἀκόμη, προκειμένου περὶ συνδικαλισμοῦ, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς τελευταίας δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, σχετικὰ μὲ τὰ ὅσα ἐδημοσίευσεν ἡ Ο.Λ.Μ.Ε., σχετικὰ μὲ τὰ μέτρα βελτιώσεως τῆς καταστάσεως καὶ μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Παιδείαν. Νομίζω, ὅτι διὰ πᾶσαν Κυβέρνησιν, τὸ νὰ ἔρχωνται οἱ ἁρμόδιοι λειτουργοὶ νὰ ὑποδεικνύουν μὲ ὑπομνήματα ἢ καὶ μὲ δημοσιεύματα ἀκόμη, νὰ ὑποδεικνύουν τὰ μέτρα διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς Παιδείας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπετέλει λόγον εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐκουράσθησαν διὰ νὰ δώσουν ὑλικὸν πρὸς περαιτέρω ἐπεξεργασίαν τῶν ζητημάτων. Ἀντὶ τούτου ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὡμίλησαν περὶ δημαγωγίας τῶν Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Καὶ ἐπειδὴ ἡ λέξις αὐτὴ κατὰ κόρον χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐδῶ, ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν ἀπειλήν, ὅτι θὰ παταχθοῦν οἱ δημαγωγοῦντες, φοβοῦμαι, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν ὑποδείξεων τῶν Λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὡς δημαγωγίας, εἰς αὐτὸ ἀποβλέπει, δηλαδὴ λέγει εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς, προσέξατε, διότι θὰ πράξωμεν δημαγωγίαν.

§158Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ἁπλῶς δημαγωγίαν, εἶπον, ὅτι προβαίνουν εἰς ἐκνόμους ἐνεργείας.

§159Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Φυσικὸν εἶναι, ὅταν ὁμιλοῦν περὶ δημαγωγίας, τὴν ἀπειλὴν αὐτὴν νὰ τὴν τοποθετοῦν εἰς μὴ κρινομένην ἐνέργειαν. Ἐπειδὴ τὸ συνδικαλιστικὸν ὄργανον τῶν Λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, θέτει τὰ προβλήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν παιδείαν καὶ τὰ ζητήματά των, αὐτὸ προκαλεῖ ἀνησυχίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀναγκάζεται, ὡς ἐκ τούτου, νὰ τὰ πατάξῃ.

§160Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὡς πρὸς τὸν συνδικαλισμόν, θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ ἑξῆς: Δὲν διώκει ἡ Κυβέρνησις τὸν συνδικαλισμόν, οὔτε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον περιορίζει τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, διώκει ἡ Κυβέρνησις, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ συνδικαλισμοῦ, τὴν ἐπίμονον προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ὁ κομμουνισμός, εὐθυγραμμιζόμενος πρὸς τὰς κατευθύνσεις τῆς 7ης Ὁλομελείας, ἀπόσπασμα τῶν πρακτικῶν τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω.

§161Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ διακόπτετε καὶ διαμαρτύρομαι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§162Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀπόσπασμα τῶν πρακτικῶν, μὲ εἰσήγησιν τοῦ Κώστα Κολιγιάννη. Λέγει, ὡς πρὸς τὸν συνδικαλισμόν: «Ὅλοι οἱ κομμουνιστές, πρέπει νὰ βρίσκωνται καὶ νὰ δουλέψουνε μέσα στὶς διάφορες μαζικὲς ὀργανώσεις, στὴν πρώτη γραμμὴ στὰ Συνδικᾶτα καὶ πρῶτοι στὶς ὀργανώσεις τῆς πάλης μέσα στὰ Συνδικᾶτα μὲ βάσι τὸ ἑνιαῖο μέτωπο καὶ τὴν συνδικαλιστικὴ ἑνότητα». Συνδικαλισμός, κύριοι βουλευταί, νοεῖται ἡ ὑγιῶς καθαρὰ διεκδίκησις μέσα εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας, ἡ διεκδίκησις ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν Συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν, τῶν ἐπαγγελματικῶν συμφερόντων. Δὲν εἶναι ὅμως μέσα, διὰ τῶν ὁποίων τὸ Κ. Κ. καὶ κάθε προσωπεῖον αὐτοῦ ἐπιδιώκει νὰ θέση ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του τὰς ἐργατικὰς μάζας, ὄχι διὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων, ὡς τὰ ἔχει κατοχυρώσει ἡ Δημοκρατία, ἀλλὰ διὰ νὰ τὰς χρησιμοποιήσῃ, κατὰ τὴν βασικὴν Λενινιστικὴν θεωρίαν, ὡς πρωτοπόρους τοῦ ἐπαναστατικοῦ στρατοῦ, πρὸς κατάλυσιν τῆς Δημοκρατίας.

§163Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ν’ ἀναγνώσω ἕνα ἔγγραφον;

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριε Εὐαγγέλου...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§165Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον καὶ ἂν προσπαθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας νὰ τοποθετήσῃ τὴν δρᾶσιν του ὡς καὶ τὴν δρᾶσιν τῆς ἀστυνομίας, τῆς ὁποίας προΐσταται, εἰς τὰ πλαίσια τῆς μερίμνης διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καθεστῶτος καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ματαιοπονεῖ, διότι ὑπάρχουν μαρτυρίαι καταπέλται, κατὰ τῆς τακτικῆς αὐτῆς, προερχόμεναι ὄχι ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας ζωήν, ἀπὸ τὴν δυτικὴν Εὐρώπην, ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν Εὐρώπην, ὅπως λέγεται. Ἐλέχθη, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ὅτι ὁ ἐλθὼν ἐδῶ διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Ἐργατικοῦ Συνεδρίου συνδικαλιστὴς κ. Σκέβενελς, ἦτο κομμουνιστής.

§166Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐλέχθη αὐτὸ ἀπὸ ἐμὲ σαφῶς, ὅτι ὁ κ. Σκέβενελς, ἦλθεν ἐδῶ νὰ μᾶς διδάξῃ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν δημοκρατίαν καὶ μάλιστα ἐν πληθούσῃ ἀγορᾷ, κατὰ τὸ Συνέδριον τῶν Ἐργατῶν, καταφέρθη ἐναντίον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον τὸν ἐφιλοξενοῦσε καὶ ἔκαμε κατάχρησιν τῆς ἰδιότητός του. Ἐκεῖνο ποὺ ἠξεύρω εἶναι, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἐφρουρεῖτο αὐστηρῶς ἐν Ἀγγλίᾳ, ὡς κομμουνιστής. (Χειροκροτήματα).

§167Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος τῆς πληροφορίας ποὺ μοῦ ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, διότι, πράγματι, οὐδεὶς πρέπει νὰ ἀνεχθῇ ξένον πρόσωπον, μὲ οἱανδήποτε ἰδιότητα, νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ἔργα καὶ τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ πολὺ περισσότερον, νὰ κάμνῃ χαρακτηρισμοὺς καὶ ἔλεγχον αὐτῶν τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως. Μακάρι νὰ ἐφηρμόζετο αὐτὸ διὰ κάθε ξένον. (Χειροκροτήματα). Τί πραγματικῶς εἶναι ὁ κ. Σκέβενελς; Ἦλθε καὶ ἔκαμεν αὐτὰς τὰς δηλώσεις καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μανιαδάκη, ὅτι ὁ κ. Σκέβενελς ἦτο ὕποπτος ὡς κομμουνιστής, διότι παρηκολουθεῖτο. Διότι σήμερον, εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων τῆς Δύσεως.

§168Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπειδὴ γίνεται λόγος περὶ τοῦ προσώπου αὐτοῦ, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι πρόκειται περὶ σοσιαλδημοκράτου τῆς δεξιᾶς, ἐκ τῶν πλέον φανατικῶν ἀντικομμουνιστῶν, εἶναι δὲ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν διεθνῆ συνομοσπονδίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀντικομμουνιστική. Δὲν καταλαβαίνω δέ, διατί, ἐπειδὴ εἶναι δυσάρεστος διὰ τὴν Κυβέρνησιν, πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς κομμουνιστής. Δὲν δέχομαι ὅτι ἀδικαιολογήτως ἐπενέβη, πάντως, διότι ἡ διεθνὴς αὐτὴ συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις εἶναι ἐλευθέρα νὰ δρᾷ μέσα εἰς τὰ συνδικᾶτα, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωπεῖ καὶ ἑπομένως, τὸ νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του, εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον γνώριμα. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι εἰς τὰ Ἀγγλικὰ συνδικᾶτα ἐγένετο συζήτησις διὰ τὸ Κυπριακόν, καὶ ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεως.

§169Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, ὁ κ. Σκέβενελς, εἶπε τὰ ἑξῆς: «.... ........ (ἀναγινώσκει).............». Ὅταν, λοιπόν, αὐτὸ τὸ πιστοποιητικὸν δίδῃ διὰ τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ κρίνῃ ὑπὸ τὸ κρατοῦν πνεῦμα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ τῆς Δύσεως, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται πλέον νὰ προσθέσωμεν ἡμεῖς τίποτε. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἐπίσης, ἔγγραφον πρόσφατον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., τῆς 20.11.1958: «......... (ἀναγινώσκει) ..........». Ἐάν, λοιπόν, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τὸ στέλεχός της αὐτό, διὰ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, εἶναι ἀληθῆ, τότε δὲν γνωρίζω ποίαν δικαιολογίαν θὰ εὕρῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐν λόγῳ ἐνέργειάν του. Θὰ μοῦ εἴπῃ, ἴσως, ὅτι αὐτὸ κάμνουν οἱ ἐπικίνδυνοι κομμουνισταί. Ἐμφανίζονται ὡς ἐθνικόφρονες, διὰ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν συνεργασίαν τοῦ λαοῦ ἀλλ’ ὅμως εἶναι ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Ἀλλὰ τότε δὲν γνωρίζω, ἐὰν δὲν θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους.

§170Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ κ. Σκέβενελς εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως ἰδεολογικῆς, σοσιαλδημοκράτης. Ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον, ὅταν τὸ πρῶτον συνεδέθην μαζί του, εἶχεν ἀναμιχθῆ εἰς τὴν σοσιαλιστικὴν κίνησιν τῆς πατρίδος του. Ἀργότερον ἀνεμίχθη εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα καὶ ὅταν ὁ Σάσσεμπαχ ἦτο Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Διεθνοῦς Ἐργατικῆς Ὁμοσπονδίας, ἦτο ὁ ἡγέτης τῆς κινήσεως, ὁ Σκέβενελς ἦτο βοηθός του. Αὐτὰ διὰ τὰς τότε πολιτικάς του πεποιθήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἱκανότητάς του, τὰς συνδικαλιστικάς, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω ἐντελῶς διάφορον γνώμην. Πρόκειται περὶ συνδικαλιστοῦ, στερουμένου παρατηρητικότητος καὶ ἱκανότητος ἀντικειμενικῆς ἐξετάσεως τῶν πραγμάτων. Πάντως, ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν θὰ ὁμιλήσω, νὰ ἀναφέρω πῶς καὶ διατὶ ἐφθάσαμεν, ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν, καὶ τότε, ἔχω τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι οὐδεμία παραβίασις ἐγένετο, καὶ ὄχι μόνον αὐτό. Ἔχω, ἐπίσης, τὴν βεβαιότητα, ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν πτέρυγα τῆς Ἀριστερᾶς, θὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἔκαμον παρέμβασιν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ πράγματα. Ὅταν θὰ ὁμιλήσω, θὰ πεισθῆτε καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ ἀνοίξουν τὰ μάτια τῶν τυφλῶν καὶ τῶν πλέον φανατικῶν. Τὸ δεύτερον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν εἰς τὸν ὁμιλητήν, εἶναι, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι ἕνας ξένος συνδικαλιστὴς....

§171Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διεθνής.

§172Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας).... ἕνας ξένος συνδικαλιστής, καταχρώμενος τῆς φιλοξενίας, ἠγέρθη εἰς μίαν συνέλευσιν ἐργατικὴν καὶ ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ κατέκρινε καὶ κατήγγειλε, τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὑπάρχει ἡ Δημοκρατία. Καὶ ὄχι μόνον ὑπάρχει ἡ Δημοκρατία, ἀλλά, ἀτυχῶς, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀσυδοσία.

§173Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἔχω νὰ συμπληρώσω τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν εὐκαιρίαν ὁ κ. Σκέβενελς νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ κατηγορήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διότι καὶ τὸ 1957 τὸ ἴδιον ἔκαμεν. Ἑπομένως, διὰ δευτέραν φορὰν ἐπενέβη, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ἔχομεν πραγματικὴν Δημοκρατίαν καὶ ἐλευθερίαν.

§174Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἦτο ξένος, εἶχε ξαναέλθῃ. Κύριοι συνάδελφοι, προχωρῶ περαιτέρω. Αἱ συλλήψεις τῶν ἐργατικῶν κλπ., ἀποδεικνύουν τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ εἰς τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἐνεργείας συνδικαλισμένων μαζῶν, προκειμένου ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα τῶν ἐργαζομένων. Διὰ τῶν ἐνεργειῶν της ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ πλήττει τὰς διατάξεις τὰς Συνταγματικάς, περὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου, προδίδει ποῖαι εἶναι αἱ πραγματικαί της προθέσεις. Θὰ ἤθελον, πρὶν τελειώσω, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος προηγουμένως εἶπεν, ὅτι ἐλάχισται μόνον ἀποφάσεις διώξεως ἀρχόντων τῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐξεδόθησαν καὶ ὅτι αὗται ἦσαν ἀπολύτως δικαιολογημέναι, ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν μόνον, ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν πράξεων εἶναι μεγάλος, ἢ ὄχι. Σημασίαν ἔχει μὲ ποῖον πνεῦμα προχωρεῖ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἢ ὁ Νομάρχης. Σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, τὴν ἑξῆς περίπτωσιν, ὅπου ἔχομεν μία σαφῆ παράβασιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Εἰς μίαν συνεδρίασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καλλιθέας, ἐδημιουργήθη ἐπεισόδιον μεταξὺ τοῦ Δημάρχου καὶ Συμβούλου τῆς μειοψηφίας, τὸ ὁποῖον ἐξελίχθη εἰς συμπλοκὴν καὶ ἔφθασε τὸ θέμα εἰς τὰ Δικαστήρια. Ὁ Δήμαρχος ἐμήνυσε, δι’ ἐξύβρισιν καὶ ἄδικον ἐπίθεσιν, τὸν Σύμβουλον καὶ ὁ Σύμβουλος ἐμήνυσε τὸν Δήμαρχον δι’ ἐξύβρισιν καὶ ἄδικον ἐπίθεσιν. Διὰ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ Πλημμελειοδικείου, κατεδικάσθη ὁ Δήμαρχος δι’ ἐξύβρισιν καὶ ἀπηλλάγη ὁ Δήμαρχος. Καὶ ἀκολουθεῖ ἀπόφασις τοῦ Νομάρχου, καταδικάζουσα εἰς 3μηνον ἀπομάκρυνσιν τὸν Σύμβουλον, διότι ἐξύβρισε τὸν Νομάρχην. Ἐὰν τοῦτο λέγεται νομιμότης, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ. Καὶ περαιτέρω, εἶναι τὸ θέμα τῆς προσβολῆς τῶν διατάξεων περὶ ἰσότητος τῶν Ἑλλήνων ἀπέναντι τοῦ νόμου. Εἶναι τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Καὶ ἐὰν μὲν ἐπρόκειτο περὶ δημοσίων λειτουργῶν, θὰ ἠδύναντο τὰ πιστοποιητικὰ ταῦτα νὰ ἔχουν μίαν δικαιολογίαν, τὴν ὁποίαν ὅμως καὶ αὐτὴν ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ. Προκειμένου, ὅμως, περὶ ἐργατῶν, ἐργαζομένων εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐπεμβαίνει ἡ ἀστυνομία διὰ νὰ τοὺς ἀπολύσῃ, διότι ἔχουν κἄποιαν ἐνέργειαν συνδικαλιστικήν, δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα συγκεκριμένον περιστατικόν, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Καβάλαν. Ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀσφαλείας ἐπῆγε εἰς τὸν Διευθυντὴν ἑνὸς ἐργοστασίου καὶ ἐζήτησε συγκεκριμένως τὴν ἀπόλυσιν 2 ἐργατῶν, διότι εἶναι κομμουνισταί. Τὴν ἑπομένην, τοὺς ἀπέλυσεν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν, μὲ τὴν καταπληκτικὴν πληροφορίαν, ὅτι σᾶς ἀπολύω, διότι μοῦ τὸ ἐζήτησεν ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀστυνομίας. Νομίζω, ὅτι δὲν ὠφελεῖ, ἐὰν ὑπάρχῃ εἰλικρίνεια εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὠφελεῖ οὔτε κομματικῶς, οὔτε εἰς τὴν γενικωτέραν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν λέγει ὅτι θέλει νὰ πραγματοποιήσῃ, διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Οὔτε αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἐξυπηρετοῦν. Ἀλλά, περαιτέρω, ἔχομεν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τοὺς φοιτητάς. Εὑρισκόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ 10 ἔτη, ἀφ’ ἧς ἐτερματίσθη ἡ ἀνταρσία. Καὶ οἱ σημερινοὶ φοιτηταί, ἦσαν τότε 8 ἐτῶν. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ ἐμποδίσωμεν αὐτοὺς τοὺς νέους νὰ σπουδάσουν. Μὲ αὐτὴν τὴν τακτικήν, ποτίζομεν τοὺς νέους αὐτοὺς μὲ τὸ δηλητήριον τῆς πικρίας, ἐναντίον τοῦ Κράτους. Μοῦ ἔρχεται τώρα εἰς τὸν νοῦν ἕνα περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἀποκαλύπτει πλήρως ποῖαι εἶναι αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν νεολαίαν. Πρὸ ἡμερῶν, ἐκυκλοφόρησε μία διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία ἐκάλει τοὺς Συλλόγους τῶν Καθηγητῶν νὰ κάμουν ὁμιλίας καὶ νὰ ἐκθέσουν πρὸς τοὺς μαθητὰς τὴν δρᾶσιν τῶν κομμουνιστῶν κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, νὰ προβάλλουν εἰκόνας κλπ. Αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, ἀποκαλύπτει, πράγματι, ποῖαι εἶναι αἱ διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δημιουργήσῃ μισαλλοδοξίαν καὶ φανατισμὸν καὶ μῖσος μεταξὺ τῶν νέων.

§175Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κάθε χρόνο γίνεται, αὐτὴν τὴν ἐποχήν.

§176Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ γίνεται ἐφέτος, δὲν εἶχε γίνει ποτὲ καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, οὔτε μὲ τὴν σημερινὴν ἐπερώτησιν, οὔτε μὲ τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ χώρα καὶ ἰδιαιτέρως καὶ τὸ μέγα θέμα τῆς Κύπρου.

§177Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἀναφέρετε, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ὅσων εἴπατε, ὅτι ἡ διαταγή, ἐν συνεχείᾳ, προσθέτει, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιδειχθοῦν καὶ φωτογραφίαι, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀναπαριστοῦν διάφορα γεγονότα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγένετο διάβημα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἕνα θέαμα, ὡς αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνιστᾷ ἡ διαταγή, νὰ ἐπιδειχθῇ εἰς τοὺς μαθητάς, εἶναι δυνατὸν νὰ δηλητηριάσῃ τὴν ψυχὴν τῶν παιδιῶν ἀνεπανορθώτως. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀπήντησε: Δὲν εἶναι ἰδική μου ἡ διαταγή, δὲν ἔχω ἐγὼ τὴν εὐθύνην τῆς διαταγῆς. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα, οἱ παρόντες ὑπουργοὶ ν’ ἀπαντήσουν, πῶς εἶναι δυνατὸν μία διαταγή, τόσον ἐγκληματική, νὰ ἀποκηρύσσεται ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, νὰ λέγῃ ὅτι δὲν εἶναι ἰδική του καὶ νὰ ἀφίνῃ νὰ φαίνεται, ὅτι κἄποια ἄλλη ἀρχή, κἄποιος ἄλλος, ἐκδίδει τοιαύτας διαταγάς.

§178Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνωνται ἐρωτήσεις πρὸς ἀπάντησιν ὑπουργῶν, καὶ νὰ ἐπικαλοῦνται, ὅτι ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως προβάλουν τὸ ἰδικόν των ἀνεύθυνον. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον δύνανται νὰ ἀναμένουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν θὰ βεβαιώσῃ, ὅτι εἶναι ἀνεύθυνος διὰ διαταγήν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος ἐξέδωκε καὶ ὅτι ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἐπεβλήθη ἄλλοθεν καὶ μάλιστα χωρὶς νὰ γνωρίζῃ. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ Δημοκρατικὰ πολιτεύματα, δὲν ὑπάρχει κανείς, δυνάμενος νὰ ἐπιβάλῃ εἰς ὑπουργὸν νὰ κάμῃ μίαν ἐνέργειαν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος δὲν γνωρίζει.

§179Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, διὰ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ἡ διαταγὴ αὐτὴ δὲν ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ ὑπουργείου, τὸν κ. Καρμίρην. Τὸ λέγω, ἐὰν νομίζετε, ὅτι αὐτὸ ἔχει σχέσιν.

§180Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Ἐὰν ἡ διαταγὴ αὐτὴ εἶναι ἐγκληματική, τὰ ἐγκλήματα τοῦ Δικαίου τί εἶναι;

§181Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τελειώνων, θὰ ἀναφέρω ἕνα ἀκόμη περιστατικόν. Μὲ τὸν νόμον 516, ἐστερήθησαν τῶν συντάξεων ὡρισμένοι συνταξιοῦχοι, διότι ἐθεωρήθη, βάσει στοιχείων τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος, ὅτι συμμετεῖχον καθ’ οἱονδήποτε τρόπον εἰς τὴν δρᾶσιν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐστερήθησαν συντάξεων ἄνθρωποι συνταξιοῦχοι, διότι εἶχον καταδικασθῆ δι’ ἀποφάσεως τῶν Δικαστηρίων. Κατόπιν αἰτήσεώς των χάριτος, τοὺς ἀπενεμήθη χάρις, ἐχαρίσθη ὁλόκληρος ἡ ποινὴ καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων περιλαμβάνει διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας αἴρονται καὶ πᾶσαι αἱ συνέπειαι ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, δὲν ἐστάθη ἱκανὴ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς οὕτω τυχόντας τῆς Χάριτος, νὰ ἀποδώσῃ τὴν σύνταξίν των. Διότι λέγεται, ὅτι ἡ στέρησις τῆς συντάξεως, ἦτο ἔμμεσος δικαιολογία τοῦ νόμου 516. Μὲ αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν, ἔχουν στερηθῆ τῆς συντάξεώς των ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπαλλαγῆ ἔστω καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὅλα τὰ ἐκτεθέντα περιστατικά, νομίζω, ὅτι πέραν πάσης....

§182Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκπαιδευτικός, ἀλλὰ μοῦ ἐδημιουργήθη τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Ἀνήλθατε εἰς τὸ βῆμα νὰ ὑπερασπίσητε τὴν ἄποψιν τῶν κομμουνιστῶν ἢ τὴν ἄποψιν τῆς ΕΔΑ; Εἰς αὐτὸ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν.

§183Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὅλα τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη ἀπὸ τὰς ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ἐπερωτήσεως, τὰ ὁποῖα τόσον εὐρέως ἀνεπτύχθησαν, ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι ἀποφεύγουν συστηματικῶς νὰ φθάσουν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως νὰ φθάσουν εἰς τὸ θέμα τῆς σημερινῆς μορφῆς, εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος, περὶ ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν. Καὶ ἀμφότεροι οἱ ὑπουργοὶ μὲν εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ὕψωσαν τὴν σημαίαν τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀλλὰ ἀνεφέρθησαν εἰς τοὺς κινδύνους τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νομίζουν, ὅτι δύνανται κατὰ τὴν ἄποψίν των, νὰ καταργήσουν τὰ πάντα, νὰ καταργήσουν τὴν Δημοκρατίαν, τὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν καὶ νὰ λάβουν οἱαδήποτε μέτρα, προκειμένου ν’ ἀντιμετωπίσουν αὐτὸν τὸν μέγα κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἔφθασαν ἀκόμη καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δικαιούμεθα νὰ ἀντιπαρέλθωμεν ἐν σιγῇ αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἔφθασεν ἀκόμη ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὁμιλήσῃ περὶ συρφετοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀκολουθεῖ τὸν σκληρὸν πυρῆνα, τὴν πρωτοπορίαν δηλαδή, ἡ ὁποία εὑρίσκεται μέσα εἰς τὴν ΕΔΑ καὶ ἡ ὁποία δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπιδιώκῃ νὰ βλάψῃ τὸ Κράτος. Προβάλλεται, μὲ αὐτὴν τὴν δήλωσιν τοῦ ὑπουργοῦ, ἕνα σοβαρώτατον θέμα. Πέραν τῆς εὐπρεπείας τῆς γλώσσης, προκειμένου νὰ χαρακτηρίσῃ 2½ ἑκατομμύρια Ἑλλήνων πολιτῶν, πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει τὸ οὐσιαστικὸν θέμα, ἂν πράγματι ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ —τίθεται τὸ οὐσιαστικὸν θέμα ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ— ἂν πράγματι εἶναι ἀληθὲς ὅτι 2½ ἑκατομμύρια Ἑλλήνων πολιτῶν, ἔχουν κλονισμένην, ἔχουν ἀμβλεῖαν τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν. Πρόκειται, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς κατηγορηματικῆς δηλώσεως τοῦ ὑπουργοῦ, νὰ κρίνωμεν, ἂν ἡ Πρωτεύουσα τῆς χώρας, ἡ Πρωτεύουσα τῆς Μακεδονίας, αἱ μεγαλύτεραι πόλεις τῆς χώρας, κατοικοῦνται κατὰ πλειοψηφίαν ἀπὸ Ἕλληνας μὲ ἀμβλεῖαν ἐθνικὴν συνείδησιν. Ὀφείλετε νὰ ἀναλάβετε τὰς εὐθύνας σας, κύριε ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διαπράττετε τὸ βαρύτατον ἔγκλημα κατὰ τοῦ Ἔθνους, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδίδετε εἰς 2½ ἑκατ. Ἑλλήνων αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ἔχουν ἀμβλεῖαν τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν.

§184Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις τοῦ κυρίου συναδέλφου, εἶναι πράγματι οὐσιώδους σημασίας καὶ δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολήν, ὡς πρὸς τὴν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα τῆς Ἑλλάδος, δὲν τὸ θεωρεῖ, ὅτι εἶναι κόμμα Ἑλληνικόν. Ὡσαύτως, καὶ τὰ προσωπεῖα αὐτοῦ.

§185Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἄποψίν του, ὅτι τὸ μόνον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὁ κομμουνιστικὸς κίνδυνος. Ἐπεκαλέσθη, διὰ νὰ ἀποδείξῃ καὶ τὴν ἱστορίαν τοῦ παρελθόντος καὶ ἔφθασε μέχρι τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τὴν ὁποίαν ἀπέδωσεν εἰς τοὺς κομμουνιστάς. Ἀναγκάζομαι νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, διότι πράγματι δὲν εὑρίσκω ὅτι ἦτο συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑπομνήσῃ αὐτὴν τὴν ἄποψιν, περὶ Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, καθ’ ἣν στιγμὴν ἢ δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι εἰς τὸν ΟΗΕ ὁ κ. Ἀβέρωφ, ὁ ὑπουργός της τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡμίλησε περὶ τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας ὡς περὶ ἐκστρατείας μισθοφορικῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἐπῆγε κατ’ ἐντολὴν τῶν συμμάχων.

§186Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἤμην παρὼν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Ἀνέγνωσα μόνον τὰ πρακτικά.

§187Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. ..... (ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος).

§188Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Μακρῆς, διασαφηνίζω τὴν ἀναφοράν του εἰς τὰ γεγονότα τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι, ὅταν ἡ Ἑλλὰς εἰς τὰ γνώριμα ἀπὸ χιλιετηρίδων ἐδάφη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, διεξῆγεν ἕνα ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, ἡ Σοβιετικὴ Ρωσία καὶ τὸ Κ.Κ.Ε. διευκόλυνον τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ καί, κατὰ συνέπειαν, ἐμμέσως συνετέλεσαν εἰς τὴν Μικρασιατικὴν κατάρρευσιν. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§189Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν ἤθελον νὰ κάμω, εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον. Ἐὰν γνωρίζῃ κατὰ τὴν Μικρασιατικὴν ἐκστρατείαν, ὅταν τὸ Ἔθνος ἐμάχετο τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, ποῖος πολιτικὸς ἀνὴρ εἶχε ταχθῆ ἐναντίον τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας. Ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζῃ, τὸν πληροφορῶ, ὅτι ἦτο ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς.

§190Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπὶ θεμάτων τεραστίας ἱστορικῆς καὶ ἠθικῆς ἀξίας, τὰ ὁποῖα ἔχει κρίνει ἡ ἱστορία καὶ τὰ ἔχει τακτοποιήσει, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρουσιάζωνται πρόχειροι ἀγορηταὶ καὶ νὰ ἰσχυρίζωνται, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ὅτι, ὅταν ὁ Ἑλληνισμὸς ἐμάχετο εἰς Μικρὰν Ἀσίαν, ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ὡμίλει ἐναντίον τῆς ἐκστρατείας. Ἐν πρώτοις, τότε, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς δὲν ἦτο πολιτικός, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ εἰπών, ἀλλὰ ἀξιωματικὸς καὶ ὡς ἀξιωματικὸς μὲ ἀνωτέραν ἐπιτελικὴν μόρφωσιν, ὑπέδειξε προφορικῶς καὶ ἐγγράφως τὸ τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν ἢ προλάβωμεν τὴν κατάρρευσιν καὶ τὴν καταστροφήν, δηλαδὴ ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς προεῖδε, προεῖπεν, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν εἰσηκούσθη καὶ ἔτσι ἡ καταστροφὴ ἐπῆλθε καὶ εὗρε τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ νὰ ψηφοθηρήσῃ καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὴν δυστυχίαν τῆς καταστροφῆς.

§191Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐφήρμοσεν ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου, καθιστοῦν ἀνύπαρκτον τὸ Σύνταγμα. Εἰσάγει εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν τὸ πνεῦμα τῆς αὐθαιρεσίας καὶ χρησιμοποιεῖ τὴν βίαν. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων αὐτῶν εἶναι ἀναγκαία, διὰ τὴν ἄμυναν, χάριν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, τῆς νομιμότητος καὶ τῆς γαλήνης, ἀποδεικνύεται ἀβάσιμος καὶ ὑποκριτικὴ καὶ δὲν μᾶς ἔπεισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ οὐδὲν στοιχεῖον προσεκόμισεν, ὅτι ὑπάρχουν κίνδυνοι ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ. Αὐτὴ ἡ κατάστασις, βεβαίως, ὑπῆρχε καὶ πρὸ τῆς 11ης Μαΐου, ἀλλὰ μετὰ τὴν 11ην Μαΐου, τὸ κῦμα τῆς τρομοκρατίας, ἐξέσπασεν ἀκάθεκτον. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰς ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, σχετικῶς μὲ τὰ προβλήματα τοῦ τόπου, τὸν Ἰούνιον, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδού, τί λέγει ὁ κ. Παπανδρέου: «Καταλογίζομεν τὴν πρώτην εὐθύνην εἰς τὸ ἀστυνομικὸν κράτος. Πέραν τούτου, ὑπάρχει ὡς παράγων ἀποθαρρύνσεως τοῦ λαοῦ, τὸ κομματικὸν κράτος. Καὶ πέραν αὐτοῦ ὀφείλομεν νὰ δημιουργήσωμεν κράτος δίκαιον, ἠθικόν, νὰ καταργήσωμεν τὸ ὕποπτον κράτος». Καὶ διερωτῶμαι, λοιπόν, ἐὰν ὑπῆρχε τόσον μεγάλος κίνδυνος ἐκ τῶν κομμουνιστῶν, ὅπως τὸν ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις, ἀφελὴς θὰ ἦτο ἡ ὑπόλοιπος πολιτικὴ ἡγεσία, ὥστε νὰ μὴ διακρίνῃ, νὰ μὴ τὸν ὑποπτεύεται, διὰ νὰ εἰσηγηθῇ λῆψιν μέτρων; Ἐν συνεχείᾳ, ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀφοῦ ἀποδέχεται, κατ’ ἀρχήν, τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Παπανδρέου ......... (ἀναγινώσκει) .........». Ἐπισημαίνει, δηλαδή, ὁ κ. Κανελλόπουλος τὴν ὕπαρξιν κοινωνικοοικονομικοῦ προβλήματος. Ὡσαύτως, ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ἀποδίδει τὴν στροφὴν τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Ἀριστεράν, εἰς τὴν δυσαρέσκειαν, τὸν πόνον, τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία συνέχει τὸν λαόν, τὴν ἑρμηνεύει ὡς ὑστάτην διαμαρτυρίαν. Δηλαδή, τονίζει καὶ οὗτος τὸ ὀξὺ πρόβλημα. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Σ. Μαρκεζίνης, κατηγορῶν τὴν Κυβέρνησιν, λέγει τὰ ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει) .........». Ἀποφαίνεται, ὅτι πέραν τοῦ Κυπριακοῦ, δεύτερον πρόβλημα εἶναι τὸ κοινωνικοοικονομικόν. Καί, τέλος, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὑπόλοιποι ἀρχηγοί, λέγουν ταῦτα («........ (ἀναγινώσκει) ........». Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ἡ βάσις τῆς κατηγορίας, τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἐκτοξεύσῃ κατὰ τῆς ΕΔΑ, ὅταν τὸ 60% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἀντιπολίτευσιν, πιστεύῃ ὅσα ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν περὶ ἀστυνομικοῦ κράτους καὶ δὲν βλέπει τοὺς κινδύνους, ποὺ ὑποκρίνεται ὅτι βλέπει ἡ Κυβέρνησις; Ἐξ ὅλων αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἄλλος εἶναι ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει τὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον. Οἱ σκοποί της αὐτοί, καταδεικνύονται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιφρονεῖ παντελῶς τὴν Βουλήν, ὡς πρὸς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἀσκεῖται διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἔτι δὲ καὶ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Κατὰ τὸ 1956, τὸ 19% τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἐγένετο ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τὸ 52% ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὸ 29% ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ 1957, ἡ ἔκνομος αὐτὴ κατάστασις συνεχίζεται καὶ ἔχομεν τὸ 28% τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας γιγνόμενον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τὸ 50% ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὸ 22% ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐμφανίζεται, οὕτως, ἡ Κυβέρνησις νομοθετοῦσα ἡ ἰδία παρανόμως, περισσότερον ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἔτι χαρακτηριστικὸν δεῖγμα τῶν ἐπιδιώξεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐκτραπῇ τῆς ὁμαλότητος εἶναι, ὅτι καὶ ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις ἐξεδόθησαν μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται πρὸς κύρωσιν. Συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις της αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις, κρατεῖ τὴν Βουλὴν κλειστὴν κατὰ τὸν περισσότερον χρόνον, διὰ νὰ ἀποφεύγῃ τοιουτοτρόπως καὶ τὸν ἔλεγχον καὶ νὰ στερῇ αὐτὴν τοῦ δικαιώματος τῆς προτάσεως τῶν νόμων, τῆς ψηφίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τῆς ἐγκρίσεως τῶν ἐμπορικῶν συμφωνιῶν. Ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ἤθελον νὰ ὑπομνήσω καὶ σειρὰν παραβάσεων ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, σχετικῶς μὲ τὴν διάκρισιν τῶν ἐξουσιῶν. Ὑπάρχει σωρεία παραβάσεων τῆς Διοικήσεως καὶ σειρὰ ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τῶν ὁποίων ἀκυροῦνται αἱ διοικητικαὶ πράξεις αὐταί. Καὶ τὸ χειρότερον ὅλων, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐφαρμόζονται, τινὲς δὲ καὶ καταργοῦνται διὰ νόμων. Εἶναι οὕτω μόνιμος ἡ ἀντίληψις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸ κύριον αὐτῆς ἔργον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καταδεικνύει καὶ ἡ παντελὴς ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸ πάντων τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Αὐτὴ ἡ περιφρόνησις πρὸς τὴν Βουλήν, προδίδει τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποτελεῖ σαφῆ κίνδυνον κατὰ τῶν δημοκρατικῶν μας ἐλευθεριῶν καὶ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Σήμερον, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπιθυμεῖ τάξιν καὶ ἡσυχίαν. Σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδοκιμάζει κάθε ἐνέργειαν, ἡ ὁποία τείνει εἰς ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν δημοκρατικὴν τάξιν, τὴν ἡσυχίαν καὶ ἠρεμίαν. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, νὰ ζητήσῃ εἰς τὸν λαὸν τὴν δύναμιν καὶ νὰ ἐπιστρατεύσῃ καταλλήλως, χάριν αὐτοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους, τὰς λαϊκὰς δυνάμεις, διὰ νὰ ἐπιλύσῃ τὰ φλέγοντα ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν τόπον, προσφεύγει εἰς μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντίθετα μὲ τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ λαοῦ. Τελειώνων κύριοι βουλευταί, καίτοι νέος κατὰ τὴν θητείαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθύνω θερμὴν ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, τοὺς πιστοὺς τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, νὰ προσέξουν τὰς δημοκρατικάς μας ἐλευθερίας καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμόν, διότι κάθε ἐκτροπὴ ἀπὸ τούτων, δὲν θὰ βλάψῃ μόνον τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., ἀλλὰ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον τοῦ Ἔθνους. Μόνον μὲ τὴν προσήλωσιν εἰς τοὺς Δημοκρατικοὺς Κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς, ἠμπορεῖ τὸ Ἔθνος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸν δρόμον τῆς ἀνόδου καὶ τῆς προκοπῆς καὶ πρὸς τὸν δρόμον αὐτόν, ὀφείλομεν νὰ ὁδηγήσωμεν τὸ Ἔθνος. Ἡ εὐθύνη ὅλων μας, εἶναι μεγάλη. Καταλήγων, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλή, αἰρομένη ἄνω κομματικῶν πεποιθήσεων, θὰ πρέπει νὰ ἀναλογισθῇ τὰς εὐθύνας της καὶ πρὸ πάντων ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν ρυθμίσεως τῶν ζητημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν λαόν, ἐὰν θέλωμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἐκπληροῦμεν τὸν προορισμόν μας. (Χειροκροτήματα).

§192Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀναδρομὴν εἰς τὴν ἀπωτέραν περίοδον τῆς Μικρασιατικῆς ἐποχῆς, ὀφείλω, συμπληρωματικῶς, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὸ ἑξῆς, διότι ἡ πλαστογραφία τῆς ἱστορίας, τὸ λαθρεμπόριον τοῦ κομμουνισμοῦ, διεξάγεται διὰ ποικίλων τρόπων καὶ μεθόδων, εἰς τὴν τακτικὴν δὲ τῆς διεξαγωγῆς αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος διαπρέπει ἡ ἄκρα Ἀριστερά. Προκειμένου, ὅμως, περὶ ἱστορικῶν γεγονότων, ὁμιλοῦν τὰ κείμενα καὶ αἱ πράξεις. Λέγει, λοιπόν, τὸ 1935, ἡ διοίκησις τοῦ Κ.Κ.Ε. «ἡ Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία δὲν χτυποῦσε μόνον τὴν νέαν Τουρκίαν, μὰ στρεφόταν καὶ ἐνάντια στὰ ζωτικώτερα συμφέροντα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Γι’ αὐτὸ ἡμεῖς —δηλαδὴ τὸ Κ.Κ.Ε.— ὄχι μόνον δὲν λυπηθήκαμε διὰ τὴν ἀστικοτσιφλικάδικη ἧττα εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, μὰ καὶ τὴν ἐπιδιώξαμεν». Τερματίζω, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ὁ προδοτικὸς ρόλος τοῦ Κ.Κ.Ε. ἤρχισεν ἀπὸ τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας καὶ συνεχίζεται εἰς στάδια, περὶ τῶν ὁποίων θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσωμεν.

§193Η. ΗΛΙΟΥ. Περὶ «πομερανῶν» καὶ περὶ «οἴκαδε», κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ εἴπητε τίποτε;

§194Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ δὲν κατάγομαι ἀπὸ τὴν Πομερανίαν, οὔτε ἀπὸ ἐδάφη ἢ ἰδεολογίας, ξένας πρὸς τὰς ρίζας τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0,05′ π.μ.).