1958.06.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 2α

ΤΡΙΤΗ 10 Ἰουνίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Καλεῖται ὁ μὴ ὁρκισθεὶς βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Κασιμάτης καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Μ. Δραγούμη, ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Ἀθῆναι, 10 Ἰουνίου 1958 Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν ἀπὸ τοῦ λειτουργήματος τοῦ βουλευτοῦ παραίτησίν μου. Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς Μᾶρκος Δραγούμης Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν κατήρτισα τὰς ἑξῆς Ἐπιτροπάς: α) Τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, εἰς ἣν μετέχουν οἱ βουλευταὶ κ. κ.: 1) Πλατῆς Γεώργιος 2) Μακρόπουλος Στέφανος 3) Κορόζος Κωνσταντῖνος 4) Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεὺς 5) Κατσιάμπας Φώτιος 6) Μαῦρος Γεώργιος 7) Ἠλιοῦ Ἠλίας. β) Τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς εἰς ἣν μετέχουν οἱ βουλευταὶ κ. κ.: 1) Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος 2) Καμβύσης Ἄγγελος 3) Μυριδάκης Μιχαὴλ 4) Κωτιάδης Στέλιος 5) Βουλόδημος Τάσος. γ) Τὴν Ἐφορευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς, εἰς ἣν μετέχουν οἱ βουλευταὶ κ. κ.: 1) Λύχνος Γεράσιμος 2) Μίχας Ἀθανάσιος 3) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος 4) Ἰωάννου Δημήτριος (Κοσμήτωρ) 5) Σταμάτης Γεώργιος (Κοσμήτωρ) Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὅπως ὁρίσουν τὸ ταχύτερον τοὺς βουλευτάς, τοὺς ὁποίους ἐπιθυμοῦν νὰ εἶναι μέλη τῶν κατὰ Ὑπουργεῖα Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, διὰ νὰ προχωρήσῃ τὸ Προεδρεῖον εἰς τὸν καταρτισμὸν αὐτῶν. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν διὰ 5′.

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Πρῶτον θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι: Προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§4Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἐνώπιον ὑμῶν, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ Χώρα μας, καθὼς καὶ ὁλόκληρος ἡ ἀνθρωπότης ἀντιμετωπίζει κρίσιμα προβλήματα. Ἡ νέα μορφὴ τῶν διεθνῶν σχέσεων, ἡ βαθεῖα ἀλληλεξάρτησις τῶν ἐθνῶν καὶ ἡ συνεχὴς δημιουργία νέων καταστάσεων, αἵτινες ἐπηρεάζουν τὴν πολιτικὴν καὶ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν λαῶν, ἐπιβάλλουν συνεχῆ ἐπαγρύπνησιν καὶ τὴν λῆψιν πολλάκις ἀποφάσεων μεγίστης σημασίας διὰ τὸ μέλλον τῆς Χώρας. Τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος τὴν προσδιορίζει κυρίως ἡ προσήλωσίς της εἰς τὸ ἰδεῶδες τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Τὴν εἰρηνικήν της ἀποστολὴν ἡ Χώρα μας τὴν ἐπιτελεῖ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξε καὶ παραμένει πιστὸν καὶ ἐνεργὸν μέλος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Γνωρίζομεν τὰς ἀδυναμίας τοῦ παγκοσμίου τούτου Ὀργανισμοῦ καὶ εἰς πολλὰς περιστάσεις τὰς ἐπεσημάναμεν μετὰ παρρησίας. Γνωρίζομεν, ὅμως, συγχρόνως, ὅτι οὗτος ἀποτελεῖ, τὸ προσφορώτερον ὄργανον διὰ τὴν προβολὴν τῶν μεγάλων διεθνῶν ζητημάτων. Ἡ Ἑλλὰς ἐνετάγη, ὡς γνωστόν, πρὸ ἑξαετίας, εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Τὸ Σύμφωνον τοῦτο, καθαρῶς ἀμυντικόν, καὶ ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ Χάρτης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, συνεστήθη διὰ τὴν προάσπισιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας τῶ μελῶν του. Ἡ Ἑλλάς, τῆς ὁποίας τὰ ἐκτεταμένα καὶ εὐπαθῆ σύνορα τετράκις παρεβιάσθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν μιᾶς γενεᾶς, ἔχει πάντα λόγον νὰ διατηρῇ τὴν θέσιν της ἐντὸς μιᾶς τοιαύτης ἀμυντικῆς συμμαχίας. Ἀλλὰ ἐν ταὐτῷ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ἐπισημάνωμεν, ἰδίᾳ διὰ τοὺς Συμμάχους μας, ὅτι ἐξ ὑπαιτιότητος ὡρισμένης πλευρᾶς, καθίσταται συνεχῶς δυσχερεστέρα ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῆς συμμαχίας. Ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς συμμαχίας αὐτῆς, ἥτις ἔχει δημοκρατικὴν ὀργάνωσιν καὶ διάρθρωσιν, ἡ Ἑλλὰς ἐτήρησε στάσιν ἀνεξάρτητον καὶ ἐκινήθη πάντοτε ἐν πλήρει ἰσοτιμίᾳ μὲ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου. Δὲν θεωρῶ ὅτι παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀναφέρω παραδείγματα αὐτῆς τῆς ἀνεξαρτήτου πολιτικῆς. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θὰ συνεχισθῇ σταθερῶς. Ἡ πολιτικὴ τῆς στενῆς καὶ εἰλικρινοῦς συνεργασίας μετὰ τῆς παλαιᾶς μας φίλης Γιουγκοσλαβίας θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ καταβληθῇ προσπάθεια, νὰ ἀναπτυχθῇ αὕτη ἔτι περισσότερον. Αἱ στεναί μας σχέσεις μετὰ τῆς Γιουγκοσλαβίας, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑπῆρξαν χρήσιμοι δι’ ἀμφοτέρας τὰς χώρας, ἀπέδειξαν καὶ γενικώτερον, ὅτι ὅπου ὑπάρχει καλὴ θέλησις καὶ ἀμοιβαῖος σεβασμός, αἱ διαφοραὶ τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν καθεστώτων δὲν δυσχεραίνουν τὰς σχέσεις τῶν λαῶν. Θὰ συνεχισθῇ ἐπίσης μὲ ὅλας τὰς Ἀραβικὰς χώρας ἡ καλλιέργεια τῶν στενῶν σχέσεων, αἵτινες τόσον ἀνεπτύχθησαν τὸν τελευταῖον καιρόν. Ἡ ἐγκαρδιότης τῶν σχέσεων τούτων δὲν ἐστηρίχθη μόνον εἰς τοὺς ἱστορικοὺς δεσμοὺς τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ἐστηρίχθη καὶ εἰς τὴν πεποίθησίν μας, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ζῶσα εἰς τὴν ἰδίαν λεκάνην μὲ τὸν ραγδαίως ἀνερχόμενον Ἀραβικὸν κόσμον, ἔδει νὰ ἀσκήσῃ ἔναντι αὐτοῦ πολιτικὴν εἰδικῆς φιλίας. Οὕτω ἐσφυρηλατήθησαν προσφάτως νέοι καὶ ἰσχυρότεροι δεσμοί, μὲ τὰς Ἀραβικὰς Χώρας, πρὸς τὰς ὁποίας ἐμπράκτως ἡ Ἑλλὰς ἐξεδήλωσε τὴν ἀλληλεγγύην της εἰς ὥρας κρισίμους δι’ αὐτάς. Εἴμεθα εὐτυχεῖς διαπιστοῦντες ὅτι, αἱ Ἀραβικαὶ Χῶραι ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν φιλίαν αὐτὴν καὶ ἔχομεν τὴν ἀπόφασιν, τὴν πολιτικὴν ταύτην νὰ τὴν συνεχίσωμεν. Ἀλλὰ καὶ γενικώτερον θὰ συνεχίσωμεν τὴν προσπάθειαν ἀναπτύξεως καλυτέρων σχέσεων μὲ πᾶσαν χώραν, ἡ ὁποία εἶναι διατεθειμένη νὰ μὴ ἀναμιγνύεται εἰς τὰ ἐσωτερικά μας καὶ νὰ σέβεται εἰλικρινῶς τὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν ἐθνικήν μας ἀξιοπρέπειαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ διπλωματικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ σχέσεις μας μὲ τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ εἶχον σοβαρῶς διαταραχθῆ, ἢ καὶ διακοπῆ. Ἤδη, τὰς ἀποκατεστήσαμεν μὲ τὰς περισσοτέρας ἐξ αὐτῶν. Κύριοι βουλευταί, ἡ στάσις τῆς Ἑλλάδος εἰς ὅλας τὰς διεθνεῖς αὐτῆς σχέσεις ὑπῆρξε πάντοτε σύμφωνος πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου καὶ τῆς ἠθικῆς. Εἶναι εὔλογος ἑπομένως ἡ πικρία τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διαπιστῶν τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία προσγίγνεται εἰς βάρος τῶν ἀδελφῶν μας Κυπρίων. Ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀνέμενε καὶ ἐπιμόνως ἐπεδίωξεν, ὅπως ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν Κυπρίων, μὲ πρωτοβουλίαν τῆς χώρας, ἡ ὁποία κατέχει τὴν Κύπρον. Ἤλπιζεν ὅτι ἡ Μεγάλη Βρεταννία, τόσον διὰ λόγους δικαιοσύνης, ὅσον καὶ λόγω παλαιᾶς φιλίας, θὰ ἀνελάμβανε τὴν πρωτοβουλίαν μιᾶς ἐποικοδομητικῆς λύσεως. Ὅταν, ὅμως, πρὸ τετραετίας εὑρέθη ἡ Ἑλλὰς ἐνώπιον τῆς κατηγορηματικῆς καὶ ἀκατανοήτου ἀρνήσεως τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, προσέφυγεν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἐκπληροῦσα ἱστορικὸν καὶ ἠθικὸν χρέος. Ἡ βαθεῖα ἀγωνιστικὴ πίστις τῶν Κυπρίων ἡ σταθερὰ συμπαράστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, καθ’ ὅλον τοῦτο τὸ διάστημα, συνέβαλον ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν προώθησιν τοῦ Κυπριακοῦ ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς πεδίου. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ μὲ τὴν αὐτὴν πίστιν καὶ συνέπειαν τὴν συμπαράστασίν της πρὸς τοὺς ἀγωνιζομένους Κυπρίους. Δὲν εἶναι βεβαίως δυνατὸν νὰ προδιαγράψῃ ἀπὸ τοῦδε τὰ διπλωματικὰ καὶ πολιτικὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιδιώξῃ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἡ Κυβέρνησις, σταθμίζουσα τὰ βασικὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγωνιζομένου Κυπριακοῦ λαοῦ, θὰ ἐπιλέγῃ ἑκάστοτε τὰ προσφορώτερα μέσα διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ζητήματος. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχων μακρὰν πεῖραν παρομοίων ἀγώνων, θὰ ἐπιδείξῃ πίστιν καὶ ὑπομονὴν καὶ δὲν θὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὴν ἀνεύθυνον δημαγωγίαν. Ἡ ἀκατάλυτος δύναμις τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἐλευθερίας καὶ αἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις θὰ ὁδηγήσουν ἀναποτρέπτως εἰς τὴν δικαίαν λύσιν τοῦ Κυπριακοῦ. Ἀπειλαὶ καὶ ὠμότητες, ὅπως αἱ πρόσφατοι Τουρκικαί, ἀποβλέπουσαι εἰς τὸ νὰ ἀναστείλουν τὴν ἐξέλιξιν αὐτήν, δὲν πρόκειται νὰ πτοήσουν οὔτε ἡμᾶς, οὔτε τοὺς Ἕλληνας ἀδελφούς μας ἐν Κύπρω. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἀντιθέτως, χαλυβδώνουν τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἀποφασιστικότητά μας εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ δικαίου, εἰς τὸν ἀγῶνα πρὸς προστασίαν τῆς ζωῆς καὶ τῶν συμφερόντων τῶν διωκομένων ἀδελφῶν μας. Καλοῦμεν τοὺς μὴ θέλοντας νὰ κατανοήσουν τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν νὰ τὴν ἀντιληφθοῦν ἐγκαίρως καὶ πρὶν ἢ διὰ τῆς ἐχθρικῆς των στάσεως κλονίσουν ἀνεπανορθώτως συμμαχίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο ἄλλως νὰ εἶναι χρήσιμοι δι’ ὅλους. Διότι πρέπει πάντες νὰ γνωρίζουν, ὅτι οὔτε δυνάμεθα, οὔτε δικαιούμεθα νὰ θυσιάσωμεν χάριν αὐτῶν τὰ συμφέροντα τῶν Κυπρίων. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Οὕτω, πολιτευομένη ἡ Ἑλλὰς καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα της πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῆς Κύπρου καὶ εἰς τὴν ὅλην ἐξωτερικήν της πολιτικήν, παραμένει στρατιώτης τῆς ἐλευθερίας τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς εἰρήνης. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀνανέωσις τῆς λαϊκῆς ἐμπιστοσύνης ἐπιτρέπει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνεχίσῃ τὴν χαραχθεῖσαν οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ μάλιστα ἐντονώτερον διὰ τῆς ἐφαρμογῆς πλέον ριζοσπαστικῶν μεθόδων. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει ὅτι διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὴν ἀποστολήν της, ἔχει ἀνάγκην τῆς κατανοήσεως καὶ τῆς συμπαραστάσεως τοῦ λαοῦ, χάριν τοῦ ὁποίου ἀγωνίζεται. Διὰ νὰ ἔχῃ, ὅμως, τὴν συμπαράστασιν αὐτοῦ, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ὁ λαὸς σαφῆ καὶ ὀρθὴν ἀντίληψιν τῆς ὑφισταμένης εἰς τὴν χώραν μας πραγματικότητος. Τὸν τελευταῖον καιρὸν ἡ δημοκοπία ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ ἄγνοια ἀφ’ ἑτέρου, ἐκαλλιέργησαν πλάνας καὶ ἐνεθάρρυναν τάσεις, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ θέσουν ἐν κινδύνῳ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ καθῆκον της, νὰ ἐνημερώσῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ ἀγωνισθῇ ἐπὶ στερεοῦ ἐδάφους, διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ μέλλοντός του. Κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἐπετεύχθη ἡ θεμελίωσις τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ταῦτα συνετελέσθησαν μὲ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν καὶ τοῦ πιστωτικοῦ μηχανισμοῦ τῆς χώρας. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω ἐξελίξεων ἐσημειώθη ἁλματώδης αὔξησις τῶν ἐθνικῶν ἀποταμιεύσεων, καὶ ὁ προσανατολισμὸς αὐτῶν, πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἐνεθαρρύνθησαν δὲ καὶ γενικωτέρας σημασίας ἐπενδύσεις ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κατὰ τὴν διετίαν 1956–57 ηὐξήθη τὸ ἐθνικὸν προϊὸν εἰς σταθερὰς τιμὰς κατὰ 15%. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἶναι ἀνώτερον τῶν ἀντιστοίχων ποσοστῶν διὰ τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς πλείστας ἐκ τῶν ὑπὸ ἀνάπτυξιν χωρῶν. Παρὰ ταῦτα, τὸ μέσον κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι χαμηλὸν καὶ παραμένει ὀξὺ τὸ βασικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Τὸ δίκαιον αἴτημα τῆς μεγάλης μάζης τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ταχύτερον, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας, ἕνα ἀνώτερον ἐπίπεδον διαβιώσεως καὶ πρὸ παντὸς νὰ δημιουργηθοῦν περισσότεραι εὐκαιρίαι ἀπασχολήσεως εἰς παραγωγικὰς ἐργασίας. Ἡ ἀποκατάστασις τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος καὶ ὁμαλότητος, καθιστᾷ δυνατὴν τὴν συγκέντρωσιν ὅλων τῶν προσπαθειῶν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μονιμωτέρων οἰκονομικῶν μας προβλημάτων. Πρὸς τοῦτο ἐπιβάλλεται ἀφ’ ἑνὸς ἡ συνεχὴς περιφρούρησις τῆς κτηθείσης σταθερότητος τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ κινητοποίησις τῶν πόρων καὶ τῆς δραστηριότητος Κράτους καὶ λαοῦ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας. Τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ τοὺς περισσοτέρους Ἕλληνας καὶ ἑπομένως τὸν τόπον, μόνον ὡς συλλογικὴ προσπάθεια καὶ εὐθύνη δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην γενικὴν κινητοποίησιν εἶναι ἀναγκαῖον οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι νὰ ὑποβληθοῦν εἰς μεγαλυτέρας ἀναλογικῶς θυσίας, νὰ ἀναλάβουν εὐρυτέρας δημιουργικὰς πρωτοβουλίας καὶ πρὸ παντὸς νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα ἑνὸς λιτοτέρου τρόπου διαβιώσεως. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας ἱκανότητα καὶ κυρίως ἀπὸ τὴν θέλησίν μας νὰ ὑποβληθῶμεν χάριν αὐτῆς τῆς θυσίας. Ὑπὸ τὰς συγχρόνους, ὅμως, διεθνεῖς οἰκονομικὰς ἐξελίξεις, ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ καὶ ἡ πρόοδος τῶν μικροτέρων χωρῶν εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν. Ἡ οἰκονομική μας ἀνάπτυξις συνδέεται κατ’ ἀνάγκην μὲ τὸν βαθμὸν ἐπεκτάσεως τῶν συναλλαγῶν μας καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τεχνικῆς βοηθείας. Αἱ σκέψεις αὗται ἐξηγοῦν καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς συνεχίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, συνέβαλεν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς ἐξηρθρωμένης οἰκονομίας μας. Ἡ ἀπορρόφησις αὐτῆς ἐμειώθη εἰς 23 ἑκατ. δολλάρια κατὰ τὸ 1957. Ἡ ἠλαττωμένη αὐτὴ ἀπορρόφησις ὠφείλετο ἰδίως εἰς τὴν παροχὴν τῆς βοηθείας ὑπὸ μορφὴν γεωργικῶν ἐφοδίων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ηὐξημένας Ἑλληνικὰς ἐσοδείας καὶ τὴν προστασίαν αὐτῶν. Ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ τούτου θέματος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διετύπωσε τὰς ἀπόψεις της καὶ ἀναμένει ὅτι κατὰ τὴν ἐπανεξέτασιν αὐτῶν θὰ ἀποδειχθῇ ἐκ μέρους τῶν Ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ κατανόησις αἱ ὁποῖαι καὶ ἄλλοτε ἐπεδείχθησαν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἄλλου, θὰ ὑποστηρίξῃ τὴν κίνησιν διὰ τὴν ἑνοποίησιν τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας, θὰ ἐπιμείνῃ, ὅμως, εἰς τὰς ρυθμίσεις ἐκείνας, αἵτινες εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ἀναπτύξεως τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων χωρῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Ἑλλάς. Κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἐπῆλθεν οὐσιώδης ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν. Τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν διὰ πρώτην φορὰν ἐκάλυψε τὰς τρεχούσας δαπάνας καὶ συνέβαλεν εἰς τὴν χρηματοδότησιν ἑνὸς ηὐξημένου προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων. Ὅσοι, ἑπομένως, ὁμιλοῦν περὶ πλεονασμάτων, παραβλέπουν ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς δὲν καλεῖται νὰ καλύψῃ μόνον τρεχούσας δαπάνας, ἀλλὰ καὶ δημοσίας ἐπενδύσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται, ὡς γνωστόν, τὸ μέλλον τῆς χώρας. Εἰδικώτερον τὸ 1957, λόγῳ τῆς ἀπροβλέπτως ὑψηλῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ τῶν ηὐξημένων εἰσαγωγῶν, τὰ ἔσοδα ὑπῆρξαν μεγαλύτερα τῶν ἀρχικῶς προβλεφθέντων. Τοῦτο ἐπέτρεψε τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων, τὴν κάλυψιν ὡρισμένων οὐσιωδῶν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, ὅπως ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, ἡ ἀποκατάστασις τῶν νέων σεισμοπαθῶν κ.λ.π., καὶ τέλος τὴν ἐκκαθάρισιν ἐλλειμμάτων καὶ χρονιζουσῶν ὑποχρεώσεων ἐκ τοῦ παρελθόντος, ὡς ταῦτα ἐξετέθησαν εἰς δημοσίας ἀνακοινώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1958 τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ αὐτοῦ ἀνεκοινώθησαν ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου. Κατὰ τὸ τελευταῖον, ὅμως, τρίμηνον, προσετέθησαν διάφοροι ἐπιβαρύνσεις, αἵτινες μετέβαλον τὰς ἀρχικὰς προβλέψεις. Ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἑβδομάδων θὰ καταθέσῃ τὸν Προϋπολογισμὸν ὑπὸ τὴν ἀναθεωρημένην ἔν τινι μέτρῳ μορφήν του. Ὁ Προϋπολογισμὸς 1958, ἀπὸ ἀπόψεως τρεχόντων ἐσόδων, καὶ ἐξόδων, δὲν θὰ εἶναι μόνον ἰσοσκελισμένος, ἀλλὰ θὰ καλύψῃ καὶ μέρος τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων. Τὸ ὑπόλοιπον τοῦ προγράμματος τούτου θὰ καλυφθῇ ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ διὰ δανεισμοῦ ἐξ ἐντόκων γραμματίων. Ἐκ τούτων καταφαίνεται ὅτι ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης συμβολῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ, δὲν θὰ καθίστατο μόνον ἀδύνατος μὲ τὴν μειωμένην ἀπορρόφησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἡ διεύρυνσις τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων, ἀλλὰ θὰ ἦτο προβληματικὴ καὶ ἡ συνέχισις τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων. Συνεπῶς, ὁ Προϋπολογισμὸς ἐν τῷ συνόλῳ του, περιλαμβανομένου καὶ τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων ἐμφανίζει ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον καλύπτεται ἀπὸ ἐκτάκτους πηγάς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Θὰ ἐξετάσῃ μὲ προσοχὴν καὶ κατανόησιν τὰ παράπονα περὶ φορολογικῶν ἀνισοτήτων ἢ ἀδικιῶν καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ σταθερῶς τὴν ἁπλούστευσιν τῆς φοροτεχνικῆς διαδικασίας, ἰδίως διὰ τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους φορολογουμένους. Ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς μικροτέρους ἐπιτηδευματίας θὰ καθιερωθῇ ἡ σταθερότης τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου ἐπὶ τριετίαν. Περαιτέρω, ἀπὸ τοῦ 1959 τὸ ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ διανυομένου ἔτους, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς κακῶς λεγομένης «προεισπράξεως» καταβαλλόμενον ποσοστὸν φόρου ἐξ 75%, θὰ μειωθῇ σταδιακῶς εἰς 50%. Θὰ ἐξετασθοῦν ἐπίσης πρόσθετοι μέθοδοι φορολογικῆς ἀνακουφίσεως τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπενδύουν κεφάλαια εἰς παραγωγικὰ ἔργα πρὸς ἐκσυγχρονισμὸν ἢ ἐπεκτάσεις. Παραλλήλως θὰ γίνῃ νέα ἐξόρμησις διὰ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν φορολογικῶν νόμων καὶ τὴν ἀποφασιστικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φοροδιαφυγῆς, ἡ ὁποία δὲν ἀποτελεῖ μόνον ἀδίκημα κατὰ τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ βαρεῖαν προσβολὴν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἠθικῆς. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων τούτων θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον νὰ ἐλαφρύνῃ φορολογικῶς τὰ μέσα εἰσοδήματα. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἀντιληφθῶμεν κἄποτε, ὅλοι, ὅτι διὰ τὴν στήριξιν ἑνὸς ηὐξημένου προγράμματος ἐπενδύσεων, δηλαδὴ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μιᾶς καλυτέρας αὔριον, εἶναι ἀνάγκη τὸ Κράτος νὰ διαθέτῃ πόρους. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συγκρατήσῃ ἀποφασιστικῶς τὴν αὔξησιν τῶν καταναλωτικῶν δαπανῶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν μεγίστην ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Θὰ ἐξετασθῇ πᾶσα δυνατότης μειώσεως τῶν στρατιωτικῶν μας δαπανῶν, αἵτινες ἤδη περιωρίσθησαν ἔναντι τῶν δαπανῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Πάντως, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις θὰ διατηρήσῃ τὴν ἀμυντικὴν ἱκανότητα τῆς χώρας, εἰς τὸ ἐπίπεδον ποὺ ὑπαγορεύει ἡ ἐθνική μας ἀσφάλεια. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ ἐξάρω τὸ ὑψηλὸν ἐπίπεδον ἀποδόσεως εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις τῆς Χώρας καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ νὰ διαδηλώσω τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην, μὲ τὴν ὁποίαν τὰ περιβάλλει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν κατὰ τὰ ἔτη 1956 καὶ 1957 ληφθέντων μέτρων, ηὔξησε τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 582 ἑκατομ. ἐτησίως, προσφάτως δὲ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως ἐδόθη νέα αὔξησις ἀνερχομένη εἰς 150 ἑκατομ. ἐτησίως. Εἰς τοὺς συνταξιούχους ἐδόθησαν κατὰ τὴν διετίαν 1956 καὶ 1957 αὐξήσεις ἀνερχόμεναι εἰς 230 ἑκατομμ. ἐτησίως, καὶ περαιτέρω ἄλλα 70 ἑκατομ. ἐτησίως ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἤτοι, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων λειτουργῶν καὶ τῶν συνταξιούχων, ἐπιβαρύνεται πλέον μονίμως ὁ Προϋπολογισμὸς μὲ 1032 ἑκατομ. ἐτησίως. Τὰ ποσὰ ταῦτα ἀντιστοιχοῦν εἰς αὐξήσεις κατὰ 15%–18% διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ κατὰ 20% διὰ τοὺς συνταξιούχους καὶ συγκρίνονται, μὲ ἀντίστοιχον ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου ἀκριβείας ζωῆς κατὰ 4,2%. Πέραν τούτων, ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν σταδιακὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰ πορίσματα τῆς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης Ἐπιτροπῆς Ἀναδιοργανώσεως τῆς Διοικήσεως. Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὸ ζήτημα τῆς ἀμοιβῆς τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως συνδεδεμένον μὲ τὴν γενικωτέραν προσπάθειαν διὰ τὴν ὀρθολογικωτέραν ἀναδιάρθρωσιν τῆς διοικητικῆς μηχανῆς. Διότι δὲν νοεῖται πρόοδος εἰς οἱονδήποτε τομέα τῆς κρατικῆς δραστηριότητος, ἂν δὲν παρακολουθῆται ἀπὸ τὴν παράλληλον ἀνύψωσιν, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἤδη ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ ἐφεξῆς ὁλονὲν περισσότερον ἡ σύνθεσις τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων θὰ συγκεντροῦται ἀφ’ ἑνὸς εἰς ἔργα ἀμέσου ἀποδόσεως, ἰδίως γεωργικὰ καὶ τουριστικὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς βασικὰς ἐπενδύσεις οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, διὰ τῶν ὁποίων θὰ διευρυνθῇ ἡ γενικωτέρα παραγωγικὴ ἱκανότης τῆς Χώρας. Εἰς τὰς ἐπενδύσεις οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, περιλαμβάνονται τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ ἀρδευτικὰ ἔργα, ἡ παραγωγὴ καὶ διανομὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, καὶ αἱ βασικαὶ ἐπενδύσεις εἰς μεγάλας μεταλλευτικὰς καὶ βιομηχανικὰς ἐγκαταστάσεις. Ἡ σημασία τῶν ἐπενδύσεων ὑποδομῆς θὰ εἶναι αὔξουσα εἰς τὰ προγράμματα τῶν προσεχῶν ἐτῶν. Ἀποβλέπομεν εἰς τὴν εὐρυτέραν δυνατὴν χρησιμοποίησιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐκτελέσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν μεγάλων βιομηχανικῶν ἔργων. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, τὸ ἐκδηλούμενον ἰδιωτικὸν ἐνδιαφέρον δὲν θὰ εἶναι ἐπαρκές, ἢ δὲν θὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ ἐθνικὸν οἰκονομικὸν συμφέρον, ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τούτων, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως συμβουλευτικῶν οἴκων διεθνῶς ἀνεγνωρισμένου κύρους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν διαμόρφωσιν μεγάλων μικτῶν ἐπιχειρήσεων, ὑπὸ τὴν μορφὴν ἀνωνύμων ἑταιριῶν. Μέρος, ἢ ἐνδεχομένως καὶ τὸ σύνολον τῶν μετοχῶν τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων, θὰ προσφέρεται βαθμιαίως καὶ θὰ διατίθεται ὑπὲρ τῶν μεγάλων κατηγοριῶν τοῦ πληθυσμοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ στρέψουν τὰς μικρὰς ἀποταμιεύσεις πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ὡς ἐκ τούτου τὰ μεγάλα βιομηχανικὰ ἔργα ἐθνικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ καταστοῦν βαθμιαίως κτῆμα τοῦ λαοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ δημιουργήσουν πόρους διὰ νέας ἐπενδύσεις. Ἐντὸς τῆς τελευταίας διετίας ἐσημειώθη σταθερὰ αὔξησις τῶν ἰδιωτικῶν ἰδίως εἰσαγωγῶν εἰς ρυθμὸν πολὺ ταχύτερον τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν σημαντικὴν διεύρυνσιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Μεγάλη ὑπῆρξεν ἀντιστοίχως ἡ αὔξησις τῶν ἀδήλων εἰσπράξεων, ἰδιαιτέρως ἐκ ναυτιλιακῶν ἐμβασμάτων καὶ ἐκ τοῦ τουρισμοῦ. Ἐντὸς τοῦ 1957 ἐμειώθη τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα κατὰ 21 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἡ ἐλάττωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν ἐκ τῶν σοβαρωτέρων συνεπειῶν τῆς κατὰ τὸ ἴδιον ἔτος μειώσεως τῆς ἀναλωσίμου Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ συναλλαγματικὴ κατάστασις τῆς Χώρας παραμένει ἰσχυρά, αἱ ἀνωτέρω ἐξελίξεις παρακολουθοῦνται μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου πρέπει νὰ συγκρατηθῇ, μὲ ἐπιδίωξιν τὸν συνεχῆ περιορισμὸν αὐτοῦ, τοῦτο δὲ δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ἰδίως διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ἡ πολιτικὴ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου τῆς Κυβερνήσεως θὰ στηριχθῇ ἐπὶ τοῦ ἀπαραβιάστου τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐπὶ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, πρὸς τὴν ὁποίαν συναντῶμεν θετικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἐξαγωγίμων μας εἰδῶν. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο αἱ δυνατότητες ἀναπτύξεως τοῦ ἐμπορίου μετὰ τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν θὰ προωθηθοῦν εἰς τὸ μέγιστον. Ἤδη, αἱ συναλλαγαί μας μετ’ αὐτῶν ἐντὸς τῆς τελευταίας διετίας ἐτριπλασιάσθησαν. Θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν περαιτέρω ἐπέκτασιν αὐτῶν, καθ’ ὃ μέτρον βεβαίως εἶναι τοῦτο δυνατόν, δεδομένου ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς χώρας αὐτὰς προϋποθέτουν τὴν ἀντίστοιχον εἰσαγωγὴν οὐσιωδῶν διὰ τὴν χώραν μας ἀγαθῶν. Κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ὑπολογίζεται ὅτι τὸ χρηματικὸν εἰσόδημα τῶν ἀποζώντων ἐκ τῆς γεωργίας ηὐξήθη κατὰ 32%. Εἰς σταθερὰς τιμὰς ἡ ἐν γένει αὔξησις εἶναι ἀνωτέρα τῶν 18%, ἡ δὲ αὔξησις τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἀγροτῶν εἰς βιομηχανικὰ εἴδη ὑπολογίζεται εἰς 24% περίπου. Ἡ Κυβέρνησις, ἀποδίδουσα πρωταρχικὴν σημασίαν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν, μὲ τὴν ὁποίαν συνδέεται καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, θὰ ἀποβλέψῃ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν ἐπέκτασιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων, καθὼς καὶ τὴν αὔξησιν τῶν μεσοπροθέσμων καὶ μακροπροθέσμων δανείων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Θὰ ἐπιδιώξῃ ἐπίσης τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας μὲ βάσιν τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐντατικῶν καλλιεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπορροφοῦν περισσοτέρας ἐργατικὰς χεῖρας καὶ ἐξασφαλίζουν μεγαλύτερον εἰσόδημα. Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει ἐπίσης εἰς τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων ἐν συσχετίσει πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅμως, πρέπει νὰ συνειδητοποιήσῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ βελτίωσις τοῦ εἰσοδήματός του ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς τοποθετήσεως αὐτῆς εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς. Θὰ ἀπαιτηθοῦν πρὸς τοῦτο μεγαλύτεραι ποσότητες, καλύτεραι ποιότητες καὶ πρὸ παντὸς διεθνῶς ἀνταγωνιστικαὶ τιμαί. Ἡ Κυβέρνησις δι’ εἰδικοῦ προγράμματος προτίθεται νὰ μεριμνήσῃ ἰδιὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας των. Τέλος, ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ πρώτου σταδίου ἀσφαλίσεως διὰ τὴν ἰατρικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, θὰ μελετήσῃ ἰδὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ θὰ σταθμίσῃ κατόπιν τούτου τὴν δυνατότητα, τὴν ἔκτασιν καὶ τὸν χρόνον τῆς ἐφαρμογῆς της. Δὲν ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, τὰς ὁποίας ἡ μελέτη τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων θὰ ἀπεδείκνυε πεπλανημένας. Ἀποτελεῖ τὴν πεποίθησιν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἡ πλέον ἀσφαλὴς βάσις διὰ τὴν περιφρούρησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων εἶναι ἡ σταθερότης τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, διότι μόνον δι’ αὐτῆς προστατεύεται τὸ εἰσόδημα τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων. Διὰ τῶν ὑπογραφεισῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν ἀποφάσεων διαιτησίας ἐντὸς τῆς τελευταίας διετίας ηὐξήθησαν τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν τῶν ἀνειδικεύτων ἐργατῶν κατὰ 15–27%. Παραλλήλως ἐχορηγήθησαν κατὰ κατηγορίας ἐργαζομένων, αὐξήσεις ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων κυμαινόμεναι ἀπὸ 7–35% καὶ πλέον. Τὰ ποσοστὰ αὐτὰ πρέπει νὰ συγκριθοῦν μὲ αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου ἀκριβείας ζωῆς ὑπολογιζομένην εἰς 4,2%. Περαιτέρω, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξετάσῃ πᾶσαν δυνατότητα βελτιώσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, συγκεντρώνουσα τὴν προσοχήν της εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς δικαίας συμμετοχῆς τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν προστασίαν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων θὰ ἐξετασθοῦν μὲ πνεῦμα κατανοήσεως, κατὰ μεγάλας κατηγορίας καὶ ἐν συσχετίσει πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐργασιῶν καὶ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς πιστῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων καὶ θὰ προχωρήσῃ ἐπίσης μὲ ἀποφασιστικότητα εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Καθ’ ὃν χρόνον τὸ μονιμώτερον πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως θ’ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς προαγωγῆς τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως, θὰ ληφθοῦν καὶ προσωρινὰ μέτρα ἀνακουφίσεως ἐκείνων τῶν περιοχῶν ὅπου ἐκδηλοῦται μὲ ἰδιαιτέραν ὀξύτητα ἡ ἔλλειψις ἐργασίας καὶ εἰσοδήματος. Γενικὴν ἐπίσης κατεύθυνσιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς θὰ ἀποτελέσῃ ἡ διευκόλυνσις τῆς συνταξιοδοτήσεως, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ ἀπασχοληθοῦν οἱ νεώτεροι εἰς τὴν εὐρυτέραν δυνατὴν ἔκτασιν. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ καταστῇ κοινὴ συνείδησις μία ἁπλῆ ἀλλὰ θεμελιώδης ἀλήθεια. Ὅτι ἡ οὐσία τοῦ κοινωνικοῦ μας προβλήματος συνίσταται εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Μόνον δι’ ἑνὸς ηὐξημένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δυνάμεθα νὰ βελτιώσωμεν πράγματι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας. Τὴν αὔξησιν, ὅμως, τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν μόνον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς μας καὶ τοῦτο πάλιν θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν διὰ τῆς ἐκτελέσεως πάσης φύσεως ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀξιοποιήσουν τὸν φυσικὸν πλοῦτον καὶ τὸ δυναμικὸν τῆς χώρας. Χάριν τῶν ἔργων αὐτῶν ὀφείλομεν νὰ διευρύνωμεν συνεχῶς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων, διαθέτοντες δι’ αὐτὸ διαρκῶς περισσοτέρους πόρους. Ἡ πολιτικὴ τῆς προσωρινῆς ἀνακουφίσεως τῶν πολιτῶν ὑπὸ μορφὴν ἀπαλλαγῶν ἢ παροχῶν ὄχι μόνον δὲν ἀποτελεῖ θεραπείαν τοῦ κοινωνικοῦ μας προβλήματος, ἀλλὰ θὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὴν οὐσιαστικὴν καὶ μόνιμον ἀντιμετώπισίν του. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐπιδιώξεις μας εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ ἐπισημάνω ὅτι βασικὸς παράγων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας εἶναι ἡ ὕπαρξις τεχνικῶς μορφωμένων στελεχῶν. Χάριν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὅπως προσανατολισθοῦν οἱ νέοι πρὸς τὰ ἐπαγγέλματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν προσπάθειαν αὐτήν, διὰ τῆς ἱδρύσεως Τεχνικῶν Σχολῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν σχετικῶν ὑποτροφιῶν. Ἤδη ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἐδήλωσε γενικώτερον τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὰ προβλήματα τῆς Παιδείας καὶ τοῦ Ἀθλητισμοῦ. Ἡ παροῦσα, ἐκτιμῶσα καὶ τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν δυναμένων νὰ ἔχουν ἔγκυρον γνώμην, θὰ προχωρήσῃ σταδιακῶς πρὸς τὰς μεταρρυθμίσεις ἐκείνας τὰς ὁποίας θεωρεῖ ἐπιβαλλομένας ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιδείξῃ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον δι’ ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς τῆς νέας γενεᾶς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν συνέχειαν καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ Ἔθνους. Ἔχομεν χρέος νὰ τὴν προστατεύσωμεν ἀπὸ τοὺς κινδύνους ποὺ τὴν ἀπειλοῦν καὶ νὰ τὴν καθιστῶμεν καθημερινῶς ἱκανωτέραν διὰ τὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς. Εἶμαι βέβαιος ὅτι παραλλήλως πρὸς τὴν Πολιτείαν καὶ ἡ Ἐκκλησία, θεματοφύλαξ τοῦ Χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις διαδηλώνει τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον της, θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἠθικὴν ἀνύψωσιν τῆς νεότητος, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ ἐπιτυχία τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι βουλευταί, καὶ γενικώτερον ἡ πρόοδος τοῦ τόπου ἐξαρτῶνται ἀπὸ μίαν βασικὴν προϋπόθεσιν, ἄνευ τῆς ὁποίας ὅλα τὰ προγράμματα μεταβάλλονται εἰς λόγους κενούς. Ἡ προϋπόθεσις αὐτὴ εἶναι ἡ ὕπαρξις ἀσφαλείας καὶ τάξεως ἐν τῇ χώρᾳ. Ὅσοι ἐπιχειροῦν διὰ τῆς δημαγωγίας νὰ δημιουργήσουν κλῖμα ἀνησυχίας καὶ ἀβεβαιότητος ἢ διὰ τῆς προκλήσεως ἀνωμαλιῶν, νὰ παρεμβάλλουν ἐμπόδια εἰς τὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν, θὰ συναντήσουν σταθερὰν τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔργον της καὶ τὸν λαὸν διὰ παντὸς νομίμου μέσου. Κύριοι βουλευταί, ἡ Χώρα μας, παρὰ τὰς ὑλικάς της ἀδυναμίας, δύναται νὰ προοδεύσῃ καὶ νὰ εὐημερήσῃ, ἀρκεῖ ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ ἀποκτήσωμεν συνείδησιν τῆς εὐθύνης μας καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ συμφέροντος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐάν, πειθαρχοῦντες εἰς τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς καὶ ἡνωμένοι καταβάλωμεν μίαν καθολικὴν καὶ σύντονον προσπάθειαν, θὰ ἴδωμεν ἀσφαλῶς, ἡμεῖς καὶ πρὸ παντὸς οἱ νεώτεροι, καλυτέρας ἡμέρας. Αὐταὶ εἶναι, κύριοι βουλευταί, αἱ ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὴν πραγματοποίησίν των ζητοῦμεν τὴν συμπαράστασιν τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀπαντήσουν οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ ἀπόψε;

§6Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνήσαμε ὅπως αὔριον γίνῃ ἡ ἀπάντησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων. Ἀλλὰ πρὶν γενικῶς ἀπαντήσουμε εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὰ ὄργια ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Κύπρον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μὲ εἰδοποιήσατε ὅτι θὰ ζητήσητε τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, κύριε Πασσαλίδη.

§8Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ ἀπασχοληθῇ μὲ τὰ ὄργια ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Κύπρον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πασσαλίδη, δὲν ἐλάβατε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§10Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἢ θὰ ἀπαντήσητε ἀπόψε εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ θίξητε καὶ τὸ θέμα αὐτό, ἢ θὰ ἀναμείνητε νὰ λάβητε τὸν λόγον αὔριον διὰ νὰ ὁμιλήσητε καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§11Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω δύο λέξεις...

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὴ παραβαίνωμεν τὸν Κανονισμόν.

§13Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ τηρηθῇ ἡ συμφωνία.

§14Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις. Βεβαίως δὲν θὰ ἀρνηθῶ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως δι’ αὔριον, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιμείνουν εἰς ταύτην οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Διατυπώνω, ὅμως, τὴν παράκλησιν νὰ καταστῇ δυνατὸν μέχρι τῆς Παρασκευῆς νὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ διεξαχθῇ ἡ ψηφοφορία, διότι θὰ εἶσθε καὶ σεῖς βεβαίως τῆς γνώμης ὅτι δὲν θὰ ἔδει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις δι’ αὔριον. Ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις εἶναι ἢ αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις νὰ ἀνακοινῶνται ἀπὸ τῆς προτεραίας, ὥστε νὰ εἶναι γνωσταὶ καὶ νὰ ἔχουν μελετηθῆ, ἢ ἡ συζήτησις νὰ ἀρχίζῃ τὴν ἑπομένην τῆς ἀναγνώσεώς των. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ αἴτημα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐξαρτηθῇ ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως ἀπὸ τὴν πορείαν αὐτῆς.

§16Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνηθῇ ὅπως τερματισθῇ ἡ συζήτησις τὴν Παρασκευὴν τὸ ἑσπέρας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Συνεπῶς ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις δι’ αὔριον.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κανεὶς δὲν ἔχει τὴν διάθεσιν ἀσκόπων παρελκύσεων, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει τόση ἔλλειψις χρόνου καὶ τόση σπουδή, ὥστε προκαταβολικῶς νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα τοῦ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως. Ἡ πορεία ταύτης θὰ τὸ διαπιστώσῃ.

§19Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, ὑπάρχει λόγος νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος αὐτῆς, διότι ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ κρίσιν καὶ ἀντιμετωπίζει σοβαρώτατα θέματα. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι θὰ πρέπει καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὰ Κόμματα νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐκκαθαρίσεως τοῦ ζητήματος τούτου. Δὲν δύναται μία Κυβέρνησις, τελοῦσα ὑπὸ κρίσιν, νὰ διαχειρίζεται τὰ θέματα αὐτά. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, πρὶν ἢ τερματισθῇ ὁ βίος της, ἐτονίσθη ἡ ἀνάγκη νὰ μεθοδεύσωμεν ὅλοι μας τὰς συζητήσεις. Δὲν νομίζω ὅτι δέον νὰ ἀποστῶμεν τῆς ἀρχῆς αὐτῆς σήμερον καὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν ἄλλην ἀφετηρίαν.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑποστηρίζει πρῶτον: ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπὸ κρίσιν. Τυπικῶς τοῦτο εἶναι ἀκριβές, πρακτικῶς δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἡ πλειοψηφία εἶναι δεδομένη. Δεύτερον, κανεὶς δὲν ἔχει πρόθεσιν παρελκύσεων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἄτοπον προκαταβολικῶς νὰ ὁρισθῇ χρόνος λήξεως τῆς πολιτικῆς συζητήσεως. Ἄλλωστε, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι καθ’ ὅλας τὰς πιθανότητας, εἶναι ἡ μόνη γενικὴ πολιτικὴ συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ διεξαχθῇ. Καθ’ ὅλας τὰς προβλέψεις καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας ἀνακοινώσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν μέχρι τοῦδε, εἰκάζεται ὅτι δὲν θὰ εἶναι μακρὰν ὁ χρόνος τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τὴν πρώτην, ἑπομένως, καὶ μόνην γενικὴν πολιτικὴν συζήτησιν, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὴν ἀκρωτηριάσωμεν προκαταβολικῶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, δηλοῦμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν διάθεσιν παρελκύσεως καὶ θὰ συζητήσωμεν μὲ τὴν πρόθεσιν ταχέος πέρατος τῆς συζητήσεως.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον μέρος τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀντικείμενον τῆς ὁποίας εἶναι: Ἐκλογὴ Βʹ καὶ Γʹ Ἀντιπροέδρων τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται: Ἐπὶ μὲν τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Α. Λασκαρίδης, ἐπὶ δὲ τῆς ψηφοδόχου οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Α. Μπαρότσης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία, πρὸς ἀνάδειξιν τῶν Βʹ καὶ Γʹ Ἀντιπροέδρων τῆς Βουλῆς). (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). (Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα):

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 286, ὅσα καὶ τὰ εὑρεθέντα ψηφοδέλτια. Ἐκ τῶν ψηφοδελτίων τούτων εὑρέθησαν 144 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κοντοβράκη, 110 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Γιαννούση, 86 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λεονάρδου, 76 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, 52 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, 19 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, 10 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπατρίνου, καὶ ἀνὰ 1 τὰ ὀνόματα τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λύρα, Δ. Ἰατρίδη, Γ. Πλατῆ, καὶ Σ. Μακροπούλου. Εὑρέθησαν ἐπίσης καὶ 1 ἄκυρον καὶ 2 λευκά. Ἑπομένως ἐξελέγη Βʹ Ἀντιπρόεδρος ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Ι. Κοντοβράκης. Διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ Γʹ Ἀντιπροέδρου οὐδεὶς ἔλαβε τὴν ἀπαιτουμένην πλειοψηφίαν καὶ ἑπομένως οὐδεὶς ἐξελέγη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τῶν Προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 8.45′ μ. μ.)