1958.02.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 73η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Ε. Σκορδίλης, Β. Πανούσης, Α. Μπακλατζῆς, Β. Κρίκας, Μ. Στεφανίδης, Π. Γυιόκας, Γ. Ἀνδρεάδης, Ε. Μαλαμίδας, Ε. Πέτσας, Λ. Μπίστης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Πετρόπουλος, Ι. Σεργάκης, Μ. Γαληνός, Ι. Κοντοβράκης, Π. Κάβδας, Γ. Βαρβούτης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Τ. Κολοκυθᾶς, Δ. Κρόκος, Ι. Παπαρτεμίου, Τ. Βουλόδημος, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Τζαννετάκης, Ε. Ἀθανασιάκος, Ε. Ἀρβανιτάκης, Ε. Ἀλιπράντης, Κ. Μαρῆς Ν. Κρασαδάκης καὶ Θ. Τσάτσος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν καὶ τροποποιήσεως ἄλλων τινῶν διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κρασαδάκης καὶ Ν. Ἔξαρχος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1641) 19 «περὶ φορολογίας Κληρονομιῶν, δωρεῶν, προικῶν καὶ κερδῶν ἐκ λαχείων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γυιόκας, Α. Βογιατζῆς καὶ Α. Ἀηδονᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανιδρύσεως, μετονομασίας κ.λ.π. ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τῶν Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Μυριδάκης, Ι. Ὀρφανός, Α. Τριανταφυλλίδης καὶ Τ. Κολοκυθᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Σ.Ε.Κ. «Ὁ Λαρισαϊκός», ζητοῦντος χορήγησιν πλήρους βοηθήματος καὶ εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῆς ὑπηρεσίας δυνάμει τοῦ Ν. 672)48 Σιδηροδρομικούς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς, λιμένος Καρραγωγέων καὶ Βαρελοποιῶν Στυλίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην προσπάθειαν ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς εἰς Στυλίδα βρωσίμων ἐλαιῶν ἐκ ξένων περιφερειῶν πρὸς συσκευασίαν καὶ ἐξαγωγήν. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος ἵδρυσιν τοῦ Τρίτου Πανεπιστημίου εἰς τὴν Ἱερὰν Πόλιν τοῦ Μεσολογγίου διὰ λόγους Ἐθνικοὺς καὶ Ἱστορικούς. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων Νομοῦ Ἀττικῆς, ζητούντων ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ κ. Ὑφυπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὰς αὐθαιρέτως καὶ ἄνευ προηγουμένης ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἀποζημιώσεως καταλαμβανομένας καλλιεργησίμους γαίας καὶ ἐλαιοφυτείας εἰς περιφερείας Διστόμου καὶ Ἀντικύρης παρ’ ἐργοληπτικῆς Ἑταιρίας ἐκτελούσης ἔργα τοῦ ΝΑΤΟ, ἐπικαλούμενος ἅμα τὴν προσωπικήν των παρέμβασιν πρὸς κατάπαυσιν πρωτοφανοῦς αὐθαιρεσίας καὶ ἐπανόρθωσιν τῶν γενομένων ζημιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν τάξεων τῆς πόλεως Γαργαλιάνων, ζητούντων ἐπισκευὴν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς, ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ὑπὸ τοῦ τυφῶνος, ἀποζημίωσιν τῶν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως καπνοῦ Γραμματικοῦς, ζητοῦντος χορήγησιν συμπληρωματικοῦ πλασματικοῦ δανείου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμφίσσης, ζητοῦντος ματαίωσιν εἰσαγωγῆς χαρτοκιβωτίων, ἐξ ἧς θέλουσι πληγῇ οἱ φυτοζωοῦντες δασεργάται τῆς περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Μεσσηνίας, ζητοῦντος ματαίωσιν τοῦ μελετωμένου μέτρου ὑποβιβασμοῦ τῆς δυναμικότητος τῶν πτυχίων Δʹ τάξεως μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχ. 3.000.000 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Βλάσση, Κουρτάκι, Ζαϊμόγλι, Νερομύλου, Καρποφόρας, καὶ Βελίκας, ζητούντων ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τοῦ ὕδατος τῆς πηγῆς Κεφαλοβρύσου, ἐξ οὗ ἐπιθυμεῖ νὰ ὑδρευθῇ ἡ Κοινότης Χατζῆ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ζαγορίου, ζητούντων ὅπως εἰς τὴν κενὴν θέσιν Μητροπόλεως Ἰωαννίνων τοποθετηθῇ ὁ Ἐπίσκοπος Δαφνοσίας Μακρόπουλος, γνήσιον τέκνον τῆς εὐάνδρου Ἠπείρου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Τσιγάρας, Α. Λασκαρίδης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ρητινικῶν Συνεταιρισμῶν Περαχώρας, Βιλλίων, Χορτονομῆς Περαχώρας, Μεγάρων, Σολυγείας καὶ Πισσίων, ζητούντων τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ρητίνης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Ν. Κιτσίκης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄνω Πετραλώνων «Ὁ Περικλῆς» ζητοῦντος τὴν παραχώρησιν τμήματος τῆς κάτωθι τῆς Πνυκὸς κειμένης οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως, πρὸς διαμόρφωσιν αὐτοῦ εἰς χῶρον ἀθλητικῶν ἀγωνισμάτων καὶ κέντρον παιδικῆς χαρᾶς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαγεωργίου, Ι. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργαζομένων Χημικῆς Βιομηχανίας καὶ Ὑγιεινῆς, ζητούσης χορήγησιν εἰς τὰ μέλη της ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ 55ον ἔτος διὰ τὰς γυναῖκας καὶ τὸ 60ὸν διὰ τοὺς ἄνδρας, ἵδρυσιν Ταμείου Προνοίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Νάκου, καὶ Κ. Ἐξάρχου, ζητούντων κατοχύρωσιν τῶν νομίμων δικαιωμάτων των ἐπὶ τῆς ἀσφαλτοφόρου περιοχῆς Λαβδάνης–Ἠπείρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδέσμων Ἐργοληπτῶν Θεσσαλονίκης, Φλωρίνης, Κοζάνης, Καβάλας κ.λ.π., ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἐκτελέσεως ἔργων παρὰ τοῦ Στρατοῦ διὰ χρημάτων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐξ ἧς καταδικάζονται εἰς ἀφανισμὸν οἱ ἐργολῆπται Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄνω Πετραλώνων «Ὁ Περικλῆς», ζητοῦντος τὴν παραχώρησιν τμήματος τῆς κάτωθι τῆς Πνυκὸς κειμένης οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως πρὸς διαμόρφωσιν αὐτοῦ εἰς χῶρον ἀθλητικῶν ἀγωνισμάτων καὶ Κέντρον Παιδικῆς Χαρᾶς. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Μυλεργατοϋπαλλήλων καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν ζητούσης αὔξησιν τοῦ μισθοῦ καὶ ἡμερομισθίων, διαχωρισμὸν ἐκ τοῦ ἀλεστικοῦ κονδυλίου, τοῦ κονδυλίου τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τεχνιτῶν τοῦ Τυπογραφείου Χωροφυλακῆς ζητούντων βελτίωσιν τῆς βαθμολογικῆς θέσεως αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τέως ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ζητούντων ἀναγνώρισιν τοῦ ἀπὸ τῆς ἀπολύσεώς των χρόνου ὡς συνταξίμου τοιούτου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἄννας Ἐνωτιάδου, κατοίκου Τούμπας Χαλκίδος, συζύγου πολιτικοῦ ἐξορίστου, διαμαρτυρομένης διότι ἡ Ἀστυνομία Χαλκίδας δι’ ἐπεμβάσεώς της εἰς τοὺς ἐργοδότας δὲν τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἐργασθῇ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κυνηγοῦ Ἀριστομένους, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν γεφύρας εἰς θέσιν Ἁλώνια τῆς ὁδοῦ Μεσσηνίας–Τρικόρφου–Κορομηλιᾶς. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Ἰωαννίνων «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος», ζητοῦντος χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τὰ πληγέντα μέλη του, συνταξιοδότησιν τῶν ἀνικάνων καὶ γερόντων κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33460)3.2.58 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν κατὰ τὰ κεκανονισμένα δανείων πρὸς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κατὰ τὴν περίοδον 1958 καὶ μέχρι ποσοστοῦ καλύπτοντος τὸ 20% τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν χορηγηθησομένων ὑπ’ αὐτῆς δανείων τοῦ ποσοστοῦ τούτου τῆς ἐγγυήσεως μὴ δυναμένου νὰ ὑπερβῇ τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν δραχμῶν δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) τῶν προκειμένων χορηγήσεων τῆς Τραπέζης. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πετροπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 7788)6.2.1958 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1009 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πετροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι πρόκειται περὶ ἔργου δασικῆς οἰκονομίας καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ὑπόχρεον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας (Διεύθυνσις Δασῶν). Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1539)58 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1001 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: 1) Συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας ἤδη διατάξεις ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου διὰ τῶν μέχρι σήμερον χρησιμοποιουμένων ἐντομοκτόνων, παραμένει μὲν προαιρετικὴ ἐκδηλουμένης τῆς πρὸς τοῦτο ἐπιθυμίας τῶν ἐνδιαφερομένων ἐλαιοπαραγωγῶν, δι’ ἀντιστοίχου ἀποφάσεως τῶν οἰκείων Κοινοτικῶν ἢ Δημοτικῶν Συμβουλίων, πλὴν ὅμως, ὁ καθιερωθεὶς ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους τρόπος καλύψεως τῶν δαπανῶν δακοκτονίας προεξοφλεῖ τὴν ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐν λόγῳ καταπολεμήσεως προτίμησιν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. 2) Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3786)1957 ἐθεσπίσθη ὅπως ἡ κάλυψις τῶν δαπανῶν δακοκτονίας γίνεται δι’ ἐπιβολῆς εἰδικοῦ ἀνταποδοτικοῦ τέλους κατὰ τὴν διακίνησιν τῶν προϊόντων τῆς ἐλαίας (ἐλαίου καὶ ἐλαιῶν). Τοῦτο δὲ διότι ἡ δι’ ἐπανειλημμένας περιόδους ἐπιβληθεῖσα ἄμεσος ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῶν ἐλαιοδένδρων, τῶν παραγομένων βρωσίμων ἐλαιῶν, τοῦ ἐκθλιβομένου εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα ἐλαιολάδου ἢ τοῦ ἐλαιοπυρῆνος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἀπέδωσεν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἦτο λίαν ὀχληρὰ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ τὰ ἁρμόδια ὄργανα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κολοκυθᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1112 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κολοκυθᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς πρὸς τὰς προαγωγὰς καὶ τὴν ἐν τῷ στρατεύματι θέσιν τοῦ Ἀντιστρατήγου κ. Ἀθαν. Λασπιᾶ. α) Τὸ ζήτημα τῆς κατὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ΒΙΤΣΙ τοῦ 1949 δράσεως καὶ τυχούσης εὐθύνης τοῦ τότε συνταγματάρχου καὶ ἤδη Ἀντιστρατήγου κ. Λασπιᾶ, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως, ἐνεργηθείσης ὑπὸ τοῦ τότε Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Στρατοῦ Ἀντιστρατήγου κ. Π. Καλογεροπούλου, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος τῆς ὁποίας ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ἀρχιστρ.)Α1)ΓΕΣ) Φ)5009)49)245305)27.9.40 διαταγὴ τοῦ τότε Ἀρχιστρατήγου Στρατάρχου Παπάγου, διευκρινίζουσα τὸ ὅλον θέμα καὶ τακτοποιοῦσα συγχρόνως τὴν θέσιν τοῦ Συνταγματάρχου Α. Λασπιᾶ. β) Ἐν συνεχείᾳ ὁ συνταγματάρχης Ἀθαν. Λασπιᾶς ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Ἀρχιστρατήγου, κατὰ νόμον ἁρμοδίου ἀλλὰ καὶ δυναμένου κάλλιον παντὸς ἄλλου νὰ γνωρίζῃ τοὺς ἀξιωματικούς, προακτέος κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)50 ἀποφάσεώς του. Οὕτω καὶ προήχθη εἰς Ταξίαρχον τὴν 22.9.1950 ἐπὶ Πρωθυπουργοῦ τοῦ κ. Σ. Βενιζέλου καὶ Ὑφυπουργοῦ Στρατιωτικῶν τοῦ κ. Γ. Λαζανᾶ. γ) Ἐν συνεχείᾳ ὁ Ταξίαρχος Ἀθαν. Λασπιᾶς, ἐκρίθη προακτέος κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν παμψηφεὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 144)Ι)ΣΠ)5.12.1952 ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, συνισταμένου ἐκ τῶν τότε Ἀντιστρατήγων Ἀλ. Τσιγκούνη, Θρ. Ζαΐμη, Σ. Μανιδάκη, Θ. Κετσέα, Χρ. Ἰωάννου, Σ. Πάλλη, Φ. Μεσσηνοπούλου, καὶ Δ. Ἰατρίδη. Οὕτω δὲ προήχθη εἰς Ὑποστράτηγον τὴν 10. 12.1952 ἐπὶ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ κ. Π. Κανελλοπούλου. δ) Τέλος ὁ Ὑποστράτηγος Ἀθ. Λασπιᾶς, ἐκρίθη προακτέος κατ’ ἐκλογὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74) Σ5) 20.7.1955 ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου καὶ προήχθη εἰς Ἀντιστράτηγον τὴν 31.7.55 ἐπὶ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ κ. Π. Κανελλοπούλου. ε) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι μετὰ τὴν γενομένην ἀνάκρισιν καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῆς στηριχθεῖσαν διαταγὴν τοῦ Ἀρχιστρατήγου, μετὰ τὰς ἐπανειλημμένας περὶ τοῦ ἀξιωματικοῦ τούτου κρίσεις τόσον τοῦ Ἀρχιστρατήγου, ὅσον καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, πράξεις λαβούσας χώραν ἐπὶ προκατόχων Κυβερνήσεων, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις οὐδένα εἶχε λόγον καὶ οὐδεμίαν βάσιν νὰ θεωρήσῃ ὑφιστάμενον θέμα Λασπιᾶ καὶ ἐξακολουθεῖ φρονοῦσα ὅτι τοιοῦτον θέμα δὲν ὑφίσταται. Ὡς πρὸς τὰς ηὐξημένας ἀποδοχὰς τοῦ κ. Λασπιᾶ, αὗται ἐκρίθη ὀρθὸν καὶ σκόπιμον νὰ τῷ χορηγηθῶσι, λόγῳ τῆς θέσεώς του ὡς ἀναπληρωτοῦ τοῦ Α) ΓΕΣ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Στεφανίδη καὶ Μ. Χλουβεράκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12534) 10336) 5.12. 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 610 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Στεφανίδη καὶ Μ. Χλουβεράκη προσωρινῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, περὶ μονιμοποιήσεώς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ ζήτημα τῆς τακτοποιήσεως ὅλων τῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας ὑπηρετούντων ἤδη ἐν συνόλῳ 1350 περίπου προσωρινῶν εἰσπρακτόρων, λόγῳ τῆς σοβαρότητός του μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐν ὄψει τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως. Εὐθὺς δὲ ὡς περατωθῇ ἡ μελέτη καὶ ἐξευρεθῇ λύσις τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἀνακοινώσῃ τὰς πρὸς τοῦτο ληφθησομένας ἀποφάσεις του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Διατάγματος 3777) 1957 τὴν ἀφορῶσαν τὴν δυνατότητα τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸν Δῆμον Πατρέων εἰσπρακτόρων, γνωρίζομεν ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο ἐλήφθη ἐξ ὑπηρεσιακῆς κυρίως ἀνάγκης διότι ἐν τῷ Δήμῳ τούτῳ ὑπῆρχον κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις γραφέων, αἵτινες ἔδει νὰ πληρωθῶσιν οὐχὶ διὰ διαγωνισμοῦ ἀλλὰ ἐκ τῶν προσωρινῶν δημοτικῶν εἰσπρακτόρων, οἵτινες ὑπηρετοῦν ἐν τῷ Δήμῳ ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ κέκτηνται ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα προσόντα, προσέτι δὲ καὶ ὑπαλληλικὴν συνείδησιν καὶ πεῖραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη καὶ Α. Ἀνωγειανάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 257)9.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη καὶ Α. Ἀνωγειανάκη (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 837) περὶ τῶν κοινοτικῶν συμβούλων Πύργου Θεσσαλονίκης, Θεοδώρου Χανιὲ καὶ Δημητρίου Γουγούλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, κατόπιν τῶν γενομένων διαπιστώσεων ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων κ. Ε. Μπαθρέλου, εἰς βάρος τῶν εἰρημένων κοινοτικῶν συμβούλων, δι’ οἰκονομικὰς ἀτασθαλίας κατὰ τὴν ἐκποίησιν κοινοτικῆς ὀρύζης, δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Θεσσαλογίκης ἐπεβλήθη εἰς αὐτοὺς πειθαρχικὴ ποινὴ τριμήνου ἀργίας καὶ ὁ σχετικὸς φάκελλος διεβιβάσθη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΕΠ.831)10.9.1957 ἐγγράφου τῆς Νομαρχίας εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν ἄσκησιν κατ’ αὐτῶν ποινικῆς διώξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1802)6.2.58 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἀποσπάσεις δημοδιδασκάλων ἀποτελοῦσαι μέτρον ἀνάγκης, ἀποβλέπουν εἰς τὴν πλήρωσιν ὑπηρεσιακῶν ἀποκλειστικῶς ἀπαιτήσεων, ἐνεργοῦνται ἐκ σχολείων ἢ ἐκ τῶν ὁποίων ἀπομάκρυνσις τῶν ἀποσπωμένων συνεπάγεται ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγωτέραν βλάβην εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν μαθητῶν οὐδόλως δὲ δύνανται νὰ ἀποτελέσωσιν ἀντικείμενον αἰτήματος τῶν διδασκάλων ἢ περιεχόμενον δικαιώματός τινος αὐτῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀποσπάσεως ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Φούφα ἐντὸς τῆς πόλεως τῆς Πτολεμαΐδος τῆς δημοδιδασκαλίσσης Πενιτσίνη, ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ οὐδὲν τὸ ἐπίμεμπτον παρουσιάζει ὑπὸ ὑπηρεσιακὴν ἄποψιν ἐφ’ ὅσον ἡ ἐν λόγῳ δημοδιδασκάλισσα ὑπηρετεῖ εἰς 4)ξιον σχολεῖον ἔχον 120 μαθητάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ διδάσκωνται κανονικῶς διὰ τῶν ἀπομενόντων τριῶν διδασκάλων (40 μαθηταὶ κατὰ διδάσκαλον). Περὶ τοῦ ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσπασθῇ εἰς τὸ Σχολεῖον Πτολεμαΐδος ἑτέρα διδασκάλισσα, ἔχουσα λόγους σοβαροὺς πρὸς τοῦτο, καὶ ὑπηρετοῦσα εἰς Σχολεῖον ἔχον ὀλιγωτέρας ἀνάγκας τοῦ Σχολείου ἐξ οὗ ἀπεσπάσθη ἡ Πενιτσίνη, οὐδὲν συγκεκριμένον στοιχεῖον παρέχεται διὰ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2178)1467 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, περὶ μεταστεγάσεως τοῦ ἑτοιμορρόπου διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Πύργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ διὰ τὴν ἄμεσον ἐγκατάλειψιν τοῦ ρηθέντος διδακτηρίου καὶ ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὴν παραχώρησιν λυομένου οἰκήματος διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τοῦ ἀνωτέρω Γυμνασίου. Ἡ Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ μᾶς ἐπληροφόρησεν ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων ἡ χορήγησις λυομένου στεγάστρου εἰς μὴ σεισμοπλήκτους περιοχάς. Κατόπιν τούτου προήλθομεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ὅπως παρακαμφθῇ τὸ παράτυπον τῆς παραχωρήσεως τοῦ ἐν λόγῳ στεγάστρου καὶ εὐελπιστοῦμεν ὅτι τελικῶς θὰ παραχωρηθῇ τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1805)6.2.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1030 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἀναφερομένη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Κουφαλίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι εἰς Κουφάλια δὲν λειτουργεῖ Δημόσιον Γυμνάσιον, ἀλλὰ Γυμνασιακὸν Παράρτημα ἱδρυθὲν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀναλήψεως τῶν δαπανῶν λειτουργίας του ὑπὸ τοῦ οἰκείου Δήμου ἢ Σχολικῆς Ἐφορείας. Κατ’ ἀκολουθίαν τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν ἔδει ν’ ἀποτελῆται ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ προσωρινῶν καθηγητῶν ἀμειβομένων κατὰ τὰ ἀνωτέρω. Παρὰ ταῦτα διετέθησαν παρ’ ἡμῖν εἰς τὸ ὡς ἄνω Παράρτημα τέσσαρες ἐν ὅλῳ καθηγηταὶ ἔναντι τῶν πέντε, οὓς προσέλαβε καὶ μισθοδοτεῖ ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία. Ἵδρυσις Δημοσίου Γυμνασίου εἰς Κουφάλια δὲν ἐνδείκνυται πρὸς τὸ παρόν, τοῦτο μὲν λόγῳ τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν — διακόσιοι μαθηταὶ φοιτῶσιν εἰς τὰς ἓξ τάξεις τοῦ Παραρτήματος — τοῦτο δὲ λόγῳ τῆς μελετωμένης ρυθμίσεως τοῦ ὅλου ἐκπαιδευτικοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 31.1.1958, 1015 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἀφορώσης εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1800)1139)6.2.58 ὑμετέρου ἐγγράφου. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μέχρι τοῦ ἔτους 1950 αἱ μαθητικαὶ κατασκηνώσεις ἐλειτούργουν εἰς τρεῖς περιόδους, διαρκείας 20 ἡμερῶν ἑκάστη. Ἔκτοτε αἱ περίοδοι περιωρίσθησαν εἰς δύο, διαρκείας 25 ἡμερῶν ἑκάστη, ἵνα οὕτω, περιοριζομένων τῶν δαπανῶν λειτουργίας, ἐξασφαλισθοῦν πιστώσεις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ τεθέντος ἐν ἐφαρμογῇ κατὰ τὸ ἔτος 1951 κτιριακοῦ προγράμματος τῶν μαθητικῶν ἐξοχῶν. Τοιουτοτρόπως ἐπετεύχθη ὥστε 93 μαθητικαὶ ἐξοχαὶ νὰ διαθέτουν ἤδη πλήρεις κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις (ὑπνωτήρια, μαγειρεῖα, ἑστιατόρια, λουτρά, ἠλεκτρικὰς καὶ ὑδραυλικὰς ἐγκαταστάσεις κ.λ.π.), εἰς τὰς ὁποίας διαβίωσις τῶν μαθητῶν εἶναι ἄνετος καὶ ὑγιεινή. Καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς πλείονας περιφερείας, ἐλειτούργησαν αἱ μαθητικαὶ ἐξοχαὶ εἰς δύο περιόδους κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος ἐλπίζεται νὰ ἐξασφαλισθῇ καθ’ ὅλην τὴν χώραν ἡ πλήρης λειτουργία 135 μαθητικῶν ἐξοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 374 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κυρίας Β. Θανασέκου καὶ κ. Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ διὰ τὴν ἄμεσον ἐγκατάλειψιν τοῦ κτιρίου εἰς τὸ ὁποῖον στεγάζεται τὸ Γυμνάσιον Θηλέων Πύργου καὶ ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ καὶ Δημοσίων Ἔργων τὴν παραχώρησιν λυομένου οἰκήματος διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τοῦ ἀνωτέρω Γυμνασίου. Ἡ ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ μᾶς ἐπληροφόρησεν ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων ἡ χορήγησις λυομένου στεγάστρου εἰς μὴ σεισμοπλήκτους περιοχάς. Κατόπιν τούτου προήλθομεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ ὅπως παρακαμφθῇ τὸ ἐμπόδιον τοῦτο καὶ εὐελπιστοῦμεν ὅτι τελικῶς θὰ παραχωρηθῇ τοῦτο: Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1024 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι οἱ κάτοικοι τῆς συνοικίας Πετραλώνων ἐπιθυμοῦσιν, ὅπως ἐξασφαλισθῇ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν χῶρος, εἴτε ὑπὸ μορφὴν πλατείας ἢ κήπου, εἴτε ὑπὸ μορφὴν εὐρυχωρίου διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν τέκνων των εἰς τὰς παιδιὰς κ.λ.π. Διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος ἀπαιτοῦνται σημαντικὰ ποσά, ἅτινα τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ διαθέσῃ τό γε νῦν ἔχον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2172) 1461) 12.2.1958 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1086 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἀφορῶσαν εἰς τὴν προαγωγὴν τῶν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων τῶν πόλεων Ἡρακλείας καὶ Ἀλιστράτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μέχρις ὁριστικῆς ρυθμίσεως τοῦ ὅλου ἐκπαιδευτικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον μελετᾷ ἤδη, μετὰ τὴν συσταθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Ἐπιτροπὴν Παιδείας, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, οὐδεμία μεταβολὴ εἰς Σχολεῖον Μέσης Ἐκπαιδεύσεως εἶναι σκόπιμον νὰ γίνῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Τσιαπάρα, Η. Σκυλλάκου καὶ Γ. Παλλάσκα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2036) 10.2.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Τσιαπάρα, Η. Σκυλλάκου, Γ. Παλλάσκα καὶ λοιπῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπισκέψεις πρὸς κρατουμένους ἐν ταῖς φυλακαῖς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν, δὲν προβλέπονται ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει μας κανονισμῶν ξένων χωρῶν, σωφρονιστικῶς προηγμένων δὲν προβλέπεται ἐξαίρεσις ἐκ τοῦ γενικοῦ κανόνος τῶν ἐπισκέψεων τῶν στενῶν συγγενῶν, διὰ τοὺς κ. κ. βουλευτάς. Οὗτοι δύνανται νὰ ἐπισκεφθῶσι κρατούμενον, μόνον ὅταν κέκτηνται τὴν ἰδιότητα τοῦ συνηγόρου. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82)1957 ἐγκυκλίου καθωρίσθη ὅτι οἱ κ. κ. βουλευταί, δύνανται νὰ ἐπισκέπτωνται τὰς φυλακάς, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔρχωνται εἰς ἐπαφὴν μετὰ κρατουμένων, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν τὴν ἰδιότητα τοῦ συνηγόρου. Πρὸς τούτοις ἐπεξηγήθη εἰς τοὺς Διευθυντὰς τῶν φυλακῶν ἵνα οἱ κ. κ. βουλευταὶ γίνωνται δεκτοὶ εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Διευθύνσεως, μετὰ τῆς προσηκούσης εἰς τὸ ἀξίωμά των τιμῆς καὶ παρέχηται αὐτοῖς πᾶσα πληροφορία ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν του σωφρονιστικοῦ καταστήματος καὶ τῶν ὅρων διαβιώσεως τῶν κρατουμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Δρούλια. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1815) 6.2.58 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Δρούλια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀνεκοινώθη ἤδη εἰς τὸν ἐρωτῶντα ζήτημα συστάσεως Πρωτοδικείου ἐν Αἰγίῳ δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος, καθ’ ὅσον τοῦτο ἀπαιτεῖ δαπάνην μὴ προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἤδη δὲ ἡ περιφέρεια Αἰγιαλείας ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ Πρωτοδικείου Πατρῶν. Ἀσχέτως τούτου, διὰ τὴν ταχυτέραν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν διαφόρων περιφερειῶν, μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Συντάξεως Πολιτικῆς Δικονομίας τὸ ζήτημα τῆς συστάσεως καὶ λειτουργίας Μονομελῶν μεταβατικῶν Πρωτοδικείων, ἅτινα θὰ λειτουργήσουν εἰς τὰς ἕδρας τῶν ἐχόντων μεγαλυτέραν κίνησιν Εἰρηνοδικείων. Ἡ καθιέρωσις τοῦ μέτρου τούτου, τῆς λειτουργίας τῶν Μονομελῶν Πρωτοδικείων εἰς τὰς ἕδρας Εἰρηνοδικείων, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν ἀπομεμακρυσμένων περιφερειῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1541) 31.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ παρ’ ἡμῖν κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἐρρυθμίσθη ἀρχικῶς διὰ τοῦ Α. Νόμου 1539) 38 «περὶ προστασίας Δημ. Κτημάτων» βάσει τοῦ ὁποίου μέχρι σήμερον ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία προβαίνει τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων κατόχων εἰς τὴν παραχώρησιν τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων κτημάτων τοῦ Δημοσίου ἔναντι τιμήματος περιοριζομένου κατὰ ποσοστὸν ἀναλόγως τοῦ χρόνου κατοχῆς ἐπ’ αὐτῶν. Προσφάτως ὅμως, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς εὐχερεστέρας εἰσέτι παραχωρήσεως τῶν ἐν λόγῳ κτημάτων ἰδιαιτέρα ὅλως νομοθετικὴ μέριμνα ἐλήφθη διὰ τοῦ Ν. 3784) 57 περὶ καταργήσεως τοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ κ.λ.π. ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν Ν. 3800) 57 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Δημ. Κτημάτων νομοθεσίας». Διὰ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων ἰδίᾳ ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου προβλέπεται προκειμένου περὶ κατόχων ἀκτημόνων γεωργῶν ἡ εἰς τούτους δωρεὰν ἢ ἐπὶ σοβαρῶς μειωμένῳ τιμήματι ἀναλόγως τοῦ χρόνου κατοχῆς παραχώρησις τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν εἰς τὴν Βουλήν, τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ἰδιαιτέρου μας Γραφείου τυγχάνει πράγματι Δημόσιος ὑπάλληλος, Ἐκπαιδευτικός, ἐτιμωρήθη διὰ συνδικαλιστικὴν ἐνέργειαν καὶ ὅτι δὲν ἔχει εἰς βάρος του ἐκτόπισιν. Τοὐναντίον συνελήφθη ὑπὸ τῶν Ἐαμοκομμουνιστῶν, ἐφυλακίσθη ἐπὶ 10ήμερον, ἀποφυλακισθεὶς κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Νήσου Λήμνου, ὅπου διέμενε τότε, ὑπὸ τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 376) 12.2.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν καὶ τῷ Ὑπουργῷ Γεωργίας ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ τοῦ «τί, προτιθέμεθα νὰ ἐνεργήσωμεν ἵνα οἱ ἰδιοκτῆται ἀγρῶν κάτοικοι τῶν χωρίων Ἄγρα καὶ Νησίου οἵτινες ἐστερήθησαν τούτων λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως ἄνω τῶν 5.000 στρεμμάτων ὑπὲρ καὶ δαπάναις τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου τοῦ Ἄγρα, λάβωσι μίαν δικαίαν καὶ ἀνάλογον πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν ἀγρῶν των ἀποζημίωσιν», ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1951) 328) 20.1.1958 σχετικοῦ ἐγγράφου μας ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μουράτογλου, ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 3048) 14.12.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐξ οὗ ἐμφαίνεται ὅτι τηρηθείσης τῆς διαδικασίας ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου τῆς περιοχῆς τοῦ Ἄγρα ὑπὲρ καὶ δαπάναις τῆς Δ.Ε.Η. δι’ ὅσους μὲν τούτων ἀπεδέχθησαν τὴν ὁρισθεῖσαν δικαστικὴν ἀποζημίωσιν, τοῖς κατεβλήθη αὕτη, δι’ ὅσους δὲ δὲν ἀπεδέχθησαν ταύτην, αὕτη παρακατετέθη ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προσερχόμενοι οἱ δικαιοῦχοι καὶ νομιμοποιούμενοι, δύνανται νὰ τὴν εἰσπράξωσι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 1034 ἐρώτησιν ἀπὸ 31.1.58 τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ μέτρων προστασίας τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Καλλημεριάνων, Βιτάλου, Μελετιάνων καὶ Ἀνδρομιάνων, τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας, τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας συνεπεία τῶν διανοιγομένων ὑπογείων στοῶν, παρὰ διαφόρων μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς ἐξόρυξιν λιγνίτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36458 τῆς 28ης Μαΐου 1956 ἡμετέρου ἐγγράφου, προκληθέντος κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283) 18.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου ὡς ἄνω βουλευτοῦ, ἀφορώσης τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω θέμα, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὰς ἐνεργείας εἰς ἃς προέβημεν διὰ τὴν προστασίαν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Καλιάνοι, Μαχαλᾶς καὶ Μελετιάνοι τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας ἐκ τῆς ἐνεργούσης ἐκμετάλλευσιν λιγνίτου Α. Ε. Ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι. Αἱ ἐνέργειαι αὗται συνίσταντο εἰς ἐπιτόπιον ἔλεγχον ὑπὸ τοῦ μηχανικοῦ μεταλλείων πρὸς διαπίστωσιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν τὰ ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας ἐν γένει κτίσματα καὶ ἐὰν ταῦτα εἶναι κατάλληλα πρὸς ἐνοικίασιν. Ἐκ τῆς ὑποβληθείσης δὲ ἐκθέσεως τοῦ μηχανικοῦ μεταλλείων κ. Θ. Ἀγάθωνος προκύπτει ὅτι αἱ ζημίαι τῶν οἰκιῶν τούτων, ὀφείλονται καὶ εἰς τὴν μετρίαν κατασκευήν των καὶ διότι ἔχουσιν οἰκοδομηθῆ ἐπὶ τῶν βαθμίδων, ἃς σχηματίζωσι τὰ ἐπὶ μέρους πρανῆ τῆς κλιτύος τοῦ λόφου καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουσι μεγάλην κλίσιν: Ἐπίσης ὀφείλονται καὶ εἰς παλαιοτέραν ἐνέργειαν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν (καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῆς ἐνεργούσης σήμερον ἐκμετάλλευσιν λιγνίτου ἑταιρίας). Ὡσαύτως ἡ ἐπιθεώρησις μεταλλείων διέταξε τὴν ἑταιρίαν ὅπως συμμορφωθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος, καθ’ ἃς «ὁσάκις ὁ ἐκμεταλλευτὴς ἐπιχειρεῖ ἐργασίας, εἴτε ὑπὸ κατῳκημένα κτίρια ἢ ὑπὸ χώρους ἔνθα ἐκτελοῦνται ἄλλα γεωργικὰ ἢ βιομηχανικὰ ἔργα, εἴτε ἐν ἀμέσῳ γειτονίᾳ τῶν κτιρίων ἢ τῶν χώρων τούτων ἢ καὶ ἑτέρων μεταλλείων, ὀφείλει ἐγγύησιν ὅτι ἐὰν ἐκ τῶν ἐργασιῶν ἐκείνων προκύψῃ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτῶν ζημία θέλει ἐπανορθώσει αὐτήν», ἐπίσης διέταξεν ὅπως αὕτη λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ζωῆς προσώπων, ἅτινα κατοικοῦν ἐντὸς τῶν ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν. Διετάχθη δὲ ὑφ’ ἡμῶν ἡ ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις Μεταλλείων ὅπως προβῇ καὶ εἰς νέον ἔλεγχον τῶν ἐκτελουμένων ἐργασιῶν καὶ ἐν περιπτώσει παραβάσεως ἐκ μέρους τῆς ἑταιρίας τῶν κεκανονισμένων προβῇ εἰς τὰς νομίμους κυρώσεις. Ἐπὶ νεωτέρας τηλεγραφικῆς διαμαρτυρίας τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κρινῆς Εὐβοίας καὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Νικολάου–Βιτάλου, ἡ Ἐπιθεώρησις Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 285) 31.1.58 ἐγγράφου της ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι αἱ πλησιέστερον πρὸς τὰ χωρία τῆς περιοχῆς διενεργούμεναι ὑπόγειαι μεταλλευτικαὶ ἐργασίαι ἀπέχουσι τούτων περίπου 500 μέτρα καὶ ἑπομένως, οὐδεὶς κίνδυνος διὰ τὰς οἰκοδομὰς ὑφίσταται. Πρὸς καθησύχασιν ὅμως τῶν κατοίκων καὶ πρὸς νεωτέραν μελέτην τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος, διετάχθη ἡ ἄμεσος ἐπὶ τόπου μετάβασις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας τὸ πόρισμα δὲ τῆς νεωτέρας ταύτης μελέτης θέλομεν γνωρίσει καὶ ὑμῖν τὸ ταχύτερον. Ἐπίσης ἡ αὐτὴ ὡς ἄνω Ἐπιθεώρησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 280 τῆς 23) 1) 58 ἐγγράφου της γνωρίζει ἡμῖν ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ αὐτῇ στοιχείων κάτωθι καὶ πλησίον τοῦ χωρίου Κολλιάνοι ἐξετελέσθησαν πρὸ πολλῶν ἐτῶν μεταλλευτικαὶ ἐργασίαι, ἐξ ὧν ὑπέστησαν σοβαρὰς ζημίας ἔνιοι τῶν οἰκιῶν τοῦ χωρίου τούτου. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ ὑποστηριζόμενον ὅτι οὔτε ὀβολὸς δὲν διετέθη μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ν. 3643) 56 ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν οἰκιῶν καὶ δὴ Κολλιάνων, Μελετιάνων, Βιτάλου παρὰ τὰς αἰτήσεις καὶ ἐκκλήσεις τῶν κατοίκων κ. λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀντιμετωπίζεται τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ὅτι ἐμπίπτουσιν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὡς εἴρηται νόμου, διαταχθέντος ἤδη πρὸς τοῦτο τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας ὅπως κατὰ τὴν μετάβασίν του ἐρευνήσῃ καὶ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γ. Κωστῆ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 1119, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζον τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεως ἐν τῷ Γενικῷ Νοσοκομείῳ Λαμίας Εἰδικῶν Τμημάτων, προέβη εἰς τὴν ἵδρυσιν Παιδιατρικοῦ, Ὠτορινολαρυγγολογικοῦ καὶ Ὀφθαλμολογικοῦ κατὰ τὴν τελευταίαν ἀναμόρφωσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Νοσοκομείου τούτου. Ἤδη διὰ καταρτισθέντος Β. Δ)τος, ὅπερ καὶ τελεῖ ὑπὸ δημοσίευσιν, προβλέπεται ἡ προκήρυξις καὶ πλήρωσις τῶν κενῶν ἰατρικῶν θέσεων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592) 53, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ αἱ ἰατρικαὶ θέσεις τῶν ἀνωτέρω εἰδικῶν Τμημάτων τοῦ Νοσοκομείου Λαμίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λυμπερίδη, Α. Παπαπαναγιώτου, Γ. Καραγκιώζη, Κ. Μαρῆ καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπὸ τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη, Θ. Παπαπαναγιώτου, Γ. Καραγκιώζη, Κ. Μαρῆ καὶ Ε. Κοθρῆ, ἐπὶ τῆς περικοπῆς τροφῆς τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ χορήγησις τροφῆς εἰς ἅπαν ἀνεξαιρέτως τὸ προσωπικὸν εἶχε καθιερωθῆ μόνον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅτε οἱ ὑπάλληλοι εἰργάζοντο ὑπὸ ὅλως δυσμενεῖς συνθήκας, κατὰ τὰς ζοφερὰς ἐκείνας ἡμέρας. β) Δὲν παρείχετο τροφὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πρὸ τῆς κατοχῆς περιόδου ἰσχυόντων Ὀργανισμῶν εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ὑπαλλήλους, παρὰ μόνον εἰς τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν καί τινας κατηγορίας ὑπαλλήλων ἠναγκασμένων ὡς ἐκ φύσεως τῆς ὑπηρεσίας των νὰ παραμένουν ἐν τῷ Ἱδρύματι καὶ πέραν τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν ἐργασίας. Ἤδη, ὅμως, αἱ συνθῆκαι αὗται ἐξέλιπον καὶ φρονοῦμεν ὅτι δὲν δικαιολογεῖται περαιτέρω συνέχισις παροχῆς δωρεὰν τροφῆς εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους τοὐλάχιστον ὧν αἱ ὑπηρεσίαι εἶναι ὁμοειδεῖς πρὸς τὰς τῶν ὑπαλλήλων τῶν λοιπῶν Διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν. γ) Ἐν παραγράφῳ 2 τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ ἐσχάτως ἀναμορφωθέντος Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἱδρύματος τούτου προβλέπεται ἡ χορήγησις εἰς τὸ πλεῖστον τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἱδρύματος τροφῆς καὶ εἰς ἑτέρας κατηγορίας προσωπικοῦ, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αἵτινες σταθμίζονται ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδύματος. Ἡ περιοριστικὴ αὕτη διάταξις ἐξ ἄλλου ἐτέθη ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀποφευχθῇ σημαντικὴ διὰ τὸ Ἵδρυμα δαπάνη, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκλείψῃ ἡ δημιουργία προνομιούχων ὑπαλληλικῶν τάξεων ἔναντι ἄλλων ὑπαλλήλων ὅπως τῶν ἀντιφυματικῶν ἰατρείων, τῶν Γραφείων Εἰσαγωγῆς Ἀσθενῶν, Κέντρων Ὑγείας, Πολυϊατρείων κ.λ.π., οἵτινες ἔρχονται εἰς συνεχῆ καὶ ἄμεσον ἐπαφὴν καὶ συγχρωτίζονται μετὰ τῶν ἀσθενῶν εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν καὶ ἐν τούτῳ δὲν τυγχάνουν ἰδίας μεταχειρίσεως. Ἐν κατακλεῖδι, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι καὶ εἰς τὰ λοιπὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα Γενικὰ ἢ Εἰδικὰ καὶ εἰς τὰς συναφεῖς πρὸς τὴν φυματίωσιν ὑπηρεσίας τῶν ὁποίων τὸ προσωπικὸν ἀνεξαρτήτως ἰδιότητος δὲν διατρέχει μικρότερον κίνδυνον ἐκ τῆς ἐπαφῆς μετὰ τῶν ἀσθενῶν δὲν χορηγεῖται τροφὴ οὐδὲ ἄλλο τι ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 1076 σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν προσερχομένων εἰς τὸ Γραφεῖον Κινήσεως Ἀσθενῶν καὶ ἐχόντων ἀνάγκην νοσηλείας ἐνεργεῖται κατὰ τρόπον ἀπρόσκοπτον ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ περιστατικῶν τῶν βασικῶν ἰατρικῶν εἰδικοτήτων. Ἐκεῖ ὅπου παρουσιάζεται μικρὰ καθυστέρησις εἶναι εἰς τὰ Νευρολογικά, Ὀρθοπεδικὰ καὶ Οὐρολογικὰ περιστατικά, λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν διατιθεμένων κλινῶν εἶναι περιωρισμένος ἡ δὲ νοσηλεία τῶν ἀσθενῶν τούτων εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον μακροχρόνιος. Πάντως, καταβάλλεται προσπάθεια ὥστε οἱ ἐξ ἐπαρχιῶν ἀσθενεῖς νὰ ἐξυπηρετῶνται κατὰ τὸ δυνατὸν συντομώτερον. Ἐκ παραλλήλου καταβάλλεται καὶ προάγεται ἡ προσπάθεια ὅπως τὰ Νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν πλαισιωθοῦν διὰ τοῦ καταλλήλου καὶ ἀναγκαίου ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ καὶ ἐξοπλισθοῦν διὰ τοῦ ἀπαραιτήτου ὑλικοῦ, ὀργάνων καὶ μηχανημάτων εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύνανται νὰ συγκρατοῦν καὶ θεραπεύσουν τοὺς ἀσθενεῖς τῆς περιφερείας των ἵνα μὴ καταφεύγουν οὗτοι εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῆς Πρωτευούσης καὶ ἐπιφέρουν τεχνητὴν σπάνιν τῶν νοσηλευτικῶν κλινῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον «Ὁ Ἅγιος Σάββας» ἐξ ὅσων διεπιστώσαμεν, τὸ Ἵδρυμα τοῦτο ὡς μοναδικὸν εἰς τὸ εἶδος του ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἀπόρους ἀσθενεῖς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην νοσηλείας ἢ ἐξωτερικῆς θεραπείας δωρεὰν βάσει τῆς ὑφισταμένης μετὰ τοῦ Ὑπουργείου συμβάσεως, τοὺς ἀποστελλομένους ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου μέσῳ τοῦ Ἰατρείου Κινήσεως Ἀσθενῶν. Ἐμφανίζονται, ὅμως, περιπτώσεις ἀπόρων ἀσθενῶν, οἵτινες καταφεύγουσιν οἰκειοθελῶς εἰς τὰ ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἰνστιτούτου πρὸς ἐπέμβασιν ἢ θεραπείαν διὰ παθήσεις δυναμένας νὰ νοσηλευθῶσιν ἢ νὰ θεραπευθῶσιν εἰς τὰ Γενικὰ Νοσοκομεῖα. Δοθέντος δὲ ὅτι τὸ Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον οὐδεμίαν συμβατικὴν ὑποχρέωσιν ἔχει ἀναλάβει διὰ τοὺς ἀσθενεῖς τούτους, εἰσπράττει παρ’ αὐτῶν τὰ ἑκάστοτε ἰσχύοντα ἐξέταστρα. Τέλος αἱ λειτουργοῦσαι Κρατικαὶ Τράπεζαι αἵματος συνέβαλον μέχρι σήμερον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν εἰς αἷμα ἀναγκῶν τῶν νοσηλευομένων κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικὸν καὶ οὕτω ἡ ἐμπορία τοῦ αἵματος σχεδὸν τείνει νὰ ἐξαλειφθῇ. Βεβαίως ἡ ἔκτασις τῆς ἀποστολῆς τῶν Κρατικῶν Τραπεζῶν Αἵματος εἶναι εὐρυτέρα, ἀλλὰ διὰ νὰ δυνηθοῦν αὗται νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν ἀσθενῶν δέον πρωτίστως νὰ κατανοηθῇ πλήρως ἐκ μέρους τοῦ πληθυσμοῦ ἡ ὑποχρέωσις τῆς προσφορᾶς αἵματος, πρᾶγμα ὅπερ δυστυχῶς, δὲν ἔχει κατανοηθῆ, δι’ ὃ αἱ Τράπεζαι αὗται ἀδυνατοῦσι πολλάκις νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἐμφανιζομένας ἀνάγκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1865) 12.2.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 2.2.1958 ἀναφορᾶς τοῦ Χριστιανικοῦ Συλλόγου «Ἡ Ὀρθοδοξία» Κομοτηνῆς καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν τοῦ περιεχομένου ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

«Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»

Κομοτηνὴ Ἀθῆναι τῇ 2.2.1958 Πρὸς Τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. βουλευτὰς Γ. Σπηλιόπουλον, Α. Λασκαρίδην, Ι. Παπαδημητρίου Ἀξιότιμοι κ. κ. βουλευταί, Ἐλάβομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 102) 24.1.1958, ἔγγραφον ὑμῶν τῆς συνημμένης πρὸς τὴν Βουλὴν κατατεθείσης ἐρωτήσεώς σας, σχετικῶς μὲ τὸ Γηροκομεῖον Κομοτηνῆς. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κατ’ ἀρχὴν νὰ σᾶς εὐχαριστήσωμεν διὰ τὸ ἐνδιαφέρον ὑμῶν ὑπὲρ τοῦ πρωτοβουλίᾳ τοῦ ἡμετέρου Συλλόγου, ἀνεγειρομένου Γηροκομείου, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως μᾶς ἐπιτραπῇ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας νὰ σημειώσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ ἵδρυμα τοῦτο ἀνηγέρθη πρωτοβουλίᾳ τοῦ Συλλόγου ἡμῶν, χωρὶς προηγουμένως νὰ ζητηθῇ ἡ ἔγκρισις ἢ ἡ συγκατάθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἐξοχωτάτη Ὑπουργὸς κυρία Τσαλδάρη, ἀπέδειξεν ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον της καὶ ἐνίσχυσε, χωρὶς νὰ ἔχῃ πρὸς τοῦτο ἀνειλημμένην ὑποχρέωσιν, σοβαρῶς τὰς προσπαθείας ἡμῶν, χορηγήσασα τμηματικῶς τὸ ποσὸν τῶν 250.000 δραχμῶν. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, ἐκτιμήσασα τὴν ὠφελιμότητα τοῦ ἔργου, ἔπραξε τὸ καθῆκον της, καὶ πιστεύομεν ἀκραδάντως ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον της θὰ συνεχισθῇ μέχρις ὁλοκληρώσεως τοῦ ἔργου καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ. 2) Ἡ εὐθύνη τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς ἀποπερατώσεως τοῦ κτιρίου δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ εἰς ἡμᾶς καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸν ἐπιβλέποντα Πολιτικὸν Μηχανικόν, ὁ ὁποῖος καθυστερεῖ τὴν συγγραφὴν τῆς μελέτης τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν. Ἐλπίζομεν ὅμως βασίμως ὅτι ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ δημοπρατηθοῦν αἱ ἐργασίαι τῆς ἀποπερατώσεως, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ ἀρχίσῃ καὶ ἡ λειτουργία τοῦ Ἱδρύματος πρὸς ἀνακούφισιν τῶν δεινοπαθούντων γερόντων τῆς περιοχῆς μας καὶ 3) Τοιαῦτα ἔργα, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καθίστανται ἀντικείμενον κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως, δὲν θέλομεν δὲ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι εἰς αὐτὸ ἀπέβλεψεν ἡ ἐνέργειά σας, διότι τοῦτο ἀποβαίνει εἰς βάρος αὐτῶν. Μὲ τὴν βεβαίωσιν τῆς πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μας διατελοῦμεν μετὰ πάσης τιμῆς.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κύριος Γ. Παπαστεργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς περιστολὴν τῶν ἀσέμνων δημοσιευμάτων.

§4Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι κατόπιν πολλῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν κατεκτήθη καὶ κατωχυρώθη συνταγματικῶς ἡ ἐλευθερία τοῦ τύπου ὅπως εἶναι ἐπίσης γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἐλευθεροτυπία ἀποτελεῖ σχετικὴν ἐγγύησιν τοῦ ἀπαραβιάστου τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῆς ἐν γένει προαγωγῆς τῶν λαϊκῶν συμφερόντων. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ κυκλοφοροῦν διάφορα ἔντυπα μὲ ἄσεμνα καὶ ἀνήθικα περιεχόμενα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ προβάλληται εἰς τὴν δημοσιότητα ἀπὸ τὰς στήλας ὡρισμένων — εὐτυχῶς — ἐφημερίδων αἱ βρωμεραὶ πτυχαὶ πάσης ἀνθρωπίνης διαστροφῆς, ἀκολασίας καὶ ἐγκληματικότητος ὑφίσταται μία χαώδης ἀπόστασις ἡ ὁποία ἀλλοιώνει ἄρδην τὸ νόημα τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ μεταβάλλει αὐτὴν ἀπὸ προασπιστὴν τῶν ἐλευθεριῶν καὶ συμφερόντων τοῦ λαοῦ εἰς ὑπονομευτικὴν καὶ ἀμείλικτον πολέμιον πάσης ὑγιοῦς κοινωνίας. Διότι ποῦ ἀλλοῦ καταλήγομεν, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἡ Πολιτεία ἐπιτρέπῃ νὰ κυκλοφοροῦν ἐλευθέρως κατὰ δεκάδας χιλιάδας, διαφημιζόμενα μάλιστα διὰ τοῦ ραδιοφώνου καὶ ἐκτιθέμενα προκλητικώτατα εἰς κοινὴν θέαν, διάφορα περιοδικὰ καὶ φυλλάδια μὲ εἰκόνας καὶ περιγραφὰς αἰσχρὰς καὶ ἀσέμνους; Τὰ περιοδικὰ αὐτὰ ἀναγινώσκονται κυρίως ἀπὸ τὴν νεολαίαν, τὴν ψυχὴν καὶ τὴν φαντασίαν τῆς ὁποίας ἐμποτίζουν βαθύτατα καὶ δηλητηριάζουν θανασίμως μὲ τὴν αἰσθησιακὴν χυδαιότητα, τοιουτοτρόπως δὲ ἀπονεκρώνουν κάθε ὑψηλὸ καὶ εὐγενὲς ἰδεῶδες αὐτῆς τῆς νεολαίας ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἐλπίδα καὶ τὸ μέλλον τῆς φυλῆς μας. Ἀλλὰ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίσης καταλήγομεν ἀποτέλεσμα ὅταν ὡρισμέναι — ἐπαναλαμβάνω — ἐφημερίδες ἀφιερώνουν ὁλοκλήρους στήλας εἰς τὴν λεπτομερῆ περιγραφὴ εἰδεχθῶν ἐγκλημάτων, ἀκατονομάστων ὀργίων, ἀνωμάλων τύπων, καὶ γενικῶς ἀσχολοῦνται μὲ κάθε δυνατὴ λεπτομέρεια εἰς τὴν περιγραφὴν παντὸς σκανδάλου καὶ πάσης ρυπαρότητος δυναμένην νὰ ἐξάψουν αἰσθηματικῶς τὴν φαντασίαν τοῦ κοινοῦ. Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι μὲ τὸν ἀχαλίνωτον αὐτὸν κιτρινισμὸν κινεῖται τὸ κοινὸν καὶ ἰδίως οἱ νέοι εἰς οἰκτρὰς νοσηρότητας αἱ ὁποῖαι διαφθείρουν ἀνεπανορθώτως τὰς ψυχὰς καὶ τὰ σώματα. Ἡ ἐπίσημος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅλαι αἱ θρησκευτικαὶ ὀργανώσεις, τὰ Σωματεῖα τὰ ἐνδιαφερόμενα διὰ τὴν ἠθικὴν ἀνάπλασιν τῆς νεότητος, οἱ σύλλογοι γονέων καὶ κηδεμόνων, ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν καὶ πλεῖσται ἄλλαι ὀργανώσεις, ἐπιμόνως δι’ ἀλλεπαλλήλων ὑπομνημάτων των ἀξιώνουν τὴν λῆψιν αὐστηροτάτων μέτρων ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀσέμνων δημοσιευμάτων καὶ περιοδικῶν διαφθείρουν τὴν ψυχὴν τῆς ἑλληνικῆς νεότητος. Διότι, δὲν πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ σοβαρῶς σκεπτόμενος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται τοὺς μεγίστους κινδύνους τοὺς ὁποίους ἀμέσως διατρέχει ἡ νεολαία καὶ ἐν γένει ἡ Φυλή μας ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν διεφθαρμένων ἐντύπων. Καὶ δὲν φρονῶ ὅτι εἶναι ἐπίσης δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ὑγιῶς καὶ ἐθνικῶς σκεπτόμενος Ἕλλην ὁ ὁποῖος νὰ δέχεται νὰ διαστρέφεται ἡ ἱερὰ ἰδέα τῆς ἐλευθεροτυπίας χάριν ἁπλῆς δεκαρολογίας ἐπὶ ἀνυπολογίστῳ βλάβῃ τοῦ ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ συμφέροντος. Τὸ κακὸν ἐν τούτοις εἶναι δυνατὸν ὄχι ἁπλῶς νὰ περισταλῇ ἀλλὰ καὶ πλήρως νὰ παταχθῇ χωρὶς τὸ παράπαν, τὸ τονίζω, χωρὶς τὸ παράπαν, νὰ θιγοῦν αἱ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ Τύπου, ὑπὸ τοῦ Συντάγματος, καθιερωθεῖσαι ἐγγυήσεις. Καὶ τὸ εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα θὰ ἐπέλθῃ ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησίς μου, θελήσῃ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν θέσπισιν δρακοντείων νόμων ἐναντίον τῶν κακῶν ἐκείνων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι καταχρώμενοι τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθεροτυπίας προξενοῦν αὐτὴν τὴν μεγάλην ζημίαν εἰς τὸ Ἔθνος. Αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 14 διαλαμβάνει ὅτι «ἐπιτρέπεται νὰ ληφθῶσιν διὰ νόμου ἰδιαίτερα κατασταλτικὰ μέτρα, πρὸς καταπολέμησιν τῆς ἐπικινδύνου εἰς τὸ ἦθος τῆς νεότητος φιλολογίας». Διότι μόνον ἡ αὐστηρὰ καὶ αὐτόχρημα ἐξοντωτικὴ καταδίκη παντὸς ἀποπειρωμένου διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ μολύνῃ τὴν ψυχὴν τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσῃ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴν καὶ φραγμὸν ἀνασχετικὸν δι’ οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος τυχὸν θὰ διενοεῖτο εἰς τὸ μέλλον νὰ μιμηθῇ τὸν παρεκτραπέντα. Τοιουτοτρόπως θὰ προσφερθῇ μοναδικὴ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ἔθνος τὸ ὁποῖον καὶ τὸ ἀπαραβίαστον τῶν περὶ Τύπου Συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν σέβεται, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀμόλυντον τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν τῆς φυλῆς μας διαφυλάττει.

§5Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ συνταγματικὴ ἐλευθερία τοῦ Τύπου ἔχει γίνει ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ τοὺς διευθυντὰς διαφόρων ἐντύπων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερε ὁ ὁμιλήσας συνάδελφος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως προσπαθοῦν νὰ ἀνεύρουν τρόπον προστασίας τοῦ Τύπου κατὰ τῶν ἀτόμων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐκμεταλλευόμενα τὴν συνταγματικὴν ἐλευθερίαν ἐξάπτουν, ὡς ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος, τὴν φαντασίαν καὶ τὸν αἰσθησιασμὸν τῆς νεολαίας. Εἶναι γνωστὸν ὅμως ὅτι, ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, ἡ συνταγματικὴ ἐλευθερία τοῦ Τύπου ἐπιτρέπει τὴν κυκλοφορίαν ἐντύπων τὰ ὁποῖα βεβαίως εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν τῇ ἐπεμβάσει τῶν δικαστηρίων καὶ τοῦ εἰσαγγελέως νὰ κατασχεθοῦν ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀσέμνων δημοσιευμάτων. Τὸ Σύνταγμα ὅμως δὲν ἐπιτρέπει πάντοτε τοῦτο καὶ εἶναι πολὺ φυσικὸν οἱ ἐκδόται τῶν ἀσέμνων αὐτῶν ἐντύπων νὰ ἀποδίδουν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τοῦτο. Δυστυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ἔχει τὴν συνταγματικὴν δυνατότητα ἐπεμβάσεως κατὰ τῶν διευθυντῶν αὐτῶν. Τὰ δικαστήρια ὅμως καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς εἰς πολλὰς περιπτώσεις κυκλοφορίας ἀσέμνων ἐντύπων ἐπενέβησαν καὶ ἐσχάτως μάλιστα ἐπεβλήθησαν ποιναὶ κατὰ τῶν ἐκδοτῶν τῶν ἐντύπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δι’ ἀσέμνων δημοσιευμάτων καὶ εἰκόνων ἐξῆπτον τὴν φαντασίαν καὶ τὸν αἰσθησιασμὸν τῆς νεολαίας. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι τόσον τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ὅσον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως προσπαθοῦν νὰ εὕρουν τρόπον προστασίας τοῦ Τύπου, καὶ προληπτικοῦ ἐλέγχου κυκλοφορίας ἀσέμνων ἐντύπων.

§6Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ περὶ τῆς ἀνάγκης λήψεως αὐστηροτέρων μέτρων, διότι πιστεύω ὅτι ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους τοὺς προερχομένους ἐκ τῆς κυκλοφορίας καὶ ἀναγνώσεως τῶν ἀσέμνων δημοσιευμάτων καὶ περιοδικῶν. Αἱ προβλεπόμεναι καὶ ἐπιβαλλόμεναι ποιναὶ εἶναι μικραί. Πάντοτε δὲ ἐξαγοράζονται ἀπὸ τοὺς καταδικαζομένους, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν κερδίσει τόσα πολλὰ ἀπὸ τὰ παράνομα καὶ ἀνήθικα ἔργα των, ὥστε εἶναι εἰς θέσιν καὶ πλείστους ἄλλους παρεμφερεῖς δικαστικοὺς ἀγῶνας νὰ ἀντιμετωπίσουν, ἀλλὰ καὶ βίον πολυτελῆ καὶ πολυδάπανον νὰ ζήσουν. Τοιουτοτρόπως ὅμως οὔτε οἱ ἴδιοι σωφρονίζονται, ἀλλὰ καὶ οὔτε οἱ μιμηταί των νουθετοῦνται, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ κακὸν νὰ συνεχίζεται ἄνευ τέλους. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν αὐστηρότερα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων καὶ μόνον θὰ παταχθῇ ἡ διὰ τῆς καταχρήσεως τῆς ἐλευθεροτυπίας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν προξενουμένη εἰς τὸ Ἔθνος ζημία.

§7Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅρια διαγράφονται εἰς τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν λῆψιν γενναιοτέρων μέτρων. Εἶναι δυνατὴ ἡ ἄσκησις διώξεως μόνον ἐφ’ ὅσον μόνον τρεῖς φορὲς διευθυντὴς ἐντύπου ἢ περιοδικοῦ κατεδικάσθη διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, καὶ τὰ δικαστήρια τὴν διάταξιν αὐτὴν φροντίζουν νὰ τὴν χρησιμοποιοῦν καὶ νὰ λαμβάνουν τὰ κατάλληλα μέτρα. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως καὶ πάλιν, ὅτι ὡς ἔχει σήμερον τὸ Σύνταγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα διώξεως κατὰ τῶν διευθυντῶν αὐτῶν. Θὰ πρέπει διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νὰ τροποποιηθῇ ἡ σχετικὴ συνταγματικὴ διάταξις, ὁπότε πλέον εἶναι δυνατὴ ἡ προστασία τοῦ Τύπου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Πλατῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν μὴ δημοσίευσιν διατάγματος ὑπαγωγῆς καὶ δικαστικῶς τοῦ χωρίου Μπράλος Φθιώτιδος εἰς τὴν ἐπαρχίαν Φθιώτιδος.

§9Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ἤδη δημοσιευθῆ καὶ ἐκτελεσθῆ τὸ Διάταγμα περὶ τοῦ ὁποίου ἡ σχετικὴ διάταξις.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῆς μὲ ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Τσούρδου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἀποδοχὴν αἰτήσεως ἀναιρέσεως ὑπὲρ τοῦ νόμου παρὰ τοῦ Ἀρείου Πάγου κατὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1112)54 βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν κ.λ.π.

§11Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ἀκριβῆ σημασίαν τῆς ἐρωτήσεως. Ἔχει ὑποβληθῆ μία ἀναφορὰ ἑνὸς πολίτου τὸ κείμενον τῆς ὁποίας ἀνεγνώσατε. Ἠσκήθη ἀναίρεσις κατὰ τοῦ βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν ὑπὲρ τοῦ νόμου καὶ τὸ δικαστήριον ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν ἀναιρέσεως. Ἐρωτᾶται τοῦτο εἶναι ἀντικείμενον ἐρωτήσεως;

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του σχετικῆς μὲ τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Κρήτης καὶ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων εἰς Ἡράκλειον.

§14Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τὴν συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε.

§15Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου ἀπὸ τὰ Χανιὰ εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων ἐπίσης, διότι εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἐκάρας Δομοκοῦ ζητούντων τὴν ἀπόλυσιν συμπατριωτῶν των καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας.

§17Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι Ἐκάρας Δομοκοῦ ζητοῦν διὰ τῆς ἀναφορᾶς των ταύτης τὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσιν καὶ ἀμνήστευσιν τῶν κρατουμένων. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ φθάσωμεν εἰς ὁμαλότητα μετὰ παρέλευσιν τόσων ἐτῶν. Ἔχομεν συμφέρον νὰ δώσωμεν λήθην εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ μόνη ἡ Χώρα μας, καίτοι ἐπέρασε τόσα, ἐξακολουθεῖ νὰ διέπεται ἀπὸ τὴν κληρονομίαν ἐκείνου τοῦ ἀνελευθέρου νόμου. Νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν πολιτικὴν ὁμαλότητα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 2058)1952 ἔχει ἐπιτρέψει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μετὰ γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς Εἰρηνεύσεως, τὴν προσωρινὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν καταδίκων διὰ παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι σχετίζονται μὲ τὴν ἀνώμαλον περίοδον ἐκ τῆς ὁποίας διῆλθεν ἡ Χώρα μας. Ἀλλ’ ἡ διάταξις αὕτη τοῦ νόμου 2058 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντικείμενον δημοψηφίσματος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐφαρμογή της νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διατύπωσιν εὐχῶν οἱουδήποτε πολίτου ἢ ὀργανώσεως. Ὁ νόμος 2058 ἐξήρτησε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως οἱουδήποτε κρατουμένου ἐκ τῆς κρίσεως, ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινὴ ἐπέδρασεν ἐπὶ τοῦ καταδίκου καὶ ὅτι, μετὰ τὴν ἔκτισιν μέρους τῆς ποινῆς, ὁ καταδικασθεὶς παρέχει ἐγγυήσεις καὶ ἐλπίδας νομιμόφρονος βίου εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπολυθῇ ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν κοινωνίαν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντικείμενον οὔτε ὑποδείξεων, οὔτε εὐχῶν τῶν διαφόρων πολιτῶν. Ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἐκτιμοῦν εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν τὸ αἴτημα ὑποβάλλεται ὡς εὐχὴ παρ’ οἱασδήποτε ὀργανώσεως, μόνον τὸ γεγονὸς ἐὰν ὁ καταδικασθεὶς παρέχῃ τὰς ἐγγυήσεις ὅτι, ἀπολυόμενος, θὰ ζήσῃ νομιμοφρόνως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§21Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπευθυνομένη ἐπερώτησις ἀφορῶσα τὴν μὴ κατάθεσιν πρακτικῶν τοῦ Ἀνωτ. Ναυτικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ θέματος κρίσεως ἀξιωματικῶν Ναυτικοῦ. Ὁ κύριος Ἰ. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§23Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πέντε συνάδελφοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐγώ, εἴχομεν καταθέσει ἐρώτησιν διὰ τῆς ὁποίας ἐζητούσαμεν ὅπως κατατεθοῦν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου τὰ ἀφορῶντα τὰς τελευταίας κρίσεις, τὰς ἐτησίας κρίσεις, τῶν ἀξιωματικῶν. Ἡ αἴτησίς μας αὕτη, ὑπηγορεύθη ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι πληροφορίαι δημοσιευθεῖσαι εἰς τὸν τύπον, ἔφερον ὅτι κατὰ τὰς κρίσεις αὐτὰς ἐδημιουργήθησαν μεγάλαι ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνωμαλίαι, κατὰ τὴν γνώμην μας ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν θλιβερὸν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δι’ ἐγγράφου ἀπαντήσεώς του ἀρνεῖται νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα πρακτικὰ μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι αὐτὰ τυγχάνουν ἀπόρρητα. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι εὐσταθεῖ ἡ ἀπάντησις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦτο διότι τὰ πρακτικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς ἀπόρρητα παρὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ἔχουν ἤδη κατατεθῆ εἰς ἕνα δικαστήριον καὶ ἔχουν γίνει κτῆμα τῶν εἰσηγητῶν καὶ τῶν δικηγόρων καὶ παντὸς ἄλλου ὁ ὁποῖος κατὰ νόμον εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν τούτων. Ἑπομένως καὶ μόνη κατάθεσις τῶν ἐγγράφων αὐτῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἤσκησε προσφυγὴν ὁ θεωρῶν ὅτι ἀδικεῖται Ναύαρχος Ζέππος, νομίζω ὅτι καταρρίπτει τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ὅτι εἶναι ἀπόρρητα διότι ἔπαυσαν πλέον καὶ ἂν ἦσαν ἀπόρρητα ἔπαυσαν πλέον νὰ εἶναι ἀπόρρητα ἐφ’ ὅσον περιῆλθον εἰς γνῶσιν τοῦ δικαστηρίου. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον μετετρέψαμε σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ τὴν αἴτησίν μας αὐτὴν εἰς ἐπερώτησιν εἶναι διότι ἀνησυχοῦμεν σφοδρῶς διὰ τὰ γενόμενα εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν καὶ διότι ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι τὰ πρακτικὰ τῶν ὁποίων δὲν ἐπετράπη νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐνῷ ἐπαναλαμβάνω, ἔχουν λάβει γνῶσιν τούτων ὡρισμένοι δικηγόροι καὶ εἰσηγηταὶ τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου τὰ ὁποῖα πρακτικὰ νομίζω θὰ ἀπεδείκνυον τὰ συμβαίνοντα εἰς Βασιλικὸν Ναυτικὸν τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν κατὰ τὴν γνώμην μας μίαν μεγίστην ἀνωμαλίαν εἰς αὐτό. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἔχει δημιουργηθῆ μία ἀτμόσφαιρα εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα ἀκριβῶς εἰς τοὺς διακριθέντας κατὰ τὸν πόλεμον ἀξιωματικοὺς νὰ θεωροῦν ὅτι ἀποτελοῦν ἀντικείμενον μιᾶς κακῆς μεταχειρίσεως διὰ νὰ μὴ εἴπω μιᾶς διώξεως. Ὑπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα κατὰ τὰ ὁποῖα τὰ τελευταῖα ἔτη ἀπεμακρύνθησαν λαμπροὶ ἀξιωματικοὶ μὲ ἀρίστην δρᾶσιν οἱ ὁποῖοι ἐξηναγκάσθησαν νὰ ἀπομακρυνθοῦν παρὰ τὴν ἀγάπην τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς τὸ Σῶμα καὶ παρὰ τὴν ἔφεσιν τὴν ὁποίαν εἶχον νὰ σταδιοδρομήσουν εἰς ἕνα Σῶμα τὸ ὁποῖον εἶχον τιμήσει διὰ τῶν πράξεών των. Ἐσχάτως διὰ τῶν κρίσεων τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου ἐδημιουργήθη ἕνας μεγάλος σάλος εἰς τὸ Σῶμα ὁ ὁποῖος ὅπως θὰ εἴδατε ὅλοι ἔφθασε μέχρι τοῦ τύπου. Καὶ ὁ σάλος αὐτὸς ἠνάγκασε τὸν ἔνδοξον Ναύαρχον κ. Ἐπαμ. Καββαδίαν νὰ γράψῃ μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὴν Καθημερινὴν διὰ τῆς ὁποίας ἔκρουε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου διὰ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Ἡ ἐπιστολὴ καὶ μόνη αὐτὴ τοῦ Ναυάρχου Καββαδία μὲ τὸν ὁποῖον ὅπως γνωρίζετε οὐδεμία κομματικὴ σύνδεσις ὑπάρχει μὲ τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν μας, αὐτὴ καὶ μόνη, νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ δείξῃ ὅτι πραγματικῶς κἄτι τὸ στραβό, κἄτι τὸ ἐπικίνδυνο συμβαίνει εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Ἀπέφυγον ἀφ’ ἧς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἔλθω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ τῶν Ἀθηνῶν, ἀπέφυγον ἐπιμελῶς νὰ πράξω τι ἢ νὰ εἴπω τι τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βλάψῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὸ Σῶμα τὸ ὁποῖον ἠγάπησα πάντοτε, τὸ Σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τύχην νὰ σταδιοδρομήσω μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ θεοῦ μέχρι τοῦ τέλους τῶν βαθμῶν του. Καὶ θὰ συνέχιζα τὴν σιωπήν μου αὐτὴν διότι πάντοτε μὲ αἴσθημα εὐθύνης πιστεύω ὅτι ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι πρέπει νὰ κρίνουν καὶ νὰ περιβάλλουν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Τὰ τελευταίως ὅμως γενόμενα μὲ ἔθεσαν πρὸ τοῦ διλήμματος ποῖον ἐκ τῶν δύο θὰ ἦτο μεῖζον κακόν. Τὸ νὰ σιωπήσω καὶ νὰ ἀφίσω νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἢ ἔχει φθάσει τὸ κακὸ εἰς τέτοιο σημεῖον ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἐκφράσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὥστε νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἀφαίμαξις τῶν διακριθέντων κατὰ τὸν πόλεμον ἀξιωματικῶν ἀπὸ τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Ἤδη διὰ λόγους ἀσχέτους πρὸς τὴν παροῦσαν ἐπερώτησιν, ἡ εἰς ὑλικὸν δύναμις τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἔχει φθάσει εἰς ἐπικίνδυνον κατὰ τὴν κρίσιν μου σημεῖον.

§24Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τί σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὴν ἐπερώτησιν;

§25Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Θὰ μὲ ἀκούσητε, κύριε Ὑπουργέ. Ὅταν τὸ ὑλικὸν ἔχῃ φθάσει εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, νομίζω ὅτι ἂν μή τι ἄλλο, ὀφείλομεν νὰ προσέχωμεν ἰδιαίτατα τὸ θέμα τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ. Ἐὰν τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν δὲν τὸ προσέξωμε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀνάγκην αὐτοῦ, τότε δημιουργοῦμεν μίαν ἐπικίνδυνον κατάστασιν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ Σώματος. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, κύριοι, ἐξηναγκάσθησαν ἐκ διαφόρων λόγων νὰ ὑποβάλουν παραίτησιν ἀξιωματικοὶ διακεκριμένοι, Ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τιμηθῆ μὲ τὰ ἀνώτατα Ἑλληνικὰ παράσημα καὶ μὲ παρόμοια συμμαχικὰ παράσημα διὰ δρᾶσιν ἐνώπιον τοῦ ἐχθροῦ. Ἕνας νεώτερος Ἀξιωματικὸς ὡς Κυβερνήτης ὑποβρυχίου ἀνατρέπων τὴν τακτικὴν τοῦ ὅπλου ἐπὶ δύο ἡμερονύκτια κυνηγῶν ἓν ὑποβρύχιον, τελικῶς κατώρθωσε νὰ τὸ βυθίσῃ, παρὰ τὸ γεγονὸς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ τακτικὴ τοῦ ὅπλου ἐπιβάλλει ὁσάκις τὰ ὑποβρύχια συναντοῦν ἀντιτορπιλλικά, νὰ ἀπομακρύνωνται, διότι ἡ τακτικὴ δὲν ἐπιτρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀντιτορπιλλικῶν ἀπὸ ὑποβρύχια. Ὁ Ἀξιωματικὸς αὐτὸς λέγω ἐν τούτοις μὲ μίαν ἀφάνταστον ὁρμητικότητα καὶ ἐμμονὴν εἰς τὸ καθῆκον, ἐκυνήγησε τὸ ἀντιτορπιλλικὸν καὶ κατώρθωσε νὰ τὸ βυθίσῃ. Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀντιπλοίαρχος Λούντρας. Αὐτὸς ὁ Ἀξιωματικὸς δι’ ἓν ἀσήμαντον ἐπεισόδιον ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός του ἐξηναγκάσθη νὰ παραιτηθῇ.

§26Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Πότε, κύριε συνάδελφε;

§27Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν ἦσθο σεῖς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πρὸ τριετίας. Ἕτερος Ἀξιωματικὸς τετιμημένος δι’ Ἀνωτάτων Ἑλληνικῶν παρασήμων, καὶ τιμημένος διὰ δύο Ἀγγλικῶν παρασήμων, λαμπρὸς Ἀξιωματικός, Ὕπαρχος τοῦ ἐνδόξου ὑποβρυχίου Κατσώνη, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀγῶνες καὶ ἡ περιπέτεια ὅταν ἐβυθίσθη τὸ ὑποβρύχιόν του, καὶ αὐτὸς ἐξηναγκάζετο νὰ παραιτηθῇ. Εἶναι ὁ Ἀντιπλοίαρχος Τσουκαλᾶς.

§28Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Μήπως ἀνέλαβε καμμίαν ἰδιωτικὴν θέσιν;

§29Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ἀξιωματικοῦ, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἀναλάβῃ ἰδιωτικὴν θέσιν μετὰ τὴν ἀποστράτευσίν του; Νομίζω ὄχι. Ἕτερος Ἀξιωματικὸς λαμπρός, ἄριστος, ὁ ὁποῖος πλὴν τῆς δράσεώς του εἰς ὑποβρύχιον κατὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κινήματος 1944 εἰς Μ. Ἀνατολὴν καὶ ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὸν μακαρίτην Ρουσσὲν ἠγωνίσθησαν καὶ ὡς ἐκ θαύματος διεσώθη, ἤθους καὶ σεμνότητος ἐξαιρέτου, ὁ Ἀντιπλοίαρχος Μπότσαρης, ἠναγκάσθη καὶ αὐτὸς εἰς παραίτησιν. Πέραν αὐτῶν καὶ πολλοὶ ἄλλοι Ἀξιωματικοὶ μὲ πεῖραν ἐξαίρετον καὶ μὲ δρᾶσιν ἐξαίρετον, ἐξηναγκάσθησαν εἰς παραίτησιν, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ αἱμορραγία νὰ συνεχίζεται. Καὶ δὲν ἤρκουν αὐτά. Δυστυχῶς ἐσχάτως ἐδημιουργήθη μία περίπτωσις ἡ ὁποία ὁλοκληρώνει πλέον τὴν τάσιν αὐτήν, ὥστε ἀξιωματικοί, διακριθέντες εἰς τὸν πόλεμον, τίθενται εἰς ἥσσονα μοῖραν. Ὑπάρχει ἕνα σχέδιον καὶ τὸ σχέδιον αὐτὸ ἔγινε προσπάθεια νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τρεῖς φάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιόν σας: Ἔχομεν 6 Ναυάρχους ἐν ἐνεργείᾳ. Οἱ τρεῖς Ναύαρχοι, κύριοι, εἶναι Ναύαρχοι προαχθέντες ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἐν εἰρήνῃ ὁσάκις ὑπηρέτησαν καὶ ὅπου ὑπηρέτησαν, εἶχον πάντοτε μίαν ἀρίστην ἀπόδοσιν.

§30Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε. Ἐζητήσατε τὰ πρακτικὰ διὰ τὰς κρίσεις τῶν Ναυάρχων. Τώρα ἔρχεσθε εἰς θέματα ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ὑπόστασιν τῶν Ναυάρχων. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν κάνετε, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῆτε ἐντὸς τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα ὁρίζει ὁ Κανονισμός.

§31Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμιλῶ καὶ θὰ ὁμιλήσω μὲ τὸ συναίσθημα τῆς εὐθύνης. Ἐὰν ὡμίλουν κατ’ ἰδίαν, θὰ ἔλεγον πράγματα τὰ ὁποῖα ἴσως νὰ μὴ ἐγνωρίζατε. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω ἔχουν ἀπόλυτον σχέσιν μὲ τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ ἂν θελήσητε νὰ μὲ ἀκούσητε μὲ ὑπομονήν, θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι ἀλληλένδετα μὲ τὴν ἐπερώτησιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν, κύριε Ναύαρχε; Συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ἐρώτησις μεταβάλλεται εἰς ἐπερώτησιν διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Τότε γεννᾶται τὸ ζήτημα εἰς ποῖον μῆκος καὶ πλάτος θὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησίν του ὁ ἐπερωτῶν ἰδίᾳ βουλευτής. Ὁ ἀξιότιμος Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κύριος Παπανδρέου εἶπε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ ἐπέμεινεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀγορητὴς νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ εἴπῃ διατὶ δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα. Θὰ θίξῃ καὶ τὸ ζήτημα τοῦ περιεχομένου τὸ ὁποῖον ἔχουν τὰ ἔγγραφα, τὰ μὴ κατατεθέντα. Συνεπῶς νομίζω ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε τὸ τὶ περιεῖχον τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ἐν ὀλίγοις, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀναπτυχθῇ ἀπὸ τοῦ βήματος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ὅλως ἰδιαιτέρως νὰ κανονίσετε τὴν ἀγόρευσίν σας, βάσει τοῦ ἀληθοῦς πνεύματος τοῦ Κανονισμοῦ.

§33Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σπαταλήσω τὸν χρόνον εἰς ζητήματα ἄσχετα πρὸς τὸ θέμα τὸ συζητούμενον. Ἀκριβῶς σκοπός μου εἶναι νὰ ἀποδειχθῇ ἡ χρησιμότης τὴν ὁποίαν εἶχον τὰ ζητούμενα πρακτικά. Συνεχίζω, λοιπόν, κύριοι. Γίνεται ἐπιλογὴ διὰ τὴν τοποθέτησιν Ἀρχηγοῦ τοῦ Στόλου καὶ προκρίνεται ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν Ναυάρχων καὶ παραλείπονται ἢ μᾶλλον ὑπερπηδῶνται, κατὰ σύμπτωσιν, οἱ τρεῖς Ναύαρχοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι τρεῖς Ἀξιωματικοὶ προαχθέντες ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ. Ἠλπίζετο ὅτι οἱ Ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ θὰ ἐθίγοντο καὶ θὰ ἠναγκάζοντο λόγῳ εὐθιξίας νὰ ὑποβάλουν παραίτησιν. Εὐτυχῶς ὅμως διὰ τὸ ναυτικόν, οἱ Ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ δὲν ἐσκέφθησαν οὕτω καὶ ἐξηκολούθησαν νὰ ὑπηρετοῦν, παρὰ τὴν ἀτυχῆ μείωσιν ἡ ὁποία τοὺς ἐγένετο.

§34Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Ναύαρχε, ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ Ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε μὲ ὑπονοούμενα ὅταν ἀναπτύσσετε ἐπερώτησιν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Πολεμικόν μας Ναυτικόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναφέρετε στοιχεῖα.

§35Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ, ὅταν ἀπευθύνεσθε, εἰδικῶς πρὸς ἐμέ, νὰ μὴ λέγητε ὅτι ὁμιλῶ μὲ ὑπονοούμενα. Εἶχον, ἔχω καὶ θὰ ἔχω τὸ θάρρος τῆς γνώμης μου καὶ ἐὰν ἔχητε ὀλίγην ὑπομονήν, θὰ τὸ διαπιστώσητε τοῦτο.

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὀρθῶς ὁ κύριος Τούμπας ἀποφεύγει νὰ ἀναφέρῃ ὀνόματα. Ἤδη ἔχει προχωρήσει πέραν τοῦ πλαισίου ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὀρθῶς ὁ κύριος Τούμπας ἀπέφυγε νὰ ἀνακοινώσῃ ὀνόματα καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν ὀνομάτων. Ἡ συζήτησις, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ διατηρηθῇ εἰς ἕνα πλαίσιον ἠρεμίας, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἔλθῃ εἰς πέρας χωρὶς ζημίας.

§37Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Τὰ ὀνόματα ἄλλωστε ὅπως πολὺ σωστὰ μοῦ ὑπενθυμίζει ὁ κύριος Μαῦρος, ἔχουν γραφῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ὅταν οἱ ναύαρχοι αὐτοὶ δὲν ὑπέβαλαν παραίτησιν, ἠκολουθήθη κατὰ σύστημα μία μέθοδος. Ἤρχισε μία πίεσις ὑπηρεσιακὴ ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, ἤρχισαν ποιναὶ ἀλλεπάλληλοι. Ἂν εἶναι δυνατὸν ναύαρχοι νὰ τιμωροῦνται καὶ θὰ κάμω μίαν παρένθεσιν ἡ ὁποία θὰ εἶναι χρήσιμον νὰ ἀκουσθῇ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἴμεθα ἕνα ἀπὸ τὰ ὀλίγα Κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὡς θεσμὸν τὴν ποινὴν τῶν ἀξιωματικῶν; Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὰ μεγάλα Κράτη, εἰς τὰ προηγμένα περισσότερον, οὐδεμία ποτὲ ποινὴ ἐπιβάλλεται εἰς ἁπλοῦς ἀξιωματικούς. Ἁπλῶς μόνον ποινικαὶ εὐθῦναι ζητοῦνται, πειθαρχικαὶ ποιναὶ δὲν ὑπάρχουν. Αὐτὸ δεικνύει τὴν νοοτροπίαν τῶν προηγμένων Κρατῶν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέχωνται, νὰ ὑπάρχουν ἐν ἰσχύϊ ἐπανορθωτικαὶ ποιναὶ δι’ ἕνα ἀξιωματικόν. Δι’ ἡμᾶς αὐτὰ ἰσχύουν ἀκόμη. Ἀλλ’ ἂν αὐτὰ ἰσχύουν δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύουν αὐτὰ καὶ διὰ ναυάρχους; Ἐπίπληξις εἰς ναύαρχον, φυλάκισις εἰς ναύαρχον; Ἢ σᾶς κάνει ὁ ναύαρχος ἢ δὲν σᾶς κάμνει. Θέλετε νὰ τὸν διώξετε, νὰ τὸν τουφεκίσετε, κάνετέ το. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν τιμωρήσετε, διότι τότε τοῦ μειώνετε τὸ κῦρος, ὄχι τοῦ ἀτόμου, ἀλλὰ τοῦ βαθμοῦ. Διότι ὅταν ὁ ναύτης καὶ ὁ ὑπαξιωματικὸς θὰ ἠξεύρῃ ὅτι ὁ ναύαρχος του εἶναι τιμωρημένος δὲν νομίζω ὅτι θὰ κάμῃ καλὰς σκέψεις σχετικῶς μὲ ναύαρχον. Τὰ πρόσωπα ἔρχονται καὶ παρέρχονται, ἡ ἔννοια ὅμως τοῦ βαθμοῦ παραμένει τραυματισμένη.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δι’ αὐτὸ εἶναι καὶ ἀπόρρητα.

§39Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἀτυχῶς ὅμως βγαίνουν εἰς τὸν τύπον.

§40Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ποῖος τὰ βγάζει εἰς τὸν τύπον;

§41Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἰδικόν σας ζήτημα.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε κύριε Ναύαρχε; Ἐθίξατε πρὸ ὀλίγου τὸ θέμα τῆς ποινῆς τῶν ἀξιωματικῶν καί, εἰδικώτερον τῶν ναυάρχων. Δὲν θὰ ἀποφανθῶ κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἐὰν πρέπει, ἢ ὄχι νὰ ὑπάρχῃ ποινή, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν σχέσιν μου ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρὸς ὑμᾶς, ὡς Ναύαρχον ἐν ἐνεργείᾳ, κατὰ τὸ 1953.

§43Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν ὑπηνίχθην αὐτό, κύριε Πρόεδρε.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι συνδεδεμένον πρὸς τὴν σχέσιν αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους καὶ ἀγαπητοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι πράγματι σεῖς ἐπέσατε θῦμα αὐτῆς τῆς θεωρίας, τὴν ὁποίαν ἔχετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται ποινὴ εἰς τοὺς ναυάρχους, μιὰ θεωρία, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὀρθή, δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι, δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ οὐσιαστικὸν θέμα. Προκειμένου περὶ ὑμῶν, ὅπως ἐνθυμῆσθε ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη λόγῳ τῆς μεγάλης εὐθιξίας σας. Καλῶς, ἢ κακῶς, δὲν θὰ κρίνω καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς, ἐπεβλήθη εἰς βάρος σας ποινή. Σεῖς, βάσει αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία σᾶς διέπει, ἐθεωρήσατε, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ναύαρχος καὶ δὴ Ἀρχηγὸς Στόλου νὰ τιμωρηθῇ καὶ ἀνεφέρατε τοῦτο καὶ εἰς ἐμέ, ὡς Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὸν ἀείμνηστον Στρατάρχην Παπάγον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἀξιότιμε καὶ ἀγαπητὲ συνάδελφε, τότε ἴσχυον ὅπως ἰσχύουν καὶ σήμερον ἀκόμη, αἱ διατάξεις αἱ ἐπιτρέπουσαι τὴν ἐπιβολὴν ποινῆς, τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ ὁ Ὑπουργὸς καὶ τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο τοῦτο, νὰ διατυπώσῃ πρὸς ὑμᾶς, τὸν τιμωρηθέντα Ναύαρχον, Ἀρχηγὸν Στόλου, τὴν θερμὴν παράκλησιν νὰ μὴ θεωρήσετε τὴν τιμωρίαν αὐτὴν ὡς λόγον παραιτήσεως καί, τόσον ἐγὼ σᾶς ἐκάλεσα καὶ προέβην εἰς τὴν διατύπωσιν ἐντόνου παρακλήσεως νὰ ἀποσύρετε τὴν αἴτησιν ἀποστρατείας, ὅσον καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Ἀλ. Παπάγος σᾶς ἐκάλεσε καὶ σᾶς παρεκάλεσε νὰ μὴ παραιτηθῆτε. Προσωπικῶς δέ, ἐγὼ προσεπάθησα κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην νὰ εὕρω μίαν διέξοδον, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔθιγεν οὔτε τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐπιβάλει τὴν ποινήν, οὔτε ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος εἴχατε ὑποστῆ τὴν ποινήν. Προσωπικῶς ἐγὼ εὑρῆκα τὴν ἀκόλουθον διέξοδον, τὴν ὁποίαν ὅμως, δὲν ἐθεωρήσατε ἐπαρκῆ, νὰ μείνῃ ἀναγεγραμμένη ἡ ποινή, ἀλλὰ βάσει διαταγῆς ἰδικῆς μου, νὰ μὴ ἐκτίσετε τὴν ποινήν. Εὑρέθη δηλαδὴ αὐτὴ ἡ διέξοδος, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἴσχυον καὶ ἰσχύουν ἀκόμη οἱ νόμοι περὶ ποινῶν νομίζω, ὅτι ἀπετέλει μίαν κομψὴν διέξοδον. Σεῖς ὅμως,— αὐτὸ σᾶς τιμᾷ, δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ σᾶς κατηγορήσω, — ἐνεμείνατε κατὰ τρόπον πείσμονα καὶ τὸ πεῖσμα σας ἐξεδηλώσατε ἀπέναντι ἀμφοτέρων καὶ ἐμοῦ καὶ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, μὲ τοὺς ὁποίους ἀμφοτέρους εἴχατε καὶ προσωπικὸν στενὸν σύνδεσμον, ἐνεμείνατε πεισμόνως εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς παραιτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, προέβην εἰς τὴν διακοπὴν αὐτήν, διότι ὁ ἀξιότιμος ἐπερωτῶν ἔθιξε τὸ θέμα τῆς παραιτήσεως ὡρισμένων ἀξιωματικῶν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Πρῶτος καὶ ἀνώτατος μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ παρῃτήθησαν ὑπῆρξεν αὐτὸς οὗτος ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος συνάδελφος, ὁ Ναύαρχος κύριος Τούμπας καί, ἑπομένως ἤμην ὑποχρεωμένος, θιγέντος τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα.

§45Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν ἐκάνατε καὶ τὰς διευκρινίσεις τὰς ὁποίας ἠθελήσατε νὰ δώσετε εἰς τὸ Σῶμα. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ τὸ ἀντελήφθητε, ὅτι οὔτε πόρρωθεν ἐπῆγεν εἰς τὸ μυαλό μου νὰ φέρω τὸ προσωπικόν μου ζήτημα. Ἐπειδὴ εἴπατε αὐτὰ τὰ πράγματα, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν ἦτο πεῖσμα, κύριε Ὑπουργέ, ἦτο μία συναίσθησις τὴν ὁποίαν νομίζω, πρέπει νὰ ἔχω, πρὸς τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον ἔφερον. Ὅταν κανεὶς φθάνῃ τόσον ὑψηλά, κύριε Πρόεδρε, ἔχει μόνον ὑποχρεώσεις καὶ κανὲν δικαίωμα. Καὶ εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς τοὺς ὤμους μου νὰ τὸν κρατῶ ὑψηλά. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἐθεώρησα ὅτι ὅταν εὑρέθην εἰς ὅλη τὴ ἱστορία τοῦ ναυτικοῦ νὰ εἶμαι ὁ πρῶτος ναύαρχος ποὺ ἐτιμωρεῖτο, δὲν μοῦ ἐπετρέπετο, διὰ νὰ ἐξακολουθήσω νὰ ἔχω τὰ ἰδικά μου γαλόνια νὰ καταπίω αὐτὸ καὶ νὰ διασπάσω αὐτὴν τὴν ὡραίαν παράδοσιν καὶ νὰ δημιουργήσω τὸν ἐπαγγελματίαν ναύαρχον. (Χειροκροτήματα). Θὰ παρακαλέσω τοὺς συναδέλφους νὰ βεβαιωθοῦν ὅτι οὐδὲ πόρρωθεν εἶχον εἰς τὸν νοῦν μου τὴν ἰδικήν μου περίπτωσιν, ὅταν ἀνέφερον τὰς παραιτήσεις. Ἀνέφερον δὲ τὰς παραιτήσεις κεχωρισμένως διὰ νὰ διαχωρίσω τὸ θέμα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου περίπτωσιν.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλωστε ἀνέφερα τὴν περίπτωσίν σας, ὡς περίπτωσιν ἡ ὁποία σᾶς τιμᾷ διὰ τὴν ἐμμονήν σας νὰ παραιτηθῆτε.

§47Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ἐγένετο ἡ κατὰ νόμον ἐτησία κρίσις τῶν πλοιάρχων. Συμβαίνει ὅτι μὲ τοὺς ἀρχαιοτέρους τῶν πλοιάρχων νὰ ἔχω συμπολεμήσει. Ἤμην ἀντιπλοίαρχος εἰς τὸν πόλεμον, αὐτοὶ ἦσαν πλωτάρχαι, καὶ εἴμεθα κυβερνῆται ἀντιτορπιλλικῶν. Ἑπομένως ἔχω ἀπόλυτον προσωπικὴν ἀντίληψιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πολὺ πρὸ τῶν κρίσεων, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διεδίδοντο καὶ ἀνεφέροντο ὀνόματα πλοιάρχων οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμαυρίζοντο καὶ ὀνόματα πλοιάρχων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσπρίζοντο. Μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διότι οὐδέποτε ἦτο δυνατὸν νὰ προδικάζωνται αἱ ἀποφάσεις τῶν Συμβουλίων κρίσεως. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μὲ μεγάλην μου λύπην εἶδα ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν κρίσεων ἦσαν ἀκριβῶς ταυτόσημα τῶν διαδόσεων αἱ ὁποῖαι εἶχον προηγηθῆ αὐτῶν. Κατὰ τὰς κρίσεις αὐτὰς παρελείφθησαν ἀξιωματικοὶ διὰ τοὺς ὁποίους κάθε ναυτικὸν θὰ ἦτο ὑπερήφανον νὰ τοὺς ἔχῃ εἰς τὰ στελέχη του. Θὰ πάρω δύο–τρία παραδείγματα. Ὅταν ἔγινεν ἡ καταστροφὴ καὶ κατελήφθη ἡ χώρα ἀπὸ τὸν ἐχθρόν, τὰ ἀντιτορπιλλικὰ καὶ ὅσα πλοῖα τοῦ στόλου εἶχον τὴν τύχην ἀκόμη νὰ ἐπιπλέουν, ἐγκατέλειψαν τὴν Πατρίδα καὶ ἔπλευσαν πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρειαν διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Ὕπαρχος ἑνὸς ἀπὸ τὰ πλοῖα αὐτὰ ἦτο ὁ πλοίαρχος Νικητιάδης. Κατὰ τὰς δυσκόλους ἐκείνας στιγμάς, κατὰ τὰς ὁποίας πολλοὶ ἐκάμφθησαν, ὁ Νικητιάδης ἦτο βράχος εἰς τὸ καθῆκον του. Χάρις εἰς αὐτὸν καὶ τὸν Κυβερνήτην του Ναύαρχον Γολέμην, ἔφυγε τὸ πλοῖον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἔφθασεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ ἤρχισεν ἀμέσως τὰς πολεμικὰς ἀποστολάς. Ὁ Νικητιάδης ἔκτοτε ἀνέλαβε Κυβερνήτης τοῦ πλοίου, ἐν συνεχείᾳ ἐτοποθετήθη Κυβερνήτης τοῦ «Μιαούλη», ἔλαβε μέρος εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς Σικελίας εἴμεθα δίπλα, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς Δωδεκανήσου εἶχε δρᾶσιν ἐξαίρετον. Ἔχει εὐφήμου μνείας ἐπαίνους, συγχαρητήρια καὶ παράσημα ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, τὰ ὁποῖα ὀλίγοι ἀξιωματικοὶ ἔχουν εὐτυχῆσει νὰ ἀποκτήσουν. Διέσωσε τὸ Ἀγγλικὸν ἀντιτορπιλλικὸν «Καρλάϊλ», συνώδευε νηοπομπάς, κατώρθωσε νὰ περάσῃ τὰ φράγματα πυρὸς καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον μόνος του νὰ εὑρίσκεται μὲ τὸ πλοῖον του εἰς τὸ ὕψος τῆς Σάμου ὅταν δὲν εἴχομεν οὔτε ἴχνος ἀεροπορίας νὰ μᾶς προστατεύῃ, οὔτε ἕνα ἀντιτορπιλλικὸν καὶ ὅταν εἴχομεν τὸ Αἰγαῖον γεμᾶτο ἀπὸ τορπιλλακάτους, γεμᾶτο ἀπὸ πυροβολεῖα τὰ νησιὰ καὶ συνεπῶς τὴν ἐχθρικὴν ἀεροπορίαν νὰ ἵπταται ὑπεράνω τῶν στενῶν.

§48Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τί ψῆφον ἐδώσατε εἰς τὸν Πλοίαρχον τὸ 1952;

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν καταθέτετε τοὺς φακέλλους;

§50Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν ἕως ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν τώρα.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχετε λόγους, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ δὲν τοὺς καταθέτετε τοὺς φακέλλους; Καὶ ἡ δημοκρατικότης τῆς συζητήσεως ἐπιβάλλει τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων διὰ νὰ γίνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ ἴσοις ὅροις.

§52Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Βεβαίως ἔχω λόγους καὶ δὲν κατέθεσα τοὺς φακέλλους καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὅταν ὁμιλήσω θὰ τοὺς μάθετε. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Τούμπας ἤρχισε μὲ ὀνόματα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ θέσω τὸ ἐρώτημα αὐτό. Θὰ ἐπροτίμουσα νὰ μὴ ἀναφέρῃ ὀνόματα, ὄχι δι’ ἐμέ, ἀλλὰ δι’ αὐτόν.

§53Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὀνόματα διὰ νὰ ἐπιβραβεύσω θὰ ἀναφέρω, ὄχι διὰ νὰ διαπομπεύσω. Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πάντοτε ἤμην τῆς ἀρχῆς ὅτι αἱ προαγωγαὶ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν ἔβλαπτον ἕνα μικρὸν σῶμα, ὡς εἶναι τὸ ναυτικόν, καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κάμωμεν μεγάλα ἅλματα τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν εἰς ἕνα πολὺ μικρὸν σῶμα, ὡς τὸ ναυτικόν, βαθέα ρήγματα μὲ ἀποτέλεσμα κλονισμὸν τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν παραλειπομένων ἀξιωματικῶν. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν πάντοτε, οἱονδήποτε ὁ ὁποῖος ἐζητοῦσε νὰ ὑποσκελίσῃ ἀρχαιοτέρους του, εἴτε οἱονδήποτε ὁ ὁποῖος προσεπάθει μὲ διάφορα μέσα νὰ ὑποσκελίσῃ ἄλλους ἀρχαιοτέρους του, ἐφρόντιζα διὰ τῆς ψήφου μου νὰ τὸν φέρω ἔτσι ὥστε νὰ προαχθῇ ὁμαλῶς. Ὁ ἀντικειμενικός μου σκοπὸς ἦτο πάντοτε ἡ ὁμαλότης εἰς τὸ Σῶμα, καὶ ἀπέφευγα πάντοτε τὰς ἀνωμάλους ἐξελίξεις τῶν ἀξιωματικῶν πρὸς ὄφελος καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ τοῦ Σώματος. Κατὰ τὸν Δεκέμβριον ὁ Νικητιάδης ἦτο Ὑποδιοικητὴς τῆς Ναυτικῆς Διοικήσεως Πειραιῶς καὶ σεῖς ἔχετε γνῶσιν τῆς ἀδιαταράκτου ἠρεμίας μὲ τὴν ὁποίαν διηύθυνε τὴν ἄμυναν τῆς Ναυτικῆς Διοικήσεως Πειραιῶς. Βραδύτερον ἐτοποθετήθη εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κλιμακίου εἰς τὴν Μάλταν. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε Κανελλόπουλε, θὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς ἐπαίνους τοὺς ὁποίους ἐξέφρασεν ὁ Ναύαρχος Μαουντμπάντεν ἐνώπιον ὑμῶν καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου διὰ τὸν Νικητιάδην. Διώκησε τὰ ὑποβρύχια, κατεῖχε διαφόρους ἄλλας ὑψηλὰς θέσεις καὶ σήμερον εἶναι Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπροσωπείας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς τὸ ΝΑΤΟ εἰς Παρισίους. Ἔχει μίαν ἀρίστην σταδιοδρομίαν καὶ ὅμως ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς ἐκρίθη νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κρίσεως τοῦ Πλοιάρχου Νικητιάδη ἐγένετο καὶ τὸ γνωστὸν ἐπεισόδιον τοῦ Ὑποναύρχου Ζέππου. Πρόκειται περὶ τοῦ Γεωργίου Ζέππου, διότι ὑπάρχει καὶ ὁ Διονύσιος Ζέππος. Συγκεκριμένως συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὅταν ὁ Γεώργιος Ζέππος κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Πλοιάρχου Νικητιάδη, εἶδεν ὅτι ὑπῆρχε ἕνα φύλλον ποιότητος συντεταγμένον ἀπὸ τὸ ΓΕΕΘΑ, ἀπὸ τὸν ἀδελφόν του, δηλαδή, ἀπὸ τὸν Διονύσιον Ζέππον, ὁ ὁποῖος τὸν ἐχαρακτήρισε παραμένοντα εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, ἠρώτησε βάσει ποίων στοιχείων κρίνει τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν ὡς παραμένοντα. Ὁ Διονύσιος Ζέππος ἀπήντησεν: Βάσει ἐκθέσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ΓΕΕΘΑ.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἀπὸ ποῦ τὰ γνωρίζετε αὐτά;

§55Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Τὰ ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες, καὶ ἐλέχθησαν καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὰ γνωρίζῃ μόνον αὐτός.

§57Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὁ Γεώργιος Ζέππος ἠθέλησε νὰ πληροφορηθῇ, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος εἶχε προηγουμένως καθέξει τὴν θέσιν τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς Παρισίους, ἠθέλησε νὰ πληροφορηθῇ ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ἀνώτεροι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν ἐκεῖ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέφερον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ΓΕΕΘΑ. Διότι ἐγνώριζεν ἐξ ἰδίας πείρας ὅτι οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν γνώμην διὰ νὰ ἐλέγξουν, εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΘΑ ἢ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Ναυτικοῦ, ὁ ὁποῖος λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι ναυτικὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ γνώμην περὶ τῆς ἐργασίας τῶν ἀξιωματικῶν του. Ὁ Διονύσιος Ζέππος ἀπήντησεν ὅτι αἱ ἐκθέσεις αὐταὶ συνετάγησαν ἀπὸ Ἀντιστράτηγον. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ὁ Ἀντιστράτηγος αὐτὸς ἦτο Ἀντιναύαρχος, ἦτο Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ. Καὶ τὸ λυπηρὸν εἶναι ὅτι ὅταν διεξήγετο ἡ συζήτησις εἰς τὸ Συμβούλιον περὶ τοῦ ποῖος ἔκαμε τὴν δυσμενῆ αὐτὴν ἔκθεσιν, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποβάλει ἔκθεσιν τοιαύτην, δὲν ἐθεώρησε ὅτι εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι ἰδική του ἡ ἔκθεσις καὶ νὰ ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους. Ἀφήνω εἰς ὑμᾶς νὰ κρίνετε τὴν πρᾶξιν. Τότε ὁ Γεώργιος Ζέππος εἶπεν: Κύριοι, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν πρέπει νὰ δίδετε λαβὴν εἰς ἀναφορὰς τοιαύτας — δὲν ἐγνώριζεν ἀκόμη ὅτι εἶχε κάμει τὴν ἀναφορὰν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος — διότι εἶναι πιθανὸν ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι πᾶνε ὡς διαβάται εἰς τὸ Παρίσι, εἴτε διότι θέλουν νὰ δείξουν ὅτι κάμνουν καλὰ τὴν δουλειά τους, εἴτε διότι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ αἱ γνωσταὶ μεταξὺ τῶν ὅπλων φιλοδοξίαι, νὰ καθέξῃ τὸ ἕνα τὴν θέσιν τοῦ ἄλλου, νὰ εἶναι ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν καὶ ἑπομένως νομίζω ὅτι εἶναι πιθανὸν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου νὰ ἀναμετέδωσεν ἀνακριβεῖς ἀναφοράς. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔγινε τὸ ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ὅλοι γνωρίζετε ἀπὸ τὸν Τύπον. Δηλαδή, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου τὸν ἀνεκάλεσεν εἰς τὴν τάξιν καὶ τοῦ εἶπεν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐκφράζεται ἔτσι, λέγων ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἐξέθεσεν ἀνακριβείας. Ἐπειδὴ ἡ φράσις τοῦ Γεωργίου Ζέππου δὲν ἦτο αὐτή, ἀλλ’ ἦτο ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἀναμετέδωσε ἀνακριβείας, ὅπως συνέβη τοῦ ἰδίου εἰς παρομοίαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ποὺ πάλιν ἰσχυρίζεται ὁ Γ. Ζέππος ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἀναμετέδωσεν ἀνακριβεῖς περὶ αὐτοῦ πληροφορίας καὶ ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος τοῦ ἀφήρεσε τὸν λόγον. Ἐπειδὴ ἀντελήφθη ὁ Ναύαρχος Γ. Ζέππος ὅτι «κἄτι λάκκον ἔχει ἡ φάβα» χωρὶς νὰ φαντάζεται φυσικὰ ὅτι ὁ συντάκτης τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς ἦτο ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου καὶ διὰ νὰ διευκρινίσῃ τελείως τὸ θέμα, περὶ τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως ἐζήτησε νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ἡ ὁποία νὰ γραφῇ καὶ εἰς τὰ πρακτικά, δηλαδὴ ἐτόνισεν ὅτι δὲν εἶπεν ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἀνέφερεν ἀνακριβείας, ἀλλ’ ὅτι πιθανὸν νὰ ἀναμετέδωσεν ἀνακριβεῖς ἀναφοράς. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν συνέχειαν τοῦ λυπηροῦ αὐτοῦ ἐπεισοδίου διὰ τὸ Ναυτικόν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Ὅτι ὅταν μεταξὺ τῶν ἄλλων προσόντων διὰ τὸν Νικητιάδην ἀνεφέρθη καὶ τὸ ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶχε τραυματισθῆ κατὰ τὸν πόλεμον, τότε ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἐδήλωσεν ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔπαθεν ὁ Νικητιάδης τὸ ἔπαθε λόγῳ βλακείας. Αὐτὸ ἐλέχθη δι’ ἕνα ἀξιωματικὸν ὁ ὁποῖος ἐτραυματίσθη; Ἠναγκάσθη ὁ Γ. Ζέππος νὰ τοῦ εἴπῃ ὅτι ἐὰν τὸ ἔπαθεν αὐτὸ ὁ Νικητιάδης τὸ ἔπαθε διότι εἶχε συνεχῆ ὑπηρεσίαν ἐν πολέμῳ, διότι εἶχε συνεχῆ δρᾶσιν καὶ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα καὶ δὲν θὰ πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ γνωσθῇ ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος ἐξέφρασε τοιαύτην γνώμην διὰ τραυματισθέντα ἀξιωματικόν.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδή, οἱ ἔξυπνοι δὲν τραυματίζονται.

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οἱ ἀπόλεμοι δὲν τραυματίζονται.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ δίπλωμα τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ ἀνήκει εἰς τὸν χαρακτηρίσαντα.

§61Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐκ τῆς φράσεως τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ Ναύαρχος Γ. Ζέππος ἐχαρακτηρίσθη τὸ γνωστὸν ἐπεισόδιον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τιμωρηθῇ ὁ Ζέππος, νὰ τιμωρηθῇ, χωρὶς προηγουμένως νὰ γίνουν ἀνακρίσεις. Κύριοι, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, καὶ ὁμιλῶ ὑπευθύνως: Τὸ Ἑλληνικὸν Ναυτικὸν σπανίως εἶχε τὴν τύχην νὰ ἔχῃ Ναυάρχους τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς περιωπῆς τοῦ Ναυάρχου Ζέππου. Εἶναι ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν εἰρήνῃ ἔχει μίαν λαμπρὰν σταδιοδρομίαν καὶ εἶναι ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῆς φρικτῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως. Ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὅταν εἶδεν ὅτι ἐγένετο μία σειρὰ ἐχθρικῶν ἐναντίον του ἐνεργειῶν.

§62Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω, κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν. Ἐπειδὴ ἐθίξατε τὴν δρᾶσιν τοῦ Ναυάρχου Γ. Ζέππου, καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ διετέλεσα κάποτε Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἐπιτελεῖον, ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Γ. Ζέππος καὶ ὁ Ναύαρχος Σπανίδης, ἦσαν οἱ μόνοι τῶν Κυβερνητῶν, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ καὶ πιστοποιεῖται ὁ ὑπ’ αὐτῶν τορπιλλισμὸς ἐχθρικῶν πλοίων ἐπισήμως ἀπὸ τὸ Ἀγγλικὸν Ναυαρχεῖον. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι προαχθέντες ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ δὲν ἐβύθισαν πλοῖα, ἀλλὰ πάντως ἡ πρᾶξις των δὲν πιστοποιεῖται ἐξ ἐπισήμων στοιχείων.

§63Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Καὶ τιμωρεῖται ὁ Ζέππος. Προσφεύγει εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, δικαιώνεται καὶ τιμωρεῖται πάλιν χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ἀνάκρισις. Τί συνέβαινε; Συνέβαινεν ὅτι ὁ Γ. Ζέππος ὑπέβαλε μίαν ἀναφορὰν εἰς τὴν ὁποίαν ἐξηγεῖ τὸ ἐπεισόδιον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς του. Εἰς τὰ πρακτικά, ὅταν προσεκομίσθησαν πρὸς ὑπογραφήν, δὲν ἦτο ἀναγεγραμμένη ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμε καὶ ἠρνήθη νὰ ὑπογράψῃ τὰ πρακτικά, ζητήσας νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνισις αὐτή. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ λυπηρότερον σημεῖον τῆς ὑποθέσεως. Τρεῖς τῶν Ναυάρχων, κατὰ σύμπτωσιν, οἱ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαχθέντες, εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ Ναυάρχου Ζέππου. Οἱ ὑπόλοιποι τρεῖς δὲν εἶναι σύμφωνοι. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας. Δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ περιστατικὰ γενόμενα ἐντὸς κλειστῆς αἰθούσης, νὰ ἔχωμεν τοιαύτην ριζικὴν διαφωνίαν, μεταξὺ ἓξ Ναυάρχων, οἱ τρεῖς νὰ ὑποστηρίζουν τὴν μίαν ἄποψιν καὶ οἱ ἄλλοι τρεῖς νὰ ὑποστηρίζουν ἀντίθετον ἄποψιν. Ὀφείλετε νὰ διατάξητε ἀνακρίσεις καὶ νὰ εὕρητε τὴν ἀλήθειαν. Διότι οἱ τρεῖς ἐκ τῶν ἓξ δὲν λέγουν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν σήμερον ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, πρὸς ὁποίους νὰ βαρύνῃ τοιαύτη ὑπόνοια. Ἄλλος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος παρελείφθη κατὰ τὰς κρίσεις, εἶναι ὁ Πλοίαρχος Φούφας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀρίστην δρᾶσιν καὶ κατὰ τὸν πόλεμον καὶ κατὰ τὴν εἰρήνην. Τὸ αἰτιολογικόν; Διότι τὸν ἄφησαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ὁ Πλοίαρχος Φούφας εἶναι ὁ πρῶτος Πλοίαρχος αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἦτο Ὑπαρχηγὸς τοῦ Στόλου καὶ διὰ νὰ φθάσῃ κανεὶς νὰ διορισθῇ Ὑπαρχηγὸς τοῦ Στόλου πρέπει νὰ εἶναι ἠλεγμένος διὰ τὰ ἀνώτερα κλιμάκια, διότι εἶναι θέσις ποὺ πηγαίνει κανεὶς διὰ νὰ δοκιμασθῇ καὶ μόνον ἐὰν κάμῃ καμμίαν γκάφαν φεύγει. Εἰς τὴν προκειμένην δὲ περίπτωσιν οὐδεμία γκάφα ἐγένετο, ἀπεναντίας ἐξετέλεσε λαμπρὰ τὰ καθήκοντά του. Τὸ αἰτιολογικόν, κύριοι συνάδελφοι, διότι τὸν ἄφησαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν εἶναι ὅτι «στερεῖται προσωπικότητος». Κύριοι, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω πόσον στερεῖται προσωπικότητος ὁ λαμπρὸς αὐτὸς ἀξιωματικός....

§64Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτὸ δὲν τὸ ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες.

§65Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. .. θὰ σᾶς εἴπω κἄτι ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει. Ὅταν κύριοι, τὸ 1926 ἢ τὸ 1928 — ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη ἐπὶ Δημοκρατίας — ἡ «Καθημερινὴ» εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἀνοίξῃ ἔρανον διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἐκκλησίας εἰς μνήμην τῶν ἀειμνήστων Ἕξ, διάφοροι ἔστειλον τὰς συνδρομάς των. Τότε, ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, διὰ τὸν ὁποῖον λέγομεν ὅτι στερεῖται προσωπικότητος, ἐν πλήρει Δημοκρατίᾳ, εἶχε τὸ σθένος νὰ στείλῃ εἰς τὴν ἐφημερίδα δωρεὰν ἐξ 100 δραχμῶν — καὶ ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς — μὲ ὑπογραφὴν Χαράλαμπος Φούφας. Ποῦ εἶναι ἡ ἔλλειψις λοιπόν, τῆς προσωπικότητος; Εἶναι, κύριοι, πρὸς ἔπαινον τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος πιστεύων εἰς ἕνα ἰδεῶδες ἐκτίθεται, καθ’ ὃν τρόπον ἐξετέθη ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Τὰ ἀρχεῖα τῶν ἐφημερίδων ὑπάρχουν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνευρεθῇ. Κύριοι, φοβοῦμαι ὅτι σᾶς ἐκούρασα, ἀλλὰ πρέπει νὰ λεχθοῦν ὡρισμένα πράγματα, διότι τὸ εὐγενὲς αὐτὸ Σῶμα πρέπει νὰ τύχῃ καλυτέρας μεταχειρίσεως καὶ νὰ μὴ ὑφίσταται κλονισμούς, τοὺς ὁποίους ὑφίσταται. Προχωρῶ. Ἐν συνεχείᾳ εἶναι ὁ Πλοίαρχος Δημητρακόπουλος. Μὲ τὸν Πλοίαρχον Δημητρακόπουλον, κύριοι...

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι παρελείφθη καὶ ὅτι προετάθησαν ἢ προήχθησαν νεώτεροί του, δὲν προετάθησαν νεώτεροι.

§67Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Προετάθησαν.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνόμιζον ὅτι δὲν προετάθησαν. Μὲ συγχωρεῖτε.

§69Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Προετάθησαν. Μὲ τὸν Πλοίαρχον Δημητρακόπουλον ἴσως, ἐνθυμῆσθε, ὅτι εἶχον ἕνα ἀτυχὲς ἐπεισόδιον, ὅταν ἤμην ἐν ἐνεργείᾳ, ἑπομένως δὲν ἔχω ἰδιαιτέρους λόγους νὰ θελήσω νὰ ὑποστηρίξω τὸν ἐν λόγῳ Πλοίαρχον, ἂν καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐτελείωσε τὸ ἐπεισόδιον, δὲν ἐνόμισα διόλου, ὅτι ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωμαι μὲ μίαν καραμπίναν εἰς τὸ χέρι ὀπίσω ἀπὸ μίαν γωνίαν διὰ νὰ τὸν κτυπήσω, μόλις θὰ τὸν συναντοῦσα. Καὶ διὰ νὰ δώσω τὸ παράδειγμα, ὅταν ἐπῆγα Ἀρχηγὸς τοῦ Στόλου, καὶ ὡς Ἀρχηγὸς εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέξω τὸν Ὑπασπιστήν μου καὶ τὸν Κυβερνήτην τῆς Ναυαρχίδος, ἐδιάλεξα τὸν Πλοίαρχον Δημητρακόπουλον ὡς Κυβερνήτην τῆς Ναυαρχίδος. Ὁ Πλοίαρχος Δημητρακόπουλος ἔχει συνεχῆ ὑπηρεσίαν εἰς πλοῖα. Ἔλαβε μέρος εἰς ἐπιχειρήσεις ἐντὸς ὑποβρυχίου, μὲ συνεχεῖς αἱμοπτύσεις. Εἶναι ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 ὑπεβοήθησε καὶ ἔσωσε τὰ τμήματα τοῦ ΕΔΕΣ, τὰ ὁποῖα ἀπηγκιστρώνοντο ἀπὸ τὴν Πρέβεζαν. Εἶναι ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν εὐπρεπὴς εἰς τὸν βίον του καὶ αὐτὸς κόβεται. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, εἰς ὅλην τὴν σταδιοδρομίαν μου ἐφρόντιζον πάντοτε νὰ ρυθμίζω κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν ψῆφον μου, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπω νὰ δημιουργοῦνται ἅλματα ἐπικίνδυνα μὲ προαγωγὰς ἀξιωματικῶν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν. Καὶ διὰ τοῦτο ἕνα ἱκανώτατον ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἐνόμισα ὅτι τότε εἶχεν ἐκδηλώσει τάσεις ὑπερπηδήσεως ἀνωτέρων του, δὲν ἐδίστασα νὰ τὸν χαρακτηρίσω δυσμενέστατα, δὲν ἐδίστασα νὰ τὸν χαρακτηρίσω μὴ προακτέον, ἂν καὶ ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας παραπονούμενος ἐναντίον τῆς ἰδικῆς μου ψήφου καὶ ἐδικαιώθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διότι τοῦτο δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψει του τὰ στοιχεῖα μὲ τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἔκρινον, διὰ τὴν ὁμαλότητα τοῦ Σώματος. Αὐτός, ὁ ἀξιωματικὸς σήμερον εἶναι θῦμα ὑπερπηδήσεως νεωτέρων του. Ὁμολογουμένως δὲν ἠθέλησα ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ποτὲ νὰ δεχθῶ νὰ προηγηθῇ τῶν ἀρχαιοτέρων του, δὲν ἠμπορεῖ, ὅμως, νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις καὶ συζήτησις ὅτι εἶναι καλύτερος τῶν νῦν προαγομένων. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶναι ὁ Πλοίαρχος Σαρρῆς. Παρὰ τὴν ἀρίστην σταδιοδρομίαν του διὰ τὴν ὁποίαν τὰ φύλλα ποιότητος ὁμιλοῦν — πλὴν τῆς δυσμενοῦς ἰδικῆς μου κρίσεως, ἡ ὁποία σᾶς ἐξήγησα εἰς τὶ ὀφείλεται, δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλην δυσμενῆ κρίσιν — καὶ ἐν τούτοις παρελείφθη. Κύριοι, δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω καὶ τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ νομίσματος, διότι σκοπός μου δὲν εἶναι οὔτε νὰ τραυματίσω τὸ Β. Ναυτικόν, οὔτε νὰ θίξω πρόσωπα. Τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, εἶναι ὀνόματα διὰ τὰ ὁποῖα ἔκαμον εὔφημον μνείαν καὶ μόνον. Δὲν ἀνέφερον κανένα μὲ σκοπὸν νὰ τὸν θίξω. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅμως, ὑπάρχει θέμα ἀνοικτόν, Ναυάρχων καὶ Πλοιάρχων. Ἐὰν ἀποστρατευθοῦν ἀνωμάλως Ναύαρχοι, θὰ ἀνοίξουν θέσεις, θὰ προαχθοῦν οἱ κριθέντες κατὰ τὰς τελευταίας κρίσεις — κατ’ ἐμὲ ἀδίκως — μὲ ἀποτέλεσμα καὶ τὸ Ναυτικὸν νὰ στερηθῇ ἱκανωτάτων ἀξιωματικῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ἦτο εὐτυχὲς οἱονδήποτε Ναυτικὸν τοῦ κόσμου νὰ εἶχε καὶ κυρίως θὰ δημιουργηθῇ μία θλιβερὰ παράδοσις διὰ τοὺς ἐπιγενομένους, οἱ ὁποῖοι θὰ γνωρίζουν ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ εἶναι κανεὶς ἄριστος, ἀλλὰ θὰ πρέπει παραλλήλως νὰ συνασπίζεται εἰς ὡρισμένας φατρίας, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταδιοδρομήσῃ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δοθῇ τὸ παράδειγμα αὐτό. Δὲν ἐπιτρέπεται ὅταν ἔχωμεν αὐτοὺς τοὺς τρεῖς Ναυάρχους, τοὺς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαχθέντας, νὰ τοὺς ἔχωμεν παραπεταμένους. Καὶ διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὴν περιέργειαν τοῦ κ. Σκορδίλη, θὰ ἀναφέρω ποῖοι εἶναι αὐτοί. Καὶ θ’ ἀντιληφθῆτε, ὅτι δὲν εἶναι κἂν κομματικοὶ φίλοι τῆς πτέρυγος τῆς ἰδικῆς μας. Ἐλπίζω, ἄλλωστε, νὰ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι μὲ πολὺ ὑψηλὸν πνεῦμα ἀνέπτυξα τὸ θέμα. Εἶναι οἱ Ναύαρχοι αὐτοί, ὁ Ὑποναύαρχος Σπανίδης, ὁ Ὑποναύαρχος Δ. Ζέππος καὶ ὁ Ὑποναύαρχος Γ. Ζέππος. Κύριε Ὑπουργέ, ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δέχομαι ὅτι ἔχετε καμμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Δὲν δέχομαι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶσθε ἐν γνώσει τῶν τεκταινομένων εἰς τὸ ναυτικόν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι, ἀφ’ ἧς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀκούσητε αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, θὰ πρέπει νὰ ἐρευνήσητε τὸ θέμα, θὰ πρέπει νὰ διατάξητε ἀνακρίσεις διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον κυοφορεῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ ναυτικόν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, παρ’ ἐλπίδα δὲν ἀκολουθήσητε τὴν γραμμὴν αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αἱ εὐθῦναι τῆς ἀναστατώσεως τοῦ ναυτικοῦ θὰ ἔχουν περιβάλει ὑμᾶς, καὶ μόνον ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ σταματήσητε τὸ κακὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται, δὲν θὰ θελήσητε νὰ τὸ κάμητε. (Χειροκροτήματα).

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἔχει καθιερωθῆ νὰ ἀπαντᾷ ὁ Ὑπουργὸς μετὰ τὸν πρῶτον ἐπερωτῶντα. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀκούσωμεν τὸν κ. Μαῦρον καὶ ὕστερα νὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§71Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Προνόμια δὲν ὑπάρχουν ἐδῶ, θὰ ἀκούσητε ὅλους τοὺς ἐπερωτῶντας.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαίωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ὅποτε θέλει.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς τὸ λέγει ρητῶς.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἔτσι εἶναι, κύριε Παπασπύρου, ἔχει καθιερωθῆ αὐτό.

§76Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Παραχωρήσεις εἰς τὴν ἀριστοκρατίαν θὰ κάμωμεν;

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ὅταν φωνάζετε, τοῦτο ἀποτελεῖ ἀκαταμάχητον τεκμήριον ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον. Ὅταν συζητοῦμεν ἠρέμως σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ὁσάκις ζητήσῃ τὸν λόγον τοῦ δίδεται ὑποχρεωτικῶς. Συνεπῶς ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ κανονίσῃ ἐκεῖνος πότε θέλει νὰ ἀπαντήσῃ. Δὲν ὑπάρχουν προνόμια ἐδῶ.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ εἶμαι μετὰ καὶ δὲν θίγομαι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαῦρε, ἔχετε τὸν λόγον.

§80Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ μὴ κατάθεσις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τῶν ζητηθέντων ἐγγράφων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Ι. Λαυρεντίδης). Ἀφ’ ἧς οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ἑαυτοὺς ἀδικουμένους, ἔχουν κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀποκτήσει τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἡ δὲ διοίκησις εἰς ἐκτέλεσιν διατάξεως νόμου ἀποστέλλει τὰ σχετικὰ ἔγγραφα εἰς τὸ δικαστήριον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ ἀντίρρησις περὶ δῆθεν ἀπορρήτου τῶν σχετικῶν ἐγγράφων. Ὅπως γνωρίζετε ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας αἱ συζητήσεις διεξάγονται δημοσίᾳ καὶ οὐχὶ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. Πᾶς πολίτης εἶναι δυνατὸν νὰ παρίσταται εἰς τὰς συνεδριάσεις καὶ νὰ ἀκούῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Εἰσηγητοῦ καὶ τὰς ἀγορεύσεις τῶν δικηγόρων. Ἐάν, μάλιστα, αἱ θῦραι τῆς αἰθούσης εἶναι κλεισταί, δημιουργεῖται πρόβλημα ἀκυρότητος τῆς σχετικῆς διαδικασίας. Ὅταν, λοιπόν, εἰς ὅλους τοὺς πολίτας εἶναι προσιτὰ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τῶν συζητήσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅταν, κύριοι βουλευταί, αἱ γραμματεῖς τοῦ δικαστηρίου λαμβάνουν γνῶσιν, ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνούμεθα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ δικαίωμα τοῦτο, ὅταν μάλιστα πρόκειται νὰ ἐλεγχθῇ διὰ τῶν φακέλλων αὐτῶν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Κύριοι βουλευταί, προσωπικῶς πιστεύω ὅτι ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ σήμερον εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα ἀνωμαλίας, ἔχει τὴν ρίζαν της εἰς ὡρισμένα γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ὅταν ἐνεκαινιάσθη ἡ ἀνάμιξις τοῦ κόμματος καὶ τῆς πολιτικῆς εἰς τὸν στρατόν, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἐγένετο σύγχυσις τῶν ἐννοιῶν κόμματος καὶ κράτους εἰς τὰς ἐν ἀναφορᾷ Ἐνόπλους Δυνάμεις. Ὑπαινίσσομαι τὸν μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952 γενόμενον ἀποκεφαλισμὸν τῆς λεγομένης πολεμικῆς ἡγεσίας τοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπὸ ἄλλην μορφὴν πρόκειται νὰ συνεχισθῇ σήμερον διὰ τοῦ παρασκευαζομένου ἀποκεφαλισμοῦ τῆς πολεμικῆς ἡγεσίας τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ συμβαίνοντα εἰς τὰ ἄλλα ὅπλα, εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν παρατηρεῖται τὰ τελευταῖα ἔτη μία ἀδικαιολόγητος καὶ ἀνώμαλος στασιμότης εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀξιωματικῶν εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς. Ὁ ὑπηρετῶν ἤδη Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου εὑρίσκεται εἰς τὸν βαθμὸν ἐπὶ 6 ὁλόκληρα ἔτη. Ὁ ὑποναύαρχος Λάππας προήχθη εἰς ναύαρχον καὶ ἀνέλαβε τὴν ἀρχηγίαν τοῦ ΓΕΝ ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1952. Οἱ ὑπηρετοῦντες ναύαρχοι ἔχουν συμπληρώσει εἰς τὸν βαθμὸν τὸν ἀνώτατον 5ετίαν μέχρι καὶ 9ετίας. Τοῦτο ἐπίσης δὲν ἔχει προηγούμενον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ὑπῆρξεν εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν Ἀρχηγὸς Στόλου, ὁ προηγούμενος τοῦ σημερινοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν εἰς τὸν βαθμὸν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν καὶ αὐτὸ εἶναι ρεκόρ. Νομίζω ὅτι οὔτε ὁ ναύαρχος Παῦλος Κουντουριώτης εἶχε παραμείνει εἰς τὴν Ἀρχηγίαν τοῦ Στόλου ἐπὶ τρία ὁλόκληρα ἔτη.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ὄχι τοῦ Στόλου.

§82Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὸν ὑποναύαρχον Τσάτσον ὡς Ἀρχηγὸν τοῦ Στόλου. Αὐτὸ ἐδημιούργησεν εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν μίαν κατάστασιν ἀπαράδεκτον καὶ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἔξοδος τῶν ναυάρχων, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ προαγωγὴ πλοιάρχων παραμενόντων ἐπὶ πολλὰ ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ πλοιάρχου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠκολούθησε τὴν ὀρθὴν καὶ ἐπιβαλλομένην ὁδὸν ἀλλὰ ἐπενόησεν ἕνα τέχνασμα, τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω ὅτι συμβιβάζεται μὲ τὴν εὐθύνην ἡ ὁποία πρέπει νὰ χαρακτηρίζῃ τοὺς διευθύνοντας τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς χώρας. Ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς βαθμιαίαν ἀποστράτευσιν τῶν ἀρχαιοτέρων ναυάρχων, διὰ νὰ καταστῇ ἡ προαγωγὴ τῶν ἀρχαίων πλοιάρχων τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸν πίνακα, τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις; Πρὸ ὀλίγων μηνῶν ὠνόμασε τὸν νεώτερον κατὰ σειρὰν ναύαρχον Ἀρχηγὸν τοῦ Στόλου. Ὅπως γνωρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Στόλου εἶναι ἡ δευτέρα θέσις εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Πρώτη εἶναι ἡ θέσις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου καὶ μετὰ ἔρχεται ἡ θέσις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Στόλου. Διατὶ τὸ ἔκαμεν αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι μετὰ τὴν προαγωγὴν τοῦ νεωτέρου ἐκ τῶν ὑποναυάρχων εἰς Ἀρχηγὸν τοῦ Στόλου, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ παραμείνουν ἐν ἐνεργείᾳ οἱ ἄλλοι ναύαρχοι καὶ θὰ ἔσπευδον νὰ ζητήσουν οἱ ἴδιοι τὴν ἀποστρατείαν των. Πρόκειται κυρίως περὶ τῶν τριῶν ναυάρχων τοὺς ὁποίους ὠνόμασεν ὁ κύριος Τούμπας, τῶν ναυάρχων οἱ ὁποῖοι κατὰ σύμπτωσιν εἶναι οἱ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαχθέντες εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὁ ναύαρχος Καββαδίας, τὸν ὁποῖον τιμῶ ἀλλὰ δὲν ἔχω τὴν τιμὴν οὔτε κατ’ ὄψιν νὰ γνωρίζω, ἔγραψε πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν «Καθημερινὴν» ἄρθρον ὅτι εἶναι τὰ θύματα τοῦ σχεδίου τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει, ὡς ὁ ἴδιος ἐχαρακτήρισεν, εἰς προγραφὴν πολεμιστῶν. Τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον δὲν ἐπέτυχε, διότι οἱ τρεῖς ναύαρχοι, κατὰ μέτωπον τῶν ὁποίων ἐρρίφθη ἡ προσβολὴ τῆς ἀναδείξεως νεωτέρου των εἰς Ἀρχηγὸν Στόλου, δὲν ἐζήτησαν τὴν ἀποστρατείαν των καὶ ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς κἄποιαν ἀμηχανίαν. Θὰ εἶναι ἴσως σκόπιμον νὰ εἴπω πρὸς τιμὴν τοῦ σημερινοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Ν. ὅτι ὅσα εἶπον περὶ τῆς ἀνάγκης προαγωγῆς τῶν πλοιάρχων εἰς ναυάρχους καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης ἐξόδου τῶν ἀρχαιοτέρων Ναυάρχων, τὸ ὑπεστήριξεν ὁ ἴδιος καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ὑπέδειξεν ὅτι καὶ ὁ ἴδιος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποστρατευθῇ, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀνάδειξις τῶν ἀρχαιοτέρων πλοιάρχων καὶ ἀνανέωσις τῆς ἡγεσίας τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς ἐφαρμογὴν καὶ τὸ ὁποῖον εἰς τὴν πρώτην φάσιν ἀπέτυχεν, διότι οἱ τρεῖς Ναύαρχοι δὲν παρῃτήθησαν, περιελάμβανεν εἰς δεύτερον μέρος τὸν ἀποκεφαλισμὸν ἀρχαίων πλοιάρχων. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀποκεφαλισμὸς τῶν ἀρχαίων πλοιάρχων παρεσκευάζετο ἀπὸ τὸ συμβούλιον κρίσεων τὸν περασμένον Ὀκτώβριον. Εἶχεν ὁρισθῆ ἀρχικῶς ἡμέρα συνόδου τοῦ συμβουλίου ἡ 14 Ὀκτωβρίου καὶ κατὰ περίεργον σύμπτωσιν τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἀπουσίαζον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ Ναύαρχοι τῶν ὁποίων ἡ προγραφὴ εἶχεν ἀποφασισθῆ. Ἀπαρτία ἐγένετο καὶ ἄνευ αὐτῶν. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ ὁρισμὸς τῆς συνεδριάσεως τοῦ συμβουλίου τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀντέκειτο εἰς τὸν νόμον διότι ὁ νόμος προέβλεπε τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ ἐγένετο τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ διόρθωσις πρὸς ἀποτροπὴν τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ τεχνάσματος τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπινοήσει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σχεδίων της. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παραδεχθῶ ὅτι ἔγιναν σφάλματα ἐὰν τὸ 14 διωρθοῦτο μὲ μελάνην εἰς 24, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν συνέπιπτε καὶ ἡ ἡμέρα διότι ἡ πρόσκλησις ἔγινε διὰ τὴν Δευτέραν 14 Ὀκτωβρίου, μετὰ δὲ τὸ 14 ἔγινεν 24. Ἀλλὰ εἶχε τὸ ἀτύχημα ἡ Κυβέρνησις ἡ 24 Ὀκτωβρίου νὰ ἦτο Πέμπτη καὶ διορθοῦται μόνον τὸ 14 καὶ τὸ ἄλλο παραμένει.

§83Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ σφάλμα συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι ἐὰν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ μόλις διεπιστώθη τοῦτο μοῦ εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία ὅτι ἔγινεν αὐτὸ τὸ σφάλμα καὶ πρέπει νὰ διορθωθῇ. Καὶ ἐκλήθη τὸ συμβούλιον διὰ τὴν προβλεπομένην ἡμερομηνίαν.

§84Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ γεγονότα ποὺ ἐπηκολούθησαν δικαιολογοῦν μᾶλλον τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις. Ἦτο βέβαιον καὶ γνωστὸν εἰς τὸ ΓΕΝ ὅτι οἱ ναύαρχοι Σπανίδης καὶ Ζέππος τὴν 14ην Ὀκτωβρίου δὲν θὰ ἦσαν εἰς τὰς Ἀθήνας εὑρίσκοντο μὲ ἀποστολὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἂν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει τὰ μετέπειτα λαβόντα χώραν ἔχει κάθε λόγον νὰ ὑποθέτῃ ὅτι ὁ καθορισμὸς τῆς ἡμερομηνίας τῆς 14ης Ὀκτωβρίου διὰ τὴν σύνοδον τοῦ συμβουλίου, ἔγινε σκοπίμως καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ νόμος ἐπέβαλε νὰ συνέλθῃ τὸ συμβούλιον τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ ἐφρόντισαν διὰ μιᾶς ἀλλαγῆς τῆς ἡμερομηνίας καὶ ὄχι τῆς ἡμέρας νὰ καλέσῃ τὸ Συμβούλιον.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Νομίζω ὅτι ἐφόσον σᾶς λέγω ὅτι ἔγινεν αὐτὸ τὸ σφάλμα, πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε καὶ νὰ μὴ βγάζετε ἰδικά σας συμπεράσματα.

§86Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀτυχῶς ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν φακέλλους νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὰς ἀπόψεις μας διὰ συμπερασμάτων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξαγάγωμεν ἀπὸ τὰς πράξεις τὰς ἰδικάς σας.

§87Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πότε πράγματι συνῆλθε τὸ συμβούλιον αὐτό;

§88Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ συμβούλιον εἶχε κληθῆ διὰ τὴν 14ην ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ἔλαβε γνῶσιν ὁ Ὑπουργὸς ὅτι θὰ ἦτο ἄκυρος ἡ ἀπόφασίς του ἐὰν δὲν συνήρχετο τὸ τελευταῖον 10ήμερον τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ πράγματι συνῆλθεν εἰς τὰς 24 ὁπότε ἔλαβον χώραν ὅσα ἐξέθεσε πρὸ ὀλίγου ὁ κύριος Τούμπας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ νομοθεσίας τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποστρατεύσῃ εὐθέως ὅλους τοὺς ἐν ὑπηρεσίᾳ ναυάρχους διότι ἤρκει ἡ ὑπηρεσία ὀλίγων μηνῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ναυάρχου, διὰ νὰ θεμελιωθῇ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοὺς ἀποστρατεύσῃ. Ἴσως ἡ Κυβέρνησις ἐπροτίμησε νὰ τοὺς ἐξαναγκάσῃ εἰς ὑποβολὴν αἰτήσεως ἀποστρατεύσεως διότι ἀκριβῶς δὲν ἤθελε νὰ ἀκούσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀπόψε ἠκούσθησαν καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν εἰς τὸν τύπον, ὅταν προέβη εἰς προγραφὰς ἀξιωματικῶν προαχθέντων ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ. Κατὰ σύμπτωσιν δὲ οἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐτιμήθησαν μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν λόγῳ ἀνδραγαθίας. Κύριοι βουλευταί, ἴσως ἐὰν τὰ σχετικὰ μὲ τὰς ποινὰς τῶν ἀξιωματικῶν ἦτο δυνατὸν νὰ ἦσαν μυστικὰ ἴσως τότε νὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι θὰ συνέβαλε τοῦτο εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ Σώματος τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν συνέβη ὄχι μόνον λόγῳ τῶν προσφυγῶν αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀλλὰ δὲν συμβαίνει καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον. Ἐγένετο εἰς τὸν Τύπον διαφυγὴ πληροφοριῶν, ὁλόκληρος ὁ Τύπος ἀνέγραψε πληροφορίας περὶ τῶν δυσμενῶν κρίσεων ἔναντι αὐτῶν τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ συμβουλίου τῆς 24 Ὀκτωβρίου. Καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἀπορῶ πῶς ἠρώτησε πρὸ ὀλίγου ποῖος ἔδωσε τὰς πληροφορίας αὐτάς. Αἱ πληροφορίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν προέλευσιν τοὺς θιγομένους ἀξιωματικοὺς ἐφόσον ἐπληροφορεῖτο τὸ Πανελλήνιον ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοὶ κρίνονται ἀκατάλληλοι καὶ πρέπει νὰ ἀποστρατευθοῦν. Ἐπίσης δὲν γνωρίζω ποῖα μέτρα ἔλαβεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ πῶς ἔγινεν αὐτὴ ἡ διαφυγὴ καὶ ἔφθασαν τὰ μυστικὰ ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν δυσμενῶς ἀπὸ τὸ συμβούλιον εἰς τὴν δημοσιότητα. Πόσον, κύριοι βουλευταί, αἱ κρίσεις τοῦ συμβουλίου ὑπῆρξαν ἄδικοι σᾶς τὸ ἀπέδειξεν καὶ διὰ παραδειγμάτων τὰ ὁποῖα ἐνδεικτικῶς ἀνέφερεν ὁ Ναύαρχος κύριος Τούμπας. Θὰ ἤθελα μὲ τὴν σειράν μου νὰ ἐπαναλάβω ὀλίγας λέξεις διά τινας ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν μὲ τὴν δρᾶσιν τῶν ὁποίων ἠσχολήθη ὁ κύριος Ναύαρχος πρὸ ὀλίγου. Εἶναι κοινὴ ἡ γνώμη εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω διότι συνέπεσε νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸ 5ετίας, ὅτι διὰ τοὺς τρεῖς ἐκ τῶν πλοιάρχων οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν δυσμενῶς, διὰ τὸν πλοίαρχον Φοῦφαν, διὰ τὸν πλοίαρχον Νικιτιάδην καὶ διὰ τὸν πλοίαρχον Σαρρῆ ὑπῆρχε κοινὴ γνώμη ὅτι πρόκειται περὶ ἐξόχων ἀξιωματικῶν τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἱκανότητος ὅσον καὶ ἀπὸ ἤθους εἰς τὸ Σῶμα. Εἰδικώτερον ὁ τρίτος τῶν πλοιάρχων, ὁ κύριος Σαρρῆς εἶχε 5ετῆ ὑπηρεσίαν ὡς Ὑπαρχηγὸς τοῦ ΓΕΝ ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου καὶ ὅταν διηυθύνετο τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τὸν Ναύαρχον Σακελλαρίου. Καὶ συνειργάσθη ἐπὶ μίαν 2ετίαν μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου κ. Κώνσταν καὶ μὲ τὸν σημερινὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου κύριον Λάππαν. Εἶναι περίεργον πῶς ἀπεφασίσθη τοῦ πλοιάρχου αὐτοῦ ὁ ἀποκεφαλισμός, καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ περὶ αὐτοῦ ἐκθέσεις μέχρι τοῦ παρελθόντος ἔτους ὑπῆρξαν λαμπραί. Ὁ δὲ σημερινὸς Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΝ ἔγραψε δι’ αὐτὸν μόνον τὸν ἀξιωματικὸν ὅτι εἶναι ὥριμος νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ ναυάρχου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν τοῦ Β. Ν. ἐγένετο κανονικὰ ὅπως γίνεται εἰς τὰ ἄλλα Σώματα, τόσον ὁ πλοίαρχος Φούφας ὅσον καὶ ὁ πλοίαρχος Σαρρῆς θὰ ἦσαν ἤδη ναύαρχοι ἀπὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν. Οἱ κριθέντες δυσμενῶς πλοίαρχοι κατέχουν ἀπὸ τεσσάρων ἐτῶν θέσεις ἀνωτέρων διοικητῶν εἰς τὸ Β. Ν. Αὗται αἱ θέσεις ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ταξιάρχου τῆς Ξηρᾶς διότι τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ὡς εἶναι γνωστὸν δὲν ἔχει τὸν βαθμὸν τοῦ Ταξιάρχου. Καὶ ἀσκοῦν τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ναυάρχου. Ὅταν κανεὶς βλέπῃ σήμερον τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1957 νὰ κρίνωνται δυσμενῶς 5 πλοίαρχοι οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν τὴν τελευταίαν πενταετίαν ἀνώτεροι διοικηταί, δηλαδὴ ἤσκουν καθήκοντα ναυάρχου, διερωτῶμαι πόσον κακῶς ἔπρεπε νὰ διωκήθη τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, ὅταν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὸ διώκησαν ἐπὶ πενταετίαν κρίνωνται σήμερον ἀκατάλληλοι ἐνῷ κατ’ οὐσίαν τὸν βαθμὸν τὸν εἶχον ἀλλὰ τυπικῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ λειτουργήσῃ ὁ φυσικὸς νόμος τῆς ἀνανεώσεως. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ προσφέρῃ μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ἐὰν θελήσῃ νὰ ἐξετάσῃ ἐκ νέου τὸ θέμα τῶν προαγωγῶν, ἂν θελήσῃ νὰ ἐξετάσῃ τοῦτο ἐκ νέου καὶ ἔχει τὴν μέθοδον, διὰ τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου, νὰ θέσῃ ὑπὸ νέον φῶς καὶ ὑπὸ νέαν ἀντικειμενικὴν συζήτησιν τοὺς φακέλλους τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν κατὰ Ὀκτώβριον 1957. Τὸ πρόβλημα τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ νοοτροπίαν διάφορον ἀπὸ ἐκείνην μὲ τὴν ὁποίαν ἐθίγησαν τὰ θέματα τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν. Παρουσιάζεται εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν μία εὐκαιρία διὰ νὰ ἀποφύγῃ μερικὰς περιπετείας τὰς ὁποίας τοῦ ἐπιφυλάσσει τὸ μέλλον. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὁ περισσότερον παρανομῶν Ὑπουργὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ποσοστὸν τῶν ἀποφάσεών του, αἱ ὁποῖαι ἠκυρώθησαν, ἀγόμεναι ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, εἶναι τόσον ὑψηλόν, ὥστε δὲν ὑπάρχει εἰς ἀναλογίαν οὐδὲν προηγούμενον, οὔτε εἰς οἱονδήποτε προκάτοχον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλ’ οὔτε καὶ εἰς ἄλλους Ὑπουργούς, μέλη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπιδεικνύει μίαν πρωτοφανῆ ἀσέβειαν πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐφοδιάζει κατὰ καιροὺς τοὺς ἀξιωματικοὺς μὲ σειρὰν ἀποφάσεων διὰ τῶν ὁποίων ἀκυροῦνται αἱ πράξεις του καὶ τὰς ὁποίας ἀποφάσεις δὲν ἐννοεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ. Ἔλαβε γνῶσιν τοιούτων προηγουμένων ἡ Βουλὴ ἀπὸ συζητήσεις ἄλλας, σχετικῶς μὲ τὴν Ἀεροπορίαν καὶ τὸν Στρατὸν τῆς Ξηρᾶς. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν μὲ τὴν ὁποίαν διευθύνονται ἀπό τινων ἐτῶν αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις ἔχει ἐγκατασταθῆ εἰς τὸν Στρατὸν ἓν πνεῦμα ἀπαραδέκτου ἀρριβισμοῦ, δημιουργοῦνται κλίκαι εἰς τὸν Στρατόν, τὰ στελέχη δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην τῶν ἡγουμένων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποία εἶναι ἡ ἐπίδρασις αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως ἐπὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§89Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Νὰ ἀναφέρετε κἄτι τὸ συγκεκριμένον.

§90Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι προσφέρω ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἂν δὲν ἐπεκταθῶμεν εἰς λεπτομερείας ἐπὶ προσώπων. Ἂν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὸ θελήσῃ, εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ τὸ πράξωμεν. Ἔχομεν ἐδῶ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶπον καὶ πρίν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ὄχι διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ προβῶμεν εἰς χαρακτηρισμοὺς δυσμενεῖς. Οἱ δυσμενεῖς χαρακτηρισμοί, δι’ οἱονδήποτε καὶ ἂν λέγωνται εἶναι εὐπρόσδεκτοι, ὑποθέτω, ἀπὸ ὅλους. Νὰ μὴ διατυπώσωμεν καὶ δυσμενεῖς χαρακτηρισμούς. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἀδυναμία τοῦ Ὑπουργοῦ ἔναντι τῶν ἐπερωτώντων.

§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Οἱ ἐπερωτῶντες ἔχουν ἰδίαν μὲ ὑμᾶς εὐθύνην. Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος διηύθυνα πρὸ ὀλίγων ἐτῶν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποπέσω εἰς τοιοῦτον παράπτωμα. Ἂν ἀνέφερον ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ἀνέφερον διότι τὰ ὀνόματά των ἐγράφησαν ἤδη εἰς τὸν τύπον καὶ ἀποτελοῦν κτῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὀνομασθοῦν.

§93Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν εἶπον ὅτι εἶσθε ὀλιγώτερον προσεκτικὸς ἀπὸ ἐμὲ σεῖς εἴτε ὁ κύριος Τούμπας. Εἶπον ὅτι σεῖς, ὅπως καὶ ὁ κύριος Τούμπας, μὲ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε εἰς τὰς ἀγορεύσεις σας ἀναφέρετε τὰ εὐμενῆ στοιχεῖα ὡρισμένων ἀξιωματικῶν καὶ θέλετε ὅλος ὁ κόσμος νὰ τὰ ἀκούσῃ. Προκειμένου ὅμως νὰ σχηματισθῇ ὀρθὴ κρίσις θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθοῦν καὶ τὰ δυσμενῆ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀναφέρω, κηδόμενος τῆς ὑποστάσεως καὶ τῆς ἀρχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ ἄγωνται τοιαῦτα θέματα εἰς τὴν δημοσίαν συζήτησιν.

§94Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶπον πρὸ ὀλίγου ὅτι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸ Ὑπουργεῖον παρανομεῖ εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν ἢ εἰς πᾶσαν προηγουμένην ἐποχήν. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ ἀνασκευάσῃ ἀμέσως αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω ἐγώ, ἂν μᾶς ἔδιδε δύο ἀριθμούς. Πόσαι πράξεις του ἠκυρώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ πόσας ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου ἐσεβάσθη καὶ ἐξετέλεσεν. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταλογίσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μίαν ἀδικαιολόγητον καὶ ἔξω ἐποχῆς ἐμπάθειαν ἡ ὁποία τὸν χαρακτηρίζει, κατὰ τὴν διεύθυνσιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Δικαιοῦμαι νὰ προβῶ εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν ἐγὼ προσωπικῶς, περισσότερον παντὸς ἄλλου, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, κύριοι βουλευταί. Διότι, ὅταν συνέπεσεν δι’ ὀλίγους μῆνας νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἠγνόησα ἐπιμελῶς τὰ πολιτικὰ φρονήματα τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ὑπήγοντο τότε ὑπὸ τὰς διαταγάς μου. Καὶ ὁ Ἀντιναύαρχος Λάππας ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὴν Ἀρχηγίαν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ ὁ Ἀντιναύαρχος Σπανίδης ἦσαν Ναύαρχοι τῶν ὁποίων ἡ πολιτικὴ προέλευσις εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀντίπαλον πρὸς ἡμᾶς πλευρὰν καὶ κατὰ μίαν σύμπτωσιν οἱ ἀποστρατευθέντες ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου Ἀνώτατοι Ἀξιωματικοὶ συνέπεσε νὰ ἀνήκουν εἰς τὴν ἰδίαν πολιτικὴν πλευρὰν μὲ ἡμᾶς. Ὅταν αὐτὰ ἐγένοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου μέσα εἰς ἓν πνεῦμα ἀποκαταστάσεως γαλήνης καὶ ἀποκομματισμοῦ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ ἐν ἔτει 1958 ἐμπάθεια τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἔναντι ὡρισμένων Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἡ ὁποία ἀκόμη, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, κύριοι βουλευταί, καταλήγει εἰς τοῦτο καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν βαθεῖαν ἰδικήν μου πεποίθησιν καὶ ἕνα λόγον ἀνησυχίας τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ συμμερισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ὑπονομεύεται τὸ ἀξιόμαχον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§96Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Θὰ ἤθελα, κύριε Πρόεδρε, καί, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπαντήσω, πρῶτον, εἰς τὴν τελευταίαν δριμεῖαν κατηγορίαν, ποὺ διετύπωσεν ὁ κύριος Μαῦρος περὶ ἐμοῦ, ὅτι εἶμαι τάχα ὁ περισσότερον παρανομῶν Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐζήτησα καὶ ἔλαβον στατιστικὴν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας κατὰ τὰ ἔτη 1950–57 καὶ θὰ ἀναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς κατὰ τὴν σειρὰν τῶν ἐτῶν. Κατατεθεῖσαι προσφυγαὶ κατὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι αἱ περισσότεραι προσφυγαί, ἠσκήθησαν κατὰ τὰ ἔτη 1950, 1951, 1952, 1953, αἱ δὲ ὀλιγώτεραι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 καὶ ἐντεῦθεν.

§97Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνετε τὸ 1950 –1951 ὅτε τὸ Κράτος εὑρίσκετο εἰς γενικὴν ἐπιστράτευσιν μὲ τὴν σημερινὴν περίοδον.

§98Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου ἢ μᾶλλον τῶν ἐπιχειρήσεων ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν ἐγένοντο ἀθρόαι ἀποστρατεῖαι καὶ ἦτο φυσικὸν αἱ προσφυγαὶ νὰ εἶναι περισσότεραι.

§99Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πόσαι ἐγένοντο δεκταί; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι..........).

§100Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν σᾶς ἀκούω.....

§101Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πόσαι ἐγένοντο δεκταί; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).....

§102Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§103Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν αὐθαιρεσίαν, νὰ μὴ ἀπαντήσετε.

§104Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτὰ εἶναι λόγια περιττά.

§105Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἶναι πράξεις καὶ νὰ σέβεσθε τὴν Βουλήν.

§106Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ δὲν τὴν σέβεται κανεὶς τὴν Βουλὴν καὶ εἶναι γνωστὸν αὐτὸ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει περισσότερον τηρῶ ἐγὼ τὸν Κανονισμὸν ἀπὸ σᾶς ποὺ τὸν παραβαίνετε.

§107Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀρνεῖσθε νὰ εἴπητε πόσαι προσφυγαὶ ἔγιναν δεκταί;

§108Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐπειδὴ εἶναι ἀνυπόμονος ὁ κύριος Βαρβούτης, δὲν ἐπερίμενε νὰ ἀκούσῃ ὅτι εἶχον σκοπὸν νὰ εἴπω καὶ αὐτὸν τὸν ἀριθμόν, τῶν γενομένων δεκτῶν προσφυγῶν, διότι ὑπάρχουν καὶ παραιτήσεις ἀντιστοίχως, ἀλλὰ θὰ ἤθελα πρῶτον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ὅτι καὶ αἱ ἀποστρατεῖαι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐγένοντο βάσει νόμου. Καὶ ἂν ἐγένοντο προσφυγαὶ τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐγένοντο διὰ παράβασιν νόμου ἀδιάφορον ἐὰν ἦσαν πολλαὶ ἢ ὀλίγαι.

§109Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ὑπῆρχε νόμος, ἦτο δικαίωμα ἀπόλυτον τοῦ Ἀρχιστρατήγου νὰ ἀποστρατεύῃ τότε. Βεβαίως βάσει νόμου ἦτο αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ ἡ κρίσις ἦτο ἐντελῶς μονόπλευρος.

§110Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Συνεπῶς ὑπῆρχε παράβασις νόμου. Γενόμεναι δεκταί: Ἀναφέρω πάλιν τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐτῶν 1950–1957 μὲ πρῶτον ἀριθμὸν τοῦ 1950: 172, 107,149, 223. Αὐτὰ εἶναι κατὰ τὰ ἔτη 1950, 1951, 1952 καὶ 1953.

§111Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀνεβαίνομε δηλαδή. Ἐνῷ ἡ μία κλίμαξ ἀνεβαίνει, ἡ ἄλλη κατεβαίνει.

§112Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διότι τὸ 1953 ἐδικάσθησαν αἱ ὑποθέσεις τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Τὸ 1953 ἀναφέρεται εἰς παραβάσεις νόμων, ἀναγομένας εἰς προηγούμενα ἔτη. Πᾶμε ἀπὸ τὸ 1954 καὶ ἔπειτα: 101, 190, 128, 103.

§113Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὰ ποσοστὰ τὰ κάματε, κύριε Ὑπουργέ;

§114Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ αἱ γενόμεναι δεκταὶ προσφυγαί, πάλιν εἶναι ὀλιγώτεραι.

§115Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν, κύριε Ὑπουργέ, διότι νομίζω ὅτι εἰς ἐμένα ἀπαντᾶτε καὶ νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ κάμω μίαν διακοπήν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν πράξεων αἱ ὁποῖαι ἠκυρώθησαν εἶναι μεγαλύτερον σήμερον ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην ἐποχήν. Ἀλλ’ εἰς τοὺς ἀριθμοὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμετε σύγκρισιν μεταξὺ τῆς πολεμικῆς περιόδου τοῦ 1950–52 ὅταν τὰ δικαιώματα τοῦ Ὑπουργοῦ λόγῳ τοῦ εἰδικοῦ νόμου περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἀρχιστρατήγου ἦσαν πολὺ περιωρισμένα. Τὸ ἐρώτημά μου, κύριε Ὑπουργέ, ἦτο ἄλλο δὲν ἦτο αὐτὸ καὶ εἶναι ἐντελῶς περιττὸς ὁ πίναξ τὸν ὁποῖον ἐφέρατε. Τὸ ἐρώτημα ἦτο πόσας ἐκ τῶν 102 πράξεών σας τὰς ὁποίας ἠκύρωσε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας μετερρυθμίσατε εἰς συμμόρφωσιν πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§116Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Σᾶς λέγω ὅτι ἐὰν δὲν εἶναι ὅλαι ἐλλείπουν ἐλάχισται. Ἐὰν δὲν συνεμορφώθη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς ὅλας τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, εἶναι διότι καταβάλλεται προσπάθεια μερικὰς ἀπὸ αὐτὰς νὰ τὰς ἑρμηνεύσωμε διότι μερικαὶ εἶναι καὶ ὀλίγον εὐνόητοι. Αἱ λοιπαὶ εἶναι ἐλάχισται.

§117Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Βάσει ποίου κριτηρίου προβαίνετε εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐκείνων δηλαδὴ τὰς ὁποίας σέβεσθε καὶ ἐκείνων τὰς ὁποίας δὲν σέβεσθε;

§118Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κάμνομεν χρονολογικὴν ἐπιλογήν. Προηγοῦνται αἱ προηγούμεναι καὶ ἕπονται αἱ ἑπόμεναι, τίποτε ἄλλο. Ἐπειδὴ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἐθεώρησα βαρεῖαν, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ ἀπαντήσω πρῶτον εἰς ταύτην. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν ὅσων εἶπον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Τούμπας καὶ Μαῦρος, νὰ θέσωμε μερικὰ θέματα ἀρχῆς. Δὲν εἶμαι βέβαιος, ὁμολογῶ, ἐὰν ἐζητήθη καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν ἡ κατάθεσις στοιχείων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ὑπόστασιν τῶν ἀξιωματικῶν. Ἴσως νὰ ἐζητήθησαν. Γεγονὸς εἶναι πάντως, δὲν ἐνθυμοῦμαι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂν ἔχουν ποτὲ κατατεθῆ.

§119Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζητήθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου καὶ βεβαίως παρεκάλεσα τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ μὴ καταθέσω τοὺς φακέλλους, ἰσχυρισθεὶς ὅτι πρόκειται περὶ στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπόρρητα. Ταυτοχρόνως ὅμως ἔλαβον τότε, διὰ λόγους οἱ ὁποῖοι συνεδέοντο μὲ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἐκείνην τὴν στιγμὴν τῆς σκοπιμότητος καὶ τῆς πολιτικῆς ἀνάγκης, τὴν ἀπόφασιν νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι εἶχον διατυπώσει τὴν ἐπερώτησιν, ἢ μᾶλλον νὰ παρακαλέσω τὰ Κόμματα νὰ ὁρίσουν ἀντιπροσώπους καὶ νὰ μελετήσουν τοὺς φακέλλους εἰς τὸ γραφεῖόν μου.

§120Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Μάλιστα.

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ τὸ φαινόμενον δὲν παρουσιάζεται διὰ πρώτην φοράν, ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κύριος Κανελλόπουλος ἐπληροφόρησε τὸ Σῶμα διὰ κἄτι τὸ ὁποῖον εἶχε συμβῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλῆς ἐπὶ Στρατάρχου Παπάγου. Τότε εἶχε κατατεθῆ καὶ πάλιν ἐπερώτησις, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ σεῖς θὰ τὴν ἐνθυμῆσθε, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν φακέλλων ἀξιωματικῶν, Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς.

§122Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διὰ πότε ὁμιλεῖτε;

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τὴν προηγουμένην Βουλήν. Τὸ 1954 ἐζητήσαμεν κατάθεσιν φακέλλων. Οἱ φάκελλοι δὲν κατετέθησαν μὲν ἐτέθησαν ὅμως εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον, εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κύριος Κανελλόπουλος ἐκάλεσεν ἡμᾶς τοὺς ἐπερωτῶντας τότε καὶ ἔθεσεν εἰς τὴν ἀπόλυτον διάθεσίν μας τοὺς φακέλλους διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν. Ἀπετέλεσε τοῦτο ἕνα τρόπον σχετικῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ σχετικῆς κατατοπίσεως ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ πληροφορηθῇ περὶ ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἀπόρρητα. Καὶ ναὶ μὲν δὲν ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Σώματος τὰ στοιχεῖα, ἐτέθησαν ὅμως εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ τὸ ἰδικόν των αἴσθημα εὐθύνης, τὸ ὁποῖον ὑποθέτομεν ὅτι εἶναι ἴσον μὲ τὸ αἴσθημα τῆς Κυβερνήσεως ἑκάστοτε νὰ κάμνουν χρῆσιν ἢ ὄχι τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶδον εἰς τοὺς φακέλλους. Διὰ πρώτην φορὰν παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ ἀρνῆται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης οἱανδήποτε ἐνημέρωσιν ἐπερωτώντων βουλευτῶν.

§124Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει γεγονὸς εἶναι ὅτι εἰς τὴν Βουλήν, οὐδέποτε μέχρι τοῦδε, ὅταν ἐζητήθησαν, κατετέθησαν τοιοῦτοι φάκελλοι. Ἐδῶ κατετέθη μία ἐπερώτησις καὶ ἐπροχωρήσαμεν εἰς πλάτος καὶ εἰς βάθος καὶ ἐλησμονήσαμε ποία εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως. Κατετέθη ἐπερώτησις διατὶ δὲν κατέθεσαν τοὺς φακέλλους, καὶ σᾶς λέγω ὅτι οὐδέποτε μέχρι τοῦδε ἔστω καὶ ἂν ἐζητήθησαν, κατετέθησαν τοιαῦτα στοιχεῖα.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν τοὺς ἐθέσατε εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν;

§126Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὡς εἶπεν ὁ κύριος Κανελλόπουλος, ἔτσι ἔκρινεν ὅτι τότε ἐπετρέπετο νὰ διαθέσῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Ἐγὼ κρίνω ὅτι τώρα δὲν ἐπιτρέπεται. Ὑπάρχει δὲ καὶ λόγος σοβαρὸς διὰ τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει αὐταὶ αἱ συζητήσεις νὰ γίνωνται δημοσίᾳ. Διότι ἡ δημοσία συζήτησις, κύριοι βουλευταί, περὶ τῶν ἱκανοτήτων ἢ τῶν ἐλλείψεων τῶν ἀξιωματικῶν, ἄγει κατ’ ἀνάγκην εἰς τὴν διαταραχὴν τῆς ἀπαραιτήτου ἱεραρχικότητος εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ ἀνωτέρων καὶ κατωτέρων. Εἶναι δὲ αὐτὸ ὅπως γνωρίζετε κανὼν ἀπαράβατος εἰς ὅλους τοὺς Στρατούς. Εἶναι σπάνιον τὸ φαινόμενον νὰ ζητῆτε ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ τοιαῦτα ἔγγραφα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ γίνεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἱκανοτήτων καὶ τῶν ἐλλείψεων τῶν ἀξιωματικῶν. Διότι ἐκεῖ καταλήγει αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Δὲν ὁμιλῶ ἀκόμη περὶ τοῦ νόμου. Ὑπάρχει κάθε ἄλλο ἀκόμη ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ὁ ὁποῖος ν’ ἀντιλέγῃ εἰς τοῦτο, πρέπει κατ’ ἀνάγκην νὰ κρίνεται ἀπὸ ἀξιωματικούς. Ἀπὸ πρόσωπα δηλαδὴ κυριαρχούμενα ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν νοοτροπίαν, δυνάμενα δὲ ὡς ἐκ τῶν γνώσεων καὶ τῆς πείρας των αὐτῆς, νὰ κρίνουν καὶ τὰς πράξεις τῶν ὑφισταμένων των. Εἰς τὴν Βουλὴν ὡς εἶναι φυσικὸν αἱ συζητήσεις διέπονται ἀπὸ μίαν ἀτμόσφαιραν πολιτικῶν ἀντιθέσεων. Ἑπόμενον εἶναι λοιπόν, ἡ τοιαύτη ἀτμόσφαιρα, νὰ ἀγάγῃ εἰς διατύπωσιν κρίσεων περὶ τῶν ἀξιωματικῶν οὐχὶ δικαίων. Διότι δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνο ποὺ γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅπου ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δέχεται εὐχαρίστως νὰ ἀκούῃ εὐμενῆ στοιχεῖα τῶν ἀξιωματικῶν, χωρὶς νὰ προβάλῃ τὰ δυσμενῆ κατ’ αὐτῶν στοιχεῖα, διότι ὅπως θὰ γνωρίζετε εἰς ὅλους τοὺς φακέλλους τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπάρχουν καὶ εὐμενῆ καὶ δυσμενῆ στοιχεῖα. Κατὰ σύμπτωσιν σήμερον τὴν πρωΐαν ἐτέθη ὑπ’ ὄψει μου, ὅλως τυχαίως, ἡ ἔκθεσις μιᾶς ἐπισήμου ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὀνομάσω, ἀλλὰ δὲν ἔχει καὶ σημασίαν, μία ὡρισμένη συζήτησις ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλήν. Τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν θὰ τὴν ἀναγνώσω, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ οὔτε λέξις αὐτῆς.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ καταχωρηθῇ εἰς τὰ Πρακτικά. Ὅτι λέγεται ἐδῶ μέσα καταχωρεῖται εἰς τὰ Πρακτικά.

§128Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὴν 4ην τρέχοντος «........ (ἀναγινώσκει) ........».

§129Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ποίας Ἀρχῆς, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἔκθεσις αὐτή; Ἑλληνικῆς Ἀρχῆς;

§130Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν θὰ σᾶς εἴπω, διότι δὲν ἔχει καὶ σημασίαν, πάντως εἶναι μετάφρασις «................ (ἀναγινώσκει) ........».

§131Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀξία τῆς ἐκθέσεως ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ τὴν συνέταξεν. Ἂν ἐκεῖνος εἶναι ἀνώνυμος καὶ ἄγνωστος, αἱ κρίσεις εἶναι ἄνευ ἀξίας. Πέραν αὐτοῦ οὐδέποτε ἀπετέλεσεν ἐπιθυμίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν προσωπικῶν θεμάτων καὶ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἀχάριστον καὶ εἶναι εὐκταῖον τοιαῦτα θέματα νὰ μὴ ἔρχωνται εἰς τὴν Βουλήν. Σπανία εἶναι ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν τοιαῦτα θέματα συζητοῦνται καὶ ἔχομεν πλήρη συνείδησιν τῆς εὐθύνης ὅτι κατὰ τὸ δυνατὸν πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται. Ἔρχονται μόνον ὅταν τοῦτο καθίσταται ἀναπόφευκτον. Ἀλλὰ τότε ἰσχύει ἡ γραφή: «Οὐαὶ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται».

§132Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅσα ἀνεγνώσατε παρηκολουθήθησαν καὶ ἀπὸ ἐμὲ ὁ ὁποῖος ἔχει περισσοτέρας ὥρας σχόλης ἀπὸ σᾶς. Ἀνέγνωσα καὶ παρηκολούθησα ὅλην τὴν σχετικὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τοῦ στρατιωτικοῦ θέματος εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλήν. Αὐτὰ ποὺ ἀνεγνώσατε καὶ τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν μίαν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων, ἔχουν ἄλλην ἐντελῶς τὴν προϋπόθεσιν. Οἱ Γάλλοι σήμερον εὑρίσκονται ἐντεταγμένοι εἰς ἕνα πόλεμον μὲ τὸ Ἀλγέριον καὶ εἶναι συνδυασμένα μὲ τὸν πόλεμον ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ αἱ καταγγελίαι αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ προσώπων καὶ ἀξιωματικῶν. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν εὑρίσκονται εἰς πόλεμον, ἐκτὸς ἂν θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἐμφύλιον πολεμικὴν κατάστασιν ἐν τῷ ναυτικῷ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§133Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Τσαλδάρην ὅτι ἐν πολέμῳ μὲν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ συζήτησις ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων καὶ ἀξιωματικῶν, ἐν εἰρήνῃ δὲ ἐπιτρέπεται. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην, οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὸ ἀπόρρητον ὑπάρχουν ἐξ ἴσου. Ἄλλωστε δὲν εἶναι μόνον αὐτοὶ οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὸ ἀπόρρητον. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ παρέχωμεν δημοσίᾳ, ἄρα καὶ πρὸς τὸν ἐχθρόν, πληροφορίας περὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἱκανότητος τῶν ἀξιωματικῶν μας. Καὶ τὸ θέμα ἀκόμη τῆς ὑγείας τοῦ στρατοῦ, θεωρεῖται κατὰ τὸν Στρατιωτικὸν Ποινικὸν Κώδικα ὡς θέμα ἀπόρρητον, πολὺ περισσότερον εἶναι ἀπόρρητον πᾶν θέμα σχετιζόμενον μὲ τὴν ἱκανότητα ἢ τὰς ἐλλείψεις τῶν ἀξιωματικῶν μας. Διὰ τοῦτο, λοιπόν, ἐγὼ ἠρνήθην νὰ καταθέσω τὰ πρακτικά, ἠρνήθην νὰ καταθέσω τοὺς φακέλλους, καὶ ἐν ὅσῳ ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἔχω τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν πρόκειται νὰ ἀποστῶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Εἶπον δὲ προηγουμένως εἰς τὸν κ. Τούμπαν, ὅτι εὑρίσκομαι ἐν ἀδυναμίᾳ, ἐν σχέσει πρὸς αὐτόν, διότι εὔκολον εἶναι βέβαια καὶ εὐχάριστον νὰ λέγεται καὶ νὰ ἀκούεται τὸ καλὸν διὰ τοὺς ἀξιωματικούς μας, ἀλλὰ οἱ ἀξιωματικοὶ ἔχουν εἰς τοὺς φακέλλους καὶ δυσμενῆ στοιχεῖα. Διὰ νὰ μορφωθῇ λοιπόν, ὀρθὴ κρίσις, ἂν τοῦτο θὰ καθίστατο δυνατόν, ὑπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν τῶν πολιτικῶν ἀντιθέσεων ἐν τῇ Βουλῇ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν καὶ τὰ δυσμενῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὅμως, ὅπως σᾶς εἶπον, κηδόμενος τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀρχὴν τοῦ ἀπορρήτου, δὲν πρόκειται νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα). Ἐπειδὴ ὅμως, ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθοῦν ἐσφαλμέναι ἐντυπώσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰδικώτερα θέματα, θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰς περιπτώσεις, ἀνωνύμους βεβαίως, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτουν δύο τινά. Πρῶτον ὅτι τὰ Συμβούλια τὰ ὁποῖα ἔκριναν ἄλλοτε μὲν οὕτως, ἄλλοτε δὲ ἄλλως, μετέβαλλον γνώμην ἐκ τῆς μεταβολῆς μιᾶς μόνον ψήφου. Ὅπως γνωρίζετε τὸ Α.Ν.Σ. ἀποτελεῖται ἀπὸ 5, ἤδη δὲ ποὺ ἔχει ἔλθει καὶ ὁ Ναύαρχος κ. Γ. Ζέππος ἀπὸ τὸ Παρίσι, ἀπὸ 6 μέλη. Ὅταν ὑπάρχῃ μία κρίσις, ἑνὸς ἀξιωματικοῦ 3 ὑπὲρ καὶ 2 ἐναντίον, εὐκολώτατα αὐτὴ ἡ κρίσις γίνεται 2 ὑπὲρ καὶ 3 ἐναντίον, διὰ τῆς μεταβολῆς τῆς γνώμης ἑνὸς μόνον μέλους. Ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ κατανομὴ 4–2 γίνεται εὐκολώτατα 3–3. Εἶναι ἐσφαλμένον, λοιπόν, τὸ συμπέρασμα κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ μεταβολὴ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου, ἀποτελεῖ κἄτι τὸ ἀπροσδόκητον, διότι μὲ τὴν μεταβολὴν τῆς ψήφου ἑνὸς καὶ μόνον μέλους μεταβάλλεται ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης καὶ ὁ ἴδιος ὁ κρίνων ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλῃ γνώμην. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλα. Ὅπως γνωρίζετε αἱ κρίσεις τῶν ἀξιωματικῶν γίνονται βάσει τῶν διαδοχικῶν σημειώσεων ἢ τῶν φύλλων ποιότητος. Ἐξαρτᾶται, συνεπῶς ποία ἡ γνώμη των εἰς τὰς διαφόρους περιπτώσεις προϊσταμένων διὰ τὸν ὑφιστάμενόν των. Ἀπὸ αὐτὸ ἐπηρεάζεται τὸ ποίαν ἀπόφασιν ἢ γνώμην θὰ μορφώσῃ καὶ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον. Ἔχομεν περιπτώσεις δι’ ὡρισμένους ἀξιωματικούς, ὅπου αἱ προτάσεις καὶ αἱ κατὰ συνέπειαν τούτων ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου, εἶναι συνεχῶς εὐμενεῖς. Ἔχομεν ἑτέρας περιπτώσεις μὲ προτάσεις καὶ ἀποφάσεις Συμβουλίου, κυμαινομένας. Ἄν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα, ἀνωνύμως, θὰ τὰ ἀναφέρω.

§134Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καλύτερον νὰ μὴ μποῦμε εἰς τὰ παραδείγματα, διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς πολλὰ νὰ εἴπωμεν.

§135Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐὰν σᾶς ἀναφέρω παραδείγματα, δὲν θὰ σᾶς τὰ ἀναφέρω ὀνομαστικῶς, θὰ σᾶς ἀνέφερον παραδείγματα ἀνωνύμως, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ εἰκάσῃ τὶς, περὶ τίνος ἀξιωματικοῦ πρόκειται.

§136Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνωνύμως καὶ ἐγὼ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀναφέρω αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον σας. Προσέξατε.

§137Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ ἰδικόν μου συμφέρον;

§138Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὄχι, τὸ ἰδικόν σας συμφέρον προσωπικῶς. Λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας μας εἰς τὸ Ναυτικὸν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ φέρωμεν παραδείγματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ βγῆτε κερδισμένος.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ νὰ βγῶ ἐγὼ κερδισμένος, ἢ ὄχι εἶναι ἄλλο ζήτημα. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ βγῇ κερδισμένον τὸ Ναυτικόν. Αὐτὸ ἐνδιαφέρει μόνον.

§140Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὸ ἐνδιαφέρει καὶ ἡμᾶς.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι αὐτὸ σᾶς ἐνδιαφέρει. Ἐπίσης, ἐκεῖνο, ποὺ εἶναι ἀξιοπρόσεκτον, διότι ὁ κ. Μαῦρος ὡμίλησε καὶ περὶ φατριασμοῦ, ἐκεῖνο, λοιπόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀξιοπρόσεκτον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐὰν πράγματι ὑπῆρχε φατριασμός, θὰ ἔβλεπε κανεὶς τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου νὰ διαιροῦνται εἰς μονίμους ὁμάδας, αἱ ὁποῖαι νὰ ψηφίζουν συνεχῶς, εἴτε κατὰ τὴν μίαν ἔννοιαν, εἴτε κατὰ τὴν ἄλλην, ἐνῷ κατὰ τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ἔκαμα ἐγὼ ὁ ἴδιος διὰ τὴν κρίσιν ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι τοῦ 1957 καὶ τὰ ἄλλα ποὺ εἶπον εἰς αὐτὰ τὰ ἔτη ἀναφέρονται, προκύπτει ὅτι ὑπῆρξαν οἱ πλέον πολυποίκιλοι συνδυασμοὶ μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου, μεταξὺ των. Βλέπετε, δηλαδή, μερικούς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν ἐψήφισαν ὁ ἕνας ἀντίθετα μὲ τὸν ἄλλο καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν νὰ ψηφίζουν μαζὶ καὶ αὐτοὶ πάλιν ἐνῷ εἰς ἄλλην περίπτωσιν εὑρίσκοντο μαζί, ἐναντίον τῆς γνώμης τρίτου, νὰ συμφωνοῦν μὲ ἄλλον κ.ο.κ. Αὐτό, λοιπόν, ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ Ναύαρχοι, ναὶ μὲν μεταβάλλουν γνώμην, ναὶ μὲν κρίνουν κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλον τρόπον, ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτῶν τῶν συνδυασμῶν πείθει, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία φατρία, οὔτε φατριαστικὴ διάθεσις, ἀλλὰ αἱ κρίσεις αὐταὶ ὑπῆρξαν ἀντικειμενικαί. Ὡμίλησαν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ἐπερωτῶντες, οἱ κ. κ. Τούμπας καὶ Μαῦρος, περὶ ἀξιωματικῶν πολεμιστῶν. Ἀναμφιβόλως οἱ ἀξιωματικοί, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε εἶναι πολεμισταί, ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτοὶ πολεμισταί.

§142Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐτόνισα ἐπανειλημμένως, περὶ ἀξιωματικῶν διακριθέντων εἰς τὸν πόλεμον.

§143Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν; Ἐγὼ δὲν ἐμέμφθην ἄλλους ἀξιωματικοὺς ὡς μὴ πολεμιστάς, ἀλλὰ ἐξῆρον τὰς πολεμικὰς ἀρετάς, αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προεγράφησαν, ὅπως εἶπον.

§144Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ ἴδιο ἔκαμε καὶ ὁ κ. Τούμπας.

§145Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, διατὶ ἀφήσατε ἐκτεθειμένον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἕνα ἐκ τῶν προκριθέντων Πλοιάρχων, ὅπως γίνῃ Ναύαρχος κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγράφη εἰς μεγάλην Κυβερνητικὴν ἐφημερίδα, ἀπὸ τὸν Ἀντιναύαρχον Καββαδίαν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἔρριξε, ἀλλὰ οὔτε ἤκουσε τουφεκιά, κατὰ τὸν πόλεμον; Δὲν ἠξεύρω ποῖον ὑπονοεῖ ὁ Ναύαρχος Καββαδίας. Ἀλλὰ σεῖς τί ἐκάματε πρὸς ἔλεγχον ἐκείνων τὰ ὁποῖα καταγγέλλονται;

§146Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐγώ, τηρῶν τὴν ἀρχήν, κατὰ τὴν ποίαν δὲν πρέπει νὰ γίνεται δημοσίᾳ συζήτησις ἐπὶ θεμάτων αὐτῆς τῆς μορφῆς, δὲν ἀπήντησα. Καὶ δὲν ἀπήντησα καὶ ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἡλικίαν τοῦ Ναυάρχου Καββαδία μὲ τὸν ὁποῖον συνδέομαι προσωπικῶς, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος ἐπειδὴ ἔχει ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸ Ναυτικόν, φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ κυριαρχῆται ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν νοοτροπίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία νὰ τοῦ ἐπιτρέπῃ νὰ ἐκφέρῃ κρίσιν δι’ ἀξιωματικοὺς ἐν ἐνεργείᾳ.

§147Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν ὅτι βαρύνεται πράγματι μὲ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Εἶπον, ὅτι δὲν γνωρίζω περὶ ποίου πρόκειται. Ἁπλῶς, εἶπον, ἐὰν γνωρίζετε, ἐὰν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Ναύαρχος Καββαδίας, εἶναι ἀκριβῆ.

§148Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶπον ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κρίνω τὸν Ναύαρχον Καββαδίαν, καὶ λόγῳ τοῦ περιστατικοῦ καὶ διότι εἶναι προκεχωρημένης ἡλικίας καὶ ἔχει ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸ Ναυτικὸν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν.

§149Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐπειδὴ εἶναι δυνατόν, νὰ δημιουργηθῇ ἐσφαλμένη ἐντύπωσις ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθητε πρὸ ὀλίγου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡλικίαν τοῦ Ναυάρχου Καββαδία, θὰ ἤθελον νὰ διευκρινισθῇ ὅτι, ὅπως πιστεύω ὅτι εἶναι τὸ πνεῦμα σας, ὅτι ἡ ἔκφρασίς σας αὕτη, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ ἡλικία τοῦ Ναυάρχου Καββαδία, εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε νὰ ἀμβλύνῃ τὸν νοῦν καὶ τὴν κρίσιν του, διότι ὡς γνωρίζετε, καλῶς εἶναι εἰς ἀρίστην διανοητικὴν κατάστασιν, ὁ Ναύαρχος Καββαδίας, ὅσον ἦτο πάντοτε οἱοσδήποτε ἄλλος.

§150Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν καὶ εἰς τὰς κρίσεις περὶ ἀποστράτων ἀξιωματικῶν. Ἀρκεῖ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται περὶ ἀξιωματικῶν ἐν ἐνεργείᾳ. Δὲν ἀξίζει νὰ ἐκθέτωμεν τὰ δυσμενῆ καὶ εὐμενῆ στοιχεῖα καὶ περὶ τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικῶν.

§151Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προκειμένου περὶ ἑνὸς ἐνδόξου Ναυάρχου τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει μία τοιαύτη αἰχμή, ἡ ὁποία εἶναι ἀνακριβής.

§152Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἤθελον νὰ τονίσω τοῦτο: Βεβαίως, οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἶναι καὶ γενναῖοι καὶ πολεμισταί, καὶ διακριθέντες εἰς τὸν πόλεμον, ὡς εἴπατε, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοί. Τὸ κατὰ πόσον δὲν προσέφερον ἱκανοποιητικὰς ἢ πλήρως ἱκανοποιητικὰς ὑπηρεσίας οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἰς τὸν πόλεμον, ἐκρίθη τὸ 1947, ὅταν ὁ μὲν κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, σεῖς δὲ Προσωπάρχης ἢ Ἀρχηγὸς τοῦ τομέως τοῦ προσωπικοῦ, εἰς τὸ τότε λεγόμενον Ναυαρχεῖον. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι μόνον τὸ προσὸν τοῦ καλοῦ πολεμιστοῦ ἀρκεῖ, οὔτε καὶ τὸ περιστατικὸν τῆς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαγωγῆς εἶναι αὐτὸ καὶ μόνον ἐπαρκὲς διὰ νὰ δικαιολογήσῃ καὶ περαιτέρω ἄνοδον. Κάθε ἀξιωματικὸς πρέπει νὰ εἶναι γενναῖος, κάθε ἀξιωματικὸς πρέπει νὰ ἔχῃ πολεμήσει, ἀλλὰ δὲν ἀρκοῦν αὐτὰ καὶ μόνον τὰ προσόντα διὰ νὰ ἀνέλθῃ τις ὑψηλότερον. Ἐὰν δέ, ὡς εἴπατε, δὲν ἔχετε δεσμοὺς μὲ ὡρισμένους ἀξιωματικούς, φιλικούς, καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι σχεδὸν μὲ οὐδένα ἀξιωματικὸν ἔχω δεσμοὺς φιλικούς, πλὴν κατὰ σύμπτωσιν μὲ ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς γενναίους μέν, ἀλλὰ ὄχι καὶ τόσον πειθαρχικούς. Καὶ ἐπειδὴ πιστεύω ὅτι τὸ συμφέρον τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ τὸ συμφέρον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἐπιβάλλει νὰ ἔχωμεν ὡς στελέχη ὄχι γενναίους ἀντάρτας, ἀλλὰ γενναίους ἀξιωματικούς, πειθαρχημένους, διὰ τοῦτο παραβλέπω τὰς προσωπικάς μου φιλίας καὶ διαθέσεις καὶ προχωρῶ μὲ ὅσην εἶναι δυνατὸν ἀντικειμενικότητα, εἰς τὰς κρίσεις καθ’ ὅσον αὗται ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἐμέ, διότι, ὡς γνωρίζετε — καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σπουδαιότερον, κύριοι βουλευταὶ — κατὰ τὸν νόμον, δὲν κρίνονται οἱ ἀξιωματικοὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Οἱ ἀξιωματικοὶ κρίνονται ἀποκλειστικῶς καὶ μέχρις ἑνὸς σημείου ἀνεξελέγκτως, ἀπὸ τὰ μέλη τῶν Ἀνωτάτων Συμβουλίων. Ἀλλοίμονον, ἐὰν δὲν ἐτηρεῖτο αὐτὴ ἡ ἀρχή. Ἐνῷ, λοιπόν, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι ὅτι πρέπει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ γίνωνται αἱ κρίσεις καὶ νὰ συνεχίσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐνεργῶμεν τὰς κρίσεις, ἐρχόμεθα καὶ ἐπερωτῶμεν τὸν Ὑπουργόν, διατὶ τὰ μέλη τῶν Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου σημείου εἶναι ἀνεξέλεγκτα, διατί, λέγω, εἰς τὴν οὐσίαν πλέον ἔκριναν κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον. Ἠθέλησεν ὁ κ. Μαῦρος, νὰ μοῦ προσάψῃ ἐμπάθειαν. Ἐάν, ὅμως, ὁ κ. Μαῦρος ἠγνόει ὅτι περιεποιήθη ἢ καλομετεχειρίσθη ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς ἐκεῖνος, ἀξιωματικούς, ἀντιθέτων φρονημάτων, ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ οὔτε νὰ καλομεταχειρισθῶ, οὔτε νὰ κακομεταχειρισθῶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ οὐδένα, διότι οὐδενὸς ἐφρόντισα νὰ πληροφορηθῶ ποῖα εἶναι τὰ φρονήματά του. Προεβλήθη τὸ ἐπιχείρημα πῶς ἀξιωματικοί, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχουν ἀνατεθῆ ἀνώτεραι Διοικήσεις, κρίνονται τώρα ἄχρηστοι. Καὶ ἐδῶ, εἶναι μία παρεξήγησις τοῦ ὅρου «παραμένων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν». Διότι «παραμένων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν» σημαίνει ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶναι καλὸς διὰ τὸν βαθμὸν αὐτόν. Ἄλλως, ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς θὰ ἐκρίνετο μὴ προακτέος. Τὸ ὅτι ἕνας ἀξιωματικὸς κρίνεται «παραμένων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν», βεβαίως δὲν σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος διὰ τὸν βαθμὸν αὐτόν, σημαίνει, ἀντιθέτως, ὅτι διὰ τὸν βαθμὸν αὐτὸν εἶναι κατάλληλος. Τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ ἀλλοπρόσαλλον, ἀξιωματικοί, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπὶ 5ετίαν ἐνεπιστεύθη τὸ Κράτος Ἀνωτέρας Διοικήσεις, νὰ τοὺς κρίνῃ, τώρα, δυσμενῶς, εἶναι ἐσφαλμένον. Διότι ἡ κρίσις «παραμένων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν» δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται δυσμενής, καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ὅταν εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν χαρακτηρισμὸν «παραμένων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν». Βεβαίως, δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον ἀποδίδουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἐπερωτῶντες τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸν Τύπον, ἀλλὰ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐν πάσῃ περιπτώσει μετέδωσαν τὰς πληροφορίας αὐτὰς πρὸς τὸν Τύπον δὲν εἶναι πρόσωπα φιλικῶς διακείμενα πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Πρόκειται προφανῶς περὶ προσώπων σκεπτομένων πολιτικῶς, κατὰ τρόπον ἀντίθετον ἀπὸ ὅ,τι σκεπτόμεθα ἡμεῖς.

§153Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Διατί, κύριε Ὑπουργέ;

§154Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, τοιαῦτα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνεφανίσθησαν καθ’ ὃν τρόπον ἐνεφανίσθησαν, ὀλίγον παραποιημένα εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας, ὄχι εἰς ὁλόκληρον τὸν Τύπον, ἐφημερίδας γνωστὰς διὰ τὰς προθέσεις των, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ ἐδόθησαν ἀπὸ ἡμᾶς.

§155Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ σᾶς διακόπτω, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν διακοπήν μου. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀνέφερα παραδείγματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐμφαίνεται ὅτι κάθε ἄλλο, παρὰ κομματικὰ δεδομένα εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπῆρξαν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα εἶναι ὅτι ἔχουν δημιουργηθῆ δύο μερίδες ἀξιωματικῶν, ἡ μερὶς τῶν ἀπομακρυνθέντων ἀξιωματικῶν, ἡ ὁποία χτυπιέται ἀπὸ τὴν μερίδα τῶν μὴ διακριθέντων ἀξιωματικῶν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλο τι χειρότερον.

§156Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε περὶ διακριθέντων καὶ μὴ διακριθέντων ἀξιωματικῶν, διότι σεῖς οἱ ἴδιοι τοὺς ἐκρίνατε τὸ 1947. Ἀπὸ τότε μέχρι σήμερον παρῆλθον 11 χρόνια. Εἶναι χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδεχόμενον εἷς νὰ ἐπροχώρησε περισσότερον καὶ ἄλλος ὀλιγώτερον. Ἀλλά, δὲν κρίνω ὀρθὸν νὰ γίνῃ σήμερον συζήτησις περὶ διακρίσεως τῆς πολεμικῆς δράσεως ἑνὸς ἑκάστου, ὅταν αὐτὸ τὸ στοιχεῖον ἐκρίθη ἀπὸ ὑμᾶς τὸ 1947.

§157Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι κάμνετε σύγχυσιν. Οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ κριθέντες τότε καὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις τοῦ Ναυτικοῦ, ἦσαν πλοίαρχοι καὶ πλωτάρχαι πρὸ 11 ἐτῶν.

§158Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἦσαν ἀντιπλοίαρχοι. Ἐφρόντισα νὰ ἔχω τὸ στοιχεῖον αὐτὸ καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι τότε ἦσαν πλοίαρχοι καὶ ἀντιπλοίαρχοι.

§159Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ ἀρχαιότερος πλοίαρχος νομίζω ὅτι ἔχει 9 χρόνια εἰς τὸν βαθμὸν αὐτόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ 1947 νὰ ἦσαν πλοίαρχοι.

§160Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὑπάρχουν καὶ Ναύαρχοι οἱ ὁποῖοι τότε ἦσαν πλοίαρχοι καὶ ὑπάρχουν καὶ πλωτάρχαι καὶ ἀντιπλοίαρχοι. Ἄλλως τε ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου προκύπτει ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Τούμπας, ὡς μέλος τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου, ἄλλοτε μὲν τὸν ἴδιον ἀξιωματικὸν τὸν ἔκρινε εὐνοϊκῶς, ἄλλοτε δὲ δυσμενῶς. Δὲν θὰ τὸν ὀνομάσω φυσικά. Καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν κακῆς ἐνεργείας τοῦ κ. Τούμπα. Ἀντιθέτως ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἶπον ἐγώ, ὅτι εἶναι φυσικὸν νὰ μεταβάλλεται ἡ γνώμη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τοιούτων θεμάτων, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐξήλθομεν πλήρως τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ἀνάπτυξις τοιούτων θεμάτων χαρακτηρίζεται ἀπὸ σπουδὴν ὑπερβολικήν. Ἔσπευσαν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. ἐπερωτῶντες νὰ ἐκθέσουν τὰ ὑπὲρ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν διὰ τοὺς ὁποίους κρίνουν ὅτι ἠδικήθησαν. Καὶ ἔσπευσαν, διότι εἶναι καθ’ ὁδὸν ἀκόμη ἡ διαδικασία τῶν ἀνακρίσεων. Ὑπεβλήθησαν διάφοροι αἰτήσεις παραπόνων τὰς ὁποίας καὶ παρέπεμψα πρὸς ἐπανάκρισιν καὶ ἀναμένονται καὶ ἄλλαι. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐσπεύσατε καὶ ἡ σπουδὴ δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀξιωματικῶν ἢ ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν.

§161Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διατί;

§162Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν γνωρίζω, εἶπον, ἐὰν εἶναι ὑπὲρ ἢ ἐναντίον.

§163Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μὲ αὐτὸ λέτε ὅτι εἶναι ἐναντίον.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἐκδήλωσις ἐγνωσμένης ἀμεροληψίας.

§165Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν γνωρίζω, καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν γνωρίζω ὅτι ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. ἐπερωτῶντες ὑπῆρξαν καλοὶ ἢ κακοὶ συνήγοροι τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀνοικτὴ ἀπειλὴ καὶ ἀπροκάλυπτος.

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν πρόκειται περὶ καμμιᾶς ἀπειλῆς ἐφ’ ὅσον θέτω τὸ θέμα, ὡς γνωστόν. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ γίνωνται τοιαῦται συζητήσεις. Δηλαδὴ ἡ σημερινὴ συζήτησις εἶμαι σύμφωνος ὅτι ἐτηρήθη ἐντὸς ὁρίων ἐνδεχομένως, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ βλάψουν. Ἀλλὰ διὰ νὰ τηρηθῇ μία συζήτησις τοιαύτης μορφῆς ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτῶν, δημιουργεῖται ἡ δυσχέρεια τοῦ σχηματισμοῦ σαφοῦς καὶ ἀληθοῦς γνώμης περὶ τῶν προσώπων διὰ τὰ ὁποῖα γίνεται ἡ συζήτησις. Διότι, διὰ τρίτην φορὰν τὸ λέγω, εὐχαρίστως ἀκούομεν καὶ λέγομεν ὅλα τὰ ὑπὲρ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἐλπίζω ὅτι μέχρι τέλους δὲν θὰ ἀναφέρωμεν καὶ τὰ δυσμενῆ στοιχεῖα. Ἀλλὰ ὅταν δὲν ἀναφέρωνται καὶ τὰ δυσμενῆ στοιχεῖα, εἶναι ἀδύνατον νὰ μορφωθῇ ὀρθὴ κρίσις περὶ οἱουδήποτε πράγματος, συνεπῶς καὶ περὶ τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ σήμερον μὲν μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἐτηρήθη ἐντὸς ὁρίων οὐχὶ πολὺ ἐπιβλαβῶν. Εἶναι, ὅμως, ἐνδεχόμενον εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἢ καὶ κατόπιν νὰ ἐξέλθωμεν τῶν ὁρίων αὐτῶν, λέγω τῆς ἀτμοσφαίρας αὐτῆς ἐντὸς τῆς ὁποίας γίνεται ἡ συζήτησις καὶ τότε εἶναι φυσικὸν νὰ συμβῇ κἄτι ἄλλο. Εἶναι φυσικὸν νὰ θεωρῆται πλέον ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς ὅτι πρέπει νὰ συνδέωνται μὲ πολιτικὰ πρόσωπα διὰ νὰ ἔχουν τὴν ὑπεράσπισίν των εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ αὐτό, κύριοι, θὰ ἀπετέλει τὴν χειρίστην ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ στράτευμα. Ὑποθέτω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ ὁποῖος νὰ μὴ καταδικάζῃ ἢ νὰ μὴ ἐπιδιώκῃ νὰ ἀποφεύγῃ πάσῃ θυσίᾳ τὸ νὰ περιέλθωμεν πάλιν εἰς μίαν τοιαύτην κατάστασιν. Σφάλματα εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται καὶ ὑπάρχει ἡ διαδικασία τῆς διορθώσεώς των. Ἀλλὰ καλύτερον εἶναι νὰ γίνωνται μικρὰ σφάλματα παρὰ νὰ γίνωνται μεγάλαι ζημίαι. Αἱ δὲ Ἔνοπλοι Δυνάμεις ἀσχολοῦνται σήμερον κύριοι βουλευταί, μὲ τὰ καθαρῶς στρατιωτικά των ἔργα, μὲ ἀποκλειστικότητα τόσην, ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε καὶ πρέπει νὰ τὰς διαφυλάξωμεν ἀπὸ τοιαύτης μορφῆς ἐνδιαφέρον. Αὐτὰ εἶχα ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ εἴπω, καὶ ἐπιφυλάσσομαι, ἐὰν χρεισθῇ νὰ δώσω καὶ περισσοτέρας πληροφορίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§168Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Ἐλέχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ὅτι ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀφορῶσαι ἀξιωματικοὺς καὶ δὲν ἐξετελέσθησαν. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶχον μίαν δήλωσίν σας, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι τοῦτο ἀληθές;

§169Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἔδωσα ἀπάντησιν. Εἶναι ἄλλωστε τοῦτο καὶ ἐκτὸς θέματος.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Προσεπάθησα εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρακολουθήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του ὅσον ἀφορᾶ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν. Ὁμολογῶ ὅτι πέραν μιᾶς αὐταρέσκου καὶ ἐγωϊστικῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν διατυπώνει καὶ ἡ ὁποία περικλείεται εἰς τὸ «ἔτσι θέλω, ἔτσι κάμνω», δὲν ἠδυνήθην νὰ εὕρω ἕνα λογικὸν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον νὰ θεμελιώνῃ τὴν ἄποψίν του. Τὸ ἀπόρρητον ἀποτελεῖ, ἐν προκειμένῳ, ἐμπαιγμόν, διότι ἀπόρρητον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἔγγραφον τὸ ὁποῖον δημοσίᾳ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κοινὸν κτῆμα ὄχι μόνον τῶν δικαστῶν καὶ τῶν διαδίκων, ἀλλὰ καὶ τῶν γραφέων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ παντὸς ὅστις θὰ παρακολουθήσῃ τὴν δημοσία διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Κατὰ συνέπειαν περὶ ἀπορρήτου δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ γίνεται λόγος. Καὶ ναὶ μὲν μᾶς ἐσυνήθισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἐπικαλῆται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις τὸ ἀπόρρητον, τοῦτο, ὅμως συμβαίνει ἑκάστοτε ὅταν ἔχῃ ἰδιαίτερον συμφέρον νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀνακοίνωσιν κειμένων ἢ πληροφοριῶν, αἱ ὁποῖαι δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησίν του εἶναι δυσάρεστα. Ἄλλωστε δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει ἐν προκειμένῳ. Ὑπάρχει καὶ παλαιοτέρα παράδοσις, τὴν ὁποίαν ὀρθότατα ὑπέμνησεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, διοικήσας ἐπὶ μακρὰ ἔτη πρὸ τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Παράδοσις τὴν ὁποίαν ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης παραβιάζει. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, διακόπτων, νὰ ὑπομνήσω ὅτι τὴν ἐποχὴν τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, ὅταν ἡ Ἀντιπολίτευσις βιαιότατα ἐπετίθετο ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸ ἴδιον θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπόψε συζητεῖται. Καὶ τότε ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐξ αἰτίας τῶν γενομένων εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν Στρατόν, ἠθέλησε νὰ πληροφορηθῇ ἀκριβέστερον περὶ ὡρισμένων θεμάτων ἀφορώντων τὴν προσωπικὴν κατάστασιν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν καὶ ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων κριθέντων ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Τότε ἡ Κυβέρνησις ναὶ μὲν δὲν ἠθέλησε, κακῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους αὐτοὺς εἰς τὴν Βουλήν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, ἔδωσε μίαν διέξοδον καὶ ἐπέτρεψε εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας βουλευτάς, ἀντιπροσωπεύοντας ἐν προκειμένῳ τὰ Κόμματά των, νὰ προσέλθουν εἰς τὸ γραφεῖον του ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν φακέλλων αὐτῶν. Οὕτω ἔχομεν δεδομένον τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἐστάθησαν εἰς τὴν κωμικήν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ἐπιχειρηματολογίαν περὶ ἀπορρήτου, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον ἠθέλησαν νὰ εἴπουν ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ποῖα περιέχονται εἰς τοὺς ἀτομικοὺς φακέλλους τῶν ἀξιωματικῶν, καλὸν εἶναι νὰ μὴ γίνωνται δημόσιον κτῆμα, διότι τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα τὸ ἀντιλαμβάνομαι καὶ τὸ συναισθάνομαι πλήρως καὶ ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ἀγορεύων ἐπὶ ἀναλόγου θέματος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κολακευόμεθα τοὐλάχιστον νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἔχομεν ἴσην συνείδησιν εὐθυνῶν μὲ τοὺς ὑπευθύνως χειριζομένους τὰ πολεμικὰ Ὑπουργεῖα. Καὶ ἂν ζητοῦμεν νὰ λάβωμεν γνῶσιν λεπτομερῶς τῶν ἐγγράφων δὲν τὸ πράττομεν διότι ἐπιθυμοῦμεν νὰ φέρωμεν εἰς φῶς πράγματα τὰ ποῖα ἐνδεχομένως θὰ ἔβλαπτον τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ἀλλὰ διότι νομίζομεν χρέος μας νὰ ὁλοκληρώσωμεν μίαν προσωπικὴν ἀντίληψιν ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, προτοῦ καταλήξωμεν εἰς τελικὰς κρίσεις. Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι παντελῶς ἀκάλυπτος, ἐπιμένων εἰς τὴν ἐτσιθελικὴν ἄρνησίν του νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν περὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐζήτησε. Καὶ τοῦτο εἶναι βαρύτατον εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, διότι, ὅπως ὅλοι θὰ γνωρίζετε, πλεῖστα τῶν θεμάτων περὶ τῶν ὁποίων ἐζητήσαμεν ὑπευθύνως νὰ πληροφορηθῶμεν, ἔχουν ἔλθει ἤδη εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ἐγράφησαν περὶ αὐτῶν πλεῖσται ὅσαι πληροφορίαι εἰς τὸν ἡμερήσιον Ἑλληνικὸν Τύπον. Πρόκειται κατὰ συνέπειαν ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα οὔτε ἀπόρρητα πρέπει νὰ εἶναι καὶ οὔτε ἀπόρρητα εἰς τὴν πραγματικότητα εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος βλέπω δὲν μοῦ κάμνει τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθῇ, παραβιάζει καὶ τὴν παγίαν παράδοσιν τὴν ὁποίαν καθιέρωσε τὸ παρελθὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐπιπροσθέτως ἐπικαλεῖται ἀστήρικτα ἐπιχειρήματα πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἀρνήσεώς του νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα. Τοῦτο κύριοι συνάδελφοι, μίαν ἔχει νὰ ἐξυπηρετήσῃ σκοπιμότητα. Καὶ ἡ σκοπιμότης τὴν ὁποίαν ἐξυπηρετεῖ εἶναι ἡ ἀποφυγὴ εἰδικωτέρας συζητήσεως περὶ τῶν συμβαινόντων εἰς τὸ Ναυτικόν. Ὑποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τὸ αἴσθημα, ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας συνέβη νὰ ἀναγνώσῃ εἰς τὸν Ἡμερήσιον Τύπον καὶ ἀπὸ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, ὅτι τὸ Ναυτικόν μας, δυστυχῶς, διέρχεται μίαν βαθυτάτην κρίσιν. Καὶ ἡ κρίσις αὐτὴ ἐξέσπασεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ δύο γεγονότων. Τῆς τιμωρίας ἑνὸς ἐν ἐνεργείᾳ Ὑποναυάρχου καὶ τῆς κρίσεως τῶν πλοιάρχων, περὶ τῆς ὁποίας μακρὸς ἐγένετο λόγος. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Ναύαρχος κ. Τούμπας, εἶχε τὴν εὐκαιρίαν ἐκτενῶς νὰ σᾶς ἀναπτύξῃ τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως Ζέππου, ὅπως πλέον ἔχει ἡ ὑπόθεσις ὀνομασθῆ. Εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ἀναπτύξῃ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς λυπηρᾶς, θλιβερᾶς πραγματικότητος, ἡ ὁποία ὑποχρεωτικῶς πρέπει νὰ ἀγάγῃ τὴν ὑπεύθυνον πολιτικὴν ἡγεσίαν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα ἀναπόφευκτα. Εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τῆς θλιβερᾶς πραγματικότητος, μεταξὺ τῶν ἓξ Ναυάρχων οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν τὴν ἡγεσίαν τοῦ Β. Ναυτικοῦ, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ σύμπτωσις ἀπόψεων, ὄχι ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κρίσιν, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς πιστοποιήσεως πραγματικῶν γεγονότων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ οὐσίᾳ νὰ ὑπάρξουν πρακτικὰ τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου, διότι εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς τοῦ Ὑποναυάρχου Ζέππου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ σύμπτωσις ἀπόψεων, μεταξὺ τῶν τριῶν Ναυάρχων καὶ τῶν ἑτέρων τριῶν. Ἄλλα ὑποστηρίζουν οἱ μὲν καὶ ἄλλα ὑποστηρίζουν οἱ ἄλλοι. Νομίζομεν δὲ ὅτι ἀποτελεῖ φαινόμενον βαρυσήμαντον, φαινόμενον τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀγάγῃ εἰς συμπεράσματα καὶ νὰ ἔχῃ συνεπείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βέβαιον ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον νὰ μὴ δύναται νὰ ἔχῃ πρακτικά, νὰ μὴ δύναται νὰ πιστοποιηθῇ τὶ ἐλέχθη μέσα εἰς τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον. Καὶ εἶναι, δυστυχῶς, βέβαιον δι’ ὅσους δὲν εἰδικεύονται περὶ τὰ θέματα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, διὰ τὸν ἁπλοῦν Ἕλληνα πολίτην, νὰ ἀναγινώσκῃ εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι κάτω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τῆς ποινῆς τοῦ Ναυάρχου Ζέππου, ἡ ὁποία εὐλόγως ἔλαβε τὰς διαστάσεις τὰς ὁποίας ἔλαβε, ὑπάρχει μία ἐσκεμμένη ἐνέργεια ἡ ὁποία τείνει πρὸς συγκεκριμένον ἀντικειμενικὸν σκοπόν. Ὑπῆρχε, κύριοι, καὶ ὑπάρχει πάντοτε εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον κρίσεως ἀξιωματικῶν, μία παλαιὰ παράδοσις, μία παράδοσις ἀπολύτου ἐλευθερίας περὶ τὴν ἔκφρασιν γνώμης, ἐλευθερίας ἄλλωστε, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ὄχι μόνον δικαίωμα, ἀλλὰ προπαντὸς καθῆκον τῶν κρινόντων διότι ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἔκφρασιν τῆς γνώμης, εἶναι δυνατὸν ἡ ὁποία εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν λαμβάνει τὴν μορφὴν νὰ ὑπάρξῃ συνισταμένη τῆς κρίσεως τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου, τῆς ἀποφάσεως. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μικροχαρῆ ἐνέργειαν, ἀποτελεῖ καταδικαστέαν ἐνέργειαν αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ ἀναζήτησις εἰς μίαν φράσιν, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως δὲν εἶχε ἀπωτέραν ἔννοιαν, ἡ ἀναζήτησις ἀφορμῆς πρὸς ἐπιβολὴν ποινῆς. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος ἔλαβε γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις ὅτι ἀνεζητήθη σκοπίμως μία εὐκαιρία, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ εἰς τὸν Ναύαρχον Ζέππον καὶ νομίζω ἐπιπροσθέτως ὅτι ὅλοι μας ἔχομεν πεισθῆ ὅτι ἡ ποινὴ τοῦ Ζέππου ἀποτελεῖ ἁπλῶς καὶ μόνον ἕνα στάδιον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ἀπωτέρου προγράμματος.

§172Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ἔχετε πληροφορίας διὰ τὰς εἰσηγήσεις τοῦ κ. Τούμπα εἰς τὸ Συμβούλιον κρίσεως κατὰ τὸ 1947;

§173Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ φυλάξητε διὰ τὸν ἑαυτόν σας τὰς πληροφορίας σας, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ δύναμαι νὰ διαπιστώσω τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἶναι ὅτι τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον ἔχει διχασθῆ εἰς δύο. Ὅτι τρεῖς ἐκ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ναυάρχων δὲν ἀποδίδουν πιστῶς τὴν πραγματικότητα, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι παραποιοῦν τὴν πραγματικότητα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πρακτικὰ τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου, καὶ ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία προεκλήθη σκοπίμως ἀπὸ ὑπερεκτίμησιν μιᾶς φράσεως ἡ ὁποία ἐλέχθη καὶ περὶ τὴν ὁποίαν γίνεται ὅλη ἡ συζήτησις. Νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ πείσητε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἢ φαντάζεσθε ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι τόσον ἀφελὴς διὰ νὰ πιστεύσῃ ὅτι ἀγαθὴ πρόθεσις καὶ ἀγαθὰ κίνητρα ὤθησαν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοὺς συμμεριζομένους τὴν γνώμην του Ἀνωτάτους Ναυτικούς, διὰ νὰ ἀνακινήσουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Νομίζετε ὅτι δὲν εἶναι πασίδηλον, δὲν εἶναι πασιφανὲς ὅτι ἔρχεται ἀμέσως εἰς τὴν σκέψιν παντὸς ὅτι κἄτι ἄλλο κρύβεται ὀπίσω ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπεφάσισε τὴν ὥραν αὐτὴν νὰ φέρῃ τὸ θέμα τοῦ Ναυτικοῦ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ κατὰ συνέπειαν ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, τὸ ἔπραξε ἐν πλήρει συναισθήσει τοῦ χρέους της, διότι ἀντιλαμβάνεται ὅτι σείονται τὰ θεμέλια τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, ἐπλήρωσαν ἀκριβὰ τὴν ἀνάμιξιν τῆς πολιτικῆς, ἐπλήρωσαν ἀκριβὰ τὴν παρουσίαν τῶν παραστρατιωτικῶν ὀργανώσεων καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ 1952. Ἐπλήρωσε τὸ πνεῦμα τῆς ὑποδουλώσεως τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς συγκεκριμένην παράταξιν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ Β. Ναυτικὸν εἶχε μέχρις ἑνὸς σημείου διαφύγει τὴν μοῖραν τῶν δύο ὑπολοίπων κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ζῶμεν, δυστυχῶς, τὰς ἡμέρας αὐτὰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς τακτικῆς αὐτῆς εἰς τὸ Β. Ναυτικόν. Ἡ τακτικὴ τῆς φατρίας, ἡ τακτικὴ τῆς κλίκας καὶ ἡ τακτικὴ τοῦ κομματισμοῦ ἐπηρεάζει τὰ συμβαίνοντα εἰς τὸ Β. Ναυτικόν.

§174Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ζημία διὰ τὸ Ναυτικὸν δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε, ἀλλὰ εἶναι οἱ λόγοι δικοί σας αὐτὴν τὴν στιγμήν. Παραδέχεσθε σεῖς τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ καὶ συμπαθῶ ἰδιαιτέρως, παραδέχεσθε ὅτι ὑπάρχει φατριασμὸς καὶ κλῖμα ὅτι ὑπάρχει κομματισμὸς εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις; Διετέλεσα ἐπὶ 21/2 ἔτη μέλος τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς στρατιωτικῆς μου τιμῆς, δὲν ὑπῆρξε οὔτε μία καὶ μόνη περίπτωσις ποὺ νὰ ἐπενέβη εἴτε παρὰ Κρατικῇ, ὡς παραδέχεσθε σεῖς, εἴτε καὶ πολιτικὴ δύναμις. Ἐπὶ 21/2 ἔτη εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἀξιωματικῶν, οὐδεὶς ποτὲ ἐπενέβη.

§175Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κατὰ τίνα τρόπον ἐπανῆλθον οἱ κινηματίαι τῆς 31.5.1951; Δὲν ἐπενέβη, τότε, ἡ πολιτική; Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα; Μὲ ποῖα ἐπιχειρήματα ἐπανῆλθον εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ, οἱ κινηματίαι τῆς 31.5.51; Σᾶς ἐρωτῶ: Μὴ λέγετε ὅτι δὲν ἐπενέβη ἡ πολιτική. Τὸ λέγετε σεῖς ὁ ὁποῖος διετελέσατε μέλος τοῦ

Α.Σ.Σ.;

§176Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ἀσχέτως τῆς κρίσεως τῆς ἰδικῆς μου, τότε.

§177Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βενιζέλος, συνεζητήθη κατὰ πλάτος καὶ κατὰ βάθος ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος ἐκεῖνος. Διὰ νόμου ἐπανῆλθον αὐτοί, ὄχι διὰ κρίσεως τῶν Συμβουλίων.

§178Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἐπενέβη ἡ πολιτική;

§179Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἄλλωστε, κύριε Πρόεδρε, μήπως αὐτοὶ εἶναι οἱ μόνοι κινηματίαι οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὸ στράτευμα; Εὐτυχῶς ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον τέτοιο πνεῦμα εἰς τὸ στράτευμα καὶ ἡ προσήλωσις εἰς τὸ στράτευμα ἔχει ἑδραιωθῆ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἔπειτα ἐντονώτερον δὲ ἀπὸ τότε ποὺ τὰ θέματα αὐτὰ τὰ διεχειρίζετο ὁ ἀείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος, εἴτε ὡς Στρατάρχης, εἴτε μετέπειτα ὡς Πρωθυπουργός.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τιμῶ ἀπολύτως τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε καὶ δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὰ κριτήρια τῆς ἰδικῆς του προσωπικῆς κρίσεως, ὁσάκις ἔτυχε νὰ κρίνῃ ἀξιωματικούς, αὐτὸς τοὐλάχιστον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ πραγματικότητα ἀδιαμφισβήτητον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βενιζέλος, τὴν ἐπαναφορὰν διὰ νόμου τῶν κινηματιῶν τῆς 31.5.55 καὶ ὑποθέτω ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἐνέργειαν. Καὶ ἡ ἐπαναφορὰ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐστασίασαν χάριν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅταν ὁ Στρατάρχης Παπάγος εἶχε γίνει πλέον Πρωθυπουργὸς τῆς Χώρας, μοῦ φαίνεται ὅτι ἀποτελεῖ πολιτικὴν πρᾶξιν.

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν ἀκριβῶς, ὁ νόμος δὲν προέβλεψε τὴν ἀποκατάστασιν αὐτομάτως. Ὁ νόμος ἐπέτρεψε τὴν ἀποκατάστασιν. Πάντοτε— καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Βενιζέλος, καὶ ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι —ὁσάκις ἐγένετο ἀποκατάστασις, ἐγένετο βάσει εἰδικοῦ καὶ ἐκτάκτου νόμου. Δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία νὰ ἔγινε ἄνευ εἰδικοῦ νόμου καὶ μάλιστα εἰς παρελθούσας περιόδους ἐγένετο ἀποκατάστασις καὶ αὐτομάτως δι’ εἰδικοῦ νόμου. Ἐνῷ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἐγένετο ἀποκατάστασις αὐτομάτως δι’ εἰδικοῦ νόμου, ἀλλ’ ἐπετράπη εἰς τὸ Α.Σ.Σ. νὰ κρίνῃ ἐκ νέου τοὺς περὶ ὧν πρόκειται οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποστρατευθῆ.

§182ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀκόμη χειρότερον.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀδιάφορον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποδέχομαι ὅτι βεβαίως ὑπῆρξε μία πολιτικὴ πρᾶξις— καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Βενιζέλος — διότι μόνον πολιτικὴ ἀπόφασις ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ πλειοψηφία — τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μὴ συμφωνούσης — ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ — καλῶς ἢ κακῶς δὲν κρίνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν — ἐγὼ πιστεύω καλῶς — ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς θέσπισιν τῆς δυνατότητας τῆς ἀποκαταστάσεως. Ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος ἡ κρίσις ἐγένετο ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου καί τινες ἀποκατεστάθησαν, ἄλλοι δὲ ὄχι. Καί τινες τῶν ἀποκατασταθέντων προήχθησαν, ἄλλοι δὲ ἐνῷ εἶχον ἀποκατασταθῆ ἔμειναν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ἑπομένως ἡ κρίσις ἦτο ὑπηρεσιακὴ καὶ ἀντικειμενική.

§184ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦτο δικαία;

§185Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦτο δικαία, διότι τὸ ἀπόλυτον εἰς τὴν κρίσιν εἶναι ἀνέφικτον. Δυνατὸν νὰ ἐγένοντο τότε ἀδικίαι ἢ νὰ ἐξεδηλώθησαν εὔνοιαι, ἀλλὰ οὐχὶ σκοπίμως.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, πρόθεσις ἐμοῦ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι νὰ ἐπαναφέρω συζήτησιν τῆς παρελθούσης Βουλῆς εἰς τὴν ἐπικαιρότητα. Νομίζω ὅτι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν ἑκατέρωθεν ἀπόψεις καὶ πιστεύω εἰλικρινῶς ὅτι ἡ συζήτησις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ὄχι μόνον δὲν ἐζημίωσε τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὰς ὠφέλησε. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ τονίζω ὅτι τὸ Β. Ν. εἶχε μείνει κάπως ἐκτὸς τῆς κομματικῆς ἐπιδρομῆς, ζῇ δὲ τὸ Β. Ν. μὲ τὴν σειράν του τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον οἱ ὑπόλοιποι κλάδοι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς τὸ παρελθόν, τελευταῖον ἀλλὰ μὲ ἀδίστακτον ἀποφασιστικότητα. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τὰ γεγονότα τῆς ὑποθέσεως Ζέππου, τῆς ὑποθέσεως περὶ τῆς ὁποίας ἐκτενῶς ὡμίλησεν ὁ Ναύαρχος κ. Τούμπας, νομίζω ὅτι ἔχω χρέος νὰ ὑπομνήσω ἐν προκειμένῳ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Δημιουργεῖται τὸ θέμα εἰς τὸ Α.Ν.Σ. καὶ σπεύδει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης χωρὶς κἄν νὰ καλέσῃ οὔτε εἰς ἀπολογίαν καὶ χωρὶς κἄν νὰ καταβάλῃ κἄθε προσπάθειαν τὶ ἀκριβῶς ἐπὶ τέλους συνέβη εἰς τὸ περίφημον αὐτὸ Συμβούλιον, σπεύδει νὰ ἐπιβάλῃ μίαν ποινὴν εἰς ἕνα ἐν ἐνεργείᾳ Ὑποναύαρχον. Ὁ κ. Τούμπας ἀνέπτυξεν ἀπόψε ὅτι ἡ ποινὴ εἰς Ὑποναύαρχον, εἶναι κἄτι τὸ ἀκατανόητον. Σέβομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἀλλὰ νομικῶς αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ἀπολύτως ἢ νὰ εἶναι ἡ κρατοῦσα ἄποψις, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος δημιουργεῖ ἀντίθετον δυνατότητα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ συμφωνήσητε ὅλοι μαζί μου ὅτι δὲν ἀπετέλεσε σκόπιμον ἐνέργειαν ἡ ἐπιβολὴ μιᾶς βαρείας ποινῆς φυλακίσεως εἰς ἓν ἐνεργείᾳ Ὑποναύαρχον. Σπεύδει, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐπιβάλλει τὴν ποινήν. Ὅπως ἦτο φυσικὸν ὁ ἀδικηθεὶς Ὑποναύαρχος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἀρχίζει μία ἱστορία ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι πρὸς ὄφελος καὶ δὲν συμβάλλει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ κύρους τοῦ Β. Ν., διότι προκειμένου νὰ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐπίσημα πρακτικὰ τοῦ Α.Ν.Σ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τὶ ἐμεσολάβησε κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην καὶ ὑπάρχει ἀντικειμενικὴ ἀπόδειξις περὶ τοῦ τί ἐπετελέσθη ἐκεῖ. Καὶ τελικῶς ἔρχεται ὡς καταπέλτης ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἀκυρώνει τὴν ποινὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὁ ὁποῖος ἀπόψε μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς ἐνδεικτικοὺς καὶ τῶν ἰδικῶν του ἀπόψεων περὶ τοῦ σεβασμοῦ καὶ αὐτοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, θὰ ἀνέμενε κανεὶς ὅτι θὰ συνήγαγεν ὡρισμένα συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, πὼς ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀντέδρασεν. Ἐπανέλαβε τὴν ποινὴν καὶ ἐμείωσε τὰς 60 ἡμέρας εἰς 40. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς ὡμίλησεν ἀπόψε διὰ τὴν μεγαλοψυχίαν του, θὰ ἀνέμενε κανεὶς γνωρίζων τὸν χαρακτῆρα του ὅτι ἴσως νὰ ἐπανελάμβανε τὴν ποινὴν καὶ εἰς τὰς 59 ἡμέρας ἀντὶ τῶν 60. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον εἶναι διχασμένον καὶ δύο–τρεῖς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ναυάρχων μεταδίδουν περιστατικὰ ἀνακριβῆ. Χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον ὅπου ὑπάρχει, διὰ νὰ κλείσῃ μία ἀνοικτὴ πληγὴ ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ζημιώνει τὸ Β. Ναυτικόν. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη μὲ τοὺς Ναυάρχους, κύριοι συνάδελφοι, συνδέεται κατὰ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τοὺς παρακολουθοῦντας τὰ θέματα μὲ τὴν κρίσιν τῶν πλοιάρχων. Ἡ προγραφὴ τῶν Ναυάρχων πρέπει νὰ συμπληρωθῇ μὲ τὴν προαγωγὴν τῶν πλοιάρχων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι εὐάρεστοι πρὸς τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν καὶ τὴν κρατοῦσαν κλίκαν εἰς τὸ Β. Ναυτικόν. Καὶ παρουσιάζεται σήμερον τὸ περίεργον φαινόμενον, τὸ αὐτὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον, διότι γνωρίζετε ὅτι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἔμεινε ἀναλλοίωτον εἰς τὴν σύνθεσίν του κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὸ αὐτὸ Συμβούλιον τὸ ὁποῖον εἶχε κρίνει κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πλοιάρχους, μεταβάλλει ἀπόψεις καὶ κρίνει μὴ προακτέους πλοιάρχους, τοὺς ὁποίους παμψηφεὶ σχεδὸν εἰς τὸ παρελθὸν εἰς τὸ ἀπώτερον καὶ εἰς τὸ πρόσφατον, πέρυσι καὶ προπέρυσι, εἶχε κρίνει ὡς προακτέους κατ’ ἐπιλογήν, ἐνῷ τώρα τοὺς κρίνει διατηρητέους εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργῇ τὴν δυνατότητα πληρώσεως τῶν θέσεων τῶν Ναυάρχων αἱ ὁποῖαι ἀναμένεται ὅτι θὰ πληρωθοῦν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι συμπαθεῖς πρὸς τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς οἱανδήποτε κρίσιν βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ ἡ γνώμη ὅσον ἀφορᾷ ἓν πρόσωπον. Βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ νομίζῃ κανείς, ὅτι ἡ προαγωγὴ ἑνὸς πλοιάρχου εἶναι πρόωρος σήμερον, εἶναι, ὅμως, ἐπίκαιρος μετὰ 2ετίαν. Ἐκεῖνο, ὅμως τὸ πολιτικὸν γεγονός, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ ἐπὶ ὅλων τῶν περιπτώσεων εἶναι ὅτι τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον, ἀφοῦ προηγουμένως ἦτο γνωστὴ ἡ κρίσις του, διὰ πρώτην φορὰν ἐφέτος, ποὺ διαφαίνεται εἰς τὸν ὁρίζοντα πλήρωσις θέσεων Ναυάρχων μεταβάλλει κρίσιν, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πλοιάρχους, προγράφει πλοιάρχους οἱ ὁποῖοι εἶναι καθ’ ὅλα ἄξιοι καὶ προάγει ἑτέρους πλοιάρχους οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐξ ἴσου ἄξιοι μὲ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ χρειάζονται τὴν προγραφὴν τῶν προηγουμένων διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα οὕτω ἐνώπιον μιᾶς ὠργανωμένης προσπαθείας ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν ὑποδούλωσιν τοῦ Β. Ναυτικοῦ εἰς τὸ κρατοῦν Κόμμα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς ἐκάκισεν προηγουμένως, διότι ἀνεφέρομεν ὀνόματα καὶ ἔθεσεν τὸ ἐρώτημα ἐὰν τὸ τοιαύτης μορφῆς ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύομεν δι’ ὡρισμένους ἐπωνύμους ἀξιωματικοὺς ἀποτελεῖ δι’ αὐτοὺς ὑπηρεσίαν ἢ τὸ ἀντίθετον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς δὲν ὑπεραμυνόμεθα ὑπὲρ προσώπων γνωρίζομεν ὅτι μὲ τὴν ἐγνωσμένην γενναιοψυχίαν, ἡ ὁποία διακρίνει τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐνδεχομένως ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κάμνομεν καὶ ἔχομεν χρέος νὰ κάμνωμεν, δὲν ἀποβαίνει ἐπ’ ὠφελείᾳ ὡρισμένων ἐπωνύμων ἀξιωματικῶν.

§187Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν, ἀφοῦ ζητήσω συγγνώμην διότι εἶσθε εἰς τὸν ἐπίλογον. Κάμνω, ὅμως, τὴν διακοπὴν αὐτήν, διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχήν, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἦτο καὶ περιττὸν νὰ διατυπωθῇ, διότι νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων πιστεύουν, νὰ ἐκφράσω, λοιπόν, τὴν εὐχὴν ὅπως ἡ γενομένη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησις, δι’ ἐκείνους τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἐτιμήθησαν δι’ ὅσων ἐλέχθησαν, οὐδόλως βλάψῃ αὐτούς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ εὐχὴ τὴν ὁποίαν διατυπώνω, ἀλλὰ εἶναι ἐνδεχόμενον ἐπειδὴ ἐγένετο πολὺ καὶ ἐπιμελῶς καὶ μέχρις ἑνὸς σημείου ἴσως δυσάρεστος ἀπὸ ἀπόψεως ἀπηχήσεως εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἔξαρσις τοῦ γεγονότος τῆς ὑπάρξεως δύο μερῶν εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Κρίσεως, διὰ τῆς συζητήσεως τῆς γενομένης καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ βλάψῃ τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος ἀξιωματικούς, εἴτε καὶ τοὺς ἀπαρτίζοντας τὴν μίαν ἐκ τῶν δύο μερίδων, εἴτε καὶ τοὺς πλοιάρχους τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσε ὁ Ναύαρχος κ. Τούμπας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐξαίρετοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ ἐπανακριθοῦν ἐὰν ἔκαμον αἴτησιν παραπόνων ἢ προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, πρὸ τῆς ἐπανακρίσεώς των γίνεται μία συζήτησις ἡ ὁποία εἶναι δυνατόν, δεδομένου ὅτι καὶ οἱ κριταὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον εἶναι ἄνθρωποι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ μίαν ἐπιρροὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐξέφρασα ὄχι ἁπλῶς τὴν εὐχήν, ἀλλὰ τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐφορεύσῃ προσωπικῶς, διὰ νὰ μὴ βλαβοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ διὰ τῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ γενομένης ἐξάρσεως.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀκούω εὐχαρίστως τὴν εὐχήν σας, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμμερίζωμαι καὶ τὰς ἐλπίδας σας. Ὅσοι ἐζήσαμεν τελευταίως, εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ζῶμεν τὴν σκληρὰν πραγματικότητα καὶ διὰ τοῦτο ἔχομεν χρέος, ἐν ὄψει τῶν διαφαινομένων προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπισημάνωμεν ὡρισμένα πράγματα καὶ νὰ τὰ καταγγείλωμεν. Ἐπιπροσθέτως ἔχομεν χρέος νὰ δηλώσωμεν ὅτι τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις, δὲν ἀποτελοῦν προσωπικὴν ἰδιοκτησίαν κανενὸς Κόμματος καὶ κανενὸς ἀτόμου. Καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ ὀφείλει νὰ ἀντιληφθῇ ἂν μὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. (Χειροκροτήματα).

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, νὰ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν αἴτησιν. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος — ἀποτείνομαι πρὸς τοὺς ὑπογράψαντας τὴν αἴτησιν — νὰ εἴπω ὅτι ἀπεφασίσθη χθές, σήμερον νὰ προταχθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ναυάρχου κ. Τούμπα καὶ τὴν προσεχῆ Τρίτην νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ οἴνου. Τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἀπόψε λυθῇ ἡ συνεδρίασις χωρὶς νὰ κηρύξωμεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν; Εἶναι δύο ρήτορες ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν, διατὶ δὲν ἔχετε τὴν καλωσύνην καὶ τὴν ὑπομονὴν νὰ συνεχίσωμεν ἀπόψε τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ τὴν κηρύξωμεν περαιωμένην ἀπόψε τὴν συζήτησιν;

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν, νὰ μὴ ἐπιμείνουν, διότι πιστεύω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ καλὸν εἶναι νὰ κλείσῃ ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο — καλῶς ἢ κακῶς — μὲ τὴν καλὴν πίστιν τῶν κ. κ. ἐπερωτώντων, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι ἐξυπηρετοῦν τὸ συμφέρον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Θὰ πρέπει νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐντὸς τῆς ἑσπέρας διὰ νὰ μὴ παραταθῇ ἡ ἐκκρεμότης καὶ ἡ ἀνησυχία, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν νὰ καταλαμβάνῃ τὴν κοινὴν γνώμην. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγώ, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἔνστασιν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τοὺς ὑπογράψαντας, ἐὰν θέλουν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἀπόψε.

§192ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον παρακαλεῖ...

§194Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖ ἡ συζήτησις νὰ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ἀλλὰ πάντως δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ συνεχίσωμεν ἐνώπιον 5 βουλευτῶν.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑποβληθεῖσα ἔνστασις ἔχει οὕτω: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν αἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ νὰ προτείνωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ τὴν διενέργειαν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28.2.58 Οἱ προτείνοντες Σ. Κωστόπουλος, Ι. Μποῦτος, Μ. Στεφανίδης, Γ. Τσαντίρης, Γ. Τρουλλινός, Π. Βαρδινογιάννης, Σ. Νικολαΐδης, Θ. Τσάτσος, Γ. Μπουρδάρας, Α. Τσουκαλᾶς, Ε. Λουλακάκης, Α. Κοκκέβης, Γ. Ὀρφανός, Π. Ξενοδοχειάρης.

§196Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§197Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνώσατε 100 καταλόγους.

§198Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἂς ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. Αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω εἶναι χρησιμώτατον.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ προσέλθουν δύο συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου.

§200Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἀμφισβητεῖτε τὴν μὴ ὕπαρξιν ἀπαρτίας;

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμφισβητῶ. Παρακαλῶ νὰ προσέλθουν ὁ κ. Δ. Λαντζούνης καὶ ὁ κ. Ι. Μποῦτος, ἐπὶ τοῦ καταλόγου. (Προσελθόντων τῶν ἀνωτέρω ἄρχεται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου. Περατωθείσης τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου διαπιστοῦται ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας, καθ’ ὅσον εὑρέθησαν παρόντες ἑβδομήκοντα ὀκτὼ (78), κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον).

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.05′ μ. μ.)